Ucieczka ze snu - ebook - Jayne Krentz - bookto.pl\n© Marc von Borstel\nCopyright © 2018 by Jayne Ann Krentz\nFrankowi, z miłością\nPrzestała szukać kluczyka do szafki z dokumentami i podeszła do drzwi niewielkiego gabinetu. Nie miała odwagi włączyć żadnej z lamp w laboratorium. Przez wysokie łukowate okna wpadało światło księżyca, wydobywając z mroku długie blaty robocze i złowieszcze kształty narzędzi i sprzętów.\nDzikie wrzaski i zawodzenia piętro niżej nagle przybrały na sile. Coś, czy też co bardziej prawdopodobne, ktoś, wyraźnie zaniepokoił pacjentów. Oddział na piątym piętrze był zarezerwowany dla najbardziej obłąkanych i skrajnie zaburzonych. Pozamykane na klucz sale zapełniali ludzie na zawsze uwięzieni w swoich prywatnych piekłach. Niektórych nękały dzikie, paranoiczne wizje i halucynacje. Inni walczyli z przerażającymi potworami, których nigdy nie widział nikt poza nimi. Niedługo po tym, jak została zamknięta w jednym z tych przypominających więzienne cele pokoików, Adelaide zauważyła, że inni pacjenci stanowią doskonały system alarmowy, zwłaszcza nocą. Noce zawsze były najgorsze.\nOpracowała plan ucieczki w najdrobniejszych szczegółach, lecz podjęta w ostatniej chwili decyzja, by odszukać dokumenty, postawiła cały plan pod znakiem zapytania. Jeśli chciała uciec, musiała natychmiast opuścić laboratorium.\nPierwotnie Szpital Psychiatryczny w Rushbrook był prywatną rezydencją bogatego, ekscentrycznego przemysłowca, który zamierzał zabawiać swoich gości na prawdziwie wielką skalę. W rezultacie powstał neogotycki koszmar – pięć pięter, plątanina niekończących się korytarzy i wieża, w której obecnie mieściło się laboratorium. Jedyną architektoniczną zaletą budowli, zdaniem Adelaide, było mnóstwo ukrytych dyskretnie klatek schodowych, przeznaczonych do użytku licznej służby.\nMogła się schować tylko za biurkiem Ormsby’ego; nie było tu innej kryjówki. Jeśli ktoś ją zauważy, jej los będzie przesądzony. Doktor Gill zaostrzy jej ochronę i być może już nigdy nie będzie miała szansy na ucieczkę.\nJej strach zagłuszyła absolutna, zimna pewność – będzie walczyła o wolność, jeśli okaże się to konieczne. Nie może wrócić – nie wróci – do swojej celi na piątym piętrze. Prędzej zginie.\nOdwróciła się szybko, szukając wzrokiem w ciemności czegoś, czego mogłaby użyć jako broni. Znała laboratorium aż za dobrze, bo tu ją właśnie sprowadzano, kiedy Gill i Ormsby chcieli zaaplikować jej kolejną dawkę narkotyku. Desperacko usiłując zachować zdrowie psychiczne, skupiała się zawsze na planie ucieczki i starała dokładnie zapamiętać rozkład pomieszczenia.\nPodeszła do najbliższej szafki, otworzyła drzwiczki i wyjęła kilka słoików stojących na półce. Nie miała pojęcia, co wzięła – było zbyt ciemno, by mogła odczytać napisy na etykietach – ale widziała nie raz, jak Ormsby wyciągał z tej szafki różne chemikalia. Wiele z nich było łatwopalnych; niektóre były silnie żrące.\nZ dwoma słojami w rękach wróciła szybko do gabinetu. Biurko doktora Ormsby’ego było czyste i schludne. Ormsby był małym nerwowym człowiekiem, z obsesją na punkcie swoich badań, jednak porządek znajdował się wysoko na liście jego priorytetów.\nNa biurku – poza zwykłymi biurowymi akcesoriami, takimi jak telefon, bibuła i kałamarze – znajdował się jeszcze jeden przedmiot. Czarne aksamitne puzderko, które wyglądało jak szkatułka na damską biżuterię. Adelaide wiedziała jednak, że w środku nie ma naszyjników, bransoletek ani pierścionków. Aksamitne pudełeczko zawierało tuzin eleganckich fiolek na perfumy z rżniętego kryształu.\n– Odejdź! – krzyknął chrapliwie. – Nie dotykaj mnie!\nStarała się oddychać tak płytko i cicho, jak tylko potrafiła, ale nie było to łatwe. Oblał ją zimny pot. Zadrżała, czując, jak jej puls przyspiesza gwałtownie.\nPrzenikliwe wrzaski Ormsby’ego wzniosły się ponad kakofonię głosów z oddziału poniżej. Był to krzyk człowieka, który właśnie został wysłany do piekła.\nBezsilny głos Ormsby’ego rozbrzmiewał jeszcze przez sekundę czy dwie; nagła cisza, która potem nastąpiła, mówiła wszystko o końcu jego historii.\nW mroku laboratorium zgasł płomień. Może ktoś użył palnika Bunsena, by zmusić Ormsby’ego do skoku z okna? Nie, to nie miało sensu. Ormsby był wyraźnie przerażony, ale przecież trochę go już znała. Potrafiła bez trudu wyobrazić go sobie błagającego o życie czy kulącego się ze strachu w kącie, ale samobójczy skok z okna wydawał się zupełnie nie pasować do jego osobowości. Z drugiej strony jednak Adelaide nie bardzo znała się na ludziach. Przekonała się o tym w bardzo bolesny sposób.\nGłosy pacjentów to słabły, to przybierały na sile, ale teraz dołączyły się inne krzyki. Ktoś znalazł ciało Ormsby’ego i zaalarmował innych.\nJakiś mężczyzna w lekarskim fartuchu, białej czapce i chirurgicznej masce na twarzy wyszedł właśnie z korytarza prowadzącego do jej pokoju. W lewej dłoni trzymał czarne aksamitne pudełko. W prawej – strzykawkę.\n– Jesteś teraz duchem, prawda? – powiedział głosem ochrypłym od ciągłego krzyku i zawodzenia. – Wiedziałem, że to tylko kwestia czasu, aż cię zabiją, tak jak tę drugą.\n– Do widzenia, panie Hawkins – odparła łagodnie.\n– Masz szczęście, że już nie żyjesz. Teraz będzie ci lepiej, bo możesz opuścić to miejsce.\nWśliznęła się do składziku, zamknęła drzwi i włączyła światło. Drzwi na schody dla służby znajdowały się na tyłach pomieszczenia. Były zamknięte. Ku jej niewypowiedzianej uldze klucz, który wcześniej dostała, pasował do zamka.\nKiedy zeszła schodami do mrocznej kuchni, usłyszała wyjące w oddali syreny. Ktoś zawiadomił już miejscową policję. Szpital znajdował się kilka kilometrów za niewielkim miasteczkiem Rushbrook. Dotarcie tu zajmie policji i karetce kilkanaście minut.\nW pobliżu nie było nikogo, więc nikt nie widział, kiedy wymykała się z kuchni. Wsunęła kolejny skradziony klucz do zamka w wielkiej bramie z kutego żelaza, z której korzystały samochody dostawcze.\nUświadomiła sobie nagle, że jest już przynajmniej jeden człowiek, który wie o jej zniknięciu – lekarz w masce, który był w jej pokoju ze strzykawką.\nŚwit zastał ją stojącą przy autostradzie – miała nadzieję, że jakiś kierowca zlituje się nad pielęgniarką, której zabrakło paliwa na tym pustkowiu.\nBurning Cove, Kalifornia,\nWrócił twój nowy sąsiad – powiedziała Florence Darley przyciszonym głosem. Zdjęła czajnik z kuchenki i zalała wrzątkiem liście w imbryku. – To już ósmy dzień z rzędu, nie licząc niedzieli.\nAdelaide nie podniosła wzroku znad małej wagi, na której odmierzała właśnie dziesięć deka mieszanki Uspokojenie.\n– W niedziele mamy zamknięte.\n– Co tylko potwierdza moją tezę. Pan Truett stał się naszym stałym klientem. Widzę, że czyta poranne wydanie „Heralda”, jak zwykle. Stawiam dziesiątkę, że zamówi też to samo, co zawsze – dzbanek tej bardzo drogiej mieszanki zielonych herbat, którą kupiłam za twoją radą od hurtownika z San Francisco. Bez cukru, bez ciasta, bez ciastek, bez ciasteczek.\n– Pan Truett wyraźnie lubi rutynę – zauważyła Adelaide.\nNie dodała, że trzymanie się przez pana Truetta ustalonego harmonogramu dnia pozwalało przewidzieć też dokładną godzinę jego porannych spacerów po plaży. Każdego dnia bez wyjątku pojawiał się tam o siódmej trzydzieści i spacerował dokładnie przez pół godziny. Był czerwiec i rano nad plażą często unosiła się mgła, nie powstrzymywało go to jednak. To raczej ją irytowała ta mgła. Pozwalała jej tylko przelotnie dostrzegać jego sylwetkę podczas spacerów. A musiała przyznać, że poranna obserwacja Jake’a Truetta zaczęła sprawiać jej przyjemność. Miał być może swoje przyzwyczajenia, ale nie poruszał się jak człowiek sztywno trzymający się zasad i zaleceń. Przeciwnie, przemierzał plażę z siłą i pewnością drapieżnego kota.\nFlorence zachichotała znacząco.\n– Nie sądzę, żeby przychodził tu codziennie ze względu na twoją kosztowną herbatkę. Ani dlatego, że lokal stał się ostatnio modny. To nie ten typ, któremu zależy, żeby przy stoliku obok siedziała jakaś sława czy dziennikarz. Coś mi się zdaje, że pan Truett nabrał zwyczaju zaglądania do nas każdego ranka z twojego powodu.\nAdelaide zarumieniła się. Bardzo lubiła swoją nową szefową, nie mówiąc już o tym, jak bardzo była jej wdzięczna za pracę, ale nowo odkryta przez Florence pasja do swatania trochę ją niepokoiła.\nPo dwóch miesiącach w Burning Cove zaczynała dopiero nieco lżej oddychać. Na razie nikt nie ruszył w pościg za zbiegłą pacjentką. W prasie nie było żadnej wzmianki o jej nocnej ucieczce ze szpitala psychiatrycznego w Rushbrook.\nWyglądało na to, że nikt jej nie szuka, nie mogła jednak pozwolić sobie na ryzyko związane z chodzeniem na randki. A w każdym razie to właśnie powtarzała sobie w duchu każdego dnia, kiedy do herbaciarni wchodził Jake Truett ze swoją skórzaną teczką, zasiadał przy tym samym co zawsze stoliku i zamawiał zieloną herbatę – bez cukru, bez ciasta, bez ciastek, bez ciasteczek.\nFlorence miała na to inne zapatrywania. Była to pulchna lecz proporcjonalnie zbudowana kobieta dobrze po sześćdziesiątce. Otworzyła herbaciarnię prawie dziesięć lat wcześniej, tuż przed wielkim kryzysem, i zdołała jakoś przetrwać najgorsze czasy.\nHerbaciarnia utrzymała się dlatego, że Burning Cove było ekskluzywnym kurortem, popularnym wśród bogatych i sławnych – dwóch grup w większości odpornych na skutki finansowej katastrofy, która wstrząsnęła krajem. Jednak nawet w tak dobrze sytuowanej społeczności trzeba było mieć sporo szczęścia i smykałki do interesów, by utrzymać się na powierzchni. Florence nie brakowało ani jednego, ani drugiego. Adelaide wiele się od niej uczyła.\nPoza tym, że Florence zatrudniła kelnerkę bez żadnego doświadczenia w takiej pracy i referencji, pomogła jej też znaleźć niedrogie zakwaterowanie – mały domek nad Crescent Beach. Kiedy Adelaide wyjaśniła, że nie ma pieniędzy na czynsz za pierwszym miesiąc, Florence tylko machnęła ręką. „Nie martw się, zajmę się tym, oddasz mi później. Coś mi mówi, że zarobisz na swoje utrzymanie”.\nAdelaide była bardzo zadowolona, że istotnie zaczęła zarabiać na swoje utrzymanie. Bardzo chciała spłacić dług. Kiedy zaproponowała, by herbaciarnia zaczęła tworzyć i propagować specjalistyczne mieszanki herbat i ziół, Florence odniosła się do tego z powątpiewaniem, ale zgodziła się na eksperyment. W ciągu miesiąca herbaciarnia, która od lat radziła sobie dobrze, ale bez fajerwerków, wzniosła się na zupełnie inny poziom.\nOstatnio kilka znanych osób z towarzystwa i grubych ryb finansjery, spędzających w Burning Cove wakacje, zaczęło zamawiać ekskluzywne mieszanki dla zaspokojenia swoich indywidualnych potrzeb. Adelaide spędziła kilka ostatnich tygodni na opracowywaniu herbatek i mieszanek ziołowych na różne dolegliwości – bezsenność, niepokój, spadek energii. Jednym z najpopularniejszych był napar łagodzący objawy kaca – problemu typowego dla hollywoodzkiego towarzystwa, które często balowało do białego świtu.\nInteresy szły tak dobrze, że Florence zaczęła myśleć o zatrudnieniu nowej kelnerki, by Adelaide mogła się skupić tylko na tworzeniu i pakowaniu swoich specjalnych mieszanek.\nWszystko to bardzo utrudniało przedstawienie jakiejś wiarygodnej wymówki dla faktu, że nie przejawia należytego zainteresowania atrakcyjnym, godnym uwagi mężczyzną. Jake Truett nie nosił obrączki, ale Adelaide przypomniała sobie, że to nic nie znaczy. Ona też nie nosiła obrączki.\nNapełniła małą torebeczkę mieszanką Uspokojenie, którą właśnie odmierzyła.\n– Naprawdę nie wydaje mi się, żeby pan Truett był mną zainteresowany, Flo. Zbyt wiele nas różni. On jest bogatym biznesmenem, obytym w świecie. Ja jestem kelnerką w herbaciarni. Nigdy nie wyjeżdżałam nawet z Kalifornii. Niewiele mamy ze sobą wspólnego.\n– Moim zdaniem pan Truett jest po prostu nieśmiały – odparła Florence. – Próbuje zebrać się na odwagę, żeby cię gdzieś zaprosić. Powinnaś go trochę zachęcić.\n– Nie jest nieśmiały, wierz mi. Jestem pewna, że gdyby czegoś chciał, umiałby po to sięgnąć.\n– Mówiłam ci, kilka miesięcy temu owdowiał. Co oznacza, że jeśli chodzi o randki, wyszedł zapewne z wprawy.\n– Prawdopodobnie ciągle opłakuje żonę – zauważyła Adelaide. – To by wyjaśniało, dlaczego nigdy się nie uśmiecha.\n– Może po prostu potrzebuje jakiegoś powodu, żeby się uśmiechnąć. – Florence zmrużyła oko, wzięła imbryk i wyszła szybko z kuchni.\nNie miało sensu się z nią spierać. Adelaide stłumiła westchnienie, otrzepała dłonie z herbaty, zawinęła górną część torebeczki i wyszła z kuchni. Klientka, młoda, zaaferowana kobieta w kostiumie, czekała niespokojnie przy kontuarze.\n– Proszę, panno Moss – powiedziała Adelaide. – Specjalna mieszanka dla panny Westlake, Uspokojenie.\nVera Westlake była sławą Hollywood, która ostatnio odkryła Herbaciarnię. Florence, która z entuzjazmem pochłaniała plotkarskie magazyny, była zachwycona, kiedy aktorka okrzyczana Najpiękniejszą Kobietą Hollywood została jej klientką.\n– Dziękuję. – Panna Moss otworzyła torebkę i wyjęła portfel. – Panna Westlake będzie bardzo zadowolona. Zabrakło jej dzisiaj tej herbaty, akurat kiedy czytała nowy scenariusz. Uparła się, żeby szofer natychmiast zawiózł mnie do miasta po kolejną porcję. Mówi, że ta specjalna mieszanka pomaga jej się skupić.\n– Zawsze do usług – odparła Adelaide.\nPanna Moss zapłaciła za herbatę i wybiegła z nieco już tłocznej herbaciarni. Na zewnątrz czekała na nią limuzyna Usiadła na tylnym siedzeniu i kierowca ruszył w dół ulicy.\nAdelaide wzięła notatnik i ołówek. Nadszedł czas przyjąć zamówienie od Jake’a Truetta. Zielona herbata. Bez cukru. Bez ciasta. Bez ciastek. Bez ciasteczek.\nTruett został stałym bywalcem wkrótce po swoim przyjeździe do miasteczka osiem dni temu. Florence natychmiast zadała kilka pytań komu trzeba. Dowiedziała się, że Truett jest biznesmenem, który do niedawna posiadał własną firmę importowo-eksportową z siedzibą w Los Angeles. Po śmierci żony sprzedał firmę i przeszedł w stan spoczynku.\nWedług Florence krążyły plotki, że Truett ma pewne problemy zdrowotne – coś związanego z wyczerpaniem nerwowym. Zapewne więc lekarz zalecił mu spędzenie kilku miesięcy nad morzem w nadziei, że oceaniczne powietrze i długie spacery po plaży pomogą mu wrócić do zdrowia.\nJednak pomijając nerwy, Truett sprawiał wrażenie bardzo sprawnego fizycznie. W przeciwieństwie do wielu celebrytów, spędzających wakacje w Burning Cove, nie miał wychudłego ponad miarę ciała, które było hollywoodzkim ideałem – osiąganym zwykle przez odpalanie jednego papierosa od drugiego i nadmierną konsumpcję alkoholu. Truett był szczupły, ale dobrze umięśniony.\nZresztą wszystko w jego wyglądzie było równie intrygujące. Był dość wysoki, ale nie w sposób, który wyróżniałby go w tłumie. Nie górował nad nią tak jak Conrad. Miał ciemne włosy, krótko ostrzyżone, z przedziałkiem z boku. Nie był brzydki, ale rysy jego twarzy były zbyt surowe i ascetyczne, by można go było nazwać przystojnym. Oczy miał w interesującym kolorze bursztynowego brązu – wydawały się chłodne, czujne i inteligentne; trudno było z nich cokolwiek wyczytać. Czuła, że zawsze wiedział, co się wokół niego dzieje, ale nie miała pojęcia, co o tym myślał. Był kimś, kto obserwuje wszystko zza kulis, a nie aktorem na scenie.\nByło w nim coś nieubłaganego i posępnego. Miała wrażenie, że trudno go rozgniewać, jednak przyparty do ściany mógł stać się przerażającym wrogiem. Potrafiłby się zemścić na zimno i bez litości.\nNie było w nim nic, co mogłoby wskazywać na wyczerpanie nerwowe. Pomyślała jednak, że osoby cierpiące na zaburzenia nerwowe często wydają się pozornie całkiem normalne. Sama była tego przykładem. Od dwóch miesięcy uchodziła w Burning Cove za normalną; nikt nie przypuszczał nawet, że poprzednie dwa miesiące spędziła w zamkniętym zakładzie w Rushbrook.\nZ notesem i ołówkiem w ręce wyszła szybko zza lady i podeszła do stolika, przy którym Jake Truett czytał egzemplarz „Burning Cove Herald”. Na podłodze obok jego krzesła stała skórzana teczka. Po ośmiu dniach obserwacji Adelaide wiedziała już, że w środku jest żółty kołonotatnik i cztery idealnie zaostrzone ołówki. Wiedziała też, że po przeczytaniu gazety od pierwszej do ostatniej strony pan Truett otworzy teczkę, wyjmie kołonotatnik i zrobi notatki.\nMiał na sobie swój zwykły strój: sztywno wykrochmaloną koszulę, elegancko zawiązany krawat, kremową marynarkę i ciemnobrązowe spodnie.\nWiedziała, że zauważył, jak podchodziła do stolika, ale zaczekał, aż przystanęła, z ołówkiem zawieszonym tuż nad notesem, i dopiero wtedy podniósł na nią wzrok znad gazety. Adelaide przygotowała się na lekki dreszcz, który przeszywał ją zawsze, kiedy znajdowała się tak blisko tego mężczyzny.\nSkinął głową, z posępną uprzejmością.\n– Dzień dobry, panno Brockton.\n– Dzień dobry, panie Truett. – Zaprezentowała mu pogodny, przeznaczony dla klientów uśmiech. – Czy podać to co zwykle?\n– Tak, proszę. Zielona herbata. Bez cukru. Bez ciasta. Bez ciastek. Bez ciasteczek.\nJego głos, niski, dźwięczny i bardzo męski, przyprawił ją o kolejny dreszcz.\n– Oczywiście – odparła. – Czy to wszystko, sir?\nJake Truett rzucił okiem na notes i ołówek, które trzymała w ręce.\n– Nie zapisała pani mojego zamówienia.\n– Nie ma potrzeby. – Postukała ołówkiem w bok kelnerskiego czepeczka, który miała na głowie. – Mam dość dobrą pamięć.\n– A ja jestem przewidywalny do znudzenia.\n– Nie zamierzałam sugerować, że jest pan nudny. W żadnym razie. Bardzo przepraszam.\n– Nie ma za co przepraszać. Jestem przewidywalny do znudzenia. Prawdę mówiąc, wychodzę ze skóry, by być nudnym i przewidywalnym. Mój lekarz zalecił mi bardzo regularny tryb życia, rozumie pani. Podobno to pomaga przy wyczerpaniu nerwowym.\n– Z moich doświadczeń wynika, że tak zwani specjaliści nie zawsze wiedzą, co jest najlepsze na wyczerpanie nerwowe.\n– Skłonny jestem zgodzić się z panią. Zielona herbata, którą tu pani podaje, działa na mnie lepiej niż wszelkie środki na nerwy.\n– Bierze pan środki na nerwy?\n– Cóż, nie. Lekarz przepisał mi jeden, ale nie biorę go. Obieca mi pani, że mu nie powie?\nPrzez chwilę zastanawiała się, czy nie żartował. Nie była jednak pewna, więc wolała nie ryzykować.\n– Oczywiście, że mu nie powiem – odparła.\n– Dziękuję. Przyszło mi do głowy, że powinienem wspomnieć mu o pani specjalnych herbatkach i mieszankach ziołowych. Może chciałby je przepisywać innym swoim pacjentom.\n– Nie. – Ogarnęła ją panika. Ostatnią rzeczą, jakiej sobie życzyła, było przyciągnięcie uwagi lekarza specjalizującego się w leczeniu zaburzeń nerwowych. Opanowała się wysiłkiem woli. – To znaczy, to chyba nie jest najlepszy pomysł, wspominać pańskiemu lekarzowi o mieszankach, które tu podajemy. Nie są niczym niezwykłym, to tylko tradycyjne zioła i herbaty z importu. Żaden nowoczesny lekarz nie uzna ich za skuteczny środek na problemy nerwowe.\n– Rozumiem. – Jake przyjął pozę uprzejmego zainteresowania. – Wyraźnie sporo pani wie na ten temat. Czy mogę zapytać więc, gdzie nauczyła się pani tyle o ziołach i herbatach?\nZawahała się. W miasteczku była tylko jedna osoba, która wiedziała coś o jej przeszłości. Raina Kirk. Raina Kirk także niedawno tu zamieszkała i było jasne, że także ukrywa wiele ze swojej przeszłości. Obie starały się zacząć w Burning Cove wszystko od nowa, a fakt, że obie miały sporo do ukrycia, stworzył między nimi niezwykłą więź.\nAle nawet Raina nie wiedziała o szpitalu w Rushbrook i ślubnej obrączce, schowanej teraz bezpiecznie pod podłogą pod łóżkiem Adelaide.\n– Można powiedzieć, że to rodzinne – powiedziała. – Moja matka była botaniczką.\n– Chemikiem. – Rozmowa przybierała niebezpieczny obrót. – Dziękuję za zamówienie, panie Truett. Zaraz wracam.\n– Doskonale. Muszę się trochę uspokoić po tych trzech kawach, które wypiłem do śniadania.\nZaskoczona, spojrzała na niego, szeroko otwierając oczy.\n– Wypił pan rano trzy filiżanki kawy?\n– Lubię napić się rano kawy.\n– Panie Truett, zdaję sobie sprawę, że to nie moja sprawa, ale jeśli ma pan problem z nerwami, na pewno nie powinien pan pić tak dużo kawy.\n– Proszę nazywać mnie Jake. Mam odpoczywać nad morzem, czyż nie? Kiedy ktoś nazywa mnie „panem Truett” od razu myślę o pracy. A lekarz zabronił mi zajmować się teraz sprawami zawodowymi.\n– Odniosłam wrażenie, że sprzedał pan swoją firmę z L.A.\nCoś, co można by wziąć za rozbawienie, pojawiło się w jego oczach i zaraz znikło.\n– Nieraz słyszałem, że w takich małych miasteczkach plotki rozchodzą się szybko.\n– Przepraszam. Nie chciałam być wścibska.\n– Proszę się nie przejmować. To prawda. Moja historia jest podobna do pani. To była rodzinna firma. W moim przypadku handlowa. Import-eksport. Prowadziły ją kolejno trzy pokolenia Truettów. Ja odziedziczyłem ją po śmierci ojca. Miałem dziewiętnaście lat. To jedyna branża, jaką znam.\n– A teraz ją pan rzucił?\n– Ponieważ źle wpływała na pańskie nerwy.\n– I co będzie pan robił teraz? – spytała, zanim zdążyła się powstrzymać.\n– Nie mam pojęcia. To właśnie jedna z tych rzeczy, o których mam teraz nie rozmyślać.\n– Do czasu, aż pańskie nerwy wrócą do normy?\n– Tak sądzę. W tym czasie nie umrę z głodu. Interesy szły mi całkiem dobrze. Teraz, kiedy zna już pani historię mojego życia, mam nadzieję, że będzie tak miła i zacznie mówić mi po imieniu. Jake.\nAdelaide była absolutnie pewna, że nie zna historii jego życia. Ale on też nie poznał jej historii. W porządku. Zastanowiła się krótko i podjęła decyzję.\n– Dobrze – powiedziała. – Jake.\n– To brzmi znacznie lepiej. Przyjaźniej. W końcu jesteśmy sąsiadami.\nWięc wiedział, że Adelaide mieszka w jednym z małych domków na urwisku nad Crescent Beach. Właściwie nie powinno jej to zaskoczyć, ale z jakiegoś powodu zaskoczyło. Dotarło do niej, że w pewien sposób zwracał na nią uwagę, co było jednocześnie dziwnie ekscytujące i bardzo niepokojące. Ale może znowu przesadzała. W ciągu kilku ubiegłych miesięcy nauczyła się, że często bardzo cienka linia dzieli ostrożność od paranoi.\nJake przyglądał jej się tak, jakby na coś czekał. Uświadomiła sobie, że nie powiedziała mu, jak ona ma na imię. Z jakiegoś powodu wydało jej się to czymś bardzo znaczącym.\n– Adelaide – powiedziała. – Nazywam się Adelaide Brockton.\nZapewne nie jest dobrze zaczynać nową znajomość od kłamstwa, ale właściwie nie miała przecież wyboru. Tak czy inaczej, było wielce nieprawdopodobne, że ta znajomość kiedykolwiek przerodzi się w prawdziwy związek.\n– Adelaide – powtórzył. Brzmienie jej imienia zdawało się sprawiać mu przyjemność. – Ładne imię. Pasuje do ciebie.\nWiedziała, że powinna wrócić do kuchni i zaparzyć dla Jake’a zamówioną herbatę, ale odkryła, że się waha. Miała ochotę zostać przy jego stoliku dłużej.\n– Podoba ci się w Burning Cove? – zapytała.\n– Chcesz znać prawdę? Nie mam pewności, ale wydaje mi się, że popadam w obłęd.\nSpojrzała na niego w osłupieniu.\n– Och, nie brzmi to zbyt dobrze…\n– Z nudów.\n– To absolutnie zrozumiałe. Jesteś zdrowym, silnym mężczyzną, który potrzebuje działania i kontaktów ze światem. Jeśli się nudzisz, zapewne nadszedł czas zacząć planować nowe przedsięwzięcia, mimo zaleceń lekarza.\n– Bardzo możliwe, że lekarz miał rację, kiedy zalecał ci chwilową zmianę scenerii. Nie znaczy to jednak, że przedłużający się okres bezczynności i nudnej rutyny są dla ciebie zdrowe.\n– Często udzielasz porad?\n– Przepraszam, udzielanie porad i serwowanie herbaty zdają się iść ręka w rękę. Ludzie często pytają mnie o herbaty i zioła na różne przypadłości. Utratę wagi. Bezsenność. Napięcie. Brak…\nUrwała w ostatniej chwili.\n– Brak…? – ponaglił ją.\n– Brak zainteresowania różnymi… aktywnościami.\n– Czasami ludziom brakuje energii czy chęci, by angażować się w pewne aktywności natury osobistej. Aktywności, które są zupełnie… naturalne.\n– Rozumiem. – Jake znacząco pokiwał głową. – Aktywności, które niegdyś uważali za stymulujące.\nAdelaide miała okropne wrażenie, że się czerwieni. Rozmowa przybierała niewłaściwy obrót. Musiała z tego jakoś wybrnąć.\n– Właśnie – powiedziała, siląc się na rzeczowy, naukowy ton. – Aktywności takie jak spacery po plaży czy pływanie w oceanie.\n– Często spaceruję po plaży, a czasami pływam.\n– Może powinienem przestać to robić – powiedział Jake.\n– Dlaczego miałbyś przestać? To bardzo zdrowe, energetyzujące ćwiczenia fizyczne.\n– Są też stymulujące – odparł Jake. – Lekarz zalecił mi powstrzymywanie się od wszystkiego, co stymuluje moje nerwy.\n– Moja matka uważała, że pewne rodzaje stymulacji są dla zdrowia korzystne.\n– Jaką konkretnie terapię masz na myśli?\nPrzez sekundę miała pustkę w głowie. Potem wpadła na pewien pomysł.\n– W miasteczku jest bardzo przyjemne muzeum sztuki – powiedziała. – Nowa wystawa miejscowych artystów miała bardzo dobre recenzje w „Heraldzie”.\n– Nie sądzisz, że wystawa sztuki może być zbyt stymulująca dla moich delikatnych nerwów?\nPomyślała, że z niej żartuje. Florence nie miała racji. Jake Truett nie jest nią zainteresowany, nie w żaden romantyczny sposób. Jest po prostu znudzony. W takim razie może znaleźć sobie kogoś innego, żeby go zabawiał i dostarczał mu rozrywki.\n– Przepraszam – rzuciła chłodno. – Sądziłam, że mówisz poważnie. Przyniosę herbatę.\n– Zaczekaj – powiedział szybko Jake. – Myślałem, że żartujesz.\n– Kiedy tematem rozmowy są silne, zdrowe nerwy, nie żartuję nigdy.\n– Rozumiem. I przepraszam. A wracając do wystawy sztuki, może zechciałabyś…\n– Bez obaw, panie Truett, nie udzielę panu już żadnej porady. – Rzuciła mu swój najzimniejszy, najbardziej oficjalny uśmiech. – Przyniosę pańską herbatę. – Ma pan rację. Jest pan bardzo przewidywalny. Jest pan też znudzony. Nie wątpię, że jeśli się pan przyłoży, znajdzie pan coś odpowiednio stymulującego w Burning Cove, ale na pewno nie znajdzie pan tego tu, w tej herbaciarni.\nJake Truett zmrużył lekko oczy. Nie był już rozbawiony. Odniosła wrażenie, że jej odpowiedź bardzo go zaskoczyła. Nie spodziewał się z jej strony ostrej reakcji. Zaczynał pojmować, że się przeliczył. A najwyraźniej nie był przyzwyczajony do popełniania tego rodzaju błędów.\nMinęły dwa miesiące – warknął ze złością Conrad Massey po drugiej stronie telefonu. – Jak mogłeś ją zgubić na dwa cholerne miesiące? Mówiłeś, że znajdziesz ją w ciągu kilku godzin. Że nie mogła oddalić się bardziej niż o dwa czy trzy kilometry od Rushbrook. A ona zniknęła.\nEthan Gill mocno zacisnął palce na słuchawce i przypomniał sobie, że przede wszystkim musi zachować spokój; musi mówić w kojący, uspokajający sposób. Według sfałszowanego dyplomu na ścianie był lekarzem. Wiedział, jak postępować ze zdenerwowanym pacjentem. Przede wszystkim nie może dać Masseyowi żadnego powodu do podejrzeń, że sytuacja wymknęła się spod kontroli.\n– Naprawdę bardzo mi przykro z powodu tego opóźnienia – powiedział najuprzejmiej, jak potrafił. Tego tonu używał w stosunku do bogaczy, którzy sprowadzali do Rushbrook swoich szalonych krewnych, żeby ich tam bezterminowo zamknąć. Ten ton zapewniał ich, że wybrali dla nich najlepsze rozwiązanie i że on zdejmie z ich barków ciężar – za odpowiednią cenę. – Obawiam się, że wystąpił mały problem, ale nie ma się czym martwić. Wkrótce wszystko zostanie załatwione.\n– Mówiłeś, że wszystko jest pod kontrolą. – W głosie Masseya pobrzmiewały frustracja i gniew, i coś jeszcze, coś bardzo zbliżonego do paniki. – Mówiłeś, że już udało ci się ją namierzyć. Że to tylko kwestia czasu, jak znowu zostanie bezpiecznie zamknięta w Rushbrook. Nie mogę bez końca ukrywać jej nieobecności. Wcześniej czy później ktoś zacznie zadawać pytania. Co się dzieje, do diabła, Gill?\n– Wystąpiły pewne… komplikacje – odparł Gill, starając się mówić spokojnie, choć prawda była taka, że nie tylko Massey był już na krawędzi paniki. – Ale nic, z czym nie można by sobie szybko poradzić. Zapewniam, że panuję nad sytuacją.\n– Komplikacje? Jakie komplikacje?\n– Pacjentka się ukryła. To bardzo chora kobieta, ze skłonnością do ostrych stanów paranoicznych.\n– Jak może się ukrywać? – warknął Massey. – Nie ma pieniędzy. Nie ma rodziny. Nie ma żadnych środków. Jeśli pójdzie na policję…\n– Trudno dokładnie powiedzieć, jak udaje jej się przetrwać finansowo, ale jestem absolutnie pewny, że nie pójdzie na policję. Wie, że gdyby władze odkryły, iż jest uciekinierką ze szpitala psychiatrycznego, zostanie natychmiast tam odesłana. Proszę się odprężyć, panie Massey. Dam znać, jak tylko zdobędę więcej informacji.\n– Nie mogę uwierzyć, że pozwoliłeś jej zniknąć.\nGill z trudem stłumił własny gniew i strach. Nie zamierzał informować Masseya, że Pacjentka B została odnaleziona dwa tygodnie temu. Mieszkała w eleganckim kurorcie Burning Cove, w Kalifornii, jako Adelaide Brockton, i pracowała w miejscowej herbaciarni. Massey był zdesperowany. Należało postępować z nim z największą ostrożnością. Gdyby się dowiedział, gdzie przebywa aktualnie poszukiwana, prawdopodobnie próbowałby wziąć sprawy we własne ręce. A wtedy cały plan mógłby wziąć w łeb.\nW tej chwili Massey, choć uciążliwy, był niezbędny. Był nie tylko źródłem bardzo potrzebnej gotówki, ale miał też wiele powodów, by trzymać język za zębami.\n– Zapewniam, że sprawa wkrótce zostanie załatwiona – powiedział Gill.\n– Zdajesz sobie sprawę, ile mnie to może kosztować?\nNie tyle, ile mnie. Gill miał wielką ochotę wykrzyczeć te słowa do telefonu, ale musiał opanować wściekłość i panikę.\n– Jak już mówiłem, zajmę się tą sprawą – powtórzył stanowczym, autorytatywnym tonem, którego używał w stosunku do podekscytowanych pacjentów.\nNa Masseyu nie zrobiło to jednak żadnego wrażenia.\n– Musimy natychmiast sprowadzić ją z powrotem do Rushbrook – powiedział. – Wcześniej czy później będzie próbowała przejąć swój spadek. Kto wie, co zrobią prawnicy, kiedy się z nimi skontaktuje? Jeśli poznają prawdę o tym małżeństwie…\n– Mówiłem już, pacjentka nie odważy się skontaktować z policją ani prawnikiem. Sytuacja jest pod kontrolą. Niedługo ją znajdziemy. Muszę się teraz rozłączyć, panie Massey. Mam spotkanie.\n– Daj mi znać, jak tylko będziesz miał jakieś informacje.\n– Proszę się nie martwić, o wszystkim dowie się Pan pierwszy.\nGill zmusił się, by bardzo delikatnie odłożyć słuchawkę na widełki. W jego elegancko urządzonym gabinecie zapadła cisza. Siedział jeszcze przez jakiś czas za wielkim drewnianym biurkiem, rozpamiętując katastrofę, która go spotkała. Był pewny, że Massey mu uwierzył, nie rozwiązywało to jednak wszystkich problemów.\nRzucił okiem na zegarek. Nadszedł czas, żeby zadzwonić do wspólnika w Burning Cove. Podniósł słuchawkę i wykręcił 0. Kiedy pod drugiej stronie odezwał się głos telefonistki z centrali, podał jej numer.\nCalvin Paxton odebrał po pierwszym sygnale.\n– Doktor Paxton.\nGill zmełł przekleństwo. Głos Paxtona był jeszcze niższy i dźwięczniejszy niż jego głos. Znali się od czasu studiów medycznych. Żaden z nich nie miał najłatwiejszego startu. Obaj pochodzili z małych miasteczek w północnej Kalifornii i rozpoczęli studia, mówiąc z akcentem, który natychmiast zdradzał pochodzenie.\nPodobne pochodzenie i fakt, że obu im nie szło na studiach medycznych najlepiej, sprawiły, że od początku łączyła ich luźna więź. Ale to inna wspólna cecha zmieniła tę więź w wieloletnie partnerstwo w interesach – ambicja.\nOdpadli ze studiów, bo szybko zrozumieli, że są łatwiejsze sposoby na zarabianie pieniędzy. Literki przed nazwiskami mogły się jednak przydać – ludzie ufają lekarzom – zapłacili więc człowiekowi, który drukował fałszywe banknoty dla mafii za wykonanie dwóch bardzo autentycznie wyglądających dyplomów. Nikt ich nigdy nie zakwestionował.\nNa jakiś czas ich drogi się rozeszły. Gill zajmował się trochę znachorstwem, a potem dostał stanowisko dyrektora szpitala w Rushbrook. Kiedy już je objął, odkrył, że można zarobić naprawdę duże pieniądze, zarządzając wysokiej klasy zakładem psychiatrycznym. Bogate rodziny chętnie skrywały swych obłąkanych członków w dyskretnym miejscu. Co z oczu, to z serca – brzmiało niewypowiedziane na głos motto szpitala w Rushbrook.\nZakład działał od przełomu stuleci. Kiedy ostatni właściciel zmarł, jego rodzina nie zamierzała dłużej się nim zajmować. Sprzedali wszystko nowemu dyrektorowi za grosze. On zaś natychmiast podwoił opłaty ponoszone przez rodziny pacjentów, a że nikt nie zaprotestował, wkrótce je potroił. Szybko stało się oczywiste, że bogaci ludzie zapłacą każdą cenę, by utrzymać swoich szalonych krewniaków pod kluczem.\nPaxton osiągnął sukces finansowy inną drogą, wykorzystując swoją hollywoodzką aparycję i styl. Wyjechał do Los Angeles, gdzie szybko przekonał się, że celebryci zapłacą każdą cenę, by utrzymać szczupłą sylwetkę i urodę. Kiedy plotkarskie magazyny podały informację, że sekretem wyglądu hollywoodzkich gwiazd jest Tonik Dietetyczny doktora Paxtona, biznes rozkwitł.\nPaxton okazał się tym sprytniejszy, pomyślał Gill. Nie tylko zarabiał kupę forsy, ale pławił się też w blasku Hollywood. Ocierał się o sławy. Chadzał na najlepsze przyjęcia i spędzał wieczory w najbardziej ekskluzywnych klubach nocnych.\nSzpital w Rushbrook przynosił pieniądze, ale był położony na wsi, pod małym miasteczkiem na kalifornijskim wybrzeżu, w odludnej okolicy – co sprawiało, że bardzo niewielu ludzi zdawało się sprawę z jego istnienia. Z tego akurat rodziny pacjentów były bardzo zadowolone. Gill jednak przez większą część tygodnia musiał tkwić w tej zapyziałej mieścinie. Żeby dotrzeć do San Francisco, pełnego eleganckich restauracji, teatrów, nocnych klubów i bogatych kobiet, trzeba było jechać dwie godziny krętą drogą, która często tonęła we mgle. Czuł, że utkwił w pułapce.\nTrzy lata wcześniej poważnie myślał o tym, by sprzedać szpital i przenieść się do San Francisco albo Los Angeles. I właśnie wtedy Paxton zadzwonił do niego z fascynującą propozycją. Jego zdaniem można było zarobić fantastyczne pieniądze, sprzedając narkotyki hollywoodzkiej śmietance. Gill obiema rękami uchwycił się tej okazji.\nNarkotykowy biznes kręcił się naprawdę doskonale, ale nie wyzwolił go z pułapki Rushbrook. Potrzebowali laboratorium, takiego, które nie przyciągnęłoby uwagi FBI. Szpital był miejscem, w którym można było takie, w pełni wyposażone laboratorium zainstalować, nie wzbudzając niczyich podejrzeń. Oznaczało to jednak, że przez większość czasu Gill musiał odgrywać rolę dyrektora szpitala, wciąż był więc uwięziony na odludziu.\nWszystko się zmieniło, kiedy dowiedzieli się o istnieniu środka o nazwie Sen. Obaj natychmiast pojęli, że związane z nim możliwości wprost zapierają dech w piersi. Tak, na tym można było zbić fortunę, ale środek ten krył w sobie obietnicę czegoś bardziej jeszcze kuszącego – obietnicę władzy. Udoskonalony Sen mógł być wykorzystywany do kontrolowania każdego, od gangsterów do prezydentów.\nUcieczka Pacjentki B zagroziła tym planom.\n– Mamy coraz mniej czasu – powiedział. – Massey zaczyna się niecierpliwić. Jeśli szybko jej nie schwytamy, trzeba będzie zakończyć eksperyment.\n– To nie takie proste – powiedział Paxton. – Pacjentka B miała dość czasu, żeby wniknąć w miejscową społeczność. Ma tam już przyjaciół. Jeśli zniknie, ludzie zaczną pytać. To ostatnia rzecz, jakiej sobie życzymy.\n– Mówiłeś, że pracuje jako kelnerka w herbaciarni. Kto by szukał zaginionej kelnerki?\n– Tak się składa, że jej najbliższą przyjaciółką w Burning Cove jest kobieta, która pracuje jako prywatny detektyw.\n– Co? Jak ona się skumała z prywatnym detektywem, do diabła?\n– Nie mam pojęcia, ale tak się stało.\n– Cholera – syknął Gill. – Musisz coś z tym zrobić. Nie możemy ryzykować, że ona pójdzie na policję albo do FBI i opowie im o Śnie. Oni jej nie uwierzą, ale jeśli do tej historii dorwie się prasa…\n– Doskonale zdaję sobie z tego sprawę – odparł Paxton.\n– Musimy nad tym zapanować, natychmiast. Może nie zauważyłeś, ale sytuacja się pogarsza. Najpierw Ormsby przypadkiem wziął ten środek i skoczył z okna, potem uciekła pacjentka, na której prowadziliśmy eksperymenty. Mówiłeś, że wszystkim się zajmiesz.\n– Powiedziałem ci, że sytuacja jest bardziej skomplikowana, niż wydawało się z początku – odparł Paxton. – Ale mam już nowy plan. Nie dam rady jednak przeprowadzić go sam. Potrzebuję twojej pomocy. Będziesz musiał przyjechać do Burning Cove.\nGill zerknął na zegar na ścianie.\n– To trzy godziny drogi. Mogę być tam dzisiaj wczesnym wieczorem. Zarezerwuj mi hotel.\n– Zaproponowałbym ci Burning Cove Hotel. Sam się tu zatrzymałem. Ale biorąc pod uwagę okoliczności, lepiej, żeby nie widywano nas razem. Znajdę jakieś mniejsze, bardziej odosobnione miejsce, gdzie będziesz mógł zamieszkać.\nGill rzucił słuchawkę na widełki. Pewnie skończy w jakimś tanim motelu, gdzie nie będzie nawet śniadań do pokoju ani porządnej kanalizacji.\nPaxton natomiast mieszka w Burning Cove, legendarnym hotelu, w którym zatrzymują się sławni i bogaci. Jakby tego było mało, sypia z Verą Westlake, aktorką, którą prasa okrzyknęła Najpiękniejszą Kobietą Hollywood.\nW jakiś sposób w każdym ich wspólnym przedsięwzięciu Paxton zawsze umiał się lepiej urządzić.\nGill rzucił okiem na zegarek. Pora pójść do domu i się spakować. Ale najpierw musi wymyślić jakiś dobry powód swojego wyjazdu, który przedstawi pracownikom.\nZnowu zaczął się zastanawiać, czy śmierć Ormsby’ego rzeczywiście była wynikiem wypadku. Ale jak inaczej można ją było wyjaśnić? Paxton nie miał żadnego powodu, by zabić chemika, który produkował dla nich narkotyczne środki.\nCalvin Paxton rzucił słuchawkę na widełki. Gill był problemem. W końcu trzeba będzie go usunąć, ale teraz priorytetem była Pacjentka B.\nPrzeszedł przez salon i przystanął przed otwartymi oszklonymi drzwiami, które prowadziły na prywatne patio. Na zacienionym leżaku spoczywała tam Najpiękniejsza Kobieta Hollywood.\nVera Westlake uważnie czytała scenariusz. Butelka Toniku Dietetycznego Doktora Paxtona stała obok na stoliku, a przy niej szklanka z kostkami lodu.\nVera nie mieszkała w Burning Cove Hotel. Przybyła tu, by spędzić z Paxtonem popołudnie. Wytwórnia wynajęła dla niej prywatną willę w innej części miasteczka. Wymagał tego publiczny wizerunek Very – wyniosłej, nieosiągalnej gwiazdy, spragnionej dyskrecji. Jej PR-owiec uznał, że aby utrzymać to wrażenie, nie powinna mieszkać w najsłynniejszym hotelu w Kalifornii.\nMimo iż celebryci twierdzili, że przyjeżdżają do Burning Cove, by uciec przed wymaganiami Hollywood, tak naprawdę wybierali ten hotel właśnie ze względu na jego reputację enklawy sław. Specjaliści od wizerunku zawsze starali się dopilnować, by gwiazdy zostały sfotografowane podczas wjazdów i wyjazdów przez ozdobną bramę. Na terenie hotelu zawsze były dobrze widoczne przy basenie czy w barze. Wille dla gości, takie jak ta, którą zajmował obecnie Paxton, zapewniały chwile prywatności, ponieważ znajdowały się w nich osłonięte ze wszystkich stron dziedzińce. Podczas odwiedzin u niego Vera pozostawała więc niewidzialna, z wyjątkiem tych chwil, kiedy przechodziła przez elegancki, urządzony w hiszpańskim stylu kolonialnym hotelowy hol. Wtedy przyciągała uwagę każdego, kto znajdował się w pobliżu. Szofer wywoził ją później przez wielką bramę, przy której czaili się reporterzy z aparatami z rękach. PR-owiec Very zawsze się o to postarał. Nic nie wpływało tak dobrze na sprzedaż plotkarskich magazynów jak zdjęcia Najpiękniejszej Kobiety Hollywood, starającej się uciec przed prasą.\nPrzez chwilę napawał się zapierającym dech w piersi widokiem Very Westlake na leżaku. Miała na sobie zielone szorty z wąskimi mankietami, które odsłaniały jej długie, kształtne nogi, i bluzkę bez pleców w tym samym kolorze. Kapelusz z bardzo szerokim rondem osłaniał jej śliczną twarz przed kalifornijskim słońcem.\nPaxton uśmiechnął się do siebie. Daleko zaszedł z małego miasteczka, w którym dorastał. Teraz nie tylko bywał na przyjęciach pełnych gwiazd, ale pieprzył Najpiękniejszą Kobietę Hollywood. Jej pierwszy film, Droga w ciemności, z dnia na dzień zrobił z niej wielką sensację. Wytwórnia natychmiast obsadziła ją w głównych rolach w dwóch kolejnych filmach. Ostatni, Kobieta w cieniu, dwa miesiące wcześniej wszedł na ekrany, za kilka tygodni miały się zacząć zdjęcia do jej czwartego filmu.\nVera zarabiała pieniądze nie tylko dla swojej wytwórni, zarabiała też kupę forsy dla niego. Pilnował, by – kiedy tylko było to możliwe – fotografowie mogli uchwycić ją z butelką Toniku Dietetycznego Doktora Paxtona w dłoni.\nVera dostrzegła go i podniosła na niego oczy z zatroskanym wyrazem twarzy. Nie po raz pierwszy zdumiało go, że jej piękne brązowe oczy – oczy, które potrafiły wyrazić każdą emocję, jakiej zażądał reżyser – w rzeczywistości wydawały się tak zupełnie pozbawione wyrazu.\n– Rozwiązałeś swój problem z pracą? – zapytała.\nGłos pasował do jej twarzy – ciepły, niski, zmysłowy. Ten głos fascynował publiczność od wybrzeża do wybrzeża.\n– Tak sądzę. – Podszedł i usiadł na drugim leżaku, obok Very. – Fabryka już nie wyrabia. Będę ją musiał rozbudować. Powiedziałem kierownikowi, żeby architekt zaczął już pracę nad projektem.\n– To znaczy, że interesy idą dobrze, prawda?\n– Interesy idą doskonale, dzięki tobie, skarbie.\n– Po tym, co dla mnie zrobiłeś, cieszę się, że mogę zrobić coś dla ciebie, kochanie.\nDziennikarze często zastanawiali się, dlaczego Vera nie związała się z żadnym ze sławnych hollywoodzkich aktorów. Ale Paxton dobrze to rozumiał. Romans dwóch wielkich gwiazd rzadko był udany. Tacy ludzie zawsze pozostają w gruncie rzeczy rywalami. Konkurują o uwagę prasy – miejsce na okładkach magazynów i pierwszych stronach gazet.\nZawodowa zazdrość to wszechobecny kwas, zdolny skorodować każdy taki związek. Hollywood to dżungla, pomyślał Paxton. Tylko ci, skłonni wydzierać w niej sobie drogę pazurami, mają jakieś szanse na przetrwanie. Miłość i przyjaźń były na tej drodze pierwszymi ofiarami.\nJednak, w przeciwieństwie do znanych aktorów, Paxton nie stanowił dla Very bezpośredniego zagrożenia. Czuła się przy nim bezpieczna. Udało mu się przekonać ją, że jest jej potrzebny.\nZa parę lat jej uroda oczywiście przygaśnie. Prasa okrzyknie mianem Najpiękniejszej Kobiety Hollywood inną, młodszą aktorkę. Nie będzie miał z niej wtedy żadnego pożytku. Ale na razie ufała mu. Był jej najbliższym powiernikiem. A to sprawiało, że była dla niego naprawdę bardzo użyteczna.\nByła jeszcze jedna korzyść z tego związku. Za każdym razem, kiedy pomyślał, że to właśnie on pieprzy Najpiękniejszą Kobietę Hollywood, miał fantastyczną erekcję.\nPod wpływem impulsu pochylił się i pocałował ją, rozmazując ciemną szminkę, którą miała starannie pomalowane wargi. Nie szkodzi, będzie mogła poprawić makijaż, zanim znowu pojawi się w hotelowym holu.\n– Calvin – wyszeptała niespokojnie – obiecaj, że nigdy mnie nie zostawisz. Nie wiem, co bym bez ciebie zrobiła.\nWsunął dłoń między jej ciepłe uda.\n– Nie martw się, skarbie. Zawsze będę się tobą opiekował.\nBył pewny, że mu uwierzyła. Najpiękniejsza Kobieta Hollywood prawdopodobnie nigdy nie zdobędzie tytułu Najinteligentniejszej Kobiety Hollywood.\nAdelaide przeszła szybko przez salę herbaciarni. Spotkanie z Jakiem Truettem w dziwny sposób dodało jej energii. Uświadomiła sobie, że od tak dawna żyła w kłamstwie – najpierw w szpitalu w Rushbrook, a potem, od ponad dwóch miesięcy tutaj, w Burning Cove – że zapomniała już, jak to jest okazywać swoje prawdziwe uczucia. Krótki wybuch emocji sprzed kilku chwil był bardzo autentyczny, a także stymulujący. Florence, która najwyraźniej obserwowała całą scenę zza kontuaru, przewróciła oczami. Adelaide udała, że tego nie zauważyła.\nByła w połowie drogi, kiedy usłyszała niski, ciężki ryk samochodowego silnika. Spojrzała w okno i zobaczyła znajomą zieloną limuzynę marki Packard, która zatrzymała się na ulicy przed wejściem do herbaciarni. Madam Zolanda została ich stałą klientką wkrótce po swoim przybyciu do Burning Cove dwa tygodnie wcześniej.\nZza kierownicy szybko wyskoczyła dziewczyna w eleganckiej liberii szofera. Thelma Leggett sięgnęła dłonią w rękawiczce do klamki i zamaszyście otworzyła drzwiczki z tyłu samochodu.\nMadam Zolanda – kobieta, którą prasa nazwała Wróżką Gwiazd – wyłoniła się z wnętrza limuzyny. Podeszła do wejścia herbaciarni takim krokiem, jakby grała na scenie. Telma skoczyła do przodu, żeby otworzyć drzwi. Zolanda zrobiła wejście; wszyscy na sali odwrócili głowy w jej stronę.\nByła postacią równie barwną jak jej słynne klientki i nigdy – przynajmniej wtedy, kiedy pojawiała się publicznie – nie wychodziła z roli. Miała nieco mniej niż trzydzieści lat i jak na kobietę była bardzo wysoka. Była też bardzo ładna – miała pełne życia niebieskie oczy i gęste jasne włosy, opadające jej bujnymi falami na ramiona. Brwi, wyskubane niemal do ostatniego włoska, miała namalowane ołówkiem i wygięte w eleganckie łuki. Usta umalowała szminką w najmodniejszym odcieniu czerwieni.\nJak zwykle była ubrana zgodnie z wybraną przez siebie rolą, w długi, powłóczysty kaftan w egzotyczne czerwone i pomarańczowe wzory, który wyglądał tak, jakby został uszyty z mnóstwa fantastycznie wzorzystych szali. Na jej rękach połyskiwały szerokie złote bransoletki.\nNiewielki zebrany w herbaciarni tłumek patrzył, zafascynowany, na Zolandę, która zatrzymała się tuż za drzwiami, przymknęła oczy i wyglądała, jakby wpadła w trans.\n– To miejsce ma tak dobrą energię – oznajmiła śpiewnie.\nAdelaide natychmiast zmieniła kierunek i podeszła, by ją powitać.\n– Czy mogę zaprowadzić panią do jej zwykłego stolika, Madam?\nZolanda otworzyła mocno umalowane oczy i obdarzyła Adelaide anielskim uśmiechem.\n– Dziękuję ci, moja droga. Potrzebuję nieco mojej specjalnej herbatki. Przygotowuję się właśnie do występu w miasteczku jutro wieczorem. Może słyszałaś już o tym?\n– Tak, oczywiście – odparła Adelaide. Nie była aktorką, ale była kelnerką, a dobra kelnerka wie, jak rozumieć wskazówkę klienta. – Wystąpi pani na scenie w Palace.\n– O siódmej trzydzieści – sprecyzowała Zolanda dźwięcznym głosem, który miał dotrzeć do wszystkich na sali. – Bilety zostały już niemal wyprzedane.\n– Zupełnie mnie to nie dziwi – zauważyła Adelaide. – Tędy, proszę.\nZolanda zwróciła się do dziewczyny w liberii.\n– To na razie wszystko, panno Leggett. Przyślę kogoś z wiadomością, kiedy będę wychodziła.\nTelma przyłożyła rękę do czapki i wyszła, zmierzając do długiego zielonego packarda.\nAdelaide odprowadziła Zolandę do małego stolika przy oknie.\n– Przynieść mi, proszę, duży imbryk mojej mieszanki Oświecenie – powiedziała Zolanda. – Dziś będę potrzebowała dwóch filiżanek. Och, i poproszę jeszcze jeden czy dwa z waszych wspaniałych herbatników.\n– Oczywiście – odparła Adelaide; postanowiła dopilnować, by na talerzyku Madam Zolandy znalazły się trzy herbatniki.\n– Herbatka Oświecenie pomaga mi przygotować się na stres związany z otwieraniem drzwi do innych wymiarów – oznajmiła Zolanda.\n– Bardzo się cieszę – powiedziała Adelaide. – Zaraz wracam z dzbankiem Oświecenia.\n– Dziękuję, panno Brockton.\nAdelaide weszła za kontuar i wybrała imbryk. Wymieniła spojrzenia z Florence, która poruszyła swoimi cienkimi brwiami. Obie wiedziały, że Madam Zolanda dobrze wpływa na interesy. Ona nie była gwiazdą filmową, ale jej klienci – tak. Prasa i klienci świetnie o tym wiedzieli.\nW herbaciarni znowu rozległ się gwar rozmów. Adelaide ustawiła na tacy imbryk z naparem, filiżankę i spodeczek. Dodała trzy cienkie herbatniki i zaniosła tacę do stolika Madam Zolandy.\n– Dziękuję – powiedziała Zolanda. – A tak przy okazji, mam dla ciebie małą niespodziankę.\nAdelaide postawiła tacę i wyprostowała się. W pierwszej chwili pomyślała, że Zolanda chce zaproponować, że jej powróży, i zaczęła się zastanawiać, jak uprzejmie odmówić.\n– To nie jest konieczne… – zaczęła.\nZolanda przerwała jej, podnosząc głos tak, żeby wszyscy mogli ją usłyszeć.\n– Jak już wspomniałam jutro wieczorem wystąpię w the Palace. Byłoby mi niezmiernie miło, gdybyś przyszła.\nAdelaide rozpaczliwie szukała jakiejś wymówki. Miała teraz bardzo niewielki budżet. Pozwalał od czasu do czasu na kolację i kino z przyjaciółką, Rainą Kirk, Adelaide nie miała jednak ochoty wydawać pieniędzy na kosztowny bilet, by obejrzeć jeden z występów Madam Zolandy.\n– Byłoby wspaniale – powiedziała słabo – ale jestem pewna, że nie będzie już biletów i…\n– Oczywiście, że nie będzie – odparła Zolanda i wykonała dramatyczny ruch ręką, przy czym bransoletki na jej ręce zabrzęczały dźwięcznie. – Zawsze występuję przy pełnej widowni. Mam jednak zwykle kilka specjalnych miejsc dla specjalnych osób. Jutro wieczorem w kasie będzie na ciebie czekał bilet. Pamiętaj, występ zaczyna się dokładnie o siódmej trzydzieści.\n– To niezwykle uprzejmie z pani strony, ale jutro spodziewamy się tutaj dużego ruchu. Pewnie będę zbyt zmęczona, by iść gdzieś wieczorem.\n– Przyjdź z przyjaciółką. – Zolanda wykonała kolejny teatralny gest. – W kasie będą czekały dwa bilety. Z pewnością znasz kogoś, kto będzie zachwycony, mogąc obejrzeć z tobą mój występ?\nW herbaciarni znowu przycichły rozmowy. Adelaide zdała sobie sprawę, że właśnie znalazła się w centrum uwagi. Wszyscy łącznie z Jakiem, byli ciekawi, jak przyjmie tę hojną propozycję. Nie było sposobu, by z wdziękiem wybrnąć z tej sytuacji.\n– Dziękuję – powiedziała cicho. – Już nie mogę się doczekać.\n– Doskonale! – Zolanda była wyraźnie zadowolona. – Tak się cieszę. Czuję, że moja łączność z duchami będzie dziś szczególnie silna. Już niemal pełnia, rozumiesz. Pełny lub niemal pełny księżyc zawsze wzmacnia takie doświadczenia.\n– Doprawdy? – spytała Adelaide trochę słabym głosem. – To interesujące.\nPersonel szpitala w Rushbrook zawsze twierdził, że obłęd u pacjentów nasila się w czasie pełni księżyca. Tamtej nocy, kiedy uciekła, też była pełnia.\n– Mam nadzieję, że będzie wam się podobał mój występ, tobie i osobie, którą zaprosisz – powiedziała Zolanda.\nAdelaide przeszła przez salę. Florence znowu poruszyła brwiami.\n– Z kim zamierzasz pójść? – zapytała.\n– Nie wiem. Nie miałam jeszcze okazji, żeby o tym pomyśleć. Miałabyś ochotę iść?\n– Nie. Powinnaś zaprosić Truetta.\n– Nie, nie żartuję. Zaproś go.\n– Jestem pewna, że ma lepsze rzeczy do roboty niż oglądanie występów fałszywych mediów, które udają, że kontaktują się ze światem duchów.\n– Nie – odezwał się tuż za nią głos Jake’a Truetta. – Nie mam nic lepszego do roboty.\nZaskoczona Adelaide odwróciła się szybko. Jake opierał się o kontuar i wyglądał jak ktoś, kto właśnie przyszedł zapłacić rachunek. Adelaide spojrzała na niego gniewnie.\n– Musi pan być naprawdę bardzo znudzony, jeśli chce pan iść na występ Madam Zolandy – powiedziała, zniżając głos do szeptu.\n– Miałem zamiar zaprosić panią do muzeum sztuki, ale występ Madam Zolandy wydaje się ciekawszy.\nFlorence uśmiechnęła się z aprobatą.\n– Jestem pewna, że będzie bardziej zajmujący.\nCo jest, do diabła, pomyślała Adelaide. Florence twierdziła, że Truett będzie tu jeszcze tylko kilka tygodni, jeśli nie krócej. Wyraźnie dał jej do zrozumienia, że się nudzi. Kiedy będzie miał dość odpoczynku nad brzegiem morza, wróci do Los Angeles. Ona nigdy go już nie zobaczy. Nie ma ryzyka nawiązania dłuższej znajomości. Nie ma ryzyka, że będzie zadawał zbyt wiele pytań, na które będzie jej trudno odpowiedzieć. Jakkolwiek na to patrzeć, był towarzyszem idealnym.\nPoza tym Adelaide była już znużona samotnymi wieczorami.\nSpojrzała na Jake’a chłodno.\n– W porządku, panie Truett. Może pan skorzystać z drugiego biletu na jutrzejszy występ. Spotkamy się przy kasie.\n– Mam na imię Jake, pamiętasz? I nie ma potrzeby brać dwóch samochodów – odparł Jake. – Przyjadę po ciebie.\nZawahała się, ale nie przychodził jej do głowy żaden powód, by odmówić. Nie była nawet pewna, czy chciała odmawiać. Miała starego forda, który w każdej chwili mógł się zepsuć, a wtedy utkwiłaby pewnie gdzieś na środku drogi.\n– Doskonale – powiedziała. – Będę gotowa o siódmej. A teraz, czy zechce pan wrócić do swojego stolika, zanim ludzie zaczną się zastanawiać, co się tu dzieje?\n– Dobry pomysł – odparł i uśmiechnął się uprzejmie, ale w oczach miał wyrachowany błysk. – Jeszcze jedna filiżanka herbaty dobrze mi zrobi. Mam wrażenie, że moim nerwom grozi nadmierna stymulacja.\n– Nie chcielibyśmy, żeby do tego doszło – odpaliła Adelaide.\n– Oczywiście, że nie. Strach pomyśleć, do czego by to mogło doprowadzić.\nOdwrócił się ze swym typowym, drapieżnym wdziękiem i ruszył z powrotem do stolika.\nFlorence spojrzała na Adelaide.\n– Nadmierna stymulacja nerwów? O czym mówił?\n– Nie mam pojęcia i na pewno nie zamierzam go o to pytać. Może mam zdolność jasnowidzenia, bo coś mi mówi, że odpowiedź by mi się nie spodobała.


Działki na wynajem, 570 m2 Gdańsk, Orunia-Św. Wojciech-Lipce/Orunia - KRN.pl\nJestem zainteresowany/a szczegółami oferty opublikowanej na KRN.pl Mieszkanie , Orunia-Św. Wojciech-Lipce/Orunia Gdańsk Powierzchnia: 570 m2 Cena: 2 565 PLN Proszę o kontakt.\nDziałka atrakcyjnie położona w Gdańsku Orunii bezpośrednio przy Trakcie Św. Wojciecha.Do wynajęcia plac utwardzony na autohandel, wypożyczalnię sprzętu budowlanego, składowanie towarów itp.Przy samej ulicy - adres - Trakt Św. Wojciecha o powierzchni od 570 do 4600 m2 w zależności od potrzeb.Dostęp do obiektu zlokalizowanego za automatycznie zamykaną bramą 24 godziny na dobę 7 dni w tygodniu.Cena: działka przy ulicy 570 m2 - 4,50 PLN/m2 nettoNa pierwsze dwa miesiące najmu udzielamy 50% rabatu.Można je podzielić na mniejsze części, ogrodzić, doprowadzić prąd i wodę.Teren będzie ogrodzony i zamykany bramą. Doprowadzimy prąd, internet.Obiekt posiada agregat prądotwórczy na wypadek zaniku napięcia z sieci.Do ceny należy doliczyć opłaty za media.Kaucja - 1miesięczny czynsz.Do przystanku autobusowego 200 metrów.Bardzo dobra lokalizacja i dojazd do obwodnic południowej i północnej oraz autostrady A1. Od węzła Gdańsk - Lipce 1200 m.Istnieje możliwość wynajęcia powierzchni biurowych i magazynowych w sąsiadujących obiektach.Więcej informacji u Agenta prowadzącego, zapraszam na prezentację.


Laska inwalidzka - czym się kierować przy zakupie? | CafeSenior.pl\nStrona główna » Aktualności » Laska inwalidzka – czym się kierować przy zakupie?\ndla niewidomych – tzw. białe laski.\nDo rodzajów lasek inwalidzkich można także zaliczyć kule inwalidzkie, które umożliwiają poruszanie się w przypadku poważniejszych dysfunkcji lub nawet amputacji kończyny dolnej.\nCzytaj też: Balkoniki rehabilitacyjne- jak działają?\nLaska inwalidzka drewniana to jedna z najbardziej klasycznych lasek, która doczekała się wielu wcieleń. Obecnie można kupić laskę w całości wykonaną z drewna lub wzbogaconą uchwytami zrobionymi z metali szlachetnych czy tworzyw sztucznych. Produkuje się także ozdobne laski drewniane – rzeźbione, wykonane z drewna egzotycznego, z uchwytami w kształcie kuli wykonanej na przykład z bursztynu czy brązu. Za najbardziej trwałą uchodzi laska wykonana z jednego kawałka drewna, którego koniec jest na mokro wyginany, w taki sposób, aby powstał uchwyt w kształcie litery U.\nCzytaj także: Refundacja balkonika rehabilitacyjnego\nPrzeczytaj: Jak opiekować się osobą starszą\nCzytaj również: Inwalidztwo – zwolnienie z opłat\nWszystko o grupie inwalidzkiej


Czy zabezpieczenia przeciwpożarowe są potrzebne? Jak da się uniknąć zagrożenia pożarem? • EuroCaravan\nCzy zabezpieczenia przeciwpożarowe są potrzebne? Jak da się uniknąć zagrożenia pożarem?\nW współczesnych czasach, gdy otaczamy się coraz więcej nowych gadżetów, ryzyko pojawienia się pożaru jest bardzo duże. Czasem wystarczy maleńka iskra, która spowoduje wielki ogień. Z tego powodu bardzo ważne są maksymalne zabezpieczenia przeciwpożarowe nie jedynie w pomieszczeniach publicznych, ale także w każdym domach i innych budynkach.\nOgieńOgień (afg.poznan.pl/oferta/systemy-odciec-ogniowych/29/afg-2-centrala-bram-i-drzwi-ppoz) jest z pewnością tragicznym niebezpieczeństwem, z tego właśnie powodu musi się wykonać wszystko, by go nie doświadczyć. Utrata życia przez pożar, zazwyczaj dzieje się w swoim mieszkaniu, a przyczyną śmierci jest zatrucie dymem.\nJeśli pragniesz uzyskać pokrewne informacje na prezentowany temat, to najpierw zerknij tutaj oraz przenieś się do źródła (https://www.centrumwygody.pl/odkurzacze-centralne), a odnajdziesz w tamtym miejscu mnóstwo nowych wiadomości.\nNajlepszym asekurantem przeciwpożarowymniweluje się zagrożenie wystąpienia pożaru, a także co za tym idzie, zmniejsza niebezpieczeństwo śmierci albo katastrofalnych obrażeń ciała. Więcej na ten temat – .\nPodstawowym zabezpieczeniem przeciwpożarowym to czujniki dymu. Statystycznie to głównie one ocalają od śmierci dość sporo ludzi. Mieszkania z zamontowanym czujnikiem są bezpieczniejsze. Znakomity czujnik musi posiadać wszelkie atesty i być odpowiednio regularnie konserwowany. Niezwykle istotne jest również to, by przy większych domach czujniki montowane były w paru najlepiej niezwykle newralgicznych punktach. To właściwie położenie czujnika posiada największą wagę, ponieważ od tego zależy, jak szybko wyczuje się ogień.\nNastępną sprawą niezbędną w każdym domu oraz miejscu publicznym są wszelkiego rodzaju typu gaśnice. Najbardziej używane są gaśnice ręczne. Trzeba je kłaść w dostępnym punkcie, a ich konserwacja powinna być częsta. Samym ubezpieczeniem się od ognia jest też działanie według odpowiednich dyspozycji przeciwpożarowych. Każdy powinien uczestniczyć w takich szkoleniach, mieć świadomość jakie są konkretne działania w razie pożaru. Jest parę zasadniczych rzeczy, które musi się robić, by uniknąć zaprószonemu ogniowi. Głównie nie wolno zostawiać włączonych sprzętów, podczas nieobecności nikogo w domu, trzeba często przeczyszczać wyciągi kuchenny, a najistotniejsze jest to, żeby kontrolować na bieżąco instalację elektryczną. Z pewnością optymalne zabezpieczenia przeciwpożarowe powinny się znaleźć w każdym domu.\nTags: bezpieczeństwo pożar śmierć


Paulina Krupińska dostała wyjątkowy prezent z recyklingu | Express Ilustrowany\nPaulina Krupińska dostała wyjątkowy prezent z recyklingu\nPaweł Strzelecki 18 sierpnia 2020, 17:45\nPaulina Krupińska właśnie pokazała prezent, który dostała od Mai Bohosiewicz.\nMowa o dwuczęściowym kostiumie kąpielowym. Była miss zaprezentowała go, stojąc przed lustrem w domu. Kostium jest biały i ma wzór drobnych kwiatków.\nOkazuje się, że powstał we współpracy marki Mai Bohosiewicz Le Collet i Undress Code. Górę i dół kostiumu trzeba kupić osobno - top kosztuje 290 złotych, natomiast figi 170 złotych.\nMarka zapewnia, że kostium powstał z recyklingu przetworzonych plastikowych butelek wyłowionych z morza Śródziemnego. Co ciekawe, chroni przed promieniami UV, jest odporny na chlor i filtry przeciwsłoneczne.\nTo jest sztos - napisała.\ną krupińska prezent\nŁódź: Ceny węgla pikują jak szalone! Dramatyczny brak węgla


Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545 No 822\nLaska warta ćwierć miliona $.\nNiedawno na aukcji w Edynburgu wystawiono na sprzedaż laskę ze złotą gałką z ceną wywoławczą 20.000 funtów, wielokrotnie wyższą niż można by sądzić po cenach innych podobnych okazów. Podobne laski były dosyć pospolite wśród arystokracji osiemnastego i dziewiętnastego wieku. Rzecz w tym, że była to laska pamiątkowa wykonana z materiału niezwykłego. Wedle legendy wykonana została z dzidy, którą przebito w roku 1779 kapitana Jamesa Cooka, dowódcę III wyprawy pacyficznej. Na dodatek na gałce znajduje się napis: "Admirał C B H Ross Admirałowi Sir Davidowi Milne".\nNatychmiast rozpoczęła się ostra rywalizacji bogatych wielbicieli Cooka. Zgłosili się telefonicznie amatorzy z różnych stron świata, z Ameryki, Australii, Hawajów, także z Anglii. Podbijano kolejno oferty, aż ku radości prowadzących aukcję i rodziny wyzbywającej się pamiątki podniesiono ofertę do 135.000 funtów (ok. ćwierć miliona dolarów). Wtedy stuknął młotek i laska przeszła na własność anonimowego londyńczyka.\nAutentyczność plakietki admiralskiej nie budzi wątpliwości, natomiast nie ma pewności co do autentyczności drzewca. W okolicznościach jakie towarzyszyły śmierci kapitana Cooka jest mało prawdopodobne, że zadbano o zachowanie narzędzia zabójstwa.\nu góry Portret James Cook i statek 'Discovery' z trzeciej wyprawy pacyficznej


Żarówka LED A60 8W E27 ciepła biel EMOS - EMOS - Żarówki LED\nNowoczesna żarówka LED przeznaczona do wykorzystywania w różnych typach wnętrz. Posiada ona zadania praktyczne i rozświetla różne wnętrza. Jej klasyczny kształt pasuje do różnych stylizacji pomieszczeń oraz do wielu typów urządzeń oświetleniowych. Biały kolor oraz ciepła biała barwa światła dobrze komponują się z różnymi wnętrzami.\nstrumień świetlny 660lm\nPrezentowane źródło światła działa w oparciu o technologię LED, więc jest to bardzo wydajny element, który dodatkowo charakteryzuje się oszczędnością energii na wysokim poziomie.\nKlasyczny odpowiednik: 51 W\nKod EAN: 8592920044896


Amantadyna skuteczna w walce z COVID-19. Naukowcy z Cambridge potwierdzają odkrycie Polaków | NCZAS.COM\nStrona główna Świat Europa Amantadyna skuteczna w walce z COVID-19. Naukowcy z Cambridge potwierdzają odkrycie Polaków\nAmantadyna skuteczna w walce z COVID-19. Naukowcy z Cambridge potwierdzają odkrycie Polaków\n17 grudnia 2020 12:48\nNaukowcy z Cmabridge potwierdzają, że amantadyna działa w leczeniu COVID-19. Świetne rezultaty w leczeniu chorych z koronawirusem zgłaszali polscy lekarze, m.in. pulmonolog dr Włodzimierz Bodnar. Rząd jednak zablokował możliwość stosowania amantadyny w przypadkach innych niż choroba Parkinsona i dyskineza.\nMinister zdrowia Adam Niedzielski najpierw ograniczył możliwość stosowania amantadyny.\nDopiero 15 grudnia zlecił zbadanie jej skuteczności w leczeniu COVID-19 w badaniach klinicznych. Sprawą zajmuje się Agencja Badań Medycznych.\nOdkrycie polskich lekarzy potwierdzili już jednak naukowcy z Cambridge, którzy planują szersze badania.\n– Bardzo ucieszyła mnie deklaracja ministra zdrowia o zleceniu badań klinicznych na temat amantadyny. Oczywiście jestem gotów podjąć się tych badań, o ile będzie taka możliwość. Mój wniosek w tej sprawie został złożony już w kwietniu w konkursie Agencji Badań Medycznych – podkreślał neurolog z Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego nr 4 w Lublinie prof. Konrad Rejdak.\n– Konieczne są badania tzw. II, a najlepiej III fazy z udziałem kilkuset pacjentów. Pozytywny wynik takich badań mógłby być podstawą rekomendacji do stosowania tego leku przy COVID-19. Nawet w obliczu nadchodzących szczepień poszukiwanie skutecznego leku ma sens – dodał.\nLeczenie wdrożone przez pulmonologa z Przemyśla\nWcześniej dr Włodzimierz Bodnar z Przemyśla podkreślał, że stosowana u jego pacjentów amantadyna przyniosła niesamowite rezultaty.\nJak mówił, jest to jedyny w tej chwili lek na koronawirusa działający przyczynowo.\n– Innej drogi nie widziałem, żeby nagłośnić sprawę poprzez ludzi, którzy byli leczeni, przez ludzi, którym pomogłem, poprzez lekarzy, którzy leczą w Polsce. O leczeniu – o którym pisałem i wiele razy już mówiłem, pisane było w prasie – uważam, że jest skuteczne, sprawdzone. Na dzień dzisiejszy wiele osób jest wyleczonych, sprawdzonych, wielu lekarzy w Polsce leczy. Nie mówimy w tej chwili o 200, 300 przypadkach – mówimy w tej chwili o kilku tysiącach. Takie mamy dane od ordynatorów, od lekarzy w Polsce – podkreślał.\nO „piorunujących efektach” amantadyny publicznie wspominał także minister Michał Warchoł z resortu sprawiedliwości. Zrobił to już jednak po wprowadzeniu zakazu stosowania tego środka w leczeniu innych schorzeń niż Parkinson i dyskineza u dorosłych. – Wiedziałem wcześniej, że ten lek zadziałał u rodziny mojej żony, zadziałał u znajomych z Przemyśla, więc ja też po niego sięgnąłem – mówił w rozmowie z wp.pl.\nPierwsza publikacja na świecie\nMożliwe działanie ochronne amantadyny przeciwko COVID-19 u pacjentów z chorobami neurologicznymi opisali w artykule naukowym prof. Konrad Rejdak oraz prof. Paweł Grieb z PAN.\nByła to pierwsza publikacja kliniczna na świecie.\nProf. Rejdak zauważył, że pacjenci leczeni amantadyną na chorobę Parkinsona i stwardnienie rozsiane zaskakująco łagodnie lub wręcz bezobjawowo przeszli zakażenie koronawirusem.\nWiosną nie podjęto jednak badań klinicznych nad tym lekiem, ponieważ potrzebne były na to środki – ok. 5 mln zł.\nNaukowcy z Cambridge potwierdzają odkrycie Polaków\nOdkryciom polskich lekarzy przyjrzeli się ostatnio eksperci z uniwersytetu w Cambridge. Przeanalizowali także dokumentację medyczną 13 tys. seniorów leczonych na Parkinsona i Alzheimera. Doszli do podobnych wniosków.\n„Żaden z pacjentów otrzymujących amantadynę w leczeniu, nie miał poważnych powikłań COVID-19. Nasza analiza jest zgodna z hipotezą, że amantadyna może działać ochronnie (…) hamując replikację wirusa. Należy przeprowadzić dalsze badania kliniczne, aby potwierdzić terapeutyczną użyteczność amantadyny w leczeniu COVID-19” – stwierdzili naukowcy z Cambridge.\nTymczasem w Polsce stosowanie amantadyny jest mocno ograniczone.\n– Agencja Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji nie wydała rekomendacji stosowania tej terapii – mówił rzecznik resortu zdrowia Wojciech Andrusiewicz.


Najciekawsze materiały do Kreed | GRYOnline.pl\nNajciekawsze materiały do: Kreed\ndemo gryrozmiar pliku: 198,1 MB\nKreed to trójwymiarowa gra akcji FPS, w której wcielamy się w rolę Legionisty przyszłości – jednego z najlepiej wyszkolonych wojowników trzeciego stulecia. Wraz z małą grupą statków handlowych „Aspero” znaleźliśmy się w dziwnym rejonie kosmosu. Nikomu\nwiadomość21 lipca 2004\nwiadomość18 czerwca 2004\nRozpoczęto prace nad oficjalnym dodatkiem do Kreed 2004.01.28\nDemo technologiczne Kreed? 2003.12.30\nZostań testerem Kreed 2003.04.18\nKreed – jeszcze nie teraz... 2003.04.15\nZapowiedź: Kreed 2003.04.11\nvgaleriarozmiar pliku: 23,7 MB\nDługość filmu: 3 minuty 31 sekund Format: WMV\nDzieki Bogu ze jest cos takiego jak demo. Dzieki temu ominalem jeden z najwiekszych crapow tego roku...Moze gra ma ladna grafike, ale jest zwyczajnie nudna i bez klimatu, dzwiek tez jest dobijajacy. Omijac z daleka, a jesli juz chcecie zagrac to tylko demo....\nWarto podchodzić do tego ze sprzętem AthlonXP 1800, 256DDR i GF2 MX400 ??\nno a ja właśnie nie miałem dema... szkoda na nią nawet 2 czystch cd... engine jest dosć dobry, ale sama gra- skopana podróba DOOMa\nAnima ----> omijaj tą "grę" szerokim łukiem. Takiego dziadostwa od lat nie widziałem...\nAnima Vilis -> Z G2MX to omijaj to grę szerokim łukiem...\nA sama gra trochę niedopracowana, ale pograć troszku można...\nNo dobrze... ominę tę grę szerokim łukiem. Ziuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu... już ominąłem... ;) Ale i tak chciałbym uzyskać odpowiedź na moje pytanie.\nVan Gray --> Dzięki.\nAnima Villis---------------->Mam podobny sprzet co ty tylko FX5600 zamiast twojego 2mx. Gierka niezle chodzi w 1024x768 w full detalach. Tobie moze bedzie chodzilo w 640x480 i low detalach...\nWypowiedź została zmodyfikowana przez jej autora [2004-07-16 17:35:43]\nAnima Vilis -> ja mam lekko przyśpieszonego Durnia 1,95Ghz 256 MB RAM Kingston 400 i Radka 9200 128 MB i grałem w kreeda 800x600 detale max płynnie. Ścianło tylko przy otwieraniu drzwi....\nALE TA GRA ŚMIERDZI !!!\nI nie bądź tu zniechęcony do Rosjan...\nNo dobra Panowie... chyba jednak spróbuję w to zagrać.\nAnima Villis------------------>Ta gra ma moj znaczek jakosci czyli "Nie dotykaj jej":D\nno mnie też wzięło, chyba zaczynam instalację :)\ndobra... ja grałem w nia przez 2 dni. W pierwszym jeszcze jest znosnie, zapoznajesz sie z grą, nawet podziwiasz grafike czasem. Ale jak zaczna sie jakieś zakręcone tunele i zaczneisz sie gubić, odechce Ci sie tej gry.\nW mordę... 200mb!! No cóż... cierpliwie poczekam :)\neJay --> No to ja sprawdzę czy słusznie wystawiłeś ten znak jakości :P\nKristusicku!! Uruchomiłem to coś... :\_ Introduction nawet troszeczkę klimatyczne, ale juz później cała reszta jest do bani. Czy ktoś z osób grających w to demo, doszedł do końca tego tunelu(?) ? Ja niestety nie byłem w stanie. Jakieś kulki do mnie leciały, coś do mnie czymś strzelało, a ja ruszałem się jak mucha w smole :D Nie powiem nic złego o grafice, bo nawet fajnie się prezentowała, ale niestety juz sama rozgrywa, to totalne nieporozumienie. No i... buahahaha... jak się odezwał... buahahaha... głowny bohater w Introduction... buahhahaa... Przyznam, że najwększe pijaczyny spod mojego bloku nie mają tak przepitego głosu :D\neJay --> Powinieneś zarejestrować swój znak jakości :P\nGrafika ? Jaka grafika ?\nKREED to jeden z najwiekszyb buraków tego roku\nKIEPSKA pod kazdym względem\nDobra, małe sprostowanie... "Na tle całoształtu gry grafika prezentowała się nawet fajnie". Zadowoleni?\nSłabe i ruskie.\nNo cóż grałem w to dośc dawno,ze 4 lata temu i nie kojarzę żeby gra była aż tak słaba.Oczywiście żadna rewelacja ale grac się dało,w każdym razie o ile pamiętam ukończyłem ją bez większych męczarni.A może byłem wtedy bardziej bezkrytyczny dla FPSów.\nhmmm. techniczne demo z 2001 roku wygląda lepiej niż oryginalny tytuł wydany w 2004 r\no co chodzi? Może to tzw "render" tak jak w demie Killzone2 na PlayStation3\nGra ktoś w to przez internet bo jak włączam Internet to nic nie widać tak jakby żaden serwer nie istniał. Pomocy!


Buziaki od alpaki. Niezwykły festyn w domu pomocy społecznej [zdjęcia] | Extra Świecie\nBuziaki od alpaki. Niezwykły festyn w domu pomocy społecznej [zdjęcia]\n21 września, 17:06\nRealizowany przez OKSiR program Żyj Kulturą przybiera bardzo różne oblicza. W ramach projektu "Ogród pokoleń" przez dwa dni pensjonariusze domu pomocy społecznej cieszyli się towarzystwem setek osób, które zawitały w czwartek i piątek do ogrodu placówki.\nTych pensjonariuszy, którzy nie mogli zejść do ogrodu, alpaki odwiedziły w pokojach\nZorganizowaniem imprezy zajęła się w głównej mierze grupa wolontariuszy związanych Domem Pomocy Społecznej prowadzonym przez Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo. Tak brzmi pełna nazwa tej placówki mieszczącej się w sąsiedztwie Nowego Szpitala w Świeciu.\nIntegracyjny festyn miała dwie odsłony. Scenariusz każdej z nich był podobny. Zmieniały się tylko menu i młodzi goście, uczniowie świeckich szkół zaproszeni na imprezę. Jak nie trudno się domyślić, była ona miłą odskoczną dla pensjonariuszy przyzwyczajonych do rutyny, niejako wpisanej w tryb życia tego typu miejsca. Spotkania z osobami starszymi, często poważnie schorowanymi nie były też obojętnym doświadczeniem dla ludzi młodych. Jedni i drudzy czerpali z tego spotkania.\nChyba największą atrakcją okazały się przesympatyczne alpaki, które na co dzień wykorzystywane są do terapii osób chorych i niepełnosprawnych. Ponadto w programie znalazły się też: przejażdżka bryczką, stoiska i zagrody z małymi zwierzętami, gry i zabawy oraz wizyta policjantów i strażaków, którzy opowiadali o swojej pracy.


Przeczytałam książkę: "Alfabethuset" Jussi Adler-Olsen\nEingestellt von Anna um 3:03 PM\nA z ciekawości jeszcze spytam: czytałaś po niemiecku, czy w oryginale?\nPo niemiecku, po niemiecku, tak jak podałam w bibliografii;) Po duńsku nie czytam:)\nTo ja jestem z tych "krytycznych" - zupełnie mnie tak historia nie przekonała:-)\nNa szczęście, Moerck to zupełnie inny kaliber. Na luty przyszłego roku zapowiadają kolejną "niemoerckową" książkę Olsena, "Das Washington Dekret". To też jedna z tych wcześniejszych, bardzo jestem jej ciekawa.\nTak czytałam Twoją recenzję. Mørck jest inny, starałam się wogóle nie porównywać tych książek ale na kolejną niemørckową książkę niespecjalnie czekam.\nJa jestem już po lekturze tej książki. Zdecydowanie polecam. Bardzo dobrze się czyta. Świetna pozycja.\nTom a w jakim języku czyta łeś?


Jaka będzie przyszłość dysków twardych – SSD czy HDD? Seagate rzuca mocne słowa, ale nie brałbym ich na poważnie\nJaka będzie przyszłość dysków twardych - SSD czy HDD? Seagate rzuca mocne słowa, ale nie brałbym ich na poważnie\nOd kilku lat rośnie popularność dysków SSD. Musi to budzić frustrację firm takich jak Seagate oraz Western Digital, które przespały półprzewodnikową rewolucję i w swojej ofercie nadal mają wyłącznie talerzowe dyski twarde.\nTrudno się dziwić obecnemu stanowi rzeczy. W końcu dyski SSD cechują się większą przepustowością, wydajnością oraz krótszym czasem dostępu niż dyski HDD. W dodatku nie są to ich jedyne zalety, ponieważ ze względu na brak elementów mechanicznych cechują się one też dużą odpornością na uszkodzenia mechaniczne i małymi wymiarami. Dzięki temu doskonale nadają się do stosowania w laptopach i urządzeniach mobilnych, których popularność cały czas rośnie.\nNie oznacza to jednak, że dyski SSD nie mają wad.\nJedną z ich najsłabszych stron jest mała pojemność oraz wysokie ceny. Z tego powodu dyski półprzewodnikowe nie nadają się na magazyny danych. Mimo to już od jakiegoś czasu mówi się, że ceny dysków SSD mogą spaść na tyle, że wyprą z rynku tradycyjne dyski HDD. Przeciwnego zdania jest Dave Morton, wiceprezes Seagate. Jego zdaniem dyski półprzewodnikowe pod względem opłacalności nigdy nie dogonią dysków talerzowych. To bardzo odważna teza, z którą absolutnie nie mogę się zgodzić.\nJak na razie koszt jednego gigabajta jest znacznie mniejszy w przypadku dysków talerzowych i wynosi około 3,3 centa. Dla porównania, w przypadku dysków SSD koszt takiej samej pojemności to 58 centów. Należy jednak wziąć pod uwagę, że dyski SSD to stosunkowo nowa technologia. Jest ona dopiero dopracowywana i ma przed sobą bogatą przyszłość.\nDlatego można być pewnym, że ceny dysków SSD nadal będą spadać, a producenci tradycyjnych dysków talerzowych będą w tarapatach. Przewiduje to SanDisk oraz Toshiba. Według tych dwóch firm do 2020 roku ceny dysków HDD i SSD zrównają się. Jednak nawet jeśli ostatecznie ceny dysków SSD będą wyższe, producenci dysków talerzowych i tak będą mieli problemy.\nStanie się tak, ponieważ już teraz producenci dysków twardych mają trudności z tworzeniem coraz bardziej pojemnych modeli.\nObecnie największe dyski HDD mają pojemność wynoszącą 8 TB. Co więcej, największe zapowiadane dyski to właśnie modele SSD. Znalazł się wśród nich nawet model o pojemności 16 TB. Może to oznaczać, że technologia talerzowa dochodzi do granic swoich możliwości, a ciągłe zwiększanie gęstości zapisu na talerzach staje się trudne lub wręcz niemożliwe.\nNie należy też spodziewać się, że producenci dysków talerzowych zdecydują się na dodawanie kolejnych talerzy do swoich modeli, w celu zwiększenia ich pojemności. To spowoduje zwiększenie wymiarów dysków, a obecny na rynku trend jest absolutnie odwrotny. Już nawet w komputerach stacjonarnych i serwerach coraz częściej stosuje się małe, 2,5-calowe dyski.\nZ kolei laptopy, nie mówiąc o urządzeniach mobilnych, są na tyle cienkie, że nawet tak małe napędy zajmowałyby w nich za dużo miejsca. Dyski talerzowe są wypierane z coraz większej liczby urządzeń i są traktowane głównie jako narzędzie do tworzenia backupu. Tradycyjne dyski znajdziecie przede wszystkim w formie NAS-ów i zewnętrznych dysków na USB.\nNie oznacza to jednak, że dyski HDD znikną z rynku lada dzień.\nJuż niebawem ponownie będą sprzedawać się jak świeże bułeczki. Wszystko z powodu coraz większej dostępności materiałów wideo w rozdzielczości 4K oraz rosnącej popularności gier wykorzystujących wirtualną rzeczywistość, które zajmują ogromne ilości miejsca. Należy jednak spodziewać się, że w dłuższej perspektywie dyski SSD przegonią swoich talerzowych poprzedników pod względem pojemności i wyprą je z rynku.\nStanie się tak, nawet jeśli jakimś cudem felerna przepowiednia Seagate’a się spełni, a dyski HDD do końca swoich dni będą nieco tańsze. Jestem bowiem przekonany, że dyski półprzewodnikowe mają tak wiele zalet, że nawet zwykli użytkownicy chętnie dopłacą do nich kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt procent ceny urządzenia.\nA Seagate pomimo buńczucznych deklaracji doskonale zdaje sobie sprawę ze swojego kiepskiego położenia. By się o tym przekonać, wystarczy zapoznać się z doniesieniami z ostatnich miesięcy, według których Seagate i jego największy konkurent, Western Digital, poważnie zastanawiają się nad przejęciem SanDiska, czyli jednego z największych popularyzatorów i producentów dysków SSD na rynku.\nTagi: Ceny dysków SSDDysk SSD cenaDysk SSD opłacalnośćOpłacalność dysków SSDSeagateSSD czy HDD


Żmije już wygrzewają się nad Dunajcem. Sprawdź co zrobić po ukąszeniu | żmija, Dunajec, ukąszenie, Marek Szostek | Sądeczanin.info\nŻmije już wygrzewają się nad Dunajcem. Sprawdź co zrobić po ukąszeniu\nUwaga! Nad Dunajcem wygrzewają się już żmije. Zdjęcia dostaliśmy dziś od czytelnika, a lekarza weterynarii zapytaliśmy o to, co robić, gdyby zdarzył się nam nieszczęśliwy przypadek ukąszenia. I na temat żmij usłyszeliśmy coś zaskakującego...\n- Na ścieżce rowerowej na wałach nad Dunajcem można spotkać dużo ludzi wraz z dziećmi, jedni jeżdżą na rowerach inni na rolkach jeszcze inni spacerują. Chodzi mi właśnie o tą beztroskę, bo na wałach spotkać można nie tylko ludzi. Zrobiło się ciepło i żmija zygzakowata też wybrała się na spacer. Dziś wygrzewała się na wale, przy ścieżce rowerowej - napisał Czytelnik.\n- Żmija może być niebezpieczna. - W sytuacji kontaktu żmija ucieknie ale może zdarzyć się sytuacja, że czując się zagrożona, zaatakuje. Pamiętajmy, że to ich naturalne środowisko, odkąd pamiętam na wałach spotykałem te węże. Teraz jest tam asfalt a co za tym idzie dużo więcej osób. Nie chodzi mi o sianie paniki itd. Proszę ostrzec ludzi niech zwracają uwagę na to, że nie jesteśmy tam sami, te rejony to naturalne środowisko żmij - dodał.\nO ewentualnym spotkaniu ze żmiją i możliwych jego negatywnych konsekwencjach opowiedział nam lekarz Marek Szostek z przychodni weterynaryjnej Herman w Nowym Sączu.\n- Gdy żmija ukąsi, koniecznie trzeba iść do lekarza. Warto ograniczyć ruch do niezbędnego minimum i przede wszystkim uspokoić się, aby jad wolniej rozchodził się we krwi. Nie wysysamy go, nie nacinamy tego miejsca, a także nie zakładamy opasek uciskowych. Jeśli wizyta u lekarza możliwa będzie dopiero po dłuższym czasie, to można zdezynfekować - wyjaśnił nasz rozmówca.\nŻmija sama nie zaatakuje człowieka\nŻmija atakuje jedynie w poczuciu zagrożenia. Wówczas jednak wysyła przed atakiem sygnał ostrzegawczy, podnosi głowę i zaczyna syczeć. Jeśli zauważymy ją w trawie, najlepiej ją po prostu obejść. - Część ukąszeń, a właściwie większość jest pustych. Żmija dziabnie i nie wypuszcza jadu. Moc jadu jest proporcjonalna do wielkości osobnika, im większy tym jest go więcej. Chodząc po terenie wokół Dunajca dobrym pomysłem jest profilaktyczne użycie wyższych butów - powiedział Marek Szostek\n- Objawy ukąszenia są miejscowe, robi się obrzęk i występuje bolesność. To powinno każdego skłonić, aby udać się do lekarza. Szczególnie poważniejsze skutki występują u osób uczulonych, narażone są też dzieci, osoby starsze i kobiety w ciąży. Takich spraw nie wolno bagatelizować - dodał.\nCzy w Nowym Sączu często zdarzają się ukąszenia przez żmiję? - O ludziach nie słyszałem, ale ukąszone psy się zdarzały - podsumował nam lekarz weterynarii.\nDobra książka. Sądeczanin poleca. Wanda Półtawska "Uczcie się kochać" (4) >>\nNowy Sącz: Nie wszystkim podobają się zmiany w MOSiR. Jaka jest ich przyczyna? Piwniczna-Zdrój: Miasto czeka wyborcza powtórka Nowy Sącz: nerwowy czas dla maturzystów. Odbiorą świadectwa, a potem egzamin Wszedł na łuk mostu na Dunajcu, żeby… zrobić sobie selfie To się znowu może zdarzyć. Samochody na Sądecczyźnie oblepi żółta maź Nowy Sącz: kolejne szkoły w mieście zawieszają, albo kończą strajk. Które?


Opokan Med Plastry rozgrzewające x 10 sztuk /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!KategoriePopularne kategorieBiznesDelikatesyDla dzieciDom i ogródErotykaFilmyFotografia i optykaGry i konsoleInneKomputeryKosmetykiKsiążkiModa i stylMotoryzacjaMuzykaNarzędziaNieruchomościPrezentySport i hobbySprzęt AGDSprzęt RTVTelefony i akcesoriaZdrowieWszystkie kategorieSprzęt biurowyUrządzenia sklepoweMaszyny rolnicze i części do maszynOdzież roboczaArtykuły biuroweArtykuły reklamowe i do prezentacjiArtykuły przemysłoweArtykuły BHPUrządzenia przemysłoweFryzjerstwo i kosmetykaTelewizja przemysłowaWyposażenie gastronomiiMeble biurowePozostały biznesNajpopularniejsze Maszyny rolnicze i części do maszyn Krzesła i fotele biurowe Kamery przemysłowe Odkurzacze przemysłoweHerbataNabiałMiodyPłatki, ziarna i otrębyDżemy i konfituryCukier i słodzikiBakalie, orzechy, wiórkiPrzyprawy i ziołaProdukty mięsneWarzywa i owoceGalaretki, kisiele, budynieKasze, makarony, ryżeMąkiPrzetwory warzywne i owocoweNapoje, wody, sokiOleje, oliwy i octyPozostałe delikatesyPieczywo, bułka tartaKonserwy i przetwory rybneMasła orzechowe, kakaowe i inneCiasta i słodyczeZdrowa żywnośćKawaKakaoSosy i dodatkiAlkoholeKuchnie świataE-papierosyOdzież dziecięcaZabawkiArtykuły szkolne i plastyczneWózki dziecięceFoteliki samochodowe i akcesoriaPokój dziecięcyAkcesoria dla dzieciPozostałe dla dzieciSport dla dzieciKarmienie dzieciKosmetyki i higienaButy dla dzieciUbranka dla niemowlątGalanteria dziecięcaNajpopularniejsze Wózki spacerowe Klocki dla dzieci Lalki Wózki wielofunkcyjnePozostałe dom i ogródArmatura i hydraulikaOgrzewanieMebleElektrykaChemia gospodarczaOświetlenieHodowla roślinWyposażenie i dekoracjeOgrodzenia i bramyMateriały budowlane i stolarkaSystemy i zabezpieczeniaProjekty budowlaneNajpopularniejsze Kotły gazowe Kotły na paliwo stałe Kabiny prysznicowe WannyFilmy erotycznePozostała erotykaBielizna erotycznaSprzęt erotycznyAkcesoria i bielizna BDSMZdrowie intymneFeromony i afrodyzjakiOlejki i żele erotyczneGadżety erotyczneNajpopularniejsze Potencja - erekcja Wibratory Masturbatory i usta Nakładki i pierścienie erotyczneKabaretyFilmy artystyczne, niezależneFilmy dokumentalneDramaty, melodramatyHorrory, thrilleryFilmy kostiumoweFilmy karate i sztuki walkiKomedieFilmy biograficzneMusicaleFilmy obyczajowe, romansePakiety filmoweFilmy polskieFilmy przygodoweFilmy religijneFilmy science fiction i fantasySensacyjne, kryminalneSeriale, telenowele, programy TVFilmy wojenneFilmy familijneWesternyPoradnikiAnimacjaBollywoodFilmy przyrodniczePozostałe filmyAkcesoria fotograficzneObiektywy i optyka fotograficznaAparaty fotograficznePozostała fotografia i optykaUsługi fotograficzneSprzęt optycznyZasilanie sprzętu fotograficznegoNajpopularniejsze Aparaty cyfrowe Lustrzanki cyfrowe Lornetki Karty pamięciKonsoleAkcesoria do konsoliKontrolery do gierGry na konsoleGry komputerowePozostałe gry i konsoleGry towarzyskieNajpopularniejsze Gry komputerowe Konsole Gry Xbox 360 Gry PlayStation3UpominkiGadżetyDewocjonaliaWyroby tytonioweZapalniczkiPozostałePopielniczkiNokaut DniaNajpopularniejsze Gadżety Upominki Dewocjonalia ZapalniczkiZestawy komputeroweMonitoryDrukarki i skaneryPodzespoły komputeroweAkcesoria komputeroweOsprzęt sieciowyOprogramowanieSerweryLaptopy i akcesoriaTablety i akcesoriaPozostałe komputeryNajpopularniejsze Laptopy Tablety Monitory LCD Biurowe urządzenia wielofunkcyjneZapachyMakijażKąpielArtykuły higieniczneManicure i pedicureKosmetyki do ciałaKosmetyki do twarzyKosmetyki do włosówKosmetyki do dłoni i stópPozostałe kosmetykiGolenieDepilacjaOpalanieNajpopularniejsze Wody toaletowe dla kobiet Podkłady i fluidy Szampony do włosów Odżywki do rzęsAlbumyBiografieBiznes, ekonomiaCzasopismaKsiążki dla dzieci i młodzieżyEncyklopedie i słownikiEzoteryka i parapsychologiaFantastyka i science fictionHistoriaInformatykaNauka językaKalendarzeKomiksyKryminał, sensacja, przygodaKsiążki horrory i thrilleryKuchnia, przepisy kulinarneLiteratura faktuLiteratura obcojęzycznaLiteratura piękna i klasycznaNauka i technikaNauki humanistycznePoezjaHobby i poradnikiKsiążki sportowePowieści i opowiadaniaPrawo, akty prawneKsiążki religijneRomanse, literatura kobieca i obyczajowaSztukaKsiążki turystyczneZdrowie, medycyna, urodaKsiążki militarnePodręczniki, edukacjaNauki przyrodniczeAudiobookiHumor, komedia, satyraPozostałe książkiDramatE-bookiOdzież damskaOdzież męskaGalanteria i dodatkiBielizna damskaBielizna męskaPozostała moda i stylZegarkiBiżuteriaButy męskieButy damskieAkcesoria obuwniczeCiąża i macierzyństwoKolczykowanieŚlub i weseleNajpopularniejsze Stringi Damskie obuwie sportowe Suknie i sukienki Zegarki męskieSamochodowy sprzęt Audio/VideoNawigacja i akcesoria GPSUkład hamulcowyUkład napędowyUkład chłodzeniaUkład elektrycznyZawieszenie samochoduKosmetyki samochodoweZabezpieczenia samochoduTuning samochodowySamochodowy sprzęt CBMotocykleFelgiOponyOświetlenie samochoduUkład wydechowyOleje, smary i płyny samochodoweKaroseriaUkład silnikaKlimatyzacja i wentylacja samochodowaPojazdyPozostała motoryzacjaUkład paliwowyAkcesoria motocykloweOdzież i buty motocykloweWyposażenie samochoduCzęści motocykloweUkład dolotowyUkład zapłonowyUkład kierowniczyMuzyka klasycznaMuzyczne DVDInstrumenty muzyczneMuzyka rozrywkowaPozostała muzykaNajpopularniejsze Gitary elektryczne Gitary akustyczne i elektroakustyczne Fortepiany, pianina, akordeony Keyboardy i syntezatoryElektronarzędziaAkcesoria do narzędziNarzędzia pneumatyczneNarzędzia ręczneNarzędzia pomiaroweNarzędzia spawalniczeNarzędzia ogrodniczePozostałe narzędziaNajpopularniejsze Myjki ciśnieniowe Kosiarki spalinowe Spawarki inwertorowe Sprężarki i kompresorySprzedaż nieruchomościWynajem nieruchomościNajpopularniejsze Mieszkania na sprzedaż Domy na sprzedaż Lokale do wynajęcia Lokale na sprzedażPrezenty na urodzinyPrezenty na imieninyPrezenty na rocznicę ślubuPrezenty na Dzień KobietPrezenty dla przyszłej mamyNa parapetówkęPrezenty na pierwszą randkęPrezenty na zakończenie szkołyPrezenty na początek szkołyPrezenty z okazji rozwoduPrezenty na 18-stkęPrezenty na Pierwszą KomunięPrezenty z okazji chrztuPrezenty z okazji ślubuPrezenty z okazji maturyPrezenty na wieczór kawalerskiPrezenty na wieczór panieńskiPrezenty na zaręczynyPrezenty z okazji awansuPierwsza pracaPrezenty na Dzień MatkiPrezenty na Dzień DzieckaBoże NarodzenieNajpopularniejsze Prezenty z okazji chrztu Na urodziny dla dziadka Prezenty na Dzień Matki Na urodziny dla mężaMilitariaŁuki i akcesoriaRowery i akcesoriaFitnessSporty drużynoweSporty walkiSporty rakietoweSporty wodneZwierzętaOdżywki dla sportowcówPlecakiMalarstwo i artykuły plastyczneWędkarstwoModelarstwoOdzież militarnaOdzież sportowaSiłowniaSporty zimoweSkatingSporty towarzyskieTrekking i Nordic walkingAkcesoria dla kibicaPozostałe sport i hobbyPszczelarstwoNumizmatyka, filatelistykaCamping i survivalNawigacja turystycznaWróżbiarstwoKamery sportowePozostały sprzęt AGDChłodzenie i zamrażanieKrojenie, mielenie i ważenieWyciskanie i suszeniePieczenie i podgrzewanieGotowanie i smażenieParzenie kawyZmywanieOdkurzaniePranie i suszeniePrasowanie i pielęgnacja ubrańWentylacjaPielęgnacja i higienaNajpopularniejsze Pralki Lodówki Odkurzacze PiekarnikiAudioVideoPrzenośne audio i videoBateriePozostałe RTVŁadowarki do akumulatorówAkumulatorki AA/AAANajpopularniejsze Telewizory LED Telewizory 3D Słuchawki Czytniki e-bookówTelefony komórkoweTelefony stacjonarneAkcesoria telefoniczneZestawy startowe i doładowaniaRadiotelefony i krótkofalówkiTelefaksy i akcesoriaPozostałe telefony i akcesoriaNajpopularniejsze Telefony komórkowe Baterie do telefonów Futerały i pokrowce do telefonów Telefony stacjonarneAntykoncepcjaOdchudzanieHomeopatiaZiołaArtykuły medyczneAromaterapiaSoczewki i akcesoriaStomatologiaCiążaLeki i suplementyOkulary i akcesoriaPozostałe zdrowieAkcesoria dla cukrzykówArtykuły opatrunkoweNajpopularniejsze Witaminy i minerały Leki na hemoroidy Ciśnieniomierze InhalatorySzukajMoje konto Zaloguj sięZarejestruj sięDla sprzedawców\nPozostałe zdrowie Aflofarm\nOpokan Med Plastry rozgrzewające x 10 sztuk /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nOferty 1-1 ułożone według:Domyślnego sortowaniaCenyOpinii o sklepie4.6/537,4 tys. opiniiOpokan Med Plastry rozgrzewające x 10 sztuk /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost dla zamówień od 50 zł! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!Dostępność sprawdź w sklepie41 zł+ dostawa od 12 złKoszty dostawy dla płatności:RatyPrzy odbiorzeKarta kredytowaPrzelew bankowy\nRozluźnia głębokie partie mięśni przynosząc ulgę w bólach mięśni, pleców, ramion, szyi. Przez 12-14 godzin plaster zapewnia penetrujące w głąb ciała ciepło, które powoduje odprężenie napiętych, obolałych mięśni, wzmagając miejscowe krążenie krwi i łagodząc ból.\nInne pozostałe zdrowie Aflofarm\nWyciąg ze skrzypu polnego z witaminami x 50 kapsułek (Aflofarm) /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nASUMIN zmniejsza apetyt na słodycze 60 tabletek\nLinea Meno tabl. 60 tabl.\nAFLOFARM CLIMEA FORTE 30 TABLETEK\nCena od 11.69 zł\nREGENERUM regeneracyjne serum do rzęs 4ml + 7ml\nCena od 25.75 zł\nASUMIN ZMNIEJSZA APETYT NA SŁODYCZE 60 tabl.\nNATUR-SEPT lizaki 6 sztuk\nClimea Forte 30 tabl.\nAsecurin kapsułki probiotyk prebiotyk laktoferyna 20kapsułek\nCena od 11.39 zł\nLinea x 60 tabletek /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nSesja x 20 tabletek musujących /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nMaść na odciski 10 g-Aflofarm\nPreventic Extra Plus kaps. 0,5 g 60 kaps.\nBelissa Hydro x 30 drażetek /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nCena od 11.62 zł\nNormatabs x 30 tabletek /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nCena od 3.72 zł\nSesja x 50 tabletek /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nSimpliq x 120 tabletek /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nDiohespan max 60tbl\nCena od 41.8 zł\nSiquens Prevention krem do cery tłustej 50 ml Kurier: 13.75, odbiór osobisty: GRATIS!\nCena od 44.35 zł\nSiquens Medexpert krem na naczynka na noc 30 ml Kurier: 13.75, odbiór osobisty: GRATIS!\nCena od 47.12 zł\nLavistina tabletki 0,016 g 60 tabl.\nSiquens Prevention krem pod oczy 15 ml - wygładza pierwsze zmarszczki wokół oczu Kurier: 13.75, odbiór osobisty: GRATIS!\nCena od 57.05 zł\nSiquens Prevention krem do cery suchej i wrażliwej 50 ml Kurier: 13.75, odbiór osobisty: GRATIS!\nCena od 66.96 zł\nCena od 38.35 zł\nVisaxinum x 60 tabletek /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nLinea 20 + tabletki - 60 sztuk - zmniejsza apetyt Kurier: 13.75, odbiór osobisty: GRATIS!\nVicard Koncentrat do rozcieńczania 850 ml /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nAsystor Slim x 60 tabletek /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nAsystor Hair x 60 tabletek /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nBraveran x 8 tabletek /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nVitotal dla mężczyzn syrop 750 g /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nLINEA fitness, 60 kaps.\nVitotal dla kobiet syrop 750 g /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nASYSTOR SLIM+CELLU tabletki 60tabl.(30+30t\nCena od 27.9 zł\nLinea Meno tabletki 60 tabl.\nAsystor Slim tabl. 60 tabl.\nCena od 27.43 zł\nPreventic Extra 500 mg x 60 kapsułek /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nDelicol na kolkę niemowlęcą krop.dla niemowl. - 15 ml\nDelicol krople na kolkę 15 ml\nCena od 38.69 zł\nBeta-karoten 10 mg x 100 tabletek (Chance) /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nCena od 29.49 zł\nCena od 35.5 zł\nFull Spectrum Bacopa Monniera - suplement diety\nVitrum z Luteiną x 100 tabletek /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nDelaWell GOLD RICH CREAM Złoty krem bogaty w naturalne ekstrakty - 250 ml\nEPO (Olej z wiesiołka) - 500 mg - suplement diety\nSuper DHA 500mg 30kaps\nAgaricus Blazei ekstrakt 90kaps\nSupradyn Intensia Energy x 30 tabletek /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nZdrovital Lecithin tonik 1 l /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nArthron Complex x 30 tabletek /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nCALIVITA Lion Kids C 45mg\nAjiPure L-Tyrozyna 500mg 60kaps\nHerbamedicus Końska maść chłodząca 500 ml /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nLadeeVit x 30 kapsułek /DARMOWA WYSYŁKA do Paczkomatów InPost w kwietniu! / DARMOWA DOSTAWA / ODBIÓR OSOBISTY GRATIS!\nTołpa relax, odprężający krem-serum (regeneruje i odżywia) 250ml\niXell TD-4331 paski 50 szt.\nCena od 41.02 zł\nLutax AMD Plus, kaps., 30 szt\nCena od 41.2 zł\nSwanson Super DHA 500mg 30 kaps.\nFlawonix (zestaw silnych antyoksydantów) 60 kaps.