Opel Astra 2019 pierwsza jazda: opinia, recenzja, ceny, trzycylindrowy silnik | Autokult.pl\nMATEUSZ ŻUCHOWSKI • zdjęcia: autor, Opel • dawno temu\t• 43 komentarze\nUnia Europejska wprowadza coraz ostrzejsze normy emisji spalin. W obliczu takich wyzwań producenci aut muszą sięgać po coraz bardziej radykalne rozwiązania. Nowy Opel Astra, choć praktycznie niezmieniony z wyglądu, jest tego przykładem.\nPod tą maską naprawdę pracują tylko trzy cylindry (fot. Opel)\nOpel Astra 1.2 2019 — pierwsza jazda\nW 2015 roku Unia Europejska nałożyła na producentów samochodów limit średniej emisji CO2 na poziomie 130 gram CO2 na kilometr jazdy. W 2021 roku zostanie on zaostrzony do zaledwie 95 g CO2. Jeszcze parę lat temu był to wynik osiągalny co najwyżej dla Toyoty Prius, a już za mniej niż dwa lata ma stanowić średnią dla całej gamy modelowej.\nCi producenci, dla których europejski rynek ma strategiczne znaczenie, muszą więc podejmować coraz bardziej radykalne działania. Jedną z najlepiej przygotowanych marek do tych nowych realiów jest Opel. Do 2024 roku każdy model w jego gamie będzie oferował napęd w jakimś stopniu zelektryfikowany. Debiutująca w polskich salonach jeszcze w 2019 roku gruntownie zmodernizowana Astra co prawda nie jest — póki co — oferowana nawet w wersji hybrydowej, ale na siedem wariantów napędowych, w których będzie występowała, aż pięć wykręca wynik poniżej 100 g CO2/km.\nOpel Astra 1.4 2019 (fot. Mateusz Żuchowski)\nNowa Astra: kompakt Opla wyłącznie z silnikami trzycylindrowymi\nBy osiągnąć taki rezultat konstruktorzy z Russelsheim musieli sięgnąć po radykalne środki. Jeśli w Astrze zostało zmienione coś z wyglądu, to tylko po to, by poprawić jej aerodynamikę. W wyniku tego obydwie wersje nadwozia mają współczynnik oporu czołowego wynoszący 0,26. Jeszcze parę lat temu takie wyniki osiągały co najwyżej jajowate, osobliwie wyglądające hybrydy, a nie zwykłe hatchbacki i kombi.\nNajwiększą determinacją Opel wykazał się na polu silników. W nowej gamie napędowej Astry są wyłącznie niewielkie jednostki trzycylindrowe wykonane z aluminium. Wszystkie zostały uzbrojone w turbodoładowanie, system start/stop, wałek wyrównoważający i filtr cząstek stałych.\nBenzynowa jednostka 1.2 dysponuje mocą 110, 130 lub 145 KM i jest łączona z ręczną skrzynią sześciobiegową. Automat parowany jest wyłącznie z większą jednostką 1.4, która także ma 145 KM. O wariantach sięgających 200 KM i więcej póki co nic się nie mówi, ale jeśli w ogóle się pojawią, to będą to najprawdopodobniej hybrydy. Czasy sportowych Astr z mocnymi jednostkami benzynowymi minęły bezpowrotnie. W dobie WLTP nie ma na nie miejsca.\nOpel Astra 2019 (fot. Opel)\nŻeby było jeszcze bardziej nietypowo, rolę automatu przy wariancie benzynowym przyjmuje bezstopniowa skrzynia CVT. W ostatnich latach najbardziej kojarzyła się ona z japońskimi hybrydami. Jak deklarują przedstawiciele marki, zarówno skrzynia, jak i wszystkie silniki są dziełem inżynierów Opla i powstają w Niemczech (mimo że na rynku znajdowały się już gotowe podzespoły tego typu, włącznie z silnikami 1.2 i 1.4 Grupy PSA o bardzo podobnych parametrach).\nW takich okolicznościach nie byłoby zaskoczeniem, gdyby Opel całkiem wycofał się z silników diesla, tak jak na przykład zrobiła to niedawno Škoda z Fabią. Wraz z nową Astrą debiutuje jednak jednostka wysokoprężna: także niewielka, trzycylindrowa i mogąca się pochwalić niskim poziomem emisji szkodliwych substancji. Silnik 1.5D występuje w wariantach 105 lub 122 KM. Drugi z nich można zespolić z automatem, ale jeszcze innym. Jest to kolejna z nowości Opla z aż dziewięcioma przełożeniami.\nOpel Astra 2019 (fot. Mateusz Żuchowski)\nPrzy tak dużej liczbie nowości w gamie trudno było mi nawet zakładać, czego spodziewać się za kierownicą nowej Astry. W rzeczywistości okazało się, że dla końcowego odbiorcy zmiany będą niewielkie. Podczas pierwszych jazd Opel udostępnił dziennikarzom prawie wszystkie warianty napędowe. Najpierw sięgnąłem po ten, który będzie stanowił najpopularniejszy wybór wśród polskich klientów, czyli słabszą jednostkę benzynową ze skrzynią ręczną.\nSilnik 1.2 ma spory moment obrotowy (195 lub 225 Nm dostępne w zakresie 2000–3500 obr./min), więc elastyczności przy rozpędzaniu mu nie brak. Wyczulony kierowca zauważy jego niewielką pojemność tylko przy gwałtowniejszych manewrach. Także charakterystyczny warkot i wibracje trzycylindrowej konfiguracji można dostrzec co najwyżej przy bardzo dużym obciążeniu i wysokich obrotach. W pozostałych sytuacjach to po prostu gładko pracująca, dysponująca zapasem elastyczności i typowa dla dzisiejszych czasów turbodoładowana jednostka.\nWiększe zaskoczenie czekało na mnie przy silniku 1.4 i skrzyni CVT. W takiej konfiguracji Astra okazuje się naprawdę szybkim samochodem i mimo pozornie niesprzyjających warunków, może pochwalić się świetną dynamiką nawet przy bardzo wysokich prędkościach, o czym udało mi się przekonać na pozbawionych ograniczeń prędkości niemieckich autobahnach. Zwykle utożsamiane ze skrzynią bezstopniową wycie silnika i irytujące braki w dynamice są tutaj właściwie w ogóle nieobecne. Wielu kierowców zapewne w ogóle nie zorientuje się, że jedzie samochodem z nietypową przekładnią.\nTrochę drożej, ale i trochę bogaciej\nOpel spełni więc swoje zadanie. Uda mu się przemycić niezauważalnie nowe silniki, które dadzą spokój od nacisków Unii Europejskiej na parę kolejnych lat. Nie jest to jednak rozwiązanie cudowne. Wraz z pomniejszeniem pojemności jednostek nie udało mi się dostrzec spadku zużycia paliwa (na testowych drogach w dość wymagających warunkach wyniosło ono u mnie prawie 9 l/100 km).\nPomimo zadowalającej dynamiki Astra nie należy do grona najlepiej prowadzących się aut w swoim segmencie. Z moich rozmów z przedstawicielami marki wynika, że zależało im bardziej na pójściu w stronę komfortu i wygładzenia reakcji, czego dowodem są nowe nastawienia zawieszenia. Nie mogłem jednak tego sprawdzić jeżdżąc egzemplarzami z opcjonalnym, sztywniejszym podwoziem dynamicznym.\nZwrot w stronę komfortu widać za to w wyposażeniu Astry. Na liście opcji pojawiają się tutaj między innymi rzeczywiście wygodne fotele z atestem AGR, nowe światła LED i liczni asystenci prowadzenia. We wnętrzu można poczuć się jak w naprawdę nowoczesnym samochodzie, jako że deska rozdzielcza wypełniona jest dużymi ekranami, na których wyświetlany jest nowy system multimedialny marki. Dobrze wygląda i łatwo się go obsługuje, co stanowi ogromny postęp w stosunku do tego, co Opel reprezentował na tym polu jeszcze parę lat temu.\nModernizacja Astry stanowiła dla Opla także okazję do nieznacznej podwyżki cen modelu. O ile do tej pory cennik wersji hatchback otwierała kwota 71 700 zł i tylko dwa warianty miały cenę powyżej 100 tys. zł, teraz próg wejścia wynosi 76 500 zł, a nowa wersja wyposażenia Ultimate zaczyna się od ceny 103 800 zł dla najsłabszego silnika. To także odpowiedź na nowe trendy, wedle których także polscy klienci oczekują coraz lepiej wyposażonych kompaktów. Nawet więc jeśli zmiany w Astrze mogą niektórym wydawać się kontrowersyjne, w rzeczywistości Opel dobrze przygotował ten model na nadchodzące lata.\nZobacz więcej zdjęć z pierwszych jazd nowym Oplem Astrą\nOpelHatchbackPierwsza jazdaSilnikiBenzynowyPremiery 2020Opel Astra\nDacia Duster 1,5 dCi 4x4 Prestige FL - test Porsche Cayman PDK 2013 - droga zabawka na co dzień [test autokult.pl] Nowe Renault Mégane (2016) dCi 130 BOSE – test, opinia, spalanie, cena Test: BMW 128ti - myśląc o nim jak o członku rodziny "M", można się srogo rozczarować Za sterami Forda GT: egzotyczny spektakl na 656 koni i jeden spojler Jaki wpływ na zużycie paliwa mają tryby jazdy w dieslu Volkswagena z DSG? Peugeot 508 SW Hybrid - brakuje w nim kropki nad "i" Nowa Mazda CX-30 wyjeżdża na drogi. Tego auta brakowało Japończykom Škoda Scala - test długodystansowy: zaglądam do bagażnika Opel Adam Rocks 1.0 Turbo – maluch z ambicjami Peugeot 3008 2,0 HDI FAP 150 Allure – dlaczego nie? [test autokult.pl] Peugeot 207 1,6 THP - 156 dyskretnych koni [test autokult.pl]\nTest: BMW Z4 M40i - sportowe składniki, leniwy charakter Pierwsza jazda: Toyota Yaris Cross Hybrid - ma ogromne szanse przedrzeć się na segmentowy szczyt Test: Nowa Dacia Jogger - 7 miejsc... LPG... brzmi nieźle? Test: Ford Focus Sedan – niechciane dziecko Forda? Pierwsza jazda: Audi Q4 Sportback e-tron - modniejszy, a wcale nie mniej funkcjonalny 40 lat Porsche 944. Zaczęło się od Le Mans, później było jeszcze lepiej Test: Zważyłem Jaguara E-Pace. Nadal jest cięższy, niż się wydaje Pierwsza jazda: Peugeot 308 - więcej, lepiej, drożej Test: Renault Arkana E-Tech - z każdym kolejnym dniem lepsza Test: Volkswagen Tiguan – hybrydowy koń pociągowy Test: BMW 840d – i po co ci to M8? Test: Porsche Panamera 4S E-Hybrid – tak zielone, że aż boli


Zaufanie to Twój największy kapitał, czyli o grzechu zaniechania i niedomówienia | Johnson and Johnson Vision Care\nZaufanie to największy kapitał salonu optycznego. Wyniki ogólnopolskiego projektu badawczego PROF FOR YOU, przeprowadzonego w okresie październik 2013 – marzec 2014 przez firmę Johnson & Johnson Vision Care pokazują, że 85% klientów wybiera salon optyczny opierając się na rekomendacji rodziny i przyjaciół oraz na swoim własnym, pozytywnym doświadczeniu. Oznacza to, że kluczem do sukcesu salonu optycznego jest budowanie zaufania, w wyniku którego klienci wracają i polecają salon swojemu otoczeniu (tzw. „marketing szeptany”).\nJakie mogą być powody utraty zaufania klientów przez salon? Wskażę dwa zjawiska, które w mojej ocenie najbardziej zagrażają wiarygodności salonu optycznego.\nUboga komunikacja z klientami\nBędąc w moim rodzinnym mieście zauważyłem u znanej mi osoby nowe okulary. Gdy dowiedziałem się, gdzie dokonał ich zakupu, zapytałem, dlaczego nie wybrał salonu X, znanego mi z dużej aktywności, szerokiej oferty i dużej fachowości. Odpowiedź brzmiała: „Bo chcieli mnie tam naciągnąć. Ja kupiłem okulary za 300 zł, a tam chcieli 600 zł”. Domyślamy się, że te droższe okulary miały inną oprawę i najprawdopodobniej inne soczewki okularowe, ale pozwolono wyjść z salonu klientowi, który tej wiedzy nie posiadał i nie potrafił ich porównać z produktem tańszym. Skoro w jego percepcji zaoferowano mu takie same produkty, to naturalne jest, że wybrał tańszy i przypisał droższemu salonowi negatywne intencje.\nAnalizując reklamacje składane przez klientów w salonach optycznych widzę też, że w olbrzymiej części ich powodem jest małe zainteresowanie oczekiwaniami i doświadczeniami klienta, a także niedostarczanie mu kluczowych informacji. Ilustrują to też wyniki prowadzonych przez nas badań Mystery Client, według których odsetek specjalistów prowadzących głębszy wywiad z pacjentem nie przekracza 43%, a odsetek asystentów zainteresowanych doświadczeniami klienta z produktami optycznymi nie przekracza 10%. Na etapie wyboru rozwiązań personel dostarcza mało informacji zarówno o właściwościach produktów, jak również o zaletach i wadach ich użytkowania. W efekcie klienci nabywający np. okulary progresywne nader często wracają z reklamacją, gdyż w ich ocenie nie mieli świadomości ich słabych stron. Przy takim modelu rozmów, nawet przy najwyższej fachowości personelu, ryzyko utraty zaufania jest bardzo wysokie. By uniknąć takich efektów, należy wdrażać standardy rozmów z klientami, szkolić personel z metod ich realizacji oraz motywować zespół do zaangażowanej postawy. To bardzo szerokie zagadnienia, dlatego kolejne artykuły poświęcę właśnie problematyce wdrażania standardów, roli kierownictwa w procesie edukacji pracowników oraz metodom pobudzania ich motywacji.\nŚwiadome akceptowanie niedomówień\nPrzechodząc do drugiego zagrożenia zmuszony jestem uczynić krótki wstęp. Otóż zacznę od strategii wejścia na rynek, dokonując najprostszego podziału na wejście aktywne i pasywne. W pierwszej strategii producent inwestuje w rynek, budując znajomość swojej marki i wspierając sieć dystrybucji. W drugiej producent albo nie chce inwestować w rynek, albo nie ma kapitału na inwestycje, więc w zamian za brak jego aktywności proponuje dystrybutorom wyłączność terytorialną lub produktową, oczywiście na jakiś czas. W pierwszej strategii marketing realizowany jest głównie przez producenta. W drugiej, przy braku jego inwestycji, marketing spoczywa na barkach hurtowni, sklepów i salonów sprzedaży. Obydwie strategie są powszechne i naturalne, sam realizuję je z moimi klientami w innych branżach. Nie wyobrażam sobie jednak, by realizując drugą strategię, pójść do właściciela sklepu i oferując mu mój produkt, gwarantując wyłączność, mówić mu: „To twoja prywatna marka”. Podejście to odebrałbym jako kuriozalne, gdyż właścicielem marki byłbym wyłącznie ja, a nie setki właścicieli sklepów, do których produkt ten by trafiał.\nW strategii tej, grając uczciwie, od początku współpracy określa się czas, na który przyznaje się wyłączność, gdyż dostawca nie ma interesu w zapewnieniu wyłączności raz na zawsze. Dostawca będzie pozyskiwał kolejne salony, aż dojdzie do momentu, kiedy będzie zmuszony wprowadzić swój produkt do salonów stanowiących konkurencję dla wcześniejszych dystrybutorów. W branży optycznej, w sektorze soczewek kontaktowych, już do tego dochodzi. Jeden z właścicieli salonów optycznych, w chwili, gdy jego konkurent zaczął sprzedawać tę samą „markę własną”, wprowadził ten produkt pod nową nazwą. Doszło do sytuacji, gdy on sam musiał tłumaczyć klientom, że w sumie to te same produkty! Czy to droga budowania zaufania? Co więcej, optyk ten miał przypadki, gdy oferując klientom „swój produkt”, ci mówili mu: „Tak, znamy ten produkt, to...” i tu podawali prawdziwą jego nazwę. Swoją opowieść podsumował wypowiedzią: „Czułem się jak chłopczyk w krótkich spodenkach, któremu wydawało się, że jest cwany”.\nIstniejące w branży optycznej zjawisko tzw. „marki własnej” ma niewiele wspólnego z ideą marki prywatnej. Po pierwsze, każda marka własna ma swojego jednego właściciela, czyli należy do jednego podmiotu. Odwiedzając salony optyczne w całej Polsce, wszędzie słyszę „To moja marka prywatna”, a mówimy o produkcie dostępnym praktycznie wszędzie. Marki te (bo ich liczba rośnie) mają swojego właściciela, ale nie są nim ci liczni optycy. Efektem tego zjawiska jest budowanie pozycji salonu na niedomówieniu. Jeżeli optyk deklaruje, że to jego produkt, co pomyśli klient, widząc ten produkt w innych miejscach? Jeżeli nawet nie poczuje się oszukany, a poczuje wyłącznie zdziwienie, to i tak jest to już efekt zagrażający największemu kapitałowi salonu – wiarygodności.\nPo drugie, ideą marki prywatnej jest posiadanie w ofercie produktu tańszego, będącego zamiennikiem dla produktów markowych. Ku mojemu zdziwieniu, produkty te bywają droższe od produktów markowych i są promowane jako „gabinetowe” lub „eksperckie”. To ewidentnie ukazuje, że mówimy nie o zjawisku „marki własnej”, a o wprowadzaniu na rynek nowych marek, realizując drugą strategię wejścia na rynek, strategię pasywną.\nCo się jednak dzieje, gdy produkt wprowadzany na rynek sprzedany jest jako „własny”? Budzi się większe zaangażowanie w promocję, pojawia się pełna identyfikacja z produktem jako „moim”, pojawia się poczucie nobilitacji, gdyż posiadam „swój” produkt. Dlatego też nie dziwi mnie, że zjawisko tzw. „marki własnej” nabiera w branży optycznej charakteru religii, gdyż przekaz mocno oddziałuje na tożsamość. Część optyków wierzy i chce wierzyć, że „marka własna” jest receptą na całe zło dzisiejszego rynku, czyli sprzedaż internetową i trudność w budowaniu lojalności klientów. Wiara ta jest podsycana fałszywą nadzieją, że lojalność klientów można wymusić. Historia wolnego rynku zna przykłady wymuszenia lojalności, ale tylko w przypadku monopolu. Na rynku konkurencyjnym lojalność klienta nie jest oczywista i należy o nią zabiegać. Jak? Lojalność jest często wynikiem pozytywnego zaskoczenia jakością, dlatego należy starać się zaskoczyć go jakością naszego podejścia, zakresu badania, jakością widzenia, postawą, dobrym pytaniem, zaskakującym rozwiązaniem. Klient lojalny to klient też zaangażowany (w produkty, w możliwości oferowane przez salon, w dbałość o wzrok, itp.), dlatego należy planować zakres komunikacji personelu z klientami i szkolić zespół z narzędzi komunikacyjnych. Należy również planować nasze działania marketingowe, które miałyby na celu angażowanie klientów w naszą działalność. Lojalność oparta jest głównie na zaufaniu, dlatego też oparcie swojej strategii sprzedaży na – z góry skazanej na porażkę – próbie utrudniania klientom dostępu do aplikowanych przez siebie produktów oraz akceptowanie niedomówień w swojej komunikacji z nimi, to ślepa uliczka. Wiara ta jest o tyle niebezpieczna, że powoduje zaniechanie działań kluczowych dla powodzenia salonu, tj. wdrażanie standardów obsługi klientów. Otóż wygląda na to, że można nie robić nic, gdyż klient i tak tego produktu nigdzie więcej nie dostanie, więc przyjść do nas musi. To tak, jakby producent medykamentów powiedział nam, że nie musimy zmieniać stylu życia, nie musimy stosować diety, nie musimy być aktywni, gdyż on ma dla nas magiczną pigułkę.\nNowo rodząca się religia ma również swój dogmat, brzmiący: „Marka własna” chroni przed Internetem. Jeżeli tak, to w branży RTV/AGD powinniśmy już dawno obserwować ruch wypierania ze sklepów produktów znanych i lubianych marek, na rzecz zupełnie nam nieznanych marek własnych poszczególnych sklepów i sieci handlowych. Jeżeli dogmat ten byłby prawdziwy, to w niedalekiej przyszłości klient mógłby kupować w salonie optycznym wyłącznie produkty marek własnych, gdyż w Internecie już dzisiaj można zakupić wszelkie oprawy, a nawet zamówić gotowe okulary i proces ten będzie się rozwijał. Tak jednak nie będzie, gdyż produkty marek własnych w żadnym stopniu nie bronią przed konkurencją internetową. Klient szukający w Internecie możliwości tańszego zakupu soczewek kontaktowych trafia do sklepów, które już na pierwszej stronie wskazują, jaka jest prawdziwa nazwa wszystkich stworzonych nowych marek. Na ten argument często moi rozmówcy odpowiadają, że „nie każdy klient szuka w Internecie produktów”. Hmm... to skoro klient nie szuka tańszych źródeł i wraca do salonu, to jego lojalność nie jest zasługą niedostępności tych marek w innych miejscach, a jest zasługą wyłącznie marki specjalisty i marki salonu. Potwierdza to opinię tytułową: Zaufanie to Twój największy kapitał.\nProszę zwrócić uwagę, że nie wypowiadam się nic na temat jakości tych produktów, bo ich nie znam. Piszę jedynie o formie ich sprzedaży. Jeżeli jakość tych produktów jest dobra, to sugerowałbym optykowi sprzedawanie ich pod marką prawdziwą, a nie marką udającą „własną”. Zakłopotanie, zdziwienie, niezrozumienie sytuacji przez klienta tworzy ryzyko utraty jego zaufania i to w przypadku produktu marginalnego dla całej oferty salonu. Utrata zaufania w przypadku sprzedaży soczewek kontaktowych może spowodować brak zakupu u nas okularów przez pewną liczbę klientów, a to już ryzyko nie do zaakceptowania.\nBranża optyczna ewoluuje. Już od wielu lat następuje przejście z łatwego biznesu do silnie konkurencyjnego rynku. Wielu optyków potrzebuje wsparcia i rzetelnego biznesowego doradztwa. Osoby wprowadzające na rynek nowe marki soczewek kontaktowych wskazują produkty markowe jako te „złe”, etykietując je słowem „marketowe”. Jeżeli fakt powszechnej dostępności produktu miałby być jego wadą, to marki typu Apple, Samsung czy Philips dawno już nie powinny istnieć, a jest zgoła odmiennie, właściciele sklepów o nie zabiegają. Im mniejszy biznes, tym większą rangę odgrywają produkty markowe, które przyciągają klientów, uwiarygodniają klasę salonu i jego podejście oraz gwarantują największe zadowolenie klientów. Im większy biznes, tym większe możliwości wdrażania produktów pod własną marką. W branży optycznej największy potencjał promocji i sprzedaży produktów pod prawdziwą marką własną (czyli faktycznie posiadaną na wyłączność) ma sieć Vision Express, ale ona też strategię marketingową opiera na produktach markowych. Gdyby marka własna była lekiem na całe zło konkurencji rynkowej, to sieci handlowe wszystkich branż powinny skupić się wyłącznie na nich, a wszędzie stanowią one w ich ofercie tylko wąski wycinek. Wmawianie drobnym przedsiębiorcom, że marka własna to dobra strategia, przynosi korzyści głównie temu, kto te produkty wprowadza na rynek.\nKonkurując na dzisiejszym rynku, nie nabierajmy się na magiczne pigułki. Podglądajmy inne branże, bo wiele z nich rozwiązuje od lat problemy, z którymi branża optyczna zaczyna się dopiero borykać na poważnie. Kluczem do sukcesu salonu optycznego jest wiarygodność i zaufanie. Marka specjalisty bądź doradcy jest elementem strategicznym powodzenia salonu. Jakiekolwiek niedomówienie jest wbrew tej strategii. Jeżeli ktoś mówi, że ma dla nas magiczną pigułkę, to niech sam ją zażywa. Zamiast uciekać w magię i gusła, należy zakasać rękawy i wykonać następującą ogromną pracę:\n1. Należy zatrudniać dobrych specjalistów, którzy poza kwalifikacjami zawodowymi charakteryzują się otwartością i aktywną komunikacją.\n2. Należy zatrudniać dobrych sprzedawców. Osoby te muszą być aktywne, pozytywnie nastawione do ludzi i planów rozwoju firmy oraz musi je charakteryzować chęć nauki i rozwoju.\n3. Należy wprowadzać system motywacyjny – zapewnij wszystkim wynagrodzenie duże, ale w większej części uzależnione od skuteczności i efektywności.\n4. Należy ustanowić własne standardy ob-sługi klientów i dbać o ich rozwój. Muszą one uwzględniać nie tylko rozmowę handlową, ale też komunikację w gabinecie podczas realizacji badań i kontakt po sprzedaży.\n5. Należy zapewnić kierownikom salonów odpowiednie umiejętności komunikacyjne i zarządcze.\n6. Należy oferować klientom najlepsze produkty, by zminimalizować liczbę klientów niezadowolonych.\n7. Należy zapewnić łatwy dostęp do salonu, wdrażając nowoczesne rozwiązania informatyczne.\nPo wdrożeniu wyżej wymienionych wytycznych zapewnimy sobie lojalność klientów największą, jaka jest możliwa. Wtedy program lojalnościowy będzie uatrakcyjnieniem kontaktów z nami. W innym przypadku programy lojalnościowe są niczym innym, jak tylko protezą procesu budowania lojalności konsumentów.\nWybierając strategię rozwoju swojej firmy analizujmy swoje własne doświadczenia zakupowe. Klienci nie różnią się od nas. Co takiego robią sklepy i ludzie tam pracujący, że wracamy do nich cyklicznie? Czy wrócilibyśmy do sklepu lub jakiegokolwiek specjalisty, jeżeli mielibyśmy wątpliwości co do jego uczciwości? Co budzi w nas zaufanie do sklepu, firmy i fachowca? Co czujemy, kiedy nie jesteśmy zadowoleni z zakupionego produktu? Czy ktokolwiek mógłby wymusić naszą lojalność? Odpowiedzi mówią „sprawdzam” przyjętej przez nas strategii.\nTomasz Krawczyk jest metodykiem komunikacji interpersonalnej, coachem, trenerem biznesu, konsultantem. Zawodowo zajmuje się m.in. opracowywaniem standardów sprzedaży i obsługi klienta, które są wdrażane w wielu polskich i zagranicznych przedsiębiorstwach. Tomasz Krawczyk jest również Audytorem Wiodącym Systemów Zarządzania Jakością, zarejestrowanym w jednostce TÜV Saarland, specjalizującym się w certyfikacji firm handlowych. Firma Stainer Consulting to merytoryczny lider rynku szkoleń biznesowych, wprowadza na rynek nowe standardy rozwoju biznesu.


Który kurier jest najtańszy? | tydzienruchu.wroclaw.pl\nOd pewnego czasu prowadze internetowy sklep z akcesoriami wędkarskimi, głównie z odzieżą i szukam jakieś niedrogiej firmy kurierskiej. Wiadomo, że nie chce podpisywać drogiej umowy na setki przesyłek, bo dopiero startuje i zwyczajnie mnie na to nie stać. Zależy mi przedewszystkim na jak najniższej cenie za przesyłke.\nJak interesują Cię tanie przesyłki to po prostu znajdź jakiegoś brokera, czyli pośrednika. Taki pośrednik ma umowy z wieloma kurierami, dzięki czemu wysyłka paczki jest znacznie tańsza niż bezpośrednio przez UPS czy innego dużego operatora. Jak zadeklarujesz się, że w miesiącu nadasz sto paczek albo więcej to też możesz liczyć na jakieś upusty na paczce. To bardzo wygodne rozwiązania, z którego korzysta wiele sklepów internetowych.\nA orientujesz się może, jaki jest najniższy koszt paczki o standardowych gabarytach ważącej ok. 1-3kg nadanej ze Szczecina? Oczywiście mówie o wysyłce paczki na terenie Polski, nie chodzi mi o przesyłki zagraniczne. Tak jak wspomniałem, chodzi mi o to, żeby znaleść jak najtańszą oferte kurierską. Wiadomo, klienci nie chcą przepłacać za dostawe zamówionego towaru.\nRaczej nie znajdziesz niczego tańszego niż 13-15zł. Cena może być niższa jak zadeklarujesz możliwość nadawania większej ilości przesyłek w miesiącu. Dokładnie tak jak sugerował kolega wyżej.


Dysk dynamiczny a dwa Windowsy - konwersja - Windows (ogólnie) - dobreprogramy - forum\nDysk dynamiczny a dwa Windowsy - konwersja\nsystem (system) 2006-09-28 20:21:32 UTC #1\nMam XP na C jako główny system - Viste na D. Czy po konwersji dysków na wolumin dynamiczny strace mozliwosc urochomienia Visty ? Nie jestem pewien, bo XP przy próbie konwersji ostrzega, ze jesli sa zainstalowane inne systemy operacyjne to nie da sie ich uruchomic potem. Tylko nie wiem czy te 'inne' to dot. takze windowsów z gory dzieki\nGrzesiek11 (Grzesiek1) 2006-09-30 13:46:27 UTC #2\nC i D to inny dysk czy inna partycja ?\nWrazie czego aby przywrucić boota do XP startujesz z CD xp wchodzisz do konsoli przywracania systemu windows xp i wpisujesz w niej fixboot.\np.s Było to już na forum miliony razy\nsystem (system) 2006-09-30 15:17:42 UTC #3\nC i D to partycje. Przekonwertowalem caly dysk (z trzema partycjami) na wolumin dynamiczny z poziomu Visty (partycja D) i stracilem mozliwosc uruhcamiania XP. Probowalem wszystkiego, juz mi sie pojawil XP w menu startowym ale dalej sie nie uruchamia. Microsoft pisze, ze to sytuacja nieodwracalna - dlaczeog to nie wiem. Pozdrawiam i dzieki za odp.\nGrzesiek11 (Grzesiek1) 2006-09-30 16:44:49 UTC #4\nNie odwracalna hmmmmm jakoś w to nie wierze\nMasz tam jkiś błąd ??\nA vista się włacza ??\nPisałeś że menu startowe ci sie juz pojawia ale menu od którego systemu vista czy XP ?\nsystem (system) 2006-09-30 17:53:43 UTC #5\nW menu mam do wyboru Viste (oczywiscie uruchamia sie prawidlowo) i XP (ładuje sie do pokazania loga startowego a potem restartuje sie). Probowalem chyba wszystkiego - i nic. W sumie windows ostrzegal ze nie bedzie sie dalo uruchomic innego systemu po konwersji, ale sadzilem ze cos da sie z tym zrobic - widocznie nie. thanx\nDocent (Docent) 2006-09-30 19:09:22 UTC #6\nNiestety, konfiguracja dual-boot na dyskach dynamicznych jest niewspierana. Co więcej, konwersja jest nieodwracalna - tzn, że jedynym sposobem na powrót do dysków podstawowych jest usunięcie wszystkich partycji na dysku.\nsystem (system) 2006-09-30 19:11:23 UTC #7\nJeszcze jedno pytanie: co sie stanie jesli po prostu zainstaluje np. Viste jako drugi system operacyjny ? Ten ‘ostanio’ zainstlowany systme bedzie aktywny ? Dziekuje z góry za odp.


09:09 3 kwietnia 2020\nTagi: epidemia, koronawirus, opole lubelskie, spotkanie, złamanie przepisów,\nPomimo obowiązującego ograniczenia wychodzenia z domu, urządzili sobie spotkanie towarzyskie. Policjanci wobec trzech mężczyzn sporządzili wnioski o ukaranie.\n15:35 2 kwietnia 2020\nTagi: kwarantanna, mandaty, spotkanie, zamość,\nWczoraj trzech mieszkańców Zamościa zostało ukaranych mandatami. Mężczyźni wbrew zakazowi gromadzenia spotkali się, aby porozmawiać i "przewietrzyć".\n14:30 24 listopada 2019\nTagi: Kooperatywa Lubelska, lublin, spotkanie,\nWspólnie kupują ekologiczną żywność bezpośrednio od rolników, dzięki czemu pomijają pośredników i mają niższe ceny. Wszyscy producenci pochodzą z Lubelszczyzny, co również ma duże znaczenie.\n20:02 29 września 2019\nTagi: Konfederacja, lublin, spotkanie, wyborcy,\nW niedzielę liderzy Konfederacji spotkali się z wyborcami na Placu Teatralnym w Lublinie. W trakcie spotkania zaprezentowany został program wyborczy oraz kandydaci do Sejmu.


Lot szybowcem dla dwojga w Przasnyszu - Prezentmarzeń\n> Lot szybowcem dla dwojga w Przasnyszu\nLot szybowcem dla dwojga w Przasnyszu\nSzybowiec jest statkiem powietrznym nie posiadającym własnego napędu. Każdorazowo wyciągany jest w powietrze na wysokość kilkuset metrów przez urządzenie naziemne zwane wyciągarką. Przed wejściem na pokład razem z pilotem przejdziecie do szybowca i zapoznacie się z budową szybowca, wyposażeniem oraz poznacie funkcje sterów i zasad bezpieczeństwa w czasie lotu. Szybowiec lata wykorzystując pionowe prądy, które odnajduje w otaczającej go masie powietrza. Kiedy już znajdziecie się na wysokości kilkuset metrów nad Ziemią czeka Was majestatyczna faza lotu, cicha, bezszelestna wycieczka w powietrzu pełna niesamowitych widoków.\nAeroklub Północnego Mazowsza, Sierakowo 56, 06-300 Przasnysz\nDługość lotu szybowcem zależy całkowicie od panujących w górze ciepłych ruchów powietrza, które go unoszą dlatego długość lotu może się wahać od 5 do 10 minut. Na całą atrakcję proponujemy zarezerwować ok. 60 minut.\nNa miejscu realizacji osoby realizujące prezent mogą pojawić się z osobą towarzyszącą, która będzie obserwowała lot.\nMaksymalna waga obdarowanego to 120 kg\nPrezent obejmuje dwa oddzielne loty tym samym szybowcem. Najpierw leci pierwsza osoba a przy drugim starcie druga osoba.Start za pomocą wyciągarki.Prezent realizowany jest od kwietnia do października.


Vortal BUDO - nr 1 w Polsce :: Zobacz temat - Chinskie style zawierające walkę w parterze ?\nChinskie style zawierające walkę w parterze ?\nWysłany: 17 Sierpień 2015, 14:48\nhttp://www.neijia.net/neijia/parter_25.html tutaj trochę na temat technik grapplingowych w i Shaolińskim Kung Fu\nWysłany: 21 Sierpień 2015, 21:48\nTechniki zapaśnicze/grapplingowe w chińskich sztukach walki to kwestia oczywista. Powszechnie mówi się, że chińskie sztuki walki obejmują 4 elementy: da (uderzenia), ti (kopnięcia), shuai (rzuty) i na (dźwignie,chwyty). Oczywiście są sprowadzenia do parteru i wykończenia akcji w parterze, są akcje wykonywane z ziemi, są ucieczki z parteru. Natomiast nie ma rozbudowanej gry parterowej takiej jak w bjj itp.\nWysłany: 21 Sierpień 2015, 23:40\nto fajnie , że to wszytko jest czyli jako tako walka w parterze jest tylko nie jest tak rozbudowana jak w BJJ?\nw Sambo w judo też parter nie jest tak rozbudowany jak w bjj poniewaz trenuje się tam wiecej elementów niz tylko sam parter co nie przeszkadza zawodnikom judo , sambo wygrywać w mma w parterze czy startować w tutrniejach grapplingowych z sukcesami\nWysłany: 22 Sierpień 2015, 13:59\nTo co jest na tych rysunkach, to nie parter, tylko pewne pojedyncze statyczne przytrzymania przeciwnika lezacego na ziemi, przy zalozeniu, ze pozostaje on calkowicie bierny. Przed pojawieniem sie bjj takie rzeczy byly w sztukach walki powszechnie znane i cwiczone. Takze w Polsce. Przynajmniej ja cwiczylem. Niemniej kiedy mowi sie, ze w chinskich sztukach nie ma parteru, ma sie na mysli cos calkiem innego. Klasycznie, czyli przed mma, milczaco zakladalo sie, ze obalenie powoduje, ze przeciwk staje sie nieruchomy. Stosowano przytrzymanie raczej symboliczne (te na rysunkach takie sa) i czasem w kombinacji bylo dobicie w postaci jednego uderzenia lub kopniecia. Typowa idea - przeciwnik zadaje cios lub kopniecie, my robimy jakies przechwycenie, podciecie albo rzut oparte na tym przechwycie, on pada, my przytrzymujemy konczyne, lub blokujemy go kolanem, albo jedno i drugie i zadajemy cios, albo kopiemy kakato, yoko na szyje, czy cos w tym stylu. Albo trzyma sie go, najczesciej na jakiejs dzwigni nadgarstkowej, ktora sie dokreca dalej na lokiec, bark itp. I poniewaz to sie dzieje juz nisko na ziemi, to niektorzy mowia na to "parter". Jak pojechalem w 2000 roku na pierwszy swoj oboz bjj, to przezylem szok, bo nagle uswiadomilem sobie, ze to wszystko zawiera gigantyczny blad myslowy. Obalenie wcale nie musi konczyc walki. Przeciwnik ktory lezy na ziemi, moze przeciez na przyklad obrocic sie na brzuch, zlapac nas za nogi, wejsc w przod i nas wywrocic. Moze nas za soba na dol pociagnac itd. i wcale nie jest prosto tam na ziemi skonczyc go jednym uderzeniem, jesli sie miota. Jesli mowa o technikach ucieczki, to powinny sie one zaczynac chocby od techniki bezpiecznego wstawania. Tego nie ma, bo tego tradycyjnie tez nie zakladano. Nie ma w tradycyjnych sztukach parteru. W niczym im nie ujmujac, bo sa w nich inne fajne rzecz, ale parteru nie. Parteru w nich nie ma.\nWysłany: 23 Sierpień 2015, 18:47\nNapisałem raczej, że NIE MA rozbudowanej gry parterowej, czyli innymi słowy, że nie ma parteru w takim rozumieniu, jak obecnie jest przyjęty. Sambo i judo mają stosunkowo rozbudowaną grę parterową (nawet jeśli nie aż tak jak bjj), natomiast chińskie sztuki walki nie mają. Elementy które wynieniłem są, parteru w rozumieniu judo, sambo, bjj nie ma.\nWysłany: 27 Sierpień 2015, 17:40\nczytałem gdzieś ostatnio , że w jakis stylach shuai jiao robią parter mimo ,że zawody są tylko w samej stójce ale na treningach i pod samoobrone ćwiczą i walczą w parterze ten parter napewno nie jest taki jak w Bjj pewnie bardziej przypomina parter z judo lub sambo ale podbno jest w sumie dobrze , że shuai jiao się rozwija idzie z duchem czasu nawet jesli wczesniej w nim nie było walki w parterze\nchociaż w starych artykułach o shuai jiao pisali ,że w niektórych odmianach walka w parterze była\nmoże kiedyś w zawodach shuai jiao zezwolą po rzucie na kontynuację walki w parteze chcociażby przez 60 sekund\nWysłany: 25 Wrzesień 2015, 19:50\nhttps://www.youtube.com/watch?v=JZIxXjofZWI od 1:56 techniki grapplingowe w kung fu tak sądze\nWysłany: 25 Wrzesień 2015, 20:08\nCo innego techniki graplingowe, a co innego walka w parterze.\nWysłany: 25 Sierpień 2016, 14:43\nhttp://shoubo-international.com/ to jest jakaś odmiana shuai jiao?\nsą w Polsce jakieś kluby tej sztuki walki ?\nWysłany: 27 Sierpień 2016, 06:46\nna chuj ci ta wiedza i tak nie pójdziesz na trening....\nWysłany: 27 Sierpień 2016, 21:05\nShuai jiao to ostatnio YMMA w Polsce robiła seminarium podczas swojego obozu,tam popytaj.\nWysłany: 29 Sierpień 2016, 13:45\ndziękuję za info odnosnie YMAA i shuai jiao\nWysłany: 7 Kwiecień 2018, 22:49\nWysłany: 9 Kwiecień 2018, 10:52\nŚciema i wciskanie kitu.\nW pierwszym filmiku próba pokazania, że w chińskich sztukach walki był parter, tylko, że najpierw są zdjęcia z chińskiej wprawdzie książki z pierwszej połowy XX wieku, ale akurat gościa, który po prostu uczył się japońskiego jiu-jitsu i judo, i próbował to po swojemu rozwijać, a potem ilustracje owszem z grapplingiem, ale bez walki parterowej.\nNa drugim i trzecim współczesne próby modyfikacji techniki i treningu zainspirowane obecną modą na parter.


Paweł Świerczewski 2020-02-03 12:04:30 liczba odsłon: 45603\nW miejscu zamieszkania trzech Gruzinów zatrzymanych przez siedlecką policję w grudniu 2019 roku, znaleziono kilkadziesiąt przedmiotów, które prawdopodobnie pochodzą z kradzieży, dokonanych w Siedlcach i pobliskich miejscowościach.\nPublikujemy zdjęcia ujawnionych rzeczy.\n- Zwracamy się z prośbą do mieszkańców, aby w przypadku rozpoznania jakiegokolwiek przedmiotu, skontaktowali się niezwłocznie z Komendą Miejską Policji w Siedlcach tel. 025 643 23 60 lub 112 – apeluje kom. Agnieszka Świerczewska, oficer prasowy siedleckiej policji.\n12 pacjentów w szpitalu\nW Szpitalu Miejskim w Siedlcach przebywa obecnie 12 osób zakażonych koronawirusem.\nPielęgniarka szpitala wojewódzkiego zakażona koronawirusem/Zamykają oddział\nPielęgniarka oddziału ortopedycznego Mazowieckiego Szpitala Wojewódzkiego w Siedlcach jest zakażona koronawirusem! Pielęgniarka oddziału intensywnej terapii czeka na wyniki testów.


Velvet Paradise Chusteczki uniwersalne 3 warstwy 120 sztuk - E.Leclerc\nVelvet Paradise Chusteczki uniwersalne 3 warstwy 1…\nVELVET PARADISE CHUSTECZKI UNIWERSALNE 3 WARSTWY 120 SZTUK 5901478004987\n5,29 zł Cena za szt: 0,66 zł\n7,99 zł Cena za szt: 0,04 zł\nVELVET NATURE CHUSTECZKI UNIWERSALNE 3 WARSTWY 90 SZTUK\n4,99 zł 7,09 zł Cena za szt: 0,06 zł\n€.C.O.+ CHUSTECZKI UNIWERSALNE 2-WARSTWOWE 150SZT\n3,89 zł Cena za szt: 0,03 zł\nWM CHUSTECZKI HIGIENICZNE Z BALSAMEM ALOESOWYM 90SZT\n3,99 zł Cena za szt: 0,04 zł\nCHUSTECZKI ODŚ/SEA BREEZE 15\n1,99 zł 2,39 zł Cena za szt: 0,13 zł\nCHUSTECZKI ODŚ/GREEN TEA 15\nWM CHUSTECZKI BIALE 3 W 110SZT\n4,99 zł Cena za szt: 0,05 zł\nWM CHUSTECZKI HIGIENICZNE Z BALSAMEM ALOES 12X10SZT\n4,99 zł Cena za szt: 0,42 zł\nBIO WM CHUSTECZKI HIGIENICZNE 15X9 SZT.\n6,99 zł Cena za szt: 0,47 zł\nOkno na egzotyczny świat - wprowadź trochę ciepła do swojego domu w wersji Paradise! Delikatne i wyjątkowo wytrzymałe trzy warstwowe chusteczki uniwersalne Velvet w dużych pudełkach z piękną kolorową grafiką przywodzą na myśl wspomnienia egzotycznych wakacji. Ekonomiczne opakowanie, zawierające aż 120 sztuk chusteczek, wystarczy dla całej rodziny i nie skończy się szybko, nawet przy nasilonym katarze. Chusteczki są bezzapachowe, przebadane dermatologicznie. Posiadają atest PZH. Warto mieć chusteczki Velvet Paradise zawsze pod ręką, aby egzotyczne i pełne pozytywnej energii wakacje mogły trwać cały rok!


Kolejne dwa tytuły dla zasłużonych chojniczan - Chojnice24.pl\nMonika Szymecka - 2016-05-17 10:43:09\nKolejne dwa tytuły dla zasłużonych chojniczan\nJednym z kandydatów do honorowego tytułu jest Bogdan Kuffel.\nBogdan Kuffel - nauczyciel, radny, społecznik i nestor chojnickich biegaczy Zbigniew Wiśniewski. Niedawno do urzędu wpłynęły dwa wnioski dotyczące nadania im tytułu Zasłużony dla Miasta Chojnice. To może nastąpić na czerwcowej sesji po głosowaniu stosownych uchwał.\nBurmistrz zapowiedział, że wspólnie z ks. dziekanem Jackiem Dawidowskim, proboszczem bazyliki, będzie wnioskował o nadanie tytułu Zasłużony dla Miasta Chojnice Bogdanowi Kufflowi. Chojniczanin jest dobrze znany uczniom i absolwentom starego ogólniaka jako historyk. Pracę przy Nowym Mieście zaczął w 1984 roku. Nie ogranicza się bynajmniej do teorii, bo założył także Bractwo Rycerskie herbu Tur, które zaprasza inne tego typu grupy na organizowany w sierpniu Festyn Rycerski, ale i promuje Chojnice jeżdżąc po Polsce.- Co roku uczestniczy z chojnicką młodzieżą w ogólnopolskim marszu nawiązującym do działań niepodległościowych marszałka Piłsudskiego, tzw. Kadrówce. Pan Bogdan przyczynił się do wydania wielu pozycji popularnonaukowych o zasięgu regionalnym. Jest inicjatorem wielu przedsięwzięć i imprez kulturalnych, autorem wielu wystaw, inicjatorem upamiętnienia pamiątkowymi tablicami wielu znanych chojniczan. Kolekcjonerem medali - wymienia burmistrz Arseniusz Finster.\n- Powszechnie jest znana działalność p.Bogdana Kuffla...\nOprócz tego Bogdan Kuffel jest także prezesem Stowarzyszenia "Pomerania", które ma w dorobku konferencje i publikacje pod jego redakcją. Działa także w Chojnickim Towarzystwie Przyjaciół Nauk i Towarzystwie Przyjaciół LO im. Filomatów Chojnickich. Od kilka kadencji jest radnym miejskim, a w 2007 roku otrzymał tytuł Samorządowca Roku.\nKolejne zamiłowanie, czyli X muza, powoduje, że co tydzień wraz z kinomaniakami zasiada w sali kinowej ChCK. To właśnie Bogdan Kuffel już 32 lata wraz z innym zapaleńcami wyszkuje warte obejrzenia ambitne filmy, by pokazać je chojniczanom na wieczornych poniedziałkowych seansach, które przez te wszystkie lata zgromadziły sporą, a wręcz pokoleniową widownię.\n- To jest precedens, bo jest to radny rady miejskiej - zaznacza burmistrz. To bowiem jego koledzy zdecydują o nadaniu tytułu, najprawdopodobniej na najbliższej sesji, zaplanownej na 13 czerwca.\nTego samego dnia głosowana będzie jeszcze druga uchwała. Andrzej Górnowicz z ChKS Kolejarz wnioskował o nadanie tytułu nestorowi z Sekcji Biegowej Florian 80-letniemu Zbigniewowi Wiśniewskiemu.\nDziękuję burmistrzowi za wywołanie uchwały...\nTagi: chojniceZbigniew Wiśniewskirada miejskazasłużony dla miastauchwałaBogdan Kuffel\nBez gadania do wojewody\nBłędy do nowelizacji\nKolejna żenada, tytułowanie ludzizświecznika władzy. Kuffel wszystko co robi (no, 95%) robi za publiczną kasę - wydaje książki, robi DKF, Filmobranie etc. Po prostu realizuje swoje hobby za kasę wszystkich. Uważam, że dobrze, że to robi, ale - na Boga - nie nagradzajmy go jeszcze za to.\n18 Maja 2016, godzina 09:09\n~o tym szaaa....\nPytanie do miłośników historii - Czy to prawda, że polscy żołnierze broniący miasta 1 września 1939 są zakopani POD PŁOTEM obok starego cmentarza ? ? ? !!!!!!!!!!!\n18 Maja 2016, godzina 08:32\n~Podziwiam pana Zbigniewa Wiśniewskiego\nWidzę go zawsze na biegającego. On to\n18 Maja 2016, godzina 07:58\nCóż... Rycerz z władzą ułożony, to i splendor z wszelkich stron nań spływa. Nie dziwota, że wasal swego wasala jest także beneficjentem chojnickiego skarbca. Tfu! Na pohybel ratuszowym układom!\n18 Maja 2016, godzina 06:51\n~niech lud boli\nPomnik na nagrobku w alei zasłużonych, zbiórka pieniędzorów na odrestarłowywanie, restałracje pomnika nagrobka, niech lud bóli,\n18 Maja 2016, godzina 06:47\n~hce przejsc do histori\n18 Maja 2016, godzina 05:15\nTylko, czy ten rycerz w obronie słabszych staje? Czy tylko dworu obrońca?\n17 Maja 2016, godzina 22:31\nBractwo Rycerskie herbu Tur ????????? mój śp. historyk z LO w grobie się przewraca\n17 Maja 2016, godzina 20:41\n~To nie jest manipulacja historyczna\nto manipulacja ekonomiczna. Sprawdz kto i za co dostaje w tym "stowarzyszeniu"\n17 Maja 2016, godzina 12:58\n~:/ ??? :/\nBractwo Rycerskie herbu Tur - czy to jest twór dzisiejszej współczesności ???? bo nigdy nie słyszałem by kiedyś istniało takie cudo jak Bractwo Rycerskie herbu Tur, czyżby taka mała manipulacja historyczna ???\n17 Maja 2016, godzina 12:42\ncoraz niższa półka\n17 Maja 2016, godzina 11:50\n~hronologicznie historycznie o cmentarzach w historii chojnice, gdzie znajdę\nGdzie skatalogowane cmentarze i kto tam został pochowany na terenie miasta\n17 Maja 2016, godzina 11:08


Lecznicze zimno. Zastosowania (2) | Pokonaj chorobę! - blog medyczny\nLecznicze właściwości bardzo niskich temperatur, tak niskich, że na samą myśl, aż mrozi krew w żyłach, to zbawienna wiadomość dla wielu ludzi, którzy muszą zmagać się z różnymi dolegliwościami. Krioterapia bowiem, to metoda, która ma skutecznie obniżyć temperaturę naszego ciała, ale bez ryzyka zniszczenia tkanek. Podobnie jak kriochirurgia, która skupia się na chorobowo zmienionym miejscu, łagodząc ból, zmniejszając obrzęk.\nW krioterapii zabiegi możemy podzielić na dwie grupy: miejscowe (jak sama nazwa wskazuje działa na pewną część powierzchni ciała) oraz ogólnoustrojowe (działające na całe ciało). Jedna, jak i druga metoda wpływa na pobudzeniu reakcji fizjologicznych na zimno. Tak silny bodziec, jak nagłe obniżenie temperatury działa bardzo skutecznie na ośrodkowe odczyny i ośrodki termoregulacyjne. Co więcej sprzęt do krioterapii odznacza się wysoką jakością i niezawodnością, wykonany jest z najlepszych materiałów.\nZabiegi miejscowe możemy wykonać na różne sposoby. Mogą to być okłady woreczkami zawierającymi w sobie lód lub zamrożony silikonowy żel. Taki zabieg zaczyna się od uczucia ciepła, dosłownie przez kilkanaście sekund. Wpływ ma na to skurcz naczyń. Następnie rozszerzają się naczynia krwionośne, a krew zaczyna płynąć szybciej, trwa to przez 3 do 4 godzin.\nKrioterapia ogólna odbywa się w kriokomorze, w której panuje temperatura rzędu minus stu dwudziestu stopni Celsjusza. Właściwe efekty daje cykl dziesięciu zabiegów, początkowo, żeby przyzwyczaić organizm przez pół minuty, następnie czas jest stopniowo zwiększany, ale maksymalnie do 3 minut.\nKriochirurgia polega na niszczeniu zainfekowanych komórek, a efekty uzyskuje się przez działanie na nie temperaturami kriogenicznymi. Są różne metody takich zabiegów. Jedną z nich jest przeprowadzana za pomocą wacików, które zawinięte są na małe drewniane pałeczki. Następnie są one zamaczane w cieczy kriogenicznej i rozprowadzane po chorobowo zmienionym miejscu. Kolejną jest metoda natryskowa, gdzie najczęstszy czynnik zamrażający to azot lub podtlenek azotu. Spryskujemy daną część ciała, po czym ciesz odparowuje obniżając temperaturę powierzchni skóry, na którą działaliśmy. Stosowana jest też metoda kontaktowa. Jej działanie wymaga zastosowanie aplikatora, w którym znajduje się ciekły krioczynnik.


r - Jak uzyskać listę istotnych sygnałów/opóźnień na wykresie CCF za pomocą pakietu prognoz? - ZigZac.pl\nJak uzyskać listę istotnych sygnałów/opóźnień na wykresie CCF za pomocą pakietu prognoz?\nWykonałem wykres korelacji krzyżowej za pomocą pakietu prognoz.\nJest sporo opóźnień/sygnałów, które są znaczące i chcę się dowiedzieć, na jakim są one liczbie opóźnień, biorąc pod uwagę, że mój zakres wynosi od -120 do 120. Czy w prognozie jest jakaś funkcja, która stworzy dane wyjściowe, które sprawią, że lista mniej więcej taka:\nW pakiecie tseries znajduje się równoważna funkcja o nazwie ccfvalues, ale uważam, że tseries nie jest tak elastyczna jak prognoza.\nOto kod wykresu:\nCcf(diff(Site1V2OxygenWoNA$Oxygen), diff(Site1V2TempWoNA$Temp), type = "correlation", calc.ci = TRUE, level = 95, lag.max = 118, plot = TRUE, na.action = na.interp, main = "Site 1 OT")\nr forecasting cross-correlation\nSecretBeach 20 grudzień 2018, 21:54\nTak, potrzebujesz elementu acf:\nout <- ccf(diff(Site1V2OxygenWoNA$Oxygen), diff(Site1V2TempWoNA$Temp), type = "correlation", calc.ci = TRUE, level = 95, lag.max = 118, plot = TRUE, na.action = na.interp, main = "Site 1 OT")$acf[, , 1]\nnames(out) <- -floor(length(out) / 2):floor(length(out) / 2) # Adding lag names\nJulius Vainora 20 grudzień 2018, 22:29\n1 Autokorelacja z danymi tygodniowymi\n1 Jak zsynchronizować sygnały za pomocą korelacji krzyżowej i FFT w R?\n1 CCF przy użyciu obiektu ts lub obiektu xts zapewnia różne opóźnienia\n1 Matlab: problem z normalizacją korelacji krzyżowej xcorr 1d


History - Teatr Animacji w Poznaniu\nTeatr lalek w Poznaniu, istniejący od 1945 roku, zmieniał nazwę zgodnie z ewolucją poszukiwań artystycznych.\nW marcu 1945 scenę dla dzieci zorganizowała Halina Lubicz, aktorka, inicjatorka działań na rzecz teatru dla dzieci i młodzieży na terenie Poznania w okresie okupacji. Została dyrektorem Poznańskiego Teatru Marionetek (od 1 IX Miejskiego Teatru Marionetek), który – z upoważnienia prezydenta Poznania – otrzymał siedzibę w sali przy ulicy Św. Marcin 8. Premiera Śpiewaka leśnego Henryka Żuchowskiego w reżyserii Haliny Lubicz 17 IV 1945 otworzyła pierwszy – heroiczny – okres poznańskiej sceny lalkowej, związany z krystalizowaniem się repertuaru, celów artystycznych, wypracowaniem formy i środków działań scenicznych, określeniem publiczności (dzieci i młodzież).\nPrzekształcanie się formuły teatru, w konsekwencji wzrostu roli aktora w przedstawieniach, doprowadziło do przyjęcia z sezonem 1946/1947 nazwy Teatr Aktora i Lalki.\nNowy charakter sceny wiązał się z kierownictwem artystycznym Joanny Piekarskiej. Współpracując z Ireną Pikiel – kierownikiem plastycznym teatru, scenografem i Janiną Morawską – kierownikiem literackim, autorką sztuk dla dzieci – reżyserka w pełni przywróciła teatrowi charakter sceny lalkowej, wprowadziła do repertuaru klasykę polską (Mickiewicz, Leśmian, Gałczyński, Schiller), wykreśliła wyrazistą linię programową, doprowadziła do znaczącej obecności Państwowego Teatru Lalki i Aktora Marcinek (nazwa od 1958) na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalkowych w Warszawie i pierwszych występów za granicą ( Praga, Liberec).\nW sezonie 1960/61 dyrekcję i kierownictwo artystyczne Teatru objęła Leokadia Serafinowicz – aktorka, scenografka, reżyserka, realizatorka filmów animowanych, autorka adaptacji teatralnych i scenariuszy filmowych. Tak określiła program działań teatru:\nChcemy prowokować dziecko do prób odczytania treści i odbierania przeżyć nie przez wszystko wyjaśniające słowa, lecz przez rozwiązywanie zagadki gestu czy sytuacji. Teatr dziecka ma obowiązek zapoznać małego widza z językiem sztuki, rozwijać jego wrażliwość artystyczną, wzbogacać wyobraźnię. (…) Zależy mi na tym, aby w repertuarze znalazły się nazwiska literatów o wysokiej randze, żeby sztuki były świeże i nowoczesne, aby przyciągnąć nie tylko młodzież, ale i dorosłych. Bowiem jedynie dorosła część społeczeństwa może stworzyć właściwy klimat pracy dla dziecka.\nWspólnie z reżyserem, aktorem, pedagogiem Wojciechem Wieczorkiewiczem i Janem Berdyszakiem – malarzem, rzeźbiarzem, scenografem – stworzyła w pełni wartościowy artystycznie teatr dla dzieci. Scena poznańska stała się ośrodkiem interesujących poszukiwań twórczych i centrum badań nad istotą teatru lalkowego. Konsekwencją zerwania ze stereotypami myślenia o teatrze dla dzieci i z obowiązującą estetyką było dążenie do odnalezienia współczesnego języka scenicznego, nowych środków wyrazu artystycznego, współbrzmiących z aktualnymi tematami. Leokadia Serafinowicz uczyniła z plastyki element konstruujący spektakl. Forma – dzięki zastosowaniu znaku, skrótu, metafory – stała się nośnikiem wieloznacznych sensów. Z pytań o rzeczywiste oczekiwania publiczności dziecięcej i dorosłej wyrósł repertuar, w którym – obok klasyki baśniowej – pojawiły się sztuki współczesne (teksty Krystyny Miłobędzkiej), tytuły z dramaturgii polskiej (Wanda Cypriana Kamila Norwida, Wesele Stanisława Wyspiańskiego, Mątwa, Szalona lokomotywa Stanisława Ignacego Witkiewicza) i obcej (Łaźnia Włodzimiera Majakowskiego, Sobowtór Friedricha Dürrenmatta). Wypracowana została nowa formuła widowiska muzycznego – opera lalkowa, wywiedziona z tradycji polskiego folkloru, opatrzona współczesną formą inscenizacyjną (O Kasi, co gąski zgubiła, Lajkonik, Koziołki z wieży ratuszowej). Konsekwencją poszukiwań nowej formuły teatru lalek było stworzenie w 1964 roku Konfrontacji – Przeglądu Polskich Współczesnych Sztuk Lalkowych.\nTeatr prezentował spektakle w kilkudziesięciu krajach świata, zdobywając prestiżowe nagrody na międzynarodowych festiwalach i przeglądach.\nLata osiemdziesiąte to zmieniające się dyrekcje artystyczne (dyrektorem naczelnym w 1980 został Antoni Kończal), różnorodność wydarzeń, poszukiwanie stylu i programu. Wśród propozycji repertuarowych sąsiadowały obok siebie: klasyczne bajki, plastyczne i muzyczne działania warsztatowe oraz interesujące, współczesne debiuty dramaturgiczne (Skrzydełka Małgorzaty Jokiel, Ballada o Kasi i drzewie Andrzeja Maleszki).\nWraz z przejęciem dyrekcji artystycznej w sezonie 1989/1990 przez Janusza Ryl-Krystianowskiego scena przyjęła nazwę Teatr Animacji, stając się jednym z ciekawszych, odznaczającym się oryginalną estetyką teatrem lalkowym w Polsce. Profil Teatru Animacji – teatru aktora, lalki i przedmiotu – kształtowały w tych latach przede wszystkim reżyserskie dokonania dyrektora artystycznego, którego przedstawienia wyróżniają się własnym, rozpoznawalnym stylem.\nTeatr ma obowiązki: wobec tradycji – dziedzictwa kulturowego baśni; wobec zmieniającego się świata, w którym żyje dziecko; wobec samego siebie – teatr musi szukać nowych środków wyrazu i musi być atrakcyjny dla swoich widzów – deklarował Janusz Ryl-Krystianowski.\nNagrody indywidualne i zbiorowe zdobywane na prestiżowych festiwalach, Atesty – przyznawane przez Polski Ośrodek Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatrów dla Dzieci i Młodzieży ASSITEJ, nagrody w Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej – to najdobitniejszy dowód wysokiego poziomu artystycznego poznańskiej sceny, na której sukces zapracował profesjonalny, sprawny zespół aktorski. Najważniejszą widownię Teatru stanowią dzieci i młodzież. Z myślą o nich dokonywany był dobór repertuaru: klasyka baśniowa i sztuki współczesne. Dobra literatura i ciekawe przedstawienia realizowane przez współpracujących twórców, wskazywały na poważne, partnerskie traktowanie publiczności. Teatr rozwija wyobraźnię, samodzielne myślenie, kształtuje gust estetyczny. Przygotowuje młodego człowieka otwartego na współczesny świat, rozumiejącego jego dynamikę, uczestniczącego w pełni w kulturze europejskiej.\nOd 2003 roku Teatr organizuje w cyklu dwuletnim Międzynarodowy Festiwal Sztuk Współczesnych dla Dzieci i Młodzieży KON-TEKSTY.\nOd lutego 2014 do sierpnia 2017 roku dyrektorem Teatru Animacji był dr hab. Marek Waszkiel, profesor Akademii Teatralnej w Warszawie/Białymstoku – historyk teatru, krytyk, pedagog.\nOd września 2017 dyrektorem Teatru Animacji jest dr Piotr Klimek, kierownik Pracowni Projektowania Dźwięku i Sonologii na Wydziale Malarstwa i Nowych Mediów, adiunkt na Wydziale Edukacji Muzycznej, kompozytor i producent muzyczny.


Sylwester w Nowym Orleanie - REKTRAVEL\nilość Sylwester w Nowym Orleanie\nWyjazd sprzed biura Rek Travel (5825 W Irving Park Rd., Chicago, IL 60634) o godz. 5:00 rano. Przejazd przez stany Illinois, Indianę, Kentucky oraz Tennessee. Na terenie Kentucky zobaczymy choć z daleka słynny Fort Knox. Natomiast naszym celem będzie zwiedzanie i rozkoszowanie się widokiem Gaylord Opryland Resort & Convention Center, dawniej znanego jako Opryland Hotel. Jest to hotel i centrum kongresowe położone w Nashville w stanie Tennessee. Z blisko 3 tysiącami pokoi jest jednym z największych hoteli na świecie. W bożonarodzeniowej atmosferze, przepięknie i bogato udekorowany, nie ma sobie równych. Przejazd na nocleg w okolicy Chattanooga.\nWyjazd w kierunku Orange Beach, a po drodze krótkie zwiedzanie stolicy Alabamy – Montgomery. Tego dnia zobaczymy także Ave Maria Grotto. To niezwykłe miejsce znajduje się w opactwie św. Bernarda i zostało założone w 1891 roku. W ogrodach opactwa znajduje się ponad 100 małych, kamiennych konstrukcji, które imitują najsłynniejsze kościoły, świątynie i inne znane budowle świata. Są one dziełem twórczego geniusza, brata Josepha Zoetla (mnicha opactwa), który stworzył miniatury znanych budowli z przeróżnych, często niepotrzebnych lub wybrakowanych materiałów, takich jak potłuczone płyty, płytki ceramiczne, uszkodzone marmury, muszle, koraliki czy sztuczna biżuteria. Swoje pomysły czerpał z literatury oraz Biblii. Podobno ze wszystkich replik, które stworzył, na własne oczy widział tylko około sześciu! Orange Beach do którego jedziemy to niewielkie miasto nad Zatoką Meksykańską w stanie Alabama. Biały, drobny piasek i turkusowo-zielony odcień wody przyciągają turystów, którzy często wybierają je jako alternatywę dla słonecznej Florydy. To także znany ośrodek sportów wodnych. Na miejscu jest wiele możliwości skorzystania z aktywnych form wypoczynku. Po południu zakwaterowanie w hotelu. Czas wolny.\nCzas wolny na plażowanie. Nasz hotel ma bardzo dogodną lokalizację. Dzięki położeniu przy samej plaży oferuje łatwy dostęp do okolicznych atrakcji, w tym do The Wharf, National Naval Aviation Museum, rezerwatu dzikiej przyrody The Bon Secour National Wildlife Refugee czy historycznego Fortu Morgan. Bliskość plaży stwarza też okazję do wieczornych spacerów by podziwiać zachody słońca. Wycieczka fakultatywna dla chętnych do Mobile – pierwszej stolicy Luizjany. To portowe miasto położone jest nad Zatoką Meksykańską. Słynie m.in. z zakotwiczonego tam pancernika USS Alabama, Muzeum Karnawału, które ukazuje wielowiekową historię Mardi Gras oraz Bazyliki Katedralnej Niepokalanego Poczęcia z 1850 roku ozdobionej pięknymi, niemieckimi witrażami. Wycieczka odbędzie się przy uczestnictwie min. 6 osób.\nCzas wolny na plażowanie. Hotel, dzięki położeniu przy samej plaży oferuje łatwy dostęp do okolicznych atrakcji, w tym do The Wharf, National Naval Aviation Museum, rezerwatu dzikiej przyrody The Bon Secour National Wildlife Refugee czy historycznego Fortu Morgan. Bliskość plaży stwarza też okazję do wieczornych spacerów by podziwiać zachody słońca. Tego dnia proponujemy Państwu także wycieczkę fakultatywną. Zaczniemy od wizyty w Fort Morgan położonego na cyplu półwyspu Bon Secour, a następnie promem przepłyniemy na wyspę Delfinów, gdzie podziwiać będziemy delfinarium. W ramach wycieczki udamy się także do Pensacola położonego na terenie Florydy. Tam podziwiać będziemy „First City Lights Festival”, a także słynny graffiti bridge. Pensacola to bogate dziedzictwo jednej z pierwszych europejskich osad w Ameryce, rozłożone na powierzchni 8/5 akra i 28 nieruchomości położonych na fundamentach hiszpańskich i brytyjskich fortów. Wycieczka odbędzie się przy uczestnictwie min. 6 osób.\nWyjazd do Nowego Orleanu. Po drodze na granicy Luizjany i Missisipi odbędziemy rejs łodziami przez bagna Pearl River Wildlife Area, gdzie podziwiać będziemy mogli naturalne środowisko, w którym bytują aligatory i inne zwierzęta. Tam także będziemy mogli poznać styl życia wspólnoty Cajun która aż do dziś zamieszkuje niedostępne fragmenty bagien i do dziś używa archaicznej formy języka francuskiego. Po południu zakwaterowanie w hotelu i czas wolny. Przygotowanie do pożegnania Starego Roku i przywitania Nowego Roku. Możliwość wspólnej zabawy w najstarszej i najsłynniejszej dzielnicy „French Quarter”, która jest sercem miasta i która jak Times Square w Nowym Jorku czy Pola Elizejskie w Paryżu, gromadzi tysiące ludzi w ten jeden z najważniejszych wieczorów w roku. Szaleństwo i zabawa do białego rana w dzielnicy rozrywki przy Bourbon Street.\nZwiedzanie Nowego Orleanu. W programie m.in. Garden District z dziesiątkami okazałych willi i rezydencji, zamieszkanych przez bogatych niegdyś plantatorów. Spacer po Jackson Square ze słynną Katedrą Św. Ludwika, którą odwiedził Jan Paweł II. Wizyta w dzielnicy French Quarter, od której zaczęła się historia miasta i gdzie narodził się nowoorleański jazz. Dla chętnych noworoczny rejs po królowej amerykańskich rzek – Mississippi River. Wieczorem spacer po Bourbon Street, wizyta w klubach jazzowych. Czas wolny. Nocleg w Nowym Orleanie.\nWyjazd w kierunku Chicago. Po opuszczeniu hotelu udamy się do słynnej Oak Alley Plantation położnej nad rzeką Missisipi. Historyczne tereny i eksponaty plantacji odzwierciedlają ewolucję plarekntatorstwa bawełny oraz stylu w jakich budowano słynne wille plantatorów. Następnie przejazd do Chicago z regularnymi przerwami na odpoczynek i posiłek. Po drodze także krótki panoramiczny przejazd przez Memphis. Przejedziemy koło Graceland – domu Elvisa Presleya, National Civil Rights Museum (miejsce zabójstwa Martina Luthera Kinga) oraz Beale Streeet, przepełnioną historią Memphis i muzyki, która narodziła się tu – w delcie Mississippi czyli Blues. Powrót do Chicago planowany jest w godzinach nocnych.\nBiletów wstępu do planowanych obiektów to 120 USD per pax. Płatne u przewodnika (konieczne są wcześniejsze rezerwacje)


czerwiec 2019 - Statuetka na grób, nagrobek, pod znicz\nWarto wybierać najlepsze statuetki na grób\nSzukając wyjątkowego upominku, który będzie świetnie prezentował się na grobie warto rozważyć zakup statuetek, które zachwycą swoją jakością i które będą prezentowały się naprawdę fantastycznie. W związku z tym wybranie tego typu produktów będzie strzałem w dziesiątkę dla wszystkich osób, które postanowią korzystać z najlepszych rozwiązań. Wysokiej klasy statuetka pod znicz będzie znakomitym produktem dla\nStatuetki na nagrobek są świetnymi produktami\nJeżeli szukasz produktu, który pozwoli na wyróżnienie nagrobka to warto zdecydować się na rozwiązania dostępne w sklepach internetowych. Można znaleźć w nich bardzo szeroki wybór upominków, które zachwycą jakością i postawienie, na które będzie niesamowicie przyjemne i korzystne dla wszystkich osób. Najlepsza statuetka na nagrobek jest znakomitym wyborem i warto na takowy produkt w swojej


WIELKA KOLEKCJA ZOOLOGICZNA WYMARŁE GENY, PTAKI FIEDLERA I PIECZĘCIE POWSTAŃCÓW. Swoje zbiory do tej kolekcji przekazywali Braniccy, Sapiehowie, rosyjski car, polscy zesłańcy i eksploratorzy z Międzywojnia. Przez 200 lat kwitła, płonęła była rozkradana. W jej losach swoje odbicie znajdują nie tylko przygody naukowców i polskiej nauki, ale historia ostatnich dwóch wieków naszego kraju.\nkolekcja zoologiczna uniwersytet warszawski PAN historia dybowski fiedler tenenbaum zoologia\nWYMARŁE GENY, PTAKI FIEDLERA\nI PIECZĘCIE POWSTAŃCÓW\nSwoje zbiory do tej kolekcji przekazywali Braniccy, Sapiehowie, rosyjski car, polscy zesłańcy i eksploratorzy z Międzywojnia.\nPrzez 200 lat kwitła, płonęła była rozkradana.\nW jej losach swoje odbicie znajdują nie tylko przygody naukowców i polskiej nauki,\nale historia ostatnich dwóch wieków naszego kraju\nTEKST Marcin Jamkowski ZDJĘCIA MARZENA HMIELEWICZ / Adventure Pictures\nP ośrodku lasów Puszczy Kampinoskiej, niedaleko podwarszawskiej wsi Łomna, stoją dwie potężne hale. Z zewnątrz wyglądają jak przemysłowe magazyny wysokiego składowania, jakich wiele przy pobliskiej drodze szybkiego ruchu. W ich środku jednak zamiast owoców sukcesu ekonomicznego, schronienie znalazły skarby naukowe. To kolekcja Muzeum i Instytutu Zoologii Polskiej Akademii Nauk. Liczy sobie około sześciu milionów okazów zoologicznych. Ile dokładnie ich jest nie wiadomo, dokładnie eksponaty nigdy nie zostały policzone. Jest wśród nich całe bogactwo światowej fauny: od ogromnych wypchanych ssaków, stojących niczym chińscy wojownicy w grobowcu cesarza, przez wypreparowane ptaki ciasno poukładane w szufladach. Od gadów, płazów i ryb pływających w słojach z formaliną, aż po setki tysięcy owadów przybitych szpilkami w przeszklonych gablotach. Część zbiorów stoi wprost na podłodze, inne na półkach aż pod sufit, a wiele spoczywa w stylowych szafach, które same podobnie jak eksponaty pamiętają nawet XIX wiek i zawiłe historie kolekcji.\nPantery i puma trafiły do kolekcji prawdopodobnie na przełomie XIX i XX wieku, jednak ich dokładne pochodzenie jest nieznane. Więcej światła na ich losy rzucą planowane badania historyczne\nPrzychodzi uniwersytet do barona\nPółmetrowej wysokości bielik groźnym wzrokiem spogląda z góry na przechodzących. Ma błyszczący dziób i brązowo-kremowe pióra, a jasne przebarwienia i ostre szpony dopełniają obrazu dumnego ptaka, który widnieje w godle Polski.\n– To jeden z naszych najstarszych eksponatów. Zapewne pamięta początki kolekcji – mówi prof. Dariusz Iwan, Kierownik Muzeum.\nProf. Dariusz Iwan, Kierownik Muzeum\nMonumentalny bielik przywędrował do Warszawy w pierwszych dniach lutego 1819 roku razem z około 20 tysiącami innych okazów. „Wiezione były na czterech furmańskich brykach”, wspominają autorzy z epoki. Kolekcja pochodziła ze zbiorów śląskiego prawnika i ornitologa amatora, barona Sylwiusza Münkwitza, który gospodarował w Gronowicach na ziemiach należących do rodziny Hohenlohen. Marzeniem barona było zdobycie do swojej kolekcji wszystkich ptaków żyjących na terenie Niemiec. Część upolował (i prawdopodobnie wypchał) sam, a część kupił od wiedeńskich kolekcjonerów. Ponoć do celu brakowało mu zaledwie 40 gatunków. Starzejący się baron postanowił sprzedać pod koniec życia swój unikatowy zbiór tworzącemu się właśnie Królewskiemu Warszawskiemu Uniwersytetowi, jak nazywała się wówczas uczelnia utworzona przez cara i króla Polski (dziś Uniwersytet Warszawski), który pilnie poszukiwał eksponatów do swojego Gabinetu Zoologicznego. Münkwitz chciał za kolekcję 15 tys talarów. Jednak nadzorująca wówczas szkolnictwo nad Wisłą Komisja Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego uznała kwotę za zbyt wygórowaną i do transakcji nie doszło. W trakcie negocjacji baron zmarł. Targu z Komisją dobili pod koniec 1818 r. jego spadkobiercy – na kwotę 11 tysięcy.\n– Przywiezione zbiory umieszczono w kilku salach Pałacu Kazimierzowskiego. To dawna Villa Regia, prywatna rezydencja królów Polski, a dzisiaj siedziba rektoratu Uniwersytetu Warszawskiego – mówi dr hab. Hubert Kowalski, archeolog i dyrektor Muzeum UW. Co poza bielikiem było w tych zbiorach – niestety nie wiadomo dokładnie. Nie zachował się żaden spis. Choć jest szansa, że jeszcze się znajdzie w jednym z archiwów rosyjskich.\nNiemal od razu rozpoczęła się rozbudowa kolekcji: Komisja kupiła zbiór 9 tys. muszli od hrabiny Rozalii Rzewuskiej z Opola, wcieliła zbiory muszli i owadów z Liceum Warszawskiego oraz nabyła zbiory owadów, mięczaków i skorupiaków od prof. historii naturalnej Fryderyka Hoffmanna. Dokonano także pierwszych zakupów zagranicznych na aukcjach w Wiedniu i Berlinie – m.in. owadów brazylijskich, pancernika, grzbietoroda (płaz z Surinamu) oraz kobry. Pieczę nad kolekcją i jej opracowywanie naukowe powierzono Feliksowi Pawłowi Jarockiemu, zoologowi wykształconemu w Berlinie i Paryżu, który uczestniczył w negocjacjach z baronem Münkwitzem.\nJarocki zamieszkał na terenie Uniwersytetu Warszawskiego i szybko zaprzyjaźnił się z sąsiadem – Fryderykiem Chopinem. Obaj podróżowali razem do Berlina, gdzie Jarocki Chopinowi przedstawiał naukowców, m.in. Aleksandra von Humboldta, zaś Chopin Jarockiego prowadzał na koncerty.\nSalon wielkich ssaków\nDostojny żubr stoi naprzeciw wejścia. Ma zmierzwione brązowe futro i pochyloną mocno głowę. Skręcił ją w lewo, a wzrokiem spode łba popatrzył tak, jakby zaraz chciał ruszyć do szarży i wziąć kogoś na rogi. W takiej pozie dosięgnął go strzał. I w takiej został wypchany.\n– Jarocki o zgodę na odstrzał dwóch żubrów w Puszczy Białowieskiej wystarał się u samego cara. Warunkiem władcy jednak było, że mają one trafić na potrzeby naukowe – opowiada prof. Iwan i dodaje: – Ale nikt nie przypuszczał jak zaawansowana będzie to nauka!\nKiedy w 1830 roku odstrzelono żubry i trafiły one do Gabinetu Zoologicznego, stały się lokalną sensacją. Już wówczas wiadomo było, że to zwierzęta zagrożone, towarzyszyła im też aura legendy tura – widziano w nich jakiegoś krewnego dawnych królów puszczy.\n– Kilka lat temu postanowiliśmy prześwietlić naszego żubra. Oczywiście nie jechaliśmy z delikatnym okazem do szpitala, poprosiliśmy o pomoc policyjnych saperów i antyterrorystów. Przyjechali do Łomnej z przenośnym rentgenem do prześwietlania podejrzanych pakunków na lotniskach. I wtedy żubr stał się sensacją po raz drugi – mówi prof. Iwan. Okazało się, że preparator dwa wieki temu zostawił wbrew obecnej praktyce wewnątrz zwierzęcia jego kości. – Dzisiaj to dla nas bezcenne źródło historycznego DNA! Można będzie przeprowadzić np. porównania oryginalnej populacji białowieskiej z osobnikami specjalnie hodowanymi dla reintrodukcji po II wojnie światowej – mówi zoolog.\nObok dwóch wypchanych żubrów w Gabinecie Zoologicznym pojawiły się wkrótce i inne duże zwierzęta: krokodyle, lampart, pawian oraz dużo ptaków – cześć kupowano na aukcjach, a część to były wypchane zwierzęta padłe w wędrownych menażeriach zaglądających do Warszawy.\nDominika Mierzwa-Szymkowiak wśród części ssaków zgromadzonych w kolekcji zoologicznej Muzeum i Instytutu Zoologii Polskiej Akademii Nauk\n– Dzisiaj to brzmi makabrycznie, ale pamiętajmy, że na początku XIX w nie było w Warszawie ogrodu zoologicznego w którym można by na co dzień zobaczyć egzotyczne zwierzęta. Gabinet Zoologiczny dawał ludziom jedyną szansę na kontakt z bogactwem i różnorodnością świata dzikiej przyrody – mówi dr hab. Hubert Kowalski. Sam Jarocki w 1825 r. ruszył w pierwszą wyprawę po zbiory – nad Morze Czarne przywożąc muszle kopalne i 46 okazów zwierząt współczesnych. Car ofiarował warszawskiej kolekcji słonia do wypchania, zaś minister pozwolił na dobudowanie piętra w sąsiednim budynku na kampusie uniwersytetu (dziś budynek Wydziału Historii) „tworząc najpiękniejszy lokal na pomieszczenie tego zbioru” jak pisał kronikarz. Gabinet Zoologiczny zajmował 17 sal, miał obszerną bibliotekę, był od 1825 r. otwarty dwa razy w tygodniu dla publiczności i szybko stał się nie tylko miejscem nauki studentów zoologii, ale i towarzyskim salonem Warszawy.\nfot. Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego\nO pożytkach z biegania po lasach\nDrewniane szuflady wysuwają się z wiekowej szafy z wyraźnym skrzypnięciem. W każdej z nich z pietyzmem poukładane są małe papierowe pudełka, wypełnione ptasimi jajami. Różne kolory, wielkości, wzór. Obok pudełka ze ssakami. Wszystkie okazy wyposażone w odręcznie wypisywane karteczki. Na wielu z nich pojawia się to samo nazwisko – Taczanowski.\nDobra passa dla Gabinetu Zoologicznego po raz pierwszy skończyła się w 1831 roku. W ramach represji po powstaniu listopadowym car zamknął uniwersytet i obciął fundusze dla kolekcji. – Jednak Jarocki spadł na cztery łapy. Nie tylko nie został usunięty ze stanowiska, ale wręcz został dyrektorem wszystkich gabinetów naukowych: Zoologicznego, Mineralogicznego, Fizycznego i Sztuk Pięknych. Jak to się stało? Odpowiedź znaleźliśmy w Petersburgu – mówi Hubert Kowalski. W tamtejszych archiwach państwowych zachowały się wiernopoddańcze listy jakie Jarocki wysyłał do cara. Pisał w nich m.in, że nie tylko nie brał udziału w powstaniu, ale również „wrogiej armii nie popierałem, ani ja, ani moja żona”. – Nie wiadomo czy to z powodu takiej postawy, czy to z powodu plagiatu, o jaki został oskarżony przez jednego ze studentów, ale na uniwersytecie i wśród naukowców warszawskich był nielubiany i unikano z nim współpracy – dodaje Hubert Kowalski.\nJarocki prowadził gabinet przez 42 lata.\nSytuację zmieniło dopiero zatrudnienie w 1855 r. w Gabinecie Zoologicznym 36-letniego zoologa – samouka Władysława Taczanowskiego. Ojciec Taczanowskiego był oficerem napoleońskim i zadbał o wczesną edukację syna. Kiedy jednak zmarł, młody absolwent liceum nie miał pieniędzy na dalszą naukę. Kolejne cztery lata spędził więc, jak pisze jego biograf, „włócząc się po lasach, polach i bagnach, dla podpatrywania życia ptaków”. Zdobyte wtedy umiejętności Taczanowski, który został dyrektorem, po odejściu Jarockiego na emeryturę w 1862 r, wykorzystywał do organizowania licznych wypraw. Sam zbudował kolekcję polskiej fauny – bardzo wówczas słabo znanej! – ssaków, ptaków i ptasich jaj. Zadbał też o mecenat Aleksandra i Konstantego Branickich, polskich magnatów, którzy nie tylko sami przywozili okazy dla Gabinetu, ale sponsorowali też zakupy zbiorów a innych placówek w Europie. Z wyprawy do Górnego Egiptu i Nubii przywieźli mumię (zaginęła z czasie II wojny), a także kilkadziesiąt nowych gatunków ssaków, gadów, ryb, muszli i owadów, a z Algierii lwa. Zaś księcia Władysława Lubomirskiego namówił na sponsorowanie publikowanych przez Gabinet wydawnictw naukowych.\nOkazy ptaków z rodziny wróblowatych zebrane głównie na obszarach Azji m.in. przez Benedykta Dybowskiego, Jana Kalinowskiego i Michała Janowskiego w II połowie XIX wieku\n– Ich ekspedycje, lub wyprawy przez nich sponsorowane przywoziły do kolekcji pierwsze egzemplarze fauny z Ameryki Południowej, Afryki, Australii i Bliskiego Wschodu – wspomina prof. Iwan. Za czasów Taczanowskiego liczba okazów w kolekcji wzrosła z 66 tysięcy do 114 tys. sztuk. Najszybciej rozrastał się dział ornitologiczny: „W roku objęcia przez Taczanowskiego stanowiska kustosza Gabinet posiadał 800 gatunków ptaków, a w chwili jego śmierci około 5 tysięcy. To jest blisko połowę ogólnej ilości znanych nauce gatunków ptaków całego świata” piszą prof. Iwan i Dominika Mierzwa-Szymkowiak. – To był prawdziwy złoty wiek polskiej ornitologii! – cieszy się prof. Iwan.\nJednym z najcenniejszych przywiezionych okazów była lodigezja. To mały ptak z rodziny kolibrowatych występujący endemicznie w tropikalnych lasach na terenie Peru. Odkryty został w 1835 roku przez pewnego podróżnika-myśliwego, określanego w dokumentach jako „korespondent londyńskiego domu handlowego”, ale po pierwszej obserwacji słuch o ptaku zaginął na długo. Dopiero 44 lata później wysłannik warszawskiego Gabinetu Jan Sztolcman odkrył lodigezję po raz drugi. Opisał wtedy jej zwyczaje w jednym z najlepszych na świecie angielskim magazynie naukowym, a upolowanych kilka sztuk przywiózł do Europy. „Dzieje odszukania tego wspaniałego kolibra stanowią najjaśniejszą kartę w historyi mojej włóczęgi w Ameryce Południowej” – pisał we wspomnieniach.\nPoza wielką wartością dla nauki lodigezje miały też wartość czysto handlową. Sztolcman w liście wysłanym do swojej siostry Julii pisze tak: „Co zaś do sukni dla Ciebie, to się nie kłopocz; sprzedałem tu 3 Loddigesie za 12 funtów szterlingów, niech więc Loddigesia za suknię zapłaci.”\nLodigezja wygląda jak puszysta czarno-biała kulka z intensywnie niebieską łatką na czole. Ma długie i bardzo wąskie pióra ogonowe zakończone szafirowymi wachlarzami. Przez lata sądzono, że w czasie pieśni godowej samce lodigezji uderzają nimi o siebie tak szybko, że z klaśnięć wachlarzami wydobywają dźwięk wabiący samice. Niedawno na filmie BBC kręconym bardzo „szybkostrzelną” kamerą zauważono, że wachlarze się jednak nie stykają, a pieśń wydobywa się wprost z ptasiego gardła.\nKiełże mają około 2 cm długości. Są bezbarwne, mają ciało silnie spłaszczone bocznie i wygięte w łuk. Drobne odnóża służą tym skorupiakom do poruszania się po dnie rzek i płytkich mórz i zbierania tam pokarmu. Same stanowią bardzo ważne pożywienie dla setek gatunków ryb i ptaków wodnych. W kolekcji w Łomnej kiełże zajmują wiele słojów, butelek i fiolek. W większości z nich oprócz blado-kremowych okazów zanurzonych w formalinie pływa jeszcze ręcznie wypisana kartka z oznaczeniem gatunku i nazwiskiem odkrywcy: B. Dybowski.\nBenedykt Dybowski był jednym z najaktywniejszych naukowców działających w terenie, który współpracował z Gabinetem Zoologicznym. Przez swoje niemal stuletnie życie przysyłał do zbiorów okazy skorupiaków, ryb, mięczaków, gąbek i ptaków. W młodości ten świetnie wykształcony w Dorpacie, Wrocławiu i Berlinie przyrodnik zaangażował się w działalność konspiracyjną – był komisarzem Rządu Narodowego na Litwę i Białoruś. Przed złapaniem przez Rosjan ukrył dokumenty i pieczęcie powstania styczniowego – zaszywając je w wypchanym suhaku (azjatycka antylopa) i czapli. Zaborcy nigdy ich nie znaleźli. Aresztowany trafił do Cytadeli i został skazany na śmierć. Przed stryczkiem uratowało go tylko wstawiennictwo niemieckich zoologów i samego Bismarcka – wyrok zmieniono na 12 lat zesłania na Syberię. Dybowski na Syberii odnalazł się doskonale, do tego stopnia, że nawet kiedy już mógł wrócić do Warszawy, nadal kontynuował badania terenowe nad Bajkałem i dalej na wschód aż po Pacyfik, Kamczatkę (gdzie został naczelnym lekarzem regionu) i Wyspy Komandorskie.\nIlości okazów przysyłanych Taczanowskiemu do Warszawy były niesamowite – samych ptaków były 434 gatunki w tym 80 nowych lub wcześniej nie obserwowanych na Syberii. Spośród 120 gatunków fauny Bajkału aż 115 było wcześniej nieznanych nauce!\n– Dybowski poznał w Berlinie nowe prądy w nauce, był darwinistą. Taczanowski tkwił jeszcze w kreacjonizmie. Ich spór naukowy uwidocznił się w podejściu do zbiorów. Dybowski mówił: „Trzymaj wszystko co przysyłam, bo badamy zmienność gatunkową”. Taczanowski tymczasem teorii ewolucji nie znał, zostawiał więc tylko po kilka sztuk każdego gatunku, a resztę sprzedawał w największym w XIX wieku prywatnym przedsiębiorstwie handlu okazami przyrodniczymi – paryskim Maison Verreaux. Lub wymieniał na inne gatunki – opowiada prof. Iwan.\nInni polscy podróżnicy przysyłali okazy zebrane podczas wypraw do Peru, Gujany, na Martynikę, do Ekwadoru, Korei, Abisynii, Turkiestanu, Chin, Tunezji, Kaszmiru i Tybetu. Gabinet kwitł. Był równie bogaty co petersburski. Naukowcy warszawscy zaczęli wręcz obawiać się, że zaborca w każdej chwili może tak bogate zbiory wywieźć w głąb Rosji. Postanowili więc, że kolejne okazy będą deponowane nie na terenie uniwersytetu lecz w prywatnej rezydencji Branickich – w pałacu Frascati przy ul. Wiejskiej w Warszawie. Kierownikiem muzeum Branickich został Jan Sztolcman.\nPojedynki i kolonie\nW drewnianej skrzynce spoczywają na grzbiecie dwa ptaki wielkości naszej sroki. Ich kremowe pióra na brzuchu kontrastują z granatowo-grafitowymi kolorami długich lotek i różową włóczką, którą związano nogi jednego z nich. Drugi ma do łapy przywiązaną kartkę z odręcznym zapisem „Iquitos. 8 I 34 r. Tęczówka czarna. Arkady Fiedler”.\nPtaki z dorzecza górnego biegu Amazonki. Jedyny gatunek nowy dla nauki odkryty przez Arkadego Fiedlera\nObawy przyrodników ziściły się, acz o wiele później niż sądzili. W 1915 r gdy Niemcy podczas I wojny światowej podeszli pod Warszawę, Rosjanie „ewakuowali” część kolekcji Gabinetu Zoologicznego do Rostowa nad Donem. Zbiory nigdy do Polski stamtąd nie wróciły, mimo jednoznacznych zapisów traktatu ryskiego nakazujących Rosjanom ich zwrot. ZSRR tłumaczyło, że kolekcja spłonęła w Rostowie w pożarze. – Czy tak było w istocie? Jak doszło do pożaru? Czy coś ocalało? Historycy nie mają żadnej pewności. Wkrótce planujemy badania archiwalne – mówi Hubert Kowalski.\nPo zakończeniu wojny i odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r. pozostałości Kolekcji Zoologicznej zostały połączone z Muzeum Branickich i stworzono Narodowe Muzeum Przyrodnicze – Dział Zoologiczny. Ponieważ jednak inne działy nie powstały, a stołeczne Muzeum Narodowe ze swoimi kolekcjami sztuki nie chciało być mylone z przyrodnikami, po dwóch latach zmieniono mu nazwę na Polskie Państwowe Muzeum Przyrodnicze. A po kilku latach jeszcze raz – na Państwowe Muzeum Zoologiczne.\n– Muzeum miało świetne zbiory i w końcu niezłą nazwę, ale fatalną organizację. Miało siedzibę w budynkach Uniwersytetu Warszawskiego, ale nie było w jego strukturach. To prowadziło do ciągłych spięć. W dodatku na rozrastające się zbiory nie było dość miejsca i panowała straszna ciasnota – opowiada dr hab. Hubert Kowalski.\nNie mieściło się także ego jego pracowników. – Spory np. o to gdzie ma stanąć pewien stół nieraz kończyły się wręcz odwołaniem do kodeksu honorowego i wyzwaniem na pojedynek – mówi prof. Iwan.\nMimo wszystkich tych przeszkód muzeum zaczęło wydawać własne wydawnictwa naukowe i wysyłało ekspedycje badawcze do Brazylii (na „Darze Pomorza”), Meksyku, na Wyspy Kanaryjskie, Azory, Martynikę, Nową Fundlandię i do Kanady.\nCzęść z tych wypraw prowadziła badania przyrodnicze i geograficzne pod kątem pozyskania przez Polskę zamorskich kolonii. Liga Morska i Kolonialna „lobbująca” na tą rzecz miała w latach międzywojennych w Polsce prawie milion członków, a Mieczysław Lepecki, adiutant marszałka Piłsudskiego, osobiście jeździł i sprawdzał potencjalne lokalizacje w Ameryce Południowej i na Madagaskarze. Na jedną z tych wypraw wziął Arkadego Fiedlera. Słynny pisarz spędził na wyspie ponad rok, a nie kilka tygodni jak Lepecki i w przeciwieństwie do adiutanta sceptycznie odniósł się do polskiego osadnictwa na Madagaskarze. Na Madagaskar wracał Fiedler kilkukrotnie. Do Warszawy przysłał bezcenną kolekcję motyli i innych owadów zebranych na tej czwartej największej wyspie świata.\nMałpa i lew spoczywające dziś w jednym słoju z formaliną, trafiły do kolekcji zoologicznej prawdopodobnie z warszawskiego ZOO. Jednak kiedy i w jakich okolicznościach – tego jeszcze nie wiadomo\nNapis na ozdobnej desce mówi: „Nayjasnieyszy Mikołaj I-szy Cesarz Wszech Rossyy. Krol Polski. & c. przysłał w darze Uniwersytetowi Krolewsk. Warszawskiemu tego Słonia w 1827 R. z Petersburga. Wypchał go w Warszawie Jan Szmitd Porucznik Korpusu Weteranow Polskich w 1828 Roku. Rysunku i proporcyi pilnował w tey robocie Professor Blank pod Dyrekcją Professora Jarockiego, który mimo swe przełożenia musiał kości głowy oddadź do Gabinetu Anatomicznego, a miejsce tychże zastąpić głową drewnianą za którą snycerz Wąsowicz wziął 18. dukatow”\nW nocy z 1 na drugiego października 1935 roku kolekcja spłonęła. Nieumyślnie zaprószony ogień pochłonął lwią część stłoczonych zbiorów zwierząt kręgowych, pracownie i bibliotekę. Spaliły się wszystkie małpy (kilkaset sztuk!), wszystkie delfiny, kilkaset drapieżników lądowych i ponad cztery tysiące ptaków. Spłonęły także typy deskrypcyjne co najmniej kilkunastu gatunków, czyli takie, które są wzorcem dla naukowców jak dany gatunek wygląda. Woda i sadze uszkodziły wiele niespalonych okazów. Z części budynku nie było co zbierać. Eksponaty musiały przezimować w namiotach rozstawionych na dziedzińcu uniwersytetu. Ocalałą część kolekcji przeprowadzono do kamienicy przy Wilczej w centrum Warszawy. – Ten budynek kompletnie się do tego nie nadawał. Było tam tak ciasno, że nie mieściły się większe okazy. Dla foki przywiezionej z Syberii przebito dziurę w ścianie. Oprowadzający po kolekcji przewodnik najpierw pokazywał zwiedzającym jej pysk, a potem szedł z grupą do pokoju za ścianę i mówił „A oto drugi koniec foki Dybowskiego i kończymy zwiedzanie” – opowiada prof. Iwan.\nW czasie II wojny światowej kolekcję ograbiło specjalne komando SS. Zachowały się filmy na których widać, jak żołnierze wybierają eksponaty i nakazują tragarzom wynosić je z budynku. Żubry trafiły do Augsburga. Udało się je po wojnie odzyskać. Do opieki nad zbiorami władze okupacyjne wyznaczyły jeszcze w 1939 r. jednego z woźnych – zakazując mu wpuszczania kogokolwiek, a już szczególnie byłych pracowników. Dopiero pół roku później zatrudniono kilku konserwatorów. W spokoju kolekcja dotrwała do powstania warszawskiego, kiedy to po jego upadku Niemcy spalili dwa górne piętra, a wraz z nimi około 2 milionów okazów – głównie entomologicznych. Straty sięgnęły 43,5 proc. wszystkich zbiorów!\n1250 pudeł z ptakami, 21 skrzyń muszli i 40 worków z literaturą udało się wywieźć przez Pruszków do klasztoru Bernardynów w Piotrkowie, gdzie doczekały końca wojny. Co tylko się dało w sylwestra 1944 roku naukowcy zakopali w czterech wielkich dołach na dziedzińcu kamienicy przy Wilczej w Warszawie – Niemcy zgodzili się na to, bo wierzyli, że po odparciu ofensywy Armii Czerwonej wrócą po nie i wywiozą je do Rzeszy.\nW piwnicy tego budynku przy Wilczej przetrwała również kolekcja chrząszczy Szymona Tenenbauma. Zbierana przez niego i ojca od 1840 do 1940 r. w Polsce, na Balearach, w Brazylii, Meksyku, USA, na Kaukazie i Bliskim Wschodzie liczyła około 150 tysięcy okazów. Równiutko w szeregach poprzybijane szpilkami owady zajmują dzisiaj 176 szklanych gablot. W ostatniej chwili przed zamknięciem w getcie entomolog zdołał zdeponować całą swoją kolekcję u Antoniny i Jana Żabińskich w warszawskim Ogrodzie Zoologicznym. Na Wilczą została ona przeniesiona tuż przed powstaniem warszawskim. Sam Tenenbaum zmarł w getcie w 1941 r.\nChrząszcze z rodziny Staphylinidae, czyli kusakowatych – jedna ze 176 gablot kolekcji Szymona Tenenbauma\nNajwiększych okazów z Gabinetu Zoologicznego nie dało się nigdzie schować. Ofiarowany ponad sto lat wcześniej przez cara słoń padł prawdopodobnie ofiarą mrozu – ktoś chcąc się ogrzać odłamywał go po kawałku… na opał. Z wnętrza wypadła deska z cytowaną powyżej ozdobną inskrypcją. Dzisiaj można ją oglądać na wystawie w Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego.\nSześć milionów skarbów\nUstawiony w Łomnej mikrotomograf pokazuje na ekranie komputera obraz z wnętrza owada mniejszego od ziarnka grochu. Przechodzimy przez chitynowy pancerz, tchawki i wjeżdżamy do wnętrza jelita owada. Przez ekran przesuwają się obrazy niczym z filmu fantastyczno-naukowego.\n– To jest przyszłość tej kolekcji. Nieinwazyjne badanie mikrostruktur, monitoring zmian DNA zwierząt i inne zaawansowane badania na tych sześciu, a może więcej milionach okazów – mówi prof. Iwan. – Mamy tu nawet osobniki z gatunków już wymarłych: gołębia wędrownego, papugi karolińskiej, wilka workowatego czy kolibrów z Ekwadoru. Jakie fantastyczne badania ich genomów można przeprowadzić! – cieszy się.\nHubert Kowalski przypomina, że te cuda trzeba także pokazywać. – Jesteśmy ostatnim krajem w Europie, który nie ma swojego muzeum historii naturalnej. Mamy w rękach prawdziwy skarb. W dobie dbałości o ekologię i planetę tymi zbiorami możemy pokazać cudowną złożoność świata przyrody. To byłaby niezwykła wartość edukacyjna. Marzy mi się stworzenie w Warszawie takiego nowoczesnego muzeum jak w Tokio, czy w Nowym Jorku. Zbiory już są. Tylko je udostępnić – dodaje Hubert Kowalski.\nProjekt był rozwijany dzięki Stypendium Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.\nSkrócona wersja artykułu ukazała się w świąteczno-noworocznym numerze magazynu Newsweek Polska (2020).\nAutorzy dziękują za pomoc prof. Dariuszowi Iwanowi, dr. hab. Hubertowi Kowalskiemu z Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego oraz wszystkim pracownikom terenowej stacji badawczej Muzeum i Instytutu Zoologii PAN w Łomnej i kolegom z Oddziału Polskiego The Explorers Club.\nWyprawa po skarby króla Jana Kazimierza\nXVII-wieczna fontanna z królewskich ogrodów Zamku Królewskiego w Warszawie wydobyta przez wyprawę po 350 latach na dnie Wisły\nDerwisze wirują na Ommdurmanie\nCeremonia przy grobowcu Hameda al-Nil w zachodnim Chartumie\nGoryle z gór mglistych\nJedne z ostatnich goryli górskich żyją na zboczach wulkanu Karisimbi w Parku Narodowym Virunga. Badała je Dian Fossey


PowerBank TRUST Primo 15000 mAh Biały - opinie, cena - MediaMarkt.pl\nPowerbanki TRUST –\nPowerBank TRUST Primo 15000 mAh Biały –\nnr kat.: 1434146\n1x USB Typ-C (powerbank)2x USB typ A (powerbank)\nŁadowarka ze zintegrowaną baterią Primo 15000 mAh służy do ładowania smartfonów oraz tabletów. Powerbank posiada dwa porty USB zapewniające prąd 2 x 12W/2,4A oraz port USB Typ C - 15W/3,0A oraz możliwość ładowania trzech urządzeń jednocześnie. Pojemność powerbanku wynosi 15000 mAh. W zestawie znajduje się kabel microUSB.\nRozsądny czas ładowania\nPowerbank ładuje Twoje urządzenia ale równie istotne jest jego ponowne naładowanie. Pełne naładowanie akumulatora trwa od kilku do kilkunastu godzin w zależności od natężenia a solidna konstrukcja zapewnia bezpieczne ładowanie.


°HOTEL CRYSTAL GREEN BAY RESORT & SPA GUVERCINLIK (BODRUM) 5* (Turcja) - od 669 PLN | BOOKED\nCrystal Green Bay Resort & Spa - Guvercinlik (Bodrum)\nKuyucak Mevkii, Meselik Koyu, Guvercinlik-Bodrum/Mugla, Tr, Guvercinlik (Bodrum), Turcjapokaż na mapie\nBardzo dobrzeNa podstawie 34 opinii\nBardzo dobrzeprzeczytaj 34 opinie naszych gości\nCrystal Green Bay Resort & Spa położony jest obok piaszczystej plaży i oferuje wygodne pokoje z widokiem na morze. Ten hotel cieszy się popularnością od 1992 roku.\nZaledwie 20 minut jazdy do lotniska Bodrum i 3.2 km od Guvercinlik Tabiat Parki. Obiekt powstał w 4 km od centrum miasta.\nPrzystań dla statków jest w pobliżu.\nJednostki wyposażone są w indywidualną kontrolę parametrów klimatycznych, telewizor płaskoekranowy z podłączeniem do kanałów satelitarnych i balkon oraz prywatną łazienkę. W skład zestawu wchodzą: suszarka do włosów, ręczniki i kapcie.\nGoście mogą zjeść śniadanie w barze. W hotelu znajduje się restauracja przy basenie serwująca menu kuchi tureckiej. Bar typu lounge jest doskonałym miejscem, aby cieszyć się różnorodnością napoi alkoholowych.\nCrystal Green Bay Resort & Spa udostępnia za darmo centrum spa i wodny aerobik. Znajdują się tu klub nocny, park wodny i zjeżdżalnie wodne do spędzania wolnego czasu. W obiekcie fitness znajdują się zajęcia fitness, zajęcia aerobiku i centrum fitness.\nJęzyk, w którym mówi personel hotelu to English, German, Russian, Turkish.\nRok odnowienia: 2011. Liczba pokoi: 291.\nDziecko i dodatkowe łóżkaJedno dzieckow wieku 0 - 2 latDziecięce łóżeczkoBEZPŁATNIEBez dodatkowego łóżkaBEZPŁATNIEWszystkie dzieciw wieku 3 - 12 latBez dodatkowego łóżkaBEZPŁATNIEW pokoju nie ma dodatkowych łóżek.\nPokój rodzinny z 2 sypialniami z łóżkiem queen-size\nGuvercinlik Tabiat ParkiGuvercinlik Tabiat Parki3.2 kmMeşelik Mahallesi\nBodrum (BJV)14.2 km\nOśrodek jest położony 15 km od lotniska Bodrum.\nTak, oferowane zaplecze biznesowe to centrum biznesowe, sala zebrań i drukarki.\nTak, ośrodek oferuje łóżeczka dziecięce, plac zabaw i opieka nad małymi dziećmi.\nCentrum miasta znajduje się 4 km dalej.\nProponujemy skorzystać z klubu nocnego, parku wodnego i zjeżdżalni wodnych.\nCeny zaczynają się od 276 $.\nW ośrodku dostępne są takie typy pokoi jak pokój jednoosobowy i pokój dwuosobowy.\nHotel posiada turecką łaźnię parową, centrum wellness i saunę turecką.\nMożna skorzystać z kolarstwa górskiego, skuterów wodnych i żeglowania, oferowanych w hotelu.\nDelmare Boutique Hotel (Adults Only)\nMagnific (Adults Only)\nApartament Dworcowa Hotel\nGreat Location 4you Hotel\nSleepy3city Slaska 31 Apartament\nOrtakent - 17 km\nMuğla - 13 km\nGulluk - 12 km\nGümbet - 18 km\nTorba - 12 km\nGündoğan - 21 km\nBitez - 20 km\nGolturkbuku - 17 km\nBogazici - 8 km\nホテルクリスタル グリーン ベイ リゾート ＆ スパ Guvercinlik\nCrystal Green Bay Resort & Spa Güvercinlik\nCrystal Green Bay Resort & Spa25.09 - 26.09.2020\nHotele Guvercinlik (Bodrum)


Nowe domy Zakroczym - rynek pierwotny\nsprzedaż nowych domów Zakroczym\nNowe domy ul. Sielska, Kaliszki\nDeweloper Osiedle Otulina\nOsiedle Otulina - Domy na sprzedaż w Kaliszkach. Inwestycję zrealizowała firma Osiedle Otulina. Domy położone są pod adresem ul. Sielska w Kaliszkach. W ofercie dostepne są 4 domy o powierzchniach 237,04 - 301,19 m². Dostępne są domy z działkami wielkości 1500,00 mkw. Dom ma 1 piętro. W inwestycji Osiedle Otulina powstały 4 domy.\nNowe domy ul. Hetmańska, Lipków\nod 1 500 000 zł\n6 200-6 522 zł/m²\n1 102-1 131 m²\nDeweloper Spółdzielnia Mieszkaniowa WOLA\nLipków II - W sprzedaży domy. Dom jest jednopiętrowy. W inwestycji Lipków II powstało 18 wolnostijacych. Aktualnie dostępnych jest 8 budynków o powierzchniach 230,00 - 250,00 m². W sprzedaży są domy z działkami o metrażach od 1102,00 do 1131,00 mkw. Domy zlokalizowane są pod adresem ul. Hetmańska w Lipkowie. W sąsiedztwie inwestycji Lipków II znajduje się przedszkole, las, przystanek autobusowy. Osiedle wybudowała firma Spółdzielnia Mieszkaniowa WOLA.\nNowe domy ul. Sochaczewska, Ożarów Mazowiecki\n306-1 387 m²\nVilla Campina - Domy na sprzedaż w Ożarowie Mazowieckim. Dla wygody przyszłych mieszkańców przewidziano ochronę. W okolicy inwestycji Villa Campina znajduje się przedszkole, market, przychodnia, przystanek autobusowy. W ofercie dostępnych jest 16 domów o powierzchniach od 86,43 do 204,01 m². Dom będzie miał 1 piętro. W inwestycji Villa Campina powstanie 208 domów, domów szeregowych, wolnostijacych. Dostępne są domy z działkami o metrażach od 306,00 do 1387,00 mkw. Domy położone są przy ul. Sochaczewska w Ożarowie Mazowieckim. Projekt sprzedaje deweloper J.W. Construction Holding S.A., termin realizacji budowy przewidziany jest na indywidualnie.\nNowe domy ul. Kościelna Droga, Łomianki Dolne\nDeweloper EKO DEVELOPMENT POLSKA sp. z o.o S.K.A.\nMy House - Domy na sprzedaż w Łomiankach Dolnych. W ofercie dostępny jest 1 dom wielkości 110,34 m². Dom liczy 1 piętro. Na osiedlu My House powstało 40 domów. Domy położone są przy ul. Kościelna Droga w Łomiankach Dolnych. W pobliżu inwestycji My House znajduje się poczta, żłobek, szkoła podstawowa, przedszkole. Projekt zrealizował deweloper EKO DEVELOPMENT POLSKA sp. z o.o S.K.A.. W sprzedaży są domy z działkami o metrażu 217,00 m².\nNowe domy ul. Kościelna Droga, Łomianki\nNatura Park - Nowe osiedle domów w Łomiankach. Oferujemy domy z działkami wielkości 497,00 m². Na osiedlu Natura Park powstało 20 domów. W pobliżu inwestycji Natura Park dostępne są centrum handlowe, rzeka, apteka, biblioteka. Dom jest dwupiętrowy. Projekt zrealizowała firma SŁAWBUD. Domy budowane są pod adresem ul. Kościelna Droga w Łomiankach. W ofercie dostępny jest 1 budynek o metrażu 122,00 mkw.\nNowe domy ul. Zaciszna 9, Sadowa\nod 615 000 zł\n4 153-4 288 zł/m²\nOsiedle Sadowa - Nowe osiedle domów w Sadowej. Dom liczy 1 piętro. W ofercie dostępne są 3 budynki wielkości 148,10 mkw. Oferujemy domy z działkami o metrażach 431,00 - 515,00 m². Projekt wybudowała firma Elmis Dewelopment sp. z o.o.. W pobliżu inwestycji Osiedle Sadowa znajduje się przedszkole. Domy położone są pod adresem ul. Zaciszna 9 w Sadowej. W inwestycji Osiedle Sadowa powstały 32 domy bliźniaki.\nNowe domy ul. Wiedeńska 94A, 94AA, Wilanów, Warszawa\nWillanovia - Nowe osiedle domów w Warszawie. W inwestycji Willanovia powstało 65 domów. Dla wygody mieszkańców przewidziano ochronę. Dom liczy 2 piętra. Aktualnie dostepne są 4 domy wielkości 158,02 - 202,05 m². W pobliżu inwestycji Willanovia znajduje się poczta, przychodnia, korty tenisowe, bankomat. Domy położone są pod adresem ul. Wiedeńska 94A, 94AA w Warszawie. Osiedle wybudowała firma Mota-Engil Real Estate Management sp. z o.o..\nNowe domy ul. Stryjeńskich / Wełniana, Ursynów (Kabaty), Warszawa\nVilla Prestige - Domy na sprzedaż na Ursynowie. Domy zlokalizowane są przy ul. Stryjeńskich / Wełniana w Warszawie. W sprzedaży są domy z działkami wielkości od 404,43 do 487,80 mkw. W ofercie dostępnych jest 7 domów o metrażu 223,00 mkw. Projekt wybudowała firma Prestige PM sp. z o.o.. Dla wygody mieszkańców przewidziano plac zabaw. Dom liczy 2 piętra. W pobliżu inwestycji Villa Prestige znajduje się apteka, liceum, market, bankomat. Na osiedlu Villa Prestige powstało 29 wolnostijacych.\nNowe domy ul. Gogolińska 9, Zgorzała\nOsiedle Natura etap II - Nowe osiedle domów w Zgorzale. Dla wygody mieszkańców przewidziano plac zabaw. Projekt buduje deweloper Soffia Development, termin realizacji budowy przewidziany jest na I kwartał 2020. W ofercie dostępnych jest 15 domów o powierzchni 110,00 m². W okolicy inwestycji Osiedle Natura etap II znajduje się żłobek, las, centrum handlowe, szkoła podstawowa. Domy budowane są pod adresem ul. Gogolińska 9 w Zgorzale. W inwestycji Osiedle Natura etap II powstanie 15 domów. Dom będzie liczył 2 piętra.\nNowe domy ul. Gawota, Ursynów (Jeziorki), Warszawa\nOsiedle Ludwinów - Domy na sprzedaż na Ursynowie w Warszawie. Dom jest jednopiętrowy. Dostępne są domy z działkami wielkości 346,80 - 705,43 mkw. Domy zlokalizowane są pod adresem ul. Gawota w Warszawie. W sąsiedztwie inwestycji Osiedle Ludwinów dostępne są przedszkole, klub fitness, gimnazjum, market. Aktualnie dostępnych jest 13 domów o metrażach 156,25 - 216,59 mkw. Osiedle zrealizowała firma APM Development sp. z o.o.. W inwestycji Osiedle Ludwinów powstało 15 domów bliźniaków, wolnostijacych.\nNowe domy ul. Magnolii, Nowa Wola\nod 484 000 zł\nOsiedle Kolorowe 2 - Nowe osiedle domów w Nowej Woli. Aktualnie dostępnych jest 5 domów o powierzchniach od 79,58 do 103,83 mkw. W pobliżu inwestycji Osiedle Kolorowe 2 dostępne są przedszkole. Domy budowane są pod adresem ul. Magnolii w Nowej Woli. Osiedle wybudował deweloper Novisa Development. Dostępne są domy z działkami o metrażach 40,00 - 88,00 mkw. Na osiedlu Osiedle Kolorowe 2 powstało 126 domów.\nSzukam domu w Zakroczymiu, proszę o wybranie i przesłanie oferty.