Letnia Wishlista – BAFavenue\nOpublikowane w 23 maja 2016 20 listopada 2018 przez BAFavenue\nW końcu ciepło, słońce i bezchmurne niebo dotarło i do nas. Oprócz upychania w ciemnych zakątkach szaf grubych kurtek, płaszczy i swetrów, uzupełniamy je o sezonowe hity. I to właśnie o nich w naszej letniej wishliście!\nCzym byłyby wakacje bez plażowego leniuchowania i zdobywania pięknej opalenizny? Trochę dziwnymi wakacjami? 😀 Dlatego pozycją otwierającą nasze gorące hity, jest seria GoldenSun. Zupełnie bezkonkurencyjna, bo kompleksowa, uniwersalna (do wszystkich rodzajów skóry) i wodoodporna. Znajdują się w niej kosmetyki z filtrami, przyspieszające opalanie, łagodzące skutki poparzeń słonecznych oraz takie, które opaleniznę podkreślają.\nSzydełkowe bikini, to kolejna rzecz, bez której na plażę w tym roku się nie ruszamy! Bardzo kobiece i stylowe. Świetnie wpisuje się w klimaty boho, choć nie jest to jedyna interpretacja. Wydaje się, że im będzie ich więcej, tym lepiej. 🙂\n3. Dekolt carmen to jeden z najgorętszych hitów zbliżającego się lata. Odsłonięte ramiona, często połączone z falbaną, to idealny element garderoby zarówno na poranny spacer, dzienne plażowanie czy wieczorne wyjście.\nTally Weijl 49,90 zł\nNaszywki! Te możesz latem nosić wszędzie. Na szortach, na koszulkach, na torebce czy plecaku. Chaotyczne, kolorowe naszywki potrafią sprawić, że stylizacja będzie świeża, luźna i dziewczęca, a Ty o 10 lat młodsza!\n5. Sandały na słupku. Koniecznie w nie zainwestuj. Są nie tylko hitem sezonu, ale i wygodnym oraz uniwersalnym dopełnieniem letnich stylizacji.\nFot. Hegos Milano\nKategorieI cała reszta Tagibuty, kosmetyki, moda, odzież\nPoprzedni wpisPoprzedni Regenerująca maska do stóp No. 36\nNastępny wpisNastępny Autem przez Kretę – wzdłuż wschodniego wybrzeża\nprezent święta książka kuchnia zdrowie kosmetyki recenzja konkurs twarz pielęgnacja makijaż podróże odzież wyróżnione moda kariera outfit shopping włosy ciało\nmoda ciąża konkurs oczy książka oczyszczanie odzież event dom alergia kontaktowa opalanie warsztaty wyróżnione hybrydy biżuteria święta zdrowie hejt diy recenzja kosmetyki polska marka paznokcie makijaż ciało kariera zapachy buty sport podróże shopping projektanci dziecko psychologia kosmetyki naturalne pielęgnacja kuchnia ulubieńcy shinybox prezent marszalstudio demakijaż włosy twarz outfit


Przybyszewski: Wizja osi Chiny-Iran-Rosja może się nie spełnić - BiznesAlert.pl\nPrzybyszewski: Wizja osi Chiny-Iran-Rosja może się nie spełnić\n12 października 2020, 07:30 Bezpieczeństwo\n– Wiele ośrodków oraz dziennikarzy i analityków uległo zadziwiającej wizji przyszłych relacji Iranu z Rosją i Chinami. Czy wiemy kto ją przed nami roztacza? Nawet jeśli nie, to motywy i cel mogą być poznane. Wbrew różnym twierdzeniom, które pojawiają się przede wszystkim w mediach społecznościowych, w ciągu ostatnich 20 lat w relacjach Iranu z Rosją zmieniło się niewiele, a z Chinami najwyżej trochę – pisze Łukasz Przybyszewski, współpracownik BiznesAlert.pl.\nCo właściwie wiemy o kierunku rozwoju relacji Iranu z Rosją i Chinami?\nPodstawą do rozpoczęcia jakiejkolwiek pracy analitycznej jest lektura „Psychology of Intelligence Analysis” Richards J. Heuer, Jr. Z tejże publikacji, dostępnej w Internecie dla wszystkich, wynika dość pesymistyczny, ale konstruktywny obraz metodologii pracy analitycznej. Analitycy, w tym z branży wywiadu jawnoźródłowego którymi po części wszyscy konsumenci informacji są, mają przed sobą wyzwanie. Może ono być przyrównane do formy ascetyzmu: powinni oddzielić własne odczucia od doniesień; powinni odrzucić aspiracje i inspiracje przy formułowaniu stwierdzeń. Intuicja ma wspomagać nawigację pośród różnych stopni prawdopodobieństw scenariuszy rozwoju wydarzeń, bo sama analogia historyczna jest niewystarczająca, a na dodatek często ulega narastającej eklipsie analogii psychologicznej. Wszystkie alternatywne scenariusze, nawet najbardziej nieprawdopodobne, powinny być zapisywane wraz z podtrzymującą ją argumentacją. Ostateczna ocena i wybór najbardziej prawdopodobnego kierunku rozwoju wydarzeń z obecnej sytuacji opiera się na wierze, dlatego „raporty mniejszości” trzeba mieć w podorędziu, ażeby w razie katastrofalnej pomyłki móc dalej pracować. Oznacza to, że głównym przedmiotem badań analityka jest nie przyszłość, a teraźniejszość.\nWizja osi Chiny-Iran-Rosja może być fałszywa\nPowyższy wstęp był konieczny, ponieważ w ostatnich miesiącach narasta we mnie niepokój wynikający z upolitycznienia wielu analityków Iranu i regionu oraz popularyzacja zadziwiających wizji rozwoju stosunków Teheranu z Moskwą i Pekinem. Niniejsza analiza ma charakter logiczny i analogiczny, ponieważ opiera się na braku dowodów, które potwierdzałyby wersję o rewolucyjnej zmianie stosunków Iranu z obu mocarstwami.\nSpekulacjom na temat 25-letniego porozumienia Iranu z Chinami, czy kolejnych umów z Rosją nie ma końca. Podobnie ma się sprawa ze skutecznością amerykańskich sankcji. Zbiegiem okoliczności okres popularyzacji ww. doniesień i interpretacji pokrywa się z czasem, gdy Iran rozpoczął ofensywę dyplomatyczną mającą zagwarantować Iranowi podział w RB ONZ względem przywrócenia sankcji multilateralnych. Choć różnice zdań były od dawna aż nadto widoczne, to Teheran musiał wzmocnić własną pozycję na tyle, na ile to możliwe. Źródła „wycieku” skanów 25-letniej umowy Iranu z Chinami już prawdopodobnie nie odnajdziemy, bo mogło ulec zatarciu. Z braku kompetencji językowych niewiele osób było w stanie zweryfikować to, co było w tych rzekomo prawdziwych dokumentach zawarte.\nMimo to wielu analityków z często renomowanych, zachodnich, ośrodków podchwyciło temat w celu podżegania dyskusji mającej znamiona politycznej. Choć w końcu pojawiło się równie wiele głosów krytycznych, to ziarno niepewności i lęku zostało zasiane. Na szczęście, wykonana przeze mnie niewielka sonda w wąskiej grupie polskich analityków wykazała, że na naszym podwórku oceny sytuacji są bardziej sceptyczne. W kwestii rozwoju relacji strategicznych Iranu z Rosją i Chin nie mamy żadnych podstaw, aby z całą pewnością stwierdzić w którym konkretnie kierunku zmierzają.Po prostu nie ma źródeł weryfikujących – irańskie o szczegółach milczą i jedynie debatują nad tym, czego Iran mógłby sobie potencjalnie życzyć oraz jak bardzo wzmacnia się pozycja Teheranu wobec Waszyngtonu. Prawdę mówiąc, nie wiadomo nawet, czy informacje wyszły rzeczywiście z Iranu. Podobnie ma się sprawa dalszych umów Iranu z Rosją. Tu także brak jest dostatecznej ilościowo i jakościowo masy źródeł, które pozwoliłyby na weryfikację choćby części twierdzeń, jakie ostatnio weszły w obieg. Wiemy jedynie, że w ubiegłym roku podczas manewrów okręty marynarki Chin i Rosji zawinęły do irańskiego portu w Czabaharze. Tak, to był precedens. Nie świadczy on jednak o rychłym przejściu do obecności permanentnej lub choćby rotacyjnej. Iran mógłby, o ile byłby w stanie, ale nie musi rychło nabywać rosyjskich czy chińskich systemów uzbrojenia. Jak słusznie zauważyła EllieGeranmayeh z EuropeanCouncil on Foreign Relations, rosyjski system typu S-300 czy S-400, jako obronne, nie były i nie są objęte sankcjami. Samo dostarczenie Iranowi S-300 okazało się czasochłonne i zajęło niemal dziesięć lat, a w obecnej sytuacji kwestia zdolności Iranu w opłaceniu zakupu takiego systemu pozostaje otwarta. O udostępnianiu, czy wręcz sprzedaży irańskich portów na użytek marynarek Rosji czy Chin też nie znajdują potwierdzenia.\nAktualnie lansowaną teorią na temat trajektorii rozwoju relacji na osi Teheran-Moskwa-Pekin jest rzekomy „zwrot” Iranu ku Wschodowi. Zwrot ten nastąpił i pogłębił się w latach 80-tych i 90-tych. Czemu więc promowanie tego poglądu ma służyć, jeśli nie wskazaniu przedmiotowości amerykańskich sankcji na Iran?O istnieniu realnej możliwości omijania amerykańskich sankcji także wiadomo – transfery STS, wyłączanie nadajników tankowców, praktyki skrytego barteru oraz wiele wciąż rozwijających się metod ukrywania i prania transferów pieniężnych akurat są udokumentowane i nie dają żadnej pewności, że naciski Waszyngtonu przynoszą trwałą, wszechstronną i niezmienną izolację Iranu. Pokazują za to, że Iran wciąż jest zdolny sprzedawać węglowodory i produkty z nich wytworzone, o ile klient wykaże zapotrzebowanie i chęć zignorowania sankcji. Dotychczasowe doświadczenia wydają się wskazywać, że jedynie wielostronne sankcje okazywały się skuteczne w wymuszeniu na Teheranie przejścia do negocjacji, a na międzynarodowy consensus w sprawie Iranu aktualnie nie ma co liczyć. Można obecnie stwierdzić z pewnością jedynie, że pomimo trudności irańska gospodarka adaptuje się, a amerykańskie sankcje przyspieszały w niej wiele procesów, takich jak prywatyzacja czy rozwijanie łańcucha wartości w branży węglowodorowej i innych powiązanych z nią gałęzi przemysłu. Pomimo braku inwestycji zagranicznych, Iran zdecydował się przeznaczyć znaczne środki na inwestycje publiczne, w tym na infrastrukturę cywilną i wojskową, chcąc pobudzić wzrost gospodarczy poprzez branżę budowlaną i związanych z nią usług. Skala skuteczności amerykańskich sankcji nie jest więc jednoznaczna, bo jej jakościowa ocena rozbija się o właśnie o czynniki paradoksalne. Kontrowersyjne stwierdzenie, że amerykańska polityka sankcyjna w wielu aspektach umacnia irańską gospodarkę wśród analityków zazwyczaj nie pada, ponieważ po obu stronach przeważają interesy związane z adresowaniem irańskiej opinii publicznej. Powinniśmy według mnie mimo wszystko założyć, że decydenci w Waszyngtonie, Moskwie, Pekinie oraz w stolicach państw członkowskich UE są świadomi, że deklarowany a zamierzony cel sankcji są jedynie bardzo dalekimi synonimami.\nRównie daleka jest relacja deklaracji i zamiaru stojącego za irańskimi oświadczeniami dotyczącymi nadchodzących w USA wyborów prezydenckich. Władze w Teheranie twierdzą, że im zasadniczo nie robi różnicy kto je wygra, czy Trump, czy Biden. Iranowi nie jest jednak obojętne to, co będzie się z tym wyborem wiązało. Jeśli wygrana któregokolwiek z kandydatów mogłaby dawać Teheranowi przesłanki za zwiększeniem tempa wycofania się sił USA z regionu, to rzecz jasna będą taki rozwój wydarzeń wspierać działaniami informacyjnymi. Te ostatnio obserwowalne działania wydają się jednak dążyć ku temu, że niezależnie od wyniku wyborów w USA, celem Teheranu jest maksymalne osłabianie wizerunku Amerykanów w regionie, a jeśli to możliwe – również w Europie.\nPrzechwycone lub wykorzystane doniesienia nt. trajektorii rozwoju relacji Iranu z Rosją i Chinami zaczynają służyć interesom wielu stron, a ich narracja jest odpowiednio przekształcana. Według mojej oceny wiele wskazuje na to, że skupione wokół tematu poczynań Iranu obserwowalne działania informacyjne, których autorów najczęściej nie poznajemy, mają przede wszystkim jeden element wspólny. Jest nim prawdopodobnie krystalizowanie i rozsadzanie bardzo zróżnicowanej opinii europejskiej. Choć najczęściej nie możemy być pewni kto inicjuje działania informacyjne, to motywy wydają się być jasne: irańska gospodarka ma rozwijać się samodzielnie; a władze w Iranie zostały naznaczone piętnem kolaboracji z dwoma największymi rywalami USA – Chinami i Rosją, co znowuż podżega irański nacjonalizm i ogranicza skalę możliwej współpracy. W przeciwnym razie, jeśli nie ulegniemy tym motywom, może czekać nas przyspieszony, za mało konsultowany, a zatem i dużo mniej przewidywalny, proces zmiany układu sił w regionie Środkowego Wschodu, co miałoby implikacje globalne. Celem przekształcania tych działań informacyjnych jest zatem zawoalowane wywołanie poczucia lęku przed pomyłką, który dla wyobraźni analityków, w tym wysoce obiektywnych, jest bardzo toksyczny: co, jeśli ta wizja jest prawdziwsza, niż inne? Dla jednych takie wizje są zaś szalenie atrakcyjne, bo pozwalają na dryf wyobraźni, co dla analityków jest doświadczeniem dającym odpoczynek i satysfakcję od suchego wyważania faktów od plotek, opinii logicznych od tych popartych źródłami. Dalekim metaforycznym echem skutków, jakie wywołuje roztoczenie przed – na pierwszym końcu spektrum – żądnym uznania analitykiem zadziwiającej wizji przyszłości, wyrastającej z sensacyjnych doniesień, widać w cytacie zawartym w zwiastunie ekranizacji Fundacji I. Asimova, legendarnej epopei science-fiction:\n“- They’re worried you can predict the future\n–They’re worried people believe I can. And they don’t like the future I predict.”\nNa drugim końcu spektrum są skutki psychologiczne u analityków, którzy zbyt mocno izolowali się od wpływu działań informacyjnych i zatracili zdolność lub chęć do rozważania i budowy argumentacji dla teorii alternatywnych biegów wydarzeń. Wówczas, jak wynika z moich obserwacji, dalsza analiza podyktowana jest poczuciem porażki, którą chce się zamaskować poprzez stopniowe przekształcanie kolejnych wypowiedzi. Przykładem na to może być silniejsze rozniecenie konfliktu o Górski Karabach, które zaskoczyło tych analityków, którzy nie chcieli lub nie mieli czasu rozważać alternatywnych scenariuszy. Sytuacją idealną byłoby posiadanie po czterech analityków od danego kraju oraz regionu, ale ośrodki badawcze rzadko mają komfort czy potrzebę zatrudniania tak wielu badaczy.\nKrzyżowa analiza źródeł informacji nt. relacji Teheranu z Moskwą i Pekinem nie wykazała, aby władze Iranu rzeczywiście zamierzały stać się strategicznym militarnie i gospodarczo sojusznikiem Rosji i Chin, o statusie wasala nie wspominając. Wbrew różnym twierdzeniom, które pojawiają się przede wszystkim w mediach społecznościowych, w ciągu ostatnich 20 lat w relacjach Iranu z Rosją zmieniło się niewiele, a z Pekinem najwyżej trochę. Nic nie wskazuje na to, aby Iran mógł lub był aktualnie w stanie nabyć nowe rosyjskie i/lub chińskie systemy uzbrojenia. Dla zasady, wbrew analogii historycznej, powinniśmy jednak uznawać, że może uczynić to szybciej, niż sądzimy, choć wcale nie musi. Nie oznacza to, że stosunki Iranu z obydwoma tymi państwami nie będą powoli ewoluować ku bardziej wszechstronnej współpracy – takiego scenariusza też wciąż nie można wykluczyć. Żeby z należytą uwagą i starannością śledzić ten proces należałoby zestawić przynajmniej cztery odmienne opinie i żadnej nie odrzucać (tak/nie/tak, jeśli… /nie, jeśli…). Być może to właśnie pozwoli ocenić przynajmniej zadowalający zestaw motywów i celów działań informacyjnych, którym poddawani są analitycy, dziennikarze i decydenci. Zanim jednak tak idealistyczny cel będzie można zrealizować, trzeba źródła nie tylko sprawdzać, ale i podawać, co pozwoli na właściwy dialog między analitykami o rozbieżnych opiniach. Intelligence sharing to podstawa pracy analityków jawnoźródłowych.\nBojanowicz: Czy USA zablokują rozwój energetyki Iranu?\nbezpieczeństwo Bliski Wschód Chiny Iran ONZ Rosja


Ratujemy wzrok dzieciom wojny – Medicus\nZ urazami gałki ocznej do Kliniki Okulistyki Ogólnej i Dziecięcej SPSK1 w Lublinie trafiły pierwsze dzieci – ofiary wojny w Ukrainie. Pierwszą pacjentką, która była operowana przez zespół kliniki prof. Roberta Rejdaka, była siedmioletnia dziewczynka z Kijowa. Dziecko miało przebite oko.\n– To są rany odniesione podczas ewakuacji z Kijowa kiedy doszło do zranienia soczewki i rogówki i do wypadnięcie zawartości gałki ocznej. Musieliśmy zszyć te rany, a także wykonać witrektomię oka. Gdyby nie została zoperowana straciłaby wzrok – informował prof. Rejdak 22 marca – dodając, że przed dzieckiem kolejne zabiegi.\nTym czasem do lubelskiej kliniki jechały już kolejne dzieci, pięcioletni bliźniacy z Doniecka. – Chłopcy razem z mamą byli bardzo blisko wybuchu bomby bądź rakiety. W ich twarzoczaszce było bardzo dużo odłamków. Skóra jest poparzona. Niestety jeden z chłopców stracił oko, a drugie trzeba pilnie ratować – mówił prof. Rejdak, do którego codziennie spływają prośby o konsultacje związane z urazami gałki ocznej wywołanymi silnym uderzeniem lub wbiciem się w oko odłamków metalu czy betonu. Są też przypadki poparzeń.\nW miarę możliwości będziemy przyjmować te dzieci u nas albo szukać miejsc w innych ośrodkach w Polsce – zaznacza szef lubelskiej kliniki.


Giant na sprzedaż w Polsce | 45 używany Giants\nUżywane Giant na sprzedaż na polskich największych portalach aukcyjnych i stronach z ogłoszeniami\n45 ogłoszenia • Strona wygenerowana 18 sty 2019, 15:54 Odśwież\nGiant Green Tara-brąz-Tybet-koniec XX wieku 50 cm)\nTa Tara ma ciepły, sprzedam uzywany rower firmy giant model yukon . Do sprzedaży oferujemy bardzo ładną giant za cenę 270 . giant prezentowane na naszych stronach nie stanowią oferty w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Prosimy o ko... Zobacz pełny opis\nGazelle, Giant, Bulls, Altra, Peugeot, OKAZJA\nProducent maszyny rolniczych agro-mr niezwykly okaz wyglada jak formy jaskini. Mam do sprzedania giant w bardzo dobrym stanie techinicznym jak i wizurlanym. Cena produktu 199 Zobacz pełny opis\nSzwajcarski Rower CILO CITY Shimano ACERA Nie Gian\nSzwajcarski rower cilo city shimano acera nie. Rowerek byl uzywany przez moja córke przez niecale 2 sezony. Zobacz pełny opis\nNederland Netherlands bio-racer cycling jersey rad\nNetherlands bio-racerseason 1996 size 5 XL /XXL witam mam na sprzedaz rower marki giant widac znaki uzywania. schauff catalonia highvoltage.. Mam do sprzedania dzisiaj giant .Sprzedaję, bo nie jest mi już potrzebna. Cena jaką pr... Zobacz pełny opis Powiadom mnie przed końcem aukcji\nUżywany, Giant Barytocalcite on Sulphur Kryształy\nTym razem proponuję gigantyczny okaz z mamy do zaoferowania panstwu rower renomowanej firmy giant model toughroad.. Witam serdecznie!Do sprzedania posiadam Giant Barytocalcite on Sulphur . Moja cena to: 100 . W przypadku dodat... Zobacz pełny opis\nSprawdź także poniższe ogłoszenia związane z hasłem "giant"\nBardzo dobry kawalek klasy do odbioru. przedmiotem sprzedazy jest gra idealna na wieczory kawalerskienazwa : giant strip poker.. PolecamRower GIANT . Moja cena to: 450 . W przypadku dodatkowych pytań proszę o kontakt telefonicz... Zobacz pełny opis\nMassive antique pipe with box. przedmiotem aukcji jest rower miejsko trekingowy w calosci spawany i skladany recznie holenderskiej firmy koga miyata :.. Oferuję: giant . Stan bardzo dobry, wymaga jedynie odświeżenia. Cena to 10... Zobacz pełny opis\nGiant strip poker (saucy party game) (nowa). Pompka z roweru giant, model x-sport 3.0 na wentyl francuski presta uzywany stan oceniam jako dobry. Zobacz pełny opis\nNIEMIECKI ROWER KETTLER PARAMOUNT SHIMANO STX Nie\nSprzedam widly paletowe pasujace do ladowarki giant i schaffer. Witamy serdecznie, do sprzedania mamy NIEMIECKI ROWER KETTLER . Cena 860 dotyczy produktu widocznego na zdjęciu. Zapraszam do kupna! Zobacz pełny opis\nGiga Sport, 11 posters inside incl. Part II of gia\nPolish magazine Giga Sport. witam w sprzedazy rower giant traffic sprzet uzywany, w pelni sprawny technicznie. Zobacz pełny opis Powiadom mnie przed końcem aukcji\nRower górski, młodzieżowy GIANT XTC Jr\nVery good condition - as pictures show. witam mam na sprzedaz rower marki giant widac znaki uzywania. Opis oferty: giant stan wizualny i techniczny bardzo dobry Cena 750 ZAPRASZAM DO OBEJRZENIA MOICH INNYCH OGŁOSZEŃ Zobacz pełny opis\nUżywany, FAJNY NIEMIECKI GIANT TOURER SHIMANO STX\nFajny niemiecki giant tourer shimano stx rower jak. Lyzko krokodyl 1,6m euro jcb manitou avant giant kramer Zobacz pełny opis\nRower giant active bike. Rower posiada bardzo lekka rame wykonana z karbonu chromowo niklowe widelki i pedaly aluminiowe pod wpinane buty. Zobacz pełny opis\nRower Giant 26 damski młodzieżowy miasto amortyzat\nLyzko krokodyl 1,8m euro jcb manitou avant giant kramer Witam, mam do sprzedania Rower Giant 26 damski. Sprzedaję za : 580 . Stan wizualny widoczny na zdjęciach. Osoby zainteresowane zakupem, proszę dzwonić pod wskazany numer t... Zobacz pełny opis\nConfrontation Rackham Kelt Sessairs Giant Barbaria\nToughroad to wszechstronny rower zaprojektowany z mysla o polaczeniu najlepszych osiagów zarówno w terenie, jak i poza nim, z takim. Witam,Posiadam do sprzedania Confrontation Rackham Kelt Wszelkie pytania proszę kierować pod nr... Zobacz pełny opis Powiadom mnie przed końcem aukcji\nNOWA ! Ładowarka Przegubowa GIANT 36KM nie JCB Sch\nNowa ! ładowarka przegubowa giant 36km nie jcb. Tym razem proponuje gigantyczny okaz z historycznej polskiej lokalizacji. giant mniszek (langermannia gigantea). Zobacz pełny opis\nProducent maszyny rolniczych agro-mr. Sprzedam Sprzedam Rower Damski firmy , za cene 750 . Zaintereowanych zakupem proszę o kontakt telefoniczny lub email. Zobacz pełny opis\nNOWA ! Ładowarka Przegubowa GIANT 26KM nieJCB Scha\nSuper Holenderski Rower KOGA ROADSPEED CAŁY DEORE\neBay (6) Gumtree (18) sprzedajemy (19)\nUaktualniono: 18 sty 2019, 15:54


Rekrutacja - II Liceum Ogólnokształcące im. Z.Herberta w Brzegu\nPrzedmioty rozszerzone: Języki obce:\ndo wyboru: hiszpański/niemiecki\nJeśli fascynuje Cię świat nowoczesnych technologii, tworzenie programów informatycznych, masz otwarty umysł i odważnie szukasz nowych rozwiązań, to profil stworzony z myślą o Tobie.\nNauczysz się: pisać aplikacje w najpopularniejszym obecnie języku programowania (Python), tworzyć projekty graficzne (PS, COREL)\nKierunki studiów: informatyka, programowanie, robotyka i cybernetyka, budownictwo, grafika komputerowa, mechatronika, lotnictwo, kosmonautyka.\nSzkoła współpracuje z Politechniką Wrocławską i Uniwersytetem Opolskim\nSzkoła oferuje: zajęcia z robotyki i cybernetyki na Politechnice Wrocławskiej. Nauczyciele prowadzą koła naukowe z matematyki i informatyki. Uczniowie naszej szkoły uczestniczą w Konkursie Studium Talent z matematyki na Politechnice Wrocławskiej, za co otrzymują dodatkowe punkty na studia. Każdego roku kilkunastu uczniów otrzymuje certyfikat ukończenia Konkursu. Prowadzone są dodatkowe zajęcia przygotowujące do egzaminu maturalnego. Co roku organizowany jest wyjazd do Muzeum Kopernika w Warszawie.\nWyniki procentowe matur rozszerzonych w roku 2021r. z przedmiotów kierunkowych:\nUzyskujemy najwyższe wyniki matur rozszerzonych w powiecie! Ponadto w Nowym uczymy zarządzać wiedzą, rozwijać pasje i zainteresowania. To szkoła pełna sukcesów.\nPodoba Ci się ten kierunek? Złóż wniosek!\nJeśli fascynuje Cię świat medycyny, przyrody i psychologii, twoją pasją jest biologia, chcesz przeprowadzać obserwacje i doświadczenia, pomagać ludziom w poznawaniu siebie, to profil specjalnie dla Ciebie.\nKierunki studiów: medycyna, farmacja, psychologia, analityka medyczna, weterynaria, ratownictwo medyczne, dietetyka, kosmetologia, rehabilitacja, wychowanie fizyczne, trener personalny.\nSzkoła współpracuje: Z Uniwersytetem Opolskim – z Wydziałem Chemii i Biologii. W ramach tej współpracy uczniowie uczestniczą w wykładach i zajęciach laboratoryjnych w profesjonalnych i nowoczesnych laboratoriach. Szkoła nawiązała także współpracę z Zespołem Szkół Medycznych ”Medyk” w Brzegu. Uczniowie pracują w ramach PCK.\nSzkoła oferuje: laboratoria z biologii i chemii na Uniwersytecie Wrocławskim i Opolskim, zajęcia z pomocy przedmedycznej, wyjazdy do Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Opolu i poznawanie pracy oddziałów: kardiologii, anestezjologii, chirurgii oraz zakładów: Medycyny Sądowej, Patomorfologii i Mikrobiologii, laboratoria z mikrobiologii na Uniwersytecie Medycznym we Wrocławiu, zajęcia z anatomii w Muzeum Człowieka we Wrocławiu i spotkania z brzeskimi weterynarzami.\nNOWOŚĆ: geografia rozszerzona w wykładowym języku angielskim, nauka trzech języków obcych\nJeśli czujesz się poliglotą, masz wszechstronne zainteresowania, a swoje pasje chciałbyś rozwijać w różnych dziedzinach i jednocześnie uczyć się trzech najważniejszych języków Europy, dzięki którym będziesz mógł swobodnie poruszać się po całym świecie, chcesz podjąć studia na uczelni zagranicznej lub polskiej, pragniesz w przyszłości zostać szefem własnej firmy i kierować swoim życiem zawodowym to jest właśnie profil dla Ciebie! Tutaj stawiamy na języki!\nPrzedmioty w zakresie rozszerzonym : język angielski, geografia.\nPrzedmioty nauczane w języku angielskim: geografia, wiedza o społeczeństwie.\nJęzyki obce: język angielski, język francuski, do wyboru język niemiecki lub język hiszpański.\nKierunki studiów: filologie, dziennikarstwo, stosunki międzynarodowe, zarządzanie i marketing, politologia, handel zagraniczny, analityka, lingwistyka, turystyka, ekonomia, medioznawstwo, bezpieczeństwo narodowe.\nZajęcia dodatkowe: zajęcia na Wydziale Filologii Angielskiej Uniwersytetu Opolskiego, zajęcia teatralne w Teatrze Jana Kochanowskiego i Teatrze Ekostudio w Opolu, koło teatralne, Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej, business English, koło nauk ekonomiczno-społecznych, zabezpieczenie logistyczno-menadżerskie Festiwalu Piosenki Angielskiej, żywe lekcje języka niemieckiego za granicą, zajęcia z wolontariuszami z AISEC\nUWAGA: Konieczność przystąpienia do egzaminu kompetencji językowych w dniu 8 czerwca 2022 r. o godz. 9:00 w II LO w Brzegu.\nJeśli fascynuje Cię mikro i makro świat oraz jego wpływ na współczesną cywilizację masz otwarty umysł i odważnie szukasz nowych rozwiązań, to profil stworzony z myślą o Tobie.\nKierunki studiów: architektura, mechanika i budowa maszyn, fotonika, budownictwo lądowe i wodne, mechatronika, lotnictwo, inżynieria optyczna, matematyka stosowana, kosmonautyka.\nSzkoła oferuje: zajęcia z matematyki i fizyki na Politechnice Wrocławskiej, laboratoria z fizyki na Uniwersytecie Opolskim. Nauczyciele prowadzą koła naukowe z matematyki i fizyki. Uczniowie naszej szkoły uczestniczą w Konkursie Studium Talent z fizyki i matematyki na Politechnice Wrocławskiej, za co otrzymują dodatkowe punkty na studia. Każdego roku kilkunastu uczniów otrzymuje certyfikat ukończenia Konkursu. Prowadzone są dodatkowe zajęcia przygotowujące do egzaminu maturalnego. Co roku organizowany jest wyjazd do Muzeum Kopernika w Warszawie.\nJeśli czujesz się humanistą o wszechstronnych zainteresowaniach i chcesz swoją pasję twórczego działania rozwijać w różnych dziedzinach nauki i kultury, myślisz o karierze aktora, prawnika, radcy prawnego, notariusza i adwokata, to jest właśnie profil dla Ciebie!\nPrzedmioty w zakresie rozszerzonym : język polski, historia, wiedza o społeczeństwie\nJęzyki obce: język angielski, do wyboru język niemiecki lub język hiszpański.\nKierunki studiów: prawo, pedagogika, medioznawstwo, kierunki artystyczne, aktorstwo, filologie, dziennikarstwo, terapia zajęciowa, stosunki międzynarodowe.\nZajęcia dodatkowe: zajęcia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Opolskiego, zajęcia teatralne w Teatrze Jana Kochanowskiego i Teatrze Ekostudio w Opolu, koło teatralne, Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej, koło fotograficzne.\nZdawalność procentowa matury podstawowej w 2021r.\nWyniki procentowe przedmiotów rozszerzonych w 2021r.\nZarządzenie nr 2 Opolskiego Kuratora Oświaty z dnia 27 stycznia 2022 r.\n16.05 - 20.06 Złóż wniosek online (uwaga: dla klasy europejskiej termin do 30.05)\nSkładanie wniosków do szkoły ponadpodstawowej wraz z dokumentami (podpisanego przez co najmniej jednego rodzica/opiekuna prawnego).\n8 czerwca Egzamin do klasy Europejskiej\nDla osób aplikujących do klasy Europejskiej: konieczność przystąpienia do egzaminu kompetencji językowych w dniach 8 czerwca 2022 r. o godz. 9.00 w II LO w Brzegu\n24.06 - 13.07 Dostarcz świadectwo i wyniki egzaminu\n20.07 Lista kandydatów zakwalifikowanych\n20.07 - 28.07 Potwierdź wolę przyjęcia\nPotwierdzenie woli przyjęcia w postaci przedłożenia oryginału świadectwa ukończenia szkoły i oryginału zaświadczenia o wynikach egzaminu ósmoklasisty, o ile nie zostały one złożone w uzupełnianiu wniosku o przyjęcie do szkoły ponadpodstawowej\n29.07 Lista kandydatów przyjętych


DWA, OSTATNIE, NOWOCZESNE APARTAMENTY OD DEWELOPERA. BOCZNY WIDOK NA MORZE\n85m2 3 2 Wspólny\nOdległość do morza: 260 Mts.\nOdległość od udogodnień: 60 Mts.\nNowe, atrakcyjne apartamenty znajdują sie w dobrej lokalizacji w Torrevieja i oddalone są zaledwie 250 m od wspaniałej nadmorskiej promenady i plaży Playa del Cura. Dostępnę sa dwa apartamenty z trzema sypialniami, dwoma łazienkami, przestronnym salonem połączonym z umeblowaną kuchnią (łączna powierzchnia 30.4 m2) i wyjściem na taras (11.5 m2). Mieszaknia są bardzo przestronne, ładnie wykończone, wyposażone w pre-instalację centralnej klimatyzacji, kompletne łazienki z ogrzewaniem podłogowym i elekteryczne rolety. Południowo zachodnia orientacja nieruchomości. Do dyspozycji mieszkańców jest basen na dachu.\n1 PIĘTRO, 3 SYPIALNIE, 2 ŁAZIENKI - CENA 175.000 €\n2 PIĘTRO, 3 SYPIALNIE, 2 ŁAZIENKI - CENA 185.000 €\nDOSTĘPNY JEST RÓWNIEŻ APARTAMENT Z 2 SYPIALNIAMI, 1 ŁAZIENKĄ NA PERTERZE W CENIE 150.000 €\nOtrzymaliśmy Twoją prośbę o wysłanie informacji w przypadku spadku ceny tej nieruchomości: BHINTB3


Lodówka z Piazzollami - Przysposobienie do życia w rodzinie patolog...\nJak w kalejdoskpie\nAch, cóż za wspaniały rok dla nas i muzyki! Dobra zmiana zawitała najwyraźniej także do Filharmonii Narodowej, bo jeszcze parę lat temu, gdy powiedliśmy dzieci na „koncert dla dzieci”, pamiętając jak to w Filharmonii Łódzkiej na takich porankach dyrygent grywał „Ucznia czarnoksiężnika” w uszach Myszki Miki, a marsz imperialny w masce Vadera, okazało się że w Stolicy trafiliśmy na jakieś pokurwiałe gówna w stylu: „Wojenka, wojenka, cóż to za panienka”. I obraziliśmy się na FN. Ale w tym roku, uwierzcie, jest tam lepiej. Dużo lepiej!\nZaczęło się chyba od „Dziadów” według Pianohooligana, co prawda w Romie, nie filharmonii. Nie ukrywam, że nie słyszałem wcześniej ani o High Definition Quartet, ani o Pianohooliganie, na koncert przyciągnął mnie oczywiście Igor Pudło, który miał w nim rólkę małą, acz smakowitą. Na marginesie uwaga – nawet nie wyobrażacie sobie, jak trudno parę metrów od Pałacu Kultury znaleźć w środku stolicy spokojne miejsce do wypalenia skręta. Jakby co, walcie do świętej Barbary. Chłopaki z kwartetu wymiatali, i to przez większość wieczora zupełnie free i awangardowo, żona powiedziała mi później, że widziała całą masę nerwowo kręcących się w fotelach ludzi, którzy skuszeni hasłem „Dobry wieczór, Jazz!” mieli prawo spodziewać się słingu lub może czegoś smooth. Ja tam za mocno nie patrzyłem po ludziach, bo siedzieliśmy niemal z nosem w perkusiście, o bardzo adekwatnym nazwisku Pałka, i wierzcie mi, że posługiwał on się pałką i miotełką tak, że oczu nie można było oderwać! Dla porządku dodajmy, że Igor też był świetny w totalnie innym muzycznym wcieleniu, można było nawet pomyśleć, że to nie Box, tylko Tadeusz Sudnik znęcający się nad swoim syntezatorem!\nPotem w kameralnej Filharmonii Narodowej były wariacje na temat „Czerech pór roku”, na które z kolei przyciągnął mnie Glass, a precyzyjnej mówiąc – żona wypatrzyła go w repertuarze. II Koncert na skrzypce i orkiestrę „The American Four Seasons”, rzecz której nie znałem, bo dość nowa, z 2009, była dokładnie tym, czego można było się spodziewać: 66% smaku Glassa, 33% zapachu Vivaldiego i 1% szaleństwa wymieszane w tak psychodeliczny sposób, że jak tylko uda mi się to dorwać na płycie, wierzcie mi, że wypróbuję jak ta muzyka wyżyma mózg po kwasie. A propos – nawet nie wyobrażacie sobie, jak trudno znaleźć dogodne miejsce do wypalenia skręta w okolicach Filharmonii Narodowej! Jakby co uderzajcie w łącznik Komisji Nadzoru Finansowego. W drugiej części koncertu były pory roku wielkiego Astora, „Cuatro estaciones Porteñas”, co tylko przypomniało mi, jak dawno nie słuchałem bandoneonu, na który na szczęście nie musiałem długo czekać, o czym następnym akapicie. Zanim zdążyliśmy wytrzeźwieć był jeszcze bardzo dobrze wchodzący (jeśli wiecie, co mam na myśli) utwór „Atom Hearts Club” Takashi Yoshimatsu. Aaaach, dobrze mieć TAKĄ filharmonię!\nNie minęło dużo czasu i znów siedzieliśmy w kameralnej, tym razem na Silencio Tango Orchestra, która pierwszą część wypełniła – oczywiście – Piazzollą, aż żona mówiła, że nie czuła, że siedzi w filharmonii, tylko zadymionej portowej spelunie pełnej zabijaków, moczymord i dziwek. Przy okazji – czy wspominałem już jak trudno… Wspominałem? W każdym razie pomimo że jak powiedział Roger Helou, „tango istnieje PRAWIE WYŁĄCZNIE w Argentynie”, bo „to co gracie tu w Europie, to to żadne tam prawdziwe tango”, a w Urugwaju się nie liczy, ponieważ „jest to bardzo mały kraj”, to ta zbieranina Francuzów, Włochów, Niemców, Amerykańców, Urugwajczyków i last but not least – Argentyńczyków naprawdę kumała… tango. A jeżeli każdy urugwajski bandoneonista gra tak, jak Jose-Luis Betancor, to Argentyna może się schować za Urugwajem!\nPotem był chór szkoły muzycznej Kunitachi, bardzo ciekawa odskocznia od muzyki ludzi prostookich, nie wypowiem się o repertuarze, bo zupełnie go nie znam, nadmienię tylko że Japonki, nawet młode, przerażają mnie chyba tak samo, jak przeciętnego Amerykanina przerażają klauni. Wolałem spędzić ten koncert z zamkniętymi oczami. Dodajmy, że nie było śpiewane nic Piazzolli… Poczta główna też nie jest w zasadzie złym miejscem do wypalenia skręta w okolicach Filharmonii Narodowej.\nPotem był „Nadzwyczajny koncert jazzowy” z big bandem, uwaga!, Deutsche Oper w Berlinie, więc chłopaki naprawdę znali się na rzeczy, a do tego swingowali, jakby każdy z nich miał w gaciach czarnego, murzyńskiego kutasa. Marc Secara aksamitnym głosem lał miód na uszy, a Amber Schoop, która niechybnie po jakimś czarnym przodku odziedziczyła miękką blaszkę wnosiła w swingi i funky maaaaasę seksu. Kolejny przepyszny koncert, choć nie grali nic Piazzolli. Czy przychodzi Wam do głowy jeszcze jakieś miejsce, gdzie w okolicach Filharmonii Narodowej można wypalić spokojnie skręta?...\nI gwóźdź sezonu, skończyliśmy tam, gdzie zaczęlimy: na „Dobry wieczór, Jazz!”, tym razem z Możdżerem i Glorią Campaner i muszę bez zbytniego snobizmu przyznać, że jednak przyćmili wszystko, co do tej pory, choć Leszek stawał na głowie, aby tylko zrobić z siebie pajaca. Czego tam nie było! Debussy! Arvo Pärt! Skriabin! … Piazzolla!!! Aaaaach, jak ja nienawidzę koncertów improwizacyjnych! Rzecz jasna - za to, że nie można ich posłuchać ponownie…\nAle to jeszcze nic! Przecież już za chwileczkę, już za momencik, czeka nas transowa napierdalanka w Świątyni Tańca na Boomie!\nŻe o Mulatu Astatke nie wspomnę!!!\nMówię Wam, cóż za rok dla muzyki!\nDaleko od jabłoni >\n< A w zamrażarce...


Korea Południowa ogranicza czas pracy. Polska i Świat\n04 kwietnia 2018, 23:43\nŹródło: tvn24 Korea Południowa zwalnia tempo\nlastanetaarion 05 April 2018\nJapończycy mają mniej spędzonych godzin niż my? Przecież oni pracują od poniedziałku do niedzieli... Chyba, że to jest normatywna ilość godzin, bez wliczania nadgodzin? W tym roku my spędzimy 2008 h (dla pracujących 8 h od poniedziałku do piątku - po odjęciu 26 dni urlopu będzie to 1800). Z tego wynika, że nadgodziny niby też są rozwiń


Goniec Lokalny - CSI nr 1'2018\nNr 1. -o- Styczeń 2018 -o- Wyd. 9.\nleitmotiv: Między włosami\nrodzaj mojego protestu\nw ten właśnie czas\ndodano rekonstrukcję tekstów, jakie pisane\nbyły w m-cach10 i 11'2017, kiedy e-Goniec\nbył zablokowany. Materiał na końcu tekstu.\n08:42| Rozpoczynam od wczorajszego dodatkowego wpisu, nie umieściłem go, bowiem mój wcześniejszy zamiar napisania tekstu o sołtysie Studzieńca nie został jeszcze ukończony, będę z nim męczył się nadal (rozproszyły mnie ponadto moje wpisy na FB dot, mojej krainy z dzieciństwa - Ochli). Bo coś mi świta, lecz jeszcze nie to. Jedynie teraz mogę tu przytoczyć wstęp: „Przyłbica została zdjęta. W kożuchowskiej gminie rozpoczęła się samorządowa kampania wyborcza. Zainaugurował ją sołtys wsi Studzieniec, cmokier obecnego burmistrza (Platforma Obywatelska)... Prezentów już nie ma i mgła opadła. Do samorządowych wyborów (11 listopada br.) sporo nadal czasu, lecz poniektórzy poczęli sprężać swe muskuły. Jak Filip z konopi wypełzał sołtys Studzieńca, Adrian Michalak. To nowy nabytek obecnego burmistrza Pawła Jagaska (szef powiatowych struktur Platformy Obywatelskiej), który już teraz komunikuje, że, tak czy siak, nadal będzie burmistrzem Kożuchowa. - Przyszła kadencja również będzie należała do mnie – buńczucznie stwierdza, Dlatego też pobudził do aktywności swoich gloryfikatorów...”\nBędąc na powrót tu z Kożuchowa, jest już po południu, nieco nieba nabiera kolorystyki, brudne chmury rozproszyły się, nieco słońca jest na okrasę, i przygotowując się do zapowiadanego tekstu o poczynaniach sołtysa ze Studzieńca – dotarła do mnie smutna wiadomość: poniedziałku na wtorek w zielonogórskim szpitalu zmarł w wieku 80-lat Zdzisław Piotrowski, Znany wszem i wobec jako szambelan zielonogórskiej starówki. Zgasła ikona. Barwna, nieszablonowa, mająca nieco z mitomanii postać, z którą – ilekroć Go napotykałem na deptaku – prowadziliśmy zażarte dysputy\_y. Będzie mi brakowało Ciebie, Zdzichu! Trzymaj się tam w niebie tak samo, jak na deptaku!#\nDodaję jeszcze (to dzisiaj) wpis Krzysia Chmielnika, doskonale podsumowujący Szambelana: „Zdzisław Szambelan Piotrowski. Czytam dzisiejsze panegiryki i ... uśmiecham się. Bo Szambelan był od lat zielonogórskiej władzy i wszystkim mającym się za "elytę, jak wrzód na dupie. Zbyt zaangażowany w deptakowe sprawy, zbyt pyskaty w kontaktach z urzędnikami nadętymi ważnością, zbyt grafomański dla udających dziennikarzy, zbyt brudny dla ludzi mających się za kulturalnych. Był głodny rozmów, czepiał się ludzi na deptaku, żeby im coś ważnego powiedzieć. Jakąś kolejną anegdotę, jakąś kolejną plotkę, dawał do przeczytania kolejne pismo, które wysyłał do kolejnego prezydenta. Pragnął akceptacji dla tego co robił. Nie zawsze ją od nas otrzymywał. Wydawał się niezniszczalny, pełen pomysłów i gotów do kolejnego boju o jakąś ważną dla miasta sprawę. Nasz Donkiszot. Kiedy w lipcu a może w czerwcu, rozmawiałem z nim, niosącym 20 piw w siatce, bo była w Biedronce okazja, w młode popołudnie, świeciło radośnie słońce. A ON skarżył się, że zapomina słowa, że czuje się zbędny, że jest zmęczony i nie chce mu się już żyć. Rozmawialiśmy jak zawsze dobre pół godziny, bo taki już był, że nasze rozmowy nigdy nie były krótsze. Mówił o kolejnej sprawie i o kolejnym liście do władzy, która kolejny raz Go olała. Wygrzebał zza pazuchy pomiętą i przybrudzoną kartkę - na dowód. Odszedł naprawiać niebiański deptak, pisać petycje do tamtejszej władzy, aby coś poprawiła. Nasz zielonogórski Deptak stracił duszę i nikt Go nam nie zastąpi. A pomnik? Tak. Bo zasłużył jak mało kto”.\nA dzisiejszy poranek już kształtował się pogodnie, wychodziło słoneczko, naraz przywędrowały rozlane ciemne chmury i po słońcu została jedynie żółto-pomarańczowa plama. Nieco teraz poszwendam się po gospodarskim obejściu, może będzie kawa ze sernikiem, doskonale upieczonym przez córkę, potem zaś wypada zasiąść do rozpoczętego tekstu...Ach, zawsze zapominam to umieścić: od tygodnia wokół domu kwitną przebiśniegi!#\n08;33.| Pospiesznie, bo za godzinę na chwilę muszę zawitać do Kożuchowa. Nocą moc wiało i szalał intensywnie deszcz. Teraz uspokoiło się, lecz jest pochmurnie, dyndają ciężkie ciemne chmury, gdzieś jakaś jaśniejsza dziura, podmuchy wiatru też są. Ciekawy od wczoraj szykuje się mi news, a to za sprawą sołtysa Studzieńca, który – niestety, trzeba to tak określić – w sposób haniebny, chamski zaatakował radnego ze swego okręgu, Przytoczył artykuł prasowy z... września roku ubiegłego, gdzie skrytykowano marazm i zaniechanie w temacie sportu wiejskiego i opuszczonego boiska. Sołtys odbija piłeczkę od siebie i oskarża radnego, że ten w tym temacie nic nie uczynił. Co jest tu na rzeczy? Otóż nowy klakier burmistrza, podłechtany i namaszczony przez niego, począł czynić swoją wyborczą kampanię. Brzydko to pachnie. Momentalnie na ten prostacki wpis zareagował radny. Merytorycznie, punkt po punkcie wyłuskał co zostało zrobione w tej wsi, tylko nie przez sołtysa, który stał z boku... Nie wiem, czy dziś ten temat się ukaże, na razie pulsują u mnie emocje wywołane tym buraczanym ataku. Wytchnienia trzeba...#\n09:06.| Pochmurnie. Plusem takim małym jest to, że pojawiający się porywisty wiatr, przynajmniej tutaj, pojawia się okresowo, nie uprzykrza życia. A życie wolno budzi się po weekendzie. Trzeba rozprostować kości, lecz najważniejsze: powinno się wlać do głowy orzeźwiających myśli. Organizm przeto się rozrusza. Bo również mam pustkę, żadnego pomyślunku na ten czas. Dobrze, że mam samo postanowienie, aby przynajmniej tu powytłukiwać kilka słów. Czuję więc jako tako potrzebny. Zaraz będzie codzienny gospodarczy obrządek, po przebywanie na świeżym powietrzu, tudzież i mój zwierzyniec, poranna kawa, lektura „XPD” Deightona...Coś tam może być jeszcze. Praca fizyczna również puka w drzwi: powinno się wykarczować kilka krzaków żywopłotu, rachityczny stał się. Sklep nadal w remoncie, toteż brak kontaktu z przyjaciółmi, mieszkańcami, brak lokalnych newsów, i, rzecz jasna, rajcujących plotek. Może ponadto w tym czasie jakiś opryszek wpadnie do napisania notki\n12:32.| Zrazu jeszcze próbowało się przejaśniać, jednak zjawiający się wiatr i nabierający swej porywistej prędkości – ostudził przestworza do cieplejszych harców. Szkoda, że ów wiatr tego nie uczynił z kolumną dżipów, którymi jechali wypasieni my myśliwi. Jechali mordować leśną zwierzynę. Wyglądali jak SS-mani udający się na zbrodniczą akcję. Skurwiele i psychopaci. Widok ten wykruszył me dobre samopoczucie, jakie jeszcze nie tak dawno miałem, tuz po odjeździe moich gości – wnucząt z Poznania. Dobrze, że wczoraj naszkicowałem poniższy tekst, jedynie dokonam teraz lekkiej kosmetyki i zamieszczę. Z laptopu, jak to czynię, tekst prześle na stacjonarny komputer, tam bowiem mam założone zaplecze na e-Gońca. Dzień powinien upłynąć na spokojnym oddechu...o, kończąc wysyłkę tych słów, spoglądam przez okno, a tutaj coś tam się na górze przejaśnia się.#\nDokumentacja dobiega do finiszu. Koniec burzliwego oczekiwania: będą wreszcie autobusowe zatoczki.\nSTUDZIENIEC, KSIĄŻ,28.01.| Batalia trwała ponad cztery lata. Były dobre chęci i determinacja z jednej strony, z przeciwnej – osobiste uprzedzenia. Całość rozbijała się o machnę biurokratyczną. Można również było tutaj doszukać niechęci, złośliwości i przekory. Sygnały te, niestety, wydobywały się z kożuchowskiego ratusza. Nie było tam przyjaznej atmosfery. Autor przedsięwzięcia i koordynator, trzymający ciągle rękę na pulsie, radny okręgu wyborczego Studzieniec-Książ, Marcin Jelinek w końcu teraz oznajmił: - Mocno ucieszyłem się, dostałem zdjęcia planów projektu budowy dwóch zatok autobusowych w Studzieńcu w ciągu drogi wojewódzkiej 283.\nDroga ta stanowi główne połączenie Kożuchowa z Zieloną Górą. Ruch kołowy, zwłaszcza w godzinach porannych i popołudniowych osiąga tutaj swoje apogeum. Z drogi tej korzystają nie tylko mieszkańcy kożuchowskiej gminy, do pracy we winnym grodzie także dojeżdżają sąsiedzi ze Szprotawy czy z Żagania. Do tego dochodzi cogodzinna komunikacja autobusowa firmy Mini-Bus. Autobusy zatrzymują się na przystankach w obrębie drogi. Jest to sytuacja niebezpieczna dla osób korzystających z tej komunikacji. Inwestycja ta stawała się koniecznością. Co ważne, jak podkreśla radny, zatoczki powstaną wraz z odcinkami chodnika po obu stronach jezdni. Aktualnie kompletowane są opinie i ostatnie uzgodnienia, więc z dokumentacją wszystko zbiega do finiszu.. Skończył się długotrwały etap pisania interpelacji, pism do gminy i Zarządu Dróg Wojewódzkich. Była to walka ze słowami osób, które krytycznie wyrażały się o tej studzieńskiej inwestycji. - Pomimo tych wielu przeciwności i nieprzychylności kilku osób dalej ciągnąłem temat – komentuje radny.\nKoszt przedsięwzięcia zamyka się kwotą blisko 500 tys. zł. - Dzisiaj już realnie widać kolejny etap prac – przekonywuje Jelinek. Na ukończenie prac, niestety, trzeba jednak będzie poczekać do 2019 r. #\n09:19.| Dżdżysty poranek, ale ciepły. Coś z angielskiej aury. Zanosi się znów na radykalną zmianę, tak gęgają sztabowcy. Od jutra mocny wiatr i deszczowo. Tak przez trzy dni, by znów powrócił w lutym zapach przedwiośnia. Teraz wokół błogo dajna cisza. W sieci również. U mnie też. Wypada przeto pozakręcać się w obejściu, świeżego powietrza łyknąć. Wnerwiam się na stacjonarny komputer, bo jakieś cholerstwo włazi mi – Win Thruster – nie sposób bydlaka zlikwidować, blokuje mi komputer, zwalnia go jak diabli, gdy kilkakrotnie dokonam resetu, 5-7 razy, bydlak daje spokój. Zresztą wolno szykuję się na powtórkę wyczyszczania tej machiny. W planie mam krótką do wystrugania notkę dot. zielonego światła na wybudowanie zatoczek autobusowych w Studzieńcu, co jest osobistym sukcesem radnego z tego okręgu (pierwej muszę odkurzyć se archiwum). A potem będę miał wnuczki z Poznania, toteż trzymać się będę z dala od komputera. No to tyle, na razie...#\n09:33.| Spoglądając na kalendarz i porę roku, a także przebywając na zewnątrz domostwa – trudno uwierzyć, że jesteśmy w samym środku zimy, Przynajmniej w książeckiej okolicy. Mimo nierozchmurzonego nieba, temperatura jest dodatnia, bezwietrznie. A na dodatek dzień jest o jedną godzinę dłuższy od najkrótszego. Jeszcze raz o tym niewypale na boisku sportowym. Okazuje się, że nieopodal właściciel gruntów dokonywał wycinki drzew przy melioracyjnym rowie. Tam też natknął się na jakiś metalowy przedmiot w kształcie talerza, z którego wydostawało kilka prętów. Mina? Niemniej zawiadomił odpowiednie służby. Samochód saperski przedmiot ten zabrał. Ale, co to w rzeczywistości było? Nie wiadomo. Jedną nogą jesteśmy w weekendzie. Będę miał gości, toteż możliwości pisania ograniczone. Może owe chwilowe wytchnienie i usilne poszukiwanie inspiracji do napisania jakiś tam notek do e-Gońca, będzie niejako zbawienne, odświeży mój zakorkowany wcześniejszą niemocą umysł? Chciałoby, aby tak się stało...Idę się rozruszać. #\nCud, że nie doszło do wybuchu, twierdzą saperzy. Lotnicza bomba leżała w melioracyjnym rowie. Robotnik zahaczył o nią łańcuchem pilarki.\nKSIĄŻ,26.01.| Znamy szczegóły. Trzy dni temu mieszkańców wsi zelektryzował widok trzech pojazdów zmierzających do wschodniej części wsi, a dalej ku pobliskim łąkom. Konwój otwierał ambulans pogotowia ratunkowego z ratownikami z kożuchowskiej stacji, za nim jechał bus żandarmerii wojskowej z emblematami „niewybuchy”, trzecim pojazdem był radiowóz policyjny. Łąki, do których się kierowali stanowiły wcześniej częściowo uprawne pola, potem było to miejsce wypasu krów z miejscowego zakładu rolnego PGR, potem przeszły pod władanie agencji rolnej, na koniec w prywatne ręce. Tutaj też powstało wiejskie boisko sportowe, reszta obszaru nie tak dawno odsprzedana została właścicielom miejscowego rolnego przedsiębiorstwa. Przedsiębiorcy postanowili dokonać częściowej wycinki drzew rosnących przy jednym z melioracyjnych rowów. W trakcie wycinki jeden z pilarzy – przygotowując do ścięcia olchy – łańcuchem piły zahaczył o jakieś metalowe części. Zbagatelizował to, powtarzając czynność. Powtórnie zahaczył. Odgarnął chaszcze i ujrzał fragment zardzewiałego metalowego przedmiotu, z którego wystawały skrzydełka-lotki. O nie właśnie pilarz zahaczał łańcuchem. Po dalszym odkryciu przedmiotu, który począł przypominać swoim kształtem lotniczą małą bombę – natychmiast będący tutaj też przedsiębiorca powiadomił odpowiednie służby. Saperzy stwierdzili, iż rzeczywiście jest to lotniczy niewybuch i cudem jest, że przy tych wcześniejszych manipulacjach – nie doszło do eksplozji. Skutki mogły poharatać, nie tak tu odległe, budynki. Bombę załadowano do opancerzonego busa i na sygnałach świetlnych wywieziono z zagrożonego obszaru. Jakim sposobem tutaj bomba się znalazła? Żadnych działań wojennych tu nie było. Być może niemiecki samolot zgubił ją. Książ (Fürstenau) wówczas usytuowany był między dwoma polowymi lotniskami: Ochelhermsdorf – Külpenau (Ochla-Kiełpin) oraz Liebschütz (Lubieszów). Być może jest również i taka wersja, iż tuż po wojnie, któryś z nowych osadników ową bombę w swoim obejściu znalazł i wyrzucił ją hen, na obrzeże łąk. Nie dotrzemy jednak już do tej tajemnicy.#\n10:23.| Można rzec, przedwiośnie, panie sierżancie. Białe, jaskrawe słońce, bez kolorystyki, ale jest, lekki wiaterek od czasu do czasu, temperatura dodatnia. Ziemia wilgotna, okoliczne rowy wypełnione po brzegi. Od czasu do czasu przemknie samochód. Cisza. Powróciłem z zielonogórskiego targu, od początku stycznia rynek aż tak zaludniony nie jest, mało kupujących. Wczoraj nieco zasięgnąłem co do przejazdu tej dziwnej kolumny przedwczoraj (patrz notka niżej). Prawdopodobnie odnaleziono jakiś niewypał na wiejskim sportowym boisku. Dziwna sprawa. Boisko powstało onegdaj z obszaru łąkowego, gdzie pasano krowy pegeerowskie. Odbywały się na nim piłkarskie mecze i festyny. Od roku mało użytkowane, murawa miejscami skopana przez dziki. Czy one wydłubały jakiś pocisk? Na tym terenie, jak i w okolicy najbliższej żadnych działań wojennych nie było. Teren w zasadzie dziewiczy, skąd więc tu jakiś niewypał. Podrzutek? Był więc ambulans pogotowia i był ambulans żandarmerii do przewozu niewypałów ( w takich przypadkach nie zjawiła się ciężka ciężarówka ze saperami), też zjawił się policyjny radiowóz. Ale trwało to chwilę. Fakt, pojazd żandarmerii powracał z sygnalizacyjnymi światłami. Dziwna przeto sprawa. Trzeba nadal drążyć. Wypada też jakiś wydrążyć temat do notki dla e-Gońca...24, środa.\n08:45.| Coś jest na rzeczy. Wczoraj w godzinach popołudniowych przemknął obok mojego domostwa ambulans pogotowia ratunkowego, który dość często ostatnio się tu zjawia (ostatnio po 23-ej i to na sygnale, powrót też na sygnale). Tuż za ambulansem – ambulans żandarmerii wojskowej. Auta skierowały się na osiedle tzw. leśne. Fakt, wybudował się tam jedne z wyższych oficerów WP już w stanie spoczynku. Po kilkunastu minutach ambulanse powracały, żandarmeria miała włączone sygnały świetlne. W tym czasie zjawi l się też policyjny radiowóz. Po za tym nic nie wiadomo. Trzeba zasięgnąć języka, ale jak?! Ulice pustawe, sklep nadal zamknięty, więc łazić po chałupach?...Dzisiaj co też było zapowiadane, dżdżysto. Musnęła nawet mżawka o poranku. Mimo takiej kapryśnej aury w mojej okolicy trwają budowlane prace przy trzech nowo stawianych domach. I to prace też na zewnątrz. Przybywa więc nowych mieszkańców. Zerkam przez okno: pochmurnie, cicho wszędzie, głucho. Trzeba się rozruszać. Może pomyślunek jakiś do łepetyny wleci...#\n09:12.| Zapowiadali, więc nocą sypnęło nieco śniegiem. Ładnie to teraz wygląda, tym bardziej, ze nie jest mroźno, powietrze wilgotne, bezwietrznie. Poranną gimnastykę przeto przeznaczyłem na odśnieżanie, szybko i sprawnie mi to poszło. Sztabowcy jeszcze zapowiadają, że owszem, coś może dodatkowo sypnąć, lecz należy spodziewać deszczu, potem zaś wzrostu dodatniej temperatury. Pomyślunku warsztatowego na napisanie jakiejś notki nie mam, może z biegiem upływającego czasu czy znalezienia w sieci impulsu – zasiądę do klawiatury. A może rozkręcę się przy lekturze? Mało możliwości. Wiejski sklep nadal zamknięty, trwa remont, stąd ulice opustoszałe, centrum wsi wymarłe, wszystko przesiaduje w domostwach. Nie wiadomo co piszczy w trawie. Zapomniałem nawet, jak smakuje piwo! Nie mówiąc już o jakąkolwiek konwersację. Szarawo w tej chwili się robi, zdaje się, że coś sypnie. Odśnieżałem posesję tej zimy dopiero dwukrotnie, sądzę, że nie pobiję rekordu ubiegłorocznej zimy, kiedy to latałem ustawicznie po posesji. Kończę, trzeba nieco się rozruszać. W sieci bryndza...#\n09:30.| Gdzieś tam w oddali od poranka pragnie wypełzać ogromne pomarańczowe słońce, lecz szarawe chmurzyska umiejętnie uniemożliwiają, aby promienie ociepliły lekko przymarzniętą ziemie pozbawioną śniegu, Ale nie jest mroźno. Jest pogodnie. Zresztą pisanie o aurze w tej chwili przypomina wróżenie z fus, bowiem, kiedy zakończy się opis – naraz diametralnie aura może ulec zmianie, i co było wcześniej – legnie w gruzach. Po odblokowaniu e-strony Gońca mój organizm wydostaje się z kajdan odrętwienia i dąży do powrotu na stare dobre tory. To potrwa, niemniej już samo tu pisanie poczyna sprawiać mi przyjemność. Już z rana kołacze się w głowie zwiastun napisania jakiegoś dzisiaj teściku. W okresie blokady mnóstwo czasu , aby nie oszaleć, spędzałem na czytaniu zakupionych w zielonogórskiej taniej księgarni – książek. Unikam w tej chwili polskiej beletrystyki, nie mam do tego przekonania, wolę czytać teraz pozycje ze sfery sensacji i thrillerów. Spędzam przy nich przyjemne chwile. Nie tak dawno zdarzyło się mi, że przeczytawszy jedną z tych książek, powróciłem zaraz do powtórnej lektury! Była to książka Nelsona DeMille „Nad rzekami Babilonu” (dwa samoloty z Tel Awiwu zostają uprowadzone przez terrorystów , pasażerowie decydują się stanąć do walki). Może w tym przypadku zaważył fakt, że akurat pod ręką nie było już dziewiczej książki (zakupuję 2-3 pozycje wówczas kiedy otrzymuję rentę , 650 zł!, 10-go). „Babilon” miał 420 stron, a wcześniej była sporych rozmiarów pozycja Roberta Masello „Krzyż Romanowów” (stron 550, blisko 100 lat temu zdesperowana kobieta dociera do arktycznej wysepki, przynoszą rodzinną tajemnicę, teraz może to zagrozić wyniszczeniem cywilizacji).W tym miesiącu przeczytałem dość szybko Toma Clancy'ego „Stan zagrożenia” (720 stron, przyjaciel prezydenta USA zostaje zamordowany przez kolumbijski narkotykowy kartel) oraz znów DeMille;go i jego „Spencerville” (588 stron, oficer wywiadu wraca do swojego miasteczka, tam czeka na niego bezwzględny szkolny wróg, szef lokalnej policji, który poślubił dawną miłość oficera). Mamy dopiero 22 stycznia i mam już bryndze. Kasy nie ma, trzeba czekać do 10-go, stąd też dorwałem Lena Deightona „XPD” swego czasu czytanego, może nawet dwukrotnie, książka lekko zniszczona z przelatującymi kartkami (piękna powieść szpiegowska z korzeniami Adolfa Hitlera, stron 346). I tak to wygląda na teraz. Uff, alem się rozpisał! Do dobrze, trzeba teraz to opublikować (a tu nieco mam trudności, muszę przeskakiwać na dwa oprogramowania), i nsą jeszcze obowiązki przydomowe... A tekścik powinno się tez wystrugać.#\nBurmistrz od stycznia otrzymuje 2 tys. zł więcej. Większość mieszkańców miesięcznie zarabia mniej niż wynosi ta podwyżka. Zadłużenie gminy permanentnie wzrasta, plasując ją na 340 miejscu w krajowych samorządach.\nKOŻUCHÓW, 22.01.| Cmokierzy, wierni z najwierniejszych, dopięli swego. Swojemu wodzowi przyznali kosmiczną, jak na warunki bytowe gminy, podwyżkę. Paweł Jagasek (jest członkiem zarządu regionu lubuskiego Platformy Obywatelskiej) podskoczył na wysoką półkę dochodów. Tym samym zarabia on 11.145 zł miesięcznie, co uplasowało go na trzecim miejscu w powiecie nowosolskim pod względem wypłaty,\nPomysłodawcą podwyżkowej zawieruchy był długoletni radny Henryk Zieliński. Argumentował, że burmistrz „się wykazał”: - Rządzi dużą gminą, nie ma zastępcy – mówił. To przekonało przewodniczącego Rady Miejskiej, Ireneusza Drzewieckiego. Ten z kolei powołał się na swoją przeprowadzoną sondę wśród kożuchowian: - Szesnastu z dwudziestu powiedziało, że się należy. Poza tym widzę, ile burmistrz robi, i jak się angażuje – wyjaśnił.\nOdmiennego zdania jest radny Jacek Niezgodzki. – To nie czas i miejsce na podwyżki. Najpierw trzeba poprawić dochody gminy, bo teraz głównie to my wydajemy. Na to nas nie stać nie – komentuje. -\n- Czy to jest w porządku? - pyta z kolei zdegustowany tym faktem Marcin Jelinek (wiceprzewodniczący RM). Twierdzi, że podwyżka burmistrza jest kwotą przybliżoną do miesięcznych zarobków pracowników jednostek podległych gminie. Mało tego .– Rocznie z kieszeni podatników pójdzie na ten cel ponad 24 tys. zł. To więcej niż wynoszą fundusze sołeckie niektórych wsi. Więcej niż w całej kadencji gmina wydała na Książ Śląski - przekonywuje.\nRadna Barbara Brzezińska wstrzymała się od głosu. Zachowanie niektórych radnych mocno ją poirytowało. - Na początku kadencji radni obniżyli pensję burmistrza i diety radnych – poinformowała, dodając, że to było wówczas populistyczne.\nRadny Andrzej Nowocień (PiS - !) był za podwyżką. W swojej wsi, gdzie zamieszkuje, oświadcza, że tam burmistrz „wykonał ogromną pracę”. Jest oświetlenie, jest wyremontowana droga, jest pomoc dla strażaków z OSP: - Za to jestem mu wdzięczny! - deklaruje.\nPodwyżka dla burmistrza zaledwie przeszła dwoma głosami. Siedmiu rajców głosowało za (Andrzej Nowocień, Halina Perdian, Zdzisław Szukiełowicz, Grzegorz Wajman, Tomasz Walczak, Henryk Zieliński, Ireneusz Drzewiecki), pięciu było przeciwnych (Marcin Jelinek, Adrian Pikulski, Jacek Niezgodzki, Andrzej Marek), zaś trzech wstrzymało się od głosowania (Barbara Brzezińska, Dorota Grzelak, Piotr Skwierczyński).\nAle dla Jagaska nadal niedościgniony jest prezydent Nowej Soli Wadim Tyszkiewicz (12 tys. 300 zł). Tuż za nim plasuje się rządzący małym Bytomiem Odrzańskim Jacek Sauter (12 tys. 100 zł). Jagasek z kolei wyprzedził wójta Siedliska Dariusza Strausa (10 tys. 520 zł), wójt/burmistrz Otynia Barbarę Wróblewską (9 tys. 990 zł), wójt gminy wiejskiej Nowa Sól Izabelę Bojko (9 tys. 620 zł) oraz wójta Kolska Henryka Matysika (9 tys. 300 zł). Na końcu stawki pozostaje burmistrz Nowego Miasteczka Danuta Wojtasik (8 tys. 250 zł).\nSam Jagasek nie chce komentować tej sprawy: - Bardziej cieszę się z tego, że wykonaliśmy dużo inwestycji. - wyjaśnia.\nLecz rzeczywistość skrzeczy. Do drzwi gabinetu burmistrza puka już perspektywa dalszego zadłużenia do 30 mln zł, nie zrealizowano kilku inwestycji, na które poszło z gminnej kasy sporo funduszy, mieszkańcom ciągle brakuje mieszkań, jest brak czystej wody, są braki w sieci kanalizacyjno-wodnej, w końcu brak jest przejrzystego planu rozwoju gospodarczego.\nTymczasem gloryfikatorzy szykują się do skoku na kasę: chcę podnieś sobie diety radnych!\n- To jest jakaś kpina – denerwuje się radny Jelinek. Stwierdza, że w porównaniu do tego ile jest posiedzeń komisji czy sesji rady – i tak aktualne diety są wysokie. Przypomina, że dieta wina rekompensować to, co radny mógł w tym samym czasie uzyskać wykonując pracę zawodową, a nie być sposobem na życie. - Jak ktoś chce żyć na koszt naszych mieszkańców, to nie w gminie Kożuchów, niech sobie szuka innego zajęcia, skoro aktualna wysokość diety mu nie odpowiada. To nie jest sposób na życie! - oburza się.#\n10:37.| Po ponad trzech miesiącach – powracam tutaj, Mój Ty Boże. Rzecz ta stała się dzięki umiejętnością mojego syna. Po stokroć dzięki! Udało mu się odblokować stronę. Są jeszcze maluteńkie niedociągnięcia, ureguluje się to. Modlę się, Boże, aby stało się to na zawsze. Uczę się więc od nowa żyć. Wychodzę z drętwoty, z zniechęcenia, z niemocy, z tych paskudnych rzeczy, które trzymały mnie za gardło. Uczę się od nowa wystukiwać słowa, komponować teksty, umieszczać je na e-stronie. Wystarczyło trzy miesiące, a człowiek pozbawiany został wcześniejszych swoich umiejętności. Ciężka to sprawa na teraz. Mnóstwo spraw napęczniało, totalny rozgardiasz, gdzie się obejrzysz – tam plecy. Cóż, trzeba zakasać rękawy i wziąć się do roboty!...Po krótkotrwałych antraktach zimy – znów ocieplenie, gdzieniegdzie jakieś kupki śniegu pokątnie zalegają. Lekka mgiełka, przydrożne rowy wypełnione po brzegi wodą. Moje kotki leżą jednak przy piecu w kotłowni. Pies Czarek również, zaś ten Zeus, piesek bezdomny (po śmierci osoby nim się opiekującej, też bezdomnego) na trwale (chyba) u mnie zadomowił się (chociaż permanentnie znika, kiedy w pobliżu „panny” mają swe dni) – woli swe legowisko w pomieszczeniu gospodarczym. Dwa tygodnie temu odszedł za Tęczowy Mos kotek Ferdek. Przeżyłem to okropnie. Pięcioletni kocurek od samego urodzenia był chory (nie widział na jedno oko, chudy ciągle, lęgnący ustawicznie ciepła), i dzięki Bogu, że aż tyle lat przeżył. Przeddzień swej śmierci – podszedł do mnie, jakby momentalnie odżył, spojrzał tym swoim oczkiem na mnie, widziałem tam wielką miłość i oddanie, pomruczał kiedy go głaskałem. Nie jadł już, mimo najprzeróżniejszych smakołyków, pił jedynie mleko. Miał jeszcze w sobie tyle sił, aby ze mną się pożegnać! Śpij spokojnie ukochany kotku!...Smutno znów mi się zrobiło, kończę więc z nadzieją, że dziś jakiś tekst wyłuskam. #\nKosmiczny koszmar: tak spartolonej drogi dotąd nie było. Rzeczywista wizytówka nowosolskiego powiatu wraz z kożuchowska gminą.\nNOWA SÓL,KOŻUCHÓW,KSIĄŻ ŚLĄSKI,21.01.| Co z tymi naszymi drogami? Ustawicznie pytają mieszkańcy. Włodarze stosują umizgi. W rzeczywistości: wstyd! Tegoroczna niemroźna i mokra zima bezlitośnie obnażyła niechlujstwo w remontach dróg w okolicy. Wizytówką tego bajzlu jest powiatowa droga Książ – Czasław, będąca leśnym traktem, a która to – po buńczucznych zapowiedziach władz starostwa doczekała na jesieni remontu. Impuls przyszedł ze strony Nadleśnictwa Nowa Sól, które sypnęło sporym groszem, nieco też grosza wyasygnowało starostwo i kożuchowska gmina, w sumie blisko 300 tys.zł. Droga – zgodnie z zapowiedziami powinna otrzymać twardą nawierzchnię z tłucznia. Nawieziono więc stosowny materiał i poczęto remont. Roboty potem przerwano, bo zabrakło, rzecz jasna, funduszy. Teraz to tak wygląda: do tejże drogi ani nie ma wyjazdu, ani wyjazdu: Z obu stron pokonuje się ok. 300 metrowe odcinki tonące w dziurach, koleinach i w błocie. Na drodze, utwardzono odcinek ponad 1500 metrowy, nie sposób jest bezkolizyjnie wyminąć inne dodatkowe pojazdy. Pobocza są tak miękkie, że pojazd wypada z drogi. Po miesiącu oddania drogi do „użytku” - pojawiły się na niej dziury upodobniające się do przysłowiowego sera szwajcarskiego! Koszmar! Pieniądze, jak to wcześniej tutaj bywało, utonęły w błocie. W tegorocznym powiatowym budżecie na przebudowy dróg zapisano kwotę 875 tys. zł, która ma być podzielona – oprócz Książa-Czasławia - na Lubięcin-Buczków, Wrociszów, ulice Okrężna i Starostawska w Nowej Soli oraz ulica Zygmuntowska w Kożuchowie. Niestety, takie kuglarstwo również widać w samej kożuchowskiej gminie. Z gminnej kasy na utwardzenie dróg wypłynęło blisko 650 tys. zł. Kilka miejscowości doczekało się dojazdowych dróg, które już teraz domagają się napraw. Planowane remonty mogą w tym roku stanąć pod znakiem zapytania, bo nie otrzymały dotacji od wojewody, zaś listy rezerwowej jeszcze nie opublikowano. Obserwatorzy pocieszają tylko tym, że w bieżącym roku odbędą się samorządowe wybory, stąd też będziemy świadkami „cudów nad Wisłą”. #\nZ nowym rokiem wieś została sparaliżowana. Miejscowy sklep został zamknięty. Mieszkańcy muszą uzbroić się w cierpliwość.\nKSIĄŻ,9.01,aktualizacja| Ikona wsi, jak teraz okazuje się po czasie, miejscowy sklep „Jola”, po 27 latach działalności - został zamknięty. Mimo, iż dotychczasowi właściciele zapowiadali ten fakt wcześniej (przejście na emeryturę), wywołało to jednak wstrząs. Mieszkańcy uświadomili sobie bowiem, że – mimo przeróżnych wypowiadanych wcześniej uszczypliwości – sklep ten spełniał w lokalnym społecznym życiu integracyjną rolę. To tutaj toczyło się wiejskie życie. Tutaj na pogawędki przychodzili mieszkańcy, przesiadywali nawet po... kilka godzin! Padały opinie, komentarze, była wymiana poglądów (czasami z nutką dramatyzmu), tutaj też nawiązywały się przyjaźnie. To ów sklep przejął rolę ośrodka społeczno-kulturalnego. Rzecz ta stała się dlatego, że – zarówno poprzednie władze kożuchowskiej gminy, jak i obecne – ustawicznie mamili mieszkańców o reaktywizacji wiejskiej świetlicy. Burmistrz Andrzej Ogrodnik (wówczas zbliżony do Platformy Obywatelskiej) za swojej kadencji obiecywał mieszkańcom dolce vita wraz z ogrzewaną salą na gaz i z kompleksem kulturalno-rekreacyjnym. Tutaj miał być wiejski Hollywood. Nic z tych zapowiedzi nie wyszło. Budynek wiejskiej sali niszczał. Obecny burmistrz Paweł Jagasek (lider powiatowej Platformy Obywatelskiej), ten który pokonał w samorządowych wyborach Ogrodnika głosami z trenów wiejskich – odwrócił się plecami od wiejskiej społeczności. Począł kożuchowskie wsie dzielić według Boga i Cara: przychylne sobie nagradzał, oporne – niweczył. Dlatego teraz książęcy budynek wiejskiej sali stanowi ruinę! Zamknięcie sklepu książanom rozwiało w końcu złudzenia. Od Jagaska mogą jedynie otrzymać figę! Życie we wsi obumarło. Puste ulice, żadnych pogawędek. Zimny wiatr króluje. Lecz jest nitka optymizmu: budynek sklepu przejął dzierżawca, dość operatywny, i w chwili tej trwają prace remontowo-adaptacyjne. Sklep książęcy ma dorównywać standardem podobnym do placówek w Zatoniu czy w Studzieńcu, jaki ów dzierżawca prowadzi. We wsi trwa więc odliczanie...#\noto zbiór tekstów, jakie pisane były do sztambucha z nadzieją, że e-Goniec wkrótce będzie odblokowany....\n[wpis dnia 22.10].BEZ CUDU, BEZ NADZIEI, BEZ POMYŚLUNKU... Toteż milczę już miesiąc. Zamiast www.gonieclokalny.pl – biała plama. Poraża oczy. Strona ciągle zablokowana. Uczynił to administrator FireHost.pl (przestrzegam innych przed tą firmą).Cóż czynić? Modlitwa nie pomaga. W chwili tej, nie stać mnie finansowo by wynająć fachmanów do wyczyszczenia strony. Co zatem? Strajk niemy. Wielu się raduje, bo medialnie Jelinkowi usta zakneblowano. Poniektórzy mogą sypiać bez nerwowych wstrząsów. By nie stać się oszroniałym wariatem – wolny swój czas, zamiast przy klawiaturze – spędzam na czytaniu książek, i rzec wypada, że ochoczo nadrabiam zaległości. Za mną już sporo pozycji, po raz pierwszy czytanych i sygnalizowanych wcześniej: Andrzeja Pilipiuka „Litr ciekłego ołowiu”, „Cesarska manierka”, „Kroniki Jakuba Wędrowycza (1), ponadto „Nadchodzi diabeł” Glenna Coopera, „Siedem dni łaski” Carli Cracia Mercade, Stanisława Srokowskiego „Nienawiść” i dziś ukończona Wiesława Weissa „Biała wódka, czarny ptak”. W przeliczeniu to ponad 2,798 stron. W chwili tej w czytaniu: Pilipiuka „Oko Jelenia – droga do niebios”,399 s.) i „Reputacja” (371 s.) oraz Fabio Deliizzosa „Katedra Antychrysta” (413 s.). W międzyczasie również – życie bliżej natury. Żal, że kończy się złota jesień. Żal też, że wiele newsów nie ujrzało dziennego światła. Okazuje się jeszcze, że na lokalnym medialnym bruku zapanował styl dolce vita, wszystko jest cacy, kożuchowska gmina triumfuje sukcesami. Amen. #\nMARCIN POZOSTAŁ W PIELESZACH\nStraszono, bo był Ksawery i Grzegorz. Spustoszenia porobili, w odstępie tygodnia nad okolice nasze miał zawitać kolejny orkan: Marcin na imienny Marcina.\nKSIĄŻ,OKOLICE,11.11.| Orkan Marcin miał nadciągnąć znad Morza Północnego. Miał być pomiędzy sobotnim popołudniem a niedzielnym porankiem, zatem zapowiadałaby się wietrzna noc. Na terenie całego kraju należałoby spodziewać się silnych porywów wiatru, jednak na szczęście nie aż tak mocnych, jak podczas poprzednich orkanów. Porywy wiatru wtedy sięgały do 110 km/h. W większości kraju teraz wiatr nie przekroczyłby 70 km/h, lokalnie mógłby mieć do 80 km/h. To jednak wystarczająca prędkość, by wyrządzić znaczące szkody materialne i stworzyć zagrożenie życia. Zakończyło więc strachów na lachy. Marcin pofrunął gdzieś tam, chociaż dziś synowi jak najlepsze życzenia o poranku składałem. Niemniej w Książu drzewo runęło. Niefrasobliwość brygady, która kilkanaście dni dni poczęła ni stąd ni zowąd udrażniać w centrum wsi przywioskowy rów SC-2, (co to za jedni?) i zaraz potem zaprzestała, uczyniła teraz katastrofę. Drzewo runęło i uszkodziło trakcję energetyczną. Była więc straż pożarna i energetycy. Lecz do tej pory wioska pozbawiona jest ulicznego oświetlenia. Po za tym we wiosce jest spokojnie, nie licząc, że miejscowy sklep dziś był nieczynny... #\nSMUTEK DNIA NIEPODLEGŁOŚCI\nKSIĄŻ,11.11.|Komunikat | Wielokroć jestem teraz nagabywany, dlaczegoż to zaprzestałem wydawania zarówno internetowego, jak i papierowego wydawania „Gońca Lokalnego”. Satysfakcja moja jest jedyna taka, że jako tako doceniono to, co wówczas społecznie, z własnym finansowym nakładem robiłem. Teraz prawda jest inna. E-Goniec przez administratora FireHost.pl został zablokowany, bo „powodem blokady jest "Wykorzystanie max. zasobów cpu." przez stronę gonieclokalny.pl...” W międzyczasie moja drukarka też się „zachwaściła”, podobnie jak stacjonarny komputer, a i ksero też wymaga resetu. To są więc koszta, gdzie jestem bezbronny. Moja inwalidzka renta (niewidomy) wynosi netto 651,50 zł. Jeżeli w przypadku ksera (p. Radek) i w przypadku komputera (p. Sławek ew. firma Cyberion ) coś można byłoby „ugrać”, to, niestety, przy odblokowaniu strony, warszawiacy nie odpuszczą. Myślę sobie dziś tak, niebawem będzie bożonarodzeniowa choinka, niechaj więc Przyjaciele, Koledzy, Sympatycy, zamiast choinkowych prezentów, daliby parę groszy do0 szkatułki. Wtedy „Goniec” znów dostanie skrzydeł. Pozdrawiam, też Tych, co mi źle życzą... #\nEMOCJE OPADŁY, ALE JEDNAK: to powraca, jutro jadę do Kożuchowa, nie lubię tej zaściankowości, lecz muszę. To dzięki funkcjonalności kożuchowskiej Polskiej Poczty. To najgorsza poczta, jaką sobie można wyobrazić. Jestem w domu, a ciągle otrzymuję w skrzynce domowej awiza! Listonosze więc są zachwiani, lub nie odpowiedni, zaś p. naczelnik kończy pracę przed kwadransowym czasem. Brak całkowity z odbiorcą. Sitwa? Trzeba wdechu świeżego. Tak samo, jak do kożuchowskich władz... Przeklinam, że administracyjnie zalazłem się w tym kożuchowskim grajdołku, bo 3 km stąd zaledwie byłbym w Zielonej Górze!\nNIE MA MOCNYCH NA ENEA: od tygodnia wschodnią część wsi Książ Ślaski zakrywają piekielne ciemności. Po awarii linii przesyłowej w centrum wsi, spece z Enea zwinęli druty od ulicznego oświetlenia i pouciekali! Nie można dotąd ich namierzyć. Pozostawili też po sobie przechylony uliczny słup, który w każdej chwili grozi katastrofą! Mieszkańcy w tych diabelskich ciemnościach nie mogą nawet trafić do swoich obejść. Wszelkie interwencje podejmowane - to jedynie walenie grochem o ścianę. Gdzie, kuźma, w końcu żyjemy?! Nowa Sól, obudźcie się w końcu tam!\nKSAWERY POCAŁOWAŁ KSIĄŻ\nCztery godziny grozy. Przyniósł wichurę i deszcz. Całe szczęście, nie odnotowano we wsi żadnych ciężkich zdarzeń, ale spowodował wielką awarię w energetyce. Prądu nie było ponad 44 godziny. To też niespotykana dotąd rzecz.\nKSIĄŻ,OKOLICE,5\_6\_7\_.10.| Rekonstrukcja. Od północnego Atlantyku rozpoczął swoją wędrówkę orkan Ksawery. Uderzył w czwartek około godz. 16.00 w Zieloną Górę. Najpierw niewinnie, ale już po chwili wiatr osiągnął tam prędkość około 70 km/h. Do Książa trafił o godz.18-ej. Wiatr momentami dochodził do 140 km/h. To ewenement. W powojennej historii wsi dotąd takiej sytuacji nie było. Okolicę dotychczas omijały bokiem wielkie nawałnice. Teraz tak się nie stało. Odnotowano, mimo wszystko, niewielkie straty. Łamały się konary drzew, wiele drobnych gałęzi zalegało drogę, uszkodzone zostało jedno z przęseł ogrodzenia, zniszczony został namiot foliowy przy blokach popegeerowskich, tam też wichura zerwała daszek na kojcu dla psa i na gołębniku, w pobliżu uszkodzone zostało kuchenne okno w domostwie, z kolei wielkie okno tarasowe przy budowie pomieszczeń około domowych – zostało zdemolowane. Z niektórych dachów zleciało kilkanaście dachówek, głównie poniemieckich. Na cmentarzu orkan uszkodził dwa nagrobki. Prąd został wyłączony tuż po 18-ej. Nowa Sól, Zielona Góra i ich okolice również pozbawiono energii, w sumie ponad 700 tys. osób pozbawionych zostało dostawy. Kibice rwali włosy z głów, akurat rozpoczęła się w tv transmisja meczu piłkarskiej polskiej reprezentacji z Armenią w ramach eliminacji do MŚ. Brak prądu automatycznie spowodował wstrzymanie przesyłu wody. Ksawery zelżał po czterech godzinach, po potem począł się oddalać. Nazajutrz, przy przejaśnieniach - poprawy w sytuacji jeszcze nie było. Nastąpiło uprzątanie szkód. Odwołano zajęcia przedszkolne i szkolne. Brak prądu podtrzymywał przygnębienie. - Po jasną cholerę potrzebny jest nam ten Macierewicz i przeogromne wydatki na wojsko, wystarczy wiatr i brak prądu i wszystko idzie w kim mater – podsumowuje sarkastycznie jeden z mieszkańców. Zabrakło powszechnie pieczywa, bowiem z braku prądu piekarnie nie mogły piec. Wiele sklepów nadal było pozamykanych. Dochodziły wiadomości kolejne informacje z okolic o tamtejszych spustoszeniach. W Zatoniu zerwany został dach z domu mieszkalnego, w Lubieszowie ścięło szczyt dachu, w Kożuchowie częściowo zleciały dachówki na zamkowym dachu, w Studzieńcu, jak i w innych miejscowościach poczęto udrażniać drogi z leżących konarów i drzew. Powalone drzewa także są w okolicznych lasach. Jedno z powalonych drzew spadło w Zielonej Górze na samochód nauki jazdy. Instruktor przebywa w szpitalu, zaś na jednym z parkingów można było przeczytać na plandece auta, gdzie wiatr wybił w nim kilka szyb: .„Ksawery ty ch...”. Awaria energii ciągle jest usuwana. Miejsc awarii jest mnóstwo. Cała infrastruktura jest uszkodzona, są zerwane linie, uszkodzone stacje. Zielona Góra i Nowa Sól otrzymuje prąd przekazem z poznańskiego obszaru. Dopiero w sobotę po godz. 14-ej prąd popłynął do książan. Rozpoczęło się normalne życie...#\nKOŻUCHOWSKIE WODNE DISCO POLO\nTrwa zapaść w gminie. Aż cztery wsie otrzymały zakaz spożywania wody z kranów. Końca koszmaru nie widać.\nKOŻUCHÓW,19.10.| Wściekłość i rozpacz. W praktyce nie byłoby tygodnia, by mieszkańcom kożuchowskiej gminy permanentny brak wody z wodociągowej sieci nie rujnował codzienny byt. Jak nie ustawiczne awarie, to zatruta woda. Tak dzieje się teraz. Cztery miejscowości: Stypułów, Cisów, Radwanów i Broniszów otrzymało z miejskiej spółki komunalnej Uskom kategoryczny zakaz spożywania wody od dnia 19.10.2017 aż do odwołania. Woda z kranu - jak informuje spółka - nie nadaje się do picia, przygotowywania napojów i potraw, mycia owoców i warzyw, wytwarzania lodu, mycia naczyń kuchennych i sztućców. Woda z kranu również nie nadaje się do mycia i kąpieli. Woda może być używana wyłącznie do spłukiwania urządzeń sanitarnych. W zastępstwie do tych miejscowości podstawiana będzie beczka z wodą dwa razy dziennie. Średniowiecze triumfuje. Miasto i gmina umiera. Zmniejsza się ustawicznie liczba ludności. Od kilku lat saldo migracji jest ujemne, zaś ilość urodzeń dzieci coraz mniejsza. Mało tego. Kożuchowianie są jednymi z najbiedniejszych w Lubuskiem. Średni dochód na jednego mieszkańca w ubiegłym roku wyniósł 3,4 tys. zł. To o 800 zł mniej niż średnia w województwie, stąd też Kożuchów na 82 miejscowości poddane badaniom uplasował się na czwartej pozycji... od końca. Nie przeszkadza to jednak lokalnej władzy do wyrażania codziennego optymizmu. Zamiast usuwania usterek, poszukiwania inwestorów, planów zmniejszania ubóstwa – serwuje się gale disco polo czy sztampowe rycerskie turnieje. Urzędnicy miejscy nie potrafią poprawnie napisać projektów o ubieganie się dofinansowań na przedsięwzięcia inwestycyjne. Ostatnio właśnie nie udało się pozyskać dofinansowania na rozbudowę kanalizacji. Trzeba więc nadal liczyć na wszelkie wodne awarie. W urzędzie miasta jednak rąk się nie załamuje. Twierdzi się tam bowiem, że nadzieja umiera ostatnie. Jest bowiem pod ręką plan B. Lecz nie wiadomo jaki to plan....#\nGRZEGORZ PUKA DO DRZWI\nJest powtórka. Ksawery odszedł. Spustoszenie uczynił. Teraz za chwilę w jego ślady idzie Grzegorz.\nKSIĄŻ,OKOLICE,28.10.| Pamiętacie? Więc przypomnijmy: na początku października orkan, niespotykany w tej okolicy wtargnął z impetem: spowodował wielką awarię w energetyce. Prądu nie było ponad 44 godziny. Drzewostan również do góry nogami powywracał. Wówczas mówiono, że Ksawery pocałował Książ i okolice. Lecz teraz może być jeszcze ciekawiej. Właśnie w tej chwili podmuch wiatru otacza wioskę. To kumpel Ksawerego, Grzegorz. Nikogo w tej chwili nie ma na ulicy, Rezydenci w miejscowym sklepie również pozamykali. Nie można ani porozmawiać, ani smakołyku wypić. Pustynia. KI czort? Rowerzysta jechał drogą. Podmuch zmiótł go do pobliskiego rzecznego rowu. Psy poczęły szczekać. Olega wyszedł, też się przewrócił. Dmucha już. Ostrzeżono więc. Lecz to nie sołtys. Wczoraj z rozporządzenia organu wyłapywano psy. Jest to jedyne osiągnięcie. Przed niebezpiecznymi zjawiskami pogodowymi ostrzegło więc Centrum Zarządzania Kryzysowego w Lubuskim Urzędzie Wojewódzkim. Wiać zaczęło już w sobotę, czyli w tej chwili, 28 października z samego rana., lecz w nasze okolice przywędrował oto teraz. Wiatr wieje z północnego zachodu. Jego prędkość to około 45 hm/h. Ale uwaga! W porywach może osiągnąć nawet do 115 km/h. Co dalej? Synoptycy prognozują również opady deszczu. Wyszedłem na zewnątrz. Wieje. Ulica oświetlona, nikogo nie uświadczysz. Mieszkańcy schowani w domostwach. Niebo granatowe. Idę spać...#\nSPEKTAKL Z INNEJ PLANETY\nGorączkowa atmosfera bożonarodzeniowych świat również nie ominęła kożuchowskich samorządowców. Uchwalono eufemistyczny budżet z tłem podwyżki pensji dla burmistrza. - Jestem dumny z tych trzech lat! - buńczucznie rzekł wódz. Ale zadłużenie gminy w ciągu tych lat już podskoczyło powyżej 7 mln zł.\nKOŻUCHÓW,17.12.| Szaleństwo szachrajstwa w liczbach budżetowych kwitnie. W roku 2017 kożuchowski budżet opiewał na astronomiczną kwotę 59,5 mln zł. Wydatki z kolei wywindowane zostały na 64,8 mln zł. Zadłużenie stanowiła kwota 28 mln zł. W Nowym Roku 2018 budżet ma być zamknięty na dochodach 60 295 259 zł, przy wydatkach 63 068 116. Deficyt nieco zelżał, bo otrzymał sumę 2 772 857 zł. Zadłużenie na koniec 2018 r. ma wynieść 30 179 213 zł. Lecz najdziwniejsze w tej kołomyi jest to, że zarówno w budżecie na 2017 rok, jak i na 2018 rok ratusz wpisał kwotę 10 mln zł, jaka przekazywana jest gminie na realizację rządowego programu 500+. Mało kto taką rzecz w kraju czyni!!! Gdyby nie ta kwota – obraz rządzenia gminą przez burmistrza Pawła Jagaska (został obecnie szefem Platformy Obywatelskiej w nowosolskim powiecie, partii która utożsamiana jest z szokującymi aferami) byłby minorowy. Zawrzało więc. - Gdyby nie ta kwota, Kożuchów byłby jak Lubsko, które jest w czołówce najbardziej zadłużonych gmin w Polsce – sarkastycznie zauważył radny Marcin Jelinek. Wcześniej zapytał burmistrza, czy nie jest mu wstyd: - Obiecywał pan, że nie będziemy rozwijać gminy na kredyt – przypomniał. Wyliczył ponadto, że jego poprzednik przez dwie kadencje zadłużył Kożuchów na ponad 15 mln zł. - Pan już zadłużył nas na 7 mln. W finansowaniu inwestycji nie widać między wami różnicy – argumentował radny. Jagaskowi puściły nerwy. - Mówi pan bzdury! - odparował. Zasugerował, że pobieranie kredytów przyczynia się do rozkwitu gminy. - Pan nie wybudował domu na kredyt? - dociekał burmistrz. - To była moja samodzielna decyzja. Rada nie wzięła za mnie kredytu – poinformował radny. - Ja w pana życie prywatne się nie wpierdzielam. Niech się pan nie wpierdziela w moje – zakończył słowną potyczkę radny. I był jedynym, który wstrzymał się od głosu przy uchwalaniu budżetu. Bo i czym się tu chwalić? Sztandarowym posunięciem burmistrza ma być budowa kompleksu lekkoatletycznego (500 tys.zł) i wydanie kolejnych 2,2 mln zł na modernizację dworca autobusowego tzw. Centrum Obsługi Pasażerów. Z tego miejsca mają być wywożeni kożuchowianie do pracy w Nowej Soli. I to wszystko będzie się odbywać w czasie, kiedy kożuchowskie wsie nadal będą pod względem szerokich inwestycji stanowiły średniowieczny skansen. Gdyby tego jeszcze było mało, to za winkla wyskoczył radny Henryk Zieliński, notoryczny pretorianin Jagaska. W swojej autorskiej uchwale zaproponował 1700 zł podwyżki dla burmistrza: - Uważam, że się wykazał i na to zasługuje – powiedział. Za podwyżką rękę podnieśli ponadto kolejni cmokierzy: Andrzej Nowocień, Zdzisław Szukiełowicz, Grzegorz Wajman i Halina Perdian. Aby nie stało się to szokiem, radny złożył także inny projekt – podwyżki dla radnych. Chce powrotu do starych stawek, gdzie na początku kadencji radni obniżyli sobie diety. Co z tego się wykluje – mieszkańcy ujrzą rzecz pod koniec tego roku.#


Ochrona imprez - Agencja Ochrony INPULS\nNasza oferta » Ochrona imprez\nTo specyficzny zakres usług realizowanych przez Biuro Obsługi Mienia „INPULS”, z którego organizatorzy imprez korzystają okolicznościowo.\nŚwiadczymy usługi ochrony imprez masowych odbywające się w obiektach zamkniętych i na terenach otwartych, zgodnie z "Ustawą o bezpieczeństwie imprez masowych" z dnia 20 marca 2009 roku (z późniejszymi zmianami).\nZabezpieczamy również imprezy rekreacyjne, okolicznościowe, pikniki, koncerty, wystawy, imprezy zamknięte organizowane przez firmy, bankiety, zawody sportowe.\nDo ochrony imprez wyznaczeni są specjalnie wyszkoleni, jednakowo umundurowani pracownicy ochrony z ukończonym kursem w zakresie ochrony bezpieczeństwa imprez masowych. W trakcie trwania imprezy nieodzownym elementem właściwego zabezpieczenia jest zapewnienie łączności bezprzewodowej pomiędzy pracownikami ochrony.


HOBBY - rękawice wzmacniane skórą owczą do precyzyjnych prac - Glovex\n» Rękawice wzmacniane skórą owczą HOBBY\nRękawice wzmacniane skórą owczą HOBBY - do precyzyjnych prac\nRobocze rękawice BHP HOBBY polecane są dla mechaników, techników oraz monterów. Wykazują się wysoką zręcznością i gwarantują precyzyjny ruch. Wykonane zostały z bawełnianej dzianiny, którą wzmocniono owczą skórą wyprawianą na lico. Rękawiczki robocze posiadają część chwytną wykonaną z jednego kawałka skóry. Sprzyja to wyczuciu i manipulacji przedmiotami. Obecność elastycznego ściągacza w nadgarstku umożliwia dopasowanie rękawic do kształtu dłoni. Sprawia też, że nie spadają, ale są stabilnie osadzone. Zabezpieczają również przed wpadaniem zanieczyszczeń do wnętrza. Rękawice chronią dłonie przed otarciem naskórka lub zabrudzeniem. Produkt dostępny w rozmiarach 8 i 10 oraz biało-szarej kolorystyce\nZastosowanie rękawic HOBBY\nPraca w suchym środowisku\nDedykowane branże: budownictwo, przemysł maszynowy, prace magazynowe, wykładanie towaru, różnorodna aktywność hobby\nOwcza skóra licowana\nCzęść chwytna z jednego kawałka skóry - "całodłonicowa"\nObszycia paznokci ze skórki\nKolory: tkanina biała, obszycie skórzane jasnoszare\nPrzy zakupie kartonu zbiorczego 120 par, cena z rabatem, a wysyłka gratis\nRękawice wzmacniane skórą owczą HOBBY spełniają normę BHP\nRękawice robocze HOBBY stanowią element sprzętu ochrony indywidualnej (ŚOI)


Lolstorm - forum.benchmark.pl\nLolstorm odpowiedział Lolstorm → na temat → Diagnostyka błędów i awarii\nDokładnie tak, ale ona ewidentnie była okej, świeciła dopiero wtedy, kiedy odpiąłem kabel zasilający kartę.\nTaki mam plan od początku, jednak liczyłem że może uda się amatorsko w domu zaradzić problemowi. Komputer jest dla nastolatka, pewnie domyślasz się jak to wygląda w tym wieku, kiedy napalisz się na nowy sprzęt, a tu klops i dni wolne od pracy w drodze A mógłbyś mi tylko powiedzieć, czy komputer mógł przez pewien czas funkcjonować pomimo tego, że dioda się świeciła? Czy jeżeli dioda od vga się świeci, to niemożliwy jest dalszy rozruch? Ciekawi mnie, czy byłem gapą i tego nie zauważyłem, czy po prostu problem pojawił się po czasie. Dzięki za pomoc!\nVGA świeci na jasno cały czas. Nie jestem zbyt dobrze obeznany w temacie, ale czy to możliwe, że wczoraj/przedwczoraj, kiedy problem występował sporadycznie, ta dioda cały czas się świeciła? Tj. czy komputer może normalnie działać, kiedy ona się świeci? Bo nie jestem pewien, ale pamięć wzrokowa mi podpowiada, że już wcześniej się świeciła. LED i wentylatorki na karcie normalnie działają. Dodam, że komputer był składany przez xkom, podświetlenie podzespołów źle podłączyli i zostawili niezły bałagan z tyłu obudowy.\nNa 3 różnych kablach próbowałem, gniazda inne też sprawdzałem. Odnośnie działającego podświetlenia chłodzenia po wyłączeniu komputera - pokombinowałem z podłączeniem, wyglądało to na jakieś zwarcie, teraz już jest ok. Ale to był raczej problem niepowiązany z brakiem odczytu monitora, bo to dalej trwa.\nGeneralnie nazwałem to problemem z monitorem, bo "to widać". Że przyczyn może być wiele to doskonale się domyślam. Że nie jest to problem z monitorem też się domyślam, bo drugi też nie działał, zaraz podepne jeszcze pod TV i powinienem móc wykluczyć monitor. Dziennik chętnie bym sprawdził, jednak tak jak napisałem, na ten moment żaden monitor nie przechwytuje obrazu. Żeby spróbować wyeliminować kolejną rzecz - czego mogę szukać na płycie głównej? Zasilanie płyty wygląda, przynajmniej pozornie, okej - ledy działają po włączeniu komputera. Nie mam pewności, czy tak p\nZarejestrował się nowy użytkownik: Lolstorm 22 Grudnia 2020\nLolstorm dodał temat → w Diagnostyka błędów i awarii\nCześć i czołem, zakupiłem nowy komputer i od pierwszego uruchomienia - w dniu wczorajszym - pojawiały się sporadyczne problemy z wyłączającym się monitorem (jakby go karta graficzna wyłączała). Na początku występowało to głównie podczas gier, jednak w dniu dzisiejszym miało to też miejsce, kiedy nikogo przy komputerze nie było. Na ten moment monitor w ogóle nie działa, tj. po naciśnięciu powera na monitorze, na chwile się włącza (dioda zmienia kolor na niebieski na 5s), ale nawet nie przechwytuje obrazu z komputera i zaraz dioda zmienia kolor na biały - nie wykryto sygnału. Monitor podłączony


Czy możliwe jest uniknięcie przypadkowych debiutantów w reprezentacji?\nNiesprawdzeni Buksa i Matynia to mały problem. Są przecież tacy, którzy zniknęli z kadry szybciej, niż się w niej pojawili...\nGdy wszystkie emocje reprezentacyjne opadły, konflikt Brzęczka z Polem zażegnany, a wszyscy zdążyli przeżyć emocje związane z losowaniem eliminacji EURO 2020, nie wyobrażam sobie nie myśleć o ostatnich powołaniach. Konkretnie o Buksy i Matyni, którzy to pojawili się na ostatnim zgrupowaniu reprezentacji Polski, ale nie zagrali choćby minuty. Czy powinni być zniesmaczeni? Chyba jednak nie do końca. Plus dla nich jest taki, że reprezentacja stoi jeszcze przed nimi otworem. W każdej chwili mogą otrzymać zaproszenie na kadrę. Na przestrzeni ostatnich 20 lat byli przecież piłkarze, którzy powołanie otrzymali, a zdołali w niej zagrać... jeden mecz. "Eksperymenty" nie zawsze się sprawdzają, ale selekcjonerzy zobowiązani są szukać nowych rozwiązań.\nJeden turniej – siedmiu jednorazowych reprezentantów\nDwie dekady temu trenerem reprezentacji był nie kto inny, jak nieżyjący już Janusz Wójcik. Śp. „Wujo” słynął ze swojego specyficznego sposobu bycia, sprawiającego, że miał tylu wrogów, co przyjaciół. Dzięki jego osiągnięciom i… dobrym znajomościom z polityki został selekcjonerem ku niezadowoleniu bezradnego prezesa PZPN – Mariana Dziurowicza. Wójcik w przeciągu roku powołał, jak się okazało, aż dziewięciu graczy, dla których pierwszy występ był tym ostatnim.\nPierwszym z nich był Andrzej Jaskot, który zagrał w wygranym meczu z Ukrainą 15 lipca 1998 roku. Kolejnym jednorazowym reprezentantem Polski jest Bogdan Zając, znany przecież z roli asystenta Adama Nawałki. Były gracz m.in. Wisły Kraków zmienił na boisku w 61. minucie Marka Koźmińskiego i pojawił się na następnym zgrupowaniu, ale kilkanaście lat później już jako asystent selekcjonera.\nSiedmiu pozostałych to zawodnicy, których jedyny epizod w kadrze to występ na Turnieju Czterech Narodów w Bangkoku. Byli to wyłącznie piłkarze, którzy zasłużyli na to wyróżnienie dzięki dobrej grze w polskiej lidze. Z Nową Zelandią 19 czerwca 2000 r. zagrali Jacek Chańko, Maciej Terlecki, Mariusz Nosal, Krzysztof Piskuła, Grzegorz Tomala, Ariel Jakubowski i Rafał Szwed. Co ciekawe, w tym meczu zadebiutował też późniejszy etatowy reprezentant Michał Żewłakow. Wójcik miał więc zmysł, ponieważ za jego kadencji swoje pierwsze spotkania w kadrze rozegrali również tacy piłkarze jak Maciej Żurawski, Bartosz Karwan, Jacek Krzynówek czy Tomasz Frankowski.\nKilka niepowodzeń, ale bilans na plus\nTuż po nieudanych eliminacjach Euro 2000, mimo chęci zatrudnienia kogoś z dwójki Kasperczak – Smuda, selekcjonerem pierwszej reprezentacji został Jerzy Engel. Mimo początkowych niepowodzeń piłkarze, na których liczył, wywalczyli awans do MŚ 2002 w Korei i Japonii. Wicemistrz Polski z 1986 roku z Legią Warszawa postawił w kadrze na wielu, którzy później święcili z nim największe sukcesy. Przecież to on „wyciągnął” z Polonii Emmanuela Olisadebe. Ale to nie jedyne słuszne powołanie, bo dzięki niemu zadebiutowali piłkarze, którzy z czasem stali się etatowymi reprezentantami. Mianowicie Kamil Kosowski, Ebi Smolarek czy Mariusz Lewandowski.\nAle jak u każdego zdarzały się też „pożegnalne debiuty” takich „ananasów” jak Arkadiusz Kaliszan (31 minut z Hiszpanią 26 stycznia 2000 r.), Mariusz Pawlak (5 minut z Holandią 04 czerwca 2000 r.), Olgierd Moskalewicz, Grzegorz Pater (obaj po 45 minut z Islandią, pierwszy 15 sierpnia 2000 r., drugi 15 listopada 2001 r.). Oprócz nich 10 lutego 2002 r. z Wyspami Owczymi 45 minut rozegrali Tomasz Ciesielski, Tomasz Moskała i Paweł Drumlak. „Wielki” debiut zaliczył również Andrzej Bledzewski. Wszedł na boisko za Radosława Majdana z Irlandią Północną (13 lutego 2002 r.), po czym usłyszał… końcowy gwizdek. Zmiana miała miejsce w 89. minucie spotkania.\n5 minut Bońka. Ciekawe powołania Janasa\nPo niedługiej, okraszonej brakiem wyników kadencji trenerskiej obecnego prezesa PZPN kadrę przejął Paweł Janas. Nie udało mu się awansować dna Euro 2004, ale patrząc przez pryzmat przegranego meczu z Łotwą (0:2), do awansu brakło właśnie trzech punktów. Straciliśmy je jeszcze, gdy selekcjonerem był Zbigniew Boniek. Paweł Janas wywalczył jednak występ na mundialu w 2006 roku w Niemczech. Trener roku 2004 i 2005 w eliminacjach do tego turnieju odświeżył reprezentację takimi nazwiskami jak Sebastian Mila, Radosław Sobolewski, Arkadiusz Radomski, Irek Jeleń czy Artur Boruc. Trzej ostatni zagrali we wszystkich trzech meczach turnieju głównego. Oprócz nich Janas dał też szansę zaistnieć w kadrze graczom, którzy stanowili o jej sile tuż po jego kadencji. Mianowicie byli to Kuba Błaszczykowski, Łukasz Fabiański, Marcin Wasilewski, Andrzej Niedzielan oraz Dariusz Dudka.\nTu jednak także pojawiają się jednorazowi debiutanci. Adam Majewski i Tomasz Mazurkiewicz zagrali jedynie w towarzyskim meczu z Macedonią (14 lutego 2003 r.). Debiuty w kadrze w 2004 roku zaliczyli tacy gracze jak Marcin Nowacki (45 minut z Wyspami Owczymi 21 lutego), Mariusz Mowlik, Wahan Geworgian (obaj z USA 11 lipca). 9 lutego 2005 r. z Białorusią debiutował Dariusz Żuraw, czyli wieloletni gracz Hannoveru 04. Aż dziw, że zawodnik regularnie występujący za granicą zaliczył tylko jeden występ w pierwszej kadrze.\nInna, ale podobna sytuacja dotyczy Grzegorza Piechny. Najlepszy strzelec rundy jesiennej I ligi (zanim przekształcono ją na ekstraklasę) zagrał 45 minut w meczu z Estonią (16 listopada) i strzelił bramkę. Co najlepsze, na koniec sezonu 05/06 w rezultacie został królem strzelców I ligi. Nie wystarczyło to jednak, by przekonać do siebie Janasa. Jeden występ w kadrze zaliczył też Grzegorz Bonin (02 maja 2006 r.) w sparingu z Litwą.\nPrzyszłościowa era holenderskiej myśli\nPo nieudanym mundialu w Niemczech ogłoszono informację, że selekcjonerem kadry zostanie Leo Beenhakker. Stał się pierwszym od 1960 r. zagranicznym szkoleniowcem reprezentacji Polski. Powiew świeżości dało się wyczuć od razu. Były szkoleniowiec m.in. Realu Madryt zaczął sukcesywnie powoływać kolejnych nowych graczy. Trzeba przyznać, że wywarł ogromny wpływ na fukcjonowanie kadry, także tej obecnej. Przecież to za jego kadencji debiutowali Kamil Grosicki, Łukasz Piszczek czy Michał Pazdan. Mało tego, po Euro 2008 dał też szansę Robertowi Lewandowskiemu, Krychowiakowi, Peszce i Jodłowcowi. To właśnie ci gracze stworzyli monolit, którym zachwycaliśmy się podczas eliminacji i finałów Euro 2016.\nZapoznając się z realiami funkcjonowania polskiej reprezentacji, nie obyło się też bez niepowodzeń. Trafiło się ich jednak stosunkowo mało. Spośród piłkarzy, których Holender powołał podczas trzyletniej kadencji, tylko nieliczni okazali się być jednorazowymi reprezentantami. W sparingowym meczu ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi (6 czerwca 2006 r.) pierwszy i ostatni raz wystąpili Adrian Budka, Robert Kolendowicz i strzelec gola Paweł Magdoń. Oprócz nich jedno spotkanie zaliczyli Piotr Madejski (15 grudnia 2007 r. z Bośnią i Hercegowiną), Sebastian Tyrała, Michał Zieliński (obaj 14 grudnia 2008 r. z Serbią), a także bramkarze – Radosław Cierzniak (7 lutego 2009 r. z Litwą) i Łukasz Załuska (06 czerwca 2009 r.).\nMamy tu do czynienia z selekcjonerem, który ewidentnie bardzo rzadko się mylił. Oczywiście brak awansu na MŚ w RPA to porażka, ale szacunek do takiego trenera jest niezbędny. Mimo tego został potraktowany przez PZPN bardzo niewdzięcznie. Dwa ostatnie mecze w eliminacjach zespół tymczasowo poprowadził Stefan Majewski. A co najgorsze, prezes Lato zwolnił Beenhakkera podczas… wywiadu z telewizją.\nNietrafione idee z licznymi nieporozumieniami\nPo braku kwalifikacji na MŚ 2010 w RPA nowy selekcjoner – Franciszek Smuda, otrzymał misję stworzenia reprezentacji na Euro 2012. Problem pojawił się jednak taki, że jako gospodarze turnieju nie przystępowaliśmy do eliminacji. To był jeden z czynników decydujących o końcowej porażce. Trzeba oczywiście selekcjonerowi oddać, że wprowadził też do kadry piłkarzy, którzy się sprawdzili na lata. Nie sposób nie wspomnieć o debiutach Wojtka Szczęsnego, Maćka Rybusa, Artura Jędrzejczyka, Adriana Mierzejewskiego czy Kamila Glika.\nZnakiem rozpoznawczym kadencji „Franza” byli zawodnicy naturalizowani, prześmiewczo nazywani „farbowanymi lisami”. Damien Perquis, Eugen Polanski, Sebastian Boenisch to pomysły wyłącznie zagubionego Smudy. Do tego doszedł jeszcze Ludovic Obraniak, który odebrał polski paszport jeszcze za Beenhakkera.\nOprócz tych „eksperymentów” za kadencji obecnego trenera Górnika Łęczna jednokrotny występ zaliczyli Janusz Gancarczyk (18 listopada 2009 r. z Kanadą), Sebastian Małkowski (25 marca 2011 r. z Litwą), a także Michał Gliwa, Maciej Jankowski, Arkadiusz Woźniak i Filip Modelski (wszyscy z Bośnią i Hercegowiną 16 grudnia 2011 r.). Grono piłkarzy (za Smudy), którzy okazali się jednorazowymi reprezentantami, nie jest więc szerokie. Nie zmienia to faktu, że Smuda powoływał wielu zawodników, którzy występowali kilkukrotnie, ale… tylko za jego kadencji.\nKontynuacja trafnej myśli, a więc mało przypadku\nNastępny selekcjoner, czyli Waldemar Fornalik, w nieco ponadrocznej przygodzie z kadrą zdążył powołać tylko dwóch graczy, którzy zagrali w niej jeden mecz. Mianowicie byli to Bartosz Rymaniak (45 minut z Macedonią 14. lutegi 2012 r.) i Jakub Słowik (90 minut z Rumunią 2 lutego 2013 r.). „Waldek King” miał jednak zmysł co do piłkarzy, bo wprowadził do zespołu chociażby Milika, Teodorczyka, Bereszyńskiego i Zielińskiego. Niestety nie stworzył „team spirit”, który pozwoliłby na występ na mundialu w Brazylii w 2014 roku.\nEra Adama Nawałki niewątpliwie będzie kojarzona zarówno z sukcesem na Euro 2016, jak i niepowodzeniem na mundialu w Rosji. Podsumowując, oparł kadrę na tych, którzy grali już za Fornalika, ale wprowadził do niej świeżość i własną wizję. Po pierwsze swojego „pupila” z Górnika Zabrze – Krzysztofa Mączyńskiego, mającego wpływ na dobre wyniki kadry. Oprócz niego debiutowali też Karol Linetty, Bartek Kapustka, Jan Bednarek czy Jacek Góralski, a więc gracze drugoplanowi, którzy jednak odcisnęli swoje piętno na zespole w pewnych momentach kadencji Nawałki.\nNie sposób nie wspomnieć jednak o jednorazowych reprezentantach, jakimi okazali się Rafał Kosznik (15 listopada 2013 r. ze Słowacją), Piotr Ćwielong (19 listopada 2013 r. z Irlandią), Rafał Leszczyński (18 stycznia 2014 r. z Norwegią), Wojciech Golla, Michał Miśkiewicz (obaj 20 stycznia 2014 r. z Mołdawią), Paweł Dawidowicz (17 listopada 2015 r. z Czechami), Damian Dąbrowski (14 listopada 2016 r. ze Słowenią), Bartosz Białkowski (23 marca 2018 r. z Nigerią) i Taras Romanczuk (27 marca 2018 r. z Koreą Płd.). Oczywiście droga do kadry nie jest dla niektórych zamknięta.\nPrzypadkowe debiuty zdarzają się za każdego trenera\nWniosek nasuwa się więc sam. Nie da się stworzyć monolitu bez kilku przypadków. Umówmy się, gdyby selekcjonerzy nie poszukiwali nowych rozwiązań, to niektórzy piłkarze stanowiący o sile kadry mogliby w niej w ogóle nie wystąpić. Ewidentnie lepiej jest powołać za dużo ludzi niż za mało, nie zauważając potencjału jednostek.\nWielu już zastanawia się nad zasadnością powoływania wspomnianych Buksy i Matyni, bo nie zagrali nawet minuty. Umówmy się jednak, może w tym też tkwi jakaś myśl Jerzego Brzęczka. Dzięki temu zgrupowaniu chłopaki nabrali pewności i na wiosnę niewykluczone, że znajdą się w kadrze ponownie. Tak samo jak kiedyś szansę otrzymał zagubiony obecnie Bartek Kapustka. Dziś osądzamy, że to głupie, ale za kilka lat, może już za kadencji innego trenera, podstawowy skład możemy zaczynać właśnie od nich. A kogo w tym zasługa? Obecnego selekcjonera.\nAdam Nawałka Franciszek Smuda Janusz Wójcik Jerzy Brzęczek Leo Beenhakker Paweł Janas Reprezentacja Polski Waldemar Fornalik


pless.pl: Dentystka z Pszczyny walczy z rakiem. Potrzebny drogi lek - Pszczyna\nFundacja Alivia wspierająca chorych na nowotwory prowadzi zbiórkę na leczenie Agnieszki Antes-Kuligi, lekarz stomatolog z Pszczyny, która zmaga się z nowotworem złośliwym jajnika. Potrzebny jest nierefundowany lek. Miesięczny koszt terapii to 20 tysięcy złotych.\nAgnieszka Antes-Kuliga, dentystka z Pszczyny, walczy z nowotworem · fot. archiwum prywatne\nAgnieszka Antes-Kuliga, lekarz stomatolog znany w środowisku jako osoba nie odmawiająca nikomu pomocy, sama potrzebuje teraz wsparcia. Walczy z nowotworem złośliwym jajnika. Od dłuższego czasu nie jest w stanie pracować. Wobec przyjętych przez NFZ kryteriów nie zalicza się do grupy osób, które mogą liczyć na refundację. Lek ten jest refundowany przez NFZ wyłącznie w przypadku pacjentek ze stwierdzoną mutacją genu BRCA. Kwota, którą otrzymuje w ramach miesięcznego zasiłku L4, wynosi 1500 zł, a koszt miesięcznej kuracji lekiem Olaparib przekracza obecnie 20 tysięcy złotych.\nCelem zbiórki Fundacji jest zebranie środków na zakup leku Olaparib, dającego szansę na wyleczenie, bądź przedłużenie życia w przypadku osób dotkniętych nowotworem jajnika.\nDarowizny na rzecz leczenia Agnieszki Antes-Kuligi można przekazywać za pomocą płatności on-line, karty płatniczej, PayPal lub tradycyjnego przelewu poprzez stronę zbiórki Fundacji Alivia: skarbonka.alivia.org.pl/agnieszka-antes-kuliga