Kiedy jechać do Barcelony - informacje praktyczne\nStart » Barcelona » Kiedy NIE jechać do Barcelony\nKiedy jechać do Barcelony? To chyba jedno z najczęściej zadawanych pytań o Barcelonę. Z tym postem nosiłam się od jakiegoś czasu. Aż ostatecznie wiadomość od jednego z czytelników, który miał problemy ze znalezieniem noclegów w rozsądnej cenie w okolicach jednych z targów, przypomniała mi, że może on być bardzo pomocny wszystkim planującym wypad do Barcelony. Jest to naprawdę irytujące, gdy najnormalniejsze w świecie hostale nagle życzą sobie za pokój tyle, co w normalne weekendy hotele 4-5*. A wiadomo, pokój dla rodziny to i tak znacznie większy koszt niż dwójka. Unikajcie więc tłumnych imprez, bo to przekłada się także na ilość ludzi w barach, w metrze i generalnie robi się niezbyt przyjemnie. Jestem pewna, że w takich okresach z wizytą przybywają także kieszonkowcy z innych regionów Hiszpanii! W poście opowiem Wam także trochę o pogodzie w Barcelonie i kilku najciekawszych dniach w mieście.\nTargi i kongresy w Barcelonie\nCóż, urok Barcelony przyciąga różnego rodzaju kongresy. Firmy uwielbiają organizować duże imprezy dla swoich pracowników czy klientów właśnie tutaj. W mojej byłej firmie co chwilę mieliśmy 30-osobowe grupy z całego świata. Ale to nic w porównaniu z różnego rodzaju kongresami medycznymi, na które ściągają tysiące delegatów. Oczywiście wszystkie imprezy bije na głowę Mobile World Congress, który co roku odwiedza około 120 tysięcy uczestników!\nPrzed zakupem biletów na samolot radzę Wam rzucić okiem na listę dużych imprez w mieście – festiwale, wydarzenia sportowe, a także targi i kongresy międzynarodowe i niektóre krajowe potrafią skutecznie podbić ceny noclegów, np. motocyklowe mistrzostwa świata Moto GP czy Formuła 1. W roku 2020 w weekend 5-7 czerwca nakładają się dwie ogromne imprezy – Moto GP właśnie i bardzo popularny festiwal Primavera Sound. Sprawdźcie więc najpierw, czy w wybranym terminie jest jakieś duże wydarzenie i czy ceny hoteli nie poszły w górę.\n[edit Covid] Oczywiście pandemia wszystko wywróciła do góry nogami i przez wiele miesięcy Barcelona świeciła pustkami. Wiele lokali zamknięto, w tym także takie, w których rezerwację trzeba było robić z wyprzedzeniem, np. restaurację Tickets! Od lata 2021 miasto znowu zapełnia się turystami, ale daleko jest jeszcze do tłumów sprzed pandemii.\nPrawdopodobnie imprezy organizowane teraz nie przyciągają na razie tak wielu uczestników, jak przed pandemią, ale wciąż mogą wpływać na ceny w hotelach. Uwaga zwłaszcza na weekend 3-5 czerwca, na który planowany jest festiwal Primavera Sound i zawody Moto GP! A oto lista z największymi imprezami i kongresami w Barcelonie zaplanowanymi na rok 2022:\nLuty – Kwiecień w Barcelonie – planowane wydarzenia w roku 2022\n28 lutego- 3 marca – Mobile World Congress – ponad 110 tysięcy uczestników przed pandemią. Trzeba pamiętać, że “najazd” na miasto trwa praktycznie 10 dni – od weekendu przed do weekendu po kongresie, czyli od 25 lutego do 6 marca. Hotele są wtedy nieziemsko drogie.\n3 kwietnia – Marató Barcelona – przed pandemią w barcelońskim maratonie brało udział ok 20 tysięcy osób\n1-3 kwietnia – targi B-Travel\n4-7 kwietnia – Alimentaria Targi Spożywcze – przed pandemią na te targi miały ok. 150 tysięcy uczestników\nMaj i Czerwiec w Barcelonie – targi i wydarzenia\n7-9 maja – Cosmobeauty – bardzo popularne targi branży beauty\n20-22 maja – Gran Premio de Formula 1\n24-27 maja – Hispack – Targi Opakowań\n2-4 czerwca – Festiwal Primavera Sound\n3-5 czerwca – Moto GP – Motocyklowe Mistrzostwa Świata\nBarcelona w listopadzie – wydarzenia\n15-17 listopada – Smart City Expo World Congress\nI jeszcze kilka słów o pogodzie w Barcelonie – subiektywnie, jak zawsze. Prawie 6 lat pobytu w stolicy Katalonii daje mi pewien ogląd tematu 🙂 Kiedy jechać do Barcelony, żeby nie było ani za zimno ani za gorąco? Najlepsze miesiące na wizytę w Barcelonie to czas od marca do czerwca i od września do listopada. Zimą, czyli od grudnia do lutego, można trafić na kilkudniowe opady, które w Barcelonie są o tyle nieprzyjemne, że wilgotność powietrza bardzo wzrasta i odczuwa się przenikający chłód. Do tego nie wszystkie mieszkania mają ogrzewanie, a tylko klimatyzatory używane do ogrzewania. To oznacza, że pomieszczenia bez klimatyzatora, np. łazienki, zamieniają się w lodówki.\nWilgotność zresztą wpływa także na odczuwanie temperatury latem. Być może termometr nie wskazuje więcej niż 30 stopni, ale przy wysokiej wilgotności powietrza odczucie gorąca i duszności jest okropne. Podsumowując, najlepsza pogoda w Barcelonie jest jesienią i wiosną! Najlepiej wtedy, gdy w Polsce jest już lub jeszcze zimno. Kilka dni w Barcelonie potrafi być fantastyczną odskocznią od szarówki.\nNajpiękniejsze dni w Barcelonie\nW ciągu roku jest kilka wyjątkowych dni w Barcelonie:\n5 stycznia to w całej Hiszpanii Wieczór Trzech Króli, którzy według tradycji przynoszą prezenty w nocy z 5 na 6 stycznia. W Barcelonie parada królewskiego orszaku ma bajeczną oprawę i przyciąga tłumy mieszkańców. W tym poście poczytacie o Bożym Narodzeniu w Barcelonie.\n23 kwietnia to dzień patrona Katalonii – Sant Jordi oraz Międzynarodowy Dzień Książki. To mój ulubiony dzień w Barcelonie. Całe miasto wypełnia się straganami z książkami oraz z różami. W poście o Sant Jordi dowiecie się dlaczego.\nPoczątek lata w Barcelonie\n23 czerwca Revetlla de Sant Joan, czyli nasz Św. Jan to hucznie obchodzone przyjście lata. Tradycyjnie na kolację w gronie rodziny i przyjaciół przygotowuje się mule oraz obowiązkowo podaje ciasto coca de Sant Joan, które popija się katalońskim winem musującym – cava. Jest to także noc fajerwerków i petard niczym u nas na Sylwestra i imprez na plaży.\n24 września la Mercè. Chociaż tak naprawdę Mercè nie jest patronką miasta, to właśnie w jej dzień Barcelona obchodzi swoje święto. Cały tydzień wokół tej daty trwają imprezy i różnego rodzaju koncerty. Z tradycyjnych przejście gigantycznych figur – els Gegants oraz przejście smoków i potworów ziejących ogniem – Dracs i bèsties de foc.\n31 października – la Castanyada. O tej tradycji warto wiedzieć, żeby spróbować typowych “listopadowych” słodyczy. W wieczór przed 1 listopada organizuje się kolację w gronie przyjaciół i rodziny, na której koniecznie muszą pojawić się pieczone kasztany oraz panellets – migdałowe ciasteczka pokryte orzeszkami piniowymi. Można je kupić w cukierniach w okolicach 1 listopada. Tradycyjnie do deseru podaje się słodkie wino moscatel.\nJeśli zastanawiacie się, gdzie się zatrzymać w Barcelonie, koniecznie przeczytajcie ten post z opisem różnych dzielnic w Barcelonie. Propozycje noclegów znajdziecie też w tym z hotelami blisko plaży i w tym o hotelach z pokojami rodzinnymi. Z kolei w tym poście zebrałam wszystkie informacje pozwalające dobrze zaplanować pobyt i zwiedzanie Barcelony. A tu znajdziecie wszystkie ceny w Barcelonie.\n2017-12-15 o 22:16\no matko! cóż za przydatny post! naprawdę brawa i owacje za kawał dobrej roboty!\n2017-12-16 o 00:07\n2018-09-11 o 15:26\nMyślisz, że druga połowa listopada to dobry pomysł na całodzienne łażenie? Na upały się nie nastawiam 🙂 ale czy nie będzie nieprzyjemnie zimno? Może lepiej celować w początek listopada?\n2018-09-11 o 18:02\nW listopadzie jeszcze nie powinno być zimno, często dochodzi nawet do 20 stopni, ale im bliżej grudnia, tym może zacząć padać. W połowie listopada powinno być przyjemnie, nawet te dni w połowie mają swoją nazwę – Lato Sw. Marcina – Veranillo de San Martin – zazwyczaj jest to kilka cieplejszych dni w okolicach 11 listopada.\n2019-01-02 o 20:47\nPlanuję wyjechać z rodzinką na 5 dni w okolicach 20 stycznia (bo w tym terminie niestety dzieciaki mają ferie).\nCzy jest to naprawdę kiepski termin na intensywne zwiedzanie Barcelony?\n2019-01-03 o 00:12\nWszystko zależy od tego, jak się ułożą prądy powietrza. Serio. My lecimy jutro i teraz jest 11-13 stopni i słońce bez ani jednej chmurki. Ale może przyjść niż z chmurami i zacząć lać kilka dni pod rząd. W długoterminowej na tiempo.es zapowiadają deszcze od 14 stycznia. Trudno przewidzieć 🙁 Nawet jeśli będzie padać, zawsze jest dużo miejsc do zobaczenia, ale mocno ogranicza spacery, parki, etc., a to jest najfajniejsze w tym mieście. Tak więc wielkie ryzyko 🙁\n2019-01-03 o 08:58\nHmm… Faktycznie muszę to przemyśleć.\nChoć z drugiej strony zostaje nam termin w okolicach 10-20 kwietnia.\nCzy wtedy będą już duże tłumy?\nI mam jeszcze jedno pytanie – czy w sezonie zimowym działają fontanny (pomijam tę magiczną, bo chyba jest w corocznej renowacji)?\n2019-01-03 o 09:22\n20 kwietnia to chyba Wielkanoc? W samym Wielkim Tygodniu może być więcej turystów i ceny hoteli mogą wzrosnąć, ale jeszcze nie powinno być tak źle, zwłaszcza że zaraz potem jest 1 maja. Generalnie trzeba się nastawić, że zawsze jest sporo ludzi :). Jeśli chodzi o fontanny, to nie jestem zorientowana. Faktycznie Fuente Magica ma przerwę. W Barcelonie jakoś dużo nie ma fontann, więcej jest zabytkowych “dystrybutorów” wody pitnej, jak np Canaletes na Rambli (ta od celebracji fanów Barçy) – one działają cały rok.\n2019-11-17 o 12:42\nwybieramy się do Barcelony w dniach 25-30.08.2020, z doświadczenia będzie dużo padać?\n2019-11-17 o 23:04\nRaczej nie powinno. Jeśli już to przelotnie. W ostatnich latach raz tylko zdarzyła mi się deszczowa druga połowa sierpnia. Pozdrawiam\n2019-11-18 o 20:31\ndzęiki za info 🙂\n2020-01-20 o 05:10\nDziękuje – wybieram się w tym roku, a Ty podajesz ciekawie informacje bardzo przydatne😁Pozdrawiam\n2020-01-20 o 23:35\nCieszę się, że wpisy się przydają 🙂 Udanego wyjazdu!!\n2021-08-23 o 13:02\nWITAM PANIA , MARZYMY O WYJEZDZIE DO BARCELONY, MOJ PARTNER ARTYSTA PLASTYK OBOJE 75 LATKOWIE/ CZY NIE ZASTARZY NA TAKIE WYCIECZKI/ ON OCZYWISCIE GAUDI I TYLKO GAUDI, JA WSZYSTKIEGO PO TROCHU, ON MARZY ABY ZROBIC SOBIE WYSTAWEBW BARCELONIE SWOICH PRAC PLASTYCZNYCH / CZY JEST NA TO SZANSA, JEZELI TAK TO Z KIM ROZMAWAWIAC / OCZYWISCIE W GRE WCHODZZA JAKIES TANIE HOTELIKI, BO EIADOMO JAK ZYJA ARTYSCI – POZDRAWIAM SERDECZNIE DANUTA MIŁOSZ I WŁODZIMIERZ FINKE\n2021-08-23 o 20:12\nNa podróże i marzenia nigdy nie jest za późno!\nNa blogu jest kilka postów z propozycjami noclegów w dobrych cenach. Warto mieć na uwadze, że ceny zmieniają się bardzo nawet w tym samym hotelu w zależności od dat, czy są jakieś imprezy w tym czasie, etc. Jesienią w tym roku nie powinno być problemu ze znalezieniem przystępnych cen. Dobrze położony hotel w dobrych cenach to np. Casa Gracia https://bit.ly/3kcULMy\nCo do wystawy, niestety nie jestem w stanie pomóc. Łatwiej chyba będzie Państwu przez Państwa znajomości w kręgach artystycznych.\n2021-08-24 o 18:02\nWITAM PANI KASIU DZIEKUJE ZA ODPOWIEDZ , W TYM ROKU NIE ZDAZYMY BO MOJ PARTNER CHCE MIEC WYSTAWE W ŁODZI , A W PRZYSZŁYM ROKU W JAKIM MIESIACU, ZEBY NIE BYŁO TŁOKU I BYŁO DOSC CIEPŁO , CZY TO NIE BEDZIE TRUDNOSCIA DLA PANI JEZELI P0DA NAM PANI JAKIES GALERIE W BARCELONIE, KTORE WYSTAWIAJA PRACE ARTYSTOW – DZIEKUJE I POZDRAWIAMY DANUTA MIŁOSZ I WŁODZIMIERZ FINKE\n2021-08-27 o 18:33\nJuż od drugiej połowy marca jest ciepło i przyjemnie. Podsyłam stronę z galeriami w Barcelonie https://www.barcelonaart.net/es/galerias-barcelona/


Rumunia: Referendum, po którym są sami przegrani – VoxEurop (polski)\nRumuński turysta opuszcza kabinę do głosowania w kurorcie Mamaja, 29 lipca 2012.\nPrawie 9 milionów Rumunów jasno powiedziało Băsescu, że nie ma już nic do roboty w Cotroceni”, pałacu prezydenckim, pisze Jurnalul Naţional. „Wprawdzie on tam wróci, ale przeskakując przez siatkę, jak oszust”. Dziennik zbliżony do USL, rządowej koalicji Victora Ponty, która chciała usunąć Băsescu z urzędu, łączy częściowo ten wynik z tym, że\nwęgierski premier Viktor Orbán pozwolił sobie poprosić 1,5 miliona rumuńskich obywateli [wywodzących się z mniejszości węgierskiej], aby nie uczestniczyli w głosowaniu. […] Nieadekwatne zachowanie niektórych europejskich dygnitarzy [którzy wypowiedzieli się przeciwko temu, co zostało określone jako „zamach stanu] stworzyło w kraju nurt antyeuropejski.[…] Jako że kohabitacja z prezydentem Băsescu jest niemożliwa, jego polityczne oszustwo szybko się skończy. Zapewne na długo przed 2014 r. [data następnych wyborów prezydenckich].\nZ kolei România Libéră obawia się, że\nnieważność referendum nie rozwiązuje kryzysu politycznego, lecz go nasila. Teraz czekają nas dni pełne napięcia, manifestacje na ulicach i, co wielce prawdopodobne, nowe próby usunięcia Traiana Băsescu podejmowane przez lewicę. Z niestabilnością polityczną i ekonomiczną kraju niejako w prezencie.\nAdevrăulzapowiada zresztą przyjazd przedstawicieli MFW, którzy pojawią się w Bukareszcie 31 lipca, aby\ndokonać oceny problemów wywołanych przez skandal polityczny”, gdy tymczasem lej stracił 7 proc. wobec euro od rozpoczęcia kryzysu politycznego.\nAle koniec końców, ubolewa Gândul, wielkim przegranym tego epizodu jest rumuńska demokracja:\nDemokracja padła ofiarą zbiorowego gwałtu. Najpierw ze strony premiera Victora Ponty i tymczasowego prezydenta Crina Antonescu, którzy działali siłą, na pograniczu prawa, żeby zawiesić prezydenta. Potem przez tegoż prezydenta, który naruszył demokratyczną istotę referendum, wzywając do bojkotu, i wreszcie przez naród, który nie uszanował zasady demokracji.\nArtykuł w Adevărul (ro)


Zakup bezawaryjnych sprzętów kuchennych - Zastawa Stołowa\nUrządzenia kuchenne nie należą do najtańszych. Są to też jednak sprzęty, które zapewne masz zamiar wykorzystywać przez co najmniej kilka lat. Warto więc poświęcić więcej czasu na znalezienie odpowiednich produktów, które będą Ci odpowiadać w stu procentach.\nPorównanie jakości i ceny\nNie wszystkich stać na najdroższego robota kuchennego czy mikrofalówkę. Jeśli już decydujesz się na zakup takiego produktu, wybierz co najmniej taki ze średniej półki cenowej. Najtańsze rzeczy są bowiem często wykonane dużo słabiej i tak naprawdę ich zakup nie jest żadną oszczędnością, ponieważ szybko się psują. Kiedy kupujesz przedmiot, który nie jest Ci niezbędny w danym momencie, tym bardziej warto odłożyć sobie większą sumę i wybrać model o lepszych parametrach. Rozwiązaniem są również kredyty zero procent, z których można skorzystać w wielu sklepach.\nKiedy masz w planach zakup jakiegoś większego sprzętu, warto podpytać znajomych, czy mają już takie urządzenie i czy są zadowoleni ze swojego modelu. Dobrym pomysłem jest również sprawdzenie opinii w Internecie. Może i nie wszystkie są miarodajne, ale da się na ich podstawie wysnuć pewne wnioski. Przede wszystkim radzimy jednak, aby decyzje zakupowe, zwłaszcza te kosztowne, były podejmowane przez Ciebie w sposób przemyślany. Nie decyduj się na ekspres do kawy od razu na pierwszej wizycie w sklepie, bo spodobał Ci się jego design. Poczekaj, ochłoń, upewnij się, że ma dobre parametry i dopiero wtedy wróć, żeby kupić wybrane urządzenie.


Zosia piecze - Najlepsze przepisy w sieci - Mazurek bananowy\nWitaj. Dzisiaj przedstawię Ci bardzo ciekawe ciasto jakim jest mazurek bananowy. Ciasto jest bardzo proste w przygotowaniu i nie ma możliwości aby nie udało Ci się go upiec. Mazurek bananowy jest to pyszne ciasto z dodatkiem bananów oraz rodzynek. Ciasto z wierzchu polane jest polewą czekoladową i przyozdobione dodatkami. Jest to świetna propozycja na święta wielkanocne nawet dla tych którzy nigdy nie piekli ciasta (uwierzcie mi, ciasto jest naprawdę proste w przygotowaniu).\nDo miski wrzucamy margarynę oraz cukier i miskujemy. Następnie ucieramy na tarce banany (na grubych oczkach) i wrzucamy je do zmiksowanej margaryny razem z kaszą manną, miodem, jajkami, mąką oraz proszkiem do pieczenia i wszystko dokładnie miksujemy.\nPod koniec miksowania kiedy mamy już jednolitą masę wrzucamy rodzynki obtoczone w mące i wszystko dokładnie mieszamy.\nCiasto wykładamy na blachę i pieczemy około 35 minut w temperaturze 180 stopni.\nDo rondelka wrzucamy margarynę, wodę, cukier oraz kakao. Wszystko zagotowujemy i gotujemy około 2 minut. Następnie zdejmujemy z ognia i dalej mieszamy.\nCiasto po upieczeniu odwracamy i zdejmujemy papier do pieczenia w celu odparowania. Po chwili wystudzone ciasto polewamy polewą czekoladową. Na koniec mazurka możemy udekorować według uznania.\nKategoria: Ciasta\tTagi: banany, ciasto, cukier, czekolada, jajka, kakao, mąka, margaryna, miód, orzechy, placek, polewa, proszek do pieczenia, woda


Każdego miesiąca ginie około 23 000 urządzeń mobilnych, bezpieczeństwo, internet i komputery\nKażdego miesiąca ginie około 23 000 urządzeń mobilnych\nID artykułu: 55149 / 2264\nWedług statystyk firmy Kaspersky Lab* moduł antykradzieżowy wbudowany w produkt Kaspersky Internet Security for Android jest średnio uruchamiany aż 1, 5 raza w ciągu jednej minuty, a każdego miesiąca ludzie zgłaszają zgubienie lub kradzież średnio 23 000 urządzeń z systemem Android. Ze względu na to, że zdjęcia z podróży są oceniane przez wielu użytkowników jako najważniejsze spośród wszystkich innych danych przechowywanych na ich urządzeniach, Kaspersky Lab uczula wszystkich, aby w sezonie wakacyjnym zadbali o swoje cenne pamiątki z wakacji, zabezpieczając odpowiednio urządzenia, które wykorzystują do robienia i przechowywania zdjęć. W przeciwnym razie zdjęcia mogą znaleźć się w kategorii zgubione lub skradzione.\nZ innego badania** przeprowadzonego przez Kaspersky Lab wynika, że cztery procent osób na świecie zgubiło urządzenie lub zostało im ono skradzione. Co więcej, w przypadku ponad połowy (57%) takich osób, dotyczyło to urządzeń z systemem Android. Na kolejnym miejscu znajdowały się laptopy (29%) oraz iPhoney (21%). Niestety, zakup nowego urządzenia w miejsce skradzionego lub zgubionego to średnio koszt rzędu 485 dolarów.\nPodane liczby pokazują skalę zjawiska utraty urządzeń zwłaszcza, że 23 000 to jedynie liczba urządzeń z systemem Android, na których włączono moduł antykradzieżowy. O tej porze roku warto zastanowić się, jak zabezpieczyć urządzenia przed zagrożeniem. Jako że funkcje antykradzieżowe są proste w użyciu i łatwo dostępne, naszą radą dla wszystkich użytkowników jest, aby rozważyli ochronę swoich urządzeń, a tym samym zafundowali sobie bezpieczne lato powiedział Dmitrij Aleszin, wiceprezes ds. marketingu produktu, Kaspersky Lab.\nAktywacja: 10/08/18 08:49, odsłony: 134\nSłowa kluczowe: artykuły internet i komputery, artykuły bezpieczeństwo, artykuły do przedruku internet i komputery


Native | Hendifly\nZa mną leniwy weekend…czuję się wypoczęta i zrelaksowana. Z uśmiechem rozpocznę nowy tydzień :-). Zdjęcia z posta zdecydowanie różnią się od tych, co pojawiają się zwykle. Jestem na nich ubrana całkiem na luzie i pozbawiona szpilek. Ostatnio zrobiłam się bardziej wygodna i częściej sięgam po płaskie buty.\nPrzed wakacjami nabyłam trampki Native, byłam przekonana, że są wykonane z gumy, a ku zdziwieniu jest to pianka. Pokochałam te buty…od pierwszego założenia! Czują się w nich, jak na boso. Często noszę je na gołą stopę. Są łatwe w utrzymaniu, jak się zmoczą wystarczy je powycierać. Są bardzo lekkie i wygodne…KOCHAM, KoChaM, kocham….Nigdy bym się nie spodziewała, że tak przywiążę się do płaskich butów :-).\nButy prezentują się tak, jak na zdjęciu powyżej i poniżej. Troszkę już się mi zniszczyły, bo często je noszę, a w dodatku jeżdżę w nich na rowerze.\nButy są dostępne w różnych wariantach kolorystycznych i fasonach, obecnie są w cenie promocyjnej na http://www.hegos.eu/produkty/4/\nA dla posiadaczy butów Native, konkurs – szczegóły na https://www.facebook.com/melissa.pop.up.shop?fref=ts\nCookie12 sierpnia 2013Odpowiedz\nCzęsto i mnie nachodzi, żeby założyć płaskie buty 😉 Wiadome, są o niebo wygodniejsze od szpilek 😀 Tyle że w szpilkach wygląda się o niebo lepiej ;P 😀 Świetne buciki 😉\nAL12 sierpnia 2013Odpowiedz\nwyglądasz świetnie… a buty są przecudowne :))


Co chciałbyś/chciałabyś wiedzieć o wibratorach dla par? - Sp-15.pl\nWibratory na chwilę obecną uznane zostały za najbardziej popularne zabawki erotyczne. W sprzedaży są dostępne bardzo różne rodzaje wibratorów. Obok tych dedykowanym kobietom są także wibratory dla par.\nWibratory dla par zostały zaprojektowane tak, aby jednocześnie mogły z nich korzystać – zgodnie z nazwą – dwie osoby. Stworzono je z myślą zarówno o parch heteroseksualnych jak o parach, które tworzą dwie kobiety. Swoją budową wibratory dla par przypominają literę U. Doskonale sprawdzają się zarówno do stymulacji łechtaczki, jak i do pobudzania punktu G. Zaletą tych coraz bardziej popularnych gadżetów erotycznych jest to, że są wyjątkowo proste w użyciu. Wibratory dla par bardzo często wybierają kobiety, które podczas stosunku nie osiągają orgazmu.\nWibratory dla par to przynajmniej kilkanaście bardzo różnorodnych modeli. Różnią się one między sobą między innymi sposobem sterowania oraz rodzajem wibracji. Dzięki temu, że wybór wibratorów dla par jest tak bardzo szeroki, każda para ma możliwość wybrania modelu, który najlepiej jej odpowiada. Wybierając wibrator dla par koniecznie należy zwrócić uwagę nie tylko na jego możliwości, ale również na materiał, z którego został wykonany. Najbardziej bezpieczne, hipoalergiczne są wibratory, które zostały wykonane z silikonu medycznego. Ich zaletą jest także to, że są miłe i bardzo miękkie w dotyku. Dodatkowy plus: łatwo utrzymać je w czystości. Niektóre modele są wodoodporne; sprawdzą się do wspólnych zabaw pod prysznicem.


Tu kupa, tam kupa. W Gorzowie jest GIGANTYCZNY problem z psimi odchodami. Dlaczego? Bo niewielu sprząta po swoim psie! | Gorzów Wielkopolski Nasze Miasto\nTu kupa, tam kupa. W…\nOPRAC.: red. 05.03.2021\nMasz psa? Masz też obowiązki. Jednym z wielu jest sprzątanie po nim. Proste? Nie dla każdego arch. GL\nPamiętacie? Lata temu magistrat przeprowadził fajną akcję: w całym mieście na trawnikach i w parkach zamontowano 43 tabliczki z napisem „LEŻ JAK CHCESZ – STREFA WOLNEJ TRAWY”. Chodziło o to, by dać ludziom możliwość rozłożenia koca na trawniku i piknikowania. Niestety – znakomity pomysł popsuły… psie kupy. Których było tyle, że koce rozkładali najodważniejsi. Nieliczni. I tak psie nieczystości psują nam wypoczynek bez przerwy. Kupy są na chodnikach, trawnikach, ulicach, klatkach schodowych, w windach a nawet na placach zabaw! A może tylko my mamy takiego pecha i trafiamy wszędzie na „miny”? Zapytaliśmy o to Czytelników na facebookowym profilu Gorzów Wielkopolski naszemiasto.pl. Uwaga: niektórzy nie przebierali w słowach…\nGdyby każdy dostał po 100 zł mandatu, problem by się nie powtarzał\n- Ul. Prądzyńskiego. Całe osiedle się schodzi na trawnik przed naszym blokiem z psami i praktycznie nikt po nich nie sprząta. Ciężko postawić krok, żeby nie wdepnąć w minę. A śmietnik na odchody stoi obok. Też mam psa i kupując go, byłam świadoma, że trzeba po nim sprzątać. Przy większych ulicach problem z brakiem śmietników.\n- Nie wyobrażam sobie nie sprzątać po moich psach, to jest po prostu siara!\nAle też miasto mogłoby się postarać i zwiększyć ilość śmietników, bo zdarza się, że przez cały spacer chodzę z trzema woreczkami kupek po moich milusińskich.\n- Mi się wydaje, że liczba śmietników nie jest problemem. Gdyby każdy dostał po 100 zł mandatu raz, drugi, to problem by się nie powtarzał.\n- Nie sprzątają, przez co ludzie stawiają coraz więcej tabliczek „zakaz wyprowadzania psów" i wszczynają o to awantury. A to mocno ciśnienie podnosi. Często, idąc sprzątnąć kupę, wdeptuje się w pięć innych. No nie tak to powinno wyglądać.\n- Taka tabliczka jest bezprawna. Bo każdy może korzystać z przestrzeni publicznej. Co innego tabliczka, żeby po psie sprzątać. Ale z psem można chodzić, nikt nie ma prawa nikomu zabronić.\n- Ostatnio byłam świadkiem, jak w centrum miasta Pani w pięknym szarym płaszczyku chodziła sobie z pieskiem. Piesek zrobił kupę na chodniku. Pani tak długo przy niej stała i udawała że szuka woreczka po kieszeniach, aż odjechały wszystkie auta, które stały na światłach a ona sobie poszła.\nWidzi się takich, co zbierają, ale to jednostki\nKatarzyna: - Nie sprzątają. Widzi się takich, co zbierają, ale to jednostki. Inni zbierają jak ktoś ich obserwuje, a jak nie ma widzów, to zostawiają i idą dalej. Są jeszcze tacy, co maja w nosie i pies robi, gdzie popadnie, a oni nic. Wkurzające to jest, bo czystym butem po trawniku nie pójdziesz, a latem po deszczu „aromat” się unosi.\nMariola: - Najbardziej denerwuje mnie gdy g.... o leży na chodniku. Po prostu powinni właściciela psa złapanego na tym, że nie sprząta po swoim psie, ukarać miesiącem sprzątania kup na osiedlu, na którym mieszka.\nWanda: - Proszę zobaczyć w parku na Zamościu, tam dosłownie nikt nie sprząta po swoich pupilach.\nKatarzyna: - Nie sprzątają! Jest to obrzydliwe. Moje osiedle, a raczej trawniki, są całe w wielkich kupach! Ludzie, którzy tak robią, niech sobie wezmą te odchody i położą na wycieraczkę, skoro im to nie przeszkadza i uważają, że to nie problem. Trzeba coś z tym w końcu zrobić, bo to jest naprawdę OBRZYDLIWE.\nAnna: - Mam bardzo dużego psa, waży 75kg. Zawsze po nim sprzątam, ale żeby zebrać kupkę mojego psa z trawnika, najpierw muszę przejść tor przeszkód z odchodów innych piesków. Pewnego dnia, wychodząc z moim pupilem na spacer, zauważyłam, że york jednej Pani właśnie się załatwił na trawnik przed blokiem. Zatrzymałam Panią, która odchodziła bez zamiaru sprzątnięcia, podałam jej woreczek na odchody, gdyż zawsze mam ich nadmiar w kieszeni. Pani oburzyła się i nakrzyczała, że to jej decyzja czy sprząta po swoim psie.\nKiedyś też posprzątałam po pupilu pewnego Pana, dogoniłam go i podałam mu woreczek z zawartością. Jego mina była bezcenna\nAlicja: - Też mam większego psa i zawsze po nim zbieram. Bo to normalne. Ale na nerwy działają mi małe psy i ich właściciele, którzy odwracają głowę jak pies się załatwia, i udają, że tego nie widzą.\nKarolina: - Mieszkam w Gorzowie osiem lat, od pięciu lat mam psa i za każdym razem sprzątam, nawet jak wieczorem wychodziłam, to specjalnie chodziłam, gdzie jasno, żeby widzieć, ale sama nie raz widziałam, że jak piesek robił kupkę, właściciel patrzył w innym kierunku albo w telefon. Nawet jak się zwróci uwagę, to potrafią nakrzyczeć.\nSprzątam. Zawsze w kieszeni kurtki mam woreczki\nAnna: - (…) Nie wszyscy sprzątają ale brakuje też koszy, gdzie można wrzucić to, co posprzątamy. A jak są śmietniki, to ludzie wrzucają tam śmieci.\nPaulina: - Tydzień temu byłam z dwoma psami w Gorzowie. Wydawało mi się, że byłam w centrum zainteresowania, gdy po nich sprzątałam. Chodniki są całe zabrudzone odchodami psów, co jest naprawdę obrzydliwe.\nOla: - To, że nie sprzątają, to jeden problem, drugim jest to, że nie ma gdzie tego wyrzucać. Często trzeba przespacerować się z pełnymi workami przez pół miasta.\nTom: - Sprzątam. Zawsze w kieszeni kurtki mam woreczki. Ale widzę też jak dużo odchodów leży na ziemi, chodnikach.\nKrystyna: - Nie sprzątają. Głupi śmiech ich ogarnia, jak widzą, że sprzątam po psie. To jest masakra.\nEwa: - Po swoim psie sprzątam. Ale ile razy wdepnęłam w cudze, bo takiemu nie chce się schylić, aby posprzątać... Druga kwestia to brak śmietników, aby zawartość woreczka wyrzucić.\nMirek: - Na Gwiaździstej XIX wiek. Tu wieść o sprzątaniu po swoim pupilu jeszcze nie dotarła.\nKarolina: - Najlepiej wyjść z psem i nic nie widzieć. Głowa w bok i sprawa załatwiona... Bardzo tego nie lubię\nBarbara: - Jako właścicielka psa mogę powiedzieć, że sprzątam. Aczkolwiek chodzenie z kupą w woreczku przez pół godziny jest słabe. Zdecydowanie brakuje śmietników na psie odchody.\nRemonty były z dwóch stron. A o schodach zapomnieli?!\nsegregacja śmieci gorzów\n- Zawsze sprzątam po Elfie - mówi pan Ryszard z Górczyna. Od wczoraj strażnicy sprawdzają, czy inni też sprzątają po swych psach.\nJeszcze nie ma wakacji, a pijacy już obsiedli skwery, ławki, zaułki\nZza chmur wyszło słońce, z kryjówek wyszli pijacy. Są - naprawdę! - wszędzie. Mieszkańcy ul. Wodnej narzekają, że pijackie towarzystwo upodobało sobie... kępkę krzaków przy głównym skrzyżowaniu (tę za przystankiem autobusowym). Na ziemi jest tam masa pozostałości po imprezach: butelek, puszek i innych śmieci.\nJest plan na budowę nowego schroniska dla psów w Chróściku. Czy lepszego? Zdania są podzielone.\nDziś schronisko mieści się przy ul. Fabrycznej. Dojechać tam ciężko, choć droga jest. Można też się przejść (od końca ul. Fabrycznej to kilkunastominutowy spacer). Schronisko ma 150 miejsc. Teraz mieszka tu jednak tylko 110 psów. - To rekordowo dobry czas. Nie pamiętam podobnego - mówi kierownik Krzysztof Skrzypnik.


Fenomen Indygo (napisy PL) : Multimedia\nDzisiaj jest 18 kwie 2021, 7:06\nFenomen Indygo (napisy PL)\nTytuł: Fenomen Indygo (napisy PL)\n: 25 lis 2011, 12:52\nTemat dla tych, którzy widzą szerzej i więcej i nie ma to znaczenia większego co się uważa, a jak to się obserwuje i jak to się analizuje. Dzieci Indygo. Szeroki temat. Obejrzyjcie sami. Zapraszam do dyskusji.\nFilm wart obejrzenia. Dzięki tłumaczowi no i samemu Wyspie, jest możliwość wyciągnięcia wniosków i nauki dla ludzi nie przekonanych - że naprawdę nie mają pojęcia co tu się dzieje\nPozdrawiam i zachęcam do rzetelnej i rzeczowej dyskusji na temat.\nFenomen Indygo [PL] [FULL]\nTytuł: Re: Fenomen Indygo (napisy PL)\n: 25 lis 2011, 14:46\nŚwietne dzięki Tobie za tą wstawkę połączyłbym to tylko z wątkiem http://davidicke.pl/forum/monitoring-ewakuacji-istot-bieguna-negatyw-t8120.html?sid=264e9bdce7ae70cced3c5801a4da2484\nI dodam jeszcze, że to nie tylko dzieci mają takie zdolności. WSZYSTKIE tak zwane ułomności czy choroby psychiczne są objawem zmniejszonej blokady w postrzeganiu, takie osoby są wyjątkowe przez swoją inność lecz społeczeńtwo przez system postrzega ich inność jako ułomność, a nie wyjątkowość. Wyjątkowość to też w sumie złe określenie, ponieważ KAŻDY z nas może to w sobie obudzić i mieć takie umiejętności/możliwości. Niestety jest ten rozwój celowo blokowany, ale na szczęcie kurtyna blokady podnosi się i nadchodzi era przebudzenia.\n: 28 lis 2011, 0:10\nOstatnio zaproponowałem mojej córce (3-letniej) żebyśmy wspólnie porysowali różne rzeczy m.in figury geometryczne.Mam na myśli proste kola,kwadraty czy trójkąty.Moja propozycja spotkała się ze zdecydowana odmowa,a ponieważ zdarzyło sie to po raz bodaj trzeci z rzedu,zaczalem sie nad tym zastanawiac.Przypomnial mi sie material z ktorym zetknalem sie jakis czas temu,odnoszący sie do dzieci,wyjasniajacy m.in przyczyny problemow z dziecmi i mlodzieza w dzisiejszych czasach,podczas zajec przedszkolnych/szkolnych.Generalnie chodzilo o to,ze dzieci rodzace sie w ostatnich latach,maja o wiele bardziej zaawansowana umiejetnosc przyjmowania i obrabiania informacji w bardzo krotkim czasie.Sa jakby posiadaczami procesorow duo-core I teraz problem w tym ze wiekszosc nauczycieli nie zdajac sobie z tego sprawy,magluje podczas zajec jakis temat w te i z powrotem,chcac miec pewnosc ze dzieciaki "lapia" podczas gdy one zaczynaja sie nudzic i ciagnac za wlosy swoje kolezanki bo nie jest im juz potrzebne slyszenie wypocin "mentora-nauczyciela" po raz kolejny.Idac tym tropem zapytalem jeszcze raz mojej corki czy porysujemy?Tym razem jednak,zaproponowalem rysowanie szescianow,walcow,ostroslupow.Nie mogla sie oprzec tej propozycji\n: 28 lis 2011, 9:50\ndobrze, że pojawiają się tam wypowiedzi w stylu: "każde dziecko jest indygo"\nkategoryzacje są dość niebzpieczne i mówią o tym także same dzieci\nkażdy jest "indygo" ale w starciu z systemem (rodzina, przedszkole, szkoła, system niewolnictwa zawodowego)\ntylko nielicznym udaje się "zachować łączność na starość", a niektórym udaje się ją odzyskać na stare lata\ntak czy owak przyczyny dlaczego inni tracą, a inni nie są różnorakie- to odrębny temat\nz moich doświadczeń i obserwacji wynika jedno: prawdziwa, głęboka (nie podszyta lękiem) miłośc matki to najmocniejsza ochrona...\n: 28 lis 2011, 14:52\nWspaniały dokument, doskonały na festiwal .\nWiele mądrości z niego płynącej.\nNajbardziej trafne słowa jakie tam w nim padły:\n"Uczmy się od dzieci!"\nTakże bądźmy jak dzieci, w poznawaniu tej rzeczywistości i bierzmy z nich przykład.\n: 25 sty 2012, 12:03\nczy to też dziecko indygo czy zupełnie nowy rodzaj człowieka?\n: 11 lut 2012, 15:25\nniesamowity film dokumentalny przedstawiajacy zjawisko zmiany swiadomosci u tak zwanych dzieci indygo\nDzieci Indygo w Rosji - napisy PL\n: 12 lut 2012, 20:28\nUważajcie - tylko tyle.\n: 25 lut 2012, 1:17\nRejestracja: 23 sty 2012, 1:34\nNie było mi prosto do napisania tego posta, bo opisanie tego będzie wymagało ode mnie wywalenia sporo "z siebie" publicznie.....\nTrzydzieści lat temu nie było "autyzmu", "ADHD" "ADD" i innych przypadłości, tak niezdarnie diagnozowanych współcześnie.\nNiezdarnie, ponieważ zjawisko staje się masowe, a lekarze "robią dobrą minę do złej gry".\nW wieku ośmiu lat, (25 lat temu) mówiłem płynnie trzema językami (nadal jest nieźle), występowałem jako solista w Teatrze, oraz byłem w w reprezentacji dużego miasta w akrobatyce. Moi rodzice uważali, że maja "genialne dziecko" Inteligentne, wrażliwe, czasami opowiadające niestworzone rzeczy... ale równocześnie kapryśny, chimeryczny, w późniejszych latach problemowy w szkole, trudny kontakt z rówieśnikami, niespokojny, nadwrażliwy....\nWspółcześnie zostałbym zdiagnozowany jako ADHD z ADD z Aspergerem i z początkami schizofrenii... albo kto wie co jeszcze, Pewnie Indygo........\nDostrzegam po prostu pewne podobieństwo tego, co się dzieje z tymi Dziećmi, do tego co działo się ze mną w różnych latach i prawda jest niestety bardziej trywialna niż "Dzieci nowej Ery"\nMózgi tych dzieci są wyprowadzane z równowagi elektrochemicznej toksynami z pożywienia, z barwników i innych "E"\nDo tego dochodzi kumulacja metali ciężkich.\nObjawy mogą być różne: narządowe (łuszczyca), wielonarządowe (astma), ale oprócz tego to cholerstwo siada na mózg.....\n: 25 lut 2012, 10:52\nJak tu pozwolić małemu dziecku rządzić się samemu jak zauważono w filmie te dzieci mają skłonności do ryzykownych zachowań więc co mamy pozwolić np. naszemu pięcioletniemu dziecku włożyć palec do kontaktu albo ściągnąć kubek z gorącą herbatą bo tak chce.\nJerry23 może to prawda,że teraz jest większe zatrucie i objawia się to u nowo narodzonych dzieci ale jeśli wierzyć informacją zawartym w filmie to jak wytłumaczyć,że kolor aury się zmienia na fioletowy,że u tych dzieci średnia IQ wynosi 130 zresztą trochę mi coś tu nie pasuje średnia IQ130 inne IQ160 a słabo się uczą tutaj mamy przykład dziecka,które jest geniuszem http://deser.pl/deser/1,111857,9325823, ... 2_lat.html IQ170 12lat i studiuje już na uniwersytecie Indiana czy dzieci Indygo nie powinny być podobne do niego?\n: 06 mar 2013, 18:47\nJest ten temat tutaj... filmy widziałem swego czasu .Odkopałem trochę zaległych płyt na których mam zapis starych tekstów w przeróżnych tematach ..trafił się i ten - styczeń 2006 [z tej daty posiadam cytowany obszerny zapis].Źródłem tego -na wtedy była już nie istniejąca strona:\n[http://wlasnowierca.friko.pl/] ...hmmm...teraz nawet sprawdziłem inną:\n-jest tam i wzmianka i cytaty z całości jaką tu wkleję.Miłego czytania\nDZIECI INDYGO - CZ. 1\nSalman Rushdie w swej powieści "Dzieci Północy" opisał tajną organizację dzieci obdarzonych paranormalnymi zdolnościami, które przyszły na świat dokładnie w chwili, gdy Indie odzyskiwały niepodległość. Natomiast w tradycji buddyjskiej z dawien dawna znane jest pojęcie "tulku" - niezwykłego dziecka, będącego inkarnacją zmarłęgo dostojnego męża o nadprzecietnych przymiotach.\nZarówno Dzieci Północy, jak i buddyjski "tulku" mają być niezwykłymi posłańcami i są predystynowane do odegrania w życiu naszej planety szczególnej roli, nadając rozwojowi ludzkości pożądany kierunek i wnosząc weń nową jakość.\nOstatnio coraz częsciej pojawiają się "Białe Tulku" zwane "Dziećmi Indygo". Na ten z kolei fenomen po raz pierwszy zwrócono uwagę w 1999 roku w socjologicznej książce pióra Lee Carroll i Jan Tober "The Indygo Children. The New Kids Have Arrived". Chodzi o nastolatków charakterysujących się specyficznymi cechami umysłu i charakteru. Od najmłodszych lat posiadają one ponadprzeciętną samoświadomość i bardzo silne przeświadczenie o własnym posłannictwie: o tym, że na Ziemi znalazły się nieprzypadkowo i mają tu do wykonania bardzo konkretne zadania.\nNie jest to idea wydumana, o czym najlepiej świadczy jej geneza. Na trop tego zjawiska Lee Carroll i Jan Tober trafiły poniekąd przypadkowo. Od lat pisują do spółki poradniki, które cieszą się dużą poczytnością. Dzięki temu mają bardzo żywy kontakt ze swymi czytelnikami. Temat Dzieci Indygo pojawiał się w korepsondencji i w rozmowach od wielu lat. Sygnały na ten temat dochodziły z tak różnych krajów i tak odmiennych grup społecznych, że najwidoczniej chodziło o coś ważnego i coraz barzdiej powszechnego.\nCarroll i Tober postanowiły zająć się tym problemem na serio. Okazało się wówczas, że nie chodzi o jakieś odosobnione przypadki, lecz o zjawisko zataczające coraz szersze kręgi. Szczególnie nasiliło się ono po 1992 roku. Właśnie wtedy, w coraz większej liczbie krajów, zwłaszcza na półkuli północnej, na świat zaczęło przychodzić coraz więcej dzieci o specyficznej charakterystyce: zbuntowanych, nastawionych nonkonformistycznie, wysoce utalentowanych, o niezwykle rozwiniętej intuicji i niezwykle uduchowionym nastawieniu do życia. Do przesady wrażliwych, empatycznych, przeświadczonych o istnieniu misji, którą za wszelką cenę powinny spełnić. Także bardzo poważnych i rozwiniętych ponad wiek. Mających kłopoty z koncentracją oraz niechętnie poddających się codziennej i szkolnej dyscyplinie oraz rutynie. Carroll i Tober podają w swojej książce, że w 1992 r. w krajach najwyżej rozwiniętych charakterystyce tej odpowiadało aż 85 proc. młodej populacji, a w latach następnych współczynnik ten był jeszcze wyższy.\nNa razie stanowi to jednak bardziej powód do bólu głowy niż radości. W związku bowiem z obowiązującym w większości krajów modelem edukacyjnym, życie Dzieci Indygo nie jest łatwe. Ich ponadprzeciętna wrażliwość powoduje, że subiektywnie gorzej radzą sobie z przeszkodami, które napotykają na drodze, tym bardziej, że nawet najbardziej światli nauczyciele nie są przygotowani do pracy z nimi, a rodzice często czują się zdezorientowani zaskakującym rozwojem swoich pociech.\nJak postępować z tak wysoce świadomą młodą jednostką, by nie ograniczać jej rozwoju, a z drugiej strony uniknąć narastania chorobliwego przeświadzcenia o własnej wyjątkowości?\nCarroll i Tober przewidują, że już w niedalekiej przyszłości w większości krajów zachodnich konieczne będzie powołanie do życia sieci placówek doradczych, które wspomogą rodziców w problemach obcowania z dziećmi o aurze koloru indygo (stąd nazwa zjawiska). Na razie w swoich publikacjach formułują garść najbardziej niezbędnych wskazówek, które mogą okazać się niezwykle pomocne.\nPrzede wszystkim autorki zalecają respekt dla Dzieci Indygo, przekonując, że nie wolno lekceważyć i wyśmiewać ich aspiracji i planów. Należy uważnie je wysłuchiwać, a w systemie wychowawczym opierać się przede wszystkim na pochwałach i nagrodach. Gdy popełni się jakiś błąd, trzeba otwarcie się do niego przyznać. Nie powinniśmy się wstydzić faktu, że od Dzieci Indygo można się wiele nauczyć. Nie wolno im też narzucać czegoś, co, naszym zdaniem, powinny uczynić. Trzeba raczej dawać różne możliwości do wyboru. Nie wolno nimi manipulować, ani wzbudzać wyrzutów sumienia. Powinniśmy obdarzać je bezwarunkową miłością.\nCarroll i Tober proponują kilkanaście kryteriów, które pozwalają rozpoznać, czy w naszym najbliższym otoczeniu znajduje się Dziecko Światła. Wskazówką mogą tu być twierdzące odpowiedzi na następujące pytania: Czy nastolatek posiada inteligencję duchową? Czy ma szczególnie głęboko patrzące, mądre oczy? Czy od wczesnych lat wykazywał tendencję do myślenia abstrakcyjnego? Czy posiada dobrze rozwiniętą intuicję i empatię? Czy miewa kłopoty z wykonywaniem rutynowych czynności i czy zdradza tendencję do niepodporządkowywania się dyscyplinie? Czy często zdarza się mu marzyć na jawie?\nCarroll i Tober uważają, że wśród takich dzieci na pewno znajdują się przyszli wybitni przywódcy i jednostki obdarzone szczególną charyzmą, którym przypadnie w udziale przełamanie wielu barier, z jakimi nie potrafiliśmy sobie dotychczas poradzić. Zastanawiają się też, z jakim zjawiskiem mamy do czynienia. Z nowym etapem ewolucji? Ze skutkiem oddziaływania coraz bardziej wszechobecnego pola magnetycznego na rozwój człowieka, czy może raczej z następstwem obniżania się jego intensywności i podwyższania częstotliwości poszczególnych pasm fal Schumanna? Z interakcją infosfery z mózgiem człowieka? A może czymś jeszcze innym?\nNa razie trudno sformułować tu jednoznaczną diagnozę. Można jedynie przypuszczać, że istnieje w tej mierze wyraźny związek z Erą Wodnika i ogólnymi przemianami duchowości człowieka, które stają się coraz bardziej zauważalne i wszechobecne. Być może już w niezbyt odległej przyszłości, zagadnienie to stanie się przedmiotem studiów... właśnie któregoś z Dzieci Światła.\n"Nieznany Świat" nr 6 (162) 2004\nKochani, zanim przeczytacie cały ten tekst, co najmniej kilka słów niezbędnego wprowadzenia i wyjaśnienia.\nWszystko zaczęło się w lutym tego roku. W piśmie, które zaprenumerowałam w Womens Spiritual Network (na SpiritWeb) pojawił się list Jamesa Twymana, w którym opowiadał on o swoich doświadczeniach i zapowiadał przekazanie ważnych informacji. Zachęcał do zapoznania się z historią tzw. Dzieci Indygo, które są nazywane również Kryształowymi Dziećmi, Dziećmi z Krainy Oz lub po prostu Dziećmi Boga.\nNie będę rozpisywać się zbytnio we wstępie, ponieważ list ten, jak również inne listy załączam w poniższej publikacji. To, co pojawia się na portalu, jest kompilacją wszystkich materiałów, które otrzymałam na ten temat. Otrzymałam również zgodę pana Twymana, by przedstawić na portalu przetłumaczone fragmenty jego książki, szerzej opisujące to, co przedstawia w listach. Sylwetka Jamesa Twymana przedstawiona jest na tej anglojęzycznej stronie: www.emissaryoflight.com/james-twyman.htm.\nP.S. Zbieżność nazwy Dzieci Indygo z moim nickiem jest przypadkowa, w tym sensie, że nick ten wybrałam na długo zanim usłyszałam o tych dzieciach, ale jak wszyscy wiemy, nie ma czegoś takiego jak przypadek, a kolory mają swoje znaczenie. Taka nazwa była używana jeszcze zanim James Twyman napisał swoją książkę, wierzy się bowiem, że dzieci te przybywają na Ziemię na "promieniu w kolorze indygo".\nWiększość z nas słyszała o dzieciach Indygo lub też dzieciach posiadających specjalne zdolności, pojawiających się, by pomóc nam w trakcie ewolucji świadomości. To zjawisko rzeczywiste, może nawet bardziej, niż większość z nas jest w stanie pojąć. Ja osobiście zrozumiałem to w styczniu 2001 roku, kiedy wygłaszałem wykład w San Francisco i poznałem dziesięcioletniego chłopca z Bułgarii imieniem Marco, który miał najbardziej niezwykłe zdolności parapsychiczne, jakie kiedykolwiek widziałem. Kilka miesięcy później, kiedy Marco pojawił mi się w serii snów, postanowiłem pojechać do Bułgarii, aby dowiedzieć się czegoś więcej. Odnalazłem wówczas klasztor w górach, w którym te niezwykłe dzieci są szkolone, zanim zostaną zdeprawowane przez program rządowy służący temu, by ich zdolności zostały wykorzystane dla celów politycznych. W czasie, gdy byłem w klasztorze, szkolonych było tam czworo dzieci i miałem to szczęście, że z każdym z nich spędziłem kilka godzin.\nKażde z nich ciągle wspominało o dwóch rzeczach. Pierwsze to było pytanie, które czuły, że mają zadać ludzkości, pytanie, które może być kluczem do tego, by każdy z nas zaakceptował własne oświecenie. Powtarzały: "Jak byś się zachowywał i co byś zrobił, gdybyś teraz odkrył, że jesteś Wysłannikiem Miłości?" (To moja własna wersja, stworzona na podstawie wielu sposobów, w jakie usiłowały wyrazić tę ideę.) Drugą rzeczą była sieć energetyczna, którą tkały wokół całej planety, po to, by móc świadomie łączyć się z innymi żyjącymi dziećmi Indygo. Właśnie o tej sieci chciałbym teraz powiedzieć kilka słów.\nWcześnie wieczorem brałem kąpiel w ogrodzie, kiedy usłyszałem cichy głos. Najpierw nie byłem pewien, czy to przypadkiem nie jest moja wyobraźnia, lub czy nie usłyszałem przez przypadek rozmów dochodzących z sąsiednich ogródków. Lecz wtedy rozpoznałem głos. Należał do jednego z czworga dzieci, które poznałem w klasztorze w Bułgarii, do chłopca o imieniu Thomas. Właśnie to dziecko powiedziało mi najwięcej o sieci energetycznej i odniosłem wrażenie, że było znowu ze mną, choć nie byłem pewien, jak to jest możliwe. Wszystko, co mogę powiedzieć, to to, że pojawiła się wiadomość, jedna z najciekawszych i najważniejszych, jakie kiedykolwiek otrzymałem, potwierdzająca to, co już od jakiegoś czasu podejrzewałem. Thomas powiedział, że sieć jest teraz na tyle mocna, by dać wsparcie zdecydowanej większości mieszkańców Ziemi.\nSieć została stworzona i wzmocniona przez dzieci z dwóch powodów:\n1. By przyciągnąć dusze innych dzieci Indygo, które pomogą w zmianie paradygmatu.\n2. By zapewnić platformę energetyczną reszcie z nas, abyśmy mieli dostęp do tego miejsca w nas, które pozwala nam wznieść się na ich poziom świadomości.\nThomas wyjaśnił, że praca została ukończona, i nawet podał metodę dostępu do sieci. Wyskoczyłem z wanny i natychmiast zapisałem tę wiadomość. Nigdy nie byłem zwolennikiem channelingu lub przekazywanych tą drogą informacji. Nie chodzi o to, że nie wierzę w tę metodę, ale czuję, że zrobiono z tego sensację. (Jak wiecie, jest tylko jedno prawdziwe źródło, Jeden Umysł, wyrażające siebie na nieskończenie wiele różnych sposobów.) Ten wieczór, kiedy otrzymałem przekaz (nie lubię tego słowa, ale nie ma innego) Thomasa, był jednym z najbardziej przeszywających momentów channellingu, jakich kiedykolwiek doświadczyłem. Czułem, jakby coś było wpisywane w moją duszę. Minęło kilka dni zanim się z tym oswoiłem. Strzępy informacji pojawiały się w mojej świadomości i muszę przyznać, że nieco się bałem. Przesłanie wydawało się takie proste i zastanawiałem się, czy w ogóle znajdzie oddźwięk u ludzi. Lecz potem posiedziałem nieco nad każdym z przesłań Thomasa i poczułem, że coś we mnie zaczęło się zmieniać. Tak, te przesłania są proste, lecz jest w nich niezwykła energia, jakiej nigdy wcześniej nie czułem. Zachęcam byście wzięli kilka głębokich oddechów i sami ją poczuli. Mogę wam tylko powiedzieć, że Dzieci są prawdziwe, to przesłanie jest prawdziwe, i niezwykle ważne. Składa się z trzech części zatytułowanych Wizja, Przepowiednia, Przesłanie. Każda powiązana jest z poprzednią, a kulminacja następuje w ostatniej. Dla mnie najistotniejsze były druga i trzecia część.\nDzieci z Krainy Oz są wszędzie, jesteśmy teraz z wami, by pomóc wam zrealizować wasze marzenia. Świadomie pracujemy wspólnie nad tym, by umocnić wyjątkową sieć energetyczną, która pozwoli ludzkości dosłownie wskoczyć na nowy poziom miłości i współczucia. Sieć może wspomóc każdego, kto uznaje tę rzeczywistość. Trzy przesłania, które przekazujemy w ciągu trzech dni, będą oddziaływać na najbardziej subtelnym poziomie waszej psyche, przygotowując ziemię waszego serca do zasiewu nasion Nowego Świata. Przesłanie rozpoczyna się od Wizji. Prosimy byście po prostu przeczytali ją i zastanowili się nad symbolami. Nawet, jeśli nie obejmiecie jej rozumem, wasze serce zrozumie.\nNa początku poruszasz się z trudem, ale z każdym krokiem Twoja energia wzrasta. Wspinasz się krok za krokiem po metalowym rusztowaniu i po chwili jesteś przy sklepieniu, a drobne dłonie wyciągają się, by cię podtrzymać. Możesz przyjrzeć się szczegółom fresku, który wzbudza Twój głęboki zachwyt. W życiu nie widziałeś nic tak pięknego i poruszającego. Patrzysz na Nowy Świat, a mimo to nie jest on całkiem nowy. To świat, o którym zawsze marzyłeś, świat, w którym panuje idealny pokój. Dzieci otaczają Cię i uśmiechają się bo widzą, jaką radość sprawia Ci ich praca. Następnie kościół, rusztowanie i wszystko inne znika, lecz nadal masz przed oczami tę scenę. Cały świat idzie w twe ślady.\nDruga wiadomość, "Przepowiednia", całkowicie mnie zaskoczyła. Wyczuwa się w niej autorytet, którego się nie spodziewałem, wiedząc że pochodzi od dzieci, które obecnie żyją na Ziemi. Wiem, że każdy z nas powinien potraktować ją poważnie. Wygląda to niemal jakby Dzieci łączyły ludzi z całego świata, by otrzymać pomoc w realizacji swojej misji.\nZakończenie budowy "sieci świadomości" związanej z Dziećmi z Krainy Oz niesie ze sobą zarówno możliwości, jak i ostrzeżenie. Można by rzecz, że ludzkość znalazła się na rozdrożu. Teraz, kiedy sieć uaktywniła się, wymaga ona lub nawet wymusza odpowiedź. Nie można jej zignorować lub "odłożyć na górną półkę". Jej siła przypomina impet rwącej wody, która zostaje uwolniona w momencie, gdy pęka tama. Można popłynąć z prądem i utrzymać się na powierzchni, albo zostać wciągniętym w głębię przez wir. Tak czy inaczej rzeka zmieniła się i od każdego z nas zależy, jak na to zareagujemy.\nObjawiony zostanie jeden z dwóch światów; który - to zależy od waszych indywidualnych i zbiorowych wyborów. Zostanie on objawiony w przeciągu dwóch lat, rozpoznacie go po następujących znakach: psychika Dzieci z Krainy Oz zestrojona jest z wielorybami, a w szczególności delfinami pływającymi w oceanach. Jeśli chcecie wiedzieć, jaki świat wybrała wasza zbiorowa świadomość, obserwujcie te zwierzęta. Jeśli w okresie dwóch lat usłyszycie doniesienia o nietypowej aktywności w oceanach, o stadach delfinów przypływających w gęsto zaludnione obszary miejskie (innymi słowy wybrzeża w pobliżu wielkich miast), lub podobnie zachowujących się wielorybach, znaczy to, że wybraliście miłość, a nie lęk. Jeśli jednak naukowcy zaczną donosić, że stworzenia te unikają miejsc, gdzie zwykle się zbierają i przenoszą się w odosobnione miejsca z dala od ludzi, wiedzcie, że dokonaliście innego wyboru. Nie oznacza to, że nie ma nadziei, tylko to, że lęk stał się celem, a miłość tymczasowo odeszła na dalszy plan. Świat, który zostanie objawiony, będzie odzwierciedleniem tego wyboru. Nie będziemy wchodzić w szczegóły.\nProszę, oto przesłanie. Mam nadzieję, że czujecie miłość kryjącą się za tym darem. Mam nadzieję, że wywrze na was taki sam wpływ, jaki wywarła na mnie. I pamiętajcie - to dopiero początek.\nDZIECI INDYGO - CZ. 2\nFragmenty książki "Emissary of love"\nZdawał się nie rozumieć co mówiłem i wzruszył ramionami. Kilka minut później doszliśmy do pięknego ołtarza na wolnym powietrzu, otoczonego wysokimi krzewami róż. Zobaczyłem brata Mateusza czekającego tam na nas, był ktoś z nim. Był to mały chłopiec, prawdopodobnie trzecie z dzieci, z którymi miałem rozmawiać. Wyglądał na około dziesięć lat i bardzo przypominał wyglądem Marco. Miał krótkie, ciemne włosy i wnikliwe spojrzenie, które zdawało się przeszywać mnie na wylot, kiedy się do niego zbliżałem. Zakonnik podprowadził mnie do ołtarza i zatrzymaliśmy się przed bratem Mateuszem.\n"Właśnie tak to robi. Zawsze ją tam wkłada i uważa, że dzięki temu lepiej mu idzie. Może to prawda, a może wszystko jest w jego umyśle. Nie wiem, ale poczekajmy i przekonajmy się, czy będzie miał jakieś silne odczucia".\n"Czy coś jest nie tak?" - zapytałem.\n"Nie przyda Ci się w miejscu, gdzie jesteś teraz, chyba że na inny sposób. Mówi, że próbujesz działać według starych wzorców i wykorzystać je do robienia czegoś nowego. To się nie uda. Nie czekaj na nikogo, po prostu wstań i powiedz co masz powiedzieć, a ludzie zostaną nakarmieni".\n"Książkę?" - jego oczy rozszerzyły się, gdy to mówił. "Mógłbyś napisać o nas książkę? Było by cudownie. Co byś napisał?"\n"Nie wiem... dość dużo, tak mi się wydaje. Zwykle codziennie. Ale kiedy nie jesteśmy obok siebie fizycznie, to nie znaczy, że nie jesteśmy razem. Zawsze je czuję. Czuję wszystkie inne dzieci podobne do mnie na całym świecie".\n"Cóż, nigdy nie myślałem o tym w taki sposób, ale myślę, że masz rację" - odparłem. Metal zgina się dopiero wtedy, kiedy coś we mnie się zegnie, choć bardzo trudno opisać to uczucie. A ty jak to odczuwasz?"\n"Bo brat Mateusz powiedział, że to brzydko używać Daru w taki sposób. Mam go używać tylko po to, żeby pomagać ludziom, albo wyrażać miłość. Kiedy używam go, jak jestem zły, to choruję".\n"Mój tata umarł, zanim się urodziłem. Mam tylko mamę i brata, będę musiał wkrótce wrócić do domu, by się nimi zaopiekować. Może będę mógł wykorzystać Dar do tego".\n"Czy czujesz w sobie wszystkie inne dzieci?" - zapytałem. "Wszystkie inne dzieci na świecie, które mają Dar".\nPopatrzył na brata Mateusza, mając nadzieję, że otrzyma pomoc. Brat Mateusz nie poruszył się.\n"Cieszę się, że jest dużo innych dzieci, które widzą to, co ja widzę" - odpowiedział w końcu.\n"Nie mogłeś tego zrobić tak szybko" - powiedział brat Mateusz, ale wiedziałem, że chłopiec nie kłamie, bo czułem jak to robił. Wyraz jego oczu się nie zmienił, ale czułem wypływającą z niego energię, niemalże widziałem ją, jak zmierza w kierunku ceramicznej miski i ukrytej pod nią łyżeczki. Nie jestem pewien czy wydawało mi się, czy nie, ale czułem jakbym widział przez miskę. To było prawie tak, jakbym widział zginającą się łyżeczkę, jakbym miał rentgena w oczach. Brat Mateusz podszedł do stołu i podniósł miskę.\n"A to ci dopiero!" - powiedział, podnosząc łyżeczkę, która była nie tylko zgięta, ale i skręcona co najmniej trzy razy, tworząc spiralę, coś czego nie byłbym w stanie zrobić nawet rękoma.\n"Tak sądzę - odrzekłem - choć nie wiem, jak to zrobiłem, nawet nie zdawałem sobie sprawy z tego, że coś robię. To się po prostu stało".\n"Mój syn, Jason, ma 7 lat. Zawsze był bardzo wrażliwy na uczucia innych i ma w sobie mądrość niespotykaną w jego wieku. Trzy razy otrzymał niezwykle wyraźne informacje/symbole/przesłania z Wyższego Źródła. Ostatnio zdarzyło się to 31 marca 2001, ponad rok temu. Miał wtedy sześć lat. Otulałam go kołdrą na noc, kiedy powiedział mi, że "znowu ich słyszy". Zaproponowałam, że wezmę kartkę i tym razem zapiszę, co powiedzieli. Najpierw przekazał mi bardzo osobiste informacje dotyczące mojego życia. Potem dodał: "Mamo, teraz mówią o starożytnych tajemnicach dotyczących Boga i miłości". Kiedy zadałam pytanie, kim "oni" są, powiedział, że to grupa, która mówi jednym głosem. I że w większości sami mogliby odpowiedzieć na moje pytania, ale gdyby nie mogli, to jest "szef", do którego mogą się zwrócić, tylko musiałabym poczekać dłużej na odpowiedź. Zapytałam go o te starożytne tajemnice i odparł: "Starożytni je ukryli, ale odkryjesz je w moim umyśle". Zapytałam, kiedy to nastąpi, a odpowiedź brzmiała: "Za trzy lata, bądź cierpliwa". (teraz to tylko dwa lata ...) Potem powiedział mi, że wyjawiają mu niektóre tajemnice... i powiedział następujące zdania jedno za drugim: "Miłość Boga jest wszędzie - nie ma miejsca, w którym by jej nie było. W całym Wszechświecie nie ma zupełnie niczego, w czym nie byłoby miłości Boga". "Święta miłość to jedyna prawdziwa miłość". "Miłość Boga zawsze Cię chroni". "Twoja radość rośnie z sekundy na sekundę". "Boga nie można zranić, ponieważ Bóg jest miłością, a miłości nie da się zranić". Na tym zakończył i powiedział, że chce mu się spać..."\nSłowa piętnastoletniego Stevena: "Gdybym miał powiedzieć ludziom jedną rzecz, to powiedziałbym, że jeśli coś udajesz i wierzysz w to, właśnie to się wydarzy. Jeśli po prostu udajesz, że coś się stanie, a w to nie wierzysz, to nie zadziała. Musisz mieć WIARĘ w coś, a nie po prostu mieć nadzieję, że to się stanie".\n"Wczoraj wieczorem bawiłam się ze swoim synem Maxem (prawie sześcioletnim) w UDAWANIE, zadałam mu pytanie: "Gdybyś mógł dorosłym coś powiedzieć, to co by to było?". Odpowiedział: "Liczy się tylko Miłość, wszystko inne jest nieważne. Miłość jest najważniejsza". Potem zadałam dwa pytania od siebie: "Kim jesteśmy naprawdę?" Max odpowiedział: "Aniołami". Ja: "Po co tu jesteśmy, jakie jest nasze zadanie?" Max: "By dzielić się Miłością"\n"Chciałabym się podzielić tym, co zdarzyło się w święta Bożego Narodzenia. Byłam z moim dziewięcioletnim wnukiem Haydenem i czteromiesięcznym dzieckiem mojej siostrzenicy Lukiem. Zebraliśmy się wszyscy w domu mojej teściowej, jak zwykle na Boże Narodzenie. Siedziałam na podłodze, bawiąc się z Lukiem, kiedy Hayden podszedł i uklęknął przy nas. Także zaczął się bawić z Lukiem, ale wciąż przecierał oczy i patrzył na Luka z wyrazem zdziwienia. Po kilku minutach Hayden powiedział: "Babuniu, kiedy patrzę mu w oczy coś widzę". Odparłam: "Naprawdę kochanie? Co takiego?". Hayden odpowiedział: "Nie wiem jak to powiedzieć, ale z oczu wychodzą mu strumienie światła". Powiedziałam: "To bardzo interesujące kochanie. Mówisz o wszystkich dzieciach czy tylko o Luku?" Hayden powiedział: "Nie Babuniu, o WSZYTKICH dzieciach. Jeśli mają mniej niż 3 lata, wszystkim im wychodzą strumienie światła z oczu".\nPragnę przytoczyć jeszcze jedną historię, która opisana była w liście, przytoczę ją jednak z pamięci, ponieważ nie mam jej treści. Postaram się zrobić to jak najwierniej. Był to list od kobiety, która niedawno urodziła dziecko. Kiedy była jeszcze w ciąży, jej mała córeczka bardzo często prosiła ją, by zaraz po urodzeniu dziecka pozwolono jej zostać z nim sam na sam. Mimo że kobieta wielokrotnie obiecywała, że tak się stanie, córeczka nalegała, by było to natychmiast po tym, jak dziecko zostanie przywiezione do domu i by mogła z noworodkiem zostać sama. Choć kobieta miała zaufanie do córeczki uznała, że prośba jest tak nietypowa, że chciała mieć jakąś kontrolę nad tym wydarzeniem. Ponieważ posiadała w domu interkom, włączyła go zanim wyszła z pokoju dziecka i w innym pomieszczeniu słuchała tego, co dzieje się w pokoju dziecinnym. Po jej wyjściu córeczka natychmiast podbiegła do dziecka i płacząc zaczęła je błagać: "Proszę, proszę, opowiedz mi o Bogu, bo zaczynam już zapominać".\n-=- i tyle ....maxymalna liczba znaków tutaj to 70000 .... ....\nwięc 3cia część - najdłuższa ... po jakimś poście ponizej\n: 31 paź 2016, 14:52\nTa 4-letnia dziewczynka potrafi mówić w 7 językach! A Ty?\nschylić czółko i zatańczyć,taniec irlandzki może\nJaka masa tych dzieciaków na świat przychodzi to normalnie szok.Do 8mego roku życia pamiętają kim byli,niektóre pamiętają zupełnie inne rzeczywistości.\nNo dobra,kultura i religie są bezlitosne...diagnozy tym bardziej:a to nadwrażliwe,a to ma jakieś adhd....gada od rzeczy-trza leczyć...\nzwrot stąd do:


Medycyna estetyczna - Perl Dent\nJest zabiegiem polegającym na dostarczeniu przez śródskórne wstrzyknięcie związków biologicznie czynnych tj. kwas hialuronowy oraz inne indywidualnie dobrane składniki - wit. A, C, E, kwas glikolowy, aminokwasy, mikroelementy, w celu odnowy skóry przez poprawę jej jędrności, nawilżenia oraz wygładzenie drobnych zmarszczek.\nProcedura mezoterapii wykonywana jest przy użyciu bardzo cienkiej igły, którą dostarczamy odpowiednio dobrane koktajle witaminowe w miejsce bezpośrednio tego wymagające.\nIlość zabiegów oraz ich intensywność uzależniona jest od stanu skóry oraz oczekiwań pacjenta. Zaleca się 5-6 zabiegów w odstępach 1-1,5 tygodnia oraz zabiegi podtrzymujące 2-3 w ciągu roku.\n- starzenie się skóry, utrata napięcia\n- wysuszona skóra\n- łagodny trądzik\n- poszerzone pory\nczyli toksyna botulinowa typu A to środek uzyskiwany z bakterii Clostridium Botulinum. Działa poprzez blokowanie połączeń między zakończeniami nerwów a unerwionymi przez nie mięśniami - blokuje synapsy nerwowo - mięśniowe. Toksyna wiąże się z błoną presynaptyczną płytki motorycznej i blokuje wydzielanie acetylocholiny, co powoduje rozluźnienie mięśni i w efekcie wygładzenie zmarszczki.\n- zmarszczki międzybrwiowe czoła - "lwie zmarszczki"\n- zmarszczki wokół oczu - "kurze łapki"\n- leczenie nadpotliwości - pachy, stopy, dłonie\n- leczenie migreny\nKwas hialuronowy - glikozoaminoglikan występujący we wszystkich organizmach żywych, naturalnie wiąże wodę w skórze właściwej. W skórze ludzkiej kwas ten jest składnikiem macierzy międzykomórkowej skóry właściwej. U młodych osób jest go pod dostatkiem, co gwarantuje jej sprężystość. Z wiekiem ilość kwasu maleje, co objawia się zmianami takimi jak zmarszczki, bruzdy, fałdy, zniekształcenie konturów twarzy.\nPreparaty zawierające kwas hialuronowy wstrzyknięte do skóry właściwej, skutecznie uzupełniają jego niedobór, nawilżają skórę, wypełniają zmarszczki, nadają objętość, poprawiają kontur twarzy, pobudzają naturalne procesy regeneracji skóry.\n- zmarszczki pionowe ust - "zmarszczki palacza"\n- zmarszczki międzybrwiowe\n- zmarszczki oczodołowe\n- modelowanie kształtu nosa\nto zabiegi złuszczania medycznego warstw naskórka, polegające na założeniu na skórę odpowiednio dobranej mieszaniny związków chemicznych o określonym stężeniu (kwas glikolowy, pirogronowy, salicylowy, azelainowy, TCA ). Substancje te przenikają w głąb skóry i mają wpływ na przebudowę kolagenu oraz elastyny, dając efekt bardziej sprężystej, wygładzonej oraz rozjaśnionej skóry.\n- uszkodzenia związane z wiekiem: zmarszczki, utrata jędrności skóry


Siła rekomendacji w decyzjach klientów (25.01.2017) - Informacje prasowe - Biuro prasowe - Crédit Agricole\nCodziennie dociera do nas ok. 100 tysięcy słów. Oznacza to, że musimy przetworzyć 34 gigabajty danych. Często nie znamy źródeł informacji, nadawców. Co więcej, nie mamy czasu ich szukać. Zawierzamy intuicji, doświadczeniu, wiedzy przyjmując jedne za pewne, inne za prawdopodobne. Wciąż jednak z lekką dozą niepewności podejmujemy te ważniejsze decyzje, wpływające na nasze życie, a na pewno na domowy budżet. Analizujemy, porównujemy za i przeciw, koszt każdej wypłaty gotówki z bankomatu versus brak opłaty za prowadzenie konta w innym banku. Kusi nas premia, którą można dostać za przeniesienie rachunku, w banku Credit Agricole to nawet 200 zł. I często na koniec dnia nie wiemy, co dalej robić. A jeśli się okaże, że nasz nowy bank lubi zaskakiwać, np. opłatą za przelew przez internet, który co do zasady zawsze wydaje się bezkosztowym sposobem na zarządzenie swoimi ciężko zarobionymi pieniędzmi?\nOdpowiedzią na te i inne rozterki każdego konsumenta są po prostu rekomendacje. Pewnie nie zdajemy sobie sprawy, ile razy zapytaliśmy znajomego o opinię na temat produktu czy usługi. Podobnie trudno będzie nam sobie przypomnieć, ile razy nam zdarzyło się pochwalić swój sklep osiedlowy, sieć komórkową czy właśnie bank. Agencje badawcze idą na ratunek i regularnie sprawdzają skłonność do polecania usług banku przez jego klientów. W takim zestawieniu przygotowanym przez TNS Polska (Zoom Finance 3Q, 2016) Credit Agricole jest liderem i z wynikiem 33 proc. wyprzedza ING Bank Śląski, BPS oraz bank Millenium. Bank od początku 2016 r. wypada też najlepiej w badaniu rekomendacji klientów w badaniu "Klienci banków w Polsce", przygotowywanym przez inną, niezależną firmę - Millward Brown.\nBank ostatnio wystartował z kampanią reklamową. Można ją zobaczyć w telewizji, internecie, na jego placówkach. Przygotowane materiały z dumą obwieszczają, że "Polacy wybierają Credit Agricole". To prawda. W 2016 r., 60 proc. Polaków, którzy przenieśli konto przez system Krajowej Izby Rozliczeniowej, otworzyło je właśnie w tym banku. To musi o czymś świadczyć.


Sprzedam boksera Złockie i okolice, bokser szczeniaki sprzedaż - oferty na Morusek.pl\nLista pozycji z kategorii "Sprzedam boksera Złockie i okolice". Przeglądaj ogłoszenia, zawęź wyszukiwanie psów do kategorii, województwa lub miasta i znajdź interesujące Cię ogłoszenia. Wybrane pozycje "Sprzedam boksera Złockie i okolice" możesz też dodać do Twojego schowka by później móc do nich wrócić. Możesz dodać też swoje darmowe ogłoszenia w kategorii "Sprzedam boksera Złockie i okolice" i innych. Możesz też rozszerzyć wyniki wyszukiwania i zobaczyć wszystkie ogłoszenia typu "Sprzedam psa w Polsce"\nSprzedam boksera Złockie i okolice, bokser szczeniaki sprzedaż - oferty na Morusek.pl - hodowle, szczeniaki, psy, koty oraz inne zwierzęta i akcesoria dla nich - darmowe ogłoszenia i oferty dla zwierząt.\nTu jesteś: Strona główna » Ogłoszenia » Psy » Sprzedam psa » Bokser » małopolskie » Złockie\nSprzedam boksera Złockie i okolice, bokser szczeniaki sprzedaż


Konst. Aluminiowe - mokna.pl\nFasada aluminiowo szklana to podstawowy element wyglądu większości nowoczesnych budynków.\nW tym zakresie nasza firma oferuje szeroką paletę rozwiązań systemowych, które umożliwiają realizację prawie wszystkich koncepcji indywidualnych: od perfekcyjnie wyglądających fasad słupowo-ryglowych, poprzez imponujące fasady strukturalne, do dachów, zadaszeń, świetlików i przeszkleń dekoracyjnych i doświetleniowych.\nBogata oferta systemów aluminiowych pozwala na budowanie bardzo różnych konstrukcji fasadowych.\nSzerokie możliwości w ramach każdego z systemów pozostawiają architektom i inwestorom na bardzo dużą swobodę tworzenia.\nNa bazie naszego doświadczenia i sprawdzonych rozwiązań systemowych możemy zaproponować Państwu bardzo ciekawe koncepcje architektoniczne.\nWiemy, że w obecnych czasach energooszczędne koncepcje budynków stanowią przyszłość budownictwa. Naszym zadaniem jest optymalnie dopasowane do Państwa potrzeb wszystkich rozwiązań architektonicznych i technicznych, tak by fasada Waszego budynku zawsze wyglądała nowocześnie, zapewniała pożądany standard i co najważniejsze zapewniała komfort, bezpieczeństwo i wygodę wszystkich użytkowników obiektu.\nW swojej ofercie posiadamy również okna, drzwi oraz witryny z aluminium. Niemal nieograniczona dowolność kolorów, kształtów oraz rozwiązań technologicznych pozwala na odnalezienie rozwiązania, które bedzie państwu odpowiadać. Dla osób szukających swobody i światła w swoim domu, polecamy ogrody zimowe.


Wysłany: 29 Gru 2007 16:02 Temat postu:\nSpocik jak najbardziej udany. Bylo super! Pozdrawiam wszystkich i do zobaczenia w najblizszej przyszlosci\nWysłany: 29 Gru 2007 18:18 Temat postu:\nCzyli frakcja poznańska ruszyła!\nWysłany: 29 Gru 2007 19:53 Temat postu:\nzlocik full wypas, było super- podziękowania dla wszystkich, czekam na next...\nWysłany: 29 Gru 2007 21:06 Temat postu:\nCzekam na następny spot i na zdjęcia\nCo do tego co gadaliśmy ze coraz więcej 100, to jak sie wieczorem przeleciałem do klienta to widziałem 2!! Jedna na A2 w strone Poznania (czerwona na alu) i 5 min. Później czarna z dwoma paniami w wieku mojej Mamusi\nSpot udany na maksa!! czekam na następny Mam nadziej ze juz wtedy blacha będzie taka ze nie będzie wstydu\nPS. Pamiętajcie: Zawsze BOKIEM\nWysłany: 30 Gru 2007 17:08 Temat postu:\nWysłany: 31 Gru 2007 1:10 Temat postu:\nno już się doczekać nie mogłem...dziękóweczka\nWysłany: 31 Gru 2007 11:51 Temat postu:\nofftop o nalepkach przeniesiony do spraw klubowych\nWysłany: 02 Sty 2008 11:57 Temat postu:\ndlaczego ktoś wywalił fote ze spotu?\nWysłany: 02 Sty 2008 20:25 Temat postu:\nwywalił, co masz na myśli??\nWysłany: 02 Sty 2008 23:08 Temat postu:\nJest na 2 stronie\nWysłany: 03 Sty 2008 17:50 Temat postu:\ni syn marnotrawny powrócił, rafciu po przykrych przejściach z pierwszą nysią, powraca ze świerzym gti za plecami teraz będzie się działo.... ;]\nWysłany: 03 Sty 2008 18:49 Temat postu:\ndokładnie Całkiem ładnie sie zbiera ta furka.\nWysłany: 03 Sty 2008 23:57 Temat postu:\nWielki come back!!! Dalej kiedy nastepny spocik?\nWysłany: 04 Sty 2008 22:24 Temat postu:\nJak będe miał tyle mocy, żeby cie zjadać na prostych\nWysłany: 05 Sty 2008 0:28 Temat postu:\nDlaczego nigdy?? bk nie bądz taki...


Polska muzyka potrzebuje wsparcia. Szkoda, że nie możemy o tym porozmawiać na spokojnie - Poptown\nNajnowszy pomysł partii rządzącej na regulacje radiowe nie spotkał się z dobrym przyjęciem.\nKiedy Marek Suski, człowiek od zadań specjalnych, który zawsze jest rzucany do prezentowania najdzikszych pomysłów partii rządzącej, oświadczył, że planowane jest zwiększenie obecności polskiej muzyki w radiu (50% czasu antenowego, od 5 do 24 ma to być nawet 80%), w internecie zawrzało. Libki od razu sięgnęły po protokół uwaga komuna wraca, inne śmieszki piszą, że będziemy skazani na słuchanie polskiej muzyki. Nawet w branży muzycznej nie zabrakło głosów kuriozalnych: znajomy niezależny muzyk (którego swoją drogą bardzo szanuję) powiedział coś o zaiksiarzach, w podobnym tonie wypowiedział się Piotr Metz. Jo, ziomki, ZAiKS nie jest naszym wrogiem, wprost przeciwnie – abstrahując od marnotrastwa popełnionego w przeszłości, to instytucja, która nie tylko jest potrzebna, ale w ostatnich latach dość radykalnie zmieniła swoje oblicze. Jedną z większych tragedii rządów PiS-u jest to, że kiedy już odejdzie (oby to się stało jak najszybciej, ale żyjemy w Polsce i nadzieja jest dosyć kosztowna), jakiekolwiek pomysły regulacji i państwowej interwencji, nie mówiąc np. o dużych nakładach publicznych na kulturę, będą podczepiane pod pisowską narrację. Tymczasem pomysł na wsparcie polskiej muzyki nie jest zły, co więcej, podobne rozwiązania funkcjonują w innych europejskich krajach. Oczywiście, nie mam złudzeń, że gdyby to właśnie PiS zabierał się za formowanie podobnego modelu, dostalibyśmy nonsensowny koszmarek, który polskiej muzyce wyrządziłby więcej szkody niż pożytku. Kluczowe jest tu rozróżnienie na muzykę polską i polskojęzyczną. To drugie określenie – które funkcjonuje w dzisiejszym prawodawstwie medialnym – jest niestety bardzo ograniczające i wyklucza spore obszary, w których znajdziemy naprawdę dobrą muzykę. Tak jest choćby ze wszystkimi instrumentalnymi brzmieniami, od jazzu po elektronikę, takie postawienie sprawy wyklucza również osoby z Polski śpiewające w innym języku, niż rodzimy. Jeśli podczas nocnych podróży zdarzało wam się trafić na polskie radio i kuriozalną selektę polskich piosenek, to właśnie skutek tego prawa. Obawiam się, że regulacje proponowane przez PiS zmierzałyby właśnie w stronę muzyki polskojęzycznej, a nie polskiej w ogóle. Co do samych intencji partii rządzącej złudzeń nie mam – to gest obliczony na obłaskawienie Pawła Kukiza, który i tak zdążył już skrytykować ten pomysł. Szkoda, że o potrzebnej reformie medialnych regulacji rozmawiamy w takiej atmosferze: między pisowskim cynizmem i niechlujstwem, a beka kwikiem po libkowej stronie. Że zmiany są potrzebne, wiemy nie od dzisiaj.\nNa początku XXI wieku w Niemczech w radiu znajdowało się mniej niż 10% niemieckiej muzyki. Od połowy lat 90-tych tamtejsze środowisko artystyczne walczyło o jakąkolwiek regulację, nawet symboliczną w postaci 25%. Na przestrzeni lat podejść było kilka – najbliżej realizacji było w 2004 i 2015, kiedy Bundestag zasugerował 35% niemieckiej muzyki na antenie. Ostatecznie nic z tego nie wyszło, a w radiu naszych sąsiadów dominują anglosaskie przeboje. We Francji obowiązuje wymóg grania 40% rodzimej muzyki, z czego połowa ma pochodzić od osób debiutujących. Model francuski jest dla wielu szczególnie atrakcyjny, głównie przez promowanie debiutów. Co ciekawe, w pisowskiej propozycji znajdziemy podobne rozwiązanie: muzyka osób debiutujących ma liczyć się potrójnie. Jak widać, da się skutecznie i systemowo wspierać lokalną muzykę, ale pytanie brzmi: w zasadzie czemu? Czy nie powinna sobie poradzić na rynku? W podobne tony uderzył Paweł Kukiz, podając rozgłośnie komercyjne za wzór. Obawiam się, że wiara w wolny rynek i jego sensowną sprawczość w 2022 to w najlepszym wypadku dowód na naiwność, w najgorszym objaw złej woli. Spora część szyderstwa w głosach krytykujących pomysł regulacji pochodzi z niewiedzy. Niestety, wielu ludzi w mainstreamowych mediach wciąż operuje na mentalnym poziomie hejtowania wszystkiego, co polskiego, lekceważenia lokalnej muzyki i stawiania zachodnich wynalazków ponad naszą kulturę. W jakimś sensie to rozumiem, w kraju z tektury muzyczny główny nurt – choć z roku na rok coraz lepszy – ma się podobnie, a wiadomo, że trawa zieleńsza, gdzie nas nie ma. A jeśli ktoś ze swojego horyzontu wyklucza hip-hop, wtedy rzeczywiście można odnieść wrażenie, że nie uratuje nas nic poza amerykańskimi i angielskimi hitami z lat 80-tych. Tymczasem polski niezal nie ma za bardzo swojego miejsca w kulturalnej optyce. Nominalny odbiorca tych brzmień – m.in. osoby z wielkomiejskiej klasy średniej – wciąż żyją w przedświadczeniu, że szczytem alternatywy jest Męskie Granie, a muzyka klasyczna to obowiązkowy paszport klasowej przynależności. Polska elektronika, w mniejszym stopniu jazz (z ciągle powiększającą się publicznością, ale chyba wciąż nie do końca realizujący swój potencjał popularności), indie gitarki o łagodniejszym charakterze – to są gatunki, które w kontekście radiowym mogłyby zaistnieć bez ryzyka, że zepsują dzień osobie managerskiej. O czym zaświadczy choćby sukces WaluśKraksaKryzys, czy wczesnego Króla. Ale do tego jest potrzebna infarstruktura. Część mediów misję wyszukiwania lokalnych perełek realizuje, inni polską muzykę – poza obowiązkowym rapem, oczywiście – mają najzwyczajniej w nosie.\nTo zaniedbania wieloletnie i dość złożone, bez prostego wskazania winowajcy. Edukacja muzyczna praktycznie nie istnieje, przez wiele lat majorsi prowadzili dość nieudaną politykę rekrutacyjną na rodzimych scenach (co się szczęśliwie dość mocno zmienia), samorządy i władze centralne nie były zainteresowane wspieraniem kultury niezależnej… A to tylko poczatek listy. Nie mam również złudzeń, że taką ustawą nadrobimy kilka straconych dekad, kiedy systemowo osłabiano polską kulturę niezależną, bo do tego należy sprowadzić hasło rynek zweryfikuje. Rynek weryfikuje jedno – ci, co mają dużo kasy, będą jej mieć jeszcze więcej. Dotyczy to również muzyki, gdzie w szczególnie zatłoczonej i konkurencyjnej sytuacji przywilejem widoczności cieszą się krezusi. Kapitalistyczne kłamstwo merytokracji i tego, że mityczny rynek zawsze wybiera co najlepsze, cieszy się jednak nad Wisłą i Odrą sporym powodzeniem, niestety, także wśród ludzi zazwyczaj rozsądnych. Nie ma nic złego w chronieniu i promowaniu własnych osób artystycznych na rynku i jeśli mielibyśmy zacząć od ustawy procentowo regulującej polską muzykę w medium, które swoje najlepsze lata ma za sobą, to nie jest jakiś spory kompromis. Ale do tego potrzeba racjonalnej dyskusji, z dobrze ustawionymi i uzasadnionymi pozycjami. Pomysł napisany na kolanie, wrzucony w sam środek partyjnej naparzanki i zupełnej polaryzacji społecznej, jest zmarnowaniem okazji do tego, żeby ją przeprowadzić. Szkoda, bo polska muzyka – szczególnie ta niezależna – jest naprawdę warta chronienia przed krwiożerczymi mechanizmami mitycznego rynku.


eatr Juliusza Słowackiego, Kraków, Hamlet, Szekspir, Wyspiański, Bartosz Szydłowski\nStyropianem po szkle\nSpektakl ten chce być i kabaretem, i show, i multimedialnym widowiskiem, i debatą światopoglądową, i manifestem, i requiem… i nie wiadomo czym jeszcze.\nStanisław Wyspiański przepisując dramaty Williama Szekspira, wizualizował je w konkretnym teatrze – Miejskim w Krakowie, nieodległym od Wzgórza Wawelskiego i grobów polskich królów. „W Polsce zagadką Hamleta jest to: co jest w Polsce – do myślenia” – zanotował w studium o Hamlecie.\nBartosz Szydłowski, obecny kurator programu artystycznego tego teatru, odziedziczył piękne przesłanie i jako reżyser podjął się jego realizacji. We współpracy z dramaturgiem Piotrem Augustyniakiem napisali scenariusz przedstawienia Hamlet, a jego autorami uczynili Szekspira/Wyspiańskiego. Ważna dla Szydłowskiego jest też trzecia perspektywa, gospodarza miejsca, swojego Hamleta wpisuje nie tylko w to, co Szekspir pomyślał i w to, co dziś jest w Polsce do myślenia, ale i w konkretną architekturę – w pluszowo-złocone salonowe wnętrza Teatru im. Juliusza Słowackiego. Tu pomocą służy mu scenografka Małgorzata Szydłowska, autor efektów multimedialnych Dawid Kozłowski i reżyser świateł Marcin Chlanda.\nWchodząc na widownię, konfrontowani jesteśmy z ekranem-kurtyną, na którym transmitowany jest obraz ze współczesnego wnętrza. Hamlet i Ofelia leżą lekko roznegliżowani w rozległym łóżku-materacu, zarzuconym książkami, czasopismami, pod ręką są i komórki, i woda, i papierosy… Hamlet nie zwraca uwagi na książki, skupiony jest na myśleniu, Ofelia przerzuca się z jednej lektury na drugą, jakby czegoś szukała, czasem coś ze sobą przegadują. Rama gryzie się z tym, co na obrazie. To pierwsza autorska rysa spośród tych, które będą grawerowane na wizerunku Hamleta i Hamleta. Na plakacie i na okładce programu portret bohatera utrzymany jest w epoce, jeśli chodzi o kaftan i kryzę, twarz to wyryte i jednocześnie zamazane kreskowe oblicze w koronie. Akt wandalizmu, odbicie-autoportret wyżłobiony w tafli lodu czy lustrze…?\nPierwsze sceny anektują widownię jako miejsce gry: z balkonu słyszymy fragmenty Requiem Wyspiańskiego w wykonaniu Horacja (jeszcze nie wiemy, że to ta postać):\nTumba grobowcowa – kostnica – w starym kościele – katedrze – mury zarosłe pajęczynami, resztą figur, resztą ołtarzów, resztą śpiewów – resztą muzyk, – echa wewnętrzne wypróchnienie ciał, wysuszenie aż do szkieletów – rozpryśnięcie się szkieletów – grom – – świątynia się wali, zawali – groza. Przebudzenie się.\nA więc jesteśmy w miejscu (sakralnym) i czasie po jakiejś apokalipsie. Z loży przy scenie przemawia biskup, w którym z czasem rozpoznamy Poloniusza (Tomasz Międzik). Mimo katastrofy kler trzyma się świetnie. Przez widownię na proscenium wchodzi dwór Klaudiusza (Wojciech Skibiński) i Gertrudy (Hanna Bieluszko). To ludzie współcześnie ubrani, przeważa kolor fioletu, a więc żałoby. Pozornej, bo na przykład Laertes (Tomasz Augustynowicz) zajęty jest cały czas komórką, każdy zamknięty w jakiejś pozie, uśmiechu, grymasie, wszyscy kiwają i kręcą głowami jak marionetki, usłużnie całują biskupa w pierścień. Tak trzeba, taka jest gra, taki układ.\nI tu już mi się przestaje podobać przedstawienie Bartosza Szydłowskiego, i niestety tak jest do końca, przy narastającej irytacji. Reżyser zamyka aktorów w zadaniach, goni z pomysłami i atrakcjami, oddalając ich i nas od tego, co mają do powiedzenia, do pomyślenia. Tekst ze swą mocą i sensem wybrzmiewa zaledwie w kilku scenach, kiedy reżyser pozwala aktorom po prostu stać, a postaciom rozmawiać Szekspirem czy Wyspiańskim bez inscenizacyjnych podpórek, robi się wtedy intymnie, jako widz nawiązuję emocjonalną więź z bohaterami. Ale po kolei…\nKurtyna-ekran podnosi się. Rozpoznajemy, że transmisja szła z przeszklonego apartamentowca, którym scenografka zabudowała tył sceny. Piętro niżej mieszkają Gertruda i Klaudiusz. Na tym dworze nie ma żadnych ceremonii, jest open space, nikt przed nikim niczego nie ukrywa, pełna transparentność. Kochają się, wykonują czynności fizjologiczne, politykują… Ale dlaczego mam oglądać, jak Poloniusz w trakcie wizyty u pary królewskiej załatwia się do sedesu? Co z tego wynika? Jeśli to, że Klaudiusz uruchamiając po nim spłuczkę, wysługuje się mu, to przepraszam, ale po co tekst, co reżyser zostawia aktorom do grania?!\nTym, co Hamleta prowokuje do wyjścia z akwarium, jest płacz dziecka. Schodzi na scenę, a raczej na agorę, bo to wysypana żwirkiem arena, plac publiczny, obudowany piętrami blachy falistej, kontenerów postawionych jeden na drugim. Szloch dochodzi z podestu-obrotówki, spod folii, która przykrywa zwalony ogromny kształt. Hamlet znajduje chłopczyka w stroju szeryfa, miniaturkę Gary’ego Coopera z plakatu W samo południe, który w Polsce znaczy co innego – czerwcowe wybory parlamentarne 1989 roku. To Duch Ojca (Tytus Grochal), książę bierze go na ręce, tuli, sadza sobie na kolana. Uświadomienie zbrodni, która się dokonała w Elsynorze, czyni z Hamleta Konrada z Wyzwolenia, który szukać będzie pomsty już nie „tylko” za śmierć ojca i pohańbienie królestwa, ale także za zdradę ideałów określonej tradycji. Hamlet Marcina Kalisza jest mniej więcej w wieku III RP. Czy w Duchu Ojca rozpoznaje siebie samego sprzed lat, czy ideały pokolenia ojców? To nie jedyna z zagadek krakowskiego Hamleta.\nChłopczyk ściąga zasłonę dosłownie (w kulisę) i w przenośni (ze świadomości Hamleta). Na obrotówce widzimy utrąconą dłoń gigantycznego posągu. Palce wyraźnie ku czemuś kierują, ale cel i gest nie są już jasne, podobnie jak to, czy ręka należała do osoby świeckiej, czy duchownej, kto trzymał obalony rząd dusz, czy jesteśmy w świątyni w ruinie, czy jednak w państwie w ruinie…? (Chyba w państwie, pałacu, bo na jednej ze ścian ostał się rząd pozłacanych rogów jelenich). W tej scenie dekor zalewa projekcja jak z porysowanej szyby, kreska, którą znamy z wydawnictw reklamujących premierę.\nSchodząc na dół, Hamlet i Ofelia mówią monolog „Być albo nie być…” jak dialog, wymieniają się kwestiami. Są jednością, działają razem jak bohaterowie Urodzonych morderców (skoro już zostały uruchomione skojarzenia z kinem amerykańskim), są solidarni w miłości i przekonaniach – to ciekawy pomysł interpretacyjny. Marcin Kalisz i Agnieszka Judycka są trafnie obsadzeni, to jedyni aktorzy, którym udaje się zagrać w niektórych scenach prawdę o postaciach, nie dają się zagadać pomysłom reżysera. Tak pomyślaną Ofelię, niepodległą i równą Hamletowi, Szydłowski i Augustyniak doposażają w repertuar piosenek Johna Lennona, które wykonuje a cappella (między innymi God), i we fragmenty Śmierci Ofelii Wyspiańskiego („Oni myśleli, że mnie żyć przymuszą / na swoich kłamstw pościeli / i w kole zbrodni! – / że duszę we mnie zdepcą, że ją zgłuszą / ziemscy królowie niegodni”).\nJej samobójstwo wynika nie tyle z rozpaczy z powodu Hamletowego „Ofelio, idź do klasztoru…”, ale ze świadomej odmowy bycia w świecie takim, jakim go rozpoznała. To ona jest główną rozgrywającą w scenie „pułapki na myszy”. W tle projekcja topiącej się w wannie Ofelii. Dominika Knapik przygotowała dla aktorki układ choreograficzny, który wykonuje na scenie roznegliżowana, śpiewając Imagine Lennona. Dalsze sceny ogląda ze spokojem, siedząc na proscenium i paląc papierosa, słucha opowieści Gertrudy o swojej śmierci, poddaje się ubieraniu do trumny. Byłoby przejmująco i zjawiskowo, gdyby reżyser wyłączył wreszcie ogromną projekcję topiącej się w wannie bohaterki.\nFrazę „Być albo nie być” słyszymy jeszcze raz, wypowiada ją powracający z Anglii Laertes – idzie przez widownię, odliczając tymi słowami rzędy z publicznością, towarzystwo na scenie dygocze ze strachu. Szydłowski kreuje go na nieodrodnego syna swego ojca, dlatego zapewne nosi koloratkę. Gubimy się w domysłach, jakiej religii są wyznawcami Poloniusz i Laertes, skoro obydwaj chodzą w duchownych strojach. Czy Ofelia zwracając się do postaci w kostiumie biskupa „ojcze Poloniuszu”, mówi do kapłana, czy do taty? Ku jakim sensom prowadzą reżyser i dramaturg, zamazując, nakładając te sensy? Wyjaśnieniem ma być chyba scena, w której biskup znów staje w loży i zwraca się do ludu bożego słowami kazania arcybiskupa metropolity krakowskiego Marka Jędraszewskiego. Hierarcha w obronie tradycyjnych wartości wzywa do walki z wolnością, którą nazywa siedliskiem sił zła, ze wszelkimi lewicowymi ruchami, które myli z relatywizmem i marksizmem. Po kazaniu na widownię schodzi ministrant z tacą. Obłuda i cynizm kościoła, który reprezentuje, jest jasna.\nKościół idzie ręka w rękę z władzą, a nawet ją prowadzi, także tę czwartą, przyznanie się do winy Klaudiusza odbywa się nie w zaciszu kaplicy, ale w studiu TV Elsynor. Dobrze zagrana skrucha przysporzy Klaudiuszowi sympatii widzów, a niekontrolowane reakcje Hamleta pokażą go jako słabą jednostkę. Funkcjonariusze trzeciej władzy także są na usługach króla, Rosencrantz (Mateusz Janicki) i Guildenstern (Dominik Stroka) tylko czekają na znak, by iść i egzekwować sprawiedliwość. Horacjo (Krzysztof Piątkowski) niewiele się od nich różni, to najbardziej interpretacyjnie pogubiona postać, najbliżej mu do błazna.\nOstatnie słowa, które padają ze sceny, należą do Klaudiusza. Mówi on do Laertesa: „Bądź więc cierpliwy. Zaczynamy działać”. Stoją nad Hamletem leżącym na arenie. Królewicz nie ginie w pojedynku z kwestią na ustach „Reszta jest milczeniem” (nie ma tej sceny), wpada na scenę z zakrwawionymi oczami, z szablą w dłoni jako Konrad z Wyzwolenia, wzywa do zemsty. Kogo? Gigantyczna dłoń idola zostaje zdemontowana, a jedna z jej części, dwa palce, postawiona do pionu. Victoria? Pomnik Poległych Stoczniowców 1970? Pomnik niepoległych wartości 2019? Pod tą konstrukcją znów pojawia się mały szeryf i pokazuje znak zwycięstwa. Czy powiało nadzieją, czy dziecięcą naiwnością? Jeśli nadzieją, to może Duch Ojca jest teraz Fortynbrasem, bo ten ze swym wojskiem nie pojawia się w Danii? A jeśli naiwnością, to może ton nadany na początku fragmentem Requiem należy rozciągnąć na całość i traktować spektakl jako mszę żałobną za zaprzepaszczone dziedzictwo? Żeby nie było wątpliwości, że to tyczy nas, także siedzących na widowni, kilka razy na scenę projektowane jest lustrzane odbicie balkonów i lóż Słowackiego wypełnionych publicznością.\nTwórcy tego Hamleta stawiają kilka mocnych tez i zamiast skupić się na ich przemyśleniu i zdyscyplinowanym przeprowadzeniu przez inscenizację, mnożą pomysły, często trącące kalkami z cudzych teatrów. Nie ominą żadnej okazji, żeby wygrać doraźne znaczenia, najdrobniejsze aluzje: aktorska trupa została wyrzucona ze stolicy, bo znów panuje cenzura, wypomina się jej granie dziwactw za publiczne pieniądze… Spektakl chce być i kabaretem, i show, i multimedialnym widowiskiem, i debatą światopoglądową, i manifestem, i requiem… i nie wiadomo czym jeszcze. Scenę zdominowała niebieska poświata – kolor ścian pracowni Wyspiańskiego. Piękna inspiracja. Próba wpisania nowoczesnego teatru w bombonierkę „Słowaka” nie powiodła się, chwyty reżyserskie zgrzytają nieprzyjemnie – jak styropian po szkle.\nscenariusz Piotr Augustyniak, Bartosz Szydłowski\ndramaturgia Piotr Augustyniak\nscenografia, kostiumy Małgorzata Szydłowska\nświatło Marcin Chlanda\nmultimedia Dawid Kozłowski


Aborcja śmiertelnie niebezpieczna dla kobiet | Fronda.pl\nPortal Life Site News podaje, że według nowego badania przeprowadzonego w Indiach kobiety, które przebyły aborcję, mają 180 proc. szans zachorowania na raka piersi względem matek, które nie zabiły żadnego ze swoich dzieci.\nNaukowcy przebadali 220 kobiet w mieście Aurangabad i odkryli, że im więcej kobieta miała aborcji, tym większa jest szansa, że zachoruje na raka piersi.\nBadanie zostało opublikowane w sobotę w magazynie Research in Endocrinology (abstrakt TUTAJ)\nW styczniu tego roku przedstawiono na łamach Indian Journal of Cancer wyniki innego badania, wskazującego na bardzo silny związek aborcji z rozwojem raka. Według tamtego badania kobiety, które zabiły dziecko lub dzieci, mogą być narażone na raka piersi nawet o 626 proc. więcej (abstrakt TUTAJ).\nZ kolei metaanaliza 36 chińskich badań pokazała, że ryzyko raka piersi wzrasta po aborcji o 44 proc.\nNawet nie chce mi się liczyć jaką to urojoną liczbę wzięto pod uwagę, by te 180 % dostać ... A ja twierdzę, że oglądanie TV (każdej) jest wybitnie rakotwórcze. Dowód? Circa 99,9% osób które zachorowały na raka oglądało TV choć raz w życiu ...\nTrudno mi te dane skomentować. Jedn jestpewne 100% aborterów to mordercy.\nPrzykro mi, Research in Endocrinology to kompletnie nieznane czasopismo, nie mające impact factora i nie indeksowane nawet w Google Scholar. Z tego co widzę, opublikowało dotąd tylko 13 artykułów od 2013 roku. Żaden naukowiec nie weźmie na poważnie wyników opublikowanych w takim piśmie. Ostatnio powstało dużo wydawnictw open access, w których za wysoką opłatą można opchnąć każdy artykuł niezależnie od jego wartości naukowej. Natomiast Indian Journal of Cancer ma impact factor 1.1, co jak na czasopismo medyczne jest śmieciowym wskaźnikiem cytowań. Po prostu jest to kiepskie czasopismo, więc jakość wyników może budzić wątpliwości. Dobrze wykonane badania publikuje się w porządnych czasopismach.\nSmierć przyciąga śmierć.\nLicytowanie, które pismo jest bardziej naukowe, a które mniej, w tym przypadku jest niepoważne. Ciąża to proces naturalny, tak jak chodzenie starego nakręcanego zegarka, do którego ktoś niestety nasypałby piasku zatrzymując mechanizm..(aborcja). Nie trzeba być specjalistą z żadnej dziedziny, aby zrozumieć że takie działanie nie pozostaje bez konsekwencji biologicznych a tym bardziej psychicznych dla organizmu, który został powołany aby zrodzić życie. Różne "research" to zresztą potwierdzają .\nTo, że organizm kobiety zupełnie się przestawia, koncentruje się na wysiłek, kiedy jest powołany aby zrodzić nowe życie, wiedzieli już starożytni, ale też i ubole z byłych krajów socjalistycznych. Wtedy walka sportowa miała charakter wojny ideologicznej, podobnie jak wyścig zbrojeń czy podbój kosmosu Zdarzały się przypadki , że taki ubol sprawiał ,że zawodniczka, we "właściwym czasie" zachodziła w ciążę, dokonywano aborcji przed zawodami, aby organizm zawodniczki był na maksa, aby zdobyć medal. Za co?.No, niektórzy z trolli powiedzą eufeministycznie: za optymalizację organizmu kobiety... To tak, a propos skutków aborcji. Gdzie tam choroby... Samo dobro. W tym przypadku, medale, chwała i wyższość systemu...A dziś ..."wolność"!. Tylko od czego?\nludzie ktorzy przykladaja lape do zabijania dzieci w lonie sa jak ci mordercy ktorzy morduja ludzi, tylko absurd polega na tym, ze prawo pozwala mordowac dzieci w lonie, a kaze tych co morduja juz urodzonych ludzi. No to jak dla mnie cos tu jest nie halo. A druga sprawa wiekszosc politykow nie wazne z jakiego panstwa, to tak naprawde zdeprawowani ludzie, ktorzy mysla ze jak maja wladze i pieniadze to moga oddawac sie swoim perwersjom i innym je narzucac. I do tego zeby uspic swoje sumienie wmawiaja ze Boga nie ma, po to zeby moc dalej oddawac sie swoim zboczonym myslom. Ale na kazdego przyjdzie dzien i kazdy odpowie za swoje grzechy czy tego chca czy nie. Smierc jest dla kazdego. I kazdy zda rachunek z milosci wobec blizniego swego. A rachunek wystawi nam Bog taki jaki bedzie sie kazdemu nalezal. Wiec czy jestes ateista, czy wierzacym ale zostaniesz rozliczony z milosci do drugiego czlowieka.


Żużel - Mecz King’s Lynn Stars – Wolverhampton Wolves odwołany\nStrona główna » Aktualności » Mecz King’s Lynn Stars – Wolverhampton Wolves odwołany\nInformacje o kolejnych odwołanych spotkaniach i pogoda torpedująca terminarz rozgrywek na Wyspach nie dziwią już chyba nikogo w Wielkiej Brytanii. Następnym przełożonym spotkaniem w SGB Premiership jest mecz King's Lynn Stars - Wolverhampton Wolves.\nNie dojdzie do skutku spotkanie Gwiazd z Wilkami, które miało odbyć się w środę 11 kwietnia na Adrian Flux Arena. Decyzja ta została podjęta w najlepszym interesie zawodników oraz widzów spotkania. – Nie lubię podejmować takich decyzji, ale obawiam się, że nie ma innej możliwości. Próba przyjęcia zawodników oraz kibiców na Adrian Flux Arena w tej chwili i w takich warunkach, byłaby błędnym rozwiązaniem. Nie tylko tor nie jest gotowy do jazdy. Miejsca parkingowe dla kibiców są całkowicie zalane wodą. Chcemy, aby kibice czerpali radość z oglądania widowiska i dopingowania swojej drużyny, gdy tutaj przyjdą. Musimy czekać na lepszą pogodę, a deszcz musi po prostu przestać padać. – powiedział Keith Chapman, jeden z promotorów King's Lynn Stars.


1300 metrów na media | Tygodnik Ostrołęcki\n1300 metrów na media\nJarosław Sender 13.04.2009\nOtwarcie pierwszego elektromarketu w Ostrołęce już w połowie kwietnia\nNiedługo przy ul. Steyera zostanie otwarty elektromarket Me-diaExpert. Obecnie trwają ostatnie prace wykończeniowe i ustawianie produktów na półkach.\nNa parterze sklepu znajduje się dział ze sprzętem AGD, zaś na pierwszym piętrze będzie można kupić sprzęt RTV, komputery, oprogramowanie oraz multimedia, m.in. płyty z muzyką, filmy DVD oraz gry. Cała powierzchnia sklepu to 1300 m kw.\n- Oferujemy duży wybór produktów renomowanych i znanych firm oraz marek. Nie mogę jeszcze podać dokładnego dnia otwarcia, ale na pewno nastąpi to jeszcze w połowie tego miesiąca - mówi Julita Milczyńska, rzecznik prasowy MediaExpert. - Mogę za to zdradzić, że w dniu otwarcia przygotowaliśmy dla naszych klientów szereg interesujących niespodzianek. Będą na przykład specjalne oferty cenowe - zaznacza Milczyńska.\nOprócz tego mają być pokazy gier najnowszej generacji, pokazy kulinarne i pokazy fryzjerskie.\nWarto także dodać, że w elektro¬markecie znalazło pracę dwudziestu ostrołęczan.\n- To jest jedna z naszych zasad. Zawsze zatrudniamy do pracy w sklepie ludzi z terenu, na którym otwieramy kolejny punkt - podkreśla Milczyńska.\nMediaExpert ma ponad dwieście takich punktów w całej Polsce.\nPrzed ostrołęckim marketem od wiosny do jesieni stał będzie także dodatkowy namiot rowerowo-skuterowy. W asortymencie sklepu MediaExpert w sezonie znajdzie się również sprzęt ogrodniczy.\n- Budynek w Ostrołęce jest bardzo nowoczesny, z szeregiem nowoczesnych rozwiązań architektonicznych i technicznych dla klientów. Sprzedaż będzie odbywała się na dwóch piętrach z podziałem na grupy zakupowe. Co ważne, budynek zostanie przystosowany dla osób niepełnosprawnych, zamontujemy w nim windę. Natomiast dla klientów zmotoryzowanych będzie parking z kilkudziesięcioma miejscami parkingowymi - zachwala rzecznik Me-diaExpert.\nW markecie będą także punkty odsłuchowe dla sprzętu RTV i MM, sala kinowa dla projektorów multimedialnych, a także symulacja domowego biura oraz pokoju do pracy i nauki.


Bezgrzeszni Żydzi – Iwo Cyprian Pogonowski – Bibula – pismo niezalezne\nBezgrzeszni Żydzi – Iwo Cyprian Pogonowski\nŻydowski dzień pokuty jest dniem pokuty za grzechy popełnione przez Żyda na innym Żydzie. W żadnym wypadku talmudyczny Żyd nie uznaje możliwości grzechu Żyda wobec goja, którego to goja uważa za bliższego zwierzęciu niż Żydowi. Według Talmudu, dziesięć przykazań obowiązuje Żyda w stosunku do innego Żyda, ale nie w stosunku do nie-Żyda.\nZ tego powodu Izrael rządzony w tradycji Talmudu, dopuszcza się haniebnego postępowania w stosunku do Arabów, co wywołuje oburzenie ludzi świadomych tej sytuacji. Nieliczni Amerykanie, którzy orientujący się w tej sytuacji chcą ochłodzić stosunki z Izraelem w poczuciu wstydu i wobec zdrady przez przekupnych polityków, uległych lobby Izraela, którzy popierają obcy kraj, maltretujący ludzi tylko za to, że nie są Żydami.\nByły kongresman Paul Findley twierdzi, że lobby Izraela przekonało się 40 lat temu, że może zdradzać Stany Zjednoczone i popełniać bezkarnie zbrodnie na Amerykanach. Nie ulega wątpliwości, że marynarka i lotnictwo Izraela świadomie atakowały okręt „USS Liberty” żeby sprowokować bombardowanie Egiptu przez Amerykanów. Prowokacja ta nie udała się, ale spowodowała śmierć 39 marynarzy USA i 170 rannych w 1967 roku. Do dnia dzisiejszego nie było dochodzenia w tej sprawie przez komisję kongresu w Waszyngtonie.\nDemokratyczna zasada postępowania według większości głosów dziwnie wygląda w Izraelu, jedynej demokracji na Bliskim Wschodzie. Początkowa większość Arabów została wypędzona z ich ojczyzny. Wtedy żydowska większość była importowana, za pomocą 16 pogromów w krajach satelickich, włącznie z pogromem kieleckim z 4 lipca 1946 roku.\nNie tylko przybysze z krajów satelickich, ale każdy Żyd ma prawo powrotu nawet jeżeli pochodzi z azjatyckich Turkmenów chazarskich, a nie z semitów. Chazarzy nawróceni na judaizm stanowili większość Żydów na historycznych ziemiach Polski. Obecnie każdy zbrodniarz lub oszust żydowski może chronić się przed wymiarem sprawiedliwości w Izraelu. Natomiast Arab, którego rodzina żyła w Palestynie od stuleci, nie ma prawa powrotu. Ariel Sharon powiedział senatorom USA, że Izrael potrzebuje miliona nowych osadników, ale nie uznaje prawa powrotu Palestyńczyków wypędzanych od 1948 roku.\nHolocaust jest pretekstem do zapobiegawczych działań Izraela przeciwko Arabom i jest do ujarzmiania Arabów w Palestynie. Jeżeli Izrael musiałby podlegać takim samym zasadom ONZ-tu jak inne państwa, to opinia światowa oczekiwałaby bezstronnej sprawiedliwości dla wszystkich ludzi pod kontrolą władz Izraela.\nSpecjalne przywileje dla Żydów oceniono by jako haniebną dyskryminację. Nie byłoby wymówki dla permanentnego konfliktu w Palestynie, jak też żydowskiego ruchu roszczeniowego, obecnie ostro atakującego Polskę. Mit Holocaustu, w dodatku do współczucia, wywołuje strach, ponieważ Izrael nie podlega przyjętym normom moralnym a jednocześnie szantażuje Bliski Wschód swoim arsenałem nuklearnym.\nObecne rokowania pokojowe Żydów z Arabami w Annapolis w USA są dalszym ciągiem procesu, który służy jako „zasłona dymna” dla ekspansjonizmu izraelskiego, według stwierdzenia członka Foreign Relations Council w Waszyngtonie, Żyda nazwiskiem Henry Sigman. Jest on cytowany przez „London Review of Books” z dnia 15 sierpnia 2007. Tak więc, Żydzi w Izraelu stosując prawa Talmudu, ignorują zasady demokracji i normalne wymogi prawa międzynarodowego. Do niedawna prawo izraelskie legalizowało stosowanie tortur, handel żywym towarem i największą na świecie produkcję syntetycznych narkotyków a jednocześnie Izrael niby jest „demokracją.”\nNic dziwnego, że do tej pory zbrodnie komunizmu nie podlegają tym samym kryteriom, jakim podległy zbrodnie nazizmu. Ironią losu jest fakt, że Hitler w budowie swojego własnego aparatu terroru wzorował się na aparacie terroru stosowanym w Związku Sowieckim. Podczas gdy szybko rozprawiono się ze zbrodniami nazizmu, świat od lat czeka na sprawiedliwość wobec zbrodni komunizmu, które były największymi zbrodniami dwudziestego wieku.\nŻydzi przekazali tradycję tysiąca lat terroru rabinów do komunistycznych aparatów terroru. Działali oni jako twórcy ideologii komunizmu oraz jako nadzorcy terroru w Rosji i w Polsce, która przeżyła długi okres terroru Jakuba Bermana. Udział Żydów w zbrodniach komunizmu jest przyczyną bezkarności tych zbrodni. Tak więc Żydzi, według Talmudu, mogą być postrzegani przez siebie jako ludzie „bezgrzeszni,” ale nie-Żydzi mają prawo do postrzegania Żydów według zasad moralności i demokracji.\nPowyższy tekst dodano: 2007-12-03


Mariusz Poławski pozostaje w Marvipolu - Sylwetki\nMariusz Poławski pozostaje w Marvipolu\nMariusz Poławski, członek zarządu Grupy Marvipol\nDodano: 23 sie 2017 10:55\nRada nadzorcza spółki Marvipol nie zaskoczyła. Mariusz Poławski został mianowany na kolejną kadencję jako członek zarządu.\nMariusz Poławski na najwyższych stanowiskach pracuje w Marvipolu od 2013 roku. Pełnił funkcję dyrektora zarządzającego i członka zarządu w spółkach zależnych. Formalnie od 26 sierpnia 2013 roku został członkiem zarządu firmy.\nsylwetki ALERT RSS Marvipol ALERT RSS\nPanattoni tworzy zielone struktury