m i aromatem oraz ma właściwości pobudzające. To właśnie z powodu wysokiej zawartości kofeiny ludzie sięgają po nią tak często. Są osoby, które wręcz nie wyobrażają sobie rozpoczęcia dnia bez porannej kawy, która zapewni zastrzyk\nKawa jest napojem, który ma swoich miłośników na całym świecie. I trudno się temu dziwić, cechuje się ona wyjątkowym smakiem i aromatem oraz ma właściwości pobudzające. To właśnie z powodu wysokiej zawartości kofeiny ludzie sięgają po nią tak często. Są osoby, które wręcz nie wyobrażają sobie rozpoczęcia dnia bez porannej kawy, która zapewni zastrzyk\nCzy żeby dokonać rozwodu potrzebne są studia?Pozycjonowanie Kielce - skuteczne metodyRozwodzić się? Dobrze albo wcale!Co powinieneś wiedzieć o prawiePorady ogrodniczeA big problem with water leak?Call a plumberDla facetów - o samochodach i ich serwisowaniuOutsourcing BHPO rachunkowościBiznesowe www, co musisz wiedziećPompy do płynówTo jest bardzo nudny tekst, bo i dietachKilka ciekawostek i ceremoniach pogrzebowychWhat do You need to know about computer rapairOto Jak uczyć bhp W 6 DniJaka pożyczka?Kurs języka obcego - dobry pomysłPolska - prawo cywilneCzy można dostać kosmetyki w niedzielę?Tylko u nas informacje z pierwszej ręki - o tym jak poprawić klimatyzacjęKrótko o maszynach budowlanychInwertery i fotowoltaikaO ogrodach i ogrodnikachZanim zaczniesz swoją przygodęGenerally about cleaning and maintenance of propertyCo warto wiedzieć na temat chłodnictwa w przemyśle?Woda i jej oczyszczanieArtykuł o sprawach remontowychSamochodowo - o myjniachPoradnik biznesmena - o pozycjonowaniu


Lokal handlowo-użytkowy 300mkw. - Lokale, obiekty użytkowe na sprzedaż - Pow. bieszczadzki - Allegro.pl\nszukasz Lokal handlowo-użytkowy 300mkw.\nZobacz wyniki dla lokal handlowo-użytkowy 300mkw (7033 ofert)\nLokal handlowo-użytkowy 300mkw.\nNie znaleźlismy "Lokal handlowo-użytkowy 300mkw." w kategorii Pow. bieszczadzki\nWyszukaj "Lokal handlowo-użytkowy 300mkw." we wszystkich kategoriach.


Rzeźby z drucików - Giacometti dla dzieci | Zróbtosamki - Amina Księżopolska\nHome DIYRzeźby z drucików – Giacometti dla dzieci\nRzeźby z drucików kreatywnych i folii aluminiowej to propozycja dobra zarówno na twórcze zajęcia dla dzieci, jak i na domowe popołudnie w domu. Tym razem inspiruje nas Alberto Giacometti i jego rzeźby.\nDo wykonania postaci nie trzeba nam wiele. Wystarczy drucik kreatywny z którego zrobimy szkielet naszej postaci i folia aluminiowa, którą będziemy nadawać jej kształt.\nJeśli wybierzemy tańszą i cieńszą folię, to będzie się łatwiej rwała w trakcie pracy, co może denerwować niektóre dzieci. Grubsza, a zarazem droższa folia, pozwala na lepsze formowanie kształtu. Kluczem do sukcesu jest nakładanie dużych kawałków, mocne ich zgniatanie i robienie kilku warstw.\nW ten sposób możemy tworzyć ludzi, ale i zwierzęta. Jeśli postać z folii okleimy papierową taśmą malarską, to możemy ją później pomalować farbami akrylowymi.\nNa filmie krok po kroku pokazuję, jak robimy ludzika z parasolem 🙂\nPrevious Post Previous post:Witraże z bibuły na okno\nNext Post Zajęcia plastyczne w Centrum Kultury Wilanów


cmentarz wyniki wyszukiwania dla tego słowa (21)\nCoraz większy ruch wokół cmentarzy\n31-10-2010Cmentarze w całej Polsce przeżywają oblężenie. Tegoroczny dzień Wszystkich Świętych wypada w poniedziałek, a to oznacza, że na groby bliskich ludzie przyjeżdżają już od piątkowego popołudnia. Sprzątają groby, przynoszą dekoracje, często kończą budowę nagrobków. -...\nPradawne cmentarzyska, kamienne kręgi oraz potężne grody – każdy, nawet najbardziej wybredny, miłośnik archeologii znajdzie w Polsce coś dla siebie. Drewniane posągi wąsatych wojów strzegą bramy pradawnego grodziska z VIII w. Zachowały się jedynie jego potężne wały, wraz...


Wigilijna sałatka śledziowa — Steemit\nkoszanikokosza (49) in polish • 6 months ago (edited)\nSkuszona artykułem wychwalającym wartości śledzi - i białko i witaminy i mikroelementy... (czego ten śledź nie ma w sobie? ) poszłam do sklepu. Nakupiłam tyle ile się dźwignąć dało. :D\nBez przesady - dziesięciu to nie ale ponad kilogram przytargałam w siatach. W planie miałam śledzia w oliwie. No bo co można ze śledzi? Tylko, że w trakcie porządków znalazłam zachomikowany kalendarz z lat ubiegłych a w nim - przepis na sałatkę. Pomysł fajny, chociaż nie do końca. A dlaczego?\nOryginalny przepis był taki oto:\nSzczypiorku w grudniu mi się nie chciało szukać. Ale można go przecież zastąpić porem. Soku pomidorowego też nie miałam; a z cebuli jedynie białą. A takie krojenie wszystkiego w plasterki... jakoś tak nieciekawie to wygląda.\nChociaż pewnie łatwiej w paski niż w kostki. No i nie spodobał mi się karmel dodawany do śledzia. Bo z cukru podanego w przepisie należało zrobić karmel i zalać go sokiem pomidorowym. Wprawdzie do smaku autor przepisu proponował dodanie octu winnego i pieprzu i jeszcze cukru by uzyskać słodko-kwaśny sos. Ale ja wiem? Ne przekonało mnie to.\nśledzie zostały, ziemniaki i ogórki takoż. Zamiast cebuli dałam pora, w miejsce cukru i soku fasolę. To w wersji 1.0. Wersja 2.0 wzbogaciła się o jajka na twardo (cztery) i trzy plasterki cebuli. Białej - bo czerwonej to ze świecą szukać u mnie na dzielni. Tym samym zmodyfikowany przepis wygląda tak:\n4 małe ogórki konserwowe (albo kiszone)\nbiała cebula - 3 plasterki\npor - 1/3 całości\nfasola jaś (opcjonalnie jajka na twardo\nu mnie były cztery)\nWszystko, prócz fasoli, pokroiłam w kostkę, doprawiłam pieprzem, wymieszałam z majonezem i odstawiłam do lodówki. (W oryginalnym przepisie kazali dwie godziny w zimnie trzymać - zapewne po to by się sos z resztą składników "przegryzł")\nJa się przegryzłam z sałatką w trakcie mieszania, a że okazała się być bardzo sycącą odstawiłam na później. Później goście byli. Całej sałatce rady nie dali bo raz, że sporo jej wyszło a dwa - fasola daje uczucie sytości. :)\nI tak się złożyło jakoś, że tegoroczne święta u mnie pod znakiem sałatki. Chwalić się nie wypada ale co ja zrobię, że dobra? Z czystym sumieniem polecam.\nTemat 3. MOJA ULUBIONA POTRAWA ŚWIĄTECZNA.\npolish pl-kuchnia pl-kuchniakonkurs pl-artykuly pl-bozenarodzenie\n6 months ago by koszanikokosza (49)\nalicjagr (45) · 6 months ago\nTa to ma talent :) DO WSZYSTKIEGO!! :)\nPrawda? I jeszcze udaje, że nie ma :)))\nTeż lubię eksperymenty kulinarne, najważniejsze żeby nie wybuchło. Ani w misce ani w brzuchu.\nkoszanikokosza (49) · 6 months ago\nWszystkie przepisy jakie w książkach kucharskich zebrano to efekty eksperymentów. ;) Te udane.Szkoda, że historie ich powstania nie były dla nikogo warte zapisania. Ja bym chętnie poczytała... Choćby o tym, w jakich okolicznościach wynaleziono, na przykład, jajecznicę. :)\nMoże po prostu na te nieudane eksperymenty nie ma świadków?\nBo eksperymentatorzy nie przeżyli ;) :P\nmykitchenlab (51) · 5 months ago\nwidzę, że ze mną i z mężem nie jest jeszcze tak źle, bo póki co przeżyliśmy wszystkie nasze wybuchy 😅 w trakcie sprzątania i wybuchu zabawnie nie jest, ale za to potem ile śmiechu... ;p


Strona główna > Toruńskie szkoły przed 1 września\n5 sierpnia 2020 r. Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło działania związane z organizacją roku szkolnego 2020/2021 w warunkach epidemii. Zgodnie z zapowiedzią rządu 1 września br. uczniowie wrócą do szkół po trwającym od marca okresie czasowego ograniczenia ich funkcjonowania. Co ważne, na lekcje będą mogli jednak uczęszczać tylko uczniowie bez objawów chorobowych sugerujących infekcję dróg oddechowych oraz ci, których domownicy nie przebywają na kwarantannie lub w izolacji w warunkach domowych.\nTa decyzja również dla samorządu Torunia oznacza konieczność przygotowania placówek i kadry szkolnej do normalnego rozpoczęcia zajęć szkolnych, jednak przy zachowaniu wszystkich obostrzeń związanych z trwającą epidemią.\n- Do wszystkich miejskich szkół i placówek oświatowych rozesłaliśmy wytyczne przygotowane przez Głównego Inspektora Sanitarnego, Ministerstwo Edukacji i Ministerstwo Zdrowia, dotyczące zaleceń, które będą obowiązywały od 1 września 2020 r. Na tej podstawie dyrektorzy będą organizować pracę swoich placówek – mówi prezydent Torunia Michał Zaleski.\nWytyczne zawierają ogólne i szczegółowe zalecenia związane m.in. z: organizacją zajęć w szkole, internacie i bursie, organizacją posiłków, sprzątaniem i dezynfekcją pomieszczeń i powierzchni, a także postępowaniem w przypadku podejrzenia zakażenia u uczniów i pracowników szkoły.\nDo 14 sierpnia 2020 r. Minister Edukacji Narodowej ma wydać akty prawne, które pozwolą na wdrożenie w szkołach odpowiednich rozwiązań w przypadku wystąpienia ogniska zakażenia. Istotne zmiany mają być wprowadzone w rozporządzeniu MEN w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach. Dyrektor szkoły lub placówki będzie mógł zawiesić zajęcia ze względu na aktualną sytuację epidemiologiczną, która może zagrażać zdrowiu uczniów. Będzie jednak musiał uzyskać zgodę organu prowadzącego oraz pozytywną opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Zawieszenie zajęć w formie tradycyjnej ma być jednak adekwatnie do skali zagrożenia epidemicznego i potrzeb z tym związanych oraz możliwości organizacyjnych.\n- Czasowe zawieszenie zajęć będzie dotyczyło tylko tej placówki, w której wystąpi podejrzenie czy zaistnieje przypadek zarażenia koronawirusem – precyzuje prezydent Torunia. – Będzie ono trwało maksymalnie 2-3 tygodnie czyli tyle, ile standardowo trwa okres kwarantanny.\nJak wynika z zapowiedzi, Ministerstwo Edukacji Narodowej przewiduje trzy warianty funkcjonowania szkół i placówek w okresie pandemii w sytuacji wystąpienia zakażenia na danym terenie.\nW szkole odbywają się normalne lekcje. Obowiązują wytyczne GIS, MZ i MEN dla szkół i placówek oświatowych. W przypadku wystąpienia zagrożenia epidemiologicznego dyrektor szkoły, po uzyskaniu pozytywnej opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i za zgodą organu prowadzącego, będzie mógł częściowo lub w całości zawiesić stacjonarną pracę szkół i placówek. Wówczas dopuszczalne będą dwa warianty kształcenia: B i C.\nPrezydent Torunia zobowiązał wszystkich dyrektorów jednostek oświatowych do niezwłocznego opracowania wewnętrznych regulaminów i procedur funkcjonowania szkół i placówek w czasie epidemii, dotyczących m.in. środków bezpieczeństwa osobistego, zachowania dystansu między uczniami, formy izolacji uczniów z objawami infekcji, szybkiej komunikacji z rodzicami i opiekunami, organizacji zajęć uwzględniającej m.in. unikanie zmiany pomieszczeń, zasad korzystania z biblioteki i szatni, dezynfekcję pomieszczeń, zabezpieczenia pracowników zajmujących się żywieniem w szkole itp.\nNa 17-19 sierpnia 2020 r. miasto zaplanowało cykl wideokonferencji z udziałem zastępcy prezydenta właściwego ds. oświaty, pracowników Wydziału Edukacji i dyrektorów jednostek oświatowych prowadzonych przez GMT, podczas których zostanie omówiony stan zaawansowania tych prac.\nTutaj znajdziesz "Wytyczne MEN, MZ i GIS dla publicznych i niepublicznych szkół i placówek od 1 września 2020 r." oraz inne informacje o działaniach MEN.


Katowice: Inwestytura templariuszy | Życie Zakonne\nŻycie Zakonne > Wiadomości > Archiwum > Katowice: Inwestytura templariuszy\nKatowice: Inwestytura templariuszy\n24.10.2008 Redakcja Archiwum 0\nW bazylice franciszkanów w Katowicach odbyła się uroczystość przyjęcia 6 nowych rycerzy do Najwyższego Zakonu Rycerskiego Świątyni Jerozolimskiej (templariuszy).\n18 października br., w bazylice franciszkanów w Katowicach-Panewnikach podczas uroczystej mszy św. o godz 17.00 celebrowanej przez prowincjała o. Ezdrasza Biesoka OFM, miała miejsce uroczysta inwestytura* (łac. przyobleczenie, ubranie) nowych braci do Śląskiej Autonomicznej Komandorii Najwyższego Zakonu Rycerskiego Świątyni Jerozolimskiej (templariuszy).\nPo mszy św. miało miejsce wręczenie czterem dobrodziejom zakonu dorocznych nagród "Benefactor Templi 2008".\nO. Ezdrasz Biesok OFM, przełożony Prowincji Wniebowzięcia NMP franciszkanów w Polsce, pełni funkcję protektora duchowego Komandorii Śląskiej. Autonomiczna Komandoria Śląska Templariuszy ukonstytuowała się 24 czerwca 2007 roku. Komandoria skupia Damy i Rycerzy z całej Polski.\nO Komandorii Śląskiej więcej w internecie na www.nonnobis.eu\nZakon Ubogich Rycerzy Świątyni, czyli templariuszy powstał około 1118 roku. Rycerze-zakonnicy zobowiązali się bronić pielgrzymów i chronić szlaki pielgrzymkowe w Ziemi Świętej. Od króla Jerozolimy, Baldwina II, otrzymali stojący na wzgórzu świątynnym, przebudowany na kościół, meczet Al-Aksa i wznoszący się w pobliżu pałac, który stał się ich kwaterą – stąd też nazwa zakonu – od łacińskiego słowa "templum" (świątynia).\nOd XIII wieku templariusze działali także na obszarze współczesnej Polski. Zakon miał w Polsce kilkanaście komandorii, niektórzy historycy nawet doliczają się 50.\nLiczba templariuszy w Polsce w okresie największego rozwoju zakonu jest oceniana na 150-200, przy czym byli to rycerze z różnych krajów Europy z wyraźną przewagą templariuszy pochodzenia niemieckiego. Za papieża Klemensa V, decyzją soboru w 1312 roku, zakon templariuszy został rozwiązany.\nFrancja: w Paryżu pożegnano s. Emmanuelle\nO. Raniero Cantalamessa w Lublinie


1. Pierwsze spotkanie - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl - Magiczny ¦wiat Harry'ego Pottera\n[NZ] Gdyby wszystko by³o takie proste\nHogwarcka historia Krukonów - Kimi NamJoon (Japonka, 16 lat) i Asena Hristo (Bu³gara, 17 lat).\nPrzeczytano 1535 razy.\n(...)na lekcji Historii Magii, wszystko jest bardziej interesuj±ce i... przystojne(...)\nRazem z Rue Riddle (w³a¶cicielk± postaci Asena Hristo) stwierdzi³y¶my, ¿e przygody tej dwójki s± doskona³ym materia³em na Fan Fiction. Mamy nadziejê, ¿e historia ta przyniesie wszystkim rado¶æ i przyjemno¶æ (a mo¿e te¿ kilka niespodzianek) z jej czytania.\nNamJoon kolejny ju¿ raz zaczyta³a siê w bibliotece. Nie uwa¿a³a siê za piln± uczennice, nie mia³a równie¿ najlepszych stopni. Bardzo lubi³a czytaæ Fantastyczne Zwierzêta i to w³a¶nie ta ksi±¿ka zawsze j± tak wci±ga³a.\nBieg³a po ruchomych schodach, przeskakuj±c po dwa stopnie, aby szybciej znale¼æ siê na dole. Korytarze by³y puste, poniewa¿ wszyscy mieli zajêcia.\nWpad³a do sali Historii Magii jak szalona. Prêdko zajê³a swoje miejsce i przy okazji st³uk³a sobie kolano o ³awkê. Zaklê³a g³o¶no, ale nawet huragan nie wyrwa³by profesora Binnsa z jego historycznego ¶wiata. Profesor ¿ywio³owo opowiada³ o czym¶, czego Kimi w ogóle nie rozumia³a. Tak to jest, jak siê spó¼nia na lekcje.\nKimi wyjê³a pergamin, pióro oraz ksi±¿kê, i stara³a siê jak najbardziej skupiæ na s³owach profesora. Nie mog³a jednak tego zrobiæ, poniewa¿ jej uwagê przyci±gn±³ ch³opak o czarnych jak wêgiel w³osach, który siedzia³ ³awkê obok.\nStara³a siê na niego nie zerkaæ, jednak nie potrafi³a siê powstrzymywaæ. By³ nieziemski. Krukonce a¿ zrobi³o siê gor±co. Jej krew nabuzowa³a, a serce diametralnie przyspieszy³o. Stara³a siê opanowaæ i za wszelk± cenê przypomnieæ sobie, czy ju¿ kiedy¶ go widzia³a. Ol¶ni³o j± w chwili, gdy ch³opak podniós³ siê senny z ³awki na ha³as spowodowany trza¶niêciem drzwi. Tego Krukona kojarzy³a z wielu lekcji. Wiedzia³a o nim tylko tyle, ¿e przeniós³ siê z innej szko³y magii oraz jest od niej straszy. Kilka razy minê³a siê z nim w Pokoju Wspólnym, ale nie zwraca³a na niego szczególnej uwagi. Lecz na lekcji Historii Magii wszystko jest bardziej interesuj±ce i... przystojne, pomy¶la³a dziewczyna.\nCh³opak ponownie wygodnie u³o¿y³ siê na ³awce, prawdopodobnie zapadaj±c w sen. Spogl±da³a na niego raz po raz, wyobra¿aj±c sobie jak mierzwi jego w³osy i dotyka twarzy. Ten nagle poderwa³ siê i ziewaj±c, przetar³ oczy. Szybkim ruchem przekrêci³ g³owê w stronê NamJoon i uniós³ brwi daj±c do zrozumienia, ¿e wszystko widzi.\n- Co? - szepn±³ ledwie s³yszalnie.\nDziewczyna mia³a ¶wiadomo¶æ, ¿e w jednej chwili zamieni³a siê w najbardziej czerwonego buraka, jakiego mugolski ¶wiat widzia³. Nie s±dzi³a, ¿e Krukon siê obudzi, a tym bardziej (o zgrozo!) odezwie siê do niej. Nie wiedzia³a co ma zrobiæ, wiêc siedzia³a prosta jak struna i udawa³a, ¿e interesuje j± gadanie profesora Binnsa.\n- O co chodzi? - Ch³opak zapyta³, tym razem g³o¶niej.\nNie by³o odwrotu. Azjatka musia³a co¶ powiedzieæ. Tylko co?\n- Ymm... - mruknê³a cicho - Po prostu...\nCh³opak podniós³ siê trochê, aby lepiej s³yszeæ jej be³kotanie. Dawaj Joon, teraz albo nigdy, powiedzia³a do siebie w my¶lach.\n- Po prostu, zastanawia mnie, jak mo¿na spaæ na tak ciekawej lekcji - palnê³a.\nW g³owie ju¿ siê za to srogo z³aja³a.\n- Aha... A tak na serio? - Jego ton zmieni³ siê na bardziej przyjazny.\n- Tak normalnie to... nie wiem - sapnê³a Kimi.\nNaprawdê nie wiedzia³a czemu gapi³a siê na ch³opaka. A mo¿e wiedzia³a, tylko nie potrafi³a przyznaæ tego przed sob± i przed nim. Zainteresowa³ j±, to fakt. Ale gdyby powiedzia³a mu to, to by j± po prostu wy¶mia³.\n- Wiesz - odpar³ stanowczo.\n- Masz fajne w³osy. To znaczy ³adne. Takie d³ugie i czarne. No wiesz. Takie jak moje. Nie s± damskie! S±... wiesz, azjatyckie - j±ka³a siê i lata³a wzrokiem po ca³ej sali.\nKrukon wzi±³ kosmyk w³osów miêdzy palce i przygl±da³ siê jemu uwa¿nie. Widocznie my¶la³ nad jej s³owami.\n- Eee... Dziêki? - odpar³ niepewnie - Tak w ogóle to jestem Asen. - Wyci±gn±³ rêkê.\nBy³a pod wra¿eniem swojej g³upoty a jednocze¶nie szczê¶cia. My¶la³a, ¿e ch³opak j± wy¶mieje, wstanie i sobie pójdzie. Do uszu NamJoon dobieg³y wspania³e s³owa Binnsa, które zwiastowa³y koniec zajêæ. W koñcu mo¿na ju¿ st±d pój¶æ!\n- NamJoon - podnios³a siê szybko i zabra³a z ³awki swoj± ksi±¿kê.\nAsen spojrza³ na ni±, a jej wnêtrzno¶ci wywróci³y fiko³ka. Wsta³ ospale i przeszed³ ko³o niej.\n- Mi³o by³o - powiedzia³, kieruj±c siê w stronê wyj¶cia.\nSta³a przez d³u¿sz± chwilê i patrzy³a rozmarzonymi oczami przed siebie.\nDodano 30.11.2018 18:36 | Czytañ: 602 | Komentarzy: 7\nRoksolana Delakur\tdnia 30.11.2018 18:46\nNo od kogo mo¿e byæ pierwszy komentarz pod tym ¶wietnym Fan Fickiem jak nie odemnie prawda? Ach co prawda ca³± t± histori± znam bardzo dobrze... ciekawe dlaczego, ale bardzo cieszê siê na sam± my¶l o tym, ¿e kolejne pokolenia HPneci±tek bêd± mog³y siê nie cieszyæ. Ogólnie ta opowie¶æ zas³ugujê na spisanie. Oficjalnie wyra¿am równie¿ zezwolenie na u¿ycie mojej postaci w sensie Lorki u was z Fan Ficku, w sensie no jak bêdziecie chcia³y Ogólnie jest meeeega super i czekam na wiêcej!\nAngelina Johnson\tdnia 30.11.2018 21:08\nSam fick napisany ca³kiem pociesznie. Trochê siê obawia³am, ¿e wyjdzie Wam skrót wydarzeñ z Hogwartu, ale jednak uda³o siê zachowaæ formê opowiadania i bardzo mnie to cieszy ;D ¯a³ujê jedynie, ¿e takie strasznie krótkie. Na moje jedna lekcja, na której poza rozmow± g³ównych bohaterów nic siê dzieje, to trochê ma³o jak na rozdzia³. Czujê ogromny niedosyt.\nSame postacie s± mocno zarysowane, ale niekarykaturalne, tak¿e super! Bardzo lubiê tutaj NamJoon, a w jej opisie Asen to prawdziwe ciacho! Chocia¿ nie wiem jak j± nie zniechêca ju¿ na starcie ta jego ospa³o¶æ, podziwiam dziewczynê, bo ja ju¿ dawno strzeli³abym go w ³eb!\nZ b³êdów to czasem zapis dialogów i dziwne przecinki (ale to akurat rzadko). Poza tym nawo³uje do wyd³u¿enia akcji i zmian miejsc akcji. Sam fick czyta³o siê przyjemnie i czekam z niecierpliwo¶ci± na ci±g dalszy, gdy¿ sama nie znam pocz±tków tej dwójki bohaterów.\nI ciekawe czy bêd± siê tutaj przewija³y inne nicki z Hogwartu, chocia¿ jako wspomniane... to mog³oby byæ ciekawe ;>\nBumSzakalaka\tdnia 02.12.2018 22:00\nRoksolana Delakur, z ca³± pewno¶ci± postaæ Lorki bêdzie w tej serii. W koñcu jest najlepsz± przyjació³k± w ¿yciu Asena\nAngelina Johnson, ja równie¿ nie by³am zadowolona, ¿e pierwszy rozdzia³ jest taki krótki, ale ich pierwsze spotkanie zas³ugiwa³o na g³owny plan ;D Mam nadziejê, ¿e kolejne rozdzia³y nie bêd± to same dialogi (bo to w wiêkszej mierze piszemy w Hogwarcie). Bêdê stara³a siê to wszystko rozbudowywaæ dla osób, które ju¿ te posty czyta³y i mniej wiêcej znaj± ca³± historiê.\nTak¿e milej lektury\nRue Riddle\tdnia 08.12.2018 17:35\nCzyta³am ten ff jeszcze przed wys³aniem (i w sumie to po czê¶ci z moich postów), ale i tak go skomentujê. Pomys³ Bum naprawdê mi siê podoba, bo jest to serio ciekawa historia i mam nadziejê, ¿e fick te¿ taki bêdzie, i nie zanudzi tych, którzy ju¿ j± znaj±. Pierwszy rozdzia³ faktycznie krótki, ale ja takie lubiê, bo nie mêcz±\nKoriola\tdnia 09.12.2018 09:50\nZawsze pochwalam pomys³y przeniesienia historii z naszego, HPnetowego Hogwartu na fanficki (nie fafiki klawiaturo... Nie czyta³am tych postów w Hog, poniewa¿ w tamtym okresie by³am do¶æ zajêta... w sumie nadal siê pojawiam raz na 2 miesi±ce... ale niewa¿ne, sam rozdzia³ by³ ca³kiem fajny, oceniam na mugolsk± 5 ;D\nblad logiczny\tdnia 26.02.2019 18:41\nPrzeczyta³em ten pierwszy rozdzia³ i brew moim obawom nie jest taki z³y. W³a¶ciwie to nawet ³adnie napisany. Od razu siê zorientowa³em, ¿e to historia inspirowana perypetiami z naszego Hogwartu, bo te imiona bohaterów nieustannie przewija³y siê na Sb. Pierwsze co niezbyt mi tu pasuje to zbyt swobodne zachowanie uczniów w szkole pod rz±dami Carrovów i S. Snape'a. Byæ mo¿e w tych czasach nikt nie zwraca³ zbytniej uwagi na przedmiot nauczany przez C. Binnsa, ale jednak, porz±dek musia³ byæ. Druga sprawa, to wyra¼nie oboje bohaterów pochodzi z tego samego domu, a tym czasem ona w³a¶ciwie o nim nic nie wie. Nie do koñca przekonuje mnie fakt, ¿e on przyszed³ z innej szko³y, z Beaxbatons jak przypuszczam, bo skoro wyl±dowa³ w Raveclaw? Nie sadzê, aby taki transfer nie zwróci³ niczyjej uwagi i tym bardzie taki kto¶ sta³by siê obiektem szczególnego zainteresowania. Do tego z takim wygl±dem Ja nie uznajê gdybañ i b³êdów samej Rowling i wychodzê z prostego za³o¿enia. Oko³o 20-30 uczniów na roku, podzieliæ przez 4 domy, minus mugolaki, (won, albo do Azkabanu), bo teraz s± nowe porz±dki. To sprawia, ¿e przy codziennym przebywaniu przy stole i w pokoju wspólnym, wszyscy chyba siê jednak trochê znali. To tyle mojego zrzêdzenia. Sk³adni i interpunkcji nie bêdê siê czepia³, bo sam robiê b³êdy.\nAlette\tdnia 16.03.2019 11:18\nNie powiem, ¿ebym wyskoczy³a z kapci, ale jestem trochê taka babcia i trudno ode mnie tego oczekiwaæ. Natomiast jestem pewna, ¿e gdybym by³a nastolatk±, to w³a¶nie takie historie bym czyta³a... ba! Czyta³am. By³a taka seria "Nie dla mamy, nie dla taty, lecz dla ka¿dej ma³olaty". No i ja po prostu poch³ania³am te ksi±¿eczki. Niczego nie ¿a³ujê.\nDo czego zmierzam - widzê tutaj przyzwoicie napisan±, urocz± historyjkê o nastoletniej mi³o¶ci. Nie wiem, jak to siê dalej potoczy, ale teraz jest tak s³odko i pociesznie. No i plusik za to, ¿e pomimo inspiracji Hogwartem, to wci±¿ jest ff. Bo widzia³am ju¿ kilka opowiadañ z u¿ytkownikami, które ciekawe pewnie by³y tylko dla osób, które by³y jednocze¶nie bohaterami. A tutaj jest inaczej - wszystko sk³ada siê w ca³o¶æ i doceniam i popieram. Powodzenia!


Static Control | Nasza historia\nOd ponad 30 lat lider na rynku wtórnym materiałów do drukarek\nFirma Static Control działa w branży poligraficznej od początku jej istnienia. Firma powstała z inicjatywy Eda Swartza w 1987 i zajmowała się produkcją osłon elektrostatycznych dla produktów wrażliwych na wyładowania elektrostatyczne, stąd nazwa Static Control. Firma rozrastala się i wkrótce dodano do niej dywizję poligraficzną. To, co na początku stanowiło produkt specjalistyczny rozwinęło się do rozmiarów tysięcy produktów na rosnącym rynku wtórnym poligrafii, w tym wałki podające, OPCs, PCRs, wałki nakładające toner i mikrochipy.\nFirma Static Control na zawsze zmieniła wizerunek rynku wtórnego poligrafii. Nasze umiejętności sprostania wymaganiom technologicznym w zakresie kartridży przez lata wspierały rozwój tej branży. Nasi klienci dobijaliby się do zamkniętych drzwi bez osiągnięć takich jak nasz system rozdzielający do HP 9000 lub zamienne chipy do Lexmark® T650. Dodano zaawansowane urządzenia badawczo-rozwojowe wraz z procesami mieszania tonerów. Nasza firma jest liderem technologii komponentów poligraficznych od ponad dwóch dekad.\nKrótko mówiąc, nikt nie zna lepiej niuansów kartridży z tonerem niż Static Control.\n1987 Wszystko zaczęło się od worków anty-elektrostatycznych\nZałożyciel firmy Ed Swartz rozpoczyna działalność dostarczając worków anty-elektrostatycznych.\n1989 Witamy w dywizji poligraficznej\nMając świadomość zapotrzebowania na wyspecjalizowanego dostawcę, Static Control tworzy dywizję poligraficzną i oferuje produkty dla rosnącego rynku wtórnego w poligrafii.\nZOBACZ AKTUALNE PRODUKTY POLIGRAFICZNE\n1992 Testowanie wydruku nonstop\n24-godzinne laboratorium drukarskie Static Control otworzyło drzwi w roku 1992 i od tego czasu nie przerwano drukowania testowego.\nTESTOWANIE TO WYSOKA JAKOŚĆ\n1994 W tym czasie za oceanem...\nWraz z otwarciem biura w Wlk. Brytanii Static Control staje się globalnie działającą firmą.\n1995 Rozpoczynamy czyszczenie\nFirma Static Control wprowadza na rynek stanowisko do czyszczenia kartridży, aby pomóc producentom odpowiedno wyczyścić zużyty kartridż bez zanieczyszczania środowiska proszkiem tonera.\n1996 HP 5Si znajduje godnego partnera\nStatic Control wprowadza na rynek pierwszy system dopasowanych komponentów do drukarki HP 5Si.\n1998 Osiągnięcia techniczne z PCR\nKompletna linia wprowadzonych na rynek wałków ładujących (PCR) z unikalną gąbką, Static Control uzyskuje swój pierwszy patent.\nZOBACZ, W JAKI SPOSÓB KONTYNUUJEMY NASZE INNOWACJE\n1999 Rozszerzanie działalności\nMożliwości operacyjne Static Control obejmują teraz produkcję chipów, pakowanie tonera, formowanie wtryskowe i proces czernienia.\n1999 Elektroniczna Firma Roku NCEITA\nFirma Static Control jest uznawana za kluczowego producenta w stanie Północna Karolina i otrzymała nagrodę Elektronicznej Firmy Roku NCEITA oraz nagrodę Gubernatora w dziedzinie Handlu Międzynarodowego.\n1999 Narodziny pierwszego chipa na rynku wtórnym\nStatic Control wprowadza do obrotu pierwsze zamienniki chipów dla kartridży z tonerem.\nZOBACZ AKTUALNE PRODUKTY\n2002 Rozdzielanie HP® 9000\nOpracowano system ściągania zatyczki kartridża HP 9000 umożliwiający ponowne wyprodukowanie specjalistycznych kartridży możliwe dzięki ich „rozdzielaniu”.\nDowiedz się więcej o rozdzielaczu 9K\n2004 Static Control otrzymuje decyzję sądu na swoją korzyść w sprawie dotyczącej Prebate\nFirma Static Control Federalny Sąd Apelacyjny, że program komputerowy do ładowania tonera firmy Lexmark nie powinien podlegać ochronie w ramach praw autorskich i nie jest chroniony z mocy ustay Digital Millennium Copyright Act.\n2004 Technologia uniwersalnego chipa\nStatic Control wprowadza na rynek opatentowaną technologię uniwersalnego chipa, umożliwiającą wykorzystanie jednego chipa w wielu kartridżach.\n2008 Aktualizacje w zakresie robotyki, testowanie i badania\nDo ośrodków naukowo badawczych dodano skanujący mikroskop elektronowy, aby umożliwić bardziej zaawansowane projektowanie tonerów, chipów i nie tylko; otwarcie laboratorium robotyki dla zwiększenia potencjału produkcyjnego.\n2009 Lokalizacje w Afryce i Azji\nOtwarto biuro w Hongkongu, a ekspansja na rynek afrykański umocniła się po otwarciu przez Static Control biura w Johannesburgu, w Afryce Południowej. Otwarto również kolejne azjatyckie biuro w Zhuhai, w Chinach.\n2009 Zwycięstwo dla produktów rynku wtórnego.\nDecyzja sądu federalnego wydana w sprawie Lexmark przeciwko Static Control podtrzymuje prawo mówiące o tym, iż kartridże rynku wtórnego są legalne, a ich sprzedaż może być kontynuowana.\n2011 Zamienne chipy Lexmark® T650\nStatic Control oferuje pierwsze na rynku, wysoce zaawanasowane szyfrowane chipy do Lexmark Lexmark® T650\n2012 Po tornado w Sanford ponownie zostaje otwarta siedziba firmy\nW 2011 przez Sanford, w Północnej Karolinie przeszło tornado, niszcząc oryginalną siedzibę firmy Static Control. Nową siedzibę firmy otwarto w 2012 r.\n2014 Dopasowane do systemu zamienniki kartridży\nStatic Control wprowadza na rynek pierwszą gamę wysokiej jakości kartridży dostraczają wysokiej jakości dzięki spójności pomiędzy każdym komponentem a kartridżem.\n2014 100 patent + jeszcze jedno zwycięstwo w sądzie\nKamień milowy firmy w zakresie innowacji potwierdzony 100 wydanym patentem oraz decyzją sądu najwyższego na korzyść Static Control w sporze z firmą Lexmark.\n2015 Fuzja z Apex Microelectronics\nOgłoszenie o strategicznym połączeniu Static Control z Apex Microelectronics, umożliwiającym dostępność nieporównywalnych zasobów w zakresie prac badawczo rozwojowych i produkcji w tej branży.\nPRZECZYTAJ NOTATKĘ PRASOWĄ\n2016 Zamienniki JetIntelligence® komponenty + kartridże\nZaledwie kilka miesięcy po uruchomieniu technologii HP® udostępniono zamienniki chipów, tonery i kartridże. Opracowano również pierwsze kompatybilne i wielokrotnego użytku kartridże.\n2017 Static Control przejmuje Ink Technology\nStatic Control przejmuje czczęść majątku zlokalizowanej w Ohio firmy Ink Technology Corporation, rozszerzając w ten sposób portfolio receptur atramentu.\nKartridże zatwierdzonego dostawcy Static Control sprzedawane są sieci franczyznowej w opakowaniach Cartridge World.\n2018 Technologia AllPage\nFirma Static Control nawiązała współpracę z ECI FMAudit, liderem w zakresie rozwiązań oprogramowania MPS w celu opracowania platformy do zmaksymalizowania zysków klienta dzięki wykorzystaniu technologii chipów i kartridża.\nDowiedz się więcej o technologii AllPage\nWszystko zaczęło się od worków anty-elektrostatycznych\nWitamy w dywizji poligraficznej\nTestowanie wydruku nonstop\nW tym czasie za oceanem...\nHP 5Si znajduje godnego partnera\nOsiągnięcia techniczne z PCR\nElektroniczna Firma Roku NCEITA\nNarodziny pierwszego chipa na rynku wtórnym\nRozdzielanie HP® 9000\nStatic Control otrzymuje decyzję sądu na swoją korzyść w sprawie dotyczącej Prebate\nTechnologia uniwersalnego chipa\nAktualizacje w zakresie robotyki, testowanie i badania\nLokalizacje w Afryce i Azji\nZwycięstwo dla produktów rynku wtórnego.\nZamienne chipy Lexmark® T650\nPo tornado w Sanford ponownie zostaje otwarta siedziba firmy\nDopasowane do systemu zamienniki kartridży\n100 patent + jeszcze jedno zwycięstwo w sądzie\nFuzja z Apex Microelectronics\nZamienniki JetIntelligence® komponenty + kartridże\nStatic Control przejmuje Ink Technology\nKOLEJNA SEKCJA: GLOBALNE ZASOBY


ABC mądrego rodzica: Inteligencja twojego dziecka - Jolanta Gajda - audiobook - mp3 - księgarnia internetowa Publio.pl\nABC mądrego rodzica: Inteligencja twojego dziecka - Opis\nWyobraź sobie, że Twoje dziecko jest już duże. Patrzysz na jego osiągnięcia. Patrzysz, jak dzielnie radzi sobie z życiem, jak pozytywną i szczęśliwą jest osobą. Wiesz, że warto było zgłębiać tajniki rozwijania naturalnej inteligencji dziecka, gdy było jeszcze małe. Wiesz, że Twoje codzienne właściwe działania, Twoje podejście i wiedza zaprocentowały... Zgodzisz się ze mną, że trudno o większą satysfakcję, prawda? Dzięki tej książce lepiej poznasz swoją pociechę, dostrzeżesz cechy, które dotychczas umykały Twojej uwadze, zobaczysz to, co autorka widzi w każdym dziecku bez wyjątku – olbrzymi potencjał i niesamowite pokłady możliwości, które tylko czekają na to, by je odkryć i rozwinąć.\n* Dlaczego „nie taki diabeł straszny...”, czyli jak rozwiniesz u dziecka inteligencję logiczno-matematyczną.\nABC mądrego rodzica: Inteligencja twojego dziecka - Informacje szczegółowe\nDziecko, wychowanie, rozwój (258) » Rozwój i wychowanie (126)\nmp3 378,24 MB\naudiobook (4213), dziecko (1182), inteligencja (59), nauka (354), poradnik (2046), poradnik dla rodziców (169), rodzice (360), rozwój dziecka (551), wychowanie (100),\nABC mądrego rodzica: Inteligencja twojego dziecka - Opinie i Komentarze\nABC Mądrego Rodzica: Skuteczna n...ABC Mądrego Rodzica: Skuteczna nauka ortografii\nJak sprawić, aby Twoje dziecko polubiło ortografię i radziło sobie z prawidło...\nJolanta Gajda Wydawca: Złote Myśli MOBI + EPUB + PDF


Srebrna zawieszka NIEŚMIERTELNIK wisiorek srebro 925\nNUMER KATALOGOWY: RZ0007#B\nCałość zawieszki została wykonana ze srebra próby 925. Zawieszka w kształcie prostokątnego klasycznego nieśmiertelnika, ale bardzo delikatnego i kobiecego. Zawieszka ze srebra jest antyalergiczna, nie zawiera szkodliwych składników, w szczególności nie zawiera niklu, ołowiu i kadmu.\nSubtelna zawieszka srebrna, z naszej kolekcji srebrnej biżuterii damskiej, w kształcie klasycznego niewielkiego nieśmiertelnika. Zawieszka w całości została zaprojektowana i wykonana z największą starannością i dokładnością, z najwyższej jakości srebra. Do zawieszki dołączony jest delikatny krawacik, na którym możesz zawiesić swój ulubiony łańcuszek. Cała zawieszka została wypolerowana na wysoki połysk.\nProste wzornictwo - szyk i elegancja. Nadaje się do noszenia na co dzień, podkreśla swoją uroczą elegancję przy każdej okazji.


Czips z marakui | Film | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nKto mieszka w Zgierzu, ten żyje fantazjami. Co w roku 2017 oznacza nie tyle bujanie w obłokach czy jakąś formę łagodnych urojeń, dzięki którym łatwiej znieść gorszy nastrój bądź stan własnego konta, ale po prostu internet. Internet – całodobowa wyprzedaż marzeń zrealizowanych przez innych. Nam zostaje tylko zawistne śledzenie na czułych, opalcowanych ekranach tych wszystkich prestiżowych imprez z udziałem kobiet i mężczyzn z segmentu glamour, epokowych wydarzeń kulturalno-społecznych, szalonych weekendów i nocnych dionizjów, które organizowane są w lepszych strefach czasowych, pod egzotycznymi gwiazdami, daleko od nas, dajmy na to w Warszawie. Tutaj jest skromnie. Poza stałymi atrakcjami – oryginalny McDonald’s, gigantyczny roślinny jeż na rogatkach, tramwaj nr 46 sunący dostojnie w tempie parostatku – w rocznicę uzyskania praw miejskich funduje się zgierskiej społeczności występ którejś z wygasłych gwiazd polskiego rocka, a w Sylwestra kwadrans fajerwerków. Nie ma szału, witamy w Zgierzu.\nDlatego kiedy renomowany magazyn kulturalno-społeczny dwutygodnik.com zaproponował mi napisanie relacji z Transatlantyk Festival w Łodzi zgodziłem się od razu.\nKiedy nadszedł t e n d z i e ń, czyli piątek 14 lipca, byłem gotowy i wyposażony. Komplet filigranowych ołówków, kostka żółtych memo stick, by na gorąco rejestrować koany elit, ich modowe gafy, nieplanowane transgresje we foyer i okolicach toalety, notes, żeby w drodze powrotnej naszkicować opis ceremonii za pomocą techniki stenograficznej, tic-tac extra strong i strój będący najwierniejszą imitacją wizytowej elegancji, na jaką mogłem sobie pozwolić, dysponując mglistą wiedzą o dress code i eklektyczną kolekcją rzeczy solidnych, nienowych i ciemnych. Wskoczyłem do autobusu nr 61, z niego do 51 i po godzinie jazdy opłotkami cywilizacji – lasy, sanatorium przeciwgruźlicze, zdziczałe ogrody – znalazłem się u celu.\nBryła Teatru Wielkiego prezentowała się okazale na tle wieczornego, letniego nieba. Nie gorzej sam plac Dąbrowskiego i ulokowana w jego centrum fontanna, którą łodzianie ze względu na dyskusyjny, wieloznaczny kształt ochrzcili z typową dla nich czułością „bezzębnoustą” wymiennie z „waginą”. Tu i tam błąkali się zakochani, dzieci szalały na deskorolkach, dreptali psiarze, ludzie wracali do domu, a inni wychodzili się pobawić. Było i paru smartfonowych katatoników, którzy przysiedli na murkach i oświetlali teraz swoje natchnione twarze kameralną, ruchomą łuną.\nPrzed 20.00 tłum w teatrze nabrał masy. Pojawiły się pierwsze suknie z półki oscarowej, pierwsze wełniste brody wypielęgnowane niczym królewski osesek, pierwsze twarze znane z retrospektyw i Pudelka, pierwsze okrzyki fotografów, żeby ktoś na ściance okazał lepszy profil, głębię w spojrzeniu, autentyczny entuzjazm, ten swój nowy syntetyczny uśmiech. Buzowało od rozmów i śmiechu. Perfumy zgęstniały, a gong stanowczo ponaglał do jak najszybszego udania się na widownię.\nPrzyznawaną przez publiczność nagrodą Transatlantyk Distribution Award w wysokości 40 000 PLN został uhonorowany obraz Blandine Lenoir "Pięćdziesiąt wiosen Aurory”, a nagrodę Young Film Critics Award przyznawaną przez zwycięzców konkursu organizowanego w ramach Festiwalu Krytyków Sztuki Filmowej Kamera Akcja dla najlepszego debiutu reżyserskiego otrzymał film "Cierpkie mleko” Huberta Charuela. Drugą edycję Konkursu Polskich Krótkich Metraży i nagrodę w wysokości 10 000 PLN wygrała Julia Orlik i jej animowany "Bankiet”\nGalę otwarcia Transatlantyk Festival poprowadził sam Jan A. P. Kaczmarek, światowiec, laureat Oscara za muzykę do „Marzyciela” (2005), pomysłodawca festiwalu i zarazem jego dyrektor. Jeśli chodzi o konferansjerkę, wyraźnie postawił na improwizację – prawie nie do odróżnienia od nonszalancji. W czarnym garniturze i rozpiętej białej koszuli – i z tą swoją lwią grzywą srebrnych włosów – przypominał emerytowanego krupiera z Las Vegas, który przez lata obsługiwał Sinatrę, Elvisa i mrukliwych bossów kamorry, więc jest święcie przekonany, że na pewno i dzisiaj poradzi sobie tutaj bez problemu, ograniczając się tylko do rutyny i woli. Niedbała dykcja, liczne potocyzmy, hojna gestykulacja – już to władcza i pańska, już to farsowa – okraszona tajemniczymi uśmiechami i okrzykami w rodzaju „jestem porażony!”, gdy czyjaś wypowiedź lub fragment oprawy muzycznej przeszyły jego duszę, wszystko to razem dowodziło, że traktuje nas jak dobrych znajomych – jeśli nie wręcz krewnych – przed którymi nie musi szafować galanterią i profesjonalizmem. W zamian mogłem usłyszeć, że Jan A. P. Kaczmarek bardzo szanuje Łódź, która uwiodła go energią i transformacją, i dlatego od zawsze chciał zostać jej częścią. Udało się! Dowiedziałem się, że Jan A. P. Kaczmarek liczy w przyszłości na większe zaangażowanie finansowe marszałka województwa. Że „nie umie gotować, ale lubi karmić”. Że „festiwal to rzadkie zwierzę” i że to sztuka na taki festiwal zdobyć premiery. Że Jean-Michel Bernard, jego przyjaciel i kompozytor, z okazji dwieście dwudziestej ósmej rocznicy rewolucji francuskiej „zagra nam parę nut francuskich utopionych w oceanie dźwięków” i że będzie to coś na kształt zagadki à la „Jaka to melodia?” dla naprawdę wytrawnych melomanów. (Rozwiązanie okazało się niepokojąco oczywiste – „Marsylianka”.) Że razem z prezydent miasta Hanną Zdanowską i dyrektorką PISF Magdaleną Sroką mogą właściwie w nieskończoność perorować, wykorzystując po temu tylko cztery słowa: „optymizm”, „smaki”, „inspiracja”, „wyobraźnia”. Że tak jak i one nie uważa, iż banały na temat Łodzi – Łódź jest kobietą, Hollyłódź – to coś złego. Że zapomniał nazwy czy nazwiska wykonawcy, który akurat skończył grać, bo ten swoją grą sprawił, że „jesteśmy w innym świecie”. Rozejrzałem się – nie, wciąż siedziałem w drugim rzędzie.\nHasło przewodnie tegorocznego festiwalu brzmiało „siła kobiety”, a jego materializacją podczas gali otwarcia było Wielkie Czytanie Kobiet, które ostatecznie przybrało formę akademii szkolnej z elementami rewiowymi\nHasło przewodnie tegorocznego festiwalu brzmiało „siła kobiety”, a jego materializacją na scenie podczas gali otwarcia było Wielkie Czytanie Kobiet, które ostatecznie przybrało formę akademii szkolnej z elementami rewiowymi. Osiem mniej lub bardziej znanych osobistości ze stołecznej branży artystyczno-lajfstylowej odczytywało na głos wyimki z klasyczek literatury obyczajowej i emancypacyjno-zaangażowanej. Kiedy jedna kończyła swoją kwestię, reszta podchwytywała puentę, by wespół powtórzyć ją około czterech razy niczym apele i upomnienia w mickiewiczowskich „Dziadach”.\n„Marzenie jest formą planowania”.\nFinał Wielkiego Czytania Kobiet był popisem reżyserki Wielkiego Czytania Kobiet Marii Sadowskiej, która w pewnym momencie bezceremonialnie porzuciła wygodny fotel i włączyła się ochoczo do tego moralizatorsko-deklamacyjnego żywiołu. Kazała wstać obecnym w teatrze „dziewczynom”, a gdy wstały, zaczęła klaskać ponad swoją głową, wirować i rzucać w kontrolowanej pasji dziarskimi komendami, by w ten sposób doprowadzić do grupowego przeżycia i wysiłku. „Nikt nie rodzi się kobietą, każdy rodzi się człowiekiem!”, wołała, a za nią wołał Teatr Wielki.\nfot. Marta Zając-Krysiak i Mikołaj Zacharow\nGdy emocje opadły, a ruchy ustały, zjawił się niezawodny Jan A. P. Kaczmarek i zadbał o wyrazisty kontrapunkt do wygasłego przed chwilą feministycznego sabatu. Maria Sadowska upomniała się, że pominął ją przy wyliczaniu osób zaangażowanych w realizację Wielkiego Czytania Kobiet, więc, żeby jej stosownie zadośćuczynić, przyłożył czym prędzej dłoń do klatki piersiowej i odśpiewał a capella pokutną, szczerą pieśń:\n„Dziękuję Marysiu żeś nam zgotowała takie przedstawienie i nie dałaś ciała!”.\nI to był właściwie koniec.\nFilm jest snem\nTytuł debiutanckiego filmu Vladimira Durána, reżysera, aktora i producenta z Kolumbii, „Żegnaj entuzjazmie” okazał się proroczy, bo już po pierwszym kwadransie jakikolwiek entuzjazm ze mnie wyparował, a co gorsza – usnąłem. Była to fantasmagoria o zacięciu politycznym utrzymana w poetyce realistycznej, bo i Zgierz w swej prowincjonalnej glorii wyglądał w niej realistycznie i Donald Trump również – oranżowa cera, uśmiech jak przeszczepiony ze stocka, fatalny garnitur, szczwany wzrok kapitalisty-hurtownika, który duma, czy dałoby radę rozparcelować planetę na zgrabne działki i opchnąć je kosmitom – tyle że połączenie tej osoby i miejsca, prezydent Stanów Zjednoczonych gościł pod sklepem ogólnospożywczym Hermes na ulicy Żeleńskiego-Boya, sprawiło, że zostałem wybudzony przez własne zaskoczenie i szereg wątpliwości topograficzno-ontologicznych. Na szczęście chyba nikt nie poznał, iż zafundowałem sobie kilkanaście narkotycznych minut – albo z ułożenia mojego zwiotczałego ciała i głośniejszego oddechu wnoszono, że w ten nietypowy sposób reaguję na sztukę. „Żegnaj entuzjazmie” trwał dalej, a ja musiałem już do jego końca barować się z Morfeuszem, żeby ta kompromitująca sytuacja więcej się nie powtórzyła. Niestety – familijna psychodrama zorganizowana wokół zdziwaczałej, agresywnej matki, która żyje w zamkniętym pokoju i stamtąd manipuluje swoimi bliskimi, a ci oddają się niekończącym, ckliwym i pretensjonalnym rozmowom – na zmianę z amatorskimi performances – okazała się być próbą cierpliwości i uwagi, której podołałem z najwyższym trudem.\nPożytek z tego filmu był taki, że odtąd zwracałem baczniejszą uwagę na to, co inni robią w trakcie seansów – zaciekawiło mnie, czego się dopuszczają poza tychże seansów oglądaniem. Oczywiście i ja słyszałem o ekstraordynaryjnych wyczynach, których na sali kinowej dopuszczali się odważni, zdeterminowani i spragnieni. Mam tutaj na myśli kunsztowne, dyskretne amory, cichy zgon, telekonferencje, bójki wszczynane w obronie pryncypiów: nieskrępowanego dostępu do ekranu, wolności od rechotu, otwartej krytyki gry aktorskiej. Pod tym względem „Transatlantyk” miał uboższą, zachowawczą ofertę.\nPrzede wszystkim – jedzenie i picie. Nie tylko wyroby z bufetu kina Silver Screen, takie jak nachosy, popcorn i kubełki z colą, ale i prywatne wałówki. Pojemniczki z czereśniami, ziarnem o zdrowotnych właściwościach bio, gotowanym bobem, mięsem rozszczepionym na kąski, ryżem z warzywami. Kanapki. Batoniki. Ciasteczka. Bułki z owocami. Do tego napoje – soczki i mineralne. Nawet kefir. Nawet i americano, bo filiżankę da się zainstalować w tej łuzie na prawym oparciu fotela. Na „Ciałach” widziałem jegomościa, który po cichu, ale z godnością ściągał browara z puszki – wpierw rozglądał się dyplomatycznie na boki, a potem zamaszystym ruchem dłoni osuszał kąciki ust i zastygał w dziubku.\nIstniała jakaś niepisana regulacja, w myśl której im obraz bardziej ambitny i ponury, tym na mniej pozwalali sobie kiperzy i smakosze. Na „Królu Belgów”, komicznej odysei po Bałkanach Nicolasa III i jego świty i „Brigsby Bear”, słodko-gorzkiej komedii o slapstickowym powrocie do rzeczywistości porwanego w dzieciństwie dwudziestokilkuletniego Jamesa, którego podający się za jego rodziców porywacze-szaleńcy więzili w bunkrze przeciwatomowym i indoktrynowali serialem o przygodach misia w kosmosie, ucztowano bez skrępowania i do woli, w trakcie „Nerudy” – jednym zębem, za to na „Siódmym kontynencie” Hanekego obowiązywała ścisła asceza.\nNie tylko popcorn i kubełki z colą, ale i prywatne wałówki. Pojemniczki z czereśniami, ziarnem bio, gotowanym bobem, mięsem rozszczepionym na kąski. Istniała niepisana regulacja, w myśl której im obraz bardziej ambitny, tym na mniej pozwalali sobie kiperzy i smakosze\nTuż przed rozpoczęciem projekcji – a niekiedy nawet i już w jej trakcie – można było obserwować starcia retoryczne i podjazdowe, jaki toczyli anarchiści ze strażnikami porządku. Anarchiści, zupełnie przypadkowo zajmujący najlepsze miejsca, parowali obiekcje strażników i wzywali do obalenia dyktatury numerowanego biletu, głosili swobodę, namawiali do czynnego wyboru, a strażnicy cierpliwie tłumaczyli im potrzebę ładu i konsekwencje, jakie wnosi ze sobą chaos i nieposzanowanie obowiązujących praw.\nRaz usadowiła się za mną para i ona jemu do ucha „szuszuszu” i „szuszuszu”, kwadrans, pół godziny, a ona dalej – „szuszuszu” i „szuszuszu”, koło 40 minuty filmu nie wytrzymałem i wypaliłem w ich stronę klasycznym „pst-pst”, który wypracowałem sobie na Konkursach Chopinowskich i w operze, czyli tam, gdzie nigdy nie byłem, więc ona „szuszuszu”, a ja „pst-pst”, „szuszuszu” i „pst-pst”, „pst-pst” vs „szuszuszu” i zrobiła się z tego mini gala MMA i pojedynek korespondencyjny, w trakcie którego syczałem jak wielki pieprzony wąż na fazie ze słowotokiem, co musiało zirytować pańcię siedzącą przede mną, bo odwróciła się i mówi, niech pan przestanie syczeć, „TO NIE ZOO!”, wtedy jegomość z boku huknął, „proszę o ciszę; trwa seans!”, a temu z kolei odpowiedział ktoś inny w ciemnościach, że dość tych kłótni, „ja się nie kłócę, ja zwracam uwagę!”, „i dlatego niczego nie słychać!”, „to nie ja zacząłem”, „przestańcie, przestańcie!”, „ludzie, kultury trochę!” a potem jeden młodzian z rzędu H powiedział do drugiego „Polska” i zapadło milczenie.\nW trakcie projekcji „Bagna”, którym argentyńska reżyserka Lucrecia Martel zadebiutowała w roku 2001, co i rusz zadawałem sobie pytanie, czy Jan Jakub Kolski widział może ten film. A jeśli tak, to czemu nie stał się on dla niego inspiracją, punktem odniesienia i wzorem przy kręceniu „Pornografii”, tego pretensjonalnego, napuszonego gniota. Bo Martel znakomicie oddała to wszystko, co Kolski zamienił w toporną dosłowność i unurzał w kabotyństwie Majchrzaka. Jej opowieść raczej na pewno nie jest hołdem dla Gombrowicza, ani świadomą żonglerką motywami i postaciami z jego dzieła, ale podczas oglądania tego wyjątkowego obrazu naprawdę trudno było oprzeć się wrażeniu, że oto mamy tu do czynienia z ekranizacją gombrowiczowskich obsesji.\nFabularnie w „Bagnie” nie dzieje się wiele – tropikalne lato, podupadła rezydencja gdzieś pod granicą boliwijsko-argentyńską, skonfliktowana wielopokoleniowa familia, sporo osób niebezpiecznie blisko siebie, a każda ze swoją tajemnicą, ukrytym pragnieniem, traumą. Na okolicznych wzgórzach bezlitosne dzieci polują ze strzelbami na zwierzęta, otępiałe od żaru nastolatki polegują w licznych pokojach i doznają pierwszych seksualnych objawień, przy zapuszczonym basenie wciąż urządzane są party, ale zblazowani goście – niemłodzi, niepiękni, niezainteresowani – to już tylko zombie ze śladami dawnej elegancji i wysokiego statusu społecznego, zapijaczonego Mecha, głowa rodziny i pani na włościach, praktycznie nie opuszcza łóżka.\nZ Gombrowicza są tu napięcia. Agenda cywilizacji pośród zachłannej, nieokiełznanej dżungli, fascynacja i odraza, które niewolą wyższych/kulturalnych (Argentyńczyków) z niższymi/dzikimi (Indianami), piętrowe gry pomiędzy młodymi a starymi, zdominowanie uboższych przez bogatych, wzajemne oddziaływanie na siebie młodych – nierzadko z kazirodczym podtekstem – przezwyciężanie letargu erotyką, agresją i śmiechem. Jeden z synów Mechy ma potwornie okaleczoną twarz i patrząc na niego, należy się postarać, żeby nie rozpoznać kolejnej gombrowiczowskiej figury, która, niczym Katasia w „Kosmosie”, ma zastanawiać, elektryzować i testować wrażliwość i tolerancję na fizyczną brzydotę.\nNiezapomniane dwie minuty. Najpierw LeBron James jakimś zupełnie nadludzkim wysiłkiem blokuje wychodzącego z kontrą Andre Iguodale, który zapewne już zaliczył sobie te dwa łatwe punkty. Tymczasem LeBron szybuje tuż za jego plecami i potężnym uderzeniem prawej dłoni dosłownie wbija piłkę w tablicę. Nadal remis – 89:89. Minutę później Kyrie Irving dokonuje czegoś równie niezwykłego. Na 55 sekund przed końcem, mając przed sobą Stephena Curry, MVP sezonu tego i poprzedniego, rzuca za trzy i trafia. Potem jeszcze LeBron dokłada osobisty i Golden State Warriors pozostaje rozpaczliwa końcówka, a w niej dwa następujące po sobie pudła. Syrena! Clevland Cavaliers wygrywają finały 4:3 i przechodzą do historii, bo dokonali czegoś absolutnie fenomenalnego – jako pierwszy zespół w dziejach NBA odrobili stratę z 1:3 i zdobyli mistrzostwo.\nZdejmuję gogle i słuchawki i rozglądam się dokoła. W lekko zaciemnionej sali kilkanaście osób kręci się na obrotowych stołkach i nerwowo rzuca głową pod różnymi kątami. Przypominają ludzi, którzy nagle stracili wzrok i panicznie starają się odzyskać orientacje – albo pacjentów, na których dokonuje się osobliwych eksperymentów. Niektórzy z nich znajdują się teraz w Muzeum Historii Naturalnej w Berlinie i obserwują Giraffatitana, gigantycznego zauropoda z późnej jury, poznają historię cyberbroni o nazwie Stuxnet, badają gabinet osobliwości czy lądują wewnątrz teledysku Moderat, inni podróżują dokoła Ziemi śladem kultur nomadycznych, jeszcze inni, podobnie jak ja przed chwilą, oglądają „Follow My Lead: The Story of the NBA Finals 2016”, dwudziestopięciominutowy film dokumentalny o spektakularnym wyczynie Clevland Cavaliers. A wszystko to w wirtualnej rzeczywistości 3D 360 stopni w ramach sekcji Czasoprzestrzenie VR.\nZdejmuję gogle i słuchawki i rozglądam się dokoła. W lekko zaciemnionej sali kilkanaście osób kręci się na obrotowych stołkach i nerwowo rzuca głową pod różnymi kątami. Przypominają ludzi, którzy nagle stracili wzrok\nTo fantastyczne doznanie. Znajdujesz się o centymetr od jednego ze współczesnych sportowych bogów – możesz prawie dotknąć LeBrona Jamesa – wpuszczają cię do młyna, w którym przed meczem koszykarze zagrzewają się do walki, podziwiasz rozwrzeszczane hale, czirliderki odstawiają gwiazdę przed twoim nosem, stoisz w trumnie i patrzysz jak wpadają kosze, sprzedawane są czapy, zaliczane przechwyty, w dość wąskim korytarzu falą napierają na ciebie kibice – aż odruchowo starasz się im uchylić.\nPo sekundzie zjawiła się wolontariuszka i odprowadziła mnie na zewnątrz, tam – przejęła następnego chętnego i wolnym krokiem powiodła ku nowym przygodom i wymiarom.\nRobert Frank wciąż żyje… to pierwsza dobra i zaskakująca informacja, druga – że dziewięćdziesięciotrzyletni autor legendarnego projektu fotograficznego „The Americans” z roku 1958, który przeobraził oblicze fotografii socjologiczno-realistycznej, nadal pracuje, dzieląc swój czas między zagraconym studio w Nowym Jorku (Frank „nie wyrzuca niczego”) i starą chatę rybacką na odludnej Nowej Szkocji.\nFilm „Nie mrugaj – Robert Frank”, w którym o Franku nie mówi wyłącznie Frank, ale i jego współpracownicy i przyjaciele, jest zarazem wspomnieniem i opowieścią o ucieczce. Długie i twórcze życie Franka ukazane zostało jako stopniowa rezygnacja z uczestnictwa w absorbującym, medialnym świecie i świadome unikanie łatwych artystycznych rozwiązań – takich jak odcinanie kuponów od sukcesu „The Americans”. Choć na powszechny aplauz i uznanie musiał Frank nieco poczekać, bo pierwsze reakcje na ten album nie były euforyczne. Dopiero z czasem uznano, że to dzieło z wszech miar wyjątkowe, nieprzemijające, genialne, emanujące na kolejne pokolenia. Żeby je stworzyć, Frank przez rok jeździł po Stanach Zjednoczonych – pokonał kilkanaście tysięcy kilometrów, zużył 767 rolek filmów, zrobił ok. 28 tysięcy zdjęć. Do „The Americans” ostatecznie weszły 83. Daje to pojęcie, jak świadomym i surowym jest artystą.\nPo „The Americans”, do których wstęp napisał Kerouac, zaczął działać z bitnikami, robił filmy eksperymentalne i dokumentalne, takie jak ten o trasie koncertowej Rolling Stone – „Cocksucker Blues”. Później musiał zmagać się z osobistymi tragediami – w roku 1974 jego ukochana córka, Andrea, zginęła w katastrofie lotniczej, a syn Pablo zapadł na schizofrenię (zmarł w szpitalu psychiatrycznym w 1994). Odtąd Frank wybierał samotność, odmawiał wystąpień i wywiadów, z rzadka fotografował, choć w miarę regularnie przygotowywał świeże produkcje filmowe.\n„Nie mrugaj…” jest również wykładem mistrza o sztuce fotografowania. Kudłaty, potężnie zbudowany starzec we flanelowej koszuli w kratę i bejzbolówce spokojnym głosem udziela nauk: „zdjęcie musi być ostre”, „zdjęcie musi być szybkie”, „pierwsze zdjęcie jest najlepsze”, „najciekawsi są ludzie, nie pejzaże”, „zdjęcie to wspomnienie do odłożenia na bok, a film jest żywy”, „ludzie się zmieniają i udają, kiedy wiedzą, że zostaną sfotografowani”, „uwielbiam błędy”, „prowadziła mnie intuicja”, „nienawidzę tych jebanych wywiadów”.\nFrank, kudłaty, potężnie zbudowany starzec we flanelowej koszuli spokojnym głosem udziela nauk: „pierwsze zdjęcie jest najlepsze”, „najciekawsi są ludzie, nie pejzaże”, „uwielbiam błędy”, „prowadziła mnie intuicja”, „nienawidzę tych jebanych wywiadów”\nNajpierw ten wyśmienity, przejmujący dokument w reżyserii Christophera LaMarca zatytułowany „Boone”, który ukazuje codzienność na farmie kóz w Oregonie. To podzwonne dla tradycyjnego rolnictwa i modelu ekonomicznego opierającego się na samowystarczalności. Ale przede wszystkim opowieść o małych i wielkich cyklach życia, śmierci, pogody i natury – i o współczesnej biedzie. Biedzie tym bardziej niesprawiedliwej i dotkliwej, że niezasłużonej. Bohaterowie „Boone”, para i ich kumpel, harują od świtu do zmierzchu, a i tak ledwo mogą przeżyć i nie mają właściwie niczego wartościowego. Ich dom, obejście, ubrania i sprzęt są doszczętnie zdezelowane – ich jedyne rozrywki w rzadkim czasie wolnym to radio, gry zręcznościowe na podwórku i wieczorne piwo na kanapie. Mimo to swoje obowiązki wykonują może nie tyle z przyjemnością, co z metodycznym spokojem i żarliwym, omal religijnym zaangażowaniem. Wrażenie robi zwłaszcza intymna więź zadzierzgnięta pomiędzy nimi a zwierzętami. Kamera nie cofa się i filmuje wszystko – nocne porody kóz, walkę o przetrwanie słabowitych koźlątek, chorobę ukochanego, zasłużonego psa, a potem długie z nim pożegnanie i pogrzeb. „Boone” jest doskonałym remedium na rojenia zamożnych mieszczan, którzy widzą siebie w jakiejś schludnej utopii agrarnej na głębokiej prowincji, bo nie w smak im zgiełk i brokat metropolii. Nie ma tutaj etycznego pszczelarstwa, dni zbiegłych na kontemplacyjnych spacerach i odsłuchiwania tętna ekologicznego lasu. Tylko brud, znój i monotonia.\nA po – EC1, czyli centrum kulturalno-rozrywkowe w zabytkowej łódzkiej elektrowni, i kolacja, która stanowiła dopełnienie „Boone” i wraz z projekcją składała się na jedno z wydarzeń sekcji Transatlantyk Kino Kulinarne.\nfot. Mikołaj Zacharo i Marta Zając-Krysiak\nDużo się działo, bo dawną halę maszyn wypełniono prawie po brzegi. Obleczone bielą okrągłe stoły i krzesła, profesjonalna obsługa kelnerska wykonująca coś w rodzaju menueta za każdym razem, gdy przyszło im serwować nowe danie lub zebrać brudne naczynia, doskonałe wina bez limitu, tuzin kucharzy, którzy pod czujnym okiem dwóch szefów kuchni uwijali się na scenie jak w ukropie, by nakarmić głodnych i wymagających. Jako abnegat i człowiek lokalny nie byłem przygotowany na takie luksusy – postanowiłem zostać niezaangażowanym obserwatorem.\n„Boone” jest doskonałym remedium na rojenia zamożnych mieszczan, którzy widzą siebie w jakiejś schludnej utopii agrarnej na głębokiej prowincji, bo nie w smak im zgiełk i brokat metropolii\nWokół kręcił się i szumiał lepszy świat. Ci wszyscy Polacy płci obojga – a było ich grubo ponad setka – zebrali się tutaj nie po to, żeby do czegokolwiek aspirować lub kogoś trwożliwie udawać, ale by wprost zamanifestować swój niekwestionowany sukces. Świetne marynarki w kolorach entuzjastycznych, modne suknie i spodniumy od projektantów, których zna się z nazwiska, zindywidualizowana biżuteria, jaskrawe szminki, gdzieniegdzie wybrzuszenie od botoksu, męskie twarze użyźniane regularnie kremami, żadnych rękoczynów, czy choćby tubalnych śmiechów.\nZ czasem dało się zauważyć i postacie klasy deluxe. Mignął prymasowski, szlachetny profil Andrzeja Seweryna, wzruszyła powietrze – oraz parę serwetek – Dorota Stalińska, idealna, jak odkuta z jednej bryły kwarcu, Grażyna Torbicka trwała niewzruszenie przy stoliku nr 1, a Jan A. P. Kaczmarek, poczuwając się do obowiązków dobrego gospodarza, lawirował między zarumienionymi z radości gośćmi i zagadywał. Toczyły się wszędzie przyjazne dialogi i rozmawiano o sztuce i kulturze w niezobowiązującej konwencji biesiadnej – „był obecny na pewnym etapie pisania scenariusza, ale w napisach go nie ma/Deneuve nie schodzi z planu/to są cholernie aktualne problemy/jestem fanem weekendów” – dzięki czemu nikomu z obecnych nie udało się nadać im istotności i powagi.\nA kiedy wracałem do domu – kiedy wracałem do Zgierza – to zamiast przyglądać się opustoszałej Łodzi nocą albo zapisywać karteczkę wrażeniami i detalami, wolałem powtarzać sobie w duchu te nasycone, zagadkowe nazwy, które za pierwszym razem brzmią jak zaklęcia lub imiona zagranicznych dzieci:\nflan z koziego sera\nfilm, festiwal filmowy, Festiwal Transatlantyk


Mosty ze śliny | Tunguska.pl\nWspółczesne budowy potrzebują stali, ciężkiego sprzętu, a nawet prób obciążeniowych. Pająk wykonuje porównywalne konstrukcje i wszystkie związane z nimi etapy samodzielnie.\nGdyby przeskalować pająka do wielkości człowieka, to jego sieć miałaby wielkość 50-cio piętrowego wieżowca i wytrzymałość zdolną zatrzymać w locie samolot pasażerski. Do wykonania swoich konstrukcji pająk używa budulca własnej produkcji, nici pajęczej. Pająk produkuje ją z tego co sam zje, czyli much i innych owadów które złapie w pułapkę, w temperaturze pokojowej w sposób bardzo ekonomiczny energetycznie.\nJest to najwytrzymalsze włókno świata, cieńsze od ludzkiego włosa, lżejsze od bawełny, kilkukrotnie wytrzymalsze na rozciąganie od stali o tym samym przekroju, potrafi rozciągnąć się o 40% i nie zerwać, co pozwala we wprost fantastyczny sposób pochłaniać energię kinetyczną. Żadne z produkowanych przez człowieka syntetycznych włókien, często z wykorzystaniem trujących chemikaliów i olbrzymich temperatur nie ma takich parametrów. Próby pozyskania przemysłowych ilości nici pajęczej, jak również wytworzenia syntetycznej nici pajęczej jak dotąd spełzły na niczym.\nProjekt i wykonanie sieci też jest bardzo przemyślane, na tyle przemyślane, że niektórzy przeciwnicy teorii ewolucji podają ją jako przykład rzeczy, które nie mogła powstać przypadkowo w wyniku losowych mutacji genów. Konstrukcja musi mieć na tyle małe oczka i być na tyle silna, żeby wytrzymać impet pędzącej muchy, jednocześnie oczka muszą być na tyle duże, żeby nie łapać mniejszych zdobyczy, nie zużywać za dużo budulca i nie zwiększać niepotrzebnie wagi całości.\nProjekt konstrukcji jest tak opracowany, by mógł ją zbudować jeden wykonawca, bez żadnego sprzętu pomocniczego, nie posiadając dokładnych przyrządów pomiarowych, dźwigów, planów na które mógłby zerkać. Wykonawca ten pracuje cały czas na konstrukcji, nikt mu nie przekazuje z dołu krótkofalówką wytycznych co idzie nie tak, widzi tylko ten mały kawałek sieci, przy którym akurat się znajduje. Gdybyśmy nawet mieli odpowiedni materiał, to gdyby ktoś poprosił nas o rozpięcie sieci między jednym wieżowcem, a drugim, nie wiedzielibyśmy jak się za to zabrać.\nNajtrudniejsze jest rozpięcie pierwszej nici. Pająk puszcza nić w powietrzu i pozwala by wiatr uniósł ją do punktu doczepienia, następnie pracowicie buduje resztę. Dzieło jest skończone po mniej więcej godzinie. Kiedy następnym razem najdzie nas chęć, żeby bezceremonialnie zniszczyć pajęczą sieć, pamiętajmy jakim jest cudem inżynierii materiałowej, projektowej i wykonawczej.\nPoprzednia historia Cayce na Atlantydzie\nNastępna historia Świat na wspak\nNajstarszy znany nam przodek współczesnych pająków żył ponad 380 milionów lat temu. Naukowcy ustalili że potrafił wytwarzać jedwabne nici, jednak nie wykorzystywał ich do robienia pajęczyny.


Znakomita większość osób mieszkających na terenie naszego kraju w doskonały metodę zdaje sobie sprawę z faktu, że uprawa marihuany na terenie jest zupełnie nielegalna. Nie mniej natomiast uzyskanie nasion tej rośliny nie jest niemożliwe czy tez jakoś w szczególności skomplikowane do osiągnięcia. » Continue Reading\nnasiona, sklep z nasionami, uprawa\nDla wielu młodych osób zaliczenie egzaminu maturalnego wiąże się ze specyficznego rodzaju planowaniem osobistej przyszłości i dalszego okresu życia. To, dlatego również między innymi w okresie przedmaturalnym zwiększonym zainteresowaniem cieszą się dodatkowe korepetycje angielski Warszawa. Na pewno jest to jeden z typowo przykładowych przedmiotów wzbudzających ewidentne zainteresowanie maturzystów podchodzących albo mających podejść do zdawania egzaminu maturalnego. » Continue Reading\nedukacja, korepetycje, nauka w domu\nPosiadanie własnego basenu ogrodowego w swoim ogrodzie zamieszczonym na przydomowej posesji to marzenie wielu osób posiadających działkę budowlaną, na której zlokalizowana jest domek jednorodzinny lub altanka. Wybudowanie natomiast obiektów, jakim są mniejsze lub większe baseny ogrodowe powiązane jest z obowiązkiem poniesienia pewnych kosztów majątkowych z naszej strony. Wiele firm działających branży praktycznego wystroju ogrodu widząc coraz większe i stale rosnące zainteresowanie tego rodzaju produktami postawiło na baseny poliestrowe. » Continue Reading\nbasen, basen ogrodowy, producent basenów\nSzybki rozwój wielu nowoczesnych technologii przyczynił się do polepszenia jakości naszego zwykłego życia w wielu zwłaszcza niebagatelnych i nader istotnych kwestiach. Jedną z nich jest szybka możliwość komunikacji i porozumiewania się za pośrednictwem telefonów komórkowych oferowanych między innymi przez autoryzowany serwis nokia Łódź. W tego typu serwisie istnieje też możliwość stworzenia skutecznej naprawy oraz dodatkowo dokonania ekspertyzy i wyceny posiadanego przez nas telefonu. » Continue Reading\nnaprawa telefonów, serwis telefonów, telefon zastępczy\nBieganie to aktywność fizyczna, która posiada kilka zalet. Nie wymaga dużych nakładów majątkowych, ani specjalnych zdolności, przynosi jednak ogromne korzyści dla zdrowia. Umożliwia zrzucić nadmiar kilogramów i zachować ciało w dobrej formie. Bieganie podnosi odporność organizmu i zapobiega chorobom. Jak zacząć? Na początku trzeba zainwestować w świetne buty do biegania. To istotne, ponieważ umożliwia uniknąć kontuzji i amortyzuje stopę. Należy w tym celu odwiedzić specjalistyczny sklep biegowy, który posiada w spersonalizowanej katalogu usług/produktów liczne modele obuwia. » Continue Reading\nBieganie to aktywność fizyczna, która ma wiele zalet. Nie wymaga dużych nakładów finansowych, ani specjalnych zdolności, przynosi jednak ogromne korzyści dla zdrowia. Daje możliwość zrzucić nadmiar kilogramów i zachować ciało w dobrej formie. Bieganie podnosi odporność organizmu i zapobiega chorobom. Jak rozpocząć? Na początku trzeba zainwestować w dobre buty do biegania. To ważne, ponieważ pozwala uniknąć kontuzji i amortyzuje stopę. Warto w tym celu odwiedzić fachowy sklep biegowy, który posiada w swojej ofercie liczne modele obuwia. » Continue Reading\n23 / 24Firstprevious192021222324nextLast


W dniu 17 listopada 2015 roku na terenie powiatu kazimierskiego w dwóch newralgicznych gminach pod względem zagrożenia powodziowego tj. gmina Bejsce oraz gmina Opatowiec odbyły się ćwiczenia powiatowe pod kryptonimem „Powódź 2015”.\nOrganizatorem ćwiczeń był Komendant Powiatowy PSP w Kazimierzy Wielkiej mł. bryg. Kazimierz Zabłotny. Podczas ćwiczeń realizowane były trzy epizody dotyczące mn: ·umacniania wałów na rzece Nidzica. Umacniania wałów dokonywano przy użyciu pakowarki piasku „ Neptun” produkcji FUS Andrychów, która zdaniem ćwiczących przyspieszyła i ulżyła w ich pracy przy umacnianiu wału workami z piaskiem. W ćwiczeniach udział brały: jednostki Państwowej Straży Pożarnej z Kazimierzy Wielkiej, Kielc, Staszowa, na której wyposażeniu od ubiegłego roku jest „Neptun”, Powiatowa Kompania Odwodowa złożona z jednostek OSP powiatu kazimierskiego, oraz Narodowe Siły Rezerwy z Kielce w liczbie 72 żołnierzy.\nW dniach od 16 do 18 listopada 2015 roku w Hotelu & Spa Kocierz odbyło się Forum Wójtów, Burmistrzów i Prezydentów Małopolski. Spotkanie, w którym wzięło udział ponad 100 przedstawicieli lokalnych samorządów poświęcone było ochronie środowiska i energetyce oraz pozyskiwaniu środków w ramach nowej perspektywy unijnej. Gospodarzem Forum była gmina Andrychów, która zaprezentowała mn. firmy działające na rzecz ochrony przeciwpowodziowej. Po krótkiej prezentacji sprzętu produkowanego przez KZWM „Ogniochron” w Andrychowie, czyli całej gamy motopomp pływających Niagara, zapoznano uczestników Forum z walorami dozowarki piasku „Neptun” produkowanej od dwóch lat przez Fabrykę Urządzeń Specjalnych w Andrychowie. Obecna na Forum Pani Małgorzata Mrugała Prezes Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie zainteresowała się naszym produktem i zadeklarowała możliwości partycypacji w kosztach zakupu sprzętu przez służby ratownicze i samorządy terytorialne województwa małopolskiego. Po prezentacji na sali konferencyjnej, nastąpił pokaz działania dozowarki w wykonaniu przedstawicieli FUS i członków OSP Targanice Górne.\nJednym z wielu kontaktów, które są efektem naszego pobytu na “Interschutz 2015 “w Hanowerze jest firma Akatsuki Co., Ltd. Osaka Warehouse z Japonii. Po 45 - dniach transportu morskiego w specjalnej fumingowanej skrzyni, oraz kontenerze “Neptun” dotarł do portu w Kobe. Docelowym przeznaczeniem dozowarki była prezentacja na targach Security & Safety Trade Expo RISCON TOKYO w dniach 14 – 16.10 2015.\nTransport dozowarki do portu w Gdyni.\n15.06.2015 Międzynarodowe Targi INTERSCHUTZ 2015, Hannover\nW dniach 8-13 czerwca 2015 r. w Hanowerze, Niemcy odbyły się największe Międzynarodowe Targi Pożarnictwa, Klęsk Żywiołowych, Ratownictwa, Bezpieczeństwa i Ochrony INTERSCHUTZ 2015. Na targach zaprezentowało sie ponad 1500 wystawców z 49 krajów, Polskę reprezentowało 27 przedsiębiorstw w tym nasza fabryka, która na stanowisku C 11/5 wspólnie z firmą Blyss z Niemiec prezentował dozowarkę materiałów sypkich i granulowanych „ Neptun”, oraz motopompę pływającą Mikro. Neptuna został również zaprezentowany na wspólnym stoisko Państwowej Straży Pożarnej, Związku OSP RP i Fundacji Edukacji i Techniki Ratownictwa w pawilonie 24 stoisko D23. Bardzo nam było miło, gdy w dniu Polskim na tragach, nasze stoisko odwiedziły najwyższe władze Państwowej Straży Pożarnej na czele z Panem generałem brygadierem Wiesławem Leśniakiewiczem Komendantem Głównym Państwowej Straży Pożarnej, oraz jego zastępcą Panem nadbrygadierem Markiem Kowalskim. Bardzo dziękujemy wszystkim Państwu za zainteresowanie sie naszym produktem o odwiedzeniem stoisk. Żywimy nadzieję, iż nasze produkty znajdą się na wyposażeniu Państwa jednostek i urzędów.\n08-13.06.2015 Zaproszenie na Targi pożarnictwa INTERCHUTZ 2015\nW dniach od 8 do 13 czerwca 2015 r. w Hannoverze odbędą się największe światowe targi pożarniczo - ratownicze „INTERCHUTZ 2015”. Ostatnia edycja targów w roku 2010 zgromadziła 1337 wystawców z 46 krajów. Targi odwiedziło około 125 tyś. zwiedzających, w tym 23% z zagranicy. Polskę reprezentowały w 2010 roku na targach 33 firmy. W bieżącym roku na stoisku nr C 11/5 wspólnie z firmą BLYSS z Niemiec będziemy prezentowali naszego „ NEPTUNA” na rynkach zagranicznych. Serdecznie zapraszamy do odwiedzenia naszego stoiska.


Niniejszy Regulamin określa zasady dokonywania zakupów w sklepie internetowym Drewniany Guzik działającym pod adresem: www.drewnianyguzik.pl\n1. Sklep Drewniany Guzik jest prowadzony przez firmę:\nDG Jolanta Sroka\nul. Nad Pokrzywką 16a\n3 . Ilekroć w niniejszym Regulaminie jest mowa o:\nDG - należy przez to rozumieć firmę "DG Jolanta Sroka"\nKupującym, Kliencie - należy przez to rozumieć osobę fizyczną (w tym konsumenta – w rozumieniu art. 221 kodeksu cywilnego), osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej;\nSklepie - należy przez to rozumieć sklep internetowy DrewnianyGuzik.pl prowadzony przez "DG" na swoim portalu internetowym pod adresem www.drewnianyguzik.pl .\nRegulaminie - należy przez to rozumieć niniejszy regulamin, który określa zasady dokonywania przez DG, za pośrednictwem Sklepu, sprzedaży towarów i usług Kupującym. Regulamin jest dostępny na stronie www.drewnianygzuik.pl/regulamin dla każdego użytkownika Internetu, w tym dla każdego Kupującego.\n4. Kupujący potwierdzając złożenie zamówienia w Sklepie, składa oświadczenie, że zapoznał się z treścią Regulaminu i zaakceptował postanowienia w nim zawarte.\n5. Oferta przedstawiona w sklepie www.drewnianygzuik.pl nie stanowi oferty w rozumieniu Kodeksu Cywilnego a jest jedynie zaproszeniem do zawarcia umowy (zgodnie z art. 71 K.C.).\n2. "DG" zastrzega sobie prawo do zmiany cen towarów znajdujących się w ofercie,\nwprowadzania nowych towarów do oferty sklepu internetowego, przeprowadzania i\nodwoływania akcji promocyjnych na stronach sklepu bądź wprowadzania w nich zmian.\n3. Wszelkie zmiany cen i odwołania akcji promocyjnych nie dotyczą towarów już\nzamówionych w Sklepie.\n4. Klient może wybrać następujące formy płatności za zamówiony towar:\na) przelewem bankowym - na konto firmy "DG Jolanta Sroka" 20 1140 2017 0000 4702 0379 0029 tytułem "DrewnianyGuzik.pl: numer zamówienia".\nSkładanie i przyjmowanie zamówienia\n1. Zamówienia przyjmowane są 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu poprzez wypełnienie i wysłanie formularza zamówienia umieszczonego na stronie Sklepu, ewentualnie poprzez e-mail wysłany na adres: kontakt@drewnianyguzik.pl\n2. Kupujący jest zobowiązany do pełnego oraz zgodnego ze stanem faktycznym wypełnienia formularza zamówienia.\n3. Zamówienie będzie uważane za złożone tylko w sytuacji, gdy w formularzu Zamówienia\nzostaną umieszczone wszelkie dane pozwalające na prawidłową identyfikację Kupującego, w tym w szczególności numer telefonu kontaktowego lub adres email.\n4. Przyjęcie zamówienia do realizacji:\na) zamówienia za pobraniem - klient zostanie poinformowany e-mailem o przyjęciu jego\nzamówienia do realizacji;\nb) w przypadku zamówienia płatnego przelewem realizujemy je dopiero po otrzymaniu\ninformacji o zrealizowanej płatności. Należną kwotę prosimy wpłacić na następujące\nkonto bankowe nr: 20 1140 2017 0000 4702 0379 0029 DG Jolanta Sroka, ul. Nad Pokrzywką 16a, 61-312 Poanań, Bank: Multibank tytułem "DrewnianyGuzik.pl: numer zamówienia".\nPo otrzymaniu płatności, Klient zostanie poinformowany e-mailem o otrzymanej płatności i przyjęciu jego zamówienia do realizacji;\n5. Jeżeli do 7 dni od daty złożenia zamówienia na konto bankowe Sklepu nie wpłynęła cała należna kwota zamówienia, zlecenie zostanie anulowane.\n6. Sklep DrewnianyGuzik.pl zastrzega sobie prawo odmowy realizacji zamówień\nniekompletnych oraz w przypadku wątpliwości, co do wypłacalności zamawiającego, jak\nrównież w przypadku nieoczekiwanego braku tkaniny lub innego elementu potrzebnego do wykonania produktu. W takim przypadku sklep powiadomi o tym fakcie zamawiającego poprzez email lub telefonicznie z wyjaśnieniem przyczyn odmowy realizacji.\n1. Realizacja zamówień odbywa się od poniedziałku do piątku w godzinach od 09:00 do\n20:00. Wszystkie zamówienia staramy się zrealizować jak najszybciej.\n2. Całkowity czas oczekiwania na zamówienie to: czas przygotowania zamówienia do\nwysyłki + przewidywany czas dostawy.\n3. Czas przygotowania zamówienia do wysyłki wynosi od 1 do maksymalnie 14 dni (10 dni roboczych) liczonych od momentu zarejestrowania przelewu na koncie, przy czym jest on zależny od rodzaju zamówionego produktu i ilości. Przy każdym produkcie określony jest czas realiazacji zamówienia. Jeżeli okaże się, że realizacja przekroczy 14-dniowy termin przygotowania zamówienia, klient zostanie o tym niezwłocznie poinformowany. DG\nzobowiązany jest niezwłocznie poinformować Kupującego o przyczynie przedłużenia terminu realizacji zamówienia oraz określić orientacyjnie nowy termin realizacji zamówienia.\nKupujący jest uprawniony do niezaakceptowania nowego terminu realizacji zamówienia. W takim przypadku żadna ze stron nie będzie podosić wobec siebie jakichkolwiek roszczeń z tytułu braku realizacji zamówienia.\n1. Zamówienia wysyłane są przez Pocztę Polską.\n2. W zależności od wybranej opcji dostawy koszt wysyłki jest automatycznie dodawany do\nkwoty zamówienia. Średni czas dostawy oraz koszt zależy od rodzaju wybranej przesyłki.\n3. O szczegółach doręczenia, takich jak numer nadania, poinformujemy w mailu wsyłanym w momencie przekazania paczki na Poczcie Polskiej.\n1. Ze względu na to, że większość naszych produktów jest szytych pod aktualne\nzamówienie (nie posiadamy magazynu produktów) zmiany w zamówieniu są bardzo\n2. Zmiany dotyczące produktów szytych na miarę można zgłaszać w ciągu 24h od chwili\nzłożenia zamówienia. W przypadku chęci dokonania zmiany prosimy o jak najszybszy\nkontakt na adres emailowy kontakt@drewnianyguzik.pl\nNiezgodność towaru z umową, Odstąpienie od umowy Zwroty\n1. DG odpowiada wobec Kupującego za niezgodność z umową towarów zakupionych w Sklepie na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz zmianie Kodeksu Cywilnego (Dz. U. z 2002 r., nr 141, poz. 1176 z późn. zm.).\n2. Kupujący może w terminie 14 dni kalendarzowych liczonych od dnia dostawy towaru, odstąpić od umowy bez podawania przyczyny, składając Sprzedawcy stosowne oświadczenie. Oświadczenie można złożyć na formularzu, którego wzór stanowi załącznik do ustawy o prawach konsumenta z dnia 30 maja 2014 r.\n3. Odstąpienie od umowy dotyczącej towarów zakupionych w Sklepie dla swojej ważności\nwymaga oświadczenia Kupującego i wysłanego wraz ze zwracanym towarem na adres:\n"DG" Jolanta Sroka\n4. W oświadczeniu jak wyżej należy wskazać gdzie i jak mają być zwrócone pieniądze.\n5. Prawo odstąpienia od umowy nie przysługuje Klientowi, jeżeli umowa dotyczy świadczeń o właściwościach określonych przez Klienta w złożonym przez niego zamówieniu lub ściśle związanych z jego osobą (produkty szyte na miarę, tkaniny cięte z metra).\n6. Zarówno odstąpienie od umowy jak i zwrot zakupionego towaru możliwe jest tylko w sytuacji, gdy zakupiony towar znajduje się w stanie nienaruszonym.\n7. W stanie nienaruszonym jest towar, który:\n* nie był używany, nie był prany i nie został w żaden sposób zniszczony;\n* jest zwracany w oryginalnym opakowaniu, jeśli takowe posiada;\n* posiada oryginalne metkowanie i wszywki producenta;\n* zwracany jest z oryginalnym dowodem zakupu.\n8. Sklep zwraca kwotę równą cenie towaru oraz kosztom przesyłki do klienta. Pieniądze\nsą zwracane w ciągu 5 dni roboczych od daty otrzymania przesyłki zwrotnej przelewem\nbankowym na konto podane przez klienta lub przekazem pocztowym na adres wskazany w zamówieniu. Koszty odesłania towaru pokrywa Klient.\n9. Prawo odstąpienia od umowy dotyczącej towarów zakupionych w Sklepie, o którym mowa w pkt 2 powyżej nie ma zastosowania do zakupów dokonanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą w ramach i na potrzeby tej działalności.\n1. W przypadku dostarczenia produktu niezgodnego z umową lub wadliwego należy odesłać zgłoszenie reklamacyjne wraz z produktem na adres:\n2. Do przesyłki należy załączyć:\n- oryginalną fakturę.\n- rachunek z Poczty Polskiej potwierdzający koszt wysyłki.\n- Państwa dane osobowe oraz numer konta bankowego, na które ma zostać przelana kwota do zwrotu.\n3 .Klient w ciągu dwóch miesięcy od stwierdzenia niezgodności towaru z umową musi zawiadomić o tym fakcie Sklep.\n4. Reklamacje rozpatrywane będą niezwłocznie, jednak nie później niż w ciągu 14 dni licząc od dnia ich zgłoszenia. Jeżeli podane w reklamacji dane lub informacje wymagają\nuzupełnienia, Sklep zwróci się do Klienta z prośbą o odpowiednie uzupełnienie reklamacji; termin do rozpoznania reklamacji liczony będzie z uwzględnieniem opóźnienia liczonego do daty otrzymania stosownych uzupełnień od Klienta.\n5. Reklamacja nie będzie rozpatrywana dla produktów standardowych i niestandardowych, które wcześniej zostały przerobione przez klienta ( np. skrócenie, doszycie itp.)\n6. W razie niezajęcia przez Sklep żadnego stanowiska w przedmiocie zgłoszonej przez Klienta reklamacji w terminie 14 (czternastu) dni licząc od daty otrzymania reklamowanych towarów, przyjmuje się, iż reklamacja została uznana przez Sklep za zasadną.\n7. Klient może skorzystać z adresu Działu Kontroli Jakości i w wygodny sposób przekazać swoje uwagi dotyczące pracy naszej firmy. Każde zgłoszenie będzie rozpatrzone z należną mu uwagą i jeśli to konieczne, podejmiemy odpowiednie kroki naprawcze.\n8. Przesyłki reklamacyjne wysyłane do "DG" za pobraniem nie będą odbierane.\n9.W przypadku uznania reklamacji, Sklep zwróci Klientowi równowartość opłaty pocztowej za odesłanie towaru.\n10.Jeżeli reklamacja zostanie pozytywnie rozpatrzona, to produkt wymieniamy na pełnowartościowy.\n11.W przypadku, gdy wymiana na towar pełnowartościowy będzie niemożliwa, Sklep zwróci Klientowi równowartość ceny reklamowanego towaru lub, po wyrażeniu zgody przez Klienta, zaoferuje do wyboru inne dostępne u niego produkty.\n12.W przypadku zgody na wymianę towaru, koszty związanie z dostawą nowego ponosi Sklep.\n13.Okres gwarancji - 2 lata. Reklamacje zgłoszone po upływie dwóch lat od dnia zrealizowania przez Sklep zamówienia, nie podlegają rozpatrzeniu.\nOchrona danych osobowych i znaków towarowych\n1. Składając zamówienie, Klient wyraża zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych ( w tym w szczególności imienia, nazwiska, numeru telefonu i pełnego adresu dla celów realizacji zamówienia ) przez Sprzedawcę, który jest jednocześnie administratorem danych osobowych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), zwane również RODO.\n2. Dane osobowe znajdują się w bazie danych Sprzedawcy i nie są przekazywane podmiotom nie uczestniczącym w realizacji umowy sprzedaży.\n3. Klient zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych ma prawo wglądu do swoich danych osobowych, możliwość ich poprawiania oraz usunięcia. Sprzedawca zapewnia każdemu Klientowi prawo kontroli przetwarzania danych zgodnie z art. 15 RODO.\n1. Niniejszy Regulamin wchodzi w życie z dniem 30.10.2013 i jego postanowienia stosuje\nsię do wszystkich zamówień złożonych po tym dniu.\n2. DG uprawniony jest do wydania nowego Regulaminu i do dokonania zmiany treści\nRegulaminu w przypadku:\na) dokonania przez uprawnione organy państwa zmiany przepisów prawa lub wydania\norzeczeń mających lub mogących mieć w szczególności wpływ na określone treścią umowy prawa i obowiązki stron albo takich, które wpływają lub mogą wpłynąć na sposób\nświadczenia usług albo przepisów lub orzeczeń nakładających określone obowiązki lub\nudzielające określonych uprawnień stronom umowy albo nakładających określone obowiązki osobom trzecim albo przepisów podatkowych lub innych nakładających nowe podatki, opłatyalbo zmieniających sposób ich spełnienia,\nb) zmiany warunków technicznych związanych z funkcjonowaniem Sklepu, w tym związanych z postępem technicznym lub technologicznym\nc) wywołanych postępem technologicznym lub decyzją władz zmian w zakresie zasad\nkomunikacji sieci Internet lub też zmiany zasad organizacyjnych sieci Internet,\nd) siły wyższej.\n3. O zamierzonej zmianie albo o wprowadzeniu nowego regulaminu DG zawiadomi poprzez zamieszczenie stosownej informacji na stronie internetowej www.DrewnianyGuzik.pl\n4. W sprawach nie uregulowanych niniejszym Regulaminem będą miały zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego, ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny oraz ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną.


Zacisk śruby narożnej 831210 STANLEY - Ściski i rozpórki stolarskie - w atrakcyjnej cenie w sklepach Leroy Merlin.\nZacisk śruby narożnej 831210 STANLEY\nNr ref. 43457596\n1,5 0 0 2 2 9 13\nMateriał wykonania prętu: Stop duraluminiowy\nMateriał wykonania prętu\tStop duraluminiowy\nKod EAN: 3253560831219\nNumer referencyjny: 43457596\nPotwierdzam. Po pierwszym użyciu rozpada się w rękach. Ze ściskiem to nie ma nic wspólnego. Całą siła trzyma na maleńkiej zawleczce którą wypada przy pierwszym użyciu.\nŚcisk jednorazowy - przy pierwszym użyciu wypada zawleczka. Na pewno da się do obejść domowymi sposobami, ale nie o to chodzi - płaci się za narzędzie, żeby trochę posłużyło, a nie wylądowało w koszu na śmieci przy pierwszym użyciu. Dziwię się, że Stanley nadal to produkuje... Ścisk może być co najwyżej dobry dla kogoś, kto klei naprawdę drobne i lekkie ramki - na pewno nie nada się do poważniejszej roboty.\nOdlew jest świetny, ale pierścień zabezpieczający wyskakuje przy zaciśnięciu. Jest to poważny feler. Można to obejść na kilka sposobów. Można kupić zewnętrzny pierścień segera o rozmiarze 6 i nałożyć go (oczywiście trzeba mieć odpowiednie szczypce). Można też wywiercić otwór o średnicy 2mm i włożyć weń zawleczkę. Wtedy zacisk ten będzie praktycznie wieczny.


Zaczynamy! 93. urodziny Gdyni - Wiadomości - Portal regionalny miasta Gdynia | gdynia.wirtualnemedia.info\nZaczynamy! 93. urodziny Gdyni\nDodano: 6 miesięcy temu\tCzytane: 41\tAutor: Kamil Złoch\nPrzy pełnej widowni w Gdynia Arenie i porywających dźwiękach bigbeatowego zespołu zaczęliśmy świętowanie kolejnych urodzin Gdyni!\nW sobotę, na dzień przed 93. rocznicą nadania praw miejskich wystartowała tradycyjna impreza dla seniorów. To dopiero początek atrakcji!\nBłyskawicznie zapełniła się hala Gdynia Arena, w której odbyło się urodzinowe spotkanie. Zanim jeszcze goście posłuchali zespołu NonSTOP, w roli gospodarzy setki gdynian powitali ze sceny wiceprezydent Marek Łucyk i przewodnicząca gdyńskiej Rady Miasta, Joanna Zielińska.\n- Znajdujemy się w pięknym obiekcie i jest z nami wielu mieszkańców Gdyni. Zastanawiałem się dzisiaj, co im powiedzieć podczas świętowania urodzin miasta. Życzyłem im dużo uśmiechu. Pamiętajmy o tym, żeby uśmiechać się nie tylko w urodziny naszego wspaniałego miasta, ale i przez cały rok. Naszemu miastu życzę natomiast wszystkiego dobrego. Bawmy się przez cały weekend i cieszmy się, że mieszkamy w najszczęśliwszym mieście w Polsce – mówił Marek Łucyk, wiceprezydent Gdyni ds. rozwoju.\n- Kiedyś jedna z seniorek powiedziała mi, że ma tylko dwadzieścia dwa lata… do setki i czuje się młodo. Gdynia ma siedem do setki i czuje się bardzo młodo. Życzymy każdemu, żeby czuł się młodo, życzymy wspaniałych dni i pięknego miasta – mówiła Joanna Zielińska, przewodnicząca Rady Miasta Gdyni.\nWystęp bigbeatowego, odwołującego się do rockowych tradycji Gdyni zespołu to nie jedyna atrakcja. Goście mogli też na terenie Gdynia Areny skorzystać z różnych stoisk, które przygotowano z okazji urodzin miasta: ci, którym zależało na pamiątce udali się do stanowiska fotografa, na miejscu można też było skorzystać z profesjonalnych wizażystek, z porad dietetyka i fizjoterapeutów, czekał także trycholog i stanowiska do badań.\nImpreza w hali to dopiero początek urodzinowych atrakcji – więcej będzie działo się już w niedzielę, 10 lutego, czyli we właściwą rocznicę nadania praw miejskich. Na 93. urodziny przygotowano między innymi Mini Open House Gdynia ze zwiedzaniem kultowych kamienic, Poranek Muzyczny dla dzieci z historią powstawania Gdyni w tle i oficjalne uroczystości pod pomnikiem Polski Morskiej z mszą świętą oraz uroczystą sesją Rady Miasta w Teatrze Miejskim.\nWięcej o urodzinowych wydarzeniach tutaj.