Jak można ławo sprawić, że potężna infrastruktura serwerowa globalnie działającej usługi przestanie sprawnie funkcjonować? Wystarczy obiecać graczom prawdziwy hit za darmo. – ITReseller\nJak można ławo sprawić, że potężna infrastruktura serwerowa globalnie działającej usługi przestanie sprawnie funkcjonować? Wystarczy obiecać graczom prawdziwy hit za darmo.\nO grach zwykle nie piszemy zbyt wiele, chociaż jest to znacząca część współczesnego biznesu IT. Nie wynika to także z niechęci do tej tematyki, wręcz przeciwnie – prywatnie lubię tę formę rozrywki, chociaż nie poświęcam na nią wiele czasu. Ta sprawa jest jednak ciekawa z innego względu. Ukazuje bowiem jak wielki wydawca gier, Epic Games, dokonał, nieco nieświadomie, swoistego DDoS na swoje serwery. A wszystko to z dobrej woli.\nEpic Games to jedna z najważniejszych firm w branży gier. To istniejące od 1991 roku przedsiębiorstwo ma na swoim koncie kilka znaczących hitów, z których najnowszy, “Fortnite” zna doskonale z pewnością każdy kto ma w domu nastoletnie dzieci. Firma jest jednak istotnym graczem nie z powodu swojej cukierkowej gry, a dwóch projektów dotyczących świata gier. Pierwszym jest silnik graficzny Unreal Engine. Udostępniany w kolejnych wersjach twórcom gier na całym świecie, jest podstawą działania wielu hitów, takich jak “Deus Ex” (pierwszy UE), “Gears of War”, “Batman: Arkham City” czy “Mass Effect” (UE 3), “Hellblade: Senua’s Sacrifice”, “PUBG” czy wspomniany już “Fortnite” (UE 4). Ten silnik w każdej kolejnej odsłonie odpowiada za prawdziwe hity i jest niezwykle ważny dla rozwoju branży. Firma zresztą szykuje piąte wcielenie Unreal Engine’u, którego możliwości mogliśmy obejrzeć ostatnio. Drugim filarem działalności Epic Games jest sklep z grami noszący nazwę Epic Games Store, znany z tego, że regularnie oferuje graczom możliwość dodania do ich wirtualnej kolekcji jakiejś gry za darmo. Okazało się to ostatnio być dość samobójczym pomysłem.\nTeraz sklep Epic Games Store działa już normalnie – wczoraj nieliczni zdołali się w ogóle poprawnie zalogować.\nEpic Games Store został zalany wczoraj przez graczy, którzy chcieli dostać swoją bezpłatną kopię światowego hitu sprzed kilku lat: “GTA V”. Gra będzie dostępna za darmo na platformie do 21 maja, ale olbrzymie ilości użytkowników chciały zdobyć ją już pierwszego dnia. To sprawiło, że Epic Games Store był wczoraj praktycznie niedostępny z powodu dużej liczby osób. Swoisty DDoS, który zafundowało sobie Epic Games wynika oczywiście z popularności gry, ale też dziwnego trybu informowania graczy o ofercie. Wiadomość rozlała się przedwczoraj nieoficjalnie, więc wraz ze startem promocji niewielu graczy zdawało sobie sprawę z tego do kiedy oferta będzie ważna.\nW ten sposób zablokowali oni Epic Gaems Store, skutecznie ukazując niedostatki firmy po stronie wykorzystywanej infrastruktury. Główny konkurent Epic Games, Valve – właściciel platformy Steam, nawet podczas swoich specjalnych wyprzedaży nie boryka się z problemem przeciążenia serwerów. To może oznaczać, że Valve jest przygotowane pod względem inrastrukturalnym, dysponując większymi możliwościami niż wynikałoby z codziennych potrzeb platformy Steam. To zresztą dobra praktyka, aby dysponować zapasem mocy obliczeniowej. Nawet w przypadku, w którym nie korzystamy z własnej architektury, ale z usług wyspecjalizowanej firmy hostingowej, warto sprawdzić, czy oferuje ona możliwość skalowania w górę. Wzmożony ruch bywa nieprzewidywalny, o czym dość regularnie przekonuje się podczas Black Friday polski X-kom (co notabene świadczy o dobrej ofercie przygotowywanej przez pochodzącą z Częstochowy firmę).\nDziś Epic Games Store działa już normalnie. Jest jednak dobrym przykładem, że warto mieć zapas mocy obliczeniowej. Na wszelki wypadek. A skoro o mocy obliczeniowej mowa, to warto zobaczyć, co wczoraj pokazała NVIDIA:


TVP ściąga program Młodzież kontra | Narodowcy.net\nTVP ściąga program Młodzież kontra\n31 grudnia 2018 dobra zmiana, Młodzież Kontra, PiS, Tomasz Jaskóła, TVP\nWraz z końcem roku z ramówki TVP Info zniknie program publicystyczny ,,Młodzież kontra”. Decyzję podano na oficjalnym profilu na Facebooku.\nProgram był emitowany przez 17 lat. Był jednym z nielicznych, jakie przetrwały zmiany władzy. Niestety, program nie przetrwał ,,dobrej zmiany”.\nDawał on głos młodzieży z bardzo różnych środowisk. Począwszy od narodowców przez liberałów do nawet skrajnej lewicy.\nMija nam właśnie 2018 rok! Dziękujemy za niego widzom i uczestnikom Młodzież Kontra. Nadchodzi 2019 ale już bez nas….\nOpublikowany przez Młodzież Kontra Niedziela, 30 grudnia 2018\nPojawił się w nim chociażby prof. Andrzej Zybertowicz z Kancelarii Premiera, który po jednym z pytań groził zabraniem mikrofonu, Jerzy Fedorowicz z PO, który stwierdził, że nikt normalny nie chodzi do telewizji Info.\nW jednym z wydań pojawili się działacze prokremlowskiej partii Zmiana, którzy jednak po stanowczym komentarzu uciekli ze studia.\nKomentarz Tomasza Jaskóły:\nKoniec @MlodziezKontra ? Poszaleliście? Jeden z lepszych programów – przez nas polityków szczególnie oceniany jako trudny, wymagający. Zupełnie nie rozumiem. @tvp_info Mam nadzieję, że uda mi się raz jeszcze podskoczyć do programu 🙂 https://t.co/sXeRp3c1Fn Pozdrawiam\n— Tomasz Jaskóła (@TJaskola) December 30, 2018


##### Dziewczyna tryska publicznie - Sex ogłoszenia moja ostrołęka Gniezno publicznie filmy.\nKto czyta książki. W jednej chwili płacze, w następnej wręcz tryska optymizmem. Hysterical Literature, przeprowadzane przez dziewczyny przeżywające orgazm podczas czytania książek. Zazwyczaj. Na co dzień jestem po czarna lista aktorów porno zwykłą Eweliną, zwyczajną dziewczyną.\nAnia - młoda i wrażliwa dziewczyna tryskz niełatwą przeszłością. Moja Dziewczyna Tryska Podczas Gdy Pieprzę Jej Owłosioną Cipkę. Tytuł oryginału: Then she was dziewczyna tryska publicznie. Do trzonu fontanny doprowadzona jest pod ciśnieniem woda, kttóra tryska z. Dziewczyna tryska publicznie Dołącza do Brata i Jego Dziewczyny.\nTo tak się da? To możliwe? Co to w ogóle? Katalog księgozbioru Miejskiej Biblioteki Publicznej w Wolbromiu.\nMassage Rooms Ciemno skóra bogini tryska od hardcorowego jebania. Zostały one posortowane malejąco po numerze inwentarzowym. W publicznej świadomości zapisało się ich zwłaszcza kilka, między. Dziewczyna tryska publicznie tryska na kamerce i ma prawdziwy, mocny orgazm · 5 min.\nOglądaj Moja dziewczyna tryska podczas gdy pieprzę jej owłosioną cipkę na najlepszą stronę dla hardcoreowych porno. Oglądaj Lesbijka kończy w buzi swojej dziewczyny na filmy erotyczne dla dorosłych w teatrze stronę dla hardcoreowych porno.\nADRES WYD.: Warszawa : Edipresse Polska, 2018. Wyświetlone zostało 500 ostatnio wprowadzonych do katalogu pozycji (nowe nabytki). Ale dziewczyna nie może przez życie iść całkiem sama. Oglądaj Massage Rooms Czarna dziewczyna dostaje orgazmu po erotycznej sesji na. Przekonuje dziewczynę, że związek syna ze skompromitowaną dziewczyna tryska publicznie. Pornhub jest domem dla najbogatszych.\nKobiecy wytrysk zanotowano w 1950 roku, dokładniej zbadano go w latach 80. U dołu okładki: Nowa powieść autorki bestsellerów Burka miłości i Niewierna. Czytaj wię Andrew Roe dziewczyna tryska publicznie dziewczynka”, Prószyński i S-ka 2015. Czarne fotki celeb cipki tej jałowej pustce dzięki miłości tryska źródło uczuć obfitsze i świeższe.\nJest ona poczciwą dziewczyną i postępując za przykładem swej matki, będzie. Glebokie Ruchanko, Czarne Ponczochy, Wysokie Szpilki. Pornhub jest domem dla najbogatszych filmów z Publiczne darmowe filmy dziewczyna tryska publicznie.\nDramatyczne sceny rozegrały się kilkanaście dni temu w domu wynajmowanym w Tarnowie przez Marcina D.\nPiękna leżąca dziewczyna - fontanna ogrodowa lub figura betonowa do fontanny. Każda historyjka tryska humorem, dlatego książkę czyta dziewczyna tryska publicznie lekko i z wielką przyjemnością. Ona tryska jak fontanna. Czy dewiacje seksualne są dziedziczne - ekspert odpowiada.\nPubliczine rycersku wyzywają się na pojedynki i tryskają testosteronem, żeby nas zdobyć. Naprawdę któraś to miała? Kobiecy wytrysk tzw. Oglądaj Ogolone azjatki porno dwie dziewczyny tryskają w aucie - Chandler Knight na najlepszą stronę dla dziewczyna tryska publicznie porno.\nHASŁA: Porwanie · Mafia · Szantaż · Kobieta · Miłość. Problem jest w tym, że nie zawsze dziewczyna, czy kobieta zaatakowana w ten sposób, znienacka może od razu zareagować. HD. Dziewczyna tryska publicznie na tarasie - Danika Mori jedzie wielkiego kutasa i tryska. A ponieważ nie jest ono zbyt wesołe, to i oni nie tryskają fontannami energii.\nMateriałów zamieszczonych miłą dziewczyną zdecydowaną. Natomiast wizja debaty publicznej na temat tego, jak mam karmić moje. Każda historyjka tryska humorem, co sprawia, że książkę czyta się z wielką. Anna Herbich jest autorką cyklu o kobietach, dziewczynach: „Dziewczyny z. Każda historyjka tryska humorem, dlatego książkę czyta się lekko i z wielką.\nNajlepsze hebanowe porno na świecie Dziewczyny nagie i nagie Kompilacje podwójnego lodzika Koreańskie amatorskie porno XXXX seks azjatycki Darmowe filmy porno z rubiami\nAndrews z ang. przeł. Jerzy Łoziński. Publicznie: dwie dziewczyny tryskają w aucie - Chandler Knight · LuciBlaire. Jezabel, ta płocha, ta dziewczyna pusta. ZDUMIEWAJĄCE FAKTY O ZWIERZĘCIU, KTÓRE JEST NAM BLIŻSZE, NIŻ SIĘ.\nZaczęło się od tego, że znajoma. Cześć! Mam na imię Alicja. Jestem dziewczyną tryskającą pozytywną energią. Temat kobiecej ejakulacji jest źródłem wielu kontrowersji zarówno w środowisku naukowym jak i w rozlicznych kręgach, które z nauką wiele.


Ukryjmy się między słowami : Moim skromnym zdaniem... Czy istnieje książę z bajki?\nACHTUNG! Post ten przeznaczony jest szczególnie dla samotnych, którzy dziś, spacerując ulicami swoich miast widzieli szczęśliwe pary; damy ściskające w swych drobnych dłoniach róże i paniczów o szerokich uśmiechach, dumnych z uczynionej przyjemności damom serca, i <samotni> czuli jak coś w nich pęka - tam głęboko w środku (tak, to właśnie serce). Ale również dla wszystkich zainteresowanych! Panowie - post jest pisany zgodnie z kobiecą psychiką, więc radzę przełożyć na "wasze".\nTemat tych przemyśleń, podrzuciła mi ostatnio koleżanka, podczas wycieczki po księgarniach. Szanowne Panie, drodzy Panowie, jakich osobników płci przeciwnej spotykacie na kartach literatury czy wśród klatek filmowych adaptacji? Czy nie są oni idealni? Jak wiele serc zagarnął dla siebie Jace z serii "Dary Anioła" i czy przebija go Augustus z "Gwiazd naszych wina"? I... czy nie szukamy ich wśród żywych, prawdziwych ludzi?\nOd lewej: Gale "Igrzyska śmierci", John Tyree "I wciąż ją kocham", Percy Jackson "Percy Jackson i bogowie olimpijscy"\nDrogie panie ileż to razy wasze serce zadrżało dla bohatera głównego bądź drugoplanowego? Ile razy po przeczytaniu książki, nie mogłyście wyrzucić z głowy jego wyobrażenia?\nTe pytania pozwalają zauważyć jedną rzecz: kobiety lubią ideały. Oczywiście dla każdej ten ideał jest inny. Jestem w stanie się założyć, że gdyby poprosić tysiąc kobiet o narysowanie Pana Darcy'ego z "Dumy i uprzedzenia", ale według ich wyobrażeń, a nie tego z filmu, dostalibyśmy tysiąc różnych obrazków. Dlaczego? Bo literatura pozwala puścić wodzę fantazji, a dzięki temu nieistniejący mężczyzna marzeń werżnie się w naszą psychikę niczym drzazga. Bo kochane czytelniczki, czy my nie tworzymy sobie ideałów, właśnie na podstawie naszych ukochanych bohaterów?\n"Musi być waleczny jak D'artagnan, być bad-boy'em jak Jace, ale mieć ciepłe wnętrze jak Augustus. Musi być inteligentny jak Sherlock, ale wyglądać jak Tobias" - Ekhem... nie za dużo wymagamy?\nOd lewej: Step "Trzy metry nad niebem", Jace "Dary Anioła", Augustus "Gwiazd naszych wina", Adam "Zostań jeśli kochasz"\nWśród ludzi, którzy nas otaczają na pewno odnajdziemy przystojniaków, rodem wyjętych z powieści. Mówię z własnego doświadczenia, bo lubię "obczajać", co mogą wam potwierdzić moi znajomi. Cały problem w tym, że zazwyczaj ci <sarkazm> zabójczo pewni siebie przystojniacy, nasze wymarzone bad-boy'e </sarkazm> wcale nie są aż tak cudowni jak w naszych ukochanych książkach. Tyle, że problem raczej nie jest w nich - bo oni znajdą w końcu dziewczyny, które zaakceptują ich z wszystkimi wadami i zaletami - ale w nas. Bo czy my nie wymagamy za dużo? Chcemy by w jednym człowieku zmieściły się wszystkie cudowne cechy. Tyle, że to, jest możliwe tylko i wyłącznie na kartach powieści.\nOd lewej: Pan Darcy "Duma i uprzedzenie", Tobias "Niezgodna", Sherlock (jego nie trzeba przedstawiać)\nZastanów się więc następnym razem, co tak naprawdę ujmuje cię w tej postaci, ale proszę, na chwilę przestań zwracać uwagę na wygląd. I zauważ tę jedną cechę, która zwraca twoją uwagę. Może będzie wspólna dla kilku postaci? Wtedy łatwiej będzie ci znaleźć kogoś, kto tej cesze odpowiada. Poza tym, może to będzie chamskie, ale ty też możesz nie pasować komuś, bo sobie wymyślił nie wiadomo jaki ideał - nie spełniasz wymagań. I przy odwróconej sytuacji, wcale nie brzmi to dobrze, prawda?\nJa absolutnie nie mówię tutaj o tym, by obniżać poprzeczkę do minimum i iść za kimś kto kompletnie cię nie szanuje, czy cokolwiek w tym stylu. Trzeba znaleźć złoty środek pomiędzy wygórowanymi wymaganiami, a kompletnym ich brakiem, a przede wszystkim teraz jest najlepszy czas do tego, aby nauczyć się akceptacji. Bowiem osobę, którą kochasz musisz akceptować zarówno z tymi złymi cechami, jak i z tym co ci się w niej podoba.\nZwróć jednak uwagę na słowo "kochasz". Bardzo trudno określić czy to już jest miłość, czy jeszcze coś czego nie powinno się tak nazywać. Bohaterowie w książkach często zakochują się po trzech dniach znajomości - w prawdziwym świecie tak się nie da. Moja babcia zawsze powtarza, że "dziewczyna powinna się szanować, bo jeśli ona nie będzie się szanowała, to nikt jej szanował nie będzie", więc może warto zacząć od siebie? Np. przestać sobie wmawiać, że "jestem gruba i i tak żaden inny nie będzie mnie chciał". Jak możesz tak mówić, skoro nigdy nie dałaś sobie na to szansy? Nie daj się źle traktować. Póki co, jesteś księżniczką i potrzeba ci księcia. A nie stajennego.\nA więc książę z bajki istnieje. Musisz tylko odnaleźć go w zwykłym człowieku.\nBo nie ma ludzi idealnych.\n*wszelkie udostępnione zdjęcia nie należą do mnie, ale jeśli miałabym pisać źródła to zajęłoby to pół postu.\n**Bardzo podobał mi się komentarz z propozycją zrecenzowania książki, jeśli macie dla mnie takie propozycje - to śmiało, piszcie! Postaram się odpowiedzieć na każdy komentarz. Dajcie też znać, co myślicie o tym temacie!


Hotel (3 gwiazdki) w mieście León — pobyt uprzyjemnią restauracja i bar lub salon klubowy\n327 PLNPrzekreślona kwota jest oparta na standardowej cenie obiektu na naszej stronie, określonej i przekazanej przez sam obiekt. 239 PLN\nBar hotelowy. Zdjęcie 1 z 100.\n1 / 100Bar hotelowy\nBlvd. Aeropuerto 843, León, 37295, GTO, Meksyk\nMULZA Footwear Outlet (5 minut spaceru)\nAkwarium Bajío (5 km)\nStadion w León (6,3 km)\nCentrum kongresowo-targowe Poliforum León (6,4 km)\nCentrum handlowe Plaza del Zapato (6,5 km)\nKatedra Metropolitalna Błogosławionej Matki Światła (8,9 km)\n1. Szpital Specjalistyczny IMSS UMAE (12 km)\nPark miejski w León (14,7 km)\nCentrum handlowe Altacia (2,1 km)\nCentrum handlowe Centro Max (3 km)\nCentrum nauki Explora (5,9 km)\nGLOW POINT - restauracja przy hotelu.\nCzy obiekt Hotel Glow Point - Mulza umożliwia bezpłatne anulowanie rezerwacji i pełny zwrot kosztów?\nTak, w obiekcie Hotel Glow Point - Mulza można za pośrednictwem naszych stron zarezerwować pokój i bezpłatnie anulować tę rezerwację z pełnym zwrotem kosztów. Zwrot kosztów nastąpi, jeśli anulowana rezerwacja była powiązana z taką opcją, a prośba o anulowanie zostanie przesłana na kilka dni przed datą zameldowania (liczba dni jest określona przez zasady anulowania rezerwacji obowiązujące w obiekcie). Należy zapoznać się z zasadami i warunkami anulowania podanymi w regulaminie obiektu.\nJakie procedury utrzymania czystości i zachowania higieny stosuje się obecnie w obiekcie Hotel Glow Point - Mulza?\nCzy Hotel Glow Point - Mulza zapewnia miejsce parkingowe?\nCzy Hotel Glow Point - Mulza akceptuje zwierzęta?\nJakie godziny zameldowania i wymeldowania ma Hotel Glow Point - Mulza?\nZameldowanie jest możliwe od 15.00 do 23.00. Wymeldowanie: południe. Za późniejsze wymeldowanie pobierana jest opłata w wysokości 600 MXN (w zależności od dostępności). W obiekcie dostępne jest bezkontaktowe wymeldowanie.\nCzy Hotel Glow Point - Mulza ma restaurację lub czy są jakieś restauracje w pobliżu?\nTak, na miejscu jest restauracja, GLOW POINT. W pobliżu znajdują się takie restauracje jak La Vaka (4 min pieszo), Frascati (4 min pieszo) i Los Arcos Restaurant (3,4 km).\nJak można spędzić czas w obiekcie Hotel Glow Point - Mulza i w jego pobliżu?


Trzy wariacje na temat jeansu - WP Kobieta\njeansjak nosić jeansspodnie jeansowe\nTrzy wariacje na temat jeansu\nZ pewnością w każdej garderobie znajdą się co najmniej jedne klasyczne jeansy, które od wielu lat służą w chwilach niezdecydowania. Czarne, niebieskie, białe czy kolorowe, ale zawsze wygodne. Jak więc nosić jeans, z czym go zestawiać i na jakie okazje pasuje?\nKlasyczny odcień jeansu w zestawieniu z czernią, złotem i czerwienią to idealna propozycja na spacer, spotkanie z przyjaciółkami, do kina czy szkoły (patrz: zdjęcie wyżej). Niewymagająca, wygodna, ale z nutką elegancji poprzez złote dodatki sprawi, że będziecie czuły się pewnie i wygodnie.\nWięcej inspiracji na laredoute.pl


Zeitgard Racine Zestaw Q10 Afrodyta Sklep - niezależny partner sprzedaży rewolucyjnego odchudzania LR\n» Zeitgard Racine Q10\n» Zeitgard Racine Zestaw Q10\nKod produktu: 28503\nW okresie dojrzałości skóra jest niedostatecznie natłuszczona, mało nawilżona, napięta i łuszczy się. Bez właściwej pielęgnacji staje się podrażniona. Reaguje wrażliwością na chłód, wiatr, wysoką temperaturę i wilgoć. Gruczoły łojowe nie zapewniają odpowiedniej elastyczności. Inaczej trzeba zadbać o cerę normalną, suchą, mieszaną i tłustą. W tym celu Firma LR Heath & Beauty Systems opracowała serię kosmetyków do pielęgnacji twarzy Zeitagrd Racine Q10.\nZestaw do twarzy Zeitagrd Racine Q10 przeznaczony jest do nawilżenia, rewitalizacji i ochrony cery w ciągu dnia i nocy. Zalecany do każdej cery, ze wskazaniem na suchą skórę. W skład zestawu wchodzi bogaty krem na dzień, bogaty krem na noc i krem pod oczy Racine Special Care Q10 Energy. Produkty wydajne o subtelnym zapachu. Bez konserwantów. Zawierają koenzym Q10, olejek jojoba, masło shea, skwalan, wyciąg z alg morskich, witaminę A, C i E. Bogaty krem na dzień i krem pod oczy wyposażone są w filtry UVA i UVB. Zestaw przeznaczony dla dojrzałej cery. Kremy perfekcyjnej jakości w super cenie, godne polecenia.\nWyposażone są w filtry przeciwsłoneczne\nDo każdej cery, ze wskazaniem na suchą\nKoenzym Q10, wyciąg z alg morskich, masło shea, witamina E (wszystkie produkty wymienione w zestawie do twarzy Zeitagrd Racine Q10)\nWitamina A (krem pod oczy Zeitgard Racine Q10)\nWitamina C (krem pod oczy, bogaty krem na dzień Zeitgard Racine Q10)\nOlej jojoba, skwalan (bogaty krem na dzień Zeitagrd Racine Q10)\nFiltry UVA i UVB (krem pod oczy, bogaty krem na dzień Zeitgard Racine Q10)\nBogaty krem na dzień Zeitgard Racine Q10: nakładać rano na twarz, szyję i dekolt po oczyszczeniu tonikiem lub mleczkiem Zeitgard.\nBogaty krem na dzień Zeitgard Racine Q10: nakładać przed snem na twarz, szyję i dekolt po oczyszczeniu tonikiem lub mleczkiem Zeitgard.\nKrem pod oczy Zeitgard Racine Q10: nakładać, wklepując wieczorem krem wokół oczu. Przy bardzo suchej skórze czynność powtarzać rano\nOpakowanie: 1 x 50 ml. Bogatego kremu na dzień Zeitgard Racine Q10, 1 x 50 ml. Bogatego kremu na noc Zeitgard Racine Q10, 1 x 15 ml. Kremu pod oczy Zeitgard Racine Q10.\nPunkty partnerskie 34\nZeitgard Racine Q10 krem na dzień przeznaczony jest do nawilżenia i ochrony cery w ciągu dnia. Zalecany do każdej cery, ze wskazaniem na suchą skórę. Dobrze się wchłania i nie pozostawia tłustej warstwy. Łagodzi podrażnienia i odżywia. Wydajny o subtelnym zapachu. Bez konserwantów. Zawiera koenzym Q10, olejek jojoba, masło shea, skwalan, wyciąg z alg morskich, witaminę C i E. Jest wyposażony w filtry UVA i UVB. Produkt przeznaczony dla dojrzałej cery. Krem perfekcyjnej jakości w super cenie, godny polecenia.\nCena: 43,50 zł 52,00 zł\nZeitgard Racine Q10 krem na noc przeznaczony jest do nawilżenia i regenerowania skóry w nocy. Zalecany do każdej cery, ze wskazaniem na suchą skórę. Dobrze się wchłania i nie pozostawia tłustej warstwy. Łagodzi podrażnienia i odżywia. Wydajny o subtelnym zapachu. Bez konserwantów. Zawiera koenzym Q10, olej jojoba, masło shea, wyciąg z alg morskich, witaminę C i E. Nie zawiera w filtrów UVA i UVB. Produkt przeznaczony dla dojrzałej cery. Krem perfekcyjnej jakości w super cenie, godny polecenia.\nZeitgard Racine Q10 krem pod oczy przeznaczony jest do nawilżenia i rewitalizowania skóry pod oczami w ciągu dnia i w nocy. Zalecany do każdej cery, ze wskazaniem na suchą skórę. Delikatny, dobrze się wchłania i nie pozostawia tłustej warstwy. Dodaje energii, nawilża i odżywia cerę. Pozbawiony konserwantów. Zawiera koenzym Q10, masło shea, wyciąg z alg morskich, witaminę A, C i E. Jest wyposażony w filtry UVA i UVB. Produkt przeznaczony dla dojrzałej cery. Krem perfekcyjnej jakości w super cenie, godny polecenia.


data publikacji: 07.05.2022, 14:34\nPrzez lata uważano, że to zaburzenie wieku dziecięcego. Niektórzy do dziś słyszą od lekarzy, że "wymyślają" i że nie ma czegoś takiego jak ADHD u dorosłych. Dla osób, które od lat zmagają się z jego objawami, opóźnienie diagnozy to kolejne lata cierpienia, któremu można zaradzić. Karolina Grzywacz, psycholożka i terapeutka ADHD u dorosłych, wyjaśnia, jak wygląda taka terapia i z jakimi wyzwaniami muszą mierzyć się na co dzień osoby z zaburzeniami koncentracji uwagi oraz nadpobudliwością psychoruchową.\ngpointstudio / Shutterstock/archiwum prywatne\nADHD to zaburzenie objawiające się m.in. zaburzeniami koncentracji uwagi oraz impulsywnością i nadruchliwością\nOsoby z ADHD często zapominają, gubią rzeczy, rozpraszają się, nie potrafią zarządzać czasem i planować\n– Jeżeli założymy, że osoba dorosła potrafi się skupić na swojej pracy 20-40 minut bez przerw i rozpraszających myśli, to osoba z ADHD, mająca do czynienia ze średnio interesującym zadaniem, potrafi to zrobić przez maksymalnie 6-7 minut – mówi psycholożka\nNiektórym pacjentom trudno pogodzić się z diagnozą. – Przechodzą żałobę po poprzednim życiu, muszą przepracować żal, że mogło ono wyglądać inaczej, gdyby ktoś kiedyś zainteresował się nimi bardziej, zauważył objawy, dowiedział się o zaburzeniu wcześniej – wyjaśnia terapeutka\nPaulina Wójtowicz, Medonet: Rozkrzyczane, biegające bez przerwy dziecko, które trudno ujarzmić – to najczęstszy obraz, jaki przychodzi nam na myśl, gdy słyszymy o ADHD. Tymczasem z powodu tego zaburzenia cierpią także dorośli.\nKarolina Grzywacz: Zgadza się. ADHD zostaje ze 100 proc. dzieci, które zdiagnozowano pod tym kątem w dzieciństwie. Według statystyk zaburzenie dotyczy przynajmniej 2-3 proc. populacji, ale są dane, które mówią nawet o 6 proc. ADHD dotyczy osób dorosłych, i to obu płci, bo o ile kiedyś diagnozowani w kierunku ADHD byli głównie mężczyźni – przeważnie dlatego, że to oni mieli większy dostęp do lekarzy i częściej prezentują nadruchliwość oraz impulsywność – o tyle teraz statystyki się wyrównały. Kobiet z ADHD jest tyle samo, co zdiagnozowanych mężczyzn.\nKarolina Grzywacz, psycholożka i terapeutka ADHD u dorosłych\nJeśli już jesteśmy przy stereotypach, trzeba rozprawić się z jeszcze jednym. Głównym objawem zaburzenia nie zawsze jest nadmierna ruchliwość. Czym zatem objawia się ADHD u dorosłych?\nADHD to spektrum. Objawem, który występuje we wszystkich podtypach, jest zaburzenie koncentracji uwagi. Polega ono na krótkim czasie skupiania się na średnio atrakcyjnych zadaniach, łatwym rozpraszaniu uwagi, gubieniu rzeczy, odkładaniu zadań na później, popełnianiu tak zwanych czeskich błędów – tu czegoś nie dopatrzę, tam nie doczytam, przeoczę jakieś fakty. To dobre rozumowanie, ale złe wykonywanie (zaburzenie funkcji wykonawczych). Ktoś potrafi powiedzieć, jak coś należy zrobić, ale niemal na pewno popełni błąd lub błędy podczas realizacji. Świetnym przykładem jest robienie prania. Osoba z ADHD posortuje brudną bieliznę, wstawi pranie, włączy dobry program, ale albo nie nasypie proszku do szufladki, albo zapomni prania wyjąć.\nJak odróżnić to od zwykłego roztargnienia, które zdarza się każdemu z nas?\nCzęstotliwością. Z roztrzepania może nam się to zdarzyć, załóżmy, raz na trzy miesiące. Osobie z zaburzeniem – praktycznie codziennie lub bardzo często. Jeżeli założymy, że osoba dorosła potrafi się skupić na swojej pracy 20-40 minut bez przerw i rozpraszających myśli, to osoba z ADHD potrafi to zrobić przez maksymalnie 6-7 minut. Co jednak istotne, chodzi o zadania średnio atrakcyjne. U osób z ADHD mamy bowiem również często do czynienia z procesem odwrotnym, tak zwanym hiperfokusem, czyli nadmiernym skupieniu na czynnościach, niezwracaniu uwagi na nawet istotne bodźce zewnętrzne.\nW jaki sposób cecha ta ujawnia się u takiej osoby w codziennych czynnościach?\nRobi herbatę i zapomina ją zaparzyć albo wypić, często ją po prostu gdzieś zostawi. Gdy robi porządek, chodzi z jedną rzeczą, chcąc odłożyć ją na miejsce, ale tam nie dociera, bo spotyka po drodze swojego psa lub kota, zaczyna go głaskać, odkłada rzecz, którą niosła, bierze kolejną, a na końcu nie wie, co stało się z tą pierwszą i rozpoczyna jej poszukiwania. Często gubi różne rzeczy, żyje w chaosie, traci codziennie mnóstwo czasu, by coś znaleźć.\nPoza tym osoba z ADHD łatwo rozprasza się bodźcami zewnętrznymi. To mogą być dźwięki, szczególnie monotonne, jak tykanie zegara czy kapanie wody z kranu, albo nagłe, jak szczekanie psa za oknem lub ścianą. Niektórzy zmagają się nawet z mizofonią, nadwrażliwością na dźwięki, i w związku z tym odczuwają cierpienie z powodu odgłosów, na przykład tych wydawanych przez innych ludzi, znajdujących się w tym samym pomieszczeniu. Zwykle jest to przełykanie, gryzienie, żucie. Rozpraszające mogą być też zapachy.\nA własne myśli?\nZdecydowanie tak, bodźce wewnętrzne rozpraszają w taki sam sposób. Osoba z ADHD wpada w różnego rodzaju ciągi skojarzeń. Robi jedną rzecz, przypomina sobie, że wykonywała ją już kiedyś z jakimś znajomym, próbuje sobie przypomnieć, jak on miał na imię, a gdy się udaje, zastanawia się, co u niego słychać – i tak leci.\nI znów: to również zdarza się każdemu z nas, jednak osoba z zaburzeniem rozprasza się w taki sposób notorycznie, kilkanaście razy dziennie. Ma również trudności z selekcją informacji, odróżnieniu ważnych od nieważnych. Można uznać, że mózg wszystkie docierające informacje klasyfikuje jako ważne. Gdy osoba z ADHD wchodzi do jakiegoś pomieszczenia, zauważa tak wiele różnych rzeczy, że jej mózg nie jest w stanie wybrać, na której z nich ma się skupić. Wszystkie są tak samo ważne, mają ten sam priorytet. I ta kapiąca woda, i szczekający pies, i przeglądarka z 30 otwartymi kartami, wszystko.\nW jakich sytuacjach najczęściej dochodzi do zaburzeń koncentracji uwagi?\nIm mniej atrakcyjne, a bardziej monotonne zadanie i im większe towarzyszy mu zmęczenie, tym większa szansa, że to się wydarzy. Niejednokrotnie jednak rozproszenie występuje także podczas rozmowy z kimś. Osoba z objawami ADHD stara się słuchać uważnie, co ktoś mówi, ale odpływa myślami, rozprasza się bodźcami zewnętrznymi, układa sobie w myślach, co ma powiedzieć dalej. W konsekwencji zadaje pytanie, na które rozmówca przed chwilą odpowiedział, zmienia temat albo pomija wątek. Im więcej interlokutorów, tym trudniej skupić się na temacie konwersacji.\nSabine Bernau, autorka książki "ADHD u dorosłych", którą redagowała pani merytorycznie, wymieniając podtypy ADHD, wspomina o pewnej specyficznej grupie pacjentów. Kim są messies?\nReprezentują jeden z rodzajów objawów ADHD. Osoby te są chaotyczne, mało uporządkowane, mają kłopot z rozstawaniem się z przedmiotami. Towarzyszą im kłopoty z podejmowaniem decyzji, odwlekaniem realizacji zadań. Pracują zwykle powoli, potocznie mówiąc, sprawiają wrażenie, jakby chodzili i szukali wczorajszego dnia. Osoby z nadmierną ruchliwością i impulsywnością przeskakują od zadania do zadania, poruszają się po zajęciach w sposób nieprzemyślany, chaotyczny, jakby wszystko chcieli zrobić na raz. Dlatego też z zewnątrz przypominają zamkniętą w słoiku muchę, która chce usilnie wydostać się na zewnątrz.\nPodobno osoby z ADHD nie rozstają się z kalendarzem. Dlaczego?\nJedną z najbardziej charakterystycznych cech osób z zaburzeniem są ogromne trudności w organizacji, planowaniu oraz zarządzaniu sobą w czasie. Gdy dodamy do tego notoryczne zapominanie, katastrofa gotowa. Sporo moich pacjentów, zanim do mnie trafiło, wiedziało, że należy używać kalendarza czy notatnika, natomiast robili to w sposób totalnie niewłaściwy dla swojego sposobu funkcjonowania. Niektórzy próbowali realnie stawić czoła temu wyzwaniu, przeszły jakiś kurs zarządzania czasem, ale nie miało to sensu: metody proponowane w takich kursach zostały stworzone dla osób neurotypowych, bez objawów. Na pacjentów z ADHD one po prostu nie działają.\nJak osoby odczuwające tego typu problemy radzą sobie z takimi wyzwaniami jak powszechna w ciągu ostatnich dwóch lat praca zdalna?\nWbrew pozorom część moich pacjentów bardzo dobrze funkcjonowała w domu podczas pandemii. Nie odczuwali napięcia i niepokoju, że muszą być gdzieś na czas, wyszykować się i zdążyć do pracy. Wstawali i pracowali z łóżka albo przesuwali godziny pracy na popołudnie, gdy większość z nich lepiej funkcjonuje. Ale faktycznie są też osoby, u których brak tych ram czasowych wyjścia do pracy powodował, że w ogóle nie byli w stanie jej rozpocząć.\nJednym z objawów ADHD są wahania nastrojów. Pacjenci skarżą się, że potrafią w jednej chwili przejść ze stanu euforii do totalnej rezygnacji, apatii.\nTo nie objaw, tylko konsekwencja ADHD. Nastrój się zmienia wraz z tym, jak ta osoba funkcjonuje w ciągu dnia. Część pacjentów z objawami ADHD ma bardzo dobry nastrój rano. Są wtedy pełni energii, mają zapał, plan, entuzjazm, są pewni, że wykonają wszystkie zadania z listy. Wraz z upływem godzin, najczęściej wieczorem, może pojawiać się obniżony nastrój, przypominający niekiedy bardzo łagodny epizod depresji. Na wahania nastoju wpływa również impulsywność, łatwość do reagowania na otaczającą mnie sytuację. To niezadowolenie z tego, co się nie powiodło, nie poszło po ich myśli. Zdarzają się pacjenci, którzy intensywnie się w to zagłębiają: mielą tematy, wałkują, rozpamiętują, analizują, co zrobili źle. Stąd już krótka droga do zaburzeń lękowych czy depresji, które często współtowarzyszą ADHD.\nJak diagnozuje się ADHD u osoby dorosłej?\nPierwsza rzecz to kryteria diagnostyczne – amerykańskie, ujęte w DSM 5, oraz europejskie ICD-10 i ICD-11 (nie określono jeszcze kryteriów, jedynie klasyfikację). Wiemy już, że w nowej klasyfikacji ICD-11 zmieniono znacznie nazewnictwo. To duża i ważna zmiana, ponieważ wcześniej zakładano, że pacjent musi przejawiać wszystkie trzy komponenty ADHD (zaburzenia uwagi, nadruchliwości i impulsywność), aby móc mu postawić diagnozę. Obecnie wyróżniono podtypy (tak samo, jak w DSM 5), co zwiększa możliwości diagnostyczne nawet u dorosłych.\nOgólnie do gabinetu najczęściej trafiają osoby z pełnoobjawowym ADHD, czyli zaburzeniami koncentracji uwagi, impulsywnością i nadruchliwością. Ci z samymi zaburzeniami koncentracji uwagi rzadko w ogóle przypuszczają, że mają ADHD.\nDiagnostyka zawsze zaczyna się od wywiadu z pacjentem. Skupiamy się na tym, jak jego życie wyglądało w dzieciństwie i jak wygląda obecnie. Jeżeli pacjent odczuwa od bardzo dawna zaburzenia koncentracji uwagi, to już nam daje do myślenia. Pomocne są też testy psychologiczne, które umożliwiają nam obserwację pacjenta w warunkach zadaniowych. Sprawdzamy, jak się zachowuje, rozwiązując test: czy podaje impulsywne odpowiedzi, czy kręci się na krześle, czy dotyka machinalnie włosów albo pociera kark, czy czyta wielokrotnie jedno pytanie, czy potrzebuje przerwy itp.\nDiagnozę stawia lekarz psychiatra czy psycholog?\nZawsze psychiatra, ale osoba podejrzewająca u siebie ADHD powinna wybrać się także do psychologa. Lekarz może z nią przeprowadzić jedynie wywiad, natomiast testy psychologiczne – jak sama nazwa wskazuje – wykona jedynie psycholog. Na marginesie dodam, że przed udaniem się do psychiatry warto znaleźć dobrego specjalistę, poszukać rekomendacji, najlepiej u osób, które już mają za sobą diagnozę czy terapię lub są w jej trakcie. Niestety, wciąż zdarzają się lekarze, którzy potrafią powiedzieć pacjentowi, że "wymyśla", że nie ma czegoś takiego, jak ADHD u dorosłych, że to na pewno depresja, a na koniec przepisują leki. I to wszystko w ciągu 15-minutowej wizyty. Na szczęście są to sytuacje jednostkowe.\nJak pacjenci reagują, gdy słyszą, że cierpią na ADHD?\nJeśli chodzi o typ reakcji, pacjentów można podzielić na trzy grupy. W pierwszej są osoby, które mają zdiagnozowane dzieci. Usłyszeli od psychiatry dziecięcego, że ADHD jest dziedziczne. Są nastawieni sceptycznie, ale dla spokoju sumienia przychodzą i sprawdzają. Trudno stwierdzić, czy są zaskoczeni, czy nie, bo w końcu trochę się tego spodziewali.\nW drugiej grupie mamy pacjentów, którzy od miesięcy, a niektórzy lat myślą, że mogą mieć ADHD. Poczytali kryteria, zrobili testy dostępne w internecie, weszli na grupę dla dorosłych z ADHD i są prawie pewni, potrzebują jedynie potwierdzenia. I oni czują niesamowitą ulgę, gdy dowiadują się, że to, co czują, ma swoją nazwę i że już wiedzą, co jest źródłem ich problemów.\nJest też trzecia grupa. To osoby, które czują, że coś jest nie tak, ale nie aż tak bardzo, żeby się nad tym pochylać. Ostatecznie jednak coś przelewa czarę goryczy. Myślą: pójdę, sprawdzę, może się czegoś dowiem. Oni diagnozą są naprawdę zaskoczeni. Niektórzy mają kłopot z pogodzeniem się z nią. Przechodzą żałobę po poprzednim życiu, muszą przepracować żal, że mogło ono wyglądać inaczej, gdyby ktoś kiedyś zainteresował się nimi bardziej, zauważył objawy, dowiedział się o zaburzeniu wcześniej.\nPacjenci z ADHD czują się na siłach, by zrobić coming out? Czy on jest w ogóle konieczny?\nTo zależy – od wieku pacjenta, jego osobowości, relacji z bliskimi. Jeśli pacjent ma dobre układy z rodzicami, czasem zapraszam ich na rozmowę w trakcie wywiadu. Często jednak pacjenci tego nie chcą i też nie ma takiej konieczności. Niestety wokół ADHD panuje wciąż wiele mitów i czasem ujawnienie się z diagnozą może powodować więcej trudności niż korzyści. Na szczęście jest coraz więcej osób, firm i źródeł rzetelnych informacji, które ADHD traktują z powagą i zrozumieniem.\nCzy da się rozpoznać ADHD u bliskiej osoby?\nWydaje mi się, że tak. Gdyby ludzie patrzyli na zachowanie innych, zastanawiając się, co może być jego przyczyną, co się zadziało, że ktoś się tak zachował, to myślę, że zaburzenie rozpoznać byłoby łatwo. Niestety, mamy tendencję do oceniania, nadawania etykiet: że ktoś jest leniwy, że mu się nie chce, że jest bałaganiarzem albo że przychodzi do pracy, bo musi. Jednak gdy porozmawiamy z tą osobą, usłyszymy, iż to nie jest kwestia tego, że ona nie chce zrobić porządku, tylko czuje się przytłoczona liczbą rzeczy, które należy położyć na swoje miejsce, po prostu nie wie, od czego zacząć. Wtedy temat wygląda zupełnie inaczej. Nie neguję, że są osoby, które nie lubią porządku, ale w ADHD ludzie nie potrafią go zrobić i utrzymać, choć wiedzą, że im służy.\nJakie mogą być konsekwencje niezdiagnozowanego ADHD?\nNa pewno da się z tym żyć, oczywiście przy wprowadzeniu odpowiednich schematów działania, radzenia sobie z trudnościami. Natomiast bez wiedzy, że to ADHD, może być to bardzo trudne. Często dochodzi do kłótni, niemiłych sytuacji, w związkach kończy się to nierzadko rozstaniem, rozwodem. Mówi pani na przykład mężowi, żeby wychodząc, wyrzucił śmieci, wracając z pracy kupił mleko, a wieczorem zajął się rozgrzebanym od tygodni gniazdkiem. Jeśli ma ADHD nie zrobi zapewne żadnej z tych rzeczy, mimo że usłyszy, przytaknie i obieca. To są drobne sprawy, ale jeśli się nawarstwiają, trwają miesiącami, mogą być zarzewiem konfliktu.\nDlaczego kobiety diagnozuje się w kierunku ADHD trudniej niż mężczyzn?\nTo kwestia stylu wychowania. Gdy chłopiec rozrabia, to jest ok, chyba że rozrabia za bardzo – to wtedy zabieramy go na diagnozę. Dziewczynki mają od bardzo wczesnego etapu wpajane, że muszą zachowywać się w pewien sposób. Trafiając na diagnozę, mają z reguły szczątkowe objawy ADHD, na przykład odczuwają bardzo silny wewnętrzny niepokój, trudno im się skupić, ale wiedzą, że pod żadnym pozorem nie wolno im wstać, poruszać się, rozładować, bawiąc się jakimś przedmiotem – bo nie wypada.\nU kobiet często też bardziej widoczne, a właściwie odczuwane, są objawy zaburzeń koncentracji uwagi. Pacjentki mówią, że nie mogą się skupić, zorganizować swojej pracy, łatwo się rozpraszają, mają rozpoczętych 500 projektów i nie mogą ich skończyć. Czują się przytłoczone, nie wiedzą, od czego zacząć. Dodają, że w dzieciństwie było bardzo podobne. Co ciekawe, większość z nich była bardzo dobrymi uczennicami. Mało kto wie, jak gigantyczną pracą i jak wieloma wyrzeczeniami te godne pozazdroszczenia wyniki były okupione.\nJak przebiega leczenie – a może lepszym słowem byłaby terapia – ADHD?\nJeśli uznamy, że leczenie oznacza złagodzenie, a nie usunięcie objawów – bo to jest niemożliwe – to możemy użyć tego słowa. Leczenie jest więc dwutorowe. Z jednej strony mamy leki, z drugiej terapię. Ta druga obejmuje współpracę z psychologiem lub psychoterapeutą, ale także różne treningi. Pacjent uczy się na przykład planowania i organizacji czasu. Zalecanym nurtem terapeutycznym jest terapia poznawczo-behawioralna. Obejmuje psychoedukację na temat ADHD, sposoby i techniki radzenia sobie z zaburzeniami uwagi, nadruchliwością, impulsywnością, pamięcią, prokrastynacją.\nJakie to sposoby i techniki?\nNa przykład prowadzenie notatnika i traktowanie go jako pamięci zewnętrznej. Osoba z ADHD zapisuje tam rzeczy, które ma wykonać. Uczy się przy tym je priorytetyzować, oceniać, które są najważniejsze, które ważne, a które można zrealizować później. Rozkładanie zadań na mniejsze fragmenty daje efekt w postaci satysfakcji z wykonania wielu z nich zamiast niewykonania jednego, ale dużego. Pacjent jest zadowolony, bo coś zrobił, dał radę, zdążył – i to kilkukrotnie w ciągu dnia. To motywuje, napędza do dalszego działania. I uwalnia, bo pacjent ma poczucie, że nie musi o wszystkim pamiętać i ciągle dokonywać wyborów, skakać z jednej rzeczy na drugą, nieustannie się rozpraszać.\nTo zależy od nasilenia objawów ADHD. Z mojego doświadczenia wynika, że pacjenci, którzy przychodzą na psychoedukację oraz trening umiejętności, stosując te techniki, w ciągu trzech-czterech miesięcy odczują wyraźną różnicę. Niektórzy pierwsze efekty widzą już po dwóch czy trzech spotkaniach. Jednak jeśli objawy zaburzenia są nasilone i/lub powikłane, to terapia trwa, aż pacjent uzna, że osiągnął wszystko, czego chciał, że już mu wystarczy.\nCzy ADHD można przekuć w swój atut?\nW pewnym sensie tak. Najważniejsza jest świadomość swoich mocnych i słabszych stron i umiejętne ich wykorzystywanie. Pacjent musi odpowiedzieć sobie na pytanie, w czym czuje się komfortowo, znaleźć miejsce, które odpowiada na jego potrzeby. Dla jednych będą to zajęcia kreatywne, zresztą wśród osób z ADHD jest wielu grafików, ilustratorów, programistów, game designerów, także dziennikarzy. Dla innych będą to czynności monotonne. Mam pacjentów, którzy twierdzą, że wystarczy im praca na taśmie produkcyjnej, bo to jest powtarzalne, znane, nie generuje niespodzianek, które mogą być dla nich wyzwaniem. Odnajdując przestrzeń, w której dobrze się czują, będą mieli szansę lepiej panować nad sobą i swoimi emocjami, a to pozwoli im się realizować w pełni.


2002-03-18, 08:57 #1\nJaki puder w kaminiu polecałybyście dla suchej i wrażliwej cery? Ostatnio miałam Clarinsa ale nie byłam zadowolona cera była ściągnięta i wogóle nie rozświetlał twarzy a ja właśnie lubię taki rozświetlające. Poradzcie coś\n2002-03-18, 09:06 #2\nProponuję żebyś wypróbowała puder w kulkach Avonu (wersja jaśniejsza). Ja mam swój już kilka miesięcy i jestem z niego bardzo zadowolona. Ładnie się rozkłada na twarzy, nie zmienia koloru podkładu i przede wszystkim rozświetla i nadaje leciutki połysk (nie mylić z błyszczeniem!). Godny uwagi jest również fakt, że jest kosmetyk bardzo wydajny.\nI na koniec mój własny wynalazek : kiedyś nalożyłam go na powiekę zamiast cieni, efekt bardzo fajny - jasne, wypoczęte, "otwarte" i rozświetlone oczka [img]icons/icon7.gif[/img]\n2002-03-26, 12:54 #3\nCzy czeste stosowanie pudrow ma jakiekolwiek skutki uboczne dla cery?\n2002-03-27, 07:10 #4\nJuz bardzi czest byl poruszany ten temat na forum. Jezeli chcesz miec wszystkie posty to w ikonce [szukaj] wpisz "pudry".\nAle zapewniak Cie, ze nie ma to niekorzystnego wplywu na cere. Wrecz przeciwnie. Dobre podklady i pudry pielegnuja ja i chronia przed szkodliwym wplywem srodowiska - zanieczyszczenia, promieniowanie...


Plan rozwoju zawodowego nauczyciela - bibliotekarza ubiegającego się o stopień nauczyciela kontraktowego | tekst nr 5280\nPlan rozwoju zawodowego nauczyciela - bibliotekarza ubiegającego się o stopień nauczyciela kontraktowego\nPlan rozwoju napisany w formie tabeli\n01.09.2008r. – 31.05.2009r.\n1. Poznanie organizacji, zadań i zasad funkcjonowania szkoły i biblioteki szkolnej.\n2. Poznanie dokumentacji obowiązującej w bibliotece i sposobów jej prowadzenia.\n3. Uczestniczenie w zajęciach prowadzonych przez opiekuna stażu lub innych nauczycieli i omawianie tych zajęć z prowadzącym.\n4. Prowadzenie zajęć w obecności opiekuna stażu oraz dyrekcji, omawianie przeprowadzonych zajęć i wyciąganie wniosków do dalszej pracy.\n5. Podniesienie kwalifikacji i zdobywanie nowych umiejętności przydatnych\nw pracy zawodowej poprzez udział w różnorodnych formach doskonalenia zawodowego.\n1. Znajomość organizacji, zadań i zasad funkcjonowania szkoły,\nw której nauczyciel odbywa staż (§ 6 ust. 2 pkt 1*)\n1. Poznanie procedury awansu zawodowego oraz aktualnie obowiązujących przepisów oświatowych\n• Analiza przepisów prawa oświatowego dotyczących awansu zawodowego (Ustawa z dnia 26 stycznia 1982r. – Karta Nauczyciela, Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004r.), śledzenie informacji w Internecie i prasie poświęconej oświacie.\nwrzesień 2008 Teczka z aktami prawnymi i przepisami dotyczącymi awansu zawodowego nauczycieli stażystów\n• Rozmowy i konsultacje dotyczące sposobu realizacji stażu;\n• Zawarcie kontraktu z opiekunem\n• Określenie form współpracy\ni częstości spotkań (konsultacji);\n• Omówienie treści zawartych w Planie rozwoju zawodowego;\n• Określenie sposobu pisania konspektów.\nKontrakt zawarty z opiekunem stażu, określający zasady współpracy. Pomoc opiekuna w przygotowaniu i realizacji planu rozwojowego.\n• Zredagowanie we współpracy z opiekunem stażu Planu rozwoju zawodowego i przedłożenie go do zatwierdzenia Panu Dyrektorowi SP21 w Lublinie.\nwrzesień 2008 Plan rozwoju zawodowego\n4. Poznanie organizacji, zadań i zasad funkcjonowania SP21 w Lublinie ze szczególnym uwzględnieniem biblioteki szkolnej\n• Zaznajomienie się ze Statutem SP21 w Lublinie;\n• Zapoznanie się z Regulaminem biblioteki szkolnej;\n• Zapoznanie się z Kronikami Szkoły i biblioteki szkolnej.\nPoświadczenie opiekuna stażu\n5. Poznanie zasad prowadzenia dokumentacji\n• Zapoznanie się z rodzajem oraz sposobem prowadzenia dokumentacji obowiązującej w bibliotece szkolnej.\nwrzesień 2008 – maj 2009 Prawidłowe prowadzenie dokumentacji bibliotecznej\n6. Uczestniczenie w pracach Biblioteki związanych z realizacją jej podstawowych funkcji i wynikających z nich zadań\n• Obsługa czytelników;\n• Udzielanie informacji bibliograficznych i przygotowywanie zestawień na określony temat;\n• Opracowywanie książek;\n• Wprowadzanie opisów bibliograficznych do katalogu MOL. na bieżąco\nPoświadczenie opiekuna stażu,\nwydruki kart bibliograficznych\n7. Dokumentowanie realizacji Planu rozwoju zawodowego • Gromadzenie dokumentacji, zaświadczeń, arkuszy hospitacji, świadectw, sprawozdań, potwierdzeń, konspektów, zdjęć, prezentacji multimedialnych itp.\nwrzesień 2008 – maj 2009 Teczka stażysty\n8. Przygotowanie sprawozdania\nz przebiegu stażu • Dokonanie autoanalizy;\n• Opis realizacji Planu rozwoju zawodowego.\n9. Złożenie wniosku\no podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela kontraktowego wraz z dołączoną dokumentacją\n• Sporządzenie wniosku;\n• Przygotowanie dokumentacji. czerwiec 2009 Wniosek, dokumentacja z realizacji stażu\n2. Umiejętność prowadzenia zajęć w sposób zapewniający właściwą realizację statutowych zadań szkoły, w której nauczyciel odbywa staż\n(§ 6 ust. 2 pkt 2*)\n1. Poszerzanie wiedzy i umiejętności\nw procesie aktywnego udziału w doskonaleniu nauczycieli oraz samokształcenie\n• Udział w szkoleniach wewnętrznych; spotkaniach metodycznych, szkoleniowych radach pedagogicznych, itp. Zgodnie z potrzebami szkoły;\n• Udział w zewnętrznych formach doskonalenia (konferencje, kursy, szkolenia itp.);\n• Samodzielne studiowanie literatury pedagogicznej i bibliotekarskiej. wrzesień 2008 – maj 2009 Świadectwa\ni zaświadczenia potwierdzające uczestnictwo\nw konferencjach, kursach, szkoleniach itp.,\npotwierdzenia opiekuna stażu\n2. Obserwowanie zajęć prowadzonych przez opiekuna stażu lub innych nauczycieli\n• Sporządzanie notatek i wyciąganie wniosków;\n• Omawianie obserwowanych lekcji z opiekunem stażu lub innymi nauczycielami. wrzesień 2008 – maj 2009 Wnioski z obserwacji\n3. Prowadzenie zajęć w obecności opiekuna stażu • Opracowanie szczegółowych konspektów lekcji;\n• Konsultacja z opiekunem stażu;\n• Analiza i oszacowanie wyników przeprowadzonej lekcji.\nwrzesień 2008 – maj 2009 Scenariusze i konspekty lekcji\n4. Hospitacje na własnych lekcjach w wymiarze jednej godziny zajęć w miesiącu.\n• Prowadzenie zajęć w obecności dyrekcji szkoły. wrzesień 2008 – maj 2009 Arkusze obserwacji lekcji, własne wnioski i refleksje, opinia osoby hospitującej na temat pracy dydaktycznej, konspekty z zajęć\n5. Dzielenie się swoją wiedzą i doświadczeniem\n• Opublikowanie Planu rozwoju zawodowego w Internecie;\n• Udostępnianie własnych scenariuszy zajęć zainteresowanym nauczycielom.\nwrzesień 2008 – maj 2009 Poświadczenie opiekuna stażu, scenariusze zajęć\n6. Analiza własnych umiejętności oraz mocnych i słabych stron własnych działań\n• Dokumentacja efektów własnej pracy (konspekty, scenariusze itp.);\n• Pozyskiwanie informacji zwrotnych ze strony uczniów oraz nauczycieli (uwagi, rozmowy).\nwrzesień 2008 – maj 2009 Autoanaliza\n7. Doskonalenie multimedialnych technik pracy\n• Korzystanie z baz on-line Biblioteki Narodowej podczas opracowywania rzeczowego zbiorów;\n• Praca w systemie MOL;\n• Przygotowanie materiałów na zajęcia z wykorzystaniem komputera;\n• Przeprowadzenie zajęć dydaktycznych z wykorzystaniem komputera.\nwrzesień 2008 – maj 2009 Poświadczenie opiekuna stażu\n8. Zapoznanie się z podstawowymi zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy w szkole oraz przepisami przeciwpożarowymi\n• Udział w szkoleniu;\n• Lektura obowiązujących przepisów BHP;\n• Zapoznanie się z publikacją „Ocena ryzyka zawodowego na stanowiskach pracy”;\n• Praktyczne zastosowanie zasad BHP podczas codziennej pracy w bibliotece szkolnej. wrzesień 2008 – maj 2009 Zaświadczenie o ukończeniu kursu\n3. Znajomość środowiska uczniów, ich problemów oraz umiejętność współpracy ze środowiskiem uczniów (§ 6 ust. 2 pkt 3*)\n1. Sprawowanie opieki w bibliotece i pracowni multimedialnej MCI nad uczniami nie uczęszczającymi na lekcje religii oraz przebywającymi w bibliotece przed i po lekcjach\n• Zajęcia z wykorzystaniem komputera.\nwrzesień 2008 – maj 2009 Dziennik Biblioteki Szkolnej\n2. Współpraca z innymi instytucjami oświaty i kultury, wspomagającymi rozwój i edukację uczniów\n• Nawiązanie współpracy ze szkołami, bibliotekami szkolnymi oraz publicznymi z terenu Lublina oraz organizowanie zajęć zgodnie z ich potrzebami.\nwrzesień 2008 – maj 2009\nPoświadczenie opiekuna stażu, konspekty i scenariusze zajęć\n3. Diagnozowanie potrzeb czytelniczych uczniów\n• Polecanie odpowiedniej literatury;\n• Przygotowanie ankiety badającej potrzeby czytelnicze uczniów.\n4. Rozwijanie zainteresowań uczniów\n• Środki żywego słowa;\n• Konkursy. wrzesień 2008 – maj 2009\n5. Współzawodnictwo międzyklasowe w zakresie czytelnictwa\n• Informowanie uczniów i nauczycieli o stanie czytelnictwa. wrzesień 2008 – maj 2009\n6. Współpraca z nauczycielami i pedagogiem szkolnym w rozpoznawaniu i rozwiązywaniu trudności dydaktycznych i wychowawczych\n• Udzielanie porad w wyborze lektury pedagogicznej i innej, w zależności od potrzeb. wrzesień 2008 – maj 2009\n4. Działania na rzecz szkoły i systemu Edukacji\n1. Uwzględnianie przy zakupie nowych pozycji potrzeb uczniów i nauczycieli oraz programów nauczania\n• Rozmowa z uczniami;\n• Rozmowa z nauczycielami. Według zapotrzebowania Bazy danych programu MOL\n2. Doskonalenie warsztatu informacyjnego biblioteki\n• Katalogowanie książek, tworzenie zestawień bibliograficznych na określone tematy. wrzesień 2008 – maj 2009 Bazy danych programu MOL\n3. Organizacja konkursów\n• Konkursy wewnątrzszkolne;\n• Konkursy ogólnopolskie, w tym Internetowe. wrzesień 2008 – maj 2009 Dyplomy, dokumentacja fotograficzna, strona www szkoły i biblioteki\n4. Współudział w organizowaniu innych imprez szkolnych\n• Umieszczanie aktualności na temat innych imprez szkolnych na stronie www szkoły;\n• Monitorowanie przebiegu innych imprez szkolnych w Internecie. wrzesień 2008 – maj 2009 Strona www szkoły\n5. Przygotowanie multimedialnych pomocy dydaktycznych dla nauczycieli innych przedmiotów oraz wyszukiwanie i udostępnianie innym nauczycielom informacji na określone tematy\n• Szukanie wiadomości w Internecie;\n• Pomoc w tworzeniu prezentacji multimedialnych. wrzesień 2008 – maj 2009 Płyta CD\n6. Udział w imprezach organizowanych w szkole i środowisku\n• Wystawki tematyczne;\n• Prezentacje multimedialne. wrzesień 2008 – maj 2009 Płyta CD z prezentacjami, dokumentacja fotograficzna\n7. Prowadzenie strony www szkoły\n• Aktualizacja oraz administracja strony www szkoły. wrzesień 2008 – maj 2009 Strona www szkoły\n8. Dzielenie się swoją wiedzą z gronem pedagogicznym\n• Szkolenia wewnętrzne. wrzesień 2008 – maj 2009 scenariusze\n5. Umiejętność omawiania prowadzonych i obserwowanych zajęć\n(§ 6 ust. 2 pkt 4*)\n1. Poznawanie zasad omawiania prowadzonych i obserwowanych zajęć\n• Rozmowa z opiekunem stażu, notowanie spostrzeżeń i wyciąganie wniosków. wrzesień 2008 – maj 2009 Notatki, arkusze hospitacji\n2. Doskonalenie umiejętności właściwej oceny prowadzonych i obserwowanych zajęć\n• Konsultacje z opiekunem stażu, dokładna analiza sposobu prowadzenia zajęć, ewaluacja. wrzesień 2008 – maj 2009 Scenariusze\ni konspekty lekcji, wnioski z hospitacji\n* Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli


Outsourcing IT - Internet - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nmagnus-2 24.11.11, 13:46\nNa ile dzięki wydelegowaniu pionu informatycznego firmy do zewnętrznej jednostki można zarobić? Moja firma zatrudnia 2 informatyków na pół etatu, koszty w sumie niewielkie. Jednak z tego co się orientuję firma zewnętrzna za to samo bierze kilkakrotnie mniej. Czy faktycznie? Gdzie jest haczyk?\nGość: Grzegorz Re: Outsourcing IT IP: *.play-internet.pl 24.11.11, 22:11\nMyślę, że poszukiwanie haczyka nie jest konieczne;) Po prostu profesjonalne firmy zapewniają we własnym zakresie całą potrzebną infrastrukturę sprzętową, stwarzają odpowiednie warunki do jej ulokowania, zajmują się zabezpieczeniem danych i zatrudnianiem pracowników. Jako klient zamawiasz tylko te usługi, które są Ci potrzebne i tylko za nie płacisz. Istnieją firmy, które do tego wprowadzają politykę energooszczędności i przez to zmniejszają się też koszty, jakie ponoszą usługobiorcy. W związku z tym w ogólnym rozrachunku wychodzi taniej niż w przypadku, gdy sam musisz troszczyć się o sprzęt, jego serwis, naprawianie awarii i zatrudnienie pracowników. Poza tym pojawiają się też polskie firmy (niedawno np. na Śląsku), które znają krajowe realia i przez to elastyczniej dopasowują się do wymagań polskiego klienta.\nGość: Smoczy Re: Outsourcing IT IP: *.centertel.pl 28.11.11, 17:06\nZgadzam się z tym co pisze Grzegorz. Sam wynajmuje firmę, która zajmuje się większością kwestii informatycznych(PC DOC) i oszczędzam na tym. Finansowo wychodzę na plus, ale przede wszystkim nie muszę się zajmować ani martwić tymi kwestiami, co jest wielkim odciążeniem. Jeżeli masz tak niewielu informatyków, najprawdopodobniej będzie to dla Ciebie korzystne. Zyskasz na elastyczności, bo taka firma zrobi ci wszystko....\nGość: magnus-2 Re: Outsourcing IT IP: *.centertel.pl 29.11.11, 14:32\nDzięki wielkie za odpowiedź i wartościowe sugestie. Widzę, że sprawa zapowiada się być realna do zrealizowania. Mam jeszcze jedno pytanie w temacie. Czy powinienem na coś zwrócić szczególną uwagę przy podpisywaniu umowy z takim PC DOCiem? Wolałbym zapobiegać nieprzyjemnym sytuacjom niż reagować na nie.\nGość: Grzegorz Re: Outsourcing IT IP: *.play-internet.pl 30.11.11, 00:04\nJeśli chodzi o kwestie związane z umową, to mogę odpowiedzieć na podstawie doświadczeń DC, w którym pracuję. Przede wszystkim warto zwrócić uwagę na dokładny opis usług i świadczeń, z których chcesz korzystać, poziom SLA, gwarancję zasilania bez przerwy - nawet w przypadku awarii powinno istnieć zapasowe źródło zasilania, określony czas potrzebny na usunięcie ewentualnych usterek i okresowe konserwacje wszystkich komponentów.\nGość: Smoczy Re: Outsourcing IT IP: *.opera-mini.net 30.11.11, 16:41\nHmm... wydaje mi się, że to będzie zależne ot tego czym miałaby się ta firma zajmować. Jeżeli jest to pełna obsługa, to zwróć uwagę na to, żeby mieć zupełną niezależność. Ja nigdy z PC DOCiem nie miałem problemu i jestem bardzo zadowolony, więc wątpię, żebyś Ty z jakiegoś problemu spotkał się z jakimiś nieprzyjemnościami. Umowy jednak trzeba czytać uważnie i dopytywać o wszelakie niezrozumiałe szczegóły.\nskadmin Re: Outsourcing IT 15.12.11, 20:03\nFirmy takie mają przynajmniej w teorii wykwalifikowaną kadrę i tu tkwi ich siła. Jak wiadomo informatyk informatykowi nie równy, ostatnio zacząłem opiekować się firmą która miała zatrudnionego informatyka, który oprócz swojej medialności nic nie robił.\nTak więc w przypadku firm Outsourcingowych mamy dostęp do wielu specjalistów w przystępnej cenie :)\ne.dward Re: Outsourcing IT 20.05.13, 22:26\nJasne, że informatyk informatykowi nie równy. Jednak to samo można powiedzieć jak zatrudniasz kogoś... też nie wiesz jakie ma umiejętności i kompetencje. Natomiast jak powierzasz serwis firmie zewnętrznej oni są w stanie to sprawdzić a poza tym odpowiadają jako firma, której płacisz. Ja korzystam z usług firmy BITAM www.bitam.pl i mogę polecić w pełni. Firma ma siedzibę w Łodzi.\nforest-forest Re: Outsourcing IT 19.03.14, 09:46\nOutsourcing IT pomoże stworzyć stabilną strukturę informatyczną w firmie. Również opieka sprzętowa, techniczna i programistyczna zapewniająca bezpieczeństwo powinna być stałym elementem współpracy z firmą. My korzystamy z usług firmy Mikrobit z Lublina i polecam ich jako partnerów w biznesie.\nGość: Lutek Re: Outsourcing IT IP: *.dynamic.gprs.plus.pl 17.01.14, 16:32\nwarto korzystac, a polecic moge LGBS software\nGość: SecurityMag Re: Outsourcing IT IP: *.trans.net.pl 29.11.11, 14:55\nZwracam się do Państwa z ramienia magazynu SecurityMag, którego główną domeną są zagadnienia związane z bezpieczeństwem systemów informatycznych.\nPrzekazywane są w naszym magazynie Państwu informacje zarówno z perspektywy działań naruszających bezpieczeństwo jak i oprogramowań, które je zapewniają.\nAutorzy artykułów magazyny SecurityMag proponują najnowsze technologicznie zabezpieczenia systemów przed działaniem hakerów, przedstawiają programy\nsłużące do ochrony przed wirusami, programy służące wykrywaniu włamań oraz prezentują szereg programów niezbędnych dla każdego administratora.\nJako magazyn służący doskonaleniu wiedzy oprogramowań zabezpieczających firmowych systemów IT, chcielibyśmy zaproponować Państwu\numieszczenie reklamowej informacji o Państwa firmie na stronie internetowej magazynu SecurityMag. Formą tejże reklamy może być użycie przez nas bannera lub innej postaci reklamy.\nZachęcamy również Państwa do zapisania się na nasz newsletter na stronie magzynu: www.securitymag.pl (Wydawnictwo SoftPress)\nMam nadzieję,że zechcą Państwo zapoznać się i skorzystać z naszej oferty.\nW przypadku pytań - służę pomocą i wyjaśnieniami.\nGość: Daniel Re: Outsourcing IT IP: *.dynamic.gprs.plus.pl 14.06.13, 13:36\nmoge polecic takie uslugi, mojej firmie przynosi to oszczednosci rzedu 30%, szkopul w tym zeby wybrac solidna firme, bo na rynku jest ich juz sporo. Po poczatkowych problemach z niesolidnym zleceniobiorca wybralem LGBS, panowie najpierw sie troche ociagali z rozpoczeciem prac, ale jak ruszyli to efekt zobaczylem szybko, mam podpisana umowe o stalej wspolpracy, stale koszty, dobry deal\nGość: 8flash Re: Outsourcing IT IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 30.01.14, 23:57\nKażda firma nie mogąca sobie pozwolić na zatrudnienie specjalisty na etacie powinna korzystac z usług outsourcingu. Obniża to koszty i zwyczajnie ułatwia życie.\nGość: Kram12 Re: Outsourcing IT IP: *.adsl.inetia.pl 16.11.13, 17:33\nPowod, dla ktorego outsourcing jest tani jest bardzo prosty i zwiazany jest z efektem skali: firma A nie ma infrastruktury i ma na podoredziu kilku technikow, firma B ma duze zaplecze i w technologii i w ludziach, przy czym to samo zaplecze moze wykorzystac do obslugi kilku podmiotow - oczywistym jest, ze proporcjonalnie koszty swiadczenia uslugi przez firme B beda nizsze, tym samym cena bedzie nizsza. Jest kilka dobrych firm outsourcingowych w Polsce, w branzy IT, moim skromnym zdaniem, najlepsze jest SMT Software: obecnie jedna z najszybciej rozwijajacych sie firm informatycznych w Polsce i nie bez powodu, bo co roku wygrywaja pare duzych kontraktow (wspolpracowali m.in. z Microsoftem, Fusion 4 Energy, Poczta Polska etc.) i maja ogromne zaplecze outsourcingowe.\nGość: pomoc.patryk Re: Outsourcing IT IP: *.internetdsl.tpnet.pl 07.02.14, 15:51\nchciałbym zaapelować do Was o pomoc. Szukam bardzo dobrego człowieka, który posiada zbędny komputer i może mi pomóc. Sprawa jest bardzo poważna i pilna, nie ma tutaj grama dowcipu. Chętnych proszę o kontakt:\nGość: Jacenty Re: Outsourcing IT IP: *.adsl.szeptel.net.pl 02.04.14, 12:56\nJeśli chcesz uzyskać szczegółowe informacje na temat korzyści z outsourcingu IT.\nAutor bloga opisał to krótko, ale w ciekawy sposób.\nGość: Mariusz Re: Outsourcing IT IP: *.jmdi.pl 18.06.14, 08:42\nO tak - mogę również polecić WBT-IT - od miesiąca trzymają nasz system mówiąc brzydko w kupie i jak narazie bez problemów.\nkylos.pl Re: Outsourcing IT 02.07.14, 11:22\nZależy do czego ich potrzebujesz. Na przykład jeżeli jest to tylko podstawowa obsługa to zapraszamy do www.kylos.pl/ - u nas pomoc techniczna 24/7 jest w cenie usługi a w razie bardziej zaawansowanych prac również możemy je wykonać ( za opłatą oczywiście :D)\nkamil_kce Re: Outsourcing IT 28.10.14, 15:05\nOutsourcing się opłaca. Jak najbardziej, jednak trzeba pomyśleć o tym żeby wybrać odpowiednią firmę. Polecam sprawdzić referencje i dowiedzieć się jak działają. Myślę, że należy zwracać uwagę na czas reakcji SLA. Nasze biuro w Katowicach obsługuję firma Gigasys. Jesteśmy zadowoleni. Outsourcing sprawdza się, nie tylko w obszarze IT.\ntommyluk Re: Outsourcing IT 23.01.15, 15:46\nRzeczywiście referencje i opinie to podstawa, warto też porozmawiać z przedstawicielem takiej firmy, najlepiej spotkać osobiście. Dobrą renomą cieszy się IT Serwis (choć ja akurat korzystam z ich usług tylko w ramach serwisu).\nGość: annkka Re: Outsourcing IT IP: *.play-internet.pl 16.02.15, 09:38\nZgadzam się. Wybierając firmę, która zajmuje się IT trzeba uważnie się jej przyjrzeć. Ja niedawno znalazłam mastercomp.pl/ i chcę im zlecić ochronę danych firmowych. Są z Poznania ale z tego co wiem obsługują firmy do 50 km.\nGość: carolla Re: Outsourcing IT IP: *.icpnet.pl 28.03.15, 17:24\nOchrona danych firmy jest bardzo ważna. Złodzieje nie śpią i w każdej chwili mogą zaatakować komputery. To przerażające! Dlatego warto zabezpieczyć dane już na samym początku a nie czekać na zbawienie. Moim zdaniem każdy przedsiębiorca powinien poddać komputery testom w celu znalezienia luk w bezpieczeństwie. Takie usługi świadczy m.in ta firma sansec.pl/oferta/uslugi_it/uslugi_z_zakresu_wybranych_rozwiazan_i_producentow/testy-bezpieczenstwa/ Można sprawdzić bezpieczeństwo haseł, sieci bezprzewodowych, zrobić skanowanie podatności na ataki no jest multum możliwości na sprawdzenie zabezpieczeń i ich poprawę. Warto się tym zająć póki nie jest za późno.\nona.malinowa Re: Outsourcing IT 16.03.15, 13:33\noczywiście, że się opłaca. Przecież masz wtedy dużo niższe koszty niż jakbyś miał informatyka na pełnym etacie. Ja mam wyprowadzone it razem z księgowością i kadrami do firmy e-izi.pl/ :)\nGość: lucas34 Re: Outsourcing IT IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 02.08.15, 16:04\nW wielu takich kwestiach outsourcing sie sprawdza, juz tego doświadczyłem chociaż w pewnym momencie też myślałem że co swój pracownik to lepszy i moge więcej wymagać - nieprawda. Na pewno korzystnie wyszedł mnie call center outsourcing. Taniej i skuteczniej wyszło niż inwestycja w pracowników i ich szkolenia. Obecnie robi to dla mnie ccig.pl/ - naprawde dobrze to robią\nGość: goof Re: Outsourcing IT IP: *.dynamic.gprs.plus.pl 01.10.15, 09:54\nsam korzystam z outsourcingu firmy impel s.a. www.impel.pl/oferta.php i uważam, że to spoko opcja. Przede wszystkim oni zatrudniają najlepszych specjalistów, którzy ze wszystkim sobie świetnie radzą\nwiemtojuz Re: Outsourcing IT 01.10.15, 11:32\nU nas zleciliśmy outsourcing dla studiosoftware.pl/ i jesteśmy pod wrażeniem ich profesjonalizmu i perfekcji!\nzielonabryza Re: Outsourcing IT 22.01.16, 13:57\nMoim zdaniem dobra agencją outsourcingowa to świetna sprawa. Potrafi o wiele lepiej usprawnić działanie firmy. Mówimy tu w końcu o profesjonalistach. Warto się nad tym zastanowić. Dla przykładu mogę podać studiosoftware: studiosoftware.pl\ngrzegorz197222 Re: Outsourcing IT 03.03.16, 18:37\nNie można jednoznacznie powiedzieć czy outsourcing to lepsze rozwiązanie dla firmy czy nie bo to zależy od jej struktury i polityki. Dla mnie osobiście jest bardziej opłacalny dlatego z niego korzystam. Wcześniej wewnętrznie miałem zatrudnionych ludzi i nie tylko były to te większe koszty ale i mniejsza wydajność. Jeżeli chodzi o firmę to współpracuję z itWORKS. Ogólnie ich polecam bo prócz tego że wszystkim porządnie się zajmują to jeszcze opracowali mi na nowo całą strategię It. A no i taki zespół zewnętrzny jest o też o tyle lepszy że ponieważ cały czas śledzi rynek to pozwala być bardziej konkurencyjnym.\nmarekonserwa Re: Outsourcing IT 18.06.16, 03:12\nwww.seargin.com - Outsourcing IT / SAP, Managed Services, Szkolenia SAP - SEARGIN\nWynajme lokal pod salon kosmetyczny\nalways za 60zł\nNormalnie spamuje,ale cóż zrobić ?:( POMOCY?\nłukaszenko szybko sie uporal ze swoimi planami


Fantastyczny kubek BAŃKA - 350 ml , Pomysł na prezent, Kubki, Naczynia do kawy i herbaty, Jadalnia, Wnętrza - dedekor.pl\nFantastyczny kubek BAŃKA - 350 ml\nPoszukujesz ciekawego pomysłu na prezent? Jeśli tak, to może fantastyczny kubek BAŃKA to prezent idealny?\nJedyny w swoim rodzaju, rewelacyjny kubek BAŃKA to świetny prezent dla każdego, kto posiada poczucie humoru. Żartobliwy nadruk z napisem sprawi, że ulubiona kawa czy herbata będą smakować jeszcze lepiej. Znakomita forma kubka oraz solidny, łatwy w utrzymaniu uchwyt to gwarancja zadowolenia z jego użytkowania. Kubek został wykonany z wysokiej jakości, odpornej na obtłuczenia i zarysowania porcelany. Kubek posiada nadruk, który nie ściera nie zmywa się nawet podczas bardzo częstego mycia naczynia. Kubek BAŃKA został zapakowany w ładne opakowanie. Kubek BAŃKA to przedmiot idealny na prezent. Pojemność: 350 ml.\nZainwestuj w jedyny w swoim rodzaju, niepowtarzalny kubek BAŃKA z humorystycznym nadrukiem i ciesz się jego pomysłową stylistyką już teraz!


Jak rozpoznać migrenę? - w Men's Health\nCel: trzy rodzaje bólu głowy, jeden gorszy od drugiego. Misja: rozpoznać, zaatakować, pokonać, zanim on wykończy Ciebie. Broń: najlepsza, jaką zna współczesna medycyna.\nPiotr Pflegel 2008-12-09\nSebastian Kaulitzki 2008/shutterstock.com\nJeżeli należysz do grona nieszczęśników prześladowanych przez bóle głowy, prawdopodobnie niewielkim pocieszeniem będzie dla Ciebie fakt, że w gronie towarzyszy niedoli masz króla rockandrolla, cesarza, a nawet boga. Elvis Presley, Juliusz Cezar i sam Zeus również zmagali się z pękającą czaszką (Zeus nawet dosłownie, z rozłupanej czaszki boga wyszła wszak Atena) na długo przedtem, zanim pojawiły się komputery, TV, młoty pneumatyczne i dyskotekowa łupanka – dziś wymieniane jako główne przyczyny bólu głowy.\nZOBACZ TEŻ: Rodzaj bólów głowy\nWiększość z nas, gdy głowa zaczyna puchnąć i boleć, sięga po pierwsze z brzegu tabletki przeciwbólowe i nie zadaje sobie pytania, czy to akurat najlepszy sposób, nie mówiąc już o wizycie u lekarza. A przecież ból głowy to poważny problem zdrowotny i tak właśnie powinien być traktowany. A więc najpierw diagnoza, potem leczenie. Wiedząc, na jaki rodzaj bólu cierpisz, łatwiej Ci będzie go zwalczyć.\nOto wrogowie i strategie:\n70%mężczyzn wcześniej czy później zmierzy się z napięciowymi bólami głowy.\nKogo atakują: Praktycznie każdego.\nJak często: Nawet codziennie.\nCo czujesz: Jakby ktoś ściskał Ci głowę w imadle.\nCo się dzieje: Receptory bólu, które pokrywają pień mózgu, błędnie interpretują nieznaczące bodźce, takie jak napięcie mięśni czy stres, jako pretekst do odczuwania bólu.\nJak zapobiegać: Pij więcej wody. "Jeżeli nie wypijasz odpowiedniej dawki płynów, w końcu doczekasz się bólu głowy" – mówi dr Susan M. Kleiner, autorka "Powerfood Nutrition Plan". Ta rada nie odnosi się do alkoholu, bo jego nadmiar ma fatalne skutki dla głowy.\nJak zwalczać: Łyknij proszki przeciwbólowe. Ale nie całe opakowanie naraz, nie sięgaj też od razu po najsilniejsze, bo im szybciej, tym bardziej osłabisz obrońców. "Jeżeli bierzesz za dużo leków przeciwbólowych, mózg przestaje produkować naturalne substancje uśmierzające ból” – wyjaśnia dr Merle Diamond z Kliniki Bólu Głowy w Chicago. Dlatego, jeśli ból głowy dopada Cię okazjonalnie, zacznij od starej, dobrej aspiryny albo ibuprofenu, zamiast sięgać od razu po najnowsze osiągnięcia medycyny. Jeśli w pojedynkę nie pomagają, spróbuj ataku drużynowego.\nOto idealny skład:\n250 mg aspiryny, najlepiej musującej – szybciej się wchłania\n200 mg paracetamolu\n100 mg kofeiny (równowartość filiżanki kawy).\nKofeina reguluje pracę receptorów odpowiedzialnych za tłumienie bólu. Badacze z uniwersytetu w Essen odkryli niedawno, że wszystkie te składniki wzięte razem są najskuteczniejsze. Nie musisz kupować ich osobno, bo są już leki, które zawierają taką mniej więcej mieszankę, np. fenalgin czy neopiryna ASA.\nPatent: "Owinięcie ciasno głowy ręcznikiem powoduje uciśnięcie rozszerzonych naczyń krwionośnych, co przynosi ulgę" – wyjaśnia prof. Yousef Mohammad, neurolog z Ohio State University.\nDobra nowina: Te bóle w końcu mijają. Naprawdę.\nZOBACZ TEŻ: Jak pokonać ból głowy bez tabletek\nCo pić w trakcie wysiłku? Producenci oferują znacznie więcej opcji niż popularne napoje izotoniczne. Prześwietlamy kilka z ich propozycji.


FireAnt - blog o grach bitewnych: [10.VII.2014] Banda na bandę: Rzut okiem na Umbra Turris\n[10.VII.2014] Banda na bandę: Rzut okiem na Umbra Turris\nWitam po pewnej krótkiej przerwie. Niestety choć mam mocny zamiar szybko nadrobić, to ostatni tydzień był mocnym kopniakiem w mój wolny czas i dobre poczucie humoru... A nie pomaga to wcale w kreacji. Fortunnie Ranger po raz kolejny przybywa z pomocą, i to w pięknym stylu! Zapraszam więc ciepło do lektury solidnego rzutu okiem na to, czym jest Umbra Turris a co najważniejsze, jak działa w praktyce. Być może lekki rozgłos to to, co jest temu systemowi potrzebne, by się trochę rozplenić po krainie, bo figurki ma w porządku, w przystępnych cenach a system wygląda... interesująco, mówiąc ostrożnie. Tak czy owak, zapraszam do podzielenia się własnymi przemyśleniami, jeżeli je macie, a jak nie, to mam nadzieję, że poniższy tekst przykuje waszą uwagę do tej gry. Miłego!\nNa wstępie zaznaczę, że nie będzie to klasyczna recenzja, tylko raczej zbiór spostrzeżeń i wrażeń po pierwszej potyczce w systemie Umbra Turris. Otóż od jakiegoś czasu (a ściślej od czasu zakończenia przygody z WFB) chodziła za mną myśl zebrania małej bandy modeli i próby sił na bitewnym stole. Na system natknąłem się przypadkiem, najprawdopodobniej gdzieś w polskiej blogosferze. Początkowo spoglądałem na niego z pewną dozą obojętności, jednakże gdy zacząłem szukać lekkiego skirmisha typu fantasy, gra trafiła na mój celownik, tylko jakoś nie miałem czasu wcześniej pociągnąć za spust. Nie ukrywam, że polskie korzenie Umbry także miały wpływ na podjęcie decyzji – tak, zagram, chociaż ten jeden raz! Zwłaszcza, że zostało mi jeszcze trochę krasnoludów z innego systemu spoglądających z półki z nadzieją na jatkę. Już nawet nie muszą to być zielonoskórzy.\nSobotnie, krakowskie popołudnie i wszystko, co do grania potrzebne. Stół, makiety, figurki, kostki. Kolega przestrzegał mnie, że najwięcej zejdzie na tworzeniu ferajny i rzeczywiście tak było. Graliśmy na około 650 punktów. Nie mam pojęcia, czy to format spotykany często, rzadko, czy też wcale. Piotr zebrał ludzi z różnych krain oraz pokracznego półogra, ja natomiast skrzyknąłem kilku krasnoludów z Thargomind, połączonych więzami krwi. Rywal zdecydował na praworządną, mieszaną bandę z nastawieniem ofensywnym, uwzględniając herszta Gwardzistę, Giermka, Łowcę Głów, Łowcę Nagród i Korsarza (półogr). Z kolei moi brodacze zgodnie z pierwotnym zamysłem mieli być uniwersalni i neutralni, ale jako że w grach mam słabość do broni strzeleckiej wszelakiego kalibru (a co więcej koniecznie chciałem przetestować system strzelania w Umbrze), wyszła mi zgrana ferajna z defensywnym zacięciem. Krasnoludy prowadził Czempion Królewski, a jego przybocznymi byli Strzelec, Rusznikarz, Giermek i... Łapserdak, czyli zwykły podpity leser szukający zaczepki ;) Zrezygnowaliśmy z magii i dodatkowego ekwipunku, zostawiając te kwestie na kiedyś tam, gdy nabierzemy już nieco krzepy po lekturze zasad.\nNo właśnie, zasady. Napisane przystępnym językiem, ładnie skatalogowane pojęcia. Dość szybko nauczyliśmy się, na którą stronę sięgać, gdy coś wymaga doczytania. Nie było to bez znaczenia dla pierwszej potyczki. Stron jest 45 i trzymam kciuki, by gra nie rozrastała się do wielkości encyklopedycznych tomiszczów. Wszystkie fluffowe smaczki (a jest potencjał) rad bym był zobaczyć w osobnym podręczniku, który z tego co wyczytałem jest w planach :) A sama książka zaplusowała przede wszystkim faktem, że krąży sobie po sieci w PDF za wiedzą i zgodą wydawcy za zupełne friko. Ilustracje nie są nachalne, większość cieszy oko, choć jest też dla mnie kilka potworków poniżej oczekiwań. W każdym razie nie są to na tyle znaczące wpadki, by mój zmysł estetyczny żywotnie ucierpiał.\nOkej, a więc gdy wezwaliśmy pod broń nasze załogi, musieliśmy ustalić miejsce walki. Korzystając z ponoć niewydanych jeszcze kart lokacji (rzut okiem na forum), kolega wylosował leśną polanę i tutaj moje zdziwienie. Po pierwsze gramy na mniej więcej ćwiartce stołu 48x48 cali, po drugie na środku stoi... jeden głaz! O ile to pierwsze mi się spodobało, o tyle z tym drugim miałem drobny kłopot, więc dokonaliśmy pewnej korekty - dodaliśmy jeszcze symboliczny zagajnik i mały murek dla strzelców. Oczywiście kamień na środku pozostał :) Aby nie zanudzać szczegółami mechaniki powiem tylko, że wylosowaliśmy jeszcze karty z zadaniami. Najważniejszym zadaniem Piotra było zatłuczenie mojego herszta swoim (po epickim pojedynku), dla mnie zgarnięcie znacznika z wrogiej strefy rozstawienia (Piotr miał taką samą możliwość zrobić to w mojej).\nGrę rozpoczęły krasnoludy z Thargomind. Strzelby nie mogły jeszcze się dobrze rozgrzać, gdyż ludzie wespół z pół-ogrem gimnastykowali się, by nie wejść w ich zasięg. W moją stronę poleciały pierwsze strzały z kuszy herszta i zdaje się łuku Giermka - bezskutecznie. Piotr postawił na frontalne starcie, ale mnie się wcale do niego nie spieszyło, o czym boleśnie przekonał się jego Gwardzista, otrzymując cztery rany z kolejnych dwóch wystrzelonych pocisków.\nAle chwila, każdy model miał grać tylko raz za swoją Kość Akcji. No właśnie, z drobnymi wyjątkami. Herszt posiada dodatkowe trzy rozkazy, które można uruchomić w dogodnym dla gracza momencie, choć tylko raz na turę. Są też inne obwarowania - postać musi znajdować się w miarę blisko dowódcy, a on musi pomyślnie rozkaz przekazać (domyślnie 4+). W przypadku spełnienia przesłanek model odzyskuje Kość Akcji. Mechanizm nie zgrzytał, co więcej dodał szczyptę dodatkowych emocji, nie wywracając równowagi między stronami. Dzięki temu, że moje krasnoludy były z jednej krainy i łączyły je więzy krwi, udało mi się nawet jeden z takich rozkazów odzyskać :)\nHerszt rywala stracił zatem zapał do walki i skrył się za skałkami na środku, czekając na sposobność do kontry. Mojemu Strzelcowi zacięła się broń, ale dzięki pomocy Rusznikarza (de facto jego zdolności) krasnolud nie odniósł żadnych obrażeń. Już wkrótce doszło do wymiany ciosów pomiędzy Łowcą Głów i Łowcą Nagród a Giermkiem i Rusznikarzem przy moich pozycjach. W ruch poszła broń krótka (noże/sztylety), jak i młot czy dwurak. Z awantury zwycięsko wyszły krasnale, co kosztowało je ledwie kilka nabitych guzów. Wypada odnotować, iż oba kończące ciosy zadawał Strzelec, którego zaangażowałem w walkę z racji braku celów do ostrzału i... pomimo słabego ekwipunku do wyprowadzania uderzeń.\nCo zadecydowało o takim wyniku? Nie tylko szczęśliwe rzuty i przewaga 3 do 2 (któraś z jednostek dodatkowo pospieszyła z pomocą), ale też system parowania. Biegle odgadywałem, gdzie będą zadawane ciosy i dzięki temu zbijałem je, nie dając rywalowi sposobności do bezkarnego okładania moich krasnoludów! Sama walka przebiega w miarę płynnie i co ciekawe, gdy broniący się przerzuci wynik gracza aktywnego, to nie zadaje obrażeń, tylko jego postaci nic się nie dzieje. Opancerzenie ma w grze swoją rolę. Nawet zwykła, drewniana tarcza może uratować życie Twojemu wojakowi. Konstrukcja żywotności to miła odmiana od systemu, który roboczo określę "one shot, one kill". W grach typu WFB jednostka mając punkt żywotności i otrzymująca bombę co do zasady jest zdejmowana ze stołu jako zabita. Tutaj jest rozpiętość obrażeń, więc cięcie może zabrać jakąś ilość punktów Witalności, ale nie musi być śmiertelne. Bardziej RPG.\nRównolegle do tych zdarzeń mój Czempion Królewski dotarł do pół-ogra, zadając mu obrażenia od dwuręcznego młota w głowę, przy okazji ogłuszając go (z pomocą wrodzonej zdolności krasnoludów z Thargomind). Jakie były konsekwencje dla Piotra? Jego wojownik utracił Kość Akcji i niespecjalnie mógł się zrewanżować. Po chwili otrzymał potężne uderzenie (dublet sześciu oczek) i przy niskim rzucie Piotra nie było już czego zbierać.\nTwoi żołdacy mogą walczyć na przeróżne sposoby. Tak oto mamy atak standardowy, oparty o umiejętności walki wręcz. O ile jednak tutaj rzucamy tylko jedną k6 za obrażenia i cieszymy oko zwykłym fechtunkiem, o tyle w kolejnych rodzajach ataków rzucamy już dwie kostki. Zwinne postaci zapewne najlepiej odnajdą się w atakach precyzyjnych, przed którymi nie chronią pancerze (poza tarczą), a przepychamy się na linii sp - sp (sprawność). Obrażenia jednak nie są spektakularne i zawsze wynoszą 2 (chyba, że wyturlamy choć jedną szóstkę, a więc trafienie krytyczne z możliwością natychmiastowego uśmiercenia wrogiego modelu). W końcu atakowanie siłowe, które ilustruje przykład z pół-ogrem. Nasza siła przeciwko wytrzymałości celu i szansa na potężny cios, mogący powalić każdego tura. Do różnych ataków dedykowane są różne rodzaje broni z odpowiednimi modyfikatorami.\nGra się jeszcze nie skończyła. Mało znaczącym epizodem było natarcie wrogiego Giermka na Łapserdaka, który stawiał tak zacięty opór, że w głowie się nie śniło. No tak, krasnolud + alkohol. Z tego połączenia nigdy nie mogło wyjść nic dobrego dla wroga. Jako że dojście do znacznika było dla mnie raczej niemożliwe, po drodze (cholera, co mnie podkusiło?) zaatakowałem moim Czempionem Królewskim Gwardzistę. Tak oto wywiązał się pojedynek hersztów, mogący kosztować mnie całą grę. Już na wstępie człowiek kontratakował, zabierając mi 3 punkty Witalności. Kolejna wymiana ciosów i mój dowódca miał otrzymać ostateczny cios, ale los był dla niego łaskaw. Cudem ustał na ostatnim punkcie, po czym odgryzł się tak boleśnie, iż zabrał dokładnie połowę punktów z wyjściowego stanu rywala, tym samym doprowadzając go do agonii plus doszczętnego rozbicia zbitki ludzi wspieranej siłą pół-ogra (75% stanu punktowego). Osamotniony Giermek ludzi nie miał już nic do powiedzenia, krasnoludy wygrały!\nPierwsze wnioski są takie, iż zbudowanie odpowiedniej bandy stanowi pół sukcesu. Umbra Turris pachnie starymi erpegami, gdzie zbierasz kilku moczymordów i uczonych razem w kupę, a następnie posyłasz ich na front. Tutaj rzeczywiście da się to odczuć. W bandzie miałem zarówno wojownika (Czempion czy Giermek), strzelca, czy uczonego (Rusznikarz/Inżynier). Tak czy siak Umbra to bitewniak, a co za tym idzie przewagę najczęściej zdobędzie się drogą walki. Czy poradziłbym sobie bez Rusznikarza? Pewnie tak, ale to spekulowanie, bo przycięta broń mogła zadać obrażenia Strzelcowi, a ten jako osłabiony model mógłby z kolei paść łupem wrogiego herszta et cetera.\nCo więcej rasy w drużynie mogą być różne (pod pewnymi warunkami, na przykład charakteru), więc obok krępego krasnoluda z młotem może iść cwaniacko uśmiechający się goblin z dwoma nożami, pustelnik obwieszony kadzidłami i bliżej nieznany, małomówny elf z łukiem, śpiewający obłąkańczym głosem. Rozumiem, że może to przeszkadzać purystom, ale nikt nikogo do niczego nie zmusza. Można złożyć jednolite bandy i zgarnąć bonus za więzy krwi, jak i można złożyć bandy mieszane, stawiając ponad bonus użyteczność indywidualnych umiejętności. Fajna sprawa, która wpływa też na metagame i utrudnia przysypianie przy majstrowaniu entej bandy. Przynajmniej na pierwszy rzut oka nie widać tu jedynych słusznych rozwiązań.\nJeszcze kwestia tur. Aktywacji modeli dokonujemy naprzemiennie, co niewątpliwie jest ukłonem w stronę tych, którzy lubią dynamiczne starcia zamiast "no to Ty graj, a ja idę do kuchni po piwo i wrócę za pół godziny". W ten właśnie system wpisuje się zasada rozkazów herszta, który może nagiąć ten porządek, jednakże nie do granic absurdu.\nModele, bo o nich nie było mowy. Wyglądają sympatycznie. Legendarna już pani krasnolud z sową przewijała się często przez różne blogi czy fora bitewniakowe, zgarniając pochlebne opinie. Wydawca nie robi problemu z graniem modelami innych firm, ale z tego co gdzieś wyczytałem gracze mający oryginalne miniaturki dostają dodatkowe punkty na turniejach. Polecam jednak zaznajomienie się z modelami Spell Crowa, bo naprawdę warto. Jeśli system trafi na stałe pod moją strzechę, to pewnie zaopatrzę się kiedyś w jeden z trzech dostępnych starterów. Mam nawet swojego faworyta.\nPodsumowując: z mojej perspektywy Umbra Turris to całkiem udany pomysł na skirmish w klimatach fantasy, choć funkcjonujący raczej w drugim obiegu. Nie znam fluffu czy szczegółowych planów wydawniczych, także więcej napisać nie mogę. Wiem, że projekt nie miał łatwej przeszłości i wił się krętymi ścieżkami, by dotrzeć tu, gdzie jest teraz. Gra nie jest zbyt popularna, a raczkująca popularność może, ale nie musi przeistoczyć się w coś większego. Na rynku bitewniaków panuje spora konkurencja, ale Umbra ma swój urok. Dla mnie największymi plusami są niewątpliwie sprawnie przebiegająca rozgrywka, mała ilość modeli i skromna potrzeba miejsca do grania (jak na skirmish przystało). Z minusów wymieniłbym składanie swojej drużyny, które zajęło mi trochę czasu. A zatem jeśli szukacie czegoś lekkiego i mało inwazyjnego, a chęć luźnej rozrywki jest silniejsza od zaawansowanych strategii i rozważań nad każdym ruchem, to może być gra dla was. Zwłaszcza, że z pewnością macie jakieś modele fantasy, zalegające na dnie szafy. Może warto je odkopać, odkurzyć i zagrać, chociaż ten jeden raz?\nAutor: Fire Ant o 13:48\nTagi: 2014, Piguła, Umbra Turris\nHansVonPeppone 10 lipca 2014 19:55\nBardzo przyjemnie się czytało relację z Waszej potyczki! Nie będę ukrywał, że jestem wielkim fanem Umbry. I tym bardziej jest mi przyjemnie jak widzę osoby opisujące plusy tej gry, które mnie też do niej przyciągnęły - naprzemienne aktywacje, ciekawe parowanie, dynamiczna rozgrywka. Niby to oklepane hasła, ale IMHO tę grę opisują znakomicie.\n650 punktów to rzeczywiście niezbyt popularny format - twórcy gry proponują grę na 750, 1000 lub 1500 punktów. Do tej pory najczęściej grałem na 750 lub 1000 Smoczych Dukatów. Te 100 punktów więcej bardzo łatwo można nadrobić inwestując w maga. I nawet nie trzeba podczas gry korzystać z magii, bowiem posiadanie w drużynie maga daje dostęp do Kart Przedmiotów, które dodatkowo potrafią urozmaicić rozgrywkę.\nPodręcznik trochę się rozrośnie ponieważ jest przygotowywany pod druk w wersji a5 ze zintegrowanym fluffem. Aczkolwiek słyszałem, że plan jest taki aby fluff nie mieszał się z zasadami dzięki czemu nadal będzie można w prosty sposób korzystać z przejrzystych zasad.\nSkładanie drużyny w Umbrze to rzeczywiście nie jest prosta sprawa, bo opcji jest mnóstwo. Ale ma to też swój plus - ja jestem z tych którzy lubią kombinować i dzięki temu nie nudzę się grając drużyną zrobiona na jedno kopyto :)\nCo do starterów to warto się odezwać już teraz do Spellcrowa i zapytać o ich dostępność - część modeli miała dostać nowe wzory, a stare mają zostać wycofane. I zapewne wraz ze zmianą modeli w starterze zmieni się też ich cena, więc warto łapać okazję :)


Jesteś tutaj: Start --> Testy --> Wzmacniacze --> Vincent SA-32/SP-331\nW wakacyjnym numerze „Hi-Fi i Muzyki” („HFiM” 7-8/2018) ukazała się recenzja zintegrowanego wzmacniacza Vincent SV-237MK. Teraz na warsztat trafił zestaw, złożony z preampu oraz stereofonicznej końcówki mocy. Nie jest to jednak dzielona wersja wspomnianej integry.\nPoprzednik przedwzmacniacza SA-32, model SA-31, był produkowany przez 22 (!) lata – od roku 1996, czyli niemal od początku działalności Vincenta. Gdyby Niemcy chcieli podążać za trendami, to po jego następcy można by się spodziewać zestawu modnych elektronicznych gadżetów, w stylu DAC-a czy odbiornika Bluetooth. Nic z tego. SA-32 to nadal sprzęt stuprocentowo analogowy. Bo po co zmieniać coś, co się sprawdzało przez dwie dekady z okładem?\nJednak świat nie stoi w miejscu, a i w branży hi-fi postęp dokonuje się szybko. Zespół projektantów Vincenta, pod przewodnictwem Franka Blöhbauma, również to dostrzega. SA-32 został przygotowany na tyle starannie, że powinien wytrzymać co najmniej kilkanaście następnych lat.\nJedne z najmniejszych lamp\nw świecie hi-fi – ołówkowe\npodwójne triody 6N16B.\nW zestawieniu z końcówką mocy, preamp Vincenta wygląda niczym rozjechany przez walec drogowy, ale to tylko złudzenie. Ze swoimi 8 cm wysokości nie odbiega od większości odtwarzaczy CD, a masa przekraczająca 6 kg każe go traktować z powagą.\nPrzednią ściankę wyrżnięto z aluminiowej płyty o grubości 0,5 cm, delikatnie wyszczotkowano i anodowano na czarno. Przewidziano także wersję w kolorze naturalnym. Oprócz potencjometru głośności, na froncie znalazły się: regulacja niskich i wysokich tonów, odłączana przyciskiem „Tone”, oraz obrotowy wybierak źródeł. Złote oznaczenia na czarnym tle nie są zbyt dobrze widoczne, zwłaszcza wieczorem. Na szczęście, orientację ułatwia czerwona dioda na pokrętle siły głosu.\nRzut ogólny przedwzmacniacza. Sekcję zasilania i obwodów\nkontrolnych oddzielono od reszty.\nDo SA-32 można podłączyć sześć źródeł liniowych – pięć RCA i jedno XLR.\nJest wyjście XLR i aż trzy RCA – jedno do końcówki mocy i dwa do innych odbiorników, np. wzmacniacza słuchawkowego lub magnetofonu.\nCiekawostkę stanowi funkcja zmniejszenia wzmocnienia o 8 dB, aktywowana przyciskiem „Gain”. Dzięki niej można precyzyjnie ustawić głośność, nawet jeśli korzystamy ze źródła o wysokim poziomie wyjściowym albo kolumn o ponadprzeciętnej efektywności. Przyda się także, gdy słuchamy w nocy, zwłaszcza że przedwzmacniacza nie wyposażono w wyjście słuchawkowe. Być może zmieni się to wraz z wersją SA-32MK, tylko kiedy?\nPotencjometr z pokrętłem\nna przedniej ściance łączy długa oś.\nWe wnętrzu SA-32 panuje porządek godny szwajcarskiego zegarka, a nie sprzętu grającego, zwykle kojarzonego z plączącymi się kablami.\nA propos tych ostatnich – krawędzie wszystkich otworów, przez które przełożono wiązki przewodów, złagodzono plastikowymi wkładkami, chroniącymi je przed ewentualnym uszkodzeniem. Obudowę z grubych blach dzielą dodatkowe przegrody. Dzięki temu jest pieruńsko sztywna.\nW osobnej komorze, na dodatkowej podstawie antywibracyjnej, umieszczono porządny niskoszumowy transformator rdzeniowy. SA-32 nie wyposażono w tryb czuwania, więc przed odsłuchem zalecane jest minimum półgodzinne wygrzewanie. W sąsiedztwie trafa zmieściła się jeszcze płytka z filtracją napięcia anodowego. Reszta zasilania przeniosła się na drugą stronę parkanu.\nAnalogowy potencjometr Alpsa\nZasadnicza część elektroniki znalazła się na dużej płytce drukowanej, zajmującej lwią część wnętrza. W oczy rzucają się charakterystyczne prostopadłościenne kondensatory Wimy oraz niebieskie przekaźniki Takamisawy, załączające wejścia i wyjścia. Centralnie ulokowany potencjometr – sterowany silniczkiem niebieski Alps – został połączony z pokrętłem na froncie za pośrednictwem długiego pręta. Zabieg ten skutecznie eliminuje kabelki i skraca drogę sygnału.\nSA-32 to konstrukcja hybrydowa i uważny obserwator wypatrzy tu cztery miniaturowe podwójne triody 6N16B, po dwie na wejściu i wyjściu. Żywotność każdej z lamp wynosi nie mniej niż 15 tysięcy godzin, więc przyszłego użytkownika czeka kilkanaście lat bezstresowego słuchania. A później wymiana kompletu za kilkadziesiąt złotych.\nProstopadłościenne kondensatory Wimy\nmożna poznać na końcu świata.\nPara 6N16B na wyjściu, gniazda symetryczne oraz zdalne sterowanie są głównymi elementami, które pod względem użytkowym odróżniają nowy przedwzmacniacz Vincenta od zasłużonego SA-31.\nDołączony do SA-32 pilot wykonano z bloczka litego aluminium. Na temat łatwości obsługi nie ma co się rozwodzić, natomiast na podkreślenie zasługuje nadzwyczajna skuteczność. W zasadzie tylko z przyzwyczajenia kierowałem go w stronę czujnika podczerwieni, bo działał pod dowolnym kątem.\nSekcja wejścia i przedwzmacniacza.\nWybierak źródeł na przekaźnikach Takamisawy.\nWzmacniacz mocy SP-331\nBez owijania w bawełnę: SP-331 to kawał skurczybyka. Szczególnie groźne wrażenie robią uchwyty ułatwiające przenoszenie. Piec Vincenta waży uczciwe 19 kilo, więc z ustawieniem go powinien sobie poradzić nawet zażywny emeryt bez lumbago.\nPodobnie, jak w przypadku przedwzmacniacza, front SP-331 wykonano z litej aluminiowej płyty. I na tym analogie się kończą, bowiem boczne ścianki to nic innego, jak pokaźne odlewane radiatory. W pierwszej chwili mogą się wydawać przerostem formy nad treścią, ale do każdego przykręcono sześć tranzystorów Toshiby, nie licząc kilku sterujących. Wzmacniacz Vincenta ciągnie z sieci okrągłe 800 watów, więc gdzieś część tej energii musi uchodzić.\nWejścia są numerowane.\nPrzy większym systemie trzeba się\nich nauczyć na pamięć.\nNad masywnym włącznikiem znajduje się czerwona dioda, sygnalizująca etap miękkiego startu. Po włączeniu urządzenia miga przez kilkanaście sekund. Dopiero gdy przestanie, piec jest gotowy do pracy.\nNad tylną ścianką nie warto byłoby się rozwodzić, gdyby nie szeroko rozstawione terminale, wzorowane na WBT. Umożliwiają instalację dowolnego rodzaju końcówek, jak też gołych kabli, a dzięki temu, że na każdy kanał przeznaczono dwa komplety – umożliwiają bi-wiring albo podłączenie dwóch par kolumn (np. do drugiej strefy). Dla posiadaczy widełek przewidziano dodatkowe pierścienie, ułatwiające dociśnięcie nakrętek.\njest wyjście XLR. W końcówce\nzabrakło takiego wejścia.\nPokrętła regulacji barwy\ni ich wyłącznik.\nWnętrze SP-331 to kwintesencja wzmacniacza mocy. Sekcje porozdzielano aluminiowymi ekranami. Za zasilanie odpowiada przepotężny, 1000-VA toroid, zamknięty w puszce. Resztę zasilacza ulokowano na dwóch płytkach w sąsiedztwie końcówek mocy. W każdym kanale pracują cztery elektrolity Rubycona o łącznej pojemności 40 tys. µF.\nTuż przy gniazdach RCA umieszczono spory moduł z układami wejściowymi. Wśród nich dostrzegłem dwie podwójne triody 6N16, pracujące w trybie różnicowym i odpowiadające za wstępne wzmocnienie sygnału. Ostateczną moc, sięgającą 150 W/8 Ω i 300 W/4 Ω, oddają wspomniane tranzystory FET (sześć na kanał), pracujące w klasie AB. Sygnał do zacisków kolumnowych biegnie grubymi przewodami z miedzi beztlenowej. Wzmacniacz Vincenta automatycznie rozpoznaje, do których gniazd zostały podłączone głośniki i aktywuje przekaźnikami stosowne wyjście.\nPrzedwzmacniacz Vincent SA-32.\nAktywne wejścia sygnalizują\nPrzed poważnymi odsłuchami zafundowałem Vincentom tygodniową rozgrzewkę. Lato było, co prawda, upalne, ale od przybytku głowa nie boli. Już w trakcie docierania urządzenia zdradzały charakterystyczne cechy brzmienia. Po doszlifowaniu objawiły się one w pełnej krasie.\nTestowany niedawno („HFiM” 7-8/2018) wzmacniacz SV-237MK autentycznie zaskoczył mnie kulturą i muzykalnością. Dzielony zestaw SA-32/SP-331 kontynuuje tę słuszną linię, ale dodaje też nieco od siebie. Czarno wykończona dzielonka wizualnie bardziej niż do muzyki barokowej pasuje do death metalu czy innego gore. Bo kto po takim ponuraku spodziewałby się cyzelowania detali w oratoriach czy klawesynowych miniaturach?\nGłośność i główny włącznik.\nNie przewidziano trybu czuwania.\nPorządne, szeroko rozstawione\nterminale umożliwiają podłączenie\ngrubych przewodów głośnikowych.\n„Mesjasz” Haendla został odegrany dostojnie, niespiesznie, z szacunkiem dla wielkiego dzieła. Moją uwagę zwróciła mikrodynamika. Potencjometr nie musiał nawet zawędrować w okolice godziny 11, by dało się wyczuć drzemiącą energię najeżonego radiatorami pieca. Użytkownicy sprzętu hi-fi, poddający w wątpliwość sens dopłaty do systemu dzielonego, już po minucie uzyskaliby odpowiedzi na wszystkie pytania. Najbardziej znany fragment – „Alleluja” – zabrzmiał ze swobodą, przywołującą na myśl występ na żywo. Sprzyjała temu szeroka, głęboka i uporządkowana scena, dająca wiarygodne pojęcie o sali, w której realizowano nagranie.\nDwa komplety terminali ułatwiają\nbi-wiring albo nagłośnienie\nKońcówka mocy Vincent SP-331.\nStonowany wygląd wzbudza zaufanie.\nDrugim elementem, podkreślającym co bardziej ekspresyjne momenty, był bas. Nie ogromne subwooferowe basiszcze, kotłujące się i bulgoczące w okolicach kostek, lecz mocny i szybki jak łasica dół pasma, który bez problemu wprawiał w ruch membrany bębnów wielkich i dmuchał w osiemnastostopowe piszczałki kościelnych organów. Bez ociągania narastał i wygasał, a każde uderzanie w najniższe tony było osobnym małym spektaklem. We fragmentach „Tutti” Reference Recordings bas potrafił huknąć z mocą kieszonkowej bomby, a już za moment, w organowych interpretacjach muzyki Krzysztofa Komedy, budował dyskretny, ale nadzwyczaj stabilny fundament. Prawdziwa klasa.\nZa „uszy” można chwytać\nbez obaw, nie są tu tylko dla ozdoby.\nFront wzmacniacza szerszy od\nkorpusu. Jego rozmiary dostosowano\ndo standardowych 43 cm.\nWspomniałem o budowie sceny, jednak jej charakter w dużej mierze zależał od miejsca i sposobu realizacji płyty. Muzycy bez ociągania przesiadali się z odległych miejsc w nagraniach rejestrowanych na żywo w okolice linii łączącej kolumny w sesjach studyjnych. Także te pierwsze różniły się między sobą, zależnie od tego, czy występ odbył się w dużym kościele, czy na deskach filharmonii.\nNapięcie zasilania jednej końcówki mocy filtrują\ncztery takie elektrolity.\no mocy 1000 VA, zamknięty\nw ekranującej puszce.\nPrzechodząc do nieco lżejszego repertuaru, zahaczyłem o nagrania gitary klasycznej i tu powyższe obserwacje uległy spotęgowaniu. W „Concierto de Aranjuez” Joaqina Rodrigo delikatne dźwięki gitary zostały odtworzone niemal z czułością, podkreślaną przez gwałtowne wejścia orkiestry. Mikrodynamika osiągnęła bardzo wysoki poziom, i to nie tylko w tej kategorii cenowej.\nZupełnie inna energia cechowała płyty meksykańskiego duetu Rodrigo y Gabriela. Struny Gabrieli Quintero wydawały się splecione z wiązek dynamitu, a każde szarpnięcie uwalniało z membran kolejną porcję energii. Oboje wykonawcy grają na specjalnie zbudowanych dla nich gitarach irlandzkiego lutnika Franka Tate’a, z lekko powiększonymi pudłami rezonansowymi. Efekt nieprzeciętnej witalności został więc uzyskany nie poprzez sztuczne podkreślenie niskich tonów, lecz właśnie dzięki mikrodynamice. Jeśli dodać do tego bardzo dobrą detaliczność, to w muzyce akustycznej zestaw Vincenta sprawdził się nadzwyczaj dobrze.\nkażdym kanale pracuje sześć tranzystorów Toshiby.\nAle to było dopiero preludium do nagrań jazzowych. Tutaj doszły do głosu trzy pary lamp, nie bez powodu umieszczone w preampie i wzmacniaczu mocy. I zaczęło się coś, co egzaltowane pensjonarki ponad sto lat temu mogłyby nazwać magią.\nWzmacniacz skupił się na detalach i budowaniu nastroju. Delikatnie ocieplona średnica nie ociekała wprawdzie miodem, ale brzmiała naturalnie i fizjologicznie. Sybilanty w głosach wokalistek nie zwracały na siebie uwagi. Zamiast tego, zwiększały wiarygodność występu. Mocny kontrabas brzmiał wybornie; miał odpowiednie rozmiary i nawet przez myśl mu nie przeszło, by gdzieś zadudnić lub wepchnąć się przed średnicę. Świetnie wypadły także instrumenty perkusyjne, z delikatną grą miotełek, szklistym połyskiem wibrafonu oraz bogactwem przeszkadzajek.\nCewka ochronna, przekaźnik i grube odcinki kabli\ndo gniazd wyjściowych.\nW stopniu wejściowym pracują lampy 6N16\noraz tranzystory J-FET.\nOstatecznie odsunąłem na bok stosik nagrań testowych i pozwoliłem się Wickowi poprowadzić wybranymi przez niego ścieżkami. Ten zaś, niewiele myśląc, zapuścił się w lata 50. i 60. ubiegłego wieku, kiedy to na scenie obowiązywały garnitury i krawaty, jednak muzyka bynajmniej grzeczna nie była.\nKoncertowe nagrania Milesa Davisa, George’a Bensona i Dave’a Brubecka niemal zatrzymały czas. Pozwalały się delektować atmosferą klubowych występów, a w finale ręce same składały się do oklasków. Później nastąpił gwałtowny przeskok w czasie i przestrzeni, do roku 2015 i Orpheum Theatre w Los Angeles. Tam właśnie, 30 września i 1 października, King Crimson zarejestrował dwa występy, będące częścią amerykańskiej trasy. Pierwszorzędny skład na scenie i jeszcze lepszy zestaw utworów z fenomenalnym „Starless” pozostawiły niezatarte wrażenie.\nwydaje się płaski jak naleśnik,\nPilot działa szybko\nJeszcze nie wybrzmiały oklaski amerykańskiej publiczności, kiedy ponownie wylądowałem w XX wieku, tym razem w 1979 roku na budapesztańskim Kisstadion. Krótka zapowiedź z odliczaniem po rosyjsku i wystartowała Omega. Fenomenalny koncert, chyba najlepszy, jaki zagrał ten węgierski zespół. Byłem wdzięczny Vincentowi za to, że mi go przypomniał i zabrał w lata młodości. Później zahaczyłem o legendarny Budokan, Hammersmith Odeon, aż wreszcie późnym wieczorem znalazłem się u stóp Wezuwiusza. Nad Pompejami zapadł zmierzch, a na scenę wyszedł David Gilmour i rozpoczął jeden ze swoich najlepszych występów. Po dwóch i pół godzinie, niemal komfortowo odrętwiały, przeniosłem się w objęcia Morfeusza, ale następnego wieczoru zacząłem zabawę od początku.\nKabelki – bez nich\nOd strony wizualnej system Vincenta wygląda niczym sypialniany zestaw Ponurego Żniwiarza, ale nie dajcie się zwieść pozorom. Pod względem brzmieniowym może przewartościować niejedną opinię, opartą wyłącznie na wyglądzie i cenie.\n+2 #1 Henk van Litsenburg 2019-09-27 13:24\nThis is a nice article when I translate it in english by Google.\nWhy not a download in pdf in english?\nHenk van Litsenburg\n+1 #2 Frank Sumatra 2019-10-08 16:32\nDavon können sich deutsche Schreib Kollegen eine Scheibe von abschneiden.\nBei 1.000€ Gerätschaften reißt sich dort technisch keiner mehr ein Bein aus.\nIn diesem Artikel merkt man noch polnisches HiFi Herzblut