Ona (Rodziewiczówna, 1931)/V - Wikiźródła, wolna biblioteka\nOna (Rodziewiczówna, 1931)/V\nOna. Powieść - V\nW Podgaju Kostusia czekała od niego napróżno znaku życia.\nTydzień upłynął, potem dwa. Dziewczynka suwała się jak cień, zgryziona troską, łzami, niepokojem. Jak automat się poruszała, jak maszyna spełniała swe obowiązki.\nWakacje Kazia dobiegały końca, gotował się do wyjazdu. Raz jeszcze zapytał, czy może w czem jej dopomóc. Poprosiła wówczas, znękana, by wieści o Sewerze zasięgnął. Pojechał do miasteczka i przywiózł jej wiadomość, że Sewera nikt nie widział. Wyjechał podobno. Gdzie? Nie wiadomo.\nKostusia przyjęła wiadomość spokojnie, jak przyjmowała wszystkie ciosy od pewnego czasu, tylko nazajutrz nie wstała już z pościeli. Struna, zbyt naprężona, pękła. Wieść o jej chorobie prędko się rozeszła. Wszakże była trybem, choć drobnym napozór, co prawiałwprawiał w ruch porządek domowy. Niesłychany wypadek jej opóźnienia zrazu opóźnił ruch w garderobie. Potem przeniósł się do kuchni, spiżarni, ogrodu, mleczarni, nareszcie doszedł jadalni. Gdy nie ujrzano jej przy stoliku z samowarem, oburzenie powstało ogólne.\n — Co to jest? Co ona sobie myśli? Śpi do tej pory! Pozwala sobie na coś podobnego! To jawny bunt. Od czasu swego romansu jest niedbała i nieznośna. Niech ją zbudzą zaraz.\nPani wydała ostatni rozkaz tonem, nie wróżącym nic dobrego. Lokaj pobiegł na górę, ale wrócił sam.\n— Panna — tak nazywano Kostusię — leży chora bez pamięci.\nWówczas ubolewania przybrały inny odcień.\n— A obiad? Produkta nie wydane. A mleko stoi na dworze. A ochmistrzyni gdzie? Nie umie dać sobie rady. Dobrą sobie ta błaźnica wybrała porę do choroby! Latem, kiedy najwięcej roboty! Żeby choć uprzedziła. I jaka tam choroba! Pewnie katar! Niech jej naparzą ziółek na poty.\nNa tem się narazie skończyło. Po śniadaniu wuj, nic nie mówiąc, poszedł na górę, utykając na każdym stopniu i sapiąc jak miech kowalski. W izdebce na strychu zastał już Kazia. Kostusia nie potrzebowała ziółek i nie skarżyła się na nic. Leżała w ciężkiej gorączce.\nObadwaj mężczyźni, niezdarni jak zwykle, poczęli się naradzać.\n— Poślę po doktora — rzekł wuj.\n— A tymczasem mamkę jej trzeba sprowadzić, — dodał Kazio — niech jej, biednej, dogląda.\n— A pewnie — potwierdził stary, zapominając o indeksie, jakim baba była obłożona.\nKazio, nie wierząc w pośpiech służby, sam prędko konia dosiadł i do opuszczonej staruszki popędził.\n Po godzinie nad łożem Kostusi krzątała się starucha. Przedwszystkiem okurzyła ją ziołami, potem wysmarowała ją od stóp do głowy odwarem jakimś, następnie okryła ją pierzyną i własnym kożuchem, a wreszcie napoiła płynem ciemnym i odurzającym. Kostusia dawała z sobą robić, co chciano.\nWyciągnęła się na swej nędznej pościeli jak do śmierci, z głową nieruchomo złożoną na poduszce, zdradzała życie jedynie ruchem ust spieczonych i ciemnych. Pracowite jej ręce spoczywały, odrzucone bezwładnie, a tak była wychudła i wątła, że starej kobiecie, gdy dotykała jej członków, żałość wzbierała ciężkiemi łzami.\nDoktór przyjechał nareszcie i przedewszystkiem kazał otworzyć okno, wywietrzyć pokój, w którym kadzidła mamki zostawiły swąd gryzący, odrzucić pierzynę a babę wyprawił precz. Potem nakazał zimne okłady i trzy mikstury. Chwilę potem, zabawiwszy na dole, w salonie, odjechał.\nPrzepisów jego nikt nie spełnił. Wuj wprawdzie lekarstwa sprowadził i posłał przez lokaja, ale zażywania nie nauczył, a mamka nie raczyła spojrzeć na flaszki. Wzięła się znowu do swych sposobów. Kadziła, smarowała, szeptała zaklęcia czy modlitwy. W piecyku urządziła swe laboratorjum i po całych dniach i nocach warzyła coraz to nowe zioła i korzenie.\nKazio codzień przychodził po wieści. Otrzymywał je przez szparę od baby, która w oświetleniu dymu i pary wyglądała bardzo na czarownicę. Wieści te były pełne chłopskiej filozfji.\n — Da Bóg, to umrze; da Bóg, to wyzdrowieje.\nDo izdebki stara nie wpuszczała nikogo. Nie posłyszał też nikt, jak dziewczynka w gorączce rozsnuwała żałośnie i łzawo żywota swego szare nici i kolce. Opowiadała nie mamce, bo tej nie poznawała, ale istocie niewidzialnej, o obliczu znać bardzo miłosiernem, bo czasem podczas szeptu jej oczęta chore stawały się promienne, a uśmiechy pogodne przewijały się po twarzy. Często wśród ciszy nocnej, gdy stara, sądząc, że chora śpi, sama zadrzemała, skulona u łóżka, na ziemi, budził ją szmer tych wyznań.\n— Tyle lat służyłam im, tyle lat! I dalej służyć gotowam! Co im szkodziło, żem szczęśliwa, co im szkodziło, żem go pokochała. Za co mi to uczynili! Czy mi nie wolno duszą własną rozporządzić! A przeto on mój i nie odstąpię od niego i nie porzucę!\nZdawało się jej, że on ją woła i zrywała się biec, to znowu przypominała sobie obowiązki i troskała się nad jakąś niedokończoną robotą. Krzywda, którą jej wyrządzono, wracała jednak najuparciej do głowy zbolałej, a słowo ciotki okrutne wstrząsało ją jak raz śmiertelny.\nStara kobieta, słuchając tego wszystkiego pojęła źródło choroby Kostusi i w żalu swym zapamiętała, złorzeczyła ponuro i dziko. Jeżeli śmierć weźmie jej to ostatnie dziecko, to ona kij ujmie, torbę i z odpustu do odpustu chodzić będzie, Bożej sprawiedliwości prosząc, a jeśli Bóg drobinę tę uratuje, to ją zabierze stąd, zabierze koniecznie, ukradnie złym ludziom niebogę i w świat z nią pójdzie.\nSiódmego dnia na Kostusię zstąpił sen cichy i mocne poty. Obudziwszy się, zażądała jeść. Była uratowana. Poznała mamkę i spytała, co się z nią działo, potem zasnęła znowu.\nDziesiątego dnia po zasłabnięciu wstała wreszcie, jak źdźbło wątła. Ucieszyła się widokiem słońca i uśmiechnęła do mamki.\n— Dobrze mi — mówiła, mirt swój gładząc wychudłemi rękami. — Jutro już do roboty pójdę. Pewnie bardzo na mnie się gniewają. Tyle czasu zmarnowałam. Nie dowiadywał się nikt o mnie?\n— Panicz przychodził. Wczoraj wyjechał.\n— Wyjechał! — powtórzyła Kostusia smutno.\n— Pożegnać ciebie, zazulo, chciał, ale ja nie dopuściłam, bo spałaś.\n— A więcej nikt nie przychodził?\n— Nie, nikogo nie było.\n— A tobie, mamko, nie bronili przyjść?\n— Sam panicz po mnie przyjechał.\nKostusia umilkła i długo wahała się z pytaniem, które ją męczyło od pierwszej chwili odzyskanej przytomności.\n— Mamko, — szepnęła wreszcie — widziałaś ty jego?\nStara przysunęła się do niej bliżej.\n— Widziałam. Wyglądał ciebie, kwiatuszku, całą niedzielę.\n— A potem już nie przychodził?\n— Nie widziały go więcej moje oczy.\n— Mówiono mi, że pojechał daleko! Ale to nieprawda! Nie pojechał on, ale go coś złego spotkało.\n— Czemu, robaczku?\n — Bo onby do mnie przyszedł! Gdzie on, mamko? Jemu źli ludzie coś zrobili! Jemu kędyś bardzo ciężko i trudno! Tyle czasu go nie było!\n— Nie troskaj się, zazulo! A toż Stamierów nie koniec świata. Pójdę, ludzi przepytam i prawdę ci przyniosę.\n— Pójdziecie? — zawołała Kostusia radośnie.\n— Pójdę, zobaczę go i opowiem wszystko. Nie troskaj się, nie dręcz! Da Bóg dobre!\nKostusia uspokoiła się znacznie i poczuła się rzeżwą i silną. Nadzieja wstąpiła w jej duszę. O zmroku cichutko i nieśmiało poczęła opowiadać jedynej duszy przyjaznej i wiernej swoje tajemne marzenia i plany szczęśliwości.\nZobaczy Sewera już tylko raz pokryjom, raz ostatni. Potem on do wuja przyjedzie, o jej rękę poprosi. Wtedy ludzie przestaną nią poniewierać, nikt się nie ośmieli jej skrzywdzić, bo on przy niej stać będzie. Tak się jej los odmieni jak z nocy na dzień, jak z zimy wiosna ciepła. Niedługo czekać! Sewer się oświadczy, wuj zezwoli i może po Nowym Roku już się pobiorą. Nie mają nic, ale poco im dostatki? Bóg ludziom jednym bogactwo dał, drugim ręce zdrowe. Czego im potrzeba? Kąta ladajakiego i łyżki strawy. Sewer się uspokoi, ustatkuje, i tak we dwoje do pracy staną, do pracy dla siebie! Taka praca to gody! Mamkę zabiorą z sobą, naturalnie, będą jej dogadzać, i tak we troje żywot im snuć się będzie jak nitka z jedwabiu.\nOczy dziewczęcia jaśniały szczęściem i siłą. Ramiona jej dostawały skrzydeł, głos śpiewał i pełna dobrej otuchy, snuła i snuła swe marzenia.\nNikt na nią gniewać się nie będzie, nikt żartować boleśnie. Sewera chleb jeść będzie, Sewera słuchać, dla Sewera pracować. Sewer to tak jakby ona sama! Z czasem może kiedy wuj ich odwiedzi, a Kazio to pewnie często zaglądać będzie. Ubogo u nich będzie, ale wesoło. Ubogo, bo co ona ma? Kuferek zielony!\nZaśmiała się srebrzystym śmiechem. Bogatą się czuła i doli owej marzonej nie zamieniłaby na skarby całej ziemi.\nPóźno było, a ona wciąż gwarzyła. Przemocą prawie ułożyła ją do snu mamka i jeszcze we śnie cichym miała na licach smugi wesela, na ustach rozchylonych imię ukochanego.\nNazajutrz ciotka przysłała garderobianę z zapytaniem o jej zdrowie. Na dole chorobę jej nazywano tyfusem i lękano się zarażenia. Garderobiana podzielała tę trwogę, bo ledwie zajrzawszy, uciekła.\nKostusia zrozumiała, że nie troskliwość powodowała ciotką, ale kłopot z powodu jej nieobecności. Daremnie protestowała mamka, daremnie błagała, dziewczynka odziała się, przypasała fartuch i zeszła na dół.\nW sieni raz jeszcze ucałowała staruszkę.\n— Pójdziecie zaraz? — spytała niespokojnym szeptem.\n— Powiedzcie mu, że o zmroku będę w chmielniku...\n — Powiem i odpowiedź tobie przyniosę.\nBaba zgarbiona podreptała za wrota, Kostusia poszła zameldować się ciotce.\nPowitano ją tam radośnie. Od dziesięciu dni pani z córkami zastępowały we trzy jej miejsce, a pomimo to wszędzie czuć było jej brak, zewsząd wyzierał nieporządek.\nPowitaniem tem nie dała wprowadzić się w błąd; zabrała klucze swoje i nic nie rzekłszy, wzięła się do codziennej roboty.\nO zmroku, w gęstwinie chmielu i jarzyn ukryta, czekała na Sewera. Czekała godzinę, dwie, trzy. Rosa pokryła ziemię. Przejęta wilgocią i chłodem, trzęsła się i szczękała zębami. Marzenia jej, nadzieja, otucha, opadły jak suchy liść na jesieni.\nDaremnie uspokajała sama siebie. Mamka mogła nie zastać Sewera, mógł nie przyjść, zatrzymany wizytą znajomego lub interesem. Przeczucie nieszczęścia, ciężki smutek i zrozpaczenie były nad wszystkie uwagi silniejsze. Gdy noc zapadła, odeszła od płotu, nie czekała już, ale pewna srogiej niedoli i w trosce o Sewera, na nic nie pomna, ani na gniew wuja, ani na swe słabe siły, zamiast spocząć i rana doczekać, ruszyła odważnie do chaty mamki.\nNie trwożył jej czarny bór ni ciemność, ani daleka droga. Poszła, nie zawahawszy się ani na chwilę. Nie szło tu przecie o jej życie lub śmierć, boby ścierpiała i zniosła, szło tu o Sewera — o jej jedyną własność, o jej skarb, o jej wszystko. Poszła zatem...\nZdaleka ujrzała, że w chacie światełko migoce, więc nie stukając do drzwi, weszła.\n Na kominie paliło się drzazg parę. Przed tem światłem, nieruchomo w nie zapatrzona, siedziała staruszka. Brodę podparła pięścią, po brózdach oblicza biegły łzy.\nNa skrzyp drzwi obejrzała się obojętnie, a na widok tak niezwykły nie powitała nawet wchodzącej. Odwróciła tylko twarz i jak przedtem patrzała w ogień.\nKostusia zachwiała się i o ścianę oparła.\n— Mamko, gdzie on? — zagadnęła głucho.\n— Gdzie on? — powtórzyła dziewczyna głośniej.\nStara poruszyła się nareszcie. Wyciągnęła ręce przed siebie z niewymownym jękiem.\n— Czego ty, nieboże, tutaj, czego przyszła! — zaczęła przeciągłym tonem, z jakim chłopi umarłych żegnają. — Czego ty pytasz? Co chcesz wysłuchać? Pytaj ty Boga, pytaj dobrych ludzi... A mnie nie pytaj! Bóg ci ratunek da, a dobre ludzie pocieszą. A mnie nie pytaj! Nie na tom cię piersią własną karmiła, nie na tom cię hodowała, nie na tom cię teraz śmierci z rąk wyrwała, nie na to... Lepiejbym cię była mlekiem swem otruła, rękami własnemi udusiła, jak tobie mówić, gdzie on!\nKostusia bez tchu, bez pamięci, ale podniecona i silna, poskoczyła do niej i chwyciła za ręce.\n— Niema go już na tej ziemi? — zawołała nieswoim głosem. — Mówcie! Toć kiedy tak jest, to umrę! Czego się boicie? Nie żyć mi — to nie żyć. Nie z waszych ust zatrata mnie spotka, ale z Bożej woli!\n— Nie z Bożej, niebogo, nie z Bożej! Bóg bierze, co jego. Bóg sierot nie krzywdzi. Bóg jego tobie dał, a ludzie odebrali! Już sokolik ten jasny ni Boży teraz, ni twój. Już ty głosu jego nie posłyszysz, jego widokiem oczu nie pocieszysz.\n— Mamko! Litość miejcie! Nie po radość ja szłam do was. Mnie niedola sądzona od kołyski! Toż ja nie płaczę nawet, ale mi prawdę powiedzcie, bo mi dusza pęka! Co mu zrobili ludzie?\n— Rozum mu wzięli, duszę jak świeczkę zgasili, w zimną ciemnicę rzucili, by gnił!\n— Kto? — wyjąkała Kostusia.\n— Matczyn mąż! Na zgubę jego pracował i zgubił. Widzieli ludzie, jak go do nieludzkiej złości doprowadził, postronkami powiązał, do lochu omdlałego wrzucił. Tam on i zostanie.\n— Byliście tam?\n— Byłam, krwawemi łzami opłakałam! Ni Bogu, ni ludziom on teraz, ino nocce ciemnej i mogile głębokiej.\nKostusia, wyprostowana, niema, oparła głowę o ścianę, rękami cisnąc piersi.\nZ oczu jej rozszerzonych i gorejących nie spadła ani jedna łza, z serca nie wydarł się żaden jęk.\nStara znowu, wyciągając ręce przed siebie, poczęła zawodzić strasznie.\n— I na to krasną cię wyhodowałam, i na tom czekała lat tyle. Potoś ty szła nocką czarną, potoś ulubiła serce sieroce! Potoś żyła i czekała doli! Oj, dolo, dolo! Jakim ty ludziom służysz i jakiemi świata skrajami chodzisz, że ni moich próśb, ni jej cnoty się nie użaliłaś. Ostowe kolce na posianie jej dawałaś, troską karmiłaś, łzami poiłaś. Oj, dolo, dolo!...\nNagle żałość jej rozpłonęła dziką zaciętością. Chude ramiona wzniosła nad głowę i ponurym, syczącym głosem jęła przeklinać.\n— Żeby ludziom tym choroby ciało od kości odbiły, żeby ich czerw za życia toczył. Żeby ich dobytki zmarniały, a dzieci przeklęły! Żeby oni snu nie zaznali, a przy śmierci konali ciężko! Żeby ich dusze zły wicher nosił, a ciało święta ziemia wyrzuciła!\nKostusia, blada i nadludzko spokojna, podniosła głos nagle.\n— Nie przeklinajcie — rzekła surowo. — Klątwa do nieba nie idzie. Klątwa Boga od was odwróci. Na dolę naszą pacierza trzeba, na drogę mocy wielkiej! Chodźmy!\n— Zazulo, sieroto, gdzież my pójdziemy, nędzne? Po śmierci pójdziemy do Boga na sprawę.\n— Pójdziemy po niego. Jeśli w ludzkiej on mocy, to stamtąd wyrwiemy! Chodźcie matko, bo do Stamierowa daleko.\n— Do Stamierowa, o, Jezu! A pocóż ty tam pójdziesz? Nie odbierzesz jego z pod krat, z za muru. A choćbyś kraty zębami pogryzła, poco ci on, nieboże! Toż on bez rozumu i mowy. Toż on, nie sokolik twój, ale trup niemy!\n— Więc co? Nie będzie zdrów! Wola boża! Ale na słońcu żyć będzie i w swobodzie, ale go odbiorę złym ludziom, z grobu i z niewoli. Chodźcie, bo sama pójdę! Myślicie, żem go dla szczęścia pokochała, dla swojej doli!\n Wyprostowana, z błyskającemi oczami i drgającemi usty, była obrazem żelaznej woli i mocy, nad wszystkie moce większej. Zawróciła się i już słowa nie mówiąc więcej, wyszła z chaty.\nWówczas stara, przestraszona, wybiegła za nią i jęła dopędzać w ciemności, zaklinając i prosząc.\n— Ulituj się nad sobą! Z choroby ledwie powstałaś! Opamiętaj się! Dnia doczekaj!\nAle dziewczyna, jakby nie do niej mówiono, szła i szła. Stara dopędziła ją z trudem i pociągnęła za rękę:\n— Kostuśka! Zapłacz ty, poskarż się, pożal słowami!\n— Nie żaliłam się ja nigdy i nie skarżyłam — rzekła głucho. — Kiedym się rodziła, matce już łez nie stało i mnie ich nie dała. I dobrze tak. Nie łez mi trzeba teraz, ale mocy za siebie i za niego.\n— Nie idź tak prędko! Tobie do Podgaja wracać trzeba, opiekuna za sobą poproś, niedolę swą mu opowiedz.\n— Jak go zobaczę, wrócę, a teraz do niego mi pierwsza droga.\n— Gniewać się będą na ciebie!\n— Niech się gniewają. Co mi gniew ludzki, co mi ludzkie sądy. Jednego jego mam na ziemi i bronić będę do tchu ostatka!\nStaruszka westchnęła głęboko i widząc, że nic nie pomoże na taką wolę, szła za Kostusią, nie sprzeciwiając się już, a tylko półgłosem odmawiając pacierze.\nNa dzień się zbierało, gdy dotarły do Stamierowa. Zatrzymały się chwilę u płotu i naradziły zcicha. Potem przesunęły się do środka ogrodzenia dworskiego i ruszyły w kierunku lamusa.\n— To tutaj! — szepnęła stara, ukazując samotny budynek.\nKostusia podeszła śmiało, uchwyciła się krat okiennych i zajrzała do środka. Pleśń i chłód stęchły uderzyły ją stamtąd, oczy daremnie przedrzeć starały czarną głąb tego grobu.\n— Sewer! — zawołała zcicha.\nZdawało się jej, że ruch posłyszała, ale nikt jej nie odpowiedział.\n— Sewer! — powtórzyła z rozdzierającym żalem.\nWzrok jej oswoił się z ciemnością i nagle jakiś niewyraźny jęk wydarł się z gardła i skonał. Ujrzała naprzeciw siebie w mrocznym kącie postać jakąś, skuloną na ziemi, okrytą łachmanami, sczerniałą, straszną. I ujrzała z niedającą się opisać zgrozą, że widmo to nie spało i nie było umarłe, ale patrzyło w okno właśnie, w nią, patrzyło bezmyślnie i mgławo, źrenicą zagasłą, bez ducha. Patrzał i nie widział nic, i nie poznał jej i nie odpowiedział.\nI to widmo, ten upiór, to Sewer był, jej jedyny skarb sierocy, jej wszystko na ziemi! Usta jej rozwarły się jak do krzyku, a palce wpiły się w rdzawą kratę. I tak wpół zawieszona, wpatrywała się weń, a twarz jej stała się tragiczną od wielkiej, w sobie ukrytej rozpaczy.\n— Sewer! — jęknęła raz jeszcze głosem, coby umarłego poruszył.\n Widmo, nie ruszając się i nie zdradzając najmniejszej uwagi, wyszeptało bezdźwięcznie:\n— Gdzie ona? Gdzie ona?\nRęka Kostusi puściła kratę. Osunęła się na ziemię, zwinęła się jak robak zdeptany.\nGdzie ona? Gdzie ona? O, Boże, o Boże miłosierny! Ona, ona! Gdzież ona była, gdy on jeszcze przytomny, w kaźni swojej czekał od niej pomocy, pamięci! Czekał jej, a ona nie przyszła, a potem w ruinie swojej i bezmyśli, machinalnie tę myśl swoją, ostatnią przytomną powtarzał, z grobu swego do niej wołał. Gdzież ona była, że jego bólu nie przeczuła, rozpaczy nie odgadła, wołania jego nie słyszała. Nie broniła go i nie ustrzegła, dała go zatracie.\nGdzie ona? Gdzie ona?\nPorwała się z ziemi, znowu do krat tych twarz przywarła i dzikiemi od boleści oczami wpatrzona w to kochanie swoje umarłe, w tę dolę swoją zburzoną, wołała doń rozdzierającym szeptem:\n— O, Sewerze! Zapóźnom przyszła, ale cię już więcej nie opuszczę. Już do śmierci z tobą zostanę. O, moje ty wszystko. Niebo mi dałeś, a teraz w to piekło pójdę za tobą. Czy ty już nic nie pamiętasz? Nic? Nawet tych grobów wśród pól? Czy ty już i mnie nie słyszysz!\nZ głębi ciemnicy głuchy szept jej odpowiedział:\n— Zazulo! — ozwał się drżący głos starej kobiety. — Poco ty mówisz do niego! Głuchy on i niemy na ludzką mowę, na ludzkie myśli. Na bożym sądzie on mówić będzie, krzywdę swoją zaniesie, wyrok posłyszy! Na świecie jego wszystko skończone! Chodźmy, dzień się robi!\nKostusia usłuchała. Szła prędko i w milczeniu. Wydostały się na drogę. U bramy zatrzymała się dziewczyna.\n— Nie idźcie za mną teraz — rzekła. — Mogą wasz siwy włos z mego powodu sponiewierać. Jeśli możecie, zaczekajcie.\nWeszła na dziedziniec.\n— Zazulu, zazulu! — wołała stara za nią. — Nie idź, nie idź! Nic nie poradzisz, a sromu się najesz! Oj, dola moja nieszczęśliwa!\nKostusia nie obejrzała się nawet. Wyprostowana, z dziką determinacją w twarzy, poszła do drzwi domu. Lokaj ją spotkał na ganku, obejrzał zdziwiony, odzież zroszoną i biedną, burkliwie spytał o interes.\n— Do pana — odparła krótkokrótko.\n— Śpi panpan.\nOparła się o słup podjazdu i zapatrzona gorejącemi oczami w próżnię, targana niedającą się określić rozpaczą, stała tak długo, nieporuszona.\nSłońce wzbiło się wysoko. Mdłały nogi pod nią, bolały wszystkie członki, a tam, w Podgaju, szukają jej pewnie, Bóg wie, co myślą. Nie obchodziło ją to wcale. Stała wciąż, do słupa przyparta, znękana i nieszczęśliwa, ale przekonana, że dobrze czyni, że czynić tak musi.\nNareszcie Rudakowski spostrzegł ją z domu, rozpytał lokaja i wyszedł do niej na ganek.\n— Czegóż to panna potrzebuje tutaj? — zagadnął zdaleka.\n Kostusia podeszła do niego i chwilę nie mogła dobyć głosu z gardła. Mieszało się jej w głowie: żal, zgroza, wrodzona nieśmiałość i strach złego przyjęcia. Ale wnet się opamiętała i zcicha jęła prosić:\n— Panie, ja do was z prośbą! W lamusie u was Sewer Stamierowski leży zamknięty, chory, jak bydlę opuszczony.\nRudakowski skoczył, poczerwieniał, przerwał jej gwałtownie.\n— A panna skąd, czego? A pannie co do moich spraw! Jeśli kto jest zamknięty, to z racji! Panna kto? Jakiem prawem szpieguje mi po folwarku i wtrąca się w moje rodzinne interesa! Fora ze dwora!\nZasapał się i za ramię ją ująwszy, odepchnął na drogę.\nWówczas w niej zbudziła się na nic nie pomna energja i śmiałość. Odtrąciła go od siebie.\n— Nie macie wy prawa więzić człowieka samowolnie! Duszę mu wzięliście, odarliście ze wszystkiego! Myślicie, że wam to ujdzie? Myślicie, że on sam, sierota, na waszej woli, to go krzywdzić możecie bezkarnie! Pomsty boże na was zejdą za niego!\n— Precz, włóczęgo! — wrzasnął Rudakowski, przyskakując do niej. — Wyrzucie ją za wrota! — krzyknął na lokaja. — Upiła się żebraczka!\nLokaj podszedł do niej, ludzie z za węgłów wytykali ciekawe głowy. Kostusia była jak mur biała i chwiała się na nogach.\n— No, idźcie sobie — burknął lokaj — bo i was wsadzą do ciupy.\nSpojrzała nań, potem po ludziach, śmiejących się bezczelnie, i nagle, tknięta poczuciem swej bezsilności, fałszywej pozycji, strachem, by oporem nie pogorszyć położenia, zawróciła się wstecz.\nGrad wymyślać i pogróżek Rudakowskiego towarzyszył jej, oblewając purpurą twarz, słyszała też grubjańskie uwagi służby i pojęła dopiero w całej okropności swą dolę sierocą. Chwilę, małą chwilę, strach ją zdjął, obezsilił wolę, ale wnet wzdrygnęła się cała, bo zdało się jej, że od tego lochu stęchłego aż tutaj słaby głos wołał:\nOna jest, ona pamięta, ona piekłu go wydrze!\nZa bramą, na skraju rowu, czekała na nią mamka, zmęczona i drżąca.\n— Wygnali cię, zazulu! — poczęła zawodzić. — Bodaj ich dusze tak z raju wygnali, a kości ze święconej ziemi. A tam, w Podgaju, bieda cię czeka!\n— To i cóż! Może i tam wygonią — odparła dziewczyna bezdźwięcznie i twardo. — Ja się niczego już nie boję.\nI znowu szły obok siebie, prostując drogę miedzami, łąkami i mało co mówiąc. Dopiero na widok Podgaja Kostusia zatrzymała się chwilę.\n— Marako, nie wracajcie do chaty — rzekła. — Dowiedzą się we dworze, żeście ze mną byli, i skrzywdzić gotowi.\n— Serdeńko! Co się ty o mnie troszczysz! Twoja głowa biedna i stroskana, tobie nie wracać do Podgaja...\n— Nie lękajcie się! Wrócę. Nie będę jak złodziej uciekać, a jak wypędzą, na oczach wszystkich wyjdę. Bezdomnam się rodziła, bezdomna zostanę. Nie opuścicie wy mnie!\n— O, Jezu! Tak jak pies za tobą się powlokę!\n— Daj wam, Boże, niebo za to słowo. Jutro wieczorem przyjdę na matczyną mogiłę i powiem, co w Podgaju mnie spotkało. — Bywajcie zdrowi teraz.\nUścisnęła starą jak matkę i odeszła, tak zamyślona i zatopiona w sobie, że nie widziała drogi ni kierunku, ani zdziwienia na twarzach ludzi, pracujących w pobliżu dworu, na polach, którzy ją sobie palcami pokazywali. Szła wyprostowana i spokojna, obojętna na to, co ją czekało w domu opiekunów. Nie ukrywała się wcale i nie na swój strych się schroniła, ale poszła prosto do gabinetu wuja.\nObywatel siedział u biura i coś pisał zamaszyście, zirytowany widocznie, namarszczony, stroskany. Na szelest drzwi spojrzał z pod okularów i nagle, jak ruszony sprężyną, wyskoczył w górę.\n— Słowo stało się ciałem! To ty! — wrzasnął wielkim głosem, w którym mieszała się radość, gniew, ciekawość i ulga.\nDziewczyna złożyła ręce jak do modlitwy.\n— Do wuja przyszłam po ratunek — jak do ojca — rzekła cicho. Tylko— Tylko do wuja! Żebyż tutaj nikt nie przyszedł — dodała z widoczną trwogą i niepokojem.\n— Zwarjowałaś, czy co, u licha! — wołał, zniżając jednak głos i zamykając drzwi na klucz.\n— Całą noc i cały dzień za domem! Ładna konduita, niema co powiedzieć! Wszystkie fornalki rozesłałem na twe poszukiwanie i właśnie piszę odezwę do policji. A ta mi tu staje raptem i powiada, że przychodzi po ratunek! Po rózgi, chcesz powiedzieć!\nKostusia podeszła do niego i do nóg się osunąwszy, objęła jego kolana.\n— I rózgi wezmę z wuja ręki, jeślim winna — mówiła, oczy ku jego nasrożonej twarzy wznosząc żałosne. — Wuj mnie maleńką od śmierci uratował, wuj mnie chował i karmił, wuj jak ojciec dla mnie był. Ja też jak ojcu swój ból opowiem, o ratunek poproszę!\nOdachowski począł się w złości chwiać i ustępować. Schylił się do niej, podniósł z ziemi, machinalnie ręką po głowie pogładził.\n— No, no! Cóż tam! Wielkie rzeczy! Chowałem! Każdy by chował! Rozkoszy wielkich nie zaznałaś! Dobra byłaś do ostatnich czasów! Teraz to coś paskudnego do ciebie przystąpiło! Sfiksowałaś i basta! Zbałamucił cię ten urwisz z szubienicy! Tobym go sprał za to! No, gadajże porządnie! Cóż tam nowego? Schadzka? Pewnie błazen porzucił i czmychnął? Co?\nKostusia potrząsnęła głową. Usta jej krzywiły się jak do płaczu, ale oczy, rozszerzone i gorące, były suche, a w gardle nie łzy ją dławiły, ale płomienie.\n— O wuju! — szepnęła głucho. — Nie bałamucił on mnie i nie na schadzce byłam teraz. Chodziłam do niego, ale on mnie ani zobaczył, ani poznał, chociaż patrzał. On, wuju, zwarjował w lochu, gdzie go od miesiąca zamknął ojczym.\nOdachowski skamieniał. Oczy wytrzeszczył, ręce opuścił i milczał, przerażony. Dziewczyna drgającemi usty, urywano, bezładnie, mówiła dalej.\n — Wuju, za co to na mnie przyszło? Przecie nie od Boga! Com ja zawiniła? Za co mi się stała taka krzywda i takie pokaranie? Inni domy i rodziny mają, rodziców i przyjaciół, a jam jego jednego miała tylko! Czy to grzech pokochać sierocie? Czy mi nie wolno duszy oddać, serce podarować?! Przeciem go nikomu nie odebrała!... On sam był jak palec i tylko wrogów miał. Ja sama nie wiem, jak to przyszło, że on mi się stał wszystkiem na świecie. Myślałam, że mi tak Bóg dał za rodziców pomarłych, za dolę sierocą... A teraz wszystko dobre się skończyło!... Tak nam snać sądzono z pokolenia w pokolenie marnieć i marnieć!\nOdachowski przyszedł do siebie.\n— Jakże to? Co to? Opowiedz porządnie. Zwarjował Sewer Stamierowski? — Naprawdę? Zdaje ci się może. Rudakowski może tylko bajkę puścił w świat. Ależ to awantura!\n— On taki strasznie gwałtowny był — mówiła Kostusia, drżąc na całem ciele z wycieńczenia i nawału przebytych wrażeń. — Powiadają ludzie, że się rzucił na ojczyma w chwili rozdrażnienia. Wzięto go wtedy, napół zduszono, powrozami związano i rzucono jak wściekłego psa do lochu!... Miesiąc cały, miesiąc czekał, że ktoś go wyratuje... Miesiąc wyglądał, że się o niego upomną, a potem mu rozum się pomieszał! Wtedy ja chorowałam, a on tam gasł... Mój Boże, Boże!\n— Okropność! — szepnął Odachowski, przecierając dłonią czoło.\n Kostusia znowu osunęła mu się do nóg i już nie kolana, ale stopy obejmując rękami, błagała.\n— Po ratunek do wuja przyszłam, po zmiłowanie nad jego niedolą. Niech go ten człowiek okropny uwolni z tej ciemnicy, gdzie gnije za życia. Czyż dlatego, że on warjat, ma mu być słońce odjęte, głodem ma mrzeć i męczyć się jak zwierzę? Nie odbierze on już tych nikczemnych pieniędzy Rudakowskiemu, nie będzie swych słusznych praw dochodził! Już mu niczego nie potrzeba, ani szczęścia ani dostatków, tylko spokoju odrobiny, starania jak około dziecka i lekarskiej pomocy. Przecie on wyzdrowieć może, a jeśli umierać musi, niech mu śmierć lżejsza będzie!\nPłakała już teraz, wstrząsana cała łkaniem i żałością.\n— Ładne się rzeczy dzieją na świecie — mruczał Odachowski, ponuro patrząc przed siebie. — Ładne! Niema co powiedzieć. No, nie płaczże tak bardzo! To jednak prawdziwe szczęście, żeśmy się w to nie wplątali. Kompromitacja! Brr! A mówiłem ci, Kostusiu! Przestrzegałem! Poco się było awanturować? Nigdy starszych nie słuchacie! Teraz to doświadczenie przeboleć musisz, zanim zapomnisz. Wartoby cię urzędownie wygderać, ale mi cię szkoda. Uspokój się i idź, spocznij. Ja tu tę sprawę jakoś ciotce wytłumaczę i ułagodzę. Tymczasem prześpij się i zjedz cokolwiek. Musisz być głodna...\nKostusi łzy nagle oschły.\n— Wuju, ale go wyratować można? — spytała niepewnym głosem.\n— A jakże? — moja droga.\n — Wuj do Rudakowskiego się wstawi.\n— Ja? — A jakiemże prawem? — Stamierowski mi ani krewny, ani powinowaty. — Czy to nawet wypada wtrącać się w rodzinne sprawy obcych? Naraziłbym się na cały szereg nieprzyjemności. I poco? Wszak sama powiadasz, że on warjat.\n— Wuju, może on ma krewnych? — Żeby ich powiadomić?\n— Zapewne, że ma krewnych. Opowiadał tutaj nawet o jakiejś bogatej ciotce, wdowie. Zapytany, opowiedziałbym jej ten wypadek, ale tak, pisać do niej pierwszy — nie mogę! Nie wypada!\n— Więc cóż będzie, wuju? Komuż wypada? — spytała Kostusia, wstając i prostując się, z ockniętą energją.\n— Trzeba czekać! Rudakowski sam się opamięta i zlęknie rozgłosu.\n— A jak nie? — pytała krótko i twardo.\n— Cierpliwości! Niebywałe to rzeczy! Rozgłosi się i wtedy policja może się zajmie.\n— A tymczasem on tam gnić będzie?\n— Ha, cóż robić! Nie nasza rzecz wglądać w cudze sprawy. Moja droga, trochę spokoju... Takie interesa nie załatwiają się prędko.\nKostusia nic już więcej nie rzekła. Popatrzyła na wuja wzrokiem osłupiałym, jakby w przepaść, nagle otwartą, zawróciła się i schyliwszy nisko głowę, wyszła z pokoju. Na ganku rozejrzała się wokoło tym samym wzrokiem, oderwanym od spraw i myśli zwykłych, i zamiast do roboty codziennej się zabrać, poszła do siebie na strych.\n Tam usiadła na brzegu łóżka, głowę wzięła w ręce, przymknęła oczy i zaczęła rozmyślać.\nCzłowiek cierpiał niesłusznie, człowiek ginął. Na wyratowanie go starczyłoby wujowi słów parę zaledwie. Niby nic, a jednak człowiek niech ginie, bo ratować go «nie wypada». Upomnieć się, to narazić się na szereg nieprzyjemności; okazać zajęcie jego dolą, to znaczy skompromitować się. Smutne to, ale... niech człowiek ginie, bo słaby jest, zgnieciony, zdeptany i samotny. Nie ma rodziców ni rodziny, potężnych krewnych i przyjaciół. Nie ma żony ani narzeczonej, ogłoszonej przed światem. Ma tylko ukochaną dziewczynę swoją, której nikt nie zna, a której wypada milczeć i zaprzeć się go, by się także nie skompromitować. Wolno jej płakać i boleć, ale nie wolno łez pokazać, bólu zdradzić, bo jeśli do niego się przyzna, skompromituje się na wieki, weźmie na się wyrok wygnania z towarzystwa ludzi porządnych, odsunięta będzie od szacunku i czci współbraci, wykluczona ze sfery szczęścia, spokoju, pozbawiona dobrego imienia i stanowiska.\nWszystko to stanęło jasno przed Kostusią w owem samotnem dumaniu. Spojrzała myślą za siebie i ujrzała swój żywot pracowitej ptaszyny, bezpieczny i niefrasobliwy; spojrzała przed siebie i zdało się jej, że widzi psa oszalałego, umykającego przed tłumem, co nań ciskał kamienie, ścigał kijami i krzykiem.\nZrozumiała, że żywot jej rozłamuje się na dwoje, że za chwilę nic jej nie pozostanie, co ją z ludźmi wiązało, że bierze na swe ramiona trud beznadziejny, że odtąd aż do śmierci sama pójdzie, odtrącona i sponiewierana.\nPoczuła się małą, słabą, bezradną, niezdolną zebrać myśli, wiedziała tylko, że pójdzie tą drogą, nie ustanie, aż padnie lub zmarnieje — ale z nim.\nGodziny biegły, a ona wciąż siedziała, nieporuszona, zdrętwiała w jednej pozycji. Powoli gorycz dla świata ustępowała w niej miejsca planom do czynu i nowej pracy. Zbierała myśli. Tysiąc projektów snuło się jej po głowie. Czy ma iść szukać owej ciotki Sewera? Ale gdzie, jak? Czy napisać do Kazia o pomoc i radę? Ale czy Kazio od nauk przyjedzie na jej wezwanie? Czy jest czas czekać na odpowiedź, prawdopodobnie niepomyślną. A tymczasem żyć cierpliwie i spokojnie, wciąż go mając w oczach, wciąż słysząc ten głos: «Gdzie ona?».\nZerwała się z miejsca. Chciała iść zaraz. Zatoczyła się. Poczuła słabość i głód okropny. Nie dojdzie w tym stanie nawet do chaty mamki. W tej chwili drzwi się otworzyły i zajrzała szafarka.\n— Pani odesłała mnie do panny z kluczami — rzekła niechętnie i lekceważąco, obrażona za nieufność.\nKostusia wzięła klucze w milczeniu. Miała w pierwszej chwili zamiar odnieść je ciotce, za chleb podziękować, pożegnać i wyjść z ich domu. Opamiętała się jednak, że jej nie puszczą od siebie, gotowi zamknąć i uwięzić. Widziała przecież, jak Sewera uwięziono, choć taki mocny był i niezależny.\nZlękła się. Jeśli przewidzą jej zamiary i siłą zatrzymają, co z nim się stanie! Nie, trzeba milczeć i nie zdradzić się niczem. Nie zdradziła się też. Jakby nic nie zaszło, wzięła się do roboty; wieczorem zasiadła z innymi do stołu.\nWuj zapewne uprzedził rodzinę, bo nikt jej nie zaczepił ani się nawet odezwał. Z oczu tylko ciotki wyzierało bezmierne oburzenie, z Jadwisi złośliwe drwiny, z Feli bezgraniczne lekceważenie i pogarda. Wuj był chmurny, ale nie rozgniewany. Znać było, że go drażnił obiad bez wesołości i żartów.\nKostusia przeceniała swe siły. Tej nocy nie poszła do mamki. Jak kloc podcięty legła na posłaniu i usnęła ciężko, przez sen skarżąc się i płacząc.\nTę stronę ostatnio edytowano 14 maj 2018, 22:02.


Apple Watch 7 41/Midnight Aluminum/Midnight Sport GPS - Smartwatche - Sklep komputerowy - x-kom.pl\nWatch 7 41/Midnight Aluminum/Midnight Sport GPS\nApple Watch 7 41/Midnight Aluminum/Midnight Sport GPS\nod: Apple|kod producenta: MKMX3WB/A|kod x-kom: 686461\nKup teraz, otrzymasz jutro Zapłać w ciągu 10 godz. 47 min\nSmartwatch Apple Watch 7 41 Midnight Sport GPS\nApple Watch 7 41 Midnight Sport GPS to inteligentny zegarek, który będzie Twoim motywatorem do podjęcia aktywności. Z nim codzienny ruch to czysta przyjemność. Dodatkowo dzięki niemu sprawdzisz, jakie masz tętno czy wykonasz EKG. Duży, jasny ekran ułatwi nawigację, a niegasnący wyświetlacz nie pozwoli, by coś Cię ominęło. Ten smartwatch to prawdziwy asystent Twoich treningów.\nJasny i niegasnący ekran\nNie pozwól, żeby coś Ci umknęło. Teraz wyświetlacz Retina nigdy nie gaśnie. Nie musisz już dotykać ekranu czy podnosić ręki, żeby zobaczyć, która godzina. Ciesz się ekranem jaśniejszym o 70% w pomieszczeniach, aby nic Cię nie ominęło. Przednio szkło jest najbardziej odporne na pęknięcia w historii zegarków od Apple. Do tego smartwatch jest odporny na pył i wodę. Ten zegarek to prawdziwy twardziel.\nZdrowie pod kontrolą z Apple Watch 7\nApple Watch 7 41 Midnight Sport GPS chce, żebyś zawsze miał pod kontrolą swoje zdrowie. Dlatego smartwatch sprawdzi Twoje tętno, a EKG zrobisz w każdym miejscu. Rewolucyjny czujnik pomoże Ci zmierzyć natlenienie krwi, które jest niezwykle ważnym wskaźnikiem Twojego ogólnego stanu zdrowia. Wprowadź odpowiednie i zdrowe nawyki do swojego wypoczynku z asystentem snu, który jest prawdziwym ekspertem od regeneracji.\nZegarek Twoją motywacją\nĆwicz tak, jak lubisz. Apple Watch 7 na pewno ma na to trening. Trenuj i spalaj kalorie, a potem sprawdź, jakie postępy zrobiłeś. Ponieważ zegarek jest wodoodporny do 50 metrów, możesz spokojnie zabrać go ze sobą na basen. Dzięki pierścieniom aktywności możesz sprawdzić, jak ruszasz się w ciągu dnia. Wiesz, że rywalizacja to motywacja? Zaproś więc swoich znajomych do siedmiodniowej rywalizacji.


Khaleo Lampa wisząca metalowa miedziana minimalistyczna nad wyspę 1P szara Italux MDM-3030/1 GR+RC\nItalux Khaleo MDM-3030/1 GR+RC - minimalistyczna lampa wisząca metalowa nad wyspę\nLampa wisząca Italux Khaleo MDM-3030/1 GR+RC – nowoczesne rozwiązania dla Twojego domu\nNowoczesne aranżacje wyróżnia minimalizm, ciekawe kompozycje kolorystyczne oraz znaczna funkcjonalność. Jeśli chcesz stworzyć wystrój wnętrza, który będzie olśniewał oraz cieszył zarówno wysokim komfortem, jak i efektownym wyglądem, to wybierz lampę sufitową Italux Khaleo MDM-3030/1 GR+RC. Prosty kształt, inspirowany geometrycznymi bryłami, doskonale wpisuje się w aranżacje nowoczesne oraz minimalistyczne. Czarny klosz o matowym wykończeniu wraz z miedzianym elementem prezentuje się szczególnie dobrze w stylowo urządzonej kuchni, jadalni, salonie czy sypialni, podkreślając nietuzinkowy charakter całej aranżacji oraz wyszukany zmysł estetyczny domowników. Minimalistyczna lampa wisząca Khaleo z pewnością oświetli wnętrze Twojego domu przyjemnym blaskiem.\nKhaleo MDM-3030/1 GR+RC\nKod lampy - MDM-3030/1 GR+RC\nSeria - Khaleo\nEAN - 5900644332220\nlampy wiszące lampy wiszące metalowe lampy wiszące miedziane lampy wiszące minimalistyczne lampy wiszące nad wyspę lampy wiszące pojedyncze lampy wiszące szare lampy Italux lampy wiszące Italux


Kino domowe z dźwiękiem o wysokiej rozdzielczości i obrazem HD | Sony PL\nNajlepsze gadżety do kin domowych\nPrzekształć pokój w salę kinową za sprawą dźwięku o wysokiej rozdzielczości, technologii Blu-ray Disc™ i rozdzielczości 4K\nPrzyjemność z seansu filmowego w domowym zaciszu może zwiększyć tylko doskonała jakość dźwięku, dzięki której poczujesz się jak w kinie. Przemiana małego ekranu w kinowy dzięki poprawie jakości dźwięku jest łatwiejsza niż myślisz.\nTermin „dźwięk o wysokiej rozdzielczości” kojarzymy zwykle z muzyką, jednak można go przełożyć na wszystkie formy rozrywki. Najwyższą jakość dźwięku można uzyskać podczas oglądania zarówno klipu, jak i najnowszego filmu.\nNasza oferta obejmuje produkty, dzięki którym Twój domowy system rozrywki będzie mógł dorównać kinom pod względem jakości dźwięku. W tym celu potrzebujesz urządzenia mobilnego lub Blu-ray Disc™, soundbara HT-ST9 lub amplitunera wielokanałowego STR-DN1060 A/V oraz telewizora. Ich oprogramowanie i podzespoły obsługują dźwięk o wysokiej rozdzielczości, więc możesz cieszyć się wspaniałym brzmieniem i obrazem.\nOto wybrane gadżety do zestawów kina domowego, dzięki którym udoskonalisz domowe centrum rozrywki.\nDla posiadaczy podstawowych zestawów kina domowego\nGłośniki HT-ST9 do kina domowego:\nDźwięk przestrzenny: technologia S-Force PRO Front Surround 7.1. Nasz system wirtualnego dźwięku przestrzennego jest oparty na cyfrowym przetwarzaniu sygnału i technologii Wave-front. Imituje naturalne, trójwymiarowe pole akustyczne — choć w rzeczywistości dźwięk dobiega z jednego soundbara i subwoofera.\nNajnowsza technologia: formaty Dolby® TrueHD i DTS-HD należą do bezstratnych systemów kodowania, które pozwalają na rekonstrukcję wszystkich danych audio sprzed kompresji. Dzięki nim uzyskasz czysty, wierny dźwięk do filmów HD.\nNiezwykła jakość dźwięku: obsługa odtwarzania dźwięku o wysokiej rozdzielczości, w tym naszej technologii DSEE HX™, która nadaje posiadanym utworom niebywałe brzmienie.\nWięcej o technologii DSEE-HX\nWięcej o aparacie HT-ST9\nZalety w kontekście podstawowych zestawów kina domowego: soundbar HT-ST9 jest wielofunkcyjny. Za jego pośrednictwem można zarówno odtwarzać muzykę ze smartfonu Xperia™ na imprezie, jak i budować napięcie podczas seansu. Jeśli chcesz powiększyć kolekcję, model HT-ST9 oferuje m.in. trzy wejścia HDMI, 1 wyjście HDMI ARC, gniazdo USB itp.\nDla posiadaczy profesjonalnych zestawów kina domowego\nAmplituner kina domowego STR-DN1060:\nFantastyczne i naturalnie wyglądające szczegóły: amplituner STR-DN1060 obsługuje materiały wideo w standardzie 4K Ultra HD — zapewniającym cztery razy więcej szczegółów niż obraz Full HD. Dzięki zaawansowanemu systemowi przetwarzania obrazu jakość bliską 4K Ultra HD uzyskuje się także, oglądając na telewizorze 4K wideo o niższej rozdzielczości.\nRealistyczny dźwięk przestrzenny: 7.2-kanałowy efekt przestrzenny pozwala na uzyskanie prawdziwie dynamicznego brzmienia, a system DCAC zapewnia optymalny i zrównoważony dźwięk.\nBlu-ray Disc™: wbudowane dekodery Dolby® True HD i DTS-HD Master Audio pozwalają na odtwarzanie intensywnego, mocnego dźwięku przestrzennego HD z najnowszych płyt Blu-ray Disc™.\nŁączność przewodowa i bezprzewodowa: strumieniowe przesyłanie muzyki i filmów do amplitunera przez NFC, Bluetooth® i Wi-Fi® oraz odtwarzanie muzyki z podłączonego urządzenia USB.\nModel STR-DN1060 — informacje\nZalety w kontekście zaawansowanych zestawów kina domowego: amplituner wielokanałowy STR-DN1060 to wspaniałe uzupełnienie profesjonalnego systemu stereo. Podłącz odtwarzacz Blu-ray Disc™, smartfon Xperia™ lub odtwarzacz Walkman®, aby oglądać ulubione filmy lub klipy. Ten wzmacniacz poprawia jakość dźwięku i obrazu dzięki dekoderom Dolby® True HD i DTS-HD Master Audio i obsłudze rozdzielczości 4K Ultra HD.\nUzupełnienie zestawu kina domowego o głośnik HT-ST9 i amplituner wielokanałowy STR-DN1060 umożliwia oglądanie filmów i słuchanie muzyki, w tym koncertów, w doskonałej jakości dźwięku i obrazu. Aby w pełni wykorzystać zalety dźwięku o wysokiej rozdzielczości, sprawdź, czy zestaw Blu-Ray Disc™ ma specyfikację 96 kHz/24-bit lub wyższą.\nUłóż się na kanapie, aby cieszyć się dźwiękiem i obrazem zgodnie z intencjami wykonawców, reżyserów i inżynierów dźwięku.\nEwolucja odtwarzaczy Walkman®


Kokosowa rozpusta. - Black Smokey.\nJeśli czytacie mojego bloga nieco dłużej, to na pewno wiecie, że lubię masła do ciała - oczywiście te, które są pozbawione parafiny, bo moja skóra z reguły się nie dogaduje z tym składnikiem (choć są drobne wyjątki, jak w każdym przypadku). Sama z siebie przeważnie unikam tego składnika i wybieram smarowidła do ciała na bazie masła shea (których jest pełno w sklepach, wystarczy popatrzeć na składy). Takie kosmetyki fundują naszej skórze prawdziwie odżywienie i nawilżenie, a nie tylko chwilową barierę ochronną i powłoczkę dającą wrażenie nawilżenia.\nGdy więc zauważyłam owe masełko z metką CND (przecenione z 10zł na 6zł), to porwałam je w swoje łapki i rzuciłam okiem na skład:\nParafiny - brak. Jest gliceryna, masło shea, olej słonecznikowy, pantenol, witamina E. Niby samo dobro, ale oprócz tego sporo parabenów i silikony - te jednak mojej skórze w żaden sposób nie szkodzą, także po krótkim namyśle masełko wylądowało w moim koszyku. Bardzo ciekawił mnie jego zapach, ale było zafoliowane, więc otworzyłam je dopiero w domu i... przepadłam. Kokos. Czysty, świeży kokos. Taki owocowy, a nie ciasteczkowy. Mniam, mniam! Ku mojemu zaskoczeniu, na skórze przeistacza się w nieco orientalną, otulającą nutkę - w to mi graj!, ponieważ nie jestem wyjątkiem od reguły i podobnie, jak większość kobiet, w chłodniejsze dni sięgam po otulające zapachy (w sumie, sięgam po nie praktycznie przez cały rok z drobnymi przerwami, świeże nuty zapachowe nie do końca do mnie trafiają).\nMasło ma konsystencję... masła (zaskoczenie!), ale takiego miękkiego, stojącego w pokojowej temperaturze. Dobrze się rozsmarowuje i szybko wchłania, pozostawiając na skórze otulającą powłoczkę (lubię ten efekt w balsamach - specyficzny typ filmu, ani tłusty, ani klejący, bo takich nie cierpię, ale taki lekko tępy?, aksamitny, gładki - balsamy, które pozostawiają takie coś na skórze, najbardziej mi odpowiadają). Skóra po użyciu jest dobrze nawilżona, odżywiona i ładnie pachnie - orientalnym kokosem ;), przez długi, długi czas. Podoba mi się ten aromat, jest dość nietypowy, nawet mój mąż zwrócił na niego uwagę - niby słodki, ale z pazurem.\nReasumując - masełko bardzo, bardzo przypadło mi do gustu, ale chyba nie jest już dostępne... Co prawda, metka CND nie zawsze oznacza, że sklep coś wycofuje, czasem wyprzedają produkty w starym opakowaniu czy np powoli kończy się termin ważności, ale tego masła nie widziałam nigdzie w "moich" Rossmannach, a szkoda, bo na pewno bym do niego wróciła... 250ml dobrego, treściwego masełka za 6zł było bardzo dobrym zakupem. Jestem już w połowie opakowania i na pewno będzie mi przykro ;), jak je dokończę, bo już go więcej nie kupię - szkoda, szkoda.\nChociaż fakt faktem, ostatnio znalazłam swoją balsamową miłość, której pozostanę na pewno wierna na bardzo długi, długi czas, bo mnie w 100% zadowala - ale o tym produkcie za jakiś czas... ;)\nZnacie to masło? Lubicie kokosowe aromaty? Piszcie koniecznie!


Działka na sprzedaż, Toruński Lubicz Krobia, 80 000 PLN, 1473 m2, domy-2076 | Domy.pl\nCena za m²: 54,31 PLN / m²\nDziałka niezabudowana o pow.1473m2 położona w Krobi gm. Lubicz, 5km od granic Torunia w spokojnej i cichej okolicy. Objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczenie podstawowe: funkcja mieszkaniowa, przeznaczenie dopuszczalne: funkcja usługowa do max. 30% powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego. Prąd i wodociąg gminny w drodze przy działce. W najbliższym otoczeniu działki budowlane. Dojazd drogą asfaltową. CENA do negocjacji!!Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Liczba wyświetleń ogłoszenia: 9\nDziałka na sprzedaż: Toruński Lubicz Krobia Numer ogłoszenia: domy-2076\nJesteś zainteresowany ofertą? Interesuje mnie oferta numer 2076 - Działka na sprzedaż, Toruński, Lubicz, Krobia, powierzchnia: 1473 m², cena: 80 000 PLN. Proszę o kontakt.


Jak zatrudniani są niepełnosprawni według NIK - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Biznes » Wiadomości » Jak zatrudniani są niepełnosprawni według NIK\n09 lipca 2010, 07:43\nW administracji pracuje zbyt mało osób niepełnosprawnych. Do tego stopnia, że wiele urzędów musi dokonywać znaczących wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, ponieważ nie osiągnęły ustawowego wskaźnika zatrudnienia niepełnosprawnych wynoszącego 6%. Dotyczy to aż 91% skontrolowanych przez NIK urzędów. Szczególnie źle sytuacja wyglądała w ministerstwach - w ponad 60% skontrolowanych odsetek niepełnosprawnych wśród zatrudnionych wynosił nawet mniej niż 1% (na 30 czerwca 2009 Ministerstwo Gospodarki zatrudniało – 3 takie osoby, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego - 2). Najwięcej zatrudniało Ministerstwo Pracy - 24 osoby, ale stanowiło to jedynie 3,71% ogółu tam zatrudnionych.\nPolecamy: Jak wnieść skargę do Państwowej Inspekcji Pracy


Jarząb Meinicha (Sorbus meinichii) | Szkółki Konieczko\nDrzewo to jest przypuszczalnie naturalnym mieszańcem jarzębu pospolitego z jarzębem pośrednim lub z jarzębem skalnym S. rupicola (mikrogatunkiem z grupy jarzębów mącznych występującego m. in. w Skandynawii). Opisany ze stanowisk naturalnych w nadbrzeżnych rejonach południowo-zachodniej Norwegii, gdzie rośnie na łąkach, zboczach, brzegach lasów, na glebach wapiennych. Jest endemitem Norwegii, nie spotykanym w naturze poza tym obszarem, ale wraz z pokrewnym S. teodori, którego zalicza się czasem do tego samego gatunku zbiorczego jego zasięg obejmuje dodatkowo Finlandię, Szwecję i Łotwę, a także Szkocję (S. pseudomeinichii). Drzewo o zwartej stożkowatej koronie i wzniesionych gałęziach, dorastające do 10 m, o szarej, gładkiej korowinie pnia. Liście ciemnozielone na górnej stronie, a pod spodem szarawo omszone, grubsze niż u jarzębu pospolitego. Liście jeszcze bardziej podzielone niż u jarzębu pośredniego (S. hybrida), zbliżone kształtem do liści jarzębu pospolitego, posiadają od 4 do 6 par wolnych listków w dolnej części liścia, listek szczytowy jest znacznie szerszy niż boczne i nieco klapowany. Liście długo utrzymują zieloną barwę w jesieni, po czym przebarwiają się na żółto. Kwiaty białe, większe niż u jarzębu pospolitego, zebrane w kwiatostany średnicy do 10 cm. Owoce kuliste lub nieznacznie owalne, jasnoczerwone, średnicy do 1, 2 cm, owocostany wzniesione do góry lub częściowo zwisające i są luźniejsze niż u jarzębu pospolitego.\nRoślina nie mająca dużych wymagań. Najlepiej jednak rośnie na stanowiskach nasłonecznionych i na przepuszczalnych glebach. Ze względu na wąską i zwartą formę korony, drzewo to doskonale nadaje się do stosowania w terenach miejskich. Wydaje się również dość odporne na zarazę ogniową. Drzewo bardzo efektownie wygląda sadzone pojedynczo, np. w parkach na otwartej przestrzeni, szczególnie dekoracyjne i przyciągające uwagę w czasie kwitnienia i owocowania, kwiaty i owoce ładnie kontrastują z ciemną zielenią liści.\nNapisz opinię o produkcie:Jarząb Meinicha


Rzeczywistość przedstawiana w głównych mediach i większości mediów alternatywnych jest bez większego znaczenia i ma charakter maskujący i odwracający uwagę od tego, że toczy się wojna na tajnych poziomach: na Ziemi, pod ziemią, nad powierzchnia Ziemi i w Kosmosie. W dużym stopniu poniższe nagranie dotyczy tej problematyki, która ma decydujące znaczenie dla przyszłości ludzkości i Ziemi.\nLinki: Kerry Cassidy Secret Space Program 5G JFK Jr. Quantum Financial Reset California Fires, ET Battles https://www.youtube.com/watch?v=Awl82…\nKOCHANI💓💓💓🇵🇱 „Apel Łukaszenki do narodów Polski, Litwy i Ukrainy! Nie dajcie rozpętać się wojnie!” – https://youtu.be/UaYgBPM5Qvo\nokazowe procesy! ZAKAZ informowania o niebezpiecznych aspektach edukacji antydyskryminacyjnej! https://www.youtube.com/watch?v=yi4dQzuuCkI 99% osób przyjmie znak bestii i tyle przyjmuje już dzisiaj. https://www.youtube.com/watch?v=t8zlJHyj0bA&t=1s\n@Marek Szymanski „najpierw będą o to prosić………….. ale potem będą chcieli już tylko umrzeć………… i nie będą w stanie!” bit*ly/2YCHWBs (zamiast * wstaw kropkę) od 6;00 do 15;20 https://www.youtube.com/watch?v=StTzc-8lhoY <<<Co tak Naprawdę Kryję Się za Akcją Przymusowych Szczepień https://www.youtube.com/watch?v=yBf7O3KANi4&feature=youtu.be Czy wirusy naprawdę istnieją? NIE! Dodatkowo: po 1;00;00 totalnie morderczy wpływ 5G!\nGenialne audycje od kilku miesięcy 🙂 Najlepszy alternatywny kanał polskojęzyczny. Pozdrawiam z Kanady 🙂\nPod Warszawą niebo od tygodnia jest w kratkę smug chemicznych. Jeszcze tak ostro nie było.\nNawet Grudziądz jest opryskiwany a to zadupie. Mamy szpital jednoimienny a w tym roku postawili krematorium. Będzie się działo.\nTrzeba wywołać zapalenie płuc, czyli grypę i c19.\nW Poznaniu to samo\nLeszno Wlkp to samo\nWrocław też. Nocą latają, nad ranem niebo w kratkę.\nu mnie od 3 dni smugi ,jakiś czas ich nie było , co sie dzieje\nPryskaja i na Podlasiu i na Mazowszu. Rano piękne niebo, a po dwóch godzinach smugi i i chmury. W marcu tego nie było.\nLublin również przedmieścia plus częściej lata helikoptery i jakieś dwuplatowce\n@Krystyna Fogel Piaseczno i Tarczyn tez masakra… Ewidentna kontrola pogody , ale też destrukcyjny wpływ na nasze życie…\nWieliczka -Dobczyce jedna wielka szachownica :/ dramat\n@Kasia Darowska w Łodzi ostatnie 3 dni niebo pokratowane i dziwne chmury, słońce za mgłą\nnad Łodzią niebo poszatkowane od 3 dni\nSkurwysyny trują nas nocą bo w dzień wszystko opada. Kielce też opryskują w ostatni weekend dubeltowo co dzień.\n@palka palka nad morzem od samego rana\n@Dana Gosia Realizują to, co zaplanowali – depopulację ludności świata.\nW woj Lubuskim co dzień po kilka oprysków hemitrejs💀☠💀☠💀 dziękujemy P prezydencie POLACY\nTym razem do słuchania. słuchałam dziś podcastu Piotra Maczugi o utraconej kulturze audycji radiowych- podobno też ludzie przy podcastach mniej się denerwują, gdyż angażują mniej zmysłów, wyciszają się i uspokajają. Także od czasu do czasu będą słuchowiska.\n@Kinga Słuchałam. Po prostu za dużo pytań na wywiad 40 min. Ja prowadzą wywiad z np. Jacobem zadałam mu chyba właśnie ok. 7 pytań, chyba mniej, może 5, a rozmawialiśmy ponad godzinę- nie ma czasu na więcej, tym bardziej, że w miarę mówienia pojawiają się zawsze wątki poboczne. P.S. W pierwszym wywiadzie nie zadałabym pierwszego pytania, w jakiego Boga ktoś wierzy… Mógł poczuć się obrażony na samym wstępnie. Powinno się zacząć tzw. ‚innym tonem”. Ale to dziwna sytuacja, bo nie jest jasne, czy to zaproszenie na wywiad wystosowany przez dziennikarkę, czy porachunki osobiste. Bardzo to niejasne i trudne, więc nie nam oceniać. Pozdrawiam serdecznie\nJeśli chodzi o film „Bitwa o ziemię” to fakt, dużo przekazuje. Cechy kosmitów, ich „system wartości” wypisz – wymaluj cechy Plemienia Bankowego. 😉 Polecam.\nKOCHANI💓💓💓👍😊PRAWO JEST PO NASZEJ STRONIE‼CZAS ZAKOŃCZYĆ TEN OBŁĘD ‼👍 „MATKA WYGRAŁA ZE SZKOŁĄ! Nie zgodziła się na maski, strzelanie do dziecka, eksperymenty i sanepid” – https://youtu.be/TXvSJKWXvK0 👍👏🇵🇱 ROZMOWA Z ODWAŻNYMI PRAWNIKAMI O BEZPRAWNOŚCI ROZPORZĄDZEŃ‼- https://youtu.be/l9_3lkpIEGk ‼LABORATORIA GENETYCZNE BĘDĄ WKRÓTCE ROBIĆ TESTY (PRZYMUSOWE?) NA PODHALU‼„Karpacz forum ekonomiczne Testy DNA!” – https://youtu.be/mRuw_m7HDEY https://youtu.be/mPSU6I6WzvQ\nPodlaskie … pozdrawiam z okolic Grajewa 😀 ja wróciłem do domu na wieś bo miałem dość Mind control we Wrocławiu i też jak byłem w Holandii. Tutaj jest naprawdę na luzie w porównaniu do zachodu . Dzięki za twoją pracę moja droga\nWitam, na tym kanale jest prawidłowo przetłumaczone https://www.youtube.com/watch?v=rM8bX1pIPjk . Pozdrawiam:)))\n@adela Witam i pozdrawiam . Prawo do życia, prawo Księgi Życia. https://www.youtube.com/watch?v=tyHnbnYXPwU&t=115s\nchemizacja nieba idzie pełną parą\nwciągamy Petera już troszeczkę zobaczyłam i bardzo dziękuje za informacje a co do innych Charle to dawno zauważyłam -każdy program zaczyna od Jezusa ale druga wiadomości są złoto i waluty tak wiec motyw jest jasny choć informacje które podaje są otwierające głowę na inny świat a co do opryskową z góry u mnie ostatni raz było widać w kwietniu ale to co wylali spaliło wiele drzew owocowych i rośliny zeschły jakby palone kwasem tak ze Ula jesteś na posterunku i bardzo Ci za to dziękuję twoje spojrzenie i informacje są bezcenne :\nLiście na drzewach są jakby podpalenie.owoce natomiast są ugotowane i zasychaja na gałęzi.\nJeżeli to okaże się prawdą,że John Kennedy jr się ujawni to cała kampania prezydencka jest ustawką i już dawno wiadomo ,że Trump ma wygrac te wybory.\nNigdy ale to przenigdy nie zgadzajcie sie na testy i szczepionki, a w szczególnosci wystrzegajcie sie czipów z tego urządzenia! ! Maszyna do czipowania Elona Musk’a https://www.youtube.com/watch?v=mmTSRU3uxK4&t=2171s Urządzenie Bestii to jest powiązane z tą całą plandemią testami, szczepionkami, 5g i sztuczną inteligencją. Apokalipsa Św. Jana wypełnia sie na naszych oczach. Posłuchajcie tego człowieka wie co mówi. Udostepnij dalej i uswiadamiaj rodzine i znajomych co nas czeka w niedalekiej przyszłosci!! Ciekawe linki obejrzyjcie, pobierzcie i rozsyłajcie dalej to mega ważne!! Plandemia= antychryst i znamie bestii Czesc 1 https://www.youtube.com/watch?v=NaRNRP77FAQ&t=1s https://app.mediafire.com/zdm48rj3s2y8h 3 czesci, 2 usuniete z yt\nJa juz od lat stosuje naturalne specyfiki oczyszczające z chemtrails: chlorella,msm siarka organiczna i młody jęczmień. Chlorella i msm pieknie oczyszczaja z metali ciezkich a mlody jeczmien toksyny🌱🌱🌱\n@Ela Ela Chlorella i mlody jeczmien firmy Vivanutria a MSM od Nature Glory Feel. Cenowo i jakosciowo bardzo dobre. Ogolnie to chodzi o to zeby byly najlepiej bio\n@Ela Ela Prosze 🤗Tylko poczytaj jak stosowac. Chlorelle najlepiej od 1 dziennie. A jak bierzesz msm to w ten dzien najlepiej nie bierz chlorelli.\n17:40 – QFS to bezgotówkowość i całkowite poddanie Ziemian\no manipulowaniu pogodą……….. np.: Link 3 w „POKAŻ WIĘCEJ” tutaj: https://youtu.be/Z9QnBz33WRc\nUluniu ten odcinek bardzo WAŻNY!❤ zauważyłam, że w mieście coraz bardziej śmierdzi….woda….powietrze….. nigdy tak nie było jak teraz, czy też to zauważacie?!\nKOCHANI💓💓💓🇵🇱 ALERT‼TOKSYCZNE I ŁATWOPALNE PŁYNY PRZEMYSŁOWE BEZ ATESTU UŻYWANE W SZKOŁACH, PRZEDSZKOLACH, ŻŁOBKACH DO DEZYNFEKCJI RĄK DZIECI, POWIERZCHNI I PRZEDMIOTÓW (ZABAWEK) SZOK‼BIOTECHNOLOG M.IN. O STRASZNEJ SZKODLIWOŚCI PŁYNÓW DO DEZYNFEKCJI RĄK – „DRUGA FALA MASKARADY…SENS I KONSEKWENCJE” – https://youtu.be/O0XnHllCfeg ‼BADANIE STĘŻENIA CO2 ZA MASECZKĄ‼- NA WIZJI👍👏„Myślisz, że maseczka Ci nie szkodzi??? Zobacz, obudź się!!!” – https://youtu.be/8TYoVUZQ5hg SZOK‼„FILM Z 2013 ROKU / SEKRETNE PRZYMIERZE / PL / WEZWANIE DO PRZEBUDZENIA.” – https://youtu.be/2R8-euPHz2s 👍WSTRZĄSAJĄCA ROZMOWA ZE WSPANIAŁĄ PANIĄ WOŹNĄ W SZKOLE – https://youtu.be/xEj9IfZMRFs „WHO: Maski do końca 2022 roku” – https://youtu.be/oIkaKHDGn9E\n18, 19, 20 wrzesbia intensyfikacja chemtrails, bardzo ciepłe dni i bardzo zimne noce, Opryski + kontrast termiczny to przygotowanie do drugiej fali i jednocześnie ” narodowa ” debata o zwierzętach futerkowych, wyrźne odwracanie uwagi od planów gadziej polityki, A nawiązując do zdjecia Billy Meyera i „plejadianki Samjase – po serbsku” sam ja se” znaczy to JA – Maria Orsicz, z tej grupy , która zwędziła Hitlerowi statek do podróży kosmicznych. Powodzenia i piękne dzięki za info\nRzeczywiście, to ta sama twarz… Mam ksiazkę Michaella Salla „Secret space Prgrams and Extraterrestrial Allliances”, jest tam opis tych statków Hitlera i duże zdjęcie przepięknej Marii Orsic… Prowadziła tzw. Vril Society. Trudno znaleźć dokumenty na ten temat, ponieważ postarano się, by zniknęły… Pozdrawiam serdecznie\nMieszkam w Norwegii i te tozpylania z samolotow widze codziennie. Czuje bezsilnosc. Dziekuje za te informacje\nKOCHANI💓💓💓👍‼„Test masek ochronnych i przyłbic” – https://youtu.be/Lng-OGh9K6s https://youtu.be/Lng-OGh9K6s ‼„Maseczki ,,one nie pomagają,, – Minister Szumowski. Maseczka szkodzi. Cała prawda o maseczkach” – https://youtu.be/fn8nPeoQtgA ‼„”Zachowaj dystans, zakryj usta i nos, chroń siebie i innych” Jak to wygląda w sejmie poza kamerami?” – https://youtu.be/naDxkTuTfJA ‼👍Prawnik radzi: nie masz obowiązku zakrywać ust i nosa! – https://robertbrzoza.pl/post/prawnik-radzi-nie-masz-obowiazku-zakrywac-usta-i-nosa KOCHANI💓💓💓👍😊PRAWO JEST PO NASZEJ STRONIE‼CZAS ZAKOŃCZYĆ TEN OBŁĘD ‼👍 „MATKA WYGRAŁA ZE SZKOŁĄ! Nie zgodziła się na maski, strzelanie do dziecka, eksperymenty i sanepid” – https://youtu.be/TXvSJKWXvK0 👍👏🇵🇱 ROZMOWA Z ODWAŻNYMI PRAWNIKAMI O BEZPRAWNOŚCI ROZPORZĄDZEŃ‼- https://youtu.be/l9_3lkpIEGk\nBrian from highimpacttv ma wiele trafnych filmow chemtrails https://www.youtube.com/watch?v=YlP6FGeLxv4\nNie wiadomo jaka czeka nas przyszłość ale jak taka co z mojego dzisiejszego snu to ja wolę umrzec wolna. Sny gdzie sni ci sie szatan to pikus w porownaniu z tym co dzis mi sie przysnilo. A dotyczył on globalnej niewoli ludzi,umieszczonych w jakiś duzych klatkach. Każdego chipowali. Coś mi wstrzykneli w prawe przedramie na zewnętrznej stronie. To byly 3 malutkie igielki ja bardzo szybko wyciagnelam je w tajemnicy i to cos miało jakiś lepki żel co ciągnął sie jak wyciagalam te igły. Potem oni obok tego miejsca zrobili mi wielki otwor w skórze aż do kości ale gdy wycinali ten okrąg wcale nie leciala krew. Chyba bylam w jakiejs narkozie bo jak ponownie spojrzalam na moje przedramie to w tej dziurze w skorze szły jakieś kabelki jakby od nadgarstka do końca ramienia. Wszystkie kable byly zabezpieczone ,pokryte osłoną jakby z przezroczystej gumy czy tworzywa cos jak miękka pleksa,przez którą dokladnie widziałam te kable w ciele. Przez to że wczesniej wyjęłam te 3 igły to mięso wokół tej otworu ,tej rany zaczęło robić sie galaretowate ,jakby sie rozpuszczalo. Podeszla wtedy do mnie osoba od nich płci żeńskiej,starsza o ostrych rysach twarzy i bardzo sie zdziwila że moja skora sie rozpuszcza. Powiedzialam do niej,że ja choruje na choroby autoimmunologiczne i to jest pewno reakcja organizmu na te przedmioty jakie mi wlozyliscie do skóry. Ona na to że wie o moich chorobach,że wiedzą o mnie wszystko. No i w końcu stwierdzili ,że mnie nie da sie zachipowac bo mam nie odpowiednie jakies DNA. Zostawili mi ten otwor otwarty i mowili żebym zawsze trzymala tą rękę poziomo bo inaczej krew mi wyplynie przez ten otwór. No sie obudzilam.\n@Jolanta Kasmeski ale kable założyli mi tylko w prawym przedramieniu. Były na pewno czerwone i chyba jeden żółty ale nie jestem pewna. Nie zostałam oczyszczona bo te kable tam zostały ale nie mogli mi założyć tego urządzenia bo organizm je odrzucal w postaci rozpuszczania sie wszystkich 3 warstw skóry ale tylko w tym miejscu gdzie wycieli mi ten otwór. A kanał Pauligk śledzę choć wolę Zygfryda.\nU Sławka Lernacińskiego jest opisana hipoteza, że asteroidy mają właśnie przeszkodzić kolejnej kadencji Trumpa.\nKościół katolicki usunął drugie przykazanie a czwarte zmienił, a żeby liczba przykazań się zgadzała ostatnie podzielił na dwa, drugie przykazanie zakazuje kłaniać się obrazom i figurom, a czwarte mówi o tym że dniem świętym jest Sabat (Sobota) czyli siódmy dzień tygodnia, nie niedziela (sunday, dzień słońca, łac. Sol Invictus, dies solis). Potwierdzeniem że sobota jest siódmym dniem tyg. jest numeracja dni w amerykańskim kalendarzu, albo słowa księdza w kościele tzn. ,,pierwszy dzień tyg.” w odniesieniu do niedzieli. Sabat(Sobota) to dzień Pański, a Jezus w ewangeli Marka roz.2 wers 28 powiedział o sobie że jest ,,Panem Sabatu”. Polecam bar Sabat obok galerii Słonecznej z szóstką w logo w której pełno galerianek, podobieństwo do niewiernych panien z przypowieści, albo nierządnicy(Babilońskiej) ze złotym kielichem ubranej w purpurę i szkarłat z 17 rozdziału Apokalipsy, zagadka kto obecnie nosi takie kolory? Kościoły i obrazy katolickie są naszpikowane symboliką słońca (aureole, monstrancje), katolicyzm to tak naprawdę kult słońca(solarny) czyli krótko pisząc to jedna wielka Galeria Słoneczna z obrazami, ale obrazów jest tam mniej niż galerianek w galeri Słonecznej z szóstką w logo ;)). Gdy łamiemy przykazania zdradzamy Boga tzn. cudzołożymy(grzeszymy) w sensie duchowym, ciekawostką jest to że niewiasta(dziewica, nierządnica) w Biblii symbolizuje kościół, Izrael, a Bóg albo Jezus symbolizuje małżonka, oblubieńca. Pytanie za 100 punktów, co powinno spotkać sekretarkę która zmieni korespondencje szefa bez jego zgody? Zapraszam na mój kanał w zakładkę dyskusje tam jest pełny tekst. A poniżej link do bardzo ważnej grafiki z opisami. https://zapodaj.net/2be6f8d2befe9.jpg.html Poniżej zamieszczam obrazek z pełną wersją 10 przykazań z księgi Wyjścia, które znacząco się różnią od okrojonej(wykastrowanej)katechizmowej wersji którą zna większość katolików. https://zapodaj.net/161bd921c436d.jpg.html Na poniższym obrazku zestawiam 17 roz. Apokalipsy pod kątem podobieństw i symboliki tzn. czy Wielką Nierządnicą opisaną tam jest Katolicyzm stricte Watykan. https://zapodaj.net/4c59f311b3098.jpg.html Poniżej zamieszczam obrazek z analizą katolickiego kultu Maryjnego w oparciu o Biblie. https://zapodaj.net/407a31f1fcaac.jpg.html Na poniższym obrazku analizuje czy aby na pewno zgodnie z oryginalnym greckim językiem imię Piotr znaczy słowo skała, czy może jednak kamyk, i czy wg. greckich manuskryptów Jezus powiedział (czyli skała) w odniesieniu do Piotra. https://zapodaj.net/b91232e9244bf.jpg.html Poniżej link do obrazka z zaleceniami związanymi z dietą Biblijną. https://zapodaj.net/34c3c2512729d.jpg.html A poniżej pozostałe https://zapodaj.net/e4c497e2ab6c5.jpg.html https://zapodaj.net/60b53b89e003c.jpg.html https://zapodaj.net/443e490645c30.jpg.html https://zapodaj.net/5fb63aa8c57d7.png.html https://zapodaj.net/8f94b783ae857.jpg.html https://zapodaj.net/486c1257c7e8f.png.html\nRobert nie jest taki święty też jest częścią tej wojny frakcji jaka obecnie ma miejsce po wcześniejszej zapaści ich systemu. Ta gra i „trust the plan” to też odciaganie od pracy wewnętrznej, osobistej z własnym cieniem i wszystkim co jeszcze może obciążać przed „żniwami”. Każdy poluje na swija trzode i zasilanie. Bez nas są niczym. Co cosie zorganizują i są gotowi wziąć większą odpowiedzialność za swoje życie mogą się stąd wydostać. Dla walczących, spolaryzowanych to będzie niemożliwe i budują co mogą by przetrwać. Nie ważne czy będzie to w prawo czy lewo, ci co walczą a nie uczą się, tworzą nowa pętle i błędne koło. Polegają głównie na czynnikach zewnętrznych i technologii nie znając potencjału 95% swojego „smieciowego” dna.\nPOZDRAWIAM SERDECZNIE WSZYSTKICH Proszę zobaczyć JAK WYGLĄDA ZIEMIA I JAK DZIAŁA ORAZ CO SIĘ WYDARZY 21.12.2020R.https://youtu.be/lL6A7I-Axzs\nStarożytne artefakty są niszczone bo zapisana jest w nich starodawna wiedza chaldejczykow dlatego stany zlajdaczone najeżdżają na różne kraje pod pretekstem demokracji i pokoju np.w Iraku Husajn rozpracował pismo klinowe w których jest zapisana między innymi receptura na budowę różnych broni i dlatego chcieli to przejąć teraz chrapka jest na Iran bo to dawna chaldeja na Ukrainie też są złoża ważnego pierwiastka wykorzystanego do celów lotów kosmicznych oraz znaleziono na Krymie piramidy pod ziemią a w niej mumia króla i oto chodzi cała ta gra w serbi też chodziło o złoża uranu w Afganistanie znaleziono w grotach skalnych starożytną vimane\nProrocze sny, obejrzyjcie prosze ! https://www.youtube.com/watch?v=bcXGauGc924&feature=share&fbclid=IwAR0GVdtgSA-wp2Cekj5ba71zr6oJAd8gyYstH8YxFvN6uPmwGN_qV2OCMfo\nKarol – wiersze i poezja\nHistorie kosmiczne Karola cz.3 https://www.youtube.com/watch?v=IidI33CT0YE Pisze byś świadom żył lub „umarł” by wolna wola Twoja Boska podpowiedziała będziesz czuwał w tym leży cała moja troska https://www.youtube.com/watch?v=S4XPiOjV2vY&t=2s byś znowu dostrzegł barwy świata moce i życie urodzajne byś odwrócony ład przez lata myśli rozwojem objął fajnie https://www.youtube.com/watch?v=O1ZHH6XzVOQ&t=3s załgane dusze i umysły niewinne serca wszystkich dzieci chce, żeby wszystkie tutaj przyszły świadomość słońca niech im świeci https://www.youtube.com/watch?v=InSlJqSGTfM&t=1s przez lat miliony ziemi życia wciąż tworzą Ci miliony Bogów by Twą energie gdzieś z ukrycia łgarstwem zawładnąć z świątyń progów https://www.youtube.com/watch?v=GVwWGeMqGCg gen nie jest szyfrem uległości a wolna wola nie moc piekła zaczynasz życie od kontroli chrztu, żeby dusza nie uciekła? https://www.youtube.com/watch?v=FvYzpT7qldU Masz wykorzystać myśli wolność prędkość i dynamikę całą dziękować Stwórcy Matce godność za tą świadomość tak wspaniałą https://www.youtube.com/watch?v=y7MsT29Y4FA Stwórcy tu stempli nie potrzeba a każda Matka drży miłością z energią geny użyj z nieba a wygrasz z czartem nad wolnością M.K. https://www.youtube.com/watch?v=HATGBmSjLE4&t=44s https://www.youtube.com/watch?v=uYUaXTAjUe0\nOpublikowano za: https://www.youtube.com/watch?v=_E_d7xquWT8\nWywiad jest niezwykle obszerny jeśli chodzi o zakres poruszanych tematów.\nJa zatem skupię się na jednej sprawie, aby wyjaśnić ludziom o co chodzi w tym wszystkim i wskazać drogę.\nOglądałem wiele zdjęć z Kalifornii po pożarach.\nWystarczy zobaczyć je aby mieć pewność że nie są to pożary naturalne.\nWynika to z faktu że widzimy domy popalone aż do samych fundamentów, tak że zostaje co najwyżej przewód kominowy ponieważ one wykonane są z reguły z cegły lub kamienia….poza tym NIE MA NIC.\nInteresujące jednak jest to że takie osiedla często znajdują się w okolicach bujnego drzewostanu. Zaskakujące jest że ANI JEDNO DRZEWO NIE JEST SPALONE LUB NADPALONE. Często bywa że widzę drzewa , bez śladów ognia, oddalone o 2-3 metry od posesji……..KTÓREJ JUŻ NIE MA\nZamieszczam kilka interesujących zdjęć, choć są ich setki:\nJak napisałem to jedynie przykłady, ich ilość jest niezliczona, skupiłem się na domach, ale to samo tyczy innych przedmiotów jak samochody.\nWskazuję na takie przykłady jednak nie bez powodu. Otóż od setek chyba lat istnieje coś co nazywane jest FENOMENEM, którego przyczyny od dawna nie wyjaśniono.\nJest to fenomen obserwowany od przynajmniej setek lat i występujący na całym świecie. Mówię tutaj o SAMOZAPŁONIE CIAŁA.\nObecnie w czasach aparatów fotograficznych kartoteki policyjne są bardzo bogate w opisy takich zdarzeń.\nDla przykładu zamieszczam kilka zdjęć z kartotek, które przedstawiają skutki takiego zdarzenia.\nOczywiście przykładów w tej tematyce, udokumentowanych fotograficznie jest również cała masa, to nieliczne przykłady, aby nie zanudzać.\nRzecz cała w tym że chcę wskazać na podobieństwa.\nProszę zwrócić uwagę że zarówno po domach jak i po ciałach nie pozostaje PRAKTYCZNIE NIC!. To co widzimy u ludzi i jest charakterystyczne to to że najczęściej pozostają tylko nogi od kolan w dół. Cała reszta ciała PO POSTU ZNIKA!\nTak jak w domach, pozostają jedynie nadpalone resztki wystające z fundamentów.\nProszę również zwrócić uwagę na inny znamienny fakt. POMIMO SPALENIA DOMU CZY CIAŁA OTOCZENIE JEST PRAKTYCZNIE NIETKNIĘTE!\nTak jak drzewostan w okolicach spalonych domów sprawia wrażenie nietkniętego tak pomieszczenia w których doszło do spalenia ciała są nienaruszone!\nWidać jedynie miejscowe przypalenia, a to fotela, a to dywanu. Jednak jest to niezwykle miejscowe zdarzenie. Widać to dobrze na przykładzie nie spalonej nogi, gdzie pozostały nawet pończochy w całości bez śladów ognia.\nMyślę że część zagadki została wyjaśniona, ale nie wszystko.\nOtóż można by pomyśleć że taką bronią ktoś dysponuje od dawna, tylko nie używał jej do tej pory na taką skalę..i to jest prawda.\nJednak inną prawdą jest to że faktycznie człowiek POTRAFI MANIPULOWAĆ ENERGIĄ w taki sposób że staje się emiterem takich właśnie energii które prowadzą do spalenia.\nOczywiście zdecydowana większość tych ludzi osiągnęła ten stan w sposób nieświadomy, po prostu weszli w takie częstotliwości które spowodowały spalenie, ale te osoby zwykle tego nie chciały. Po prostu im się udało ale nie mieli kontroli nad procesem, stąd właśnie taki niekontrolowany efekt.\nJa mogę w tym temacie powiedzieć że taką energią można sterować, można ją kierunkować posługując się intencją w przypadku ludzi.\nNie zmienia to jednak faktu że te same efekty można uzyskać drogą czysto technologiczną.\nTakie zdarzenia w literaturze zostały zresztą już dawno i w wielu miejscach opisane.\nPocząwszy od opisów z Nag Hammadi gdzie takiemu samospaleniu towarzyszyła błyskawica i było tłumaczenie jako zabranie do wyższych sfer, aż po opisy Don Juana, Carlosa Castanedy. On nawet opisał sposoby działania do osiągnięcia tego celu.\nPodsumowując, napisałem to aby rozwiać Wasze wątpliwości co do tego czy jest to tylko fantazja czy nie. To nie jest fantazja.\nNapisałem również to wszystko aby zachęcić ludzi do skupienia się nad odkrywaniem własnych mocy i możliwości swojej istoty, a mniej nad technologicznymi „cudami”.\n30/09/2020 at 10:10\nA teraz wróćmy do Polski.\nOd kilku tygodni w tym kraju dzieją się poważne sprawy, ale tym razem nie chodzi o politykę.\nZauważyłem że ludzie są atakowani bardzo nieprzyjemnymi częstotliwościami, nie jestem w stanie zlokalizować ich źródła.\nGeneralnie widać to po pogodzie. Oczywistym jest że tak nagłe zmiany temperatury są anormalne w naszej strefie klimatycznej. Temperatury potrafią skakać nawet o 20 stopni w przeciągu jednego dnia, i powtarza się to wielokrotnie.\nCałość wpływa jednak również mocno na nasze organizmy. Wielu ludzi się do tego po prostu nie przyznaje, nawet sami przed sobą.\nJa jednak wyczuwam duże zmiany energetyczne i związane z tym olbrzymie obciążenie organizmu.\nObjawy mogą być rozmaite. Na przykład znacznie zmniejszona wydajność organizmu, zmęczenie, zniechęcenie. Najrozmaitsze bóle nie związane z uszkodzeniami. Na przykład częste mogą być bóle dolnej części ciała, nogi, łydki, podeszwy stóp.\nWidzę silne działanie na serce, może występować arytmia, co wiąże się z poczuciem strachu. Przeprowadziłem mały wywiad u innych nie wspominając o powodach. Wiem że nawet osoby z rozrusznikiem serca mogą mieć jakieś problemy z koordynacją pracy serca. Wygląda że występuje u nich z kolei podwyższona częstotliwość pracy serca, aż po migotanie, pomimo branych leków i zainstalowanych rozruszników.\nObjawy są zwykle zróżnicowane, zależne od osoby, zauważyłem że częste jest gorączkowanie bez jakiegokolwiek zdiagnozowanego stanu zapalnego w organiźmie.\nTo wszystko skutki działań jakie obecnie odbywają się w naszej okolicy na poziomach energetycznych.\nWspominam o tym ponieważ ludzie boją się gdy nie wiedzą co jest grane, a na dodatek ukrywają swoje słabości, stąd moja informacja, aby uspokoić.\nTo wszystko minie za jakiś czas nie pozostawiając śladu, trzeba to po prostu przejść.\nZalecam zatem spokój i opanowanie, nie forsować organizmów, pracować ile czujecie że powinniście. Przede wszystkim jednak dwie podstawowe sprawy ODPOCZYWAĆ BIERNIE LUB CZYNNIE ORAZ PIĆ DUŻO PRZEGOTOWANEJ WODY NAJLEPIEJ Z KRANU.\nJak to minie wszyscy poczują, ja też o tym napiszę.\nDla wyjaśnienia, co jak tak dużo o tej wodzie piszę.\nChodzi o to że woda jest najlepszym przewodnikiem energii, dobrze nawodnione ciało jest w stanie sobie poradzić ze znacznie większymi dawkami energii bez szkody dla samej siebie. Człowiek odwodniony z kolei będzie gorzej przewodził energię, która może zacząć się kumulować w organiźmie co może doprowadzić nawet do samospalenia. To oczywiście ekstremalna sprawa, trochę żartuję:-)\nAle u tych spalonych ludzi pozostały tylko nogi właśnie dlatego że one były najlepiej uziemnione:-)


Przyjmujmy Ukraińców – to przybysze niemal doskonali - Rzecz o polityce - rp.pl\nAktualizacja: 18.04.2017, 23:16\nPrzyjmujmy Ukraińców – to przybysze niemal doskonali\nW Europie zaczyna się rywalizacja o „dobrych imigrantów", którzy zapewnią państwom wzrost gospodarczy.\nKlamka zapadła. 12 czerwca Unia Europejska znosi wizy dla Ukraińców, na razie legitymujących się paszportami biometrycznymi, ale to początek europejskiej rywalizacji o pracowników z Ukrainy. Bogatsze państwa unijne będą podbierać ich Polsce. Warto o nich powalczyć, maksymalnie ułatwiając im zamieszkanie w naszym kraju i uzyskiwanie obywatelstwa, bo są nam pilnie potrzebni dla zapewnienia dalszego wzrostu gospodarczego.\nKryzys demograficzny w Polsce jest znanym faktem. Przy dzietności na poziomie 1,3 proc. nie mamy szans na zastępowalność pokoleń, co odbije się negatywnie na możliwościach rozwojowych, wydolności systemu emerytalnego oraz bezpieczeństwie państwa. Tym bardziej że Polska jest zapóźniona w robotyce i automatyce, które w wysoko rozwiniętych gospodarkach pozwolą utrzymać, a nawet zwiększyć produktywność przy malejącej sile roboczej.\nPolowanie na nowych obywateli\nPomimo sukcesów programu 500+ nie powinniśmy się spodziewać wzrostu rozrodczości do pożądanego poziomu wskutek działań administracyjnych. Nigdy w Europie to się nie udało. Luki nie zlikwiduje też sprowadzanie do kraju potomków Polaków z Rosji czy Kazachstanu. Za mało ich, a cały program idzie ślamazarnie. Musimy zatem przyjąć obcych.\nDeficyt demograficzny występował w historii Europy dość często już od wczesnego średniowiecza. Rozwiązywano go na dwa sposoby. Pierwszy to uprowadzanie często całych populacji. Drugi – prawne i ekonomiczne zachęty do dobrowolnego osadnictwa.\nObecnie w grę wchodzi tylko ta druga metoda. Sprawa jest pilna, gdyż zaczyna się europejska rywalizacja o „dobrego imigranta".\nTo ktoś taki, kto pracuje, zarabia na siebie i płaci podatki. W efekcie wnosi wkład do PKB państwa przyjmującego, a nie je obciąża. Pochodzenie imigrantów ma w tym kontekście fundamentalne znaczenie. W Polsce ze świecą szukać Ukraińca, który pobiera pomoc społeczną, podczas gdy w Szwajcarii 90 proc. imigrantów afrykańskich żyje na zasiłkach. Może ich dzieci albo wnuki będą płatnikami netto do budżetu państwa, ale oni sami pozostaną kosztownym brzemieniem, które trudno zrzucić, nie łamiąc humanitarnych zasad, którymi kierują się państwa europejskie.\nW tym kontekście Ukraińcy wypadają świetnie. Pracują – na ogół legalnie, policyjne statystyki nie wykazują wśród nich przestępczości odbiegającej od polskiej średniej, są wreszcie – co chyba najważniejsze – akceptowani społecznie, co wyraźnie pokazują statystyki.\nZ badania zamówionego przez Związek Przedsiębiorców i Pracodawców w ośrodku badawczym Maison & Partners wynika, że Ukraińcy wiodą prym, jeśli chodzi o pożądanych przybyszów. Wyprzedzają nawet Czechów, Amerykanów i Francuzów, o mieszkańcach Bliskiego Wschodu i Afryki nie mówiąc. Ukraińców widzi w roli nowych Polaków 26 proc. ankietowanych, Amerykanów – 18 proc., Afrykanów – 7 proc., Syryjczyków – 5 proc., a Irakijczyków – 2 proc.\nProblemy z imigrantami w zachodniej Europie pokazują, iż nie ma co brnąć w polityczną poprawność i wpuszczać do kraju nacje niepożądane, bo doprowadzi to do konfliktów społecznych. Chcemy Ukraińców – bierzmy ich. To imigranci niemal doskonali.\nInne państwa też dostrzegły ich zalety, powinniśmy zatem pilnie uruchomić szybką ścieżkę przyznawania im prawa stałego pobytu, a potem – po dwóch, trzech latach – obywatelstwa. Szczególnie Ukraińcom o pożądanych cechach: młodym, wykształconym, mającym poszukiwane zawody (np. informatyk, lekarz). Niech od razu po przybyciu do Polski poczują się jak u siebie z perspektywą bardzo szybkiego zrównania się z Polakami w zakresie praw, przywilejów, ale i obowiązków.\nPodobna kultura i język w połączeniu z ułatwieniami administracyjnymi mogą przekierować przynajmniej część ukraińskiej fali migracyjnej z kierunku niemieckiego na polski. Zachętami ekonomicznymi Polska nie może konkurować z bogatymi państwami Zachodu, ale otwartością – jak najbardziej. I warto to przemyśleć.\nPolska Zosią Samosią narodów\nPolska militarnym prymusem


Ćwierćwiecze Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej – Nowy Kurier Galicyjski\nĆwierćwiecze Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej\nWspominając początki powołania do życia Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej chciałbym z perspektywy lat mocno podkreślić, iż była to inicjatywa oddolna, przez nikogo z zewnątrz nieinspirowana, tym bardziej przez nikogo z „zewnątrz” (jakby to określenie nie tłumaczyć!) niekierowana.\nTekst wspomnieniowy chciałbym zacząć od osobistych zwierzeń i refleksji o czasie złożonym – w przededniu dni, kończących dla większości z nas ówczesną wieloletnią epokę dominacji sowietyzmu i komunizmu w naszym życiu i działalności, przeplatanych wspomnieniami z epoki dzieciństwa, spędzonego w latach poprzedzających dramatyczny, straszliwy i tragiczny okres czasów wojenno-społecznych zmian, który przewrócił życie każdego z nas do góry nogami. Starsze osoby pamiętają, co i jak zmieniało się w naszym życiu w owych latach, jak zmieniano nam (bez naszej chęci i wiedzy), co jakiś czas przynależność państwową: z polskiej na sowiecko-niemiecką, z sowieckiej na „generalno-gubernatorską”, a potem, już – na długie lata – znów na sowiecką, a wreszcie życie na Ukrainie, której część obywateli jeszcze żyje pod wpływem minionej ideologii…\nJedyną społeczną inspiracją była na pewno atmosfera zapoczątkowanej w 1985 r. „pieriestrojki”, po której zaczęły się wszelakie zmiany, apogeum którego stanowił rozpad imperium komunistycznego. Był to szczęśliwy zbieg okoliczności, że w owym czasie we Lwowie zaczęły powstawać inne stowarzyszenia narodowościowe o charakterze ukierunkowanym na odrodzenie własnej tożsamości narodowej, stłamszonej w poprzednich dziesięcioleciach przez ustrój totalitarny, dążący do mitycznego stworzenie jednolitej postaci „człowieka sowieckiego” o zunifikowanej ideologii, poglądach i układzie życia. Nasze stowarzyszenie stawiło się sobie zaszczytny cel przywrócenia duchowej jedności z narodem polskim, który uzyskał możliwość odrodzenia własnej państwowości „po drugiej stronie granicy” – w odróżnieniu od tej rzeczywistości, w której znaleźliśmy się my, Polacy, rozproszeni po różnych regionach Związku Sowieckiego.\nWracam jednak do roku 1988. Byłem wówczas długoletnim kierownikiem Katedry Kompozycji Lwowskiego Konserwatorium Państwowego (LKP) im. M.W. Łysenki, w którym w latach 1948 – 1953 studiowałem kompozycję na wydziale kompozytorskim (którego później byłem dziekanem) w klasie znakomitego lwowskiego kompozytora, dyrygenta i działacza muzycznego profesora doktora Adama Sołtysa, który po śmierci swego ojca Mieczysława w 1929 r. kontynuował jego działalność. Kompozycję kończyłem 5-częściową „Suitą Polską” na wielką orkiestrę symfoniczną. Potem bardziej udzielałem się pracy dyrygenckiej, naukowej i pedagogicznej.\nW roku 1988 poznałem znanego polskiego lekarza Adama Kokodyńskiego oraz działacza Polskiego Teatru Ludowego Adolfa Wisłowskiego, z którymi zacząłem się coraz częściej spotykać. Wówczas, pod wpływem wiadomości z Wilna, gdzie utworzono Związek Polaków na Litwie oraz z Kijowa, w którym w lipcu 1988 r. – na pewno nie bez inspiracji ze strony ówczesnego Konsula PRL w Kijowie Włodzimierza Woskowskiego – powstało Polskie Stowarzyszenie Kulturalno-Oświatowe na Ukrainie (prezes Stanisław Szałacki). Był to ten ważny impuls, który uświadomił nam, że powinniśmy – gdzie jak gdzie, ale przede wszystkim we Lwowie – dążyć do założenia również tutaj stowarzyszenia, łączącego zarówno Polaków, jak i wszystkich innych, dla których kultura polska jest czymś ważnym w życiu.\nW Konserwatorium Lwowskim, gdzie pracowałem i które wówczas miało charakter bardziej rosyjski (ze względu na prowadzenie zajęć przez wielu nauczycieli z Leningradu i in. ośrodków), niż ukraiński, a raczej całkowicie zsowietyzowany, w którym wielu pracowników, w tym kierowników za swoją szczególną „misję” uważało usunięcie, a najlepiej – całkowite zniszczenie przez „autodafe” (spalenie) jak najwięcej świadectw przeszłości tej uczelni, której przeszłość związana była z jej poprzednikami. Gdy byłem na 1-m roku, na 3-m roku w klasie kompozycji profesora A. Sołtysa studiował Andrzej Nikodemowicz – znany później polski kompozytor. Nieco później w Konserwatorium podjęła pracę pedagogiczną pianistka Maria Tarnawiecka – uczennica wybitnego profesora Konserwatorium Moskiewskiego pianisty Henryka Neuhausa – kuzyna Karola Szymanowskiego. Była jedną z pierwszych bardzo zaangażowanych członkiń Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej, członkinią pierwszego Zarządu. Jednym z pierwszych członków TKPZL był też wykładowca Konserwatorium pianista Aleksander Koziński. We trójkę byliśmy wówczas jedynymi Polakami – wykładowcami LKP.\nNikt z nas nie przypuszczał, że w Polsce odbędzie się bezkrwawy przewrót demokratyczny, że „Solidarność” zwycięży, że runie mur berliński, że za trzy lata rozpadnie się Związek Sowiecki. Był jeszcze rok 1988. Byliśmy obywatelami ZSSR z całymi z tego wynikającymi konsekwencjami. Otoczeni i obserwowani przez wszelakie służby systemu komunistycznego. To obecnie – z perspektywy minionego czasu – wspominamy ten okres niejako z „przymrużeniem oka”. Lecz wówczas nie wiedzieliśmy – czym i jak się skończą nasze działania i dążenia do odbudowania własnej tożsamości narodowej. Sporo ryzykowaliśmy. Lecz widzieliśmy przed sobą szczytny cel. Byliśmy zauroczeni perspektywami naszych starań. I to nas inspirowało do konkretnych działań na rzecz naszej coraz bardziej topniejącej polskiej społeczności.\nPrevious PostNocne starcia zwolenników Unii Europejskiej z milicją w Kijowie\nNext PostZa kulisami jubileuszu


Jesteś tutaj: : / Regulamin współpracy\nZamówienia prosimy składać w wygodny dla Państwa sposób:\nTelefonicznie 22 394-64-52\nFaxem +48 22 499-57-77\nBezpośrednio u opiekuna handlowego, który zostanie przydzielony po rejestracji w naszej bazie kontrahentów\nDział handlowy jest do Państwa dyspozycji zarówno w sprawach doradczych jak i handlowych.\nZamówienia złożone do godziny 14.00 będą realizowane w tym samym dniu roboczym.\nDostawa odbywa się za pośrednictwem firmy kurierskiej:\nMożliwy jest również odbiór osobisty przesyłki w naszym centrum logistyki:Magazyn KL TRADE Sp z o. o.Ul. Niciarniana 5292-320 ŁódźPo otrzymaniu paczki kupujący jest zobowiązany w obecności kuriera do dokładnego sprawdzenia stanu opakowania zewnętrznego oraz zawartości przesyłki. W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek uszkodzeń, braków ilościowych lub niezgodności z zamówieniem należy sporządzić na miejscu, w obecności kuriera, protokół szkody, wymienić w nim wszystkie braki, niezgodności bądź uszkodzenia oraz datę i godzinę doręczenia przesyłki przez kuriera. Kopie protokołu prosimy przekazać do działu handlowego, który w trybie pilnym rozpatrzy reklamację.Koszty transportu uzależnione są od wielkości zamówienia oraz formy płatności.\nKlienci KL TRADE mogą dokonać zapłaty za towar w następujący sposób:\nPobranie za pośrednictwem firmy kurierskiej za dodatkową opłatą\nPrzedpłata na wskazany na fv nr konta\nPayPal za dodatkową opłatą\nprzelew (kredyt kupiecki udzielamy indywidualnie na podstawie okresu współpracy i obrotu jaki klient zrobił)\nAkcesoria zakupione w naszej firmie podlegają gwarancji 12-miesięcznej. Wyjątek stanowią części serwisowe, na który producent udziela 6-miesięcznej gwarancji.Realizacja reklamacji odbywa się na zasadzie naprawy, wymiany towaru lub korekty fv, w przypadku kiedy reklamowany towar aktualnie jest niedostępny. W celu uniknięcia korekt towar można wymienić na inny po wcześniejszych indywidualnych ustaleniach z klientem.Dokumentem uprawniającym do reklamowania zakupionego u nas towaru jest kopia dowodu zakupu.Wszelkie reklamacje rozpatrywane są ciągu 14 dni od ich wpłynięcia.\nZasady rozpatrywania reklamacji: Reklamacje przyjmujemy za pośrednictwem Formularza Zgłoszenia Reklamacyjnego, który dostępny jest na stronie ww.kltrade.plReklamacje nie będą rozpatrzone i zostaną odesłane w przypadku:\nBraku formularza zgłoszenia reklamacyjnego\nbraku opisu uszkodzenia, usterki\ntowar uszkodzony mechanicznie\nnie zakupionych w KL Trade\npo okresie gwarancyjnym


Pentax K-S1 – lustrzanka podświetlana | FotoManiaK.pl\n28.08.2014 , Antoni Żółciak Lustrzanki Pentax\nPentax K-S1 / fot. producenta\nPentax K-S1 – specyfikacja\nWymiary 121 x 93 x 70 mm\nMatryca APS-C, CMOS\nNagrywanie filmów 1920 x 1080 (30,25,24 fps), 1280 x 720 (60,50 fps)\nStabilizacja obrazu matrycy, 3-osiowa\nWizjer optyczny, 100 proc. pokrycia, 0,95x\nBateria litowo-jonowa, D-LI109\nWydajność ok. 410 klatek wg CIPA\nInne opcjonalny GPS, USB 3.0, mini-HDMI, opcjonalne Wi-Fi\nKonstrukcja nie z tej ziemi\nDiody na korpusie z pewnością przyciągną uwagę\nPentax K-S1 wyróżnia się w przede wszystkim z zewnątrz. Firma nigdy nie bała się koloru, ale tym razem poszła o krok dalej, wprowadzając diody LED z lewej strony uchwytu. Producent określa ten zabieg jako „illumination interface system” – od strony wizualnej jaki jest, każdy widzi. A od praktycznej? Diody wskazują działanie samowyzwalacza i zmieniają kolor na czerwony, gdy rejestrujemy materiał wideo. Co więcej, podświetlane są również włącznik aparatu i wyjątkowo niecodziennie prezentujący się przycisk „OK” na 3-calowym, tylnym panelu o rozdzielczości 921 tys. punktów.\nSama lustrzanka pracuje w oparciu o 20,1-megapikselową matrycę APS-C, pozbawioną filtra antyaliasingowego. Dostajemy natomiast filtr symulujący jego działanie – dokładnie tak, jak w modelu K-3. Sensor wspierany jest przez procesor obrazu Prime MII, dzięki któremu możemy zapisywać zdjęcia z czułością od ISO 100 do ISO 51200. Świetną, użyteczną sprawą, jest również 3-osiowa stabilizacja matrycy.\nZa płynność pracy autofocusu odpowiada moduł SAFOX IXi+, oddający nam do dyspozycji 11 punktów ostrości (w tym 9 punktów krzyżowych).\nK-S1 pozwala też na nagrywanie filmów w jakości Full HD (1080p, 30, 25 i 24 kl./s) ze stereofonicznym mikrofonem.\nDo aparatu można dokupić opcjonalny moduł GPS i kartę FluCard, dzięki której zyskamy łączność Wi-Fi.\nCzy ekstrawagancja pomoże Pentaksowi?\nZawsze musi się wyróżniać\nK-S1 będzie dostępny w trzech standardowych wersjach kolorystycznych – czarnej, niebieskiej i białej. Ponadto, producent zamierza lustrzankę dystrybuować w dodatkowych kilkunastu.\nPentax nie ryzykuje jednak tylko diodami, ale również specyficznym układem przycisków i pokręteł. To odpowiedzialne za tryby ekspozycji przeniesiono na tył – otrzymujemy do dyspozycji m.in. priorytet czasu, przysłony, tryb ręczny i programowy. Widać tu również tryb „bulb”, opcję automatyczną i rozmaite efekty graficzne.\nW sprzedaży już od września\n750 dolarów za korpus\nPentax zapowiada dostępność K-S1 na połowę września tego roku. Sam korpus ma kosztować 749,95 USD, podczas gdy zestaw ze kitowym obiektywem SMC DA L 18-55 mm f/3,5-5,6 wyceniono na 799,95 USD.\n« poprzedni wpis Chcesz zrozumieć, czym różnią się poszczególne obiektywy? Nic prostszego!\nnastępny wpis » Olympus PEN E-PL7 oficjalnie – i znów stylowo!\nPodobne: amatorska lustrzanka, diody LED\nProdukty: Pentax K-S1\nDziwny aparat ale sądząc po pierwszych zdjęciach na forach foto naprawdę są ładne jeśli te diody można wyłączyć?nie widzę problemu no to Pentax czyli nie będzie tanio choć to amatorski aparat.Przyznam że na zdjęciach reklamowych jest ładniejszy jak na video sprawcie sami.\nDziwak trochę wśród aparatów nie wiem adresowany do amatorów ale cena w naszym kraju nie będzie amatorska są już pierwsze zdjęcia na forach foto jak najbardziej ok.\n70 queries. 0,224, 0.222 (0,224) seconds.


Co PiS chciało ukryć przed Polakami? – gloria.tv\nCo PiS chciało ukryć przed Polakami?\nUWAGA❗Na konkretnym przykładzie pokazujemy jak rząd PiS płaszczy się przed Izraelem i totalnie ulega wpływom środowisk żydowskich! Jak ujawniły media europosłowie PiS, Ryszard Legutko i Tomasz Poręba, w połowie czerwca minionego roku pojawili się w siedzibie izraelskiego wywiadu Mosad i negocjowali treść ustawy o IPN! Niedługo później rząd PiS ogłosił kapitulację i wycofał się z niewygodnych dla Izraela zapisów ustawy! To WSTYD i HAŃBA. To działanie skrajnie antypolskie.\nTeraz próbują Wam wmówić, że są rządem suwerennym i niezależnym? Ich puste deklaracje i okrzyki na wiecach są w starciu z FAKTAMI zwykłymi kłamstwami. Apelujemy do europosłów Legutko i Poręby, aby ujawnili treść rozmów z siedziby Mosadu, niech opowiedzą Polakom jak rząd upadł na kolana przed Izraelem.\nA do rządu PiS mamy specjalny przekaz: Możecie nas dalej atakować za pomocą swoich mediów i aparatczyków partyjnych, ale my dalej będziemy mówić PRAWDĘ o waszych rządach i pracach nad realizacją roszczeń żydowskich. Otwieramy oczy obywatelom i nie dajemy się zastraszyć! #Konfederacja NIGDY nie pozwoli na grabież Polski!\nApelujemy o UDOSTĘPNIANIE, niech jak najwięcej osób zobaczy, co PiS chciało ukryć przed Polakami! Przypominamy, że Ryszard Legutko to numer 2 na liście PiS w Małopolsce i Świętokrzyskiem, gdzie startuje Konrad Berkowicz. Tomasz Poręba to numer 1 listy PiS na Podkarpaciu, gdzie startuje... Grzegorz Braun! To już wiecie na kogo głosować? ;)\n26 maja powiedzmy NIE zdrajcom i wybierzmy Konfederację! #Stop447 #DrużynaKonfederacji\nbo ma krótkie nogi...\na czasami długi nos...\n1280 Jun 15


Tryb zombie - czyli jak podróżować z czwórką dzieci? - DwaPlusCztery.pl\nHome NIEporadnik\tTryb zombie – czyli jak podróżować z czwórką dzieci?\nwritten by dwapluscztery 28 czerwca 2017\nJak podróżować z czwórką dzieci? Nie wiem 🙂\nWiecie co najbardziej przeraża mnie w podróżowaniu samochodem z dzieciakami? Tylko ja i oni?\nMoje dzieci płaczą. Krzyczą. Niekiedy nawet próbują się „bić”. To wszystko w trakcie jazdy samochodem.\nNie one nie czekają aż dojedziemy. Oni zaczynają kłótnie jak tylko ruszamy.\nWtedy cały mój misterny plan, kupienia się na drodze i prowadzeniu, bierze w łeb.\nKażde „mamoooo” wyprowadza mnie z transu kierowcy. Każde „ja chcę” powoduje zimny pot na plecach.\nNie potrafię odciąć się od tego, co dzieje się na tylnych siedzeniach. Nie umiem zareagować na histerie i lament dobiegający zza pleców.\nMoje upomnienia są skuteczne na chwilę. Po kilku minutach mam powtórkę z rozrywki.\nMniejszy problem, jeśli jedziemy kawałek i dojechanie no z przedszkola do domu to kwestia 10 minut. Tyle dam radę. Co jeśli jedziemy w kilkugodzinną podróż, a ja jestem zmęczona już wsiadając do samochodu?\nZ pomocą przychodzi noc.\nCzarna jak smoła i cicha jak próżnia. Po prostu noc.\nWyjeżdżamy jak zrobi się ciemno. W momencie kiedy dzieci robią się śpiące. Tak w ostatnim momencie ich „wykończenia”.\nSamochód pakujemy w ciągu dnia, po to, żeby wieczorem dorzucić tylko towarzystwo, wsadzić psa z wielkim fochem i w drogę.\nPierwsze 15 min trwa ekscytacja samym faktem wyjazdu.\nPotem nadchodzi 10 minut zastanawiania się czy „daleko jeszcze”?\nDodajmy do tego jeszcze moment „jestem głodny/a”.\nW końcu pojawia się najpiękniejsze „mamo, pójdę spać na trochę”. To niczym muzyka dla moich uszu i miód na moje serce.\nZa moimi plecami zapada cisza. Błogi spokój, przerywany raz po raz pojedynczymi chrapnięciami, któregoś dziecka i donośnym chrapaniem naburmuszonego psa.\nZostaję sama lub zostajemy sami, we dwoje. Przed nami tylko lekko oświetlony pas czarnej drogi, pełne skupienie i noc.\nJeśli jedziemy razem, gadamy. Non stop gadamy. Wiadomo podróż nocą nie sprzyja skupieniu za kierownicą, więc gadamy, żeby droga nie stała się tabletką usypiającą dla kierującego.\nJeśli jadę sama – gadam do siebie. Radio gra (moje śpiące dzieci nie usłyszą nawet fajerwerków odpalanych przy ich łózkach), a ja gadam. Totalne głupoty, ale gadam. Czasem śpiewam, czując się niczym Beyonce w drodze na koncert.\nCzasami nadchodzi moment zmęczenia. Czuję, żę robię się śpiąca, a moje skupienie zeszło na nieco inny poziom.\nJeśli tak się dzieje – staje. Zjeżdżam na najbliższy parking i staje. Wychodzę z auta, wystawiam twarz na chłodne powietrze niczym wilk do księżyca. Odpalam kawę z własnego termosu lub kupuję na stacji (ta opcja tylko jak jedziemy razem – już myśleliście że zostawiam dzieci same w aucie).\nPodróż mija w błogim śnie dzieci. Żadnych krzyków, płaczów i lamentów. Nie chcą jeść, pić, siku, zabawki. Cudownie.\nDocieramy na miejsce bladym świtem.\nI właśnie w tym momencie pojawia się największy minus podróżowania nocą. Największy kwas jechania ze śpiącymi dziećmi. Coś, na co wszyscy, niezależnie od ilości dzieci powinniśmy być twardo przygotowani. Coś, czego nie jesteśmy niestet w stanie uniknąć jadąc nocą.\nDzieci są wyspane, a my nie! W praktyce oznacza to tryb Zombie przez cały dzień, bo niestety, ale na spanie przy dzieciach nie możemy sobie pozwolić.\nZanim więc wybierzecie idealną dla siebie opcję. Zanim zdecydujecie. Zastanówcie się co wolicie:\nPodróż z płaczem, krzykiem, lamentem i kłótnią, przerywaną kolejnymi przystankami na “siusiu”, ale z możliwością pójścia spać, jak tylko dojedziemy, bo zarówno dzieci jak i my będziemy tak zmęczeni, ze sen jest gwarantowany.\nCzy podróż w błogiej, niczym nie przerywanej ciszy, z gwarancją trybu Zombie zaraz po dotarciu na miejsce.\nTryb zombie – czyli jak podróżować z czwórką dzieci? was last modified: 28 czerwca, 2017 by dwapluscztery\nZwykła Matka 30 czerwca 2017 at 08:58\nZdecydowanie wybieram tryb zombie! W ciągu dnia jakoś przezyję, ale kilkugodzinna podróż z marudzącym dzieckiem…w Twoim przypadku z czwórką…ja mam jedno i po godzinie mam dosc 🙂 Jakbym ja zaczęła śpiewać to mimo, że może i poczułabym się jak ta Beyonce to córka na pewno by sie natychmiast obudziła 🙂


▷ Kina domowe Tonsil z Bluetooth i WiFi RANKING 2021 > Opinie i Recenzje > Audiohead.pl\nKina domowe Kina domowe Tonsil z Bluetooth i WiFi RANKING\nSprawdź ranking kin domowych Tonsil z Bluetooth i WiFi w 2021 roku. Zobacz jakie kina domowe Tonsil z Bluetooth i WiFi są najchętniej polecane i wybierane przez kupujących. Porównaliśmy specyfikacje, opinie, ceny, testy i recenzje produktów, dzięki czemu wiesz jakie kino domowe Tonsil z Bluetooth i WiFi warto kupić.Ranking TOP 20 kin domowych Tonsil z Bluetooth i WiFi na 2021 aktualizujemy na bieżąco. Dzięki temu bez problemu wybierzesz dobre, a nawet najlepsze kina domowe Tonsil z Bluetooth i WiFi, najczęściej wybierane przez kupujących. W rankingu znajdziesz dodatkowo ceny, wyniki testów oraz opinie o zestawach kina domowego Tonsil z Bluetooth i WiFi. Szukasz porady jakie kino domowe Tonsil z Bluetooth i WiFi najlepiej kupić? Sprawdź powyższy ranking kin domowych Tonsil z Bluetooth i WiFi.\nJakie są opinie o zestawach kina domowego Tonsil z Bluetooth i WiFi?\nSprawdź najnowsze opinie o zestawach kina domowego Tonsil z Bluetooth i WiFi jakie dodali użytkownicy. Znajdziesz tam podpowiedź jakie kino domowe Tonsil z Bluetooth i WiFi warto wybrać, rzetelne opinie i wskazówki.\nJaki zestaw kina domowego Tonsil z Bluetooth i WiFi polecacie?\nSprawdzając ranking wiesz, które kina domowe Tonsil z Bluetooth i WiFi są dobre i najlepsze oraz jakie mają opinie na forum. Cena za kino domowe Tonsil z Bluetooth i WiFi różni się w zależności od specyfikacji.\nDobry zestaw kina domowego Tonsil z Bluetooth i WiFi, gdzie kupić?\nPolecane, dobre kina domowe Tonsil z Bluetooth i WiFi zamieściliśmy w rankingu powyżej. Na bieżąco sprawdzamy jakie produkty są dobre i które polecacie, aktualizując ranking kin domowych Tonsil z Bluetooth i WiFi. Wybierz kino domowe Tonsil z Bluetooth i WiFi na własną kieszeń.


Zasiedziałem się w projekcie – Programisty dzień powszedni\nZasiedziałem się w projekcie\nDla obecnego mojego klienta pracuję od 2 lat i 8 miesięcy i niebawem będę go opuszczał. W związku z tym nasuwa się trochę przemyśleń nad tym czy warto pracować dla jednego klienta długo, czy lepiej jest zmieniać częściej projekty.\nNa pewno po takim czasie będę musiał zmienić codzienną rutynę, bo obecna jest ściśle dostosowana do aktualnego projektu. Po takim czasie spędzonym w jednym projekcie może to być niełatwe – pewne nawyki robienia określonych rzeczy o określonych godzinach, czy w określonych dniach tygodnia trzeba będzie dostosować.\nDość istotną kwestią jest rozwijanie się. Z jednej strony pracując długo w jednym projekcie nie uczymy się wielu nowych technologii, z drugiej strony uczymy się tych kilku używanych technologii dogłębnie. To też nie jest tak, że w 100% siedzimy ciągle w jednej technologii, bo przez ponad 2 lata w moim projekcie naprawdę dużo nowych rzeczy się pojawiło. Niestety wielu technologii też przez ten czas nie użyłem, np. Symfony, w którym dawniej pisałem bardzo dużo, przez ostatnie 32 miesiące nie używałem właściwie w ogóle, przez co mam pewne braki jeśli chodzi o nowości w tym frameworku, które próbuję w międzyczasie uzupełniać, przynajmniej teoretycznie.\nNa szczęście dane mi było nabyć lub rozwinąć umiejętności w innych frameworkach (Laravel, Yii, CodeIgniter) a także w innych aspektach pracy, jakich wymaga duży projekt, takich jak: analiza kodu, współpraca w teamie, praca w metodologii scrum, code review, testy i wiele innych.\nMyślę, że jakość kodu jaki nauczyłem się pisać jest więcej warta niż znajomość konkretnych frameworków czy innego rodzaju technologii.\nCzy wolałbym częściej zmieniać projekty? Ciężko mi odpowiedzieć na to pytanie, bo zawsze pracowałem w projektach dość długo. Wydaje mi się jednak, że projekty długoterminowe to coś dla mnie, ale pod warunkiem, że czuję że mam w nich swój własny udział, a nie jestem tylko osobą od rozwiązywania przydzielonych zadań.\nCzy wolałbym pracować w projekcie jeszcze dłużej? Raczej nie. 2 i pół roku wydaje mi się maksimum w jednym projekcie i to musi być naprawdę ciekawy projekt. Żeby coś ciągnąć dłużej, musiałby to być mój własny (w całości lub częściowo) biznes.\nTagicode review, frameworki, praca w projekcie, projekt długoterminowy, scrum\nNastępny wpisNastępny Problemy z internetem, a w planach dwa dni szkoleń online