Numer 2(18) - Dzieci\nSzczególne wyróżnienie...................... 3\nWicemistrzynie Polski........................ 3\nJutro pójdę w świat.............................. 4\nWernisaż z frywolitkami..................... 5\nWyniki rozgrywek piłki nożnej.......... 5\nŚwietlica w Wolicy.............................. 6\nWielka majówka w Nadolanach.......... 6\nPrzygoda dla pierwszaków.................. 7\nDzieci rodzicom – rodzice dzieciom... 8\nMega moto rady.................................. 8\nDzień rodziny w Bukowsku................ 9\nPięciolatki, do szkoły.......................... 9\nRezerwa nie zapomniała............... 10,11\nWieści z regionu............................12,13\nWspomnienia M. Chodakowskiego.. 12\nPierwsza Komunia Święta............ 14,15\nOjciec Anastazy Jakub Pankiewicz...15\nZabawa w wojsko...............................16\nTokarnia – Mała Ojczyzna.................17\nNa zarszyńskiej ścieżce......................18\nKapliczki i krzyże..............................19\nW Nowotańcu warto marzyć.............19\nSpotkanie w Dudyńcach................... 20\nFestyn bezalkoholowy....................... 20\nLudzie zejdźcie z drogi......................21\nWspomnienie ................................... 22\nZ ostatniej chwili............................... 23\nKrzyżówka Nr 18.............................. 23\nOd lewej siedzą: Ewa Kseniak, Maria Ambicka, Renata Preisner-Rakoczy,\nBarbara Podstawska. Stoją od lewej; Henryk Pałuk i Jan Muszański.\nZwyciężyliśmy z grona 159 gmin naszego województwa. Ciężar gatunkowy\ntego sukcesu to kwestia gustu i indywidualnej oceny. Dla nas, jako zespołu\nredakcyjnego, zawsze najważniejsze były opinie czytelników, znajomych,\na w szczególności krytyków. Patrząc z tej perspektywy, bardzo cieszy fakt\nszesnastu wpisów na portalu esanok, zamieszczonych zaraz po ogłoszeniu\nwyników konkursu. Po takich pozytywnych reakcjach bardzo trudno złożyć\nkolejny numer gazety. Miał być najlepszy, lecz pytanie brzmi, gdzie jest granica i gdzie ta „Jakubowa” biblijna drabina? Podobno, jak spadać to z wysokiego konia – czy ten koń już był wysoki …mamy nadzieję, że jeszcze nie.\nUniwersytet w Woli Sękowej zaprasza do\nodwiedzania Galerii Sękowej. Do końca\nlipca czynna będzie wystawa prac słuchaczy, którzy w czerwcu zakończyli naukę. Natomiast 8 sierpnia nastąpi otwarcie wystawy po III Międzynarodowej\nAkcji „Artyści –Naturze”.\nKolejny sukces „Bukowian”\nPo umocnieniu w plebiscycie Radia Rzeszów, kapela „Bukowianie” brała udział\nw wojewódzkich eliminacjach KROPA\nw Korczynie zajmując drugie miejsce\ni nominację do festiwalu w Kzimierzu\nCzternasty Festiwal w Bukowsku\nBukowskie Prezentacje Folkloru Młodych odbędą się już po raz czternasty.\nTym razem zapraszamy 5 lipca od 14.oo.\nGościć będziemy prawie 200 uczestników konkursu z całej Polski, a całość\npoprowadzi Krzysztof Trebunia Tutka z\nKarpackie pisanki z wystawy w Humennem\nDebbie dla Bukowska\nOdpowiadając na apel naszej pani ambasador - Debbie Greenlee z Teksasu,\npodaję do wiadomości strony na których są informacje o naszej gminie. Zapisane są w języku angielskim:\nDnia 28 maja 2009 r. Prezydent Lech Kaczyński odznaczył Wójta Gminy Bukowsko, Piotra Błażejowskiego,\nZłotym Krzyżem Zasługi za działalność na rzecz samorządu terytorialnego. Uroczystość odbyła się w Pałacu\nPrezydenckim w Warszawie podczas obchodów Dnia Samorządu Terytorialnego.\nformę docenienia wielu lat zarówno mojej pracy, jak\nrównież pracowników urzędu gminy, radnych, sołtysów\ni całej grupy działaczy społecznych. Nie ukrywam radości z faktu, że w Kancelarii Prezydenta dostrzeżono\nczłowieka, który na co dzień próbuje utrzymać biedną\ngminę na godnym poziomie. To odznaczenie jest dla\nmnie dodatkowym bodźcem do intensywnych i skutecznych działań, by sprostać nowym wyzwaniom, które będziemy podejmować. Takim wyzwaniem jest zapewne\nPałac Prezydencki, Sala Hetmańska.\nPiotr Błażejowski, stoi trzeci od lewej\nPodczas spotkania z samorządowcami w Pałacu Prezydenckim Lech Kaczyński powiedział: - Nie byłoby dzisiejszej Polski bez olbrzymiej, twórczej energii, którą\nwyzwoliła samorządowa reforma, ogromnego wysiłku\ni osiągnięć samorządowców.\nSwojego wzruszenia i zaskoczenia nie krył również Wójt\nnaszej gminy - pan Piotr Błażejowski, który w ten oto sposób ustosunkował się do tego szczególnego wyróżnienia:\n-Było to dla mnie wielkie zaskoczenie, ponieważ wnioskodawcą odznaczenia była Kancelaria Prezydenta\nRzeczpospolitej Polskiej. Traktuję to wyróżnienie jako\ndokończenie budowy sal gimnastycznych oraz rozpoczęcie dużej inwestycji, jaką będzie kanalizacja. Z całą\npewnością są to zadania budzące respekt ale i chwałę\npo udanej z nimi rywalizacji. Jestem sportowcem, wiec\nlubię wyzwania i sądzę, że uda mi się im sprostać - mówił pan Piotr Błażejewski po powrocie z uroczystości w\nGratulujemy i życzymy Panu wytrwałości w dążeniu do\nwyznaczonych celów, jak również samozaparcia w nieustannych zmaganiach z problemami dnia codziennego.\nWicemistrzynie Polski !!!\nOgromnym sukcesem, na skalę\nogólnopolską zakończył się występ\nreprezentacji dziewcząt z Bukowska w Międzynarodowym Festiwalu Unihokeja o „Puchar Bałtyku”,\nktóry odbył się w Elblągu w ostatni\nweekend maja. Dziewczyny po raz\ndrugi wzięły udział w zawodach\nogólnopolskich i walczyły o poprawę\nwyniku z zeszłego sezonu, gdzie nie\nprzegrywając wprawdzie meczu, pechowo uplasowały się na 9 miejscu.\nPrzed turniejem zawodniczki odreagowywały sytuację stresową wynikającą z rangi festiwalu pływając\nstatkiem po jeziorach, podziwiając\nniepowtarzalne krajobrazy i piękno\nnatury. Niezapomniany dla nich okazał się również rejs po pochylniach,\ngdzie różnica miedzy poziomami jezior wynosiła blisko 100 metrów. Po\ntym rekonesansie, w pełni skoncenKWARTALNIK\ntrowane reprezentantki Bukowska rozpoczęły swój udział\nw turnieju. Z relacji trenera Jakuba Barcia wynika, że ich\nstart w tegorocznym turnieju nie należał do łatwych. Słaba skuteczność napastników i szereg marnowanych raz po\nraz sytuacji bramkowych zemściły się. Pomimo optycznej przewagi, drużyna pechowo straciła bramkę i uległa\ndziewczynom ze Skoroszyc 0:1. Według trenera, Bukowsko to typowy zespół turniejowy, którego gra z meczu na\nmecz wyglądała coraz lepiej. W drugim spotkaniu gładko\nwygrały z Gimnazjum w Płoskini 5:0, a w ostatnim meczu\ngrupowym pokonały brązowe medalistki Polski z ubiegłego roku, dziewczyny z Siedlca, zapewniając sobie awans z\ngrupy. W kolejnym etapie rozgrywek podopieczne Jakuba\nBarcia bez problemu poradziły sobie z Żarami 2:0, a w następnym pojedynku zmierzyły się z mistrzyniami Polski\nz zeszłego roku, drużyną z Żabiego Rogu. W meczu tym\nBukowsko zagrało jak „z nut”. Doskonała postawa w bramce Joanny Sobolak oraz wysoka skuteczność i trzy gole\nKlaudii Winiarz sprawiły, że awans do najlepszej czwórki\nturnieju stał się faktem. W półfinale po trudnym meczu\nnasze dziewczyny pokonały drużynę z Brzezin 1:0. Drugi\npółfinał był bardzo zacięty i doskonale znana dziewczynom ekipa Żabiego Rogu dopiero po serii rzutów karnych\nsprostała zawodniczkom z Tuczna. Do finału awansowały\nwięc dwie drużyny, które już wcześniej spotkały się w grupie. Dla obrończyń tytułu mecz stał się doskonałą okazją\ndo rewanżu za grupową porażkę z Bukowskiem. Początek\nmeczu o finał był wyrównany, a w drugiej części spotkania drużyna z Bukowska wyszła nawet na jednobramkowe\nprowadzenie. Jednak ostatnie minuty należały do drużyny\nz Żabiego Rogu, która w krótkim czasie strzeliła 2 bramki\ni ostatecznie wygrała 3:2, broniąc tym samym złota z ubie-\ngłego roku. Reprezentacja dziewcząt z Bukowska zajęła\ndrugie miejsce i zdobyła tytuł wicemistrza Polski. Dziewczyny otrzymały medale, puchar i dyplom. Chyba zabrakło\ntrochę szczęścia do złota. To ogromny sukces, a zarazem\nnagroda za godziny spędzone na mozolnym treningu. Po\nudanym turnieju nasza reprezentacja w nagrodę pojechała\nnad morze, gdzie wypoczywała na plaży w Stegnie. Na powrót dziewcząt z gratulacjami czekała cała szkoła wraz z\nDyrekcją i Radą Pedagogiczną. Mimo tego, że w tym dniu\nobchodzono Dzień Dziecka, to największą uwagę i zainteresowanie skupiły dziewczęta, które odbierały gratulacje i\nz medalami na piersiach dumnie kroczyły przez szkołę. Na\nsukces odniesiony przez drużynę złożyło się wiele czynników: m.in. ich wytrwała i długoletnia praca oraz ogromne zaangażowanie i wiara trenera w zwycięstwo drużyny.\nWyjazd drużyny na turniej był możliwy dzięki pomocy\nbardzo życzliwego człowieka - pana Lukasa Kazmera,\ndzięki któremu dziewczyny zrealizowały swoje marzenia\no występie i zwycięstwie na zawodach ogólnopolskich.\nSponsorem wyjazdu był również Podkarpacki Wojewódzki Związek Sportowy. Od Wójta Gminy Bukowsko pana\nPiotra Błażejowskiego zawodniczki otrzymały MP4, a od\nDyrektora Zespołu Szkół pana Janusza Sitarza nowe kije\ndo unihoka. Podczas festynu z okazji Dnia Dziecka część\ndziewcząt pożegnała się z drużyną i podziękowała swojemu\ntrenerowi za owocną współpracę, gdyż w tym roku kończą\ngimnazjum. Podczas zawodów drużyna grała w następującym składzie: Joanna Sobolak, Klaudia Winiarz, Martyna\nChodakowska, Magdalena Rakoczy, Sylwia Sobolak, Marzena Chodakowska, Anna Jasion, Aneta Wigłasz, Renata\nKrzok, Iwona Pituch.\nJutro pójdę w świat…\nMacieja Harnę. Warsztaty rzeźbiarskie prowadził artysta\nrzeźbiarz – pan Piotr Woroniec, natomiast zajęcia z zakresu ekspresji twórczej prowadziła dyrektor URLA w Woli\nSękowej – pani Monika Wolańska natomiast fotograficzne\nDamian Wojtowicz. Warto wspomnieć, że młodzież naszej\ngminy miała okazję kilkakrotnie uczestniczyć w spotkaniach teatralnych w Teatrze im. Wandy Siemaszkowej w\nRzeszowie, jak również w koncercie orkiestry symfonicznej w filharmonii w Rzeszowie. Była to okazja do konfrontacji uczniowskich wyobrażeń z rzeczywistym koncertem.\nJesteśmy przekonani, że projekt ten stał się alternatywą i\ndrogowskazem dla dorastającej młodzieży, która musi być\notwarta i kreatywna, aby sprostać wyzwaniom współczesnego świata.\nDobiega końca realizacja docenionego i współfinansowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego\nprojektu pt. „Jutro pójdę w świat”. Celem nadrzędnym programu było umożliwianie jego uczestnikom wszechstronnego rozwoju przez aktywność własną oraz obserwację\ndziałań profesjonalistów, jak również umożliwianie uczestnictwa w spektaklach teatralnych, koncertach, warsztatach\ni spotkaniach twórczych. Ponadto celem projektu było zapoznanie młodzieży naszej gminy z różnymi dziedzinami\nsztuki, począwszy od warsztatów teatralnych, poprzez spotkania literackie, warsztaty rękodzieła artystycznego, fotografikę, muzykę klasyczną, rzeźbę, po warsztaty ekspresji\ntwórczej. Projekt adresowany był do grupy ponad 320 młodych ludzi i pozwolił im poznać filozofię i warsztat pracy\nartystów oraz różne formy przekazu artystycznego. Dzięki\nuczestnictwu w warsztatach, spotkaniach i zajęciach prowadzonych przez profesjonalistów młodzi ludzie odkrywali swoje uzdolnienia, twórczo rozwiązywali problemy i\nbezpośrednio uczestniczyli w procesie tworzenia. Bardzo\nistotnym aspektem projektu był dobór kadry prowadzącej\nzajęcia. Postawiliśmy na przywołanych już profesjonalistów, którzy mogli wiele nauczyć oraz zainicjować rozwój\nmłodego człowieka w określonym kierunku. W związku\nz tym warsztaty teatralne prowadził dyrektor BWA, wykładowca PWSZ w Sanoku – pan Sławomir Woźniak.\nWarsztaty muzyczne prowadzone były przez wykładowcę\nPSM w Sanoku oraz założyciela zespołu Matragona - pana\nw Teatrze im Wandy Siemaszkowej\nWernisaż z frywolitkami\nW kwietniu b.r. w Uniwersytecie Ludowym\nRzemiosła Artystycznego w Woli Sękowej\npodsumowująca efekty działalności Koła\nHafciarsko - Koronkarskiego działającego\nod dwóch lat pod kierunkiem mistrzyni – p. Marii Suwałowej,\nwieloletniej wykładowczyni uniwersytetu. Można było na niej\nobejrzeć prace miłośniczek rękodzieła z terenu gminy Bukowsko: p. Haliny Soleckiej, p. Reginy Czapli, p. Aleksandry Kabali, p. Krystyny Nędzy, p. Janiny Kaweckiej, p. Kingi Czapli, p.\nMarzeny Słysz. Spośród wielu technik, które obejmowała ekspozycja wymienić można hafty angielskie, richelieu, krzyżykowe, płaskie, cieniowane, koronki szydełkowe, renesansowe,\nteneryfki, czy misterne koronki frywolitkowe. Panie wykazały\nogromną pomysłowość w wykorzystaniu poznanych splotów,\nściegów i węzełków, prezentując całą gamę dekoracyjnych „cudeniek”, m.in. biżuterii na różne okazje. Niewątpliwą inspiracją\ndla wyobraźni stały się motywy plastyki obrzędowej. Tak więc\nw związku z terminem wystawy, obejmującym również czas\nŚwiąt Wielkanocnych, podziwiać można było przeróżne hafty\nświąteczne, pisanki zdobione nitkami, koronki na koszyczki,\npalmy, wypiekane tradycyjnie bądź składane techniką origami łabędzie i zajączki. Wernisaż w uniwersytecie miał więc\nniewątpliwie świąteczny charakter. Na wszystkich gości czekał\nsłodki poczęstunek, przygotowany przez Panie z równie wielkim kunsztem, jak prezentowane przez nie prace.\nWyniki rozgrywek piłki nożnej w sezonie 2008/2009\ngrupa Krosno – 9 miejsce\nKlasa „C” seniorów,\nKlasa okręgowa juniorów,\ngrupa Krosno – 8 miejsce\nKlasa okręgowa trampkarzy,\nKlasa „B” seniorów,\ngrupa Krosno – 3 miejsce\nKlasa „B” juniorów,\ngrupa Krosno – 2 miejsce\ngrupa Krosno – 4 miejsce\nOd lewej stoją: Sabat Maciej, Packanik Grzegorz, Płoszaj Wojciech, Sabat Dawid, Pospolitak Wojciech, Packanik Piotr, Pluskwik Dominik, prezes Maksymilian Świderski.\nKlasa „B” seniorów, grupa Krosno Na dole od lewej: Sabat Krystian, Kopacz Maciej,Pluskwik Łukasz, Sabat Alfred, Pluskwik Szymon, Głowacz Mateusz, Sabat Marcin. Ponadto na zdjęciu nieobecni: W-ce\n– 2 miejsce i awans do klasy „A”\nprezes Wojciech Woźny, Żytka Kamil, Żytka Arkadiusz, Bąbaś Rafał\nO komentarz poprosiłem Maksymiliana\nŚwiderskiego, Prezesa klubu „Sokół”\nPrzystępowaliśmy do obecnego sezonu\npełni obaw o to czy poradzimy sobie w\nwyższej klasie rozgrywkowej, gdyż dysponujemy drużyną całkowicie opartą na\nwychowankach. Jak się okazało „nie taki\ndiabeł straszny jak go malują”. Wydaje\nmi się że naszym największym atutem\nbyło to że, udało nam się zebrac grupę lu-\ndzi dla których piłka nożna to cos więcej\nniż tylko sposób na spędzanie wolnego\nczasu. Przed nami szereg wyzwań związanych z przystąpieniem do rozgrywek\nw klasie A, ale znając charakter naszych\nzawodników jestem pewien że czeka nas\njeszcze wiele przyjemnych chwil.\nW maju 2009 roku w IX edycji turnieju\nPiłki Nożnej „Z podwórka na stadion”\nuczennice klasy III szkoły podstawowej\nZespołu Szkół im. Jana Pawła II zajęły I\nmiejsce w powiecie i zakwalifikowały się\ndo rozgrywek okręgowych, gdzie zajęły\nIII miejsce. Natomiast chłopcy z 3 klasy\ngimnazjum zajęli I miejsce w Powiatowych Igrzyskach Młodzieży Szkolnej\noraz II miejsce w I etapie turnieju Coca\nZa przykładem Nagórzan, Bukowska i Woli Sękowej poszła również\nWolica. Mam na myśli oczywiście\nuatrakcyjnienie działalności świetlicy wiejskiej w Remizie OSP w Wolicy. Z inicjatywy młodzieży, przy\nwsparciu sołtysa - pana Tadeusza\nGliściaka, zakupiono stół bilardowy\nz oprzyrządowaniem. Z uwagi na\nfakt, że cena stołu przerosła nieco\noczekiwania i możliwości wsi, sołtys zorganizował zbiórkę funduszy\nna ten cel. Po raz kolejny okazało\nsię, że lokalna inicjatywa jest najskuteczniejsza. Główny koszt zakupu\npokryła Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych,\nnatomiast kwotę 300 zł wyasygnowała GS w Bukowsku oraz firma\nZawiślana Andrzeja, po 200 złotych\nwpłacili; PT „Kontra”, Cypcarz\nLeszek, Dadaś Jadwiga, Rakoczy\nGrzegorz i Gliściak Tadeusz. Kwotę\n100 złotych wpłacili: Cieślewicz Eugeniusz, Gliściak Grzegorz, Tokarz\nJózef, Woźniczak Daniel oraz Dyczko Krzysztof. Funkcję świetlicowego, w ramach stażu absolwenckiego,\npełni Tomek Cypcarz. MieszkańOd lewej stoją: Wierzganowski Krzysztof, Porębski Krystian, Gliściak Jagoda, com Wolicy życzę kolejnych ciekaRakoczy Konrad, Chrząszcz Leszek, Gliściak Tadeusz (sołtys) z wnuczką Mar- wych pomysłów.\ntyną, Chrząszcz Zbigniew (komendant OSP), Cypcarz Tomasz (świetlicowy).\nTekst i zdjęcie: Jan Muszański\nZ wielkim niepokojem oczekiwaliśmy na niedzielę 24\nmaja 2009r. Nasz niepokój budziły przede wszystkim\nczarne chmury, które jeszcze dzień wcześniej były\nprzyczyną obfitego deszczu. Możemy jednak mówić\no wielkim szczęściu, bowiem w niedzielę zaświeciło\nupragnione słońce. W związku z tym udało się, już\npo raz siódmy, zorganizować Wielką Majówkę. Jak zawsze z wielkim zaangażowaniem pomagali nam strażacy OSP w Nadolanach oraz rodzice. To niedzielne\npopołudnie wypełnione było gwarem i radosną zaba-\nwą najmłodszych, występami dzieci, które wierszem i\npiosenką uczciły zbliżający się Dzień Matki. Starsi\nuczniowie prezentowali się w występach kabaretowych, wokalnych i muzycznych. Dzieci miały okazję\npohasać na placu zabaw, na którym królował dmuchany zamek, trampolina, wata cukrowa, baloniki i inne\nzabawki. Wszystkim, którzy poczuli się nieco głodni\nkuchnia „polowa” serwowała potrawy z grilla. Wielkim zainteresowaniem cieszył się konkurs plastyczny\nprzygotowany dla maluchów, które z zapałem malo-\nwały swoich rodziców. Ostatecznie spośród 67\nportretów komisja wybrała 20 najciekawszych\nprac i ich autorom przyznała słodkie wyróżnienia. Dodatkową atrakcją był Turniej Tenisa\nStołowego oraz Turniej Piłki Siatkowej o Puchar\nWójta Gminy Bukowsko, któremu międzynarodowy wymiar nadały drużyny z Topolowki. Był\nto mecz rewanżowy w którym, podobnie jak w\nTopolowce, drużyny z Bukowska nie pozwoliły\nodebrać sobie zwycięstwa. Udział Słowaków był\nrównież okazją do podpisania wniosku o unijną\ndotację na realizację kolejnego, wspólnego projektu. Impreza zakończyła się zabawą ogrodową\ntrwającą do późnych godzin nocnych. Szczególne słowa podziękowania kierujemy do rodziców,\nstrażaków, nauczycieli, pracowników obsługi\noraz pracowników Biura Promocji Gminy za\npomoc w organizacji festynu.\nPrz yg o d a dla pier wsza ków\nZ przyjemnością informujemy, że nasze szkoły zostały\nwybrane do udziału w projekcie „Pierwsze uczniowskie doświadczenia – drogą do wiedzy”. Jest to Ponadregionalny Projekt Edukacyjny, współfinansowany\nprzez Europejski Fundusz Społeczny i budżet państwa\n– Program Operacyjny Kapitał Ludzki - Modernizacja\ntreści i metod kształcenia. Projekt będzie realizowany\nw latach 2009-2011 i obejmie łącznie 2700 szkół podstawowych z terenu sześciu województw, w tym podkarpackiego. Każda szkoła uczestnicząca w Projekcie\notrzyma dla jednej pierwszej klasy bezzwrotny zestaw\nśrodków dydaktycznych o wartości 8 000 zł, w celu\nzorganizowania na ich bazie Ośrodków Zainteresowań oraz środki finansowe na opłacenie dodatkowych\nzajęć. Każdy nauczyciel biorący udział w projekcie\nzostanie bezpłatnie przeszkolony. Jego uczestnikami\nbędą uczniowie klas pierwszych z trzech roczników:\n2009-2011. Istotą projektu jest wielokierunkowe i wieloaspektowe wspieranie rozwoju uczniów nakierowane\nna rozwój kompetencji kluczowych, poprzez praktycz-\nne działania dzieci pod kierunkiem nauczyciela. Realizacja projektu zaczęła się 1 października 2008 roku\ni będzie trwała 39 miesięcy, zakończy się 31 grudnia\n2011r. Jak to będzie wyglądać w praktyce? Otóż, przez\n3 lata kolejne klasy pierwsze naszych szkół na zajęciach\nobowiązkowych i dodatkowych będą realizowały, na\nbazie opracowanych dla potrzeb projektu materiałów\nmetodycznych, dodatkowe działania, wykorzystujące\nw praktyce teorię H. Gardnera - inteligencji wielorakich. Zapewni to uczniom doświadczenia edukacyjne\ni społeczne na miarę ich zainteresowań, uzdolnień,\nmożliwości i potrzeb. Umożliwi działania we wszystkich dziedzinach aktywności. Okres pierwszego etapu\nkształcenia jest okresem szczególnym, gdyż pierwsze\nlata doświadczeń szkolnych decydują o przyszłych losach dziecka, wyznaczają jego stosunek do nauki, dostarczają elementarnej wiedzy o świecie, kształtują poglądy, rozwijają zainteresowania. Dodam, że szczegóły\ndotyczące projektu można znaleźć na stronie: http://\nDZIECI RODZICOM – RODZICE DZIECIOM\n31 maja 2009 roku w Pobiednie, po\nraz drugi zorganizowano piknik rodzinny „Dzieci Rodzicom – Rodzice\nDzieciom”. Organizatorem imprezy\nbyła Rada Rodziców. Do organizacji włączyli się nauczyciele, pracownicy szkoły i rodzice. Niestety pogoda spłatała nam figla. W\nzwiązku z niesprzyjającą\naurą rodzice pomogli w\ndo sali Domu Ludowego. Tu atrakcji\nbyło „co nie miara”. Pierwsza dedykacja adresowana była do mam i\ntatusiów w związku z Dniem Matki\ni Ojca. Występy artystyczne przeplatane były konkursami. Podziwiano występy taneczne uczniów\n(tańce towarzyskie i dyskotekowe).\nUczniowie klasy I szkoły podstawowej prezentowali modne stroje na\nwiosnę i lato, natomiast klasa 2 gimnazjum przedstawiła „Czerwonego\nKapturka” w języku francuskim.\nW związku z tym, że w tym roku sam wybieram się na wakacje samochodem zadałem sobie pytanie: „Jak przygotować\nauto do takiej wakacyjnej podróży? ’’ i postaram się na nie odpowiedzieć w niniejszym artykule. Na początek rada dla tych,\nktórzy rzadko zaglądają pod maskę samochodu: sprawdźmy\npoziom oleju w silniku i termin kolejnej wymiany. Następnie należy sprawdzić poziom płynu chłodniczego, a jeśli już\nmowa o płynach, to warto również uzupełnić zapas w zbiorniku spryskiwacza szyb. Kolejną ważną sprawą jest płyn hamulcowy, gdyby ktoś z Państwa zauważył niski poziom w\nzbiorniczku radzę udać się do mechanika. Może to oznaczać\nzużycie okładzin w klockach lub szczękach hamulcowych, ale\nmoże świadczyć również o wycieku płynu hamulcowego (hamulec to warunek naszego bezpieczeństwa). Należy jeszcze\nzajrzeć do układu wspomagania i jeżeli tu nie znajdziemy braków to płyny mamy „z głowy”. Kolejna ważna rzecz, to pióra\nwycieraczek, bo przecież pogody nie możemy sobie wybierać,\nNa najmłodszych czekał dmuchany\npałac-zjeżdżalnia, trampolina, wata\ncukrowa, dmuchane balony, do tego\ngrill, domowe wypieki, francuskie\nprzysmaki i loteria fantowa. Była to\nprzede wszystkim okazja do rodzinnej zabawy i wypoczynku. Dochód\nz imprezy zostanie przeznaczony w\ncałości na potrzeby szkoły.\nmożemy jedynie o niej marzyć. Jeśli to wszystko już zrobiliśmy, nadszedł czas na sprawdzenie stanu ogumienia, ciśnienie\npowietrza w oponach i …prawie możemy ruszać. Prawie, bo\njeszcze nie sprawdziliśmy oświetlenia. Oprócz kontroli świateł\nzaopatrzmy się w zapasowe żarówki. Kolejną bardzo istotną\nsprawą jest „zapasówka”. Jednak koło zapasowe zupełnie nam\nsię nie przyda, jeżeli w samochodzie nie będziemy mieli podnośnika, klucza do kół i nasadki do śrub zabezpieczających przed\nkradzieżą (jeśli takie posiadamy). Nie zaszkodzi również, a\npomóc może bardzo, zabranie linki holowniczej i przewodów\nrozruchowych, które nie zajmują dużo miejsca, a w razie problemów będą bezcenne. Z uwagi na bezpieczeństwo sugeruję\nrównież sprawdzić, czy apteczka, trójkąt, gaśnica i kamizelka\nodblaskowa są na swoim miejscu. Teraz nasze autko jest gotowe do drogi, acha, nie zapomnijmy jeszcze zatankować paliwo\ni szerokiej drogi. Życząc Państwu przyjemnych wakacji i miłego wypoczynku, pragnę jeszcze przypomnieć, iż w związku\nz moim urlopem firma MEGA-MOTOR z Bukowska w dniach\nod 27.07.2009r do 01.08.2009 będzie nieczynna. Za utrudnienia przepraszam i zapraszam po przerwie.\n7 czerwca 2009 r. w Zespole Szkół w\nBukowsku, z inicjatywy Dyrekcji, Rady\nPedagogicznej i Rady Rodziców odbył\nsię doroczny Dzień Rodziny. Impreza\nskładała się w z dwóch części. Pierwsza\nodbyła się w Domu Ludowym w Bukowsku, a druga na boisku szkolnym. Około\ngodziny 14-tej Dyrektor Zespołu Szkół\n-pan Janusz Sitarz przywitał wszystkich\nzebranych w Domu Ludowym. Podziękował również sponsorom, którzy finansowo wsparli organizację imprezy.\nNastępnie odbyły się występy zaproszonych zespołów tanecznych: Flamenco\nz SDK w Sanoku i dziecięcego Gest z\nGrabownicy, których występy przeplatały się. Obydwa zachwyciły widownię barwą strojów i profesjonalizmem.\nTancerze zaprezentowali się w tańcach\nstandardowych i latynoamerykańskich.\nMiędzy występami zespołów odbył\nsię krótki koncert instrumentalny pani\nHonoraty Przyboś - nauczycielki ZS w\nBukowsku oraz Martyny Chodakowskiej, które razem zagrały kilka znanych\nszlagierów. Druga część festynu odbyła\nsię pod szkołą, gdzie widzowie mogli\npodziwiać występy uczniów szkoły. Ci\nostatni pokazali się: w parodii słynnych\ngwiazd scen polskich, była m.in.: Doda,\nRubik z chórem, a najmłodsi śpiewali Kubusiowe piosenki. W tym samym\nczasie odbywały się rodzinne zawody\nsportowe. Po występach uczniów odbył\nsię konkurs karaoke, który cieszył się\nmniejszym zainteresowaniem niż rok\nwcześniej. Najmłodsi uczniowie i dzie-\nPięciolatki, do szkoły…\nZgodnie z ustawą, od 1 września 2012\nroku obowiązkiem szkolnym zostaną\nobjęte dzieci sześcioletnie. Wprawdzie\njuż od następnego roku szkolnego, tj.\n2009/2010 dziecko, które skończy sześć\nlat może uczęszczać do klasy pierwszej,\nale tylko za zgodą i na wniosek rodziców. Ponadto dziecko to już rok wcześniej musi być obowiązkowo objęte wychowaniem przedszkolnym lub posiadać\nopinię z poradni psychologiczno – pedagogicznej, która będzie stwierdzać, że\ndziecko może rozpocząć naukę. Ostateczną decyzję o przyjęciu dziecka do\nszkoły podejmie dyrektor szkoły. Tak\npostanowił Sejm, nowelizując ustawę o\nsystemie oświaty. Taki okres przejściowy trwał będzie do 1 września 2012\nr., od kiedy to obowiązkiem szkolnym\nzostaną objęte wszystkie sześciolatki\ntzn., że obowiązkowo pójdą do klasy\npierwszej. Natomiast pięciolatki od 1\nwrześnia 2011 r. obowiązkowo pójdą\ndo przedszkola (zerówki). Wraz z obni-\nci mogły pozjeżdżać na zjeżdżalni, poskakać na trampolinie oraz skosztować\nwatę cukrową. Rada Rodziców przygotowała loterię fantową oraz poczęstunek dla uczniów. Podobna impreza, z\nwieloma atrakcjami, odbyła się również\n28 czerwca. Tym razem organizatorem\nbyło Samorządowe Przedszkole w Bukowsku.\nżeniem wieku szkolnego do lat sześciu,\nnowelizacja ustawy przyznaje prawo do\nkorzystania z wychowania przedszkolnego dzieciom pięcioletnim począwszy\nod 1 września 2009 r. Dla nich już od\nnastępnego roku szkolnego będą zapewnione miejsca w przedszkolu. Ustawa\nzakłada także, że od września 2009 r.\nkażde dziecko w roku poprzedzającym\nrozpoczęcie nauki w szkole przejdzie\ndiagnozę przedszkolną (sprawdzenie i\npoznanie gotowości do podjęcia nauki).\npoprzedzi reforma programowa i dostosowanie treści kształcenia. Zmiany\nbędą wprowadzane przez kilka lat, począwszy od następnego roku szkolnego.\nZreformowane nauczanie rozpocznie się\nw klasie I szkoły podstawowej i gimnazjum, i co roku obejmować będzie\nkolejną klasę. Zgodnie z założeniami\nreformy uczniowie będą obowiązkowo uczyć się języków obcych. Obecnie mają obowiązek uczenia się tylko\njednego języka obcego. W związku ze\nzmianami, uczniowie klas pierwszych\nszkoły podstawowej i gimnazjum będą\nkorzystali z nowych podręczników. Jest\nto elementarna rzecz, bez której trudno\nwyobrazić sobie odpowiednią edukację.\nTo właśnie podręczniki umiejętnie rozbudzają w dziecku chęć nauki.\nNadolany I - pierwsze miejsce\nTokarnia - drugie miejsce\nWola Sękowa - trzecie miejsce\nWola Piotrowa - czwarte miejsce\nJuż po raz dziesiąty rezerwiści naszej gminy i\nokolic mieli okazję wykazać się umiejętnościami strzeleckimi i nie tylko. W dniu 19 kwietnia\nbr. na strzelnicy sportowej LOK w Brzozowie\nodbył się jubileuszowy „X Bukowski Turniej\nŻołnierzy Rezerwy”, w którym wzięło udział\ndziesięć drużyn reprezentujących prawie\nwszystkie miejscowości gminy Bukowsko. Od\npoczątku zawodów dało się zauważyć zaciętą\nrywalizację zarówno w strzelaniu z karabinka\nsportowego, jak również w samochodowym torze przeszkód. W obydwu konkurencjach najlepsze wyniki uzyskała drużyna z Nadolan, odnosząc tym samym zdecydowane zwycięstwo\nw klasyfikacji drużynowej. Kolejne czołowe\nlokaty zajęły drużyny z Tokarni i Woli Sękowej. W klasyfikacji indywidualnej największą\nilość punktów w strzelaniu uzyskali: Adamski\nMaciej z Pobiedna (48 pkt.), Tokarz Józef z Wolicy (46 pkt.), Szałajko Władysław z Bukowska\n(45 pkt.) i ex aequo Krzysztof Józef z Tokarni\n(45 pkt.). W strzelaniu decydowały nie tylko\numiejętności strzeleckie, ale także wylosowana\nbroń. Ciekawostką był fakt, że jeden z zawodników trzykrotnie „spudłował” w strzelaniu próbnym, jednak na tyle szczęśliwie skorygował ce-\nWolica – dziewiąte miejsce\nlowanie, że wszystkie strzały oceniane trafiły\ndo tarczy. W samochodowym torze przeszkód\nmiejsca na podium wywalczyli: Staruchowicz\nSławomir z Tokarni, Burnat Krzysztof z Nadolan i Kowalczyk Łukasz z Nadolan. Walka na\ntorze momentami przypominała wyścigi Formuły1, ale na szczęście nawet zbyt brawurowa\njazda odbywała się pod kontrolą instruktora.\nW drodze powrotnej atmosfera walki zmieniła\nsię na wspólne żołnierskie śpiewanie. Po takich\nemocjach „myśliwski” bigos smakował niczym\nnajlepsze delicje. Podsumowanie imprezy odbyło się w budynku Urzędu Gminy w Bukowsku, gdzie nie tylko zwycięzcy, ale wszyscy\nuczestnicy otrzymali nagrody rzeczowe, które\nosobiście wręczył wójt gminy- pan Piotr Błażejowski. Warto podkreślić, że kolejna udana\nimpreza była możliwa dzięki finansowemu\nwsparciu Ministerstwa Obrony Narodowej w\nWarszawie, na które liczymy także w najbliższych latach. Głównym organizatorem tego\nzadania było Towarzystwo Przyjaciół Ziemi\nBukowskiej przy wsparciu pracowników Biura Promocji Gminy w Bukowsku i Ligi Obrony\nKraju w Sanoku. Do miłego… za rok!\nKarlików – dziesiąte miejsce\nNowotaniec - piąte miejsce\nBukowsko - szóste miejsce\nNadolany II - siódme miejsce\nNagórzany - ósme miejsce\nRozruszniki serca w Sanoku\nW sanockim szpitalu już od stycznia bieżącego roku\ndziała Podkarpackie Centrum Interwencji Sercowo- Naczyniowych CARINT. Dzięki powstaniu tego oddziału\nmożliwa jest teraz szybka interwencja i ratowanie życia\npacjentom z dolegliwościami sercowymi. Zgodnie z zapowiedziami, wykonuje się tutaj zabiegi wszczepienia\nrozruszników serca, stosowanych w zaburzeniach rytmu\ni przewodzenia, powstałych w następstwie niedokrwienia serca, zawałów czy nadciśnienia tętniczego. Dzięki\nwspółpracy z Krakowską Kliniką już w maju wszczepiono taki rozrusznik pacjentowi z powiatu brzozowskiego. Oddział sprawuje również opiekę ambulatoryjną\nnad chorymi , którzy mają wszczepione stymulatory.\nNiestety już od 10 czerwca przestał działać w Sanoku punkt przyjmowania wniosków paszportowych.\nZgodnie z decyzją wojewody podkarpackiego wnioski\nskładać możemy w Biurze Paszportowym w Rzeszowie lub w delegaturze w Krośnie. Powodem tej zmiany\nsą względy organizacyjne i finansowe, czyli wymóg\numieszczania w paszportach cech biometrycznych (śladu linii papilarnych), a tym samym zakup kosztownego\nWracamy do III ligi ! W najważniejszym wiosennym\nmeczu Stal Sanok pokonała Polonię Przemyśl 1-0. Zwycięstwo zapewnił Fabian Pańko już po 2 minutach od\nwejścia na boisko. Uzyskany w 67 minucie wynik udało\nsię utrzymać do końca meczu, później rozegrano jeszcze\ntrzy mecze: w Dzikowcu ze Zrywem, potem ze Strumykiem Malawa w Sanoku i w Pilźnie z Rzemieślnikiem,\nwszystkie zakończone pięknymi zwycięstwami. Awans\ndo ćwierćfinałów Pucharu Polski, a teraz do III ligi to\nwyjątkowy i chyba jeden z najlepszych sezonów w historii Sanockiej Stali. Dziękujemy piłkarzom, działaczom\ni szkoleniowcom a szczególnie Januszowi Sieradzkiemu\nktóry wcześniej wprowadził i zajął drugie miejsce w\nklasie okręgowej z drużyną „Cosmosu” z Nowotańca\n(jako trener i zawodnik).\nZwolnienia w Autosanie\nZarząd zapowiedział zwolnienia 92 pracowników od\nlipca. Brak zamówień na produkty Autosanu spowodowało ten kryzys. Trudno to zrozumieć pracownikom,\nktórzy związani są z tym zakładem całe życie, w szczerych rozmowach nie kryją żalu bo od 8 lat pracują bez\npodwyżek, a na początku roku jeszcze obniżono zarobki z obietnicą ratowania miejsc pracy. 17 czerwca burmistrz Sanoka Wojciech Blecharczyk wystosował list do\nrządu z prośbą o wsparcie przez państwo tego zakładu\ni złożenie zamówień rządowych choćby na gimbusy dla\npolskiej oświaty. Pracownicy walczą o swoje miejsca\npracy z wielką determinacją . Pracodawca złożył kilka\npropozycji dla pracowników aby zminimalizować skutki zwolnień. Obecnie trwają rozmowy ze związkami\nMichała Chodakowskiego z Bukowska\nUrodziłem się 28 września 1924 r. Mój ojciec - Ludwik\nChodakowski z zawodu był mistrzem ciesielskim,\na mama Stanisława z Roczniaków była akuszerką.\nNiewiele pamiętam z okresu wczesnego dzieciństwa.\nNaukę w pierwszej klasie Szkoły Powszechnej w\nBukowsku rozpocząłem 1 września 1931 r. W szkole miałem koleżanki i kolegów różnych narodowości:\nRusinów, Żydów i Polaków, wywodzących się ze środowisk biednych i bogatych. Moi rodzice posiadali\ngospodarstwo rolne o pow. 4 morgów, dlatego moim\npodstawowym obowiązkiem było pasienie krów, a\ntakże pomoc przy żniwach, sianokosach, czy wykopkach.\nJuż jako uczeń klasy szóstej umiałem kosić koniczynę,\nmłócić cepami zboże, rżnąć piłą i rąbać siekierą drzewo, mielić zboże w żarnach itp. W tym okresie wraz\nz kolegami z wielkim zainteresowaniem przyglądaliśmy się zajęciom Związku Strzeleckiego, prowadzonym na placu targowym, a od szóstej klasy byłem\njuż jednym z 35 członków „Orląt” zorganizowanych\nprzez Franciszka Karbowskiego. W czerwcu 1939 r.\nkierownik szkoły -Józef Dąbrowski, w porozumieniu\nz innymi szkołami, zorganizował wycieczkę szkolną\ndo Lwowa, w której uczestniczyłem. Było to dla mnie\ntak wielkim przeżyciem, że do dzisiaj wszystko dokładnie pamiętam, bowiem wówczas po raz pierwszy\nw życiu jechałem pociągiem, autobusem i tramwajem,\na tego się nie zapomina. Podczas zwiedzania lotniska\nw Skniłowie wraz z kolegą- Mieczysławem Próżnym, siedząc w samolocie, podziwialiśmy bombowce „Łosie”. Następnego dnia po śniadaniu zwiedzaliśmy „Panoramę Racławicką” po czym tramwajem\nudaliśmy się na „Wysoki Zamek” skąd z kopca Unii\nLubelskiej ( 416 m.n.p.m.) podziwialiśmy panoramę\nLwowa, później cmentarz na Łyczakowie (grobowiec\nGabrieli Zapolskiej, Marii Konopnickiej i inne), a dalej cmentarz Orląt Lwowskich, który w tamtych czasach uchodził za najpiękniejszy w Europie. Następnie po przejściu serpentynami zwiedzaliśmy katedrę\nKrólowej Polski oraz w rynku Ratusz z siedzącymi\nlwami przy wejściu. Po obiedzie przeszliśmy Wałami\nHetmańskimi obok pomnika Adama Mickiewicza,\ndochodząc do Teatru Pięknego. Stąd tramwajem dojechaliśmy do kościoła Świętej Elżbiety, skąd pieszo\nudaliśmy się na Dworzec Główny, który już wtedy\nw poczekalni pasażerów wyposażony był w tablicę\nświetlną, informującą co 10 minut o ruchu pociągów.\nPełni niesamowitych wrażeń wsiedliśmy do pociągu\nudającego się do Sanoka, a następnie furmankami\ndo Bukowska. 27 czerwca był koniec roku szkolnego i rozdanie świadectw. 9 lipca 1939 r. komendant\nZwiązku Strzeleckiego w Bukowsku st. sierż. Franciszek Karbowski, wytypował mnie i pięciu kolegów\nna obóz Przysposobienia Wojskowego i Sportu I stopnia do Starzawy k. Chyrowa, który trwał do 22 lipca.\nWkrótce, bo już 1 września z przerażeniem przyjąłem\nfakt napaści Niemiec na Polskę. Dla nas czas okupacji\nrozpoczął się 11 września 1939 r., kiedy to tuż przed\nwkroczeniem Niemców, Ukraińcy dokonali rabunku\nsklepów i domów żydowskich. Już 12 września Ukra-\nińcy w porozumieniu\nz Niemcami ustanowili władze gminne\nw Bukowsku, rozpoczynając aresztowania\nMimo to pod koniec\npaździernika w Bukowsku powstała baza\nPolski – Kraków” w\ncelu przerzutu oficerów Wojska Polskiego\ndo Francji. Każdorazowo po przyjeździe oficerów na\nstację kolejową do Nowosielec i przywiezieniu ich furmankami, na polecenie mojego ojca przeprowadzałem\nich na kwatery w Bukowsku, stąd grupami liczącymi\n15 do 20 osób przeprowadzani byli przez granicę. W\nzimie podwożeni byli saniami przez Płonne jak najbliżej granicy. W tym miejscu chcę wspomnieć o tym,\njak mój ojciec ostrzegł mieszkańców Bukowska przed\nplanowaną przez Niemców obławą. Otóż 4 marca 1940\nr. będąc w Sanoku, zauważył, że Niemcy legitymują\nfurmanki jadące w stronę Bukowska. Domyślając się\nnajgorszego, przekazał jadącemu furmanką Antoniemu Zabiedze, aby pojechał inną drogą omijając kontrolę i uprzedził mieszkańców, co też uczynił. O zmierzchu żandarmeria okrążyła domostwa, przeprowadzając\nrewizje w każdym domu. Wszystkich mężczyzn spędzono do budynku szkolnego, w którym wójt Włodzimierz Mazur (Ukrainiec) wskazywał Niemcom kto jest\nmieszkańcem Bukowska, a kto obcy. Mimo ostrzeżenia zostało wówczas aresztowanych 13 uciekinierów\n(w tym 3 Żydów) oraz 30 mieszkańców Bukowska i\nwszyscy zostali umieszczeni w więzieniu w Sanoku.\nGestapowcy byli jednak rozczarowani, bowiem według współpracujących z nimi Ukraińców, spodziewali\nsię, że uda im się zatrzymać ponad 300 uciekinierów.\nMimo wciąż istniejącego zagrożenia, akcja przerzutowa była kontynuowana do maja 1940 r. W dniu 16\nstycznia 1943 r. mój dom rodzinny został otoczony\nprzez policję, w tym przez kolaborantów wysiedlonych\nz Poznania i Łodzi. Po rewizji zostałem wywleczony\nz domu, zakuty i prowadzony na dwóch łańcuchach\nprzez Michała Niewczasa i Wacława Stępnia, najpierw\ndo posterunku oddalonego o ok. 300 m. od domu, a następnie do miejscowego aresztu. W celi zastałem m.in.\nznajomego Andrzeja Mikołajka z Bukowska. Dołączyli\ndo nas jeszcze dwaj zatrzymani z Tokarni i Woli Sękowej, a doprowadzeni przez Ukraińców. 17 stycznia\n1943r., w niedzielę rano skutych przyprowadzono nas z\naresztu na posterunek, gdzie wójt Włodzimierz Mazur\nprzekazał policji skierowania do „Arbeitsamtu” (urzędu pracy) w Sanoku do pracy leśnej w okolicy Lwowa. Z posterunku wyprowadzono nas do oczekujących\njuż sań i w asyście policjantów z karabinami kolumna\nskładająca się z czterech sań, po dwóch aresztowanych\nna każdych z nich, (razem siedem osób) ruszyła w kierunku Sanoka. Kiedy przejeżdżaliśmy obok mojego\ndomu, mama podała mi plecak z zapasem żywności\noraz bielizny. cdn...\nOpracował : Henryk Pałuk\nRatownicy z Sanoka najlepsi\nW V Mistrzostwach Polski w Ratownictwie Medycznym\ni Drogowym, które odbyły się w dniach 18- 21 czerwca\nw okolicach Suchej Beskidzkiej sanocka ekipa Bieszczadzkiej Grupy Górskiego Ochotniczego Pogotowia\nRatunkowego okazała się najlepsza wśród 55 ekip z naszego kraju w swojej kategorii. Zadania postawione przed\nuczestnikami nie były proste. Ratowali życie ludziom z\nwypadku samochodu rajdowego, pracownikom tartaku,\nw wypadku awionetki, po strzelaninie na stacji paliw i\nw innych równie trudnych sytuacjach, które wymagały od\nratowników nie tylko sprawności fizycznej ale dużej wiedzy i umiejętności. Gratulujemy zdobycia Mistrza Polski\ni cieszymy się, że ratują życie potrzebującym w naszym\nWłaśnie oficjalnie otwarto farmę wiatrową w Łękach Dukielskich. Jest to pierwszy, ale nie ostatni projekt firmy\nportugalskiej Martifer Renewables. Zainstalowano tu 5\nelektrowni wiatrowych każda ma moc ok. 2MW, jest to\nnowy sposób na produkcję ekologicznie czystej energii.\nFirma planuje budowę kolejnych wiatraków na Podkarpaciu, min: w Bukowsku, Rymanowie, Kańczudze, Jaworniku i Mańkowej.\nW maju we współpracy z ULRA w Woli Sękowej w Przedszkolu Samorzadowym w Bukowsku odbyły się warsztaty\nartystyczne. Swoją przygodę ze sztuką przedszkolaki rozpoczęły zwiedzając siedzibę uniwersytet. Pani dyr. Monika\nWolańska przyjęła nas miło i serdecznie. Dzieci oglądały i\ndotykały wyroby z gliny, wikliny, tkane gobeliny, misternie\nwyszywane serwetki. W ogrodzie oglądały duże projekty\nmin. Exodus, marsz postaci wyrzeźbionych w drewnie. Dzieci doskonale odczytywały uczucia malujące się na twarzach\nidących postaci. Pełni wrażeń zaprosiliśmy instruktorów do\nnaszego przedszkola. Wielkim zainteresowaniem cieszyły się\nskorpiony, żółwie, węże i wiele innych postaci wylepianych z\ngliny oraz motylki, słoneczka, aniołki i kwiaty malowane na\nszkle. Dzieci pracowały z dużym zaangażowaniem. Zajęcia\nbyły współfinansowane prze Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.\nW maju 2009 roku w parafiach naszej gminy odbyły się piękne i jakże ważne uroczystości - Pierwsze Komunie Święte. Tego\nroku do Pierwszej Komunii Świętej przystąpiło 24 dzieci w Bukowsku, 20 dzieci w\nDudyńcach, 13 dzieci w Nowotańcu oraz 4\ndzieci w parafii Prusiek (uczniowie szkoły\nw Pobiednie). Dzieci, pod czujnym i troskliwym okiem księży, przez wiele tygo-\ndni przygotowały się na przyjęcie Jezusa.\nDzień wcześniej z drżeniem serc odbyły\nswoją pierwszą spowiedź. Dzień Pierwszej\nKomunii Świętej jest dla dziewięciolatków\ndniem wyjątkowym, od którego niejednokrotnie zależy jego dalsze życie chrześcijańskie. Dlatego rodzice robią wszystko,\nby pomóc dziecku w należytym przeżyciu\ntego dnia, jak również dnia pierwszej spo-\nwiedzi. W eucharystii Pierwsza Komunia\nŚwięta jest sakramentem symbolizującym\nprzyjęcie młodego człowieka do grona tych,\nktórzy bezpośrednio obcują z Jezusem. Jest\nto święto obchodzone przez całą rodzinę i\ndla całej rodziny. Gratulujemy wszystkim\ndzieciom i życzymy im, aby wzmacniały\nswoją wiarę i miłość.\nW pierwszym rzędzie od lewej: Osenkowski Tomasz, Rabicka Magdalena, Rygiel Rafał, Serwońska Martyna, Kozimor Filip, Majka\nMagdalena, Chrząszcz Piotr, Barańska Anita Drugi rząd od lewej: Drozd Przemysław, Słysz Grzegorz, Cieślewicz Julia, Pieszczoch\nHubert, Tokarz Gabriel Dyrektor Anna Bąk, proboszcz ks. Marian Martowicz, katecheta ks. Tomasz Walczak, wychowawca Małgorzata Szypak Fot. Adam Czapla\nPierwszy rząd od lewej : Sabina Gerla, Justyna Kotlarz, Aldona Matuszek, Faustyna Szorek, Katarzyna Mużył, Aleksandra Pyrcak,\nMartyna Kotlarz, Paulina Zagórska, Patrycja Adamska, Martyna Zagórska, Grzegorz Kiszka, Gabriela Mołocznik Drugi rząd od lewej: wych. Mariola Babiarz, Jakub Cwenar, Sylwester Bednarz, Michał Kocaj, Radosław Futa, Jakub Szorek, Piotr Sitarz, Krystian\nKoczera, Konrad Adamski, Hubert Cypcarz, Dawid Ambicki, Krystian Kurzydło Fot. Monika Pastuszak\nSiedzą od lewej: Szczepan Rymarowicz, Aleksandra Pleśniarska, Krystian Makaryk, Alicja Żubryk, Piotr Ogrodnik, Kinga Cieśla, Jakub\nPleśniarski. Drugi rząd od lewej: Ks. Jacek Magoń, Maja Szuba, Damian Gembuś, Dominika Żytka, Dawid Winiarz, Natalia Helińska,\nRafał Rakoczy, Klaudia Tylka, Adrian Hnat, Barbara Grześ. Trzeci rząd od lewej: Arkadiusz Łabaj, Marcelina Klimek, Mariusz Rakoczy,\nZuzanna Słyszyk, Klaudia Łuszcz, Mateusz Mazur, Judyta Hnat, Marcin Łuszcz, Ks. Stanisław Kudła. Fot. EArt. Ewa Czech\nOjciec Anastazy Jakub Pankiewicz dziesięć lat obecności w Nowotańcu\nDzień 10 czerwca 2009 roku zapisze się\nzłotymi zgłoskami w dziejach parafii Nowotaniec. W roku w którym świętujemy\nw naszej Ojczyźnie rocznice tak ważnych\nwydarzeń o charakterze politycznym, społecznym czy też religijnym wspólnota parafii św. Mikołaja w Nowotańcu przeżywała swoją własną uroczystość rocznicową.\nSerca wszystkich parafian i zaproszonych\ngości zabiły mocniej a pamięć przywoływała wydarzenie sprzed 10 lat, kiedy\nto podczas swojej kolejnej pielgrzymki\ndo Polski papież Jan Paweł II, dziś Sługa\nBoży, 13 czerwca 1999 roku wyniósł do\nchwały ołtarzy 108 męczenników okresu II\nWojny Światowej. W ich gronie znalazł się\nrównież pochodzący z parafii Nowotaniec,\nbernardyn, wychowawca młodzieży, założyciel szkoły katolickiej i zgromadzenia\nzakonnego a w końcu męczennik obozu\nkoncentracyjnego w Dachau o. Anastazy\nJakub Pankiewicz. Cieszyliśmy się z rocznicy jego beatyfikacji tu na jego rodzinnej\nziemi, gdzie się urodził, wychował i gdzie\nrozpoczęła się jego droga do świętości, która prowadziła go aż męczeńskiej śmierci w\nobozie, przez co upodobnił się całkowicie\ndo Jezusa, naszego Boskiego wzoru. O godzinie 16.00 orkiestra dęta z Beska dźwiękami marsza powitała dostojnego Gościa\nnaszej uroczystości J.E. Ks. Abpa Józefa\nMichalika, który następnie w asyście przybyłych kapłanów udał się do świątyni\nparafialnej. W progach kościoła ks. Arcybiskup został powitany przez przedstawicieli parafii reprezentujących wszystkiej\njej stany i przez ks. Proboszcza Mariana\nMartowicza. Naszą uroczystość zaszczyciło swoją obecnością liczne grono gości.\nSzczególnie radowaliśmy się obecnością\nwśród nas Sióstr Antonianek od Chrystusa Króla, duchowych córek o. Anastazego\nz założonego przez niego zgromadzenia.\nSzczególnie znamiennym jest fakt, że w\ntym ważnym dla naszej wspólnoty dniu\nuczniowie klasy III gimnazjum przyjęli sakrament bierzmowania. O godzinie 16.30\nrozpoczęła się uroczysta msza święta, którą wraz z ks. Arcybiskupem koncelebrowali zaproszenia kapłani ks. Dziekan Andrzej\nSkiba, ks. Archiprezbiter Feliks Kwaśny,\nks. Prałat Zbigniew Suchy, i ks. Dziekan\nBogdan Nitka. W wygłoszonej homilii ks.\nPrałat Zbigniew Suchy, podkreślił, że o.\nAnastazy jest dla wszystkich szczególnym\nwzorem człowieka wiernego Bogu i swojemu powołaniu aż do końca. Wskazywał\nna Anastazego jako na człowieka w pełni\ndojrzałego, który wiedział że w życiu najbardziej liczy się konsekwencja i dążenie\ndo obranego raz celu. Nawiązując do obrazu odciętych dłoni o. Anastazego ks. Prałat\nzachęcał młodych ludzi do tego, aby szanowali pracę swoich rodziców i wykorzystali\nwszystkie swoje siły i powierzony im czas\nna całościowy rozwój swojego człowieczeństwa. Po homilii J.E. Ks. Abp Józef\nMichalik udzielił sakramentu bierzmowania uczniom i uczennicom gimnazjum, z\nktórych dwoje wybrało o. Anastazego na\nswojego szczególnego patrona. Pozostaje mieć nadzieję, że przeżyta uroczystość\nprzyczyni się do tego że o. Anastazy stanie\nsię dla wszystkich parafian szczególnym\nwzorem i orędownikiem w ich codziennym życiu.\nK s. Tomasz Walczak\nZdjęcie: Adam Czapla\ngranatem oraz poznały nowinki edukacyjne dla potencjalnych\nkandydatów do zawodowej służby\nwojskowej. W tym roku najlepiej\nspisały się reprezentacje Publicznego Gimnazjum w Pobiednie,\nwygrywając tym samym konkurs\ndrużynowy. Dalsze miejsca przypadły reprezentacjom z Nowotańca i Bukowska. W klasyfikacji indywidualnej, w strzelaniu z broni\npneumatycznej, najwięcej punktów zgromadzili: Rakoczy Łukasz\n/Pobiedno/ - 38 pkt., Jakubowski\nMaciej /Nowotaniec/ - 38 pkt. i\nSzelka Magdalena /Pobiedno/ - 35\nPomimo znacznych ograniczeń\nfinansowych, dzięki zaangażowaniu, gospodarności i operatywności członków Towarzystwa\nPrzyjaciół Ziemi Bukowskiej i\npracowników Biura Promocji\nGminy w Bukowsku, 6 maja br.\n„Regionalny Turniej Sprawności\nObronnej”. Dzięki niemu kolejne roczniki młodzieży szkolnej\npierwszy raz w życiu spotkały się\nz bronią, rzucały prawdziwym\npkt. W kolejnej konkurencji, czyli\nw rzucie granatem do celu najlepsi byli: Rakoczy Karolina /Bukowsko/ - 10 pkt., Sabat Weronika\n/Nowotaniec/ - 10 pkt. oraz Duduś Anna /Bukowsko/, Ziembicki\nPiotr /Pobiedno/, Banasiewicz Natalia /Nowotaniec/, Biłas Monika\n/Bukowsko/ - wszyscy po 9 pkt.\nKontynuacja „Regionalnego Turnieju Sprawności Obronnej” była\nmożliwa dzięki dofinansowaniu\nze środków Ministerstwa Obrony\nTo k a r n i a\nWieś położona jest na północnowschodnim stoku lesistego pasma Bukowicy nad źródłami Sanoczka. Miejscowość powstała w okresie wzmożonej\nkolonizacji obszarów górskich przyległych do Bukowska. Osada została\nzałożona w 1539 roku jako własność\nMikołaja Herburta Odnowskiego z\nFelsztyna. Wieś liczyła wówczas 17\nmieszkańców, wśród których był sołtys\ni ksiądz, co ciekawe, posiadała również\nmłyn. Od 1552 do 1595 roku mieszkańcami Tokarni byli m.in.: Jurko, Szoch\n(kmieć), Klucz Paniczów, Sawka, Łukacz, Kisalik, Kuźma Pańko,… W XIX\nwieku wieś należała do Katarzyny z\nBołoz - Antoniewiczów Romaszkanowej, żony Piotra Romaszkana, a od niej\nw 1832 roku wieś odkupili małżonkowie - Wiktor i Łucja z Ostaszewskich\nGniewoszowie. Następnie dziedzicem\nTokarni był ich syn - Feliks z Oleksowa\nGniewosz, a z kolei jego syn - Wiktor\nGniewosz w 1916 roku odsprzedał te\ndobra Eustachemu Ściborowi - Rylskiemu. Tokarnia to region nie tylko interesujący krajobrazowo, lecz także kraina\no bogatej i skomplikowanej historii.\nNigdy nie było tu spokojnie, a przybyli\nosadnicy musieli się bronić przed ciągłymi najazdami Tatarów oraz „beskidników”. W roku 1898 wioska liczyła już\n430 mieszkańców zamieszkujących 68\ndomów. Wówczas występowały tu m.in.\ntakie nazwiska jak: Bierówka, Celep,\nDewerenda, Dyrcz, Falter, Hołak, Luberda, Leszanty, Misko, Makara, Janicki, Kuncio, Korabik, Kril, Konik, Kuryl, Kuryło, Podubinski, Ostafi, Pańko,\nPiszczatyn, Podwapinski, Romaniak,\nSadowski, Szpynda, Sliz, Szczerba,\nSzponda, Suszko, Tais, Tauftar, Tylawski, Wutzke, … Poza działalnością rolniczą pod koniec XIX wieku rozpoczęto w Tokarni wydobycie ropy naftowej\nw dolinie potoku Sanoczek. W Tokarni\nbyła parafia greckokatolicka oraz drewniany kościół najpierw p.w. Zaśnięcia\nNajświętszej Dziewicy Marii,a później\np.w. Św. Michała Archanioła. W 1785\nroku było 280 grekokatolików, a w 1936\njuż 612. W latach międzywojennych\nmieszkańcy Tokarni jeździli do pracy\nw Ławarce na Słowacji, skąd przywozili m.in. pieprz, tytoń, pończochy. W\nokresie II wojny światowej działał na\ntych terenach oddział partyzancki Karpaty „Południe”, do którego 10 sierpnia\n1944 r. przyłączył się oddział radziecki liczący ponad 200 żołnierzy z pułku\nrozbitego w rejonie Sanoka. Oddział\nten dysponował radiostacją, pozwalającą na utrzymanie kontaktu z dowództwem mjr. Korwina i działał na zapleczu frontu. Działania na tyłach wroga\nbyły intensywne i sprawiały Niemcom\nsporo kłopotu. 10 sierpnia w potyczce z\noddziałem niemieckiej piechoty w „kopalni -Tokarnia” nieprzyjaciel stracił 10\nludzi. Pod koniec sierpnia partyzanci\nodnotowali kolejne sukcesy. W końcu\njednak oddział został okrążony przez\njednostkę 24 niemieckiego korpusu\npancernego i w nocy z 20/21 września\n1944 r. zmuszony do przekroczenia linii\nfrontu. W czasie rozformowania liczył\n21 oficerów i 439 szeregowych, w tym\n7 oficerów i 239 szeregowych Armii\nCzerwonej. Akcja Niemców była brzemienna w skutkach dla mieszkańców\nTokarni, bowiem wycofując się podpalali domy i z ogólnej liczby 98 numerów ocalało zaledwie 7 domów, a straty\nobjęły także 13 koni i 31 sztuk bydła.\nDzień wyzwolenia nadszedł 19 września 1944 r. jednak nie były to jeszcze\nspokojne czasy. 30 stycznia 1946 r. banda UPA spaliła 6 domów należących do\nrodzin, które nie chciały z nimi współpracować. Następnie w ramach „Akcji\nWisła” większość mieszkańców wioski\nwysiedlono na Ukrainę, a część do powiatu gdańskiego w okolice Bytowa.\nPozostało tu tylko trzy rodziny rzymsko-katolickie: Rakoczych, Koników i\nBurnatów, a mieszkała tu jeszcze polska rodzina Czajkowskich oraz dwie rodziny żydowskie, z których jedna była\nwłaścicielem karczmy, a druga tartaku.\nW 1960 r. z nakazu władz komunistycznych została rozebrana cerkiew i dziś na\ntym miejscu stoi kapliczka, trzy kamienne nagrobki oraz kilka starych drzew.\nNa jakiś czas życie w Tokarni zamarło,\nale już na wiosnę 1961 r. po podpisaniu\nkontraktu, zaczęli przybywać tu nowi\nosiedleńcy: Falandysz Mieczysław, Zingota Stanisław, Lasik Marian, Miska\nWładysław (z Łodzi) powrócił Celep\nStanisław (na krótko), Sadowski Jan\na następnie Mazur Franciszek, Gembuś Władysław, Jadwisieńczak Józef,\nPiś Tadeusz, rodziny Kawałków, Królów, Krzysztofów (z Mszany), Tylków\n(z Zakopanego). Przeciętnie, każdy z\nosadników dostawał 10-15 ha ziemi. We\nwrześniu 1961 roku w domu rodziny\nKrzysztofów znalazł siedzibę pierwszy\nsklep. W latach następnych GS „SCh”\nz Bukowska, przy udziale mieszkańców\nwsi, wybudowała sklep drewniany a następnie murowany. Również w domu\nKrzysztofów mieściła się 4-klasowa\nszkoła podstawowa, przenoszona kolejno do domu Lasika, a następnie Uziela.\nPierwszym nauczycielem był Czytajło\nKazimierz z Nagórzan, a następnie Dobrzańska Anna z.d. Kubacka, Dybiak\nAntoni i Maciejowska Maria. Po wojnie funkcję sołtysa piastował najpierw\nKawałek Józef, później Krzysztof Stanisław, a następnie Konik Stanisław,\nRakoczy Jan, Bednarz Bolesław, Łabaj\nTadeusz, Ryczko Maria, ponownie Łabaj Tadeusz i obecnie Krzywiński Stanisław. W 1963 roku Karpiel Andrzej\n(komendant), Makaryk Kazimierz i\nKrzysztof Stanisław, przyczynili się do\npowstania jednostki OSP w Tokarni.\nCzłonkami straży byli jeszcze Kawałek\nJózef, Jadwisieńczak Józef, Uziel Jan i\nPiś Tadeusz. Obecnie komendantem\nstraży jest Krzysztof Józef, prezesem\nKrzywiński Stanisław, skarbnikiem\nKrzysztof Jarosław i członkami: Makaryk Jacek, Krzysztof Robert, Krzysztof\nMariusz, Karpiel Stanisław, Bieszczad\nMarek, Rakoczy Kazimierz, Chmielowiec Paweł oraz Kawałek Wiesław. W\n1967 roku została utwardzona droga, ale\nnie było jeszcze mostów. W 1968 roku\nw Tokarni zawiązało się także Koło\nGospodyń Wiejskich, którego przewodniczącą była Anna Jadwisieńczak. W\n1969 roku zaświeciła się tu pierwsza\nżarówka elektryczna, a w 1972 droga\ndo Tokarni została przykryta cienką\nwarstwą asfaltu i wówczas wykonano\nprzejazd przez potok. W roku 1986 przy\nwsparciu Urzędu Gminy w Bukowsku\ni PZU w Sanoku został wybudowany\nwodociąg wiejski. Wybudowano także\ndrewnianą remizę strażacką, gdzie mieściła się również świetlica wiejska. Od\n1999 roku trwa budowa remizy OSP i\ndziś znajduje się na etapie stanu surowego. Wielkim wydarzeniem 2008 roku\nbyło wybudowanie nowego mostu oraz\npołożenie nowej nawierzchni asfaltowej\nna drodze do Tokarni, która była już w\nfatalnym stanie. Dziś 230 mieszkańców\nwsi utrzymuje się głównie z pracy w lesie oraz we własnych gospodarstwach\nrolnych. Największe z nich należące do\nJana i Mieczysławy Tylków zajmuje 28\nha własnych i 40 ha dzierżawy, przy obsadzie 29 krów mlecznych, 8 jałówek\ni 6 sztuk cieląt. Gospodarstwo posiada\nnową oborę wyposażoną w nowoczesny sprzęt. Do grona „zawodowych”\nrolników należą również: Król Andrzej,\nJadwisieńczak Leszek, Kocyłowska\nDorota, Krowiak Henryk, Kowalczyk\nWojciech. Może w tych nowych czasach i dla nich zapali się zielone światło.\nW Dni Krzyżowe tradycyjnie modlimy się o urodzaje, obfite plony i\nzachowanie od klęsk żywiołowych.\nPodobnie w tym roku, w dniach 18\n- 20 maja kapłani parafii Nowotaniec, wraz z liczną grupą wiernych\nodwiedzili z procesją przydrożne\nkapliczki w Nagórzanach, Nowotańcu i Nadolanach. Każda kapliczka otrzymała nową, drewnianą figurę, wykonaną i ofiarowaną\nprzez artystów Uniwersytetu Ludowego Rzemiosła Artystycznego\nz Woli Sękowej. Ze szczególnym\nwzruszeniem przedstawiam relację z ostatniego etapu procesji do\nkapliczki na tzw. „ścieżce zarszyńskiej” w Nadolanach. Godnym odnotowania jest fakt, że inicjatorem\ni głównym koordynatorem prac\nrenowacyjnych tej kapliczki był\nmieszkaniec Nadolan, Zdzisław\nBednarczyk. To właśnie on odkrył\nwykuty w kamiennym cokole kapliczki podpis budowniczego: Jana\nSabata oraz datę 1886r. Odkrycie\nto potwierdza wcześniejszy, ustny\nprzekaz p. Władysławy Sabat zd.\nŻmigrodzkiej z Nadolan. Późniejszymi opiekunami kapliczki byli\npaństwo Marianna i Jan Słyszowie, Bronisława i Piotr Słyszowie,\npóźniej rodzina Wincentego Jakubowskiego, a ostatnio Jana Jakubowskiego. Pomimo wykonywanych remontów, czas nieubłaganie\nzrobił swoje i potrzebna była generalna renowacja kapliczki. Efekt\nkońcowy jest uwieńczeniem pracy\nspołecznej życzliwych ludzi. Do\ntego grona należą panowie: Bogdan i Mariusz Drozd oraz Dariusz\nFolta, którzy z własnych środków\nNa pierwszym planie od lewej Mariusz Drozd, Bogdan Drozd,\nDariusz Folta, Zdzisław Bednarczyk. Z tyłu kapłani parafii Nowotaniec\nwykonali wszystkie fachowe prace budowlane oraz okratowanie\nzabezpieczające. Pomimo ciężkiej\nchoroby, krzyż na zwięczenie dachu wykonał p. Józef Burnat, natomiast rzeźbę Matki Boskiej Nieustającej Pomocy z Dzieciątkiem\nJezus i dwie płaskorzeźby wykonała p. Justyna Kurkarewicz. Gont\nna pokrycie dachu oraz kręgi betonowe na nowy mostek ufundowało\nBiuro Promocji Gminy Bukowsko.\nNiwelację terenu i budowę mostków, częściowo bezpłatnie wykonała firma p. Stanisława Lenio z\nNagórzan, pozostałe koszty pokryto z funduszu wiejskiego Nadolan\nza zgodą sołtysa p. Zbigniewa Jakubowskiego. Zasadzone tuje ofiarował p. Jan Czapla. Na szczególne\nwyróżnienie za pomoc w pracach\nporządkowych zasługuje Zbigniew\nSabat, z którym pracowali również:\nBartosz Sabat, Janusz Rabicki, Barbara Rabicka, Józefa Sabat, Lucyna\nJasińska i Monika Folta oraz pracownicy interwencyjni skierowani\ndo pracy przez Urząd Gminy w\nBukowsku. Podczas uroczystości\npoświęcenia odnowionej kapliczki,\nZdzisław Bednarczyk gorąco dziękował wszystkim, którzy przyczynili się do jej odnowienia oraz apelował, by pamiętały o niej następne\npokolenia mieszkańców Nadolan.\nKolejna, pięknie odrestaurowana\nkapliczka, to najlepszy dowód na\nto, że twórcze i społeczne działanie ludzi w każdym systemie jest\nwartością najwyższą. Czekamy na\nkolejne inicjatywy mieszkańców\nKapliczka przed Tokarnią\nKapliczka usytuowana przy drodze do\nTokarni jest jedną z najstarszych na terenie gminy Bukowsko. Według legendy\nzostała wzniesiona w miejscu, w którym\nstał namiot króla Jana III Sobieskiego,\nśpieszącego wraz z wojskiem na odsiecz\nWiednia. Z aktualnych przekazów ustnych dowiadujemy się, że opiekunami\ntej kapliczki była rodzina Zadylaków z\nBukowska, byli to kolejno: Mikołaj, Jan,\nAndrzej, Feliks, Eugeniusz i Krzysztof.\nPierwotnie była to duża kaplica o wymiarach 4 m x 5 m., murowana z kamienia\npolnego, wewnątrz z kamienną posadzką,\na dach pokryty był gontem łupanym. W\nwyniku działań wojennych i czynników\natmosferycznych kaplica ta uległa zniszczeniu. Po wojnie została przebudowana\ni zmniejszona do wymiarów 1,2 m x 1,6\nm, zamknięta drzwiami i pokryta blachą\nprzez Andrzeja Zadylaka i jego syna Feliksa. W kapliczce znajduje się ponad stuletnia figura Jezusa Zmartwychwstałego\ni figurka Matki Boskiej, którą ok. 30 lat\ntemu ufundowała żona Feliksa Zadylaka - pani Zofia. Dla rodziny Zadylaków\nkapliczka jest cenną „relikwią” przekazywaną z pokolenia na pokolenie. W czasie\nniedawnej komasacji gruntów, rodzina ta\nstoczyła prawdziwy bój o to, aby działka,\nna której stoi kapliczka w dalszym ciągu\nbyła ich własnością. Można powiedzieć,\nże niebiosa są zadowolone z opiekunów,\nbo w tym boju odnieśli zdecydowane\nzwycięstwo. Można więc mieć nadzieję,\nże kapliczka przetrwa kolejne lata „na\nchwałę Bogu i pożytek ludziom”.\nW Nowotańcu warto marzyc\nTak, rzeczywiście spełniły się marzenia uczniów, rodziców, nauczycieli oraz Wójta naszej gminy, który\nod dawna zabiegał o przeniesienie\nprzedszkola do budynku szkoły i\noddanie do użytku społeczności\nszkolnej stołówki na miarę XXI\nwieku. Od dawna, jak już wspomniałam, marzeniem naszym było\nstworzenie zespołu szkół, w skład\nktórego będzie wchodziło przedszkole, szkoła podstawowa i gimnazjum. Przeniesienie przedszkola było koniecznością z uwagi na\nzły stan techniczny tego budynku,\nktóry stanowił zagrożenie dla bezpieczeństwa i zdrowia maluchów.\nJednak „szara rzeczywistość” i\ntrudności finansowe powodowały,\nże przedsięwzięcie długo pozosta-\nwało w sferze marzeń. Pamiętam\ndzień, kiedy podczas konferencji\npani dyrektor Anna Bąk, po uprzedniej rozmowie z panem Wójtem,\npowiedziała, że warto marzyć, bo\nmarzenia się spełniają. Wtedy było\njuż jasne, że panu Błażejowskiemu udało się pozyskać dodatkowe\nśrodki na realizację tego przedsięwzięcia.\nDzisiaj możemy powiedzieć, że\nzachwycamy się kolorową i estetyczną elewacją. Jesteśmy szczęśliwi, że uczniowie mogą korzystać\nz nowoczesnej, wyposażonej wg\nnajnowszych standardów i spełniającej wymogi UE stołówki. W\nchwili obecnej z posiłków, oprócz\nprzedszkolaków, korzysta blisko\n100 uczniów. Coraz więcej rodziców pyta o możliwość wykupienia obiadu dla dziecka. Jesteśmy\ndumni, że mała, wiejska szkoła bez\nżadnych kompleksów może stawać\nw szranki z miejskimi placówkami. Zapraszamy zainteresowanych\ndo odwiedzenia naszej szkoły. Naprawdę warto zobaczyć efekt końcowy inwestycji.\nRenata, ta,ta, drata….\nSpotkanie w Dudyńcach\nStało się już tradycją, iż co roku w\nDudyńcach Parafialny Oddział Akcji Katolickiej organizuje „Majówkę” dla członków Akcji Katolickiej\nrejonu sanockiego. W tym roku\ntaki Rejonowy Dzień Skupienia\nprzypadł na 24 maja. W spotkaniu\nwzięło udział 9 kapłanów i ok. 60\nczłonków stowarzyszenia. Uroczysta „Majówka” rozpoczęła się Mszą\nśw., której przewodniczył ks. Prałat\nFeliks Kwaśny, archiprezbiter sanocki, a kazanie wygłosił ks. Prałat\nJózef Niżnik, asystent diecezjalny.\nPo nabożeństwie majowym i błogosławieństwie, było spotkanie przy\nognisku. W radosnych nastrojach\nwspólne świętowanie zakończyło wymiany wzajemnych doświad- spotkaniem z drugim człowiekiem,\nsię odśpiewaniem Apelu Jasnogór- czeń z członkami innych POAK- a przede wszystkim z Chrystusem.\nskiego. To spotkanie było czasem ów. Każdy z nas został ubogacony\nw Parafii Dudyńce w dniu 21 czerwca,\nna rozpoczęcie wakacji zorganizował\nFestyn Parafialny. Mimo niesprzyjającej aury, w pochmurne i przeplatane deszczem popołudnie na pięknie\nprzygotowanym placu koło plebani,\npanowała bardzo ciepła i serdeczna\natmosfera. Zgromadziło się wielu ludzi, którzy chcieli ten dzień spędzić\nw gronie rodziny, znajomych i przyjaciół. Podczas uroczystości wystąpiła m.in. kapela „Bukowianie”, swoje\numiejętności artystyczne zaprezentowali uczniowie Zespołu Szkół im.\nJana Pawła II w Pobiednie, jej absolwent Paweł Starzewski oraz zespół\nmuzyczno – wokalny Ewy i Stani-\nsława Strączków z Przeworska. Nie\nzabrakło również atrakcji dla dzieci i\nstarszych. Dużym zainteresowaniem\ncieszyła się loteria fantowa i losowanie nagród głównych oraz pokaz\numiejętności strażackich (cięcie samochodu), które zaprezentowała Państwowa Straż Pożarna w Sanoku, pie-\nczone kiełbaski itp. Trzeba pochwalić\ntę inicjatywę, która zapewne pomaga\nw integracji środowiska, a przede\nwszystkim była okazją do wspólnego,\nrodzinnego i dobrego świętowania.\nDochód z imprezy będzie w całości\nprzeznaczony na cele parafii. Organizatorzy festynu dziękują uczestnikom\nza przybycie, a wszystkim sponsorom\nza okazaną pomoc przekazują wyrazy wdzięczności.\nHistoria poczty w Nowotańcu\nZ racji posiadania przez Nowotaniec\npraw miejskich od 1444 roku, można\npodejrzewać, że poczta w Nowotańcu\nistniała wcześniej, niż udało mi się\ntego dowieść w poniższym artykule.\nUzyskane informacje dokumentują\njej istnienie od 1870 roku i wówczas\nprowadziła ją jednocześnie w Bukowsku i Nadolanach Natalia Poźniak.\nMożna domniemywać, że siedzibą\npoczty był budynek dworski w Nadolanach. Funkcję listonosza na region\nNowotańca pełnił wówczas Mikołaj\nTymczak. Przed II wojną światową\nsiedziba poczty mieściła się w budynku Józefa Sieradzkiego /obecnie\nEdwarda Czabana/ w Nowotańcu i\nprowadziła ją pani, której nazwiska\nnie udało się potwierdzić a miejscowi nazywali ją „Garbatka”. Po wyzwoleniu uruchomiono w Nowotańcu\nagencję pocztową trzeciego stopnia,\nktóra nadal mieściła się w budynku\nJózefa Sieradzkiego i kierowana była\nprzez Honoratę Moszczak, a funkcję listonosza pełnił wtedy Tadeusz\nKondyjowski. Ponieważ zajmowany lokal został spalony przez bandy\nUPA, do roku 1948 w Nowotańcu\nnie było poczty. W tym czasie przesyłki pocztowe były realizowane w\nagencji pocztowej Nowosielce i doręczane przez gromadzkiego posłańca,\nktórym był Władysław Tymczak. Po\nprzesyłki polecone adresaci musieli\nzgłaszać się do Nowosielec osobiście.\nW 1947 r. podjęto starania o ponowne\nuruchomienie poczty w Nowotańcu.\nNa koszt wsi wyremontowano lokal\nw budynku plebanii, okuto drzwi\nblachą, okratowano okna i za zgodą\nDyrekcji Okręgu Pocztowego i Telegrafów oddano go do użytku. Dnia 21\nwrześnia 1948 r. Urząd Obwodowy\nSanok uruchomił agencję pocztową\nIII stopnia, powierzając jednocześnie kierownictwo Reginie Dziedzic,\na funkcję listonosza Władysławowi\nTymczakowi. Początkowo poczta w\nNowotańcu nie posiadała telefonu i w\npilnych sprawach korzystała z telefonu w Bukowsku. Linię telefoniczną\nłączącą Nowotaniec z Bukowskiem\noddano do użytku 4 października\n1949 r. W 1951 r. pod nadzorem Dyrekcji Okręgowej Poczty i Telegrafów\nw Krakowie, rozpoczęto budowę nowego budynku pocztowego. Od dnia\n1 kwietnia 1952 r. agencja pocztowa\nwa w sklepie prywatnym Katarzyny\n. ciąg dalszy Kindlarskiej. Uwłaszczony budynek\npocztowy w dniu 14 marca 2007 r.\nw Nowotańcu została przekazana pod został wystawiony do przetargu przez\nnadzór Dyrekcji Okręgowej Poczty i Państwowe Przedsiębiorstwo UżyTelegrafów w Rzeszowie. W dniu 1 teczności Publicznej Poczta Polska\nsierpnia 1952 r. agencja została prze- w Rzeszowie i sprzedany. Obecnie\nkształcona na Urząd Pocztowo -Tele- Poczta Polska XXI wieku to nie tylko\nfoniczny VII klasy. 1 września 1953 r. przedsiębiorstwo transportujące prze-\nurząd został przeniesiony do nowego\nobiektu. Był to budynek murowany\nz cegły, z dachem w stylu zakopiańskim pokrytym dachówką, posiadał\ntrzy lokale na parterze i jeden na poddaszu jako mieszkanie dla naczelnika. Obok budynku wybudowano też\nmały garaż na samochód. W dniu 18\nsierpnia 1961 r. budynek został zelektryfikowany. W nowej siedzibie nadal\nnaczelnikiem była Regina Dziedzic,\na listonoszami Władysław Tymczak\ni Władysław Drozd. Przesyłki z Bukowska były dowożone furmanką\nprzez Juliana Dziedzica. W kolejnych\nlatach funkcję listonosza pełnili: Józef\nBanasiewicz (1969-1979), Jan Błażejowski (1979-1996), Kazimierz Muszański (1973-1991), Henryka Rabicka (1989-2004), Zdzisław Bednarczyk\n(1995-2004). Od 14 stycznia 1980 r.\nna okres trzech lat naczelnikiem została Krystyna Piszczyńska, a od\nroku 1984 do 1988 - Irena Buchwat.\nW roku 1988 powróciła Krystyna\nPiszczyńska i pełniła tę funkcję do 31\nmarca 2004 r. Urząd Pocztowy w Nowotańcu był czynny tylko 4 godziny\ndziennie a listonosze zostali przeniesieni do Bukowska. Dnia 2 listopada\n2006 r. placówka pocztowa w Nowotańcu uległa likwidacji, a na jej miejsce została utworzona agencja poczto-\nsyłki, do czego przed wiekami została powołana. Chcąc zapewnić rozwój\nprzedsiębiorstwa oraz sprostać rosnącym oczekiwaniom klientów, Poczta\nPolska wychodzi poza standardowy\nzakres usług, tworząc grupę kapitałową i świadcząc coraz szerszą gamę\nusług z wykorzystaniem najnowocześniejszych technologii i sposobów\nkomunikowania. Należą do nich m.in.\nusługi bankowe, finansowe, ubezpieczeniowe oraz wyspecjalizowane\nusługi przetwarzania danych informatycznych.\nPs. Reasumując przemyślenia autora\ntekstu oraz opinie starszych mieszkańców Nowotańca można wysnuć następujący wniosek. Otóż w 1948 roku\ngrupa mieszkańców powzięła myśl\no budowie poczty. Następnie własną\npracą i niezwykłym, bezinteresownym\nzaangażowaniem pomysł ten wcieliła\nw życie. 60 lat później uwłaszczona\nPoczta Polska zdecydowała o likwidacji placówki. Pieniądze ze sprzedaży\nbudynku i posesji zasiliły konto poczty,\nktóra „walczy o nowych klientów” –\npierwotni budowniczowie i współwłaściciele otrzymali przysłowiową figę z\nmakiem i zgrzytają zębami.\n„Mijają lata i gaśnie pamięć ludzka o tych, którzy żyli\nprzed nami. Dzieje życia wielu z nich zasługują na\n29 kwietnia 2009 roku odszedł od nas na wieczny spoczynek emerytowany nauczyciel i wychowawca wielu pokoleń młodzieży - Kazimierz Bąk. Urodził się\n6 marca 1932 roku. Po szkole podstawowej ukończył\ngimnazjum w Sanoku i tam zdał maturę gimnazjalną. Następnie podnosił swoje kwalifikacje w studium\nnauczycielskim oraz na studiach wyższych. Pracował\njako nauczyciel najpierw w Zboiskach, a potem od\nok.1956 roku w Markowcach. W roku 1963 oddana\nzostała do użytku nowa szkoła w Pobiednie i w roku\nszkolnym 1963/64 został jej kierownikiem. Do 1986\nroku był w tej szkole dyrektorem. Był również działaczem społecznym, najpierw ZSL, a później PSL. Przez\njedną kadencję był wiceprezesem Wojewódzkiego Komitetu PSL „Odrodzenie” w Krośnie. Przez całe swoje\nżycie był człowiekiem niezwykle żywotnym i aktywnym oraz nieustannie działającym na rzecz swojego\nśrodowiska. Kochał życie i ludzi, do końca swoich dni\ninteresował się zmianami zachodzącymi w oświacie,\nLetnie Przesilenie wyznacza początek astronomicznego lata i kończy astronomiczną wiosnę. Jest to moment, kiedy promienie słoneczne padają prostopadle\nna Zwrotnik Raka. Tradycje związane z najkrótszą\nnocą roku mają swą wielowiekową historię i wiele\nodmian świętowania na całym świecie. W noc zwycięskiego Słońca, Słowianie palili na wzgórzach stosy\ni gromadnie przy nich odprawiali igrzyska i zabawy.\nTen niezwykły czas - swawoli, magii i miłości, w którym woda i ogień posiadały szczególnie oczyszczającą moc nazywany jest „sobótką”, „kupalnocką” bądź\nNocą Świętojańską. Powszechnie wierzono, że na św.\nJana słońce dwa razy kłania się ziemi, a każdy będzie\nmógł zapewnić sobie tej nocy szczęście\ni dobrobyt. Uniwersytet Ludowy w Woli Sękowej łączy, w znanym już „Wierzbinie”, tradycje słowiańskie\nz celtyckim zwyczajem palenia Wickermana – „Wierzbowego Pana”. Inspiracją do takiego „eksperymentu”\nstały się niewątpliwie przestrzenne formy wyplata22\nlosami szkoły i jej absolwentów. Jako emerytowany nauczyciel\naktywnie współpracował ze Związkiem Nauczycielstwa Polskiego. Szeroki wachlarz\ndziedzin, którymi się\nzajmował dokumentują liczne ordery i\notrzymał, a mianowicie: Krzyż Kawalerski\nPolski, Złoty Krzyż\nZasługi, Srebrny Medal „Za zasługi dla pożarnictwa”, Brązowy Medal\n„Za zasługi dla Obrony Cywilnej”, Złotą Odznakę\nZNP, Złotą Odznakę LOK i inne. Wprawdzie nie ma\nludzi niezastąpionych, ale nie ma też takich samych,\ndlatego pan Kazimierz Bąk na zawsze pozostanie w\nGrono Pedagogiczne Zespołu Szkół\nim. Jana Pawła II w Pobiednie\nne z wikliny przez słuchaczy\nULRA. Urzekający efekt „sztuki chwili”, jaki wywołuje gra\nognia trawiącego w ciągu kilku\nminut kilkumetrową konstrukcję, jak również niecodzienna\natmosfera wieczoru, przyciągają ludzi z odległych niekiedy\nzakątków Polski. Każdego roku\nprzy tej okazji w Woli Sękowej\nmają miejsce dodatkowe atrakcje: koncerty, wystawy, spektakle teatralne. „Wierzbin 2009”\nkojarzony będzie na pewno z\nwidowiskiem obrzędowym „\nWypędzanie bydła”. Zespół ludowy „Grabowszczanie” przypomniał w nim o zwyczajach i obrzędach wpisanych w polską kulturę ludową. Temat widowiska powiązany jest z twórczością\nTomasza Rolniaka z Haczowa. Jego prace malarskie\ni fotograficzne poświęcone życiodajnym krowom\nmogliśmy obejrzeć w „Galerii Sękowej”. Wioska\nrozbrzmiała rytmem bębnów „WA-DA-DA” i wielogłosem „Widymo”. Profesjonalizm i energia obydwu\nzespołów oczarowały nie pierwszy raz publiczność,\nktóra roztańczona zapomniała o pochmurnej aurze.\nWielkie wrażenie na wszystkich wywołały pieśni\nświętojańskie przypomniane przez panią Ludwikę\nCzaplę z Woli Sękowej. Poprowadziła ona również\nwarsztat wicia wianków. Bez ziół i kwiatów trudno\nbyłoby sobie wyobrazić sobótki. Tak więc korowód\ndziewcząt w pięknych wiankach, pochodnie, śpiewy,\nbębny, ogień i woda… z nieba - jeszcze na długo pozostaną w pamięci wszystkich, którzy tej nocy weszli\nna „Wierzbinowe Wzgórze”.\nZ os t atniej chwili\nMarszałek Województwa Podkarpackiego na wniosek Wójta Gminy Bukowsko, uhonorował kapelę\n„Bukowianie” nagrodą Zarządu\nWojewództwa za wybitne osią-\ngnięcia w dziedzinie twórczości czas uroczystej gali w Wojewódzartystycznej, upowszechnianie i kim Domu Kultury w Rzeszowie\nochronę kultury. Nagrodę wraz\nz dyplomem, kapela odebrała w\ndniu 30 czerwca 2009 roku, podKierownik GOPS Bukowsko\nJaka jest różnica między wczasami\nw górach a wczasami nad morzem?\n- W górach ceny są wysokie, a nad\nW Morskim Oku kąpie się baca. Na\nto jeden z turystów:\n- Baco, nie zimno Wam? - Ni. Ciepło? - Ni. - To jak Wam jest?\nWieczór zapada, a tu ani śladu człowieka i nadziei na nocleg.- mówił\npan, że jest najlepszym przewodnikiem po Tatrach! – wścieka się\njeden z uczestników wycieczki. Zgadza się! - ale to mi wygląda już\nSpotyka się dwóch facetów i jeden\n- Co tam będziesz robił? Przecież\ntam jest 50 stopni gorąca w cieniu!\nKrzyżówka nr 17\nTurysta zatrzymuje jadącego furmanką górala.\n- Góralu, daleko do Zakopanego? 5 kilometrów.\n- A można się zabrać? - Ano.\nTurysta wsiadł, ujechali dwie\ngodziny drogi i znów się pyta:\n- Baco, ile jeszcze do tego Zakopanego? - 10 kilometrów.\n- Jak to?! Dwie godziny temu było\n5! - A czy jo mówiłeh, że ja jode do\nA1 osłona od deszczu lub słońca\nA9 osoba sporządzająca kopię\nB7 w piosence jak Wisła szeroka\nC1 tłuszcz zwierzęcy lub tkanka\ntłuszczowa u człowieka\nC11 koń przyniósł jej zgubę\nD5 ubikacje publiczne\nE1 … zawsze sprawiedliwa\nE11 zwierzęta pociągowe lub „pod\nF6 oprzęd wraz ze znajdującą się\nw nim poczwarką\nG1 lekarz bez wykształcenia\nG9 przyczepa nakładana na\nI1 groźny pajęczak żywiący się\nI9 cienka linka przy namiocie\nJ6 król rock and roll-a\nK1 większa od strumyka\nK11 za nic, bezpłatnie\nL5 zbiorowisko gapiów\nŁ1 trzęsawisko, grząski teren\nŁ11 ufność, zaufanie, wierzenie\nM7 gatunek wierzby z baziami\nN1 słynny wodospad\nN9 drapieżne koty lub niemieckie\n1A ryba słynąca ze zwinności\n1I ręczna broń palna\n2G najdłuższa rzeka w Afryce\n3A żona, mąż i dzieci\n3I moc, siła, żywotność\n4G dźwięk C podwyższony o półton\n5A droga dla pojazdów\n5K zgromadzenie obywateli w\nmiastach starożytnej Grecji\n6F liczne u jeża\n7A najemca lokalu\n7I punkt skupu mleka\n9A ozdoba stropów, sklepień\n9I pisarz, autor utworów\nprozaicznych lub poetyckich\n10F krótki tekst, formuła informująca\n11A sucha gałązka, cienkie drewienko\n11K maszyna do podnoszenia i\n12G na dobre i na …\n13A część ubrania z długimi\n13I gra na szachownicy\n14G wino w kartach\n15A klątwa kościelna uroczyście\n15I wonności dodawane do ciast\nNa rozwiązanie krzyżówki czekamy do 30 maja 2009r.\nStale współpracują: Zdzisław\nBednarczyk, Marian Czapla, Kazimierz Rakoczy\nBukowianie. Zdjęcie z 1970 roku\nsie plenerowy festyn artystyczno – kulinarny obsłużony muzycznie przez zespół „Perform”. Całość bardzo udanej imprezy przygotowali miejscowi młodzi strażacy wspierani mocno przez sołtysa, jego radę...\nzytywnie ocenia realizacje przez Gminę, Zarządzeniem Wójta Nr 44/10 z dnia 1 zadania dotyczącego zwrotu części podat- września 2010 roku w gminie wprowaku akcyzowego, zawartego w cenie oleju dzony ...


Dodatek wspomagający wypełnienie wykazów o budynkach - GEOBID sp. z o.o.\nGEOBID: Start » Programy » Narzędzia / Dodatki / Sterowniki » Dodatki » Dodatek wspomagający wypełnienie wykazów o budynkach\nDodatek wspomagający wypełnienie wykazów o budynkach Popularne\nZgodnie z § 12.1. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad prowadzenia, stosowania i udostępniania krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego kraju oraz związanych z tym obowiązków organów administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. nr 157, poz. 1031), w powiązaniu z § 80 ust. 1 punkt 3 rozporządzenia MRRiB z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 39, poz. 454) na organy administracji geodezyjnej i kartograficznej w powiecie spadł obowiązek sporządzania na podstawie prowadzonej ewidencji gruntów i budynków „wykazów oddanych do użytku w każdym kwartale budynków i mieszkań oraz ich ubytków na formularzach, których wzory stanowią załączniki nr 3 i 4 do Rozporządzenia - w terminie 14 dni po każdym kwartale“.\nAutorzy rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków z 2001 r., nie zabezpieczyli zbierania danych o budynkach, które umożliwiałyby uzupełnienie przedmiotowych wykazów, chociaż w tym czasie rozporządzenie dotyczące wykazów obowiązywało.\nDla przykładu w bazie egib:\nwprowadzany jest rok zakończenia budowy, a potrzebna jest data oddania do użytkowania, przy czym decyzja pozwalająca na użytkowanie może dotyczyć części budynku np. parteru czyli jedna data nie wystarczy,\nbrak jest rozróżnienia, czy w budynkach niemieszkalnych (FUZ>1) znajduje się chociaż jedno mieszkanie,\nbrak możliwości wyróżnienia obiektów zbiorowego zamieszkania.\nWykorzystując atrybuty budynków, które mogą być wprowadzane do bazy EWOPIS przygotowaliśmy nową aplikację NoweBud.dll, którą można uruchomić z poziomu programu EWOPIS, po jej pobraniu i wkopiowaniu do katalogu Dodatki.\nW zakładce „Dodatki“ ukaże się „Wykaz nowych budynków“, a po uruchomieniu i wpisaniu roku i kwartału powstanie zestawienie.\nAplikacja korzysta ze złożenia dat:\nrok zakończenia budowy (RBB)\ndata utworzenia obiektu (DTU)\ndaty weryfikacji danych (DTW)\ni na tej podstawie wykonuje zestawienie dla wszystkich budynków, które:\npowstały w danym kwartale (1 - w kolumnie „Budow.“)\nuległy weryfikacji (2, 3 - w kolumnie „Budow.“), czyli jest możliwa adaptacja, rozbudowa lub inna zmiana w operacie egib\nzostały usunięte (ubytki).\nZestawienie zawiera dane, które mogą być pomocne przy wypełnianiu wykazów, takie jak:\nobręb i numer budynku w obrębie\nkolumnę „Budow“ opisaną powyżej\nliczba lokali w podziale na liczbę izb.\nZestawienie można wydrukować lub zapisać na dysku.\nBy wykonać wykazy zgodnie z załącznikiem, niezbędne jest gromadzenie dodatkowych informacji związanych z budynkiem, które zgodnie z obowiązującym prawem powinny wpływać do organu prowadzącego ewidencję budynków.\nZgodnie z art. 83 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. nr 243, poz.1623 z późn. zm.) do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego należą między innymi zadania i kompetencje, o których mowa w art. 54 i 55, czyli przyjmowanie zawiadomień o zakończeniu budowy (21 dni na sprzeciw w formie decyzji) i wydawanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Zgodnie z art. 84 ust.2 organy nadzoru budowlanego są obowiązane do „3) prowadzenia ewidencji rozpoczętych i oddanych do użytkowania obiektów budowlanych“. Jednak prowadzona zgodnie z rozporządzeniem MI z dnia 23 czerwca 2003 r. ewidencja, nie umożliwia wypełnienia przedmiotowych wykazów stanowiących załączniki nr 3 i 4.\nBy załączniki 3 i 4 mogły być poprawnie wypełniane do organów służby geodezyjnej w powiatach powinny być przekazywane zarówno zgłoszenia i pozwolenia na budowę czy rozbiórkę oraz zgłoszenia i decyzje na pozwolenie użytkowania obiektów budowlanych. Widzimy możliwość utworzenia odpowiedniego oprogramowania bazującego na danych egib, w którym rejestrowane będą dodatkowe dane, które naszym zdaniem, nie tylko posłużą tworzeniu wykazów, ale będą wykorzystywane przez służby podatkowe w gminach.\nData wykonania geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, o której mowa w art. 43 Prawa budowlanego na ogół nie pokrywa się z datą oddania budynku do użytkowania, a to jest obecnie najczęściej data wprowadzenia budynku do egib.\nSposób rozwiązania zaistniałego problemu należy do Głównego Geodety Kraju, gdyż w jego rękach jest inicjatywa ustawodawcza.\nWielkość 325.36 KB


Kreatywna Europa na kółkach czyli projekt i-Portunus – Krzysztof Hetman\ni-Portunus to pilotażowy projekt zakładający mobilność artystów i profesjonalistów sektora sztuki sfinansowany ze środków programu Kreatywna Europa. Artyści mogą zgłaszać się do inicjatywy i włączyć się w działanie do 15 maja.\nProjekt przewiduje ogłoszenie trzech konkursów wniosków o wsparcie wyjazdów zagranicznych w ramach dwóch obszarów: sztuki performatywne oraz sztuki wizualne. i-Portunus wesprze od 350 do 500 krótkoterminowych wyjazdów od 15 do 85 dni. Mobilność ma odbywać się w ramach państw uczestniczących w programie Kreatywna Europa.\nWyjazd artysty musi mieć jasno zdefiniowany cel. Może być to np. rezydentura, wystawa, rozwój zawodowy, współpraca nad projektami z artystami z innych krajów bądź lokalnymi społecznościami.\nWięcej informacji na temat projektu znaleźć można na https://www.i-portunus.eu/.\nJedna z najczęstszych barier innowacyjności przedsiębiorstw to brak funduszy na prace badawcze i rozwojowe. Problem ten może pomóc rozwiązać konkurs „Badania celowe” organizowany w ramach Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego i\nSłowo innowacja jest dzisiaj odmieniane przez wszystkie przypadki. Nawet więcej, jest często używane jako synonim sukcesu. I nie ma się co dziwić. W końcu to właśnie nowe rozwiązania, nowe podejścia,\nDrodzy Przedsiębiorcy! Jeżeli chcecie realizować projekty badawczo-rozwojowe i inwestować w innowacje, ale nie macie doświadczenia w aplikowaniu o środki unijne, projekt Innovation Coach może być dla was. Inicjatywa skierowana jest


Podaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyKoszulki z nadrukiem - NOT EVIL - SIMPLY GOOD LOOKINGKolor : SzaryWybierz rozmiar, o którym mamy Cię powiadomić: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.\nInformacje o koszulceMateriał:100% bawełny wysokogatunkowejszycie:Krój koszulki bez szwów bocznych, rękawki bez ściągaczyWykończenie pod szyją :DwuszwoweWysyłka:DPD - dostawa na drugi dzień!, Poczta polska - już od 12.50 zł, dostawa max. 2 dni!, Paczkomaty - dostawa za 10zł!, Darmowa dostawa już od 200złZamówienia z przedpłatą, na kwotę min. 200zł wysyłane są za darmo Pocztą Polską. wzmocnienie koszulki:wzmocnienie na karku taśmąINNE PRODUKTY W TEJ SERII:T-shirt - NOT EVIL - SIMPLY GOOD LOOKING (3XL-5XL)42,60 złKoszulki z nadrukiem - NOT EVIL - SIMPLY GOOD LOOKING38,60 złNAJCZĘŚCIEJ KUPOWANE Z TYM PRODUKTEM:Koszulki z nadrukiem - 100% Analog Tape38,60 złKoszulki - Oh happy day 38,60 złKoszulki z nadrukiem - We come in peace, you rest in peace29,50 złT-shirt - Roadkill38,60 złOpinie użytkownikówAby móc ocenić produkt lub dodać opinię, musisz być zalogowany.


Wałek do kultywatora - Strona 2 - Narzędzia do uprawy przedsiewnej - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nWałek New Holland 640\nNapisany 26 listopad 2007 - 21:04\nNajlepiej wał rurowy + strunowy, taki jak u mniehttp://www.agrofoto....t...i&img=10963celeronik - sam go robiłes? bo wygląda dosc fajnie\nNapisany 26 listopad 2007 - 21:10\njak masz już materiał no to do roboty ,pozdawiam Uznałeś za fajne 0\nNapisany 26 listopad 2007 - 21:12\njak masz już materiał no to do roboty ,pozdawiam Dzieki...Dam jakos rade......jak zrobie to sie postaram wrzucic fotki z tego " wałka"..heh\nNapisany 26 listopad 2007 - 21:47\nceleronik - sam go robiłes? bo wygląda dosc fajnieTata robił kilka lat temu, dobrze ubija ziemie, na wiosne będzie rurowy do talerzówki. Uznałeś za fajne 0\nNapisany 27 listopad 2007 - 16:40\nTata robił kilka lat temu, dobrze ubija ziemie, na wiosne będzie rurowy do talerzówki. No to widac ma Ojciec talent, powodzenia\nNapisany 27 listopad 2007 - 18:31\nLepiej kup nowy bo za zrobienie zapłacisz drożej niż za nowy.Nie ma jak to nowe jakie by nie było to i tak ci dłużej wytrzyma niż byś sam zrobił.\nNapisany 27 listopad 2007 - 19:46\nNie powiedziałbym, że nowe to dobre, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, Jesli ma się jakieś pojęcie i czas lepiej zrobić samemu, wyjdzie dużo taniej jeśli się dobrze poszuka materiału na np. złomowisku.\nNapisany 27 listopad 2007 - 21:24\nLepiej kup nowy bo za zrobienie zapłacisz drożej niż za nowy.Nie ma jak to nowe jakie by nie było to i tak ci dłużej wytrzyma niż byś sam zrobił.W przypadku, kiedy mam duzo materialow tzn, jakies rury, katowniki i inny zlom, to napewno taniej nie wyjdzie kupienie nowego, a poza tym nie zawsze nowe znaczy lepsze\nNapisany 02 grudzień 2007 - 12:13\nMoze bedzie mial ktos jakies fotki albo pomysly to pisac!\nNapisany 23 grudzień 2007 - 21:17\nNapisany 23 grudzień 2007 - 23:26\nW przypadku, kiedy mam duzo materialow tzn, jakies rury, katowniki i inny zlom, to napewno taniej nie wyjdzie kupienie nowego, a poza tym nie zawsze nowe znaczy lepszeRurowy możesz zrobić, gorzej będzie ze strunowym, bo nie sądzę by tak sobie leżała stal o dużej odporności na odkształcenia- chodzi o te zębate płaskowniki. Wiele rzeczy zrobiłem sam ale strunowemu odpuściłem, szkoda czasu i zysk niewielki - kupiłem bometowski.\nNapisany 25 grudzień 2007 - 10:53\nok dzieki...stal sie znajdzie ale jeszcze nie wiem czy rurowy czy strunowy\nNapisany 29 marzec 2008 - 18:24\nA ja mam takie pytanie: Ile kosztuje wałek do kultywatora o szerokości 2,20 m ( 14 zębów)?. Jaki byłby najlepszy? myślałem nad ,,strunowym,, . Kultywator pracuje z C-360.\nNapisany 29 marzec 2008 - 20:35\nwalek strunowy, podwojny ze sprezynami dociskajacymi do ziemi kosztuje cos ok 1400zl. taki moim zdaniem bylby najlepszy. bo jesli cos wstawiac to juz cos porzadnego i takie zeby bylo widac efekty...a nie jeden walek co praktycznie i tak nic nie daje. moj kumpel ma ten podwojny wal w swoim kultywatorze...ladnie pole wyglada po takim, jest dobrze uprawione, ziemia jest praktycznie bez grud i lekko ugnieciona. z koleii drugi kumpel zrobil walek pojedynczy i zaczepil go za kultywatorem...to nie wiem co on daje...chyba tylko tyle ze sie kreci a efekty sa niewielkie:/spokojnie c-360 da rade takiemu agregatowi:)\nNapisany 29 marzec 2008 - 20:37\ntu jeszcze masz strone to sobie sam cos wybierz:Phttp://www.rolnicze-maszyny.pl/wal.php\nNapisany 10 wrzesień 2008 - 16:01\nmam pytanie troche z innej beczkihttp://www.agrofoto....image30945.htmlpatrzac na to zdjecia z linka mamy przymocowany ten walek na dwoch krancach kultywatora na sztywno, a czy na srodku tez ma tak byc??pytam, bo ja ma na srodku mam to przymocowane luzno, czyli jesli walek na srodku napotka na duza twarda grude ziemi to sie po prostu unosi. Myslalem, ze dokrece te dwie sruby ale zauwazylem, ze tam jakby otwor zostal juz fabrycznie powiekszony (no chyba, ze u poprzedniego wlasciciela az tak sie to wyrobilo- troche to dziwne)to moze ktos podpowie, jak ma to byc prawidlowo??\nNapisany 10 wrzesień 2008 - 18:15\nNigdzie nie powinien być na sztywno, na środku masz łącznik ze sprężyną , która poddaje się i wałek unosi się do góry\nNapisany 10 wrzesień 2008 - 19:11\nchyba mnie nie zrozumialesu mnie nie ma zaddnych sprezynale najlepiej wkleje zdjeciachodzi mi o to zaznaczone na czerwonoczy te sruby dwie maja byc luzne, czy przykrecone?\nNapisany 10 wrzesień 2008 - 20:58\nA na tym niebieskim drążku nie masz amortyzacji? Przykładowy link był podpowiedzią do odpowiedzi. Patrząc na te śruby, trudno zgadywać, czy owal służy do regulacji stopnia ugniatania pola. Jeśli tak, to czy ta śruba jest w stanie utrzymać go w tym położeniu przy napotkaniu na kamien, bruzdę. niech wypowiedza się inni.\nNapisany 10 wrzesień 2008 - 21:31\nno wlasnie na tym niebieskim nic nie ma, tylko na koncu jest gwint z jakby korba do regulacji calego walka glebiej/plyciej\nbo dziaisaj pierwszy raz wyprobowalem ten sprzet i na polu widac bylo ladnie, ze po bokach kultywatora, gdzie walki sa przykrecone (bez luzu na srubach) wszelkie bruzdy byly bardzo ladnie skruszone, a na srodku troche lipa. Po przyjedzie do domu zobaczylem dopiero, ze na srodku sruby od mocowania walka sa luzne, co powoduje automatycznie przy wjezdzie na "przeszkode" na srodku kultywatora podniesienie walkow. Najpierw jednak odkrecilem sruby i o dziwo zobaczylem, ze otwor na srube jest podluzny, tak jakby te walki na srodku mialy sie podnosic, ale za to na polu jest lipa bo po bokach pieknie a na srodku bruzdy no i teraz troche zglupialem, takze bylbym wdzieczny, jesli ktos ma podobny walek z kultywatorem i napisalby jak ma u siebie Uznałeś za fajne 0\nMaszyny → Maszyny do uprawy ziemi → Narzędzia do uprawy przedsiewnej → Brona polowa ciężka\nRozpoczęte przez gigix


Warsaw Tango Weekend - wywiad z organizatorami | Tango Nuestro\nW programie wyłącznie tango\n5 czerwca 2013 4 października 2017 Tango Nuestro\tBrak komentarzy\nWielkimi krokami zbliża się do nas nowe wydarzenie na tangowej mapie Warszawy: pierwsza edycja Warsaw Tango Weekend. Tango Nuestro objęło wydarzenie patronatem medialnym — śledźcie nasz fanpage, na którym będziemy rozdawać wejściówki, a tymczasem zapraszamy na rozmowę z organizatorami:\nW dniach 14. — 16. czerwca w Warszawie odbędzie się I Warsaw Tango Weekend. Czego możemy się spodziewać? Jakie wydarzenia znajdują się w programie?\nNiestety w programie jest wyłącznie tango. W dzień tango (z przerwą na obiad), w nocy tango (z przerwą na widowiskowe pokazy mistrzów). Oto nasze plany! Oczywiście możemy się rozpływać w zachwytach nad młodymi, ale z już sławnymi tancerzami; szczegółowo zachwalać tematyczne seminaria, zajęcia z techniki i warsztaty specjalne, które pomogą nam udoskonalić nasz taniec; wymieniać detale architektoniczne staromiejskiego Pałacu Prymasowskiego, w którego najokazalszej sali — zwanej Salą Balową albo Salą Kolumnową — odbędą się dwie wielkie milongi (a jak wiadomo, Warszawa to nie Kraków, nie z każdego rogu ulicy atakuje nas zabytek, o pałacach nie wspominając). Tymczasem, z wrodzoną skromnością, pragniemy po prostu zaproponować dwie pałacowe milongi oraz intensywne warsztaty, których tematy ustaliliśmy wspólnie z argentyńskimi nauczycielami i sami z przyjemnością poszlibyśmy na takie zajęcia. Reasumując, spodziewać należy się tanga — w dużej dawce i na najwyższym poziomie.\nTo pierwsza edycja wydarzenia — skąd wziął się pomysł na zorganizowanie Weekendu?\nPoczątkowo planowaliśmy zorganizować ?Warsaw Tango Month?, ale po dokładniejszym przestudiowaniu kilku kalendarzy (różnych opcji politycznych) odkryliśmy, że nawet najokazalsze miesiące mają li tylko 31 dni! A to zdecydowanie za mało jak na nasze rozbuchane ambicje! Długo dumaliśmy, jak wyjść z tego paskudnego impasu, w końcu stanęło na weekendzie. Trzy dni, ale buzujące tangiem! A jeśli możemy sobie pozwolić na odpowiedź żartobliwą, to z chęcią dodamy, że od kilku lat słyszeliśmy jęki i lamenty na temat braku tangowego festiwalu w Warszawie. Faktycznie — wstyd i skandal międzynarodowy. Czekaliśmy, jak wszyscy, aż zrobi to za nas kto inny, bardziej rzutki i kompetentny, na próżno. Stopniowo, przełamując nieśmiałość, zaczęliśmy się oswajać z heroiczną myślą, że sami to zrobimy!\nZaprosiliście do Warszawy dwie pary tancerzy: Soledad Larretapię i Ricardo Biggeriego oraz Celeste Medinę i Rodrigo Fontiego — powiedzcie o nich coś więcej.\nSole i Ricky to istny wulkan energii! Ta wszechstronna para wyjątkowo utalentowanych tancerzy (tańczą również Lindy Hop na najwyższym, światowym poziomie!) wypracowała już sobie w tangu swój własny, rozpoznawalny styl bazujący na połączeniu tanga salon z silnymi elementami nowoczesnymi. To energetyczne fusion oraz mistrzowska technika najpełniej oddają charakter tej pary. Poza tym są bardzo sympatycznymi ludźmi i, co najważniejsze, doskonałymi pedagogami! Mogliby oczywiście mieć o kilka miłych cech więcej — uczyć nas za darmo, mówić po polsku itd., ale świat daleki jest od doskonałości. Ach, warto też wspomnieć, że choć od dłuższego czasu zabiegaliśmy o ich sprowadzenie, będą w Polsce po raz pierwszy!\nRodrigo Fonti jest już dobrze znany polskim tancerzom, dwukrotnie gościł już w Warszawie na zaproszenie Kasi i Mateusza, którzy są jego zagorzałymi wielbicielami, tak więc nie trzeba go specjalnie zachwalać. Dodajmy tylko, że z nową partnerką, Celeste Mediną, tworzą wybuchową mieszankę, jedną z tych, które wyznaczają obecne trendy w tangu. Cieszą się wielkim szacunkiem u innych argentyńskich nauczycieli i to zarówno ?tradycjonalistów?, jak i ?nowatorów?, co jest naprawdę bardzo rzadkie. Nic dziwnego, oglądając ich pokazy widać wyraźnie, że angażują się w 100% w to, co robią. Wiele osób żyje z tanga, tutaj jednak mamy do czynienia z prawdziwymi artystami, którzy żyją tangiem i potrafią tym swoim pozytywnym szaleństwem zarazić innych.\nTo Wasz debiut w organizacji dużego eventu?\nPo raz pierwszy ze sobą współpracujemy przy takim wydarzeniu, ale niektórzy z nas mają doświadczenie we współorganizowaniu sympatycznych imprez (Tangowe Lato w Mieście, Improwizacje Tangowe…). A co ważniejsze dużo się uczyliśmy na cudzych błędach!\nNa jaki parkiet i otoczenie należy się przygotować?\nOtoczenie, wstyd powiedzieć, jest raczej eleganckie. Parkiet piękny. Większość tancerzy pewnie przyniesie kapcie na zmianę, żeby go nie zarysować. Dla zapominalskich przewidujemy specjalne worki foliowe. Zasłużeni działacze ATA otrzymają gustowne sukna z monogramem. W rogach sali oczywiście umieścimy specjalne spluwaczki. Zabytków ponoć nie wolno wynosić z pałacu, ale jeszcze w tej sprawie prowadzimy negocjacje.\nWasz zespół to 4 osoby — zdradźcie, kto za co odpowiada.\nAnia i Kasia głównie przepięknie pachną, a Mateusz i Marcin siedzą w gabinecie, palą cygara i snują plany podboju Brazylii, a w przerwach sprawdzają oferty banków na Kajmanach. A tak na serio to wszyscy ciężko zasuwamy, oczywiście prócz Mateusza, który, jak powszechnie wiadomo, otrzymał sądowe orzeczenie całkowitej nieodpowiedzialności!\nCzym WTW będzie się odróżniał od podobnych wydarzeń i festiwali tangowych? Jakie szczególne cechy planujecie nadać tym dwóm dniom?\nMamy nadzieję, że od najlepszych światowych festiwali prócz skromnej ceny i lokalizacji w naszej cudnej stolicy nie będzie się różnił niczym. A od najgorszych — naturalnie wszystkim. Mamy też dla naszych wspaniałych gości wyjątkową niespodziankę, absolutnie unikatową okazję, przysłowiową wisienkę na super ekologicznym torcie — Chór ?Malena? złożony z naszych tańczących tango przyjaciół, uświetni piątkową milongę krótkim, ale na śpiewającym poziomie, koncertem z tangowym repertuarem. Tego na pewno jeszcze nie było!\nZapraszamy na jeden z piękniejszych weekendów w tym roku — Warsaw Tango Weekend!\nNa pytania odpowiadał Komitet Organizacyjny Warsaw Tango Weekend, w składzie: Anna Piekara, Marcin Błażejewski, Katarzyna Chmielewska i Mateusz Kwaterko. Po więcej informacji zapraszamy na stronę Warsaw Tango Weekend.\n← „Trzeba korzystać z możliwości” — wywiad z Jerzym Dembińskim\nSierpniowy festiwal tanga w Krakowie →


Rozwój dzieci w oparciu o zdrowe żywienie | asianchildrenfest.com\nHome » Rozwój dzieci w oparciu o zdrowe żywienie\nSubmitted by addmean on Sat, 06/27/2020 - 07:19\nKażdy opiekun stara się oferować swojemu dziecku jedzenie o znakomitej jakości. Jest wiele marek proponujących żywność dla maluchów, opierającą się na piramidzie właściwego żywienia oraz tworzoną tylko z wybranych produktów, które zyskują w oczach opiekunów niemały szacunek.\nOd wielu lat liczne firmy propagują zdrowe odżywianie, a szczególnie polecają żywienie najmłodszych.\nPrzejdź do wpisu, który znajduje się pod poniższym linkiem i czytaj też (http://med-learn.pl/kursy-pierwszej-pomocy-gdansk) na ten temat, który na pewno Cię zaintrygował. Nie wahaj się!\nDoskonale dobrane posiłki od najwcześniejszych lat to gwarant zdrowia i dobrego samopoczucia dzieci.\nZrównoważona dieta dziecka\nJadłospis dla malucha można komponować z wielu zdrowych oraz szeroko dostępnych składników. Markowa jakość i doskonały standard dostosowywania wszystkich elementów sprawia, że dziecko rośnie zdrowo. Popularna i stosowana na coraz szerszą skalę żywność dla dzieci - znanych w naszym kraju firm cieszy się niebezpodstawnymi sukcesami.\nRównie zajmujący post prezentowany jest tutaj, więc odwiedź witrynę kebab rzeszów dowóz i upewnij się, jakie informacje tam przeczytasz. One również Cię zaciekawią.\nRośnie znaczenie zdrowej żywności dla dzieci, efektów, jakie jej jedzenie może wywoływać, jak również szeroko rozumianej świadomości zdrowego odżywiania. Rodacy coraz częściej stawiają na najlepsze sklepy.\nNiezwykle popularna żywność dla dzieci, która jest w głównej mierze zdrowa stale zaskakuje mnóstwem propozycji oraz szerokim asortymentem do wyboru. Wieloletnia tradycja i bogate doświadczenie firm powoduje, że wysokiej jakości żywność z oferty jest stale udoskonalana. Dzięki temu dzieci spożywające te pełnowartościowe jedzenie będą rosnąć zdrowo.\nWybierając kolejne po mleku matki mleko dla niemowląt warto poszukać wśród propozycji firm, proponujących ekologiczne składniki. Wskazane jest wybrać do tego ekologiczny sklep internetowy, w którym przejrzeć można w domowym zaciszu cały asortyment zdrowych produktów żywnościowych. Dla dobra najmłodszych produkty proponowane im przez przedsiębiorstwo są naturalne i zawierają mnóstwo tak ważnych dla zdrowia witamin.