Czekolada mleczna a dieta fit i zdrowie - kalorie, czy tuczy, czy jest zdrowa, co daje, odchudzanie\nFeedfit > DIETETYKA > FAKTY I MITY > Czekolada – słodka przekąska czy sposób na odchudzanie? A może jedno i drugie?!\nKapitalne wieści napłynęły niedawno dla wszystkich miłośników czekolady. Okazuje się, że sięgając po odpowiednią wersję tej słodkiej przekąski można przysłużyć się nie tylko podniebieniu, lecz przede wszystkim zdrowiu! Korzystny wpływ czekolady na ludzki organizm został wreszcie potwierdzony naukowo. Zapomnijmy więc o stereotypach i wykorzystajmy czekoladę podczas walki o smukłą sylwetkę oraz świetne samopoczucie!\nPoszukiwanie złotego środka wspomagającego odchudzanie spędza sen z powiek badaczom z całego świata, a uzyskiwane przez naukowców rezultaty niekiedy bywają naprawdę zadziwiające. Z wyjątkowo intrygującymi wynikami mieliśmy do czynienia podczas ostatniego eksperymentu – udowodniono bowiem, że w procesie redukcji masy ciała może nam pomóc… czekolada!\nW trwającym 14 dni badaniu wzięły udział panie, które zostały podzielone na trzy grupy: pierwsza jadła czekoladę rano, druga wieczorem, natomiast trzecia przez cały czas eksperymentu stroniła od słodkiego przysmaku. Efekt? Kobiety, które podczas dwóch tygodni spożywały 100 gramów czekolady dziennie nie tylko odnotowały zmniejszone uczucie głodu, ale również spalały więcej kalorii od swoich koleżanek z grupy trzeciej. Co ciekawe, uczestniczki badania wcale nie sięgały po polecaną przez dietetyków czekoladę gorzką, ale po jej mleczną odpowiedniczkę!\nPowyższe wyniki to z pewnością miód na serce milionów osób, które nie wyobrażają sobie dnia bez ulubionego smakołyku. Czekolada sprawdzi się jednak nie tylko w tradycyjnej postaci, ale może również stanowić podstawę rozmaitych kuchennych podbojów. Przepis na tzw. blok bardzo czekoladowy znalazł się ostatnio na blogu Anny Lewandowskiej, która w kwestii zdrowego odżywiania stanowi przecież wzór do naśladowania.\nAnna Lewandowska Anna Lewandowska fit slodycze Anna Lewandowska porady Anna Lewandowska przepisy Anna Lewandowska słodycze co czekolada robi z organizmem co daje mleczna czekolada czekolada czekolada a dieta czekolada a zdrowie dziecka czekolada badania naukowe czekolada ciekawostki czekolada co daje czekolada dla zdrowia czekolada fit czekolada jakie ma działanie czekolada jakie ma właściwości czekolada jest zdrowa czekolada kalorie czekolada kcal czekolada kiedy jeść czekolada mleczna czekolada mleczna a zdrowie czekolada mleczna czy jest zdrowa czekolada mleczna na diecie czekolada mleczna na odchudzanie czekolada mleczna wartości odżywcze czekolada mleczna zdrowa czekolada mleczna zdrowie czekolada na diecie czekolada na odchudzanie czekolada na odchudzanie opinie czekolada na zdrowie czekolada najnowsze badania czekolada odchudza czekolada odchudzająca czekolada odchudzanie czekolada podczas odchudzania czekolada poradnik zdrowie czekolada przy odchudzaniu czekolada w diecie czekolada wartości odżywcze czekolada wplyw na zdrowie czekolada zdrowie czekolady na diecie czy czekolada jest zdrowa czy czekolada mleczna jest zdrowa czy czekolada mleczna tuczy czy czekolada tuczy czy gorzka czekolada wspomaga odchudzanie fakty i mity na temat odchudzania gorzka czekolada a odchudzanie gorzka czekolada i odchudzanie gorzka czekolada odchudzanie która czekolada jest najzdrowsza która czekolada jest zdrowa Lewandowska hpba Lewandowska przepisy Lewandowska słodycze mity odchudzania po co nam czekolada zdrowe odżywianie co jeść zdrowe poradniki zdrowe przekąski zdrowe przekąski na diecie zdrowy styl życia


Sterownik SW 100P przeznaczony jest do automatycznego załączania i wyłączania wentylatora i pompy obiegowej współpracujących z kotłem c.o. Sterownik utrzymuje nastawioną na skali temperaturę oraz zapewnia spalanie gromadzących się w kotle gazów. Po wygaśnięciu kotła dmuchawa i pompa wyłączają się i dzięki temu zużycie energii jest mniejsze. Sterownik posiada dodatkowe zabezpieczenie zmniejszające ryzyko przegrzania kotła w postaci wyłącznika termicznego. Model SW 100P charakteryzuje się prostotą obsługi.\nTemperatura załączenia pompy C.O. 30°C\nHistereza pompy 2°C


Kocham jeść i gotować.Jestem słodyczoholikiem :)\nto mit, że drożdże wymagają chuchania i dmuchania\nrobię pączki z drożdżowego ciasta, które wyrasta w lodówce, po wyjęciu wałkuję jak na kluski do pomidorowej i obchodzę się z ciastem mało delikatnie a jednak pączki zawsze się udają i podczas smażenia rosną tak, że same się przewracają na drugą stronę.\nw każdą sobotę robię placek drożdżowy z kruszonką, dla męża. Też bez ceregieli, choć tym razem bez lodówki. Zawsze się udaje.\nJedyne z czym się zgadzam, to że drożdże potrzebują czasu, ale czasu potrzebuje każde ciasto, nawet proszkowe.\nA taka "lyzka" drozdzy to ile w gramach? Tu gdzie jestem, nie ma swiezych drozdzy, a jakbym miala w gramach, to sobie moge przeliczyc na suche. Lyzka to bardzo nieprecyzyjnie.


Goliński Patryk | Fundacja Dzieciom "Zdążyć z Pomocą" - OPP\nStrona głównaBaza podopiecznych21532\nzespół Downa, niedoczynność tarczycy, opóźniony rozwój psychomotoryczny, alergia\nFundacja Dzieciom “Zdążyć z Pomocą” zwraca się z uprzejmą prośbą o pomoc dla naszego podopiecznego Patryka Golińskiego.\nPatryk pragnie opowiedzieć o sobie:\nNazywam się Patryk Goliński i jestem ukochanym synkiem mamy i taty oraz bratem Gerarda i Damiana. Urodziłem się 21-07-2011r. z zespołem Downa. Od urodzenia jestem pod stałą opieką różnych specjalistów.\nDzięki moim rodzicom nauczyłem się chodzić w wieku 18 miesięcy. Aby zdobywać kolejne podstawowe umiejętności niezbędna jest intensywna, ciągła praca ze specjalistami. Niestety koszty leczenia, transportu do poradni specjalistycznych oraz różnych ośrodków terapeutycznych są bardzo wysokie, a rodzice mimo wielu wyrzeczeń nie są w stanie ponieść tak wysokich i stale rosnących kosztów. Dlatego też potrzebujemy wsparcia finansowego wielu ludzi dobrej woli. Jesteście nadzieją na poprawę mojego zdrowia.\nZa każdą okazaną pomoc serdecznie dziękuję.\n21532 Goliński Patryk\n21532 Goliński Patryk darowizna na pomoc i ochronę zdrowia\nPrzekaż na podopiecznego Goliński Patryk darowiznę online, poprzez płatności w Systemie Przelewy24:\nPobierz darmowy program do rozliczeń PIT za rok 2019, z wypełnionymi danymi 1% dla podopiecznego Goliński Patryk.


Architektura secesyjna Warszawy cz.2. – archpasja.com\nOpublikowano w 25/07/2014 14/11/2018 Autor: Beata\nCzęść pierwsza dostępna tutaj: https://archpasja.wordpress.com/2014/07/24/architektura-secesyjna-warszawy-cz-1/\nPowstające na przełomie wieków budynki przepełnione były detalem, ornamentyką secesyjną. Cechy secesyjne jakie stosowali budowniczy odnoszą się one jedynie do wnętrz oraz fasad.\nFasada kamienicy przy ul. Służewskiej 3, wg: Szkurłat Anna, Secesja w architekturze Warszawy, Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, Warszawa 1999\nJednym z najwybitniejszych przykładów secesji warszawskiej jest nieistniejący obecnie dom mieszkalny przy ulicy Służewskiej 3 Kamienica powstała w latach 1902-1905, została zaprojektowana przez Mikołaja Tołwińskiego i Henryka Stifelmana. Jest to jeden z nielicznych budynków, który został w pełni ukształtowany w duchu secesji. Bryła budynku była zwarta, rozczłonkowana w partii dachu z niezwykle miękką, płynną linią attyki. Fasadę cechowała symetria, wertykalizm, wyważona dekoracja oraz jej zróżnicowanie w określonych partiach elewacji. Balkony posiadały balustrady o różnorodnym wypełnieniu, od tralkowych w poziomie pierwszego piętra, po balustrady z kamiennych motywów kwiatowych, po kute balustrady o formach geometryczno-roślinnych. Ponadto kształty otworów okiennych uformowane zostały w różnorodny sposób. W osiach środkowych były zamknięte łukiem odcinkowym, prostokątne, podkowiaste oraz o różnych wielkości otwory. Dekoracje ścian tworzyły różnorodne żłobienia w tynku, płyciny z historyzującym kartuszem i girlandą. We wnętrzach pojawiły się bogato zdobione witraże, posadzki, sztukaterie. Klatka schodowa obfitująca w detal secesyjny posiadała żeliwną balustradę o motywach roślinnych.\nKamienica Maurycego Spokornego, zbieg Al. Ujazdowskich i ul. Chopina, wg: Szkurłat Anna, Secesja w architekturze Warszawy, Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, Warszawa 1999\nKolejny równie ważnym obiektem, utraconym w czasie II wojny światowej jest dom dochodowy Maurycego Spokornego Kamienica powstała w 1903 roku, została zaprojektowana przez Dawida Landego. Znajdowała się na zbiegu Alei Ujazdowskich i ulicy Chopina, usytuowana na narożnej działce, co pozwoliło na eksponowanie dwóch frontowych elewacji. Jest to budynek 6-kondygnacyjny. Fasada dzieli się na odpowiednie partie poprzez zastosowaniu gzymsów, pilastrów. Co więcej, zastosowano smukłe okna, pionowe i poziome podziały, boniowanie w poziomie parteru aby nadać masywnej bryle lekkości i smukłości. Całą elewację frontową wzbogacają wykusze oraz cofnięte loggie. W ściętym narożniku zbudowano masywny wykusz zwieńczony kopułą. Dekoracja secesyjna pojawiła się w różnorodnych formach, takich jak: dekoracja kwietna, sztukaterie, płaskorzeźby. Pojawił się również motyw koła wpisanego w kwadrat, charakterystycznego dla secesji wiedeńskiej.\nFasada kamienicy Wilhelma Rakmana, Al. Jerozolimskie, wg: Szkurłat Anna, Secesja w architekturze Warszawy, Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, Warszawa 1999\nJednym z najważniejszych zachowanych po II wojnie światowej budynków secesyjnych była Kamienica Wilhelma Rakmana przy Alejach Jerozolimskich. Powstała w latach 1905-1906, została zaprojektowana przez Ludwika Panczakiewicza. Jest to budowla wysoce reprezentacyjna, zachowująca w pełni zasadę jednorodnego wyrazu stylowego całości. Posiada pięć kondygnacji, ścięty narożnik z 3-pietrowym wykuszem zwieńczonym kopułą. Oś elewacji od ulicy Poznańskiej i al. Jerozolimskich stanowi 3- i 4-piętrowy wykusz zaznaczony w partii dachu jako fragment attyki, rodzaj lukarny z półkolistym oknem z dekoracyjną maską w kluczu łuku, na poziomie 4 piętra zwieńczony balkonem o balustradach geometrycznych. Secesyjny charakter nadają kopule rozmieszczone w tamburze okna o kształtach okrągłych i nerkowatych. W elewacjach dominuje kierunek wertykalny, podkreślony długimi, smukłymi i głęboko osadzonymi w ościeżach oknami. Obydwie elewacje frontowe charakteryzują się bardzo bogatą dekoracją sztukateryjną, którą stanowią motywy roślinne, geometryczne oraz maszkarony. Budynek wieńczy okazały gzyms koronujący oraz attyka.\nFasada gmachu Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, wg: Szkurłat Anna, Secesja w architekturze Warszawy, Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, Warszawa 1999\nWażnym zachowanym przykładem budynku publicznego jest gmach Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej przy ulicy Koszykowej 55.Powstawał w latach 1900, 1905-1907, 1909-1913, został zaprojektowany przez Antoniego Jabłońskiego – Jasieńczyka. Elewacje komponuje ornament geometryczny, charakterystyczny dla secesji wiedeńskiej, do motywów należą: koła, linie proste, żłobkowania. Podziały pionowe elewacji tworzą sztukaterie, pilastry między oknami, kroksztyny pod gzymsem wieńczącym. Portal wejścia głównego ozdobiony został motywem koła i zgeometryzowanych ulistnionych łodyg. We wnętrzu również można dostrzec secesyjny geometryzm, przeszklone drzwi z podziałami, balustrady metalowe również skomponowane w sposób geometryczny.\nOmawiając secesję w architekturze nie sposób nie wspomnieć o wnętrzach. Najbardziej znanym, a zarazem pierwszym przykładem są secesyjne wnętrza hotelu „Bristol” zaprojektowane przez Otto Wagnera- jednego z najwybitniejszych przedstawicieli secesji w architekturze i sztuce. Austriacki architekt zaprojektował hall, salę restauracyjną, bankietową, kawiarnie oraz jeden apartament. Wnętrza otrzymały bogaty, secesyjny wystrój. Elementy żelazne, mosiężne tworzyły balustrady schodów, windy i kraty balkonów.\nSala Kolumnowa w hotelu „Bristol”, proj. Otto Wagner, wg: Wikipedia Wolna Encyklopedia\nJedną z największych sal restauracyjnych była Sala Kolumnowa. W jej wnętrzu znajdowały się dwie kolumny na środku oraz dwie mniejsze flankujące bufet. Ściany zdobiła mazerowana boazeria oraz fryz roślinny pod sufitem. Kolumny posiadały papirusowe kapitele i kanelowane trzony. Sufit pokrywały żłobkowania oraz barwny fryz geometryczno-roślinny pokrywający belkę podciągu. Znajdującą się we wnętrzu sali galeryjkę dla orkiestry obiegała kuta balustrada o kwietnych motywach.\nMniejsza Sala Malinowa otrzymała równie bogaty wystrój. Ściany zostały wyłożone białą boazerią zwieńczoną fryzem oraz w wyższych partiach obite materiałem o malinowej barwie. Ściany wzbogacały lustra umieszczone w obszarach pokrytych boazerią. Ponadto drewniana posadzka o motywach geometrycznych, secesyjny żyrandol komponowały wnętrze.\nPiętrowy hall hotelu „Bristol” również prezentował elementy secesyjne. Na ścianach zastosowano biały marmur, polichromowane sztukaterie o motywach stylizowanych kwiatów.\nNa szczególną uwagę zasługuje apartament nr 109 znajdujący się w hotelu „Bristol”. Otto Wagner zaprojektował w nim okazałą rozetę ze stylizowanych liści, zdobiącą sufit. Zastosował również ozdobny fryz o motywach roślinnych oraz żyrandol, którego ramiona składały się ze stylizowanych łodyg kwiatów.\nUznaje się że wnętrza hotelu „Bristol” były pierwszymi secesyjnymi wnętrzami w Warszawie na początku XX wieku. W latach 1928-1931 wnętrza zostały przebudowane.\nBudynek hotelu w pierwotnym projekcie konkursowym Franciszka Mączyńskiego i Tadeusza Stryjeńskiego posiadał nie tylko wystrój wnętrza, ale także fasadę bogatą w elementy secesyjne. Jednakże fasadę przeprojektowano. Władysław Marconi wprowadził historyzujące, eklektyczne cechy.\nPowszechny pogląd, iż secesja w Warszawie nie rozwinęła się tak samo jak w innych miastach Europy nie jest do końca prawdziwy. Dorobek warszawskiej secesji jest bogaty i różnorodny, wyróżniający się dwoistością stylu. Cechy secesji organicznej i geometrycznej wzajemnie się uzupełniają tworząc niezwykle barwne i zaskakujące formy.\nOpracowanie: Ewelina Strzępek\nKategorieArchitektura, historia TagiPolska, secesja w Polsce, Warszawa\nPoprzedni wpisPoprzednie Architektura secesyjna Warszawy cz.1.\nNastępny wpisNastępne Architektura secesyjna Łodzi


Forum Wideo - Zobacz wątek - Automatyczne wstawianie daty / czasu\nTeraz jest środa, 19 czerwca 2019, 17:35\nAutomatyczne wstawianie daty / czasu\nMam program "DVTimeStamp" do automatycznego wstawiania daty i godziny do plików wideo DV. Ma około 150 kB. Bardzo fajny (mogę podesłać na e-maila i tylko na e-maila odpowiem). Może wstawiać datę i(lub) czas w okeślonych warunkach: co pewien czas, przy zmianie scen lub przy zmianie daty. Ale nie ma możliwości podglądu miejsca wstawiania napisów. Wiem, ze istnieje program "vDTS" , który ma taką możliwość. Byłbym wdzięczny za wskazaie linka ewentualnie wysłanie na maila.\nA czy inne (bardziej zaawansowane) programy mają taką możliowść ? Czy w Adobe Premiere, Pinnacle Liquid Edition, Canopus Edius, Avid Xpress .....itd... itp. można wstawić datę/czas w sposób automatyczny na podstawie znaczników zawartych w materiale DV ?\nLiczę na doświadczenie i dobrą wolę ramach pomocy koleżeńskiej wśród forumowiczów\nczwartek, 20 stycznia 2005, 19:06


<< Notki z 08 listopada >>\nPytanie: ,,Czy ksiądz-pedofil używający prezerwatywy podczas gwałtu na dziecku popełnia grzech ciężki?" i 9 innych, równie głębokich teologicznie? || Płomienie zgasły i nastał wieczny mrok. Czyt. więc...\npromuj TOL::Wrak made in USSR\nNigdy tego poważnie nie brałem pod uwagę, ale tym razem chciałbym się jeden jedyny raz spotkać z panem Macierewiczem po to tylko, by zadać mu pytanie: no i co ciulu złamany? Czy Amerykanie dostarczyli...\nPolska, jako kraj chyba nigdy w swojej historii nie była dostatniejsza i nie miała bogatszych i lepiej wykształconych obywateli. Myślimy o XV i XVI wieku, jako o „złotym wieku” polskiej hi...\nWszystko wskazuje na to, że jeśli PiS nie użyje naprawdę radykalnych metod wielkiego zjazdu neonazioli w warszawie 11 listopada (dla niepoznaki zwanego marszem niepodległości) nie będzie miał, kto zab...\nPiS w defensywie...\npromuj 5 groszy Rydzyka ws. Marszu Niepodległości\nTadeusz Rydzyk wypowiedział się ws. decyzji Hanny Gronkiewicz-Waltz dotyczącej zakazu Marszu Niepodległości w Warszawie. „Naród dostał nóż w plecy”, „Zaborcy tak postępowali” &...\npromuj Ernest Skalski: Prawo średnich liczb\nSpektakularna klęska PIS w miastach to duża rzecz, ale nie pozbawia ona Kaczyńskiego tych trzydziestu paru procent głosów...\npromuj Ludwik Turko: Generał Anders nie przyjedzie na białym koniu\nOkazuje się, że ów słynny szklany sufit wyborczy PiS, to nie tylko zliberalizowane duże miasta,...\npromuj Spaprali państwo - Kaczyński i jego przydupasy Duda oraz Morawiecki\nNa kilka dni przed setną rocznicą odzyskania niepodległości przez Polskę doszło do kolejnego zwrotu akcji. Decyzja o organizacji marszu zapadła po dzisiejszym spotkaniu prezydenta Andrzeja Dudy i prem...\npromuj Kup sobie młotek, aby mieć używanie na pomniku Kaczyńskiego!\nWybitna pisarka Maria Nurowska o pomniku Lecha Kaczyńskiego....\npromuj Czy pomnik Lecha Kaczyńskiego nie jest pomnikiem Jarosława Kaczyńskiego?\nPomnik Lecha Kaczyńskiego stanął już przy placu Piłsudskiego w Warszawie. Wykonany z brązu monument liczy ponad sześć metrów, cokół rzeźby – trzy metry. Za projekt monumentu odpowiadają Stanisła...\npromuj Co wyniknie z marszu Duda-Morawiecki? Burdel. Nie dziwię się, że straciliśmy niepodległość. Ta sytua\n7 listopada 1918 Rada Regencyjna ogłosiła powstanie: ‚Polski ZJEDNOCZONEJ i niepodległej.’ Bezpośrednim źródłem niepodległości było ‚zawarcie POKOJU’. Mowa o ‚woli narodu...\nDzięki niezłomnemu @AndrzejDuda, który miał wystarczająco dużo czasu, będziemy mieli dwa marsze, nielegalny z zadymą i rozróbą oraz legalny, ale nielegalny, bo ogłoszony zbyt późno. Taka właśnie jest...\npromuj PiS swoją ksenofobię przerabia na słynne wina Tuska. Matoły winią innych za swoje matołectwo\nWczoraj wieczorem Rzeczpospolita – powołując się na własne ustalenia – poinformowała o kulisach decyzji prezydenta i premiera w sprawie organizacji marszu. Z podanej informacji wynika, że ...\npromuj Marsz Dudy i Morawieckiego w oprawie stanu wojennego\nKomentatorzy polityczni nie radzą sobie z zakazem Marszu Niepodległości, jaki został wydany przez ustępującą prezydent Warszawy Hannę Gronkiewicz-Waltz. Klapki partyjne – nie wierzę w ideowo ...\npromuj Krakowscy sędziowie z pięknymi życzeniami dla Polski\nSędziowie krakowskich sądów postanowili w niecodzienny sposób uczcić 100-lecie niepodległości. W nagranym przez siebie filmie życzą Polsce powodzenia. Ubrani w koszulki „Konstytucja” przed...\n— ANDRZEJ DUDA NACJONALIZUJE MARSZ – Paweł Wroński w GW: “Nie padła jasna deklaracja, ale rozumiem, że prezydent Duda i premier Morawiecki 11 listopada na czele marszu pójdą. Przyzna...\npromuj Po co nam zielona kurtyzana?\nWyniki wyborów samorządowych to dla PSL sukces i klęska zarazem. Sukces, bo PSL przetrwało a dążenie PiS do rozjechania ludowców było jasne. Klęska, bo utrata władzy w kilku sejmikach to dla działaczy...\npromuj Polityka bardzo prorodzinna\nMały apel do wszelakiej progenitury polityków: znajdźcie inny zawód! Rozumiem, że zamiłowanie do „służby publicznej” wyssaliście z mlekiem matki tudzież zawarte było w dużym stężeniu w ojc...\npromuj Panika Dudy i Morawieckiego\nO niepokojących informacjach jakie dotarły do polskich służb przed Marszem Niepodległości i kulisach decyzji prezydenta Andrzeja Dudy oraz premiera Mateusza Morawieckiego pisze „Rzeczpospolita&#...


Sonia Bohosiewicz - Narodowe Czytanie 2016 - polskieradio.pl\nPolska aktorka, artystka kabaretowa i piosenkarka. zadebiutowała na deskach Teatru Starego w Krakowie. Po studiach dostała angaż w Teatrze Starym w Krakowie, w którym występowała do 2006 roku. W 1998\ndostała I nagrodę aktorską za rolę w Samobójcy na XVI Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi.W latach 2005–2007 była aktorką Teatru Słowackiego w Krakowie. W 2007 przyznano jej nagrodę prezesa TVP na 32. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Popularność przyniosła jej nagradzana rola Hanki B. w filmie "Rezerwat", rola dresiary Nataszy w filmie "Wojna polsko–ruska", a także role w serialach telewizyjnych: "39 i pół", "Usta usta" oraz "Aida". Aktorka udziela się też w dubbingu: podłożyła głos, m.in. pod Glorię w drugiej części filmu "Happy Feet: Tupot małych stóp".\nAleksander Laskowski - prowadzący\nAntoni Pawlicki - prowadzący


Czarne dziury rozrywają logikę : Model elektrycznego wszechświata\nDzisiaj jest 26 wrz 2021, 10:48\nTytuł: Czarne dziury rozrywają logikę\n: 17 sie 2012, 14:07\nWpadanie w nieskończoności w modelach matematycznych powinno spowodować kwestionowanie tego czy model jest odpowiedni i ograniczenia jego zastosowań. Jednakże astrofizycy po prostu dołączają zmierzone rezultaty i idą dalej. Ale to ostatni krok obnaża u fizyków najgorsze. Tutaj, w trzecim kroku używają oni słów i fraz które mają prawdziwe znaczenie, w kapryśny lub zamulający sposób gdy mają na myśli coś matematycznie bardziej zawiłego. Na przykład, używanie słowa “wymiar” kiedy odnoszą się do więcej niż tylko trzech wymiarów przestrzennych, tak jakby ekstra wymiary można było zmierzyć linijką. Daje to początek terminom takim jak czterowymiarowa “zakrzywiona przestrzeń” i “czasoprzestrzeń,” lub czasami tej dziwnej szacie zwanej “tkaniną czasoprzestrzeni.” Mamy również logicznie nie do obrony “wszechświaty równoległe.” Nic z tego nie ma ani logicznego ani fizycznego sensu.\nKomentarz: Finalne pewne siebie oświadczenie bez kwalifikacji: “Każda galaktyka zawiera czarną dziurę"\nKapryśny model uczyniono faktem poprzez zarządzenie.\n>>Patrząc w dół lufy zagęszczacza plazmy możemy dostrzec promieniste, wgłębione włókna prądów.\n“Żadna wielka praca naukowa, jeśli jest prawdziwa, nie została dokonana bez wolnego i śmiałego użycia wyobraźni ale pozwólmy by jej produkty zostały prawidłowo ocenione zanim zostaną ogłoszone jako odkrycia porządku natury. Nawet bezczynne spekulacje mogą nie być całkiem bezwartościowe jeśli rozpoznamy je za to czym są. Jeśli nowi kosmolodzy zaobserwują to spostrzeżenie nazywając szpadel szpadlem a nie idealnym narzędziem agrokulturalnym, jedynym powodem do czyjegoś żalu będzie to, że tak wielkie talenty zostały wydane dl;a tak małego zysku.\nTytuł: Re: Czarne dziury rozrywają logikę\n: 17 sie 2012, 19:26\n...Astronom Halton Arp podsumował tę sytuację...\nNazwiska tego bliskiego współpracownika Hubble/a nie można wymawiać na uczelniach, oto powód dlaczego\n: 15 kwie 2013, 8:51\nrzwczywiście za dużo tej matmy na fizyce, też coś mi nie grało podczas studiów.\nfizyka jest nauką doświadczalną, astrofizyka taką nie jest, zapytajcie astrofizyka:\nczy zrobili czarną dziurę, gwiazdę neutronową lub "wielki niewypał" nic z tego oni tylko teoretyzują.\ndo dzisiaj nie jest udowodniona teori względności nijakiego Ajsztajna. Po kilkudziesięciu latach poszukiwań nie ma dowodów na to, że grawitacja zagina światło. wstyd. jak można o tym uczyć?


blog online - odLudek.pl katalog lepszych stron - 2 -\nCiekawa Polska witryna internetowa, głównie na niej znajdują się tematy związane z zakładami bukmacherskimi. Znajdziemy tam najlepsze i najświeższe porady dotyczące typowania zakładów bukmacherskich, poradniki o tematyce bukmacherskiej, oraz wpisy i artykuły z ciekawostkami na temat Polskich firm bukmacherskich. ...\nData dodania: 30.06.2020 o godz: 15:16\nData dodania: 30.06.2020 o godz: 16:22\nZyskujący sporą popularność Polski serwis internetowy o zakładach sportowych w internecie. Oprócz zakładów bukmacherskich znaleźć tam możemy bardzo ciekawe artykuły o przeróżnych sposobach na typowanie zakładów sportowych oraz wiele innych wpisów dotyczących różnych zagadnień związanych z bukmacherką i legalnymi bukmacherami operującymi w Polsce. ...\nSerwis w internecie poświęcony darmowym bonusom bukmacherskim. Wyróżnia się on jasnością podawanych informacji na temat polskiej bukmacherki, nie mówiąc już o tym że jesteśmy tam często w stanie dowiedzieć się wielu ciekawostek na temat firm bukmacherskich oraz nowych sposobów typowania zakładów bukmacherskich. ...\nPolski serwis online opisujący najświeższe bonusy bukmacherskie ze świata bukmacherki i zakładów na sport, publikacje o ciekawych bonusach bukmacherskich są tam spotykane praktycznie codziennie, nie mówiąc już o ciekawych poradnikach odnośnie typowania zakładów sportowych oraz opisy legalnych Polskich bukmacherów. ...\nInternetowy serwis o tematyce zakładów bukmacherskich w Polsce. Bardzo ciekawie pisane artykuły i poradniki o tematyce firm oraz zakładów bukmacherskich. Oprócz tego, częste publikacje na temat bonusów bukmacherskich przyciągają wzrok swoją rzetelnością oraz elokwencją, ale też nie tylko, ciekawostki na tym serwisie internetowym to prawie codzienność. ...


Kto wpływa na nasze decyzje zakupowe i do jakich sztuczek się ucieka? | KopalniaPracy.pl\nKto wpływa na nasze decyzje zakupowe i do jakich sztuczek się ucieka?\nAnna Kretowska 26 listopada, 2018 0 Komentarzy\nJeśli ktoś myśli, że samodzielnie podejmuje decyzje na temat zakupów, jest w dużym błędzie. O tym, co i ile kupimy, decyduje wiele czynników, bardzo często niezależnych od nas. Warto znać różne triki producentów i reklamodawców, dzięki czemu łatwiej będzie podjąć racjonalną decyzję i uniknąć nieprzemyślanych zakupów i wydawania pieniędzy.\nNa nasze decyzje zakupowe wpływają przede wszystkim producenci konkretnych produktów i usług, którzy wydają potężne pieniądze na różne formy reklamy. Jej zadaniem jest nie tylko nakłanianie do zakupów, ale również budują pozytywny wizerunek marki. Reklama otacza nas na każdym kroku i nawet często nieświadomie poznajemy konkretne produkty i marki, kojarzymy je i w sklepach chętnie sięgamy po te rzeczy, których nazwy znamy i kojarzą się nam one z dobrą i wysoką jakością. Skuteczna reklama to już nie tylko jej tradycyjne formy, ale również możliwości, jakie daje internet. Często wyświetlają nam się reklamy związane z naszymi zainteresowaniami, dzięki czemu jesteśmy zalewani falą produktów, którymi jesteśmy zainteresowani. A co za tym idzie – chętniej i częściej kupujemy.\nSklepy wiedzą, jak przyciągnąć i zatrzymać klientów\nDecyzje zakupowe, jakie podejmujemy, często są też generowane przez właścicieli sklepów i centrów handlowych. Oni również stosują różne triki, aby zachęcić nas do większych zakupów, nawet takich, które są nam nie do końca potrzebne. Właściciele sklepów działają na wiele sposobów. Przede wszystkim ustawiają towar tak, aby podstawowe produkty leżały jak najdalej i aby trzeba było do nich przejść przez cały sklep, pełen innych dóbr. Co więcej, w centrach handlowych często puszczana jest delikatna, spokojna muzyka, która pozytywnie wpływa na nasz mózg i zachęca do przebywania w sklepie na jak najdłużej. Często również elementem przyciągającym jest zapach – w sklepach rozpylane są specjalne substancje zapachowe, które również mają nas pobudzać do większych zakupów. Nawet, jeśli klient wchodzi do sklepu z określoną listą zakupów, bardzo często kupuje dużo więcej właśnie dlatego, że jest na wiele sposobów, często nieświadomie atakowany przez sklep i jego nowinki technologiczne.\nWarto włączyć rozsądek, a wyłączyć emocje\nRobienie zakupów i podejmowanie decyzji w sposób racjonalny to niezwykle trudne zadanie. Bardzo często kierujemy się bowiem emocjami, a nie rozsądkiem. W sklepie często nie mamy możliwości dłuższego przemyślenia zakupów, podejmujemy więc decyzję pod wpływem chwili. Dopiero w domu często dochodzimy do wniosku, że zakupy nie były nam do końca potrzebne i w sposób nieracjonalny wydaliśmy pieniądze. Nie sprzyjają nam tez nowe technologie, które umożliwiają coraz łatwiejsze robienie zakupów, nawet bez wychodzenia z domu. W dzisiejszych czasach bez problemu można kupić wszystko przez internet, co również skłania do nadmiernego kupowania. Aby poznać nowe technologie i nieco uodpornić się na ich działanie w kontekście psychologii zakupów, warto zajrzeć na aibusiness.pl. To prawdziwa kopalnia wiedzy, dzięki której zdobędziemy nowe wiadomości, a przy tym poznamy ciekawe technologie, które wpływają na wiele dziedzin naszego życia.\nPoprzedni artykuł: Sprawdzone sposoby na ciekawe miejsca, w których zorganizujesz konferencję.\nNastępny artykuł: Budżet na marketing firmowy – ile warto przeznaczyć?


Wasze metody na wysokie plony - Strona 3 - Zboża - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nMi mówili,ze krystalon jest lepszy od basfoliaru 36 więc po połowie 08.04 opryskałem i różnicy nie widzę\nNie zauważyłeś różnicy, ponieważ w obydwu jest masa azotu, jeśli kupować nawóz dolistny to zbilansowany wg potrzeb danej rośliny, duża zaw % azotu w nawozie powoduje, że prawie zawsze wystąpi efekt wizualny, tylko ile kosztuje azot w takim nawozie/odżywce dolistnej, a ile w saletrze, czy RSM-ie? Moim zdaniem powinno dostarczać się niezbędne mikroskładniki, i niektóre makro, które nie były zawarte w nawozie wieloskładnikowym, zawożenie azotem swoją drogą. Ważny jest też termin zastosowania nawozu, np. nawożenie miedzią w różnych fazach wpływa na ilość lub jakość ziarna pszenicy (gluten).\npyt obornik stosować przed siewem czy po\nObornik pogłównie to jedynie na łąki się stosuje. A pod zboża to przed orką\nnajbardziej plonotwórczy nawóz to kurzy gnój, i PRP-sol\nJak jest za sucho za zimno lub za mokro to nic nie pomoże. Mysle jednak że z czynników zależnych od człowieka to istotne jest nawożenie.\nTak się przedstawia wpływ czynników wg.ODR Szepietowo\nJeszcze warunki atmosferyczne powinni wcisnąć. Widzimy co się obecnie dzieje.\nOj, pogoda jest rzeczywiście lipna; porobiły się jakieś okresy po parę tygodni bez wiekszych opadów na przemian z długimi okresami intensywnych opadów; brak stabilizacji :lol:\nPogoda, pogoda, jeszcze raz pogoda. Ostatnie lata prezentowały się tak: ciepła jesień i grzyb na oziminie ( pryskanie nie pomogło, białe kłosy i tak były nie tylko u mnie), mokra wiosna i znowu grzyb, suche wiosna, suche lato - pszenica uschła na pniu... normalności 0. Zeby nie wiem ile tego nawozu było to co to pomoże jak na wschody nie popada albo pleśń śniegowa zeżre... Sąsiad miał rzepak.. 1,2t z hektara mu dał i teraz czyja to wina? jego czy pogody? Oczywiście że pogody bo albo się wjechać nie dało albo kwitł nierówno albo gnił w oczach.\nMyślę, że należy również wziąć pod uwagę mocno pogarszającą się jakość gleby, co wpływa na zwiększenie problemów i strat o których piszecie.\nHej. Panowie jaki nawóz stosujecie na wiosnę pod oziminy ja zawsze stosowałem saletrzak, a co powiecie o saletrze amonowej. I jeszcze jedno siejecie fosfor i potas pod rośliny jare na wiosnę czy jesienią pod orkę?\nRaczej fosforowo potasowe na wiosne. Szkoda potasu wg mnie. Czasami daje pod korzeń mocznik,\nOdpowiedź na drugą część Twojego pytania zależy od bardzo wielu niewiadomych min: bonitacji gleby, zawartości próchnicy, zwięzłości gleby, jej pH, zawartości w poszczególne składniki, itp. oraz planowanej uprawy. Jeśli coś więcej na ten temat napiszesz to będzie można Tobie udzielić lepszej odpowiedzi.\nhmmm mysle ze aby zaczac myslec o wysokich plonach to trzeba wiedziec w jakim stanie sie ma glebe i badanie gleby to podstawa aby wiedziec z czym do tego pola jechac jako ciekawostke powiem wam ze moje pole wapnowane bylo z 20 lat temu natomiast obornik pojawia sie na nim dosc czesto i w niemalych ilosciach ph wacha sie w granicach 6 nie jest zle i na plony tez nienazekam sieja tylko przenice jeczmien i czasem owies i kukurydze\nJesli chodzi o moja uprawe zbóz to wyglada to następująco.\n1. 250 kg azotowego , 30 kg soli potasowej , wieloskładnikowego 150 kg (wszystko opisuje w ilosci na 1 ha).\n2. co 5 lat wapno w ilosci 1 tony / 1 ha.\n3. na mocnej glebie 2 , 3 klasa co 4 lata głeboszowanie.\n4. co drugi rok poplon : facelia , gorczyca lub seradela.\n5. słome po żniwach tne i przyoruje lub agregatuje gruberem poprzedzając to siewem mocznika (aby słoma lepiej sie rozkładała) w ilosci 60 kg/ 1 ha.\n6 .opryski : jeden na chwasty , dwa grzybobójcze(przy oprysku grzybobójczym dolistnie stosuje mocznik w ilości 7 kg / 1 ha.\nW wyzej opisanym przykładzie przedstawilem czynnosci jakie wykonuje przy uprawie pszenicy.\nJesli chodzi o inne zboza uprawa jest podobna . Aczkolwiek rózni sie tym ze wykonuje jeden oprysk grzybobójczy ( a nie dwa jak w przypadku pszenicy) i zmniejszam dawke nawozu o około 100 kg / 1 ha.\nPlony w 2010 roku jakie osiagnałem to:\n6,5 t/h pszenica ozima\n4 t/h pszenica jara\n4,5 t/h pszenżyto\n4 t/h jeczmien ozimy\n4,5 t/h jeczmien jary\n4 t/h mieszanki zbozowe\n4 t/h owies\nGleby mam różne ale głównie 3b , 4a.\nI to taka rewelacja? No i coś mało dokładnie opisane. Bo wieloskładnikowe są różne jak równiez wapno.\nNie jest to rewelacja ale przy średnich nakładach na nawożenie i ochronę plony sa przyzwoite.Nie zawsze duży nakład jest uzasadniony.Z niektórych gleb nie da się więcej osiągnąć nawet przy bardzo dużej chęci nawożenia i ochrony.\nA czy on pisał, że to rewelacja? Jak na 2010r to dobre plony @tomaszpa osiągnął\nnawozy wieloskładnikowe to mam na mysli głownie polifoske.. Jak na ten rok jestem wmiare zadowolony z plonów.bo nie ktorzy co kosili w moich okolicach to była taka porazka ze szok. Pszenice jak badałem przy sprzedazy miała 29,5 gluten , białko 13.3. Ja nie żyłuje plonów na maxa , stosuje taka uprawe i technike produkcji ktora jest u mnie najbardziej efektywna przy optymalnych nakładach. Obornika niestety nie mam bo nic nie hoduje. A wiadomo nawóz organiczny jest najlepszy dlatego zastepczo sieje poplony dzieki czemu biore dopłaty rolnośrodowiskowe (530zł / 1ha).Pogoda w tym roku była niesprzyjająca bo w maju najpierw mielismy powódź a potem susze.Gdzie były suchsze pola to z opryskiem grzybobójczym wjechalem i teraz wiem ze wygralem na tym.bo sasiad miał przez granice pszenice ozimą i mowil ze mial około 5t/h. I sam mowił że grzyb mu zjadł sporo łanu bo wody było do oporu a temperatura dość wysoka.\nJak czesto kupujecie ziarno z centrali?\nto film z mojego gospodarstwa zainteresowanych zapraszam do obejrzenia:)\nps. na filmie brakuje nowego opryskiwacza ktory kupilem kilka dni temu.\nW sumie to całkiem ciekawie to wygląda chodzi mi jaka polifoska. Słabo wyszła wg mnie p. jara i jęczmień. Bo ozimej nie miałem lepszej. A nawet gorszą.\nTo się nazywa gospodarstwo rozwojowe.\nDlaczego masz tyle ciągników o podobnej mocy?\nobecnie mam zetora fortere 11441 , john deere 6100 (75KM) do tego ciagnika mam wąskie koła do rozsiewacza nawozu i oprysku bo kupilem opryskiwacz 1000 litrów , 15 metrów zawieszany bo ciagany sie nie nadaje bo mam za małe pola. kombajn zbozowy ten drugi co widac na filmie czyli NH8060 z 4,5 metrowym hederem na wózku. Reszta ciagników co widac pracowały u mnie tylko przez pewien okres czasu poniewaz oprocz gospodarstwa zajmuje sie troche handlem maszyn rolniczych.\nNo wiem ze z jarych zbóz rewelacji nie było ale sadze ze głowne przyczyny tego są następujące.\nNajpierw mi wygniło na mocniejszej glebie potem wypaliło na słabszych.. Ozime jakos lepiej przetrzymały poniewaz były juz wyrosniete.\nA jesli chodzi o polifoske to sieje polifoske 6.\nJak w twoich okolicach wygladaja zboza ozime?


Temat: Czarodziejskie pola Nie Wrz 28 2014, 19:11\nObjęte silnymi zaklęciami zwodzącymi mugoli, magiczne pola od wielu już stuleci stanowią największe skupisko wolnych terenów wybiegowych dla hipogryfów. Niejednokrotnie są także wykorzystywane jako miejsca uprawne bądź zagospodarowuje się je w razie potrzeby zorganizowania magicznych rywalizacji bądź festynów. Od kilkudziesięciu lat są głównym miejscem organizacji zabaw obchodzonych z okazji święta Barda Beedla.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Nie Wrz 28 2014, 19:23\nOgromny, sztucznie przygotowany labirynt rozpościerał się przed uczestnikami, sprawiając, że nawet największemu domatorowi dreszcz podniecenia mógł przebiec wzdłuż kręgosłupa. Wysokie i szerokie trybuny okalały go niczym ramiona matki, a setki podnieconych głosów rozdzierały nienaturalną ciszę jaka zwykle panowała na polach. Pomyślałby kto, że dzisiaj powinni się jedynie bawić, skoro było to święto na cześć bajkopisarza, ale po cóż, skoro było tyle okazji do sprawdzenia się. W innych sekcjach można było grać w eksplodującego durnia, bądź kosztować wyśmienitych dzieł najlepszych cukierników, a w tej okolicy zaczynała się prawdziwa gra. Ogromne wyzwanie dla wszystkich dorosłych czarodziejów ze wspaniałymi nagrodami, które kusiły swoim prestiżem, ale przede wszystkim miała to być wspaniała zabawa, propagująca współpracę międzyludzką i prowadzący miał szczerą nadzieję, że wszystko pójdzie zgodnie z planem.\nProjekt był nastawiony na propagowanie współpracy zarówno między ludźmi jak i również z magicznymi stworzeniami, wszak Bard w swoich utworach uczył i rozwijał, a organizatorzy również musieli wziąć to pod uwagę. Poinformowali więc uczestników, aby zważali na swoje czyny, wszak od nich będzie zależał przebieg dalszej gry. Zadania miały nie tylko sprawdzać umiejętności magiczne, ale również zachowanie w sytuacjach stresowych, zdolność do logicznego myślenia oraz odwagę.\nDługo pracowali nad wystrojem labiryntu, starając się odwzorować nawet najmniejszy szczegół, zwłaszcza, że z szacunku dla pana Beedla, nie można było zaniedbać nawet jednego korytarza. Liście były gęste, zmodyfikowane w taki sposób, aby rosły błękitne niczym niebo, a gdy weszło się do środka, można było podziwiać fioletową trawę, wśród której rosły różnokolorowe odmiany przeróżnych roślin czarodziejskich. Wejścia były trzy, a każdy wchodził z kimś innym, zupełnie tak, jakby wręcz narzucano im swego rodzaju współpracę, czemu zaraz zaprzeczyło rozwidlenie na końcu pierwszej ścieżki. Wtedy każdy szedł w swoją stronę, a wybuch pomarańczowych fajerwerków oznaczał rozpoczęcie rywalizacji.\nUWAGA: Na razie po prostu wchodzicie do labiryntu, kiedy wszyscy się zbiorą pojawi się pierwsze zadanie. Macie 5dni na napisanie posta nim nastąpi dyskwalifikacja.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Pon Wrz 29 2014, 15:42\nPercival zastanawiał się, co się z nim dzieje. Dlaczego bierze udział we wszystkim, w czym się tylko da? Po co? Żeby zagłuszyć niewesołe myśli? A może udowodnić sobie, że może robić wszystko, na co ma ochotę, bo po prostu jest wolnym człowiekiem? To trochę tak, jakby próbował cofnąć się w czasie do momentu, kiedy zaczął się zmieniać. Zresztą nie było ważne. Chciał się sprawdzić, chciał poczuć mocniejsze bicie serca, uderzenie adrenaliny. Chciał po prostu żyć i czuć to całym sobą. Tak jak dawniej.\nZastanawiał się, czy numer trzy przyniesie mu szczęście, czy też niekoniecznie, ale był pełen optymizmu i wiary w siebie. Poprzedniego dnia dopieszczał swoją różdżkę, wcierając w nią różne specyfiki (oczywiście wyłącznie te legalne), które miały wpłynąć na jej giętkość, moc i tak dalej. Tak naprawdę nieszczególnie w to wierzył, ale sama myśl, że przygotowuje się do jakiejś rywalizacji sprawiała mu przyjemność. Uwielbiał rywalizację, uwielbiał adrenalinę i zmagania z przeciwnikiem,ale przede wszystkim sobą samym.\nGwizdnął przez zęby, widząc błękitny labirynt, a opuszki palców zaczęły go lekko mrowić, jak zawsze gdy był podekscytowany zbliżającym się wyzwaniem. Najwyraźniej był pierwszy. Nie szkodzi, choć ciekawe, kim są inni uczestnicy.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Pon Wrz 29 2014, 18:14\nNo popatrzcie tylko, w co Taylor się wpakowała. Labirynt. Chociaż na brak orientacji w terenie narzekać nie mogła, to zdecydowanie nie był najlepszy pomysł na spędzenie święta Barda Beedla. Uświadomiła sobie to dopiero wtedy, gdy przyszło do niej zaproszenie na czarodziejskie pola z numerem uczestnika. D w a. Jak dwójka rodzeństwa, druga praca, dwa ulubione teatry, dwa dni do pierwszego. Krótko mówiąc - szczęścia i nieszczęścia w jednym. Czy właśnie tak miała wyglądać dla niej cała rywalizacja? Mieszanka rzeczy tak cudownych jak spektakle i tak beznadziejnych jak brak forsy na nie? I czy w ogóle ją to obchodziło? Rywalizacja to rywalizacja. Adrenalina jak na finałowym meczu quidditcha, tajemnica wielka jak nazwisko kochanki trenera, a nadzieja... Tak wielka jak na to, że ominą ją zajęcia z transmutacji. Tak, miło powspominać szkolne czasy, ależ oczywiście, ale najwyższa pora się skupić i zacząć myśleć pozytywnie. Czarodziejskie pola w końcu kojarzyły się jej głównie z hipogryfami, a to tworzyło w jej głowie obrazy kolejnych, przeróżnych, magicznych stworzeń, które być może będą w labiryncie... Ach, Taylor, o co ty prosisz. W końcu wszystko jest z góry ustalone, a szansa na to, że za najbliższym rogiem trafisz na któryś z niegroźnych gatunków pegaza jest naprawdę znikoma. Rusz swój chudy tyłek i sprawdź lepiej, co się kryje w środku. Wchodź, wchodź. Tylko się nie potknij!\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Czw Paź 02 2014, 18:03\nIdea święta jakiegoś bajkopisarza była według niej bez sensu. Nawet by się na nim nie pojawiła, gdyby nie usłyszała o ciekawej konkurencji. Labirynt. Podobno niebezpieczny, wymagający odwagi, jednym słowem niezła rozrywka. Nie kupowała tego gadania o współpracy. Nie znosiła na nikim polegać i nie zamierzała prosić o pomoc. Jeśli nie będzie w stanie sobie z czymś poradzić, odpadnie, trudno. Chyba że uda jej się tak to ułożyć, żeby dzięki czyjejś pomocy się wybić, pogrążając jednocześnie przeciwnika. To tak.\nPewnym krokiem weszła na teren konkurencji. Omiotła spojrzeniem labirynt. Jej zdaniem był zbyt pstrokaty. Błękitne liście? To jest zadanie dla dorosłych czy małych dzieci? Wywróciła oczami.\nMiała przydzielony numer jeden. Nie wierzyła w znaki, ale i tak to już było dla niej jak dowód jej wygranej. Bo niby czemu nie?\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Pią Paź 03 2014, 02:03\nAlison lubiła obchody wszystkich świąt i kiedy tylko coś się działo. A może po prostu pakowała się gdzie się da żeby nie czuć się taka znudzona i samotna? Nie ważne, w końcu to jakaś tam rozrywka dlatego też z chęcią się zapisała i po otrzymaniu zaproszenia z numerem sześć stawiła się na miejscu i nawet o dziwo o czasie. Labirynt wyglądał niesamowicie. Na miejscu zaczęła się czuć naprawdę jak w bajce tylko jeszcze nie wiedziała jak potoczą się jej przygody. Liczyła na kontakt ze zwierzętami. Z tym na pewno nie powinna mieć problemu. Zadania sprawdzające odwagę, zdolność do logicznego myślenia i zachowanie w sytuacjach stresowych? To coś idealnie dla niej! Nie wiedzieć czemu ale rywalizacja i wszelkiego rodzaju konkurencje działały na nią odstresowująco. To było miłe czuć dreszczyk emocji na karku i te chwile napięcia kiedy nie wiesz co wydarzy się następne...\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Nie Paź 05 2014, 16:50\nLabirynt brzmiał nieco jak turniej. Jak dawne zmagania, którym poddana była lata temu. Czas, w którym odbywał się turniej trójmagiczny, był naprawdę magiczny. Oczywiście były to piekielnie stresujące dni, przez co ucierpiały jej owutemy, ale jednocześnie było wtedy wyjątkowo. Poznała niesamowitych ludzi, sprawdziła się w wielu zadaniach, ale i nauczyła paru przydatnych rzeczy. Z czasem wiedziała, że gdyby była okazja i drugi raz wzięłaby w tym wszystkim udział.\nŚwięto Barda na pewno nie brzmiało aż tak drastycznie (bo też nie była już tak młoda jak przed laty), ale jednak miało pewien element, który kojarzył się jej z turniejem - znów mogła sprawdzić swoje umiejętności będąc na przeciw realnemu zagrożeniu. Nie wahała się długo, uznała, że musi się zgłosić. Wzięła wolne od pracy (a praca Niewymownego ostatnio niemal całkowicie ją pochłaniała), a także zgłosiła nieobecność w aptece, by dni przed labiryntem, nieco poćwiczyć zaklęcia. Na ten dzień chciała być w dobrej formie.\nO wyznaczonej godzinie pojawiła się na Czarodziejskich Polach, teleportując się wprost ze swego domu. Chłodne powietrze uderzyło ją w twarz, podciągnęła więc zamek w skórzanej kurtce, by nieco się ochronić. Na odzieniu tym widniał jej dzisiejszy numer, cztery. Jej, ostatnio nie tak długie, włosy związane były w luźny kucyk, wygodniejszy na te warunki. Na nogach miała dopasowane, czarne spodnie i skórzane buty, dobre do biegania - gdyby zaszła taka konieczność.\nNie kojarzyła swych rywali, których zdążyła paru już dostrzec. Schowała więc dłonie do kieszeni przestępując z nogi na nogę, jakby doczekać się już startu nie mogła.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Czw Paź 09 2014, 09:27\nMagiczny labirynt? Nawet ją to bawiło. Widziała na własne oczy gorsze rzeczy niż roślinne mury czy nawet to, co się pośród nich czaiło. Nie potrafiła jednak przyznać, czemu zdecydowała się na przerwanie względnego spokoju we własnym domu nad stertami wypracowań i testów na rzecz rywalizacji w dniu tego głupiego święta. Nikt nigdy nie czytał jej magicznych baśni. Nikt nigdy nie przejmował się tym, czego chciała. A Beedla... Beedla kojarzyła wyłącznie z Hogwartu, gdzie raz czy dwa usłyszała te śmieszne, podobno wręcz legendarne historie. Co więc liczyło się dzisiaj? Może nawet nauczycielka transmutacji potrzebowała czasem opuścić bezpieczne mury zamku, żeby sprawdzić, jak silna potrafi być.\nRozejrzała się po trybunach. Tych wszystkich śmiesznych ludziach, którzy liczyli na dobrą rozrywkę. Niemal od razu pomyślała o starożytnych igrzyskach, o których czytała w księgach. Czy nie tak miało się to skończyć? Nawet nie liczyła, że wyjdzie stamtąd bez ani jednego zadrapania. I chociaż cała ta impreza wydawała się być dostatecznie zabezpieczona, tutaj, w magicznym świecie, nie trudno było po prostu rozpłynąć się w powietrzu.\nStanęła na starcie z numerem piątym. Zerknęła przelotnie w stronę innych uczestników, dostrzegając wśród nich rudowłosą kobietę, którą pamiętała wciąż jeszcze z zawodów w łapaniu Kołkogonka. Och, doprawdy... Tą samą, która potem "niechcący" dźgnęła ją podczas nauki szermierki. Odwróciła wzrok, krzywiąc się nieznacznie. Jeśli - biorąc pod uwagę wyłącznie trzy wejścia do labiryntu - ta wariatka przypadnie jej w udziale, pozabijają się już na pierwszym zakręcie. Co oni mówili o labiryncie? Współpraca?\nJuż to widzę, pomyślała i chociaż zwykle doskonale panowała nad swoimi emocjami, w tej jednej chwili poczuła, jak po kręgosłupie przebiega jej dreszcz strachu.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Czw Paź 09 2014, 10:24\nKażdy, zgodnie z otrzymanym numerem, otrzymuje opisaną sytuację, do której musi się ustosunkować. Standardowo macie 5 dni na napisanie posta, nim ktoś zajmie wasze miejsce.\nLedwo odłączyłeś się od swojego partnera, a środowisko skrajnie się zmieniło. Pod stopami zaczął chrzęścić Ci żwir, który wkrótce skruszał całkowicie w magiczny, mieniący się złoty piasek, przykuwający uwagę swoją miękką fakturą. W dodatku zaczęło Ci się robić straszliwie gorąco i jeśli miałeś na sobie jakieś grubsze okrycie, zapewne poczułeś potrzebę, aby zrzucić je ze swych ramion. Przedzierałeś się po zapadającym się piasku przez pięć długich minut nieustannego marszu, aż wreszcie trafiłeś na pierwszą przeszkodę. Stanowiła ją przepiękna, ręcznie zdobiona złota brama. Naparłeś na wrota, ale ani drgnęły, co zmusiło Cię do poszukiwania innego sposobu na ich otworzenie. Kiedy tak stałeś i rozmyślałeś nad tym co dalej, do Twoich uszu dobiegł dziwny, skrzeczący dźwięk. Rozejrzałeś się wokół, ale jego źródło odnalazłeś dopiero wtedy, gdy cofnąłeś się nieco. To malutki feniks, jeszcze zdecydowanie pisklę, siedział na piasku i powoli się zapadał, machając rozpaczliwie drobnymi skrzydełkami. W tym samym momencie szczęknęła złota brama, która otworzyła się na oścież, z każdą sekundą coraz bardziej się zamykając.\nMożesz wybrać tylko jedno: czyli albo pomoc, albo pójście drogą. Dalsze instrukcje w następnym poście Mistrza Gry.\nPrzejście w dalszą część labiryntu mogło być dla Ciebie ciekawym doświadczeniem, bo o ile podczas marszu byłeś nieco zgrzany i odczuwałeś chęć na to, aby zrzucić z siebie okrycie wierzchnie, tak im dalej tym temperatura się zmieniała. Było Ci coraz zimniej, aż wreszcie, gdy już Twój oddech zamieniał się w parę, wstąpiłeś na lód, przez chwilę przyzwyczajając się do nowej, przedziwnej sytuacji. Lód w środku labiryntu? No cóż, nie miałeś jednak zbyt dużo okazji do marudzenia na organizatorów, bo wkrótce natrafiłeś na solidną, lodową bramę tuż przed sobą. Naparłeś na jej wrota, jednakże nic to nie dało, więc przez moment stałeś w miejscu, zastanawiając się cóż dalej. Może jest tutaj jakieś inne przejście? Nagle usłyszałeś jakiś szelest, a gdzieś w pobliżu Ciebie odezwało się coś jeleniowatego. Odwróciłeś się, widząc pod liściastą, lekko zmrożoną ścianą rannego, malutkiego Ferni, którego tylna kończyna była zakrwawiona. Leżał, nawołując o pomoc, a gdy skierowałeś w jego stronę kilka kroków, brama za twoimi plecami otworzyła się gwałtownie, aby zaraz zacząć zamykać się z upływem czasu.\nSzedłeś spokojnie przez labirynt. Nic nie wskazywało na to, że na Twojej drodze pojawi się coś nieoczekiwanego, bo niebo było spokojne, a cichy szum wiatru działał uspokajająco, chociaż mimo wszystko gdzieś w mroku, który zaczynał Cię otaczać mogłeś poczuć niepokój. Było coraz ciemniej, aż wreszcie gdy się zatrzymałeś i spojrzałeś w niebo, okazało się ono być upstrzone setkami gwiazd. Przez moment wpatrywałeś się w nie, starając się zrozumieć ich ułożenie, kiedy tuż przy Tobie rozległo się głośne zawodzenie. To lelek wróżebnik wył w najlepsze, najpewniej na zmianę pogody, siedząc po przeciwnej stronie do ogromnych, żelaznych wrót odgradzających Ci dalsze przejście. Wtem ciszę przerwał szelest, a następnie świst, połączony z krzykiem. Zdrętwiałeś na sekundy, jednocześnie z drugiej strony słysząc zgrzyt. To wrota otworzyły się na oścież, z każdą sekundą zbliżając się do zamknięcia, a Ty spoglądając na magiczne stworzenie odkryłeś, że jest postrzelone strzałą w ramię.\nZagłębiałeś się coraz dalej w labirynt, pogrążając się zarówno w mroku, jak i ciszy. Z każdym krokiem roślinność wokół Ciebie gęstniała, aż wreszcie zatrzymałeś się, docierając do wielkich, grubych konarów, zagradzających Ci przejście. Rozejrzałeś się wokół, cofając się, aż wreszcie spostrzegłeś dwie rzeczy jednocześnie. Gałęzie rozluźniły splot, dając Ci możliwość pójścia dalej, ale i z każdą chwilą zawijając się ponownie coraz bardziej. Potem zauważyłeś, że nieopodal leżał ranny jackalope. Jego przednia łapa leżała smętnie pod dziwnym kątem, najwyraźniej złamana.\nSzedłeś dalej, zagłębiając się coraz bardziej w labirynt. Wokół było cicho i spokojnie, aż do momentu, w którym do Twoich uszu dobiegła cicha muzyka. Z każdym krokiem była coraz głośniejsza, aż wreszcie odkryłeś jej źródło. Przez moment stałeś jak wryty, spoglądając z zaskoczeniem na otoczenie, bo wszystko było… różowe. Wściekle różowe liście i trawa, różowa brama zamykająca przejście, wysoki fotel z wygodnym oparciem. Był jednak pusty, a ledwie odwróciłeś się plecami do wrót, a te otworzyły się z hukiem, w każdej sekundzie coraz szybciej się zamykając, podczas, gdy przed Tobą znajdowała się grupka małych, różowych pufków kwilących żałośnie. Coś z pewnością im dolegało.\n6. Szedłeś swoją drogą, pogrążając się w coraz większej ciszy i zastanawiając się dlaczego jest tak spokojnie. Było to wręcz nieprawdopodobne, skoro nie byłeś w labiryncie sam. Skręciłeś w prawo, a wtedy twoim oczom ukazał się dość niecodzienny widok. Nagle zrobiło się ciemno, ukrywając przed Tobą niebo, dzięki czemu widziałeś jedynie ogromny bąbel z wody, zawieszony przed Twoim nosem. Rzuciłeś na siebie bąblogłowy i przebiłeś ręką jego powierzchnię, wchodząc w wodę. Zatrzymałeś się na środku, spostrzegając, że po jednej stronie znajduje się masywna, pokryta glonami i ślimakami brama, która otworzyła się gwałtownie, zamykając w miarę upływu czasu. Już zaczynałeś kierować się w jej stronę, kiedy za Twoimi plecami rozległo psie, zduszone szczeknięcie. To wodnik kappa dusił swoimi płetwiastymi palcami błotoryja.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Czw Paź 09 2014, 11:34\nFontaine nie czekając na nic, prędko weszła między gęste konary budujące ten labirynt. Różdżkę nieustannie trzymała przed sobą, obawiając się ewentualnego niespodziewanego ataku. Wolała być przygotowana na wszystko. Im dalej zmierzała, tym większa cisza ją otaczała. Zupełnie jakby jej towarzysze totalnie przepadli. Nagle przed wilą skończyła się droga. Ogromne konary zasłaniały przejście, Eff już chciała walnąć w nie zaklęciem, kiedy dostrzegła, iż te co chwila się otwierają. Jednakże kiedy to robiły, później splatały się tak mocno, jakby gotowe były pogruchotać kości. Mniej więcej w tej chwili Fontaine dostrzegła bardzo nietypowe stworzenie. Był to jacklop, o którym tylko czytała w książkach. Zwierzak miał złamaną łapę, co źle wróżyło w przypadku chęci przejścia dalej. Dziewczyna zawahała się przez chwilę. Automatycznie chciała podjąć ryzykowną decyzję i spróbować rozszerzyć krzaki rośliną, po czym szybko przebiec, kiedy przypomniała sobie, że te zające potrafią mówić. Szybko przeanalizowała, że sprytniej będzie mu pomóc i spróbować czegoś się od niego dowiedzieć. Ach, urodzona Ślizgonka!\nPodeszła do królika, lekko i spokojnie ujmując jego łapę.\n- Coite Reparro - naprawiła sprawnie zaklęciem, miejmy nadzieję, przywracając sprawność zwierzakowi. Powędrowała spojrzeniem to do krzaków, to ponownie do królika i nie czekając na nic zadała fundamentalne pytanie.\n- Da się przejść tędy? - Dziwnie co prawda czuła się mówiąc do małego zająca, ale potrzebowała jego odpowiedzi. Może istniały jakieś skróty, albo królik znał jakiś magiczny sposób? Cholera wie, z tymi magicznymi stworami to różnie bywa.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Czw Paź 09 2014, 12:21\nGdy tylko weszła do labiryntu, z miejsca usłyszała muzykę. Kakofonię, niewróżącą niczego dobrego. Z różdżką wysuniętą przed siebie i w pełnym skupieniu, malującym się na jej twarzy, szła naprzód. Wzrokiem śledziła uważnie otoczenie, wychwytując każdy najmniejszy ruch listka czy gałązki, z których składał się roślinny mur. Zastanawiała się, jak będzie wyglądać pierwsze wyzwanie. Szła powoli, ostrożnie, nasłuchując coraz głośniejszych dźwięków. Spodziewając się czegoś przerażającego, posiadającego największe i najostrzejsze pazury na świecie, zamarła, widząc, że za kilka kroków wejdzie we wściekle różową krainę, z której dobiegała muzyka. Liście, a nawet trawa przybrały ten ohydny odcień i Callisto zmarszczyła brwi. Och, nie bała się różu. Ale to tutaj... Było niemal jak trafienie do miodowego królestwa, w którym z jakiegoś powodu zabrakło słodyczy. Zagłębiając się coraz dalej w różowy labirynt, przesunęła wzrokiem po fotelu. Ostatnim, na co miała ochotę, było siadanie na nim. Marquett miała wrażenie, że w tym miejscu nie czeka jej nic dobrego. Wyglądało niemalże jak wielka, słodka pułapka. Wreszcie spojrzała pod nogi, dostrzegając niewielką gromadę Pufków Pigmejskich, skamlących cichutko. Wyglądały na chore. Miała wrażenie, że to test. Czy jeśli im pomoże, będzie mogła pójść dalej? Czy właśnie o to chodziło? Zacisnęła lodowatą dłoń w pięść. Wrota były zamknięte, ale gdy tylko się odwróciła... Drgnęła gwałtownie, słysząc nieprzyjemny, głośny dźwięk. Odwróciła się z powrotem, w ułamku sekundy, patrząc w kolejny, pusty korytarz, który nie był już zablokowany ohydną, różową bramą. A jednak ta zamykała się szybko i Callisto nie miała już zbyt wiele czasu na decyzję. Spojrzała jeszcze raz na Pufki. Jeśli były jej testem, być może nigdy nie powinna była brać udziału w tej rywalizacji, bowiem jej podświadomość krzyczała tylko, że to pułapka. Róż zalewający wszystko zdawał się mydlić oczy, ale ona nie zamierzała się mu poddać. Ignorując małe zwierzątka, przemknęła przez szczelinę, która pozostała w zamykającej się bramie. Ostatni raz nabrała powietrza, mając nadzieję, że jej instynkt... jej przeczucia są właściwe.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Sob Paź 11 2014, 17:22\nCisza i spokój. Był zdany sam na siebie, nie wiedział, czego może oczekiwać, a jednak czuł jakiś niewyjaśniony spokój, który spływał na niego z każdym krokiem, pozwalając wziąć głęboki oddech i iść przed siebie. Kiedyś był bardziej towarzyski, ale pewne rzeczy się zmieniają, zwłaszcza gdy doświadczy się tyle przykrości od ludzi, którzy nie liczą się z nikim - kłamią, zdradzają albo po prostu odchodzą bez słowa. Zaczynał doceniać ciszę, zaczynał doceniać chwile, gdy był sam na sam ze sobą i nie musiał niczego udawać, na nic się silić. Coraz poważniej się zastanawiał, czy dobrze zrobił, decydując się na staż w drużynie quidditcha, czy nie powinien raczej skupić się na opiece nad magicznymi stworzeniami, z której to dziedziny pisał pracę dyplomową. Kto to wie.\nSzedł spokojnie, równym krokiem, z zaskoczeniem konstatując, że zapada zmrok. Aż tak stracił poczucie czasu? Przystanął i uniósł wzrok, przyglądając się bladym gwiazdom nieśmiało pojawiającym się na niebie. Przejmujące wycie przyprawiło go o dreszcz, spiął się gwałtownie, po czym odetchnął, gdy dotarło do niego, że to tylko lelek wróżebnik, zwiastujący zmianę pogody. Uśmiechnął się pod nosem - przestraszyć się lelka, dobre sobie. Mruknął ciche lumos, a koniec jego różdżki zapalił się, oświetlając mu drogę. Znajdował się przed żelaznymi wrotami, które zagradzały mu przejście. To zza nich dobiegał głos lelka. Percy właśnie zastanawiał się, jak może pokonać tę przeszkodę, kiedy usłyszał świst, krzyk i zgrzyt - wrota zaczęły się otwierać. Percival szybko znalazł się za nimi, po czym zauważył, że w barku ptaka tkwi strzała. Gonił go czas, ale przecież nie mógł zostawić tego stworzenia w takim stanie. Odetchnął głęboko, zastanawiając się, co robić. W końcu wycelował w niego różdżką.\n- Petrificus totalus! - lelek znieruchomiał, a Percy miał pewność, że nie będzie próbował ucieczki. Podszedł do niego i jednym szybkim ruchem wyciągnął strzałę z jego ciała. - Episkey - mruknął pod nosem, mając nadzieję, że zadziała.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Pon Paź 13 2014, 21:11\nDobrze, że założyła buty na płaskim obcasie, bo gdyby pokusiła się na dodanie sobie kilku centymetrów, jak nic ugrzęzłaby w tym żwirze. Zresztą diabli wiedzą, co będzie dalej, nie daj Merlinie jakieś błoto czy coś... Wolałaby nie, nie uśmiechałoby jej się doczyszczanie kiecki z błocka.\nByło gorąco. Przeraźliwy skwar był dokładnie wyczuwalny na skórze. Nie lubiła takich wysokich temperatur. Bardzo niskich też nie. Dla niej idealny był chłód i miała szczerą nadzieję, że niedługo w labiryncie zrobi się przyjemnie.\nPo kilku minutach dotarła do bramy. Zamkniętej bramy. Wywróciła oczami. Na pewno musi być coś, co ją otworzy - oby tylko prędzej, niż później.\nUsłyszała dziwny dźwięk i odwróciła się, by zlokalizować jego źródło. Cofnęła się o kilka kroków i dostrzegła feniksa. W tym samym momencie brama się otworzyła. Obrzuciła więc ptaka pogardliwym spojrzeniem i przeszła dalej. Nie potrzebowała czasu na zastanowienie. Uważała, że wygra silniejszy, to naturalne. A skoro feniks nie potrafił sobie poradzić... Cóż. To nie był jej problem.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Wto Paź 14 2014, 08:20\nWchodząc w głąb labiryntu Taylor pożałowała, że założyła na siebie skórzaną kurtkę. Stwierdziła, że to już nie lato i dzięki temu mało co nie dyszała teraz jak po przebiegnięciu maratonu. Czyżby osłabienie kondycji? Na szczęście - bądź nieszczęście - powoli zaczynało się robić coraz chłodniej, co z początku przywitała z uśmiechem. Szybko jednak spełzł jej z twarzy, bo usta musiała wykorzystać do desperackiego chuchania na zmarznięte ręce. Wkrótce jednak jej oddech zmienił się w parę, a Camilla postanowiła po prostu przyspieszyć kroku, żeby nieco się rozgrzać. Nie był to najlepszy pomysł, bo cichy trzask pod nogami uświadomił jej, że znalazła się na lodzie. Było patrzeć pod nogi!\nOstrożnie, oswajając się z podłożem stawiała kolejne kroki, usiłując nie skomentować głośno tego, jak wielki zawód sprawili jej organizatorzy. Ona, Australijka, uwielbiająca ciepło, skazana na marznięcie. Gdyby wiedziała, zdecydowanie trampki zamieniłaby na buty zimowe, a na dłonie założyła rękawiczki. Podnosząc w końcu głowę, by ocenić swoje postępy w poruszaniu się po lodzie, dostrzegła bramę. Oczywiście z tego samego materiału. Merlinie, nie dość już tego chłodu?\nPo chwili napierała już na wrota bramy, usiłując ją otworzyć. Ostatecznie dała sobie z tym spokój. To było oczywiste, że nie da sobie z tym rady... Może jest gdzieś jakieś inne przejście? Z rozmyślań wyrwał ją cichy szelest, a głowa od razu powędrowała w bok, szukając powodu dźwięku, jakby rozglądając się za niebezpieczeństwem. Jej wzrok padł na ścianę labiryntu, lekko zmrożoną, pod którą dostrzegła małego Ferni. Morgano, ranny? Podeszła do niego, a w tej samej chwili brama gwałtownie się otworzyła, by zaraz zacząć powoli zamykać. Wybór między pomocą a pójściem dalej nie był dla niej wyborem. Podetknięcie jej pod nos skaleczonego zwierzęcia musiało skończyć się upadkiem Taylor na kolana i wyjęciem różdżki.\n- Episkey - powiedziała miękko, by po chwili zacząć zastanawiać się nad tym, co ma zrobić dalej. Brama właśnie domykała się, a biedna Taylor została na lodzie. Dosłownie. Wiedziała, że ma do czynienia z niegroźnym zwierzęciem, które w dodatku rozumie mowę ludzką... Może warto spróbować? - Wszystko już dobrze? - spytała spokojnie, podnosząc się z kolan w kucki. - Jeśli tak, wstań - dodała, cały czas trzymając pod ręką różdżkę wychodząc z założenia, że zwierze może być czymś rozwścieczone. - Jest stąd inne wyjście?\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Czw Paź 16 2014, 09:40\nZachariasz w odróżnieniu do innych nie zastanawiał się, co tu robi. Byli w labiryncie, który miał ich zaskoczyć, nic więcej go nie interesowało. Każdego wieczora przyglądał się kamieniowi, zastanawiając się, jakie ma właściwości. Czy mógł coś stracić, biorąc udział w labiryncie? Absolutnie. Nieco spóźniony przyszedł na miejsce, podziwiając na początek z zewnątrz sam labirynt. Przeczytał oczywiście, czego dotyczy projekt. Może nauczy się współpracować z innymi? Napisany na ręku numer sześć miał dodawać mu otuchy. Powinien pamiętać, że jest tu, aby poznać system pod tytułem: jak współpracować z innymi. Nie wiem, czy jak Zachariasz przyszedł na zastępstwo, to czy mógł się powitać ze znajomymi, ale na pewno długie spojrzenie zatrzymał na pannie Fontaine. A kto był tego nie zrobił? Była taka piękna! Wszedł do labiryntu, od razu wyjmując różdżkę i trzymając ją w gotowości. Denerwowała go ta cisza, której nie mógł po prostu znieść. Dlaczego nie mógłby sobie teraz porozmawiać z panną Effie? Nie słyszał innych, żadnych odgłosów stópek, chrząknięć, przeklinania. Szedł dalej, już nieco z irytowany, bo wyobraźnia zaczynała płatać mu figle. Skręcił w prawo, a wtedy nagle stała się ciemność. Nie krzyczał, była aż tak zdziwiony, gdy dotknął przestrzeni tuż przed swoją głową, na której był bąbel wody. Nie czekał dłużej. Rzucił zaklęcie bąblogłowy, wchodząc do świata, którego bał się poznać. Płynął sobie wolno, uważnie i nagle zauważył bramę. Zachęcała aż, aby do niej wejść. Tuż za plecami usłyszał w końcu jakiś dźwięk. Skowyt błotoryja. Odwrócił się i zauważył wodnika kappa. Jak cholera miał go pokonać? Wpadł na pewien pomysł!\n- Homenum Illuminati - rzucił zaklęcie oślepiające, korzystając z tej chwili wyrwał błotoryja z rąk wodnika, a nastepnie na doprawkę, aby napastnik nie zaczął ich szukać albo co gorsza: chcieć ich obydwu zabić, dodał krótkie zaklęcie:\n- Discerio - płynął z tym błotoryjem, ile miał sił w nogach do tej bramy całej pokrytej glonami i właśnie za nią się skrył. Puścił zwierzę i gdyby nie to, że za każdym razem jak mówił, bąbelki pojawiały się w wodzie absorbując każdy dźwięk. Chciał się spytać, czy jest w porządku, ale nie stracił wszystkich zdrowych zmysłów, aby gadać ze zwierzakiem.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Czw Paź 16 2014, 15:28\nOsoby, które zdecydowały się pomóc muszą przystosować się do opisanych niżej sytuacji, podczas gdy dwie pozostałe muszą poczekać na następne zadanie.\nPo sekundach zastanowienia, postanowiłeś rzucić się w stronę rannego Ferni. Drzwi za Twoimi plecami zatrzasnęły się z hukiem, a Ty dopadłeś renifera, starając się pomóc mu z jego ranną nogą. Jeśli masz 10p w kuferku z uzdrawiania, możesz przyjąć, że udało Ci się wyleczyć jego nogę, jeśli nie, musisz wziąć go na ręce, gdyż nie był jednak na tyle duży żeby było to niemożliwe. Ledwie skończyłeś, a po Twojej prawej rozległ się głośny ryk i coś twardego uderzyło Cię w bok, posyłając na ziemię. Spojrzałeś na napastnika, którym okazał się być całkiem niewielki jak na przedstawicieli swojego gatunku, olbrzym z drewnianą maczugą, która najwyraźniej była sprawcą tego, że teraz łapałeś przez sekundy oddech, czując jak płuca pali Ci ogień. Nie było to poważne uderzenie, więc udało Ci się dźwignąć na nogi.\n1 i 2 - Wpadłeś na dość niebezpieczny pomysł. Rzuciłeś na olbrzyma zaklęcie Acusdolor, które pożądliło jego oczy. Dzięki temu stwór tak się zdenerwował, że zamachnął się na oślep maczugą i gdyby nie Twój błyskawiczny unik, to zostałaby z Ciebie mokra plama, a tak to „tylko” skręciłeś kostkę, dość niefortunnie upadając na ziemię. Jeśli masz 10p z uzdrawiania, możesz przyjąć, że udało Ci się wyleczyć ranę, zanim zacząłeś dalej walczyć.\n3 i 4 - Cofając się wraz z reniferem w stronę lodowej bramy, przyszedł Ci do głowy pewien pomysł. Rzuciłeś Fraxinus avis, a ognisty feniks bez najmniejszego problemu ją stopił, dzięki czemu mogłeś szybko pobiec dalej. Następnie uniosłeś resztki rozpuszczonej bramy i zamroziłeś zaklęciem Glacius, dzięki czemu chociaż na chwilę odgrodziłeś się od olbrzyma. Lepiej uciekaj zanim sobie o Tobie przypomni i zrozumie, że powinien zniszczyć przejście maczugą!\n5 i 6 - Zbliżyłeś się do leżącego na lodzie, przerażonego Ferni, postanawiając użyć zaklęcia Fraxinus ignis. Uderzyłeś ognistym biczem przed olbrzyma, który cofnął się nieco, ale zaraz zaczął się zbliżać. Jedynie opóźniłeś nieuniknione.\nZa każde 10 punktów w kuferku z zaklęć przysługuje natychmiastowy przerzut kostki. W przypadku niepowodzenia należy ponowić próbę, ale w poście uwzględnić, że udało się zniszczyć bramę po kilkunastu minutach więcej za każde podejście.\nZdecydowałeś się pomóc lelkowi, więc wrota zatrzasnęły się za Twoimi plecami, jeszcze zanim do niego podbiegłeś. Jeśli masz 10p w kuferku z uzdrawiania, możesz przyjąć, że udało Ci się usunąć strzałę i opatrzyć jego ramię bez problemów. Kiedy już wstawałeś, aby zastanowić się co dalej robić, tuż za Tobą zmaterializował się postawny, czekoladowobrązowy centaur, który uderzył Cię kopytami w pierś.\n-Ludzka szumowino! - zawarczał, napinając łuk, aby wycelować nim w Ciebie. - 11,5 h i -15°\nSyknął jeszcze, a Ty przez moment patrzyłeś na niego z zaskoczeniem. Zdawał się nie być agresywny, aż do momentu w którym splunął z pogardą na Ciebie, najwyraźniej nie rozumiejącego co miał na myśli.\n- Gwiazdy - mruknął, wskazując Ci ruchem głowy niebo nad wami. Spojrzałeś w górę.\n1 i 2 - Zachowałeś się skrajnie nierozważnie, najwyraźniej nie mając ochoty na domyślanie się o co mogło chodzić, bo wycelowałeś w stworzenie różdżką. Centaur zarżał z irytacją i natychmiast postrzelił Cię w dłoń, tym samym wytrącając Ci różdżkę. Dzięki Twojej natychmiastowej reakcji, jedynie rozciął bardzo poważnie Twoją rękę, całe szczęście jej nie przebijając. Jeśli masz 10p z uzdrawiania, udało Ci się zaleczyć ranę, jeśli nie, musisz zadowolić się zaklęciem uśmierzającym ból i bandażem. Lepiej się pospiesz, zanim zacznie strzelać do twojej głowy. Po jego wyrazie twarzy można było stwierdzić, że ma na to wielką ochotę.\n3 i 4 - Przez kilka chwil wpatrywałeś się w niebo, ukazujące pełną gamę gwiazdozbiorów wiosennych. Centaur zaczynał się niecierpliwić, ale nie zwracając na niego uwagi myślałeś, dochodząc do wniosku, że podane przez niego wartości to rektascensja i deklinacja. Musiałeś podać mu nazwę gwiazdozbioru. Zbliżyłeś się powoli do lelka. Jeśli udało Ci się go uleczyć, od razu zdradził Ci, że to gwiazdozbiór puchar, jeśli nie, przez chwilę musiałeś go uspokajać, narażając się na gniew przeciwnika, nim wydusił z siebie odpowiedź. Po wypowiedzeniu w stronę centaura odpowiedzi, ten opuścił łuk, a drzwi otworzyły się. Mogłeś iść dalej.\n5 i 6 - Nie miałeś zielonego pojęcia o co mogło mu chodzić. Wpatrywałeś się w niebo, ale nie widziałeś tam niczego więcej poza masą świecących ciał niebieskich. W ramach zmotywowania Cię do myślenia, centaur celował w Twoją głowę, najwyraźniej każąc Ci nią ruszyć. Lepiej się pospiesz zanim się zdenerwuje.\nZa każde 10 punktów w kuferku z wróżbiarstwa i astrologii przysługuje natychmiastowy przerzut kostki. W przypadku niepowodzenia należy ponowić próbę, ale w poście uwzględnić, że udało się przejść przez bramę po kilkunastu minutach więcej za każde podejście.\nZbliżyłeś się do magicznej wersji zająca, tym samym pozwalając gałęziom na ponowne zablokowanie przejścia. Jackalope próbował się cofnąć, jednak szybko znieruchomiał, jęcząc cicho, zupełnie jak człowiek. Jeśli masz 10p w kuferku z uzdrawiania, możesz przyjąć, że udało Ci się uzdrowić jego łapę. W momencie, w którym się wyprostowałeś, rozległ się piskliwy chichot, a coś rzuciło Ci się na plecy, uderzając Cię fletem w głowę. Rzuciłeś się w tył, przygniatając do ziemi erklinga, lecz gdy tylko się przetoczyłeś, ten umknął przed Twoimi palcami, strzelając do Ciebie z rurki ślinowej.\n1 i 2 - Stałeś obok jackalope, zastanawiając się do dalej zrobić. Jeśli udało Ci się uleczyć zwierzę, zając pociągnął Cię za rękaw, kierując się w stronę gęstych liści, nieopodal bramy. Poszedłeś za nim, ignorując wrzeszczącego erklinga, a on przeprowadził Cię bezpiecznie przez… iluzję krzaków. Jeśli jednak nie udało Ci się go uleczyć, przez swoją nieuwagę, otrzymałeś cios dość dużym kamieniem z ostrymi krawędziami, prosto w głowę. Z rany natychmiast popłynęła krew, a Ty byłeś lekko oszołomiony.\n3 i 4 - Działałeś szybko, nie zastanawiając się długo nad tym co masz zrobić z erklingiem. Wymierzyłeś różdżką w konary odgradzające Ci drogę i rzuciłeś Suceratos. Pod wpływem ogromnego ciśnienia, przeciąłeś drewno i udało Ci się uciec, zanim wyrośnięty elf wpadł na jakiś głupi pomysł.\n5 i 6 - Unikałeś ślinowych pocisków, jednocześnie zastanawiając się co możesz zrobić, aby przedostać się przez zablokowane przejście. Traciłeś czas i energię.\nZa każde 10 punktów w kuferku z zaklęć przysługuje natychmiastowy przerzut kostki. W przypadku niepowodzenia należy ponowić próbę, ale w poście uwzględnić, że udało się przejść przez bramę po kilkunastu minutach więcej za każde podejście.\nSkierowałeś się w stronę błotoryja, a brama z hukiem zatrzasnęła się za Twoimi plecami. Wodnik, widząc, że się zbliżasz natychmiast rzucił się w Twoją stronę i chwycił Cię za gardło. Zadrasnął Twoją szyję ostrymi palcami, jednak dzięki szybko rzuconemu Relashio, udało Ci się go odpędzić. Zbliżyłeś się do wodnego psa, ale kappa wciąż krążył wokół Ciebie. Jeśli masz 10p z uzdrawiania, możesz rzucić na błotoryja Anapneo, pomagając mu oddychać.\n1 i 2 - Albo byłeś zbyt zajęty błotoryjem, albo na moment straciłeś koncentrację, bo nawet nie zauważyłeś kiedy wodnik podkradł się do Ciebie i po raz kolejny podjął próbę uduszenia Cię. Zacząłeś się miotać i przypadkiem (lub specjalnie) uderzyłeś go łokciem w głowę. Rozluźnił uścisk, ale cofnął się tylko na chwilę, wciąż wyczekując na odpowiednią okazję. Jeśli masz 10p w kuferku z uzdrawiania, możesz założyć, że udało Ci się udrożnić swoje drogi oddechowe. W przeciwnym wypadku ciężko Ci złapać oddech po ataku stworzenia.\n3 i 4 - Szukałeś sposobu na otworzenie drzwi, kiedy tuż obok Ciebie przepłynęła plumpka, łaskocząca Cię w stopę, do której przyczepił się ślimak. Zagarnęła go do otworu gębowego i pożywiła się, a Twój wzrok padł wtedy na drzwi, całe pokryte tymi zwierzakami. Chwyciłeś w ręce plumpkę i w ostatniej chwili uskoczyłeś, unikając ataku kappy. Podbiegłeś do wrót i przyłożyłeś do nich rybę, która natychmiast zgarnęła kilka ślimaków, najwyraźniej bardzo zadowolona. Wtedy też drzwi się uchyliły, a Ty wyskoczyłeś przez nie, wyskakując z wodnego bąbla.\n5 i 6 - Zastanawiałeś się co masz zrobić, aby otworzyć sobie przejście, jednak nie spoczywałeś w bezruchu, kręcąc się po wodnym bąblu i obserwując uważnie, czającego się do ataku wodnika. Traciłeś czas.\nZa każde 10 punktów w kuferku z ONMS przysługuje natychmiastowy przerzut kostki. W przypadku niepowodzenia należy ponowić próbę, ale w poście uwzględnić, że udało się przejść przez bramę po kilkudziesięciu minutach więcej za każde podejście.\nStandardowo macie 5 dni.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Sob Paź 18 2014, 13:41\nAch, grunt to niezrozumienie. Oczywiście, wszystko co napisałam w poprzednim poście jest głupotą, patrząc na to, że nie rozumiałam, iż mam napisać tylko decyzję swojej postaci, a nie to co się z nią dalej wiążę. Zachariasz skierował się w stroję błotoryja. Usłyszał za sobą huk. Odwrócił się prędko i jeszcze zobaczył, jak brama wibruje od gwałtownego zamknięcia. Czy w wodzie mógł być przeciąg? Zaczął się denerwować, kto mógł zamknąć przejście. "Job twoju mać", to właśnie by powiedział, gdyby tafla wody nie tamowała każdego możliwego dźwięku. Chciał dosłownie zawinąć się w kilka sekund i już uciekać, a wodnik zacisnął palce na jego gardle i jeszcze zadrasnął! Szybkie Relashio pozwoliło się uwolnić do tego potwora. Nawet błotoryj był szczęśliwy, skoro kappa już go nie dusił. Co to w ogóle za skłonności do sadomaso? Jednak wodnik nie chciał się za bardzo odpieprzyć, a Zachariasz jako były uzdrowiciel doskonale znał zaklęcie, które mogłoby pomóc biednemu zwierzakowi. Anapneo i znów mógł oddychać. Wrócił do bramy, nie przejmując się już wodnikiem, który pewnie gdzieś zniknął. Szukał sposobu, jak ponownie może ją otworzyć. Wzdrygnął się, czując na swojej nodze coś obślizgłego. Zerknął z lekkim przerażeniem w dół i gdyby mógł, krzyknąłby na widok plumpka. Zjadła na jego oczach ślimaka, a ten jeszcze szybciej przeniósł wzrok na drzwi. Całe były pokryte ślimakami. Chwycił plumpkę, dbając o jej wygłodniały żołądek, kazał "żryj teraz". Zaskakująco dla Zachariasza zwierzątko się go posłuchało i wkrótce nawet uratowało go przed kolejnym atakiem wodnika! Przemknął przez bramę, która zaczęła się otwierać i zatrzasnął nią tak, aby potwór znowu go nie złapał. Wyskoczył z wodnego bąbla, łapiąc powietrze jak ryba, którą dopiero co się wyłowiło. Ten kappa nieźle go wystraszył!\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Nie Paź 19 2014, 21:02\nWrota zatrzasnęły się za nim, zanim się zorientował. No trudno, jakoś sobie poradzi. Próbował opatrzyć lelka, jednak nie było to takie proste - chyba brakowało mu umiejętności magomedycznych, a może po prostu nie znał się na leczeniu ptaków. Zrobił, co mógł, ale jednak wciąż za mało, bo stworzenie nie wyglądało wcale lepiej. Westchnął ciężko i wstał. W tym momencie pojawił się za nim centaur. Percy miał już kilka razy w swoim życiu do czynienia z tymi istotami i zdawał sobie sprawę, że ta eskapada może nie skończyć się za ciekawie, ale nie zdążył nawet o tym pomyśleć, bo centaur uderzył go kopytami w klatkę piersiową. Percival stracił dech i upadł na ziemię, czując rozdzierający ból. Stworzenie wypowiedziało kilka obraźliwych słów, a potem zaczęło mówić zagadkami. Oszołomiony chłopak nie miał siły zastanawiać się nad ich znaczeniem i instynktownie sięgnął po różdżkę. To był zasadniczy błąd, bo rozwścieczony centaur postrzelił go w rękę, jednocześnie wytrącając z niej różdżkę. Percy syknął i zdrową ręką zaczął nerwowo szukać w trawie, modląc się, by starczyło mu czasu. Na szczęście udało mu się ją znaleźć i rzucić na swoją ranę zaklęcie uśmierzające ból - nic więcej się nie dało z tym zrobić, nie w obliczu takiego zagrożenia.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Sob Paź 25 2014, 20:22\n(wiem że czas minął, ale jeszcze nie ma posta MG, to wbijam!) 2, przerzut na 5\nFontaine nie była tak dobra z uzdrawiania, jak miała nadzieję być. Jej zaklęcie miast uleczyć uszkodzoną łapę zająca nie dokonało zupełnie niczego. Blondwłosa mruknęła coś z niezadowoleniem, mając nadzieję, że zwierzak i tak pomoże jej jakoś pomóc, zwłaszcza, że roślinne przejście wciąż się zakleszczało. Chciała być sprytna, ale swym czekaniem na wyleczenie zwierzaka tylko dodatkowo zamotała. Nagle w głowę uderzył ją lecący flet. Zaskoczona wila upadła lecąc na erklinga. Ten szybko uciekł w krzaki, jednak w odwecie zaczął strzelać w nią z rurki ślinowej. Dziewczyna zwinnie zaczęła unikać pocisków, co realnie wyszło jej naprawdę zgrabnie. Gorzej tylko, iż totalnie nie miała pojęcia jak przedostać się dalej. Przejście się zakleszczało, erkling nie przestawał w nią strzelać... to była jakaś fatalna sytuacja. A energii definitywnie jej nie przybywało. Zmęczenie bardzo szybko zaczęło ją dopadać. Zdecydowanie za szybko jak na etap tych zawodów. Oby tylko nie było coraz gorzej. Doświadczenie jednak podpowiadało jej, że zapewne tak właśnie się wydarzy.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Czw Lip 16 2015, 23:08\nGdyby mugole byli w okolicy usłyszeliby huk, który byłby dla nich powodem do zaniepokojenia. Jednak nie mogli go usłyszeć, bo w tym miejscu nie było nigdy żadnego mugola. Czarodziejskie pola to wyjątkowe miejsce, które było uważane za jedno z największych skupisk hipogryfów.\nBenj teleportował się do tego miejsca nie przez przypadek. Słyszał o nim dużo opowieści. Zdarzyło mu się kiedyś przebywać w tym miejscu przez krótką chwilę. Wystarczyła ona jednak na tyle, by móc się tu teleportować z powrotem.\nTrzymając dalej znajomą-nieznajomą uśmiechnął się i ją puścił. Odszedł kilka kroków odwracając się od dziewczyny i zaczął podziwiać widoki.\n- A to kiedyś widziałaś? - zapytał i nagle rozsiadł się wygodnie na ziemi. Rzadko pozwalał sobie na takie swawole. Zazwyczaj pilnował się, by ludzie nie dostrzegali jego marzycielskiej strony osobowości. Odwrócił się do dziewczyny i gestem ręki zaprosił ją koło siebie.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Czw Lip 16 2015, 23:35\nW tym miejscu była po raz pierwszy. Złociste pole kojarzące się jej jedynie ze spokojem, którego tak bardzo pragnęła. Ciągła głupota mugoli już ją zaczynała dobijać, teraz, dzięki tajemniczemu 'nieznajomemu' poznała kolejny obszar bezwzględnego odpoczynku od otaczającej jej rzeczywistości. Nim się obejrzała towarzysz zalegał już kilka kroków dalej. Zbliżyła się powoli po czym umiejscowiła się obok niego wpatrując się w krajobraz.\n-Aż do tej chwili nie. - uśmiechnęła się odwracając się do niego twarzą - Może nie jesteś taki zły za jakiego Cię miałam? Ale tylko pod warunkiem, że będziesz zabierał mnie miejsca jak to. -dodała cicho się śmiejąc.\n-Ale w teleportacji na pewno jestem lepsza! -powiedziała z kpiną w głosie -Ślizgonka musi być górą! Nie martw się, dam Ci kilka lekcji, ale musisz zasłużyć.\nNawet nie zauważyła kiedy zaczęła swobodnie z nim rozmawiać. Nie znała nawet jego imienia. Ironia losu.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Pią Lip 17 2015, 11:22\nTo, że ludzie starali połechtać swoje ego Benj wiedział od dawna. Przejawiało się to w drobnych czynniościach, które nie każdy dostrzegał. Tutaj z kogoś się pośmiali, tam okazali dla kogoś pogardę. Wywyższali się, by poczuć się lepsi. Było to bardzie prymitywne zachowanie. Ale bardzo powszechne\nMożna było powiedzieć, że Benj należał do tych osób. Zdarzały mu się jednak chwile człowieczeństwa. Czasami zapominał o tym, że jest gwiazdą. W chwilach takie jak te był w stu procentach sobą. Chociaż sam właściwie nie wiedział jaki jest.\n- Nie ma wiecej takich miejsc. To jest jedyne w swoim rodzaju. - powiedział rozkoszując się widokiem złotych pól. Legenda głosiła, że to miejsce zostało odseparowane od reszty mugolskiego świata przez samych założycieli Hogwartu. Ale słyszał to tylko z plotek. Nie mógł nigdzie znaleźć informacji na ten temat. Miał zamiar w przyszłości zainteresować się tym tematem. W głębi duszy bardzo interesowała go historia magii.\n- I w czym jeszcze niby jesteś lepsza ode mnie? - zapytał i zaśmiał się z tego, jak ta dziewczyna ma wysokie mniemanie o sobie.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Pią Lip 17 2015, 12:35\nNie wiedziała jak ma odbierać jego słowa. W każdej chwili zastanawiała się nad tym czy chłopak traktuje ją poważnie, czy jednak nie. Przecież żartowała, sposób w jaki się teleportował był naprawdę na wysokim poziomie. Ale cóż, trzeba kontynuować tą 'gierkę'.\n-Myślę, że wielu w wielu kategoriach byłabym górą!-uśmiechnęła się po czym stanowczo dodała -Wiem! Zrobimy turniej! -uniosła głowę patrząc na reakcję chłopaka. Kolejne WYZWANIE! Patrząc na zaistniałą sytuację czuła, że to będzie coś pozytywnego. Nieznajomy był osobą inteligentną, na pewno nie sprawiłby, że chociaż przez chwilę będzie się nudziła.\nByła pewna swojego, właśnie dlatego parła do przodu w swoich przekonaniach. Matka zawsze jej powtarzała, że nie ważne jak dobry jesteś, nie uda Ci się, jeśli nie będziesz walczył o swoje. Od tamtej pory starała przestrzegać się tej zasady. Chociaż czasem nie było warto, wystarczyło jedynie znaleźć odrobinę sensu w swoich poczynaniach, wtedy łatwą ręką można było osiągnąć sukces.\n-Różne kategorie, co Ty na to? -kontynuowała -Jeśli wygram, to zabierasz mnie w jakieś zaskakujące a zarazem nieznane jeszcze mi miejsce. Jak to. -obsunęła się na ziemię - Oczywiście ustalimy pewne zasady. Nagrodę wybierasz sam, w miarę rozsądku.\nSpojrzała mu w oczy z pewną powagą, to dopiero było coś. Oderwanie się od monotonnej codzienności, a zarazem zawiązanie relacji, której do końca nie była jeszcze pewna.\nLeżała teraz na plecach wpatrując się w bezchmurne niebo, które raz za razem niemalże ją oślepiało. Powiew wiatru sprawił, że wszystkie negatywne emocje jakby uleciały razem z nim.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Pią Lip 17 2015, 12:51\nW jednej chwili Benj wszystko sobie zaplanował. Wiedział jaką chce nagrodę. Dziewczyna nawet sobie nie zdawała sprawy jak bardzo jest przebiegły. Można powiedzieć, że był to plan doskonały, którego przebiegu nikt sobie nie mógł wyobrazić. Jednak, żeby się ziścił.. Najpierw musiał wygrać.\n- Turniej? Na teleportację? - zapytał śmiejąc się. Wiedział, że dziewczyna nie ma w tej kategorii żadnej szansy. Teleportacja nigdy nie sprawiała mu problemu. Zdał wszystkie egzaminy za pierwszym razem. Oczywiście z wyróżnieniem.\nNie wiedział jednak o jaki turniej mu chodzi. Będzie chciała walczyć na zaklęcia? Albo kto pierwszy dosiądzie hipogryfy, które były w tym miejscu? Musiał przyznać, że nie za wiele wiedział o jej pomyśle. Ale brzmiał bardzo ciekawie. A ewentualna nagroda ucieszyłaby go jak nigdy. Zwłaszcza, że później będize o nim głośno jak nigdy.\n- Skąd pomysł, że znam równie interesujące miejsca? - zapytał. Musiał się głęboko zastanowić czy stać go na przegranie tego pojedynku. Musiałby się po raz kolejny mocno wysilić. A skala zadowolenia z tego miejsca mogła być za wysoka. Ale raz czarodziejowi Azkaban, jak to mówią. - Nieważne. Wchodzę w to. Jaka jest pierwsza kategoria? - dodał.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola Pią Lip 17 2015, 13:22\nTutaj chciała go troszkę zaskoczyć, wcale nie miała zamiaru wiązać pojedynku ze światem magii w dużej skali. To co tliło się w jej głowie zdawało się czymś bardzo ale to bardzo zaskakującym.\n-Jeśli myślisz, że myślałam o teleportacji to się mylisz. Pierwsza kategoria - gotowanie. Zdecydowanie musisz się sprawdzić w mugolskich potrawach. -zaśmiała się obmyślając co dalej ma powiedzieć -Nie wchodzą w grę proste dania, bo to każdy potrafi. -była mistrzynią jeśli chodzi o gotowanie, wkładała w to całą swoją pasję co owocowało niezłymi rezultatami.\n-I mówię od razu, każda próba użycia przy tym magii skutkuje punktem dla mnie!-ostrzegła go, wiedziała, że będzie próbował w każdy możliwy sposób wygrać. -I tak jak wspominałam, nagroda w ramach rozsądku. Także już na tą chwilę musisz się określić, nie jestem na tyle naiwna, by brać kota w worku.\nMyślał, że jest na tyle głupia by dać tak podejść? O nie, nie ma zamiaru zbytnio ryzykować. Tym bardziej, że nie chciała rozgłosu. Własne sukcesy i porażki zostawiała jedynie dla siebie. Ale własnie to różniło ją od innych.\nTemat: Re: Czarodziejskie pola\n» Czarodziejskie pola


Dolina Racławki - Miejsce postoju - Grupa Biwakowa\n5 września, 2020 No comments małopolskie\nMiejsce postoju przy wejściu do rezerwatu Dolina Racławki (Dolinki Podkrakowskie), miejsce na skraju lasu, przy mało uczęszczanej drodze. W weekendy spory ruch i na parkingu ciasno, w tygodniu spokój. Blisko wsi.\nParking przy chyba najdzikszej dolinie wśród Dolinek Podkrakowskich. Rzeka, dolina, wychodnie skalne, i tp. sporo tras spacerowych. Kilkaset metrów wcześniej (jadąc do Dubia) kolejny parking (ale wśród wiejskiej zabudowy) z tioką. Obok tego parkingu teren rekreacyjny "Dolina Pstrąga" z calkiem fajnym placem zabaw.\nZakaz palenia ognisk. Tuż obok rezerwat przyrody. Nie daleko znajduje się czynny kamieniołom. Auto z przyczepą raczej się nie zmieści.\nbrak/ bardzo bardzo słaby\nMiejsce bardzo spokojne, chociaż w weekendy sporo spacerowiczów i mogą być problemy z zaparkowaniem. Poza jednym małym koszem na śmieci brak infrastruktury.\nZobacz na pełnej mapie Dolina Racławki – Miejsce postoju\nNext Post:Blíževedly – kolumna Świętej Trójcy


STOWARZYSZENIE A JEDNAK\n„"'""""Wszystko ma swój początek. Odwieczne prawo życia. Przeżywamy wzloty, przyjmujemy porażki. Radość, euforia, nostalgia, smutek. Kolejność dowolna, dowolny scenariusz życia. Życia Twojego, Jego czy Mojego. W każdej chwili możesz być na Moim miejscu, a ja na Twoim. Może być ta sama historia, zmienią się tylko imiona. Jestem wrażliwa na Ciebie, chciałabym abyś Ty wrażliwy był na Mnie. To co dajemy innym wraca do nas.\n„Hodie mihi, cras tibi”\nZaczarowani ruszają "NORMALKA"\nzaczynamy zbiórkę publiczną\nnr zbiórki 2016/209/OR →\nŚwiąteczne prezenty od Auchan Bielany Wrocławski\nDziękujemy pani Adzie Warzycha oraz wszystkim pracownikom Auchan\nDobiegł końca projekt\nZaczarowani ruszają „Normalka w zasięgu ręki"\nWarsztaty wyjazdowe w\nDusznikach Zdrój 22 - 26.01.2018\nDusznikach Zdrój 25.06-05.07.2018\nWarsztaty stacjonarne rozwoju osobistego i społecznego w okresie luty - grudzień 2018r.\nWarsztaty praktyczne na terenie\nw okresie luty - grudzień 2018r.\nSesja fotograficzna / Wydanie kalendarza\nAkcje społeczne / Zbiórki publiczne\nWyjazdowe warsztaty rozwoju osobistego i społecznego "A JEDNAK"\n07 - 09.12.2018r.\nZa nami drugi trzydniowy wyjazd warsztatowy. Uczestniczyliśmy w warsztatach rozwoju społecznego, korzystaliśmy z atrakcji Dusznik Zdrój, miejsc publicznych. Przekonaliśmy się także, że każdy z nas może zostać Świętym Mikołajem :)\n15 urodziny Auchan\nW dniu 24.11.2018r. z okazji 15 urodzin Auchan sprzedawany był tort urodzinowy. Dochód ze sprzedaży został przekazany na realizację celów Stowarzyszenia. Odbyła się także zbiórka publiczna w ramach projektu\ni to co lubimy najbardziej sesja fotograficzna\n19 - 21.10.2018r.\nZa nami pierwszy trzydniowy wyjazd warsztatowy. uczestniczyliśmy w warsztatach rozwoju społecznego, spacerowaliśmy po Parku Zdrojowym, korzystając z miejsc użyteczności publicznej. Wybraliśmy się też w góry do schroniska pod Muflonem.\n1. Zajęcia nabywania kompetencji osobistych / każdego dnia wyjazdowego w czasie pobudki, toalety porannej, wieczornej w czasie posiłków oraz w toku czynności przewidzianych planem dnia\nZasadniczym celem zajęć jest wspieranie w niezależnym funkcjonowaniu, dążenie do usamodzielnienia poprzez wyrabianie zaradności osobistej w zakresie\n- Nabywanie umiejętności z zakresu higieny osobistej, dbania o wygląd zewnętrzny, dostrzeganie potrzeby higieny własnego\n- Nabywanie umiejętności z zakresu samodzielnego ubierania się, właściwego dobierania odzieży.\n- Nabywanie umiejętności z zakresu przygotowywania i spożywania posiłków.\n- Nabywanie umiejętności z zakresu wykonywania prac porządkowych.\n- Nabywanie umiejętności organizowania własnego czasu wolnego.\n- Nabywanie umiejętności gospodarowania oraz posługiwania się pieniędzmi.\n2. Warsztaty nabywania kompetencji społecznych\nZasadniczy celem warsztatów jest podniesienie kompetencji społecznych:\n- „Oto ja” – autoprezentacja.\n- „Wiem kiedy i dlaczego potrzebuje pomocy, potrafię prosić o pomoc\n- „Jestem potrzebny”\n- „Moje role społeczne”.\n- „Wiem jak się zachować” – scenki sytuacyjne.\n3. Imprezy integracyjne:\nZasadniczym celem jest rozwój stosunków interpersonalnych w grupie, budowanie poczucia własnej wartości oraz empatii m.in.:\n- Impreza „Każdy może zostać św. Mikołajem – dajemy radość innym”\n4. Korzystanie z atrakcji miejscowości Duszniki Zdrój m.in.:.\n- Wycieczki piesze po szlakach górskich,\n- Spacery po Dusznikach Zdrój,\n- Korzystanie z miejsc użyteczności publicznej.\nWszystko co dobre szybko się kończy .... Za nami 11 dni warsztatów wyjazdowych w Dusznikach Zdrój. Uczestniczyliśmy w warsztatach,\npokonywaliśmy szlaki górski, poznawaliśmy atrakcje Dusznik Zdrój, bawiliśmy się na imprezach integracyjnych, aktywnie spędzaliśmy czas m.in. w kręgielni i na basenie.\nZa nami 5 miesięcy wspólnych spotkań podczas warsztatów stacjonarnych oraz warsztatów praktycznych\nw Auchan Bielany Wrocławskie. doskonaliliśmy nasze kompetencje osobiste, społeczne i emocjonalne. Rozwijaliśmy umiejętności\nsamoobsługi i zaradności życiowej. cieszyliśmy sie wspólnie spędzonym czasem. Po wakacjach czekają nas kolejne\nwarsztaty i sesja fotograficzna :)\nZapraszamy do galerii z warsztatów ►\nWyjazdowe warsztaty rozwoju osobistego i społecznego\nNadrzędnym celem projektu jest zaspokojenie potrzeb oraz podniesienie poziomu życia osób niepełnosprawnych intelektualnie z uwzględnieniem profilaktyki zdrowotnej. Zasadne staje się wiec, stworzenie takich warunków, aby osoby te „żyły ze społeczeństwem\ni w społeczeństwie”, a nie obok niego. Tylko takie podejście likwiduje negatywne skutki życia w izolacji.\n1. Zajęcia nabywania kompetencji osobistych.\n2. Warsztaty nabywania kompetencji osobistych.\n3. Warsztaty nabywania kompetencji społecznych.\n5. Zajęcia w grupach.\n6. Korzystanie z atrakcji Dusznik Zdrój i okolic.\nprojekt realizowany w 2018r. w ramach grantu otrzymanego z Fundacji Auchan w kwocie 10 000 euro\nDziałania do zrealizowania w ramach projektu:\nWarsztaty wyjazdowe w Dusznikach Zdrój 22 - 26.01.2018 Warsztaty stacjonarne rozwoju osobistego i społecznego w okresie luty - grudzień 2018r. Warsztaty praktyczne na terenie\nWarsztaty wyjazdowe VI / VII 2018 Akcje społeczne / Zbiórki publiczne Sesja fotgraficzna\nWarsztaty wyjazdowe w Dusznikach Zdrój 22 - 26.01.2018\nzapraszamy do galerii ▲\nŚwiąt białych, pachnących choinką, skrzypiących śniegiem pod butami, spędzonych w ciepłej, rodzinnej atmosferze, pełnych niespodziewanych prezentów. Świąt dających radość i odpoczynek, oraz nadzieję na Nowy Rok, żeby był jeszcze lepszy niż ten, który właśnie przemija ...\nW oczekiwaniu na Świętego Mikołaja ........\nW dniu 15.12.2017r. dzięki sklepowi Auchan Bielany Wrocławskie podopieczni Stowarzyszenia "A JEDNAK"\noraz uczniowie SOSW nr 1 otrzymali świąteczne upominki. Serdeczne podziękowania dla Pani Adrianny Warzychy\nW dniach 25.06.2017 - 08.07.2017r. braliśmy udział w Wyjazdowych warsztatach rozwoju społecznego i osobistego\nPogoda w tym roku nas nie oszczędziła, ale mimo wiatru i deszczu z uśmiechem na twarzy aktywnie spędzaliśmy czas. Braliśmy udział w warsztatach, imprezach, jeździliśmy na wycieczki, spacerowaliśmy.\nDziękujemy tym, bez których wyjazd wakacyjny by się nie odbył:\nzapraszamy do fotorelacji → →\nWyjazdowe warsztaty rozwoju społecznego i osobistego "A JEDNAK"\nNadrzędnym celem projektu jest zaspokojenie potrzeb oraz podniesienie poziomu życia osób niepełnosprawnych intelektualnie. Zasadne staje się wiec, stworzenie takich warunków, aby osoby te „żyły ze społeczeństwem i w społeczeństwie”, a nie obok niego. Realizacja projektu to wspieranie rozwoju osób z niepełnosprawnością intelektualną w otwartym środowisku zewnętrznym. W ramach projektu planuje się:\n1. Warsztaty nabywania kompetencji społecznych. Zasadniczy celem warsztatów jest podniesienie kompetencji społecznych w zakresie:\n· Tworzenia realnego obrazu własnej osoby z uwzględnieniem swoich możliwości i ograniczeń.\n· Nazywanie i różnicowanie emocji swoich i innych.\n· Nazywanie i podejmowanie ról społecznych adekwatnie do wieku i możliwości.\n· Budowanie prawidłowych relacji z drugim człowiekiem.\n· Stosowanie norm i zasad współżycia społecznego.\n· Nauka właściwych zachowań w zależności od miejsca i osób z którymi przebywamy.\n2. Warsztaty nabywania kompetencji osobistych:\nZasadniczym celem warsztatów jest rozwój umiejętności w zakresie samoobsługi, zaradności życiowej oraz dbałości oz zdrowie. Warsztaty będą realizowane w formie praktycznego działania poprzez:\n· Nabywanie umiejętności z zakresu higieny osobistej, dbania o wygląd zewnętrzny.\n· Nabywanie umiejętności z zakresu przygotowywania i spożywania posiłków.\n· Nabywanie umiejętności z zakresu samodzielnego ubierania się.\n· Nabywanie umiejętności z zakresu wykonywania prac porządkowych.\n· Nabywanie umiejętności organizowania własnego czasu wolnego.\n· Inicjowanie działań z zakresu dbania o zdrowie: Nordic Walking, spacery, zajęcia sportowo – rekreacyjne.\nZasadniczym celem jest rozwój stosunków interpersonalnych w grupie, budowanie poczucia własnej wartości oraz empatii poprzez m.in.:\n· Dyskoteki, ognisko\n· Dzień działań twórczych.\n· Gry terenowe.\n4. Korzystanie z atrakcji turystycznych miejscowości Grzybowo i okolicy (m.in. wycieczki do Kołobrzegu).\nZasadniczym celem jest wykorzystanie nabywanych podczas warsztatów umiejętności w działaniu praktycznym w miejscach osadzonych w środowisku społecznym.\nZapraszamy do fotorelacji po powrocie :)\nfiliżanki dobrej, pachnącej kawy.\nnabrania dystansu do tego co wokół.\nWielu chwil roziskrzonych śmiechem i dobrymi wspomnieniami.\nW dniach 27.06.2016 - 08.07.2016 podopieczni Stowarzyszenia uczestniczyli w kolonii letniej w Międzygórzu. Wypoczynek dofinansowany był przez Gminę Wrocław /dotacja w wysokości 20 000 zł./\nzapraszamy do pierwszej części galerii → więcej zdjęć w galerii po wakacjach ;)\nW 24 godziny dojechali na rowerach z Wrocławia do Olszyna\nna rzecz Stowarzyszenia "A JEDNAK".\nMarzenia o Normalce zaczynają się realizować.\nWielki finał 05.06.2016r. w Auchan Bielany Wrocławskie za nami\nw ramach grantu otrzymanego z Fundacji Auchan\npowstała sala integracji sensorycznej\npowstała sala multimedialna\nprzeprowadzono cykl warsztatów dla młodzieży i dorosłych z niepełnosprawnością intelektualną pt. "Oswoić dorosłość. Oswoić niepełnosprawność" przeprowadzono cykl warsztatów dla rodziców uczestników projektu pt. "Oswoić dorosłość. Oswoić niepełnosprawność" przeprowadzono cykl warsztatów dla uczniów i nauczycieli szkół masowych pt. "Oswoić dorosłość. Oswoić niepełnosprawność" odbyły się spotkania w ramach Teatru Integracyjnego dla osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz oraz ich rówieśników ze szkół masowych\nuczniowie SOSW 1 we Wrocławiu uczestniczyli w warsztatach praktycznych na terenie Auchan Bielany Wrocławskie\nJuż dzisiaj zapraszamy na Wielki Finał projektu\nw dniu 05.06.2016r. o godz. 13.00 w Auchan Bielany Wrocławskie\nAuchan Bielany Wrocławskie wspiera nasze Stowarzyszenie\nw dniu 14.05.2016 z inicjatywy Pani Adrianny Warzychy w Auchan Bielany Wrocławskie sprzedawano ciasto.\nDochód ze sprzedaży przekazano na realizację celów statutowych Stowarzyszenia.\nKOLONIA LETNIA W MIĘDZYGÓRZU\nw dniach 27.06 – 08.07.2016r.\n„Po zdrowie i przygodę – na górskim szlaku. Międzygórze 2016”\nw ramach konkursu ogłoszonego przez Gminę Wrocław\n„Organizacja wypoczynku dzieci i młodzieży - WYJAZDOWE LATO 2016”\ndofinansowanie na kwotę 20 000 zł.\nZajęcia zapewniające poprawę zdrowia i kondycji fizycznej: wycieczki piesze po szlakach górskich, gry terenowe, zajęcia Zumba Kids, Zajęcia Nordic Walking.\nZajęcia programowe / zajęcia profilaktyki antyalkoholowej, przeciwdziałania uzależnieniom\nWycieczka jednodniowa do Kłodzka (Twierdza Kłodzka, Minieuroland), Kletno (Jaskinia Niedźwiedzia)\nKorzystanie z atrakcji turystycznych Międzygórza i okolic: Ogród Bajek, Zapora Wodna, Wodospad Wilczki, Jaskinia Niedźwiedzia, kąpielisko w Starej Morawie.\nW odpowiedzi na nasz telegram:\nCel został osiągnięty. Rajd się zakończył i wróciliśmy do pracy, ale to nie koniec. Na przyszły rok planujemy kolejną edycję rajdu bo jest wiele ośrodków, które potrzebują wsparcia.\nPo naradzie z kolegami, z grupy rowerzystów „Fortaco Wrocław”, zdecydowali że w przyszłym roku w czerwcu przejadą trasę z Wrocławia do Olsztyna. Tym razem celem rajdu jest wsparcie dla Stowarzyszenia „A JEDNAK”, które chce zorganizować miejsce do aktywizacja społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych intelektualnie.\nNa naszej stronie przeczytali:\nNie ważne kim jesteś ani ile masz lat.\nMasz pomysł w jaki sposób zgromadzić środki na „Normalkę”?\nno i powiedzieli – jedziemy. Dla Nich to „Normalka” :-)\nZACZAROWANYCH ŚWIĄT ....\n"NORMALKA" W ZASIĘGU RĘKI\nSZUKA MIEJSCA DLA swoich podopiecznych\nMARZYMY O WŁASNYM MIEJSCU – LOKALU\njest MARZENIEM, które CHCEMY ZAMIENIĆ W RZECZYWISTOŚĆ\nStowarzyszenie "A JEDNAK i Fundacja Auchan\nW ramach otrzymanego grantu powstają dwie pracownie: multimedialna i integracji sensorycznej. Realizowane będą warsztaty dla młodzieży i dorosłych z niepełnosprawnością intelektualną oraz ich rodziców / opiekunów, a także warsztaty dla uczniów i nauczycieli szkół masowych. Finał już w czerwcu :)\nkolonia letnia "PO ZDROWIĘ I PRZYGODĘ na górskim szlaku Łopuszna 2015"\nW tym roku wyjechaliśmy na kolonię w góry do Łopusznej. Przywitały nas piękne widoki na Gorce i Tary. Wrażeń było porównywalnie dużo jak nad morzem. Wędrowaliśmy szlakami górskimi, poznaliśmy kulturę i smaki podhala i okolic. Byliśmy w: Zakopanym - wjechaliśmy kolejką na Gubałówkę. Część grupy zwiedzała muzeum podczas gdy pozostali wjechali wyciągiem na Wielką Krokiew, z której obserwowali trening naszych skoczków. Nowym Targu byliśmy na basenie i w kinie. Przepiękne widoki podziwialiśmy płynąc statkiem w Niedzicy. Odwiedziliśmy jedną z góralskich bacówek. Ogrom radości dała nam zabawa w Rabkolandzie w Rabce Zdrój.\nJak co roku odbyły się także imprezy kolonijne: Chrzest kolonijny, Wybory Miss i Mistera kolonii, Mini playback show, Mam talent, Dyskoteki, Zajęcia z profilaktyki zdrowotnej\nSTOP PODCZAS NIEDZIELNYCH ZAKUPÓW!!!\n"ZACZAROWANI" w Auchan Bielany Wrocławskie\nul. Trawowa 25/1 54 - 614 Wrocław KRS 0000357690 NIP 894 300 06 44 REGON 021281853\nBZ WBK S.A. 17 1090 1522 0000 0001 1431 5902\nemail: biuro.ajednak@o2.pl tel. 660 423 228, 609 564 844


Nie Piękna, a Bestia – „Bestia. Studium zła”, Magda Omilianowicz – Bookiecik – blog o książkach, literatura kobiecym okiem.\nWywołujący uczucie grozy, zatrważający, a zarazem porywający dokument. Odciska w człowieku dożywotnie piętno.\nPoprzedni wpis: Odciski minionego tańca – „Zapomniany walc”, Anne EnrightNastępny wpis: Droga ku prawdzie – „Zła droga”, Mikel Santiago\n20 lipca 2017 at 15:38\n"Bestia" to książka, która od dawna mnie intryguje. Mam nadzieję, że wkrótce będę mogła ją przeczytać!\n20 lipca 2017 at 07:05\nKiedyś w pewnej książce przeczytałam "nikt nie rodzi sie potworem, potworów ktoś tworzy" i poniekąd również Bestię ktoś stworzył. Nie szukam usprawiedliwienia dla jego zachowań, […] Czytaj więcejKiedyś w pewnej książce przeczytałam "nikt nie rodzi sie potworem, potworów ktoś tworzy" i poniekąd również Bestię ktoś stworzył. Nie szukam usprawiedliwienia dla jego zachowań, broń Boże, ale zauważam, że częściej psychopaci to osoby, z trudnym dzieciństwem, z traumą z przed lat. Bestię kupiłam już dawno, jednak nadal leży na półce, no i chciałabym sięgnąć i jednak boję się, że przytłoczy mnie aż nadto. Wyświetl mniej\n20 lipca 2017 at 06:40\nLepiej nie umiałabym zrecenzować :)\n19 lipca 2017 at 21:15\nDoskonała recenzja! Czuję ciarki :)\n19 lipca 2017 at 21:26\nTak się składa, że ja też :)\nJestem cały czas pod ogromnym wrażeniem " Bestii" do tego stopnia, że wchodząc na klatkę, szybko pędzę by dopaść do drzwi mieszkania i znaleźć się […] Czytaj więcejJestem cały czas pod ogromnym wrażeniem " Bestii" do tego stopnia, że wchodząc na klatkę, szybko pędzę by dopaść do drzwi mieszkania i znaleźć się w środku. Biegiem przemykam, gdy robi się ciemno a najchętniej wcale nie wychodzę wieczorami. Nie pierwsza to Bestia na świecie i nie ostatnia. Wyświetl mniej