"Wydawało mi się, że zarabianie pieniędzy na swojej pasji sprawi, że ją znienawidzę"– rozmowa z Kają Kraską z kanału Globstory | WGmedia.eu\n"Wydawało mi się, że zarabianie pieniędzy na swojej pasji sprawi, że ją znienawidzę"– rozmowa z Kają Kraską z kanału Globstory\nW piątek, 19 stycznia w Sołtysówce w Rajczy odbyły się pierwsze w 2018 roku Rozmowy Kulturalne, których gościem była Kaja Kraska, pochodząca z Ostrowca Świętokrzyskiego podróżniczka, autorka kanału Globstory na YT. Kaja przez dwa lata mieszkała w Stambule, rok w Barcelonie. Do tej pory odwiedziła z kamerą 16 krajów, takich jak Turcja, Chiny, Iran, Hiszpania, Portugalia, Ukraina, Grecja, Gruzja, Kuba, Sri Lanka, Tajlandia, Kambodża, Laos i Wietnam. Młoda dziennikarka zachęca do samotnego podróżowania, pokazuje świadome podejście do turystyki oraz relacjonuje podróże z miejsc nieopisanych w turystycznych przewodnikach.\nKlaudia Wiercigroch-Woźniak: Globstory ,,Jedna Ziemia wiele Światów”… jak wiele?\nKaja Kraska: - Jak wiele światów? Wiedziałam, że te rozmowy będą trudne, bo to Rozmowy Kulturalne (śmiech). Myślę, że ile kto chce, tzn. każdy świat łączy ludzi w grupę, to może być kraj lub miasto. Myślę, że Gdańsk jest inny niż Rajcza, a Ostrowiec jest inny niż Wiedeń. To może być lokalna grupa ludzi, którzy są zainteresowani np. szydełkowaniem. Tak naprawdę w każdym miejscu, gdzie są ludzie tworzący coś wspólnie, jest osobny świat. Światy mogą być do siebie bardzo podobne i jednocześnie mogą się bardzo różnić.\nJosé Saramago mówi, że każdy ma taki świat, jaki widzą jego oczy. Jaki jest świat widziany oczami Kai Kraskiej.\n- O matko… (śmiech). Świat widziany moimi oczami pokazuję w filmach, ponieważ te w przeciwieństwie do zdjęć nie są tylko płaskimi obrazami. Muzyka i komentarz tworzą historię – tak mi się wydaje – z pewnego rodzaju ładunkiem emocjonalnym. Będąc ostatnio w Kambodży poznałam Pana Pov, którego życie mnie poruszyło. Przeprowadziłam z nim dwugodzinną rozmowę, którą później montowałam w Laosie w bardzo trudnych warunkach logistycznych, bez Internetu. Przez pięć dni nie mogłam się zdecydować na podkład muzyczny. Wiedziałam, że montuję ważny film, że to nie tylko mój ,,głupi filmik”, a być może realna szansa dla drugiego, „żywego” człowieka, który się otworzył przede mną i przed obcymi ludźmi. Wydawało mi się, że jak wstawię smutną piosenkę, to ludzie zarzucą mi granie na emocjach i ckliwej historyjce, jeżeli wesołą – nikogo nie poruszy los tego człowieka, więc wyważenie tego, co chcę przekazać w filmach wymaga sporo pracy i wyczucia, ale mam nadzieję, że oddają one to, jak postrzegam świat. Staram się jak najmniej oceniać, jak najmniej sugerować słowami, jak ktoś inny ma go oceniać. Nawet jeżeli w tych historiach odgrywam jakąś rolę, to każda książka ma głównego bohatera i to przez pryzmat jego osoby toczy się opowieść. Chcę przekazać emocje i jeśli uda mi się je w ludziach wywołać, to oni sami najlepiej je nazwą. Każdy ma inną wrażliwość i ja nie chcę jej narzucać czy wartościować. Popularne suby i lajki, to nie tylko cyferki w Internecie lecz żywi, myślący ludzie. Nie zawsze to wychodzi, bo za każdym razem jest to nasz subiektywny obraz, a ja przecież opisuję to, co widzę. Jeden zwróci uwagę na ładną pogodę, inny na ubrania miejscowych kobiet. Bardzo dużo muszę się jeszcze nauczyć, by te filmy były dokładnie takie, jak bym chciała, tzn. by nie były jednostronnym przekazem, po którym mówi się „aha”. Ciągle się tego uczę się i pamiętajmy, że mówimy tu o filmikach na Youtubie (śmiech). Z jednej strony to zabawa i rozrywka, a z drugiej medium dające pełną wolność do eksperymentowania twórczego. Zobaczymy, jak się to potoczy, ja zrobię tak, jak najlepiej będę umiała.\nJesteś optymistką, szklanka jest zawsze do połowy pełna?\n- Chyba tak… Tak naprawdę filmy zaczęłam kręcić, gdy zamieszkałam w Turcji. Przeglądając internetowe fora zauważyłam trwające na nich gorące dyskusje na temat Turcji oraz to, jak bardzo Turcy są nie lubiani w Polsce - przynajmniej w Internecie – i pomyślałam sobie o tych wszystkich kobietach z podobnymi historiami jak moja, które nie mają żadnego wsparcia i wręcz prawa do własnej oceny.\nTwoje pierwsze filmy nosiły tytuł ,,Halo Turcja”, a państwo ze stolicą w Ankarze to nie przypadek, o czym doskonale wiedzą twoi widzowie, ale może przypomnij tym, którzy cię nie znają, jaki był powód wyjazdu do Stambułu?\n-Jeden z zasłyszanych cytatów, który lubię przytaczać, to ten, że ,,Chłopak Turek to nie grzech, ale trochę wstyd”. Wyjazd do Turcji był szaleństwem. Bardzo chciałam pokazać to, co zobaczyłam na miejscu, a co zupełnie nie pokrywało się z obrazem Turków i Turcji zarysowujących się w komentarzach na forach. Tak też zrobiłam, co oczywiście wywołało lawinę hejtu. Życzono mi śmierci, grożono, a cała negatywna energia płynęła od moich rodaków. W tej znienawidzonej Turcji nic złego mi się nie przydarzyło – wręcz przeciwnie, więc tym bardziej chciałam przedstawić mój punkt widzenia. Ktoś mógł mi napisać, że jestem naiwna i co ja tam wiem, że tam jest tak i tak itd., a ja widziałam – moimi oczami – zupełnie coś innego, to mnie jeszcze bardziej motywowało. Do tej pory staram się to robić, tylko już nie z Turcji. Było też bardzo dużo pozytywnego odzewu i wiem, że spora część osób ogląda moje filmy właśnie od czasu wątku w Turcji. Bardzo się cieszyłam, gdy widziałam, że widzowie mają też odwagę pisać miło o tak niepopularnym temacie.\n31 lipca Globstory stuknęły trzy latka, był tort i zdmuchiwanie świeczek?\n- Nie było tortu (śmiech). Zorganizowałam spotkanie z widzami w Warszawie, które miało być małe, ale okazało się, że tak wiele osób jest nim zainteresowanych, że stres związany z jego organizacją sprawił, iż zapomniałam o torcie (śmiech), ale też nie ukrywam, iż pomyślałam, że może ktoś go przyniesie, bo ja sama sobie tort? (śmiech). Oczywiście żartuję, wtedy zabrakło po prostu czasu i zupełnie wypadł mi on z głowy.\nMało kto wie, że twoją pierwszą pasją była muzyka, a Globstory to nie pierwszy dziecko YT.\n- Tak, muzyka była moją pasją od dziecka i miłość do niej zaszczepił mi mój tato, który się uparł, że będę śpiewać, bo widział, że mam jakiś talent i pisze pioseneczki. Zawsze miałam potrzebę twórczego działania, więc ciągle mi coś podsuwał, np. naukę gry na keyboardzie. Całe moje nastoletnie lata śpiewałam z kolegami w zespole, graliśmy na instrumentach, które znaleźliśmy na strychu, a potem, gdy nastał YT zaczęłam nagrywać własne kawałki, ale traktowałam to hobbystycznie. Tata chciał żebym poszła na studia związane z muzyką, ja oponowałam, bo wtedy wydawało mi się, że zarabianie pieniędzy na swojej pasji sprawi, że ją znienawidzę. Teraz trochę inaczej myślę. Nigdy nie śpiewałam dobrze, natomiast kiedyś pisałam niezłe piosenki. Mogło się wydawać, że dobrze śpiewam, bo utwory pisałam pod swoje możliwości wokalne, tak by nie było słychać, gdzie nie domagam, a jednocześnie, by brzmiały tak, jak mi w duszy gra. Dopiero później odkryłam filmy czyli kombinację dźwięków i obrazów. No i mnie wzięło.\nGlobstory to kompilacja różnych dziennikarskich zainteresowań, masz niezłe zaplecze warsztatowe za sobą?\n- Tak, to prawda. Wiedza na temat montażu filmów nie wzięła się znikąd. Steve Jobs powiedział kiedyś, że kropki da się połączyć tylko patrząc wstecz, nigdy w przód. Nie da się precyzyjnie określić celu i zaplanować drogi wiodącej do niego, zwłaszcza jeżeli robimy coś po raz pierwszy i nie mamy doświadczenia. Rozwój jest dopiero przed nami. Nie miałam takiego planu na życie jak Globstory, ale zdałam sobie sprawę z tego, że wszystko co zrobiłam wcześniej finalnie mi się przydało, łącznie z grafiką czy photoshopem, więc takie z pozoru błahe rzeczy, które kiedyś robiłam przez moment. Planując przyszłość w liceum myślałam o studiowaniu biologii, byciu nauczycielką, taką jak w filmie ,,Młodzi gniewni”, chciałam pracować z trudna młodzieżą, uczyć ich życia. To naiwne wyobrażenie, bo nauczyciele dobrze wiedzą, że ta praca tak nie wygląda (śmiech). Zdałam maturę z biologii, bo wydawało mi się, że jest to jedyny przedmiot w szkole, jaki mnie interesuje i ten okazał się być dla mnie za trudny. Po maturze stwierdziłam, że może pójdę na dziennikarstwo, bo lubię opowiadać historie i zobaczymy, co z tego wyjdzie. Czułam, że to może być dobry kierunek dla mnie. Zadzwoniłam na UW jeszcze nie znając wyników - a zdawałam tzw. starą maturę - i mówię: ,,Dzień dobry! Chciałam się dowiedzieć, kiedy są egzaminy wstępne na dziennikarstwo?” na co usłyszałam w słuchawce, że właśnie trwają od godziny. Więc zamiast na Uniwerek poszłam na prywatną uczelnię, która okazała się strzałem w dziesiątkę. Do tej pory uważam, że prywatne uczelnie są często lepsze od publicznych, a dlaczego? Bo na Uniwerku także studiowałam, więc mam obraz z dwóch źródeł. W prywatnej szkole mieliśmy do dyspozycji pracownie i warsztaty radiowe, kamery, sprzęt do montażu i wystarczyło tylko tyle, żeby się chciało. Prawie wszyscy ludzie z mojej grupy, z którymi studiowałam czyli jakieś 40 osób, dziś pracują w mediach lub gdzieś wokół nich, dlatego, że byliśmy tak bardzo zapaleni, żeby się tego uczyć. Często ludzie pytają mnie, skąd mam dobrą dykcję, po prostu miałam zajęcia z dykcji w szkole. Braliśmy na warsztat teksty prasowe albo wiersze, np. ,,Lokomotywę” i maglowaliśmy ją na okrągło. Wcześniej mówiłam lepiej, teraz już gubię sylaby, bo za szybko mówię, wtedy też bardzo dużo pracowałam w radiu studenckim, odbyłam czteromiesięczny staż w telewizji jako researcher w wiadomościach TVP w redakcji zagranicznej i to była pasja. Na uniwersytecie robiłam magistra, poszłam na specjalizację telewizyjną i pani, która przyszła do nas z TVP zaproponowała nam wycieczkę do TV, żeby nam ją pokazać, a my wtedy byliśmy już po jakichś stażach i doskonale wiedzieliśmy, jak wygląda praca w TV. Studiowanie na uniwerku, to były zajęcia głównie z prasoznawstwa i do tej pory odradzam wszystkim, którzy chcą być dziennikarzami studia na tym kierunku. Wszystkiego czego ja się nauczyłam można się nauczyć już pracując. A jak ktoś się tym interesuje, to dużo czyta i tę wiedzę, tak czy inaczej nabywa. Uparłam się, że zostanę w branży, co było dość trudne nie mając wtedy żadnych znajomości w Warszawie, więc chodziłam gdzie się dało na staże, nawet do miejsc będących zupełnie poza moim obszarem zainteresowań. Pracowałam np. w radiu katolickim, gdzie moim szefem był ksiądz dyrektor i to też było bardzo ciekawe doświadczenie. Przepracowałam tam miesiąc. Przez rok pracowałam za darmo robiąc mnóstwo rzeczy w różnych redakcjach, ponieważ w tamtych czasach za staże nikt nie płacił. Moją pierwszą poważną i wieloletnią pracą, której szukałam przez osiem miesięcy było tworzenie krótkich filmów poradnikowych dla różnych portali internetowych np. co zrobić, gdy boli gardło, taki lifestyle. Nauczyłam się organizacji czasu, rozmawiania z ludźmi, którzy nie mają obycia z kamerą. Nie robiłam ich sama, był ze mną zawsze operator kamery, potem montażysta. Pracowałam tam przez siedem lat, zaczynając jeszcze na studiach, a ponieważ jak na standardy warszawskie nie zarabiałam dużo, postanowiłam, że będę dorabiać montując proste, krótkie filmy oraz w innej redakcji – przeprowadzać wywiady z gwiazdami na bankietach. I tak to trwało do czasu kiedy poznałam Ozana, wtedy rzuciłam wszystko i wyjechałam do Turcji. Równolegle śpiewałam w zespole, chłopaki się na mnie obrazili, gdy odeszłam, ale to kolejna długa historia.\nPrzez dwa lata mieszkałaś w Stambule, ktoś kiedyś powiedział, że gdybyśmy mieli możliwość spojrzenia na Ziemię tylko jeden raz, to powinien to być właśnie Stambuł.\n- Tak, jeżeli ktoś kiedyś będzie miał ochotę pojechać do Stambułu, to musi. Tzn. uważajcie na siebie, bo tam nie jest tak, jak w Europie. Opowiadałam o tym również w filmach, że turystki bywają często zaczepiane, jest dużo kieszonkowców, sytuacja polityczna bywa niestabilna. Zdarzyły się tam również zamachy terrorystyczne, ale teraz nawet w Europie mamy ten problem. Stambuł jednocześnie się kocha i nienawidzi. Wyobraźcie sobie gigantyczne miasto, które jest położone na dwóch kontynentach, część jest w Azji, część w Europie, a przez środek leci Bosfor, gigantyczna przestrzeń pomiędzy dwoma tak jakby miastami, można płynąć z jednej strony na drugą barkami, jest przecudownie. Te wszystkie meczety, minarety i stare budynki wyglądają jak z baśni. Turcy maja specyficzne podejście do swoich zabytków, wyobraźmy sobie mury miejskie mające tysiące lat, które w Polce zostałyby odrestaurowane, ogrodzone, obiletowane i oświetlone, a w Turcji? Ktoś używa kawałka zabytkowego muru jako ściany do garażu, gdzieś sobie ktoś coś dobudował, oni w ogóle żyją na tych swoich ruinach niespecjalnie się nimi przejmując. Turcja jest moim zdaniem bardzo niedocenionym turystycznie krajem, bo wielu jeździ tylko na wybrzeże, a to przecież pustynie, góry, lasy, wspaniała kuchnia, szalenie gościnni ludzie itd. ale wracając do Stambułu. Życie w Stambule, gdy jest się tam na dłużej może być też koszmarne. To 17 mln ludzi na obszarze trzech Warszaw. Wychodzi się z domu i to nie jest tak, że zadajemy sobie pytanie, czy będzie dziś korek, tylko jak duży będzie? Czy będę stać godzinę czy trzy, bo stoi się zawsze. Nie ma zieleni, drzew, a jeżeli chce się pojechać za miasto na weekend, to się jedzie tak jak wszyscy czyli w piątek wieczorem. Więc wyobraźmy sobie, że w piątek wieczorem, by się wydostać z miasta stoicie cztery godziny w korku. Turcy w tym korku już są świetnie zaprawieni, bo gdy tylko on się tworzy pojawiają się handlarze różnego rodzaju towarów i robi się wokół samochodów bazar. Drogi mają po trzy, cztery pasy i wszystkie są zakorkowane. Jak wracacie w niedzielę i stoicie kolejne cztery godziny w korku, to żałujecie, że w ogóle wyjechaliście z domu. Stambuł jest bardzo męczącym miastem. Ale bardzo dużo się tam nauczyłam, np. asertywności i śmiałości. Kiedyś trudno mi było zaczepić obcą osobę na ulicy i zapytać o cokolwiek, dziś już tego nie mam i Turcja mi to dała. Ale właśnie dlatego, że tak trudno się tam żyje – wyprowadziliśmy się stamtąd.\nStambuł to gruba krecha dzieląca twoje życie na przed i po nim?\n- Tak, pod każdym względem. Po prostu z dnia na dzień rzuciłam wszystko i pojechałam do Stambułu. Wcześniej było normalne życie według standardowego planu, który zaaprobuje babcia, a potem nastąpił ciąg przygód.\n,,Istnieje coś takiego, jak zarażenie podróżą i jest to rodzaj choroby w gruncie rzeczy nieuleczalnej” mówił Ryszard Kapuściński, w jakim stadium choroby ty jesteś, gdybyś miała postawić diagnozę?\n- Przypadek beznadziejny (śmiech).\nCzyli ,,Życie bez podróży jest jak potrawa bez soli”, jak mawiała Elżbieta Dzikowska?\n- Faktycznie jest coś takiego, że jak się pojedzie raz, to po powrocie myśli się co dalej, np. będąc teraz w Azji poznałam podróżnika z Niemiec, typowego mieszczucha bardzo lubiącego swoje miasto i życie, jakie w nim prowadzi. Zdradził mi, że chciał się sprawdzić w podróży, więc pojechał na dwa miesiące do Azji i to jest jego pierwsza podróż i nie sądzi, by ja powtórzył, ale ostatniego dnia przyznał się, że już myśli o kolejnej wyprawie. Poza tym, ludzie którzy podróżują, są trochę inni i ta ,,inność” jest w różnym stadium rozwoju, na którą mam własną teorię. Mianowicie, kiedy jesteśmy w swoim kraju, to otacza nas znana rzeczywistość, w momencie kiedy znajdziemy się w obcym państwie, na dodatek sami, to okazuje się, że wszystko co znamy zawodzi i musimy nauczyć się funkcjonowania na nowo, jak chociażby zakupu biletu na autobus, uczymy się przebywania z samym sobą w ogóle. Wtedy zaczynamy polegać na intuicji i instynktach. Wydaje mi się, że wówczas po raz pierwszy można tak naprawdę oddzielić się od tego co znamy, spojrzeć na swoje życie z dystansu i zobaczyć na przykład, co tak naprawdę lubimy. Bardzo często może nam się wydawać, że coś lubimy, a zmienimy scenerię i okazuje się, że jesteśmy zupełnie innymi ludźmi. Zauważyłam też, że wiele rzeczy, które wydawało mi się, że lubię robić – robię z przyzwyczajenia. W ogóle człowiek jest jedynym stworzeniem na świecie, które nie ufa swoim instynktom. W ogóle nie wie, że je ma. To nie muszą być dalekie podróże, czasem wystarczy po prostu mała zmiana scenerii.\nNo właśnie, często mówi się, że podróżowanie jest drogą w głąb siebie. Czego dowiedziała/duje się o sobie Kaja Kraska podróżując?\n- Okazało się, że mogę nawrzeszczeć na faceta i nazwać go zboczeńcem w centrum miasta (śmiech). To już wyczyn, zwłaszcza dla dziewczyny nieśmiałej z natury, która dopiero nauczyła się asertywności wobec niewłaściwych zachowań. A tak serio, podróże moim zdaniem są receptą na dwie rzeczy, po pierwsze na pewność siebie, dlatego, że gdy gdzieś wyjedziecie, to na 99% nic wam się nie stanie, jeżeli będziecie się zachowywać z głową i nie robić głupstw, po prostu żyć, uważać na podobne rzeczy, na które uważacie w rodzinnym kraju, nie łazić po nocach tam gdzie nie powinno was być i nie prowokować dziwnych sytuacji. Nabierzecie do siebie samych zaufania i wiary w to, że nie potrzebujecie nikogo, kto wam pomoże w organizacji, coś zapewni, bo poznacie swoją wartość i dowiecie się, że możecie na sobie polegać. Kiedyś byłam bardzo niepewna siebie, jeszcze trochę jestem, ale teraz wiem, że dam sobie radę w każdych warunkach. Wszędzie żyją ludzie i jeśli oni tam żyją i przeżywają – to czemu ja mam sobie nie dać rady. Drugą rzeczą, którą mi powiedział kolega, jest to że warto jest podróżować wtedy, kiedy nie ma się sprecyzowanych planów na przyszłość, bo wasza pasja znajdzie się po drodze. Wtedy można też spojrzeć na siebie z dystansem i rozszerzyć perspektywę możliwości, poznać rzeczy, których wcześniej nie mogliście wziąć pod uwagę. Chłopak podróżujący po Azji zaczął uprawiać akrojogę i nie sądzę, że gdyby siedział w jednym miejscu w Polsce, będąc otoczony tymi samymi ludźmi, wpadłby na taki pomysł.\nNa kanale Globstory jest seria filmów z cyklu ,,Pogapmy się na ludzi”. Jacy jesteśmy?\n- To jest też bardzo trudne pytanie… myślę, że fascynujący. Odkąd zaczęłam robić serię ,,Pogapmy się na ludzi” czyli filmy, gdzie zaczepiam zupełnie obcych ludzi na ulicy i nagrywam krótki filmik, a oni wyglądają tak, jakby się delikatnie ruszali pod muzykę, to okazało się, że takie bezkarne gapienie się na drugiego człowieka sprawia, że wygląd przestaje mieć znaczenie, tzn. w kontekście tego czy ktoś jest klasycznie ładny, bo nagle się okazuje, że każdy jest atrakcyjny i ludzie bardzo często pod tymi filmami piszą, że faktycznie w każdym jest coś intrygującego. Są osoby, które nie uważa się za atrakcyjne z wyglądu, natomiast w momencie kiedy coś powiedzą, wykonają jakiś ruch, przyciągają osobowością, swoją energią. Wydaje mi się, że zdjęcia tego nigdy nie oddadzą, są płaskie.\nW lutym powrót do Kambodży… ,,Kambodży, która rozrywa serce”…\n- Serce rozerwała mi historia Kambodży, bo mi się zawsze wydawało, że Polacy są smutni - chociaż teraz tak nie uważam - ale może tacy trochę naburmuszeni, z powodu tego, że mamy trudną historię. A potem poznałam historię Kambodży, w której trzydzieści lat temu jedna czwarta ludności została wymordowana przez własną władzę i w wyniku wojny. Radykalny komunizm w wykonaniu Pol Pota spowodował, iż każda rodzina w Kambodży ma jakąś tragiczna historię związaną z tymi wydarzeniami, wszyscy mają kogoś, kto wtedy zginął, wymordowano całą inteligencję, a mimo wszystko oni po latach jako naród psychicznie się z tego dramatu podnieśli. Ludzie, którzy wtedy rządzili nadal są przy władzy, tak jak w Polsce było po upadku komunizmu. Kambodżanie, mimo że doskonale to pamiętają, mogliby nas nauczyć pogody ducha mimo wszystko, i tego, że nawet jak mają ,,nic”, to się tym dzielą. Tam rodzina jest bardzo ważna, dużo bliżej się żyje z ludźmi, bo po prostu trzeba się wspierać, razem musieli się z tego podnieść i to rozrywa serce. Nie jest to raj na ziemi, nie spędziłam tam też wystarczającej ilości czasu, by się tu wymądrzać, ale to co „załapałam” było czasami bardzo imponujące.\nJak wybierasz kierunki podróży? Spontanicznie kręcisz globusem lub kołujesz palcem na mapie, czy to analityczny research?\n- Kierunki wybieram w bardzo prosty i prozaiczny wręcz sposób, tzn. patrzę ile mam pieniędzy, jaki mam budżet, który mogę wydać, wchodzę na skyscanner lub inną wyszukiwarkę lotów i sprawdzam na co mnie stać i z tych kierunków, które są w zasięgu mojego portfela wybieram ten, który wydaje mi się najmniej zwiedzony. Na filmach nie widać tego, że ja jeżdżę po jakichś peryferiach, są to raczej popularne miejsca, nie było mnie stać na drogie bilety, więc latam tam, gdzie są tanie loty. Teraz sytuacja się trochę zmienia, bo robię to już na pełen etat, zawodowo, więc budżet na podróże nie zawsze musi uwzględniać np. koszty utrzymania się w Polsce. No i czasu jest więcej, a dłuższe podróże zwykle wychodzą taniej, bo najwięcej zjadają właśnie te loty. Dlatego w tym roku w lutym lecę do Kambodży, a potem wybrałam kierunki w taki sposób, że w maju lecę do Kirgistanu - dlatego, że zaprosił mnie tam bardzo ciekawy człowiek, który tam mieszka, ale póki co nie zdradzę więcej szczegółów, a w czerwcu do Mongolii. Tę z kolei wybrałam, ponieważ wydaje mi się jednym z najmniej turystycznych krajów, jeszcze nie wyeksploatowanym YT- wo i nie ma też wielu książek na jej temat, po prostu nie jest jeszcze tak do końca znana, a jest jednocześnie dość bezpieczna i bardzo ciekawa. Ja też prywatnie uwielbiam duże przestrzenie, możliwość zobaczenia horyzontu, delektowania się ciszą w takim miejscu i wiatrem we włosach. Widziałam zdjęcia koleżanki, która była tam w zeszłym roku. Tajga, Mongołowie w jurtach, hodujący renifery, polujący z orłami, i można tam dojechać konno. Brzmi jak kolejny zupełnie inny świat, którego nie znam.\n,,Drugim najczęściej zadawanym mi pytaniem w Internecie jest – Nie boisz się tak sama podróżować?” a pierwszym?\n- Czy jesteś jeszcze z Turkiem? (śmiech).\nW podróży lubisz być Zosią Samosią, stąd pytanie, czy będąc samemu można być samotnym?\n- O, dobre pytanie. Zawsze wydawało mi się, że skoro jestem osobą komunikatywną, to umiem funkcjonować w grupie, natomiast podróże uświadomiły mi, że tak do końca nie jest i właściwie, to najlepiej pracuje mi się, gdy jestem sama. Ja mogę sprawiać wrażenie osoby dynamicznej, ale tak naprawdę pracuję wolno i nawet gdy przemieszczam się z jednego miasta do drugiego, to jadąc w busie myślę nad scenariuszem następnego filmu. Tak działa mój umysł i nie umiem tego zoptymalizować, więc jest jak jest póki co. Gdybym podróżowała z kimś, kto nawet by mi nie przeszkadzał, to jednak ta osoba siedzi obok i trzeba czasem porozmawiać, a nawet jedno zdanie potrafi wybić z rytmu, więc teraz ciężko mi jest podróżować z kimś, ale nie potrafię sobie też wyobrazić, bym mogła tak dużo podróżować sama, tzn. teraz kręcąc filmy na kanał Globstory nie czuję się sama, bo mam kontakt z Wami, mówię coś do Was i może nie teraz, ale za jakiś czas Wy to usłyszycie. Jeżeli nie podróżujecie po jakiejś dżungli, to tak naprawdę nigdy nie będziecie sami w podróży, bo jeżeli nie jest to miejsce turystyczne, to od razu się wami zaciekawią miejscowi i będą chcieli najczęściej pogadać. Kraje typu Tajlandia, Kambodża, Laos są najbardziej turystycznym rejonem świata dla backpackersów i tam się śpi w hostelach, bo są najtańsze i kosztują od 3 – 5 dolarów ze śniadaniem, więc jest tam cała masa ludzi o różnych osobowościach. Najciekawszą osobą jaką spotkałam w hostelu była Pani z Australii mająca 62 lata. Poznałam ja na ulicy, szła ciągnąc torbę i widać było, że ma problemy zdrowotne z biodrem. To była backpackerka na emeryturze, a mi się wydawało, że jestem zawsze najstarsza, bo zwykle są to ludzie między szkołą średnią, a studiami, a ona robi to co lubi i to co może, wiek nie jest tu żadną przeszkodą ani usprawiedliwieniem, więc i takich ludzi się spotyka. Może też być tak, jak w Azji, że jakiś odcinek drogi robiłam z kimś, bo się okazało, że nam po drodze i kombinujemy transport taniej. Często jest tak, że hostele robią tzw. happy hauers , tj. godzina w czasie której kelnerka dolewa wam upite piwo do pełna, za darmo. Ta godzina sprawia, że wszyscy z hostelu są w jednym miejscu, to jest specjalnie robione po to, by atmosfera była dobra i żeby ludzie się poznali, więc nawet jeżeli chce się być samemu, to czasem jest trudno. Trzeba się naprawdę wysilić.\nJ. angielski to jest must-have w podróży?\n- Trochę tak i trochę nie, tzn. dobrze jest umieć j. angielski, niekoniecznie w stopniu komunikatywnym. Warto go znać na tyle, by wiedzieć co tzn. exit, jak jesteśmy na lotnisku oraz toilet, więc zupełnie podstawowe rzeczy, bo np. jak się pojedzie do Chin, to tam nikt po angielsku nie mówi. Na Sri Lance poznałam panią, która umiała ok 20-30 słów po angielsku i jakbym zaczęła operować pełnymi zdaniami, to by mnie nie zrozumiała, więc myśmy za pomocą tych kilkadziesiąt słów się porozumiewały. W dzisiejszych czasach nikogo nie interesuje to, jaki macie akcent i czy wasza gramatyka jest poprawna, chodzi głównie o to, by się dogadać, po prostu. Dobrze jest znać kilka słów po angielsku, ale nie jest to konieczność. Znam ludzi, którzy przejeździli pół świata nie umiejąc nic. A w Azji Środkowej przyda się bardziej rosyjski niż angielski i zaczynam się go powoli uczyć, złapać chociaż kilkadziesiąt słów.\nPiszesz ,,Pierwszy dzień po powrocie to zawsze ciężki kac mentalny. Loty, nawet najdłuższe, są za krótkie, by nie poczuć się jak schizofrenik z rozdwojeniem jaźni. Dusza wciąż tam, ciało tu. Z dyskiem, na którym 1200 klipów video czeka na ułożeniem w historie. I ponowne przeżycie”…. Ktoś kiedyś powiedział, że podróżujemy trzy razy, planując, będąc w podróży i wspominając.\n- Najbardziej lubię ten trzeci etap podróży. Pierwszy czyli planowanie najczęściej pomijam, bo nie mam czasu, nie chcę mieć wszystkiego zaplanowanego, lubię mieć odrobinę spontanu. Oczywiście czytam o miejscu, do którego się wybieram, zwłaszcza po przygodzie, która mnie spotkała w Chinach i już wiem, że nie można chodzić nigdzie z obcymi ludźmi, bo to się może różnie skończyć, wtedy nie wiedziałam, ale to doświadczenie było mi potrzebne. Drugi, czyli samą podróż również lubię, ale wiadomo ona szybko mija i potem jest ten trzeci etap, kiedy ma się filmy, zdjęcia, jest czas żeby wszystko przetrawić, powspominać. Uwielbiam opowiadać historię i za każdym razem ekscytuję się na nowo. Podróż można przeżywać wielokrotnie na wiele sposobów, przez całe wasze życie już później macie historię do przeżycia raz jeszcze i te emocje, przynajmniej dla mnie są cały czas żywe. Montaż filmów, to jest ten moment kiedy się uśmiecham i myślę sobie, że kiedyś, jak będę mieć 80 lat, to sobie usiądę i obejrzę je z satysfakcją myśląc ,,kurczę, dałaś czadu młoda!”. To będzie fajna pamiątka.\n,,Jak (nie) dać się oszukać w Szanghaju” to historia, mająca źródło w twojej fanaberii nie czytania o miejscach do których jedziesz czy z ogólnego założenia, że ludzie są dobrzy.\n- Chiny to była moja druga samotna podróż w życiu, pierwsza była do Turcji i zmieniła moje życie, druga zresztą też. Miałam dołek życiowy i stwierdziłam, że wyjeżdżam na miesiąc, bo muszę zmienić scenerię. Tak trafiłam do Szanghaju. Pierwsza doba to była panika, bo musiałam czekać kilka godzin na zagubiony na lotnisku bagaż, miałam za dużo czasu na myślenie o tym, że jakby coś mi się teraz stało na tym końcu świata, to nikt mnie nie znajdzie. Dużo się w takich momentach wyolbrzymia, nasza wyobraźnia nie zawsze działa na naszą korzyść. Następnego dnia odetchnęłam głęboko, poza tym w dzień świat wygląda dużo przyjaźniej i stwierdziłam optymistycznie: ,,Szanghaju, oto jestem! Daj mi, co tam masz dobrego!”. Gdy tak spacerowałam uliczkami podeszła do mnie para młodych Chińczyków. Ona bardzo dobrze mówiła po angielsku, więc ja tym bardziej entuzjastycznie podeszłam do niej, szli na festiwal herbaty i zaprosili mnie na niego, wahałam się ale zaproszenie to zaproszenie. Dziś już wiem, że jeżeli ktoś w Chinach, aż tak dobrze mówi po angielsku i zaczepia Was na ulicy, to jest to zły znak i prawdopodobnie prowadzi do jakiegoś przekrętu. Wyobraziłam sobie, że tam będzie jakaś scena, pokaz, miejsce publiczne – dlatego się zgodziłam. „Festiwal herbaty”. Idziemy, wchodzimy do jakiegoś budynku, schodzimy do jego piwnicy przypominającej nasze podziemne parkingi w galeriach handlowych, to jest mniej więcej taki klimat. W tym momencie po raz pierwszy pomyślałam sobie ,,Oj!”. Weszliśmy do małego pokoju, wejście na wprost stolika, po lewej stronie miejsce dla pani parzącej herbatę, po prawej ławka. Chciałam usiąść z brzegu, ale oni zaoponowali: ,,nie ,usiądź w środku” i wiecie, co jest straszne? Bardziej się boimy popełnić foux pas niż tego, że coś się nam może stać, bo ja usiadłam w środku, ponieważ oni mnie o to poprosili. To jest niesamowite, ale zaprowadziłam się jak owca na rzeź. W głośnikach techno muzyka, więc już miałam pewność, że to nie będzie tradycyjne parzenie herbaty. Na stoliku stało kilka gatunków herbat, przyszła pani, pokazała kartę, patrzę na te ceny –wysokie, ale ile może kosztować jedna herbatka? Zamówię coś najtańszego. I ta dziewczyna zaproponowała, że może popróbujemy każdej, więc znowu myślę sobie, ile może kosztować spróbowanie każdej po łyczku? Drugie ,,Oj!” pojawiło się wtedy, gdy zauważyłam, że wszystko co robi ta Pani, jest beznamiętne i dzieje się zbyt szybko, nie było czasu na kontemplację. Pani przyniosła rachunek, który zignorowałam, bo przecież to oni mnie zaprosili. W przeliczeniu na polskie złotówki wyniósł okolo sześć stów. Dziewczyna zaproponowała żebyśmy się we dwie podzieliły kosztami, bo tamten chłopak jest młody i nie zarabia jeszcze. Wtedy mój budżet był taki, że na dzień miałam 60 złotych, łącznie z noclegami. Więc kilka stów na drugi dzień w Chinach, to jest po mnie i zaczęłam myśleć, co mam zrobić w tej sytuacji. Wtedy już wiedziałam że chcą mnie oszukać, koleś siedział z boku, więc uciec nie mogłam, po policję nie wiedziałam czy mogę zadzwonić, bo nie sprawdziłam, jak traktuje turystów w Chinach, więc mogli mi kazać zapłacić rachunek, bo dobrowolnie przyszłam na pokaz. Instynktownie stwierdziłam, że będę rżnąć głupa do końca. Miałam przy sobie cały sprzęt video i gotówkę, więc mogli mnie tam okraść bez problemu. Zaczęłam ściemniać, że ja nie mam takich pieniędzy, że może za mnie założą, a ja po powrocie do Polski oddam pieniądze i chyba musiała mi uwierzyć, przez 15 minut resztką sił udawałam, że nie wiem o co chodzi, nogi mi drżały, użyłam jeszcze jednego argumentu – wyście mnie zaprosili, u mnie w kraju to oznacza, że Ty płacisz cały rachunek. Prawdopodobnie nauczyłam ich przy okazji, by przy kolejnych ofiarach nie używać słowa „zapraszamy cię”, niestety. Zapłaciłam finalnie trochę, tak dla bezpieczeństwa i od razu zadzwoniłam do kolegi Czecha, to był kontakt awaryjny na wypadek, gdyby się coś stało i on doskonale wiedział, co się mi przytrafiło, a gdy dowiedział się ile zapłaciłam to złapał się za głowę: ,,Ile! Jak ty to zrobiłaś?”, bo nie znał nikogo, kto by zostawił mniej niż dwie stówy. Ja do tej pory nie wiem czemu oni mnie stamtąd wypuścili, coś musiałam zrobić dobrze, dużo razy analizowałam tę sytuację, to było bardzo głupie, a jednoczesnie bardzo potrzebne. Potem, mając wcześniej zaplanowane wizyty w różnych dziwnych miejscach zmieniłam cały plan pobytu w Chinach. Miałam jechać do jakiejś wioski, w której szukali wolontariuszy do nauki języka angielskiego w zamian za mieszkanie, co jest tam normalnym zjawiskiem, pan Pov również chce założyć taką szkołę w Kambodży, ale wtedy stchórzyłam i nie robiłam już w Chinach niczego, co wiązałoby się z jakimkolwiek ryzykiem. Wiele osób mi później mówiło, żeby ta sytuacja nie wpłynęła na obraz całych Chin, bo to się dzieje tylko w tych najbardziej turystycznych miejscach, a to bardzo miły naród. Potem miałam już tylko dobre wspomnienia.\nPodróżujący zwykle nie myślą o tym, że są cudzoziemcami, jak mawiał Mason Coley, jak szybko się aklimatyzujesz w nowym miejscu?\n- Godzinę (śmiech). Żartuję oczywiście, pierwszy dzień, to jest zawsze panika i do tej pory tak mam i zawsze sobie myślę ,,Boże gdzie ja jestem i co ja zrobię, jak coś mi się stanie?” To jest normalne, uważam że strach jest dobry jeżeli nie jest hamujący, bo dzięki niemu uważamy na siebie, po prostu. Myślę, że tak dwa, trzy dni? Żeby wyciągnąć kamerę na ulicy i filmować wszystko, to jest odrębna kwestia. Mija około tydzień zanim nabiorę pewności, gdzie mogę kamerę wyjąć, a gdzie nie. Nie tylko ze względu na to, co wypada, a co nie, ale również ze względu na to, że z profesjonalnym aparatem, obiektywami – mogę wyglądać na kogoś z pieniędzmi. I to nie zawsze może być bezpieczne. Zwracam uwagę za bardzo.\nŚwiadome podejście do turystyki wg ciebie to?\n- To jest takie, które nie wpływa negatywnie na świat do którego jedziemy np. jeżeli wybieramy się na Sri Lankę lub do Tajlandii, to nie jeździmy na słoniach, mimo że jest to pewnie fantastyczna przygoda, posiedzieć sobie na takim słoniu, ale by one nadawały się do jazdy dla turystów, to wcześniej muszą przejść przez piekło, trzeba im złamać psychikę. Jest na to specjalna metoda w Azji, która polega na tym, że kilkudniowe słoniątko oddziela się od matki, wiąże się je i knebluje, nie daje mu się jeść, tylko poi i torturuje na różne sposoby do momentu, aż podda się woli człowieka, dotąd, aż zrobi wszystko. Niektórzy mówią ,,ale na słoniach oni jeżdżą od wieków” itd., ok, ale słonie nie mają budowy ciała przystosowanej do noszenia na sobie człowieka, jak konie. Tym bardziej jeśli chodzi tylko i wyłącznie o rozrywkę, posiedzenie sobie na słoniu i zrobienie zdjęcia. Można sobie to darować, gdy stawka jest tak wysoka i zwierzę po prostu cierpi dla naszej próżności. To samo myślę o noszeniu futer. To fanaberia. Nie jestem wojującą aktywistką, ale myślę, że minimum ludzkiej przyzwoitości jest osiągalne dla każdego człowieka.\nRady dla młodych ludzi, którzy chcą zacząć podróżować?\n- Mam tylko jedną, tzn. by wyjść z przeświadczenia, że podróże są czymś prestiżowym, elitarnym i zarezerwowanym tylko dla wybrańców, ludzi z pieniędzmi, podróżników przez ,,P”, ludzi z odwagą, bo to jest nieprawda. W dzisiejszych czasach jest mnóstwo tanich lotów i jeżeli nigdzie nie byliście, a wylecicie gdziekolwiek, to zobaczycie ilu ludzi podróżuje. Ale też nie chcę uderzać w snobistyczny ton - ,,ja podróżuję poza szlakiem”. Rozumiem osoby, które nie maja takiego zacięcia, które ciężko pracują przez cały rok i mając dwa tygodnie wakacji chcą poleżeć na plaży nie robiąc nic. Gdybym chciała przede wszystkim odpocząć też może wybrałabym allinclusive. Podróże to jest trochę inna rzecz. Trzeba sobie tak ułożyć podróż, żeby nam sprawiała przyjemność, żeby nam dostarczyła tego, czego ma nam dostarczyć, ale szkoda nie spróbować i nie zobaczyć, czy może odkryjemy coś innego, warto wyjść z tego allinclusive, przejść się po mieście, ale nie tam gdzie prowadzi mapa, tylko zgubić się np. i zobaczyć co się stanie. Nie iść na herbatę może na początek z obcymi ludźmi, ale dać się ponieść chwili. Jest mnóstwo ludzi, który podróżują po świecie przez lata i jedyna różnica między nimi, a nami? Żadna, oni po prostu stwierdzili, że tak można, że się da. Ja nie wiem, jak to się stało, że zobaczyłam tyle miejsc, krajów, po prostu nie wiedziałam, że to jest trudne i okazało się tym samym bardzo łatwe. Kiedyś wielcy podróżnicy wydawali mi się nadludźmi, a teraz już tak nie jest. Poza tym nie ma już takiego modelu życia, że mamy lat 25 i musimy założyć rodzinę, iść do pracy w fabryce, kupić dom, tak jak było za czasów moich rodziców, dziś mamy tyle opcji do wykorzystania, że aż żal nie skorzystać. I my w Polsce mamy tę wolność, mniej lub bardziej możemy żyć, tak jak chcemy.\nCzego ci życzyć w nowym roku Globstory?\n- Zdrowia dla mnie i najbliższych, tylko i aż. Im jestem starsza, tym bardziej widzę, że tylko to jest w życiu ważne, bo o resztę można zatroszczyć się samemu. Jeśli jest zdrowie, to każda sytuacja jest tylko efektem naszych decyzji. Raz są one dobre, raz złe – to normalne. Ale mając siłę zawsze mamy kolejny dzień, by coś zmienić.


Kiedyś mój książę mnie odnajdzie... - Fandoms.pl - Twoje fandomy są tutaj!\nWystarczyło jedno życzenie niepomyślnie wypowiedziane w przeszłości pod wpływem chwili, by zmienił się cały świat. Nic już nie jest takie jak przedtem, a czar wydaje się być nieodwracalny. Teraz jedyną szansą na powrót do normalności, jest bohater, którego prawdziwa miłość zdolna będzie pokonać każdą klątwę i każde zaklęcie.\nOstrożnie z życzeniami, dearie!\nStało się. Zła Królowa przechwyciła czarodziejską lampę Alladyna i zmusiła go, by ten jej służył. W jej głowie wnet zrodziła się piekielnie zła myśl, choć sama uważała ją za dobrą. Chciała bowiem sprawić, by jedyna przeszkoda, jaką jest Emma Swan, raz na zawsze zniknęła z jej drogi. Nie zamierzała jej jednak zabijać, aż taka okrutna nie była. Wpadła jednak na pomysł jakby tu odseparować ją od bliskich i osłabić. Uśmiechnęła się diabolicznie, a następnie rzuciła zaklętemu Alladynowi szalone spojrzenie, dając mu znać, że ma być gotowy. Kiedy tylko jej odpowiedział, zrobiła pewny siebie krok ku wybawicielce, by zaraz przemówić:\n- Dżinie, pragnę, aby życzenie Emmy Swan, o tym, aby nigdy nie była Wybawicielką, zostało spełnione...\n- Nie! - Wykrzyczał głośno David z wtórującym mu Killianem.\nNiestety było za późno. Alladyn choć tak bardzo chciał powstrzymać się od użyczania mocy na rzec mroku, nie mógł tego zrobić. Został zniewolony, a to oznaczało, że wszystko, czego zapragnie jego pani, musi zostać spełnione, inaczej być nie mogło...\nI choć się zdawało, że to już koniec i królowa zbierała się do wyjścia wraz ze swym sługą, wtem Killian zdecydował się zawalczyć o magiczną lampę wraz z Davidem u boku. Nie było łatwo, ale kiedy w końcu ją przechwycił, nie myśląc zbyt wiele, wypowiedział swe życzenie:\n- Zabierz mnie tam, gdzie przebywa Emma Swan.\nTym razem jedynym wykrzykującym wyrazy niezadowolenia był David, na próżno niestety. Piracki kapitan zgodnie ze swą wolą przeniósł się tam, gdzie jego ukochana, a raczej w jej okolice. Rozejrzał się w około i spostrzegł, iż przebywa w Zaczarowanym Lesie. Odetchnął nieco z ulgą, gdyż akurat tę krainę znał na pamięć, niczym własną kieszeń.\n- Nic się nie bój, Swan. Odnajdę Cię. Zawsze Cię odnajdę... - wyszeptał sam do siebie.\nZamartwiając się o swą ukochaną, ruszył niepewnym krokiem do przodu, rozglądając się na wszystkie strony świata, aż w końcu usłyszał piękny, melodyjny śpiew, porównywalny do melodii ćwierkanej przez tutejsze ptaki. Tym razem to nie one wygrywały słodkie melodie, a księżniczka zmierzająca w jego stronę. Uśmiechnął się mimowolnie na jej widok i czym prędzej ruszył w jej kierunku, robiąc przy tym całą masę hałasu, ale miał to gdzieś. Nie mógł ukrywać radości na jej widok, tym bardziej, że stała tu przed nim, cała i zdrowa.\n- Swan! - zawołał.\nKsiężniczka przystanęła na moment, będąc wyraźnie przestraszoną.\n- Czy.. Czy ja Cię znam?\nKillian zrobił krok ku niej,a wtedy ta się odsunęła i schowała za starym, potężnym dębem.\nNim zdążył się ponownie odezwać, zza jego pleców rozległ się potężny krzyk i świst przelatującej strzały koło ucha.\n- Odsuń się od naszej córki, piracie!\nGłos zdecydowanie należał do Davida, ale strzała? Ach tak, Śnieżka słynęła z zamiłowania do łuku. Dziarski kapitan odwrócił się na pięcie w ich stronę i o mały włos nie wybuchnął gromkim śmiechem widząc, jak bardzo książę Uroczy się postarzał. Wziął jednak górę nad przeogromną chęcią nabijania się z upływu czasu i posilił się na poważny ton:\n- Nie mam złych zamiarów, nie musicie się obawiać. Nie przybywam w ramach siania grozy...\n- Jaki inny cel możesz mieć, piracie? - przerwał mu David.\n- Chcę ratować Was i Waszą córkę przed złem jakie jej zagraża. W Storybrooke nikt nie może się czuć bezpiecznie. Zła Królowa sieje chaos i terror, tylko Emma ma na tyle mocy, by ją pokonać. Ma miecz, którym może ją unicestwić...\n- Storybrooke? Miecz? Jak w moim śnie... - wtrąciła się Emma wychodząc zza drzewa.\nW jej głowie pojawiało się coraz to więcej pytań, a sama przestawała się obawiać ciemnowłosego mężczyzny. Poczuła z nim jakby więź i chciała dowiedzieć się więcej o krainie, z której przybywa.\n- Opowiedz mi o tej krainie więcej... - dodała.\nKillian uśmiechnął się nieznacznie i wrócił wzrokiem do księżniczki, szedł nawet w jej kierunku, ale wtedy strzała znów przeszyła przestrzeń pomiędzy nimi i spoczęła w drzewie nieopodal.\n- Nasza córka nie będzie słuchać tych bredni. Zła Królowa została pokonana raz na zawsze. Dokonaliśmy tego przed laty, a teraz znikaj, nim rozkażę Cię zakuć i wrzucić do lochów! - ryknął David.\nKról Zaczarowanego Lasu niezbyt był skory do rozmowy. Wnet pochwycił za ramiona obie najważniejsze kobiety w ich życiu i poprowadził na drogę prowadzącą do ich pałacu. Jones nie chcąc się narażać, stał tam jak w ziemię wrośnięty i obserwował, jak jego najdroższa oddala się z każdym krokiem coraz to bardziej...\nKilka dni później w królewskim zamku wydano bal na cześć księżniczki Emmy, obchodzącej w tym dniu urodziny. Killian postanowił wedrzeć się na nie w przebraniu. Na tę okazję porzucił czarny, skórzany płaszcz i przywdział coś nieco jaśniejszego, łagodniejszego i szlachetniejszego. Wyglądał w nowym stroju jak książę z krwi i kości, a obsłudze balu, nie przeszło przez myśl, iż może to być ten sam mężczyzna, który jeszcze do niedawna plądrował okoliczne wioski i siał terror na okolicznych morzach i nierząd w portowych tawernach. Tak oto pirat przedostał się przez pałacowe bramy, a potem na salę balową, gdzie znajdowali się już wszyscy goście, łącznie z jubilatką. Podszedł do niej pewnym, dumnym niczym paw krokiem i wykonał elegancki ukłon w jej stronę, by następnie nieśmiało spojrzeć w jej oczy i posłać szelmowski uśmiech.\n- Niech żyje nasza księżniczka...\nWypowiadając te słowa sięgnął do kieszeni brązowego płaszcza i wyciągnął z niej maleńkie pudełeczko, którego zawartość zabłysnęła w blasku świec, po tym jak zdjął wieko. Piękny wisiorek z łabędziem uśmiechał się do królewskiej córy, a ta jakby się zarumieniła.\n- Pozwolisz, moja pani...\nZaraz potem piękny podarek spoczął na szyi swej nowej właścicielki, a sama zgodziła się ruszyć z nim w tan, wypytując co nieco o Storybrooke, z którego przybywał.\n- Jest to kraina, w której wszyscy musimy walczyć o swoje szczęśliwe zakończenie. Zło i dobro toczą tam codzienną walkę o byt, a Emma...\n- Emma jest Wybawicielką. To znaczy... Ja nią jestem... - dokończyła.\n- Dokładnie tak. Wierz mi lub nie, ale to, co dzieje się tutaj, jest tylko snem. A ja... jestem tutaj, by pomóc Ci uwierzyć.\n- Jak masz zamiar to zrobić?\n- Pocałunek prawdziwej miłości zdolny jest przełamać każdą klątwę i każde zaklęcie...\nCiemnowłosy pirat właśnie pochylał się do pocałunku, ale wtem zaborczy ojciec rozdzielił tę dwójkę, pod pretekstem chęci przetańczenia z córką całej nocy. Tak też zresztą było. David nie opuszczał swojego oczka w głowie ani na moment. Dopiero, gdy trwało zamieszanie związane z końcem przyjęcia, Emma odnalazła moment, by podejść do towarzysza i przekazać mu sekretną wiadomość szeptem, prosto do jego ucha:\n- Spotkajmy się skoro świt na przy starej studni.\nNa pożegnanie posłali sobie zaledwie spojrzenia, choć w Killianie zbierała przeogromna chęć, by pobiec za uroczą blondynką i skraść choć jeden pocałunek z jej ust.\nZgodnie z obietnicą, pojawił się o świcie w umówionym miejscu. Rad był, że przybyła, nawet tego nie krył. Ośmielił się nawet przytulić ją ze szczęścia. Cieszył się bowiem, że mu po części zaufała. Oczywiście nie było to takie proste i nie stało się pierwszego dnia. Potajemnych spotkań było wiele, na każdym Killian dzielił się z nią inną opowieścią o sobie, o niej, o mieszkańcach miasteczka, a także o ich związku i o tym jak się poznali. Emma coraz częściej się uśmiechała i sama inicjowała rozmowy. Sukcesem, jakim pirat mógł się pochwalić, był pocałunek w policzek, jakim obdarowała go piękna księżniczka, nim zniknęła którejś nocy. Wszystko zdawało się iść w dobrym kierunku. Niestety relacja jaka zaczęła rozwijać się pomiędzy tą dwójką, nie w smak była królowi Zaczarowanego Lasu. Zorganizował więc potyczki jeździeckie z walką na kopie, a wygrany miał pojąć jego córkę za żonę. Wieść o nadchodzącym wydarzeniu podburzyła dobry, pełen optymizmu nastrój Killiana, ale jego wrodzony upór nie dawał za wygraną.\n- Skoro król rzuca mi rękawicę, podejmę się wyzwania. Zrobię dla niej wszystko, nawet jeśli mam umrzeć...\nPrzejrzał się jeszcze raz w lustrze w izdebce w gospodzie, w której tymczasowo się zatrzymał, a następnie przywdział czarną niczym noc zbroję, a zaraz potem osiodłał konia i pognał prosto do królewskiego zamku. Nie lada zadanie na niego czekało. Musiał zmierzyć się z najlepszymi z najlepszych, a oni nie znali słowa porażka. Zawzięcie walczył. Został mu już tylko jeden przeciwnik, a widząc potajemny uśmiech i zainteresowanie blondwłosej córy króla, nabrał jeszcze większych sił i po niedługiej walce pokonał rywala, by zaraz potem zwycięsko podjechać do trybun, prosto przed księżniczkę, która jak nakazywał zwyczaj, oddała mu swą chusteczkę.\n- Pokaż się, mój synu - nakazał król.\nWtem Jones z dumą zdarł z siebie hełm i posłał wszystkim łobuzerski uśmiech.\n- Mówiłem, że nie dam się tak łatwo pokonać, kochana - przemówił puszczając oczko Emmie.\nTa zaś wstała i poprosiła aby ten zabrał ją w pewne miejsce, a wtem coś mu przekaże. Jak pragnęła tak uczynił. Droga do wymarzonego miejsca księżniczki nie trwała zbyt długo, choć koń miał już dość. Dwójka młodych ludzi dotarła na piękną, obszerną polanę z usianymi na niej różami. Każda coraz to piękniejsza. Killian nie mogąc się oprzeć, zerwał jedną z nich i wręczył swej wybrance, gwarantując przy tym dozgonną miłość.\n- Jest jedno, co musisz wiedzieć. Ja zawsze, ale to zawsze będę po Twojej stronie, Swan. Pójdę za Tobą choćby na koniec świata i...\nCoś niespodziewanego. Blondynka zrobiła krok ku amantowi i wnet złączyła ich usta w czułym pocałunku, obejmując go ramionami najmocniej jak tylko się dało. Wokół świat rozbłysł dziesiątkami barw, udało się, urok został zdjęty!\n- Odnalazłeś mnie... - wyszeptała cicho.\n- Kiedykolwiek wątpiłaś?\n- Nigdy. Nigdy nie wątpiłam i nie zwątpię w Ciebie.\nSzczęście tej pary nie miało końca. Będąc razem pokonali wszystkie przeciwności losu, włącznie z Rumpelsztykiem czyhającym na życie pirata. Choć nie mieli przy sobie fasolki, znaleźli zupełnie inny sposób, by dostać się z powrotem do Storybrooke, a mianowicie przenieśli się przez zaczarowaną szafę jak niegdyś Emma za niemowlaka. W mieście wszyscy na nich oczekiwali i razem pokonali Złą Królową przemieniając ją w kobrę nie mniej jadowitą, niż sama zła strona Reginy. Po wszystkim urządzili ogromne przyjęcie w restauracji u Babci i starali się cieszyć tym, co ich spotkało. A Killian i Emma? Żyli długo i szczęśliwie, no a przynajmniej próbowali. A póki są razem i żyją w miłości, nic nie stoi im na przeszkodzie. Po raz kolejny prawdziwa miłość dowiodła, że jest najsilniejszą, a zarazem najpiękniejszą magią na świecie.\nOnce Upon A Comics\nTwórca tego fanfiction zarobił dotychczas 243 punktów za:\nJakość: 50 Popularność: 72\nWsparcie: 86 Ocena i wartość ocen: 3\n72 czytelników Wrz 10, 2017\nNie jestem fanem CS ale to jest super :D\nAwwwww słodkie to bardzo <3 Nie jestem jakimś mega shipperem Captain Swan, ale baaardzo to urocze <3 Jakby w serialu tak to zostało rozwiązane to też byłoby ciekawie :D\nDziś posty czytano : 15185 razy


Domki letniskowe Poznań – Mam do wynajęcia, sprzedam domek letniskowy w Poznaniu w Wielkopolsce\nDomki letniskowe Poznań - Baza ogłoszeń sprzedaży i wynajmu\nDomek letniskowy, Sołacz\n50 000 zł 50000 PLN 14 m²\t3 571,43 zł/m²\nPolecam na sprzedaż działkę rekreacyjną (rod) na Sołaczu w Poznaniu. Domek o powierzchni 14 m2 plus antresola. Solidnie wykonany i zadbany. Dom w pełni wyposażony. W kuchni...\nDom letniksowy W woj. Lubuskim, łagów lubuski Na sprzedaż dom wolnostojący w miejscowości Łagówek, ok. 500m od Łagowa Lubuskiego. Dom o powierzchni 170m2 znajduje się na działce...\nDomek letniskowy, Grunwald\n12 000 zł 12000 PLN 28 m²\t428,57 zł/m²\nDomek typ holendersko-kanadyjski Wymiary 1055/295/320 cm Konstrukcja metalowa,obłożenie drewniane,ocieplenie wełna mineralna. Cena do negocjacji. Domek posiada podwozie no transportu. Kontakt tel.601550656...


Stypendia dla 2 doktorantów w ramach projektu NCN MAESTRO na Wydziale Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii UJ - Oferty pracy -\nSztuczna macica (sztuczne łono) to urządzenie, które pozwala na pozaustrojową ciążę lub pozamaciczną inkubację płodu poprzez wzrost zarodka lub płodu poza organizmem matki. Do tej pory było to...\nZakażenia od kosmetyków - fikcja czy realne zagrożenie, czyli jak...\nZapraszamy na szkolenie: Zakażenia od kosmetyków - fikcja czy realne zagrożenie, czyli jak uczynić kosmetyk mikrobiologicznie bezpiecznym.\nStypendia dla 2 doktorantów w ramach projektu NCN MAESTRO na Wydziale Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii UJ\n2017-03-07 - 2017-06-30\nDwa stypendia dla doktorantów w ramach projektu NCN MAESTRO pt.: „Molekularne podstawy regulacji przepływu elektronów między błonową pulą ubichinolu a pozabłonową pulą cytochromu c. Czy mitochondrialny kompleks III podlega przejściu między stanem "szybkim" a "wolnym"? TERMIN ROZPOCZĘCIA PRACY:\nProjekt dotyczy molekularnych podstaw działania i regulacji białek mitochondrialnego łańcucha oddechowego. Badania prowadzone będą z użyciem wybranych technik biologii molekularnej, biochemii i spektroskopii. TERMIN NADSYŁANIA ZGŁOSZEŃ:\nZgłoszenia z listem motywacyjnym\nKontaktu do osób mogących wystawić opinię o kandydacie\nDo zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie: „Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych dla potrzeb niezbędnych dla realizacji procesu rekrutacji (zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 29.08.1997 r. Dz. U. Nr 133, Poz. 883)".\nWarunkiem przyjęcia jest posiadanie statusu słuchacza studiów doktoranckich prowadzonych na WBBiB UJ. Na etapie wysyłania zgłoszenia bycie doktorantem nie jest wymagane. Zasady rekrutacji na studia są dostępne na stronie: www.wbbib.uj.edu.pl\nDoświadczenia w pracy laboratoryjnej\nPracę w przyjaznej atmosferze tworzonej przez interdyscyplinarny zespół młodych i kreatywnych naukowców\nWysoką jakość badań\nMożliwość rozwoju i publikowania w renomowanych czasopismach\nStypendium w wysokości 2 500 zł/mies. przez okres 4 lat\nWydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii Uniwersytet Jagielloński w Krakowie\nNOWOŚĆ! Tworzenie receptur, produkcja i wprowadzanie kosmetyków do sprzedaży\nVII Międzynarodowa Konferencja Przemysłu Chemii Gospodarczej\nSeminarium Praktyczna Szkoła Barwy\nDzień otwarty dla kandydatów na studia doktoranckie 2017-05-12\nTworzenie biologicznych baz danych i stron internetowych\nIII Seminarium Analizy Termicznej "Nowe Trendy, Innowacje i Najnowsze Rozwiązania w Analizie Termicznej\n,,Ochrona zdrowia w obliczu wyzwań’’ 2017-05-18\nZarządzanie ryzykiem – warsztaty.\nPrzygotowanie wytwórni do Inspekcji GMP\nBeauty Innovations – Forum Branży Kosmetycznej 2017-05-23\nSzkolenie okresowe GMP – wybrane zagadnienia\nNOWOŚĆ! Kwalifikacja urządzeń produkcyjnych oraz walidacja procesu pakowania w wytwórni farmaceutycznej\nProdukcja sterylna. Środowisko produkcji sterylnej – parametry i ich kontrola\nMiędzyuczelniane Sympozjum Biotechnologiczne „Symbioza” im. Krzysztofa W. Szewczyka 2017-05-26\nIII International Conference of Cell Biology - Kraków 2017 - "The versatility of cell biology research in life science"\nOddajemy w Państwa ręce pierwszy tegoroczny numer kwartalnika portalu Biotechnologia.pl.\nW tym numerze dużo miejsca poświęciliśmy chorobom nowotworowym – najnowszym doniesieniom, badaniom i...


Maria Górka - pokoje w Tyliczu\nGÓRKA MARIA Kwatera prywatna\n790 208 831\nAdres Konfederatów Barskich 6\nogrodzona 14 arowa parcela pokryta zieloną murawą, dużo zieleni, łagodne góry do spacerów, rzeczka płynąca wzdłuż parceli, źródełko wody mineralnej, zabytkowa cerkiewka, 3 km do granicy słowackiej i okopów konfederatów barskich.\nNa świeżym powietrzu w odległości zaledwie 10 metrów od naszego budynku znajduje sie siłownia fitness i drewniany plac zabaw dla dzieci.\nPonadto dysponujemy miejscem wzdłuż strumyka. Możemy przyjąć na parceli 2-3 przyczepy kampingowe, namioty z dostępem do kanalizacji, wody, prądu i gazu.\n9 wyciągów w najbliższym sąsiedztwie szkółki narciarskie i wypożyczalnia sprzętu, możliwość zorganizowania kuligu.\nDla Państwa wygody do wyciągów MASTER-SKI i TYLICZ-SKI kursują darmowe skibusy na telefon jeden z nich 693 629 303\n* do dyspozycji gości lodówka i czajnik elektryczny\n* max. 8 miejsc noclegowych\n* 2 łazienki\n* salon z kominkiem i TV\nCeny do uzgodnienia z właścicielem. W sprawie rezerwacji prosze dzwonić nie obsługujemy e-mail przepraszamy\nul. Konfederatów Barskich 6\ntel. (18) 473-11-97\nOdpowiedzialność za zawarte w powyższej informacje, ich aktualność i wiarygodność ponosi właściciel obiektu! - GÓRKA MARIA - Serwis www.tylicz.eu jako podmiot świadczący usługę hostingu ofert w Bazie noclegowej nie ponosi odpowiedzialności za zawarte w powyższej ofercie informacje. Aby zgłosić naruszenie prawa napisz do nas www.tylicz.eu\nKrystian i Agnieszka\nPolecamy bardzo. Polecamy domek . Właściciel oddał by serce, bardzo miło i uczynnie.\nDodawanie nowej opini dotyczącej obiektu GÓRKA MARIA


Zmarli w trakcie interwencji policji. Wcześniej prawdopodobnie zażywali dopalacze - RMF24.pl\nWtorek, 21 sierpnia 2018 (10:52)\nJuż trzy osoby w różnych częściach Polski zmarły w podobnych okolicznościach, prawdopodobnie po zażyciu dopalaczy. Historie mają bardzo podobny przebieg: agresywne zachowanie, interwencja policji, utrata przytomności i zgon. Przyczyny wyjaśnią sekcje zwłok.\nZdjęcie ilustracyjne /RMF24\nW nocy policja otrzymała zgłoszenie o agresywnym mężczyźnie na katowickim osiedlu Tysiąclecia. Miał on między innymi zaczepiać przechodniów. Wysłani na miejsce policjanci chcieli go zatrzymać, ale nadal był agresywny. Konieczne było użycie gazu. Kiedy mężczyzna był już obezwładniony, nagle zaczął tracić przytomność.\nNiestety, nie pomogła reanimacja - najpierw prowadzona przez policjantów, a potem przez ratowników medycznych. Mężczyzna zmarł. Jego zachowanie, najpierw agresja i pobudzenie, a potem nagła utrata przytomności, mogą sugerować, że był pod wpływem dopalaczy. Faktyczną przyczynę śmierci wyjaśni sekcja zwłok. Policja musi też ustalić tożsamość mężczyzny, bo nie miał przy sobie żadnych dokumentów.\nTo już druga w ciągu ostatnich dni podobna historia ze Śląska. W niedzielę w Tychach również zmarł mężczyzna, który najpierw był agresywny i mocno pobudzony, a potem nagle stracił przytomność. Przyczynę jego zgonu również ma wyjaśnić sekcja zwłok.\nPodobna historia rozegrała się w województwie warmińsko-mazurskim\nNiemal identyczna historia wydarzyła się w Sępopolu w pobliżu Bartoszyc w województwie warmińsko-mazurskiem. Tam w czasie interwencji zmarł 27-latek.\nPolicjantów wezwała jego rodzina, która nie mogła go uspokoić. Mężczyzna groził swoim bliskim, mówił też, że się zabije. Funkcjonariusze po przybyciu na miejsce próbowali z nim rozmawiać, ale 27-latek nie reagował na polecenia, był bardzo pobudzony. Po obezwładnieniu i zakuciu w kajdanki mężczyzna stracił przytomność i oddech. Mimo szybko podjętej reanimacji, kontynuowanej potem przez załogę karetki, zmarł. Według rodziny przez kilka dni miał zażywać nieznane substancje. Przyczyny śmierci pomoże ustalić sekcja zwłok.\nSekcja zwłok nie wyjaśniła przyczyn zgonu w Wałbrzychu\nDramatyczna historia rozegrała się też trakcie policyjnej interwencji w Wałbrzychu. 34-latek podczas zatrzymania 16 sierpnia zaczął wymiotować i dławić się. Stracił przytomność. Policjanci rozpoczęli reanimację i wezwali pogotowie. Przybyły na miejsce lekarz stwierdził jednak zgon. Sekcja zwłok nie wyjaśniła przyczyny śmierci mężczyzny. W wyjaśnieniu przyczyny śmierci mają pomóc dodatkowe badania toksykologiczne i histopatologiczne.\nZe wstępnych ustaleń wynika, że Krzysztof S. w nocy z 15 na 16 sierpnia ukradł ze stacji benzynowej kanapki, później zniszczył kilka samochodów, po których skakał i okradł przypadkowego mężczyznę. Ten zawiadomił policję i wtedy rozpoczęła się interwencja.\n34-latek w czasie interwencji miał być bardzo pobudzony i agresywny. Policjanci musieli wezwać wsparcie. Po założeniu kajdanek Krzysztof S. zaczął wymiotować i dławić się. Stracił przytomność. Reanimacja podjęta najpierw przez policjantów, a później przez zespół pogotowia ratunkowego nie przywróciła funkcji życiowych.\nPoza przyczyną śmierci, policjanci będą ustalali także czy policjanci odpowiednio przeprowadzili interwencję.\nTagi:dopalacze, Policja, Interwencja\nNewsŚmierć 39-latka w Tychach. Prawdopodobnie był pod wpływem środków odurzających\nNewsZa posiadanie dopalaczy można trafić do więzienia. Od dziś nowe przepisy\nCiało noworodka w foliowym worku, na łąkach. Makabryczna historia we Wrocławiu\nKrzysztof Szczerski w Porannej rozmowie w RMF FM. Zapraszamy w poniedziałek o 08:02!\nGazprombank zamroził konta wenezuelskiego koncernu\nBył poszukiwany przez 12 lat: zmienił wygląd, podszywał się pod brata. Teraz wpadł\nFormuła 1: Williams Roberta Kubicy odpuszcza pierwszy dzień testów w Katalonii\nIrański minister: Ryzyko wojny z Izraelem jest duże\nTimmermans ostrzega na Węgrzech przed nacjonalistami. Chcą "kontrolować ludzi przy pomocy strachu"\nWczoraj, 16 lutego (21:30)\nKrzysztof Piątek z dwoma golami w meczu z Atalantą! Niesamowite uderzenie Polaka\nWczoraj, 16 lutego (19:25)\nNie żyje raper Leh. Zginął w wypadku samochodowym\n1 godz. 4 minuty temu\nWczoraj, 16 lutego (16:51)\nPŚ w skokach. Kamil Stoch drugi w Willingen\nWczoraj, 16 lutego (16:34)\nGIS ostrzega przed pastylkami do ssania stosowanymi na infekcje ucha\nPolska Wikipedia i cyberoszustwa\nAmerykanie ostrzegają Polskę przed chińskim...\nGość: Paweł Rabiej\nGość: Wiesław Johann\nCo jeść, aby mieć zdrowe serce? Rozmowa z...


Sprzedaż w Internecie - co trzeba wiedzieć o platformach handlowych? Projektowanie i wykonywanie sklepów internetowych prestashop Bydgoszcz - Administracja strony internetowej\nHome » Reklama online » Sprzedaż w Internecie – co trzeba wiedzieć o platformach handlowych? Projektowanie i wykonywanie sklepów internetowych prestashop Bydgoszcz\npaź 3, 2017 przez iads.pl\nNie jest niczym dziwnym, że rozwój technologii znacząco wpłynął na kształt rynku i specyfikę nowych firm. Coraz więcej przedsiębiorców rezygnuje ze stacjonarnego prowadzenia firm i całą swoją działalność przenosi do świata wirtualnego. Internet jest bowiem obecnie miejscem pełnym potencjału, jeżeli chodzi o pozyskiwanie nowych klientów. Chcąc założyć sklep w Internecie, w pierwszej kolejności trzeba zapoznać się z dostępnymi możliwościami.\nWiększość osób decyduje się na skorzystanie z gotowych rozwiązań. Jednym z bardziej ciekawych są sklepy prestashop. Jest to platforma umożliwiająca stworzenie spersonalizowanego sklepu. Dodawanie i edycja artykułów dzięki intuicyjnemu systemowi do zarządzania treścią jest bardzo prosta. Bydgoszcz jest miastem w którym można znaleźć agencję mającą w swojej ofercie wykonywanie sklepów internetowych. Jest to druga najpopularniejsza usługa w sieci. Na pierwszym miejscu znajduje się bowiem projektowanie stron internetowych – zarówno dla firm jak i klientów indywidualnych. Zaraz po stworzeniu sklepu internetowego warto jest pomyśleć o jego pozycjonowaniu.\nBardzo istotne jest to, aby na początku określić co będziemy chcieli robić, czy będzie to prowadzenie punktu stacjonarnego z czy …\nCzy chcesz stworzyć firmę wykorzystującą media społecznościowe? Jeśli Twoja odpowiedź brzmi „tak”, to dobrze trafiłeś. W dzisiejszym świecie wykorzystanie mediów …\nFototapety i ich zastosowanie.\nModne i komfortowe mieszkanie, to marzenie każdego człowiek, który marzy o wyjątkowym i przytulnym koncie dla siebie. . Każde mieszkanie …\nMarketing internetowy to obszar bardzo szerokich działań, których celem może być na przykład zdobycie nowych klientów dla firmy lub też …


Profesjonalne negocjacje z deweloperami - Obróbka Stali\nStart » Lokal Mieszkalny » Nieruchomości, Działki » Profesjonalne negocjacje z deweloperami\nDodano: 2015-08-12Kategoria: Lokal Mieszkalny / Nieruchomości, Działki\nHome Expert to wyspecjalizowana firma, która zajmuje się analizą dokumentów przy zakupie domów oraz negocjacjami z firmami, które sprzedają domy i mieszkania. Negocjacje z deweloperem poprzedzone są dokładną analizą dokumentów. Specjalista zajmuje się analizą umowy rezerwacyjnej, dokładnie czyta umowę deweloperską, analizuje termin odbioru domu, dokładnie sprawdza księgę wieczystą budynku oraz uzyskane przez dewelopera pozwolenia na budowę. Po ich dokładnym zanalizowaniu, specjalista dokładnie wie, czy wszystko jest w porządku, czy też potrzebne będą negocjacje z deweloperem. Mogą one dotyczyć na przykład zmiany terminu odbioru domu, jeśli w umowie jest on niezgodny z ustawą deweloperską oraz prawem, które dokładnie normalizuje kwestie przeniesienia praw własności z dewelopera na kupującego. Negocjacje mogą być także prowadzone w kwestii obniżenia ceny za nieruchomość. Takie będą miały miejsce wtedy, gdy wskazany przez specjalistę rzeczoznawcza, wykryje niedociągnięcia ze strony ekip budowlanych.\nPosiadanie własnej nieruchomości mieszkalnej jest rzeczą bardzo ważną. Każdy, kto dysponuje swoim lokalem, może spokojnie myśleć o założeniu rodziny i planowaniu dalszego życia. Obecnie na rynku nie brakuje ofert sprzedaży różnego rodzaju mieszkań. Jeżeli chodzi ...


Dugin – Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna\nPosts tagged with "Dugin"\nDugin: Kto kontroluje Wyspę Węży, ten kontroluje bieg historii świata\n30 cze 20220261 Jak pisaliśmy, dzisiaj moskiewscy agresorzy uciekli z okupowanej od lutego Wyspy Węży na Morzu Czarnym. Ukraińcy w internecie szybko przypomnieli lutowy wpis z portalu spolecznościowego jednego z ideologów "russkiego miru", Aleksandra Dugina, który stawia te wydarzenia w ciekawym świetle. Nasi wzięli dziś Wyspę Węży....\n„Wciągajcie ich do hańbiących występków, potem zaś odsłaniajcie ich przestępstwa. Nawiązujcie kontakty z najbardziej upadłymi ludźmi. Wprowadzajcie muzykę rozmiękczającą obyczaje, podsyłajcie im rozpustnice”. Cała Polska zbulwersowana jest ujawnionymi w filmie „Tylko nie mów nikomu” makabrycznymi...\nDwaj obywatele polscy z organizacji o nazwie Falanga to podejrzani o próbę podpalenia instytucji węgierskiej mniejszości w Użhorodzie w nocy z 3 na 4 lutego - podał szef miejscowej regionalnej administracji. Początkowo organy ścigania podawały, że dwie osoby rzuciły butelkę z substancją zapalającą i oddaliły się z...\nTrzeba wesprzeć rosyjski patriotyczny homoseksualizm – oświadczył jeden z twórców „rosyjskiego świata”, ideolog Kremla Aleksander Dugin. W przedmowie do książki "Homoseksualizm w służbie ruchu narodowowyzwoleńczego" Dugin ogłosił, że Rosja powinna zaakceptować i wspierać patriotyczny...\nŚwiat czekają kolejne konfrontacyjne kroki Moskwy: w krajach bałtyckich, basenie Morza Kaspijskiego, na Południowym Kaukazie, Bałkanach, Bliskim Wschodzie, Azji Środkowej, Arktyce Zachodniej a nawet na Białorusi – wszędzie, gdzie są strategiczne węzły komunikacyjne i zasoby energetyczne, które mogą zagrozić...\nLiderzy niemieckiej „Młodej Alternatywy” Markus Frohnmaier i Sven Tritschler spotkali się 19 kwietnia w Berlinie z deputowanym Dumy Państwowej Federacji Rosyjskiej, członkiem kierownictwa partii „Jedna Rosja”, Robertem Szlegelem – poinformował „Der Spiegel”. Jak wynika z relacji „Spiegla”, „Jedna Rosja”...\nCzas Putina dobiega końca? „Kreml zamieni go na zdrajcę i poplecznika Waszyngtonu”\nDoradca Władimira Putina Władisław Surkow pojawił się w ŁNR z nieoficjalną wizytą już drugi raz. Kiedy był tu w lutym, powiedział, że ŁŃR i DNR Rosja nie potrzebuje. Według źródeł własnych, na które powołuje się ukraiński portal informator.lg.ua, Surkow przyjechał dokonać wymiany kadr na kierowniczych...\n„Potrzebny jest nowy pakt Ribbentrop-Mołotow”. Niemcy rozsmakują się w rosyjskiej ofercie bycia mocarstwem? (WIDEO)\n"Szkoda, że żadna ze stron doniosłego paktu Ribbentrop-Mołotow nie dotrzymała jego ustaleń, bo dziś mówilibyśmy o świecie niemiecko-rosyjskim, a nie o anglosaskiej dominacji. Potrzebny jest nowy pakt Ribbentrop-Mołotow i bezpośrednia granica między starą kontynentalną Europą i Rosją, bez państw, które są pomiędzy i...


Wyprzedaż czy inne promocje to dla Ciebie za mało?\nSprawdź naszą ofertę dla grup zawodowych!\nJako jedyny salon wspieramy zawodowców!!!\nDoceniamy Twoją pracę!!!\nSpecjalnie dla Ciebie przygotowaliśmy dedykowaną ofertę\nfinansową z korzystnym rabatem na nowe auto!!!\nSprawdź w naszym salonie czy twój zawód też jest wspierany\ni przesiądź się na nowe auto\nz rewelacyjnie niską ratą!!!\nWięcej szczegółów otrzymasz po przesłaniu nam zapytania…\nVolkswagenem Seatem Volkswagenem użytkowym Samochodem używanym Serwisem\nPozostawienie przez Ciebie danych i wysłanie formularza oznacza Twoją zgodę dla Świtoń-Paczkowski sp. z o.o., Volkswagen Group Polska sp. z o.o. na skontaktowanie się z Tobą w celu przedstawienia Ci informacji na temat zakupu samochodu oraz ogólnych informacji dot. Serwisu, możliwych sposobów finansowania, ubezpieczenia lub zaproponowania i umówienia jazdy testowej z użyciem telefonu lub adresu e-mail (jeśli chcesz). Oddzwonimy do Ciebie, zweryfikujemy Twoje dane i potwierdzimy Twoje zainteresowanie informacjami na temat oferty lub jazdy testowej. Podanie Twoich danych jest dobrowolne. Bez Twojej zgody nie będziemy się z Tobą kontaktować. Czytaj więcej...\nAdministratorem przekazanych danych jest Świtoń-Paczkowski Sp. z o.o., z siedzibą w Zielonej Górze (65-142), ul. Zdrojowa 2b wpisana do Rejestru Przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Zielonej Górze VIII Wydział Gospodarczy KRS pod nr KRS 0000046076, NIP 929-10-42-828, REGON 970477366 oraz Volkswagen Group Polska sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (61-037), ul. Krańcowa 44 wpisana do Rejestru Przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Poznaniu – Nowe Miasto i Wilda, VIII Wydział Gospodarczy pod numerem KRS 0000327143, NIP 782-24-63-563, REGON 301062169 (VGP). Twoje zapytanie przekażemy wybranemu przez Ciebie Autoryzowanemu Dealerowi / Autoryzowanemu Partnerowi Serwisowemu, który na zlecenie VGP skontaktuje z Tobą w wybrany przez Ciebie sposób celem udzielenia Ci powyższych informacji (Preferowany Dealer).\nW każdej chwili możesz zrezygnować z otrzymania informacji na temat oferty lub jazdy próbnej w czasie rozmowy z naszym konsultantem lub w kontakcie z Preferowanym Dealerem. Swoje zgody możesz cofnąć poprzez formularz umieszczony na stronie internetowej www.vwgroup.pl/pl/prywatnosc albo bezpośrednio w kontakcie z VGP lub z Autoryzowanym Dealerem / Autoryzowanym Partnerem Serwisowym marki Volkswagen.\nWięcej informacji dotyczących przetwarzania danych poniżej\nZgadzam się na używanie przez Świtoń-Paczkowski Sp. z o.o., Volkswagen Group Polska Sp. z o.o. (VGP) oraz Volkswagen AG przekazanych danych, danych zebranych o moich ofertach, zamówieniach i zleceniach w ramach umowy z VGP lub z Autoryzowanym Dealerem lub Autoryzowanym Partnerem Serwisowym, w celu marketingu dot. produktów i usług marki Volkswagen oraz innych powiązanych z marką Volkswagen akcesoriów, produktów i usług motoryzacyjnych, w tym także w celu profilowania na potrzeby marketingu, realizacji działań posprzedażowych polegających na analizie i badaniu satysfakcji klienta, zainteresowania marką, produktami i usługami marki Volkswagen.\nPrzed kliknięciem przycisku "wyślij" proszę o zapoznanie się z Polityką prywatności znajdującą się w linku poniżej.


Footroll w terenie - czy GKS Bełchatów rzeczywiście ''nigdy nie zginie''? - Footroll\nFootroll w terenie - czy GKS Bełchatów rzeczywiście ''nigdy nie zginie''?\nDecyzja została podjęta w ostatniej chwili – Footroll dawno nie zajrzał na mecz pierwszej ligi. Nie zajrzał do Bełchatowa od lipca - był tam na meczu, ale Rakowa Częstochowa. GKS był w ostatnim czasie przeciwieństwem reprezentacji Portugalii – zdecydowanie nie wylosował końcowego terminarza rundy jesiennej w chipsach. Lider – Warta Poznań i wicelider do niedawna - Radomiak Radom jako rywale. Warta u siebie, Radomiak na wyjeździe. A Bełchatów… cóż, martwił się, żeby przetrwać z nami nie tylko chłodne temperatury, a także ciężką atmosferę wokół klubu…\nDlaczego akurat Bełchatów? Dlaczego wybraliśmy się tam na koniec rundy na zapleczu Ekstraklasy?\nCóż, zawsze czuliśmy na tym stadionie taką bliskość – począwszy od tego, że na tym stadionie możesz zostać na trybunie prasowej zostać usadzony między byłymi reprezentantami Polski a prezesami klubów. Chcesz usiąść rząd niżej niż goszczący na obiekcie Łukasz Masłowski? Nic trudnego. Chcesz być obok Kamila Kosowskiego? Też możliwe. Poza tym – przechadzanie się po niemalże wszystkich rewirach budynku klubowego mało którą osobę tam szokuje. Z prostej przyczyny: jakoś trzeba się przedostać do klubowej kawiarni ''WOLEJ''. W telewizji ten stadion wielu razi swoją bylejakością (podobnie zresztą jak nie do końca sprawny ekran do pokazywania wyników), ale na żywo jest tu całkiem przyjemnie.\nSporo jednak jest tutaj pamiątek, jak na 42 lata istnienia (na czele ze zdjęciami z wicemistrzowskiego sezonu 2006/07). Ten klub mimo wszystko odcisnął swoje piętno w historii ekstraklasy. Grał w niej w latach 90., grał w finałach Pucharu Polski, był wicemistrzem Polski, dostarczał reprezentantów do dorosłej kadry narodowej. Nie jest to największy klub nawet w tym regionie (zawsze będzie ustępował Widzewowi i ŁKS-owi), ale na miano "klubiku do pomiatania" nigdy nie zasługiwał.\nW Bełchatowie atmosfera jest daleka od przyjemnej. Umowa z głównym sponsorem, czyli PGE wygasła 30 czerwca tego roku. Od pięciu miesięcy klub był wodzony za nos. Obiecywano, że w końcu uda się zagwarantować dalsze wsparcie. Każdy myślał - logiczne byłoby wesprzeć klub w I lidze, skoro w II lidze udało się zrealizować cel - był awans, jest większy sens inwestowania. Tymczasem... środki PGE przeznaczyło na Stal Mielec, a w Bełchatowie najwidoczniej szukano pretekstu do tego, by zawinąć się z klubu, który nie już nic wspólnego z Ekstraklasą.\nJeśli ktoś zna historię Bełchatowa, wie, że jest on uzależniony od losów kopalni i elektrowni w każdej dziedzinie życia, nie tylko w sporcie. To przecież tylko z uwagi na jej rozwój nastąpił rozrost miasta, zaczęli tutaj przyjeżdżać ludzie do pracy. Klub powstał w 1977 roku - przez 30-40 lat Bełchatów stał się kilkukrotnie większym miastem. Słowem-kluczem w tej sytuacji jest "migracja". Ludzie napływali tutaj, byli przyjezdnymi. Nie wychowywali się tu - przyjeżdżali. Tak samo było z GKS-em w najlepszych latach – to był często klub najemników. A kwoty, jakie płacono niektórym w latach 2006-2009 sprawiały, że człowiek mógł złapać się za głowę. Bełchatów nawet w najlepszym sezonie nie był klubem opartym na wychowankach - stąd też odczuwa efekty życia ponad stan dziś, kiedy zadłużenie klubu wynosi 5 milionów złotych.\nByli też jednak tacy zawodnicy, którzy czuli z nim więź – choćby Jacek Berensztajn. Jest on do dziś jednym z najbardziej rozpoznawalnych postaci GKS-u, ciągle bywa na jego meczach. To jego dotknęła niedawno tragedia rodzinna, która poruszyła całe środowisko bliskie Gieksie...\nJeszcze w maju rozmawialiśmy z p. Jackiem - zapewniał, że będą walczyć, póki się da... 😦😢 https://t.co/5DQzi24Hi5\n— Rafał Majchrzak (@RMnaTT) November 15, 2019\nA za tym poszedł kolejny cios od losu...\nW odniesieniu do komunikatu Biura Prasowego @Grupa_PGE publikujemy oświadczenie Prezesa Zarządu GKS "Bełchatów" S.A.\n👉 https://t.co/TAVwCORkRA pic.twitter.com/rKruCmwwwf\n— GKS Bełchatów (@GKSBelchatow_) November 23, 2019\nRozumiecie? Patowa sytuacja odnośnie sponsora, bliska osoba człowieka od lat związanego z klubem (której leczenie przecież wspierano - byłe kluby Berensztajna pomagały w zbiórce pieniędzy) odchodzą na tamten świat… człowiek niekoniecznie jest w najlepszym nastroju. Wspominał o tym choćby na pomeczowej konferencji Artur Derbin, zapytany o trudną sytuację klubu:\nPracujecie państwo? Dostajecie państwo wynagrodzenie? Jakby się np. pan czuł, gdyby nie dostawał go od dwóch miesięcy? Nie chcę tutaj też, żebym został odebrany źle albo zbyt nerwowo. Staramy się od tego odciąć, chcemy, żeby nie wpływało to na nas na boisku. Walczymy dalej. Mimo wszystko, pojawia się irytacja, jeśli o tę sytuację. Chcemy, żeby było lepiej. Wszyscy możemy być dumni, że w ciężkich warunkach organizacyjnych awansowaliśmy w poprzednim sezonie. Jesteśmy w I lidze i walczymy o pozostanie. Dziękujemy ludziom dobrej woli, którzy są z nami. Dziękujemy też kibicom za to wsparcie, którym nas ciągle obdarzają.\nTeraz jednak w Bełchatowie pozostali ci, którym zależy na losie tego klubu (także w samej drużynie)… ale są bezradni.\nTo powinien być najlepszy moment na to, by wskrzesić w sobie tę chęć walki o zwycięstwo, przetrwanie w I lidze. Dziś walka w samym meczu (tak, mecz się odbył, z tego wszystkiego trudno było do niego przejść) ze strony Gieksy istotnie była. Począwszy od Emila Thiakane, przez najlepszego strzelca Mateusza Marca, po bohatera ostatnich tygodni w GKS-ie, Bartosza Biela… mało brakowało, a być może w Bełchatowie obejrzelibyśmy bramkę weekendu. Gdyby tylko piłka po strzale Marcina Grolika w pierwszej połowie, uderzona z dystansu wpadła do siatki… a Radja Nainggolan mógłby się schować pod stół. Tymczasem zamiast zwycięstwa po morderczym boju… jest bolesna porażka 1:2 po indywidualnych błędach oraz niewykorzystanych sytuacjach (gol Jarocha - pierwsza klasa).\nSłowo na dziś w Bełchatowie? Nadzieja? Niekoniecznie. To będzie raczej frustracja.\nZa tydzień w Radomiu GKS zakończy rok 2019. Czy ostatni w historii funkcjonowania klubu w obecnej formie? Obawy są naprawdę duże... mimo to z mediów klubowych wciąż płynie przekaz:\nPodczas, gdy wszyscy są skupieni na tym, czy przetrwa Wisła Kraków, za chwilę upaść może inny były klub ekstraklasowy... choć patrząc po Twitterze, to niespecjalnie ktoś się tym Bełchatowem przejmuje. Smutna prawda.\nSprawdź kursy sponsora kanału - zostały przygotowane specjalnie pod kątem obecnej kolejki ligowej!\nFootroll w tereniegks bełchatówi ligaWarta Poznań


Obraz z kawa oraz mlynkiem\nStrona główna>Nowoczesne obrazy>Kulinaria>Cafe nr 2091\nObraz z młynkiem do kawy oraz lnianym workiem wypełnionym aromatycznymi ziarnami. Ten nieprawdopodobnie klimatyczny wzór sprawi że każde wnętrze zyska nieco orzeźwiającego wyrazu znanego właśnie z tego czarnego napoju.\nProduct Name:Cafe nr 2091\nDescription: Obraz z młynkiem do kawy oraz lnianym workiem wypełnionym aromatycznymi ziarnami. Ten nieprawdopodobnie klimatyczny wzór sprawi że każde wnętrze zyska nieco orzeźwiającego wyrazu znanego właśnie z tego czarnego napoju.\nPath: Home > Nowoczesne obrazy > Kulinaria > Cafe nr 2091


"Due passi dal mare" jest zaledwie kilka kroków od morza. Znajduje się w malowniczej wiosce rybackiej Marina w Tropea. Idealne miejsce na wakacje, "klacz due passi dal" jest idealnym miejscem dla gości, którzy chcą cieszyć się relaksującym wypoczynkiem nad morzem, bez wyrzekania się piękna zabytkowego centrum miasta, które jest łatwo dostępne na piechotę. Położony w strategicznej lokalizacji, meble hotelowe są miękkie, o delikatnych kolorach w doskonałej harmonii z otaczającą przyrodą.\nS 'O Smart B & B Tropea - No_3 - No Breakfast\nMój obiekt jest odpowiedni dla par, rodzin (z dziećmi) i futrzanych przyjaciół (zwierzęta domowe). W samym sercu zabytkowego centrum Tropea, na Piazza Duomo i 2 minuty spacerem od schodów prowadzących na plażę, S 'O Smart B & B jest wynikiem bardzo niedawnego remontu zabytkowej rezydencji z 15 wieku. Wysokie sufity, lekkie odcienie, przezroczystość, rozszerzone, świeże przestrzenie pełne uroku. Te biało-słonecznej Kalabrii, wesołe i gotowe.\nArcadia Tropea - pokój 3\nB & B Le Terrazze w sercu starego miasta Tropea\nDeus Accomodation - Posejdon\nDomy wakacyjne Mery Tropea stare miasto\nB & B Wyspa Tropea RoomComfortSuperior widok na morze\nRomantyczne studio apartament z widokiem na morze, darmowe wifi.\n300 kroków od morza\nPokój B & B Island Tropea Junior Suite z tarasem\nAPARTAMENT "IL FARO" Z TARASEM NA DACHU


Hotel Be Live Experience Playa La Arena - Hiszpania (Teneryfa), oferty na wakacje i wczasy w Travelplanet.pl\nStrona główna Oferty na wczasy Hiszpania Teneryfa Puerto De Santiago\nW cieniu rozłożystych palm.\nPołożony w pięknym, zadbanym ogrodzie, który uprzyjemnia wypoczynek niezwykłymi zapachami i kojącym cieniem palm. Hotel jest położony w odległości krótkiego spaceru od plaży La Arena z czarnym, przypominającym mak piaskiem - tak mi się spodobał, że zabrałem go w małej butelce do Polski. W hotelu można bardzo smacznie zjeść a dla dzieci zostało przygotowane specjalne menu. Najmłodsi mają do dyspozycji mini-klub, pokój gier i wiele innych atrakcji nie pozwalających na nudę w czasie całego pobytu.\nFantastycznie położony, oferuje pełen relaks w jednym z najbardziej malowniczych miejsc na Wyspach Kanaryjskich. Hotel leży tylko parę kroków od egzotycznej Playa de la Arena, której grafitowy piasek pięknie błyszczy w słońcu, blisko barów i sklepów, niedaleko od słynnych klifów Los Gigantes. W ładny ogród z widokiem na morze i wyspę La Gomerę wspaniale wkomponowano malowniczy wodospad i 3 baseny, w tym jeden ze zjeżdżalnią. Przestronne pokoje są dobrze wyposażone i utrzymane w nienagannej czystości. Znakomite miejsce na słoneczne wakacje przez cały rok, wygodny hotel i przepiękne okolice. W 2019 r. hotel otrzymał ŻAGIEL ITAKI za najwyższą jakość świadczonych usług.\nok. 500 m od centrum PUERTO DE SANTIAGO, w pobliżu sklepy i bary; ok. 40 km od lotniska Reina Sofia; przystanek autobusowy ok. 50 m od hotelu.\nPlaya de la Arena, publiczna, piaszczysta, ciemny wulkaniczny piasek, łagodne zejście do morza, wyróżniona certyfikatem Błękitna Flaga, ok. 100 m od hotelu, przejście przez ulicę, parasole, leżaki i materace płatne (ok. 4 EUR/szt.).\nczterogwiazdkowy, elegancki i nowoczesny, zbudowany w 2000 r., 432 pokoje, 1 budynek, 8 pięter, 7 wind, przestronne i eleganckie lobby, całodobowa recepcja, restauracja główna - dania w formie bufetu, kuchnia międzynarodowa, dania wegetariańskie, restauracja/snack bar przy basenie - dania w formie bufetu, w restauracjach dostępne foteliki i menu dla dzieci, podczas kolacji wymagany strój formalny (panowie - długie spodnie), piano bar w lobby, bar Music Hall z tarasem, kantor, sklepik: pamiątki, gazety, przechowalnia bagażu; 3 sale konferencyjne, taras słoneczny, ogród, bezpłatny internet bezprzewodowy w lobby; VIP Lounge: dostęp do internetu bezprzewodowego, codzienna prasa międzynarodowa, przekąski i importowane, ekskluzywne napoje alkoholowe; wstęp tylko dla Gości pokoi superior Adults Club; za opłatą: punkt internetowy (ok. 2 EUR/godz.), lekarz na wezwanie, fryzjer, pralnia, wypożyczalnia samochodów, parking (ok. 4 EUR/dzień); udogodnienia dla niepełnosprawnych; akceptowane karty kredytowe: Visa, MasterCard, American Express, Diners Club.\n2-os. (możliwość 1 dostawki), ok. 27 m², odnowiony, wygodny, indywidualnie sterowana klimatyzacja, łazienka (wanna lub prysznic, wc; suszarka), telewizja satelitarna, telefon, lodówka; za opłatą: internet bezprzewodowy (ok. 20 EUR/tydz.), sejf (ok. 3 EUR/dzień), czajnik (ok. 4 EUR/dzień), żelazko (ok. 3 EUR/2 godz.); bezpłatne łóżeczko dla dziecka do 2 lat na zamówienie przed przyjazdem; balkon lub taras (stolik i krzesełka, suszarka); boczny widok na morze za dopłatą;\nsuperior z widokiem na morze:\n2-os. (możliwość 1 dostawki), ok. 27 m², wyposażenie jak w pokoju standardowym, balkon (stolik i krzesełka, suszarka), frontalny widok na morze; pokój superior z widokiem na morze za dopłatą;\nsuperior Adults Club:\n2-os., ok. 27 m², tylko dla dorosłych, odnowiony, elegancki i nowoczesny, widok na morze, wyposażenie jak w pokoju standardowym, dodatkowo: bezpłatny internet bezprzewodowy, stacja dokująca do iPod, zestaw do kawy/herbaty, menu pościelowe, minibar z powitalnym zestawem, wstęp do VIP Lounge; pokój superior Adults Club za dopłatą;\ndla 4 os. (2 os. dorosłe i 2 dzieci), ok. 29 m², wyposażenie jak w pokoju standardowym, dodatkowo: Play Station, kapcie i szlafroki, zestaw do kawy/herbaty, minibar na powitanie (uzupełnienie płatne), 3 kolacje á la carte/tydz. (wymagana wcześniejsza rezerwacja); pokój rodzinny za dopłatą.\n3 baseny, słodka woda: ok. 410 m², gł. 1,4 m, sezonowo podgrzewany, ok. 330 m², gł. 1,4 m, basen dla dzieci ze zjeżdżalnią; do 30.04.2019 r. przebudowa terenu - budowa nowego basenu infinity (tylko dla gości Adults Club); przy basenach bezpłatne parasole, leżaki i materace, ręczniki za kaucją (ok. 12 EUR); centrum fitness Panorama, tenis stołowy, minigolf, petanka, łucznictwo, szachy, pokój gier; plac zabaw dla dzieci, boisko wielofunkcyjne, równoważnie, miniklub (4-12 lat), animacje dla dorosłych i dzieci: zajęcia sportowe, pokazy artystyczne, minidisco, muzyka na żywo; za opłatą: kort tenisowy (ok. 5 EUR/godz.) z wypożyczalnią sprzętu (za kaucją), siłownia, bilard; salon urody; centrum BaySpa (w hotelu Be Live Family Costa Los Gigantes): wstęp do ekskluzywnej części relaksacyjnej o pow. 850 m² (11 EUR/os./dzień): basen geotermalny, jacuzzi, sauna, łaźnia rzymska, łaźnia parowa, komnata lodowa, prysznice tematyczne, spacer bitermiczny, strefa relaksu, pokój z herbatą; dodatkowo płatne: masaże, pielęgnacja twarzy, okłady, rytuały relaksacyjne.\nśniadanie (7.30-10.30), kolacja (18.30-21.30, 19.00-22.00) w formie bufetu w restauracji głównej, obiad (13.00-15.00) w formie bufetu w restauracji głównej lub Palapa; późne śniadanie w snack barze lub w piano barze (10.30-12.30); przekąski w snack barze (10.00-18.00); lody (10.30-18.00) w wyznaczonym barze; lokalne napoje bezalkoholowe i alkoholowe wg menu w wyznaczonych barach (10.00-24.00); wymagane noszenie opasek all inclusive; dania bezglutenowe, bez laktozy, wegetariańskie na zamówienie.\nJudyta ( luty 2019 )\nHotel przyjemny, duży, czysty\n2019-02 Bardzo fajne położenie hotelu, blisko plaża La Arena ale raczej nie można się tam kąpać ze względu na duże fale, widok na wyspę La Gomera, Los Gigantes 30 minut piechotą. Miasteczko małe kameralne, dobra baza wypadowa na zwiedzanie wyspy. Wypożyczenie auta na 3 dni spokojnie wystarczy na zwiedzenie wyspy, koszt około 30/40 euro na dzień, jest to fajna opcja i tańsza niż zwiedzanie zorganizowaną wycieczką autokarem. Pokoje przestronne, codziennie sprzątane, wymieniane ręczniki. Woda jedna na pobyt w pokoju, uzupełniać trzeba butelkę samemu w wyznaczonych miejscach. Gdy ktoś lubi dobrą sypaną kawę to jej tam nie doświadczy, kawa w każdym automacie baaardzo słaba. Co do jedzenia to kwestia gustu, mężowi smakowało, mi nie. W ciągu naszego pobytu panował też jakiś wirus w hotelu który dopadł również mnie... Remont trzeciego basenu cały czas trwa, czasem słychać kucie przy basenach ale nie jest to dużym problemem, hotel też daje gratisy za "utrudnienia". Animacje dość słabe, w porównaniu do pobytu w innych hotelach, animatorów najbardziej słychać na przywitanie i pożegnanie - codziennie układ do tych samych piosenek jak by brakowało inwencji i ochoty do tańczenia. Brakowało też muzyki przy basenie, która była przywożona tylko na aquagym. Co do pokojów jeśli komuś się nie podoba od strony ulicy (widok na los Gigantes całkiem nie zły, widać i słychać morze, gdyby nie ta szpecąca ruina...) może dopłacić 20 Euro/dziennie i zamienić na widok na może i basen od frontu. Alkohol w lobby nalewany od serca, muzyka na żywo fajna. Podziękowania dla Pani Izy z Rainbow za dobrą pracę, widać że robi to co lubi.\nBardzo fajne położenie hotelu, blisko plaża La Arena ale raczej nie można się tam kąpać ze względu na duże fale, widok na wyspę La Gomera, Los Gigantes 30 minut piechotą. Miasteczko małe kameralne, dobra baza wypadowa na zwiedzanie wyspy. Wypożyczenie auta na 3 dni spokojnie wystarczy na zwiedzenie wyspy,\nkoszt około 30/40 euro na dzień, jest to fajna opcja i tańsza niż zwiedzanie zorganizowaną wycieczką autokarem. Pokoje przestronne, codziennie sprzątane, wymieniane ręczniki. Woda jedna na pobyt w pokoju, uzupełniać trzeba butelkę samemu w wyznaczonych miejscach. Gdy ktoś lubi dobrą sypaną kawę to jej tam nie doświadczy, kawa w każdym automacie baaardzo słaba. Co do jedzenia to kwestia gustu, mężowi smakowało, mi nie. W ciągu naszego pobytu panował też jakiś wirus w hotelu który dopadł również mnie... Remont trzeciego basenu cały czas trwa, czasem słychać kucie przy basenach ale nie jest to dużym problemem, hotel też daje gratisy za "utrudnienia". Animacje dość słabe, w porównaniu do pobytu w innych hotelach, animatorów najbardziej słychać na przywitanie i pożegnanie - codziennie układ do tych samych piosenek jak by brakowało inwencji i ochoty do tańczenia. Brakowało też muzyki przy basenie, która była przywożona tylko na aquagym. Co do pokojów jeśli komuś się nie podoba od strony ulicy (widok na los Gigantes całkiem nie zły, widać i słychać morze, gdyby nie ta szpecąca ruina...) może dopłacić 20 Euro/dziennie i zamienić na widok na może i basen od frontu. Alkohol w lobby nalewany od serca, muzyka na żywo fajna. Podziękowania dla Pani Izy z Rainbow za dobrą pracę, widać że robi to co lubi.\nPaweł Pawlak ( styczeń 2019 )\n2019-01 Hotel w pożądku, ale pokój jak na rodzinny dla dwojga dorosłych z 10 i 15-sto letnimi synami zdecydowanie za ciasny, zupełny brak jakiejkolwiek prywatności. To zwykła dwójka z dwoma dostawkami. Różnica to szlofroki, kapcie, ekspres krupsa na kapsułki (kilka różnych na dzień dobry), kilka puszek i butelek napojów i darmowe wifi, które trzeba przyznać działało świetnie na całym terenie hotelu. O hasło do wifi trzeba się upomnieć w recepcji co trzy dni i działa na czterech urządzeniach. Widok mieliśmy na baseny, misteczko i ocean, z drugiej strony widać było wulkan Teide - ale także na metalowy płot budowlany, budowę basenu i duży dźwig obsługujący budowę. Budowa może niezbyt uciążliwa, ale przy nie działającej klimie i otworzonych w nocy drzwiach balkonowych rano słychać było krzątanine na budowie. Znajomi za ten widok dopłacali chyba kilkaset złotych od osoby - byli w trójkę pokój dostali taki sam ale bez opisanych wcześniej udogodnień pokoju rodzinnego. Jak skończą budowę, a przy zaobserwowanym tempie prac to trochę potrwa, widok, który i tak jest bardzo ładny będzie naprawde super. Klima nie wiem czemu nie działała, nie było takiego upału żeby jakoś przeszkadzało więc nie walczyłem z tym. U znajomych jakoś tam działała. Osoby które dostały pokoje z drugiej strony hotelu mówiły, że widoki beznadziejne. W styczniu przy basenach brak tłumów i problemu z leżakami. Woda w podgrzewanym baenie przyjemna. Snack bar otwarty od 10 ale rozkręca się około południa i jest naprawdę OK. Trzeba być naprawde wybrednym, żeby chodzić głodny i dpragniony. Synowie (strasznie wybredni) stwierdzili, że brakuje tylko pizzy ale i tak im smakowalo. Picia do woli - napoje, sorbety, soki, wody. Dla dorosłych też cała gama atrakcji. Piwa i sangria z dystrybutorów, inne dobra serwowane przez obsługę bez marudzenia w ilościach dowolnych - jakość bardzo przyzwoita, chyba, że ktoś jest koneserem 12 letnich trunków. Dla nas OK:) Posiłki jak to w hotelu o tym standardzie - bez szału ale wsumie nic nie brakowało. O srtoje na kolacje nikt sie nie czepia, szorty troche słabo ale krótkie spodenki już akceptowale. Chociaż nie był to wysoki sezon na kolacji ciasno i czasami trzeba prosić obsługę o pomoc w zorganizowaniu miejsc. Animacje przy basenach niezbyt atrakcyjne, żeby nie powiedzieć prawie żadne. Nam to akurat pasowało bo basen prawie cały czas dostepny do pływania czy zabaw dla dzieci. Niezbyt głęboko około 130cm. Rezydenta widzieliśmy 2 minuty w autokarze z lotniska. Ogólnie czysto i przyjemnie, przepraszam, że skupiłem się na minusach, ale to one powodują, że później coś na wyczekiwanych wakacjach jest solą w oku. Pobyt uważam za udany, hotel taki jak wszystkie o tym standardzie, miejscowość mała nie bardzo jest gdzie chodzić, lepiej wziąć samochód lub wykupić wycieczkę i zwiedzać. Aha jak będziecie jechać na Teide koniecznie weźcie zimowe ciuch bo zmarzniecie - było minus 4, to wysoka górka.\nHotel w pożądku, ale pokój jak na rodzinny dla dwojga dorosłych z 10 i 15-sto letnimi synami zdecydowanie za ciasny, zupełny brak jakiejkolwiek prywatności. To zwykła dwójka z dwoma dostawkami. Różnica to szlofroki, kapcie, ekspres krupsa na kapsułki (kilka różnych na dzień dobry), kilka puszek i butelek\nnapojów i darmowe wifi, które trzeba przyznać działało świetnie na całym terenie hotelu. O hasło do wifi trzeba się upomnieć w recepcji co trzy dni i działa na czterech urządzeniach. Widok mieliśmy na baseny, misteczko i ocean, z drugiej strony widać było wulkan Teide - ale także na metalowy płot budowlany, budowę basenu i duży dźwig obsługujący budowę. Budowa może niezbyt uciążliwa, ale przy nie działającej klimie i otworzonych w nocy drzwiach balkonowych rano słychać było krzątanine na budowie. Znajomi za ten widok dopłacali chyba kilkaset złotych od osoby - byli w trójkę pokój dostali taki sam ale bez opisanych wcześniej udogodnień pokoju rodzinnego. Jak skończą budowę, a przy zaobserwowanym tempie prac to trochę potrwa, widok, który i tak jest bardzo ładny będzie naprawde super. Klima nie wiem czemu nie działała, nie było takiego upału żeby jakoś przeszkadzało więc nie walczyłem z tym. U znajomych jakoś tam działała. Osoby które dostały pokoje z drugiej strony hotelu mówiły, że widoki beznadziejne. W styczniu przy basenach brak tłumów i problemu z leżakami. Woda w podgrzewanym baenie przyjemna. Snack bar otwarty od 10 ale rozkręca się około południa i jest naprawdę OK. Trzeba być naprawde wybrednym, żeby chodzić głodny i dpragniony. Synowie (strasznie wybredni) stwierdzili, że brakuje tylko pizzy ale i tak im smakowalo. Picia do woli - napoje, sorbety, soki, wody. Dla dorosłych też cała gama atrakcji. Piwa i sangria z dystrybutorów, inne dobra serwowane przez obsługę bez marudzenia w ilościach dowolnych - jakość bardzo przyzwoita, chyba, że ktoś jest koneserem 12 letnich trunków. Dla nas OK:) Posiłki jak to w hotelu o tym standardzie - bez szału ale wsumie nic nie brakowało. O srtoje na kolacje nikt sie nie czepia, szorty troche słabo ale krótkie spodenki już akceptowale. Chociaż nie był to wysoki sezon na kolacji ciasno i czasami trzeba prosić obsługę o pomoc w zorganizowaniu miejsc. Animacje przy basenach niezbyt atrakcyjne, żeby nie powiedzieć prawie żadne. Nam to akurat pasowało bo basen prawie cały czas dostepny do pływania czy zabaw dla dzieci. Niezbyt głęboko około 130cm. Rezydenta widzieliśmy 2 minuty w autokarze z lotniska. Ogólnie czysto i przyjemnie, przepraszam, że skupiłem się na minusach, ale to one powodują, że później coś na wyczekiwanych wakacjach jest solą w oku. Pobyt uważam za udany, hotel taki jak wszystkie o tym standardzie, miejscowość mała nie bardzo jest gdzie chodzić, lepiej wziąć samochód lub wykupić wycieczkę i zwiedzać. Aha jak będziecie jechać na Teide koniecznie weźcie zimowe ciuch bo zmarzniecie - było minus 4, to wysoka górka.\n2018-12 Czytając opinie pozostałych uczestników zacząłem zastanawiać się czy klienci czytają opisy przed wykupienie wycieczki. Przecież wyraźnie napisano że hotel skierowany dla rodzin z dziećmi i ja to potwierdzam, pojechałem z kumplem że studiów. Merytorycznie jestem z Pomorza uwielbiam owoce morza i tu to było, ma szwagra Francuza i były genialne sery które uwielbiam. Uwielbiam góry nałaziłem i najezdziłem się tyle ile tylko dusza zapragnie teyda godna 1 dnia zwiedzania widoki wow. Wracając do hotelu czysty obsługa hotelowa przesympatyczna hotel otwiera się na Polaków tak więc jest młoda Polka z p. Karolina która zorganizuje ci czas w ramach przeprosin za przedłużającą się budowę trzeciego basenu dla "DOROSŁYCH" . Podsumowanie hotel czysty jedzenie każdego dnia inne "zupy super " pogoda mega grudzień tydzień przed wigilią a tam 25 stopni blisko plaża wulkaniczna coś niesamowitego jak dla mnie zapyziałego Gdynianina. Polecam. A kupcie sobie wycieczkę na La Gomere terenowkami i niech waszym przewodnikiem będzie koleś z Defender 2.7 pojemność skokowa starszy gość ale potrafi jeździć. Pozdrawiam Mateusz\nCzytając opinie pozostałych uczestników zacząłem zastanawiać się czy klienci czytają opisy przed wykupienie wycieczki. Przecież wyraźnie napisano że hotel skierowany dla rodzin z dziećmi i ja to potwierdzam, pojechałem z kumplem że studiów. Merytorycznie jestem z Pomorza uwielbiam owoce morza i tu to\nbyło, ma szwagra Francuza i były genialne sery które uwielbiam. Uwielbiam góry nałaziłem i najezdziłem się tyle ile tylko dusza zapragnie teyda godna 1 dnia zwiedzania widoki wow. Wracając do hotelu czysty obsługa hotelowa przesympatyczna hotel otwiera się na Polaków tak więc jest młoda Polka z p. Karolina która zorganizuje ci czas w ramach przeprosin za przedłużającą się budowę trzeciego basenu dla "DOROSŁYCH" 😁. Podsumowanie hotel czysty jedzenie każdego dnia inne "zupy super " pogoda mega grudzień tydzień przed wigilią a tam 25 stopni blisko plaża wulkaniczna coś niesamowitego jak dla mnie zapyziałego Gdynianina. Polecam. A kupcie sobie wycieczkę na La Gomere terenowkami i niech waszym przewodnikiem będzie koleś z Defender 2.7 pojemność skokowa starszy gość ale potrafi jeździć. Pozdrawiam Mateusz\nTom ( marzec 2018 )\n2018-03 Przereklamowany, fatalna obsługa recepcji, jedzenie średnie, widok z okna albo na ocean , albo na ruiny, czego nie widać nigdzie... Wody w pokojach brak, lodówka pusta. Spa w innym hotelu, siłownia bardzo słaba zdjęcia tego nie oddają. Brak serwisu przy basenach, strefy VIP w wykupione wersji all inclusive moim zdaniem bardzo zły pomysł... Hotel raczej nie dla rodzin z dziećmi.\nPrzereklamowany, fatalna obsługa recepcji, jedzenie średnie, widok z okna albo na ocean , albo na ruiny, czego nie widać nigdzie... Wody w pokojach brak, lodówka pusta. Spa w innym hotelu, siłownia bardzo słaba zdjęcia tego nie oddają. Brak serwisu przy basenach, strefy VIP w wykupione wersji all inclusive\nmoim zdaniem bardzo zły pomysł... Hotel raczej nie dla rodzin z dziećmi.\nWłodek ( styczeń 2018 )\n2018-01 Hotel godny polecenia czysty, pokoje sprzątane codziennie jedzenie dobre, animacje to słaby punkt tego hotelu\nHotel godny polecenia czysty, pokoje sprzątane codziennie jedzenie dobre, animacje to słaby punkt tego hotelu\nTadeusz ( grudzień 2017 )\nHotel godny polecenia, bardzo dobra kuchnia, pomocny personel, ciepła woda w basenie....\n2017-12 Hotel godny polecenia - bardzo ładny pokój - przestronny i czysty / z dużym lustrem/; duża , dobrze wyposażona łazienka . Na terenie hotelu - dwa duże baseny, w jednym woda podgrzewana .
Duża ilość leżaków przy basenach . W ciągu dnia poza podstawowymi posiłkami- możliwość korzystania z dwóch barów - dobrze zaopatrzonych w wszelkiego rodzaju napitki - alkoholowe,
orzeźwiające i ciepłe / kawa, herbata,kakao/ oraz w owoce, ciasta, małe przekąski i lody.
Plaża nad oceanem - dosłownie "na rzut kamieniem" - wystarczy przejść na drugą stronę ulicy -
- ale czarna , i nie za wielka. Bardzo dobre wina . Hotel ma bardzo ciekawą architekturę .
Bardzo udany wyjazd .

grzeje się słoneczkiem, ale
\nHotel godny polecenia - bardzo ładny pokój - przestronny i czysty / z dużym lustrem/; duża , dobrze wyposażona łazienka . Na terenie hotelu - dwa duże baseny, w jednym woda podgrzewana .\nDuża ilość leżaków przy basenach . W ciągu dnia poza podstawowymi posiłkami- możliwość korzystania z dwóch barów\n- dobrze zaopatrzonych w wszelkiego rodzaju napitki - alkoholowe,\norzeźwiające i ciepłe / kawa, herbata,kakao/ oraz w owoce, ciasta, małe przekąski i lody.\nPlaża nad oceanem - dosłownie "na rzut kamieniem" - wystarczy przejść na drugą stronę ulicy -\n- ale czarna , i nie za wielka. Bardzo dobre wina . Hotel ma bardzo ciekawą architekturę .\nBardzo udany wyjazd .\ngrzeje się słoneczkiem, ale\nTurystka ( listopad 2017 )\n2017-11 Maly minus za to że nie zostaliśmy poinformowani, że jeden z basenów będzie akurat w remoncie.\nMaly minus za to że nie zostaliśmy poinformowani, że jeden z basenów będzie akurat w remoncie.\nPrzeczytaj pozostałe opinie o hotelu Be Live Experience Playa La Arena\nKod oferty: 02052019VITX5096\n3 759 zł 5 259 zł - 29 %\n7 518 zł\n01:05 - Teneriffa\nPok. superior 2 os. w/morze (DEL) 3 759


Lodówka wolno stojąca: jak ją obudować\nJoanna Zawadzka, pytanieomieszkanie.pl 31-05-2013 14:52\nPlanowałam lodówkę do zabudowy, jednak jest tyle ciekawych wizualnie lodówek wolno stojących, że zastanawiam się nad takim modelem. Ile przestrzeni wokół, aby lodówka dobrze funkcjonowała i nie przegrzewała się.\nZasady montażu lodówki wolno stojącej\nLodówkę wolno stojącą należy ustawiać z dala od źródeł ciepła, takich jak grzejniki. Nie powinna też stać w miejscu, gdzie będą na nią działać bezpośrednio promienie słoneczne - tuż przy oknie. Jeżeli lodówka ma być obudowana szafkami czy ściankami z płyt gipsowo-kartonowych, to z tyłu urządzenia powinien być swobodny przepływ powietrza. Odległość między górą lodówki a szafką czy inną płaszczyzną powinna wynosić minimum 10 cm. Ważne też, by lodówka była dobrze wypoziomowana - robi się to za pomocą regulowanych nóżek. Urządzenie nie może stać bezpośrednio na podłodze (musi być minimum 2 cm przerwy). Kiedy montujemy lodówkę wolno stojącą, trzeba pamiętać o tym, by zapewnić dostęp do wtyczki i gniazdka - musi być możliwość łatwego odłączenia sprzętu od prądu.\nKabiny prysznicowe: zanim kupisz - wejdź!


Pan Drwal Original Olejek do brody 30ml - sklep Gentleman Store\nOlejek do brody z linii Original Pan Drwal doskonale nawilża i odżywia zarost oraz działa przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo. W swoim składzie zawiera witaminy z grupy A, E, D, B1, B2 oraz B6. Zamknięty w stylowej buteleczce z dołączoną pipetą ułatwiającą aplikacje.\nPan Drwal Original - Olejek do brody 30ml\nOlejek arganowy jest odpowiedzialny za odżywianie zarostu oraz działa przeciwzapalnie na skórę. Ponadto poprawia elastyczność skóry i działa rewitalizująco.\nJak stosować olejek do brody Pan Drwal Original?\nPrunus Amygdalus Dulcis (Sweet Almond) Oil, Simmondsia Cinensis (Jojoba) Seed Oil, Argania Spinosa (Argan) Kernel Oil, Fragrance, Tocopherol Acetate\nPan Drwal Original Olejek do brody...


Ełk - Noclegi z klimatyzacją (17 noclegów w Ełku)\nSzukasz noclegu z klimatyzacją w Ełku?\nPodczas upalnego lata klimatyzacja w pokoju wydaje się niezbędna. Te noclegi oferują przyjemną ochłodę i możliwość uzyskania optymalnej temperatury dzięki klimatyzacji. Szukając noclegów w Ełku w trakcie najcieplejszych pór roku, można znaleźć wiele miejsc, które zapewniają to udogodnienie tak ważne dla samopoczucia turystów.\nIle kosztuje nocleg w obiektach z klimatyzacją w Ełku?\nCena za nocleg z klimatyzacją w Ełku zależy od kategorii wybranego obiektu oraz jego lokalizacji. Koszt noclegu może wynieść od 70 zł, natomiast średnia cena za nocleg z klimatyzacją w Ełku wynosi 345 zł.\nJakie obiekty noclegowe z klimatyzacją są najpopularniejsze w Ełku?\nKraina Alicji domy nad jeziorem, Dom Do Wynajęcia Sikoreczki, Mazurska Tajemnica II to popularne noclegi z klimatyzacją w Ełku.\nKtóre noclegi z klimatyzacją w Ełku mają najlepsze opinie?\nObecnie najlepiej oceniane obiekty posiadające klimatyzację to: Dom Do Wynajęcia Sikoreczki, Dom Do Wynajęcia Sikoreczki, Pokoje Gościnne Natalia''.\nKtóre noclegi z klimatyzacją w Ełku są polecane dla rodzin?\nWiele rodzin zatrzymujących się w obiektach posiadających klimatyzację w Ełku poleca Pokoje Gościnne Natalia'', Dom Do Wynajęcia Sikoreczki.\nKtóre noclegi z klimatyzacją w Ełku są polecane dla par?\nTe noclegi z klimatyzacją są wysoko cenione przez pary: Pokoje Gościnne Natalia'', Dom Do Wynajęcia Sikoreczki.\nNoclegi z telewizorem Ełk Noclegi z parkingiem Ełk Noclegi z wyżywieniem Ełk Noclegi z placem zabaw Ełk Noclegi z basenem Ełk Noclegi z kominkiem Ełk Noclegi z internetem Ełk Noclegi ze stacjami ładowania samochodów EV Ełk Noclegi ze śniadaniem Ełk Bon turystyczny Ełk