Nawadnianie skomplikowanych ogrodów - http://fsl.org.pl/\nSzpadel ogrodowy to ten, który ma proste zakończenie. Służy po prostu do kopania. O ile jest dobry na gleby niezbyt twarde - np trawniki, łąki i tym podobne; to jego użycie na twardej i ubitej ziemi może być ciężkie. Do tego zadania najlepszy będzie szpadel z zaokrągloną końcówką. Ten typ był używany przez wszelkiego rodzaju wojska do kopania. Jest naprawdę skuteczny. Tak więc, jeśli masz dziadka, a ten ma pamiątki z wojska, to warto zaopatrzyć swój ogród w dziadkową saperkę. Z pewnością ułatwi prace.\nOdzież medyczna - ważniejsza niż myśliszDziecięca i młodzieżowa terapia psychologicznaElectric services in Great Britain6 Największych Mitów O Tym Jak Mieć Saunę w OgrodzieSzukam sposóbów jak szkolić z bhpCeny transferoweFrezowanie aluminiumCo warto wiedzieć o myjniach bezdotykowychJak Cię widzą, tak Cię piszą. O medycynie plastycznejJak ćwiczyć i uprawiać sportKilka porad dla pacjentów - stomatologiaO zabawkach z drewnaCzęsto stosowane metody nawadniania ogrodówO nagrzewnicach - kilka ważnych informacjiSolary - modne czy opłacalne?SEO a internetowe biznesy - jak inwestowaćZęby - dbaj o nie!Wymienić części czy naprawiać? Looking for ways to buy a brake hose? How to buy a brake hose in 2020?Ciuchy na uprawianie sportu i nie tylkoO ogrodach i ogrodnikachDentysta ZabrzeOgólnie o problemie z insektami Du bryr deg ikke om helse, hvis du ikke bryr deg om tenner Co do zaoferowania ma Hiszpania?Sposoby na ogrzewanie problematycznych przestrzeniImplantolog BytomBiznes i prestiżPrawo - niezbędny element naszej codziennościWymarzony urlop w tym roku? Zobacz gdzie pojechać i co zwiedzić


Apple nie może rachować na efekt wow, jawnie przeciwnie. Akcje giganta nurkują\nApple nie może opierać się taryfę ulgową. Po zaprezentowaniu najnowszego iPhone'a, inwestorzy sprzedają akcje największej firmy globu.\nWycena spółki dzięki amerykańskiej giełdzie spadła wczoraj ponad 2 proc. do odwiedzenia 105 dol. To najlepszy spadek od dwóch miesięcy. Czym sobie na to zasłużył?\nApple nie zaakceptować zaskoczył i stał się obiektem żartów\nWszystko wydarzyło się po zaprezentowaniu nowego flagowca. Choć iPhone 7 to smartfon z kilkoma nowościami (nowe kolory, wodoszczelność i odporność na kurz, podwójny system kamer w klasy 7 Plus), ogólnie kwestia biorąc zabrakło efektu "wow". Czegoś, co absolutnie namiesza na rynku. Czegoś, co przyciągnie rzesze nowych klientów.\nFoto: Yahoo Finance Kurs akcji Apple'a\nJednak wyprzedaż akcji firmy to nie zaakceptować wszystko. Tim Cook gubi również wizerunkowo. Przedstawione 7 września nowości od momentu Apple szybko stały się obiektem żartów w internecie.\nCo więcej, zwykle kilka dni po premierze nowego iPhone'a, Apple podsycał zainteresowanie, publikując informacje dzięki temat tego, ile ludzi zamówiło urządzenie w przedsprzedaży. Aż do teraz.\nApple ma coś do odwiedzenia ukrycia?\nDla przykładu dwanaście miesięcy temu po premierze iPhone 6S i 6S Dodatkowo Apple pisał tak:\nSprzedaż iPhone 6S i 6S Plus po pierwotnym weekendzie od premiery była fenomenalna. Przebiła każdą poprzednią premierę.\nA w 2014 r., po prezentacji iPhone'a 6 i 6 Plus:\nApple ogłasza rekordowy wynik przedsprzedaży na pierwszej dobie od opublikowania iPhone'a 6 - w największym stopniu zaawansowanego sprzętu w historii tego smartfona. 4 mln sztuk w ciągu dwudziestu czterech godzin.\nTo porządny sposób na podtrzymanie zaciekawienia konsumentów. Działa też maszyneria skali - w myśl zasady - skoro sporo osób interesuje się określonym towarem, to i do odwiedzenia mnie on bardziej przemawia.\nAle w tymże roku Apple liczbami się nie pochwali. To, w połączeniu z przewidywaniami analityków pozwala spekulować, iż sprzedaż nowych iPhone'ów zostanie raczej płaska.\nSkąd taka wolta? Analitycy przewidując płaską sprzedaż, koncentrują się na dłuższej perspektywie. Nie zapominajmy, że przed nami wciąż trzeci i przede wszelkim ostatni kwartał roku, zazwyczaj najlepszy dla Apple - nowy model trafia na rynek w okresie wzmożonej gorączki zakupowej związanej z Bożym Narodzeniem.\nJednak zrezygnowanie z chwalenia się pierwszymi wynikami jest wymowne. Jak na to sam Apple?\nFirmę cytuje CNBC:\nOczekujemy, że iPhone 7 i 7 Plus będą niesłychanie popularne wśród klientów, którzy są podekscytowani możliwością składania przedsprzedażowych zamówień od 9 września. Swoje nowe urządzenia otrzymają 16 września.\nW przeszłych latach ogłaszaliśmy, ile oryginalnych iPhone'ów zostało sprzedanych według pierwszym weekendzie po premierze. Od tego czasu powiększyliśmy łańcuch dystrybucyjny do dziesiątek tysięcy lokalizacji na kuli ziemskiej. W tym momencie, nadal przed przyjęciem pierwszych zleceń, wiemy, że wszystkie iPhone'y się wyprzedadzą.\nWyniki początkowej sprzedaży warunkowane pozostaną przez skalę zaopatrzenia, nie faktyczny popyt. Dlatego zdecydowaliśmy, że nie będziemy więcej publikować pierwszych wyników zbytu, bo nie jest to reprezentatywne kryterium dla naszych inwestorów i klientów. Przypominamy prognozy finansowe na trzeci kwartał, które dostarczyliśmy 26 lipca.


Ruszyła kolejna edycja „WF - u na 100 %”: Energia natury: Miasto Jaworzno\nRuszyła kolejna edycja „WF - u na 100 %”\nWe wtorek, 27 października, na Sali Obrad Urzędu Miejskiego zainaugurowano III edycję akcji "WF na 100 %". Podczas spotkania zebrani wysłuchali prelekcji dotyczących m.in. zdrowego trybu życia i sportu. Ponadto Prezydent Miasta Jaworzna Paweł Silbert wraz ze swoim zastępcą Tadeuszem Kaczmarkiem, pogratulowali zwycięzcom poprzedniej edycji programu.\n"WF na 100%" - to akcja skierowana do uczniów, nauczycieli wychowania fizycznego oraz dyrektorów szkół gimnazjalnych z terenu miasta Jaworzna. Organizatorem tegorocznej akcji jest Stowarzyszenie Jaworzno Moje Miasto, które przy wsparciu: Urzędu Miejskiego, Zespołu Lecznictwa Otwartego, Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Jaworznie oraz doradcy metodycznego z wychowania fizycznego, zachęca do udziału w akcji dyrektorów jaworznickich szkół gimnazjalnych.\nPodczas spotkania prezes Zespołu Lecznictwa Otwartego w Jaworznie wręczył nagrody za udział w poprzedniej edycji programu.\nW III. edycji u udział w akcji zadeklarowało 6 szkół gimnazjalnych z Jaworzna: Gimnazjum nr 1, Gimnazjum nr 2, Gimnazjum nr 4, Gimnazjum nr 5, Gimnazjum nr 9 oraz Gimnazjum nr 10.


01. Self-consciousness Is Desire and - 8:11\n02. After 38 Weeks - 4:12\n03. My New Playground Became - 6:05\n04. Dark and Gray - 6:17\n05. So, It Feels Like Misunderstanding When - 6:05\n06. All My Hopes and Dreams Turn Into - 7:59\n07. Affliction XXVII II MMIX - 7:18\nCzas całkowity - 46:07\n- Piotr Kawalerowski - gitara basowa,\nInne albumy wykonawcy: « Devouring Weakness\tA₃S₁ »\nLink do komentarza\t sobota, 11 luty 2012 12:35\tnapisane przez\tPaweł Tryba\nByło cymbalistów wielu, ale żaden nie śmiał zagrać przy Jankielu. Tu mamy sytuację analogiczną. Rozrosła nam się ostatnio lokalna postmetalowa scena do całkiem sporych rozmiarów. Guantanamo Party Program są naprawdę nieźli, Echoes Of Yul - naprawdę dobrzy, Moanaa - obym nie zapeszył - ma wszelkie dane, by w przyszłości zdeklasować wyżej wymienionych. The Throne i Sun For Miles też są obiecujący. Ale gdzie im tam wszystkim do Blindead.. Havoc i jego kompani szlifują swoja formułę od ponad dekady. Poprawiali, ewoluowali, włączali do sludge'owego grania coraz to nowe elementy i w końcu wyszło im coś takiego. Ich trzeci (nie licząc mini Impulse) album przerasta krajową scenę o dwie głowy, a i spora część zachodniej konkurencji może Blindead buty czyścić ( i to tylko wtedy, jak im łaskawie pozwolą). A zresztą mówienie o postmetalu, sludge'u itp. jest dla trójmiejskich brutali już w tej chwili trochę krzywdzące. Oni grają po prostu progresywny metal! Owszem, mający swoje korzenie gdzieś w dokonaniach Neurotyków czy Isis, ale naszpikowany tyloma nieszablonowymi pomysłami, że można mówić o nowej jakości.\nNawet od strony formalnej Affliction XXVII II MMIX pachnie klasycznym progresem. Koncept album jest? Jest! Nie pierwszy zresztą w historii Blindead. Poszczególne utwory połączone w całość są? Są! Nawet tytuły kompozycji czytane po kolei układają się w jedno zdanie. Literackie ambicje tekściarza są? Są one i jeszcze więcej! Tak się bowiem składa, że opowiadające historię popadającego w obłęd dziecka teksty Patryka Zwolińskiego znalazły rozwinięcie w opowiadaniu Piotra Kofty Rytm dołączonym do książeczki płyty. A samo wydanie albumu... marzenie! Gruby digibook z odpowiednio mrocznymi grafikami plus wspomniana nowelka. Czegoś takiego jeszcze Polska nie widziała, nawet płyty wydawane przez Agorę mogą się schować. A cena, o dziwo, nie wzrosła. Affliction... kosztuje dokładnie tyle samo, co inne płyty ze stajni Mystic Production. Słuchacz ma z tej płyty masę radochy jeszcze zanim wrzuci ją do odtwarzacza. Aha, na koncertach zespół wspomaga się jeszcze również opartym na Rytmie filmem Kvassa. Czego jeszcze więcej można chcieć? Wykresu EEG z falami mózgowymi schizofrenika?\nPowiem szczerze, że kiedy pierwszy raz dowiedziałem się o ekstrawaganckiej oprawie albumu naszła mnie obawa czy w ładne opakowanie zespół tym razem nie włoży słabszej płyty, a to wszystko to tak tylko dla odwrócenia uwagi. Ale skąd! Affliction XXVII II MMIX to prawdziwa muzyczna uczta. Właśnie - muzyczna, nie tylko metalowa. Jasne, że mocne riffy i growl to wciąż podstawy stylu Blindead, ale zintegrowano je z tyloma nowalijkami, z tyloma wtrętami z innych stylistycznych przegródek, że całość mieni się naprawdę wieloma barwami (albo raczej: wieloma odcieniami czerni i szarości). Takie działanie ma tę niewątpliwą zaletę, że czyni propozycję zespołu nie aż tak hermetyczną jak muzyka innych kapel z tego nurtu, grających postmetal dla fanów postmetalu - brudny, zły i kostropaty. Blindead dzięki formalnym urozmaiceniom ma szansę znaleźć fanów poza tym zamkniętym kręgiem. Chcecie najbardziej jaskrawych przykładów przekraczania barier? Posłuchajcie After 38 Weeks. Niepokojące tło, w którym decydującą rolę odgrywa elektronika Hervy'ego, głęboki baryton Nicka i jak najbardziej żywa jazzujaca trąbka. Brzmi to jakby Blindead nasłuchali się Toma Waitsa. Z kolei My New Playground Became zyskuje na przestrzeni i chwytliwości dzięki wokalnemu udziałowi Jana Galbasa z Broken Betty, dublującego growl Zwolińskiego. Ale są też konkretne ciosy, jak So It Feels Like Misunderstanding When i Self-Consciousness Is Desire And. To wzorzec postmetalowego łojenia, wzbogacony na początku mrocznym akustycznym wstępem (z użyciem, o zgrozo, kontrabasu!). Większą rolę odgrywa gitara akustyczna w drugiej części Affliction Affliction XXVII II MMIX, gdzie jej mocno southernrockowa partia stanowi podstawę kompozycji, lekkie pływające gitary (takie pod Mono) stanowią tylko jej obudowę. A to nie koniec nawiązań do klasyki rocka w tym utworze - jego odegrany na Hammondzie wstęp jako żywo kojarzy się z Jonem Lordem albo Kenem Hensleyem. Jak dla mnie apogeum chorego nastroju jest gęste od elektronicznych zgrzytów Dark And Gray z dodatkowo zniekształconym wokalem.\nSiarczyste riffy i pastelowe zwolnienia, growl i złowieszcze melodeklamacje, szacunek dla rockowej tradycji i odważne korzystanie ze zdobyczy elektroniki. To wszystko i jeszcze więcej znajdziecie na Affliction XXVII II MMIX i co najlepsze - te przeciwieństwa wcale się ze sobą nie gryzą, łącząc się w niesamowicie wciągające trzy kwadranse paranoi. Jak już oszaleć to w dobrym towarzystwie, prawda? Moja ocena: 4,5/5.\nLink do komentarza\t sobota, 11 luty 2012 12:35\tnapisane przez\tGacek\nBez względu na mody, gusta społeczeństwa czy koniunkturę pojawiają się czasem na scenie muzycznej wyjątkowe zjawiska, które pchają rock jeszcze odrobinę do przodu.\nCzęsto zjawiska te są uporczywie ignorowane przez branżę muzyczną i samych słuchaczy przez długie lata.\nBlindead to nie jest świeży zespół i nie grają w nim debiutanci. Grupa już swoim wcześniejszym wydawnictwem zatytułowanym 'Autoscopia / Murder In Phazes' zrobiła piorunujące wrażenie na słuchaczach otwartych na niebanalne dźwięki. Wydawało się że jak muzycy zrobią jeszcze jeden taki album coś w tym śmierdzącym biznesie pęknie. Nie trudno się domyślić - nagrali!\nPłyta zatytułowana 'Affliction XXIX II MXMVI' ukazała się pod koniec roku 2010 i na pewno nie zawiodła nikogo. Muzycznie ciężko to nawet zaszufladkować, zespół porusza się gdzieś pomiędzy death metalem, metalem progresywnym, można odszukać tu pierwiastek doomu, niektórzy używają określenie sludge a ja ze swojej strony dodam, że unosi się nad tym wszystkim duch post metalu.\n'Affliction XXIX II MXMVI' to mówiąc wprost muzyka progresywna podana w sposób ekstremalny ale z wyczuciem. Już koncept albumu zapowiada coś poważnego - świat autystycznego dziecka to nie jest temat przyjemny, na pewno mało nośny medialnie i raczej nie mający przebojowego potencjału. Sama muzyka natomiast z progresywno metalową instrumentalną masturbacją nie ma nic wspólnego. Świat, w który przenoszą nas muzycy jest mroczny, depresyjny, niepokojący. Klimat tworzą przede wszystkim odpowiednio użyte efekty dźwiękowe i różnego rodzaju smaczki, które w niesamowicie plastyczny sposób współgrają z bardzo intensywnymi dźwiękami i ekspresywnym stylem wokalisty. Kompozycje na tym albumie są książkowym przykładem wykorzystania tego typu technik. Wzorem niech będzie 'Self consciousness is desie' trwający ponad 8 minut. Przez grubo ponad minutę słychać krople wody, skrzypiące drzwi a po chwili niepokojące tło wzięte żywcem z filmu grozy, minuta trzydzieści dołącza do tego nerwowa gitara i zawodzący wokal. Mocne przyłożenie przychodzi dopiero przed czwartą minutą i do końca trzyma mocno bez powtarzania refrenów i śpiewania w kółko tego samego. Takie przykłady można mnożyć, pełno na płycie naprawdę ładnych dźwięków użytych w sposób oszczędny i przemyślany.\nRefleksyjnym, typowo post rockowym utworem jest 'All My Hopes and Dreams Turn Into'. Spokojna, nastrojowa gitara, delikatne uderzania perkusji, a w tle odgłosy bawiących się dzieci, do tego trochę spokojnego śpiewu i tak przez ponad pięć minut. Wzorowo rozwijający się post rock z lekkim ożywieniem po sześciu minutach spokoju.\nWielkim zaskoczeniem jest także stonowany, niemal senny 'After 38 weeks' z dźwiękami trąbki gdzieś w tle. Patryk Zwoliński pokazuje, że posiada wspaniały głos i poza niezwykle mocnym przyłożeniem potrafi doskonale śpiewać takie właśnie spokojne partie.\nNie chcę wydłubywać, bo o każdym utworze można by pisać z osobna, wspomnę jeszcze o kompozycji tytułowej, do której nakręcono oszczędny teledysk. Utwór od początku jest chłodny i stonowany, wokalista spokojnie wyśpiewuje smutny tekst dążąc z wolna do kulminacji, którą okazuje się chwila sielankowego klimatu z ładną akustyczną gitarą. Jak to w życiu bywa sielanka szybko się kończy, a słoneczne barwy zmieniają się w odcienie szarości. Zbierają się czarne chmury i następuje burza z gradem smutnych dźwięków, łkającą gitarą i rykiem wokalisty na pierwszym planie. Jest to szczególnie sugestywne w zestawieniu ze wspomnianym wcześniej obrazem. Mistrzostwo osiągnięte przy pomocy oszczędnych środków zarówno wizualnych jak i muzycznych zapiera dech.\nMuzycy Blindead nie zbaczając z metalowej ścieżki, nie upraszczając swojej twórczości i nie wyrzekając się stylu stworzyli muzykę trudną ale zarazem nie przeładowaną pomysłami, pozbawioną popisów, wciągającą niesamowitym klimatem i kipiącą emocjami dodatkowo dotykając bardzo delikatnego i trudnego tematu. Niesamowite jest to, że w żadnym momencie album nie sprawia wrażenia naiwnej historyjki jakich teraz pełno serwują na zamówienie popularne zespoły. Wręcz przeciwnie, płyta jest spójnym muzycznie jak i tekstowo dziełem, w którym twórcy z niebywałą biegłością operują różnymi emocjami.\nWarto wspomnieć o dobrej produkcji albumu i masywnym brzmieniu. Każdy instrument tutaj ma swoje miejsce. Jak na metalowy album jest tu sporo ostrych gitar ale nie dominują one nad innymi instrumentami, świetnie pracuje potężnie brzmiąca i waląca jak młot perkusja, doskonale wpasowują się do tego elektroniczne wkręty, które czasem dodają tylko muzyce mocy a kiedy indziej stanowią tło. Ostatnia rzecz to wydanie albumu. Nie będę się na jego temat rozpisywał. Widać, że muzykom zależy na każdym aspekcie działalności, nie tylko na zarabianiu pieniędzy.\nNie do każdego trafi ten album, nie jest ani pogodny ani łatwy ale nie mam cienia wątpliwości że to płyta na wysokim światowym poziomie. Może nawet najwyższym. Gdyby 'Affliction XXIX II MXMVI' ukazał się w stanach Blindead pewnie byliby już sławni.\nNa rynku z powodzeniem działa wiele grup, które naszym muzykom może czyścić buty. Tylko od nas zależy czy będziemy mieli kolejną gwiazdę międzynarodowego formatu, oni już muzycznie do tego dojrzeli teraz czas na nas. Zamiast wciąż słuchać zdartych płyt i poszukiwać wśród rockowej piątej ligi lat 70. otwórzmy oczy na zjawisko, które właśnie zapisuje się na kartach muzycznej historii.\nNie dla każdego to muzyka i nie każdemu się spodoba, bo nie każdy lubi depresyjną aurę i historie bez happy endu, nie wszyscy też są w stanie tolerować tak duże natężenia dźwięków z jakimi tutaj czasem mamy do czynienia. Co nie zmienia faktu że posłuchać powinien każdy.


MAZI dla polaczen lokciowych Staw łokciowy – przyczyny bólu i dolegliwości\nZmiany reumatyczne i różne zapalenia wymagają przeprowadzenia testów laboratoryjnych. Dlatego warto dbać o stawy nawet, kiedy nie występują dolegliwości. Wywołanie drgań w tkankach prowadzi do wzrostu temperatury, stymulacji naczyń krwionośnych, a dzięki temu wzmożonej dyfuzji wewnątrz komórek oraz w przestrzeniach międzykomórkowych.\nAby wzmocnić uszkodzoną strukturę stawu łokciowego, konieczne jest uzupełnienie niedoboru składników naturalnie budujących stawy. Staw łokciowy jest pokryty torebką stawową, która chroni go przed urazami zewnętrznymi.\nBłona stawowa produkuje maź stawową, która odżywia i zapewnia elastyczność powierzchni stawowych. Niestety z biegiem lat organizm traci naturalną zdolność do produkcji odpowiedniej ilości mazi stawowej. W przypadku zapaleń septycznych bakteryjnych postępowanie opiera się na punkcjach oraz leczeniu farmakologicznym antybiotykoterapia.\nW przypadku wątpliwości co do podłoża stanu zapalnego, wskazane jest badanie płynu pobranego z kaletki.\nW zapaleniach bakteryjnych niewskazane jest podawanie iniekcji sterydowych, które bardzo dobrze sprawdzają się w stanach aseptycznych. Zapalenia aseptyczne również leczone są poprzez punkcję najczęściej jedna lub dwie okazują się wystarczające oraz odpowiednio dobrane zabiegi fizjoterapeutyczne.\nŁokieć studenta - zapalenie kaletki maziowej wyrostka łokciowego I skrzydlawielkiejwojny.pl\nZastosowanie mają zabiegi z zakresu fizykoterapii magnetoterapia — metoda wykorzystująca lecznicze działanie pola magnetycznego.\nPole magnetyczne przenikając w głąb ludzkiego ciała wpływa na zmianę funkcji biologicznych tkanek, przez co przyśpiesza regenerację.\nMagnetoterapia stosowana jest w przypadku przewlekłych i ostrych stanów zapalnych, a także stanów pourazowych.\nDziałanie biochemiczne polega na pobudzeniu wydzielania histaminy i serotoniny, co ma przełożenie na efekt przeciwbólowy, przeciwzapalny oraz wzmacniający odporność. Jest to możliwe wyłącznie za pośrednictwem połączeń między kośćmi stawami.\nRODZAJE STAWÓW-połączenia ścisłe i ruchome\nWokół torebki stawowej, która jest elementem stabilizującym, funkcjonują trzy połączenia stawowe: staw ramienno-łokciowy, staw ramienno-promieniowy oraz staw promieniowo-łokciowy bliższy.\nWokół znajdują się więzadła chroniące i stabilizujące staw przed urazami. Są to więzadła poboczne boczne, poboczne przyśrodkowe i pierścieniowate. Staw otoczony jest licznymi mięśniami zginającymi i prostującymi staw łokciowy są to największe mięśnie — mięsień dwugłowy, ramienny, ramienno-promieniowy oraz mięsień trójgłowynadgarstek, palce oraz mięśnie odpowiedzialne za nawrócenie i odwrócenie dłoni.


Literatura chińska [Archiwum] - mLingua | Forum Tłumaczy\nmLingua | Forum Tłumaczy > Kultura i sztuka różnych krajów > Literatura chińska\nView Full Version : Literatura chińska\nMnie oprócz nauki mandaryńskiego fascynuje także kultura i historia Chin. Czy czytaliście jakieś ciekawe książki o Chinach, opowieści, wspomnienia? Co polecacie?\nJa ostatnio czytałam:\n- John Pomfret: Lekcje chińskiego\nWspomnienia amerykańskiego dziennikarza, jednego z pierwszych, któremu w latach 80. udało się dostać stypendium i wyjechać na rok studiów do Chin. Później wielokrotnie do nich wraca, m.in w czasie protestów na Tianamen, i w latach współczesnych, także aby spotkać się z dawnymi kolegami ze studiów. Bardzo ciekawa :)\n- Rob Gifford: China Road\nMiałam okazję czytać tylko w wersji anglojęzycznej, wspomnienia brytyjskiego korespondenta telewizyjnego, który po kilkuletnim pobycie w Chinach, postanawia wrócić do Wielkiej Brytanii i pożegnać się z Chinami przemierzając ten kraj ze wschodu za zachód.\nNaprawdę polecam! I czekam na Wasze propozycje.\nZ racji, iż nikt nie podjął dalej tematu, wysyłam moja kolejną propozycję, podobnie jak poprzednie dwie, także wspomnienia i autobiografia:\nGao Ertai: W poszukiwaniu ojczyzny. Wspomnienia z chinskiego obozu pracy.\nNaprawdę polecam. Przerażające i uświadamiające. Naprawdę warto przeczytać. Niestety - polski przekład z języka angielskiego, nie chińskiego :(\nGdzie sie podziali sinolodzy na naszym forum?\nMiałam okazję przeczytać:\nKrzysztof Łoziński, "Piekło Środka. Chiny a prawa człowieka" - reportaż nt. łamania praw człowieka w Chinach\nPu Yi "Byłem ostatnim cesarzem Chin" - autobiografia Aisina Giro Pu Yi + ciekawy opis przemian jakim uległy Chiny.\nW planach mam M. Leonard "Zrozumieć Chiny"\nMyslę, że następne ciekawe propozycje:\nKraj nad Jangcy Paweł Jasienica: czyli nasz rodzimy wkład w poznawanie Chin, pisarz Paweł Jasienica był w Chinach w latach 50. Doskonały opis świata jakiego już nie ma..\nProwadzący umarłych. Opowieści prawdziwe. Chiny z perspektywy nizin społecznych Liao Yiwu: Autor, po spędzeniu czterech lat w wiezieniu za napisanie poematu o masakrze na Tianamen, postanawia pokazać Chiny z perspektywy nizin społecznych.\nOdświeżę nieco wątek, może ktoś dalej się wypowie:\nDai Sijie: Balzak i chińska Krawcówna\nBardzo ciekawa autobiografia, dokument z epoki Mao, kiedy palono książki, zamykano uniwersytety, a wykształceni ludzie i studenci zostali wysyłani na reedukacje do ubogich chłopów na wieś. Powstał film na podstawie tej książki ;) Polecam bardzo :)\nSwojego czasu miałem okazję zdobyć i przeczytać "On China" Henry'ego Kissinger'a. KONIECZNIE trzeba przeczytać, jeżeli ktoś interesuje się tematyką Chin. Słowa widniejące na okładce (niektórych wydań) "When you read a book like this, you will have a better understanding of China than 98% of the people living in China and 95% of the Chinese people living in America. ” w 100% pokrywają się z prawdą. Polecam lekturę.\n- Chiny - Historia i teraźniejszość, Zwoliński A.\n- Chiny i Indie, Meredith R.\nTo nie literatura faktu, lecz klasyczna fikcja, ale "Podróż na Zachód" i "Opowieść o Trzech Królestwach" to kluczowe części chińskiej kultury i ogromna część aluzji, które pojawiają się w innych jej aspektach, stanie się bardziej jasna po ich lekturze. Niestety, popyt na cywilizacje niezachodnie jest u nas wciąż mierny, tylko "Podróż..." jest dostępna po polsku i chyba tylko w pociętej formie. Ja musiałem ratować się tłumaczeniami na angielski.\nA miał ktoś okazję zapoznać się z "A Journey Through Time in China" - Oracle Bones'a? Z tego co słyszałem, porusza tematykę współczesnych Chin, a i niezgorsze recenzje otrzymał. Z chęcią bym zamówił sobie.\nCzytałam wspomniane wcześniej "Lekcje chińskiego", które uświadomiły mi bardzo dużo, także również polecam. Oprócz tego spotkałam się z książką "Perła Chin" - Anchee Min. Jest to fabularyzowana książka opowiadająca historię dwóch dziewczynek Amerykanki i Chinki. Fajnie pokazano tam zderzenie tych dwóch światów. Co więcej, w tle dzieje się niesamowita i czasem przerażająca historia Chin począwszy od wczesnych lat 20. wieku poprzez II wojnę i rewolucję kulturalną. Polecam.\nJest calkiem wciągająca i dość szalona i na swój sposób chaotyczna ale i jak się później okazuje dobrze zaplanowana. Realistyczna w opisach ale i przepełniona różnymi wyobrażeniami i snami na jawie. Zabawna, a zarazem mająca też trochę ciemniejszych scen. Wydaj mi się, że to dobra pozycja :) Nie chce zdradzać fabuły ale jesli chodzi o mnie to najciekawsze są rozdziały dot. Ding Guoer'a\nJa polecam "Mnisi i Czarnoksiężnicy", jest super :D Takie krótkie historyjki, ale bardzo dobrze przedstawiają kulturę chińską.\nPolecam książkę "Dzikie łabędzie" (Wild Swans) Jung Chang, opowieść o przemianach zachodzących w Chinach w XX wieku, widzianych z perspektywy trzech pokoleń kobiet należących do jednej rodziny. Autorka ta napisała też, wspólnie z mężem Jonem Hallidayem, biografię Mao Zedonga - książka bardzo głośna w ostatnich latach i przez niektórych mocno krytykowana jako stronnicza.\nInna Amerykanka chińskiego pochodzenia, która narobiła niezłego "zamieszania" to Amy Chua, która napisała "The battle cry of a mother tiger", książkę opisującą metody wychowawcze Chińczyków (tzw. zimny wychów). Książka wywołała wielką dyskusję w Stanach i Anglii na temat prawidłowych metod wychowawczych i zapoczątkowała tzw. "Mommy wars", batalię zwolenniczek i przeciwniczek surowego wychowywania dzieci.\nJakiś czas temu przeczytałam zbiór trzech nowel Su Tonga "Zawieście czerwone latarnie". Tytułowa historia znana jest pewnie większości forumowiczów z filmu. Bardzo realistyczny opis stosunków społecznych na chińskiej wsi w I poł. XX wieku.\nW sumie to logiczne, że Mo Yan musiał czymś zabłysnąć, żeby tego Nobla dostać... W takim razie ciekawe na ile polskie tłumaczenie jest adekwatne :)\nJa polecam książki Yuhua (余华) są fantastyczne! Szczególnie polecam powieść "To live" (活着) i zbiór krótkich opowiadań "One kind of reality" (现实一种）。\nKto na facebooku śledzi bloga Skośnym Okiem, wie, że wkrótce pojawi się w polskim tłumaczeniu książka Yu Hua pt. "Chiny w dziesięciu słowach" :)\nWidzę, że zgromadzonym nieobcy jest Mo Yan, co akurat jest dosyć zrozumiałe. Ja czytałem tylko jedną jego książkę, ale za to w oryginale - "Czerwone Sorgo" ("红高粱"). I faktycznie trzeba przyznać, nie jest to łatwy język. Z całą pewnością także przez to uciekło mi nieco czaru tej książki, ale i tak czytało się przyjemnie. Kiedyś na zajęciach przerabialiśmy fragment innej jego książki i okazuje się, że styl Mo Yana jest bardzo obrazowy, prawdziwa językowa uczta dla miłośników krwi ;)\nMarta_os wspomniała Gao Xingjiana i jego najbardziej znaną książkę. Nie czytałem jeszcze, ale czy ktoś może odpowiedzieć na często słyszany wobec Gao zarzut, że jego literatura jest ciężka i niezbyt zrozumiała?\nCzytałam "Górę duszy" już jakiś czas temu, jednak pamiętam, że książka zrobiła na mnie mocne, pozytywne wrażenie. Czy niezbyt zrozumiała, nie wiem, to chyba zależy od podejścia, mi się wydała wręcz baśniowa. Tak jakby świat tam opisany nie do końca był realny.\nJa mogę jeszcze polecić książki Bingxin 冰心, Bajin 巴金, Laoshe 老舍 (“骆驼祥子”), a z bardziej nowoczesnych autorów to Shen Congwen 沈从文 ("古城") i Guo Jingming 郭敬明 ("小时代")。Ostatnia pozycja jest może niekoniecznie ambitną lektują, ale bardzo prostą i lekką do czytania.\nJedną z najbardziej znanych historycznych powieści jest "Romance of the Three Kingdoms"(三國演義) autorstwa Luo Guanzhong z XIV w. Jest to powieść rozpowszechniona w całej azji jeśli chodzi o literaturę chińską.\nAleż, ależ, tego się nie da czytać! Próbowałeś? :D Ja próbowałem i nie przebrnąłem nawet przez pierwsze kilka stron. Mimo, że po polsku! Przeciekawy okres historyczny, ale chińska literatura klasyczna ma to do siebie, że niewielu obcokrajowców ją trawi, nawet we własnych językach ;)\nJeszcze nie, ale moze kiedyś spróbuje. Mój znajomy czytał, i mówi że jest naprawdę wciągająca:o, ale wszystko zależy od gustu. Podobno wydali nawet grę na jej podstawie.\nPodobno wydali nawet grę na jej podstawie.\nChyba wszystkie największe chińskie dzieła klasyczne są bezustannie przerabiane przez chińską popkulturę. I dobrze, w naszej części świata też można by w nowoczesny sposób podejść do wielu dawnych klasyków. Czy na przykład nie ciekawie by było, gdyby powstała gra komputerowa na podstawie "Krzyżaków"? ;)\nCzy na przykład nie ciekawie by było, gdyby powstała gra komputerowa na podstawie "Krzyżaków"? ;)\nTo na pewno jest już możliwe:D\nZe swojej strony mogę zaproponować twórczość Anchee Min oraz Eileen Chang. Jeżeli chodzi o pierwszą autorkę, to przede wszystkim warto przeczytać książki "Cesarzowa Orchidea" oraz "Ostatnia Cesarzowa". Opowiadają one o życiu ostatniej "cesarzowej" Chin, Cixi. Interesuję się życiem Cixi, więc z pełnym przekonaniem mogę napisać, że treść powieści nie odbiega znacząco od faktów. Opisuje ona historię rządów kobiety, która doprowadziła ostatnią chińską dynastię do upadku. Bardzo ciekawa postać :) Jeżeli zaś chodzi o Chang, to to, co mnie zainteresowało w jej twórczości to fakt, że jej opowiadania rozgrywają się w Szanghaju lat czterdziestych dziewiętnastego wieku, mieście, w którym zakochałam się od pierwszego wejrzenia :)\nPrzeczytałam wieeeele chińskich książek, głównie literaturę z XX w. Anchee Min szczególnie polecam, przedstawia wiarygodny obraz życia przeciętnego zjadacza ryżu w erze maoistowskich i pomaoistowskich Chin ("Czerwona Azalia", "Dziki imbir", "Katherine"- debiutancka powieść i moja faworytka zarazem).\nTeraz zwróciłam się bardziej w kierunku literatury klasycznej. Przebrnęłam przez rozwlekłą, aczkolwiek niezwykle barwną językowo i interesującą obyczajowo, powieść "Kwiaty Śliwy w Złotym Wazonie". Polecam ze względu na tak odmienny od występującego w zachodniej literaturze barwny język metafor i epitetów zastępujących prozaiczne określenia seksualne ("nefrytowa gałązka" zamiast penisa, "wejście od tylnego dziedzińca" zamiast seksu analnego).\nJestem w trakcie "Wędrówki na Zachód"- powieść fantastyczna z 1592 r., bardzo przyjemnie się czyta :) Warto znać ze względu na wiele późniejszych odniesień do tej historii.\nSzkoda że znaczna część chińskiej klasycznej literatury nie jest przetłumaczona w całości na język polski. Brakuje nadal tłumaczenia trzech ostatnich ksiąg "Kwiatów Śliwy...", a "Wędrówka na Zachód" też występuje wyłącznie w okrojonej wersji.\nZostało nam, sinologom, wiele do roboty :)\nWidzę, że toczyła się dyskusja o Mo Yanie... Cóż, ledwo przebrnęłam przez "Krainę wódki", za dużo %-ów dziwaczności, magii, dygresji, chaosu, potraw z oślich penisów. Nie. Nie. Nie. Nobel należał się Murakamiemu.\nW sumie ja czytałam tylko Eileen Chang, i muszę powiedzieć, ze jej styl bardzo przypadł mi do gustu :)\nKoniecznie muszę zabrać się za coś bardziej "tradycyjnego", polecacie coś, zeby nie było zbyt "cięzkie"? ;)\nJa polecam książki Yuhua (余华) są fantastyczne! Szczególnie polecam powieść "To live" (活着) i zbiór krótkich opowiadań "One kind of reality" (现实一种)。\nZgadzam się w całej rozciągłości! Czytałem kilka jego opowiadań po chińsku i muszę przyznać, że zrobiły na mnie duże wrażenie. Z Mo Yanem mam ten problem, że czasami po prostu bardzo trudno zrozumieć, o co mu chodziło, używa dziwnych słów i mało używanych znaków w nietypowych konotacjach. Na pewno do tłumaczenia te teksty są strasznie trudne.\nJa polecam "Dzikie łabędzie. Trzy córy Chin", bo choć jest dosyć długa, to świetnie opisuje codzienne życie Chińczyków w XX wieku, pokazuje też, jak burzliwy był to czas dla historii Chin. Zdecydowanie świetna pozycja, godna polecenia.\nMimo wielu nieprzychylnych komentarzy odnośnie Mian Mian, to polecam jej książkę "Cukiereczki"! Może i nie dzieje się w niej zbyt wiele, ale mnie osobiście trochę zaczarowała i utrzymywała w specyficznym stanie świadomości. Ciekawe spojrzenie na skrzętnie ukrywany wycinek chińskiej rzeczywistości - spojrzenie bezpośrednie, oparte na osobistym doświadczeniu.\nJa polecam tajwańską autorkę opowiadań San Mao. Czytałam jej opowiadania jedynie w oryginale i robią na mnie ogromne wrażenie swoją prostotą i jednocześnie przejrzystością.\nChciałabym odświeżyć ten wątek:)\nZe swojej strony polecam książki Petera Hesslera: "River town", "Country driving" i wspomniane już wcześniej "Oracle bones".\nJest też świetna książka o Mao (autorstwa jego prywatnego lekarza), "The private life of chairman Mao".\nJeśli ktoś interesuje się czasami Rewolucji Kulturalnej, polecam książkę Tiziano Terzani "Zakazane wrota".\nPolecam również książki Pearl S. Buck, np. trylogię "Ziemski dom".\nP.S. Dla interesujących się historią Chin polecam lekturę pt."Chiny" Jonathana Fenby.\nZe starszych wydawnictw warta przeczytania są książki "Ostatni cesarze Chin" oraz "Chiny - karty przeszłości" W. Sidichmienowa.\nMnie urzekła książka "Dzikie łabędzie, Trzy córy Chin" autorstwa Jung Chang. Jest to autobiograficzna książka przedstawiająca dzieje przedstawicielek trzech pokoleń rodziny Chang. Prawdziwa kopalni wiedzy o Chinach, a jednocześnie bardzo wciągająca saga rodzinna. Polecam!\nJa poleciłabym "Słownik Maqiao" Hana Shaogonga. Czyta się ją jak zbiór mitów, jak reportaż, jak tekst antropologiczny, jak poezję. Wspaniała pozycja! Chyba najlepsza, jaką przeczytałam o Chinach.\nA propos literatury o Chinach. Brakuje mi dobrej pozycji o współczesnych Chinach, która najpełniej tłumaczyłaby fenomen gospodarczy Państwa Środka ostatnich lat... Znacie coś godnego polecenia? Z góry dziękuję za pomoc! :)\nOsobiście nie miałam jeszcze czasu, aby przeczytać poniższe książki, ale słyszałam od kilku ludzi, że są fajne. Może w wakacje znajdę czas, aby je przejrzeć. Miłego czytania!\nGifford R.: "Chińska droga. Podróż w głąb Państwa Środka", Gonerski K.: "Strach ma skośnie oczy. Azjatyckie kino grozy", Künstler M. J.: "Mitologia Chińska" oraz Sieroszewski W.: "Miłość i śmierć. Opowieści z Japonii".\nJa gorąco polecam książkę Liao Yiwu "Prowadzący umarłych. Opowieści prawdziwe. Chiny z perspektywy nizin społecznych". Jest to zbiór wywiadów z przedstawicielami różnych klas społecznych chińskiego społeczeństwa. Niektórzy wykonują zaskakujące zawody, takie jak żałobnik, handlarz ludźmi, hiena cmentarna, ale jest również mistrz feng shui, muzyk orkiestry symfonicznej, działacz partyjny. Krótko mówiąc, książka daje dobry obraz chińskiego społeczeństwa, przedstawia realia czasów rewolucji kulturalnej, jest pouczająca, i czyta się ją szybko i przyjemnie.\nJeżeli komuś podobała się książka "Prowadzący umarłych", to ten sam autor napisał także podobny zbiór opowiadający o chrześcijanach w Chinach "Bóg jest czerwony: Opowieść o tym, jak chrześcijaństwo przetrwało i rozkwitło w komunistycznych Chinach". Jest tak samo poruszająca jak poprzednia książka. Czytałam też mało popularną książkę "Córka rzeki", o życiu i miłości młodej dziewczyny z małego chińskiego miasta. Smutna i przygnębiająca, uświadamiająca nam jak wyglądało (i prawdopodobnie dalej wygląda w niektórych częściach Chin) życie zwykłych, biednych mieszkańców tego kraju. Wspomniany już "Balzac i chińska krawcówna" to kolejna poruszająca lektura, naprawdę warto się z nią zapoznać.\nDobra książka o współczesnej historii Chin: "Historia współczesna", Michael Dillon, wyd. Książka i wiedza. Czasy od starożytności dobrze opisuje John King Fairbank w "Historii Chin".\nKsiążki chińskich autorów, które są łatwo dostępne w Polsce i przyjemne do przeczytania to:\n- Eileen Chang, "Miłość jak pole bitwy" (zbiór opowiadań pisanych z perspektywy kobiet)\n- Mo Yan - chiński noblista, jego książek jest mnóstwo. Sama przeczytałam tylko: "Krainę wódki" i "Obfite piersi, pełne biodra". Książki Mo Yana są naprawdę wyjątkowe i nie przypominają niczego innego, co czytałam wcześniej.\n- Gao Xingjian - kolejny chiński noblista. Warto przeczytać "Górę duszy", która w każdym rozdziale przywołuje nowe historie, emocje, obrazy.\n- Zhou Weihui, "Szanghajska kochanka" - książka, która nie jest w stanie zmienić czyjegoś życia, ale warto się z nią zapoznać, żeby zrozumieć, co Chińczycy uważają za tak wielką kontrowersję, żeby aż zakazać czytania tej książki w Chinach.\n- "Kwiaty śliwy w złotym wazonie" - XVI-wieczna powieść, tematyka to konkubiny, rozwiązłe życie seksualne, ale także życie codzienne tamtych czasów i tradycje.\nKsiążka o Chinach napisana przez Angielkę Fuchsię Dunlop: "Płetwa rekina i syczuański pieprz. Słodkokwaśny pamiętnik kulinarny z Chin". Absolutnie fantastyczna książka - młoda Angielka wyrusza do Chin i postanawia zostać szefem kuchni chińskiej. Wiąże się to z wieloma przygodami i trudnościami np. w rozumieniu dialektu syczuańskiego. W swojej książce pokazuje także zmianę Chin jaka nastąpiła od lat 90-tych.\nJuż kilka razy wspomniany, ale nigdy dość go polecać: Liao Yiwu!\nA z rzeczy, które się nie pojawiły w tym wątku (chyba!): Yu Hua "Chiny w dziesięciu słowach". Również mocna rzecz, bez (auto)cenzury.\nJa bym też polecała na początek "Historię Chin i Tajwanu" Romana Sławińskiego. Książka nie jest jakimś wielkim tomiszczem, jest to historia bardzo ogólna, ale czyta się dobrze :)\nZainteresowanym stosunkowo niedawną historią Chin poleciłabym książki Ma Jian'a. To chiński dysydent, którego wiele kontrowersyjnych powieści zostało przetłumaczonych na język polski - Wytwórca makaronu, Czerwony pył czy Pekińska koma. Jestem właśnie w trakcie czytania ostatniej z nich i jest to bardzo ciekawa lektura, swoisty pamiętnik studenta zamieszanego w protesty z roku '89.\nDzień dobry :) Wspomniano już wcześniej inną książkę Eileen Chang, nikt chyba jednak nie wymienił jeszcze zbioru opowiadań pt. "Czerwona róża, biała róża". Jest też chyba znany film o tym samym tytule :) To opowiadania przedstawiające ludzkie więzi emocjonalne, głównie damsko-męskie. Raczej niewiele wyczyta się w nich o samych Chinach, ale i tak całkiem fajne.\n"Dzikie Łabędzie" autorstwa Jung Chang. Tłem akcji są wydarzenia zachodzące w Chinach od schyłku cesarstwa chińskiego i okres japońskiej okupacji, aż po rządy Mao i rok 1989, czyli masakrę na placu Tien'anmen. "Cesarzowa wdowa Cixi" (tej samej autorki). Jest to biografia jednej z najpotężniejszych kobiet w Chinach.\nJeśli ktoś lubi literaturę fantasy, to od siebie mogę polecić twórczość Tang Jia San Shao. Autor wydaje różne serie web novel, z czego cześć jest tłumaczona na bieżąco na angielski przez fanów. Ja obecnie czytam Doulou Dalu i muszę przyznać, że jestem zachwycony tą serią.\nTemat zdaje się być zdublowany w dziale "Kultura i sztuka różnych krajów": http://forum.mlingua.pl/showthread.php?t=25765&highlight=literatura\nTyle że tam trochę zaginął pod stosem innych wątków.\nI tu, i tam padło wiele ciekawych propozycji - wstyd przyznać, jak wielu spośród nich jeszcze nie czytałam!\nSzkoda tylko, że wywiązuje się tak mało dyskusji.\nSam Mo Yan to temat na wielką dyskusję, choć najlepiej świeżo po przeczytaniu - z moich doświadczeń wynika, że tego pisarza albo się kocha, albo nienawidzi. Ja osobiście zaliczam się do jego miłośników.\nZawsze kusi mnie, by porównać go z pisarzem, który rywalizował z nim o Nobla - Harukim Murakamim. Twórczość obu jest zaliczana do nurtu realizmu magicznego, jednak są różni jak ogień i woda. Czy przepaść ta wynika z różnic między dwoma indywidualnościami czy też z różnic między dwoma kulturami? Ale to oczywiście temat niepasujący zbytnio do tego wątku.\nInną ciekawą kwestią dotyczącą Mo Yana jest pytanie: jak to się stało, że jeszcze go nie ocenzurowano? Zdaje się, że znalazł złoty środek, i za ten kompromis jest szeroko krytykowany przez nieco bardziej niepokornych chińskich twórców-banitów.\nOsobiście bardzo mocno polecam chyba tu jeszcze niewspomniane "Żaby".\nA za przełożenie tych barwnych i pokręconych opisów, jakie można znaleźć u Mo Yana czy jakie wręcz zalewają nas w jego twórczości - ukłony w stronę tłumaczki!\nPolecam "Chiny bez makijażu" Marcina Jacoby'ego, wydana w tym roku, naprawdę ciekawie napisana (plus wiele zdjęć dla leniwych :) ). Ostatnio miałam również okazję przeczytać "Drugi brzeg" noblisty Gao Xingjiana. Choć nie jest tak wychwalana jak "Lingshan" to myślę, że warto zwrócić na nią uwagę.\nJeśli chodzi o poznanie i zrozumienie najnowszej historii Chin, to polecam "Chiny. Historia współczesna", Michaela Dillon'a, dosyć przyjemnie się czyta. Natomiast z literatury niższych lotów polecam "Za Chiny ludowe" Katarzyny Pawlak. Ciekawa lektura dla osoby wybierającej się po raz pierwszy do Chin, zawiera dużo wskazówek i ciekawostek na temat codziennego życia w Państwie Środka.\nJa ze swojej strony mogę polecić "Dzikie łabędzie. Trzy córy Chin" Jung Chang. Jest zdecydowanie świetna, choć ciężko się ją czyta ze względu na naturalistyczne opisy.\nOstatnio w moje ręce wpadła "Miłość Peonii" autorstwa Lisy See. Nie jest to co prawda chińska autorka, lecz uważam, że książka zdecydowanie godna polecenia.\nA jeśli chodzi o klasyki polecę również "Ostrożnie, pożądanie" Eileen Chang.\nLisa See "Kwiat Śniegu i Sekretny Wachlarz" . Nie jest to literatura faktu ani typowo chińska autorka, ale pisze bardzo prawdziwie, opisy są bardzo barwne i czytając naprawdę czujesz się jakbyś był w Chinach. Była to moja pierwsza książka o Chinach i do dziś ją bardzo mile wspominam, a dzięki niej zafascynowałam się kulturą chińską.\nJa właśnie czytam wspaniałą powieść Amy Tan pt. "Córka nastawiacza kości" - co prawda książka została napisana po angielsku, ale naprawdę bardzo, bardzo ją polecam.\nProwadzący umarłych - Liao Yiwu\nJa bardzo lubię książki San Mao (三毛). Sama postać autorki też jest bardzo ciekawa. Dodatkowo język też ma bardzo przyjemny i miło się to czyta w oryginale, nawet nie będąc na bardzo wysokim poziomie chińskiego (;\nJa czytałam, ponieważ przygotowywałam pracę na temat Zhuge Liang'a. Z jednej strony mogę powiedzieć, że fabuła jest całkiem ciekawa i wielu momentach zaskakująca. Jednak książka z uwagi na wiele wątków i postaci, a także przez zastosowanie starej transkrypcji lektura 三国志 do prostych nie należy. Więc polecam tylko pasjonatom okresu trzech królestw oraz osobom, które chcą się dowiedzieć czegoś więcej na temat 赤壁之战 oraz poszczególnych postaci.\nKlasyczny i zawsze modny Sun Tzu\nJa uwielbiam czytać biografie przewodniczącego Mao. Uważam ,ze to jest świetny nurt w literaturze chińskiej i okołochińskiej.\nNa razie najlepsza jaką czytałam jest autorstwa wieloletniego osobistego lekarza Mao - Li Zhisuia pt."Mao. Prywatne życie przewodniczącego"\nA na półce czeka biografia autorstwa Zhang Rong, na zachodzie znanej jako Jung Chang.\nSwoją drogą jej "Dzikie łabędzie. Trzy córy Chin" jest bardzo dobrą książką. Portretuje Chiny przez trzy pokolenia kobiet od schyłku cesarstwa, przez głęboki komunizm maoistowski, aż po otwarcie na świat. Nie można bezkrytycznie oczywiście podchodzić do jej treści, ale i tak jest to dobrze napisana pozycja. W ChRL autorka ogólnie jest zakazana.\nWiem, że to troszkę nie na temat, ale polecam również książki o Chinach z punktu widzenia obcokrajowców. W Polsce nie tak dawno temu pojawiły się "Chiny bez makijażu" Marcina Jacoby - myślę, że stanowią one ciekawe wprowadzenie dla osób dopiero poznających kulturę Chin. Jest ona napisana przez sinologa, więc stanowi wiarygodne źródło informacji.\nCzytywałam też troszkę literatury podróżniczej ("Za Chiny ludowe", "Chiny- nie do wiary!", itp.) i sądzę, że stanowią ciekawe źródło wiedzy o obyczajach w Państwie Środka, różnicach kulturowych, poszczególnych miastach... Ale chyba najlepiej pojechać samemu i samemu się przekonać jak tam jest :p\nPolecam też "Obfite piersi, pełne biodra" Mo Yan i jego autobiografię "Zmiany".\nBardzo fajna też jest książka "Ostatni tancerz Mao", dużo można dowiedzieć się o życiu za rządzów Mao.\nJeszcze nie czytałam, ale jest na liście "do przeczytania". Dr Jacoby jest na pewno osobą o wielkiej wiedzy o Chinach i ogólnie około sinologicznej, którą potrafi przekazywać, więc tym bardziej jestem jej ciekawa (mimo, że właśnie czytałam recenzję, że to raczej pozycja dla całkiem zielonych w temacie).\nCiekawi mnie też na ile faktycznie jest "bez makijażu", czy jednak z jakimś lekkim pudrem (w wiadomych myślę celach).\nNo, w każdym razie czekam na jakąś opinię, jak ktoś przeczytał lub przeczyta.\nZdecydowanie polecam książkę "Płetwa rekina i syczuański pieprz" - autorka niechińska, ale książka świetnie oddaje klimat Syczuanu i jego kuchni. Plus, są w niej przepisy kulinarne, więc podwójna korzyść :) Dodatkowo, może jeszcze "Kobiety w kąpieli" - świetna historia, bohaterki ciekawe, i nie jest to książka "o niczym", w przeciwieństwie do niektórych chińskich dzieł, które wpadły mi w ręce.\nA czy ktoś może czyta współczesną poezję chińską? Ja ostatnio zabrałam się za wiersze Duoduo, ale nie przypadły mi do gustu. Za to Ai Qing, ojciec Ai Weiweia, jest wg mnie bardzo ciekawym twórcą.\nBardzo podobała mi się książka Lisy See "Kwiat śniegu i tajemny wachlarz" (o krępowaniu stóp i nushu), ale też książka Xue Xinran "Dobre kobiety z Chin. Głosy z ukrycia" (relacje kobiet o ich nieszczęściu, zebrane przez dziennikarkę). Ogólnie powieści Mo Yana są całkiem ciekawe, chociaż nieraz ciężkie do zrozumienia (ten absurd wszechobecny :D), sama jestem po lekturze "Krainy Wódki", "Klanu Czerwonego Sorga" i prawie skończyłam "Bum!", polecam, są w niej wątki historyczne.\nTo prawda, książka przedstawia dużo faktów już doskonale znanych osobom, które mają z Chinami coś wspólnego. Ale mimo wszystko, wydaję mi się, że dowiedziałam się z niej kilku nowych faktów z życia Państwa Środka.\nMyślę, że autor książki starał się przedstawiać Chiny takie, jakimi są, co go urzekło, a co zniechęciło, więc sądzę, że tytuł jest całkiem adekwatny.\nJa także polecam książkę "Chiny bez makijażu". Jeżeli ktoś chce poczytać jak aktualnie wygląda sytuacja w tym kraju, to ta książka jest dla niego. Jeśli kogoś interesuje bardziej historia, to polecam "Cesarzowa Wdowa Cixi". Jest to książka o mandżurskiej konkubinie, która stała się cesarzową i w znacznym stopniu wpłynęła na historię Chin.\nLiteratura faktu. Młoda studentka z Japonii przyjeżdża do Chin i tam poznaje artystę Cao. Początkowo porozumiewają się jedynie pisząc chińskie znaki. Następnie Goda powraca do Japonii i zaczyna uczyć się chińskiego. Po ponownym przyjeździe do Chin, udaje się wraz z Cao w pełną niebezpieczeństw i przygód podróż. Wraz z bohaterami jesteśmy świadkami m.in. incydentu na placu Tiananmen, czy podróży do Tybetu zdezelowaną ciężarówką. Bardzo polecam, wciągająca lektura.\nTo ja dodam od siebie jeszcze "Mao's Great Famine" autorstwa Franka Dikootera. Moje rozumienie tej książki zmieniło się wraz z poszerzeniem wiedzy o Chinach. Polecam osobom, które szukają kontrowersyjnego tematu do rozmowy z Chińczykami, ewentualnie do napisania jakiegoś eseju.\nJa chciałbym polecić wszystkim 黄泥街 autorstwa 残雪, a z rzeczy bardziej teoretycznych 文学的基本原理 wydawnictwa 上海文艺出版社. Wielka szkoda, że bardzo dużo dobrych i ciekawych chińskich książek wciąż nie została jeszcze przetłumaczona na polski, toteż sytuacja wygląda tak, że jeśli ktoś nie zna chińskiego, to przy znajomości angielskiego jest sobie jakoś w miarę w stanie z tym poradzić, w innym wypadku bowiem jest skazany na łaskę polskich wydawnictw, które jeśli już, to wydają tylko pozycje noblistów czy najbardziej poczytnych autorów/autorek.\nJa gorąco polecam wyżej wspomniane "Dobre kobiety z Chin. Głosy z ukrycia" Xue Xinran, naprawdę fantastycznie poruszająca. Pokazuje ogólną sytuację kraju na przykładzie kobiet. Historie tak uderzające, że aż ciężko uwierzyć, że to się działo naprawdę. Bardzo polecam, tylko uważajcie w trakcie czytania, bo przy jednej historii byłam tak wstrząśnięta, że o mały włos bym zapomniała wysiąść z tramwaju.\nOstatnio wpadło mi w ręce chińskie science-fiction "Problem Trzech Ciał" Liu Cixin'a. Byłam mile zaskoczona, jak dobrze się to czyta i jaka wyobraźnia Chińczyków potrafi być zaskakująca. Polecam fanom fantastyki naukowej.\nTym, którzy lubią poznawać historię przez pryzmat życia zwykłych ludzi, polecam "Dzikie łabędzie. Trzy córy Chin" Jung Chang. Powieść opowiada dzieje rodziny autorki do 3. pokoleń wstecz, przy okazji świetnie obrazując przemiany polityczno-społeczne, które miały miejsce w Chinach w XX wieku. Bardzo wstrząsającą pozycją była dla mnie również książka Xue Xinran "Dobre Kobiety z Chin. Głosy z ukrycia", przedstawiająca sytuację kobiet w społeczeństwie chińskim oraz szerokie spektrum dyskryminacji, którego wciąż doświadczają Chinki.\nKtoś z Was zna tego autora - https://virtualo.pl/liu-cixin-a64150/ ?\nCo o nim sądzicie? Jakieś doświadczenia? Książki polecane i całkowicie odradzane?\nChodzi o pierwszą pozycję, żeby faktycznie się nią zainteresować.\nPrzeczytałam tylko "Problem trzech ciał", ale była to niesamowita książka i na pewno sięgnę po kolejne części\nZdecydowanie polecam zacząć od "Problemu trzech ciał". Świetna lektura.


MINECRAFT CAMP ROWY – Kogis\nJESTEŚ W › Strona Główna › Przygodowe › MINECRAFT CAMP ROWY\nMINECRAFT CAMP ROWY\nWakacyjna przygoda z Minecraftem! Zapraszamy Was do słonecznych Rowów na wakacje pełne przygód i dobrej zabawy! Woda, nadmorski piasek, wycieczki, smaczne jedzenie, inni fani Minecrafta – czy potrzeba czegoś więcej? Specjalnie dla najmłodszych uczestników – oto wakacyjna Kraina Minecraft!\nOśrodek przy samej plaży, z dużym terenem\n:::CREATIVE, CZYLI TWORZENIE!\nŚwiat z sześciennych bloków – budowle z rurek i LEGO – stwórz własne elementy do budowy dowolnej budowli! Do Waszej dyspozycji będą też m.in. ciekawe inne klocki i rurki.\nLas Minecraft – otwarty świat? Podstawy sztuki przetrwania – wyznaczanie kierunków, tropienie zwierząt, rozpalanie ogniska, rodzaje schronień, jak zdobyć wodę. Rośliny pomocne i rośliny niebezpieczne.\nBudowa domu Minecraft – przenosimy świat z gry komputerowej na zajęcia w terenie! Jak zrobić dom? Jak naprawić schronienie? Samodzielnie zrobicie prawdziwe szałasy w lesie.\nWodny świat Minecraft. Budowa własnej tratwy, wędki i oszczepu. Elementy gry Minecraft będą towarzyszyć nam przy tych pracach.\n:::SURVIVAL CZYLI PRZETRWANIE\nSztuka przetrwania w trudnych warunkach. Radzenie sobie w trudnych warunkach. Jak zachować się w górach zimą i latem? Co to jest lawina? Czy w jeziorze są wiry? Co zrobić w czasie śnieżycy i wichury? Czy burza jest niebezpieczna?\n:::ADVENTURE CZYLI PRZYGODA!\nWielki mecz obozowy – ostry doping i zagorzała walka podczas wielu turniejów obozowych będzie nieodzowna. Każdy z Was wybierze ulubioną grę i wraz ze swoją drużyną będzie toczyć zespołowe boje.\nRzep-Cup – oto prawdziwy turniej gry w piłki i tarcze na rzepy – dołączysz do nas? Oto Rowy Rzep Cup 2018 !\nZabawa przy ognisku z kiełbaskami. Spędzimy ciekawy wieczór pełny śmiechu i śpiewania. Zjemy upieczone kiełbaski i inne przysmaki. Poznamy ogniskowe opowieści i piosenki.\nWakacyjne disco. Szalona zabawa na dyskotece w naszym ośrodku. Uroczyste rozdanie dyplomów.\n07.07.2018 - 17.08.2018 1649 zł\nTermin 24.06.2018 - 04.07.2018 - brak miejsc 05.07.2018 - 15.07.2018 - brak miejsc 16.07.2018 - 26.07.2018 27.07.2018 - 06.08.2018 07.07.2018 - 17.08.2018 18.08.2018 - 28.08.2018 - brak miejsc\nOBÓZ DLA DZIECI – LEGO PRZYGODA\nKolonia dla dzieci, które uwielbiają budować i konstruować. Oto wakacje pełne konstruktorskich wyzwań. Spotykamy się ...\nOBÓZ DLA DZIECI „NA TROPIE” – PIERWSZA SZKOŁA PRZETRWANIA\nObóz przygodowo – survivalowy dla wszystkich, którzy lubią wyzwania, zaskakujące sytuacje i chcą sprawdzić się ...\nOBÓZ LEGO DLA DZIEWCZYNEK – JANTAR\nNowość, czyli obóz LEGO dla dziewczyn! LEGO Elves, LEGO Friends, LEGO Disney, LEGO Bellville, LEGO City i inne ...


Austria, Wąwóz Sigmund Thun Klamm - porady, zwiedzanie i opis wakacji użytkownika danutar\nAustria, Wąwóz Sigmund Thun Klamm - porady, zwiedzanie i opis wakacji użytkownika danutar.\nWąwóz Sigmund Thun Klamm odwiedziliśmy podczas naszego lipcowego wypadu w austriackie Alpy. To było zaledwie kilkanaście kilometrów z naszego pensjonatu w Fusch. Zdecydowanie warto się tam wybrać nawet, jeśli nie mamy zbyt wiele czasu, bowiem wąwóz ma niecałe 400 m długości, zatem spacerek nie jest długi, a wrażenia niezapomniane. Wejście jest płatne, nie wiem dokładnie ile – to mąż kupował bilety, a on w pamięci takich rzeczy nie zachowuje zbyt długo. Ale z całą pewnością miejsce warte jest tych kilku euro.\nŚcieżka wiedzie głębokim wąwozem, wzdłuż rwącego potoku. Poruszamy się po drewnianej kładce, przytwierdzonej do skalnych ścian wąwozu. Jest bezpiecznie – kładka zabezpieczona jest solidnymi barierkami. Trzeba jednak uważać, bo woda trochę chlapie również z góry, więc podest jest mokry – można się poślizgnąć, zwłaszcza na schodkach, których trochę jest po drodze.\nJest niesamowicie – huk wody, malownicze kaskady, skalne ściany wysoko nad głową, przyjemny chłód przynoszący ulgę w letnie upały, a na końcu drogi sztuczny, lecz imponujący wodospad i malownicze jezioro.\nWracając zatrzymaliśmy się jeszcze przy imponującym zamku w Kaprun. Niestety, był zamknięty, więc wnętrza nie mogliśmy obejrzeć.


Ochrona zabytków - jako stosunkowo nowa dziedzina zorganizowanych i systemowych działań różnorodnych instytucji - została zapoczątkowana z końcem XVIII wieku i rozwijała w XIX, natomiast zyskała wysoką rangę w wieku XX, zwłaszcza w jego drugiej połowie. Potrzeba podjęcia zorganizowanych działań na rzecz zachowania i określenia optymalnych sposobów ochrony zachowanej substancji materialnej, jak również ustalenia prawidłowych funkcji zachowanych obiektów i zespołów architektonicznych była konsekwencją wielu procesów, wśród których główną rolę odegrał gwałtowny rozwój ekonomiczny, zwłaszcza Europy (rewolucja przemysłowa). Intensywny rozwój gospodarczy i dążenie do maksymalnych zysków spowodowały - obok innych następstw - naruszenie i zniszczenie znacznych zasobów środowiska naturalnego i dziedzictwa kulturowego. Ten rozwój za wszelką cenę wywołał znaczne przekształcenia, głównie w strukturach przestrzennych i ich otoczenia. Rozpoczął gwałtowny rozwój i - co za tym idzie - przestrzenne ich ukształtowanie. W wielu miastach Europy lawinowo powiększał się ich obszar, co wiązało się m.in. z likwidacją średniowiecznych systemów fortyfi kacji. Wielokrotnie - poza niszczeniem zabytkowych obiektów i ich zespołów w wyniku konfl iktów zbrojnych - wykorzystywano materiały budowlane z zabytków do realizacji nowych obiektów i zespołów zabudowy. Niszczenie zabytkowej substancji w miastach i poza ich granicami (wolnostojące obiekty obronne, rezydencje, kościoły i klasztory obronne, jak również historyczne zespoły zabudowy mieszkaniowej historycznych układów wiejskich) zaczęło zwracać coraz większą uwagę, dostrzegano rozmiar i niebezpieczeństwo niekontrolowanych działań związanych z szybkim rozwojem gospodarczym. Powyższe uwagi dotyczą w szczególny sposób Europy, w której rewolucja przemysłowa i jej ujemne skutki dla wyjątkowo wielu nagromadzonych tu zabytków - stworzyły okoliczności sprzyjające pod-jęciu działań przeciwdział [...]


Bioderma Sensibio H2O płyn micelarny 2x 500 ml [DWUPAK] - cena, opinie - Wapteka.pl\nbiodermę poznałam jakiś rok temu i nie ma mowy żebym wróciła do tańszych odpowiedników. Staram się kupować na promocji i zawsze mieć zapas, ale uważam ze płyn micelarny w dwupaku jest wart swojej nawet podstawowej ceny. Ładnie zmywa rzęsy i skóra po nim nie szczypie. Używam codziennie, nawet jak się nie maluję to jako tonik rano i wieczorem.\nJak płyn micelarny to tylko Bioderma sensibio. Dwupak to najkorzystniejszy wybór pod względem ceny. Jedyny płyn micelarny, który nie podraznia cienkiej skóry wokół oczu a w lecie po opalaniu skóra nie piecze przetarta wacikiem. Dobrze zmywa nawet mocny makijaż, nie pieni się na skórze czego strasznie nie lubię w przypadku wielu innych płynów i dodatkowo delikatnie, przyjemnie pachnie. Skóra jest świeża, sprężysta, dokładnie oczyszczona. Przesyłka błyskawiczna, paczka zawsze idealnie zabezpieczona.\nPrzez długi czas stosowałam kremy i toniki do zmywania makijażu. Kiedy odkryłam płyn micelarny, byłam zachwycona! Lekka formuła sprawia, że łatwo zmywa się zarówno pozostałości po makijażu, jak i oczyszcza twarz po całym dniu. Z racji codziennego użytku najbardziej opłacalnym jest Bioderma Sensibio dwupak. Polecam, nie tylko paniom ;)\nbioderma płyn micelarny to świetny produkt. po pierwszym zastosowaniu całkowicie zapomniałam o innych płynach do demakijaż. bioderma sensibio jest delikatna, hipoalergiczna i rewelacyjnie domywa nawet wodoodporny tusz do rzęs. co więcej, bioderma płyn micelarny nie zatyka porów, co w moim przypadku jest bardzo istotne. cena bardzo korzystna przy zakupie zestawu 1+1. jak dla mnie płyn micelarny bioderma jest niezastąpiony!!\nStosuję od lat i jestem bardzo zadowolona.\nWspaniały płyn do usuwania makijażu. Nie podrażnia podczas zmywania makijażu oczu i jest wydajny. Opłaca sie i polecam bo to kolejne moje butelki :)\nPłyn micelarny do skóry wrażliwej i alergicznej\nRewelacja, używam od dłuższego czasu i nie mam zamiaru zmieniać.\nNajlepszy płyn! Od paru lat używam go codziennie! Mój numer 1 !


Tak wygląda nowa fabryka cukierków Pszczółka. Inwestycja za 150 mln zł (zdjęcia) - Dziennik Wschodni\n450 24 A A\nPowstanie konkurencja dla Słonecznego Wrotkowa. Będą baseny i boiska 65 31\nSpółka kupiła 3-hektarową działkę przy ul. Spiessa w Specjalnej Strefie Ekonomicznej EURO-PARK Mielec Podstrefa Lublin wiosną 2014 roku. W listopadzie 2015 r. ruszyła budowa fabryki o powierzchni ponad 20 511 mkw. Biura zajmują ponad 3 tys. metrów. Reszta to hale produkcyjno-magazynowe, które w czwartek pracownicy Pszczółki pokazali dziennikarzom.\n– Koszt tej inwestycji to ponad 150 mln zł – mówił Leszek Wertejuk, prezes zarządu FC Pszczółka. – Nowa fabryka zwiększy czterokrotnie nasze możliwości produkcyjne. Dlatego jest to dla nas jeden z najważniejszych etapów rozwoju, zwłaszcza, że zmiana siedziby nie jest jedyną czekającą nas zmianą.\nZmieniło się też logo, które ma być dla klientów bardziej rozpoznawalne, a wkrótce poszerzy się też oferta.\n– Utrzymujemy dotychczasową produkcję, ale wprowadzamy też nowe słodycze – zapowiada Aleksander Batorski, dyrektor handlowy FC Pszczółka. – W poszerzonym portfolio znajda się cukierki czekoladowe, galaretki w czekoladzie, galaretki nadziewane w cukrze i czekoladowe praliny.\nZakładana wielkość produkcji w fabryce przy ul. Spassa to 10–15 tys. ton. Do końca roku pracować ma w niej 210 osób. Oprócz dotychczasowych pracowników etatowych będzie to ok. 70 nowych osób. Dotychczas zatrudniono 50 z nich. 20 kolejnych zasili głównie dział handlowy i dział marketingu, bo produkcja na trzech nowych liniach produkcyjnych będzie w pełni zautomatyzowana.\nA co stanie się z dotychczasową fabryką Pszczółki przy ul. Krochmalnej?\n– W sumie to ponad 12 hektarów w bardzo atrakcyjnym punkcie – mówi Wertejuk. – Znaleźli się już chęci na wydzierżawienie części administracyjnej. Magazyny będą wykorzystywane przez Krajową Spółkę Cukrownictwa. Na razie nie wiemy jeszcze, co z budynkiem produkcyjnym z 1906 roku, który znajduje się pod nadzorem konserwatorskim. W tej chwili czekamy na plan zagospodarowania przestrzennego tego miejsca, żeby potencjalni chętni kupcy wiedzieli, co będzie można tam wybudować. Gdy dokument będzie gotowy, będziemy chcieli sprzedać całą działkę.\npszczółka Fabryka Cukierków Pszczółka\nSwietna racja / 25 marca 2017 o 00:29\nBatorski to Pisowski agent wpuszczony do firmy, żeby doprowadzic do jej upadku, sprywatyzowania i sprzedania za grosze. Jeszcze konkursu na prezesa nie wygral a juz wygral. Wszyscy o tym wiedza. Dojna zmiana trwa, firmy szkoda. A Ty co? Tyle wiesz, to idz to gdzies zglosic, a nie umywasz rece na forum i myslisz, ze ktos inny o tym znowu napisze do gazety... Czyzby jakis szachraj z ZZ?\nTukan / 25 marca 2017 o 00:27\nI wygral... zanim faktycznie wygral. Swiete slowa. Ciekawe czy redakcji Dziennika bedzie tez kiedys wstyd za te oplacone artykuly o nowej fabryce, ktore mialy zakryc artykuly poprzednie, np. o dymaniu pracownikow Piasta przez Pszczolke, pracownikow Pszczolki przez Coliana, itd. Moja zapowiedz krachu tej firmy na lamach forum DW jest juz od 2 lat znana czytajacym... Szkoda tylko, ze tak, jak o Wertejuku, tak i o Batorskim, nikt sie nie wypowie konkretnie tak, jak trzeba. A swoja droga... Powiadaja ludzie, ze pan Batorski jest bardziej charakterny od owianego zla slawa Wertejuka. cos czuje, ze to prawda i znow bedzie pogrom na stanowiskach w marketingu, roszady po znajomosci, itp.cuda na kiju. Ps. A ten tluszcz na wlosach wypada miec prezesowi?\nI wygral... zanim faktycznie wygral. Swiete slowa. Ciekawe czy redakcji Dziennika bedzie tez kiedys wstyd za te oplacone artykuly o nowej fabryce, ktore mialy zakryc artykuly poprzednie, np. o dymaniu pracownikow Piasta przez Pszczolke, pracownikow Pszczolki przez Coliana, itd. Moja zapowiedz krachu tej firmy na lamach forum DW jest juz od 2 lat znana czytajacym... Szkoda tylko, ze tak, jak o Wertejuku, tak i o Batorskim, nikt sie nie wypowie konkretnie tak, jak trzeba. A swoja droga... Powiadaja ludzie, ze pan Batorski jest bardziej charakt... rozwiń\nGość / 18 marca 2017 o 13:12\nBatorski to Pisowski agent wpuszczony do firmy, żeby doprowadzic do jej upadku, sprywatyzowania i sprzedania za grosze. Jeszcze konkursu na prezesa nie wygral a juz wygral. Wszyscy o tym wiedza. Dojna zmiana trwa, firmy szkoda.\nbojler babci / 21 lutego 2017 o 15:00\njuż nie przesadzaj z tym przetrzymywaniem u coliana. wszystko jest trzymane w chłodniach albo na halach z temperaturą 18-20 stopni w zależności od pory roku. czasami się zdarza że wy***y 22 stopnie jak trafi się jakaś awaria chłodzenia ale zaraz to naprawiają. co jak co ale o przetrzymywanie wyrobu to ja bym się nie martwił\nGość / 11 lutego 2017 o 15:02\nLudzie, pracowałem w Solidarności Aka Colian i po tej fuzji tych wszystkich goplan, jutrzenek i innych podobnych nie polecam tych wyrobów widziałem jak to się robi i wiem jak to jest przetrzymywane. To jest już wstrętne\nbyznes yes byznes / 11 lutego 2017 o 11:04\npensyjki w naturze wypłacą - dadzą po cukierku.Jak oligofrenikom na imprezie dobroczynej. To się nazywa optymalizacja kosztów.\nGość / 10 lutego 2017 o 12:28\njeśli czekolada w czekoladkach będzie takim samym produktem czekoladopodobnym jak na tych ich landrynkach (które same w sobie są całkiem smaczne), to ja im wróżę "sukces" na miarę "Jutrzenki" vel Coliana... Swoją drogą dawno nie jadłem nic z byłej Solidarności - czy czekolada dalej smaczna, czy poziomem zrównali już te cukierki z Jutrzenką? :(\nGość / 10 lutego 2017 o 12:16\nKto kupuje te cukierki? Są twarde i ohydne, a przy tym drogie,za darmo bym nie wzięła.\nGość / 10 lutego 2017 o 10:53\nGonić pozostałośći z PO oni dbają tylko o siebie załoga już się buntuje Prezesie czas odejść Karpiński już nie wróci\nGość / 10 lutego 2017 o 10:30\nNie dość, że cukrzyca już dziesiątkuje Polaków, to oni inwestują w kolejne źródło zdrowej żywności...


Kocur do 35-40 tys : 2 : Jakie auto kupić?\nKocur do 35-40 tys\nRe: Kocur do 35-40 tys\n08 Kwi 2014, 14:01\n@jigSaw, negatywnych opinii ? Ciekawe od kogo.. Ten motor miażdży niezawodnością wszystkie inne w tej klasie, tylko trzeba umieć nim jeździć. Problem z S2000 jest taki, że sama w sobie jest genialna, ale kupują ją idioci, którzy jeżdżąc nią do pracy kręcą zimny motor do 8-9000 obrotów, więc nic dziwnego, że się sypie.\nM3 E36 to już jakiś totalny złom sprzed 20 lat i bynajmniej jeszcze nie youngtimer, jak E30. Jakby autor dołożył 5 tysięcy, to może wyrwałby już nowszą M3 E46.\nZ3 M to też jakaś ultra-rzadkość, chyba 1-2 sztuki na Allegro. I znajdź do tego części (bo zakładam, że różnią się od bazowego Z3).\nV8 Lexusa rzeczywiście jest trwałe, wyciskając całe 300 KM z ośmiu cylindrów i kręcąc się do 6, realnie 5000 obrotów.\nJeśli myślisz o SC430, to obejrzyj "Top Gear: Najgorsze auto świata", gdzie nie po raz pierwszy tytułują tym "zaszczytnym mianem" Lexusa. Nie jest ani szybki, ani szpanerski, ani ładny, ani dobrze się nie prowadzi: nie prowadziłem, ale jechałem na miejscu pasażera i widziałem jakie akrobacje kierowca musiał wyczyniać na ostrych zakrętach. Zdecydowanie nie dla młodego chłopaka.\nI przy niższym spalaniu ? Dobre sobie Owszem, zdarzają się V8-ki palące mniej niż V6, np. Jag S-Type R 4.2 vs. Alfa Romeo 3.2 V6, ale tej ociężałej krowy na pewno nie zaliczyłbym do ekonomicznych.\nNissan jest w porządku, po za tym, że na rynku dominują rozbitki ściągnięte ze Stanów.\nNadal obstawiam Hondę S2000, ewentualnie BMW Z4, budżet 40k spokojnie wystarczy na egzemplarz z początku produkcji.\n08 Kwi 2014, 14:05\nTo ma być auto które się na drodze wyróżnia więc raczej e46 odpada..\nE46 cabrio się nie wyróżnia? Według mnie bardziej chyba niż E36 M3, które swoją drogą nie jest starym złomem, tylko bardzo dobrym autem w tej kasie, które będzie w super stanie, a S2000 się przy nim chowa.\nS2000 miała 3 silniki z tego co wiem i te nowsze 2.0 jak muchy padały. Do tego ogólne problemy z trzymaniem mocy, które wszystkich się tyczą. Z resztą ten samochód ma więcej koni jak momentu, więc jazda na niskich obrotach będzie delikatnie mówiąc kiepska, a i nie pojedzie jak trzeba na taką moc.\n08 Kwi 2014, 15:26\nBMW nie wyróżnia się na ulicy bo pełno tego jest, a taka picza nie rozpozna czy to M3 czy 316i skoro co druga "beemka" ma m-naklejki\n08 Kwi 2014, 16:14\nWłaśnie o to chodzi, że ma więcej koni niż momentu: to jego największa zaleta. Do czego ci moment obrotowy w roadsterze ? Moment przydaje się podczas ciągnięcia przyczepy, w dużych autach i do palenia gum na światłach. Rzeczywiście źle, jeśli jest go za mało, ale mówimy tu np. o Smarcie Roadster, który ma kilkadziesiąt NM i musisz ciągle zmieniać biegi, bo wiecznie jest go za mało.\nTworząc auto sportowe postarałbym się o jak największą moc i możliwie najmniejszy moment obrotowy. Kiedy momentu jest za dużo samochód staje się brutalny i nieokrzesany, a roadster nie ma być przerażający, tylko dawać frajdę z jazdy.\nUwierz mi, że moment nie ma żadnego wpływu na przyspieszanie. Do niedawna byłem przekonany, że jest inaczej, ale znajomy fizyk wyprowadził mnie z błędu. Nie będę zagłębiał się w tajniki moto-mechaniki, ale wiem, że liczba NM ma kluczowy wpływ jedynie na elastyczność silnika. Im jest go więcej, tym łatwiej wystartujemy z wyższego biegu.\nOd pewnej liczby moment obrotowy przestaje się liczyć, a zaczyna kluczowy wpływ mocy. To prawda, że w S2000 trzeba często zmieniać biegi, ale o to przecież w chodzi w roadsterze z manualem- musimy często zmieniać biegi.\n08 Kwi 2014, 16:47\nGeniodekt powiem taaak za mało preaktyki za duzo teorii...\nNie będe pisał o BMW skupie się na Twojej wypowiedzi o V8 i V6 ...\nW Top Gear mówią ... więc pewnie ceny SCk-ki trzymają tak dla jajec???\nNie jedzie ??? To dopiero jest ciekawostka...to może pokaż mi auto które waży 1750kg i lepiej jedzie a do tego jest n/a???\nGeniodekt napisał(a): widziałem jakie akrobacje kierowca musiał wyczyniać na ostrych zakrętach. Zdecydowanie nie dla młodego chłopaka.\nO jakich zakrętach mówisz skoro auto ma być do lansu...\nGeniodekt napisał(a): V8 Lexusa rzeczywiście jest trwałe, wyciskając całe 300 KM z ośmiu cylindrów i kręcąc się do 6, realnie 5000 obrotów.\nFajnie że tabelkujesz a popatrz dokładnie i porównaj do innych motorowni.\nGeniodekt napisał(a): I przy niższym spalaniu ? Dobre sobie Owszem, zdarzają się V8-ki palące mniej niż V6,\nJak juz czytasz to znajdź sobie info o najoszczędniejszej V8ce...\nTak sie składa że miałem okazje tankować g35 a automacie...i wyszło 14,6l a za mną jechał gs430 w cztery osoby i wyszło 12,1l wiec różnica jest???\nPróbowałem też w mieście 350z w manualu (coupe) to przy ostrej jeździe paliło 15l a prz spokojnej 13l więc ....nie wiem gdzie ta oszczędność?\nTak właściwie porównywanie przyjemności jazdy V8 do V6 jest śmieszne tym bardziej że autor tematu wkleił 350z w automacie...\nNie uogólniaj co do spalania... bo na tej zasadzie big block też jest V8 a spali 35l na 100km.\nGeniodekt napisał(a): Nissan jest w porządku, po za tym, że na rynku dominują rozbitki ściągnięte ze Stanów.\nPod jakim względem jest w porządku jeżeli ktoś szuka cafferejsera???\n350z w środku w porównaniu do lexa jest jak plastikowa zabawka rodem z chin, do tego dźwięki po zamknieciu dach przypominają wizytę w starym drewnianym młynie gdzie masz wrażenie że na głowę spadnie Ci deska...\nTak naprawdę przy Ztce VS sc-ek można polemizować o wyglądzie czyli co sie bardziej podoba...a reszta\nGeniodekt napisał(a): Właśnie o to chodzi, że ma więcej koni niż momentu: to jego największa zaleta. Do czego ci moment obrotowy w roadsterze ? Moment przydaje się podczas ciągnięcia przyczepy, w dużych autach i do palenia gum na światłach. Rzeczywiście źle, jeśli jest go za mało, ale mówimy tu np. o Smarcie Roadster, który ma kilkadziesiąt NM i musisz ciągle zmieniać biegi, bo wiecznie jest go za mało.\nPowiem krótko maasaaakra co Ty wypisujesz....\nMylą Ci się pojęcia Nm i KM czy Ty myślisz że to jest takie proste, że stwierdzisz teraz Nm jest do tego a moc jest do tamtego...\nGeneralnie do czego nie byłby niutek i byłaby moc jest na odwrót niż piszesz tak naprawdę to trudno to nawet komentować ...\nPowiem Ci krótko ...\nMoment obrotowy potrzebny Ci jest do uśmiechu na twarzy a moc potrzebna jest do przechwałek przed kolegami....\nLepiej napisać mniej niż za dużo...\nCo do teorii Nm i KM to już totalna klęska...\nNie chce mi się wierzyć że takie coś napisałeś....\n08 Kwi 2014, 17:51\nE36 to kupuje się mając 5k w kieszeni a nie 40... A E46 moim zdaniem jest ładnym autem, nawet bardzo ale nie.. nie wyróżnia się Z tłumu bardziej wyróżnia się maluch bo jest ich mało i z daleko go słyszysz\n08 Kwi 2014, 22:04\nPo pierwsze jeżeli to ma być na laski to tak naprawdę każde zadbane BMW ma w serii pussy magnet. Generalnie im bardziej wypasione tym większy, a takie cabrio E46 już naprawdę zdejmie majty przez głowę połowie lasek, a tradycyjnie 1/3 przynajmniej. Tyle na temat.\nkon - M3 to auto sportowe i według Ciebie E36 M3 powinno kosztować 5 tys? Bądźmy poważni.\nGenio - po raz kolejny błyszczysz.\n08 Kwi 2014, 22:31\njiGsaw napisał(a): kon - M3 to auto sportowe i według Ciebie E36 M3 powinno kosztować 5 tys?\nE36 kosztuje ok... mam na myśli stosunek ceny do auta tylko że jak przeciętna dziwczyna ma polecieć na auto to e36 M3 nie jest spektakularne tym bardziej ze sporo jeździ takich BMW za 5k zrobionych pod Mkę\n09 Kwi 2014, 10:25\nszybki napisał(a): E36 kosztuje ok... mam na myśli stosunek ceny do auta tylko że jak przeciętna dziwczyna ma polecieć na auto to e36 M3 nie jest spektakularne tym bardziej ze sporo jeździ takich BMW za 5k zrobionych pod Mkę\no tym samym piszę, że nie problemem jest auto ale właściciele słabszych wersji\n09 Kwi 2014, 12:22\nNie jestem fizykiem, więc mogłem pomylić kilka pojęć i za to z góry przepraszam\nNie jestem też zwolennikiem wielkiego boomu na niutonometry propagowanego przez właścicieli diesli uparcie twierdzących, że ropa jest "lepsza" od benzyny. Moment przydaje się w traktorze lub ciężarówce, ewn. do holowania przyczepy w SUVie lub kombi. Po co małemu roadsterowi 300-400 nm ? Chyba do palenia opon. Ideą dwuosobowego kabrioletu jest dobre prowadzenie na zakrętach i dawanie wynikającej z tego frajdy z jazdy. Nikt nie będzie woził S2000 cegieł czy holował łodzi.\nI owszem, w kwestii "jeżeli to ma być na laski" każde BMW (nie licząc serii 1 i i3 ) będzie znacznie lepsze od niepozornej Hondy- tu się nie będę sprzeczał.\nAle to chyba o czymś (albo o kimś- czyt. właścicielach) świadczy ?\n09 Kwi 2014, 14:28\nNadal się łudzisz, że istnieją laski, które nie lecą na kasę/pozycję?\nNm są po to aby auto dynamicznie się napędzało również na niskich prędkościach obrotowych, a taka honda to będzie totalny muł do 4000, jak nie 5000 rpm... Tymczasem M3 ma dół o wiele mocniejszy, a górę nie ustępującą Hondzie.\n09 Kwi 2014, 14:59\njak chcesz wyrywac na auto tepe dzidy, to bierz s2000 bylo w za szybscy za wscielki tokio drift na pewno ogladaly to beda sikac po nogach\nco do boxstera moja dziewczyna ostatnio powiedziala z ejest ped*lskie... o0\n09 Kwi 2014, 15:11\nNethann napisał(a): tepe dzidy\ne e e... wypraszam sobie\najj sorry ;d\nAuto do 4-5tys dylemat.<23tyś, 180km+, 4/5drzwi,03'+, ASTRA H 2.0T(200ps), MDOST220\nTagi: auto, BMW, samochód, Honda, V6, V8, sportowe, szyby, wnętrze, przyczepy, naprawa, obroty, Honda S 2000, biegi, prowadzenie, Nissan, silnik, Cabrio, naklejki, sprzedam\n18,49 PLN Yato Adapter typu t'' z obrotową rączką 3/8'' / yt-1566 / - zyskaj rabat 30 zł 279,00 PLN Zestaw kluczy nasadowych NEO 1/2 i 1/4 cala 08-664 (86 elementów) + DARMOWY TRANSPORT!, 13368 92,99 PLN STANLEY Obcęgi zbrojarskie FatMax 300mm 95-100\nBMW i3 oraz BMW i8BMW i3 zwiastuje początek nowej ery elektrycznej mobilności. Rewolucyjne BMW i3 stylistyka, nowatorska architektura pojazdu i typowa dla BMW radość z jazdy. Nowoczesny charakter auta segmentu premium definiowany jest przy ...Dacia Dokker 1.5 dCi w wersji Laureate ...Renault Polska przekazało Towarzystwu Opieki nad Ociemniałymi w Laskach samochód Dacia Dokker 1.5 dCi w wersji Laureate. Uroczyste wydanie samochodu odbyło się 2 lipca br. w Renault Retail Group w Warszawie. Przekazanie auta ...Citroen C4 Pure Tech – dlaczego ...Ten model jest naprawdę samochodem typowo kompaktowym, czyli spełniającym wymogi modelu poręcznego w mieście, a przy tym komfortowego na trasie. Tym samym to idealny model dla większości osób w Polsce, którzy potrzebują samochodu ...


Kot, a ?Sprawa Polska?. - Portal kontrowersje.net\nStrona główna Polityka Kot, a ?Sprawa Polska?.\nKot, a ?Sprawa Polska?.\nW zasadzie chęć napisania czegoś na ten temat zaczęła się od kotka w bibliotece.\nJeśli chodzi o mnie to zwierzęta lubię, aczkolwiek w młodości parę razy musiałem okładać miejsce gdzie plecy tracą swoją szlachetną nazwę po pogryzieniu przez psy, ale zawsze potwierdzałem (w końcu) zdane mojego ojca, że mam co chciałem. Dopiero obecność w domu psa jamnika, która to rasa odznacza się wybitnie indywidualnym podejściem do zależności w stadzie domowym, nauczyła mnie, że cytując tytuł pewnej książeczki ?Pies to też ktoś?.\nKot jest jeszcze bardziej zagadkowy dla człowieka. Jego relacje z właścicielem są bardziej skomplikowane niż psa. W końcu stado kocie w naturze oparte jest na znacznie bardziej złożonych zależnościach, które my traktujemy jako niezależność. Bliski wschód lepiej rozumie koty (mam sąsiada z pochodzenia Irakijczyka), bo sami stworzyli haremy podobne w organizacji do stada kociego. Niestety przeciętny Polak kota nie rozumie, a co więcej nie potrafi stworzyć dla niego ?stada?, w którym kot czułby się podporządkowany jakimś regułom. O ile pies jest tresowany i lepiej lub gorzej słucha się swego pana (przewodnika stada), o tyle kot jest puszczany samopas. I tu zaczyna się problem.\nZnam kilka osób które potrafiły ułożyć koty na tyle że nie ?szlajają? się one po okolicy gdzie chcą, ale większość jest nieświadoma tego, że robi z kotów groźne szkodniki. Co więcej, nie chce tego wiedzieć.\nKilka lat temu udało mi się wreszcie wynieść z centrum Warszawy w jej okolice. Żonie mojej sierściuchy wszelkiej maści nie przeszkadzają, ale smród kocura powoduje podróż zagraniczną do stolicy Łotwy przez gminę w okolicy Warszawy. Większość sąsiadów wykastrowała swoje koty, i wydawało się, że nie znajdziemy nowego problemu, ale?.\nWpadliśmy na pomysł, żeby dokarmiać okoliczne dzikie ptactwo. Zachowanie ptaków przy karmikach i słonince to lepsze niż telewizja. Tyle, że niestety koty i to te nie kastrowane polują na ptaki. Ktoś powie, że to ich instynkt. Może?! Ale kot wypasiony Whiskasem nie poluje dla jedzenia. Niestety miałem nieprzyjemność obserwować kota, który zadusił ptaka (sikorkę) i porzucił ją. Może gdyby ją zjadł byłbym w stanie to wybaczyć. Ale to bydlę nie jest głodne. Właściciel nic nie rozumie, propozycję kastracji traktuje jak osobistą zniewagę.\nOd tej pory zaopatrzyłem się (Miki daruj) w kolekcję ASG i AEG (replika Colt M733 JG) bo szkoda mi zwierzaków traktować śrutem i walę jak do ruchomych celów. Gdyby Czuma pozwolił na broń ostrą to bym sąsiadowi ??.. podziurawił dach. Przecież głupkowi mimo wszystko krzywdy nie zrobię, a kota z zimną krwią nie zastrzelę.\nWedług polskiego prawa właściciel zwierzęcia, odpowiada za wszelkie szkody przez nie spowodowane. Właściciele psów za brak kagańca, brak smyczy, brak szczepień, brak?? itd. Są karani przez policję, straż miejską, straż ochrony przyrody, ekologów ?? i co kto tam wymyśli. Kupki psie trzeba zbierać do torebek. Ratlerka w kagańcu też już widziałem.\nPokażcie mi chociaż biblijne dziesięć przykładów ukarania właścicieli kotów za nas?nie pod krzakiem. Ręczę, że ten krzak po kilku takich operacjach kocich padnie. Ukochana sosna koreańska mojej żony pielęgnowana przez kilka lat od 60 cm do ponad 4 m padła bo kot biegający samopas zrobił sobie pod nią kibel. Policja ma to tam gdzie Janerka konstytucje.\nPrawo jest i nawet świnię właściciel temu prawu podporządkowuje. A kot ????\nI nie piszcie że to wina Jarka z Alikiem.\nPoprzedni artykułWszyscy kochają Andrzeja.\nNastępny artykułW ?rozkroku świadomości?\ncmss 24 stycznia 2009 At 00:18\nNietoperz znaczy się latająca mysz, tak? Ssak jadalny, tak?\nGraz 24 stycznia 2009 At 00:34\nCześć Tato Nocny Marku\nMieszkasz w Polsce? Pytam, bo u mnie w Warszawie właściciele nie sprzątają po swoich psach i Straż Miejska nie reaguje. Kotów w okolicy nie widuję, wyginęły, kiedy ludzie zaczęli zamykać okna w piwnicach. Rozumiem Twój ból, ale z tymi pukawkami to może raczej na właścicieli, a nie na zwierzęta.\nPS. Kot ptaszynę ukatrupi, a nie zje jej nie dlatego, że syty, ale tak udomowiony, że bidaczek już nie wie, co ma z nią zrobić.\nDużo bym dała, żeby zobaczyć ratlerka w kagańcu. Już mój cocker wygląda śmiesznie, a zakładam mu nie dlatego, że gryzie ludzi, tylko dlatego że zżera resztki (nie z głodu bynajmniej), które kulturalne społeczeństwo wyrzuca z balkonów.\ncenobita 24 stycznia 2009 At 01:34\nDokarmianie ptaków w karmnikach nie jest wcale mądre…\nTakie nażarte za darmo stają się leniwe, siedzą sobie bez sensu na drzewach i tylko siup, robią nam ciężkie, białe kupy na głowy albo latają bezmyślnie i bombardują kupami błyszczące karoserie naszych kochanych samochodów.\nA to wszystko przez takich jak Ty.\nZrozumiałbym jeszcze, jakbyś podsypał do karmnika czegoś ciekawego i “czasnął” w takiego łakomego darmozjada ze swojego ASG – miałoby to jakiś sens.\nAle Ty “szczelasz” w bogu ducha winnego kota, dla którego widok takiego durnego stada w darmowej stołówce to jak by Cię ktoś wpuścił na zaplecze Miss World…\nWyobrażasz sobie tam gdzieś swoją żonę z ASG jak do Ciebie celuje?\nLeżysz przyczajony za kotarą, a tu wssssiiuuu – ołów koło ucha…\nPuknąłbyś się w czoło i spytał “…ocipiała, durno kobieto?…”\nJakby wszyscy tak ptaki dokarmiali, to one by się mnożyły przez jajo i mnożyły i tyle by ich latało, że by słońce zasłoniły.\nA opalenizna, a uprawy, a fotosynteza?\nTy chcesz mieć co do ….. włożyć?\nTen kot, do którego Ty strzelasz to nasz przyjaciel jest, to ssak i on ma prawdziwe futro, on goni te “kra, kra”, zdegenerowanych potomków tyranozaurów i velociraptorów.\nOne też kiedys kupe z góry robiły na naszych przodków…\nA niechby i one cały dzień latały i usiąść nie mogły.\nPrzyjaciel ptaszków się znalazł…\ne_krakowski 24 stycznia 2009 At 14:02\nDokarmiałem kiedyś na swoim podwórzu, kosy, sikorki, sroki i wróbelki. Pasły się słoninką, ziarenkiem, czasem chlebkiem suchym. Po jakimś czasie zauważyłem, że nie mogą wzbić się w powietrze. Takie stały się tłuste i ciężkie. Łazić, łaziły ale latanie zagubiły. Dostrzegłem jeszcze jedną ciekawą zmianę w ich zachowaniu. Niegdyś budził mnie ich świergot już o w pół do piątej rano. Dziś żaden nie śpiewa. Banda wypasionych leni.\ncenobita 24 stycznia 2009 At 02:00\n…bo kot, to zwierzę doskonałe! 😉\nWiem co mówię, mam trzy.\nTo cała historia jest.\nKoty nie żyją w stadach, wyjątkiem są lwy (a propos tekstu).\nPilot Pirx 24 stycznia 2009 At 02:08\nTylko bogaty żyje – albo chory;\nZagarnąć resztki. Bowiem właśnie w resztce\nZ których miał powstać Kościół Pojednania –\n– Muzyki nie ma.\nNędza pustoszy strychy i komory –


Dziś przepis na pełen bakalii makowiec z białego maku na kruchym cieście.\nZ białego maku? - Zapytacie.\nMasa makowa przygotowana z białego maku jest delikatniejsza i mniej intensywna w smaku niż masa z maku niebieskiego, więc jeśli nie przepadacie za makowcem w wersji klasycznej, być może ta wersja przypadnie Wam do gustu :)\nDo maku możecie dodać dowolne bakalie, ale sugeruję, by sporą ich część (ok. 100g) stanowiła skórka pomarańczowa, której smak świetnie komponuje się z białym makiem.\nJeśli chcecie zaskoczyć swoich bliskich w te Święta, to makowiec w takiej wersji sprawdzi się idealnie :)\n350 g bakalii (u mnie skórka pomarańczowa, orzechy włoskie, orzechy laskowe, rodzynki i żurawina)\nSpód oraz boki formy wykładamy papierem do pieczenia, a następnie oprószamy go delikatnie mąką.\nSkładniki ciasta łączymy ze sobą i zagniatamy w gładkie, jednolite ciasto (jeśli posiadacie malakser, zmiksujcie ze sobą składniki do chwili powstania kuli ciasta).\nCiasto dzielimy na 2 równe części. Pierwszą wykładamy spód formy (którą wstawiamy do lodówki na około 45 minut), a drugą owijamy folią i wkładamy do zamrażarki.\nMak zalewamy pół na pół wodą oraz mlekiem i gotujemy przez około godzinę.\nKiedy mak przestygnie przecedzamy go na wyłożonym ściereczką sicie, a następnie ze ścierki robimy "sakiewkę" i odciskamy mak z nadmiaru mleka.\nOdciśnięty mak dwukrotnie mielimy.\nMasło ucieramy z cukrem pudrem oraz cukrem wanilinowym na puszystą masę, do której następnie dodajemy po 1 żółtku.\nKiedy składniki połączą się, do masy dodajemy po łyżce zmielonego maku oraz miód, a następnie połączoną z proszkiem do pieczenia mąkę migdałową.\nDo masy makowej dodajemy pianę z białej i całość miksujemy na najwolniejszych obrotach miksera. (Jeśli Wasz mikser nie posiada wolnych obrotów wmieszajcie pianę łyżką.)\nNa koniec dodajemy obtoczone w mące bakalie. Masę makową mieszamy delikatnie łyżką do chwili, aż bakalie równomiernie się w niej rozprowadzą.\nMasę makową wykładamy na schłodzone ciasto. Wyrównujemy wierzch, a następnie pokrywamy go startą na grubych oczkach tarki resztą (zamrożonego) ciasta.\nCiasto wstawiamy do nagrzanego do 180 stopni piekarnika i pieczemy ok. 60 minut.\nPrzed podaniem ciasto oprószamy cukrem pudrem, pokrywamy lukrem lub polewą z białej czekolady.\nTagi: mak orzechy rodzynki żurawina\n21.12.2019 07:51 • odpowiedz\nJa mam pytanie, bo nigdy nie gotowałam maku - będę robić makowiec 1 raz, w przepisie jest napisane aby ugotować mak zalany pół na pół wodą i mlekiem. Ile powinnam użyć wody i mleka? Czy mak powinien być całkiem przykryty płynem czy nie?\n12.12.2019 17:56 • odpowiedz\nNie wiem czy uda mi się kupić biały mak jeszcze, czy korzystając z gotowej masy z puszki (biały mak) coś trzeba zmienić?\n13.12.2019 09:57 • odpowiedz\nMyślę, że należy postępować tak samo. Ewentualnie dodać jeszcze jedną łyżkę mąki, gdyby masa makowa była rzadka.\n12.12.2019 10:18 • odpowiedz\nKusi mnie ten makowiec bardzo, mam tylko pytanie, bo się nie znam aż tak bardzo, ile takie ciasto postoi, czy może przez kilka dni leżeć w chłodzie, czy muszę je mrozić?\n12.12.2019 11:17 • odpowiedz\nMyślę, że w szczelnie ofoliowanej formie może spędzić w lodówce kilka dni (można je zrobić 21 czy 22 i powinno bez problemu być dobre nawet po 5 dniach). Ale szczelne owinięcie folią spożywczą jest w takim przypadku konieczne.\n02.12.2019 13:09 • odpowiedz\nKasiu, doceniam nie tylko super przepis, ale i precyzję, z jaką go opisałaś :). Na porządku dziennym są przepisy (także na poczytnych blogach), w których próżno szukać ważnych informacji. Jak choćby typu mąki, od którego również zależy sukces wypieku. Gdy na 11 listopada było wiele przepisów na słynne rogale, pomyślałam, że może by tak zrobić na Święta makowiec z białym makiem. A dziś okazało się, że mam już przepis :). Dziękuję Ci i pozdrawiam :).\n02.12.2019 13:25 • odpowiedz\nTo dodam tylko, że w najbliższych dniach pojawi się drugi przepis na makowiec z białym makiem - w wersji drożdżowej ;)\n02.12.2019 11:52 • odpowiedz\nWitam,Pani Kasiu a gdzie można kupić biały mak?\n02.12.2019 12:29 • odpowiedz\nJa zawsze zamawiam na Allegro.\nTak jest nie tylko najtaniej, ale też jest dostępny praktycznie przez cały rok :)\n02.12.2019 08:48 • odpowiedz\nJa uwielbiam makowce z każdego maku :) a ten bym pochłonęła :D


Alcazar – okruchy życia z centrum budowy [recenzja] – Badloopus\nPaweł Deptuch 23 czerwca, 2022\tKomiksy Skomentuj\nZawsze z wielką niecierpliwością czekam na kolejne albumy wydawane przez Centrum Architektury. Choć publikują ich niewiele, to zawsze są to jedne z najciekawszych tytułów na corocznej komiksowej mapie. Najnowszy, “Alcazar” autorstwa Simona Lamoureta, tę tezę potwierdza.\nLamouret to francuski artysta, który po ukończeniu studiów wyjechał do Indii by nauczać rysunku. W trakcie pięcioletniego pobytu kilka miesięcy spędził na budowie apartamentowca i zaprzyjaźnił się z wieloma robotnikami. To doświadczenie zaowocowało powstaniem komiksu “Alcazar” będącego fabularyzowaną historią tychże budowlańców i powstającej budowli. Głównymi bohaterami jest młode małżeństwo i brat bohaterki, którzy przybyli ze wsi aby zarobić na życie i spłacić długi. By obniżyć koszty zamieszkują w prowizorycznym domku na terenie budowy, która z każdym dniem zaludnia się coraz większą ilością pracowników z różnych zakątków kraju. To miejsce zaczyna przypominać wrzący kocioł pełen różnych temperamentów, interesów, wyznań, języków i kast. I choć czasem pojawiały się mniejsze lub większe konflikty, to większość grup bez problemu się dogadywała.\nW swojej opowieści Laouret pokazuje dwie strony tego samego medalu. Z jednej mamy do czynienia z ledwo wiążącymi koniec z koniecem robotnikami – prostymi, poczciwymi ludźmi chcącymi uczciwie zarobić na życie, potrafiącymi solidarnie stanąć za sobą murem i czerpać radość z prozaicznych chwil. Z drugiej są szefowie wykorzystujący swoje stanowiska do granic, uskuteczniający nepotyzm, łapówki i przemoc, z premedytacją niewypłacający tygodniówek. Na małej budowie są zatem i zdrowe relacje i patologie obecne niemal w każdym zakątku świata. Czytając “Alcazara”, który przecież toczy się w Indiach, bez trudu można przełożyć wiele sytuacji na polskie podwórko.\nOprócz kapitalnie ujętych okruchów życia poszczególnych bohaterów, najważniejszym elementem i cichym bohaterem komiksu, jest sam apartamentowiec. Dzięki spokojnej i leniwej narracji mamy możliwość prześledzić jego wyłanianie się z suchej dziury w ziemi na każdym etapie budowy. O ile fabułę autor poświęca ludzkim postaciom, to w warstwie graficznej prym wiedzie właśnie budynek, który obecny jest na każdym kadrze. Materiały budowlane, szalunki, podpory, drewniane rusztowania, małe konstrukcje wspomagające, rozwiązania technologiczne i inżynieryjne hipnotyzują na równi z międzyludzkimi relacjami. Wizualne wrażenia dopełniają fantastyczne barwy odwzorowujące błękit nieba i promienie ciepłego oranżowego słońca, nadające całości tej kulturowej inności.\n“Alcazar” to wybornie opowiedziana historia – intrygująca, mimo swej pozornej banalności, odsłaniająca metody pracy i życia w odległych, ale jednak bliskich nam Indiach. Do tego doskonale narysowana i dopieszczona edytorsko, wydana w twardej oprawie i na grubym, offsetowym papierze. Czyli kolejna komiksowa perełka w portfolio Centrum Architektury.\nScenariusz i rysunki: Simon Lamouret. Tłumaczenie: Tomasz Swoboda. Centrum Architektury 2022\nTagibiografia Centrum Architektury Simon Lamouret\nPoprzedni Stranger Things, sezon 4, cz. 1 – dokąd biegniesz, Max? [recenzja]\nNastępny Powrót do Edenu – naznaczeni historią i tradycją [recenzja]


The New York Times: prawnik Trumpa nagrał rozmowe o płaceniu modelce - Wiadomości\nfot. Nicholas Kamm/Dimitrios Kambouris/Getty/AFP/East News\nMichael Cohen, wieloletni prawnik prezydenta USA Donalda Trumpa, potajemnie zarejestrował rozmowę z politykiem. Oboje przed wyborami prezydenckimi mieli mówić o pieniądzach dla byłej modelki Playboya Karen McDougal za milczenie w sprawie domniemanego romansu z Trumpem. Zdaniem "The New York Times" śledczy są w posiadaniu tego nagrania.\nWedług nowojorskiego dziennika, agenci Federalnego Biura Śledczego (FBI) przejęli nagranie rozmowy podczas przeszukania biura Cohena w kwietniu tego roku.\nPrawnik wraz z Trumpem miał omawiać kwestię zapłacenia byłej aktorce porno za milczenie na dwa miesiące przed wyborami prezydenckimi w Stanach Zjednoczonych w 2016 roku.\nTrump przerwał milczenie ws. romansu z gwiazdą porno. Wymijająca odpowiedź [WIDEO]\n"The New York Times" przypomniał, że Departament Sprawiedliwości USA prowadzi śledztwo w sprawie korumpowania kobiet, w tym Karen McDougal, za nieujawnianie informacji o rzekomych romansach z Trumpem. Prokuratorzy sprawdzają, czy w ten sposób nie naruszono zasad finansowania kampanii wyborczej.\nKaren McDougal twierdzi, że miała roczny romans z Trumpem w 2006 roku, krótko po urodzeniu syna przez żonę prezydenta Melanię. Nowojorski dziennik wskazał, że modelka za 150 tys. dolarów w ostatnich miesiącach kampanii prezydenckiej opowiedziała dziennikarzom magazynu plotkarskiego "The National Enquirer" o prywatnych relacjach z politykiem. Ostatecznie opublikowanie historii zostało wstrzymane.\nAutentyczność nagrania potwierdził Rudolf Giuliani, obecny prawnik prezydenta USA. Jego zdaniem na trwającym mniej niż dwie minuty nagraniu Trump omawia z Cohenem płatność na rzecz byłej modelki Playboya. Gospodarz Białego Domu miał nie wiedzieć, że był nagrywany przez swojego ówczesnego prawnika, ale "nie widzi w tym nic złego".\nZdaniem Giulianiego Trump miał próbować odkupić od plotkarskiego magazynu historię jego rzekomego romansu z byłą modelką, ale do takiej transakcji nigdy nie doszło.\nPrawnik Trumpa płacił za milczenie?\nFBI polityka USA romans Donald Trump


Szwecjoblog - blog o Szwecji: Na szkierach Archipelagu Göteborskiego (zdjęcia)\nNa szkierach Archipelagu Göteborskiego (zdjęcia)\nSzkiery to skaliste wysepki, powstałe w wyniku niszczenia podłoża przez lodowiec oraz ich zalania. Występują u wybrzeży Szwecji, także wokół Göteborga. Południowy Archipelag Göteborski zamieszkuje w okresie od września do maja około 4 500 osób, latem na wyspach pomieszkuje dwa razy więcej ludności.\nPodczas naszego pobytu w drugim co do wielkości mieście Szwecji zdecydowaliśmy się spędzić cały dzień na południowych szkierach archipelagu. Dzięki temu, że bilety na łodzie kursujące po południowej części archipelagu mieszczą się w taryfie zwykłych biletów göteborskiej komunikacji miejskiej, mogliśmy bez problemu dotrzeć do Asperö, Styrsö, Brännö czy Köpstadstö.\nTo, co zobaczyliśmy, po prostu nas zachwyciło. Urocze niewielkie domki, czasem wyrastające prosto ze skał. Eleganckie wille i proste, zadbane ogródki. Niezwykle czysta woda. Wąziutkie uliczki, a zamiast samochodów - rowery, motorowery, meleksy, czy jak na Köpstadsö - jedynie taczki (sic!). Ludzie, którzy pozdrawiali nas, stojąc na podwórzu i dzieci, które wychodziły za nami na ulicę. Moje miejsce, gdzie rosną poziomki.\nZostawiam Was zatem z moimi achami i ochami i mnóstwem zdjęć.\nAnonimowy 20 sierpnia 2014 09:39\nDziękuję za wycieczkę! Było pięknie!\nSwoją drogą, i jak tu nie kochać szwedzkich krajobrazów? Ja też napatrzeć się na (ten sztokholmski) archipelag i te wyspy idylliczne się nie mogę, nigdy dość.\nPS. Kadry piękne, i kolory! Z jakim aparatem pracujesz?\nN. ze Szwecjobloga 20 sierpnia 2014 09:47\nDziękuję, Moniko! Też ciągle mogłabym wracać w te miejsca :)\nJeśli chodzi o zdjęcia - jestem baaaaaardzo początkująca i wciąż zaprzyjaźniam się z moim Nikonem D3100 :)\nAnonimowy 20 sierpnia 2014 11:06\nNo tak myślałam, Nikon. U niego nasycone kolory są, Canon mnie pod tym względem rozczarowuje.\nPS. Ale same kolory nie wystarczą, kadrować trzeba umieć, a Ty masz to opanowane :-)\nW Canonie 600d w trakcie korzystania z funkcji fotografowania zaawansowanego (czyli te wszystkie A-dep, M, Av, Tv, P) trzeba wejsc w menu, w styl obrazow, przejsc do stylu "uzytkown. 1" badz ktoregos nizej (uzytkown. 2,3), wcisnac "info" i przy nasyceniu przestawic wskaznik troche w prawo (to juz wg uznania, ja zazwyczaj przestawiam na dwie kreski). Potem wystarczy wcisnac menu, set i gotowe. A co najfajniejsze, ten styl jest zapamietany, czyli mozna latwo przejsc z tego nasyconego na automatyczny i z powrotem, a nawet w razie potrzeby mozna sie pobawic i ustawic ktorys ze stylow na pobledzony. Polecam pobawic sie w ustawieniach, lustrzanka ma naprawde duzo mozliwosci i mozna robic naprawde piekne zdjecia.\nA zdjecia faktycznie fantastyczne, w naszych obecnych warunkach klimatycznych az chce sie pojechac do takiego kolorowego miejsca.\nAnex 20 sierpnia 2014 10:55\nCudne zdjęcia! Widoków ze Szwecji nigdy nie mam dosyć:) Pozdrowienia serdeczne!\nPaulina 20 sierpnia 2014 11:56\nTe domki są cudne :) Z chęcią zamieszkałabym w tym żółtym!\nMarcelina 20 sierpnia 2014 13:27\nZdjęcia są przepiękne! Choć już pisałam, napiszę jeszcze raz - na te domki (zwłaszcza czerwone) mogę patrzeć i patrzeć, cudne! :)\nPotwierdzam słowa koleżanki u góry - Nikon świetnie podkreśla barwy, a zdjęcia niektóre wyglądają jak pocztówki :))\nkramerowa 20 sierpnia 2014 13:53\nTe kolorowe domki wtopione w skały już dawno uwiodły mnie swym pięknem...Co do fotografowania - w każdym cyfrowym aparacie, niezależnie od marki, można w ustawieniach zwiększyć/zmniejszyć nasycenie, kontrast lub poprawić parametry w najprostszym, darmowym programie do obróbki :) Pozdrawiam serdecznie!\nsimply lifetime 20 sierpnia 2014 14:34\nmóc spędzić weekend w takim miejscu nieopodal wody - bezcenne. akumulatory naładowane na kilka tygodni! :)\nT 20 sierpnia 2014 17:23\nTe domki są jak malowane. Fajne widoki. Lubię takie miejsca :)\nUnknown 20 sierpnia 2014 18:03\nPiękne zdjęcia i widoki, którymi kolejny raz potwierdzasz, że Szwecja to miejsce warte zobaczenia.\nStudia, parla, ama 20 sierpnia 2014 23:52\nCo wchodzę na Twojego bloga, od razu sobie myślę: jaka ta Szwecja piękna! Dzisiaj pomyślałam to samo :)\nMarcela 21 sierpnia 2014 08:11\njak tam ślicznie! nigdy nie byłam w szwecji....\nMargarithes 22 sierpnia 2014 00:10\nPięknie tam jest i tak schludnie, aż miło :)\nAnonimowy 23 sierpnia 2014 19:57\nZabójcze widoki! Aż się chce mieć taki widok codziennie.... ;)\nVaria czyta 26 sierpnia 2014 11:43\nwłaśnie tak wygląda dla mnie kwintesencja Szwecji. błękitne niebo, woda i czerwone domki.\nAgnieszka 26 sierpnia 2014 19:58\nZachwyciły mnie domki!! zazdroszczę takiego wyjazdu :)\nKatarzyna Sobańska-Jóźwiak 28 sierpnia 2014 22:58\nPięknie! Wszystko takie znajome ♥\nAleksandra J. 30 sierpnia 2014 20:51\nPięknie i ... kolorowo :) Odpoczęłam, oglądając te zdjęcia:)\nKamila 12 października 2016 11:37\nPlanuję wyprawę do Szwecji, jestem na etapie Goteborga i szkierów właśnie. Znalazłam tu dużo istotnych informacji, wszystko kraszone pięknymi zdjęciami. Super! Mam pytanie - skąd odpływają łodzie, którymi można dostać się na pobliskie wysepki? Pozdrawiam, Kamila.\nN. ze Szwecjobloga 13 października 2016 09:26\nJęzykowy smaczek tygodnia #15: A jak Adam, B jak...?\nSFI czyli nauka szwedzkiego w Szwecji\nO Szwecji z Waszej perspektywy: piękny kraj i koni...\nGöteborg City Card - czy warto? (zdjęcia)\nNa wyspie Vinga (zdjęcia)