Post: Feb 8 2005, 11:40 AM\nznajoma osoba powiedziała coś co warto tutaj zamieścić:\nwiele osub zapewne zastanawia sie nad tym czemu obok nich sa jakies energie przewaznie mowia ze czuja ze to energie negatywne trzeba wiec zastanowic sie tez nad faktem po co owe energie kolo nas sie kreca byc moze one nie sa po to by nan zaszkodzic lecz same potrzebuja od nas pomocy bo same nie potrafia odejsc na druga strone tak tez pomozmy im w bardzo prosty sposob :D jesli jestes w domu i wyczuwasz ze cos sie dzieje wokol ciebie pozamykaj wszystkie okna tak by nie bylo najmniejszego przeciagu zapal swiece [kolor bez znaczenia ]gdy uslyszysz ze swieca zaczyna iskrzyc [masz napewno goscia ktory potrzebuje pomocy]uchyl lekko okno najlepiej lufcik i zacznij z nim rozmawiac jak z dobrym kumplem np :witaj wiem ze tu jestes bardzo cie lubie ale niepodoba mi sie ze mnie nawiedzasz itp powiedz mu ze twuj dom napewno nie jest dobrym miejscem dla niego ze jest o wiele wiecej przyjemniejszych miejsc gdzie czul by sie dobrze poprostu odprowadz go w strone swiatla - wiele energi jest zagubionych i nie wie co ma zrobic dlatego czesto psoca i robia rozne dziwne rzeczy ale nie z checi wyrzadzenia ci krzywdy one poprostu potrzebuja pomocy nie potrafia dotrzec do ciebie w inny sposub wiec troche rozrabiaja jesli chodzi o bardziej zlosliwych gosci to ten temat porusze juz innym razem a narazie pomozmy tym biednym zblakanym duszom ktore szukaja swego domu aha zapomnialam dopisac ze odprowadzenie ma byc w strone okna [otwarty lufcik ]zycze milej pomocy w odprowadzaniu naszych niecielesnych braci i siostr .Jesli sa jeszcze jakies niejasnosci to pisac .\nPost: Feb 14 2005, 09:47 AM\nMam pewne wątpliwości co do praktyki.\nTzn. jeśli dana osoba jest początkująca, i nie ma doświadczenia w obcowaniu z owymi energiami to moż napytać sobie niemałej biedy...\nEnergie mogą nie chcieć odejść, nie zrozumieć dobrych inntencji i się rozłościć.\nWynikać to może z wielu przyczyn, ze strachu, żalu, bądż nieświadomości o ich nietypowym położeniu.\nZalecam więc jednak oddanie sprawy w bardziej doświadczone ręce. :huh:\nPost: Feb 14 2005, 01:31 PM\nMasz rację Nanncy. Nie każda energia zareagowałby na tę perswazję. Niektóre czasem coś jednak trzyma w danym miejscu i wcale nie czują najmniejszej ochoty by odchodzić.\nPost: Feb 19 2005, 10:03 AM\nNie prościej złapać i wypchnąć na chama na druga stronę? Jesli ktoś jest poczatkujący, to metoda Mruczusia duzo mu nie da, a jak ktoś coś umie to po kij sie cackać?\nPost: Feb 19 2005, 12:35 PM\nQUOTE (Candyman @ Feb 19 2005, 09:03 AM)\nNie prościej złapać i wypchnąć na chama na druga stronę?\nA jak się uprze i wróci z powrotem, bo mu tutaj lepiej? :)\nPost: Feb 26 2005, 01:57 PM\nPost: Feb 26 2005, 04:30 PM\nzniszczyć to można dusze cielesnych lub powłoki bezdusznych\nco masz przeciwko demonom i bezcielesnym ?\nPost: Feb 27 2005, 12:56 PM\nZgadzam się z tobą, Mrooczku. Już widzę taką próbę. Wtedy to by się dopiero rozpętało. :rolleyes:\nTo już może lepiej znaleźć sposób na nie wchodzenie sobie w drogę.\nPost: Feb 27 2005, 04:29 PM\nCo jest trudnego w zniszczeniu upiora nawiedzającego jakieś miejsce? Można po prostu Czarnym Ogniem wymazać całe jego zycia, awięc jego śmierć także.\nI naprawdę nie znoszę demonów (poza jednym, Gree do Ashmiego, który pewnie jest złośliwy i to czyta).\nLunaris: Jakoś do tej pory jedyne piekło na tym świecie budujecie Wy, ludzie.\nPost: Feb 28 2005, 11:12 AM\nQUOTE (Candyman @ Feb 27 2005, 03:29 PM)\nMoże i masz rację pod kontekstem tego co się dzieje na świecie, ale jeśli chodzi o mnie wysuwam tu akurat teorii piekła pełnego diabłów. Po prostu nie wydaje mi się, że coś co jest duchem, bytem astralnym może się tak po prostu rozpłynąć. Nie znam się na twoich metodach likwidowania problemów, ale biorę to na rozum. Nie wszystko da się przypisać ludziom i ich własnej zdolności do komplikowania spraw, ale to tylko moje osobiste przeświadczenie.\nPost: Mar 9 2005, 02:22 PM\nKiedyś mieliśmy w domu ducha, to był prawdopodobnie mój dziadek, któremu bardzo się ne spodobało, że zamieszkał u nas obecnie mój mąż... W nocy wybudzał nas ze snu hałasem, trzaskaniem drzwiami, które zresztą były całyczas zamknięte, kiedy mąż coś naprawiał dziadka narzędziami, to chodził wkoło i tupał głośno (byliśmy przy tym oboje w środku dnia). Na początku, może nie odczuwliśmy strachu, lecz czuliśmy się nieswojo. Potem zaczęliśmy ignorować. Trwało to jeszcze kilka tygodni i potem przestało... Nigdy już nie powtórzyło się nic podobnego.\nSłyszałam, że reagując na demonstracje duchów, jakby karmimy je i wtedy obrastają w siłę. Ignorując - odbiermy im moc i odchodzą.\nPost: Mar 9 2005, 03:02 PM\nTo prawda, ignorancja wobec duchow jest jak najbardziej wskazana, tyle ze zalezy o jakiego ducha biega. Widzisz to byl twój dziadek wiec nie sadze by chcial cos wam zrobic. No coz maz twój dobral sie do jego narzedzi i dziadzio mial prawo sie obuzyc a ze nie mogl powiedziec, to tupal ,no ale w koncu dal sobie siana przeciez nie bedzie sie droczył z wnuczka i jej mezem -ok znikam :duch:\nPost: Mar 9 2005, 03:55 PM\nLubię oglądać cykle o duchach na Discovery - fajne historie ludzie opowiadają, choć odnoszę wrażenie, że czasami mocno naciągnięte...\nPost: Mar 9 2005, 04:00 PM\nNo fakt ,fajne tam historyjki lecą. Wiesz przesadzone ? nie sądzę raczej nie pokazane wszystko do końca .Z resztą jakby pokazali to by był :szok: dla mocherów,więc nieco ukrucone i do końca nie pokazane ;)\nPost: Mar 10 2005, 11:32 AM\nOdnośnie duchów zmarłych czasem dają osobie znać, bo mają jakieś niedokończone sprawy i po prostu próbują na to zwrócić uwagę, aby im pomóc się wyzwolić i odejść w przeznaczone im miejsce. Takie duchy nie musi się ignorować tylko spróbować zrozumieć czy nie da się im pomóc. Naturalnie mówię tu o zwyczajnych duchach bliskich.\nPost: Mar 10 2005, 12:09 PM\nMasz rację już to kiedyś też pisałam,a raczej Mrooczek napisał za moją namową ,ale jakoś nikt nie zwrócił na to uwagi .Hehhh ,a może coś mi się pomyliło ?.. :jezyk: :czarodziej:\nPost: Mar 10 2005, 12:24 PM\nFakt zdaje się, że masz na myśli początek tematu. Chociaż tamto brzmi raczej jak to co mam w podręczniku dla świeckich egzorcystów. Ja brałam pod uwagę nie tylko odsyłanie do swiatła, ale zapytanie czy duch nie potrzebuje aby w jego umieniu wynagrodzić czyjąś krzywdę, oddać coś co nie zostało zwrócone czy dokończyć coś co zażycia obiecał że zostanie wykonane i ciąży mu bo nie zdążył. Znam takie przypadki.\nPost: Mar 10 2005, 09:07 PM\ntyle ze co do egzorcyzmów to szamani mają więcej do powiedzenia niż klechusie-egzorcysie [co nawet ducha który prosi o pomoc nazywają diabelskim wysłannikiem :D]\ncala prawda o egzorcyzmach jest taka że to forma rozmowy z duchami/energiami/bezcielesnymi które przybywają do cielesnych\ni każdy kto mowi że duch=przejaw zła jest w całkowitym błędzie\nto że są inne płaszczyzny istnienia to rzecz faktycznie udowodniona\na to że klechusie robią się na jedynych prawdziwych egzorcysi świata [jakiś czas temu było głośno że chcieli sobie zawłaszczyć nazwę egzorcyści tylko dla piesków watykanów :D]\nsą sposoby by zabić egzorcyste\nwystarczy tylko pobawić się np. w pułapkę że niby rozmawia z słabą energią\na w kieszeni... kilkanaście zastepów zwierzątek :D\ndurny klechunio odwali łacińską szczekaninę, pomacha lapkami, pokrzyczy, odwali cyrk - a tu nagle - abrakadabra :D - klechunio startuje w maratonie jak zobaczy że duchów bezkarnie krzywdzić nie można bo mają spoko kumpli :] (którzy wodę święcona to do podlewania kwiatków i kąpieli sobie używają)\nnie bede na publicznym podawał jak sprawiac zabawy typu że srebne krzyżyki się topią czy też że egzorcysta ma wrażenie że jezus z krzyża się na niego chce rzucić i pobić egzorcysia - bo to proste rzeczy - ale sami wiecie - prv.\nduch/ energia/bezcieleśni przychodzą częściej by spróbowac porozmawiać lub szukać pomocy niż zaszkodzić\nale... wielu kłamców wciska nieświadomym ludziom bajki że duchy to objaw szatana\nno i zamiast pomóc duchom - atakuja je...\nzboczenia i obłuda seminarzystów są śmieszne...\na jakie wy macie doswiadczenia w kontakcie z duchami/bezcielesnymi ?\nPost: Mar 10 2005, 09:27 PM\nAle sie zes rozpisal hmmmm.. ja mialam przyjemnosc obcowac z energiami, a raczej te energie byly na mnie pouwieszane. Sporo ich bylo, znalazly sie przy mnie za sprawa pewnego goscia, on byl wlasnie jak to sie okresla ttakiego człowieka ''wampir'' energetyczny itp ,w momencie gdy sie zorientowalam ze cos jest nie tak ,poinformowalam owego kolege, ze ide do bioenergoterapeuty i pan wpadl w panike. Odrazu sie ode mnie odczepil, nie bylam juz dla niego interesujaca pozywka, wiec dal sobie siana ,ale pozostawil mi prezent w postaci zlosliwych, ale niegroznych stworkow tzn negatywnych energi. Pare dni jeszcze po wizycie u Bety, bo tak sie nazywa moja znajoma bioenergoterapeutka, te owe energie goscily w jej domu , a czesc byla u mnie. Szybko jednak sobie z nimi poradzilysmy. Zwalczylysmy je miloscia i rozmowa. Kazalysmy im odejsc w strone swiatla no i byly zadowolone, bo szybciutko sie zwinely i slad po nich zagina -hmmm czy czegos nie namieszalam ? :jupi: :wariat:\nPost: Mar 11 2005, 01:21 PM\nO stanowisku kościoła wobec egzorcyzmów akurat trochę wiem. To co ja czytałam było o tyle ciekawe, że poraz pierwszy zetknęłam się tam z pojęciem opętywania nawet przez żywe osoby, co było dla mnie w tym czasie ciekawostką, a nie tylko jak się to powtarza w religii szatana i demony, chociaż też mam mieszane podejście co do całości podręcznika.\nSari myślę, że też zdarzyły mi się kilka razy takie rzeczy tylko u mnie raczej w celu przekonania mnie do pewnych racji, w których miałam odmienne zdanie, albo raczej znalezienia sobie pacjentki do leczenia. :angry:\nA tak osobiście mogę powiedzieć, że "wychowałam się" w towarzystwie duchów i nawet się nieco do nich przyzwyczaiłam :P Najpierw ciągłe opowieści o duchach babci i wizyty umarłych proszących o modlitwę, a gdy byłam starsza kupiłam kasety, czasopisma i zaczęłam się uczyć wchodzenia w trans w celach podróżowania po astralu. W sumie byty astralne są tak różne, że naprawdę nigdy nie można być pewny czy życzliwy czy jakiś dowcipniś, a odkąd zaczęłam korzystać z internetu to duchy żartownisie też się zdarzały ze swoimi niestworzonymi wymysłami :rolleyes: , tylko że zawsze można ich na czymś zagiąć i przycisnąć do muru, aby kłamstwo wyszło na jaw. :P Ale myślę, że są też takie, od których się wiele można nauczyć np. duchy runiczne, czy duchowi przewodnicy.\nPost: Mar 17 2005, 12:12 PM\nTemat duchów jest dość obszernym tematem.\nNajbardziej ciekawe są jednak te kture ciągle znajdują sie na ziemi.\nDucha przywolac jest bardzo łatwo nawed nieświadomie.\nPost: Mar 17 2005, 02:03 PM\nQUOTE (Ivenaximburg @ Mar 17 2005, 11:12 AM)\nMasz rację. Wystarczy drobnostka i podatny grunt.\nPost: Mar 17 2005, 02:27 PM\nZnam na codzień osobe ktura nieświadomie przywołała sobie bardzo z pozoru przyjaznego ducha.\nDuchem tym był jedne z polskich poetów.\nCóż to co pisano o tym poecie okazało się bardzo przesadzone.\nDuch był na tyle drastyczny z enie ograniczył sie do nawiedzania osoby która go przywołałą.\nZaczoł nawiedzac i "prześladować" całą rodzine, a potem cały dom.\nSprawa wydawała sie mało powarzna do czasu aż duch prawie uśmiercił jedną osobe.\nOkazało sie że nawed egzorcyzmy nie były w stanie nic wskurac.\nSprawa zakonczyla sie dopiero po drastycznych środkach i rozmowie z duchem.\nKtóry wcale nie chciał zresztą odejść.\nPost: Mar 17 2005, 07:25 PM\nSpytam z ciekawości który to poeta tak sie naprzykszał? Wieszcu Adam, a może Zbiniu\nPost: Mar 17 2005, 08:23 PM\nPoeta ten jest bardzo znany ale "tajemnica służbowa" :hahaha:


Co warto zobaczyć w Sremski Karlovci – dominikamroz.art.pl\nCo warto zobaczyć w Sremski Karlovci\n29 sierpnia, 2013 0 Dominika Podróże Serbia Sremski Karlovci\nSremski Karlovci po polsku zwane Karłowicami, to miejsce mocno kojarzące się z podręcznikami do nauki historii – podpisano tutaj w roku 1699 słynny Pokój w Karłowicach, kończący wojnę Świętej Ligi z Imperium Osmańskim. Turcja zrzekła się wtedy między innymi Węgier z Siedmiogrodem, części Ukrainy z Kamieńcem Podolskim, Dalmacji oraz Peloponezu. Jak widać powstała już o miejscowości porządna strona w języku angielskim, trzeba więc strasznie szybko tam jechać bo miejsce może zrobić prawdziwą, wschodnioeuropejską, turystyczną karierę, porównywalną choćby z Tokajem. Wtedy wszystko podrożeje i stanie się mniej swojskie a bardziej komercyjne. Trzeba przyznać, że miasteczko potencjał ma ogromny i skazane jest na sukces nie wiadomo tylko jak szybko to nastąpi. Położenie ma wręcz wymarzone. Z jednej strony ogromna rzeka – Dunaj, który jest tu bardzo szeroki i wygląda imponująco. Pływa po nim sporo różnych jednostek, pewnie w lecie jak jest ciepły weekend ruch jest na rzece przypomina niemal ten na pobliskiej autostradzie. Z drugiej strony porośnięte gęstym lasem łagodne pagórki, w które poutykano kilkanaście XVI wiecznych prawosławnych klasztorów (kiedyś było ich 35) oraz gdzieniegdzie małe i ładne wioski. Tam gdzie lasu nie ma uprawia się kukurydzę, słoneczniki, warzywa oraz winorośl. Miasteczko jest ważnym ośrodkiem winiarskim. Na dodatek sąsiaduje z Nowym Sadem, więc nie jest to kompletna prowincja. Pomimo wcześniejszych planów w ogóle do Nowego Sadu nie dotarliśmy. Klasztory Fruškiej Gory i Sremski Karlovci okazały się zbyt ciekawe, by warto było jeszcze gdziekolwiek indziej w tak krótkim czasie jechać, mimo tego że do centrum Nowego Sadu jest stamtąd niespełna 15 kilometrów. Pobyt tam rozleniwił nas całkowicie i wcale nie chcieliśmy nigdzie wyjeżdżać.\nArchitektura Karłowic jest niezwykle monumentalna. Co drugi budynek wygląda jak mniejsza wersja Schönbrunnu. Niektóre kamienice, słynne gimnazjum, pałac metropolity oraz obiekty sakralne wyglądają tak, jakbyśmy znajdowali się w jakimś sporej wielkości mieście a nie w miasteczku niespełna dziesięciotysięcznym, gdzie wszyscy hodują kury i prosięta. Monstrualna i imponująca habsburska architektura robi się przez to bardziej oswojona i ludzka, zwłaszcza gdy obok z godnością spacerują kury. Widać jednak że kiedyś miejsce musiało być bardzo ważnym centrum kultury i nauki oraz życia duchowego. Jest dużo starsze niż leżący obok Nowy Sad obecnie drugie co do wielkości miasto Serbii. Karłowice po raz pierwszy w źródłach historycznych wymieniono w 1308 roku. Było ważnym centrum kulturalnym w okresie panowania Habsburgów. To tutaj istniała pierwsza serbska szkoła, wystawiono pierwszą sztukę teatralną w tym języku, powstało tutaj także drugie na świecie prawosławne seminarium teologiczne. Miasto leży w obrębie Wojewodiny, kawałka Serbii znajdującego się pod silnymi wpływami węgierskimi oraz austriackimi. Należy on do Europy Środkowej, podczas gdy reszta Serbii to Europa Wschodnia i Bałkany. Wojwodina posiada pewną autonomię, jednak niezbyt dużą, pewnie żeby zapobiec sytuacji jaka miała miejsce z Kosowem. Jest to najbogatszy region kraju – żyzne niziny z bardzo dobrze rozwiniętym wielkopowierzchniowym rolnictwem. Krajobrazowo wygląda jak Węgry, bo jest częścią Panonii, czyli było tu kiedyś morze. W przeszłości Wojwodina zamieszkiwana była w większości przez Węgrów do dzisiaj jest to obszar bardzo zróżnicowany etnicznie. Zdecydowana większość to Serbowie, jest też sporo Węgrów, Rusinów, Chorwatów, Słowaków, Romów i innych narodów zamieszkujących kiedyś Imperium Habsburskie. Widać że miasteczko długo znajdowało się pod wpływami austriackimi. Wystarczy pogrzebać trochę w lokalnej kuchni i to od razu widać.\nWojwodina widziana z wzniesienia Fruškiej Gory.\nDwie najważniejsze rzeczy których trzeba tutaj skosztować to kuglof i bermet. Karłowicki kuglof to odmiana niemieckiego Gugelhupf, drożdżowej babki z dodatkiem bakalii i jakiegoś interesującego płynnego dodatku, na przykład wina (czasem nawet bermeta), soku albo syropu z owoców (na przykład wiśni), rumu, miodu. Poznaliśmy jedną z propagatorek kuglofowego dziedzictwa, zakupiliśmy jej produkt oraz dostaliśmy adres jej bloga. Kuglof ma nawet swoją stronę na facebooku. Drugim wspaniałym lokalnym produktem jest bermet, którego nazwa pochodzi od słowa wermut. Jest to słodkie deserowe wino z winogron czerwonych lub białych doprawione mieszanką kilkunastu ziół i przypraw. Najważniejszy w tej mieszance chyba jest piołun (pelen) bo wszyscy wymieniali go jako pierwszy składnik. Bardzo wyczuwalne są też goździki Tradycje winiarskie na tym terenie mają 1700 lat i kultywowane są od czasów rzymskich. Najpierw uprawy winorośli znajdowały się w rękach kościoła prawosławnego, bo osobą która zaszczepiła Serbom uprawę winorośli był nikt inny jak najważniejsza postać serbskiego prawosławia – święty Sawa. W czasach osmańskich uprawa winorośli podupadła, gdyż regularnie ją niszczono. Wkrótce potem serbskie wina zrobiły ogromną karierę w Imperium Habsburskim, a bermet stał się ulubionym trunkiem tamtejszej arystokracji. Powstał około 200 lat temu i stał się tak sławny, że dostępny był nawet na Titanicu. Po drugiej wojnie światowej zaprzestano jego produkcji. Robiony był jedynie w prywatnych domach. Po upadku komunizmu wznowiono jego komercyjną produkcję.\nOprócz bermeta robi się tam dużo innych win zwłaszcza z portugizera, merlota, traminaca i słynnej smerdevki. Właściciele winiarni nie są tak znużeni tłumem klientów-turystów jak w węgierskich regionach winiarskich. Tutaj każdy właściciel czuje się w obowiązku pokazać swoją piwniczkę, czasem także winotekę i niemal zmusić gościa do spróbowania większości produktów. Na samym końcu jako ukoronowanie degustacji pojawia się bermet. Nie wiem czy gdziekolwiek udało mi się obejrzeć tyle piwniczek winnych co w Sremskich Karlovcach. Pytanie czy chcemy obejrzeć piwniczkę, albo przejść się po winnicy pojawia się niemal z marszu. Jeśli powiemy, że w sumie to już widzieliśmy kilka w okolicy, padnie argument że przecież nie widzieliście naszej, więc nie sposób się temu łatwo przeciwstawić. Czasu wszyscy mają pod dostatkiem.\nBudynek dawnej szkoły teologicznej.\nW miasteczku spotkać można rewelacyjne, podniszczone kamienice.\nFontanna Czterech Lwów w samym centrum Karłowic.\nKaplica Pokoju postawiona na pamiątkę traktatu pokojowego.\nWiniarnia Dosen – winoteka.\nBermet w winiarni Bajilo.\nPiwniczka winna winiarni Bajilo.\nSremski Karlovci słyną także z rakiji. Zresztą przypadło nam w udziale mieszkanie u jednego z lokalnych wytwórców. Stało się tak bo perypetie z noclegiem mieliśmy spore. Najpierw udaliśmy się na lokalny kemping, który mimo nowoczesnej strony internetowej z wersją anglojęzyczną i licznymi zdjęciami z fotograficznego stocka, okazał się być kempingiem nieczynnym. Udawać się tam w jakimkolwiek terminie nie napisawszy wcześniej maila do obsługi jest chyba kiepskim pomysłem. Serbowie to nie Węgrzy, którzy lubią korzystać z takiej formy podróżowania i spanie pod namiotem raczej nie posiada tam zbyt wielu fanów. Kolejna nasza nadzieja, Eko Center Radulovački okazał się być w całości wypełniony młodymi ludźmi, którzy przyjechali tu z jakiejś organizacji. Inne noclegi były nie wiedzieć czemu zupełnie za drogie. Robiło się coraz później i ciemniej i dopiero dzięki pomocy ludzi z Centrum, znaleziono nam zakwaterowanie u jednego z właścicieli przedsiębiorstwa Benišek & Veselinović, które mieściło się jakieś sto metrów od Ekocentrum. Nasz gospodarz był strasznie smutnym i melancholijnym, samotnym facetem posiadającym niezmiernie wesołego i energetycznego psa. Jakoś tak wyszło, że nie kupiliśmy jego słynnej rakiji, o której można nawet przeczytać po polsku, ponieważ biła od niego straszna rezygnacja. Mieliśmy już pół bagażnika alkoholu, a zakupy przeróżnych dóbr w tym także rakiji w monastyrach Fruškiej Gory sprawiły, że zaczynał całkiem pękać w szwach – prawosławni zakonnicy mieli zdecydowanie lepszą żyłkę do handlu. Chociaż gdybym wiedziała że jest on tak znany zakupiłabym coś u niego bez względu na złą energię\nPrzyjechać tutaj na jeden dzień to niemal jak zbrodnia :), to już chyba lepiej nie jechać wcale. Tylko jeśli zostaniemy dłużej, poddamy się tutejszemu powolnemu tempu życia. W Sremski Karlovci chyba nikomu i do niczego się nie śpieszy, panuje zupełny marazm, może nawet ma on w sobie coś z beznadziei bo jakoś nie widać by mieszkańcy na swoich trunkach zarabiali krocie. Przerywają go jedynie grupy wycieczkowiczów (a może już pielgrzymów?), którzy wpadają tu po drodze na winne zakupy pomiędzy monastyrami Fruškiej Gory. Okupują także wtedy bardzo sympatyczną knajpę „Četiri lava”, położoną w najbardziej reprezentacyjnym punkcie Sremskich Karlovci, której nazwę zupełnie idiotycznie przetłumaczyłam sobie na „Cztery stoły”. Jeśli ona jest zajęta, trudno znaleźć w miasteczku coś sensownego do jedzenia. Oprócz kilku fast foodów dla wyrostków w tuningowanych samochodach, jest jeszcze mocno trącająca komunizmem i drogawa restauracja Dunav położona nad samym Dunajem, oraz jeden nieco mniejszy rybny lokal po drodze z centrum nad rzekę, który albo był zamknięty, albo pełny, albo miał nieczynną (już albo jeszcze) kuchnię – nikomu specjalnie nie zależało na głodnych klientach. Na razie ludziom nie przychodzi do głowy by prowadzić jakiś biznes wyłącznie z myślą o turystach, jeśli nie liczyć jakiegoś pojedynczego stojaka z pamiątkami. Miasteczko i jego okolice wraz z Nowym Sadem to miejsce nadające się na co najmniej tydzień leniwego urlopu. Piwniczek winnych w okolicy jest około sześćdziesiąt. Samo oglądanie miasteczka może zająć nam większą część dnia, nieopodal jest kilkanaście prawosławnych klasztorów, oraz szlaki piesze po zalesionych wzgórzach, pozwalające przejść pieszo drogę pomiędzy niektórymi monastyrami. Turystów spotkamy głównie lokalnych i niewiele znajdziemy tu informacji po angielsku, ludzie też raczej po angielsku nie mówią na szczęście język jest dość podobny do naszego.\nCo zobaczyć w Truskawcu Trzy życia popularnego kurortu....\nNext Park Narodowy Fruška Gora\nPrevious Sarajewo na kilka dni – co zobaczyć


Krzesło BOS 7 - MebleWersal.pl\nKategorie Sypialnia (508) Przedpokój (261) Pokój młodzieżowy (643) Pokój dzienny (3305) Meble tapicerowane (979) Meble (3130) Kuchnia (1226) Jadalnia (326)\nEleganckie, drewniane krzesło BOS 7 marki Drewmix upiększy jadalnię i pokój dzienny urządzony w stylu nowoczesnym i tradycyjnym. Krzesło ma 43 cm szerokości, 97 cm wysokości i 40 cm głębokości. Mebel jest wykonany z wysokiej jakości drewna bukowego cechującego się trwałością i pięknym usłojeniem. Krzesło BOS 7 Drewmix jest dostępne w dziewięciu kolorach wybarwienia: orzech, olcha, czereśnia, wenge, kalwados, sonoma, buk, dąb burgundzki, biały (kolor biały za dopłatą). Mebel posiada tapicerowane siedzisko i oparcie. Wzór i kolor tapicerki można wybrać indywidualnie spośród kilkunastu ciekawych opcji. Zestawienie szlachetnego drewna i wysokiej jakości tapicerki odpornej na ścieranie i zabrudzenia pozwoli na komfort i wygodę użytkowania krzesła. Krzesło pokojowe BOSS 7 jest przeznaczone do ustawienia przy stole, ale dzięki stylowemu wzornictwu świetnie sprawdzi się także jako krzesło do biurka w gabinecie domowym czy toaletki w sypialni. Zapraszamy do udanych i wygodnych zakupów Meble Wersal!\nSymbol: Boss 7\nWybarwienie: Krzesło - orzech, olcha, czereśnia, wenge, kalwados, sonoma, buk, dąb burgundzki, biały


Spódnica maxi do kostek - chabrowa\nCM0293 Zwiewna długa spódnica maxi do kostek - chabrowa\nZwiewna letnia spódnica do kostek z przedłużanym stanem z elastycznego materiału z wszytą gumą. Może być noszona nisko na biodrach lub wyżej w pasie. Bardzo kobieca i efektywna. Idealnie się układa, jest... (więcej)\nZwiewna letnia spódnica do kostek z przedłużanym stanem z elastycznego materiału z wszytą gumą. Może być noszona nisko na biodrach lub wyżej w pasie. Bardzo kobieca i efektywna. Idealnie się układa, jest zwiewna i lekka. Pasuje na każdą sylwetkę, wyszczupla. Wykonana z wysokiej jakości materiału, przyjemna w dotyku, miękka. Świetnie pasuje do marynarki, ramoneski czy jeansowej katanki! Idealna na ciepłe dni, dostępna w najmodniejszych kolorach sezonu.\n(po rozciągnięciu) 55cm\nSzerokość w biorach: 44cm\nSzerokość na dole: 104cm\n(mierzona bez gumy) 96cm\n(mierzona z gumą) 114cm\nCM0293 Zwiewna długa spódnica maxi... 59.00 PLN\nLetnia spódnica do kostek z przedłużanym stanem z elastycznego materiału z wszytą gumą. Może być noszona nisko na biodrach lub wyżej w pasie. Bardzo kobieca i efektywna. Idealnie się układa, jest zwiewna i lekka. Sukienka pasuje na każdą sylwetkę, wyszczupla. Wykonana z wysokiej jakości materiału, przyjemna w dotyku, miękka. Świetnie pasuje do marynarki, ramoneski czy jeansowej katanki! Idealna na ciepłe dni, dostępna w najmodniejszych kolorach sezonu.\nwiewna letnia spódnica do kostek z przedłużanym stanem z elastycznego materiału z wszytą gumą. Może być noszona nisko na biodrach lub wyżej w pasie. Bardzo kobieca i efektywna. Idealnie się układa, jest zwiewna i lekka. Pasuje na każdą sylwetkę, wyszczupla. Wykonana z wysokiej jakości materiału, przyjemna w dotyku, miękka.


Jak usunąć strach dziecka przed dentystą? | Imperium-Kobiet.pl\n12 maja 2020 Wpis sponsorowany Macierzyństwo 0\nDziecko, które boi się dentysty nie jest czymś zaskakującym. Wiele maluchów ma obawy przed panem lub panią w białym fartuchu, który pozornie sprawia tylko ból. Nie musi tak jednak być – można zapobiec pogłębiającemu się strachowi dziecka przed stomatologiem. Wystarczy tylko odpowiednio wcześnie zacząć zwalczać negatywne skojarzenia. A nawet kompletnie ich nie utrwalać, jeszcze zanim maluch po raz pierwszy spotka się z dentystą. Nie są to trudne metody, dlatego zachęcamy do zapoznania się z nimi poniżej.\nZaplanuj pierwszą wizytę jak najwcześniej\nWielu rodziców dopiero myśli o umówieniu dziecka do dentysty, kiedy zaczynają mu wypadać pierwsze mleczaki. Warto jednak pójść z nim dużo wcześniej, po skończeniu 2-3 lat, a nawet w momencie pojawiania się pierwszych ząbków. Będzie to wizyta tylko kontrolna, tak zwana adaptacyjna, czyli bez żadnych zabiegów. Dziecko pozna gabinet z bliska, tak samo jak samego stomatologa. Lekarz pokaże małemu pacjentowi sprzęt, opowie jak on działa i do czego służy. Wszystko odbywa się w miłej atmosferze, a nawet w formie zabawy. Dzięki takiej wizycie 4-5 latek już nie będzie się bał kolejnego spotkania, ponieważ nic nie wyda mu się obce i niepewne. Będzie miał większe zaufanie do dentysty, jak i samych zabiegów.\nNauka w domu w formie zabawy\nMożna jeszcze przed pierwszą wizytą urządzić zabawę w dentystę w domu. Kupić lusterko stomatologiczne, żeby wspólnie z dzieckiem obejrzeć wnętrze jamy ustnej i samych zębów (jeśli już są), czy nawet odegrać scenkę przebiegu całej wizyty. Dentystą może być zarówno rodzic, jak i maluch, a pacjentami – pluszaki i inne zabawki. Można w międzyczasie opowiadać dziecku na czym polega praca stomatologa. Nauka poprzez zabawę zawsze jest efektywna – dziecko już będzie miało pozytywne skojarzenia, jeszcze zanim pozna swojego dentystę.\nNie tylko dzieci, ale i wielu dorosłych nie przepada , a nawet panicznie się boi stomatologów. Nikt nie był w stanie im pomóc w walce ze strachem za młodu (ani nawet nie próbował), co niestety kończy się dożywotnią fobią. Często przez to rodzice mniej lub bardziej świadomie mogą przelać swoje lęki na dzieci. Przekazywanie tylko negatywnych skojarzeń związanych z dentystami, czy nawet straszenie nimi dziecka może mieć katastrofalne skutki. Kojarzenie wizyt i zabiegów dentystycznych z najgorszą karą, chociażby za złe zachowanie kończy się często niechęcią do stomatologów do końca życia. I w ten sposób historia zatacza swoje koło.\nDlatego tak istotne jest budowanie pozytywnych skojarzeń od najmłodszych lat. Dentysta nie robi nikomu krzywdy – on leczy, pomaga. Dzięki niemu ma się zdrowe, mocne zęby. Właśnie takie słowa powinien słyszeć maluch, zawsze kiedy idzie na wizytę.\nDaj dziecku czas na oswojenie się\nMogą zdarzyć się sytuacje, że mimo korzystania z powyższych metod, dziecko i tak boi się dentysty i wpada w histerię w jego gabinecie. Ogromnie ważne jest w takich przypadkach, aby nie dać się ponieść negatywnym emocjom. Nie wywierać presji na dziecko, nie karać go za jego strach. Wręcz przeciwnie – nagradzać za każdy postęp, nawet ten najmniejszy. Nie musimy od razu kupować prezentów, ale chociaż słowa otuchy i gratulowanie mu może dużo zmienić. Trzymanie za rękę podczas zabiegu również może przynieść pozytywne rezultaty – maluch poczuje wtedy więź i wsparcie od rodzica, dzięki czemu będzie się czuł bezpieczniej. Dentysta dziecięcy też jest tu kluczowy – należy trafić na takiego lekarza, który ma dobre podejście do dzieci i umie się z nimi obchodzić.\nBól ucha to dość popularny objaw, który trudno jednoznacznie powiązać z konkretnym schorzeniem. Pojawienie się…


Lierac Prescription żel matujący skórę 50 ml\nStrona główna > Lierac Prescription żel matujący skórę\nLierac Prescription żel matujący skórę (50 ml)\nNr art.: 02455673\nCena podstawowa: zł 301.18/100 ml\nprzeznaczony dla cery mieszanej i tłustej z niedoskonałościami\ngłęboko oczyszcza i zwęża pory\nZastosowanie Lierac Prescription żel matujący skórę (Opakowanie: 50 ml)\nLierac Prescription żel matujący skórę (Opakowanie: 50 ml) Przeznaczony dla skóry dojrzałej ,problemowej z rozszerzonymi porami i licznymi zaskórnikami. Dogłębnie oczyszcza pory przeciwdziała powstawaniu niedoskonałości skóry.\nLierac Prescription żel matujący skórę (Opakowanie: 50 ml) ma właściwości matujące, działa antybakteryjnie\nEfekt działania Lierac Prescription żel matujący skórę (Opakowanie: 50 ml)\nLierac Prescription żel matujący skórę (Opakowanie: 50 ml) dzięki aktywnym składnikom dokładnie oczyszcza i zmniejsza pory. Zawarte w składzie trzy hydroksykwasy mają działanie złuszczające i poprawiają znacznie wygląd skóry i tak : kwas salicylowy działa złuszczająco , dzięki czemu ułatwia wchłanianie innych substancji aktywnych.\nkwas glikolowy wnika głęboko w naskórek dzięki czemu przyspiesz odnowę komórek .\nkwas mlekowy odblokowuje pory skóry i działa antybakteryjnie, przez co zapobiega tworzeniu ognisk zapalnych i stymuluje produkcję ceramidów w skórze, dzięki czemu wpływa na uszczelnienie bariery lipidowej naskórka,\nKwas azelainowy ma działanie przeciwbakteryjne ,zapobiega powstawaniu przebarwień hamując tyrozynazę.\nCynk z kolei redukuje zmiany zapalne i działa przeciwbakteryjnie.\nDzięki zastosowaniu technologii SKRL3 czyli połączenia terapeutycznych właściwości źródlanej wody z probiotykiem bariera skóry nie zostaje uszkodzona i jest chroniona przed wpływem szkodliwego środowiska zewnętrznego.\nAcnacidol BG reguluje produkcje sebum i działa antybakteryjnie\nSytenol A( kwas retinowy)zmniejsza stany zapalne\nHydroksykwasy( kwas salicylowy, glikolowy,mlekowy), cynk, kwas azelainowy,SKRL3, Acnacidol BG ,Sytenol A\nStosować rano i/lub wieczorem na skórę twarzy, omijając okolicę oczu\nPielęgnacja skóry tłustej i mieszanej, podatnej na powstawanie niedoskonałości. Testowany dermatologicznie. Nie powoduje powstawania zaskórników, zapobiega błyszczeniu. Oczyszcza i rozjaśnia cerę.\nLierac Prescription żel matujący skórę (Opakowanie: 50 ml) możecie kupić na stronie apteki internetowej www.apodiscounter.pl.


Dwa młodzieżowe światy\npublikacja 28.07.2016 00:00\nNajwiększym darem i powołaniem tej ŚDM-owej młodzieży jest świadectwo i wyjście do tych, którym ideały „kościółkowe” wydają się śmieszne lub niedzisiejsze.\nZmojego okna, tym razem pociągowego, oglądałam dwa światy. Strefy takie. Chodzi o grupy młodzieży, które wakacyjną porą przemierzają Polskę wzdłuż i wszerz. Widok następujący na dworcu dużego miasta. Strefa pierwsza. Grupki młodzieży zmierzającej na wydarzenia ŚDM. Kolorowej, roześmianej, rozśpiewanej. Takiej na luzie stonowanym, bez przegięć. Zwykli młodzi ludzie. Czy wyjazd na ŚDM był dla nich jakimś wyjątkiem w życiorysie, czy też ideały Światowych Dni Młodzieży są im naprawdę bardzo bliskie i starają się nimi żyć? I druga grupka. Strefa druga. Młode dziewczyny jadą nad morze „uchlać się” oraz „wybawić na całego”. Planów względem młodzieży męskiej, choć wypowiadanych na głos bez żenady, nie będę cytować. Młodzież męska również nastawiona na „zabawę”, rozumianą jako męsko-damskie kontakty i piwo. Albo odwrotnie.\nŚwiat ŚDM-owy i świat „zwyczajny”, spoglądały na siebie niepewnie. Ukradkiem. Z boku. Jakby nie wierząc, że „oni tacy są”, ci drudzy. Dziwni – myślała chyba strefa druga, bo „kościółkowi”. Dziwni – oceniała strefa pierwsza, bo „tacy światowi i wyzwoleni”. Strefy więc oglądały się wzajemnie, wzruszały ramionami i raczej świadomie obchodziły szerokim łukiem. Szkoda, bo ŚDM minie. Młodzież szybko dorośnie. Tymczasem największym darem i powołaniem tej ŚDM-owej młodzieży jest świadectwo i wyjście do tych, którym ideały „kościółkowe” wydają się śmieszne lub niedzisiejsze. Tak naprawdę to od tej młodzieży, wierzącej głęboką wiarą (!) i radosnej Ewangelią, będzie zależeć dorosła przyszłość części świata. Niezależnie od tego, gdzie młodzi będą mieszkać, niezależnie od państwa, miasta czy kontynentu. To młodzież z ŚDM musi iść i siać. „Trzymanie się razem”, w bezpiecznej grupce, w której „wszyscy myślimy podobnie” – jest może wygodne, ale ma się nijak do podstawowej powinności chrześcijanina: ewangelizowania.\n– To co mieli zrobić? – ktoś przytomnie zapyta. – Podejść na dworcu i zaproponować wspólną modlitwę? Żeby ich wyśmiali? – ktoś inny puka się teraz w głowę. W sumie i słusznie.\nBez gotowych odpowiedzi. Młodzi znajdą z młodymi porozumienie. Zawsze, choć czasem rzeczywiście może być to trudne. I może nieco boleć (nie chodzi o ból fizyczny). Jednak po prostu trzeba chcieć, czuć się powołanym. I mieć pewność, że tylko wspólnie da się zmienić świat. Po wyjściu z bezpiecznej strefy „myślących jak ja”. •


Kurier DPD Kraków | Kurier BPS\nBPS jest firmą kurierską obsługującą zarówno sektor klientów biznesowych, jak i klientów indywidualnych. Jesteśmy prywatną polską firmą, powstałą w 1998 roku, jedną z pierwszych w Trójmieście lokalnych firm kurierskich. Rozwinęliśmy swoją działalność na inne miejscowości w Polsce. W swoim portfolio mamy współpracę z największymi przewoźnikami, którzy cieszą się dobrą opinią i zaufaniem klientów. Dzięki solidności i skuteczności zdobywamy zaufanie i sympatię oraz możemy oferować usługi najwyższej jakości, łącząc wiedzę i doświadczenie. Dlaczego warto na nas postawić? Zamówienie kuriera jest banalnie proste, a nasi pracownicy rozwieją wszelkie wątpliwości. Nasza firma oferuje przesyłki w różnej formie. Mamy serwis lokalny, krajowy, zagraniczny lotniczy i drogowy. Oferujemy różne formy rozliczenia, zarówno gotówkowe jak i bezgotówkowe. Jesteśmy przygotowani na obsługę klienta indywidualnego oraz biznesowego. Z nami wyślesz każdą paczkę bezpiecznie i na czas! .Jedną z firm, której zaufaliśmy jest DPD. Dlaczego? To gwarancja wykonanych usług i szeroki wachlarz możliwości. Skorzystaj z serwisu BPS i wynież DPD.\nPaczki z Krakowa do każdego miejsca\nDzięki rozwiniętej bazie firm, z którymi pracujemy i współpracujemy mamy szeroki wachlarz oferowanych usług. Teraz bez problemu wyślesz swoją paczkę z Krakowa. Wystarczy, że przez internet załatwisz wszelkie formalności związane z opłatą i o nic więcej nie musisz się martwić. My zajmiemy się resztą. Nasz kurier dotrze w dowolne wybrane przez Ciebie miejsce na terenie Krakowa i odbierze przesyłkę, którą chcesz nadać. Twoja paczka już następnego dnia może być u nadawcy. Na co stawiamy w codziennej pracy? Dla nas liczy się czas, uczciwość i precyzja działania. Z nami Twoje przesyłki będą bezpieczne. Zapewniamy fachową, sprawną i miłą obsługę, możliwość doręczenia przesyłek do godziny 9:00, 12:00, w soboty ( dla wybranych kodów pocztowych ) oraz dogodne terminy odbiorów. Nasi klienci mogą być praktycznie cały czas w kontakcie z kurierem oraz za pomocą strony internetowej śledzić paczkę. Dla nas liczy się precyzja działania. Od ponad pięciu lat jesteśmy jednym z przewoźników przesyłek expresowych na terenie całej Polski. Dziś za pośrednictwem naszych partnerów jesteśmy w stanie dostarczać przesyłki następnego dnia po nadaniu według ustaleń podanych przez naszych klientów na całym świecie.\nWysyłaj paczki z Krakowa\nAby Twoja paczka dotarła do adresata należy ją odpowiednio przygotować. Firma DPD jest częścią sieci, która w całej Europie liczy prawie 32 000 punktów, a w Polsce ma ponad 2000 lokalizacji, w których klienci mogą skorzystać z usług kurierskich w najdogodniejszym dla siebie momencie. Firma DPD zatrudnia wysoko wykwalifikowane osoby i zmobilizowane do pracy, które wiedzą jak istotne jest dostarczenie przesyłek na czas. Wiemy, że dla naszych klientów liczy się przede wszystkim terminowość doręczania przesyłek, ale także elastyczność obsługi oraz wygoda i prostota rozwiązań. Dzięki nowoczesnej infrastrukturze osiągamy standardy operacyjne zapewniające doskonałą sprawność procesów logistycznych. Istnieje również możliwość nadania przesyłki samolotem. Usługa lotniczej wysyłki międzynarodowej DPD Express pozwala szybko i niezawodnie dotrzeć do ponad 220 krajów na świecie . Doręczenie paczek w większości krajów europejskich odbywa się następnego dnia roboczego . Skorzystaj z serwisu BPS i wynież DPD. Możesz zaufać naszej firmie i cieszyć się ze swoich paczek.


Monday, 27 May 2019 Kobiety Odzież Kamizelki Kamizelka pikowana bonprix ciemnoniebiesko-turkusowy\n649.90 zł Tommy Hilfiger - Bezrękawnik puchowy - granatowy Bezrękawnik z kolekcji Tommy Hilfiger. Lekko ocieplony model wykonany z pikowanego materiału. - Prosty fason. - Zapięcie na suwak. - Model z kapturem. - Kaptur ściągany troczkami. - Zapinane kieszenie. - Pikowany model. - Szerokość pod pachami: 47 cm. - Szerokość w ramionach: 36 cm. - Długość: 60 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Rodzaj: puchowe lekkie Skład: Wypełnienie: 10 % Pierze, 90 % Kaczy puch, Materiał zasadniczy: 100 % Poliamid, ID produktu: 4911-KUD02S Kod producenta: WW0WW25278


Kolejne zachwalanie “całkowicie innego” wyjaśnienia ewolucji - Listy z naszego sadu\nKolejne zachwalanie “całkowicie innego” wyjaśnienia ewolucji\nJerry A. Coyne 2018-01-26\nLudzie, którzy chcą radykalnie rozszerzyć biologię ewolucyjną, by wzięła pod uwagę takie zjawiska jak rozwój, “konstrukcja nisz”, kultura i epigenetyka, znowu przystąpili do dzieła i znowu nie mają niczego do zaoferowania poza kilkoma przykładami laboratoryjnymi zmieszanymi z masą piany. Orędownikiem tego poglądu jest raz jeszcze Kevin Laland z University of St Andrews, który opublikował nowy artykuł w “Aeon”: Science in flux: Is evolutionary science due for a major overhaul, or is talk of a ‘revolution’ misguided?\nLaland nie jest po prostu bezstronnym człowiekiem, który widzi, że ewolucja zaniedbuje te tematy, kieruje on grantem Templetona w wysokości 5,7 miliona funtów, którego celem jest “zwiększenie naszego zrozumienia ewolucji”. Templeton przeznacza ostatnio wiele pieniędzy na projekty próbujące rewidować lub demontować obecny, neodarwinowski pogląd na ewolucję. Nie jestem całkiem pewny, jak pasuje to do ich hasła “nauka kocha religię”, ale jakoś musi.\nDla Lalanda i jego współpracowników “zwiększenie zrozumienia ewolucji” oznacza niezmordowane bicie w bęben, żeby głosić, że nowoczesna synteza ewolucyjna wykazuje poważne braki i zbawiciele tacy jak Laland i Templetończycy już ją naprawią. Esej Lalanda nie dodaje niczego do tego, co ci ludzie już powiedzieli wcześniej (patrz ten esej w “Nature” i jego obalenie sprzed czterech lat) – a co ja wraz z innymi określamy jako rozdmuchany i karierowiczowski program, nie tyle po to, by rozszerzyć biologię ewolucyjną, ile wzmocnić reputację i powiększyć granty dla “rewolucjonistów”. (Patrz tutaj i tutaj jak również link do “Nature” i trzy artykuły wyliczone pod tym postem.)\nNie jest tak, że rozwój, epigenetyka i kultura nie odgrywają roli w ewolucji. Jak pisałem wcześniej, (patrz, na przykład, tutaj i tutaj) “evo-devo” czyli badanie rozwoju i ewolucji dało wspaniałe spostrzeżenia, jak odkrycie, że gen Pax-6 kontroluje tworzenie się oczu w taksonach tak odległych jak muchy i myszy – taksonach, w których oczy wyewoluowały niezależnie. Tyle tylko, że rozwój elegancko wpasowuje się w badania biologii ewolucyjnej i nie był zaniedbywany – po prostu odłożony na bok aż mieliśmy molekularne narzędzia do badania go. Epigenetyka jest ważna w naznaczaniu genów, co umożliwia różnicowanie się linii komórkowej i daje konflikt płciowy w embrionach, ale nie ma dowodów, jak udają zachwalacze, że spowodowane środowiskowo naznaczenia epigenetyczne były ważne w ewolucji. (Są niemal nieodmiennie wymazywane, kiedy tworzą się gamety, a więc nie mogą dawać permanentnych zmian.) Kultura z pewnością odegrała rolę w ewolucji niektórych gatunków: najsłynniejszym przykładem jest ewolucja tolerancji laktozy w społecznościach ludzkich, które hodowały owce, kozy i bydło. Kulturowo odziedziczone pieśni, wyuczone przez „pasożyty lęgowe” u ptaków mogą zapoczątkować specjację, kiedy pasożyt składa jaja w „niewłaściwym” gnieździe, a więc pisklęta dokonują wdrukowania nowego gospodarza, i tak dalej. Te zjawiska jednak są badane od lat (pamiętacie modraszki zwyczajne, które nauczyły się pić śmietankę przez przebijanie pokrywek butelek z mlekiem?), a koncepcja, że kultura może zmienić naciski selekcyjne na geny, doprawdy nie jest rewolucyjna. (Proszę pamiętać, że olbrzymia większość gatunków na planecie nie ma kultury, która przekazuje niegenetyczną informację między pokoleniami.)\nProblemem nie jest to, że te zjawiska nie są interesujące. Problemem jest to, że nie pokazano, by były wszechobecne w ewolucji, a w sprawie niektórych z nich, jak „lamarckowskiej” epigenezy, nigdy nie pokazano, by były ważne w naturze, choć można je zademonstrować w laboratorium. Przy różnorodności przyrody niemal wszystko zdarzyło się co najmniej jeden raz, ale do wzywania do nowego poglądu na ewolucję, musisz pokazać, że twoje ulubione zjawisko jest szeroko rozprzestrzenione. Żaden z orędowników tej „rozszerzonej syntezy ewolucyjnej”, takich jak Laland, tego nie zrobił. Po prostu piszą ten sam artykuł raz za razem, przedstawiając kilka tych samych, wyświechtanych (a czasami błędnych) przykładów.\nTak więc artykuł Lalanda w “Aeon” nie jest pod tym względem niczym nowym. Nowe są w nim dwie rzeczy. Po pierwsze, Laland przyznaje, że mówienie o “rewolucji w ewolucji” jest przesadą: nie zanosi się na żadną “zmianę paradygmatu”. Niemniej, chociaż taka zmiana paradygmatu może nie zachodzić, jesteśmy, mówi Laland, na skraju “radykalnie innego i niezmiernie bogatszego wyjaśnienia ewolucji”. Po drugie, Laland zaczął uderzać poniżej pasa przez oczernianie swoich krytyków: mówi, że opór przed tym “bogatszym wyjaśnieniem” jest winą “tradycyjnie nastawionych” ewolucjonistów (chyba jestem jednym z nich). Jak sądzę, próbuje zrównać naukowych konserwatystów z politycznymi konserwatystami.\nOto cytat z Lalanda; podkreślenia są moje:\nDlaczego zatem wszyscy tradycyjnie nastawieni biolodzy ewolucyjni narzekają na błądzących radykałów ewolucyjnych, którzy lobbują za zmianą paradygmatu? Dlaczego dziennikarze piszą artykuły o naukowcach wzywających do “rewolucji” w biologii ewolucyjnej? Jeśli nikt w rzeczywistości nie chce rewolucji, a naukowe rewolucje i tak zdarzają się rzadko, to o co to całe zamieszanie? Odpowiedź na te pytania dostarcza fascynującego wglądu w socjologię biologii ewolucyjnej.\nRewolucja w ewolucji jest błędnym przypisywaniem – mitem propagowanym przez przedziwny sojusz konserwatywnie nastawionych ewolucjonistów, kreacjonistów i prasy. Nie wątpię, że istnieje niewielka liczba autentycznych, rewolucyjnie nastawionych ewolucyjnych radykałów, ale olbrzymia większość badaczy pracujących na rzecz rozszerzonej syntezy ewolucyjnej to po prostu zwyczajni, ciężko pracujący biolodzy ewolucyjni.\nWszyscy wiemy, że robienie sensacji sprzedaje gazety i artykuły, które zwiastując wielki wstrząs pomagają w sprzedaży. Kreacjoniści i zwolennicy „inteligentnego projektu” także podsycają to wrażenie, z propagandą, która wyolbrzymia różnice opinii wśród ewolucjonistów i daje fałszywe wrażenie, że w biologii ewolucyjnej wrze. Bardziej zaskakujące jest to, jak często konserwatywnie nastawieni biolodzy rozgrywają kartę „Atakują nas!” przeciwko swoim kolegom-ewolucjonistom. Przedstawianie intelektualnych oponentów jako ekstremistów i mówienie ludziom, że jest się obiektem ataku, jest starą jak świat sztuczką retoryczną, żeby wygrać debatę lub zdobyć sojuszników.\nZawsze kojarzyłem takie zagrania z polityką, nie zaś z nauką, ale teraz widzę, że byłem naiwny. Niektóre krętactwa, jakie widziałem za kulisami, po to, by nie przebierając w środkach nie dopuścić do szerzenia się nowych idei naprawdę mnie zaszokowały i nie zdarzają się w innych dziedzinach, jakie znam. Także naukowcy mają kariery i dziedzictwo, których muszą pilnować, jak również walczyć o finansowanie, władzę i wpływy. [Gdybym był Lalandem, w tym momencie spojrzałbym w lustro.]Martwię się, że tradycjonalistyczna retoryka przynosi odwrotny skutek, niechcący podsycając kreacjonizm przez przesadne przedstawianie podziałów. Zbyt wielu cenionych naukowców odczuwa potrzebę zmiany w biologii ewolucyjnej, by wiarygodnie zbywać ich wszystkich jako elementy marginesu.\nWidzimy tutaj samozwańczego Galileusza, skarżącego się, że jest tłumiony i cenzorowany przez twardogłowych tradycjonalistów – ewolucyjnych konserwatystów. I jego krytycy PODSYCAJĄ KREACJONIZM!\nW rzeczywistości, “tradycyjnie nastawieni” ewolucjoniści, tacy jak ja, Brian i Deborah Charlesworth, i Doug Futuyma, nie byliśmy tymi, którzy wznosili fałszywy obraz proponowanej “rewolucji w ewolucji”. To sami ci naukowcy – ludzie tacy jak Laland, Massimo Pigliucci i uczestnicy “Altenberg 16”, fizjolog Dennis Noble, mój kolega z Chicago Jim Shapiro, zachwalaczka epigenetyki Eva Jablonka i cały wachlarz naukowców (tak, większość z nich to “biolodzy z marginesu”) w witrynie Third Way – wszyscy ci ludzie wzywali do przeróbki myślenia ewolucyjnego i drastycznego rozszerzenia biologii ewolucyjnej, jeśli nie do zastąpienia jej. (Niektórzy odrzucają “skoncentrowany na genie” pogląd na ewolucję i twierdzą, że adaptacje są rezultatem “samorganizacji” – co z pewnością nie jest neodarwinowskim poglądem!) Ale żadne z tych wezwań nie opiera się na nowych dowodach, że biologia ewolucyjna potrzebuje “radykalnie innego” podejścia, co zaleca Laland w swoim artykule.\nW rzeczywistości, “konserwatywne nastawienie”, choć może nie być dobre w polityce, jest nadzwyczaj rozsądnym sposobem uprawiania nauki. To jest, jeśli mamy pogląd, który wyjaśnia dobrze to, co widzimy, jak to robi neodarwinizm, to powinniśmy go porzucić lub poważnie zmodyfikować, tylko jeśli zbierze się dość dowodów, które pokazują, że nasz pogląd jest pełen dziur i poważnie niewystarczający. To nie zdarzyło się z neodarwinizmem, mimo że Laland i spółka nieustannie powtarzają na ogół identyczne elaboraty. Ponieważ poważni ewolucjoniści nie zaakceptowali poglądów Lelanda i spółki, próbuje on teraz oczernić ludzi, którzy są ostrożnymi naukowcami (którzy nie wskakują na nowe, modne platformy), przez nazywanie ich „konserwatywnie nastawionymi biologami”. Mówi też, że ci „konserwatyści” mogą podsycać kreacjonizm, co jest głupim i błędnym twierdzeniem. W rzeczywistości, to ludzie tacy jak Laland napędzają kreacjonizm: popatrzcie tylko jak często organizacje takie jak Discovery Institute zachwalają ewolucję „trzeciej drogi” i zwracają uwagę na krytykę neodarwinizmu przez rewizjonistów. Twierdzenie, że biologia ewolucyjna ma poważne braki, ponieważ ignoruje ważne spostrzeżenia, jest twierdzeniem jakby stworzonym dla ruchu Inteligentnego Projektu.\nA co z istotą eseju Lalanda w “Aeon”? Nie ma tam wiele poza tym, co mówił już wcześniej. Daje kilka przykładów zmian epigenetycznych, które mogą przejść na niewiele pokoleń w laboratorium, ale co najmniej jedno z nich (dziedziczenie strachu przed pewnymi zapachami przez myszy) jest kontrowersyjne, a reszta nie ma żadnego znaczenia w naturze. Laland nie podaje ani jednego przykładu adaptacji w naturze, która wyewoluowała z powodu środowiskowo wywołanych zmian w DNA w jej fazie początkowej, które jakoś zostały przekazane i stały się adaptacyjne. W świetle tej ziejącej luki, dlaczego ci ludzie nadal trują o „lamarkowskiej” „ewolucji epigenetycznej”?\nLaland mówi o ko-ewolucji „gen-kultura”, notując przykład tolerancji laktozy, ale to nie jest nic nowego i zostało włączone do teorii ewolucyjnej na długo zanim Laland zaczął o tym trąbić. Przez lata wykładałem o tym na kursie wprowadzającym do ewolucji! Laland głosi znaczenie rozwoju jako czynnika ograniczającego możliwości zmiany ewolucyjnej, ponieważ trzeba wyewoluować adaptacje w środowisku już istniejącego systemu rozwoju. To też nie jest niczym nowym. Kiedy jednak Laland twierdzi, że ewolucyjna „konwergencja” (ewolucja podobnych fenotypów u zupełnie niespokrewnionych gatunków, jak np. istnienie „kretów” torbaczy, które są bardzo podobne do kretów łożyskowych) jest zbyt uderzająca, by chodziło tylko o sam dobór naturalny i musi chodzić o przekazywanie ewolucji przez plany rozwojowe, to jest on na grząskim gruncie. W końcu, rybi wygląd wyewoluował u przodków ryb, ichtiozaurów i delfinów – trzech grup o bardzo różnych systemach rozwojowych. Jak powiedział Darwin oraz jak podkreślają Charlesworth i in. (patrz poniżej) zwierzęta i rośliny są dość plastyczne i wydają się zdolne do ewoluowania niezwykle podobnego wyglądu mimo bardzo różnych systemów rozwojowych i pochodzenia ewolucyjnego.\nKilku czytelników zwróciło mi uwagę na esej Lalanda i, czytając go, miałem niemiłe uczucie, że czytam ten sam esej, który czytałem już wiele razy. I istotnie robiłem to. Niektóre słowa Lelanda były nowe – jak jego krzywdząca krytyka „konserwatywnie nastawionych ewolucjonistów” – ale nie ma tam żadnych nowych dowodów. Dopóki nie zbiorą się dowody – a potrzebujemy czegoś więcej niż jednego czy drugiego badania laboratoryjnego – nie ma powodu do wymierzania kopniaków teorii ewolucyjnej.\nTwierdzenia Lelanda i jego kolegów pracujących dzięki grantowi Templetona, jak też ewolucjonistów “Trzeciej Drogi”, zbadali już ewolucjoniści, do których żywię głęboki szacunek, i uznali je za niedostateczne. Ci ludzie nie są zacofanymi przeciwnikami nowych zjawisk w ewolucji, ale ludźmi, którzy zmieniają zdanie tylko, kiedy widzą dowody z natury, skłaniające ich do tego. Jeśli chcecie przeczytać dobre obalenie autoreklamiarskich i przesadnych twierdzeń Lalanda i in. o „nowej syntezie ewolucyjnej”, przeczytajcie trzy artykuły poniżej.\nPsy szczekają – głośno! – ale karawana jedzie dalej.\nCharlesworth, D., N. H. Barton, and B. Charlesworth. 2017. The sources of adaptive variation. Proc Roy Soc B 284:http://dx.doi.org/10.1098/rspb.2016.2864.\nHaig, D. 2007. Weismann Rules! OK? Epigenetics and the Lamarckian temptation. Biology and Philosophy 22:415-428.\nLaland at it again: touts a radically “different account” of evolution\nWhy Evolution Is True, 19 stycznia 2018


Szkoła Podstawowa Nr 15 - Patron szkoły\nJeden z najwybitniejszych wodzów polskich XIX wieku. Walczył o wolność dwóch ludów: polskiego i węgierskiego.\nUrodził się 14 marca 1794 roku w Tarnowie, jako Zachariasz, Józef, syn Jędrzeja i Agnieszki z Gołuchowskich. Miastem dzieciństwa Józefa Bema był Kraków. Nie był to szczęśliwy okres w życiu małego chłopca. Matka zmarła gdy miał 10 lat. Miało to niemały wpływ na kształtowanie jego osobowości. W wieku 11 lat wstąpił do Gimnazjum Akademickiego, gdzie odznaczył się pilnością i dużymi zdolnościami w nauce. W 1809r. w wieku 15 lat wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego dowodzonej przez ks. Józefa Poniatowskiego. Ukończył dwustopniową Szkołę Artylerii i Inżynierii w randze porucznika wziął udział w kampanii napoleońskiej 1812 r. walcząc na północnym skrzydle wielkiej armii cesarskiej, w korpusie Macdonalda. Wyróżnił się w czasie obrony twierdzy gdańskiej, obleganej w 1813r. przez wojska koalicji antynapoleońskiej, za co został odznaczony krzyżem Legii Honorowej.\nPo utworzeniu Królestwa Polskiego wstąpił do czynnej służby w armii, gdzie powierzono mu wykłady w Szkole Zimowej Artylerii. Równocześnie prowadził doświadczenia nad nowym rodzajem rakiet tzw. kongrewskich, w celu wykorzystania ich w akcji bojowej. Wyniki badań opublikował w pracy "Uwagi o rakietach zapalających" (1819), w praktyce zaowocowały one utworzeniem w armii polskiej w 1823r. korpusu rakietników posługujących się wyłącznie bronią rakietową.\nPo upadku powstania razem z większością powstańców wyemigrował do Francji. W Paryżu związał się z obozem ks. Adama Czartoryskiego. Brał czynny udział w organizacji ruchów niepodległościowych, zabiegał o formowanie legionów polskich, z tego okresu pochodzi jego praca "Pisma tyczące organizacji legii polskiej". W kolejnej publikacji "O powstaniu narodowym w Polsce" dokonał oceny powstania 1831r. dając program przyszłej walki.\nPo upadku rewolucji gen. Józef Bem z resztkami wojsk przekroczył granicę Turecką. W Turcji zdecydował się przyjąć islam aby otworzyć sobie drogę do armii tureckiej, spodziewał się bowiem wybuchu kolejnego konfliktu zbrojnego, który przyczyniłby się do pokonania zaborczych mocarstw i oswobodzenia Polski. Niewiele jednak mógł zdziałać służąc w armii tureckiej w randze marszałka jako Murad Pasza, gdyż rząd turecki pod naciskiem Austrii i Rosji został zmuszony do rozproszenia emigrantów. Został więc Bem przeniesiony do Aleppo, miasta położonego na skraju pustyni syryjskiej, gdzie zmarł 10 XII 1850r. wskutek febry. Pochowano go na miejscowym cmentarzu muzułmańskim Dżebel el Isam.\nProchy gen. Józefa Bema zostały w 1929r. przewiezione do Ojczyzny i złożone 30 czerwca w Mauzoleum w Parku Miejskim w Tarnowie.


A zaprzeczenie macierzyństwa? - emama - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nkatja.katja 12.07.19, 09:33\nE-matka ma poród z powikłaniami i dopiero po pewnym czasie widzi świeżo upieczonego dziubdziusia. Wypisują ich ze szpitala.\nMija pół roku. W tym czasie e-mamusia karmi piersią, opiekuje się, wstaje w nocy, nawiązuje więź.\nDostaje anonim z którego wynika, że dziecko nie jest jej, dla postanawia sprawdzić i faktycznie. Wyniki pokazują, że biologicznie to nie jest jej dziecko. Udaje jej się dowiedzieć tylko tyle, że jej dziecko trafiło do zwykłej, niepatologicznej rodziny.\nTo tylko od niej zależy czy chce tykać tą sprawę i odkręcić dostając wtedy własne niemowlę "na wymiankę" czy chować podrzucone jak do tej pory - czyli jak własne.\nCo robi e-mamusia, zwłaszcza ta która uważała, że nie biolo ojciec powinien nadal interesować się dzieckiem jak własnym synem.\nRe: A zaprzeczenie macierzyństwa?\ndaniela34 12.07.19, 09:45\nJeżeli druga matka "współpracuje" to można stopniowo (nie z dnia na dzień) "wymienić się" dziećmi, 6-miesięczniak przyzwyczai się do nowego opiekuna i po pewnym czasie nie będzie pamiętał. Nagłą zmianę pewnie źle by zniósł.\nJest różnica którą sprytnie pomijasz: wiek dziecka, a tym samym stopień jego świadomości po pierwsze, a po drugie - od tamtego nie-ojca nikt nie wymagał stałej opieki nad nie-synem, a jedynie tego, by nie zerwał kontaktu z dnia na dzień i jakaś formę spotkań utrzymał.\ndaniela34 12.07.19, 09:47\nZapytaj raczej - ematka rodzi dziecko, wychowuje przez 7 lat i nagle okazuje się, że doszło do zamiany w szpitalu i to nie jej dziecko. Co robi?\nkatja.katja 12.07.19, 10:05\nJeżeli chcesz nawiązać do wątku to raczej 4 lata, nieprawdaż?\ndaniela34 12.07.19, 10:31\nOk, dowiedział się po 4 latach, a porzucił dziecko jak miało 7, więc wychowywał je przez 7 lat. Toteż pytam co zrobiłby ematka, która nie-swoje dziecko wychowywala przez 7 lat\nAle ok, można spytać, co zrobiłby ematka w przypadku 4-letniego dziecka?\nkatja.katja 12.07.19, 10:40\nMieszkanie pod jednym dachem nie oznacza z automatu wychowywania.\nNiania, która mieszka "przy rodzinie" też wychowuje dziecko, jednak gdy idzie do następnej rodziny bo jej kontrakt się skończył nikt nie nazywa tego porzuceniem dziecka.\nTego oszukanego Pana można tak potraktować. Mieszkał pod jednym dachem z obcym dzieckiem (podobnie jak niania) potem się wyprowadził bo chciał założyć własną rodzinę.\nPowinien już nigdy nie wiązać się z żadną kobietą, a już tym bardziej mieć własne dzieci, no tak się nie godzi.\nSkoro został raz wrobiony to powinien do końca życia nieść Ten krzyż.\ndaniela34 12.07.19, 11:02\nBzdury piszesz- nikt tak nie twierdził w tamtym wątku. Nikt panu ani małżeństwa ani dzieci nie odmawiał- to nie wyklucza utrzymania kontaktu z nie-synem.\nkatja.katja 12.07.19, 11:06\nNie odmawiał, ale utrudniał.\nJaką radę dostanie tutaj kobieta, która spotyka się z żonatym, a chce realnego związku? Albo żeby go olała albo żeby zaczekała do końca sprawy rozwodowej ze związkiem.\nTak to wygląda w realu. Poważne kobiety nie wiążą się z żonatymi, a utrudniany rozwód może ciągnąć się latami.\ndaniela34 12.07.19, 11:21\nTeraz rozmawiamy o byłej żonie, która mogłaby utrudniać rozwód czy o wątku na forum, w którym rzekomo ktoś nakazywał panu nieść swój krzyż i zabraniał założyć nowej rodziny? Bo ja wyraźnie o wątku pisałam.\nA jeśli już o byłej żonie mowimy, to zdaje się ona nie robi dramatu z wyprowadzki Pana tylko z tego, że drastycznie odciął się od nie-syna. Przy czym mnie tu nie dramaty robione przez byłą żonę ruszają, a realne cierpienie dziecka.\nkatja.katja 12.07.19, 15:45\nOdcięcie się to odcięcie. Nie ma czegoś takiego jak "niedrastyczne"odcięcie. Samo to słowo definiuje coś nagłego i nieodwracalnego.\ndaniela34 12.07.19, 15:53\nPrzyjmuję uwagę. Odciął się. Nie-drastycznie. Co nic nie zmienia jeśli chodzi o meritum.\narwena_11 12.07.19, 13:54\nDla wielu jak najbardziej wyklucza - bo odbiera czas dla dzieci bio\ndaniela34 12.07.19, 14:16\nA nie może tego czasu spędzać i z dziećmi biologicznymi i z nie- synem? To się wyklucza? Tak, tak, wiem, to rywalizacja o te legendarne na ematce "zasoby"- czasu, pieniędzy... Dla mnie facet, który w tej sytuacji utrzymałby kontakty z nie-synem jest o wiele lepszym kandydatem na ojca moich dzieci niż taki, który olał kochające go dziecko. Wiem, zaraz padnie argument, że biologicznych nie oleje, bo geny, bo DNA, bo pokrewieństwo. Tylko, że z nową żoną DNA go łączyć nie będzie. Może się okazać, że pewnego dnia, jak przestanie spełniać założenia Pana to oleje i ją.\niwles 12.07.19, 14:42\n> Dla wielu jak najbardziej wyklucza - bo odbiera czas dla dzieci bio\nA jeżeli pan wszedł w nowy związek z kobietą, która ma swoje dzieci, mieszkają razem. Uważasz, że olewanie tych dzieci i niespędzanie z nimi w ogóle czasu, a nawet więcej - unikanie tych dzieci, byłoby dla ciebie ok ?\nMogą wyjechać na wspólne wakacje ? czy raczej pan ma prawo żądać od kobiety, że nie życzy sobie żadnych kontaktów ? On może spędzać czas TYLKO z dziećmi, noszącymi jego geny ?\nkatja.katja 12.07.19, 15:47\nTen Pan z góry wie, że decyduje się na związek z kobietą, która posiada dzieci, które ze względów oczywistych nie są jego.\nWiele Panów (moja koleżanka tak miała) rezygnuje na starcie ze związku z kobietą mającą dzieci.\niwles 12.07.19, 09:56\nByło już tyle przypadków z zamienionymi dziećmi w szpitalach, tyle reportaży, tyle książek, tyle filmów, że, jako kobieta powinnaś już wiedzieć.\nJako ematka - najchętniej chciałabym mieć przy sobie oboje dzieci, pewnie ta druga matka też. I dlatego jest to bardzo trudne.\n> Co robi e-mamusia, zwłaszcza ta która uważała, że nie biolo ojciec powinien nad\n> al interesować się dzieckiem jak własnym synem.\nkolejny dowód, że nie możesz być kobietą.\nkatja.katja 12.07.19, 10:04\nNo właśnie w tą stronę niewiele przypadków.\nZ Polski kojarzę wyłącznie sprawę ze słynnymi bliźniaczkami, ale tam wszyscy dowiedzieli się gdy dzieci były już pełnoletnie.\nI jeszcze japoński film o podmienionych dzieciach, rodzina dowiaduje się po około 5 latach.\nNa tym filmie pięknie było widać siłę genów.\nDzieciak spokojnych, wyważonych rodziców, interesujących się muzyką, graniem na fortepianie itp, trafia do wrzaskliwej, ubogiej rodziny. Jest jedynym spokojnym (para ma inne dzieci) człowiekiem w tej rodzinie.\nDzieciak tej wrzaskliwej rodziny daje czadu "spokojnym rodzicom", nie umie skupić się na niczym,w tym także na owej grze na fortepianie.\nannajustyna 12.07.19, 10:04\nJa slyszalam o jednej, co zrezygnowala z macierzynstwa w stosunku do wlasnego dziecka biologicznego. Stwierdzila, ze go nie lubi i ze sie nie rozumieja. Dziecko ma aktualnie 4 lata, jest pod opieka ojca (rodzice w miedzyczasie po rozwodzie). Kolejne, mlodsze dziecko pani na dzien dzisiejszy jeszcze lubi, wiec ono jest po polowie z nia, po polowie z ojcem. Masakra.\nkatja.katja 12.07.19, 10:41\nSkoro biologiczna matka (gdzie jednak w przypadku kobiet pomagają zwykle hormony) nie lubi swojego dziecka to tym bardziej oszukany Pan ma prawo "nie lubić" cudzego suma summarum dziecka.\nmebloscianka_dziadka_franka 12.07.19, 10:43\nA to chyba nie jest jakaś super rzadkość. Tylko, że najczęściej matki nie chwalą się, że nie lubią swojego dziecka, ani nie rezygnują z jego wychowania. A może powinny, zamiast niszczyć mu psychikę i tworzyć toksyczną relację, która będzie się ciągnąć za dzieckiem do dorosłości.\nannajustyna 12.07.19, 10:46\nMyslisz, ze nie ta pani z przykladu powyzej nie zniszczyla dziecku psychiki?\nannajustyna 12.07.19, 10:47\nI niechby juz konsekwetnie obojga nie lubila... A nie tego troche, a tego wcale .\nkatja.katja 12.07.19, 10:59\nSama jesteś po rozwodzie więc wiesz na własnym przykładzie, że uczucia nie są konsekwentne inaczej być do końca życia nie miała już żadnego związku bo jakże to tak - jednego męża nienawidzić, a drugiego kochać?\nannajustyna 12.07.19, 11:09\nOboje sa po jednym ojcu...\nkatja.katja 12.07.19, 11:12\nI co z tego? Rodzeństwo z tych samych rodziców bywa diametralnie różne.\nannajustyna 12.07.19, 11:15\nDobre . Tutaj akurat dochodzi fakt, ze pani dlugo byla pewna, ze mlodszy syn jest dzieckiem kochanka, a nie meza (w miedzyczasie eksmeza). Oczywiscie po porzuceniu przez kochanka wciaz miala zamiar pozostac z mezem...\nmebloscianka_dziadka_franka 12.07.19, 11:06\nMożna teraz się zastanawiać co jest gorsze. Czy matka która przez całe życie cię gnębi, manipuluje, itd. czy taka która cię porzuca. Myślę, że jednak pierwszy przypadek gorszy, zwłaszcza, jeśli w drugim wychowuje cię kochający ojciec.\nannajustyna 12.07.19, 11:10\nAle tu nie ma konsekwencji... Bo jedno calkowicie bez matki, a drugie pol na pol.\nuomo_dos 12.07.19, 14:21\nFenomenalny przykład annajustyna, ponieważ dotyczy kobiety, która odchodzi od dziecka. To mnie fascynuje, ponieważ mam silny instykt macierzyński i za swoje dałabym się pokroić byle tylko z nimi być, ale doprawdy nie mam zielonego pojęcia, jakie myśli bym miała, gdyby nie wiem jakim cudem okazało sie, że nie wychowuję swojego biologicznego, bo ktoś mnie oszukał/doszło do pomyłki - cokolwiek.\nJa znam taki przykład: dwoje dzieci w bardzo zbliżonym wieku, kobieta wpada w alkoholizm albo już przed ślubem była alkoholiczką, tyle że mąż dowiaduje się dopiero po ślubie, gdy dzieci są już na świecie. Jakiś czas trwa szarpanina czyli próba ułożenia się w tym małżeństwie "dla dobra dzieci". Ale koniec końców jest rozwód, obydwoje walczą o dzieci, ale sąd zostawia je przy matce. Nie mogą się dogadać co do wychowania, on w pewnym momencie traci pracę, popada w tarapaty finansowe, przestaje płacić alimenty, stacza się, dług alimentacyjny rośnie, ale z dziećmi się spotyka, nie urywa kontaktu. Matka ściga go o te alimenty, standard życia dzieci spada na łeb na szyję, bo choroba alkoholowa uniemożliwia jej pracę. Jakimś cudem on znajduje partnerkę, z którą zakłada rodzinę, mieszka u niej, u niej pracuje. Na świat przychodzi ich wspólne dziecko. Wtedy ona ze zdwojoną siłą nalega na spłatę długu alimentacyjnego, który do tego czasu urósł do kwoty sześciocyfrowej. On twierdzi, że nie jest w stanie spłacić długu z nędznej pensyjki, którą ma będąc zatrudnionym u matki swojego dziecka, ale w związku z ustabilizowaniem swojej sytuacji życiowej, wnosi o przyznanie mu praw rodzicielskich do dzieci z pierwszego związku. Nie udaje się. W końcu matka-alkoholiczka zmuszona sprzedać mieszkanie, wyjeżdża, ale oddaje mu jedno z dzieci "na wychowanie". Dziecko jest wtedy nastolatkiem o sile rażenia rozjuszonego byka. Nie może się dogadać ani z matką, ani z ojcem, wcześniej inteligentne i dobrze radzące sobie w szkole dziecko, jako nastolatek zaczyna się staczać.\nPrzez pryzmat tego przykładu jestem w stanie pokusić się o hipotezę, że być może psychikę temu 7-latkowi z wątku o matce-oszustce pięknie ryje mamusia i będzie ryła dalej niezależnie od tego, czy nie-biologiczny ojciec zniknie z życia dziecka w dniu uzyskania rozwodu czy będzie utrzymywał z nim kontakty. Czarno na białym widać, że kobieta działa na zasadzie cel uświęca środki i być może do osiągnięcia swoich celów używa również dziecka. Jeśli moja hipoteza jest prawdziwa, to działanie ojca polegające na zniknięciu z życia dziecka spowoduje tyle, że w zaburzonych relacjach pozostanie matka z dzieckiem a nie-ojciec za cenę być może wyrzutów sumienia usunie się z pola rażenia toksycznej manipulatorki. Czasami nie ma wyboru: to jest dobre a to złe. Czasami wybiera się pomiędzy złym rozwiązaniem i jeszcze gorszym.\nalicia033 12.07.19, 14:47\n> nalega na spłatę długu alimentacyjnego, który do tego czasu urósł do kwoty sześciocyfrowej.\nichi51e 12.07.19, 11:08\nW wypadku noworodka chyba staram sie odkrecic i dostac swoje. W wypadku starszego dziecka tylko staram sie nawiazac kontakt z rodzina\nlarix_decidua77 12.07.19, 11:22\nNad niemowlęciem bym się zastanowiła, może stopniowo udałoby się dzieci wymienić. Tylko to nie działa na zasadzie: "o, to nie moje, weźcie je sobie", po prostu człowiek nie może znieść myśli, że gdzieś jest jego dziecko i jedyny sposób żeby je odzyskać, to oddać to wykarmione. Na pewno jest to megatrudne i normalny człowiek będzie chciał zatrzymać oboje, co jest niemożliwe. Wymiana dziecka kumatego, które kocha i chce być ze swoją mamą jest dla mnie wykluczona. Z biologicznym pozostałaby tylko możliwość kontaktu. I oddanie większego dziecka jest koszmarem i zabranie takiego od matki jest bandziorstwem. Czułabym się jak porywaczka, mimo że dziecko byłoby biologicznie moje. Czasem dla dobra własnego dziecka, trzeba z niego zrezygnować.\nbeataj1 12.07.19, 11:28\nW przypadku dziecka tak do roku jestem jakoś w stanie sobie wyobrazić zamianę. Nie twierdzę, że dałabym radę, ale jest taka możliwość.\nPowyżej tego roku to już opcja po moim trupie.\nW takiej sytuacji kocham konkretne dziecko/człowieka a nie zestaw genów. Nie ma opcji oddania dziecka z którym mam tyle wspomnień i które tak mocno pokochałam.\nkatja.katja 12.07.19, 11:37\nichi51e 12.07.19, 11:45\nNajgorzej jak bilogiczne trafi slabo i tamta rodzina np przemocowa\nbeataj1 12.07.19, 11:53\nNa pewno chciałabym je poznać. Ale nie bardzo sobie wyobrażam sytuacje, że wyrywam dziecko z jedynej rodziny jaką zna tylko po to by taki tęskniący za rodzicami (których zna i kocha) nośnik moich genów był przy mnie.\nIdeałem byłoby zamieszkać gdzieś blisko siebie. Choć pewnie i tak takie rodziny stanęłyby przed problemami i emocjami których nie jestem sobie nawet wyobrazić.\narwena_11 12.07.19, 14:01\nA nie miałabyś tak, że jak twoje nie bio dziecko narobi głupot i problemów - to byś miała w głowie, że to nie twoje dziecko i to wszystko wina jego rodziców?\nBo ja bardzo wiele jestem w stanie wybaczyć własnym dzieciom i doskonale wiem, że tego samego obcym genetycznie bym nie wybaczyła.\nbeataj1 12.07.19, 14:39\nMyślę że jak pokocham dziecko to już na zawsze. Chyba nie umiałabym pokochać adoptowanego, ale w tym przypadku dziecko przez lata byłoby "moje". I tak by już zostało.\nga-ti 12.07.19, 13:52\nKatja, ale tu jest sytuacja jednak inna. Bo nie tylko matka dowiaduje się, że to nie jej dziecko, ale dowiaduje się, że jej dziecko wychowuje ktoś inny, doszło do zamiany dzieci. W wątku, do którego nawiązujesz, dziecko było jedno.\nGdyby było tylko jedno dziecko, które okazałoby się nie moim to nie porzuciłabym ot tak. Oddanie rodzicom biologicznym też stanowiłoby duży problem, najlepiej kierować się dobrem dziecka, zrezygnować z własnego komfortu.\nAle sytuacja adekwatna to wychowujemy z mężem dziecko, które okazuje sie być męża i innej pani (nie wiem, jak by miało do tego dojść, ale ok), rozstaję się z panem, ale uczucia do dziecka pozostają, mimo że to nie moje genetycznie, to jednak wychowywane kilka lat. Pewnie, że buzują różne emocje, zwłaszcza do ojca dziecka, ale całkowicie zerwać kontaktu bym nie umiała. Zresztą w tamtym wątku przytoczyłam znane mi przykłady dwóch nie-ojców, którzy kontakt z dzieckiem mieli po rozwodzie, których pochwalam.\nkatja.katja 12.07.19, 15:56\nA taka sytuacja, z reala, moja szkolna koleżanka.\nKobieta wiąże się z wdowcem z dwojgiem dzieci. Matka zmarła gdy dzieci były malutkie, w tym jedno nawet było jeszcze niemowlakiem.\nKobieta opiekuje się tymi dziećmi od małego, mówią do niej "Mamo" i właściwie tylko ją pamiętają, matki biologicznej nie bo były malutkie.\nPo około 5 latach macocha wyjeżdża na parę miesięcy do pracy za granicę by dorobić, jak wielu Polaków w Tych czasach (skrajna komuna). Tam poznaje Pana i zachodzi w ciążę, przeprowadza rozwód. Do Polski zjeżdża tylko w celach rozwodowych i organizacyjnych, ale jeszcze "rzutem na taśmę" załapuje się na Dzień Matki w szkole na który zaproszeni są rodzice. Potem wraca za granicę, czasem przesyła paczki, ale z tego co pamiętam paczki szybko się "urywają".\nKobieta rodzi syna, koleżanka "chwali" się, że urodził jej się "brat" (pewnie go nawet nie widziała na żywo). Z czasem jej ojciec poznaje kolejna kobietę, tamtej już od dawna nie ma w życiu rodziny (wiek odejścia macochy - gdy pasierbowie mają około 8 lat).\nCzy wobec tego, że kobieta porzuciła pasierbów, znanych jej od malutkiego dziecka i przez 5 lat wychowywanych oznacza, że odrzuciła też biologicznego syna "bo nie jest w stanie naprawdę pokochać" (jak w tamtym wątku twierdziły niektóre Panie)? Czy jednak (niepoprawnie politycznie) koszula bliższa ciału i była dobrą matką dla własnoręcznie (choć nie ręka brała w Tym udział) urodzonego dziecka, która na żadnym etapie jego dzieciństwa go nie porzuciła?\nkropkacom 12.07.19, 13:59\nKocham jak swoje.\n21mada 12.07.19, 14:06\nU ssaków chodzi o to żeby samiec alfa zapłodnił, a samiec beta wychował. Taki lajf.\nPapuga zniknęła z balkonu w Sosnowcu\nDzwonisz do przychodni, a tam zajęte? Pomoże NFZ


Podsumowanie tygodnia – 26.02.2017 r. – Hossa ProCapital\nPodsumowanie tygodnia – 26.02.2017 r.\nHome › Podsumowania tygodnia › Podsumowanie tygodnia – 26.02.2017 r.\nNiedzielny wieczór kończący kolejny względnie spokojny tydzień na światowych rynkach finansowych oznacza, że czas na nasze małe podsumowanie ciekawszych zdarzeń z globalnej gospodarki.\n„Żabka” zmienia właściciela. Fundusz Mid Europa Partners zdecydował się na sprzedaż sieci sklepów detalicznych funduszowi CVC Capital Partners. Nie podano wartości transakcji, jednak media spekulują, że wyniesie ona ponad 1 mld euro, będąc jednocześnie największą transakcją w historii polskiego rynku detalicznego. Fundusz Mid Europa Partners nabył sieć sklepów w 2011 roku od Penta Investments płacąc za nią około 400 mln euro. W międzyczasie dwukrotnie zwiększył wielkość sieci sprzedaży (obecnie ponad 4500 sklepów) oraz potroił przychody.\nIdą zmiany na rynku funduszów inwestycyjnych. Komisja Nadzoru Finansowego chce obniżenia maksymalnej opłaty za zarządzanie funduszami do poziomu 2%. Obecnie waha się ona od 0,9% do 3,3%. Informacja ta spowodowała przecenę kursów akcji funduszy notowanych na GPW pod koniec ubiegłego tygodnia oraz ciążyła na ich notowaniach w bieżącym tygodniu pomimo hossy na warszawskim parkiecie. Przeciwnicy nowej regulacji sugerują, że takie rozwiązanie spowoduje zniknięcie bardziej skomplikowanych funduszy, skupiających się na rozwiniętych strategiach inwestycyjnych na rzecz prostych produktów lub ETF-ów.\nNad Włochami ciąży groźba wprowadzenia procedury nadmiernego deficytu przez Radę Unii Europejskiej. Komisja Europejska oceniła, że bez stosownych reform Włochy przekroczą kryteria deficytu budżetowego, a dług publiczny sięgnie 133,33% PKB co byłoby historycznym wynikiem. Do kwietnia tego roku, rząd musi podjąć działania, które przyniosą oszczędności na poziomie 0,2% PKB.\nDobrą wiadomość dla konsumentów ropy naftowej przygotował w tym tygodniu Irak, który ogłosił odkrycie nowego złoża czarnego złota o zasobności około 10 mld baryłek (ponad 1,5 bln litrów) ropy naftowej. Dzięki temu odkryciu Irak, który jest czwartym największym producentem ropy naftowej za Wenezuelą, Arabią Saudyjską oraz Iranem, umacnia swoją pozycje wśród krajów OPEC z rezerwami ropy naftowej na poziomie 159 mld baryłek. Oprócz tego NIOC (National Iranian Oil Company) stwierdził, że planuje w tym roku zwiększyć dzienną produkcje ropy o 100 tys. baryłek ropy, do poziomu 4 mln baryłek, zaś w ciągu 5 lat aż do 4,7 mln baryłek.\nPróba przejęcia koncernu Unilever przez Kraft Heinz zakończyła się niepowodzeniem. Amerykański gigant spożywczy Kraft Heinz zaoferował za nią 143 mld dolarów jednak oferta została szybko odrzucona, dlatego koncern ostatecznie wycofał się z negocjacji. W poniedziałek obie firmy opublikowały oświadczenie w którym poinformowały, że odrzucenie oferty odbyło się w przyjaznych, pełnych wzajemnego szacunku warunkach.\nKolejny tydzień hossy na amerykańskich parkietach. We wtorek indeks S&P500 wyznaczył nowe historyczne maksima kończąc sesję na poziomie 2365,38 punktów przy wzroście o 0,6%. W piątek poprawił wtorkowy rezultat osiągając na zamknięciu 2367,34 punkty. Historyczne maksima osiągnęły także NASDAQ oraz Dow Jones.\nW przeciwieństwie do amerykańskich indeksów giełdowych, miniony tydzień nie był zbyt udany dla amerykańskiego dolara, którego kurs w tym tygodniu był determinowany przez środową publikację komunikatu z poprzedniego posiedzenia FED’u. Choć od posiedzenia upłynęło już sporo sesji, a w międzyczasie mieliśmy dwa bardzo ważne wystąpienia Janet Yellen, zapis dyskusji zawsze dobrze odzwierciedla rozkład nastrojów i poglądów w całym Komitecie. Przede wszystkim wyłania się tu jeden dominujący głos: o ile sytuacja pozostanie sprzyjająca, kolejna podwyżka stóp powinna nastąpić możliwie szybko. Zestawiając wydźwięk protokołu z publikowanymi w ostatnim czasie danymi makro z gospodarki Stanów Zjednoczonych, na ten moment podwyżka stóp procentowych w marcu wydaje się bardzo prawdopodobna.\nPodsumowanie przygotowali: Asia Szmigielska, Zbigniew Marek Grodziński, Michał Kazan, Filip Bogdziun.


Weronika Książkiewicz Urodziła Dziecko - Pomponik\nPlotki Pomponik » weronika książkiewicz urodziła dziecko\nArtykuły na temat: weronika książkiewicz urodziła dziecko\nWeronika Książkiewicz pogodziła się z byłym partnerem!\nWeronika Książkiewicz (38 l.) i ojciec jej syna znów mają ciepłe relacje!\nWeronika Książkiewicz pokazała mamę! Podobne?!\nWeronika Książkiewicz (37 l.) niezbyt często gości na okładkach gazet, a już na pewno nie z rodziną. Tym razem jednak zrobiła wyjątek i postanowiła pokazać swoją piękną mamę!\nWeronika Książkiewicz w negliżu\nPowtarza w wywiadach, że nie jest seksbombą. Teraz pojawia się na ekranach w kolejnej roli, która temu przeczy.\nOkrutna choroba zmieniła życie Weroniki Książkiewicz! Już nic nie jest jak dawniej!\nDziś Weronika Książkiewicz (38 l.) wie, jak ważna w życiu jest rodzina i wiara. Kilka lat temu zachorowała na nowotwór, który wywrócił jej życie do góry nogami. Choroba sprawiła, że przewartościowała pewne sprawy i postanowiła na nowo ustalić priorytety.\nWeronika Książkiewicz "Na Wspólnej"\nWeronika Książkiewicz dołączyła do obsady serialu "Na Wspólnej" . Aktorka wciela się w postać Laury, dziewczyny gangstera, którego gra Jan Jankowski.\nLipcowy, upalny dzień. W jednej z restauracji na warszawskiej Saskiej Kępie paparazzi przyłapali Weronikę Książkiewicz (37 l.) i Marka Bukowskiego (48 l.). Gwiazda w kwiecistej, amarantowej sukni do ziemi i z odkrytymi ramionami wyglądała bardzo atrakcyjnie. Aktor nie mógł oderwać od niej wzroku. Para zjadła razem lunch, potem w czasie spaceru ochłodzili się lodami, które w budce kupiła Weronika...\nSzczęśliwa, choć nie planowała ciąży\nWeronika Książkiewicz po raz pierwszy została mamą. Teraz jej życie uległo gruntownemu przewartościowaniu.\nWeronika Książkiewicz chce zacząć nowy etap w życiu!\n...- Przez ostatnie dwa lata starałam się wyciszyć, uspokoić i "ulepszyć" wewnętrznie. Teraz czuję, że zaczynam nowy etap, czuję nową energię - stwierdziła w najnowszym wywiadzie Weronika Książkiewicz(...) gwiazda. Czyżby miała na myśli nieudany związek ze swoim poprzednim partnerem, Krzysztofem Latkiem (50 l.)? Kiedy urodziła jego synka Borysa (6 l.), w ich relacji zaczęło się psuć. Książkiewicz...\nTo właśnie miłość?\n"Raj: miłość" - pierwsza część filmowej trylogii o cnotach Ulricha Seidla, romans science fiction "Odwróceni zakochani", komedia "Ted" o niezwykłym pluszowym misiu, nagradzany duński dramat "Misiaczek" oraz animacja "Dzwoneczek i sekret magicznych skrzydeł" trafią w piątek, 7 września, do polskich kin.\nWideo na temat: weronika książkiewicz urodziła dziecko\nagata młynarska co je\nrenata przemyk adoptowana córka\nmicaela schaefer ups\nkamil na wspolnej\ngessler do bankructwa\nmonika kobyłka styczen 2013\nolena leonenko w ciąży


JedrzejKubala – Strona 2 – ZSP 18 | Zespół Szkolno-Przedszkolny nr 18 w Krakowie\nJesienne klimaty w oddziałach przedszkolnych. 26 października odbyły się zajęcia otwarte – wychowawczynie prezentowały w praktyce metodę Edukacji przez Ruch Doroty Dziamskiej na zajęciach o jesienno-deszczowej tematyce. Tematem zajęć w tygodniu również była woda – nie brakło prac plastycznych i eksperymentów „wodnych”. Przedszkolaki wykonywały też zielnik oraz odbyły lekcję angielskiego przy przedszkolnym karmniku. W ramach jednego z projektów Mama Ali czytała bajki – za co serdecznie dziękujemy.\nJakie są zwyczaje jeża? Jak można dbać o dobrostan dzikich zwierząt? Które z naszych działań wspierają ochronę przyrody? Odpowiedź na te i inne pytania pojawiła się na zajęciach z udziałem jeżyka. Dziękujemy wolontariuszom Natalii i Hubertowi za to jesienne spotkanie.\nJak spędzić długą przerwę? Może kodowanie – tym razem bez użycia robotów. Uczniowie klasy 1a chodzili pod dyktando by dotrzeć do wyznaczonych punktów. Ćwiczenie m.in. poprawia orientację przestrzenną.\nCo pływa a co tonie? Jak zachowuje się kropla wody? Co to jest para wodna? W jaki sposób z kolorów podstawowych powstają pochodne? Na wszystkie z tych pytań i wiele innych odpowiadały dziś dzieci prowadząc eksperymenty z wodą.\nPrzedszkolaki z grupy 1 wzięły udział w grze terenowej „Jesień”.\nOddziały przedszkolne odwiedziły dziś seniorki, by poczytać opowieści o przyjaźni. Następnie dzieci wzięły udział w zajęciach teatralnych – pomimo dużych rozmiarów kukieł teatralnych poradziły sobie świetnie.