Polish Heritage Night w pełni udane, Wolves niszczą Lakers - Z Krainy NBA Polish Heritage Night w pełni udane, Wolves niszczą Lakers - Z Krainy NBA\nPolish Heritage Night w pełni udane, Wolves niszczą Lakers\n7 stycznia 2019 | 05:56\nPolish Heritage Night była oczywiście głównym wydarzeniem wczorajszego wieczoru, szczególnie dla nas, lecz w NBA nie brakowało innych, ciekawych spotkań.\nLos Angeles Clippers – Orlando Magic: 106:96\nPolish Heritage Night w Los Angeles. Wielkie polskie święto za oceanem, organizowane przez Marcina Gortata, które jest jednocześnie wielką promocją Polski w Stanach Zjednoczonych. Ósma już edycja wydarzenia w którym nie zabrakło polskich gwiazd muzyki (Grubson, Edyta Górniak), kina (Izabela Miko, Rafał Zawierucha) i sportu (Andrzej Fonfara, Konrad Bukowiecki), miejmy nadzieję, że nie ostatnia, bo całkiem przyjemnie się słucha „Ona tańczy dla mnie” w przerwie meczu NBA.\nW kwestii meczu – Clippers zaczęli bardzo niemrawo, pudłując co się dało. To pozwoliło Magic na zbudowanie 10-punktowej przewagi. Na całe szczęście, Marcin przypomniał chłopakom z drużyny, że nie mogą mu narobić wstydu przed tyloma rodakami i LAC wzięli się do gry. Już do przerwy przewaga spadła do 2 punktów, a w drugiej połowie to oni przejęli inicjatywę, prowadzeni głównie przez Tobiasa Harrisa. Magic walczyli tak naprawdę do połowy czwartej kwarty, później nie było już co zrobić.\nJak poszło głównemu aktorowi dzisiejszego meczu? Świetnie, naprawdę. Marcin zdobył 8 punktów, 10 zbiórek i aż 6 asyst, w tym kilka bardzo ładnych. Niejeden raz zbijał piłki z atakowanej tablicy do partnerów i generalnie zaprezentował się tak jak powinien. Jedyna szkoda, to aż 24 zbiórki jakie zaliczył jego główny przeciwnik, czyli Nikola Vucevic. Najważniejsze jednak jest zwycięstwo. No i świętowanie po nim.\nMagic: A. Gordon – 17, N. Vucevic – 16 (24 zb., 8 as.), D.J. Augustin – 12, E. Fournier – 12, W. Iwundu – 8, M. Bamba – 8 (10 zb.), T. Ross – 8, I. Briscoe – 6, J. Simmons – 4, J. Grant – 3, J. Isaac – 2, J. Martin – 0, K. Birch – 0\nClippers: T. Harris – 28 (9 zb.), L. Williams – 17, D. Gallinari – 13, S. Gilgeous-Alexander – 13, M. Harrell – 9 (8 zb.), M. Gortat – 8 (10 zb., 6 as.), A. Bradley – 7, J. Motley – 4, P. Beverley – 3, M. Scott – 2, T. Wallace – 2, S. Thornwell – 0\nChicago Bulls – Brooklyn Nets: 100:117\nBrooklyn Nets to w tym sezonie bardzo miła dla oka drużyna, która w dodatku potrafi to przekuwać w zwycięstwa i wcale nie można ich wykluczyć z pojedynku o najlepszą ósemkę Wschodu. Nie świadczy to dobrze o tej konferencji, ale co tam – wolę chłopaków z Brooklynu w playoffs niż topornych Pistons.\nMecz rozpoczął się w bardzo brzydkim stylu, ponieważ obie drużyny pudłowały na potęgę. Kiedy wreszcie wróciły na właściwe tory, Demarre Carroll pomógł Nets objąć prowadzenie. Do przerwy jednak za sprawą głównie Zacha LaVine’a (16 punktów w tej części gry), ale także Bobby’ego Portisa (17 punktów w 20 minut meczu, świetny powrót!) wróciły do gry i do przerwy był remis. W trzeciej kwarcie D’Angelo Russell jednak odpalił trzy trójki i załatwił prowadzenie, które Nets utrzymali i powiększyli w ostatniej ćwiartce. D’Lo w ostatnich 4 spotkaniach ma średnią 26,5 pkt. Po kontuzji LeVerta wszedł w rolę ofensywnego lidera i czuje się w niej coraz lepiej. Kolejny (obok Randle’a), który po odejściu z LA tylko na tym korzysta.\nBulls rozpoczęli piątką w której najstarszy był Kris Dunn mający 24 lata – bez znaczenia i tak byli bez szans, bo pudłowali takie szanse:\nDla Nets to 20 zwycięstwo i są o krok od progu 50%. Ha! Kto się spodziewał przed sezonem? W ostatnich 15 meczach mają bilans 12-3, a to najlepiej od przenosin. #NetsChampions\nNets: D. Russell – 28 (6×3, 5 as.), D. Carroll – 20 (3×3), J. Allen – 19, S. Napier – 18 (3×3), J. Dudley – 10, E. Davis – 7 (13 zb.), S. Dinwiddie – 7 (5 as.), R. Kurucs – 6, J. Harris – 2, T. Graham – 0\nBulls: Z. LaVine – 27, B. Portis – 17 (3×3), K. Dunn – 16 (7 as.), L. Markkanen – 14, C. Hutchison – 8, W. Carter Jr. – 6 (8 zb.), R. Lopez – 6, R. Arcidiacono – 3, C. Felicio – 2, W. Selden – 1, S. Harrison – 0 (8 zb.), A. Blakeney – 0\nMinnesota Timberwolves – Los Angeles Lakers: 108:86\nNiemiłosiernie przejechali się za to Leśne Wilki nad Jeziorowcami. Jednak bez LeBrona ta drużyna nie jest wcale wiele lepsza niż rok temu (warto jednak pamiętać o braku Rondo i Kuzmy ostatnio). Mecz zaczął się od prowadzenia 15-1 dla Minnesoty i to w sumie wyjaśniło wszelkie wątpliwości, co do przyszłego zwycięzcy tego spotkania. W połowie kwarty było 26-5, a na koniec 35 do 19.\nW dużej mierze to także wynik dziwnego pomysłu Luke’a Waltona, który postawił w pierwszej piątce na parę podkoszowych McGee/Zubac. Jak nie Kuzma na centrze, to McGee i Zubac obok. Mecz do przerwy praktycznie zakończony, a Lakers nigdy nie zeszli poniżej 10 punktów straty, od stanu 13-1. Gwoli ścisłości, Wolves występowali bez Rose’a i Covingtona, zatem także poważnie osłabieni.\nW pierwszej połowie meczu naprawdę bardzo dobrze wyglądał Andrew Wiggins. W drugiej już mniej – trochę jak przez cały sezon, a nawet karierę tego zawodnika. Pierwsza piątka LAL przegrała to spotkanie 91-34, a historią meczu były paczki Townsa (znów wygląda jak jeden z lepszych ofensywnie centrów na świecie) i faul techniczny Beasleya za trash talk:\nLakers: L. Stephenson – 14 (6 as.), B. Ingram – 13, M. Beasley – 11 (5 st.), J. Hart – 10, I. Zubac – 9 (8 zb.), K. Caldwell-Pope – 9, M. Wagner – 8, T. Chandler – 6 (10 zb.), S. Mykhailiuk – 4, J. McGee – 2, L. Ball – 0, I. Bonga – 0\nTimberwolves: A. Wiggins – 28 (3×3), K. Towns – 28 (18 zb., 4 bl.), J. Teague – 15 (3×3, 11 as.), T. Gibson – 12 (11 zb.), J. Okogie – 8 (3 bl.), D. Saric – 6, G. Dieng – 5, A. Tolliver – 3, T. Jones – 3 (6 as., 4 prz.), J. Terrell – 0\nAtlanta Hawks – Miami Heat: 106:82\nAtlanta ewidentnie nie leży Miami. To już trzecia porażka Żarów w tym sezonie przeciwko Hawks. Ciężko powiedzieć, dlaczego styl Jastrzębi tak strasznie nie leży drużynie z Florydy, jedno natomiast jest pewne – wczorajszej nocy nie mieli żadnego argumentu.\nHeat trafili 5/34 rzuty zza łuku, przegrali wyraźnie zbiórki, rzucali z gry na poziomie 35%, a ich obrona była momentami fatalna, momentami tylko zła. Niestety dla nich, wciąż nie w pełni zdrowy pozostaje Dion Waiters, który opuścił już drugi mecz po swoim niedawnym debiucie.\nW Atlancie wreszcie dobry mecz Trae Younga, któremu bardzo zależało na koszulce D-Wade’a. Strasznie niedoceniany w tym sezonie Jeremy Lin z ławki również nie zaszkodził.\nHeat: D. Jones Jr. – 14 (3 prz.), J. Winslow – 13, B. Adebayo – 12, J. Richardson – 11, D. Wade – 11, K. Olynyk – 9, J. Johnson – 7, R. McGruder – 3 (5 as.), H. Whiteside – 2, T. Johnson – 0 (3 prz.)\nHawks: T. Young – 19 (3×3), D. Bembry – 17, J. Lin – 15 (5 as.), J. Collins – 13 (13 zb.), K. Huerter – 10 (8 zb., 7 as., 3 prz.), D. Dedmon – 9 (11 zb.), D. Hamilton – 9 (8 zb., 6 as.), V. Carter – 8 (7 zb.), A. Len – 4 (7 zb.), J. Anderson – 2, O. Spellman – 0, T. Dorsey – 0\nOklahoma City Thunder – Washington Wizards: 98:116\nPierwsze zwycięstwo Waszyngtonu w Oklahomie w historii. Dotychczas zespół ze stolicy był 0-9 w wyjazdowych starciach z Thunder i ostatni raz wygrał z tą drużyną na wyjeździe jeszcze za czasów Seattle. Dzisiaj mimo osłabień, Wizards zagrali znakomicie i udało im się pokonać Grzmoty.\nDuża w tym zasługa powrotu do formy Portera, który dorzucił od siebie 20 pkt. To bardzo ważne, żeby Otto znalazł odpowiedni rytm po kontuzji. Czarodziejom na pewno pomógł brak strat – jako cały zespół zaliczyli ich tylko 9. To o jedną więcej niż Russell Westbrook.\nRuss zdobył kolejne triple-double, ale te jego straty okazały się za mocnym ciosem dla Thunder. Kiedy dodamy do tego słabsze dni jego kolegów (Steven Adams po pierwszej kwarcie zniknął w ataku, Dennis Schroder miał wskaźnik -32 podczas 17 gry), wszystko jest już wiadome.\nWizards: B. Beal – 25 (6 as.), O. Porter Jr. – 20 (4×3, 5 as., 3 bl.), J. Green – 16, T. Satoransky – 15, T. Bryant – 14 (7 zb.), I. Mahinmi – 9 (10 zb.), C. Randle – 7, S. Dekker – 6 (8 zb.), T. Ariza – 4 (7 zb.), T. Brown Jr. – 0, R. Baker – 0\nThunder: R. Westbrook – 22 (15 zb., 13 as., 8 st.), P. George – 20 (3×3, 5 as.), J. Grant – 17, S. Adams – 12 (8 zb.), A. Nader – 9, D. Schroder – 9, T. Ferguson – 5, N. Noel – 2, P. Patterson – 2, T. Luwawu-Cabarrot – 0, H. Diallo – 0\nToronto Raptors – Indiana Pacers: 121:105\nNick Nurse postanowił, że Kawhi odpocznie sobie w tym spotkaniu. Na szczęście dla Raptors w tej trudnej chwili znaleźli oni nowego bohatera, a stał się nim Norman Powell.\nPowell zaliczył 23 punkty i był najlepszym strzelcem spotkania. To był jeden z tych dni, kiedy jesteś królem świata – 10/12 z gry i 3/3 zza łuku. Kiedy wspierali go jeszcze Siakam z double-double i Danny Green z 5 trójkami, a cały zespół trafił 17 rzutów za trzy punkty, nawet waleczna Indiana została pozbawiona argumentów.\nPacers mogą spokojnie zwalić to na historycznie niewygodnego rywala – przegrali pięć spotkań z rzędu z Toronto i 14 z ostatnich 16. Ponadto grali bez kluczowego gracza w postaci Mylesa Turnera.\nRaptors natomiast tym razem mogli liczyć na swoją ławkę, która zniknęła gdzieś w ostatnim meczu z Bucks (5 punktów). Dzisiaj rezerwowi Dinozaurów zdobyli aż 52 punkty, a już w pierwszej kwarcie mieli więcej niż w całym meczu z Milwaukee.\nPacers: B. Bogdanovic – 21 (9 zb.), D. Sabonis – 16 (11 zb., 6 as.), V. Oladipo – 16, T. Young – 14 (9 zb., 3 prz.), D. Collison – 11 (5 as.), K. O’Quinn – 9 (7 zb., 4 bl.), C. Joseph – 9, T. Evans – 5, T.J. Leaf – 2, D. McDermott – 2, A. Holiday – 0\nRaptors: N. Powell – 23 (3×3), S. Ibaka – 18 (5 st.), D. Green – 15 (5×3), P. Siakam – 12 (10 zb.), K. Lowry – 12 (8 as., 3 prz.), F. VanVleet – 12 (8 as.), G. Monroe – 11 (9 zb.), D. Wright – 10 (6 as.), O. Anunoby – 5, C. Boucher – 3, L. Brown – 0\nPhoenix Suns – Charlotte Hornets: 113:119\nCardiac Kemba znów był obecny i Phoenix nie mogli nic na to poradzić. Rozgrywający Hornets zanotował 18 ze swoich 29 punktów w ostatnich 5 minutach czwartej kwarty i zgasił Słońca kończąc to spotkanie w taki oto sposób:\nŻaden zespół nie prowadził dwucyfrową różnicą punktów i dopiero w końcówce, Szerszenie obróciły mecz na swoją korzyść serią 11-4. Na niekorzyść Phoenix z pewnością zagrała kontuzja Devina Bookera, który z powodu bólów pleców zszedł z boiska w drugiej kwarcie i już nie wrócił na parkiet. Szkoda, ponieważ z nim w skłądzie Phoenix mogli wygrać – bardzo dobre spotkanie Warrena, Aytona i nawet Jacksona. Po stronie Charlotte natomiast duże wsparcie dał weteran parkietów Tony Parker.\nSuns rozgrywali szósty z serii siedmiu meczów u siebie. Ich bilans to 0-6. Chwila ciszy dla kibiców Phoenix.\nHornets: K. Walker – 29 (7 zb.), T. Parker – 20 (6 as.), W. Hernangomez – 19 (9 zb.), M. Williams – 16 (7 zb.), N. Batum – 8 (3 prz.), D. Graham – 8, M. Kidd-Gilchrist – 7, B. Biyombo – 6 (8 zb.), M. Monk – 5, M. Bridges – 1\nSuns: T.J. Warren – 23 (3×3, 5 as.), J. Jackson – 22 (3×3), D. Ayton – 19 (9 zb.), J. Crawford – 16, D. Booker – 7, R. Holmes – 6, K. Oubre Jr. – 6, M. Bridges – 5, D. Melton – 5 (7 zb.), E. Okobo – 4\nPoprzedni wpis\tCavaliers zwalniają Patricka McCaw\nNastępny wpis\tTom Thibodeau zwolniony z Wolves!


Anna Szczęsna „Sztuka dawania prezentów”\nPonownie przychodzę do Was ze świąteczną propozycją książkową.\nKsiążka ta jest idealna na prezent dla każdej z Nas, kobiety, która kocha czytać i uwielbia robić oraz pakować prezenty.\nJa to po prostu kocham…\nSzukanie prezentów dla bliskich…\nA później obdarowanie nimi najbliższych mi osób…\nPatrzenie jak pieczołowicie i delikatnie otwierają zawarte w nich skarby…\nTa książka to cudowna i ciepła historia.\nOpowiada o rodzinie,\nCzyli o wszystkim tym co w życiu jest ważne.\nPiękne słowa w niej zawarte.\nTa książka to idealna pozycja książkowa, aby poczuć zbliżające się święta.\n„Boże Narodzenie spędzone w ogromnym domu z bali, tuż nad brzegiem jeziora… Kto by przypuszczał! A wszystko za sprawą tajemniczego listu od babci, który Amelia otrzymuje pewnego grudniowego popołudnia.\nTymczasem Lucyna dopina na ostatni guzik świąteczne przygotowania, zastanawiając się, jak wyjawić zebranym w domu nad jeziorem najbliższym wstydliwy sekret jej zmarłego męża. Chce, aby skonfliktowane córki wreszcie się pogodziły i zrozumiały, że największą wartością jest rodzina. Najwyższy czas pogodzić się ze stratą, oczyścić atmosferę i rozprawić się ze wszystkimi mrocznymi tajemnicami.“


Nowe mieszkania i domy Warszawa, Praga-Południe, Kamionek - RynekPierwotny.pl\nMazowieckie (17 167 ofert)\nWarszawa (13 610 ofert)\nPraga-Południe (1 526 ofert)\nKamionek (514 ofert)\nSzukasz nowe mieszkania i domy Warszawa, Praga-Południe, Kamionek - 514 ofert w 14 inwestycjach\nNowe mieszkania na sprzedaż Warszawa, Praga-Północ, Stara Praga, ul. Wieczorkowicza (3.4 km od centrum Warszawy)\nNowe lokale użytkowe na sprzedaż Warszawa, Praga-Północ, Stara Praga, ul. Sprzeczna 4 (2.9 km od centrum Warszawy)\nNowe mieszkania na sprzedaż Warszawa, Praga-Południe, Kamionek, ul. Mińska 63 (4.2 km od centrum Warszawy)\nPowierzchnia: 32 - 87 m2\nNowe lokale użytkowe na sprzedaż Warszawa, Praga-Południe, Kamionek, ul. Mińska 63 (4.2 km od centrum Warszawy)\nPowierzchnia: 67 - 102 m2\nNowe mieszkania na sprzedaż Warszawa, Praga-Południe, Kamionek, ul. Skaryszewska 11 (3.3 km od centrum Warszawy)\nPowierzchnia: 34 - 44 m2\nNowe lokale użytkowe na sprzedaż Warszawa, Praga-Południe, Kamionek, ul. Groszowicka 11/13 (4.3 km od centrum Warszawy)\nNowe mieszkania na sprzedaż Warszawa, Praga-Południe, Kamionek, ul. Groszowicka 11/13 (4.3 km od centrum Warszawy)\nNowe mieszkania na sprzedaż Warszawa, Praga-Południe, Grochów, ul. Lubomira 6 (4.8 km od centrum Warszawy)\nNowe mieszkania na sprzedaż Warszawa, Praga-Południe, Kamionek, ul. Głucha 3 (3.9 km od centrum Warszawy)\nNowe mieszkania na sprzedaż Warszawa, Praga-Południe, Kamionek, ul. Kamionkowska 1 (3.8 km od centrum Warszawy)\nNowe mieszkania na sprzedaż Warszawa, Praga-Północ, Stara Praga, ul. Targowa 21 (3 km od centrum Warszawy)\nNowe lokale użytkowe na sprzedaż Warszawa, Praga-Południe, Kamionek, ul. Mińska 25 (3.9 km od centrum Warszawy)\nNowe mieszkania na sprzedaż Warszawa, Praga-Południe, Kamionek, ul. Mińska 25 (4.1 km od centrum Warszawy)\nNowe lokale użytkowe na sprzedaż Warszawa, Praga-Południe, Kamionek, ul. Mińska 25 (4 km od centrum Warszawy)\nNowe mieszkania na sprzedaż Warszawa, Praga-Południe, Kamionek, ul. Mińska 25 (3.8 km od centrum Warszawy)\nNowe lokale użytkowe na sprzedaż Warszawa, Praga-Północ, Stara Praga, ul. Brzeska 10 (3.3 km od centrum Warszawy)\nNowe mieszkania na sprzedaż Warszawa, Praga-Południe, Kamionek, ul. Mińska 69 (4.9 km od centrum Warszawy)\nNowe mieszkania na sprzedaż Warszawa, Praga-Południe, Saska Kępa, ul. Finlandzka 4 (2.7 km od centrum Warszawy)\nWiadomości na temat Kamionka\nMieszkania i domy Gocław308 ofert Mieszkania i domy Gocławek749 ofert Mieszkania i domy Grochów564 oferty Mieszkania i domy Olszynka Grochowska8 ofert Mieszkania i domy Witolin747 ofert\nOferty 1-pokojowe100 ofertOferty 2-pokojowe124 ofertyOferty 3-pokojowe223 ofertyOferty 4-pokojowe64 ofertyOferty 5-pokojowe i więcej3 oferty\nTanie oferty na KamionkuGotowe oferty na KamionkuMieszkania z dopłatą MDMOferty promocyjne na KamionkuDeweloperzy z Kamionka\nNa Kamionku dostępnych jest 514 ofert nowych mieszkań i domów znajdujących się w 14 inwestycjach deweloperskich.\nNajtańsze nowe mieszkanie dostępne w sprzedaży na Kamionku kosztuje 289 920 zł.


Brukselka z boczkiem albo orzechami włoskimi i szałwią :: Magazyn :: RMF FM\nBrukselka z boczkiem albo orzechami włoskimi i szałwią\n6 października 2020, 14:56\nPrzyszedł czas na brukselkę. Jeżeli nie lubisz tego warzywa - musisz spróbować naszych przepisów. Na jesienne popołudnie masz do wyboru brukselkę z boczkiem albo w wersji wegetariańskiej - z orzechami włoskimi i szałwią. Smacznego!\nSkładniki na brukselkę z boczkiem\n50g boczku surowego\nPrzygotowanie brukselki z boczkiem\nBrukselkę obieramy z pierwszych zewnętrznych liści, odcinamy twardą część na dole i dokładnie myjemy.\nBrukselkę blanszujemy we wrzątku przez 5 minut.\nBoczek kroimy w słupki i podsmażamy na patelni - jak już puści sok, możemy dodać trochę oliwy. Na patelnię przerzucamy odsączoną brukselkę i przyprawy, ciągle mieszając podgrzewamy jeszcze 1 minutę.\nBrukselkę z boczkiem jemy na ciepło!\nDzień dobry Wszystkim ? Brukselkę bardzo lubię. Zazwyczaj jem ugotowaną w wodzie i polaną bułką tartą z masłem. Dziś brukselka z przepisu Moniki @pysznieczyprzepysznie. Może stanowić dodatek do obiadu lub być samodzielnym daniem. BRUKSELKA DUSZONA Z BOCZKIEM Składniki : 500 g brukselki, 200 g boczku wędzonego, 1 cebula, 1/2 szkl. bulionu drobiowego lub warzywnego, 1 łyżka posiekanej natki pietruszki Wykonanie : brukselkę oczyścić, duze główki przekroić na połowy. Cebulę obrac i posiekać. Boczek pokroic w małą kostkę i wytopić na suchej patelni. Dodać cebulę, brukselkę i smażyć 10 min. mieszając aż brukselka lekko zbrązowieje. Wlać bulion i dusic ok. 15 mindo odparowania płynu. Brukselkę podajemy na ciepło posypaną natką pietruszki. Sprswdzony przepis ????? #brukselka #duszonabrukselka #brukselkazboczkiem #brukselkawgrudniu #brukselkainaczej\nA post shared by I ? cooking (@sprawdzam_przepis) on Dec 17, 2019 at 5:37am PST\nSkładniki na brukselkę z orzechami włoskimi i szałwią\nPrzygotowanie brukselki z orzechami włoskimi i szałwią\nMasło wyciągamy wcześniej z lodówki - musi być miękkie.\nMasło łączymy z orzechami i szałwią. Masę przekładamy na folię i zwijamy w wałek. Zawijamy folią i władamy do lodówki.\nBrukselkę obieramy z pierwszych liści i następnie dokładni myjemy.\nBrukselkę gotujemy w osolonej wodzie przez 12-15 minut.\nGotową brukselkę przekładamy do miski, doprawiamy solą i pieprzem, na górę kładziemy pokruszone orzechowo-szałwiowe masełko.\nKremowa zupa z pasternaku\nPasternak to bardzo zapomniane warzywo, o bogatym, wyrazistym smaku. Z wyglądu nieco przypomina pietruszkę - jednak pasternak jest słodszy i można wyczuć nutę orzechów. My dzisiaj proponujemy pyszną kremową zupę z pasternaku. Spróbujcie i...\nZupa brukselkowa. Delikatna, aromatyczna i sycąca\nJeżeli jesteś fanem brukselki, albo dopiero uczysz się ją jeść - sprawdź ten przepis! Zupa brukselkowa jest bardzo delikatna, aromatyczna i niezwykle sycąca. Gorąca zupa sprawi, że rozgrzejesz się w jesienny wieczór. Smacznego!\nTagi: brukselka, jesień, przepisy na brukselkę, Przepisy RMF FM, jesień 2020\nZupa jarzynowa z brukselką. Idealnie rozgrzewa\nZapiekanka makaronowa z brukselką i boczkiem\nSałatka z surową brukselką i pysznym dressingiem\nAnna Lewandowska w bieliźnie przed obiektywem aparatu. Zrobiła furorę. "Ale dżaga!"\nInternauci krytykują Agnieszkę Kaczorowską: "Naprawdę nie musisz tak nieustannie podtrzymywać tego brzucha". Aktorka odpowiedziała!


Sada Hanasaki jest tancerką i nauczycielką tańca jiutamai. W Dzień Dobry TVN ubrana w kimono opowiedziała, na czym on polega. Zdradziła też, ile czasu trwa zakładanie kimona oraz zaprezentowała kilka ruchów.\nAktualizacja: 13 czerwca 2021, 14:51\nEdyta Grzyb jest jedną z najciekawszych i najzdolniejszych polskich artystek młodego pokolenia. Choć jej prace cieszą się coraz większym powodzeniem, to jak sama mówi znalezienie własnej drogi i dotarcie na artystyczny szczyt nie było proste.\n11 maja 2021, 9:53\nAktualizacja: 11 maja 2021, 14:01


Nazwa i Symbol Szczepu | Royal Rangers 10 Szczep w Warszawie\nJezus dał swoim uczniom wyraźne polecenie, które my, jako Jego uczniowie pragniemy wykonywać:\nPosyłając uczniów, Jezus dał im wyraźne wskazówki:\n„Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien. I mówił do nich: Gdy do jakiego domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakim miejscu was nie przyjmą i nie będą słuchać, wychodząc stamtąd strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich. Oni więc wyszli i wzywali do nawrócenia. Wyrzucali też wiele złych duchów oraz wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali” (Mk 6,7-13)\nWarto zwrócić uwagę na dwa symbole występujące w tekście: sandały i laskę. Oba te przedmioty miały towarzyszyć apostołom ogłaszającym Dobrą Nowinę o zbawieniu i wchodzącym w Boży plan wyprowadzenia ludzi z ciemności grzechu do prawdziwego światła zbawienia.\nSANDAŁY – w ówczesnych czasach były czymś bardzo ważnym. Pełniły one funkcję ochronną. Dzięki nim Izraelici mogli pokonywać duże odległości po kamienistych drogach. Poza tym Sandały były dla ludu wybranego symbolem GOTOWOŚCI. W Starym Testamencie Bóg mówił do swego ludu: Biodra wasze będą przepasane, sandały na waszych nogach i laska w ręku waszym... (Wj.12,11). W Nowym Testamencie Święty Paweł przypomina, byśmy stali obuwszy nogi, by być gotowymi do zwiastowania ewangelii pokoju. (Ef.6,15)\nLASKA – kolejny symbol gotowości. Stanowiła ona element wyposażenia podróżnika. Poza tym symbolizowała potęgę działania Bożego. Pamiętamy cuda, których dokonał Bóg używając laski w ręku Mojżesza począwszy od przemiany jej w węża (co było niejako znakiem dla Mojżesza, że Bóg posyła go na misję wyprowadzenia Narodu Wybranego z Egiptu), poprzez plagi Egipskie, na rozstąpieniu się Morza Czerwonego i wypłynięciu wody ze skały skończywszy. Te dwa ostatnie były niewątpliwie największymi cudami.


Światowy Dzień Misyjny 2022 - bimKal.pl\nŚwiatowy Dzień Misyjny 2022\nDo najbliższych obchodów Światowego Dnia Misyjnego zostało 157 dni, czyli 5 miesięcy i 4 dni.\nW 2022 roku Światowy Dzień Misyjny przypada na 23 października (niedziela).\nPrzedostatnia niedziela października to święto, które obchodzimy od 1926 roku. To okazja do szerzenia idei misyjnej oraz popularyzacji chęci pomagania.\nNiedziela Misyjna otwiera Tydzień Misyjny\nW Polsce Światowy Dzień Misyjny to początek całego tygodnia, podczas którego w kościele katolickim odbywają się wydarzenia mające na celu ożywienie ducha współpracy i szerzenia wiary. Całą akcję zapoczątkował papież Pius XI w 1926 roku. Od tego czasu kolejni papieże w swoich orędziach w przedostatnią niedzielę października podkreślają potrzebę „misyjności” wśród ludzi.\nChociaż to hasło możemy kojarzyć z podróżami w odległe zakątki świata i szerzenie chrześcijaństwa, to możemy pomagać też na własnym podwórku. Kościół używa określenia „współpraca misyjna”, która oznacza bycie dojrzałym chrześcijaninem, modlitwę za misjonarzy, pomoc im zarówno w sposób finansowy, jak i wolontariat oraz wszelkie inne działania, które mają na celu szerzenie naszej wiary.\nCo ciekawe, za czasów Jana Pawła II liczba misjonarzy pochodzących z naszego kraju się podwoiła. Do dzisiaj plasujemy się wysoko w rankingu krajów z największą liczbą misjonarzy.\nWystępowanie Światowego Dnia Misyjnego w innych latach\nNiedziela 18.10.2020 Światowy Dzień Misyjny 2020\nNiedziela 24.10.2021 Światowy Dzień Misyjny 2021\nNiedziela 22.10.2023 Światowy Dzień Misyjny 2023\nNiedziela 20.10.2024 Światowy Dzień Misyjny 2024\nNiedziela 19.10.2025 Światowy Dzień Misyjny 2025\nNiedziela 18.10.2026 Światowy Dzień Misyjny 2026\nNiedziela 24.10.2027 Światowy Dzień Misyjny 2027\nNiedziela 22.10.2028 Światowy Dzień Misyjny 2028


Czy Duch Święty wybiera papieża? – Jacek Międlar\nPaździernik 31, 2017 Jacek Międlar\nStosunkowo często spotykam się z zarzutem, że jakakolwiek krytyka papieża jest niewskazana, gdyż jego wybór jest naznaczony mandatem samego Ducha Świętego. To wyjątkowo infantylna argumentacja, która nijak się ma do rzeczywistości. Nie możemy mieć pewności co do tego, że każdy papież jest wybierany pod natchnieniem Ducha Świętego.\nAby Duch Święty mógł – kolokwialnie mówiąc – zadziałać przez człowieka i łaska (gr. χαρις, charis, łac. gratia) została zaktywizowana, potrzebna jest ludzka zgoda. Duch Święty nie narzuca swej łaski w sposób natrętny niczym wszechmogący tyran. Liczy się z przyjęciem tudzież odrzuceniem bezinteresownego daru. Jednym z nich jest natchnienie Ducha Świętego podczas konklawe. Kardynałowie mogą się na nie otworzyć lub nie. Zatem stwierdzenie, że każdy papież, w tym papież Franciszek został wybrany pod natchnieniem Ducha Świętego może być jedynie – w najlepszym przypadku – pobożnym życzeniem, a nie niepodważalną tezą. Każdemu z nas Pan Bóg udzielił w darze rozum, którego jednym z naczelnych zadań jest umiejętność kreowania sądów. Nie niesłusznego osądzania, ale kreowania sądów, czyli oceniania czy dane zachowanie jest właściwe czy też nie. Kryterium, którym chrześcijanie winni się kierować w tworzeniu sądów jest Boże Objawienie, czyli Biblia i Tradycja. W oparciu o to kryterium jesteśmy w stanie stwierdzić – pewniej lub mniej pewnie – czy działania Franciszka pochodzą z Ducha Świętego czy też nie. Jednak jedno jest pewne, nigdy nie będziemy w stanie postawić tezy, że dany papież został lub nie został wybrany pod natchnieniem Ducha Świętego.\nStwierdzenie, że każdy papież, w tym papież Franciszek został wybrany pod natchnieniem Ducha Świętego może być jedynie – w najlepszym przypadku – pobożnym życzeniem, a nie niepodważalną tezą\nNiestety, pokusie stawiania tezy, że każdy papież jest wybierany pod natchnieniem trzeciej osoby boskiej ulegają entuzjaści Franciszka, którzy tym sposobem chcą uwiarygodnić działania papieża oraz ulegający manipulacjom „kato-publicystów” (proszę wybaczyć za określenie) wierni Kościoła, którzy albo nie chcą albo nie mają czasu, by zagłębić się w misteria teologii dogmatycznej.\n22 lutego 1996 roku papież Jan Paweł II wydał konstytucję apostolską „Universi Dominici Gregis” o wakacie Stolicy Apostolskiej i wyborze biskupa Rzymu, w której wyjaśnia kwestię obecności Ducha Świętego podczas wyboru papieża.\nRównocześnie ze względu na sakralność tego aktu jest rzeczą ważną, aby mógł on przebiegać w odpowiednim miejscu, gdzie, z jednej strony, czynności liturgiczne dobrze łączyłyby się z formalnościami prawnymi, a z drugiej strony, elektorzy mogliby lepiej przygotować się duchowo na przyjęcie wewnętrznych poruszeń Ducha Świętego: dlatego polecam, by wybory nadal odbywały się w Kaplicy Sykstyńskiej, gdzie wszystko sprzyja uświadomieniu sobie obecności Boga, przed którego obliczem pewnego dnia każdy będzie musiał stanąć na sąd. (wstęp do konstytucji apostolskiej „Universi Dominici Gregis)\nJan Paweł II położył nacisk na to, by wybór biskupa Rzymu odbywał się w kaplicy, której architektura sprzyja „uświadomieniu sobie obecności Boga” oraz by na początku konklawe uroczyście wzywać „pomocy” Ducha Świętego odśpiewując pieśń „Veni Creator” (rozdz. III, p. 50). Z powyższych fragmentów wynika to co napisałem powyżej: aby wybór papież dokonał się pod natchnieniem Ducha Świętego, kardynałowie powinni otworzyć się na Jego „wewnętrzne poruszenia”. W konstytucji Jan Paweł II wzywa wiernych Kościoła, by otoczyli modlitwą kardynałów-elektorów oraz by otworzyli się na działanie łaski Ducha Świętego podczas konklawe (por. rozdz. VI, p. 85). To o czym mowa w powyższym dokumencie wynika z samego Pisma Świętego i Tradycji. Wszechmogący Bóg ograniczył swoją wszechmoc udzielając wolną wolę człowiekowi. To paradoks, który w teologii tłumaczy się bezgraniczną miłością Boga, która daje wolność i szanuje swoich partnerów (por. Pnp passim, Oz 1 – 3 itd.).\nSprawę wyboru papieża również bardzo trafnie tłumaczy wybitny teolog kard. Joseph Ratzinger.\nKto wybiera papieża? Normy prawne stanowią jasno: są to kardynałowie – elektorzy (…). Konklawe ma być natomiast czasem szczególnej współpracy kardynałów z Duchem Świętym. (…) Równocześnie wiemy, że człowiek posiada zawsze wolną wolę i może odrzucić łaskę Bożą, niezależnie od tego, czy jest świeckim, wikarym, kardynałem czy papieżem. Może ją odrzucać na różny sposób, poprzez niewiarę, pychę i wszystkie inne grzechy świata. W dziejach Kościoła było wielu bardzo złych papieży. Część z nich była kolokwialnie mówiąc złymi ludźmi, inni nie mieli predyspozycyj moralnych, umysłowych czy organizacyjnych. Nie godzi się obarczać tymi wszystkimi wyborami Ducha Świętego – tak powiedział prefekt Kongregacji ds. Nauki i Wiary kard. Joseph Ratzinger.\nCzłowiek posiada zawsze wolną wolę i może odrzucić łaskę Bożą, niezależnie od tego, czy jest świeckim, wikarym, kardynałem czy papieżem.\nBiorąc pod uwagę zdrowy rozsądek, konstytucję apostolską „Universi Dominici Gregis” czy wypowiedź kardynała Ratzingera, nie możemy mieć pewności, czy którykolwiek papież, w tym Franciszek, został wybrany pod natchnieniem trzeciej osoby Trójcy Świętej, czy może nie stoi w jednym szeregu z potomkami Borgiów? Na to pytanie nie stawiam konkretnej odpowiedzi. Oczywiście, można się zastanowić jak wielu jest kardynałów, który naprawdę wierzą w Boga, otwierają się na Jego łaskę oraz nie dokonali wyboru w wyniku jakiejś zewnętrznej determinacji czy podszeptu Złego. To tylko dywagacje…, ale faktem jest, że biorąc pod uwagę działalność papieża Franciszka, niemal nachalnie odpowiedź narzuca się sama…\nPrzeczytaj także: „Franciszek młotem na rodzinę i przyszłość ludzkości”\nPrzeczytaj: „Franciszek znów zaparł się wiary! Nazwał uchodźców wojownikami nadziei, przestrzega przed nacjonalizmem i gloryfikuje UE”\nCzy Franciszka i Baumana dzieli tylko krzesło? 9 stycznia bieżącego roku przed Sądem Sprawiedliwym stanął Zygmunt Bauman, ideowy potomek Józefa Stalina. Lament Gazety Wyborczej i innych załganych m...\n„Przyjmować, chronić i promować uchodźców”. Orędzi... Po tragicznych zamachach terrorystycznych w Hiszpanii, Francji i Finlandii papież Franciszek wystosował orędzie pod tytułem: „Przyjmować, chronić, pro...\nFranciszek młotem na rodzinę i przyszłość ludzkośc... Zapowiedzi reformy kurii rzymskiej i doniesienia medialne o radykalnej walce papieża Franciszka z lobby homoseksualnym w Watykanie były doskonale prze...\nBlog, Kościół, Polityka benedykt xvi, czy duch święty, duch święty nie wybiera papież, franciszek, jan paweł II, kaplica sykstyńska, konklawe, papieża, Universi Dominici Gregis, watykan, wybiera, wybór papieża. permalink.\nJerzy Stuhr: „Lechowi Wałęsie wybacza się więcej”. Panie Stuhr, takim jak Wałęsa nie wybacza się nigdy! Gru 10, 2018\nMetr poniżej mułu! Joachim Brudziński wyzywa i kpi z grafiki z polską husarią. „Imbecyle z bogoojczyźnianymi awatarami…” Gru 6, 2018\nUniwersytet Sorosa wynosi się z Budapesztu, a Kaczyński i Gliński chwalą sorosowy twór. Zobaczcie nagranie! [WIDEO] Gru 6, 2018\n„Prymitywni chuligani!” Doradca prezydenta chwali Ukraińców i wyzywa Polaków, którzy odpalili race na Cmentarzu Orląt Lwowskich Gru 6, 2018\nPublikuję protokół z zatrzymania i zażalenie 18-latki molestowanej na komendzie w Warszawie Gru 6, 2018\nPILNE! 18-latka jechała na Marsz Niepodległości… Została schwytana i molestowana przez policjantów. MÓJ KOMENTARZ Gru 6, 2018\nMiędlar i Zieliński u Roli: „Policja molestowała dziewczynę na posterunku”! O oskarżeniu za falangę Ukrainie i Cejrowskim [WIDEO] Gru 6, 2018\nPranie mózgów, czyli… „pedofile to też ludzie” a Sienkiewicz i Tolkien to rasiści… Gru 1, 2018\nUstawa o Rzeczpospolitej dwóch narodów coraz bliżej Lis 30, 2018\nWYWIAD. Jayda Fransen na wolności! „Chcieli mnie zabić za walkę z islamskimi pedofilami!” O więzieniu, przyszłości Wielkiej Brytanii i atakach na Polskę Lis 28, 2018


Ziemia zadrżała w Wielkopolsce: Nikomu nic się nie stało - RMF24.pl\nZiemia zadrżała w Wielkopolsce: Nikomu nic się nie stało\nPiątek, 6 stycznia 2012 (17:55)\nCztery stopnie w skali Richtera miały wstrząsy odczuwalne w rejonie Kalisza, Jarocina i Żerkowa w Wielkopolsce. Na Gorącą Linię pisaliście o silnym drganiu odczuwalnym przez kilka sekund. Na szczęście nie ma informacji o zniszczeniach.\n"Wstrząsy w Wielkopolsce to tajemnicze zjawisko"\nPiątkowe wstrząsy zarejestrowały urządzenia Europejskiego Centrum Sejsmologicznego. Według tych danych, epicentrum leżało osiem kilometrów pod ziemią między Jarocinem a Wrześnią. Z tych dwóch powiatów najwięcej zgłoszeń mieli strażacy, którzy odebrali ponad sto telefonów. Nie ma na informacji o stratach. Stół mi się przesunął o kilka metrów, myślałem, że wybuchła butla z gazem. Dopiero po jakimś czasie przeczytałem w internecie że było trzęsienie- mówi w rozmowie z reporterem RMF FM Adamem Górczewskim mieszkaniec Żerkowa.\nZobacz stronę Europejskiego Centrum Sejsmologicznego\nNagle zatrzęsły się meble. Nie wiedzieliśmy, co się dzieje\nOglądaliśmy telewizję i nagle zatrzęsło- opowiada jeden ze słuchaczy RMF FM\nOglądaliśmy pierwszą serię Turnieju Czterech Skoczni. Nagle zatrzęsły się meble. Nie patrzyłem na zegarek, ale to trwało od trzech do pięciu sekund. Nigdy wcześniej nie przeżyłem czegoś takiego. Myślałem, że może ktoś zdetonował niedaleko jakiś ładunek wybuchowy. Było czuć drgania, meblościanka się zatrzęsła. Te drgania odczuli też mieszkańcy okolicznych wiosek. Z niepokojem czekamy na to, co będzie się działo dalej. Możliwe, ze te drgania spowodowane są tym, że w naszej okolicy są duże złoża gazu ziemnego. Obejrzeliśmy mieszkanie - na ścianach nie ma żadnych pęknięć. Na razie jest spokój i myślimy, że tak zostanie - opowiada w rozmowie z RMF FM pan Krzysztof z okolic Żerkowa w Wielkopolsce.\nZaczął się ruszać tapczan i meblościanka. Nie wiedziałem, co się dzieje\nWystraszyliśmy się, bo do tej pory nic takiego się nie zdarzyło\nNagle zatrzęsły się grzejniki, szafka z witryną cała chodziła, praktycznie wszystkie sprzęty zaczęły się bujać. To było tak, jakby coś wybuchło. Podobne drgania odczuli też mieszkańcy okolicznych miejscowości. W domu pękła podłoga. Duża panika była niedaleko Żerkowa, tam, gdzie są kopalnie gazu ziemnego. Cholernie się bałam. To była chwila - 5, może 10 sekund. To był strach, bo nigdy nie wiadomo, co się może stać - dodaje pani Ilona z Żerkowa.\nNa Gorącą Linię RMF FM przysłaliście nam mnóstwo wiadomości w sprawie trzęsienia w Wielkopolsce.\nTo, co napiszę, może się wydać troszkę dziwne, ale w Jarocinie zatrzęsły się wszystkie budynki. Było to porównywalne do małego trzęsienia ziemi. Dzwoniłem do znajomych, te drgania to nie tylko moje odczucie - napisał do nas Kuba.\nMieszkamy koło Jarocina. Razem ze wszystkimi sąsiadami zastanawiamy się, co się stało, ale wydaje się nam, że mieliśmy tutaj trzęsienie ziemi. Wszyscy czuli to samo - trzęsące się przez kilka sekund domy - Aneta i Łukasz.\nW okolicach Żerkowa zatrzęsła się ziemia. W oknach zatrzęsły się szyby. Przestraszeni mieszkańcy wybiegli na ulice. Podobno wstrząsy były odczuwalne od Nowego Miasta aż do Pleszewa - Piotrek.\nCo się dzieje na tym świecie? Ludzie się boją, ziemia się trzęsie, nikt nie wie, co się stało. W domu wszystko się trzęsło, szafy się przewracały. Nie wiem dokładnie, ale epicentrum trzęsienia ziemi było miedzy Września a Żerkowem, to jest 9-10 kilometrów od naszej miejscowości Rogusko nad Wartą - Krzysztof Kowalski.\nTrzęsienia ziemi w Polsce\nRok 1443 (5 czerwca) - największe trzęsienie ziemi w historii Polski (około 6 st. w skali Richtera). Epicentrum znajdowało się prawdopodobnie na północ od Wrocławia. Wstrząs był odczuwalny w całej środkowej Europie. Szczególnie silnie dotknięty został Wrocław, a w Krakowie zawaliło się sklepienie kościoła Św. Katarzyny.\nRok 1662 (9 sierpnia) - silne trzęsienie ziemi nawiedziło Tatry. Epicentrum znajdowało się w okolicy Sławkowskiego Szczytu. Jego wysokość obniżyła się wtedy o około 300 m.\nLata 1785-1786 - w południowej Polsce i w Szczecinie miała miejsce seria 14 trzęsień ziemi. Szczególnie poważne były dwa ostatnie.\n27 lutego 1786 r. - trzęsienie z epicentrum miedzy Cieszynem a Opawą było odczuwalne od Wiednia po Piotrków Trybunalski i od Wrocławia po Sandomierz. W Cieszynie uszkodzone zostały budynki, w Cierlicku pękło sklepienie kościoła, a w Mysłowie uszkodzona została wieża kościelna.\nOstatnie z bardzo silnych trzęsień w Polsce przypadło na grudzień 1786 r. Epicentrum znajdowało się między Kętami a Myślenicami. Drgania odczuwano od Wrocławia po Lwów i od Głogowa i Kalisza po Koszyce na Słowacji.\nZnane są trzęsienia ziemi w Hrubieszowie w 1875 r. i pod Niemczą w 1895 r.\nWiele wstrząsów zanotowano w lutym 1932 r. w okolicach Płocka, Kielc, Lublina.\nLata 1992-1993 to seria wstrząsów w rejonie Beskidu Sądeckiego i Niskiego. W mieszkaniach przesuwały się ciężkie meble. Podobna seria wstrząsów wystąpiła też we wrześniu 1995 r. na Podhalu.\nPolska ma dwa główne obszary występowania trzęsień ziemi. Jeden rejon obejmuje Góry Kaczawskie, Przedgórze Sudeckie, Nizinę Śląską, Wał Trzebnicki i Nizinę Wielkopolską wzdłuż linii Jelenia Góra-Leszno. Drugi - Kotlinę Oświęcimską, Wyżyny: Śląską i Krakowsko-Częstochowską wzdłuż linii Oświęcim-Herby.\nZnaczna część wstrząsów na terenie Polski jest efektem działalności górniczej (tzw. tąpnięcia).\nSzczególnie potężny wstrząs wywołany tąpnięciem w kopalni miedzi "Rudna" miał miejsce 21 lutego 2002 r. w Polkowicach na Dolnym Śląsku. W domach popękały ściany i przewracały się meble.\n21 września 2004 r. - Dwukrotnie w Polsce północno-wschodniej zatrzęsła się ziemia. Wstrząsy o sile 4,5 i 5,3 stopni w skali Richtera były odczuwalne na Pomorzu, Warmii i Mazurach, Suwalszczyźnie oraz Podlasiu. Epicentrum znajdowało się na terenie Obwodu Kaliningradzkiego w Rosji.\nSprawdź: fotele biurowe - BRW\nNewsZiemia zadrżała w Wielkopolsce: Nikomu nic się nie stało\nNewsW Rosji zatrzęsła się ziemia. Nikomu nic się nie stało\nNewsSilne trzęsienie ziemi we wschodniej Japonii\nPolicyjna akcja w Parzymiechach w Śląskiem\nAfera wokół byłego prezydenta Francji. W tle kontrakt za 8 mld euro


Lonicera World - All Inclusive Alanya - Noclegi.pl\nNoclegi Alanya >\nTürkler Mah., Fugla Mevkii Sipahioglu sok. No:4 , Alanya (Turcja)\nPokoje, usługi Polecamy Ci byś spojrzał na usługi pełnione przez Lonicera World - All Inclusive Alanya w/na Turcji. Hotel oferuje 823 przyjemnie urządzonych pokoi, w którym mogą się zatrzymać szukający noclegu w Alanya. Hotel udostępnia miejsca parkingowe. Dostępne usługi wellness dzadzą Ci szansę na odświeżenie się a the hairdresser's parlour i basen zewnętrznyrównież będzie na ciebie czekał. Miłośnicy uprawiania sportu podczas swoich wakacji z pewnością będą zachwyceni mogąc wiedzieć, że bilard i tenis również jest/są dostępne w pobliżu. Transfer na lotnisko dostępny jest dzięki wcześniejszej prośbie. Bar jest idealnym miejscem na aranżacje prywatnych spotkań jak i na przyjemny wieczorny chill-out. Nie musisz się martwić letnim upałem, we wszystkicj pokojach jest dostępna klimatyzacja. Możesz zabrać swojego laptopa na wakacje, ponieważ w pokojach jest dostępna bezprzewodowa sieć z dostępem do Internetu (WiFi). Dokładne wyposażenie pokoju i dokładna lista dostępnych usług Lonicera World - All Inclusive Alanya może być znaleziona w informatorze poniżej i w informatorze konkretnego pokoju.\nLonicera World - All Inclusive Alanya - informacje o pokojach - informacje o pokojach\nWIFI, Klimatyzacja w pokoju, Miejsce parkingowe, Transfer z lotniska, Zwierzęta domowe, służbowe i wspomagające , Leżak, Ręczniki plażowe, Sklep spożywczy\nBasen jest dostępny od 6.00 do 19:00.\n« Więcej obiektu w Alanya\nRezerwacja zostanie potwierdzona przez Lonicera World - All Inclusive Alanya


Najlepsze filmy o taksówkarzach - Filmy z akcją w taksówce - Kino\nFilmy z akcją w taksówce\nChoć w dzisiejszych czasach taksówki powoli stają się coraz mniej popularne, a ich miejsce zajmuje Uber, to filmowe przygody taksówkarzy są nadal popularnym motywem w kinie. W naszym zestawieniu przedstawimy wam zbiór najlepszych filmów, których akcja rozgrywa się w taksówce. Nie będą to tylko wszystkie części z serii "Taxi". Przypomnicie sobie kultowe produkcje o kierowcach taksówki i poznacie nowsze produkcje, jak "Stuber", który wejdzie do kin 12 lipca 2019.\nPolecane filmy o taksówkarzach >>\nFilmy o kierowcach taksówek\nW filmach z naszego zestawienia okazuje się, że praca taksówkarza wcale nie jest tak nudna, jak się wydaje i niesie ze sobą pewne ryzyko. Wsiadając do taksówki nigdy nie wiemy kto jest kierowcą, a mimo to darzymy go zaufaniem. Dziala to także odwrotnie, gdy kolejny pasażer okazuje się być... inny niż wszyscy. W naszym zestawieniu znajdziecie różne gatunki filmów - zarówno, filmy akcji, komedie, które rozśmieszą was do łez, jak i horrory, po których dwa razy zastanowicie się zanim wsiądziecie do taksówki. Miłej, filmowej przejażdżki!\nSłowa kluczowe: zestawienie, polecane, tytuły, kultowe, najlepsze, top\nFilmy z motywem taksówki (9)\nPiątek 13-go pechowy dla polskiego horroru. Premiera odwołana\n"W lesie dziś nie zaśnie nikt" wejdzie do kin kiedy koronawirus odpuści.


W czwartek na terenie powiatu kołobrzeskiego prowadzono wzmożone działania powiatowe pt. „Prędkość”. Kołobrzescy policjanci z Wydziału Ruchu Drogowego zatrzymali w tym dniu 3 prawa jazdy za przekroczenie dopuszczalnej prędkości. Dwóch kierujących przekroczyło prędkość o 75 km/h, a rekordzista o 78 km/h w obszarze zabudowanym, gdzie znaki drogowe pozwalają na jazdę z maksymalną prędkością do 50 km/h. Za swoje wykroczenia kierujący zostali ukarani mandatami karnymi w wysokości 500 zł i 10 punktów karnych, ale przede wszystkim zostały im zatrzymane uprawnienia do kierowania pojazdami na okres trzech miesięcy.\nDo działań skierowano 13 policjantów Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji w Kołobrzegu, skontrolowano ogółem 53 pojazdy i nałożono 39 mandatów karnych za przekroczenie dopuszczalnej prędkości na terenie całego powiatu kołobrzeskiego.


1.A.0.5 na sprzedaż - 1 pokój 25,9 m2 - Murapol Dębowe Tarasy - ul. Baildona - Onet Nieruchomości\nPowierzchnia: 25,92 m2\nNowe 1 pokojowe mieszkanie na sprzedaż o powierzchni 25,9 m2 znajduje się w nowo budowanej inwestycji mieszkaniowej Murapol Dębowe Tarasy przy ul. Baildona w Zespole Dzielnic Północnych (1,7 km od centrum Katowic). Inwestycja jest realizowana przez dewelopera Murapol S.A..\nNowe mieszkanie o oznaczeniu 1.A.0.5 znajduje się na parterze, jest 1-poziomowe, a pomieszczenia mają 256 centymetrów wysokości. W mieszkaniu znajduje się 1 pokój, jest 1 łazienka. Dla przyszłych mieszkańców deweloper Murapol S.A. przewidział: miejsca postojowe podziemne oraz miejsca postojowe naziemne.


Kabel motoryzacyjny 0,28 nm, 0,44 nm, 0,56 nm. 1 -metrowy kabel do silnika krokowego. Kabel jest wyposażony w zakończenia. Z jednej strony zakończenie silnika po drugiej stronie DuPont (głównie płyty rampy). Read more\nKabel silnika Krok z końcem JST-XH (SkR, MKS itp. Płytki sterujące. „Target =" _ puste "> tutaj.


Trudne rozmowy w ŁKS. Szefowie klubu chcą wyjaśnień od piłkarzy i asystenta trenera\njw 21.10.2013 19:00\nAdrian Filipiak, Wiktor Żytek mają się tłumaczyć z wyjazdu na mistrzostwa Europy w minipiłce nożnej. Pozostali z korupcji sprzed lat\nChodzi o Adriana Filipiaka, Wiktora Żytka, Michała B. i Jakuba S. Dwaj pierwsi bez zgody władz klubu wyjechali na amatorskie mistrzostwa Europy w minipiłce nożnej, które niedawno rozegrane zostały na Krecie. - Prawda, że wcześniej obaj otrzymali naszą zgodę na wyjazd na zgrupowanie kadry Polski do Niemiec, ale później sytuacja uległa diametralnej zmianie, bo plaga kontuzji sprawiła, że byli potrzebni, Stąd była nasza odmowa na ich udział w imprezie w Grecji - tłumaczy Łukasz Bielawski, prezes ŁKS. I dodaj, że obaj opuścili drużynę w trudnym momencie, ale na temat ewentualnej kary nie chce się wypowiadać. - Wszystko będzie wiadomo po wtorkowym spotkaniu - zapewnia. Filipiak i Żytek od powrotu z Grecji trenowali indywidualnie i nie byli w ogóle brani pod uwagę przy ustalani kadry meczowej.\nTrudna rozmowa też czeka kapitana ŁKS i asystenta trenera Wojciecha Robaszka, którym prokuratura we Wrocławiu postawiła zarzuty korupcji w piłce nożnej. Obu zarzuca się ustawianie meczu w sezonie 2003/2004. Chodzi o spotkanie ŁKS z Polarem Wrocław, które rozegrane zostało 24 kwietnia 2004 roku. - Całe zajście miało miejsce ponad dziewięć lat temu - opowiada Bielawski. - Domyślam się, że połowa ligi była wtedy zamieszana w ustawianie spotkań. Pamiętajmy, że obaj nie zostali jeszcze skazani, nie ma żadnego wyroku, dlatego trudno mówić z naszej strony o ewentualnej karze, skoro nie zapadły żadne wyroki - argumentuje prezes ŁKS.\nRównież Adam Kaźmierczak, wiceprezes Łódzkiego Związku Piłki Nożnej przyznaje, że że dopóki obaj nie zostaną skazani prawomocnym wyrokiem, dla PZPN nie ma sprawy. - Poczekajmy spokojnie na ostateczne zakończenie sprawy - dodaje Kaźmierczak.\nPo meczu w Mierzynie piłkarze z al. Unii w poniedziałek nie trenowali. Przygotowania do niedzielnego spotkania z Concordią Piotrów (początek o godz. 14) rozpoczną we wtorek o godz. 17. Wszystko wskazuje na to, że do treningu powróci Szymon Salski, który w poprzednim tygodniu nie ćwiczył z drużyną z powodu urazu kostki.\nDwaj piłkarze ŁKS z zarzutami za korupcję sprzed lat


Wesela • Sprawdź adresy, telefony, opinie • Baza firm • pkt.pl\nUsługi fotograficzne (58)\n58 wyników dla: wesela\nFotografia to moja pasja, a zarazem miłość i możliwość zatrzymania dla Państwa tych ulotnych chwil, wartych pamiątki na całe lata. Moja przygoda z fotografią rozpoczęła się wiele lat temu. Już jak byłem mały odkryłem w sobie pasję do patrzenia na świat poprzez obiektyw. Aparat towarzyszył mi odkąd sięgam pamięcią. Zajmując się fotografią skupiam ...\nA Żary, Krótka 29 lok. 15\n... okolicznościową czy z okazji narodzin dziecka. Ponadto podejmujemy się wykonywania zdjęć podczas wszelkich imprez okolicznościowych, takich jak chrzty, komunie, śluby, wesela, poprawiny, urodziny czy jubileusze. Dysponujemy specjalistycznym sprzętem i posiadamy dużą wiedzę w zakresie fotografii, dzięki czemu możemy zapewnić pełen profesjonalizm ...\nB Bobolice, pl. Zwycięstwa 15-22\nZADZWOŃ 511 297 ...\n... między innymi: sesje narzeczeńskie , zdjęcia z przygotowań, zdjęcia błogosławieństwa, zdjęcia z ceremonii zaślubin, zdjęcia weselne z oczepinami, zdjęcia grupowe, małe sesje w miejscu wesela, plener ślubny innego dnia., W sprzedaży mamy również albumy , fotoksiążki czy personalizowane skrzynki na zdjęcia. Mogą Państwo liczyć na profesjonalną ...\nC Warszawa, Bluszczańska 69a lok. 4\nZADZWOŃ 500 254 ...\nPiotr Zarzycki Photo Cc\n... , fotografia z uroczystości chrztu świętego, fotografia dziecięca, fotografia eventowa., Oferujemy Państwu eleganckie pakiety ślubne, a w nich zdjęcia z przygotowań oraz ślubu w kościele lub urzędzie. Przygotowujemy również relację z wesela. Wykonamy dla Państwa też sesję zdjęciową w plenerze. Nasz reportaż wzbogacony jest o zdjęcia artystyczne ...\nD Warszawa, gen. Andersa 12 lok. 15\nZADZWOŃ 531 853 ...\n... Studia Hexa, stanowią usługi związane z obróbką plików cyfrowych, retuszem oraz skomponowaniem portfolio modelki. Zakres działalności Foto Studia Hexa, obejmuje usługi video . Filmujemy wesele i teledyski. Ponadto prowadzimy sklep z artykułami fotograficznymi. Marzysz o wyjątkowej sesji ślubnej , a może potrzebujesz zdjęcia do dowodu ...\nE Strzelce Opolskie, pl. Żeromskiego 5\n... w różnych aranżacjach. Możliwe jest też wykonywanie zdjęć w plenerze, co jest szczególnie polecane przyszłym małżonkom. W przypadku fotografii ślubnej oferta jest bardzo bogata i może obejmować okres przygotowań do ceremonii, samą ceremonię, a także wesele. Możliwe są również sesje narzeczeńskie. Fotograf zajmuje się też wykonywaniem zdjęć ...\nF Stargard, Czarnieckiego 19\nŁukasz Jaśkowiak Fotografia\nFotografowanie to zajęcie, które jest dla mnie w pierwszej kolejności wielką pasją. Tę pasję staram się zawrzeć w moich zdjęciach pokazując szczęśliwe lub sentymentalne chwile w życiu moich Klientów. Specjalizuję się w fotografii ślubnej . Wykonuję profesjonalny reportaż fotograficzny ze ślubu dokładnie dokumentując najważniejsze momenty. Rejestruję ...\nG Komorniki, Forsycjowa 1B lok. 3\nZADZWOŃ 604 478 ...\nNazywam się Marcin Ciołek i prowadzę własną firmę fotograficzną Colorrange. Posiadam szeroką ofertę. W zakres świadczonych przeze mnie usług wchodzi fotografia ślubna . Przygotowuję filmy oraz wykonuję reportaże ślubne z przygotowań, przyjęć plenerowych, jak i ceremonii. Zajmuję się również sesjami narzeczeńskimi. Ponadto przedmiotem mojej działalności ...\nH Zakopane, Kościeliska 36\nZADZWOŃ 794 776 ...\nSpecjalizuję się w świadczeniu kompleksowych usług w zakresie fotografii. Moją ofertę kieruję zarówno do Klientów indywidualnych, jak i różnego rodzaju firm i instytucji. Dysponuję specjalistycznym, nowoczesnym sprzętem fotograficznym, dzięki czemu uzyskuję wysoką jakość zdjęć i filmów. W zakres moich usług wchodzi: fotografia okolicznościowa , ...\nI Mława, os. Młodych 17 lok. 12\nFotogram. Tomasz J.\nŚlub to dla wielu osób najważniejszy dzień w życiu. Wspomnienia tych chwil będą towarzyszyły przez lata, ale warto zadbać żeby pozostała po ceremonii także inna pamiątka. Są nią fotografie , które pozwalają na uchwycenie chwili i zatrzymanie jej w niezmiennej formie. Wykonanie dobrych zdjęć nie jest proste, dlatego najlepiej zlecić ich wykonanie ...\nJ Nakło nad Notecią, gen. Dąbrowskiego 47\nK Wojnicz, Rynek 22\nLewandowski Sylwester. Zakład fotograficzny\nOferuję Państwu profesjonalne usługi fotograficzne . Jestem doświadczonym fotografem, dla którego fotografia to całe życie. Pomagam w utrwalaniu najpiękniejszych chwil w życiu. Dokładam wszelkich starań, by każde zdjęcie było perfekcyjne. W mojej ofercie znaleźć można: zdjęcia ślubne, zdjęcia komunijne, zdjęcia z chrztu, zdjęcia dowodowe, zdjęcia ...\nL Andrespol, Rokicińska 117\nObiektywnie Fotografia Angelika Wróblewska\nZdjęciami interesowałam się od najmłodszych lat. Jako mała dziewczynka kolekcjonowałam stare fotografie dziadków i rodziców. Interesował mnie nawet proces wywoływania zdjęć, co niegdyś nie było takie proste, jak jest dzisiaj. Zdecydowanie należę do tych osób, które mogą powiedzieć, że połączyły pracę z pasją. Bez wątpienia do fotografowania podchodzę ...\nŁ Suwałki, Plater 9A lok. 21\nJestem zawodowym fotografem . Traktuję swoją pracę jak pasję i wiem, że tylko dobre zdjęcia mogą zagwarantować mi usatysfakcjonowanych Klientów. Działam głównie w Rzeszowie i na Podkarpaciu, ale fotografię ślubną mogę wykonać w całej Polsce. W swojej ofercie mam voucher, który można wykorzystać jako prezent na fotografię ślubną dla młodej pary. ...\nM Rzeszów, Budowlanych 15A\nZADZWOŃ 691 684 ...\nKokocolor zakład fotograficzny Bartosz Kokociński\nZakład fotograficzny Kokocolor to wyjątkowe miejsce, które wprowadzi Państwa w magiczny świat fotografii. Klienci mogą liczyć na szeroki zakres usług fotograficznych , indywidualne podejście do każdego zlecenia i szybkie realizowanie zamówień. Zakład jest miejscem w którym nowe podejście do fotografii wiążące się ze zdjęciami cyfrowymi łączy się ...\nN Świebodzin, Kościelna 7\nZADZWOŃ 68 382 2...\nSpecjalnością firmy Foto-Video-Handel w Wągrowcu jest świadczenie profesjonalnych usług fotograficznych wraz z wideofilmowaniem. Posiadamy duże doświadczenie, które zdobyliśmy przez wiele lat swojej działalności na rynku fotograficznym. W naszą pracę wkładamy zawsze dużo serca i zaangażowania, dzięki czemu zdobyliśmy grono zadowolonych z naszych ...\nMichał Kuzyk Emerfoto.pl\nZapewniamy pełną obsługę fotograficzną wesela . Będziemy z Państwem przez cały dzień, w samym sercu wydarzeń. Wykonujemy wyjątkowe zdjęcia, w tym także grupowe. Zajmujemy się też profesjonalną obróbką fotografii oraz przygotowaniem albumu lub fotoksiążki. Ponadto oferujemy fotografię eventową, a także fotoreportaże . Dzięki ...\nP Zebrzydowice, ks. Antoniego Janusza 4\nZADZWOŃ 506 279 ...\nFoto-Video-Usługi Tomasz Duliński\n... . W tym zakresie zapewniam reportaż z wesela, co jest idealną pamiątką dla pary młodej oraz rodziny. Wykonuję również albumy pamiątkowe z różnych imprez okolicznościowych. Wszystkie zdjęcia przechodzą przez obróbkę graficzną, dzięki czemu mogę usunąć błędy, takie jak brak ostrości. Dodatkowo tworzę filmy reklamowe i wykonuję zdjęcia ...\nR Kielce, Nowaka-Jeziorańskiego 73\nZADZWOŃ 502 589 ...\nFirma Foto i Media Barbara Rogaluk proponuje Państwu profesjonalne usługi fotograficzne studyjne oraz plenerowe . Swoją ofertę kierujemy zarówno do Klientów indywidualnych, jak i firm. Fotografia to nie tylko nasza praca, ale przede wszystkim pasja, dlatego do każdego zlecenia podchodzimy z dużym zaangażowaniem. Swoje usługi świadczymy na terenie ...\nS Białystok, Branickiego 7\nMimo stosunkowo młodego wieku, moja firma stara się nie iść utartymi szlakami, ale dąży do wyznaczania swojej własnej ścieżki. Swoje doświadczenie z fotografią oraz zdobyta wiedza pomagają mi na lepsze spojrzenie przez obiektyw, tego co nas otacza. Pragnę aby zdjęcia robione Państwu zawsze cieszyły. Oferując swoje usługi dbam przede wszystkim o ...\nT Wojszyce 56A\nZADZWOŃ 663 119 ...\n"I Ślubuję Ci" ... Emocjonalna Fotografia Ślubna Monika Majka\nProponowane przez nas usługi fotograficzne to przede wszystkim kompleksowa obsługa przy ślubie oraz weselu. Specjalizujemy się w upamiętnianiu uroczystości w taki sposób, by patrząc na zdjęcia, wspomnienia wracały momentalnie, żywo i tańcowały przywołując tamtą magiczną atmosferę. Prowadzimy naszą działalność od stosunkowo ...\nU Bartniki, Graniczna 25\nZADZWOŃ 518 608 ...\n... . Oferta Wyjątkowe Kadry obejmuje: sesje ślubne , sesje ciążowe, sesje narzeczeńskie, sesje dziecięce , sesje rodzinne., Wykonujemy profesjonalne reportaże ślubne od przygotowań, poprzez ceremonię, aż po wesele. Wykonujemy również sesje ślubne w plenerze. Uwiecznimy również przyszłe mamy oraz rodziny z dziećmi. Wybierzemy odpowiednią ...\nW Dębowiec Mały 54\nZADZWOŃ 570 023 ...\nFotojoy Tomasz Budziak\nNic tak nie zatrzymuje wspomnień na dłużej jak fotografia. Właśnie w tym celu powstała nasza firma Fotojoy, w której zajmujemy się wynajmem fotobudki na różnego rodzaju imprezy okolicznościowe. Ofertę kierujemy zarówno do Klientów indywidualnych, jak i firm. Fotobudkę wynajmujemy na takie imprezy jak: wesela , urodziny, osiemnastki ...\nX Gniezno, Orzeszkowej 29B lok. 6\nZADZWOŃ 788 733 ...\nPstryk Damian Kochanek\n... magicznego lustra na wesele, wynajem magicznego lustra na imprezy okolicznościowe , wynajem magicznego lustra na imprezy integracyjne., Magic Mirror to świetne rozwiązanie, jeśli chcecie sprawić, by Wasi goście bawili się wyśmienicie! To także rewelacyjna pamiątka z wydarzenia - zdjęcia można od razu wydrukować, natomiast video lub gifa ...\nY Dąbrowa Tarnowska, Oleśnicka 12A\nZADZWOŃ 784 001 ...\nFotografowanie to moja pasja, którą z powodzeniem od kilku lat łączę z pracą. Jestem z Państwem w szczególnych chwilach, jak ślub czy chrzest dziecka. Wszystkie te chwile uwieczniam na fotografiach, by wspomnienia zostały na dłużej. Fotografuję głównie na Podlasiu oraz Mazurach jednak nie ograniczam się jedynie do jednego miasta czy województwa. ...\nZ Białystok, Przędzalniana 60 lok. 4\nZADZWOŃ 513 727 ...\nwesela - znajdź w okolicy:\nDŁUGA SZYFONOWA SUKIENKA ZDOBIONA KOLIA wesele...\nKWIATY DEKORACYJNE PŁATKI RÓŻ DEKORACJE ŚLUB...\nGdzie zorganizować wesele? Porady i sugestie\nŚlub i wesele potrafią stresować. Niektórych nawet bardzo. Niezależnie jak podekscytowani jesteście faktem, że wreszcie będziecie małżeństwem,...\nOrganizacja wesela to prawdziwe wyzwanie, które wymaga od pary młodej podjęcia szeregu istotnych decyzji. Jedną z nich jest wybór sali weselnej....


Piękna nieznajoma [Annie Burrows] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00061 005396 20484119 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 9788327642431 Data wydania: 2019-03-28\nPo zakończonej wojnie major Jack Hesketh powraca do Londynu, aby zająć należne mu miejsce w towarzystwie jako hrabia Becconsall. Nie ma jednak zamiaru bywać na balach debiutantek i szukać żony. Od dobrego towarzystwa woli hulanki przyjaciółmi z armii. W drodze powrotnej z zakrapianego przyjęcia Jack spada z konia, a przejeżdżająca nieopodal piękna kobieta zatrzymuje się, aby mu pomóc. Kiedy się nad nim nachyla, Jack całuje ją i za zuchwałość zostaje ukarany uderzeniem szpicrutą. Nazajutrz Jack postanawia przeprosić nieznajomą. Okazuje się jednak, że wcale nie jest łatwo ją znaleźć…\nAnnie Burrows Piękna nieznajoma Tłumaczenie:Urszula Grabowska\nROZDZIAŁ PIERWSZY Panna Harriet Inskip odrzuciła w tył głowę i głęboko odetchnęła. W powietrzu wciąż czuła zapach sadzy, lecz o tak wczesnej porze nie wypierał on całkowicie znacznie milszych woni wilgotnej trawy, konia i skórzanej uprzęży. Wcale jej nie przeszkadzało, że ledwie zaczyna się rozwidniać, a drzewa i kwiaty rosnące przy Serpentine z trudem można rozróżnić. Przecież nie przyjechała tu, aby podziwiać uroki krajobrazu. Wychyliła się do przodu i poklepała szyję klaczy. – Cienista, pogalopujemy, dopóki nikt nam nie zabrania, dobrze? Klacz zarżała i uderzyła kopytem o ziemię, jakby chciała pokazać, że ma ochotę na ruch na świeżym powietrzu, podobnie jak jej pani. Wystarczyło, że Harriet lekko trąciła ją obcasem w bok, a Cienista ruszyła. Przez kilka wspaniałych minut galopowały po parku, upajając się pędem i swobodą. Klacz demonstrowała siłę i żywotność, a Harriet czuła się wolna. Wreszcie choć na krótko nieskrępowana konwenansami, które w sposób bezwzględny ograniczały wszelkie poczynania młodych dam. Nieoczekiwanie w ten błogostan wdarł się dźwięk, który zjeżył włoski na karku Harriet i sprawił, że Cienista z galopu przeszła w półkłus. Było to rżenie innego konia, dobiegające zza pnia kasztanowca, a przy tym tak przenikliwe, że przechodziło niemal w jęk. Harriet ściągnęła cugle klaczy i spróbowała ją uspokoić, bo wyraźnie przestraszona zastrzygła nerwowo uszami. W tym momencie spomiędzy drzew jak wystrzelony z armaty wypadł wielki czarny ogier. W pierwszej chwili Harriet pomyślała, że wierzchowiec komuś uciekł, lecz kiedy się zbliżył, dostrzegła ciemny kształt skulony na jego grzbiecie i ludzkie nogi dyndające mu po bokach. – Co za idiota – mruknęła do siebie, w ten sposób oceniając jeźdźca. Kurczowo trzymał się ogiera, ponieważ nie założył mu siodła. Może nie miał czasu, bo chciał ukraść to wspaniałe i bez wątpienia bardzo kosztowne zwierzę. Wyglądało na to, że koń niczego nie pragnie bardziej, niż pozbyć się intruza. Przegalopował między drzewami, a kiedy tylko wydostał się na otwartą przestrzeń, zaczął stawać dęba i wierzgać. – Co za idiota – powtórzyła głośniej Harriet, widząc, że ogier kieruje się prosto do bramy. O tej porze nie było dużego ruchu, ale gdyby wydostał się na ulicę, stanowiłby poważne zagrożenie dla Bogu ducha winnych przechodniów. – Ruszaj, Cienista – powiedziała, klepnąwszy klacz szpicrutą w bok. – Musimy odciąć tym dwóm drogę do wyjścia, zanim narobią kłopotów. Klaczy nie trzeba było tego powtarzać, uwielbiała się ścigać. Tym razem jednak Harriet wolała zachować ostrożność. Nawet gdyby zdołała dogonić rozpędzonego ogiera, nie byłaby w stanie go zatrzymać. Była dumna ze swoich umiejętności jeździeckich. Zdawała sobie jednak sprawę, że siedząc w damskim siodle i próbując w biegu złapać za cugle obcego wierzchowca, prawie na pewno wylądowałaby na ziemi. Taka akcja wymagała nie lada akrobacji. Poza tym wiedziała, że żaden koń nie wpadnie na drugiego, o ile nie jest kompletnie oszalały ze strachu. Czarny ogier na takiego nie wyglądał, choć niewątpliwie był rozwścieczony. Tak jak przypuszczała i zarazem żywiła nadzieję, już po kilku jardach dorodny ogier zauważył, że one się zbliżają i zboczył nieco na lewo. Na nieszczęście jeźdźca zrobił to na tyle gwałtownie, że ów, jak go Harriet nazwała „idiota”, któremu dotąd udawało się utrzymać na grzbiecie, wystrzelił do przodu ponad końskim łbem i z głuchym grzmotnięciem upadł na ziemię, gdzie leżał bez ruchu. Uznała, że pewnie niewiele mogłaby dla niego zrobić. Natomiast była w stanie powstrzymać ogiera, żeby nie zrobił krzywdy sobie albo komuś innemu, gdyby udało mu się dotrzeć do bramy i wydostać poza park. Powtórzyła więc manewr, jakby chciała przeciąć ogierowi drogę, a on znów zrobił unik. Poza tym nie miał już potrzeby galopować ze wszystkich sił, ponieważ pozbył się niechcianego jeźdźca. Za pomocą umiejętnych manewrów Harriet zmusiła ogiera do zataczania coraz mniejszych kręgów, aż w końcu wrócili razem tam, gdzie jeździec nadal leżał nieruchomo. Koń zdążył przejść w wolnego kłusa, wykonał piękną kurbetę, mijając jeźdźca, jakby odtańczył taniec zwycięstwa, po czym wzdrygnął się tak, jak gdyby zaatakowało go stado much, i wreszcie stanął, wydychając kłęby pary. Harriet zsiadła z Cienistej, zarzuciła cugle na najbliższy krzak i powoli zbliżyła się do zziajanego, drżącego i prychającego ogiera, przemawiając do niego pieszczotliwie, żeby go uspokoić. Koń szarpnął głową, jakby w ostatnim porywie buntu, po czym pozwolił jej ująć za kantar. – No już, no już – mówiła, przywiązując go do tego samego krzaka, przy którym stała Cienista. – Teraz jesteś bezpieczny. Upewniwszy się, że ogier jest już na tyle spokojny, że nie będzie starał się wyrwać, spojrzała uważniej na nieszczęsnego jeźdźca. Wciąż leżał nieruchomo. Goniąc i próbując złapać rozpędzonego konia, Harriet nie czuła się tak zaniepokojona jak teraz, gdy przyglądała się nieznanemu mężczyźnie. Z końmi umiała postępować, w stajniach spędzała więcej czasu niż gdziekolwiek indziej. Co innego z ludźmi, a szczególnie rannymi. To całkiem odmienna sytuacja. Nie mogła jednak zostawić nieznajomego na łasce losu. Zebrała się więc w sobie i ze szpicrutą w dłoni podeszła do leżącego. Nawet nie drgnął. Jak pomóc komuś, kto spadł z konia? Kto nawet mógł skręcić sobie kark? Przyszły jej do głowy dwie, całkiem różne odpowiedzi. Pierwsza na pewno padłaby z ust jej ciotki, lady Susan Tarbrook, która autorytatywnym tonem nakazałaby sprowadzić pomoc, uważając, że damy nie klękają, ot tak, na mokrej trawie, i nie dotykają osób, którym nie zostały przedstawione. Harriet żachnęła się w duchu. Z pewnością zdaniem ciotki w ogóle nie powinna się tu znaleźć. Odkąd przybyła do Londynu, zdążyła się dowiedzieć, że są setki, jeśli nie tysiące sytuacji, w których nie powinna się znaleźć. Musiałaby spędzać czas wyłącznie na siedzeniu na kanapie i haftowaniu lub przeglądaniu żurnali, aby w pełni zadowolić wymagającą krewną. Innych odpowiedzi na postawione przez Harriet pytania udzieliłaby jej matka, która doradziłaby uważnie przyjrzeć się mężczyźnie i zorientować, jakie odniósł obrażenia, co wydawało się dość sensownym rozwiązaniem. W dalszej kolejności można by sprowadzić pomoc, gdyby okazało się to konieczne. Przyklękła i obrzuciła leżącego bacznym spojrzeniem. Wydawało się, że żadna z jego kończyn nie uległa złamaniu. Nie dostrzegła też śladów krwi. Gdyby nie widziała, jak spadał, mogłaby pomyśleć, że postanowił uciąć sobie drzemkę. Odchrząknęła, a kiedy się nie poruszył, wyciągnęła rękę i delikatnie potrząsnęła jego ramieniem, co wywołało pomruk protestu. Zachęcona, potrząsnęła nim jeszcze raz, ale trochę mocniej. Otworzył oczy, które okazały się zadziwiająco niebieskie. Głębokie bruzdy biegnące od zewnętrznych kącików oczu mogły oznaczać, że często się śmiał albo mrużył oczy przed słońcem. Za tym ostatnim przypuszczeniem przemawiałby fakt, że był opalony, w odróżnieniu od większości mężczyzn, których jej ostatnio przedstawiano. W rozumieniu salonowym nie był przystojny. Miał twarz nieco zbyt kanciastą i za mocną szczękę, by odpowiadała kanonowi męskiej urody, przyjętemu i uznawanemu w wyższych sferach, a mimo to bardzo pociągającą. Nieoczekiwanie uśmiechnął się do Harriet, jakby ją rozpoznał i ucieszył się na jej widok. Zaskoczyło ją to. Podobnie jak fakt, że odczuła przyśpieszone bicie serca. – Umarłem i już jestem w niebie – powiedział, owiewając ją przy tym słodką wonią, która musiała mieć swoje źródło w butelce brandy. Odsunęła się, ale nie dość szybko, bo nieznajomy zdołał ją objąć i pociągnąć ku sobie, tak że na niego upadła. Kiedy przerażona z trudem łapała oddech, ujął jej głowę w dłonie i wykonał manewr, który sprawił, że leżeli twarzą w twarz. Zaraz po tym ją pocałował. Chociaż Harriet nigdy dotąd nie całowała się z mężczyzną i była wstrząśnięta, że akurat ten opój pierwszy się na to poważył, to przyszło jej do głowy, że ma on w tej materii spore doświadczenie. Ku swemu zaskoczeniu, wcale nie odczuła wstrętu, przeciwnie, nieznane jej wcześniej doznania zelektryzowały jej ciało, co na pewno nie było właściwe. – Rozchyl wargi, kochanie – powiedział nieznajomy i czar prysł. Z całej siły zacisnęła usta i się szarpnęła, uświadamiając sobie, że powinna walczyć. Wtedy on się roześmiał, po czym spróbował się przeturlać, jakby chciał nad nią górować, a to wszystko zmieniało. Na krótką chwilę Harriet pozwoliła, żeby zwyciężyła w niej ciekawość, lecz nie mogła dopuścić, by mężczyzna przygniótł ją do ziemi i uczynił całkiem bezbronną. Zrobiła więc to, co od razu należało uczynić. Na tyle, na ile mogła, oswobodziła prawą rękę i świsnęła go szpicrutą. Trzymał ją bardzo blisko siebie i nie miała jak się zamachnąć, więc nic mu się nie stało. Zdołała go jednak zaskoczyć. – Puść mnie, ty bydlaku! – wypaliła, starając się, żeby zabrzmiało to jak najbardziej obraźliwie, po czym zaczęła się wyrywać. Puścił ją od razu, chociaż wyglądał na zaskoczonego tym żądaniem. Jednak uwolnić się od niego wcale nie było łatwo, bo spódnica amazonki owinęła się wokół kolan Harriet, odsłaniając łydki. – Ooooch… – westchnął z lubością nieznajomy – jak przyjemnie. Przymknął oczy i kołysał się lekko, okazując niedwuznacznie, że jej wściekłe wysiłki, żeby się uwolnić, tylko go podniecają. – Ty… ty bydlaku – rzuciła i jeszcze raz zamachnęła się szpicrutą. Skrzywił się i potarł ramię, w które go uderzyła, tym razem skutecznie. Niestety, straciła równowagę i znów na niego upadła. – Takie zabawy wcale mi się nie podobają – zaprotestował nieznajomy. – Wolałbym, żebyśmy się jeszcze trochę pocałowali, a potem… – A potem nic – odparła, podnosząc się znowu i próbując odkręcić zrolowaną spódnicę. – Pan najwyraźniej nic sobie nie zrobił przy upadku z konia, chociaż zasłużył… by skręcić kark. Harriet wreszcie zdołała oswobodzić nogi. – To chyba zbyt surowo – zauważył leniwie. – Wcale nie. Jest pan pijany i próbował jechać na koniu, nad którym nawet na trzeźwo trudno byłoby zapanować. Co pan sobie wyobrażał? Mógł mu pan zrobić krzywdę! – Na pewno nie. Umiem jeździć na każdym koniu, czy jestem trzeźwy, czy pijany… – Chyba jednak pan nie umie, inaczej nie zrzuciłby pana i teraz pan by tu nie leżał. – Lucyfer by mnie nie zrzucił, gdyby pani nagle nie zajechała nam drogi i go nie przestraszyła. – Za to poniósłby pana na ulicę, gdzie stratowałby jakąś Bogu ducha winną przekupkę, a pan bez wątpienia skręciłby kark, gdyby zrzucił pana na bruk. – Mogłem się domyślić, że to jest zbyt piękne, aby było prawdziwe – zauważył nieznajomy i znowu westchnął. – Może pani wygląda jak anioł, całuje jak syrena, ma piękną parę nóżek, lecz przy tym wszystkim jest uosobieniem harpii. Dech jej zaparło. Nie tyle z powodu obrazy, co uwagi o nogach, które niestety o wiele za bardzo się odsłoniły. – Cóż, jest pan gburem, i to pijanym! W końcu udało się Harriet wstać, co było o tyle szczęśliwe, że w tym momencie w jej polu widzenia pojawiło się trzech zataczających się mężczyzn. – O mój Boże, tylko na to popatrzcie! – zawołał jeden z nich, ten, który pierwszy do nich podszedł. Był to szczupły, dobrze ubrany mężczyzna o zimnych szarych oczach i zaciętych ustach. – Ulises potrafi uprzyjemnić sobie czas nawet wtedy, gdy leży rozciągnięty na ziemi, na jakimś pustkowiu. Harriet poczuła, że przechodzi ją lodowaty dreszcz, bo mężczyzna o zaciętych ustach patrzył na nią tak, jakby chciał sobie z nią uprzyjemnić czas. – Nie mam najmniejszego zamiaru dostarczać nikomu rozrywki – oświadczyła dobitnie, choć miała duszę na ramieniu, i zaczęła zmierzać w stronę Cienistej, chociaż nie wiedziała, jak zdoła się na nią wspiąć. – Podeszłam tylko po to, aby sprawdzić, czy nie trzeba pomóc. – Z pewnością może pani pomóc rozsądzić zakład – rzekł mężczyzna, który podszedł jako drugi. Miał długą grzywkę, którą bezskutecznie usiłował odgarnąć sobie z oczu. – Czy on zdążył dojechać do Cumberland Gate, zanim Lucyfer go zrzucił? – To był zakład? – Harriet zwróciła się do błękitnookiego Ulisesa, który wpółleżał na trawie i podparty na łokciu, przysłuchiwał się rozmowie. – Dla zakładu ryzykował pan, że to wspaniale zwierzę zrobi sobie krzywdę? – Ryzykował tylko własnym karkiem – odparł mężczyzna o zimnych oczach. – Lucyfer potrafi o siebie zadbać – dorzucił, podchodząc do ogiera, żeby z dumą poklepać go po szyi. Zachowanie konia wskazywało wyraźnie, że jest to jego pan. Serce Harriet zabiło niespokojnie. Tego, którego nazywali Ulisesem, nie bała się nawet wtedy, kiedy próbował przycisnąć ją do ziemi. W jego sympatycznej kanciastej twarzy było coś, co wzbudzało zaufanie, a może sprawiał to błysk w niebieskich oczach – tego nie potrafiła rozstrzygnąć. Natomiast mężczyzna o zimnych oczach i wąskich wargach miał w sobie coś mrocznego. Zdaniem Harriet przypominał drapieżnika. Nawet to, że lubił swojego konia, a ogier najwyraźniej odwzajemniał to uczucie, nie czyniło zeń życzliwej, przyjacielskiej osoby. Zresztą, potwierdził jej podejrzenia, zwracając się do niej z kpiącym uśmiechem. – To niezbyt ładnie z pani strony nagradzać Ulisesa całusem, skoro to ja wygrałem zakład – orzekł i zbliżył się do niej o krok. Zamierzyła się szpicrutą i pewnie zdzieliłaby go w policzek, gdyby nie zdążył się uchylić, co zrobił tak błyskawicznie i sprawnie, że jednocześnie zdumiało ją to i przeraziło. Nawet w stanie upojenia alkoholowego ten mężczyzna stanowił zagrożenie dla samotnej kobiety. Nie spuszczając z niego wzroku, Harriet postąpiła trochę w bok, w stronę, gdzie przywiązała Cienistą, i niespodziewanie wpadła na coś, co sprawiało wrażenie ściany z cegieł. – Oooch! – rozległ się jęk. Okazało się, że ma za plecami olbrzyma, trzeciego z kompanów Ulisesa. – To nic takiego – zauważył typ o zimnych oczach, podczas gdy olbrzym z żałosną miną rozcierał sobie brzuch. – Mnie zaatakowała z premedytacją. – Na pewno dlatego, że ją przestraszyłeś – odpowiedział olbrzym. – Widać, że to nie żadna latawica. – W takim razie co robi sama w parku, w dodatku o nietypowej porze? Na dodatek całuje przygodnych mężczyzn, poniewierających się na trawie? – Mężczyzna o zimnych oczach rzucił Harriet spojrzenie pełne pogardy, pod wpływem którego ogarnął ją wstyd. – Nie mogła mi się oprzeć – oświadczył Ulises, mrugając do niej porozumiewawczo. – Ciebie to chyba nie lubi, Zeus – wtrącił ten z przetłuszczoną grzywką, spoglądając na Zimnookiego. Tymczasem Harriet doszła do Cienistej i sięgała po lejce. Nie miała pojęcia, jak zdoła na nią wsiąść. Nie było tu podnóżka, na którym mogłaby stanąć, ani stajennego, który podałby jej strzemię. Właśnie miała się poddać i pomaszerować do domu na piechotę, prowadząc konia za uzdę, kiedy poczuła, że para potężnych rąk obejmuje ją w talii. Niewiele myśląc, smagnęła szpicrutą i trafiła nieproszonego pomocnika w czubek głowy. – Ooooch – jęknął znów olbrzym, ale podniósł Harriet i posadził w siodle. – Nie było takiej potrzeby – mruknął i wycofał się dość speszony. Rzeczywiście, nie było takiej potrzeby. Skąd jednak miała wiedzieć, że olbrzym nie żywi złych zamiarów? – W takim razie bardzo pana przepraszam – powiedziała, szukając stopą strzemienia. – A co do reszty z was – dodała, usadowiwszy się wygodnie na grzbiecie Cienistej – powinniście… wszyscy… wstydzić się za siebie. Zrobiła dumną minę, zadarła brodę i powoli ruszyła z miejsca, chociaż serce trzepotało jej w piersi jak schwytany i umieszczony w klatce ptak. Nie mogła pozwolić, by ci mężczyźni pomyśleli, że ucieka. Nie chciała dać im tej satysfakcji.\nROZDZIAŁ DRUGI Harriet natychmiast popędziła Cienistą do galopu, jak tylko znalazła się poza zasięgiem wzroku Ulisesa i jego kompanów. Była wzburzona, ponieważ oni ośmielili się wziąć ją za latawicę. To dlatego Ulises ją pocałował, a ten o zimnym spojrzeniu, Zeus, patrzył na nią wyniośle i z pogardą. Właśnie z tego powodu olbrzym podniósł ją i posadził na grzbiecie klaczy, nie pytając o zgodę. Niewątpliwie chciał pomóc Harriet, lecz nie potraktował jej z szacunkiem należnym damie. Ona też nie była bez winy, bo przekroczyła granice zachowania, dopuszczalne dla damy. Do licha! Jednak ciotka miała rację! Harriet ogarnął gniew, a jednocześnie poczuła się upokorzona przez mężczyzn, którzy się z nią nie patyczkowali, kpili z niej, insynuowali, że jest lekkiego prowadzenia. Sposób, w jaki ją potraktowali, sprawił, że z oczu popłynęły jej łzy, ale nie z żalu nad sobą, tylko ze złości. Najchętniej przyłożyłaby im szpicrutą. Im, a także wszystkim mężczyznom, którzy włóczą się pijani po parku, zaczepiają i straszą przyzwoite kobiety. Tyle że wcale nie uważali jej za przyzwoitą. Sądzili, że znalazła się tam o tej porze, bo szukała przygód, co było wierutną bzdurą. Po prostu niespodziewany pocałunek Ulisesa wytrącił ją z równowagi do tego stopnia, że zapomniała o podstawowych wymogach skromności, i kiedy próbowała wyplątać spętane spódnicą nogi, odsłoniła je chyba aż po kolana. Na swoje usprawiedliwienie mogła powiedzieć, że zaskoczyły ją okoliczności zdarzenia, a sytuacja przerosła. Musiała jednak przyznać, że nie pozostaje bez winy. Okazało się, że czasem, ale tylko czasem, ciotka Susan ma rację. Rzeczywiście damy nie powinny same, bez przyzwoitki, służącej lub lokaja wypuszczać się do miasta, jeśli nie chcą być narażone na spotkanie z podpitymi idiotami uważającymi, że mogą sobie pozwolić wobec nich na niewłaściwie zachowanie. Tylko dlaczego ciotka nie wytłumaczyła, że pewne zasady mają na celu dobro Harriet? Gdyby chociaż uprzedziła, że podpici mężczyźni mogą ją potraktować bez krzty szacunku, to wówczas… Uczciwość kazała Harriet przyznać, że doskonale wie, co potrafią wyczyniać mężczyźni, kiedy sobie popiją. Przecież u siebie, w Donnywich, widywała to co tydzień. Pod koniec dnia targowego na niepewnych nogach wytaczali się z gospody tak otumanieni, że nie byli w stanie powozić i musieli zdać się na konie, które znały drogę do domu. Mężczyźni pozostawali tacy sami, bez względu na to, czy mieszkali na prowincji i nosili robocze ubrania, czy należeli do londyńskiej socjety i ubierali się zgodnie z najnowszą modą. To oni ustanowili zasady, biorąc pod uwagę własne potrzeby i wygody. Dlatego, zamiast oczekiwać, iż zawsze mężczyźni będą się odpowiednio zachowywać, kobiety musiały schodzić im z drogi lub na wszelki wypadek poza domem poruszać się pod opieką. Wyjechała z parku przez Stanhope Gate i natychmiast ściągnęła cugle, żeby Cienista przeszła w stępa. Czuła się przybita. Tak wielką przyjemność sprawiały jej przejażdżki po pustym parku, dokąd wymykała się o brzasku, w tajemnicy przed wszystkimi! Właśnie dzięki nim udawało się jej znosić pobyt w Londynie wraz z wszelkimi wynikającymi z niego ograniczeniami. Po dzisiejszym bardzo nieprzyjemnym incydencie będzie musiała z nich zrezygnować. Okazało się bowiem, że o tej wczesnej porze może się natknąć na pijanych mężczyzn, wracających z nocnych hulanek w klubach i gotowych zagrozić jej czci. Gdyby jednak nie chciała zaprzestać przejażdżek, musiałaby zabierać ze sobą stajennego, a to oznaczało czekanie, aż któryś z nich się obudzi i będzie gotów jej towarzyszyć, nie sprawdzając, czy lady Tarbrook wyraża na to zgodę. A ciotka by się nie zgodziła, to pewne jak amen w pacierzu. Och, to wszystko jest takie… skomplikowane i irytujące! Czuła się tak rozczarowana pobytem w Londynie, że nawet zaczęła dostrzegać zalety dotychczasowego życia w rodzinnym domu, w Stone Court. Nikt by nie mrugnął okiem, gdyby wybrała się samotnie na przejażdżkę, nawet gdyby dla wygody włożyła stare ubranie jednego ze swoich braci. Nikt nie zauważał, kiedy przez cały dzień zdarzało jej się przebywać poza domem. Matka była zwykle tak pochłonięta lekturą jakiegoś dzieła naukowego, które studiowała z pasją, że nie interesowała się, jak spędza czas jedyna córka. Natomiast papa nigdy nie krytykował Harriet, chociaż ciotka Susan wielokrotnie ostrzegała, że panna wyrośnie na dzikuskę. Poza tym w promieniu wielu mil od rodzinnej siedziby, Stone Court, nikomu nie przyszłoby do głowy napastować Harriet, bo wszyscy wiedzieli, iż jest najmłodszym dzieckiem hrabiostwa Balderstone. Tymczasem Cienista spokojnie przemierzała Curzon Street. Harriet westchnęła. W rodzinnym domu było jej przykro, kiedy nikt nie zwracał uwagi na jej dłuższą nieobecność czy nie wydawał się zaniepokojony, jeśli zdarzyło jej się opuścić posiłek. Jednak druga skrajność, którą uosabiała ciotka Susan, pilnując jej nieustannie od rana do wieczora coraz bardziej stawała się nie do zniesienia. U końca Curzon Street Harriet skierowała klacz przez Charlson Street, nieuchronnie zbliżając się do domu wujostwa, Tarbrook House, co sprawiło, że coraz bardziej podupadała na duchu. Czuła się tak, jakby wkładała głowę pod wielką aksamitną poduchę trzymaną przez ciotkę Susan i jej męża, wuja Hugona. Gdyby była w stanie wyobrazić sobie, jak będzie wyglądał jej londyński sezon towarzyski i debiut u boku młodszej kuzynki Kitty, podziękowałaby uprzejmie ciotce za propozycję i zręcznie wymówiłaby się od wyjazdu do stolicy. Mogła przecież posłużyć się argumentem, że jest niezbędnie potrzebna w Stone Court, co nie odbiegałoby od prawdy. Matka była zbyt zajęta, aby zawracać sobie głowę tak przyziemnymi czynnościami jak planowanie posiłków, płacenie służącym czy w ogóle prowadzenie domu. Ciotka Susan zdawała sobie sprawę, że ktoś musi czuwać nad prowadzeniem domowego gospodarstwa, aby funkcjonowało jak należy, więc z pewnością wykazałaby zrozumienie. Za każdym razem gdy ciotka Susan, siostra lady Mary, matki Harriet, przyjeżdżała z wizytą do Stone Court, dochodziło scysji. Lady Mary obrażała się za uwagi czynione przez siostrę, jak choćby że powinna zabawiać gości, utrzymując, iż to koliduje z jej studiami. Natomiast ciotka Susan upierała się, że siostra chociaż raz dziennie powinna wynurzyć się z gabinetu i sprawdzić, jak goście się mają, nawet jeśli jej to nie obchodziło. Utarczki słowne przybierały na sile, aż wreszcie wizyta dobiegała końca i domownicy Stone Court oddychali z ulgą. Jedynie Harriet reagowała inaczej, ponieważ dla niej wizyty ciotki, która odwiedzała ich co roku po zakończeniu kolejnego londyńskiego sezonu towarzyskiego, były czymś wyjątkowym. Miała wtedy poczucie, że ktoś rzeczywiście ją dostrzega oraz interesuje jej losem do tego stopnia, iż głośno wyraża zaniepokojenie tym, jak bardzo rodzice zaniedbują córkę i nie troszczą się o jej przyszłość. Obecnie Harriet wiele by dała za to, żeby znów być zaniedbywaną, ponieważ od pierwszej chwili, gdy przyjechała, ciotka nie przestawała narzekać na jej zachowanie, postawę, fryzurę, ubranie, a od czasu do czasu na wyraz twarzy. Kupowanie nowych strojów, o czym wcześniej Harriet marzyła, zawiodło jej oczekiwania. Nie rozumiała, jak to się dzieje, że chociaż nabywała ubrania tego samego rodzaju co Kitty, to nie wyglądała w nich równie dobrze. Prawdę mówiąc, nawet odnosiła wrażenie, że w tych strojniejszych w falbanki i koronki sukniach musi wyglądać okropnie. Poznała to po wyrażających zdziwienie lub rozbawienie spojrzeniach mężczyzn spotykanych w trakcie bali czy wieczorków. Po powrocie z przyjęć bacznie przyglądała się sobie w lustrze i zastanawiała, jak ciotka mogła dopuścić, aby jej siostrzenica i zarazem podopieczna pokazała się publicznie w takich strojach. Co gorsza, podczas tych kilku bali, w których dotąd wzięła udział, ciotka nie wyraziła zgody, aby Harriet przyjęła propozycję któregokolwiek mężczyzny zapraszającego ją do wspólnego tańca. Początkowo wyrażała obawy, że siostrzenica nie dość dobrze opanowała kroki, co sprawi, że niekorzystnie zaprezentuje się na parkiecie. Później doszukiwała się mankamentów w każdym chętnym zatańczyć z Harriet, czego ona nie rozumiała. Jakie miało znaczenie, czy młodzieńcy byli dość dobrze urodzeni? Nawet gdyby partner był łowcą posagów, na pewno lepiej byłoby potańczyć, niż cały wieczór przesiedzieć. Westchnęła ze smutkiem, zbliżając się do Tarbrook House. Im dłużej przebywała w Londynie, tym bardziej pragnęła powrotu do Stone Court. W rodzinnym domu miała obowiązki, które wypełniała z niemałą satysfakcją, zastępując matkę w prowadzeniu domu. W Londynie czuła się jak ryba wyjęta z wody, tym bardziej że marzenie o wybranku, który zakocha się w niej bez pamięci, po czym zabierze do swojej posiadłości, gdzie będzie ją traktował jak królową, zaczynało się rozwiewać. Spodziewała się, że co wieczór będzie brylowała w salonach podczas wspaniałych przyjęć, a przystojni młodzieńcy będą się dobijać, aby z nią zatańczyć. Tymczasem prawdopodobnie groziła jej towarzyska porażka. Ostatnio czuła się sobą jedynie podczas sekretnych wypraw do parku na grzbiecie Cienistej, odbywanych wtedy, kiedy wszyscy jeszcze spali. A teraz, przez tych przypadkowo spotkanych podłych drani będzie musiała się wyrzec tej jedynej przyjemności. Podjechała do stajni, zsiadła z klaczy i zaprowadziła ją do boksu. Wyraźnie niezadowolony stajenny poderwał się na nogi. – Wiem – powiedziała Harriet, uprzedzając go – że nie powinnam zabierać klaczy i sama wybierać się na przejażdżki. Nie musisz informować o tym lady Tarbrook, bo już więcej tego nie zrobię, możesz być pewien. Stajenny obrzucił ją uważnym spojrzeniem. Zatrzymał wzrok na plamach z trawy, widocznych na amazonce, i skrzywił się drwiąco. Głupiec, pomyślała, uznał, że spadła z konia i straciła zapał do jazdy. Chętnie by mu pokazała, jak świetnie sobie radzi w siodle! Gdyby przyznała, że zsiadła z klaczy, to z pewnością by się zastanawiał, skąd plamy na jej stroju, i w rezultacie powiadomiłby ciotkę Susan, a tego zdecydowanie wolałaby uniknąć. Z pewnością ciotka zaczęłaby ją wypytywać, a ona wolałaby umrzeć, niż wyjawić, że pozwoliła się pocałować obcemu mężczyźnie. W dodatku pijanemu. Najgorsze, że nie miała nic przeciwko temu, bo przez te parę chwil poczuła się atrakcyjna i interesująca jako kobieta. Przez większą część dotychczasowego życia, a ściślej dopóki nie przejęła obowiązków pani domu i nie zaczęła wydawać poleceń służbie, nikt się z nią nie liczył. W rodzinie była jakby nadprogramowa, na dodatek dziewczynka, z którą nie wiadomo co zrobić. Teraz zadarła brodę i odeszła, pozostawiając stajennego w przekonaniu, iż jest kiepską amazonką. Jack Hesketh, świeżo upieczony hrabia Becconsall, nazywany przez przyjaciół Ulisesem, powoli usiadł, ponieważ głowa bolała go niemiłosiernie, i popatrzył za odjeżdżającą młodą kobietą. – Wydaje mi się, że właśnie obraziliśmy damę – zauważył. – Gdyby była damą, nie włóczyłaby się o tej porze bez opieki i nie flirtowałaby z bandą pijanych mężczyzn. – Zeus, markiz Rawcliffe, odezwał się z lekceważeniem i pogardą, jakby nie dostrzegł wdzięku ślicznej panny. Jack nie mógł tego zrozumieć, szczególnie że Zeus był doświadczonym uwodzicielem, zdecydowanie nieobojętnym na uroki płci pięknej. Kiedyś bardzo mu imponował i nagle zaczął się tego wstydzić. Pomyślał, że gdyby dopiero teraz poznał Zeusa, nie zostałby jego przyjacielem. Co więcej, po tym jak on się dzisiaj zachował, raczej starałby się go unikać, zupełnie jakby dotknęła go choroba polegająca na tym, że w nikim ani w niczym nie widział niczego dobrego. Owszem, Zeus już wcześniej był dość zarozumiały, czego można się było spodziewać po kimś o takiej pozycji, pławiącym się w dobrobycie. Jednak był przy tym przyzwoity i miał poczucie humoru. Archie czyli Thomas Kellett był niczym bezwolny sługa, podążający wszędzie za Zeusem, swoim panem. Kapitan Bretherton, zwany Atlasem… Dobry Boże! Idol z chłopięcych lat Jacka stał się ruiną człowieka. Zresztą, dawniej zapewne pochopnie ich trzech uznał za swoich bohaterów. Pielęgnował ich wyidealizowany obraz i nosił go w pamięci przez lata spędzone w armii. Prawdopodobnie z tego powodu przeżył wstrząs, kiedy po długiej przerwie zobaczył ich znowu i zauważył, jak bardzo się zmienili. Pobyt w niewoli u Francuzów i długa choroba wyraźnie wyniszczyły Atlasa, jednak jak dawniej był wrażliwy i współczujący. Nazwali go Atlasem nie tylko ze względu na fizyczną krzepę, ale dlatego, że był gotów brać na siebie problemy i nieszczęścia innych. Nie potrafił przejść obojętnie, kiedy komuś słabszemu działa się krzywda. Tym razem także Atlas zachował się, jak przystało wobec tej samotnej amazonki, mimo że był równie pijany jak oni wszyscy. A może nie był? Pił dość powściągliwie. Jacka ogarnął wstyd, bo pozostali, łącznie z nim, zabawili się jej kosztem. Zeus zadbał o to, żeby alkoholu było pod dostatkiem. Świętowali zwycięstwo, powrót Atlasa i swoje szczęśliwe spotkanie w starym gronie po latach rozłąki. Atlas wyglądał na tak wycieńczonego, że byli przerażeni. Pili jego zdrowie, które pozostawiało wiele do życzenia, i cieszyli się, że żyje. – Coś ci powiem – odezwał się Jack. – Nadal jesteś moim bohaterem, Atlas. Olbrzym wyraźnie się zmieszał. – Za bardzo przejęliście się tym, co pisałem w listach, kiedy wstąpiłem do marynarki – rzekł. – Może trochę to ubarwiłem, wolałem, żebyście się nade mną nie litowali. Nie chciałem się przyznać, że choruję, tęsknię za domem i w ogóle czuję się podle. – Byłeś wyjątkowo dzielny, czytałem w gazecie o twoich czynach – powiedział Jack. Atlas machnął ręką, dając do zrozumienia, iż robił tylko to, co do niego należało. Obaj wiedzieli, że zarówno w marynarce, i jak w armii, trzeba dawać z siebie wszystko, jeśli chce się wyjść żywym z walki. Tym bardziej warto było świętować szczęśliwy powrót do domu. Rozmowę bezceremonialnie przerwał im Zeus, z irytacją zwracając się do Jacka: – Gdybym wiedział, jaki z ciebie spryciarz, nie zgodziłbym się, żebyś próbował dosiąść Lucyfera. – Żebym próbował go dosiąść? Też coś! Przecież przejechałem się na Lucyferze. – Niedaleko. – Wystarczająco, aby się przekonać, że twoje przechwałki, iż tylko ty jesteś w stanie go dosiąść, były wierutnym kłamstwem. Jack marzył o tym, żeby wreszcie zetrzeć drwiący uśmieszek z twarzy Zeusa. Właśnie dlatego założył się z nim, że nie ma takiego konia, na którym nie potrafiłby jeździć, i to zarówno trzeźwy, jak i pijany. Zakład bardzo poprawił im humory, zaczęli śmiać się i żartować, i wtedy powrócili do przydomków, które ponadawali sobie jeszcze w czasach szkolnych. Otrzeźwieli nieco, kiedy doszli do stajni, zwłaszcza że Lucyfer zarżał groźnie na ich widok. Archie usiłował przekonać Jacka, żeby wycofał się z zakładu, ale Jack jako człowiek honoru nie brał tego pod uwagę. Zeus już trzymał konia za uzdę i wyprowadzał go z boksu. Wyglądało na to, że jemu też zależało na doprowadzeniu zakładu do końca. Tymczasem teraz był wyraźnie zły. Czy pod drwinami i szyderczą miną pozostało jeszcze coś z dawnego Zeusa? A może chodziło o coś innego niż jazdę na Lucyferze? – Jestem przekonany, że ta panna wcale z nami nie flirtowała – oświadczył zaczepnie Jack. Czy mu się zdawało, iż w oczach Zeusa dostrzegł błysk? – Może nie jest w ścisłym znaczeniu damą, ale na pewno nie chciała nas kokietować. W przeciwnym razie po co wymachiwałaby szpicrutą? To było dość szokujące, musiał w duchu przyznać. W jednej chwili pozwalała się obejmować, a zaraz potem usiłowała wyrwać. Całowała z wahaniem, nieśmiało, a zarazem słodko, jakby nie mogła się powstrzymać z powodu odczuwanego pożądania. Zupełnie tak jak on. W pewnym momencie musiało do niej dotrzeć, co najlepszego wyprawia. Oto pozwala obejmować się i całować obcemu mężczyźnie. – Założę się, że ona nie tylko nie flirtowała, ale jest całkiem niewinna – dodał Jack, uśmiechając się pod wpływem tego wspomnienia. Tak, upewnił się w myślach, to by wszystko tłumaczyło. Zarówno początkową obawę, jak i spontaniczną reakcję. Natomiast gdy uprzytomniła sobie, że postępuje całkowicie wbrew przyjętym zasadom, śmignęła go szpicrutą i usiłowała się uwolnić. – I nie obchodzi mnie, co o tym sądzisz, Zeus – ciągnął z przekonaniem. – Jesteśmy winni tej dziewczynie przeprosiny. W każdym razie ja na pewno. Nie należało jej całować. – To ona nie powinna nachylać się do twoich ust – odpalił Zeus. – Tylko sprawdzała, czy coś mi się stało. – Co w istocie było z jej strony bardzo odważnym posunięciem, dodał w myślach. Niewiele kobiet zachowałoby się podobnie w tej sytuacji wobec obcego mężczyzny. Nie potrafiłyby też zapanować nad tak narowistym ogierem jak Lucyfer. – Czyli uczyniła więcej niż którykolwiek z was – podsumował. – Nie zostałeś kontuzjowany – stwierdził sucho Zeus. – Najwyraźniej jesteś niezniszczalny. Zresztą wiem o tym z pewnego źródła. – Musiałeś rozmawiać z moim ojcem. – Z twoim bratem. – Z którym? – Nie pamiętam. – Zeus machnął ręką. – Podszedł do mnie w klubie White’a i powiedział, że jest wicehrabią Becconsall. Uważał, że zostanie moim bliskim znajomym tylko dlatego, że wiedział o mojej przyjaźni z tobą – wyjaśnił, krzywiąc się z niechęcią. – Czyli mógł to być i jeden, i drugi- stwierdził Jack, który niedawno przejął rodowy tytuł, ponieważ obaj bracia już nie żyli. Wyobraził sobie, jak na takie bezpośrednie zachowanie mógł zareagować Zeus. Nie przypadkiem tak go nazwali. Od pierwszego dnia w szkole na wszystkich chłopców patrzył z góry. Każdemu, kto chciał słuchać, tłumaczył, że on nie potrzebuje się tu uczyć, bo ma znakomitych guwernerów w domu, tylko jego ojciec, który nabrał ostatnio radykalnych poglądów, uznał, że przyszły markiz Rawcliffe powinien dowiedzieć się, jak żyją klasy niższe. Jack nie chciałby być w skórze któregoś ze swych pyszałkowatych braci, kiedy Zeus zmierzył go wypróbowanym lodowatym spojrzeniem. Tymczasem przyjaciel pomógł mu wstać na nogi. I tak właśnie z nim było. Potrafił być najbardziej aroganckim i zarozumiałym typem pod słońcem, a jednocześnie w razie potrzeby wspierał kolegów i dostrzegał w ich wartość, nawet gdy starali się ją ukryć czy umniejszyć. W Jacka wierzył. – A jednak nie wyszedłem z tej przygody bez szwanku – stwierdził z westchnieniem Jack, rozcierając potłuczone siedzenie. – A wracając do tej panny… Zauważyłeś, jak się wysławiała? A ta jej jabłkowita klacz to drogie zwierzę. – Hmm – mruknął Zeus. – Zgadzam się z tobą, że mogła zostać dobrze wychowana, ale to, że posługuje się kulturalnym językiem i jeździ na drogim koniu, nie oznacza jeszcze, iż jest niewinna. – Głowę bym dał, że tak. – Pp… ponieważ nikt z nas nie wie, kim ona jest – wtrącił Archie – t… to nie ma sposobu, żż… żeby to ss… sprawdzić. Była to bardzo przykra myśl. Prawdę mówiąc, perspektywa, że miałby już jej więcej nie zobaczyć, przyprawiła Jacka o niemal bolesne ukłucie w sercu, i to nie tylko dlatego, że kiedy ją przytulił, odniósł wrażenie, jakby do siebie należeli. To było coś więcej. Ich pocałunek przywrócił mu siły, tak jak światło latarni morskiej dodaje sił wyczerpanemu przez sztorm żeglarzowi. Wlała w niego nadzieję. Czyżby to był przypadek, iż po spotkaniu z nią zauważył, że Atlas, choć wyglądał fatalnie, wewnętrznie pozostał sobą? I nawet dla Zeusa jest jeszcze szansa? Nadzieja – oto jakie imię nada pannie, gdy będzie się starał ją odnaleźć. W ostatnich czasach jego życie było pozbawione właśnie nadziei, a warto jej szukać w każdych okolicznościach. – W takim razie będziemy musieli przeszukiwać Londyn, aż ją znajdziemy – oświadczył z determinacją. Zeus zmrużył oczy z zaciekawieniem. – A wówczas? – Przekonamy się, który z nas miał rację. – Kolejny zakład? – Atlas pokręcił z dezaprobatą głową. – Nie martw się – pocieszył go Jack. – Ten zakład, tak jak poprzedni, zawieramy tylko ja i Zeus, a ty i Archie będziecie świadkami. – A dokładnie o co się zakładamy? – Zeus znów przybrał drwiącą minę, jakby z góry przewidywał, że Jack chce go oszukać. – O to co zwykle, oczywiście – odparł Jack. – Co zwykle? – O to, o co zakładaliśmy się we czterech w czasach szkolnych. Zdawało się, że drwiąca maska opada z twarzy Zeusa i że dochodzą w nim do głosu cieplejsze uczucia, ale tylko przez moment. – To mi przypomina, że jeden zakład już przegrałeś – zauważył sarkastycznym tonem, który doprowadzał Jacka do szału. – Żądasz zapłaty? Oskarżasz mnie, że chcę cię oszukać? – rzucił. – Nie – zaprzeczył spokojnie Zeus. – Chciałem jedynie zaproponować podwójną stawkę. Wówczas będziemy kwita. Co ty na to? Zapanowało nienaturalne milczenie, które przerwał Archie, zaczynając chichotać. Po chwili roześmiał się Atlas, po czym do przyjaciół dołączyli Zeus i Jack. Wszyscy śmiali się w głos jak dawniej, gdy byli chłopcami nieznającymi trudów życia.\nTytuł oryginału The Major Meets His Match Pierwsze wydanie Harlequin Mills & Boon Ltd, 2018 Redaktor serii Dominik Osuch Opracowanie redakcyjne Barbara Syczewska-Olszewska © 2017 by Annie Burrows © for the Polish edition by HarperCollins Polska sp. z o.o., Warszawa 2019 Wydanie niniejsze zostało opublikowane na licencji Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części dzieła w jakiejkolwiek formie. Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych i umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Harlequin i Harlequin Romans Historyczny są zastrzeżonymi znakami należącymi do Harlequin Enterprises Limited i zostały użyte na jego licencji. HarperCollins Polska jest zastrzeżonym znakiem należącym do HarperCollins Publishers, LLC. Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane bez zgody właściciela. Ilustracja na okładce wykorzystana za zgodą Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone. HarperCollins Polska sp. z o.o. 02-516 Warszawa, ul. Starościńska 1B, lokal 24-25 www.harpercollins.pl ISBN 9788327642431 Konwersja do formatu EPUB: Legimi S.A.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Piekna_nieznajoma-ebookRO/p1106551i1261226" target="_blank" title="Piękna nieznajoma [Annie Burrows] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Piękna nieznajoma [Annie Burrows] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


My Sleeping Karma - Atma premiera płyty, polska data premiery\nDataPremiery.pl » Muzyka » Metal » My Sleeping Karma - Atma\nNa kiedy ustalona została premiera płyty Atma?\nPłyta ma być wydana 29 lipca 2022 (data premiery w Europie). Kliknij w wybraną flagę, żeby wyświetlić datę z innego regionu. W celu zmiany domyślnie wyświetlanego regionu należy skorzystać z opcji dostępnej w ustawieniach konta.\nChcę zamówić płytę Atma. W którym sklepie jest dostępny do kupienia ten produkt?\nAtma można znaleźć tutaj. Wszystkie sklepy dostępne są w zakładce "Gdzie kupić?" znajdującej się po prawej stronie.\nGdzie mogę znaleźć nowe informacje odnośnie płyty Atma?\nŻeby ocenić płytę trzeba wybrać wartość od 1 do 5, a następnie potwierdzić wybór kliknięciem. Głos mogą oddać tylko zarejestrowani użytkownicy serwisu.\nPremiera płyty Atma nie dostała jeszcze oceny. Użytkownicy mogą oceniać tytuły jeszcze przed pojawieniem się ich na rynku, wyrażając w ten sposób swoje oczekiwania. System umożliwia późniejszą modyfikację przyznanych głosów – w tym celu użytkownik powinien wybrać inną wartość w polu "Ocena". Ocena w serwisie to średnia ważona, gdzie waga głosu zależy przede wszystkim od stażu użytkownika.\nKtóry artysta skomponował płytę Atma?\nMy Sleeping Karma jest autorem płyty Atma. Żeby poznać inne płyty od tego artysty należy kliknąć utaj albo kliknąć w nazwę w zakładce "Informacje".\nKiedy premiera My Sleeping Karma - Atma? Kiedy wychodzi My Sleeping Karma - Atma?\nData wydania płyty zaplanowana została na 29.07.2022. Nowa płyta My Sleeping Karma z 2022 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz listę utworów (tracklista), newsy i nadchodzące single, promujące nowe dzieło artysty. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2022 roku.\nZobacz również: Premiera Rodham | Griselda - mini-series data wydania | Clone - sezon 1\nData ostatniej aktualizacji: 2022-05-15 15:21:18\nNowa płyta My Sleeping Karma - Atma data premiery


ajmują się usługami z zakresu brukarstwa zajmują się realizacją różnych projektów dotyczących kładzenia kostki brukowej. Usługi brukarskie w ogrodnictwie są wykorzystywane na wiele sposobów, jak chociażby brukowanie alejek, chodni\nDodane: 14-06-2020 00:52\nBrukarstwo jest wykorzystywane w zagospodarowywaniu różnych rodzajów przestrzeni, w tym także tej dotyczącej aranżacji ogrodów. Firmy budowlane, które zajmują się usługami z zakresu brukarstwa zajmują się realizacją różnych projektów dotyczących kładzenia kostki brukowej. Usługi brukarskie w ogrodnictwie są wykorzystywane na wiele sposobów, jak chociażby brukowanie alejek, chodników czy obejścia dookoła budynku. Ponadto w\nOgólnie o ogrzewaniuKrótki tekst o przemyśle spożywczymKosmetyczne olejki - jak stosowaćPlumbing servicesNowe narzędzia do przycinania wykładzinCzy można zobaczyć taniec w Krakowie w pracy?Gabinet dentystyczny ZabrzeSuper pomysł - sauna w ogrodzieCzy sprzęt rehabilitacyjny pomaga powrócić do zdrowia?Wynajem magazynówStomatolog - co warto wiedzieć przed wizytąGeodeci i ich usługiZanim znajdziesz swojego prawnika?Co warto wiedzieć o prawie?Do czego służy hydraulika siłowa?Pulsar BHPWynajem mebli eventowych6 Faktów, Które Zmienią Wszystko Co Myślałeś O Tym Jak naprawiać sklepy prestashopPapier, druk, naklejki- słowem poligrafiaTworzenie stron RybnikWizyta u kosmetyczki - co warto wiedzieć?Czy wiesz jak zatrudnić adwokata żeby później tego nie żałować?Kuchnia orientalnaJak naprawić klimatyzację - nowości w 2020Egipt - warty odwiedzenia, czy przereklamowany?Wykorzystaj potencjał internetu - promuj się w GoogleDla biznesu: reklama outdoorBhp-pulsar.plGdzie leczyć zęby?Dobry efekt z suplementacjąKilka słów o kulinarnych programach