Prawo handlowe - Porady prawne - Strona 34\nIlość: 922 | Wyświetlono: 661-680\npoprzedni 1 ... 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 ... 39 40 41 42 43 44 45 46 47 następny\n▶ Odmowa udzielenia kredytu dla firmy\nNasza firma miała debet na koncie, który nie został przedłużony. Zaproponowaliśmy zamianę tego debetu na kredyt. Opiekun banku, odpowiedzialny za kontakty z naszą firmą, zapewniał nas, że bank nie będzie robił żadnych problemów. Wypełniliśmy też stosowne wnioski o zamianę...\n▶ Darowizna firmy na rzecz syna\nPlanuję darowiznę firmy synowi jako osoba fizyczna. Zatrudniam 90 osób. 1. Co z podatkiem od czynności cywilnoprawnych? 2. Jak rozwiązać kwestię płatności i należności? 3. Czy likwidując firmę, mam zlikwidować swój rachunek bankowych? Z jakich pieniędzy (prywatnych czy...\n▶ Prezes zarządu fundacji – rezygnacja z funkcji\nJestem prezesem zarządu fundacji (jest w niej też rada). Z różnych powodów chciałbym zrezygnować ze swojej funkcji. Jak to zrobić skutecznie? Od kiedy nie będę ponosił odpowiedzialności za decyzje pozostałych członków zarządu? Czy i jak mogę przekazać pełną...\n▶ Wejście w spółkę z nieoficjalnym współpracownikiem\nProwadzę swoją działalność, od dłuższego czasu współpracuję z innym jednoosobowym przedsiębiorcą. Nie łączy nas jednak żaden stosunek formalny. Wspólnik zdobywa klientów, ale ja później zawieram z nimi umowy i realizuję zlecenia. Zajmuje mi to naprawdę sporo czasu. Oboje...\n▶ Członek zarządu spółki z o.o. a działalność konkurencyjna\n▶ Wniosek o wpis do CEIDG\nChcę wypełnić wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Czy do założenia własnej firmy potrzebne jest zameldowanie na pobyt czasowy? Czy wystarczy adres zamieszkania?\n▶ Poręczenie kredytu spółce z o.o. – egzekucja komornicza\nJa i moja małżonka poręczyliśmy kredyt spółce z o.o., w której posiadaliśmy udziały. Podstawowym zabezpieczeniem tego kredytu jest hipoteka nieruchomości należącej do owej spółki. Po pewnym czasie sprzedaliśmy nasze udziały. Kilka miesięcy temu komornik rozpoczął...\n▶ Zamknięcie spółki z o.o. – jak do niego doprowadzić?\nMam 50% udziałów w spółce z o.o. Dotąd spisaliśmy tylko umowę, spółka nie jest wpisana do KRS, nie prowadzi działalności. Jak zamknąć (rozwiązać) taką spółkę? Jak ewentualnie przejąć drugie 50% udziałów (zmiana aktu notarialnego), a później wpisać firmę w KRS? Może...\n▶ Dowody księgowe a towar z tzw. wystawek\nZamierzam prowadzić działalność gospodarczą na zasadach ogólnych. Chcę sprzedawać towar używany (z tzw. wystawek) przywożony z zagranicy. Nie będę miał żadnych faktur na taki towar. Jak mam dokumentować nieodpłatne nabycie towarów?\n▶ Tajemnica firmy – o czym nie mówić potencjalnemu nabywcy moich udziałów?\nJestem wspólnikiem spółki z o.o. i chciałabym sprzedać swoje udziały (zarząd musi wyrazić zgodę na zbycie). Aktualnie nie jestem członkiem zarządu. Czy mogę przekazać potencjalnemu nabywcy (konkurencyjnej firmie) informacje na temat struktury całej grupy i bilansów...\n▶ Kontynuowanie działalności przez męża – czy to możliwe?\nProwadzę jednoosobową firmę od niecałych dwóch lat. Niedługo przejdę na pełne składki ZUS, a wkrótce mam termin porodu. Mam przejściowe problemy finansowe, nie będę mogła płacić wyższych składek, ale nie chcę zamykać czy zawieszać firmy. Czy mogę poprosić męża...\n▶ Jaka jest odpowiedzialność wspólnika za zobowiązania spółki z o.o.?\nPewna spółka z o.o. chce wziąć kredyt o wysokości przekraczającej jej kapitał zakładowy. Bank wymaga od wspólników spółki podpisania dodatkowego zabezpieczenia w postaci weksla do umowy. Jak wygląda odpowiedzialność wspólnika za zobowiązania takiej...\n▶ Wspólnik nie zgadza się, żebym sprzedała swoje udziały w spółce\nChciałabym sprzedać swoje udziały w spółce, jednak mój (jedyny) wspólnik nie chce się na to zgodzić. Umowa naszej spółki podaje, że zbycie lub zastawienie udziału w kapitale zakładowym spółki wymaga zgody wszystkich wspólników. Ponadto jest jeszcze taki zapis: „W...\n▶ Zarząd spółki – odpowiedzialność jej członków za długi\nZarząd spółki z o.o. składa się z trzech osób, tylko dwóch członków jest udziałowcami spółki. Spółka nie ma zaległości podatkowych, ale ma zaległości w regulowaniu zobowiązań wobec kontrahentów. Zobowiązania nie przekraczają majątku spółki. Udziałowcy chcą...\n▶ Zaległości podatkowe i inne byłej spółki jawnej\nWypowiedziałam umowę spółki jawnej, wyrokiem sądu aktywa i pasywa przejął były wspólnik z obowiązkiem rozliczenia się ze mną. Minęło już 1,5 roku. Były wspólnik dalej prowadzi działalność, ale się ze mną nie rozliczył. Obecnie toczy się postępowanie egzekucyjne w...


Lekarze Szpitala Dziecięcego Polanki w Gdańsku walczą o życie 10-latka, który leży nieprzytomny pod respiratorem po zarażeniu SARS-CoV-2. To pierwszy tak ciężki przypadek COVID-19 w Pomorskiem w tak młodym wieku – podają władze szpitala.\n„10-letni chłopiec jest nieprzytomny. Leży pod respiratorem. Jest chory na COVID-19 i ma współistniejące choroby. Przebywa na oddziale intensywnej terapii. Stan dziecka jest ciężki” – powiedział PAP Cejrowski.\n„Chłopiec ma ciężkie zapalenie płuc wywołane zakażeniem. Stan chłopca od przyjęcia nie zmienił się. To pierwszy tak ciężki przypadek COVID-19 w Pomorskiem w tak młodym wieku” – powiedział rzecznik szpitala.\nLekarze walczą o życie 10-latka, który leży nieprzytomny pod respiratorem po zarażeniu SARS-CoV-2. To pierwszy tak ciężki przypadek COVID-19 w Pomorskiem w tak młodym wieku #koronawirus https://t.co/QCjthdUJm2\n— PolsatNews.pl (@PolsatNewsPL) December 5, 2021\n„Apelujemy o szczepienia dzieci od 5. roku życia, które wkrótce ruszają. Jedynie szczepienia są skuteczną metodą obrony przed zakażeniem” – dodał rzecznik prasowy Szpitala Dziecięcego Polanki im. Macieja Płażyńskiego. (PAP)


turbo - multijet 150KM :: Fiat Croma Forum\nturbo - multijet 150KM\nTemat: turbo - multijet 150KM\n18-04-2016, 18:02 #31\nO i takie odpowiedzi lubię to nie dotykam i jeżdżę dalej.\n18-04-2016, 21:04 #32\nMoja już po wymianie Turbiny. Kompletnie brak jakiegokolwiek dźwięku. Taki Gwizd to po prostu naturalne zużycie. Ale jak już zacznie przy tym gwiździe "chrobotać" to już trzeba wymieniać.\nmaciejka38 lubi to.\n20-04-2017, 23:00 #33\nNie chcę zaczynać nowego wątku więc napiszę tutaj.\nOd samego początku (kupiłem z przebiegiem 97kkm) turbo gwiżdże (na zimnym głośniej na ciepłym mniej) oraz syczy. Mam teraz na blacie prawie 140kkm i niby nic się nie dzieje ale syczenie zaczęło mnie trochę irytować. Wszystko niby działa dobrze ale może uda mi się pozbyć tego syczenia. Bo na gwizdanie turbiny to chyba tylko wymiana turbo może pomóc i to nie na pewno.\nNa filmiku słychać to syczenie. W rzeczywistości jest głośniejsze. Występuje między 1700-2500 obrotów TYLKO JAK JADĘ. Jak przygazuje na postoju to gwiżdże ale tego syku nie ma. Nie wiem czy to normalnie ale jak lecę autostradą 150km/h silnika prawie nie słyszę natomiast wyraźnie (ale cicho) słyszę, że turbo jednostajnie pompuje,\nOstatnio edytowane przez lupuss ; 20-04-2017 o 23:03\n21-04-2017, 03:50 #34\nCroma 1.9 16v - dpf\nCiekaw jestem jak z żywotnością Waszych turbin? U mnie niespełna 185tys i padło. Zaczęło się od świstania (u mnie ok 20tys km, tak kupiłem), później cosik zamieliło, no i koniec. Druga rzecz, jeżeli ktoś wymieniał, to na jaką? Nowa, może regenerowana? Ja mam zamówioną po regeneracji za 950zł. Na co należałoby jeszcze zwrócić uwagę przy wymianie turinki? Ja wymieniam przy okazji olej i filtr powietrza.\nJeżeli chodzi o żywotność ja mam nalatane 254tys i nic się nie dzieje , ostatno przy okazji wymiany uszczeli spod kolektora wydechowego turbo było sprawdzane i trzyma parametry ( byłem przygotowany na regenerację). Świst jest i to przyjemny , od zakupu zrobiłem 60tys i chodzi tak samo a na pewno nie było wcześniej wymieniane czy regenerowane\n21-04-2017, 09:34 #35\nU mnie od początku występuje syczenie-ale słyszalne tylko jak mam wyłączone radio. W zeszłym tyg. auto było na wiosennym przeglądzie i oglądali to. U mnie syczy z okolic filtra. To jakby dźwięk zasysanego powietrza przez turbo i chyba trudno to wyeliminować.\n21-04-2017, 09:42 #36\nU mnie syczy z okolic filtra\nU mnie to też prawdopodobne miejsce bo w kabinie słychać wyraźnie, że syczenie jest po prawej stronie a przecież reszta dolotu jest prawie na środku. U mnie to jest naprawdę głośne (trochę jak gra w NFS ) dlatego też zacząłem się tym interesować. W ogóle czy to normalne, że syczy tylko jak jadę? Na postoju jak gazuję to tylko gwizda.\nBTW: Od jakiej prędkości obrotowej załącza się turbo?\n21-04-2017, 11:55 #37\njak jedziesz z małą prędkością, na 1 lub 2 biegu to też syczy? czy tylko przy dużych prędkościach?\n21-04-2017, 12:55 #38\nNa każdym biegu w czasie przyspieszania w zakresie obrotu obrotów między 1700 a 2500.\n21-04-2017, 13:13 #39\nPROBLEM Z TURBO.\nPanowie dopiszę się do tematu.\nPrzy większych prędkościach wyskakuje mi czasem check na wyświetlaczu.\nPo podłączeniu fiat EcuScan pokazuje teki błąd:\nP2453 Sygnał czujnika różnicy ciśnień (FAP) .\n"Powodem tego błędu jest fakt że ECU odebrało nieprawidłowy sygnał z czujnika. Podejmij stosowne działania aby usunąć usterkę."\nCzujnik wymieniać? Pomoże?\n21-04-2017, 13:36 #40\na wykręcałeś go? czyściłeś?\nnie mam jak odsłuchać nagrania, ale jeśli jest to syczenia o jakim myślę to może gdzieś lewe powietrze zasysać lub uciekać z układu doładowania\nOstatnio edytowane przez maka131 ; 21-04-2017 o 13:38\n21-04-2017, 15:10 #41\nSamochód idzie do mechanika w poniedzialek to może coś znajdzie.\n21-04-2017, 15:37 #42\nDaj znać jak coś najdzie. Przyda się potomnym\n21-04-2017, 22:12 #43\nJak syczy podczas jazdy może warto obejrzeć rurę od intercoolera ? U mnie dziś zaczęło syczec inaczej i głośniej niż zwykle i okazało się że pękła wzdłuż jakieś 2cm. Sklejona szara taśma na sztukę i czekamy na nową\nA turbo od 100k km gwiżdże tak samo jak zaraz po zakupie, kupiłem miała 200k dziś ma 300 i nic się nie zmienia, po wysłaniu dpf na złom trochę inaczej brzmi bo ma lżej\n02-05-2017, 00:23 #44\nNie moge wyedytowac poprzedniego posta, proszę o scalenie.\nNa rurze,która pękła mi ponad tydzień temu, zastosowałem chalupniczą metodę - kilka/nascie razy owinalem rurę w miejscu pęknięcia dobrej jakości szarą taśmą. Z konieczności zrobiłem na tak naprawionej do dziś jakieś 1600km i nic złego się nie dzieje. Ze 2 czy 3 razy zaglądałam pod maskę czy aby taśma się nie niszczy i nie odkleja ale jest ok. Do czasu jak nowa guma przyjdzie jeżdżę tak, zamiast zamawiać mogłem kupić jeszcze z rolke taśmy na zapas, trwałość pewnie będzie zbliżona, a taśma sporo tańsza\n« Chłodnica klimatyzacji - Croma 1.9 jtd 150 km - 2008 r. | Błąd C1800 – Zasilanie centralki »\nOstatni post: 02-12-2018, 19:38\nturbina pokazuje sie olej fiat croma\nfiat croma 1.9 gwizda mocno turbina\nfiat croma zywotnosc\ndemontaz turbiny croma\nturbina fiat croma 1.9 150 cv\ngwizd turbiny croma II\n, zmiana turbiny multijet, regeneracja turbiny fiat croma, 1.9jtdm 16v turbina, wymiana turbiny fiat croma 150 , jakie turbo jest w CROMA 150, demataz turbiny fiat crom, , gdzie jest turbina w fiacie croma, fiat croma regeneracja turbiny, turbina fiat croma 150KM, Gwizdzaca turbina fiat croma, gdzie turbo FIAT Croma , objawy zepsutej turbiny fiat croma diesel, uszkodzona kierownica turbiny fiat croma, croma 1.9 nie dziala turbina po wymianie, sprawdzenie turbiny fiat\n150km, multijet, turbo


Macie typ urody, który szczególnie nie przypada Wam do gustu? - Strona 2 - Życie uczuciowe - Forum Kafeteria\nNigdy takiego nie złapałem ale mogę się założyć, że mój dziadek to zrobił.\nBywają dużo większe okazy.\nWłaśnie czytałem o największym, to dopiero bydle.\nJest taki typ, który mi się nigdy nie podobał, taki stricte angielski. Tak, że patrzysz na kobietę (w sumie na faceta też) i ciśnie ci się "typowa Angielka" - chłodny mysi blond, bardzo zaróżowiona cera i końska szczęka z niezbyt białymi zębami.\nPamiętam, że kiedyś, jak zaczynałam się malować lata temu, to w polskich drogeriach były dostępne głównie różowe podkłady do twarzy - chyba tworzone z myślą o Angielkach właśnie, rzadko która Polka ma aż taki odcień cery.\nJeśli zaś chodzi o ideały wyglądowe, to już w nie nie wierzę. Zawsze wiązałam się z typem wychudłego intelektualisty w okularach, z powiewającym na wietrze szaliczkiem i nonszalanckim kosmykiem włosów, a najlepszy facet na świecie okazał się być umięśnionym miśkiem z przesadnie złotym zegarkiem, czyli takim na którego bym nigdy nie spojrzała. No i co zrobisz\n10 godzin temu, BennieAndTheJets napisał:\nNie podobaja mi się Hindusi, bo są krępi i mają dziwnie rozmieszczony koloryt skóry, Azjaci bo są niscy i blondyni o czerwonych twarzach. Nie wspomnę o jakichś Aborygenach, Tatarach czy peruwiańskich maluchach . Podobają mi się wysocy europejczycy i czarni. W Turcji jest sporo ładnych genów.\nEdytowano 6 Sierpień przez tabliczka 🍫\nja złapałam komary i dwie osy w doope jak bylam na rybach z tata i siorką raz a uzarla mnie bo siostra jest panikara i sie rzucala z recznikiem i to przez nia bylo ze osa mnie uzarla w doope a ją nic nie uzarlo\nspuchła du'pa pewnie\nlubisz duze czlon ki?\nNie każdy czarny ma dużego lol\nLubię czarnoskórych ludzi\nniespecjalnie tylko szczypalo troche nie mam uczulenia na nic moze jestem niezniszczalna\nnie wiem nie lubie czarnych tylko czlon ki i tyle o matko jestem rasistka nie wiem\nJak czarni to tylko bardzo czarni bez członka\n2 minuty temu, ubierztylek napisał:\nwstaw podobiznę swojej dziewczyny to ocenię na co ciebie stać\nNie mam dziewczyny i nie mam zamiaru mieć, w dodatku nikt nie będzie wyznacznikiem mojej wartości lol\n3 minuty temu, ubierztylek napisał:\nTu Cię zaskoczę, że nie jestem i odrzucam zaloty świadomie\nPrzed chwilą, ubierztylek napisał:\na tu cię zaskoczę że jesteś i g.. z tego będzie a zalotów żadnych nie ma pewnie nawet nigdy dziewczyny nie miałeś dłużej niż pół roku\nWidzę, że znasz mnie lepiej niż ja znam siebie. Idź zwal konia to Ci przejdzie fajfusie.\n1 minutę temu, ubierztylek napisał:\nod podszewki i nie wytrzymałbym z tobą pół roku\nChodź zwale Ci to Ci przejdzie.\njuż mi przeszło dwa lata temu\nślepy jestem, bo nie widzę\nnie mam czasu dla ...i mogę tylko współczuć ludzkości że zmaga się z nikczemnikiem\nSuper, że się zmaga z tak zaje;bistym człowiekiem jak ja.\nwy...e nie ja będę się męczyć\nKim Ty w ogóle jesteś, ze sie do mnie odzywasz?\n4 minuty temu, ubierztylek napisał:\ni sam masz świńskie oczy\nduże mam, nie mogę być świńskie\nW sumie podobnie : )


Aneczka: Beauty primer 360° - AA baza redukująca zaczerwienienia\nBaza redukująca zaczerwienienia: Baza pod makijaż o działaniu pielęgnacyjnym. Wygładza skórę, widocznie wyrównuje jej koloryt. Dzięki zielonym pigmentom natychmiastowo zmniejsza zaczerwienienia. Działa obkurczająco na naczynka krwionośne, zapewniając długotrwały efekt pielęgnacyjny.\n· Ekstrakt z Centella asiatica uelastycznia ścianki naczyń krwionośnych, a kompleks Anti-Redness obkurcza je i uszczelnia, niwelując zaczerwienienia skóry i łagodząc podrażnienia.\n· Zestaw składników aktywnie nawilżających chroni skórę przed przesuszeniem, pozostawiając ją aksamitnie miękką i gładką.\nSTOSOWANIE: Codziennie rano po oczyszczeniu skóry i aplikacji kremu nanieś bazę na twarz i szyję. Baza świetnie sprawdza się również samodzielnie (bez podkładu), nadając cerze niezwykłą gładkość.\nBazę mamy zamknięta w miękkiej wąskiej tubie z niewielkim dzióbkiem. Jest kremowa i dość gęsta o delikatnie zielonkawym zabarwieniu. Aplikacja jest łatwa, przyjemna i przebiega bezproblemowo. Baza fajnie i delikatnie wyrównuje koloryt skóry, mimo zielonego pigmentu nie dominuje on na skórze i nie przebija się przez podkład czy puder. Bardzo dobrze dogaduje się z innymi kolorowymi kosmetykami i przedłuża trwałość makijażu o kilka godzin, jedynie później w strefie T wymagane są poprawki ale to dopiero pod koniec dnia, natomiast ja nie mam zwyczaju noszenia kosmetyków ze sobą i nigdy makijażu nie poprawiam ( jedynie czasami usta ). Tak na dobrą sprawę mogłabym również nałożyć samą bazę, lekko przypudrować ją pudrem transparentnym i wyjść. Nadaje ładny i świeży wygląd skórze która wygląda na zadbaną i wypoczętą. Baza nie uczula, nie podrażnia, nie zapycha i nie powoduje wysypu niechcianych gości. Podsumowując fajny, przyjemny i wydajny produkt.\nProdukt dostałam w ramach spotkania blogerek w Bochni. Dziękuję firmie AA za możliwość przetestowania produktu.\nAutor: Aneczkablog o 04:45:00\nUnknown 5 maja 2017 07:33\nCiekawy produkt, musze wypróbować, bo z tego co piszesz minusów ta baza nie ma ;)\nAneczkablog 8 maja 2017 06:30\nWad nie znalazłam :)\nLife by MARCELKA 5 maja 2017 08:00\nNie miałam tego produktu, ale chętnie bym go wypróbowała\nAneczkablog 8 maja 2017 06:31\nJa jestem zadowolona więc jak najbardziej polecam :)\nJenovia Dżemson 5 maja 2017 08:24\nFajnie wiedzieć, że te bazy są dobre. Widziałam je w Leclercu ale uparłam się na Maybelline Baby Skin i na razie mam tę. Pozdrawiam!^^\nAneczkablog 8 maja 2017 06:32\nMnie korci baza benefit :D\nSo Alice 5 maja 2017 08:45\nZainteresowałaś mnie tą bazą, zielonej jeszcze nie miałam a przydałaby mi się :-)\nJest fajna i warta uwagi :)\nUnknown 5 maja 2017 08:50\nJa zawsze poluję na bazy które mają zmniejszać Pory bo mam ich sporo i nie lubię jak są widoczne :)\nAneczkablog 8 maja 2017 06:33\nBenifit podobno tak działa ale jest bardzo droga\nNatalie Forever 5 maja 2017 09:41\nPrzydałaby mi się taka baza :) Niestety mam dużo zaczerwienień na twarzy :(\nAneczkablog 8 maja 2017 06:34\nWypróbować możesz może akurat będzie dla ciebie dobra :)\nDrzemiące Piękno 5 maja 2017 10:13\nMnie bardziej interesuje matująca :)\nbeauty 5 maja 2017 10:21\nJa też chetniej siegnęłabym po taką wersję ;)\nBędę pisać o niej :)\nSecretaddiction 5 maja 2017 10:23\nJa też nie noszę ze sobą kosmetyków do makijażu:) Jak robię makijaż to ma się trzymać:D Ta baza mogłaby mi pasować. Ja lubię czasem coś takiego użyć pod puder:)\nAneczkablog 8 maja 2017 06:35\nJa czasami daję samą bazę, tusz i wychodzę :)\nMoj Maly Kawalek Nieba 5 maja 2017 10:38\nKojarzę ten produkt, jednak nigdy go nie miałam.\nAneczkablog 8 maja 2017 06:36\nKobiecomania 5 maja 2017 10:39\nKiedyś nie używałam baz, ale uważam, że była to głupota. Jednak troszkę wydłużają noszenie makijażu. Ta mnie w sumie zainteresowała z racji tego, że ukrywa zaczerwienienia, a ja mam drobne po krostkach ;)\nTo ja mam drobne wokół nosa :)\nhttps://www.todoarmo.pl/ 5 maja 2017 10:41\nMuszę go wreszcie wypróbować.\nBędę czekać na twój wpis :)\nKasia Kobiece Fascynacje 5 maja 2017 11:10\nkiedyś muszę wypróbować,\nja też zazwyczaj nie poprawiam makijażu jak jestem na zewnątrz:)\nAneczkablog 8 maja 2017 06:37\nJa też :) zwyczajnie nie chce mi się :P\nMegly 5 maja 2017 11:31\nSuper! Lubię takie kosmetyki! Do firmy AA nie mam zaufania, bo nie wszystkie ich produkty mi służą, jednak nie skreślam ich.\nAneczkablog 8 maja 2017 06:48\nTo ja mam podobnie z innymi firmami :)\nŻaneta Serocka 5 maja 2017 11:41\n=ja też nie poprawiam makijażu w ciągu dnia . mam zaczerwienienia i lubię takie bazy\nAneczkablog 8 maja 2017 06:49\nCiekawa jestem czy u ciebie tą baza sprawdziłaby się :)\nDraqilka 5 maja 2017 11:43\nTak się zastanawiałam czy będzie zielona i proszzz zielona! Ciekawe czy u mnie by się sprawdziła. :) Sama jak już robię makijaż to ostatnio używam tej z Bell.. a na wielkie wyjścia POREfessional z Benefitu. :)\nAneczkablog 8 maja 2017 06:50\nTo Lud zdecydował :) myślę że to jest fajny pomysł aby dawać zdjęcie kopii roboczych i aby był wybór o czym ktoś chce poczytać :)\nUnknown 5 maja 2017 12:11\nWidzę, że ostatnio te bazy AA są rozchwytywane :) Fajnie, że u Ciebie się sprawdza, mnie mimo wszystko skład nie przekonuje, ale ja zawsze muszę się do czegoś przyczepić :D\nAneczkablog 8 maja 2017 06:51\nTo ja aż tak nie zwracam uwagę na skład chyba że coś mi zrobi kuku :D\nGabi 5 maja 2017 12:46\nFajna jest mi się dobrze sprawdza :)\nAnqelique 5 maja 2017 13:52\nDo mnie jakoś kosmetyki AA nie przemawiają :) ale chyba to zmienię :)\nAneczkablog 8 maja 2017 06:52\nU mnie z nimi różnie bywało :)\nPaulina 5 maja 2017 14:04\nNie wiedziałam, że AA ma taką bazę.\nAneczkablog 8 maja 2017 06:53\nW sumie chyba są od niedawna na rynku :)\nChujowa Pani Domu 5 maja 2017 14:48\nJa na szczęście nie mam takich problemów z twarzą, ale moja córka owszem, więc jej polecę :)\nJa jako tako też nie tylko drobne małe naczynka ale słabo widoczne :)\nUroda Według Blondynki 5 maja 2017 14:48\nJa się bardzo zraziłam do tych zielonych baz. Kupiłam kiedyś taka z catrice i w środku był zielony brokat.\nAneczkablog 5 maja 2017 17:27\nTa jest jak krem :)\nKinga Gorzela 5 maja 2017 15:14\nCzęsto pojawiają mi się zaczerwienienia na twarzy, więc mogłaby się u mnie fajnie sprawdzić :)\nAneczkablog 8 maja 2017 06:55\nJeśli nie są jakieś mocne tylko takie jak moje to myślę że tak :)\nAllixaa 5 maja 2017 15:16\nBaza wydaje się bardzo ciekawa, muszę wypróbować :*\nAneczkablog 8 maja 2017 06:56\nJestemciekawa twojej opinii na jej temat :)\nAda Misiaczek 5 maja 2017 16:07\nŚwietny artykuł, właśnie na takie coś czekałam! Nie lubię kupywać w ciemno, albo na jakichś promocjach jak nie znam produktu, bo zawsze się to kończy słabym zakupem. Dziękuję!\nzyciejakpomarancze 5 maja 2017 16:15\nbardzo ciekawy produkt ;) fraza "wyrównuje koloryt" działa na mnie jak magnes więc od razu się zainteresowałam :D\nrównież nie mam w zwyczaju nosić kosmetyków ze sobą ;)\nAneczkablog 8 maja 2017 06:57\nNa mnie też tym bardziej że ja nie muszę już używać podkładu mając Tylko ją na buzi jedynie trochę zmatowić pudrem transparentnym :)\nInga B. 5 maja 2017 16:23\nNigdy nie miałam żadnej bazy AA, ale fajnie że u Ciebie się sprawdziła :)\nAneczkablog 8 maja 2017 06:58\nJa wcześniej też nie :) tzn kiedyś miałam ale to już jakiś czas temu:)\nczerwona filiżanka 5 maja 2017 17:09\no! Czyżby coś dla mnie:))\nMyślę że mogłaby i u ciebie się sprawdzić :)\nEmza 5 maja 2017 17:21\nO, a zawsze wydawało mi się, że takie produkty nie działają...\nAneczkablog 8 maja 2017 07:00\nMyślę że to kwestia użytkowania :)\nLittleLady 5 maja 2017 18:00\nZastanawiałam się nad zakupem tej bazy na promocji w Rossmannie :)\nAneczkablog 8 maja 2017 07:01\nA kupiłaś czy nie?\nMama & Dama 5 maja 2017 18:12\nNie mam problemu z zaczerwienieniem ale baza wygląda ciekawie\nAneczkablog 8 maja 2017 07:02\nJa mam ale takie drobne tylko :) natomiast z działania jestem zadowolona :)\nMama z różową torebką 5 maja 2017 18:42\nOoooo nie wychodzi z niej zielenizna? Można tylko przypudrować i wyjść? Super, czegoś takiego szukam, bo inne robiły ze mnie zgnilaka :P\nPigment jest bardzo delikatny dlatego po nałożeniu nie wyglądam jak UFO :D\nelpiss 5 maja 2017 19:17\nCiekawa baza, choć rzadko po nie sięgam, przeważnie na "większe" okazje :)\nAneczkablog 8 maja 2017 07:03\nTo ja zależy od dnia :)\nKathy Leonia 5 maja 2017 19:27\nbardzo dłuuuugi skład;p\nDo Połowy Pełna 5 maja 2017 19:47\nNie mam problemu z zaczerwieniami, ale wersję np rozświetlającą chętnie bym przygarnęła :)\nKathy Leonia 6 maja 2017 09:21\nhehe mi rozświetlenie już nie potrzebne;p\nTo ja znów mat wolę :)\ncoosure 5 maja 2017 20:12\nO, szukam odpowiedniej bazy. Myślę, że chyba ją znalazłam :))\nAneczkablog 8 maja 2017 07:04\n:) matująca też jest fajna :)\nSubiektywne Piękno 5 maja 2017 21:01\nSkład ma tak długi, że w połowie odechciewa się czytać :D\nKinga Litkowiec 5 maja 2017 22:06\nA miałaś już coś:)?\nKaprysek 5 maja 2017 22:08\nAneczkablog 8 maja 2017 07:05\nLe Bleuet 5 maja 2017 22:25\nOżesz, skład długi jak w kosmetykach azjatyckich :D Ale Twoja opinia brzmi fajnie ;)\nMartyna G. 5 maja 2017 22:28\nPóki co używam innej bazy, ale i na tą bym się skusiła :)\nA jaką? Bo nie pamiętam czy pisałaś:)\nOla S. 6 maja 2017 07:44\nNie używam baz pod makijaż, często mają silikony w składzie, które nie służą mojej skórze :)\nMi na szczęście one nie szkodzą :)\nMarkotna 6 maja 2017 08:53\nJeszcze nigdy nie miałam żadnej bazy, ale ostatnio zaczęłam się za jakąś rozglądać, żeby mieć na "większe" wyjście. Jak już się wybiorę na zakupy, to wezmę tę również pod uwagę :)\nAneczkablog 8 maja 2017 07:06\nTo wszystko zależy od tego jaki typ cery masz :)\nlu ciam 6 maja 2017 10:05\nMało znam produktów z firmy AA :) Ale lubię poznawać nowe rzeczy i ta baza zachęca :D\nJa też lubię poznawać nowe produkty :)\nRastiLife 6 maja 2017 11:36\nAneczkablog 8 maja 2017 07:25\nAngela 6 maja 2017 11:39\nPrzydałaby mi się taka baza ;p\nAneczkablog 8 maja 2017 07:37\nEveline Bison 6 maja 2017 14:54\nAktualnie nie potrzebuję bazy na zaczerwienienia, ale zaciekawiły mnie inne bazy z tej linii AA:)\nAneczkablog 8 maja 2017 07:38\nBędę pisać o matującej :)\nPauli798 6 maja 2017 16:58\nAneczkablog 8 maja 2017 07:39\nmikrouszkodzenia 6 maja 2017 17:20\nFajny produkt, ale na szczęście nie dla mnie :)\nZareklamowana Paula 6 maja 2017 17:50\nAda 6 maja 2017 18:14\nNa co dzień się nie maluję i nie mam zaczerwień na twarzy więc raczej nie zainteresuję się tym produktem ;)\nAneczkablog 8 maja 2017 07:40\nJa też mało się maluje :)\nSkyeenika 6 maja 2017 19:25\nNie testowałam, ale brzmi ok. :)\nAneczkablog 8 maja 2017 07:41\nPieceofroses 6 maja 2017 20:44\nW sumie zainteresowałaś mnie tą bazą:D\nUnknown 6 maja 2017 20:46\nAneczkablog 8 maja 2017 07:43\nPink Lipstick 6 maja 2017 20:54\nPolubiłam ją też :)\nWiem wiem :*\nBogusława Pawłowska | Odsłoń Kulturę 6 maja 2017 21:26\nJestem ciekawa, czy sprawdziłby się u mnie :) rzadko bywa "potrzebny", ale na czarną godzinę miło mieć :D\nAneczkablog 8 maja 2017 07:44\nDyedBlonde 7 maja 2017 07:43\nz firmy AA używałam kiedyś krem na dzień całkiem dobrze się sprawdzał\nPielęgnacji dawno nie miałam :)\nChocolade 7 maja 2017 15:11\nCiekawiły mnie te bazy z AA, ale w sumie ich nie potrzebuję :P\nJa lubię używać baz, czasami zamiast podkładu nawet :)\nEvi / Paweł Testują, Komentują oraz Podróżuja 7 maja 2017 17:40\nPolubiłyśmy się z Bazą AA :D\nAneczkablog 8 maja 2017 07:45\nZ tego co pamiętam to obie się sprawdziły u ciebie :)\nDorota 8 maja 2017 02:55\nBardzo ciekawa jest ta baza, jednak moja skóra nie polubiła się z AA, może foch minął, trzeba wypróbować ;)\nAneczkablog 8 maja 2017 07:46\nAle to wszystkie produkty się nie sprawdzają?\nUnknown 11 maja 2017 21:57\nWłaśnie denkuję matującą :) Jest całkiem fajna\nAneczkablog 12 maja 2017 05:53\nJa dopiero będę robić wpis na jej temat :)\nUnknown 14 maja 2017 15:38\nCiekawe czy sprawdziła by się na moich czerwonych polikach :)\nEveline455 16 maja 2017 15:17\nU mnie na razie leży z racji tego, że kiedyś zawiodłam się na podobnej bazie z Catrice. Chyba najwyższy czas ją wypróbować :)


Robert Głowacki 18.09.2020 18:40\nWiększość użytkowników Instagrama lubi się upiększać na zamieszczanych właśnie tam zdjęciach. Niestety czasami zbytnio ponosi ich fantazja i nieco przesadzają z przerabianiem, co szybko da się wyłapać gołym okiem. W przypadku gwiazd show-biznesu nie jest inaczej. Czujni internauci dopatrują się wpadek, o które zresztą nie jest wcale tak trudno. Pod najnowszym zdjęciem, jakie zamieściła Natalia Siwiec, jedna z obserwatorek zwróciła uwagę na ułożenie ręki celebrytki. Podejrzewa, że ta nieco przy niej majstrowała. Co ciekawe, sama zainteresowana szybko odniosła się do podejrzeń fanki.\nNatalia Siwiec przerabia zdjęcia?\nNatalia Siwiec podobnie jak Anna Wendzikowska już niejednokrotnie była podejrzewana przez fanów o nadmierne przerabianie zdjęć. Pod najnowszą fotografią nie mogło być inaczej. Tym razem obserwatorka wzięła pod lupę rękę modelki.\nNatalka, przerabiałaś na tym zdjęciu rękę, którą robisz sobie zdjęcia? - spytała.\nInternautka szybko doczekała się odpowiedzi od Siwiec. Modelka oczywiście zaprzeczyła. Wy też dostrzegliście na zdjęciu nadmierną przeróbkę, czy uważacie, że obserwatorka nieco przesadziła z podejrzeniami?\nZOBACZ TEŻ: Natalia Siwiec wyznaje: Byłam autostopowiczką. Modelka miała niemiłą niespodziankę po drodze na imprezę [PLOTEK EXCLUSIVE]\nZobacz wideo Natalia Siwiec o „Dziewczynach z Dubaju”: TA PRODUKCJA MNIE NIE INTERESOWAŁA


ASCII Korepetycje historia sztuki - gie³da korepetycji\nKorepetycje historia sztuki - wyniki strona 1 z 10\n83508 Korepetycje historia sztuki Kraków\nPrzygotowanie do egzaminu maturalnego z przedmiotu - HISTORIA SZTUKI w formie indywidualnych lekcji z uczniem. Zajêcia prowadzone s± z do¶wiadczonym EGZAMINATOREM MATURALNYM. Lekcje (60 minut) prowadzone s± w oparciu o: 1. odpowiednio dobrane podrêczniki zgodne z wymogami CKE, 2. PRACA na testach maturalnych, arkuszach maturalnych, æwiczeniach, 3. bogaty, multimedialny (...)\n79922 Korepetycje historia sztuki Poznañ\nHistoria sztuki w zakresie podstawowym i rozszerzonym- wszystkie okresy i dzia³y sztuki. W nauczaniu stosujê nowoczesne techniki uczenia siê aby uczeñ, przyswaja³ i rozumia³ przyswajan± wiedzê podwójnie!!!\n58879 Korepetycje historia sztuki Kraków\nHistoria sztuki lekcje z egzaminatorem OKE (nauczycielka) korepetycje. Miejsce:Kraków - ¦ródmie¶cie! Czynna nauczycielka (egzaminatorka OKE) udzieli lekcji: 1. korepetycje - ka¿dy poziom: LICEUM, TECHNIKUM, liceum profilowane. 2. przygotowania do EGZAMINÓW: MATURALNEGO: ka¿dy poziom - podstawowy/rozszerzony oraz EGZAMINY NA ASP, UJ i inne krakowskie i nie tylko uczelnie (...)\n84951 Korepetycje historia sztuki Poznañ\nW sierpniu czeka Ciê poprawka z historii sztuki? Zdarza siê najlepszym ;) Przygotujemy Ciê do tego egzaminu skutecznie i profesjonalnie! Nasi nauczyciele s± osobami o sporej wiedzy merytorycznej, którzy s± zaanga¿owani w swoj± pracê. Pozornie skomplikowane zagadnienia wyt³umacz± Ci w sposób jasny i zrozumia³y. Wiedz±, ¿e ju¿ jeste¶ zestresowany poprawk± dlatego bêd± starali (...)\n79316 Korepetycje historia sztuki Bia³ystok\n63138 Korepetycje historia sztuki Kraków\nEGZAMINATORKA OKE, nauczyciel akademicki. Lekcje INDYWIDUALNE do matury i innych egzaminów. Korepetycje z historii sztuki do egzaminu maturalnego - poziom podstawowy i rozszerzony. Na ka¿dym poziomie zaawansowania. Solidnie i rzeczowo. Du¿e do¶wiadczenie i BARDZO dobre wyniki, lekcje indywidualne. MATURA 2016,2017,2018. * solidno¶æ, praca na arkuszach maturalnych (...)\n83218 Korepetycje historia sztuki £ód¼, Zgierz, Ozorków, Aleksandrów,\nUdzielam uczciwie i solidnie korepetycji z przedmiotów pojawiaj±cych siê na wydzia³ach, zwi±zanych z histori± sztuki absolwent wy¿szej uczelni Przygotowujê do egzaminów, kartkówek, sprawdzianów itp. Testy i wypracowania. Pomoc i konsultacja w pisaniu prac. Pomoc w nauce. Posiadam tak¿e bogaty zbiór materia³ów ¼ród³owych. Mój numer telefonu: 511 592-323. Mo¿liwo¶æ lekcji przez skype.\n81118 Korepetycje historia sztuki Nowy S±cz\nOs. Kochanowskiego 50 zï¿½ 2017-02-08\nNowa matura 2015!. Udzielam korepetycji z historii sztuki. Przygotowujê do matury na poziomie rozszerzonym, pomagam w pisaniu prac i analiz dzie³ sztuki. Posiadam do¶wiadczenie w udzielaniu korepetycji z tego przedmiotu (uczê w szkole ¶redniej). Przygotowuje do Olimpiady Artystycznej w sekcji historia sztuki. Udostêpniam uczniom bogate materia³y niezbêdne do nauki - albumy, multimedialny (...)\n54765 Korepetycje historia sztuki Katowice\nCentrum 50 zï¿½ 2016-10-04\nPrzygotowanie do matury z hstorii sztuki. Mo¿liwo¶æ pomocy przy pisaniu prac. Inne dni do przyjêcia. Artysta plastyk, by³y wyk³adowca ASP, krytyk sztuki. Ma³e grupy, mi³a atmosfera. Zapraszam! 607 522 967\n62902 Korepetycje historia sztuki Kraków\n50 zï¿½ 2016-09-02\nEGZAMINATORKA OKE - prowadzi zajêcia indywidualne (nauczyciel akademicki) - matura 2017,2018! * HISTORIA sztuki: poziom podstawowy i rozszerzony - praca na materia³ach ¼ród³owych, wykresach, mapach, - nauka pisania wypracowania maturalnego, zgodnie z wymogami CKE - praca na arkuszach maturalnych, testach i innych formach ¼róde³ wystêpuj±cych na maturze, - du¿e wymagania (...)\n71502 Korepetycje historia sztuki Czêstochowa\nTysi±clecie 40 zï¿½ 2017-12-09\n83398 Korepetycje historia sztuki Legionowo\n84798 Korepetycje historia sztuki Kraków\n¦ródmie¶cie, Pr±dnik Czerwony 30 zï¿½ 2016-08-10\n58362 Korepetycje historia sztuki Warszawa\n70727 Korepetycje historia sztuki Olsztyn\n23 zï¿½ 2015-11-10\n59638 Korepetycje historia sztuki Warszawa\n35 zï¿½ 2015-09-19\n80127 Korepetycje historia sztuki Kraków\n30 zï¿½ 2015-09-10\n83589 Korepetycje historia sztuki Warszawa\n45 zï¿½ 2015-09-08\n65211 Korepetycje historia sztuki Warszawa\n¦ródmie¶cie 100 zï¿½ 2015-04-07\n39434 Korepetycje historia sztuki D±browa Górnicza, Sosnowiec, Katowice\n40 zï¿½ 2015-01-07\n81976 Korepetycje historia sztuki £ód¼\nBa³uty, Retkinia 35 zï¿½ 2014-12-05\n81996 Korepetycje historia sztuki Tarnów\n40 zï¿½ 2014-11-01\n81202 Korepetycje historia sztuki Kraków\n30 zï¿½ 2014-09-28\n69438 Korepetycje historia sztuki Gdañsk\n35 zï¿½ 2014-09-03\n58662 Korepetycje historia sztuki Warszawa, Sochaczew\nCentrum, Wola 30 zï¿½ 2014-04-30


Instalacje anten satelitarnych i cyfrowych na terenie Lublina oferuje wiele doświadczonych firm. Dzięki temu mamy duży wybór specjalistów oferujących różny zakres usług w dziedzinie instalacji anten. Często firmy zajmujące się montażem anten oferują również doradztwo w zakresie wyboru sprzętu do instalacji anteny, jak i samej anteny, nierzadko sami zajmują się jednocześnie sprzedażą i montażem. Zaletą współpracy z firmami zajmującymi się instalacjami anten satelitarnych i cyfrowych w okolicach Lublina jest kompleksowość. Profesjonalni pracownicy nie tylko prawidłowo zamontują antenę i ją ustawią ale również podłączą kino domowe czy zaprogramują telewizor i przeprowadzą szybki kurs obsługi sprzętu. Ponadto wynajmując firmę mamy pewność że w razie jakichkolwiek problemów szybko uzyskamy odpowiednią pomoc. Takie rozwiązanie ma więc same plusy.


Chiny: tempo przyrostu ludności spowalnia, społeczeństwo się starzeje - Bankier.pl\nGospodarkaChiny: tempo przyrostu ludności spowalnia, społeczeństwo się starzeje\nW ciągu ostatnich 5 lat przybyło 34 miliony obywateli Chin - wynika z najnowszego spisu przeprowadzonego w Państwie Środka. Tempo przyrostu ludności w tym kraju jednak spowalnia, a coraz poważniejszym problemem jest starzenie się społeczeństwa.\nChiny: tempo przyrostu ludności spowalnia, społeczeństwo się starzeje / fot. AMR ABDALLAH DALSH / Reuters\nWedług Chińskiego Biura Statystycznego ludność Chin to obecnie 1,373 miliarda osób. Podczas ostatnich pięciu lat przyrost naturalny wyniósł 0.5% i był najwolniejszy w ostatnich dekadach.\nW styczniu tego roku chińskie władze złagodziły restrykcyjne prawo dotyczące kontroli urodzeń. Po ponad trzech dekadach obowiązywania polityki jednego dziecka, od tego roku chińskie pary mogą mieć dwoje potomstwa. Władze zachęcają Chińczyków do posiadania dzieci, gdyż coraz bardziej niepokojąco przedstawia się struktura wieku społeczeństwa. Obniża się liczba osób w wieku produkcyjnym. 143 miliony osób w Chinach ukończyło już 65 rok życia - aż o 25 mln więcej niż podczas spisu w 2010 roku.\nW opublikowanej w lipcu 2015 r. prognozie demograficznej ONZ przewiduje, że w 2022 r. najbardziej zaludnionym państwem staną się Indie. Ta sytuacja ma utrzymać się do końca stulecia. Rosnąć będzie z kolei liczba ludności Nigerii, która zbliży się pod tym względem do Chin. Z prognozy ONZ wynika także, że do 2050 r. udział sześćdziesięciolatków w Azji wzrośnie z 11 do 25 proc.\n~silvio_gesell 2016-04-21 12:01\nDzietność jest ujemnie skorelowana z zamożnością. Dlatego najwyższa dzietność w Polsce była w biednych powojennych latach 50 i w latach 80 gdy były puste półki.\n~Logistyk 2017-03-16 17:37\nJednak podatki też mają na rzeczy... i inteligencja kobiety... inteligentna *nie myl z mądrością\nbedzie sie "rozwijac" jako nowoczesna kobieta pracy...eh\n~Polak 2016-04-21 08:25\nPrawdę mówiąc w państwie takiego zamordyzmu, gdzie emerytury dostaje 15% społeczeństwa a z rozwoju kożytsta 200 mln demografia nie wydaje mi się problemem, ale zaznaczam, że nie jestem specjalistą od demografi. Mogą kiedyś stać sie narodem z 500 mln ludzi, dużo bogatszych niż obecnie, a wiele prac przejma automaty.Prawdę mówiąc w państwie takiego zamordyzmu, gdzie emerytury dostaje 15% społeczeństwa a z rozwoju kożytsta 200 mln demografia nie wydaje mi się problemem, ale zaznaczam, że nie jestem specjalistą od demografi. Mogą kiedyś stać sie narodem z 500 mln ludzi, dużo bogatszych niż obecnie, a wiele prac przejma automaty. Taka jest przyszłość\n~paweł_przybyła 2016-04-21 11:04\nW Chinach powszechnie uważanych za kraj totalitarny i niehumanitarny, w ciągu 5 lat przybyło 34 mln ludzi, to mniej więcej tyle ile Polska ma w ogóle. To wszystko pomimo nie tylko braku w stylu 500+ czy Kindergeld, ale wręcz przy konieczności dopłaty za posiadanie kolejnych dzieci. Dla wszystkich, którzy zasłaniają swoje W Chinach powszechnie uważanych za kraj totalitarny i niehumanitarny, w ciągu 5 lat przybyło 34 mln ludzi, to mniej więcej tyle ile Polska ma w ogóle. To wszystko pomimo nie tylko braku w stylu 500+ czy Kindergeld, ale wręcz przy konieczności dopłaty za posiadanie kolejnych dzieci. Dla wszystkich, którzy zasłaniają swoje lenistwo brakiem środków i wsparcia od państwa. Redakcja mogłaby być też trochę bardziej rzetelna i napisać, że nie zakazu posiadania kolejnych dzieci, trzeba za nie po prostu dodatkowo zapłacić. Tylko pierwsze, a od niedawna także drugie można mieć "za darmo".\nOdnosząc się do autora komentarza. Korzystać pisze się przez "rz". Pozdrawiam.\n~Polak odpowiada ~paweł_przybyła 2016-04-21 13:42\nMój bład ortograficzny, ale spłycienie odniesienia do wytknięcia tego błędu daje jednak wgląd w twoją motywację. Również pozdrawiam.\n~Grzechu_comeback 2016-04-21 07:54\na handel resztkami po aborcyjnymi i płodobójczymi środkami chemicznymi (dumnie nazywanymi farmaceutykami) KWITNĄ!


Pokhara, Nepal - Himalaje w oddali | SigmaiPi - Geoblog.pl\nGeoblog.pl SigmaiPi Podróże Sigma i Pi jadą w świat. Himalaje w oddali\nHimalaje w oddali\nWczoraj, koło południa, dojechaliśmy z uśmiechem na twarzy do Pokhary. Miasto drugie co do wielkości po Katmandu. Zamierzamy tu zostać z 3 dni, żeby odpoczać po trekkingu. Jednocześnie jest to miasto, z którego doskonale widać góry.\nWczorajsze popołudnie, spedziliśmy na ogólnym lenistwie i włóczeniu sie po okolicy. Jednocześnie zachowujemy sie jak dzieci na koloni, bo wszystko chcemy jeść i spróbować. Jakby nie było, ceny w lokalnych budach, są trzy razy tańsze niż w górach, wiec wszystko wydaje sie nam bardzo atrakcyjne.... I tak oto jemy zupe z warzyw z nudlami oraz pierożki momo przypominajce nasze pierogi z miesem, burgery z kurczaka, przegryzamy pączko-podobnymi bułkami, dopychamy jeszcze drożdżówki z cynamonem, a to wszystko popychamy lolalnymi słodyczmi w postaci kolorowych kulek, i zapijamy to świeżo wyciiśnietym sokiem... także nadrabiamy zaległości :D\nDzisiaj postanowiliśmy coś zwiedzić. Z pomocą naszych ulubionych lokalnych autobusów pojechaliśmy zwiedzić jaskinie. Oczywiście nie było tak prosto, ledwo wyszliśmy, a już pobłądziliśmy. Przestaje nas to już dziwić :)\nGdy dotarliśmy do jaskini, Sigma zaczeła sie zastanawiać czy przypadkiem nie zostać w środku, bo zapowiadała sie taka przestronna i elegancka, no ale nie... Jaskinia miała maksymalnie ze 100m długosci i była wątpliwą atrakcją jak na 300rupi. Poszukamy jeszcze innego domu dla Sigmulki :)\nZ jaskini pojechaliśmy do dzielinicy Tybetańskiej. Skierowani przez pana w autobusie, wysiedliśmy za wcześnie. Nic nie dzieje sie bez przyczyny, bo dzieki temu trafiliśmy do klasztoru ku czci Sziwy. Gdzie po krutkiej rozmowie z tamtejszym mnichem, zostaliśmy zaproszeni na ich ceremonie. Posadził nas z tyłu, koło wyjścia, żebyśmy mogli w każdej chwili wyjść. Ciekawe doświadczenie i do tego piekne wnetrze, pomalowane i ozdobione w tysiące kolorów. Niestety w środku nie można było robić zdjeć.\nStamtąd, udało nam sie dojść do dzielnicy Tybetańskiej, gdzie niby można kupić i obejżeć wiele antyków i panuje niesamowity klimat. Hmm, albo to nie było to, albo jesteśmy ignorantami. Bo ani klimatu, ani antyków... Ale Sigma nastawiła sie, że napewno znajdzie tam super pamiątke z Nepalu, wiec musieliśmy ją tm znaleźć :) W jedym, z aż dwóch, sklepów z pierdołami znaleźliśmy unikalną figurke Yaka. Sigma, rekin biznesu, wytargowała super cene i zadowoleni wracamy do naszej turystycznej dzielnicy.... Szybko okazało sie, że tu są identyczne figurki w konkurencyjnej cenie... I tak oto Sigma z rekina biznesu stała sie Januszem zakupów :)\nZjadamy "lekką" kolacje, bo nie jesteśmy głodni. Zamawiamy, wiec loklne danie w postaci tortilli z warzywami, burgera i naleśniki z czekoladą i bananami, i popijamy colą... Od jutra wprowadzamy rygor żywieniowy bo nasze żołądki tego nie wytrzymają ;)\nSpacerujemy jeszcze po okolicy, planujemy kolejne atrakcje na nastepny dzień i tak oto kończymy dzień dzisiejszy.\nzula - 2017-11-03 07:02\nDzień odpoczynkowy i ...kulinarny!\nPamiętajcie aby robić zdjęcia potraw . To także ciekawe ,\nMunia - 2017-11-03 17:14\nJedzcie z rozsądkiem, bo Wasze żołądki tego nie wytrzymają.\nWojTat - 2017-11-03 17:55\nZ tego co piszecie to zazeracie sie fajnymi potrawami.Zapamiętajcie jak sie je robi zeby je powtorzyc po powrocie.


Southwest Airlines: Przeciwstawimy się zakazowi w Teksasie dotyczącym mandatu na szczepionki\nStrona Główna » Najnowsze artykuły z wiadomościami » Linie lotnicze » Southwest Airlines: Przeciwstawimy się zakazowi w Teksasie dotyczącym mandatu na szczepionki\nLinie lotnicze • Lotnisko • Lotnictwo • Najświeższe wiadomości podróżnicze • Podróż biznesowa • Wiadomości rządowe • Zdrowie Aktualności • Prawa człowieka • Nowości • Ludzie • Przebudowa • Odpowiedzialny • Bezpieczeństwo • Turystyka • Transport • Wiadomości z podróży • Trendy teraz • Wiadomości z USA\nDyrektor generalny Southwest: Przeciwstawimy się zakazowi w Teksasie dotyczącym mandatu na szczepionki\nGary Kelly: „Wzywamy wszystkich naszych pracowników do zaszczepienia się. Jeśli nie mogą, zachęcamy ich do szukania zakwaterowania z powodów medycznych lub religijnych.\nMandat na szczepienie Southwest Airlines COVID-19 miał „zerowy” związek z odwołaniem lotów w weekend.\nCelem mandatu na szczepionki Southwest Airlines jest poprawa zdrowia i bezpieczeństwa, a nie utrata pracy przez ludzi.\nSouthwest Airlines ma siedzibę w Dallas w Teksasie i może spotkać się z trudną reakcją za przeciwstawienie się stanowemu nakazowi wykonawczemu.\nDyrektor generalny Southwest Airlines, Gary Kelly, obiecał dziś przeciwstawić się teksańskiemu zakazowi dotyczącemu szczepień przeciwko COVID-19.\nNowe zarządzenie wykonawcze gubernatora Teksasu Grega Abbotta zabrania prywatnym firmom wymagania szczepienia pracowników na COVID-19.\nPodczas wtorkowego wywiadu Kelly upierał się, że Southwest Airlines Mandat szczepień COVID-19 miał „zerowy” związek z tysiącami odwołanych lotów w weekend i pozwem związkowym przeciwko firmie, a linia lotnicza „nie ma problemu” ze swoimi pracownikami.\n„Wzywamy wszystkich naszych pracowników do zaszczepienia się. Jeśli nie mogą, zachęcamy ich do szukania zakwaterowania, czy to z powodów medycznych, czy religijnych, ale moim celem jest oczywiście, aby nikt nie stracił pracy ”- powiedział Kelly, wyjaśniając, że celem mandatu na szczepienia Southwest Airlines jest „poprawić zdrowie i bezpieczeństwo, a nie po to, by ludzie stracili pracę”.\n„Tak, mamy bardzo silne poglądy na ten temat, ale nie o to chodziło Southwest Airlines w weekend” – kontynuował, odnosząc się do odwołań i opóźnień lotów. Zamiast tego dyrektor generalny najwyraźniej podwoił się w sprawie obwiniania personelu kontroli ruchu lotniczego i pogody na Florydzie i niejasno określił „nieobecność” jako jeden z monitorowanych problemów.\nKelly powiedział również we wtorek, że „nigdy nie był za narzucaniem przez korporacje” mandatów na szczepionki, ale twierdził, że „rozporządzenie wykonawcze prezydenta Bidena nakazuje wszystkim pracownikom federalnym” i „wszystkim wykonawcom federalnym” – co, jego zdaniem, „obejmuje wszystkie główne linie lotnicze” – muszą wprowadzić obowiązkowe szczepienia do 8 grudnia.\nJednak przysięgając kontynuować swój mandat w zakresie szczepień, Southwest Airlines wydaje się przeciwstawiać nakazowi wykonawczemu wydanemu przez Gubernator Teksasu Greg Abbott w poniedziałek, który zakazuje prywatnym firmom wymagania szczepień przeciwko COVID-19 dla pracowników.\nSouthwest Airlines ma siedzibę w Dallas w Teksasie, więc może spotkać się z trudną reakcją za przeciwstawienie się stanowemu nakazowi wykonawczemu.


Zerwijmy Łańcuchy - przez cały rok - Koty.pl\nW ubiegły weekend wraz z redakcją miesięcznika Mój Pies zrywaliśmy łańcuchy w całej Polsce. Informujemy, iż można jeszcze zakupić koszulki upamiętniające tegoroczną akcję oraz propagujące dobre traktowanie naszych braci mniejszych.\nLimitowana tegoroczna edycja koszulek z hasłem "Bądź bratem – nie katem" dostępna tutaj: http://petstar.pl/koszulka-zerwijmy-lancuchy-o_l_586.html\nPodczas happeningów przypinamy się łańcuchami do psich bud. Akcja z roku na rok zatacza coraz szersze kręgi. Zaczynaliśmy od placu Zamkowego w Warszawie i 11 miast, w 2012 roku budy stanęły w kilkudziesięciu polskich miastach.\nPrzez sześć lat trwania akcji wiele razy słyszeliśmy, że ktoś kto choć przez kilkanaście minut poczuł na szyi ciężar łańcucha (a trzeba wiedzieć, że nieraz właściciele zakładają psom łańcuchy przeznaczone dla krów) i spojrzał na świat z perspektywy budy, dużo dokładniej zdał sobie sprawę z barbarzyństwa, którym jest wiązanie psów na łańcuchach na stałe. Przeciwko niemu właśnie protestujemy. Przy czym oczywiście naszym celem nie jest spuszczenie wszystkich psów z łańcuchów od zaraz – zdajemy sobie sprawę ze związanych z tym zagrożeń. Naszym celem jest edukacja i uświadamianie coraz większej liczbie osób, jak powinna wyglądać troska o los zwierząt.


U S T A W A z dnia o ochronie informacji niejawnych oraz o zmianie niektórych ustaw 1) Rozdział 1 Przepisy ogólne - PDF\nDownload "U S T A W A z dnia o ochronie informacji niejawnych oraz o zmianie niektórych ustaw 1) Rozdział 1 Przepisy ogólne"\n2 Projekt U S T A W A z dnia o ochronie informacji niejawnych oraz o zmianie niektórych ustaw 1) Rozdział 1 Przepisy ogólne Art Ustawa określa zasady ochrony informacji, których nieuprawnione ujawnienie spowodowałoby lub mogło spowodować szkody dla Rzeczypospolitej Polskiej albo byłoby z punktu widzenia jej interesów niekorzystne, także w trakcie ich opracowywania oraz niezależnie od formy i sposobu ich wyrażania, zwanych dalej informacjami niejawnymi, w szczególności zasady: 1) organizowania ochrony informacji niejawnych; 2) klasyfikowania informacji niejawnych; 3) przetwarzania informacji niejawnych; 4) postępowania sprawdzającego w celu ustalenia, czy osoba nim objęta daje rękojmię zachowania tajemnicy, zwanego dalej odpowiednio postępowaniem sprawdzającym lub kontrolnym postępowaniem sprawdzającym ; 5) postępowania w celu ustalenia, czy przedsiębiorca nim objęty zapewnia warunki do ochrony informacji niejawnych, zwanego dalej postępowaniem bezpieczeństwa przemysłowego ; 6) organizacji kontroli stanu zabezpieczenia informacji niejawnych; 7) ochrony informacji niejawnych w systemach teleinformatycznych; 8) stosowania środków bezpieczeństwa fizycznego w odniesieniu do informacji niejawnych. 2. Przepisy ustawy mają zastosowanie do: 1) organów władzy publicznej, w szczególności: a) Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, b) Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,


Łowicki Trucker King 2022 - zbliża się zlot ciężarówek - lowiczanin.info\nŁowicki Trucker King 2022. „Spodziewamy się około 200 ciężarówek”\n11:13, 18.05.2022 | .\nWielkimi krokami zbliża się w Łowiczu zlot miłośników ciężarówek. Łowicki Trucker King 2022 odbędzie się 25 czerwca na działce przy ul. Ekonomicznej w Łowiczu. W programie imprezy przewidziano wiele atrakcji, które ucieszą dzieci i dorosłych.\nZa organizację imprezy odpowiadają przedstawiciele łowickich firm transportowych. Szymon Szymanik z F.H. IMO powiedział nam, że jak dotąd do udziału w imprezie zgłoszono już około 50 ciężarówek, ale przewiduje, że będzie ich co najmniej kilka razy tyle. - Spodziewamy się około 200 ciężarówek - mówi w rozmowie z reporterką Łowiczanin.info.\nCelem imprezy jest integracja w gronie fascynatów ciężarówek, ale ważnym jej elementem jest także zbiórka pieniędzy na cel charytatywny. Tym razem będzie można pomóc Zosi Biegańskiej z Krępy, która cierpi na czterokończynowe porażenie mózgowe z towarzyszeniem padaczki lekoopornej.\nSzymon Szymanik zapowiada, że na działce przy ul. Ekonomicznej przygotowanych zostanie wiele atrakcji, z których będą mogli skorzystać dorośli i dzieci. Atrakcją samą w sobie będą ciężarówki. Nie tylko zostaną one zaprezentowane, ale też wezmą udział w różnych konkursach, np. na najładniejsze oświetlenie, na najgłośniejszy „wydech”, na najlepsze wnętrze. Wybrana zostanie też „Ciężarówka Publiczności”.\nDla dzieci pojawią się m.in. dmuchańce, lody, wata cukrowa i malowanie buziek. W programie przewidziano również grill i poczęstunek przygotowany przez Koło Gospodyń Wiejskich „Zdunianki”. Czekają nas też ciekawe pokazy, m.in. w wykonaniu strażaków. Podobnie jak w latach ubiegłych można się spodziewać, że pojawią się też przedstawiciele policji i Inspekcji Transportu Drogowego. O dobrą atmosferę zlotu zadba Dj.\nImpreza startuje o godzinie 15:00, a wejście na nią jest darmowe.\nPrzypominamy poprzednią edycję imprezy.\nTiry na tory 17:47, 23.06.2022\nKierowcy tir. 04:20, 24.06.2022\nBez wykształcenia, bez pojęcia o przepisach, bez mózgu 04:20, 24.06.2022\nEko zlot10:40, 24.06.2022\nOczywiście to impreza promująca ekologię i zielony ład. Czyste powietrze, walka z hałasem i zatłoczonymi miastami - to cel imprezy. Czekamy na podobne zloty np. operatorów młotów udarowych, kierowców szambiarek itp. 10:40, 24.06.2022\nBiały 12:20, 25.06.2022\nOby jak najmniej takich jak Ty impotentów motoryzacyjnych. Na eko zloty mam rozumieć że rowerkiem dojeżdżasz? A wiesz jaką drogą przybywają do nas przybywają rowerki i części do nich? Pewnie też myślisz że do Biedronki i Żabki sam towar na półki przychodzi. 12:20, 25.06.2022\nZenon Gawryluk16:29, 24.06.2022\nW tym miescie jak nie sami rolnicy to tirowcy i motocyklarze XD 16:29, 24.06.2022\nNo a *%#)!& ludzie protestują bo im tiry w Łowiczu przeszkadzają... Niech zobaczą ile w samym Łowiczu i okolicach jest firm transportowych.... 07:03, 25.06.2022\nPanem szymanikiem niech się zajmie prokuratur . U siebie we wiosce kilkadziesiąt aut ma do sprzedaży mimo zezlomowania . Nie wspomnę o częściach. 04:40, 25.06.2022


Jutro świętujemy Dzień Flagi RP. Kiedy można wywieszać ten biało - czerwony symbol? - Kolbuszowa - wiadomości, informacje, wydarzenia\nJutro świętujemy Dzień Flagi RP. Kiedy można wywieszać ten biało - czerwony symbol?\nOpublikowano: wt, 1 maj 2018 20:30 2018-05-01T20:30:00.000Z\nWIADOMOŚCI Łopocąca na wietrze biało-czerwona flaga... Widok piękny, o silnej symbolice, ale czy aby nie coraz rzadszy?\nOd 2004 roku 2 maja to Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. Jest to jedno z najmłodszych polskich świąt narodowych i zarazem dobry pretekst, aby się zastanowić nad tym, jakie znaczenie ma dla nas symbol, jakim jest flaga Polski. Czy mamy? Czy wywieszamy?\nOd wielkości i materiału\nJak sprawdziliśmy, w Kolbuszowej flagę można kupić w kilku miejscach. Znajdziemy ją zarówno w sklepie z upominkami, dewocjonaliami, jak i tam, gdzie można nabyć artykuły papiernicze. Cena takiej flagi w zależności od materiału, z jakiego została wykonana, oraz od wielkości waha się w granicach 12 - 20 zł.\nW czasie wizyty w jednym ze sklepów udało się na ten temat porozmawiać z mieszkanką Kolbuszowej, która przyznała, że do tej pory flagę wywieszała zawsze. - Natomiast w nowym domu, po przeprowadzce, nie mamy jeszcze zrobionego uchwytu na drzewiec. Ale flaga oczywiście jest! Poskładana tak jak trzeba w pudełeczku i czeka - mówi kobieta.\nSpalić, nie wyrzucić\nCo jednak zrobić ze starą flagą, która po latach się już zniszczyła? Nie każdy wie, że "emerytowanej" flagi państwowej nie można ot tak wyrzucić na śmietnik. Flaga powinna być zniszczona w sposób godny. Najpierw należy ją pozbawić cech używalności, czyli przeciąć nie w sposób przypadkowy, ale rozdzielając barwy. Następnie należy ją spalić w miejscu niepublicznym.\nWidok wywieszonych flag kojarzy nam się przede wszystkim z takimi świętami jak Święto Narodowe 3 maja czy Święto Niepodległości 11 listopada, natomiast od 10 kwietnia 2004 roku każdy może legalnie wywieszać flagę narodową nie tylko z okazji świąt państwowych i narodowych, ale także z okazji uroczystości i wydarzeń... z życia prywatnego!\nFlagę można eksponować nawet codziennie, 365 dni w roku, ważne, aby robić to z należnym szacunkiem. Musi być wywieszona w reprezentacyjnym miejscu, wisząca flaga nie może dotykać podłoża, jeżeli umieszczamy ją na pojeździe to na jego prawej stronie.


Nowe pompy ciepła Wolf - Woda w instalacji\nNowe pompy ciepła Wolf\nFirma Wolf nieustannie doskonali swoje produkty. Po raz kolejny zaprezentowali nowe pompy ciepła, które charakteryzują się wysoką efektywnością energetyczną, niewielkimi rozmiarami, niskim poziomem emisji dźwięków, łatwym montażem i przyjazną obsługą.\nNowe pompy ciepła BWL-1\nBWL-1 wykorzystuje sprężarkę czynnika chłodniczego, posiadającą podwójne odprzężenie drgań i wentylatory powietrza sterowane bezstopniowo. Jej praca nie powoduje niemal żadnych hałasów (27 dB z odległości 10m). Urządzenie jest przyjazne nie tylko użytkownikom, ale także środowisku.\nzakres mocy od 6 do 21 kW,\nwspółczynnik efektywności energetycznej COP do 5,6\nwspółpraca z dedykowanymi zasobnikami c.w.u., solarnymi, buforowymi\nmożliwość montażu wewnętrznego lub zewnętrznego\nSplitowa pompa powietrze – woda BWL-1S zapewnia ogrzewanie i chłodzenie w ramach jednego urządzenia. Składa się z dwóch modułów: wewnętrznego i zewnętrznego, z których zewnętrzny może być zamontowany na wsporniku ściennym na budynku lub na gruncie.\nCOP do 3,8\nwbudowany licznik ciepła\nkompatybilność z systemem regulacji Wolf WRS-2\nsterowanie przez moduły AM oraz BM-2\nzintegrowana wysokoefektywna pompa o sprawności EEI <0,23\ndodatkowa grzałka elektryczna 6kW


Młoda Matka: Powódź, wirus, lekarz, deszcz\nPowódź, wirus, lekarz, deszcz\nWróciliśmy wreszcie z długiego weekendu.\nZupełnie bez internetu i innych źródeł wiadomości, choć było radio. Radio zapowiedziało wiadomość o reformie edukacji i gimnazjalistach, po czym puściło nagranie o segregowaniu śmieci, myciu słoików, odkręcaniu nakrętek i makulaturze. Potem spikerka powiedziała" To nie był ten dźwięk".\nPrzygody natomiast zaczęły się niedługo po wyjeździe, kiedy wjechaliśmy w burzę wszechczasów (a przynajmniej jedną z Top Ten Burz), która zamieniła się w oberwanie chmury, które nalało pół wanny na metr gruntu, pogrzmiało, pobłyskało, zmusiło matkę do opowiedzenia bajki o chmurze, która jak klaszcze, to błyska, a jak tupie, to grzmi, uśpiło dzieci i dało nam spokój. Za to droga nie dała nam spokoju, bo była zalana. Na szczęście na brzegu stali miejscowi z patykiem i informacją powodziowo-drogową. I dojechaliśmy.\nNa miejscu, zamiast zapowiadanego tygodnia upałów, pojawił się cały zestaw deszczów, mżawek, temperatur poniżej 17 stopni do wyboru, burz wszechczasów, burz stuleci i burz roku. Grad też był w opcjach, więc spróbowaliśmy raz, a jak, w końcu wszystkiego trzeba spróbować.\nZdarzył się też ładny dzień, w którym Witul okazał się wielkim miłośnikiem kotów (po mamusi, po mamusi). Wyglądało to tak, że jak zobaczył kota, zaczął popiskiwać z zachwytu, a jak go pogłaskał, aż się roześmiał w głos. Kot też był zachwycony. Potem towarzyszył nam przy oglądaniu liści śliwki i winogron. Też z witulopiskami.\nZdarzył się też drugi ładny dzień, w który matka poleciała do lasu zbierać owoce leśne, zwane przez nią jagodami, przez babcię I. borówkami i doprowadzające do małej schizofrenii językowej Joaśkę, skądinąd nimi zachwyconą. Witul też przeżywał przygody spożywcze, niekoniecznie przez matkę planowane i skutkujące kropkami gdzieniegdzie. Te kropki, kłopoty ze snem i jakby katar dały mi do myślenia, a potem do działania, więc mocno kombinując (jak to bywa w górach, gdzie się mieszka na samej górze, z dala od cywilizacji handlowo-usługowej i bez samochodu) pojechaliśmy z Witulem do lekarza. Bo jego nie da się wyleczyć syropem czosnkowo-miodowym, robionym na poczekaniu, jak J.\nO dziwo, panie w rejestracji były MIŁE. Po raz pierwszy też usłyszałam od pracownika służby zdrowia, że moje dziecko wyskoczyło w ewusiu, ale nie muszę się martwić, bo i tak jest ubezpieczone, tylko żebym sobie sprawdziła. Nikt nie patrzył na mnie z potępieniem, podejrzeniem, zdziwieniem, nie sapał, nie rozkładał bezradnie rąk, nie słuchał wykładu o ustawie dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, o Vademecum NFZ i tego, co jest w ramce na stronie dziewiątej, patrząc jak urażone cielę, i nie kazał mi wypełniać papierów po nic. Czyli jednak da się. Proszę.\nWitul okazał się zdrowiusieńki, ale nikt się nie dziwił, że matka u lekarza czas zajmuje. Zalecono mi obserwować i poinstruowano, gdzie jechać w tygodniu, a gdzie w weekendy i w nocy, gdyby mnie coś zaniepokoiło.\nPotem zrobiło się jeszcze zimniej, w nocy dotarł biedny i zmęczony ojciec dzieciom, a rano matka była już chora. I coraz bardziej chora. Oceniła to na oko (a właściwie na krtań) na wirusowe zapalenie krtani. Potwierdzone po dwóch dniach wysokiej gorączki przez lekarza telefonicznie, a na dzień trzeci osobiście. Lekarz osobiście po obejrzeniu mnie dał ojcu dzieciom trzy dni opieki nad dzieckiem młodszym zdrowym, którym żona zająć się nie może. Rano dał. Dziecko młodsze za to, w nosie mając papierki, w południe rozchorowało się do kompletu. Na to samo, oczywiście. Ech. A czerwone gardło Joanny grzecznie czeka w kolejce.\nO reszcie plag pisać nie będę, bo na to nie zasługują. Za to znowu w tym tygodniu będzie nadprodukcja. Po takiej przerwie! A tu akurat stuknęło blogowi 10 000 (słownie: dziesięć tysięcy) wejść!\nEtykiety: choroba, góry, podróż, PRAWDZIWE, Witul, ZWYKŁE


Q4.pl - Anwil ucieka spod topora - zdjęcia\n2019-05-21 21:16:11, Maciej Kowalczyk\nW pierwszej kwarcie wtorkowego spotkania obie drużyny grały tak, by udowodnić, że w składzie mają znakomitych strzelców i nie mają oporów, by użyć ich w walce ze swoim rywalem. Rzadko zdarza się spotkanie w którym pierwszych pięć trafień to te z dystansu, zaś w całej kwarcie oba zespoły trafiają na wysokiej skuteczności zza łuku (50% Anwil, 60% Arka). W tym wielkim strzelaniu w Hali Mistrzów lepiej odnajdowali się goście i to oni, niemal przez całą pierwszą odsłonę prowadzili z Anwilem. Nie było to jednak prowadzenie wyraźne, a podopieczni Igora Milicicia mogli imponować zaangażowaniem w obronie. Kłopotem wydawało się jednak to, że chwilami „chcieli z bardzo”. Trudno się jednak dziwić, że w meczu „o wszystko” może pojawić się „przemotywowanie”\nI ta przewaga jednak nie utrzymała się długo. Wymuszone rzuty przy podwojeniach, oddawane przez włocławskich skrzydłowych nie przynosiły efektu i grcze Anwilu wydawali się chwilami na zgubionych w szczelnej defensywie. Mimo tego, przez długie minuty byli w stanie utrzymać niewielką przewagę. Serca kibiców zabiły mocniej, kiedy w połowie kwarty, po rzucie Ginyarda, Arka zbliżyła się na dwa punkty. Wymiana ciosów trwała w najlepsze, jednak Anwil, dzięki celnym rzutom Chase’a Simona, wciąż utrzymywał się na prowadzeniu. Miarą niesamowitego zaangażowania i walki włocławian niech będzie sytacja z ostatniej minuty kiedy to pod koszem gdynian wybuchła prawdziwa „wojna na parterze”, dzięki ofiarności Almeidy piłka trafiła do Zyskowskiego, który wyprowadził Anwil na pięciopunktowe prowadzenie. Jak się miało okazać, była to akcja na wagę zwycięstwa.\nAnwil Włocławek - Arka Gdynia cz. I 2019-05-21 21:04:17\nAnwil Włocławek - Arka Gdynia cz. II 2019-05-21 21:06:00\nAnwil Włocławek - Arka Gdynia cz. III 2019-05-21 21:10:31


The Kissing Booth – Biblioteczka Malucha\nAdam 11 marca 2021 15 marca 2021 Literatura\nWydawać by się mogło, że książki nie są już tak popularne i chętnie czytane przez młode osoby jak kiedyś. Jednak okazuje się, że w dalszym ciągu znaleźć można prawdziwych moli książkowych. Obecnie niezwykłą popularnością cieszą się książki, które wzorowane są na popularnych serialach lub odwrotnie- to serial jest wzorowany na książce. Nastolatki w ostatnim czasie oszalały na punkcie książki o tytule The kissing booth\nKsiążka The Kissing Booth\nOgromną popularnością wśród seriali czy książek, pochwalić się może pozycja o tytule The Kissing Booth. Początkowo, na platformie Netflix można było obejrzeć 3 części popularnego filmu, na bazie którego ukazały się potem książki. O czym mówi fabuła? Otóż książka przedstawia młodą, a dokładniej mówiąc siedemnastoletnią dziewczynę, która cieszy się niezwykłą popularnością w szkole średniej. Jednak mimo tego, że jest powszechnie lubiana, to nie miała okazji się całować. Przypadek sprawia, że bierze udział w budowie budki do pocałunków. Jednak nie bierze pod uwagę tego, że sama znajdzie się w tej budce i to w dodatku ze szkolnym rozrabiaką. Cała ta historia jest naprawdę zakręcona, jednak warto sięgnąć po kolejne części i poznać dalsze losy bohaterów.\nKsiążki są obecnie tak powszechnie dostępne, że można je dostać tak naprawdę nawet w marketach. Jeśli chodzi o tą pozycję, to można zakupić ją za pośrednictwem internetowych stron i księgarni. Oczywiście istnieje także możliwość zakupu używanych pozycji. taka opcja jest zdecydowanie lepsza, gdyż oszczędza nie tylko pieniądze, ale również pomaga w dbaniu o środowisko. Oczywiście wiele bibliotek także posiada tę książkę na swoich półkach. Wystarczy tylko udać się na poszukiwania i dowiedzieć, czy znajduje się konkretna pozycja w księgozbiorze.\nKsiążka The Kissing Booth to pozycja, która zdecydowanie spodoba się każdej nastolatce. Przedstawia ona bowiem losy i trudne decyzje, z jakimi muszą borykać się młode osoby w okresie dojrzewania. Uzupełnieniem tej książki może stać się film od Netflix.\nprevious Previous post: Audiobooki dla dzieci – czy warto zaproponować je pociechom?\nnext Next post: Gra Pędzące Żółwie


Literatura jest sexy – „Zawsze wiedziałam, że będę miała psa i że będę pisać”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Matyldą Man, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką „Męża poproszę”.\n„Zawsze wiedziałam, że będę miała psa i że będę pisać”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Matyldą Man, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką „Męża poproszę”.\nkwi 26, 2015 ~ Skomentuj ~ Autor admin\nM.M.: W literaturze chciałabym być sobą. Pamiętam taką sentencję Leca: ,,Żeby być sobą, trzeba być kimś”. Chylę przed tym mądrym zdaniem łeb. Ja i literatura. Jak by ci tu powiedzieć? I żeby nie było patosu. Powiem tak: jestem ogromnie szczęśliwa, że dzieje się marzenie mojego życia. Mam ogromnie dużo do zrobienia, jeśli chodzi o pisanie, bo u mnie rzeczy dzieją się w głowie. Piszę, kiedy już naprawdę nie mam wyjścia. Jeśli zapytasz mnie, ile napisałam w kwietniu, to odpowiem: dziesięć stron. Ale jeśli spytasz mnie, ile napisałam w myślach, odpowiem: całą książkę. Wraz z tytułem i spisem treści. Jak debiutant, powiem zgodnie z prawdą: przyglądam się sobie i czasami aż się zachłystuję ze szczęścia, że się udało. A niekiedy aż się wzruszam. Raz patrzę i myślę, że jestem super laską. (Śmiech.) A potem myślę, że ta super kobitka napisała książkę i to w dodatku pod blond strzechą. (Śmiech.) Jeśli pytasz mnie, jak lubię o tym mówić, to powiem ci, że mam ogromną potrzebę mówienia ludziom, że warto mieć marzenia i że one się spełniają. Bardzo wzruszyła mnie reakcja moich przyjaciół. Mąż mojej przyjaciółki, oboje mieszkają w Paryżu, na wieść, że właśnie wydano moją pierwszą książkę zapytał tak po prostu: czy chciałabym mieszkać na Montmartre, bo to przecież jasne, że artyści mieszkają właśnie tam. A mnie, mówiąc wprost, zatkało. Wiesz dlaczego? Że ktoś tak bezinteresownie, z czystą radością cieszy się z twojego sukcesu i pyta, o czym marzysz. Czy jest coś, co przeszkadza mi w myśleniu o mnie w literaturze? Nie. I mam nadzieję, że nic takiego nie będzie.\nM.M.: Od zawsze. Nie wiedziałam, kiedy, jak i co, ale wiedziałam, że będę miała psa i że będę pisać. Jako dziecko pisałam opowiadania i czytałam je rodzicom. Potem to już pisałam zawsze. W pracy. W podróży. W domu. Ale tak, jak wspomniałam, u mnie pisanie działo się w głowie. Na papierze były hasła, zdania, krótkie formy. Miłości do książek nauczył mnie mój tata. Szczególną atencją darzył anytkwariaty i muszę przyznać, że gdziekolwiek jestem i widzę antykwariat muszę wejść i odetchnąć kurzem. Kiedy dotykam używanej książki, to jakbym dotykała drugiej osoby. To bardzo szczególne odczucie.\nJ.W.: W rodzinie dużo się czytało? Pamiętasz jakieś czytelnicze zwyczaje, natręctwa?\nM.M.: Dużo się czytało i dużo wokół książek się działo. Mam takie piękne wspomnienia z dzieciństwa, idę z babcią na spacerek, spacerek był albo do sklepu papierniczego albo do księgarni. Dwie ulubione trasy. Wszyscy dorośli w mojej rodzinie czytali mi na głos, modląc się chyba, żebym jak najszybciej nauczyła się czytać sama. Bo ja byłam trudnym odbiorcą: znałam wszystkie bajki na pamięć i nie pozwalałam robić skrótów. (Śmiech.) Mojego tatę, moich dziadków, pamiętam z książką w ręku. Ilekroć wyjeżdżaliśmy na wakacje, pierwszym miejsce, które się odwiedzało, była gminna biblioteka. Jako wyjątkowe pamiętam chwile, kiedy chodziłam z ojcem właśnie do antykwariatów, albo kiedy się mnie pytał co czytam i podsuwał mnie, małej dziewczynce, pozycje, które on sam lubił jako chłopak. Na przykład „Tomka Sawyer’a”. Ale mnie – dziecko, najbardziej interesowało co czytają dorośli i podkradałam ojcu, wypożyczane właśnie na wakacjach książki Nienackiego. Po jego odejściu, rolę książkowego mentora pełnił jego przyjaciel ze studiów, który był na przykład oburzony, że w wieku osiemnastu lat nie czytałam jeszcze Cortazara. (Śmiech.) Podsuwał mi różnych autorów, ale ważniejsze jest chyba to, że rozmawiał ze mną. A moja mama była odpowiedzialna za wystrój wnętrz literaturą, że tak to ujmę klasyczną i na subskrypcję. To chyba dzięki niej na półkach stał wielotomowy Mickiewicz, Prus. Wiesz Kuba, miałam piękne dzieciństwo, dorośli pokazali mi świat wyobraźni. Bardzo mi brakuje takich rozmów o książkach: co czytasz, co czytasz? A znasz to?\nJ.W.: Jak myślisz, czemu takich rozmów już prawie nie ma? O czym ludzie rozmawiają, skoro nie o książkach? O filmach?\nM.M.: Myślę, że to zależy od środowiska, w którym się przebywa. W korporacji rozmawia się o targecie i nurkowaniu. Z czytania książek nie ma pieniędzy, więc po co rozmawiać. To już lepiej porozmawiać, o ile wzrósł kredyt wzięty we franku. Lubię, kiedy ludzie mają potrzebę dzielenia się swoimi pasjami, nieważne czy jest to robienie pasty z twarogu, czy czytanie Prousta w oryginale. Brakuje mi na co dzień takiego dzielenia się z innymi małymi przyjemnościami. To, że jest ciężko i jak żyć martwi każdego, ale czy nie można znaleźć kilku minut dziennie, żeby sprawić sobie i innym przyjemność ciekawej rozmowy? Dlatego lubiłam nasze kursy pisarskie, wiadomo było, że z uczestnikami można porozmawiać o książce i nie kryć wzruszenia.\nJ.W.: Wspomniałaś antykwariaty. Co myślisz o tym, że to zanika? Że bankrutują. Że antykwariusz, a także księgarz to, poza wąsko wyspecjalizowaną grupą, która zajmuje się „białymi krukami” sprzedawanymi za krocie na aukcjach, wymierające zawody?\nM.M.: Ja na pewno odwiedzam antykwariaty z powodów sentymentalnych. Po prostu na chwilę jestem w innym świecie, z pięknymi wspomnieniami i czuję się znowu jak dziecko w krainie baśni. Mogę wybierać, wyszperać zagubione skarby. Znam ludzi, którzy nie lubią antykwariatów, bo dla nich wszystko tam stare, zakurzone i niehigieniczne. Lubią mieć swoje, nowe i najlepiej na kredyt. Nie chciałabym, żeby ten zawód i instytucja antykwariatu przestał istnieć. Dla mnie to świat magiczny – ktoś dla nas przechowuje przeszłość. W ten sposób o tym myślę i zanim kupię daną książkę w księgarni, sprawdzam, czy nie ma w antykwariacie. Sam pewnie wiesz, jakie tam są niespodzianki… Wyłapujesz wzrokiem kawałek podniszczonego brzegu, książkę, o której marzysz, która jest niedostępna, od lat nie wznawiana, drżysz z podniecenia, bierzesz do ręki i jest twoja! Kochajmy antykwariaty.\nJ.W.: Straszna romantyczka z ciebie. (Śmiech.) Lubisz myśleć o tym, co minione? Gonić w poszukiwaniu straconego czasu?\nM.M.: Jestem romantyczką rozwojową. (Śmiech.) Nie żałuję minionego czasu, ale lubię wracać do wspomnień, do przeszłości. Takie wędrówki wstecz potrafią być stymulujące.\nM.M.: Powiem tak: często ludzie widzą psa, który im się podoba i pytają, jak ma na imię. Pies może mieć na imię na przykład Gerda. Ludzie myślą: „Tak, to Gerda. Wiem o tym psie wszystko, bo że jest spanielem to widać”. Określenie ,,literatura kobieca” to taka sama szufladka, jak dowiedzenie się jak pies ma na imię i określenie jego rasy. Jeśli ktoś potrzebuje szufladek, to proszę bardzo. Mnie to kompletnie nie interesuje. Ja nie szukam po szufladkach. Ale nie oceniam tych, którzy się ,,szufladkami” kierują. Każdy podług swoich chęci i możliwości. Ktoś mi kiedyś powiedział, że ,,Wielki las” Nienackiego to literatura męska. A z tego co pamiętam to jedna z piękniejszych historii o miłości. Wręcz bajka. Ale czy to znaczy, że jak bajka to dla dzieci? Bałabym się zawierzyć szufladkom.\nJ.W.: Uważasz, że te „szufladki” są zbędne i że twoja książka może równie dobrze stać na półce „fantasy” albo „thriller”? Nie za bardzo beztrosko do tego podchodzisz?\nM.M.: Drogi Jakubie, mnie tylko chodzi o to, żeby zbyt dosłownie nie kierować się zasadą ,,jaki jest koń, każdy widzi”. Sam mówiłeś, kiedy czytaliśmy fragmenty na warsztatach, że moja książka jest zabawna, ale że jak się głębiej zastanowić, to jej treść jest tragiczna, a bohaterowie jak z rosyjskiej literatury: śmiejecie się? A wiecie z czego? Z siebie się śmiejecie. Czy to znaczy, że jest to tragedia?\nM.M.: Siedzisz? To siedź, bo teraz powiem coś, co może Tobą, jako znawcą literatury, wstrząsnąć. I pewnie nie spodobać się wymienionym przez ciebie autorytetom kulturalnym. Uważam, że harlequin jest jednym z najbardziej konsekwentnych form literackich. Jeśli ktoś uważa inaczej i puka się w czoło, to proszę spróbować napisać. Ja sama czytam literaturę kobiecą, bo czasami potrzebuję bajki, wzruszeń i happy endu. Nie wstydzę się tego. Nie wiem dlaczego krytycy narzekają? Krytyk nie musi narzekać, może inspirować i stymulować. Chciałabym spotkać takiego krytyka. Narzekającym krytykom mówię: nie. Jeśli zaś miałby coś konstruktywnego do powiedzenia, to pierwsza spuszczę uszy po sobie i posłucham.\nJ.W.: Jesteś pewna, że literatura kobieca, te wszystkie bajki z happy endem, to literatura, o której warto mówić tak samo, jak o Kafce, Beckettcie, Płatonowie czy Coetzeem? Innymi słowy: dlaczego krytyk ma się wysilać i analizować tekst, który jest czystą konfekcją literacką?\nM.M.: Kuba, ja nie umniejszam bajkom z happy endem, ale też nie chciałabym leżeć poddańczo przed egzemplarzem Rotha, Dla mnie literatura ma dostarczać emocji i uczuć na różnych poziomach. Ma bawić, ma uczyć, wzruszać, prowokować, złościć. W różnych książkach znajduje te różne rzeczy. Do każdej pozycji podchodzę z szacunkiem. Nie wiem czego szuka krytyk? Czy krytyk chciałby odkryć kolejnego wieszcza? Czy raczej chciałby żyć tu i teraz i być ,,świadkiem wydarzeń”. Według mnie literatura tworzona w danym czasie jest odbiciem, często w krzywym zwierciadle, rzeczywistości. Jeśli ktoś ma czytać bajki, niech czyta, jeśli Barthesa, voila. Chciałabym wierzyć, że krytycy kochają swój zawód i czują miłe podniecenie, czytając harlequina i patrząc tęsknie na egzemplarz Platona.\nM.M.: Prawda i świat abstrakcji, w którym mogę dosłownie wszystko.\nJ.W.: Lubisz bawić się w istotę boską na papierze?\nM.M.: Ha! Dobre pytanie. Odruchowo chciałabym powiedzieć, że nie, ale muszę przyznać, że dałeś mi do myślenia. Ale nie. Zdecydowanie nie.\nM.M.: Mam jedną zasadę. Nazwałeś to jakoś fachowo na kursie, gdybyś był łaskaw przypomnieć, to będę wdzięczna. Zasada jest taka: historia musi się dać streścić w jednym zdaniu. Jedno zdanie można rozwinąć do trzystu stron, ale to jedno zdanie i te trzysta stron są sobie równoważne. (Śmiech.) Może zacznę pisać książki awangardowe zbudowane wyłącznie z jednego zdania?\nJ.W.: To już było. Powiedz raczej, czy trudno wymyślić to jedno zdanie, które stanie się powieścią na kilkaset stron?\nM.M.: Odpowiem inaczej. Było dla mnie wyzwaniem i zmierzeniem się ze sobą podjąć decyzję, że pisanie jest dla mnie najważniejsze i że w związku z tym, mam prawo, bez krzywdzenia innych, do wyabstrahowania się z ,,tu i teraz” i wniknięcia do mojej wyobraźni. Od momentu, w którym stało się to dla mnie jasne, mam już dwa takie zdania, co uważam, jest bardzo dużo. Teraz tylko pisać. I jeszcze w międzyczasie popracować biurowo minimum osiem godzin. (Śmiech.)\nM.M.: W pisaniu uśmiecham się do siebie, że moja wyobraźnia może nie mieć granic.\nM.M.: Hm, zastanawiam się. Dla mnie było najtrudniejsze, że musiałam chodzić do pracy i zostawiać moją wyobraźnię. Podczas roboczogodzin tęsknię za moim laptopem, kubkiem z herbatą, psim pyskiem obok moich nóg i bezkresem absurdu, który dzieje mi się w głowie.\nJ.W.: Czy udało ci się szybko napisać tę debiutancką książkę? A może miałaś chwile zwątpienia i musiałaś robić przerwy? Jak to wyglądało?\nM.M.: Pisanie poszło dość szybko, zwłaszcza, że miałam w głowie już całą książkę ,,napisaną” podczas spacerów z psem. Sam proces trwał około pół roku. Muszę przyznać, że przerwy w pisaniu, na ogarnianie tzw. życia, czyli praca, zakupy, sprzątanie, robiłam niechętnie, wręcz histerycznie reagowałam na myśl o liście ,,to do w realu”. Jeśli chodzi o zwątpienie, to miałam różne myśli, ale zawsze na końcu pojawiała się jedna, nadrzędna myśl: piszę, bo inaczej się nie da, bez względu na wszystko.\nJ.W.: „Męża poproszę” to bardzo roszczeniowy tytuł, nie uważasz?\nM.M.: Powiedziałabym raczej, że prowokacyjny i ironiczny. Taki protest song: życie w pojedynkę nie jest mniej wartościowe.\nJ.W.: Twoja powieść opowiada o kobiecie i rozmaitych typach mężczyzn. Opowiada bezlitośnie, jak komiczni, żałośni, niepozbierani są faceci. Kobietom też się dostało, ale ich typów tak nie wyliczyłaś. Powiedz, jak to jest, kiedy się tak bezwzględnie wyśmiewa wady i słabości bliźnich?\nM.M.: Panie Redaktorze kochany, ja nie miałam intencji wyśmiać. Ja miałam intencję pokazać pewien sposób myślenia o dobieraniu się w pary. Że jeśli damy się ogłupić presji otoczenia, że mamy się spełniać jako żony, matki i żadna inna rola nie ma społecznie sensu i szukamy mężów, partnerów ,,na siłę”, to wówczas z racji złych pobudek widzimy wszystko w krzywym zwierciadle. I wówczas nawet przystojny książę ma fryzurę w ząbek i wiejskie kowbojki na nogach. Dla mnie postacią tragiczną nie był impotent, jeden z bohaterów mojej książki, tylko takie osoby, jak Dzidka z Krychą. Kobiety, które pozwalały się upokarzać swoim facetom i jeszcze wymieniały się przepisami kulinarnymi na dania mające wyzwolić uczucia, a co najmniej rozpocząć komunikacje z ich partnerami.\nJ.W.: Co lubisz w swoich bohaterach, a czego nie lubisz? O kim najłatwiej, najprzyjemniej ci się pisało, a kto denerwował cię tak, że miałaś ochotę w następnej scenie wrzucić go pod pociąg?\nM.M.: Kocham moich bohaterów i mam dla nich wiele zrozumienia. Najtrudniej pisało mi się o Danuśce, która za wszelką cenę, godności, relacji z córką, zębami i pazurami trzyma się, delikatnie mówiąc, niezbyt ciekawego typa. Jako kobieta, wiem, że często popełniamy ten błąd, myśląc, że łobuz zmieni się dla nas, a już na pewno, że zmieni się po ślubie. Natomiast bardzo lubiłam fragmenty o starszych panach i ich trochę nieadekwatnej, że tak powiem, adoracji.\nJ.W.: Jesteś zżyta ze swoimi bohaterami? Myślisz o nich więcej niż o żywych, otaczających cię ludziach?\nM.M.: Na pierwszym miejscu są żywi ludzie. Ale również na pierwszym miejscu, kiedy już jestem tylko ze swoją wyobraźnią są postacie wymyślone, wymarzone przez mnie. Przenikam ze świata realu do fikcji. Na szczęście mój pies się w tym nie gubi. (Śmiech.)\nM.M.: Sposób był prosty. Byłam bardzo nieszczęśliwa w pracy zawodowej i doszłam do punktu, w którym na myśl, że mam dla korporacji spędzać wolny czas z laptopem i kolejną prezentacja ,,na wczoraj” i wciąż odsuwać moje marzenia, był punktem zwrotnym. Trzeba podjąć walkę o własne szczęście. Tak pomyślałam. Powiało patosem, ale tak uważam. Trzeba pamiętać o sobie.\nM.M.: (Śmiech.) To może odpowiem na rozluźnienie. (Śmiech.) Poezja jest jak seks. Może zadrżeć ziemia, lub po wszystkim pomyśleć: „I co? To tyle na ten temat?” I lubię czytać Martę Podgórnik. Uwielbiam jej zdania.\nJ.W.: Marta pewnie polubi twoją powieść. Ale, jeszcze o poezję zapytam. Próbowałaś kiedyś pisać wiersze? Tylko odpowiedz szczerze. (Śmiech.)\nM.M.: Marta is the king. Pytasz, Kubo, czy pisałam wiersze. No jasne! Mam nawet trzy, z których jestem naprawdę zadowolona. Myślę nawet, żeby je podarować bohaterce książki, który marzy o byciu pisarką iberoamerykańską. Będzie na nią. (Śmiech.)\nM.M.: Wymienię tych, o których myślę, których czytam w ostatnim czasie. I tak zapewne zapomnę o kimś najważniejszym, ale niechaj wyliczance stanie się zadość: Gombrowicz, Witkacy („Listy do żony”, o rany boskie). Doris Lessing, Virginia Woolf, Zweig, Remarque, Bułhakow, Gogol, Czechow, Płatonow, Kundera, Ibsen, Marquez, Cortazar, Llosa (kocham się w nim na zabój), Roth i jego „Konające zwierzę”, Christie Agata za konsekwencję, Winterson, ale i Cusck zwłaszcza za ,,Po. O małżeństwie i rozstaniu”, chociaż ani przed ani po rozwodzie nie jestem, baśnie Grimm, Andersena, Dürenmatt, Ota Pavel, Mann, Flaubert i Balzac, żeby się poekscytować. Elfride Jelinek.\nJ.W.: A gdzie na tej liście pisarki kobiece, te od bajek i happy endu? Wstyd je po nazwisku wymienić?\nM.M.: Nie wiem, czy się teraz nie narażę, bo chociaż bez happy endu, ale Remarque jest dla mnie pisarka kobiecą. Zweig. Kuncewiczowa i jej ,,Tristan 1946”. Pascal Quignard. Mam też garść harlequinów na pms. Czy mogę jeszcze dodać coś do powyższej listy: Henry James, Böll, był czas, że namiętnie Graham Greene. Ale, ale, wyobraź sobie, że zaczęłam doceniać rolę poradników, na przykład ,,Francuski szyk” i ,,Bądź paryżanką gdziekolwiek jesteś”. Czy wiesz, że warto mieć w szafie jedną dobrą rzecz, w której wyglądasz pięknie? No więc mnie oświeciło i kupiłam płaszcz na przecenie. Cudowny, różowy kaszmirowy płaszcz. Godny bohaterki bajki z happy endem. (Śmiech.)\nJ.W.: Fajna ta lista „pisarek kobiecych”, z autorem „Łuku Triumfalnego”, Zweigiem, Quignardem i Greenem. Ale dalej z tego nie wynika, żebyś czytała kobiety, które naprawdę są pisarkami kobiecymi. Danielle Steel, Sandra Brown, Kleypas, Grochola, Kalicińska, czy twoje koleżanki z serii wydawnictwa Prószyński i S-ka – żadnych zachwytów w tobie nie budzą? Albo chociaż taka Elizabeth Taylor, wiesz, nie ta aktorka, tylko ta pisarka, od „Angel” i „Blaming”, zresztą naprawdę dobra. A może chcesz mi zasugerować, że pisarki prozy kobiecej czytają Zweiga, Manna i Prousta, a Proust, Mann i Zweig nic, tylko pisarki kobiece przyswajali w zachwycie, bo każdy karmi się tym, co jest mu biegunowo przeciwne? Pytam, bo próbuję ogarnąć, jak to jest z tym obiegiem literatury, zależnościami, wpływami, rzeczywistymi fascynacjami. Oficjalną wersję już znam: Remarque jest pisarką. Teraz poproszę o te wstydliwe fragmenty, zachwyty, wskazania nazwisk i tytułów.\nM.M.: To może ja się wespnę na szczyty dyplomacji i odpowiem tak: podam nazwiska nieżyjących, żeby żadnej z żyjących i piszących pań nie urazić, cenię je wszystkie, ponieważ mają odwagę spełniać siebie i piszą. Czyli tak, niechaj wybrzmią nazwiska: Brönte, Austin, Wharton, Undset. No dobrze, złamię się. Małgorzata Domagalik uwodzi mnie swoim umysłem.\nM.M.: Miałam taką refleksję, kiedy w Walentynki zwiedzałam Pergamon w Berlinie. Ekspozycje przedstawiające życie starożytnych Rzymian i Greków spowodowały taką trochę smutną myśl, że oni mieli już kanalizację ileś set lat temu, a u nas w stolicy dopiero w XVIII w. Albo taka scena w Monty Pythonie: no co dali nam Rzymianie? Myślę, że sami się stawiamy w drugim rzędzie. Jeśli sami niczego nie zmienimy, to nikt tego nie zrobi za nas. To jest mój pomysł: nie narzekać, tylko ruszyć tyłek i spełniać marzenia. Wtedy będzie i sprawna kanalizacja i elektryfikacja i wysoka kultura, nieprawdaż?\nJ.W.: Może. Nie wiem. (Śmiech.) Powiedz, masz wrażenie, że ta nasza rodzima kultura dobrze sobie dziś radzi na tle kultur innych, czy nie bardzo?\nM.M.: Kultura sobie radzi dobrze, natomiast radziłaby sobie lepiej, gdyby były finanse. Tyle i aż tyle na ten temat.\nM.M.: Jest temat, który we mnie dojrzewa. Albo może raczej ja dojrzewam do jego podjęcia. Mam historię miłości dwóch osób: ojca i córki. Miłość i strata. To temat, który piszę w głowie od lat. Kiedy wybrzmi cały, przeleję go na papier.\nJ.W.: Dlaczego jeszcze nie zaczęłaś? Co cię hamuje? Zbyt bliski jest ci ten temat, zbyt dotkliwie w nim siedzisz?\nM.M.: Właściwie zaczęłam, mam już pomysł na formę. Myślę, że już niedługo zacznie się pisać. Wręcz już czuję, jak palce biegają po klawiszach i wypisują tę historię.\nJ.W.: Nie obawiasz się, że znowu lata miną, zanim przestaniesz pisać w głowie i przerzucisz to na papier czy do pliku?\nM.M.: Obawiam. Często nie śpię z tego powodu. Naprawdę. Ale odsuwam te lęki, biorę notesik i piszę, szkicuję pomysł.\nM.M.: Nie umiem założyć, że to stwierdzenie jest słuszne. Nie umiem pisać o niczym, co nie jest moje, czego nie czuję. Taki przypadek zdarzył mi się tylko w pracy zawodowej, kiedy jako specjalista od public relations pisałam o rozwiązaniach informatycznych do zarządzania magazynami wielkopowierzchniowymi.\nJ.W.: A zastanawiałaś się czasem nad podjęciem jakiegoś tematu, by tak rzec, tragicznego? Bo wiesz, ten twój debiut to komedia komediowa bardzo. A co z tragedią? Nie leży ci?\nM.M.: Jakubie, Ota Pavel jak pewnie wiesz, został namówiony na pisanie, żeby sobie radzić z problemami psychicznymi. Kto by pomyślał, że osoba z takimi problemami, może pisać tak, że i śmieszno i straszno, i nie wiadomo jak się nie posiusiać ze śmiechu i jak nie udławić łzami. Historia o ojcu i córce będzie właśnie ,,tragiczna” w sposób, o który pytasz. Ale to nie znaczy, że to będzie tylko płacz. Tylko czarne. Bo życie nie jest tylko białe i tylko czarne. I tego też szukam w literaturze. Kontrastów i kontrapunktów.\nM.M.: Chciałabym, żeby szukali i otwierali szufladki. Mój czytelnik nie musi niczego wiedzieć zawczasu, do niczego się przygotowywać. Chciałabym, żeby był otwarty i ciekawy świata. Ufam, że sobie poradzi. Nie miałabym śmiałości myśleć, że muszę mu coś wyjaśniać i nakierowywać. Ma być sobą. To jest idealny czytelni.\nJ.W.: To powiedzmy, że taki ciekawy świata facet weźmie „Męża poproszę” i dostanie po łbie tymi wszystkimi opisami męskiej głupoty. Jak powinien zareagować, jeśli założymy, że nie poczuje się z miejsca obrażony przez narratorkę (a więc po trosze autorkę)?\nM.M.: Proszę, krzyczę na głos: narratorka i autorka to dwie różne osoby! (Śmiech.) Dlaczego uważasz, że mężczyźni mogą się poczuć obrażenie? Przecież radzą sobie świetnie! Są adorowani, marzy się o nich za dnia i w nocy. Obsypuje prezentami. Bardziej by mi zależało, żeby te wszystkie Danuśki przejrzały na oczy i zadbały o siebie i, jak to się mówi, prawo do szczęścia.\nM.M.: (Śmiech.) Uważam, że artysta nie różni się niczym od tych, którzy artystami nie są. Ale tutaj znów z tego myślenia wytrącił mnie jeden z bliskich znajomych. Otóż na wieść o tym, że wydałam książkę, ucieszył się, wyściskał mnie ze wszystkich sił napiliśmy się wody mineralnej z cytrynką i powiedział, że zawsze wiedział, że jestem zdrowo pierdolnięta. I że jest to komplement. Dla mnie, muszę przyznać, jeden z najpiękniejszych komplementów, jakie w życiu dostałam.\nJ.W.: Zaraz, czekaj. Tak pięknie zamotałaś odpowiedź, że nie wiem: różni się, czy nie? (Śmiech.) A jeśli się różni to czym? Jak? W którym miejscu?\nM.M.: Reasumując: ja myślałam, że się nie różni. Ale jak dał do zrozumienia mój znajomy, gołym okiem widać, czy ktoś nie jest artystą lub czy jest nienormalny.\nM.M.: Jestem na takim etapie życia, że mogę powiedzieć, że rozumiem część po przecinku, rozumiem, że można tak myśleć.\nJ.W.: Co masz na myśli, mówiąc: „na takim etapie życia”?\nM.M.: To znaczy, że nigdy wcześniej nie czułam się tak wolna, spełniona i szczęśliwa. Że wiele zależy ode mnie, że mam siłę i że nie mam potrzeby narzekać, psioczyć. Że kocham świat, że jest pięknie i że mogę dwie godziny myśleć o jednym przeczytanym zdaniu, które mnie ujęło i mam do tego prawo.\nJ.W.: Choć nie jesteśmy w paraboli Kafki, widzę, że słowo „prawo” powtarza się coraz częściej. Pozwól więc, że trochę cię podpuszczę i powiedz, jak to jest z tym „prawem do szczęścia” i resztą praw, które ludziom przysługują, a które, jak rozumiem, według ciebie ludzie sami sobie odbierają. Co to jest „prawo do szczęścia”? Nie uważasz, że – jak twierdził umiarkowanie dziś popularny filozof – szczęście to tylko „uświadomiona konieczność”? I że trzeba zagryźć zęby i nie szukać wiatru w polu?\nM.M.: Prawo do szczęścia, resztę praw, rozumiem jako stawianie granic. Mam na myśli sytuacje, w których jasno ustalasz, co jest dla ciebie ważne, jakie są granice twojej tolerancji, na jakie kompromisy możesz się zgodzić. Mnie nie chodzi o zwykłe dogadzanie sobie i unikaniu odpowiedzialności. Mnie chodzi o to, że na przykład, jeśli jesteś z partnerem, który wyśmiewa twoją miłość do samodzielnego wyrobu stołków kuchennych, to trzeba się zastanowić, czy umiem być szczęśliwa i wyśmiewana, czy biorę piłę, kawał pieńka, mówię mu ,,nastąp się, dopóki nie zaczniesz respektować moich pragnień” i idę heblować z pieśnią na ustach. Mnie chodzi o to, żeby się nie bać podejmować decyzje. To jest według mnie prawo do szczęścia – prawo do podejmowania decyzji.\nM.M.: Mojemu wydawcy, który we mnie uwierzył i który mi zaufał, życzyłabym doskonałych wyników sprzedaży. Dla mnie sukcesem był fakt, że moi przyjaciele cieszyli się tak bardzo, jakby to ich marzenie się spełniło.\nJ.W.: Ale od czego zależy ten sukces?\nM.M.: Trzeba kupić los na loterii. To warunek zero. Trzeba dać sobie szansę. Właściwie to już jest sukces. Zaufać sobie i uwierzyć w siebie.\nM.M.: Był taki moment, kiedy pracowałam w korporacji. Na szczęście nauczyłam się stawiać granice i pamiętać, że moje życie jest ważniejsze od spędzenia niedzieli ze służbowym laptopem i malowania wyników sprzedaży na zielono. Ale to teraz jestem taka mądra. Nie można pozwolić nikomu na zagarnięcie całej naszej przestrzeni i myśli. I wszystko jedno czy te nasze myśli dotyczą literatury, czy marzeń o wyheblowaniu deski.\nM.M.: Kuba, muszę pomyśleć nad tym pytaniem, nie żebym nie miała pokory.\nJ.W.: OK., pomyślałaś? To teraz odpowiedz. Nie musi to być odpowiedź pokorna.\nM.M.: Na pewno, osoby, które oczekują dialogów, mogą czuć się zawiedzione. Ja nie jestem fanką dialogów. Wiem, wiem, że to świetny środek literacki i możliwość osiągnięcia zamierzonych efektów bez rozpisywania się, ale co ja poradzę, że nie bardzo lubię? Ale też nie oznacza to, że zdania nie zmienię. Czytam teraz ,,Oszustwo” Rotha, i jestem wstrząśnięta dialogami… A myślałam, że nie lubię… Tak więc widzisz, nic nie jest pewne.\nM.M.: Kuba, właśnie udzielam pierwszego wywiadu jako pisarka, co może być piękniejszego? A co chciałabym osiągnąć w życiu i w literaturze? Chciałabym spełniać moje marzenia.\nJ.W.: O czym jeszcze marzysz?\nM.M.: O tym, żeby pisać, zwiedzać świat, i mieć tak pięknych przyjaciół, jakich mam teraz.\nJ.W.: Wolisz pięknych niż mądrych? (Śmiech.)\nM.M.: Wolę starszych. (Śmiech.)\nM.M.: Kocham mojego kindle’a. Tak, tak, kocham też szelest kartek. Ale czy może być coś lepszego od szybkiego dostępu do książki, o której marzysz? A jeśli chodzi o fejsbuki, portale, itd.: osobiście nie znam, ale wiele dobrego słyszałam.\nJ.W.: Nie kusi cię zanurzenie się w tej cyfrowej zupie?\nM.M.: Kusi. Chciałabym na przykład umieć zasilić laptop bez zasilacza. Próbowałeś? Ja tak, nie dało się…\nM.M.: Jeśli się wie, czego się chce, o jakich marzeniach śni, do czego dąży, co jest ważne, co jest priorytetem, to naprawdę nie ma znaczenia, czy jest jeden portal, czy tysiąc. Nie twierdzę, że to łatwe, nie dać się zatopić, czy zagubić w masie informacji, ale ja od pewnego czasu mam na koniec dnia taką myśl: czy dzisiaj dobrze wykorzystałam czas, czy wytraciłam, i jeśli tak to dlaczego? To stawia do pionu i pozwala się zając tym co naprawdę ważne: życiem.\nJ.W.: Chodziło mi raczej o taki lęk artysty, że jego dzieło ginie w masie innych, w tym samym czasie stworzonych, opublikowanych. W ogóle takich niepokojów nie miewasz?\nM.M.: Ja nie. Ale moi znajomi tak. Pytają mnie o to i nie bardzo wiem, jak ich uspokoić.\nJ.W.: Może mówiąc, że jesteś szczęśliwa będąc jedną z setek tysięcy, którym udało się opublikować wymarzoną książkę? Ale, nie będę ci podpowiadał. Spytam jeszcze tylko, jak uważasz, czemu znajomi się niepokoją, a ty nie?\nM.M.: Bo ja jestem dziwnie spokojna o to, że to co ma być to będzie. Wiesz, Kuba, ja po kilkunastu latach pracy w korporacji nie chcę mieć więcej lęków niż to konieczne. Ja mam lęk, czy na przykład będzie padać, bo jakby padało to pies nie będzie mógł cały dzień biegać po parku.\nM.M.: Zdecydowanie świadek. Pozostałe role są radykalne. Świadek jest ludzki.\nJ.W.: Sędzia też może być ludzki. (Śmiech.) Ale OK. Nawet by się zgadzało, bo twoja bohaterka zdecydowanie „daje świadectwo”. A skoro już o tym mowa, to powiedz, jak myślisz, czy literatura to jest jakieś „zwierciadło na gościńcu”, czy coś innego?\nM.M.: Kubusiu, ja to sobie na własny użytek mówię tak: literatura to krzywe zwierciadło przechadzające się po gościńcu.\nM.M.: Pozwól, że znów odpowiem Monty Pythonem: „A cóż takiego dali nam Rzymianie?” Czy ty na przykład masz kompleksy i uważasz, że jesteś z ,,kraju świadków” i musisz stanąć na główce bez trzymanki, żeby zwrócić na siebie uwagę proroków? Masz taką ambicję? Mnie kompleksy nie interesują. Szufladki też nie. Opinie świadczą o ludziach, którzy je wydają, nie o nas.\nJ.W.: A nie jest tak, że autor z małego kraju, o niebogatej kulturze, musi na głowie, a przynajmniej na jakiejś zaczarowanej drabinie stanąć, żeby dorównać tym artystom z krain w kulturę zasobniejszych, co może i talent od niego mają mniejszy, ale na takiej górze wybitnych dzieł stoją, że górują w sposób naturalny? Innymi słowy: jak ma w dojrzałych latach dorównać ktoś, kto w szkole jako najwybitniejszą powieść „Lalkę” przerabiał, komuś, kto na lekcji rodzimego języka poznaje Szekspira, Faulknera, Bellowa czy Davida Fostera Wallace’a?\nM.M.: Ha. A podasz przykład małego kraju o niebogatej kulturze? Ja najbardziej bałabym się zjawiska autarkii, odizolowania, czegoś co mieliśmy w latach minionego stroju. Cenzury i zamknięcia granic. Zwłaszcza granic intelektualnych. Myślisz, że Francuzi mają kompleksy, że nie robią twarogu tak dobrego jak nasz polski? Nie, bo maja kilkaset gatunków doskonałego sera. Jestem dumna, że mamy takie dzieło jak „Lalka”. Książkę napisaną na miarę tamtych czasów i możliwości. Jedyny kompleks, jaki mam, to taki, że na przykład nie uczono mnie w szkole od dziecka, że mam wierzyć w marzenia i walczyć o siebie. Tak jak uczą tego choćby w Stanach.\nM.M.: Ty mówisz o komórkach, skajpach i tak dalej, a ja mówię, że ja nawet o tak prastarej rzeczy jak seks nie znalazłam ostatnio dobrego wiersza… Jeśli ktoś takie pisze, to bardzo proszę mnie uświadomić!\nJ.W.: Wydawało mi się, że dawałem ci książkę. (Śmiech.) Tak czy inaczej, jak myślisz, skąd taka posucha?\nM.M.: Aaa, no tak. Ale, ale, z całym szacunkiem, dziękuję, że mi przypomniałeś, bo twoje wiersze, naprawdę, ale to naprawdę… No, one były po prostu bardzo dobre. Mnie się wydaje, że posucha jest nie z braku popytu, ale podaż nie ,,nadjeżdża”, jak to mówi moja znajoma. Być może w niektórych tematach, brak warsztatu jest zbyt rażący i się poezja o seksie nie składa. Taka Poświatowska. Niby jej wersy takie proste, słowa nieskomplikowane, nawet nie używa nazewnictwa, a masz intelektualny orgazm za orgazmem.\nM.M.: Kazałabym im czytać ich samych. Na zasadzie psychodramy.\nJ.W.: Czemu by to miało służyć?\nM.M.: Mnie by tylko zależało, żeby mieć w krytyku świadka, sędziego, mentora a może nawet i przyjaciela w jednym. Krytyka powinna służyć rozwojowi, a nie wyładowaniu własnych frustracji. Z góry przepraszam, jeśli się ktoś poczuł urażony, ale: uderz w stół…\nM.M.: Raczej odwrotnie, ale nie wypada mówić debiutantce…\nJ.W.: Ależ mów. Od tego są takie rozmowy. Kto według ciebie jest przeceniony?\nM.M.: Mickiewicz. Niech będzie. Reszty nie wymienię bo trafię na indeks. (Śmiech.)\nJ.W.: Szkoda. Nie będę drążyć. Na marginesie spytam tylko, czy nie uważasz, że właśnie z powodu takich niepokojów, że się u kogoś „trafi na indeks”, jak się szczerze powie, co się myśli o dętych postaciach z literatury współczesnej, życie literackie jest od góry do dołu sfałszowane? A opinie nie tylko krytyków, ale i pisarzy, wypowiadających się o kolegach i koleżankach po piórze, niewiarygodne, by nie powiedzieć załgane. Czy to nie chora sytuacja? I czy nie obawiasz się, że o twojej książce szczerych, krytycznych opinii może nie być, bo ktoś nie będzie chciał na twój „indeks” trafić?\nM.M.: Kuba, odpowiem w ten sposób: ja nie mam potrzeby krytykowania dla samego krytykowania. Jeśli coś mi się nie podoba, to przechodzę dalej. Nie karmię się pastwieniem, jaki ten Mickiewicz grafoman. Nie mam natomiast nic przeciwko, żeby usłyszeć konstruktywna krytykę i wyciągnąć z niej naukę.\nM.M.: Miałam szczęście. Mrugam do ciebie okiem i uśmiecham się radośnie.\nJ.W.: Nie ma za co. (Śmiech.) Zawsze do usług. A znajomi nie dziwili się, że tak szybko znalazłaś wydawcę?\nM.M.: Znajomi to się w ogóle dziwili, że można lubić siedzenie przy komputerze, wpatrywanie się w monitor, wzdychanie i płodzenie jednego wyrazu z poprawkami na godzinę. (Śmiech.) Spotkało mnie dużo życzliwości i takiej bezinteresownej radości z powodu mojego debiutu. Ale też decyzja o pisaniu książki wiązała się z pewnymi zmianami w moim życiu osobistym. I to nie było łatwe. Ale nic więcej na ten temat nie powiem.\nM.M.: Na szczęście nie miałam takiego doświadczenia. Mój Boże, wygląda na to, że potwierdzam regułę: głupi ma jedna zawsze szczęście! (Śmiech.)\nM.M.: Muszę przyznać, że z moim wydawcą, a zwłaszcza z redaktorem prowadzącym mogłabym współpracować codziennie. Profesjonalizm, życzliwość, merytoryczność, trafność uwag a jednocześnie szacunek dla artysty, który jednak jak to artysta może być labilny i wrażliwy… W zasadzie nie mogę wskazać trudnych momentów, sytuacji. Wiesz, Kuba, z każdą odpowiedzią, zdaję sobie sprawę, jak wielkie mam szczęście.\nM.M.: Bosko. Pierwszy raz w życiu zrobiłam coś co naprawdę wypływało ze mnie i było częścią mnie. Myślę, że podobnie czują się kobiety, które wydają na świat dzieci. Wielkie szczęście, ale też wielka odpowiedzialność.\nM.M.: Teraz pracuję nad awangardową powieścią iberoamerykańską. (Śmiech.)\nJ.W.: Co to znaczy dla ciebie: awangardowa? Będzie się ją czytać w poprzek? Zdradź coś.\nM.M.: Chcę złożyć hołd wyobraźni. Ciąg dalszy nastąpi.\nJ.W.: OK., niech zostanie tak tajemniczo. Z innej beczki. Jak myślisz, czy warsztaty pisarskie mają sens? Czy pisania można uczyć? Kto najbardziej może skorzystać z warsztatów, jak uważasz?\nM.M.: Kubusiu, uważam, że wszystko co nam służy ma sens. Ja przyszłam na kurs mając napisaną prawie całą książkę. Ale wiesz czego się nauczyłam? Że nie można się uprzedzać, że nie można szufladkować. Do czasów kursu nie sądziłam, że literatura fantastyczna może mnie uwieść. Ja na kursie nauczyłam się słuchać. I dostałam potwierdzenie, że wyobraźnia może wszystko. Kto może najbardziej skorzystać? Ludzie spragnieni rozmowy. Dla mnie największą wartością tego kursu była życzliwość w poznawaniu tego co inne, cudze. Bez uprzedzeń, z otwartością, ciekawością. Prawdziwie humanistyczne podejście.\nJ.W.: A co byś powiedziała ludziom, którzy dzielą pisarzy na „naturszczyków” i „tych po kursach”?\nM.M.: A czy dobrze rozumiem sens pytania: naturszczyk to ten, który ma talent, a ten po kursie talentu nie ma, ale się nauczył budować zdania? Są ludzie, których potrzeba przytulić, kopnąć na szczęście w tyłek i powiedzieć: jesteś wspaniały, zbierz się i ruszaj w świat. Inni mają tak silne poczucie pewności siebie, że nie potrzebują kopnięcia. Powiedziałabym, że kurs pisarski to nie jest kwestia sprawdzenia talentu, możliwości, tylko kurs życia. Uczysz się siebie, widzisz się w lustrze, czyli w oczach innych uczestników, przekonujesz się w czym jesteś dobry, a nad czym należy popracować. Ale ja mówię o sytuacjach, w których człowiek-pisarz ma pomysł na siebie, na swoją twórczość a nie osobie, która ma zagwozdkę, czy szukać zawodu jako na przykład audytor czy zostać ,,pisarzem” i zarabiać na pisaniu ,,bestsellerów” o tym, jak schudnąć i awansować.\nJ.W.: Kim byłaby idealna Matylda Man w idealnym wszechświecie?\nM.M.: Byłaby sobą. Zdrową, szczęśliwą spełnioną kobietą. Ale ja nie narzekam. Ja się cieszę jak dziecko z każdego dnia i z każdego merdania ogona mojego psa.\nM.M.: Tak. Czy jakąkolwiek kobietę trzymałbyś w ramionach tak długo, jak książkę w rękach, wciąż nienasycony i niecierpliwie przerzucający kartki?\nFot. z archiwum Matyldy Man.\n15 maj 2012 PISANIE JAKO DROGA DO SZCZĘŚCIA (0)\n9 maj 2017 „Wszystko jest do góry nogami w życiu artysty.” O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Adrianną Rozbicką, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką „Uwertury”. (0)\nOpublikowany w Wywiady z pisarzami -\tTagi Andrzej Stasiuk, Balzac, debiut, Flaubert, humor, humor w literaturze, jak wydać książkę, krytyka literacka, Llosa, Marta Podgórnik, marzenia, Matylda Man, męża poproszę, najlepsze warsztaty pisarskie, Ota Pavel, pisanie jako terapia, poezja, pozytywne myślenie, praca z redaktorem, redagowanie książki, rynek literacki, terapia, wiara w siebie, Wiersze, wydawnictwo dla debiutanta, zapoznane arcydzieła, znakomity debiut