Religia i sfera publiczna\nZ prof. dr hab. Ireną Borowik rozmawiamy o religii w sferze publicznej, relacjach Kościoła rzymskokatolickiego i polityki w Polsce oraz o tym, dlaczego warto zajmować się socjologią religii.\nProf. Irena Borowik kieruje Zakładem Społecznych Badań nad Religią IS UJ. Od wielu lat interesuje się socjologią religii, a w jej obrębie w szczególności teoriami religii, empirycznymi badaniami religijności w Polsce i na świecie, przemianami w Europie Środkowo- Wschodniej.\nNaukowo od lat zajmuje się Pani socjologią religii. Dlaczego dziś warto interesować się tym obszarem socjologii?\nMyślę, że po części z tych samych powodów, dla których warto było to robić wcześniej. Około 100 lat temu w socjologii wyodrębniła się refleksja nad religią i pojawiły się próby zdefiniowania, czym ona jest. Ci, którzy się tym zajmowali, wskazywali, że religia jest uniwersalnym zjawiskiem społecznym, że niezależnie od tego, jak bardzo różnią się społeczeństwa i religie, to jest w nich wiele cech wspólnych. Taką wspólną cechą jest m.in. traktowanie religii jako źródła sensu w życiu jednostki i grupy oraz jako źródła legitymizowania rzeczywistości społecznej poprzez odniesienie do transcendencji. Myślę, że te elementy są uniwersalne, choć funkcje religii są zróżnicowane. Dziś dość powszechnie uważa się, że religia nie pełni już roli integrującej na poziomie ogólnospołecznym, nie jest już tym „świętym baldachimem" Petera Bergera, który rozpościera się nad całym społeczeństwem. Tym niemniej wiele jej funkcji jest dalej ważnych: usensownianie, integracja wokół religijnych wartości, legitymizacja. Te założenia stanowią na pewno jakąś stałą motywację do zajmowania się religią przez socjologa. Drugi wymiar wiąże się ze znaczeniem, jakie zyskuje religia w czasach gwałtownych przemian. Można powiedzieć, że Polska i Europa Środkowowschodnia jest na takim, długo już trwającym, „zakręcie". W wielu krajach, po latach ateizacji, rola religii bardzo się wzmocniła i to zarówno w odniesieniu do życia indywidualnego, jak też np. politycznego.\nNo właśnie. Przez pewien czas można było myśleć, że pójdziemy takim sekularyzacyjnym modelem. Socjologowie wprawdzie obudzili się w pewnym momencie z tego sekularyzacyjnego snu, ale przeciętni ludzie mogli przypuszczać, że to odejście od religii będzie postępowało. A to niekoniecznie tak wygląda, zarówno na naszym podwórku, jak i gdzie indziej.\nW Polsce widać to wyraźnie, szczególnie w odniesieniu do roli religii i Kościoła jako instytucji w życiu publicznym i w relacjach z polityką. Ciekawe jest, że przez lata zaangażowanie Kościoła w sprawy polityki było przez ogół polskiego społeczeństwa dobrze oceniane. A po '89 roku – przeciwnie. Cały czas utrzymują się bardzo wysokie wskaźniki krytycyzmu i odrzucenia politycznego zaangażowania Kościoła (blisko 70% Polaków wyraża taką opinię). Kościół mimo to się jednak angażuje.\nPolacy chcieliby ograniczenia roli religii do sfery prywatnej?\nNie, nie sądzę, że tylko do sfery prywatnej. To jest dobrze postawione pytanie. Polacy raczej nie oczekują, że Kościół zamilknie w różnych kwestiach ogólniejszych, ważnych dla Polaków, ale jestem przekonana i mówię to na podstawie wyników badań, że newralgicznym obszarem jest polityka i zaangażowanie polityczne. Większość Polaków nie chce, żeby Kościół miał szczególny wpływ na decyzje polityczne. To, czego oczekują i co wysoko cenią, to zaangażowanie Kościoła w działalność charytatywną. Bardzo doceniają także stricte religijne obszary działalności. I tutaj pojawia się pewien dysonans, kiedy idą do kościoła i zamiast kazania o sprawach eschatologicznych, o zbawieniu, o tym, jak żyć, słyszą sugestie, na kogo głosować, która partia jest dobra, a która nie. Myślę, że w dużym stopniu wynika to z dość powszechnego przeświadczenia, że polityka jest czymś, co dzieli. Młodzi ludzie w badaniach biograficznych, które prowadziłam, wręcz mówią: „polityka jest brudna", „polityka śmierdzi", „nie chcemy polityki". Oni odrzucają zainteresowanie polityką, więc chcieliby widzieć Kościół jako ten, który niesie przesłanie religijne, będące źródłem wsparcia i sensu życia przez odniesienie do wartości najwyższych i centralnych dogmatów, takich jak wiara w Boga. Tak widzą dwie główne funkcje Kościoła: funkcja profetyczna, religijna, ewangelizacyjna oraz charytatywna – wspieranie biednych, potrzebujących. I faktycznie trzeba przyznać, że Kościół wypełnia funkcje charytatywne, mocno wspierając system pomocy społecznej w Polsce.\nZ drugiej strony Polacy nie bardzo oczekują wpływu Kościoła na indywidualne decyzje moralne. Uważają, zgodnie z tym, co jest charakterystyczne dla społeczeństw nowoczesnych, że niezależnie od swojej religijności, bycia katolikiem, człowiek powinien mieć autonomię w dziedzinie wyborów moralnych.\nWspominała Pani na początku o tematach stricte politycznych w rozumieniu np. wyborów parlamentarnych czy prezydenckich i wskazywania kandydatów, co Kościół bardziej lub mniej otwarcie robił od l. 90. Ale tematami politycznymi są także sprawy światopoglądowe. Kieruje Pani obecnie projektem badawczym dotyczącym biopolityki, a właśnie tematy biopolityczne, jak zresztą sama nazwa wskazuje, stają się tematami sensu stricte politycznymi.\nOne zawsze były tematami politycznymi, ale teraz, w czasach tak gwałtownych zmian, są na upolitycznienie szczególnie narażone. I nie jest to przypadkowe, ale związane ze stanowieniem prawa. A to obszar decyzji i procesów stricte politycznych, czyli zadania rządu i parlamentu.. Na te decyzje hierarchowie Kościoła rzymskokatolickiego w Polsce chcą mieć jednak bezpośredni wpływ. Ingerują tutaj na różne sposoby, używając często także nacisków czy sankcji transcendentalnych. Dobrym przykładem jest nie tak dawna kwestia podpisania przez ówczesnego prezydenta Bronisława Komorowskiego konwencji antyprzemocowej i odmówienie mu przez hierarchów kościelnych prawa do bycia dobrym katolikiem. W tej sprawie między wierszami pobrzmiewało straszenie ekskomuniką. Jest to próba wywierania bezpośredniego wpływu na procesy legislacyjne. Zresztą podobnie dzieje się z innymi tematami biopolitycznymi, jak związki partnerskie albo in vitro.\nProjekt badawczy, który Państwo obecnie realizują w Zakładzie Społecznych Badań nad Religią IS UJ, wydaje się zatem mocno na czasie…\nTak, bardzo się cieszę, że realizujemy ten projekt w 6-osobowym zespole. Pracujemy bardzo intensywnie wraz z dr Katarzyną Zielińską, dr Agnieszką Dyczewską, dr. Marcinem Zwierżdżyńskim oraz dwiema doktorantkami – Ingą Koralewską oraz Joanną Mleczko. Próbujemy w projekcie objąć całe pole biopolityki i dyskursu publicznego w polu biopolityki. Interesują nas nie tylko same treści i stanowiska na temat cielesności, seksualności, granic życia i śmierci, które są obecne w dyskursie biopolitycznym, np. w odniesieniu do aborcji, in vitro, pornografii, eutanazji, związków partnerskich. Interesuje nas także, jak one są legitymizowane i jaką rolę w tych legitymizacjach odgrywają odniesienia do religii – czy to pozytywne, czy to krytyczne, czy to neutralne.\nPytanie o legitymizację wiąże się z opublikowanym dawno temu, pod koniec l. 60., tekstem Petera Bergera i Thomasa Luckmanna „Socjologia religii jako socjologia wiedzy", którym kiedyś, dawno temu, bardzo się przejęłam. Kiedyś, jak się jakimś tekstem przejęłam, z nieustannego myślenia o tym, czego dotyczył, nie mogłam spać. Ze smutkiem muszę zauważyć, że ta wrażliwość z czasem jakoś się tępi niestety [śmiech].\nLepiej Pani sypia? ;)\nBardzo tego żałuję. Wracając jednak do tekstu, Berger i Luckmann piszą, że najistotniejszym pytaniem dla socjologa religii jest pytanie o to, co legitymizuje rzeczywistość. Wydaje mi się, że często o nim zapominamy. Nawet zakładając, że rola religii się zmienia, że staje się ona tak niewidzialna, jak chce tego Luckmann, że traci powiązania z instytucją, ale funkcją religijną pozostaje to, co legitymizuje i usensawnia naszą rzeczywistość. Dlatego wydaje mi się niezwykle interesujące, jak z tymi odniesieniami do religii jest w dyskursie publicznym w Polsce. Jakie stanowiska dyskursywne da się wyłonić, jeśli chodzi o odniesienia do religii? W ostatnim etapie projektu, na podstawie ogólnopolskich badań reprezentatywnych, chcemy sprawdzić, czy i w jakim zakresie ogół Polaków podziela te wyłonione stanowiska. Jak ludzie postrzegają mechanizmy legitymizacji i odniesienia do religii… Spodziewam się, że powie nam to więcej także o mechanizmach ogólnospołecznych.\nA zatem z niecierpliwością czekamy na wyniki badań! Dziękuję za rozmowę.


STANISŁAWÓW PIERWSZY. Pościg za motocyklistą bez uprawnień »\nJak podaje policja, do zatrzymania doszło przy ul. Strużąńskiej. Stojący przy drodze policjanci wydali wyraźny sygnał do zatrzymania się motocykliście. Ten widząc próbujących go zatrzymać policjantów przyśpieszył. Policjanci nie czekali długo, wsiedli do radiowozu i ruszyli za nim w pościg, który zakończył się w Kątach Węgierskich.\nJak się okazało powodem ucieczki 21-latka był brak posiadania uprawnień. Teraz zatrzymanemu grozi do 5 lat więzienia.


Kolejne problemy związane z pakietem onkologicznym dopiero przed nami – ostrzegali uczestnicy debaty organizowanej przez Fundację im. Lesława A. Pagi. Jakie jeszcze scenariusze czekają pacjentów i lekarzy?\nZdaniem prof. Tadeusza Pieńkowskiego przez zmiany, które wprowadziło Ministerstwo Zdrowia lekarze będą mieli mniej czasu dla pacjentów. Wszystko dlatego, że pakiet onkologiczny zawiera wiele błędów i luk. – Koncepcja medycyny rodzinnej została zachwiana. Lekarz rodzinny nie zajmuje się leczeniem raka, ma on jednak duży wpływ na profilaktykę. Może mieć wpływ raczej na to, czy pacjent pali mniej papierosów. A pakiet skupia się na diagnostyce. Tymczasem leczenie raka, to nie tylko diagnostyka. Również nie chodzi o to, żeby pacjentów badać szybko, jak zakłada szybka ścieżka onkologiczna, a dobrze. Szybkość jest w tym przypadku nierównoznaczna z jakością – powiedział prof. Tadeusz Pieńkowski onkolog z Europejskiego Centrum Zdrowia w Otwocku. Jego zdaniem pakiet onkologiczny i dodatkowe obowiązki, doprowadzą do tego, że lekarz będzie miał mniej czasu dla chorego.\nZdaniem mec. Pauliny Kieszkowskiej-Knapik z Kancelarii prawnej Kieszkowska Rutkowska Kolasiński lekarze wcale nie dostali więcej pieniędzy, bo dodatkowe środki, o których mówił minister zdrowia mają być przeznaczone na diagnostykę. – Lekarze POZ stali się chłopcami do bicia. Lekarze nie dostaną żadnych dodatkowych pieniędzy. Argument, że lekarze chcieli 20 dni wolnych jest jak najbardziej słuszny. Znam lekarzy, którzy od 20 lat leczą chorych i nie mają ani jednego dnia wolnego. To jest nienormalne. Podczas sporu lekarzy z Ministerstwem zabrakło dialogu. Idea pakietu jest szczytna, ale diabeł tkwi w szczegółach – powiedziała mec. Paulina Kieszkowska-Knapik.\nZdaniem ekspertów kolejne niedociągnięcia pakietu onkologicznego za kilka tygodni bądź miesięcy ujrzą światło dzienne. Pakiet zamiast pomóc, doprowadzi do rozczarowania wśród pacjentów i jeszcze bardziej obniży zaufanie pacjentów do lekarzy.\nautor/ źródło: Alicja Dusza, Medexpress\nDo Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu trafił pozew przeciwko szpitalowi w Mielcu. 39-letnia mieszkanka powiatu opatowskiego domaga się odszkodowania…\nBartosz Arłukowicz o stawce kapitacyjnej


Agentka C. wkracza do gry!\nW 1903 odcinku „Barw szczęścia” pojawi się nowa bohaterka: Celina. Była agentka, z którą będzie odtąd współpracować Bożena... A do obsady „Barw szczęścia” dołączy Orina Krajewska, córka Małgorzaty Braunek.\nW ostatnich latach widzowie mogli oglądać aktorkę m.in. w serialu „Bodo”, za to wcześniej – razem z matką – Orina zagrała w „Domu nad Rozlewiskiem”. A poza tym - od śmierci Małgorzaty Braunek - artystka aktywnie działa jako współzałożycielka i prezes Fundacji „Bądź”, która pomaga osobom chorym na raka. I w wywiadzie dla „Wysokich Obcasów” wyznaje:\n- Kiedy człowiek ma tragiczne doświadczenia, może się załamać i zostawić czarną dziurę w sobie. Ale może też przekuć to w coś dobrego. Mamy możliwości, których grzechem byłoby nie wykorzystać. Dlatego chcemy pomóc chorym na nowotwory, a także ich rodzinom, bo kiedy choruje człowiek, chorują też jego bliscy. Im także należą się opieka i pomoc.\nSkąd pochodzi jej nietypowe imię? Okazuje się, że „Orin” oznacza Oświeconą Miłość. Rodzice artystki, zafascynowani buddyzmem, wybrali jej imię po rozmowie z mistrzem zen. Małgorzata Braunek zdradziła w jednym z wywiadów:\n- Chcieliśmy, żeby imię było dla niej drogowskazem na życie. Nie pasowały do naszej córki Julie, Marysie czy Kasie… Orina – jako dziecko – swojego imienia jednak wcale nie lubiła.\n- Miałam żal, że wyróżnia mnie wśród dzieci, kiedy wszyscy chcą się zlać z tłumem i szukają grup odniesienia. Rodzice nie przewidzieli konsekwencji, które się z wyborem takiego imienia dla mnie wiązały. Teraz doceniam plusy - dało mi duże poczucie oryginalności, nie wiem, jak to jest stać w szeregu – mówi aktorka.


Pan Holmes – Z dala od polityki\nStarość to okazja do rozliczenia się z przeszłością, spojrzenia z pewnego dystansu na swoje życie i popełnione błędy. Tylko co zrobić, kiedy się ich nie pamięta? Z problemem tym zmaga się 93-letni Sherlock Holmes (Ian McKellen – Piękna i Bestia), niegdyś doskonały detektyw i bohater książek doktora Watsona, dziś mieszkający na prowincji pszczelarz, który od lat nie poprowadził żadnej sprawy. W dodatku ma początki Alzheimera, robi się coraz bardziej niezdarny i ma problemy z wysławianiem się.\nPan Holmes mieszka z gosposią (Laura Linney – Sully, Wojownicze żółwie ninja: Wyjście z cienia) i jej dziesięcioletnim synkiem (Milo Parker – Osobliwy dom Pani Peregrine, Imperium robotów). Niedawno wrócił z Japonii, skąd przywiózł sobie zioła mające zapewnić mu czystość umysłu. Mimo to jego stan nie przestaje się pogarszać. My, widzowie, zajrzymy do wspomnianej Japonii w formie retrospekcji, ale znacznie ważniejsza będzie sprawa, która zniechęciła go do zawodu. Przyglądał się wówczas Ann (Hattie Morahan – Alicja po drugiej stronie lustra), matki będącej w żałobie po dwukrotnym poronieniu, której zachowanie mocno niepokoiło jej męża.\nPan Holmes to tylko w niewielkim stopniu film kryminalny. Nie ma tu bowiem zbrodni ani emocjonującego śledztwa o zaskakującym rozwiązaniu, zaś niesamowite umiejętności dedukcji głównego bohatera wydają się nieco naciągane. Ważniejsze dla reżysera Billa Condona (Saga Zmierzch: Przed świtem) jest zderzenie człowieka z mitem o nim samym. Każdy człowiek jakoś jest postrzegany. Pewne rzeczy stara się pokazać światu, inne ukryć. Starość skutecznie wydobywa prawdę o nim. Pokazuje wady, w tym próżność.\nTo przyjemne, niespieszne kino, dobrze zagrane i sympatyczne między innymi dzięki historii małego chłopca, którego Holmes staje się przyjacielem i mentorem. Jednak wątek japoński okazuje się mało ekscytujący, zaś samo przesłanie opowieści raczej banalne. Ot, miły sposób spędzenia wieczoru. Holmes się postarzał. Nadal bawi, ale już niewiele ma do zaoferowania.\n– Lubisz Holmesa\n– Cenisz produkcje o starości\n– Masz ul i nie wahasz się go użyć\n– Oczekujesz rasowego kryminału\nPan Holmes, Mr. Holmes, 2015, reż. Bill Condon, wyst. Ian McKellen, Laura Linney, Milo Parker, Hiroyuki Sanada, Frances de la Tour, Roger Allam, Hattie Morahan\n7 listopada, 2018 18 grudnia, 2020 zdalaodpolityki2015, Bill Condon, FILM, Frances de la Tour, Hattie Morahan, Hermione Corfield, Hiroyuki Sanada, Ian McKellen, Laura Linney, Michał Zacharzewski, Milo Parker, Mr. Holmes, Pan Holmes, recenzja, Roger Allam, TOPMENU\nJedna uwaga do wpisu “Pan Holmes”\nPoprzedni Poprzedni wpis: Harry Potter i więzień Azkabanu\nDalej Następny wpis: Beasts of No Nation


z2strony.pl → Z Azji do Polski na rowerach\nZ Azji do Polski na rowerach\nListopad 1 | w Tajlandia | przez Tomek | 1 Comment Jeździliśmy już stopem, jeździliśmy kupionym za grosze gracikiem w US, tłukliśmy się kurczakobusami po drogach Ameryki Środkowej. Był też motor w Andach i żaglówka na falach Pacyfiku. Próbowaliśmy już prawie wszystkiego, teraz czas na rowery. O pedałowaniu na długich dystansach nie wiemy wiele. Ja jeszcze kiedyś pojechałem za Magdą na południe Polski, ale ona to chyba w życiu nie przejechała więcej niż 20km jednego dnia i to po płaskich jak tafla szkła, naszych, lubelskich drogach. Skąd więc taki pomysł? To chyba ta nasza ciągła potrzeba zmian, potrzeba próbowania czegoś nowego i może jeszcze to dziwne wrażenie, że wszyscy którzy raz zmienili plecaki na sakwy zakochali się bez reszty w tym sposobie podróżowania. Czemu więc my nie mielibyśmy spróbować?\nTo jakimi jesteśmy laikami w temacie okazało się już pierwszego dnia poszukiwań rowerów w Bangkoku. Pojęcia nie mieliśmy co tak naprawdę na taką wyprawę potrzebujemy. Sakwy, rowery, zapasowe koło? Jakie rowery w ogóle? Minęły już te czasy gdy wchodziło się do sklepu z tekstem: poproszę rower, a pan za ladą wiedział, że chodzi o WIGRY3, bo tylko taki był w asortymencie. Koło większe czy mniejsze, hamulce te nowe, tarczowe, czy takie na klocki, ile ząbków mają mieć zębatki,..? Masakra, na ile pytań trzeba sobie odpowiedzieć. Zaglądaliśmy tak od sklepu do sklepu, zbierając opinie, o tym jakich rowerów potrzebujemy, żeby dojechać nimi do Polski. Naszym pierwszym dyskusjom uroku dodawał fakt, że musieliśmy się dowiadywać tego wszystkiego z naszym kulawym angielskim, w którym takie słowa jak szprycha, korba, zębatki to wyrazy całkowicie obce. Słuchaliśmy uważnie rad sprzedawców, zaczęliśmy grzebać na forach, podpytywać znajomych cyklistów i powoli, powolutku, w naszych głowach zaczął kiełkować obraz rowerów jakie potrzebujemy. A gdy już naprawdę wydawało nam się, że wiemy czego chcemy, okazało się że takich rowerów w naszych rozmiarach w Bangkoku nie ma. Po tygodniu łażenia wzięliśmy więc to co było, zdecydowaliśmy się na dwie Meridy. Sklep wydawał nam się bardzo profesjonalny, dobraliśmy bagażniki, bidony, kaski, kilka zapasowych szprych i inne pierdoły. Następnego dnia, gdy się zjawiliśmy po odbiór, pan ze stoicką miną poinformował nas, ze rowerów nie ma. Ale jak to nie ma?! Przecież byliśmy tu wczoraj, umawialiśmy się na dzisiaj, jest właśnie 17.00, jutro mieliśmy wyjechać! Mechanik nie przyszedł dzisiaj do pracy i dlatego rowery nie są gotowe – odparł sprzedawca bez mrugnięcia okiem. Acha, no tak, to przecież Azja. A jutro będą gotowe? Jeśli mechanik przyjdzie do pracy – odpowiada sprzedawca. Zaczęliśmy grzecznie panu tłumaczyć, że my tu trochę jakby przejazdem jesteśmy, że za hotel codziennie płacimy, że wiza nam się kończy, że tymi rowerami to my jeszcze musimy do granicy dojechać… Chyba zrozumiał, wziął telefon, zadzwonił do mechanika i powiedział, że do południa rowery będą gotowe. Udało się! Następnego dnia odebraliśmy już nasze rowery, po jedynie dwóch godzinach dodatkowego czekania. Mój jest biały Crossway 100, Magdy czarny Crossway 300, amortyzatory z przodu, 48 trybów na zębatce, hamulce tarczowe, ale nie hydrauliczne, koła 28 cali (tego do tej pory nie jesteśmy pewni, bo na oponach napisane mamy 700mm, a może to to samo:). Fachowcy mogą nam teraz śmiało wygarnąć jak bardzo się pomyliliśmy z wyborem.\nWciągnęliśmy rowery na 4 piętro hotelu, okleiliśmy trochę rurki na swój sposób i z radością zaczęliśmy pakować wszystkie nasze pierdoły do sakw. Wiemy, że czasem nie będzie łatwo, ale też nie planujemy się napinać ponad siły. Pedałowanie ma nam dawać przyjemność i jak będą kosmiczne podjazdy, którym nie damy rady weźmiemy po prostu podwózkę. Damy sobie radę. Jutro wielki dzień, jutro ruszamy w naszą rowerową trasę do domu. Tylko kierunek nie do końca właściwy ponieważ z Bangkoku jedziemy na wschód, do Kambodży, potem w planach Laos, Chiny, Nepal,… Z uśmiechem, podnieceniem przykręcałem nasze chromowane trąbki do kierownicy. To samo czuliśmy ruszając samochodem w Stanach, wsiadając pierwszy raz na motor, pakując rzeczy na łódkę, jakbyśmy właśnie zaczynali naszą podróż. Jutro wyruszamy!\n» Tajlandia » Z Azji do Polski na rowerach\npadusia pisze:\t18 grudnia 2013 o 00:53\tUdanej podrozy! 🙂


Cynops orientalis - traszka chińska - plazy.terrarium.pl\nAfrykańska żaba biegająca\nTraszki z rodzaju Cynops są wspólnie nazywane Fire Newts Belly (ognistobrzuche traszki). Ta nazwa nawiązuje do ich jaskrawych, kolorowych brzuchów, które wskazują (jak to często w naturze bywa) na ich toksyczność.\nCynops wykazuje wiele cech podobieństwa do rodzaju Triturus. Młode osobniki z rodzaju Cynops żyją poza wodą w przez kilka lat życia, by powrócić do wody po osiągnięciu dojrzałości płciowej i pozostać związanymi z środowiskiem wodnym już do końca życia. Rodzaj Cynops jest sklasyfikowany w trzech grupach: wolterstorffi, orientalis i pyrrhogaster. Rodzaj Cynops jest rozpowszechniony w części Chin i Japonii. Niestety, część gatunków jest oznaczonych jako wymarłe albo niezmiernie rzadkie, z powodu zanieczyszczenia środowiska, wprowadzenia obcych gatunków, zmniejszenia się obszaru występowania i handlu tymi gatunkami. Cynops orientalis ma największy zasięg, pokrywający prawie całą wschodnią część Chin.\nCynops orientalis jest mała traszka osiągająca do 10 cm (zwykle 7-9), w wyjątkowych przypadkach 11,5 cm. Ciekawie ubarwiona, górna część ciała koloru ciemno brązowego do czarnego, natomiast brzuch jaskrawo pomarańczowy do czerwonego z licznymi czarnymi plamami. Czasem z nieznanych przyczyn traszka przybiera szary kolor, lub jaśnieje na pewien czas lub na zawsze (posiada wówczas pomarańczowe lub czerwone plamy na ciele). Skóra stosunkowo gładka jest porównana do innych gatunków z tego samego rodzaju. Samce są bardziej smukłe i mniejsze w porównaniu do okrąglejszych i większych samic i mają stosunkowo krótsze ogony. Można je także rozpoznać po obrzmiałej kloace podczas sezonu rozrodczego.\nTraszka chińska występuje w chińskich prowincjach: Kiangsu, Tchekiang, Kiangsi, Nganhouei (Anhwei) Houpe. Nie ma żadnej naukowej publikacji na temat ich naturalnych zwyczajów i środowiska w którym występują w stanie dzikim. Opis z 1936 opisuje je jako "właściwie wodne zwierzęta spotykane na różnych wysokościach, w stawach górskich, małych strumykach, zalanych polach w dolinach górskich. (...) Zawsze woda w której się je spotyka jest zimna i spokojna, w cieniu traw, z błotnistym dnem wolnym od kamieni, zwierzęta często pływają, aż do powierzchni, aktywnie tam i z powrotem na dno." Pomimo, że informacja jest bardzo stara i ograniczona, daje bardzo jasne wskazówki na temat warunków w jakich należy hodować ten gatunek w niewoli.\nTraszka chińska jest spokojnym gatunkiem i może być hodowana we wspólnym akwaterrarium z innymi przedstawicielami swego gatunku. Dwa, trzy osobniki mogą zamieszkać w 30-40 litrowym zbiorniku z poziomem wody pomiędzy 10 a 25 cm i małą częścią lądową. Większy zbiornik jest wymagany jeśli zwierzęta mają przystąpić do godów. Trzeba pamiętać o tym, iż większe akwaterrarium jest łatwiejsze w utrzymaniu, oraz że zwierzętom będzie w nim lepiej. Większe akwaterraria są też bardziej naturalnym środowiskiem życia dla tych traszek, gdyż łączą się one w większe grupy tylko podczas sezonu godowego, stąd niewskazane jest duże zagęszczenie.\nZalecane jest chłodne (15-22°C), gęsto obsadzone roślinami akwarium z małą częścią lądową. Choć można także trzymać te traszki w niższych temperaturach. Niektórzy autorzy podają 17-21°C podczas cieplejszych miesięcy i około 8-13°C podczas zimowych miesięcy. Obserwacje pozwalają stwierdzić, iż temperatura wody nie powinna przekraczać 22 stopni, aczkolwiek czasowe podniesienie temperatury powyżej tej granicy nie powinno być groźne. Jednak temperatura powyżej 25°C może być dla tych traszek zabójcza, na co trzeba uważać zwłaszcza podczas upalnych, letnich dni. W zasadzie Cynops orientalis jest gatunkiem wodnym, choć zdarzają się nierzadko sytuacje w których zwierzęta te przebywają na lądzie, szczególnie w nocy, gdy spada temperatura. Przebywanie na lądzie jest natomiast zupełnie normalne w przypadku młodych osobników po metamorfozie. Na wolności dorosłe osobniki spędzają zimowe miesiące na lądzie w stanie hibernacji. Jednakże w niewoli mogą być trzymane cały rok w środowisku wodnym. Obniżenie temperatury w okresie zimowym pozytywnie wpływa na przystąpienie do godów.\nCynops orientalis jest wrażliwy ma wszelką zawartość chemii w wodzie i może przenieść się na ląd gdy wystąpią problemy z jej jakością. Używanie odstanej wody, korzystanie z pomocy filtra w celu utrzymania czystości wody, bądź częstsze jej podmiany w akwaterrarium bez filtra, pozwolą nam cieszyć się dobrą kondycją tych płazów. Gdy używamy filtrów należy pamiętać o tym, aby nie wytwarzały one zbyt silnego prądu, ponieważ traszki mogą źle się czuć i pozostać wówczas na lądzie. Gatunek ten można hodować z podłożem lub bez. Każda z tych metod ma swoje wady i zalety. Czyste dno łatwiej i sprawniej się sprząta, lecz nie wygląda tak atrakcyjnie i naturalnie jak np. żwir. Ponadto brak substratu na dnie ogranicza ilość miejsca do zadomowienia się bakterii nitryfikacyjnych odpowiedzialnych za rozkład amoniaku. Z kolei podłoże może utrudniać oczyszczanie akwaterrarium z resztek jedzenia, zrzuconej skóry itp. Nie polecamy jako podłoża piasku, gdyż może być zjadany przez traszki i doprowadzić do problemów z przewodem pokarmowym. Jakkolwiek zagospodarujemy dno nie można zapomnieć o dużej ilości roślin, gdyż gatunek ten lubi gęsto zarośnięte zbiorniki. Co do oświetlenia pamiętajmy, aby nie używać żarówek emitujących dużo ciepła. W zasadzie wystarczające jest światło dzienne. Pamiętajmy także o dokładnym przykryciu akwaterrarium, gdyż traszki te potrafią uciec po szkle czy też co bardziej prawdopodobne po silikonie użytym do łączenia szkła.\nŻywienie nie przedstawia większych problemów. W naturze prawdopodobnie żywi się różnymi bezkręgowcami i larwami oraz jajkami innych traszek, żab i innych zwierząt. Jako metodę zdobywania pokarmu stosuję polowanie i zasadzkę. W niewoli nie jest wybredny, zjada dżdżownice, świerszcze, małe ryby, larwy owadów (mrożone i żywe), kijanki, rozwielitki.\nRozmnażanie tego gatunku nie jest trudne. Gody zaczynają się kiedy temperatura zaczyna podnosić się późną zimą. W niewoli, dobrze hodowane okazy mogą wymagać tylko krótkiego zimniejszego okresu z wyższym poziomem wody i następujące po nim nieznacznie wyższe temperatury. Czasem wystarczy tylko wyższy poziom wody, bez zmiany temperatury. Hibernacja nie jest konieczna aby pobudzić traszki do rozrodu, aczkolwiek chłodniejsze temperatury z całą pewnością ułatwią przystąpienie do godów.\nZaloty wyglądają bardzo ciekawie, samce gonią samice, wymachując ogonem i kąsając je. Samce próbują blokować drogę ich ucieczek, lub zagnać je do "kąta". Jajka są składane pojedynczo na roślinach wodnych. Z powodu małej wielkości kijanek, polecamy akwarium bez podłoża, ułatwi nam to utrzymanie, tak potrzebnej przy ich hodowli czystości. Dietę kijanek mogą stanowić: pantofelki, rozwielitki, artemia, drobne płatki ryby, drobno posiekane dżdżownice, białe robaki i inne małe zwierzęta karmowe przeznaczone dla gatunków wodnych.\nPo metamorfozie, małe traszki mogą natychmiast zostać przeniesione do akwaterrarium lub terrarium. Młode osobniki są całe czarne z wyjątkiem brzucha, który nabierze jasnego zabarwienia po kilku tygodniach. Na wolności, młode C. orientalis pozostają na lądzie przez pierwsze 2-3 lata życia, jednakże w niewoli, mogą zostać umieszczone w akwaterrarium z częścią wodną oraz lądową. To zwykle przyspiesza wzrost i osiągnięcie dojrzałości. W tym czasie można je karmić: wylęgiem świerszczy, nielotnymi muszkami owocówkami, posiekanymi dżdżownicami, małymi larwami much, chrząszczami i larwami małych mączniaków albo małymi molami woskowymi.\nRóżnice między samcami a samicami są do zauważenia gołym okiem. Samce mają znacznie krótsze ogony niż samice, zwykle około 85%-95% długości ciała od pyska, do odbytu, podczas gdy ogony samic są zwykle tej samej długości jak ciało od pyska, do odbytu. Podczas sezonu godowego, męskie osobniki posiadają bocznie spłaszczone płetwy ogona i rozszerzoną kloakę, jak również są agresywniejsze i śmielej usposobione.\nPamiętajmy o tym, iż temperatura naszych dłoni może być zabójcza dla tych traszek przy dłuższym kontakcie ich skórą z naszą. Myjmy także ręce po kontakcie z tymi płazami, ponieważ ich skóra zawiera liczne gruczoły, których działanie nie jest obojętne na nasze zdrowie.\nData modyfikacji: 2020-12-18 16:46


Warsztat „Kontrola państwa” – scenariusz – Uczyć się z historii\nWarsztat „Kontrola państwa” – scenariusz\nChcemy zachęcić do dyskusji na temat współczesnych przejawów łamania praw człowieka w konfrontacji ze źródłami historycznymi: jak daleko może sięgać ingerencja państwa w życie obywateli, czy państwo ma prawo cenzurować sztukę, czy bezpieczeństwo państwa jest ważniejsze od prawa do prywatności? Co stanie się, jeśli stosunek do wolności osobistych będzie zależny od polityki państwa?\n◊ arkusze papieru, pisaki,\n◊ materiały pomocnicze i źródłowe.\n1. Powitanie, przedstawienie się uczestników warsztatów. (w zależności od liczebności grupy od 5–10 min)\n2. Wprowadzenie i przedstawienie celów spotkania. (5 min)\n3. Prowadzący omawia temat praw i wolności człowieka. Objaśnia podstawowe zagadnienia posługując się metodą „burzy mózgów” lub „mapy mentalnej”. Może użyć do tego tablicy i pisaka, wypisując na tablicy wypowiedzi-hasła płynące z sali. Po wyczerpaniu pomysłów, omawia podane skojarzenia. (10 min)\n4. Prowadzący dzieli uczestników na cztery grupy. Następnie rozdaje przygotowane wcześniej materiały: katalog praw i wolności III RP, fragmenty Konstytucji PRL, źródła historyczne oraz pytania do nich ( ▸ patrz: materiały pomocnicze na str. 59). (3 min)\ngrupa I otrzymuje materiały pomocnicze i teksty źródłowe nr I. Prawo do prywatności;\ngrupa II otrzymuje materiały pomocnicze i teksty źródłowe nr II. Prawo do nauki;\ngrupa III otrzymuje materiały pomocnicze i teksty źródłowe nr III. Prawo do zrzeszeń. Prawo do nietykalności osobistej;\ngrupa IV otrzymuje materiały pomocnicze i teksty źródłowe nr IV. Prawo do wolności wypowiedzi artystycznej.\n5. Pierwszym zadaniem grup będzie zapoznanie się z otrzymanymi materiałami. Po tym, jak uczestnicy przeczytają teksty, prowadzący omawia kontekst historyczny, odnosząc się równocześnie do współczesnych realiów. Mogą pomóc mu w tym uczestnicy. Prowadzący może korzystać z komentarzy do artykułów Konstytucji PRL (▸ patrz: materiały pomocnicze i źródłowe w załączeniu). (15 min)\n6. Zadaniem każdej grupy jest stworzenie katalogu praw i wolności, które obowiązywałby w państwie, w którym uczestnicy chcieliby mieszkać, oraz utworzenie wyimaginowanego państwa z podziałem na role społeczne. Każda grupa wymyśla nazwę dla swojego państwa. (3 min)\n7. W tworzeniu katalogu pomocą będą pytania do tekstów źródłowych (▸ patrz: materiały pomocnicze w załączeniu). W tworzonym katalogu mogą znaleźć się odniesienia do otrzymanych tekstów źródłowych oraz własne pomysły. Każda grupa może położyć nacisk na podany w źródłach problem, sytuując go jako najważniejszą kwestię w swoim państwie. Uczestnicy w budowaniu „nowego państwa” powinni odnosić się również do problemu (danego) praw(a) człowieka współcześnie. (15 min)\n8. W trakcie pracy grup, prowadzący może podchodzić do każdej z nich i sugerować rozwiązania. Przysłuchując się dyskusjom, uzyska wiedzę do podsumowania warsztatu i objaśnienia trudnych kwestii. (15 min)\n9. Po zakończeniu zadań, przedstawiciele każdej z grup po kolei zabierają głos. Wyrażają swój stosunek do problemu przedstawionego w źródłach. Prowadzący zwraca uwagę na współczesne funkcjonowanie praw łamanych przez władzę w PRL.\nNastępnie uczestnicy każdej grupy opisują swoją rolę w państwie. Przedstawiciel grupy natomiast omawia katalog praw i wolności ułożony przez grupę. (25 min)\n10. Następuje próba określenia cech wspólnych, powstałych podczas warsztatu „nowych państw”. Jednocześnie prowadzący odnosi się do współczesności i inicjuje dyskusję na temat ingerencji i kontroli państwa w odniesieniu do PRL i do Polski o ustroju demokratycznym. (5 min)\n11. Prowadzący w ramach podsumowania proponuje ćwiczenie „Prawda – Fałsz” (patrz: materiały pomocnicze w załączeniu – odpowiedzi prawdziwe to 1, 2, 3, 4). Podaje stwierdzenia, które odnoszą się do omówionych wcześniej materiałów. Celem tego ćwiczenia jest utrwalenie wiedzy zdobytej podczas warsztatu. (5 min)\n12. Na koniec prowadzący wyświetla fragment filmu Sylwestra Chęcińskiego „Rozmowy kontrolowane” odnoszący się – z przymrużeniem oka – do kontroli państwa nad życiem prywatnym obywateli. http://www.youtube.com/watch?v=rNChq7hLUjc (5 min)\n13. Czas na pytania z sali. Podziękowanie uczestnikom za udział w warsztacie i zachęcenie do pracy w przyszłości. (5 min)\nPrawa człowieka i tolerancja


Babymel Plecak dla Mamy Z Matą do przewijania Luna Pewter\nW plecaku dla mamy linii Luna, teraz możesz nosić wszystkie niezbędne przedmioty Maluszka. Plecak dla Mamy Luna jest modny, ale także super funkcjonalny. Zaprojektowany z myślą o lekkości, trwałości i w modnym stylu, dzięki czemu można z niego korzystać bez żadnych ograniczeń. Wykonany z trwałych wodoodpornych materiałów. Ten wspaniały plecak dla Mamy jest wygodny w noszeniu przez cały dzień, ponieważ posiada miękkie plecy i szelki. Z dużą ilością kieszeni wewnątrz i na zewnątrz, plecak dla Mamy Luna pomaga utrzymać porządek i wyglądać stylowo!\nwygodny i lekki plecak dla Mamy\nwykonany ze sztucznej skóry\ndwie zewnętrzne, elastyczne, boczne kieszenie na butelki i jedna przednia kieszeń zapinana na suwak\ncztery wewnętrzne kieszenie, w tym jedna zapinana na zamek kieszeń na kosztowności\nzintegrowane paski spacerowe\nregulowane, wyściełane szelki i tył plecaka dla większego komfortu noszenia\nluksusowa mata do przewijania z możliwością prania w pralce\nszerokie otwarcie z bezpiecznym zapięciem na zamek\nizolowany uchwyt na butelkę z zamknięciem sznurkowym utrzymuje ciepło lub chłód przez maksymalnie cztery godziny\nProdukty Babymel charakteryzują unikatowe wzory i modele, wszystkie zaprojektowane w Londyńskim atelier. Nowoczesne i praktyczne torby Babymel posiadają wiele ciekawych rozwiązań, takich jak: łatwo zmywalne, maty do przewijania, mocne materiały, termiczne pokrowce na butelki oraz mnóstwo kieszonek i schowków na drobiazgi. Mają elegancki, ale i młodzieżowy design. Wszystkie torby Babymel są ekologiczne i posiadają opatentowany dodatek do mocowania na wózku. Kolekcja Babymel to nie tylko torby dla mam, ale również produkty dla dzieci tj, plecaki, torby śniadaniowe oraz bidony.


das4you GmbH - Agencje pośrednictwa pracy - Hamburg Trettaustrasse 32-34\nFirmyUsługiAgencje pośrednictwa pracydas4you GmbH\nNasza firma das4you oferuje wysokiej jakości usługi głównie w zakresie logistyki magazynowej i transportu. Działamy również jako licencjonowana Agencja Pracy Tymczasowej na terenie Niemiec, zapewniając naszym Klientom wysoko wykwalifikowany personel w ramach stałej współpracy. Pracując dla Nas masz pewność, że jesteś objęty ubezpieczeniem społecznym i zdrowotnym z prawem do zasiłku dla bezrobotnych i świadczeń pieniężnych w przypadku choroby. My dbamy o to, aby Twoja praca była zgodna z niemieckim kodeksem pracy a pensja była na czas, niezależnie czy nasz Klient zapłaci nam fakturę czy nie. Z nami uzyskasz dodatek za dzień wolny, możliwości szkolenia, nauki języka czy pomoc w znalezieniu mieszkania.\nW związku z dynamicznym rozwojem firmy, aktualnie stale poszukujemy nowych pracowników na stanowiska takie jak operator wózka widłowego, magazynier, pakowacz, komisjoner czy kierowca ciężarówki. Więc nie czekaj dłużej i skontaktuj się z Nami.\nPublikacje das4you GmbH\nOperator wózka widłowego wysokiego składowania w systemie regałowym\ndas4you GmbH 6 marca 2021, 21:05\nNasza firma das4you oferuje w Hamburgu wysokiej jakości usługi w zakresie logistyki magazynowej, transportu i szkoleń pracowniczych. Pracując u nas, możesz być absolutnie pewnym, że pracujesz w pełni...\nKierowca Samochodu ciężarowego Kat C (m/k/d)\ndas4you GmbH 6 marca 2021, 20:32\nKierowca Samochodu ciężarowego Kat C+E (m/k/d)\ndas4you GmbH 6 marca 2021, 20:10


Jako stomatolodzy, posiadamy obecnie szereg instrumentów, które pozwalają nam przeprowadzić proces leczenia skutecznie i często już podczas jednej wizyty. Mając do dyspozycji mikroskop, lasery zabiegowe, narzędzia ultradźwiękowe, systemy do wypełniania kanałów korzeniowych płynną gutaperką czy instrumenty do rotacyjnego ( maszynowego) opracowania kanałów. Ważna jest także możliwość skorzystania z najnowocześniejszych narzędzi diagnostycznych, takich jak np. tomograf stożkowy CBCT czy radiowizjografia (rtg cyfrowe). Dzięki nim jesteśmy w stanie niezwykle precyzyjnie rozpatrzyć każdy przypadek. Cyfrowe rozwiązania sprawiają, że proces diagnostyki jest sprawniejszy i pozwala „wyłapać” nawet niedostrzegalne zmiany w uzębieniu pacjenta – np. mikroubytki\n– komentuje lek. stom. Patryk Kononowicz z Medicover Stomatologia Gdańsk\n– komentuje dr Tomasz Śmigiel M.Sc. z kliniki Śmigiel Implant Master Clinic, Medicover Stomatologia.


» Zawór dławiący typ ZWD1 Producent zaworów regulacyjnych, siłowników pneumatycznych i schładzaczy pary | POLNA S.A.\nZawory dławiące są stosowane w układach pomiarowych, urządzeniach dla ciepłownictwa i w automatyce przemysłowej.\nUmożliwiają dławienie ciśnienia, regulację natężenia przepływu oraz całkowite odcięcie czynnika.\nKorpus zaworu\t stal węglowa lub stal kwasoodporna\nGrzyb\t stal kwasoodporna\nPrzyłącza\t Końcówka kulista 12x1,5 lub 6x1, 8x1, 10x1 / 6x1, 8x1, 10x1\nMaksymalne ciśnienie\t 1,6 MPa dla rurek Cu 2,5 MPa dla rurek stalowych i nierdzewnych\nTemperatura robocza\t Dla wykonania stalowego: -10…300°C, dla wykonania kwasoodpornego -196…400°C\nZawory dławiące są stosowane w układach pomiarowych, urządzeniach dla ciepłownictwa i w automatyce przemysłowej. Umożliwiają dławienie ciśnienia, regulację natężenia przepływu oraz całkowite odcięcie czynnika.\nZawory wykonywane są w wersji stalowej i nierdzewnej. Posiadają złącza z pierścieniami zacinającymi dla rurek o średnicy zewnętrznej ∅6, ∅8 lub ∅10 mm i grubości ścianki 1 mm na wlocie i wylocie lub końcówkę kulistą ∅12 x 1,5 na wlocie. Dławnica jest spawana z korpusem. W wersji stalowej, napawane elektrodą kwasoodporną gniazdo korpusu, zwiększa trwałość zaworu. Trzpień z grzybem wykonany jest ze stali nierdzewnej ulepszonej cieplnie. Elementy narażone na korozję mają odpowiednie pokrycia ochronne. Pokrętło wykonane z blachy i malowane emalią epoksydową umożliwia szybką obsługę zaworu.\nkarta katalogowa: ZWD1 - PDF


Wpisany przez Rami Abramowicz Młodszy\nMiasteczko Budsław założone zostało przez króla Aleksandra Jagiellończyka w 1504 r. i przekazane oo. bernardynom wileńskim , którzy z czasem wznieśli tam zespół wspaniałych budowli, m. in. późnobarokowy kościół. Czy zakonnicy darowiznę tę objęli w posiadanie w całości — nie wiadomo. Według tradycji rodzinnej, król Stefan Batory podarował bowiem następnie Budsław Hrehoremu Oskierce h. Murdelio, rotmistrzowi królewskiemu . Od tego czasu nieprzerwanie aż do 1939 r. dobra te pozostawały we władaniu męskiej linii potomków Hrehorego. Ostatnim właścicielem Buds- ławia i klucza Ozierce w Dziśnieńskiem był Zygmunt Oskierka (1901 — 1964), żonaty z Ireną Bohdanowicz, 1° voto Godlewską.\nDo początków XX w. zachował się w Budsławiu drewniany dwór parterowy z facjatką, ozdobiony czterokolumnowym portykiem, wzniesiony przypuszczalnie pod koniec XVIII w. Był on kryty wysokim, łamanym dachem gontowym. Ponieważ dom ten ówczesnemu właścicielowi Janowi Oskierce (1871 —1934), żonatemu z Kstyną Sulżyńską, wydał się zbyt ciasny, w latach 1908 — 1910 przebudował go i znacznie poszerzył. Projektu przebudowy dostarczył architekt Stefan Ludwik Siestrzencewicz, uwzględniając niektóre sugestie kuzyna właściciela, artysty malarza Władysława Oskierki .\nW czasie przebudowy podstawowa bryła starego dworu nie uległa większym zmianom. Dawny portyk zastąpiony jednak został przez szeroką werandę z balkonem w górnej kondygnacji, wspartym na sześciu w półkole ustawionych kolumnach. Zarówno dolną werandę z dwustronnymi schodami, jak górny taras otoczono rzeźbioną w drewnie balustradą. Zapewne w tym samym czasie umieszczony w prawym rogu ogrodowym pokój otrzymał oddzielne wejście z zewnątrz, ujęte w ramy dwóch kolumn przyściennych. Przypuszczalnie nie uległy zmianie dekoracje elewacji ograniczone do poziomych naczółków okiennych i drzwiowych. Zmieniono natomiast stolarszczyznę okien, zastępując dawne małe kwadratowe szybki znacznie większymi, prostokątnymi. W lekko wygiętej dolnej połaci dachu umieszczono też niewielkie okna pokoi mansardowych.\nW trakcie przebudowy starego dworu, przy jego lewej węższej elewacji wzniesiono piętrowe skrzydło neobarokowe. Od tyłu stanowiło ono przedłużenie lica elewacji, natomiast od strony zajazdu trójściennym ryzalitem występowało mocno naprzód. Naroża i płaszczyzny nowego skrzydła pokryte zostały pionowymi pasami boniowania. Okna dolnej kondygnacji otrzymały trójkątne naczółki, zaś w kondygnacji górnej pozostały podobne, jak w starym dworze. Nowe skrzydło nakryte zostało również dachem łamanym.\nW architekturze wewnętrznej starego dworu zachowano dawny jego układ dwutraktowy, zmieniono jednak kształt niektórych pokoi, a całość zmodernizowano. Z dwóch pokoi usytuowanych od strony podjazdu po prawej stronie przedpokoju zrobiono jeden wielki, podłużny salon. Dwa pokoje mieszczące się po lewej stronie przedpokoju pozostały bez zmian. Po przebudowie domu pierwszy z nich służył jako buduar i salonik, a przylegający do piętrowego skrzydła — jako biblioteka. Od strony ogrodu środek domu zajmowała sień, skąd wychodziło się na tylny taras, a w rogu pokój gościnny z oddzielnym wejściem. Bezpośrednio z sieni na lewo wchodziło się do dużego pokoju, używanego ostatnio jako „kawiarnia”. Ponieważ miał on alkowę, niewątpliwie służył dawniej jako sypialny. Duży, niegdyś narożny lewy pokój ogrodowy został przebudowany najbardziej gruntownie, gdyż połączono go z hallem i klatką schodową nowej części dworu, mieszczącej w obu kondygnacjach pokoje mieszkalne rodziny właścicieli i gościnne, urządzenia sanitarne itp.\nPrzed 1914 r. dwór w Budsławiu posiadał stylowe urządzenie w pokojach reprezentacyjnych oraz trochę dzieł sztuki i pamiątek rodzinnych. W kilku pomieszczeniach, obok pieców, znajdowały się też murowane kominki. Wielki salon miał ściany obite tapetami, posadzkę parkietową ułożoną w jodełkę, kominek i żyrandol z brązu. Na urządzenie ruchome składały się dwa komplety mebli mahoniowych, dwa duże lustra oprawne w ramy z tego samego drewna i fortepian Bechsteina. Na podłodze leżał wielki dywan perski. Salon dekorowały m. in. portrety Jana Oskierki i jego żony, malowane przez jakiegoś Anglika, olejny obraz Michała Wywiórskiego oraz dwa dalsze. Jeden z nich przedstawiał myśliwego jadącego saniami, na tle pejzażu zimowego, drugi postać kobiecą. Oba nabyte zostały na wystawie w Zachęcie. Dekorację ścian uzupełniało kilka sztychów.\nBuduar-salonik z gipsowymi sztukateriami na suficie urządzony był meblami w stylu Ludwika XVI. Stało tam również biureczko i serwantka zawierająca saską porcelanę i cenniejsze miniatury rodzinne, a poza tym pas słucki, insygnia masońskie i rękawiczkę, znalezione pod jedną z belek w czasie odnawiania starego dworu. Na ścianach wisiało tu lustro uważane za włoskie, szal turecki i niewielkie portrety malowane akwarelą. Główną ozdobą buduaru był brązowy żyrandol empirowy w postaci okrągłej tarczy ze świecznikami, zawieszonej na łańcuchach. Także i w tym pokoju całą niemal podłogę zaścielał dywan bucharski.\nGranicząca z buduarem biblioteka miała posadzkę wyłożoną parkietem z czarnego dębu, stare meble czeczotkowe oraz dużą szafę jesionową, dekorowaną rozetami z czarnego dębu. Jako oświetlenie wieczorne służyły kinkiety ścienne, względnie szabaśnik. Na jednej ze ścian wisiał stary obraz włoski Madonny z Dzieciątkiem. Zgromadzony w Budsławiu księgozbiór niemal w całości zniszczony został w czasie pierwszej wojny światowej.\nŚciany sali jadalnej zawieszone były starymi portretami rodzinnymi, wśród których wyróżniały się m. in. podobizny Józefa Korsaka, wojewody mścisławskiego, fundatora klasztorów w Berezweczu i Głębokiem, oraz jego żony. Urządzenie tego pokoju stanowiły meble dębowe, staroświeckie. W jadalni przechowywano m. in. kandelabry srebrne, zapalane w czasie większych uroczystości oraz stare srebro użytkowe. Komplet mahoniowy stał jeszcze w gabinecie, w którym wisiał obraz przedstawiający młodzieńca, nieokreślonego pędzla.\nPrzed dworem rozpościerał się wielki, nie zadrzewiony, starannie pielęgnowany trawnik z klombami kwiatowymi. Prostopadle do elewacji dworu, ku jego osi środkowej wiodła aleja wjazdowa wysadzana starymi drzewami. Po obu jej stronach ciągnął się park. Z lewej strony domu, w pobliżu jego części nowej, stał cofnięty nieco kwadratowy budynek o grubych murach, używany ostatnio jako oficyna kuchenna. Druga oficyna, nowsza, usytuowana była równolegle do tylnej elewacji dworu, w dość dużej od niego odległości. Od domu oddzielał ją trawnik oraz rząd starych lip. Po lewej stronie oficyny stał jeszcze jeden zabytkowy budynek, to jest spichrz, zbudowany w dolnej kondygnacji z kamienia, w górnej z cegły. Cały park zajmował powierzchnię ponad 2 ha. Wśród drzewostanu najpiękniejsze były stare lipy, modrzewie i klony, rosnące pojedynczo lub grupami.\nW czasie pierwszej wojny światowej dwór w Budsławiu ucierpiał stosunkowo mało. Meble i cenniejsze pamiątki wywiózł bowiem właściciel do Mińska, a następnie do Wilna. Wszystko to po 1920 r. wróciło na miejsce, lecz przepadło w 1939 r. Dwór został spalony przez cofających się Niemców, pod koniec drugiej wojny.\nOstatnio zmieniany w Środa, 14 Lipiec 2021 06:27


Recenzja. Jak działa H-stimupurin od Pharmaceris?\nKilka tygodni temu zabrałam się do recenzji specjalistycznego szamponu stymulujące wzrost włosów H-STIMUPURIN marki Pharmaceris.\nJak szampon wypadł na tyle produktów, które stosowałam na porost włosów wcześniej?\nH-STIMUPURIN zapakowano w standardowe opakowanie. Biała, nieprzezroczysta buteleczka ze złoto-srebrnymi akcentami wygląda jak opakowanie produktu leczniczego. Na kartonie o takim samym designie znajdziemy szczegółowe informacje na temat produktu. W tym przypadku nie ma niczego szczególnego w opakowaniu.\nSzampon H-STIMUPURIN to produkt o konsystencji białego kremu. Ma delikatny, świeży zapach, który przypadł mi do gustu. Daje uczucie świeżości i utrzymuje się długo na włosach. Dla mnie bardzo ważne w szamponach jest to, jak zachowują się w trakcie mycia. Szampon stymulujący wzrost włosów od Pharmaceris pieni się bardzo dobrze, a to przekłada się na jego wydajność, bo potrzeba niewiele produktu do umycia nawet bardzo długich włosów. Moja buteleczka 300 ml powinna starczyć na 4 miesiące stosowania (włosy myję średnio co dwa dni).\nBardzo interesujący jest skład produktu. Dlaczego? Pharmaceris zapewnia, że działanie szamponu H-STIMUPURIN to zasługa opatentowanego połączenia dwóch unikalnych składników – kofeiny oraz Naturalnego Czynnika Wzrostu FGF. W szamponie znajdziemy także dodatkowe składniki kondycjonujące – witaminę PP (tzw. niacynamid), witaminę B5 (D-pantenol) i biotynę. Niestety zawiera również SLES, czyli składnik drażniący mogący uczulać. Mimo tego postanowiłam go przetestować i nie zauważyłam, aby za względu na zawartość powodował u mnie podrażnienia. Na szczęście!\nNajbardziej interesujące w szamponie stymulującym wzrost włosów H-STIMUPURIN jest to, że oprócz właściwości dobrze oczyszczających wykazuje też działanie odżywiające. Moje włosy stały się po użyciu specjalistycznego szamponu Pharmaceris bardziej nawilżone, wzmocnione, lśniące i aksamitnie delikatne. Ale nie o to chodziło głównie, bo do tego mogę użyć odżywki. H-STIMUPURIN miał pobudzić wzrost nowych włosów i tak się rzeczywiście dzieje! Najbardziej zauważyłam to na samym czubku głowy, gdzie przedziałek jest już niemal niewidoczny ze względu na zagęszczenie nowych włosów. Czy włosy wypadają mniej? Nie u mnie, ale to może kwestia tego, że moje włosy także przed stosowanie szamponu Pharmaceris nie miały tego problemu. Szampon, mimo zawartości SLES, nie podrażnia skóry i nie wysusza włosów. Najbardziej widoczne jest wzmocnienie włosów i ogólna poprawa ich gęstości – to przekłada się na efekt większej ilości włosów.


Robótkowy (i nie tylko) kuferek Meri: maja 2017\nZrobienie czegoś niekrzyżykowego chodziło za mną od jakiegoś czasu. Teraz nadarzyła się okazja.\nStwierdziłam, że zrobię kartkę dla mamy.\nNa początku był projekt.\nProjekt był w owalu i wziął w łeb, jak znalazłam kartki. Z wycięciem prostokątnym ']\nAle nic to, zrobimy w prostokącie.\nWygrzebałam len obrazkowy Permin of Copenhagen (którego nie znoszę) - pasował mi do projektu, poza tym miał być praktycznie niewidoczny.\nPrzeszperałam muliny, poznajdowałam jakieś stare, niestety też dość grube igły do haftu, koraliny, pisaki, nożyczki i usiadłam do pracy.\nNajpierw chciałam mniej więcej odrysować kształt z kartki i zrobić szkic. Najlepiej moim znikającym pisakiem, z którym nigdy nie miałam problemu.\nHm taaa... On generalnie szybko znika, ale 3 sekundy to absolutny rekord w tej branży Oo\nZatem wzięłam białą nitkę i wyfastrygowałam sobie szkic.\nNajpierw głowa - haft płaski. Okazało się, że do takiego haftu len obrazkowy jest za rzadki, a ja mam za grubą igłę - no ale pysk się pokazał.\nA potem to, co tygryski kochają najbardziej - francuskie supełki!!!\nMnóstwo francuskich supełków, dziesiątki, setki....\nBaran wyszedł odpowiednio puchaty.\nCzas na niebo - plan zakładał krótkie ściegi za igłą z 3 nitek, żeby dobrze zakryły len.\nNoooo.... nie. Zdecydowanie nie.\nW sumie najlepszą opcją byłyby ściegi na całą długość/wysokość, ale nie chciałam aż tak. W efekcie niebo jest nieco dziurawe. Ale poziome, jak miało być.\nPotem trawka. Wyszywana muliną cieniowaną, 3 nitkami.\nA teraz dziury łatamy tą samą muliną, tylko 2 nitkami i tak nie na ukos, tylko pionowo.\nA tak, w międzyczasie powstały nogi. Miałby być inaczej zrobione, ale to źle wyglądało. No i kopytka też nie bardzo wyglądały.... Więc załóżmy, że to baran brykający w głębokiej trawie ;)\nMateriał się ponaciągał i trochę go widać, ale mniej więcej pasuje do kartki.\nZA MAŁO SUPEŁKÓW!!!! I to niebo jakieś puste...\nSłońce to ścieg zwany pajęczyną, a chmura to ścieg nakładani. I supełki. Muliną cieniowaną.\nDookoła obrazka łańcuszek 2 nitkami muliny (również cieniowanej).\nI tak oto powstała kartka z brykającym czarnym baranem na ukwieconej łące w środku lata.\nUdało mi się tuż przed wysłaniem ten łańcuszek bardziej wyciągnąć i ułożyć, ale niestety nie mam tego na zdjęciu.\nW każdym razie nareszcie się wysupełkowałam.\nMamie się spodobało (co najważniejsze), aczkolwiek z początku była przekonana, że kartkę... gdzieś kupiłam. Bo to nie krzyżyki. Ech, te szufladki ;))\nNapisała Meri o maja 31, 2017 4 komentarze:\nEtykiety: francuskie węzełki, haft płaski, kartki, ścieg kładziony, techniki hafciarskie\nDawno nie pisałam, maj w tym roku nie był szczególnie przyjemny, nie tylko pogodowo...\nAle do rzeczy - dziś o konkretnych gadżetach, czyli breloczkach do nożyczek hafciarskich (z angielska scissors fob). Dość popularne, wzory przeróżne, samemu też można się pobawić.\nJako że ja zazwyczaj mam koncepcję, ale już niekoniecznie środki czy możliwości wykonania ;)) pogadałam sobie na ten temat z pewną blogowiczką HaLucynką- dziewczę zajmowało się krzyżykami, później wsiąknęło w koraliki i biżu. Pod koniec wpisu będzie o niej jeszcze kilka zdań...\nI tak oto doczekałam się swoich breloczków...\nZ racji posiadania (jak przystało na hafciarkę) kilku par nożyczek, wymyśliłam sobie cały komplecik 4 żywiołów. Lucynka mnie zaskoczyła i dorzuciła 5, będący prezentacją oktaryny - jest to ósmy kolor w cyklu Świat Dysku Terry'ego Pratchetta, kolor magii, podobno o nieciekawej barwie zielonkawo-fioletowej, widziany tylko przez dobrze wyćwiczonych magów i osoby z odpowiednimi skłonnościami. Dla mnie co prawda wygląda jak rabatka fiołków, no ale magiem nie jestem ;)\nI tu pojawił się nietypowy problem, ponieważ zabrakło mi nożyczek! No zgroza! Tylko 4 pary na stanie! Trzeba będzie dokupić ;)\nA teraz nieco zdjęć:\nPowietrze, przeźroczyste, białe, delikatne, z wirami zefirów:\nZiemia, brąz i prostota, kojarząca się mocno z Czarnym Lądem:\nWoda, zarówno delikatne kropelki jak i głębia morza:\nOgień, płonący żółcią, pomarańczem, czerwieniami, niczym arabski lampion:\nOraz fiołkowa ;) oktaryna:\nJak się okazało, łańcuszki były nieco za długie:\nNa szczęście łatwo dało się je skrócić :) Przy okazji - na zdjęciach są 3 pary nożyczek, bo czwarta jest w Krakowie z muszlowym dimkiem.\nA teraz podział:\npowietrze powędrowało do dmcowskiego ptaszka:\noktaryna do HEADowego smoka:\nziemia do tajniaka(już wręczony, więc mogę odtajnić, tu i tak w trakcie):\nwoda powędruje do muszlowego dimka i tyko ogień został mi bezpański ;) chociaż pewnie powędruje do SALowej bombki i Mikołaja. Tylko nożyczki jakieś muszę kupić :D\nA teraz jeszcze słowo o Lucynce. To młoda dziewczyna, szczęśliwa posiadaczka kotów i męża (nie jestem pewna kolejności ;)) Ma też dodatkowo jeszcze jedno zwierzątko, które pochłania większość jej czasu, środków i zdrowia. Lucynka ma raka. Dziewczę dzielne, nastawione optymistycznie i bojowo, nie poddaje się i walczy z rzeczywistością (głównie w postaci "kochanego" NFZu, ZUSu, itp.) wszelkimi sposobami. Opisuje swoje zmagania z rakiem tutaj.\nJak wszyscy wiemy, żeby w Polsce chorować, to trzeba mieć końskie zdrowie i wygraną szóstkę w totka. Żeby leczyć raka... no cóż...\nJeśli chcecie wesprzeć Lucynę, możecie coś u niej kupić :) na przykład tutaj lub jak ja, zamówić coś indywidualnie..\nMożna też klasycznie przekazać datek na odpowiednie konto w Fundacji Avalon - tutaj jest bezpośredni link.\nLucynko, bardzo Ci dziękuję za te breloczki, są naprawdę śliczne, teraz mogę się chwalić na zagranicznych grupach, że ja też mam wypasione nożyczki :P\nNapisała Meri o maja 28, 2017 Brak komentarzy:\nEtykiety: breloczki, hafciarskie gadżety, koraliki\nUfokowy rok - kwiecień\nKwiecień marnie, tyle co smoka przybyło. A że smok to HEAD, to jak pisałam, taki pół ufok z niego tak naprawdę.\nTeraz mam małego tajniaczka, który za mną chodził od jakiegoś czasu, a jego główną cechą jest to, że jest nie krzyżykowy ;) Ale ma sporo muliny wielokolorowej :)\nNapisała Meri o maja 04, 2017 5 komentarzy:\nEtykiety: ufokowy rok 2


Nagroda kulturalna Burmistrza Barcina - Aktualności - Gmina Barcin\nGmina BarcinWygenerowano: 23-04-2018\nNagroda kulturalna Burmistrza Barcina\nW 2017 roku pani Jadwiga Stróżykiewicz obchodzi jubileusz 25-lecia pracy twórczej. Z tej okazji Burmistrz Barcina Michał Pęziak doceniając Jej osiągnięcia i postawę przyznał poetce nagrodę za całokształt pracy artystyczno-kulturalnej na rzecz rozwoju środowiska lokalnego. Uroczyste wręczenie nagrody i pamiątkowego dyplomu miało miejsce w trakcie zakończenia roku zajęć Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Barcinie. Pani Jadwiga jest słuchaczką UTW od momentu jego powstania, co dokumentuje otrzymany w 2011 roku certyfikat potwierdzający umiejętność życia jako najbardziej spotykaną rzecz na świecie.\nJadwiga Stróżykiewicz urodziła się 13 lipca 1944 roku w Radomyślu Wielkim, dokąd jej rodziców – Zofię i Alojzego Konwińskich zagnała wojenna zawierucha. Poetka mile wspomina dzieciństwo spędzone w Smogórach. Tam z pasją fryzjerki czesała trawę, przymierzając się do później wykonywanej profesji. Naukę strzyżenia i pielęgnacji włosów pobierała w Łabiszynie u mistrza Stanisława Kandulskiego. Później sama zdobyła tytuł mistrza i instruktora praktycznej nauki zawodu. Ponadto ukończyła liceum ogólnokształcące w Bydgoszczy. Od 1963 roku mieszka w Barcinie. W 1966 roku poślubiła Kazimierza. Państwo Stróżykiewicz doczekali dwóch synów Kornela i Igora. Mąż zmarł w 2003 roku.\nJadwiga Stróżykiewicz jest członkiem Zarządu Robotniczego Stowarzyszenia Twórców Kultury w Bydgoszczy. Od 1999 roku zasiada jako sekretarz w Społecznej Kapitule dla nadania Medalu honorowego im. Jakuba Wojciechowskiego „Za Zasługi dla Kultury Robotniczej”. Medal ten poetka otrzymała w 2000 roku za popularyzację pamięci o Laureacie Złotego Wawrzynu Polskiej Akademii Literatury. RSTK Bydgoszcz uhonorowało Jadwigę Stróżykiewicz Medalem imienia Czesława Miłosza (1993). Pani Jadwiga aktywnie uczestniczyła w proteście przeciwko budowie spalarni odpadów przemysłowych na terenie cementowni „Kujawy” i jest współzałożycielką Stowarzyszenia Ekologicznego w Barcinie. Za zasługi dla ekorozwoju otrzymała medal honorowy „W służbie przyrody i człowieka” (2009). Prowadząc działalność gospodarczą była członkiem Barcińskiego Klubu Inicjatyw Gospodarczych. Jadwiga Stróżykiewicz dwukrotnie (2007 i 2017) otrzymała nagrodę Burmistrza Barcina Michała Pęziaka za całokształt pracy artystyczno-kulturalnej oraz upowszechnianie kultury i sztuki. W 2013 roku była nominowana do nagrody CENTURY w kategorii „Artysta – twórca roku”.\nJadwiga Stróżykiewicz poetycko zadebiutowała w 1992 roku tomikiem Eden w innej bajce. Kolejne książki poetyckie to: W połowie drogi (1994), Pole widzenia (1995), Puls grzechu (1997), Obrzędy plemienne (2000), Godziny przedliczbowe (2007), Wielbłąd przemieszcza horyzont (2012) i Ułaskawiona drwina (2017). Ponadto jej wiersze tłumaczono na język serbski. Poetka posługuje się exlibrisem zaprojektowanym przez Czesława Rodziewicza z Wrocławia.\nJadwiga Stróżykiewicz jest laureatką konkursów m.in. O Dzban Czarnoleskiego Miodu (2006), O Złoty Klucz do Ciechanowskiego Ratusza (2007), O Jeżewskie Skrzydło (2009) i O Laur Klemensa Janickiego (2007), turniejów jednego wiersza w Kruszwicy i Zielonej Górze. Erotyki i fraszki jej autorstwa nagrodzono podczas Ogólnopolskich Literackich Spotkań Pokoleń w Kruszwicy-Kobylnikach oraz Inowrocławskich Spotkań Poetyckich. Na przestrzeni ćwierćwiecza jej wiersze zostały wyróżnione w licznych konkursach poetyckich i ukazały się w wielu pismach i publikacjach pokonkursowych. Poezję Jadwigi Stróżykiewicz doceniono w Inowrocławiu, Kobylnikach, Kruszwicy, Wrześni, Człuchowie, Radomiu, Poznaniu, Jastrzębiu Zdroju, Świeciu, Tomaszowie Mazowieckim, Bydgoszczy, Radziejowie, Czarnolasie, Wąglanach, Lubinie, Legnicy, Świebodzinie i Ludźmierzu.\nRecenzje twórczości Jadwigi Stróżykiewicz ukazały się „Promocjach pomorskich”, „Akancie” i „Poboczach”. Ich autorami byli Ariana Nagórska, Bożena Budzińska, Wojciech Borkowski, Ludwik Filip Czech, Eugeniusz Koźmiński oraz Jarosław Stanisław Jackiewicz.\nPróby prozatorskie Jadwigi Stróżykiewicz pojawiły się na blogu Magdaleny Kordel. Opowiadania barcinianki ukazały się w wydawnictwach zbiorowych: „Miłość niejedno ma imię” (lato 2015), „Zaczarowani słowami” (jesień 2015) i „Duchy przeszłości” (zima 2016). Jadwiga Stróżykiewicz uprawia także publicystkę. Współtworzyła pismo lokalne „Pogłos Barcina”, w którym ukazały się jej artykuły i notatki. Wiersze i teksty publikowała w Ogólnopolskim piśmie społeczno-kulturalnym „Własnym głosem”, miesięczniku literackim „Akant”, Ino poetica – jednodniówce inowrocławskich spotkań poetyckich, Podwórko z kulturą – czasopiśmie nieregularnym. "Wiersze na weekend" jej autorstwa skłaniały do refleksji czytelników Gazety Pomorskiej.\nJadwiga Stróżykiewicz hołduje dewizie, która mówi, że należy robić więcej, niż nakazuje codzienność. Żyje więc aktywnie. Opiekuje się barcińskim Klubem Polskiej Książki, współpracuje z biblioteką publiczną, domem kultury i szkołami. Uczestniczy w życiu kulturalnym gminy Barcin i regionu. Prowadziła wieczory autorskie, spotkania biblioteczne i biesiady poetyckie. Była jurorem powiatowego konkursu recytatorskiego „Ocalić od zapomnienia – gwara pałucka” oraz Festiwalu przedstawień szkolnych „Na Afiszu”. Otwarta na otaczający świat posiada profil w serwisie społecznościowym Facebook i należy do internetowej grupy „Myśl poetycka”. Była statystą pierwszego planu w filmie Stara baśń: Kiedy słońce było bogiem w reżyserii Jerzego Hoffmana. Ponadto jest słuchaczką Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Pani Jadwiga kolekcjonuje kapelusze, lubi zbierać grzyby, kocha przyrodę i interesuje się genealogią rodziny. Przemyśleniami na temat życia i swoim czasem dzieli się z dorosłymi i młodzieżą.\nXL sesja Rady Miejskiej w Barcinie odbędzie się 27 kwietnia 2018 r. o godz. 10.00 w sali nr 6 Urzędu Miejskiego w Barcinie przy ul. Artylerzystów 9. XL sesja Rady Miejskiej w Barcinie\tXL sesja Rady Miejskiej w Barcinie odbędzie się 27 kwietnia 2018 r. o godz. 10.00 w sali nr 6 Urzędu Miejskiego w Barcinie przy ul. Artylerzystów 9.


Projekt domu Lilia 2A 2-garaże 169,10 m² - koszt budowy - EXTRADOM\nProjekt domu Lilia 2A 2-garaże\n2. Hall + schody 10,50 m2\n3. Kotłownia 3,60 m2\n5. Pokój dzienny + jadalnia 32,80 m2\n8. Garaż dwustanowiskowy 31,10 m2\nRazem 119,40 m2\n1. Korytarz + schody 9,30 m2\n6. Pokój 26,20 m2\nKoszty budowy domu Lilia 2A 2-garaże\nProjekt domu Lilia 2A 2-garaże, a w nim:\nProjekt domu Lilia 2 wersja An odpowiedni do zrealizowania na średniej szerokości działkę. Dom cechuje się typową bryłą, więc jego realizacja jest łatwa. Projekt ma usytuowaną kalenicę równolegle do drogi, co często określane jest w planie zagospodarowania przestrzennego. Projekt został stworzony z myślą o działkach pozwalających na usytuowanie domu w zabudowie wolnostojącej. Posiada garaż dwustanowiskowy wysunięty do przodu. Jest to również ciekawa propozycja dla osób szukających domu z dachem dwuspadowym, który jest prosty i ekonomiczny w realizacji. Projekt Lilia 2 wersja A to dom parterowy z poddaszem użytkowym, dzięki czemu możemy cieszyć się sporym metrażem nawet na stosunkowo niedużej działce. Sercem domu jest przestronna strefa dzienna, która sprzyja spędzaniu wspólnego czasu w gronie najbliższych. Tworzy ją między innymi kuchnia, która dzięki swoim wymiarom jest w pełni ustawna i funkcjonalna. W projekcie połączono jadalnię z salonem, dzięki czemu strefa dzienna staje się centrum rodzinnego życia. Ciekawym elementem jest z pewnością usytuowany w salonie kominek, który nada wnętrzu niepowtarzalny klimat. W pełni funkcjonalną łazienkę przewidziano zarówno na parterze, jak i poddaszu, co jest świetnym rozwiązaniem dla większej ilości domowników. Potrzeby 5-7 osobowej rodziny spełni pięć pokoi przewidzianych w projekcie. Przestrzeń można wykorzystać także jako pokój dla gości lub gabinet. Wspólne grillowanie i rodzinne posiłki umili uwzględniony w projekcie taras. Projekt powstał z myślą o Inwestorach, którzy planują zbudować dom w technologii murowanej. W jego bryle widoczne są rozwiązania nawiązujące do stylu tradycyjnego, co jest idealnym rozwiązaniem dla osób ceniących klasykę i prostotę.\nSpołeczność projektu domu Lilia 2A 2-garaże w budowie\nOpinie o projekcie domu Lilia 2A 2-garaże\nProjekt domu Dorset DCP199\nPowierzchnia uytkowa: 182,11 m²\nProjekt domu Zenon - murowana – silikaty\nProjekt domu Zenon Rex - murowana – beton komórkowy\nPowierzchnia uytkowa: 164,40 m²\nProjekt domu Gandawa II LMP243a\nPowierzchnia uytkowa: 173,29 m²\nPowierzchnia uytkowa: 160,60 m²\nProjekt domu Miłocin 5\nPowierzchnia uytkowa: 170,71 m²


„Do Gołąbek zamiast na kopiec Kościuszki” – piknik literacko-artystyczny w Gołąbkach – MOK GNIEZNO\n„Do Gołąbek zamiast na kopiec Kościuszki” – piknik literacko-artystyczny w Gołąbkach\nPiknik literacko-artystyczny „Do Gołąbek zamiast na kopiec Kościuszki” to jedno z trzech zadań realizowanych w ramach interdyscyplinarnego projektu edukacyjno-animacyjnego pod nazwą „Czytanie to odkrywanie siebie”. Na miejsce pikniku wybrano Gołąbki z kompleksem rekreacyjno-wypoczynkowym odpowiednim do przeprowadzenia zajęć literacko-artystycznych nawiązujących do życia mieszczan z czasów akcji dramatu Zapolskiej.\nW pikniku wzięli udział członkowie Stowarzyszenia Centrum Rehabilitacyjno-Kulturalnego Promyk z Wielkopolski. Swoją tematyką nawiązywał do spacerów Felicjana Dulskiego na kopiec Kościuszki I stanowił przygotowanie do udziału w 10. edycji ogólnopolskiej akcji Narodowe Czytanie. W tym roku, w pierwszy weekend września, będzie czytana „Moralność pani Dulskiej” Gabrieli Zapolskiej.\nW zajęciach literacko-artystycznych wzięło udział pięć drużyn (z Trzemeszna, Witkowa i Gniezna). Razem z Felicjanem Dulskim wyruszyli na spacer pełen niespodzianek i zadań do wykonania. Na zwycięską drużynę czekał puchar ufundowany przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury w Gnieźnie – partnera Projektu.\nZmagania konkursowe rozpoczęli od zaśpiewania wylosowanej piosenki biesiadnej. Kolejne zadanie polegało na okrążeniu „stołu” (wokół którego chodził Dulski) metodą „tip-top”. Przy jego wykonaniu liczyła się precyzja i czas wykonania. Uzupełnianka literacka wymagała od drużyn przypomnienia sobie tytułów znanych dzieł literackich i ich autorów. Wśród zadań nie mogło zabraknąć takiego, które bezpośrednio nawiązywało do Krakowa i kopca Kościuszki. Miało on formę mini podchodów. Każda drużyna musiała odnaleźć, rozmieszczone w różnych miejscach, polecenia do wykonania. Były tam między innymi pytania o zabytki Krakowa. Przy ostatnim poleceniu – zbudowaniu miniatury kopca Kościuszki – wykazali się niezwykłą pomysłowością. Nie mogło też zabraknąć zadania nawiązującego do elementu wystroju domu mieszczańskiego – stołu nakrytego haftowaną lub zrobioną na drutach/szydełku serwetą. Zadanie polegało na wycięciu z papieru ażurowej serwety. Tutaj panie wykazały się również kreatywnością.\nZadania konkursowe oceniane były przez profesjonalne jury. Puchar zdobyła drużyna reprezentująca gnieźnieński Promyk.\nUdział w pikniku był także okazją do spotkanie się w szerszym gronie członków Stowarzyszenia Promyk po trwającej wiele miesięcy izolacji spowodowanej pandemią. Seniorzy. po raz kolejny, udowodni, że są pełni wigoru, mają duże poczucie humoru i potrafią dobrze się bawić.\nProjekt „Czytanie to odkrywanie siebie” jest realizowany dzięki dotacji uzyskanej z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego (zadanie: Wspieranie inicjatyw o charakterze literackim, wydawniczym oraz działań promujących literaturę i czytelnictwo).\nPartnerem w realizacji projektu jest Miejski Ośrodek Kultury w Gnieźnie.


Metamorfoza z Podlinskim i C&A | Porady daje Blog Podlinski\nMetamorfoza z Podlinskim i C&A\nFotorelacja oraz efekty metamorfozy – konkursu organizowanego przy współpracy z marką C&A\nCelem metamorfozy było wyłonienie jednego z czytelników mojego bloga, który przy mojej pomocy miał przejść stylową przemianę. Warunkiem koniecznym do wzięcia udziału było odpowiedzenie na pytanie „czego brakuje w Twojej szafie”. Najciekawszym komentarzem okazała się odpowiedź Damiana, który szóstego czerwca przyjechał do Warszawy, aby odebrać swoją nagrodę, tj. 1000 zł na zakupy w sklepie C&A, oraz profesjonalną sesję zdjęciową.\nDzień rozpoczął się od kawy i pierwszej zmiany, czyli fryzury. Gdy Damian zgubił trochę włosów pojechaliśmy do studia, gdzie czekała już na nas ekipa i wybrane przeze mnie wcześniej ubrania. Zobaczcie sami jak wyglądał ten dzień, oraz jak wyszły końcowe efekty.\nDajcie znać w komentarzach, która stylizacja podoba się Wam najbardziej ! :)\n1 stylizacja – styl marynarski\n2 stylizacja – denim\n3 stylizacja – beach boy\nWszystkie ubrania i dodatki pochodzą ze sklepu C&A\nPodziękowania dla ekipy:\nModel: Damian Michalski\nMakeup: Zuza Jabłonowska / Mokotoska Art&Models\nWłosy: Piotr Michalak\nJak wyglądał ten dzień:\nZestaw do 250 zł – czyli pomysły na niedrogie letnie stylizacje


Jakiś czas temu pokazywałam Wam już kilka produktów tej marki - kto nie pamięta zapraszam --> TU <--. Dzisiaj powróciłam do Was z innymi, wartymi uwagi kosmetykami. Zapraszam!\nW zestawie który zamówiłam, znalazły się:\nSatynowy róż mineralny Surfer Girl\nKrem BB Medium\nSwoją recenzję zacznę od paletki, która spodobała mi się najmniej z całej trójki. Dlaczego najmniej? O tym za chwilę.\nKiedy otworzyłam paczkę - zaskoczyła mnie wielkość paletki - spodziewałam się czegoś większego - spokojnie mieści się w dłoni. W środku znalazłam ładnie sprasowane cienie o identycznych odcieniach jakie widziałam na stronie producenta. Lusterko jest dużym atutem przy takiej paletce - nie muszę go dodatkowo szukać w kosmetyczce.\nProducent zapewnia o doskonałej pigmentacji. Ja jednak jestem innego zdania. Cienie są bardzo delikatne, po nabraniu na aplikator czy pędzel tracą swój kolor, a po nałożeniu na powieki - dzieje się to ponownie. Bardzo szkoda, ponieważ kolory są idealne do zrobienia pięknego smokey eye. Aby zrobić swatch kolorów, musiałam kilka razy malować nimi po skórze, aby uzyskać efekt jaki widzicie na zdjęciu poniżej.\nBiorę jednak pod uwagę fakt, że kosmetyki są mineralne i może to jest powodem średnich kolorów.\nTrwałość jest zadowalająca - pomalowane oko trzyma się kilka godzin bez poprawek. Nie osypują się, nie rozmazują, a co najważniejsze nie zbijają się w załamaniach oczu.\nPaletki używam kiedy mam ochotę na naturalny look czyli np. wychodząc na zakupy, do szkoły czy "do miasta".\nKolejny kosmetyk, który Wam przedstawię, to róż do policzków w odcieniu Surfer girl.\nRóże do policzków bardzo lubię. Nawet kiedy nie nakładam na twarz podkładu i pudru - lubię musnąć sobie kości policzkowe różem.\nTen z Lily Lolo przyjechał do mnie zapakowany w piękny okrągły słoiczek, z ledwo widocznym logo marki na nakrętce. W środku znajduje się pokrywa z dziurkami, przez które wydobywa się kosmetyk.\nKolor jaki wybrałam jest dość ciemny i intensywny - bardzo chciałam zobaczyć jak taki odcień będzie prezentował się na mojej skórze. Trafiłam idealnie - pięknie podkreśla to, co chcę uwydatnić, nadając mi pięknego, naturalnego koloru.\nTrzyma się dobrze - przez cały dzień. Wieczorem przy demakijażu widzę go doskonale na płatku kosmetycznym - więc trwałość jest na piątkę z plusem.\nOstatni kosmetyk jaki zamówiłam, to mój HIT - krem BB.\nNa stronie producenta, przed dokonaniem ostatecznego wyboru, możemy zerknąć w tabelę - dzięki której dowiemy się, który krem będzie dla nas odpowiedni (są trzy odcienie).\nJa używam podkładu w odcieniu POPCORN więc w tabeli widzimy, że dwa warianty kremu byłyby dla mnie odpowiednie - odcień light i medium. Postawiłam jednak na Medium. Nie należę do typowych bladziochów, więc stwierdziłam, że light będzie dla mnie za jasny. Podjęłam dobrą decyzję.\nKrem przyjechał zapakowany w kartonik. Kiedy go z niego wyjęłam, moim oczom ukazała się biała tubka z czarną zakrętką. Pomyślałam, że to typowe opakowanie takiego kremu. Jednak kiedy ją odkręciłam, moim oczom ukazała się pompka. Każdy krem BB jaki do tej pory miałam, był wyciskany - nie pompowany. Tu jest inaczej, co uważam za doskonałe rozwiązanie, które jest bardzo higieniczne.\nDwa naciśnięcia pompki i wydobywa się odpowiednia dla mnie ilość kremu, który ma bardzo przyjemny zapach i piękny, ciepły odcień.\nNa twarzy jest niewidoczny - co bardzo cenię. Pięknie wtapia się w koloryt mojej skóry i nadaje jej świeży wygląd. Nie tworzy efektu maski, nie kulkuje się, nie pozostawia smug. Wchłania się dobrze, a skóra jest ujędrniona i pełna blasku.\nDo tej pory stosowałam kilka kremów BB i ten z pewnością wśród nich króluje - nie dość, że nadaje piękny wygląd, to jest w 100% mineralny, nie uczula, nie zapycha i jest idealny nawet dla wegan.\nZ całego zamówienia zawiodła mnie jedynie paletka, jednak krem BB wszystko mi wynagrodził. Cieszę się, że ponownie sięgnęłam po kosmetyki tej marki. Myślę, że wrócę do nich jeszcze nie raz.\nCzy znacie markę Costasy i kosmetyki Lily Lolo? Używałyście ich? Jaki jest Wasz ulubieniec?\nCostasy Lily Lolo makijaż\nIwona 23 października 2017 05:14\nPodoba mi się zestawienie kolorystyczne paletki :)\nZuzkaPisze.pl 23 października 2017 08:16\nto prawda, od razu przyciąga wzrok.\nŁukasz Bier 23 października 2017 08:03\nPigmentacja palet taka bardzo bardzo dzienna :)\nBlogoLady 23 października 2017 08:13\nCienie nakładam na bazę Ingrid i naprawdę po 2-3 warstwach wyglądają świetnie, ale to może także zależy od skóry. Krem ten mam i sobie go chwalę, a tego różu nie znam, ale wygląda ciekawie xd\nnie cierpię nakładać miliona warstw. Wolę jedną.\nKolory paletki bardzo fajne\nZuzkaPisze.pl 23 października 2017 12:12\nnaturalne i delikatne.\nczarymarty 23 października 2017 09:12\nMam podobny zestaw. Jeszcze nie testowalam ale ciekawa jestem czy moje odczucia co do paletki beda takie samw\nEmi 23 października 2017 09:23\nUwielbiam kremy BB zwłaszcza na lato, gdy nadmiar makijażu jest zbędny. Podoba mi się ten róż do policzków i chętnie bym go wypróbowała. A pigmentacja cieni rzeczywiście pozostawia wiele do życzenia.\nkrem BB jest niezastąpiony- bardzo się z nim polubiłam.\nDystyngowana Panna 23 października 2017 10:18\nNigdy nie używałam produktów tej marki, ale bardzo spodobał mi się odcień różu do policzków. Uwielbiam takie. Na krem BB myślę, że też się skuszę. Właśnie tego produktu brakuje w mojej kosmetyczce :)\nW mojej również go brakowało - teraz mam i jestem zadowolona w 100%\nJulia 23 października 2017 12:20\nBardzo podoba mi się ta paleta cieni jednak pigmentacja niestety jest dla mnie o wiele za słaba - lubię te bardzo mocne. Krem bb to coś na co się skuszę - lubię je nawet bardziej niż podkład.\nKasia | juststayclassy.com.pl 23 października 2017 16:17\nNa początku zainteresowała mnie paletka cieni, ale skoro ma słabą pigmentację to jednak nie dla mnie.\nZa to na krem BB chętnie bym się skusiła :)\nEwcia 23 października 2017 18:39\nMimo wszystko kolory paletki trafine w me gusta. Lubie tskie odcienie. Krem typu bb lubie w wakacje uzywac. Zazdroszcze zestawu, bo ciesza sie kosmetyki tej firmy dosc dobra opinia.\nrudoprzezzycie 23 października 2017 20:39\nZestawienie kolorystyczne tej palety jest śliczne i zastanawiam się nad ich kupnem :)\nNatalia | jakpiekniebyckobieta.pl 23 października 2017 21:17\nZawsze dużo dobrego czytałam o tych paletkach, a tu faktycznie wyglądają, jakby miały słaby pigment. Szkoda...\ntesteroksa.blogspot.com 24 października 2017 05:38\nPodoba mi się ta paletka. Odcienie delikatne ale mające to coś ;)\npaullishaa 24 października 2017 07:02\npaullishaa 24 października 2017 07:03\nZawiodłam się na paletce niby taka ładna a cienie bez rewelacji\nEdzia - Kotwica Piękna 24 października 2017 10:26\nRóż mi się bardzo spodobał ;)\nPaulina 24 października 2017 11:12\nwidać, że jeśli chodzi o cienie to pigmentacja średnia. chyba, że trzeba kilka razy nabierać na pędzel, ale róż mi się spodobał choć nie wiem czy dla mnie nie byłby za mocny ;)\nWera 24 października 2017 17:13\npodoba mi się paletka, ma fajne odcienie, takie jak lubię\nSylwia Aga Matuszyk 24 października 2017 18:00\nO jacie! Ale one cudnie wyglądają *0* paletka bardzo nam wpadła w oko :)\nKasiaBB 24 października 2017 19:11\nSzkoda, że paletka jest kiepska, kolory ma dość intensywne i spodziewałam się efektu Wow. Niemniej dużym plusem jest to że poz ostale przedmioty są trafione i jesteś zadowolona 😊 Róż ma bardzo ładny, intensywny kolor.\nMojaDzieciolandia 24 października 2017 20:47\nNie znałam wcześniej tych kosmetyków. Paletka wizualnie wygląda bosko i szkoda że to klapa, bo kolory śliczne\nPatriseria 24 października 2017 21:38\nChyba już Ci pisałam, że lubię mineralne kosmetyki :) Tej marki jeszcze nie używałam, ale widzę dużo pozytywnych recenzji. Cienie faktycznie mają słabą pigmentację, ale są idealne'na co dzień', tak jak wspomniałaś :)\nAnnabel 24 października 2017 22:10\nCienie mają śliczne kolory :)\nGabriela Jaworska 25 października 2017 07:15\nMam ten krem BB i u mnie sprawdza się rewelacyjnie :)\nIzabella Z 25 października 2017 16:35\nFajne te kolory tej palety:) nie spotkałam się jeszcze z ta firmą\nDreamer 25 października 2017 23:43\nPigmentacja tych cieni jest strasznie słaba. Szkoda, bo mają piękne kolory.\nMarusitestowanie 26 października 2017 15:15\nO mineralnych kosmetykach słyszałam sporo dobrego. Szkoda, ze paletka sprawdziła się średnio, bo dobra pigmentacja jeżeli chodzi o cienie, to dla mnie podstawa. Ciekawa jestem tego kremu BB, gdyz sama używam tego typu kosmetyków. Plus za pompkę:)\nSieje Teje 26 października 2017 22:41\nZaskoczona jestem trwałością koloru paletki, cienie wyglądają na konkretne :(\nKinga Kwiecień 1 listopada 2017 19:55\nRóż i paletka zachęcają do testów! ;>\nPomysl_na_sniadanie 1 listopada 2017 21:58\njakie piękne opakowania, chętnie przetestowałabym ten krem BB <3


Archiwum informacji pogodowych z 15.04.2019 - Pogoda w TVN Meteo\nAktualna temp.: 14°C 14°C 5°C Zachmurzenie umiarkowane\n1 mm 15°C 6°C\n2 mm 10°C 5°C\nInformacje z dnia 2019-04-15\nAlarmujące dane Światowej Organizacji Zdrowia. Gwałtowny wzrost zachorowań na odrę\n15-04-2019 21:42 W tym roku odnotowano około 112 tysięcy przypadków\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia bije na alarm - w pierwszym kwartale bieżącego roku odnotowano około 112 tysięcy przypadków zachorowań na odrę. W zeszłym roku było ich 28 tysięcy.czytaj dalej\nPodsumowanie sezonu grypowego. Najwyższa śmiertelność od pięciu lat\nZachorowań na odrę jest 14 razy więcej niż przed rokiem. Alarmujące dane RCB\nBurza piaskowa w Pakistanie. "Była dużo silniejsza, niż się tego spodziewaliśmy"\n15-04-2019 20:50 Wiało z prędkości 65 km/h\nPrzez największe miasto w Pakistanie Karaczi przetoczyła się ogromna burza piaskowa. Zginęły trzy osoby, w tym dwoje dzieci. Co najmniej 20 osób zostało rannych - poinformowały lokalne media.czytaj dalej\nOgromna chmura pyłu.\nBurza piaskowa w Australii\nJak nazwać czarną dziurę?\nNa razie propozycje są dwie\n15-04-2019 19:30 Obie nazwy nie są oficjalne\nNiecały tydzień temu świat obiegło pierwsze zdjęcie czarnej dziury. Teraz trwa dyskusja, jaki nadać jej pseudonim. Propozycje już padły, jednak może upłynąć jeszcze dużo czasu, zanim któraś zostanie oficjalnie zatwierdzona.czytaj dalej\nPierwsze zdjęcie czarnej dziury.\nPrzełomowe dokonanie w astrofizyce\nTajemniczy rozbłysk promieni rentgenowskich.\nTo może być "zupełnie nowy rodzaj kataklizmu"\nZ każdym dniem coraz cieplej.\nDużo słońca, a lokalnie deszcz\n15-04-2019 16:35 Prognoza pogody tvnmeteo.pl na pięć dni\nNajbliższe dni upłyną pod znakiem pogodnej aury. Znajdą się jednak miejsca, gdzie przelotnie popada deszcz. Z każdym kolejnym dniem będzie robiło się coraz cieplej. W piątek termometry pokażą nawet 20 stopni Celsjusza.czytaj dalej\nDo 17 stopni i deszczu jak na lekarstwo. Powrót pogodnej aury tuż-tuż\nJeszcze tylko chwila z zimowymi opadami. Będzie coraz pogodniej\nJaja wypadły z bocianiego gniazda. Pomogli strażacy ochotnicy\n15-04-2019 16:05 Zdjęcia otrzymaliśmy na Kontakt 24\nZ bocianiego gniazda w Gaszowicach wypadły dwa jaja. Jedno z nich stłukło się, drugie zawinęła w kocyk mieszkanka wsi. Na pomoc ruszyli strażacy ochotnicy. Pierwszą informację i zdjęcia otrzymaliśmy na Kontakt 24.czytaj dalej\nBocian w tarapatach. "Czerwonodzioby nieszczęśnik wpadł do komina gorzelni"\nPierwsze bociany już w Żywkowie. Nie mogą się zdecydować, które gniazdo wybrać\nPiorunujący nocny spektakl nad Burdż Chalifa\n15-04-2019 14:44 Nad Dubajem przeszła burza\nW ostatnich dniach ulewy nękały Dubaj, miasto w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W sobotę spadło tam blisko 87 litrów wody na metr kwadratowy, a nad potężnymi wieżowcami szalała burza.czytaj dalej\nWiatr łamał słupy energetyczne jak zapałki. Dwie osoby ranne\nByło niemal 30 stopni.\nPrzyszła burza i zamieniła "lato" w zimę\nWyrok na żółwiaka szanghajskiego?\nOstatnia znana samica gatunku nie żyje\n15-04-2019 13:36 Zostały już tylko trzy osobniki\nJedyna znana samica żółwiaka szanghajskiego umarła w sobotę w zoo w Suzhou na wschodzie Chin. Tym samym na świecie pozostały prawdopodobnie ostatnie trzy okazy tego gatunku. Nie wiadomo, czy wśród nich jest samica.czytaj dalej\nJulia wprowadziła się do Romea, "najbardziej samotnej żaby świata"\nByło ich pół tysiąca, zostało tylko dziesięć. Morświny kalifornijskie mogą zniknąć\nKotoniedźwiedź urodził się w Łodzi. "Tak naprawdę kota nie przypomina"\n15-04-2019 13:08 To jedyna rodzina binturongów w Polsce\nW łódzkim ogrodzie zoologicznym pojawił się nowy mieszkaniec. To mały binturong, nazywany również kotomisiem lub kotoniedźwiedziem. Jego rodzice są jedyną parą przedstawicieli tego gatunku w Polsce. czytaj dalej\nZ wybiegu w zoo zniknęła małpka Kali\nZe "wspólnikami" zbudował drabinę i uciekł z wybiegu\n"Drzewo dosłownie sprasowało samochód". Potężne tornada, osiem osób zginęło\n15-04-2019 12:36 Niebezpieczna aura w USA\nCo najmniej osiem osób zginęło, a kilkadziesiąt zostało rannych w ciągu weekendu w następstwie tornad, które przeszły przez południowe stany USA. Wśród ofiar śmiertelnych jest troje dzieci.czytaj dalej\nKilkanaście tornad w ciągu dwóch dni. Ofiary śmiertelne, ranni i zniszczenia\nWiatr miotał nim jak marionetką. Załamanie pogody w USA\nJeszcze będzie mroźno. Ostrzeżenia w 15 województwach\n15-04-2019 11:56 Sprawdź, gdzie pogoda może być groźna\nPolska wciąż pozostaje pod wpływem zimnego arktycznego powietrza z północy i północnego wschodu. Synoptycy Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej wydali dla niemal całego kraju ostrzeżenia przed przymrozkami. czytaj dalej\n"Nikt nie chciałby, żeby w święta lało". Czeka nas zmiana w pogodzie\nMiejscami trudne warunki na drogach\nZielonkawa chmura unosi się znad drzew\n15-04-2019 11:54 Alergicy nie są zachwyceni\nTa żółtawo-zielona mgła na zdjęciach z Karoliny Północnej to nie efekt zastosowania filtru ani obróbki graficznej. Na fotografiach widać unoszące się pyłki kwitnących drzew.czytaj dalej\nSkuteczna metoda walki z alergią. Eksperci: daje szansę na całkowite wyleczenie\n"Chorób alergicznych nie należy bagatelizować"\n15-04-2019 11:17 Jaka pogoda na Wielkanoc? Odpowiada Tomasz Wasilewski\nPogoda na Wielkanoc zapowiada się ciepła i przeważnie sucha. Na razie do Polski nadal napływa co prawda chłodne, arktyczne powietrze, jednak w kolejnych dniach szykuje się spora zmiana. Przed świętami przyjdzie ocieplenie, a po Wielkanocy...czytaj dalej\nPrognoza pogody na dziś: dużo słońca, do 13 stopni\nCiemna noc, nagle pojawia się błysk. "Spłonął całkowicie"\n15-04-2019 08:16 Meteor nad Brazylią\nW brazylijskim mieście Taquara zaobserwowano meteor. Zjawisko było widoczne na nocnym niebie przez kilka sekund. czytaj dalej\nJapońska sonda zbombardowała asteroidę\n15-04-2019 06:30 Warunki biometeorologiczne okażą się korzystne\nPoniedziałek przyniesie pogodną aurę w całym kraju. Na termometrach zobaczymy maksymalnie 13 stopni Celsjusza.czytaj dalej\nDobre warunki na drogach\n15-04-2019 06:27 Prognoza pogody tvnmeteo.pl dla kierowców\nW poniedziałek pogoda nie będzie komplikować podróżowania.czytaj dalej\nPrognoza pogody na 16 dni: do Polski idzie ocieplenie. Będzie ponad 20 stopni\n13 11 13 11 14 12 12 11


Książka Roku 2020 Polskiej Sekcji IBBY - MBP\nStrona główna / Książka Roku 2020 Polskiej Sekcji IBBY\nPolska Sekcja IBBY (Stowarzyszenie Przyjaciół Książki dla Młodych) opublikowała materiały pokonkursowe po wynikach konkursu Książka Roku 2020. Twórcy zostali nagrodzeni w kategoriach:\n„Nagroda graficzna” dla ilustratora za ilustrację i koncepcję graficzną,\n„Nagroda literacka” dla pisarza za książkę dla dzieci/młodzieży.\n„Nagroda za upowszechnianie czytelnictwa” i promocję książki dla młodego czytelnika.\nJury ocenia oryginalność fabuły, jej atrakcyjność dla młodego czytelnika, zdolność widzenia świata z dziecięcego punktu widzenia, umiejętność rozbudzania ciekawości dziecka, walory estetyczne tekstu. Docenia ilustratorów, którzy współtworzą książkę, ich koncepcję, ale też wykonanie, warsztat artystyczny. Nagradzane ilustracje mają wzmacniać walory literackie książki, ułatwiać jej zrozumienie, prowokować do wielu interpretacji, stymulować wyobraźnię. Nagradza się autorów książki obrazkowej oraz ilustracji i koncepcji graficznej. Zwraca też uwagę na debiuty, chcąc docenić wydawnictwa, które odważnie sięgają po różne środki wyrazu. (źródło: Strona Polskiej Sekcji IBBY).\nNagroda graficzna – ilustracje\nMaria Strzelecka (tekst, ilustracje i oprac. graf.) „Beskid bez kitu”, Wydawnictwo Libra PL\nKsiążka Marii Strzeleckiej to pełna, autorska realizacja. Artystka napisała tekst, stworzyła oprawę graficzną i całość osadziła w obrazach. To przenikanie się obszarów odzwierciedla (…) przesłanie o równości i braku granic między sferami ludzkimi i nie-ludzkimi.\nSprawdź dostępność książki w naszych filiach\nAnna Kaźmierak „Turonie, żandary, herody. Wiejska maskarada”, Wydawnictwo Dwie Siostry\nKreatywność ilustratorki z każdej rozkładówki uczyniła niespodziankę i wydarzenie. Monochromatyczne zdjęcia etnograficznych artefaktów autorka cudownie rozmnożyła, zinterpretowała, po czym harmonijnie skleiła w efektowną, niesłychanie pomysłową całość.\nJustyna Bednarek „Zielone piórko Zbigniewa. Skarpetki kontratakują!”, il. Daniel de Latour, Wydawnictwo Poradnia K\n„Zielone piórko Zbigniewa. Skarpetki kontratakują!” to znakomita, napisana ze swadą książka, w której czytelnicy odnajdą elementy charakterystyczne dla literatury kryminalnej, pirackiej, przygodowej, awanturniczej, a nawet horroru. Co więcej, elementy te autorka wykorzystuje w niezwykle oryginalny oraz świadomy sposób, dostarczając odbiorcom dynamicznie opowiedzianą szkatułkową historię, która nie tylko wywołuje dreszczyk emocji i budzi salwy śmiechu, lecz także zachęca do namysłu nad tym, co dzieci, „skarpetki, psy, ptaki i inne stworzenia” doskonale pojmują, a z czym dorośli często mają problem: nad wzajemnym zrozumieniem.\nEwa Nowak „Orkan. Depresja”, Wydawnictwo HarperCollins Polska (dawniej Egmont Polska)\nEwa Nowak (…) podnosi temat tabuizowany, ignorowany, spychany na margines społecznych dyskusji. Nie stygmatyzuje jednak, nie dydaktyzuje, nie prowadzi też suchego psychologicznego wykładu, nie każe swoim bohaterom „brać się w garść”, nie proponuje sielankowych zakończeń. Powieść Ewy Nowak to literatura obyczajowa najwyższej próby, a przy tym trudna, emocjonalna oraz wymagająca lektura – ale bez wątpienia lektura potrzebna.\nZa prowadzenie autorskich działań przybliżających wartościową literaturę wychowankom Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego. Blioterapeutki, animatorki działań wspierających czytelnictwo dzieci i młodzieży. Wychowawczynie Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego nr 2 w Warszawie, gdzie od 1991 roku prowadzą autorski program zajęć przybliżających wartościową literaturę wychowankom ośrodka – dziewczętom w wieku 14–19 lat. Co roku organizują w swojej placówce Ogólnopolskie Spotkania Małych Form Teatralnych, w których książka\ni tekst literacki odgrywają kluczową rolę. Prowadzą szkolenia i konferencje metodyczne, podczas których dzielą się swoim doświadczeniem z wykorzystywania książki w pracy z młodymi osobami.


Spotkanie - Augustów.org\nAugustowskie Placówki Kultury zapraszają na pierwsze w tym roku spotkanie w ramach cyklu Lektura Obowiązkowa. 28 lutego o godz. 18:00 miłośnicy książek spotkają się, tym razem w sali koncertowej augustowskiej Państwowej Szkoły Muzycznej (ul. Wybickiego 1), z Pawłem Sołtysem – wokalistą, kompozytorem, pisarzem i autorem tekstów. Wielbiciele muzyki znają go jako Pablopavo, a miłośnicy literatury jako autora dwóch zbiorów opowiadań: „Mikrotyków”, nominowanych do Paszportów Polityki i „Nieradość”. Z muzykiem i pisarzem porozmawia Maciej Białous – pracownik Instytutu Socjologii Uniwersytetu w Białymstoku, augustowskiej publiczności znany z pokazów DKF-u KINOCHŁON, gdzie bywa częstym gościem. Po spotkaniu będzie okazja do rozmowy z pisarzem, … więcej >\nKomu nastolatek szybciej uwierzy, że książka jest fajna? Pani bibliotekarce, czy koledze? Myślę, że jednak koledze, dlatego na spotkanie z siódmoklasistami do swojej biblioteki w Szkole Podstawowej nr 4 zaprosiłam blogera książkowego z I LO. Maciej Trojanowski prowadzi blog „Czytanie jest Spoko”, współpracuje z wydawnictwami, recenzuje książki, ma na koncie wywiady ze znanymi pisarzami. Wie, co jest modne, co jest ciekawe, co może zainteresować nastolatków. To on pomógł mi przygotować listę zakupów książek w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa. Augustowskie biblioteki szkolne dostały z tego rządowego programu od 4 do 15 tysięcy złotych na zakup nowości czytelniczych. Maciek przyszedł do … więcej >\nO bezpieczeństwie podczas ferii w powiecie augustowskim\nAugustowscy policjanci spotykają się z uczniami szkół podstawowych powiatu. Mundurowi rozmawiają z dziećmi na temat bezpiecznego spędzania wolnego czasu w okresie ferii zimowych. Policjanci z Komendy Powiatowej Policji w Augustowie, spotkali się dziś z dziećmi ze szkół podstawowych oraz przedszkoli w gminie Augustów i Nowinka. Mundurowi przypomnieli młodym słuchaczom zasady bezpiecznego zachowania w trakcie zimowego wypoczynku, przestrzegali przed wchodzeniem na zamarznięte akweny, radzili jak reagować w sytuacjach zagrożenia i do kogo zwrócić się o pomoc. Podczas zajęć funkcjonariusze przypomnieli także podstawowe zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, mówili o obowiązku używania elementów odblaskowych poza terenem zabudowanym po zmierzchu oraz zachęcali do … więcej >


Przy bagienku na Gdańskiej wciąż "gorąco". Wybieg Dla Psów budzi emocje - Iława, ESKA.pl\nPrzy bagienku na Gdańskiej wciąż "gorąco". Wybieg Dla Psów budzi emocje\nAutor: Wiesław Raczkowski\nZa nami spotkanie konsultacyjne w terenie w sprawie zwycięskiego projektu Iławskiego Budżetu Obywatelskiego 2020. Przy oczku wodnym na ul. Gdańskiej w Iławie ma powstać Wybieg Dla Psów. Część mieszkańców jest tej lokalizacji przeciwna, władze miasta zorganizowały więc konsultacje w terenie, by wytłumaczyć o co chodzi i poznać opinie mieszkańców.\nNa miejscu nie zabrakło lidera protestu przeciwko budowie w tym miejscu wybiegu dla psów - iławianina Krzysztofa Kurpieckiego, ale też wielu jego sąsiadów, również zaniepokojonych ewentualnymi negatywnymi konsekwencjami zrealizowania tutaj planowanego przedsięwzięcia.\nMiasto reprezentował Burmistrz Iławy Dawid Kopaczewski wraz z zastępcami Dorotą Kamińską i Krzysztofem Portjanko.\nNa wstępie, Burmistrz Iławy Dawid Kopaczewski próbował rozwiewać wszelkie plotki i niejasności, które są przekazywane z ust do ust na terenie miasta a nie są prawdziwe.\n- To nie ma być wybieg dla psów na załatwianie się, tylko tak zwany plac zabaw, który będzie zamykany. Po drugie, jeżeli ten plac zabaw miałby tu powstać, to będzie teren całkowicie odcięty i będzie zajmował około 20 arów - to może nawet 1/6 tego terenu. Co więcej przejście wokół oczka będzie nadal dostępne, nikt nikogo nie zablokuje. Po trzecie, często padają argumenty, że poprzednie władze rzekomo przeznaczyły ten teren na rekreację dla osób starszych, pod stowarzyszenie Promyk, które niedaleko funkcjonuje. Chcę to zdementować. Były jakieś rozmowy między poprzednim burmistrzem a prezesem ale żadne ustalenia nie padły. Spotkałem się z przedstawicielami stowarzyszenia, którzy odcinają się od tej propozycji i nie chcą tu niczego organizować. Jednak ten teren może być zrewitalizowany. Może najpierw pojawić się tu wybieg dla psów, a w kolejnych kadencjach gdy pojawią się na ten teren pieniądze unijne, możemy zieleń uporządkować i zorganizować tu ławeczki, ścieżki i tereny rekreacyjne.\nPosłuchaj całej wypowiedzi Burmistrza Dawida Kopaczewskiego:\nBurmistrz Iławy o Wybiegu Dla Psów podczas spotkania przy bagienku\nZ każdą minutą atmosfera podczas spotkania się zagęszczała i padały kolejne zarzuty w kierunku władz miasta:\n- Już wiemy, że spadną wartości nieruchomości z powodu tej inwestycji!... - Na kartach do głosowania i opisie projektu wybiegu, mowa o drugiej lokalizacji przy Gdańskiej a nie na Skarbku była dopiero na drugiej kartce! ... - My nie mamy nic do psów, ale nie w tym miejscu! ... - Wracasz po pracy, chcesz trochę spokoju a tu się okazuje, że od rana do wieczora będzie szczekanie psów!\nTo tylko niektóre z argumentów wykrzykiwane przez mieszkańców.\nPosłuchaj dłuższego nagrania i najciekawszych momentów spotkania:\nGorąca dyskusja władz i mieszkańców - Wybieg Dla Psów, spotkanie przy bagienku\nNa miejscu była obecna również pomysłodawczyni projektu który wygrał IBO 2020 - Agnieszka Monastyrska-Maciejewska, przedstawicielka nieformalnej grupy "Cztery Łapy Iławy".\nNa koniec spotkania, gdy emocje nieco opadły, udało nam się z nią porozmawiać o tym jak widzi dalsze losy projektu:\n- Rozmowa z tymi ludźmi jest bardzo trudna. Są nieprzychylni psom, nie chcą widzieć innych psów niż ich własne za ogrodzeniami. Uważają, że psy będą bardzo szczekać, co jest nieprawdą. Uważają, że ten teren jest ich prywatny a nie urzędu miasta. nie mam pojęcia co burmistrz zdecyduje, zdajemy się na jego decyzje w tej sprawie. Teren został wybrany przez miasto, poprzez bardzo długie konsultacje które razem prowadziliśmy. Urząd chce ten teren zrewitalizować i wybieg idealnie by się w niego wpisał.\nW rozmowie przerywa jeden z mieszkańców:\n- Prosimy o inną lokalizację, psy niech są, ogrodzenie też ale nie tutaj. Lubimy psy, bo ten co psów nie lubi to nie jest człowiek a bestia. Mam koty i pieska i dokarmiam za swoje pieniądze obce koty. Także pani nie powie, że nie lubię zwierząt. Wybieg tak, ale nie tutaj!\nPosłuchaj dłuższej rozmowy z Agnieszką Monastyrską-Maciejewską, z "Cztery Łapy Iławy":\nAgnieszka Monastyrska-Maciejewska z Cztery Łapy Iławy o Wybiegu Dla Psów podczas spotkania przy bagienku\nInteresy mieszkańców reprezentował na spotkaniu m.in. Krzysztof Kurpiecki, to on o czym wcześniej informowaliśmy. Na chwilę przed konsultacjami przy bagienku wydrukował ulotki i wezwał mieszkańców do przyjścia i wyrażenia opinii w tej sprawie.\nNa spotkaniu udało nam się z nim porozmawiać:\n- Najlepiej by było siąść i porozmawiać o zmianie lokalizacji. Ale widać, że władza podjęła decyzję, zamierzają pomysł forsować i nie chcą się ugiąć. Będziemy próbowali podjąć kroki formalne żeby przekonać władzę, że nie jest to najsensowniejsze miejsce do zrobienia wybiegu. Zrobimy petycję wśród mieszkańców i przyjdziemy pod ratusz 24 lutego i przekonać ich żeby porozmawiać choćby w spokojny sposób a nie w sposób wiecowy, z którego niezbyt wiele wynika.\nDo rozmowy dołączają mieszkańcy ze swoimi argumentami:\n- Miejsce jest za małe do tego typu inwestycji. Mieszkańcy są przeciwni i nie można komuś pod nosem stawiać uciążliwej inwestycji, bo taka dla nas będzie. Straci charakter to miejsce, nieruchomości stracą na wartości. Latem tutaj ptaki się gnieżdżą, są jeże, nietoperze.\n- Bardzo potrzebny jest taki wybieg tylko nie w tym miejscu. Wracając z pracy każdy chce mieć spokój. Miasto myślę, że znajdzie inne miejsce. Być może w okolicach schroniska, gdzie pracownicy i wolontariusze by z pieskami wychodzili. Są tereny w okolicach Kolejowej, Komunalnej, przy obwodnicy niedaleko Iławki i mostu oraz działek.\nPosłuchaj dłuższej wypowiedzi:\nKrzysztof Kurpiecki i mieszkańcy o Wybiegu Dla Psów podczas spotkania przy bagienku\nTymczasem manifestacja zaplanowana na 24 lutego o godzinie 14.30 pod Urzędem Miasta, do której wcześniej wzywał Krzysztof Kurpiecki przeszła w status zawieszenia. Jak dowiedzieliśmy się od organizatora:\nPan Burmistrz zaprosił nas na rozmowy. Zgodnie z jego życzeniem sformowaliśmy delegację. Więc jak tylko uda się ustalić termin będziemy starali się spotkać i ustalić rozwiązanie korzystne dla nas wszystkich. Jeśli wspólnie damy sobie czas na poszukiwanie rozwiązań, nie będziemy w tym okresie przechodzić do czynnej akcji protestacyjnej.\nCiąg dalszy batalii o psy i bagienko. Kurpiecki wzywa do manifestacji!\nIławianie protestują, ale eksperci są innego zdania. Wybieg dla psów to dobre rozwiązanie\nKrakowianie domagają się większej liczby wybiegów dla psów\nMieszkańcy Krowodrzy chcą drugiego psiego wybiegu na terenie Młynówki Królewskiej\nPierwszy psi wybieg w Kurdwanowie jeszcze w tym roku. ZZM niedługo wyłoni wykonawcę\nTarnów: Już nie pobiegają swobodnie. Zamknięto jedyny w mieście wybieg dla psów [AUDIO]\nWielki plac zabaw dla PSÓW na Pradze-Południe. Mieszkańcy są zachwyceni [ZDJĘCIA]\nWybieg dla psów kością niezgody wśród mieszkańców Iławy. Będą konsultacje w terenie!\nWybieg dla psów na osiedlu Kmity już otwarty. Kiedy otworzą ten na bulwarach?\nNewsy z Iławy\nSex Education po iławsku! Warsztaty dla młodzieży i dorosłych\nBędzie Polski Ład w Gminie Iława za 11,5 mln złotych\nESKA Iława News. Polub nas na Facebooku!\nZgłoś się do Biegu Na 3/4 Wieku iławskiego Żeromka\nBarbara Pravi - wiek, partner, płyta, polskie korzenie. Co wiemy o gwieździe Eurowiz…\nRozpoznał swojego fana i wziął go na scenę. Młody dał czadu!\nLuna śpiewa o tym, co Niewypowiedziane. Artystka wróciła do mrocznych klimatów!\nOrcheston 2021 - najgłośniejsza impreza symfoniczna w Polsce powraca! Kiedy i kto wy…\nZadumany Krystian Ochman z MOCNYM przekazem. Doda wam motywacji [TYLKO U NAS]\nMam Talent 2021: Miki Gonzalo - rozśpiewany Katalończyk rozbawił publiczność [TYLKO …\nRomantyczny Dawid Kwiatkowski w ESKA Live. Takiego wykonania Bez Ciebie jeszcze nie …\nTaniec z gwiazdami 2022 - kto powinien wystąpić w nowej edycji? Oto kilka kandydatów\nChude Byki TV wracają z mocniejszym uderzeniem! Gdzie, kiedy i za ile oglądać odcink…\nAlicja Szemplińska czuje mocny zawód odwołaniem wylotu na Eurowizję? Internauci zgod…


Czy poświęcisz swój cenny czas?? Travian\nCzy poświęcisz swój cenny czas??\nDlaczego taki tytuł do znanej gry. Może z przestrogą do graczy którzy się zaangażują i poświęcą swój czas. Gra strategiczna, przeglądarkowa a więc bez dużych wymagań sprzętowych bez pobierania podkręcania sprzętu komputerowego ;). Scenariusz podobny jak wielu grach tego typu choć każda jest inna i przyciąga inną rzeszę graczy.\nRozpoczynając mamy do wyboru 5 nacji po wyborze jednej z nich zaczniemy podbijać świat ;). Każda nacja jest inna i predyscynuje nas do innej strategii. Albo szybki start i przewaga nad innymi lecz później tracimy w porównaniu z inną nacją. Albo powolny start gdzie inni nas często leją ale potem mamy więcej siły, mocy (FORCE ;)), lub stawiamy na mocną obronie.\nStrategie każdy wybiera sam ale warto to przemyśleć na samym początku gry by nie zaczynać od nowa.\nW grze skupiamy się nad rozwojem swojej wioski i atakowaniu sąsiadów. Dlaczego więc mam obawy lub pragnę się nimi podzielić. Gra wciąga i to czasowo. Cieszysz się że coś zbudowałeś kogoś ograbiłeś ale to działa w dwie strony inny zapragną i Ciebie ograbić ;).\nMinusem według mnie tej gry jest czas który poświęci się w rozwój a potem tylko pilnowanie, pilnowanie i pilnowanie. To nie gra gdzie masz dziś 20 min zrobisz co możesz i jesteś zadowolony wracasz w innym dniu i masz jak było wcześniej. Tu jak zrobisz sobie przerwę to Cię złupią. Gra traci wtedy urok bo to już nie zabawa ale walka z czasem komu odmówić by zagrać by zaatakować by obronić. Znam kilka osób które w podobne typu gry się zatraciły. Więzi miedzy ludzkie się zatracają bo najważniejsza jest gra.\nPorada: Jak nie masz zamiaru grać w to godzinami dzień w dzień i nawet nocami ;) jak nie masz kilku znajomych którzy będą Cię wspierać jak nie znajdziesz dobrych sąsiadów w grze to gra w późniejszym czasie Cię Rozczaruje. Choć wiem że jest to moja osobista i subiektywna opinia to jednak jak każdy człowiek mam prawo do wyrażenia opinii choć ktoś postrzega to inaczej lub się z tym nie zgodzi. Gdy wchodzi jeszcze kwestia inwestycji gotówki (wiadomo gra musi zarabiać) w grze która daje dużą przewagę nad innymi to czas poświęcony w grze rośnie lawinowo bo już gotówki jest nam bardziej żal niż czasu. Nie jestem przeciwnikiem tej gry ponieważ poświeciłem w nią swój czas i to jest udana pozycja z gatunku strategii. Jednak ja osobiście wybieram inne gry na dłuższe granie by się nie irytować.\nKażdy wybiera co lubi ale moim zdaniem gra ma dawać zadowolenie, przyjemność niż zarwane noce z obawy przed rabunkiem.