Blog Active - artykuły i porady sportowe - Co zabrać na basen? Skompletuj swój strój na pływalnię | active.sklep.pl\nStrój kąpielowy - absolutna podstawa\nAmeryki nie odkryjemy – strój na basen to przede wszystkim damskie kostiumy kąpielowe bądź męskie kąpielówki. I mimo że brzmi to banalnie prosto, nie wystarczy wejść do sklepu i kupić pierwszego lepszego produktu, który wpadnie Ci w oko. Przede wszystkim strój powinien być dopasowany do Twojej figury. Pamiętaj również, że basen to nie plaża. To, co sprawdzi się nad morzem czy jeziorem, może nie zdać egzaminu na pływalni. W przypadku panów bardziej wskazane będą więc obcisłe kąpielówki niż luźne spodenki. Niektóre baseny wręcz zabraniają wstępu w takim stroju. W przypadku pań natomiast często wygodniejsze niż bikini okażą się jednoczęściowe, opływowe kostiumy. Jeśli jednak zdecydujesz się na strój dwuczęściowy, postaraj się osobno dobrać górę, a osobno dół. W ten sposób lepiej dopasujesz bikini do swojej figury.\nCzepek – bardziej niż wskazany\nPływalnie rządzą się swoimi prawami. Aby każdy mógł bezpiecznie i komfortowo z nich korzystać, konieczne jest przestrzeganie konkretnych zasad. Najczęściej należy do nich noszenie czepka. To jedno z akcesoriów na basen, które mają niebagatelny wpływ na higienę użytkowników takich miejsc. Z drugiej strony czepek chroni uszy oraz włosy przed chlorowaną wodą. Wybierać możesz spośród modeli tekstylnych oraz gumowych. Choć te pierwsze zdecydowanie łatwiej założyć i zdjąć, nie dają takiej ochrony jak te drugie, ponieważ przemakają. Czepki z lateksu bądź silikonu mogą ciągnąć za włosy, lecz stanowią zdecydowanie lepsze zabezpieczenie. Jeśli wciąż zastanawiasz się, co wziąć na basen, definitywnie wpisz na listę porządny czepek.\nKlapki basenowe – dla zdrowia i wygody\nKompletując akcesoria na basen, nie sposób pominąć klapków. Mimo chlorowanej wody i dbałości o czystość pływalni, Twoje stopy wciąż narażone są na różnego rodzaju infekcje, takie jak grzybica. Z tego też powodu musisz zaopatrzyć się w odpowiednie obuwie. W klapkach bezpiecznie pokonasz drogę pomiędzy szatnią a basenem, a także bez obaw weźmiesz prysznic przed i po treningu. Jeśli nie wiesz, jakie klapki najlepiej wybrać, podpowiadamy – na pływalniach sprawdzą się przede wszystkim modele gumowe. Nie warto inwestować w warianty zawierające elementy tekstylne, gdyż te po prostu długo schną. Jeśli masz możliwość, zaopatrz się w klapki o jednolitej strukturze. Takie dodatki jak rzepy lub ozdobniki mogą rozklejać się pod wpływem wody i stanowić niepotrzebny problem. Postaw więc na sportową praktyczność.\nZabierz ręcznik – bo każdy trening dobiega końca\nNa wyjściu z wody trening pływacki się nie kończy. Nie masz w tym wypadku możliwości bezpośredniego powrotu do domu. Najpierw musisz się przynajmniej wysuszyć i przebrać. Najlepiej od razu po pływaniu wziąć prysznic, żeby jak najszybciej obmyć się z chloru i ewentualnych drobnoustrojów. Zabierz więc ze sobą żel, szampon oraz dezodorant. Nie zapomnij także o ręczniku. W przypadku tego artykułu najlepiej zainwestować w model szybkoschnący. Takie rozwiązanie pozwoli Ci na częste treningi, bez obaw o noszenie ze sobą mokrych rzeczy.\nZatyczki – rozwiązanie dla wymagających\nZdarza Ci się czasem, że w treningu na pływalni przeszkadza Ci woda wlewająca się do uszu lub nosa? Jeśli tak, możesz zainteresować się specjalnymi zatyczkami. To produkty, które pozwolą Ci na intensywną aktywność w wodzie, zabezpieczając uszy i nos przed nieprzyjemnymi konsekwencjami pływania. Trudno nazwać artykuły tego typu obowiązkowymi elementami wyposażenia, ale na pewno mogą one okazać się przydatne. Jeśli jesteś więc wymagającym pływakiem, dodaj je do swojego stroju basenowego.\nTorba sportowa – jakoś to wszystko trzeba spakować\nMimo że strój na basen nie zajmuje dużo miejsca, jakoś trzeba go ze sobą przetransportować. Doskonale nada się do tego sportowa torba. Spakujesz do niej kostium, klapki, czepek, ręcznik oraz niezbędne kosmetyki. Możesz zdecydować się na tradycyjną torbę na ramię bądź też wygodniejsze rozwiązanie – worek lub plecak. W zupełności wystarczą one na potrzeby treningu na pływalni.\nBasen to doskonały pomysł na trening wytrzymałościowy i rozwój wielu partii mięśni. Pływać możesz niezależnie od pory roku i pogody. Wystarczy Ci jedynie kilka elementów wyposażenia, z których zrobisz dobry użytek. Teraz, kiedy już wiesz, co wziąć na basen, skompletowanie pełnego stroju nie powinno stanowić dla Ciebie żadnego problemu. Zapoznaj się z asortymentem ActiveSklep i zaopatrz się w niezbędny sprzęt!


Jak powszechnie wiadomo obrót nieruchomościami rolnymi nie należy do łatwych, szczególnie dla nierolników. O tym, czy dany grunt można sprzedać decyduje wiele, różnych czynników. Problematycznym zagadnieniem jest na przykład obrót nieruchomościami rolnymi o przeznaczeniu rolnym – wskazuje Robert Tomaszewski – Prezes Zarządu w firmie Saveinvest Sp z o.o. - portal www.saveinvest.pl.\nPierwszy krok – pozyskanie niezbędnych informacji\nPrzymierzając się do sprzedaży nieruchomości rolnej, należy w pierwszej kolejności zweryfikować wszelkie dane na jej temat. Istotne jest pozyskanie dokumentacji ewidencyjnej, a także ustalenie, czy dla danej nieruchomości obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Wszystko to stanie się istotne w kontekście ewentualnej sprzedaży. Pozwoli nam również odpowiedzieć na pytanie, komu taką nieruchomość rolną możemy sprzedać. Może się bowiem okazać, że jedyną opcją, jest przekazanie jej rolnikowi, prowadzącemu działalność rolniczą – mówi Robert Tomaszewski – Prezes Zarządu w firmie Saveinvest Sp. z o.o.\nPlan miejscowy a studium\nPowszechnie popełnianym błędem, popełnianym przez osoby, zamierzające sprzedaż nieruchomość rolną, jest utożsamianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Należy wskazać, iż drugi z tych dokumentów nie ma żadnego znaczenia pod kątem ewentualnej sprzedaży nieruchomości. Stanowi on jedynie dokument, który sugeruje, że być może kiedyś dla danego terenu zostanie uchwalony plan miejscowy, który powieli postanowienia studium.\nCo wynika z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego?\nKluczowe dla ewentualnej sprzedaży są natomiast postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli z tego dokumentu wynika, że dany grunt ma przeznaczenie budowlane, sprzedawca nie ma żadnego problemu, ponieważ dla dokonania skutecznej transakcji wystarczy wyłączyć go z produkcji rolnej. Z kolei w przypadku, gdy plan miejscowy zakłada rolne przeznaczenie działki, pojawiają się dwie możliwości. Skorzystanie z którejś z nich uzależnione jest od odpowiedzi na pytanie "czy potencjalny kupiec jest rolnikiem?". W przypadku odpowiedzi twierdzącej, nie ma żadnych ograniczeń przy sprzedaży. Wystarczy jedynie sprawdzić, czy plan dopuszcza i jaką dopuszcza zabudowę zagrodową, bo to będzie miało istotne znaczenie dla prowadzenia działalności rolnej. - twierdzi Robert Tomaszewski – Prezes Zarządu w firmie Saveinvest Sp. z o.o.\nSprzedaż nieruchomości o przeznaczeniu rolnym\nW drugim przypadku, jeżeli potencjalny kupiec nie będzie rolnikiem, sprawa jest nieco bardziej skomplikowana. W celu sprzedaży takiej nieruchomości będzie trzeba bowiem doprowadzić do zmiany planu miejscowego i wyłączenia gruntu z produkcji rolnej. Jak to zrobić? Plan miejscowy uchwala właściwa Rada Gminy. Do tego właśnie organu można zatem wystąpić z odpowiednim wnioskiem. Należy jednak mieć na uwadze, że uchwalenie planu miejscowego jest czasochłonnym i kosztownym procesem. Taki wniosek może zatem nie odnieść pożądanego efektu, a nawet jeżeli, to na ten efekt trzeba będzie poczekać. Jeżeli jednak uda się to przeforsować, pozostaje jeszcze wyłączenie gruntu z produkcji rolnej. To również następuje na wniosek. Właściwym organem jest natomiast starosta. On wyda decyzję administracyjną, ustalającą jednocześnie wysokość opłaty. To, ile trzeba będzie zapłacić za wyłączenie gruntu z produkcji rolnej, uzależnione jest od klasy bonitacyjnej gruntu.\nSprzedaż mieszkania po przekształceniu bez zaświadczenia\nWielu dotychczasowych użytkowników wieczystych nieruchomości, którzy od 1 stycznia 2019 r. stali się właścicielami nie tylko lokali, ale i gruntów, postanowili skorzystać ...


A. B. Międzyrzecki - Consul. Gra o drugie życie premiera książki, polska data wydania\nDataPremiery.pl » Książki » Sensacja i Kryminał » A. B. Międzyrzecki - Consul. Gra o drugie życie\nA. B. Międzyrzecki - Consul. Gra o drugie życie\n„CONSUL – Gra o drugie życie” to trzymająca w napięciu powieść sensacyjna, której wartka akcja rozpoczyna się w Ameryce Południowej. Do egzotycznego miasta, gdzie wieczorem pobrzmiewają gorące dźwięki salsy, przybywa nieznajomy, żeby załatwić ostatni szemrany interes w swoim życiu. Obmyślił misterny plan i wszystko powinno pójść gładko, ale w wyniku nieszczęśliwego splotu wydarzeń trafia do więzienia w San Cristobal, o którym tutejsi mówią, że jest piekłem na ziemi. Wkrótce przyjdzie mu zapłacić za przeszłość człowieka, która stała się jego przyszłością...\nKiedy premiera A. B. Międzyrzecki - Consul. Gra o drugie życie? Kiedy wychodzi A. B. Międzyrzecki - Consul. Gra o drugie życie?\nData wydania książki zaplanowana została na 19.04.2012. Nowa książka A. B. Międzyrzecki z 2012 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz fragmenty tego utworu literackiego. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2012 roku.\nNowa książka A. B. Międzyrzecki - Consul. Gra o drugie życie data premiery


SKĄD POLSKA SPROWADZA TRUSKAWKI - Wszystko o gotowaniu w kuchni - Ugotuj.to\nskąd polska sprowadza truskawki\nAnanas na ropę\nod łacińskiego vorare - "pochłaniać". Na tej samej zasadzie zbudowane są po angielsku carnivore - "mięsożerny", czy herbivore - "roślinożerny". Locavore należałoby pewnie przetłumaczyć na polski jako "lokafag", ale wciąż byłoby niezrozumiałe, więc po co\nprzesympatycznymi siostrami i ich siedmioma kotami nie zapomnę nigdy. I codziennie chce tam wracać i nie mogę przeboleć, że nie powtórzyłem do tej pory tego cudownego granicznego przejścia. Dużo podróżujesz. Jakie smaki przywiozłeś ze sobą do Polski? Czas podróży (tych najdłuższych) przypadł mi na lata studenckie\nSałatka owocowa po polsku\nbita śmietana, mandarynki, 4 łyżki kakao, pół łyżeczki ajerkoniaku, 5 śliwek, 22 truskawki, 15 czereśni, 2 jabłka. Pokroić wszystkie owoce i wrzucić do miski następnie dodać bitą śmietanę i kakao. Później wymieszać a na koniec dodać ajerkoniak i znów wymieszać. bita śmietana;mandarynki;kakao;śliwki\nTruskawki, polskie truskawki.\nPo raz pierwszy we Francji pojawily sie w sklepach polskie truskawki. Sa prawie o plowe tansze niz te tutaj rodzime , jak i sprowadzane z RFN-u. Ale sa o niebo smaczniejsze, choc jednak nie ten dostawca co w Polskie. Te w Polsce, polskie sa jeszczae lepsze od tych polskich we Francji. Rok temu\nRe: Osiagniecia 18 lat TuskoBalcerowego “ly\nbędzie z USA sprowadzać. > -\tHuty zredukowane do minimum i w rekach zagranicy. Mądralo - leć po kredyt do banku, kupuj i zarządzaj > -\tCukrownie zdziesiatkowane – cukier importowany od Fidela Castro. Kapitalizm. pewnie, że wolałbyś za 10 zł polski cukier, ja wolę za 3 zł


Podatek rolny w 2019 r. - Infor.pl\nStrona główna » Księgowość » Podatki » Podatki na wsi » Podatek rolny w 2019 r.\n22 października 2018, 07:11\nPodatek rolny w 2019 r. /fot. Shutterstock\nInformację pozwalającą ustalić podatek rolny na 2019 r. zawiera komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 października 2018 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów będącej podstawą do ustalenia podatku rolnego na rok podatkowy 2019 (Monitor Polski rok 2018 poz. 1004 ). Zgodnie z treścią komunikatu: „na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1892 oraz z 2018 r. poz. 1588 i 1669) ogłasza się, że średnia cena skupu żyta za okres 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy 2019 wyniosła 54,36 zł za 1 dt”.\nNatomiast w ubiegłym roku średnia cena skupu żyta za okres 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy 2018 wynosiła 52,49 zł za 1 dt (decytonę; dalej także „q” - kwintal).\nOznacza to, że wskaźnik podwyższył się w stosunku do ubiegłorocznego, w konsekwencji podatek rolny opłacany w roku podatkowym 2019 będzie wyższy.\nPo przeliczeniu stawka podatku rolnego dla gospodarstw rolnych w 2019 roku wyniesie więc 135,9 zł od 1 ha przeliczeniowego gruntów gospodarstw rolnych (równowartość pieniężna 2,5 dt żyta). Natomiast stawka obowiązująca w 2018 r. wynosi 131,23 zł. Wobec tego w skali roku podatek do zapłaty będzie wyższy o 4,67 zł.\nWyższy podatek obejmuje również stawkę dla gruntów rolnych, które nie stanowią gospodarstw rolnych. Stawka w tym przypadku to równowartość 5 dt żyta. Zwiększy się z 262,45 zł zł w 2018 r. do 271,8 zł w 2019 za 1 ha fizyczny, czyli w skali roku podatek będzie wyższy o 9,35 zł.\nJeżeli chodzi o podstawę opodatkowania podatkiem rolnym, to podstawę tę stanowi:\nW związku z powyższym obowiązują następujące przeliczniki powierzchni użytków rolnych:\nŚrednia cena skupu żyta za okres 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy 2019, jak pisaliśmy już powyżej, wynosi 54,36 zł za 1 q.\nWobec tego w 2019 r. stawka podatku rolnego wyniesie:\n1) 135,9 zł od 1 ha przeliczeniowego gruntów gospodarstw rolnych (równowartość 2,5 q),\n2) 271,8 zł od 1 ha gruntów pozostałych (równowartość 5 q).\n- komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 października 2018 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów będącej podstawą do ustalenia podatku rolnego na rok podatkowy 2019 (Monitor Polski rok 2018 poz. 1004).


[buty spd]Buty SPD do 200zł - Odzież rowerowa - Forum Rowerowe - Największe w Polsce\n[buty spd]Buty SPD do 200zł\nPrzez micferrari, 10 Październik 2009 w Odzież rowerowa\nB. T. 49o23' N 20o06' E\nChciałbym kupić buty SPD do 200 zł jest duży wybór i nie wiem jakie wybrać. Na pewno chciałbym aby to były buty firmy Shimano. Mam Pedały Shimano PD-M505. Oczywiście buty do MTB.\nKtoś z forum sprzedaje używane xtr'y 600 km przebieg za 200 zł. Link\nZaznaczam chodzi mi tylko o NOWE BUTY. Pedały nie są mi potrzebne gdyż te 505 są nowe jak się rozwalą to w tedy będę myślał o nowych.\nja Proponuj kupić buty do mtb z 2 rzepami i 1 klamrą. Inaczej czyli albo sznurówki albo wszystkie rzepy nie ma to zbyt dużego sensu. Problem jest taki że za 200zł nie ma za bardzo w czym wybierać bo nawet na allegro nie znalazłem nowych takich butów w takiej cenie. Jeżeli możesz dołożyć te 50-80 zł to proponuje http://www.allegro.pl/item770948449_najnowsze_buty_shimano_mtb_sh_m086_2009_r_47.html http://www.allegro.pl/item760335922_najnowsze_buty_shimano_mtb_sh_m086_2009_r_42.html A jeżeli nie możesz to te lub coś w tym stylu: http://www.allegro.pl/item760897701_buty_scott_comp_srebrne_wyprzedaz_w_wa.html#gallery lub http://www.allegro.pl/item770703173_shimano_sh_m076_wyprzedaz_40_taniej.html\nJeszce nie napisałem numeru buta 29 a 28 cm. Czyli w Shimano to jest chyba numer 46. Te buty z tą klamrą są dość ciekawe ale dołożyć mogę max 50zł .\n@accentinferno a jak te M086 wypadaja w porownaniu do M122 ?\nMnie też właśnie interesuje ta różnica bo im większa numeracja w Shimano to tym lepszy sprzęt tak przynajmniej jest np w przerzutkach.\nJa juz zamowilem m122 za 250 pln a tu widze na sieci 086 w tej samej cenie... sam nie wiem teraz co robic\nZnalazłem na jednym forum że buty z klamrą są badziej stabilniejsze alee czytałem też opinie o 122 i też mówią że są dobre\nZdecydowałem się na kupno tych butów Shimano-SH M122B czy może zna ktoś dobry tani sklep internetowy z tymi butami rozmiar 46\n122B czyli o niebieski kolor chodzi?\nNa allegro były po 255 i w bike-land tez po 255\n@micferrari ale skad jestes ?\naccentinferno, wytłumacz mi proszę, czemu buty na same rzepy nie mają sensu?\nMoze i klamra jest lepsza ale ja porownywalem m086 z m122 i klamra w tym pierwszym bucie tragicznie sie obslugiwala. Brak mozliwosci latwego i szybkiego zdjecia. Wyglad i podeszwa tez mi nie pasowaly. W tym przedziale cenowym nie ma sie co szarpac na klamre. To jak kupowanie makrokesza z ciulatymi tarczami.\nDzisiaj juz pierwsze koty za ploty Powiem szczerze ze spodziewalem sie wiekszego powera ale chyba to z czasem przyjdzie bo jak na razie nie umiem pewnie do konca wydobyc z nich MOCY . M122 sa bardzo przewiewne o czym sie dzisiaj przy temp 4stopni przekonalem Musze kupic ochranicze. But wygodny. Nie spodziewalem sie ze tak mocno moze trzymac taki rzep. Buty sciaga sie w tempie N+1 bez problemow. Wziąłem niebieskie bo myslalem ze beda mniej szpanerskie niz biale Wchodze do domu a moja kobita mowi "A co one takie szpanerskie ?" Bloki i reszta wszystko ladnie poszlo. Montaz prosty i bez specjalnych problemow. Dalem 250 PLN. Uwaga. Nie ma co przeginac z ta numeracja i mierzyc. Zamowilem poczatkowo 43 a potem dopiero wsadzilem na noge i wyszlo ze jednak nie w kazdym przypadku te opowiesci ze o 3 numery shimano zaniża. W moim przypadku okazalo sie ze jest jak w butach normalnch. Tym bardziej ze tam nie ma polowek.\nGleby nie bylo. Ale dopiero 30km zrobione wiec wszystko przede mna Poznalem ta bezsilnosc kiedy sie chce machac nogami a tu lipa buahahaha ale na szczescie w pore jakos sie udalo wypiac. Dopasowanie blokow zostaiwm juz na potem. Na razie sa std ustawione i musze sie przyzwyczaic i poznac. Dla mnie bomba.\nZ Nowego Targu\nNo ja też oglądałem M086 i jakość wykonania budziła wątpliwości. Natomiast ja mam Spece Sporty, one są też teraz w granicach 250 zł do dostania. Zapisane na 3 rzepy, które trzymają super, nie jeździłem z klamrą więc ciężko mi się wypowiadać, noga 3ma się super. Podeszwa jest twardsza niż shimano, dla mnie to jest plus.\nCo do przewiewności to jest super sprawa na lato, naprawdę fajnie się jeździło jak ci wiało w stopę, a teraz no cóż trza ochraniacze...\nMAM PYTANIE A MIANOWICIE MIAŁEM BUTY SHIMANO SH-122 ALE ODSPRZEDAŁEM JE KOLEDZE I TERAZ PRZYDAŁO BY MI SIĘ KUPIĆ JAKIEŚ BUTY NA TYCH SHIMANO BARDZO DOBRZE SIĘ JEŹDZIŁO ALE MYŚLAŁEM O CZYMŚ LEPSZYM CENA JAKĄ MOGĘ DAĆ TO 260 ZŁ (MOŻE BYĆ TEŻ TEN SAM MODEL SHIMANO TYLKO W DOBREJ CENIE (IM TANIEJ TYM LEPIEJ ) )\nCO POLECICIE PROSZĘ O LINKI\nShimano SH-M086 z klamrą lata teraz na Allegro za 230-245zł (chwilowo Allegro chyba padło, ale jest dużo aukcji i sprzedają się wyśmienicie). Chociaż koledzy wyżej piszą, że "122" lepsze.\nNastępnym razem nie pisz wielkimi literami.\nSorry tak jakoś mi się pisało\na co do butów to chyba m-122 jeszcze raz kupie tylko muszę numer 46 w dobrej cenie dorwać jakbyście mieli jakieś aukcje albo sklepy z tymi butami w fajnej cenie to piszcie:)\nhttp://www.allegro.pl/item973923086_buty_shimano_mtb_sh_m086_sh_m_086_r_46_239pln.html - z klamrą\nhttp://www.allegro.pl/item975833786_buty_mtb_shimano_sh_m086_pedaly_pd_m520_339pln.html - M086 z pedałami PD-M520 za 339zł, okazja?\nPanowie co sądzicie o MT-41. http://allegro.pl/item981201400_buty_shimano_mtb_sh_mt41_spd_cena_detal_269_zl_ss.html#gallery\nWarte swojej ceny?\nNadadzą do jazdy rekreacyjnej w lekkim terenie, czy nie będą za grube na lato?\nCo byście polecili jeśli nie to.\nI do tego pedały lepsze M520 czy M505?


Scenarzysta Lobo daje znać na Instagramie - FDB\nScenarzysta Lobo daje znać na Instagramie 0\nOd ostatnich wieści na temat ekranizacji komiksu o przygodach Lobo minęło trochę czasu. Na szczęście projekt wciąż jest żywy, a zatrudniony przez Warner Bros. Pictures do napisania scenariusza Jason Fuchs wciąż pracuje nad odpowiednim tekstem.\nAutor skryptu opublikował na swoim Instagramie zdjęcie z kart komiksu o Lobo, a także kawałek klawiatury laptopa. Przesłanie tej fotografii wydaje się być jednoznaczne. Niestety Fuchs nie zdradził nic więcej i tak naprawdę nie wiemy na jakim etapie pisania jest oraz czym się kieruje pisząc scenariusz.\nOczywiście zdjęcie sprawiło, że rozpoczęła się prawdziwa burza spekulacji. To wklejone przez Fuchsa pochodzi z komiksu "Lobo: Ostatni Czarnian", którego autorami są Keith Giffen, Simon Bisley i Alan Grant. Nie wiadomo czy to na podstawie tej historii bazuje scenarzysta czy po prostu wybrał akurat ten komiks, który ma pod ręką.\nPewne jest jedno – film o Lobo jeszcze nigdy nie był tak bliski realizacji. A takowe plany w Hollywood są od wielu dobrych lat. Z projektem było związanych wiele znanych nazwisk. Wystarczy chociażby przytoczyć takie jak Dwayne Johnson czy Guy Ritchie.\nZdjęcie zamieszczone przez użytkownika Jason Fuchs (@jasonfuchs) 6 Cze, 2016 o 8:20 PDT


My Polacy - Pracownia Rozwoju Master Leading\nprzeciwnicy, przodkowie, świadomość, ustawienia systemowe\nLos wiedzie nas różnymi drogami. Jesteśmy w służbie tego, co nas prowadzi. Ku życiu i ku śmierci. Jako społeczeństwo bywamy szlachetni, solidarni, ale i egoistyczni i nielojalni. Oto cali …\nPo latach wojny, komunizmu, solidarności i po transformacji systemowej, dzisiaj możemy cieszyć się dobrobytem. Wysoka jakość życia to zasługa wielu ludzi, którzy byli przed nami. Żołnierzy wyklętych i przeklętych, i również tych, co bali się walczyć.\nKomunistów i tych, którzy nienawidzili komunizmu. Ludzi z Solidarności, którzy walczyli o Wolną Polskę i również tych, którzy z nimi walczyli. To zasługa ludzi, którzy zadbali, by zmiany ustrojowe wprowadzić łagodnie.\nRównież tych, dla których transformacja była tylko osobistym interesem budowania prywatnych majątków. Wszyscy byli w swojej roli. Nie można tego dzisiaj oceniać. Każdy szedł za tym, co wydawało mu się lepsze. Dla niego, dla rodziny, dla lokalnej społeczności, dla dobra ogółu lub dla korzyści.\nDziś żyjemy w dostatku. Otrzymaliśmy to wszystko od tych, którzy byli przed nami. To w historii naszego dobrobytu stoi człowiek: żołnierz i zdrajca, komunista i bojownik o wolność, patriota i cwaniak. To są nasi przodkowie. Wszyscy. Każdy był obecny w tym co się działo. Każdy w coś wierzył.\nNawet ci, którzy nie wierzyli w nic, którym było wszystko jedno w jakim kraju żyją. Byle przeżyć, bo przecież życie jest najważniejsze. Obecni ciałem, nieobecni duchem, niewidzialni dla innych i dla siebie. Tych też należy uszanować, ich los też był przecież trudny. Ciężko jest żyć takim życiem, którego nie widać.\nA jak jest dzisiaj? Czy aby inaczej?\nSą tacy, którym bez różnicy skąd pochodzą pieniądze. Są też i tacy, którym nie jest wszystko jedno. Każdy jest w swoim przekonaniu o tym jak powinno być. Każdy jest ze swoją prawdą. Czas płynie bez względu na nasze przekonania, nasz punkt widzenia, na nasz stosunek do. Jutro jest tuż za rogiem, wczoraj również.\nCzy uszanują nas w takim razie przyszłe pokolenia? Będą rozumiały, o co nam chodziło w tym naszym pędzie do dobrobytu za wszelka cenę? A może powiedzą, że wolność oddaliśmy za srebrniki? Nie wiemy. Ale wiemy, że należy uszanować to, co dla nas w różny sposób wywalczyli nasi przodkowie. Mamy przecież ponoć wolność. Jakaś ta wolność jest.\nJak skomentowaliby sytuację polityczną w naszym kraju bohaterowie wojenni i ci co walczyć się bali?\nCo mówiliby komuniści i ci co z nimi próbowali walczyć?\nA co myślą działacze Solidarności i ich przeciwnicy?\nCo powiedzieliby twórcy transformacji systemowej, gdyby doszli do głosu?\nCzy wszyscy nieobecni, niewidzialni, pominięci mieliby cokolwiek do powiedzenia?\nGdyby marszałek Józef Piłsudski mógł ożyć i przemówić, co byśmy usłyszeli?\nWszyscy tworzymy rzeczywistość, z której skutkami przyjdzie się zmierzyć przyszłym pokoleniom.\nDlatego niech nam nie będzie wszystko jedno co o nas powiedzą.\nNie bójmy się ryzykować.\nZa sto lat my też nie będziemy już oceniani.\nAle dzisiaj bądźmy obecni w naszych prawdach o wolności, o wolności tego kraju i nas samych.\nPrevPoprzedniSesje czytania z Kroniki Akaszy


Ciasto: Przygotuj dwie miski (na składniki mokre i suche). Do jednej wlej olej, mleko i sok z cytryny i wbij jajka. Dokładnie połącz wszystkie składniki. Do drugiej miski wsyp mąkę, proszek do pieczenia, cukier oraz startą skórkę z c...\nDo miski wbij jajka, wlej masło, maślankę dodaj serek Cremetta i dokładnie wymieszaj składniki. Następnie wsyp sól, pieprz, mąkę i posiekany szczypiorek - całość delikatnie pomieszaj. Na suchej, rozgrzanej patelni nakładaj porcje p...\nCykoriadę rozpuszczamy w podgrzanym mleku i czekamy,aż ostygnie. Mleko skondensowane ubijamy mikserem. W osobnej misce ubijamy kremówkę pod koniec dodając cukier puder / miód. Pianę z mleka skondensowanego oraz ubitą śmietanę ł...


Jak napisać życzenia - schemat\nŻyczenia są wypowiedzią okolicznościową będącą wyrazem pamięci, szacunku lub ciepłych uczuć w stosunku do ich odbiorcy. Podczas pisania życzeń pamiętaj o tym, żeby dostosować ich styl i formę do okazji i adresata. Nie zapominaj o uprzejmości, serdeczności i poprawności językowej.\nCo to są życzenia?\nŻyczenia to forma wypowiedzi, której celem jest wyrażenie pamięci, więzi, szacunku, uczucia do adresata.\nŻyczenia mają zwykle charakter okolicznościowy. Składa się je np. z okazji urodzin, imienin, świąt Bożego Narodzenia, Wielkanocy, Nowego Roku, ślubu, chrzcin itd.\nW formie pisemnej przesyła się zwykle za pośrednictwem kart okolicznościowych, wiadomości e-mail lub SMS.\nŻyczenia mogą mieć charakter oficjalny lub prywatny.\nForma i treść życzeń zależy od okazji, autora, relacji łączącej nadawcę i odbiorcę, formy przekazu itd. Dlatego nie istnieje jeden gotowy wzór życzeń ani ściśłe wymogi formalne.\nDostosuj styl, język i formę życzeń do odbiorcy i okazji.\nNie zapominaj o adresacie.\nBądź uprzejmy i serdeczny.\nZwroty do adresata pisz wielką literą, np. Tobie, Wam, Tobą, Pan, Pani, Państwo.\nJeśli po zwrocie grzecznościowym postawimy przecinek, to kolejne zdanie rozpoczynamy małą literą (np. Szanowna Pani, przesyłam gorące życzenia...). Jeśli po zwrocie grzecznościowym postawimy wykrzyknik, to kolejne zdanie rozpoczynamy wielką literą (np. Drogi Tomku! Życzę Ci...).\nJeśli zawierasz w treści życzeń cytat czy aforyzm, to dopasuj jego treść do okoliczności i odbiorcy. Przytoczone słowa powinny zachować oryginalne brzmienie, być ujęte w cudzysłów i opatrzone imieniem i nazwiskiem autora oraz źródłem (np. tytuł książki, z której pochodzi).\nŻyczenia zawierają zwykle następujące elementy:\nNie zawsze jest to jednak element obowiązkowy.\nForma zwrotu grzecznościowego jest uzależniona m.in. od relacji między nadawcą i odbiorcą. Jeśli łączące ich relacje są oficjalne, to pisze się zwykle Szanowny/a Panie/Pani czy Szanowni Państwo.\nW innych przypadkach to może być np. Drogi/droga + imię w wołaczu lub same imię.\nTreść życzeń w dużym stopniu zależą od okazji, ale można mówić o pewnych uniwersalnych ich składnikach, jak życzenie zdrowia, szczęścia, pomyślności itp. Niektóre okazje wiążą się zaś z utartymi zwrotami, np. Szczęśliwego Nowego Roku, Wesołych Świąt, Smacznego jajka itp.\nNiekiedy w treści życzeń pojawia się również wybrany do okoliczności cytat lub aforyzm - zależy to od indywidualnej decyzji piszącego.\nŻyczenia należy podpisać swoim imieniem i nazwiskiem lub samym imieniem w zależności od relacji łączącej nadawcę i odbiorcę.\nNiekiedy podpis poprzedzony jest sformułowaniem życzy lub życzą.\n1/16/22, 11:22 AM\n12/24/21, 4:44 PM\n~ ale że essa z wami\n4/21/21, 5:40 PM\n3/30/21, 10:25 AM\n3/15/21, 7:07 PM\n2/15/21, 3:46 PM\nNo troszkę pomogło ????\n~ Anonimowy haker\n9/10/20, 3:21 PM\n9/10/20, 3:12 PM


TEST: Projektory do domu i biura - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\tReklama zamknie się za 15 sekund. Przejdź do serwisu »\nEpson TW3500, Panasonic SC10E, Sharp PG-D3510X, projektory, rzutniki, projektor, okulary 3d, LDP, 3D Ready, LCD, Full HD, TEST: Projektory do domu i biura\nProjektory oferują coraz więcej możliwości i coraz trudniej wybrać odpowiedni. Podpowiadamy, jak to zrobić. Przetestowaliśmy najlepsze modele przeznaczone do różnych zastosowań i opisujemy, co w nich jest najbardziej interesujące.\nZobacz też:Jak kupować projektorCES: Miniaturowe projektory w natarciuTestujemy projektor do komórkiProjektor Twinkle łączy animację z rzeczywistościąTesty PC World - Projektory Tak się składa, że równo przed rokiem zapowiadaliśmy przełom w technologii projektorów biznesowych - wprowadzenie zamiast drogich i zawodnych lamp diod LED, które sprawią, że urządzenia staną się tańsze i wygodniejsze w eksploatacji. Cóż, przełom na miarę ekspansji LED w monitorach i telewizorach LCD nie nastąpił, ale pojawiło się wiele interesujących modeli, wykorzystujących możliwości zmniejszenia rozmiarów i wagi projektora, jakie daje ta technologia. Podstawowa wada podświetlania LED - słaba jasność - jest w ich wypadku drugorzędnym problemem, więc stosowane są we wszelkiego rodzaju modelach przenośnych oraz tych miniaturowych, mieszczących się w kieszeni. Olbrzymia większość projektorów na rynku nadal jednak wyposażana jest w żarówkę.\nPicoP to pierwszy projektor laserowy. Ma rozdzielczość WVGA, waży 122 gramów, może wyświetlić nawet 2,5-metrowy obraz z dowolnego urządzenia, np. iPhone-a. Kosztuje 1990 zł. LED to nie wszystko - tym roku zadebiutowała kolejna, tym razem laserowa technologia wyświetlania obrazu z cyfrowych rzutników. Pierwsze skorzystało z niej Casio, które w serii niezwykle lekkich i płaskich modeli użyło nowatorskiego systemu generowania obrazu - połączenia czerwonej diody LED i błękitnego lasera. Obraz z takiego projektora powstaje w wyniku połączenia barwy czerwonej generowanej przez diodę LED, niebieskiej lasera i zielonej, tworzonej przez promień lasera przechodzący przez filtr z żółtego fosforu. Chodziło o to, by zachowując zalety modeli LED, pozbyć się problemów z jasnością. Czy to się udało? W dużym stopniu tak, choć technologia wymaga jeszcze udoskonalenia. Z jeszcze bardziej interesującym zastosowaniem lasera w projektorach mamy do czynienia w modelu PicoP firmy Microvision. To producent spoza branży, znany z technologii wyświetlania na szybie przed kierowcą danych o pokonywanej trasie, stosowanej w najdroższych modelach BMW czy specjalnych gogli z wyświetlaczami przeznaczonych dla pilotów armii amerykańskiej. Swoje doświadczenia wykorzystał, tworząc ważący nieco ponad 100 g, kieszonkowy projektor wyświetlający obraz z zastosowaniem światła aż trzech laserów - czerwonego, zielonego i niebieskiego. Efekt jest zaskakujący i dobrze rokuje laserom w projektorach.\nEnergicznie w biznesie\nProjektory do zastosowań biznesowych to przytłaczająca większość sprzedawanych rzutników. Tu i rywalizacja między producentami jest ostra, i nowinki technologiczne wprowadzane najszybciej, a całe serie modeli częściej zmieniane na nowe. Tak zwane modele biurowe (znajdziesz je także w szkołach czy domach) prężnie się rozwijają, a linia ich podziału nie przebiega już wedle ceny czy (niekiedy) jasności, lecz zastosowań. Te zaś, jak zaraz się okaże, bywają najróżniejsze.\nBez wątpienia osobną kategorię wśród projektorów do prezentacji stanowią urządzenia krótkoogniskowe (short-throw), czyli wyposażane w optykę pozwalającą uzyskać jak największy obraz z jak najmniejszej odległości. Takie modele oferuje każda licząca się firma, a producenci prześcigają się, który z ich projektorów wyświetli większy obraz z mniejszej odległości. Obiektyw taki zwiększa wygodę pracy - projektor nie oślepia osoby prowadzącej prezentację, a co więcej, cień nie zasłoni obrazu na ekranie, jeśli prowadzący wejdzie w strumień światła. Obraz o 100-calowej przekątnej z odległości metra od ekranu robi wrażenie, jeśli więc potrzebujesz projektora jedynie do pracy, a często ci się zdarza prowadzić prezentacje w niewielkich pomieszczeniach, warto zastanowić się właśnie nad modelem short-throw.\nWyjaśniony LEDDiody LED coraz częściej są stosowane w projektorach zamiast tradycyjnych lamp. Dlaczego? Jak wiadomo, charakteryzują się niskim poborem energii, są trwałe i pozwalają konstruować modele o miniaturowych wymiarach. Ponadto zastąpienie lampy halogenowej trzema diodami LED pozwoliło znacznie ograniczyć wadę projektorów DLP, tzw. efekt tęczy. Kolejną zaletą technologii LED jest czas ich pracy, liczony nie w tysiącach, jak lamp halogenowych, a w dziesiątkach tysięcy godzin. Producenci gwarantują 20, a nawet 30 tys. godzin pracy, czyli praktycznie całe "życie" urządzenia. To nie tylko spora wygoda, ale i oszczędność - nowa lampa kosztuje kilkaset złotych. Nie wspominając o aspekcie ekologicznym - tradycyjne żarówki zawierają toksyczną i szkodliwą dla środowiska rtęć. Jednakże diody LED mają też istotną wadę, która nie pozwala na razie na wykorzystywanie ich w większych, wydajnych projektorach - nie zapewniają wysokiej jasności obrazu.\t1\n07.12.2010, godz. 10:45\tprint A


Nie jestem zboczeńcem i głupią lesbą. Jestem LGBT i jestem... - TKNEWS\nNina Kubikowska (fot. TKNEWS)\nNie jestem zboczeńcem i głupią lesbą. Jestem LGBT i jestem tu, wśród was, obok, za ścianą. Po co mi ta walka? Żebyście zrozumieli, że jestem taka sama jak Wy i dali mi te sama prawa. Bo do łóżka przecież nikt nikomu nie zagląda, prawda? – mówi Nina Kubikowska, kielczanka, aktywistka LGBT i działaczka społeczna, studentka medycyny na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym\nAgnieszka Drabikowska: Czerwiec czyli Pride Month to miesiąc dumy i wsparcia dla społeczności LGBT. Czujesz to wsparcie?\nNina Kubikowska*: O tak. Rzeczywiście czuć taką solidarność. Oprócz tego, że wiele organizacji podejmuje teraz różne akcje na rzecz tolerancji i równości, ludzie zmieniają nakładki profilowe na Facebooku okazując nam wsparcie, to zauważyłam nawet na ulicach Warszawy, że prywatne osoby naklejają na szyby samochodu tęczowe flagi. To naprawdę budujące. Jeśli nawet garstka osób zmieni swoje przekonania i przestanie wierzyć, że LGBT to samo zło, a nawet jedna osoba homoseksualna przestanie się bać wyjść na ulicę z partnerem czy partnerką, to i tak będzie dużo.\nTy się boisz?\nBoję się. Boję się, że jakiś facet nas zaatakuje, będzie chciał zgwałcić albo pobić. Całkiem niedawno, w Warszawie na Ochocie, szłam wieczorem za rękę z dziewczyną i jakiś pijany mężczyzna zaczął nas przeraźliwie wyzywać. Miał ze 2 metry, był gruby i stał w grupie podobnych mu osób. Było ciemno, godzina 23. Nigdy nie wiesz jak to się skończy. My przyspieszyłyśmy kroku i można przewrotnie rzec, że nam się udało. Ale wielu osobom się nie udaje. Czytałam jakiś czas temu o badaniach, które pokazały, że 15 proc. osób LGBT w Polsce zgłosiło, że doświadczyło przemocy fizycznej bądź seksualnej, a aż 59 procent było nękanych. Ale ta nienawiść przecież nie bierze się znikąd.\n– Kościół i partia rządząca. To są główne źródła. Jeśli większość Polaków ogląda telewizję publiczną, a najważniejsze osoby w państwie mówią tam, że LGBT to nie ludzie a ideologia, to czemu tu się dziwić. Jeśli sam biskup czyli wysoki hierarcha kościoła mówi o „tęczowej zarazie”, to ta nienawiść jeszcze się napędza. A potem na ulice bezkarnie wyjeżdżają ciężarówki oklejone homofobicznymi hasłami a z głośników nazywa się nas pedofilami i krzyczy „Tacy idą po Twoje dzieci”. I do tego jeszcze prześladowanie w szkołach, także przez nauczycieli….\nMoże nie były to drastyczne sytuacje, ale pokazują z czym się musimy zmierzyć. Kiedyś upubliczniłam na Facebooku plakat przedstawiający dwóch gejów. Moja nauczycielka z gimnazjum (ja już byłam wtedy w liceum) skomentowała ten post, że to choroba, nienaturalne i sprzeczne z Bogiem. Kiedy zareagowałam, że przecież dużo jej uczniów to czyta, a wielu z nich jest na skraju załamania z powodu swojej orientacji i mogą odebrać sobie życie, odpowiedziała, że…trudno.\nTak, tak napisała. Dodam, że to nauczycielka biologii. Sprawa była zresztą szeroko opisywana w mediach, a ona sama nie wycofała się z tego, tylko tłumaczyła się, że to były to jej prywatne oceny, nie jako nauczyciela. Na szczęście w liceum miałam świetnych, tolerancyjnych profesorów, no może poza jedną panią od niemieckiego, która rozkręciła aferę w szkole, o to, że nie noszę stanika.\n– Tak. I owszem, nie noszę stanika, ponieważ mam tak mały biust, że to bezcelowe. Nigdy jednak nie ubierałam się do szkoły wyzywająco, zazwyczaj chodziłam w golfach. Pani od niemieckiego, bardzo religijna osoba, pierwszy raz dała mi do zrozumienia, co myśli o osobach homoseksualnych, kiedy zgłosiłam jej, że dostałam walentynkę z „przesłaniem”: jesteś głupią lesbą. Zgłosiłam to do niej, ponieważ opiekowała się samorządem. Nie interesowało jej jednak wcale ani kto to napisał, ani że mnie obraził, tylko czy naprawdę jestem „homo”. A potem, tuż przed maturą, „doniosła” mojej wychowawczyni, że nie noszę stanika i żeby ta przywołała mnie do porządku. Skończyło się na wezwaniu mojego taty do szkoły, wizytach u dyrektora, który był tak zażenowany, że nie używał słowa „stanik” tylko „underwear”. Nawet nauczycielka, która pisała statut mojego liceum, dziwiła się całej aferze, ponieważ statut mówił o estetycznym ubiorze. Nikomu nie przyszłoby do głowy żeby wymagać stanika. To tak jakby ktoś mi kazał nosić majtki i to sprawdzał.\nZałożyłaś ten stanik?\n– Oczywiście, że nie. Za to z grupą koleżanek zaczęłyśmy chodzić po szkole w koszulkach z narysowanym biustem. A na marginesie, na świadectwie maturalnym miałam same piątki i szóstki. I tróję z niemieckiego. W zasadzie to się z tego śmiałam. Mam bowiem to szczęście, że moja rodzina w pełni akceptuje moją seksualność. A wielu moich znajomych ma z tym ogromny problem.\n– Wielu rodziców nie chce o tym w ogóle słyszeć. Udają, że tematu nie ma, albo traktują to jako fanaberię. Próbują zamieść ten problem pod dywan, zakazują spotkań, wychodzenia z domu, liczą, że „to” przejdzie. Dla osoby LGBT, która nie ma wsparcia w najbliższych, to jest dramat. Już w gimnazjum miałam znajomych, którzy cięli się z tego powodu, a potem przechodzili głęboką depresję. Ja już w wieku 11 lat powiedziałam rodzicom, że podobają mi się dziewczynki, choć oczywiście wtedy nie zdawałam sobie sprawy, co to tak naprawdę oznacza. Nawet później spotykałam się z chłopakami, aż w końcu, już jako pełnoletnia, w pełni świadoma siebie osoba, wiedziałam, że jestem homoseksualna. Rodzice to po prostu zaakceptowali.\nOd dwóch lat mieszkasz w Warszawie. Tam czujesz się bezpieczniej?\n– Nie. Wręcz przeciwnie. Owszem, Warszawa sama w sobie jest bardziej otwarta dla osób LGBT, ale na ulicy czuje się bezpieczniej w Kielcach. Tutaj można zostać tylko „zaatakowanym” dziwnym spojrzeniem albo głupimi uśmieszkami, ale nie spotkałam się z taką codzienną agresją. Zresztą, wyjeżdżając na studia, nie wyobrażałam sobie, że tutaj nie wrócę.\nNaprawdę? Mało kto wraca, odpływ młodych ludzi to chyba największa bolączka Kielc.\nPatrząc z perspektywy studenta, nie ma co porównywać tych dwóch miast. Wybrałam medycynę w Warszawie, bo z całym szacunkiem dla medycyny na UJK, to jest całkiem inny poziom. Samo życie studenckie też jest bez porównania. Kluby, festiwale, schodki nad Wisłą. W Kielcach tego nie ma. Ale po studiach, kto wie. Jeśli tylko znajdę dobrą ofertę pracy, wrócę. I myślę, że to właśnie praca, a w zasadzie jej brak i niskie zarobki, determinują w większości to, że młodzi wyjeżdżają i nie wracają.\nPo dwóch latach w Warszawie widzisz jakieś zmiany w mieście?\nBardzo mnie cieszy zmiana na stanowiskach wiceprezydentów. Agata Wojda i Marcin Chłodnicki to osoby, których poznałam jako radnych i które bardzo mnie wsparły w moich aktywistycznych przedsięwzięciach. Zawsze mogłam liczyć na ich dobrą radę i pomoc. A przecież ja byłam tylko nieznaną im nastolatką z liceum, tymczasem oni poświęcali mi swój czas. Dlatego odbieram ich jako osoby, którym rzeczywiście zależy na tym mieście i które są otwarte, pomocne i zaangażowane. Ich nominacje dobrze wróżą temu miastu.\nJak już jesteśmy przy Kielcach, zapytam o Andrzeja Piasecznego „Piaska” i jego słynny już coming out.\nTak naprawdę, przynajmniej w Kielcach, wszyscy domyślali się od lat, że Piasek jest gejem. Ale i tak uważam, że to dość przełomowe wydarzenie. Piasek jest ulubieńcem nieco starszego pokolenia – naszych mam, babć, więc kiedy przyznaje się wreszcie do swojej orientacji, otwiera kolejne drzwi do akceptacji społeczności LGBT. Choć nie podoba mi się, że wciąż jest taki zachowawczy.\nTo znaczy, że przyznał się, ładnie powiedział o tolerancji i akceptacji i tyle. I wciąż mam w głowie jak kilka lat temu osoby walczące o prawa mniejszości seksualnych nazwał „krzykaczami”. Czyli, że jemu na tych prawach nie zależy? A myślę, że jego głos byłby słyszalny w tej naszej walce.\nOd ludzi, którzy akceptują społeczność LGBT często można usłyszeć: Ja tam nikomu do łóżka nie zaglądam, ale po co im te marsze, po co się pokazują itp.\n– Po co? A no po to, że pary heteroseksualne biorą śluby, chodzą za rękę i nikogo to nie razi, a ich social media pełne są romantycznych zdjęć. A pary homoseksualne ślubu w Polsce wziąć nie mogą, jak idą za rękę to w najlepszym wypadku są narażone tylko na głupie spojrzenia, a zdjęcia na Facebook to lepiej nie wstawiać bo co pomyśli ciocia Krysia, która właśnie wróciła z kościoła, a babcia, to już może dostać zawału. Przecież w Polsce jest około 2 milionów osób homoseksualnych! My jesteśmy tu, wśród was, obok, za ścianą. Uczymy się, pracujemy, płacimy podatki. Ludzie, dajcie nam żyć! Dlaczego ja nie mogę mieć takich samych praw jak wy? Nie jestem głupią lesbą, zboczeńcem i nie idę po Wasze dzieci. Mam normalne, dobre życie, za kilka lat, jak wszystko dobrze pójdzie, będę lekarzem. Będę wykonywać bardzo odpowiedzialny zawód tak jak prawie 2 miliony moich koleżanek i kolegów lesbijek i gejów, którzy także są lekarzami, księgowymi, prawnikami, politykami i robią wiele innych dobrych i potrzebnych rzeczy. Po to nam właśnie te marsze. I po ta walka. Żebyście zrozumieli, że jesteśmy tacy sami jak Wy i dali nam te sama prawa. Bo do łóżka przecież nikt nikomu nie zagląda, prawda?\nNina Kubikowska – kielczanka, absolwentka liceum im. Śniadeckiego, gdzie organizowała tęczowe piątki i wspierała strajk nauczycieli, aktywistka LGBT i strajków klimatycznych, walcząca o prawa mniejszości seksualnych i prawa kobiet, studentka drugiego roku medycyny na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym.\nPoprzedni artykułTakiego wydarzenia jeszcze w mieście nie było! Luksusowe samochody z całej Europy wjadą na Rynek\nNastępny artykułKino Helios Dream bije rekordy popularności. Niesamowity dźwięk, obraz i te fotele…\nZłoty czas kieleckich restauracji: nawet 4 tysiące gości miesięcznie!


Mieszkańcy obronili stare dęby przed wycinką - Kolonia Jasna - osiedle miasta Pszczyna\nMieszkańcy obronili stare dęby przed wycinką\nWycinki drzew w wielu miastach zazwyczaj spotykają się z licznymi protestami mieszkańców. Władze powiatu pszczyńskiego pokazały, że głosu ludzi można wysłuchać. I obeszło się bez presji mediów.\nW Pszczynie planowana jest przebudowa drogi prowadzącej do Goczałkowic. Przy okazji ma zostać wybudowana ścieżka rowerowa. Inwestycja wiąże się z wycinką części ponad 150-letnich dębów rosnących przy ulicach Zdrojowej w Pszczynie i Jeziornej w Goczałkowicach.\nPrzed toporem udało się uratować sporo drzew\nKiedy na miejscu rozpoczęła się inwentaryzacja drzew, zaniepokojeni mieszkańcy zaalarmowali Klub Gaja. Jacek Bożek, szef klubu, natychmiast pojechał w tej sprawie do pszczyńskiego starostwa. W czwartek odbyło się w tej sprawie spotkanie. Już po nim Bożek nie ukrywał, że jest uspokojony. Jak mi mówił, przed toporem udało się uratować sporo drzew, a niewykluczone, że będzie ich jeszcze więcej. I co najważniejsze, przy przebudowie będzie obecny nadzór przyrodniczy.\nGrzegorz Nogły, wicestarosta pszczyński, zapewniał mnie z kolei, że liczba drzew do wycięcia będzie starannie przeanalizowana. Znikną tylko te, które rzeczywiście są zagrożeniem dla ludzi. Bożek chwali Pszczynę, że to dobry przykład przygotowań do inwestycji. Czy tak by jednak było, gdyby nie czujność samych mieszkańców?\nLudzie już od lat pokazują, że chcą mieć wpływ na otoczenie, w którym żyją. Nie godzą się na bylejakość i z góry narzucone wizje urzędników, którzy mieszkają zupełnie gdzie indziej. Najczęściej mieszkańcy dają temu wyraz przy wycinaniu drzew. Niestety, włodarze bardzo rzadko biorą ich głos pod uwagę. Przykłady można mnożyć.\nMieszkańcy obronili stare dęby przed wycinką pod drogę i ścieżkę rowerową


A można było inaczej! – goleniowska.com\nA można było inaczej!\n970 ton cegieł, betonu i żelastwa runąć ma za kilka tygodni na ziemię. Planowane jest wysadzenie górującego nad przemysłową częścią Goleniowa komina, stojącego na terenie byłych Goleniowskich Fabryk Mebli.\nWiadomo już, że zostanie w niej założonych 78 relatywnie niewielkich ładunków wybuchowych, a po ich kontrolowanej eksplozji całość położyć ma się pomiędzy budynkami w kierunku torów. Pracownicy firmy Explosive, którzy operację przeprowadzą, twierdzą, że są w stanie określić strefę upadku konstrukcji z dokładnością do pół metra. Dokumentacja wyburzenia komina jest już gotowa, właściciel terenu, goleniowskie przedsiębiorstwo Serwach s.j., czeka jedynie na odpowiednie pozwolenia. Powinny one zostać wydane w przeciągu dwóch – trzech tygodni.\nA że można było pójść na duże skróty i nie ponieść z tego tytułu praktycznie żadnych konsekwencji, przypomina historia sprzed kilku lat. Wspomnień czar TUTAJ.


Spawarka dwufazowa regulacja prądu - tematy na elektroda.pl\nspawarka dwufazowa regulacja prądu\nZnaleziono około 18 wyników dla: spawarka dwufazowa regulacja prądu\nPodstawowa forma zapytania: spawarka dwufazowy regulacja prąd\nElektro Początkujący Akrzy74 18 Lip 2014 13:39 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 4083\nspawarka Cinhell 220/380 V\nWitam. Widziałem podobne trafo spawalnicze, które było na 230/400V i podłączenie jego wyglądało następująco. Drut, który był głęboko w karkasie (początek uzwojenia) faza L1 i drut wychodzący ze środka karkasu podłączony do N zasilanie 230V jednofazowe. Drut początku uzwojenia faza L1 jak zaznaczyłem...\nElektro Maszyny i Urządzenia Paweł W. 03 Sty 2007 22:33 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 4434\nElektro Maszyny i Urządzenia 2703 03 Sie 2005 21:32 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 9599\nElektro Maszyny i Urządzenia Gość 09 Gru 2019 18:45 Odpowiedzi: 521 Wyświetleń: 302860\nkolego elektromechanik patrzyłem i troche przeczytałem o tej regulacji i z tego co widzę to owszem wdaje mi sie że koszt tego regulatora jest sporawy - niestety chyba nie na moją kieszeń. nie wiem czy nie spróbuje zrobić ukłądu prze ze mnie propowanego wczesniej tylko jak ktoś może powie mi czy gdy zastosuje...\nElektro Maszyny i Urządzenia boss1984 30 Mar 2008 17:05 Odpowiedzi: 105 Wyświetleń: 19064\nsterowanie prądu spawarki\nNie jest to spawarka dwufazowa lecz zasilana napięciem międzyfazowym (ok. 400V). Użyj opcji "szukaj" jest dużo postów na ten temat i przykłady w jaki sposób można to wykonać. Od regulacji zworą magnetyczną po układy elektroniczne.\nElektro Maszyny i Urządzenia kaaktus 05 Sie 2005 19:47 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 3918\nElektro Maszyny i Urządzenia karol3 17 Wrz 2005 16:43 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 5274\nElektro Schematy spawarek kylonik 27 Sie 2019 10:28 Odpowiedzi: 118 Wyświetleń: 532983\nElektro Maszyny i Urządzenia Akrzy74 04 Paź 2009 19:27 Odpowiedzi: 29 Wyświetleń: 8071\nDwufazowa, bez prostownika. 38.8kVA. Przy 630A na wtórnym, prąd na pierwotnym ~120A. Chyba jednak wybrał bym tyrystorową, lub z transduktorem jeżeli istniała taka wersja. Lepsze własności spawalnicze, mniejszy amperaż po stronie pierwotnej (57A - SPD630). Potencjalna naprawa elektroniki, w zasięgu ręki...\nElektro Co kupić? supchem 17 Kwi 2016 23:19 Odpowiedzi: 16 Wyświetleń: 1875\nWitam, opisze swoje trafo. Moze to komuś pomoze. Jest to trafo dwufazowe, rdzeń dwukolumnowy, przekroj 110cm2, uzwojenie pierwotne liczy 132zwoje + odczep na 80 zwoju na napięcie 230V, jest nawinięte płaskownikiem 2x10mm, uzwojenie wtórne liczy 2x 24 zwoje + odczep do migomatu- 10zwojow, nawinięte jest...\nElektro Spawarki i Prostowniki archanoid 28 Wrz 2017 06:48 Odpowiedzi: 3184 Wyświetleń: 1327623\nROWAC 300 GW TIG AC/DC schemat poszukiwany\nWitam szukam schematu ww. urządzenia, pozwolił by mi na szybszą diagnozę spawarka spawa regulacja prądu jest, natomiast maksymalny prąd to jakieś 100A więcej nie da się uzyskać, urządzenie jest zbudowane klasycznie: trafo dwufazowe, tyrystory przeciwsobnie do regulacji prądu, dławik, mostek...\nElektro Spawarki i Prostowniki kszumek 29 Sty 2017 16:29 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 651\nDIY Konstrukcje Nix 27 Lis 2012 11:40 Odpowiedzi: 394 Wyświetleń: 352645\nElektro Schematy spawarek Akrzy74 21 Kwi 2010 17:52 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 77543\nOgólny techniczny supchem 14 Gru 2016 00:00 Odpowiedzi: 38 Wyświetleń: 16998\nElektro Maszyny i Urządzenia electronictubes 09 Paź 2007 14:53 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 3180\nCiekawy ten traktorek, ale także przedstawiony migomat, jak i z czego zbudowany Jeśli chodzi o migomat to robiłem go w pośpiechu bo przehandlowałem spawarkę którą wcześniej zrobiłem i nie miałem czym spawać . Zrobiony był z trafa dwufazowego 400v i 220v ,regulacja na tyrystorach pół mostek (dwie...\nDIY Dom Ogród DIZZI 21 Sty 2020 21:19 Odpowiedzi: 363 Wyświetleń: 510662\nspawarka dwufazowa regulacja prądu zamiast nafty obroty silnika spadaja gasnie silnik inwerterowy wyłączeniu stuki głośnikach adaptacja przepustnicy nissan kartą zbliżeniową makro kopiowanie arkusza toyota otwieranie samochodu podświetlenie peugeot youtube problemy odtwarzaniem


Nadeszło oficjalne potwierdzenie. Niestety, Joanna Krzempek ofiarą zagranicznej tragedii | Pikio\nNie żyje Joanna Krzempek. Wiadomość o jej śmierci spadła na wszystkich, jak grom z jasnego nieba. Rodzina i przyjaciele do końca mieli nadzieję, że doniesienia okażą się nie prawdą. Niestety, jest oficjalne potwierdzenie.\nNie żyje policjantka z Komendy Miejskiej Policji w Chorzowie. Uznana funkcjonariuszka miała przed sobą całe życie, ale potworne zrządzenie losu odebrało jej je w ułamku sekundy. Bliscy nadal nie potrafią uwierzyć, że ich ukochana Joasia odeszła na dobre. Pojawiły się pierwsze ustalenia w sprawie dramatu.\nPrzygnębiająca wiadomość dotarła do mediów. Nie żyje Joanna Krzempek\nZ doniesień Radia Zet wynika, że Joanna Krzempek, 28-letnia funkcjonariuszka z Komendy Miejskiej Policji w Chorzowie, zginęła tragicznym wypadku drogowym w Chorwacji, do którego doszło w ubiegłą niedzielę 13 września. Oficer prasowy chorzowskiej policji w rozmowie z ''Dziennikiem Zachodnim'' przyznał, że na chwilę obecną nie są znane dokładne okoliczności śmierci policjantki. Lokalne służby prowdzą w tej sprawie śledztwo, a chorzowscy funkcjonariusze są w stałym kontakcie z konsultantem.\n- Rodzinie, bliskim, przyjaciołom oraz znajomym kondolencje, wyrazy olbrzymiego żalu i współczucia z powodu śmierci, w imieniu własnym, kierownictwa oraz policjantów i pracowników Policji składa Komendant Miejski Policji w Chorzowie mł. insp. dr Grzegorz Matuszek - brzmi przytaczany przez Radio Zet komunikat opublikowany na stronie Komendy Miejskiej Policji w Chorzowie.\n- Wszyscy, którzy znali Joasię wspominają ją jako ambitną i kompetentną policjantkę. Była przy tym wszystkim dobrym, życzliwym i zawsze uśmiechniętym człowiekiem - dodano.\nJoanna Krzempek, jak przypomina Radio Zet, w 2014 roku rozpoczęła swoją służbę w policji. Od 2019 roku była asystentem Zespołu Dochodzeniowo-Śledczego w Wydziale Kryminalnym. W stronę rodziny i przyjaciół coraz więcej kierowanych jest kondolencji.


Alianci ukrywali ten incydent przez 30 lat. Setki żołnierzy zginęły podczas... ćwiczeń - Co Za Historia\nAlianci ukrywali ten incydent przez 30 lat. Setki żołnierzy zginęły podczas… ćwiczeń\nANDRZEJ MATOWSKI 24 listopada 2018\nAlianci zamierzali dopracować lądowanie w Normandii w najdrobniejszych szczegółach. W ramach przygotowań przeprowadzono serię ćwiczeń o kryptonimie “Tiger”. Coś poszło jednak nie tak…\nBył słoneczny dzień 28 kwietnia 1944 roku. Dorothy Seekings z wioski Stoke Fleming w hrabstwie Devon w Anglii jak zwykle dowoziła chleb z piekarni swojego ojca dla stacjonujących niedaleko żołnierzy amerykańskich. Poprosiła jednego z żołnierzy o podwózkę, ale nagle coś przykuło jej uwagę:\n„Zatrzymaliśmy się i wówczas zauważyłam, że to inni żołnierze wyjmują z samochodu ciała. Były blade, ale nie miały żadnych ran, śladów krwi. Zdawało się, że śpią. Mundury wyglądały, jakby wyjęto ich z morza. Zapytałam, skąd ich przywieziono. Żołnierze odpowiedzieli, że z plaży, z próbnego desantu. Widziałam ludzi kopiących dół, a także innych, którzy palili zwłoki.”\nPanna Seekings nie zdawała sobie sprawy, że była świadkiem efektów tragedii, która kosztowała życie około tysiąca amerykańskich żołnierzy, a którą to utajniono na trzy dekady.\nW listopadzie 1943 roku mieszkańcy części hrabstwa Devon, położonej nad zatoką Lyme, między miastami Darthmouth i Kinsbridge zostali poinformowani o tymczasowym zarekwirowaniu ich ziemi przez rząd brytyjski, co oznaczało konieczność wyprowadzki około 3 tysięcy ludzi, co zakończyło się krótko przed Bożym Narodzeniem. Jednocześnie, na miejsce zaczęły ściągać ciężarówki i jeepy, wyładowane amerykańskimi żołnierzami.\nZaczęto stawiać namioty i baraki mieszkalne, a teren odgrodzono. Tajemnicą poliszynela było, że powstanie tam poligon doświadczalny US Army. Jednak znacznie mniej znanym faktem było to, że leżąca w pobliżu żwirowa plaża Slapton Sands posłuży za „scenę” do przeprowadzenia próbnych lądowań, przygotowujących Amerykanów do planowanej inwazji w Normandii. W południowo-zachodniej Anglii nie było lepszego miejsca do ćwiczeń tego rodzaju,. Ponadto teren był poprzedzielany żywopłotami i niskimi murkami, tak przypominającymi te z Normandii. Amerykanie kilkukrotnie przeprowadzali tego rodzaju ćwiczenia – w ostatnich dniach marca 1944 roku przeprowadzono Force „O” (nazwane tak od plaży „Omaha”). Później zaś ćwiczenia „Beaver”, odwzorowujące lądowanie na plaży „Utah”. Nie były one zbyt udane, więc zdecydowano o przeprowadzeniu następnych ćwiczeń, oznaczonych kryptonimem „Tiger” w dniach 22-29 kwietnia 1944 roku.\nStrzałka pokazująca zatokę Lyme na mapie Wielkiej Brytanii. Fot. wikiDon [CC BY-SA 3.0]. Wikimedia Commons\nPlan ćwiczeń miał być bardzo rozbudowany, zaplanowano bowiem, że plaża będzie „broniona” przez Amerykanów, przebranych w niemieckie mundury, przewidziano również „branie” jeńców i ich przesłuchiwanie, ewakuację „rannych”, a nawet ewidencjonowanie i grzebanie poległych. Pierwsze trzy dni ćwiczeń upłynęły na kompletowaniu sprzętu, jednostek i okrętów, liczba jednostek pływających wyniosła 337, zaś osłona „sił inwazyjnych” spoczęła na barkach Royal Navy.\n26 kwietnia sformowano w Plymouth i Brixham konwój T4, złożony z ośmiu dużych okrętów desantowych LST – w Brixham stacjonowało ich trzy (LST 289, 499 i 507), w Plymouth pięć (LST 58, 496, 511, 515 i 531). Okręty typu LST były dużymi okrętami desantowymi, liczącymi 100 metrów długości, 15 metrów szerokości i zanurzeniu z pełnym ładunkiem 4 metrów. Okręty miały pełną wyporność 3700 ton i mogły zabrać na pokład 13 czołgów średnich typu Sherman, bądź 27 ciężarówek i 163 żołnierzy. Uzbrojone były w jedno działo morskie kal. 76 mm, osiem działek przeciwlotniczych kal. 40 i dwanaście kal. 20 mm.\nOkręty rozwijały też dość niewielką prędkość 10-12 węzłów. Załogę stanowiło około 100-110 oficerów i marynarzy. Na okręty załadowały się jednostki doświadczonej 1. Specjalnej Brygady Saperskiej, mającej za sobą desanty w Afryce, na Sycylii i we Włoszech: na LST 507 478. kompania amfibii, 557. kompania kwatermistrzowska, 3891. kompania samochodowa, 1. pluton 440. kompanii saperów i grupa żołnierzy z 33. kompanii chemicznej; na LST 289 około 400 żołnierzy z 1048. kompanii usuwania przeszkód wodnych, pododdziały 556. kompanii kwatermistrzowskiej, 478. kompanii amfibii i 4. batalionu medycznego. Na LST 531 zaś – 462. kompania amfibii i 3206. kompania samochodowa. Ponadto na okrętach załadowano po 15 ciężarówek o różnej ładowności i po 22 sześciokołowe amfibie DUKW. Okręty zostały zatankowane do pełna, a dodatkowo załadowano na nie kanistry z materiałami pędnymi.\nWszystkim żołnierzom, załadowanym na pokładach wydano gumowe pasy ratunkowe, napełniające się w razie potrzeby po otwarciu dwóch nabojów wypełnionych CO2. Mimo to, na żadnym okręcie, poza LST 515 i 511 nie przećwiczono alarmowego opuszczania okrętu ani zachowania w wypadku zatonięcia. Żołnierze woleli opalać się, grać w karty i pogawędzić. Konwój miał być eskortowany przez dwa okręty: niszczyciel HMS „Scimitar” i korweta HMS „Azalea”. Pierwszy z okrętów był raczej niemłody, zwodowano go bowiem w 1918 roku, korweta była zaś dużo młodsza, zbudowano ją bowiem w 1941 roku, jednak posiadała znacznie słabsze uzbrojenie, mając zaledwie jedno działo kal. 102 mm i dwa karabiny maszynowe kal. 7,7 mm, rozwijała też mniejszą prędkość od „Scimitara”. Oba okręty miały za sobą służbę w eskortowaniu konwojów na Atlantyku.\nNa czele formacji miała płynąć „Azalea”, zaś silniej uzbrojony „Scimitar” miał osłaniać konwój od strony brzegów francuskich. Niestety, tuż przed wyjściem w morze, „Scimitar” został uderzony przez manewrującą w porcie amerykańską barkę desantową, co spowodowało rozdarcie poszycia w kadłubie. Dziura została zatkana od wewnątrz, ale dowódca niszczyciela, por. Archer-Shee, po zameldowaniu o uszkodzeniu otrzymał rozkaz o natychmiastowym powrocie do portu. Mimo zdziwienia, porucznik rozkaz wykonał, po potwierdzeniu, sądząc, że sztab dowódcy Force „U”, kontradm. Dona P. Moona wie o tym i zajmie się zastępstwem za niszczyciel. Nie poinformowano również dowódcy konwoju, kmdr Bernarda J. Skahilla, płynącego na LST 515.\nDon P. Moon. Fot. Wikimedia Commons (domena publiczna).\nPiątka okrętów wypłynęła z Plymouth o 9:45 27 kwietnia, trzy dalsze dołączyły z Brixham o godz. 20:30. Okręty ustawiły się w szyku torowym w kolejności: LST 515, 496, 511, 531, 58, 499, 289 i 507. Na czele, milę przed pozostałymi okrętami płynęła HMS „Azalea”, odstęp między LST wynosił ok. 550 metrów. Konwój, o długości ok. 3 mil płynął na północny wschód z prędkością 6 węzłów, w stronę zatoki Lyme. Pogoda była idealna, morze było spokojne, wiał lekki wiatr, widoczność, mimo dużego zachmurzenia była dobra.\nJednak nad konwojem zaczęły gromadzić się przysłowiowe czarne chmury. Po południu 27 kwietnia samolot rozpoznawczy Luftwaffe zameldował o wykryciu konwoju, złożonego z siedmiu jednostek, wolno płynących na wschód od przylądka Start, stanowiącego lewy kraniec zatoki Lyme. Natychmiast postawiono w stan gotowości bojowej stacjonujące w odległym o 90 km Cherbourgu 5. i 9. flotylle ścigaczy torpedowych. W morze wyszło dziewięć ścigaczy: sześć z 5. i trzy z 9. flotylli. Ścigacze, należące do najpopularniejszego typu S-100, były uzbrojone w dwie wyrzutnie torpedowe kal. 533 mm z zapasem 4 torped, ponadto posiadały po jednym działku kal. 20 i 37 mm. Alianci nazywali je „E-Boats” od Enemy Boat, zaś Niemcy – Schnellboot. Miały długość 32 metrów i rozwijały prędkość 44 węzłów, będąc groźnymi przeciwnikami alianckiej żeglugi na Kanale La Manche i Morzu Śródziemnym.\nNiemieckie okręty uniknęły wykrycia przez patrolujące teren jednostki alianckie, zaś dowódca formacji, ppor. Bernd Klug otrzymał informacje o kursie alianckich jednostek. Niemcy podzielili się na trzy pary i jedną trójkę. Niemiecka obecność nie pozostała jednak niezauważona, po północy nabrzeżna stacja radiolokacyjna wykryła zbliżające się ścigacze, zaś chwilę później patrolujący morze na wysokości Portland niszczyciel HMS „Onslow” dojrzał sylwetkę pędzącego na północ ścigacza, a na radiolokatorze wykryto trzy echa. Dopiero po meldunku z niszczyciela odkryto, że ścigacze płyną na spotkanie konwoju, a jedyną jego eskortę stanowi „Azalea”.\nMimo iż oficer sztabowy z własnej inicjatywy wysłał w zastępstwie „Scimitara” niszczyciel „Saladin”, ten wyszedł z portu dopiero przed 2:00, mając do przebycia 30 mil morskich. Tymczasem na LST 515 spał dowódca konwoju, kmdr Skahill, wachtę trzymał dowódca okrętu, por. Doyle, również por. Geddes, dowódca HMS „Azalea”, ledwo trzymał się na nogach. Mimo, iż Geddes wiedział o zagrożeniu atakiem, nie zrobił niczego, by mu zapobiec: nie zmieniono ani kursu, ani szyku, ani prędkości. Około 1:30 za rufą LST 507 pojawiły się serie pocisków smugowych, wobec czego, jego dowódca, por. Swarts ogłosił alarm bojowy, pozostałe jednostki zrobiły to samo.\nJednak przez dłuższą chwilę nic się nie działo i Doyle odwołał alarm o 1:53. Jedynie na LST 507 go nie odwołano, bo Swarts widział na ekranie stacji radiolokacyjnej sylwetki zbliżających się okrętów, na które naprowadzono działka. Mimo to, porucznik, obawiając się, iż mogą to być własne jednostki, nie wydał rozkazu otwarcia ognia, co zemściło się chwilę później.\nO 2:03 na LST 499 zauważono ślad torpedy, więc okręt przyspieszył i wykonał zwrot, co pozwoliło na uniknięcie trafienia, jednak pozostałe okręty nie zauważyły działań poprzednika. Podwodny pocisk pomknął w stronę LST 507, uderzając w prawą burtę na wysokości silnika pomocniczego. Trafiony okręt natychmiast utracił prędkość, zasilanie i łączność oraz zyskał przechył na prawą burtę. Na górnym pokładzie, wśród pojazdów wybuchł pożar, zaś okręt spowiła całkowita ciemność. Pompy nie działały, więc ogień rozprzestrzeniał się szybko i dosięgnął zgromadzonych kanistrów z paliwem, które zaczęły wkrótce eksplodować. Wśród żołnierzy wybuchła panika, tratowali się wzajemnie.\nSzansę na wydostanie się mieli tylko ci, którzy uciekli z dolnego pokładu. Oficer medyczny, por. Eugene Eckstam jako ostatni zajrzał na pokład ratunkowy. To, co tam zobaczył, określił mianem pieca, z którego dochodziły krzyki palonych żywcem ludzi. Będący na pokładzie Dale Rodman wspominał z kolei, że jego najgorszym życiowym doświadczeniem, było unoszenie się na tratwie wśród pływających ciał. Wstrząs od uderzeń torped uszkodził żurawiki do spuszczania szalup ratunkowych, wobec czego pozostały tylko tratwy.\nOkazało się jednak, że spora ich część była „przyklejona” do nadbudówek przez rdzę lub farbę i nie dało się ich oderwać. Żołnierze zaczęli skakać do zimnej wody o temp. 8 stopni Celsjusza, licząc na swoje kamizelki i pasy ratunkowe. Dopiero wówczas rozbudził się kmdr Skahill, nieprzytomnie zastanawiając się, czy storpedowany okręt w ogóle należy do konwoju, czy to kolejna „atrakcja” ćwiczeń. Kiedy o 2:17 przy burcie prowadzącego ogień do niewidocznego celu LST 531 wyrósł słup wody i nastąpiła eksplozja, nie było już wątpliwości, że konwój jest atakowany. LST 531 chwilę później dostał kolejną torpedą i przechylił się silnie na prawą burtę, po czym nastąpiła eksplozja paliw na dziobie.\nPłonący jak pochodnia okręt obrócił się do góry dnem i zatonął. Część jego dziobu wystawała ponad wodę, dając schronienie kilku rozbitkom. W tym samym momencie, LST 515 wykonał zwrot przez prawą burtę, co ocaliło go przed uderzeniem torpedy. W mroku nocy nie było widać napastników, ścigacze manewrowały wolniej, by nie zdradziły ich odkosy dziobowe, słychać za to było ich ryczące silniki Daimlera-Benza. Schnellbooty atakowały parami, raz po raz rzucając torpedy. Na LST 58 w końcu dopatrzono jednego i otwarto niecelny ogień z działek przeciwlotniczych. Z kolei LST 289 zwyczajnie porzucił formację, uciekając pełną prędkością w stronę Portland.\nNastępny artykuł Następny artykuł: Dlaczego Hitler zaatakował Jugosławię?\n(25 listopada 2018 - 10:51)\nOd kiedy nawiązanie kontaktu z wrogiem to ćwiczenia?\n(25 listopada 2018 - 15:48)\nA kto twierdzi, ze tak jest? Zdarzenie miało miejsce podczas ćwiczeń, a nie właściwego desantu.\n(25 listopada 2018 - 09:11)


O „Abordażach szczecińskich”\nO „Abordażach szczecińskich” rozmawiamy z Krystyną Rodzewicz, poetką, pisarką i wiceprezes Zarządu Oddziału ZLP w Szczecinie…(z litewskimi korzeniami).\nPani rodzina pochodzi z Litwy\nTak. Moi rodzice brali ślub w kościele w Olanach (Alionyse), gdzie na otaczającym go cmentarzu, podczas moich pobytów na Litwie, zapalam świeczkę na grobie Jadwigi Pażusiowej, mojej prababci urodzonej w 1877 roku. Miejscowości „po mieczu” to Lewaniszki, dziadkowie pochodzili z Ejciun a mój pradziadek Dominik Rodzewicz urodził się w Bołkunach. Rodzice opuścili rodzinne strony w 1957 roku i osiedlili się w Szczecinie, który ich zauroczył (jak mówiła moja mama). Tutaj się urodziłam.\nW czasie studiów była Pani dziennikarką w Akademickim Radiu „Pomorze”\nDziennikarstwo fascynowało mnie od młodych lat. Pisałam już w liceum (Byłam nawet wśród laureatów Młodzieżowego Konkursu Dziennikarskiego). W czasie studiów, z magnetofonem kasetowym w ręku (to była wtedy nowinka techniczna po tych wielkich – szpulowych) robiłam reportaże radiowe. Pamiętam jeden z nich – o rodzinach i matkach studenckich. Przeważnie były to pary i małżeństwa studenckie mieszkające w akademiku z małym dzieciątkiem. Rozmawiałam z nimi i przybliżałam słuchaczom ich życie codzienne. Publikowałam wtedy również reportaże i opowiadania w periodykach (na przykład „Morzu i Ziemi”).\nMimo to, wybrała Pani studia na politechnice…\nTak. Ukończyłam budownictwo lądowe (studia magisterskie na Politechnice Szczecińskiej). W tamtych czasach studia dziennikarskie prowadzone były w formie studiów podyplomowych i każdy kandydat musiał posiadać dyplom ukończenia innych studiów, aby próbować dostać się na dziennikarstwo. Myślałam więc, aby po skończeniu budownictwa zrobić jeszcze dodatkowo te z dziennikarstwa, ale zaczęłam budować domy i hale przemysłowe… Potem rzeczywiście zrobiłam studia podyplomowe, ale Zarządzania Systemami Przemysłowymi i to w języku francuskim (dyplom Ecole Centrale Paris – Szkoły Głównej w Paryżu). Wiedzę poszerzałam również jako stypendystka programu Wspólnoty Europejskiej TEMPUS w Lyonie (Ecole Centrale de Lyon). Wszystko to sprawiło, że następnie w swojej drodze zawodowej kierowałam marketingiem dużej korporacji oraz byłam dyrektorem w międzynarodowej firmie (holdingu spółek z fabrykami we Francji, Hiszpanii, na Węgrzech i w Polsce)\nŁączy Pani teraz pracę zawodową ze studiami pisarskimi na Uniwersytecie Szczecińskim…\nKiedy 4 lata temu otworzono w Szczecinie nowy kierunek licencjacki o nazwie Studia pisarskie, zdecydowałam się po raz kolejny na studiowanie. Wygląda na to, że „pisanie” cały czas gdzieś tam we mnie siedziało (śmiech) i wróciłam do niego. Jeszcze przed Studiami pisarskimi publikowałam wiersze, napisałam i wydałam pierwsze książki. Po obronie pracy licencjackiej kontynuuję studia na drugim stopniu i w przyszłym roku mam zamiar skończyć je z kolejnym tytułem magistra, ty razem studiów humanistycznych.\nZbiera Pani obecnie materiały do pracy o Szczecinie w literaturze XXI wieku.\nChcę pokazać jak nasze miasto widziane jest przez pisarzy i w jaki sposób pokazują je czytelnikom. Szczecin bardzo mnie fascynuje, nie tylko dlatego, że w nim się urodziłam. To ciekawy przykład miasta stworzonego przez innych i dla innych, bo w roku 1945 prawie wszyscy jego mieszkańcy się zmienili, praktycznie z dnia na dzień. Interesuje mnie, jak miasto wpływa na swoich mieszkańców i odwrotnie, jak ludzie kształtują swoje otoczenie. Jak tworzą się te wzajemne relacje i jak powstaje tzw. duch miejsca? Mam nadzieję, że książki o moim mieście napisane przez ostatnie dwadzieścia lat zaspokoją moją ciekawość.\nWydała pani pięć książek. I tak w 2015 roku ukazał się tom wierszy „Indeks Szczęścia”, w 2016 roku tom prozy poetyckiej „Na północ od Bieguna Północnego”, w 2017 roku powieść „Pytania z głębi” a następnie zbiory prozatorskie „Europo… Europa!” w roku 2018 i „Abordaże szczecińskie” w 2020.\nMoja książka „Europo… Europa!” pokazuje, trochę przewrotne, takie nieprzewodnikowe spojrzenie na różne miejsca naszego kontynentu. Są w niej spisane wrażenia osoby, która obserwuje a następnie opisując swoje doznania, niekoniecznie informuje o słynnych zabytkach zwiedzanych miejsc. Bardziej interesują ją ludzie i miejsca codzienne. Po jej opublikowaniu stwierdziłam, że chyba czas, aby napisać coś podobnego o Szczecinie. I tak powstała moja ostatnia książka „Abordaże szczecińskie”.\nTo jest już bardzo szczecińska książka..\n… pokazuje nasze miasto, ale również nie w ujęciu przewodnikowym. Zapraszam w niej czytelnika na spacer po mieście Gryfa. Taki, na jaki zaprasza się przyjaciół, którzy przyjechali do nas z wizytą z innych miejscowości czy krajów. I pokazuję nie tylko zabytki, ale i kafejki czy wystawy. Patrzymy, rozmawiamy i dzielimy się wrażeniami. Miejsca wywołują wspomnienia, więc opowiadamy historie własne i zasłyszane. Tworzymy też fikcyjne, aby oddać ducha miejsca, czasów czy postaci. Sporo podróżowałam i wiele widziałam w życiu, ale moje miasto nieprzerwanie postrzegam, jako wspaniałe. Zawsze wyjeżdżam z ogromną radością poznawania nowego, ale z jeszcze większą wracam, doceniając nieprzeciętne walory Szczecina.\nMiewa Pani często zagranicznych gości, których oprowadza Pani po Szczecinie. Co im Pani pokazuje, kiedy przyjeżdżają tu po raz pierwszy?\nTakich miejsc jest u nas wiele. W zależności od tego, kim są i jakie mają pasje, czym się interesują, dokonuję wyboru. Spacer dla każdego z nich jest inaczej sprofilowany.\nGdyby moimi gośćmi były osoby z krajów zachodnich, nie znające realiów komunistycznego terroru czy nakłaniania ludzi do konfidencyjnych układów, zaprowadziłabym je do Centrum Dialogu Przełomy. Muzeum to, obok oryginalnej architektury, która została nagrodzona m.in. przez The European Museum Of The Year Awards 2019 i wyróżniona nagrodą specjalną Special Commendation, posiada także niebanalne wnętrze i ekspozycję, która pokazuje jak było w PRL naprawdę. Byłam tam już nie raz i obserwowałam reakcję zwiedzających. Widziałam jak wielu z nich z niedowierzaniem przyglądało się poszczególnym eksponatom mówiącym o terrorze, zamykaniu w więzieniach czy przesłuchaniach. Przełomy są naprawdę godne polecenia. Są w jakiś sposób próbą uświadomienia, że na nasze życie, na nasze miejsce na ziemi, ma niewątpliwie wpływ otoczenie – ale nie wyłącznie materialne. To muzeum pokazuje atmosferę tamtych, komunistycznych, czasów w Szczecinie i w Polsce.\nOtoczenie Muzeum stanowi bardzo różnorodna zabudowa.\nGdy jesteśmy na dachu tego muzeum możemy dostrzec przekrój niejako całego miasta. Opodal jest ciekawa secesyjna kamienicaąrny Zamek, z drugiej omorskichsię , będąca dziś komendą policji a obok nowoczesny budynek Filharmonii Szczecińskiej (wyróżniany w wielu konkursach architektonicznych), zbudowany w latach 2011–2014 w miejscu zniszczonego w końcu II wojny światowej secesyjnego budynku Konzerthaus (Jego sala zbudowana na potrzeby koncertów kameralnych oraz wydarzenia edukacyjne, była oceniana przez ekspertów jako „akustyczna perełka”). Jest wreszcie obok, na wyciągnięcie ręki, najstarsza świątynia w mieście. To niewielki gotycki ceglany kościół z XIII wieku (pw. świętych Piotra i Pawła), znajdujący się na Europejskim Szlaku Gotyku Ceglanego. A obok niego, na Placu Solidarności jest Pomnik Ofiar Grudnia 1970 (potocznie zwany Aniołem Wolności) upamiętniający ofiary tragicznych wydarzeń sprzed 51 lat. Dalej jest renesansowy Zamek Książąt Pomorskich z XIII wieku usytuowany na Wzgórzu Zamkowym. To historyczna siedziba rodu Gryfitów, władców Księstwa pomorskiego.\nGodny pokazania jest na pewno gwiaździsty układ ulic w centrum Szczecina (przypominając w dużym stopniu ten w Paryżu). Świetne mamy też miejskie panoramy. Polecam jedną z nich – z Wałów Chrobrego, z której podziwiać można Odrę i jej pobliskie rozlewisko. Ciekawe jest także jezioro Dąbie. Takich i podobnych miejsc jest w Szczecinie naprawdę dużo.\nA czym zajmie się Pani po napisaniu pracy magisterskiej? Czy myśli już Pani o kolejnej książce?\nBiorąc pod uwagę niezwykle ciekawy temat, nad którym pracuję, może powstanie z tego nie tylko praca naukowa, ale również książka napisana bardziej przyjaznym językiem? Taka dla „normalnego” czytelnika. Zobaczymy.\n„Abordaże szczecińskie” to zbiór tekstów, które reprezentują różne gatunki literackie.\nTak, są tam opowiadania, recenzje i reportaże, ale nie tylko. Nazwa abordaż jest stworzonym przeze mnie określeniem tekstu o charakterze zbliżonym do hybrydy gatunkowej, czyli pracy łączącej w sobie różne gatunki literackie. Mieszanie gatunków literackich (ale i innych w szeroko pojętej sztuce) jest obecnie dość powszechną techniką twórczą, różnie zresztą nazywaną (np. kolaż, czy melanż – słowa pochodzące z języka francuskiego). Ja, pod wpływem języka i kultury francuskiej, która jest mi bliska, nadałam nowe znaczenie polskiemu słowu „abordaż” (pochodzącemu również z języka francuskiego). Po pierwsze brzmi to znacznie lepiej niż (mająca dla mnie przede wszystkim biologiczne konotacje) hybryda gatunkowa. Po drugie uważam, że jako autorka mam prawo wyrażać myśli w sposób, jaki chcę, nie trzymając się, wymyślonych dawno temu, skostniałych gatunków literackich. Moje „Abordaże szczecińskie” nie są przecież pracą naukową, przy pisaniu której obowiązuję sztywne reguły.\nUważam, że jednym z ciekawszych elementów tej książki jest właśnie to, że została napisana w swobodny sposób. Na przykład są tam teksty, na pierwszy rzut oka wydające się recenzjami, które w rzeczywistości są esejami. Są też inne mieszanki gatunkowe, powstałe na potrzeby opowiedzenia konkretnej historii, czy podania w nienużący sposób (czyli taki, aby czytelnik doczytał do końca) faktów czy danych statystycznych..\nNiektórzy czytelnicy porównuję ją z „Osobistym przewodnikiem po Pradze” Mariusza Szczygła…\nRzeczywiście, jest to swojego rodzaju przewodnik po Szczecinie. Są też tacy, którzy mówią, że książka przypomina „Ulice Szczecina” Artura Daniela Liskowackiego. To ciekawe porównania, ale moim zdaniem, trudno tę książkę jednoznacznie zaszufladkować. Jest to na pewno moje indywidualne spojrzenie na miasto i być może nie każdego zainteresuje, ale wcale nie robiłam takiego założenia pisząc „Abordaże szczecińskie”. Zresztą nie kryję tego. Pierwszy tekst książki, nosi tytuł „Nie czytaj”…\nJOLANTA SZUTKIEWICZ: W połowie życia, a na początku drogi (1)


kultura.wiara.pl » O książkach » Reguła św. Benedykta\nSłuchaj, synu, nauk mistrza i nakłoń ku nim ucho swego serca.\n- Napomnienia łaskawego ojca przyjmuj chętnie i wypełniaj skutecznie, abyś przez trud posłuszeństwa powrócił do Tego, od którego odszedłeś przez gnuśność nieposłuszeństwa. Do ciebie więc kieruję teraz moje słowa, kimkolwiek jesteś ty, co wyrzekasz się własnych chęci, a chcąc służyć pod rozkazami Chrystusa Pana, prawdziwego Króla, przywdziewasz potężną i świętą zbroję posłuszeństwa...\nTłumaczenie "Reguły" św. Benedykta z Nursji i II Księgi "Dialogów" św. Grzegorza Wielkiego, poświęconego życiu Patriarchy Mnichów Zachodu. Dzieło św. Grzegorza stało się jednym z najsłynniejszych tekstów hagiograficznych i wzorem dla późniejszych żywotów.\nPłyta w formacie MP3. Czyta Stefan Sumiński OSB, benedyktyn tyniecki. Całkowity czas nagrania: 4 godz. 29 min.\nMieliśmy dla Państwa 3 egz. niniejszego audiobooka. Pytanie konkursowe dotyczyło daty: (kiedy w Kościele katolickim wspominamy św. Benedykta z Nursji?). Chodziło oczywiście o 11 lipca, a nagrody otrzymują:\nEwa Bogusz z Warszawy, Anna Dajtrowska-Nowak z Krakowa oraz Rafał Lewandowski z Poznania\ndodane 06.05.2015 06:03\nTAGI| KOŚCIÓŁ,\tKULTURA,\tŚWIĘCI I BŁOGOSŁAWIENI


Strona główna>Przewodnik rolnictwa zrównoważonego>Warunki pracy>Wynagrodzenie pracowników za pracę\nPracownik ma prawo do godziwego wynagrodzenia za pracę. Przepisy nie definiują jednak tego pojęcia. Zgodnie ze znaczeniem słownikowym „godziwy” to inaczej słuszny, rzetelny, uczciwy, porządny. Według ustawodawcy warunki realizacji prawa do godziwego wynagrodzenia określają przepisy prawa pracy oraz polityka państwa w dziedzinie płac, w szczególności poprzez ustalanie minimalnego wynagrodzenia za pracę. Wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną.\nZa jednakową pracę powinna przysługiwać jednakowa płaca, a naruszenie tej zasady może skończyć się postawieniem zarzutów o dyskryminację. Problem w tym, że każdy z pracowników pracuje inaczej, wobec czego pomiędzy zatrudnionymi występują mniejsze lub większe różnice, które można użyć do różnicowania płac. Dodatkowo dopuszcza się różnicowanie wynagrodzeń w oparciu o kryterium stażu pracy.\nPodstawowym obowiązkiem pracodawcy jest wypłata wynagrodzeń i innych świadczeń przysługujących pracownikom, np. diet z tytułu podróży służbowych. Istotne jest przy tym, że pracownik nie może zrzec się prawa do wynagrodzenia ani przenieść tego prawa na inną osobę.\nPracodawca ma obowiązek wypłacać wynagrodzenia co najmniej raz w miesiącu, w stałym i ustalonym z góry terminie. Wynagrodzenie za pracę płatne raz w miesiącu wypłaca się z dołu, niezwłocznie po ustaleniu jego pełnej wysokości, nie później jednak niż w ciągu pierwszych 10 dni następnego miesiąca kalendarzowego. Mamy przy tym odwróconą zasadę. Normalnie termin przypadający w dniu wolnym upływa pierwszego dnia roboczego po tym terminie. W przypadku wynagrodzeń obowiązuje zasada odwrotna – jeżeli ustalony dzień wypłaty wynagrodzenia za pracę jest dniem wolnym od pracy, wynagrodzenie wypłaca się w dniu poprzedzającym.\nPracodawca ma obowiązek wypłacać wynagrodzenie w miejscu, terminie i czasie określonych w regulaminie pracy lub w innych przepisach prawa pracy.\nW 2019 r. w Kodeksie pracy zmieniły się zasady dotyczące sposobu wypłaty wynagrodzenia. Od tego momentu wynagrodzenie powinny być wypłacane na konto bankowe pracownika. Jeśli pracownik chce otrzymywać wynagrodzenie w gotówce, wówczas musi przekazać pracodawcy wniosek o wypłatę wynagrodzenia do rąk własnych\nWartość wypłacanych świadczeń stanowi przychód pracownika, od którego należy odprowadzić podatek dochodowy (płaci go pracownik) oraz składki ZUS:\nna ubezpieczenia społeczne – w części finansowane przez pracownika, w części przez pracodawcę,\nna ubezpieczenie zdrowotne – finansuje je pracownik,\nna Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych – finansuje je pracodawca (niekiedy jest także obowiązany opłacać składki na Fundusz Emerytur Pomostowych).\nZatrudnianie co najmniej 25 pracowników zobowiązuje pracodawcę do dokonywania wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, lecz można uniknąć wpłat zatrudniając niepełnosprawnych lub robiąc zakupy w zakładach pracy chronionej.\nMając co najmniej 20 ubezpieczonych – przede wszystkim pracowników i zleceniobiorców – pracodawca wypłaca im zasiłki, potrącając ich kwotę z wpłat składek dokonywanych do ZUS.\nUstawodawca postanowił, że wynagrodzenie za pracę powinno być tak ustalone, aby odpowiadało w szczególności rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym przy jej wykonywaniu, a także uwzględniało ilość i jakość świadczonej pracy. Jednocześnie ustawodawca nie sprecyzował, jakie kryteria należy zastosować przy określaniu wynagrodzeń przypisanych do rodzaju pracy. W efekcie pracodawca ma w tym zakresie wolną rękę i może niemal dowolnie kształtować siatkę płac. W efekcie niemal wszystko zależy od sytuacji na lokalnym rynku pracy. Jeżeli mamy do czynienia z dużym bezrobociem pracodawcy łatwiej jest znaleźć pracowników za mniejsze pieniądze. W przypadku jednak małego bezrobocia, aby naleźć pracownika, zazwyczaj trzeba zaoferować mu wyższe wynagrodzenie.\nOkreślając wynagrodzenie pracodawca powinien pamiętać o konieczności zapewnienia co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, które od 1 stycznia 2022 roku w Polsce wynosi 3.010,00 zł brutto na miesiąc a minimalna stawka godzinowa wynosi 19,70 zł.\nNa gruncie podatkowym świadczenia otrzymywane przez pracownika stanowią przychód podatkowy. Zgodnie z obowiązującymi przepisami przychodami są wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężna świadczeń w naturze, a także ich ekwiwalenty. Dotyczy to przede wszystkim wynagrodzeń zasadniczych, wynagrodzeń za godziny nadliczbowe, nagród i różnego rodzaju dodatków, a także ekwiwalentów wypłacanych w ramach rekompensaty za niewykorzystany czas urlopowy. Co więcej, odnosi się to również do wszelkich innych kwot niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, czy też nie. Nie ma tutaj znaczenia źródło finansowania wspomnianych wypłat i świadczeń. Warto też mieć na uwadze, że przychodami ze stosunku pracy często są też świadczenia pieniężne ponoszone przez pracodawcę na rzecz pracownika, a także wartości innych nieodpłatnych świadczeń albo odpłatnych częściowo.\nZgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. K 7/13) za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które:\nzostały spełnione za zgodą pracownika i skorzystał z nich w pełni dobrowolnie,


Życie jest do kitu - Joe Monster\nForum > Hyde Park V > Życie jest do kitu\n# Życie jest do kitu\n2015-07-29 13:41:13 Zgłoś\nOstatnio ciągle jestem strasznie osłabiony po dializach, nic mi się nie chce robić, mam nawał durnej roboty, najgorsze że nie mogę dużo pić, a w szczególności alkoholu, masakra...\nPonadto obraziła się na mnie kumpela, nikt nie odpowiada na moje wysłane CV, omija mnie kilka fajnych wydarzeń bo akurat jestem gdzie indziej\nIdę się upić, a nie nie mogę przecież...\n# Re: Życie jest do kitu\n2015-07-29 13:42:42 Zgłoś\n:maciek_cherokee ale ikonka :tuli na HP nie działa\n2015-07-29 13:44:08 Zgłoś\n:nereis, jak się umie, to działa\n2015-07-29 13:44:28 Zgłoś\nMaciek, ja proponuję, żebyś z tego zrobił następny artykuł na główną, wiesz?\nOstatnio edytowany: 2015-07-29 13:44:41\n2015-07-29 13:47:54 Zgłoś\nA tak w ogóle, to chyba oprócz nerek, szwankuje Ci również mózg.\n2015-07-29 13:48:45 Zgłoś\n:tytezterefere przez Ciebie musiałam skorzystać z Regulaminu\n2015-07-29 13:48:56 Zgłoś\nMam nadzieję, że zaszwankuje jeszcze jakiś organ, żebyś się czasem nie rozmnażał\n2015-07-29 13:50:28 Zgłoś\n2015-07-29 13:50:56 Zgłoś\nEj, co się z Wami dzieje?\nWścieklicy macicy dostałyście, czy co?\n2015-07-29 13:51:46 Zgłoś\nnajwyraźniej wyczerpałeś pule litości. długo na zjebanej nerce nie ujedziesz\n2015-07-29 13:52:20 Zgłoś\nTeż nie ogarniam, synchro PMSu czy jak?\n2015-07-29 13:52:27 Zgłoś\n2015-07-29 13:53:00 Zgłoś\n:maciek_cherokee bo mnie nieco wkurza to Twoje labidzenie, moja nerka to, moja nerka tamto.\nA na zlocie słyszałam, ze wcale się nie oszczedzałeś. I nie mówię o bieganiu\n2015-07-29 13:53:17 Zgłoś\nNiby taki och, ach, na głównej nie żali się, a tu "nie mogę dużo pić". Ty chyba w ogóle nie powinieneś pić jełopie?\n2015-07-29 13:53:34 Zgłoś\nTerefere, odezwała się wielka obrończyni uciśnionych\n2015-07-29 13:54:04 Zgłoś\nTamzaraz wścieklica. Po prostu w pale się nie mieści jakimi rzeczami ludzie się w internecie chwalą. I jeszcze taki dostaje status za półdarmo\n2015-07-29 13:56:34 Zgłoś\nTak od dłuższego czasu nie jestem na czasie z hp, to zapytam.\nCo gość przeskrobał?\nO dializach wiem, i szczerze współczuję. Trzymaj się, chłopaku.\n2015-07-29 13:57:05 Zgłoś\nChyba trochę jednak przeginacie, raczej byście się z nim na miejsca nie zamienili.\n2015-07-29 13:57:15 Zgłoś\nZlot Czarownic kuffa\n2015-07-29 13:57:43 Zgłoś\nno to teraz powiedz\nczemu się obraziła ?\nOstatnio edytowany: 2015-07-29 13:58:11\n2015-07-29 13:59:01 Zgłoś\n:yoop pewnie, że nie. Kto by chciał mieć nie tylko zjebaną nerkę ale i w dodatku coś z głową? No weź, miałam Cię za poważnego człowieka.\nOstatnio edytowany: 2015-07-29 14:00:16\n2015-07-29 13:59:42 Zgłoś\n:yoop Chyba Ty przesadzasz. Gość jest na dializach, pewnie czeka w kolejce na nerkę i dureń pije. Nie, nie zamieniłbym się, bo też lubię się napić, ale w takiej sytuacji, to delikatnie mówiąc, nieodpowiedzialne.\n2015-07-29 13:59:58 Zgłoś\nNie zapomnijcie chłopa jeszcze przemielić i wypluć.\nWyluzujcie trochę bo się spinacie jakby facet Wam co najmniej matki poobrażał :P\n2015-07-29 14:00:35 Zgłoś\n:gogosiek za to ty powinnaś dostać status "zimna suka"\n:mariolpin bo ją wkręciłem że kupiłem bilety na premierę nowych Star Warsów.\n2015-07-29 14:00:36 Zgłoś\n:yoop niby taki inteligentny, a broni pijaka z zajechaną nerą...\n2015-07-29 14:02:24 Zgłoś\n:maciek_cherokee no nie, po takiej akcji to już w życiu się do Ciebie nie odezwie\n2015-07-29 14:02:44 Zgłoś\nUfff, nareszcie zdrowy głos rozsądku od pięknych Pań\nRozpierdzielić nerki to sobie umiałeś a teraz zgrywa biednego żuczka, co to w życiu ma pod górkę.\nCórka sąsiadki moich bliskich - 9 lat i smutne oczy po każdej dializie, ona się taka urodziła, Ty Maciek miałeś jednak wybór\n2015-07-29 14:04:11 Zgłoś\n:gogosiek, niespecjalnie Cie lubię, ale teraz popatrzę na Ciebie bardziej przyjaznym okiem. Całkiem rozsądna jesteś\n2015-07-29 14:05:37 Zgłoś\nAle, że wody też mu odmawiacie?\nnajgorsze że nie mogę dużo pić\nOstatnio edytowany: 2015-07-29 14:06:42\n2015-07-29 14:06:15 Zgłoś\nNie znam go osobiście, czytałem artykuł na głównej - tam nie wspominał, że pije\nJeśli jednak jest tak, że co drugi dzień musi być na kilkugodzinnej dializie, to myślę ze to może być naprawdę dołujące. nie żebym usprawiedliwiał picie w takiej sytuacji, ale cytując klasykę "nie sądźcie abyście nie byli sądzeni". Nie wiecie jakbyście się zachowywali na jego miejscu, po kilku latach takich dializ.\nGdy PC wejdzie za mocno...


Bez względu na to, czy Twoim celem jest poprawa wczorajszego wyniku, dłuższa lub szybsza jazda, czy też efektywny trening przed wyścigiem, urządzenie Edge Explore 820 daje Ci dostęp do funkcji, których potrzebujesz. Ten kompaktowy komputer rowerowy GPS z ekranem dotykowym jest wyposażony w zaawansowane funkcje monitorowania treningu, precyzyjną nawigację rowerową, nową funkcję GroupTrack i wiele innych.\nEdge 820 jest zgodny z czujnikami ANT+®, takimi jak czujniki prędkości, kadencji i tętna. Współpracuje także z miernikami mocy ANT+, w tym Garmin Vector™, naszym unikalnym miernikiem montowanym na pedale, który mierzy całkowitą moc, bilans mocy dla lewej i prawej nogi oraz kadencję. Możesz również rejestrować dynamikę jazdy. Statystyka ta pozwala dokładnie określić miejsce przyłożenia siły do pedału oraz stwierdzić, przez jaki okres obrotu korby jest ona przykładana. Pozwala także na integrację z elektronicznymi systemami zmiany przełożeń ANT+ i trenażerami rowerowymi ANT+. Po założeniu dodatkowej opaski z czujnikiem tętna uzyskujesz dostęp do wielu różnych danych fizjologicznych. Sprawdź swój pułap tlenowy dla jazdy rowerem i korzystaj z asystenta odpoczynku, który analizuje Twoje dane i podpowiada, jak długo należy odczekać przed rozpoczęciem kolejnej wymagającej jazdy. Dzięki połączonemu systemowi czujników, akcesoriów, komputera rowerowego oraz analizy danych po zakończonej jeździe w aplikacji Garmin Connect możesz monitorować swoją wydajność, porównując wyniki z każdej kolejnej jazdy.\nEdge Explore 820 jest wyposażony w funkcję wykrywania zdarzeń3 dostępną poprzez wbudowany akcelerometr, który wysyła Twoją pozycję na mapie do kontaktu alarmowego, jeśli dojdzie do niebezpiecznego zdarzenia. Aby skuteczniej unikać takich sytuacji, Edge Explore 820 jest także zgodny z linią produktów Varia™ wspomagających bezpieczeństwo podczas jazdy rowerem, takich jak radar wsteczny czy inteligentne oświetlenie, które podnoszą poziom świadomości otoczenia podczas jazdy. Zobacz potencjalne zagrożenie i daj się zobaczyć dzięki możliwości sparowania urządzenia Edge Explore 820 z inteligentnym oświetleniem lub radarem wstecznym wykrywającym zbliżające się pojazdy.\nTo jest Twoje urządzenie, więc możesz je dowolnie spersonalizować, korzystając z dostępnych do pobrania niestandardowych pól danych i aplikacji. Odwiedź platformę Connect IQ, sprawdź dostępne dodatki i spersonalizuj urządzenie Edge Explore 820 wedle uznania. Pamiętaj, że również, gdy jesteś na rowerze, Edge Explore 820 umożliwia Ci kontakt4 ze światem za pomocą powiadomień z telefonu, śledzenia na żywo, udostępniania danych w serwisach społecznościowych oraz automatycznego przesyłania danych do naszego bezpłatnego serwisu społecznościowego Garmin Connect.\nBez względu na to, czy jedziesz w gęstym lesie czy między wysokimi budynkami, urządzenie Edge Explore 820 dzięki obsłudze sygnałów z satelitów GPS i GLONASS może szybko i precyzyjnie wyśledzić Twoją pozycję — gdziekolwiek poniesie Cię droga.\nCzujnik tętna: Tak (opcjonalnie)\nAuto Lap® (automatyczne rozpoczynanie nowego okrążenia): Tak\nZaawansowane ćwiczenia (tworzenie niestandardowych ćwiczeń): Tak\nAlert czasu/dystansu (włącza alarm po osiągnięciu celu): Tak\nTrening interwałowy (konfigurowanie interwałów ćwiczeń i odpoczynków): Tak\nObliczanie zużycia kalorii na podstawie tętna: Tak\nZliczanie spalonych kalorii: Tak\nDostosowywane ekrany: Tak\nZgodność z miernikiem mocy (wyświetlanie informacji o mocy ze zgodnych mierników mocy ANT+™ innych producentów): Tak (rejestruje dane ok. 1 na sekundę)\nTemperatura (wyświetla i zapisuje pomiary temperatury podczas jazdy): Tak\nShock Resistant: Tak


Specjalista ds. prawnych - ukraina k/m (j. angielski, j. ukraiński) - Warszawa - Prawo gospodarcze\nSpecjalista ds. prawnych - ukraina k/m (j. angielski, j. ukraiński)\nStanowisko odpowiada za wsparcie prawne dla biura JTI Ukraina, koncentrując się na działaniach na Ukrainie, w tym na zarządzaniu umowami i udzielaniu porad prawnych związanych z biznesem (które mogą obejmować zarówno aspekty zewnętrzne, np. Marketing produktów, jak i wewnętrzne, np. Wsparcie dla lokalny HR). Zarządzanie obiegiem standardowych umów związanych ze sprzedażą (np. Umów dystrybucyjnych) i kontraktów związanych z zakupami (np. Nieruchomości, materiałów eksploatacyjnych i mediów), a także umów operacyjnych, pożyczek, depozytów, odnawialnych linii kredytowych, umów finansowych, wszystkie powyższe zgodnie z ze standardami zarządzania WIT. Wspieranie i koordynowanie działań w zakresie ładu korporacyjnego, w tym między innymi: przygotowywanie protokołów z posiedzeń zarządu i zgromadzeń akcjonariuszy, koordynowanie zatwierdzeń z siedzibą główną, aranżowanie dokumentów PoA (pełnomocnictwa) zgodnie z wewnętrznymi zasadami, prowadzenie rejestrów decyzji korporacyjnych. Tworzenie i wspieranie działu People & Culture w tworzeniu przepisów i polityk związanych z HR . Tworzenie / aktualizacja, zatwierdzanie i utrzymywanie innych polityk wewnętrznych.\nZawód: Pozostali specjaliści z dziedziny prawa gdzie indziej niesklasyfikowani (wymagany staż - lata: 2)\nwykształcenie wyższe - prawo; min. 2 letnie doświadczenie na stanowisku specjalisty ds. prawnych w międzynarodowej firmie na terenie Ukrainy / doświadczenie w prawie ukraińskim w szczególności w zakresie pomocy prawnej w sprawach spółek, takich jak funkcjonowanie spółki akcyjnej; wsparcie administracyjne dla działu prawnego w szczególności przygotowanie prezentacji, dokumentów, raportów; zapewnianie ochrony interesów Spółki poprzez zapewnianie zgodności z obowiązującymi przepisami; wykonywania analizy prawnej aktualnego ustawodawstwa i projektów aktów prawnych regulujących działalność Spółki;wiedza z zakresu prawa ukraińskiego; biegła znajomość języka angielskiego, rosyjskiego.\nWarszawa PUP Warszawa Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Specjalista ds. Prawnych Warszawa Specjalista ds. prawnych - ukraina k/m (j. angielski, j. ukraiński)


07:44 Inauguracyjne posiedzenie Sejmu. W ławach zasiądzie 176 nowych posłów\nwto. 21:35\t|Informacje sportowe\nHistoria łomotem pisana. Jak Wisła Kraków prawie powtórzyła osiągnięcie sprzed 63 lat\n12:0 w 1956 r., 7:0 w minioną niedzielę. Legia upodobała sobie upokarzanie zobacz więcej\n28.10.2019\t|Informacje sportowe\nStrajk sędziów piłkarskich. W Berlinie odwołano 1600 spotkań\nSędziowie protestują przeciwko wzrostowi agresji podczas rozgrywek amatorów. zobacz więcej\n26.10.2019\t|Informacje sportowe