2020-08-24, godz. 17:15 Izolatorium już działa W białogardzkim szpitalu otwarto izolatorium. Mieści się w odrębnym budynku przy ul. Chopina. Przygotowanych jest 30 miejsc. Sale zostały w pełni wyposażone… » więcej 2020-08-24, godz. 16:00 Ozonatory dla białogardzkiego szpitala Lekki, wydajny, sprawdzony. Ozonator powietrza i wody. Do szpitala w Białogardzie trafiły właśnie trzy takie pomocne w przeciwdziałaniu zagrożeniu koronawirusem… » więcej 2020-08-20, godz. 07:30 Pies przewodnik osób niewidomych. Wsparcie Powiatu Białogardzkiego Powiat Białogardzki dofinansuje utrzymanie psa asystującego - psa przewodnika osób niewidomych w Białogardzie. Pies przewodnik to dla osoby niewidomej cenna… » więcej 2020-08-19, godz. 07:15 Wizytacja pomieszczeń tworzonego izolatorium W przyszłym tygodniu uruchomione będzie izolatorium w białogardzkim szpitalu. Trwają ostatnie przygotowania. 18 sierpnia 2020 sale dedykowane na potrzeby związane… » więcej 2020-08-15, godz. 18:45 100. rocznica Bitwy Warszawskiej. Uroczystości Bitwa Warszawska - decydująca bitwa wojny polsko-bolszewickiej. Określana mianem 'cudu nad Wisłą' i uznawana za 18. przełomową bitwę w historii świata… » więcej 2020-08-12, godz. 09:00 W Białogardzie będzie izolatorium Informacja starosty białogardzkiego na temat bieżącej sytuacji i podejmowanych działań w związku z przeciwdziałaniem. 11 sierpnia starosta Piotr Pakuszto… » więcej 2020-08-10, godz. 15:00 Laptopy dla dzieci 'Podziel się domem - razem możemy więcej' to projekt w ramach którego Powiat Białogardzki pozyskał środki unijne na zakup laptopów. Czterdzieści urządzeń… » więcej 2020-08-10, godz. 14:00 Posiedzenie Zespołu Zarządzania Kryzysowego 10 sierpnia odbyło się kolejne posiedzenie Zespołu Zarządzania Kryzysowego. Wzięli w nim udział m.in. przedstawiciele urzędów Miasta Białogard, Gminy… » więcej 2020-08-07, godz. 15:00 Szlachetna postawa uhonorowana Starosta białogardzki Piotr Pakuszto przekazał na ręce Igora Ziółkowskiego i Tomasza Szulca - GRUPA Poszukiwawczo-Ratownicza WOPR Powiatu Białogardzkiego… » więcej 2020-08-06, godz. 18:00 Do szpitala trafią kolejne środki finansowe w tym roku Białogardzki szpital otrzymał kolejne w tym roku środki finansowe. To kwota 442 tys. zł z Regionalnego Programu Operacyjnego, którą na zakup sprzętu medycznego… » więcej\n78910111213 582 na 59 stronach


ENOTEL QUINTA DO SOL FUNCHAL - Funchal (Madeira), Portugalia\nRua Dr Pita, 6, Funchal (Madeira), Portugalia\nZlokalizowany w 1250 metrach od Port w Funchal, tradycyjny Enotel Quinta Do Sol oferuje nocleg w turystycznym centrum Funchal (Madeira) w odległości 15-minutowego spaceru od Santa Clara Monastery. 6-piętrowy budynek hotelu wybudowano w 1974 roku i odnowiono w 2012 roku.\nCentrum miasta znajduje się w odległości 20-minutowego spaceru. Koło hotelu są stadion, restauracje i bary.\nHotel oferuje 147 pokoi w przybudówce z panoramicznym widokiem na zatokę i wyposażonych w darmowe wi-fi, ogrzewanie, sejf osobisty, balkon i lodówkę. Charakterystyczną cechą pokoi jest ich tradycyjny wystrój. Ponadto, specjalnie dla komfortu klientów, w przyległych łazienkach przygotowano prysznic, suszarkę do włosów i bidet.\nCodziennie rano goście mogą zjeść śniadanie w restauracji. Restauracja na wolnym powietrzu wita gości kuchnią turecką w przytulnej atmosferze. Kawiarnia ma do zaoferowania bilard, fortepian i taras oraz podaje kawy i koktajle. Oferujące bogaty wybór dań, Beef & Wines i Kon Tiki znajdują się w odległości 5-minutowego spaceru.\nStacja kolejowa Muzeum Quinta das Cruzes leży w odległości 15-minutowego spaceru od hotelu. Ze względu na przepiękną lokalizację, goście mogą dostać się do lotniska Madera w ciągu 25 minut.\nDo dyspozycji gości z małymi dziećmi kołyski, opieka nad dziećmi i klub dziecięcy. Nurkowanie z aparatem tlenowym, kajakarstwo i tenis ziemny oraz sala gimnastyczna i centrum fitness zapewnią gościom aktywny wypoczynek.\nEnotel Quinta Do Sol, Portugalia


Znakowanie środków ochrony indywidualnej stosuje się w celu ich identyfikacji i prawidłowego doboru do zagrożeń występujących na stanowisku pracy.\nOprawy (ramki) i szybki ochronne (lub filtr optyczny) znakuje się oddzielnie. Jeżeli stanowią całość wszystkie wymagane symbole znakowania powinny znajdować się na oprawie (ramce).\ncyfra(y) - Filtr optyczny.\nOznaczenie filtrów optycznych, jest kombinacją numeru kodowego i stopnia ochrony filtru, połączonych poziomą kreską np. 2-1,2. Oznaczenie filtrów spawalniczych nie zawiera numeru kodowego, jedynie stopień ochrony np. 10. Filtry zapewniające lepsze rozpoznawanie kolorów są znakowane symbolem "C". Filtry te oznacza się: "C - stopień ochrony". Filtry o podwyższonym współczynniku odbicia w podczerwieni są znakowane symbolem "R". Filtry te oznacza się: "oznaczenie - R".\ncyfra - Klasa optyczna soczewek.\nJedna z trzech klas optycznych: 1, 2 lub 3. Wyjątek stanowią szybki zewnętrzne, które zawsze powinny spełniać wymagania klasy 1.\nlitera - Wytrzymałość mechaniczna.\nSymbol znakowania szybek może stanowić litera: "A", "B", "F" lub "S". Brak symbolu oznacza minimalną odporność mechaniczną - dotyczy tylko szybek zewnętrznych i szybek ochronnych o działaniu filtrującym.\ncyfra(y) - Obszar stosowania.\nSymbol znakowania szybek może stanowić cyfra 8 i/lub 9.\nlitera(y) - Wymagania dodatkowe.\nSymbol znakowania szybek może stanowić litera: "T", "K", i/lub "N". Oznaczenie "T" umieszcza się bezpośrednio za symbolem wytrzymałości mechanicznej "L1" tj. "AT", "BT" lub "FT".\nSymbol oryginalnej lub zamiennej szybki ochronnej.\n- oryginalna, - zamienna\nSymbol znakowania opraw może stanowić cyfra: 3, 4, 5, 8, i/lub 9. Jeżeli środek ochrony oczu jest stosowany więcej niż w jednym obszarze, odpowiednie liczby naniesione są na oprawę we wzrastającej kolejności wartości liczbowych. Brak symbolu - zastosowanie podstawowe.\nSymbol znakowania opraw może stanowić litera: "A", "B", "F" lub "S".\nSymbol znakowania opraw może stanowić litera: "T" i/lub "H".\nZnakowanie szybek okularów\nZnakowanie opraw okularów\nZnakowanie szybek gogli\nZnakowanie opraw gogli


674 oddanych głosów\nNa scenie występują między innymi Janusz Chabior jako Jan, Łukasz Simlat jako Michał, Grażyna Wolszczak jako Ewa, Olga Bołądź jako Anna, Hanna Konarowska jako Anna, Agata Wątróbska jako Anna.\nOpinie naszych widzów (260)\nPrzedstawienie super z malym zastrzezeniem, za duzo wulagryzmu . Dziekuje,\ndl.....@gm...il.com / 29 czerwca 2022\nŚwietny scenariusz i super obsada aktorska, dużo śmiechu i refleksji. Bardzo udane przedstawienie, polecam.\nSi.....@....pl / 22 czerwca 2022\nświetny spektakl ,dawno tak dobrze się nie bawiłam, polecam\niw.....@....pl / 22 czerwca 2022\nPrzedstawienie GENIALNE! Absolutne mistrzostwo gry i kunsztu aktorskiego zwłaszcza panów Simlata i Chabiora. Jedyna niedogodność to zbyt słaba klimatyzacja pomieszczenia. Pod koniec spektaklu był po prostu zaduch.\ndo.....@on...et.eu / 20 czerwca 2022\nŚwietna gra aktorska! Na bardzo wysokim poziomie :) Jeden z najlepszych spektakli jakich byłam\nmk.....@....pl / 20 czerwca 2022\nFantastyczna sztuka, świetnie zagrana. Uśmialiśmy się bardzo 😃\nan.....@in...ia.pl / 19 czerwca 2022\nGenialne przedstawienie - Łukasz Simlat i Janusz Chabior - gwiazdorska gra aktorska,, to była prawdziwa przyjemność moc oglądać takiej klasy aktorstwo w kameralnej sali. Doskonała zabawa, dziękuje za rewelacyjne 100 minut.\nag.....@....pl / 19 czerwca 2022\nŚwietna sztuka w gwiazdorskiej odsadzie !\nan.....@....pl / 07 czerwca 2022\nSztuka bardzo ciekawa, gra aktorska świetna.\nbs.....@....pl / 07 czerwca 2022\nPowiem tak, to mój pierwszy spektakl w tym odnowionym miejscu, ale z pewnością nie ostatni. Już wyczekuję kolejnych. Spektakl bardzo dobry z rozkręcającą się akcją, humorem i śmiechem. Wspaniale spędzony wieczór. No i ten remont! Wreszcie można poczuć się jak w teatrze! Trzymajcie tak dlaje. Wszystkiego dobrego!\nWspaniale współczesna, mądra i zabawna sztuka. Znakomite aktorstwo i zapadająca w pamięć puenta. Polecam!\nsl.....@on...et.eu / 29 maja 2022\nRewelacyjny spektakl, mistrzostwo aktorskie ! Absolutnie trzeba zobaczyć. Krzysztof\nsk.....@ya...oo.com / 28 maja 2022\nMistrzowski spektakl z gwiazdorską obsadą! Pełen skrajnych emocji przyprawionych śmiechem. Jeśli ktoś ma ochotę na kurs tolerancji i wrażliwości oprawiony w ramy XI wieku, mogę polecić to wydarzenie w całego serca.\npi.....@gm...il.com / 28 maja 2022\nPrzedstawienie cudowne. Długo się tak nie naśmiałam. Bardzo nam się podobało wszystko. Gra aktorska, scenariusz i reżyseria. Polecam z serca. Warto obejrzeć.\nga.....@ga...ta.pl / 28 maja 2022\nŚwietny spektakl, dużo śmiechu, super obsada\nla.....@gm...il.com / 27 maja 2022\nŚwietna sztuka, Trudne tematy pokazane w zabawny sposób ale taki który skłania do refleksji. Dzięki tej sztuce mam ochotę poznac kolejne wystawiane przedstawienia w Garnizonie Sztuki.\nma.....@....pl / 27 maja 2022\nmb.....@gm...il.com / 27 maja 2022\nFenomenalna sztuka, wspaniali aktorzy ! Polecam!\nSpektalkt jest niesamowicie śmieszny! Dawno nie bawiłyśmy się tak dobrze :)\nal.....@gm...il.com / 08 maja 2022\nŚwietne przedstawienie, mnóstwo śmiechu! Polecam\nj......@....pl / 30 kwietnia 2022\nSpektakl zagrany rewelacyjnie. Łukasz Simlat i Janusz Chabior są niesamowici. Dużo śmiechu, ale jest też refleksja. Polecam zdecydowanie. Wieczór będzie udany!!!\nza.....@....pl / 30 kwietnia 2022\nFantastyczny spektakl w bardzo wesoły i przystępny sposób porusza niezwykle ważne tematy społecznego tabu.\nma.....@tl...en.pl / 29 kwietnia 2022\nNajlepsza sztuka od bardzo dawna. Wraca mi wiara w dobry teatr. Lekko i z polotem o rzeczach ważnych i aktualnych. Swobodny, niewymuszony humor na wysokim poziomie i rewelacyjna gra aktorska :)\nje.....@ga...ta.pl / 29 kwietnia 2022\nFenomenalna sztuka z niesamowitą obsadą!\npa.....@tl...en.pl / 29 kwietnia 2022\ncudowny, pełen relaks. Aktorzy i ich tworzenie postaci super.\nej.....@gm...il.com / 29 kwietnia 2022\na......@up...ta.pl / 29 kwietnia 2022\nBłyskotliwa, zabawna, inteligenta i z przekazem historia, którą przedstawiają wspaniali aktorzy. Brawo!\nmo.....@....pl / 29 kwietnia 2022\npb.....@gm...il.com / 29 kwietnia 2022\nFenomenalny spektakl! Dawno się tak nie śmiałam :) gra aktorska 11/10! Byliście cudowni\nma.....@gm...il.com / 28 kwietnia 2022\nka.....@tl...en.pl / 28 kwietnia 2022\nPolecam chętnie pójdę ponownie\nkr.....@....pl / 31 marca 2022\nNie spodziewałam się,, że tal dobry. Spektakl o akceptacji, tolerancji. Simlat - szacunek, świetna robota, również Chabior - widać klasę tych aktorów. Pani Wolszczak - jak zwykle, bardzo przeciętnie. Polecam.\nsa.....@....pl / 30 marca 2022\nNiesamowita fabuła i wspaniała gra aktorów. Spektakl, który trzeba zobaczyć\nMn.....@ic...ud.com / 30 marca 2022\nWspaniały spektakl. Pełen profesjonalizm i super zabawa.\new.....@....pl / 30 marca 2022\nMożna naprawdę się uśmiać, nie pozbawiając się jednocześnie refleksji nad życiem.\nlu.....@gm...il.com / 22 marca 2022\nCoś wspaniałego przeżycie i zabawa na bardzo wysokim poziomie :)\nki.....@....pl / 21 marca 2022\nSuper spektakl, porusza ważne tematy. Nie nadaje się dla osób zbyt konserwatywnych, chociaż takich osób akurat zachęcam do oglądania. Jako Ukrainka byłam wzruszona wsparciem!\nir.....@gm...il.com / 21 marca 2022\nSuper spektakl! Dobrze się bawiłem Człowiek jest w innym humorze jak wychodzi ;)\nak.....@....pl / 21 marca 2022\nSuper spędzony czas;)\nto.....@....pl / 21 marca 2022\nSUPER, NIENACHALNY HUMOR CHOCIAŻ OSTRY\nPozytywna dawka humoru 👍🏻\npo.....@gm...il.com / 20 marca 2022\nSwietna gra aktorska. Znakomite przedstawienie. Gorąca zachęcam do obejrzenia\ngw.....@....pl / 20 marca 2022\nSuper spektakl. Najlepszy na którym ostatnio byłem. Bardzo dobry scenariusz na czasie i z dystansem do tego co nas otacza. Aktorzy pierwsza klasa. Jednocześnie sam teatr kameralny i że świetna atmosfera. Chętnie wybiorę się jeszcze na coś innego. Janusz Chabior pierwsza klasa...Pozdrawiam!\npa.....@....pl / 20 marca 2022\nByliśmy we troje i każde z nas wyszło bardzo zadowolone. Niezwykle zabawny, jednocześnie porusza temat współczesnych bolączek.\nMo.....@....pl / 20 marca 2022\nBardzo miło zaskoczło mnie nawiązanie do obecnej sytuacji w Ukrainie. Brawo, brawo tak musimy reagować💞\ni......@gm...il.com / 20 marca 2022\nMiejsce gdzie sztuka spotyka się, z kulturą przez duże ,,K’’  Niesamowite miejsce, gdzie może się przenieść do wymiaru. Kameralne sala, które pomieści sporą widownie, niemniej ustawienie miejsc względem sceny jest naprawdę takie, iż jest wrażenie sceny na wyciągnięcie ręki. Nowoczesna sala multimedialna, super nagłośnienie. Dobra zabawa gwarantowana, rewelacyjny spektakl, gwiazdorska obsada ,,na wyciągnięcie’’ ręki. Gra na żywo to jednak gra na żywo, gdzie aktorzy dają naprawdę 100% z siebie. To trzeba po prostu zobaczyć  Pan Janusz Chabior PETARDA ! :) :) :)\nmi.....@....pl / 05 marca 2022\nRewelacyjna gra Pana Simlata i Pana Chabiora! Sztuka świetnie obrazuje problemy wewnętrzne współczesnych ludzi. Zmusza do myślenia. W dodatku przezabawne gagi tworzą sztukę wspaniałą.\npr.....@....pl / 24 lutego 2022\nBawiliśmy się wspaniale. Brawurowa gra aktorów. Polecam.\na......@br...ia.pl / 23 lutego 2022\nŚwietny spektakl i na czasie...Fajne teksty i śmieszne aktorów. Do tego bardzo dobra obsada aktorska. Polecam wszystkim. Nie zapomnijcie zabrać chusteczek na otarcie łez ze śmiechu...😄\nko.....@....pl / 15 lutego 2022\nNajlepszy na jakim byłam ! Gra aktorska na wysokim poziomie. Uśmiałam się jak nigdy :)\nas.....@in...ia.pl / 23 stycznia 2022\nPolecam rewelacyjny spektakl . Nie pamiętam kiedy się tak uśmiałam .\nan.....@in...ia.pl / 11 stycznia 2022\nSuper spektakl i super aktorzy. Polecam\nre.....@mi...mp.com / 11 stycznia 2022\nDla mnie wspaniale wydarzenie, wspaniała gra aktorów. Polecam znajomym i mam w planach następne wydarzenia.\nbk.....@....pl / 11 stycznia 2022\nświetnie się bawiliśmy ! gra aktorska mistrzostwo świata, momentami ubaw do łez :)\nar.....@ic...ud.com / 10 stycznia 2022\nJedna z lepszych współczesnych sztuk. Polecam w 100%\nja.....@ja...gu.pl / 10 stycznia 2022\nFantastyczne przedstawienie. Mnóstwo śmiechu, bardzo trafna interpretacja otaczającej nas rzeczywistości\ntc.....@gm...il.com / 10 stycznia 2022\nRewelacyjna gra Simlata i Chabiora. Inteligentny żart.\nil.....@gm...il.com / 10 stycznia 2022\nŚwietna komedia, po której mięśnie twarzy są bardzo obolałe :). Cudowna gra aktorów, super spędzony czas. Polecam gorąco.\nal.....@....pl / 10 stycznia 2022\nŚwietna gra aktorska, temat jak najbardziej na czasie. Już dawno się tak nie uśmiałam. Szczerze polecam.\nwi.....@po...ta.onet.pl / 09 stycznia 2022\nŚwietny spektakl, pełen humoru i rewelacyjnej gry aktorskiej. Tematyka "na czasie", warto się wybrać.\npp.....@gm...il.com / 09 stycznia 2022\nSpektakl z dużą dozą dobrego humoru, choć tematyka niezwykle ważna. Genialna gra aktorska :) to był cudownie spędzony czas.\nol.....@....pl / 09 stycznia 2022\nPopłakałem się ze śmiechu choć sens przedstawienia w zasadzie powinien smucić. Rewelacja. Będę polecał wszystkim znajomym i z pewnością wrócę\npo.....@ic...ud.com / 09 stycznia 2022\nRodzice byli zachwyceni spektaklem.\nb......@in...ia.pl / 09 stycznia 2022\nSztuka nam się podobała. Dotyka roblemow współczesnego społeczeństwa, ale przedstawiona z humorem i morałem. Jak zawsze świetny występ autorów.\not.....@tl...en.pl / 07 stycznia 2022\nSwietnie się bawiłam, kameralna scena, blizkość aktorów, naprawdę do polecenia na pewno pojedziemy na kolejny spektakl\nan.....@ag...oc.pl / 01 stycznia 2022\ndu.....@gm...il.com / 01 stycznia 2022\nŚwietna gra aktorska. Panowie Simlat I Chabior mistrzostwo świata!\nbe.....@....pl / 01 stycznia 2022\nSuper spektakl. Rewelacyjna Wolszczak i całą reszta No i oczywiście zobaczyć Chabiora w mini.Super sprawa\nir.....@....pl / 01 stycznia 2022\nSpektakl był wprost fenomenalny. Bardzo zabawny i pozytywny, a mimo to daleki od sztampy. Z nieprzewidywalnym zakończeniem i przesłaniem. Idealnie wpisał się w atmosferę witania nowego roku.\niz.....@gm...il.com / 01 stycznia 2022\nSuper sztuka, pełna śmiechu , bardzo dobra obsada.\nBardzo dobre przedstawienie , smutne a za razem wesołe .\njo.....@gm...il.com / 01 stycznia 2022\nPłakałam po wyjściu ze sztuki jeszcze w aucie. Od teraz zostaje wierną fanką wyłącznie Waszego teatru. Niebywałe emocje przeżyłam. Dziękuje. Jesteście Mistrzami. Pozdrawiam, Honorata Ostapiuk\nHo.....@gm...il.com / 01 stycznia 2022\nŚwietny spektakl i świetna gra aktorska\njo.....@tl...en.pl / 01 stycznia 2022\nSpektakl fantastyczny, gra aktorska wyborna, zaopiekowanie się widzami znakomite, przestrzeń - warto to wracać\nMa.....@....pl / 01 stycznia 2022\nka.....@po...ta.fm / 01 stycznia 2022\nŚwietne przedstawienie. Dawno się tak nie uśmiałem:)\nmp.....@gm...il.com / 01 stycznia 2022\nŚwietny spektakl! Wspaniała obsada. Bawiłam się cudownie! Dużo śmiechu, ale równie dużo refleksji.\nka.....@....pl / 01 stycznia 2022\nTo była najlepsza sztuka na jakiej byłam! Zarówno pod względem komediowym i ilości moich wybuchów śmiechu, jak i pod względem tematyki i przekazu. Niesamowite było dla mnie umiejętne połączenie tak trudnych i wspolczenie ważnych tematów z komediowym charakterem. Będę polecać każdemu!\nan.....@....pl / 01 stycznia 2022\nSuper! Polecamy. Kupa śmiechu. Bardzo pozytywne przesłanie.\nel.....@ar...rz.pl / 01 stycznia 2022\nWspaniała zabawa, świetni aktorzy. Polecam!!!!\nle.....@....pl / 13 grudnia 2021\nFantastycznie spędzone 1,5 godziny! Fenomenalny Ł. Simlat i nieustępujący mu kroku J.Chabior z przyjemnym tłem Pani O. Bołądź i G. Wolszczak. Polecam, polecam, polecam:-)\ngu.....@....pl / 05 grudnia 2021\nSuper sztuka! Dużo śmiechu\nw5.....@gm...il.com / 03 grudnia 2021\nRewelacja, uśmiałam się do łez. Łukasz Simlat jest mistrzem ;) wszyscy byli cudowni.\nem.....@po...ta.fm / 27 listopada 2021\nss.....@....pl / 27 listopada 2021\nPOLECAM!!! Zdecydowanie najlepszy spektakl na jakim byliśmy z narzeczoną!!!\nce.....@....pl / 27 listopada 2021\nBardzo dobra sztuka, Polecam!\nKa.....@gm...il.com / 26 listopada 2021\nGENIALNA rozrywka!!!!! 👏 Mam zamiar powtórzyć za jakiś czas 🙂\nAg.....@in...ia.pl / 24 października 2021\nWspaniała gra aktorska pana Janusza Chabiora którego zawsze obstawiają po ,, ciemnej stronie kurtyny ” okazała się dla mnie jako widza prawdziwa ucztą podczas której mogłem nasycić swoją duszę dawką płynnego szczęścia w postaci śmiechu Gorąco polecam tę sztukę\nma.....@....pl / 20 października 2021\nRewelacyjna gra, świetne teksty rewelacyjnie nawiązujące do bieżącej sytuacji.\npa.....@....pl / 19 października 2021\nDoskonałe ujęcie ważnych i trudnych spraw.\nŚwietna zabawa, doskonała obsada, rozrywka w najlepszym wydaniu😁\nka.....@....pl / 18 października 2021\nAktorzy rewelacyjni, scenariusz z życia wzięty, bardzo dobra sztuka\nBardzo POZYTYWNA sztuka, inteligentna i zabawna. Janusz Chabior w roli Janeczki cudowny. Polecam!!\nal.....@....pl / 17 października 2021\nSpektakl idealnie na czasie. Pod tym uśmiechem, jest cała gama aktualnych problemów. Oj Polsko wstyd mi za ciebie.\nza.....@on...et.pl / 17 października 2021\nRewelacja! Świetna gra aktorów. Bardzo na czasie, poruszający ważne tematy w przezabawny sposób. Polecam\ndm.....@ya...oo.com / 17 października 2021\nSuper wieczór emocje i humor zabawa po pachy napewno będziemy jeszcze raz u was dziękuję bardzo za Super sobotę.\nKb.....@....pl / 17 października 2021\nWspaniała obsada. Bardzo śmieszny i pozytywny spektakl. Bardzo polecam\nEw.....@gm...il.com / 16 września 2021\nRewelacyjna gra aktorska, świetny scenariusz, bardzo na czasie! Ogólnie bardzo, bardzo polecam!\np......@up...ta.pl / 15 września 2021\nPolecam, świetna sztuka. Mnóstwo śmiechu i dobrej zabawy. Gra aktorów wyborna.\nŚwietna sztuka ! W zabawny sposób dotykająca jakże altualnego tematu braku tolerancji.....Gra aktorów zatyka dech w piersiach ..... Aktorstwo na najwyższym poziomie!\nsm.....@gm...il.com / 14 września 2021\nFantastyczny humor, inteligentne wątki - nic tylko polecić :)\nzw.....@....pl / 07 września 2021\nSpektakl fenomenalny, dużo śmiechu i genialna gra aktorska. Polecam!\nka.....@....pl / 06 września 2021\nWyśmienity spektakl, wyborna obsada, o mało nie zakrztusiłem się za śmiechu pomimo poważnego przesłania. I'll be back:)\nJa.....@gm...il.com / 05 września 2021\nMądrze i zabawnie ! Super Do zobaczenia\nzy.....@gm...il.com / 05 września 2021\niz.....@....pl / 31 grudnia 2019\ngr.....@gm...il.com / 20 czerwca 2022\nŚwietne teksty i gagi\nza.....@gm...il.com / 20 czerwca 2022\nObsada i sztuka wyśmienite, można śmiać się do łez i odpocząć od rzeczywistości ;-)\nbi.....@se...us.pl / 20 marca 2022\nBawiliśmy my się zacnie\ngw.....@....pl / 12 stycznia 2022\nNiesamowicie oddane postaci przez Grażynę Wolszczak i Janusza Chabiora. Kapitalna fabuła, podczas której można było się pośmiać, jednocześnie zastanawiając się nad kondycją społeczeństwa i własną. Idealny wybór na sylwestrowy wieczór. Bardzo dobrze spędzony czas, polecamy każdemu!\nIronicznie, inteligentnie, interesująco ☺Must watch!\nos.....@gm...il.com / 09 stycznia 2022\nPo pierwsze nie nudziłam się ani chwili przez blisko 1,5h. Scenariusz jakby na zamówienie na powszechnie obowiązujące tematy. Gra aktorska bardzo nierówna od wybitnej do bardzo słabej co było całkiem interesujące. Chabior, pierwszorzędny.\nsy.....@we...21.com / 01 stycznia 2022\nRewelacyjna gra aktorska!!\nto.....@....com / 27 listopada 2021\nRewelacyjny pan Simlat\nIz.....@....pl / 17 października 2021\nSpektakl bardzo fajny, aktorzy świetni, śmiechu było sporo. Jedynym mankamentem była bardzo wysoka temperatura w sali.\nor.....@gm...il.com / 20 czerwca 2022\nFajny spektakt komediowy ale z przesłaniem, wspaniała gra aktorska,, polecam\nbe.....@....pl / 19 czerwca 2022\nSztuka jest świetną komedią na dzisiejsze smutne czasy. Polecam. Natomiast na widowni nie ma zachowanej odległości między widzami. Sala "upchana" do ostatniego widza. Nie ma reżimu covidowego. Maseczki w większości założone ale po polsku - w połowie pod nosem. Były osoby które nie miały maseczek ( na szczęście sporadyczne). Przy opuszczaniu widowni ogromny tłum. Nikt nad zachowaniami jakie dyktuje covid nie panował.\nbo.....@gm...il.com / 19 stycznia 2022\nSpektakl b propagandowy politycznie ale b smieszny jak na komedie\nmo.....@gm...il.com / 11 stycznia 2022\nOrganizacja bez zarzutu\ngo.....@gm...il.com / 19 czerwca 2022\nBardziej kabaret niż teatr ,scenariusz pod publikę ,niezły utarg choć gra aktorska ok choć to aktorzy Chabior i … ciągną tą komedie ,rozrywka jest choć bez przesady\nte.....@ho...il.com / 27 maja 2022\njo.....@....pl / 01 stycznia 2022\nGeneralnie spektakl niezły. Niestety wg mnie role kobiece przeciętnie zagrane, w porównaniu do ról męskich. Genialni Simlat i Chabior, panie, niestety 2 klasy niżej. A szkoda\nju.....@gm...il.com / 13 grudnia 2021\nPrzedstawienie obroniło się dzięki świetnej grze panów Chabiora i Similata. Niestety gra pani Grażyny Wolszczak rozczarowuje, jest to drugie przedstawienie które obejrzałam z jej udziałem i niestety wrażenia podobnie mierne.\nan.....@....pl / 21 marca 2022\nnic specjalnego. niestety nie było scenariusza... :)\nKr.....@....pl / 18 października 2021\nZ przesłaniem, dobrze zagrane, ale żart zbyt gruby i przaśny. Czułem się zawiedziony.\nmr.....@gm...il.com / 28 maja 2022\nRozczarowałam się, spektakl zapowiadał się świetnie, a był nudny i nic nie wniósł do mojego życia.\nda.....@gm...il.com / 20 marca 2022\nSpektakl wydaje się aspirować do edukacyjnego a problem traktuje płytko. Aktorsko w moim odczuciu przeciętnie.\ned.....@gm...il.com / 28 listopada 2021\n03.09 17:00 ?? PLN ?? PLN ?? dostępnych miejsc


Ratować Przytulać Głaskać: 30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 11: Najbardziej dziwna, szalona sytuacja jaka przytrafiła się podczas sesji\n30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 11: Najbardziej dziwna, szalona sytuacja jaka przytrafiła się podczas sesji\nNajbardziej dziwna i powalona sytuacja była, gdy prowadziłem w klubie Rivendell 6-osobową drużynę, złożoną z niziołka, ogra, krasnoluda, elfa i dwoje ludzi. W pewnym momencie, teleportował ich magus, i w padła mi do głowy chyba najdurniejsza myśl, jak mogła wpaść w danym momencie.\nTeleport pozamieniał ich głowy. To znaczy, głupsze by pewnie było, gdybym pozamieniał ich luloki. Ale nie byłoby to tak wizualne w odbiorze.\nI tak ludzie zamienili się między sobą (co było mało śmieszne), elf z krasnoludem (to już było dosyć śmieszne) i niziołek z ogrem (do końca sesji brechtaliśmy się ze śmiechu).\nAle byłem kiedyś dowciapnym mistrzem gry.\nAch, durnym ja. mam jeszcze jedną szaloną anegdotę z sesji do Warhammera :)\nNowy koleś na sesji walczy z jakimś przeciwnikiem, nagle w wyniku krytyka, traci rękę z mieczem - zostaje odcięta w łokciu.\nGracz (twardym głosem): Podnoszę miecz drugą ręką.\nMieliśmy polewkę jeszcze na długi czas.\nAutor: Radoslaw Idol o 16:47\nMichał Zemełka 11 września 2013 21:18\nJa bym na jego miejscu podniósł drugą rękę tę pierwszą, ściskającą miecz i tak wymachiwał. Zawsze to trochę zwiększyłoby zasięg.\nRadoslaw Idol 12 września 2013 04:23\nPowergamer z ciebie ;)


Projekt Lena PS - DOMENA Pracownia Projektowa- projekty domów\n122.50 m2 Powierzchnia użytkowa\nOpis - projekt Lena PS\nCharakterystyka projektu Lena PS\nLENA została zaprojektowana dla 4-osobowej rodziny.\nPrzez wygodny przedsionek z miejscem na szafę, wchodzimy do przestronnego salonu połączonego z jadalnią. Okazała kuchnia ze spiżarnią jest od nich oddzielona, ale z łatwością można ją połączyć z resztą strefy dziennej. Przy przejściu do zacisznej części nocnej znajduje się dogodnie umiejscowiona toaleta, za którą znajdują się trzy obszerne sypialnie. Układ funkcjonalny dopełnia bogato wyposażona łazienka wraz z dostępnym z niej pomieszczeniem pralni, praktyczne pomieszczenie gospodarcze, łączące dom z garażem, oraz obszerna kotłownia z praktycznym wyjściem do ogrodu. Projekt w standardzie posiada dodatkowo projekt ogrzewania kominkiem z płaszczem wodnym.\nRzuty - Lena PS\nPowierzchnia użytkowa 122.50 m2\nPowierzchnia zabudowy 213.43 m2\nKubatura 420.77 m3\nSzerokość budynku 19.04 m\nDługość budynku 15.18 m\nMinimalna szerokość działki 22.18 m\nMinimalna długość działki 26.04 m\nPowierzchnia dachu 316.82 m2\nKoszt budowy stan wykończony 236 945,00 zł\nElewacja - Lena PS\nProjekt Sonia 2 PS 172.52 m2


Czy już czas na opony letnie? - Onet.TV\nCzy już czas na opony letnie?\nZbliża się czas wymiany opon z zimowych na letnie. Czy rzeczywiście trzeba zawsze zmieniać opony zależnie od sezonu, czy też są sytuację, w których to nie jest konieczne? Jak rozpoznać, czy letnie opony są jeszcze dobre, czy też trzeba kupić nowe? I kiedy warto zmienić opony zimowe na letnie?\nDodano ponad 3 miesiące temu w kanale #Moto.100 i w tematach Moto, Onet, Opony . Źródło: Onet100\n~JanL : Kilka latek wstecz miałem zimowe opony Uniroyale, często była to jazda jak na nartach nawet manewrując na parkingu. No i łopatę woziłem w bagażniku zima. Dziś pewnie już tak nie ma, są znacznie lepsze.\nTo mnie nauczyło że nieważne czy letnie czy zimowe jeśli za oponą nie stoi powiedzmy: klasa, marka, potwierdzona skuteczność.\nNo i pytanie jak się jeździ, jak w mieście, do sklepu , kuzynów, jazda niedzielna, w lecie na działkę to całoroczne spoko wystarcza, o ile nie są już łyse.\nJak jazda 50 do 50 czyli pozamiejska i miejska to lepiej wymieniać, dla własnego bezpieczeństwa.\n7 kwi 07:52 | ocena: 68%\n~Al do ~juzek: Bzdury to Ty piszesz. Nie chodzi tylko o bieżnik ale rodzaj gumy. Letnie i zimowe są zupełnie z innej gumy. W zimie opony letnie robią się twarde, spada komfort jazdy a zawieszenie jest bardziej przez to obciążone. Pełno na tym forum tzw. fachowców, specjalistów od wszystkiego.\n7 kwi 09:01 | ocena: 68%\n~Tomek : Moje opony już nie nadają się do jazdy, bo jeżdżę na nich któryś sezon z kolei. Jestem zdania że czy na zimę czy lato trzeba zmieniać opony. Kupiłem już komplet tomketów, ale jeszcze poczekam tydzień i dopiero potem będę zakładać pogoda jeszcze może spłatać figla.\n5 kwi 10:55 | ocena: 55%


Artelis - Agnieszka\nPewnego dnia zauważyła w szkole Jarka. Zdziwiła się, że nie widziała wcześniej tego przystojnego faceta. Stanęła w jego pobliżu i zaczęła się do niego zachęcająco uśmiechać. Chłopak odwzajemnił uśmiech, ale za chwilę podeszła do niego dziewczyna, którą on objął. Za chwilę zabrzmiał dzwonek. Tego dnia Aga nie zobaczyła już Jarka. Po powrocie do domu usiadła w fotelu, rozsunęła nogi i wsunęła rękę w majteczki. Zaczęła pieścić swoją łechtaczkę i wsuwać palce w myszkę. Przez cały czas wyobrażała sobie, że kocha się z Jarkiem. Po chwili poczuła gwałtowne skurcze. Sam fakt, że droga do chłopaka była utrudniona (w końcu miał dziewczynę), dodatkowo ją rozpaliła. Wiedziała, że musi go zdobyć. Za każdym gdy go widziała, uśmiechała się, poprawiała włosy i przesuwała językiem po ustach. Przesyłała mu wyraźne sygnały, że go pragnie.\nJarek też zauważył Agnieszkę. Miała w sobie coś, co go pociągało. Gdy widział, jak dziewczyna wodzi języczkiem po ustach, wyobrażał sobie, że jej usta to jego penis. Było mu głupio, że myśli tak o kimś innym, niż jego ukochana, ale pragnienie Agi było silniejsze. Co wieczór masturbował się, myśląc o niej.\nAga zauważyła narastające podniecenie w oczach chłopaka. Postanowiła uprościć mu zadanie. Któregoś popołudnia, gdy szkoła była prawie pusta, spostrzegła na korytarzu Jarka. Siedział sam. Aga podeszła do niego i położyła jedną nogę między jego nogami. Jarek, pod jej krótką spódniczką, zauważył pończochy. Zapragnął zobaczyć dziewczynę w samej bieliźnie. Jego ręce same zaczęły wędrować od kostek ku udom Agnieszki. Nie mógł opanować pożądania. Jego penis zaczął rozrywać spodnie.\n- Idziemy do mnie – zarządził Jarek.\nMieszkał blisko szkoły, więc po chwili znaleźli się w jego pustym mieszkaniu.\n- Aga… – zaczął, ale dziewczyna nie dała mu nic powiedzieć.\nPrzycisnęła go do ściany i zaczęła namiętnie całować. Jarek początkowo trochę się wzbraniał, gdyż na biurku stało zdjęcie jego ukochanej. Po chwili jednak zamknął oczy i oddał się przyjemności pocałunków Agi. Zaczął zdejmować z niej ubranie. Wchłaniał zapach jej ciała i delikatną nutkę perfum. Rozkoszował się dotykaniem jej nagiej, gładkiej skóry. Gdy Aga była w samej bieliźnie, wstała. Podeszła do wieży i włączyła muzykę. Zaczęła się zmysłowo poruszać. Wodziła rękami po swoim ciele. Następnie podeszła do Jarka i zdjęła z niego rzeczy. Był przed nią zupełnie nagi. Dziewczyna patrzyła z pożądaniem na jego twardego członka. Jarek rozpiął jej stanik. Zobaczył jej jędrne piersi i sterczące sutki. Zaczął je lizać, ssać i delikatnie gryźć. Aga jęknęła z rozkoszy. Zapomniała zupełnie, że w tym momencie zawsze przerywała zabawę. Uklęknęła przed chłopakiem. Wzięła do ust jego penisa. Lizała go dokładnie. Słyszała coraz szybszy oddech Jarka. Dotykała czubkiem języka kutasa, ssała go, pieściła ręką. Jarek zaczął wbijać się w nią. Jęczał i prosił, by ścisnęła mocno usta i szybko przesuwała nimi po jego członku. Aga posłuchała i poczuła spermę w swoich ustach.\n- Chodź do mnie – szepnął Jarek.\nPołożył się, a Agnieszka zdjęła majteczki i usiadła mu na ustach. Jarek wodził językiem po jej wygolonej myszce. Nagle gwałtownie wbił się w jej szparkę i ścisnął jej pośladki. Aga krzyknęła z rozkoszy, a Jarek poczuł soki i zaciskają się dziurkę dziewczyny. Jego penis w tym czasie odzyskał już sprawność. Agnieszka zauważyła to i usiadła na nim. Chłopak poczuł jej mokrą i wilgotną szparkę. Aga zaczęła się poruszać, patrząc mu w oczy. Jarek po raz pierwszy zauważył jej oczy – były bardzo niebieskie i bardzo napalone. Dziewczyna ujeżdżała jego członka, a on patrzył jej w oczy i pieścił jej piersi. Aga zaczęła jęczeć.\n- Jesteś boska – szepnął jej Jarek i w tym momencie poczuł, jak jej myszka eksploduje.\nKochali się jeszcze chwile w tej pozycji, Aga przeżyła kolejny orgazm. Była już zmęczona, więc Jarek kazał jej zejść i oprzeć się o biurko. Dziewczyna zrobiła to i wypięła pupę. Jarek zobaczył nagą Agę przy zdjęciu swojej dziewczyny. Przez chwilę zrobiło mu się dziwnie, więc szybko przewrócił zdjęcie i wszedł w Agnieszkę. Trzymał ją za pupę i posuwał ostro. Spuścił jej się w tyłeczek. Następnie oboje poszli do łazienki. Wzięli wspólny prysznic, całując się namiętnie.\nDoprowadzili się jeszcze raz rękami do orgazmu. Ubrali się i spojrzeli sobie w oczy. Jarek wiedział, że ile razy zobaczy jej niebieskie oczy, będzie pragnął seksu z nią.\n- Powtórzymy to kiedyś – powiedziała Aga, dając mu buziaka w policzek.\nWięcej podobnych opowiadań erotycznych znajdziesz na naszej stronie:\n- wiersze z tomiku Eli Walczak "Tak ma na imię miłość"


Obrona Sokołowa [Aleksander Morgenbesser] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00043 005917 20297415 na godz. na dobę w sumie\nObrona Sokołowa - ebook/epub\nISBN: netpress_klasyka_1350 Data wydania:\nAleksander Morgenbesser OBRONA SOKOŁOWA Konwersja: Nexto Digital Services\nSpis treści PROLOGUS. PIEŚŃ I. PIEŚŃ II. PIEŚŃ III. PIEŚŃ IV. PIEŚŃ VI. PIEŚŃ VII. PIEŚŃ VIII. PIEŚŃ IX. Pieśń Cisowskiego.\nOBRONA SOKOŁOWA śpiew bohaterski w IX pieśniach Morgenbesser Aleksander PROLOGUS. Sławny Homerus, hiszpański poeta, Co żył za czasów ponoś Mahometa, Opiewał czyny rycerskie i boje Cnego Hektora, który zburzył Troje; Malował wdzięki pięknej Iliady, Uczty, kuliki, sejmiki, biesiady, Śpiewał Helenę przecudnej urody, Którą zkądś wykradł Agamemnon młody; Wyją tam działa, tną miecze i szable, Biją Tatarów Chrześcianie djable! Ale to wszystko, wszystko nic nie znaczy, Ja wam opowiem, jak trza bić inaczej! Pisał Wirgiliusz pod królem Marjuszem Walki Enea z dzielnym Romuluszem; Jak się czubili, szturkali, jednali, I gdzieś we Włoszech Rzym wybudowali. Lecz cóż tam ujrzysz? wielmożnych hetmanów, Ciurów, pachołków, sejmikowych panów, Piki, rusznice i wojsko kwarciane, Ale to wszystko nam od dawna znane, Więc o tem śpiewać dzisiaj nic nie znaczy, Ja wam opowiem, jak bili inaczej! Zresztą i Taso, rodu litewskiego Przedstawił obraz ludu żydowskiego, Jak ta ciemnota gryzła się, kłóciła, I w mieście Tabor Chrystusa zabiła; Lecz ta historja nie każdego bawi, Wszak o tem pleban co niedziela prawi. I Wolter, niemiec w opiętej opończy (Musi być niemcem, bo na er się kończy) Dziwne nam rzeczy pisze w Henryadzie: O buntach, sejmach, senatorów radzie; Jak tam król Henryk, francuskiego rodu Bił się z niemcami śród ognia i chłodu. Ale to wszystko, wszystko nic nie znaczy Ja wam opowiem, jak bili inaczej! A więc słuchajcie Jegomość Panowie! Co kto nie słucha, ten się nic nie dowie.\nPIEŚŃ I. wy! co wiecie gdzie leżą Ateny, W których dziwaczne mieszkają syreny, Gdzie miasta: Egypt, Tybr, Paryż, Rymanów, Londyn, Bolechów, Krym, stolica Chanów, Gdzie Ołomuniec, sławny targiem wołów, Wiecie zapewne, gdzie leży Sokołów! Bo trzeba wiedzieć, że to inne czasy! Zaledwie chłopiec wyjdzie z drugiej klasy Zaraz wie wszystko, gdzie co jest, gdzie niema, A cóż dopiero nauczy infima. A gdy, bróń Boże! skończy humaniory, Wszystko potrafi, i to a priori; Lecz tym, co w szkołach licho się spisali, By po atlasach długo nie szukali, Jeograficzne tajniki odkopię: Że nasz Sokołów leży —w Europie! Lecz aby godnie opisać to miasto Dobrze wymiesić trza poezyi ciasto; By świat podziwiał jego cnoty, losy, Trzebaby śpiewać anielskiem! głosy: Ale do ciasta, ale do śpiewania, Trudno się zabrać bez kobiety zdania. A więc dziewice, siostry Hypokreny, Które lirnikom dodajecie weny Piękna dziewiątko czarnookie muzy, I mnie natchnijcie urokiem Meduzy! Ale, czekajcie, stójcie moje panie! Dziewięć nadmuchań, któż wytrzymać w stanie? Gdybyście razem zaczęły mi dmuchać, Gotówem duszę z natchnienia wychuchać! Wiec po jednemu, chodź Muzo bednarzy, Pobiła gęba dmuchnij mi do twarzy; Do pierwszej pieśni dopomóż wieszczowi Niech to, co czuje i czule opowie; Nabij na lutnią najlepszych obręczy Niech jej głos silnie po świecie zabrzęczy, Niech się dowiedzą najdalsze narody, Ze sokołowskie bednarskie gospody Wydały męża, który siał na czele Na wojnie, w radzie, w karczmie i w kościele! Pięny Sokołów jak ranek majowy, Miły Sokołów, jak głos słowikowy: Równie jak łabędź srebrzystej urody Co dumny buja po krzyształach wody Także Sokołów, oblany wodami, Wabi wędrowca rzadkiemi wdziękami; A rzadkie wdzięki! nie znikome, stałe! Przetrwają wiosnę, trwają lato całe, Bo choć cokolwiek w lecie wysychają, Jednak przynajmniej po kostki sięgają. Lecz wdzięki także do gustu należą, Więc w urok wdzięków tych nie wszyscy wierzą; Niektórzy pletą o tych wdziękach duby, Mieniąc je błotem, ale pierwszej próby. Nawet ich mówić napada ochota Żegnasz Sokołów jest kopalnią — błota! ' Lecz to nie sztuka ganić obce błędy; Wprzódy nieboże zetrzej własne trędy, A gdy cię bodą wdzięki Sokołowa, Zajrzyj kochanku pierwej do Zborowa. Tam rzadkie wdzięki, na świętego Jana Sięgają jeszcze powyżej- kolana; A przecież radbyś być Zborowa panem, Bo wdzięki mierzysz workiem nie kolanem. Bądź jak bądź, błotem ubarwion czy chwastem Jednak Sokołów nadzwyczajnem miastem. Prawda, są miasta kędy płynie morze: Stambuł, Carogród, Moskwa, Zaporoże; Sandomierz leży nad morzem i Sanem, Armenia wisi nad bystrym Tygranem, I przy dwóch rzekach trafiają się grody; Jak Kijów, Kraków, Neapol i Brody! Lecz niemasz miasta pomiędzy miastami Coby nad czterma leżało rzekami! Jeden Sokołów ma cztery potoki: Tu pędzą nurty srebrzystej Roztoki Z tęsknotą w oku w Młynówki ramiona, Młynówka dąży do Sukieli łona, Sukieli zdroje lotem błyskawicy Topią swe wdzięki do bałwanów Świcy! Tak więc Sokołów starych rzeczy świadom Te cztery rzeki wypieścił Najadom! A co za rzeki! wodniste, piasczyste, Nie urojone, ale rzeczywiste; Wiją się, mruczą, przerzynają łany, Biją o brzegi pieniste bałwany, Szum się rozlega, głuszy miasta gwary, Aż się odbija o dzwonnicę fary! A przecież mówią, że takie fal bicie Widać, jak ulał, we chlewnem korycie. Że szmer, co słychać od brzegów strumyka Nie jest szum nawy, lecz żabia muzyka. Trudno zabronić; każdy ma swe zdanie Lecz ja nie zważam na lada gadanie; Bo mniejsza o to, szum taki czy siaki, Kijem czy pałką zawsze ból jednaki; Zresztą nie każdy mądry, ten co szumi A pies czem głupszy, tem więcej wyć umie; I proszę zważyć panów Jegomości, Co to się zawsze pniecie do wielkości, Czy z wielką rzeką i wielkie wygody? Tam stawiaj mosty śród burzliwej wody, Co tu szarwarków dla zacnej gromady, Gdy idą kryhy, co strachu, co rady! A tu się dosyć podkasać po łytki I przejdziesz rzekę nie zmoczywszy nitki! Pływać tu można bez żadnej nauki, Bo leżeć w błocie nie trza wielkiej sztuki. Wpadnie kto w rzekę, pewnie nie utonie, Leży wygodnie jak w pierzyny łonie! O tak! Sokołów miasto że nie żarły, Wszak nie należał do wojskowej kwarty. Prawda, teutońskie nie kwitły tu prawa, Lecz bez ławników i tu była ława! Prawa kijowskie wszystko zastąpiły I bez prawników sprawę ukończyły; Bo kij, to kodex bardzo zrozumiały, Krótki i zwięzły, a w praktyce stały! Zresztą, że z Niemiec nie było konzulów, Wina w tem tylko nieboszczyków królów, Bo gdyby miasto samo się rządziło Nawet nad prawa było by się wzbiło. I mała strata ! mniejsze ztąd zatargi, Gdzie niema sądu, tam niema i skargi, I słyną nawet z braterskiej miłości Obywatele sokołowskiej włości; " Jeśli się czasem nieco poczubili, Zawsze jak bracia swe spory zapili! Bo w tem duch wyższy i mieszczańska dusza, Że nie chce splamić żupana, kontusza, By nie dać zgrozy dla wiejskiej hołoty, Tyle w mieszczanach i dumy i cnoty! Lecz niepotrzebnie o mieszczanach prawię, Do drugiej pieśni lepiej ich zostawię, Więc do widzenia! nim nazad przyjdziecie, Muszę powiedzieć jak ryby łapiecie; Bo w sokołowskich rzekach, to nie grzyby, Ani zające, lecz łowia się ryby! Ale nie siecią, nie zdradliwym grotem Tylko otwarcie, kamieniem i młotem, A skoro młotem o kamień przywitasz, Tak ryby zdarzysz, że je ręką schwytasz. To wynalazek rodzimy, nie obcy. Tak łowią wszyscy w Sokołowie chłopcy! A co za ryby! smaczne jak kwiczoły,. Potulne, jakby chodziły do szkoły, A jeźli nie są zbytecznej wielkości, Za to i mniejsze posiadają ości. Zresztą, to zdanie dawno się rozchwiało, Że ten jest wielki kto ma wielkie ciało. Czyż każdy pleban sokołowskiej fary Celował ciałem, był sążnistej miary? A tylu było z nich wielkich badaczów, Ni Lwów miał takich, Kraków ni Żydaczów. Ksiądz Jan wybadał badając trzy lata, Że kolos z Rodus poszedł gdzieś do kata. Więc naśladując to mistrzostwo. sztuki, Wsadził dzwonnice na dwa grube buki. Ksiądz Ambros będąc wielkim lipologiem, Badał lat dziesięć nad lipy nałogiem. W końcu z teoryi dążąc do praktyki Wpiął sygnaturkę na lipowe tyki. Ale z plebanów jest konkluzya czysta, Że jest tu fara, że jest organista; O tak, jest fara gotyckiej budowy, Wszak kryta gontem od stopy do głowy, I z tego wnoszą niecni heretycy Że kościoł tylko zbudowan z tarcicy! Zresztą, a choćby kościoł był drewniany, Czyż bezpieczniejsze murowane ściany? Mur gdy się zwali, zabija, kaleczy, Tłum się rozpierzcha i jęczy i krzyczy, A czasem cegła straszna, rozhukana Uderzy w głowę samego plebana! Ta zaś, choć deski zrzucą swe okowy Prócz kilka sińców każdy wyjdzie zdrowy. Takie korzyści ma kościoł drewniany! Mają też swoje tutejsze organy, Boć pełne życia lekkie i ruchawe, Co dzień wędrują od chóru pod ławę, A z tąd je nosi pod płaszczem co rana Kościelny na chór, skoro msza śpiewana. I w tej to cnocie jest korzyści wiele; Ani je złodziej zastanie w kościele, Nawet gdy pożar świątynie owładnie Organom z. głowy ani włos nie spadnie; I tracąc farę, gmina traci mało, Bo gdy zdrów organ, zdrowe całe ciało; Więc gdy w dni kilka gmach gotowy stanie, Znów organista dudni po organie, I znów się modlą mieszczanki, mieszczany, Taki tam kościoł! takie tam organy! Mówiąc o farze, nie mińmy ratusza, Wszak ratusz wszędzie to miastowa dusza, A na ratuszu najważniejsza wieża: Przewodzi miastu, godziny wymierza, Zdobi, przestrzega i porządku uczy, Świeci i dźwięczy, i trąbi i huczy; Gdy przeto wszędzie wieżę uwielbiają, Tu własnej wieży za wiecheć nie mają. A mnie się zdaje, że ta zła estyma Ma w tem początek, że tu wieży niema! Lecz choć tu niema wieży ratuszowej Zdolnej ku temu nie braknie mu głowy, Bo z mieszczan mądrej, tajemniczej miny Pojmiesz, że umią stawiać i — kominy! Ztąd widać, że im nie potrzeba wieży, Wiedzą godziny, gdy czas do pacierzy, Bo jak z pod buków dzwonić zaczną dzwony, Cały Sokołów wzruszony, zgłuszony. Tu niepotrzeba i wieżowej straży, Bo gdy, broń Boże, pożar się wydarzy, Tak wszystkim oczy, gęby pozamyka, Iżby i strażnik zapomniał języka. Za to też ratusz, zuchowatej miny Dla senatorów sokołowskiej gminy, Czapka na bakier, ramiona otwarte, Deskowe boki kołami podparte; Lecz czyż, pozwala i cnota i wiara By ratusz lepszy był jak sama fara? Więc gmach gdzie mieszka Temis sokołowska Jest jednem słowem ot, — karczma żydowska! Ale gdzie człowiek lepiej radzić w stanie, Jeźli nie w karczmie, jeźli nie przy dzbanie? A że tu radzić mają ważne rzeczy, Nikt z mądrych ludzi pewnie nie zaprzeczy: Kowale radzą, zachodzą do głowy Jak wyglądają szatanów podkowy? Szewcy badają nad obuwiem Ewy. Czy Adam nosił palone cholewy ? Rzeczpospolita bednarska zaś radzi, Ile obręczy było na tej kadzi, W której się w wino przemieniły wody, Gdy były w Kanie galilejskiej gody. Jeden się żali, że z wielkiej czułości Żona mu gębę zdrapała do kości; Drugi się skarzy, że mu czarownica Krowom, to warzy mleko, to podchwyca. Ci o topielce, tamci o upiory Żywe w ratuszu wytaczają spory. Pocóż wymieniać wszystkie plebiscita? Z nichby urosła książka wyśmienita! I inne cnoty ma Sokołów przecie: Jest tu ulica, jakich nie ma w świecie: Szeroka, pewnie na dobre trzy kroki Długa na sążni sto a może dwieście, Bo się nie kończy w samem tylko mieście, Na niej się mieszczą i sławne jarmarki Rynek, przedmieścia, miasto i folwarki. Jarmarki sławne! do roku dwa razy; Wtedy tu zwożą cerkiewne obrazy. Medalioniki, korunki, szkaplerze, Krzyże, krzyżyki, drewniane talerze, Perły jak orzech, i pierścionki z cyny, Miski i garnki z rodowitej gliny, I smołę, czystą, niby miód lipcowy, Czasem przypędzą trzy lub cztery krowy! Bogatszy towar obok samej fary Mierzą łokciami rozmaitej miary; Tu znajdziesz taśmy, tasiemki, drelichy, Gorlickie płótna, mosiężne kielichy, Tu trybularze, puszki na jałowiec, Lisy z królików, a sobole z owiec; Różne towary! kieliszki i szklanki, I żydaczowskie bure obwarzanki, Buty, chodaki, chodaczki, trzewiki I różne rzeczy, nawet i guziki! O! wiele, wiele bym jeszcze wam prawił. Lecz by mię każdy samego zostawił; Więc nim opowiem zabiegi obrończe, Na sławnych targach tę pieśń pierwsza kończę.\nPIEŚŃ II. Chodź druga siostro, chodź muzo kopyta! Cicho w mej lutni, i w głowie nie świta! Więc by natchnienie wysadzić na czoło, Uwieńcz skroń moją najwonniejszą smołą! Lutnia pęknięta! więc gędzieć niełatwo, Ściągnij ją muzo najmocniejszą dratwą! Gdy wieszcz w ekstazach zapomni o świecie Poskrob go z lekka pocięglem po grzbiecie. Roku pańskiego, ot, nie wiem którego, Cóż, gdy w kronice nie było żadnego ? A jeśli było, to na pierwszej stronie, A pierwsza strona? już w przepaści łonie! Tej pierwszej kartki historya smutna, Śmierć jej zadała dziewica okrutna: Raz się muskała od białego rana Rodziwa siostra godnego plebana, Bo zaproszona była na wesele, A po weselach kawalerów wiele; Więc trza być ładna, dobyć całej broni, Może się jeszcze w niej kto zagawroni. Pierwsze kędziory, by głowę ozdobić, Ba, ale z czego papiloty zrobić? Biegnie w patynkach do izby pisania, Lecz i jednego nie widać kazania; Szuka i szuka, a do paralusza! Niema papieru ani pół arkusza; Ha, co tu robić? do archiwu bieży, "Mam cię!" Kromka tuż na wierzchu leży; Szast! już po kartce, co była na czele, Cios dla historyi, a dla niej wesele! Marności świata, niecne papiloty! Przez was to tyle i straty i psoty! Przez was świat cały, o którego uszy Pieśń ta uderzy, zdumi go. zagłuszy, Choć będzie wiedział jak się wszystko działo Już się nie dowie, kiedy się to siało! O zacne siostry, ciotki, siostrzenice! Ten przykład pewnie rumieni wam lice, Oj lepiej zajrzeć do kuchni, do chlewu, Niż do tajnego probostwa archiwu! Ja nimbym zmącił archiwoskie prochy, Wolałbym kudły zawinąć w pończochy! Roku wam podać nie jestem więc w stanie Dość, że to było po Chrystusie panie, Gdy król Sanheryb zwalczył Eufrata Na sto lat blisko przed potopem świata. Tego więc roku, co w świetne wawrzyny Sokołowianom uwieńczył łysiny, Strasznemi wieści zajęczały wiatry, Aż się odbiły o olbrzymie Tatry; Biegną bohynie od sioła do sieła, A głos grobowy przeraźliwie woła: "Przepadł ród ludzki! nic mu niepomoże, "Módlcie się, płaczcie, bliskie sądy Boże!" Weszli Tatarzy, poganie, niecnoty, Ciągnąc za sobą miliony hołoty; Tatar! to bestya, z jednem w czole okiem, Sto sążni mierzy jednym nóg podskokiem, A gdy w pazury człowieka pochwyci Połknie odrazu, ani się nasyci! Takie potwory wylęgły się z. Krymu Co leży w Persyi, dziesięć mil od Rzymu. Był to strach wielki na ruską krainę, Każdy się chroni i swoją rodzinę; Już się szerzyły pożogi i mordy, Szlachta wąs głaszcze, wydobywa kordy, Mieszczanie w murach zapychają dziury, Mężne matrony ostrzą swe pazury, Dziewki, kobietki, których wdzięk uroczy, By ich nie widzieć zamykają oczy. O Sokołowa i baszty i mury Odbił się odgłos tych wieści ponury, Tu się los ważył świata połowicy Aż się wzdymały dumne nurty Świcy! Lecz nim o walce głos z lutni uderzy, Opiszę pierwej walecznych rycerzy. Lud sokołowski. o! to zacne plemię, Zacne a mądre, ba! nie bite w ciemię, Jaka głębokość, jaka wielkość w oku! Jaka wspaniałość w każdym ruchu, kroku! Po ich obliczach gdy twój wzrok się pasie Myślisz, ze widzisz bożków na Parnasie! Wzrok ich tak bystry, niby prąd Bystrzycy, Barki szerokie, jak ramiona Świcy, Nosy potężne, jak serca u dzwonów, Które z pod buków dobywają tonów; Widząc ich szorstkie pod nosem zagony, Rzekłbyś że widzisz dwa końskie ogony; Zresztą i cesarz Aleksander wielki Nie był roślejszy jak tu jest lud wszelki. Ale niestety! trudno do śledzenia Z jakiego lud ten pochodzi plemienia; Mówi Herodot na trzeciej stronicy: "Że Sokołowski ród dzielnej prawicy "W najprostszej linii od Koptów pochodzi, "Co podobieństwo ich nazwisk dowodzi! "Bo z Koptów, Soptów urosło nazwisko, "A mając soptów, do Soktów jaż blisko, "soktów lub soków: tożsamo nazwanie, "A ostatniemi są sokołowianie. " Czy tak czy nie tak, to mię nie kłopota, To rzecz nie moja, ale Herodota; Przecież po głowie jedna myśl przemyka Kto Koptów uczył polskiego języka? . ' Potem, jeżeli ojcowie kopciuchy, Z kądże synowie takie dzielne zuchy? Ani się widzieć nikomu nie zdarzy U Sokołowian okopciałych twarzy! — Równie niepewne Jornanda uwagi: "Sokołowianie są Antropofagi, "Gdy z ludzi najpierw soki wysysali "Sokołowianów nazwisko dostali; "Przyszli do Polski od chińskiej granicy "I tam mieszkają nad brzegami Świcy. " Potwarz to, godna kościelnych wyroków, Jeszcze chrześcianin niepił ludzkich soków; Na takie grzeszne, pogańskie excessa, Łaknące chyba gardło Jornandesa! ' Podam więc zdanie, większej goJne ceny: Sokołowianie są Aborygieny! Mieli siedziby gdzie Świcy brzeg lewy, Jeszcze za czasów Adama i Ewy; A gdy w tych latach drogie było sadło, Lotne sokoły znosiły im jadło, I ztąd pochodzi, takie moje zdanie, Sokołowianów szlachetne nazwanie. O! w Sokołowie zacne są rodziny, Wszystkie przybrane w laurowe wawrzyny! A kto w ich dziejach nie pragnie być głupi, Herbarz Kadłubka niech przynajmniej kupi. Jeźli tam niema o nich wiadomości, Trzeba przypisać to tylko zazdrości; Bo pan Kadłubek, to szlachcic mospanie, A u szlachcica czemże są mieszczanie? Lecz nas ten despekt wcale nie bezcześci, I nasze mienia pan arendarz pieści! Ja zaś opiszę tylko te rodziny, Których w tej wojnie zajaśniały czyny. Oto Przytoccy! niezwykłej urody Czoła po kołnierz, a nosy po brody; Trzydziestu mężów liczy ta rodzina, A każdy z częścią przed nią głowę zgina. Jacek Przytocki stoi na ich czele Wszędzie, tak w radzie, jako i w kościele, Dla niego pierwsza w ratuszu szklanica, A podczas sumy pierwsza jemu świeca; I gdy przed sumą różaniec śpiewają, Bez żadnej sprzeczki głos pierwszy mu dają; Różańcowego bractwa on seniorem, I sygnaturki on restauratorem. Bo gdy raz piorun lipy porozpłatał, On obręczami ściągnął je, połatał, (Gdyż szczep Przytockich od czasów Noego Wiernie się trzyma cechu bednarskiego), Za to wyrokiem dzwonnika i dziada "Restauratora" przydomkiem dziś włada. Onto był wójtem sokołowskiej gminy Dla wielkiej cnoty, głębokiej doktryny. Bo jaki sędzia z niego sprawiedliwy! Raz gdy o prosię toczył się spór żywy A zapaśnicy zgodzić się nie chcieli, Bem litigiosam rzucił do Sukieli! I każdy rad był z takiego wyroku, Proces się skończył nie czekając zmroku, A co największa, że nic nie kosztował, Jeszcze pan sędzia miodem poczęstował; Bo nasz Przytocki bogacz należyty, Jaki ma żupan, jaki pas ma lity! Zresztą ojcowie, ani jego wnuki Jak on, bednarskiej nie umieli sztuki; Wszak on wynalazł, jak mówią, nie ręczę, Parą pobijać na beczkach obręcze. Prócz tego ziemskie posiadał dziedziny Dwa morgi pola na same jarzyny! A dom wspaniały i twardo drewniany Z dwóch stron najbielszem wapnem pomazany; Na nim dach suty, pobity gątatmi Nawet dwa okna z szklannemi szybami! I ruchomości niemałe posiadał, Lecz o tych nigdy nikomu nie gadał; A gdy człek każdy ma swoje słabości, Także pan Jacek nie był więc bez ości, Wszak bracia szewcy liczą mu do winy, Że kładł bednarstwo nad wszelkie doktryny, Boć tak tę sztukę wynosił i cenił, Że ją najstarszą z wszystkich rzemiosł mienił, I widząc księżyc, słońce, gwiazdy, tęczę "Patrzcie! to wszystko, mówił, są obręcze!" Wynosił także swoich antenatów Nad wszystkich panów, królów, potentatów. Maciek Przytocki, był woźnym aż w Bieczu A z niego Jacek pochodzi po mieczu, I czyż do chluby niedosyć przyczyny Do słusznej dumy, stawiania czupryny? Wojtek Przytocki, nie chcąc być bednarzem U wojewody został sekretarzem 1 w skutek tego władzę mu nadano Sekretne rzeczy wynosić co rano! I zawsze Jacek wspomina przy łyku O sekretarzu Wojtku nieboszczyku. Miał restaurator trzech rodzonych braci, Z głowy fortuny nie tyle bogaci. Cóż o nich mówić? ot, byli bednarze, A oprócz tego najwięksi świniarze, Bo nikt w tem mieście, jakiegobądź cechu, Handlu świniami nie liczy do grzechu. Szczep Ogonowskich drugie miejsce dzierży Sród sokołowskich magnatów, rycerzy, A na ich czele Kuba Ogonowski; Ten miał na czole guz jak orzech włoski, Zresztą wydatne i szlachetne rysy, Lecz ie był szewcem, więc musiał być łysy: Gdy wiele w głowie, mało jest na głowie, Więc wszyscy szewcy łysi w Sokołowie. Zkąd Ogonowskich pochodzi nazwanie Trudno mi dociec, bo różne w tem zdanie: Pani Barbara, Kuby połowica Co wszystko z pańska w swe koło zachwyca, Tak te rzecz prawi: Gdy w polskiej koronie Wielka Urszula siedziała na tronie, Jeden młodzieniec rodem z Sokołowa Spławiał na Świcy świnie do Krakowa, A będąc smukły, gładkiego pozoru Został za pazia schwytany do dworu; Tu za królową dzwigając ogony, Ogonowskiego nazwiskiem uczczony; Lecz raz, w niedzielę węgrzynem zalany Urwał królowej ogon i falbany! Więc go wygnali, a gdy z dworem kwita, Do świń powrócił, wrócił do kopyta. Inni zaś mówią: gdy w wojnie z Tuakami Wlekli się ciury za swymi panami, Turczyn jednego schwycił z pod zagona I do kobyły przywiązał ogona; Wziął w jasyr bratka! pędzi z nim i goni, Ale miał rozum nasz pan podogoni: Bo gdy mu wisieć niekoniecznie mile Więc słabą stronę znalazł i w kobyle, Tak ją więc zaczął szczypać i łaskotać, Że biedna szkapa musiała wierzgotać; Pękły powrozy w tak wielkim kłopocie I już ex-ciura pływa w gęstem błocie! Więc w sokołowskie gdy wrócił siedlisko Ogonowskiego otrzymał nazwisko. Takich pan Kuba miał antecessorów, O! do dzieł wielkich ileż ślicznych wzorów! Słynie pan Kuba także swą łaciną, Bo często w święto lub przed całą gminą Łacińskie słowa w polską mowę wtyka, Oto: "auurora musis est amica. " Ztąd wszystkich laka ku niemu pokora, Że go z atencyą zowią: pan Aurora, Ale zkąd przyszedł do takiej mądrości, Przystałej tylko szlacheckiej godności? Trudno to odkryć; sam trzyma w sekrecie A fama o tem różne rzeczy plecie: Ci utrzymują, że Kuba z natury, Tnie po łacinie i naciąga skóry, Tamci go uczniem organisty mienią I jego mądrość nad kopyto cenią, Nakoniec tacy co go mniej kochają Tak o tych słowach łacińskich trzymają: Że gdy go proboszcz temi słowy witał Kuba takowe jak sroka pochwytał; Bo dawny proboszcz zawsze rano wstawał, Z Kubą przy dratwie w rozmowy się wdawał. Lecz ztąd czy z owąd jego mądrość płynie, Dosyć, że Kuba mówił po łacinie. Miał pan Aurora małżonkę Barbarę Lecz wam nie powiem, czy młodą czy starę, Bo jakie płacze i gniewy i krzyki Gdy do kobiecej wgląda kto metryki. A więc się boję, by nie zmartwychwstała I za te psotę ócz mi nie zdrapała. Pani Barbara, to pani prawdziwa, Choć się synkowi wąs po brodę zlewa A przecież sobie liczy lat trzydzieści, A ściąga wargi, sznuruje i pieści; Ani Barbara rodem z tego miasta, Z lepszego ona ulepiona ciasta, Co w niej hymerów, narowu, co kwasu, W niedzielę chodzi w rombronie z atłasu, I sama mówi, potrząsając głowa, Że starościny była pokojową!! Zkąd się tu wzięła gdy takiego mienia? o tem rzecz taka przeszła w pokolenia: Raz zdechła Kubie jedynaczka krowa, Musiał po inną iść do Bolechowa, dnie mijają, i tygodnie toną, Powrócił Kuba bez krowy, lecz — z żoną! Jak się to stało? nie wiedzą przyczyny, Dość, że już w miesiąc odbyły się chrzciny. Widać, że słońce tam inaczej grzeję, Lub inna rasa ludzi tam istnieje. Dla tego może Barbara tak puszy, I cięży skałą na Kubowej duszy, A pod chodakiem tak Kubinę trzyma, Że Kuba z trwogi przewraca oczyma., Dumna Barbara, jakby starościni Gości u samej tylko gospodyni, Gardzą nią przeto sokołowskie żony, Jak lis, któremu kwaśne winogrony. Miał pan Aurora i braci i synów, Ale mniej sławnych z bohatyrskich czynów, Więc gdy mniejszemi jaśnieli cnotami, Zwano ich zwykle tylko Ogonkami. Wojtek Rakszewski był szewc znakomity, I stał na czele wcale znacznej świty, Czci go rodzina jako naczelnika; Żaden do buta ani do trzewika Nie wepchnie szydła bez jego porady, A żyję zgodnie po ludzku, bez zwady. Łysy pan Wojtek, lecz szewc, nie ma dziwu, Ale pan Wojtek nie wziera do chlewu! I całą gałęź tej fabrykatury, Oddał w potężne synalka pazury. Lecz innym sztukom pan Wojtek oddany, Wszak gieometrą zewsząd okrzyczany. Bo gdy raz miernik mierzył pańskie łany, Sam Wojtek nad nim trzymał dach skórzany! Tedy go każdy gieometrą woła; Mierzył więc wszystkie głębiny do koła, Wymierzył chwasty i jamy i stawy, Tak jak powinien gieometra prawy; Lecz raz gdy mierzył jakieś głębokości Wyciągnął nogę z złamanemi kości, I od tej pory okulała noga; Nie każda chwila gieometrom błoga! Miano nadzieję, że Wojtek wymierzy, Na którym stopniu nasz Sokołów leży; I bardzo bliski był tego odkrycia, Wymierzył bowiem, że wódka do picia, Najmniej trzydzieści stopni liczyć musi, Inaczej człeka nawet nie zakrztusi, Lecz w młodym wieku zeszedł z świata tego, Lat mając osiemdziesiąt bez jednego. W radzie senatu rzeszy sokołowskiej, Czwarte zajmował miejsce Jan Cisowski, A choć był wprawdzie, i zwał się bednarzem, Per exceilentiam był świńskim handlarzem; Ale wojażer za to z niego dzielny, Co też on widział! tam zamek piekielny, Tam krwawe rzeki, zaklęte pałace, Tu cuda świata, herkulowskie prace; Bywał we Wilnie, we Lwowie, w Krakowie, A co za radość w całym Sokołowie, Kiedy powróci; bo też umie prawić, Starych i młodych i dziewki zabawić, Wszyscy mu wierzą, oprócz Siechowskiego; Ten zawsze z śmiechem spogląda na niego, Lecz swego zdania nie odkrywa przecie Chyba w przyjaźni, i w wielkim sekrecie; A o Siechowskim pomówimy potem, Dosyć, że oba żyją jak pies z kotem, Tak się więc dowiesz, że prócz Rymanowa, Pięć mil Cisowski nie był z Sokołowa, A gdy pojedzie na targ rymanowski, Mówi, że widział monastyr krakowski; Gębę ma dobrą, więc mu czysto płynie, Cokolwiek w bujnej myśli się rozwinie. Zresztą Cisowski ma i inne cnoty, Szklance oddaje najczulsze pieszczoty, I Rakszewskiego probując metodę, Cały się trzęsie, skoro ujrzy wodę; Lecz go pijusem nie dla tego zwali, Tylko że Boga najgoręcej chwali; Bo gdy w kościele zawyje, zaryknie Nawet proboszcza do kości przeniknie! Tak głos przeciąga z głębokości duszy, Że aż owieczki zatykają uszy, I co niedziela zelektryzowane, Cały dzień chodzą jak gdyby pijane. Dość o nim tyle, przebacz panie Janie, Czeka cię w trzeciej pieśni zmartwychwstanie. Przy końcu jeszcze o tym niedowiarku, Muszę wam bajać, o Siechowskim Marku. Marek Siechowski, to dziwoląg cały, Bo już, że szewcem, więc gieniusz nie mały; Lecz nigdy przed nim nad brzegami Świcy, Zegarmistrzowskiej nie było prawicy. Gdy mu człek przyniósł skórę na podszycie Ón zrobił cacko, ruchome jak dziecię! A tak coś dzwięczy, a tak coś dygocze Że człek się żegna — bo co tak szczebiocze? Niech no u kogo tęgą pałkę zoczy Zaraz z niej jakieś puzderko wytoczy, Ón z świńskiej skóry zrobi rękawiczki I malowane sporządzi trzewiczki, Na wielki piątek on tak grób ubierze, Że same idą do serca pacierze! A owe krzesło, jego to ubrania, Na którem siada ksiądz, podczas kazania! I nawet wszystko wie Marek Siechowski: On liczył zęby pani Ogonowskiej, On zna tak dobrze panią gospodynię, Że ci zda sprawę i o jej łysinie, Lecz o tem ludziom nie rozprawia przecie, Chyba w przyjaźni i w wielkim sekrecie. Lecz poco jemu te szczytne własności, Gdy na niewieście jest zimny piękności? Daremno za nim dziewczęta wzdychają, Pragną i tęskna, szlochają, kichają, A pan Siechowski śmieje się, mospanie! I żyje sobie w kawalerskim stanie. O! wielu jeszcze rycerzy nie znacie, Prawiłbym dalej, ale wy ziewacie, Prawiłbym, prawił może i bez końca, Bom takich mężów wielki jest obrońca, A więc o innych powiem w trzeciej pieśni, Skoro ich zbudzę z kronikowskich pleśni.\nPIEŚŃ III. Chodź trzecia Muzo, z kowalskiej gospody, Tylko się obmyj z czarnej twej urody, Bo osmolona, gdybyś się zjawiła, To byś mi tylko wstydu narobiła. Muzo kowalska! weź kowadło, młoty, Nie dozwól pieśni tej doznać sromoty; Więc, gdy słuchacze zdrzemią się i znudzę, Grzmotnij w kowadło, niechaj się pobudzą; A gdy ten łoskot słuchaczów zagłuszy, Potężnym miechem nadmuchaj im w uszy! Gdy ma uderzyć piorun rozgniewany, Jak się pierw toczą niebem chmur bałwany! Grzmoty, łyskania, to z dala, to z bliska, Myślisz, że niebios sklepienie rozpryska! Nim na świat spadnie zaraza morowa, Nim się zapali wojna narodowa, Na niebie krwawe obaczysz zasłony, Gwiazdy ogniste dźwigają ogony, Nawet trzy słońca na niebie zabłysną, Wiatry straszliwie, przeraźliwie świsną, Rodzą się świnie w podkowach z rogami, Zjawiają ludzie ze czterma głowami, Straszne się głosy z ziemi dobywają. Upiory z grobów o północy wstają!! Podobne wróżby, równie niepokojne, I w Sokołowie poprzedzały wojnę! Weszły złe duchy w pana Kuby progi, Padł na małżonkę pierwszy cios złowrogi. O! już Barbara nie rozdziawi gęby, Już postradała najlepsze dwa zęby! I sam Aurora markotny i smutny, Bo sen ostatni bardzo miał okrutny: Wszak mu się śniło, aż wyskoczył bosy, Że mu małżonka obtargała włosy! Trapi się biedak, gryzie, niepokoi, Bo snów podobnych niezmiernie się boi, Czasem śni mu się, że go połajała, A tu na jawie do krwi go zdrapała! Więc a minori ad majus gdy wróży, W okropnych myślach po uszy się nurzy! I sam choragus sokołowskiej gminy, Do dziwnych myśli ma wiele przyczyny, Bo gdy w niedzielę na "gloria" zadmuchał, Miech nową dziurą swe życie wychuchał; Struchlał Grabarski, zaniemiały dźwięki, Szydzą klawisze z organisty ręki, Lecz ten, niezgięty tych Eolów ciosem, Zastąpił wszystko swym baranim głosem! Ktoby wyliczył te wszystkie prognostki: Jaśkowi zmarły dwa wieprze wyrostki, Pani Janowej oszalała kotka, Z ślubnej obrączki oblazła pozłotka, Wojtkowej szkapy pierworodne dziecię, W domowej wojnie postradało życie ! Odgłos tych wieści uderzył w obłoki, Gruchnął o brzegi Świcy i Roztoki, Naród się trwoży, i tajemne rady Na różnobarwne dzielą go gromady. Ci koniec świata widzą już za drzwiami, Bojaźń potopu tych zatapia łzami, A kto mądrzejszy w łysinę się skrobie, Śmierć tylko wróżąc wysokiej osobie; Umrze ktoś wielki! może papież w Rzymie, I król jegomość chorował coś w zimie, Może niemiecki zgaśnie imperator Albo, broń Boże! Jacek restaurator! Blady pan Jacek! zwiędły liców róże, O! restaurator w nienajlepszej skórze. I gdy go ujrzą, czule spoglądają, I gdy go miną, litośnie wzdychają! Grabarski tłuste pogrzeby wspomina, Już naprzód śpiewa, " Salve regina". Lecz my już wiemy, że te wieści płonne! Ani zabrzmiały melodje pozgonne, Nikt z wielkich ludzi nie pożegnał świata, Jeszcze pan Jacek żył w późniejsze lata. Nie kirem fama obwita, lecz zbrojna, Głuszy pioruny, krzycząc: wojna! wojna! Więc się prorocy nie wstawili w słowie, A organista skrobie się po głowie, Nie w smak mu, widać, lecz niedługo kwasu, Bo do hymerów nie zostało czasu. Wojna! — co robić? daleko poganie? Rychło ich tłuszcza pod bramami stanie? Rejwach i tartas! — wołają, biegają, Nic nie zrobiwszy, nazad powracają; Takie nad Rzymem spiknęły się chmury, Gdy im Hanibal wygarbował skóry! Było to w wilją panny Maryi zielnej; Z pod sławnych buków umilkł dzwon kościelny, Wieczór! zmrok pada, już ostrzą języki Sukielskie żaby do nocnej muzyki; Młynówka, gorycz i niedolę słodzi Biednego młyna, co nigdy nie chodzi; Na progach domów bratowe i kumy Czeszą, i czyszczą zczuchrane rozumy. Ale w ratuszu ważniejsze rozprawy! Tam smętni siedzą śród kulawej ławy Jacek Przytocki, Kuba Ogonowski, A na ich twarzy, a w ich oczach troski; Bo ważne rzeczy po głowach się wiją, Przytem nie jedzą, ani nic nie piją! Wreszcie by koniec położyć milczeniu, Kiwnął pan Jacek, i patrz! w okamgnieniu Zawrzał, zakipiał miodu kufel spory, Taki pan Jankiel usłużny i skory. I wnet doznali cudowności miodu, Choć nie dosięgli jeszcze kufla spodu; "Oj panie kumie", rzecze Ogonowski, "Za grzechy nasze ściga nas gniew boski, Zalali Polskę bestyje Tatary, Którzy nie mają ani czci ni wiary; "Doszły mię o nich okropne nowiny, Że im nie wolno zjadać wieprzowiny, Niechże więc wyrzną wszystkich chrześcianów, I tu osadzą swych przeklętych chanów: To któż jeść będzie sadło, wieprzowinę, Szynki, kiełbasy, smalec i słoninę?, Wtedy nasz handel do licha poleci, A na nas nędza i na nasze dzieci! Czy wy myślicie, panie Jacku drogi, Że oni kupią obuwie na nogi? Wszakże ni w butach, ni w chodakach chodzę, Jeno w diabelskich podkowach się rodzą. Konewka, beczka na nic im nie służy, Bo się jak żaby nurzają w kałuży; A skoro wpadną, broń Boże! do miasta, Świeć panie duszy, bo już z życiem basta! Oj panie wójcie trzeba radzić temu, Aby zapobiedz tak wielkiemu złemu. Skończył, i wąsy pogłaskał palcami, Zmierzywszy wójta piwnemi oczami. Odkrząknął Jacek i oblizał wargi: "Tak panie Kubo, słuszne wasze skargi, Lecz któż na ślepo radzić się poważy? Wszakże nie wiemy, ani gdzie Tatarzy? Nie wiemy pewnie, czy w podkowach chodzą? Czy się bez sadła wiecznym postem głodzą? Alboż to prawda, że im nie potrzeba Ani konewki, ni dzieżki do chleba? Radzę poczekać Marka Siechowskiego, On nam co może przywiezie nowego. Ledwie co wyrzekł, już Marek Siechowski Wchodzi do izby, i urząd wójtowski Uczcił pokłonem i na zapytanie, Takie z rękawa wytrząsł im kazanie: "Panowie rada, do broni! do broni! Talarzyn blisko w stotysięcy koni, Już sądy grodzkie pier?, pierzchły z Żydaczowa, A lud się chroni do mocnego Lwowa, Już tabor główny stoi pod Złoczowem. "Ujrzym ich wkrótce i pod Sokołowem!" A gdy potwierdził straszne ich obawy, Że wrodzy świńskiej nie jedzą potrawy, Że im ni botów ni konwi potrzeba, Beczki, ni dzieżki do mieszenia chleba: Wtedy pan Jacek poznał że nie żarty, Ale ie nie był w swem zdaniu uparty, Nie chcąc sam radzić, gdy w strachu lud cały, Wydał na walny sejm uniwersały! Nadszedł dzień wielki! dzień Boga Rodzicy Naszej królowej i Orędownicy, W kościele nieszpór, mieszczanie z świecami Stoją pobożnie, w dwa rzędy parami, A "peni sancte!" gdy proboszcz zanucił, Lud się skruszony na kolana rzucił, W końcu zaśpiewał, podnosząc ramiona: "Kto się w opiekę —" i "Bądź pozdrowiona—" Już po nieszporach! wychodzą więc z fary, W wielkim porządku i wszyscy do pary Idą na ratusz, na rady sejmowe, A przodem wieją chorągwie cechowe. O! na ratuszu niezwyczajne zmiany: Z brudu otarte robaczywe ściany, Śmieci, te wieczne towarzysze szynku, Dziś wyrzucone na sam środek rynku, A tak pan Jankiel comitia szanował, Ze swe bachory na strych wywindował, I żonę Surę, i wszystkie bebechy Złożył na łonie romantycznej strzechy; Ławki pozwlekał z całej okolicy I o łojowej nie zapomniał świecy; Stół nadsztukował długiemi deskami, Które podłożył staremi beczkami; Sam się przepasał szabasowym pasem, I do alkierza uciekł ze szynkwasem. Wchodzą sejmowi śród ciszy milczenia, I po starszyznie zajmują siedzenia. Pierwsze wziął miejsce Jacek Restaurator, Jako wójt miasta i pierwszy senator: Żółty miał żupan nigdzie nie spinany, Tylko na brzuchu pasem przepasany, Na głowie czapka z sukna zielonego U dołu z paskiem futra baraniego, W ręku palica z gałką posrebrzaną, Z łokciowa skówka złocisto-miedziana. Na drugiem miejscu Ogonowski Kuba Dumny zasiada, nastawiłby czuba, Gdyby miał włosy; a tak mu coś miło Jak gdyby nigdy Tatarów nie było; Bo chociaż trwoga: to mniejsza dla niego, Wszak nie wyśniło mu się nic gorszego, Gdyż można w wojnie być największym zuchem, A drżeć przed żony kościstym pięstuchem; Więc gdy bezpieczny z swych kudłów resztkami, Głaszcze łysinę pięcioma palcami. Wojtek Rakszewski, gieometra prawy Na trzeciem miejscu rozsiadł się śród ławy, A ciągle mruczy, ciągle coś gaworzy, I na Tatarów niezmiernie się sroży. Gdyby mógł, wbiłby ich na tysiąc palów, By w geometryi nie mieć w nich rywalów! Na czwartem miejscu rozłożył swe kości Pius Cisowski; ale dusza gości Tam po alkierzu, gdzie Jankiel kochany, Flaszki, konewki i szklanki i dzbany! Marek Siechowski, choć jeszcze nie stary, Przez, wzgląd na wielkie od natury dary, Piąte ma miejsce w radzieckiej godności, Aby był bliższy wójta Jegomości. Tuż obok Marka zasiadł Hryć Gromada, Rusin od ojca, dziada i pradziada, Wierny syn cerkwi na Łanach za młynem, Choć w Sokołowie jedynym Rusinem; A że go lubią panowie mieszczany, Radzi, by przestał uczęszczać na Łany, By razem chodził do bliskiej mu fary, Zwłaszcza gdy chory na nogi i stary; Ale daremne i plebana mowy, Nawet Grabarski nie zmącił mu głowy, '. I pani Tekla nic tu nie wskórała, Choć go, poczciwa! sama nawracała! Był Hryć Gromada krawcem i nie małym, Bo był cechmistrzem, oraz cechem całym; Przy tem tak sobie kaszę zamiłował, Że nią na milę wyłącznie handlował. Dziś pan Gromada nie dyspozyt cały: Kaszy w komorze miał blisko powały, A wróg przed nosem, więc któż kaszę kupi? Kto ukraść może, płacić byłby głupi. Paweł Borodaj siódmy zasiadł ławę, On w garbowaniu miał największą sławę, Był oraz szewcem, lecz trzymał to skrycie, I tylko w nocy siedział przy kopycie. A będąc łysym, więc resztki czupryny Wiązał w dwa guzy u gołej łysiny. Ale pan Paweł jestto człek światowy Bo któż tak często był w Wiśni Sądowej? Tam się napatrzył szlachcie sejmikowej, On wie co "veto" jakby pan herbowy. Na ósmem miejscu obok Borodaja, Safandulskiego ujrzysz Mikołaja,: Ten w poniedziałek, we wtorek, we środę, Szewską nad sobą uznaje gospodę, We czwartek zawsze jest tylko garbarzem, W piątek, w sobotę zowie się bednarzem; W niedzielę niczem, tylko chrześcianem, Co dzień potulnym, jękliwym mieszczanem. ' Dziewiąty siedzi Maciek Rękasowski, Jedyny kowal rzeszy sokołowskiej, Przy nim dziesiąty Kaflowski spoczywa, Szewska w nim dusza, spokojna uczciwa I wtedy tylko, gdy mu kto dowodzi, Że jego nazwa od kafla pochodzi, Tak się rozpierzy, nadmie nosa kliszcze, Jak stary jędor gdy mu kto zaświszcze. A gdzie się kończy senatorska ławka, Tam jedynasty siedzi Roch Klekawka Rymarz, lakiernik, w kościele basista, Przy nim dwunasty zasiadł organista; Ten zwykł spisywać wszystkie plebiscita, Zwie się Grabarski Stach, vulgo Lewita, Bo każdy z przodków tego Jegomości, Organistowskie piastował godności; Prócz tego wywiódł nad wszystkie wątpienia, Że od Lewitów pochodzi plemienia. O!pan Stanisław wielki matedora, Oprócz plebana nawet sam Aurora Nie zna się więcej na mądrej łacinie, A co za głos ma! on w "Satve regtnie" W "venl creaton" niema rówiennika, Aż człowiekowi wnętrzności przenika! Byli i inni w ratuszowej sali, Lecz jako młodsi pode drzwiami stali, Nie mając głosu w tak ważnych rozprawach; Dosyć dwunastu siedzących na ławach! Gdy wszyscy siedli, marszałek sejmowy Powstał z powagą zdjąwszy czapkę z głowy; Witał statecznie całe zgromadzenie, A powitawszy zajął znów siedzenie. "Szanowni bracia, współobywatele, "Mili koledzy w domu i w kościele, Ja, z Boskiej łaski wójt całej gromady Dziś was zwołałem do ważnej narady. " Po tem exordium w górę podniósł szyje, Długą ab ovo tocząc oracyę: Całej oracyi nie będę wam prawić, Bo by wam pewnie przyszło się udławić Jabłkami Ewy, lub arką Noego, Bo w was już niema ducha pobożnego! Nasi ojcowie, świec ich duszy panie! Umieli słuchać sążniste kazanie O rajskim djable, o jabłkach, Kainie, Ale wam, milej słuchać o dziewczynie. Skórka na boty! oj inne to czasy! Inne nauki, przykłady, grymasy! Ale niech inny tnie wam reprymendę, A ja wam koniec oracji zagędę: Przytocki dowiódł w końcu swej perory, Że czart a Tatar, to z jednej komory, Że sam Lucyper, co Ewę zwiódł w raju, Byłto Tatarzyn od krymskiego kraju, Że dziś odziani Tatarzynów skórą Ciągną czartowie długa czarną chmurą. Przy końcu dodał: "Biada ! bo Tatary "Nie dość że bestje bez Boga, bez wiary, ' Ale nie jedzą sadła, wieprzowiny, Szynki, kiełbasy, świńskich nóg, słoniny, Nie znają dzieżki, beczki, ni konewki, Na nic im bóty, cholewy, cholewki; A cóż zrobimy z beczkami, świniami, Cóż z chodakami, skórami, botami? A gdy nam grozi zupełna ruina, Radźmy więc jaka na to medycyna. " Hej panie Jacku!" wykrzyknął Siechowski, Wszystkiem to wasze i trwogi i troski Więc u was więcej beczka, bót i świnia, Niż córka, żona, matka, gospodynią ? Więcej wam dzieżka, więcej konew stara, Niżeli święta katolicka wiara? Panowie bracia, tu nam walczyć trzeba, Za świętą wiarę, najdroższy dar z nieba, Za żony, dzieci, kochanki i matki, Potem dopiero zważać na dostatki, A więc panowie, do broni! do broni! "Cięgnie Tatarzyn w stotysięcy koni!" "Ach! jak tu walczyć mój Marku Siechowski, " Tak się dał słyszeć Kuba Ogonowski, Nam walczyć i ludźmi, ale nie z diabłami, Którzy bez botów kopię podkowami. Ja radzę wszystko pakować na wozy, Beczki i skóry, krowy i powrozy, Matki i tony, i dzieci i świnie Na wierzch wsadzimy panią gospodynię, A gdy aurora musi est amica, Nie zostawimy nawet i trzewika, Wszystko wywieziem do mocnego Lwowa, Nie ma ratunku już dla Sokołowa!" "Veto" huknęło z gardła Borodaja, Aż zagłuszyło szewca Mikołaja. "Veto i teto, niepozwalam, zdrada!! To jest haniebna i (chorzowska rada; W Sądowej Wiśni byłem ja u fary, Tam malowane zobaczysz Tatary, A wszyscy w botach, niemają podkowy, A więc i na nich dobry kij bukowy. Hej na Tatara! hejże na Tatara! Wiwat Sokołów! wiwat święta wiara!" Ledwie te słowa wykrzyknął Borodaj, Woła Cisowski: "podaj Janklu, podaj! Już dawno pragnę namoczyć wiwaty, Bo suchy wiwat nie wart starej szmaty. " A Jankiel przyniósł czubaty dzban miodu, Wrzący, kipiący od góry do spodu; Wypił Cisowski, wypił len i owy, Bo leż to napój zdrowy, narodowy! Piją i krzyczą: "Hejże" na Talara, "Wiwat Sokołów, wiwat święta wiara!" Umilkł Borodaj, wzrokiem innych pyta, Więc się odezwał Grabarski Lewita: Tak panie Pawle, wiwat święta wiara! Trzeba pozostać, gdzie ratusz, gdzie fura, Trzeba się bronić! ale jaka bronią? O nie bukami, nie mieczem, nic dłonią, Wszakże Zbawiciel mówił do Kajfasza: Kto broń dobywa, ginie od pałasza! Dla tego radzę: gdy wejdą Tatary, Wszysikieh zgromadzić do świątecznej fary, Dzwonić z pod buków i lipowej kniei, I z płaczem śpiewać: "miserere met'" A gdy ksiądz proboszcz na goście choruje, Ja wam te psalmy sam zaintonuję. " "Veto" zabąknął Borodaj pod nosem, Zamilkł i zmierzył Lewitę ukosem; Ale Rakszewski chociaż był kulawy, Przecież nie głuchy, gdy woła głos sławy: Lewito krzyknął, "taka wasza rada Dla bab przystoi i farnego dziada! Tu oprócz modłów potrzeba nam broni, Chwyćmy się broni, to nas Bóg obroni, Przysłowie mówi: pieczone gołąbki Nie idą same, mospanie do gąbki, "Kto ręce spuści, ten nie wart litości Tego nie wesprze Pan Bóg z wysokości, A więc do broni! hej na Tatarzyna! I gieometryi zagraża ruina!" Na tę perorę Wojtka Rakszewskiego, Brzdęknął Kaflowski z pod nosa szewskiego; Tak panie Wojtku, dobrze wy prawicie, Lecz jaką bronią walczyć'? nie mówicie, Wszak my nie szlachta, nie mamy oręża, Nie mamy pułków wojskowego męża, Gdzie nasze działa, rynsztunki i kordy, Czemże tatarskie przywitamy hordy?" Panie Kaflowski! odrzekł Hryć Gromada, U was najlepsza ku temu jest rada; Mówią że macie od antecessorów, Tysiące kaflów rozmaitych wzorów, A więc Tatarów będziem bić kaflami!" Ale Kaflowski strzelił nań oczami, Otworzył gębę, strasznie zmarszczył czoło Biorąc za świadków wszystkich naokoło: "Tak to się ludzi uczciwych spotwarza"? Kto widział w mojej familji garncarza?!" Chciał dalej mówić, lecz poprzestał na tem Bo mu się powlekł nos ciemnym szkarłatem. Ale Gromada nie ustąpił z pola: A więc panowie taka wasza wola, By dobrowolnie poddać pod miecz szyję? Hej kto ma kostur, niech grzmoci, niech bije, Kto ma kopyto niech tłucze, niech ciska I nóż i dratew dolecą do pyska, Bednarskim młotem popodbijasz ślipie, I nożycami po skórze poszczypie, Beczki, konewki, nawet chlewne żłoby Dosyć Talarom nalepią choroby; A więc czem można miotać na Tatara, Vivat Sokołów! vivat święta wiara!" A Jan Cisowski podskoczył od ławy I najczulszemi objął go rękawy, Bo te wiwaty tak go rozczuliły Że aż Jankiela z alkierza zwabiły: Miotać czem można na bestje Talara, Vivat Sokołów, vivat święta wiara !" Lecz Safandulski choć się dobrze jąkał, Swe kontrawotum w ten sposób wybrzdąkał: Pa -pa- panowie ! nie-niema w tem zgody, Czyż bez rozkazu wo - wo - wojewody, Do, do, do wojny wolno się gotować? Radzę by jemu rzecz ra- raportować. " Ledwie co zebrał do kupy te zgłoski, Więc się odezwał kowal Rękasowski: Do paralusza! a czy raportował Wróg wojewodzie nim się tu wpakował? I któż Tatarom nadał przywileje, Że ta hołota trupem pola sieje ? Jak Kuba Bogu, tak i pan Bóg Kubie, Kto mnie poczubi, tego i ja czubię! O bracie szewcze licha wasza rada, Zajęczej duszy biada! biada! biada!" A Safandulski strasznie się zachmurzył, I w czarnych myślach głęboko zanurzył, Nie że tchórzostwem nazwał jego mowy, Lecz, że go szewcem nazwał w dzień czwartkowy. Wszak w Sokołowie wie już każdy Bartek, Że Safandulski garbarzem we czwartek. Ale pan Maciek bez czasu mitręgi: " Dalibóg" rzecze "póki mam obcęgi, Póki kowadło, miechy mam i młoty, Niedam bezkarnie miastu robić psoty, Ni wojewody ani kasztelana, Nie będę prosić, aby tłuc pogana; Niech żyją młoty, miechy, i kowadła! Hej na Tatara, na kroić mu sadła!" A Roch Klekawka, jakże ten wotował ? Jako basista każdemu basował, Lecz gdy osobno o głos go pytano, Nie wiedział dobrze, czy wieczór, czy rano? Bo chociaż wszystkim za równo wtórował, W myślach kolasy tylko lakierował; Lecz gdy bić lubił, śmiały był, ochoczy, "Hej!" rzekł "Tatarom zamalować oczy!" Umilkli wszyscy, czekają wyroku, Wzrok zatapiając w pana Jacka oku; Powstał pan Jacek, i znów skinął głową Nim się dał słyszeć z sentencyą takową: "Tak tedy bracia, gdyście uradzili, Byśmy zostali, i z wrogiem się bili, Więc, gdy głos ludu jest odgłosem z nieba Wydaję wyrok: że się bić potrzeba! Alboż ja jestem tchórzem, niedołęgę, Bym się miał cofać przed wrogów potęgą? Czyż jestem głuchy na narodu żale, Bym was wstrzymywał w szlachetnym zapale? I nam nie braknie zamku obronnego, A chociaż niema pana podstolego, Jest pan burgrabia, był on u mnie w kumy, Przyjmie nas chętnie, bo to człek bez dumy. Lecz zważmy także na głos rostropności, Fortuna wielkiej podpada zmienności! Także szanować trzeba wielkie pany, Bo z nich to żyją cechowe mieszczany, Więc nam wyprawić trza deputacya, Do wojewody, z wielką oracyą; By mu oświadczyć, że Sokołowianie, I wiedzieć nie chcą, co to jest poddanie, Że się chcą mierzyć z tatarskiemi chany, I krwią ich zbryzgać Młynówki bałwany! Niechaj więc przyszłe jazdy i piechoty, By nie zaginął naród takiej cnoty! Lecz, dobrze wiecie, że do wojewody, Nie można mówić jak pośród gospody; Tam po łacinie toczy się rozmowa, A w panu Kubie jest łacińska głowa, Więc wam Aurorę na posła podaję, A gdy Cisowski zwiedził obce kraje, Żyjąc ze Lwowem w dobrej znajomości, Zatem spólnika poselskiej godności Obrać wam radzę Cisowskiego Jana, Niech jutro ruszą za białego rana. " A zgromadzone sokołowskie stany Chętnie przyjmują ten wniosek podany, "Zgoda! niech ruszą posłowie do Lwowa I tam rozgłoszę sławę Sokołowa!" Lecz Ogonowski głowę tylko rusza, Ogromną trwogą zdjęta jego dusza, Jednej przyczyny, co mu niosła trwogę, Teraz, panowie! powiedzieć nie mogę; Potem, częstować należało gości, Co go do takiej wynieśli godności, A częstowanie, śród zgiełku, hałasu, Wymaga wiele, bardzo wiele czasu, Więc myśl okropna, że już północ bliska, Ogniem go pali, za serce go ściska; Bo wiemy o tem, że Kuba spokojny, Strasznie domowej obawiał się wojny; Lecz co tu robić? w męztwo się uzbroił, Kazał dać kufel, i cały wydoił. Krążą więc dzbany, już potop na stole, Teraz dopiero Jankiel w swym żywiole! Czwarty raz świece wkłada do lichtarzy, Piją wiwaty i młodzi i starzy, Bo każdy posłom szczerze gratuluje, A każdy poseł uprzejmie traktuje. Trzeci raz zapiał stary kur pod farą, Zadrżał Aurora jak przed piekła marą; Stoi, tak blady, niemy jak umarły, Aż tu drzwi izby raptem się otwarły, Wbiega, kto taki? ach postać kobieca, W oczach ognista złości błyskawica, Twarz pałająca, włosy rozmierzwione, Piersi, ramiona ledwie osłonione, Zajęczym susem do Kuby skoczyła, A Kuba stoi jak martwa mogiła! "Tak panie Kubo? wy tu popijacie? Waszą małżonkę samą zostawiacie? Taki to respekt należy się żonie, Taka to wierność, ty stary Ogonie! Którą solennie niegdyś przysięgałeś, Gdy przed ołtarzem, ty zemną klęczałeś? Ale dobrze mi! tak to zawsze bywa, Gdy z wielkim światem człowiek związki zrywa, Tak to gdy damy, znajome z dworami, Wejdą w małżeństwo z szewskiemi gburami! Patrz, jaki krnąbrny! nawet nie przeprasza, O! to panowie pewnie lekcja wasza, Dam ja ci lekcję! ruszaj do pierzyny!" I do nieszczęsnej bierze się łysiny. "A do sto katów" zerwał się Borodaj, "Niema tu kija? podaj mi kto podaj! Zaraz ztąd ruszaj stara Ogonicho, Bo jak cię palnę, to cię porwie licho! Ty czarownico z piekielnej gromady, Będziesz sejmowe wichrzyć nam obrady? Ja cię tu skropię bez święconej wody, Że aż wyć będziesz z wilkami w zawody! Struchlała Basia, słowa z ust nie płyną, I zazgrzytała swych zębów ruiną, A gdy napowrót odzyskała mowę, Rzekła jak strzechę wychyliwszy głowę: "Takto panowie? i to przyzwoicie, Edukowanej tak mówić kobiecie? O barbarzyńcy! o lodowe skały! Gdyby mię teraz spazmy zabolały, Gdybym dostała w sercu palpilacyi Z tej niesłychanej strasznej alleracyi Na czyjemby to ciężyło sumieniu? A gdyby na mym grobowym kamieniu, Stało: "umarła na żółci rozlanie, '' Byłby wam honor panowie mieszczanie! Co wyprawiacie w karczmie pijatyki, Mówiąc że sejmy, czy jakieś sejmiki. ' Ale Borodaj schwycił kostur stary, I zrobił susa do pani Barbary; Szczęściem Rakszewski zaskoczył mu drogę, Który jak wiecie kulawą miał nogę; Więc gdy Borodaj o Wojtka uderzył, Jeden i drugi ze ziemią się zmierzył, Tak więc Barbarze jakoś się upiekło, Ale na Kubę źrenicą zaciekłą Spojrzała krzycząc: "Ty stary gawronie, "Ty dajesz krzywdę wyrządzać swej tonie! Czy chcesz do śmierci być cymbałem, osłem!" O nie Basiuniu, ja już, jestem posłem, Wypogodź luba twe piękne jagody, Ja do samego jadę wojewody, Będę we Lwowie, może się co kupi, Jeśli go pierwej Tatarzyn nie złupi. I patrz o cuda! Basia się uśmiecha, Ustał gniew wszelki, już coś szepcze z cicha, Jak ręką odjął wszystkie desperacje, Już grzecznie prosi Kubę na kolację; Boć to rzecz piękna mieć małżonka posła, Dla tego Basia, choć stara, podrosła; On u samego będzie wojewody!! Może co kupi podług nowej mody, I taka rada, tak wesoła była,Że go z karesów za brodę schwyciła: "No, ja wiem Kubuś, ty się już poprawisz, na drugi raz samej nie zostawisz, No, chodź do domu, jest kapłon pieczony, A panom radźcom najniższe ukłony!" Poszli do domu, a ci co zostali, Aż do rozpuku z lej parki się śmiali, Ale Borodaj nie śmiał się z drugiemi, Tylko gdy wyszli, więc splunął za niemi! Koniec wersji demonstracyjnej.\nPIEŚŃ IV.Niedostępny w wersji demonstracyjnej\nPIEŚŃ VI.Niedostępny w wersji demonstracyjnej\nPIEŚŃ VII.Niedostępny w wersji demonstracyjnej\nPIEŚŃ VIII.Niedostępny w wersji demonstracyjnej\nPIEŚŃ IX.Niedostępny w wersji demonstracyjnej\nPieśń Cisowskiego.Niedostępny w wersji demonstracyjnej\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Obrona_Sokolowa-ebookRO/p14961i36690" target="_blank" title="Obrona Sokołowa [Aleksander Morgenbesser] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Obrona Sokołowa [Aleksander Morgenbesser] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Gimnazjaliści na konkursie w ZSTiO. „Chcemy się tu uczyć” - Starostwo Powiatowe w Kędzierzynie-Koźlu\nGimnazjaliści na konkursie w ZSTiO. „Chcemy się tu uczyć”\nCoraz większe zainteresowanie konkursem Zespołu Szkół Technicznych i Ogólnokształcących i Politechniki Opolskiej. „Potyczki z Techniką” odbyły się po raz piąty i przyciągnęły jeszcze więcej gimnazjalistów niż w roku poprzednim. Zgłoszenia napłynęły niemal z całego powiatu.\nJego celem jest przede wszystkim zainteresowanie młodych ludzi placówką w Azotach i oczywiście oferowanymi przez nią kierunkami technicznymi. To właśnie tam ruszył nowy profil zakładający naukę projektowania gier komputerowych, zainteresowały się nim ogólnopolskie media.\n- To dla mnie budujące, bo pamiętam jak za pierwszym, drugim razem przypominaliśmy, aby szkoły nie zapomniały wysłać drużyny, a teraz szkoły same interesują się konkursem. Zwiększył się również krąg osób, które chcą wspierać taką inicjatywę – powiedziała dziennikarzom Maria Staliś, dyrektor ZSTiO w Kędzierzynie-Koźlu.\nPo rozwiązaniu testów uczniowie przyznali, że placówka na os. Azoty jest nie tylko świetnie wyposażona, ale również potrafi zainteresować z pozoru niełatwymi zagadnieniami technicznymi. – Tutaj mógłbym się uczyć, bardzo fajna szkoła z pomysłami – mówił jeden z gimnazjalistów. – Kręci mnie informatyka, a tu jest wszystko o czym myślałem – dodał kolejny.\nZ ramienia starostwa rywalizację otworzyła Aurelia Stępień, dyrektor Powiatowego Zespołu Oświaty. Dla zwycięzców ufundowano atrakcyjne nagrody, a wśród sponsorów i patronów przedsięwzięcia, prócz kędzierzyńskiego starostwa znaleźli się: ETP S.A oddział Bierawa, Petrochemia Blachownia S.A, Jokey Plastik Sp. z o.o., Galmet Głubczyce.\nOpublikował: Adam Lecibil Data publikacji: 26-11-2015 10:48\nModyfikował: Adam Lecibil Data modyfikacji: 26-11-2015 12:49


Pływaczki Manty triumfowały podczas Mistrzostw Śląska dziesięciolatków - Ruda Śląska informacje\nPływaczki „Manty” triumfowały podczas Mistrzostw Śląska dziesięciolatków\nPływaczki „Manty” triumfowały podczas Mistrzostw Śląska dziesięciolatków w Dąbrowie Górniczej, które odbyły się w ubiegły piątek.\nDziewczyny w składzie: Maja Niewiadomska, Zuza Walkiewicz, Natalia Łuczka, Dominika Zbróg obroniły tytuł mistrzyń Śląska w sztafecie 4x50 zmiennym, pozostawiając rywalki daleko w tyle. To samo zrobiły następnego dnia dziewczyny z rocznika 2007 w składzie: Kinga Nowara, Maja Szykowska, Wiktoria Drażyk i Marta Poppe. Dziewczyny z rocznika 2008 wywalczyły również srebro na 4x50 dowolnym, po raz pierwszy zdobywając medal w tej konkurencji, zespół z 2007 rocznika skończył tę konkurencję na 3. miejscu podium. W rywalizacji rocznika 2008 indywidualnie rewelacyjnie spisała się Zuzanna Walkiewicz, która zdobyła tytuł Mistrza Śląska na 100 zmiennym i brązowy medal w konkurencji 50 motylkiem. Brązowy medal na dystansie 100 m. grzbietem zdobyła Maja Niewiadomska.\nZ kolei w sobotę (1.12) w rywalizacji rocznika 2007 na Śląsku Marta Poppe została najlepszą zawodniczką Mistrzostw Śląska jedenastolatków za dwa najlepsze starty punktacji Fina. Kinga Nowara w tej kategorii zajęła 6. Miejsce. W klasyfikacji medalowej Mistrzostw UKS Manta Kochłowice stała się drugim klubem na Śląsku.\nMistrzynie Śląska 11 latków 2018/2019:\nMarta Poppe - 200 m. dowolnym (z rekordem Śląska, który obowiązywał od 1980 roku),\nKinga Nowara - 50m grzbietowym,\nMarta Poppe - 100 m. dowolnym i 100 m. motylkowym,\nsztafeta 4x50m zmiennym dziewcząt w składzie: Kinga Nowara, Maja Szykowska, Wiktoria Drażyk i Marta Poppe.\nWicemistrzynie Śląska 2018/2019:\nKinga Nowara - 100 m. grzbietowym,\nMarta Poppe - 100 m. klasycznym,\nWiktoria Drażyk - 100 m., motylkowym.\nTrzecie miejsce na podium:\nWiktoria Drażyk - 200 m. dowolnym,\nsztafeta 4x50 m. dowolnym w składzie: Kinga Nowara, Maja Szykowska, Wiktoria Drażyk i Marta Poppe.\nźródło: UKS Manta\nSpotkanie władz z mieszkańcami Halemby - most do remontu, parku przy lesie nie będzie\nTe sukcesy, żeby było jasne dzieki, rodzicom! Oni płacą, poświęcają swój czas, by dziecko mogło trenować!!!\nSpotkanie władz z mieszkańcami Halemby - most do remontu, parku przy lesie nie będziedodano 11 godz. temu\nKolejne "Kino dla Kobiet" przed nami!dodano 11 godz. temu\nZmiana czasu 2019: czy najbliższa będzie ostatnią? Jest propozycja Komisji Transportu PEdodano 14 godz. temu\nRuda Śląska: wandale zniszczyli nowy plac zabaw i demolują zrewitalizowaną hałdę [zdjęcia]dodano 14 godz. temu\nZawodniczki bielszowickiej Zgody o krok od awansu do I ligi!dodano 14 godz. temu\nCzy linia tramwajowa nr 9 zostanie zlikwidowana? Na razie mowa jest o jej zawieszeniudodano 2019-02-20 16:30