Rozbudzić, zachwycić, włączyć… | Kurier Plus\nYou are here : Kurier Plus » Wywiad tygodnia » Rozbudzić, zachwycić, włączyć…\nJustyna Bereza, January 13th, 2018 04:19 PM | Wywiad tygodnia\nJustyna Bereza: Panie Ryszardzie, proszę opowiedzieć nam o swoich początkach w Ameryce. Kiedy, jak i dlaczego za ocean?\nRyszard Druch: Moja emigracja rozpoczęła się w 1991 roku, kiedy w ramach loterii wizowej wygrałem „zielone szczęście”. Przyleciałem w grudniu i pierwszą moją pracą zarobkową była sprzedaż choinek. Nie znałem angielskiego, więc to zarobkowanie zapamiętałem jako wielki stres.\nJednocześnie pozytywnie zaskoczył mnie fakt, czego pewnie większość emigrantów doświadcza, że wszystko wydawało się tu bardziej kolorowe. Poczułem wtedy fascynację Ameryką. Pamiętam, jak duże wrażenie wywarł na mnie widok oświetlonej nocą, nowojorskiej metropolii widzianej z lotu ptaka. To był zupełnie inny świat.\nW Polsce w połowie lat 80. bezpośrednio po stanie wojennym, bardzo wiele osób marzyło, żeby się wyrwać z polskiej biedy. Każdy, kto przyjechał do Stanów, uważał, że wylosował szczęśliwy los. Był to też czas, kiedy jeden dolar kosztował na czarnym rynku około sto złotych. Dla wielu był to dobry przelicznik, zwłaszcza że za godzinę pracy w USA otrzymywało się wtedy pięć-sześć dolarów. Myślę, że nawet dziś, mimo zmieniającej się sytuacji w Europie, wielu Polaków wciąż marzy o wyprawie zarobkowej za Atlantyk.\n– W Polsce był Pan nauczycielem, wyjeżdżając do Stanów, pozostawił Pan szkołę, ale jak się okazało, nie na długo.\n– To prawda. Wróciłem do niej, tym razem w charakterze… studenta Mercer County Community College w Trenton, NJ. Było to cenne i uważam konieczne, z perspektywy emigranta, doświadczenie. Mile je wspominam. Uczęszczałem na kurs projektowania reklam i na początku, nie znając języka, „komunikowałem się” za pomocą moich rysunków… To było bardzo pomocne, ale niewystarczające. Zrozumiałem wtedy, że bez znajomości angielskiego niczego w Ameryce nie osiągnę.\n– W latach 90. w Trenton, stolicy stanu New Jersey, w którym mieszka Pan do dziś, Polonia stanowiła liczną społeczność. Jak wyglądało życie kulturalne naszych Rodaków w tamtym okresie i jaki był w nim Pana udział?\n– Mój kolega z dawnych lat, Andrzej Weiss stworzył miesięcznik społeczno-kulturalny „Spójnik”, w którym byłem grafikiem, a nawet autorem tekstów. Był to swego rodzaju ewenement – pierwsze polskojęzyczne czasopismo społeczno-kulturalne w New Jersey! Jego redakcja dość szybko przerodziła się w lokalne centrum polskiej kultury. Redaktor naczelny „Spójnika”, a zarazem jego wydawca Andrzej Weiss zaczął sprowadzać do Trenton artystów, w tym trupy teatralne, które z powodzeniem przyciągały polską widownię. Wspomnieć tu należy „Polską Grupę Teatralną w Nowym Jorku” Ireneusza Wykurza, który zaprezentował tutejszej Polonii przedstawienie „Jasełka” Leona Schillera. Dużym wydarzeniem kulturalnym była sztuka Jana Brzechwy „Pchała Szachrajka” wystawiona w „Showcase Theatre” mieszczącym się przy Indiana Avenue. Pamiętam, że ten mały teatr wypełniony był po brzegi dziećmi. Wyreżyserował i wystąpił w niej profesjonalny aktor Jacek Kupiec wraz z Joanną Gaj, absolwentką Akademii Muzycznej w Gdańsku.\nW drugiej połowie lat 90. – kiedy „Spójnik” już nie istniał, zacząłem samodzielnie organizować imprezy kulturalno-artystyczne. W wynajmowanym domu przy Mulberry Street zorganizowałem „Teatr malowania” z udziałem świetnego malarza i grafika Bolesława Polnara, który przebywał w Stanach kilka tygodni. To artystyczne wydarzenie zgromadziło ponad… 130 osób! To było niebywałe osiągnięcie jak na tamte czasy. Kolejnym był występ polonijnego barda i autora humorystycznych piosenek Waldemara Wiśniewskiego vel Hrabiego Rodzimskiego. To były moje pierwsze imprezy – prekursorskie wobec salonów, które do dziś organizuję.\n– Tak doszliśmy do słynnych Salonów Artystycznych, z których jest Pan najbardziej znany szerokiej Polonii. Jakie były ich początki i kto ze znanych postaci gościł u Pana?\n– To długa historia. Zacząłem organizować salony w 2000r.. Pierwszym było spotkanie Polaków uprawiających poezję i prozę i nazywało się „biesiadą literacką”. Po niej pomyślałem sobie, że muszę zorganizować kolejne, ale już z widownią i że muszą się one nazywać „salonami artystycznymi” i muszą być numerowane. Do tej pory zorganizowałem ich bardzo dużo, ostatni Sylwestrowy Salon Filmowy miał numer porządkowy 173. Do organizacji salonów skłoniła mnie skąpa oferta kulturalna, jaką miała kilkanaście lat temu Polonia, szczególnie w Trenton. A ponieważ w Polsce jako instruktor harcerski przez wiele lat byłem szefem „od kultury” w Hufcu ZHP Opole-miasto pchało mnie do kontynuowania tej działalności w środowisku polonijnym. Zresztą, prawdziwego bakcyla promocji kultury nabrałem właśnie w harcerstwie.\nGośćmi moich „Salonów Artystycznych” było wielu znanych Polaków, ale i kilku Amerykanów. Pierwszym był nieżyjący już dziennikarz i podróżnik, Olgierd Budrewicz. W moim studiu-galerii byli także: piosenkarka Krystyna Prońko, himalaista Ryszard Pawłowski, podróżnicy: Jacek Pałkiewicz, Beata Pawlikowska, Andrzej Sochacki, historyk i dziennikarz Adam Michnik, profesor psychiatra Yehuda Nir z Nowego Jorku, Amerykanin Matthew Tyrmand syn Leopolda Tyrmanda, amerykańska reżyserka filmowa Mary Skinner autorka filmu dokumentalnego „In The Name of Their Mothers”, pisarka, niegdyś sekretarka Melchiora Wańkowicza, Aleksandra Ziółkowska-Boehm, kolekcjoner sztuki dr Wiesław Zdaniewski, wybitny polski matematyk z Rutgers University prof. Henryk Iwaniec, kabarety polonijne: „I Po Krzyku”, „Prima Aprillis”, „To i Owo” (nie wspominając mojego kabaretu „Odlot”), wenezuelski gitarzysta Arturo Romay z Princeton, NJ, Teatr Polski im. Jana Pilitowskiego z Toronton, słynny polski saksofonista Krzysztof Medyna ze Stanford, CT,… i wielu innych.\nPo latach mogę powiedzieć, że moje comiesięczne spotkania wykształciły pewną grupę stałych uczestników mających potrzebę bywania na „salonach u Drucha”. To niezwykle budująca rzecz stworzyć rodzaj cyklicznej imprezy kulturalno-artystycznej i prowadzić ją blisko 20 lat…\n– Ryszard Druch z wykształcenia jest historykiem, z zamiłowania i drugiego zawodu karykaturzystą. Która z tych ról jest Panu bliższa?\n– Jestem nauczycielem historii i plastykiem z dyplomami Wyższej Szkoły Pedagogicznej oraz Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Opolu. Mam legitymację Stowarzyszenia Polskich Artystów Karykatury podpisaną przez twórcę Muzeum Karykatury w Warszawie, słynnego grafika Eryka Lipińskiego. Od swojego nauczycielskiego magisterium uprawiam równolegle dwa zawody – nauczyciela i artysty plastyka, dokładnie mówiąc karykaturzysty i grafika.\n– Skąd wziął się pomysł na rysowanie karykatur? Co spowodowało, że zajął się Pan rysunkiem?\n– Kiedy skończyłem 27 lat (i studia historyczne) nie mogłem kontynuować – podejmowanych wcześniej – prób uzyskania dyplomu akademii sztuk pięknych… Takie były w PRL przepisy, a ja bardzo chciałem uzyskać status profesjonalnego artysty. Szansę dawał… rysunek satyryczny. Wszystko zmaterializowało się w dekadę po moim debiucie prasowym, w roku 1978 (o rany! 40 lat temu!), kiedy zobaczyłem po raz pierwszy swój rysunek satyryczny w prasie. W 1988 roku trzymałem w ręku legitymację nr 130 Stowarzyszenia Polskich Artystów Karykatury i wreszcie mogłem sprzedawać swoje prace w państwowych galeriach sztuki.\n– A jakie tematy plastyczne interesują Pana najbardziej?\n– Karykatura portretowa, polityka, tematyka społeczno-obyczajowa, ale również plakat, afisz projektowanie graficzne, a także malarstwo sztalugowe, któremu ostatnio poświęcam więcej czasu.\n– W rysunku satyrycznym ośmiesza Pan czy tylko komentuje?\n– Jedno i drugie, bo tego w rysunku satyrycznym, czy nawet karykaturze portretowej oddzielić się nie da. Preferuję rysunek bez podpisu, ale od dwóch lat wykonuję sporo rysunków satyrycznych o Polsce, w których stosuję podpisy… Bardzo lubię grę słów łączoną z rysunkiem…\n– Wiem, że działa Pan również w kraju. Proszę opowiedzieć o swoich wyjazdach do Polski i organizowanych tam Polsko-Amerykańskich Salonach Artystycznych. Jaki jest ich cel? Czy mają one charakter budowania tzw. pomostu polsko-amerykańsko-polonijnego?\n– Odwiedzam Polskę od chyba siedmiu lat regularnie, bo co roku. Ponieważ na moich „Salonach Artystycznych” w USA gościłem kilku przyjaciół z Opola: poetę Harry’ego Dudę, gitarzystę klasycznego Tadeusza Pabisiaka, żeglarza Ryszarda Sobieszczańskiego, dyrektora Opolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Łosiowie Henryka Zamojskiego – postanowiłem wspólnie z nimi organizować w Opolu i na Opolszczyźnie polsko-amerykańskie salony artystyczne. W ten sposób realizuję od lat taki kulturalny pomost transatlantycki. W jednym z takich salonów w Polsce wystąpił np. poeta Zbigniew Rossa ze Sparty, NJ. 29 listopada 2017 roku w Muzeum Uniwersytetu Opolskiego wspólnie z rzeźbiarzem Grzegorzem Gustawem z Filadelfii zorganizowaliśmy główną imprezę 172. Polsko-Amerykańskiego Salonu Artystycznego, czyli dużą wystawę jako polscy artyści i społecznicy z USA. Do połowy stycznia 2018 roku można oglądać na tej wystawie rzeźby i płaskorzeźby, malarstwo i grafikę oraz rysunek satyryczny. Wernisaż miał uniwersytecką rangę – otwierał go rektor Uniwersytetu Opolskiego prof. dr hab. Marek Masnyk oraz dyrektorka uniwersyteckiego muzeum dr Wanda Matwiejczuk. Salonom artystycznym w Polsce towarzyszą już od sześciu lat cykle moich spotkań z uczniami i nauczycielami opolskich szkół czyli „Warsztaty karykatury”, które organizuję wspólnie z Grzegorzem Pielakiem, nauczycielem-metodykiem z Miejskiego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Opolu. W tym roku odbyły się one w Opolu, Strzelcach Opolskich, Suchej i Łubnianach. Te spotkania są przedłużeniem mojej pracy nauczyciela plastyki, którą od 2003 roku prowadzę w „ognisku plastycznym” w Druch Studio Gallery w Trenton, NJ.\n– Aby uczestnictwo w kulturze mogło być czymś wyjątkowym i odświętnym, potrzebna jest edukacja. Prowadzi Pan zajęcia z rysunku i malarstwa dla dzieci i młodzieży, ucząc ich poruszać się w świecie sztuki i odkrywając często ich plastyczne pasje.\n– Moje pierwsze zajęcia plastyczne zorganizowałem w 2003 roku, kiedy to uruchomiłem własną „Druch Studio Gallery”. Pamiętam, że przyszło wtedy pięć nastolatek ze szkoły w Lawrenceville, NJ. Wśród nich była Małgosia Gruszka, dzisiaj absolwentka architektury w Filadelfii. Miałem ogromną satysfakcję, kiedy spotkana po wielu latach przyznała, że zajęcia w mojej galerii bardzo jej pomogły w studiowaniu architektury. Kolejną grupą adeptów były osoby dorosłe, później dzieci. Dziś w „Akademii Sztuk Pięknych” lekcje pobiera ponad 30 uczniów. To zaskakujący mnie samego wynik, który potwierdza, jak ważne jest wychowanie przez sztukę i jak kapitalnie dzięki niej integrują się ludzie w grupie.\n– W Pana Galerii nie brakuje tu również antyków i staroci. Czy to pańskie zbiory?\n– Tak, po prostu nie umiem żyć bez otaczania się dziełami sztuki, stąd pewnie wzięła się moja pasja do antyków. Zbieram je, sprzedaję. Jeszcze w Polsce przekonał mnie do tego mój młodszy brat, kolekcjoner starych zegarów i lamp naftowych. Rynek staroci w Ameryce jest niezwykle bogaty, można tu znaleźć prawdziwe rarytasy. Proszę spojrzeć na tę drewnianą rzeźbę ludową Matki Boskiej. Kupiłem ją na pchlim targu z przeczuciem, że pochodzi z Polski. Nie myliłem się! Na jej spodzie widnieje idealnie zachowana papierowa metka informująca, że figurka pochodzi z krakowskiej Cepelii z 1974 roku.\n– Za swoje działania na rzecz promowania polskiej kultury i sztuki wśród Polonii otrzymał Pan w 2014 r. Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.\n– Ten krzyż przyznany przez Prezydenta RP za „osiągnięcia artystyczne i znaczący wkład pracy w promocję polskiej kultury w Stanach Zjednoczonych” był dla mnie przede wszystkim zaskoczeniem. To grupa Polaków-bywalców moich salonów zainicjowała całą sprawę i doprowadziła ją do szczęśliwego finału w wielkiej przede mną tajemnicy. Takie odznaczenie to dobra okazja by spojrzeć za siebie i dostrzec, że nie zmarnowało się szansy na zrobienie czegoś ważnego dla innych na zasadzie społecznej, pro publico bono…\n– Oprócz działalności artystycznej, udziela się Pan również jako polonijny nauczyciel. Jakie wyzwania stawia nauczycielom młode pokolenie Amerykanów polskiego pochodzenia?\n– Myślę, że najważniejszym zadaniem, jakie stoi przed nami nauczycielami, jest znalezienie sposobu na motywowanie do nauki języka polskiego. Nasi uczniowie żyją otoczeni przyjaciółmi, językiem i rzeczywistością amerykańską są więc na naturalnej ścieżce do wynarodowienia. Jest młodzież, dla której – dzięki rodzinie – język polski ma duże znaczenie, i z tego trzeba się cieszyć, ale większość niestety nie czuje potrzeby mówienia po polsku. Jako nauczyciele chcielibyśmy, aby Polonia doceniła wartość dwujęzyczności, która jest ogromnym skarbem. Przed nami stoi duże wyzwanie.\n– Jak ocena Pan kondycję Polonii amerykańskiej? Czy Polacy czują potrzebę spotkań ze sztuką, z ludźmi kultury? Jaka jest ta Polonia i dokąd zmierza, zdaniem Pana?\n– Polonia w USA czy w Europie – to ta sama grupa Polaków. Jesteśmy grupami, które zostały „przeflancowane” w inne miejsce, z naszymi wadami i zaletami. Pod względem naszych cech narodowych czy upodobań jesteśmy tacy sami, bez względu na miejsce, w jakim żyjemy. Polonia jest zróżnicowana i trudno generalizować. Wszystko zależy od tego, w jakim środowisku się obracamy i jakie mamy potrzeby. Jeśli ktoś chce znaleźć coś kulturalnego, ludzi z polotem, z fantazją, aktywnych społecznie, to znajdzie.\nA jeśli chodzi o młodych ludzi – oni są fajni. Potrafią się zaangażować, działać w grupie, obserwuję to, chociażby podczas Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Podoba mi się w tej polskiej młodzieży, którą tam widzę, chęć do wspólnego działania. Niestety, widuję również polską młodzież prymitywną, stroniąca od nauki, sztuki wyższego lotu, bez ambitniejszych zainteresowań kulturalnych itd., nadużywającą alkoholu, narkotyków… To smutny obraz polonijnego młodego pokolenia…\n– Nieodłączna część Pana pracy to działalność charytatywna. Akcje, których jest Pan organizatorem oraz uczestnikiem, przynoszą wiele dobrego.\n– Sam czy wspólnie z koleżankami i kolegami artystami zorganizowaliśmy niemało własnych aukcji charytatywnych. Od 2014 roku Druch Studio Gallery organizuje aukcję sztuki w ramach finałów Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w sali „Ambassador” w Trenton, NJ. W ciągu ostatnich pięciu lat „ugraliśmy” dla fundacji Jerzego Owsiaka kwotę 6775 dolarów. Gdyby zliczyć wszystkie wyniki finansowe aukcji charytatywnych zorganizowanych pod szyldem Druch Studio Gallery to według moich zapisków otrzymamy sumę -18 285 dolarów!\n– Rozpoczął się nowy 2018 rok. Jakie są Pana artystyczne plany?\n– 40-lecie mojego debiutu prasowego jako karykaturzysty planuję uczcić indywidualną wystawą jubileuszową rysunku satyrycznego w Druch Studio Gallery. Z pewnością kontynuował będę uczestnictwo w konkursach rysunku satyrycznego organizowanych przez Muzeum Karykatury w Warszawie, zważywszy, że w latach 2014-2017 zdobyłem w nich II i III nagrodę oraz sześć wyróżnień. Mam nadzieję, że uda mi się wydać trzecią książkę, tym razem o tym, jak amerykański żołnierz Robert Stodnick nauczył się języka polskiego, odnalazł i odwiedził swoich krewnych w… Ostrowi Mazowieckiej. Chciałbym zorganizować również wystawę moich najnowszych obrazów akrylowych i olejnych. Czas najwyższy, by w moim studiu-galerii przygotować wieczór poezji polskiej z udziałem byłego aktora Teatru Hybrydy Tadeusza Turkowskiego, mojego kolegi z Kabaretu „Odlot”, który prowadzę od 20 lat. Plany, jak widać są – jeżeli zdrowie i kasa dopiszą – będą realizowane!\n– I właśnie tego Panu życzę! Dziękuję bardzo za rozmowę.\n« Pierwsza Dama laureatką Medalu Świętego Brata Alberta\nTrump za amnestią »


Nowe programy odsłaniające sekrety hoteli\nJesteś tutaj: Home TOP Hotels Nowe programy odsłaniające sekrety hoteli\nPoprawiono: poniedziałek, 20, październik 2014 05:31\nChcesz dostać 6 z przedmiotów zawodowych w Technikum Hotelarstwa? Prosty sposób: oglądaj nowości ze świata hotelarzy w telewizji i pochwal się swoją wiedzą na lekcjach – efekt gwarantowany.\nGdybyś nie wiedział/ała, które programy wybrać to masz tutaj gotową podpowiedź.\nTrzy nowe programy w BBC Entertainment, które zaglądają za kulisy działalności najdroższych i najbardziej luksusowych hoteli na świecie oraz zdradzają tajemnice branży hotelarskiej, pracowników hoteli i ich najsłynniejszych gości.\n- od wtorku 19 sierpnia, godz. 22:00\nZnany aktor Richard E. Grant podróżuje po całym świecie i opisuje historie kryjące się za pięknymi fasadami ekskluzywnych hoteli. Niedopuszczalne zachowania, skandale seksualne, zwalczające się dynastie hotelarskie, ekstrawagancje sławnych i bogatych gości… Program ukazuje fascynujący, a przy tym zupełnie nieznany nam świat.\nPoza odcinkami skupiającymi się na konkretnych hotelach obejrzymy dwa odcinki specjalne, poświęcone Irlandii i Lazurowemu Wybrzeżu. Jeśli kiedykolwiek zastanawialiście się, co trzeba zrobić, aby usatysfakcjonować najbardziej wymagających gości, jak zorganizować niezapomnianą imprezę w wyjątkowym miejscu – albo po prostu jesteście zainteresowani ciekawostkami i plotkami związanymi z tymi luksusowymi przybytkami – nie możecie przeoczyć tego programu!\nInspektor hotelowy - seria 10\n- od wtorku 14 października, godz. 22:00\nAlex Polizzi, znana prezenterka i hotelarka, zdobywczyni wielu nagród, kontynuuje misję, której celem jest pomoc kiepsko radzącym sobie brytyjskim hotelom i pensjonatom. Jako wnuczka zmarłego kilka lat temu Charlesa Forte’a i siostrzenica Sir Rocco Forte’a, Alex ma doświadczenie i wiedzę, dzięki którym może zamienić podupadające hotele w dochodowe przedsiębiorstwa.\nTajemnice hotelu Claridge’s\n- od wtorku 9 grudnia, godz. 22:00\nTajemnice hotelu Claridge’s ukazują kulisy działania luksusowego, pięciogwiazdkowego hotelu położonego w sercu londyńskiej dzielnicy Mayfair, znanego z obsługi bogatych i sławnych – i członków rodziny królewskiej.


Opcja zamówienia choinek online, z dowozem do domu – Budowanie\nOpcja zamówienia choinek online, z dowozem do domu\n1 grudnia 2021 6 grudnia 2021 ~ budoporady\nMożliwość zamówienia choinek w sieci, z dostawą do domu to usługa firmy NORDMANN POLSKA, działającej za pomocą witryny internetowej choinka-net. Po złożeniu zamówienia na choinki Warszawa wszystko będzie dowiezione pod wskazany adres w 2 doby. Można również samodzielnie zdecydować, kiedy chciałoby się, aby zlecenie zostało wykonane. Detale ustalane są podczas rozmowy telefonicznej. W katalogu choinki Warszawa można znaleźć drzewka jakimi są: jodła kaukaska premium, świerk formowany, choinki gigant, jodła kaukaska premium w doniczce, świerk w doniczce, a także jodła Frasiera.\nJeśli zleceniodawcy chcą, to mogą skorzystać z usługi ubierania choinki. Firma może wtedy zajmować się dostarczaniem dekoracji i lampek. Przystrajaniem zajmą się doświadczeni dekoratorzy. Pracownicy zajmują się także obsadzaniem choinek na stojakach oraz ich utylizacją po świętach. Zapisy na choinki przyjmowane są do 23 grudnia, do godziny 11. Godziny odbioru wyznaczane są na podstawie indywidualnych wyznaczników.\n‹ PreviousKlimatyzacja – oddaj ją w ręce znawców\nNext ›Problem z gruzem bądź też śmieciami?


Miłość jest wszystkim – premiera – recenzja – Gmina Pruszcz niezależny portal – aktualna informacja\nObsada: Olaf Lubaszenko („Belle Epoque” – serial, „Bodo”, „Sztos 2”), Agnieszka Grochowska(„Obce niebo”, „Wałęsa. Człowiek z nadziei”, „W ciemności”, „Tylko mnie kochaj”), Jan Englert(„Bogowie”, „Przepis na życie” – serial, „Lejdis”), Eryk Lubos („Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej”, „Belle Epoque” – serial, „Drogówka”), Joanna Kulig („Pitbull. Niebezpieczne kobiety”, „Disco Polo”, „Facet (nie)potrzebny od zaraz”), Mateusz Damięcki („Nie kłam, kochanie”, „Kochaj i tańcz”), Aleksandra Adamska („Diagnoza” – serial, „Atak paniki”, „Miasto 44”), Julia Wyszyńska(„Atak paniki”, „Obywatel”), Leszek Lichota („Wataha” – serial, „7 rzeczy, których nie wiecie o facetach”, „Wkręceni 2”), Marcin Korcz („Słaba płeć?”, „Przyjaciółki” – serial, „Miasto 44”), Joanna Balasz („Wojenne dziewczyny” – serial), Maciej Musiał („Dzień dobry, kocham cię!”, „Mój biegun”), Michał Czernecki („Planeta Singli”, „Podatek od miłości”, „Miasto 44”)\nFilm z gatunku tych, które rozbawią, ale i wzruszą. Specyficzne poczucie humoru, często bazujące na czarnym żarcie, szczególnie podczas dialogu na cmentarzu oraz podczas wigilijnej kolacji z dziećmi słuchającymi opowieści mikołaja (Olaf Lubaszenko) na koniec filmu.\nRaczej nie rozbawia do łez (nie było słychać śmiechów podczas seansu dla dziennikarzy – (może dlatego że był oglądany pod kątem recenzji), choć zabawna była scena z Maciejem Musiałem, grającym gorącego kochanka dojrzalej kobiety przeplatana z grą na konsoli i wystrojem jego pokoju w klimacie nastolatka.\nDo tego kontrast żałoby w połączeniu z „zamianą ciał”, może nie wywołuje salwy śmiechu, ale ma być sceną humoru.\nWplecenie wątku realiów panujących w produkcji telewizyjnego show mogą dać trochę do myślenia, oczekiwania realizowania przekazu mającego znamiona kontrowersji pożądanej przez redaktora programu TV zaskakują i sprzeciwiają się tradycji i utartym poglądom. Choć może fragment z tekstem tu zacytuję „no właśnie, pusty talerz przy wigilii pozostaje pusty i nikt nie ma zamiaru zapraszać obcego na to miejsce”, daje do myślenia.\nDługi trwający dwie godziny i kilka minut film rozgrywa się w moim rodzinnym mieście, dlatego może oglądałem go z sentymentem, starając się rozpoznać miejsca gdzie był kręcony. Ukazany jest przepiękny Gdańsk w zimowo świątecznej scenerii.\nPiękne, ale i kultowe miejsca jak choćby ul. Mariacka, która ma niepowtarzalny klimat i urok. Doskonałe sceny okolic kanału Motławy i nabrzeża, Żuraw, ul. Długa, bogate i urokliwe wnętrza Dworu Artusa doskonale oddają urok przepięknego miasta.\nWplecione sceny ze Stoczni, galeria handlowa, jarmark świąteczny, uliczki starego miasta, ale i nowoczesne drogi szybkiego ruchu oraz powstałe niedawno apartamentowce na dawnych terenach po stoczniowych w okolicy kanału doskonale obrazują Gdańsk dzisiaj i są świetną promocją.\nZakończenie splata i rozwiązuje pokręcone perypetie bohaterów, jest miejsce na wzruszenie i łezkę.\nNo cóż więcej pewnie będziecie mogli napisać sami choćby w komentarzach, nie chcę zdradzać fabuły, ale myślę że warto wybrać się na seans. Czekam na Wasze opinie, premiera 23.11.2018, a zapewne będzie dostępny do obejrzenia do świąt Bożego Narodzenia.


Stwarzać, powtarzać | Teatr | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nfot. Piotr Nykowski, Poza Okiem\nRozmowa z Rafałem Kosowskim\nWITOLD MROZEK: Trudniej zagrać Leszka Balcerowicza czy Adama Mickiewicza?\nRAFAŁ KOSOWSKI: Pytasz o tego Balcerowicza z „Był sobie Andrzej, Andrzej, Andrzej i Andrzej” Moniki Strzępki?\nTo spytaj Moniki, ona by wiedziała. Są reżyserzy, którzy wiedzą i trzeba po nich powtarzać i są tacy, którzy nie wiedzą i trzeba stwarzać.\nI Mickiewicza w „Mesjaszach” Anety Groszyńskiej musiałeś stwarzać?\nMickiewicza musiałem stwarzać. A Balcerowicza musiałem powtarzać.\nCzyli Monika Strzępka grała na próbach?\nNo, jak zawsze, świetnie grała.\nTo była twoja pierwsza praca ze Strzępką?\nZe Strzępką pierwsza i… ostatnia (śmiech).\nMoże ten, kto chodzi po piwo i po kawę, ten ma?\nTrzeba wychodzić rolę?\nWychodzić atencję reżysera.\nA jak stwarzasz Mickiewicza, to z czego?\nTo był trochę problem. Za mało materiału było napisanego, takiego, żeby coś można było z nim zrobić. „Z nim”, a nie „nim”. Bo właśnie „nim” zrobiono coś. Tak, jak się po prostu używa jakiejś ikony. Natomiast jest jeszcze o wiele więcej rzeczy, nad którymi można się pochylić. Wyobraź sobie kurwa, że siedzisz i non stop prawie wszystko się rymuje. Rozumiesz, masz taki łeb.\nOstatnio sporo robisz w takich historycznych klimatach, grasz Mickiewicza, przed nim grasz Brzozowskiego.\nTak, właściwie mógłbym w tym momencie podejść jeszcze raz do matury (śmiech).\nCzyli taka praca to jest odrabianie lekcji? Czytanie o Mickiewiczu, „Legendy Młodej Polski” Brzozowskiego czy książek Mencwela o Brzozowskim?\nTrochę tak. Chodzi przede wszystkim o to, żeby nie ogłupiać postaci. Postać historyczna użyta do czegoś… Cóż, można ją łatwo obśmiać – ale wtedy nie znajduje się prawdy gdzieś tam ukrytej. Ona może być śmieszna, ale musi być też jakoś prawdziwa, na tej zasadzie, że musisz ją widzieć. Trzeba wyczuć granicę. Chciałem powalczyć przy tym Mickiewiczu, walczyłem o to, żeby go nie obśmiać – może być karykaturą, ale trzeba mu jakoś współczuć. Współczuć mu tego, kurwa, jadu Towiańskiego. Że on, wiesz, go omamił. Tego, że Mickiewicz dał się omamić po prostu. Tylko jak nie ma tekstu do przeprowadzenia tego, to sobie możesz, wiesz, naginać i naginać, ale nie masz jak tego przeprowadzić.\nCzęść aktorów w „Mesjaszach” przedstawia się własnymi nazwiskami i mówi „od siebie”. To ostatnio popularne, kojarzy się głównie z Oliverem Frljićem.\nNie lubię prywaty w teatrze. Podpisałem umowę za rolę Adama Mickiewicza, a nie za powiedzenie czegoś prywatnie – prywatnie, to jak będę miał coś od siebie do powiedzenia, to wyjdę na rynek i powiem albo ktoś może ze mną porozmawiać i tyle. To jest wykorzystywanie aktora do załatwienia swojej sprawy.\nTęsknisz za pracą na materiale literackim, już gotowym?\nZależy z kim. Bo to musi być osoba, która potrafi to robić, prowadzić.\nChodzi przede wszystkim o to, żeby nie ogłupiać postaci. Postać historyczna użyta do czegoś… Cóż, można ją łatwo obśmiać – ale wtedy nie znajduje się prawdy gdzieś tam ukrytej\nA kiedy ostatnio robiłeś taki dramat-dramat?\nAle teraz mi zadałeś pytanie. Jeśli chodzi o Czechowa, to wiesz – w szkole. Gombrowicza też chyba.. Może czegoś nie pamiętam i trudno mi jest sobie przypomnieć, ale akurat trafiłem na moment, w którym pojawiła się fala młodych dramaturgów – no i się pisało tekst, jeszcze go nie było albo jeszcze się pisał. Nie przypomnę sobie chyba teraz. Pierwsze, co mi przychodzi do głowy, to ta „Iwona. księżniczka Burgunda” Gombrowicza z Arturem Tyszkiewiczem. Na samym początku.\nTwoja pierwsza praca w Wałbrzychu?\nTak. Zrezygnowałem z jednego dyplomu, z „Bezimiennego dzieła” Jana Englerta, żeby to zrobić.\nTo dawno. Byłeś księciem Filipem?\nTak. Wtedy nagle się znalazło pięciu reżyserów. Pięciu reżyserów-aktorów. Którzy lepiej by zagrali wszystko. Kurwa, było coś takiego, że ja chciałem w tej postaci przeprowadzić swoje, a reżyserowi to się to tak nie całkiem zgadzało. On chciał zrobić z Filipa kozaka, cwaniaka i bezczela. A ja ciągnąłem go w stronę nadwrażliwca, nadwidzącego całą formę i tak dalej – że z Iwoną, to on robi wszystkim psikusa. I nagle zjawia się pięciu reżyserów, kurwa mać, aktorów, którzy opowiadają, gadają, jak to by zagrali. Podszedł wtedy do mnie dyrektor i mówi: Rafał, bardzo mi się podoba, jak prowadzisz tę postać, trzymaj to, nie słuchaj ich.\nZawsze mnie frapowała prosta sprawa – jak aktorzy uczą się tekstu? Kiedy zaczynasz uczyć się uczenia się tekstu?\nWiesz, no różnie. Każdy inaczej pracuje, każdy podchodzi do tego inaczej, każdy ma inny charakter i inaczej pracuje w głowie.\nA miałeś z tym na początku problem? Czy to przychodzi z czasem?\nInaczej wchodzi tekst, który, kiedy go mówisz, to wiesz, co chcesz powiedzieć. A inaczej, jak nie wiesz i to jest tak na sucho, na zimno. Trzeba jakby wypić sobie, wlać ten tekst. Bawienie się tym przychodzi jakoś później. Zwłaszcza, że czasem ci przyjdzie tekst 2 dni przed premierą.\nNo i co wtedy? Szyjesz?\nCzasem szyję. Ale czasem, jak jest pewna mocna forma literacka, to jak powiesz coś po swojemu, to się nie zgadza – na przykład u Demirskiego. Tak samo w wierszu.\nByłeś na takim bardzo warszawskim roku w Warszawie. Soliman, Żołądkowicz, Hycnar, Paprocki. Teatr Narodowy, Teatr Studio za Agnieszki Glińskiej…\nHaha, to wymień wszystkich. I nikogo nie omijaj (śmiech).\nNie jestem aż tak biegłym historykiem Akademii Teatralnej w Warszawie\nJak coś, to możesz przecież sprawdzić. I wymienić wszystkich. Nie tylko... no wiesz.\nMasz teraz na myśli to, że przemilcza się ludzi, którzy się nie przebili?\nNie lubię prywaty w teatrze. Podpisałem umowę za rolę Adama Mickiewicza, a nie za powiedzenie czegoś prywatnie – prywatnie, to jak będę miał coś od siebie do powiedzenia, to wyjdę na rynek i powiem\nA ilu was było na roku?\nNa początku – nie pamiętam. Potem zostało szesnaście czy siedemnaście osób. Ale wiem do czego zmierzasz. Jest tak, że jak ktoś mnie pyta, po jakiej szkole jestem, i mówię, że po Warszawie, to jakoś totalnie mu się coś nie zgadza.\nPowiedz – to jest konserwatywna szkoła?\nNie, przypuszczam raczej, że pewnych manier uczy. I uczy się tam, że każdego trzeba za rękę potrzymać i że to jest sprawa reżysera, żeby za rękę przeprowadził przez pracę. A ja się tam nauczyłem samodzielności. Wiedziałem, że mi nie pomogą: że reżyser mi nie pomoże, że muszę to sam wymyślić. W szkole najwięcej dał mi Mariusz Benoit. Nie szedł w anegdoty. Do Łapickiego na przykład przychodziło się na anegdoty. Dowiedziałem się, na przykład, jak to było z Robertem De Niro. Jak to De Niro spotkał Łapickiego na jakiejś imprezie i wziął go za Wajdę, i mówił do niego „Ważda, Ważda“. Benoit pochylał się, nie chcę nazywać tego „misyjnością”, ale miał taką uczciwość, zależało mu. I taką energię.\nAktor zostaje sam, bo…\nReżyser później opuszcza dzieło. A aktor z nim zostaje. A ja tego nie będę miał zawsze takiego, jak na premierze, tylko będę grał jak dziecko we mgle. Ta samodzielność przydaje się też, gdy reżyser podczas pracy czasem nie wie. I czeka. Rozumiesz? Czeka aż coś zaproponujesz – i to jest nieuczciwe czasem, a czasem daje wolność. Jest cienka granica. Czasem daje wolność, bo ufa i wie. Jak czegoś nie wiesz i zapytasz, to tylko powie, że w tym kierunku. To też daje fajną rzecz: twórczą rolę przy spektaklu, bo w pewien sposób bierzesz coś, współreżyserujesz i jesteś twórcą. Tak właśnie mam z Marcinem Liberem.\nŻe z nim współreżyserujesz?\nNie współreżyseruję, ale dyskutuję. On mi ufa. No, to nie jest tak, że współtworzę spektakl, tylko rolę. To jest też na przykład u Anny Augustynowicz.\nA Cezary Tomaszewski?\nCzarek ma inną strategię.\nCzy tam jest w ogóle coś takiego jak „postać”?\nTrzeba interpretować, po swojemu prowadzić, żeby było prawdziwe. A na koniec zagrać jakby... chłopca. Rozumiesz? Chłopca, który, wiesz, w piżamce… Trzeba na przykład znaleźć jakąś aurę chłopca, którego w „Gdyby Pina nie paliła, to by żyła“ wyobraził sobie Cezary. Później, gdy robiliśmy „Instytut Goethego“ inspirowany „Cierpieniami młodego Wertera“, to działaliśmy już na innej zasadzie. To nie było aż tak ruchowe, mocniej opierało się na tekście. Postaci były też bardziej zarysowane – pojawił się więc problem, jak to grać? Czy cofnąć się i pojechać grubą krechą, takim „starym teatrem"? Aktorstwem amerykańskim z lat 50., przerysowanym kryminałem według Agaty Christie? W to właśnie poszliśmy.\nDo Łapickiego przychodziło się na anegdoty. Dowiedziałem się, na przykład, jak to było z Robertem De Niro. Jak to De Niro spotkał Łapickiego na jakiejś imprezie i wziął go za Wajdę\nU Kuby Kowalskiego w „Midnight Cowboy” grałeś osobę transseksualną. To była bardzo doceniona rola...\nW TVP Kultura była rozmowa o tym spektaklu. I ktoś opowiadał, że bardzo dobra rola. Rafała… i wiesz tak wszyscy szukają w głowach nazwiska… Rafała… tak, Rafała… i ktoś nagle dodaje: Kosowskiego. Myślę sobie: Dzięki, chłopie! To są ludzie, którym się nie chce pojechać do Wałbrzycha – i dzięki którym mi nie chce się wyjechać z Wałbrzycha. Ale fajnie, że są tacy, którym się chce ruszyć, na przykład tobie.\nJacek Sieradzki napisał, że ta postać to „wzór subtelności”.\nNo, dziękuję mu za to. Dałem sobie takie wewnętrzne zadanie, żeby zawstydzić kobiety. Żeby biegać na szpilkach. Jako osoba, która nie czuje się kobietą, ale chcę tu być kobietą i dać jakąś subtelność, choć kobiety są oczywiście różne. Jak wyobrażałem sobie tę postać, to zastanawiałem się, jakbym chciał być kobietą, to jaką?\nCzy w przedstawieniach takich, jak „Midnight Cowboy”, ma dla ciebie jakieś znaczenie fakt, że spektakl odnosi się do filmu? Ty się jakoś odnosisz do tamtych filmowych kreacji z oryginału? Oglądasz je w ogóle, to jest dla ciebie istotne przy pracy?\nNie, nie jest. Choć może w przypadku „Doktora Strangelove’a” z Marcinem Liberem to było istotne, żeby zacytować, żeby „zrobić” Petera Sellersa, który gra Stranglove’a – ale to po prostu miał być cytat.\nIle już jesteś w Wałbrzychu? Dziesięć lat? Dwanaście?\nW sumie dwanaście, z rokiem przerwy. Najpierw zrobiłem tam gościnnie „Iwonę…”, potem Piotrek [Kruszczyński – dyrektor artystyczny Teatru Dramatycznego w Wałbrzych w latach 2002-2008] zadzwonił… Później z polecenia Piotrka mnie Sebek [Majewski, dyr. artystyczny w latach 2008-2012 i od 2018 – przyp. red.] przyjął na etat.\nJak się czuje aktor po czterech dyrektorach w jednym teatrze?\nNormalnie. Teraz odszedł Maciek Podstawny – a ten team Maćka, dramaturga Łukasza Zalewskiego i Doroty Kowalkowskiej, rozumiesz, to było jakiś mega. Taka ekipa teatralna! Zauważyłem, jaki to ma sens – choćby pedagogika teatru, którą tak dobrze zajmuje się u nas Dorota Kowalkowska. Trzeba uczyć nauczycieli teatru, żeby nie przychodzili na „Dziady” Mickiewicza, gdy przychodzą na „#dziady” Michała Kmiecika.\nW „#dziadach“ z hasztagiem grałeś Erwina Axera.\nJa Axera widziałem raz. Na egzaminie podaliśmy sobie dłoń.\nI to w ogóle miało znaczenie w tamtej pracy z Kmiecikiem? To, że go raz zobaczyłeś?\nNie. Michał mi za dużo o nim nie mówił. Tylko, że to jest taki typowy dżentelmen, jakby wiesz – stara szkoła. Wiesz, intelektualista, wielka głowa.\nW TVP Kultura była rozmowa o tym spektaklu. I ktoś opowiadał, że bardzo dobra rola. Rafała… i wiesz tak wszyscy szukają w głowach nazwiska… Rafała… tak, Rafała… i ktoś nagle dodaje: Kosowskiego. Myślę sobie: Dzięki, chłopie!\nNo ale risercz musiał być.\nCzytałem dzienniki. Coś w rodzaju: „Napisali… Dlaczego nie napisali wcześniej? Kiedy robiłem to, kiedy robiłem tamto”. No, wiesz, wtedy kiedy miał najlepsze strzały, to o nim nie pisali, ale już później...\nA ty myślisz o tym, żeby „pisali”?\nNie, jeśli ktoś podchodzi do tego za bardzo emocjonalnie i ma oczekiwania, żeby być tam „na stronach” – to wtedy, jak jest tam niedobrze, to jest przykro, bardzo przykro. Mam wrażenie, że recenzje nie są dla aktorów . Powinny być dla widza.\n2006 rok – artykuł Izabeli Szymańskiej o tobie „Książę Filip z gitarą”. Świetnie się zapowiadasz. 2016, kolejny artykuł Szymańskiej: „Pięciu aktorów, o których będzie głośno”. Znów Kosowski. Dziesięć lat wtedy minęło, trzynaście mija, a ty się ciągle świetnie zapowiadasz.\nDziesięć lat! Pamiętam, w „Wyborczej”. Będzie głośno, kurwa mać, będzie głośno! (śmiech)\nNie brakuje ci w Wałbrzychu dystansu, oddechu?\nNie. Wałbrzych, mam wrażenie, jest bliżej prawdy. Tak wygląda Polska. Jest tam mało takiego „formalnego” bycia.. Wiesz, o co chodzi.\nNadęcia… Byłeś, więc wiesz, jak to wygląda. Jest to bliżej prawdy i rozmawiając z niektórymi ludźmi w Wałbrzychu myślę, że oni są zajebiści.\nTy stamtąd jesteś?\nZe Stronia Śląskiego. [Miasto w powiecie kłodzkim, 80 km od Wałbrzycha, dawniej w woj. wałbrzyskim – przyp. red.]\nI myślisz, że to ci daje inną perspektywę niż ludziom, którzy do Wałbrzycha przyjechali po szkole skądś tam? Czy czujesz się „stamtąd”?\nTrzeba obserwować rzeczywistość, a ta rzeczywistość jest tam pozbawiona kłamstwa. Jest bliżej tego, co szczere. Może to brzydkie, rozumiesz, ale szczere.\nJest wśród aktorów taka opinia, że Wałbrzych to jest tak na 2 lata: podziałać intensywnie, wchodzić z premiery w premierę, rozkręcić się i gdzieś pojechać dalej…\n…i później wielkie rozczarowanie, że to nie ma tak „pojadę do Warszawy”. Nagle słyszę „chlup” – jak ten kamień wpada w wodę. W teatrze reżyser nie decyduje za bardzo o obsadzie, więc trudno, żeby kogoś ze sobą zabrał. Ile osób się rozczarowało tym, że już byli tu, tam, w tym SNL-u, czy gdzieś. Wszystkim coś naobiecywali. Ile było rozczarowań, jak się okazało, że tego człowieka telewizja nie poznaje.\nMiałeś możliwość przejść do Teatru Polskiego w Poznaniu, nie przeszedłeś.\nMusiałbym zostawić wszystkie role, wszystko uciąć, wiesz... Na sztywno. Nie chciałem mieć takiej decyzji nie do odrzucenia, jak przy zaręczynach, to jest dla mnie decyzja życia. Budowanie zespołu, zespołowość w teatrze – to są istotne sprawy. Mieszkamy w Wałbrzychu tak blisko razem i nie ma czasu na kwasy, bo są bez sensu i niczemu nie służą. To było moim zdaniem nieuczciwe ultimatum – gdyby to zrobić na miękko, to może.\nA wyobrażasz siebie za 10 lat w Wałbrzychu?\nMam bogatą wyobraźnię, więc tak. Bo bez wyobraźni w tym zawodzie to jest trochę bezsensu.


DESKA TABOU 3S CLASSIC LTD 2018 WIELOKOLOROWY - w SurfShop.pl\nDESKA TABOU # 3S CLASSIC LTD # 2018 WIELOKOLOROWY\nPLN 9399.00 New Available online\n3S Classic LTD to najbardziej uniwersalna deska. Przeznaczona dla windsurferów poszukujących tradycyjnej uniwersalnej deski.\nNowa deska w sezonie 2018. Tabou powraca do tradycyjnego kształtu 3S nad którym pracowali przez dekadę i łączy go z wybranymi cechami kompaktowej 3S wprowadzonej w 2017. 3S jest najbardziej udanym kształtem Tabou - łatwa do pływania i sprawiająca wiele radości w każdych warunkach. Fabian, shaper Tabou wykorzystał tradycyjny, dłuższy obrys deski oraz wybaczający błędy, pomagający wcześnie wchodzić w ślizg rocker i dodał wybrane nowoczesne rozwiązania jak dwustopniowe tail cut outs zwiększające prędkość i ułatwiające zwroty. Na prostych wycięcia zmniejszają powierzchnię styku deski z wodą i sprzyjają osiąganiu wyższych prędkości, a w zakręcie zachowują się jak wygięcie rockera w części rufowej i sprawiają, że deska może jeszcze ciaśniej brać zakręty. Długość 3S Classic sprzyja osiąganiu dużych szybkości jednocześnie zapewniając równowagę i świetne przechodzenie przez chop.\nInne: Wydłużony dziób dla bardziej klasycznych odczuć podczas pływania\n“Szybki” rocker umożliwia wczesne wejście w ślizg\nObrys i ukształtowanie dna zaprojektowane zostały, by generować maksymalną moc i zapewniać równowagę w warunkach bezślizgowych\nDwustopniowe tail cut outs poprawiają zarówno szybkość jak i manewrowość\nDESKA TABOU 3S CLASSIC LTD 2018 WIELOKOLOROWY\n2018 TABOU 3S CLASSIC LTD\n3S Classic 97 LTD / CED\n3S Classic 107 LTD / CED\n3S Classic 117 LTD / CED\nMODEL: 3S LTD\nMODEL: 3S CLASSIC LTD


Kielce: Strzały z wiatrówki i narkotyki. Nastolatkowie odpowiedzą przed sądem - Swietokrzyskie112.pl\nKielce: Strzały z wiatrówki i narkotyki. Nastolatkowie odpowiedzą przed sądem\n20 2:15 pm\nO posiadanie zabronionych środków jest podejrzewany 19-letni mieszkaniec miasta, który został zatrzymany w piątkowy wieczór przez funkcjonariuszy ze śródmiejskiego komisariatu. Policjanci zatrzymali także jego 16-letnią znajomą, która wraz z zatrzymanym, strzelając z wiatrówki uszkodziła szybę radiowozu.\nW piątek przed godziną 21.00 na numer alarmowy zadzwoniła mieszkanka miasta. Kobieta zaalarmowała, że na jednej z ulic w centrum ktoś najprawdopodobniej strzela z wiatrówki do opuszczonego budynku. Dojeżdżający na miejsce policjanci z komisariatu przy ul. Paderewskiego zauważyli, że śrut uszkodził boczną szybę radiowozu. Mundurowi ustalili, skąd mogły zostać oddane strzały. Funkcjonariusze weszli do jednego z mieszkań w centrum miasta, gdzie zastali trzeźwego 19-latka i jego 16-letnią znajomą. Policjanci znaleźli pistolet pneumatyczny, którym najprawdopodobniej młodzi kielczanie strzelali przez okno. Ponadto przeszukali dokładnie całe mieszkanie, w którym znaleźli podejrzane substancje. Do laboratoryjnych badań trafiło około 48 gramów proszku, wstępnie zidentyfikowanego jako 2CB oraz około 4 gramów suszu. Wstępny test wykazał, że była to najprawdopodobniej marihuana. Jak wynika z ustaleń kryminalnych, podejrzane substancje należały do zatrzymanego 19-latka. Mężczyzna został zatrzymany i trafił do celi, z kolei 16-latka noc spędziła w policyjnej izbie dziecka.\nZachowanie młodych kielczan wkrótce ocenią sądy. Dziewczyna, z uwagi na wiek, odpowie przed sądem rodzinnym.\nPrevious postŚwiętokrzyskie: Nietrzeźwi kierowcy i wypadki. Podsumowanie długiego weekendu\nNext postSandomierz: Okradli stację paliw i grozili ekspedientce


Centrum Kultury Podgórza - O Nas\nNajważniejsze informacje o ofercie CKP\nZapraszamy na zajęcia, wydarzenia\ni imprezy kulturalne!\nCentrum Kultury Podgórza (wcześniej Dom Kultury Podgórze), powstało w 1984 r. W 1992 r. uzyskało status miejskiej instytucji kultury. Obecnie Centrum tworzy siedziba główna (przy ul. Sokolskiej 13) oraz 18 filii. Wszystkie jednostki CKP są zlokalizowane w prawobrzeżnej części Krakowa – na terenie historycznej dzielnicy Podgórze, a zgodnie z aktualnym podziałem administracyjnym w obrębie: Dzielnicy VIII Dębniki, Dzielnicy IX Łagiewniki-Borek Fałęcki, Dzielnicy X Swoszowice, Dzielnicy XI Podgórze Duchackie, Dzielnicy XII Bieżanów-Prokocim oraz Dzielnicy XIII Podgórze.\nOferujemy szeroką gamę warsztatów i zajęć artystycznych, edukacyjnych i rekreacyjnych dla dzieci i młodzieży, dorosłych i seniorów. Organizujemy koncerty, wykłady i inne wyjątkowe wydarzenia kulturalne. Do naszych największych cyklicznych projektów należą m.in.: Tradycyjne Święto Rękawki na Kopcu Krakusa, Koncert Noworoczny, Podgórskie Letnie Koncerty, Tynieckie Recitale Organowe, Podgórska Jesień Kulturalna, cykl Solvay Nocą oraz Dni Komedii dell'Arte.\nAktualności Zakres działalności Historia Współpraca międzynarodowa Programy lojalnościowe Dofinansowania Podgórze w podróży Krakowski Archipelag Kultury Budżet obywatelski Pomoc dla Ukrainy/Допомога для України Partnerzy Kariera Strefa online Dla mediów\nCentrum Kultury Podgórza tworzy siedziba główna i 18 filii – wszystkie jednostki zlokalizowane są w prawobrzeżnej części Krakowa, na terenie historycznej dzielnicy Podgórze (obecnie Dzielnica VIII Dębniki, Dzielnica IX Łagiewniki-Borek Fałęcki, Dzielnica X Swoszowice, Dzielnica XI Podgórze Duchackie, Dzielnica XII Bieżanów-Prokocim oraz Dzielnica XIII Podgórze). Przekonaj się jak różnorodna i łatwo dostępna jest nasza oferta!\nBronowiceKrowodrzaStare MiastoGrzegórzkiCzyżynyMistrzejowiceBieńczyceWzgórza KrzesławickieNowa HutaPrądnik CzerwonyPrądnik BiałyZwierzyniecBieżanów - ProkocimDębnikiSwoszowicePodgórze DuchackieŁagiewniki Borek FaleckiPodgórzeWisłaośrodek ruczajteatr praska 52siedziba głównaklub iskierkaklub klinyklub skotnikiklub wróblowiceklub wola duchackaklub piaskownicaklub rybitwyklub przewózklub zbydniowiceklub soboniowiceklub aleksandrydwór czeczówcsw solvayklub tyniecklub kostrzeklub swoszowiceklub tyniecklub skotnikiklub kostrzeklub klinyklub iskierkaośrodek ruczajteatr praska 52csw solvayklub wróblowiceklub zbydniowiceklub soboniowiceklub piaskownicaklub wola duchackaklub aleksandrydwór czeczówklub rybitwysiedziba głównaklub przewóz\nMieści się w sercu starego Podgórza przy ul. Sokolskiej 13, w zabytkowym budynku dawnej szkoły. Zaprasza na koncerty, wykłady i imprezy plenerowe oraz zajęcia dla najmłodszych z opiekunami, dzieci i młodzieży, dorosłych oraz seniorów.\nMieści się przy ul. Zakopiańskiej 62. Wspiera twórców muzyki niezależnej. Zaprasza na koncerty jazzowe, klasyczne i rozrywkowe, występy kabaretowe oraz wystawy. Organizuje zajęcia dla dzieci, młodzieży i dorosłych.\nMieści się przy ul. ks. J. Popiełuszki 36 w budynku należącym dawniej do rodu Czeczów. Wyróżnia go bogata oferta aktywności dla najmłodszych (m.in. koncerty gordonowskie, Klub Rodziców, spektakle dla dzieci).\nMieści się przy ul. Rostworowskiego 13 w budynku parafialnym. Jego oferta skierowana jest do mieszkańców okolicznych osiedli. Zaprasza m.in. do Klubu Rodziców, na zajęcia taneczne i plastyczne, do klubu podróżnika, na koncerty i wystawy.\nJak wskazuje nazwa, mieści się przy ul. Praskiej 52. Wystawia głównie spektakle komediowe – molierowską klasykę, komedie dell’arte, tragikomedie, komedie „dla raczej dorosłych”, komedie familijne i te z czarnym humorem.\nJest zlokalizowany przy ul. Aleksandry 1. To najmłodsza filia CKP – działa od 2018 r. Mieści się w nowoczesnym, doskonale wyposażonym budynku. Ma bogatą ofertę zajęć i wydarzeń dla dzieci i młodzieży, dorosłych oraz seniorów.\nMieści się przy ul. ul. Żywieckiej 44. Ma bogatą ofertę zajęć dla dzieci i młodzieży – zaprasza m.in. na zajęcia taneczne, muzyczne i plastyczne oraz warsztaty stolarskie. Nudzić nie będą się tu również dorośli i seniorzy.\nMieści się przy ul. bpa A. Małysiaka 1 w budynku przykościelnym. Oferuje m.in. zajęcia taneczne, muzyczne i plastyczne, warsztaty modelarskie i tenis stołowy. Zaprasza na koncerty i spotkania oraz doroczny piknik „Kliny dla rodziny”.\nMieści się przy ul. Dąbrowa 3. Zaprasza osoby w każdym wieku i o różnorodnych zainteresowaniach. Organizuje zajęcia taneczne, muzyczne, edukacyjne i rekreacyjne oraz aktywności dla dzieci w czasie ferii i wakacji.\nMieści się przy ul. Łużyckiej 55. Jego oferta skierowana jest w szczególności do mieszkańców osiedla Piaski Nowe. Zaprasza dzieci i młodzież, dorosłych i seniorów na zajęcia taneczne, muzyczne, plastyczne, edukacyjne i rekreacyjne.\nMieści się przy ul. Łutnia 1, ok. 10 km od ścisłego centrum Krakowa. Jest miejscem spotkań dla lokalnej społeczności. Posiada też bogatą ofertę zajęciową – od edukacyjnych, przez taneczne, muzyczne i artystyczne po rekreacyjne.\nMieści się przy ul. Rybitwy 61. W jego ofercie coś dla siebie znajdzie każdy – od malucha po seniora. Oprócz regularnych zajęć, odbywają się tu również koncerty, konkursy recytatorskie czy spotkania młodych instrumentalistów.\nMieści się przy ul. Batalionów Chłopskich 6 – na południowy zachód od centrum miasta. Oferuje różnorodne zajęcia dla najmłodszych z opiekunami, starszych dzieci i młodzieży oraz dorosłych i seniorów. Co roku zaprasza również na wielki Piknik Rodzinny.\nMieści się z dala od centrum miasta, przy ul. Kuryłowicza 115. Na wydarzenia kulturalne oraz zajęcia zaprasza dzieci i młodzież, dorosłych i seniorów. Stara się łączyć pokolenia – m.in. poprzez rodzinny klub rękodzieła i ceramiki „Dekoratornia”.\nJest zlokalizowany w budynku zabytkowego dworca kolejowego Kraków-Swoszowice (ul. Kolejarzy 71). Powstał w odpowiedzi na potrzeby mieszkańców, którzy chcą skorzystać z nowoczesnej, profesjonalnej i zróżnicowanej oferty kulturalno-edukacyjnej.\nMieści się przy ul. Dziewiarzy 7. Zachęca do wymiany doświadczeń i pielęgnuje lokalne tradycje organizując m.in. lekcje tańca ludowego. Zaprasza także na zajęcia plastyczne i rękodzielnicze, edukacyjne i rekreacyjne.\nMieści się przy ul. Malborskiej 98 w budynku szkoły. Organizuje zajęcia dla dzieci i młodzieży. Dorosłych i seniorów zaprasza na spotkania z artystami, koncerty i wystawy. Sercem klubu jest pracownia muzyczna ze studiem nagrań.\nMieści się przy ul. Niewodniczańskiego 74. Zaprasza na wydarzenia kulturalne oraz zajęcia taneczne i muzyczne, plastyczne, artystyczne, edukacyjne i rekreacyjne oraz te ze sztuki użytkowej – m.in. z ceramiki, filcowania, tkactwa i haftu.\nMieści się przy ul. Matematyków Krakowskich 102. Oferuje różnorodne formy spędzania wolnego czasu dla dzieci i młodzieży oraz dorosłych i seniorów – zajęcia plastyczne i artystyczne, taneczne i muzyczne, edukacyjne oraz rekreacyjne.\nCentrum Kultury Podgórza z ofertą dla każdego!\nZapraszamy na zajęcia edukacyjne, muzyczne i taneczne, plastyczne i artystyczne oraz rekreacyjne. W naszej ofercie nie brakuje również koncertów, spektakli teatralnych oraz aktywności w czasie ferii i wakacji.\nZachęcamy do udziału w warsztatach malarskich i rękodzieła, zajęciach edukacyjnych i rekreacyjnych oraz do korzystania z sal prób dla muzyków. Zapraszamy też na koncerty, spektakle, imprezy plenerowe i wystawy.\nZachęcamy do udziału w warsztatach rękodzieła, zajęciach edukacyjnych i rekreacyjnych oraz aktywnościach w ramach klubów seniora. Zapraszamy też na koncerty, spektakle, wykłady i spotkania oraz wycieczki.\nWarsztaty koronki klockowej w Centrum Kultury Podgórza to jedyne tego typu zajęcia w Krakowie. Prowadzę je od lat i bez wahania mogę powiedzieć, że CKP to doskonałe miejsce dla miłośników rękodzieła artystycznego.\nJadwiga Węgorek – prowadząca warsztaty koronki klockowej\nRegularnie bywam z synkiem na zajęciach Klubu Rodziców. Dla malucha to świetna zabawa i okazja do integracji z rówieśnikami, a ja chętnie przełamuję w ten sposób rutynę i wymieniam się doświadczeniami z innymi rodzicami. Polecam!\nPani Iwona – mama dwuletniego Maksymiliana, uczestniczka zajęć w ramach Klubu Rodziców Centrum\nCentrum Kultury Podgórza to nasz drugi dom. Ciekawe zajęcia, koncerty, wykłady, wycieczki i rodzinna atmosfera sprawiają, że znajdujemy tu wszystko, czego potrzeba, by cieszyć się życiem i zachować pogodę ducha.\nPani Maria – członkini Podgórskiego Klubu Seniora\nWraz z zespołem korzystamy z sali prób Podgórski Underground w Centrum Kultury Podgórza. Wybraliśmy ją z uwagi na świetną akustykę i nowoczesny sprzęt. Dodatkowy atut do dogodny dojazd i dostępny parking.\nPaweł Krzemień – basista i lider zespołu korzystającego z Sali prób Podgórski Underground\nOferta skierowana do dzieci w wieku 7–10 lat, uczestników zajęć w ramach Podgórskiego Klubu Juniora (siedziba główna CKP).\nOferta skierowana do stałych klientów Centrum Kultury Podgórza - regularnie biorących udział w wydarzeniach.\nOferta skierowana do rodziców z małymi dziećmi (0-3 lat), uczestników zajęć w ramach Klubów Rodziców, działających w Centrum Kultury Podgórza.\nOferta skierowana do osób w wieku 60+ regularnie biorących udział w wydarzeniach organizowanych w Centrum Kultury Podgórza.\nKrakowska Karta Rodzinna 3+ Krakowska Karta Rodziny z Niepełnosprawnym Dzieckiem\n„Miłe łąki na balkony"\nWakacje z Klubem Kostrze\nCentrum Kultury Podgórza włącza się w rodzinne świętowanie\nCentrum Kultury Podgórza współpracuje z zagranicznymi organizacjami, placówkami i stowarzyszeniami działającymi w obszarze kultury i edukacji kulturalnej. Zobacz kto jest naszym partnerem!\nWięcej o współpracy międzynarodowej


HD Voice+ w połączeniach między Orange i Play. Lepsza jakość rozmów dzięki kodekowi EVS - TELEPOLIS.PL\nHD Voice+ w połączeniach między Orange i Play. Lepsza jakość rozmów dzięki kodekowi EVS\nOperatorzy Orange i Play poinformowali o wprowadzeniu dwustronnego udogodnienia dla swoich klientów. Teraz rozmowy głosowe między tymi dwoma sieciami będą prowadzone z wykorzystaniem kodeku EVS, co oznacza lepsza jakość połączeń HD Voice+.\nOperatorzy Orange i Play uruchomili u siebie kodek EVS, który będzie stosowany w połączeniach pomiędzy klientami obydwóch sieci. Dotychczas taka możliwość była tylko przy rozmowach wewnątrz sieci danego operatora.\nKodek EVS (Enhanced Voice Services) znany jest potocznie jako HD Voice+. Jest stosowany podczas połączeń realizowanych w VoLTE i Wi-Fi Calling. Dzięki niemu w trakcie rozmowy słychać zarówno bardzo niskie, jak i bardzo wysokie dźwięki. Błędy i szumy są wychwytywane i korygowane. Brzmienie głosu rozmówcy w komórce jest maksymalnie zbliżone do mowy naturalnej. Słychać go, jakbyśmy rozmawiali, stojąc tuż obok. To pierwsze takie rozwiązanie międzyoperatorskie na polskim rynku telekomunikacyjnym.\nJakie telefony obsłużą kodek EVS?\nOsobną kwestią jest zgodność konkretnych modeli telefonów z EVS. W teorii powinien on być dostępny w zdecydowanej większości nowych telefonów, które wspierają VoLTE i Wi-Fi Calling. Obydwaj operatorzy podali przy tym swoje listy modeli, które zagwarantują jakość HD Voice+\nOrange Polska radzi, by w razie problemów zrobić aktualizację oprogramowania. W tej sieci problemem jest jednak działanie iPhone’ów. Chociaż niektóre modele wspierają EVS to na 8 smartfonach z rodziny iPhone 11, 12 i SE operator jeszcze dopracowuje szczegóły i HD Voice+ powinien być na nich dostępny w lipcu lub sierpniu br.\nI tak dla Orange lista wygląda następująco:\nNatomiast Play podał taką listę:\nŹródło tekstu: Orange, Play\nTagi: evs hd voice+ volte wifi calling play orange


Karkonosze kwatery | Turystykawakacyjna.pl\nArchiwa tagu: Karkonosze kwatery\nŚwieradów Zdrój jest jedną z najpopularniejszych miejscowości letniskowych w województwie dolnośląskim. Leży w obniżeniu pomiędzy Wysokim a Kamienickim Grzbietem i bardzo dobrze sprawdza się jako baza wypadowa w Karkonosze.\nMiejscowość posiada dobrze rozwiniętą i rozbudowaną infrastrukturę noclegową i gastronomiczną. Po dniu pełnym wrażeń i atrakcji odpoczniemy w gospodarstwie agroturystycznym, willi, pensjonacie, pokoju gościnnym, domku letniskowym czy zwykłej kwaterze.\nUzdrowisko w Świeradowie Zdroju jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych w Karkonoszach. Specjalizuje się w leczeniu chorób reumatycznych i układu nerwowego. Znajduje się w nim piękny Dom Zdrojowy.\nŚwieradów Zdrój jest miejscowością turystyczną, którą warto odwiedzić nie tylko latem. Zimą staje się rajem dla narciarzy. Panują tu świetnie warunki do jazdy na nartach i czynne są wyciągi narciarskie i tory saneczkowe.\nZaszufladkowano do kategorii Karkonosze, Noclegi, Noclegi w górach, Świeradów Zdrój\t| Tagi: Karkonosze kwatery, noclegi Świeradów Zdrój, Świeradów Zdrój, Świeradów Zdrój domki, Świeradów Zdrój kwatery, Świeradów Zdrój noclegi, Świeradów Zdrój pokoje


Forum - Zobacz wątek - Agony-Premiera\nSaints Row IV: Game of the Century Edition Steam Key – 25.78zł (-64%) Garry's Mod Steam Key – 17.22zł (-59%) F1 2015 Steam Key – 1.08zł (-72%) Assassin's Creed® IV Black Flag™ - Time saver: Activities Pack – 1.79zł (-54%) Steamroll – 11.74zł (-75%) Assassin's Creed Revelations - The Ancestors Character Pack – 4.76zł (-60%) Assassin's Creed® Revelations - Mediterranean Traveler Map Pack – 15.96zł (-60%) Assassin's Creed® Revelations - The Lost Archive – 15.96zł (-60%) Herald: An Interactive Period Drama - Book I & II – 17.99zł (-50%) Assassin's Creed® Odyssey - Season Pass – 79.95zł (-50%)\nprzez Hardkor » 2 cze 2018, o 03:19\nPograłem kwadrans i nie zachęca gra aby grać dłużej. No chyba to było bardzo źle wydane 45 zł. Następnym razem muszę bardziej uważać.\nprzez Sokon » 2 cze 2018, o 03:24\nTu jest lepszia Agony\nprzez Hardkor » 2 cze 2018, o 11:31\nNie no dam gierce jeszcze z 30 min, jak sie nie rozkreci to jej strata\nprzez Desolator » 7 cze 2018, o 19:46\nZa trzy miesiące ma wyjść nieocenzurowana i ulepszona wersja gry: https://www.gry-online.pl/S013.asp?ID=109611 Posiadacze podstawki będą musieli dopłacić, żeby ją otrzymać. Przewidziana będzie dla nich jakaś maksymalna zniżka ale ciężko stwierdzić co twórcy mają na myśli\nprzez Hardkor » 7 cze 2018, o 19:49\nDesolator napisał(a): Za trzy miesiące ma wyjść nieocenzurowana i ulepszona wersja gry: https://www.gry-online.pl/S013.asp?ID=109611 Posiadacze podstawki będą musieli dopłacić, żeby ją otrzymać. Przewidziana będzie dla nich jakaś maksymalna zniżka ale ciężko stwierdzić co twórcy mają na myśli\nCzyli twórcy odwalili, a Ci którzy im zaufali i kupili na premiera mają jeszcze dopłacić? Dobre sobie\nprzez Revan » 7 cze 2018, o 20:26\nLol, totalny absurd, co innego Remaster po 5 latach, ale przecież ta gra ledwo wyszła. Preorderowcy mają płacić za patch?\nprzez PiccoloPL » 7 cze 2018, o 20:32\nZ tego co się orientuje najpierw miał wyjść path dla PC by odcenzurować grę ale się nie udało tylko dali jakiś filmik co ludzie stracili przez steam. Dziś Valve zmieniło politykę odnośnie umieszczanych gier to chcą dodatkową kasę wyciągnąć. Z racji, że na konsolach nadal zostaje obostrzenie wiekowe to będzie pewnie PC exclusive\nprzez Calandriia » 7 cze 2018, o 21:38\n"Our goal is for each person that already owns Agony on Steam to be able to buy Agony Unrated with the biggest discount possible on that platform – 99% – or release it as a free DLC."\nDołączył(a): 8 gru 2013\nprzez Nesus » 7 cze 2018, o 22:18\nPłatne patche xD Czyli ten absurdalny koszmar właśnie się ziścił...\nprzez mori » 8 cze 2018, o 05:39\ni jeszcze bzdury wala, 99%.... od paru lat (?) jest przeca minimalna cena\nprzez Desolator » 25 cze 2018, o 20:14\nJednak nie będzie ulepszonej edycji:\nZ przykrością informujemy, że nasza firma boryka się obecnie z problemami finansowymi. Z powodów technicznych i prawnych Madmind musi anulować prace nad Agony Unrated. Część zespołu będzie nadal wspierać Agony na Steamie i konsolach, publikując nowe łatki.\nJeśli chodzi o patcha dla wersji na Xboksa One – udało nam się znaleźć i naprawić błąd, który był obecny na konsoli Xbox One X. Wysłaliśmy ulepszoną aktualizację do naszego wydawcy, który przekaże ją dzisiaj lub jutro do Microsoftu, i oczekujemy, że zostanie ona zatwierdzona w ciągu najbliższych kilku dni.\nW tym tygodniu wersje PS4, XBO i PC otrzymają kolejną łatkę. Wprowadzi ona wiele poprawek i wysoce dopracowany system oświetlenia.\nprzez Hardkor » 25 cze 2018, o 21:36\nTa gra to jeden wielki żart. Jak ja żałuje tych 45 zł...\nprzez Raffael » 25 cze 2018, o 22:09\nTytul "Największy zawód roku 2018" w branży gier zdobywa Agony.\nprzez MadHunter » 25 cze 2018, o 22:53\nNo nie wyrobię. Teraz to sobie jaja już na całego robią. Skoro mają problemy to oby padli i nigdy nie brali się już za robienie gier.\nprzez Revan » 26 cze 2018, o 00:18\nPrzecież ta wersja Unrated to i tak miał być raczej bardziej tylko taki patch, zawierający te 7 minut gameplayu i usprawnienia techniczne.\nprzez mori » 26 cze 2018, o 06:52\nnie wiem czego oczekiwano po Plejłeju, Lust of Ciemnosc tez jakichs peanow nie zbiera\n"PlayWay S.A. NEWSLETTER - 25.06.2018\n1. Agony (Madmind Studio sp. z o.o.)\nW raporcie nr 38/2018 z dnia 2018-06-06, godz. 23:06, przekazaliśmy oświadczenie studia Madmind, oraz wizję kolejnych prac nad grą Agony.\nPadła informacja o przygotowaniach do wydania gry Agony Unrated.\nKonsole mogą być znaczącym źródłem dochodu z gry Agony, a nowe edycje gry, które pojawiłyby się tylko na PC, mogły by zaburzyć ten stan rzeczy.\nUstaliliśmy że komunikowanie się z rynkiem i mediami spółek zależnych, a także decyzje o podejmowaniu się prac nad kolejnymi wersjami gry, powinny być dużo bardziej przemyślane, a terminy potwierdzane dopiero po wnikliwych testach i konsultacjach z działami PR.\nprzez Desolator » 16 paź 2018, o 17:12\nWersja Unrated jednak się ukaże, premiera 31 października: https://store.steampowered.com/app/8794 ... y_UNRATED/\nprzez Seyonne » 16 paź 2018, o 17:56\nWszyscy marzą o tych 6h nudy, z dwiema dodatkowymi nieocenzurowanymi scenami. Marketingowy strzał w dziesiątkę\nprzez Raffael » 16 paź 2018, o 18:38\nDesolator napisał(a): Wersja Unrated jednak się ukaże, premiera 31 października: https://store.steampowered.com/app/8794 ... y_UNRATED/\nDobrze że dopiero zacząłem grać, to zacznę od nowa\nprzez Hardkor » 17 paź 2018, o 02:21\nTo dam wtedy grze drugą szanse, bo szczerze całkowicie o niej zapomniałem xD


Lista opracowań na temat programy dla firm na stronie Oprogramowanie\nSoftware SolutionsCzym jest audyt ITAudyt oznacza zlecenie przeprowadzenia niezależnej oceny danej struktury, organizacji czy projektu firmie z zewnątrz. Istnieje wiele branż, w ramach których przeprowadzane są audyty. Jedną z nich jest branż odkryj więcej tu\nSoftware SolutionsInformatyczne programy dla firm tworzone dlaW dwudziestym pierwszym wieku, działalność każdej firmy opiera się na programie komputerowym. Małe firmy korzystają z gotowych programów. Duże przedsiębiorstwa zlecają wykonanie sy dalej\ncomarch optimaDzięki temu przydzielanie poszczególnej pracy będzieWybór oprogramowania dla firm to rzecz trudna i często problematyczna dla przeciętnego użytkownika. Oprogramowanie dla firm powinno być przede wszystkim stabilne i wolne od wad sprawdź tutaj\ncomarch optimaInnym równie ważnym aspektem jest archiwizacjaJak dobrze wiemy w dzisiejszych czasach nie da się prowadzić własnego biznesu posługując się jedynie zeszytem, długopisem i kalkulatorem. Każda, nawet najmniejsza firma korzysta z sz sprawdź to\ncomarch optimaDzięki temu w firmie zawsze maPostęp technologiczny sprawia, że firmy muszą inwestować we wdrażanie nowych rozwiązań w zakresie oprogramowania. Wszystko po to, aby przedsiębiorstwo mogło działać coraz skuteczniej. Oprócz tradycy sprawdź


Taśmy LED i nowe komponenty TRU Components\nW szerokim asortymencie produktów marki TRU Components pojawiły się nowe złącza, adaptery, końcówki kablowe oraz taśmy LED. TRU Components to elementy pozwalające na zastosowanie w wielu branżach, zarówno w użytku profesjonalnym, jak i podczas realizacji indywidualnych projektów.\nTaśmy LED z otwartymi końcówkami przewodowymi\nTaśmy LED stanowią ekonomiczne źródło światła, a także pozwalają efektownie oświetlić pomieszczenia, meble i ogrody. Taśmy TRU Components z diodami PLCC-SMD-LED o szerokości 1 cm przeznaczone są do zastosowań wewnątrz pomieszczeń. Samoprzylepna tylna strona taśmy sprawia, że montaż jest łatwy, a duża elastyczność pozwala na zagięcia o małym promieniu. Sterowanie jasnością światła odbywa się poprzez regulowanie napięcia. Taśmy LED TRU Components dostępne są w kolorach: czerwonym, białym, bursztynowym i niebieskim. W zależności od planowanego zastosowania możliwy jest wybór taśm LED 12 V, które zbudowane są z modułów 3-diodowych oraz taśm LED 24 V utworzonych z modułów 6-diodowych.\nKomponenty TRU Components\nNiezwykle ważną częścią instalacji elektrycznej są prawidłowo wykonane połączenia. Nowoczesne końcówki kablowe oraz złączki są bardzo ważnym elementem zapewniającym bezpieczeństwo instalacji. TRU Components oferuje duży wybór najlepszej jakości komponentów. Sprawdź ofertę nowych komponentów marki TRU Components:\nTulejki kablowe izolowane i nieizolowane\nZłącza okrągłe DIN\nAdaptery SMA i adaptery BNC\nZłącza, tulejki i konektory izolowane, nieizolowane oraz częściowo izolowane wykonane są z miedzi cynowej odpornej na korozję powodowaną przez wilgoć i zanieczyszczenia przemysłowe. Stosowane w celu ochrony żyły i poprawy właściwości prądowych styku.\nProfesjonalne złącza jack, Cinch i XLR proste i kątowe oraz adaptery BNC w wersjach 50 i 75 Ohm, adaptery SAM czy złączki UHF dają gwarancję poprawnego i stabilnego połączenia przez długi czas.\nFot. Złącze Cinch TRU COMPONENTS 1582620\nPrzycisk Chwilowy TRU COMPONENTS TC-R13-527A-02RT\nStandardowa lampa sygnałowa z żarówką\nTaśma LED z diodami światła dziennego i UV TRU COMPONENTS TRU-PL-HIGH-CRI-UVA\nKonektor płaski żeński TRU COMPONENTS\nTaśma LED z otwartymi końcówkami przewodowymi TRU COMPONENTS 150485


Pogoń Szczecin poszukuje koszulek meczowych z XX wieku do muzeum | Głos Szczeciński\nJakub Lisowski 12.05.2020\nDeptak od ul. Twardowskiego będzie prowadził wprost do trybuny wschodniej, a na parterze ma być klubowe muzeum. sim.szczecin.pl\n30 marca Pogoń ruszyła ze zbiórką klubowych trykotów.\n- Zapewne wielu z Was ma w swoich zasobach przeróżne pamiątki związane z klubem, które kiedyś należały do starszego pokolenia. Po co jednak trzymać je pochowane i gromadzić na nich kurz, skoro nadarza się idealna okazja, by pomóc Pogoni Szczecin? Tak, to ten moment, aby dołożyć swoją cegiełkę do funkcjonowania portowego muzeum! Pogoń Szczecin i Stowarzyszenie „Portowcy” wspólnie uruchamiają akcję „Koszulka dla klubowego muzeum”. Jednym z rarytasów klubowego muzeum na nowym stadionie ma być kolekcja wszystkich trykotów meczowych od początku istnienia klubu. Niestety, Pogoń nie ma obecnie wszystkich meczówek. Zwracamy się z apelem do byłych piłkarzy, kolekcjonerów i kibiców o to, by wspólnymi siłami zbudować imponującą kolekcję. Nie chomikuj w szafie, podziel się i spraw, by nasze muzeum było najlepszym możliwym dziedzictwem przeszłości – apelował klub w komunikacie.\nMinął miesiąc i…\n- O ile z koszulkami od 2000 roku do obecnych czasów nie będzie żadnych kłopotów, tak z trykotami sprzed 2000 r. są duże kłopoty. Cały czas mamy nadzieję, że np. starsi piłkarze Pogoni mają jeszcze swoje koszulki w domach i uda się ich przekonać do przekazania do muzeum – mówi Robert Rusinek, szef działu współpracy z organizacjami kibicowskimi i kibicami w Pogoni Szczecin, który jest odpowiedzialny za zbiórkę. - Jeszcze trochę czasu mamy, a okres koronawirusa wcale nam nie ułatwił tego zadania.\nKlub zbiera autentyczne meczówki, a jeśli ktoś ma wątpliwości, czy posiada oryginał to zawsze może wysłać zdjęcie na adres r.rusinek@pogonszczecin.pl.\n- Zapewniam, że koszulki znajdą się w muzealnych gablotach. Każda będzie też z informacją od kogo została przekazana – dodaje Robert Rusinek.\nKoszulki mają być jednym z elementów muzeum. Obecna sala tradycji, której kustoszem jest Andrzej Obst, pęka w szwach. Sporo tam medali czy pucharów, które warto byłoby wyeksponować w nowym miejscu. A nowe muzeum jest w planach budowy nowego stadionu. Były plany, by umiejscowione było na czwartym piętrze trybuny wschodniej (tej od strony Twardowskiego, czyli po zakończeniu budowli – najważniejszej), ale znajdzie się na parterze. W specyfikacji budowlanej trochę niepokoi informacja, że miałoby być połączone z restauracją czy bistro.\n- Prowadzimy prace (obecnie, z wiadomych względów, mniej dynamicznie) koncepcyjne. Muzeum ma mieć nowoczesną formę, która łączyć będzie tradycję i multimedia. Chcemy odtworzyć historycznie trykoty meczowe. Na ile będzie możliwe to z oryginałów, zobaczymy. Zapewne będziemy musieli ratować się replikami. W kwestii dokładnego planu tego miejsca nie umiem jeszcze precyzyjnie odpowiedzieć, gdyż nie doszliśmy tak daleko z zaawansowaniem prac – mówi Krzysztof Ufland, rzecznik prasowy Pogoni.\n- Z naszej strony był nacisk, by te muzeum powstało i to jest zapewnione – dodaje Rusinek.\nCo prawda do otwarcia całego, nowego stadionu jeszcze dwa lata, ale decyzje o wyposażeniu czy innych atrakcjach zapadają na bieżąco. W najbliższym czasie ma rozpocząć się nową akcja związaną z funkcjonowaniem na nowym stadionie i historią Pogoni.


Grupa VII - Przedszkole Miejskie nr 48 w Łodzi\nPrzedszkole Miejskie nr 48\n264853 gości było na naszej stronie.\n211 dni do wakacji\nZabawy na 16 października 2020r\n1. Liczymy i dobrze się bawimy- zabawa matematyczna\n- Policzcie kasztany, orzechy, żołędzie, szyszki nazbierane przez chłopca?\n- Policzcie kasztany, orzechy, żołędzie, szyszki nazbierane przez dziewczynkę?\n- Porównajcie kto miał więcej kasztanów, orzechów, żołędzi, szyszek?\n- Ile szyszek nazbierał chłopiec? Pokaż ich liczbę na palcach.\n- Ile kasztanów nazbierała dziewczynka? Pokaż ich liczbę na palcach.\nAby ułatwić dzieciom liczenie rodzic może naturalny materiał przyrodniczy zastąpić umownymi przedmiotami, np. klockami lub narysować sylwety szyszki, orzechów i żołędzi.\n2. Zabawy masą solną.\nPrzepis na masę solną:\nMąkę mieszamy z solą. Wodę dodajemy ostrożnie, nie całą na raz.\nCiasto powinno mieć konsystencję zbliżoną do ciasta na pizzę.\nZ masy solnej dziecko wykonuje – lepi zwierzę, owoc, może być również roślina, która\nkojarzy mu się z jesienną porą. Masę solną można pomalować farbą dla uzyskania\n3. Dziecko ogląda obrazki przedstawiające dzieci w parku. W każdej parze obrazków wskazuje ten, który przedstawia to, co zdarzyło się wcześniej.\n4. Zestaw zabaw ruchowych.\n- Dziecko spaceruje po dywanie, na umówiony sygnał, np. klaśnięcie jak najszybciej siada na krześle, staje na jednej nodze, kładzie się na brzuchu, robi pajacyki, przysiady itp.\n- ,,Rzucanie do celu” – do zabawy potrzebne nam będą: kosz lub pudło oraz gazeta. Zadaniem dziecka jest zgniecenie gazety w kulę, a następnie wcelowanie do kosza\nz wyznaczonej wcześniej odległości. Odległość można regulować uwzględniając umiejętności dziecka.\n- ,,Figurki” – dziecko chodzi po pomieszczeniu na hasło figurki zastyga w bezruchu na ok. 6s.\n- ,,Masażyki – pisarzyki” – dorosły siedzi na podłodze z wyprostowanymi nogami. Dziecko leży brzuchem na udach dorosłego ( w poprzek jego nóg). Dorosły masuje plecy dziecka. Lekko opukuje je palcami i kantami dłoni, rysuje lub pisze na plecach. Zadaniem dziecka jest odgadnięcie co pisze rodzic.\n- ,,Dmuchanie na bibułę” – dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym, trzymając przed sobą\nw jednej dłoni wstążeczkę lub bibułę tak, aby wolny koniec wisiał przed ustami. Wykonuje wdech nosem, a następnie silnie wydmuchuje powietrze ustami na bibułę tak, aby jej koniec się poruszył. Ćwiczenie powtarzamy ok. 5 razy.\nZabawy na 15 października 2020r\n1. Piosenka ,,A to jeż…” – utrwalanie słów piosenki, śpiewanie solo lub w duecie.\n2. Ćwiczenia narządów artykulacyjnych – warg.\nPajac – dziecko robią wesołą minę – wargi ma złączone, kąciki ust uniesione do\ngóry; potem robi smutną minę – wargi ma złączone, kąciki ust – opuszczone w dół.\nPtaszki – dziecko ściąga mocno wargi, wysuwa do przodu, lekko otwiera –\ni gwiżdże: fiu, fiu.\nNie powiem nic – dziecko mocno zaciska rozciągnięte wargi.\nZajączek – dziecko mocno wciąga policzki do jamy ustnej, z warg tworzy zajęczy\npyszczek, którym porusza.\nWąsy – dziecko utrzymuje pasek papieru między nosem a górną wargą.\n3. Ćwiczenia palców – motoryka mała.\nNożyczki – dziecko porusza jednocześnie palcami – wskazującym i dużym.\nNóż – dziecko tnie powietrze dwoma złożonymi palcami.\nŁyżka – dziecko naśladuje nabieranie wody.\nGrabie – dziecko zgina wszystkie palce i drapie powietrze.\nMłotek – dziecko uderza pięścią w pięść.\n4. Praca plastyczna – ,,Wiewióreczka”.\nPotrzebne materiały: kredki, farby, klej, bibuła.\nDziecko koloruje sylwetę wiewiórki oprócz ogona dostępnymi materiałami: kredki pastelowe, farby.\nNastępnie ogon wiewiórki lub jego część wykleja kulkami zrobionymi z bibuły.\n(Podana sylweta wiewiórki to jedynie przykład).\n5. Nazwij drzewa, z których pochodzą liście. Połącz liść z odpowiednim owocem.\nZabawy na 14 października 2020r\n1. ,,Szumi las” ćwiczenia wydłużające fazę wydechu podczas mówienia na podstawie wiersza E. M. Skorek.\nDzisiejsza porada Będą dzieci umieć,\ndla wszystkich się nada. Wystarczy uważać\njak las pięknie szumieć. i za mną powtarzać.\nGłośno tak szumi las, jakby las witał nas:\n− Szszsz… (1) (1 – Mówią głośno, jak najdłużej, na jednym wydechu).\n− Szszsz… (2) (2 – Mówią cicho, jak najdłużej, na jednym wydechu).\n− Szszsz… (1)\n− Głośno szumią drzewa, las piosenkę śpiewa:\n- Szszsz… (1)\n− Szszsz… (2)\n− Lekki wietrzyk wieje, opowiada dzieje:\n− Drzewa szybciej rosną latem oraz wiosną:\n− Wietrzyk wieje mocniej – dzieci szumią głośniej:\n− Słabiej wieje wietrzyk – ciszej mówią wierszyk:\n2. Dziecko przygląda się poniższym obrazkom. Następnie odpowiada na pytania.\n- Jakie zwierzę znajduję się na rysunku?\n- Jak wygląda wiewiórka?\n- Co wiewiórka robi na pierwszym zdjęciu, co na drugim i trzecim?\n- Co znajduję się na kolejnych zdjęciach? Dlaczego?\n3. Zabawa ruchowa z wykorzystaniem rymowanki.\n– Mała wiewióreczko, wykonuje przysiad,\ngdzie zbierasz orzeszki?\n– Zbieram ja orzeszki naśladuje zbieranie orzechów,\ncałkiem niedaleko. stoi i wyciąga rękę w bok,\nTam rośnie leszczyna stoi w lekkim rozkroku, wyciąga ręce do góry\ni orzechy ma. i poruszają nimi jak gałęziami,\nPokłoń się jej ładnie wykonują pokłon.\n– może też ci da!\n4. ,,Wiewiórka” – film edukacyjny.\n5. Ćwiczenia grafomotoryczne. Drzewo\n6. Zestaw zabaw ruchowych.\nDziecko spaceruje po dywanie, na umówiony sygnał, np. klaśnięcie jak najszybciej siada na krześle, staje na jednej nodze, kładzie się na brzuchu, robi pajacyki, przysiady itp.\n,,Rzucanie do celu” – do zabawy potrzebne nam będą: kosz lub pudło oraz gazeta. Zadaniem dziecka jest zgniecenie gazety w kulę, a następnie wcelowanie do kosza\n,,Figurki” – dziecko chodzi po pomieszczeniu na hasło figurki zastyga w bezruchu na ok. 6 s.\n,,Masażyki – pisarzyki” – dorosły siedzi na podłodze z wyprostowanymi nogami. Dziecko leży brzuchem na udach dorosłego ( w poprzek jego nóg). Dorosły masuje plecy dziecka. Lekko opukuje je palcami i kantami dłoni, rysuje lub pisze na plecach. Zadaniem dziecka jest odgadnięcie co pisze rodzic.\n,,Dmuchanie na bibułę” – dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym, trzymając przed sobą\nZabawy na 13 października 2020r\nZabawa z wierszem B. Formy ,,Przybywa jesień.”\nRodzic recytuje wiersz, a dziecko wykonuje określone ruchy.\nSpadają liście, naśladuje ruch opadających liści,\nLecą kasztany, podskakuje w miejscu, klaszcząc i ciesząc się,\nsłoneczko świeci. pokazuje na słońce,\nwszyscy zbierają. naśladuje zbieranie żołędzi,\njuż się zaczyna. powtarza za rodzicem dwa ostatnie wersy.\nPraca plastyczna ,,Kolorowe kolce” ( obrazek w linku)\nPotrzebne materiały: kolorowe kartki papieru, nożyczki, klej, sylweta jeża.\nZadaniem dziecka jest pociąć kartkę na paski, następnie dłuższe paski papieru na krótsze – przypominające kolce jeża.\nUwaga: Rodzic zwraca uwagę na poprawne trzymanie nożyczek przez dziecko\n3.Liczymy kolce jeżyka.\nDo tego zadania będzie praca plastyczna, którą dziecko wcześniej wykonało.\nZadaniem dziecka jest policzenie ile kolców ma jego jeż oraz jakiego koloru są kolce.\nZabawy na 12 października 2020r\nTemat tygodnia: Co robią zwierzęta jesienią?\nDziecko słucha opowiadania czytanego przez rodzica następnie wykonuje proponowana zadania.\nOpowiadanie H. Bechlerowej ,,Kolczatek”.\nW ogrodzie koło ścieżki stał sobie chochoł i rozmawiał z jesiennym wiatrem. Przyszedł do niego Kolczatek. Podniósł do góry nosek i popatrzył na słomianą osobę.\nChochoł spojrzał z wysoka, potem ukłonił się miłemu gościowi.\n– Czy mógłbym zamieszkać na zimę pod twoim słomianym dachem? – zapytał jeżyk.\n– Zamieszkać u mnie? – zdziwił się chochoł. – Nie, u mnie już ktoś mieszka.\nTego jeżyk się nie spodziewał. Kto może mieszkać pod chochołowym dachem?\n– Ktoś bardzo piękny – powiedział chochoł. – Jeżeli zgadniesz, to kto wie, może i dla ciebie\nznajdzie się miejsce.\n– Ktoś bardzo piękny – mówisz. – A jak ubrany?\n– Latem ubiera się w czerwoną sukienkę. Ale teraz śpi, więc, proszę cię, mów ciszej.\n– W czerwoną sukienkę, w czerwoną sukienkę.... – powtarzał Kolczatek zamyślony.\n– Nie, chyba nie zgadnę. Powiedz coś więcej.\nChochoł pochylił się niżej i szepnął:\n– Ona jest podobna do ciebie.\n– Do mnie? Nigdy nie noszę czerwonej sukienki. Ani latem, ani zimą.\n– Ale masz kolce. I ona też ma kolce.\nJeżyk usiadł i jedną łapką odliczał na pazurkach drugiej:\n– Ma kolce, ma czerwoną sukienkę... Nie wiem. Powiedz sam.\nAle chochoł nie chciał zdradzić tajemnicy. Powiedział tylko:\n– Przyjdź do mnie w odwiedziny na wiosnę. Ona się obudzi. I jeżyk odszedł.\n„Przyjdę wiosną i zobaczę, kto mieszka pod chochołowym dachem. Ale gdzie znajdę mieszkanie\nNad stawem stała wierzba. Była rozczochrana i trzęsła się na jesiennym wietrze. Trochę ze\nstrachem zapytał ją Kolczatek, czy da mu na zimę mieszkanie pod swoimi konarami.\nWierzba poruszyła ciemnymi włosami i powiedziała:\n– U mnie już ktoś mieszka. Widzę, że masz ciekawy nosek i pewnie chciałbyś wiedzieć, kto.\nTego ci nie powiem.\n– Powiedz chociaż, jak wygląda – poprosił jeżyk.\n– Ma płaszczyk zielony jak trawa. Poza tym umie grać.\n– Ma płaszczyk zielony jak trawa i umie grać... – powtórzył jeżyk.\n– Czy na skrzypeczkach? Bo jeśli tak, to może świerszczyk?...\nAle wierzba odpowiedziała trochę niecierpliwie, bo wiatr targał ją za włosy:\n– Za dużo chciałbyś wiedzieć, mój kolczasty gościu. Przyjdź wiosną. Zobaczysz.\nJeżyk spuścił ciekawy nosek.\n– Nie pozostaje mi nic innego, jak wrócić do ogrodu; coraz silniejszy wiatr się zrywa.\nW ogrodzie za klombem leżał duży kamień. Z jednej strony siwy mech zwisał mu jak broda.\n– Czy nie mógłbym znaleźć u ciebie zimowego mieszkania? – zapytał jeżyk grzecznie.\nKamień, który nigdy w życiu nie ruszał się z miejsca, odzywał się też bardzo niechętnie.\nMruknął grubo, tak jakby i głos miał obrośnięty mchem:\n– U mnie już ktoś mieszka.\n– U ciebie też? Kto?\n– Oho, powiem ci głośno, wicher usłyszy, zawoła mróz, zmrożą mojego lokatora.\n– Powiedz chociaż, jak wygląda – prosił jeżyk.\n– Jak wygląda? Mały, złoty...\n– Mały, złoty? I co jeszcze?\nAle kamień nie odpowiedział już nic. Milczał zwyczajem wszystkich kamieni, tylko przez\nchwilę drżała mu na wietrze siwa broda.\nJeżyk odszedł w drugi koniec ogrodu. Rósł tam krzak berberysu. Liści tu było na ziemi dużo,\n– Czy mogę zamieszkać u ciebie, berberysie?\n– Dobrze – zgodził się berberys. – Miękko tu będzie, cicho.\nWięc jeżyk zagrzebał się w liściach, zwinął się w kłębek i zasnął. Spał, spał, aż przyszła wiosna, a z nią wszystkie wesołe wietrzyki.\nJeden z nich obudził wierzbę nad stawem, drugi szepnął coś chochołowi do ucha, a trzeci\nrozwichrzył siwą brodę kamienia. Ostatni dmuchnął w posłanie jeżyka.\nWygrzebał się Kolczatek spod liści i poszedł do chochoła. Ale chochoła nie było przy ścieżce.\nStał oparty o płot, słomiany płaszcz miał rozpięty i potargany. Na jego dawnym miejscu czerwona róża otrząsała rosę z pąków.\n– Witaj! To ty mieszkałaś całą zimę pod słomianym dachem chochoła. Jesteś piękna!\nRóża schyliła głowę. Kropelka rosy z jej płatka spadła jeżykowi na nos.\nPobiegł do wierzby. Nie była już czarna i rozczochrana, nie. Miała piękne, jasnozielone włosy: miękkie i pachnące wiosną.\n– Kto mieszkał pod jej korzeniami? – przypomniał sobie jeżyk. – Aha! Ktoś, kto ma płaszczyk\nzielony i umie grać.\n– To ja – odezwała się zielona żabka, która właśnie siedziała pod wierzbą.\n– Czy naprawdę umiesz grać? – zapytał jeżyk, przyglądając się jej białej kamizelce\n– Umiem. Przyjdź nad staw wieczorem, posłuchasz koncertu.\n– Przyjdę. A teraz śpieszę się, bo muszę zajrzeć pod kamień.\n„Muszę zobaczyć, kto to jest ten „mały złoty” – myślał jeżyk.\nPrzyszedł w samą porę: właśnie spod kamienia wybiegała okrągła kuleczka, błyszcząca\nw słońcu jak drogocenny kamyczek.\n– Stój, stój, kto jesteś „mały złoty”?! – wołał jeżyk, bo kuleczka już znikła pod młodą trawką.\n– Ja? Żuczek. Jestem żuczek.\nJeżyk chwilę patrzył za nim.\n– Wszyscy opuścili swoje zimowe mieszkania. Wiosna! Pójdę do róży, zaproszę żuczka\ni wieczorem posłuchamy koncertu żabek nad stawem.\n− Nazwijcie zdjęcia.\n− Wskażcie zdjęcia przedstawiające postacie\ni miejsca z opowiadania (chochoł,\nróża, kamień, żabka, żuczek,\nwierzba, jeżyk, kupka liści berberysu).\n− Wskażcie postacie niewystępujące\nw opowiadaniu (myszka, kasztanowiec…).\n− Jakie miejsca kolejno odwiedził Kolczatek?\n− Gdzie znalazł mieszkanie?\n− Kto zimował w chochole, kto – pod\nkamieniem, a kto – pod wierzbą?\n− Gdzie wybierał się Kolczatek z żuczkiem?\n2.Omówienie wyglądu jeża i jego zwyczajów na podstawie filmów edukacyjnych.\nOpowieść ruchowa ,,W lesie” wg W. Żaby – Żabińskiej .\nRodzic opowiada, a dziecko naśladuje ruchy i odgłosy, o których mowa.\nDzieci wybrały się do lasu. stają w rozsypce i maszerują w miejscu, Wyszły wcześniej,\nKiedy słonko dopiero wzeszło wskazują ręką do góry, na słońce,\nIdąc, przeciągały się przeciągają się\nczasami ziewały naśladują ziewanie,\nLas przywitał je krakaniem wrony, naśladują głos wrony, mówiąc: kra, kra….,\nstukaniem dzięcioła o drzewo dzięcioła, mówiąc: stuk – puk, stuk – puk,\ni rześkim, świeżym powietrzem. wciągają powietrze nosem, wydychają ustami,\ndzieci zobaczyły skaczącą wiewiórkę, naśladują ruchy wiewiórki,\nzagrzebującego się w liściach jeża. W leżeniu zwijają się w kłębek,\nPrzyglądały się grzybom, stają w lekkim rozkrok, robią daszek nad głową\nZbierały orzechy laskowe, kolorowe liście. Naśladują zbieranie orzechów i liści,\nPotem zmęczone wróciły do domu. Maszerują w miejscu.\nPiosenka , A to jeż…” – nauka słów piosenki, zabawy ruchowe przy muzyce wg wyobraźni dziecka.\nZestaw zabaw ruchowych.\nDzieci spacerują po dywanie, na umówiony sygnał, np. klaśnięcie jak najszybciej siadają na krześle, stają na jednej nodze, kładą się na brzuchu, robią pajacyki, przysiady itp.\n,,Rzucanie do celu” – do zabawy potrzebne nam będzie: kosz lub pudło oraz gazeta. Zadaniem dziecka jest zgniecenie gazety w kulę, a następnie wcelowanie do kosza\n,,Figurki” – chodzimy lub biegamy po pomieszczeniu na hasło figurki dziecko zastyga w bezruchu na ok. 6 s. Jeśli poruszy którąkolwiek częścią ciała odpada\n,,Masażyki – pisarzyki” – dorosły siedzi na podłodze z wyprostowanymi nogami. Dziecko leży brzuchem na udach dorosłego ( w poprzek jego nóg). Dorosły masuje plecy dziecka. Lekko opukuje je pacami i kantami dłoni, rysuje lub pisze na plecach. Zadaniem dziecka jest odgadnięcie co pisze rodzic.\n. ,,Dmuchanie na bibułę” – dzieci siedzą w siadzie skrzyżnym, trzymając przed sobą\nw jednej dłoni wstążeczkę lub bibułę tak, aby wolny koniec wisiał przed ustami. Wykonują wdech nosem, a następnie silnie wydmuchują powietrze ustami na bibułę tak, aby jej koniec się poruszył. Ćwiczenie powtarzamy ok. 5 razy.\nZabawy na 9 października 2020r\n1. Zagadki słowne – warzywa.\nMa gruby brzuszek i ogonek mały.\nBarszcz czerwony z niego doskonały. (burak)\nRobią z niego keczup, robią i przeciery,\nale bardzo dobry jest też na kanapce świeży. (pomidor)\nRośnie w ziemi, jest pomarańczowa,\nDobra gotowana, dobra i surowa. (marchew)\nDobry kwaśny i zielony, w słoiku ukiszony. (ogórek)\nMówią o niej głowa pusta. To nieprawda!\nBardzo zdrowa jest …..(kapusta)\n2. Rodzic czyta wiersz następnie dzieci odpowiadają na pytania.\n,,Dary jesieni” S. Grabowski\nW murowanej piwnicy skarby skryli zbójnicy.\nW słojach, jak w skarbonkach: groch, bób i fasolka.\nZ sufitu zwisają sznury czosnku i cebuli.\nOto wielka skrzynia, a w niej złota dynia.\nSkąd się takie dary wzięły? Z ogrodu pani Jesieni!\nA zbójnicy? Ula i Alik, którzy mamie pomagali.\nPytania do wiersza:\n- Jakie skarby skryli zbójnicy?\n- Kim byli zbójnicy?\n- Jakie warzywa znajdowały się w piwnicy?\n3. Liczymy warzywa- zabawa matematyczna\nRodzic wraz z dzieckiem przy wspólnie robionym posiłku, np. gotowaniu obiadu, robieniu zdrowych kanapek proponuje dziecku policzenie, np. wszystkich zielonych warzyw, wszystkich czerwonych warzyw itd.\n4. Aktywne zabawy przy piosence ,,Jarzynowa gimnastyka”.\n5.,,Warzywny koszyk”- zabawa plastyczna\nZadaniem rodzica jest narysować kosz na warzywa na kartce A4. Zadaniem dziecka jest wycięcie ze starych gazet, ulotek ulubionych warzyw i wklejenie ich w kosz narysowany przez rodzica.\n6. ,,Poznajemy najzdrowsze warzywa na świecie. Ubu poznaje świat” – film edukacyjny.\n"Bezpieczne wakacje" 22- 30 czerwca\n"Już lato"- zabawy 15- 19 czerwca\n"Lubimy pszczółki"- zabawy 8- 12 czerwca\nTeatr Powszechny w Łodzi zaprasza na słuchowisko "A niech to gęś kopnie".\nNagranie będzie dostępne na youtube do końca tego tygodnia:\nW sztuce „A niech to gęś kopnie” Marta Guśniowska jak zwykle wykorzystuje wieloznaczność języka i baśniowe motywy, żeby zbudować z nich nowe znaczenia – historię wielopoziomową, adresowaną zarówno do najmłodszych, jak i nieco starszych.\n"Dzień Dziecka"- zabawy 1- 5 czerwca\nprzygotowuje bezpłatną premierę spektaklu Calineczka. Dodatkowo zostały opracowane i sprawdzone przez metodyków karty pracy, które mogą Państwo wykorzystać w ramach zabaw z dziećmi.\n27 maja o godzinie 18:00 pod linkami:\ndostępny będzie spektakl, który dzieci wraz z rodzicami obejrzeć mogą w zaciszu domowym.\nLink do zwiastuna spektaklu: https://www.youtube.com/watch?v=5xom5TAStg8\n„Calineczka”- karty pracy\nZachęcamy do dołączenia w wydarzeniu: https://www.facebook.com/events/271165770599020/\nZabawy 25- 29 maja\nZabawy 18- 22 maja\nZabawy 11- 15.05\nZabawy 04- 08.05\nZabawy 27- 30.04\nZabawy 20- 24.04\nZabawy 14- 17.04\nZabawy 6- 10.04\nZabawy 30.03- 03.04\nZabawy 25- 27.03\nJustyna Ramięga Łaska j.ramiega-laska@pm48.elodz.edu.pl\nDorota Zakrzewska d.zakrzewska@pm48.elodz.edu.pl\nul. Rojna 29/31


A przecież warto oszczędzić sobie stresów, brania dużej ilości różnych leków i częstych wizyt u lekarza. Wystarczy przestrzegać określonych zasad. Najlepiej zapoznać się zarówno z wytycznymi dotyczącymi zdrowego odżywiania, poradami pozwalającymi zmniejszyć ryzyko zachorowania na nowotwory, jak i regułami, dzięki którym serce powinno pozostać jak najdłużej w dobrym stanie.\nChociaż może się wydawać, że analizowanie i stosowanie na co dzień zasad minimalizujących szansę na wystąpienie rozmaitych chorób, jest męczące oraz czasochłonne, to w zasadzie sprowadzają się one do paru punktów. Należy właściwie się odżywiać, pić dużo wody, unikać stresów i pamiętać o aktywności fizycznej. Natomiast jeśli komuś zależy na nieco bardziej szczegółowych poradach w związku z faktem, iż ma nadwagę albo u kilku osób w jego rodzinie stwierdzono raka, powinien skonsultować się ze specjalistą. Podobnie jest wówczas, gdy dana osoba ma genetyczne skłonności do występowania zawału czy innych schorzeń serca – najlepiej, aby nie zwlekała zbyt długo z wizytą u lekarza. Kardiolog przeprowadzi wywiad i zleci odpowiednie badania. Właściwie powinny być one wykonywane regularnie przez każdego, kto skończył już 40 lat.\nPodczas rozmowy z lekarzem warto dopytać o konkretne zalecenia, dzięki którym dany pacjent będzie mógł zadbać o swoje serce. Bez wątpienia fachowych porad, profesjonalnego podejścia oraz usług na najwyższym poziomie można spodziewać się odwiedzając przychodnię diagnostyczno-specjalistyczną działającą w Warszawie w dzielnicy Białołęka. Kardiolog zajmujący się konkretnym pacjentem, powinien traktować go w całkowicie indywidualny sposób. W zależności od jego potrzeb i aktualnego stanu zdrowia stawia przede wszystkim na wprowadzenie zmian w diecie, rzucenie palenia, częsty relaks czy więcej ruchu. Bywa, że włącza leczenie farmakologiczne. Jednak nawet najlepszy kardiolog i częste badania nie pomogą, jeśli pacjent nie będzie unikał tłustych potraw, alkoholu i papierosów, nie zacznie jak najczęściej spacerować, chodzić na basen czy jeździć na rowerze oraz nie znajdzie sposobów na zmniejszenie napięcia, z którym trzeba sobie radzić każdego dnia.\nWięcej w tej kategorii: « Instrukcja dotycząca tego, w jaki sposób wystawić e-receptę Skuteczne odchudzanie »


Katastrofa klimatyczna. Notujemy najwyższe temperatury w całej historii ludzkości. Tak gorąco nie było od 12 tys. lat\noprac. Kacper Kolibabski 28.01.2021 21:15\nW "Nature" opublikowano badanie dowodzące, że obecnie przeżywamy najgorętszy okres od 12 tys. lat. Tak gorąco nie było w całej historii ludzkości. Do takich wniosków doszli naukowcy, którzy znaleźli błąd w badaniach temperatury bazujących na skamieniałych muszlach.\nOd 12 tys. lat, czyli od rozpoczęcia epoki holocenu oraz rozwoju ludzkiej cywilizacji, na Ziemi nie było tak gorąco. Teorię te potwierdziły badania opublikowane w "Nature", które przytacza "The Guardian". Niektóre hipotezy wskazują, że tak wysokich temperatur na Ziemi nie było nawet od 125 tys. lat, wciąż jednak brakuje na to dostatecznych dowodów. Natomiast pierwsza z tez została potwierdzona dzięki rozwiązaniu "Holocene temperature conundrum" (z ang. zagwozdka temperatury holocenu).\nNajgorętszy okres w historii ludzkości potwierdzono dzięki skamieniałym muszlom\n"Holocene temperature conundrum" to paradoks, którego od lat naukowcy nie mogli rozwiązać. Ich modele klimatyczne pokazywały, że od początku holocenu temperatura globu nieustannie rosła. Nie było jednak na to dowodów, ponieważ badania skamieniałych muszli wskazywały, że najgorętszy okres miał miejsce 6 tys. lat temu, a od tego czasu temperatura malała, aż do rozpoczęcia rewolucji przemysłowej, która spowodowała gwałtowny wzrost emisji dwutlenku węgla.\nModele klimatyczne ostatecznie okazały się prawidłowe. Błąd popełniono w metodologii badań skamieniałych muszli. Nie odzwierciedlają one bowiem całościowego wzrostu temperatury, a jedynie sezonowe nasilenia. Tworzące je organizmy miały tendencję do wzrostu w okresach gorącego lata, ale ich muszle nie były reprezentatywne w przypadku zimniejszych okresów ochłodzenia. Przez to badania skamielin oddawały głównie letnie spadki temperatury. To korelowało z kolei z cyklami naszej planety, które są naukowcom dobrze znane i możemy je dość dokładnie określić. Zmiany w tych cyklach mogą prowadzić jednocześnie do cieplejszego lata oraz chłodniejsze zimy, co w konsekwencji daje tylko niewielkie roczne wahania temperatury.\nModele klimatyczne nie były więc zgodne z danymi, ponieważ nie uwzględniono i nie powiązano ze sobą powyższych zmiennych. Wprowadzenie nowych danych uwiarygodniło tworzone dotychczas modele, które niesamowicie dobrze zgadzają się z nowymi informacjami, twierdzi Samantha Bova, jedna z autorek badania. Rzekome ochłodzenie po osiągnięciu maksymalnej temperatury 6 tys. lat temu wynikało z błędnie interpretowanych danych.\nGlobalne ocieplenie w świetle tych danych jest jeszcze gorze\nOdkrycie to jest dużym krokiem naprzód dla klimatologów, twierdzi Jennifer Hertzberg z Texas A&M University. - Zrozumienie zmian klimatycznych z przeszłości jest kluczowe dla osadzenia współczesnego globalnego ocieplenia w odpowiednim kontekście - mówi dla "The Guardian" badaczka.\nOdkrycie to oznacza, że współczesne, powodowane przez ludzi globalne ocieplenie przyspiesza długoterminowy proces wzrostu globalnej temperatury, co czyni dzisiejszą rzeczywistość zupełnie niezbadanym terytorium\n- konkluduje Samantha Bova. Dodaje, że nowe dane zmieniają punkt odniesienia i podkreślają jeszcze bardziej, jak poważniej powinniśmy traktować naszą sytuację.


LM: THW Kiel wygrywa grupę i jest już w ćwierćfinale - CKsport.pl - Sport Kielce\nLM: THW Kiel wygrywa grupę i jest już w ćwierćfinale\nNa dwie kolejki przed końcem grupowych zmagań znamy już zwycięzcę kieleckiej grupy w Lidze Mistrzów. Awans do ćwierćfinału zapewniło sobie już THW Kiel, które w hitowym spotkaniu pokonało jedną bramką Telekom Veszprem.\nKilończycy mają na swoim koncie 20 punktów, a więc o cztery więcej od Węgrów, którzy są drudzy. Nawet jeśli podwinie im się noga, rywalizację z Veszprem wygrają dzięki lepszemu bilansowi bezpośrednich spotkań.\nW środowym, hitowym spotkaniu Ligi Mistrzów emocje trzymały do ostatnich minut. Po remisowej pierwszej połowie, w drugiej Zebry" wypracowały cztery gole przewagi, ale straciły je w samej końcówce. Podopieczni Filipa Jichy zanotowali ośmiominutowy przestój bez zdobytego gola, ale wytrzymali ciśnienie i wygrali ostatecznie jednym trafieniem - 29:28.\nTaki rezultat przedłuża szansę PGE VIVE na zajęcie drugiego miejsca w grupie. Mimo to, kielczanom i tak będzie o nie bardzo trudno. PGE VIVE ma nie tylko punktową stratę do mistrzów Węgier, ale także gorszy bilans bezpośrednich spotkań.\nKielczanie zagrają w Lidze Mistrzów już w najbliższą sobotę. Ich rywalem w Hali Legionów będzie FC Porto Sofarma. Początek meczu o godz. 15.\nTagi:pge vive kielce, thw kiel, liga mistrzów


DEKA 2.5 EC 250ml Sharda | Sklepfarmera.pl\nSKU Produktu: 150300\nDeka 2.5 EC 250ML Sharda - Zawartość substancji czynnej:\nZwalczanie: mszyca, stonka ziemniaczana, śmietka ćwiklanka, bielinek kapustnik, bielinek rzepnik\nOPIS DZIAŁANIA DEKA 2.5 EC 250 ml SHARDA\nDeka 2.5 EC Sharda jest środkiem owadobójczym w formie koncentratu do sporządzania emulsji wodnej o działaniu kontaktowym i żołądkowym, przeznaczonym do zwalczania szkodników gryzących i ssących w uprawie rzepaku ozimego, rzepaku jarego, pszenicy ozimej, buraka pastewnego, marchwi, kapusty głowiastej, brokuła, kalafiora, pomidora, śliwy, wiśni, czereśni, gruszy i truskawki. Na roślinie działa powierzchniowo. Deka 2.5 EC Sharda jest przeznaczony do stosowania przy użyciu samobieżnych lub ciągnikowych opryskiwaczy polowych i sadowniczych.\nZalecana ilośćO wody: 300 – 400 l/ha.\nTermin stosowania: Opryskiwać zgodnie z sygnalizacją po wystąpieniu chrząszczy na plantacji, w fazie rozwoju pąków kwiatowych, gdy widoczne są pierwsze płatki, paki kwiatowe nadal zamknięte (żółty pąk) (BBCH 59).\nKapusta głowiasta, brokuł, kalafior\nTermin stosowania: środek stosować po wystąpieniu pierwszych kolonii mszyc, od początku fazy wzrostu pędu głównego do końca fazy, gdy owoce są dojrzałe do konsumpcji (BBCH 31- 89).\nTermin stosowania: środek stosować po wystąpieniu form dorosłych miodówek, od początku fazy wzrostu pędu głównego do końca fazy, gdy owoce są dojrzałe do konsumpcji (BBCH 31- 89).\n− Kwieciak malinowiec – środek stosować bezpośrednio po zaobserwowaniu chrząszczy szkodnika, od momentu pojawienia się kilku sadzonek gotowych do uprawy do początku fazy otwartego pierwszego kwiatka (BBCH 49-60).\n− Mszyce, muszka plamoskrzydła, zwójka różóweczka, zwójka truskaweczka, zwójka poziomeczka, zwójka jabłoneczka jesienna, zwójka złocienióweczka - środek stosować po wystąpieniu pierwszych kolonii mszyc, od momentu pojawienia się kilku sadzonek gotowych do uprawy do początku dojrzewania owoców (BBCH 49-81).\nNapisz opinię o produkcie:DEKA 2.5 EC 250ml Sharda


Dobrze jest szukać oficjalnych dystrybutorów konkretnych suplementów. Umożliwia to zachować wysoką jakość produktu przy jego niskiej cenie. Dobrym przykładem jest myprotein .Czy warto stosować odżywki dla sportowców w celu wymodelowania sylwetki? Odż Dalej...\nDodane: 02:16 30- 10- 2016\nfronius symo Dlaczego warto zainteresować się odnawialnymi źródłami energii? Coraz częściej dużą rolę w gospodarstwach domowych czy nawet w wielkich zakładach przemysłowych zaczynają odgrywać odnawialne źródła energii. To dzięki n Dalej...\nVisit unique primaval forest in Poland - meet the wildlife: polish forest tours Best tourist destinations in Poland How to find the most beautiful tourist destinations in Poland. There are here a lot, and each of them will impress others and giv Dalej...\nDodane: 03:56 29- 10- 2016\nprzewozy do niemiec Internet a przejazdy busami Coraz częściej firmy świadczące usługi transportowe koncentrują swoją działalność przede wszystkim na przejazdach busami. Jest to dość komfortowy środek transportu, a klienci coraz częściej wybierają wła Dalej...\nDodane: 03:52 29- 10- 2016\ntravels to wroclaw Why go to the mountains? Why holiday in the mountains are so popular? This question each of us will give completely different answers, so best to find out for yourself. However, if we have doubts and wonder whethe Dalej...\nDodane: 02:48 29- 10- 2016\nimplantologia rybnik Implanty stomatologiczne - w teoriiImplanty stomatologiczne (wszczepy śródkostne) ? protezy stosowane w celu odbudowy utraconego uzębienia. Wykonane są z tytanu, który jest metalem obojętnym dla organizmu i nie ma Dalej...\nusługi pogrzebowe sopot GróbGrób ? nisza wykopana w ziemi (grób ziemny), wykuta w skale (grób skalny) lub fragment groty (katakumby), w którym podczas pochówku składane są szczątki zmarłego. W niektórych kulturach do grobu chowa się ciało, w innych umieszcza się ta Dalej...\npanele słoneczne Troska o ekologiczną produkcję energii Ekologia jest bardzo istotna pod względem produkcji energii, gdyż coraz bardziej restrykcyjne normy nakazują nam dostosowanie się do bardziej zaostrzonego prawa. Aby Dalej...\nDodane: 01:45 27- 10- 2016\nmowa pogrzebowa Zwyczaje pogrzeboweZwyczaje pogrzebowe Do tradycyjnych form pożegnania zmarłego przyjętych w kulturze europejskiej jest towarzyszenie trumnie ze zmarłym (lub urnie z jego prochami) w pochodzie pogrzebowym (kondukcie żało Dalej...\nimplanty zębowe rybnik Rozwiązania na brak pięknego uśmiechuNiestety nie wszystkich matka natura obdarzyła pięknym uśmiechem. Nie wszystkie błędy matki natury naprawi aparat na zęby. Bywa też tak, że zęby tracimy w wypadku, lub w bójce Dalej...\nbusy z holandii do polski Historia autobusu miejskiegoPierwsze autobusy powstawały na bazie samochodów ciężarowych. Nadwozia były drewniane. Następnie ustaliła się forma specjalnych nadwozi autobusowych na adaptowanych do tego celu podwoziach z ob Dalej...\nDodane: 01:42 26- 10- 2016


(Nie)obecni szefowie – czyli nie da się zarządzać nie zarządzając… - Blog Akademii Białego Kruka\nW psychologii zarządzania, i w ogóle w psychologii, podkreśla się, że nie ma czegoś takiego jak jedna recepta na człowieka. Nie ma jednego uniwersalnego sposobu oddziaływania na ludzi. Nie ma jednego sposobu, które wpływałyby na każdego człowieka w taki sam sposób.\nW psychologii mówimy raczej o prawidłowościach. Jedną z nich jest zasada, opisujące procesy uczenia się. Ludzie uczą się obserwując innych ludzi w codziennym życiu. Szef też człowiek. Do modelowania, bo tak się ten proces nazywa, dochodzi też, gdy patrzymy na to co robi, albo czego nie robi nas przełożony. Takie „oglądanie” może być bardziej wiarygodne niż to, co nam szef mówi. Zachowania szefa w prawdziwym życiu wydają się bardziej wiarygodne niż to, co deklaratywnie opowiada nam, że zrobił, zamierza zrobić. Najgorszymi szefami jednak nie są ci, którzy nic nie mówią. Najgorszymi – z perspektywy pracujących w organizacji ludzi – są szefowie nieobecni. Nie ma ich. Nie wiemy co robią. Nie wiemy gdzie chodzą. Pojawia się dziwne poczucie, że skoro ich nie ma to im nie zależy, jak im nie zależy to czemu nam ma zależeć. Paradoks a może nieszczęście takiego szefa polega na tym, że nawet jeżeli wszystko co robi, robi dla firmy, to pracownicy kompletnie nic o tym nie wiedzą. Najbardziej frustrujące dla pracowników w takiej sytuacji jest to, że jak szefa nie ma, to niewiadomo co robić, a jak jest to zarządza przez focha, okazując wszystkim niezadowolenie z tego, że kiepsko radzą sobie z telepatycznym odczytywaniem jego pragnień. Często taki szef jest też bardzo niezadowolony z realizacji zadań, „no bo miało być inaczej”. (Nie)obecni szefowie – jak są obecni to są „niezadowoleni”, a jak ich nie ma to pracownicy są „niezadowoleni”. Pracownicy nie będą zmotywowani do pracy jeżeli nie widzą motywacji u szefa. Jeżeli natomiast nie widują szefa, bo „jest on taki zajęty”, to nie widzą, że szef jest zmotywowany… wychodzi na to samo. Pracownicy są zniechęceni, negatywnie nastawieni do pracy i zadań i… do szefa.\n(Nie)obecnym szefom polecam lekturę Starbucksa Howard’a Schultz’a. Szczególnie strony 78 i 79!\n„Niemal natychmiast zmieniłem nawyki pracownicze i narzuciłem sobie większą dyscyplinę. Nie mogłem już tak beztrosko podchodzić do rozkładu dnia, zwłaszcza gdy zorientowałem się, jak głęboko sięgają problemy firmy. (…) Teraz przed 6.00 przeglądałem wiadomości, następnie dzwoniłem do biur za granicą, czytałem maile od partnerów – przesyłali ich setki, dzieląc się sugestiami i obserwacjami – a później zastanawiałem się, co powinienem tego dnia zrobić, aby być jak najbardziej produktywnym i wywierać możliwie największy wpływ na firmę. (…) O 7.00 spotykałem w moim gabinecie z najwyższymi rangą liderami i (…) podejmowaliśmy decyzje o najpilniejszych sprawach do załatwienia”.\nI tak codziennie… Czy temu szefowi uwierzyłbyś jak ważna jest dla niego firma? Czy temu szefowi uwierzyłbyś jak ważne dla niego jest zaangażowanie? Czy chciałbyś dla niego pracować? Howard Schultz nie jest idealnym szefem, ale jest szefem u którego widać jak ważna jest dla niego firma. Czy to motywuje pracowników? Czy inaczej udałoby mu się stworzyć sieć 16tysiecy kawiarni? A teraz mały test:\nCzy masz wrażenie, że twój szef ma do ciebie „tylko” pretensje? Tak czy nie?\nCzy często nie masz możliwości omówienia z szefem ważnych dla twojego działu i firmy spraw? Tak czy nie?\nCzy komunikacja z szefem odbywa się tylko przez telefon lub media elektroniczne? Tak czy nie?\nCzy twój szef odbywa z tobą i działem regularne spotkania? Tak czy nie?\nCzy podczas spotkań szef omawia z tobą sprawy? Czy tylko „oznajmia ci co wymyślił”?\nInterpretacja testu? Przecież sam wiesz drogi czytelniku jak go zinterpretować… Sugestie? Może daj ten tekst do przeczytania swojemu szefowi. Może zrozumie… A jak nie… hmmm… to już będzie temat na inny wpis.


Które mleczko kokosowe wybrać? - House of Asia Które mleczko kokosowe wybrać? - House of Asia\nHouse of Asia » Artykuły » Które mleczko kokosowe wybrać?\nRóżnią się gęstością, zawartością tłuszczu oraz ekstraktu z kokosa. Sprawdź, które mleczko jest Ci potrzebne.