Kosztowna droga do portu w Gdyni. Nie 500, a 900 mln zł?\n28.07.2015 13:05 Źródło: Gazeta Wyborcza\nStrona główna Porty Morskie, Logistyka Morska, Transport Morski Kosztowna droga do portu w Gdyni. Nie 500, a 900 mln zł?\nNie pół miliarda, a blisko dwa razy więcej ma kosztować nowa droga do portu w Gdyni. Tak wynika z wyliczeń przygotowanych dla urzędu miasta. Drogowcy uważają, że te szacunki są mocno przesadzone.\nKilka miesięcy temu pisaliśmy o pomyśle wybudowania zupełnie nowej drogi dojazdowej do portu w Gdyni. Na liczącą ponad 4 km trasę miałby się składać fragment Obwodnicy Północnej Aglomeracji Trójmiejskiej (1,6 km) oraz odcinek tzw. Drogi Czerwonej (ok. 2,5 km). Oba o przekroju dwóch jezdni po dwa pasy ruchu. To z niej, zamiast z Trasy Kwiatkowskiego, która jest dzisiaj przeciążona, miałyby w przyszłości korzystać pojazdy transportujące towary z i do portu.\nWładzom Gdyni spodobał się ten pomysł tak bardzo, że w ciągu miesiąca znalazły wykonawcę wielobranżowej koncepcji i studium wykonalności dla tej inwestycji. Ma ona być gotowa już 1 lutego 2016.\nDzięki temu jest duża szansa, że projekt budowy zupełnie nowej drogi do portu trafi na listę morskich projektów Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju, w miejsce przebudowy Estakady Kwiatkowskiego do pełnej nośności (11,5 tony nacisku na oś). Co prawda koszt tego drugiego zadania to ok. 200 mln, a pierwszego przynajmniej dwa razy więcej (400-500 mln zł), ale jak zapewniał niedawno na łamach Gazety Wyborczej Trójmiasto Stanisław Lamczyk poseł PO z Pomorza, projekt ma 95 proc. szans na uzyskanie finansowania.\n1,6 km OPAT-u za 500 mln zł?\nProblem w tym, że zdaniem Gdyni te szacunki są mocno zaniżone. Na poparcie tych słów miasto przekazało "Wyborczej" wyliczenie przygotowane na początku tego roku. Wynika z niego, że sam stosunkowo niewielki, liczący 1,6 km fragment OPAT może pochłonąć nawet ok. 500 mln zł (cała obwodnica ma mieć 14 km, a wartość inwestycji szacowana jest na 1,5-1,6 mld zł). Powód?\nNa tym krótkim odcinku ma powstać kilkusetmetrowy tunel, zaczynający się na końcowym fragmencie istniejącej obwodnicy Trójmiasta, na wysokości Tesco, który biec będzie pod ul. Morską i Chylońską oraz pod torami SKM i ul. Hutniczą. Jego koszt został oszacowany na ponad 271 mln zł. Do tego dochodzą jeszcze wiadukt i dwie łącznice o łącznej wartości ok. 20 mln zł. Same roboty drogowe pochłoną kolejnych 80 mln zł (49 mln zł za 1 km).\nDodając jeszcze inne niezbędne elementy (m.in. przebudowę sieci za 30 mln zł), całość zamyka się w kwocie ponad 400 mln zł i jest to kwota netto.\nDo tego dochodzi jeszcze 2,5-kilometrowa Droga Czerwona. W jej ciągu ma powstać aż pięć wiaduktów wycenionych na ponad 208 mln zł oraz zostaną przeprowadzone roboty drogowe o wartości ok. 62,5 mln zł. Łączny koszt to zatem ponad 271 mln zł, również netto.\nJeśli zsumujemy te kwoty i dołożymy do nich koszt wykupu gruntów (ponad 48 mln zł netto) oraz koszt wykonania dokumentacji projektowo-kosztorysowej (18 mln zł netto) oraz dodamy na koniec podatek, to okaże się, że ostatecznie budowa pochłonie 909 mln zł.\nDrożej niż 1 km autostrady.\nSkąd tak wysokie koszty? Należy ich upatrywać chociażby w tym, że przy wyliczeniach posłużono się Studium Ekonomiczno-Techniczno-Środowiskowym dla OPAT-u, opracowanym kilka lat temu, kiedy na rynku obowiązywały wyższe ceny. Wyszło więc, że same roboty drogowe na całej 15-kilometrowej obwodnicy pochłoną ok. 750 mln zł, co daje ok. 50 mln zł za 1 km.\nTakie wyliczenia dziwią eksperta, która na co dzień zajmuje się budową dróg. - Średni koszt kilometra autostrady wraz z obiektami i przebudową uzbrojenia włącznie wynosi ok. 10 mln euro, a zgodnie z przetargiem OPAT to droga klasy GP [droga główna ruchu przyspieszonego - red.] i tutaj wyszło 50 mln zł za 1 km, a dopiero potem dodane zostały wartości obiektów - zauważa. - Natomiast jeżeli liczymy koszt obiektów mostowych, to średnio wynoszą one od 7 do 10 tysięcy złotych za 1 metr kwadratowy, co oznacza, że obiekt o długości 100 m i szerokości 12-14 m kosztuje między 8,4 a 14 mln zł. W przypadku Drogi Czerwonej wiadukty o łącznej długości 1 km i 139 m, przy maksymalnej szerokości, powinny kosztować 160 mln, a nie 208 mln zł.\nOczywiście ostateczne kwoty i sposób poprowadzenia drogi poznamy po tym, jak opracowane zostaną wielobranżowa koncepcja oraz studium wykonalności.


nieruchomości Ruda Śląska, oferta - Czas prawdy o polskich firmach\nCześć, mam pytanie. Czy pośrednik nieruchomości w Rudzie Śląskiej pomoże mi sprzedać mieszkanie z zyskiem. Zakupiłem ostatnio mieszkanie, natomiast niestety, muszę je sprzedać. Konieczne mi są pieniądze.\nMożesz zakupić nieruchomości w Zabrzu za pomocą pośrednika. Wówczas możesz mieć pewność, że nie zostaniesz oszukany, a zarówno będzie sprawdzany stan prawny danego domu czy mieszkania.\nMożesz zakupić nieruchomości w Rudzie Śląskiej od osoby prywatnej, jak i z agencji. Jednakże pożądane byłoby korzystać z usług biura nieruchomości, albowiem oni są w stanie w szybki sposób odszukać Ci mieszkanie i sfinalizować transakcje.


– Polska jest nadal uważana za bardzo atrakcyjny rynek dla inwestorów w regionie Europy Środkowo-Wschodniej. Wybuch pandemii COVID-19 spowodował pewne zawirowania na rynku nieruchomości, jednak szybkie ożywienie gospodarki zaowocowało znacznym wzrostem PKB w drugim kwartale 2021 r. o ponad 10%. Znaczny wzrost liczby transakcji na rynku nieruchomości w ostatnich miesiącach, wejście do Polski nowych inwestorów i przyciągnięcie kapitału przez nowe sektory, takie jak Private Rental Sector, utwierdza nas w przekonaniu, że Polska jest stale uznawana za rynek godny zaufania, o stabilnych warunkach finansowych. – mówi Katarzyna Nosal-Gorzeń, Partner w Dziale Doradztwa Podatkowego, Lider doradztwa dla sektora budownictwa i nieruchomości w KPMG w Polsce.\n– Wpływ danych makroekonomicznych, w szczególności odczytów inflacji wzbudza istotne obawy na rynku, jeśli chodzi o warunki finansowania w przyszłości. Obecny boom na rynku mieszkaniowym w Polsce to wynik istniejących braków lokali mieszkaniowych, inwestowania w mieszkania na wynajem przez osoby fizyczne, dla których nadal stopy zwrotu są atrakcyjne. Obecnie wielu inwestorów przyciąga Private Rental Sector w Polsce, a tu znaczenie kapitału własnego dla finansowanie okresu budowy ma istotne znaczenie w rozmowach w pozyskiwaniu finansowania. – mówi Katarzyna Nosal-Gorzeń.


Pamięć miejsca, czyli tu się coś wydarzyło - kwantowy zapis\nOpublikowane przez Ida Smela w dniu 22 lutego 2018\nNa pewno zdarzyło ci się przynajmniej raz w życiu znaleźć w miejscu, w którym poczułeś się nieswojo. Żeby jednak nie było, że chcę mówić dziś tylko o miejscach, które są nawiedzone zapytam inaczej – czy zdarzyło ci się kiedyś wejść do pomieszczenia, w którym zachciało ci się zrobić coś konkretnego, jak np. odpocząć, pomedytować, albo wykonać coś bardzo niezgodnego z tym, co przed chwilą zamierzałeś zrobić? I czułeś, że to jest silniejsze od ciebie.\nW sytuacjach takich jak powyżej ludzie zastanawiają się, czy istnieje możliwość, że to co odczuwają, jest tylko ich wyobrażeniem, czy rzeczywistością i na ile my, istoty duchowe, podlegamy tego typu wpływom zwykłego otoczenia?\nOczywiście, że ulegamy wpływom wyższych sił przyrody, ale też, niestety, wydarzeń i osób o silniejszych możliwościach oddziaływania. Wystarczy pobyć dłuższy czas w bardzo stresogennym otoczeniu, zwyczajnym supermarkecie, lub w przemysłowej dzielnicy miasta pełnej hut i fabryk, żeby odczuć natłok złych emocji, pogorszenie nastroju, przypływ dołujących i irytujących myśli i stopniowo zanurzyć się w otchłani. Z kolei miejsca w naturze, jak np. las, góry, jezioro, czy morze działają pozytywnie stymulująco i nie chodzi w nich tylko o piękny widok i obecność przyrody. Może się bowiem zdarzyć, że nawet w tzw. malowniczym miejscu odbierzemy ciałem bardzo nieprzyjemne sygnały, a przecież piękno otoczenia i obecność zielonych drzew kojarzy się nam z czymś bardzo dobrym. Generalnie rzecz ujmując każde miejsce w przyrodzie jest w dawnych tekstach o życiu, czyli w ajurwedzie klasyfikowane jako dobry stymulant do odpoczynku, np. las, jezioro, albo dobre do naładowania się energią do wysiłku – jak np. góry. Czyli już tak rzecz ujmując można stwierdzić, że miejsca wywierają na nas pewien subtelny wpływ i jest on niezaprzeczalny, ponieważ sami odczuwamy przypływ energii i dobrego humoru po zwykłym nawet parominutowym spacerze w lesie, czy nad brzegiem jeziora.\nJednak to, o czym chcę dzisiaj powiedzieć to to, że miejsce oprócz wchłaniania energii drzew, wody i odpowiednio ukształtowanego terenu gromadzi również informacje z wydarzeń, które w nim się zadziały. I czasem wysuwają się one na pierwsze miejsce przed tzw. miłe dla oka okoliczności przyrody. Każde miejsce na ziemi notuje wszystko, co działo się w danym miejscu, ale to, czy my odbierzemy je jako miłe lub nie odczujemy ich wcale, zależy od wielu czynników, jak np. kwestii tego, czy miejsce z czasem uległo oczyszczeniu, czy naszego osobistego programu. Jeśli zgromadzony w nas program nie jest zupełnie kompatybilny przykładowo z miejscem mordu, to nawet wchodząc na teren kaźni możemy nic nie poczuć. Gdyby ktoś teraz próbował na logikę wyjaśnić dlaczego ktoś ma taki a nie inny program to jest to proste do wytłumaczenia jedynie w kontekście czasu, miejsca i okoliczności, oraz prawa przyczyny i skutku – wszystko co rozwija się w naszym polu do zaobserwowania, do odczytania dojrzewa w odpowiednim czasie i miejscu i dopiero wtedy zaczyna rezonować z konsekwencjami naszego wcześniejszego działania i wyborów. Ktoś może działać głupio, okrutnie i jednocześnie świetnie się bawić, aż do momentu, w którym czas miejsce i okoliczności ustawią się tak, że ten sam program okrucieństwa zarezonuje z nim w odwrotny sposób. Dlatego zdarza się, że osoby, które mieszkają, lub przebywają na terenie byłych miejsc walki, cmentarza, rzeźni czy w pobliżu obozów koncentracyjnych nie odczuwają większych niepokojów. Inna sprawa, że ludzie przywykają do nieszczęść i niepokojów, więc przebywając dłuższy czas w tak niekorzystnych miejscach nie zdają sobie nawet sprawy, jak wyglądałoby ich życie, gdyby przebywali w znacznie pomyślniejszym otoczeniu.\nMam znajomych, którzy twierdzą, że bardzo ich uspokaja przebywanie na cmentarzu i dobrze się tam czują. Czasami pytają mnie dlaczego upieram się, że to nie jest zbyt korzystne miejsce. Cóż, temat jest rozległy jak ocean, ale z grubsza odpowiem tak – cmentarz nigdy nie był miejscem czystym i korzystnym do pozbywania się problemów. Jedyne co pozwala nam tak myśleć i odczuwać to nasz aktualny program jaki przejawia się w naszym odcinku życia i który jest kompatybilny z takiego rodzaju myśleniem i przekonaniem. Rzeczownik cmentarz wywodzi się z języka greckiego, w którym koimēterion oznaczał ‘miejsce pochówku zmarłych’ (dosłownie „miejsce pochówku snów”od koimēō‘ ” układam do snu” i terēō „ochraniam”). Zdecydowanie jest to więc miejsce, w którym kogoś sen w tym ciele już się zakończył, a przynajmniej powinien. Dobrze wiemy, że bardzo wiele osób, które już dawno powinny ten fakt odnotować dalej ciągnie swój sen w tym wymiarze, w związku z czym może nie rozumieć, że nie należy zaczepiać tych, którzy się przypadkowo przechadzają po okolicy. Komu wyświetla się jednak taki dosyć dobrze uziemiający program o przemijalności tego ciała, ten być może odczuje potrzebę przebywania w tego typu miejscach, ale takie refleksje niekoniecznie trzeba przerabiać wciąż i wciąż od początku, czyli przechodząc przez fazę ziemskiego urealniania. Kwestii zrozumienia swojej duchowości nie trzeba uczyć się odczuwając pociąg do miejsc pochówków.\nZrozumienie duchowe lepiej jest zdobywać w miejscach bardziej pomyślnych, ponieważ one nie tylko, że zabierają od człowieka złe programy karmiczne to jeszcze obdarzają dobrymi. Nie możemy dostać takiej gwarancji na cmentarzu czy w byłym obozie zagłady. Już sama nazwa może wywoływać w tobie nieprzyjemne uczucia, a co dopiero miejsce w konkretnej przestrzeni, w której dawka emocji i rozpaczy wyrażona w chwili umierania niesie ze sobą przerażająco silną energię nieszczęścia. Zawsze mnie dziwiły osoby, które z taką ochotą i wręcz poczuciem obowiązku dobrowolnie pchają się w zwiedzanie tak przesiąkniętym cierpieniem miejsc. Wynika to z ignorowania wiedzy o programowaniu i odnotowywaniu wszystkiego co zrobiliśmy my i co wydarzyło się w poszczególnych miejscach i z głupiego chojractwa, które popycha nas w stronę działania na własną niekorzyść. Bo to, że nasze oczy nie widzą, co kiedyś się gdzieś rozegrało, nie oznacza, że to coś nie istnieje tam nadal w formie subtelnego nagrania. Ponadto to, że inni tam przebywali i nie rzucało nimi po ścianach nie oznacza, że ten program nie wywarł na nich subtelnego, nieuświadomionego wrażenia. Wszystkie te niewidoczne dla zmysłów nagrania są w mniejszym lub większym stopniu nadal odtwarzane i na swój sposób wpływają na dalsze życie osób, które weszły z nimi w kontakt. Jeśli nasz osobisty zapis w dużym stopniu rezonuje z wydarzeniami danego miejsca to odczujemy go nie tylko jako ciarki na ciele, ale odnotujemy duże zmiany w życiu i nie zawsze będą to dobre zmiany.\nWłaściwie nie chciałam straszyć, ale chyba czasami muszę, ponieważ też spotykam się z tego typu miejscami i w pewnym stopniu sama czuję, jak okoliczności i miejsce zupełnie mnie obezwładniają, jak przytłaczają mnie tak namacalnie, że nie potrafię poradzić sobie w jakimś pomieszczeniu, by już po chwili, po wyjściu z jakiegoś pola odczuć spokój i nabrać przekonania, że teraz mogę coś zrobić. Dlaczego więc dwa metry dalej czułam, że nic nie mogę?\nMoże nie wiedziałabym jak sobie poradzić z tym tematem, ale jest kilka wskazówek pism jogicznych, które wyraźnie mówią, że kiedy w danym miejscu ktoś długo robił coś dobrego, to staje się ono pomyślne i jest w stanie oddać nam swoją dobrą energię. Niestety dzisiaj napotykamy wiele miejsc, które nie wchłonęły dobrej energii więc nie powinno nas dziwić to, że przebywając w biurze pełnym strachu, rywalizacji i niepokoju, w sklepach, czy nawet we własnym domu, o ile nie zadbamy o jego dobrą aurę (tak często, jak tylko możliwe), to z czasem poczujemy się w nich okropnie i nie będziemy wiedzieć dlaczego. Zanim zadamy sobie pytanie „dlaczego coś mi w danym miejscu nie wychodzi?” i zrzucimy winę na tzw. okoliczności, lepiej weźmy sprawy w swoje ręce i codziennie zadbajmy o lepszą atmosferę, o oczyszczenie miejsca, w którym przebywamy.\nOczywiście będzie nam bardzo trudno pamiętać o tym zawsze, ale myślę, że historia z Mahabharaty, którą opisuje Vyasadewa może nam uzmysłowić, jak bardzo energia miejsca wpływa na nasze życie.\nKiedy Pandawowie, pięciu królewskich braci, przebywali na wygnaniu w lesie przybyli do miejsca, w którym przepływał mały strumyk. Pierwszy z braci Bhima natychmiast przeskoczył niezbyt szerokie koryto rzeki i zawołał pozostałych, żeby poszli za nim. Ale ku zdumieniu wszystkich zaczął wołać resztę w sposób, w jaki nigdy dotąd tego nie robił. Bhima zaczął używać niewybrednych słów i bardzo wulgarnego języka. Zdziwiło to Pandawów, którzy znali Bhimę jako bardzo porządnego i wyrażającego się w miły dla ucha sposób. Na szczęście Judisztira, najstarszy z braci, doskonale orientował się w zawiłościach karmicznych miejsc i natychmiast skojarzył, że to nienaturalne dla Bhimy zachowanie nie pochodzi od niego a wynika z programu miejsca, w które niechcący wszedł. Zaproponował Bhimie przeskoczenie z powrotem na brzeg rzeki, na którym oni stoją i poprosił o wypowiedzenie na próbę paru zdań.\nKu zadowoleniu braci Bhimie wróciła słodka i pozbawiona wulgaryzmów mowa, ale dla upewnienia się Judisztira poprosił go o ponowne przeskoczenie strumienia. Kiedy Bhima ponownie zaczął kląć i wyzywać wszystkich Judisztira już z całym przekonaniem zawołał go z powrotem i stwierdził, że po przetestowaniu zdecydował, aby nie iść w tamtą stronę, bo miejsce jest ewidentnie niesprzyjające.\nTa historia nie jest po to, żeby zyskać wymówki, że robimy coś, lub czegoś nie robimy z powodu miejsca, które nas do czegoś zmusza. To by mogło być cudownym usprawiedliwieniem na wszelkie nasze nieskuteczne działania, ale to nie jest takie proste. Po pierwsze nikt, kto nie ma w sobie programu rezonującego z danym miejscem albo się w nim nie znajdzie, albo to miejsce nie wpłynie znacząco na jego zachowanie. A to, że w jakimś miejscu chce nam się płakać, lub wciąż coś dzieje się nie po naszej myśli może nam tylko pomóc w staniu się bardziej świadomym, jak wiele ukrytych zmiennych, programów nieodnotowywalnych przez nasze zmysły (choć czasami niektóre rzeczy są odczuwalne i stają się widzialne) wchodzi nam w drogę, w nasze aktualne działanie i zmusza do korekty naszych planów.


Zaginął Piotr Kijanka z Krakowa - policja prosi o pomoc - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Piotr Kijanka » Zaginął Piotr Kijanka z Krakowa - policja prosi o pomoc\nKrakowska policja poszukuje 34-letniego mężczyznę, który 6 stycznia nie wrócił do domu. Piotr Kijanka spotkał się wieczorem ze znajomymi. Świętowali urodziny żony zaginionego, Agnieszki. Kobieta z imprezy wyszła wcześniej, by odebrać od opiekunki ich dwuletniego synka. Piotr wyszedł z restauracji na Placu Nowym dwie godziny później - około 23.00. Do domu już nie dotarł.\n- Za bardzo kochał, jeśli nie mnie, to naszego synka - mówi kobieta.\ngość 24-01-18, 21:13 cytuj\n*zdarzylo.wkradl mi sie blad\ngość 24-01-18, 21:12 cytuj\nStraszne to a zarazem faktycznie pare pytan sie nasuwa odnosnie podzialu rol miedzy malzonkami w dniu zaginiecia p.Piotra ,ale to nie mnie oceniac... Swoja droga to nigdy mi sie nie zdazylo zebysmy z mezem osobno wracali z imprezy...\ngość 15-01-18, 21:06 cytuj\ngość: Gość, 15-01-18, 20:20 napisał(a):\nSzykuje się kolejna historia grubymi nićmi szyta jak z tą Polką w Egipcie. Na własnych urodzinach, małżonka w ciąży sama wraca do domu wieczorem i sama odbiera dziecko, a jej chłop pije dalej ze znajomymi i jeszcze te wymowne jak jej nie kochał to na pewno dziecko tak, to by ich nie zostawił. Mówi to wszystko bardzo dużo o ich 'małżeństwie'. Najprawdopodobniej facet dał dyla i tyle albo to fake news.\nCo cię obchodzi ich życie prywatne? Swojego nie masz?\ngość: Gość 15-01-18, 20:20 cytuj\ngość 14-01-18, 23:51 cytuj\ngość, 14-01-18, 23:26 napisał(a):\nNie,ale wypadałoby się zaopiekować rodziną. Ty zajmij się dzieckiem w domu, a ja tu jeszcze posiedzę... A co tam ,że jesteś w ciąży, dasz radę...\nAle to ich prywatna sprawa jaki mają podział ról. Jesteś jeną z tych nudnych ciotek, które wpieprzają nochal w cudze życie? Chyba tak.\ngość 14-01-18, 23:28 cytuj\nŻona ma urodziny to niech se chłop dychnie..\ngość 14-01-18, 23:26 cytuj\ngość 14-01-18, 22:41 cytuj\ngość, 14-01-18, 21:39 napisał(a):\nJak się ma małe dziecko i żonę w ciąży to sie wraca z żoną do domu, a nie przesiaduje po knajpach.\nA co to jakaś niewola?\ngość 14-01-18, 22:37 cytuj\nCo za tragedia :(\ngość 14-01-18, 21:39 cytuj\ngość 14-01-18, 20:42 cytuj\nImpreza? To była 23-24 godzina najnormalniejsza pora na wyjście z restauracji, kina zwłaszcza w weekend w Krakowie. Pol miasta nocnymi wtedy wraca. Ten facet miał pecha i tyle. Tak samo może się coś stać i o 8 rano\ngość 14-01-18, 20:15 cytuj\nJak można nie ogarnąć jednej zasady , jak się idzie paczką na imprezę to się tak samo wraca. Nikogo się nie zostawia samego. Przyszliśmy razem-wracamy razem. W innym przypadku trzeba mieć odwóz,albo taksowke,która przywiezie pod same drzwi.\ngość 14-01-18, 19:22 cytuj\ngość, 14-01-18, 16:50 napisał(a):\nWoda predzej czy później zwłoki na wierzch wywali\nNie posraj się z wrażenia idiotko, pseudo wróżko. Nie każde zaginięcie kończy się nieszczęśliwie gnido.\ngość 14-01-18, 17:02 cytuj\ngość, 14-01-18, 16:48 napisał(a):\nCo to za facet który wychodzi sam bez żony się zabawić, a żona w domu z dzieckiem i drugim w drodze :/\nGdzie sam?! Czytać nie umiesz?! Żona była też na imprezie tylko wyszła wcześniej.\ngość 14-01-18, 16:50 cytuj\ngość 14-01-18, 16:48 cytuj\ngość 14-01-18, 11:25 cytuj\nTrzeba wam tlumaczyc jak malym dzieciom jak dzialaja media? Myslicie, ze rodziny tych zaginionych dziewczyn z Podkarpacia, ktore sie utopily w Tico komus placily, za naglosnienie sprawy?Nie, po prostu szukali ich w internecie, fejsbuk, zrobil sie szum, media podchwycily i cala Polska o tym mowila. Nie beda pisac o wszystkich zaginieciach, bo jest ich tysiace. Po prostu tak sie dzieje, ze zawsze jakies zaginiecie sie przebije do mediowi potem rusza lawina.\ngość 14-01-18, 10:14 cytuj\nRok temu, dzień przed sylwestrem, zaginął chłopak w Toruniu. Najlepiej monitorowane miasto w Polsce dało d... bo ślad na monitoringu się urywa i tyle. Była burza w lokalnych środkach przekazu, była nawet kwadratowa głowa badać sprawę, ale do ogólnopolskich mediów sprawa się nie przebiła\ngość 14-01-18, 10:08 cytuj\nDlaczego akurat on trafił tak szeroko do mediów?\ngość 14-01-18, 07:51 cytuj\nW takiej sytuacji stawia się trzy tezy: 1. Porwany dla okupu 2. Chciał zacząć nowe życie 3. Po rozboju pływa w Wiśle Sami sobie wykreślcie najmniej prawdopodobną\nKto by pomyślał, że ma taki trądzik...? Cara Delevingne (24 l.) opublikowała zdjęcie na Instagramie, które wszystkich zaszokowało. Przedstawia ono policzek z problemami skórnymi, na którym napisane jest: Jestem tak kur**sko ... czytaj więcej


Sinicuichi (Heimia Salicifolia) - Strona 9 - Talk\nPosty: 134 Strona 9 z 14\nRównież zainteresował mnie ten produkt. Próbowałem go w mixie z powojami więc ciężko ocenić jednoznacznie. Stosowałem paląc 0,5g ekstraktu.\nDziałanie całości było bardziej muzykalne i rzuciło się na doznania słuchowe. Z pewności działa, ale jak w pojedynkę jeszcze nie próbowałem...co zapewne niebawem się stanie:)\nRzeczywiście, przy dawkach rzędu 0,5g ekstraktu tego specyfiku czuć, że "coś" się dzieję z muzyką :) swoją drogą bardzo przyjemny lajt po tym jest, fajnie człowiek się czuję przez jakieś 30-40 min :)\ndreamer80Jest na czacie\nBardzo spodobał mi się ekstrakt, sam smak-gdyby nie gorycz ma bardzo ciekawy, żywiczno-wiśniowy. Działanie bardzo fajne, "podbija muzykę", można usłyszeć i poczuć dużo więcej..., dla wszystkich dla których muzyka jest bardzo ważna, roślina idealna. Nie wiem jaki sposób jest najlepszy na zażywanie? Ja palę, lub "smaruje" sobie dolne dziąsło, lub wkładam pod język, trzymam jak najdłużej i popijam piwem, ewentualnie odrobina do lampki wina.\nWalnę sobie setnego posta w tym temacie ponieważ palę również setnego lolka z heimią :D\nCoraz bardziej podoba mi się ta substancja (mówię o ekstrakcie x10), mieszam z różnymi innymi ziółkami i za każdym razem działanie heimii czuć bardzo wyraźnie, można usłyszeć poszczególne dźwięki muzyki jakby dokładniej, taki podbity 3D surround ;)\nW dziczy również sprawia się znakomicie, w ogrodzie słuchałem śpiewu ptaków tak dokładnie, że prawie wiedziałem gdzie znajduje się konkretny ptak ;)\nDo tego gumowate nogi, chęć zrelaksowania się i podziwiania efektu, czy to na obrazie i z muzyką czy w naturze :D\nMojej dziewczynie również się podoba, szczególnie efekt z nutką dubu w tle :)\nCo do sposobu przyjmowania, to myślę, że palona w lolkach solo jest bardzo niewygodna bo sypka i trzeba zmieszać zawsze z czymś jeszcze, ja walę mixy z mj, Maconhą, Klip daggą czy mieszankami SS. Dobra też do bonia bo można sprawdzić jak działa solo.\nMuszę jeszcze spróbować waporyzacji lecz póki co nie miałem okazji.\n@dreamer80 - A w dziąsło czy pod jęzora to też niezły pomysł, nie pomyślałem o tym sposobie podania, thnx :)\nodświeżę troszke temat , posiałem kilka dni temu nasiona w doniczce , wiadomo folia i wszystko , mam więc pytanie do tych co hodują , spryskiwacie rano i wieczorem tylko czy częściej ? bo niby ziemia pod koniec dnia nie jest jakaś bardzo sucha ale szału nie ma , za to w pizdu wody jest na tej foli , gorąco na polu , może przez to .\nSkoro wysiałeś pod folią i nią zamknąłeś cyrkulację powietrza, to wystarczy spryskać lekko przy przewietrzaniu inkubatora, raz dziennie. Ta woda z folii się skropli i z powrotem nawilży glebę. A jak zrobisz bagno, to nici z UPRAWY (nie hodowli).\nok , dzięki dsn , faktycznie za dużo trochę tej wody dawałem , a jaka ziemie dawałeś ? ja na wysiew dałem zwykłą ogrodniczą ale coś ludzie piszą na necie że potem trzeba dać piasek i ziemie , prawda to ?\nsprskiwacie :wall: - ale ze mnie debil :wall:\nDziwi mnie dlaczego roślina jest tak mało popularna. Ekstrakt x10 miażdży :-D Faktycznie używanie suszu jest trudne, kłopotliwe i kiepsko działające, ale ekstrakt to inna bajka. Świetny wpływ na dźwięki, otoczenie i kolory. Bardzo przyjemny stan jest widoczny już od spalenia 0.3g.\nZapowiada się bardzo ciekawie. Kupię sobie ze 2g tego ekstraktu razem z Combretum w przyszłym tygodniu. Czy działanie można jakoś porównać do kompozycji?


Z GetBacku zniknęło pół miliarda złotych - GazetaPrawna.pl\nŚledczy nie wykluczają dalszych zatrzymań / ShutterStock\nChodzi o zawartą w sierpniu 2017 r. umowę, która dawała GetBackowi wyłączność na zarządzanie portfelami wierzytelności znajdującymi się w funduszach Trigona. Jest ona, obok zakupu konkurencyjnej spółki EGB Investments za 207,6 mln zł, najpoważniejszą pozycją na liście transakcji, które zarząd GetBacku zamierza odkręcić. EGB sprzedawał Altus TFI i zarządzane przez niego fundusze. Na początku lipca Altus wezwał GetBack do odwrócenia tej umowy, a negocjacje wciąż trwają\nTDNDGP import TDNDGP TEMATY DNIA TFI inwestycje GetBack\nGetBack przedstawił zaktualizowane propozycje układowe GetBack przedstawił zaktualizowane propozycje układowe; proponuje, by cena emisyjna...


W związku z ogłoszeniem stanu epidemicznego w Polsce pragnę przypomnieć, że w dniu 12 marca br. Biorąc biorąc pod uwagę zagrożenie wywołane koronawirusem udzieliłem dyspensy od obowiązku niedzielnego uczestnictwa we Mszy św. do dnia 29 marca br. następującym wiernym:\nAa) osobom w podeszłym wieku, b) osobom z objawami infekcji (np. kaszel, katar, podwyższona temperatura itp.), c) dzieciom i młodzieży szkolnej oraz dorosłym, którzy sprawują nad nimi bezpośrednią opiekę, d) osobom, które czują obawy przed zarażeniem.\nZachęcam do korzystania z łaski dyspensy i duchowej łączności w tym czasie na modlitwie, zwłaszcza w czasie niedzielnych mszy Mszy św. transmitowanych przez środki masowego przekazu, także przez Radio Rodzina Diecezji Kaliskiej i telewizję internetową Dom Józefa.\nZachęcam kapłanów i osoby życia konsekrowanego, aby ochoczo odpowiedzieli na apel ks. abp. abpa Stanisława Gądeckiego, przewodniczącego KEP, i każdego dnia o godzinie 20.30 – bez udziału wiernych – odmawiali w kościele różaniec w intencji osób chorych oraz tych, którzy się nimi opiekują, jak również służb medycznych i sanitarnych, a także o pokój serc i łaskę nawrócenia. Niech wszyscy wierni w tym samym czasie w swoich domach i rodzinach odmawiają różaniec w duchowej łączności z kapłanami.


Juve wraca po N'Zonziego?\nJuventus może wznowić swoje zainteresowanie Stevenem N'Zonzim, który według doniesień jest gotów opuścić Sevillę już w styczniu.\nReprezentant Francji kończy 29 lat w tym miesiącu, a jego umowa ważna jest do czerwca 2020 roku. N'Zonzi jest jednak w coraz większym konflikcie z klubem i na dowód tego został odsunięty od składu z powodów dyscyplinarnych na mecz z Villarrealem.\nJak informuje Radio Marca Sevilla, były zawodnik Stoke City jest sfrustrowany i chce odejść z Sevilli w styczniowym oknie transferowym. Juve walczyło o pozyskanie pomocnika w ciągu lata, ale ostatecznie zdecydowało się sprowadzić Blaise Matuidiego.\nTak, nakupować do środka jeszcze ze 3 zawodników ok 30 a potem płacz, bo w jedym sezonie 3/4 środka pola odchodzi na emeryturę...\njak się nie uda sprowadzic Goretzki to MAROTTA Bedzie próbował kupić Milinkovica savica, możliwe że odejdzie Sturaro i Khedira więc 2÷2 bo chyba Can już dogadany. Możliwe też że w nas sezonie będzie grać 3 środkowym i pomocnikami\nZasmucę cię, ale transfer Milinkovica Savica do Juve jest praktycznie nierealny. Niestety przespaliśmy moment przed podpisaniem nowego kontraktu Serba z Lazio, a teraz ze względu na zainteresowanie jego osobą klubów angielskich z City na czele musielibyśmy wyłożyć za niego fortunę (pewnie z 65-70 mln € plus jakieś bonusy). Nie wierzę, że Marotta zaoferuje tyle za Sergieja (a zapłacenie gigantycznej kasy za Higuaina tego nie zmienia, bo to był raczej jednorazowy "wybryk" naszego zarządu), chociaż sam z chęcią powitałbym tego piłkarza w Juve, bo mógłby się stać filarem naszej pomocy na lata. Odnośnie N'Zonziego, to kategorycznie powinniśmy odpuścić sobie jego transfer i skupić się na...\nZasmucę cię, ale transfer Milinkovica Savica do Juve jest praktycznie nierealny. Niestety przespaliśmy moment przed podpisaniem nowego kontraktu Serba z Lazio, a teraz ze względu na zainteresowanie jego osobą klubów angielskich z City na czele musielibyśmy wyłożyć za niego fortunę (pewnie z 65-70 mln € plus jakieś bonusy). Nie wierzę, że Marotta zaoferuje tyle za Sergieja (a zapłacenie gigantycznej kasy za Higuaina tego nie zmienia, bo to był raczej jednorazowy "wybryk" naszego zarządu), chociaż sam z chęcią powitałbym tego piłkarza w Juve, bo mógłby się stać filarem naszej pomocy na lata. Odnośnie N'Zonziego, to kategorycznie powinniśmy odpuścić sobie jego transfer i skupić się na dogadaniu z Canem i może kimś innym jeśli Khedira myśli o zmianie klubu.\nOk, rynek zwariował, ale spójrz sobie na ostatnie okienko (analogiczna pozycja):\nMatić - 45mln\nTolisso - 42mln\nBakayoko - 40mln\nW szczególności Bakayoko to był w momencie transferu zawodnik znacznie bardziej od Serba ograny w europejskich pucharach i pewny. M-S ma wielki potencjał, ale jednak póki co nie jest to zawodnik takiej jakości, żeby za niego płacić 70-80mln. Przypomnę ci, że właśnie 70mln LFC dało za Nabyego Keite, wyrazistego lidera swojego zespołu, no i jednak zawodnika klasę wyżej niż Serb (w każdym razie obecnie). Sądzę, że dyskusja na poziomie 50mln byłaby dla Lazio możliwa. Mówi się, że sam Serb chciałby do Juve (nie wiem na ile prawda) co mogłoby taki transfer ułatwić.\nProblem może polegać na tym, że Lazio może nie interesować żadna konstruktywna dyskusja z Juventusem (szczególnie po tej akcji z Keitą Balde, gdy Lotito publicznie ganił Marottę za próby buntowania Senegalczyka i ofertę dla klubu z Rzymu znacznie poniżej wartości piłkarza mimo kończącej się umowy) i jeśli Serb zdecyduje się na zmianę klubu, to będą go chcieli sprzedać wszędzie tylko nie do Turynu, a i tak otrzymają za niego bardzo dobrą kasę. Odnośnie cen, które podałeś to może właśnie szkoda, iż nie kupiliśmy kogoś z tych wymienionych zawodników za takie pieniądze, bo obawiam się, że w najbliższym okienku będzie już tylko drożek.\nBerna też miał być nie do kupienia a jednak się udało, MAROTTA po prostu nie przepłaca jeżeli zawodnik jest wart 60 mln to zapłaci tyle.\nViola miała iść na sprzedaż, więc zaczęli wytransferowywać swoich zawodników, aby wyciągnąć jak najwięcej zainwestowanej w klub kasy. Natomiast w Lazio jest teraz zupełnie inna sytuacja niż jeszcze kilka lat temu, bo Inzaghi ogarnął zespół i zaczęli się wreszcie prezentować jak drużyna a nie zbieranina graczy. Wygląda na to, że dołączyli na dobre dołączyli do czołówki Serie A, aczkolwiek trudno stwierdzić to jednoznacznie po 14-15 kolejkach i zobaczymy czy to się potwierdzi w okolicach 25-28 rundy rozgrywek. Niemniej wolałbym, abyśmy wydali nawet te 60-70 mln € na Sergieja niż np, 40 mln € na N'Zonziego,


Mosty zamiast murów - (Książka) - Księgarnia PWN\nMosty zamiast murów(Miękka)\n4.08 [ 12 ocen ]\nkomunikacja międzyludzka komunikacja niewerbalna komunikacja werbalna\nJohn Stewart - od roku 1969 wykłada w University of Washington. Jest tam koordynatorem kursu komunikacji interpersonalnej na poziomie podstawowym, prowadzi także zajęcia na wyższych latach i na kursach magisterskich. Pochodzi z zachodniego wybrzeża. Uczył w Centralia (Junior) College. Zagadnienia komunikacji zainteresowały go podczas studiów w Pacific Lutheran University i Northwestern University, gdzie uzyskał magisterium. Doktoryzował się w 1970 roku w University of Southern California. Pasjonuje go - jak sam pisze - przeszczepianie analiz filozoficznych na grunt teorii komunikacji, a także praktyczne aspekty związku jakości komunikacji z jakością życia. Twierdzi - zafascynowany filozofią Martina Bubera - że komunikacja nie tylko pełni funkcje ekspresyjne i instrumentalne, lecz jest przede wszystkim procesem kształtowania osoby. Opisując procesy komunikacyjne, często posługuje się przykładami własnych bliskich związków - z obecną żoną Kris Chrey, prokuratorką w Seattle, dwojgiem dzieci z pierwszego małżeństwa i dwojgiem wnuków oraz synem Lincolnem, który miał dwa lata, kiedy Stewart przygotowywał szóste wydanie Mostów zamiast murów.\nMożna tylko wyrazić wdzięczność Redaktorowi tej pozycji za podjęcie trudu pokazania odbiorcy, że język ludzkiego porozumiewania się to coś więcej niż narzędzie rozmowy, podawania komunikatów, czy przekazywaniem informacji. I właśnie to coś więcej znajdzie czytelnik w tej pracy, to coś więcej , czego nie ma w innych standartowych podręcznikach o tej tematyce.Sposób opracowania materiału zawartego w pracy jest usystematyzowany, przejrzysty, wielopłaszczyznowy, umożliwiający samodzielne studiowanie zagadnień i bardzo inspirujący.\ndr Teresa Samek, Akademia Pedagogiczna w Krakowie\nZarówno pośród wydanych na naszym rynku prac z zakresu komunikacji interpersonalnej, jak i pośród podręczników akademickich, jest to książka - w pozytywnym sensie - zupełnie wyjątkowa. (...) Teksty tu zawarte są zatem niezrównaną pomocą dydaktyczną - nie tylko dostarczają nowych informacji czy porządkują wiedzę przy pomocy oryginalnych modeli. One przede wszystkim inspirują.Przeczytanie jednego z nich przez studentów często bywa zaczynem żywych dyskusji, wymykających się spod kontroli, czyli takich, w trakcie których prowadzący zajęcia i słuchacze najwięcej uczą się od siebie nawzajem.\ndr Bianka Lewandowska, Uniwersytet Wrocławski\nW Mosty zamiast murów autorzy prowadzą dialog z czytelnikiem. Książka nt. komunikacji wykorzystująca dialog staje się wiarygodnym źródłem na bazie którego można uczyć się kontaktu interpersonalnego. Publikacja wprowadza nas w świat osobowy, sprzyja refleksji, wrażliwości na osobę. Czytając Mosty... można uczyć się komunikacji, a nie tylko nabywać wiedzy na temat komunikacji.\ndr Elżbieta Kornacka-Skwara, Akademia Jana Długosza w Częstochowie\nJej niewątpliwym atutem jest nowatorska koncepcja prezentacji zagadnień - układ książki, która przy całej złożoności prezentowanych zagadnień pozostaje czytelna i przejrzysta zwracając się zarazem do czytelnika wprost. Tym samym książka ta wykracza poza ramy typowo podręcznikowe - w kierunku rozmowy (komunikacji inter - personalnej), pozwalając niemal doświadczyć w praktyce omawianych strategii komunikacyjnych.\ndr Urszula Tokarska, Akademia Pedagogiczna w Krakowie\nSzczegółowo omówione są tutaj wszystkie istotne elementy procesu komunikacji werbalnej, jak choćby nadawanie komunikatów czy słuchanie. Klasyczna wiedza z tego zakresu poszerzona została o inspirujące do dalszych przemyśleń własne koncepcje i teorie Autorów publikacji. Podobnie wyczerpująco i ciekawie scharakteryzowano komunikację niewerbalną. Dodatkowym walorem poznawczym książki jest jej interdyscyplinarność.Dzięki niej student ma możliwość spojrzenia na problem komunikacji nie tylko z punktu widzenia psychologii, ale także medycyny, socjologii, filozofii i antropologii kulturowej.\ndr Bożena Makselon-Kowalska, Uniwersytet Śląski\nDodatkowym atutem omawianej lektury, stanowiącym o jej walorach dydaktycznych, jest fakt, iż pod każdym rozdziałem znajdują się pytania przeglądowe, ułatwiające studentowi dokonanie syntetycznego powtórzenia przeczytanych treści. Pod poszczególnymi rozdziałami wypunktowano także tzw. kwestie do omówienia, które skłaniają do autorefleksji w związku z poruszonymi w rozdziale problemami oraz mogą stanowić temat dyskusji czy ćwiczeń.Niezwykle bogata bibliografia i brak zbiorów artykułów czy esejów tego typu czyni z omawianej lektury bardzo przydatny podręcznik.\ndr Agata Chudzicka-Czapała, Uniwersytet Śląski\nNajwiększym walorem Mostów zamiast murów jest bogactwo treści, a ich różnorodność sprawia, że książka ta, na przykład w odniesieniu do studentów psychologii, może być pomocna nie tylko w zdobywaniu wiedzy i umiejętności dotyczących komunikacji międzyludzkiej ale i szerszej wiedzy związanej z innymi przedmiotami kierunkowymi.\ndr Lidia Zuber-Dzik, Uniwersytet Śląski\nDodano: 15.07.2009 20:30:08\nCzęsto "zabawiam się" w zastępowanie tytułu książki jednym słowem - "dźwiękiem". W przypadku obrazowych "Mostów zamiast murów" dźwięczy mi wypowiedziane z przyjazną intonacją, rozpoczynające liczne opowieści: "Posłuchaj". "Cegła" pod redakcją naukową Johna Stewarta to pasjonujący, tematyczny wybór z literatury. Tekstom towarzyszy przyjazny komentarz redaktora. A oto jego próbka: "Kilka wczesnych badań dotyczących słuchania wykazało, że przeciętny amerykański urzędnik zapamiętuje około 25 procent tego, co usłyszy. Odnosi się to do większości z nas. Zwykły wysiłek może podnieść ten procent, lecz nie w sposób trwały. Najbardziej skuteczne jest podjęcie treningu nastawionego na kształcenie zarówno odpowiedniej postawy, jak umiejętności w zakresie słuchania, a następnie stosowanie tego, czego się nauczyliśmy wystarczająco długo, by weszło nam to w nawyk.".\nMorał z tego taki, że "myśliwi" słusznie mawiają, że LUDZIE to GŁUSZCE.\nNie znam, wśród dostępnych u nas, drugiej takiej publikacji. Daję jej piątkę.


Zapał kierowców do zbyt szybkiej jazdy skutecznie studzi na Dolnym Śląsku grupa SPEED - Policja.pl - Portal polskiej Policji\nZapał kierowców do zbyt szybkiej jazdy skutecznie studzi na Dolnym Śląsku grupa SPEED - Aktualności - Policja.pl\nZapał kierowców do zbyt szybkiej jazdy skutecznie studzi na Dolnym Śląsku grupa SPEED\nPolicjanci z dolnośląskiej grupy SPEED często patrolują drogi szybkiego ruchu, gdzie zwracają szczególną uwagę na kierowców ignorujących obowiązujące limity prędkości. W miniony weekend na ekspresowej S5 funkcjonariusze zauważyli dwa auta, których kierowcy najwidoczniej pomylili drogę publiczną z torem wyścigowym. W obu przypadkach mężczyźni siedzący za kierowcą bmw i alfy romeo pędzili z prędkością o ponad 70 km/h większą, niż pozwalają na to przepisy. Dokonany przy użyciu wideorejestratora pomiar wykazał, że na odcinku, gdzie można rozpędzić się maksymalnie do 120 km/h, oni mknęli 191 i 194 km/h! Zachowanie to było skrajnie niebezpieczne i okazało się bardzo kosztowne.\nNiestety nadal na drogach Dolnego Śląska dochodzi do rażącego przekraczania dopuszczalnej prędkości. Zapał kierowców, którzy lekceważą obowiązujące limity, niezmiennie studzą policjanci z grupy SPEED. Efektem ich działań są liczne kontrole, wysokie mandaty i zatrzymane prawa jazdy, ponieważ nie ma i nie będzie taryfy ulgowej dla uczestników ruchu drogowego narażających życie swoje oraz innych użytkowników dróg.\nW miniony weekend przekonali się o tym dobitnie kierujący samochodami marki BMW i Alfa Romeo. Mężczyźni, który najwidoczniej pomylili drogę publiczną z torem wyścigowym, pędzili po drodze ekspresowej S5 z zawrotnymi wręcz prędkościami.\nObaj, ignorując przepisy obowiązujące w ruchu drogowym, przekroczyli dopuszczalny limit prędkości o ponad 70 km/h. Bmw mknęło, mając na liczniku 191 km/h, natomiast alfa romeo – 194 km/h, a to wszystko na odcinku, gdzie można się rozpędzić maksymalnie do 120km/h. Ich szaleńczą jazdę zakończyła dopiero interwencja funkcjonariuszy SPEED-a, którzy za tak rażące wykroczenie nałożyli na obu kierowców mandat w kwocie 2,5 tys. zł wraz z 10 punktami karnymi.\nMusimy mieć świadomość, że pędząc nawet po drodze szybkiego ruchu ponad 190km/h, drastycznie zmniejszamy margines błędu, jaki pozostaje nam w trakcie jazdy. Czas przeznaczony na reakcję kierującego, w przypadku pojawienia się zagrożenia, zostaje mocno ograniczony. Mamy tak naprawdę ułamki sekund na podjęcie działania, które uchroni nas przed udziałem w wypadku drogowym bądź innym niebezpieczeństwem. Dlatego niezrozumiałe jest rażące przekraczanie obowiązujących limitów prędkości, które tak bardzo zwiększa ryzyko, iż finał naszej podróży będzie tragiczny.\nPamiętajmy, że jazda z dużą prędkością, zwłaszcza w obszarze zabudowanym, zawsze stanowi zagrożenie zarówno dla osób podróżujących pędzącym pojazdem, jak również dla innych uczestników ruchu drogowego. Prędkość to przecież kluczowy czynnik wpływających na ryzyko zaistnienia wypadków drogowych, który ma również decydujące znaczenie dla rodzaju i rozmiaru doznanych obrażeń przez uczestników zdarzeń drogowych. Zwolnijmy, a będziemy podróżować o wiele bezpieczniej.\nOpis filmu: Nagranie z wideorejestratora podczas przekroczenia dopuszczalnej prędkości przez pojazdy osobowe.\nPobierz plik (format mp4 - rozmiar 30.61 MB)\nDeskrypcja do filmu z nagrania z wideorejestratora.


BIP Urzędu Miejskiego w Sośnicowicach - Wyniki kontroli\nsosnicowice » menu-left2 » Szkoły » Gminazjum » Gimnazjum im. Uni Europejskiej w Sośnicowicach » Wyniki kontroli\nKoncepcja pracy, akceptowana przez całą społeczność szkoły, jest konsekwentnie realizowana przez wielokierunkowe, nowoczesne działania edukacyjne m.in. w ramach projektu unijnego „ Z dziedzictwem kulturowym i przyrodniczym do Europy”, realizowanego metodą Web Quest, a także poprzez realizację zadań „Szkoły Promującej Zdrowie”.\nSzkoła realizuje nowatorskie rozwiązania programowe takie jak cykliczna organizacja międzynarodowych obozów językowych w ramach międzynarodowej wymiany młodzieży, liczne programy własne np. „Program Poprawy Bezpieczeństwa Szkoły”, „Nordic Walking – sposób na zdrowy styl życia”, program pracy z rodzicami – „Wychowanie to nasz wspólny obowiązek” oraz program profilaktyczny „Kształtowanie umiejętności życiowych uczniów w praktyce szkolnej”.\nNauczyciele wspomagają siebie nawzajem w organizowaniu i realizacji procesów edukacyjnych różnymi sposobami m.in. pracując w zespołach oddziałowych, przedmiotowych i zadaniowych. Szkoła identyfikuje potrzeby i możliwości środowiska lokalnego oraz prowadzi działania w celu ich zaspokojenia. Różnorodne formy współpracy z podmiotami działającymi w środowisku mają pozytywny wpływ na rozwój uczniów. Szkoła pełni kulturotwórczą rolę w środowisku.\nDziałania nakierowane na wyrównywanie szans i osiąganie sukcesów przez uczniów odbywają się z uwzględnieniem indywidualizacji procesu edukacyjnego oraz metod aktywizujących. W szkole organizowane są zajęcia dodatkowe, przedmiotowe, wyrównawcze oraz liczne koła zainteresowań (filmowe, fotograficzne, ceramiczne, teatralne, sportowe i wędkarskie).\nSzkoła współpracuje z absolwentami, korzysta z ich pomocy przy organizacji uroczystości i imprez dla środowiska. Absolwenci są członkami aktywnie działającego w gimnazjum Stowarzyszenia „Chopin”, oraz Szkolnego Związku Sportowego.\nMimo podejmowanych przez szkołę licznych działań, rodzice nie zawsze podejmują współpracę ze szkołą.\nData stworzenia : 2013-06-04 13:20 Autor : Kamil Kionka Data publikacji : 2013-06-04 13:20 Osoba udostępniająca na stronie : Kamil Kionka Data ostatniej modyfikacji : 2016-01-07 16:17 Osoba modyfikująca : Kamil Kionka


Beatle Bike | Thresher.pl\nBebiś rozpoczął prace przy moto z założeniem, że ma to być sprzęt do turystyki, ale z bardzo klasycznym wyglądem.\nUżywał “ruska” do wojaży, ale pewne parametry sprzęta nie umilały dalekich wypraw. Dlatego “piec” podlegał wymianie na jakiś bardziej przypakowany. By być w zgodzie z założeniem klasyczności wybrał boksera 1200 z “garba”, którego sprzęgł z ruskową skrzynią za pomocą specjalnej reukcji i oryginalnego uralowego sprzęgła. Ze względu na zmianę gabarytów silnika zastosowana ruskowa rama została poddana modyfikacjom.\nKoła to szprychowane 16-ki z oponami o wysokim profilu. Przedni zawiech (typu upside-down)został przejęty wraz z układem hamulcowym przedniego koła z Suzi GSXR.\nKierownica, błotniki, przeróbka zbiornika to dalszy ciąg prac ręcznych. Podobnie jak układ wydechowy wykonany w całości ze stali kwasoodpornej, choć po pracy silnika należałoby się spodziewać współpracy z laboratorium akustycznym.\nMotocykl nie zawiódł Bebisia w żadnej z wielu podróży, choć skłonił go do paru przemyśleń konstrukcyjnych, czego wynikiem było m.in. zastosowanie elektronicznego zapłonu, czy zastąpienie ruskowego, gumowego przegubu w napędzie, samochodowym homokinetycznym.


Amazonia w weekend &Jestem Kobietą: Antoni Załęski. Między linami ringu\ntriarius 12 września 2018 16:35\nŚwietny bokser (dużo lepszy niż myślałem), dobra klasyczna technika (z amatorskiego boksu z pewnością), tylko dlaczego on tak wąsko stoi na tych nogach? Może żeby się mniej męczyć? W końcu na tę wagę dość stary.\nZnakomity artykuł oczywiście, normalnie bym już nie komętał, ale to sprzed lat, nikt nie przeczyta. A ta jego baletowa postawa naprawdę mnie intryguje.


Archiwa: uczucia - Strona 3 z 8 - blog dla mamy wkawiarence.pl\nDlaczego dziecko krzyczy i tupie? Zgaduję, że skoro to czytasz, ten problem również dotyczy Twojego dziecka. Jest to temat zarówno długi, ważny jak i ciężki. Nie odpowiem Ci w 3 zdaniach, ale spróbuję pomóc. Nie gwarantuję, że świat po przeczytaniu artykułu obróci się o 180 stopni, ale może odrobinę rozjaśni. … moje dziecko krzyczy i tupie. stałam, patrzyłam, nie reagowałam….\nsą momenty, na które czekamy, czekamy. A kiedy nadchodzą już na progu krzyczymy: mam dość! Po prostu nam się nie chce. Kochamy weekendy, prawda? Ale…ta walająca się sterta prania, ten kurz gdzieniegdzie zaglądający i patrzący na nas złowrogo. A tu jeszcze lodówka świeci pustkami. A dzieci? Jak to dzieci, nijak nie reformowalne, nierozumiejące, że to weekend, kiedy chcemy pospać 10…\npowinnaś to zrobić, zanim znowu nakrzyczysz swoje dziecko\nżycie to nie kolorowa bajka, ani nawet czarno-biała kreskówka. Pełne niedopowiedzeń, pełne pośpiechu. Jednak też pełne miłości, emocji, empatii. bywają sytuacje, którymi nie chcemy się chwalić, ba! Nie mówimy na głos o nich wcale. Bo po co?! Nie będziemy opowiadali, że wczoraj nakrzyczeliśmy swoje dziecko, bo nie miało ochoty myć zębów. Nie będziemy opowiadali, że dziś rano nakrzyczeliśmy swoje dziecko,…\nto, co dałam moim dzieciom najlepszego w życiu\npatrzę sobie na nich jak śpią. Ferie u babci i dziadzia, mój dom rodzinny, mój dawny pokój, teraz nieco zmieniony, w którym spędziłam naprawdę szczęśliwe lata, trochę zbuntowane, ale i radosne, pełne miłości. Teraz po latach śpią one, obok mnie. Mała Ola w łóżeczku, które pamięta czasy mojego dzieciństwa. Łóżeczko tak stare jak ja / tzn. całkiem nowe praktycznie 😉…\nbywa czasem, że wiele nie myśląc, porównujemy się do sąsiadki. Do jej pięknego oblicza, idealnego ciała, tak wysportowanego, kiedy co rano z ręcznikiem przewieszonym przez ramię, gna przed siebie z wielka busolą na ręku, odmierzającą każdy krok. Jej jasne włosy, rozwiewane przez wiatr, mienią się w słońcu. Wygląda jak bogini, jak numer jeden wśród modeli sportowców, jak rzeźba, cud natury….


Seismic: Dynamiczne dokumenty sprzedaży i prezentacje | Martech Zone\nOtrzymaliśmy dziś uznanie, kiedy Martech Zone został nazwany a najlepsze źródło informacji na temat możliwości sprzedaży strategie i technologie firmy Seismic. W ciągu ostatniego roku widzieliśmy niesamowitą innowację w tej przestrzeni, która poprawia koordynację marketingu i sprzedaży lepiej niż kiedykolwiek.\nStrona, która nas poleciła - tuż za nią Forrester, Salesforce i LinkedIn - jest sejsmiczna. Firma Seismic stworzyła platformę do zarządzania treścią w przedsiębiorstwie, która tworzy połączenie między dokumentami a źródłami informacji w czasie rzeczywistym, takimi jak SharePoint i Salesforce, dzięki czemu każdy członek zespołu sprzedaży ma dokładnie to, czego potrzebuje i kiedy tego potrzebuje.\nNarzędzia wspierające sprzedaż, takie jak Seismic, mogą mieć znaczący wpływ na wyniki sprzedaży, przynosząc wymierne korzyści:\nWdrażanie przedstawiciela handlowego - szybko przeszkol nowych przedstawicieli i rozpocznij działania związane z wykonywaniem pełnego limitu.\nEfektywność czasowa - przeciętny przedstawiciel spędza tylko 35 procent czasu na rzeczywistej sprzedaży… teraz może spędzać więcej czasu na sprzedaży.\nKontynuować edukację - upewnij się, że Twoi przedstawiciele posiadają wiedzę na temat nowych produktów i przekazu marki.\nWiedza klientów - integracja z oprogramowaniem CRM, aby zapewnić przedstawicielom cenny wgląd w dowolne konto klienta.\nPrzyspieszenie cyklu - skrócić cykl sprzedaży, który może wahać się od automatyzacji marketingu do czasu realizacji umów.\nDostarczanie zawartości - Podpora umożliwiająca sprzedaż, możliwość dostarczania odpowiednich materiałów sprzedażowych we właściwym czasie na dowolnym urządzeniu, aby zapewnić powtarzalność doświadczeń indywidualnych.\nFirmy, które zainwestowały w narzędzia wspierające sprzedaż i inne zasoby w celu przyspieszenia cyklu sprzedaży, dostrzegły 51-procentowa poprawa współczynników konwersji ołowiu, według grupy badawczej Aberdeen. O 54 procent odnotowało wzrost rok do roku w liczbie przedstawicieli handlowych spełniających limity.\ntagi: dokument na żywoSzkolenie marketingowewprowadzeniezawartość sprzedażydokumentacja sprzedażydokumenty sprzedażyWłączenie sprzedażyprezentacje sprzedażoweprzedstawiciel handlowyprzedstawiciel handlowysprzedawcasejsmicznysharepoint


Podhale w ogniu (1955).avi - JAN BATORY - REŻYSER - WithNight - Chomikuj.pl\nPodhale w ogniu (1955).avi\nWithNight / [ FILMY ] / [ KOLEKCJE ] / REŻYSER / JAN BATORY / Podhale w ogniu (1955).avi\nDownload: Podhale w ogniu (1955).avi\nZapach psiej sierści.1981.avi\nRzeźbiarz Paweł wyjeżdża na wczasy nad Morze Czarne. ...\nRzeźbiarz Paweł wyjeżdża na wczasy nad Morze Czarne. Tam poznaje Niemkę, studentkę slawistyki, Heidi, z którą nawiązuje wakacyjny romans. Zakochani zamieszkują na kempingu. Artysta nie traktuje tego związku poważnie, natomiast dla dziewczyny Paweł jest pierwszą, wielką miłością. Wkrótce rzeźbiarz przypadkowo odkrywa punkt nielegalnego przerzutu narkotyków. Bez namysłu korzysta z okazji zdobycia większej gotówki - przejmuje towar i żąda od gangu okupu w wysokości dwudziestu tysięcy dolarów. Niebawem znika Heidi.\nKinowa wersja telewizyjnego serialu o przygodach Gra ...\nKinowa wersja telewizyjnego serialu o przygodach Grażyny, młodej lekarki - weterynarza podejmującej swą pierwszą pracę w stadninie i Karino, młodej klaczy, którą dziewczyna ratuje od śmierci, wychowuje, szkoli, leczy i - przy pomocy doświadczonego trenera Stolarka - doprowadza do zwycięstwa w zawodach.\nDancing w kwaterze Hitlera (1968).avi\nO dwóch takich, co ukradli księżyc (1962).avi\nJezioro osobliwości (1972).avi


Tropiciele - Małgorzata Karolina Piekarska (293761) - Lubimyczytać.pl\n101 ocen 17 opinii\nLicencja na do... Małgorzata Karolina...\nLISTA MOCY. Ed... Małgorzata Karolina...\nDzika Małgorzata Karolina...\nSyn dwóch matek Małgorzata Karolina...\nTropiciele Małgorzata Karolina...\nKlasa pani Czajki Małgorzata Karolina...\nLato na Rodos Katarzyna Ryrych\nKuba, Rafał i inni harcerze z Saskiej Kępy\nto bohaterowie dwóch książek Małgorzaty Karoliny Piekarskiej,\nktóre właśnie przeczytałam.\nDo sięgnięcia po tom "Dzika" zachęciła mnie recenzja na blogu Cuda na kiju,\nskąd dowiedziałam się też, że to kontynuacja tomu "Tropiciele".\nPonieważ lubię mieć ogląd całości, więc wypożyczyłam z biblioteki obie książki.\nNie zwróciłam uwagi, że każdy tom jest od innego wydawcy.\n"Tropicieli" wydał Nowy Świat, a "Dziką" - Nasza Księgarnia.\nGdybym wtedy wiedziała, że Nasza Księgarnia wydała też pierwszy tom,\nto szukałabym w bibliotece innego egzemplarza, niż ten który wpadł mi w ręce.\nBo ten, na którym jest logo Nowego Światu (Świata?) woła o pomstę do nieba.\nRoi się w nim od literówek i błędów. A ilustracje odstraszają :-(\nObie książki to powieści detektywistyczne dla młodzieży gimnazjalnej.\nPierwsza dotyczy kradzieży pocztówek autorstwa malarza, który był krewnym Kuby.\nDruga najpierw koncentruje się na temacie rasizmu, potem nieoczekiwanie przeradza się\nw próby rozwikłania zagadki żółwia znalezionego na chodniku przy ogródkach działkowych.\nW obydwu książkach są harcerze, zbiórki, zadania do wykonania, obozy.\nAle też zwyczajne życie: lekcje w szkole, konflikty w rodzinie, pierwsze miłości.\n"Dziką" czytało mi się przyjemniej niż "Tropicieli"\ni to nie tylko ze względu na staranniejsze wydanie.\nW pierwszym tomie prawie od razu wiemy, o co chodzi,\na główny bohater Kuba nie budzi szczególnej sympatii.\nW drugim tomie bohaterowie są wyrazistsi i od razu budzą sympatię,\nakcja rozwija się powoli, wątek detektywistyczny pojawia się dość późno\nAutorka jest bezpośrednia, pisze tak, by trafić do gimbazy.\nI chyba jej się to udaje, bo jej książki mają bardzo pozytywne recenzje w siei ;-)\nCzy ja polecam?\nOwszem, ale koniecznie tylko wydania z Naszej Księgarni :-)\nNie zwróciłam uwagi,...\nNastolatek, przeprowadzka, zmiana szkoły i otoczenia - znajome, nieprawdaż? Zaczyna się gładko i niewymagająco - ot, książka dla właśnie takich zagubionych nastolatków. Gdy Kuba, bohater książki, zostaje harcerzem, można już mieć przeczucia, że w środku książki czeka coś większego. I tak właśnie jest - w miarę zagłębiania się w lekturę staje się ona coraz bardziej wciągająca, dochodzą wątki romantyczne i kryminalne, a byli - lub wcale nie byli - harcerze na pewno z przyjemnością zanucą, czytając opis obozu i zbiórki harcerskiej.\nPodsumowując: mimo prostego języka, ciut nudnego początku i wciąż jęczącego bohatera książkę da się z przyjemnością przeczytać. Uważam jednak, że część druga jest o niebo lepsza.\nNastolatek, przeprowadzka, zmiana szkoły i otoczenia - znajome, nieprawdaż? Zaczyna się gładko i niewymagająco - ot, książka dla właśnie takich zagubionych nastolatków. Gdy Kuba, bohater książki, zostaje harcerzem, można już mieć przeczucia, że w środku książki czeka coś większego. I tak właśnie jest - w miarę zagłębiania się w lekturę staje się ona coraz bardziej...\nBardzo miło się czytało. Emocjonująca historia z szybką akcją. Po przeczytaniu książki tej samej autorki pt. "Dzika"nie zawiodłam się.\nW książce "Dzika" co jakiś czas było wspominane jakieś tajemnicze odzyskanie skradzionych pocztówek - to właśnie "Tropiciele" opisują tę przygodę!\nFajnie się czyta, idealna na wieczór:).\nCiekawa książka... Polecam!\nZapewne pamiętacie jak zachwycałam się ,, Klasą Pani Czajki” i ,,Czuciem i wiarą” pani Piekarskiej. Kolejną książką tej samej autorki są ,,Tropiciele”. Jest to książka , którą otrzymałam w wyniku konkursu. Jest to pozycja o fabule z harcerzami w tle , rozwiązywaniem zagadek czy elementami kryminału. Nastoletni Kuba przeprowadza się wraz z rodziną na Saską Kępę i poznaje rówieśniczkę – Jagodę. Na strychu swojego nowego domu znajduje stare pocztówki z rebusami. Kuba jak zazwyczaj każdy nastolatek ma wahania nastrojów, kłóci się ze swoją młodszą siostrą czy rodzicami. Pojawia się miłość i przyjaźń, które jak wiemy mają wielką moc. Można pomyśleć iż jest to lektura głównie dla chłopców, jednak pojawia się też tutaj Jagoda, więc dziewczęta również mogą być zainteresowane powieścią. Autorka wspomina o pewnych wydarzeniach historycznych m.in. o powstaniu warszawskim . Historia może nagle stać się ciekawa i wzbudzać zainteresowanie. Lekturę polecam uczniom szkół podstawowych, gimnazjalistom jak i również osobom dorosłym.\nZapewne pamiętacie jak zachwycałam się ,, Klasą Pani Czajki” i ,,Czuciem i wiarą” pani Piekarskiej. Kolejną książką tej samej autorki są ,,Tropiciele”. Jest to książka , którą otrzymałam w wyniku konkursu. Jest to pozycja o fabule z harcerzami w tle , rozwiązywaniem zagadek czy elementami kryminału. Nastoletni Kuba przeprowadza się wraz z rodziną na Saską Kępę i poznaje...\nMojej prawie dziesięcioletniej córce książka wpadła w ręce w bibliotece. Pochłonęła ją w ciągu 2 dni, z ciekawością dopytując o wyjaśnienie szczegółów, głównie związanych z Saską Kępą. Ja zaś sięgnęłam po książkowe wydanie powieści, którą czytywałam lata temu z moimi służbowymi dziećmi w Victorze Gimnazjalisty. Książka nie straciła nic na atrakcyjności, wzbogaciły ją komiksowe ilustracje,a w tym względzie bardzo ciężko mnie zadowolić. Wątek historyczny wynikający z wątku detektywistycznego jest wciągający, a nie nachalny, więc z czystym sumieniem mogę polecić, także tym którzy podobnie do autorki Małgorzaty Karoliny Piekarskiej i do mnie nie wyrośli z tzw. literatury młodzieżowej\nMojej prawie dziesięcioletniej córce książka wpadła w ręce w bibliotece. Pochłonęła ją w ciągu 2 dni, z ciekawością dopytując o wyjaśnienie szczegółów, głównie związanych z Saską Kępą. Ja zaś sięgnęłam po książkowe wydanie powieści, którą czytywałam lata temu z moimi służbowymi dziećmi w Victorze Gimnazjalisty. Książka nie straciła nic na atrakcyjności, wzbogaciły ją ...\nŻycie nastoletniego Kuby przewraca przeprowadzka z Żoliborza na Saską Kępę, z czego jest bardzo niezadowolony. Trafia do szkoły, w której nikogo nie zna, koledzy są całkowicie inni niż ci z jego poprzedniej szkoły, a do tego musi pomagać młodszej siostrze, entuzjastce zuchowych przygód. Przykry obowiązek jednak bardzo szybko zmienia się w przyjemność. Negatywnie nastawiony...\nPrzygoda z historią w tle... "Tropiciele" Małgorzaty Karoliny Piekarskiej\nPamiętacie, jak zachwycałam się "Klasą pani Czajki" Małgorzaty Karoliny Piekarskiej? Nie inaczej będzie tym razem, bo jestem po lekturze "Tropicieli" i śmiało mogę stwierdzić, że autorka ma doskonały styl, pisze ciekawie i bardzo przystępnie o sprawach, które nie zawsze są łatwe i proste dla młodzieży. Dotrzeć do ludzi wkraczających w trudny okres dojrzewania to nie lada wyzwanie, a Małgorzata Karolina Piekarska wyśmienicie sobie z tym radzi. Jej książki to mądra, pouczająca i przede wszystkim zabawna proza, którą czyta się rewelacyjnie bez względu na wiek. Podrzuciłam tę książkę do przeczytania mojemu synowi, obserwowałam jego reakcję, widziałam uśmiech na twarzy i momentami zatroskaną minę, nie byłabym sobą, gdybym nie zapytała, dlaczego? Liczyłam się z tym i nawet z premedytacją ją zaproponowałam, bo nie uważam, żeby temat podjęty przez autorkę był dla niego za trudny, choć jest uczniem szkoły podstawowej, a nie gimnazjum, jak bohaterowie opowieści. Potem rozmawialiśmy o historii Polski, wybuchu powstania warszawskiego i o Muzeum Powstania Warszawskiego, które z całą pewnością musimy odwiedzić. Ale spokojnie, to nie jest książka o historii! Autorka jedynie wspomina o niektórych wydarzeniach historycznych, robi to bardzo subtelnie, ale w sposób prowokujący pytania, więc nauka przy okazji zabawy gwarantowana.\n"Tropiciele" Małgorzaty Karoliny Piekarskiej to przygodowo-detektywistyczna opowieść o gimnazjalistach, harcerstwie i problemach wieku dorastania. Centralną postacią jest Kuba, który z Żoliborza przeprowadza się na Saską Kępę. Zbuntowany nastolatek jest negatywnie nastawiony, obawia się nowej szkoły, kolegów i tego, jak odnajdzie się w nowym otoczeniu. Kuba ma młodszą siostrę, Olę, pyskatą i rezolutną dziewczynkę, która chce wstąpić w szeregi zuchów. Optymizm Oli denerwuje Kubę, ale jest zmuszony zaprowadzać ją na zbiórki i trochę przez przypadek trafia na zbiórkę harcerską, gdzie zauważa śliczną Jagodę. Harcerstwo wydaje się Kubie mało atrakcyjną formą spędzania wolnego czasu, ale zmienia zdanie, gdy na strychu swego domu znajduje stare pocztówki. Tak zaczyna się pełna przygód opowieść z historią w tle...\nKsiążka Małgorzaty Karoliny Piekarskiej to rewelacyjna, dynamiczna i napisana współczesnym językiem proza dla młodzieży, z doskonale naszkicowanym wątkiem obyczajowym i edukacyjnym. Świetnie sportretowani bohaterowie zaskarbiają sobie sympatię czytelnika, a dialogi i potyczki słowne rodzeństwa są niezwykle zabawne. "Tropiciele" to wciągająca i pełna humoru proza z przesłaniem, która intryguje od pierwszej strony.\nPrzygoda, humor i szczypta historii, polecam, polecam i jeszcze raz polecam!\nDominika Ławicka blog: http://matkapolkaczytajaca.blox.pl/\nPamiętacie, jak zachwycałam się "Klasą pani Czajki" Małgorzaty Karoliny Piekarskiej? Nie inaczej będzie tym razem, bo jestem po lekturze "Tropicieli" i śmiało mogę stwierdzić, że autorka ma doskonały styl, pisze ciekawie i bardzo przystępnie o sprawach, które nie zawsze są łatwe i proste dla...\nWydawałoby się, że powieść harcerska to nie gatunek na nasze czasy. Przygodowe książki, których bohaterami są młodzi ludzie należący do konkretnego zastępu, kojarzy nam się głównie z reliktem czasów minionych. Z PRL-em. Z propagandą jednym, z dzieciństwem innym. A tymczasem Małgorzata Piekarska udowodniła, że nie tylko temat nadal można śmiało wykorzystywać, ale przede wszystkim zaprezentować go w naprawdę atrakcyjny dla współczesnych czytelników sposób.\nGdyby trzeba było krótko scharakteryzować głównego bohatera/narratora tej powieści i jego stosunek do harcerstwa, chyba najlepiej oddałyby go słowa żartu, który sam przytacza: Czy jest druh Boruch? Kuba bowiem nie cierpi harcerzyków. Tych śmiesznych, chodzących w mundurkach dzieciaków, którzy kojarzą mu się z brakiem intelektu i niedomytymi stopami. Ale pewnego dnia będzie musiał zweryfikować swoje poglądy. Gdy wraz z mamą, tatą i siostrą przenosi się do odziedziczonego w spadku rodzinnego domu na Saskiej Kępie, zmiana szkoły i całego życia pchnie go przypadkiem na harcerską zbiórkę. Środowisko, które wyśmiewał staje się dla niego atrakcyjne ze względów zadań, jakie czekają na zastęp, do którego w końcu się przyłącza (odkrywanie sekretów przeszłości jego okolicy), ale także (a może przede wszystkim) z powodu Niej. Pięknej harcerki, której jego towarzystwo najwyraźniej nie przeszkadza, a wręcz przeciwnie…\nTa powieść to taka klasyczna książka przygodowa, na jakich wychowało się niejedno pokolenie czytelników. Utrzymana w długiej tradycji literackiej, której najsłynniejszymi przedstawicielami byli Makuszyński, Niziurski, Nienacki czy Bahdaj, w znakomitym stylu powiela co najlepsze z ich książek, przenosząc w nowe czasy, ale jednak pozostawiając ten niesamowity klimat. Miłość, przygody, porcja dydaktyzmu i przybliżania faktów historycznych, a zarazem coś, czego nie dało się uświadczyć w dziełach dawnych twórców – bardziej ludzkie postacie. Bo Kuba święty nie jest, to wulgaryzm mu się wymknie, a to żart nieprzyzwoity. Jest też leniem, w harcerstwie nienawidzi obowiązków, a i pomaganie innym nie szczególnie jest mu po drodze. Chce przygody, chce znaleźć skarb, a na wzmiankę o takim natrafia wraz z kolegami z zastępu w starych dokumentach. Zaangażowanie wynikające z tych niskich pobudek odmienia go jednak i naucza prawdy o Powstaniu Warszawskim. A jednocześnie jemu i nam przybliża sylwetkę Wacława Chodkowskiego, malarza sprzed wojny i zarazem dalekiego krewnego autorki.\nWszystkie te treści zyskały także odpowiednią oprawę graficzną. Ilustracje są proste, lekko mangowe, ale urocze, zabawne, miłe dla oka, a przede wszystkim bardzo bogate.\nCzy trzeba dodawać coś jeszcze? Zabawa z „Tropicielami” jest znakomita - a na tych, którzy czytali "Klasę Pani Czajki" jest kilka dodatkowych smaczków. To książka w sam raz na długie wieczory przełomu zimy i wiosny, by stworzyć miłą perspektywę na lato, albo na wakacje, by usiąść z nią gdzieś w cichym, spokojnym miejscu, i delektować lekturą. Polecam więc gorąco.\nRecenzja opublikowana także na moim blogu http://ksiazkarnia.blog.pl/2016/03/18/tropiciele-malgorzata-karolina-piekarska/\nWydawałoby się, że powieść harcerska to nie gatunek na nasze czasy. Przygodowe książki, których bohaterami są młodzi ludzie należący do konkretnego zastępu, kojarzy nam się głównie z reliktem czasów minionych. Z PRL-em. Z propagandą jednym, z dzieciństwem innym. A tymczasem Małgorzata Piekarska udowodniła, że nie tylko temat nadal można śmiało wykorzystywać,...\nZ „Tropicielami” Małgorzaty Karoliny Piekarskiej spotkałam się już w drugiej klasie gimnazjum, kiedy w dwutygodniku „Victor Gimnazjalista” publikowano kolejne jej rozdziała. Już wcześniej znałam twórczość autorki, ponieważ na łamach tego samego czasopisma przez trzy lata zamieszczała rewelacyjną „Klasę pani Czajki” opowiadającą o przygodach kilku osób chodzących do tej samej klasy w gimnazjum.\n„Tropiciele” poruszały podobną tematykę. Wiedziałam jednak, że dwutygodnik, podobnie jak to było w przypadku „Klasy pani Czajki”, drukuje tylko fragmenty poszczególnych rozdziałów. Dlatego po cichu liczyłam, że z czasem doczekam się opowieści w wersji książkowej. Pojawiła się ona po roku od zakończenia publikowania w „Victorze”, jednak z powodu braku funduszy nie mogłam postarać się o nabycie egzemplarza. Na szczęście po siedmiu latach doczekałam się przeczytania powieści.\nGłównym bohaterem książki jest uczeń pierwszej klasy gimnazjum – Kuba Stec. Wesoły nastolatek pewnego dnia dowiaduje się, że rodzice zdecydowali o przeprowadzce z Żoliborza na Saską Kępę. Tym samym całe życie chłopca obraca się o 180 stopni – musi zmienić szkołę, znajomych. Wraz z rozpoczęciem nowego roku szkolnego trafia do nowej klasy, w której nikogo nie zna. Szkoła wydaje mu się koszmarem, nowi koledzy – przybyszami z obcej planety, w dodatku dochodziła irytująca młodsza siostra, której musiał pilnować na każdym kroku. Pewnego dnia mała oznajmia rodzicom, że chce zapisać się do drużyny zuchów. Ponieważ żadne z rodziców nie może tego dnia odebrać córki z zajęć, obowiązek ten spada na Kubę. Początkowo sceptycznie nastawiony do pomysłu chłopiec z czasem zaczyna coraz bardziej interesować się harcerstwem. Pomaga w czasie akcji, wymyśla zadanie roczne dla zastępu, jeździ na obozu. A przede wszystkim zagłębia się w historii dzielnicy w której mieszka, a nawet własnej rodziny.\nKuba, chociaż jest postacią fikcyjną, staje się bardzo bliski czytelnikowi. Dużym atutem takiego stanu rzeczy jest umiejscowienie czasu rozgrywającej się akcji w aktualnych czasach. Młodzież gra w Simsy, posłuje się telefonami komórkowymi, pisze meile, idzie do Muzeum Powstania Warszawskiego. Równocześnie szuka malarzy z okresu międzywojennego, którzy mieszkali na Saskiej Kępie. Pomagają jej w tym sympatyczna, chociaż trochę zdziwaczała staruszka, Eulalia Topczewska, wszechwiedzący pan Genio, a także pocztówki z rebusami namalowanymi przeszło 60 lat wcześniej przez przodka. Poza tym Kuba, tak jak każdy nastolatek w jego wieku, przeżywa swoje wzloty i upadki, złości się na wścibską młodszą siostrę, nie zawsze zgadza z rodzicami czy kolegami z zastępu.\nKsiążka porusza wiele tematów bliskich współczesnym nastolatkom. Na naszych oczach Kuba zakochuje się w swojej rówieśniczce – Jagodzie. Chociaż nie do końca potrafi nazwać to uczucie, to wyraźnie widać, że chłopiec gotów jest skoczyć za dziewczyną w ogień. Drugą istotnym tematem w książce jest przyjaźń. Przed przeprowadzką chłopiec przyjaźnił się z kolegami z klasy – Piotrkiem i Jackiem oraz dziewczyną o imieniu Ewelina. Ich przyjaźń nie przetrwała próby. Z czasem okazuje się, że dziewczyna, która nota bene podobała się Kubie, związała się z Piotrkiem. Ale i on z czasem znalazł w nowym miejscu prawdziwego przyjaciela. Został nim Rafał, chłopiec z ubogiego domu, z którym Kuba spędzał coraz więcej czasu w swoim pokoju i z którym mógł porozmawiać praktycznie na każdy temat. Co więcej, ich przyjaźń przetrwała próbę, której została poddana.\nKsiążka, podobnie jak w przypadku gazetowego pierwowzoru, niejednokrotnie wywoływała u mnie salwy śmiechu. Autorka potrafi doskonale dobrać dialogi do sytuacji, a ilustracje w wykonaniu Roberta Trojanowskiego zachwycą nawet najbardziej wybrednego czytelnika. To idealna pozycja dla każdego nastolatka, nawet dla takiego, który z książką jest na bakier. Trudno mi jest się do czegoś przyczepić. Może tylko do tego, że w pewnym momencie siostra Kuby, Ola, została nazwana Patrycją. Ale to naprawdę mało istotny szczegół.\nZ „Tropicielami” Małgorzaty Karoliny Piekarskiej spotkałam się już w drugiej klasie gimnazjum, kiedy w dwutygodniku „Victor Gimnazjalista” publikowano kolejne jej rozdziała. Już wcześniej znałam twórczość autorki, ponieważ na łamach tego samego czasopisma przez trzy lata zamieszczała rewelacyjną „Klasę pani Czajki” opowiadającą o przygodach kilku osób chodzących do tej...\nDo szkoły prawie biegł, ciągnąc za sobą trajkoczącą Olę. - Ty się lecz. To się nazywa jak ta choroba. - Jaka choroba? (...) -To się nazywa jakaś mania- dobiegł go glos Oli. -Słuchaj! Manię to masz ty! I znam nawet na nią świetne lekarstwo. Klapsopiryna. Jak ci zaraz przyłożę w tyłek, to zobaczysz!\nDo szkoły prawie biegł, ciągnąc za sobą trajkoczącą Olę.\n- Ty się lecz. To się nazywa jak ta choroba.\n- Jaka choroba? (...)\n-To się nazywa jakaś mania- dobiegł go glos Oli....\nMałgorzata Karolina Piekarska Tropiciele\nJak idzie w świat plotka, to ludzie w prawdę nie wierzą. Plotka jest dla nich atrakcyjniejsza.\nPrzyjaźń nie jest po to, by ludzie mówili sobie tylko miłe rzeczy. Przyjaźń jest po to, by ludzie mówili sobie to, co pomoże im być lepszymi ludźmi. To, co pomoże im postępować właściwie.


Dynia, tarta dyniowa\nAmerykańskie Święto Dziękczynienia i Halloween nie byłyby bez niej kompletne: tarta dyniowa stanowi słodkie zakończenie świątecznego posiłku i udowadnia, że intensywnie pomarańczowy owoc sprawdza się doskonale także w deserach.\nPomarańczowa pełnia smaku\nDynia to uosobienie jesiennej przyjemności na talerzu. Pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej i jest jedną z najwcześniej uprawianych roślin na świecie. Nieco dalej na północ dynia występuje na pierwszym planie w niezrównanym klasyku kuchni północnoamerykańskiej. W tarcie dyniowej wypełnionej cudownie kremowym nadzieniem z przyprawami, dynia pokazuje swoją słodką stronę. Szczególnie na Halloween pojawiają się niezliczone specjały o smaku dyni – od lodów i naleśników do latte z przyprawą dyniową czy piwo dyniowe. Ale nic nie dorówna domowej tarcie dyniowej zrobionej ze świeżych składników!\nCiasto to zawdzięcza swój smak i kolor purée z dyni, które jest podstawą smakowitego nadzienia tarty. Można do niego wykorzystać różne odmiany dyni – na przykład pomarańczową dynię hokkaido (ma tę zaletę, że nie wymaga obierania), czy też niektóre odmiany dyni piżmowej. Niezależnie od wybranej odmiany, dynię gotujemy najpierw do miękkości po wcześniejszym usunięciu pestek. Następnie blendujemy na gładko i po dodaniu jajek, mleka skondensowanego (bądź śmietanki, lub mleka o możliwie najwyższej zawartości tłuszczu), cukru i przypraw uzyskujemy masę do tarty o bogatym smaku.\nKorzenne nadzienie na kruchym spodzie\nPrzyprawy nadają tarcie dyniowej charakteru i jej wyjątkowego smaku. Cynamon, imbir, goździki, gałka muszkatołowa i czasem także kardamon składają się na pyszny, jesienny smak tego ciasta. Spód robi się na kruchym cieście przygotowanym z mąki, cukru, jajek i masła.\nAby ciasto zachowało pożądany kształt i nie rozmokło od nadzienia, trzeba je najpierw podpiec: w tym celu wykładamy ciastem formę do flanu albo tortownicę z wyjmowanym dnem i nakłuwamy widelcem, żeby podczas pieczenia ciasto nie wybrzuszyło się. Spód przykrywamy papierem do pieczenia, obciążamy suchym grochem albo fasolą i podpiekamy przez 10-15 minut. Potem usuwamy groch i papier, nakładamy nadzienie i dopiekamy ciasto.\nTartę dyniową trzymamy w piekarniku jedynie tak długo, aż nadzienie przestanie być płynne, należy je wyjąć, zanim na wierzchu utworzy się skorupka. Na koniec podajemy to pyszne ciasto lekko ciepłe albo na zimno, z solidną porcją bitej śmietany. Nie ma co do tego wątpliwości: w jesiennym sezonie dyniowym ten uwielbiany klasyk jest pozycją obowiązkową - i to nie tylko w Ameryce!\nMiąższ dyni ma mało kalorii, jest lekkostrawny i zawiera dużo witaminy C, beta-karotenu (prowitamina witaminy A) i minerałów. Aby sprawdzić, czy dynia jest dojrzała, pukamy w skórkę: jeżeli wydaje głuchy odgłos, oznacza to, że jest wystarczająco dojrzała.


Jakoś przepchniemy ten mecz - komentarze po meczu Anwil Włocławek - Polpharma Starogard Gdański - Sport WP SportoweFakty\nJakoś przepchniemy ten mecz - komentarze po meczu Anwil Włocławek - Polpharma Starogard Gdański\nAnwil Włocławek przegrał z Polpharmą Starogard Gdański w 5. kolejce TBL 82:84. Losy spotkania zostały rozstrzygnięte dopiero w samej końcówce, w której więcej zimnej krwi zachowali goście. Na konferencji prasowej trenerzy obu drużyn wypowiedzieli się na temat spotkania. Głos zabrali także zawodnicy: D.J. Thompson z Anwilu i Kamil Chanas z Polpharmy.\nMichał Fałkowski 07 Listopada 2010, 13:24\nZoran Sretenović (trener Polpharmy Starogard Gdański): Dobry wieczór. Przepraszam za mój polski, ale mam nadzieję, że się dogadamy (śmiech). Przede wszystkim chciałbym pogratulować swoim zawodnikom, którzy dzisiaj zagrali bardzo dobry mecz. Walczyli przez całe 40 minut i co mnie pozytywnie dziwi, bo na pozycjach podkoszowych jesteśmy słabsi od Anwilu, to jednak mieliśmy więcej zbiórek od przeciwnika i wygraliśmy walkę na tablicach. Ten element dla mnie jest zawsze kluczowy. Jeśli wygrywasz zbiórki, a na dodatek popełniasz mało strat, to jesteś bardzo blisko zwycięstwa. Dzisiaj popełniliśmy mniej błędów niż rywale. Jestem bardzo zadowolony, bo przecież z zespołem przebywam dopiero od kilku dni, odbyłem tylko dwa treningi. Jeszcze raz gratulacje dla moich chłopaków oraz gratulacje dla Anwilu za walkę.\nIgor Griszczuk (trener Anwilu Włocławek): Przede wszystkim gratulacje dla Polpharmy, bo pokazali charakter i wielką wolę walki. My z kolei wyszliśmy na parkiet z takim nastawieniem "a, jakoś to będzie, jakoś przepchniemy ten mecz"... Zaczęliśmy spotkanie bardzo dobrze, ale potem coś się zacięło. Naprawdę nie rozumiem, naprawdę nie rozumiem tego, że ktoś jest na boisku i boi się grać, boi się oddawać rzuty. Chyba jednak wolę dawać więcej szans młodym, perspektywicznym zawodnikom. Kolejna kwestia to mentalność moich graczy. Niektórzy chyba nie rozumieją, że to jest Anwil, a nie Polonia czy Jarosław. To jest Anwil i tutaj powinno się walczyć w każdym meczu na sto procent, albo i więcej, dla tych ludzi, którzy przychodzą na mecze. Jestem bardzo negatywnie zaskoczony postawą moich wysokich gracz. Jak to możliwe, że przegrywamy zbiórki, a rywal zbiera nam prawie 15 piłek pod naszym koszem? To jest po prostu niemożliwe tak grać tutaj u siebie w domu. Mam wrażenie, że wiem jaka jest przyczyny takiego stanu rzeczy... Tych pięciu ludzi, którzy są w danej chwili na parkiecie, oni muszą być zespołem. Inaczej będzie bardzo ciężko.\nKamil Chanas (Polpharma Starogard Gdański): Chciałem powiedzieć, że bardzo się cieszymy z tego zwycięstwa, bo nie zasługujemy, żeby zajmować ostatnie miejsce w tabeli. Cieszę się, że trener miał tak udany debiut i cieszę się, że zarówno ja, jak i Robert Skibniewski mogliśmy pokazać się z dobrej strony we Włocławku. To bardzo miłe uczucie wygrać tutaj.\nD.J. Thompson (Anwil Włocławek): Przegraliśmy kolejny mecz i porażka oczywiście nas nie cieszy. Na nasze usprawiedliwienie muszę powiedzieć, że jako zespół my się cały czas poznajemy i uczymy się samych siebie. Mam nadzieję tylko, że ta porażka czegoś nas nauczy i będzie dla nas motywacją przed kolejnym meczem. Następne spotkanie mamy w sobotę za tydzień w tym czasie musimy trenować tak mocno, jak tylko umiemy, żeby być lepiej przygotowanym do niego.\nKibic :) 07-11 21:05 Zgłoś komentarz\ni tak kocham Anwil\nTim 07-11 18:32 Zgłoś komentarz\nWara ci pseudotrenerze od Polonii i Znicza !! Nawet do 2 ligi sie nie nadajesz !!!I w Anwilu i w kadrze pokazałeś juz co potrafisz !!! Wynocha !!!\njanek 07-11 17:15 Zgłoś komentarz\nZoran Zoran caly Ostrów Wlkp. Cie kocha i pamieta co zrobiles dla stalowki!!! powodzenia w polfarmie!!! pozdrowienia dla tomka cielebanka\nsannis 07-11 15:30 Zgłoś komentarz\nZoooooran! Ostrów z Kociewiakami.\nSTAL Ostrów 07-11 13:41 Zgłoś komentarz\nZoran ostrów pamięta i będzie pamiętał co zrobiłeś dla STALi Ostrów.powodzenia w lidze\nWłocławek Starogard Gdański D.J. Thompson Zoran Sretenovic Igor Griszczuk Kamil Chanas Komentarze Polska SKS Starogard Gdański Anwil Włocławek Energa Basket Liga Koszykówka


Rezerwuj Paradise Beach Hostel w niska cena\nParadise Beach Hostel - Forio\nObok hotelu znajduje się hotelowy parking. Warto wiedzieć: Wszyscy goście wraz z dziećmi muszą być obecni w momencie zameldowania i okazać dowód tożsamości ze zdjęciem lub paszport. Zgodnie z krajowymi przepisami w tym hotelu płatności gotówką nie mogą p...\nOpis hotelu Paradise Beach Hostel\nObok hotelu znajduje się hotelowy parking. Warto wiedzieć: Wszyscy goście wraz z dziećmi muszą być obecni w momencie zameldowania i okazać dowód tożsamości ze zdjęciem lub paszport. Zgodnie z krajowymi przepisami w tym hotelu płatności gotówką nie mogą przekraczać limitu 2999.99 EUR. Aby uzyskać więcej informacji, należy się skontaktować z hotelem, używając informacji podanych w potwierdzeniu rezerwacji. Goście w wieku poniżej 16 lat nie mają wstępu do tego obiektu tylko dla dorosłych. Wszyscy goście przebywający w pokojach muszą być zarejestrowani w hotelu. W tym obiekcie konsumpcja alkoholu jest niedozwolona. Zestawy posiłków podaje się w pokojach gości (jadłospisy i restauracje nie są dostępne). Opłaty: Hotel pobiera następujące opłaty i kaucje w momencie korzystania z usługi, zameldowania lub wymeldowania: Opłata za śniadanie: od 1.5 EUR do 12 EUR za osobę (w przybliżeniu) Opłata za wcześniejsze zameldowanie: 5 EUR Opłata za późniejsze zameldowanie: 5 EUR za zameldowanie po 23.30. Opłata za późniejsze wymeldowanie: 12 EUR Koszty użycia na miejscu karty kredytowej podlegają naliczaniu dodatkowych obciążeń. Powyższa lista może być niepełna. Opłaty i kaucje mogą nie zawierać podatku i podlegać zmianom. Obowiązkowe opłaty i podatki: W obiekcie należy dokonać następujących opłat: Zadatek w gotówce za Szkody: 15.00 EUR za pobyt Miasto narzuca podatek: 0.50 EUR za osobę, za noc, do 7 nocy. Podatek ten nie dotyczy dzieci w wieku poniżej 18 lat. Wszelkie opłaty podane przez hotel zostały wymienione. Opłaty mogą się zmieniać, na przykład w zależności od długości pobytu lub rodzaju pokoju.\nRok wybudowania hotelu 1970, Ilość pięter 3, Łączna ilość pokoi 17, Meldowanie najwcześniej 14:00, Wymeldowanie najpóźniej 11:00, Hostele, Schronisko młodzieżowe, Hotel dla rowerzystów / motocyklistów\nVia Provinciale Panza, 387, 80075 Forio, Włochy\nStacja kolejowa (Napoli - Campi Flegrei Railway Station) 30,2 km\nDzielnica (Forio) 2,33 km\nLotnisko (Nápoli / Capodichino International Airport (NAP)) 40,54 km\nVia Provinciale Panza, 387, 80075 Forio -\nOceny Paradise Beach Hostel


Rejestr opracowań zagadnienie klimatyzacja do domu w serwisie Klimatyzatory - http://klimatyzatory.forcars-auto.com.pl/\nRejestr opracowań zagadnienie klimatyzacja do domu w serwisie Klimatyzatory\nmontaz klimatyzacji pruszków KlimatyzacjaWiele osób zastanawia się, w jakiej pracy najbardziej by się realizowali i co przyniosłoby im najwięcej zadowolenia. To naturalne, że chcemy wykonywać zawód, który będzie dawał nam satysfakcję. Niektórzy chcieliby poszerzy więcej pomocy\nsprzedaz klimatyzacji warszawa KlimatyzatoryLato i upał szczególnie potrafią się dawać we znaki człowiekowi. Wysokie temperatury za oknem, usytuowanie domu w stosunku do padającego światła słonecznego sprawiają, że mieszkanie jest cały dzień nagrzewane i przebywa całość tutaj\nklimatyzacja Chłodnistwo jest niesamowicie ważneKiedy na dworze panują wysokie temperatury, z całą pewnością nie wolno podróżować w rozgrzanych pojeździe, ponieważ skończyć się to może tragicznie. Klimatyzacja to podstawa w sezonie letnim. Serwis klimatyzacji ma n na tej stronie\nsprzedaz klimatyzacji warszawa To bardzo ważne ponieważ urządzenia którychFala upałów, jakie serwuje nam tegoroczne lato sprawia, że coraz więcej osób myśli o założeniu we własnym mieszkaniu systemu chłodzącego. Kiedy temperatura sięga ponad trzydziestu stopni, zw czytaj więcej\nZastosowanie klimatyzacjiJak wybrać klimatyzację?Sprawna klima w samochodzie - rób regularne przeglądyDlaczego w 2020 warto poprawić wentylację?Klimatyzacja - zadbaj o serwisKwestia wentylacji mechanicznejChłodnictwo i klimatyzacja, a serwisDobry klimat w domu i w pracyTrochę o klimatyzacji i wentylacjiSerwis i konserwacja urządzeń chłodniczych - to ważneSerwis i konserwacja urządzeń chłodniczych - to ważneKlimatyzacja - luksus czy konieczność?Serwis klimatyzacji - co warto wiedzieć?Chłodnictwo - klika faktówCzy warto postawić na klimatyzację?Jak klimatyzować pomieszczenia z przyjemnością?Chłodnia i jej naprawaRegularna konserwacja to gwarancja długoletniego funkcjonowania urządzeńKlima w domu czy w biurzeNawet Nie Myśl Aby poprawić wentylację Zanim Nie Poznasz Tych 10 Sposobów.Krótko o konserwacji klimyNie działająca klima w aucie? O serwisie klimatyzacjiChłodnictwo dla przemysłu - co warto wiedzieć?Od kiedy zmiany w tym jak naprawić klimę w aucie?Kwestia wentylacji mechanicznejGdzie stosuje się wentylację mechaniczną?Komfort w domu i w pracy - o klimatyzacjiOdzysk ciepła z domuJak znaleźć fachowca od klimatyzacji - ważne zmianyKila i chłodnia


Pokrycie lakieru na karoserii samochodowej ceramiką - FinansowyPuls.pl\nPokrycie lakieru na karoserii samochodowej ceramiką\nMając dobry lub tez może nawet bardzo dobry samochód na pewno robicie wszystko co w waszej mocy żeby zawsze wyglądał jak najlepiej.\nI na pewno pomimo tego ciągle irytujecie się tym że czasami widzicie na jego karoserii zabrudzenia lub porysowania. Są to defekty co do których nie możecie ustalić ich realnej przyczyny. Jak wobec tego można się ich pozbyć? Otóż naszym zdaniem będzie bardzo dobrze jeśli już teraz skontaktujecie się z pewną według nas znakomitą firmą. Link do jej strony internetowej macie podany poniżej. W niej zawsze kiedy tylko będziecie chcieli i sobie życzyli na waszej karoserii zostanie położona powłoka ceramiczna. A zatem nie zwlekajcie ani chwili dłużej lecz już teraz oddajcie wasz samochód a konkretnie jego karoserię w jak najlepsze ręce. I na pewno zawsze będziecie z tego rozwiązania zadowoleni. My nie wątpimy że tak właśnie będzie i to już całkiem niedługo. A wy przekonacie się niebawem jak lepiej wygląda wasz pojazd po wykonaniu tego zadania.\nNowoczesne okrycie ochronne karoserii samochodowej\nNie da się ukryć że na pewno co jakiś czas na waszej karoserii samochodowej widoczne są zatarcia. Jednak co macie uczynić z nimi jeżeli pod żadnym pozorem nie chcą się zmyć ani tez zniknąć po użyciu różnego rodzaju środków chemicznych? W takiej sytuacji będzie bardzo dobrze jeśli w tej sprawie skontaktujecie się z pewnym według nas znakomitym zakładem. Link do jego strony internetowej macie podany o0niżej. Ta firma zawsze założy na waszą karoserię warstwę powłoki ceramicznej. I dzięki niej na pewno będziecie o wiele lepiej funkcjonowali jeśli chodzi o wasze samopoczucie.\nTak będzie w waszym przypadku na pewno. Nie wahajcie się zatem ani chwili dłużej lecz już teraz udajcie się do tej firmy która zawsze założy wam to co można określić jako ceramika na lakier Wrocław. Podejrzewamy że wielu z was nawet jeszcze nigdy nie widziało takowej usługi. A już niebawem właśnie oda zostanie wykonana również i dla was w co nie wątpimy.\nPrevious Specjalizacje kancelarii prawnych w Polsce\nNext Założenie firmy w sposób jak najbardziej uregulowany


czyc, mimo Ĺźe mam 25 lat ? - Klasa 0 H\nczyc, mimo Ĺźe mam 25 lat ? Zobacz następny temat\nWysłany: Sob 5:21, 22 Mar 2014\nRodzice nie zgodzili siÄ na terapiÄ... [link widoczny dla zalogowanych] WeszĹam trochÄ nieĹmiaĹo, wystrĂłj wskazywaĹ na bardzo luksusowy salon. siedzÄ i oglÄ\nĹ lecieÄ w stronÄ kuchni, dzwonie do mÄĹźa, ktĂłry byĹ przed domem i on go zaĹatwiĹ...\nTeĹź prĂłbujÄ z tym walczyÄ.\nadres stonywww.agencja-wsparcie.pl [link widoczny dla zalogowanych] ;|\na bedziesz masowac ta strona ktora wsysa czy ta ktora wydmuch*je gosiu robisz to leczniczo? MaĹci na blizny, ewentualnie laserowe usuwanie blizn, czy teĹź inne maskowanie. Nalej wody do wanny, dolej jakiegoĹ olejku eterycznego, ktĂłry pomoĹźe ci siÄ odprÄĹźyÄ i sprĂłbuj siÄ wyciszyÄ. jest to komĂłrka jajowa, ktĂłre nie moĹźe siÄ wydostaÄ. [link widoczny dla zalogowanych]\nPani Basia Marczak idealnie dobiera fryzurÄ, podaje wĹasne propozycje, ale ich nie narzuca klientce. apsikm, nie przepraszaj tylko z nami pogadaj!!! My, pojedynczy, samotni bez przyczyny, jesteĹmy przecieĹź wszÄdzie juz sama nie wiem...myslalam ze separacja bedzie szybsza...ale okazalo sie ze nie koniecznie.... GĹodĂłwka po ktĂłrej niewiele wystarczy do ponownego zepsucia byĹaby bezcelowa... czuje sie troszkie rozbila, chcialabym wiecej znajomych, wolny czas spedzac inaczej... ok 11 zĹ, a super jakoĹÄ i na doĹÄ dĹugo starczajÄ


Dotacja dla Centrów Integracji Społecznej\n18 marca br. zarząd województwa przyznał dotację w wysokości 70 tys. zł na wyposażenie dwóch Centrów Integracji Społecznej. Dofinansowanie w wysokości 20 tys. zł. otrzymała Fundacja na Rzecz Rozwoju Zasobów Ziemi Dobiegniewskiej prowadząca Centrum Integracji Społecznej w Strzelcach Krajeńskich oraz kwotę w wysokości 50 tys. zł Stowarzyszenie ,,Wsparcie" z Witnicy prowadzące Centrum Integracji Społecznej w Witnicy.\nPRZEKAŻ 1% NA LUBUSKIE ORGANIZACJE POZARZĄDOWE\nUrząd Marszałkowski Województwa Lubuskiego zachęca do przekazania 1% swojego podatku na organizacje pożytku publicznego działające w województwie lubuskim.\nOd 1 marca do 15 kwietnia organizacje mogą składać wnioski wstępne na projekty tematyczne w programie Obywatele dla Demokracji.\nWyniki konkursu na realziacje zadań w obszarze kultury, edukacji i turystyki\nZnamy Wyniki otwartego konkursu ofert na wsparcie realizacji zadań publicznych Województwa Lubuskiego w 2014 roku w obszarze kultury, edukacji, turystyki regionalnej\ndo opiniowania ofert złożonych w ramach otwartych konkursów na realizację w formie powierzenia zadania publicznego Województwa Lubuskiego w 2014 roku w obszarze kultury fizycznej.\nZostań „Małym Mistrzem”\n„Mały Mistrz” – to konkurs, którego celem jest upowszechnianie sportu i aktywnego stylu życia dzieci klas I-III szkół podstawowych poprzez propagowanie aktywności fizycznej w formie zdobywania przez dzieci odznak sportowych, potwierdzających opanowanie określonych umiejętności ruchowych, w poszczególnych blokach podstawowych sportowych sprawności, podczas realizowanych w szkole obowiązkowych zajęć wychowania fizycznego. Na realizację zadania przeznaczono 150.000 zł.\nDo 19 marca br. można składać oferty na realizację zadania pn. Zajęcia sportowe dla dzieci i młodzieży klas IV-VI szkół podstawowych „MultiSport”. Na ten cel przeznaczonokwotę w wysokości 150.000 zł. Celem konkursu jest wyłonienie oferty i zlecenie organizacji pozarządowej realizacji zadania publicznego zmierzającego w szczególności do upowszechniania sportu i aktywnego stylu życia dzieci i młodzieży poprzez organizację pozalekcyjnych i pozaszkolnych zajęć sportowych dla dzieci i młodzieży klas IV-VI szkół podstawowych województwa lubuskiego.\n„Lubuski Mundial Funduszy Europejskich”\n25 lutego br. ruszył konkurs ofert na realizację zadania „Lubuski Mundial Funduszy Europejskich”. Na ten cel przeznaczono kwotę 25.000 zł. Celem konkursu jest wyłonienie oferty i zlecenie organizacji pozarządowej realizacji zadania publicznego Województwa Lubuskiego w obszarze kultury fizycznej, zmierzającego w szczególności do upowszechniania sportu i aktywnego stylu życia dzieci i młodzieży poprzez przygotowanie i realizację rozgrywek w piłce nożnej wśród uczniów szkół gimnazjalnych województwa lubuskiego.\nOgarnie nas mania Lubusikowania\nLubuskie stawia na sport! Dlatego też zarząd województwa podjął decyzję o kontynuacji programu „Lubusik – sportowe boisko na lato”. Będzie to już IV edycja autorskiego programu, który realizowany jest nieprzerwanie od 2011 roku. W tym czasie w naszym województwie powstały 73 profesjonalne boiska do plażowej piłki siatkowej o wartości 428.461 zł. Gminy, które przystąpiły do programu otrzymały po 6 tys. złotych brutto wsparcia na realizację projektu. W tym roku będzie podobnie. Wnioski można składać do 7 marca br.\nUstawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536 z późn. zm.) zezwala aby jednostki samorządu terytorialnego zlecały realizację zadań publicznych z pominięciem otwartego konkursu ofert (zgodnie z art. 19a ww. ustawy).\n27. Finał WOŚP. Lubuskie pomaga rockandrollowo! - (1080)\nZWRP - marszałek Polak członkiem zarządu - (825)\nLAR: I sesja wykładowa - (470)\nUroczysta Sesja Rady Miejskiej Otyń - (454)\nFerie czas zacząć! - (379)


RCF w TV - Nowości - Arcade Audio\nShow jest nadawany na żywo w każdy niedzielny wieczór na kanale La7 z Mediolanu, prezentując wywiady ze znanymi aktorami, politykami oraz wyjątkowe osiągnięcia włoskich i międzynarodowych artystów.\nShow posiada 11 osobowy zespół, prowadzony przez znanego włoskiego muzyka Silvano Belfiore.\nFirma nagłośnieniowa Laboratorio Musica zrobiła projekt akustyczny, kompletną instalację i ustawienie systemu zarządzającym dźwiękiem podczas przedstawienia.\nVanis Dondi z Laboratorio Musica, komentuje:\nW telewizyjnym show podstawą jest posiadanie bardzo kompaktowego systemu dźwiękowego, który nie zaburza dekoracji i planu zdjęciowego, oraz który w tym samym czasie, jest zdolny do dostarczenia wysokiej jakości dźwięku bez interferencji z mikrofonami artystów. Nasz wybór padł na zestaw składający się z dwóch klastrów TTL31-A i subwooferów TTS28-A, posiadającym powyższe cechy, połączone z łatwym i szybkim procesem instalacji. Możemy otrzymać całkowitą kontrolę rozproszenia dźwięku i perfekcyjną jakość dźwięku na powierzchni studia którą chcemy nagłośnić.\nZespół oraz artyści na scenie posiadają koaksjalne monitory sceniczne TT25-SMA. Dzięki niskiemu profilowi i dobremu brzmieniu, dają dobre osiągi przy dyskretnym wyglądzie na scenie.


Lipiec 2016 Zamek Biskupi Janów Podlaski – Codziennik\nLipiec 2016 Zamek Biskupi Janów Podlaski\nOpublikowany dnia 11 lipca 2016 20 października 2019 przez Anna\nW weekend 9/10 lipca zostałam zaproszona na oficjalne otwarcie Zamku Biskupiego w Janowie Podlaskim. Byłam tam dwa lata temu i rok temu podczas prac budowlanych i różnica jest nieprawdopodobna. To wspaniałe, że są ludzie, którzy spełniają marzenia i porywają się na takie inwestycje, które pozwalają na odbudowę dziedzictwa narodowego.\nKilka zdjęć sprzed odbudowy, żeby pokazać ogrom pracy i pieniędzy jaki został włożony w tą inwestycję:\nWizja właściciela Arche jak ma wyglądać obiekt po odbudowie, czyli centralnie Zamek Biskupi, po prawej centrum baseny i spa, z przodu tzw. mieszkaniówka została zrealizowana w 100%:\nWszystkie budynki połączone są ze sobą podziemnymi korytarzami. Pozostaje organizacja przestrzeni dookoła, zapewne parku, ma powstać staw, może stadnina, nie wiem co jeszcze.\nSam Janów Podlaski jako miejscowość jest wg mnie bardzo zaniedbany. Gospodarze miasta nie wykorzystali środków z dofinansowań unijnych jak zrobiło to wiele miejscowości na ścianie wschodniej, choćby najbliższy Konstantynów czy pobliskie Siedlce. Chodników nie ma, droga krzywa i dziurawa, rynek zaniedbany, wiele domów również. Sama stadnina do tej pory nie ma sensownego budynku dla gości. Odbudowany Zamek z pewnością tę lukę zapełni, ale byłoby dobrze, żeby samo miasteczko w niedalekiej przyszłości stało się tak urokliwe jak obecnie np. Białowieża, która 10 czy 15 lat temu też była zaniedbana.\nPoniżej wnętrza w moich fotkach, a tutaj profesjonalnie zrobione na stronie Zamku http://www.zamekjanowpodlaski.pl/galeria\nRestauracje na poziomie -1. Na poziomie -2 są sale konferencyjne, ogromne, ale nie robiłam zdjęć.\nPokoje na Zamku są luksusowo wyposażone, w tzw. mieszkaniówce również.\nWe wnętrzach widać wiele starych elementów, ścian, belek, podłóg. Na zewnątrz budynek jest otynkowany w jednolitym kolorze, przez co bardziej przypomina wielki pałac niż zamek.\nOryginalna podłoga przed odrestaurowanym kominkiem:\nJak widać wnętrza są naprawdę piękne i robią wrażenie.\nNa dziedzińcu przed Zamkiem, tuż przed uroczystym przecięciem wstęgi, miał miejsce pokaz jazdy konnej.\nByłam pod ogromnym wrażeniem całej inwestycji. Aaa…..zapomniałam, jest też piękna część SPA dr Irena Eris! Mnie najbardziej podobał się basen i hammam, ale jest wiele innych sal, ściana solna oraz część rehabilitacyjna, zrealizowana wspólnie z CKiR Konstancin-Jeziorna.\nZa dużo jednak było osób na otwarciu tej części, żebym mogła porobić sensowne zdjęcia.\nCzęść oficjalna imprezy to kolacja, wyróżnienia dla partnerów oraz licytacja obrazów. Dochód tradycyjnie przekazywany na sprowadzanie do Polski rodzin z Kazachstanu i zajmuje się tym Fundacja Leny Grochowskiej, żony właściciela Arche. Ja za to wylicytowałam tydzień z Lexusem:)\nPo powrocie spacer, obiad, odsypianie i pakowanie się nad morze.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Lipiec 2016 Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN Warszawa\nNastępne Następny post: Lipiec 2016 Świnoujście