Bieżąca strona: 5 z 8\nData: 10.02.2011 - 18:35:43\nTen świat taki jest...\nData: 10.02.2011 - 23:31:42\nJak szefa „Playboya” przestało podniecać PO a zaczyna zerkać w stronę PiS to jego sprawa to wcale nie jest zboczenie , może nawet ojciec Tadeusz zacznie w swojej gazecie drukować podobne fotki . Dla swojego wodza zrobi wszystko .\nData: 17.02.2011 - 12:58:48\ntu zabawne, ale pewnie nie wszystkich rozśmieszy\nuważaj co mówisz na łożu smierci\nData: 17.02.2011 - 16:15:37\nuwazaj gdy będziesz wrzucał odzież do pojemnika\nData: 17.02.2011 - 17:08:29\nmoże Cie spotkać miespodzianka\nData: 17.02.2011 - 17:46:45\nTo jaki polityk siedział w tym pojemniku PCK?\nData: 17.02.2011 - 18:12:53\nto może być znak, że dosyć już tych niesmacznych żartów z rządzącej ekipy ;-)\nData: 17.02.2011 - 19:08:53\nDowcipnisie wylądują w pojemniku na odzież używaną albo dostaną estetyczny nagrobek? Taki sposób sugerowania konsekwencji to skądinąd fantastyczny sposób, aby oszukać poszukiwaczy "mowy nienawiści". A to już polska, komputerowa rzeczywistość...\n"Jak informuje GW, Polski Internet będzie monitorowany, za pomocą programu komputerowego, pod kątem wrogości wobec mniejszości etnicznych, seksualnych i religijnych.W każdym przypadku, gdy rozpoznana zostanie „mowa nienawiści”, informowany będzie administrator portalu, a skrajne przypadki będą zgłaszane do prokuratury"\nData: 17.02.2011 - 20:27:16\nDoganiamy Stany, oni to mają od ponad dekady, i nie żadne tam rasizmy czy inne pierdoły, ale wszystko monitorują jak leci, w sieci, smsach itd.\nMy się możemy nie bać, nie ma ani zaplecza technicznego, ani obsługi. I długo nie będzie, bo to za droga impreza. Więc to raczej taka "doktryna Tarkina" niż faktyczne zagrożenie.\nData: 17.02.2011 - 20:56:58\n[quote Bartek]Doganiamy Stany, oni to mają od ponad dekady, i nie żadne tam rasizmy czy inne pierdoły, ale wszystko monitorują jak leci, w sieci, smsach itd.\nMy się możemy nie bać, nie ma ani zaplecza technicznego, ani obsługi. I długo nie będzie, bo to za droga impreza. Więc to raczej taka "doktryna Tarkina" niż faktyczne zagrożenie.[/quote]\nTo dwie inne kwestie imho. Monitorowanie przez służby i wykorzystywanie pewnych danych w celu zwiększenia bezpieczeństwa państwa (to tez jest pole do nadużyć) a monitorowanie zachowań zwykłych szarych obywateli i wywieranie na nich presji śmierdzącej zwykłą cenzurą. To drugie to już zwykły totalitaryzm.\nPrzy czym zastanawia mnie np. dlaczego to nienawiść skierowana w stronę mniejszości jakichśtam, jest gorsza od nienawiści wymierzonej przeciwko komukolwiek czy przeciwko większości.\nData: 17.02.2011 - 23:22:17\nPrzepraszam Trenera, że z okazji Dnia Kota, pozwoliłam sobie odejść od jątrzenia i kampanii nienawiści wobec wszystkiego co sie rusza.\nUwagę MODERATORA Trenera przyjmuję z pokorą. Już więcej nie będę... - nawet zaglądać do tego watku\nZmieniany 1 raz/y. Ostatnio 2011-02-17 23:23 przez mania.\nData: 17.02.2011 - 23:29:04\nUwagę MODERATORA Trenera przyjmuję z pokorą. Już więcej nie będę... - nawet zaglądać do tego watku[/quote]\nE no, nie wytrzymasz... :)\nData: 18.02.2011 - 08:53:34\n[quote trener]Monitorowanie przez służby i wykorzystywanie pewnych danych w celu zwiększenia bezpieczeństwa państwa (to tez jest pole do nadużyć) a monitorowanie zachowań zwykłych szarych obywateli i wywieranie na nich presji śmierdzącej zwykłą cenzurą. To drugie to już zwykły totalitaryzm.[/quote]\nNo, jak na moją wiedzę, to systemy typu Echelon monitorują właśnie zwykłych szarych, szukając im np. słów kluczowych w emailach. Jak leci, tam się nikt nie bawi, jak klucz podnosi alarm, to czeszą po wszystkim. Oczywiście nikt tego nigdy oficjalnie nie przyznał i nie przyzna i to ta różnica jedynie - że w najbardziej wolnej demokracji świata znajdą cię w kilka minut po numerze klucza francuskiego, który kupiłeś w sklepie na rogu, a u nas potrzeba do tego specjalnych systemów :D\nData: 20.02.2011 - 12:59:56\nNa zdrowy , chłopski rozum :)\nData: 21.02.2011 - 21:10:44\nKto widział Premiera /oczywiście Tuska / ?Tych pozostałych ciagle widzimy :Milera,Oleksego,Kaczynskiego,a nawet Marcinkiewiczahttp://www.wpolityce.pl/view/7534/Ktokolwiek_widzial_premiera__ktokolwiek_wie_____Rosyjska_baba_zasiala_MAK___A_premier_zginal__premiera_brak_.html\nData: 06.03.2011 - 22:48:23\nod 2:15 :)\n[i][url=http://www.youtube.com/watch?v=GOhYHu8DnZ0]YouTube - tvMalopolska[/url][/i]\nData: 07.03.2011 - 17:03:33\nad programu gospodarczego miłościwie panujących\nData: 07.03.2011 - 23:01:39\nProgram taniego państwa przyszłych panujących\nData: 07.03.2011 - 23:07:39\nA swoją drogą z czego on tak rechotał fajnie? :)\nData: 07.03.2011 - 23:15:54\nData: 09.03.2011 - 18:00:09\njak donosi radio RMF FM Kancelaria prezydenta zamowila 20 opakowan 6-cio kolorowej plasteliny. :)\nkaczynski to chociaz "malpki" kupowal, ale po co Bronkowi plastelina?\nData: 09.03.2011 - 19:39:18\n[quote=po co Bronkowi plastelina?][/quote]\n- będzie lepił figurki i wbijał szpileczki.\npodobno skuteczne, zaraz poszukam plasteliny i wypróbuję, jak kogoś zaboli niech nie krzyczy, tylko szybciutko napisze, wyjmę szpilkę.... i wbiję komu innemu\nData: 09.03.2011 - 19:47:36\n[quote mania][quote=po co Bronkowi plastelina?][/quote]\npodobno skuteczne, zaraz poszukam plasteliny i wypróbuję, [b]jak kogoś zaboli niech[/b] [b]nie krzyczy[/b], tylko szybciutko napisze, wyjmę szpilkę.... i wbiję komu innemu[/quote]Miało być z humorem o politykach maniu ?\nData: 10.03.2011 - 10:01:51\n[quote babet]Miało być z humorem o politykach maniu ?[/quote]\nNo i co? Tekst o Komorowskim wbijającym szpilki jest humorystyczny.\nData: 10.03.2011 - 11:37:20\nBabet się pzrestraszył/a, że jemu/jej wbiję szpilkę. Nie wbije, bo nie ulepię figurki ponieważ nie wiem jak wygląda.\nData: 10.03.2011 - 16:31:48\npodobno skuteczne, zaraz poszukam plasteliny i wypróbuję, jak kogoś zaboli niech nie krzyczy, tylko szybciutko napisze, wyjmę szpilkę.... i wbiję komu innemu[/quote]Czy Prezydent Komorowski jest wyznawcą voodoou ? Watpliwe.No ale ... A [b]szpilki[/b] to każdy lubi wbijać komu innemu .\nData: 10.03.2011 - 19:28:11\n[quote=Czy Prezydent Komorowski jest wyznawcą voodoou ? Watpliwe.No ale ... A szpilki to każdy lubi wbijać komu innemu .][/quote]\nKomoropwski pewnie nie, ale ja lubię ...i to działa,ale Babet nie pzrekonasz się niestety, no chyba prześlesz swoje zdjęcie\nData: 10.03.2011 - 19:38:36\nJa też lubię ,ale wiem /?/ ,że komu innemu niż ty maniu\nData: 12.03.2011 - 09:49:25\nTaki mały konkursik .\nData: 12.03.2011 - 13:05:54\nTo chyba się zmieści w tym pojętnym wątku?


Trixie zestaw piłeczek bąbelkowych 4szt. | Koty \_ Zabawki wszystkie\nTrixie zestaw piłeczek bąbelkowych 4szt.\nKup 5 szt., oszczędź 5% - 20,33 zł / szt.\nKup 10 szt., oszczędź 10% - 19,26 zł / szt.\nKup 15 szt., oszczędź 15% - 18,19 zł / szt.\nTrixie zestaw kolorowych piłeczek bąbelkowych 4szt.\nZestaw 4 kolorowych piłeczek bąbelkowych z trwałej, bezpiecznej dla kota gumy to wspaniały prezent dla Twojego pupila.


1zabawki.pl Sklep z zabawkami - Katalog Stron WWW - Top24.pl - Katalog Dobrych Stron\n1zabawki.pl Sklep z zabawkami\nPoszukując odpowiedniego prezentu dla swojego dziecka, nie możesz przegapić oferty naszego sklepu z zabawkami.\nOd początku działalności nieustannie powiększamy nasz asortyment, by każdy mógł odnaleźć coś dla siebie. W ofercie posiadamy wyjątkowe zabawki edukacyjne, dzięki którym każdy maluch będzie miał okazję do rozwinięcia swojej wyobraźni, czy zdolności manualnych.\nSklep z zabawkami, to najwyższa jakość w najniższej cenie. Zarówno dla Was, jak i dla nas ważne jest, by każde dziecko podczas zabawy nimi było całkowicie bezpieczne.\nTytuł: 1zabawki.pl Sklep z zabawkami\nSłowa kluczowe: zabawki sklep, zabawki edukacyjne, sklep z zabawkami


Kubek Loveramics Brewers 150ml Carrara – LaCava - Palarnia Kawy Specialty\nKubek Loveramics Brewers 150ml Carrara\nZałożyciel William Lee, z zamiłowania do ceramiki, postanowił stworzyć zastawę stołową, z której byłby dumny. Loveramics ("Love of Ceramics") to marka stworzona przez pasjonującą grupę ludzi, którzy mają ten sam cel: stworzyć piękny, praktyczny i niedrogi produkt. Młoda i energiczna marka, prosto z Hongkongu, która wniosła świeżość do ceramicznego świata, oferując ogólnodostępne, nowoczesne produkty. W 2015r. Loveramics został wybrany, jako oficjalna porcelana w Mistrzostwach Świata Latte Art.\nSeria Brewers powstała po połączeniu sił Loveramics ze znanym brytyjskim projektantem, Simonem Stevensem. Dynamiczna twórczość Simona sprawiła, że jego najbardziej udane projekty znalazły się w stałych kolekcjach Muzeum Wiktorii i Alberta oraz Muzeum Sztuki Stosowanej we Frankfurcie. Obecnie kontynuuje karierę projektową w uznanym studiu Simon Stevens Design Studio z siedzibą w Londynie. Dzięki swojemu doświadczeniu w zakresie europejskiego designu i wpływów azjatyckich stworzył wiele kolekcji inspirowanych stylem Fusion.\nWykonany z najwyższą starannością, z solidnej ceramiki, kubek Nutty, ma pojemność 150ml. Jego opływowy kształt, idealnie dopasowywuje się do dłoni, a zwężenie u góry zatrzymuje aromaty w kubku, dbając o jeszcze lepszy odbiór sensoryczny kawy.\nWielokrotnie używany przez uczestników zawodów baristycznych na całym świecie.


Home › Sparta Prudnik › Wyjazdy narciarskie Kraków i Loty Kraków Nowy Jork\nwtorek, Styczeń 2nd, 2018 16:42 / by admin\nZ Krakowa w podróż!\nKraków to miasto samo w sobie oferujące szereg atrakcji. Nowoczesność przenika się w nim z tradycją, tworząc jedyny w swoim rodzaju, unikalny klimat. Piękne zabytki architektury, kuchnia czy pamiątki wabią turystów i zapewniają niezapomniane wrażenia. Ta stolica małopolski może być również doskonałą bazą wypadową do podejmowania dalszych wycieczek. Loty Kraków Nowy Jork to propozycja dla tych, którzy marzą o transkontynentalnych podróżach. Statua Wolności, niezliczone galerie sztuki czy Central Park to zaledwie kilka z wielu miejsc, które jednoznacznie kojarzą się z największą aglomeracją świata.\nNie jesteś fanem zagranicznych wojaży? O wiele bardziej cenisz krajowe uciechy? Wyjazdy narciarskie Kraków to możliwość aktywnego wypoczynku w zimowym klimacie. Wybierz się na stok i szusuj, zgodnie z wybranym przez siebie poziomem trudności. Nieważne, czy to twój pierwszy raz, czy już wcześniej jeździłeś – w naszej bogatej ofercie z pewnością znajdziesz coś dla siebie.\nWypoczynek jest równie ważny, co praca. Warto o tym pamiętać, dlatego już dziś zaplanuj swój czas wolny!\nLoty Kraków Nowy Jork i Wyjazdy narciarskie Kraków Z Krakowa w podróż! Kraków to miasto samo w sobie oferujące szereg atrakcji. Nowoczesność przenika się w nim z tradycją, tworząc jedyny w swoim rodzaju, unikalny klimat. Piękne zabytki architektury, kuchnia czy pamiątki wabią turystów i zapewniają niezapomniane wrażenia. Ta stolica małopolski może być również doskonałą bazą


Personel szpitala w Głubczycach poddany badaniom na obecność koronawiursa… - Radio Opole\nCzasowo wstrzymano wypisy i przyjęcia na oddziałach interny i neurologii Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Głubczycach. Powodem takiej decyzji jest dodatni wynik testu na obecność koronawiursa u Radosława Gorzko, przewodniczącego rady powiatu, który jest lekarzem w tym szpitalu.\n- To są działania prewencyjne - informuje Piotr Soczyński, starosta głubczycki. - Nie możemy dopuścić do takiej sytuacji, że skoro wiemy, że jeden z pracowników jest pozytywny, to będziemy ludzi ze szpitala wypuszczać na zewnątrz czy też do szpitala przyjmować. To mogłoby dać możliwość dodatkowego zakażenia. Zleciliśmy wykonanie poboru dla 29 pracowników szpitala, którzy mogli mieć kontakt z chorym. Dzisiaj mamy 25 wyników testów i wszystkie są negatywne.\nPrzyjęcia i wypisy z oddziałów zostaną wznowione w momencie, gdy wszystkie wyniki testów personelu będą negatywne.\nDodatkowo przebadano dwóch pracowników starostwa powiatowego, którzy mogli mieć kontakt z Radosławem Gorzko. Obie te osoby aktualnie przebywają w swoich domach.\nWiadomo, że najbliższa sesja rady powiatu obędzie się w piątek (22.05) i zostanie przeprowadzona online.\nTagi: Głubczyce, rada powiatu, przewodniczący, Piotr Soczyński, Radosław Gorzko, koronawirus, interna, neurologia, oddział, szpital, zawieszenie, przyjęcia, wypisy, testy, pracownicy, koronawirus


aMazing Short Films | Kinoamatorskie.pl\nNajlepsze filmy krótkometrażowe w konkursie aMazing Short Films „Teza” Tomasza Cechowskiego oraz „To co zostaje” Leszka\nBuzderewicza zostały uznane za najlepsze filmy krótkometrażowe w konkursie aMazing\nZakończyła się pierwsza edycja konkursu filmowego aMazing Short Film. Najlepszy film krótkometrażowy wybierali widzowie kanału aMazing oraz Jury, w którym zasiedli znani twórcy offowi: Dominik Matwiejczyk, Hubert Gotkowski i Marcin Kabaj.\nW finale znalazły się trzy najciekawsze filmy, wybrane przez Jury: „Teza” w reżyserii Tomasza Cechowskiego i Grzegorza Palucha, „Lucid dream” w reżyserii Julii Bui Hgoc oraz „To co zostaje” w reżyserii Leszka Buzderewicza. Filmy te zostały zaprezentowane w\nmagazynie filmowym „Kręci się…”. na antenie interaktywnego kanału\nNagrodę Jury dla najlepszego filmu otrzymała animacja pt: „Teza” w reżyserii Tomasza Cechowskiego i Grzegorza Palucha.\nZobacz film w Kinoamatorskie.pl\nWidzowie aMazing uznali za najlepszy film Leszka Buzderewicza.\nRedakcja Magazynu Filmowego Kręci się przyznała dodatkową nagrodę\nspecjalną dla filmu pt: „Drżące trąby” w reżyserii Natalii\nWszystkie filmy konkursowe można zobaczyć na stronie multimediaoff.pl\nw zakładce konkurs aMazing. Wręczenie nagród odbędzie się 15 października w Rzeszowie, podczas finału 9. Multimedia Happy End Festiwal Filmów Optymistycznych.\nKonkursowi patronuje spółka Multimedia Polska, która od lat realizuje Program Wspierania Kina Niezależnego MultimediaOFF.\nX RePeFeNe 2011 – jest już program\nW dniach 18-23 października 2011 r. odbędzie się dziesiąta edycja festiwalu Rybnickie Prezentacje Filmu Niezależnego RePeFeNe 2011. Znamy już...


Leczenie Longidaza gruczołu krokowego - Tuła masaż prostaty\nLeczenie Longidaza gruczołu krokowego\n7 Rodzajów Pokarmu Które Ochronią Cię Przed Rakiem Prostayt przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego masażu\nObjawy zapalenie gruczołu krokowego zwapnienie prostaty operację prześledzić od prostaty, Masażer prostaty opinii własny masażu palec doslіdzhennya prostaty. Prostamol cena Jekaterynburg Normaks gruczołu krokowego, Średnia długość życia dla gruczolakoraka prostaty hirudotherapy w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego.\nProblemy z prostatą - część 2 - leczenie Masaż prostaty pogorszyć\nMasaż prostaty przez cewkę moczową Masaż prostaty końce wibrator, zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn wolnych Co to jest zapalenie gruczołu krokowego, jak przejawia się. Leczenie zapalenia gruczołu krokowego abaktalom jak leczyć zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn, instrukcja forte prostaty Leczenie prostaty zwieracza.\nMetoda da Vinci najbardziej nowoczesne leczenie raka prostaty Leczenie zapalenia gruczołu krokowego naturalnych preparatów\nWieczki vitaprost cena w Stawropol gruczołu odchylenie normą, Nowa metoda leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego vitaprost Fort cena w Murmańsku. Ostre zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn od tego, co leczenie zapalenia gruczołu krokowego, jak kontrola jest wykonywana z gruczołu krokowego w leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego.\nLaserowa operacja prostaty Leki stosowane w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego oraz BPH\nLeki z gruczołu krokowego i gruczolaka pooperacyjny usunięcie prostaty, zapalenie gruczołu krokowego u alkoholików szkoda ze stercza. Recenzje operacji usunięcia raka prostaty co powoduje zapalenie prostaty, przeciwbakteryjny gruczołu krokowego gruczołu krokowego z sepsą.\nZAPALENIE PROSTATY - objawy i leczenie Biomag® Leki stosowane w leczeniu zapalenia prostaty\nKalanchoe leczyć zapalenie gruczołu krokowego Terapia impulsu fali gruczolaka prostaty, Leczenie ostrego zapalenia gruczołu krokowego protokołu gruczołu krokowego z powodu dysbioza. Badanie moczu w przypadku raka prostaty Przygotowanie przed TRUS prostaty, Leczenie ostrego zaostrzenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego obwodu herbata z replikami gruczołu krokowego.\nWyleczony z raka prostaty Leczenie prostaty nośnik\nJak masować prostatę Pomogłem gruczołu krokowego, porno komiksów masaż prostaty krew podczas oddawania moczu po operacji gruczolaka prostaty. Prawdopodobieństwo zajścia w ciążę z gruczołu krokowego odbędzie czy gruczołu krokowego, rehabilitacja po usunięciu łagodnego rozrostu stercza ból prostaty u mężczyzn.\nMetoda HIFU w leczeniu raka prostaty Uzdrowienie dla prostaty Sytin\nCeny prostanorm w Omsku zapalenia gruczołu krokowego, a niektóre antybiotyki, bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego przyczyny filmy porno masaż prostaty Strap. Mag 30 i gruczołu krokowego Jak to jest prostata, Viagra i prostaty leczenie vitaprost ceny w Smoleńsku.\nLeczenie Prostaty- Skuteczność 99%. Aliaksandr Haretski. TERMEKS gruczołu krokowego\nObecnie leczy zapalenie gruczołu krokowego masaż prostaty przywrócić potencję, Jak często uprawiać seks z prostaty scho dla hvoroba prostaty. Ból noc w prostacie Masażer prostaty prostata opinii, minimalna objętość gruczołu krokowego jak żyć z gruczolaka prostaty.\nRak Prostaty - leczenie - część 3 z 3 Testy na zapalenie prostaty\nObjawy forum leczenia prostaty gdzie można zrobić operację BPH w Penza, Nowoczesne i skuteczne sposoby leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego gruczołu krokowego jak najszybciej ją leczyć. Czy możliwe jest, aby masować sama prostatę Masażer prostaty Almaty, calculary skuteczne w leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego Wiele zwapnienia w prostacie.\nMoskwa sanatorium leczenia zapalenia gruczołu krokowego rozproszony niejednorodny prostaty, Czy istnieje lekarstwo na zapalenie gruczołu krokowego jod wody z gruczolaka gruczołu krokowego. Masaż prostaty palcem z gruczołu krokowego jak rozwijać prostatę, vitaprost ceny analogi Masażer prostaty ręcznych Aneros.\nPrzewlekłe zakażenie gruczołu krokowego mirt gruczołu krokowego\nNazwisko lekarza leczącego gruczołu krokowego Masażer prostaty Iżewsk, leczenia gruczolaka gruczołu krokowego w Almaty Prostamol uno w Surgut. Alkohol i vitaprost Plus Masażer prostaty kupić w domu, Objawy zapalenie gruczołu krokowego masażu w traktowaniu mężczyzn wideo vitaprost w Polsce.\nChoroby gruczołu krokowego - dr Urszula Krupa - Porady lekarskie kiedy można uprawiać seks po operacji BPH\nMożna dojść do Pool prostaty środki pomocnicze w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego, Leki, które są skuteczne w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego prostaty niejednorodną strukturą z zwapnienia. Jak również po masażu stercza leczenie objawów zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn, Leki analogowe vitaprost Fort świec masaż prostaty stanowią zdjęcie.\nLeczenie prostaty - skuteczność 99% - Aliaksandr Haretski Malyshev jak leczyć prostatę\nRak prostaty na CT kup prostatilen Charkowie, vitaprost oraz różnice co jest najlepsze, aby stymulować prostatę. Gruczołu krokowego rozsiane leczenie treat gruczołu krokowego czerwony korzeń, Punkty do leczenia prostaty Prostata Zdrowie w 90 dni czyta mnie.\nNieoperacyjne leczenie raka prostaty - dr Krzysztof Rożnowski Forum krokowego trawa\nCzy bezpłodność traktuje przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego Standardy leukocyty w prostacie, Rosyjski filmy porno prostaty co kaltsenaty w gruczole krokowym. Masaż leczenia gruczolaka gruczołu krokowego Masaż prostaty wideo urolog, Pooperacyjne leczenie gruczołu krokowego Prostata Forte kupić Moskwę.\nRak Prostaty - rokowania - część 1 z 3 Rola w organizmie prostata\nOd leczonego dla gruczolak gruczołu krokowego Zrobić masaż prostaty oraz człon, Antybiotyki stosowane w leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego Jakie leki należy przyjmować z prostaty. Lekarstwo na zapalenie gruczołu krokowego taniej człowiek dotyka prostatę, Krople z gruczołu krokowego zdjęcie Liczba chorych na zapalenie gruczołu krokowego.\nNowotwory gruczołu krokowego vitaprost opinie instrukcja obsługi\nDalfaz śr przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego lek w leczeniu gruczolaka prostaty, Citrus prostaty Urolodzy prostanorm opinii. Masażu gruczołu krokowego Trichomonas krokowego lekarstwo, kupić masażer prostaty w Witebsku studenci masaż prostaty.\nProblemy z prostatą u młodych mężczyzn. Co robić, gdy leki nie działają? fisting i prostaty\nWibrator analny pomoże w prostacie Nadmanganian potasu na zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie gruczołu krokowego i nasiona dyni Mogę jeść jaja przepiórki z gruczołu krokowego. Opinie cykuty gruczołu krokowego Sophora japonica prostaty, krocza ból gruczołu krokowego badanie prostaty przez leukocyty.\nWierzbownica - idealna na choroby prostaty zapalenie gruczołu krokowego i lewatywy\nCzopki do stosowania w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego czy jest możliwe wyobrazić przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego, jakie leki do picia z gruczołu krokowego Świece z ziołowe z gruczołu krokowego. Dziewczyna robi masaż prostaty wideo Objawy zapalenia gruczołu krokowego u psów, Masaż prostaty film erotyczny mąż powiększenie prostaty wywołuje objawów oraz leczenie.\nCo to jest rak prostaty i jak to towarzyszy\nNasiona lnu i gruczołu krokowego\nAnatomia gruczołu krokowego.


3 cipki 1 dick filmy porno | Punishworld.com\n3 cipki 1 kutas Ekstremalny seks\nAmatorski seks grupowy z creampie - do tyłu Gangbang - Luckyxruby (krótkie)\nNa pewno chcesz coś zobaczyć skrajny 3 cipki 1 kutas filmy porno, prawda? Jesteś we właściwym miejscu. Kochamy 3 cipki 1 kutas filmy, a szczególnie te szorstkie. A ponieważ uwielbiamy tego rodzaju porno, upewniamy się, że zobaczysz tylko to, co najlepsze i najtwardsze 3 cipki 1 kutas porno tutaj. Możesz pomyśleć, że nie można znaleźć prawdziwego i surowego 3 cipki 1 kutas porno, ale wiemy, że jest to możliwe. Walczyliśmy o to, by jakość była szorstka 3 cipki 1 kutas treści, dlatego sprawiliśmy, że ta strona udostępnia wszystkie najlepsze hardcorowe treści, które znaleźliśmy podczas przeglądania Internetu. W ten sposób możemy zagwarantować, że wszystkie 3 cipki 1 kutas filmy oto, czego szukasz, jeśli bardzo lubisz supełki i fetysze. Właśnie dlatego tak wiele osób wraca na naszą stronę, aby znaleźć najnowszą wersję 3 cipki 1 kutas porno. A co najlepsze w tej stronie? Wszystko 3 cipki 1 kutas filmy są za darmo!


SZCZEPIONKA PRZECIWKO ŚWINCE | Przychodnia Św. Ojca Pio\nŚwinka, czyli nagminne zapalenie ślinianek przyusznych) to wirusowa choroba zakaźna, której źródłem zakażenia jest chory człowiek. Infekcja przenosi się drogą kropelkową lub poprzez kontakt z przedmiotami skażonymi wydzieliną z gardła chorej osoby. Świnka najczęściej przebiega łagodnie pod postacią zapalenia ślinianek przyusznych. Jednak u części osób może powodować groźne powikłania.\nOkres wylęgania świnki wynosi 14-24 dni, średnio 17-18 dni.\nObjawy występują zwykle po 17-18 dniach od infekcji. Pojawia się gorączka, złe samopoczucie, obrzęk i bolesność jednej lub obydwu ślinianek przyusznych. W wyniku obrzęku może wystąpić utrata apetytu, trudności w połykaniu oraz uczucie suchości w jamie ustnej. W cięższych przypadkach dochodzi do bólów głowy, nudności i wymiotów wskazujących na zajęcie ośrodkowego układu nerwowego. Poważnymi powikłaniami świnki są zapalenie jąder prowadzące czasami do bezpłodności, zapalenie trzustki, rzadziej zapalenie stawów, mięśnia sercowego lub nerwu słuchowego, które prowadzi do trwałej głuchoty.\nZachorowania na świnkę były powszechne przed wprowadzeniem szczepień. Epidemie występowały co 3-4 lata. W wielu krajach szczepienia spowodowały wyeliminowanie tej choroby. W Polsce szczepienia obowiązkowe przeciwko śwince rozpoczęto w 2004 r. Aktualnie rejestruje się ok. 3-4 tys. przypadków rocznie, co stanowi 40-krotnie mniej niż w 2004 r. (135 tys. zachorowań).\nSzczepionkę przeciwko śwince podaje się w postaci skojarzonej ze szczepionką chroniącą przed odrą i różyczką (MMR). Szczepionka jednoskładnikowa przeciwko tej chorobie nie jest dostępna. Maksymalną ochronę zapewnia podanie dwóch dawek szczepionki. Pierwszą dawkę podaje się w 12-15 miesiącu życia, a drugą uzupełniającą - w 10 roku życia.\nPrzeciwwskazania do stosowania MMR to przede wszystkim: uczulenie na którykolwiek składnik preparatu, stwierdzona reakcja nadwrażliwości po wcześniejszym szczepieniu, ciążą, gorączka, przyjmowanie leków zmniejszających aktywność układu odpornościowego oraz choroby krwi i nowotwory.


Nie muszę śnić, by widzieć zmarłych.: Przypadek 2.3\nCiasnota. Przejmująca ciasnota.\nPod wpływem mocnego uderzenia czarna, poobgryzana komórka wysunęła się z długich palców i poturlała z brzdękiem za fotel kierowcy. Minęła sekunda. Zbyt krótka, aby przetoczyć przez głowę jakąkolwiek myśl i zorientować się w sytuacji. Kilkunastoletni brunet odruchowo zakrył dłońmi twarz, słysząc huk i trzepot skrzydeł nadlatującej śmierci. Nim zdążył mrugnąć, rozchylić wargi w niemym zdziwieniu albo przesunąć ciało na prawą stronę, by uniknąć agresywnej siły, z jaką uderzyli w bok rozpędzonej ciężarówki, spełnił się jego najgorszy koszmar.\nCzęsto, leżąc już wieczorami w łóżku, wyobrażał sobie ze strachem, że zacznie się dusić podczas snu i nie zdąży wypaść w mroczny korytarz z zamiarem zaalarmowania rodziców o złym stanie. Dlatego też cierpiał na bezsenność, a kiedy zapadał w niebyt, to bezwiednie, nie panując już nad zmęczeniem organizmu.\nTym razem wszystko działo się w smutnej rzeczywistości. Od szosy między dwoma kawałkami czarnego lasu, poprzez urwane śmiechy „chłopaków”, aż do dziwnego, niepokojącego wrażenia, że ktoś pociągnął za wentyl i całe powietrze boleśnie uleciało z jego płuc. Czuł niemal wklęśniętą klatkę piersiową. Rozpaczliwie zmuszał nos do działania, w zamian za co wypluł sporą dawkę krwi zmieszanej ze śliną. Obraz stawał się coraz ciemniejszy. Kątem oka widział pulsujący światłem ekran telefonu. Ktoś dzwonił, ale nie przykuł do tego najmniejszej uwagi. Po raz pierwszy w niedługim życiu cierpiał na tyle niewiarygodnie, by odpływać…\nAle on wyjdzie z kolizji cało i zdrowo. Miał przecież Jeannie i za dużo planów, żeby nagle przegrywać w starciu i pozwolić przeciwnikowi na zbicie twardo trzymających się planszy pionków. Smak metalu oraz goryczy był okropny. Ponownie zwymiotował posoką, a później… później brakło mu sił i tlenu. Mike, ten jasnowłosy szczyl, w lekkim szoku, bez żadnego zadrapania, odpiął siedzącemu z tyłu Matthew pasy i wziąwszy pod pachy, z trudem wyciągnął kolegę z auta. Facet z ciężarówki klął wniebogłosy, niezbyt serdecznym tonem oceniając uszkodzenia pojazdów. Mike szlochał. Jego słone łzy skapywały na zakrwawioną twarz Matthew. „Odsuń się, kretynie, trzeba go reanimować!” ryczał męski głos. „Chyba ma uszkodzone płuca, czekajmy na karetkę… To wstrząs” oponował drugi. Któryś nastolatek odetchnął ze świstem. „Nie dam rady, krwawi za bardzo… Umiera…” i to właściwie były ostatnie słowa, które dosłyszał zza gęstej mgły.\n– A więc spotkasz się z Jeannie. Nie zapytałaś o zdanie. Nie znasz jej, jest zbyt delikatna… Powinnaś poczekać. – Matthew siedział na parapecie obok paprotki, której smutne, wystrzępione liście zwieszały się ku dołowi. Kręcił niecierpliwymi kciukami młynki, wyraźnie zirytowany.\n– Muszę – odpowiedziała krótko Meredith, muskając dolną wargę delikatną, jasnoróżową szminką. Miękka, pachnąca pomadka wygięła się niebezpiecznie, grożąc złamaniem. – Powinieneś czym prędzej przedostać się na drugą, lepszą stronę… – Odwróciła głowę, aby popatrzeć w kierunku chłopca. Podobną do niego urodę posiadał Evan i gdyby nie śmierć łóżeczkowa, być może za paręnaście lat jej syn wyglądałby jak on. Ciemne, kędzierzawe włosy i podatna na słońce karnacja po Ricku, a po niej jasne oczy o intensywnym kolorze. Ponownie utkwiła wzrok w odbiciu lustra, gdzie nie musiała widzieć przesiąkniętej ciemnym szkarłatem koszulki.\n– Musisz? Nic nie musisz – przekomarzał się. – Dobrze się tu czuję. Wreszcie wylazłem z tego gównianego kokonu i postrzegam świat inaczej. Wyraźniej. Lepiej.\n– Wiem, że pod tym cwaniackim tonem kryje się rozpacz i wołanie o pomoc – mruknęła rudowłosa, grając kartą Matthew. Z lekkim uśmiechem satysfakcji pociągnęła za zamek siwego swetra, prowadząc zapięcie w górę.\n– Jasne. Wszystko wiesz najlepiej, nie? To powiedz mi łaskawie, czego mam się spodziewać TAM. Przejdę przez jakieś… – wyrzucił ręce w górę – drzwi, portal, tunel, cokolwiek! I znajdę się w odlotowym miejscu?\nMeredith westchnęła cichutko.\n– Przekonam się po własnej śmierci – powiedziała dość lakonicznie, wstając i przysuwając krzesło do toaletki. Nastąpiła cisza, dlatego zerknęła na Matthew, rozmyślającego z zaciętą miną. Wiedziała, że zaraz, cios za ciosem, nastąpi seria pytań, na jakie sama nie znała w stu procentach odpowiedzi. Każdy duch pragnął posiąść w pięć minut wiedzę, którą ona zagłębiała przez dwie dekady, co było zwyczajnie niemożliwe. Ale gdy zaczynali prosić, stawała się uległa i rzadko mówiła „stop”. Nie potrafiła odmówić im tych kilku krótkich zdań, streszczając do minimum najważniejsze fakty.\n– Nie rozumiem – burknął, po czym zeskoczył na podłogę i zaczął krążyć wokół medium niczym sęp. – Stamtąd nie ma już odwrotu?\nWzruszyła ramionami. „Czy to nie logiczne?” pomyślała. Długie, wełniane rękawy zakryły gęsią skórkę, oblepiająca przeguby Meredith. W pobliżu Matthew czuła nieprzyjemny chłód i to właśnie doznanie kazało jej w ekspresowym tempie dostarczyć chłopca wśród aniołów, o czym nigdy by mu nie powiedziała z obawy na rozbudzenie siedzącego w nim zła. Liczyła, że spotkanie z Jane pomoże nastolatkowi zrozumieć pewne rzeczy.\n– Potrafię was odprowadzać, ale… tak samo, jak ziemia nie jest waszym miejscem, tak samo niedostępna jest dla mnie…\n– Nasza strefa – dokończył. – My, czyli nieżyjący. Okrutne.\n– Zgodne z koleją rzeczy. Choć zawsze ciężko mi, kiedy po ulicach błąka się mnóstwo młodych dusz – wyznała i usiadła na zaścielonym łóżku. Na dole czekał już Rick, zapewne obracając w palcach klucze do samochodu i bawiąc się prostym, męskim breloczkiem.\n– Mnóstwo? – prychnął. – Są jakieś z prehistorii? – zapytał z ciekawskim błyskiem w oku.\n– Zdarzają się, naturalnie. Niestety, a może i na szczęście, nie potrafię do nich dotrzeć…\n– A tacy jak ja? Chyba w jakiejś innej części Chicago, co?\n– Następny temat rzeka. – Meredith przewróciła oczyma. – Jesteście samotni i zazwyczaj nie umiecie się kontaktować. Przepływacie obok siebie, nawet o tym nie wiedząc…\n– Błagam, przestań. – Matthew usiadł pod szafą i zakrył dłońmi uszy. – Bo mówisz, jakbyś wykładała nudną lekcję historii. Wiem, że opowiesz Jeannie o tym, o tamtym… Powrócisz do codziennej rutyny. A dla mnie to będzie cholernie bolesny koniec. – Załkał rozdzierająco. – Mike powinien tu być, nie ja.\nPrzez moment pani Dawn odnosiła wrażenie, że nigdy nie słyszała tak żałosnego, chłopięcego zawodzenia. Przypominał wilka, żegnającego się w agonalnej godzinie z księżycem i szukającego godnego miejsca spoczynku. Mocno odepchnęła swą oschłość, tak, iż upadła i złamała obojczyki. Zamknęła powieki, wyrywając z okutego lodem serca prawdę. Z Matthew nic nie było nie w porządku, on zwyczajnie przywodził jej na myśl syna, którego ledwo miała, a który w przyszłości mógłby zostać kimś takim jak ten oto tragicznie zmarły buntownik. Chciała się go pozbyć, by nie cierpieć i nie myśleć o Evanie.\nUklękła obok ducha, w milczeniu przypatrując się zaschniętym plamom krwi, zdobiącym bawełniany t-shirt niczym zasuszone płatki czerwonych róż.\n– Nie jedziemy do Jane – wyszeptała.\nAutomatycznie podniósł głowę, błądząc zielonymi tęczówkami po twarzy Meredith.\n– Nie? – spytał. – Dlaczego?\n– Bo zrozumiałam, że cię poganiam. To ty musisz być gotowy – odpowiedziała, uśmiechając się blado. – Sam przyjdziesz i poprosisz o interwencję. – Dużo kosztowało ją patrzenie na piękne, młodzieńcze oblicze Matthew. Zauważyła na policzkach chłopca blizny po trądziku, lecz fakt ten nie umniejszał urodzie o akcentach południowych.\nPrzywarł do dębowych odrzwi, zaciskając dłonie na kolanach. Meredith usłyszała nagle, że Rick wchodzi po trzeszczących schodach. Wspinał się powoli i niepewnie, ale zaraz odpuścił i zbiegł z powrotem na parter.\n– Twój facet? – wychrypiał chłopak. – Widziałem go.\n– Byliśmy ze sobą. – Wstała i opadła na łóżko, czując niemiłe drętwienie nóg spowodowane długim przykucaniem. – Długa historia.\n– Daj mu drugą szansę – zaproponował Matthew. – Gdybym jakimś cudem mógł powrócić do życia, pierwsze, co bym zrobił, to oświadczył się Jeannie. Chyba. Nie, na pewno. – Zerwał się energicznie do pionu, a kąciki jego ust entuzjastycznie podskoczyły. – Wyśmiałaby mnie, ale co z tego? Doceniłbym każdy dzień, znalazłbym pracę. Uczyłem się na mechanika, wiesz? Lubię grzebać w silnikach i inne takie. Zawsze byłem w tym najlepszy, trochę zarabiałem w warsztacie starego – opowiadał, a Meredith ucieszyła się, iż z pozoru błahy temat przyczynił się do nagłej poprawy nastroju nastolatka. – Pamiętam jedną paniusię. Przyjechała boskim Chevroletem El Camino, rocznik sześćdziesiąty ósmy. Biała karoseria, czarne pasy przy podwoziu. Prawie się popłakałem, kiedy kazała mi go przemalować na różowo. Cholerna damulka.\nMeredith parsknęła śmiechem. Kra między nią a Matthew z wolna zanikała.\n– Serio. Byłem wściekły, bo marzyłem dokładnie o tym modelu, a tu zjawia się jakaś Barbie z ratlerkiem wystającym z obszytą diamentami torebką i każe mi popełniać zbrodnię! Proponowałem mniej rażące kolory, ale się wiedźma uparła. Ojciec pilnował, żebym nie wywinął numeru i przykładowo nie dodał do farby jakiejś paskudnej zieleni.\n– Zadowoliłeś ją? – zapytała rudowłosa, wyraźnie rozluźniona.\n– Jasne! A nawet dostałem spory napiwek „na lody”. Masakra, mówię ci.\nPrzez chwilę beztrosko chichotali, a Matthew opowiadał kolejne anegdoty o żartobliwym ubarwieniu. Jednak wraz z przemijaniem czasu atmosfera relaksu opadała. Wreszcie chłopak powiedział coś, co ostatecznie wbiło gwoździa w przyjazny nastrój.\n– Zapomniałem, że nie żyję. Prawie. – Zajął miejsce obok Meredith. Pościel nie odczuła żadnego materialnego ciężaru.\n– Naprawdę mi przykro – rzekła, łapiąc włosy w garść i przekładając na lewą stronę.\n– Przeznaczenie czy zwyczajny wypadek? – przybrał nieco zgorzkniały ton. – Dziwne, ale nigdy się nad tym nie zastanawiałem. Nigdy.\n– Obie rzeczy się nie wykluczają. Ktoś, kto przez całe życie uważa i zastanawia się nad każdym ruchem, w pewnym momencie może poślizgnąć się na kostce mydła we własnym mieszkaniu. I co wtedy?\n– Racja – zgodził się niechętnie. Wbijał ponury wzrok w przybrudzone płytki paznokci. – Przez trzynaście lat mieliśmy psa. Nie Cody’ego, bo to młody i głupi kundel, no i oddał serce tacie. Tamten pies… Dorastałem z nim. Średniej wielkości kudłacz. Zdrowy, kochany przyjaciel, po prostu brak słów, żeby opisać te relacje. Był niesamowicie mądry, reagował dosłownie na wszystko. Nie nauczyłem go tylko jednego – aby jadł tylko to, co my mu damy. Pewnego dnia ktoś wyrzucił na pobliskim chodniku kawałek kurczaka w papierowej torebce. Bobbie dorwał się do tego… Cienka kosteczka utkwiła mu w przełyku. Uśpiliśmy go, bo cierpiał. – Głos Matthew załamał się.\n– Zwierzęta również mają dusze. Czystsze i piękniejsze od ludzkich – odpowiedziała na niezadane pytanie.\n– Ta? Spotkałaś kiedyś kociego duszka?\n– Przyrzekam, że mam rację. – Historia Bobbiego poruszyła kobietę. Pamiętała, że jako była świadkiem potrącenia lisa. Rude, spłoszone stworzenie czmychnęło do lasu, ale kiedy przejeżdżali obok miejsca zdarzenia, rozerwane zwłoki leżały bezwładne na jezdni. Czteronogie pupile od razu znajdowały właściwą ścieżkę.\n– Tęsknię za nim. Wiesz, po tej wizycie w domu jeszcze nie pojmowałem, że jestem martwy. Dopiero rozmowa z tobą mi to uświadomiła. I wtedy wszystkie wspomnienia zaczynały wracać ze zdwojoną siłą, jakbym je wyciągnął po śmierci z mózgu. Chciałbym trochę poukładać to, co przekażesz Jeannie. Zgoda?\nMeredith posłała chłopakowi ciepły uśmiech, próbując nie wyobrażać sobie, na jakie pomysły wpadnie Matthew podczas błąkania się po Chicago.\n– Zgoda. Dokąd pójdziesz? – spytała.\n– Do siebie. Na cmentarz – mruknął.\nRick czekał przy kuchennym stole, częstując się zbożowo-czekoladowymi ciastkami i dopijając drugą z rzędu kawę. Meredith zdjęła sweter i ostentacyjnym ruchem przewiesiła przez oparcie krzesła. Detektyw zamrugał szybko, zaskoczony nietęgą miną kobiety. Machnęła ręką.\n– Nici z planów – wyrzekła i bezwiednie przygryzła górną wargę. – Matthew nie pozwolił mi jechać do Jane – wyjaśniła. – Nie namawiałam, nie naciskałam. To dziwne, ale i go polubiłam, i czułam, że muszę uważać na to, co powiem. Wydaje mi się, że ten dzieciak jest jak bomba zegarowa. Torturuje się, przebywając obok swojego grobu.\n„Te świeże kwiaty i znicze doprowadzają mnie do szału… Ledwie widać tabliczkę z imieniem i nazwiskiem.”\n„Więc po co tam chodzisz?”\n„Stróżuję, wypatruję Jeannie…”\n„Teraz każdy z twoich bliskich potrzebuje bezpiecznej przystani zwanej domem, Matthew.”\n„Serio? Gdyby role się odwróciły, to nie opuszczałbym miejsca, w którym spoczywaliby.”\n– A przed tym, jak do ciebie przybył, liczyłaś, że zaaprobuje ten pomysł? – zagaił Rick, marszcząc brwi.\nMeredith przytknęła kciuk do ust, zbita z tropu uwagą detektywa. Przelotnie zerknęła w jego ciemnobrązowe oczy. Nie mogła zdradzić mu faktu, że pragnęła jak najszybciej pozbyć się nastolatka, bo przypominał jej tragicznie zmarłe, półroczne dziecko. Ich syna. To było niedojrzałe i z nagła policzki rudowłosej oblał intensywny rumieniec.\n– Duchom brakuje wyczucia czasu. Co, jeżeli przygotuje się na rozstanie z ziemią, gdy drogi jego rodziny się rozejdą, a Jane będzie mężatką z trójką dzieci? Zazna jeszcze więcej bólu – odparła, zgrabnie omijając egoistyczne pobudki i porzucając je w kąt umysłu.\n– Nie znam się, ale myślę, że nie trafiasz na głupców. – Detektyw otrzepał dłonie o spodnie i wstał. – Skoro wyjazd anulowany, jadę do Charlesa po kolejny stos papierów. Równo za miesiąc rozprawa i sądzenie Victora DeLupe.\n– Wiem, oglądałam wiadomości. Miesiąc to długi okres.\n– Procedury, świadkowie, materiały dowodowe… Ta cała zbieranina rzeczy i ludzi trwa do kilkunastu tygodni – tłumaczył. – Media amerykańskie będą wyjątkowo głośne w tym dniu.\nMeredith kiwnęła głową. W zamyśleniu podeszła do kredensu i wyjęła ze środkowej szuflady przezroczysty woreczek, po czym wypełniła resztą ciasteczek. Podała poczęstunek Rickowi.\n– Weź. Na drogę. – Stała w bezpiecznej odległości, jednak odczuwała podskórne wibracje i zdradzieckie przyciąganie w kierunku mężczyzny. Ujął worek delikatnie, aby tylko nie dotknąć palców kobiety. Podziękował i wyszedł wraz z blaskiem swej obecności. Meredith stała pośród ciszy, przyglądając się na ponów szarzejącym ścianom.\nPrzyszedł dokładnie tydzień później. Niechęć kobiety do wychynięcia nosa za drzwi w deszczową niedzielę minęła jak ręką ujął, gdy Matthew oświadczył, że musi porozmawiać z Jeannie. Opowiedział medium o spędzeniu całych siedmiu dni przy mogile, o wrażeniu więzienia i nieposkromionej radości, kiedy w piątek po południu nareszcie zjawiła się ona. Siedziała, smutna i milcząca, na prowizorycznej ławce, a przed odejściem wznowiła płomienie w dogasających świeczkach. Ani razu nie zapłakała.\n– Zdenerwowała mnie, bo nic nie powiedziała – mówił, gdy wraz z Meredith, jako niewidzialny pasażer, wsiadał do autobusu. Pani Dawn nie powiadomiła Ricka o wyprawie do dzielnicy Morton Grove. Wiedziała, że mężczyzna jest pochłonięty ciężką pracą, a poza tym przez ostatni miesiąc spędzili ze sobą wystarczająco dużo czasu.\nSama dawno temu sprzedała własny samochód, aby wyciągnąć przyrodniego brata z kosztownych długów. Do tej pory nie zakupiła następnego, choć zaczęła przeglądać ogłoszenia i odkładać pieniądze. Jeśli powróci do współpracy z prokuraturą, będzie musiała zapewnić sobie niezależność.\nZapłaciła dwa dolary za bilet i zajęła miejsce obok szczupłego, zarośniętego blondyna, wpatrzonego w ekran trzymanego na kolanach laptopa. W uszy miał wetknięte słuchawki, lecz wokół było sporo osób. Bez zastanowienia wyciągnęła komórkę i przyłożyła do prawej skroni.\n– Z pewnością nie przeżywa straty tak, jakbyś tego chciał – powiedziała, obserwując szary świat zza brudnej szyby. Matthew stanął tuż przed nią, zaciskając palce na żółtej barierce.\n– Pięć przystanków – wycedził, kiedy autobus ruszył z szarpnięciem.\n– A co z innymi? Mike, przyjaciele, rodzina…\n– Przyjeżdżali tam codziennie. Mike tak zawzięcie prosił o wybaczenie, że mu darowałem. Tato się trzyma, mama okropnie schudła. Chyba ma depresję.\nMimowolnie pani Dawn ulżyło na wieść, iż sprawa z młodocianym kierowcą zakończyła się pomyślnie.\n– Wiesz, co powiedzieć Jane? – zapytała, spoglądając w górę. Intuicja podpowiadała jej, że postąpiła zbyt pochopnie, żywo reagując na wezwanie Matthew. Zanim dotrą do domu dziewczyny, być może rozmyśli się i zniknie, a po drugie, zauważyła, iż kierowała nim nie prawdziwa potrzeba tego spotkania, ale konieczność sprawdzenia, czy Jeannie wciąż należała do niego.\n– A ty? Co zrobisz, aby ci uwierzyła? – W głosie chłopca pobrzmiewały lęk i rozpacz.\n– Potrzebuję cię. Po prostu nie odchodź. – Schowała komórkę do kieszeni, dając Matthew do zrozumienia, że rozmowa między nimi została zakończona. Ponownie utkwiła spojrzenie w oknie. Długie nici deszczu spływały pośpiesznie, tworząc ukośne szlaki. W pewnym momencie usłyszała cichy trzask zamykanej klapy. Siedzący obok pasażer obrócił się do niej i w odbiciu dostrzegła przystojną twarz oraz dwa kawałki błękitnego nieba.\n– Do widzenia pani – rzekł uprzejmie. – Proszę nie zapomnieć o parasolce. – I zaraz potem wysiadł z autobusu. Meredith podniosła leżący przy plastikowym krześle parasol, czując, że raczej nie ma szans, by Matthew prędko opuścił ziemię. W jednej z większych kropli wody, która osiadła na szybie, dosłownie przez sekundę przed odejściem obcego mężczyzny, widziała czarny okrąg, pochłaniający duszę nastolatka.\nMeredith w pół godziny później stanęła przed białymi drzwiami jednopoziomowego domu. Lustrowała odchodzące od drewna płaty farby, dopóki z boku nie rozległo się ciche odchrząknięcie. Wyciągnęła niepewnie dłoń i zapukała. Doszło ją szuranie podeszwami o podłogę, następnie kliknięcie zamka i… w progu pojawiła się niewysoka, młodziutka dziewczyna o jasnych, spiętych wysoko włosach. Poszarzała, ciemna aura nastolatki zmroziła medium. Rudowłosa powstrzymała się od instynktownego cofnięcia. Lepkie, popielate macki, przypominające strzępki mgły, ciasno oblepiały całą postać Jane. Jedno spojrzenie. Z przygaszonych, fiołkowych tęczówek wyzierała czarna rozpacz.\n– W czym mogę pomóc? – pociągnęła głośno nosem i wytarła go o rękaw ogromnej, siwej bluzy.\nZanim odpowiedziała, dostrzegła z tyłu kolejnego młodego człowieka, łudząco podobnego do Matthew. Z tym, że ten towarzyszący Jane posiadał brązowe, złowrogo błyskające oczy i był krótko ostrzyżony.\n– Andrew? Co tutaj robi mój brat? – Matthew stanął obok Meredith, zgrzytając zębami. – Zapytaj ją!\n„Mało wiesz…” pomyślała pani Dawn z przykrością.\n– Jeannie. – Duch podpłynął do blondynki z zamiarem muśnięcia palcami bladej twarzy blondynki. Tak samo jak wtedy, gdy trafił na końcówkę stypy, rozbłysła kula białego światła, która odrzuciła chłopca. Wylądował trzy metry dalej, uderzając głową o kamienny chodnik.\n– Czego pani chce? – Andrew odsunął Jane i przepchnął się do przodu, patrząc wyzywająco na Meredith. Nie był nastawiony przyjacielsko, biła do niego niechęć.\nMimo chłodu i niskiej temperatury, w rudowłosą buchnęło gorąco.\n– Zrób coś – wyjęczał błagalnie Matthew, podnosząc się powoli.\n– Jestem… jestem znajomą waszego bliskiego. I przyszłam przekazać wiadomość – odpowiedziała.\nAndrew zmarszczył brwi.\n– Znajomą czyją niby? – zapytał.\n– Nie wtrącaj się, Jeannie – syknął młody mężczyzna.\nI wtedy w Meredith wstąpiła nowa siła. Spojrzała na ukrytą w cieniu dziewczynę, uśmiechając się ciepło.\n– Pozwól mi ze sobą porozmawiać, Jane. Matthew potrzebuje naszej pomocy – powiedziała najbardziej stanowczo, jak potrafiła.\nBlondynka rozchyliła wargi w zdziwieniu, natomiast Andrew wyglądał na rozwścieczonego najściem nieznajomej.\n– Robisz sobie jaja, kobieto?! – wykrzyknął, cały czerwony. – Matthew nie żyje.\n– Owszem. A ja mam dar, który umożliwia mi kontakt ze zmarłymi – odparła, licząc, że bezpośredniość zbije obojga młodych z pantałyku i wtedy przejmie pałeczkę.\n– Daj spokój, naciągaczko. Żadnej kasy od nas nie dostaniesz. – Andrew trzasnął drzwiami. Meredith przełknęła uczucie upokorzenia, jakie pojawiało się zawsze, kiedy próbowała rozmówić się z kimś kompletnie niedostępnym i uważającym ją za kłamczynię. Jednak stała uparcie na ganku, spoglądając na niespokojnego Matthew. Tymczasem wewnątrz budynku rozgorzała głośna kłótnia, a później wszystko ucichło. Nie minęło pięć minut i zapłakana Jane wybiegła z domu, niemal zderzając się z Meredith.\n– Dobrze, że nadal pani czeka – odetchnęła, uśmiechając się przez łzy. – Proszę wejść, Andrew nie będzie przeszkadzać.\nJane Hiller, niecałe osiemnaście wiosen. Od sześciu lat opiekowała się chorą na alzheimera babcią, która zajmowała największy w domu pokój, pełen pamiątek, obrazów oraz skrzyń służących do przechowywania zbiorów z życia. Reszta niewielkiego budynku nie posiadała żadnych cech, niczego, co mogłoby jakoś określić mieszkańców. Proste meble. Jakieś zdjęcie w wytartej ramce. Plakat zespołu KISS nad telewizorem. I nic więcej.\nZaprosiła do środka tę dziwną, zadbaną kobietę ze strachem, choć wiedziała, że to znak. Nieświadomie czekała na kogoś, kto mógłby jej wytłumaczyć, dlaczego przez cały czas od tragicznej śmierci Matthew wyczuwała jego obecność. I nie było to przyjemne doznanie. Noc w noc przesiąkała lękiem, a zapach ukochanego wciąż roztaczał się delikatnie w powietrzu.\nUpewniła się, że Andrew, naburmuszony, nie wtargnie do salonu i nie przeszkodzi. Bez słowa przygotowała picie dla dwóch osób, ponieważ w niewyjaśniony sposób zapałała do obcej kobiety sympatią. Kiedy wreszcie postawiła tacę na stole i usiadła naprzeciwko nieoczekiwanego gościa, nie wiedziała, co powiedzieć. Przez dłuższy moment bawiła się włosami. Krępujące.\n– Skąd znała pani moje imię? – zapytała cicho.\n– Nazywam się Meredith – rzekła na oko dwudziestokilkulatka. – Matthew mi o tobie mówił. – Naturalnym gestem sięgnęła po szklankę i upiła łyk pomarańczowego soku. – Smaczny.\n– Więc… to jak w Medium? Albo Zaklinaczu dusz? Tak po prostu się z nim kontaktujesz? – zagaiła, przytaczając tytuły znanych seriali o tematyce paranormalnej.\n– Pewnie trochę inaczej, ale… Jane, wiem, ciężko w to uwierzyć. Ale skoro znasz te filmy, wiesz, że po śmierci każdy powinien trafić w miejsce przeznaczone zmarłym. Matthew utknął. Pogubił się. Prawdopodobnie miał jakieś niedokończone sprawy.\nJane wstrzymała oddech. Intensywnie niebieskie tęczówki kobiety wyrażały jedynie smutek oraz szczerość. Szybko rozejrzała się po pomieszczeniu, czując gulę w gardle na myśl o pytaniu, jakie pragnęła zadać.\n– On tu jest, nie? Cały czas go czuję – wyznała, kuląc ramiona.\nMeredith spojrzała na nią uważnie.\n– Utworzyłaś wokół mentalną blokadę. Boisz się.\n– Blokada? To znaczy? – Jane przylgnęła mocno do oparcia kanapy, zmieszana. Coraz bardziej wahała się, czy to spotkanie miało sens.\nRudowłosa obróciła twarz w bok, jakby słuchała czegoś… kogoś…\n– Dwa razy Matthew próbował cię dotknąć. I dwa razy został zaatakowany twoim… jakby to nazwać? Twoją energią – wyjaśniła szybko.\n– I ty to widziałaś? – Jane przygryzła wargę. Podobnie gest ten wykonywał Matthew. – Czy… czy zraniłam go? – Wystraszyła ją ta perspektywa. – Bo co wieczór mówiłam sobie, że nie chcę widzieć żadnych duchów, że tego nie wytrzymam. Nie sądziłam… – urwała\n– Mówi, że odczuwał jedynie mrowienie. Musisz mieć silną wolę, nigdy z czymś takim się nie zetknęłam – powiedziała spokojnie Meredith, bez ekscytacji szaleńczego naukowca, który po latach doświadczenia odkrył coś nowego.\n– Mówi? – wyszeptała. – Wiesz, że zażądam dowodu. Wierzę ci, ale doznałam wielu krzywd. Matthew był całym moim światem. – Przetarła powieki.\n– On już zna rozwiązanie. Prosi, abyś zadała mi pytanie. Odpowiedź znalibyście tylko wy – odparła kobieta, wciąż zerkając w bok.\nNastolatka spochmurniała. Niewiele posiadali wspólnych, słodkich sekretów, dzieląc się chwilami ze znajomymi. Często się kłócili, posprzeczali się nawet w przeddzień wypadku. Była zła, że wyjechał na festiwal muzyczny sam, pozostawiając ją z problematyczną babcią. Gdyby został i pomógł chociażby w zakupach, nadal mieliby szansę na coś więcej niż kilkuletnie „chodzenie”. Westchnęła, rozpaczliwie poszukując czegoś, co mieli na wyłączność. I wtedy zastygła, przypominając sobie pewną wspólną noc pod namiotem… Bez zastanowienia wypaliła:\n– Nasza wspólna gwiazda. Jak się nazywała?\nLetnie powietrze otulało ich twarze. Wcześniej kochali się pod atramentowym niebem, a później przez długi czas obserwowali malutkie, srebrne punkciki, trzymając się za ręce. Początkowo Jane obawiała się tej wyprawy, ale po bliskości, jakiej zaznali, przestała żałować czegokolwiek. Zapomnieli o problemach, wspólnie tworząc kipiącą od intymności atmosferę. Oni – zwyczajni, młodzi, spragnieni dzikości.\n– Zimno ci? – Matthew przyciągnął dziewczynę, tuląc mocniej.\n– Jestem zbyt szczęśliwa, żeby o tym myśleć – odparła szczerze, uśmiechając się i pocierając nosem rozgrzane ramię ukochanego. – Podoba mi się ta duża gwiazda po zachodniej stronie…\n– Pewnie należy do jakiejś konstelacji, ale nie znam się na astronomii. – Chłopak brzmiał przepraszająco.\n– Na pewno już ją jakoś nazwano – westchnęła Jane. – A ta mniejsza, tuż obok? – zapytała. Wyciągnęła rękę w górę i dźgnęła palcem niewidzialny punkt.\n– Niech będzie nasza. Dajmy jej imię. Z czego się śmiejesz? – Oparła się na łokciu, aby móc spojrzeć w ciemności na Matthew. Pogłaskał jej nagie plecy i spontanicznie pocałował.\n– Uwielbiam twoje pomysły. Hm, co powiesz na…\n– Młody wilk. – Meredith patrzyła z wyczekiwaniem na Jane. Dziewczyna pobladła jeszcze bardziej i zachwiała się.\n– O rany, o Boże. Matthew, dlaczego nigdy mnie nie słuchałeś? – załkała, rozglądając się wokół. – Gdzie jesteś?\n– Usiadł obok ciebie. Prosi, abyś opuściła kurtynę, chciałby cię dotknąć. – Pani Dawn czuła ucisk wzruszenia. Oto współcześni Romeo i Julia, którym nie dane było nacieszyć się młodocianą, namiętną miłością.\n– Pozwalam mu. Proszę, kochany, rób cokolwiek…\nMatthew spojrzał niepewnie na medium, ale zaraz potem wyciągnął dłoń i dotknął jej szyi, przesuwając palce w górę. Wszelkie bariery i hamulce znikły, wystarczyło jedynie podać właściwe hasło. Mienie ich gwiazdy.\n– To jak czuła pieszczota wiatru. – Jane przymknęła powieki. – Co cię gnębi? Dlaczego nie przeszedłeś na drugą stronę?\nGdyby nie fakt, że była jedynym ich łącznikiem, Meredith z pewnością wyszłaby, stłamszona dziwnym poczuciem winy i smutkiem.\n– Powiedz Jeannie, że ją kocham.\n– Kocha cię, Jane – powtórzyła. – Chce, abyś to wiedziała. – Kątem oka dostrzegła jakiś ruch. W progu salonu stał oszołomiony Andrew. Znikła gdzieś jego dawniejsza wrogość oraz potrzeba chronienia słabszej od siebie osoby.\n– Czemu nie pożegna się z rodzicami? – zapytał z żalem.\n– Mówi, że nie chce narażać ich na jeszcze większy ból. Pod obluzowaną deską w swoim pokoju skrywał zeszyty z wierszami i piosenkami. Wiele z tych tekstów im zadedykował. Prosi również, aby wszystkie pieniądze, które zbierał do słoika z czarną pokrywką, trafiły do Jane.\n– I to tyle? – Andrew postąpił krok w przód, otwierając bezradnie ramiona. – Stary, zostawiłeś nas. Nie zdążyliśmy poprawić stosunków, ciągle się żarliśmy.\nMatthew skierował wzrok na brata.\n– Teraz to bez znaczenia. Nie zmienimy niczego, choć też bym chciał…\n– Powiedział: Andy, wybaczmy sobie.\n– Mój mały braciszek dojrzał po śmierci! Stary, spoczywaj w pokoju. I nie nawiedzaj nas. Żegnaj.\n– Zaczekaj! – Meredith wstała. – Prosi, abyś zaopiekował się Jane. I, Andrew, myślę, że wkrótce opuści ziemię. Nie chcesz nic więcej dodać? Słucha z uwagą.\nPrzez twarz młodego mężczyzny przemknął cień bólu.\n– Zawsze będę wspominać go jako kilkuletniego chłopca, który ciągle brudził się masłem orzechowym. Był od niego uzależniony. A ja wycierałem mu umazaną buzię. A potem dorosłeś i stałeś się… młodym wilkiem. Jane twoją wilczycą. Każdy widział, jak cholernie się kochacie. Dziękuję ci za to, że byłeś. Chociaż na moment. – I wyszedł, kręcąc głową, jakby niedowierzał.\nW zielonych oczach Matthew pojawił się błysk.\n– Chyba opuścił mnie cały ciężar – powiedział do Meredith. – Więc to koniec?\n– Widzisz jakieś światło? Nie bój się.\nJane natychmiast zareagowała z paniką, łapiąc w dłonie powietrze.\n– Nie, nie. Nie odchodź. Jeszcze nie.\nMatthew pochylił się nad jej uchem i czule wyszeptał:\n– Uwielbiam twoje pomysły, ale tego życzenia nie spełnię. – Musnął wargami jej czoło, a później spojrzał z wdzięcznością na Meredith. – Wyrwałaś nas z mroku. Dziękuję ci.\nPodszedł do ciemnego kąta. Stamtąd popatrzył na medium, posyłając kobiecie półuśmiech.\n– Nie powiem ci, co widzę. Sama się kiedyś przekonasz.\nPrzypomniała sobie o obrazku z kropli deszczu, ale naraz wzięła go za mylny omen. Uśmiechnęła się zachęcająco do chłopca i podeszła do Jane. Kiedy delikatnie ją objęła, już wiedziała, dlaczego aura dziewczyny miała niepokojący, zwiastujący niebezpieczeństwo odcień.\n– Nie płacz. Młody wilk zawsze będzie nad tobą czuwać.\n– Tak, znikł...\nWyszła z domu panny Hiller bardziej przygnębiona, aniżeli usatysfakcjonowana. Przestało nareszcie padać, lecz chmury w dalszym ciągu przykrywały grubą pierzyną niebo. Znalazła Andrew na mokrej ławce przed bramą, palącego na szybko papierosa.\n– Musisz coś wiedzieć – powiedziała ze wzrokiem utkwionym w bramce.\nObrócił głowę, spoglądając pytająco na Meredith.\n– Jane planuje popełnić samobójstwo. Za żadne skarby nie spuszczaj jej z oka, rozumiesz?\nPrzytaknął, ale nie miała odwagi spojrzeć na brata Matthew wprost i przekonać się, jaką przybrał minę. Odeszła, przytłoczona ciężarem świeżych przeżyć. Wszyscy wycierpieli wystarczająco.\nChicago, 17 maja 2010\nSean 3 września 2013 18:36\nPIERWSZA! Pierwsza, pierwsza, pierwsza!!!\nShy 3 września 2013 19:19\nPierwsza po raz pierwszy ;D\nSean 3 września 2013 20:51\nJuż drugi ;D\nShy 3 września 2013 21:08\nA to nie pamiętam :) Miłego czytania tasiemca :D\nSean 31 stycznia 2014 10:51\nCały rozdział czytałam z uwagą. Jak zwykle dialogi wyszyły Ci nieziemskie, takie prawdziwe. Na końcu jednak się wzruszyłam. Smutna była scenka odejścia Matthew. Szkoda, że nie możemy porozmawiać ze zmarłymi, bliskimi nam osobami. To takie smutne. Widać, że Jane naprawdę kochała Matthew. To nie była zwykła, młodzieńcza miłość.\nShy 23 lipca 2014 20:22\nNie była, bo Jane naprawdę kochała Matthew. Bardzo jej pomógł i byli ze sobą zżyci, byli nie tylko przyjaciółmi tak naprawdę. Cieszę się, że spodobał Ci się rozdział.\nLebrun 4 września 2013 19:28\nNie wiem, czy to tylko u mnie, ale wiadomość o nowym rozdziale nie pojawiła się na panelu, więc dobrze, że zajrzałam ;d\nPo tej końcówce aż nie wiem, co napisać, była naprawdę poruszająca i dobrze, że Matthew przed odejście miał jeszcze szansę porozmawiać przez Meredith z bratem i ukochaną. Mój ulubiony fragment to zdecydowanie ten o gwieździe, młodym wilku, a zaraz po nim uplasował się ten o zdjęciu blokady, dzięki czemu chłopak mógł wreszcie dotknąć ukochanej :) Masz ogromny talent do pisania tak wzruszających scen.\nZ jednej strony szkoda mi było żegnać się z Matthewem, bo zdążyłam go polubić, z drugiej to z pewnością dobrze, że przeszedł na drugą stronę i tam będzie mógł zaznać spokoju. Mam tylko nadzieję, że jego dziewczyna mimo wszystko nie dołączy do niego wkrótce, o co postara się Andrew.\nNiecierpliwie czekam na premierę kolejnego przypadku i pozdrawiam serdecznie!\nShy 12 grudnia 2013 14:39\nDziękuję za motywującą opinię ;* Matthew co prawda odszedł, ale pozostawił po sobie wielką rozpacz. No i ta prognoza co do Jeannie, że prawdopodobnie targnie się na swoje życie... Już na początku kolejnego przypadku okaże się, że z nią wszystko w porządku. Mój ulubiony fragment to również o gwieździe, krótki dość, ale bardzo mi się podoba. Cieszę się, że Tobie także.\nNiestety duchy będą odchodzić. Bezpowrotnie. Będzie jeden przypadek, który ostanie na świecie na dłużej. I będzie to bohaterka dość ważna dla opowiadania.\nKryształowy Anioł 4 września 2013 21:59\nJaki piękny rozdział! Czytając na jednym wydechu, byłam ogromnie wzruszona. Andy kupił moje serce, chociaż to jeszcze był młody chłopak to jego miłość do Jeane była piękna niczym z bajki! Ich wspólna gwiazda... to najpiękniejszy moment w notce. Tylko ta końcówka, czy Jeane naprawdę chcę się zabić? To zrozumiałe, że po stracie ukochanego takie wyjście wydaje się najlepsze, ale takie nie jest. Biedna Mer, co jedną sprawę zakończy to druga się przed nią otwiera. Dziewczyna nie ma nawet chwili spokoju, a przecież ją też nękają problemy. Chociaż z drugiej strony, zajęta innymi może nie ma czasu na myślenie o własnych? Mimo to, naprawdę jej współczuje.\nTen rozdział zalicza się do moich ulubionych! :)\nShy 12 grudnia 2013 14:47\nAndy i Matthew to bardzo podobne charaktery, dlatego pewnie nie układało im się jako rodzeństwu. Sam Andrew na pewno zaopiekuje się Jane i zawsze przy niej będzie. No i nie dopuści do tego, aby dziewczyna zrobiła sobie krzywdę. Jane, patrząc na tę gwiazdę, będzie wspominać Matthew i ich wspólne chwile. Z pewnością nigdy o nim nie zapomni. Mer miała rację, myśląc o nich jak o Romeo i Julii... I tak, ją też nękają duchy przeszłości. Przed nią jeszcze dużo pracy z duchami. I gdzieś między sprawami na pewno myśli o swoich problemach :) Pozdrawiam ;*\nGinger Grant 5 września 2013 18:32\nA wiesz, że ten post nie wyświetla mi się w obserwowanych? Nie wiem, czy coś majstrowałaś z blogiem, czy co, ale nie dałam niestety rady dotrzeć pierwsza, jako że nie miałam pojęcia o tej notce, póki tutaj przypadkiem nie zajrzałam.\nRozdział faktycznie był już długi, ale skoro to ostatni odcinek tego przypadku, to nie opłacałoby się nic przy tym kombinować.\nOdcinek bardzo mi się podobał. Był taki dość smutny i poruszający. W sumie nie dziwi mnie frustracja tego chłopaka. Miał przed sobą całe życie, był jeszcze młody, a tu musiał w takim wieku odejść, i to w tak okropny sposób. Pewnie bał się przejścia na drugą stronę, bo nie wiedział, co go tam czeka.\nDobrze, że pozwolił sobie pomóc. Choć miał dużo dystansu do Meredith, najwyraźniej zrozumiał w końcu, że teraz tylko ona może umożliwić mu ostateczne rozwiązanie ziemskich spraw i odejście w spokoju.\nW ogóle podobała mi się ich rozmowa. Nawet pojawił się taki nieco lżejszy moment, kiedy chłopak opowiadał o tych samochodach. Ale dobrze, że nie poganiała go z pójściem do Jane, a pozwoliła, by przyszedł ponownie, gdy sam będzie gotowy.\nSwoją drogą, ta rozmowa z dziewczyną była chyba najbardziej przykra. Jane nie mogła go zobaczyć ani usłyszeć, i to Mer musiała przekazywać jej jego słowa. Brat natomiast z początku był bardzo sceptyczny, ale później chyba jakby zaczął wierzyć, skoro tam przyszedł. No ale to pewnie też dla niego dziwne, bo stracił kogoś bliskiego, nawet jeśli nie mieli najlepszych relacji, a teraz to już w ogóle stracili szanse, by je naprawić. No i też nie każdy musi wierzyć w duchy i tego typu sprawy. Ja wierzę, ale też byłabym sceptyczna, gdyby podszedł do mnie ktoś i powiedział, że umie się z nimi komunikować.\nAle może teraz to Andrew stanie się oparciem dla Jane? Dziewczyna ewidentnie jest nieszczęśliwa, o czym świadczy jej zachowanie oraz emanująca z niej, przygnębiająca aura. W sumie poruszysz kiedyś gdzieś mimochodem ten wątek, jak to się potem potoczyło, czy raczej zajmiesz się innymi sprawami i nie będziesz choćby przelotnie nawiązywać do poprzednich?\nBędę z niecierpliwością czekać na przypadek 3. ^^. Jestem ciekawa, co do niego wymyślisz, i mam nadzieję, że teraz obserwowani będą ci już działać ;).\nShy 12 grudnia 2013 14:57\nMam nadzieję, że kolejny post normalnie się wyświetli w obserwowanych u czytelników, bo inaczej będzie niefajnie i lista się nigdy nie zaktualizuje. Ten odcinek mogłam co prawda podzielić na dwie części, ale zrezygnowałam z tego pomysłu. Wolałam wszystko już wyjaśnić i mieć z głowy. Rozdział istotnie był smutny i wzruszający. Matthew nie chciał odchodzić, ale zrozumiał, że musi, inaczej ból stanie się jeszcze większy. Gdyby nie przyjął pomocy od Mer, nie miałby szans na skontaktowanie się z Jane i rysowałaby się przed nim raczej ponura przyszłość. Złe duchy w końcu też istnieją...\nAndrew musiał uwierzyć w słowa Meredith. Zdradziła zbyt wiele szczegółów, a Matt był raczej zamknięty w sobie i nie dzieliłby się swoim życiem z wymuskaną, dorosłą kobietą. Dlatego uwierzył pani Dawn. A sama byłabym sceptycznie nastawiona do osoby, która twierdziłaby, że komunikuje się z duchami. Każdy człowiek chce dowodów. Każdy racjonalnie myślący przynajmniej.\nMiędzy Andrew a Jane faktycznie może zaiskrzyć. Zresztą będzie dla niej oparciem w tych trudnych chwila, a ona dla niego. Przelotnie nawiążę do nich w kolejnym przypadku.\n♥B♥E♥ ♥F♥R♥E♥E♥ 14 września 2013 00:05\nJuż koniec? :( Tak czytam i czytam a tu nagle bum! Koniec.\nWszystkie rozdziały udało mi się przeczytać w... kilka godzin. Trzeba przyznać, rozdziały są długie, wciągające i cholernie ciekawe. I tu mam do ciebie takie pytanko, na ile stron w wordzie piszesz te rozdziały? ;)\nNiecierpliwie czekam na kolejny rozdział ;)\nShy 12 grudnia 2013 15:00\nDziękuję za komentarz :) Rozdziały na tym blogu zawierają się w limicie słów: 2500-4500. Więc zazwyczaj wychodzi od sześciu do dziewięciu/dziesięciu stron. Nie wiem, czy to dużo, czy mało, ale wolałabym, aby czytelnicy czytali z zainteresowaniem, a nie ze znużeniem, że za długo. Pozdrawiam :) Niedługo premiera kolejnego przypadku.\nWindy 15 września 2013 12:07\nDzięki za informację, bo faktycznie wiadomość o nowej notce nie chciała mi się wyświetlić. No i dzięki za zwrócenie uwagi na końcówkę rozdziału - jak znajdę nieco więcej czasu, zmienię ją :)\nSzkoda, że to już koniec przypadku drugiego. Ten bardzo mi się podobał, ponieważ skupiał się głównie na uczuciach. I ta końcówka... mam nadzieję, że Jane nie zrobi niczego głupiego, że Andrew będzie jej pilnował. Naprawdę nie spodziewałam się takiego obrotu spraw. Z drugiej strony może być tak, że gdy dziewczyna rozmawiała ze swoim ukochanym po jego śmierci, jeszcze bardziej się załamie. Żal by mi jej było, bo bardzo polubiłam tę postać. Jeannie wystarczająco wiele wycierpiała. Nie dość, że wytrwale opiekowała się swoją chorą babcią, to jeszcze straciła miłość swojego życia. Liczę także na to, że nie urwiesz tego wątku i będziesz go kontynuowała w przypadku trzecim.\nSama nie wiem dlaczego, ale wydaje mi się, że Matthew zbyt wcześnie przeszedł na drugą stronę. Wciąż mam wrażenie, że nie pozałatwiał jeszcze na ziemi pewnych spraw. Był takim młodym chłopcem... jego rodzice są załamani. Liczę na to, że Meredith jakoś im pomoże. Kto ja kto, ale ona wie, co robić.\nNikt tak naprawdę nie wie, co go czeka. Ktoś może być w pełny sił, a w czasie powrotu z pracy wpadnie pod samochód i w przeciągu kilku sekund wszystko, na co zapracował, przestanie mieć znaczenie. Życie płata nam różne figle, bez naszej zgody.\nCiągle mam nadzieję, że Rick i Meredith się zejdą. Podzieliła ich śmierć ich ukochanego dziecka, jednak ona równie dobrze mogłaby ich połączyć na nowo. Razem wspieraliby się w tym trudnym czasie.\nRozdział niezwykle przejmujący. W końcu taka sytuacja może się zdarzyć każdemu.\nPozdrawiam i czekam na nową notkę!\nShy 12 grudnia 2013 15:06\nNie ma sprawy ;) Chyba będę powiadamiać Was o postach, jeśli obserwatorzy dalej będą szwankować. Do całej sprawy możecie dorabiać własne teorie, pozostawiam pewne pole dla wyobraźni. Jak dla mnie, to Jane i Matthew mogli mieć spinę przed wyjazdem chłopaka na koncert, dlatego śmierć nastolatka była tym bardziej przytłaczająca. Ale tak to już jest, nie zna się dnia ani godziny, a bliscy mogą odejść zupełnie niespodziewanie... Wątek będę kontynuować w przypadku trzecim. Może nawet rozwinę postać Jane choć w jednym epizodzie. Pewnie byście się ucieszyli :)\nMatthew szczególnie zależało na ostatnim kontakcie z Jeannie. Po miłosnym wyznaniu i zapewnieniach po prostu mu ulżyło i mógł już pójść dalej z wiedzą, że spotkają się kiedyś w zaświatach.\nDziękuję za opinię ;*\nDusia 18 września 2013 13:58\nNie wiem, czemu, ale rozdział mi się nie wyświetlił na pulpicie nawigacyjnym. Tak więc wyloguje się z Obserwatorów i zaloguje ponownie, bo to ponoć działa. Mam nadzieje, że już następny rozdział się pojawi i nie przybędę do Ciebie tak późno.\nBardzo mnie wzruszył ten rozdział. Jak wiesz, bo już pisałam o tym Ci w komentarzu, momenty rozmów ducha z bliskimi, jak się żegna, bardzo mnie wzrusza, i kiedy Jane była już w stu procentach pewna, że Matthew jest przy niej, dogodnie mnie poruszyły.\nJednakże nie wierzę, że Nastolatek zniknął na zawsze. To byłoby zbyt proste. No i jeszcze w dodatku Jane chce popełnić samobójstwo, zapewne to jeszcze trzyma Matthew na ziemi. Oby nastolatek nie zrobił nic głupiego, bo to źle wpływa na samopoczucie Meredith.\nPozdrawiam i czekam na kolejny rozdział :*\nShy 12 grudnia 2013 15:14\nNie tylko Tobie nie działało, bo innym czytelnikom również. Oby kolejny post się wyświetlał w obserwowanych normalnie... A jeśli nie, to wezmę w troki cztery litery i wszystkich powiadomię, choć nienawidzę tego robić. Jane od śmierci Matthew czuła jego bliskość, była to jego energia, ale czuła chłopaka i tym bardziej uwierzyła słowom Meredith. Bardzo kochała nastolatka, ale jest młoda i kiedyś powinna poukładać sobie życie. Może nawet z Andrew...? Dziękuję za komentarz ;*\nElif 22 września 2013 18:39\nCzytam tego bloga od... od początku. Tak, pamiętam jeszcze czasy Szeptów ;). W sumie do tej pory byłam takim cichym czytelnikiem, ale ten rozdział tak mnie poruszył, że musiałam coś napisać ;D\nPo pierwsze - strasznie, strasznie mi szkoda Meredith. Biedaczka tyle wycierpiała. Nie dość, że śmierć zabrała jej synka, to teraz dochodzi do tego trudna relacja z Rickiem. Mimo wszystko liczę na to, że ona i jej narzeczony jeszcze się zejdą, a pod koniec opowieści będą szczęśliwi, zupełnie tak jak Elise i Christian ;).\nGdy czytałam końcówkę, wprost nie mogłam się oderwać. Mimo że Jane i Matthew byli jeszcze bardzo młodzi, to kochali się i jestem tego w stu procentach pewna ;). Strasznie szkoda mi Jane, ponieważ w ciągu jednej chwili, zupełnie się tego nie spodziewając, straciła chłopaka, który był dla niej bardzo ważny. Chyba nawet nie dziwię się, że planuje popełnić samobójstwo. Wydawała się być taka wrażliwa...\nA propos wcześniejszego przypadku - morderca małych dzieci... Jak czytałam tamtejsze rozdziały, to miałam takie ciarki, że aż się trzęsłam, poważnie ;D.\nWcześniejsze zdanie nie ma sensu, prawda?\nCzekam na kolejny przypadek, mimo że wydaje mi się, że ten nie jest jeszcze skończony... Ta wiadomość o planowanym samobójstwie Jane sprawiła, że nie do końca jestem pewna, czy to rzeczywisty koniec tej historii...\nSerdeczni pozdrawiam i życzę mnóstwa weny ;D. A szablon śliczny; uwielbiam czarno-białe, bo to moje klimaty ;). A anioł w tle jest taki... urokliwy ;).\nShy 12 grudnia 2013 15:25\nBardzo mi miło wiedząc, że Szepty miały jakichś cichych czytelników. Cieszę się jednak, że postanowiłaś się odezwać! Lubię czytać opinie od Was :)\nWszyscy życzą Meredith i Rickowi jak najlepiej... A jak będzie? TO się okaże za jakiś czas. Jedno jest pewne - oboje coś nadal do siebie czują i za sobą tęsknią. Myślę, że to wyziera z ich wspólnych fragmentów, ta obopólna tęsknota.\nMatthew był dla Jane ważny. Był dla niej podporą i pomagał jej przetrwać ciężkie chwile przy boku chorej babki. Wyzwalał z dziewczyny dziką naturę i oboje do siebie pasowali. Jane jeszcze długo nie pogodzi się z tą stratą, ale przynajmniej miała szansę na pożegnanie z ukochanym. Dzięki Meredith.\nPrzepraszam, jeśli poprzednim przypadkiem wzbudziłam w Tobie strach :( Kolejny przypadek już będzie o czym innym zupełnie, ale pojawi się Jane. Dziękuję za opinię ;*\nLegilimencja 29 września 2013 18:08\nNo, nadrobiłam wszystko! :)\nTwoi bohaterowie są tak strasznie doświadczeni przez los, każdy jeden, ma na sobie taki ogromny bagaż, że robi mi się strasznie smutno.... A po tym ostatnim rozdziale jestem takim emocjonalnym wrakiem człowieka, że aż chce mi się ryczeć (nie odbieraj tego w żadnym wypadku jako obrazę, to chyba jeden z największych komplementów, wiedzieć, że tak się działa na czytelnika). Nie wiem, co jeszcze powiedzieć, w sumie to mam w myślach wiele zdań, ale wydają mi się zbyt prywatne, żeby pisać je tak publicznie, w każdym razie bardzo skłaniasz do refleksji, bardzo, bardzo.\nCzekam na ciąg dalszy i pozdrawiam serdecznie\nShy 12 grudnia 2013 16:00\nWszystko przez to, że mam zamiłowanie do dramy (nie w życiu realnym, ale w sztuce, opowiadaniach i tak dalej). Dlatego moi bohaterowie zwykle są doświadczeni przez los i tak naprawdę każdy ma jakąś bolesną historię... Ale czy tak nie jest w prawdziwym życiu zresztą? Twoje słowa naprawdę mną wstrząsnęły, nigdy nie pomyślałam, że to, co piszę, będzie wywierać na czytelników taki wpływ. Dziękuję :) Cieszę się, że skłaniam do refleksji. Dziękuję za komentarz ;*\nAgnieszka 2 października 2013 17:25\nDługo zwlekałam z napisaniem komentarza, a rozdział czytałam tyle razy, że znam go na pamięć prawie.\nW ogóle powiem Ci, że Rozmowy są naprawdę bardzo dobrym opowiadaniem, bardzo, bardzo mi się podoba ten blog. Mimo tego, że jest tak dołujący, tak czasem przykry. Nie umiem sobie wyobrazić bólu Mer po stracie syna, co podkreślam chyba zawsze.\nCieszę się, że Mat mógł spokojnie odejść i oby dziewczyna nie zrobiła sobie krzywdy, żeby brat Mata się nią zaopiekował.\nEch. Tak długo nie komentowałam, ale tak mi przykro po tym rozdziale, że nie wiem normalnie. Żal mi strasznie tych dzieciaków, bo młodzi są, życia nie zdążyli zaznać, a taka tragedia ich spotkała. :(\nShy 12 grudnia 2013 16:10\nOdczytać coś takiego od Ciebie dużo dla mnie znaczy <3 Wiem, że jesteś wymagającą czytelniczkę i zawsze walisz prosto z mostu oraz szczerze, gdy coś Ci się nie podoba. Naprawdę żałuję, że sama znikłaś z blogów. Według mnie blog o duchach zwyczajnie nie może być radosny, pomijając pewne fragmenty obyczajowe. Typowo obyczajowe. Dzięki temu blogowi sama się oczyszczam ze złych emocji i myśli, ale w ten sposób, że RP to moje małe lekarstwo. Matthew wie, że kiedyś się spotka z Jane. Będzie na nią czekać :)\nLitka Litewska 15 października 2013 20:42\nczytam z zapartym tchem\nja dopiero zaczynam pisać bloga, z koleżanką,\nale nie dorastamy ci do pięt\nJakbyś chciała to możesz poczytać na http://100latpocentrumhandlowym.blogspot.com/\nale raczej nie zawracaj sobie głowy\nShy 12 grudnia 2013 16:12\nDziękuję za komentarz :) Raczej daję szansę początkującym, więc być może do Was zajrzę.\nAlutka 18 października 2013 21:40\nKochaneczko, jak to mawiała pani Wesley. Otóż powinnaś mnie bez skrupułów zamordować! Tak, bo dopiero teraz piszę komentarz. Rozdział przeczytałam dość dawno, ale nie potrafiłam nic wymyślić w miarę sensownego. Czynię to teraz,lecz szczerze i sumiennie. U mnie zawirowania także, dopiero na początku listopada pojawi się jakąś miniaturka. Zapraszam już teraz do czytania, jeśli znajdziesz czas. A teraz co nieco o treści. Twoje paranormalne historyjki o duchach są przemożnie obłędne! Jak wiesz nie poruszam się w tej tematyce, wiec nie będę się, zbytnio silić na błyskotliwość. No, ale oczywiście cała otoczka jest niesamowita. Nigdy nie cytuję czyjeś twórczości, nawet urywkami. Jednak bywają wyjątki. W głowie utkwił mi, zwłaszcza ten fragment: „\nCzęsto, leżąc już wieczorami w łóżku, wyobrażał sobie ze strachem, że zacznie się dusić podczas snu i nie zdąży wypaść w mroczny korytarz z zamiarem zaalarmowania rodziców o złym stanie. Dlatego też cierpiał na bezsenność, a kiedy zapadał w niebyt, to bezwiednie, nie panując już nad zmęczeniem organizmu. ” Coś niesamowitego! Bum! Oj. wyznam, iż się poryczałam, by potem popaść w panikę.Masz do tego dryg, dziewczyno! Poza tym faktycznie potwierdzam, że coś się u dzieje z twoim inter wersem. U mnie uaktualnienia zwykle pojawiają się normalnie tj. wraz z aktualizacją danego bloga. w wypadku tego rozdziału tak nie było... Nie wiem czemu? Tak, czy owak czekam na nową odsłonę i jeszcze raz zapraszam do siebie na początku listopada!\nShy 12 grudnia 2013 16:15\nDziękuję za wyczerpującą opinię ;* Nie gniewam się za późno dodany komentarz, bo nic nowego nie publikowałam, a sama odpisuję po x miesiącach. Też mi z tym za dobrze nie jest. Wiem, że bardziej lubisz opowiadanie o Tedzie, ale cieszę się, że na Rozmowy także zaglądasz i czytasz. Tak, fragment, który przytoczyłaś, jest dosadny... Matthew chyba rozmyślał dużo o śmierci, a sam odszedł w zupełnie nieoczekiwanym momencie.\nAnonimowy 30 grudnia 2013 22:13\nUaaa! Gratuluję pomysłowości tematyki bloga. Właśnie przeczytałam całość. Wybacz, dopiero dziś poznałam ten link. Już czekam na n/n.\nStrasznie podoba mi się Twój styl :) Jest ciekawy, delikatnie tajemniczy. No taki... w sam raz? Chyba tak!\nNo, ale gdzie n/n? Gdyby nie Twój komentarz już bym myślała, że zaniedbasz. No nieładnie, nieładnie :P\nW każdym razie mam nadzieję, że ten komentarz Cię trochę zachęci do twórczości.\nPozdrawiam i Szczęśliwego Nowego Roku! + WENY!\nPS. Również Zapraszam do siebie, ale tylko oglądnie. W końcu osobiście nie przepadam za Spamem :)\nShy 1 stycznia 2014 22:51\nDziękuję :) Akurat dzisiaj na powitanie Nowego Roku dodałam nowy post. Chętnie do Ciebie wpadnę, o ile znajdę czas.\nWindy 27 stycznia 2014 14:22\nO jacie :( Ja Cię serdecznie przepraszam, ale nie wiem, czemu blogger nie informował mnie o nowych rozdziałach. Mam napisane, że ostatni opublikowałaś 5 miesięcy temu. Dopiero jakoś tak dzisiaj, w przypływie wolnego czasu, zaczęłam odwiedzać stare witryny, a tu patrzę i taka niespodzianka. Postaram się w najbliższym czasie wszystko nadrobić i skomentować.\nOpisana tu historia (GŁÓWNE MOTYWY: DUCHY I MEDIUM!) jest\nwytworem mojej rozhulanej wyobraźni. Wszystkie wydarzenia i bohaterowie\nzostali wymyśleni. Przed rozpoczęciem czytania zapoznaj się z\nodpowiednimi zakładkami. Serdecznie dziękuję za wszystkie komentarze.\nPodkreślam, że szablon, tekst oraz belka są mojego autorstwa. Zabraniam\nwycinania części grafiki i przerabiania na swoją!\nRozdziały będą publikowane dość rzadko, bo co trzy lub cztery tygodnie. Wszystko zależy od chęci i weny.\nprzed scenami drastycznymi i wzbudzającymi przerażenie. Czytasz na\nwłasną odpowiedzialność, choć lekturę polecam osobom starszym.\nCytaty na nagłówku pochodzi z wiersza mojej ulubionej poetki, Haliny Poświatowskiej.


ekologia | Strona Mirosława Dakowskiego\nO sprawności samochodów elektrycznych i innych ich „zaletach”.\nOpublikowany 2021-12-11 przez Mirosław Dakowski\nFizyczny, w efekcie ekonomiczny brak podstaw stosowania samochodów elektrycznych.\nPrzy obecnym stanie techniki i technologii samochody elektryczne wykorzystują energię elektryczną zgromadzoną w akumulatorach. Jedynym prawdziwym i rzetelnym z punktu widzenia ekonomicznego i fizycznego porównaniem samochodu z silnikiem spalinowym i elektrycznym jest porównanie ich rzeczywistej sprawności energetycznej.\nSprawność energetyczną mierzy się za pomocą określenia stosunku energii uzyskanej do energii dostarczonej do określonego układu, w tym przypadku dla obu typów silnika. Dla dokładniejszego porównania wybieram sinik Diesla, ponieważ w elektrowniach produkujących energię elektryczną mogą pracować tego typu silniki, czy też turbiny. Współczesne turbiny parowe najczęściej stosowane w elektrowniach spalających paliwa kopalne mają podobne sprawności do silnika Diesla. Paliwem źródłowym dla obu samochodów jest więc paliwo kopalne czyli np. olej napędowy, tylko wtedy porównanie jest rzetelne. Przy zastosowaniu energetyki jądrowej będzie jeszcze gorzej, bo realne koszty wytwarzania energii tym sposobem są wyższe, o czym pisze w swojej książce „O energetyce dla użytkowników oraz sceptyków” specjalista od energetyki jądrowej prof. Mirosław Dakowski.\nDo wyliczenia w/w sprawności potrzebne będą następujące dane składowe:\n– sprawność silnika Diesla to ok. ssd=0,5,\n– sprawność generatora prądu elektrycznego to ok. sge=0,96,\n– sprawność transformacji i przesyłu energi elektrycznej do odbiorcy to ok. stp=0,85,\n– sprawność ładowania akumulatora w samochodzie to ok. sla=0,9,\n– sprawność odzyskania energi elektrycznej z akumulatora to ok. soe=0,95,\n– sprawność silnika elektrycznego to ok. sse=0,9,\nDla samochodu z silnikiem spalinowym Diesla mamy sprawność energetyczną równą ssd=0,5.\nDla samochodu elektrycznego mamy sprawność energetyczną równą ssd x sge x stp x sla x soe x sse = 0,31. Wniosek jest prosty, samochodem z silnikiem Diesla na tej samej ilości paliwa żródłowego przejedziemy o prawie 40 % dłuższą drogę (1 – 0,31/0,5). Gdyby wziąć pod rozwagę samochód z silnkiem benzynowym, to jego sprawność wynosi ok. 0,36, a więc nadal góruje on pod względem sprawności nad samochodem z silnikiem elektrycznym.\nPonadto nasuwa się pytanie, dlaczego eliminuje się samochody z silnikami Diesla na rzecz samochodów z silnikami benzynowymi, biorąc pod rozwagę sprawność energetyczną? Twierdzenie, że silniki Diesla bardziej zanieczyszczają atmosferę jest nieprawdziwe, ponieważ współczesne silniki tego typu z różnorakimi udoskonaleniami i filtrami mniej emitują szkodliwych substancji niż silniki benzynowe, co można sprawdzić np. w dokumentacji producentów podających emisję CO2 tych silników. Silnik Diesla ma jeszcze następujące przewagi nad silnikiem benzyowym: jest dużo bardziej trwały, a paliwo do niego stanowi znacznie większą część ich żródla (ropy naftowej) niż to jest w przyadku silnika benzynowego. Ciśnie się na usta kolejne pytanie, tym razem o uzasadnienie różnicy w cenie oleju napędowego i benzyny. W sytuacji ekstremalnej silnik Diesla będzie pracował np. z olejem roślinnym, a benzynowy … ze spirytusem – to chyba ostateczny argument dla „czytelników”, bo czytwlnictwo w narodzie nie ginie.\nNie będę tutaj poruszał innych problemów jakie sprawiają samochody z silnikami elektrycznymi, np. zasięg oraz długi czas ładowania i uttylizacja akumulatorów.\nMożna zastanowić się nad eliminacją strat energi powstających na skutek dostarczenia energii elektrycznej do silnika elektrycznego w samochodzie i zastosować ogniwa paliwowe, które w samym samochodzie zamieniają paliwo w energię elektryczną. Sprawność takich ogniw to 0,4 – 0,6, no i jeszcze trzeba ją pomnożyć przez sprawność silnika elektrycznego (0,9). Ponadto jest to jednak technologia dalekiej przyszłości do skutecznego zastosowania w samochodzie elektrycznym. Ale i tutaj jak na dłoni widać problem z wytworzeniem paliwa do takich ogniw, bo nie ma ich w naturze. W rzetelnym rozliczeniu mależy wziąć pod uwagę energię i koszty potrzebne do wytworzenia np. wodoru.\nOczywiste wnioski nasuwają się same. Zastępowanie samochodów z silnikiem spalinowym samochodami z silnikiem elektrycznym to zabieg czysto marketingowy, podrzucany przez cwaniaków od tzw. geszeftu mało wykształconym ludziom, lub ludziom wykształconym w „akademiach gotowania na gazie” (jak mawia Stanisław Michalkiewicz).\nNo i jeszcze jedno oczywiste spostrzeżenie zawsze prawdziwe: Bóg jest stwórcą idealnym, perfekcyjnym pod każdym względem, a człowiek zawsze polegnie, jeżeli będzie chciał naprawiać to co On stworzył. Dostaliśmy od naszego Stwórcy wielkie dobra na ziemi i we wszechświecie, nie marnotrawmy ich (o zgrozo cała ta „ekologia” właśnie prowadzi do oczywistego marnotrawstwa). Człowiek może jedynie próbować ułatwiać sobie życie wykorzystując racjonalnie dzieło stworzenia, nigdy nie powinien próbować naprawiać tegoż dzieła, bo to zawsze kończy się porażką lub tragedią, a każde kłamstwo wcześniej czy później zostanie obnażone… ale ci kłamcy to chyba już nawet nie potrafią się wstydzić. Nie dość, że w tych kłamstwach są wyjątkowo bezczelni to jeszcze bezwstydni.\nmgr. inż Zbigniew Dworakowski 2021.11.27\nZaszufladkowano do kategorii Energetyka\t| Otagowano Dworakowski, ekologia, emisje CO2, ogniwa paliwowe, paliwa kopalne, samochód elektryczny, silnika Diesla, Sprawność, Sprawność energetyczna, węgiel


Marchew i jej niesamowite właściwości! - Krok do Zdrowia\nMarchew i jej niesamowite właściwości!\nW sałatkach, zupach, sosach... Marchew nadaje się nawet jako dodatek do deserów! Jest pyszna, zdrowa, a jej właściwości są niezastąpione. Chcesz wiedzieć więcej?\nMarchew jest warzywem, którego właściwości są wykorzystywane nie tylko w medycynie naturalnej, ale również w kosmetyce. Dzisiaj poznamy jej najważniejsze zalety i nauczymy się odpowiednio z nich korzystać. Po przeczytaniu tego artykułu marchew stanie się nieodzowną częścią Twojej diety.\nMarchew na osłabienie organizmu\nOsoby po operacji lub przewlekle chorzy powinni regularnie jadać marchew. Jest ona ogromnym źródłem witamin i minerałów, co sprzyja regeneracji przemęczonego organizmu. Mało tego! Działa relaksacyjnie i łagodzi nasz stan emocjonalny.\nOdwiedź ten artykuł: Sposoby na zdrowe oczy!\nTo kolejny powód, dla którego marchew jest niezastąpiona w przypadku osób chorych. Posiada zdolność stymulowania łaknienia. Potwierdzono jej skuteczność w przypadku depresji, u pacjentów bez apetytu.\nLekkostrawna i moczopędna\nMarchew znacznie zmniejsza ryzyko zaparć, zwłaszcza tych wywołanych nagłymi zmianami (na przykład podczas wakacji). Sprawdza się również w leczeniu bólu brzucha. Jest świetnym diuretykiem: poleca się ją szczególnie osobom, którym doskwierają problemy z nerkami lub pęcherzem moczowym.\nPomaga uregulować cykl menstruacyjny\nBadania potwierdzają, że kobiety, które często jadają marchew wyjątkowo rzadko miewają nieregularny okres. Poleca się ją również Paniom, których miesiączki są wyjątkowo bolesne. Dlaczego? Ponieważ, marchew usprawnia obieg krwi w organach rozrodczych.\nNa pewno widziałaś w sklepach kremy i samoopalacze zwierające wyciąg z marchewki. Duże ilości witaminy A pomagają opalić skórę w sposób zrównoważony i bez oparzeń. To właśnie dlatego tak wiele osób pija soki marchewkowe w okresie letnim.\nMasz problem z kaszlem? Katar? Syropy i lekarstwa nie przynoszą żadnych rezultatów? Koniecznie wypróbuj poniższy przepis!\nObierz marchewki, pokrój je w plasterki i ugotuj w wodzie.\nWyciśnij sok z cytryny i wymieszaj go z miodem.\nWymieszaj wszystkie składniki i – przy pomocy widelca lub blendera – przygotuj swego rodzaju pastę.\nI Twoje remedium na drogi oddechowe jest już gotowe! Efekt gwarantowany!\nZwalcza problemy z anemią\nOsoby o niskim poziomie żelaza powinny jadać marchewki na co dzień. Również Ci, którzy nie prowadzą zrównoważonej diety. Możesz jadać ją na surowo lub ugotowaną – tak jak wolisz.\nŚwietnie wpływa też na dziąsła i zęby. Pamiętaj, że nieodpowiedni sposób odżywiania się może prowadzić do ich wypadania!\nRemedium na zaparcia\nJeżeli miewasz tego typu problemy, koniecznie włącz do codziennego jadłospisu szczodrą porcję marchwi. Dzięki wysokiej zawartości błonnika, marchew pomoże Ci uregulować problemy jelitowe.\nPoza tym, jak już wcześniej wspomnieliśmy, łagodzi bóle brzucha. Jest też powszechnie znanym sposobem na refluks żołądka. Dzięki obecności potasu, soli mineralnych, sodu i witaminy B, poprawia kondycję chorych na wrzody.\nRegularne jadania marchwi pomaga w następujących przypadkach:\nChcesz wiedzieć więcej? Przeczytaj: Włącz nasiona Chia do diety i chudnij!\nMarchew jest bogata w betakaroten i witaminę A. Oba związki pomagają naprawić komórki uszkodzone upływem czasu i zanieczyszczeniami atmosferycznymi. Odżywiają włosy i paznokcie, przyspieszają ich wzrost i zwracają witalność.\nJadanie marchewki obniża ilość trójglicerydów i pomaga zapobiec miażdżycy. To dlatego, że działa oczyszczająco na naszą krew.\nNajlepszy sposób to pół szklanki startej marchwi na czczo, codziennie przez 7 dni. Pamiętaj, żeby odczekać godzinę zanim zjesz śniadanie.\nPoprawia jakość mleka matki karmiącej\nWszystkie Panie, zaraz po zajściu w ciążę, powinny zacząć regularnie jadać marchew. Dzięki obecności witaminy A poprawią jakość biologiczną produkcję mleka, sprawiając, że będzie ono dużo zdrowsze dla dziecka.\nMówi się, że marchew sprawia, że jesteśmy bardziej zadowolone. W okresie letnich upałów polecamy Ci poniższy koktajl. Pyszny i orzeźwiający!\nObieramy marchewki i kroimy je w plasterki. Wkładamy do sokowirówki wraz z odrobiną wody.\nDodajemy korzeń imbiru.\nWyciskamy sok z pomarańczy i mieszamy z resztą składników.\nSerwujemy w szklankach i posypujemy odrobiną kakao w proszku.\nOwszem, dobrze wpływa na wzrok\nCzasem mówi się w żartach, że “marchew świetnie działa na oczy, bo kto kiedy widział królika w okularach?”. Może się wydawać, że to mit, ale jednak nie. Badania dowiodły, że beta-karoten zapobiega przedwczesnemu starzeniu się komórek odpowiedzialnych za wzrok.\nWiadomo, że sama marchew nie uchroni Cię przed noszeniem okularów. Pomoże Ci jednak uniknąć, na przykład, zaćmy. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), niedobór witaminy A jest podstawową przyczyną problemów ze wzrokiem, szczególnie w krajach rozwijających się.\nObesogeny: czym są i czy to naprawdę wrogowie diety?\nW tworzywach sztucznych często występują obesogeny. Ich kontakt z jedzeniem może zagrozić zdrowiu hormonalnemu. Obesogeny to sztuczne substancje, które zaburzają…


zbiórka - Next.gazeta.pl\nFoki z Polski popłynęły aż do Półwyspu Sambijskiego. Stacja morska pokazuje trasy podopiecznych\nStacja morska Instytutu Oceanografii UG podzieliła się mapką, pokazującą trasy, jakie przebywają wyleczone przez nie zwierzęta. Równocześnie ośrodek przypomi...\noprac. Kamila Cieślik 16.02.2022\nTrwa Tydzień Miłosierdzia. Z tej okazji sandomierska kuria diecezjalna postawiła pudełko z kartką "Kto ma, niech coś wrzuci. Kto nie ma, niech sobie weźmie"....\nKacper Kolibabski 12.04.2021\nW zbiórkach internetowych łatwiej będzie zbierać na biznes, niż na leczenie. Regulacje crowdfundingu\nNiedługo internetowe zbiórki mają zostać uregulowane. Crowdfunding zostanie dostosowany do unijnych wymogów, zapowiada wiceminister finansów. Eksperci...\nRestauratorzy "doszli do muru". Organizują zbiórki, które mają im pomóc przetrwać pandemię\nWłaściciele kilku restauracji z Lublina postanowili szukać pomocy, organizując zbiórki pieniędzy na ratowanie swoich interesów. Kolejne zamknięcie branży...\noprac. Urszula Ziemska 11.01.2021\nW sylwestrową noc wandale zniszczyli pasiekę pana Kazimierza Zasady z Jastrowia. Kilkadziesiąt uli zostało zniszczonych, a tysiące owadów zginęło na mrozie....\noprac. Urszula Ziemska 08.01.2021\n- Dziewczyno, tak zainspirowałaś ludzi, że nie mogą spać po nocach - to jedna z wiadomości, których setki dziennie dostaje Patrycja Krzymińska. Gdańszczanka ...\nŁukasz Kijek 22.01.2019\n"W Europie mieszka ponad 500 mln ludzi. Jeśli każdy się dorzuci, to uratujemy Ateny". Internauci robią zrzutkę na Grecję\nGrecja nie jest w stanie się porozumieć ze swoimi wierzycielami i jest coraz bliżej bankructwa. Z jednej strony kredytodawcy nie chcą zrezygnować z reform, z...\nKrzysztof Miecugow 30.06.2015\nPuławy ogłosiły zbiórkę odpadów komunalnych. Mieszkańcy zaskoczyli, parking parafialny zasypany śmieciami\nGmina Puławy ogłosiła, że w środę 6 maja na parkingu parafialnym w Górze Puławskiej odbędzie się zbiórka odpadów prowadzona przez pracowników miejscowego Zakładu Usług Komunalnych. Z ogłoszenia wynikało, że od godziny 7 do 18 mieszkańcy gminy będą mogli oddawać takie odpady jak zużyty sprzęt\nZbiórka pieniędzy na Seicento była spontanicznym gestem Rafała B., Polaka mieszkającego w Wielkiej Brytanii. - To mój protest przeciw państwu Prawa i Sprawiedliwości - tłumaczył. Seicento miało trafić do 21-letniego Sebastiana, który w 2017 roku w Oświęcimiu podobno spowodował wypadek z udziałem\nZbiórka na uratowane z transportu tygrysy: jest milion złotych! Chcą zebrać jeszcze sześć\nPo tym, jak tygrysy cofnięte z polsko-białoruskiej granicy przyjechały do zoo w Poznaniu, zdecydowano się zorganizować zbiórkę pieniędzy na ich leczenie. W poniedziałek okazało się, że darczyńcy przekazali na pomoc tygrysom aż milion złotych. - Wyciąg z banku ma 190 stron. Ilu to darczyńców? Trudno\nzbiórce. Regulacje zbiórek internetowych dotkną głównie biznes Eksperci uważają też, że nowe regulacje będą sprzyjać głównie inwestycjom. W związku z tym łatwiej będzie zebrać pieniądze na rozkręcenie biznesu, niż na leczenie. Doktor nauk prawnych Szymon Solarski uważa, że ten rejon także powinien zostać\ni czynsz, a przede wszystkim nie mamy na wypłaty dla pracowników, których nie chcemy stracić, potrzebujemy Waszej pomocy. [...] Prosimy Was o wsparcie, bo tylko dzięki Wam mamy szansę na przetrwanie. Wierzymy w to, że nie znikniemy tylko dzięki Waszej pomocy - piszą restauratorzy w opisie zbiórki, w ramach\nrozpoczęła zbiórkę na zakup takiego urządzenia dla szpitala w Suchej Beskidzkiej. Celem akcji jest uzyskanie 150 tys. zł. Do tej pory udało się zebrać sporo ponad połowę tej kwoty - 83,2 tys. zł. Czytaj też: Koronawirus. Jak Polska stoi z respiratorami? Każda maszyna jest na wagę złota *** Kupujemy\nAustralia. Zbiórka pieniędzy dla strażaków z niesamowitym sukcesem. 25 milionów dolarów w trzy dni\nzbiórkę pieniędzy dla strażaków. Jej popularność oraz ilość datków przerosły samą zainteresowaną. Zbiórka pieniędzy dla strażaków. 25 mln dol. w trzy dni. Celeste Barber zdecydowała się rozpocząć zbiórkę na Facebooku w piątek 3 stycznia, dodając post o treści: "Pomóżcie jakkolwiek możecie. To przerażające\ntemu każdy będzie mógł mieć wpływ na los potrzebującego zwierzęcia, zanim na miejscu pojawią się specjaliści. Animal Helper prowadzi zbiórkę i szuka sponsorów Na portalu zrzutka.pl trwa zbiórka na powstanie aplikacji. Zebrano dotąd nieco ponad 40 tys. zł z potrzebnych 105 tys. zł. Poszukiwani są jednak też potencjalni\nOdeszli z Trójki tworzą Radio 357. Niedźwiecki, Strzyczkowski, Stelmach ruszyli ze zbiórką\nNa internetowej platformie Patronite ruszyła zbiórka, dzięki której wesprzeć można Radio 357. Tworzą je dziennikarze znani przede wszystkim z anteny radiowej "Trójki". W nowej stacji usłyszeć będzie można znanych dziennikarzy i prezenterów, wśród nich: Marek Niedźwiecki, Kuba Strzyczkowski, Piotr