InPost wprowadzi aplikację do odbioru i nadawania przesyłek - E-commerce\nŹródło: dlahandlu.pl 12 listopada 2019 12:40\nSpółka InPost udostępnia nowatorskie rozwiązanie pozwalające na zarządzanie Paczkomatem i swoją skrytką z poziomu aplikacji. Dzięki temu, przy jednym Paczkomacie przesyłki będzie mogło odbierać wiele osób na raz. InPost umożliwi też niedługo nadawanie przesyłek za pomocą aplikacji zainstalowanej w smartfonie.\nJak podaje firma, rozwiązanie jest dostępne w 95 proc. maszyn. Pozostałe starsze urządzenia są sukcesywnie modernizowane do najnowszego standardu\n- Odbiór przesyłek w Paczkomacie trwa zazwyczaj kilkadziesiąt sekund. Jednak zdecydowaliśmy się ten proces jeszcze przyspieszyć i wdrożyć strategię GO MOBILE! Od teraz podchodząc do Paczkomatu możemy wybrać aplikację InPost i – w biegu – otworzyć swoją skrytkę tak aby operacja ograniczyła się wyłącznie do wyjęcia przesyłki z urządzenia. Wprowadzana właśnie nowa wersja aplikacji mobilnej praktycznie staje się centrum zarządzania przesyłkami i pozwoli na otwieranie Paczkomatu bez żadnych dodatkowych kodów. To najbardziej rewolucyjna zmiana w zarządzaniu przesyłkami od czasu postawienia pierwszego Paczkomatu w 2009 roku – podkreśla Rafał Brzoska, prezes InPost i zaznacza, że to nie koniec nowości.\n- Już wkrótce aplikacja umożliwi też szybkie nadawanie przesyłek. Docelowo za pomocą aplikacji będzie można dokonać każdej operacji związanej z obsługą przesyłek – dodał.\nOryginalna aplikacja jest do pobrania wyłącznie w sklepach App Store oraz Google Play.\nPrzypomnijmy, w październiku 2019 firma wprowadziła nową usługę „Szybkie Nadania” – bez rejestracji, logowania i kolejek, która znacznie skraca czas potrzebny do nadania przesyłki. Od października klienci detaliczni InPost korzystają także z nowego, niższego cennika przesyłek w różnych gabarytach – który zakłada nawet 20 proc. obniżkę, do 11,99 zł brutto.\nInPost wprowadził też usługę logistyczną InPost Fullfilment, dedykowaną klientom biznesowym.


TOUR OF SWITZERLAND 12.08 (Czw) - 20.08.21 (Pt)\nTermin podróży: 12.08 (Czw) - 20.08.21 (Pt)\nDługość trasy: 2273 km (nie licząc dojazdu i powrotu z miejsca rozpoczęcia imprezy)\nLiczba górskich przełęczy na trasie: 13\nZakwaterowanie: dobry hotel *** w Szwajcarii i pensjonaty w Austrii (8 śniadań i 8 obiadokolacji w cenie)\n1095 Euro za osobę w pokoju 2 os.\n1495 Euro za osobę w pokoju 1 os.\n1795 Euro za dwie osoby podróżujące jednym motocyklem (pokój 2 os.)\nSzwajcaria – mały kraj wielkich tras! Szwajcarzy to prawdziwi szczęściarze. W tym ich niewielkim, kompaktowym wręcz kraju zmieściło się wszystko co zapiera dech w piersiach: góry, jeziora, rzeki, lodowce, wodospady, sielskie wioski, malownicze miasta i prawdziwe cuda natury. Doprawdy, trudno na świecie o podobne spiętrzenie tylu atrakcji na tak małym obszarze. Aby zapewnić Ci przeżycia z najwyższej półki, trasę wytyczyliśmy wspólnie ze Szwajcarską Organizacją Turystyczną, będziesz więc mógł/-a w pełni zaczerpnąć świeżego jak mało gdzie powietrza i poczuć, że przemierzasz wyjątkową krainę. Pojedziemy z pominięciem dróg szybkiego ruchu i autostrad, nasz tygodniowy tour da Ci więc dobre wyobrażenie o tym, jak toczy się życie w tym wyjątkowym kraju. Prawdziwie sielskie życie.\nPodróż realizowana jest w formule „Arrive & Ride”, a więc z dojazdem na miejsce „na kołach”. Spotykamy się wieczorem w Austrii, w pięknie położonym pensjonacie (okolice Zell Am See). Możesz dojechać tam indywidualnie albo razem z innymi uczestnikami wyjazdu z Gliwic (odległość od polskiej granicy to niecałe 700 km). Następnego dnia rano po śniadaniu, przez piękne tereny niemieckiej Bawarii, udamy się do Tyrolu, by wieczorem zameldować się na nocleg tranzytowy w pobliżu szwajcarskiej granicy. Następnego dnia rano, specjalnie wyselekcjonowanymi pod względem widokowym drogami szwajcarskiej Gryzonii, udamy się w okolice Andermatt, gdzie czekać na nas będą komfortowe noclegi w świetnie zlokalizowanym hotelu ***. Przez kolejne dni wyruszać stąd będziemy na całodniowe, pełne uroku i niepowtarzające się pętle o długości ok. 300 km każda. Stacjonarne zakwaterowanie zapewni nam wygodę (jazda bez bagażu) i pełną swobodę. Nie będziesz musiał/-a codziennie, niezależnie od samopoczucia czy pogody jechać dalej, a jeśli zapragniesz pojeździć sobie sam/-a lub zrobić sobie przerwę od jazdy - chętnie podamy Ci koordynaty trasy lub zaproponujemy alternatywny sposób spędzenia czasu. Z nami jeździsz kiedy chcesz i ile chcesz, bezpiecznie w grupie lub swobodnie solo - tak, jak lubisz. Powrót analogicznie - najpierw w to samo miejsce w Tyrolu na nocleg tranzytowy, a potem w okolice Zell am See, do pensjonatu w którym rozpoczynaliśmy wyjazd. Aby było ciekawiej, obydwa odcinki pokonamy inną niż w pierwszą stronę trasą. Powrót do Polski samodzielnie lub razem z innymi uczestnikami wyjazdu (do wyboru).\n- pojedziemy brzegiem przepięknych bawarskich jezior (Plansee, Kochelsee, Walchensee)\n- przejedziemy przez słynne Davos\n- wpadniemy na chwilę do pięknego St. Moritz\n- zobaczymy niezwykle urokliwą Guardę\n- odwiedzimy słynne wodospady w Lauterbrunnen\n- urządzimy sobie piknik z widokiem na słynne czterotysięczniki Eiger, Jungfrau i Monch\n- przejedziemy po słynnej kostce starej drogi pocztowej Tremola (w zależności od pogody)\n- zobaczymy Jezioro Czterech Kantonów\nasystę pilota-opiekuna grupy\n4 noclegi stacjonarne w dobrym hotelu *** w Szwajcarii i 4 noclegi tranzytowe w pensjonatach w Austrii\n8 śniadań i 8 obiadokolacji w miejscach zakwaterowania\npcjonalnych biletów wstępu do muzeów, zabytkowych budynków i innych atrakcji turystycznych na miejscu\nEtap 1: m.in.: Salzburgerland (AT), Bawaria (DE), Vorarlberg (AT)\nZ samego rana, przez urzekająco piekną Bawarię, ruszamy w kierunku Vorarlbergu, gdzie zaplanowaliśmy nocleg tranzytowy. Nasza trasa prowadzić będzie obok trzech przepięknych, bawarskich jezior (Plansee, Walchensee, Kochelsee), nie omieszkamy także po drodze zahaczyć o mało znaną, ale dająca mnóstwo przyjemności z jazdy austriacką przełęcz Hachtennjoch.\nEtap 2: m.in.: Guarda – St. Moritz - Julierpass (CH)\nPo śniadaniu w pensjonacie, specjalnie wyselekcjonowanymi widokowo drogami szwajcarskiej Gryzonii, udamy się w okolice Andermatt. Nie będzie to jednak najkrótszy możliwy przelot, lecz starannie zaprojektowana trasa, prowadząca m.in. przez słynne St. Moritz i spektakularną przełęcz Julier. Po drodze zatrzymamy się na kawę w Guardzie – przepięknej wiosce, wyróżnionej narodową nagrodą Wakkera, za zachowanie oryginalnego wyglądu.\nEtap 3: m.in.: Splugenpass - San Bernardino Pass - Lukmanierpass (CH)\nDługość: 337 km\nTen etap to wyjątkowo smaczny motocyklowy kąsek, z niezliczonymi serpentynami, przełęczy Splugen, San Bernardino i Lukmanier oraz zapierającymi dech w piersiach widokami na wąwóz Viamala a także wspaniałymi krajobrazami dolin Rheintal i Bleniotal.\nEtap 4: m.in.: Oberalppass - Furkapass - Nufenenpass - Tremola - Sustenpass - Grimselpass (CH)\nTego dnia czeka nas całodzienny taniec po zakrętach, najsłynniejszych szwajcarskich przełęczy. Przejedziemy najwyżej położoną drogą w Szwajcarii, zobaczymy miejsce akcji, jednej z najsłynniejszych scen z Bonda i udamy się na Sustenpass, która zachwyca każdego motocyklistę. A kiedy już oswoisz sięnieco z jazdą po przełęczach, doświadczysz przechyłów na legendarnej kostce słynnej, starej drogi pocztowej - Tremola.\nEtap 5: m.in.: Lauterbrunnen - Grindelwald - Brienzersee (CH)\nPrzed nami przejazd wzdłuż cudownie przejrzystego jeziora Brienzersee, słynne wodospady w Lauterbrunnen oraz piknik z widokiem na kultowe wśród alpinistów czterotysięczniki: Eiger (3 970 m) , Jungfrau (4 158 m) i Monch (4 107 m). Dla chętnych i szczodrych (Szwajcaria nie jest tania) opcjonalna wycieczka koleją na Jungfraujoch Top of Europe - najwyżej położoną stację kolejową w Europie (3 454 m n.p.m.). Przeżycia najwyższej próby gwarantowane!\nEtap 6: m.in.: Vierwald-Stattersee - Schwagalp - Appenzell - Vorarlberg (CH)\nPrzez przełęcz Schwagalp, z pętlą wokół Jeziora Czterech Kantonów skierujemy się w drogę powrotną do Austrii. Po drodze zatrzymamy się jeszcze na chwilę w słynącym z wiejskiej tradycji, muzyki i tańców Appenzell. To świetne miejsce aby kupić oryginalne, szwajcarskie pamiątki. Wieczorem ponownie zameldujemy się w Vorarlbergu na nocleg tranzytowy.\nEtap 7: m.in.: Tyrol, Tyrol Południowy i Salzburgerland (AT)\nKierując się dalej, w stronę miejsca rozpoczęcia i zakończenia naszej podróży, przejedziemy jednymi z najlepszych dróg widokowych Tyrolu, Tyrolu Południowego i Salzburgerlandu. Wieczorem czekać nas będzie ostatnia już wspólna kolacja w pensjonacie położonym nieopodal Zell am See.


Realizacja – Mieszkanie w Leasing\nPodejmując decyzję o budowie nieruchomości chcielibyśmy, żeby jak najszybciej została ona ukończona tak, żebyśmy mogli już widzieć efekty. Niestety takie natychmiastowe działanie nie jest możliwe, gdyż miałoby to zły wpływ na jakość nieruchomości. W procesie budowy nie wszystko da się przewidzieć, czasem proste czynności wymagają więcej czasu niż wcześniej przewidywaliśmy. Nie powinniśmy się tym denerwować, gdyż nic to nie da. Znacznie lepiej byłoby po prostu to zaakceptować i pozwolić budowie spokojnie się realizować. W momencie kiedy kupujemy gotowy projekt od agencji zazwyczaj do jej obowiązków należy też poinformowanie właściciela przyszłej nieruchomości o wszystkich szczegółach takich jak szacowany czas realizacji projektu czy jego przewidywane koszty. Jednak nie należy tych informacji traktować jako wyroczni, gdyż agencja nie jest w stanie przewidzieć wszystkich zdarzeń losowych, które mogą mieć wpływ na opóźnienie realizacji budowy. Pewne utrudnienia mogą pojawić się w każdym momencie budowy i nie mamy na nie wpływu.


dzienniknowy.pl - regionalny portal internetowy powiatów: pilskiego, chodzieskiego, czarnkowsko, trzcianeckiego, międzychodzkiego, wałeckiego, wągrowieckiego, złotowskiego. - Pilska szkoła muzyczna świętowała zakończenie modernizacji.…\nPilska szkoła muzyczna świętowała zakończenie modernizacji.…\nPilska szkoła muzyczna świętowała zakończenie modernizacji. Ależ to był koncert!\n25.02.2019, 11:37 (aktualizacja 25.02.2019 11:43)\nPIŁA Starosta Pilski Eligiusz Komarowski podarował dyrektorowi placówki grafikę z wizerunkiem szkoły – tej nowej, pięknej, już po remoncie. Pracę wykonał Zenon Grześkowiak\nW miniony piątek (22 lutego) w Sali Koncertowej Zespołu Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Pile odbył się Koncert Galowy w wykonaniu uczniów i nauczycieli pilskiej szkoły muzycznej oraz Chóru Akademickiego PWSZ w Pile. Koncert zamknął okres termomodernizacji oraz gruntownej modernizacji pilskiej szkoły muzycznej. Wieczór otworzył dyrektor placówki Karol Urbanek, a przepięknie skomponowany koncert, z mocnym, zachwycającym finałem poprowadziła pianistka Jolanta Reszelska. - Kiedy dzisiaj mijamy ten piękny budynek, gdy jesteśmy w pięknej Sali Koncertowej, rozpiera nas duma, że mamy u siebie taką placówkę – mówił starosta E. Komarowski.\nBył to pierwszy koncert dla publiczności (drugi w ogóle) w zmodernizowanej Sali Koncertowej Zespołu Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Pile. Przepiękne występy uczniów szkoły i prowadzone z niezwykłą kulturą, ale i humorem przez pianistkę, kierownika sekcji fortepianu i akordeonu Jolantę Reszelską zapowiedzi, zostały przyjęte owacyjnie przez liczne grono gości. Mieli oni wyjątkową okazję przetestować oświetlenie, klimatyzację, a przede wszystkim akustykę odnowionej sali.\n- Modernizacja szkoły trwała rok z dużym hakiem… To długo. Był to rok wyrzeczeń całej społeczności szkoły, począwszy od grona pedagogicznego przez pracowników obsługi, uczniów, rodziców. To ogrom wyrzeczeń, ogrom wyrozumiałości bardzo ważnej, związanej z termomodernizacją. Ale termomodernizacja była to tylko część tej pracy. Dzięki przychylności Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego udało mi się pozyskać spore środki na uzupełnienie tych termomodernizacyjnych prac. Jednym z elementów tego uzupełnienia jest ta sala i jej wyposażenie. To była aula naszego Zespołu Szkół Muzycznych. Myślę, że od dzisiaj właściwym jej określeniem będzie Sala Koncertowa! Będę starał się wyłącznie tego określenia używać – mówił dyrektor Szkoły Karol Urbanek.\nW ciągu tego ponad roku wykonał on ponad 2 200 zdjęć dokumentujących prace remontowe. Wybrano z nich ok. 300, które zostały zaprezentowane zebranym w filmowej prezentacji. Ogrom wykonanych prac zadziwia.\nOczywiście najpierw cała szkoła zmieniła się wewnątrz i na zewnątrz. Jest dzisiaj nie do poznania. Dzięki funduszom unijnym, staraniom Centrum Edukacji Artystycznej w Warszawie oraz zabiegom dyrekcji szkoły wyremontowano wszystkie sale, w których uczą się młodzi muzycy, co więcej - dodatkowe sale lekcyjne pozyskano z dawnej kotłowni. Szkoła ma ich teraz o 6 więcej. Z tego 3 sale otrzymali perkusiści – mogą teraz ćwiczyć bez obaw, że zakłócą zajęcia innym klasom. Wewnątrz szkoły zmieniło się praktycznie wszystko – powstał nowy hall wejściowy, odnowiono korytarze, zbudowano nowe toalety, szatnie, a wszystkie sale otrzymały akustyczne drzwi. Piękna jest nowa kolorystyka wnętrz szkoły.\nWszystko zmieniło się także na zewnątrz placówki. Nowa elewacja, nowe oświetlenie ścian, nowe 3-warstwowe okna, nowe drzwi wejściowe, na dachu ogniwa fotowoltaiczne i dwie centrale klimatyzacji. I w końcu przepiękne ogrodzenie z furtkami wejściowymi i elektrycznie sterowanymi bramami wjazdowymi.\nNa końcu wyremontowano Salę Koncertową szkoły – dotąd zwaną aulą. Otrzymała teraz nowy wygląd i nową jakość! Mowa to oczywiście o niezwykłej akustyce, co w przypadku sali, gdzie koncerty mają dawać muzycy, jest nie do przecenienia. Ale pojawiła się także nowa instalacja elektryczna, centralnego ogrzewania, wymieniono okna i drzwi, ocieplono dach i ściany, zainstalowano nowoczesną klimatyzację, ocieplono podłogi widowni i sceny oraz położono na nie parkiet z drewna dębowego.\n- Dzięki przychylności władz Centrum Edukacji Artystycznej w Warszawie, a w szczególności dyrektora dra Zdzisława Bujanowskiego, środki w pełnej wysokości zostały pilskiej szkole przyznane. Dzięki temu możliwa stała się realizacja przygotowanego wcześniej projektu akustycznego sali, wykonanego przez pracownię "EwkAkustika" w Warszawie, a także projektu architektury wnętrza autorstwa Marcina Górznego. Wykonano tysiące elementów ustrojów akustycznych, którymi wyłożono ściany widowni, ściany sceny, a także cały sufit. Wszędzie dominuje przepiękny, matowy jasny dąb. Zadbano równocześnie, w trosce o akustykę sali, o zamaskowanie nowoczesnych, wielowarstwowych okien. Postanowiono zastosować efektowne shuttersy, które wykonano z egzotycznego, twardego drewna tekowego. Jednocześnie renowacji poddano drewniane elementy nośne dachu sali. Całości dopełnia efektowne oświetlenie – wymienia Karol Urbanek, dyrektor placówki.\nZmodernizowana Sala Koncertowa może pomieścić ponad 250 słuchaczy, którzy będą mogli delektować się muzyką w znakomitych warunkach akustycznych. Pełen zakres prac modernizacyjnych w Sali Koncertowej Zespołu Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Pile wykonała pilska firma "NOVA TERM".\nPrzygotowany koncert pokazał efekty przeprowadzonych innowacji. Zanim jednak zabrzmiały pierwsze dźwięki w nowej Sali Koncertowej, był czas na podziękowania ze strony dyrekcji Szkoły - wykonawcom i tym, którzy szczególnie mocno wspierali inwestycję. Pamiątkowy list z podziękowaniem otrzymał m.in. Starosta Pilski Eligiusz Komarowski – „za życzliwość i wsparcie”.\nStarosta w imieniu swoim i Zarządu Powiatu Pilskiego złożył gratulacje dyrekcji Zespołu Szkół Muzycznych: Karolowi Urbankowi – dyrektorowi i Grażynie Kędziorze – wicedyrektor, za ich upór w dążeniu do realizacji inwestycji, za determinację i entuzjazm w pozyskiwaniu środków, za konsekwencję w działaniu. Starosta wręczył pani dyrektor wiązankę kwiatów, a na ręce dyrektora Urbanka przekazał przepiękną grafikę wykonaną przez pilskiego artystę Zenona Grześkowiaka, przedstawiającą budynek Zespołu Szkół Muzycznych im. F. Chopina.\n- Panie Dyrektorze,, Szanowni Państwo, grafikę pan Zenon Grześkowiak wykonał już po termomodernizacji, bo w ubiegłym tygodniu. Jest to więc prawdopodobnie pierwsze artystyczne dzieło, na którym uwieczniono niezwykły efekt przeprowadzonych zmian – mówił starosta Komarowski – Chciałbym podziękować panu dyrektorowi jako gospodarzowi tej placówki, za doglądanie prac, które wykonawcy na co dzień realizowali. Kiedy dzisiaj mijamy ten piękny budynek, gdy jesteśmy w pięknej Sali Koncertowej, rozpiera nas duma, że mamy u siebie taką placówkę.\nPrezydent Piły Piotr Głowski nazwał inwestycję „misją” dyrektora Karola Urbanka. – Chyba nie przez przypadek dla prezentacji zdjęć z przebiegu termomodernizacji wybraliście podkład muzyczny z filmu „Misja”… - mówił.\nI przyszedł czas na koncert w wykonaniu uczniów ZSM im. F. Chopina. Soliści, duety, zespoły - zadziwiały i wzruszały. Jednak akcent przygotowany na finał – „Hallelujah” z Oratorium „Mesjasz” G.F.Haendela w wykonaniu Orkiestry Szkolnej pod dyrekcją mgr Urszuli Klimczak-Skrzypczak z towarzyszeniem Chóru Akademickiego Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Pile przebił wszystko. To był finał godny tej olbrzymiej inwestycji!


20 polecanych lekarzy rodzinnych w Warszawie | ZnanyLekarz.pl\nPolecani lekarze rodzinni w Warszawie\n„Jestem bardzo zadowolona z wizyty, fajne podejście do dziecka, pod czas usg płuc synek był zadowolony”\n„Super lekarz. Żałuję że wcześniej nie zgłosiłam się do Pana Doktora z synem. Pan Doktor dopasował lek i wykonał bada…nia. Od miesięcy rodzinny lekarz na nfz nie potrafił określić co się dzieje z synem. Polecam wszystkim” Więcej\n„Konsultacja z Dr. Anna Bacewicz-Mlynarkiewicz, przebiegła w bardzo przyjaznej atmosferze. Polecam wszystkim.”\n„Podczas wizyty widać zaangażowanie. Pacjent przez cały czas w centrum uwagi. Szczegółowo przeprowadzony wywiad. Tera…z czekamy na efekty leczenia.” Więcej\nLekarze rodzinni z Swissmed w Warszawie\nLekarze rodzinni z POLSKO – AMERYKANSKI SYSTEM MEDYCZNY - II w Warszawie\nLekarze rodzinni z IMed24 w Warszawie


Zakończenie r.szk. 2020/21 – Liceum Ogólnokształcące w Trzebnicy\nZakończenie r.szk. 2020/21\nW dniu zakończenia nauki w Liceum Ogólnokształcącym im. II Armii Wojska Polskiego w Trzebnicy, uczniom wręczone zostały świadectwa i wyróżnienia. Wśród wielu nagrodzonych znaleźli się również Stypendyści Stowarzyszenia Absolwentów i Przyjaciół Liceum Ogólnokształcącego w Trzebnicy.\nStypendium naukowe wraz z okolicznościowym medalem – za uzyskane osiągnięcia naukowe i wyróżniające się wyniki w nauce – otrzymała uczennica Dagmara Kupis;\nStypendium ,,Talent” – wraz z okolicznościowym medalem otrzymała uczennica Amelia Mazurkiewicz, za działania w projektach ,,Jak przez teatr poznawać świat” i ,,Dolnośląskiej Akademii Samorządu”, oraz wyjątkową aktywność w realizacji ogólnopolskiego projektu młodzieżowego ,,Szkoła Humanitarna” Polskiej Akcji Humanitarnej;\n,,Wyróżnienie specjalne”–po raz pierwszy przyznane przez Zarząd SAPLO – otrzymała uczennica Kamila Zjawin, za aktywność, podjęcie się i zrealizowanie projektu w ramach Dolnośląskiej Akademii Samorządu ,,Świętujemy obchody 75 lecia Liceum Ogólnokształcącego w Trzebnicy” co zaowocowało przeprowadzeniem wielu wywiadów i nagrań spotkań z absolwentami. Zebrane informacje pozostaną w zbiorach szkoły.\nW imieniu Zarządu gratulujemy również Annie Sychli podjęcia się i realizacji projektu ,,75 drzew na 75 lecie LO” w ramach VII edycji Olimpiady ,,Zwolnieni z teorii”. Efektem jest posadzenie z udziałam absolwentek i absolwentów – w tym równolatków szkoły – 75 drzew na terenie szkoły, Gminy i Powiatu;\nDyrekcji Liceum, uczniom i pedagogom gratulujemy osiagniętych rezultatów, życzymy zdrowych, spokojnych wakacji\nTrzebnica, dnia 30 czerwca 2021 r.\n30 czerwca 2021 13 lipca 2021 Bogumiła Łukaniec\nPoprzedni Poprzedni wpis: Laureatki i laureaci 2021\nDalej Następny wpis: Świadectwa maturalne


Tarnowskie Góry 24.Info - Aktualności, Relacja: Seminarium "Formy współpracy z Ogrodem Botanicznym w Radzionkowie" + galeria - Twój portal regionalny Tarnowskie Góry - praca, ogłoszenia, wiadomości, zdjęcia\nRelacja: Seminarium "Formy współpracy z Ogrodem Botanicznym w Radzionkowie" + galeria wróć na stronę główną\nProwadząca spotkanie dr Magdalena Maślak zaprezentowała historię powstania ogrodu botanicznego na Księżej Górze oraz przedstawiła ciekawostki roślinne związane z tym miejscem. W dalszej kolejności omówiła kilka wybranych projektów naukowych realizowanych w Śląskim Ogrodzie Botanicznym oraz te, których realizacja rozpocznie się w tym roku.\nNajwiększym z nich jest FlorNatur ROBiA – projekt realizowany przez Radę Ogrodów Botanicznych i Arboretów w Polsce oraz pięć instytucji z całej Polski zajmujących się ochroną przyrody ex situ. Jednym z jego celów jest zainicjowanie sieci regionalnych banków nasion, wyposażonych w odpowiedni sprzęt, które w przyszłości będą mogły służyć do przechowywania nasion gatunków roślin z Regionalnych Czerwonych List.\nInny projekt to realizowany na terenie województwa opolskiego pn."Restytucja łąk rajgrasowych, muraw kserotermicznych i naskalnych na terenie Rezerwatu Przyrody Góra św. Anny" dotyczący stworzenia lub przywrócenia wybranych zbiorowisk roślinnych.\nProjektem ściśle związanym z ogrodem botanicznym w Radzionkowie jest przenoszenie na jego teren wybranych płatów roślinności z terenu Międzynarodowego Portu Lotniczego Katowice.\nZaprezentowana została również działalność Pracowni Kolekcji Naukowych, Zachowawczych i Ozdobnych, która sprawuje nadzór nad kolekcjami: dendrologiczną, zachowawczą starych odmian drzew owocowych oraz kolekcją edukacyjną roślin energetycznych. Podobne kolekcje już niebawem będą zakładane na Księżej Górze.\nDruga część seminarium odbyła się w formie warsztatu, w którym udział wzięli uczniowie klas pierwszych V Liceum Ogólnokształcącego z Radzionkowa. Młodzież w formie zajęć aktywizujących próbowała zdefiniować, czym jest wolontariat. Uczestnicy przedstawiali negatywne i pozytywne postrzeganie tej aktywności, szukali plusów i minusów. W efekcie wspólnie wypracowali własne rozumienie wolontariatu i korzyści z niego wynikające. Swoistym podsumowaniem warsztatu był film o tym, jak praca wolontariacka podejmowana w młodości może wpłynąć na życie człowieka.\nKolejne seminarium odbędzie się w lutym, a jego tematyka dotyczyć będzie zrównoważonego rozwoju w gminie i sołectwie.\nWięcej: Radzionków\t*\tedukacja\t*\tekologia\t*\tCentrum Kultury Karolinka\t*\tśrodowisko


10. Dlaczego wybrałem system m4/3\nAleksander Chmiel: FOTOZBLIŻENIA PRZYRODNICZE / NATURE CLOSE-UP PHOTOGRAPHY » Blog » 10. Dlaczego wybrałem system m4/3\nKiedy fotografia cyfrowa w połowie minionego dziesięciolecia osiągnęła przyzwoity poziom, a ceny sprzętu stały się przystępne dla zwykłego amatora, zacząłem przyglądać się cyfrowym lustrzankom amatorskim Canona i Nikona. Kupiłem… megazoom Panasonika Lumix FZ 20, a później FZ 50, głównie do fotografowania przyrodniczych drobiazgów z wykorzystaniem makrokonwerterów Raynoksa. No, ale ta jakość obrazowania doprowadzała mnie do szału. Zacząłem jednak marzyć o większej matrycy w lekkim korpusie, z którego wyrzucono by klapiące lustro, pryzmat i mechaniczną migawkę. Kiedy ukazał się Lumix DMC G1, kupiłem go bez wahania. To był prawie ten korpus, który sobie wymarzyłem.\nSkazany na korpusy Panasonika\nSystem m4/3 został zaprezentowany jako mały, lekki i poręczny, niemal kieszonkowy. Niestety, żeby zadowolić moje ręce korpus powinien być lustrzankopodobny. Ergonomia jest jedną z trzech przyczyn dlaczego preferuję wyroby Panasonika, a nie Olympusa. Druga to bardzo intuicyjny interfejs, a trzecia to przyzwyczajenia wyniesione z użytkowania FZ 20 i FZ 50. Najbardziej to właściwie odpowiada mi wielkość korpusu FZ 50. Korpusy serii G i GH są dla mnie za małe. W kierunku Olympusa patrzyłem i patrzę cały czas uznając wyższość jakości obrazowania sprzętu właśnie tej firmy. Po próbach z OM-D E-M5, nie zdecydowałem się jednak na zmianę producenta. Wygoda i przyzwyczajenia mają swoją wartość.\nNie, nie jestem przeciwnikiem miniaturyzacji korpusów\nPrzy tym wszystkim co napisałem wyżej, uznaję że miniaturyzacja w systemie m4/3 jest niezwykle atrakcyjna. Kiedy pojawił się Olympus E-P5 czy Panasonic Lumix DMC GM-1, od razu mnie zachwyciły. Gdybym miał bardziej zasobny portfel, natychmiast bym któryś z nich kupił. Nosiłbym go cały czas w kieszeni. Ja wolałem jednak kupić GH1. Co to znaczy? Tylko to, że system pięknie się rozwinął (rozwija się zresztą nadal), i może zaspokoić wymagania bardzo zróżnicowanego odbiorcy. Potęguje to oczywiście wyjątkowa sytuacja, że mamy dwóch producentów korpusów w jednym systemie. Każdy, kto decyduje się na system m4/3, ma w czym przebierać i wybierać.\nNarzekanie na to, że coś za duże albo za małe, nie ma sensu. W internetowych dyskusjach narzekanie na system m4/3 jednak nadal trwa; teraz głównie, że daje gorszą jakość zdjęć niż amatorskie lustrzanki. To nie musi być prawda. Zależy kto fotografuje i co fotografuje. Z matrycy m4/3 można uzyskać piękne powiększenia wystawowe 40×60 cm. Czy amator potrzebuje więcej? Ja narzekam tylko na wygórowane ceny, tak korpusów jak i obiektywów. Tu nasz system przegrywa zdecydowanie. No, może jeszcze brak mi w korpusie tzw. „globalnej” migawki elektronicznej.\nNie tylko korpus ma znaczenie\nDla fotoamatora dyskusja o wyższości jednego systemu nad innym nie ma sensu, jeżeli nie uwzględnia się przeznaczenia sprzętu (co chcemy fotografować ) oraz wielkości/małości całego zestawu, i to łącznie ze statywem. Dla mnie statyw jest równie ważny jak aparat. Bez statywu nie fotografuję z wielu powodów, a jednym z ważniejszych jest precyzyjne kadrowanie. Oczywiście, fotografia uliczna czy reportażowa ze statywu jest raczej trudna do wyobrażenia; na szczęście fotografuję przyrodę i czasem starą architekturę.\nW zastawie najważniejszy jest jednak obiektyw. To jego jakość optyczna oraz wybór ogniskowej i przysłony lub czasu wpływają decydująco na jakość zdjęcia. Początki były nieciekawe, ale dzisiaj propozycje Olympusa, Panasonika i firm trzecich są bliskie zaspokojenia potrzeb wszystkich, no prawie wszystkich. Do mojego arsenału brakuje m.in. długich stałogniskowych teleobiektywów, w tym 100 lub 150 mm f/2,8 macro oraz 300 lub 400 mm f/4. Może kiedyś się doczekam.\nLata 2015-2016 zaowocowały długimi tele; jest piękna stałka 300 mm od Olympusa, jest 400 mm w zmiennoogniskowym 100-400 mm Panasonika. Tylko te ceny. Do moich życzeń brakuje jeszcze długiego tele macro, chociaż 40-150 mm f/2,8 to już bardzo blisko - takie prawie macro.\nNiezależnie co i jak fotografujemy, każdy zestaw (korpus + obiektyw + statyw) w systemie m4/3 jest zadziwiająco mały i niesamowicie lekki w porównaniu do starszych kuzynów z lustrami. A jakość zdjęć? Mnie zadawala.\nTeraz muszę się przyznać, że nie bez znaczenia dla mojego stosunku do systemu m4/3 jest główny nurt mojego fotografowania – makrofotografia czy szerzej ujmując – fotografia zbliżeniowa; jest to ponad 50% strzałów. W makrofotografii najczęściej zależy nam na dużej głębi ostrości, i matryca formatu 4/3 zapewnia ją większą niż matryca APS-C czy zwłaszcza FF (dzięki mniejszej skali odwzorowania). Z drugiej strony, zapewnia dużo wyższą jakość zdjęć niż malutkie matryce kompaktów, zwłaszcza gdy trzeba zwiększyć czułość. A przy tym, przygotowanie dużego powiększenia na papierze zabiera wielokrotnie mniej czasu w programie graficznym. Biorąc pod uwagę wielkość zestawów, wielostronność zastosowań i jakość zdjęć, matryca 4/3 jest dla mnie udanym kompromisem i rozwiązaniem w miarę uniwersalnym. Można fotografować nawet krajobraz.\nDla mnie ideał. Wielu żarliwie krytykuje nawet ani razu nie biorąc do ręki, ale to już jest ich problem.\nBardzo stara architektura


Roladki Z Piersi Kurczaka Ze Szpinakiem I Serem - Smaker\nPrzepisy Smaker / roladki z piersi kurczaka ze szpinakiem i serem\nPrzepisy na temat: roladki z piersi kurczaka ze szpinakiem i serem\nArtykuły na temat: roladki z piersi kurczaka ze szpinakiem i serem\nPrzygotowanie (bez czasu oczekiwania): 20 minut. Porcja: 400 kilokalorii. Składniki na 4-5 porcji: - 20 dag makaronu - 20 dag piersi z kurczaka - 1 mały brokuł - 10 pomidorków koktajlowych(...) sosem mięsno-pomidorowym i posyp starty serem. Rada: Danie można ozdobić świeżymi listkami oregano lub bazylii. Lazania z grzybami Przygotowanie: 80 minut. Porcja: 310 kilokalorii...\nplacki zbożowe nissiax\nzupa krem szczypiorkowa\newa gotuje ciasta kruche z truskawkami\nsos wiśniowy ryż\nkluski kopytka nadziewane mięsem\nciasto a la sliwka wczekoladzie


3 modlitwy do św. Antoniego w trudnych chwilach / Życie i wiara\n3 modlitwy do św. Antoniego w trudnych chwilach\nśw. Antoni Padewski / kw\n01.07.2017 16:02, aktualizacja 01.07.2017 16:05\nZOBACZ WIĘCEJ Modlitwa o dobrą pracę Jak radzić sobie z rozproszeniami? Najbardziej zapracowany święty Papież modlił się za polskiego bezdomnego Codzienna modlitwa ku czci św. Rity Modlitwa nie jest w twojej głowie Jak skutecznie walczyć z rozproszeniami na modlitwie\nPrzeżywasz trudności w życiu? Stresujesz się zaistniałą sytuacją? Jednym z najlepszych orędowników jest święty Antoni. Poznaj 3 niezwykłe modlitwy, które mogą ci się przydać.\nTagi: św antoni padewski, modlitwy, wstawiennictwo, czystość


Barwy Ogrodu: Palmiarnia w Poznaniu...\nOd lat palmiarnie i szklarnie tropikalne są stałym motywem moich podróży i wizyt w różnych miastach, ogrodach botanicznych czy innych miejscach. Z czasem oswoiłam się już z widokiem wysokich palm i bananowców, wiekowych kaktusów czy sięgających szklanego sufitu pnączy. Wiele z tych roślin widziałam już w wielu miejscach. Ciągle jednak szklane domy dla roślin mają dla mnie magiczny, przyciągający urok, który sprawia, że zawsze staram się je odwiedzać...\ntechnika i rośliny\nW pierwszych dniach lipca spędziłam bardzo ogrodowy weekend w Poznaniu, a w Poznaniu - kilka godzin - w Palmiarni. Poznańska Palmiarnia jest wyjątkowa z kilku względów. Jest wiekowa, a jej historia sięga pierwszych dziesięcioleci XX wieku, kiedy to w latach 1910-1911 zbudowano pierwszy pawilon, rozszerzony następnie w latach 1928-1929. Oczywiście, lata II wojny światowej spowodowały zniszczenie zarówno samej konstrukcji jak i kolekcji roślin. Po powojennej odbudowie, w latach 1982-1992 dokonano istotnej modernizacji, rozbudowy i unowocześnienia konstrukcji. Obecnie obiekt obejmuje aż dziesięć pawilonów wystawienniczych z rozbudowanym zapleczem. To sprawia, że Palmiarnia w Poznaniu ma największą powierzchnię ekspozycyjną w Polsce i jedną z największych w Europie.\nwysoko ponad głowami sięgają światła\nPoszczególne pawilony ekspozycyjne różnią się swoistym mikroklimatem. Znajdziemy tutaj fragmenty bardzo wilgotnych puszczy tropikalnych, lasy subtropikalne i klimatu umiarkowanego, a także pawilony gorące ale suche - z kolekcją sukulentów i kaktusów. Można powiedzieć, że każdy znajdzie coś dla siebie...\nbardziej lub mniej intensywna zieleń\nSpacerując wśród gęstwiny splątanych liści, pni, pnących się pędów, przewieszających się kwiatów, miejscami trudno jest skupić się na poszczególnych detalach. A przecież każda z eksponowanych roślin, poza tym, że robi wrażenie w swojej bujności i masie zieleni to jest unikalna, inna od pozostałych. Zieleń wielkich liści roślin rosnących w wilgotnych tropikach, jest jakby bardziej "świeża", bardziej intensywna, podczas gdy zieleń liści półpustynnych palm - zgaszona, zszarzała.\npnącza i ich wąsy\nMoje spacery w palmiarni tym razem nie były szukaniem ciekawych, unikalnych czy nieznanych mi roślin, a raczej poszukiwaniem wyjątkowych detali, form i odcieni zieleni w tej nieprawdopodobnie bujnej roślinności.\nwiele warstw zieleni nad głowami\nBardzo zachęcam do odwiedzania takich miejsc. Zauważyłam, że Palmiarnia w Poznaniu jest często odwiedzana zarówno przez starszych jak i rodziny z najmłodszymi. To świetne miejsce, w którym można spędzić kilka godzin o każdej porze roku, gdy za oknem deszcz albo śnieg. Zawsze można wypatrzeć dla siebie jakieś ciekawe rośliny, ciekawe przystosowania do środowiska życia, może kwiaty lub owoce. Albo nie skupiać się na wiedzy tylko po prostu poodpoczywać wśród zieleni...\nWarto zajrzeć do wnętrza szklanych pawilonów i zobaczyć co rośnie za zamglonymi szybami...\nprzedsmak dalekich podróży\nInformacje praktyczne, lokalizacja, bilety:\nPalmiarnia w Poznaniu - strona własna - klik\nEtykiety: palmiarnia, Poznań, rośliny tropikalne, szklarnia, tropik\nAndrzej Zawadzki 19 lipca, 2017\nPoznańska palmiarnia jest wyjątkowo interesująca. Duża, bogata w rośliny... Byłem tam w marcu. Wyszedłem zachwycony, tym bardziej, że w tamtejszej kawiarni podają dobrą kawę i desery :-) Jedyną rzeczą, do której mógłbym się przyczepić to czystość szyb. Ale na lato pewnie je wyszorowali ;-) Pozdrowienia!\nBarwy Ogrodu 19 lipca, 2017\nO tak, kawiarenka jest super! Tez myślałam o szybach, zastanawiałam się na ile ta mleczność wynika z ich niedomycia a na ile jest potrzebna, żeby filtrować słońce. A może jedno jest przyczyną, a drugie skutkiem? Mycie tylu szyb pomiędzy roślinami - to dopiero wyzwanie!\nAgataZinkiewicz 19 lipca, 2017\nKurcze do tej palmiarni wybieramy sie o lat:-( słyszałam o niej same pozytywy. Kiedyś napewno tam dojadę :-)\nBarwy Ogrodu 24 lipca, 2017\nMoim zdaniem warto ją odwiedzić. Dodatkowo są tam jeszcze eksponowane ryby i mrówki... ale o tym innym razem :)\nGAJA 20 lipca, 2017\nDzięki za ten post Magdo. Powróciły wspomnienia... Mieszkałam o rzut beretem od palmiarni, alejkami parku chodziłam do LO, w tropikach, szczególnie zimą, siadałam na ławkach w zieleni i uczyłam się. Tam było moje miejsce do nauki. Nie było jeszcze kawiarenki, a bilety kosztowały grosze. Czy mogłam nie zakochać się w ogrodach?\nOj, doskonale Cię rozumiem. Zrobiłam kilka zdjęć pracownikom, ale nie będę ich publicznie pokazywać. Widać ich zauroczenie i zapał. Ja bardzo lubię też trwałość, ciągłość i historię. Dla mnie te zardzewiałe rury i brudne szyby są właśnie świadectwem trwania i ciągłości. Dlatego tym razem fotografowałam także i zaplecze...\nMarta City Gardener 20 lipca, 2017\nCzytam Twój post w przewie na śniadanie, w pracy. A za oknem naszego biura uśmiecha się do mnie taki sam widok, jak na Twoich zdjęciach :) Pozdrawiam z Palmiarni.\nNieustająco Ci zazdroszczę :)\nRedFuchsia 20 lipca, 2017\nJako wielka miłośniczka roślin bardzo chciałabym zobaczyć to miejsce na żywo... Dziękuję za wirtualną wycieczkę, piękne zdjęcia i opisy:)\nWarto szukać takich miejsc i je odwiedzać...\nLudmiła Jabłońska 02 stycznia, 2018\nNa remont Palmiarni poznaniacy składali się zbierając kapsle od mleka przez długie lata! Trochę to teraz zabawne, ale zebrano tony aluminium.\nKocham naszą palmiarnię, jest naprawdę zjawiskowa i jej historyczny charakter jest dodatkowym atutem.


Płyty Główne Smartfony - Hisector Blog\nPłyty Główne Smartfony\nCzym różnią się smartfony od standardowych telefonów komórkowych? No cóż, można powiedzieć, że każdy smartfon jest telefonem komórkowym, ale nie każdy telefon komórkowy jest smartfonem. Kwestia nazewnictwa tkwi, jak zwykle w paru szczegółach.\nSmartfony to przede wszystkim telefony komórkowe, które posiadają pewne charakterystyczne dla nich cechy: możliwość połączenie z internetem, dotykowy ekran (choć to nie jest regułą) oraz system umożliwiający instalowanie na nich różnorakich aplikacji pisanych specjalnie pod dany typ telefonu.\nSmartfony są więc swego rodzaju przenośnymi mikrokomputerami, które nie dość, że pozwalają na wiele różnych rzeczy, to posiadają również możliwość dzwonienia i wysyłania smsów. Przydają się one zwłaszcza biznesmenom, choć każdy inny użytkownik z pewnością znajdzie komplet aplikacji specjalnie dla siebie.\nNowoczesne płyty główne to bardzo zaawansowane urządzenia, dzięki którym nasze komputery będą uruchamiały się i następnie działały bez najmniejszych problemów.\nBo właśnie o prawidłowym działaniu każdego elementu komputera decydują płyty główne. Jeśli będą one posiadały jakiekolwiek błędy w konstrukcji, wpłynie to znacząco na jakość działania urządzenia oraz jego awaryjność.\nDlatego płyty główne powinny być wybierane ze specjalną i duża uwagą. Tak, by na przyszłość nie musieć wydawać na ten podzespół dodatkowych, dość sporych pieniędzy.\nAwaria płyty głównej może bowiem doprowadzić nie tylko do nieplanowanych wydatków, ale również sprawi, że sam komputer zostanie „uziemiony” na kilka ładnych dni, a to oznacza brak możliwości pracy i zabawy przy jego użyciu.\n← Pamięci ram godne uwagi\nDysk SSD i dysk zewnętrzny →


Podczas Pasażerki coraz wyraźniej dociera do słuchacza i widza drugie, być może właściwe adresowanie opery: Gułag. Jesteśmy więc przy kolejnej teatralnej niemożności: czy opera na temat Auschwitz i jednocześnie na temat Gułagu jest inscenizacyjnie wyobrażalna?\nCo jest takiego w Pasażerce, że bodaj już przetrwała Medaliony, a może nawet  w sensie zdolności scenariuszowej  zblednie przy niej siła Pożegnania z Marią? Są dwa punkty w całej już wielogatunkowej strefie Pasażerki, w których dochodzi do bardzo szczególnego, rzec można modnie, transgresyjnego potraktowania emocji. Pierwszy przypadek to, u Zofii Posmysz, szczególny stosunek do więźniarki Marty ze strony esesmanki Lizy, który nie musi, ale może mieć aspekt jakiegoś afektu. Drugi, od którego zacznę, to gorąca skłonność muzyczna komendanta obozu, silnie wyeksponowana przez librecistę, a przez kompozytora  najpierw w postaci walca na początku drugiego aktu.\nTen walc, jak przypuszczam, musi mieć w partyturze oznaczenie, by go grać głośno, może bardzo głośno. Nieprzygotowanego na efekt słuchacza uderzał z całą siłą  i nie był to chyba wybór kierownika muzycznego. Tradycyjnie biorąc, jest to ryzykowne i może okazać się nieznośne, bo radykalnie sprzeciwia się klasycznym proporcjom w wyważeniu muzyki gotowej (czy przysposobionej na wzór) oraz kreacyjnej, znacznie bardziej wyrafinowanej. Ekspozycja dynamiczna tego walca jest stylistycznym zgrzytem, więc decyzja należy raczej do kompozytora. Owszem, muzyka popularna już wcześniej pojawia się w tej operze, i staje się w pierwszym akcie wyrazistą cechą muzycznej interpretacji całej historii. Ale teraz, wraz z agresywnym wejściem walca, coś się z nią jeszcze staje.\nNie znajduję lepszego objaśnienia tego zjawiska jak moment w Mistrzu i Małgorzacie, kiedy Behemot wrzeszczy do dyrygenta podczas awantury w Variétés: Koniec seansu! Maestro! Zasuwaj Pan marsza!.\nDalej Bułhakow pisze: Ogłupiały dyrygent, nie zdając sobie sprawy z tego, co robi, machnął batutą i orkiestra nie zagrała, nie zagrzmiała ani nawet nie łupnęła, ale właśnie dokładnie tak, jak to ohydnie określił kot  zasunęła jakiegoś nieprawdopodobnego i z niczym w swym wyuzdaniu nie dającego się porównać marsza. Przez moment wydawało się, że kiedyś, pod gwiazdami Południa, w jakimś Café chantant rozbrzmiewały już trudne do zrozumienia, na wpół oślepłe, ale przecież chwackie słowa tego marsza:\nLubił domowe ptactwo \nA może nie było żadnych takich słów, może były jakieś inne napisane do tejże muzyki, już zupełnie nieprzyzwoite. Ważne, że w Variétés zaczęło się po tym wszystkim coś w rodzaju istnej wieży Babel [\nMarsz, napisał Bułhakow, w swym wyuzdaniu nie dawał się z niczym porównać. W operze Weinberga walc, na mocy związku prostackiej siły i dynamiki muzycznej, jest podobny. To prostactwo na wpół oślepłe, wylewne, hałaśliwie się afiszuje.\nTo jest znaleziony przez Rosjan sposób przedstawiania tyranii. Przywodzi na myśl wiersz Mandelsztama o Stalinie, a przede wszystkim przypomina gest kompozytorski Szostakowicza wykonany najbardziej wyraziście w wypadku marsza z VII Symfonii, ze skrajnie plastyczną melodią i prostym schematem rytmicznym, opartym na melodii z Wesołej wdówki. Oficjalnie zawierał odrażające oblicze faszyzmu, w co wierzono jeszcze gdzieniegdzie w latach 80., zaś na Mrawińskim, kiedy go pierwszy raz usłyszał, zrobił o razu wrażenie uniwersalnego (czytaj: znajomego) obrazu głupoty i kiczu.\nZa Michałem Bristigerem  który parę lat temu odkrył dla nas operę Weinberga, dając w warszawskiej Zachęcie pokaz rejestracji koncertowego, jednorazowego wykonania moskiewskiego  powtórzyło wielu, że opera na temat Auschwitz była dotąd niewyobrażalna. Może niewyobrażalna w wysokim języku muzycznym, inaczej chyba przy wspomaganiu ze strony języka muzyki popularnej, ponieważ tylko on jest w stanie wyrazić stan uczuć komendanta. Tylko on otwiera nam coś tak pięknego jak dusza komendanta. Szostakowicz dawno pokazał drogę. W VII Symfonii otworzył duszę Systemu. Splot kłamstwa i prawdy w przekazach na temat treści tej symfonii i innych utworów jest absurdalnym i farsowym aneksem do koszmaru. Tej sfery parodii w spektaklu raczej nie było śladu, chyba następne wykonania będą ciekawe, jeśli jej poszukają.\nZofię Posmysz zapytał niedawno Duży Format: Co takiego intrygującego było w tej kobiecie, że napisała Pani o niej powieść?.\nOdpowiedź autorki: W niej nie było nic intrygującego. Intrygujący był tylko jej stosunek do mnie. Dwa razy mogła i mnie posłać do karnej kompanii, a tego nie zrobiła. Dlaczego? Ciągle szukam odpowiedzi na pytanie, jak to się mogło stać.\nZofia Posmysz w rozmowie po pokazie wykonania koncertowego opowiedziała to samo, co powtórzyła w wywiadzie, jak mianowicie zapamiętała inną jeszcze esesmankę (swój materiał czerpała z zachowań niejednej kobiety po stronie katów). Kiedy w początkach zemdlała przy pracy w polu, niesiona do obozu, zobaczyła nad sobą twarz i usłyszała słowa: Mein Gott, so junge\n  i one ukształtowały jakoś jej zasób nadziei na przeżycie.\nZofia Posmysz poprzestała, może szczęśliwie, na tajemnicy, której nie potrafiła albo wcale nie pragnęła odkryć; nie interesowało ją emocjonalne tło szczególnej ochrony Marty przez Lizę. Lub też miała prawo go nie dopowiedzieć. Ten aspekt, zgodnie z zainteresowaniami epoki, zostanie rozwinięty w przyszłych interpretacjach. Jakiekolwiek było, odruchy ludzi należą do  tak bogatej w nieprzewidywalne  nadwyżki nad sloganem, która czyni dzieło sztuki. Ona ucieka poza sferę tego, co najczęściej nagłaśniane i co, mitologizując, więcej zaciera niż pokazuje. Towarzyszą jej nadzieje, że ludzkość się poprawi, jeżeli tylko zapamięta.\nLiza była dobra dla Marty i Tadeusza, Liza w naturalnym odruchu pragnie, by to doceniono, niemniej nie znajdzie satysfakcji. Subtelny zmysł moralny autorki Pasażerki wyróżnił tę dość tajemniczą kwestię, bo prowadził ją do zapamiętania dobra, jakkolwiek względne to dobro było.\nTrzecia kwestia jest teatralna, warsztatowa. W miarę upływu opery, pomimo że inscenizacja skierowuje uwagę na tradycyjne imaginarium obozu Zagłady, coraz wyraźniej dociera do słuchacza i widza drugie, być może właściwe (i tym poprzednim tylko zamaskowane) adresowanie opery: Gułag. W takiej sytuacji powstaje pewna inscenizacyjna łamigłówka. Obecność dwóch wątków inaczej usytuowanych geograficznie, klimatycznie, architektonicznie i kostiumologicznie (także muzycznie, co nie powinno doprawdy zostać pominięte) domaga się łącznego rozwiązania w sferze estetyki scenicznej. Jesteśmy więc z kolei przy teatralnej niemożności: czy opera na temat Auschwitz i jednocześnie na temat Gułagu jest inscenizacyjnie wyobrażalna (przy pomocy sprawdzonych dotąd narzędzi)?\nAuschwitz ma swoje dobrze utarte akcesoria jak tor, rampa, ściana bunkra, mundur, gestyka itp. Łagier ma inne. W przedstawieniu Pountneya i Engelsa mamy o prawda wnętrze baraku; miejsce, którego zadaniem jest pracować w obu porządkach naraz. Niestety, o estetyce tych scen rzadziej decyduje świadome kształtowanie formy (choć są takie momenty), częściej dość codzienny realizm chóru operowego, już nie bardzo do patrzenia.\nMachina sceniczna tego spektaklu jest poprawna i poprawnie go przestrzennie obsługuje, pomijając owego nader interesującego Weinberga, który mówi do Rosjan. Czyli bariera wznosi się dziś tak samo, jak stała przed kilkudziesięciu laty  twórcy spektaklu nie wierzą, by ich widz interesował się łagrem. A jednocześnie  uwzględnienie tego drugiego poziomu jest zbyt trudne na terenie rutynowej sztuki inscenizacji. Spektakl nie dzieli więc gatunku odwagi kompozytora w działaniu na pograniczu losu, koszmaru i kiczu, dzieli tylko jego tony solenne. A z tonów solennych ignoruje raczej los rosyjski.


cześć, próbuję zainstalować polski ROM na Mi4S i utknąłem z TWRP /: próbowałem różnych instrukcji i sposobów, ale głównie z https://miuipolska.pl/instalacja-miui-2016-2/. problem polega na tym, że pomimo komunikatów że image TWRP został prawidłowo skopiowany - nie działa. po restarcie do recovery cały czas jest defaultowy ekran xiaomi. jedyny sposób jaki znalazłem, to bezpośredni boot z image przez fastboot boot recovery.img . faktycznie wstaje to TWRP ale... tu pojawia się kolejny problem - nie działa swipe! żeby co kolwiek zrobić jest 'swipe to ...' ale nie ma samego przycisku swip\nWitam wszystkich forumowiczów i zwracam się z prośbą o pomoc. Od paru dni jestem szczęśliwym posiadaczem Xiaomi Mi4S z Miui by xiaomi.eu 7.3(stable) 7.3.2.0 (LAJCNDD), oczywiście root. Otóż problem dotyczy StatusBara- czy naprawdę do jego czytania muszę używać lupy? oczy nie te a nie widzę możliwości powiększenia, w poprzednim telefonie miałem Xposed Installer z dodatkami a tutaj czytam że to nie za bardzo działa, nie ma sposobu na to? No i sprawa ostatnia , mam dwie karty SIM i co jakiś czas w pasku powiadomień wyskokuje mi monit o rejestracji kart ,że wysłane zostaną SMS itp co to jes\nMi4S jaka apka do modyfikacji\nQMiui posted a topic in Moduły WSM\nWitam wszystkich. Mam pytanie dotyczące możliwości edycji za pomocą np, Xposed którego używałem na wcześniejszych fonach. Obecnie mam Xiaomi Mi4S z Miui by Xiaomi.eu 7,3(stabilna) 7,3,2,0 0(LAJCNDD).Root,TWRP. Cztam forum i czegoś nie łapię.jak to jest z tym Xposed lub WSM -jest to wogóle dostępne dla tego fona w takiej konfiguracji? Przyznaję że z Miui dopiero zaczynam ale już zaczyna mi się podobać i może coś z tej znajomości wyniknie. Jeszcze jedno- czy na moim telefonie zadziała coś takiego jak xMiui? Nawet bym kupił ale czy to zadziała? nawet nie wiem co ja za Miui


Kursy i szkoły językowe w Bremie, Niemcy (niemieckiego) - naukajezyka.pl\nstrona główna > kursy językowe za granicą > niemiecki w niemczech > brema > brema\nNauka języka niemieckiego w Bremie, Niemcy\nDeutsch, Deutschland, Bremen, Bremen\n» Szkoły językowe w Bremie:\nPrzyjedźcie do Bremy! Dajcie się zaprosić przez bremeński zespół muzyków i wybierzcie Bremę na cel swojego letniego wyjazdu na wyjątkowy kurs językowy...} [więcej]\nBrema (550 tys. mieszkańców) jest starym hanzeatyckim miastem o bogatej, liczącej 1200 historii. Miasto jest malowniczo położone nad rzeką Weser. Wraz z oddalonym o 60 km Bremerhaven tworzy zespół portowy uznawany za jeden z najważniejszych ośrodków międzynarodowego handlu.\nBrema to także ważny ośrodek akademicki - siedziba uniwersytetu oraz trzech innych szkół wyższych. Zabytkowe centrum, z niezliczonymi knajpkami, restauracjami i pubami jest ulubionym miejscem spotkań mieszkańców i przyjezdnych. Bogata oferta kulturalna miasta jest na najwyższym światowym poziomie: Bremeński Teatr Tańca, Towarzystwo Szekspirowskie, Orkiestra Kameralna.\nWe wrześniu Brema jest gospodarzem festiwalu Bremer Musikfest, przyciągający miłośników dawnej i współczesnej muzyki z całego świata. Rozległe tereny zielone, zadbane parki oraz ciągnące się kilometrami ścieżki rowerowe i liczne jeziora w bliskiej okolicy miasta zachęcają do czynnego wypoczynku.\nSzkoły językowe w Polsce Testy z języka niemieckiego Tanie noclegi w Bremie


7,2 (202 ocen\ti\t29 opinii) Zobacz oceny\nTyrmand jest po prostu genialny! Jakiejkolwiek tematyki by się nie podjął, z taką wirtuozerią słów, budowania narracji, napięcia, opisów, to nie może się nie udać.\nPo lekturze "Siedmiu dalekich rejsów" od razu sięgnąłem po dłuższego "Filipa". Nie zawiodłem się, stawiając jednocześnie Tyrmanda na topie swoich ulubionych pisarzy. Próżno szukać w Polsce XX wieku kogoś o tak charakterystycznym, celnym i wyrazistym piórze. Geniusz!


Forum LFC.pl • Zobacz wątek - Seriale\nPosty: 861 • Strona 52 z 58 • 1 ... 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55 ... 58\nprzez Rahk8 » 24 maja 2016, o 12:19\nAustralianMagic napisał(a): Ufff dobrze, że ładujecie wszystko do spoilerów, bo sam obecnego sezonu nie oglądam, gdyż najpierw chcę poczekać do Wichrów Zimy\nTeż tak miałem zrobić, ale doszedłem do wniosku, że w dzisiejszych czasach bardzo trudno o uniknięcie spojlerów. A to znajomy coś palnie, a to na fb ktoś wrzuci jakiś obrazek itd. Dlatego oglądam przed książką. Zresztą, najpierw obejrzałem 5 sezonów potem dopiero przeczytałem książkę.\nprzez YNWAmate » 24 maja 2016, o 12:39\nJa się boję żeby to się czasem nie pokręciło tak, że nikt nie będzie widział o co chodzi. Zapętli się (już się zapętliło w tym odcinku). Ktoś tu pisał, że wejdzie w ciało Szalonego Króla itd.. Okaże się że całą tą historię od I sezonu (i wczęsniej) spowodował Bran, on spowodował tą lawinę.\nTak jak to było z serialem LOST. Odpuściłem po którymś sezonie bo już nie widziałem o co chodzi.. Wydaje mi się że sam reżyser już nie widział potem o co chodzi.. I nie wiem czy w ogóle coś się tam wyjaśniło.\nDołączył(a): 10 gru 2014, o 14:15\nprzez AustralianMagic » 24 maja 2016, o 12:57\nDlatego na FB poleciał unlike dla HBO Gra o Tron i wszystkie inne strony, które mogłyby przypadkiem coś zaspoilerować.\nAle jest też plus. Wszystkie odcinki nagrywam i gdy już wyjdą Wichry i je przeczytam, będzie mnie czekał całonocny maraton\nprzez PonuryGrabarz » 24 maja 2016, o 15:37\nżebyś się czasem nie przeliczył.\nA co do serialu to jest średni, szkoda bo mógłby być naprawdę dobry gdyby nie te zjebane dedeki.\nprzez dannydt » 24 maja 2016, o 16:18\nYNWAmate napisał(a): Ja się boję żeby to się czasem nie pokręciło tak, że nikt nie będzie widział o co chodzi. Zapętli się (już się zapętliło w tym odcinku). Ktoś tu pisał, że wejdzie w ciało Szalonego Króla itd.. Okaże się że całą tą historię od I sezonu (i wczęsniej) spowodował Bran, on spowodował tą lawinę.\nZa dzieciaka też nie rozumiałem LOST a całkiem niedawno oglądnąłem wszystkie sezony i żadnego problemu nie miałem. Trochę myślenia przy oglądaniu jest potrzebne ;D\nA co do GoT\nwątek Brana wreszcie jest ciekawy ale ja przede wszystkim czekam na Fake? Aegona\nprzez zoltoczerwony » 24 maja 2016, o 16:26\nCo do nowego sezonu\nJakoś czuję duży niedosyt z każdym odcinkiem, zawiązało się tak dużo wątków i są one ze sobą jeszcze tak niepowiązane, że akcja posuwa się bardzo bardzo wolno, a odcinek jest tylko jeden na tydzień. Co do Brana to jego wątek akurat zawsze mnie ciekawił, może to przez książkę. Za to nieziemsko wkurza mnie wątek Deanerys, dobrze że Tyrion się tam pojawił to może będzie ciekawiej, ale ogólnie to Urodzona w Burzy, Niespalona(...) sama w sobie mnie denerwuje, a jeszcze ten jej wątek przez długi czas zdawał się nie zmierzać w żadnym kierunku. Liczę na dobrą wojnę na północy, Bran pewnie gdzieś ucieknie, a na więcej smaczków pewnie będzie trzeba czekać następny rok. Ogólnie pierwsze sezony moim zdaniem dużo lepsze.\nDołączył(a): 27 maja 2012, o 00:16\nprzez ForFuner » 26 maja 2016, o 23:51\nSzukam pewnego aktora, nie pamiętam, który to sezon, ale jakaś kreatura zaatakowała w górach jakąś dziewczynę i jakiś gość(właśnie o niego mi chodzi) wsadził miecz czy coś ostrego tej kreaturze w plecy, kojarzycie coś fani?\nDołączył(a): 25 wrz 2013, o 23:14\nprzez Kuuucyk17 » 27 maja 2016, o 01:57\nForFuner napisał(a): Szukam pewnego aktora, nie pamiętam, który to sezon, ale jakaś kreatura zaatakowała w górach jakąś dziewczynę i jakiś gość(właśnie o niego mi chodzi) wsadził miecz czy coś ostrego tej kreaturze w plecy, kojarzycie coś fani?\nJeśli chodzi Ci o GoT, to przychodzi mi na myśl tylko Sam Tarly, którego w serialu gra ten aktor: http://www.filmweb.pl/person/John+Bradley-1576768\nDołączył(a): 23 wrz 2013, o 10:19\nprzez ForFuner » 27 maja 2016, o 21:16\nHmm.. no właśnie nie wiem czy to on, ale tej sceny znaleźc nie mogę..\nprzez 1010Arx » 27 maja 2016, o 21:23\nForFuner napisał(a): Hmm.. no właśnie nie wiem czy to on, ale tej sceny znaleźc nie mogę..\nUwaga spoiler 8 odcinka 3 sezonu.\nTylko 3 osoby w serialu zabiły Innych. Właśnie Samwell, Jon Snow i w ostatnim odcinku Meera. Więc obstawiam, że musi Ci chodzić własnie o Samwella, bo tylko on wbił nóż w plecy Innego. Snow przeciął Innego mieczem w okolicach brzucha, a Meera rzuciła w swojego włócznią.\nEdit: Może to: https://www.youtube.com/watch?v=M2TlSM-2SyI\nCo prawda nie zabija tu Innego, tylko zombiaka, ale więcej pomysłów nie mam.\nOstatnio edytowano 27 maja 2016, o 23:27 przez 1010Arx, łącznie edytowano 2 razy\nprzez ForFuner » 27 maja 2016, o 23:19\nHmm... może seriale mi się pomyliły, ale kojarzy mi się raczej ten Snow. Tylko, że ta postać kucała, ale wbił jej jakiś miecz w plecy od tyłu czy coś. Tam jeszcze bodajże jakaś gościówa była. Oczywiście może chodzić mi o inny serial, ale za dużo podobieństwa jest z tym... ehh...\nTa postać dziwna jakoś tak wyglądała\nNie wiem czy pomogłem :<\nprzez akhrem9 » 30 maja 2016, o 10:00\nWreszcie jakiś odcinek GOT w którym przez 40 minut ciągle patrzyłem w ekran. Wiele wątków z których każdy rozwija się w ciekawy sposób.\nPodaję stronkę, na której odcinki są dosyć szybko.\nprzez mishkin1988 » 26 lip 2016, o 17:09\nNiesamowity serial, polecam\nDołączył(a): 13 cze 2013, o 23:13\nprzez Rahk8 » 26 lip 2016, o 17:23\nmishkin1988 napisał(a): Stranger Things!\nNie zachwycam się nim tak bardzo, ale sci-fi to nie mój ulubiony gatunek, a i w latach 80 się słabo orientuje.\nAle serial jak najbardziej godny polecenie, aczkolwiek żaden to "horror" tylko typowy thriller.\nGra aktorska jest chyba największym plusem szczególnie dzieciaków, które zrobiły na mnie ogromne wrażenie.\nprzez PonuryGrabarz » 14 lis 2016, o 17:34\nDziwne, że jeszcze nikt nie polecił serialu Westworld. W serialu występują Anthony Hopkins i Ed Harris.


ROZSZERZENIE ISTNIEJĄCEGO SYSTEMU DYNAMICZNEJ INFORMACJI PASAŻERSKIEJ W METROPOLII GÓRNOŚLĄSKO - ZAGŁĘBIOWSKIEJ - Smart City Displays\nGłównaDystenROZSZERZENIE ISTNIEJĄCEGO SYSTEMU DYNAMICZNEJ INFORMACJI PASAŻERSKIEJ W METROPOLII GÓRNOŚLĄSKO – ZAGŁĘBIOWSKIEJ\nRealizacja systemu obejmuje zaprojektowanie, dostawę, montaż, integrację, oddanie do eksploatacji oraz konserwację systemu i urządzeń. Części składowe systemu:\n400 elektronicznych, 6-cio liniowych, dwustronnych tablic z kamerami monitorującymi,\n6 elektronicznych 12-wierszowych jednostronnych tablic z nadzorem (w Tychach),\n50 elektronicznych 6-cio liniowych dwustronnych płytek z kamerami monitorującymi (w Tychach),\n6 elektronicznych 6-cio liniowych dwustronnych tablic z nadzorem (w Bieruniu),\n170 urządzeń przenośnych w pojazdach obsługiwanych przez MZK Tychy.\nSpecjalne komunikaty i udogodnienia dla osób niewidomych i słabowidzących\nOprócz informacji o kolejnych przylotach i odlotach, system umożliwi wyświetlanie specjalnych informacji: ostrzeżeń pogodowych oraz komunikatów o usługach opóźnionych lub odwołanych. Po naciśnięciu przycisku TTS wbudowanego w słupek, każde urządzenie odczyta głośno wszystkie informacje prezentowane na ekranie, co ma szczególne znaczenie dla osób niewidomych i słabowidzących.\n30 milionów pasażerów\nObecnie KZKGOP (dziś zmieniona nazwa – Metropolia Górnośląsko-Zagłębiowska) skupia 29 gmin i jest jednym z kluczowych organizatorów transportu publicznego w Europie. Każdego miesiąca z sieci, w tym z usług autobusowych i tramwajowych, korzysta prawie 30 milionów pasażerów. Przetarg wymagał długotrwałych przygotowań i analiz.\nSystem informacji pasażerskiej podobny do tego, który powstaje obecnie na południu Polski, jest powszechnie stosowany na całym świecie w takich metropoliach jak Paryż, Londyn czy Berlin. Tendencja ta pogłębia się – dynamiczna informacja pasażerska dociera zarówno do stacji kolejowych, autobusowych i tramwajowych, jak i do pojedynczych przystanków. W Polsce dynamiczna informacja pasażerska jest coraz częściej włączana do stacji węzłowych, ale także do przebudowywanych lub modernizowanych linii kolejowych.


Sensacja w Lubinie. Cuprum Lubin - Asseco Resovia Rzeszów 3:0 | Nowiny\nSensacja w Lubinie. Cuprum Lubin - Asseco Resovia Rzeszów 3:0\nBardzo słabo grająca Asseco Resovia przegrała wyjazdowe spotkanie PlusLigi z Cuprum Lubin 0:3.\nTo druga z rzędu porażka rzeszowskiej drużyny za trzy punkty. W środę mistrzowie Polski przegrali w Kędzierzynie z Zaksą 1:3 ograniczając swoje szanse na grę w wielkim finale PlusLigi. Sensacja także w Bełchatowie, gdzie Skra uległa Łuczniczce Bydgoszcz także 0:3. W niedzielę Lotos zagra z Zaksą.\nPierwszy set upływał pod znakiem trójki po lubińskiej stronie. Była to szczęśliwa liczba dla "miedziowych". Pierwsze trzy akcje, to trzy zepsute zagrywki. Potem pięć punktów z rzędu zdobyli lubinianie, złożyły się na nie m.in. trzy skuteczne bloki i autowy atak Oliega Achrema. Było 6:3 dla Cuprum. Na pierwszej przerwie technicznej gospodarze przeważali 8:5, a trener Andrzej Kowal apelował o spokój. Kolejne akcje należały do Resovii, która wyrównała (9:9) po bloku Bartosza Kurka i Russella Holmesa na Keith Puparcie. Kiedy Robert Tath najpierw zastawił Thomasa Jaeschkego i po chwili celnie zaatakował team z Lubina ponownie miał trzy oczka w zapasie (13:10). Za Achrema na boisko wszedł Aleksander Śliwka. Trzypunktowa przewaga miejscowych utrzymała się do drugiej przerwy technicznej. Resovia doprowadziła do remisu po bloku Lukasa Tichacka na Łukaszu Kaczmarku. Lubiński blok znów zatrzymał Kurka i notowano 19:17. Za Tichacka wszedł Fabian Drzyzga i na dzień dobry zablokował Puparta, ale po chwili wpadł w siatkę i na tablicy pojawił się wynik 22:19. Kiedy Kurek strzelił w aut w ataku, który był problemem resoviaków, Cuprum przeważało 23:20. Po chwili lubinianie, wśród których świetnie spisywał się młody Estończyk Robert Tath, prowadzili w meczu 1:0.\nDrugą partię rzeszowski zespół zaczął z Dawidem Dryją (zmienił Holmesa) i Nikołajem Penczewem (wszedł za Śliwkę) oraz Drzyzgą. Nadal nie szło. Cuprum objęło prowadzenie 5:2. Kowal podczas przerwy znów prosił o spokój. Nie było go. Podopieczni Gheoghe Cretu przeważali 8:5 i 11:9. Resovia po sprytnym zagraniu Kurka prowadziła 15:13, a po następnych niezłych akcjach 16:14 i 19:16. Wtedy znów dał o sobie znać rozgrywający bardzo dobrą partię Tath. Najpierw bez pudła zaatakował, potem strzelił asa, Możdżonek zastawił nadal słabo grającego Dmytro Paszyckiego, który nie może sobie przypomnieć formy z czasu, kiedy grał w Cuprum, i było 19:19. Sprawa zwycięstwa rozstrzygnęła się w grze na przewagi.\nResovia miała piłki setowe, ale Cuprum nie pasowało. Po akcjach młodego Łukasza Kaczmarka notowano po 24, po 25 i po 26. Boehme zablokował Kurka i setbola miało Cuprum (27:26). Emocje były na trybunach i na boisku. Czego nie wykorzystała Resovia, zrobiło to lepiej spisujące się w ataku Cuprum wygrywając wojnę nerwów. Lubinianie prowadzili już 2:0. Sensacja wisiała w powietrzu.\nTrzecia partia była dla Resovii, jak ostatnia deska ratunku.\nLubinianie nie przejmowali się trudną sytuacją rywali z Rzeszowa, którzy w komplecie znów grali grubo poniżej swoich możliwości, umiejętności, zwyczajnie kiepsko. Nadal wodzili za nos mistrzów Polski. Przy prowadzeniu 14:13 Cuprum, trener Kowal poprosił o czas. Druga przerwa odbywała się przy prowadzeniu Grzegorza Łomacza i spółki 16:14. Rzeszowskie gwiazdy nadal pozostawały w cieniu Kaczmarka i Tatha (18:15). Za Kurka, który nie miał dnia, wszedł do gry Dominik Witczak. Po zagrywkach Holmesa i akcji Śliwki zrobiło się 19:18 dla ekipy z Rzeszowa. Po chwili 23:21 i 24:22 dla Cuprum. W lubińskiej hali rozbrzmiewała muzyka z filmu Stawka większa niż życie. Cuprum wygrało także tę odsłonę.\nCuprum zagrało bardzo dobrze w ataku, natomiast my mieliśmy problemy w ataku. Przegrywaliśmy końcówki przede wszystkim brakiem skuteczności w ataku - ocenił trener Andrzej Kowal.\n- Nadal jesteśmy w grze, ale musimy poprawić swoją dyspozycję - podkreślił Dominik Witczak.\nCuprum Lubin - Asseco Resovia 3:0 (25:22, 32:30, 25:23)\nCuprum: Łomacz 1. Pupart 11, Tath 19, Kaczmarek 19, Boehme 4, Możdżonek 9, Rusek (libero) oraz Gorzkiewicz, Włodarczyk. Trener Gheorghe Cretu.\nResovia: Tichacek 1, Achrem, Paszycki 5, Holmes 4, Jaeschke 8, Kurek 15, Ignaczak (libero) oraz Drzyzga 3, Śliwka, Penczew 6, Dryja 5, Perłowski, Witczak 3. Trener Andrzej Kowal.\nSędziowali: Wojciech Maroszek (Żory) i Marek Budzik (Rybnik). Widzów: 3430. MVP: Robert Tath.\nasseco resovia cupru...\nqwer 29.02.2016 11:25:20\nW dniu 27.02.2016 o 18:16, lokis napisał:\nPrawdziwy kibic nie odwraca się plecami do swojej drużyny jak ta przegrywa!\nJak przegrywa to tak ale oni przechodzą koło meczu, jakieś głupie uśmieszki chyba wychodzą z założenia że czy się stoi czy się leży to za kontrakt sie należy\nMARIO 29.02.2016 08:44:52\nPisałem obszerny komentarz po poprzednim przegranym meczu z ZAKSĄ. Niestety wszystko się potwierdza. Potencjał teoretycznie jest olbrzymi ale nie ma drużyny. Do chwili obecnej brak 1-wszej szóstki. Zarówno Trefl jak i ZAKSA dawno je mają. Słabe rozegranie. Tihaczek tym razem bardzo słabo. Drzyzga przeciętnie ale lepiej niż w poprzednich meczach.Tak naprawdę jedynie Ignaczak trzyma poziom. Myślę, że Akhrem na ten poziom naszej ligi już nie daje rady mimo całej sympatii do niego. Błędów było mniej niż w poprzednim meczu ale zdecydowanie za dużo na tej klasy zespół. Myślę, że wzorem może być Trefl. Coraz bardziej nabieram przekonania, że zespół potrzebuje nowego trenera, który wniósł by nową fachowość i świeżość. Nie potępiam Kowala bo było by zwyczajnie nieprzyzwoite. On po prostu się już wypalił. Zarówno zespół jak i Kowal potrzebują zmiany. Myślę, że po sezonie one nastąpią. Z satysfakcją patrzę na grę byłych i uznanych Resoviaków w innych klubach. Grzyb, Gawryszewski, Buszek, Konarski a nawet Kosok prezentują się naprawdę przyzwoicie.\nJanek 28.02.2016 21:11:24\nPytanie fundamentalne za co trener Kowal ma takie poparcie u Pana Górala za jakie grzechy? Ile meczy jeszcze może przegrać kowal żeby wylecieć z resowi przecież to nie jest van gaal pilki siatkowej ile jeszcze my kibice bedziemy chorowac na kowala czy kibice mają zachowywać się tak jak na Santiago Bernabeu i przyjść na spotkanie z białymi chusteczkami? Panie Góral to Pana cyrk i jestem jako kibic pełen podziwu dla Pana bo ma Pan anielska cierpliwość może Pan czeka aż trener Kowal poda się sam do dymisji ale to trzeba mieć honor i być odpowiedzialnym za drużynę ale z tym i kowala nie najlepiej bo on patrzy na reske z punktu widzenia własnej osoby i nie leży mu na sercu dobro klubu i drużyny każdy inny trener juz dawno po takim sezonie albo zostałby zwolniony albo sam by odszedł ale nie u nas bo co kowal będzie robił?\nleo 28.02.2016 19:04:30\nW dniu 28.02.2016 o 17:11, Jorguś napisał:\nGra Resovii to wyraz poparcia dla ....pisu... teraz tak będzie w każdej dyscyplinie...nikt nie może być lepszy od PREZESA...zrozumiano...\nJorgus ,wez kij i po chu...się bij.\nFrank 28.02.2016 18:30:06\nJorgusiu.. odstaw KODeinę, bo zaczynasz bredzić...\nJorguś 28.02.2016 18:11:14\nW dniu 27.02.2016 o 19:52, gość napisał:\nJest takie POdobieństwo. Grupa zauroczonych PO idzie i głosuje na tą elytę, co ma ich daleko w du***. Liczy się dla nich tylko ich majątek lawinowo narastający. Podobnie Klub Kibica ślepo kibicujący co sezon innym. Ci nieudacznicy dbają o swoją kasiorę i mają daleko w poważaniu tych frajerów co skusili się ich finasować.\nFlisinhio 14 28.02.2016 17:25:57\nJak ktoś chce nadal bronić Kowala zapraszam do Gdyni. Tam grają zawodnicy których pozbył się ten pseudo trener.Chłopaki mają szczęście że nikt nie taki jak Kowal z nimi już nie pracuje.Zapomnijmy o MP.To jest kolejny przykład jaki z gościa fachowiec.Taki z niego był siatkarz jak dzisiaj trener.A gość nadal pieprzy głupoty podczas wywiadów.Ma jeszcze swoich zwolenników na tym forum.Gratuluję.\nzul 28.02.2016 17:02:54\ngościu 28.02.2016 13:52:51\nW związku z krytyką trenera Kowala, załóżmy na wzór Komitetu Obrony Draństwa - KOMITET OBRONY KOWALA. Kowal musi pozostać i doić p. Górala.\nGość 28.02.2016 13:35:07\nTo Kowal jeszcze nie podał się do dymisji? Trzeba nie mieć za grosz ambicji i honoru żeby przyznać się do porażki i odejść.Ta drużyna ma potencjał jak i wcześniej miała (przed pozbyciem się kilku zawodników co grzali ławkę u nas) tylko Kowal nie umie tych klocków poukładać.Tylko trener z klasą mógł by doprowadzić do normalności.Nawet zawodnicy grają przeciw Kowalowi,bo przy stanie 23:23 zawodnik wali zagrywką w połowę siatki,czy to normalne?,a zagrywki,(oprócz Kurka) to żenada.\nOLI 28.02.2016 13:28:47\nWSZYSCY WIEMY JAK SKOŃCZYL MILLER.\nkibic 28.02.2016 13:09:38\nTo przykre! Koniec sezonu a Kowal nie ma pierwszej szóstki. Gdzie zagrywka, blok, czy zawodnicy żują jedynie gumę na terningu. Długa ławka jest ale jako mebel .\nobserwator 28.02.2016 12:18:13\nW meczu Cuprum- Resovia Łomacz był o dwie klasy Lepszy od Drzyzgi.Cuprum zbił cuper Resovii a Resovia ze swoim dziwnym składem (kupiła Kurka ale trzyma w kwadracie zawodników którzy praktycznie nie wychodzą na parkiet) niech mi ktoś wytłumaczy co robi w składzie np.Perłowski a pozbyto się Buszka, Konarskiego, Miki itd.... Szkoda słów...\nlaki 28.02.2016 10:31:42\nSovia wygra Ligę Mistrzów ! te porażki to pryszcz ! :)\nleon 28.02.2016 10:10:34\nGłupie usmiechy Kurka i spółki a kibice płaczą.Tojest nienormalne .I jeszcze ten Kowal.Nawet jak zdobywał mistrza to resovia nie miała stylu.A niektóre transfery to ...Mówię wam resoviakom,połózcie sie.


Roweromaniak: Dzień świtaka - Pradziad 27.10.2014\nNajwyższa pora rozpocząć sezon inwersyjny 2014/2015. Nie mogło być inaczej jak kolejny już wschód słońca na najwyższym szczycie Sudetów Wschodnich - Pradziadzie.\nWedług prognoz, te najlepsze warunki dalekoobserwacyjne miały być w tygodniu. Na szczęście miałem jeszcze kilka dni urlopu i postanowiłem spędzić je bardzo aktywnie ;)\nRuszając z domu termometr pokazuje zero stopni. W Vrbnie pod Pradziadem jest już -2,8 stopnia. Na szczycie również 2,8, ale powyżej zera ;)\nDo wschodu jeszcze sporo czasu. Postanawiam "posadzić" jeden aparat na statyw by wykonał serię zdjęć do startrails. Niestety było już zbyt późno do tego typu zdjęć i przy ósmej klatce horyzont już jaśniał :/ Aparat naświetlił zaledwie osiem klatek, a każda z czasem 300 sekund. Okazało się też, że z ostrością nie było najlepiej...\nnikon D90 + sigma 10-20mm, 8 x 300 s. f/3,5, ISO 200\nW między czasie oczekując świtu...\nNikon D7100 + nikkor 18-105 mm, 844 s., f/4,5, ISO 100\nAle zaraz zaraz..., właśnie jaśnieje horyzont.\nW kierunku wschodnim za sprawą słońca widać bardzo wiele. Beskidy, Tatry, Mała Fatra, Niżne Tatry...\nWidok na B. Śląski, Żywiecki, Śląsko-Morawski, Tatry oraz M. Fatrę z Pradziada\nTatry widziane z Pradziada max. odl. 237 km\nPoczątkowo widok na odległe góry był "zwyczajny", lecz im bliżej wschodu słońca, tym ciekawsze występowały miraże. Jeszcze nigdy nie trafiłem na tak bardzo podniesiony horyzont. Po raz pierwszy zaobserwowałem Jagnięcy Szczyt. Niby nic szczególnego, ale aby uzyskać podobny widok w symulatorze widoku, musiałem podnieść obserwatora aż o 350 metrów!\nPo lewej stronie panoramy zza Boraczego Wierchu wystaje taki "ząbek", to Jagnięcy Szczyt.\nMiraż Małej Fatry\nNa Krížavie "oderwało" nadajnik ;)\nDumbier w Niżnych Tatrach ponownie "poszedł" do góry. Dodatkowo miraż spowodował, że szczyt ten przypominał bardziej szczyty tatrzańskie...\nDumbier w Niżnych Tatrach(to ten charakterystyczny"ząbek" na prawo od Stoha). Odl. 215 km!\nWarunki w kierunku zachodnim były znacznie słabsze, a na południe wręcz beznadziejne.\nWidok na Masyw Śnieżnika oraz Karkonosze\nCiekawie za to wyglądał komin elektrowni węglowej Opole w Dobrzeniu Wielkim.\nEl. Opole - 87,9 km\nPo udanej sesji foto śniadanie i powrót przez CHS i Jesenik do domu.\nSezon inwersyjny uważam za rozpoczęty :)\nAutor: Roweromaniak o 13:14\nEtykiety: Beskidy, cz>150, dalekie obserwacje, inwersja, Mała Fatra, nocne zdjęcia, Pradziad, Sudety, Tatry, wschód słońca, wycieczki rowerowe\nPiotrekk 15 listopada 2014 23:17\nCudne zdjęcia i ciekawe miraże. Miło się ogląda takie widoki wiedząc że są one po drugiej stronie kraju :).\nRobert J 16 listopada 2014 15:24\nAle obiekt westchnień(odległy widok na Tatry) mamy ten sam ;)


Felerny przejazd kolejowy przy rondzie łączącym ulicę Wojska Polskiego i ulicę Piłsudskiego od dawna denerwuje kierowców. Aby wjechać rondo muszą pokonać dziurawy przejazd tak, by nie uszkodzić sobie samochodu.\nBurmistrz Wadowic Bartosz Kaliński obiecuje, że ta sprawa zostanie załatwiona raz na zawsze.\nNa początku lipca podczas pamiętnej konferencji prasowej w Wadowicach, zwróciłem się do ministra infrastruktury Andrzeja Adamczyka oraz przesa PKP z prośbą o remont przejazdu kolejowego na DK28, przez który kierowcy - chcąc bezpiecznie przejechać - muszą... zwalniać samochód niemal do zera, co powoduje jeszcze większe korki na i tak już zatłoczonej krajówce. Jak wiadomo, od lipca na linii kolejowej trwa wielka rewitalizacja trasy Wadowice - Andrychów za 130 milionów złotych, ale niestety wspomniany przejazd nie został ujęty w zakresie inwestycji - oświadczył Bartosz Kaliński.\nBurmistrz dodał jednak, że PKP Polskie Linie Kolejowe SA przesłały mu właśnie odpowiedź na jego prośbę. Znajdujący się od wielu lat w katastrofalnym stanie technicznym przejazd zostanie naprawiony jeszcze w tym roku.\nOkazuje się, że naprawa tego odcinka to koszt aż... dwóch milionów złotych.\nPrace przygotowawcze rozpoczęły się w tym tygodniu. Inwestycja zostanie zrealizowana w najnowszej technologii, która na lata zagwarantuje cichy, gładki i bezawaryjny przejazd przez tory. Zaplanowano również gruntowną przebudowę rogatek, które do tej pory były otwierane i zamykane przez dróżnika, a po modernizacji będą sterowane automatycznie. Główne roboty przewidziane są na początek listopada, po otwarciu remontowanego obecnie przejazdu na Łazówce. Czynimy starania, aby utrudnienia dla kierowców trwały jak najkrócej i były jak najmniejsze - dodaje Bartosz Kaliński.\n« Pacjenci się denerwują, bo nie mogą się dodzwonić. Przychodnia odpowiada: "Nie unikamy kontaktu"\tBardzo trudna sytuacja w szpitalu w Wadowicach. Muszą już decydować, kogo najpierw leczyć »


Nikt nie zagwarantuje pozycji w rankingu Google » STUDIO REKLAMY | Żary, Żagań, Zielona Góra\nPrzeglądarka od Google generuje największy ruch w serwisach www, dlatego warto zadbać, o jak najpełniejszą obecność w usługach oferowanych przez potentata na rynku wyszukiwania. Ciągłe zmiany algorytmu związane z akcjami promocyjnymi Google, mającymi na celu zwiększenie zasięgu i skonsolidowanie społeczności wyznawców marki, powodują rozchwianie w strategii, której podlega optymalizacja. Trzeba chwytać się różnych i to niecodziennych sposobów na wypróbowanie skuteczności. I nie ma pewności, że metoda sprawdzi się przez dłuższy czas. Najważniejsza w całej „zabawie” jest systematyczność, nawet bardziej pasuje słowo chroniczność, podejmowanych działań marketingowych. Działania optymalizacyjne nie mają niestety końca.


Najdziksze newsy tygodnia – Kobieta użyła przeterminowanego samoopalacza i gorzko tego pożałowała - Joe Monster\n#1. Ludzie pracują w domach, ale nie noszą spodni\nWyjątkowe okoliczności wymagają szybkiego działania, a najlepiej – dużej zdolności adaptacji. W końcu to ludzie o ponadprzeciętnych możliwościach dostosowania się do nowych okoliczności przetrwają i zapewnią przetrwanie rodzajowi ludzkiemu. Na pierwszym froncie walki o lepszą przyszłość znajdują się pracownicy zdalni, którzy z domów bohatersko ratują gospodarkę. Ich poświęcenie przejawia się między innymi tym, że na wirtualne spotkania ubierają się tak, jakby spotykali się ze swoimi rozmówcami twarzą w twarz. To znaczy, przynajmniej na pozór, bo zakładają jedynie marynarki i inne elementy eleganckiego stroju górnych partii ciała, dół zostawiając na urlopie. Tak twierdzi jeden z wiceprezesów największej na świecie sieci handlowej Walmart, która zanotowała wzrost sprzedaży wszelkiej maści swetrów, marynarek i koszul. Dan Barlett dodaje, że wzrost nie dotyczy spodni, co jego zdaniem stanowi dowód na to, że pracownicy zdalni nie przywiązują obecnie wagi do tego elementu ubioru.\n#2. Pierwsze doniesienia o pandemii w USA zbiegły się ze śmiercią Kobego Bryanta\nJeśli już rozmawiamy o czynnikach napędzających pandemię, to do niedogotowanego nietoperza, arogancji najwyższych władz i ignorancji zwykłych ludzi można też dodać nieszczęśliwe zbiegi okoliczności. Podczas gdy świat opłakiwał jednego z najwybitniejszych koszykarzy w historii, w USA pojawiły się pierwsze przypadki zachorowań na koronawirusa. W ostatnich dniach Internet obiegło zdjęcie pierwszej strony ogólnokrajowego dziennika USA Today, gdzie obok tragicznej wiadomości o wypadku Kobego informowano o rosnącej epidemii koronawirusa. Z perspektywy kilkunastu tygodni można jedynie zastanawiać się, co by było, gdyby opinia publiczna nie skupiła swojej uwagi na tragicznym w skutkach wypadku z udziałem koszykarza i jego córki.\n#3. Polacy łamiący zakaz izolacji nie będą mogli odwoływać się od decyzji o mandacie, a wybory odbędą się – ale na odległość\nW kinematografii istnieje pojęcie opisujące moment, od którego fabuła filmu lub serialu zaczyna przybierać coraz bardziej idiotyczne formy. Nazywa się to przeskoczeniem rekina i wzięło się od sceny, w której typ, no… przeskakuje rekina na nartach wodnych. A skoro można w kinematografii, to dlaczego nie w epidemii? Za przeskakiwanie nad rekinem wziął się bowiem polski rząd, który na początku chwalono za ostrą reakcję na szerzącą się epidemię. Minęło jednak trochę czasu i coraz więcej osób zaczyna pytać, co brali twórcy tego scenariusza. Co kilka dni pojawiają się nowe, coraz dziwniejsze obostrzenia, które na przykład zabraniają osobom mieszkającym pod jednym dachem chodzić po ulicy w odstępach mniejszych niż 2 metry. Potem prawo zmienia się tak, że wina i stopień szkodliwości społecznej nie mają w epidemii znaczenia, więc jak zaczepi cię jakiś menel i poprosi o 2 złote, a policja to zobaczy, to możecie dostać po minimum 5 tysięcy złotych kary i nie macie praktycznie żadnej możliwości odwołania się. A najnowszy pomysł rządzących zakłada przeprowadzenie wyborów prezydenckich w sposób korespondencyjny, czyli listowny. Zatem patrząc na dotychczasowy sposób organizacji tego całego przedsięwzięcia, człowiek może odnieść wrażenie, że fabuła serialu, w którym sam bierze udział, zaczyna zmierzać w bardzo dziwnym kierunku.\n#4. Jedno z malezyjskich ministerstw zachęcało kobiety do powstrzymania się od narzekań\nW tym trudnym dla wszystkich czasie każdy potrzebuje odrobiny świętego spokoju, więc baby mogłyby dać sobie na wstrzymanie i choć na chwilę przestały narzekać, bo baby to tylko narzekać potrafią. W Malezji wiedzą o tym doskonale, a już szczególnie dobrze wie o tym tamtejsze ministerstwo ds. kobiet, bo przecież nie bez kozery tak się nazywa. Ministerstwo dało wyraz swojej wiedzy nt. kobiet w serii wpisów na Facebooku zawierających cenne rady o tym, jak się zachowywać podczas izolacji w domu. Zgodnie z zaleceniami kobiety powinny powstrzymać się od sarkazmu, komentując poziom zaangażowania swoich mężów w wykonywanie obowiązków domowych, nakładać makijaż i „wyjściowe” ubrania zamiast dresów, a także nie powinny narzekać, ale jeśli już muszą, to niech robią to dziecinnym głosem. Kobiety z jakiegoś powodu nie doceniły tych porad, a ministerstwo zdążyło już przeprosić.\n#5. Kobieta zazieleniła się po użyciu przeterminowanego samoopalacza\nJuż przy okazji newsa o striptizerkach pisaliśmy, że epidemia koronawirusa może tak naprawdę stanowić szansę, a nie przeszkodę. Bo czemu by nie skorzystać z okazji i nie poszukać sobie nowego zajęcia? Albo nie odkurzyć za lodówką? Albo nie zrobić porządku na półce z kosmetykami? Teraz jest odpowiednia pora, z czego zdawała sobie sprawę Jenni Coleman. 35-letnia Brytyjka nałożyła znajdujący się w domu samoopalacz, by, jak sama mówi, zrobić coś dla siebie. Jednak zamiast upodobnić się do Kim Kardshian, Coleman przybrała wygląd Złej Czarownicy z Zachodu z powieści „Czarnoksiężnik z Krainy Oz”. Kobieta przyznała, że butelka z płynem mogła przeleżeć w jej łazience odrobinę zbyt długo.\n#6. Kobieta zapytała policję, czy to bezpiecznie, by jej mąż spotkał się z kochanką w weekend\nW przeciwieństwie do osób spacerujących sobie po plaży w dobie zagrożenia, niektórzy zachowują przytomność umysłu i zdają sobie sprawę z powagi sytuacji. Dlatego trudno się dziwić wzrostowi liczby zapytań związanych z izolacją, o których informuje francuska policja. Jedna kobieta zadzwoniła na policję, by zapytać, czy to bezpieczne, by jej mąż spotkał się ze swoją kochanką jak co weekend. Inny obywatel zadzwonił, by poinformować, że w mieszkaniu jego sąsiada znajduje się duża liczba osób. Zdarzają się pytania o to, czy można wynieść śmieci albo wyjść z psem. Rzecznik prasowy policji tłumaczy, że ludziom się nudzi i chcą sobie pogadać.\n#7. Władze Turkmenistanu zakazały używać słowa „koronawirus”\nNie będziesz mieć epidemii koronawirusa, jeśli nie będziesz w ogóle mówić o koronawirusie. Aż dziw, że rządy innych krajów na to nie wpadły albo że Światowa Organizacja Zdrowia nie wydała identycznego zalecenia. Chyba że zrobiono to celowo, bo komuś zależy na depopulacji i tylko odwaga władz Turkmenistanu sprawiła, że jeszcze jakoś trwamy. Gurbanguly Berdimuhamedow nie bał się postawić tym, którzy za wszystkim stoją, i zakazał mediom państwowym wymieniania słowa na K. Przeklęte hasło ma również zniknąć z ulotek informacyjnych dystrybuowanych w szpitalach, szkołach i miejscach pracy, natomiast każdy, kto zostanie przyłapany na noszeniu maseczek lub rozmawianiu o pandemii, może zostać aresztowany. Póki co nie wiadomo, czy zakazane słowo zostanie zastąpione innym wyrażeniem, np. NieHełmNieBakteria, ale znając historię prezydentów Turkmenistanu, spodziewać się można wszystkiego.\nZobacz też, jak zostać milionerem w czasie epidemii.\nTagi: najdziksze newsy wiadomości koronawirus kobe bryant kobiety narzekanie malezja turkmenistan zakaz\nOglądany: 99645x | Komentarzy: 72 | Okejek: 304 osób\nCyckopedia obrazkowa: Handbra X (16)


Wszystkie kategorie Dom i ogródDzieckoElektronikaFirma i usługiKolekcje i sztukaKultura i rozrywkaModaMotoryzacjaNieruchomościSport i turystykaSupermarketUrodaZdrowie SteryCele charytatywneOrganizacje charytatywneUżytkownicyZakończone\nStery NECO 1 cal stery rowerowe klasyczne 1'' X30X\nNOWE ORYGINALNE STERY AMAZING TOYS S-LIGHT CNC ALU\nStery neco H-373 skrót wg SHIS: IS42+IS52\nNOWE STERY AMAZING TOYS S-LIGHT CNC ALU LASER LOGO\nSTERY ROWEROWE ZESTAW STEROWY 1 1/8 AHEAD NECO\nŁożysko Kierownicy Wianek 1 1/8 " (5/32x22)\nStery Kierownicy Neco Łożyska Kulkowe Stal 1/8x34\nPodkładki pod rurę sterową KARBONOWE 5 szt\nStery półzintegrowane FORCE AHEAD 1 1/8\nNECO H845 czarne STERY AHEAD 1-1/8”x34x30 komplet\nStery tapered do ramy 1 1/8 44mm redukcja Hit\nNECO H373 STERY ZINTEGROWANE TAPERED MASZYNOWE\nNECO NHB-15 Łożysko maszynowe steru 52/40mm\nStery FORCE AHEAD 1 1/8 półzintegrowane\nŁOŻYSKO, WIANEK, KOSZYK KULEK KIEROWNICY 1''\n44mm Rower górski Łożysko Rowerowe\nSTERY ZINTEGROWANE NS BIKES IS42 1-1/8'' PODKŁADKI\nŁOŻYSKO KIEROWNICY, STERY 1" (25,4 mm)\nPodkładki pod stery Dartmoor aluminiowe 10/5/3mm\nBieżnia do sterów Dartmoor 1 1/8"\nBieżnia sterów Dartmoor 1.5"\nSTERY(STE13) NECO H-711 1 1/8'' 34 MM ŁOŻYSKA ALU\nStery Zintegrowane DARTMOOR Blink IS42/IS52 TAPER\nSTERY NS BIKES INTEGRATED TAPERED IS42/IS52\nGRZYBEK (STE01) SZYSZKA GWIAZDKA NECO 1 1/8 AHED\nAdapter przedłużka rury sterowej BBB EXTENDER 25,4\nStery FORCE AHEAD 1cal\nNECO NHB-5D Łożysko maszynowe steru 41/30,2mm\nŁożysko maszynowe steru półzintegrowane 1 1/8\nKPL. MISEK KIEROWNICY STERY 1 1/8"AHEAD\nSTERY 1" SKŁADAK WIGRY JUBILAT 25,4mm SF-HP04\nSTERY NECO H396 1 1/8 PÓŁZINTEGROWANE MASZYNOWE MB\nRowerowe Stery Łożyska Kierownicy 1 1/8 AHEAD NECO\nGwiazdka+kapsel ahead Dartmoor czarny 1 1/8"\nNECO DYSTANS PODKŁADKA sterów/mostka 1 1/8” 10 mm\nSTERY 1 1/8 AHEAD NECO H115 44MM PÓŁ-ZINTEGROWANE\nNECO CBB-418 Łożysko maszynowe steru 41,8/30,2mm\nstery NECO 1cal H830 25,4mm CHROM 22,2 x 30 x 26,4\nRowerowe Stery 1 1/8 AHEAD Łożysko NECO Kp Sterowy\nstery NECO H711 AHEAD 1 1/8"łożyska maszynowe\nStery Dartmoor Prime zintegrowane 1 1/8 czarne\nSTERY PÓŁZINTEGROWANE NS BIKES INTERNAL ZS44\nKoszyk Kulek Łożysko Kulkowe Steru Kierownicy\nBieżnia sterowa ahead 1 i 1/8 łożyska maszynowe\nSTERY NECO 1 1/8 1,5 TAPERED PÓŁZINTEGROWANE H385\nSTERY NECO H845 AHEAD 1-1/8"x34x30 KOMPLET\nTYTANOWE ŚRUBY TRZPIENIENIA MOSTEK M5x18\nŁOŻYSKOWANIE KIEROWNICY ROWEROWE 1 GWINT NECO\nKoszyk wianek kulek 5/32x22 do sterów 1-1/8"\nM-WAVE GRZYBEK STERU GWIAZDKA SZYSZKA DO KARBONU\nŁożysko STERÓW kierownicy 1 cal wianek\nStery kierownicy 1 1/8 ahead NECO H854BK czarne\nSTERY 1' GWINT CZARNE MISKI STERU KPL - NECO\nŁożyska maszynowe do sterów zintegr 52/40mm IS52\nJak zabezpieczyć dętki przed przebijaniem?\npodkładka dystans sterów 1 - Stery\nstery tapered - Stery\nrura sterowa - Stery\nrura sterowa - Amortyzatory\nStery rowerowe – do czego służą i jak są zbudowane?\nSter rowerowy to element konstrukcyjny, który odpowiada za skrętność kierownicy. Stery składają się z dwóch łożysk umiejscowionych w główce ramy. To właśnie za ich pomocą do ramy zamocowany jest przedni widelec. Stery to dość newralgiczny punkt w całej konstrukcji jednośladu – przejmuje duże przeciążenia i odpowiada za poprawne wykonywanie manewrów rowerem. Prawidłowo działające stery rowerowe zapewniają komfortową i bezpieczną jazdę. W zależności od typu łożysk czy rozmiarów komponentu do wyboru mamy kilka typów sterów.\nPodstawowy podział sterów rowerowych bierze pod uwagę rodzaj łożysk. Stery na łożyskach klasycznych to prosty komponent z kulkami na wianuszku. Najczęstszy problem z tym typem sterów to luzy na kierownicy. Druga grupa to stery na łożyskach maszynowych – są droższe, ale ich żywotność jest zdecydowanie dłuższa, również kultura pracy jest tutaj na wyższym poziomie. Łożyska maszynowe nie są narażone na działanie czynników zewnętrznych, a ich konstrukcja przewiduje własne smarowanie, więc zarówno one, jak i pozostałe części wolniej się zużywają. Nie wymagają serwisowania, po zużyciu wymienia się je na nowe.\nStery klasyczne – można je spotkać w starszych rowerach z gwintowaną rurą sterową. Montuje się na niej nakrętkę zaciskową. Miski łożysk znajdują się w niewielkim kołnierzu, który wystaje poza średnicę rury.\nStery Ahead – znacznie trwalsze i mniej podatne na powstawanie luzów na kierownicy. Dużo łatwiej je serwisować i regulować.\nStery półzintegrowane – zasada działania jest bardzo podobna jak w przypadku sterów klasycznych, z tą różnicą, że mechanizm został ukryty w ramie roweru. Dzięki temu całość jest lepiej chroniona przed zanieczyszczeniami. Główka ramy do takich sterów jest grubsza.\nStery zintegrowane – miski łożysk są na stałe połączone z ramą, zatem zestaw sterów zawiera wyłącznie łożyska i osłonę przed zanieczyszczeniami. Wybierając łożyska do sterów zintegrowanych, musisz znać dokładną średnicę miski i wysokość sterów.\nCzęści do rowerów elektrycznych426\nKasety, łańcuchy, wolnobiegi23051\nKompletne grupy osprzętu40\nManetki, klamki, klamkomanetki5031\nMechanizmy korbowe i części12295\nOpony i dętki51694\nPedały i akcesoria18384\nLinki i pancerze9495\nPaczkomaty InPost 3928


Polacy, jak wiadomo, lubią ponarzekać. Wydaje mi się, że jestem stosunkowo mało marudną przedstawicielką naszego wspaniałego narodu, ale czasem i mi się zdarza 😉 Mieszkając w Malezji, pisałam Wam, co mnie męczy w tamtej części świata. Teraz przyszedł czas na Kolumbię. Myślę, że wiele z tych wad jest charakterystycznych także dla innych krajów Ameryki Południowej. Jeśli myślisz o przeprowadzce w ten region, koniecznie najpierw zapoznaj się z tą listą!\n1) Przez żołądek… donikąd\nGdybym miała się kierować tylko względami kulinarnymi, nigdy nie zamieszkałabym w Kolumbii. Osobiście jestem fanką kuchni azjatyckiej, więc w Malezji byłam w siódmym niebie. Kolumbijskie jedzenie natomiast średnio mi podchodzi – wszystko jest ciężkie, tłuste i słone – trochę jak tradycyjne staropolskie jadło, za którym zresztą też nie przepadam. Brakuje mi moich ukochanych pikantnych smaków, no i warzyw. Tutejsza kuchnia jest też bardzo mięsna, więc będąc wegetarianinem lub weganinem, trzeba się nieźle namęczyć, wybierając posiłek. Do tego dochodzi zamiłowanie do łączenia wszystkich możliwych węglowodanów – ryż z ziemniakami i makaronem na jednym talerzu nikogo tu nie dziwi.\nNie wykluczam, że tutejsze przysmaki mogą znaleźć swoich amatorów. Do niewątpliwych plusów należy obfitość lokalnych owoców i świeżo wyciskane soki. Dla mnie to jednak za mało, by faktycznie polubić kolumbijską szamę.\nRyż + makaron + ziemniaki? W Kolumbii lunch jak co dzień\n2) Zimna woda zdrowia doda!\nUważam się za dość elastyczną osobę, nie potrzebuję życia w luksusach, by czuć się szczęśliwą. Mam jednak taką małą fanaberię – lubię ciepłe prysznice. I o ile w tropikalnej Malezji czy Indonezji jeszcze byłam w stanie przetrwać mycie włosów lodowatą wodą z wiaderka, o tyle tu, gdzie mieszkam obecnie, nie ma aż takich upałów. Temperatura nocą spada do ok. 15 stopni, domy nie są ocieplane, więc poranki bywają rześkie. Tymczasem gorąca woda w kranie czy pod prysznicem należy do luksusów. Zamontowanie odpowiedniego ustrojstwa w łazience okazało się niezwykle skomplikowanym przedsięwzięciem (koniecznie było np. zrobienie osobnej instalacji elektrycznej) i trwało dwa miesiące. Aktualnie wodę pod prysznicem mam letnio-ciepłą i nie liczę na więcej 😉\nOczywiście w zimnej wodzie się również zmywa naczynia i pierze ubrania, bo tutejsze pralki nie podgrzewają wody. Mam więc ciągle wrażenie, że chodzę w niedopranych ciuchach. Zaczęłam już nawet dolewać do pralki wody z czajnika elektrycznego (który swoją drogą też nie jest zbyt popularnym urządzeniem w Kolumbii). Zmywarki zaś kosztują grubą kasę i nawet w restauracjach są rzadkim rozwiązaniem.\n3) Nasi bracia mniejsi\nTeraz zrobi się trochę poważniej. Podobnie jak w wielu krajach świata, zwierzęta w Kolumbii traktuje się raczej użytkowo. Jak wspomniałam, jedzenie mięsa to świętość i weganizm uchodzi raczej za fanaberię.\nNad losem zwierząt mało kto się lituje i w takim małym miasteczku jak nasze to widać ze zdwojoną siłą. Przy okazji karnawału organizowane są takie brutalne rozrywki jak wyścigi osłów czy byków, zdarzają się też walki kogutów. Bezdomne zwierzęta rozmnażają się w sposób niekontrolowany, często są też bite czy poganiane kijami przez mieszkańców. Ruchy prozwierzęce dopiero raczkują, mam jednak nadzieję, że stopniowo będą zmieniać tę przykrą rzeczywistość. My sami z narzeczonym jesteśmy właśnie na etapie rozkręcania małego projektu w Icononzo, poświęconego bezdomnym zwierzętom.\n4) Zielono mi?\nZ okazji Dnia Ziemi popełniłam cały wpis o ekologii w Kolumbii, więc nie będę się powtarzać. W kwestiach ekologicznych sporo jest tu jeszcze do zrobienia, nie tylko jeśli chodzi o prawa zwierząt. Trzymam mocno kciuki za to, by Kolumbia, jako jeden z krajów o największej bioróżnorodności na świecie, nauczył się dbać o swoją przyrodę.\nO takie dobra należy dbać!\n5) Kasa i papiery\nKorupcja i biurokracja, to zjawiska, na które narzekają nie tylko imigranci z Europy, ale i sami Kolumbijczycy. Ci sami narzekacze chętnie jednak korzystają z takich rozwiązań „na skróty”, gdy trzeba np. załatwić coś w urzędzie.\nPowszechne jest też miganie się od podatków. Według różnych badań, ok 30-40% Kolumbijczyków nie rozlicza się prawidłowo z tutejszym „fiskusem”. To trochę koło zamknięte – w Kolumbii nie szanuje się władz i polityków, bo są skorumpowani i kradną. Więc co robią sami „szarzy” obywatele? Również okradają państwo. Trudno w takich warunkach o faktyczny rozwój społeczeństwa.\n6) Co z tym bezpieczeństwem?\nNie sposób nie wspomnieć o tej kwestii, bo stereotyp niebezpiecznej Kolumbii trzyma się mocno i w pewnym sensie jest uzasadniony. W osobnym tekście piszę obszernie o tym, czy moim zdaniem w Kolumbii jest bezpiecznie i co można zrobić, by uniknąć nieprzyjemności, podróżując po tym kraju.\nOsobiście nie miałam jeszcze żadnych groźnych sytuacji w Kolumbii i cały czas odpukuję w niemalowane, by tak zostało. Imigranci z Europy, zwłaszcza mieszkający w wielkich miastach, zwykle zamykają się na strzeżonych osiedlach, poruszają się tylko własnym samochodem i posyłają dzieci do prywatnych szkół – by poczuć się bezpieczniej. Nie da się jednak ukryć, że jest to życie w swoistej izolacji, nie do końca styl, który by mi odpowiadał na dłuższą metę.\nŻeby było jasne, Kolumbię uwielbiam i bardzo polecam!\nTak to już jest, że każde miejsce na świecie, nawet wydające się tropikalnym rajem, ma swoje ciemne strony. Trochę inaczej też postrzega się je z perspektywy turysty, a inaczej, gdy mieszka się tu na stałe. Czasem trzeba sobie ulżyć i ponarzekać, żeby potem móc znów cieszyć się tym, co dany kraj oferuje! Myślę, że niebawem powstanie wpis o tym, co w Kolumbii mnie zachwyca 🙂\nByliście w Kolumbii? Co Was denerwuje w tym kraju, a także w ogóle w Ameryce Południowej i kulturze latynoskiej?\nJadźka | Random Travel Stories 30 października 2020 6 grudnia 2020 Ameryka Południowa, Ameryka Łacińska, ekologia, felieton, Kolumbia, kuchnia kolumbijska, wegetarianizm\n2 uwagi do wpisu “Co mnie wkurza w Kolumbii?”\nAniu, pięknie, ciekawie, rzeczowo opowiadasz o Kolumbii. Ja nie byłam w Kolumbii i raczej nigdy do niej nie pojadę, ale z przyjemnością czytam Twoje relacje i przemyślenia.\nNastępne Następny wpis: Otworzyliśmy kawiarnię w Kolumbii… w trakcie epidemii!


Ile dziecko potrzebuje snu? – PODZIAŁ NA WIEK! - Artykuł - Familie.pl\nIle dziecko potrzebuje snu? – PODZIAŁ NA WIEK! - Artykuł\nArtykuły » Dzieci 6-12 » Ile dziecko potrzebuje snu? – PODZIAŁ NA WIEK!\nAutor zdjęcia/źródło: Ile dziecko potrzebuje snu? @ asier_relampagoestudio / Freepik, v.ivash / Freepik\nTwoje dziecko ma kłopoty ze wstawaniem, a może za nic nie możesz go zagonić do łóżka? National Sleep Foundation określa normy potrzeb związanych ze snem dla dziecka w każdym wieku. Zgadniez zaleceniami to niezbędne minimum dla zdrowia i regeneracji. Zanim osądzisz, że dziecko znów jest „nieznośne” sprawdź czy udaje Wam się wypracować wspólnie odpowiedni rytm dnia.\nNOWORODKI (do 2 miesięcy)\nIlość snu dziennie: 12-18 godzin\nDrzemki: Bardzo nieregularny sen. Każde dziecko jest inne. Odstępy trwają średnio 1-3 godziny.\nProblemy ze snem i rozwiązania: W ciągu miesiąca – dwóch dziecko uczy się swojego rytmu dnia. Z czasem zacznie spać coraz dłużej.\nNIEMOWLĘTA (do 11 miesięcy)\nIlość snu dziennie: 14-15 godzin\nDrzemki: Dwie lub cztery drzemki dziennie. Zależnie od dziecka mogą trwać 30 minut, do 2 godzin. Najczęściej stosuje się drzemkę poranną i popołudniową. Stały harmonogram wypracujecie wspólnie do ok. 6 miesiąca.\nProblemy ze snem i rozwiązania: To ten czas kiedy z dzieckiem wypracowujesz regularny, naturalny rytm Waszego dnia. W tym czasie warto przyzwyczaić dziecka do dobrych technik usypiania>>\nMALUCHY ( 1-3 lat)\nIlość snu dziennie: 12-14 godzin\nDrzemki: Zwykle przechodzimy do jednej drzemki dziennie, która średnio trwa od godziny do trzech godzin.\nProblemy ze snem i rozwiązania: Wiele dzieci budzi się w nocy i często są przenoszone do łóżeczka. Bardzo ważna w tym okresie jest dla dziecka rutyna. Świadomość, że w razie koszmarów, zawsze może przybiec do Twojej sypialni.\nIlość snu dziennie: 11-13 godzin\nDrzemki: Zazwyczaj do 5-tych urodzin dzieci żegnają się z drzemką w ciągu dnia.\nProblemy ze snem i rozwiązania: W tym wieku rozwija się dziecięca wyobraźnia i to naturalne, że zaczyna pojawiać się strach przed ciemnością, czy koszmary. Kwestia moczenia nocnego nie ułatwia rozwiązywania sytuacji z potworami schowanymi w szafie. Zadbaj o odpowiednie przygotowanie pokoju dziecka do snu, relaksację i przyjemną, bezpieczną atmosferę.\nMALI UCZNIOWIE (5-10 lat)\nIlość snu dziennie: 10-11 godzin\nDrzemki: Sporadycznie, kiedy dziecko jest zmęczone.\nProblemy ze snem i rozwiązania: Szkolny stres, zajęcia pozalekcyjne, nowe obowiązki i ilość godzin spędzonych przed komputerem lub telewizorem powodują zaburzenia snu u dziecka. Ważny jest umiar w wyznaczaniu obowiązków dziecku, rozmowa dotycząca jego problemów. Bardzo ważne jest także to, by dziecko bezpośrednio przed snem nie oglądało telewizji i nie grało w gry.\nIlość snu dziennie: 8,5 – 9,25 godziny\nDrzemki: Raczej dziecko nie potrzebuje już drzemek. Bardzo rzadko, gdy ma ciężki dzień.\nProblemy ze snem i rozwiązania: Zazwyczaj problemy ze snem w tym wieku wynikają z takich przyczyn jak: szkolny stres, nadmiar zajęć, rozterki miłosne, eksperymentowanie z używkami lub nowymi produktami, np. kawa, a przede wszystkim wiecznym patrzeniu w telefony, telewizję i komputery. Ważne, żeby mieć świadomość tego jak dużo czasu na sen daje sobie Twój nastolatek. Ustalenie pewnych zasad, by wesprzeć jego zdrowie, jest w tym przypadku kluczowe.\nWszelkie choroby, niespodziewane przygody i doświadczenia oraz ważne dla dziecka wydarzenia sprawiają, że dziecko może odczuwać w inny sposób swoje potrzeby związane ze snem. Warto podążać za nimi, kiedy dziecko marzy o tym żeby się wyspać lub ledwo rano wychodzi z łóżka. Wiemy jednak, że nic tak nie wprawia w senność, jak obowiązkowa klasówka z matematyki, zatem ważne jest też wasze wyczucie. W każdym razie bez względu na wiek: „Dzieci są słodkie, kiedy śpią!”\nNiespokojny sen dziecka? Wiemy jak rozwiązać ten problem!>>\n83.6.*.* 2018.01.11 22:48\nMam kolejne dziecko ma prawie 6 lat i sama sobie reguluje sem.chodzi do przedszkola itp itd i nie muszę córki ganiacha do spania\nStokrotka 2017.07.07 16:56\nEch.. że też moje dzieciaki spać nie chciały..\n>  < (_) >  < (_) |


Brzuchacze: Czym jest dla mnie macierzyństwo? / Natalia\nCzym jest dla mnie macierzyństwo? / Natalia\nOd czterech miesięcy jestem mamą. Okres ciąży był dla mnie wyjątkowym czasem przygotowań i przemian, wielu wzruszeń i niepokojów. Nie czułam się jednak mamą. Uwielbiałam głaskać mój okrągły brzuch, cieszyło mnie kupowanie kocyków, czarnych bodziaków i flanelowych pieluch w męskie wzory, ale wszystko to było dla mnie bardzo abstrakcyjne. Cieszyłam się, ale tak naprawdę nie wiedziałam jeszcze na co. Mój instynkt macierzyński pogrążony był w głębokim śnie i nawet słodkie kopniaki nie mogły mi nadać tożsamości mamy. Wzruszyłam się do łez pierwszym wyraźnym odczuciem pulsującego bąbla w moim brzuchu, rozczuliło mnie, gdy na USG 3D zobaczyliśmy słodko ziewającą buźkę, ale to nie było jeszcze to.\nTO pojawiło się, gdy po kilkunastu godzinach wysiłku usłyszałam krzyk i zobaczyłam niemałego, bo prawie pięciokilogramowego, człowieka, zwiniętego jak budda, z jajowatą głową. Położono go na mnie i krzyk ucichł, a macierzyństwo rozlało się przeogromną, niezmierzoną, bezwarunkową falą miłości. Ot tak, po prostu, naturalnie. W moich ramionach leżał nasz Owocek, cud nad cudy, abstrakcja urzeczywistniła się. Miłość, która wypełniła salę poporodową, gdy razem z Mężem wpatrywaliśmy się w naszego Synka, była tak prawdziwa i namacalna, że dało się ją kroić i jeść łyżeczką.\nfot. Oskar Sajnok\nNie żyjemy wśród różowych obłoczków ani nie rzygamy tęczą, ale to poczucie prawdziwego szczęścia i spełnienia towarzyszy nam cały czas. Lubię te momenty, gdy Mąż wraca zmęczony z pracy, pralka czeka na wypakowanie ubrań, a na podłodze chrupie piasek z kół wózka, bo nie wyczyściłam ich po powrocie ze spaceru, wpatrujemy się w naszego Syna i powtarzamy: „Ale mamy ślicznego chłopca”. Nie możemy się na niego napatrzeć i nadziwić, że Pan Bóg tak to wszystko wymyślił – rok temu jeszcze nikogo nie było, a teraz jest. Nowe życie, nowy człowiek, krew z naszej krwi, owoc miłości.\nCzęsto słyszy się, że dziecko wywraca świat do góry nogami i życie dwojga dorosłych nie będzie już takie jak przedtem. A najczęściej słowa te padają w kontekście przyjemności, życia towarzyskiego, hobby, nie wspominając już o relacjach w małżeństwie – wszystko przepada, bo „mamy dziecko”. Zawsze drażniły mnie, ni to przestrogi, ni to dobre rady, tych, którzy mają już dzieci: „Będziesz w ciąży to się przekonasz, będziecie mieli dziecko to zobaczycie”. W ciąży byłam pełne czterdzieści tygodni, ale nie przekonałam się, co kryje się w powyższych słowach. Gdy po trzech miesiącach jedzenie znów miało smak i zostawało w moim żołądku na dłużej, był to wspaniały stan, który w żaden sposób mnie nie ograniczył, ani nie zniewolił. Fakt, przestałam pić kawę i nie byłam na łyżwach zeszłej zimy, ale było dla mnie naturalne, że muszę dbać o siebie i o Małego Człowieka, który się we mnie rozwija. Poza tym biegałam na obcasach tak długo jak się dało, a w ósmym miesiącu ciąży zaliczyłam jeden z lepszych koncertów w życiu (przy Kękę Synu śpi jak aniołek!). Czułam się dobrze, dbałam o siebie, ale w naszym życiu ciąża nie była wariactwem, kataklizmem czy zmianą osobowości.\nMamy dziecko, ale dom, który stworzyliśmy dwa lata temu, jest naszym domem, a nasze wspólne życie – naszym życiem. W ciągu tych pierwszych tygodni życia naszego Syna po tej stronie brzucha udało nam się pogrillować ze znajomymi na koniec sezonu, byliśmy na randce w restauracji (no, z Synem przy piersi, bo on też chciał zjeść), a ja pierwszy raz zrobiłam sobie manicure hybrydowy. Czyli chyba jest z nami całkiem nieźle.\nfot. Natalia Sajnok\nDziecko robi rewolucję, ale wcale nie chodzi tu o pobudki w nocy, tetrowe pieluchy porozkładane w różnych miejscach w mieszkaniu, bo może Małemu Człowiekowi zechce się ulać akurat w tym kącie, ani o toboły, które trzeba ze sobą brać przy każdym wyjściu. Dziecko to rewolucja miłości. Kiedy nad ranem wstaję niczym zombi , ale uśmiecham się do tego ślicznego chłopca, bo obudził się z płaczem, to miłość. I kiedy nie wiadomo, o co temu ślicznemu chłopcu chodzi w życiu, a ja mam ochotę zapakować go do kartonu i wysłać na Alaskę priorytetem, tak jak robią to postaci w kreskówkach, ale przytulam go, śpiewam W stepie szerokim i bujam, to miłość.\nDziecko to także rewolucja miłości w naszym małżeństwie, bo wraz z Owockiem zyskaliśmy nową jakość w naszych relacjach. Kiedy staram się jak najszybciej uspokoić Syna, żeby nie obudził Męża, który o 4.30 wstaje do pracy, to miłość. I kiedy Mąż mówi do mnie radosnym głosem niczym psychoterapeuta, bo widzi, że brakuje mi cierpliwości i zaraz wybuchnę, to miłość. I jak zostawiamy sobie karteczki na stole z jakimś śmiesznym rysunkiem na miły początek dnia to też miłość. Czasu mamy dla siebie mniej, ale mam wrażenie, że wykorzystujemy go o wiele lepiej.\nCudownie jest obserwować naszego Maluszka i cieszyć się z jego każdej nowej umiejętności. Z Mężem puchliśmy z dumy, gdy Wiktor wreszcie zaczął interesować się szopem praczem przywieszonym do wózka, a ostatnio bijemy brawo za każdym razem, gdy przeturla się z plecków na brzuch. O naszym Synu mogę mówić godzinami i wpatrywać się w niego bez przerwy, uwielbiam całować jego policzki, podgryzać mu stópki i furkotać w fałdki. Postanowiłam jednak, że nie będę matką-wariatką i staram się zachować we wszystkim zdrowy umiar, aby mieć czas dla siebie, dla Męża i przyjaciół. Powtarzam sobie co jakiś czas, że mój pucułowaty chłopczyk urośnie i pójdzie w świat, nie wychowuję go więc dla siebie. Oby udało mi się o tym pamiętać z biegiem lat.\nNatalia – lat 25, szczęśliwa żona zakochana po uszy w swoim Mężu, szczęśliwa mama jak na razie jednego syna, zdredowana tradycjonalistka.\nEtykiety: Czym jest macierzyństwo?, jak wygląda macierzyństwo, macierzyństwo, post gościnny, rodzicielstwo z różnej perspektywy, to miłość