Moc imprez na Pływalni Miejskiej w Końskich | TKN24\nPorażka z ŁKS-em i honorowy gol juniorów Neptuna [wideo, zdjęcia]\nKronika kryminalna: Skradzione ule wraz z pszczołami, olej napędowy i kable\nKonecka Pływalnia Miejska zaprasza na szereg imprez [wideo]\nMaj 11, 2017 Arek Góral Informacje, Końskie, Slider, Sport Brak komentarzy\nJuż w najbliższą sobotę tj. 13 maja na Pływalni Miejskiej w Końskich odbędzie się II Konecki Maraton Pływacki. Zapisywać można się w kasie basenu. Najbliższe tygodnie to też szereg innych imprez organizowanych przez władze pływalni.\nPierwsza edycja maratonu odbyła się w 18-ste urodziny Pływalni Miejskiej w Końskich. Wtedy drużyny w nim uczestniczące w godzinę przepłynęły 23 kilometry i 100 metrów. Spróbujmy pobić ten rekord! O maratonie, ale i o innych atrakcjach przygotowanych przez basen na najbliższe tygodnie porozmawialiśmy z dyrektorem obiektu Andrzejem Mijasem.\ntkn24.pl: W najbliższych dniach, w najbliższych tygodniach odbędzie się kilka inicjatyw organizowanych przez Pływalnię Miejską w Końskich, część z nich związana jest z Dniem Dziecka. Co się będzie działo?\nAndrzej Mijas: Pierwszą taką imprezą będzie II Konecki Maraton Pływacki, który odbędzie się w sobotę o godzinie 12.00. Od godziny 11.00 będzie można już przyjść i troszeczkę się rozpływać. Tradycją zeszłego roku organizujemy ten maraton dla wszystkich chętnych osób umiejących pływać. Będziemy starać się bić rekord ustanowiony w zeszłym roku. Chodzi o dystans przepłynięty w czasie jednej godziny przez wszystkich uczestników maratonu na sześciu torach pływackich u nas.\ntkn24.pl: Na tę imprezę mogą zgłaszać się osoby indywidualne, czy tylko bierzecie pod uwagę drużyny?\nA. Mijas: Oczywiście mogą osoby indywidualne i takie zapraszamy bardzo serdecznie. Będą też drużyny zorganizowane. Mam nadzieję, że koneckie szkoły średnie. Będzie reprezentacja Wodnika, będzie też nasza – pracowników, ja pewnie też popłynę. Oczywiście osoby niezrzeszone też będą miały swój tor.\ntkn24.pl: Co poza maratonem?\nA. Mijas: 26 maja o godzinie 13.00 odbędzie się festiwal Kinder Sport, czyli Wielkie Święto Radosnego Pływania. To taka impreza skierowana do dzieci klas 1-3. Będą organizowane różne konkurencje, gry i zabawy w wodzie. To będzie coś nowego, czego w Końskich nie było. Mam nadzieję, że to będzie przy dużej aktywności dzieciaków. Serdecznie zapraszam. Kolejna impreza to 3 czerwiec o godzinie 12.30 i to będzie Dzień Dziecka tradycyjnie organizowany we współpracy z Wodnikiem Końskie. Zapraszamy tu przede wszystkim dzieci ze szkół podstawowych. To nie wszystko, ponieważ zaraz na drugi dzień jeżeli aura nam będzie sprzyjała to mamy również pierwszy raz organizowany przez pływalnię spływ kajakowy. To jest taka impreza skierowana do dzieci i rodziców. Wszyscy, którzy są naszymi klientami, ale i Ci którzy nie są a chcieliby uczestniczyć mogą się zgłosić. Zapraszamy do zgłaszania swojego uczestnictwa. Pływalnia jako organizator postara się to spiąć w takie ramy by każdy kto się zgłosi mógł zapewnić sobie miejsce, będzie miał swój kajak. My rozpoczniemy tę imprezę, zorganizujemy ognisko. Każdy kto był na spływie to wie, że to jest bardzo atrakcyjna rzecz tylko musi być pogoda. 4 czerwiec rano wyruszamy.\ntkn24.pl: I jeszcze jedna czerwcowa impreza…\nA. Mijas: Tak to będą zawody pływackie naszej tutaj szkoły pływania. One wieńczą sezon, bo dzieci przez dwa semestry uczą się pływać i postaramy się zobaczyć w formie zabawowej czego się już nauczyły, a ja wierzę, że sporo, bo intensywnie pracowały. Dzieci jest sporo, bo osiemdziesięcioro, więc to też będą duże zawody.\nO szczegóły wszystkich wspomnianych wydarzeń należy pytać pracowników kasy basenu. Można też dzwonić pod numer 41 372 90 60. Nowością w ofercie koneckiego basenu są też zabawowe weekendy. W każdą sobotę i niedzielę od godziny 9.00 do 17.00 na tafli wody ustawiany jest tzw. wodny plac zabaw. To zachęta do przychodzenia w tym czasie na pływalnię całymi rodzinami.\nPływalnia zaprasza na szereg imprez.\nII Konecki Maraton PływaniaimprezyKinder SportPływalnia Miejska w KońskichZawody Pływackie\nStary Ogólniak najlepszy w III Koneckim ...\nPływalnia zaprasza na darmowe zajęcia Fl...


Djeco Zestaw artystyczny dla maluchów kredki, mazaki w Sklep dla dzieci - MamaPlus.pl\nDjeco Zestaw artystyczny dla maluchów kredki, mazaki\nWalizka z akcesoriami do rysowania Djeco przeznaczona jest dla najmłodszych dzieci. W zestawie znajdują się flamastry, kredki ołówkowe oraz kredki woskowe w kształcie literek. Akcesoria zostały dopasowane specjalnie dla małych rączek. Pudełko można spersonalizować, kolorując zwierzątka na okładce według własnego uznania.\nWymiary opakowania: 26 x 20,5 x 4 cm.


Ręczne zagęszczanie a spadki - uprawnienia-budowlane.com\nRęczne zagęszczanie a spadki\nMasę betonową zagęszcza się ręcznie w ograniczonych przypadkach (egzamin ustny na uprawnienia architektoniczne). Dotyczy to m.in. ostrych łuków oraz większych spadków, gdzie wykorzystanie maszyn jest niemożliwe. W przypadku większych spadków najczęściej organizuje się pracę od dołu ku górze. Ręczne zagęszczanie może mieć miejsce również w przypadku:\n– budowy ulic miejskich,\n– budowy krótkich odcinków dróg,\n– naprawy istniejącej nawierzchni, kiedy konieczne jest wymienienie całych płyt.\nWibratory płytowe bądź listwowe\nPraca, którą wykonuje się przy wykorzystaniu wibratorów płytowych lub listwowych jest bardzo podobna do pracy ręcznej. Spowodowane to jest tym, że w obu przypadkach tak samo wykonuje się proces rozścielania, profilowania oraz wygładzania masy betonowej.\nWibrator, który znajduje się w pozycji prostopadłej do osi nawierzchni przesuwa się ciągle do przodu im bardziej będzie zagęszczona masa betonowa. Od rodzaju wibratora zależna jest szybkość posuwu. Zagęszczając górną warstwę wibrator przesuwa się po prowadnicach. Z kolei podczas zagęszczania dolnej warstwy wibrator opiera się na rozścielonej masie betonowej. Wówczas konieczne jest dodatkowe zagęszczenie masy betonowej, które powinno się znaleźć wzdłuż bocznego deskowania stalowymi ręcznymi ubijakami lub wibratorem płytowym.\nWibrator listwowy z reguły obsługuje 2 robotników. Ich zadaniem jest przesuwanie uchwytami całości urządzenia. Żeby drgania nie wpływały za bardzo na robotników, uchwyty łączy się z deską wibracyjną. Wykorzystuje się do tego gumowe amortyzatory oraz sprężyny.\nZagęszczanie masy betonowej przy użyciu wykańczarek\nAktualnie podczas budowy nawierzchni betonowej masę betonową zagęszcza się przy wykorzystaniu wykańczarek. Wykańczarka przejeżdża po prowadnicach. W tym samym momencie wykonuje trzy czynności:\n– ostateczne dokładne sprofilowanie masy, którą wcześniej ułożono,\n– wygładzenie w górnej warstwie nawierzchni.\nJeden przejazd wykańczarki daje całkowicie wystarczające zagęszczenie masy betonowej. Należy jednak pamiętać, że zdarza się tak, że przy zagęszczaniu warstwy górnej w przypadku ukazania się miejsc rakowatych niezbędny okazuje się ponowny przejazd po wcześniejszym uzupełnieniu masy betonowej w miejscach rakowatych. Podczas ponownego przejazdu najczęściej wyłącza się z pracy deskę profilującą.\nZagęszczanie mechaniczne masy daje w porównaniu z pracą ręczną poważne korzyści techniczne i ekonomiczne. Z tego też powodu do zagęszczania powinno się wykorzystywać tylko wykańczarki. Jednak oprócz niej na budowie powinien być komplet wibratorów płytowych bądź listwowych. Pełnią one funkcję rezerwy w przypadku uszkodzenia wykańczarek. Dodatkowo służą one do zagęszczania masy betonowej w tych miejscach, w których nie można tego wykonać mechanicznie (materiały do egzaminu na uprawnienia architektoniczne).\nWarto też zwrócić uwagę na to, że do budowy nawierzchni betonowych stosuje się najnowsze układarki, które posiadają prowadnice ślizgowe. Dzięki nim wszystkie procesy budowy są zmechanizowane, a także częściowo zautomatyzowane.\nUsuwanie raków i wygórowań\nRoboty wykończeniowe wykonuje się przede wszystkim po to, żeby zapewnić odpowiednią i taką samą równość powierzchni płyty. W trakcie zagęszczania rozścielonej masy betonowej może dojść do jej braku bądź nadmiaru w niektórych miejscach. Tzw. raki powstają na skutek braku masy. Z kolei przy nadmiarze masy powstają wygórowania.\nUsuwanie większych raków odbywa się poprzez nałożenie tam, gdzie one występują, cienkiej warstwy masy betonowej. Raków nie wolno pokrywać zaprawą cementową. Może to doprowadzić do szybkiego starcia się zaprawy w tym miejscu. W efekcie powstają wyboje bądź odpryski nawierzchni.\nDodatkową masę betonową zagęszcza się przy wykorzystaniu wykańczarki bądź w przypadku małych powierzchni rakowatych (uprawnienia architektoniczne – egzamin). Służy do tego ręczna stalowa zacieraczka. Uderza się nią aż do momentu, kiedy ukaże się warstwa zaprawy.\nWygórowania występują rzadziej niż raki. Można je usunąć poprzez poruszanie masy betonowej kielnią. Następnie zbiera się nadmiar masy i na nowo zagęszcza.\nKiedy raki i wygórowania będą usunięte, konieczne jest sprawdzenie równości nawierzchni w profilu podłużnym. Wykonuje się to przy wykorzystaniu drewnianej łaty, która ma 3 m długości. Układa się ją w osi, a następnie w połowie szerokości każdego pasa. Przyłożenie łaty powinno pokrywać się w 2/3 długości z poprzednim jej położeniem. Przekrój poprzeczny nawierzchni można sprawdzić przy wykorzystaniu odpowiedniego profilu, który ustawia się prostopadle do osi drogi.\nMaksymalne prześwity pomiędzy nawierzchnią a łatą nie mogą być większe niż 6 mm. Z kolei różnice wysokości krawędzi szczelin nie mogą być większe niż 2 mm. Różnice w spadku poprzecznym w stosunku do projektowanego mogą wynosić ±0,5%.\nW sytuacji, kiedy podczas sprawdzania równości nawierzchni znajdzie się większe zagłębienia, należy je pokryć świeżą masą betonową i ponownie zagęścić wykańczarką. Po sprawdzeniu i ewentualnym wyrównaniu profilu nawierzchni konieczne jest jej dodatkowe ręczne wygładzenie i zaokrąglenie zewnętrznych krawędzi płyt. Wykonuje się to stalową zacieraczką – tak jak w przypadku wykańczania szczelin. W sytuacji, kiedy ukaże się nadmiar wody, która wydzieliła się z nawierzchni, konieczne jest usunięcie jej szczotkami z włosia.\nSystemy przeciwwilgociowe – zabezpieczenie podłogi Sprzęt, materiały i wyposażenie 1 etap - żywica Zabezpieczenie podłogi powinno zacząć się od nałożenia specjalnej dwuskładnikowej żywicy. Jej użycie… (czytaj dalej)


Dzialka Sprzedaż, Oświęcim (gw), Brzezinka, 2978.00 m2, 120000 zł\n120 000 zł 40,30 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\ncena za m2 40,30 zł/m²\nDziałka znajduje się w kompleksie czterech działek. Działka o powierzchni 2978m2, nieogrodzona, położona bezpośrednio przy ulicy Olchowej (przecznica od ulicy Wiślanej).\nDla działki przed podziałem zostały ustanowione warunki zabudowy dla budynku jednorodzinnego. Po podziale działka wymaga ustalenia warunków zabudowy.\nW ulicy Olchowej przebiegają media: woda oraz energia.\nPrzez działkę przebiega sieć energetyczna, przy ustalonych warunkach do podziału ustalona strefa ochronna pozwalała na lokalizację budynku mieszkalnego.\nDziałka będzie sprzedawana wraz z udziałem w ulicy Olchowej, która jest droga prywatną.\nWSPÓŁPRACUJEMY Z EKSPERTAMI KREDYTOWYMI, KTÓRZY DORADZĄ NAJLEPSZĄ FORMĘ KREDYTOWANIA ZAKUPU DZIAŁKI ORAZ BUDOWY DOMU.\nWymiary działki ok.35 x 75 m


5 Items of 18\nBawełniany longsleeve męski z kieszonką L‑LANS\nniebieska koszulka z długim rękawem L‑WELLS\nkoszulka polo z długim rękawem L‑EDGAR\nCena promocyjna 49,99 zł Regular Price 119,99 zł\nLongsleeve to nic innego, jak koszulka z długim rękawem, która jest niezastąpionym elementem garderoby na co dzień i w czasie aktywności. Longsleeve’y stanowią świetną alternatywę dla krótkiego rękawka. Doskonale prezentują się wraz z koszulą lub jako jedna z warstw ubioru. Bez względu na to, czy założysz jeansy, bojówki czy szorty, koszulka z długim rękawem będzie doskonałym uzupełnieniem stylizacji. Do pracy postaw na gładki longsleeve typu basic, który założysz pod marynarkę. Natomiast w stylizacji causalowej postaw na koszulkę z nadrukiem lub w melanżowym odcieniu.\nKoszulki z długim rękawem marki Volcano dostępne są w różnych wzorach i fasonach. Możesz wybrać spośród koszulek o dopasowanym lub luźniejszym kroju. Modele dopasowane uszyte są z delikatnie rozciągliwej tkaniny – lekko opinają sylwetkę i podkreślają jej atuty. Natomiast bluzki o regularnym kroju z powodzeniem zastąpią lekki sweter czy bluzę.


środa, 21 marzec 2018 admin\nUtrata wagi związana jest z redukcją tłuszczu. Dobra dieta charakteryzuje się następującymi wyznacznikami: Doprowadzenie do stanu deficytowego energii zmuszającego ciało do korzystania z rezerw tłuszczu Unikanie poczucia głodu Dostarczanie organizmowi wszystkich niezbędnych składników odżywczych takich jak minerały i witaminy Utrzymywanie wydajności Wymienione wyżej kryteria spełnia jeden z najlepszych produktów naszej marki, Squeezy Athletic. Napoje przygotowane\nOdżywianie podczas treningu lub zawodów – #PoradyŻywieniowe\npiątek, 16 luty 2018 admin\nNa krótki wysiłek (do ok. godziny) nie jest koniecznie zabieranie ze sobą jedzenia czy picia – na to organizm jest gotowy. Wyjątek stanowią niesprzyjające warunki atmosferyczne takie jak wysoka temperatura lub wilgotność. W takim wypadku płyny mogą być przydatne na trasie.\nTagged under: odżywianie podczas treningów, odżywianie podczas zawodów, odżywki sportowe, squeezy, squeezy polska, zdrowe odżywianie\nŻywienie tuż przed zawodami – #PoradyŻywieniowe\npiątek, 09 luty 2018 admin\nZarówno wieczorem, jak i o poranku przed startem nie należy spożywać dużych porcji żywieniowych. Posiłki powinny być bogate w węglowodany i z małą zawartością błonnika dla wrażliwego żołądka.\nTagged under: dieta sportowa, odżywianie przed wysiłkiem, odżywianie przed zawodami, squeezy, żywienie przed zawodami\nOdżywianie w sporcie – #PoradyŻywieniowe\nczwartek, 01 luty 2018 admin\nKażdy sportowiec indywidualnie przygotowuje się do wysiłku, na co wpływ ma przede wszystkim fizjologia. Poradnik składający się z serii kilku artykułów został stworzony, by służyć jako rekomendacja. Ze względu na to, że powstał w oparciu o naukową wiedzę na temat tego, co najważniejsze w odżywianiu, będzie optymalnym wsparciem na każdym etapie sportowych przygotowań.\nTagged under: dieta sportowa, dieta węglowodanowa, odżywianie przed treningiem, squeezy, węglowodany, zdrowe odżywianie\nSQUEEZY po raz kolejny partnerem Biegu Rzeźnika 2016!\nczwartek, 24 marzec 2016 admin\nMiło nam poinformować, że również w tym roku marka SQUEEZY będzie Waszym partnerem na trasach cyklu Bieg Rzeźnika! Historia pierwszego biegu sięga roku 2004 , kiedy to dwóch kumpli założyło się i postanowiło pokonać czerwony szlak bieszczadzki w jak najkrótszym czasie. Dołączyło do nich jeszcze kilka osób i w ten sposób na starcie stanęło 10\nWioślarska droga do RIO na Squeezy paliwie!\nczwartek, 28 styczeń 2016 admin\nKiedy dostałem propozycję współpracy z firmą Squeezy, jako wioślarz miałem już duże doświadczenie z żelami i batonami energetycznymi stosując je w codziennych treningach. Pierwsze myśli jakie pojawiły mi się wtedy w głowie były takie … czym suplementy Squeezy różnią się od innych firm? Czy pomogą mi przygotowaniach do najważniejszego sezonu w życiu każdego sportowca –\nSuplementacja podczas biegów ultra – Kamil Leśniak i jego rady\nwtorek, 12 styczeń 2016 admin\nGdy powstał pomysł ponowne wyjazdu do Chamonix, aby poprawić swój czas na Ultra Trail du Mont Blanc wiedziałem, że muszę się przygotować. Zdecydowanie chodziło tym razem o profesjonalne przygotowania. Przez rok nagle nie stałem się milionerem, ale mój sposób myślenia i patrzenia na pewne sprawy zmienił się. Nie mogłem pozwolić sobie, żeby wyglądało to tak\nSqueezy Pure Amino – poleca Kacper Majchrzak\nwtorek, 08 grudzień 2015 admin\nOprócz skutecznego dostarczania do organizmu węglowodanów wiemy jak ważna jest suplementacja aminokwasów pełniących ogromną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu organizmu. Biorą one udział w produkcji ważnych dla zdrowia substancji: hormonów, płynów ustrojowych, enzymów oraz neuroprzekaźników przenoszących w mózgu impulsy elektryczne. Będąc głównym materiałem budulcowym białek, biorą udział w regeneracji uszkodzonych komórek, mięśni, skóry oraz narządów wewnętrznych. Podczas intensywnego wysiłku fizycznego aminokwasy mogą też


Jerzy Skrzypczyński Honorowym Obywatelem Gminy Drezdenko | drezdenecka.pl\nsie 26, 2015 opublikował Sylwia Czyczyro -\nJERZY SKRZYPCZYŃSKI urodził się 12.09.1937 roku w m. Łężce. Działacz związkowy i samorządowy. Społecznik.\nW latach 1980-1981 założyciel i przewodniczący Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Drezdenku. Współzałożyciel i przewodniczący Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” w mieście i gminie Drezdenko. Twórca strategii i koordynator kampanii wyborczej w wyborach do Sejmu i Senatu w czerwcu 1989 roku z upoważnienia Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” w Gorzowie Wielkopolskim.\nCzłonek Zarządu Regionu Gorzowskiego NSZZ „Solidarność”. Wieloletni Burmistrz Drezdenka, członek zarządu Miasta i Gminy, przewodniczący i wiceprzewodniczący Rady Miejskiej, a w latach 1990 – 2004 Prezes Miejsko-Gminnego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych.\nInicjator i współtwórca licznych i zakończonych sukcesem przedsięwzięć rozwojowych o charakterze społecznym i infrastrukturalnym, mających olbrzymi wpływ na przeobrażenia gospodarcze oraz kształtowanie się społeczeństwa obywatelskiego. Prekursor działalności samorządowej na terenie Miasta i Gminy Drezdenko.\nZa swoje osiągnięcia wyróżniony: odznaką Zasłużony dla Województwa Gorzowskiego, Brązowym Medalem „Dla obronności kraju”, Złotym Medalem „Za zasługi dla pożarnictwa”, Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem „Zasłużony dla Regionu Gorzowskiego NSZZ Solidarność”, a także Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski nadanym przez Prezydenta RP w 2014 roku.\nJerzy Skrzypczyński od 1990 roku do czerwca 1994 r. był Burmistrzem Miasta i Gminy Drezdenko. Nieprzerwanie od 1990 roku do 2014 r. był radnym Rady Miejskiej w Drezdenku. W latach 1994-1998 pełnił funkcję członka Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej w Drezdenku. Od 1998 roku był członkiem Zarządu Miasta i Gminy Drezdenko. Od 2002 roku do roku 2010 pełnił funkcję Przewodniczącego Rady Miejskiej w Drezdenku. W kadencji 2010-2014 był Wiceprzewodniczącym Rady Miejskiej.\nDziałalność Jerzego Skrzypczyńskiego zasługuje na najwyższe wyróżnienie i szacunek. Nadanie mu tytułu Honorowego Obywatela Gminy Drezdenko jest wyrazem uznania nie tylko za wybitny i trwały wkład w rozwój Gminy Drezdenko, ale także za zasługi w budowaniu wolnej Polski.


1 AKTYWNY W SZKOLE AKTYWNY W ŻYCIU WARSZTATY pod redakcją ZENONA GAJDZICY NARZĘDZIA PEDAGOGICZNE W KSZTAŁTOWANIU ŚRODOWISKA EDUKACYJNEGO BUDOWANIE AKTYWNOŚCI EDUKACYJNEJ UCZNIA Publikacja jest dystrybuowana bezpłatnie Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego\n2 Redakcja merytoryczna: Jerzy Zioło Sekretarze redakcji: Marek Kaczmarzyk, Aneta Szczygielska Wydawca: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego Copyright by Uniwersytet Śląski, Katowice 2008 Narzędzia pedagogiczne w kształtowaniu środowiska edukacyjnego ISBN Budowanie aktywności edukacyjnej ucznia ISBN Druk i oprawa: ARF design & media, ul. Wyczółkowskiego 30, Bytom\n3 SPIS TREŚCI NARZĘDZIA PEDAGOGICZNE W KSZTAŁTOWANIU ŚRODOWISKA EDUKACYJNEGO MODUŁ I Tradycyjny i nowoczesny model nauczania i uczenia się...7 MODUŁ II Efektywność procesu nauczania i uczenia się...11 MODUŁ III Metody i techniki aktywizujące w nauczaniu...15 MODUŁ IV Rola nauczyciela i ucznia w aktywizującym procesie nauczania uczenia się...19 MODUŁ V Planowanie procesu uczenia się ucznia przez nauczyciela...25 MODUŁ VI Uczeń jako aktywny podmiot w procesie kształcenia...28 MODUŁ VII Rola i znaczenie pracy zespołowej...35 MODUŁ VIII Techniki multimedialne w środowisku edukacyjnym ucznia...41 BUDOWANIE AKTYWNOŚCI EDUKACYJNEJ UCZNIA MODUŁ I Społeczeństwo informacyjne...47 MODUŁ II Konstruktywistyczne środowisko uczenia się...53 MODUŁ III Postawy nauczycieli w kontekście przemian...57 MODUŁ IV Style uczenia się uczniów a strategie nauczania stosowane przez nauczycieli...62 MODUŁ V Motywacja do uczenia się...69 MODUŁ VI Ocenianie a motywacja do uczenia się...73 MODUŁ VII Współpraca z rodzinami oraz środowiskiem lokalnym...79 MODUŁ VIII Wspieranie uczniów w zakresie planowania kariery zawodowej...87\n5 WARSZTATY NARZĘDZIA PEDAGOGICZNE W KSZTAŁTOWANIU ŚRODOWISKA EDUKACYJNEGO\n7 Warsztaty Narzędzia pedagogiczne w kształtowaniu środowiska edukacyjnego 7 MODUŁ I Zenon Gajdzica Tradycyjny i nowoczesny model nauczania i uczenia się. Metody i techniki uczenia się. 1. Uczenie się a nauczanie analiza pojęć (wykład z prezentacją multimedialną, dyskusja, burza mózgów). 2. Struktura tradycyjnego modelu uczenia się (wykład z prezentacją multimedialną, rozmowa kierowana). 3. Wybrane modele tradycyjnego oraz nowoczesnego uczenia się (wykład z prezentacją multimedialną wybranych scenariuszy). 4. Utrwalenie wiadomości na temat tradycyjnego modelu uczenia się (warsztat: uczestnicy warsztatów w grupach przygotowują i prowadzą zajęcia na temat procesu uczenia się według wybranych modeli tworzenie scenariuszy). 5. Nowatorskie metody pracy (prezentacja multimedialna nowatorskich metod). 6. Podsumowanie i uporządkowanie (warsztaty: metody dialogowa i programowana). Tradycyjny i nowoczesny model nauczania i uczenia się. Metody i techniki uczenia się. Wprowadzenie w problematykę Cele: wprowadzenie do problematyki uczenia się i nauczania, usystematyzowanie tradycyjnych oraz nowatorskich modeli uczenia się i nauczania oraz struktury procesu uczenia się, rozpatrzenie determinantów procesu uczenia się, kształtowanie umiejętności dostrzegania i niwelowania czynników zakłócających proces uczenia się, kształtowanie umiejętności stosowania nabytej wiedzy w praktyce pedagogicznej na przykładzie koncepcji wyuczonej bezradności versus zaradności. Uczenie się Początkowo pojęciem uczenia się obejmowano wyłącznie procesy związane z pamięciowym przyswajaniem materiału oraz nabywaniem wprawy w wykonywaniu czynności. W związku z tym ustalono wiele praw oraz ujawniono wiele typowych dla tak rozumianego uczenia się zjawisk (np. krzywa uczenia się wprawa ćwiczonej funkcji początkowo wzrasta szybko, potem coraz wolniej, aż osiąga poziom, na którym dalsze ćwiczenia nie przynoszą rezultatów; prawo położenia elementu w serii środkowe położenie w serii wyuczanych reakcji charakteryzuje się największą liczbą popełnianych błędów; plateau zjawisko zastoju, kiedy po początkowym wzroście umiejętności wprawa w ćwiczonej funkcji przestaje wzrastać; transfer przenoszenie skutków uczenia się jakiejś umiejętności na inne) (Pedagogika. Leksykon 2000, Nowy słownik pedagogiczny 2004). Na początku XX wieku na gruncie behawioryzmu wyłoniła się koncepcja ujmująca całokształt rozwoju i zmian w zachowaniu człowieka jako rezultat szeroko pojętego procesu uczenia się. Koncepcja ta wywodzi się z badań nad różnymi typami warunkowania: klasycznego (polega na tworzeniu skojarzeń między bodźcami) i instrumentalnego (polega na uczeniu się nowych reakcji) (Pedagogika. Leksykon 2000). Uczenie się jest zatem zdobywaniem doświadczeń prowadzących do powstania trwałych zmian w zachowaniu uczącego się (Ostaszewski 2000, s. 97). Najprostsze zmiany polegają na warunkowaniu klasycznym lub sprawczym (pomyślne lub niepomyślne skutki jakiegoś zachowania wpływają na jego utrwalanie lub zanikanie) (Niemiecko 2007, s. 22). Uczenie się ograniczone do warunkowania jest pewnego rodzaju tresurą. Jego elementy są obecne także w innych, bardziej zaawansowanych metodach i teoriach kształcenia. Z kolei uczenie się wykraczające poza warunkowanie obejmuje dwa odrębne rodzaje procesów psychicznych: emocjonalne (sygnalizujące znaczenie obiektów i zdarzeń oraz mobilizujące organizm do pewnych reakcji) i poznawcze (umożliwiające orientację w świecie przez przetwarzanie dostępnej informacji) (Niemiecko 2007, s ). Fazy procesu uczenia się Uczenie się przebiega w czasie, można zatem podzielić je na fazy. Pierwszą z nich jest faza preparacyjna (wstępna). Jej celem jest przygotowanie podmiotu uczącego się (ucznia) do omawianego procesu. Przygotowanie to zwykle wiąże się przede wszystkim z odpowiednią motywacją do nauki. Poza tym ważne jest zapewnienie dostępu do źródeł informacji i warunków ich wykorzystywania. Druga faza odbioru informacji polega na przyjęciu informacji zmysłowej lub znakowej. Powinna ona pozostawić w układzie nerwowym znak w postaci wyobrażenia lub pojęcia. Informacja odbierana za pomocą znaków jest dekodo-\n8 8 Projekt Aktywny w szkole aktywny w życiu wana, to znaczy odpowiednim znakom przypisuje się sensy i znaczenia. O odebraniu informacji świadczy obraz zmysłowy powstały w świadomości odbiorcy lub konstrukcja pojęciowa, która jest adekwatna do przedmiotu emitującego informację, czyli zawiera wszystkie istotne elementy obecne w przekazie. Należy pamiętać, by informacja w formie komunikatu była dopasowana (pod względem złożoności konstrukcji) do możliwości odbiorcy oraz by w miarę możliwości wiernie przekazywała rzecz komunikowaną. Sprostanie tym warunkom sprawia czasem problemy, zwłaszcza kiedy odbiorca posiada skromne doświadczenie. Wówczas w miarę możliwości należy przekazywać informację (czyli wiadomości) w formie najprostszych komunikatów. Nie mogą być one jednak tak dalece proste, by upraszczały i wypaczały komunikowaną rzeczywistość, ponieważ informacja zostanie wprawdzie zrozumiana, ale nie będzie zgodna z rzeczywistością. W tej fazie ważne jest spostrzeganie oraz uwaga. Należy także przekazywać informację, korzystając z różnych kanałów wzroku, słuchu, a jeśli to możliwe, także z dotyku, a nawet smaku i węchu. Trzecia faza to przekształcanie i integrowanie informacji. Jej celem jest włączenie informacji w posiadane już przez ucznia wiadomości i zintegrowanie z nimi. W tej fazie istotną rolę odgrywają pytanie i polecenia, które umożliwiają nawiązywanie do wiedzy już pozyskanej w aspekcie informacji przyjmowanej. Ostatnią fazą jest przekazywanie informacji. Może ono wynikać z dwóch sytuacji potrzeby oraz obowiązku przekazu. W sytuacji szkolnej obowiązek zwykle łączy się z prezentowaniem informacji w sytuacji odpytywania, natomiast potrzeba z sytuacją zadaniową, w której uczeń by rozwiązać zadanie czy wykonać polecenie musi nie tylko przypomnieć sobie informację, ale także wykorzystać ją w działaniu (Kojs 1994). Nauczanie Nauczanie w najprostszej definicji jest kierowaniem uczenia się. Nieco szerzej nauczanie jest planową pracą nauczyciela z uczniami, umożliwiającą im zdobywanie wiadomości, umiejętności, nawyków oraz rozwijanie osobowości (Pedagogika. Leksykon 2000). Oba procesy uczenia się i nauczania składają się na proces kształcenia, traktowany jako sekwencja świadomych i celowych czynności nauczycieli (którymi są nie tylko nauczyciele w szkołach) i uczniów (Okoń 1995, s. 132). Istnieje wiele typologii nauczania opartych na różnych kryteriach. W dalszej części zostaną scharakteryzowane wybrane koncepcje i modele, które są pewnego rodzaju wprowadzeniem w dalszą część opracowania. Procesualno-poznawczy typ modeli. Modele oparte na przetwarzaniu informacji mają usprawniać sposoby, którymi posługuje się człowiek, żeby nadać sens otaczającemu światu. Pomagają nauczyć się, jak konstruować wiedzę. Są one ukierunkowane bezpośrednio na zdolności umysłowe. Pomagają uczniom posługiwać się informacjami otrzymanymi dzięki doświadczeniu bezpośredniemu lub ze źródeł pośrednich. Każdy model skierowany jest na rozwijanie określonego sposobu myślenia. Są to modele: myślenia indukcyjnego (kształtowanie umiejętności klasyfikowania, tworzenia i weryfikowania hipotez), przyswajania pojęć (uczenie się pojęć i strategii ich nabywania oraz posługiwania się nimi), badania naukowego (uczenie się postępowania badawczego danej dyscypliny nauki jak powstaje i jak organizowana jest wiedza), myślenia naukowego (myślenie przyczynowo-skutkowe, opanowanie umiejętności zbierania informacji, tworzenia pojęć, budowania i sprawdzania hipotez), rozwoju poznawczego (wspomaganie ogólnego rozwoju umysłowego), organizującej zapowiedzi (zwiększenie możliwości przyswajania informacji, organizowania ich), pamięciowy (rozwijanie umiejętności przyswajania wiadomości). Typy modeli społecznych. Kiedy pracujemy wspólnie, wytwarzamy kolektywną energię zwaną synergią. Społeczne modele mają wykorzystywać to zjawisko i tworzyć wspólnotę ludzi uczących się. Zadaniem nauczyciela jest stworzenie takiego ładu w klasie, by ukształtować w niej związki współpracy. W tej grupie można wyróżnić modele: badań grupowych (kształtowanie umiejętności uczestnictwa; położenie nacisku na rozwój społeczny oraz kształtowanie umiejętności intelektualnych i osobowości), badań społecznych (rozwiązywanie problemów społecznych przez wspólne naukowe badania i logiczne rozumowanie), laboratoryjny (zrozumienie dynamiki grupy, istoty i technik przewodzenia oraz indywidualnych stylów pracy i nauki), odgrywania ról (badanie wartości i ich funkcji w społecznych interakcjach, wyrobienie własnego poglądu na wartości postępowania), pozytywnej współzależności (ukształtowanie społecznych interakcji opartych na zależności i współpracy partnerów),\n9 Warsztaty Narzędzia pedagogiczne w kształtowaniu środowiska edukacyjnego 9 ustrukturyzowanych badań społecznych (badania naukowe, rozwój społeczny i indywidualny, uczenie się we współpracy). Modele rozwoju osobowości. Ich punktem wyjścia jest ja ucznia. Mają tak kształtować bieg nauki, by uczniowie lepiej poznali samych siebie, przyjęli odpowiedzialność za swoją edukację i nauczyli się sięgać dalej, niż są, by stali się mocniejsi, bardziej wrażliwi i twórczy. W tych modelach kładzie się nacisk na niepowtarzalność każdego człowieka i na dążenie do ukształtowania ludzi pewnych siebie, kompetentnych, o spójnej osobowości, potrafiących wziąć odpowiedzialność za swój los. Są to modele: nauczania pośredniego (przysposabianie do rozwijania indywidualności, rozumienia siebie, niezależności i szacunku do siebie), treningu wrażliwości (rozwijanie rozumienia siebie i szacunku do siebie oraz wrażliwości i empatii), sesji klasowych (rozwijanie rozumienia siebie i poczucia odpowiedzialności przed sobą i innymi), samorealizacji (rozwijanie rozumienia siebie i możliwości samorozwoju), systemów pojęciowych (rozwijanie złożoności i elastyczności cech osobistych ucznia, istotnych dla przetwarzania informacji i kontaktowania się z innymi ludźmi). Modele behawioralne. Ich podstawę teoretyczną stanowi teoria uczenia się społecznego, a także modyfikacji zachowania, terapii behawioralnej i cybernetyka. Zakładają, że człowiek stanowi samokorygujący się system komunikowania, który modyfikuje zachowania w odpowiedzi na informacje o tym, jak radzi sobie z zadaniem. Dla modeli tych najważniejsze jest obserwowalne zachowanie, wyraźnie określone zadania i sposoby komunikowania przynoszące rezultaty w postaci możliwie największych postępów w nauce. W tej grupie wyróżniono następujące modele: uczenia się społecznego (kierowanie zachowaniem, uczenie się nowych wzorców zachowania, redukowanie wzorców dysfunkcjonalnych, uczenie się samokontroli), uczenia się zupełnego (pełne opanowanie danego zakresu materiału nauczania), nauczania programowanego (opanowanie umiejętności, pojęć, informacji faktograficznych), symulacji (opanowanie złożonych umiejętności i struktur wiedzy z wielu rozmaitych dziedzin), nauczania bezpośredniego (opanowanie treści przedmiotowych i umiejętności z wielu dziedzin), redukcji lęków (kontrolowanie własnych negatywnych reakcji, wycofywanie się z zachowań dysfunkcyjnych). Zrozumienie wszystkich modeli nauczania pozwala na lepsze wyobrażenie przeznaczenia każdego z nich, rozważenie i dokonanie trafnej oceny ich zastosowania (lub kombinacji kilku z nich). Pozwala zatem na wybór strategii uczenia się podporządkowanej określonym celom i potrzebom danych uczniów. Każdy model niesie ze sobą właściwe sobie efekty dydaktyczne oraz wychowawcze (Joyce, Calhoun, Hopkins 1999, s ). Bibliografia Joyce B., Calhoun E., Hopkins D., Przykłady modeli uczenia się i nauczania, WSiP, Warszawa Kojs W., Działanie jako kategoria dydaktyczna, Wydawnictwo UŚ, Katowice Niemiecko B., Kształcenie szkolne. Podręcznik skutecznej dydaktyki, Wydawnictwo Akademickie i Profesjonalne, Warszawa Nowy słownik pedagogiczny, red. W. Okoń, Wydawnictwo Żak, Warszawa Okoń W., Wprowadzenie do dydaktyki ogólnej, Wydawnictwo Żak, Warszawa Ostaszewski P., Procesy warunkowania, w: Psychologia. Podręcznik akademicki, red. J. Strelau, t. 2., GWP, Gdańsk Pedagogika. Leksykon, red. B. Milerski, B. Śliwerski, PWN, Warszawa 2000.\n11 Warsztaty Narzędzia pedagogiczne w kształtowaniu środowiska edukacyjnego 11 MODUŁ II Sylwia Wrona Efektywność procesu nauczania i uczenia się czynniki determinujące poziom efektywności kształcenia. Metody przyspieszonego uczenia się. 1. Środowisko sprzyjające uczeniu się i strategie jego kształtowania jako podstawowy warunek efektywnego procesu nauczania wykład z prezentacją multimedialną, dyskusja nad elementami środowiska społecznego i czynnikami motywacyjnymi ze szczególnym uwzględnieniem tych, które nauczyciel może modyfikować. 2. Determinanty uczenia się wykład z prezentacją multimedialną. 3. Przyspieszone uczenie się definicja, cele, zasady; praca w grupach; tworzenie własnej definicji i celów. Prezentacja multimedialna zasad przyspieszonego uczenia się. 4. Modele procesu uczenia się WAK (wizualny, audytywny, kinestetyczny); praca w grupach przekazanie konkretnych informacji za pomocą różnych metod wypisanych na kartach pracy dla uczniów z określonymi preferencjami; prezentacja kwestionariusza indywidualnego sposobu uczenia się; omówienie sposobu obliczania punktów i wyników. 5. Teoria wielorakiej inteligencji Howarda Gardnera kwestionariusz wielorakiej inteligencji H. Gardnera: zastosowanie, obliczanie i interpretacja wyników; wykład z prezentacją multimedialną, praca indywidualna. 6. Przykładowe techniki prezentacja i omówienie technik, praca w grupach mająca na celu przygotowanie jednej lekcji z użyciem omówionych technik. Efektywność procesu nauczania i uczenia się czynniki determinujące poziom efektywności kształcenia. Metody przyspieszonego uczenia się Cele: rozpatrzenie determinantów uczenia się, analiza środowiska uczenia się oraz strategii jego kształtowania, zaznajomienie się z definicją oraz celami przyspieszonego uczenia się, kształtowanie umiejętności diagnozowania sposobów uczenia się u uczniów, kształtowanie umiejętności stosowania nabytej wiedzy w praktyce pedagogicznej na przykładzie planowania sposobu przekazywania treści lekcyjnych. Determinanty uczenia się Efekty uczenia się zależą w głównej mierze od dwóch podstawowych czynników (Włodarski 1993, s. 861): związanych z samym uczniem, związanych z sytuacją uczenia się. Do pierwszej grupy czynników dotyczących samego ucznia należą zarówno jego cechy rozwojowe, do których zaliczamy np. wiek, jak i indywidualne, wśród których znajduje się płeć, inteligencja, a także zdolności specjalne, styl poznawczy, zainteresowania, poziom aspiracji, motywy uczenia się, nastawienia, postawy i poglądy. W drugiej grupie czynników związanych z sytuacją uczenia się wyróżniamy trzy typy sytuacji mających bezpośredni wpływ na efektywność uczenia się: Sytuacje poprzedzające uczenie się ogólna aktywność podmiotu, np. stan zmęczenia lub wypoczynku, oraz transfer pozytywny bądź negatywny, czyli przeniesienie wcześniejszych doświadczeń uczenia się na teraźniejszość. Sytuacje w trakcie uczenia się warunki zewnętrzne uczenia się, takie jak usytuowanie budynku szkolnego, sama klasa i jej urządzenie, atmosfera panująca w szkole i w grupie klasowej, a także sytuacja uczenia się w domu. Innym ważnym elementem jest sposób zdobywania, zapamiętywania i utrwalania nowych umiejętności. Ważne, aby wszystkie te elementy powodowały uaktywnienie w uczniu ciekawości poznawczej i twórczej postawy, a w trakcie przekazywania informacji uaktywniane były wszelkie analizatory. Sytuacje następujące po uczeniu się ogólna aktywność ucznia (różne rodzaje odpoczynku, np. sen) oraz uczenie się innych treści, co może wpłynąć pozytywnie, podnosząc zakres wiedzy (ułatwienie), lub negatywnie, obniżając go poprzez zahamowanie retroaktywne.\n12 12 Projekt Aktywny w szkole aktywny w życiu Środowisko sprzyjające uczeniu się i strategie jego kształtowania jako podstawowy warunek efektywnego procesu nauczania Otoczenie, w którym odbywa się proces nauczania, jest jednym z ważniejszych determinantów uczenia się. Jego składowe elementy to nie tylko samo pomieszczenie, ale przede wszystkim ludzie, którzy tworzą zespół klasowy, i ich wzajemne relacje. To one w głównej mierze kształtują obowiązki oraz zadania uczniów na poszczególnych lekcjach. Wiele można mówić o cechach idealnego otoczenia, jednak trzy z nich wydają się być najistotniejsze (Arends 1994, s ): a. klimat życzliwości jako podstawa wzajemnych pozytywnych indywidualnych i grupowych relacji uczniowskich w stosunku do siebie samych, jak i swoich kolegów lub partnerów, b. odpowiednie struktury i procesy społeczno-dydaktyczne, które zaspokajają potrzeby uczniów, a tym samym powodują zakończenie zadań, c. wykształcenie takich umiejętności społecznych, które sprostają wymaganiom otoczenia, a w szczególności tym poznawczym i społecznym. Środowisko społeczne klasy składa się z kilku wymiarów, takich jak klimat klasy, jej cechy społeczne, struktury społeczno-dydaktyczne oraz procesy społeczne (wykres 1.). Klimat klasy wyznaczany przez czynniki społeczne i psychologiczne uczniów wchodzących w interakcje społeczne w klasie Cechy społeczne klasy jednoczesność, gwałtowność, wielowymiarowość, nieprzewidywalność, jawność, przeszłość Środowisko społeczne klasy Struktury społecznodydaktyczne struktura zadania dydaktycznego, dydaktyczna struktura celu, dydaktyczna struktura nagród, dydaktyczna struktura uczestnictwa Procesy społeczne klasy oczekiwania, przywództwo, atrakcyjność, normy, porozumiewanie się, spójność Wykres 1. Wymiar środowiska społecznego klasy (źródło: Arends 1994, s. 122) Znajomość tych elementów pozwala na świadomą modyfikację i kształtowanie całego środowiska klasy poprzez wpływ na niektóre jego elementy składowe (np. na procesy społeczne). Inne, jak np. cechy społeczne klasy, pomimo że kształtują bezpośrednio środowisko klasy i samego nauczyciela, bardzo rzadko podlegają jego wpływom. Ich wynikiem jest pewne zachowanie, charakterystyczne dla danej klasy, które nie jest uzależnione od sposobów nauczania stosowanych przez nauczyciela. Najważniejsze cechy społeczne klasy to: wielowymiarowość klasa to miejsce spotkań uczniów z indywidualnymi umiejętnościami, celami, motywacjami, jednoczesność klasa to miejsce, w którym odbywa się jednocześnie wiele spraw (pomoc indywidualna i grupowa, nadzorowanie grupy, trzymanie się w określonych ramach czasowych), gwałtowność klasa to miejsce, w którym nauczycielowi nie pozostawia się wiele czasu do namysłu, zmuszony jest on do setek interakcji (od pochwał do nagan), nieprzewidywalność klasa to miejsce, w którym zdarzenia klasowe mogą być w każdym momencie przerwane, jawność klasa to miejsce publiczne, przeszłość klasa to miejsce, gdzie tworzą się wspólne normy, zwyczaje, gdzie przeszłość ma związek z teraźniejszością. Procesy społeczne klasy oraz struktury społeczno-dydaktyczne to te elementy, które nauczyciel może celowo zmieniać i modyfikować. Najważniejsze elementy struktury społeczno-dydaktycznej to: struktura zadania dydaktycznego czyli oczekiwania poznawcze i społeczne nauczyciela względem ucznia; uzależniona jest od strategii lub modelu nauczania; wpływa na zaangażowanie uczniów i wyznaczanie przez nich własnych działań i obszarów współpracy,\n13 Warsztaty Narzędzia pedagogiczne w kształtowaniu środowiska edukacyjnego 13 dydaktyczna struktura celu określa rodzaje współzależności między uczniami oraz między nauczycielem a uczniami. Ważna jest świadomość dochodzenia do własnego celu i określenie drogi jego zdobywania, np. przez współpracę z innymi, rywalizację albo indywidualne zadania, dydaktyczna struktura nagród która może przybrać formę zarówno indywidualną, jak i grupową oraz rywalizującą, dydaktyczna struktura uczestnictwa reguły wypowiadania się w trakcie lekcji, czyli kto, co, kiedy i w jakiej kolejności może powiedzieć. Należy pamiętać, że zachowanie uczniów w klasie jest odpowiedzią na strukturę i wymagania środowiska klasowego. Kolejnym elementem, który decyduje o efektywności kształcenia, jest sama motywacja ucznia do działania, rozumiana jako proces regulacji psychicznych, nadający energię zachowaniu i ukierunkowujący je (Pedagogika. Leksykon 2000, s. 126). Chociaż poziom motywacji to indywidualna cecha każdego ucznia, są czynniki, które mogą ją warunkować i na które nauczyciel ma znaczący wpływ (Arends 1994, s. 138): poziom napięcia odpowiedni poziom napięcia powiązany z pojawiającym się stresem może zachęcić lub zniechęcić ucznia do wykonania zadania, koloryt emocjonalny nadawanie przez nauczyciela sytuacjom dydaktycznym pozytywnego, neutralnego lub negatywnego kolorytu emocjonalnego, poziom poczucia sukcesu dostrzeganie związków pomiędzy wkładem pracy i wysiłkiem ucznia a powodzeniem i osiągnięciem sukcesu, poziom zainteresowania odwoływanie się do zainteresowań uczniów, sprzężenie zwrotne czyli otrzymywanie informacji zwrotnej o wyniku działania ucznia, struktury dydaktyczne celu i nagród należy pamiętać o tym, że struktury zespołowe prowadzą do wzajemnych zależności, a sukces jest wynikiem wspólnej pracy włożonej w wykonanie zadania. Przyspieszone uczenie się Nie ma jednej konkretnej definicji przyspieszonego uczenia się. Jest to pewne podejście, w którym zostały połączone wiedza o uczącym się, procesie uczenia się oraz środowisku, gdzie ono zachodzi (Smith 1997). Przyspieszone uczenie się pomaga uczniom w wyborze preferowanych sposobów nauki. Modele procesu uczenia się Efektywne uczenie się odbywa się za pomocą środków wizualnych (wzrokowych), audytywnych (słuchowych) i kinestetycznych (czuciowo-ruchowych) WAK. Komunikacja między dwiema osobami przebiega za pomocą jednego preferowanego systemu. W każdej grupie uczących się ok. 29% to wzrokowcy, 34% słuchowcy, a 37% to osoby preferujące system kinestetyczny, dlatego tak ważne jest wykorzystywanie wszystkich kanałów komunikacji. Osoba posiadająca preferencje wizualne w jej umyśle tworzone są bogate sceny, często przypomina siebie w różnych sytuacjach, kojarzy słowa z obrazami, a nowe terminy zapamiętuje wówczas, gdy je zobaczy. Osoba z preferencjami audytywnymi wyraża siebie poprzez dialog wewnętrzny, przejawia duże zainteresowanie językiem mówionym, przewiduje nowe sytuacje, przede wszystkim zastanawiając się nad tym, co zostanie do niej powiedziane oraz co sama będzie mówić. Osoba z preferencjami kinestetycznymi dla niej bardzo ważne będą wszelkie wrażenia dotykowe, ale również powiązanie różnych sytuacji, terminów z reakcjami uczuciowymi i emocjami. Taka osoba chcąc przeliterować słowo, najpierw czuje, jak jej ręka pisze wyraz. Teoria wielorakiej inteligencji Howarda Gardnera Howard Gardner stworzył model inteligencji, który stał się centralną częścią każdego procesu szybkiego uczenia się. Wyróżnił 7 rodzajów inteligencji, które skupiają charakterystyczne dla siebie zdolności: lingwistyczna umiejętność posługiwania się językiem, wzorami i systemami, matematyczna i logiczna umiłowanie do precyzji oraz myślenia abstrakcyjnego i ustrukturalizowanego, wizualna i przestrzenna myślenie obrazowe, umiejętne korzystanie z map, muzyczna wrażliwość emocjonalna, poczucie rytmu, zrozumienie złożoności muzyki, interpersonalna łatwy kontakt z innymi ludźmi, umiejętności mediacyjne, dobra komunikatywność,\n14 14 Projekt Aktywny w szkole aktywny w życiu intrapersonalna automotywacja, wysoki poziom wiedzy o samym sobie, silne poczucie wartości, kinestetyczna dobre wyczucie czasu, uzdolnienia manualne, duże znaczenie zmysłu, dotyku, ruchliwość, dobra organizacja przestrzenna. Bibliografia Arends R.I., Uczymy się nauczać, WSiP, Warszawa Gardner H., Inteligencje wielorakie. Teoria w praktyce, Media Rodzina, Poznań Krzyżewska J., Aktywizujące metody i techniki w edukacji, AU OMEGA, Suwałki Pedagogika. Leksykon, red. B. Milerski, B. Śliwerski, PWN, Warszawa Smith A., Przyspieszone uczenie się w klasie, Wydawnictwo UŚ, Katowice Włodarski Z., Uczenie się, w: Encyklopedia pedagogiczna, red. W. Pomykało, Warszawa 1993.\n15 Warsztaty Narzędzia pedagogiczne w kształtowaniu środowiska edukacyjnego 15 MODUŁ III Ilona Fajfer-Kruczek Metody i techniki aktywizujące w nauczaniu metodyczny warsztat nauczyciela konstruktywisty. Istota metody aktywizującej. Metody i techniki rozwiązywania problemów. 1. Przedstawienie istoty metod aktywizujących (wykład i prezentacja multimedialna). a. Metody aktywizujące a metody tradycyjne. b. Uwarunkowania aktywności w uczeniu się. 2. Elementy skuteczności oddziaływań aktywizujących. a. Nauczyciel jego przygotowanie merytoryczne i metodyczne. Kompetencje nauczyciela (wg H. Hamer); ćwiczenie uproszczony i ujednolicony test umiejętności mówienia i słuchania (wg E. Karney). b. Uczeń gimnazjum ogół predyspozycji psychofizycznych (ćwiczenie Zamiana ról ). c. Warunki obiektywne czas zajęć, odpowiednia przestrzeń, właściwości materiału, wyposażenie, liczebność klas (rozmowa kierowana). 3. Podział metod i technik aktywizujących wykorzystywanych w praktyce pedagogicznej. a. Klasyfikacja metod: integracyjne, definiowania pojęć, hierarchizacji, twórczego rozwiązywania problemów, metody pracy we współpracy, diagnostyczne, dyskusyjne, rozwijające twórcze myślenie, grupowego podejmowania decyzji, planowania, gry dydaktyczne, przyspieszonego uczenia się, ewaluacyjne (wykład i prezentacja multimedialna). b. Dobór metod i technik aktywizujących (wg B. Kubiczek; plansze i prezentacja multimedialna). c. Sposoby tłamszenia pomysłów (wg A. Davis; gra sytuacyjna). 4. Praktyczne wykorzystywanie wybranych metod i technik aktywizujących w twórczym rozwiązywaniu problemów a. Metody: Analiza pola sił Kurta Lewina,Metoda kreatywnego rozwiązywania problemów, Metoda rozwiązywania konfliktów bez porażek albo dwóch zwycięzców, Technika kuli śniegowej, Dyskusja Puste krzesło (warsztaty na podstawie scenariuszy), b. Tworzenie i przedstawianie własnych konstruktywnych pomysłów metod aktywizujących katalog problemów dyżurnych (wg E. Nęcka; burza mózgów). 5. Zakończenie i podsumowanie zajęć (ćwiczenie wybór najlepszego pomysłu zajęć aktywizujących uczniów: Wąż oceny wg E. Wójcik). Istota metod i technik aktywizujących metodyczny warsztat nauczyciela konstruktywisty Cele: wprowadzenie w tematykę metod i technik aktywizujących, zapoznanie z różnorodnością technik aktywizujących i sposobami ich wykorzystania w procesie kształcenia, rozwijanie umiejętności stosowania aktywizujących metod w procesie dydaktycznym, zapoznanie z zasadami wykorzystania metod aktywizujących na konkretnych przykładach. Istota metody aktywizującej Aktywizacja to ogół poczynań nauczycieli i uczniów zapewniających uczniom odgrywanie czynnej roli w realizacji zadań, które dotyczą zarówno nauczyciela, jak i wychowanka. Aktywizacja to także całokształt działań grupy i prowadzącego, służących uczeniu się przez doświadczanie. Podczas tej aktywności uczniowie uczą się najlepiej i najwięcej, w sposób trwały i przyjemny. Aktywizacja nauczania to metoda nauczania polegająca na wyrabianiu w uczniu aktywnego stosunku do nauki, wdrażaniu go do samodzielnej pracy. Ludzie mają wrodzoną potrzebę aktywności i działania. Są wśród nich bardziej aktywni i tacy, których należy pobudzić do działania. Metoda aktywizująca to takie działanie, które uwzględnia emocjonalny aspekt procesu uczenia się, wykorzystując aktywizującą technikę w odpowiednim momencie i w odpowiedni sposób (por. Trzaska, Wojciechowski 1997). Istota efektywności tkwi nie w aktywności metod, lecz osób, które pracują daną metodą. To nie metody są więc aktywne same w sobie, lecz aktywizują do poszukiwania, myślenia, badania itp.\n16 16 Projekt Aktywny w szkole aktywny w życiu Każda metoda może być realizowana w sposób aktywny, jak również bierny. Wszystko zależy od nauczyciela, który pracując daną metodą, pozwala uczniom na samodzielność poszukiwania czy badania oraz na aktywność lub ją ogranicza. Istotą metod aktywizujących jest przenoszenie akcentu z procesu nauczania na proces uczenia się, uczenie uczniów uczenia się i ponoszenia odpowiedzialności za jego efekty. Rzecz w tym, by metody te dopasować do potrzeb, możliwości i preferencji uczniów, a także w tym, by odejść od roli nauczyciela-mistrza czy nauczyciela-mentora i podjąć funkcję doradcy bądź trenera edukacyjnego (Kubiczek 2007, s ). Metoda a technika aktywizująca Metoda aktywizująca obejmuje techniki aktywizujące oraz wszelkie inwencje prowadzącego służące: realizacji właściwego toku zajęć, przeciwdziałaniu czynnikom zakłócającym tok zajęć czy pokonywaniu nieplanowanych trudnych sytuacji związanych z funkcjonowaniem poszczególnych jednostek. Poszczególne elementy metody aktywizującej to: propozycja zawarcia kontraktu, poznawanie potrzeb rozwojowych grupy, formułowanie norm i zasad działania grupy, formułowanie zasad komunikacji, formułowanie zasad wyboru treści tematycznych, proces zawierania kontraktu. Technika aktywizująca to przepis na konkretne działanie realizowane przez grupę lub poszczególnych uczestników, a zatem wszelkie działania mające na celu dostarczenie grupie okazji do własnej aktywności, realizowane przez prowadzącego. Liczba technik jest więc praktycznie nieograniczona. Techniką może być każde zwykłe zachowanie, o ile spełnia dwa warunki: jest stosowane świadomie w celu zdobycia określonego doświadczenia, pozostali członkowie grupy udzielają autorowi zachowania informacji zwrotnych, dotyczących tego, jak odebrali poszczególne elementy tego zachowania (por. Kubiczek 2007). Elementy skuteczności oddziaływań aktywizujących Nauczyciel jego przygotowanie merytoryczne i metodyczne, jego cechy osobowości, autorytet, jaki ma wśród uczniów. Uczeń ogół predyspozycji psychofizycznych, poziom intelektualny. Warunki obiektywne czas zajęć, odpowiednia przestrzeń, właściwości materiału, wyposażenie, liczebność klas. Każdy człowiek jest aktywny na swój własny sposób, jego działalność objawia się przez działanie, a działanie musi wpływać pozytywnie na poczucie własnej wartości i sensu dla prawidłowego rozwoju osobowego jednostki. Aby kształtować taką aktywność, niezbędna jest odpowiedzialna rola nauczyciela, który poprzez odpowiedni dobór metod nauczania stymuluje rozwój ucznia, wzbogaca jego osobowość oraz pobudza go do działania poprzez aktywność w dążeniu do zdobywania wiedzy. Nauczyciel powinien tak organizować proces dydaktyczny, aby nie wywoływać zbyt silnych uczuć negatywnych, a pobudzać uczucia pozytywne, np. zaciekawienie czy radość z odkrywania nowych zjawisk. Ważnym zadaniem jest zatem stworzenie w klasie właściwego klimatu emocjonalnego. Dla otrzymania tych warunków należy stworzyć taką sytuację w klasie, aby każdy przedstawił się innym jako osoba prywatna, która ma określone upodobania, zainteresowania i umiejętności. Według Hanny Hamer bardzo istotnym czynnikiem w procesie dydaktyczno-wychowawczym są kompetencje nauczyciela w sferach specjalistycznej, dydaktycznej oraz wychowawczej. Wizerunek psychologiczny osoby wykonującej pracę nauczyciela jest bardzo ważny w procesie kształcenia. Szczególną wartością takiej osoby powinno być pozytywne nastawienie do ludzi, wyrażone takimi cechami jak: autentyczność, ugruntowanie w sobie postawy szacunku dla innych, optymizm i pogoda ducha, uczciwość i sprawiedliwość, dotrzymywanie zobowiązań, przyznawanie innym prawa do błędu, tolerancja i otwartość na odmienny niż własny punkt widzenia, umiejętność aktywnego słuchania, umiejętność kontrolowania stresu, umiejętność prawidłowego komunikowania się, umiejętność motywowania uczniów oraz umiejętność budowania zgranych zespołów (por. Hamer 1994). W nauczaniu aktywizującym nauczyciel jest modelem, a zarazem organizatorem pracy ucznia, jest jego towarzyszem rozwoju, ale także moderatorem.\n17 Warsztaty Narzędzia pedagogiczne w kształtowaniu środowiska edukacyjnego 17 Podział metod i technik aktywizujących Wybór metod i technik aktywizujących jest uzależniony od wielu czynników i celów, jakie nauczyciel chce osiągnąć, a także specyfiki grupy (klasy szkolnej). W związku z tym można wyróżnić metody odnoszące się do poszczególnych płaszczyzn: metody ułatwiające zrozumienie tematu, pobudzające do przemyśleń i dyskusji, oraz takie, które powodują wzrost zainteresowania tematem, metody dotyczące płaszczyzny osobowej ( ja ); chodzi w nich o to, aby pomóc każdemu w lepszym poznaniu siebie i swoich przeżyć, w uświadomieniu sobie własnej sytuacji, własnych możliwości i trudności, a także o dodanie uczestnikom odwagi do wyrażania swoich poglądów i życzeń w obecności innych ludzi, metody dotyczące płaszczyzny kontaktów, czyli stosunków międzyosobowych: chodzi tu o stworzenie atmosfery zaufania, a nie konkurencji, o lepsze poznanie się, wzajemne zrozumienie i umiejętność nawiązywania kontaktów, a także umiejętność przezwyciężania konfliktów i kryzysów, tak aby nie niszczyły więzi, lecz je pogłębiały (Wójcik 2000, s. 10). Ze względów edukacyjnych szczególny akcent w przypadku stosowania metod aktywizujących będzie kładziony na zapoznanie się lub utrwalenie nowego zakresu tematycznego, a także zainteresowanie problemem. Jednak pozostałe wymienione wyżej płaszczyzny będą uzupełniały proces edukacyjny, przygotowując uczniów do kompetencji społecznych. Metody i techniki aktywizujące możemy podzielić ze względu na zakładany cel. Metody i techniki Cel Przykłady Metody integracyjne Metody definiowania pojęć Metody twórczego rozwiązywania problemów Metody hierarchizacji Metody pracy we współpracy Metody diagnostyczne Metody rozwijające twórcze myślenie odprężają, relaksują, wprowadzają w dobry nastrój i życzliwą atmosferę, zapewniają bezpieczeństwo w grupie, gwarantują poczucie tożsamości, uczą efektywnej komunikacji celem jest nauka analizowania i definiowania pojęć, ale też negocjacji i przyjmowania różnych stanowisk uczą krytycznego i twórczego myślenia i łączenia wiedzy z doświadczeniem, uczą współpracy i akceptacji indywidualnych różnic, pracy w grupie, razem z grupą uczą klasyfikowania i porządkowania wiadomości w relacjach niższości i wyższości polegają na zbieraniu informacji o przebiegu i wynikach określonego stanu rzeczy uczą dyskusji, prezentowania własnego stanowiska uczą myślenia twórczego i odkrywania swoich predyspozycji oraz zdolności pajęczynka, wrzuć strach do kapelusza, graffiti, krasnoludek, kwiat grupowy burza mózgów, mapy pojęciowe, kula śniegowa zabawa na hasło, układanka, akwarium kolorowe kapelusze, rybi szkielet, dywanik pomysłów, 6, 3, 5 metaplan, obcy przybysz, procedura U debata za i przeciw, dyskusja panelowa, dyskusja punktowana słowo przypadkowe, fabuła z kubka Metody planowania pozwalają uczniom planować rzeczywistość, fantazjować, marzyć i planować urzeczywistnianie swoich marzeń gwiazda pytań, planowanie przyszłości\n18 18 Projekt Aktywny w szkole aktywny w życiu Metody i techniki Cel Przykłady Metody grupowego podejmowania decyzji zakładają efektywne uczestnictwo w dyskusji, uczą odpowiedzialności za swoje i grupowe decyzje oraz podejmowania decyzji na podstawie faktów drzewko dyskusyjne, pustynia, 6 par butów Gry dydaktyczne uczą przestrzegania reguł, właściwej radości z wygranej i umiejętności przyjmowania przegranej magiczny kalkulator, dziwne powiedzonka Metody ewaluacyjne pozwalają dokonywać oceny siebie, innych, uczą przyjmowania krytyki termometr uczuć, smile, kosz i walizeczka, tarcza strzelecka Metody przyspieszonego uczenia się szybkie przyswajanie wiedzy techniki szybkiego czytania, haki pamięciowe, łańcuchowa metoda skojarzeń W zależności od przyjętych celów edukacyjnych i specyfiki materiału oraz treści dydaktycznych aktywny nauczyciel może dobierać i modyfikować techniki aktywujące. Należy pamiętać, że metody i techniki te nie są jedynymi skutecznymi metodami, ale stosowanie ich razem z innymi, np. podającymi, może rozwijać umiejętności zarówno uczniów, jak i nauczyciela. Bibliografia Hamer H., Klucz do efektywnego nauczania. Poradnik dla nauczycieli, Wydawnictwo Veda, Warszawa Kubiczek B., Metody aktywizujące. Jak nauczyć uczniów uczenia się?, Wydawnictwo Nowik, Opole Nęcka E., Trening twórczości, Impuls, Kraków Nowacki T., Aktywizujące metody kształcenia, CODN PEZ, Warszawa Taraszkiewicz M., Jak uczyć lepiej? Refleksyjny praktyk w działaniu, CODN PEZ, Warszawa Wójcik E., Metody aktywizujące w pedagogice grup, Rubikon, Warszawa Trzaska L., Wojciechowski M., Metody aktywne w pracy z grupą. Problemy realizacji, Warszawa 1997.\n19 Warsztaty Narzędzia pedagogiczne w kształtowaniu środowiska edukacyjnego 19 MODUŁ IV Aleksandra Minczanowska Rola nauczyciela i ucznia w aktywizującym procesie nauczania uczenia się. Rola nauczyciela i ucznia w procesie kształcenia. 1. Bingo gra integracyjna. 2. Powtórka podstawowych pojęć związanych z nauczaniem. Znalezienie relacji, związków między tymi pojęciami (praca z tekstem). 3. Charakterystyka pięciu podstawowych modeli nauczania proponowanych przez Joyce a i Weil (wykład). 4. Co to znaczy być efektywnym nauczycielem? Test Czy jesteś efektywnym nauczycielem?. 5. Założenia humanistycznej teorii uczenia się. Uczenie się przez działanie charakterystyka koncepcji i role N i U (wykład). a. Rola N i U w całościowym procesie uczenia się w tzw. cyklu Kolba (konkretne doświadczenie własne uczniów lub zaprojektowane przez nauczyciela analiza, refleksja, uogólnienie i wnioski, aktywne eksperymentowanie itd.). b. Stożek doświadczenia Dale a. 6. Co pomaga uczniom w nauce? piramida. 7. Określanie swojego stylu nauczania (test). 8. Charakterystyka stylów nauczania (wykład). 9. Uczenie się w grupie i z grupą. Korzyści płynące z uczenia się w grupie. Zasady ułatwiające uczenie się w grupie burza mózgów, diament. 10. Rola nauczyciela w aktywizującym procesie nauczania (rozmowa kierowana). 11. Jak pracować z uczniami różnego typu? (graffiti). 12. Dekalog nauczyciela-humanisty. 13. Podsumowanie zajęć. Zachęcenie do autorefleksji poprzez przeprowadzenie w swojej klasie ankiet: Pomyśl o swoim nauczycielu oraz Nauczyciel w oczach ucznia oceniających pracę nauczyciela przez uczniów. Rola nauczyciela i ucznia w aktywizującym procesie nauczania uczenia się Cele: zapoznanie z istotą teorii humanistycznej, ukazanie cech pozytywnych uczenia się przez doświadczenie (modelu poszukującego) i we współpracy, uświadomienie roli nauczyciela i ucznia w aktywizującym procesie kształcenia, przedstawienie klasyfikacji metod i technik aktywizujących oraz celów, które można dzięki nim realizować, wywołanie krytycznej refleksji związanej z organizacją aktywnego procesu nauczania uczenia się. Badania nad nauczaniem i procesem uczenia się trwają od niedawna. W ostatnich latach nauka na temat uczenia innych zrobiła jednak ogromne postępy. Dużo mówi się o tzw. efektywnej komunikacji, asertywności, technikach i metodach aktywizujących, jak też o umiejętności pracy z grupą. Początek tym zmianom w podejściu do nauczania dała humanistyczna teoria uczenia się, której wyzwaniem stało się nauczanie nastawione na aktywizację uczniów. Teoria humanistyczna zakłada, że: człowiek jest z natury zdolny do uczenia się, każdy człowiek jest jednostką twórczą, podmiotowe traktowanie ucznia gwarantuje poczucie bezpieczeństwa oraz prawo do godności i liczenia się z jego potrzebami i możliwościami, rzeczywiste uczenia się odbywa się poprzez doświadczenie, uczenie się jest efektywne, gdy angażuje nie tylko umysł, ale i emocje, samoocena jest kluczowym aspektem procesu uczenia się. Carl Rogers główny prekursor i przedstawiciel psychologii pedagogiki humanistycznej twierdzi, że podstawę zmian w zachowaniu się człowieka stanowi jego własna zdolność do wzrostu i rozwoju, zdolność uczenia się na podstawie doświadczenia. Nie można nikogo zmienić, nie można przekazać mu gotowych doświadczeń. Zalecanie zmian, jak również tzw. dobre rady pozostają nieskuteczne. Można natomiast stworzyć atmosferę sprzyjającą rozwojowi człowieka, konstruktywnym zmianom w jego zachowa-\n20 20 Projekt Aktywny w szkole aktywny w życiu niu, w jego osobowości. Stwarzanie takiej atmosfery Rogers nazywa ułatwianiem. Nauczyciel nie powinien być ekspertem wiedzącym lepiej, co powinien robić, jakim powinien być wychowanek, zalecającym zmiany dla dobra wychowanka. Jedyną pewną drogą prowadzącą do zrozumienia świata i jednocześnie efektywnego własnego rozwoju jest doświadczalne uczenie się, w którym nauczyciel w przeciwieństwie do nauczyciela stosującego nauczanie tradycyjne jest osobą: ułatwiającą zdobywanie wiedzy, a nie jej dostarczającą, zachęcającą do poszukiwań zamiast podającą nudne informacje, stwarzającą warunki do dokonywania własnych odkryć, przywiązującą dużą wagę do przemyśleń uczniów, raczej stawiającą pytania, niż podającą gotową wiedzę. Aby umożliwić uczniom uczenie się w działaniu, nauczyciel zobowiązany jest tworzyć jak najwięcej sytuacji bogatych w przeżycia, które będą angażowały aktywność ucznia. Takich doświadczeń i sytuacji edukacyjnych niewątpliwie dostarcza stosowanie aktywizujących metod i technik nauczania. Teoria humanistyczna w centrum procesu uczenia się widzi ucznia, którego świat jest inny, lecz równie wartościowy jak świat dorosłych. Uczeń jest w stanie kierować swoim procesem kształcenia, jest też w stanie ocenić swoje osiągnięcia istotną kwestią staje się tylko obdarzenie go zaufaniem i podmiotowe potraktowanie przez nauczyciela. Każde dziecko jest zdolne do uczenia się, ale każde uczy się inaczej. W trzydziestoosobowej grupie klasowej trudno mówić o indywidualnym podejściu do każdego ucznia. Godny zatem polecenia jest model nauczania nazywany uczeniem się we współpracy, który powstał jako rezultat badań nad efektywnością uczenia się w USA i Wielkiej Brytanii. Metody i techniki stosowane w ramach tego modelu są alternatywą dla dotychczasowych tradycyjnych sposobów nauczania. W modelu tym zadaniem nauczyciela jest stworzenie takich warunków, aby różne dotychczasowe (nawet tradycyjne) metody mogły przynieść lepsze efekty. Nowy model nauczania oznacza przejście: od nauczania do uczenia się, od nastawienia na pojedynczego ucznia pozostawionego samemu sobie do orientacji na grupę, od nauczyciela jako osoby nauczającej do nauczyciela jako osoby tworzącej warunki i wspomagającej proces uczenia się, od uczniów jako adresatów przekazywanej wiedzy do uczniów jako osób uczących się w sposób twórczy. Grupa zwykle osiąga znacznie lepsze wyniki niż w pojedynkę, ponieważ: 1. zwiększa poczucie bezpieczeństwa; 2. daje możliwość wymiany doświadczeń; 3. stwarza dobry klimat; 4. zwiększa odpowiedzialność za siebie i innych; 5. pomaga, szczególnie dzieciom mniej zdolnym i niepełnosprawnym (poczucie akceptacji); 6. stwarza poczucie przynależności do grupy; 7. poprawia relacje między nauczycielem a uczniami; 8. zachęca do refleksji; 9. zwiększa odpowiedzialność za wyniki; 10. kształci umiejętność współpracy; 11. wspomaga uczenie się prospołeczne; 12. nie stresuje; 13. inspiruje; 14. pomaga dostrzec siebie na tle grupy; 15. poprawia relacje między uczniami; 16. daje okazję do rozmów, dyskutowania. W psychologii humanistycznej dziecko ma swoje ważne miejsce, ważne są jego potrzeby i możliwości, marzenia i zdolności, ale też ważne są troski i błędy, które popełnia. W grupie jaką jest klasa spotyka się dzieci o różnych indywidualnych możliwościach. Uczenie się w grupie jest gwarantem rozwoju indywidualnych cech każdego ucznia. Od nauczyciela zatem wymagane są umiejętności pracy z grupą, umiejętności sprawnego komunikowania się, negocjowania oraz wiedzy na temat różnorodnych sposobów nauczania. Praca ta musi być starannie przemyślana, przygotowana i zorganizowana, a nauczyciel gotowy do udzielania pomocy i wsparcia w chwilach, gdy uczeń tego potrzebuje. A oto podstawowe zasady ułatwiające uczniom uczenie się w grupie, którymi powinien kierować się nauczyciel: Aktywnie włączaj uczniów w proces uczenia się. Upewnij się, czy uczniowie znają cel uczenia się. Zadbaj o możliwości wspólnego uczenia się uczniów. Zaczynaj od osobistych doświadczeń. Pozwól na naukę w ich własnym rytmie. Bierz pod uwagę indywidualne możliwości i style uczenia się. W opisanym modelu poszukującym (doświadczalne uczenie się) i modelu pracy we współpracy uczniowie w znacznej części są odpowiedzialni za proces własnego uczenia się, mają duży wpływ na to, czego będą się uczyć, kiedy i w jaki sposób. Nauczyciel przestaje pełnić dotychczasową rolę eksperta, a głównym wyznacznikiem zdobywania wiedzy jest sam proces uczenia się, w którym uczeń występuje\nNarzędzia pedagogiczne w kształtowaniu środowiska edukacyjnego. Publikacja jest dystrybuowana bezpłatnie\nPARTNERZY W NAUCE WARSZTATY pod redakcją ZENONA GAJDZICY Narzędzia pedagogiczne w kształtowaniu środowiska edukacyjnego Budowanie aktywności edukacyjnej ucznia Publikacja jest dystrybuowana bezpłatnie


Fotele i krzesła obrotowe dla dzieci - wystrój i wyposażenie wnętrz Ware-House\nFotele i krzesła obrotowe dla dzieci\nFotel młodzieżowy Nody, mechanizm Tilt, tkanina, beżowy\nFOTEL OBROTOWY MODEL BRAVA KOLOR BEŻOWY\nFotel młodzieżowy Doblo, tkanina, beżowy\nFotel lub krzesło obrotowe dla nastolatka to produkt niezbędny w każdym pokoju młodzieżowym. Warto zadbać o to, by było przede wszystkim wygodne i stabilne. Fotel i krzesło obrotowe powinno mieć regulowaną wysokość tak, by rosło razem z dzieckiem. Oparcie wykonane w oddychającej tkaninie sprawi, że nawet najgorętszy dzień nie przeszkodzi w odrabianiu lekcji. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą.


maggie sottero model Monalisa - Suknie ślubne - Ogłoszenie - Komis, baza ogłoszeń - Polki.pl\nNr ogłoszenia: 60606\nWitam. Mam do sprzedania piękną suknię ślubną z kolekcji Maggie Sottero,najpiekniejszych firm amerykanskich .szyta w stanach 6 miesiecy oczekiwania na sukienke ....szczerze,naprawde sukienka robi WRAŻENIE.\nfirma maggie sottero model MONALISA. Kolor sukienki ;diamond white..\nJEST W DOBRYM STANIE ….\nKrój sukni pięknie podkreśla sylwetkę. Suknia idealna jest na osobę noszącą rozmiar 36/38, możliwość regulowania gorsetu na sznureczku...dopasowuje sie dzieki sznureczką do ciała. W tej pięknej sukni każda kobieta poczuje się jak księżniczka - ja tak się właśnie czułam w dniu mojego ślubu byli również zachwyceni. Mąż nie mógł oderwać ode mnie wzroku, gdy mnie w niej zobaczył.\nGorset ma kształt serduszka, które unosi biust i pięknie go podkresla. Suknia bardzo dobrze się trzyma.\ndo sukni dodaję welon, diadem, bolerko .\nModel MONALISA to bogato zdobiona suknia z tafty w kolorze diamentowej bieli, jednoczęściowa z gorsetem wyszywanym pięknie mieniacych się kryształków Swarovskiego. Upinany dół sukni również wyszywany diamencikami.\nw tyle tren ( w kosciele idzie sie z rozpietym ) a potem na sale zapina sie nna guziki.\nKoszt nowej sukni w salonie 5tys z dodatkami ....\nzapraszam do przymiarki :))))\nkontakt na gg ; 46-59-705.....


Mieszkanie na wynajem: Gdynia\nNumer oferty: UZ05691\nPrzedmiotem oferty jest najem mieszkania o pow. 58 m2 położonego na trzecim piętrze bloku, zlokalizowanego w Gdyni Wiczlino przy ul. Filipkowskiego.\nW skład nieruchomości wchodzą salon z aneksem kuchennym, dwie sypialnie, łazienka z toaletą, przedpokój oraz balkon. Lokal częściowo umeblowany i wyposażony. Na podłodze panele i płytki ceramiczne. Okna PCV. Kuchnia w zabudowie, wyposażona w sprzęt AGD. Z salonu wyjście na duży balkon. W łazience wanna, na ścianach i podłodze płytki ceramiczne.\nMieszkanie bardzo słoneczne .Niskie opłaty eksploatacyjne w wysokości ok 420zł/m-c.\nW okolicy pełna infrastruktura: sklepy, przystanki autobusowe, tereny zielone, ścieżki rowerowe.\nCzynsz najmu wynosi 2000 zł + opłaty. Kaucja w wysokości jednomiesięcznego czynszu najmu. Mieszkanie wolne od zaraz z możliwością podpisania umowy na dłuższy okres.


gry komputerowe edukacyjne dla dzieci sklep | egame.com.pl\nSty 18 2016 egame.com.pl Mario\nRodzice, wiesz dokładnie, co mówię. Czasami gra wideo jest lepsze blokowanie dzieciom w małej klatce. W przypadku korzystania z klatki, ludzie rządowych przyjdzie. Użyj gry wideo, i jesteś dobry.\nGry nauczyć dzieci, aby oddzielić media z rzeczywistością. To już nie wystarczy wyciąć dzieci się od mediów. Oni zalewany z nim. Trzeba wychowywać dzieci, który potrafi odróżnić Mass Effect i rzeczywistości. I jestem przygnębiony, że muszę wyjaśnić.\nGry pobudzają kreatywność. Gry komputerowe dostać dzieci myślenia: jeśli ktoś może narazić komputer zrobisz, co jeszcze mogą zrobić? Będą nosić ze sobą, że resztę swojego życia.\nGry nauczyć je rozwiązywania problemów. Mój syn zorientowali się puzzle Lego Star Wars, że nawet nie mogę dostać moją głowę. Po tym, jak została wykonana jest rozdrażniony, byłem dang wrażeniem.\nGry stały się doświadczeniem społecznym. Zobacz numer 1. Dzieci nie siedzą sami w pokojach grając w gry dłużej (przynajmniej nie robić, jeśli ich rodzice ich nie pozwolić). Grają ze swoimi przyjaciółmi. I gry, takie jak Rock Band zabrać go do innego poziomu z wszelkiego rodzaju chłodnym spółdzielczego zabawy.\nOczywiście, tak jak wiele innych smakołyków: Zbyt dużo czekolady sprawia, że ??maleństwo szaleńcem. Zbyt wiele gier wideo to samo. Powściągliwości i inteligencję, i obserwować, jak dzieci reagują. Nie pozwól im grać online bez nadzoru i nie pozwolić im grać w gry z napisem „M” lub gier, które znasz będzie straszyć ich głupie.\nGry + dzieci + Ty = OK\nIan Lurie jest pisarzem i marketingu w Seattle, WA. Obecnie reprezentuje ItzaBitza, którego rysunek i uczenia się gra wideo pomaga uczyć dzieci czytać, a także Dreambox Learning, którego nauki matematyki on-line Gra uczy dzieci umiejętności krytycznego matematycznych. ulubione gry Iana są WoW i StarCraft. On nie pozwolił swoim dzieciom grać w jedn.Będą mu wybaczyć kiedyś.


Tekst Joanna Szulc, konsultacja: dr n.med. Izabella Łazowska-Przeorek 30.04.2009 00:00\nTo zbyt ważna sprawa, by można było mieć o niej jedynie mgliste pojęcie. Dowiedzcie się, które z pogłosek na temat mleka są prawdą, a które bzdurą.\nPrzez pierwsze miesiące życia dziecka mleko stanowi podstawę jego diety. Podajemy je maluchowi kilka razy dziennie. I wciąż się zastanawiamy: czy wypija wystarczającą ilość mleka, czy dobrze wybraliśmy mieszankę, co powinno pić starsze dziecko... Na dodatek w mediach co jakiś czas pojawiają się niepokojące doniesienia - a to, że mleko jest niezdrowe, a to, że powoduje alergie...\nW tych czasach medialnych burz najlepiej trzymać się tego, co mówią mądrzy lekarze, w oparciu o rzetelne badania naukowe i własne doświadczenie.\nOto garść prawd i mitów na temat mleka. Prawdy warto zapamiętać na długo, a mity raz na zawsze włożyć między bajki.\nTak. By być ścisłym - mleko i jego przetwory. Podstawowym źródłem wapnia dla malca jest mleko mamy lub modyfikowane. W pierwszym półroczu życia zapotrzebowanie na wapń wynosi 400 mg, starsze niemowlę potrzebuje 600 mg, dwu- i trzylatki - od 800 do 1000 mg. Niemowlęta zwykle otrzymują odpowiednie ilości wapnia. Nawet jeśli dziecko nie wypija tyle, ile podano w schemacie żywienia, ale prawidłowo przybiera na wadze, dobrze się rozwija i lekarz nie dopatruje się błędów w jego diecie, nie jest narażone na niedobory,\nJednak roczniak i dwulatek często mają mleka w diecie za mało - dziecko jest wówczas bardziej zainteresowane nowymi smakami i "dorosłymi" potrawami. Warto zadbać, by na jego talerzu i w kubeczku pojawiały się atrakcyjnie podane produkty mleczne (jogurty, kefiry, sery żółte, białe, topione). No i pamiętać - szczególnie jesienią i zimą - o podawaniu dziecku ustalonej przez lekarza dawki witaminy D (wpływa ona na wchłanianie wapnia i reguluje jego stężenie we krwi).\nMleko krowie nie nadaje się dla niemowląt\nTak. Mówimy tu o zwykłym mleku krowim. Bo już mleko poddane specjalistycznej obróbce - modyfikacji, jest odpowiednim dla zdrowego dziecka zamiennikiem pokarmu mamy, gdy ta nie może lub nie chce karmić piersią. Mleko krowie ma nieodpowiedni dla niemowlęcia skład (szczególnie jeśli chodzi o zawartość białek i tłuszczy). Modyfikacja polega na zmianie proporcji między białkami serwatkowymi i kazeinowymi, tłuszcz zwierzęcy zastępowany jest przez roślinny, a zawartość minerałów i witamin dostosowana jest do potrzeb malucha.\nMieszanki mleczne mają skład prawie jak mleko matki\nTak i nie, bo jak wiadomo "prawie" czyni różnicę. Mleko modyfikowane jest cały czas udoskonalane - dodaje się do niego cenne kwasy tłuszczowe, związki mineralne, witaminy, prebiotyki (związki, które sprzyjają zasiedleniu jelit przez prawidłową florę bakteryjną) - i w ten sposób jego skład zbliża się do ideału, jakim jest pokarm mamy. Ale nigdy go nie osiągnie - w mleku matki są np. cenne przeciwciała, których sztucznie wytworzyć się nie da. Ponadto skład pokarmu ciągle się zmienia (zależnie od pór dnia i nocy, fazy karmienia ) i dopasowuje do wymagań małego konsumenta.\nMleko wywołuje alergie.\nTak, ale... Po pierwsze mleko wywołuje objawy alergii tylko u osób uczulonych na ten konkretny alergen. Jeśli ktoś nie ma skłonności do alergii mlecznej, to choćby pił mleko hektolitrami - nic mu nie będzie. Oczywiście, są dzieci, które z racji obciążeń rodzinnych (gdy rodzice, rodzeństwo są alergikami) mogą się uczulić na białko mleka, ale tym (jeśli nie są karmione piersią) podajemy mleko hypoalergiczne, którego skład mniej naraża na wystąpienie alergii.\nPo drugie - alergia na białko mleka krowiego jest dużo rzadsza, niż się sądzi. Dotyczy około 3 proc. niemowląt i maluchów poniżej czwartego roku życia. Znakomita większość z nich wyrasta z alergii na białko mleka krowiego do piątego roku życia (choć niektóre pozostają alergikami i mogą mieć objawy kataru siennego, astmy czy alergii na inne produkty pokarmowe), trzeba im w tym jednak pomóc. Ochronnie działa karmienie piersią, ale karmiąca mama musi wyłączyć ze swojej diety wszystkie produkty, które zawierają choćby cień mleka i jego przetworów (masła, serwatki, maślanki, sera). Jeśli maluch je już nie tylko mleko mamy, w jego jadłospisie oczywiście także nie może być żadnych produktów mlecznych, Często już po paru miesiącach wyrzeczeń alergia bezpowrotnie znika.\nJeśli dziecko, u którego już stwierdzono alergię na białko mleka krowiego, nie jest karmione piersią, powinno dostawać specjalny preparat mlekozastępczy. Pod kontrolą lekarza co jakiś czas przeprowadza się próby wprowadzenia do diety zwykłej mieszanki i zwykle w drugim, trzecim roku życia dziecko może już pić normalne mleko.\nMleko modyfikowane jest bardziej treściwe niż kobiecy pokarm\nNie. Owszem, jest bardziej sycące i dłużej się je trawi - dlatego dzieci karmione butelką zwykle rzadziej domagają się karmienia.. Nie jest natomiast bardziej wartościowe i nie odżywia lepiej niż pokarm naturalny. Jeśli mama karmi piersią na żądanie, nie ma poważnych problemów z laktacją, a dziecko dobrze ssie, nie ma konieczności dokarmiania dziecka mieszanką "na wszelki wypadek" lub "by się wreszcie najadło".\nDo końca 3. roku życia dziecko powinno pić mleko modyfikowane\nTak, najlepiej jeśli dziecko jest w tym czasie karmione piersią lub mlekiem modyfikowanym odpowiednim do wieku. Jeśli jednak kupowanie mieszanki mlecznej jest dla rodziców dużym obciążeniem finansowym, wraz z pediatrą można rozważyć wcześniejsze podanie zwykłego mleka krowiego (UHT lub pasteryzowanego).\nWiele osób nie toleruje mleka\nTak, ale... Trzeba to uściślić. Jedną rzeczą jest alergia na mleko, drugą - nietolerancja laktozy. Ta druga dolegliwość związana jest z brakiem enzymu (laktazy) odpowiedzialnego za trawienie cukru mlecznego (laktozy) i występuje najczęściej w powyżej piątego roku życia. Jednak nawet te osoby mogą i powinny pić przetwory z mleka (jogurty, maślanki, kefiry, mleko acidofilne, mleko kwaszone - (jest tam mniej laktozy i ma ona lepszą przyswajalność w porównaniu z mlekiem słodkim).\nMożna również podawać enzym laktazę razem z wypijanym mlekiem. Stała wrodzona nietolerancja laktozy bardzo rzadko zdarza się u niemowląt i małych dzieci, nieco częściej występuje nietolerancja przejściowa (np. po ostrych biegunkach, poantybiotykowe, celiakia, alergia pokarmowa) ). Dla takich maluchów przeznaczone są specjalne mieszanki całkowicie bezlaktozowe (na receptę) lub niskolaktozowe.\nLepiej, by dziecko piło mleko "prosto od krowy"\nNie! Mleko dla dziecka musi być przede wszystkim odpowiednie dla wieku (dla niemowlęcia i malucha modyfikowane, dla starszego zwykłe o zawartości tłuszczu 1,5-2 proc.) i czyste mikrobiologicznie. Wirusów, grzybów, bakterii i ich przetrwalników pozbawione jest mleko UHT, pasteryzowane też jest odpowiednie, choć może mieć w sobie przetrwałe formy bakterii (dlatego ma krótszy okres przydatności do spożycia). Oba te rodzaje mleka są odpowiednie dla dzieci . Mleka "prosto od krowy" nie podajemy dzieciom.\nPreparat mlekozastępczy nie jest tak wartościowy jak mleko modyfikowane\nNie! Skład preparatu mlekozastępczego różni od składu zwykłej mieszanki jedynie strukturą białek - w hydrolizacie są one znacznie rozdrobnione, by zminimalizować ich alergizujące właściwości. Jednak pod względem zawartości tłuszczów, witamin, minerałów i innych cennych składników hydrolizaty w niczym nie ustępują mleku modyfikowanemu i mogą być pite przez małych alergików bez żadnego niekorzystnego wpływu na zdrowie.\nChcesz wiedzieć więcej o mlecznej diecie swojego dziecka? Na www.edziecko.pznajdziesz forum Karmienie piersią, Karmienie butelką, Alergie i Jedzenie, z bazą przepisów, także na mleczne smakołyki.


Putin wskazał drogę – apelacja - Rosja - rp.pl\nAktualizacja: 11.12.2019, 04:57\nPutin wskazał drogę – apelacja\nAlina Zagitowa (z prawej) zdobyła w Pjongczangu złoto w łyżwiarstwie figurowym pod flagą neutralną, ale kwiaty i ordery odbierała z rąk prezydenta jak najbardziej rosyjskiego, czyli Władymira Putina\nDecyzja WADA nie zadowoliła nikogo. Rosjanie zapowiadają walkę prawną, z drugiej strony słychać, że sankcje są zbyt łagodne.\nDzień po decyzji Światowej Agencji Antydopingowej (WADA) usuwającej reprezentację Rosji na cztery lata z największych imprez świata sportu wiadomo, że będzie rosyjskie odwołanie do Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu (CAS) w Lozannie. Poniżej dalsza część artykułu\nRosja miała prawie trzy tygodnie na zastanowienie się, ale prezydent Putin nie tracił czasu i już wskazał drogę, mówiąc w Paryżu wysłannikowi agencji TASS: – Mamy wszelkie powody, by złożyć apelację do CAS, głównie ze względu na naruszenie przez WADA reguł Karty Olimpijskiej. Są też różne inne powody, teraz najważniejsza jest analiza tematu przez specjalistów i prawników, którzy mają właściwą wiedzę.\nPodobną retoryką Moskwa posługuje się od dawna. – Znaczący problem dopingu nadal istnieje, ale decyzja WADA to przejaw chronicznej antyrosyjskiej histerii, która dotyka sportowców, nawet tych już ukaranych – stwierdził z kolei premier Dmitrij Miedwiediew.\n– To wykluczenie rani mnie osobiście. Dlaczego stosuje się zbiorową karę wobec 15-letnich dziewczynek, naszych fantastycznych łyżwiarek figurowych, pływaczek synchronicznych i sportowców w innych dyscyplinach, którzy nigdy nie słyszeli o skandalach dopingowych? – pytała w rosyjskich mediach Swietłana Żurowa, była olimpijska łyżwiarka szybka.\nSzef rosyjskiego związku biatlonowego Władimir Draczew nazwał wyrok „ekstremalnie złym i stronniczym". – Decyzja blokuje młodym ludziom możliwość reprezentowania kraju. Sport powinien pozostać niezależny od polityki, najlepsi powinni rywalizować i reprezentować swój kraj pod swoją flagą – dodał.\nRosyjscy szefowie międzynarodowych federacji sportowych też znają przekaz dnia. Przewodniczący Międzynarodowej Federacji Szermierczej (i jeden z najbogatszych ludzi na świecie) Aliszer Usmanow już parę dni wcześniej ostrzegał WADA, że walka z rosyjskim dopingiem zamienia się w lincz. Arkadij Dworkowicz, kierujący od 2018 r. Międzynarodową Federacją Szachową (FIDE), zapowiedział, że w Rosji i tak odbędą się wszystkie mistrzowskie turnieje, jakie zaplanowano – rzecz tyczy m.in. mistrzostw świata w szachach szybkich i błyskawicznych, olimpiady i paraolimpiady szachowej oraz turnieju pretendentów do walki z Magnusem Carlsenem o mistrzostwo świata.\nMinister sportu Rosji Paweł Kołobkow wskazał już dziennikarzom główne punkty obrony sprawy rosyjskiej przed Trybunałem w Lozannie, mówiąc przy okazji o dobrych perspektywach apelacji, gdyż CAS nie będzie zobligowany zaleceniami specjalnych komisji i sam rozpatrzy argumenty przedstawione przez ekspertów obu stron.\nKołobkow, za prezydentem Rosji, mówił o naruszeniu Karty Olimpijskiej przez WADA, w tym niedozwolonym stosowaniu zasady odpowiedzialności zbiorowej. Zwrócił uwagę na złożone techniczne aspekty badania bazy danych z laboratorium antydopingowego w Moskwie oraz fakt, że wnioski o rosyjskich manipulacjach w bazie przesłanej do WADA wyciągnięto na podstawie porównań ze starą bazą z 2015 roku, która została, zdaniem ministra, pozyskana przez agencję w sposób nielegalny, a więc nie może stanowić punktu odniesienia.\nSzaleniec i wróg\nSą jednak w Rosji opinie wyłamujące się z tego chóru. Wygłasza je chętnie nowy szef RUSADA Jurij Ganus, mówiąc: – Mam już opinię szaleńca albo wroga, ale powtarzam: nie ma nadziei na pozytywną decyzję CAS. Mistrzyni skoku wzwyż Maria Lasickiene twierdzi, że działania władz rosyjskich powodują niszczenie krajowego sportu, lekkoatletyki w szczególności, że to działacze są winni braku flagi i hymnu oraz wykluczenia z igrzysk, że od lat niczego nie zmieniają, tylko utrwalają oszukańczy system. Były świetny biatlonista, mistrz olimpijski Aleksander Tichonow rzekł po prostu: – Dostaliśmy to, na co zasłużyliśmy.\nTam jednak, gdzie od dawna wybrzmiewały głosy, że Rosjan należy dyskwalifikować bez żadnych furtek dla sportowców „neutralnych", decyzja WADA jest tylko potwierdzeniem uległości agencji wobec Moskwy. Travis Trygart, szef USADA, stwierdził, iż „to kolejny niszczycielski cios w czystych sportowców, uczciwość sportu i praworządność", i wezwał do buntu „przeciwko temu zepsutemu systemowi w celu wymuszenia reform".\nWiceprzewodnicząca WADA Linda Helleland stoi twardo za całkowitym zakazem startów rosyjskich zawodników. – To największy sportowy skandal, jaki widział świat. Przymykaliśmy oczy, Rosja po prostu kontynuowała swe działania. Łagodność na Kremlu nic nie znaczy – powtarza. Były wiceprzewodniczący agencji Rob Keller uważa, że decyzja WADA sprowokuje wielu sportowców do brania dopingu, skoro nie można zapewnić silnych sankcji wobec Rosji. Grigorij Rodczenkow, były szef laboratorium moskiewskiego, przypomina, że zniszczenie danych z Moskwy to, choć pośredni, jednak mocny dowód winy.\nJewgienij Trefiłow, znany trener rosyjskich piłkarek ręcznych (grających właśnie w MŚ w Japonii), przypomniał zaś rodakom, że może czas spojrzeć w przyszłość i zdać sobie sprawę, że młode pokolenie nie jest tak przywiązane do symboli jak stare, że dziś wynik sportowy znaczy najwięcej.\n– Dla mnie to nie wszystko jedno, bardzo chciałbym rosyjskiego hymnu i flagi, ale będę się cieszył, nawet jeśli ich zabraknie po naszych zwycięstwach. Miejmy zatem nadzieję na lepsze jutro. Nadzieja jest najważniejsza – mówił rosyjskiej gazecie.\nGrzech nie zaczął się w Soczi\nSkandal dopingowy i wykluczenie. Rosja nie składa broni\nRosja wykluczona z igrzysk olimpijskich i mundialu\nŁukaszence pozostał tydzień\nAmerykanie już wybierają prezydenta\nRadziwiłł: W porównaniu z innymi wciąż wypadamy nieco lepiej


Jarosław Kulczycki i Dorota Kulczycka wzięli ślub | ZnanePary.pl\nJarosław Kulczycki i Dorota Kulczycka wzięli ślub\nW sobotę Jarosław Kulczycki stanął na ślubnym kobiercu. 47-letni dziennikarz poślubił narzeczoną i matkę swojego syna, Sambora, Dorotę.\nUroczystość odbyła się w kościele środowisk twórczych na Placu Teatralnym. Panna młoda miała na sobie koktajlową, biała sukienkę przed kolano. Jarosław postawił na niebieski garnitur.\nPara połączyła ślub z chrztem 9-miesięcznego dziecka. Kulczycki nie ukrywał przejęcia oraz wzruszenia. Zarówno podczas ceremonii ślubnej, jak i chrzcin miał łzy w oczach. Dla Jarosława to już drugi ślub. Wcześniej jego żoną była projektantka, Milena Ballue, z którą ma 19-letniego syna.\nJarosław Kulczycki (ur. 23 marca 1967) – prezenter i dziennikarz telewizyjny.\nAbsolwent warszawskiego liceum im. T. Reytana i lingwistyki stosowanej na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę w telewizji rozpoczął w 1994 roku w Polsacie. Od 1995 roku pracował w Telewizji Polskiej. Znany głównie jako prezenter TVP2. Od 2004 do 2006 roku prezenter Panoramy. Od października 2006 współproducent i prezenter programu Interwencja w Polsacie. Od listopada 2007 do października 2009 gospodarz Wiadomości TVP1. Od lutego 2009 do lutego 2011 prowadzący programu Forum w TVP Info. Od 15 stycznia 2010 był współprowadzącym Info Dziennika. Od 7 lutego 2011 do stycznia 2014 współprowadził Poranki Info. Obecnie w TVP Info jest między innymi gospodarzem Serwisów Info i Panoramy dnia.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Joanna Kurowska: Nie żyje jej mąż\nNastępny Następny wpis: Tom Hardy i Charlotte Riley są po ślubie


W sylwestrowy wieczór - Hajduczek naturalnie - proste sposoby na zdrowe życie\n31 grudnia 2017 1 stycznia 2018 ~ hajduczek\nWielkimi krokami zbliża się Nowy Rok, a dziś – sylwestrowy wieczór. Życzę Wam w związku z tym szampańskiej zabawy w doskonałych humorach, ale bez fajerwerków. Po co straszyć zwierzęta? Na szczęście takie podejście staje się coraz bardziej popularne. Jeszcze długa droga przed nami, by fajerwerki i petardy wyeliminować całkowicie (niektórzy nasi sąsiedzi strzelają dziś przez cały dzień!), jednak idzie ku dobremu.\nNiech będą pląsy, przekąski, drinki, dobra muzyka, może spacer w śnieżną noc (u nas nie ma śniegu, w zamian za to mamy mżawkę, więc ze spaceru po śniegu nic nie będzie) i o północy – lampka szampana oraz serdeczne życzenia od życzliwych ludzi.\nTo w sylwestrowy wieczór, a w nowym roku…\nA w nowym roku – samych pięknych, szczęśliwych chwil. Niech każdy zaczerpnie z niego to, co kocha najbardziej i czego najbardziej pragnie. Niech otrzyma to, czego najbardziej potrzebuje. Niech nowy rok będzie pozytywny, obfity i łaskawy. Pełen nowych, udanych doświadczeń. Pełen zdrowia i miłości. Pełen upragnionych podróży z możliwością poznawania nowych, cudownych miejsc. Po prostu – wspaniały!\nNie róbcie noworocznych postanowień, po dwóch tygodniach i tak przeważnie idą w odstawkę – zapominamy o nich albo udajemy, że zapomnieliśmy. Ja od lat nie robię postanowień noworocznych i dzięki temu zawsze udaje mi się ich dochować 😉\nMoje noworoczne postanowienie to rzecz wyjątkowa\nTym razem jednak zrobię wyjątek. Wiem, że potrzebuję więcej ruchu i lepszej kondycji, postanawiam więc odkurzyć mój rower stacjonarny, który zalega w kącie zapomniany. Oświadczam oto, że jutro zostanie wydobyty, odgruzowany, wyczyszczony i od razu użyty – nie warto odkładać niczego do następnego dnia. Wskoczę więc na siodełko i popedałuję w dal! Na razie stacjonarnie, ale wiosną przeproszę się również z normalnym rowerem, zaniedbanym ostatnio podobnie jak ten stacjonarny. Dziś, w sylwestrowy wieczór, czeka nas dobra zabawa, a od stycznia – ostra jazda!\nFot. Małgorzata Masarz\nI jeszcze jedna miła sprawa. Jak podoba Wam się ten słodziak? Mnie bardzo. Jest nadzieja, że wkrótce dołączy do naszej rodziny. Już się zakochałam, choć znam go na razie tylko ze zdjęcia. To kolejna radość, którą obiecuje nam nowy, 2018 rok!\nCo jeszcze przyniesie? Jakie niespodzianki, wyzwania, radości? Okaże się już wkrótce, a my oczekujemy go z nadzieją, że spełni nasze pragnienia. Czego i Wam z serca życzę!\nPosted in Inne\timprezakotyżyczenia noworoczne\n< Previous Czekoladowy balsam do ust, czyli pomadka dla Helenki\nNext > Bawarska zupa dyniowa


Korzan Aleksander - Fundacja Dzieciom "Zdążyć z Pomocą" – OPP » Baza podopiecznych\n22 100 13 03 Zbiórki publiczne ,\nautyzm wczesnodziecięcy, padaczka, cytomegalia wrodzona, zepół niedotleniowo-niedokrwienny\nFundacja Dzieciom “Zdążyć z Pomocą” zwraca się z uprzejmą prośbą o pomoc dla naszego podopiecznego Aleksandra Korzana.\nAleksander jest wspaniałym, ślicznym, ale też bardzo chorym chłopcem. Ma cytomegalię wrodzoną, padaczkę, autyzm, astmę, alergie pokarmowe i chorobę Kikuchi-Fujimoto. Miał elementy porażenia mózgowego, ale dzięki rehabilitacji dzisiaj Aleksander ruchowo niewiele odbiega od swoich zdrowych rówieśników.\nInne choroby można jakoś oswoić i próbować żyć normalnie. Największym wrogiem Aleksa jest autyzm. Niestety jest to jedna z najcięższych form tej choroby. W Polsce autyzm jest kwalifikowany jako choroba psychiczna. Psychiczne objawy tej choroby to skutek choroby całego organizmu. Bez terapii i leczenia chory nie funkcjonuje ani społecznie, ani intelektualnie. Aleks nie opowiada ani o swoich przeżyciach, ani o uczuciach. Umie mówić, ale nie używa mowy do komunikacji z drugim człowiekiem. W trudniejszych momentach zamiast komunikacji pojawia się strach, krzyk i autoagresja. Z powodu autyzmu Aleks jest na diecie bezglutenowej, bezcukrowej i bezmlecznej. Dodatkowo przyjmuje masę suplementów i witamin, których nie potrafi sam odzyskać z pożywienia. Ma też obniżony poziom karnityny, co powoduje niedożywienie na poziomie komórkowym. Z powodu cytomegalii okresowo przyjmuje duże dawki leków przeciwwirusowych i immunostymulujący.\nW takiej sytuacji normalnie może pracować tylko tata Aleksandra. Mama każdą chwilę wykorzystujemy na szukanie i organizowanie możliwości polepszenia funkcjonowania dziecka. Aleksander nie bardzo rozumie mowę mówioną i wiele treści trzeba mu przetłumaczyć na system komunikacji alternatywnej. Chociaż społecznie Aleksander funkcjonuje słabo, bo nawet do szkoły specjalnej chodzi z asystentem, to intelektualne radzi sobie całkiem dobrze. Umie płynnie czytać, liczyć i widać, że myślenie przyczynowo skutkowe działa u niego coraz lepiej.\nTakie postępy to jednak zasługa odpowiedniego leczenia oraz wielu godzin terapii. Zapewnienie odpowiedniej terapii, zakup pomocy, leków, żywności to ogromne koszty, które wynoszą od 5-8 tysięcy miesięcznie w zależności od etapu leczenia. Są to wszystko sumy, którym trudno sprostać w sytuacji, gdy tylko jedno z rodziców pracuje.\nMimo ciężkiej sytuacji medycznej, rodzicom chłopca udało się zrobić bardzo wiele, a chcą zrobić jeszcze więcej. Aleksander ma nadal szansę na normalne, samodzielne, życie. Korzysta już z wielu form terapii, ale w tym roku – jeśli tylko to będzie możliwe, będzie uczestniczył również w innych. Obecnie najpilniejsze potrzeby Aleksa to kontynuacja pracy z logopedą (1 godzina to 75 PLN) i kontynuacja leczenia DAN (7,5 tysiąca złotych za jedną wizytę i badania) , zakup programu do komunikacji alternatywnej (2 tysięcy złotych) , rozpoczęcie terapii słuchowej Tomatisa ( 1800 PLN za pierwszy etap) oraz zakup pomocy do terapii SI w domu (3 tysiące złotych). Nieoceniony mógłby być wyjazd na turnus rehabilitacyjny. Koszt takiego turnusu to około 7 tyś złotych.\nNajwiększym wrogiem wyleczenia Aleksandra jest jednak czas. Brak odpowiednich funduszy może spowolnić lub zastopować proces leczenia naszego podopiecznego.\nDlatego wraz z Aleksem i jego rodzicami prosimy wszystkich ludzi dobrej woli o wsparcie. Liczy się każda, nawet drobna kwota. Z góry dziękujemy za każde wsparcie.\nWięcej informacji o Aleksie można znaleźć na stronie www.korzan.p/aleksander oraz na www.facebook.com jako Aleks Korzan\n8876 Korzan Aleksander\n8876 Korzan Aleksander darowizna na pomoc i ochronę zdrowia


Forum LFC.pl • Zobacz wątek - Joe Gomez\nPosty: 322 • Strona 17 z 22 • 1 ... 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20 ... 22\nprzez consigliere » 11 cze 2019, o 08:46\nwystęp Gomeza przeciwko Szwajcarii:\nprzez era » 14 sie 2019, o 21:45\nGomez na prawej stronie to jakbyśmy grali w 10, albo przed początkiem meczu przegrywali 0-1. Nie wiem jak się ten mecz skończy, ale to zdanie już mi w głowie od 2 lat chodzi. To już quasi skrzydłowy Trent lepiej gra w defensywie / ew. lepiej go team asekuruje, bo wie że musi. A z Joe się przyjęło, że jest dobry w defensywie, ale on na tej pozycji biega jak zagubione dziecko.\nprzez Wrubel84 » 14 sie 2019, o 21:48\nPo jego minie widać, że nie chce tam grać, po gestach widać, że nie wie jak grać ... Jurgen ogarnij.\nprzez pitero » 14 sie 2019, o 21:51\nNajwiększym mankamentem Joe nie jest jego postawa obronna. Cały klucz do dobrej gry w ofensywie, to boczni obrońcy, którzy grają momentami w linii ze skrzydłowymi, dzięki czemu obrońcy rywala mają duże problemy. Dziś tego nie ma, a do tego Gomez zaprasza rywala do swojego pola karnego. To nie może działać przeciwko Pulisiciowi. Od 2 lat nie mamy alternatywy na prawej obronie, ale najwyraźniej Klopp nie ma problemu.\nprzez Kanzen » 14 sie 2019, o 21:52\nAle on bedzie tam grał i to wiele razy w tym sezonie. Kloppowi sie wydaje nie po raz pierwszy, że pozycja na boisku nie ma znaczenia dla zawodnika, że z Gomeza można zrobic prawego obrońce, że Lallana to nowa 6, ze Wijnaldum zagra wszedzie, że Milner to klasyczna 10, a Henderson to złote dziecko piłki nożnej\nprzez roberthum » 14 sie 2019, o 21:53\nna ogarnięcie był czas do 9 sierpnia. Teraz to jest nasze jedyne zastępstwo dla TAA. Po prostu dramat. Gomez to środkowy obrońca, brakuje mu techniki, dryblingu, szybkości do skutecznej gry na tej pozycji. Wiedza to wszyscy, a klopp mysli, że 99 razy nie wyszło, ale 100 raz juz na pewno będzie dobrze\nprzez era » 14 sie 2019, o 23:03\nlol, może jakaś petycja, że Gomez jak już nie na środku, to niech gra na lewej?\nprzez Edamskiser » 15 sie 2019, o 00:25\nPrzeciez bedac na lewej puscil akcje na 2:2.. Fatalny wystep Gomeza dzisiaj, wszystkie grozne akcje szly jego strona.\nprzez LiverpoolIsRed » 15 sie 2019, o 00:40\nPowtórka błędów z pierwszego meczu z Barcelona. Gomez ewidentnie nie ma dobrych cech na solidnego bocznego obrońcę. Nie ma i nie będzie miał. Po tak dlugim czasie wykorzystywania go na pozycji prawego Klopp powinien wreszcie dojść do wniosku że musi szukac kogis innego. Pytanie co z Clynem i przecież można od biedy też pchać do seniorów Hoevera czy Larouciego jeżeli Jurgen potrafi być tak uparty w pewnych kwestiach.\nprzez DudekLFC21 » 15 sie 2019, o 09:32\n@Up Jeśli chodzi o Clyne 'a to wypadł z tego co pamiętam na jakieś pół sezonu. A w sprawie Gomeza wszystko już zostało powiedziane, bardzo słaby mecz, mogę jedynie dodać, że z City na środku też dawał za dużo swobody przeciwnikom i popełnił kilka błędów, nie za dobrze zaczyna sezon, Matip na tą chwilę jest o wiele pewniejszym rozwiązaniem na środek.\nprzez ynwa19 » 15 sie 2019, o 10:14\nA tak sie niektorzy Koledzy "gardlowali" o transfery bocznych obroncow a tu wczoraj Jürgen przedstawil swoja wizje:zarowno po prawej jak i po....lewej stronie jedynym zastepca bedzie Joe!\nI po co byly te Wasze nerwy?\nPS jakby ktos nie zrozumial-to ironia jest-:)\nprzez ManiacK » 15 sie 2019, o 10:26\nAni motorycznie ani technicznie nie nadaje się na bocznego obrońcę. To, że przy Virgilu wydaje się tym bardziej zwrotnym i szybszym nie znaczy, że nada się na bok obrony jako ten bardziej defensywny od TAA czy Robertsona (o ja pierdolę, nie wierzę, że Jurgen dał go na LO).\nTeraz tylko pytanie, czy to Jurgen tak chciał, bo lubi jak jego zawodnicy potrafią obsłużyć 10 pozycji, a niedługo zacznie niektórym robić treningi bramkarskie czy to zarząd stwierdził, że trochę przyoszczędzi po poprzednim, "grubym" okienku transferowym w lato. Mam nadzieję, że to po prostu oszczędność na kolejne lato.\nprzez ynwa19 » 15 sie 2019, o 10:40\nZarty na bok-:)\nJoe nie ma zadnych inklinacji do gry jako boczny obronca.\nNie potrafi dosrodkowywac,zbytnio szybki tez nie jest a takze moim zdaniem nie ma"zdrowia" do hasania wte i wewte w bocznych sektorach boiska.\nDlaczego Jürgen z uporem maniaka widzi go na tej pozycji to wie tylko on sam.\nA na dzien dzisiejszy na srodku Gomez jest slabszy od Joela.\nprzez everlast » 15 sie 2019, o 11:39\nJoel to sie wczoraj nie popisal. A co do Gomeza,to Ramos tez zaczynal na boku, moze go chce przyzwyczaic do troche innych zadan obronnych i potem jak wroci na srodek to bedzie mial wieksze mozliwosci. Bo patrzac na jego posture to raczej na zwrotnosci/mobilnosci bedzie bazowac a nei na sile.\nprzez ynwa19 » 15 sie 2019, o 12:05\nJoel zagral moim zdaniem dobrze w defensywie ale strasznie irytujace byly te jego niecelne podania do przodu,ktore dawaly natychmiast szane Chelsea na stworzenie groznych sytuacji.\nOsobiscie martwi mnie troche forma.....Virgila Wielkiego.\nPare razy tracil orientacje podczas tych prostopadlych pilek rywala vide gol Giroud a ponadto sprawia na mnie wrazenie jakiegos takiego podmeczonego.