Niektórzy używają eufemizmów: poziom polskiego dziennikarstwa jest drastycznie niski. I nic z tego nie wynika. A jeszcze kilka lat temu można było skierować skargę do Rady Etyki Mediów na dziennikarza za „mijanie się z prawdą i mieszanie informacji z komentarzem” (też eufemizm).\nŻyczenia świąteczne od Doroty K. na niezależnej.pl.: "Zalew pogaństwa serwowany nam na święta przez antychrześcijańskie media przestaje dziwić. To jest wpisane w ich ideologię i postrzeganie świata. Tak jak wszechwładny Herod przestraszył się maleńkiej Dzieciny, tak i dzisiaj zbrojni w mamonę możni chcą zabić i zniszczyć chrześcijaństwo. W naszym kraju wiara jest nierozerwalnie związana z patriotyzmem, więc obiektem ataków stają się oba te elementy polskiej tożsamości. W świąteczny czas głos zabierają dawno przebrzmiałe „autorytety” (…) Fala agresji (…) znowu przelała się przez media. Przed wiekami nienawiść doprowadziła do rzezi niewiniątek – miejmy nadzieję, że pamięć o tym otrzeźwi tych, którzy dziś szczują."\nDorota K. od 20 lat szczuła teczkami bezpieki, nie dbając specjalnie o próbę weryfikacji zawartych tam „rewelacji”. Została nawet nazwana „kopiarką esbeckich akt”. Taki rodzaj szpicla naszych czasów.\nProkuratura Okręgowa w Opolu - Zakończenie śledztwa prowadzonego przeciwko Dorocie K. o przestępstwo płatnej protekcji.\n"Prokuratura Okręgowa w Opolu zakończyła śledztwo, prowadzone przeciwko dziennikarce Dorocie K. Śledztwo wszczęto na podstawie zawiadomienia Aleksandry D. i Barbary P., żony i teściowej, podejrzanego w innym śledztwie Marka D. Prokuratura Okręgowa w Opolu została wyznaczona do prowadzenia tej sprawy decyzją jednostki nadrzędnej.\nŚledztwo zakończono skierowaniem w dniu 30 czerwca 2010r. do Sądu Rejonowego Warszawa Praga – Południe aktu oskarżenia.\nDorocie K. zarzucono:\n- popełnienie przestępstwa skarbowego z art. 54 § 2 kks, polegającego na naruszeniu ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, poprzez nieujawnienie właściwemu organowi podatkowemu zaciągniętych w okresie od grudnia 2005r. do czerwca 2006r. trzech pożyczek w łącznej kwocie 270.000 złotych, czym miała uszczuplić podatek w wysokości nie mniejszej niż 5400 zł.\n- popełnienie przestępstwa karnego z art. 230 § 1 kk , tj. płatnej protekcji, czyli podjęcia się pośrednictwa w załatwianiu sprawy poprzez powoływanie się na wpływy u określonych osób, w zamian za korzyści majątkowe.\nDo tych zdarzeń miało dojść w okresie od września 2005 roku do 10 czerwca 2006 roku, w Warszawie.\nPodjęcie się pośrednictwa miało zmierzać do poprawy sytuacji procesowej Marka D., podejrzanego w śledztwie prowadzonym początkowo przez Prokuraturę Apelacyjną w Łodzi, a następnie przejętym do dalszego prowadzenia przez Prokuraturę Apelacyjną w Katowicach, a miało polegać na działaniach w postaci:\n– podjęcia osobistych rozmów z Prokuratorem Krajowym,\n– doprowadzenia do rozmów adwokatów Natalii O.– Z. oraz Piotra K. z Ministrem Sprawiedliwości i z Prokuratorem Krajowym,\n– inspirowania wniosku adwokatów: Natalii O.– Z. i Piotra K. o przeniesienie śledztw przeciwko Markowi D. z Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi do innej jednostki organizacyjnej Prokuratury,\n– tworzenia i publikacji w prasie artykułów korzystnych dla Marka D.,\n– inspirowania wstawienniczego listu Aleksandry D. za Markiem D. i spowodowania przekazania tego listu do siedziby adresata – Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,\nktóre to działania, w pierwszej kolejności, doprowadziły do przeniesienia śledztw przeciwko Markowi D. z Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi do Prokuratury Apelacyjnej w Katowicach i które mogły – według jej zapewnień - doprowadzić do uchylenia stosowania wobec niego tymczasowego aresztowania.\nJednocześnie podejmując te działania Dorota K. miała powoływać się wobec Aleksandry D. i Barbary P. na wpływy, jakie posiadała w instytucjach państwowych, a zwłaszcza na swoje związki i znajomości o podłożu politycznym, zawodowym i towarzyskim z Prezydentem Rzeczpospolitej Polskiej i jego bliskim otoczeniem, z Prezesem Rady Ministrów i jego bliskim otoczeniem, z Ministrem Sprawiedliwości, z Prokuratorem Krajowym, z Koordynatorem Służb Specjalnych oraz z przedstawicielami Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i innych służb specjalnych, a pośrednictwa w załatwieniu sprawy Marka D. miała podjąć się w zamian za korzyści majątkowe w łącznej kwocie 270.000 złotych, w postaci udzielonych kilku nieoprocentowanych pożyczek.\nDorota K. nie przyznaje się do popełnienia zarzucanych jej czynów, złożyła obszerne wyjaśnienia. Nadto w toku toczącego się już postępowania karnego uiściła równowartość zarzuconego jej uszczuplenia podatkowego.\nPrzestępstwo karno-skarbowe zagrożone jest karą grzywny.\nPrzestępstwo z art.230 § 1 kk zagrożone jest karą pozbawienia wolności od lat 8."\nTekst dotyczący sprawy można znaleźć na:\n„Zrzeszonemu” towarzystwu dziennikarskiemu nie przeszkadzają ani zarzuty prokuratorskie za korupcję, ani prawomocne wyroki za pomówienie. Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP w trakcie kolejnego procesu karnego staje w obronie Doroty K., w liście do ministra sprawiedliwości domagając się inicjatywy w celu zniesienia z kodeksu karnego artykułu o pomówieniu, a warszawski oddział SDP wydaje oświadczenie: „Jeśli sąd przychyliłby się do żądania powoda to fatalnie świadczyłoby to nie tylko o stanie naszego prawodawstwa, ale i braku demokracji, której istotnym filarem jest wolność słowa.”\nNauczona doświadczeniem (za pomówienie ma kilka procesów karnych, więc ostatnio jest oszczędna w jednoznacznych ocenach osób żyjących), Dorota K. specjalizuje się w grzebaniu w życiorysach zmarłych. Ci nie mogą wykorzystać sądów do obrony swojej czci, więc K. pozwala sobie na więcej, chociażby na postawienie hipotezy: „Józef Cyrankiewicz kolaborował z Gestapo?” (Swoją drogą Cyrankiewicz, którego nienawidziłem, miał bardzo ciekawy curriculum vitae - sprawdźcie na "Wikipedii"). Jeśli oponenci polityczni K. nie mają na sumieniu współpracy z PRL-owską służbą bezpieczeństwa, to zawsze można pogrzebać w biografiach ich przodków. Czego można dowiedzieć się od tej dziennikarki śledczej? Na przykład, że rodzice polskiej „pierwszej damy” byli funkcjonariuszami Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, a później MSW, że zostali zwolnieni w 1968 r. na fali antysemickich czystek i do końca byli działaczami PZPR (matka Anny Komorowskiej, Hana Rojer, Żydówka, córka Wolfa i Estery, dzięki wyrobionym podczas okupacji dokumentom zmieniła tożsamość; nazywała się od tej pory Józefa Deptuła). Albo, że Monika Olejnik była córką funkcjonariusza SB (a przy okazji K. musiała napomknąć, że w stanie wojennym w 1982 roku Olejnik „przy akceptacji partii i służb specjalnych PRL rozpoczynała pracę w III Programie Polskiego Radia, z którego wcześniej WRONa wyrzuciła nieprawomyślnych dziennikarzy” oraz że „przyzwoici dziennikarze nie mieli tam wstępu”. Że Hanna Lis, to córka Waldemara Kedaja – kontaktu operacyjnego wywiadu PRL-u, a zarejestrowany jako kontakt operacyjny Andrzej Turski jest synem funkcjonariusza Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Albo, że 17-letni Janusz Palikot podpisał „lojalkę” (Autorka kilka lat starsza od Palikota jakoś nie jest w stanie wylegitymować się opozycyjną działalnością, choć pisze, że w latach 80. uczestniczyła w "demonstracjach antysystemowych" (!!!), a nawet była zatrzymywana i przeszukiwana (!!!), a milicja odwiedzała jej mieszkanie (O Jezu !!!). Nie była w NZS-ie ani w żadnej podziemnej organizacji – jej "niezgoda na panujący w PRL-u system wynikała po prostu z rodzinnych tradycji". Jej walkę z systemem tak naprawdę zaczęła się w wolnej Polsce. Ciekawe, że jest to jedna z nielicznych dziennikarek, której życiorysu nie znajdziemy w internecie - skromność, czy brak osiągnięć?).\nDzisiaj ten szpicel pisze tak (artykuł „Konfident autorytetem”):\n"Czasy, gdy donosiciele i tajni współpracownicy komunistycznych służb specjalnych byli wzorcem dla młodych twórców, niestety, wciąż nie odeszły w niebyt. Hołubieni przez „jedynie słuszne media” konfidenci przedstawiani są jako ofiary systemu, w którym przyszło im żyć. To, że sami budowali komunistyczny ustrój polityczny, jest już przemilczane, podobnie jak pamięć o ofiarach ich donosów. Adam Włodek, mąż Wisławy Szymborskiej, konfident krakowskiego Urzędu Bezpieczeństwa, PZPR-owski działacz, ma być patronem stypendium – nagrody literackiej dla młodych pisarzy. Człowiek, po którego donosie bezpieka aresztowała słynnego pisarza i tłumacza Macieja Słomczyńskiego, ma być teraz autorytetem. Właściwie nie powinno nas to dziwić. Skoro Czesław Kiszczak – komunistyczny satrapa, jest przedstawiany jako „człowiek honoru”, podobnie zresztą jak Jaruzelski, czas na podobne im wzorce. Stanowisko państwowego Instytutu Książki, jednego z inicjatorów nagrody, zostanie ogłoszone 2 stycznia, po konsultacjach z Fundacją Wisławy Szymborskiej realizującą zapis testamentowy poetki. Raczej jest mało prawdopodobne, by fundacja ugięła się pod presją i wycofała z tego patronatu."\nOczywiście czytelnicy tego dziennikarskiego ścierwa nie pofatygują się, by sprawdzić fakty (od razu ferują sądy: "Tego się nie da normalnie zrozumieć. W jakim my żyjemy łajnie!!!")\nO Władku można przeczytać na Wikipedii, że brał udział w kampanii wrześniowej 1939 jako ochotnik. W czasie okupacji działał w podziemiu kulturalnym, w latach 1943–1945 był redaktorem „Biblioteki Poetyckiej”. W kwietniu 1948 ożenił się z Wisławą Szymborską; małżeństwo skończyło się rozwodem w 1954, jednak utrzymywali ze sobą przyjazne stosunki. Pod jego wpływem męża Wisława Szymborska przez kilka lat wyznawała światopogląd komunistyczny, a w roku 1950 zapisała się wraz z nim do PZPR.\nFundacja Wisławy Szymborskiej, na mocy pozostawionego przez nią testamentuu, ustanowiła nagrodę im. Adama Włodka dla młodych pisarzy, tłumaczy oraz krytyków literackich za „najciekawszy projekt literacki, który laureat będzie realizował przez 12 miesięcy. Nagroda ma postać stypendium wynoszącego 50 tys. zł”. Konkurs ma być realizowany we współpracy z Instytutem Książki, a pierwsze przyznanie nagrody ma nastąpić w 2013 roku.\nInformacje o tym, że Włodek współpracował z UB, w szczególności, że donosił na Macieja Słomczyńskiego w 1953 roku, wywołały burzę w środowiskach literackich (sam Słomczyński też przez kilka miesięcy 1953 roku był TW, wcześniej poddany inwigilacji jako prawdopodobny angielski szpieg). Spowodowało to, że dyrektor Instytutu Książki poinformował w specjalnym oświadczeniu w dniu 28 grudnia 2012 roku, że przeszłość Włodka nie była znana Instytutowi w momencie podejmowania decyzji o współpracy z Fundacją w tym zakresie i zapowiedział wydanie ostatecznego stanowiska 2 stycznia 2013 roku po spotkaniu z Fundacją.\nCzy stan dziennikarstwa w Polsce jest drastycznie niski? Nie. Po prostu byle kanalie podają się za dziennikarzy, a różne instytucje ten stan legitymizują.\nŚwierklaniec, środek zimy\nHydrozagadka i dziennikarstwo ślepcze\n„Nagrodę Watergate za dziennikarstwo śledcze ufundowaną przez Zarząd Główny Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (…), otrzymują (…) Leszek Misiak i Grzegorz Wierzchołowski, autorzy publikacji książkowej „Musieli zginąć” („Gazeta Polska” wydanie specjalne, 4 kwietnia 2012 r.), za bezkompromisową mozolną, wielomiesięczną pracę śledczą przybliżającą nas do prawdy o katastrofie rządowego Tupolewa, pracy, której nagrodzona książka jest tylko jedynym, choć istotnym elementem.”\nRecenzja z Księgarni Gazety Polskiej: „Z obszernego fachowego wywiadu z wybitnym polskim specjalistą lotniczym od budowy płatowców dowiedzą się Państwo, dlaczego zamach terrorystyczny jest najbardziej prawdopodobną hipotezą katastrofy 10 kwietnia 2010 r. Szczegółowe wyjaśnienia naszego eksperta – autora wielu naukowych publikacji – to gotowy materiał dla prokuratorów badających przyczyny tej katastrofy, wyjaśniający nie tylko, jak mogło dojść do tragedii, ale także, w jaki sposób biegli prokuratury mogą to zweryfikować. Specjalne książkowe wydanie „Gazety Polskiej” pt. „Musieli zginąć” zawiera także nowe fakty przemawiające za tym, że Tu-154 został zniszczony w wyniku działania osób trzecich, a także opis działań władz polskich i rosyjskich, nieznanych opinii publicznej, zmierzających do ukrycia śladów, które mogłyby wskazać na prawdziwy przebieg katastrofy.”\nNapisałem kiedyś coś na temat beneficjentów katastrofy smoleńskiej, czyli grupy osób, które czerpią korzyści z tego nieszczęśliwego zdarzenia. Po dwóch latach warto przypomnieć, że gdyby nie katastrofa, wielu polityków, ale także kojarzonych z nimi publicystów, odeszłoby z pewnością w medialny niebyt. Teraz można powiedzieć więcej, a mianowicie, że ten tragiczny wypadek doprowadził do rozkwitu ich zawodowych karier, dzięki niemu stali się osobami publicznymi, a dla sporej części społeczeństwa niekwestionowanymi autorytetami. I nadal czerpią z tego zatrutego źródła (Boże, oby nie tryskało wiecznie) .\nBo gdyby nie Smoleńsk, co miałaby do zaoferowania Gargas, za co dostawałaby pieniądze Hejke – Gójska, z czego utrzymywałby rodzinę Sakiewicz? Za co nagrody otrzymywałaby Lichocka? Wszyscy oni mogą być wdzięczni losowi za ten łut szczęścia, bo z wątpliwym talentem do robienia czegoś twórczego i dobrego, a dużymi pokładami służalczości mogli funkcjonować tylko u boku swoich politycznych patronów do czasu, gdy tamci byli u koryta. To dla nich kiedyś skrojono ustawę medialną, oni kiedyś zapełnili publiczne media*. Teraz te dziennikarskie dziwki, które kiedyś spacyfikowały niezależną (albo nie-tak-zależną) publicystykę, w imię - jak to mawiali – usuwania złogów gomułkowsko-gierkowskich, mówią o powrocie cenzury, o narzucaniu przez rząd kagańca na wolność słowa. O czym mieliby pisać Dawid Wildstein albo Samuel Pereira (ten pierwszy może o bogatym życiu swojego ojca, ten drugi … nic nie przychodzi mi do głowy, zresztą obydwaj dali się poznać wyłącznie jako specjaliści tylko jednej dyscypliny – patriotyzmu à la Polonaise). Nie sposób wyliczyć ich wszystkich z imienia i nazwiska, bo do dużego grona starych wyjadaczy dołączyło właśnie młode pokolenie medialnych pijawek. Przeróżne dzienniki, tygodniki i portale internetowe dosłownie pączkują. W ich szeroko pojętym interesie jest to, by „kotlet” smoleński za bardzo nie wystygł. Tyle, że ktoś ciągle musi pilnować, żeby ogień nie przygasł. Robią to różne, „zewnętrzne”, na-niby-niezależne instytucje, jak chociażby Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich. Opanowane przez propisowskich aparatczyków SDP jest na razie jedyną instytucją z długą tradycją oraz sporą estymą, którą udało się wprząc w system legitymizowania kłamstwa i manipulacji. Teraz, wypracowany w świadomości przeciętnego Polaka lata temu szacunek i autorytet instytucji są zręcznie wykorzystywane do tego, żeby uwiarygodnić dziennikarzy, którzy robią interes na „Smoleńsku” i destabilizacji państwa. Na domiar złego z SDP jest podobnie jak z mediami publicznymi w IV RP – pewnie niełatwo będzie pozbawić władzy ludzi pokroju Skowrońskiego, Legutki i Bochwic. I jest jeszcze jeden niuans: TVP nie była monopolistą na rynku telewizyjnym, a SDP jest bodajże jedyną organizacją zrzeszająca dziennikarzy, więc przeciętny zjadacz chleba może mieć wrażenie, że głos SDP jest głosem wszystkich niezależnych, niezmanipulowanych, nonkonformistycznych i niekoniunkturalnych dziennikarzy. Czyli, że to cała „CZWARTA WŁADZA” uważa, że „Tu-154 został zniszczony w wyniku działania osób trzecich”, a rząd RP podejmuje jedynie działania „zmierzające do ukrycia śladów, które mogłyby wskazać na prawdziwy przebieg katastrofy”. Dla mnie to co zrobił zarząd SDP (zresztą już po raz drugi) to SKURWYSYŃSTWO.\nNiezależnie od zyskania wpływów w SDP, „prawica smoleńska” powołała do życia różne „społeczne” organizacje, mające za zadanie skompromitowanie obozu władzy i reszty mediów (Obywatelska Komisja Etyki Mediów, Kongres Mediów Niezależnych, Stowarzyszenie Stop Korupcji). Dziennikarze „niezależnych” mediów będą powoływali się na „niezależne”organizacje, które sami utworzyli i w których sami zasiadają.\nO ile w kwestii wypadku lotniczego będzie JAKAKOLWIEK wątpliwość, „niezależne” media i prawicowi politycy będą na gwałt chcieli dowieść, że NIE MÓGŁ TO BYĆ WYPADEK. Jak nie sztuczna mgła, balony z helem i elektromagnesy, to może w końcu trotyl, a jak nie trotyl, to znów coś się znajdzie (wszystkie argumenty „przeciw” nie są oczywiście rozpatrywane). Już coraz mniej osób pamięta, że piloci Tupolewa podjęli ryzykowną próbę lądowania w skrajnie trudnych warunkach na lotnisku, które w zasadzie było wyłączone z użytkowania (tego nikt nie zakwestionuje!)\nA wracając do tematu, nie zauważyłem, żeby ktokolwiek wziął pod rozwagę, że jest bardzo szeroko zakrojona akcja propagandowa, w iście goebbelsowskim stylu, której ostatecznym celem jest przejęcie władzy przez PiS. Będzie temu towarzyszyło obsadzenie mediów publicznych swoimi ludźmi i puszczenie w ich stronę strumienia pieniędzy (z subwencji dla partii politycznych, jako reklama i ogłoszenia w wybranych mediach). Tak naprawdę celem jest władza i kasa. Teraz są realizowane kolejne elementy tego planu: wmawianie i powtarzanie, że to była zbrodnia, a premier jest przerażony tym, że naród za niedługo się dowie prawdy, że żeby odciągnąć uwagę mediów od zbrodni ekipa Tuska i jej zaplecze propagandowe wyszukują przeróżne tematy zastępcze („Madzia”!), podejmują próby zdyskredytowania opozycji (Kaczyński, którego komuna nie chciała internować) i wtrącają do więzień przeciwników politycznych (Staruch!). Odjazd! W tym miejscu podkreślę, że nie jestem zwolennikiem teorii spiskowych. Natomiast widzę, jak duża jest siła oddziaływania mediów i że zaczyna to być nierówna walka: po jednej stronie jest opiniotwórcza „Gazeta Wyborcza”, kilka neutralnych dzienników i portali, które do tematu katastrofy pochodzą w sposób wyważony i racjonalny, a po drugiej – już dziesiątki (!) gazet pisanych i internetowych, które wykorzystują emocje odbiorców i dyskredytują wszystkich tych, którzy myślą inaczej. Logika i racjonalizm zaczynają przegrywać z emocjami. A kropla drży skałę ...\n*) W grudniu 2005 PiS w ekspresowym tempie przepchnął przez Sejm swój projekt ustawy o mediach. Ustawa umożliwiła nowej, zdominowanej przez PiS, KRRiT wybór nowych rad nadzorczych publicznego radia i telewizji (na trzy lata). Nowe rady miały wybrać nowe zarządy (na cztery lata). Jak donosiły media, tak niezwykłego pośpiechu nie pamiętali nawet ci posłowie, którzy na Wiejskiej pracują od 1989 r. To miało dać partii braci Kaczyńskich władzę nad mediami publicznymi i jak się wkrótce okazało – dało na długie lata.\nP.S. Dla niektórych Watergate, dla innych po prostu Watercloset. Też się z piss kojarzy.\nI ujrzałem innego potężnego anioła, zstępującego z nieba, obleczonego w obłok, tęcza była nad jego głową, a oblicze jego było jak słońce, a nogi jego jak słupy ogniste,\ni w prawej ręce miał otwartą książeczkę. Nogę prawą postawił na morzu, a lewą na ziemi.\nI zawołał donośnym głosem tak, jak ryczy lew. A kiedy zawołał, siedem gromów przemówiło swym głosem.\nSkoro przemówiło siedem gromów, zabrałem się do pisania, lecz usłyszałem głos mówiący z nieba: "Zapieczętuj to, co siedem gromów powiedziało, i nie pisz tego!"\nAnioł zaś, którego ujrzałem stojącego na morzu i na ziemi, podniósł ku niebu prawą rękę\nMinęła 22.00. Żadnego trzęsienia ziemi, tsunami, czy nawet tąpnięcia. Internet działa, woda leci, prąd płynie. Kompasy nie szaleją, Majowie się pomylili. Apokalipsy jakoś nie widać i pewnie do końca dnia już nic się nie wydarzy. Pewnie znów będą święta i nowy rok. Nie jestem rozczarowany.\nDobra okazja, by posłuchać Messiaena"Quatuor pour la fin du temps".\nPrzerażona jest – w największym skrócie – postkomuna. Dziś ma twarz Donalda Tuska i propagandowe narzędzia jego zaplecza. To nie tylko dawny aparat PZPR-u i służb PRL-u, ale także ta część dawnej opozycji, która wchodząc z ludźmi komunistycznych struktur w trwały pakt, stała się faktycznie rzecznikiem ich interesów. W ostatnich latach czy nawet dniach widać, jak ci dawni działacze opozycji muszą płacić za to wysoką cenę. Mam wrażenie, że coraz wyższą – posuwają się do czynów, na które nigdy wcześniej pewnie by się nie zdobyli.\nOkazuje się po prostu, że cena paktu ze złem ma coraz dalej idące konsekwencje etyczne. Władysław Frasyniuk opowiada dzisiaj, że Jarosław Kaczyński podpisał lojalkę. Tym samym powtarza to, co Marek Barański i Jerzy Urban głosili w latach 90., wypełniając instrukcję byłego płk. SB Jana Lesiaka. Jeszcze w latach 90. byłoby to nie do pomyślenia. A dziś, proszę się przyjrzeć: Frasyniuk realizuje spóźnione instrukcje starej SB. Czyż trzeba bardziej wymownego symbolu?\nTo nie są moje słowa, ale laureatki nagrody Wolności Słowa SDP, Joanny Lichockiej. Gdyby wrzucić ten tekst na sito i zostawić tylko fakty, to nie zostanie nam nic. Zero, czyli gówno.\nW tych kilku zdaniach pada sporo tez (dla sekty smoleńskiej to niepodważalne aksjomaty): że Tusk to postkomuna, że ekipa rządowa jest przerażona (czym, kretynko? co najwyżej pandemią głupoty w kraju nad Wisłą), że część działaczy dawnej opozycji stała się rzecznikami komuny (lista się wydłuża, Lichocka i spółka dziennie kogoś do niej dopisują), że (konkretnie) Frasyniuk realizuje jakieś spóźnione instrukcje bezpieki.\nTo sporo wniosków wysnutych z wypowiedzi Frasyniuka w rozmowie w radiu ZET ("Powiedzmy sobie uczciwie: nie ma takiej możliwości, żeby komuna w tamtych czasach zatrzymała kogoś i wypuściła. No nie ma! (…) Skoro go wypuszczono, to Kaczyński musiałby się zabić własną pięścią, bo to znaczy że był skończonym niedojdą. To jest tak, że musiał podpisać deklarację lojalności (…) Ludzie podziemia zawsze uznawali rację tych, którzy emigrowali lub podpisali lojalkę. Przecież nie o to chodzi, żeby siedzieć w więzieniach, więc ludzie uciekali do wolności i normalności"). Kaczyński w stanie wojennym nie był na liście do internowania i nie został internowany. W przeciwieństwie do Frasyniuka, który był w tamtym okresie najbardziej poszukiwanym opozycjonistą i kilka lat spędził w więzieniach. I to są fakty.\nGdzie fakty w Twoim teksie, dostojna laureatko? Zero, czyli gówno. To właśnie Lichocka ma w głowie lub sercu. Wspomniany Urban pęka ze śmiechu, jak przy uciesze smoleńskiej gawiedzi niszczy się te osoby, które faktycznie obaliły komunę.\nBo nie jest to tekst odosobniony, wszystko co pisze jest schematyczne: masa inwektyw i zupełnym brak faktów. Straszne jest to, że taka denna i szkodliwa twórczość (w ten schemat wpisany jest też nagrodzony film) została uznana przez SDP za wysoki standard i wzorzec etyczny. Gówno zostało wyniesione na ołtarze.\nPróbki działalności publicystycznej Lichockiej:\nLaureatka udziela wywiadu:\n"Życie Bytomskie" przeprowadza przeróżne sondaże. Wyłania się z nich bardzo pozytywny obraz mieszkańców.\nCzy angażujesz się w działalność charytatywną i starasz się pamiętać o innych?\nCzy 11 listopada wywiesisz narodową flagę?\nCzy regularnie opłacasz swoje rachunki?\nCzy pomysły Bartyli wydźwigną nasze miasto z głębokiego kryzysu będącego efektem ostatnich lat?\nBytomianie są przepełnieni troską o bliźnich i niezwykle rzetelnie odnoszą się do swoich zobowiązań finansowych. W dużej mierze są przywiązani do tradycji i mimo ciężkich czasów dla prawdziwych patriotów mają czasem odwagę używać symboli narodowych. Pomimo kryzysu nadal wierzą, że przyszłość miasta będzie lepsza. Tylko dlaczego równocześnie zdecydowana większość badanych uważa, że Bytom nie jest dobrym miejscem do osiedlania się?\nPodobno jeden wybitny Polak miał kiedyś powiedzieć: „Naród dobry, tylko ludzie chuje.”\nA może po prostu: Panowie redaktorzy, wam kury szczać prowadzić, a nie sondaże robić. \nKilka dni temu włączyłem się w dyskusję, którą wywołał red. Hałaś odnosząc się do tekstu "Kultura musi poczekać" pióra prof. Jana Drabiny w przedostatnim wydaniu "Życia Bytomskiego". Red. Hałaś radzi profesorowi: „Proszę nie stękać nad kulturą”. Dalej pisze: „Panie profesorze, jest Pan (…) zatroskany kondycją finansową Śląskiego Teatru Tańca. Zapytam: na jakich spektaklach ŚTT był Pan w ostatnich latach? Czy obserwował Pan jak "siada" jego poziom artystyczny i następuje destabilizacja kadrowa zespołu? Chciałby, aby władze dalej z troską finansowały bytomską kulturę - a więc, jak mniemam, także Bytomskie Centrum Kultury i galerię "Kronika". Zapytam: jaki spektakl cyklu "Hartoffanie teatrem" uznał Pan w ostatnich latach za warty obejrzenia? Jaka wystawa w CSW "Kronika" wywołała w Panu cenne odczucia estetyczne? Jeżeli nie usłyszę konkretów - powiem: proszę nie jojczyć w trosce o kulturę w Bytomiu. Bo może jest zgoła inaczej: wreszcie warto na tę dziedzinę spojrzeć bez takich sentymentów. I tam gdzie trzeba - przykręcić śrubkę, Bo, niestety, placówki kulturalne mogą być również miejscem marnowania publicznych pieniędzy przez rozmaitych wydrwigroszy i szarlatanów. I dla takiej działalności mają bardzo wygodne, branżowe alibi: imponderabilia.”\nBlog „Życia Bytomskiego” ma tę zaletę, w porównaniu z internetowymi przybudówkami przeróżnych prawicowych pisemek, że nie jest cenzurowany. Skomentowałem ten wpis, również dlatego, że redaktor miernego, prowincjonalnego tygodnika traktuje profesora jak uczniaka. Argumenty kierowane do wybitnego bytomianina, historyka, typu: nie widziałeś ostatniego spektaklu, to nie wypowiadaj się w ogóle o kulturze, są zwyczajnie denne.\nPanie Marcinie! Jakoś nie natknąłem się w ostatnim czasie na Pana recenzje spektakli ŚTT. Skąd wniosek, że siada jego poziom artystyczny? Czy ten poziom jest już tak drastycznie niski, że w teatr nie warto miastu inwestować? Jakie wystawy w “Kronice” Pan ostatnio oglądał? O wrażenia estetyczne nie zapytam, bo wiem jakie są (…). O ile pamiętam, od zawsze Pana zmartwieniem było, że “Kronika” w ogóle dostaje od miasta wsparcie finansowe. Właściwie podobne pytanie można mnożyć: ile spektakli ostatniej Konferencji Tańca Współczesnego Pan lub Pana współpracownicy obejrzeli, jak skomentuje Pan wystawy czasowe Muzeum Górnośląskiego, które odbyły się w bieżącym roku, a może jakiś koncert w ramach OTIUM MUSICUM, Festiwalu G.G.Gorczyckiego lub Festiwalu Muzyki Nowej szczególnie utkwiły w Pana pamięci? W zasadzie zarzuca Pan prof. Drabinie, że nie jest w stanie skonsumować wszystkich wydarzeń kulturalnych i dalej wnioskuje, że ten nie ma prawa “jojczyć” w trosce o kulturę. Rozumiem, że Łumiński to wydrwigrosz, a artyści prezentujący swe prace w “Kronika” to szarlatani (a może odwrotnie?). Przykręcajmy więc ten kurek z pieniędzmi na kulturę. I koniecznie zmieńmy logo i hasło na “BYTOM -ENERGIA KIBOLI”.\nOtrzymałem od red. Hałasia odpowiedź, jakiej w gruncie rzeczy się spodziewałem, że regularnie oglądał prawie wszystkie spektakle Konferencji, acz akurat nie w tym roku, bo ich było za mało, a nadto „Śląski Teatr Tańca istnieje jako instytucja, ale nie istnieje jako zespół - tancerze albo odeszli, albo są na urlopach zdrowotnych, urlopach bezpłatnych lub zwolnieniach z powodu ciąży. Tak więc recenzować nie ma czego.” Na temat innych imprez nic. Bardzo lakoniczna wypowiedź osoby, która bądź co bądź w miejskiej prasie mam monopol na krytykę.\nNa blogu pojawiło się kilka interesujących wpisów, z którymi dyskutowałem (co teraz pominę), natomiast w świetle tego co redaktor Hadaś napisał wyżej napisałem kilka słów o promocji kultury i edukacji kulturalnej:\nGDZIE SIĘ PODZIAŁA KULTUROTWÓRCZA ROLA TYGODNIKA? Gdzie promocja kultury lokalnej - oprócz kpienia z hasła “Energia kultury”, lansowania pospolitości i podszytej ideologią krytyki wszystkiego co inne?\nGdzie jakakolwiek zachęta do sięgnięcia po coś z wyższej półki? Gdzie recenzje spektakli i innych wydarzeń kulturalnych? Gdzie recenzje książek, poza tymi które wyszły spod ręki red. Hałasia.\nNo i rzucili się na mnie obydwaj redaktorzy:\nTomasz Nowak: Chyba Pan nie czyta naszej gazety. Bardzo mocno promujemy bytomskie wydarzenia kulturalne. W każdym numerze zapowiadamy te nadchodzące i opisujemy te przeszłe. Fakt, iż krytykowaliśmy hasło “Energia kultury” nie ma z tym nic wspólnego. O co Panu chodzi z tym “lansowaniem pospolitości i podszytej ideologią krytyki wszystkiego, co inne”? Nie bardzo rozumiem, proszę o wyjaśnienie. Recenzujemy wszystkie książki napisane przez bytomian lub Bytomiowi poświęcone. Jako pismo lokalne z zasady nie zajmujemy się innymi książkami (nieważne, czy z dolnej, czy z wyższej półki). Cenię sobie Pana aktywność na naszej stronie, ale niechże się Pan choć w minimalnym stopniu trzyma faktów, bo bez tego dyskusja nie ma sensu.\nMarcin Hałaś: Otóż to. Bibliografia tekstów dotyczących kultury zamieszczanych na łamach “ŻB” jest, proszę mi uwierzyć, bardzo bogata. Ale Pan Grzegorz to taki etatowy narzekacz, jak widzę.\nNarzekaczem może i jestem, ale nie etatowym, bo w przeciwieństwie do panów Hałasia i Nowaka, za narzekanie (a może nawet i wybrzydzanie) pieniędzy nie biorę. Ponieważ dyskusja z obydwoma panami jest bezcelowa, pozwalam sobie – już poza blogiem - na przytoczenie faktów.\nGazetę czytam, a nawet ostatnio kolekcjonuję. To co redaktorzy uważają za promocję kultury nazywa się „Program Telewizyjny” (4 strony) oraz „Życie Kulturalne” (1 strona). „Życie Kulturalne” to w 2/3 rubryka pt. „Co, gdzie, kiedy?”, zawierająca informacje o repertuarach kina, opery, Bytomskiego Centrum Kultury, muzeów i galerii (oczywiście z wyłączeniem „Kroniki”). W informację dotyczącą aktualnego repertuaru Beceku wpleciona została recenzja „Pokłosia”. O filmie (anonim) pisze tak: „(…) równie dobrze mogłoby nosić tytuł „Pogrossie”. Na bazie książek Jana Tomasza Grossa „Sąsiedzi’ i „Złote żniwa” środowiska związane z „Gazetą Wyborczą” prowadzą publicystyczne kampanie, mające przedstawić Polaków jako antysemitów, dyszących nienawiścią do Żydów. Teraz te tezy przełożył na język filmowy Władysław Pasikowski – sprawny reżyser, który realizował już projekty co najmniej wątpliwe moralnie. To przecież on jako pierwszy dokonał rehabilitacji funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa w filmie „Psy”. Ludzi, spośród których jeszcze kilka lat wcześniej wyszli mordercy księdza Popiełuszki – Pasikowski przedstawił jako bohaterów niemalże chandlerowskich: zgorzkniałych twardzieli, którzy za maską cynizmu chowają szlachetne odruchy. Teraz Pasikowski zrealizował obstalunek pokazania Polaków jako antysemitów. Główną rolę zagrał Maciej Stuhr, ten który niedawno stwierdził, że Polacy święci nie są, bo podczas bitwy pod Cedynią przywiązywali dzieci do tarcz. I chyba film „Pokłosie” do rzeczywistości ma się tak, jak słynne już cedyńskie majaczenia młodego Stuhra do prawdy historycznej."\nOczywiście daleki jestem od zabraniania dziennikarzom recenzowania filmów i wyrażania swojego światopoglądu, natomiast zarzucanie obrazowi, że jego reżyser „zrealizował obstalunek pokazania Polaków jako antysemitów” (na czyj obstalunek, panie redaktorze, nazbyt często straszy pan swoich czytelników „nimi”) nie zachęca do obejrzenia filmu i podjęcia dyskusji nad taką tezą, a wręcz przeciwnie. Zniechęca, a dyskusję zamyka. W „recenzji” filmu nie ma nic na temat (braku) walorów artystycznych, (niedostatków) gry aktorów czy scenariusza, nie ma odwoływania się do czegokolwiek co dotyczyłoby samego filmu. Nie ma też nic, co uprawniałoby autora do twierdzenia, że film to – mówiąc prosto - potwarz dla Polaków, a reżyser to świnia. To co według redaktorów „Życia” jest najpewniej recenzją, można nazwać chamską indoktrynacją, narzucaniem potencjalnemu odbiorcy jedynie słusznej interpretacji filmu. A chyba tylko debil przyjmie za aksjomat, że Pasikowski podjął się w swoich wcześniejszych obrazach zadania zrehabilitowania bezpieki. Włączanie do recenzji tego konkretnego filmu postaci Popiełuszki jest chore! (no nie będą sobie redaktorzy Popiełuszką wycierać swoich … ). Co do odtwórcy głównej roli, czy „recenzent” poczułby się lepiej, gdyby aktor zamiast chybionej przypowiastki o dzieciach spod Cedynii przypomniał czym było getto ławkowe? Pewnie tych kilka paszkwilanckich zdań na temat filmu panowie Hałaś i Nowak nazywają „mocną promocją bytomskich wydarzeń kulturalnych”, a swoją „recenzję” odhaczają jako znaczącą pozycję w bibliografii pozycji kulturalnych „Życia”. Gratuluję im w każdym razie dobrego samopoczucia i wysokiej samooceny.\nWracając do faktów: Poza tym w mieście nic specjalnego ciekawego się nie dzieje, bo pozostałą 1/3 strony to opis realizacji projektu „Z Bytomia na sceny Europy”, nastawionym na edukację artystyczną, w którym uczestniczyły dzieci z podstawówek. Ta rubryka to chyba nie jest najlepsze miejsce na prezentację tego typu działań (dodam, że działań z oczywistych względów pożytecznych).\nZ pewnością redaktorowi Nowakowi nie odpowiem na pytanie o co mi chodzi z tym “lansowaniem pospolitości i podszytej ideologią krytyki wszystkiego, co inne”. Już bardziej łopatologicznie nie potrafię.\nGdy w końcu wróci IV RP, a wraz nią masa patriotycznych imprez „ku czi” (a czcić będzie można dużo więcej niż za Pierwszej IV RP, bo przecież zamordowano pod Smoleńskiem kwiat Polskiej prawicy, a w więzieniach wciąż przybywa więźniów politycznych, czego przykładem jest „wróg publiczny Tuska nr 1” czyli pan Staruch), tygodnik Hadasia i Nowaka będzie mógł dalej rozwinąć rubrykę „Życie kulturalne”. Już teraz podpowiadam: „Salon poezji patriotycznej”, recenzje z akademii szkolnych, konkurs na najlepszą bożonarodzeniową szopkę patriotyczną. Służę pomocą.\nDedykuję obydwu panom redaktorom znany wierszyk:\nA ja jestem - samochwała!"\nTegoroczną "Nagrodę Wolności Słowa SDP" otrzymały autorki filmu "Pogarda" Joanna Lichocka i Maria Dłużewska. Antynagrodę "Hienę Roku" przyznano Kubie Wojewódzkiemu i Michałowi Figurskiemu za audycję radiową, w której "szydzili z Ukrainek".\nCi, którzy nagrodzili Lichocką zachowują się tak, jakby nie czytali Kodeksu Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, który zaczyna się od słów "Przyjmując zasady Karty Etycznej Mediów i deklaracji Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy, uznajemy, że\nZadaniem dziennikarzy jest przekazywanie rzetelnych i bezstronnych informacji oraz różnorodnych opinii, a także umożliwianie udziału w debacie publicznej;\nWolności słowa i wypowiedzi musi towarzyszyć odpowiedzialność za publikacje w prasie, radiu, telewizji czy internecie,\nDobro czytelników, słuchaczy i widzów oraz dobro publiczne powinny mieć pierwszeństwo wobec interesów autora, redaktora, wydawcy lub nadawcy."\nKto za rok: Stankiewicz, Wildstein młodszy, Pereira, a może Gójska-Hejke?\nMedialna "szczujnia" ma swoją organizację partyjną, która nazywa się SDP. Ciekawe tylko kiedy odbędzie się kongres zjednoczeniowy PiS - SDP?\nA propos "Hieny Roku", czyżby konferansjerowi PiS, który aktualnie stoi na czele władz SDP nie przeszkadzało stwierdzenie swojego kolegi po fachu, Grzegorza Brauna: "Wiara, że tu można cokolwiek załatwić, jak nie zostaną w sposób nagły, drastyczny wyprawieni na tamten świat z tuzin redaktorów Wyborczej i ze dwa tuziny drugiej gwiazdy śmierci mediów centralnych - TVN. Nie wspominam o etatowych zdrajcach ze starego reżimu. Jeśli się nie rozstrzela co dziesiątego, to znaczy: hulaj, dusza, piekła nie ma. Jeżeli nie karze się śmiercią za zdradę, to co? Przecież te słowa bardziej przystają do padlinożerców, niż skądinąd chamskie (ale też nie tak jednoznaczne jak wynikałoby to z uzasadnienia przyznania antynagrody http://www.sdp.pl/hiena-roku-dla-wojewodzkiego-i-figurskiego) odzywki Wojewódzkiego i Figurskiego.\nW: Eee... ja to nie wiem jak moja wygląda, bo ona ciągle na kolanach (śmiech)”.\nNo i jeszcze wiadomość z ostatniej chwili: Zarządowi SDP z Krzysztofem Skowrońskim na czele SWM przyznało nominację do nagrody "Złoty Chuj 2012". Trzymam kciuki!\nW internetowej wersji "Życia Bytomskiego" redaktor Hałaś pisze:\nPan redaktor przypuszcza atak:\nPanowie! Nie wmawiajcie mi, że białe jest czarne. Szkoda mi czasu, żeby cytować Życie Bytomskie. Przecież w każdym numerze, bez względu na aktywność Koja na swoim blogu w zakresie spraw dotyczących Bytomia, jest masa komentarzy do tego co robi. Dużo więcej jest OPINII (skrajnie tendencyjnych) redaktorów “Życia” na temat STAREGO prezydenta niż NOWEGO. Poza tym naprawdę jest żałosne, że oceniacie prawie każdą wypowiedź kogoś, kto przestał być osobą publiczną. Trochę dystansu! Pan pewnie jest przeświadczony o tym (może słusznie), że blog Koja ma więcej czytelników niż “Życie Bytomskie” w obydwu wersjach: papierowej i internetowej.\nA teraz zgodnie z Pana życzeniem, odniosę się do meritum Pana wpisu.\nWidzę, że Pan wiedzę dotycząca kultury nie czerpie ze źródła, ale z wypowiedzi wsiowych politruków. Przypadkiem natknąłem się na blog niejakiego Waldemara Jana Rajcy, lokalnego polityka byłej już Unii Polityki Realnej i jego wpis z dnia „18 Czerwiec 2007”, zatytułowany „Wulgarna konstatacja czy przerażająca wulgarność: czyli szambo czy perfumeria?”\nZ tekstu kolegi po fachu usunął Pan jedynie te liczne wielokropki i znaki zapytania. Coś wygładził i dodał znaki interpunkcyjne (te pewnie pod Radomiem nie obowionzujo). Poza tym wygląda to jak ordynarna kalka: Crtl C – Crtl V. Plagiat, a może też obydwaj panowie korzystali z tego samego opracowania dla prawicowych dziennikarzy? Jakiegoś „ABC polskiej sztuki wyklętej XXI wieku”?\nCzy na tyle brzydzi się pan żywą sztuką, żeby wiedzę czerpać z drugiej lub trzeciej ręki (przypuszczam, że Waldemar Jan Rajca także nie miał bezpośredniego kontaktu ze sztuką artystów, których dzieła tak dogłębnie „analizuje”). Zapewniam Pana, że o wiele przyjemniej jest wysłuchać koncertu na żywo, czy obejrzeć coś oryginalnego w galerii, niż wysłuchiwać cudzych, niekoniecznie kompetentnych opinii. W sztuce ważne są przede wszystkim nasze własne odczucia i nasze własne oceny – to mnie ma wzruszyć, rozgniewać, szokować, żenować lub dać do myślenia. Mnie, a nie mojego sąsiada, pracodawcę, kolegę, ulubionego polityka czy nawet mentora. Nie bójmy się samodzielności! A jeśli czytać i cytować recenzje o sztuce, to na przykład Marii Poprzęckiej, a nie jakiegoś małomiasteczkowego, zawistnego nieuka. (P.S. Krytykując parę tygodni temu ofertę telewizyjną, pominął Pan, pewnie nieprzypadkowo, dwa kanały „misyjne”: TVP Historia i Kultura. Bo też po co społeczeństwo miałoby się edukować? Przecież to WAM ewidentnie nie jest na rękę: chcecie mieć naród zakompleksiony, durny, który idzie z WAMI nie zadając zbytecznych pytań.) Wielka szkoda tylko, że swoimi kompleksami zaraża Pan czytelników. A zatem „szambo, czy perfumeria”? Ma Pan jakąś swoją, prawdziwie swoją opinię?\nA propos „Kroniki”, nie jest prawdą, że poprzednie władzę ją hołubiły, a ledwie akceptowały. Musiały, bo była to instytucja wielce ceniona. Sztuka, która nie ma powszechnej akceptacji, jest kłopotem dla władz. Dla przypomnienia:\nPan redaktor odpowiada:\nPanie Kurpanik: za stwierdzenie “Widzę, że Pan wiedzę dotycząca kultury nie czerpie ze źródła, ale z wypowiedzi wsiowych politruków.” oczekuję przeprosin. I nie chodzi tutaj o przeprosiny za arogancję, ale za za kłamliwy zarzut.\nPRZEPRASZAM niniejszym, że zarzuciłem Panu plagiat. Wierzę Panu, że to Pan jest autorem tekstu i dokonał Pan autocytatu oraz że to Pana poglądy na sztukę są inspiracją dla lokalnych polityków. O tym wcześniej nie wiedziałem, więc biję się szczerze (!) w pierś. Obiecuję więcej nie robić “wycieczek personalnych”, a skupić się na meritum tematu.\nTagi: Bytom Życie Bytomskie\nWarto pamiętać, że kiedyś było normalnie.


Pan płaci, my straszymy | Nowa Trybuna Opolska\nPan płaci, my…\nPan płaci, my straszymy\nKrzysztof ZYZIK Zbigniew GÓRNIAK 14 grudnia 2001, 4:52\nTeresa S. tłumaczy Zbigniewowi Górniakowi: - My nie chcemy pana znać ani ten klient nie będzie o nas wiedział.\nW kopercie było 500 złotych i numer telefonu komórkowego do Wojciecha Potockiego, naczelnego "NTO". Jeszcze tego wieczoru "Tajemniczy Pająk" miał przystąpić do roboty...\nOgłoszenia ukazały się w "Top Reklamie", bezpłatnym tygodniku regionalnym. "Secret Spider Agency skutecznie obrzydzi życie Twojemu wrogowi. Zapewniona anonimowość zleceniodawcy i pełna dyskrecja" - dalej telefon komórkowy (na kartę).\nObok drugie, z takim samym telefonem:\n"Masz problem z nieuczciwą konkurencją, z osobistym wrogiem, z przemocą w rodzinie, boisz się kogoś? Zadzwoń!"\n- To jakaś granda, to się w głowie nie mieści - stwierdził Edward Kuczer, szef licencjonowanej agencji ochrony "Gwarant". - To jawne przyznanie się do zamiaru popełnienia przestępstwa. Tą firmą powinna się natychmiast zająć policja (Kuczer, były glina, jeszcze niedawno był szefem sekcji zabójstw).\nPolicji nie zainteresowały jednak ogłoszenia "Tajemniczego Pająka" (tak nazwa firmy brzmi po polsku).\n- Dopóki nikogo nie postraszyli, nie ma znamion przestępstwa - stwierdził Krzysztof Sochacki, rzecznik KMP Opole. - Jak będzie poszkodowany, będzie sprawa.\n- Co tak naprawdę robią "Spidery"? - po raz pierwszy zadzwoniliśmy w poniedziałek po południu.\n- Przeczytałem ogłoszenie, mam taką prywatną sprawę...\n- ...panu ktoś może zaszkodził, jest tak, że zaszkodził? - przerwał kobiecy głos.\n- No, zaszkodził, ten człowiek męczy mnie o jakieś odsetki...\n- ...no właśnie, my wszystkie takie sprawy załatwiamy. Ktoś tam dokucza komuś, zaleguje z pensjami (kobieta ma problem z literackim polskim), procenty odbiera, wszystko my załatwiamy tutaj. Nas pańskie imię i nazwisko nie interesuje, to jest pełna anonimowość. Nas interesuje ten pan, co chce od pana odsetki. Pan tylko da namiary na niego. Gdzie pracuje, czym jeździ, gdzie mieszka...\n- A co mu zrobicie?\n- Z początku będziemy do niego wydzwaniać, tam pogróżki takie mu robić, listy wysyłać, a poźniej, to wie pan...\n- Jak to nie poskutkuje, to inna metoda jest. My tam krzywdy nikomu nie robimy. Tylko umilamy tak życie, że temu człowiekowi się nie chce żyć.\n- Chcecie go najść w domu?\n- A żona i dzieci, będą problemy z tego.\n- To w domu nie będziem nachodzić. Jak ma żonę i dzieci, to my nie stosujemy, żeby nachodzić. Po prostu musimy wiedzieć, gdzie on pracuje, o której wraca z pracy, to po prostu będzie tak w drodze.\n- Wystraszycie go w drodze z pracy do domu?\n- My się nie ujawniamy.\n- My pracujemy tak w ciemno po prostu. Ani pan nas nie widzi, ani my pana nie chcemy znać, ani ten klient nie będzie nas widział. Mamy swoje sposoby. Nie takie jak pan "biznesmeny" mieli kłopoty i to zadziałało.\n- Ze mnie jest skromny biznesmen, nie wiem, czy mnie stać na was?\n- Pięć tysięcy to będzie pana kosztowało.\n- To ja się zastanowię.\nRolę przyszłej telefonicznej ofiary "Tajemniczego Pająka" zaoferował się odgrywać naczelny "NTO".\n- Nie będę narażał swoich ludzi - wytłumaczył tę decyzję.\nPieniądze wysłanniczce "Spidera" miał przekazać Zbigniew Górniak, zastępca Potockiego.\n- To ostatni moment na taką akcję, bo z narzeczoną planujemy dziecko - zażartował Zbyszek.\nPozostała kwestia dogadania szczegółów kontraktu. Po kilku godzinach dzwonimy ponownie do "Tajemniczego Pająka". Kobieta, najwyraźniej zaskoczona drugim telefonem, niespodziewanie zjeżdża z ceną na 500 złotych. To ma być rata za "pierwszy etap straszenia".\n- Jak mam wpłacić te pieniądze? - pytam.\n- Wie pan gdzie jest megasam na Chabrach? Pod tym sklepem będę stała. Niech pan wsadzi do koperty pieniądze i wszystkie dane o tym człowieku, co go mamy straszyć. Gdzie on pracuje, jakim samochodem jeździ...\n- Jak panią poznam?\n- Będę trzymać "Świat Kobiety".\n- Pani osobiście będzie straszyć?\n- Nie... Ja ino telefony odbieram i takie załatwiam sprawy jak z panem. Przekazuję wiadomości.\n- A ten numer auta to po to, żeby mu z samochodem coś zrobić?\n- I mam tylko przekazać pieniążki, czy też byśmy porozmawiali? - No to by my się przeszli, porozmawiali, co by pan chciał wiedzieć, żeby bez telefon nie rozmawiać.\n- Nie chcę, żeby pani mnie rozpoznała.\n- No to se pan załóż ciemne okulary, czapkę, czy jakie tam co jeszcze. Pan się nie boi, ja jestem ino sekretarka od tych co straszą.\n- A kim oni są. Polacy, Ukraińcy?\n- To Polacy są, zaufani ludzie.\n- Ale pewno karani?\n- Nie... Oni są z policji. Takiej po cywilnemu...\nDo koperty włożyliśmy 500 złotych. Do tego komórkowy numer Wojciecha Potockiego. Adresu domu, miejsca pracy i namiarów na jego auto nie dawaliśmy - te rzeczy należą do wydawcy, a ten - jak każdy wydawca - nie lubi zbędnych wydatków. A przecież nie mogliśmy przypuszczać, do czego posuną się ludzie "Spidera": masakra karoserii, przebicie opon tylko???\nNIE MA PRZESTĘPSTWA\nPytanie do Romana Wawrzynka, rzecznika Prokuratury Okręgowej w Opolu:\n- Agencja "Secret Spider" ogłasza się w gazecie, że "obrzydza ludziom życie". W zarejestrowanym na taśmie wywiadzie kobieta z agencji przyznaje, że zajmuje się zastraszaniem ludzi za pieniądze. W prowokacji dziennikarskiej przyjmuje od nas pieniądze, potem dzwoni do wskazanej osoby i grozi spaleniem samochodu. Co pan na to?\n- W opisanym przez was przypadku nie zaistniało przestępstwo. W podobnych sprawach stosuje się paragraf dotyczący groźby karalnej (kara do 2 lat więzienia). Z przestępstwem mamy jednak do czynienia wtedy, kiedy istnieje realna obawa spełnienia takiej groźby. Człowiek straszony musi czuć faktyczną obawę, musi być w stanie zagrożenia. W opisanym przez pana wypadku nie widzę jeszcze takiego zagrożenia. Ponadto sam tekst prasowy nie może mieć w tym przypadku charakteru zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa. Osoba, która czuje się zagrożona, musi sama złożyć zawiadomienie w prokuraturze. W przeciwnym razie prokurator nie może podjąć samodzielnie żadnych kroków w tej sprawie.\nPozostało wymyślić bajkę na Potockiego, ukryć fotoreportera pod megasamem, a samemu nałożyć ciemne okulary, jak sugerowała kobieta z telefonu.\nStała pod głównym wejściem do sklepu równo o czternastej. Drobna blondynka w średnim wieku. W rękach "Świat Kobiety", zdaje się, że aktualny egzemplarz.\nRąsia, rąsia - jak na filmach z Bogusiem i Czarkiem...\nIdziemy na spacer. Wyłuszczam kobiecie, dlaczego wywaliłem pięć stów na straszenie Potockiego:\n- Pożyczył mi na początku roku trzysta baniek, oddałem mu z lekkim spóźnieniem z procentem. Przytulił niezły grosz z samego procentu, ale się przypiął o lekkie spóźnienie i zaryczał mi sto baniek dodatkowo za karę. Do końca roku mam mu zapłacić. Pomóżcie!\nPani ze zrozumieniem kiwa głową.\n- On już da panu spokój.\n- My potrafimy nastraszyć - podstawia rozłożony egzemplarz "Świata Kobiety", w którym ląduje nasza koperta.\n- Ale kto go będzie straszył?\n- Ludzie z policji, mają doświadczenie, pan jest już dziesiątym, któremu pomożemy.\n- Ale nie powiecie mu, że to ja go nadałem?\n- Absolutnie nie!!! Pełna anonimowość.\n- To skąd on będzie wiedział, żeby to akurat mi dać #pokój? On ma więcej dłużników, handluje autami, wie pani, taki trochę niebezpieczny gość.\n- Poszpera w swoich czarnych myślach i będzie wiedział. My mamy na to swoje sposoby.\n- Ale ja wam daję tylko jego telefon. A jak telefony nie pomogą?\n- To da pan namiar na auto, adres i tak dalej.\n- To kiedy mogę się spodziewać pierwszych rezultatów.\n- To się rozpocznie już dzisiaj, proszę zadzwonić jutro około południa - mówi kobieta i znika miedzy budami na placu przy megasamie. Przez cały czas rozmowy fotoreporter obstrykiwał nas ze swego samochodu.\nNiespełna godzinę po spotkaniu tajemnicza blondynka zjawiła się w... "NTO". Nie uderzyła jednak do gabinetu naczelnego, lecz do biura ogłoszeń. Za pieniądze, które przed chwilą dostała od naszej firmy, zleciła kolejne ogłoszenia reklamujące "Tajemniczych Pająków".\nPopełniła poważny błąd - na fakturze podała prawdziwe nazwisko i adres (w województwie świętokrzyskim). Aby to zweryfikować, wykonaliśmy serię telefonów, aż trafiliśmy na księdza dziekana Bogusława Żyłę z parafii św. Barbary w Krasnej.\n- Teresa S., a znam, oczywiście - powiedział proboszcz, po czym potwierdził adres podany na fakturze i opis jej wyglądu.\n- To raczej spokojna kobitka, sprzątała w miejscowej szkole. Na ostatniej kolędzie już jej nie było, podobno wyjechała do Włoch...\nTymczasem nasz wystawiony na odstrzał naczelny cierpliwie czekał na pierwsze oznaki straszenia. Doczekał się o 18.56.\n- Czy to pan Wojtek? - w komórce Potockiego zabrzmiał głos blondyny z parafii Krasna.\n- Tak, słucham panią - wczuł się w rolę nasz szef.\n- Dzwonię z firmy "Spider".\n- Jesteśmy poważną firmą.\n- Palimy samochody.\n- O co pani chodzi?\n- Już pan wie, o co nam chodzi.\n- To niech pan poszuka w swoich czarnych myślach.\n- Nie mamy o czym rozmawiać - Potocki odłożył słuchawkę.\nZgonie z umową, nazajutrz oddzwaniamy do Teresy z "Secret Spidera".\n- On już się boi - zapewnia kobieta. - On teraz reaguje tylko pod strachem. Pierwsze ostrzeżenie poszło mu w pięty.\n- No i co dalej? - niecierpliwimy się.\n- Jak to co? Będą rezultaty.\n- A jak nie będą?\n- My cały czas go nękamy.\n- Pani osobiście nęka?\n- Nie, robią to fachowcy... - zapewnia blondyna.\n- To co mamy teraz robić?\n- Pójdzie drugie ostrzeżenie, a potem będzie spokój. Jak nie, to niech pan zadzwoni.\n- Te 500 złotych na razie wystarczy?\nNOWE Kąty Opolskie. Dzięki reakcji sąsiadki i ozimeckich policjantów udało się uratować życie 82-letniej kobiety


Strona główna Europa Anglik cwaniakował w pociągu do momentu, gdy wkroczyli Polacy. Potrzebowali zaledwie kilku...\nźródło: zrzut ekranu z crimewatch\nAgresywny Anglik zaczepiał kobietę w pociągu oraz usiłował pobić stojącego w jej obronie mężczyznę. Niestety, w pobliżu znalazło się kilku naszych rodaków.\nMłody Anglik wywołał burdę w pociągu jadącym przez hrabstwo West Midlands w środkowo-zachodniej Anglii. Zaczepiającego jedną z pasażerek agresora postanowił uspokoić siedzący obok mężczyzna.\nKiedy jednak zajście stawało się coraz bardziej niebezpieczne, na ratunek dwójce pospieszyli Polacy. Mężczyźni potrzebowali kilku chwil, by rozprawić się ze sprawcą naruszenia nietykalności cielesnej pozostałych pasażerów.\nKrewki napastnik został aresztowany przez policję. Zamieszczone przez nas nagranie prezentujące całą sytuację rozniosło się po mediach społecznościowych, gdzie internauci nie szczędzą ciepłych słów pod adresem naszych rodaków oraz ich odwagi.\n— Zawsze można polegać na Polakach — czytamy w komentarzach pod filmem.\n(Visited 16 951 times, 3 visits today)\nPoprzedni artykułZgorzelski w DGP: Nie ma już opozycyjnej większości w Senacie\nNastępny artykułSzczere wyznanie Hołowni: Chciałbym zostać premierem


Śląskie: Niebezpieczne dzielnice w regionie zdaniem Internautów. Gdzie lepiej uważać? [LISTA] - NaszeMiasto.pl\nT. Białowąs, red 2016-07-14T15:21:29.000000+02:00 Zaktualizowano 2016-07-15T13:54:07.000000+02:00\nJeśli nie jesteś "tutejszy", szczególnie uważaj w tych miejscach - takie przesłanie ma akcja na wykop.pl, gdzie każdy może zaproponować znane mu lokalizacje, których lepiej unikać po zmroku.\nJakiś czas temu rozpoczął się sezon letni, sporo osób podróżuje po całej Polsce i niejednokrotnie znajdzie się w miejscu i sytuacji w których lepiej się nie znaleźć. W wielu polskich miastach są dzielnice, osiedla czy ulice gdzie w biały dzień można stracić przysłowiowe zęby. Chodzi o takie miejsca w których momentalnie rozpoznawani są "obcy" i nie trudno o zaczepkę i szereg niesprzyjających okoliczności. Dlatego dobrze by było stworzyć jakąś ogólnopolską listę najbardziej patologicznych i niebezpiecznych miejsc w Polsce. - czytamy w serwisie.\nMy z udostępnionej listy wybraliśmy dzielnice i miejsca w miastach woj. śląskiego. Zgadzacie się z podanymi propozycjami? A może macie własne typy? Piszcie w komentarzach i dodawajcie zdjecia.\nRuda Śląska, Kaufhaus\nKOLEJNE MIEJSCA NA STRONIE 2 >>>>>\nZabrze, Buchen (Buchenwaldczyków)\nPiekary Śląskie, Grabowa\nCzęstochowa, Czerwony Raków\nŹródło: Śląskie: Niebezpieczne dzielnice w regionie zdaniem Internautów. Gdzie lepiej uważać? [LISTA] - Śląskie Nasze Miasto\nUporczywe nękanie popularnie zwane stalkingiem oraz rozpowszechnianie bez zgody wizerunku nagiej osoby to zarzuty, jakie usłyszał 42-letni mieszkaniec Olkusza, którego zatrzymali wczoraj będzińscy stróże prawa. Sprawca groził i stosował tzw. stalking wobec swojej byłej znajomej, ...


Odkryj Wyspy Owcze. Ciekawostki na temat Wysp Owczych.\nOdkryj Wyspy Owcze\nChociaż Wyspy Owcze formalnie są częścią Królestwa Danii, nie należą do Unii Europejskiej.\nChociaż Wyspy Owcze są częścią Danii, mają swój własny parlament, rząd i premiera.\nWyspy Owcze mają też własną walutę – korony farerskie. Formalnie można nimi płacić również w Danii, jednak nie zdziwmy się, gdy w wielu duńskich sklepach wywołamy wielką konsternację przy próbie płacenia farerską walutą. Nie będziesz miał jednak problemów, jeśli na Wyspach Owczych zechcesz płacić koronami duńskimi. Farerskie banknoty są bardzo ładne i wielu turystów zabiera je na pamiątkę.\nfoto: Mario Van Poppel\nWyspy Owcze mają również własną flagę, z której Farerczycy są bardzo dumni, dlatego będziesz natykał się na nią na każdym kroku.\nWyspy Owcze mają także własną pocztę. Znaczki emitowane na Wyspach Owczych są rarytasem dla kolekcjonerów.\nOdległość z Kopenhagi do Tórshavn – stolicy Wysp Owczych wynosi 1311 km.\nPogoda jest zmienna… Ulubione powiedzenie Farerczyków brzmi, „Jeśli pogoda Ci nie odpowiada, poczekaj następne 5 minut".\nNa Wyspach Owczych językiem urzędowym jest farerski, natomiast duński był nim aż do roku 1948. Duński jest wciąż językiem obcym, obowiązkowym, nauczanym w szkołach (obok angielskiego). Język farerski jest jednym z najstarszych, współczesnych języków Europy, który od ery wikingów pozostał niemal niezmieniony.\nArchipelag składa się z 18 wysp i tylko jedna – Litla Dimun nie jest zamieszkana.\nNa Wyspach Owczych żyje 50 tysięcy Farerczyków, przy czym w całej stołecznej „aglomeracji” mieszka blisko połowa z nich. Oczywiście jest również i Polonia licząca sobie około 100 osób.\nWyspa Koltur obecnie zamieszkiwana jest przez 2 osoby.\nNiemal dwa razy więcej owiec niż Farerczyków mieszka na Wyspach. Spotkasz je niemal wszędzie…\nJeśli uwielbiasz oscypki to tutaj się obejdziesz smakiem. Na Wyspach Owczych nie wyrabia się nabiału z mleka owiec. Możesz za to liczyć na dania z baraniny.\nJedyny most „przez Atalntyk” znajduje się na Wyspach Owczych i łączy wyspę Streymoy z Eysturoy.\nWiele domów na Wyspach Owczych ma dachy zarośnięte trawą.\nNajstarszy dom na świecie znajduje się na Wyspach Owczych w miejscowości Kirkjubøur. Szacuje się, że pochodzi z XI wieku.\nParlament na Wyspach Owczych – Løgting – powstał już w czasach pierwszych wikińskich osadników. Początki „parlamentaryzmu” na Wyspach mogą sięgać nawet 825 roku, co daje pierwszeństwo nawet przed powszechnie uważanym za najstarszy, parlamentem na Islandii.\nWyspy to nie tylko raj dla ludzi i owiec, ale także dla niezliczonych gatunków ptaków wodnych.\nJeśli lubisz las, możesz poczuć się nieco rozczarowany.\nSportem narodowym Farerczyków jest piłka nożna. Niemal w każdej najmniejszej wiosce jest boisko.\nJeszcze do lat 50. XX wieku Wyspy były bardzo biedne. W wielu wioskach nie było prądu a dostać się do nich można było idąc wiele godzin przez góry. Obecnie system dróg jest znakomity a do wiosek położonych w najbardziej niedostępnych miejscach poprowadzono wygodne tunele…\nPKB per capita wynosi ponad 50 tys. USD. Gospodarka oparta jest głównie na hodowli ryb, turystyce i dotacjach z Kopenhagi…\nWyspy Owcze posiadają własną linię lotniczą Atlantic Airways. Flota składa się z 4 samolotów i 2 helikopterów.\nCzekają Cię tutaj widoki, których nigdy nie zapomnisz. Wycieczka na Wyspy Owcze to niezwykłe przeżycie.\nWyjazd integracyjny i konferencja w Karlskronie\nPolsko-szwedzkie wędrówki kulinarne\nNoc Świętojańska w Skandynawii\n11 rocznica Colway\nDzień Wszystkich Świętych w Szwecji


Najlepsze forum rolnicze • Zobacz wątek - Szansa dla małych gospodarstw.\nSzansa dla małych gospodarstw.\nNapisane: 23 maja 2012, o 07:35\nDołączył(a):23 maja 2012, o 07:27\nAgroturystyką zajmuję się już kilka lat. W Borach Tucholskich na naszych piachach najlepiej jest właśnie "uprawiać" agroturystykę. Uważam, że jest to też szansa dla małych gospodarstw położonych w ładnej okolicy. Oprócz tego hoduję też kozy co bardzo podoba się turystom. Zapraszam wszystkich na moją stronę.\nRe: Szansa dla małych gospodarstw.\nNapisane: 24 wrz 2014, o 12:36\nWitam, posiadasz bardzo ciekawą stronę internetową. jesteś zadowolony z prowadzenia agroturystyki? Często masz gości? Jest to Twoje dodatkowe zajęcie, czy traktujesz to jako jedyny Twój dochód?\nNapisane: 7 paź 2014, o 08:32\nJak Ci się wiedzie z tej agroturystyki?\nNapisane: 8 paź 2014, o 11:00\nDołączył(a):21 lip 2014, o 07:15\nKozy na pewno przykuwają uwagę gości\nNapisane: 17 gru 2014, o 11:41\nDołączył(a):17 gru 2014, o 09:35\nChyba kozy z nosa\nNapisane: 20 sty 2015, o 14:17\nDołączył(a):28 sie 2014, o 15:29\nCzy dobrym pomysłem jest np. inwestowanie w siłownie na terenie gospodarstwa agroturystycznego? Jeśli tak, polecałbyś raczej siłownie w budynku czy siłownie zewnętrzną (chodzi o coś takiego: http://www.silowniezewnetrzne.net/przyjemne-z-pozytecznym.html\nNapisane: 3 lut 2015, o 16:44\nDołączył(a):26 sty 2015, o 22:15\nCoraz więcej osób postanawia odpoczywać na wsi wiec zakładanie gospodarstw agroturystycznych to genialny pomysł.\nU mnie w okolicy jest jedno i powiem że idzie coraz lepiej.\nNapisane: 22 mar 2015, o 18:11\nDołączył(a):22 mar 2015, o 18:01\nFaktyczni to bardzo dobry pomysł\nNapisane: 23 mar 2015, o 02:15\nDołączył(a):23 mar 2015, o 01:48\nJa bym zaprosił raczej do swojego gospodarstwa agroturystycznego.\nNapisane: 22 gru 2016, o 12:00\nDołączył(a):19 gru 2016, o 08:04\nhassassyn napisała:Erwuce, jak masz taki wspaniały pomysł na Kowary, to dlaczego go nie realizujesz?


Gazownia – Wikipedia, wolna encyklopedia\nGazownia – przedsiębiorstwo zajmujące się jedną lub kilkoma gałęziami przemysłu: odgazowywaniem węgla i wytwarzaniem z niego gazu koksowniczego, przesyłaniem gazu do odbiorców, zakład zasilający urządzenia w paliwo gazowe. W powszechnym znaczeniu pod terminem gazownia rozumie się zakład przesyłający gaz do odbiorców. W Polsce zajmuje się tym Polska Spółka Gazownictwa, spółka-córka PGNiG.\nGazownia miejska w Krakowie\nPierwsza gazownia powstała w Wielkiej Brytanii w 1795 roku, zaś na terenach obecnej Polski (a wtedy obszary obcych państw rozbiorowych) w Szczecinie (w ówczesnym Stettinie, w Prusach Wschodnich) w 1846 roku, we Wrocławiu (1846 lub 1847), Brzegu (1848) Gdańsku (1853). Później kolejno w latach 1856-1857 w Warszawie (1856), Krakowie i Poznaniu, a w 1858 we Lwowie.\n↑ a b c definicja.net .\n↑ Nowa nazwa najważniejszej spółki córki PGNiG, wnp.pl [dostęp 2017-01-18] (pol.).\n↑ a b Gazownia - WIEM, darmowa encyklopedia, portalwiedzy.onet.pl [dostęp 2017-01-19] .\n↑ a b Historia Gazownictwa - Portal korporacyjny, gk.pgnig.pl [dostęp 2017-01-18] (pol.).\nOstatnio edytowano 20 cze 2018 o 15:11\nTę stronę ostatnio edytowano 20 cze 2018, 15:11.