BOLEŃ 8 KG! - Wędkarz Polski - Magazyn Wszystkich Wędkarzy\nOkoło trzynastej wodowaliśmy, na żwirowni w Czernicy, łódź, której właścicielem jest Piotrek Fedorowicz. Założenia taktyczne mieliśmy proste. Boczny trok z paproszkami z łodzi, a jeżeli ta metoda połowu nie przyniesie skutku to troling maleńkimi woblerkami.\nZaczęliśmy od przeczesywania paproszkami okoniowych miejscówek. Po efektach widać było, że dzisiaj okonie nie były zainteresowane miniaturowymi gumkami. Nie poddawaliśmy się i łowiliśmy i maleńkimi woblera Sendala na które siadają każde ryby. Ale i tu bez widocznego skutku.\nPoziom wody się obniżał, to częste zjawisko na Odrze, ze poziom wody się zmienia w ciągu godziny, postanowiliśmy wypłynąć ze żwirowni na rzekę i tam trochę potrolingować. Żeby dotrzeć na Odrę trzeba się śluzować, a to zabiera sporo czasu więc wciągnęliśmy łódkę na przyczepę i co koń mechaniczny wyskoczy pognaliśmy nad rzekę. Około piętnastej pływaliśmy już po odrzańskich miejscówkach lecz i tutaj nie było śladu po pasiastych drapieżnikach. Zupełnie jakby się rozpuściły w wodzie.\nWięc nasz optymizm nieco osłabł no i zaczęły się kombinacje z przynętami. Piotrek próbował ratować honor dużymi Sendalami i głęboko schodzącymi Rapalami, ja natomiast penetrowałem toń wody sześciocentymetrowymi , sandaczowymi woblerkami własnej roboty, które mają akcję niezbyt agresywną.\nPływaliśmy ciągnąc za łódka przynęty i tylko cieszyliśmy się z wyśmienitej pogody odpowiadającej wędkarzom, a nie rybom. Patrzałem w kierunku Ratowice i myślałem o struganiu woblerów, gdy poczułem opór, zobaczyłem wyginający się kij i usłyszałem dźwięk hamulca. Pomyślałem sobie, że to zaczep i że to nieźle bo dzisiaj dopiero pierwszy. A z każdym zaczepem jest przecież problem. Trzeba zatrzymać łódkę, zawrócić ja i podpłynąć nad zaczep, a dopiero później starać się uwolnić przynętę. Jeszcze nie czułem ryby więc nadal spokojnie dziobałem ziarnka słonecznika i patrzyłem jak Piotrek wychyla rumpel w prawo by zawrócić łódkę nad zaczep.\nZdziwiłem się dopiero, kiedy uświadomiłem sobie, że łódka zawraca, a hamulec kołowrotka nadal gra. Przyciąłem z czuciem, bo kij miałem delikatny, okoniowy i za wiele siły w nim nie było. Po tym lekkim zacięciu hamulec zagrał w szybszym rytmie. Teraz już byłem pewny, że to nie jest zaczep. Słonecznik wypadł mi z ręki. Odpuściłem lekko hamulec, chwyciłem wędzisko oburącz i poczułem jakby ktoś do kija dowiązał ciężkie kowadło. Ryba teraz rozpędza się ciągnąc przy dnie pod prąd. Po pierwszym przystopowaniu zawróciła i ruszyła jak szalona z prądem, wprost na łódź. Mało brakowało i straciłbym bym z nią kontakt. Błyskawicznie zwijałem żyłkę i dopiero się uspokoiłem, gdy wybrałem luźną żyłkę i gdy hamulec znowu zaczął terkotać miarowym rytmem. Rybka minęła łódź i odjechała z prądem rzeki na jakieś pięćdziesiąt metrów. Było dla mnie jasne, że mam na wędce suma. Piotrek też bo nawet wygrzebał rękawice do podbierania sumów za szczękę. Przygotowywał się do książkowego podbierania suma, których kilka w lipcu i sierpniu\nPrzygotowując się zaczął się, na głos dziwić, że sum wziął o takiej porze. Była przecież późna jesień.\nRybę miałem na ultra delikatnej wklejance o ciężarze wyrzutu 1-7gr. Więc zacząłem delikatne i mozolnie pompować rybę do siebie. Odjazdów było, wiele, nawet takich na czterdzieści, pięćdziesiąt metrów. Ryba zawsze uciekała z prądem wody, ale przyszła chwila, że przymurował pod łódką. Obserwowałem okoniową plecionkę Invisible Braid o średnicy 0,08 mm i wytrzymałości 5,25 kg, która znalazła się niebezpiecznie blisko łodzi. Ryba mocno napierała. W pewnym momencie szczytóweczka wędziska powędrowała do wody. Zacząłem przerzucać wędkę z jednej burty łodzi na drugą, żeby nie przetrzeć o burtę plecionki.\nGdy hamulec kołowrotka ucichł zacząłem pompować spory ciężar ku powierzchni. Wpatrywałem się w toń wody. Jakież było moje i kolegi zdziwienie kiedy, jakieś półtora metra pod powierzchnią, ujrzeliśmy metrowe, srebrne, owalne cielsko. Mój towarzysz zdjął rękawiczkę i zaczął rozkładać podbierak, a rybka w tym czasie znowu zakotwiczyła na dnie. Trzy razy unosiłem bolenia pod powierzchnię i trzy razy murował do dna. Za czwartym razem boleń wyłożył się na boku tuz pod powierzchnią. Patrząc na niego zacząłem się zastanawiać który z nas jest bardziej zmęczony. Kumpel w tym czasie jednym zgrabnym ruchem podebrał rybkę. Teraz dopiero miałem okazję zobaczyć, że to jednak ja byłem bardziej zmęczony. Boleń w podbieraku szalał. Mój towarzysz zachował zimną krew i łapiąc szubko za siatkę podbieraka zamknął rybę w saku. Solidna, metalowa rama podbieraka zmieniła się w kawałek powyginanego, aluminiowego złomu.\nGdy wciągnął bolenia do łodzi oniemieliśmy z wrażenia. Mieliśmy przed sobą srebrnie połyskującą rybę wielkości, jakiej nie widuje się na co dzień. Drżącymi rękoma wypiąłem z dolnej wargi grot kotwiczki. Ucieszyłem się jeszcze bardziej, gdy dotarło do mnie, że w rękach trzymam własnoręcznie wykonany sandaczowy woblerek.\nPodpłynęliśmy do brzegu, by ochłonąć. Podbieg do nas jakiś wędkarz, który obserwował moje zmagania z rybą od samego początku. Zważyliśmy rybkę przy nim w łodzi. Wskazówka mechanicznej wagi Rapali przekroczyła 8kg, a skala miarki na ogonie pokazała 90cm. Wiedziałem, że jest to boleń na złoty medal, ale o tym, że pobiłem rekord Polski,dowiedziałem się dużo później.\nHol bolenia trwał 40 do 45 minut. Złowiłem go na odcinku Odry, wijący się zakolami, w pobliżu wsi Ratowice około jednego kilometra poniżej jazu. Dno w tym miejscu ma zróżnicowana głębokość i średnio jest około trzech metrów. Mój tonący woblerek zapiąłem na agrafce z krętlikiem Spinwal i ciągnąłem go jakieś 25 m za łodzią. Wobler płynął na głębokości około dwóch metrów, a miejsce w którym boleń go zaatakował miało głębokość około trzech metrów. Trolingowaliśmy w nurcie płynąc pod prąd.\nBolenia złowiłem 31 października o godz.15.20. Dzień był bezwietrzny i bardzo ciepły, jak na tę porę roku. Temperatura wynosiła17 stopni Celsjusza.\nBolenia zważyłęm dwukrotnie. Na wadze elektronicznej miał 8,05 kg długość mierzona od początku pyska do krańca płetwy ogonowej to 90 cm.\nZłowiłem go na własnoręcznie wystrugany wobler, który powstawał z myślą o sandaczach. To sześciocentymetrowy tonący wobler o wadze.6 gr, uzbrojony w dwie kotwice Mustada nr 4, ze sztucznymi, srebrnymi, trójwymiarowymi oczami o średnicy 5 mm. Ma ster z poliwęglanu, który ma wypolerowane krawędzie. Schodzi na głębokość około. Dwóch metrów i ma słabą, wręcz gasnącą akcję. W malowaniu grzbietu uzyskałem efekt rozmytego mysiego koloru przez przypadek. Woblery wykonuję z drewna lipowego, wzorując się na woblerach pana Józefa Sendala z Oławy. Akurat ten tonący woblerek nie był moim ulubionym egzemplarzem ze względu na słabą pracę.\nJelcz - Oława


Hokej.net - I liga: Po raz kolejny z czystym kontem\nI liga: Po raz kolejny z czystym kontem\nNie było niespodzianki w stolicy Podhala, gdzie „Szarotki” w pierwszym meczu tego weekendu pewnie pokonały stołeczną Legię 7:0.\nOstatnie dni w Nowym Targu to kontrowersje związane ze złamaniem ustawy o imprezach masowych podczas meczów z bytomską Polonią. Dzisiejsze spotkanie uzyskało już odpowiednie pozwolenia i kibice bez żadnych problemów mogli wchodzić na kolejne ligowe spotkanie „Szarotek”.\nGórale już od pierwszych minut meczu przejęli inicjatywę na lodzie. Podhale było lepsze od gości w każdym elemencie hokejowego rzemiosła – gospodarze byli szybsi, ciągle stwarzali sobie dogodne sytuacje nie zapominając o obronie własnej bramki. Mimo sporej przewagi pierwsza tercja przyniosła zaledwie jedną bramkę dla nowotarżan. W 5. minucie wynik spotkania otworzył Michalski, który popisał się ładnym strzałem pod poprzeczkę. „Szarotki” w dalszej części tercji oddawały sporo strzałów, lecz ponownie zawodziła skuteczność.\nLegioniści nie potrafili w żadnym większym stopniu zagrozić bramce Rajskiego. Próbowali stwarzać sobie dogodne okazje, ale gospodarze momentalnie unicestwiali każdy atak gości. Gra toczyła się głównie w tercji warszawskiej drużyny dzięki czemu Strąk nie mógł narzekać na brak pracy.\nWorek z bramkami otworzył na początku drugiej tercji Mrugała, który w 26. minucie zdobył bramkę na 2:0. Dwie minuty później kolejne trafienie dla gospodarzy zaliczył Neupauer, a chwilę później po ładnym strzale Wielkiewicza w prawy górny róg bramki było już 4:0. W międzyczasie karnego nie wykorzystał Zarotyński, który był faulowany w sytuacji sam na sam z warszawskim goalkiperem.\nOstatnia odsłona spotkania rozpoczęła się od kary za opóźnianie gry dla zespołu ze stolicy. Legia zbyt późno stawiła się z szatni na ostatnie dwadzieścia minut meczu za co arbitrzy postanowili ukarać przyjezdnych. „Szarotki” w trzeciej tercji dołożyły jeszcze trzy trafienia. Wpierw bramkę, podczas gry w przewadze, po ładnym strzale spod niebieskiej zdobył Kamil Kapica, następnie Zarotyński pokonał Strąka, a gości dobił Neupauer ponownie dobijając swój poprzedni strzał.\nJutro o godzinie 18:00 w Nowym Targu rewanżowe spotkanie obydwu ekip. Jak na razie Podhale bez straty punkt prowadzą w tabeli I ligi. Warto zaznaczyć, że w 5 meczach „Szarotki” straciły dopiero trzy bramki i zdobyli aż trzydzieści osiem.\nBartłomiej Neupauer, napastnik Podhala: Pierwsza tercja bardzo senna w naszym wykonaniu. Dwa tygodnie przerwy zrobiły swoje. Ciężko było nam złapać rytm gry. Z każdą minutą nasza przewaga rosła i kwestią czasu było kiedy ten mecz „złamiemy". Kondycyjnie jesteśmy bardzo dobrze przygotowani do sezonu i to daje efekty. Co do anulowanego trafienia to w 70 procentach jestem przekonany, że krążek znalazł się w bramce.\nMarek Ziętara, trener Podhala: Dosyć długo wchodziliśmy w ten mecz. Nie mogliśmy się przede wszystkim wstrzelić bo okazji mieliśmy sporo już w pierwszych kilku minutach. Szwankowała też i gra w przewadze. To są jednak skutki braku regularnego grania. Dwa tygodnie bez meczu robi swoje. W kolejnych dwóch tercjach już jednak dominowaliśmy wyraźnie nad przeciwnikiem. Przeważaliśmy przede wszystkim przygotowaniem fizycznym. Z debiutu Patryka Wronki możemy być zadowoleni. Jak tylko nabierze ogrania to może być bardzo pożytecznym w zespole.\nLubomir Witoszek, trener Legii: Podhale było zdecydowanie lepszym zespołem. My na dzień dzisiejszy z tej klasy przeciwnikiem nie mamy raczej szans na nawiązanie wyrównanej walki. Od miesiąca jesteśmy dopiero na lodzie i naszym celem jest jak najlepsza gra w play-off.\n(wypowiedzi: Maciej Zubek - podhaleregion.pl)\nMMKS Podhale Nowy Targ – HUKS Legia Warszawa 7:0 (1:0;3:0;3:0)\n1:0 – Michalski – Bryniczka (04:06)\n2:0 – Mrugała – Wielkiewicz (25:08)\n3:0 – Neupauer – Istocy, Mrugała (27:13)\n4:0 – Wielkiewicz – Bryniczka (30:39)\n5:0 – K. Kapica – Bryniczka, Wielkiewicz (41:18) 5/4\n6:0 – Zarotyński - Neupauer, Biela (49:39)\n7:0 – Neuapuer – Zarotyński, Łabuz (56:55) 5/4\nMMKS Podhale: Rajski - Łabuz, Mrugała, Biela, Neupauer, Zarotyński - Landowski, K. Kapica, M. Michalski, Bryniczka, F. Wielkiewicz - Tomasik, Gaczoł, Istocy, D. Kapica, Bomba - Szal, Wojdyła, Olchawski, Stypuła, Wronka.\nHUKS Legia: Strąk - R. Solon, M. Solon, Wardecki, K. Wąsiński, P. Wąsiński - Kran, Grzesik, Maciejko, Kosobucki, Rostkowski - Porębski, K. Szaniawski, Stępski, Świderski, Połącarz - Pronobis, Wolski, M. Szaniawski, Młynarczyk.\nSędziował Waldemar Kupiec z Oświęcimia.\nKary: 16-20 min.\nMMKS Podhale Nowy Targ - HUKS Legia Warszawa 7:0 (20.10.2012)\nwiislak21 (2012-10-21 00:31:42)\nPodhale weszło bez rytmu meczowego.. Tomek Rajski znów na 0. jeszcze lepiej grać w przewagach i poprawić skuteczność. wtedy za rok w PLH! HEJ! HEJ! PODHALE! :D i za Bombe dać jakiegoś młodego, bo chłop nie wyrabia\nManek0684 (2012-10-21 09:32:59)\nidziecie jak burza ... do zobaczenia w ekstraklasie\nTo fakt, ale utrzymanie się w niej będzie sukcesem. Dzisiaj koniecznie trzeba poprawić skuteczność, bo woła o pomstę do nieba. Z drugiej strony należą się brawa dla stołecznego bramkarza.\nmichal554 (2012-10-21 14:51:31)\nWidać że to jest inna drużyna niż rok temu. Mimo że jest jeszcze młodsza to jest zdecydowanie bardzie ułożona. Widać że każdy zawodnik ma swoja pozycje i swoje konkretne zadania. Co prawda rywale są z niżej półki, ale napawa optymizmem to jak Ziętara prowadzi ten zespół.\nMoim zdaniem skuteczność podniesie się jak zawodnicy będą grać troszkę mniej indywidualnie. Wczoraj za dużo tego było. Zabrakło też zimnej krwi.\nZ całym szacunkiem ale Bomba prezentował się fatalnie wczoraj.


Duży samochód na akumulator dla dzieci Auto elektryczne ze światłem LED niebieski BBH-718A - cena - sklep Manima.pl\nDuży samochód na akumulator dla dzieci Auto elektryczne ze światłem LED niebieski BBH-718A\nNiezwykły, sportowy samochód elektryczny dla dzieci z podwójnym silnikiem i światłami LED przyciągnie uwagę każdego małego fana 4 kółek. Zabawka została wyposażona w szereg udogodnień, które zagwarantują komfort użytkowania. Dla dzieci od lat 3.\nNIEBIESKI SAMOCHÓD ELEKTRYCZNY DLA DZIECI ZE ŚWIATŁEM LED\nRozwiń w swoim dziecku motoryzacyjną pasję i podaruj mu jego pierwsze cztery kółka. Niebieski samochód na akumulator BBH-718A pozwoli Twojemu dziecku wypracować koncentrację oraz pierwsze umiejętności w zakresie kontroli nad pojazdem.\nAUTO NA AKUMULATOR Z PODWÓJNYM SILNIKIEM\nAkumulatorowe auto BBH-718A wyposażone zostało w dwa silniki po 45W każdy oraz akumulator 12V4,5Ah, dzięki czemu może osiągać prędkość od 3-5 km/h. Mały kierowca będzie mógł korzystać z wygodnej kanapy wykonanej z eko-skóry, a obrotowa kierownica posiadająca klakson oraz przycisk muzyczny umilą mu podróż. Panel muzyczny ma również funkcję odtwarzania plików MP3, dzięki której dziecko może samo wybrać ulubioną muzykę. Dla rodziców kupujących samochód dla młodszych pociech (auto zostało przeznaczone dla dzieci powyżej 3. roku życia) dołączono pilot zdalnego sterowania, by opiekun mógł wesprzeć swoje dziecko w trakcie jazdy, jeśli zajdzie taka potrzeba.\nWymiary pojazdu: 110 x 62 x 45 cm


Łukasz Kifer 16.09.2020 13:24\nNiestety tylko niektórzy będą się mogli cieszyć jego posiadaniem. Innym pozostanie wyłącznie oglądanie zdjęć. Mamy na myśli wszystkich Europejczyków, bo zła wiadomość jest następująca: samochód nie trafi na Stary Kontynent.\nDobre wieści są takie, że nowe sportowe auto prezentuje się obiecująco. Linie samochodu są bardzo proste, ale atrakcyjne i pełne elementów kojarzących się z najsłynniejszymi modelami japońskiego producenta: Datsunem 240Z i Nissanem 300 ZX.\nWygląd to nie wszystko, ale jeśli potwierdzą się plotki dotyczące jednostki napędowej, fanów Nissana również nie spotka rozczarowanie. Pod maską seryjnie wytwarzanego modelu Z ma znaleźć się silnik V6 znany z innego coupe konecernu, Infiniti Q60. Ta jednostka napędowa ma trzy litry pojemności, ale dzięki dwóm turbosprężarkom osiąga moc ponad 400 KM.\nMoment obrotowy o wartości prawie 500 Nm (parametry silnika w Infiniti to 406 KM i 474 Nm), trafi na tylną oś, na życzenie również za pośrednictwem manualnej skrzyni biegów. To gratka dla miłośników tradycji, ale ciekawe, jak wielu z nich zdecyduje się kupić taką wersję.\nProdukcyjna odmiana Nissana Z będzie oferowana również z przekładnią automatyczną. Do japońskich i amerykańskich salonów sprzedaż tej marki powinna trafić w 2021 roku.\nNissan Z Proto fot. Nissan\nNissan Z może zrobi furorę, ale na pewno nie w Europie\nNie znamy więcej szczegółów technicznych, ale może to i dobrze. Po co się denerwować, skoro samochód nie pojawi się w sprzedaży na europejskim rynku. Nissan raczej się z niego powoli wycofuje. Najpierw zniknęła marka Infiniti. Teraz mówi się o ograniczeniu gamy aut producenta wyłącznie do crossoverów. Bardzo możliwe, że zostanie na nim tylko model Juke i Qashqai, a w 2021 roku dołączy do niego elektryczny Nissan Ariya.\nSportowy Nissan Z nie pasuje do tej strategii i trudno byłoby mu sprostać normom emisji paliwa forsowanym Starym Kontynencie. Szkoda, ale pewnie i tak znalazłoby się na niego niewielu chętnych. Wszyscy się zachwycają sportowymi samochodami, a potem kupują crossovery.\nJednak ponieważ nadzieja umiera ostatnia, wyobraziliśmy sobie możliwość debiutu podobnego modelu w ofercie innej marki koncernu, czyli... Renault, najlepiej pod marką Alpine. To francuski producent ma się skupić na europejskim rynku, więc taka możliwość teoretycznie istnieje.\nAle kryzys gospodarczy nie sprzyja podejmowaniu takich odważnych decyzji, więc szanse na podobny zwrot wydarzeń są bliskie zeru. Dlatego pozostaje zakrzyknąć: witaj Nissanie Z, żegnaj Nissanie Z. Miło było cię poznać.\nEngine, jak ty sie zalapales na Ameryke? (71)


Niemoralna. Kalina (6182748) - Ula Ryciak - książka, recenzja, streszczenie\nBezkompromisowa - liczy na wszystko albo nic. Nieustannie sprawdza, jak daleko może przesunąć granice. Wrażliwa, ale pewna siebie. Kokietuje i zatraca się w kolejnych romansach, ale pozostaje oddana mężowi. Obraz Kaliny Jędrusik jest taki jak ona sama - prowokujący, niejednoznaczny, często zaskakujący.\nMa sylwetkę Marilyn Monroe i seksapil Brigitte Bardot. Przez długi czas jest niewolnicą własnego wizerunku (zalotny trzepot rzęs, sterczący biust, talia osy, pełne biodra) - przerysowanego, epatującego kobiecością, siejącego zgorszenie. Z jednej strony pielęgnuje wypracowaną przez siebie pozę kobiety wampa, z drugiej jednak narzeka na brak zróżnicowanych ról i niedocenianie jej aktorskiego emploi.\nUla Ryciak - pisarka i scenarzystka. Laureatka Nagrody Literackiej Gryfia (2019), w 2006 roku za swoją debiutancką książkę o samotnej podróży przez Amerykę Łacińską znalazła się w finale Nagrody Fundacji im. Kościelskich. Opublikowała kilkadziesiąt reportaży z pięciu kontynentów. Autorka bestsellerowych biografii, m.in. Potargana w miłości. O Agnieszce Osieckiej (2015) Nela i Artur. Koncert intymny Rubinsteinów (2018), Poławiaczki pereł. Opowieść o pierwszych Polkach, które ruszyły w świat (2020).\nKup książkę Niemoralna. Kalina\nOpinie o książce - Niemoralna. Kalina\nPrzeczytane:2021-08-27, Ocena: 5, Przeczytałam,\nPrzeczytane:2021-06-09, Ocena: 5, Przeczytałam, Wyzwanie - wybrana przez siebie liczba książek w 2021 roku,\n„Ciało pamięta. Ciało czeka. Na ruch źrenic, zwilżenie ust, gest odgarniania włosów przy skroniach albo szmer głosu, ciepły jak wytarmoszona kołdra. Wystarczy poruszyć fotografią, jedno zbliżenie, a skóra nasiąka wspomnieniem. Jakby urok przechowanego w pamięci fantazmatu polegał na nadziei, że to, co się zdarzyło, może powrócić” .\nKalina Jędrusik, słynny symbol seksu drugiej połowy XX wieku, piosenkarka, aktorka filmowa i teatralna, niezapomniana gwiazda Kabaretu Starszych Panów. Niepokorna i niezależna, chodząca jak kot własnymi ścieżkami, gorszycielka emanująca swoją cielesnością – taki portret słynnej aktorki maluje w jej najnowszej biografii „Niemoralna. Kalina” Ula Ryciak.\nJędrusik urodziła się po to, aby olśniewać i przyciągać wzrok. Kontrowersyjna i uczuciowa zdawała się nie zważać na konwenanse. „Pomińmy bogów i ich plany na przyszłość. Liczy się: Carpe diem! Kurwa mać! Kalina powtarza tę maksymę jak papuga, raz cicho, raz na głos, akcentując przekleństwo” .\n„Niemoralna. Kalina” to biografia nie chronologiczna, a złożona z obrazów z życia artystki, przedstawiająca jej emocje i pragnienia. Ryciak swobodnie i z gracją operuje faktami z młodości i kariery Jędrusik, tworząc nastrojową i intymną opowieść skonstruowaną w sposób problemowy. Dygresje przenoszą czytelnika z dorosłego życia gwiazdy w jej dzieciństwo i młodość.\nKalina Jędrusik swoim stylem bycia często mimowolnie wywoływała skandale. Największe zainteresowanie budził jej romans, a potem małżeństwo ze Stanisławem Dygatem. Poczytny pisarz w chwili wybuchu obustronnego uczucia był już, a właściwie jeszcze żonaty – rozwiódł się z Władysławą Nawrocką dla o wiele młodszej, dobrze zapowiadającej się aktorki, jaką była Jędrusik. Ona, niebotycznie zauroczona Dygatem, pozostawała wpatrzona w niego jak w wyrocznię, miłość życia. „Staś nie znosi fałszu, powtarza znajomym. Staś dąży do prawdy, Staś po prostu jest szczery. Z czasem zda sobie sprawę, że nawet on się myli. Ale przyznaje się do błędu. To od niego nauczy się, że można podważać to, co mówiło się wcześniej” . Nie mniejsze zainteresowanie w artystycznym środowisku budzą znajomości Kaliny z mężczyznami w już trakcie trwania tego małżeństwa. Czy faktycznie związek Dygatów był otwarty, a kochankowie Jędrusik zamieszkiwali we wspólnej willi małżonków?\n„Niemoralna. Kalina” przybliża znaną aktorkę w bezpośredni sposób, jak realną, żywą postać, bez utrwalania legendy i stawiania literackich pomników. Nazwy organów i części ciała służące za tytuły kolejnych rozdziałów są kluczami do ich odczytania i swojego rodzaju zabawą z czytelnikiem. Przede wszystkim jednak Ryciak pisze pięknym językiem – nieco lirycznym, trochę nawiązującym do twórczości poetów i tekściarzy piosenek z lat świetności Kabaretu Starszych Panów i aktywności aktorskiej Jędrusik. Kolejne rozdziały chłonie się i z zaciekawieniem ogląda liczne fotografie, którymi okraszono tekst.\n„Zaczynać od langusty, iść na małą słodycz u Floriana, potem deser w Mercerie, po drodze kawa z cykorią, dalej befsztyk na Lido” . Ula Ryciak proponuje niepowtarzalną podróż przez życie Kaliny Jędrusik u jej boku – przez przesiąknięte smakami i zapachami Włochy z miesiąca miodowego z Dygatem i pierwsze kroki na deskach teatru, po smutki i rozpacze – śmierć bliskich i przemijanie ciała, co kiedyś zachwycało. I w tę podróż, pełną barw i apetytów, aż szkoda się nie wybrać.\n Ula Ryciak, „Niemoralna. Kalina”, Wydawnictwo Literackie 2021, str.9.\nPrzeczytane:2021-06-18, Ocena: 5, Chcę przeczytać,\n„Niemoralna.Kalina” – tytuł bardzo prowokacyjny, ale i skłaniający do refleksji…\nOd czasów Dulskiej to pytanie wciąż żyje…\nKim jest kobieta moralna albo niemoralna?\nKim była Kalina Jędrusik?\nZanim napiszę o książce, kilka słów o autorce tej niezwykłej biografii.\nUla Ryciak to biografka potrafiąca zaintrygować i zaciekawić. Pisze w sposób niezwykły – umie połączyć fakty z literacką narracją, wykonuje tytaniczną pracę, a potem raczy czytelników opowieścią, która jest prawdziwa do bólu, a jednocześnie liryczna. Mało kto tak potrafi.\nKalina moralna czy niemoralna?\nPrzede wszystkim z książki Uli Ryciak wyłania się portret kobiety nietuzinkowej, artystki znanej, lubianej tak samo jak nienawidzonej (również przez Gomułkę i jego przaśną żonkę).\nTa książka jest opowieścią o Kalinie – aktorce, piosenkarce, gwieździe, którą mąż (Stanisław Dygat) próbował wykreować na seksbombę PRL-u. To akurat mu się udało równie dobrze jak wspaniałe powieści i opowiadania.\nChciał również uczynić w Kaliny polską Marilyn\nMonroe – nie wyszło, bo nie te czasy i nie ten kraj…\nUla Ryciak pokazuje Kalinę nie tylko jako gwiazdę, ale również kobietę, której lekarskie „błędy i pomyłki” odebrały możliwość bycia matką.\nKalina to także osobowość obciążona przez rodzinną historię.\nNiepokorna skandalistka mająca na koncie wiele głośnych romansów. A jednak wciąż żona Dygata. Stasia…\nJeśli ktoś spodziewa się po tej książce plotek na miarę różnych brukowców, to się rozczaruje.\nUla Ryciak nie skupia się jedynie na alkowie – pokazuje różne oblicza tytułowej bohaterki, a jednocześnie przywołuje wiele anegdot dotyczących świata filmu, teatru, kabaretu sprzed lat.\n„Kabaret Starszych Panów” – ktoś to jeszcze pamięta?\nKalinę Jędrusik poznajemy również przez pryzmat wspomnień jej współczesnych (m.in. Agnieszki Osieckiej).\nPolecam tę biograficzną opowieść wszystkim, którzy szukają w takich książkach czegoś więcej niż tania sensacja i potrafią zadumać się nad losem prawdziwych gwiazd… BEATA IGIELSKA\nBiografia intymna związku Neli i Artura Rubinsteinów On - ekstrawertyczny geniusz, słynny pianista, ona - córka wielkiego dyrygenta, piękna, wykształcona...\nLubiła opuszczać salony i znikać na peryferiach rzeczywistości, miała talent do wyławiania ludzi na tak zwanych życiowych zakrętach… Kochała i porzucała...


Proces wg Kafki ::: Artykuły ::: Encyklopedia teatru polskiego\nStrona główna : Artykuły : Proces wg Kafki\nProces wg Kafki\nGazeta Wyborcza - Kraków nr 41\nNa Dużej Scenie Teatru Ludowego (os. Teatralne 34) w piątek o godz. 18 odbędzie się premiera "Procesu" wg Franza Kafki w reżyserii Tomasza Obary\nBohater "Procesu" Franza Kafki, Józef K., urzędnik bankowy, "mimo że nic złego nie popełnił, został pewnego ranka po prostu aresztowany". Nigdy nie dowie się dlaczego. Powieść Kafki wielokrotnie była adaptowana na scenę (znakomite przedstawienie wyreżyserował w latach 70. w Starym Teatrze Jerzy Jarocki) i przenoszona na ekran.\nTomasz Obara, jak sam mówi, dostrzegł w "Procesie" przede wszystkim wątek wszechogarniającej korupcji. "Liczą się znajomości, układy, korzyści materialne. Siatka wzajemnych powiązań, tysiące skorumpowanych, pozbawionych skrupułów i sumienia polityków, urzędników, biznesmenów... Zwykli ludzie są dla nich co najwyżej pionkami w grze o wielkie pieniądze i władzę" - mówi.\nDrugim ważnym dla reżysera wątkiem jest kwestia moralności i wyborów, jakich musi dokonywać każdy z nas: "Dzisiejszy świat wabi ludzi tysiącami pokus, tysiącami błyskotek i atrakcji, lecz aby zaspokoić swe pragnienia, ludzie dokonują często wyborów podłych. Co więcej - nie mają zamiaru wziąć za to odpowiedzialności. O tym właśnie opowiada historia Józefa K.".\nAdaptacja i reżyseria -Tomasz Obara, scenografia - Andrzej Witkowski, muzyka - Bolesław Rawski\nObsada: Józef K. - Piotr Pilitowski,Willem - Dariusz Gnatowski, Franciszek - Jacek Wojciechowski, Nadzorca - Jerzy Fedorowicz/Piotr Piecha, Praczka - Beata Schimscheiner, Sędzia śledczy - Krzysztof Górecki, Bertold - Marcin Stec,\nWoźny - Tadeusz Łomnicki, Siepacz - Piotr Beluch/Jacek Joniec, Wuj Albert - Andrzej Franczyk, Mecenas Huld - Jacek Strama, Leni - Magdalena Nieć, Titorelli - Tomasz Schimscheiner/Piotr Piecha, Block - Kajetan Wolniewicz, Ksiądz - Tomasz Obara


Funkcjonalne programy komputerowe wykorzystywane w dzisiejszych firmach » Sprzęt biurowy\nChyba wielu z nas zgodzi się z założeniem, że w dzisiejszych czasach zarządzanie firmą jest powiązane z użytkowaniem niezawodnych programów komputerowych. Wielu właścicieli przedsiębiorstw nie potrafi sobie wyobrazić przywołanego zadania bez technologicznego wsparcia. Oczywiście obsługa tego typu programów nie jest prosta i zazwyczaj konieczne jest odbycie szkolenia, aby zrozumieć ich działanie.\nWspółczesne oprogramowanie do zarządzania można znaleźć w wielu branżowych sklepach, nierzadko w dość atrakcyjnych cenach. Warto zaznajomić się z bieżącymi ofertami, pamiętając jednocześnie, jaki rodzaj zarządzania najbardziej nas interesuje. Należy nadmienić, że z roku na rok powstaje coraz więcej tego rodzaju ofert, toteż nie należy się dziwić, że potencjalny konsument często ma trudności z dokonaniem wyboru. Najlepiej sięgnąć po najnowsze oferty, z tego powodu, że najczęściej takie oprogramowanie do zarządzania jest zarazem wielofunkcyjne. Niekiedy kupno programu wiąże się z nieco wyższym wydatkiem, tym bardziej gdy komuś zależy na bardziej profesjonalnej propozycji. Na szczęście tego rodzaju oprogramowanie jest powszechnie dostępne, dlatego na tej płaszczyźnie nikt nie będzie mieć trudności, aby znaleźć dla siebie konkretny produkt.\nDla wielu zainteresowanych nabywców najistotniejsze jest zarządzanie kapitałem ludzkim. Obecnie duża część programów dotyczy właśnie przywołanej kwestii, ułatwiając konsumentom prowadzenie firmy. Trzeba nadmienić, że wielu przedsiębiorców decyduje się na ich samodzielną obsługę. Tak naprawdę trzeba zapoznać się z kluczowymi założeniami, aby zrozumieć, na czym polega funkcjonowanie wybranych programów. Co prawda zarządzanie kapitałem ludzkim nie jest proste dla początkujących, jednakże w szybkim czasie można nauczyć się wytycznych związanych z tym zadaniem. Najlepiej po prostu skusić się na profesjonalne szkolenie z wybranego zakresu, chociaż nie jest to konieczne. Na pewno jednak bardzo ważne jest, aby określony sposób zarządzania był idealnie dostosowany do rodzaju prowadzonej przez nas działalności gospodarczej oraz naszych bieżących potrzeb.\nTags: oprogramowanie, firma, działalność gospodarcza, zarządzanie firmą


Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha - Marmurkowanie – warsztaty barwienia papieru\nHome Aktualności i wydarzenia Marmurkowanie – warsztaty barwienia papieru\nZapraszamy na warsztaty marmurkowania, czyli barwienia papieru. Spotkanie poprowadzi Justyna Mazur – pasjonatka grafiki warsztatowej i terapii zajęciowej, właścicielka pracowni graficznej Litograf. Marmurkowanie to prosta technika barwienia papieru, oparta na tureckiej metodzie “ebru”. Podczas warsztatów będziemy używać m.in. mleka, tuszy kreślarskich, różnego rodzaju papieru oraz farb rozpuszczalnikowych, które pozwolą nam uzyskać piękne wzory. Każdy Uczestnik wykona serię kart, które zabierze ze sobą.\nZajęcia odbędą się w przestrzeni Galerii Europa – Daleki Wschód w niedzielę 16 stycznia 2022 r. w godzinach 12.30–14.30. Spotkanie przeznaczone jest dla osób dorosłych. Zgłoszenia prosimy wysyłać na adres mailowy edukacja@manggha.pl, w tytule wiadomości wpisując: “Marmurkowanie 16.01”. W treści proszę podać imię, nazwisko, numer telefonu oraz wiek zgłaszanego Uczestnika. Z uwagi na limitowaną liczbę miejsc (limit: 10 osób), zachęcamy do wcześniejszej rezerwacji. Nabór prowadzony jest do 9 stycznia. Wydarzenie odbędzie się pod warunkiem zapisu minimum 8 osób. Po utworzeniu grupy Uczestnicy otrzymają informację mailową z prośbą o uregulowanie wpłaty w formie przelewu bankowego. Koszt uczestnictwa wynosi 100 złotych/1 osobę.\nniedziela, 16 stycznia 2022 | 12:30\nKoszt udziału: 100 zł za osobę


Zatrudnię Odwiedzin: 70 Dziś: 0\nJesteśmy firmą z 20 – letnim doświadczeniem w zakresie profesjonalnej obsługi pracodawców osób niepełnosprawnych. Współpracujemy z najlepszymi i największymi w Polsce, którzy poszukują pracowników o określonych kwalifikacjach i kompetencjach, a jednocześnie pragną dopasować profil kandydata do kultury organizacyjnej własnej firmy. Dbamy o promowanie takich ofert pracy, które umożliwiają przyszłym pracownikom zdobywanie doświadczenia zawodowego, stałe podnoszenie kwalifikacji i pracę w zespole, w którym osoby z niepełnosprawnością traktowane są na równi z pozostałymi pracownikami, a ich uczestnictwo w rozwoju firmy jest doceniane. Zaufali nam najbardziej znani i najwięksi pracodawcy w Polsce, przede wszystkim Ci, którzy rozumieją potrzebę dania szansy każdej osobie z niepełnosprawnością, która wyraża chęć i gotowość podjęcia pracy. Obsługujemy ponad 1500 pracodawców w całym kraju, nie boimy się dużych i nowych wyzwań. Specjalizujemy się w zatrudnianiu osób z niepełnosprawnością posiadających określone kwalifikacje oraz chętnych wspólnie z nami zdobywać nowe umiejętności i doświadczenia. Oferujemy stabilne zatrudnienie i rozwój zawodowy. Aplikując na stanowisko z naszego ogłoszenia zawsze masz szansę na zatrudnienie. Nawet jeśli nie znajdziesz pracy teraz, Twoje zgłoszenie ewidencjonowane jest w naszym systemie i jeśli tylko pojawi się u nas oferta odpowiadająca Twoim kwalifikacjom, skontaktujemy się z Tobą i polecimy nowemu pracodawcy. Wielu z wprowadzonych na rynek pracy kandydatów wie, że tym, co odróżnia nas od konkurencyjnych agencji pracy jest pełne zrozumienie Waszych potrzeb w zakresie aktywizacji zawodowej i jej ogromnej roli w egzystencji osoby z niepełnosprawnością. Dołącz do nas – wyślij swoje CV. Zaprasza


Indapamidum 123ratio - działanie, dawkowanie, opis leku - PoradnikZdrowie.pl\nIndapamidum 123ratio 30 szt., tabl. o przedł. uwalnianiu\n7.2 zł 2019-04-05\nLek moczopędny o działaniu hipotensyjnym - pochodna sulfonamidowa, o właściwościach farmakologicznych zbliżonych do diuretyków tiazydowych. Działa w części korowej nerek, gdzie hamuje wchłanianie zwrotne sodu. Zwiększa to wydalanie nerkowe sodu i chlorków, a w mniejszym stopniu potasu i magnezu, zwiększając w ten sposób objętość wydalanego moczu. Działanie przeciwnadciśnieniowe polega na rozszerzeniu obwodowych naczyń krwionośnych, zmniejszeniu całkowitego oporu naczyniowego, zmniejszeniu typowej dla pacjentów z nadciśnieniem tętniczym nadreaktywności naczyń na działanie katecholamin. Leki moczopędne z grupy tiazydów w dawkach większych niż zalecane nie działają silniej przeciwnadciśnieniowo, a powodują zwiększenie częstości działań niepożądanych. Indapamid zmniejsza przerost lewej komory serca wywołany przez nadciśnienie tętnicze. Wchłania się szybko i całkowicie z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi występuje po 12 h od podania. Biodostępność wynosi prawie 100%. Wiąże się z białkami osocza w 76-79%. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 14-24 h (średnio 18 h). Stan stacjonarny osiągany jest po 7 dniach leczenia. Indapamid jest wydalany z moczem (60-70% dawki) i kałem (22% dawki), w postaci nieczynnych metabolitów.\nDoustnie. Dorośli:1 tabl. na dobę, najlepiej rano. Połykać w całości, popijając jedną szklanką wody. Tabletek nie należy miażdżyć ani rozgryzać. Pacjenci w podeszłym wieku mogą być leczeni preparatem jedynie wówczas, gdy czynność nerek jest prawidłowa lub zaburzona jedynie w nieznacznym stopniu.\nLeczenie nadciśnienia tętniczego pierwotnego, w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.\nNadwrażliwość na indapamid, sulfonamidy lub pozostałe składniki preparatu. Ciężkie zaburzenia czynności nerek. Encefalopatia wątrobowa lub inne ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Hipokaliemia.\nRyzykiem związanym z leczeniem tiazydowymi lekami moczopędnymi jest hipokaliemia - należy zapobiegać jej wystąpieniu, zwłaszcza w grupach pacjentów dużego ryzyka, tj. u pacjentów niedożywionych i (lub) jednocześnie przyjmujących inne leki, u pacjentów w podeszłym wieku, z marskością wątroby, obrzękami i wodobrzuszem, z chorobą niedokrwienną serca i niewydolnością serca. U pacjentów z hipokaliemią występuje zwiększone ryzyko kardiotoksycznego działania glikozydów naparstnicy i zaburzeń rytmu serca. Do grupy ryzyka należą także pacjenci z wydłużonym odcinkiem QT. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (w razie wystąpienia objawów encefalopatii lek należy odstawić), z zaburzeniami czynności nerek oraz u osób w podeszłym wieku. U pacjentów z dną moczanową lub cukrzycą dokładnie rozważyć leczenie. Indapamid nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych o skuteczności i bezpieczeństwie w tej grupie wiekowej. Preparat zawiera laktozę - nie stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.\nCzęsto - wysypka plamisto-grudkowa. Niezbyt często: plamica. Rzadko: zawroty głowy, zmęczenie, bóle głowy, parestezje; nudności, zaparcie, suchość w ustach, zmęczenie. Bardzo rzadko: trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna; zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze; zapalenie trzustki, zaburzenia czynności wątroby, hiperkalcemia. Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości dotyczące głównie skóry (u pacjentów z predyspozycjami do reakcji alergicznych i astmatycznych), hipokaliemia (stężenie potasu we krwi <3,4 mmol/l obserwowano u 10% pacjentów; u 4% pacjentów stężenie potasu wynosiło <3,2 mmol/l po 4-6 tyg. leczenia, po 12 tyg. leczenia średni spadek stężenia potasu wynosił 0,23 mmol/l); hiponatremia z hipowolemią prowadzące do odwodnienia i hipotensji ortostatycznej; jednoczesna utrata jonów chlorkowych może prowadzić do wtórnej wyrównawczej zasadowicy metabolicznej (częstość występowania i nasilenie tego efektu są niewielkie); wzrost stężenia kwasu moczowego oraz glukozy w osoczu (wskazania do stosowania tych diuretyków powinny być bardzo dokładnie rozważone u pacjentów z dną moczanową i cukrzycą); ryzyko rozwoju encefalopatii wątrobowej w razie współistnienia niewydolności wątroby; możliwość zaostrzenia przebiegu wcześniej występującego tocznia rumieniowatego układowego o ostrym przebiegu.\nNależy unikać stosowania preparatu u kobiet w ciąży (leki moczopędne mogą powodować niedokrwienie płodowo-łożyskowe grożące zaburzeniami wzrostu płodu) i nigdy nie należy ich stosować w leczeniu fizjologicznych obrzęków ciążowych. Nie zaleca się stosowania podczas karmienia piersią (indapamid jest wydzielany do mleka matki).\nLek jest w pełni skuteczny tylko u pacjentów z prawidłową lub nieznacznie zaburzoną czynnością nerek. Stosowanie większych dawek nie nasila działania przeciwnadciśnieniowego indapamidu, natomiast zwiększa działanie moczopędne. Przed rozpoczęciem leczenia oraz następnie w regularnych odstępach czasu należy oznaczać stężenie sodu we krwi; u osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z marskością wątroby kontrola ta powinna być częstsza. Należy oznaczać stężenie potasu we krwi, szczególnie w grupach dużego ryzyka hipokaliemii (pierwsze oznaczenie powinno być wykonane w pierwszym tygodniu leczenia). Monitorowanie stężenia glukozy we krwi jest ważne u pacjentów z cukrzycą, a szczególnie gdy występuje u nich hipokaliemia. Lek może powodować fałszywie dodatnie wyniki testów antydopingowych u sportowców. W czasie stosowania leku mogą wystąpić reakcje związane ze spadkiem ciśnienia tętniczego, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.\nNie zaleca się stosować jednocześnie indapamidu z solami litu, ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia litu we krwi z objawami przedawkowania (w przypadku konieczności jednoczesnego stosowania należy dokładnie monitorować stężenie litu we krwi i odpowiednio korygować jego dawkowanie). Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie z indapamidem leki, które mogą wywołać torsade de pointes, np.: leki przeciwarytmiczne grupy Ia (chinidyna, hydrochinidyna, dizopiramid) i III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), niektóre leki przeciwpsychotyczne (pochodne fenotiazyny: chlorpromazyna, cyjamemazyna, lewomepromazyna, tiorydazyna, trifluoperazyna; pochodne benzamidu: amisulpryd, sulpiryd, sultopryd, tiapryd; pochodne butyrofenonu: droperydol, haloperydol) oraz pozostałe: beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna i.v., halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, moksyfloksacyna, winkamina i.v. - hipokaliemia po zastosowaniu indapamidu zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca, które mogą wystąpić po podaniu tego typu leków; przed ich zastosowaniem należy wyrównać hipokaliemię a podczas stosowania ww. leków należy kontrolować stężenia elektrolitów oraz wykonywać badanie EKG; w przypadku hipokaliemii należy stosować leki niepowodujące ryzyka torsade de pointes. Ostrożnie stosować z lekami z grupy NLPZ (stosowanymi systemowo), w tym selektywnymi COX-2 i dużymi dawkami salicylanów (≥3 g/dobę), ze względu na możliwość osłabienia hipotensyjnego działania indapamidu oraz ryzyko ostrej niewydolności nerek u pacjentów odwodnionych (należy monitorować czynność nerek oraz stan nawodnienia pacjenta). Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania indapamidu i inhibitorów ACE. Podczas rozpoczynania leczenia inhibitorem ACE, u pacjentów ze współistniejącym niedoborem sodu, szczególnie u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej, może dojść do nagłej hipotensji i (lub) ostrej niewydolności nerek. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym z uwagi na to, że wcześniejsze stosowanie leku moczopędnego może spowodować niedobór sodu, należy zaprzestać jego stosowania na 3 dni przed rozpoczęciem stosowania inhibitora ACE i w razie potrzeby ponownie zastosować diuretyk obniżający stężenie potasu w osoczu. Innym sposobem zmniejszenia ryzyka wystąpienia objawów niepożądanych jest rozpoczęcie leczenia inhibitorem ACE od małych dawek, stopniowo zwiększanych. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca zaleca się rozpoczynanie leczenie od małych dawek inhibitora ACE po ewentualnym zmniejszeniu dawki diuretyku obniżającego stężenie potasu w osoczu. We wszystkich przypadkach należy monitorować czynność nerek (kreatynina w osoczu) w pierwszych tygodniach leczenia inhibitorem ACE. Indapamid należy stosować ostrożnie z innymi lekami powodującymi hipokaliemię, takimi jak: amfoterycyna B i.v., gliko- i mineralokortykosteroidy (podawanie systemowe), tetrakozaktyd, drażniące środki przeczyszczające - należy kontrolować stężenie potasu we krwi; zaleca się stosowanie niedrażniących środkow przeczyszczających. Baklofen zwiększa działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu - należy nawodnić pacjenta oraz kontrolować czynność nerek na początku leczenia. Hipokaliemia zwiększa ryzyko niepożądanych działań naparstnicy - należy kontrolować stężenia potasu we krwi i EKG oraz w razie potrzeby korygować leczenie. Leczenie skojarzone z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (amilorid, spironolakton, triamteren) jest korzystne u niektórych pacjentów, ale może również wystąpić hipokaliemia, a u pacjentów z niewydolnością nerek lub z cukrzycą może wystąpić hiperkaliemia - należy monitorować stężenie potasu we krwi i EKG oraz w razie potrzeby dokonać korekty leczenia. Metformina stosowana równocześnie z indapamidem może zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, ze względu na możliwość rozwoju czynnościowej niewydolności nerek po diuretykach, szczególnie po diuretykach pętlowych - nie należy stosować metforminy, jeśli stężenie kreatyniny we krwi wynosi >15 mg/l (135 µmol/l) u mężczyzn oraz >12 mg/l (110 µmol/l) u kobiet. Duże dawki środków cieniujących zawierających jod mogą zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek u pacjentów odwodnionych w wyniku przyjmowania leków moczopędnych - przed podaniem związku zawierającego jod pacjenta należy nawodnić. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (pochodne imipraminy) i leki przeciwpsychotyczne nasilają działanie hipotensyjne indapamidu i zwiększają ryzyko hipotonii ortostatycznej. Łączne podawanie z solami wapnia zwiększa ryzyko hiperkalcemii w przebiegu obniżonej eliminacji wapnia przez nerki. Podczas leczenia skojarzonego z cyklosporyną lub takrolimusem może zwiększyć się stężenie kreatyniny we krwi, bez towarzyszących zmian stężenia krążącej cyklosporyny, także bez jednoczesnego niedoboru sodu i wody. Kortykosteroidy, tetrakozaktyd (podawanie systemowe) osłabiają działanie hipotensyjne indapamidu (retencja wody i sodu pod wpływem kortykosteroidów).\nIndapamidum 123ratio, cena 100% 7.2 zł


Udany "Dzień Otwartej Remizy" w Kaletach - Powiat Tarnogórski - Wiadomości z regionu - Tarnowskie Góry\nW sobotę, 26 września, kaletańska jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej zorganizowała Dzień Otwartej Remizy. Mimo, że pogoda w tym dniu nie była zbyt łaskawa, chętnych na zwiedzanie nie brakowało. Oczywiście najwięcej frajdy mieli najmłodsi mieszkańcy naszego miasta. Specjalnie dla nich udostępniony został wóz strażacki, w którym można było nawet siąść za kierownicą i poczuć się jak prawdziwy strażak, a także wszelkiego rodzaju sprzęt, który wykorzystywany jest w akcjach ratowniczych. Nasi strażacy opowiadali również na czym polega praca w Ochotniczej Straży Pożarnej. Zawyły także syreny wozów strażackich, co chyba najbardziej spodobało się odwiedzającym.\nBurmistrz Miasta Kalety dziękuje prezesowi OSP p. Henrykowi Złotoszowi, a także naczelnikowi p. OSP Kazimierzowi Złotoszowi za zorganizowanie w naszym mieście Dni Otwartej Remizy. Podziękowania należą się także wszystkim druhom kaletańskiej jednostki oraz druhom Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej za poświęcony czas na zorganizowanie wydarzenia.\nMamy nadzieję, że już wkrótce nowi adepci pożarnictwa zasilą szeregi naszej kaletańskiej jednostki OSP.\nZdjęcia pochodzą z profilu facebookowego Ochotniczej Straży Pożarnej w Kaletach, gdzie można obejrzeć więcej fotografii z tego wydarzenia.


10 pomysłów na prezenty dla gości weselnych - Ślub Pełen Miłości\nPrezenty dla gości weselnych to tradycja, która sięga czasów staropolskich, kiedy to uczestnicy przyjęcia w podzięce otrzymywali „na drogę” kawałek ciasta lub weselny alkohol. Obecnie zwyczaj ten przeistoczył się w trend, zgodnie z którym, oprócz weselnych słodkości, biesiadnicy powinni zostać obdarowani osobnym upominkiem. Niespodzianki można kupić lub wykonać własnoręcznie, ale bez względu na to, na co para młoda się zdecyduje – warto! Uśmiech na twarzach obdarowanych gości – bezcenny.\nSłoiczki z przetworami – ostatnio bardzo popularne stało się ofiarowywanie małych słoików z miodem, które odpowiednio ozdobione wyglądają uroczo, a ich zawartość jest słodka i pyszna. Ambitniejsi państwo młodzi mogą pokusić się o zrobienie konfitury z owoców sezonowych, na przykład truskawek czy wiśni.\nSadzonki – warto podarować gościom rośliny, które są niewielkie i nie wymagają częstej pielęgnacji, na przykład kaktusy lub sukulenty. To oryginalny prezent zwłaszcza jeśli wiemy, że nasi goście gustują w kwiatach. Do takich sadzonek można dobrać małe doniczki albo po prostu skorzystać z ozdobionych szklanek czy słoiczków.\nSłodkości – migdały, ciastka, lizaki i krówki. Kto by się im oparł?! Pięknie zapakowane z etykietką od młodych stanowią najpopularniejszy wariant podziękowania dla gości weselnych. Jednak najpopularniejsze nie znaczy nudne. Same ciastka można przecież dostosować do konkretnej osoby dekorując je własnoręcznie lub dodając do ciastka wróżbę. Ponieważ spersonalizowane opakowanie na słodycze to dodatkowa pozycja w weselnym budżecie, warto rozważyć opcję DIY.\nOtwieracze do wina – to bardzo praktyczne prezenty dla gości weselnych. Przydatny zarówno na weselu, kiedy para młoda częstuje gości winem, jak i na co dzień. Jeśli otwieracz jest lepszej jakości, można wygrawerować na nim imiona młodych i datę ślubu wraz z podziękowaniem za obecność na uroczystości.\nFigurki, np. aniołki – najbardziej standardowym wyborem nowożeńców na prezenty dla gości weselnych są aniołki z wierszykiem. Podarunek nie jest zbyt praktyczny, ale jeśli goście zechcą użyć go jako dekoracji, pomoże im zapamiętać atmosferę tego wyjątkowego dnia.\nŚwieczki – gdy przyszli małżonkowie nie mają czasu na przygotowanie szczególnych, spersonalizowanych prezentów dla gości weselnych, świeczki będą jak znalazł. Wystarczy mała, zapachowa świeca, ładnie opakowana, z bilecikiem, przewiązane elegancką wstążką w kolorze wiodącym przyjęcia.\nKawa lub herbata – to bez wątpienia jeden z najbardziej praktycznych upominków dla biesiadników. Kawę pije codziennie trzech na czterech Polaków, dlatego decydując się na wręczenie aromatycznych ziaren swoim gościom, prawie na pewno sprawisz im prawdziwą przyjemność. Wybierając herbatę, wyszukaj oryginalną – taką, której goście nie kupią w każdym sklepie.\nWachlarze – szczególnie przydają się podczas wesel urządzanych latem, kiedy upał potęguje i tak już gorącą atmosferę przyjęcia. Najlepiej prezentują się wachlarze drewniane. Należy pamiętać, że są to upominki dla gości weselnych, których nie da się przygotować na ostatnią chwilę – zamówienie i produkcja mogą chwilę potrwać. Natomiast, podobnie jak w przypadku otwieracza, dopełnieniem wachlarza może być wygrawerowanie na nim imion młodych oraz daty ślubu.\nAlkohol – jeśli chcesz, aby tradycji stało się zadość, podaruj swoim najbliższym miniaturę dobrego trunku. I nie chodzi tu o przelanie weselnej wódki, ale alkohol typu nalewka czy wino, wykonany przez was lub waszych bliskich.\nDrewniane podkładki – estetyczny i praktyczny gadżet. Drewnianą podkładkę można wykorzystać na różne sposoby: będzie wyglądała elegancko jako dekoracja przywieszona do ściany, świetna pamiątka, ale także jako podstawka pod świeczkę, gorącą herbatę albo wazon na kwiaty.\nŚlub Pełen Miłości to ogólnopolska akcja ślubna, w której państwo młodzi proszą gości o to, by zamiast kupować kwiaty, przekazali datki na szlachetny cel i wsparli działalność Szlachetnej Paczki i Akademii Przyszłości. Tylko w ostatnim roku Szlachetna Paczka zorganizowała mądrą pomoc dla 20 tys. rodzin, a jej wartość materialna sięgnęła niemal 54 milionów zł! Szczegóły na www.slubpelenmilosci.pl


Uchwała Zarządu KDPW S.A. dotycząca asymilacji akcji spółki PKP CARGO S.A. - Biznes w INTERIA.PL\nUchwała Zarządu KDPW S.A. dotycząca asymilacji akcji spółki PKP CARGO S.A.\nZarząd spółki PKP CARGO S.A. ("Spółka?) informuje, iż w dniu 28 października 2013 roku wpłynęła do Spółki Uchwała Nr 800/13 Zarządu Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. ("KDPW?) z dnia 28 października 2013 roku, na podstawie której KDPW postanowił dokonać w dniu 29 października 2013 roku asymilacji 3.600.000 (trzy miliony sześćset tysięcy) akcji zwykłych na okaziciela Spółki oznaczonych kodem PLPKPCR00029 z 18.069.007 (osiemnaście milionów sześćdziesiąt dziewięć tysięcy siedem) akcjami Spółki oznaczonymi kodem PLPKPCR00011.\nAkcje objęte asymilacją otrzymały kod PLPKPCR00011.\nW uchwale stwierdzono, że z dniem 29 października 2013 roku kodem PLPKPCR00011 oznaczonych jest 21.669.007 (dwadzieścia jeden milionów sześćset sześćdziesiąt dziewięć tysięcy siedem) akcji zwykłych na okaziciela Spółki.\nPrzedmiotowa uchwała weszła w życie z dniem jej podjęcia, tj. z dniem 28 października 2013 r.\n§34 ust.1 pkt 1 RMF w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim


Plamy krwi na dnie klatki - Największe i najlepsze forum o kanarkach w Polsce! - www.kanarek.fora.pl\nPlamy krwi na dnie klatki\nWysłany: Pon 20:42, 08 Maj 2017 Temat postu: Plamy krwi na dnie klatki\nPtak, samczyk w średnim wieku, z zachowania w ogóle nie wzbudza żadnych podejrzeń, jak co dzień skakał po klatce i śpiewał. Dopiero teraz wieczorem przy sprzątaniu znalazłem coś takiego:\nPokarm dostał ten sam co zawsze, żaden z domowników nie dawał mu nic innego ostatnio do jedzenia. Nie jest osowiały i nie stroszy się. Jednak teraz po zmianie wyściółki nie widzę póki co na niej nowych odchodów (ale mam nadzieję że to tylko efekt tego, że już śpi).\nTeraz pytanie co tu może być grane? Te plamy były już zaschnięte, ale ilościowo to tej krwi było dużo jak na tak małego ptaka. Jakaś choroba? Biegunka? Nie wygląda to za dobrze, a obok mamy klatkę z jeszcze jednym samczykiem...\nOstatnio zmieniony przez papryk dnia Pon 20:46, 08 Maj 2017, w całości zmieniany 2 razy\na co podawałeś mu jeść\nTylko ziarno dla kanarków, żadne nowe tylko paczka otwarta już od jakiegoś czasu. Do tego jak zawsze filtrowana woda i nic więcej.\nTeraz tak pomyślałem- czy gdyby w karmie znalazło się coś co nie powinno tam być jak odłamek szkła czy ostry kamyczek to jest możliwość, że ptak przez przypadek go zjadł i się poranił od środka? Z jednej strony chyba wiedzą co jedzą, ale z drugiej nie raz widziałem jak próbowały skubać różne rzeczy na podłodze...\nOstatnio zmieniony przez papryk dnia Pon 22:10, 08 Maj 2017, w całości zmieniany 2 razy\na w ziarnie nie ma żadnych kawałków owoców jaką karmę podajesz (firma)\nWysłany: Wto 11:50, 09 Maj 2017 Temat postu:\nKarma jest sucha bez dodatków, nazwy nie pamiętam- podam jak wrócę z pracy.\nCo do samego kanarka to po tym co wczoraj zobaczyłem bałem się, że jeśli to jakiaś choroba czy obrażenia wewnętrzne to nie dożyje rana. Jednak całą noc przespał na żerdzi, a dziś rano wydawał się w dobrej formie- skakał i śpiewał jak zwykle, na dodatek pojawiły sie normalne odchody bez żadnej domieszki czerwieni.\nW sumie wskazywałoby to na jakąś ranę, ale wczoraj przy pobieżnym obejrzeniu nie widać było nic pojdejrzanego, czy śladów krwi na piórach.\nOstatnio zmieniony przez papryk dnia Wto 19:43, 09 Maj 2017, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Wto 17:40, 09 Maj 2017 Temat postu:\nKarma to Darwin's Premium Symphony Island\nWysłany: Pon 22:13, 15 Maj 2017 Temat postu:\nOdświeżam temat, bo dziś po tygodniu spokoju znów pojawiła się krew w odchodach. Zachowanie ptaka w ogóle się nie zmieniło- żadnych symptomów choroby, czy chociażby osłabienia.\nJakieś pomysły co to może być i czy można coś zrobić?


Unia Europejska pomoże w zdalnym nauczaniu 233 szkołom na Mazowszu. Do rozdysponowania jest 35 mln złotych - Głos Nauczycielski\nUnia Europejska pomoże w zdalnym nauczaniu 233 szkołom na Mazowszu. Do rozdysponowania jest 35 mln złotych\nW unijnym projekcie samorządu Mazowsza bierze udział 233 mazowieckich szkół. Placówki te otrzymają sprzęt i oprogramowanie, a nauczyciele będą mieli możliwość uczestniczenia w szkoleniach z prowadzenia nauki online. Wartość przedsięwzięcia to aż 35 mln zł, z czego 28 mln zł to fundusze unijne. Umowy z partnerami projektu zostaną podpisane jeszcze w tym kwartale.\n– Sprzętem zakupionym w ramach tego dużego unijnego projektu chcemy pomóc uczniom odnaleźć się w tej nowej szkolnej rzeczywistości. Wesprzemy 233 szkoły z 212 mazowieckich samorządów. Co ważne, samorządy nie muszą mieć żadnego wkładu własnego. Wszystkie koszty są po naszej stronie – podkreśla marszałek Adam Struzik.\n– Wkładem własnym województwa są środki, które już wcześniej zarezerwowaliśmy w naszym budżecie na realizowany przez nas autorski program wsparcia pracowni szkolnych, w tym informatycznych i językowych. Samorządy, które zgłosiły się do tego programu automatycznie zostały zakwalifikowane jako partnerzy projektu unijnego. Na ten moment mamy deklarację uczestnictwa od wszystkich. Mamy nadzieję, że uda nam się sprawnie i jak najszybciej podpisać umowy – dodaje.\nDzięki środkom z UE do placówki otrzymają sprzęt i oprogramowanie niezbędne do prowadzenia zdalnych lekcji. Będą to: stanowiska komputerowe, tablice multimedialne, monitory interaktywne, tablice dotykowe, laptopy, tablety oraz moduły i programy edukacyjne. Odbędą się również szkolenia, przy użyciu zakupionego w projekcie sprzętu i oprogramowania, dla nauczycieli z prowadzenia nauki w formie zdalnej oraz zdalne instruktaże. Projekt jest realizowany w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.\nWięcej można przeczytać na stronie mazowieckiego urzędu marszałkowskiego tutaj.\nW sobotę świętowaliśmy Dzień Europy. Z powodu pandemii koronawirusa obchody przeniosły się do Internetu\nKiedy powrót do szkół? Premier Morawiecki ma podać termin za kilka dni


Forum Rad Rodziców - Zaproszenie na debatę "Jaka szkoła? Żeby się dzieciom chciało chcieć"\nJesteś tutaj: Start ∼ Zaproszenie na debatę „Jaka szkoła? Żeby się dzieciom chciało chcieć”\nZapraszamy na pierwsze spotkanie „Rozmowy o edukacji” organizowane przez Forum Rad Rodziców w Krakowie. Debata „Jaka szkoła? Żeby się dzieciom chciało chcieć” odbędzie się w Klubie Pod Jaszczurami, 9 czerwca 2016 r.. o godzinie 18:00.\nLiczne debaty toczące się obecnie nie dotyczą, naszym zdaniem, najistotniejszych kwestii związanych z edukacją dzieci i młodzieży. Chcemy rozmawiać i wywołać publiczną debatę o roli szkoły, celach edukacji i kluczowych wartościach jakie powinny przyświecać nam, dorosłym – rodzicom, nauczycielom, dyrektorom, samorządowcom i urzędnikom – w kształtowaniu systemu oświatowego. Chcemy, by podmiotem dyskusji było dziecko, jego rozwój i sukces szkolny.\nZapraszamy wszystkich zainteresowanych odnalezieniem odpowiedzi na pytania: Czy szkoła może być lepsza? Czy możemy stworzyć lepsze warunki uczenia się i rozwoju? Czy możemy lepiej uczyć i zarządzać?\nTo spotkanie ma otworzyć nawą perspektywę postrzegania tego, jak dzieci się uczą, jakie warunki musimy im stworzyć w szkole i jakie budować relacje żeby chciały się uczyć. Nie chcemy by traciły motywację. Nie chcemy żeby się bały szkoły, nauczyciela i złej oceny. Zapraszajcie swoich znajomych rodziców, przekażcie informację o spotkaniu radom rodziców Waszych szkół. Im nas więcej, tym lepiej 🙂\nNaszymi ekspertami będą prof. Jerzy Vetulani i dr hab. Grzegorz Mazurkiewicz. Debatę poprowadzi Marta Tatulińska. Patronat nad naszym wydarzeniem objął Instytut Spraw Publicznych UJ.\nPrzedstawiamy naszego gościa specjalnego, prof. Jerzego Vetulaniego:\n„Mówiąc poważnie — ważne jest nie tylko, w jakim wieku dziecko idzie do szkoły, ale też do jakiej szkoły idzie. W Holandii szkoła dla czterolatków jest przyjazna, w Polsce wiele szkół jest traumatyczna dla dzieci, zarówno sześcio- jak i piętnastolatków. Polska szkoła może i nie jest dobrze przystosowana do potrzeb sześciolatków, ale to ich obecność w szkole i aktywność ich rodziców w komitetach rodzicielskich jest niezbędna dla wymuszenia koniecznych zmian. My też budowaliśmy Polskę w warunkach niekomfortowych.”\n„Ja zacząłem naukę w wieku lat 6, ale od razu przeniesiono mnie do klasy II (było to tajne nauczanie, a ja byłem dzieckiem żywym, obecnie pewno zdiagnozowanoby u mnie ADHD). Ponieważ jeszcze obowiązywał mnie 11-letni cykl nauczania, zacząłem studia w 16-tym roku życia. Jako wolontariusz zacząłem pracować naukowo mając lat 20 i pracuję już, z satysfakcją, 59 lat.”\nProf. Jerzy Vetulani jest polskim psychofarmakologiem, neurobiologiem, biochemikiem, profesorem nauk przyrodniczych, członkiem Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności.\nW latach 1976–2006 był kierownikiem Zakładu Biochemii, a obecnie jest wiceprzewodniczącym Rady Naukowej Instytutu Farmakologii PAN w Krakowie. Jest autorem kilkuset prac badawczych o międzynarodowym zasięgu.\nW 1983 został laureatem Międzynarodowej Nagrody Anna Monika II klasy za badania nad mechanizmami działania elektrowstrząsu. Jest jednym z najczęściej cytowanych naukowców polskich w dziedzinie biomedycyny, popularyzatorem nauki, przez ponad dwie dekady redaktorem naczelnym czasopisma „Wszechświat”.\nJest osobowością sceniczną, konferansjerem i jednym z współtwórców Piwnicy pod Baranami. Był też działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL, członekiem NSZZ „Solidarność”.\nJest członkiem honorowym Indian Academy of Neurosciences, doctorem honoris causa Śląskiego Uniwersytetu Medycznego i Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.\nPrzedstawiamy eksperta oświatowego dr hab. Grzegorza Mazurkiewicza:\n„Zaskakujące jest to, jak często zapomina się (albo nie widać tego w codziennej praktyce), że podstawowym zadaniem szkoły jest zapewnić, aby uczniowie się uczyli. Uczenie się uczniów (i wszystkich członków szkolnej społeczności) musi być podstawowym celem, dla którego realizacji funkcjonuje szkoła. Wszystkie procesy i działania prowadzone w szkole powinny być podporządkowane pytaniu: jak zapewnić, aby uczniowie się uczyli? Konieczne jest myślenie o tym, jakie tworzyć warunki, jakie podejmować działania, jak wykorzystać wyniki badań i profesjonalizm nauczycieli, aby motywować i inspirować uczniów do samodzielnej pracy, bo tylko w ten sposób może się pojawić autentyczny proces uczenia się.”\n(„Jakość edukacji, Różnorodne perspektywy” pod red. Grzegorza Mazurkiewicza, Wyd. UJ, 2012)\nDr hab. Grzegorz Mazurkiewicz pracuje w Instytucie Spraw Publicznych na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jest kierownikiem Zakładu Zarządzania w Edukacji.\nKierował różnymi projektami edukacyjnymi dotyczącymi wyrównywania szans, edukacji interkulturowej, zarządzania placówkami edukacyjnymi, wspierania samorządów lokalnych w tworzeniu polityki oświatowej, badania jakości pracy instytucji oświatowych, tworzenia systemów zapewniania jakości czy doskonalenia zawodowego nauczycieli.\nBadając edukację i sposoby usprawniania procesów edukacyjnych nie ogranicza się do jakiegoś fragmentu szkolnej rzeczywistości, ale przygląda się problemom w możliwie jak najszerszej perspektywie wychodząc z założenia, że niemożliwa jest zmiana w edukacji bez zmiany społecznej. Przedmiotem badawczych poszukiwań są przywództwo edukacyjne, polityka edukacyjna, zarządzanie w oświacie, jakość edukacji, równość szans edukacyjnych, edukacja interkulturowa oraz postawy i zachowania nauczycieli. Równolegle do badań nad polityką edukacyjną krytycznej refleksji poddaje zawód nauczyciela – jego specyfikę, motywacje, drogi rozwoju i założenia teoretyczne.\nW latach 2009-2015 był koordynatorem i kierownikiem merytorycznym projektu Program Wzmocnienia Efektywności Systemu Nadzoru Pedagogicznego i Oceny Jakości Pracy Szkoły (prowadzonego w ramach III Priorytetu Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki przez Uniwersytet Jagielloński w partnerstwie z Ośrodkiem Rozwoju Edukacji i Erą Ewaluacji), którego celem była zmiana systemu nadzoru pedagogicznego w Polsce. Był też kierownikiem merytorycznym w projekcie, którego celem było przygotowanie modelu kształcenia, doskonalenia i wspierania dyrektorów szkół – przywódców edukacyjnych.\nWcześniej, w latach 1999-2006 kierował programem Szkoła Ucząca Się prowadzonym przez Centrum Edukacji Obywatelskiej, w którym wspierano szkoły w budowaniu systemu zapewniania jakości na podstawie autoewaluacji i dzięki współpracy nauczycieli. Przeprowadził projekt badawczy „Przywództwo w zarządzaniu edukacyjnym: paradygmaty i praktyka w instytucjach edukacyjnych”, w którym badał założenia dyrektorów szkół wobec edukacji i przywództwa.\nŹródło, czytaj więcej: http://www.isp.uj.edu.pl/grzegorz-mazurkiewicz\nWstęp na debatę jest nieodpłatny. Mile widziana jest rejestracja on-line:http://goo.gl/forms/zDd60tFeGMLjolLn2\ntel. 500283589 (Marta Tatulińska)\nKategorie: Aktualności, Forumowe Akcje Tagi: debata, rozmowy o edukacji


WikiZero - Kevin Spacey\nZadebiutował na kinowym ekranie w roli złodzieja w metrze w komediodramacie Mike’a Nicholsa Zgaga (Heartburn, 1986) z Jackiem Nicholsonem i Meryl Streep. Wkrótce grał drugoplanowe role w dramacie Daniela Petrie Pogrzeb wikinga (Rocket Gibraltar, 1988) z Burtem Lancasterem, Patricią Clarkson i Macaulay’em Culkinem, komedii Pracująca dziewczyna (Working Girl, 1988) z Melanie Griffith, Harrisonem Fordem i Sigourney Weaver, komedii Arthur Hiller Nic nie widziałem, nic nie słyszałem (See No Evil, Hear No Evil, 1989) z Richardem Pryorem i Gene Wilderem, dramacie Tato (Dad, 1989) z Jackiem Lemmonem i Tedem Dansonem. W serialu kryminalnym CBS Cwaniak (Wiseguy, 1988) z Kenem Wahlem wystąpił jako pucołowaty złoczyńca Mel Profitt.\nW październiku 2017 aktor i działacz na rzecz ruchów LGBT Anthony Rapp oskarżył Spaceya o molestowanie seksualne w 1986, kiedy Rapp miał 14 lat. W odpowiedzi Spacey ujawnił, że miał intymne związki zarówno z kobietami, jak i z mężczyznami, i wydał oświadczenie, w którym identyfikuje się jako homoseksualista. W lipcu 2018 Guy Pearce, podczas wywiadu w australijskiej telewizji zasugerował, że Kevin Spacey był natarczywy i niewłaściwie go dotykał na planie filmu Tajemnice Los Angeles w 1997.


Lipiec | 2017 | immune to faDS\nPosted on 28/07/2017 by dees\nW poprzednich trzech powieściach nie zgadzały się daty, w tej nie zgadza się już od prologu miejsce. Co niby mógł Popielski robić w 1948 w Darłowie, skoro we „Władcy liczb” w 1956 od jedenastu lat mieszka we Wrocławiu? „Może Krajewski robi to specjalnie, żeby sprawdzić, czy czytelnicy pilnują konsekwencji” snułam rozważania, ale tak czy owak nadal denerwuje mnie takie podważanie świata przedstawionego. W dodatku Leokadia nadal siedzi w więzieniu, z którego przecież w „Rzekach Hadesu” wyszła w 1946. Jesteśmy w każdym razie w Darłowie w czerwcu 48. Popielski pracuje jako nauczyciel w liceum i ratuje przed zgwałceniem swoją uczennicę Małgosię. Natomiast w 2013 Wacław Remus przyjeżdża do Darłowa, żeby otrzymać trzeci tom wspomnień ojca. Ten, w którym Popielski wyznaje, że jest zbrodniarzem. Krajewski znowu zamotał fabułę niemożliwie, żeby uzasadnić, dlaczego Remus nie czytał wspomnień ojca chronologicznie, ale to ładnie napisane i znajduje swoje rozwinięcie.\nZ pamiętnika dowiadujemy się, skąd się Popielski wziął w Darłowie w 1947. „Musiałem uciekać i na miejsce mego wygnania wybrałem Pomorze, które jeszcze nie było całkowicie opanowane przez UB i NKWD.” (co nadal nie wyjaśnia, dlaczego potem w kolejnym tomie będzie twierdził, że nie ruszał się z Wrocławia). Niestety po jednej stronie wspomnień wracamy do narracji trzecioosobowej, strasznie sztuczny zabieg. „Krajewski… ale przecież w poprzednim tomie umiałeś już napisać pierwszoosobowego Popielskiego!” jęknęłam z rozczarowaniem. Zmiany narratora następują tu często i znienacka, i są dość męczące, a niespecjalnie uzasadnione.\nMiejscowy lekarz bada zwłoki prostytutki, nie tylko zgwałconej i zamordowanej, ale również pogryzionej, po czym zwraca się ze sprawą do Popielskiego, którego jako komisarza skojarzył jeszcze z przedwojennych czasów lwowskich. Ten oczywiście się godzi, ponieważ w głębi swej istoty nie przestał być policjantem. Chwilę później koszmar dosięga osób, które Edward zna osobiście, a potem jego samego, ponieważ nasz niezawodny bohater jak zwykle z właściwym sobie wyczuciem pakuje się wprost do jaskini lwa, a uratuje go oczywiście cud.\nPonarzekałam, ale to jest całkiem dobra, wciągająca, sprawnie napisana, odpowiednio makabryczna książka z niezłego cyklu. Chociaż ten o Mocku jest niewątpliwie lepszy i bardziej realistyczny, i pewnie dlatego do niego Krajewski wrócił. Ale ostatecznie to jest thriller, nie powieść historyczna ani obyczajowa, wymaga odpowiedniego kołka do zawieszania niewiary. Kolejny raz się przekonałam, że w tym gatunku mam z tym problem.\nPosted on 27/07/2017 by dees\nOryks i Derkacz” mnie zachwycił (jedenaście lat temu!), „Rok potopu” znacznie mniej. Muszę chyba wrócić do nich obu. Opowiadały równolegle o końcu świata. Trylogię domyka „Maddaddam”, mówiący o tym, co było potem. Po świecie włóczą się agresywne i inteligentne świniony oraz Paintbólowcy (fajne tłumaczenie oryginalnego Painball). Apokalipsę przetrwała grupka ludzi, byłych Bożych ogrodników, spotykają Jimmy’ego (narratora „Oryksa i Derkacza”), który w dawnych czasach był przyjacielem Oryks oraz Derkacza, twórcy nowego gatunku człowieka. Protagonistką jest tu Boża Ogrodniczka Toby, która po Jimmym przejmuje rolę opowiadaczki bajek Derkaczanom (Crakers). Ich poziom umysłowy to mniej więcej lekko upośledzony sześciolatek, z autystycznym pojmowaniem wszystkiego absolutnie dosłownie. Atwood notuje tylko to, co mówi Toby, wychodzą z tego bardzo zabawne przerywniki, co stanowi zaskakujący kontrapunkt dla ponurej i często brutalnej reszty. W retrospektywach poznajemy przeszłość Zeba, kolejnego z bohaterów Roku Potopu, który też pracował w ZdrowoTechu – tam, gdzie wszystko się zaczęło. Tam poznał Derkacza, wówczas jeszcze dziecko. Zeb był bratem Adama, późniejszego Adama Pierwszego – i tak koło się zamyka, a ja muszę jeszcze raz przeczytać dwie poprzednie, bo mam wrażenie, że dopiero teraz cała ta historia nabierze właściwego sensu.\nW „Maddaddamie” Atwood stworzyła niezwykle plastyczną wizję świata po rozpadzie cywilizacji. Opowiada o tworzeniu nowej społeczności i powstawaniu nowych zasad współegzystencji w środowisku, w którym wszystkie dotychczasowe znany reguły przestały obowiązywać. Mówi o kreowaniu mitologii, i to chyba zresztą był jej główny obszar zainteresowań. Nie odpowiada na wszystkie pytania, zostawia nas z pragnieniem dowiedzenia się, co było dalej. Pewnie to co zwykle. Chyba żeby nie.\nPosted on 26/07/2017 by dees\nW 1975 umierający Popielski pisze trzeci tom pamiętnika. W 2013 Wacław Remus idzie na wykład wybitnego matematyka, a tydzień później kupuje LSD. Przez te fragmenty przewija się imię Belmispar – władca liczb. Po tych paru stronach zawiązuje się właściwa akcja: pamiętnik Popielskiego z roku 1956. Osnową intrygi są tu rozważania szalonego matematyka, który twierdzi, że odkrył sposób działalności demona Belmispara, zmuszającego ludzi do popełnienia samobójstwa, jeśli spełnione są szczególne warunki. Popielski chce dowieść, że to nie samobójstwa.\nNieoczekiwanie czyta się tę część lepiej, niż co najmniej dwie poprzednie. Pierwszoosobowa narracja, której Krajewski tak się bał w Otchłani mroku, wyszła całości na dobre. Relacja Edwarda jest spójna, akcja ma dobre tempo. Mimo początkowych zawikłań (spadek, szalony matematyk, detale jego teorii) główna zagadka tutaj jest prosta: czy trzy osoby, których nie łączyło kompletnie nic, mogły faktycznie popełnić samobójstwo w ten sam, wyszukany sposób? Moje spore wątpliwości budzi zresztą kwalifikowanie do samobójców człowieka ze związanymi z tyłu rękami. Nadal problematyczna jest też motywacja Popielskiego. Serio siedemdziesięciolatek będzie się włamywał, używał przemocy, groził bronią, narażał zdrowie oraz życie swoje i cudze – z powodu czyjegoś spadku? Zapłata jest tu nader słabą motywacją, Edward z Leokadią nie przymierają głodem, nie mają już raczej wielkich potrzeb, a zresztą niby co można było kupić we Wrocławiu AD 1956. Popielski mógłby prowadzić dochodzenie zwyczajnie z nudów, ale to by nie usprawiedliwiało gwałtownych postępków, do których autor ma wielką słabość. Może należało wprowadzić zupełnie inne rozwiązanie fabularne: przydać Edwardowi młodego, porywczego współpracownika, który zajmowałby się mokrą robotą. Już pod koniec relacji autor zauważa jednak tę słabość i wkłada Popielskiemu w pamiętnik wyznanie „Wiem, dlaczego popadłem w ten nałóg. Ja się po prostu bałem, że nierozwiązanie sprawy samobójstw wywoła we mnie zwątpienie w racjonalność świata. A jeśli ją już utracę, to nic nie będzie takie samo jak wcześniej. Stracę fundament, jakim zawsze była dla mnie logika, związki przyczynowo-skutkowe zostaną porwane, a mnie samego pochłonie nierozumna, amorficzna magma grząska jak bagno, w którym zamiast logiki przeczucia mieszają się ze snami.„\nRelacja Popielskiego urywa się dość gwałtownie, wątek współcześnie domknie Wacław Remus, co jak zwykle u tego autora zostało zasygnalizowane na początku powieści. Domknięcie odbywa się bardzo pospiesznie i na zasadzie „Remus uruchomił swoje znajomości i w ciągu tygodnia znalazł sprawcę” (czyli inna wersja klasycznego „nadludzkim wysiłkiem bohater wydostał się z tarapatów”). Zachodzimy też w głowę, skąd, jak i dlaczego nagle wymyślił LSD, ale samo zakończenie jest nieźle napisane. Przynosi też dodatkowe rozwiązanie tejemnicy pochodzenia bohatera – i sprzeczność z poprzednią powieścią cyklu. (Cbcvryfxv j „Bgpułnav zebxh” jlenźavr cbqxerśyn, żr fla hebqmvł fvę qbxłnqavr j wrtb fvrqrzqmvrfvągr hebqmval. Glzpmnfrz zhfvnłb gb olć cół ebxh cóźavrw.) Denerwuje mnie to bardzo, bo po co pisać cykl, z tym samym bohaterem i światem przedstawionym, skoro się własnych pomysłów nie szanuje.\nPosted on 25/07/2017 by dees\nEleonora Burska cierpi od dzieciństwa na szczególną przypadłość, mianowicie w obliczu stresu zastyga na kamień niezdolna do poruszenia się ani wydania z siebie dźwięku. Dzięki temu jako ośmiolatka zapamiętuje doskonale oblicze pewnego złoczyńcy okradającego ludzi. Siedemnaście lat później przypadkiem wplącze się w aferę z bandytami napadającymi biznesmenów w ich własnych domach. Elunia okaże się bezcennym świadkiem i współpracownikiem policji, jak to zwykle w książkach Chmielewskiej. Typowo dla tej autorki mamy tu zbiegi okoliczności mało prawdopodobne, ale świetnie uzasadnione i rozegrane. Typowo mamy nieco wyścigów konnych i sporo więcej gry w kasynie. I w końcu typowa jest fajna otoczka obyczajowa. Elunia ma chłopaka, ale poznaje innego amanta, traci dla niego głowę i nie zauważa, że tenże wcale uczuciami nie pała. Natomiast naciągany okropnie jest pomysł, żeby bandyci wypożyczali samochody przypadkowych osób (sic!), a potem odstawiali na miejsce: ileż to komplikacji, ryzyka, i w ogóle co za idiotyzm zupełny. Ale to Chmielewska, nie po to się ją czyta. Przyjemne czytadło, które jakoś przeoczyłam.\nPosted on 24/07/2017 by dees\nNa początek choinka lat, po których jedziemy kolejno, choć nie jest to kolejność chronologiczna. Po krótkim i niejasnym prologu rozgrywającym się w 1991 trafiamy do współczesnego Wrocławia. W 2012 profesor Wacław Remus chce założyć akademickie Lycaeum Subterraneum, wyłącznie dla chłopców. Profesor Małgorzata Olszowska-Biedziak, której zaproponował nauczanie w nim, domaga się odpowiedzi, skąd takie założenie.\n„– Opowiem pani – zagrał palcami na blacie – ale to bardzo długa opowieść… I ostrzegam: bardzo drastyczna… Pełna zbrodni i przemocy…” – mówi Wacław Remus. Cofamy się do 89, kiedy narrator miał 33 lata. Po dziesięciu stronach dość naciąganego życiorysu napisanego bardzo egzaltowanym stylem bohater odnajduje pamiętnik Popielskiego zaczynający się od słów „W połowie października 1946 roku”. Jesteśmy zatem zaraz po wydarzeniach opisanych w „Rzekach Hadesu„. Po tych wszystkich karkołomnych szkatułkowych konstrukcjach oraz dwóch zdaniach w pierwszej osobie odnajdujemy zwyczajną trzecioosobową narrację, chociaż przetykaną wyimkami z pamiętnika. Popielski ma wykryć ubeckiego donosiciela z Gimnazjum Podziemnego, a właściwie donosicielkę; potem sprawy się komplikują. To bardziej thriller niż kryminał: wiemy kto zawinił, nie do końca jasne są tylko powiązania, które bohater będzie odkrywał z pomocą z nieoczekiwanej strony, oraz oczywiście jak zwykle pakując się w tarapaty, z których cudem udaje mu się wydostać.\nPo zakończeniu tej opowieści pozostaje nadal pytanie, jaki to wszystko ma związek z pierwotnym narratorem powieści, Wacławem Remusem. Wracamy do 1989 i odkrywamy – zaskakującą i jednak cokolwiek naciąganą – prawdę (można tu zauważyć sprzeczność z „Eryniami„). Końcówka domyka wątki, ale robi wrażenie pospiesznej i napisanej zupełnie bez przekonania.\n„Astrid Lindgren. Opowieść o życiu i twórczości” Margareta Strömstedt\nPosted on 21/07/2017 by dees\nUrodzona w 1907 roku w szwedzkim Vimmerby Astrid Ericsson pochodziła z długowiecznej rodziny, a właściwie z dwóch. Z obu stron dożywanie dziewięćdziesiątki nie było niczym nadzwyczajnym. Była córką Samuela Ericssona, który nazwisko miał po ojcu, Samuelu Erikssonie (znanemu potem na całym świecie jako dziadziuś z Bullerbyn). Ten jednak nosił nie nazwisko, tylko patronimik, po ojcu imieniem Erik. W Szwecji patronimiki były w powszechnym użyciu do drugiej połowy dziewiętnastego wieku, potem zostały wyparte przez nazwiska. Od pierwszego lipca tego roku można znowu nadać dziecku patronimik lub matronimik zamiast nazwiska.\nKrótkie drzewo genealogiczne Astrid Lindgren znajduje się na wyklejce ślicznej biografii napisanej przez Margaretę Strömstedt, która od lat sześćdziesiątych blisko znała pisarkę. Pierwsza wersja książki powstała w 1977, początkowe rozdziały traktujące o dzieciństwie w Vimmerby nie zostały zmienione. „Dzieci z Bullerbyn” w dużej mierze są oparte na wczesnym życiu Astrid, i choć oczywiście wyidealizowane, to wcale nie tak bardzo. Astrid była szczęśliwym dzieckiem bardzo kochających się ludzi, być może dlatego tym dzieckiem została do końca życia. Nigdy nie chciała pisać dla dorosłych, interesowały ją wyłącznie dzieci, co w tamtych czasach zupełnie nie było w modzie. Mając 19 lat urodziła nieślubnego syna, Larsa – Lassego. Jego ojciec, żonaty z inną kobietą, podobno proponował jej ślub, ale uznała, że nie chce mieć z nim nic wspólnego i wyjechała z Vimmerby do Sztokholmu, by tam pracować jako stenografka i maszynistka. (Dawca nasienia zresztą natychmiast ożenił się z inną kobietą, która w tym samym roku urodziła mu dziecko, a potem z kolejną, w sumie mając 13 dzieci z czterema żonami; ale tego w tej biografii nie ma). Astrid mimo bycia w dwudziestoleciu międzywojennym kiepsko opłacaną panną z dzieckiem, poradziła sobie znakomicie, szybko poznała Sture Lindgrena, który zostawił dla niej żonę, i urodziła Karin. I całe szczęście, bo to właśnie córka zażądała pewnego dnia opowieści o „Pippi Pończoszańce”.\nWydawnictwo odrzuciło pierwszą wersję książki bojąc się jej obrazoburczości. Złagodzona wersja ukazała się drukiem, i tak się zaczęła popularność, która potem tylko się nasilała. Astrid debiutowała w wieku 37 lat, i tyle samo trwała jej kariera pisarska. Bibliografia wygląda całkiem imponująco, niemal co rok ukazywała się nowa książka (choć zazwyczaj były krótkie, na przykład znane nam „Dzieci z Bullerbyn” były oryginalnie podzielone na trzy części). We Francji „Pippi” w pełnej wersji ukazała się dopiero w 1995 roku. Rosjanie za to są fanami „Karlssona z dachu”, wydali go sześćdziesiąt razy, a w 1996 roku poprosili o zgodę na nazwanie asteroidy jej imieniem. („Nazywajcie mnie od dzisiaj Asteroid Lindgren” odpisała autorka).\nMargareta Strömstedt pięknie opisuje osobę, która na zawsze potrafiła w środku zostać dzieckiem. Która odpisywała na 150 listów od dzieci tygodniowo, nie skarżąc się. Która walczyła o prawa dzieci i zwierząt w czasach, kiedy to wcale nie było oczywiste. Która wcale nie miała ochoty być popularna i otrząsała się ze zgrozą na sugestie o Noblu albo o fotelu w Akademii Szwedzkiej. Która przez ponad 60 lat mieszkała w tym samym mieszkaniu na Dalagatan, gdzie wprowadziła się z mężem i dziećmi w 1941 roku. Która odeszła od umoralniających opowiastek dla najmłodszych i stworzyła coś zupełnie nowego. Nic dziwnego, że jej książki były tłumaczone na 95 języków.\nPosted on 19/07/2017 by dees\nWrzesień roku 1946. Leokadia Tchórznicka, w poprzednich tomach postać trzecioplanowa, kuzynka Popielskiego zastępująca matkę jego córce, przetrzymywana jest w strasznych warunkach we wrocławskim więzieniu na Kleczkowskiej. Ubecy torturami próbują z niej wydobyć informacje o miejscu pobytu Popielskiego, porucznika AK. Ten tymczasem jest też we Wrocławiu, choć marzy o powrocie do Lwowa. W tle jeden trup znaleziony przez Cyganów, i jedna dwunastolatka, porwana przez wysokiego łysego mężczyznę. Pojawia się również Mock, ale za chwilę cofamy się w czasie do Lwowa w roku 1933. 2 listopada Popielski został przywrócony do pracy w policji, „na swoją starą drogę, na której odnosił tyle zwycięstw, zagłębiał się znów w utarte koleiny, na których ponosił też niemało porażek. Oto znów znajdzie się w znanym sobie dobrze męskim świecie, gdzie codziennością są alkohol i przestawanie z bandytami, przekleństwa, wulgarne dowcipy i śmiertelne ryzyko, wydobywanie informacyj szantażem i przesłuchania na granicy sadyzmu. Oto znów znajdzie się w pracy śmierdzącej strachem i cynizmem, gdzie za całą ozdobę świata służą uschnięte paprotki na parapetach i przebłyski cwaniactwa w pięknych oczach przesłuchiwanych kurew. Ten świat był naturalnym środowiskiem Popielskiego, jak Antajos z ziemi, tak i on czerpał z niego siłę, którą się napawał, gdy widział, że budzi strach u przestępców i zainteresowanie u kobiet.” Ale powrót do pracy niewiele zmienia, Popielski musi się zająć prywatnym śledztwem, ponieważ porwano mu córkę, żeby w ten sposób zmusić go do znalezienia porywacza i gwałciciela dziewczynek. Kiedy już się dowiadujemy, co stało się we Lwowie, wracamy do powojennego Wrocławia.\nNadal nie mam przekonania do Łyssego, który tutaj też się miota, a ratuje go tylko przypadek. Brakuje nieco emocji: wiemy, że Ricie ani Leokadii w tamtych czasach nic się ostatecznie nie stało, bo wiemy, co wydarzyło się potem. Nie ma też tutaj żadnego mordercy ani wyścigu z czasem, czyta się to więc dość obojętnie. Chwilami miałam wrażenie – chyba pierwszy raz – że autor na siłę zapełnia kolejne strony opisami, które nie wnoszą niczego do akcji. Z drugiej strony dochodzenie jest pokazane wciągająco, i nieźle obmyślone łapanie tropu na podstawie przeczuć i niejasnych poszlak.


Szkodliwy wpływ palenia papierosów na ludzkie zdrowie odkryto już wiele lat temu. Wiele osób jednak lekceważy niebezpieczeństwo, na pierwszym miejscu stawiając przyjemność z palenia. Już ten fakt, że papierosy silnie uzależniają powinien powodować zaniepokojenie. W rzeczywistości jest to na dzień dzisiejszy jeden z najpowszechniejszych nałogów na świecie.\nKoncern tytoniowy każdego roku wzbogaca się o wielkie sumy, szczególnie że wyroby tytoniowe w ostatnich latach cięgle drożeją. Dlatego część ludzi podejmuje decyzję o rzuceniu palenia z uwagi na chęć zaoszczędzenia. Są jednak tacy ludzie, którzy ze względu na bardzo wiele lat doświadczenia w paleniu papierosów nie potrafią już samodzielnie pozbyć się tego uzależnienia. W tym procesie pomocne są niekiedy różnego rodzaju środki medyczne i suplementy diety zawierające nikotynę. Swego rodzaju rozwiązaniem może być także e-papierosy, czyli przyrząd, który dostarcza niekiedy nikotynę do organizmu, ale co najbardziej istotne, zapobiega wchłanianiu substancji smolistych.\nW ostatnim czasie na zakup i wykorzystanie elektronicznych papierosów zdecydowała się bardzo duża liczba osób. Jednym z głównych elementów, które miały na to wpływ, jest fakt, że elektroniczne papierosy można palić w zamkniętych pomieszczeniach. Nie emitują one bowiem dymu, a jedynie parę wodną, która najczęściej nikomu nie przeszkadza, a co najważniejsze, nie jest zagrożeniem dla zdrowia. Oprócz tego płyn do tych urządzeń może mieć w zasadzie każdy smak, zależnie od gustu i woli użytkownika.\nJeżeli spodobał Ci się tekst, który w tym momencie czytasz, to zapewne zabsorbuje Cię też ten serwis (https://www.restylane.com/pl/blog). On również prezentuje zbliżony temat.\nMoże także mieć w sobie dawkę nikotyny lub nie.\nAktualnie powstaje coraz więcej punktów, gdzie można nabyć tak zwane elektroniczny papieros. Są to na przykład galerie handlowe, w których działają stoiska z e-papierosami. Można tam też znaleźć wszelkie potrzebne akcesoria, takie jak na przykład liquidy czy ładowarki.\nZainteresowały Cię przeróżnego rodzaju bonusy? Jeśli tak, to wejdź na podaną witrynę i zweryfikuj, co dla Ciebie przygotowaliśmy. Będziesz zadowolony.\nWielką popularnością cieszy się również sprzedaż za pośrednictwem Internetu. Obecnie zresztą ten rodzaj sprzedaży jest niezwykle popularny we wszystkich branżach. Na stronach sklepów internetowych można znaleźć rozległą ofertę papierosów elektronicznych i sprzętu. Nierzadko również w sieci można nabyć tego typu urządzenie dużo taniej niż w typowym sklepie.


• długa sukienka z rękawem 3 4 i troczkiem - suk205 wzór 1, sukienka maxi sukienka w kwiaty maxi, dress pattern długa, rozkloszowana w - w - sukienki ubrania, kolorowe\n♡ubraniasukienkidługa sukienka z rękawem 3 4 i troczkiem - suk205 wzór 1\nLanti urban fashion - rozkloszowana sukienka\ndress pattern długa sukienka\nDługa sukienka z rękawem 3/4 i troczkiem - SUK205 wzór 1\nsukienki długa sukienka z rękawem 3/4 i troczkiem - suk205 wzór\n4,8/5 - 201 opinii\nsukienka-maxi długa-sukienka sukienka-w-kwiaty dress-pattern rozkloszowana-sukienka kolorowe sukienki\nWygodna sukienka maxi uszyta w Polsce, z wysokiej jakości tkaniny. Rękawy długości 3/4 zakończone gumką, w talii troczek, który pozwala ją dopasować do sylwetki. Kieszenie w bocznych szwach, rozkloszowany dół pięknie poruszający się przy każdym kroku.\nPoliester 97%, Spandex 3%\nlanti urban fashion - długa sukienka z rękawem 3/4 i troczkiem\nsukienka piękna, wyszczupla figurę, jeden minus jedynie- za ciasne gumki na rękawach-wymieniłam i teraz jestem w pełni zadowolona\nlanti urban fashion - długa sukienka, suk171 liście ecru\nSukienka jest cudowna,ładnie podkreśla talię i maskuje mankamenty figury, wysokiej jakości materiał, mało podatny na zagniecenia. Jestem mega zadowolona!\nlanti urban fashion - długa sukienka, suk173 jeans\nJest super. Dość długa. Dobrze układa się. Starannie wykonana.\n• sukienki • ubrania - sukienki • sukienki lanti urban fashion •\nAmelia tropical - sukienka. Sukienka koktajlowa o ponadczasowym, wyszczuplającym fasonie790,00 zł darmowa dostawaSzmizjerka w kolorze petrol. Rozpinana sukienki Cudownie miękka w dotyku, lekka i bi - elastyczna, Dodatek wiskozy sprawia, Cechy, bo bokach szlufki;299,00 zł\nSukienka lniana 100% len, sukienka z lnu w kwiaty. Sukienki linen-dress Sukienka wykonana została ze świetnej jakości tkaniny, którym jest len, lekka, 185g309,00 zł Sukienka page mini aurorra. Sukienka page, dekolt płytki, łódka,, ozdobny rękawek,, gumka w pasie,, wiskoza - 30%259,99 zł\nDługa sukienka z rękawem 3 4 i troczkiem - suk205 czerwony. Wygodna sukienka maxi uszyta w polsce, z wysokiej jakości tkaniny, w talii troczek, Poliester 97%237,00 zł Sukienka, suk123 khaki. Sukienki dopasowana Kobieca sukienka, która w magiczny sposób podkreśla nogi i biodra, Skład, Spandex 5%169,00 zł\nSukienka maxi na guziki, z kołnierzykiem - suk204 jeans. Jeansowa-sukienka sukienki Długa, koszulowa sukienka, zapinana na guziki, Rozkloszowany dół, I tak, oczywiście236,00 zł Sukienka rozkloszowana, suk147 czarny. Uniwersalna sukienka o rozkloszowanym dole, Przyciąga uwagę do górnych partii sylwetki169,00 zł


Czy zapłacony podatek (finansowany z własnych środków) jest kosztem podatkowym? (pyt. 5)\nNa podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 22 października 2014 r. (data wpływu 30 października 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej zapłaconego podatku dochodowego - jest nieprawidłowe.\nW dniu 30 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej zapłaconego podatku dochodowego.\nWnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą. Firma Wnioskodawczyni świadczy usługi w zakresie projektowania graficznego, przygotowania projektów i produktów reklamowych, a także przygotowania prezentacji oraz budowania stron www.\nCzęsto na potrzeby działalności Wnioskodawczyni kupuje zdjęcia, grafiki wektorowe i klipy wideo. Wykorzystuje je jako ilustracje i grafiki w różnych projektach graficznych lub prezentacjach, które wykonuje w celu zrealizowania zamówienia klientów.\nZa możliwość wykorzystania w swojej pracy materiałów (fotografii, grafik, filmów), a ściślej - skorzystania z praw autorskich do nich - firmy będące właścicielami tych materiałów, żądają opłat ustalonych w szczególny sposób. Mianowicie potencjalny klient zobowiązany jest do nabycia swoistego abonamentu nazwanego „kredytem”. W ramach „kredytu” uprawniony jest do skorzystania z praw do poszczególnych zdjęć lub grafik, które również wycenione są „w kredytach”. Zakupione kredyty nie podlegają zwrotowi. W konsekwencji ponoszone przez podmiot krajowy na rzecz osoby zagranicznej wydatki związane z „zakupem kredytów” w istocie stanowią uiszczaną z góry i niepodlegającą zwrotowi opłatę za prawo do skorzystania z praw autorskich do udostępnionych klientom materiałów graficznych.\nProwadząc firmę Wnioskodawczyni dokonuje zakupu materiałów graficznych „w ramach kredytu” od firm mających siedzibę za granicą (obecnie: Stany Zjednoczone Ameryki - Nowy Jork, Holandia - Amsterdam).\nOd zagranicznych firm Wnioskodawczyni otrzymuje fakturę za abonament miesięczny (np. na 50 pobrań). Abonament ten określa liczbę „kredytów”, które następnie Wnioskodawczyni wymienia na zdjęcia i inne materiały graficzne. Pobiera je za pomocą witryny internetowej. Płatność za fakturę uiszcza przez internet za pomocą karty kredytowej. W związku z tym nie istnieje możliwość techniczna o pomniejszenie wypłacanej należności o kwotę należnego od niej podatku dochodowego.\nObecnie Wnioskodawczyni nie posiada certyfikatów rezydencji podatkowej potwierdzających, że odbiorcą należności jest amerykański/ holenderski rezydent podatkowy. Dlatego, że w przypadku transakcji dokonywanych za pośrednictwem Internetu uzyskanie certyfikatu rezydencji zwykle jest niemożliwe.\nWnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą. Jej firma świadczy usługi w zakresie projektowania graficznego, przygotowania projektów i produktów reklamowych, a także przygotowania prezentacji oraz budowania stron www.\nW ramach swojej działalności Wnioskodawczyni wykonuje wiele projektów graficznych dla kontrahentów. Zdarzają się również takie projekty, które tworzy we współpracy z innymi osobami prowadzącymi działalność gospodarczą lub podpisuje umowy cywilnoprawne. Współpraca z tymi osobami odbywa się za pomocą internetu (zdalnie).\nAby zapanować nad ogromem informacji, planów, ustaleń, zmian Wnioskodawczyni wykupiła dostęp do systemu do zarządzania projektami . Aplikacja do systemu jest hostowana na serwerach firmy, która ją stworzyła (firma mieści się w Stanach Zjednoczonych). Dostęp do systemu jest możliwy na każdym komputerze, gdyż jest to usługa on-line (Wnioskodawczyni nie ma możliwości instalacji programu na konkretnym komputerze). Aplikacja jest narzędziem do komunikacji na poziomie zleceniodawca - wykonawca. Aplikacja umożliwia stworzenie listy wykonywanych projektów z panelu administracyjnego oraz zarządzanie nimi. Każdy projekt może być udostępniany dowolnej liczbie osób odpowiedzialnych za niego. Aplikacja pozwala na komunikację online wszystkich osób zaangażowanych, jak również załączanie plików. Dostępny jest także kalendarz z terminami poszczególnych zadań.\nPismem z dnia 8 stycznia 2015 r. (data wpływu 12 stycznia 2015 r.) Wnioskodawca uzupełnił stan faktyczny oraz opłatę.\nWnioskodawca wskazał, że obecnie jest w posiadaniu oryginału certyfikatu rezydencji podatkowej tylko od firmy ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. Nie posiada certyfikatu rezydencji podatkowej od firmy z Holandii.\nFirma Wnioskodawcy jest końcowym użytkownikiem oprogramowania do zarządzania projektami . Wnioskodawca korzysta z tego oprogramowania na potrzeby prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i nie ma uprawnień do powielania oprogramowania w jakiejkolwiek formie.\nCzy w świetle przedstawionego stanu faktycznego zapłata na rzecz firm z USA i Holandii za zakup zdjęć i materiałów graficznych podlega pod art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych na firmie Wnioskodawczyni ciąży obowiązek pobrania i uiszczenia podatku zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 u.o.p,d,o.p....\nCzy jeśli Wnioskodawczyni uzyska certyfikat rezydencji od firmy z USA i Holandii, to czy zryczałtowanym podatek dochodowy w wysokości 20% będzie mogła obniżyć do stawki określonej w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania z danym państwem...\nCzy po uzyskaniu certyfikatów rezydencji będzie mogła wystąpić od Urzędu Skarbowego z wnioskiem o zwrot nadpłaconego podatku...\nW jaki sposób powinien być liczony zryczałtowany podatek dochodowy od wypłaconych należności...\nCzy w świetle przedstawionego stanu faktycznego w/w usługi on-line podlegają podatkowi u źródła zg z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych...\nPrzedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 5 w zakresie 1 stanu faktycznego. Odpowiedź na pozostałe pytania w zakresie stanu faktycznego nr 1 i stanu faktycznego nr 2 zostanie wydana odrębnie.\nZdaniem Wnioskodawczyni zapłacony podatek jest kosztem uzyskania przychodu. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Również, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, a w tym wypadku taki związek bez wątpienia zachodzi.\nZgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012, poz. 361 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.\nW przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalności gospodarczej można przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Przy czym każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów, o czym stanowi art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.\nZ przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą. Często na potrzeby działalności Wnioskodawczyni kupuje zdjęcia, grafiki wektorowe i klipy wideo. Za możliwość wykorzystania w swojej pracy materiałów (fotografii, grafik, filmów), a ściślej - skorzystania z praw autorskich do nich - firmy będące właścicielami tych materiałów, żądają opłat ustalonych w szczególny sposób. Mianowicie potencjalny klient zobowiązany jest do nabycia swoistego abonamentu nazwanego „kredytem”. W ramach „kredytu” uprawniony jest do skorzystania z praw do poszczególnych zdjęć lub grafik, które również wycenione są „w kredytach”. Zakupione kredyty nie podlegają zwrotowi. W konsekwencji ponoszone przez podmiot krajowy na rzecz osoby zagranicznej wydatki związane z „zakupem kredytów” w istocie stanowią uiszczaną z góry i niepodlegającą zwrotowi opłatę za prawo do skorzystania z praw autorskich do udostępnionych klientom materiałów graficznych.\nW związku z tym wątpliwość Wnioskodawczyni dotyczy możliwości zaliczenia zapłaconego podatku w koszty uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.\nLokalizacja: Wyszukiwarka > Koszty uzyskania przychodów > IPPB1/415-1221/14-5/EC


Najlepsza wartość pies tatuaż - świetne oferty na pies tatuaż od globalnych sprzedawców pies tatuaż na AliExpress\nGorące promocje na pies tatuaż\nŚwietna wiadomość! Jeśli szukasz produktów z kategorii pies tatuaż, jesteś we właściwym miejscu. Pewnie już wiesz, że na AliExpress znajdziesz wszystko, czego szukasz. Mamy tysiące super produktów z dosłownie każdej kategorii. Luksusowe marki, przeceny, ekonomiczne oferty hurtowe... AliExpress ma wszystko!\nAliExpress zawsze stara się oferować najlepszy wybór, jakość i cenę. Każdego dnia znajdziesz nowe oferty dostępne tylko przez Internet, zniżki w sklepach i możliwość zaoszczędzenia jeszcze więcej poprzez zbieranie kuponów. Niekiedy warto się pospieszyć, bo top produkty w kategorii pies tatuaż bardzo często szybko się wyprzedają. Wszyscy znajomi będą Ci zazdrościć, kiedy powiesz im, że najlepsze produkty z kategorii pies tatuaż masz z AliExpress. Niskie ceny, tania wysyłka i lokalne opcje odbioru - dzięki nim możesz oszczędzić jeszcze więcej.\nA co jeśli nadal masz wątpliwości dotyczące kategorii pies tatuaż? AliExpress to świetna platforma do porównywania cen i sprzedawców. Pomożemy Ci ustalić, czy warto zapłacić więcej za produkt z górnej półki, czy dostaniesz równie dobrą ofertę, kupując tańszy produkt. A jeśli masz ochotę zdecydować się na najdroższą wersję, AliExpress zapewni najlepszą jakość w najlepszej cenie. Damy Ci nawet znać, kiedy możesz spodziewać się promocji i ile możesz zaoszczędzić.\nA jeśli dopiero zaczynasz korzystać z AliExpress, zdradzimy Ci sekret. Tuż przed kliknięciem przycisku „kup teraz” poświęć chwilę na sprawdzenie kuponów - a zaoszczędzisz jeszcze więcej. Znajdź kupony sklepu, kupony AliExpress lub zbieraj je każdego dnia, grając w gry w aplikacji AliExpress. Ponieważ większość naszych sprzedawców oferuje bezpłatną wysyłkę, otrzymujesz produkty z kategorii pies tatuaż w jednej z najlepszych cen online.\nzasilacz impulsowy 30v\nśniadanie do łóżka mp3\nz 7 battery nikon pack\nwitam w sobotę obrazki\nz 750 kawasaki leviers\nłyżeczka z jednorożcem\nłyżeczki do grapefruit\nz 750 kawasaki displej\nzarowki led w16 w w21w