BIP: Sprawozdanie Wójta Gminy Trzcinica o stanie Gminy Tr...\nINFORMACJE » Informacja o stanie samorządu\nSprawozdanie Wójta Gminy Trzcinica o stanie Gminy Trzcinica na dzień 26.11.2010r.\nSprawozdanie Wójta Gminy Trzcinica\no stanie Gminy Trzcinica na dzień 26.XI.2010 r.\nOgólna charakterystyka Gminy:\n1.Gmina Trzcinica jest gminą wiejską położoną w południowej części Powiatu Kępińskiego oraz Województwa Wielkopolskiego.\nGmina Trzcinica graniczy od północy z Gminą Baranów, od zachodu z Gminą Rychtal, od wschodu z Gminą Łęka Opatowska, od południa z Gminami Wołczyn i Byczyna.\nW okresie od 31 grudnia 2006 roku do 26 listopada 2010 roku liczba ludności zwiększyła się o 58 osób i obecnie wynosi.4846 mieszkańców.\n2. Gmina Trzcinica jest jednostką samorządu terytorialnego typowo rolniczą gdyż z powierzchni ogółem 7514 ha (75,14 km2) użytki rolne zajmują 5313 ha czyli 70,16%.\nRodzajami gruntów są użytki rolne 5313 ha , użytki leśne oraz grunty zadrzewione 1725 ha , grunty zabudowane i zurbanizowane 394 ha, wody 6 ha i nieużytki 76 ha.\nPodatkiem rolnym opodatkowanych jest 628 osób fizycznych z powierzchni 4110,76 ha, natomiast podatkiem rolnym od osób prawnych opodatkowane są 3 podmioty zajmujących powierzchnię 15,83 ha.\nPodatkiem od nieruchomości opodatkowanych jest 1154 osoby fizyczne oraz 25 podmiotów prawnych.\nWg stanu na dzień 31 grudnia 2006r. w prowadzonej przez Urząd Gminy Trzcinica Ewidencji Działalności Gospodarczej zarejestrowanych było 169 podmiotów, natomiast na 26 listopada 2010r. - 218 podmiotów.\n3. Na terenie Gminy Trzcinica znajduje się ogółem 172,7 km dróg z podziałem na następujące kategorie:\ndrogi krajowe - 5,5 km,\ndrogi powiatowe- 39,4 km,\ndrogi gminne - 127,8 km.\nW okresie minionej kadencji wybudowano 5,3 km dróg, ponadto na całej szerokości pasa drogowego przeprowadzono podwójne powierzchniowe utrwalenie na 4,2 km dróg odtwarzając ich powierzchnię ścieralną.\nGmina Trzcinica udzielała także dotacji Powiatowi Kępińskiemu przy inwestycjach na drogach powiatowych , w szczególności na trasie Kuźnica Trzcińska – Ignacówka Trzecia – granica województwa. Udzielono także dotacji Powiatowi Kępińskiemu przy budowie drogi w Smardzach, poszerzenie ulicy Kępińskiej w Laskach , budowie chodnika Laski-Borek oraz budowie kolejnych etapów chodnika przy ulicy Jana Pawła II w Trzcinicy, ponadto przy montażu zabezpieczeń na nasypie przed miejscowością Wodziczna. Łączna wartość dotacji dla Powiatu Kępińskiego w omawianym okresie wyniosła 218000,- zł.\nW ramach przygotowań do Dożynek Powiatowo-Gminnych. Powiat Kępiński poszerzył ulicę Jana Pawła II w Trzcinicy (odcinek od ronda).\nJednostki organizacyjne Gminy Trzcinica:\n1.Urząd Gminy Trzcinica,\n2. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Trzcinicy,\n3. Gminna Biblioteka Publiczna w Trzcinicy,\n4. Zespół Szkół w Laskach,\n5. Zespół Szkól w Trzcinicy.\nW omawianych okresie nie powstała ani nie została zlikwidowana żadna jednostka organizacyjna, natomiast wchodzący w skład Zespołu Szkół w Laskach Oddział Gimnazjum w Trzcinicy , został przekształcony w Gimnazjum w Trzcinicy wchodząc od 1 września 2007r. w strukturę Zespołu Szkół w Trzcinicy.\n18 listopada 2010r. Nadano imię Kardynała Stefana Wyszyńskiego Szkole Podstawowej i Gimnazjum w Trzcinicy.\nProgramy i plany zagospodarowania przestrzennego\nRozwój Gminy Trzcinica określają uchwały Rady Gminy Trzcinica.\nUchwałami o szczególnym znaczeniu są:\na) Plan Gospodarki Odpadami dla Gminy Trzcinica 2009-2012,\nb) Program Ochrony Środowiska dla Gminy Trzcinica 2009-2012.\nc) Plan Rozwoju Lokalnego Gminy Trzcinica 2007-2013,\nd) Strategia Rozwoju Gminy Trzcinica na lata 2010-2020,\ne) Plan Odnowy Miejscowości Aniołka Pierwsza 2009-2015,\nf) Plan Odmowy Miejscowości Kuźnica Trzcińska 2009-2015,\ng) Plan Odmowy Miejscowości Laski 2009- 2015,\nh) Plan Odmowy Miejscowości Piotrówka 2009- 2015,\ni) Plan Odnowy Miejscowości Pomiany 2009 -2015,\nj) Plan Odnowy Miejscowości Trzcinica 2009-2015,\nk) Plan Odnowy Miejscowości Smardze 2009- 2015,\nl) Plan Odnowy Miejscowości Wodziczna 2009 -2015,\nł) Strategia Integracji i Rozwiązywania Problemów Społecznych Gminy Trzcinica 2006-2013,\nm) Wieloletni Program Inwestycyjny 2009-2013,\nn) Wieloletni Program Finansowy 2011- 2014 projekt.\nPosiadane plany i programy umożliwiają Gminie Trzcinica ubieganie się o środki finansowe z różnych źródeł w tym z funduszy europejskich.\nWiele z nich jest niezbędnymi załącznikami do wniosków aplikacyjnych o środki z funduszy unijnych.\nGmina Trzcinica pozyskuje środki finansowe poprzez swoje jednostki organizacyjne jak Zespół Szkół w Laskach , Zespół Szkół w Trzcinicy, Gminną Bibliotekę Publiczną w Trzcinicy, Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Trzcinicy, organizacje społeczne przy wsparciu Urzędu Gminy Trzcinica oraz poprzez Urząd Gminy Trzcinica. W okresie kadencji 2007- 2010 udało się pozyskać środki w niżej wymienionych obszarach.\nObszar działalności Gminy Trzcinica\nKwota środków zewnętrznych pozyskanych\n1.Modernizacja systemu zaopatrywania w wodę oraz gospodarki ściekowej\n4 090 860,00\n2.Budowa dróg gminnych\n3.Opieka społeczna w tym dożywianie dzieci i młodzieży, pomoc uczniom niepełnosprawnym, zdobywanie kwalifikacji w zakresie usług opiekuńczych, program PEAD (dostarczanie żywności)\n4. Kultura i rozwój księgozbiorów, sprzęt komputerowy, projekty promujące czytelnictwo i inne.\n5. Infrastruktura służąca celom sportowym, kulturowym i społecznym,remont domów ludowych, biblioteki,budowa i remont obiektów sportowych.\n6. Ochrona przeciwpożarowa i działania kryzysowe w tym zakup samochodu bojowego, sprzętu i wyposażenia, dotacje do wypoczynku młodzieży.\n7. Edukacja w tym program nauki pływania, nauka języka obcego, zajęcia pozalekcyjne, dotacje do księgozbioru, sprzęt komputerowy, wyprawka szkolna, program „Radosna szkoła”, stypendia, monitoring wizyjny, remonty placówek oświatowych.\n8. Przeciwdziałanie bezrobociu w tym prace interwencyjne, „ Zielone Wakacje”.\n9. Promocja – imprezy kulturowe, publikacje.\n10. Komunikacja – samochód osobowy.\nW latach 2007-2010 dokonano opracowania dokumentów planistycznych w zakresie:\na) przystąpienia do sporządzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego – 20.11.2007r..\nb) w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Laski , - 20.11.2007r.\nb)Zmiany Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Wschodniej części wsi Trzcinica, 22.07.2008r.\nc) Zmiany Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego osady Nowa Wieś ,22.07.2008r.\nd) Zmiany Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Wsi Laski dla obszaru położonego w rejonie „Osiedla Nowego” oraz osady Borek,- 2.07.2009r.\ne) Zmiany Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Wschodniej części wsi Trzcinica, dla obszaru położonego w północnej części wsi..-30.12.2009r.\nPowyższe dokumenty porządkują problematykę budownictwa mieszkaniowego, wyznaczając strefy usług i działalności gospodarcze. Dużą uwagę i zainteresowanie Gmina Trzcinica poświęca potencjalnym inwestorom tworzącym nowe miejsca pracy.\nW bieżącym roku podjęto także uchwały o przystąpieniu do sporządzenia:\n- miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego we wsi Trzcinica – 27.05.2010r.\nzmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Laski, dla obszaru obejmującego działki o numerach ewidencyjnych 1170//7 oraz 1170/23, położonych w miejscowości Laski – 10.11.2010r.\nBudżet Gminy w Latach 2006 – 2010\n1. Dochody budżetu Gminy Trzcinica w złotych:\nDochody ogółem zł.\nDochody własne zł.\nUdział dochodów własnych w dochodach ogółem w %\nW latach 2009 – 2010 duży wpływ na dynamikę dochodów miała sytuacja makroekonomiczna związana ze światowym kryzysem finansowym. Dotyczy to w szczególności udziałów w podatku od osób fizycznych , zmniejszenie wpływów z tego tytułu można łącznie oszacować na około 300.000 złotych.\nWydatki budżetu Gminy Trzcinica w złotych:\nUdział wydatków na inwestycje w wydatkach ogółem w %\nGmina Trzcinica w rankingu tygodnika Pisma Samorządu Terytorialnego – „Wspólnota” w zakresie inwestycji w infrastrukturę techniczną przesunęła się z 1384 miejsca w 2006 roku na 981 miejsce w 2009 roku w skali kraju.\nZestawienie zadań inwestycyjnych i remontowych w latach 2007 -2010\nA – Infrastruktura drogowa:\nBudowa ulicy Słonecznej w m. Trzcinica,\nBudowa drogi w m. Wodziczna,\nBudowa drogi w m. Smardze,\nBudowa drogi w m. Ignacówka Trzecia,\nRemont ulicy Szkolnej w m. Trzcinica,\nRemont drogi w m. Teklin,\nRemont ulicy Armii Krajowej w m. Laski,\nBudowa drogi powiatowej w m. Smardze (dotacja),\nBudowa drogi w m. Ignacówka Druga,\nBudowa drogi w m. Smardze (w kierunku lasu),\nBudowa drogi w m. Kuźnica Trzcińska (do Piły),\nRemont drogi w m. Piotrówka (do sali),\nOdtworzenie ulicy Osiedle Spółdzielcze w m. Laski,\nOdtworzenie ulicy Zamkowej w m. Laski,\nOdtworzenie ulicy Głównej w m. Laski,\nModernizacja drogi w m. Aniołka Pierwsza,\nModernizacja ulicy Kościelnej w m. Trzcinica,\nRemont ulicy Pocztowej w m. Trzcinica ,\nRemont drogi w m. Ignacówka Pierwsza,\nOdtworzenie ulicy Kościelnej w m. Laski,\nRemont drogi w m. Piotrówka (w kierunku Hanobrów),\nRemont ulicy Kwiatowej w m. Trzcinica,\nBudowa drogi powiatowej na trasie Kuźnica Trzcińska- Ignacówka Trzecia – granica województwa (dotacja),\nRemont chodnika przy drodze powiatowej ul.Jana Pawła II w m. Trzcinica (dotacja),\nBudowa chodnika w m. Laski – ulica Osiedle Spółdzielcze,\nBudowa chodnika w m. Laski przy drodze powiatowej Laski-Borek (dotacja),\nBudowa chodnika w m. Pomiany,\nBudowa chodnika w m.Trzcinica , ulica Szkolna,\nRemont placu przy OSP Piotrówka,\nRemont placu przy OSP Trzcinica,\nRemont placu przy OSP Aniołka Pierwsza,\nRemont przystanków drogowych oraz wykonanie nowych przystanków w m.Nowa Wieś, Piotrówka, Piotrówka-Hanobry, Jelenia Głowa, Siemionka, Wodziczna,Dzierżążnik , Ignacówka Trzecia, Aniołka Pierwsza, Aniołka Parcele, Teklin, Ignacówka Pierwsza.\nWykonanie elektronicznej Ewidencji Dróg Gminy Trzcinica (2010),\nB. Systemy wodne i kanalizacyjne:\nBudowa kanalizacji sanitarnej z przyłączami i przepompownią oraz wymiana sieci wodociągowej z AC na PCV z przyłączami wraz z odtworzeniem dróg w m. Laski etap I i II.\nWykonanie dokumentacji projektowej dotyczącej modernizacji hydroforni w Trzcinicy,\nWykonanie dokumentacji projektowej dotyczącej budowy wodociągu przesyłowego Trzcinica- Teklin,\nWykonanie dokumentacji projektowej dotyczącej spinki wodociągowej Trzcinica-Laski (ulica Graniczna),\nWykonanie dokumentacji projektowej dotyczącej wymiany odcinka wodociągu zawierającego azbest- sołectwo Wodziczna,\nRemont kanalizacji deszczowej ul.Jana Pawła II w m. Trzcinica,\nRemont kanalizacji deszczowej ulica Lipowa w m. Trzcinica,\nRemont kanalizacji ogólnospławnej w m. Trzcinica,\nWybudowanie wodociągu przesyłowego wraz z przepompownią w m. Trzcinica do m. Piotrówka,\nWybudowanie wodociągu przesyłowego i sieci w m. Aniołka Druga,\nPodłączenie i wybudowanie sieci wodociągowej w m. Siemionka,\nPodłączenie i wybudowanie sieci wodociągowej w m. Jelenia Głowa,\nRemont kanalizacji deszczowej ulica Parkowa w m. Laski,\nOdtworzenie rowów oraz prace porządkowe na ciekach wodnych,\nBudowa stacji zlewnej oraz montaż przepływomierza na oczyszczalni ścieków.\n1) Modernizacja i termomodernizacja Zespołu Szkół w Laskach,\n2) Remont i modernizacja obecnego przedszkola w Trzcinicy,\n3) Budowa placówki zaspakajającej potrzeby edukacyjne, kulturalne i społeczne w m. Trzcinica – etap I przedszkole,\n4) Budowa placu zabaw w Zespole Szkół w Laskach,\n5) Budowa placu zabaw w Zespole Szkół w Trzcinicy,\n6) Budowa boiska do koszykówki w Zespole Szkół w Laskach,\n7) Przygotowanie nawierzchni dla boiska do piłki nożnej w Zespole Szkół w Trzcinicy,\n8) Biblioteka multimedialna w Zespole Szkół w Laskach,\n9) Pracownia informatyczna w Zespole Szkół w Trzcinicy,\n10) Pracownia informatyczna w Zespole Szkół w Laskach,\n11) Monitoring wizyjny w ramach programu rządowego w Zespole Szkół w Laskach i w Zespole Szkół w Trzcinicy,\n12) Wyposażenie w ramach programu rządowego „Radosna Szkoła” w Zespole Szkół w Laskach i Zespole Szkół w Trzcinicy.\nOświetlenie ulic, placów, dróg.\n1) Zainstalowanie oświetlenia w m. Aniołka Parcele i m. Piła,\n2) Budowa oświetlenia w m. Trzcinica ul.Jana Pawła II i ulica Boczna,\n3) Remont oświetlenia w m. Wodziczna,\n4) Budowa oświetlenia w m. Trzcinica ulica Polna,\n5) Budowa oświetlenia w m. Laski ulica Kępińska i Osiedle Nowe,\n6) Budowa oświetlenia w m. Trzcinica – stadion sportowy,\n7)Bieżąca konserwacja i modernizacja oświetlenia na terenie Gminy Trzcinica.\nE. Infrastruktura komunalna.\nBudowa budynku gospodarczego w m. Aniołka Pierwsza,\nBudowa budynku gospodarczego w m. Trzcinica (przy stadionie sportowym),\nBudowa budynku gospodarczego w m.Trzcinica (garaż),\nRemont Domu Ludowego w m. Aniołka Pierwsza,\nRemont Domu Ludowego w m. Wodziczna,\nRemont Domu Ludowego w m. Kuźnica Trzcińska,\nRemont Domu Ludowego w m. Piotrówka,\nRemont Domu Ludowego w m. Smardze,\nRemont Domu Ludowego w m. Trzcinica,\nRemont Domu Ludowego w m. Laski,\nRemont Domu Ludowego w m. Pomiany,\nRemont budynku tzw. Agronomówka,\nRemont budynku Urzędu Gminy,\nRemont budynku komunalnego w m. Laski (przy szkole),\nRemont dachu budynku strażnicy w m. Laski,\nWymiana komina stalowego w m. Trzcinica i m. Teklin (kotłownia),\nRemont budynku b. Szkoły w Piotrówce,\nBudowa ogrodzeń przepompowni i stacji uzdatniania wody w m.Trzcinica,\nRemont dachów hydroforni w m. Piotrówka i m. Teklin,\nRemont budynku pałacowego w m. Pomiany,\nWykonanie Ewidencji Zabytków Gminy Trzcinica w postaci kart zawierających zdjęcia, opisy , dane techniczne z podziałem na poszczególne sołectwa 125 obiektów,\nPrzygotowano i przekazano wniosek o dofinansowanie remontu budynku pałacowego w Pomianach (listopad 2010) do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.\nF. Kultura fizyczna i sport.\nBudowa placu zabaw w m. Aniołka Pierwsza,\nBudowa placu zabaw w m. Wodziczna,\nBudowa placu zabaw w m.Pomiany,\nModernizacja stadionu sportowego w m. Trzcinica,\nRemont pawilonu sportowego w m. Trzcinica,\nBudowa boiska sportowego w m. Laski , etap I.\nG. Kultura i ochrona dziedzictwa narodowego\nRemont Biblioteki Filialnej w m. Laski,\nWyposażenie Gminnej Biblioteki Publicznej w Trzcinicy,\nOpracowanie dokumentacji inwentaryzacyjno-technicznej budynku pałacowego w m. Pomiany,\nOpracowanie dokumentacji projektowej nowej biblioteki w m. Trzcinica.\nH. Bezpieczeństwo i ochrona przeciwpożarowa\nZakup sprzętu i wyposażenia Państwowa Straż Pożarna w Kępnie (dotacja)\nZakup samochodu bojowego OSP Trzcinica,\nRemont samochodu bojowego OSP Laski,\nRemont samochodu bojowego OSP Trzcinica,\nRemont garażu OSP Trzcinica,\nRemont garażu OSP Laski,\nZainstalowanie systemu powiadamiania OSP Laski,\nZainstalowanie systemu powiadamiania OSP Trzcinica,\nZakup sprzętu, wyposażenia, ubiorów dla jednostek OSP z każdego sołectwa.\nPoprawa funkcjonowania Urzędu Gminy i innych instytucji\n1) Modernizacja pomieszczeń USC,\n2) Modernizacja sali sesyjnej,\n3) Pozyskanie samochodu osobowego jako pojazdu służbowego,\n4) Modernizacja GOPS w ramach projektu”Zdobywanie kwalifikacji\nw zakresie usług opiekuńczych”,\n5) Udział w programie PEAD (dostarczanie żywności) wraz z wyodrębnieniem pomieszczenia na tzw. „Bank Źywności”,\n6) Zakup sprzętu niezbędnego do prac pracowników gospodarczych i interwencyjnych w tym: ubijarki do kostki brukowej, pił spalinowych, kos\nspalinowych i innych,\n7) Zakup specjalistycznych traktorków w użyczeniu LSZ Trzcinica i „Victoria” Laski..\nNa wszystkie projekty inwestycyjne zostały poczynione prace przygotowawcze w tym opracowanie projektów budowlanych wraz z uzyskaniem niezbędnych opinii i uzgodnień a także pozwoleń na budowę. W przypadku prac remontowych dotyczyło to odpowiednio zgłoszeń budowlanych.\nJ. Zadłużenie Gminy\nZadłużenie Gminy Trzcinica na dzień 31 grudnia 2006r. wynosiło 1284000,44 zł. czyli 13,76% dochodów.\nNatomiast na koniec 2010 roku wyniesie 1725437,- zł.. Jednakże z uwagi na fakt , iż kwota 253837,- zł. pożyczki na finansowanie wyprzedzające w BGK została zgłoszona w dniu 25.XI.2010r. do refundacji w Urzędzie Marszałkowskim w Poznaniu , natomiast kwota 81100,- złotych została zgłoszona do umorzenia w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska w Poznaniu zgodnie z zasadami dotyczącymi pożyczek preferencyjnych to można oszacować to zadłużenie na 1390500 zł czyli 11,96 % dochodów (stan na 26.11.2010r.).\nK. Informacja o stanie mienia komunalnego\nWartości poszczególnych składników:\nGrunty - 1101428,94 zł.\nBudynki i lokale - 2862376,22 zł.\nObiekty inż lądowej i wodnej - 10308088,69 zł.\nKotły i maszyny energetyczne - 79874,17 zł.\nMaszyny i urządz. ogólnego stosowania - 74946,13 zł.\nSpecjalist. Maszyny i urządzenia - 10158,00 zł.\nUrządzenia techniczne - 67350,30 zł.\nŚrodki transportu - 154782,00 zł.\nNarzędzia przyrządy ,wyposażenie - 43179,00 zł.\nPożyczka z 2008r. WFOŚr. i GW - 22500,- zł.\nPożyczka z 2009r. WFOŚr. i GW -330500,-zł.\nPożyczka z WFOŚr. i GW -100000,-zł.\nPożyczka BGK – D.L. 2010 -253837,-zł.\nKredyt na domy ludowe SBL 2010 PROW - 174580,- zł.\nKredyt na budowę Gimnazjum 2005r. - 901550,-zł.\nWartość inwestycji w trakcie realizacji – 1395468,65 zł.\nPlacówki oświaty działające na terenie Gminy Trzcinica zorganizowane są w formie zespołów szkół. Należą do nich Zespół Szkół w Laskach (przedszkole samorządowe, szkoła podstawowa oraz gimnazjum) i Zespół Szkół w Trzcinicy (przedszkole samorządowe, szkoła podstawowa oraz gimnazjum).Organem prowadzącym Zespołów Szkół jest Gmina Trzcinica, a organem sprawującym nadzór pedagogiczny – Wielkopolskie Kurator Oświaty w Poznaniu.\n1. Uczniowie i dzieci:\nna dzień na dzień zmiana\n1.IX.2006r. 1.IX.2010 w procentach\ngimnazja 226 190 - 16%\nszkoły podstawowe 368 335 - 9%\noddziały przedszkolne 110 118 + 7%\nOpieka zdrowotna i specjalistyczna.\nW mijającej kadencji 100% dzieci i uczniów objęto opieką zdrowotną poprzez działania pielęgniarki środowisk szkolnych. W Zespołach Szkół zatrudnieni są nauczyciele mający uprawnienia pedagogów szkolnych oraz logopedów. Działają świetlice środowiskowe w Laskach, Piotrówce, Wodzicznej (okresowo) oraz Trzcinicy.\nCorocznie organizowany jest wypoczynek letni w postaci wyjazdowej i stacjonarnej w postaci „Zielonych Wakacji”. W roku 2010 wypoczynek w postaci „Zielonych Wakacji” uzyskał najlepszą ocenę pod względem organizacji i formy merytorycznej na szczeblu Powiatu Kępińskiego. Od 2008 roku corocznie organizowany jest w oparciu o dotację Zarządu Wojewódzkiego OSP w Poznaniu obóz dla młodzieżowych drużyn OSP. W roku 2008 została przygotowana pierwsza wymiana międzynarodowa młodzieży z partnerską Gminą Atany zostało to powtórzone w 2010 roku. Od 2009 roku uczniowie szkół podstawowych zostali objęci nauką pływania w oparciu o częściowe dofinansowanie z Ministerstwa Sportu i Turystyki.\n4.Pomoc materialna uczniom.\nGmina Trzcinica realizuje pomoc materialna przyznając stypendia o charakterze socjalnym oraz wyprawki szkolne uzyskując na ten cel odpowiednie dotacje w ramach rządowych programów .\nGmina Trzcinica uczestniczy w rządowym programie dożywiania z wykorzystaniem bazy obu zespołów szkół. Od 2007 roku realizowany jest w ramach współpracy z PFRON Oddział w poznaniu program „Uczeń na wsi” - pomoc w zdobyciu wykształcenia przez osoby niepełnosprawne na wsi. Od 2008 roku rozpoczęto przyznawanie stypendiów za wyniki w nauce oraz osiągnięcia sportowe i artystyczne.\nGmina Trzcinica obejmuje dowożeniem do obu zespołów szkół około 317 uczniów pokonując trasę 135 kilometrów dziennie. Rozpoczęcie zajęć w poszczególnych placówkach oświatowych i koordynacja dowożenia są dostosowane do potrzeb organizacyjnych.\nWpływ na organizację dowożenia ma konieczność zapewnienia 5 kursów przywozu i 8 kursów odwozu dziennie. Odnowione zostały przystanki autobusowe oraz zainstalowano 12 nowych przystanków na terenie Gminy Trzcinica.\nW roku 2010 Gmina Trzcinica złożyła wniosek o pozyskanie pojazdu w kategorii bus przystosowanego do przewozu uczniów niepełnosprawnych ( częściowe dofinansowanie ze środków PFRON).\nW gimnazjach, szkołach podstawowych i przedszkolach jest zatrudnionych w przeliczeniu na pełne etaty:\nLiczba godzin dydaktycznych ogółem\na) Zespół Szkół w Laskach posiada dwa budynki dydaktyczne oraz salę gimnastyczną. W skład bazy wchodzi pracownia informatyczna ( nowy sprzęt w 2007 roku) multimedialna biblioteka ( nowy sprzęt i wyposażenie 2008 rok).\nPonadto budynki są bieżąco remontowane w tym wykonano dwa etapy termomodernizacji. W minionej kadencji zainstalowano monitoring wizyjny (program rządowy), zakupiono sprzęt sportowy – rządowy program „Radosna szkoła”, powstało boisko do piłki koszykowej oraz skocznia w dal ponadto uporządkowano teren z jednoczesnym zamontowaniem nowego placu zabaw.\nZłożono wniosek do Wielkopolskiego Kuratora Oświaty na III etap termomodernizacji (główny budynek).\nb) Zespół Szkół w Trzcinicy posiada dwa budynki dydaktyczne oraz salę gimnastyczną. W skład bazy wchodzi pracownia informatyczna ( nowy sprzet w 2007 roku). Budynek przedszkola jest na bieżąco modernizowany (okna, wyposażenie kuchni) a budynek główny bieżąco konserwowany (prace malarskie i konserwatorskie). W minionej kadencji zainstalowano monitoring wizyjny(program rządowy) zakupiony sprzęt sportowy rządowy program „Radosna szkoła”, przygotowano murawę dla treningowego boiska do piłki nożnej, powstał plac zabaw, usunięto pokrycie azbestowe z budynku gospodarczego przy przedszkolu. W 2010 rozpoczęto budowę nowego przedszkola.\nUczniowie obu zespołów szkół odnoszą liczne sukcesy dydaktyczne, sportowe i artystyczne. Uczniowie klas VI szkoły podstawowej oraz uczniowie klas III gimnazjum uzyskują dobre, a często bardzo dobre wyniki ze sprawdzianu i egzaminów gimnazjalnych.\nVI. Instytucje kultury i sportu.\nInicjatorami życia kulturalnego w Gminie Trzcinica są głównie Koła Gospodyń Wiejskich, Zespół Szkół w Laskach, Zespół Szkół w Trzcinicy, Gminna Biblioteka Publiczna w Trzcinicy wraz z Biblioteką Filialną w Laskach. Ponadto działalność o podobnym charakterze prowadzą Towarzystwo Przyjaciół Lasek „Lukus”, Stowarzyszenie „Tilia” z Wodzicznej, Chór „Laskowianie”, Koło ZEiR w Laskach i w Trzcinicy. Oprócz imprez i uroczystości o charakterze lokalnym odbywają się imprezy o charakterze gminnym, takie jak: dożynki ( w omawianym okresie 2007 Piotrówka, 2008 Pomiany, 2009 Trzcinica połączone z powiatowymi, 2010 Kuźnica Trzcińska), spotkania opłatkowe, śniadanie wielkanocne, spotkanie dla seniorów, obchody Dnia Matki. Poprawie funkcjonowania organizacji społecznych służyć będzie przeprowadzona modernizacja i remonty Domów Ludowych. W okresie 2007 – 2010 Biblioteka Publiczna w Trzcinicy wraz z Biblioteką Filialną w Laskach zostały wyposażone w nowoczesny sprzęt i wyposażenie, a także został wzbogacony księgozbiór. Wiele środków zostało pozyskanych z zewnątrz. W latach 2009 – 2010 został przeprowadzony remont wraz z modernizacją Biblioteki Filialnej w Laskach ( w oparciu o częściowe dofinansowanie ze środków zewnętrznych PROW). Przygotowano dokumentację projektową nowego budynku przedszkola, której budowa będzie możliwa po uzyskaniu środków z programu Biblioteka +. Na terenie Gminy Trzcinica działają trzy Ludowe Zespoły Sportowe: w Laskach, Kuźnicy Trzcińskiej i Trzcinicy. Działalność tych zespołów polega na upowszechnianiu kultury fizycznej i sportu poprzez prowadzenie zajęć sportowych i udział w zawodach sportowych w piłce nożnej i piłce siatkowej. Sekcje piłki nożnej Lasek i Trzcinicy uczestniczą w rozgrywkach Kaliskiej Klasy A grupy 2 lokując się w pierwszej szóstce drużyn. W omawianym okresie poprawie uległa baza sportowa: zmodernizowano stadion w Trzcinicy, wyremontowano pawilon sportowy w Trzcinicy oraz wykonano pierwszy etap budowy boiska sportowego w Laskach. Ponadto wyremontowano ogrodzenie boiska w Wodzicznej wraz z nasadzeniem drzewek, a w Kuźnicy Trzcińskiej zagospodarowano teren boiska do siatkówki. Prócz wymienionych klubów powstał Uczniowski Klub Sportowy w Trzcinicy. Organizowane są liczne turnieje sportowe często o charakterze powiatowym (piłka siatkowa, tenis stołowy, konkurs tańca). Sekcje piłki siatkowej uczestniczą w rozgrywkach Amatorskiej Ligi Piłki Siatkowej. W ramach Gminnego Programu profilaktycznego z wykorzystaniem środków GKRPA prowadzone są 3 sekcje piłki nożnej, 2 sekcje piłki siatkowej oraz 1 sekcja piłki koszykowej (program rozpoczęto w 2009 roku). Gmina Trzcinica jest zakwalifikowana do rządowego programu budowy boisk „Orlik 2012”.\nW omawianym okresie rozpoczęto obchodzenie Dni Gminy. Wydano dwa zeszyty z serii „Biblioteczka Gminy”, przygotowano także okolicznościowe pocztówki. Gmina Trzcinica uczestniczy w imprezach regionalnych, gdzie lokalni twórcy i przedstawiciele KGW odnoszą liczne sukcesy.\nW tym okresie odbyły się obchody 90-lecia Powstania Wielkopolskiego, 90-lecia powotu do Macierzy i 20-lecia Samorządu Terytorialnego.\nNa terenie Gminy Trzcinica funkcjonuje 8 jednostek Straży Pożarnej, w tym 1 jednostka w systemie powiatowym , 1 w krajowym i 6 jednostek pomocniczych.\nJednostka OSP Trzcinica znajduje się w Krajowym Systemie Ratownictwa. Ogólna liczba członków OSP na terenie Gminy Trzcinica wynosi 420 strażaków ochotników. Jednostki posiadają samochody oraz na bieżąco odnawiane jest wyposażenie i sprzęt w tym pompa szlamowa, pompy Niagara, piły do cięcia metali i betonu,agregat prądotwórczy, aparaty tlenowe, zestawy ratownictwa drogowego. Każda jednostka posiada Domy Ludowe (strażnice) wraz z garażami na wozy bojowe. W omawianym okresie dokonano zakupu wielu rodzajów sprzętu, wyposażenia, ubiorów korzystając z licznych dotacji zewnętrznych. Dobrze sprawdza się system dotacji przekazywanych przez Gminę Trzcinica. 18 maja 2008 roku nastąpiło uroczyste przekazanie nowego samochodu bojowego marki MAN dla OSP Trzcincia, pozostałe 2 ciężkie wozy bojowe poddano remontowi, OSP Laski (2009), OSP Trzcinica (2010). Na bieżąco jest remontowany sprzęt i pojazdy pozostałych jednostek. Należy ocenić stopień przygotowania strażaków ochotników jako bardzo wysoki, a ich skuteczność potwierdzają akcje, w których uczestniczą. Gmina Trzcinica w 2009 roku skierowała największą liczbę strażaków na specjalistyczne szkolenia w Powiecie Kępińskim. Także zakupy sprzętu i wyposażenia są wysoko oceniane przez kierownictwo PSP w Kępnie. Drużyny młodzieżowe oraz seniorów osiągają bardzo dobre rezultaty na zawodach powiatowych.\nW roku 2006 z budżetu Gminy na straże pożarne przekazano kwotę 72 267,51 zł. Natomiast budżet roku 2010 zawiera kwotę 131.555,-zł. W 2007 roku dodatkowo przekazano kwotę 150000 złotych na zakup samochodu MAN dla OSP w Trzcinicy. Ciągłej modernizacji podlega baza w postaci Domów Ludowych (strażnice) oraz budynków gospodarczych (garaży).\nVIII. Sfera społeczna\nLiczba ludności w Sołectwach Gminy Trzcinica:\nLUDNOŚĆ W SOŁECTWACH GMINY TRZCINICA\nPoniż. 18 r. ż.\nPow. 18 r. ż\nZ poniższej analizy widać , że można zaobserwować stopniowe starzenie się społeczności Gminy Trzcinica (jest to trend widoczny zarówno w kraju jak i w państwach europejskich). Ponadto następuje stopniowa migracja wewnątrz Gminy Trzcinica do największych ośrodków takich jak Laski (przyrost o 2,5% a w szczególności Trzcinica (przyrost o 9,8%). Dlatego też należy uwzględniać w pracy samorządu lokalnego:\nwzrost działań adresowanych do potrzeb seniorów i ich aktywizacji,\ndziałania sprzyjające przyrostowi liczby urodzeń w tym zapewnienie większej liczby miejsc w przedszkolach a także dalszy rozwój gospodarczy powodujący tworzenie nowych miejsc pracy a poprzez to stabilizację finansową rodzin,\nrozwój małych miejscowości i czynienie także ich atrakcyjnymi miejscami zamieszkania.\nDane o zatrudnieniu i bezrobociu na terenie Gminy Trzcinica.\nWyszczególnienie 2002 2004 2006 2008 X.2010\nPracujący ogółem 360 329 383 431 ok.480\nw tym kobiety 179 160 165 181 ok.200\nmężczyźni 181 169 218 250 ok.280\nLiczba bezrobotnych ogółem 243 153 107 57 116\nw tym kobiety 136 110 86 42 67\nmężczyźni 107 43 21 15 49\nMimo , iż bezrobocie na terenie Gminy Trzcinica na tle sytuacji krajowej jest stosunkowo niskie, to jednak należy podejmować działania przeciwdziałające temu procesowi wśród których – leżące w kompetencjach samorządu lokalnego to działania sprzyjające rozwojowi gospodarczemu i wsparciu lokalnych firm a także utrzymanie dobrego poziomu nauczania jako czynnika sprzyjającego rozwojowi młodego pokolenia w tym zwiększenia szans na uzyskanie odpowiednich kwalifikacji i w przyszłości zawodu, które daje szanse zatrudnienia.\nDziałalnością w zakresie pomocy społecznej w Gminie Trzcinica zajmuje się Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej.\nOśrodek Pomocy Społecznej realizuje zadania wynikające z ustawy o pomocy społecznej. Pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej , mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych , których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne środki , możliwości i uprawnienia. Celem działania Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej jest zaspokajania niezbędnych potrzeb życiowych osób i rodzin znajdujących się w trudnych sytuacjach życiowych oraz umożliwienie im bytowania w warunkach , odpowiadających godności człowieka.. Działanie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej winny doprowadzić do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej współpracuje w tym zakresie z organizacjami społecznymi , Powiatowym Urzędem Pracy , Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie, Powiatowym Sądem (kuratorzy społeczni i zawodowi) , Prokuraturą, pedagogami szkolnymi, Komisariatem Policji , warsztatami terapii zajęciowej, Środowiskowym Domem Pomocy Społecznej , organizacjami pozarządowymi, Gminną Komisją Rozwiązywania Problemów Alkoholowych , Caritasem. Pomoc społeczna udzielana jest na wniosek osoby zainteresowanej po uprzednim przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego , stwierdzającego sytuację materialną , rodzinną , finansową i życiową osób i rodzin. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej realizuje zadania własne, zadania zlecone oraz zadania wynikające z rządowych programów pomocy społecznej, bądź innych ustaw, mających na celu ochronę poziomu życia osób i rodzin po zapewnieniu odpowiednich środków.\nRodzaje i kwoty świadczeń rodzinnych.\n2010 r. plan\n3. Zasiłki pielęgnacyjne\n4. Dodatki do zasiłków z tytułu:\n- opieki nad dzieckiem w okresie urlopu wychowawczego\n- samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych\n- wychowywania dziecka w rodzinie wieloletniej\n5. Zaliczki alimentacyjne/ fundusz alim. 2010\n6. Jednorazowa zapomoga- tzw. „becikowe”.\nŚwiadczenia pomocy społecznej w ramach zadań zleconych i własnych\nZas. celowe na pokrycie wyd.związ. z klęską żyw..i ekol.\nPromocja Gminy Trzcinica.\nUrząd Gminy Trzcinica w miarę możliwości finansowych prowadzi promocje poprzez zamieszczanie stosownych informacji na własnych stronach internetowych : www.trzcinica.com.pl (powstała w 2009 roku) oraz stronie BIP: http://trzcinica.nowoczesnagmina.plpodobne strony posiadają Zespół Szkół w Laskach oraz Zespół Szkół w Trzcinicy a w ramach wniosku dofinansowanego z PROW podobna stronę stworzy Publiczna Biblioteka Samorządowa w Laskach. Ponadto odpowiednie materiały informacyjne przekazywane są do lokalnych środków przekazu w postaci gazet lokalnych : „Tygodnik Kępiński”, „Twój Puls Tygodnia”, „Ilustrowany Tygodnik Powiatowy”, „Gazeta Bezpłatna”, „Radio i Telewizja SUD” i inne.\nOd roku 2009 obchodzone są Dni Gminy Trzcinica i wydawany jest okolicznościowy folder reklamowy.\nW związku z organizacją i współorganizacją wielu imprez i uroczystości wydawane są materiały promocyjne, foldery i okolicznościowe widokówki poświęcone odpowiedniej tematyce.\nWiele materiałów promocyjnych powstaje we współpracy z Fundacją „Wrota Wielkopolski” i Stowarzyszeniem „Wrota Wielkopolski”\nGmina Trzcinica wydała dwie publikacje z serii Biblioteczka Gminy Trzcinica pierwsza o tytule „ Wędrówki kulinarne po Gminie Trzcinica” dotyczyła kuchni regionalnej, a druga „ Rękodzieło jako twórczość kulturalna i artystyczna” promowała lokalnych twórców rękodzielniczych( uzyskano dofinansowanie ze środków unijnych).\nGmina Trzcinica uczestniczy w wielu imprezach promocyjnych LGD „Wrota Wielkopolski” w tym w roku 2007 na MTP w Poznaniu. Także osiągnięcie sportowców, uczniów, lokalnych twórców i Chóru „Laskowianie” sa elementami promującymi Gminę Trzcinica.\nGmina Trzcinica posiada zbiór zdjęć lotniczych, które służą do celów reklamowych i promocyjnych . Każdorazowo opracowywany jest roczny kalendarz imprez, który powstaje w wyniku współpracy ze stowarzyszeniami, sołectwami i jednostkami organizacyjnymi.\nX. Usprawnienia w zakresie funkcjonowania Urzędu Gminy Trzcinica.\n1.Uległa usprawnieniu obsługa elektroniczna urzędu w tym także finansowa dająca wymierne korzyści ekonomiczne.\n2.Zmodernizowane i przeniesione na parter zostało pomieszczenie USC zakupiono także nowe wyposażenie i sprzęt.\n3.Odnowiono salę posiedzeń z jednoczesnym wykorzystaniem jej na szkolenia, spotkania i konferencje.\n4.Nadal doskonalony jest system szkolenia i podnoszenia kwalifikacji pracowników\nNajwiększe sukcesy minionej kadencji.\na) wykorzystanie szansy skutecznego pozyskania bardzo dużych środków finansowych na różnorodne inwestycje i zadania,\nb) wzmocnienie roli Sołectw oraz Mieszkańców w wyznaczaniu kierunków rozwoju poszczególnych miejscowości poprzez udział w opracowaniu Planów Odnowy Miejscowości, Funduszu Sołeckiego , itp.\nc) poprawienie warunków funkcjonowania organizacji społecznych poprzez kompleksową modernizację Domów Ludowych, obiektów sportowych i innych budynków użyteczności publicznej,\nd) wspieranie rozwoju gospodarczego Gminy Trzcinica poprzez rozwiązania sprzyjające inwestowaniu, w tym pomoc de minimis oraz przygotowywanie planów zagospodarowania przestrzennego,\ne) poszerzenie oferty imprez kulturalnych oraz zajęć sportowych , w tym nauki pływania , a także wymiany międzynarodowej młodzieży.\nNajwiększe porażki minionej kadencji.\na) migracja młodych mieszkańców do innych ośrodków w poszukiwaniu pracy.\n(-) Grzegorz Hadzik\nData wprowadzenia: 2011-01-05 11:36:04\nData publikacji: 2011-01-05 11:39:58\nOstatnia zmiana: 2011-01-05 11:40:41


Co, już samochodu nie można mieć??!!!! - RMF24.pl\nCo, już samochodu nie można mieć??!!!!\nPiątek, 26 października 2007 (06:26)\nCo już samochodu nie można mieć? - wypalił Waldemar Pawlak, kiedy zapytaliśmy go o udział w reklamówce japońskiej firmy motoryzacyjnej. "Dziennik" zacytował lidera ludowców, wychwalającego japoński samochód w branżowym piśmie.\nPrezes PSL Waldemar Pawlak w wywiadzie dla "Toyota News" bez wahania wyliczał zalety luksusowego modelu samochodu tej marki. Twierdził, że nie wziął za to pieniędzy, a na wywiad zgodził się, bo zachwalany przez niego samochód jest "oszczędny i ekologiczny".\n"Mając w zasięgu finansowym takie auto jak Prius - pierwszy w świecie seryjnie produkowany samochód z napędem hybrydowym - zbyt długo się nie zastanawiałem. I naprawdę nie żałuję, bo to dobre i piękne auto" - to słowa Pawlaka z wywiadu w cyklu "Wybrali Toyotę".\nPrezes PSL nie tylko wychwalał auto. Mówił m.in., że "kopa mu akurat nie brakuje" czy "przy pięcioletnim leasingu, na jaki się zdecydowałem, zakup Priusa jest naprawdę racjonalną i opłacalną inwestycją". Pawlak zdecydował się też na sesję zdjęciową na tle auta przed Sejmem.


Grudzień 2015 - Dobre Repliki Pl\nHamilton Wprowadza Na Rynek Zegarek Khaki Takeoff Air Zermatt Limited\n14. grudnia 2015 admin\nZ okazji 150. rocznicy pierwszego ludzkiego szczytu Matterhorn (Matterhorn, jedno z Alp, położonego na granicy Szwajcarii i Włoch), Hamilton i Air Zermatt wspólnie uruchomili Khaki Takeoff AC Air Zermatt to zegarek okolicznościowy z limitowanej edycji.\nHamilton ma długą tradycję lotniczą, sięgającą 1919 roku prawie sto lat temu. Inspiracją jest zegarek Khaki Takeoff AC Air Zermatt, który może być również uważany za nowoczesny wariant zegara, który upłynął od czasu drugiej wojny światowej. Jest wyposażony w szwajcarski zespół ratownictwa górskiego śmigłowca i jest zainstalowany na desce rozdzielczej kokpitu, aby mierzyć dokładny czas wychodzenia na misje ratownicze.\nLojalność wynika z koncepcji projektu systemu oprzyrządowania kokpitu Ten nowoczesny zegarek pilotażowy wyposażony jest w dwukierunkową obrotową ramkę, która umożliwia odliczanie sekund. Ponadto typowe tarcze stopera chronografu mają 30-minutowe i 12-godzinne funkcje pomiaru czasu.Wybieranie godziny zamiast daty służy do pomiaru czasu nieprzerwanego lotu przez ponad godzinę podczas misji ratunkowych.\nObudowa wykonana jest ze stali nierdzewnej z czarną powłoką PVD, jest wyposażona w samozwijający się mechanizm mechaniczny H-31 i jest wyposażona w 60-godzinną rezerwę mocy. Ten zegarek jako całość wykorzystuje czerń jako główny schemat kolorów z czerwonymi znaczeniami, który doskonale odtwarza fajny styl zegara chronografu Hamilton podczas II wojny światowej. Żywa czerwień to nie tylko główny kolor helikoptera Air Zermatt, ale także kultowy kolor bazy firmy ratowniczo-transportowej Valais (Valais). Konstrukcja wskazówek na tarczy jest reinterpretacją klasycznych wskazówek tradycyjnego zegarka pilota, a wskazówka sekundowa i wskazówki chronografu są wybierane w stylu samolotowym. Korona jest ustawiona na godzinę 12, a po każdej stronie znajdują się przyciski pomiaru czasu, co jest nie tylko łatwe w obsłudze, ale także tworzy wyjątkowe symetryczne piękno. Ponadto ten zegarek jest połączony z czarnym skórzanym paskiem i jest wyłożony gumą dla wygodnego noszenia.\nTen nowy zegarek Khaki Takeoff AC Air Zermatt jest ograniczony do 60 sztuk i jest dostępny tylko w Szwajcarii. Każdy zegarek jest również wygrawerowany na niezależnej ograniczonej liczbie oraz nazwie i określonej wysokości szczytu, którą można obserwować ponad 4000 metrów od Matterhorn.\nKolejna Trasa Rolex Rolex Cellini Time 50609rbr\nNazwa serii ROLEX Cellini pochodzi od szanowanego artysty, złotnika i rzeźbiarza z Stolicy Apostolskiej Benvenuto Cellini z włoskiego renesansu. Seria Cellini, zainspirowana tym mistrzem sztuki, znana jest z eleganckiego klasycznego uroku. Na przykład w 2005 r. Książę raz hołd dla klasycznego zegarka w 1920. Chociaż wygląd nie jest Rolex, elegancki i niepowtarzalny styl prostokątnej obudowy wciąż sprawia, że wielu graczy to uwielbia.\nZegarek dziedziczy szereg genów, z wieloma klasycznymi wzorami Rolex, w tym trójkątną fazą z podwójną ramką, łukiem obudowy i wkręcaną koroną w kształcie trąbki, która odzwierciedla prawdziwy charakter Rolex\nNajważniejsze: pełna zmiana Cerini\nPo wielu latach Rolex wznowił tę serię w 2014 roku i wprowadził na rynek trzy modele Cellini Time, Cellini Date i Cellini Dual Time, które znacznie się zmieniły pod względem wyglądu i funkcji, jednak to samo jest kontynuacją klasycznego stylu Ponadto, wiele funkcji Rolex zostało dodanych jako funkcje, nowy wygląd, aby zaskoczyć graczy. Dzisiaj firma Rolex skorzystała z okazji, aby dodać więcej do tej serii, wprowadzając nowy wygląd do serii dzięki ustawieniu olśniewających diamentów.\nSeria obejmuje nową ramkę inkrustowaną diamentami, a oprócz stylu podwójnej ramki do wyboru są również pojedyncze ramki zewnętrzne. Starannie ułożone okrągłe diamenty pasują do gładkich wypolerowanych wypustek, tworząc luksusowy styl.\nFunkcja druga: diamenty dodają uroku\nCzas Cellini widziany tym razem kontynuuje styl projektowania poprzedniej pracy: cały zegarek ma klasyczny i elegancki gen estetyczny, gładkie linie i harmonijny układ, a także łączy w sobie proste piękno współczesnej architektury. Wskazówki godzin i minut podążają za kształtem obosiecznego miecza, a znaczniki godzin również utrzymują kolumnową formę. Istnieją obecnie trzy rodzaje stylów junior: oprócz 18-karatowego białego złota i 18-wiecznego wiecznego różowego złota istnieją również dwa projekty z osadzonym w diamentach pojedynczym pierścieniem zewnętrznym i podwójnym pierścieniem zewnętrznym, co zapewnia wspaniały efekt olśniewający w tym nowym dziele. Styl pojedynczego pierścienia zewnętrznego jest inkrustowany 62 diamentami, styl podwójnego pierścienia zewnętrznego inkrustowany 96 diamentami. W szczególności styl podwójnego pierścienia zewnętrznego świeci jasno, pasując do klasycznego trójkątnego wzoru wgłębienia Rolex, z wkręcanym rogiem Korona ujawnia luksusowy styl Rolex.\nCalibre 3132 jest wyposażony w opatentowaną przez Rolex niebieską sprężynę włosową Parachrom. Ta sprężyna wykonana jest z wyjątkowego stopu odlewanego przez Rolex. Nie ma na nią wpływu pole magnetyczne. Jest bardzo stabilna nawet przy zmianie temperatury, a jej odporność na wstrząsy jest dziesięciokrotnie wyższa niż w tradycyjnych sprężynach.\nCecha 3: Podwójna tarcza z pierścieniem zewnętrznym z diamentowymi znacznikami godzin\nJeśli dokładnie spróbujesz, możesz również zauważyć, że wygląd płyty czołowej został nieco zmieniony w tym stylu podwójnego pierścienia zewnętrznego, to znaczy długie kolumny kolumnowe godzin są oddzielone podziałką minutową. Diamenty pavé konkurują ze sobą, aby pokazać wspaniały styl. Zegarek jest nadal wyposażony w mechanizm samozwijający się w środku, z certyfikatem Obserwatorium C.O.S.C, dokładnym i pragmatycznym, z czarnym pasem, aby zaspokoić potrzeby i gust ludzi biznesu.\nMateriał z 18-karatowego białego złota / 3132 ruch samozwijający / godzina, minuta, drugi wyświetlacz / certyfikacja obserwatorium górnego / szafirowe lustro / wodoodporność 50 metrów / średnica 39 mm / cena referencyjna: 152 000 RMB\nSeiko Otwiera Nowy Butik W Knightsbridge W Londynie\n10 sierpnia 2017 r. Seiko otworzyło nowy butik w centrum Londynu, podczas ceremonii cięcia wstążki prezes Shuji Takahashi, ambasador Japonii w Wielkiej Brytanii Koji Tsuruoka oraz prowadzący telewizję Jonathan Ross.\nButik znajduje się przy ulicy Brompton Road 57 w Knightsbridge i prezentuje wybrane zegarki, w tym zegarki Astron GPS Solar, Presage, Prospex i Premier. Ponadto sklep wyświetla również najbardziej kompleksowe produkty zegarków Grand Seiko w Europie.\nTen butik oferuje miłośnikom zegarków rzadką okazję do odkrywania i poznawania świata precyzyjnego zegarmistrzostwa. Seiko ma 136 lat historii, przełomowe osiągnięcie techniczne, a technologia zegarmistrzowska ma niezrównaną różnorodność. Jako jeden z niewielu zegarków zintegrowanych pionowo na świecie, mechanizmy każdego zegarka Seiko są wytwarzane i montowane przez samą markę, co jest jedyną podstawową gwarancją najwyższej jakości, wydajności i trwałości.\n„Seiko zawsze chciała otworzyć butik w Londynie i cieszymy się, że znaleźliśmy idealny adres, aby pokazać światu pełną gamę produktów Seiko i Grand Seiko”, powiedział Shuji Takahashi, „Gwarantuję każdemu klientowi, który odwiedza Może cieszyć się wyjątkową i bogatą satysfakcją. ”


Artykuły - Kryniczanin uciekł z krakowskiego sądu. Rozesłano za nim list gończy. | Malopolskie.tv - małopolska telewizja regionalna\njesteś tutaj: Start » Artykuły » Wydarzenia dodano: 2013-09-22\n- „Fabryka środków odurzających wpadła. Dziewięcioosobowa grupa została zatrzymana, z czego ośmiu mężczyzn przebywa w areszcie śledczym. Ze względu na dobro śledztwa, działania policji są teraz utajone – mówi podinsp. Mariusz Ciarka rzecznik prasowy Małopolskiej Policji.\nPodejrzany o udział w gangu narkotykowym Radosław Jarzębak został we czwartek (19 września) doprowadzony do krakowskiego sądu. Wykorzystał moment nieuwagi i wyskoczył z okna sali sądowej, znajdującej się na pierwszym piętrze budynku. Wprost na samochód sędziego. Później przeskoczył przez płot i szybko się oddalił. Ślad po nim zaginął. W Krakowie prowadzono poszukiwania, nad miastem latał śmigłowiec. Jednak działania policji nie przyniosły rezultatów. Prokuratura apelacyjna rozesłała za uciekinierem list gończy.\nRadosław Jarzębak urodził się 9 stycznia 1988 roku w Krynicy - Zdroju, lecz ostatnio mieszkał w Krakowie. Ma 175 – 178 cm wzrostu. Piwne oczy, włosy ciemne postawione na żelu na jeża, boki – wygolone. Czoło – wysokie. Sylwetka średnia (krępa).\nOsoby, posiadające informacje pomocne w ustaleniu miejsca pobytu mężczyzny proszone są o kontakt z najbliższą jednostką Policji lub 997. Przekazywać można je (także anonimowo) również na numer telefonu oficera dyżurnego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie - 12 61 55 510, oficera dyżurnego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie - 12 61 52 908.\nŹródła: KW Policji Kraków, media, własne


CTK Dominator SPL 3 Box - mata tłumiąca, 9szt./3,2m2 - car audio sklep ESSA\nCena: 629,00 zł / opk.\nCTK Dominator SPL 3 Box (folia alu 200 µm, duże arkusze 50x70 cm)\nNajwydajniejsza samoklejąca mata antywibracyjna do najbardziej efektywnego tłumienia wibracji elementów karoserii i zastosowań w profesjonalnych systemach car audio SQ oraz przede wszystkim w najbardziej ekstremalnych projektach car audio SPL. Główne cechy: bardzo wysoka skuteczność tłumienia, bardzo wysoka przyczepność do podłoża, niewielka waga oraz specjalnie zwiększona o 100% grubość aluminiowej folii podwyższająca sztywność i stabilność wytłumianej powierzchni. Cena za opakowanie: 9 arkuszy o wymiarach 500x700 mm (3,15 m2), grubość maty 3,0 mm, grubość aluminiowej folii 0,20 mm (200 mikrometrów), MLF >0,54.\nWaga z opakow.: 13.31 kg


Do góry nogami – czyli Nowa Zelandia via Singapur – Anna Dopierała | Travelbit\nJesteś w: Travelbit » Relacje z podróży » Australia i Oceania » Do góry nogami – czyli Nowa Zelandia via Singapur – Anna Dopierała\nDo góry nogami – czyli Nowa Zelandia via Singapur – Anna Dopierała\nJakoś zupełnie nie pomyślałam, że tam wszystko jest do góry nogami, a zatem pogoda i pory roku również. Nasze lato – ich zima i na odwrót, czyli Boże Narodzenie bez lepienia bałwana. No nic, jadę we wrześniu, ma być wiosna, chociaż informacje wynalezione są sprzeczne – niby najlepiej jechać w listopadzie albo między styczniem a marcem, a gdzie indziej człowiek znajduje, że w październiku i listopadzie ciągle pada. I bądź tu mądry – u mnie zadecydował urlop, dostałam na cały wrzesień plus parę dni w październiku – będzie dobrze!!!\nA jak było naprawdę? Mam wrażenie (i to raczej słuszne), że klimat w Nowej Zelandii jest dość surowy poprzez bliskość Antarktydy i ogólne umiejscowienie na Ziemi. Powiem tak, ja byłam we wrześniu i na początku października i mimo wiosny z ciepłymi i słonecznymi dniami, noce były nadzwyczaj surowe i lodowate (nawet na wyspie północnej). Ciepły śpiwór zatem jak najbardziej wskazany – nawet latem i na wiosnę. Wyspa południowa, jako, że bliżej bieguna Pd charakteryzuje się klimatem jeszcze bardziej surowym – zimy tutaj są śnieżne podobnie jak w pn. Europie. Tak czy siak – palmy są.\nZdecydowałam się dosyć późno na mój wyjazd, stąd być może zapłaciłam więcej niż w promocjach. ale wyboru większego nie miałam, a porównując wówczas oferty wszystkich linii lotniczych cena była w zasadzie ta sama, więc wybrałam wersję najwygodniejszą (trasa do: Warszawa-Amsterdam-Singapur(tu 3 dni postoju)-Auckland, a powrót bez over-stopów na trasie Auckland-Singapur-Frankfurt-Poznań).\nO co chodzi z tym stop-over:\nWybierając ofertę jednej linii lotniczej możemy liczyć na tzw. „stop-over”, czyli możliwość przeczekania kilku dni w miejscu na trasie przelotu (żeby skorzystać z takiej możliwości trzeba o tym powiedzieć przy kupnie biletu, wszystko bowiem zależy od taryfy w jakiej bilet kupujemy i jaką trasę przelotu wybierzemy). Nie wpływa to na cenę biletu, pod warunkiem że zmieścimy się w terminie ważności biletu. Ja przesiadkę miałam w Singapurze, a przesiadka owa trwała 3 dni i było warto, bo:\n– warto zwiedzić przy okazji miejsca, w które nie wiadomo, czy kiedykolwiek znowu nam się uda pojechać,\n– jest to zbawienne dla zmiany czasu, jaką sobie fundujemy, przy tak dalekich podróżach. Singapur to akurat połowa (gdziekolwiek indziej w Malezji, czy np. w Hong-Kongu jest tak samo), czyli 6 godz, które jesteśmy w stanie „łyknąć” bez większych przeszkód ze strony organizmu. Bezpośredni lot, bez postojów przyprawia nas o tzw. „jetlag”, czyli zaburzenie naszego zegara biologicznego. W przypadku Nowej Zelandii różnica czasu to 12 godzin, czyli jak w Polsce jest dzień, tam jest noc i oznacza to, że w nocy się budzimy, bo to nasza pora na obiad, tudzież nie śpimy wcale, w dzień jesteśmy nieprzytomni i śpimy zamiast podziwiać okolice. Wszystko mija, ale jak można sobie pomóc, to w zasadzie dlaczego by nie\nNo i cena biletu\nZa bilet zapłaciłam 4.700,00 PLN, boli, no ale to przecież koniec świata – musi kosztować. Leciałam liniami Singapur Airlines (to moje ulubione linie lotnicze – pełen komfort, nawet w klasie ekonomicznej), nie bez kozery uznawane za najlepsze linie lotnicze na świecie!!! Bilet kupowałam na miesiąc przed wylotem. Kolega kupował bilet 3 miesiące przed wylotem na ten sam wariant – zapłacił tyle samo. Biuro, przez które kupowałam bilet twierdziło, że minimum, do którego można zejść to ok. 4.500 PLN. Jak ktoś ma więcej czasu zawsze może kupić tzw. bilet dookoła świata.\nNadszedł ten dzień – lecę do Singapuru – 10.09.2006\nSpakowana w jeden plecak, zważony na domowej wadze rozpoczęłam moją wyprawę na koniec świata. Na Okęciu jestem ponad godzinę przed odlotem…jako ostatnia wpadam do autobusu, który już tylko na mnie czekał….na Siphol w Amsterdamie mam niby 2 godziny, no ale lotnisko jest na tyle rozległe, że znowu wpadam na ostatnią chwilę do mojego „gejta”. Lądujemy zgodnie z harmonogramem w Singapurze – jest 6:30 rano, jeszcze ciemno. Dziwne uczucie, jak spojrzałam na mapkę w samolocie, która pokazuje trasę przelotu i miejsce, w którym właśnie wylądowaliśmy…tysiące kilometrów…12,5 godziny….\n– wymagane formalności imigracyjne przy wjeździe – należy wypełnić druczek Urzędu Imigracyjnego, podać adres, gdzie będziemy mieszkać, nr przylotu, datę wyjazdu. Celnik sprawdzi, podstempluje i odda nam potwierdzenie. Ów podstemplowany świstek należy okazać przy wyjeździe. Zgodnie z tym, co jest na ww. formularzu napisane, w Singapurze możemy przebywać do 30 dni.\n– waluta – 1 SGD (1 dolar Singapurski = ok. 2 PLN), ceny generalnie jak w Europie. Walutę polecam wymienić od razu na lotnisku (kurs w zasadzie wszędzie taki sam, a nie trzeba potem już nigdzie biegać). Banki i kantory wymieniają i USD i EUR – ja miałam USD wydane po 2000 roku, bo wszak Azja No i generalnie dobrze mieć przy sobie trochę gotówki (przede wszystkim monety) – na autobus, metro, drobne zakupy na targu.\n– działają wszystkie karty – bankomatowe i płatnicze (ja miałam Visa Elektron i Visa Classic i te sprawdziłam),\n– językiem oficjalnym jest angielski i generalnie nawet z wiekowymi Chińczykami da radę porozumieć się w tym języku. Wszędzie wokół jednak słychać taką mieszankę językową, że po pewnym czasie nie wiemy czy jesteśmy w Chinach, Indiach, czy gdzie indziej, jedyne co wiemy, to że jesteśmy gdzieś w Azji.\nDla mnie była to sprawa kluczowa – pierwszy raz jechałam sama w tak daleką podróż i to w dodatku na własną rękę! No, ale do rzeczy: jestem kobietką i to często panikarą z bujną wyobraźnią, która sama wybrała się na koniec świata – powiem tak – czułam się bezpiecznie nawet wieczorem!!!. – policja – jak się zgubimy, powiedzą jak dotrzeć gdziekolwiek. Dobrze sobie wziąć plan miasta i zaznaczyć gdzie mieszkamy i wspomóc policjanta jak nie może skojarzyć nazwy dzielnicy. Darmowe plany miasta (i wyspy Sentosa) leżą wszędzie. Polecam rzucić okiem na „komendę główną w „China Town” – jakiś taki zwyczajny drapacz chmur…byłam w szoku\nJa wstukałam jeszcze w Polsce w googlach „B&B +Singapur” i wybrałam najtańszą opcję, najbliżej centrum. Za dwa noclegi w China Town ze śniadaniem, łazienką, ręcznikiem i dopłatą za drugie miejsce w pokoju (byłam sama i musiałam zapłacić za pokój 2-osobowy, żeby mi tam jakiegoś Chińczyka nie wsadzili) w sumie zapłaciłam 100 SGD (czyli około 200PLN). Jest jednak wiele tańszych opcji (droższych również) – generalnie od koloru do wyboru.\nAdres mojego hostelu: Block 103 Spottiswoode Park Road 25th Floor, Unit No. 106 ,Singapore 080103, Singapore. A rezerwację robiłam ze strony hosteli: http://www.hostelbookers.com/\n– taksówki – tanie i wygodne – przejazd z lotniska do centrum (25 – 30 min ok. 8:00 rano, czyli w szczycie) to koszt około 18 dolarów (czyli ok. 40 PLN), a człowiek po 12 godzinach lotu nie musi się martwić o to, czy się zgubił już, czy stanie się to dopiero za moment. A do tego ten ruch lewostronny!\n– metro – rewelacja jeżeli chodzi o komunikację – tanie i szybkie. Plan metra dostaniemy na każdej stacji. Tam też są punkty informacyjne – uśmiechnięci pracownicy odpowiedzą nam na wszystkie pytania dot. komunikacji w mieście.\n– autobusy – klimatyzowane i nie klimatyzowane (te klimatyzowane są droższe, ale jakoś nie rozróżniałam zanim wsiadłam, który jest który, czuć dopiero w środku). Jeżdżą wszędzie i to zgodnie z rozkładem jazdy, który wisi na każdym przystanku.\nJa na przykład po mieście poruszałam się tylko komunikacją miejską (z wyjątkiem drogi z lotniska do mojego B&B) i stwierdzam, że nie sposób się zgubić. Poza tym warto trochę wczuć się w to miasto, w którym miesza się tyle kultur, narodowości i języków….no przynajmniej ja tak lubię…\nJeżeli ktoś był kiedyś w dżungli to zna to uczucie Żar lejący się z nieba plus niesamowita wilgoć sprawiają, że kochamy klimatyzowane pomieszczenia Generalnie klima jest wszędzie oprócz świeżego (chmmm…) powietrza. No i codziennie po południu, tak między 16:00-17:00 następuje kwadrans burzy z małym, ale intensywnym deszczem (trochę jak na równiku), który wyparowuje w szybkim tempie i czyni temperaturę jeszcze bardziej męczącą. Obrazowo – samolot ląduje 6:30 rano, wychodzisz z klimatyzowanej puszki i dostajesz w twarz wilgotnym i dusznym powietrzem o temperaturze 37 stopni na dzień dobry….więcej nie muszę dodawać…Dobrze, że po wyjściu z rękawa trafia się na klimatyzowaną halę przylotów……uffff\nSprawa subiektywna, każdy lubi co innego, ale powiem co ja widziałam.\nDzień 1 – 11.09.2006\nPo przylocie, zapakowałam się do taksówki i bez problemu trafiłam do wybranego jeszcze w Polsce hostelu (jak wspomniałam jestem osobą raczej zaplanowaną). Zmieniłam ciuchy jesienne na letnie i jeszcze tego samego dnia wyruszyłam na Sentosa Island.\nW swego rodzaju zakłopotanie wprawiał mnie ruch lewostronny (szczególnie przy przechodzeniu przez jezdnię), ale jakoś bez przeszkód trafiłam do podnóży Mount Faber. Skwar nieznośny, jakoś tak jak w dżungli, w dodatku te drzewa takie zielone, a zamiast wróbli wszędzie papugi. Z Mount Faber wyrusza się kolejką linową na Sentosa Island. Bilet w obie strony kosztuje 10 SGD plus 2 SGD za wstęp na wyspę. Do wyboru są dwa rodzaje wagoników – normalne i szklane – różnica: za ten cały przeszklony, to znaczy mający podłogę ze szkła trzeba zapłacić 15 SGD. Wagonik płynnie przemieszcza się nad zatłoczonymi ulicami, a następnie nad zatoką – widok przedni, szczególnie wieczorem, kiedy miasto jest oświetlone.\nNa samej wyspie, skądinąd strasznie skomercjalizowanej, miałam cel podstawowy – Underwater Word (wstęp kosztuje 19,5 SGD łącznie z pokazem delfinów). Po pierwsze zachwalał mi tę atrakcję kolega, który był tam miesiąc wcześniej, po drugie, jako nurek, który w Polsce jakoś nie miał okazji zobaczyć pod wodą rekinów, płaszczek i delfinów, musiałam zobaczyć na własne oczy, to co pokazują na Animal Planet i Discovery! A do tego zaskoczenie – załapałam się na Dolphin Show. Ekolodzy pewnie są przeciwni takiej tresurze, ale na mnie te tańczące i robiące salto w powietrzu zwierzaki zrobiły ogromne wrażenie!!\nStamtąd wyruszyłam do Butterfly Park (wstęp 10 SGD). Zgodnie z moją maksymą, że jeśli coś jest opisane małym drukiem, jako niekoniecznie ciekawe, oznacza to, że trzeba tam iść. I także tym razem owa maksyma się sprawdziła – praktycznie tylko kilka osób, ale za to tysiące motyli, i małych i ogromnych, siadających na ramionach….szkoda tylko, że ten upał taki nieznośny. Były też inne żuczki i chrabąszcze, no fakt, że niektóre nawet monstrualne, ale te akurat mnie tak nie zachwyciły. Upał był tak męczący, że po wyjściu z parku motyli przemieściłam się, na wcześniej wypatrzoną darmową plażę, naprzeciwko wejścia do oceanarium, myślałam, że woda będzie chłodna, ale niestety, więc znalazłam palmę, która dawała trochę cienia i obserwowałam, jak wielkie tankowce wpływają do portu….obudził mnie deszcz\nDzień 2 – 12.09.2006\nNastępnego dnia plan był ambitny – ZOO (wstęp 15 SGD) oraz ogród botaniczny (tylko do ogrodu orchidei wstęp jest płatny 5 SGD). Do Zoo dostałam się metrem z przesiadką na autobus (przewodnik Lonely Planet o Singapurze okazał się tutaj nieoceniony – wszystko się zgadzało!). Dojazd z China Town, gdzie mieszkałam trwał prawie 1,5 godziny, ale było warto. Mimo, że na pewno było tam dużo ludzi, nie odczuwało się tłumów. A można było zobaczyć zwierzaki od misia polarnego – po kangury i ogromne warany z Komodo. Jak ktoś ma szczęście, może załapać się na karmienie (godziny i miejsca są podane na mapce zoo, którą dostaje się razem z biletem w kasie). Obejście całego zoo zajęło mi ponad 3 godziny. Stamtąd wyruszyłam do ogrodów botanicznych, które są w centrum. Przy wejściu na szczęście jest mapka, z której można się zorientować, gdzie jesteśmy. Odwiedziłam ogród orchidei….nie znam się na kwiatach, ale samo miejsce było rewelacyjnie urządzone – klomby, wodospadziki, fontanny, nie słychać wielkiego miasta, można usiąść i kontemplować okolice ….ale, jak już mówiłam, co kto lubi. Poza tym ogrody botaniczne, to fantastyczne miejsce jeżeli chodzi o możliwość wyciągnięcia kości pod którymś z wielkich drzew, które daje cień.\nDzień 3 – 13.09.2006\nOstatni dzień w Singapurze chciałam spędzić na Orchard Road, ale po tym, jak zobaczyłam tę okolicę z okna autobusu, to stwierdziłam, że singapurskie Krupówki chyba mnie nie kręcą. Należało znaleźć inne zajęcie. Dzięki spotkanym w hostelu Australijczykom dowiedziałam się, że może warto by iść do ZOO dla ptaków, czyli do Bird Park. W zasadzie czemu nie? Niby w Zoo już byłam, ale nie takim. No i muszę przyznać, ze było to najfajniejsze miejsce w Singapurze, jakie odwiedziłam! Wstęp, jak do Zoo 15 SGD, a w zamian za to – bajka. Sprawdziłam, od której otwierają i postarałam się przyjść na 9:00 rano, w zamian za to miałam szczęście nie tylko obejrzeć rewelacyjne ptaki (w tym moje ulubione papugi, które siadały na wyciągniętych ramionach), ale także trzy show z ich udziałem: pokaz ptaków drapieżnych, pokaz ptaków z różnych zakątków świata, no i najlepsze pokaz papug (papugi śpiewają, malują pazurem, jeżdżą na wrotkach itd.). Wspaniałe przeżycie, przede wszystkim estetyczne.\nNo i właściwy cel podróży – czyli ląduję na końcu świata – 14.09.2006\nPo 10 godzinach lotu ląduję w Auckland. No i się zaczyna.\nJuż przy wsiadaniu do samolotu do Auckland dostajesz formularz wjazdowy i nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie pytania na owym formularzu. Zadeklarować należy przywóz: sprzętu turystycznego (jakiegokolwiek), jedzenia (jakiegokolwiek), butów trekkingowych, innych podobnych, o broni i rzeczach z oczywistych względów zabronionych nie będę wspominać, bo to jest logiczne. Jak nie zadeklarujesz i cię załapią to kara wynosi 100.000 NZD i masz sprawę przed sądem. Oglądają spody butów – masz od błota, zdejmujesz i dajesz do umycia. Masz jedzenie – wyrzucasz…a jakbyś chciał przemycić jedzonko to zanim wyjdziesz z lotniska obwąchują cię pieski, które wszystko wyczują – u mnie np. wyczuły zapach kanapek, które miałam jak leciałam z Polski, a które dawno temu już zjadłam, ale i tak musiałam wybebeszać plecak…. Welcome to New Zealand!!!!\n– oficjalną walutą jest dolar nowozelandzki (1 NZD = ok 2 PLN)\n– działające karty – generalnie Visa Classic – tylką tą kartą można płacić w sklepach (czasami można Master Card) i tylko za pomocą tej karty można cokolwiek zarezerwować (ale zdarza się, że Master Card też działa). Visą Elektron wybierałam gotówkę z różnych bankomatów – bez problemu (należy jedynie wybierać opcję, że mamy rachunek typu „current account”).\n– gdzie można wymienić pieniądze nie wiem, ponieważ resztkę dolarów singapurskich zamieniłam od razu na lotnisku w Singapurze na dolary nowozelandzkie, a potem korzystałam ze zdobyczy cywilizacyjnych typu karty do bankomatów i płatnicze.\nZ lotniska można wziąć taksówkę – koszt to około 60 NZD (czyli ok 120 PLN), albo pojechać niebieskim autobusem “Air Bus” , który odjeżdża spod hali przylotów z częstotliwością co 20 minut. Nie ma różnicy w czasie dojazdu, a jest istotna różnica w cenie. Bilet na autobus kosztuje 20 NZD za bilet w dwie strony (ważny bez ograniczeń czasowych), w jedną stronę 13 NZD. Czas dojazdu na centralną ulicę Auckland – Queen Street – to minimum godzina w zależności od zatłoczenia na drodze.\nNo generalnie angielski, ale z akcentem „kiwi”. Ja nie rozumiałam przez pierwsze 2-3 dni, co Kiwi do mnie mówią. Potem człowiek się przyzwyczaja. Jednak mają oni swoje nazwy własne, bez których ani rusz, np. nie zamówisz coffe with milk, bo oni nie znają takiego pojęcia, trzeba zamówić „flat white”, a jak zamówisz herbatę to dostaniesz na bank z mlekiem bez pytania, więc należy zaznaczyć, że ma to być „black tea”. No i wiele innych osobliwości na pisowni liczebników głównych kończąc\nNa miejscu, czyli mój elementarz na końcu świata\n1.Informacja turystyczna, czyli „I SITE”:\nNowa Zelandia jest krajem rewelacyjnie zorganizowanym jeżeli chodzi o turystykę. Wszystko wszędzie da się załatwić, wszędzie można dzwonić (i to nawet na bezpłatne numery 0800), nawet w największej dziurze jest „I SITE”, internet, bankomaty i honorują karty płatnicze. Jedyny problem to mieć pieniądze, albo limit na karcie i wiedzieć ile chce się wydać oraz co się chce zobaczyć. Koniec problemów!!!…albo początek\n2. Travelpassy i karty zniżkowe:\n– karty zniżkowe na noclegi: są dwie organizacje oferujące te karty BBH oraz YHA. Ja korzystałam z BBH – jej koszt to 40 NZD – jest ważna przez rok. Karta ta daje zniżki na przejazdy autobusami InterCity, zniżki w hostelach sieci Backpackers (jest ich mnóstwo – książeczka z hostelami jest darmowa i można ją dostać w każdym I SITE oraz hostelu), ponadto ma kredyt 20 NZD na rozmowy lokalne oraz międzynarodowe (ja dzwoniłam dużo lokalnie oraz 2 razy do Polski i został mi kredyt nie wykorzystany jeszcze 2 NZD). Poza tym często po okazaniu tej karty są zniżki na różne atrakcje, kafejki internetowe itd.\nKarta YHA jest ciut droższa, mało jest hosteli tej sieci i są one zazwyczaj o połowę droższe. No ale karta jest ważna na całym świecie.\n– travelpassy – oferują wszystkie firmy przewozowe – InterCity Coachline, Kiwi Experience, Magicbus i kilka innych. Możliwości są liczne, jeżeli nie możemy się sami zdecydować, albo nie wiemy, czy nam się opłaca w ogóle wykupywać taki bilet możemy iść do I SITE to nam skalkulują, mi np. nie opłacało się kupować żadnego z nich. Podróżowałam autobusami InterCity – autobusy dojeżdżają prawie we wszystkie miejsca no i są o dziwo punktualne, a kierowca opowiada o miejscach mijanych na trasie, jak pilot.\n3. Co zobaczyć:\nI tu też rzecz względna. Zależy ile mamy czasu i co nas interesuje, no i ile wytrzyma nasz portfel. Wbrew pozorom kraj jest ogromny, a atrakcji aż nadto, a większość płatna. Czytając przewodnik (jakikolwiek) nie będziemy mieć i tak pojęcia co nas czeka na miejscu. Polecam wizytę w I SITE w Auckland pod Sky Tower – można tam poczytać ulotki informacyjne i pogadać z pracownikami, którzy nam pomogą zdecydować się na coś, zabukować miejsca w autobusach, „backpackersach” itd. Ja miałam mało czasu i duże plany i już na starcie musiałam trochę zrewidować moje zamiary, bo czasu by mi zabrakło….rezygnacja z dwóch miejsc, które bardzo chciałam zobaczyć bolała, ale całokształt wyjazdu mi to aż nadto wynagrodził\n4 Zakwaterowanie podczas podróży:\nJa korzystałam z sieci BBH i ich „The Backpackers”. Do wyboru są dormitoria (pokoje wielosobowe), pokoje 4,2-osobowe z łazienką lub ze wspólną łazienką. Kuchnia jest wspólna – zawsze wyposażona w kubki, talerze, sztućce, tostery, garnki i bardzo często w herbatę, kawę, czekoladę. Za dodatkową opłatą (choć czasami i bez) możemy dostać pościel. Backpackersy załatwią nam tzw. „pick-up” na lokalne atrakcje (czyli odbiór spod hotelu i odstawienie na to samo miejsce po zakończeniu wycieczki), pomogą zarezerwować dojazdy i wszelkiego rodzaju bilety. Koszt noclegu w dormitorium to średnio 18-20 NZD, w pokojach 2-osobowych z łazienką 22-25 NZD, z kartą BBH. Bez karty koszty są wyższe o 1-2 NZD.\nNie spać! Zwiedzać!! Czyli, co mnie udało się zobaczyć.\nNo to jestem. Obwąchana przez pieski na lotnisku, po sprawdzeniu spodów moich butów i zadeklarowaniu innego niebezpiecznego sprzętu wydostałam się z lotniska i Air-busem dostałam się na Queen Street, gdzie w biurze kumpela zostawiła mi klucze do swojego mieszkania. Bez problemów znalazłam i biuro i mieszkanko. Plan był taki, że zostawię plecak u Moniki i wypuszczę się na miasto, przejdę się pod Ferry Building, obejrzę port, no i wrócę pod Sky Tower, gdzie jest I SITE, żeby poszperać w ulotkach i informatorach. Deszcz pomieszany z ulewą sprawił, że w informacji turystycznej spędziłam więcej czasu – no i dobrze. Uzbrojona po zęby w ulotki i informatory, wróciłam na Waterloo Quadrant do Moniki i zajęłam się lekturą. Wieczorem zwiedziłyśmy podobno najznamienitszą dzielnicę Auckland – Parnell – szczerze?..widziałam w Auckland ładniejsze miejsca. Generalnie – miasto, jak miasto – szczególnego wrażenia na mnie nie zrobiło.\n15.09.2006 – Rangitoto\nZaczynam od okolic Auckland. Na początek pobliska wyspa-wulkan Rangitoto. Można tam dostać się jedynie promem z Ferry Building (bilet w obie strony kosztuje 20 NZD). Warto jeszcze w kasie biletowej zaopatrzyć się w mapkę sytuacyjną wysepki oraz godziny kursowania promów. Na Rangitoto nie ma dosłownie nic (nie kupisz nawet wody) i nikogo, poza tymi, którzy tu przypływają w celach spacerowo-turystycznych. Wyspa jest dość duża, więc najlepiej jechać pierwszym promem zaraz po 9:00 rano, aby załapać się na ostatni o 15:30 (w święta w sezonie płynie jeszcze prom o 17:00). Jeżeli nie zdążymy na ostatni prom będziemy musieli dzwonić po water taxi (koszt to na pewno niebagatelna kwota), inaczej jesteśmy tam uziemieni. Krajobrazy prawie księżycowe – mi się kojarzyło z Wezuwiuszem, tyle, że ponieważ od wybuchu minęło 600 lat to zbocza porośnięte są drzewami pohutukawa i palmami. Z samego szczytu wzniesienia rozciąga się sympatyczna panorama na Auckland, można też zajrzeć do samego krateru, teraz porośniętego przez roślinność. Nawet jeśli pada (a mi padało przez godzinę) warto tam się wybrać, aby zdać sobie sprawę z tego, że Nowa Zelandia to w zasadzie aktywny sejsmicznie rejon i że za jakiś czas pewnie znowu z oceanu „coś” się wyłoni.\n16.09.2006- Waitomo Caves\nRazem ze znajomymi Moniki jedziemy do Waitomoo Caves na tzw. black water rafting (wersja 5 godzin kosztuje 150 NZD – trzeba rezerwować miejsca). No to ubrali nas w takie śmieszne pianki, dali śmieszne kaloszki, pokazali, jak posługiwać się rolką i …. zjeżdżamy do jaskini, a pod stopami dziura, która ma koniec 37 metrów niżej. Potem przejście jaskinią, po drodze tyrolka, a nad głową…nie to nie gwiazdy!! to glowvorms, czyli ichnie świetliki, a tak naprawdę larwy, których kuperki świecą Potem jeszcze skok z opną do podziemnej rzeki…brrr zimno…brrr, ale jakie piękne te glowvorms(!!), przepłynięcie odcinka z głębszą wodą, pseudo – wspinaczka wzdłuż podziemnego wodospadu i wreszcie wychodzimy na świat…zziębnięci, mokrzy, lekko wkurzeni (w tym momencie pstrykają nam zdjęcie), ale w sumie zadowoleni. Przy gorącej herbacie i zupie wymieniamy się wrażeniami, a wieczorem w drodze powrotnej do Auckland spojrzałam na bezchmurne niebo….tak, to chyba był krzyż południa!!\n17.09.2006 – Waiheke Island\nO poranku biegnę do I SITE porezerwować bilety na autobus i wprowadzić plan przejazdu przez dwie wyspy Nowej Zelandii w życie. Nawet nie zdawałam sobie sprawy, że mam tak mało czasu (niecałe 3 tygodnie). Całe to zamieszanie zajęło mi ponad 2 godziny, więc nie pozostało nic innego niż bieg na przystań, gdzie byłam umówiona z Moniką.\nZ Ferry Building płyniemy promem na odległą o 1,5 godziny od Auckland wyspę Waiheke, ponoć słynną z winnic (koszt promu w obie strony to 28,5 NZD, promy kursują dość często, ostatni koło 23:00, szczegóły na www.fullers.co.nz). Na przystani na Waiheke można zabrać mapkę sytuacyjną wyspy, na której są naniesione szlaki piesze oraz zaznaczone najważniejsze winnice. Nas bardziej interesowały szlaki wokół wyspy, więc wybrałyśmy ten najbardziej odpowiadający czasowo i do dzieła. Ścieżka zaczyna się zaraz po wyjściu z przystani i wije się wzdłuż nieregularnego, stromego brzegu – zatoczki, jak marzenie, ogromne palmy, kwitnące właśnie drzewa herbaciane i kwiaty, wrzask ptaków, błękit wody i widoki na całą Hauraki Bay…tak, mogłabym być piratem Z knajpami i sklepami raczej kiepsko, bo najbliższe miasto jest oddalone o jakieś 10 km od portu, więc dobrze mieć coś w zanadrzu w plecaku. Zaczyna mi się podobać Nowa Zelandia…tak tu trochę jak w raju….\n18.09.2006 – Whakatane\nMoją przygodę ze zwiedzaniem wyspy północnej Nowej Zelandii zaczynam od przemieszczenia się do Whakatane. Wsiadam do autobusu i pierwszy szok (pozytywny), kierowca mówi przez mikrofon, ale nie tylko przystanki i godziny!! On opowiada o miejscach, które mijamy – rewelacja, a do tego rozumiem go!! Wczesnym popołudniem dojeżdżam do Whakatane i poszukuję mojego Backpackersa. Miejsce przyjemne, przytulne z odpowiednim klimatem. Popołudnie spędzam włócząc się po miasteczku z poznaną w hostelu absolwentką wulkanologii z Londynu. A wieczorem siedzimy sobie całą ekipą ludzi z całego świata przy kominku i gitarze, na której brzdąka Junior (gość z Samoa). Rano następnego dnia jadę na White Island – najaktywniejszy wulkan Nowej Zelandii. Malownicza wyprawa łodzią na wyspę odległą ponad 40 km od brzegów Whakatane trwa około 2 godziny. Na miejscu dostajemy hełmy i maski przeciwgazowe, dzielą nas na 3 grupy z przewodnikiem i wyruszamy. Dookoła wszystko paruje i wydaje buchające dźwięki, a krater główny to morze pary (no, ale cóż się dziwić skoro woda ma w nim temperaturę 67 stopni). Wycieczki łodzią organizuje w Whakatane firma Pee Jays codziennie, no chyba, że pogoda nie pozwala na wypłynięcie, a koszt to 150 NZD. Można wybrać się też helikopterem, z opowiadań mojej angielskiej znajomej wiem, że wyprawa pełna wrażeń, ale koszty są zabójcze 400 NZD (sic!). Może to wszystko trochę pachnie komercją, ale cóż…trochę taka jest ta Nowa Zelandia. Kolejny wieczór znowu spędzamy wszyscy z naszymi maoryskimi kolegami. Zaczyna mi się podobać to podróżowanie\n20.09.2006 – Rotorua, miasteczko gdzie widać, jak powstała planeta Ziemia\nNo dobra wiedziałam, że to rejon silnie geotermalny i aktywny, ale tutaj nawet z kratek ściekowych paruje, a w miejskim parku ciągle coś ogradzają, bo się ziemia zapada i pojawia się bulgoczące błoto o charakterystycznym zapachu (siarkowodór, czyli zgniłe jaja). Do zapachu, który roznosi się po całej Rotorua przyzwyczaiłam się po pół dnia. Po przyjeździe poszłam się rozejrzeć po okolicy i trafiłam na maoryski cmentarz w części Rotorua, która nazywała się Ohinemutu. Wstęp nic nie kosztuje, a jest i cmentarzyk, i maoryski dom spotkań i widokowe jezioro. Wieczorem z mojego Backpackersa odbiera nas kolorowy autobus i całą międzynarodową ekipą jedziemy na wieczór kultury maoryskiej do wioski Maitai (koszt to 60 NZD). Na miejscu pokaz tańców (m.in. taniec wojenny A-Haka) i śpiewów maoryskich, opowieści o rdzennych mieszkańcach, kulturze oraz kolacja składająca się z mięsiwa i warzyw pieczonych na kamieniach, czyli hangi.\n21.09.2006 – Wai-O-Tapu i dolina wulkaniczna Waimangu\nW I SITE w centrum Rotorua można wykupić miejsce w shuttle busie, który odbiera z backpackersa i zawozi do dwóch miejsc błotno-śmierdzących i odwozi do miasta (25 NZD). Najpierw jedziemy za miasto do parku narodowego Wai-O-Tapu (wstęp 25 NZD), gdzie można zobaczyć w jednym miejscu wszystkie możliwe zjawiska geotermalne (do zapachu można się przyzwyczaić), po drodze kierowca zatrzymuje się przy Moods Pool, wszędzie bulgocze błoto i pachnie siarkowodorem, kolejny postój prze gejzerze Lady Knox – mimo, że wymuszona i mało naturalna, erupcja gejzeru robi wrażenie na każdym, kto tego wcześniej nie widział (prawdziwe gejzery są w parku geotermalnym Te Puia koło Rotorua). A na koniec dolina wulkaniczna Waiamangu (wstęp 28 NZD), którą schodzi się około 2 godziny w dół, aż do jeziora. Razem z poznaną w backpackersie Niemką wybrałyśmy szlak przez Mt Hazard, na którego trasie znajduję się niesamowite błękitne jeziora powulkaniczne (Inferno Crater, Echo Crater) oraz z którego rozciągają się malownicze widoki m.in. na okolicę Rainbow Mountain oraz Mt Tarawera (wszystko wulkany).Byłam w siódmym niebie, a to dopiero wyspa północna\n22.09.2006 – w drodze do Taupo\nWczesnym rankiem wybrałam się do miejskiego parku Kuirau Park. Chyba już mi się znudziły te wszystkie dymiące i śmierdzące źródła, ale te mostki wśród mgieł (pary wodnej) …niesamowite wrażenie. Po południ przemieszczam się autobusem do Taupo, gdzie wieczorem ma dojechać na weekend Monika. Okazuje się, że mamy niezłego fuksa. W planach miałyśmy Tongariro Crossing, ale od 2 tygodni wszystkie wyjazdy były odwoływane przez pogodę. No, ale na ten weekend „weather is fine, all goes”\n23.09.2006 – Tongariro National Park, czyli gdzie Frodo spotkał Goluma\nPobudka bladym świtem, spod backpackersa odbiera nas autokar i jedziemy do Tongariro National Park (zorganizowana wycieczka z dowozem i przewodnikami 95 NZD, sam dowóz w obie strony bez przewodnika 65-75 NZD w zależności od firmy, ale trzeba zdążyć na busa z powrotem). Najpierw przez dolinę z widokiem na Tongariro, Mt Ruapehu oraz Ngauruhoe, potem piarżystym zboczem, a następnie polem śniegowym aż do Black Crater, później obłędny Red Crater. Z czerwonego krateru powinien rozciągać się widok na 3 stawki wulkaniczne, niestety, wtedy były jeszcze przysypane śniegiem. Jednak z samego szczytu krateru rozciągał się widok na …. Mordor (jak ktoś oglądał Władcę Pierścieni, wie o czym mowa). Następnie w dół, trawersując zbocze, cały czas z widokiem na największe w Nowej Zelandii jezioro – Taupo oraz obszary ziemi bez śladów człowieka. I znowu czuć, że jesteśmy na terenie wulkanicznym, gdzieś ze zbocza unoszą się opary i czuć siarkowodór, a woda w pobliskim strumieniu jest wyraźnie ciepła….\n24.09.2006 – Maori carvings\nNa pokładzie łodzi żaglowej Barbary (30 NZD) z kapitanem w bardzo kameralnym gronie 5-ciu osób udaliśmy się w 3 godzinny rejs do maoryskich rzeźb ukrytych w zatoczce jeziora Taupo. Z jeziora wyraźnie było widać szczyty Tongariro National Park, a kapitan opowiadał historie związane z jeziorem Taupo. Aby zobaczyć maoryskie płaskorzeźby można też wypożyczyć kajak, lub popłynąć stateczkiem, jednak żaglówka jest bardziej kameralna, tańsza, a płynąc wieczorem można załapać się na zachód słońca nad jeziorem Taupo. Późnym wieczorem wracam z Moniką do Auckland. Przepakowuję się i …..\n25.09.2006 – Queenstown, czyli przeskok na wyspę południową\nTak, jestem w Queenstown. Lot był dla mnie mordęgą – strasznie telepało samolotem szczególnie podczas schodzenia do lądowania między zboczami gór, brrrr…..no, ale jestem w tym raju dla smakoszy adrenaliny w każdym wydaniu, jakie mógł wymyśleć człowiek Najpierw znajduję przystanek autobusu, który zabiera mnie z lotniska do miasta (bilet na yellow bus 5 NZD), następnie pod wpływem klimatu otoczenia jadę na shootover jet (95 NZD), czyli przejażdżkę pontono-łodzią w zasadzie nad powierzchnią wody w wąskim, wysokim kanionie, z dość dużą prędkością i obrotami łodzi o 360 stopni – chmmm….jeżeli to miała być adrenalina, to, no cóż, było bardzo fajnie, ale bać to się nie bałam Następnie prawdziwa adrenalina, czyli skok na bungy z mostu Kawerau, na łeb na szyję prosto w dół (skok z mostu Kawerau 140 NZD). No nic, obietnic należy dotrzymywać, zawsze chciałam skoczyć, ale jedynie z mostu nad rzeką – cóż, nie wiedziałam, że będę w takim miejscu kiedykolwiek. No to jedziemy, nagle z drogi przewodnik pokazuje nam ów most, chmmm…wysoko jak diabli, a ja mam sama po prostu skoczyć w dół?? Chyba oszalałam, a w dodatku zapłaciłam za to!! No nic, ważą nas, dostajemy karnet wstępu na most, zakładamy uprzęże (w sumie z tym podwójnym zabezpieczeniem, to to nie jest tak niebezpieczne), wiążą nam linę do nóg. Teraz mam stanąć na krawędzi…ałć wysoko te 37 metrów…nie nie chcę głową dotykać wody…jak policzą do trzech mogę skakać, jak będę się wahać, to mogą mnie popchnąć…raz…dwa…trzy…bez namysłu skoczyłam…niesamowite uczucie(!). Wieczorem zaczyna padać, następnie lać, a koło północy z nieba leją się kaskady wody. A ja jutro mam jechać zobaczyć najpiękniejszy fiord …..\n26.09.2006 – Milford Sound, czyli siódmy cud świata\nAby zobaczyć Milford Sound można wykupić tzw. „toura”. Ja wykupiłam wycieczkę z firmą Great Sights (całodzienna wycieczka z rejsem po fiordzie 225 NZD) i w sumie nie żałuję (!). Rano patrzę przez okno…błękitne niebo, słonko świeci….szybko udaję się na miejsce zbiórki „The Station”. Czekam, czekam, podczas czekania poznaję Andy’ego z Australii, który sam podróżuje po Nowej Zelandii, zaraz potem przyjeżdża autobus. Ekipa w 90% składa się z Japończyków, którzy podczas całej drogi spali, a na każdym postoju wyskakiwali z autobusu i robili tysiące zdjęć. A widoki w drodze do Te Anau, a następnie wzdłuż Milord Track niezapomniane. Od Te Anau siedzę z twarzą przyklejoną do okna – piękne góry, wszędzie wokół pustkowia. Oglądamy Mirrow Lake, czyli lustrzane jezioro, w którym przy sprzyjającej pogodzie odbijają się pobliskie góry – mamy sprzyjającą pogodę, a efekt faktycznie jest rewelacyjny! Następnie idziemy do niesamowitych wodospadów The Chasm ukrytych głęboko w lesie, przejeżdżamy przez Hommer Tunel (wąsko i ciemno i w dodatku w środku góry) i zaczyna się bajka: wokół wysokie góry, z których po całonocnej ulewie leją się kaskady wody, pobocza porośnięte przez drzewa deszczowe (rainforest trees), wyglądające jak z mrocznej bajki. No i w końcu wyłania się Mitre Peak i wejście do Milford Sound. Wsiadamy na łódź, zajmujemy z moimi nowymi znajomymi dogodne miejsca stojące przy barierce i płyniemy. Pionowe ściany wyrastające prosto z wody na ponad 1000 metrów, wodospady mające ponad 200 metrów, a przy każdym tworzy się tęcza. Na kamieniach wylegują się leniwe i tłuściutkie foki z młodymi, obok przepływają pingwiny i rzecz niesamowita…..nagle obok nas przepływa i przeskakuje jedna grupa delfinów, a po sekundzie druga grupa z młodymi…..było tak pięknie, że aż łza mi się w oku zakręciła…ze szczęścia…już wiem dlaczego to jest siódmy cud świata. Powrót tą samą drogą, ale tak jak poprzednio nie mogę napatrzeć się na te góry….żadne zdjęcie nie odda uroku i piękna tych miejsc…\n27.09.2006 – w drodze do Christchurch\nNiby tylko mam się przemieścić z miejsca na miejsce, a droga ma mi zająć aż cały dzień, ale to nie była taka tam zwykła droga autobusem. Znowu przez ponad połowę drogi nie mogłam oderwać oczu od szyby w autobusie – najpierw widoki na Alpy Południowe, przejazd przez Lindis Pass, potem Mt Cook, przystanek Lake Tekapo, gdzie znajduje się jedno z najbardziej niesamowitych jezior – wręcz lazurowe, a pobliskie góry dokładnie się w nim odbijają, odwiedzamy też mały kościółek nad jeziorem: church of the Good Shepherd, gdzie zamiast ściany za ołtarzem jest ogromna szyba z widokiem na góry i jezioro. Następnie jedziemy przez Canterburry, gdzie wszędzie pasą się miliony owiec, a ponieważ to wiosna pełno jest wszędzie młodych, puchatych owieczek Do Christchurch dojeżdżam późnym popołudniem. Nic ciekawego, w sumie dobrze, że spędzam tam tylko jedną noc i to tylko dlatego, że nie mam połączenia do Kaikoury. Backpackers duży, dużo w nim też ludzi, jakoś mało kameralnie tu…Acha, spotkałam rodaków, którzy się wyrwali na krótkie wakacji z Krakowa\n28.09.2006 – Kaikoura\nLeje! Może by chociaż na moment przestało? Nie ma szans – leje i zacina, okolica cała we mgle. Ciekawe, czy te łodzie na obserwacje wielorybów w ogóle wypłyną? Jej, muszą, jak nie dziś, to pewnie nigdy nie obejrzę tych niesamowitych stworzeń….Na szczęście wypływają, tyle, że buja bardziej niż zwyczaj (Whale Watch 125 NZD). Niesamowite, widziałam pięć wielorybów – najpierw widzi się ogromne cielsko oraz fontannę wody, jaka pokazuje się przy wydechu, następnie wieloryb nurkuje i na koniec najlepsze, ukazuje się ta ogromna płetwa….niesamowite stworzenia. Pogoda się poprawia, zaczyna świecić słonko podpływamy jeszcze bliżej brzegu, żeby poobserwować ciekawskie foki i delfiny Po rejsie zostawiam plecak w backpackersie, i idę zobaczyć kolonię fok, jaka podobno jest na końcu zatoki….miałam się przejść, ale łapię stopa, no bo bez sensu iść dwa razy tą samą drogą Na miejscu niesamowity porwany brzeg i piękne widoki. Na kamieniach tu i ówdzie wylegują się tłuste, wielkie foki, które patrzą na turystów robiących im zdjęcia ze śmiesznym politowaniem Wszędzie pełno tych dziwacznych wodorostów i muszli, stanęłam sobie na krawędzi brzegu i nagle poczułam ten charakterystyczny powiew suchego, lodowatego powietrza….Antarktyda jest blisko. Brzegiem można dojść do kolejnej kolonii fok, a z powrotem zrobić sobie spacer do miasta…łapię stopa Wieczór kameralny – w kuchni z kominkiem…\n29.09.2006 – w drodze do Nelson\nRano wybieram się nad ocean. Plaża cała kamienista i czarna, zupełnie inna, a widok na ośnieżone szczytu pobliskich gór, do brzegu gdzieniegdzie podpływają foki… Jadę do Blinheim, a stamtąd do Nelson. Zupełna zmiana krajobrazów. Na początku droga wije się wzdłuż brzegu oceanu, odcięta przez górskie pasma, następnie wkracza się na tereny winnic – to Marlborough – kraina słynąca z najlepszych win. Jest magicznie, dojeżdżam do Nelson, miejscowości raczej portowej, ale spokojnej i dość urokliwej. To kolejne miasto po Queenstown, które mi się naprawdę podoba. W moim backpackersie pożyczam rower i robię małą wycieczkę objazdową po mieście, sprawdzam w I SITE godziny przypływów i odpływów w parku Abel Tasman na najbliższy weekend, a następnie idę na pobliskie wzgórze zwane Center of New Zealand. Zgodnie z przewodnikiem, który mam i ulotkami z I SITE, na szczycie tego wzgórza ma być geograficzny środek Nowej Zelandii. Ponoć wcale tak nie jest, ale widoki są piękne – widać całą mierzeję, port, latarnie morskie, a w oddali wybrzeże Abel Tasman National Park, do którego jutro jedziemy z Moniką. Backpackers najfajniejszy, w jakim byłam do tej pory, wieczorem ze wszystkimi mieszkańcami i gospodynią Marią siedzimy sobie przy kominku i opowiadamy, co ciekawego widzieliśmy już w tym niesamowitym kraju. Po 22:00 dociera Monika i dołącza do nas. Mają tam fajnego kocura…strasznie puchate i przyjacielskie stworzonko\n30.09.2006 – Abel Tasman National Park\nJedziemy przez kolejne rejony winnic i sadów (Abel Tasman Coachline kursuje wg schematów na stronie: http://www.nzti.com/abeltasman-wilsons/timetables.htm – kurs w obie strony 13 NZD), w których uprawia się kiwi, do parku Abel Tasman. Jakoś dziwnie, łodzie stoją na stępce, wody nie ma…..odpływ…niesamowite, morze zabiera wodę na kilkaset metrów…..Idziemy szlakiem przez park, ścieżka wije się z Marahau wzdłuż wybrzeża. W dole pomarańczowe plaże, wokół las deszczowy. W wielu miejscach można zejść do brzegu, zbierać muszelki Shella, posiedzieć i pokontemplować piękne okoliczności przyrody, tutaj nawet komórki zasięgu nie mają (!!). Może troszkę po emerycku, ale jakoś urokliwie. Wczesnym popołudniem docieramy do schronu w zatoce Torrent Bay – Anchorage, gdzie mamy spędzić noc (miejsce w chatkach w parku trzeba rezerwować z wyprzedzeniem, cena za nocleg to 20 NZD i należy mieć standardowy sprzęt biwakowy – śpiwór, maszynkę gazową, acha mapy z I SITE i DOC nie są zbyt dokładne – najdokładniejsze są zdjęcia z narysowanymi szlakami w samych schroniskach). Zostawiamy plecaki i idziemy jeszcze zrobić sobie przechadzkę do wieczora. Wieczorem zaczyna się kolejny odpływ, można wejść gołą stopą do pobliskiej jaskini, która wcześniej była cała wypełniona wodą. Wieczór spędzamy pijąc herbatkę i jedząc herbatniki, ku przerażeniu lokalnych Kiwi, którzy przyrządzają sobie na obiad steki płonące, steki śmierdzące. Ku ich przerażeniu umyłyśmy też zęby…mam nadzieję, że nie zrujnowałam im ekosystemu A po zachodzie słońca widziałam najpiękniejsze niebo…wyraźnie było widać i krzyż południa, i drogę mleczną i poświatę, którą stanowił cień ziemi…..acha, a księżyc tam to nie tak jak u nas pionowo postawiony rogalik, tylko pozioma łódeczka\n01.10.2006 – ciąg dalszy Abel Tasman National Park\nPopaduje, ale może przestanie (chociaż prognoza nie jest wcale optymistyczna). Najpierw musimy poczekać na odpływ, aby przejść przez Torrent Bay. Niesamowite, jeszcze przed chwilą była tu woda, teraz przechodzimy, może nie suchą, ale wilgotną stopą depcząc po chowających się w piasku ślimakach …ałć Czyżby się przejaśniało? Nie, zaczyna padać coraz mocniej, aż w końcu leje dosłownie wiadrami. No nic, kaptur na głowę i idziemy dalej do Bark Bay. Po drodze piękny most zwodzony i super lasy, prawie jak w dżungli. Po czasie docieramy do celu i na plaży czekamy na zamówioną „water taxi”, (koszt Aqua Taxi to 25 – 45 NZD w zależności, z którego miejsca nas odbiera: http://www.aquataxis.co.nz/), którą docieramy płynąc oraz jadąc na traktorze do Kaiteriteri, aby następnie autobusem wrócić do Nelson i samolotem do Auckland. Jak ma się więcej czasu, można przejść aż do samego Awaroa i wrócić autobusem – uwaga jest jedna: wszystkie noclegi i transporty trzeba rezerwować, a na terenie parku jest zakaz rozbijania namiotów). Pogoda dalej pod pasem….czyżby tak miała mnie żegnać Nowa Zelandia? Muszę przyznać, że Ablel Tasma National Park oferuje odpoczynek iście emerycki, ale mimo wszystko warto zobaczyć ten piękny zakątek i złote plaże, zobaczyć delfiny i foki.\n02.10.2006 – Bay of Islands\nNiby mam dziś nurkować z delfinami, ale pogoda jakoś nie sprzyja – nadal pada, padało całą noc, a w drodze do Bay of Islands znowu ulewa i burza. Chyba trzeba zmienić plany na dziś. W sumie dlaczego się nie ukulturalnić i zamiast delfinów nie dowiedzieć się o historii tego kraju więcej, niż to, co udało mi się wyczytać w przewodniku. Po drodze zatrzymujemy się w Parku Narodowym, gdzie rosną najwyższe i najstarsze w Nowej Zelandii drzewa kauri – imponujące!. Wysiadamy w Paihia, szybka zmiana biletów i dalej jedziemy do Waitangi. Tam zwiedzamy posiadłość, w której podpisano słynny traktat z Maorysami, oglądamy maoryski dom spotkań (na marginesie pięknie rzeźbiony w środku), robimy spacer po polach Waitangi – stąd widać Russel, pierwszą stolicę Nowej Zelandii. Następnie rejs statkiem do Russel – piękne widoki, w końcu wychodzi słońce i robi się ciepło. Następnie zwiedzanie Russel – piękne miasteczko, takie spokojne (podobno dlatego, że jeszcze przed sezonem) – mogłabym tam zamieszkać!! A podczas rejsu do Russel widziałam i delfiny i wielką mantę przepływającą koło pomostu Aby dostać się do Russel wykupiłam w firmie Great Sights „toura”, który kosztował mnie 150 NZD – w tym bilety wstępu, przewodnik po Waitandze, prom do Russel, przewodnik i przejażdżka po Russel, jedzonko.\n03.10.2006 – wielki come back\nTo już koniec mojej wyprawy po Nowej Zelandii. Auckland żegna mnie strugami deszczu, na lotnisku rewidują mi cały bagaż podręczny, oglądając mój osobisty sprzęt nurkowy i sprawdzając, czy zadeklarowałam to przy wjeździe. Ułatwiłam sobie sprawę udając, że bardzo kiepsko ich rozumiem…..puścili mnie z nadbagażem bez dopłaty, ale wymagało to troszkę nerwów….\nNo i bardzo ważne na koniec – przy wyjeździe należy opłacić przed odprawą paszportową 20 NZD opłaty lotniskowej, która nie jest wliczona podobno do ceny biletu. Na szczęście w kasie na lotnisku można płacić też kartą, są też bankomaty\nMimo, że nie udało mi się w ogóle ponurkować (a między innymi po to przejechałam pół świata), to widziałam miejsca niesamowite, niektóre tak zachwycające, że ich cień na zawsze pozostanie w mojej pamięci. Udało mi się zakosztować nie tylko kuchni maoryskiej, ale także poznać trochę ich kulturę i sposób widzenia świata dziś. Nie ukrywam, że można pojechać taniej – z namiotem i korzystając z autostopu (nie ma problemów jeżeli jest się dziewczyną), ale można rzec, że komunikacją publiczną też da się i też poznaje się ciekawych ludzi i miejsca. Cieszę się, że zdecydowałam się pojechać sama i dziękuję za wsparcie rodzinie – mamie i cioci oraz przyjaciołom – Asi, Monice i Dorocie – gdyby nie wy nie pisałabym dziś tej relacji


Zlecę wykonanie oraz montaż 2 par drzwi zlicowanych ze ścianą Warszawa - Białołęka - Oferteo.pl\nZlecę wykonanie oraz montaż 2 par...\nZapytanie ofertowe nr 434472\nZlecę wykonanie oraz montaż 2 par drzwi zlicowanych ze ścianą\nMiejsce: Warszawa - Białołęka - powiat Warszawa, Mazowieckie\nZlecę wykonanie i montaż drzwi zlicowanych ze ścianą z ościeżnicą ukrytą.\nSkrzydło drzwiowe - wysokość 210cm x 90cm, ściana 10cm w kolorze białym.\nZamówienie obejmuje 2 sztuki - pokojowe i łazienkowe z otworem.\nPomiar i montaż.\nTermin realizacji: w ciągu miesiąca od dn. 7.11.2013r.\nNr zapytania ofertowego: 434472\nkocioł co Warszawa, kupię odzież damską Warszawa, kupię kostkę brukową Warszawa, bloczki gazobetonu Warszawa, szlifowanie betonu Warszawa, kocioł co Mazowieckie, kupię odzież damską Mazowieckie, kupię kostkę brukową Mazowieckie, bloczki gazobetonu Mazowieckie, szlifowanie betonu Mazowieckie, kocioł co, kupię odzież damską, kupię kostkę brukową, bloczki gazobetonu, szlifowanie betonu\nZlecę montaż drzwi wejściowych. W zakres prac wchodzi demontaż i montaż oraz obróbki drzwi. Otwór wynosi 100cm, a zakupione drzwi są w wymiarze...\nZlecę montaż 1 sztuki drzwi wewnętrznych w bloku\nZlecę montaż 1 sztuki drzwi wewnętrznych w bloku. Prawdopodobnie konieczne będzie również obrobienie otworu pod te drzwi....\nZakres zlecenia: Podniesienie drzwi w otworze o 4cm. Drzwi wejściowe w nowo wybudowanym domu. Szerokość drzwi:...\nZlecę montaż drzwi trzech wewnętrznych wraz z ościeżnicami. Otwory drzwiowe mają szerokość 90cm, a drzwi 80cm. Mieszkanie w nowym bloku. Drzwi firmy skandynawskiej Jel-Wen, już w posiadaniu...\nZlecę montaż 1 sztuki drzwi wejściowych. Zapewniam materiały. Termin rozpoczęcia prac: połowa października...\nZlecę: 1. Montaż drzwi wewnętrznych wraz z ościeżnicą - 1 skrzydło. 2. Dopasowanie drzwi do starej ościeżnicy stalowej - 1 skrzydło. 3. Zamontowanie półki na ścianie. Oferty: robocizny Termin...\nZlecę montaż 50 - 200 drzwi/futryn wewnętrznych\nZlecę montaż 50 - 200 drzwi/futryn wewnętrznych mieszkaniowych oraz przeciw pożarowych. Montaż futryny na pianie montażowej ognioodpornej lub zaprawie cementowej i/lub kotwach stalowych. Zakres: zawieszenie skrzydła, uzbrojenie skrzydła w szyld dolny i góry, montaż...\nZlecę renowację (opalenie, wykąpanie) 3 sztuk drzwi dwuskrzydłowych o wysokości 2,60m, częściowo już opalonych. Termin realizacji zlecenia: jak najszybszy (od...\nZlecę montaż drzwi, 5szt. wewnętrznych i 1szt. zewnętrznych\nZakres prac: montażu drzwi Informacje dodatkowe: 1szt. zewnętrznych, 3szt. pokojowych i...\nZlecę montaż stolarki drzwiowej, 33 szt.\nZlecę montaż stolarki drzwiowej: - drzwi stalowe pełne jednoskrzydłowe (p. poż.) - 20 szt. - drzwi stalowe pełne dwuskrzydłowe (p. poż.) - 6 szt. -...\nJesteśmy rodzinną firmą z tradycją oferującą sprzedaż i montaż okien własnej produkcji. Dzięki temu, że zamawiasz bezpośrednio u producenta, możesz liczyć na zawsze niską cenę przy jednoczesnym solidnym i terminowym wykonaniu prac. Cechuje nas indywidualne podejście do klienta. Jesteśmy w stanie szybko zrealizować każde...\nJestem właścicielem firmy remontowo-budowlanej działającej od 2002roku. Głównym atutem firmy jest dokładnośc.Oferujemy Państwu oferty takie jak. -płytkarstwo -zabudowy g/k -gipsówki bezpyłowo -malowanie -tynkowanie ręczne oraz z agregatu -panele,deska barlinecka...\nJesteśmy młodą firmą na rynku, działamy od lipca 2008r. Profesjonalizm i rzetelność to podstawa naszych usług. Do każdego zlecenia podchodzimy indywidualnie i dla każdego klienta znajdziemy odpowiednie rozwiązanie. Świadczymy kompleksowe usługi w dwóch branżach: - w zakresie zakładania i pielęgnacji ogrodów i innych terenów zielonych, oraz - usług...\nSpecjalizujemy się w wykonawstwie i profesjonalnym montażu wszystkich rodzajów ogrodzeń. Budujemy również stany surowe i domy pod klucz. Wykonujemy też...\nFirma specjalizuje się w usługach: - zakładanie stolarki budowlanej (montaż schodów drewnianych na betonie) - układanie paneli podłogowych i ściennych - malowanie, szpachlowanie - układanie płytek podłogowych i ściennych - drobne remonty i przeróbki instalacji wodno-kanalizacyjnych - montaż płyt...\nOferujemy uslugi w zakresie: Remonty, malowanie, gipsowanie, tapetowanie, montaz wymiana drzwi, docieplenia, płyty kg, panele. Także oferuje usługi typu - układanie kostki brukowej(parkingi,chodniki,podjazdy,itp.),...\nNasza firma oferuje kompleksowe usługi remontowo-budowlane i wykończeniowe. Na rynku budowlanym prosperujemy już od 18 lat. Posiadamy liczne referencje i możliwość obejrzenia na żywo dotąd wykonanych prac. Firma udziela gwarancji i proponuje przystępne ceny. Każde zlecenie realizujemy z rzetelnością...\nKompleksowe wykończenia wnętrz. Projektowanie i realizacja, zakup wyposażenia wnętrz. Optymalizacja kosztów wykonania. Prace wykończeniowe (glazura, sucha zabudowa, gładzie, malowanie, sufity podwieszane, etc.), przeróbki instalacji elektrycznych i hydraulicznych....\nWykonujemy kompleksowe remonty i wykończenia mieszkań i pojedynczych lokali. Prace poparte profesjonalnym wykonawstwem ,konkurencyjną ceną i 2-letnią gwarancją, •\tSzczególną uwagę zwracamy na jakość, wysoki standard i terminowość wykonania naszych zleceń....\nOKLEJANIE DRZWI mocną,drewnopodobną OKLEINĄ PCV! DRZWI WEWNATRZKLATKOWE, ZE STARYCH, JAK NOWE! Nadaj swoim starym drzwiom nowości i świeżości! Nie muszą wyglądać na tyle ile mają lat! Masz nowe mieszkanie? Kolor drzwi nie pasuje do Twojego wystroju wnętrza? Dopasuj ich kolor do własnego designu,a nie design do drzwi!Wybierz kolor,MY zajmiemy się...\nSzybki i profesjonalny montaz drzwi!Montujemy dzwi zewnetrzene i wewnetrzne wiodacych producentow na...\nDrzwi wewnętrzne i zewnętrzne antywłamaniowe\nProponujemy drzwi zewnętrzne i wewnętrzne znakomitych, bezkonkurencyjnych w swojej klasie producentów - KMT funkcjonującego na polskim rynku stolarki od 1967 roku i DRIMS z Ząbek, producenta nieprzeciętnych drzwi wewnętrznych charakteryzujących się wysoką jakością i najdłuższym okresem gwarancyjnym w kraju - 10 lat. Ponadto...\nKażdy z nas marzy o pięknym i niezwykłym wnętrzu swojej sypialni, które powinno zaskakiwać i przyciągać wzrok. Taki efekt możemy osiągnąć stosując nietypowe rozwiązania aranżacyjne. Idealny sposób na niepowtarzalne wnętrze to dobranie idealnych drzwi wewnętrznych. Dzięki nim wnętrze...\nMontujemy i sprzedajemy okna, drzwi, rolety, żaluzje, markizy, bramy...\nZakład Stolarski "Retro-Styl" w Kołobrzegu oferuje produkcję oraz montaż drzwi z drewna wewnętrznych oraz zewnętrznych. Realizacje według pomysłu Klienta bądź z naszą "podpowiedzią". Gwarantujemy wysoką jakość...\nJeśli masz stare drzwi do wymiany to zadzwoń. zdemontujemy stare drzwi , wstawimy nowe i obrobimy....\nProfesjonalny montaż Drzwi, marketowe,alu, p-poż itd Autoryzacja\nPoszukujesz profesjonalnego montażu drzwi? - nie mogłeś trafić lepiej. Oferuję usługi montażowe zakupionych przez Ciebie drzwi markowych (Gerda, Delta itp) oraz marketówek (Castorama, Leroy Merlin) Zapewniam: - profesjonalny front robót...\nNasz doświadczony zespół i bogata praktyka dają gwarancję, że drzwi zostaną zamontowane sprawnie i zgodnie z obowiązującymi zasadami. Trzeba pamiętać, że nieodpowiednio wykonany montaż drzwi to przyczyna ich nieprawidłowego funkcjonowania, a więc zmniejszonej szczelności, ocierania skrzydła o podłogę czy samoczynnego zamykania...


Polonia wygrywa ! Płomień awansuje ! – Polonia Poraj\nPolonia Poraj 3(1)-(0)0 Orkan Rzerzęczyce\nOsłabiona brakiem kilku podstawowych graczy Polonia pewnie pokonała wczoraj zespół z Rzerzęczyc i chociaż marna to pociecha zajmie najprawdopodobniej drugie miejsce w lidze. Kluczem do zwycięstwa okazała się (……)\ndobra gra młodzieży która godnie zastąpiła kontuzjowanych i pauzujących za kartki starszych kolegów. Polonia zdobyła prowadzenie w 22 minucie kiedy to dalekie dośrodkowanie Michała Czechowskiego na bramkę zamienił Jakub Sobota. Zawodnik z Poraja oddał strzał stojąc tyłem do bramki i zaskoczył wychodzącego do interwencji bramkarza gości. Pierwsza część mimo iż toczyła się raczej pod dyktando gospodarzy nie przyniosła więcej bramek mimo nadarzających się ku temu okazji. W drugiej odsłonie Orkan nie miał większego pomysłu na odrobienie strat i tracił kolejne bramki. Na 2-0 podwyższył kolejny raz Jakub Sobota, który strzałem z 25m zaskoczył niepewnie grającego golkiperagości. Kolejne minuty to popis nieskuteczności Polonistów, którzy kilkakrotnie mogli podwyższyć wynik spotkania i znacznie poprawić bilans bramkowy. Sztuka ta jednak nie udawała się przez dłuższy czas i dopiero pojawienie się na boisku Macieja Makucha przyniosło efekt w postaci trzeciej dobijającej przeciwnika bramki. W tej sytuacji młody napastnik z Poraja skutecznie zakończył akcję Michała Cichonia, który dokładnym podaniem obsłużył zamykającego akcję kolegę. Polonia wygrała mecz zasłużenie a zgromadzeni na boisku kibice mogą być zadowoleni z postawy swojego zespołu.\nPOLONIA : Mariusz Sikorski – Michał Jakubiec, Michał Czechowski, Łukasz Białaszczyk (75′ Przemysław Ogłaza), Łukasz Ogłaza – Marcin Jabłoński (78′ Paweł Pala), Adrian Żak, Bartosz Kulej (80′ Maciej Makuch), Michał Cichoń – Jakub Sobota, Adam Kamela\nW pozostałych meczach 24 kolejki niespodzianek nie było. Kamienica Polska ograła w wyjazdowym spotkaniu Piasta i na dwie kolejki do końca rozgrywek zachowuje szanse na drugie miejsce w tabeli. Warta podzieliła się punktami z Częstochówką a kibice w Zawadzie nie zobaczyli żadnej bramki. Częstochowska Skra była faworytem w meczu z Błękitnymi i nie pozwoliła przyjezdnym sprawić niespodzianki pokonując piłkarzy z Aniołowa. Drużyna Płomienia pokonując Olimpię mogą już świętować powrót do ligi okręgowej, gdyż na dwie kolejki do końca posiadają już bezpieczną przewagę nad resztą stawki. W spotkaniu drużyn środka tabeli Sokół w najmniejszym wymiarze pokonał Spartę i podtrzymuje miano niepokonanego na wiosnę zespołu.\nPosted on 30 lipca 2008 Author Marcin\nPolonia Poraj 3(3)-(0)0 Sokół Olsztyn W kolejnym sprawdzianie przed ligowymi zmaganiami nasz zespół w rewanżu gościł drużynę Sokoła Olsztyn czyli swego sobotniego sparing-partnera. I tym razem sprawdzian wypadł na korzyść Polonistów, którzy na własnym terenie również ograli niżej notowanego rywala. (… dalej)\nPosted on 25 czerwca 2004 Author Marcin