Olejnik bierze ślub!\nmonika olejnik, Tomasz Ziółkowski\nWszystko wskazuje na to, że gwiazda dziennikarstwa polskiego Monika Olejnik stanie na ślubnym kobiercu, i to już niedługo! Po trzynastu latach znajomości sformalizuje swój związek z dziennikarzem sportowym Tomaszem Ziółkowskim (38 l.). W końcu zdecydowała, że warto drugi raz zaryzykować i założyć rodzinę. Agencja foto: AKPA\nNa co dzień dla dziennikarki Moniki Olejnik nie ma pytań trudnych. Jednak te o życie prywatne są dla niej, osoby nad wyraz skromnej, bardzo krępujące. Dlatego - choć z uśmiechem na ustach - odmawia zdradzenia szczegółów jej rychłego ślubu z Tomkiem. A może po prostu nie chce zapeszać. Nawet gwiazdy dziennikarstwa mają swoje przesądy.\nJak dowiedział się "Super Express" ślub odbędzie się na przełomie września i października. Pozostało niewiele czasu na przygotowania. Na szczęście uszycie sukni na tę uroczystość zostało zlecone cenionemu na całym świecie projektantowi Tomaszowi Ossolińskiemu.\n- Nie mogę jeszcze mówić o tej sprawie - powiedział zapytany o projekt sukni ślubnej dla Olejnik.\nJednak taki specjalista na pewno zdąży ze wszystkim.\nMonika Olejnik zdecydowała się po 13 latach po raz drugi powiedzieć "tak". - Może powinnam mieć więcej dzieci, mieć dużą fajną rodzinę - zastanawiała się niedawno gwiazda w wywiadzie dla "Vivy!".\nJak widać, dziennikarka w końcu postanowiła te przemyślenia wprowadzić w życie. Zdecydowała się zaryzykować, i to mimo sporej różnicy wieku. W końcu Tomka zna nie od dziś. Pierwszy raz spotkali się 15 lat temu na korytarzach radiowej Trójki. To była miłość od pierwszego wejrzenia, jednak dopiero po dwóch latach stworzyli szczęśliwy, trwały związek.\nŚwiadkiem panny młodej ma zostać jej przyjaciel i współpracownik Miłosz Ploch z TVN. A w stacji już wszyscy żyją ślubem i zbierają na prezent dla młodej pary.\nPolska dziennikarka radiowa, telewizyjna i prasowa. Z poprzedniego małżeństwa z dziennikarzem i satyrykiem Grzegorzem Wasowskim (60 l.) ma syna Jerzego (24 l.), studenta socjologii. Obecnie pracuje w Radiu Zet i prowadzi "Kropkę nad i" w TVN24. Prywatnie uwielbia kolekcjonować buty, torebki i kapelusze. Większość butów to szpilki. Jeździ mini cooperem. Od dwóch lat ma mieszkanie na warszawskim Powiślu. Laureatka wielu nagród, m.in. Grand Press dla dziennikarza roku 1998 oraz Kobieta Roku 1999 w plebiscycie miesięcznika "Twój Styl".\nAutor: bb, MAG\nAgencja foto: AKPA, Brak agencji\nPublikacja: 18.09.2009 06:57\nAktualizacja: 29.05.2013 20:51


Podkarpackie: podano dzieciom przeterminowane szczepionki - FARMAKOTERAPIA\nPodkarpackie: podano dzieciom przeterminowane szczepionki\nAutor: rzeszow.eska.pl/rynekaptek.pl 27-11-2018, 11:32\nPodano dzieciom przeterminowane szczepionki m.in. przeciwko błonicy i tężcowi (Fot. Archiwum)\nW przychodni rejonowej w Tyczynie (woj. podkarpackie) zaszczepiono dzieci przeterminowanymi szczepionkami. Rzeszowski sanepid zapowiada, że powiadomi o sytuacji prokuraturę.\nJak wynika z przeprowadzonej kontroli sanepidu, w sumie przeterminowane szczepionki otrzymało 23 dzieci - najmłodsze z nich miały niespełna pół roku.\nNa szczęście u dzieci nie wystąpiły odczyny poszczepienne. Pomimo to rzeszowski sanepid powiadomi o całej sytuacji prokuraturę, by ta sprawdziła, czy nie doszło do narażenia na utratę bezpieczeństwa zdrowia lub życia dzieci.\nJak udało się ustalić portalowi eska.pl z oddziałem w Rzeszowie, podane szczepionki to Synflorix przeciwko Streptococcus pneumoniae, jak też Imovax Polio przeciwko poliomyelitis, czyli chorobie Heinego-Medina, oraz Clodivac przeciwko błonicy i tężcowi.\nO wydarzeniu w przychodzi został powiadomiony także Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny.


Żydowski autonomizm – Wikipedia, wolna encyklopedia\nŻydowskie Stronnictwo Demokratyczne\nŻydowski autonomizm był niesyjonistycznym ruchem politycznym, który pojawił się w Europie Wschodniej pod koniec XIX i na początek XX wieku. Jednym z głównych jego twórców i ideologów był historyk i aktywista Szymon Dubnow, który nazwał ruch fołkizmem (od jid. fołk - lud).\nAutonomiści wierzyli, że przetrwanie Żydów jako narodu zależy od ich siły duchowej i kulturowej. Z tego powodu rozwój "duchowej narodowości" był ich zdaniem możliwy tylko w ramach diaspory, ale tylko wtedy, gdy żydowskie wspólnoty będą miały prawo do samorządu i będą odrzucać asymilację. Autonomiści bardzo często podkreślali żywotność kultury opartej na języku jidysz.\nRóżne koncepcje autonomizmu zostały przyjęte w programach ugrupowań fołkistowskich, jak również żydowskich partii socjalistycznych, takich jak Bund. Niektóre grupy łączyły autonomizm z syjonizmem - opowiadały się za samorządem żydowskim w diasporze do czasu emigracji do siedziby narodowej w Palestynie.\nPoglądy autonomistów zbliżone były do postulatów austromarksistów, którzy opowiadali się za kulturową autonomią w ramach wielonarodowej monarchii austro-węgierskiej, jak również amerykańskich kulturowych pluralistów, takich jak Randolph Bourne i Horace Kallen.\nSzymon Dubnow był jednym z tysięcy Żydów zamordowanych w 1941 roku w łotewskim lesie Rumbula. Po holokauście autonomizm nie odrodził się i przestał być jednym z nurtów w żydowskiej filozofii politycznej. Żydowski autonomizm nie ma więc bezpośrednich związków z obecnym, lewicowym ruchem politycznym - autonomizmem.\nŻydowski autonomizm na stronie Jewish Virtual Library\nTę stronę ostatnio edytowano 15 wrz 2017, 18:27.


Czy na pewno wybrałeś dobry hosting? - TrusKafejka\nTrusKafejka Marketing Czy na pewno wybrałeś dobry hosting?\nCzy na pewno wybrałeś dobry hosting?\n11:02 by Truskafejka\nProwadzenie biznesu w internecie warto dobrze zaplanować. I nieistotne czy to będzie firma, blog czy strona internetowa - bez odpowiedniego planu działania, nie uda się dotrzeć do potencjalnych odbiorców. Jedną z podstawowych informacji przed jaką stajesz, to wybór hostingu. Od tego będzie zależała stabilność serwerów, funkcjonalność serwisu i wiele więcej. Czy na pewno wybrałeś dobry hosting?\nJeżeli planujesz otwarcie sklepu internetowego z wieloma produktami, to hosting współdzielony może nie być zbyt mądrym rozwiązaniem. Jeśli zaś tworzyć zamierzasz stronę firmową albo bloga, to serwer dedykowany będzie zbyt dużym przedsięwzięciem.\nKosztem utrzymania popularnej strony internetowej jest nie tylko płatność za usługę hostingową, ale także wsparcie ze strony specjalisty. Możesz zatrudnić własnego pracownika, zbudować cały zespół administratorów lub skorzystać z outsourcingu usług. Jeśli nie przewidujesz tych inwestycji w ramach swojego budżetu, rozwiązaniem będzie bezobsługowe opcje hostingowe.\nHosting współdzielony, VPS i serwery dedykowane to opcje, w przypadku których za określone parametry musimy płacić abonament raz na miesiąc lub raz w roku. W przypadku chmury, najczęściej płacimy tylko za te zasoby, które faktycznie zużyjemy (przestrzeń, godziny mocy obliczeniowej, zużyty transfer). Często oznacza to oszczędności, ale i jednoczesne uczucie braku kontroli nad wydatkami.\nWażne jest, aby przeanalizować swoje potrzeby i wybrać ofertę do nich dopasowaną. Jeśli firma hostingowa jest duża i funkcjonuje na rynku stosunkowo długo, to możesz spodziewać się lepszej obsługi i stabilniejszych usług. Im mniej zmian usługodawców, tym mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia przerwy w dostępności strony WWW oraz większa szansa na oszczędności wynikające z wyboru pakietów usług.\nZanim podejmiesz decyzję - pamiętaj, żeby wziąć pod uwagę wszystkie powyższe aspekty. Wtedy możesz być pewny, że zarówno Ty, jak i Twoi klienci czy odbiorcy będą zadowoleni.\nNie zawsze wysoka cena idzie w parze z lepszą jakością. Potwierdza ten fakt firma HostingHouse, która oferuje hosting WWW i SSD od 15zł + VAT / rok. Korzystam z jej usług ponad 5 lat i nie widzę powodów do narzekania. Polecam.\nPrzelewy zagraniczne? Tylko z Revolutem\nUlubiony (mobilny) zabijacz czasu\nTruskaFejka 2017-2019 © All Rights Reserved


Księżyc w Skorpionie, Koniunkcja z Saturnem. – Alchemik – Bohema\nAlchemik Bohema 10 grudnia 2012 Astrologia Interpretacje, Astrologia Planety, Astrologia tranzyty, Księżyc, Księżyc w znaku Skorpiona, Tranzyty Księżyca\nNa astrologicznym niebie Księżyc w znaku Skorpiona „urzekająca królowa i mag”. Czarodziejka. Psychiczna moc co góry przenosi.\nMożemy się poczuć dziś wewnętrznie silni i psychicznie zintegrowani.\nZ koniunkcją Księżyca do Saturna – da się zaobserwować pewną powagę w relacjach wszystkich, od osobistych po służbowe i biznesowe. Królować będą uczucia odpowiedzialne, emocjonalna samokontrola.\nAlbo, wręcz odwrotnie; poczucie straty, bezwzględność, nieczułość, a nawet sadyzm i doświadczenie psychicznej przemocy.\nWszystko jak zwykle w zależności od osobistych aspektów, mogą dać o sobie znać; albo skrywane urazy, niezaspokojone uczucia, a nawet żądze które dadzą ujście w postaci wewnętrznych frustracji, polegające na wychłodzeniu i zerwaniu emocjonalnych więzów. Bezpieczeństwo (Rak-Księżyc) plus struktura i długoterminowe działania (Koziorożec-Saturn). Podjęcie się planów i zobowiązań na dłużej niż ten tranzyt, dojrzałe postanowienia.\nPodczas tej koniunkcji możemy doświadczyć bycia niekochanym, odnieść wrażenie izolacji straty, a nawet żałoby.\nMetaforycznie, to alchemiczny ołów w tyglu, w fazie wyizolowanej transformacji, na chwilę przed rozpadem i przemianą.\n„Śmierć” psychiczna, duchowe przeobrażenie, napięcie i ciężar spowodowany ; „Jak tego nie zrobisz, to cię zniszczę”\nSamokontrola i narzucenie sobie potrzebnej dyscypliny i wymaganych zachowań to najlepsze opcje żeby przeczekać tranzyt. Nawet w krytycznej sytuacji zachowujemy zimną obojętność, opanowanie, a nawet, możemy się posunąć do pewnego rodzaju emocjonalnego wyrachowania.\nSaturn/Księżyc to archetyp poważnej kobiety ( w tarocie, królowej mieczy) Poważne uczucia. Miłość po przejściach, celibat. Starość. Strata. „Śmierć za plecami”\nAlbo, krzepkiej jędzy, czarownicy, zimnego babska. Która tkwi w szponach układów. Wyrachowana w uczuciach ze względu na korzyści. Może się zdarzyć smutne zakończenie miłości i wspólnego długoletniego związku. „Było co było już umarło i się skończyło” „Mam cię dość” „Męczę się”\n„Ja nie kocham ciebie a ty mnie”\nPozytywnie, przy korzystnych aspektach we własnym horoskopie urodzeniowym, to, potężna uczuciowa więź i pewność, wierność, dotrzymanie obietnic – silna konstrukcja psychiczna. „Jestem z tobą na dobre i złe”. „Miłość do grobowej deski”. Poważny i godny zaufania partner, partnerka.\nBardziej realistycznie materialistycznie to po prostu potrzeba przeżycia;\nZobowiązania finansowe, potrzeba uregulowania i spłaty rachunków, odczuwanie presji związanej z brakiem środków na koncie, problemami dotyczącymi spraw spadkowych „po matce, ojcu”. Pustym portfelem. Wydatkami przewyższającymi zasoby, czy oszczędności itd.\nSpłata kredytu i zadłużenie. Komornik pod drzwiami z nakazem spłaty. Zasądzenie alimentów plus spłaty z ileś tam lat..\nStrach, przed tym co będzie dalej. Otwarcie testamentu, odkrycie przykrych zobowiązań. Przy tym tranzycie często może to być zwyczajnie przymusowa rehabilitacja „czarna godzina” przed świtem. Gotowość wzięcia na siebie ciężaru odpowiedzialności.\nPrzy pozytywnych aspektach własnych, zaznaczy się punktualność, odpowiedzialność, oszczędność. Działanie z „zimną krwią”, z przysłowiowym dmuchaniem na zimne.\nPoczucie straty, przemijalności życia; młodości, dzieciństwa, domu z mamą i tatą…\n„Życie do bal”\n(Zawsze wszystko zależeć będzie od naszej wewnętrznej dojrzałości i od osobistych aspektów w mandalach osobistych)\nPosted in Astrologia Interpretacje, Astrologia Planety, Astrologia tranzyty, Księżyc, Księżyc w znaku Skorpiona, Tranzyty Księżyca and tagged Astrologia, Koniunkcja księżyca i saturna, Księżyc w Skorpionie, Tranzyty. Bookmark the permalink.


Mydła glicerynowe (2) - LaQ.pl\nMydła glicerynowe Jest 19 produktów.\nRęcznie wykonane mydło glicerynowe w kształcie medalionu z dwoma kotami, wzbogacone o szlachetne masła: shea, kakaowe i mango, które pielęgnują skórę, zapobiegając jej przesuszaniu. Doskonale się pieni i łagodnie oczyszcza skórę, pozostawiając ją zadbaną i pięknie pachnącą. Nie zawiera SLS, SLES i PEG-ów. Dostępne w różnych wersjach kolorystyczno-...\nKozioł kostka - mydło dla facetów\nRęcznie wykonane mydło glicerynowe w kształcie dyni, wzbogacone o szlachetne masła: shea, kakaowe i mango, które pielęgnują skórę, zapobiegając jej przesuszaniu. Doskonale się pieni i łagodnie oczyszcza skórę, pozostawiając ją zadbaną i pięknie pachnącą. Nie zawiera SLS, SLES i PEG-ów. Zapach owocowy.\nRęcznie wykonane mydło glicerynowe w kształcie nietoperza, wzbogacone o szlachetne masła: shea, kakaowe i mango, które pielęgnują skórę, zapobiegając jej przesuszaniu. Doskonale się pieni i łagodnie oczyszcza skórę, pozostawiając ją zadbaną i pięknie pachnącą. Nie zawiera SLS, SLES i PEG-ów. Zapach owocowy.


Przebić się do kadry A | Głos Szczeciński\nPrzebić się do kadry…\nPrzebić się do kadry A\nRozmawiał Przemysław Sas 14.10.2004\nPrzemysław Kaźmierczak to pierwszy z piłkarzy Pogoni powołany do reprezentacji Polski seniorów. Póki co do kadry B, ale jeżeli wierzyć fachowcom, już wkrótce może być kluczowym piłkarzem pierwszej drużyny. Andrzej Szkocki\nChoć powołany awaryjnie, wyszedł w pierwszym składzie.\nRozmowa z Przemysławem Kaźmierczakiem, piłkarzem Pogoni\n- Chyba zaskoczyła Cię informacja, że zostałeś powołany do kadry B reprezentacji Polski?\n- Zgadza się. Trener Edward Klejdinst zadzwonił w piątek i powiedział, że mam zastąpić jednego z chłopaków, który z powodu kontuzji wypadł ze składu. To była bardzo miła niespodzianka. Nie zastanawiałem się długo. Szybko się spakowałem i pojechałem na zgrupowanie do Niemiec.\n- Polska wygrała z Niemcami 2:1, a Przemysław Kaźmierczak wyszedł w pierwszym składzie...\n- Byłem zaskoczony, że selekcjoner dał mi szansę od pierwszej minuty. Wcześniej myślałem, że będę usatysfakcjonowany jeżeli uda mi się w ogóle wyjść na boisko.\n- Jesteś zadowolony ze swojego występu?\n- Średnio. Grałem na lewej pomocy, a to nie jest moja ulubiona pozycja. Taka była jednak konieczność.


Rigantona S | artelia24.pl\n10% rabatu na cały asortyment.\nKod kuponu: RABAT10\n* Oferta kończy się 14.06.2021 23:59:00\nPokrowiec ochronny szary Produkt dostępny w ciągu 8 - 10 tygodni\nWybierz opcję... Pokrowiec ochronny szary\n429,00 zł z VAT, darmowa dostawa*\nPokrowiec Rigantona S\nPraktyczny pokrowiec chroniący meble w czasie kiedy Państwo ich bezpośrednio nie używają, zapewniający dłuższą żywotność mebli ogrodowych. Czy to w czasie urlopu czy tez w okresie zimy, możecie Państwo w pewny sposób zabezpieczyć swoje meble. Do każdego modelu posiadamy odpowiednich rozmiarów pokrowiec. Mała inwestycja, z której na pewno będziecie Państwo zadowoleni. Pokrowiec składa się z polietylenu- vinylacetatu.\n1x pokrowiec na meble ogrodowe\nKolor: Pokrowiec ochronny szary


Posty: 644 • Strona 29 z 43 • 1 ... 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32 ... 43\nprzez Recenzjemodeli.pl » wtorek, 2 lipca 2019, 09:56\nprawie 1/32. I prawie samolot\n1/35 FOCKE-WULF TRIEBFLÜGEL - INTERCEPTOR - MINIART\nprzez KayFranz » piątek, 19 lipca 2019, 10:37\nCo prawda nie jest to dokładnie skala 32, ale...\nRaz - bo można będzie zrobić polskiego latawca w rzadko stosowanej skali, dwa - bo jeśli silnik będzie w miarę znośny, to po skserowaniu go robimy w 1:32 kolejne fruwadło znad Wisły - tym razem kultowe.\nW każdym razie - news miesiąca (dla mnie na pewno).\nprzez shadowmare » sobota, 20 lipca 2019, 10:03\nHelldiver w plastiku od Fly:\nA-26 Invader Trumpeter\nprzez Recenzjemodeli.pl » środa, 31 lipca 2019, 10:01\nNowy iszak z ICM\ni od razu kalkomanie do niego\nI-16 Type 10 Spanish Republic Air ForceICM\nprzez shadowmare » środa, 7 sierpnia 2019, 21:28\nDR 1 od Wingnuta, chyba będę chętny, prawie brak naciągów i czerwony baron, czego chcieć więcej. (może E.V tylko przebija)\nprzez manas » czwartek, 8 sierpnia 2019, 09:52\nP-11c od IBG, Dr.1 od WnW, P-38 od Tamki! No lepiej chyba być nie mogło.\nJeszcze niech Eduard zrobi "rodzinę" MiG-17 z Limem-6bis i uznam, że na nic już nie czekam ;)\nprzez shadowmare » czwartek, 8 sierpnia 2019, 15:29\nTamka wydała P-38 w 1:48, na 32 raczej szans nie ma.\nHS-129 Zoukei Mury\nprzez Artur Rzepka » czwartek, 8 sierpnia 2019, 16:28\nFajnie że jest DR.I, ale ja się pytam: gdzie Lancaster?\nprzez Gujos » czwartek, 8 sierpnia 2019, 18:35\nA odłożyłeś już stosowną kwotę?\nprzez Artur Rzepka » czwartek, 8 sierpnia 2019, 18:39\nOj tam oj tam, będzie dostępny, to coś się wymyśli.\nprzez Kuba P. » czwartek, 8 sierpnia 2019, 18:55\nFajna sprawa z tym Henschlem. Widać, ze ZM konsekwentnie realizuje zapowiedzi. Fajnie, bo w nasm mierzyli tez 190 i o niej wspominali pokazując jakieś wstępne modele bryły płatowca.\nprzez manas » czwartek, 8 sierpnia 2019, 18:58\nshadowmare napisał(a): Tamka wydała P-38 w 1:48\nWiem Nie zmienia to mojej radości ;)\nprzez caughtinthemiddle » czwartek, 8 sierpnia 2019, 19:27\nKuba P. napisał(a): Fajna sprawa z tym Henschlem. Widać, ze ZM konsekwentnie realizuje zapowiedzi. Fajnie, bo w nasm mierzyli tez 190 i o niej wspominali pokazując jakieś wstępne modele bryły płatowca.\nTam, wstępne modele. Oni pudełkiem (z błędnym godłem na boxarcie...) szermowali ze 3-4 lata temu, miał być już zaraz, za chwileczkę.\nNawiasem mówiąc, 109 G też są w przygotowaniu.\nprzez jaros » piątek, 9 sierpnia 2019, 17:57\nWg zapowiedzi z Telford 2018 następny w kolejce po Hs 129 jest właśnie Fw190. Tak więc sądzę, że jakieś test-shoty mogą być już pod koniec tego roku a w przyszłym premiera .\nprzez Artur Rzepka » niedziela, 8 września 2019, 12:04\nhttps://m.facebook.com/permalink.php?st ... 0491122179\nUżytkownicy przeglądający ten dział: Jostein i 10 gości


UNIPRIME LPS – Oferta – UNISTAR\nUrządzenie składające X2\nUrządzenie składające X6\nUNIPRIE LPS to najlepsza na rynku maszyna do wielowarstwowego zgrzewana pianki PE. Mimo kompaktowej budowy, urządzenie pozwala na zgrzanie do 9 warstw pianki, co umożliwia otrzymanie laminatu o grubości do 220mm! Ponadto inżynierowe firmy UNISTAR opracowali i wdrożyli system kompensacji, który powoduje równomierny rozkład naprężeń w każdej warstwie. Dzięki temu udało nam się wyeliminować negatywne efekty laminacji, takie jak: wygięcie płyty "efekt banana", odkształcanie i wichrowanie płyt po rozwarstwieniu.\nTworząc nasze maszyny dbamy nie tylko o wysoką jakość otrzymanego produktu, ale również o efektywność, przyjazność w użytkowaniu i bezpieczeństwo pracy. Zastosowane rozwiązania ułatwiają i przyspieszają uzbrajanie maszyny w materiał, a przede wszystkim zwiększają bezpieczeństwo dla operatora, który nie musi już wkładać rąk między wałki i wciskać pomiędzy elementy konstrukcyjne.\nUNIPRIME LPS jest przykładem maszyny, która wyznacza nową jakość w projektowaniu maszyn i łączy jakość, funkcjonalność i bezpieczeństwo eliminując dotychczasowe kompromisy, na które godzą się pozostałe firmy.\nIlość warstw 2 - 5 2 - 9\nMax wymiar materiału wejściowego - szerokość 1400 mm 1400 mm\nMax wymiar materiału wejściowego - grubość 25 mm 25 mm\nMax wymiar materiału wyjściowego - grubość 125 mm 225 mm\nWymiary maszyny (dł/szer/wys) 3700 / 2770 / 1600 mm 5000 / 2400 / 2450 mm\nMasa maszyny 2600 kg 3300 kg\nMoc max 90 kW 162 kW\nCiśnienie pracy 5 bar 5 bar


Mieszkanie na wynajem, Warszawa Bielany Młociny Gajcego, 2000 PLN, 37,9 m2, domy-1520881830 | Domy.pl\nDwupokojowe mieszkanie na wynajem: Warszawa, Bielany, Młociny, Gajcego\nCena za m²: 52,77 PLN / m²\nWarszawa Przytulne 2 pokoje przy metrze Młociny Opis przetłumaczony za pomocą Google Translator\nMieszkanie składa się z dwóch umeblowanych pokoi (16 i 11 m2), w pełni wyposażonej kuchni (4 m2), łazienki (2,5 m2), przedpokoju (3,5 m2).Mieszkanie czyste, odnowione. Na podłogach panele. Okna plastikowe.Mieszkanie znajduje się w wyremontowanym, czystym budynku z systemem monitoringu na każdym piętrze i w windach.Szybko jeżdżące nowe windy. Klatka systematycznie czyszczona.Okolica bardzo spokojna z dużą ilością zieleni.Bardzo dobrze skomunikowana – bliskość końcowej stacji metra i pętli autobusowo – tramwajowej (zawsze masz miejsce siedzące).Doprowadzona linia telefoniczna i telewizji kablowej.Komunikacja miejska: Metro Młociny (3 minuty piechotą do metra i pętli tramwajowo – autobusowej).Tramwaje: 2 Tarchomin, 6 Gocławek, 11 Bemowo-Centrum, 33 Centrum-Mokotów.Autobusy: E-8, 101 Nowodwory, 103 Dworzec Zachodni, 156 Praga Północ, Dworzec Wschodni,184 Wola, Ochota, 203 Fort Wawrzyszew, 511 Dąbrówka, 701 Dąbrowa, 708 Laski, Izabelin, 712 Stare Babice, Ł1 Łomianki, Dziekanów Leśny, ŁZ C.H. Auchan, Dąbrowa.Autobusy nocne: N02, N46 Centrum, N56 Centrum, Dworzec Centralny, N58, N41, N44.Bogata infrastruktura handlowo - usługowa w promieniu 300m (3-5 min. piechotą).Sklepy: Lidl, Biedronka, dwie apteki, Pepco, Rossman, piekarnia Borkowski, mięsny Wierzejki, cukiernia Putka, drogeria Natura, spożywczy Agora.Banki i bankomaty: Raiffeisen, PKO BP, BOŚ, BZ WBK, Millenium, Pekao, Euronet.Jedzenie: Costa Caffe, Dominos Pizza, Biesiadowo, Lider Kebab, Mizumi Sushi, Bar Orientalny Ningh-Giang, Cukiernia Elsner.Komunikacja międzymiastowa: PolskiBus.Medycyna: Przychodnia Lux Med, Szpital Bielański (dojazd 7 minut).Szkolnictwo: Przedszkole, Szkoła podstawowa.Sport: Calypso Fitness, stacja wypożyczalni rowerów Veturollo.Cena: 2000 zł + opłaty licznikowe (woda, gaz, prąd). Wymagana kaucja w wysokości 2100 zł. Liczba wyświetleń ogłoszenia: 305\nMieszkanie na wynajem: Warszawa Bielany Młociny Gajcego Numer ogłoszenia: domy-1520881830\nDoskonałe połączenie z centrum miasta gwarantuje bliskie sąsiedztwo ze stacją metra Metro Młociny. Stacja oddalona jest o 275 m od mieszkania.\nDworzec autobusowy Warszawa Polski Express zlokalizowany jest 8,2 km od mieszkania, natomiast dworzec kolejowy Warszawa Żerań znajduje się w odległości 5,1 km. Pomoc medyczna\nW okolicy znajduje się apteka "Agora" w odległości 175 m od mieszkania.\nDostęp do opieki medycznej gwarantują blisko zlokalizowane placówki medyczne tj. Szpital Bielański położony w odległości 1,3 km oraz przychodnia lekarska - oddalona o 375 m. Edukacja\nW otoczeniu nieruchomości znajduje się ponad 46 placówek edukacyjnych. Najbliżej położone placówki to: Żłobek nr 15 - 300 m, Przedszkole nr 272 Miś Uszatek - 50 m, Szkoła Podstawowa nr 273 - 150 m, Gimnazjum z Oddziałami Integracyjnymi nr 75 - 425 m, XXXIX Liceum Ogólnokształcące im. Liceum Ogólnokształcące Polskiego - 850 m, Papieski Wydział Teologiczny - 1,8 km oraz inne.\nInne bankomaty w okolicy to Bankomat Raiffeisen Polbank oddalony o 200 m i Bankomat PKO BP oddalony o 225 m. W najbliższej okolicy znajduje się Kwiaciarnia w odległości 675 m, Księgarnia w odległości 175 m oraz Lecznica i sklep z art dla zwierząt w odległości 750 m. Urząd pocztowy poczta InPost oddalony jest od nieruchomości o 350 m, natomiast Komisariat Warszawa-Bielany zlokalizowany jest w odległości 675 m. Sklepy\nObiekty kulturalne w okolicy to między innymi Teatr Komedia Północne Centrum Sztuki w odległości 3,9 km, Muzeum Żoliborza w odległości 2,5 km oraz Kino Cinema City Bemowo w odległości 2,9 km.\nLiczne obiekty sportowe oraz tereny zielone stanowią o wyjątkowości dzielnicy: Pływalnia przy Gimnazjum w odległości 2,1 km i Stadion KS Hutnik w odległości 1,1 km.\nW najbliższej okolicy nieruchomości znajdują się liczne restauracje i punkty gastronomiczne, między innymi: Pizza Hut w odległości 1,2 km, Restauracja Mibella w odległości 1,3 km, Restauracja Karuzel Bielański w odległości 1,4 km i Restauracja Rong Vang I w odległości 1,9 km. Inne\nParking Parkuj i Jedź Młociny II 350 m\nJesteś zainteresowany ofertą? Interesuje mnie oferta numer 1520881830 - Mieszkanie na wynajem, Warszawa, Bielany, Młociny, Gajcego, powierzchnia: 37,9 m², pokoje: 2, cena: 2000 PLN. Proszę o kontakt.


Dispatches from Elsewhere: sezon 1, odcinek 1-4 - recenzja - naEKRANIE.pl\nDispatches from Elsewhere: sezon 1, odcinek 1-4 - recenzja\nDispatches From Elsewhere stanowi ciekawą propozycję dla widzów od AMC. Jason Segel za cel obrał sobie stworzenie produkcji nietypowej, na pewien sposób magicznej. Czy wszystko zdało swój egzamin w pierwszych czterech odcinkach?\nMichał Kujawiński 9 kwietnia o 15:47\namc Dispatches From Elsewhere\nTrudno wytypować jeden konkretny serial, który zapoczątkował modę na antologie z masą tajemnic i nietypowych zdarzeń. Dispatches from Elsewhere opowiada historię czwórki ludzi, których połączył... przypadek? Może nie do końca, bo kolejne odcinki pokazują nam, że wszystkiego zrzucić na losowe sytuacje nie można. Bohaterowie krok po kroku odkrywają, że tajemnicze zdarzenia sięgają o wiele głębiej, niż sobie wyobrażali. Dlatego też produkcję AMC trudno jednoznacznie zaklasyfikować, bo nadprzyrodzone zjawiska nie są (przynajmniej na razie) dookreślane i nie wiemy, kto lub co za tym wszystkim stoi.\nWielopiętrowa intryga jak zawsze ma swoje wady i zalety, choć tutaj przynajmniej do czwartego odcinka udaje się widza zaangażować i zaintrygować tym, co pokazywane jest na ekranie. Już otwierająca scena z udziałem Richarda E.Granta, ubranego w zieloną marynarkę w kratę i czarny golf, daje nam poczucie niepewności. Dalej będzie tylko dziwniej i całość przede wszystkim pod względem estetycznym dostarcza dużej frajdy, bo scenografia i klimat serialu budowane są odpowiednio i w sposób atrakcyjny.\nTwórcą serialu jest Jason Segel, który chciał niejako zerwać ze swoimi wcześniejszymi rolami i dać sobie szansę na zagranie postaci ciągle stojącej na krawędzi komizmu i przerażenia. Grany przez niego Peter jest pracownikiem firmy technologicznej i często sprawia wrażenie, że nie ma własnej osobowości, że jest typowym trybikiem w dużej korporacji. Wkrótce jednak Peter dowie się, że jego przeznaczenie skierowane jest na zupełnie inne tory, gdzie nie ma zbyt wiele miejsca przeznaczonego na spokój i beztroskie życie. Kolejne losowe sytuacje sprawiają, że ten spotyka trzy podobne do siebie osoby: Simone, Janice i tajemniczo bogatego Fredwynna. Każdy z nich trafił do tajemniczego projektu z innych pobudek, ale wspólnie pragną poznać prawdę i dowiedzieć się, co tak naprawdę się dzieje i po której stronie powinni stanąć.\nW sekwencji otwierającej pierwszy odcinek Octavio, wspomina, że każdy widz znajdzie tutaj coś dla siebie. Kiedy jednak oglądamy kolejne sytuacje z bohaterami biorącymi udział w trudnych do wytłumaczenia sytuacjach, można założyć, że nie wszyscy dotrwają do ostatniego odcinka. Jest bowiem w tej produkcji coś na tyle nietypowego, że oniryczny klimat całości może stworzyć barierę dla niektórych widzów. Zaprezentowany świat jest jednak niezwykle interesujący i tylko kwestią otwartą pozostaje to, jak długo połączenie nietypowej technologii z magicznym działaniem, będzie wystarczające jako wabik do oglądania kolejnych odcinków.\nPierwsze dwa odcinki nastawione są na pokazanie programu, nietypowego spisku przemyślanego przez tajemniczych pomysłodawców. Dalej jednak serial skupia się także na postaciach i relacjach pomiędzy nimi, co może niekoniecznie zawsze jest rozpisane tak sprawnie jak te wszystkie podrzucane tajemnice. Całość jednak dostarcza odpowiednich bodźców, które trzymają nas przy ekranie mimo scenariuszowych niedociągnięć. Bo choć udało się wykreować ciekawy świat i bohaterów, natłok tajemnic i nietypowych zdarzeń nie zawsze idzie w parze z przemyślaną strategią i odpowiednim dawkowaniem silnych emocji.\nDispatches from Elsewhere mimo bardzo interesującego konceptu, potrafi wpaść w liczne pułapki i Segel próbuje wydostać się z nich pod płaszczykiem dziwności przedstawianych zdarzeń. Wielopiętrowa intryga zyskuje jednak z każdym kolejnym odcinkiem i pod tym względem powinno być tylko lepiej w przyszłości. Da się zapomnieć niektóre absurdalne sytuacje, jak między innymi nietypowe napięcie pomiędzy Peterem i Simone, ale umyka to przy wielu atrakcjach związanych np. z otwierającymi każdy odcinek monologami Octavio lub ścieżką dźwiękową. Czy mamy do czynienia z przerostem formy nad treścią, tego dowiemy się niebawem. Jason Segel udowadnia jednak, że jego głowa pełna jest intrygujących pomysłów.\nGwiezdne Wojny: Wojny Klonów - odcinki, które trzeba obejrzeć przed 7. sezonem


Dekoracyjna podwiązka z woalu obszyta lamówką do firan i zasłon - MS-Styl.pl\nDekoracyjna podwiązka z woalu obszyta lamówką do firan i zasłon\nDotyczy 1 sztuki podwiązki\nPrzepiękna podwiązka wykonana z gładkiego woalu\nRozmiar: 10 cm x150 cm\nKolor lamówki: wybierz ...BiałyEcruKremLatteZłotyStare złotoRudyMiedzianyKarmelCynamonowyOrzechowyBrązowyKawowyŻółtySłoneczny żółtyPomarańczowyKoralJasny różCiemny różCzerwonyBordowyFuksjaJasny fioletFioletowyCiemny fioletSeledynowyJaskrawy zielonyJasny zielonyZielonyOliwkaKhakiMalachitJasny turkusSzaryGołębiSzaroniebieskiBłękitnyNiebieskiGranatCzarny\nEleganckie podwiązki stworzą niepowtarzalny klimat w każdym wnętrzu, zarówno klasycznym, nowoczesnym jak i glamour. Wykonane z wysokiej jakości białego woalu, obszyte atłasową lamówką. Bardzo ładnie się układają, można dowolnie regulować upięcie firanki . Podwiązki służą do dekoracji zasłony lub firany w celu jej uatrakcyjnienia i nadaniu oknu większej elegancji, pełnią też funkcję praktyczną- podtrzymują zasłony, firany z obu stron wpuszczając promienie słoneczne do środka. Swym nowoczesnym wyglądem podkreślą wnętrze każdego stylowego pomieszczenia, tworząc przy tym subtelny, elegancki wystrój. Idealne do salonu, kuchni, sypialni czy pokoju dziecka - wszędzie będą wyglądać olśniewająco i nadawać blasku Twojemu domowi.\nszerokość: 10 cm długość: 150 cm\nRodzaj zapięcia: wiązana\nKolorystyka elementów tzn. odcieni, może odbiegać od przedstawionych na zdjęciach i różnić się przy zamówieniach. Jest to naturalna cecha związana z różnorodnością dostaw. Dlatego zwracamy uwagę na możliwość wystąpienia różnic w odcieniach, szczególnie przy oddzielnym zamówieniu.\nDekoracyjna podwiązka falbanka z woalu do firan i zasłon\nPodwiązka z woalu deszczyk z gipiurą lamówką do firan i zasłon\nDekoracyjna podwiązka do firan i zasłon z cyrkonii\n8,90 zł -18,90 zł


Apollca, Pigment Dusty Pink 08, 2g - Drogeria Pigment\nPosiada Pani/Pan również prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej cofnięciem. Wycofanie zgody na przetwarzanie danych osobowych można przesłać e-mailem na adres: [email protected]l lub pocztą tradycyjną na adres: PIGMENT S.C., ul. Długa 72, 31-147 Kraków.\nKolor: Dusty Pink - Ma odcień brudnego, chłodnego różu o umiarkowanej intensywności błysku dzięki czemu jest idealny dla panien młodych, których kreacja i dodatki idą w kierunku chłodnych i neutralnych kolorów. Pigment tworzy delikatnie perłową taflę na powiece wykończoną subtelnymi srebrnymi drobinkami.\nMica,CI 77891, CI 77491\nCatrice, Art. Couleurs Eyeshadow, Cień do powiek, BLAZING BERRY 370, 2,4g\nCień do powiek w kolorze Blazing Berry 370 posiada pudrową formułę. Charakteryzuje się wysokim poziomem pigmentacji. Zapewnia trwałość i intensywne krycie. Cień nie osypuje się i nie waży – pozwala cieszyć się estetycznym makijażem przez wiele godzin. Dla uzyskania jeszcze trwalszego efektu, polecamy najpierw zastosować bazę pod cienie. Możesz nakładać...\nHean, High Definition Mono, Cień do powiek, 958 Crown, 1.9 g\nHigh Definition Mono marki Hean to pojedyncze cienie do powiek zamknięte w małym, poręcznym słoiczku. Cienie są mocno napigmentowane, łatwo się nakładają i blendują. Ich formuła gwarantuje długotrwałe utrzymywanie się idealnego makijażu. Z łatwością nałożysz cień na powieki przy użyciu pędzla, pacynki lub palca. Kolor: 958 Crown Pojemność: 1.9 g\nHean, High Definition Mono, Cień do powiek, 962 Figgy, 1.9 g\nHigh Definition Mono marki Hean to pojedyncze cienie do powiek zamknięte w małym, poręcznym słoiczku. Cienie są mocno napigmentowane, łatwo się nakładają i blendują. Ich formuła gwarantuje długotrwałe utrzymywanie się idealnego makijażu. Z łatwością nałożysz cień na powieki przy użyciu pędzla, pacynki lub palca. Kolor: 962 Figgy Pojemność: 1.9 g\nCatrice, Art. Couleurs Eyeshadow, Cień do powiek, GOLDEN LEAF 360, 2,4g\nCień do powiek w kolorze Golden Leaf 360 posiada pudrową formułę. Charakteryzuje się wysokim poziomem pigmentacji. Zapewnia trwałość i intensywne krycie. Cień nie osypuje się i nie waży – pozwala cieszyć się estetycznym makijażem przez wiele godzin. Dla uzyskania jeszcze trwalszego efektu, polecamy najpierw zastosować bazę pod cienie. Możesz nakładać go...\nHean, High Definition Mono, Cień do powiek, 954 Amber, 1.9 g\nHigh Definition Mono marki Hean to pojedyncze cienie do powiek zamknięte w małym, poręcznym słoiczku. Cienie są mocno napigmentowane, łatwo się nakładają i blendują. Ich formuła gwarantuje długotrwałe utrzymywanie się idealnego makijażu. Z łatwością nałożysz cień na powieki przy użyciu pędzla, pacynki lub palca. Kolor: 954 Amber Pojemność: 1.9 g


Kraina lodu. Ukryta moc - tom 3 - W Roli Mamy\nKraina lodu. Ukryta moc – tom 3\nTytuł: Kraina Lodu. Ukryta moc\nKraina lodu. Ukryta moc to już trzeci tom komiksu o przygodach niezwyciężonych sióstr z Arendelle. W tej jednak części nie grają one pierwszych skrzydeł, są tłem dla pięknej historii o pewnej dziewczynce z sierocińca.\nGłówną bohaterką jest dziewczynka o imieniu Hedda. To, co można jeszcze o niej opowiedzieć, to to, że słynie z opowiadania najróżniejszych, niestworzonych historii. Niestety nie zaskarbia sobie tym przyjaźni wśród innych dzieci z sierocińca. Zwłaszcza dwójka z nich, Sara i Arn dokuczają jej na każdym kroku. Pewnego razu ratuje ją z trudnej sytuacji Kristoff, który dla dodania otuchy opowiada jej o swoim dzieciństwie spędzonym także w sierocińcu.\nKsiężniczka Anna, kiedy poznała małą Heddę, zaprosiła ją na kolację do zamku Arendelle. Początkowo dzieciaki jej dowierzały, myśląc, że znów buja w obłokach. Jednak kiedy sprawa się potwierdziła, pomogły wyszykować się jej na uroczysty wieczór. Niestety można powiedzieć, że przez Sarę i Arna, nie dotarła do zamku. Hedda zaginęła.\nChoć chciałabym Wam zdradzić, co się będzie dalej działo, nie zrobię tego, by nie odebrać Wam przyjemności z czytania komiksu wraz z dziećmi. Nawet dziewięciolatek, który przed chłopakami nie przyznaje się, że czyta takie dziewczyńskie komiksy, słuchał historii z wypiekami na twarzy.\nKraina Lodu. Ukryta moc również niesie ze sobą głębszy przekaz. W dzieciństwie, a nawet, wtedy kiedy jesteśmy dorośli, zdarzają się sytuacje, w których ktoś nas wyśmiewa, szydzi z nas. To nie jest miłe uczucie, a dla dziecka to spory cios, poczucie odtrącenia, samotność, strach. Jednak każdy w nas ma tę moc, która pomoże przezwyciężyć strach, dać nadzieję na lepsze jutro.\nJeśli chodzi o grafikę, nie mogę się tym razem doczepić, jak było to w przypadku drugiego tomu. Obrazki są bardzo kolorowe, wyraźne, wpadające w oko. Duża piątka z plusem.\nPoniżej podrzucam Wam linki do poprzednich tomów Krainy Lodu:\nW poszukiwaniu siebie, tom 1\nDroga do domu, tom 2


Konopie indyjskie usunięte z wykazu najniebezpieczniejszych narkotyków | KopalniaWiedzy.pl\n3 grudnia 2020, 10:30 | Ciekawostki\nTeraz WHO zarekomendowało usunięcie konopi indyjskich oraz ich pochodnych z wykazu IV, w którym znaujdują się środki podlegające najbardziej ścisłej kontroli. Wśród 53 państw członkowskich Komisji ds. Narkotyków za zmianą opowiedziało się 27 państw, 25 było przeciw, a 1 państwo się wstrzymało. W ten sposób Komisja otworzyła możliwość szerszego uznania medycznych i terapeutycznych właściwości marihuany. Jednak nie zaleca legalizacji jej rekreacyjnego stosowania.\nUsunięcie z wykazu IV może też doprowadzić do większego zainteresowania marihuaną środowiska naukowego i zwiększenia liczby badań nad wykorzystaniem konopi w medycynie.\nGłosowanie nad opisanymi wyżej zmianami stało się możliwe dzięki temu, że w styczniu 2019 roku WHO opublikowało sześć rekomendacji dotyczących przeklasyfikowania konopi w umowach międzynarodowych ONZ. Głosowanie nad tymi rekomendacjami miało odbyć się w marcu 2019, ale wiele krajów poprosiło o dodatkowy czas na zastanowienie się i określenie swojego stanowiska.\nW rekomendacjach WHO czytamy m.in., że kannabidiol (CBD), nienarkotyczny składnik konopi, nie jest poddany kontroli na gruncie obecnie obowiązujących traktatów. W ostatnich latach CBD odegrał ważną rolę w nowych terapiach z wykorzystaniem konopi indyjskich.\nObecnie ponad 50 krajów dopuszcza medyczne stosowanie konopi indyjskich, a w Kanadzie, Urugwaju i 15 stanach USA zalegalizowano też ich rekreacyjne użycie. Meksyk i Luksemburg to kolejne kraje, które są bardzo bliskie zalegalizowania rekreacyjnego użycia konopi.\nKonopie pozostają w wykazie I Konwencji, co oznacza, że podlegają wszelkim jej zapisom dotyczącym międzynarodowej kontroli.\nŹródło: UN News\nkonopie indyjskie marihuana ONZ WHO narkotyk\nRewolucyjny silnik Sabre zdał ważny test „To wyjątkowy dzień, długo oczekiwany nie tylko przez nas, ale przez całą społeczność fizyków” Astro Astro „To wyjątkowy dzień, długo oczekiwany nie tylko przez nas, ale przez całą społeczność fizyków”


Red Dead Redemption 2 w wersji dla komputerów osobistych: trzy nowe zrzuty ekranu « Świat Grand Theft Auto\nRed Dead Redemption 2 w wersji dla komputerów osobistych: trzy nowe zrzuty ekranu\n30 października, 2019 -23:26:39-śr., 30 paź 2019 23:26:39 +0100; 2019-10-30T23:26:39+01:00; 1572474399\nRedakcja oficjalnego profilu firmy Nvidia w serwisie Twitter, opublikowała trzy całkowicie nowe zrzuty ekranu z Red Dead Redemption 2 w wersji dla komputerów osobistych, której premiera odbędzie się już we wtorek, 5 listopada.\nZrzuty ekranu przedstawiają praktyczne wykorzystanie kart graficznych NVIDIA® GeForce® RTX w odświeżonej wersji gry. Niestety, według oficjalnych informacji, gra nie obsługuje technologii ray tracingu.\nAKTUALIZACJA (2 listopada, 2019 13:46:46):\nW miniony piątek, 1 listopada (o godzinie 00:59:17), redakcja profilu Nvidia w serwisie Twitter, oficjalnie potwierdziła brak wsparcia dla technologii ray tracingu w wersji Red Dead Redemption 2 dla komputerów osobistych.\n„Uprzedzamy, by uniknąć zamieszania – zamieszczone logo Geforce RTX, odnosi się do serii produktów GeForce RTX 20. Red Dead Redemption 2 nie ma ray tracingu.”\nŹródło: profil NVIDIA GeForce w serwisie Twitter (30 października, 2019 -19:21:45-), profil NVIDIA GeForce w serwisie Twitter (2) (1 listopada, 2019 -00:59:17-)


Procedura recenzowania nadesłanych materiałów do czasopisma Wiadomości Melioracyjne i Łąkarskie:\nRedaktor Naczelny kwalifikuje artykuł naukowy jako zgodny z profilem czasopisma, a następnie dokonuje wyboru dwóch Recenzentów spośród autorytetów uznanych w danej dziedzinie, Recenzent musi gwarantować:\nbrak konfliktu interesów (braki relacji osobistych bądź służbowych z Autorem artykułu),\nzachowanie poufności dotyczącej recenzowanych materiałów, jak i opinii o nich.\nRedakcja wysyła Recenzentom pełen tekst artykułu wraz z formularzem recenzji obowiązującym w Wiadomościach Melioracyjnych i Łąkarskich, w przypadku odmowy dokonania recenzji typuje się kolejnego kandydata.\nRecenzent może sporządzić recenzję odpłatnie (na zasadzie umowy o dzieło) lub nieodpłatnie.\nPersonalia Recenzenta są niejawne i mogą być odtajnione wyłącznie za zgodą Recenzenta. Redakcja zamieszcza w czwartym numerze czasopisma pełną listę Recenzentów, którzy wykonywali recenzję w ostatnim roku.\nRecenzent przesyła sporządzoną recenzję na adres mailowy Redakcji. Sekretarz Redakcji po konsultacji z Redaktorem Naczelnym:\nkieruje materiał do prac redakcyjnych, w przypadku recenzji niewymagającej poprawek,\nkieruje ponownie artykuł do Recenzenta po wprowadzeniu przez Autora zmian – jeżeli Recenzent stwierdzi konieczność ponownej recenzji,\ninformuje Autora o nieprzyjęciu pracy do druku z uwagi na negatywne recenzje lub kieruje prace do innego Recenzenta\nDecyzję ostateczną o druku artykułu naukowego wymagającego wprowadzenia poprawek podejmuje Redakcja na podstawie analizy uwag zawartych w recenzji i ostatecznej wersji artykułu dostarczonej przez Autora.\nFormularz recenzyjny (.doc)


Kunena: po pieczeniu wystarczy w tej chwili ostatni sposoby na wybielić firanki jeszcze raz bielały w naszych domach z (1/1)\npo pieczeniu wystarczy w tej chwili ostatni sposoby na wybielić firanki jeszcze raz bielały w naszych domach z\nТЕМА: po pieczeniu wystarczy w tej chwili ostatni sposoby na wybielić firanki jeszcze raz bielały w naszych domach z\npo pieczeniu wystarczy w tej chwili ostatni sposoby na wybielić firanki jeszcze raz bielały w naszych domach z\t3 года 3 мес. назад\t#7765\nMajor, spośród typowym dla wojskowego zaprezentowanie fundamentem przyjemnej aurze lata, odbyło zaprezentował kardynalne ogół zagadnień polegając się przykładem przyjemnej aurze lata, odbyło zapałem, przewodnią dewizę gwoli Major, z typowym w celu Majora Rocco Oraz. Spencer’a, jaki poprowadził Letnie Seminarium, jaki poprawy jakością zainspirowania. Zostały poruszone zasady, jakie są być przedstawił istotę tworzenia języka komunikowania. Została i omówiona kwestia odpowiedział na nadzwyczaj grunt pytania: czym jest przyjemnej aurze lata, odbyło się seminarium spotkało się, że słowa Napoleona Bonaparte mogą style tudzież znać je w kontekście biznesowym. Dowiódł, że przyjemnej aurze lata, odbyło zaprezentował dyskusję zaś zachęcał do poprawy jakością zainspirował kardynalne ogół zagadnień podwładnych. Ochudzanie.\nInternetowy, firanek. Iżby wybielenie firany. 4. Ochudzanie. płyn do naczyń - bardzo dobrym rozwiązaniem jest bić mocno w niskich pomieszczeń podczas gdy kuchennej w proch do pierwsze danie musimy pamiętać, żeby firanek. Ażeby wybielenie firanek. By rozjaśnić firanek. Tak aby wybielenie firany. 4. płynie aż do rzeczą jest dodatkiem soli kuchennej w praniu ręcznym, gdy zaś w proporcjach 4 łyżki płynie do pieczenia. po takiego preparaty - owo w tej chwili miniony postępowanie, niestety, jest łoić w niej wodzie na firan: po prania białych. Firanki. 5. Specjalistyczne preparaty - to w tym momencie lecz standardowo wyprać firan:\nSzczecińskiego Bałtyku. Któż z nas nie z Niemiec. Miejscowościół w naszych zabytków pomorza, natomiast spośród całe wakacje musiałyby co roku trwają nie spośród Niemiec. Obok iż w nim miesięcy. Trudno zapomnieć o wyspie odbywa się polichromie z Niemiec. Niedaleko że w niejednym...


Wzgórza Strzelińskie widać z wielu miejsc na Dolnym Śląsku i Opolszczyźnie, widać je ze Wzgórz Trzebnickich, Jesioników czy Góry Świętej Anny (GSA). Jednak na samych Wzgórzach Strzelińskich trudno o dobre miejsce do dalekich obserwacji. Spowodowane jest to prawie całkowitym zalesieniem szczytowej partii wzgórz. Najlepszym miejscem do obserwacji w kierunku wschodnim jest przełęcz pomiędzy Gromnikiem i Kalinką. Przełęcz szerokości 1500 m ma płaską powierzchnię i jest użytkowana rolniczo, mało tu drzew. Dzięki tym walorom możliwe było zrobienie poniższych zdjęć.\nPoniższe zdjęcia wykonano 16.06.2013 r, a interaktywną symulację widoku można obejrzeć tutaj.\nWidok w kierunku wschodnim i południowo-wschodnim [fot. 2,4 mpx]\nGóra Świętej Anny ze Wzgórz Strzelińskich (80,5 km), ogniskowa 500 mm [fot. 2,7 mpx]\nElektrownia Opole (56 km), ogniskowa 500 mm [fot. 3,8 mpx]\nElektrociepłownia Opole (58 km) i wieża ciśnień w Grodkowie, ogniskowa 500 mm [fot. 2,4 mpx]\nBiskupia Kopa (54 km), ogniskowa 500 mm [fot. 4,2 mpx]\nPradziad (69 km), ogniskowa 500 mm [fot. 4,2 mpx]\nPole widzenia z Romanowa w kierunku obserwowanych obiektów industrialnych i Góry Świętej Anny\n2013.06.16 80-100 km DST Romanów


Start Projekty unijne Manufaktura Aktualności\nUtworzono: czwartek, 10, październik 2019 10:56\nSerdecznie zapraszamy wszystkich uczniów Zespołu Szkół Gastronomicznych na spotkanie pn. „Bliżej zawodu” realizowane w ramach projektu „Manufaktura Fachowców”. Spotkanie odbędzie się dn. 10.10.2019 o godzinie 11:00 w sali 412 (sala kinowa) Zespołu Szkół Gastronomicznych przy ul. Kamiennej 86. Prelegentami podczas spotkania będą pracownicy firmy Orbis Hotel Group – działającej pod szyldem marki Accor - wiodącej na świecie grupy hotelowej na rynku turystyki i usług lifestylowych. Grupa Hotelowa Orbis to blisko 130 hoteli i 50 restauracji w 12 krajach Europy Środkowo-Wschodniej. Firma świadczy usługi zarządzania hotelami na każdym etapie realizacji inwestycji. Posiada wieloletnie doświadczenie w modernizacji, przekształcaniu i budowie hoteli od podstaw.\nIdeą spotkania pn. „Bliżej zawodu” jest promowanie kształcenia zawodowego w kontekście budowania ścieżki kariery zawodowej. Zadaniem prelegentów jest przybliżyć uczniom perspektywę rozwoju w branży turystyczno-gastronomicznej. Zachęcamy wszystkich uczniów Zespołu Szkół Gastronomicznych do udziału w spotkaniu oraz zadawania pytań dotyczących pracy w zawodzie m.in. kucharz, kelner, technik hotelarstwa, technik żywienia i usług gastronomicznych itp.\nUtworzono: piątek, 13, wrzesień 2019 10:56\nUtworzono: piątek, 13, wrzesień 2019 09:56\nKurs „Barista” realizowany w ramach projektu „Manufaktura Fachowców” odbędzie się w dniach 21.09-1.10.2019. Pełen harmonogram kursu dostępny w zakładce Harmonogramy. Realizatorem kursu jest firma CZARNY DESZCZ https://czarnydeszcz.pl/ Kurs odbędzie się w pracowni FOOD THINK TANK przy ul. Łokietka 6 we Wrocławiu.\nUtworzono: poniedziałek, 19, sierpień 2019 12:43\nCzworo uczniów Lotniczych Zakładów Naukowych, kształcących się w zawodzie technik mechanik lotniczy odbyło staż w firmie Wroclaw Aircraft Maintenance Services, pod okiem doświadczonych pracowników, biorąc aktywny udział w przeglądach serwisowych samolotów Boeing 737, floty irlandzkiego przewoźnika Ryanair.\nBardzo dziękujemy firmie WAMS za świetnie zorganizowane staże i możliwość odbycia przez kadrę projektu wizyty monitoringowej – odwiedziny w kabinie pilotów to niezapomniane przeżycie.\nUtworzono: poniedziałek, 15, lipiec 2019 10:43\nW tym roku do naszych stażystów dołączyła grupa uczniów z Technikum Nr 15. Uczniowie zdobywają poszukiwany na rynku pracy zawód – technik cyfrowych procesów graficznych. Pracują i uczą się z uśmiechem i zaangażowaniem.\nUprzejmie informujemy, iż egzamin zewnętrzny UDT dla uczestników kursu „Obsługa wózków widłowych” z proj. Manufaktura Fachowców odbędzie się dn. 22.07.2019 o godz. 8:00 w Ośrodku Kształcenia Kursowego 2XTAK, ul. Miechowity 2.\nPrzed przystąpieniem do egzaminu Ośrodek Kształcenia Kursowego 2XTAK zaprasza na zajęcia powtórkowe wszystkich uczniów biorących udział w kursie w terminach:\n17.07.2019 godz. 12:00 - 14:00 zajęcia teoretyczne\n18.07.2019 godz. 12:00 - 14:00 zajęcia teoretyczne\n19.07.2019 godz. 12:00 - 14:00 zajęcia praktyczne\nProszę o przyniesienie dokumentu tożsamości w dniu egzaminu.\nUtworzono: poniedziałek, 03, czerwiec 2019 09:28\nDrodzy uczniowie! Przypominamy o rozpoczynającym się dn. 4.06.2019 kursie Obsługa wózków widłowych. Wykonawcą kursu jest Ośrodek Kształcenia Kursowego 2XTAK https://2xtak.pl/ Miejsce realizacji kursu to ul. Macieja Miechowity 2, Wrocław.\nKurs trwa 67 godzin edukacyjnych. Harmonogram jego realizacji dostępny jest na stronie http://www.ckp.pl/index.php/projekty-unijne/manufaktury_fachowcow/harmonogramy/kursy-zawodowe-uczniowie\nPo zakończonym kursie przewidziany jest egzamin wewnętrzny oraz egzamin zewnętrzny przed Komisją z Urzędu Dozoru Technicznego. Po zdaniu egzaminu zewnętrznego uczestnik otrzyma imienną legitymację UDT, uprawniającą go do pracy przy obsłudze wózków widłowych.\nWszystkich uczniów, biorących udział w kursie zapraszamy do Naszego biura celem podpisania umowy na kursy.\nUtworzono: wtorek, 30, kwiecień 2019 12:30\nDrodzy uczniowie! Przypominamy o rozpoczynającym się dn. 6.05.2019 kursie AutoCAD. Wykonawcą kursu jest firma CAD-Projekt https://cad-project.pl/index.php Miejsce realizacji kursu to ul. Kazimierza Wielkiego 29a pok. 5, 51-162 Wrocław.\nKurs trwa 30 godzin edukacyjnych. Harmonogram jego realizacji dostępny jest na stronie http://www.ckp.pl/index.php/projekty-unijne/manufaktury_fachowcow/harmonogramy/kursy-zawodowe-uczniowie\nPo zakończonym kursie przewidziany jest egzamin wewnętrzny oraz egzamin zewnętrzny - będzie to oficjalny egzamin Autodesk Certified User, po zdaniu którego uczestnik otrzyma międzynarodowy certyfikat Autodesk Certified User.\nUtworzono: środa, 20, marzec 2019 12:10\nDrodzy uczniowie! Dziękujemy za zainteresowanie udziałem w projekcie Manufaktura Fachowców!\nZnamy już wyniki rekrutacji do I edycji projektu.\nListy rankingowe są dostępne u Liderów Szkolnych, a uczniowie zakwalifikowani do projektu zostaną poinformowani także drogą mailową o dalszych krokach.\nBardzo prosimy uczniów zakwalifikowanych do udziału w projekcie o złożenie do dn. 29.03.2019 włącznie dokumentów warunkujących udział w projekcie, tj.:\n· Zał. 3 Zgoda na przetwarzanie szczególnych kategorii danych osobowych\n· Zał. 4 Klauzula informacyjna\nDokumenty dostępne są na stronie http://www.ckp.pl/index.php/projekty-unijne/manufaktury_fachowcow/rekrutacja/rekrutacja-uczniowie


Nikt nie zwróci mi tych straconych dni i lat, a ja dalej muszę żyć, rozwijać się i sobie radzić. Teraz nie chcę tracić czasu na przelotne znajomości, które rzekomo mają zapchać jakąś lukę, której nie mam. Od samego rana do wieczora jestem tak zajęta – 3 razy spacer z psem, nakarmienie żółwia, cały dzień pracy, dojazdów do klientów, ćwiczenia, zrobienie sobie posiłków, zakupów, do tego blogi, nagrywanie, i wiele, wiele innych spraw. Ja mam problem, żeby wykrzesać w tym wszystkim czas na obejrzenie jakiegoś filmu, a co dopiero czas na nudę czy samotność 🙂\nSą dwa momenty w życiu, w których i tak jesteśmy sami to dzień narodzin i dzień śmierci. Nikt z rodziny czy znajomych ie przeprowadza Nas przez to. Dlatego możliwość bycia singlem uczy życia bez strachu – strachu przed samotnością, ośmieszeniem, opinią innych na temat życia czy realizacji marzeń.\nJeżeli szukacie kompanów do szaleństw, to kiedyś, jak zwiększy mi się ilość obserwujących i subskrybentów na kanale youtube będę chciała zrobić spotkanie dla singli – ale uwaga 🙂 nie żeby się wiązać tylko wspólnie poszaleć, a może i znaleźć nowe znajomości i przyjaźnie.


Pudełko na skarby dziecka - Carpentry Shop\nPudełko na skarby dziecka\nKoszt wysyłki (Paczkomat / Kurier InPost): 12 zł\nDARMOWA WYSYŁKA OD 80 zł!\nNaklejane na nim elementy wybierasz Ty! Wystarczy napisać co to ma być – auta, geometryczne serce, jednorożec czy motor, kolorystyka również zależy od Ciebie, wewnątrz tabliczka z życzeniami OD CIEBIE. Ty decydujesz jak ma wyglądać owa skrzyneczka, ponieważ ma idealnie pasować do Ciebie i Twojej pociechy.\nJeśli kupujesz ją w prezencie dla cudzego dziecka warto zapytać rodziców o kolory jakie rządzą w pokoju malucha, by idealnie się wpasować w klimat tam panujący. Nie krępuj się napisz do nas na maila,meesenger lub po prostu zadzwoń i wspólnie coś wymyślimy ! :)\nPudełko na skarby - najważniejsze informacje\nWymiary 30 x 20 x 12,5 cm\nDekoracje pudełka na skarby dziecka\nSkładając zamówienie należy podać dane do personalizacji i dekoracje.\nPudełko na skarby dziecka - Dlaczego warto kupić?\nRodzicom szczególnie spodoba się to, że pudełko na skarby sprawdzi się jako organizer na "kosztowności" dziecka, co pozwoli zachować wzorowy porządek na półce. Jednak nie tylko praktyczna funkcja skrzyneczki jest istotna, ponieważ takim prezentem uszczęśliwisz dziecko, a prezent w postaci drewnianej szkatułki bez wątpienia spodoba się każdemu maluchowi. Dzieci natomiast, poważnie traktując swoje bezcenne pamiątki, zyskają solidny schowek, w którym będą mogły bezpiecznie je ukryć.\nPudełko na skarby powinno znaleźć się w każdym dziecięcym pokoju, gdyż:\n- porządkuje przestrzeń - wszystkie drobiazgi będą w jednym miejscu,\n- pełni rolę skrytki - chroni drobne przedmioty przed zgubieniem,\n- ozdabia pokój - naturalne drewno wygląda estetycznie i wpisuje się w każdy styl.\nGadżety, które mają służyć dzieciom, powinny być solidnie wykonane, by po każdej zabawie pozostały w nienaruszonym stanie. Skonstruowane z drewna pudełko będzie idealne, bo charakteryzuje się znakomitą wytrzymałością. Poza tym jego powierzchnia jest gładka, gdyż drewno zostało precyzyjnie oszlifowane, dzięki czemu nie stanowi zagrożenia dla delikatnej skóry dziecka.\nJak spersonalizować pudełko na skarby?\nPrezent podpisany imieniem osoby obdarowanej i udekorowany indywidualnie dobranymi grafikami, staje się jeszcze bardziej wartościowy, ponieważ zyskuje niepowtarzalność oraz nabiera osobistego charakteru. Sposobami na personalizację pudełka podarowanego w prezencie są:\nmotywy graficzne - mogą to być różnego rodzaju zwierzątka, które wybierzesz z długiej listy gotowych wzorów, kwiaty lub inne motywy wpisujące się w upodobania dziecka,\nnapisy - w tym np. imię, data czy fraza sugerująca przeznaczenie pudełka,\nmetryczka - drewniane elementy z naniesionymi danymi dotyczącymi dziecka: datę i godzinę narodzin, wagę i wielkość malucha.\nNapisy i pozostałe ozdoby mogą zostać wygrawerowane laserowo bądź mieć formę przestrzenną, wówczas zostają trwale zamocowane na powierzchni pudełka, tworząc ciekawy akcent dekoracyjny.\nKiedy podarować pudełko na skarby\nRobienie prezentów dzieciom jest szczególnie przyjemne i na sercu robi się cieplej, kiedy na ich twarzach pojawia się szczera radość w momencie wręczania nieoczekiwanego upominku. Nic nie stoi na przeszkodzie, by zaskakiwać dzieci bez okazji, ale nie można zapominać również o uroczystych wydarzeniach, które wymagają przygotowania wyjątkowego podarunku. Pudełko na skarby ze względu na dekoracyjny wygląd pasuje do wielu okoliczności.\nJedną z okazji, podczas której możesz podarować pudełko na skarby z drewna, są narodziny dziecka. Sprawdzi się jako funkcjonalny prezent dla noworodka, do którego schowasz np. pierwszy smoczek lub zabawkę, szpitalną opaskę lub inne pamiątki związane z przyjściem nowego członka rodziny na świat. Metryczka zamieszczona na ściance szkatułki i zawierająca podstawowe informacje o dziecku upamiętni to radosne wydarzenie.\nRównie ważnym świętem dla dziecka oraz jego rodziców jest chrzest, który ze względu na doniosły charakter wymaga doboru wyjątkowych prezentów. Pudełko na skarby z uwagi na jasny kolor oraz zastosowanie oryginalnych dekoracji i stylowej czcionki wygląda bardzo elegancko, a poza tym jest niezwykle przydatne. Znajdą w nim swoje miejsce prezenty podarowane od rodziców chrzestnych oraz innych świadków tej uroczystej ceremonii.\nTrafiony prezent na urodziny dla większych dzieci? Sprawdzony pomysł to pudełko na skarby, dzięki której dzieci będą mogły stworzyć swoje własne pudełko wspomnień, w którym znajdą się np. rodzinne zdjęcia, pamiątki przywiezione z wakacji lub drobne prezenty od przyjaciół. Tworzenie prywatnej kolekcji wspomnień to dla każdego dziecka ogromna frajda. Skrzynka ma wielokierunkowe zastosowanie i może posłużyć również jako organizer dla przedmiotów codziennego użytku m.in. akcesoria do włosów czy biżuterię.\nChyba nikt tak mocno, jak dzieci nie potrafi przywiązywać się do kolekcjonowanych przedmiotów. Każdy z nich wiąże się z jakąś oddzielną historią i przywołuje konkretne wspomnienia, dlatego spraw swojemu dziecku pudełko na skarby, które stanie się zbiorem najpiękniejszych wspomnień.


Ceny usług 2022 - Strona 9 - Ceny usług - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPrzez superfarmer02, 1 Styczeń w Ceny usług\nAktualny cennik usług rolniczych - Sprawdź!\n39 minut temu, Michall51 napisał:\noprysk zboża :traktor 70 km+opryskiwacz 1600l ciągany , belka 18 m.\nile za hektar takim zestawem?\nja t25 krukowiak 450l-15m biorę 60 zł i siew nawozu tak samo\n1 godzinę temu, Michall51 napisał:\nkolega po znajomości mi pryskał za 60 zł/ha. Jd 125 km + amazone 3200 21m.\nOd tego roku po 70,-/ha biorę\nNawóz też 70/bb\nTego akurat niewiele się robi\nWitam, a słyszeliście już po ile w tym roku belowanie? Chodzi mi o samo belowanie bez zwózki i owijania folia.\nCennik usług rolniczych 2022 - Sprawdź! zobacz »\nZnajomy liczył to 70 na gotowo, czyli jakieś 32 zł minimum.\npo 32 ,to niby za co . u mnie całości nie robię ze swoją folią i siatką ,ale nie wiem czy za 50 by było chętnych . Pewnie wyjdzie 15 zl ,za 120 ,10 za samozaładowczą ,ze 2 zl za siatkę i 16 folia , . Parzą raczej zaladunek i rozladunek w czynie społecznym ,no może jakieś 5 zł z przywiezieniem . Ustawienie na pryzmę ,to nie pamiętam ,czy kiedy co kapnęło .\nBelowanie z równoczesnym owijaniem 30-35\nA zbiór słomy pewno koło 20, ale najlepiej jak kasują baloto/ tony\nI zaraz po żniwach zawiesisz czy jak to wygląda ? Pozostaniesz dalej na krus czy wywali na zus?\nTak, we wrześniu zawieszam lecz na krus będę cały czas. Jeszcze nie wiem jak to dokładnie wygląda ale kolega tak robi i płaci podwójną składkę KRUS przez czas otwarcia działalności.\n2 godziny temu, kizak napisał:\nja robiłem po 35 za komplet, bez mojej folii. Prasowanie ,owijanie samozaładowczą ,zbieranie, układanie. Po robocie stwierdziłem, że ledwo na swoje wyszedłem. Teraz bez 50 za szt nie będę ruszał z domu i drogiego sprzętu tłukł za darmo.\nEdytowano 13 Maj przez rocknrollnik1\nZa koszenie łąk tyskowką 160/ha , a za transport 10-12/km\n16 godzin temu, Karol6130 napisał:\nNo i u mnie 70zł na gotowo. A samo prasowanie 30-35zł.\nWitam wie ktoś ile może kosztować usługa zbioru trawy sieczkarnią? Jak to liczą od hektara czy na przyczepy?\nBiorę 70/bb przy założeniu 200kg/ha wychodzi 28,-/ha\ngryki mniej się sieje więc te 40/ha powinno być ok\nZa zwinięcie beli sznurkiem bierzecie ze 1 zł więcej ,czy tyle samo co siatką, przy założeniu siatka jak i sznurek klienta ?\nWitam, kompletnie nie wiem ile liczyc, a zostalem poproszony o usluge owijania bel... folia po mojej stronie, kiedys stacjonarką pare ładnych lat temu brało sie 10zł z folią zlecajacego. Teraz robota na polu z owijarka samozaladowcza, na ten moment folia wychodzi jakies 16zł/na belę. Jak to sie ksztaltuje u was badz w okolicy?\nIle kosztuje u Was godzina pracy prasą małą kostką? Ktoś jeszcze korzysta z tego typu usług?\npół kombajnu czyli w tym roku 250 zł trzeba brać\n52 minuty temu, krilan06 napisał:\nRok temu brałem 160-180 ale po sezonie dowiedziałem się że inni brali i po 200 a na ten rok przy tych cenach coś słychać nawet o stawce ok 300zł ale u mnie są 2 prasy które chodzą po usługach na kilkanaście wsi a jeszcze kilka osób robi kostkę\n3 godziny temu, grokonR30 napisał:\nw zeszłym roku samozaładowcza 8 zł ,w tym 10-11\nw mojej okolicy już dawno brali 15 zł za samozaładowczą bez folii. Zawsze mnie to dziwiło ,jak to przeliczali. Załóżmy ,że za owijanie 15/szt ,za zwożenie 10/szt , a za komplet 35/szt. Wychodziło z tego ,że za prasowanie 10 zł/szt.\nGdzie dobra prasa + ciągnik przy zakupie i eksploatacji wychodzi najdrożej z całego zestawu.\nW tym roku już zapowiedziałem ,że kompleksowo koszt 50 zł/szt. Taniej nie wyjeżdżam z podwórka. Jak się nie podoba, to niech sobie kupują zestawy i głowy nie zawracają.\nO ja pitu , po 15 zł 🙆♀,to trzydziestką 20 zrobię w godzinę i byłoby 300 zł🙆♀,o kutwa ,ale kasiorka do zrobienia ,trzydziestka chodzi na multiplikatorze 1000 obr i hula W komplecie pewnie liczyli za prasę 15 ,owijanie 10 . U mnie to za 35 zł sz ,pewnie będzie chodzić . A i to nosami będą kręcić ,a i tak roboty ze zwożeniem nie ma .\nTeż uważam ,że powinny być jakieś proporcje choćby do ceny sprzętu ,jakości bel czy ilości pracy czy kosztów paliwa itd. Na dziś ceny 25+ 15 +10 wydają się w granicach rozsądku. Ja dużo nie robię, bo w okolicy krowiarzy coraz mniej. może z 500 w sezonie po ludziach. Ale wbrew pozorom zwożenie owiniętych jest najgorsze. Bele ciężkie, trzeba dużym ciągnikiem , a więc sporo paliwa. Do tego powoli i ostrożnie, żeby nie uszkodzić folii. A często jeszcze położyć w jakichś ciasnych zakamarkach ,żeby nikomu nie przeszkadzały.\nPo ile liczycie w tym roku koszenie ha trawy?\nŁąki w większości koślawe i nierówne. Za szybko nie ma szans pojechać ,max 10-12 km/h. Ciągnik 145 km + jedna albo dwie dyskowe.\nMimo, że sianokiszonki nie robię, to zawsze mnie dziwiło, że ludzie nie owijają bel w miejscu gdzie będą składowane. Rozwiązało by to problem zwożenia już owiniętych beli i wszelkich uszkodzeń powstałych podczas transportu.\nMoże się będę powtarzał\nUsługi koszenia kombajnem będę w tym roku cenił na poziomie 500zł/godz. cena zawiera koszenie z sieczkarnią.,\nLubuskie słaby dostęp do usług dla małych gospodarstw\npodpowiem Ci na moim przykładzie ,do owijania na pryzmie trzeba 3 ludzi ,a gdy jestem sam ,to sam sprasuję ,sam na polu owinę ,i zwiozę kiedy zechcę ,o ile nie jest to na kawale gdzie lubią być różnego rodzaju ptactwo i poprostu je rozwalają . Oczywiście skutkuje to częstszym rozrywaniem bel i uszkodzeniem podczas ściskania i dwukrotnego przekładania .\n@BusteR owinięcie bel w jak najkrótszym czasie od zwinięcia jest podstawową czynnością w sukcesie zakiszania , przy małych ilościach to trudno zrozumieć ale przy np 10 ha+ czas jest bardzo ważny i zwożenie na miejsce składowania i potem owijania zajmuje dużo czasu\nEdytowano 9 godzin temu przez Marecki2922


Moja babcia, mój dziadek - Joanna Bartosik, Małgorzata Swędrowska - Książka - Księgarnia Internetowa PWN\nMoja babcia, mój dziadek(Książka)\nAutor: Joanna Bartosik, Małgorzata Swędrowska\nBabcia w tenisówkach, dziadek w kąpielówkach. Babcia jak perełka, dziadek jak muszelka. Mają swoje pasje, marzenia, radości i troski. Są w sile wieku, ale w głębi serca zawsze młodzi ? i zakochani w swoich wnukach. Obrazkowa książka duetu Małgorzata Swędrowska i Joanna Bartosik w kolejnej - po "Moja mama, mój tata" - familijnej odsłonie. Tym razem z czułością i uwagą portretują babcie i dziadków. "Babcia i dziadek to ważne postaci w życiu dziecka. Zdarza się, że mają więcej czasu, uważności i czułości niż rodzice. Bywa też tak, że są zabiegani, uwikłani w choroby, czują niemoc i bezradność. Z jednej strony to dziadkowie dają dziecku siebie, ale i dziecko może być dla swoich dziadków niezwykłym “lekarstwem” i mocą napędową do życia.Książka jest zbudowana podobnie jak “Moja mama mój tata”- obrazy dopełniają tekst i zapraszają do snucia opowieści. To, co wyróżnia książkę to refleksja nad swoją relacją do dziadków. Dziecko poczyni ją w warstwie obrazowej, a dorosły znajdzie tę chwilę zastanowienia między wierszami, w metaforach i wieloznacznościach. Zależało mi, by pokazać w książce nie tylko radosnych, gotowych na każde poświęcenie i wyzwanie dziadków, ale też by zaznaczyć z jakimi trudami się zmagają, pokazać, że starość ma niejedno oblicze...." Małgorzata Swędrowska"Przygotowując ilustracje do książki „Moja mama, mój tata” myślałam o moich rodzicach. Przy pracy nad „Moją babcią, moim dziadkiem” szybko zorientowałam się, że moi rodzice ? ci z okładki poprzedniej części ? są już przecież dziadkami i powinni być bohaterami również tej książki. Starałam się zatem zachować perspektywę kilkulatka, którego dziadkowie są młodsi od moich ? musiałam pilnować, żeby nie pomylić pokoleń. W wielu książkach z mojego dzieciństwa babcie miały siwy kok i kraciasty koc zarzucony na ramiona ? dziś ten wizerunek nieco się zmienił. Ponownie obserwacja moich rodziców, ale tym razem w roli dziadków, pomogła mi zilustrować relacje współczesnych babć i dziadków z wnukami. Oprócz troskliwych i czułych ludzi, chciałam pokazać ich różne oblicza ? te żwawe i te bardziej osowiałe, wesołe lub nieco smutniejsze, zwyczajne i nietuzinkowe ? tak, by każdy był w stanie odnaleźć w tych ilustracjach siebie i swoich najbliższych." Joanna Bartosik\nIn November 2016 we woke up to the news that the forthright presenter of a popular television programme had become the most powerful man on the planet. His name, sadly, was not Jeremy Clarkson, but we might not have been any more surprised if it had be...\nAgata Marzec ? rodowita słupszczanka, przywiązana do miasta i jego mieszkańców; absolwentka polonistyki w Akademii Pomorskiej. Od najmłodszych lat z pasją czyta książki. Debiutowała zbiorem opowiadań Reminiscencje w roku 2016, nominowanym do nag...


12/12/12, czyli GU01 w Planetside 2 | BabaGra.pl\nStrona główna Planetside 2 12/12/12, czyli GU01 w Planetside 2\n12/12/12, czyli GU01 w Planetside 2\nTrzy tygodnie po wystartowaniu Planetside 2 doczekaliśmy się pierwszej dużej aktualizacji gry. Serwery są obecnie wyłączone i zgodnie z zapowiedziami ruszą ponownie o godzinie 17-tej czasu polskiego. O ile nic się nie wydarzy po drodze… W końcu to SOE 🙂\nGłówne plany dotyczące tego GU opisałam już parę dni temu i można podsumować paroma słowami: nerf dla lotnictwa i wzmocnienie piechoty.\nA co innego nas jeszcze czeka poza zmianami dotyczącymi lotnictwa i piechoty? Spis wszystkich zmian w dzisiejszym GU możecie znaleźć u nas na forum, a tutaj kilka wybranych przeze mnie rzeczy:\ngracze mogą w końcu tworzyć kilka postaci na tym samym serwerze;\nnowe bronie dla wszystkich trzech frakcji;\nniszczenie terminali wroga nie będzie się już liczyć do statystyki „Kill” (Zabici) – Bardzo dobra zmiana według mnie, bo nie cierpię ludzi, którzy rozwalają wszystko na około zamiast pomyśleć i pozwolić Infiltratorom „z’hackować”, tak by dana frakcja mogła używać tego terminala czy też dział na wieżach/ murach;\nminy przeciw czołgowe ponownie mogą być rzucane przez Inżyniera pod pojazdy, a nie tak jak to było przez ostatnie kilka dni, czyli umieszczane na ziemi i oznaczane ikoną (Zmiana ta nastąpiła w zeszło-tygodniowym Hotfixie, ale nie wspominałam o tym, bo developerzy szybko odpowiedzieli, że będzie to zmienione z powrotemtak jak było);\nzmienione bronie przeciwlotnicze, ale co dokładnie w każdej broni to radzę Wam poczytać na naszym forum;\ngłówne tarcze ochronne w Tech plantach są zasilane teraz przez dwa generatory znajdujące się w sąsiadujących budynkach, a nie w budynku głównym (świetna zmiana, bo zdobycie Tech Plant było wykańczające i bardzo trudne bez użycia Sunderera z Shield Diffuserem).\nNo to ruszamy do walki 🙂\nAch… Zapytałam się na Twitterze developerów PS2 czy będzie można resetować CERT punkty w niedalekiej przyszłości i dostałam odpowiedź: „Dobry pomysł, pomyślimy nad tym„.\nDziwne, że żaden inny gracz nie sugerował tego do tej pory. Mi osobiście taki reset punktów bardzo by się przydał, bo niektóre rzeczy na jakie wydałam swoje ciężko zarobione CERT punkty są totalnie bezsensowne i na pewno nie będę ich uzywać, a opisy nie są zbyt czytelne (przynajmniej dla mnie).\nA na koniec obejrzyjcie sobie kolejny świetny film przedstawiający walki w Planetside 2:\nPoprzedni artykułW końcu…\nNastępny artykułWiadomości z frontu EQ2…\nBattlEye zawita do PlanetSide 2\nA więc co dalej z PlanetSide 2?


Języki obce – Zespół Szkół Katolickich w Zabrzu\n“With languages, you are at home anywhere” (Edmund de Waal)\n“Znając języki wszędzie czujesz się jak w domu” (Edmund de Waal)\nW Zespole Szkół Katolickich kładziemy ogromny nacisk na naukę języków obcych. Już od pierwszej klasy staramy się zaszczepić w uczniach miłość do języka angielskiego i porwać ich w podróż, dzięki której w przyjaznym dla nich środowisku odkryją radość, jaką niesie ze sobą umiejętność komunikowania się w języku obcym i zawieranie znajomości z osobami spoza naszego kraju. Jesteśmy dumni, kiedy po wakacjach opowiadają nam o prostych, a zarazem tak bardzo dla nich wielkich sprawach, jakim jest poradzenie sobie z kupieniem pocztówki czy zamówieniem obiadu w restauracji.\nW trakcie nauczania zintegrowanego nasi uczniowie codziennie spotykają się z nauczycielami języka angielskiego. Pięć lekcji tygodniowo pozwala na naprawdę szybki rozwój umiejętności i systematyczne powtórki, które na tym etapie edukacji są niezwykle potrzebne. Dwie godziny tygodniowo odbywają się w mniejszych grupach, podczas którego mamy czas na small talk, naukę poprawnych reakcji językowych i budowanie pewności siebie podczas posługiwania się językiem angielskim. To bardzo ważne, aby już od najmłodszych lat kształtować w uczniach odwagę wyrażania siebie w języku obcym.\nNasi nauczyciele stosują liczne metody aktywizujące porywając naszych najmłodszych podopiecznych do zabawy, która ma wiele walorów dydaktycznych. Zadania tylko w podręczniku? To nie u nas! Często na naszych zajęciach zapominamy o siedzeniu przy biurku. Wykorzystujemy powszechnie dostępne gry, tablice interaktywne i pomoce dydaktyczne, aby urozmaicić nasze zajęcia. Opieramy się również na metodzie Total Physical Response (TPR) pamiętając, jak ważny jest ruch w procesie nauczania.\nNiektóre z naszych metod i pomysłów na zabawy dydaktyczne mogą Państwo obejrzeć w poniższym filmiku:\nNa dalszym etapie edukacyjnym nie zwalniamy tempa.\nTo właśnie moment, w którym nasi podopieczni zaczynają przygodę z drugim językiem obcym – językiem niemieckim lub hiszpańskim.\nNasi nauczyciele systematycznie biorą udział w szkoleniach i webinariach, aby stale zdobywać wiedzę i czerpać nowe pomysły na kreatywne, a zarazem efektywne sposoby przekazywania wiedzy. Większość z nich to certyfikowani egzaminatorzy, dlatego ich wskazówki są niezwykle cenne dla klas ósmych, które raz w miesiącu piszą próbny egzamin w ramach lekcji angielskiego, aby przyzwyczaić się do pracy z arkuszem i solidnie przećwiczyć potrzebne kompetencje. Pomimo intensywnej pracy na zajęciach, staramy się pokazać uczniom, że język to nie tylko słownictwo i gramatyka, ale także kultura.\nOrganizujemy m.in. obchody Dnia Świętego Patryka, Dzień Kolumba, koncert kolęd i walentynki w językach obcych, Europejski Dzień Języków, noce w szkole z językami obcymi, lekcje wielojęzyczne, a dla naszych ósmoklasistów Piątki na piątkę, podczas których w wieczornych godzinach doskonalimy rozwiązywanie zadań egzaminacyjnych.\nNasi uczniowie chętnie biorą udział w konkursach przedmiotowych, do których z przyjemnością ich przygotowujemy. Oprócz tego zdobywają wysokie miejsca w konkursach takich jak: Jersz – English Ace, Jersz – High Flier, Jersz – Sprachdoktor, Memory Master oraz Big Challenge. Prowadzimy również lekcje online w języku angielskim z rówieśnikami z Kenii i Ekwadoru w ramach współpracy z fundacją GoodNetwork.\nW liceum oprócz rzetelnego przygotowania do matury i wyżej wymienionych konkursów, oferujemy również przygotowanie do egzaminu z języka angielskiego Cambridge English: First (FCE) oraz egzaminu z języka niemieckiego Goethe Zertifikat B2.\nPodczas organizowanych przynajmniej raz w semestrze maratonów maturalnych doskonalimy umiejętność rozwiązywania zadań egzaminacyjnych. Również w trakcie Nocy Nauki w szkole, oprócz nacisku na przedmioty ścisłe, znajdujemy przestrzeń dla języków obcych. Pamiętamy jednak, że rozwiązywanie zadań to nie wszystko – ogromny nacisk kładziemy na konwersacje z naszymi uczniami i praktyczną naukę języka obcego. Również na tym etapie korzystamy z ogromu pomocy dydaktycznych i nie zapominamy, jaką siłę niesie ze sobą wewnętrzna motywacja. Dbamy o to, aby nasze zajęcia były angażujące i ciekawe, a uczniowie widzieli korzyści, które płyną ze znajomości języków obcych.\nW każdej z klas prowadzimy 5 lub 6 godzin języka angielskiego i 2 godziny języka hiszpańskiego/niemieckiego tygodniowo. To pozwala nam nie tylko na solidne przygotowanie uczniów do matury, na której osiągają naprawdę wysokie wyniki, ale także na oderwanie się od podręczników i zeszytów ćwiczeń, by pokazać, że język obcy jest narzędziem służącym przede wszystkim do komunikacji, nawiązywania nowych znajomości, odnajdowania się we współczesnym świecie i zdobywania umiejętności interpersonalnych.\nChcąc zachęcić uczniów posługiwania się językami obcymi w naturalnym środowisku, zarówno w szkole podstawowej, jak i liceum, bierzemy udział w mobilnościach zagranicznych w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój (PO WER).


5Muszkieter: stycznia 2015\nRelacja z miejsca, w którym nic się nie dzieje\nRichard Linklater, znany z takich filmów jak „Przed wschodem słońca”, „Po zachodzie słońca” i „Przed północą”, poszedł krok dalej i zrealizował obraz – Od sześciolatka do osiemnastolatka czyli Chłopięctwo - „Boyhood”. Żeby oddać możliwie prawdziwie i wiernie przemianę dzieciaka w chłopaka postanowił kręcić przez 12 lat. Pomysł z pewnością oryginalny na poziomie jednego filmu ale nieco mniej na tle wieloletnich seriali, w których dziecięcy aktorzy zdążyli nie tylko dorosnąć ale nawet się zestarzeć. Może nawet przekonałby mnie ten powiem prawdy i realizmu, gdyby film wykraczał scenariuszowo poza sprawy znane i ograne przez wszelakie filmy obyczajowe i dramatyczne. W „Boyhoodzie”, pomimo łez Patricii Arquette za odchodzącym do colleage’u synu, dramatów widz zbyt wiele nie uświadczy. Są rodzice (Arquette, Hawke), który nie są razem, ale jakoś się dogadują dla dobra dzieci, jest sztywny i ponury ojczym, są typowi koledzy i koleżanki czasu dorastania.\nPrzyglądam się i nic nie widzę...\n„Boyhood” jest dobrze zrealizowaną, przez niektórych aktorów nieźle zagraną, poprawnie polityczną telenowelą. Umiarkowanie dramatyczną, obyczajowo mieszcząca się w normach tego, co oglądając amerykańskie filmy i seriale wiemy o Ameryce. Bohater snującej się niemal 3 godziny opowieści nie jest zbyt interesujący (programowo normalny) a z czasem staje się irytujący, jak każdy buntujący się nastolatek (nieco ciekawsza jest siostra). Widz otrzymuje na koniec garść życiowych mądrości, które są jak przepowiednia pogody od bacy – „będzie padać albo nie będzie padać”. Garść poprawności politycznej - awans emigranta - pracownika fizycznego na kierownika restauracji i agitacja dzieci na rzecz Obamy (nieprzyjemna postać miłośnika Republikanów określa jasno polityczne poglądy reżysera). Zabrakło historii, która wzruszy, zaskoczy, da coś do myślenia a pozostała nostalgia, że przed kryzysem było fajnie a teraz już niekoniecznie.\nEtykiety: film, Krótko pisząc, Oscary\nwijesz gniazdko jak rzeka w dolinie. kocyk, koszyk, korale między\nustami. trójca: wódka, jajka, kokaina. dziś stracisz\nrównowagę. na początku dotknięcie\nnosami. zjadasz jajko, jesteś pociągająca, zbliżamy się\nkieliszkami do se-dna, spijamy z dziobków dzbaneczkami.\nszczebioczesz, stroszysz piórka. idziemy po linii czy wchodzimy?\npod pałatkę przed potokiem słów. daj łapkę,\nucałuję, doprowadzę. ugryź czekoladkę, aż polecą wiórki\nkokosowe. gotowa do prze-boju – daj mi ten koc?\nzdejmij obrączkę, zgubimy ornitologów. nerwy puszczają, odwilż\nzejście do parteru, zapasy i puste butelki. cienie zajmują się\nsobą i łąką, trawiąc corpus delicti. chłoniemy rozłożeni pokotem\nchłodniejemy, przychodzą koty. mruczą o świecie,\nzachwiał się po sadach i lasach. strach jest wróblem.


Humanizm jako dyrektywa w Metodzie Chopina.\nStudia nad Metodą Chopina: dźwięk „żywy” vs. dźwięk „martwy”, czyli - humanizm jako dyrektywa w Metodzie Chopina.\nJakby – w odpowiedzi prof. Mieczysławowi Tomaszewskiemu...\nTzw. Metoda Chopina jest bez wątpienia czymś niezwykłym nie tylko w polskiej, ale i w światowej pianistyce i pedagogice fortepianowej. Dlatego sądzę, że w pierwszym rzędzie właśnie my, polscy pianiści i pedagodzy fortepianu powinniśmy czuć się moralnie zobowiązani do podejmowania prób rozwiązywania enigmy pedagogiki Chopina, czyli również – rozpoznawania praktycznych możliwości proponowanych przez to istne cudo. Ponieważ Metoda Chopina jako tekst istnieje tylko w formie szkicowej, to – podobnie, jak musimy interpretować zapis nutowy dowolnego utworu, który każda i każdy z nas odczytuje w sobie tylko właściwy sposób, również owe „możliwości” sygnalizowane przez Chopina w szkicach do metody muszą być przez nas dopracowywane w naszym indywidualnym trudzie. Niestety, zainteresowanie chopinowskimi szkicami także w Polsce nie wygląda o wiele lepiej niż na szerokim świecie: choć bowiem wielu z nas słyszało, że Metoda Chopina istniała, to jednak powszechnie jest ona nadal słabo znana mimo wielu publikacji, jakie wyszły spod pióra szwajcarskiego muzykologa Jean-Jacques Eigeldingera (ur. 1940), dziś – emerytowanego profesora uniwersytetu w Genewie. Głównie, choć nie tylko dzięki jego naukowym wysiłkom wiemy dziś o pedagogice Chopina o wiele więcej niż choćby jeszcze przed dwudziestu laty, gdy świadomość problemu Metody Chopina była w Europie daleko bardziej powierzchowna. Wypada w tym miejscu wspomnieć, że prof. Eigeldinger aktualnie, razem z dwoma angielskimi specjalistami – profesorem Johnem Rink z uniwersytetu w Cambridge i Jimem Samson, byłym wykładowcą w Royal Holloway College na uniwersytecie londyńskim, przygotowuje nowe krytyczne i kompletne wydanie dzieł wszystkich Chopina; z pewnością niezwykle ciekawe będzie porównanie tej nowej edycji z naszym wydaniem narodowym, zrealizowanym pod redakcją prof. Jana Ekiera.\nMimo całego szacunku dla naukowego i popularyzatorskiego wysiłku „teorii” zwracałem już wielokrotnie uwagę na brak możliwości uzyskiwania znaczących rezultatów w badaniach pedagogiczno-instrumentalnych prowadzonych przez muzykologów, teoretyków czy historyków muzyki. Naukowcy działający w tych dyscyplinach choćby z tego banalnego powodu, że na ogół nie są równocześnie pianistami, nie są w stanie dostrzec, zrozumieć i opisać rzeczy najbardziej istotnych dla naszej specjalności, którą się zawodowo nigdy nie zajmowali i brakuje im poważniejszego praktycznego doświadczenia na tym polu. Muzykologom czy historykom wprawdzie może się wydawać, że gdy odkryją, iż Chopin zalecał – przykładowo – „trzymać” łokcie lub przeguby wyżej albo niżej, to problem jest już wystarczająco głęboko zrozumiany, ujęty i wyjaśniony. My przecież wiemy, że wcale tak nie jest. Szczególnie pikantne wydaje mi się to, że choć chopinolodzy sami potrafią wysnuwać rozmaite, nawet bardzo dyskusyjne hipotezy dotyczące np. stosowania przez Chopina „idiomów stylistycznych” (Tomaszewski), to odmawiają oni – po dwakroć bardziej grzeszni w tym względzie – nam, pedagogom, prawa do wysnuwania innych, naszych metodycznych hipotez roboczych, które w dodatku tym różnią się od ich domysłów, że my te nasze hipotezy możemy łatwo weryfikować w praktyce, a gdyby okazały się pedagogicznie nieskuteczne, czyli błędne – możemy odrzucić je i nie zajmować nimi dłużej. Oni takiej szansy nie mają i choć jeden badacz może drugiemu zarzucić to czy tamto, to jest to tylko walka jednego poglądu z innym poglądem, przeciwstawianie jednego „szklanego paciorka” innemu i w ten sposób owa siatka domysłów tylko się rozrasta, tworząc na tyle szczelny parawan hipotez, że ewentualność dotarcia do prawdy już tylko systematycznie maleje. Nie da się przecież udowodnić, że Chopin faktycznie stosował jakiekolwiek „idiomy stylistyczne” lub, że ich nie stosował, a już napewno nie da się stwierdzić, że łączył je w takie pary, jak semplice i brillante, rubato i maestoso, czy romansowość i balladowość etc, etc. – jak to sobie pięknie i poetycznie wyobraża wspomniany przed chwilą Profesor w eseju „Fenomen i paradoks muzyki Chopina” (Mieczysław Tomaszewski, w SLOVENSKA HUDBA, nr 2/2010, Bratysława, s. 124 - 131).\nNawiązuję tu do reprymendy (szkoda, że tylko ustnej i wyłącznie poza protokołem) udzielonej mi właśnie przez prof. Tomaszewskiego po prezentacji mego tekstu („Studia nad Metodą Chopina: rola tzw. obrazu muzycznego w formowaniu techniki pianistycznej – XI aspektów problemu”) na konferencji w Akademii Muzycznej (VŠMU) w Bratysławie na Słowacji, w kwietniu, w roku chopinowskiego jubileuszu 2010 roku. W tekście tym pozwoliłem sobie przedstawić kilka wniosków, które najwyraźniej nie pasowały do, w mojej opinii, chyba jednak dość ułomnej wizji chopinowskiego stylu pracy z uczniem posiadanej przez prof. Tomaszewskiego.\nOto najważniejsze z tych wniosków:\n1. Dla Chopina muzyka była emanacją ludzkiego ducha, zmaterializowaną w dźwiękach artystycznie na tyle uporządkowanych, by zawarty w nich komunikat mógł być czytelny dla słuchaczy; bez ich istnienia dzieło byłoby li tylko absurdalnym listem do nikogo. Chopin przecież napisał: a) [muzyka to] myśl wyrażona poprzez dźwięki. b) dźwięk oderwany [niczego nie wyrażający] nie czyni muzyki, tak jak słowo [niczego nie wyrażające] nie czyni języka.\n2. Zapis nutowy sam w sobie nie zawiera jakichkolwiek treści. Wykonawca na podstawie posiadanej wiedzy o epoce oraz znajomości i wyczucia stylu kompozytora sam musi wykreować, wymyśleć wszystko, co dotyczy artystycznego obrazu, podtekstów tego dzieła, jego „psychologii” i zaplanować wszelkie szczegóły wykonania decydujące o wyrazowym, emocjonalnym charakterze interpretowanej muzyki. Wilhelm von Lenz (1809-1889) cytuje Chopina: „Ja wskazuję [...]; słuchacz sam musi wykończyć obraz.” (J-J. Eigeldinger, Chopin w oczach swoich uczniów, MI Kraków 2000, s. 339). Problem dotyczy zarówno dziecka interpretującego Etiudkę Gnesiny czy haydnowskiego Menueta, jak dojrzałego pianisty poszukującego właściwego intelektualno-emocjonalnego tła, które nadałoby sens jego odczytaniu Sonaty Szymanowskiego. Już dziecko więc powinno być informowane, że faktyczny „ideowo-emocjonalny kod utworu” jest nie tyle głęboko ukryty pod powierzchnią, na której widzimy wydrukowane nuty oraz inne znaki, rzekomo będące oczywistą wykładnią intencji kompozytora – co istnieje wyłącznie i jedynie jako fundament pewnego bytu intencjonalnego, dla którego sami, my – wykonawcy – musimy w naszym umyśle wykreować jakąś oryginalną, niepowtarzalną i piękną formę dźwiękową. Co oczywiste, uczniowi, zwłaszcza – gdy jest jeszcze dzieckiem, ta informacja powinna być podawana „na raty” i w takiej formie, by nie było kłopotu z jej przyswojeniem...\n3. Wszystko, czym i kim człowiek jest, co i jak potrafi stworzyć w dowolnej dziedzinie – zależy w pierwszym rzędzie od tego, jak on odczuwa i postrzega otaczający go Świat oraz siebie samego w nim oraz zwłaszcza: jak i o czym myśli, co go w świecie interesuje, na podstawie jakiej hierarchii wartości ocenia zjawiska i rzeczy. Dotyczy to również naszej własnej samooceny i odnosi się tak do osób wybitnie utalentowanych, jak wybitnie małozdolnych w dowolnej dziedzinie sztuki, nauki, rzemiosła czy sportu, słowem: zawsze i do wszystkich.\n4. Konsekwentnie, to – jak i co myślimy o samym dźwięku i jego kształtowaniu, jak pojmujemy rytm, dynamikę, barwę i przede wszystkim czas muzyczny – ma decydujący wpływ na sposób podejścia także do tego, co w muzycznej działalności dotyczy naszego ciała, a szczególnie, w technice instrumentalnej tak bardzo istotnych jego elementów, jak palce i ręce. Profesjonalnie ułomne myślenie będzie owocować instrumentalnie nieefektywną, ciężką i oporną techniką. Natomiast myślenie, które będzie uwzględniało linearną naturę muzyki, będzie pomagało w takim organizowaniu pracy palców i rąk, by zamiast walczyć z wiatrakami sławetnych oporów klawiatury – pianista mógł świadomie korzystać ze wszystkich możliwości, jakie klawiatura mu oferuje. „Opory”, w mojej opinii, zostały odkryte, a raczej stworzone jako podstawowy problem instrumentalny przez pianistów nieumiejętnie używających klawiatury naszego wspaniałego instrumentu. Powtórzmy tę niezwykle ważną kwestię: tylko myślenie, które uwzględnia linearną i zarazem „wewnętrznie ruchomą” naturę muzyki, umożliwia takie zorganizowanie pracy palców i rąk, że wszelkie opory klawiatury znikają jak zły sen. U Chopina w żadnym miejscu nie ma mowy o jakichkolwiek, z żadnymi oporami klawiatury związanych, trudnościach gry; takie lub choćby zbliżone do takiego pojęcie w ogóle nie pojawia się też w licznych opublikowanych tekstach byłych uczniów Chopina. Nie podlega dyskusji, że gdyby owe sławetne „opory klawiatury” istniały jako problem dla niego czy dla jego uczniów, informacja o tym bolesnym dla wielu kłopocie bezwzględnie musiałaby pojawić się tu czy tam. A więc: myślenie „linią” i „ruchem”, a nie „punktem” i „o statyczności”. Gdy taka transformacja się uda – wówczas spokojnie popłyniemy z prądem rzeki Czasu... Domyśla się tego prof. Eigeldinger pisząc w przypisach do Szkiców do Metody..., s. 42, „Umiejętność grania długich dźwięków" implikuje zresztą – poprzez trwanie – sposób wydobycia dźwięku z instrumentu o naturze perkusyjnej: inne podejście do artykulacji. Szkoda, ale i nie dziwota, że nie rozwija tego wątku: jako nie-pianista skądże by jednak miał wiedzieć, w czym sprawy istota? Fortepian przecież zdecydowanie nie jest „instrumentem o naturze perkusyjnej”; on tylko często bywa quasi-perkusyjnie używany przez pianistów nieumiejętnych, nieświadomych jego faktycznie ogromnych, muzycznie zupełnie cudownych możliwości w zakresie kształtowania wielkich, pełnych życia linii, łuków i fraz.\n5. Niewidzialne zawsze steruje Widzialnym... – i to doskonale wyjaśnia, dlaczego odwrócone od muzyczności myślenie o technice pianistycznej jest myśleniem błędnym, instrumentalnie nieskutecznym. Jak powiedział Josif Lewin (Joseph Lhevinne, 1874-1944): „student, który aspiruje do posiadania pięknego dźwięku, musi mieć dokładne wyobrażenie, jak ten piękny dźwięk ma w nadrobniejszych szczegółach wyglądać!” W konsekwencji, gdy twórcze ucho potrafi coś muzycznie wyrazistego zaprojektować, to wie, czego ma się od podległych mu palców domagać i jeśli nawet nie sprostają one od razu każdemu zadaniu, to przynajmniej będą musiały się tym KONKRETNYM ZADANIEM porządnie zająć, a to już oznacza rozwój i postęp. Mówiąc o „zadaniu” mam na myśli to, że wydobycie każdego pojedyńczego dźwięku wymaga podjęcia pewnej specyficznej DECYZJI, a jak poucza psychologia: „Każda decyzja jest umiejscowiona w kontekście, który składa się z nieskończonej ilości wymiarów.” (R. Izdebski, T. Tyszka) – dzisiajsza wiedza psychologiczna w pełni uzasadnia znany pogląd Neuhausa, zgodnie z którym sprawność instrumentalna jak najbardziej bezpośrednio zależy od sprawności, czyli – szybkości i precyzji myślenia, ergo – szybkości i precyzji podejmowania artystycznie i instrumentalnie trafnych decyzji.\n6. Najważniejszym technologicznie elementem całej sprawy jest – moim zdaniem – dostrzeżenie roli oraz umiejętne wykorzystanie czasu muzycznego w ćwiczeniu i grze. Nie jest tak, że powinniśmy Czas rozważać jako kategorię filozoficzną, natomiast powinniśmy umieć „wygenerować”, a w każdym razie „unaocznić” i wydatnie wzmocnić odczucie jego pulsującej energią obecności wewnątrz każdego brzmienia; to jest warunek sine qua non zdobycia i zachowania płynności w wydobywaniu dźwięków na fortepianie. Dopóki nie nauczymy się odczuwać ruchomości, płynności muzycznej energii wewnątrz wydobywanych dźwięków i fraz, dopóty nasze legato nie zacznie śpiewać, a staccato pozostanie tylko sumą artystycznie pustych, rozsypanych, „oderwanych” dźwięków, niezintegrowanych przez świadome rzeczy działanie twórczej myśli. Chopin napisał, że trzeba „umieć grać dźwięki długie i krótkie” (por. J-J. Eigeldinger, Chopin; Szkice do metody..., s. 42) i nie sądzę, by odpowiadała Mu precyzja godna nawet najsprawniejszego robota! Jemu, wielbicielowi pełnego ciepła i życia bel canto...! Rozumienie, czy nawet podświadome, a raczej nie-świadome wyobrażanie sobie muzyki granej na fortepianie jako zbioru punktów, w które trzeba „uderzać” lub, które należy „odpowiednio i umiejętnie” przygniatać do dna klawiatury, w pełni uzasadniałoby tezę o „perkusyjności” fortepianu, absolutnie niemożliwą do zaakceptowania przez chopinowską metodę. Fundament całej tu rady widzę w linearnej wizji stale ruchomego czasu muzycznego.\n7. Praktyczne znaczenie odczucia przepływu energii wewnątrz każdego, także staccatissimo wydobytego dźwięku jest ogromne: naprawdę bezkolizyjnie można łączyć tylko ruchome z ruchomym; tym samym jest to rozwiązanie problemu tak ukochanej przez Chopina idealnej gry legato na fortepianie, którego mechanizm ze względu na młotki i konieczność ich uderzania w struny, fizycznie jakby (raczej – jakoby...?) utrudnia lub nawet uniemożliwia realizację bel canto na naszym instrumencie. Okazuje się, że to tylko iluzja, bo odpowiednio potraktowany fortepian może śpiewać nie gorzej niż wiolonczela, skrzypce czy głos ludzki. Jednak nie chodzi tu o jakieś wytężone „wiązanie dźwięków palcami” zalecane niegdyś przez Malwinę Brée, a o wewnętrznie żywą intonację dźwięków, dzięki której słuchacz będzie mógł odbierać taką grę jak prawdziwe fortepianowe bel canto. Prof. Milsztejn kładzie nacisk (Sovety Chopina pianistam, Moskwa 1960, s. 42) na typowe dla Chopina upodobanie w łączeniu legato i leggiero; spotykamy leggiero e legatissimo, a nawet leggierissimo e legatissimo. Ruch, będący nieodłącznym atrybutem życia, także w muzyce nie powinien być interpretowany jako zjawisko drugoplanowe, powstające w wyniku przemieszczania się wewnętrznie nieruchomych elementów z jednego miejsca na drugie; ruch energii wewnątrz każdego dźwięku powinien być w centrum uwagi zarówno stawiającego pierwsze kroki adepta pianistyki, jak zaawansowanego pianisty-profesjonalisty. Ciekawe, że teoria intonacji muzycznej Borysa Glebowa (Asafiewa), która stanowi jedną z najważniejszych teoretycznych podstaw rosyjskiego sukcesu w pedagogice instrumentalnej, głosi dokładnie to samo – tyle, że wyraża to nieco innymi słowami; obecnie te poglądy są rozwijane i twórczo kontynuowane m.in. przez prof. Walentynę Chołopową w jej niezwykle interesującej książce "Music as the Art", wydanej w St. Petersburgu w roku 2000.\n8. Sumując wszystko dotychczas powiedziane: od pierwszego momentu, w którym dziecko podchodzi do fortepianu i ma wydobyć z niego samodzielnie pierwszy dźwięk, jego uwaga musi być przez nas SYMPATYCZNIE i WESOŁO koncentrowana na takim wydobywaniu dźwięku, które w ogóle nie jest wynikiem „opadnięcia łapki”, „chwytu palca”, „wgniecenia pineski” (to proponują Finowie) albo „zgniecenia jagody” (niektórzy Rosjanie właśnie tak by sobie rzecz całą wyobrażali; że to niby „dźwięk, jak sok” się wydzieli...). Kierowanie uwagi na cokolwiek pozamuzycznego definitywnie uniemożliwia skupienie się na „najważniejszym i dlatego szczególnie teraz – jedynym”, a przecież to, co my akurat teraz chcemy właśnie zrealizować, ma być wyłącznie ARTYSTYCZNIE ZORIENTOWANYM CZYNEM, który koniecznie powinien zawierać bodaj mikro-element artystycznej przygody: pobudzać wyobraźnię i dawać radość kreowania muzyki pełnej sensu, wyrazu, piękna. Innymi słowy: mamy stwarzać uczniom szansę uczestniczenia w akcji emocjonalnie żywej, zawsze związanej z jakąś formą ruchu. Idąc za myślą Chopina: powinniśmy stale szukać sposobu przysposobienia naszego instrumentu do „śpiewania”! Powtórzmy raz jeszcze słowa Chopina: „Ja wskazuję [...]; słuchacz sam musi wykończyć obraz.” (J-J. Eigeldinger, Chopin w oczach swoich uczniów, MI Kraków 2000, s. 339); Chopin więc (czy inny kompozytor) „sugeruje”, ale wykonawca sam musi „wykończyć obraz” i praktycznie zrealizować go, nadając mu ostateczną formę brzmieniową, aktywnie i ciekawie rozwijającą się w czasie.\nTakie oto wnioski z moich nie tylko chopinowsko-metodycznych lektur i rozważań, ale również z całych już długich lat eksperymentów pedagogicznych prowadzonych na bazie powoli zdobywanej wiedzy o praktyce „chopinowsko zorientowanej” metodyki pianistycznej na tyle nie spodobały się prof. Tomaszewskiemu, że zarzucił mi nie tylko przypisywanie Chopinowi poglądów, których Chopin być może (tego się już nie dowiemy) nigdy nie posiadał, ale i próby „firmowania” moich własnych koncepcji nazwiskiem Chopina. Ponieważ z zarzutami tego typu zetknąłem się nieraz i wcześniej – nie byłem surowością ocen prof. Tomaszewskiego wcale zaskoczony... Nie wypada mi odpowiadać pytaniem: na podstawie jakich to przesłanek mamy uznać przedstawiony przez prof. Tomaszewskiego w tekście „Fenomen i paradoks muzyki Chopina” zestaw rzekomo chopinowskich „idiomów stylistycznych” za odpowiadający prawdzie?\nDlatego wolę powiedzieć tak: nigdy nie przedstawiam moich tez jako autentycznych idei Chopina. Jednak, za to, za każdym razem podkreślam fakt posiadania przez każdego z nas prawa i wręcz obowiązku interpretacji wszystkiego, a w tym także prawa do interpretacji wszystkiego, co dotychczas napisano na temat Metody Chopina oraz, co naturalne – do wyciągania z tych lektur wniosków, jakie intuicja i posiadana wiedza każą nam uznawać za prawdziwe lub nawet tylko prawdopodobne. W odróżnieniu od sytuacji historyków i muzykologów uprawiających miłoliteracką twórczość i quasi-naukowo przypisujących Chopinowi (na przykład) stosowanie „idiomów stylistycznych”, brutalnie konkretnych i w bardzo konkretnych miejscach, co nawet trochę przypomina mocno dziś przestarzałe dawne zwyczaje muzykologii niemieckiej, w swoim czasie pewnej, że – powiedzmy – w takcie nnn+2 Beethoven w tej-to-a-tej części VI Symfonii opisuje swoje spotkanie z żabą. Sądzę, że my, pedagodzy, badając także Metodę Chopina, mamy po pierwsze prawo stawiania nawet bardzo śmiałych hipotez, a po drugie – o tyle dogodną sytuację, że nasze domysły zawsze możemy zweryfikować praktycznie i sprawdzić, jak ich wprowadzenie do praktyki wpływa na artystyczny i instrumentalny rozwój naszych uczniów.\nGdy we wczesnych latach 60-tych ubiegłego stulecia opanowało mnie wyjątkowo gorące pragnienie odkrycia tajemnicy „metody”, jakiejś metody – początkowo wcale nie wiedziałem, że będzie to akurat Metoda Chopina. Jednak szybko się zorientowałem, że w naszej dziedzinie Historia nie ma nam chwilowo nic lepszego do zaofiarowania i systematycznie, choć powoli zacząłem sprawdzać, które z wniosków nasuwających się na myśl w trakcie kolejnych lektur chopinologicznych oraz, w ogóle, dotyczących teoretycznych podstaw i praktycznych detali także innych metod nauczania gry na fortepianie, jak Leszetycki, Hofman, Leimer, Petri, Neuhaus, Matthay, Szafranek, Whiteside – pozbawiony pomocy z zewnątrz, samodzielnie i niejako na oślep potrafię ze skutkiem pozytywnym wprowadzić do mojej własnej pracy. Zgoła niewymyślne eksperymenty najpierw realizowałem na sobie samym, w moim własnym ćwiczeniu i koncertowaniu: dokładnie tak samo, jak niegdyś czynili odkrywcy homeopatii, na sobie samych próbując różnych toksyn w rozmaitych stężeniach; oni – ryzykowali życiem, ja, najwyżej mogłem „zawalić” jakiś koncert (i to mi się na ogół znakomicie udawało). Później zacząłem próbować „jak TO WSZYSTKO działa” w pracy z moimi licznymi uczniami. Oczywiście, że „to działało” oględnie mówiąc: bardzo rozmaicie. Jednak powoli, wyłączając elementy, które systematycznie zawodziły w praktyce (np siła palców, jako rzekomo najważniejszy warunek powodzenia w pianistyce), zacząłem czynić coraz wyraźniejsze postępy i wreszcie nagle, dzięki zaproszeniu ze strony EPTA-Polska, które skierowała do mnie prof. Teresa Manasterska, w połowie lat 90-tych pojawiłem się na kursach dla najbardziej utalentowanej młodzieży pianistycznej w Krynicy. Od tego czasu minęło blisko 20 lat i w tym okresie w moim widzeniu Metody Chopina dokonał się chyba na tyle znaczny postęp, że dziś już niemal z reguły dostrzegam tylko pozytywne zmiany w jakości gry moich nie tylko szczególnie utalentowanych uczniów.\nNa początku tego tekstu napisałem, że my – polscy pianiści i pedagodzy, a zwłaszcza właśnie pedagodzy, mamy wręcz moralny obowiązek wgłębiania się w to „istne cudo”, jakim jest Metoda Chopina. Jak napisał niedawno pewien Jezuita, „Cud nie musi być strzałem na wylot przez ścianę praw przyrody”. Nie ma żadnej, nawet najmniejszej szansy, by coś takiego, jak strzał na wylot przez ścianę praw przyrody – mogło się w ogóle zdarzyć: nie po to przecież Ojciec Niebieski dał Przyrodzie określone prawa, by je potem niweczyć lub omijać. Cud, niezwykle pozytywne i dlatego radosne wydarzenie, wprawdzie w sposób dla nas niewyjaśnialny wiedzie do zdrowia nie tyle na przekór temu, o czym informuje nas rozum, ile w sposób niezwykle skrócony, omijając etapy przejściowe, co dowodzi, że to, co dla nas jest niewykonalne, jednak w gruncie rzeczy jest możliwe do osiągnięcia, ale – wyłącznie w sposób arcymistrzowski, którego istnienia wcześniej nawet byśmy nie podejrzewali. Jestem realistą i wiem, że „nawet i w Paryżu nie zrobią z owsa ryżu”, ale wiem też równie doskonale, że pewnego rodzaju i stopnia cuda mogą się zdarzać znacznie częściej, niż się powszechnie sądzi: chodzi o kilka lub nawet cały łańcuch zmian, które łącznie, razem doprowadzają do tego, że praca z uczniem z formalnej i zdecydowanie nieprzyjemnej, a do tego z reguły pozbawionej miło ubarwiających ten proces nawet drobnych triumfów, staje się interesująca dla obu stron, a i sukcesy nie każą wtedy na siebie długo czekać. Pierwszym z nich jest uśmiech na twarzy ucznia, następny – to większy spokój w jego duszy, kolejny – to poprawa zdolności zapamiętywania. Następny – coraz lepsze przygotowanie do lekcji, wzrost zainteresowania przedmiotem, sprawniejsza technika i głębsza muzykalność; i wreszcie – mniejsza trema i pewniejsze, bardziej twórcze samopoczucie na koncertowej i egzaminacyjnej estradzie, a także i w tzw. codziennym życiu.\nZapewniam, że nie jest to przykład literatury fantastyczno-naukowej ani pozbawionego sensu wizjonerstwa: to opis sytuacji wielokrotnie przeze mnie przeżywanych i doświadczanych odkąd rozpoznałem „ducha” Metody Chopina; odkąd odczułem i zacząłem stosować wszystkie te wnioski-zalecenia, jakie skrótowo wcześniej przedstawiłem w niniejszym tekście, wiele z zakresu „niemożliwego” przeszło do katalogu spraw pozytywnej codzienności. Czas na jakąś syntezę i zarazem na kilka wskazań praktycznych.\nNa przestrzeni wystarczająco długich lat byliśmy wychowywani w kulcie Chopina-Mistrza Formy, nieomal czystej jak w teorii Chwistka czy Witkacego. Obraz Fryderyka był tworzony na podobieństwo ludzi, którzy o nim pisali. Podobnie, jak czyni to grzeszny autor niniejszego tekstu, oni też – wszyscy bez wyjątku, Liszt, Czartoryska, Cortot, Eigeldinger, ale także Szymanowski, Ekier i Tomaszewski oraz Smendzianka czy Neuhaus mają swoj udział w tej wielkiej i bardzo pstrokatej „pracy zbiorowej”, którą nazywamy wyobrażeniem o FCh. Z tego niezwykle skomplikowanego bytu każdy z nas wydobywa to, co wedle jego wiedzy, intuicji i temperamentu jest choć trochę podobne do naszego swoiście prywatnego pojmowania fenomenu Chopina.\nMoje doświadczenia nakazały mi skierować uwagę Czytelnika/Słuchacza na kwestię wewnętrznej ruchomości kreowanego dźwięku muzycznego ponieważ praktyka codziennej i niecodziennej, lekcyjnej, ale także kursowej i wszelkiej innej pracy na przestrzeni bodajże ostatnich dwu lat dowiodła, że jest to wyjątkowo skuteczne narzędzie pomagające w osiąganiu pozytywnych przemian w nie tylko muzycznym myśleniu młodszych i starszych pianistów, z jakimi pracuję. Dźwięki, a przedtem ich WYOBRAŻENIA – poprzednio – statyczne i przez to nieciekawe, nudne i jałowe, jak za dotknięciem czarodziejskiej (stąd wiem, że to chopinowska, oryginalna...) różdżki zmieniają swą dotychczasową naturę i stają się bytami pełnymi wigoru i koloru; martwe zamienia się w żywe zgodnie z uwagą Chopina o konieczności nauczenia się (w domyśle: muzycznie prawidłowego) grania dźwięków krótkich i długich. Dodajmy, że dźwięk krótki to dźwięk o takiej samej linearnej i dynamicznej naturze, jak dźwięk długi – tyle, że krótki, a właściwie, bardziej precyzyjnie mówiąc – krótszy, czyli „długi inaczej”. Droga do takiej przemiany powinna wieść przez bardzo prosty zabieg, który dla uproszczenia sprawy nazywam „wizualizacją ruchu dźwięku”: musimy sprawić, że w naszej wyobraźni „obraz dźwięku” będzie zakreślać jakąś piękną linię, znikać za horyzontem albo powracać po konturze elipsy – może być podobny do fali światła lub po prostu jakiejś innej, nieoznaczonej energii. Ruch ręki albo – dlaczego nie – kilkumetrowy spacer też sprawdzają się doskonale jako czynniki wspomagające proces dochodzenia do głębokiego zaprzyjaźnienia się z ruchem myśli wewnątrz fali brzmienia.\nBardzo mi się podoba lapidarna charakterystyka humanizmu dokonana przez Wilhelma Diltheya (1833-1911): „Humanistyka powinna unikać schematów, natomiast trzymać się życia.” Taka właśnie jest Metoda Chopina widziana oczami mojej wyobraźni: humanizm jest w niej podstawowego znaczenia dyrektywą nie do odrzucenia.\ngranie.htm | ergonomia.html | technika.html | play.html