Crean OP: O. Reginald Garrigou-Lagrange, Leon XIII i liberalizm : Myśl Konserwatywna\nCrean OP: O. Reginald Garrigou-Lagrange, Leon XIII i liberalizm\nRedakcja | 18 grudnia 2016\t| 0 Komentarzy\nSłowo liberalizm było już stosowane w tak wielu znaczeniach, że być może niedługo nie będzie ono już oznaczało niczego. W niniejszym eseju, idąc śladem Reginalda Garrigou-Lagrange, użyję go dla określenia doktryny, zgodnie z którą społeczeństwo obywatelskie nie jest moralnie zobowiązane do wyznawania lub głoszenia jakiejkolwiek religii. Przeciwieństwem liberalizmu było nawracanie, temat wszakże znajdujący się na poboczu zainteresowań o. Garrigou. Opierając się szczególnie na encyklikach papieża Leona XIII nieustannie utrzymywał on, że obowiązkiem państwa jest uznanie Bożego objawienia i wyznawanie wiary katolickiej. Jego najbardziej usystematyzowany wykład tego problemu zawiera konkluzja traktatu De Revelatione, studium poświęcone teorii i praktyce apologetyki.\nCo istotne: o. Garrigou-Lagrange rozróżnia między liberalizmem a różnymi formami indyferentyzmu1. Indyferentyzm rozumie jako doktrynę mówiącą, że człowiek jako jednostka nie posiada żadnych obowiązków religijnych. A zatem indyferentyzm absolutny zaprzecza, by człowiek mógł być zobowiązany do jakichkolwiek praktyk religijnych, nawet najbardziej naturalnych. W najlepszym wypadku religia mogła stanowić symboliczne wyrażenie absolutu bądź też być rodzajem ozdobnej formy, dostosowanej do niektórych temperamentów. Nigdy jednak obowiązkiem. Umiarkowany indyferentyzm sugeruje, że każda forma religii, czy to monoteistycznej, czy to chrześcijańskiej, jest równie dobra, co pozostałe. Indyferentyzm – notuje Garrigou – jest, technicznie rzecz ujmując, herezją, sprzeciwia się bowiem dogmatowi, zgodnie z którym nikt nie może być zbawiony poza Kościołem Katolickim2.\nLiberalizm jest cokolwiek bardziej przekonujący. O. Garrigou wyjaśnia, że liberalni katolicy, uznający boską genezę Kościoła Katolickiego, a zatem także spoczywający na wszystkich jednostkach obowiązek nieodstępowania go, bronią jednak obywatelskiej wolności do każdej formy kultu jako właściwej społeczeństwu, które jest nie tyle nieuporządkowane, co pozostaje w zgodzie z rozumem i duchem Ewangelii, wolności – dodajmy – bardzo użytecznej3. Wolność obywatelska może być rozumiana jako swoboda praktykowania każdej formy religii publicznie, a także szukania okazji do zachęcania współobywateli do przystępowania do niej, w tym dla przykładu: do budowania publicznych miejsc kultu, prowadzenia procesji religijnych, a także stosowania środków masowej komunikacji do nauczania zasad własnej religii oraz przekonywania do niej. O. Garrigou zaprzeczał, że istnieje jakieś powszechne prawo do wszystkich tych praktyk w oderwaniu od Prawdy.\nLiberalizm może też być zdefiniowany negatywnie jako "doktryna, zgodnie z którą autorytety cywilne i społeczne nie są zobowiązane do akceptacji Bożego objawienia, które zostało im odpowiednio zaprezentowane, mogą natomiast zachować postawę neutralną pomiędzy religią prawdziwą, a fałszem.\nPiszący za pontyfikatu Benedykta XV, o. Garrigou rozróżniał trzy etapy rozprzestrzeniania się liberalizmu w Kościele Katolickim. Pierwszy rozpoczął się wraz z działalnością Felicite de Lamennais'a i jego zwolenników, głoszących swoje idee przede wszystkim na łamach pisma L’Avenir ("Przyszłość"). Szukając sposobu zachowania praw Kościoła w obliczu interwencjonizmu państwa opowiadali się oni za rozdziałem tych podmiotów jako użytecznym dla ocalenia kościelnych wolności. Twierdzili ponadto, że obywatelska wolność należy sie każdej formie kultu. Ruch ten został omówiony przez papieża Grzegorza XVI w wydanej w roku 1833 encyklice Mirari Vos. Ojciec Święty potępił tam w pierwszej kolejności indyferentyzm, nazywając go "fatalną opinią, według której człowiek może, wyznając jakąkolwiek wiarę, dostąpić wiekuistego zbawienia duszy, gdyż podporządkował się sprawiedliwości i uczciwości". Potępia dalej wolność druku, odrzucając zwłaszcza opinię, że "publikacja niektórych książek, wydawanych dla obrony wiary i religii", jest w stanie zrekompensować wysyp błędów, wylewający się na łamach rozzuchwalonej prasy. Zaprzecza wreszcie, że jakiekolwiek dobro może wypłynąć z rozdziału Kościoła od państwa. O. Garrigou zanotował, że podczas gdy Lacordaire i Montalembert przyjęli papieskie nauczanie, to de Lamennais, po krótkiej przerwie, pozostał jego zaciętym przeciwnikiem.\nEtap drugi rozpoczął się wraz z nastaniem roku rewolucji – 1848, a przetrwał aż do ogłoszenia Syllabusa Piusa IX w roku 1864. Niektórzy katolicy twierdzili, że najlepszym stanem społeczeństwa jest ten, w którym żadna religia nie była by ograniczana przez państwo – chyba, że wymaga tego spokój publiczny. Innymi słowy: pożądane jest, by wszystkie religie cieszyły się taką samą swobodą w przestrzeni publicznej, z wyjątkiem sytuacji, gdy mogło by to doprowadzić do ulicznych zamieszek. Papież podkreślił, że sprzeciwia się to Pismu Świętemu i doktrynie Kościoła, a także nauczaniu jej Ojców. Syllabus potępił w szczególności opinię, zgodnie z którą "nie jest dłużej oczekiwane, by religia katolicka była jedyną religią państwową – aż do wykluczenia innych form kultu", a także "publiczna wolność każdej formy kultu nie zepsuje moralności ani umysłów ludzkich, nie będzie też źródłem plagi indyferentyzmu".\nPo interwencji papieża Piusa, katolicki liberalizm wygasł na krótko jako doktryna, ale nadal istniał jako tendencja. Do tego okresu należą m. in. encykliki Leona XIII Immortale Dei (1885) oraz Libertas Praestantissimum (1888). Papież powtórzył w nich nauczanie swoich poprzedników, jednak dopuścił możliwość tolerowania fałszywych religii w obrębie państwa wtedy, gdy staje się to niezbędne dla uniknięcia większego zła, lub też służy uzyskaniu większego dobra. Pod koniec tego okresu, pomimo wysiłków Leona XIII, liberalizm raz jeszcze zaczął przybierać kształt doktryny, i jako taki został odrzucony przez Piusa X w encyklice Pascendi (1907), a także liście do biskupów Francji (1910). Garrigou-Lagrange będzie odtąd dążył do wyjaśniania i obrony tej zwartej serii papieskich pouczeń, od Grzegorza XVI do św. Piusa X włącznie, na krótko wznowionej w encyklice Piusa XII Quas Primas, poświęconej królowaniu Chrystusa.\nPrawa należne Bogu\nO. Garrigou proponuje dwa sposoby obalenia liberalizmu. Pierwszy odwołuje się do praw należnych Bogu. Bóg stworzył człowieka wyposażając go w naturę, która domaga się życia we wspólnocie. Dlatego też Stwórca musi być uważany za tego, który ustanowił społeczeństwo obywatelskie, conditor ipsius societatis civilis. Garrigou pisze, że "Bóg jest nie mniej, niż Stwórcą, Panem i dobroczyńcą społeczeństwa obywatelskiego, a także jego władz". Prawo naturalne wymaga zatem, by społeczeństwo obywatelskie, za pośrednictwem władz, oddawało Bogu publiczną cześć.\nCo więcej: jeżeli Bóg się objawił, to władze cywilne muszą uznać to objawienie. "Było by czymś absurdalnym utrzymywać, że rządzący, tworząc swoje prawa, mogą działać tak, jakby Objawienie nie zaistniało, a także, że wolno im nakazywać rzeczy zabronione [przez Objawienie]. Oznaczało by to, że ziemski prawodawca jest nadrzędny w stosunku do Boskiego".\nNie tylko powinni rządzący unikać otwartego sprzeciwiania się Bożym nakazom, lecz także powinni kształtować życie społeczne w myśl ich litery. "Jeżeli Bóg ustanawia określoną formułę religii i czyni znanymi pewne pozytywne nakazy, to wówczas społeczeństwa i władcy, podobnie jak każda jednostka, zobowiązane są do okazywania Mu posłuszeństwa". Nie wystarczy zatem, by rządzący nie nakazywali idolatrii, lub by propagowali religię jako taką; ich zadaniem jest dążenie do szerzenia wiary katolickiej, gdyż została im ona podana jako jedyna prawdziwa. Jako przykład takiego "pozytywnego" nakazu, który musi być respektowany przez państwo, możemy podać obowiązek zawierania małżeństw przez katolików wyłącznie z błogosławieństwem Kościoła. Państwo nie może w tej sytuacji rościć sobie prawa do rejestrowania związków katolików nie spełniających wymogów określonych w prawie kanonicznym. Prawo cywilne musi trzymać się prawa naturalnego. A prawo naturalne samo w sobie wymaga, ażeby podporządkować się wszystkiemu, cokolwiek Bóg nakazuje, a także wierzyć we wszystko, co raczy objawić. By być w pełni wiernym prawu naturalnemu, społeczeństwo musi trzymać się zasad pozytywnego prawa Bożego.\nO. Garrigou zauważył, że również Leon XIII przywołuje prawa Boże w kontekście odrzucenia liberalizmu. W encyklice Immortale Dei czytamy: "Ludzie pozostają w mocy Bożej złączeni w społeczeństwo nie mniej, niż wówczas, gdy rozpatruje się ich jako jednostki; i nie mniej winne jest społeczeństwo wdzięczność Bogu, niż jednostki". I dalej: "miasto, poprzez publiczny akt wiary, musi uczynić zadość różnorakim ważnym obowiązkom, łączącym je z Bogiem".\nW Libertas czytamy: "Społeczeństwo obywatelskie musi rozpoznać Boga jako swojego założyciela i rodzica, powinno też pozostać posłuszne i pełne czci względem jego potęgi i autorytetu. Sprawiedliwość zatem zabrania, podobnie jak sam rozum, by państwo było bezbożne; lub by przyjęło linię działania, która by prowadziła do bezbożności – by wspomnieć traktowanie różnych religii (jak je niektórzy nazywają) w ten sam sposób i rozciąganie nad nimi obietnicy takich samych praw i przywilejów".\nMożna też przywołać fragment encykliki Tametsi futura z roku 1900, w której papież jasno wskazuje, że społeczeństwa mają nie tylko czcić Boga zgodnie z prawem naturalnym, ale także przestrzegać jego nakazów: "Przez prawo Chrystusa rozumiemy nie tylko naturalne zasady moralne i starożytne prawo, wszystko, co Jezus Chrystus udoskonalił i ukoronował swoim ogłoszeniem, wyjaśnieniem i sankcją. Ale również resztę Jego doktryny i tego, co założył. Prawo Chrystusa powinno dominować w społeczeństwie ludzkim i być przewodnikiem i nauczycielem życia zarówno publicznego, jak i prywatnego".\nDrugi argument przeciwko liberalizmowi zasadza się na prawidłowo rozumianym dążeniu, bądź celu społeczeństwa. Owo dążenie, którym jest doczesne dobro wszystkich obywateli, jest w sposób rzeczywisty podporządkowane celowi wyższego rzędu, a zatem dobru wiecznego błogosławieństwa. Jednak zmierzać do dobra niższego rzędu bez odniesienia do dobra wyższego, któremu to pierwsze podlega, oznacza wybór drogi pogrążonej w chaosie. Dlatego też rządzący zobowiązani są do zarządzania społeczeństwem mając na uwadze życie wieczne, do takiego formułowania praw, by obywatele mogli łatwiej osiągać ich nadprzyrodzony cel.\nCo Autor rozumie pod pojęciem rzeczywistego podporządkowania celowi wyższemu? Rozumie przez to subordynację nie z uwagi na zbiór okoliczności zewnętrznych, lecz taką, która wypływa z samej natury rzeczy. Dla przykładu: zdrowie fizyczne jest do głębi zależne od moralnego trybu życia, dusza bowiem ma większą wartość od ciała. Dążenie do zdrowia fizycznego bez odniesienia do cnót jest podążaniem drogą w bezładzie. Dla kontrastu: modlitwa nie jest zależna od prac domowych, jakkolwiek w pewnych okolicznościach może się stać konieczne jej odłożenie z uwagi na pilne zmywanie naczyń.\nDlaczego zatem doczesne dobro obywateli jest trwale podporządkowane dobru wiecznemu, obiecanemu przez prawdziwą religię? Po prostu dlatego, że dobro wiekuiste jest dobrem nadrzędnym, a wejście w jego posiadanie, dostąpienie błogosławieństwa, stanowi główny cel człowieka. Dla przykładu: rzeczy materialne, które należą do obywateli, istnieją dla ich dobra duchowego, tak, jak ciało istnieje dla dobra duszy. Wykorzystywanie ich bez odniesienia do wieczności równa się ignorowaniu celu, w jakim zostały stworzone, a zatem występowaniem przeciw samej ich naturze. Innymi słowy: prawa rządzące wytwarzaniem i używaniem rzeczy materialnych nie mogą abstrahować od nadprzyrodzonego celu, do jakiego dąży człowiek. Prostym zastosowaniem tej zasady będzie np. zakazanie handlu w niedzielę.\nNawet, jeżeli rozważymy kwestię wspólnego doczesnego dobra społeczeństwa, na które składa się nie tylko obfitość rzeczy materialnych, lecz przede wszystkim naturalne cnoty jego uczestników, dojdziemy do przekonania, że to samo podporządkowanie dobru wiekuistemu jest warunkiem koniecznym. Dlatego też za dobrem doczesnym "należy podążać cnotliwie, dążąc najpierw do najwyższej nagrody". Społeczeństwo nie powinno, na przykład, zachęcać do odwagi bez zachęcania do pogłębiania wiary – nie będzie bowiem wtedy promowało odwagi rozwiniętej w oparciu o cnoty: bo "w praktyce nie jesteśmy w stanie skutecznie zmierzać do naszego naturalnego celu nadrzędnego (to znaczy życia zgodnego z cnotami naturalnymi) równocześnie odbiegając od celu nadprzyrodzonego".\nJest prawdą, że szczegółowe cele społeczeństwa ludzkiego nie mają charakteru nadprzyrodzonego. Jednak by umożliwić obywatelom prawidłowe osiąganie tych celów, władze cywilne muszą dopuścić możliwość zaistnienia celu nadprzyrodzonego. Gdy zaś taki cel staje się w wystarczającym stopniu widoczny, władze powinny przyjąć go do świadomości. Jak o. Garrigou pisze bardziej obrazowo w innym miejscu: "prawdziwa religia musi być objęta przez obydwa ramiona: to znaczy zarówno przez to społeczne, jak też indywidualne".\nNasz autor proponuje dodatkowo pośredni dowód, ex effectu, koniecznej subordynacji społeczeństwa jego nadprzyrodzonemu celowi. "Gdy owo podporządkowanie zostaje odrzucone, ład i pokój znikają ze społeczeństwa tak, jak choroba staje się skutkiem nałogów". Dlaczego jest to nieuniknione? Garrigou odpowiada: spójna struktura społeczna wymaga moralności, która z kolei musi być poddana Bogu. Można tu podsumować, że "ktokolwiek kwestionuje religię, wywraca same fundamenty społeczeństwa". I dalej: "Nie tylko dla Boga, ale również z uwagi na poddane swojej opiece jednostki, Państwo musi uznać prawdziwą religię".\nRaz jeszcze dla obrony tezy o niezbędnym podporządkowaniu życia społecznego życiu wiecznemu przywołano ustęp z pism Leona XIII: "Autorytet publiczny ustanowiony został dla dobra tych, którzy są rządzeni. I jeżeli nawet dąży do jak najszybszego doprowadzenia obywateli do prosperity w życiu doczesnym, to nie mniej, lecz bardziej, winien jest ułatwiać osiąganie przez ludzi ostatecznego i najwyższego dobra, w którym zawiera się wiekuiste szczęście, do którego nikt nie jest w stanie dotrzeć w sytuacji, gdy zaniedbuje sie religię".\nJak w praktyce powinno wyglądać uznanie przez rządzących praw Bożych i nadprzyrodzonego celu naszego życia w społeczeństwie? Nasz autor formułuje odpowiedź w oparciu o ustęp Immortale Dei: "kto zaś rządzi (…), musi czcić święte imię Boga, a jednym z jego głównych obowiązków ma się stać przychylne traktowanie religii, jej ochrona, osłanianie jej literą i sankcją prawa, wreszcie nie uchwalanie i nie organizowanie niczego, co może naruszyć jej bezpieczeństwo".\nPaństwo, konkluduje Garrigou, ma trzy obowiązki względem Bożego Objawienia: w ujęciu negatywnym – nie może robić niczego wbrew objawionej Prawdzie; w ujęciu pozytywnym – musi ją wspomagać, pośrednio (broniąc jej przed jej wrogami), a także jawnie (popierając ją).\nW kontekście negatywnym państwo nie może więc uchwalać praw, które stanowiły by przeszkodę w głoszeniu prawd wiary lub administrowaniu sakramentów. Podobnie prawo nie może "zakłócać osądu moralności ludzkich czynów". To ostatnie napomnienie wydaje się oznaczać, że państwo nie może wprowadzać praw, które osłabiły by społeczną więź z prawem Bożym, np. dokonując dekryminalizacji praktyk, które obywatele uznają za niemoralne.\nPozytywnie – rządzący muszą w pierwszej kolejności bronić religii przed atakami. Także tutaj nasz autor nalega, by ich obowiązki nie sprowadzały się wyłącznie do prostego zagwarantowania prawa do kultu religijnego. Państwo powinno stać na straży nie tylko religii jako takiej, lecz religii objawionej: postępowanie wbrew temu stanowić będzie, jak widzieliśmy, zarówno pogwałcenie samego prawa naturalnego, jak i naruszenie praw należnych Bogu. Władcy mogą więc zabronić bluźnierstwa, a także kontrolować szerzenie się herezji lub religii nie chrześcijańskich. Jakkolwiek, jak zauważył Leon XIII, tolerancja takiego stanu rzeczy może okazać się konieczna, np. z uwagi na utrzymanie pokoju w państwie, to jednak dzieje się to wyłącznie per accidens, po to, by uniknąć większego zła. Objaśniając tę kwestię nieco szerzej, pisze: "Państwo nie może tolerować per se, tzn. bez jakiejkolwiek sprawiedliwej przyczyny, tego, co samo w sobie jest złe i obraźliwe dla Boga; lecz per accidens kult niewiernych oraz heretyków może być tolerowany po to, by uniknąć większego zła. Tolerować – to nie stawać na drodze zła, jakkolwiek zło jako takie warte jest przeszkodzenia mu. Mimo to, nawet, jeżeli władza świecka może czasem tolerować wolność wyznania, to nigdy nie wolno usankcjonować jej prawem. Usankcjonowanie wolności wyznania to nadanie sankcji bezbożności, fałszywa religia jest bowiem przesądem i przejawem bezbożności".\nDecyzja do co zakresu i okoliczności tolerancji okazywanej religiom niekatolickie stanowi kwestię politycznej roztropności. Władca katolicki musi odnaleźć właściwą płaszczyznę między liberalizmem, a fanatyzmem. Z drugiej strony – winien on wznosić się poza fałszywe znaczenie zwykłego koniunkturalizmu, dążącego do prostego uszczęśliwiania ludzi, a nie zakorzenionego w miłości Boga i zbawieniu dusz (co ciekawe: mówiąc o 'tolerancji' zarówno o. Garrigou, jak i Leon XIII mają na mysli publiczną manifestację religii niekatolickich; nie ma tu mowy o utrudnianiu praktyk religijnych, odprawianych w domu).\nPo trzecie: "Państwo musi wspierać religię objawioną nie tylko będąc przychylnym głoszeniu słowa Bożego i krzewieniu wiary, budowie kościołów, a także uznając wyłączenie kleru z niektórych obowiązków właściwych stanowi świeckiemu, np. ze służby wojskowej, ale również publicznie wyznając prawdziwą religię – np. biorąc udział w prawdziwym kulcie i publicznym uczczeniu Świętego Imienia Boga i Jezusa Chrystusa".\nA co z powszechnym zarzutem, że Państwo nie jest kompetentne w zakresie spraw religijnych? Tu nasz autor dokonuje ważnego rozróżnienia. Państwo nie jest nieomylne, dlatego też nie może zająć miejsca Papieża i biskupów w zakresie decyzji odnośnie spraw budzących spory wśród katolików. Jednak ci, którzy dzierżą autorytet władzy świeckiej, mają – podobnie jak inni ludzie – zdolność wartościowania wiarygodności religii katolickiej, a zatem także i prawdy wiary. Kiedy już wydadzą osąd dla niej korzystny, winni są postępować zgodnie z jej nakazami, nie tylko jako osoby prywatne, ale jako sprawujący urząd publiczny. W przeciwnym razie nie uszanują praw Bożych i nie poprowadzą ludu nawet do celów doczesnych. Jak podkreślił papież Leon XIII: "Odkąd wyznawanie jednej tylko religii jest dla państwa niezbędne, ta religia winna być wyznawana, która sama w sobie jest Prawdą, a także, która daje się rozpoznać bez trudu, zwłaszcza w państwach katolickich, gdyż znaki prawdy są na niej wyryte. Tej religii muszą zatem rządzący przestrzegać i chronić, przysparzając społeczeństwu – jak powinni – pożytku i roztropności".\nO. Garrigou podkreśla też, że katolickie społeczeństwo jest celem, do którego katolik powinien dążyć. Nie jest słusznym twierdzenie, że (by posłużyć się raczej terminologią nieco pokrętną, aniżeli współczesną) to tylko teza, którą należy zachować dla szkół teologicznych jako pewną prawdę spekulatywną, lecz że w praktyce należy podążać za hipotezą, zakładającą wolność wszystkich kultów po to, by dostąpić korzyści z tego wynikających. Zamiast stosować język tezy i hipotezy, o. Garrigou woli rozróżnić pomiędzy celem, którym jest katolickie społeczeństwo, a środkami, które tu i teraz są dostępne dla realizacji tego celu. Żywe pragnienie osiągnięcia tego celu, efficax intentio finis, musi zawsze mieszkać w sercu katolickiego męża stanu i obywatela. Poprowadzi ono właściwy dobór środków w danych, czasem być może bardzo trudnych, okolicznościach. "Tak działali święci, mimo wielkich utrudnień, chcąc odnowić wszystko w Chrystusie – tak, by Królestwo Boże mogło nastać nie tylko w sercach kilku dobrych wiernych, lecz również w społeczeństwie jako całości".\nDla kontrastu: "laicyzacja społeczeństwa to na dłuższą metę postawienie tyrana tam, gdzie rządzić powinien Bóg".\nPozycje do obronienia?\nMożna się zastanawiać, czy odrzucenie liberalizmu przez Reginalda Garrigou – Lagrange współgra z nauczaniem Soboru Watykańskiego Drugiego, a szczególnie z deklaracją o wolności religijnej, zawartą w Dignitatis humanae. Prawdą jest, że sama Deklaracja jasno stwierdza, że jej wykład "pozostawia niezmienioną katolicką doktrynę o moralnym obowiązku ludzi i społeczeństw względem prawdziwej religii i jedynego Kościoła Chrystusa". To tradycyjne nauczanie wypływa najpełniej z takich dokumentów, jak Syllabus Errorum, Immortale Dei oraz Libertas Praestantissimum, za którymi – jak widzieliśmy – Garrigou cały czas podążał. Niestety inne ustępy deklaracji wydają się oddalać od sposobu, w jaki referuje on tradycyjne nauczanie.\nDla przykładu: Dignitatis Humanae 2 twierdzi, że "w kwestiach religijnych nikomu nie powinno się zabraniać zgodnych z nakazami sumienia – zarówno prywatnie, jak i publicznie, samotnie lub wraz z innymi ludźmi, w zgodzie ze stosownymi ograniczeniami". Zgodnie z Dignitatis Humanae 4 "wspólnoty religijne mają prawo pozostawać nieskrępowanymi jeżeli chodzi o ich publiczne nauczanie, tak wygłaszane, jak i spisywane". Jak te napomnienia mają się do obowiązków państwa katolickiego, podnoszonych przez Garrigou, a dotyczących sprawdzania każdej herezji i religii niechrześcijańskich?\nJako że o. Garrigou zmarł w lutym 1964, niemal dwa lata przed ogłoszeniem Deklaracji, można co najwyżej domyślać się jego opinii na jej temat. Jesteśmy jednak w stanie podać kilak sugestii o tym, jak mógłby próbować pogodzić ją z antyliberalnym stanowiskiem, o którym pisaliśmy w niniejszym eseju.\nMając na względzie zacytowany wyżej ustęp z DH 2, Garrigou – jak sądzę – utrzymywałby, że "stosowne ograniczenia", nieco mgliście użyte w Deklaracji, powinny zostać wyznaczone Prawdą. Innymi słowy – uznałby on, że człowiek posiada, nawet bez bycia włączonym w nadprzyrodzoną wiarę w objawioną religię, naturalne prawo do oddawania czci bóstwu prywatnie oraz w ramach kultu publicznego, zgodnie przyrodzoną prawdą religijną, a także do zapoznawania innych z tą prawdą. Ale człowiek nie ma prawa działać wbrew prawdzie. Mógłby stąd wywnioskować, że zważywszy, iż wszystkie religie nie-katolickie zawierają mniejszą lub większą domieszkę błędu, nie może istnieć brak możliwości ograniczenia nauczania takiej religii w katolickim społeczeństwie.\nPodobnie, Garrigou mógł zauważyć, że prawo do głoszenia własnej religii w sposób niezakłócony, wspomniane w DH 4, nie może przybrać formy "niegodnej perswazji" (suasionem inhonestam aut minus rectam). Jak jednak – mógłby zapytać – może być niegodną próba przekonania kogoś, kto wyznaje wiarę sprzeciwiającą się religii objawionej przez Boga? Innymi słowy: akceptując radykalne prawo do różnych wolności mógł on nalegać, że wymowa Deklaracji pozwala stwierdzić, że nie mogą one być wykorzystywane na korzyść żadnej religii niekatolickiej. O ile bowiem można wyobrazić sobie świat bez łaski i objawienia, w obrębie których różne formy religii naturalnych mogły by współistnieć, katolik musi trwać przy konstatacji, że w swiecie takim, jakim życzy go sobie Bóg, religiom niekatolickim brakuje "zgodnosci z obiektywnym porządkiem moralnym", ktory Sobór uważa za niezbędny do korzystania z naturalnego prawa do wolnosci religijnej. Utrzymujemy bowiem, że religie takie nie prowadzą do celu nadrzędnego wszystkich działań moralnych, jakim jest zbawienie.\nThomas Crean OP\nNie ma wątpliwości, że ton Dignitatis Humanae daleki jest od tego, którym posługiwał się Garrigou-Lagrange. Chcę jednak zasugerować, że po uważnej analizie deklaracja nie przekreśla nauczania tego wielkiego dominikanina.\n1 Reginald Garrigou-Lagrange De Revelatione per Ecclesiam Catholicam proposita (third edition), Paris, 1926, P. Lethielleux [LAGRANGE I], p. 593. An earlier edition was published in 1919\n2 Ibidem, s. 603.\n3 Ibidem, s. 597.\nKategoria: Publicystyka, Religia, Społeczeństwo, Wiara\n« „Cesarz Karol. Prawda i mity”. Z przedmową Karola Habsburga\nEdward hr. Raczyński »


Jak się pozbyć cellulitu z ud - Piotrr i jego świat\nW wypadku kiedy to kobieta (rzadziej mężczyzna) zmaga się z problemem, jakim to jest cellulit, należałoby sięgnąć po jakiś lek, który to zwalczy tą niedogodność. Danym jest, jakie to wówczas komplikacje skórne nękają dotkniętą osobę, a do tego może to również owocować odczuwaniem bólu. Dlatego też, aby pozbyć się takiego dyskomfortu należałoby skorzystać a jakiegoś specyfiku. Tabletki na cellulit to efektywny sposób, jakkolwiek tutaj nadzwyczaj ważne jest to, by właściwie określić problem. Jest bowiem tak, że lipodystrofia może występować pod przeróżnymi postaciami oraz też w przeróżnych okolicach ciała.\nSam skutek jest w regule taki sam, ale już przyczyny występowania cellulitu i sposoby na jego zwalczanie są różne. Najpoprawniej wizualizuje to przykład z nieco medycznego punktu widzenia. Mamy bowiem tabletki na cellulit, jakie to przyspieszą metabolizm komórkowy, co sprowadza się do procesu rozkładania tłuszczów w taki sposób, aby pozostały one usunięte z organizmu.\nInne z kolei tabletki korygują mikrocyrkulację krwi i limfy, do tego działając na podobnej zasadzie jak jest to w tym pierwszym przypadku.\nWtedy to pozbawiamy się toksyn z organizmu. Warto tu jeszcze nadmienić o innym problemie, kiedy to występuje tak zwany cellulit wodny. Trzeba wtedy skorzystać z praktycznych tabletek, jakie to wspomogą wyeliminować z organizmu ludzkiego nadmiar wody wspólnie z zawartymi w niej toksynami. W każdym przypadku jest tu mowa o tabletkach, które to obejmują składniki naturalne, nie szkodliwe dla „pacjenta” a na dodatek efektywne.\nDlatego to należy wybrać dobry preparat, w czym muszą pomóc zawodowcy..\nBy zosia | Tuesday, April 25 2017 | 13:59\n« Sklep z kawą ziarnistą warszawa Efektywne spalanie tkanki tłuszczowej »


Monstrualne kliny - Hawki, siekiery, topory - knives.pl - ostra dyskusja\nAutor Wątek: Monstrualne kliny (Przeczytany 920 razy)\n« dnia: 26-12-2019, 20:13:36 »\nTak mi się przypomniało, klika razy w odmętach youtubuów trafiłem na takie dziwne narzędzia. Ksztat klina, często niehartowane, duża waga 10- 15 kg.\nOdp: Monstrualne kliny\n« Odpowiedź #1 dnia: 27-12-2019, 08:29:47 »\n15kg podnosić nad głowę? Na wstępie ogarnął mnie sceptycyzm.\nSkuteczność pracy przy sękatym kawałku utwierdziła mnie w zestawie - siekiera, siekiera do rozłupywania/siekieromłot, młot (ok. 5-7kg) i zestaw klinów począwszy od małych płaskich stalowych, przez co raz większe, aż do struganych na miejscu drewnianych jeśli zachodzi taka potrzeba.\nDziadek tak robił, ojciec tak robił, ja.....\n« Odpowiedź #2 dnia: 27-12-2019, 08:37:18 »\nTylko tak szybciej, bo do pracy z młotem to jednak sprawniej w dwie osoby. Niemniej taka sztuka dla sztuki raczej, raczej w ramach crossfitu niż prawdziwej roboty\n« Odpowiedź #3 dnia: 27-12-2019, 09:23:41 »\nEeee.... nie bardzo sobie wyobrażam pracę młotem w dwie osoby... Że jeden trzyma klin, drugi wali?\nMnie nauczyli tak :\n-jak drewno bez pęknięć, widocznych słabych miejsc, to spróbować siekierą zrobić choć delikatne pęknięcie\n-w słabe lub to "napoczęte" miejsce wbić mały klinik ("szlif pełny płaski" bez załamań o dość ostrym kącie, ma się dobrze wbijać, bez tendencji do wyskakiwania), wbijanie jak gwóźdź, czyli najpierw lekko popukać trzymając klin w jednej, młot w drugiej ręce, jak już wstępnie się wbije wtedy można mocniej.\n- potem sukcesywnie coraz większe kliny w linii pęknięcia\n-przy mocno związanych kawałkach, po pęknięciu trzymające pasma drewna przeciąć siekierą\nCo ważne w ten sposób pracujemy tylko nad jednym miejscem, trzeba się nauczyć wybierać gdzie i jak drewno będzie chciało pękać, czasem jest to kwestia 1cm. W przypadku ciężkiego siekieromłota o takiej precyzji trudno mówić. Druga sprawa to drewno po uderzeniu nie wraca do poprzedniego kształtu, szczelina nie zamyka się, często jeszcze chwilę po uderzeniu w klin słychać jak drewno rozszczepia się dalej.\n« Odpowiedź #4 dnia: 27-12-2019, 09:39:50 »\nCytat: witeg w 27-12-2019, 09:23:41\nNom, wydaje mi się, że tak sprawniej da się to robić niż odkładać młot, by wkładać kliny.\n« Odpowiedź #5 dnia: 27-12-2019, 11:29:41 »\nA jak się młot obsunie, ześlizgnie, nie trafi? Łapki ludziom nie odrastają.\nZdecydowanie klin wbija się jak gwóźdź, jedną ręką trzymasz klin, drugą młotem go wbijasz, jak już się dobrze trzyma w drewnie zaczynasz coraz mocniej uderzać, choć też na początku z wyczuciem bo klin lubi wyskoczyć ze sprężynującego drewna. Dopiero jak mocno siedzi i czuć, że za każdym uderzeniem zagłębia się i nie cofa, można nawalać z całą parą. Takie łupanie to precyzyjna robota wymagająca myślenia, a nie bezmyślna napierdalanka.\nSzybkość pracy zależy przede wszystkim od wyboru właściwego miejsca.\nCo do BHP to absolutnie nie może być nikogo na drodze młota (tej zamierzonej i tam gdzie może się znaleźć w przypadku nieudanego uderzenia), poza tym tak jak pisałem zdarza się, że klin wyskakuje z drewna i leci nawet kilka metrów, w związku z tym lepiej, żeby w promieniu tych 4-5m nikt się nie kręcił, a samemu stawać tak by nie być na drodze takiego wyskakującego klina.\nTo nie prędkość zabija tylko gwałtowna jej utrata\n« Odpowiedź #6 dnia: 27-12-2019, 12:34:55 »\nFachowcem nie jestem ale swoje w młodości siekierą rąbałem (2 miesiące rąbania dzień w dzień wykopanych pni od "akacji) i bardziej traktuje to jako sztuka dla sztuki.\nJednak powiedzcie mi jedno: po kiego panu na 1 filmiku ten pasek na klacie\n« Odpowiedź #7 dnia: 27-12-2019, 12:38:44 »\nPulsometr - podaje w filmie wartości pulsu na potrzeby porównania zmęczenia przy machaniu tymi siekierami\n« Odpowiedź #8 dnia: 27-12-2019, 13:27:42 »\nAaa to nie moje czasy i zabawki\nU mnie miarą była ilość potu wylana i zadyszka niemniej dziękuję za wyjaśnienie\n« Odpowiedź #9 dnia: 11-01-2020, 17:31:27 »\n2 lata temu przerąbałem 3 lipy o średnicy na dole ponad metr w pół metrowych plasterkach dwoma klinami o kwadratowej podstawie ok 7-8cm i wysokości ~20cm zrobionymi z marchewki bez hartowania i małym o boku 5cm i z 12cm wysokości\ndrzewo to była gąbka, potrafiłem wszystkie 3 wbić tyle ile się dało i nie puszczało\nmiałem do tego 2 młotki jeden 3kg na ~80cm patyku i 10kg na metrowym czy coś, lidlową plastikową 1,5kg siekierę do łupania i duże łomy\npo kilkunastu kilkudziesięciu uderzeniach 10 kilowym, młotek prowadził ciebie a nie ty jego i na dłuższą metę, przynajmniej na moją budowę ciała to poroniony pomysł czymś takim pracować, za to 3 kilowym machałem po kilka godzin z przerwami i jakoś to szło\ntętno tego typa niewiele mówki, bo jak zmęczenie wejdzie to zupełnie inna bajka...\n« Odpowiedź #10 dnia: 25-03-2020, 12:19:02 »\nLata temu, jako gówniak wakacjując się u brata na leśniczówce, bawiłem się min. takim młotem - w sumie nie wiem ile ważył ale był coś w klimatach ówczenych młotków na które się mówiło józef, leśniczówka zaopatrzona we wszystkie możliwe ówcześnie siekiery (druga połowa lat 90tych) i inne narzędzia do leśniej obróbki drewna, a ja byłem wtedy szczylem początek szkoły średniej około 60kg. Dzięki temu młotkowi w dwa dni obleciałem 3 duże świerki na opał, żadna siekiera nie miała startu do efektywności tego młota przy rozłupywaniu pniaków.\nStrona wygenerowana w 0.139 sekund z 36 zapytaniami.


Hiszpania: Majorka. Morze Śródziemne\nStrona główna/Atrakcje/Hiszpania: Majorka\nHiszpańska wyspa na Morzu Śródziemnym. Największa w archipelagu Balearów i najbardziej popularna pod względem turystycznym, nie tylko wśród swoich sąsiadujących koleżanek - Ibizy i Minorki, ale także wśród wszystkich wysp na świecie. Głównym miastem i stolicą wyspy jest Palma de Mallorca. Krajobraz wyspy charakteryzuje się budową na podstawie wapieni mezozoicznych.\nOd strony północno-zachodniej rozciąga się pasmo górskie tworzące także skaliste, górskie wybrzeże. Na południowo - wschodniej części wyspy, czyli dokładnie na wybrzeżu naprzeciwko gór, znajduje się wyżyna z rozwiniętą rzeźbą krasową. Centralną jej część zajmuje obszar nizinny, gdzie uprawia się winorośla, oliwki, truskawki, figi, cytrusy i warzywa. Wyspa znana jest z licznych kąpielisk, salin morskich i różnorodnych atrakcji. Wybrzeże z pięknymi plażami ma łącznie 550 km długości.\nNajwiększymi atrakcjami wyspy są zarówno miejscowości jak i naturalne krajobrazy. Stolica Palma de Mallorca to miasto, które wyjątkowo zasługuje na uwagę. Piękna architektura, urocze uliczki, do tego tłumy zwiedzających, mnóstwo atrakcji dla osób w każdym wieku, piękne nabrzeże i port oraz lokalne przysmaki sprawiają, że nie chce się stąd wyjeżdżać. Poza stolicą i jej licznymi atrakcjami, zabytkami i miejskimi krajobrazami, będąc na Majorce nie można pominąć przylądka Cap de Formentor, z zabytkową latarnię morską z 1863 roku, w której znajduje się restauracja. Do tego punkt widokowy Mirador Es Colomer, z imponującymi krajobrazami. 17 kilometrów od stolicy, Palma de Mallorca, położone jest niewielkie miasteczko Valldemossa, które nie tylko jest ciekawe ze względu na swoją specyficzną architekturę z kamienia, ale także ze względu na znajdujący się tu w centralnym jego punkcie klasztor kartuzów - Real Cartuja de Jesus de Nazaret. W miasteczku znajdują się także inne liczne zabytkowe atrakcje warte uwagi, jak XIII-wieczny kościół gotycki, pałac króla Sancha, Muzeum Sztuki Współczesnej, czy Joana Miró. Będąc na wyspie koniecznie trzeba skorzystać z możliwości zwiedzania wyspy zabytkowym pociągiem, który kursuje od stolicy do miasta Soller. Trasa kolejki jest bardzo interesująca. Przebiega przez tunele, wokół gajów oliwnych i sadów pomarańczowych, nie wspominając o możliwości obserwowania góry Serra de Tramuntana. W pasmach gór, znajduje się także uważana za najpiękniejszą wioskę na Majorce - wioska Deia. Podobnie jak w wiosce Valldemossa wyróżniają się tu domki z kamienia, które uzupełniają pojawiające się między nimi sady oliwne. Tu także warto zwiedzić kościół Iglesia de San Juan Bautista.\nNa uwagę zasługują tu także zatoki i wąwóz. Jedną z nich jest zatoka Sa Calobra z wąwozem Torrent de Pareis. Liczne i piękne zatoki znajdują się także na północnym wybrzeżu wyspy w okolicach miasta Cala San Vicenc i regionie gór Tramuntana i są to zatoki z plażami: Cala Barques, Cala Clara, Cala Molins oraz Cala Cabró. W ich rejonie turyści i miłośnicy nurkowania uwielbiają spędzać wolny czas. Będąc na północnej części wyspy warto również wybrać się na Alcudia - niezwykłego miasteczka z popularną i oblegana przez turystów Zatoką Alkudyjska. Tu także wytyczony jest rezerwat przyrody S'Albufera gdzie znajdują się największe mokradła nad Morzem Śródziemnym. Na wyspę, turystów przyciągają także liczne jaskinie. Jest ich ponad 200, więc wybór do zwiedzania jest ogromny, mimo że nie wszystkie są udostępnione do zwiedzania. Najpopularniejszą z nich jest Coves del Drac, czyli Smocze jamy. Jak głosi legenda, nazwa wzięła się od smoka, który rzekomo pilnował wejścia do jaskini, bo wewnątrz ukrywał się skarb. Kompleks korytarzy i komór z wapienia podkreślona jest kolorowym oświetleniem dla podkreślenia faktury ścian kamiennych.\nWizytówką Majorki są liczne, piękne plaże, m.in. Playa de Muro, Es Trenc, Cala Formentor, Santa Ponsa, Cala Millor, Playa de Alcudia, czy Cala Llombards, a część z nich posiada status Błękitnej Flagi. Warto wypocząć na jednej z nich choć chwilę. Majorka to także idealne miejsce do aktywnych sportów wodnych: surfing, kitesurfing, nurkowanie, a także do świetnej zabawy - południowa część wyspy idealnie ku temu sprzyja i to właśnie w części południowej znajduje się najwięcej klubów i miejsc rozrywki.\nWarto także opłynąć Wyspę dookoła. Jej urok z perspektywy wody jest jeszcze bardziej zachwycający, a dzięki temu możemy dostrzec także wiele grot i jaskiń, których nie widać od strony lądu, bądź opłynąć zatoki, aby znaleźć tą swoją idealną.


Kanapka z mozzarellą, hummusem i kiełkami\nKanapka z hummusem, czyli pastą z ciecierzycy to źródło nienasyconych kwasów tłuszczowych, żelaza, błonnika i witamin. Pamiętaj, że prawdziwy, naturalny chleb powinien mieć jak najkrótszą listę składników. Wybierając chleb razowy, wzbogacasz dietę o dodatkową porcję błonnika oraz nieprzetworzone węglowodany.\n1 porcja (240 g)\n3 kromki chleba żytniego razowego (105 g)\n45g hummusu (45 g)\n3 łyżki kiełków rzodkiewki (30 g)\npół kólki Mozzarelii light (60 g)\nPosmaruj chleb hummusem.\nNastępnie posyp kiełkami.\nOto szczegółowa lista wartości odżywczych poszczególnych składników znajdujących się w porcji 100 tego przepisu. Jeżeli zamierzasz go zmodyfikować możesz obliczyc dokładne wartości odżywcze w Twojej wersji korzystając z Kalkulatora Kalorii oblicz kaloryczność 100 zmodyfikowanej wersji przepisu Kanapka z mozzarellą, hummusem i kiełkami »\nHummus 33 18.75 1.5 1.88 2.63\nKiełki rzodkiewki 5 12.5 0.49 0.29 0.48\nPodsumowanie: 176 100 9.32 5.03 25.75\nOto szczegółowa lista wartości odżywczych poszczególnych składników znajdujących się w porcji 80 tego przepisu. Jeżeli zamierzasz go zmodyfikować możesz obliczyc dokładne wartości odżywcze w Twojej wersji korzystając z Kalkulatora Kalorii oblicz kaloryczność 80 zmodyfikowanej wersji przepisu Kanapka z mozzarellą, hummusem i kiełkami »\nHummus 26 15 1.2 1.5 2.1\nPodsumowanie: 140 80 7.46 4.03 20.6\nchleb żytni hummus na szybko gluten kiełki rzodkiewki mleko\nKromka z awokado\nZapiekana bagietka z łososiem


Prezenty Hurt - GLOVE - rękawiczka do demakijażu wodą, Do łazienki\nSpecjalna rękawiczka do demakijażu samą wodą\nQuiskin - Quick & Professional Makeup Remover to innowacyjny produkt eliminujący tradycyjne metody oczyszczania skóry za pomocą kosmetyków.\nPrzeznaczony jest dla osób, które na co dzień mają mało czasu na profesjonalny demakijaż a chcą się cieszyć zdrową i czystą skórą. Nie tracąc czasu, bez zbędnych przygotowań, dzięki Quiskin i wodzie jesteśmy w stanie wykonać profesjonalny demakijaż w kilka minut i spowodować że nasza skóra będzie czysta, witalna i piękna.\nWszystko to możliwe dzięki specjalnemu rodzajowi QUI – włókna, które dzięki swojej, innowacyjnej strukturze doskonale dociera do wszystkich miejsc na skórze idealnie ją oczyszczając. QUI - włókno to specjalny, powstały przy użyciu nowoczesnych technologii, typ ultra mikrowłókna, dedykowanego do demakijażu oraz pielęgnacji skóry. Dzięki zastosowaniu Quiskin zmniejsza się ilość ruchów które kobieta wykonuje podczas demakijażu (z około 60 do 30 – 40), co w połączniu z odpowiednimi właściwościami materiału oraz brakiem użycia jakichkolwiek kosmetyków minimalizuje ilość podrażnień.\nQuiskin nie jest nasączony żadnymi środkami ani barwnikami które mogą powodować uczulenia, stąd też stanowi idealny produkt dla wrażliwej i delikatnej skóry. Potrzebna jest jedynie woda. Produkt dedykowany jest dla osób które cenią sobie życie w zgodzie z naturą w oparciu o nowoczesne technologie, najwyższą jakość, łatwość użycia, komfort i skuteczność działania.\nNajważniejsze cechy Quiskin:\nspecjalna ściereczka z włókna QUI\ndemakijaż przy pomocy samej wody i ściereczki, bez konieczności stosowania dodatkowych kosmetyków\nświetne rozwiązanie dla cery wrażliwej i uczuleniowej\n1. Jak długo można używać ściereczki?\n2. Jak się należy czyścić ściereczkę\n3. Czy ściereczka jest czymkolwiek nasączona?\n4. Czy ściereczką można wykonać demakijaż oczu?\n1. Do czterech miesięcy\n2. Dokładna instrukcja znajduje się na opakowaniu - ściereczkę czyści się wodą i szarym mydłem\n3. Włókno nie jest nasączone żadna substancją, cały myk polega na strukturze włókna\n4. Można. Przeciwwskazaniem są jedynie sztuczne rzęsy, które mogą się odkleić. Ściereczka nie wchodzi w żadne interakcje z soczewkami kontaktowymi i sprawdza się dla atopowej skory.\nZ pilotem do sterowania meżczyzną spełnisz...\nImprezowa ruletka to pewny sposób na...\nUczuciowy kubeczek -...\nUczuciowy kubek zmienia swój wygląd i...\nKieliszek do wódki na 30...\nKieliszek dla ostrego strzelca do wódki\n10 innych prezentów z tej samej kategorii:\nLusterko - codziennie rano budzę się piękniejszy\n© 2020 PrezentyHurt.pl


Zaniedbany uczeń w szkole – procedura postępowania | Experto24.pl\nArray ( [docId] => 33365 )\nZaniedbany uczeń w szkole – procedura postępowania\nPrawie w każdej szkole są uczniowie, po których już na pierwszy rzut oka widać, że są zaniedbywani w domu rodzinnym. Jedni przychodzą do szkoły ubrani nieadekwatnie do pogody np. w lekką kurtkę gdy za oknem pojawiły się już pierwsze mrozy. Inni podczas przerwy śniadaniowej nie wyciągają z plecaków żadnego jedzenia. Szkoła musi reagować w takich sytuacjach i wiedzieć jak pomóc zaniedbanemu uczniowi.\nW przypadku podejrzenia zaniedbania ucznia:\nNauczyciel, który podejrzewa o zaniedbaniu ucznia dokonuje analizy sytuacji ucznia na podstawie jego obserwacji.\nNauczyciel powiadamia wychowawcę klasy, której uczniem jest dziecko.\nWychowawca klasy analizuje sytuację ucznia na podstawie danych o jego rodzinie, informacji od nauczyciela, własnych obserwacji, opinii innych nauczycieli ewentualnie wcześniejszych uwag od innych dzieci czy ich rodziców.\nWychowawca ucznia informuje o sytuacji pedagoga szkolnego i dyrektora szkoły.\nPedagog sporządza opis sytuacji na bazie wszystkich zebranych informacji o uczniu oraz własnych danych.\nWychowawca klasy prosi rodziców/prawnych opiekunów dziecka o wizytę w szkole.\nDyrektor szkoły organizuje spotkanie z rodzicami/prawnymi opiekunami ucznia w obecności wychowawcy klasy i pedagoga szkolnego.\nNa spotkaniu podjęta zostaje próba ustalenia przyczyn zaniedbania ucznia.\nJeśli okaże się, że zaniedbanie wynika z trudnej sytuacji materialnej rodziny – ustala się zasady postępowania z dzieckiem oraz sposoby udzielenia pomocy rodzinie.\nJeżeli zostanie stwierdzona przemoc, demoralizacja lub niewydolność wychowawcza – dyrektor szkoły kieruje sprawę na policję lub do sądu rodzinnego.\nTagi: problemy wychowawcze, bezpieczeństwo w przedszkolu i szkole, wychowawca klasy


Młodzi ludzie nawet jeszcze podczas studiów muszą niejednokrotnie ciężko pracować, żeby zarobić na utrzymanie i opłaty za mieszkanie. Kiedy idziemy na pierwszy rok studiów, mamy rodzeństwo w domu, wyjeżdżamy do obcego miasta na naukę, a nasi rodzice nie są zbyt zamożni, to możemy mieć bardzo dużo kłopot ze związaniem końca z końcem. Na początku możemy starać się o stypendium, ale tylko socjalne, ponieważ to za wyniki w nauce przysługuje nam dopiero od drugiego roku studiów. Ale i na to trzeba sobie zapracować i to ciężko. W dodatku takie kiedyś akademiki podwyższają ciągle ceny za mieszkanie, choć ic w ich standardzie się nie zmienia. Jest to dość przykre, ale niestety charakterystyczne dla naszego kraju. W związku z trudną sytuacja finansową oraz chęcią kształcenia się, młodzi studenci zatrudniają się, gdzie tylko się da. Najczęściej są to knajpy, restauracje, puby, dyskoteki, kina czy jakieś kioski. Bardzo często muszą zostawać w pracy po godzinach lub pracują na drugą zmianę. To tez bardzo męczy, a wynagrodzenie za taką pracę bywa bardzo małe i na przykład nie wystarcza na zaspokojenie wszystkich studenckich potrzeb. W takich wypadkach studenci mogą się zbuntować i spróbować zacząć biznes na własną rękę, by nie być przez całe życie popychadłem i osobą na posyłki. niektórzy pomyślą, że to zupełnie niemożliwe, ale jednak! Student co prawda nie dysponuje własnym kapitałem, ale przecież od czego są liczne organizacje studenckie?\nBardzo często organizowane s konkursy na biznesowy pomysł i w nagrodę można wygrać kapitał do założenia mini firmy, która jeśli przetrwa, będzie przynosiła takiemu studentowi realny zysk. Poza tym przy uniwersytetach czasami działają takie inkubatory przedsiębiorczości, w którym nasz pomysł na biznes może zakiełkować i wtedy będziemy mogli po jakimś czasie wcielić go w życie. Studenci nie mogą myśleć, ze są bezbronni, a własne inicjatywy godne są realizacji dopiero po czterdziestce. To jest nieprawda i trzeba aktywnie walczyć o swoje miejsce w biznesie.


najnowsza notka » 13.06.2019\nB D G K L Ł N O P S T W Z KONKURSY\n"Antoni Rząsa. Rzeźba"\nNatalia Szymonik, "Oswajanie codzienności"\n17.05.2019 - 23.06.2019\nOczy szukają głowy do zamieszkania”, Muzeum Sztuki w Łodzi, 30.09-11.12.2011\nOczy wpatrzone w mgłę\nJubileuszowy projekt MS w Łodzi\nNa pierwszy plan w projekcie, na który składają się odrębne wystawy prezentowane w trzech budynkach, wysuwają się ekspozycje w Archiwum i ms2 (pozostałymi miejscami są biblioteka i kawiarnia ms1). Chociaż sięgają wstecz do początków muzeum, nie są w żadnym wypadku przypisem do historii polskiego konstruktywizmu. Stanowią raczej próbą rozważenia aktualności zagadnień, które wiążą się z kontekstem ideowym i społecznym wydarzeń sprzed 80 lat. „Oczy szukają głowy do zamieszkania” to bardzo trafiony tytuł: projekt, tak jak jego tytuł, jest metaforą – równie intrygującą, co mglistą. Nie sposób zrekonstruować w sposób przejrzysty koncepcji kuratorskiej ani struktury ekspozycji. Nie należy jednak mylić tej niejasności z bałaganem – dobór prac został przemyślany – zgromadzone dzieła wzajemnie się oświetlają, uzupełniają. Wyłania się z nich narracja, ale urywana, o zmiennym rytmie. Wymowa wystawy odwołuje się raczej do intuicji widzów, nie zaś do żelaznej logiki klasyfikacji i wnioskowań; daje się wyczuć, ale nie uchwycić.\nJadwiga Sawicka, „Zadania artysty”, 2011, Archiwum Państwowe, fot. P. Tomczyk, materiały prasowe Muzeum Sztuki w Łodzi


Jeansowe kurtki Desigual - Lato 2021 - AVANTI24.PL\nJeansowe kurtki Desigual - Lato 2021\nSklep internetowy oferuje jeansowe kurtki marki Desigual w okazyjnych cenach! Możesz je kupić już za 249 PLN. Sprawdź nowości na sezon Lato 2021 i uzupełnij swoją garderobę już dziś. Łap też promocje i kupuj ze zniżką sięgającą do nawet 50.1%! Nie zwlekaj i zrób tanie zakupy online!\nKurtka damska Desigual jeansowa


Porówneo – Porównywarka ubezpieczeń → Ubezpieczenia → Porady → Komunikacja →OC Opel - ile będzie kosztowało ubezpieczenie?\nW ramach swojej analizy, eksperci portalu Porowneo.pl postanowili uwzględnić założenia dotyczące jednego kierowcy oraz pięciu różnych modeli Opla. Przykładową osobą szukającą w Internecie obowiązkowej polisy OC jest czterdziestoczteroletni mieszkaniec Warszawy, który może pochwalić się dobrą historią ubezpieczeniową i długim stażem „za kółkiem”. Szczegółowe założenia dotyczące tego kierowcy zostały zaprezentowane poniżej. Data urodzenia właściciela auta: 1 kwiecień 1975 roku, miejsce zamieszkania właściciela samochodu: 04 - 301 (Warszawa), stan cywilny właściciela auta: żonaty (dzieci: 18 lat, 21 lat), zawód właściciela samochodu: inny, data uzyskania prawa jazdy przez właściciela auta: luty 1995 roku, data spowodowania ostatniej szkody komunikacyjnej: jedna szkoda spowodowana 7 lat temu, współwłaściciele oraz inni użytkownicy auta: brak, data rozpoczęcia ochrony: 30 kwiecień 2019 roku, zakup polisy przez Internet jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Eksperci porównywarki Porowneo.pl postanowili uwzględnić modele samochodów Opla, które należą do różnych segmentów rynkowych, są popularne i cechują się bardzo zróżnicowaną mocą silnika. Na podstawie danych Porowneo.pl, sprawdzono koszt ubezpieczenia OC dla przykładowego kierowcy użytkującego następujące samochody:\nDokładne założenia na temat każdego z analizowanych aut zostały przedstawione na końcu artykułu. Poniższa tabela prezentuje poziom składek OC, które przez Internet ubezpieczyciele mogą zaoferować przykładowemu kierowcy z Warszawy. Warto zwrócić uwagę, że w każdym z analizowanych przykładów różnica pomiędzy „najtańszą” i „najdroższą” ofertą jest mniej więcej dwukrotna. Osoby znające realia rynku obowiązkowych polis komunikacyjnych wiedzą, że takie różnice cenowe nie są czymś nadzwyczajnym. W przypadku młodych kierowców lub osób posiadających niedawną szkodę na koncie, analogiczna różnica poziomu składek OC może być nawet trzykrotna lub czterokrotna.\nWarto podkreślić, że podane powyżej składki dotyczą kosztu OC dla tego samego kierowcy (czterdziestoczterolatka z Warszawy posiadającego dobrą historię ubezpieczeniową). Dzięki uwzględnieniu tej samej osoby w roli ubezpieczającego możemy sprawdzić, jak model samochodu wpływa na koszt obowiązkowej polisy OC. Nietrudno zauważyć, że różnice pomiędzy analizowanymi modelami są spore. Ta sama osoba użytkująca Corsę z siedemdziesięciokonnym silnikiem, średnio zapłaci za obowiązkową ochronę o 464 zł mniej niż w przypadku mocnej Insignii (silnik: 2.0 l/220 KM). Można przypuszczać, że analogiczna różnica byłaby o wiele większa, gdyby dużą limuzynę użytkował młody kierowca albo właściciel z niedawną szkodą na koncie. Wielu właścicieli samochodów (nie tylko Opli) może zastanawiać się, dlaczego zakłady ubezpieczeń „karzą” użytkowników mocnych aut wysoką składką OC. Odpowiedź na to pytanie jest dość prozaiczna. Po prostu statystyki dotyczące szkodowości pokazują ogólny związek pomiędzy mocą silnika samochodowego/jego pojemnością skokową i wartością lub liczbą spowodowanych szkód komunikacyjnych. Analizowany przykład sugeruje, że posiadanie mocnego auta może skutkować sporą dopłatą za obowiązkowe OC również w przypadku kierowcy z bardzo dobrą historią ubezpieczenia. Właśnie dlatego każda osoba zastanawiająca się nad zakupem samochodu o dużej mocy silnika, powinna przy wykorzystaniu kalkulatora OC sprawdzić, o ile więcej trzeba będzie zapłacić za obowiązkową ochronę. Taka ubezpieczeniowa analiza połączona ze sprawdzeniem poziomu spalania potencjalnego auta pozwoli na uniknięcie przykrych niespodzianek już po zakupie.\nPrzykład 1: Marka i model samochodu: Opel Agila 1.0 Enjoy 65 KM, 5 drzwi (manualna skrzynia biegów), rok produkcji auta: 2011, przebieg całkowity: 80 000 km, szacowany przebieg roczny: 10 000 km, sposób wykorzystania samochodu: na użytek własny tylko w Polsce, kraj pierwszej rejestracji auta: Polska, samochód parkowany w garażu indywidualnym (04-301 Warszawa), auto jest pozbawione uszkodzeń.\nPrzykład 2: Marka i model samochodu: Opel Corsa 1.2 16V Enjoy 70 KM, 5 drzwi (manualna skrzynia biegów), rok produkcji auta: 2012, przebieg całkowity: 55 000 km, szacowany przebieg roczny: 8 000 km, sposób wykorzystania samochodu: na użytek własny tylko w Polsce, kraj pierwszej rejestracji auta: Niemcy, samochód parkowany w garażu indywidualnym (04-301 Warszawa), auto jest pozbawione uszkodzeń.\nPrzykład 3: Marka i model samochodu: Opel Astra IV GTC 1.6 CDTI Enjoy S&S 136 KM, 3 drzwi (manualna skrzynia biegów), rok produkcji auta: 2015, przebieg całkowity: 48 000 km, szacowany przebieg roczny: 12 000 km, sposób wykorzystania samochodu: na użytek własny tylko w Polsce, kraj pierwszej rejestracji auta: Polska, samochód parkowany w garażu indywidualnym (04-301 Warszawa), auto jest pozbawione uszkodzeń.\nPrzykład 4: Marka i model samochodu: Opel Vectra 1.8 Essentia 140 KM, 4 drzwi (manualna skrzynia biegów), rok produkcji auta: 2008, przebieg całkowity: 140 000 km, szacowany przebieg roczny: 13 000 km, sposób wykorzystania samochodu: na użytek własny tylko w Polsce, kraj pierwszej rejestracji auta: Francja, samochód parkowany w garażu indywidualnym (04-301 Warszawa), auto ma drobne uszkodzenia karoserii.\nPrzykład 5: Marka i model samochodu: Opel Insignia 2.0 T Sport 220 KM, 4 drzwi (manualna skrzynia biegów), rok produkcji auta: 2013, przebieg całkowity: 66 000 km, szacowany przebieg roczny: 11 000 km, sposób wykorzystania samochodu: na użytek własny tylko w Polsce, kraj pierwszej rejestracji auta: Polska, samochód parkowany w garażu indywidualnym (04-301 Warszawa), auto jest pozbawione uszkodzeń.


SZOK! Przed wojną dziennikarze znali język polski! – Gabinet Osobliwości\nlehardi\tKurier z Lublina\t 27 stycznia 2015 3 Minutes\n= O czystość języka. (e) W mieście naszem i okolicy w ostatnich czasach ajenci T-wa Okręgowego p. t. T-wa Okręgowego [Okrętowego – przyp. Red] p. t. „United States Line” rozrzucili w obfitej ilości ulotki reklamowe z portretami okrętów T-wa, szczegółowym opisem wygód i komfortu, jakich podróżującym dostarczają oraz z szeregiem listów dziękczynnych, którzy przyjemności podróży na okrętach wspomnianego T-wa doświadczyli. Język polski, w jakim ulotki wydrukowano, jest tak okropnie okaleczony, że w wielu miejscach trudno się w nim dopatrzeć polszczyzny. Rozpowszechniane tak okaleczonego języka w druku winno być kategorycznie zabronione, a osoby rozpowszechniające podobne do przytoczonych ulotki, bez wiadomości władz, winny być pociągane do odpowiedzialności. Oto niektóre wyrażenia z przytaczanej ulotki reklamowej: „wieński chleb”, „gotowane kartofli”, „rosół mięsowy”, „chrzanny sos”, „dobieran, chłodnę cięcle” i t. p. Jest to t. zw. „Przykładna karta jedzenia” na wspomnianych okrętach – sporządzono ją stosunkowo jeszcze najczyściej po polsku (!)…\n= Plac Łokietka oczyszczony (w.) Przed kilku dniami pisaliśmy o niesłychanych harcach, jakie przez cały dzień i długie wieczory wyprawiają na placu Łokietka grupy wyrostków. Jak zdołaliśmy onegdaj zauważyć energiczna interwencja policjanta służbowego ukróciła nieco swawolę niedorostków, a mieszkańcy okolicznych posesji z ulgą odetchnęli. Trzeba jednak, aby ta energia uwidaczniała się zawsze, a z pewnością plac Łokietka będzie z łobuzującej młodzieży oczyszczony.\n= Omal nie katastrofa (z). W dniu onegdajszym około godz. 1 ej w południe byliśmy świadkami zderzenia autobusu z jadącą bryczką, jakie miało miejsce na ul. Krakowsk.-Przedmieście róg Szopena, a które tylko dzięki przytomności umysłu szofera – nie skończyło się tragicznie. Autobus wracający od strony Uniwersytetu, na rogu ul. Szopena najechał na bryczkę zaprzężoną w parę koni, która skręcała w bok. Szofer momentalnie zatrzymał maszynę, tak że skutki zderzenia są minimalne. U bryczki złamał się dyszel, zaś u samochodu nastąpiło lekkie uszkodzenie karoserji. Szofer twierdzi, iż dawał sygnały ostrzegawcze, a więc winę ponosi nieuważny woźnica. Na miejscu wypadku pojawiła się policja, która spisała o całym zajściu protokół. Podczas „katastrofy” utworzyło się liczne zbiegowisko ciekawych komentując sobie w różny sposób przyczynę wypadku.\n= Wypadek w teatrze wojskowym (z). W dniu onegdajszym, o godzinie 10 ej wieczorem w teatrze wojskowym (za rogatką warszawską) zdarzył się nieszczęśliwy wypadek podczas zabawy tanecznej. Oto jedna z tancerek, niejaka Kazimiera Jarmułówna lat 19 zamieszkała Krak. Przedmieście Nr 6 upadła tak nieszczęśliwie, iż uległa złamaniu lewej nogi. Wezwano telefonicznie Pogotowie Ratunkowe po udzieleniu poszkodowanej pierwszej pomocy lekarskiej, przewiozło ją na kurację do szpitala P. P. Szarytek.\nCały Lublin zarówno w rannych, jak i popołudniowych godzinach tonie w tumanach smrodliwej, brudnej kurzawy.\nTo dozorcy zamiatają ulice nie skropiwszy je uprzednio wodą. Są przepisy policyjne, które zabraniają w ten sposób zamiatać ulice, nakazując trotuary i ulice przed zamieceniem zlewać wodą, – stosują je dozorcy, ale latem, w zimie widocznie uważają za zbędne.\nPomijamy już fakt, że zamiatanie „na sucho” ulic i trotuarów jest pracą syzyfową, bowiem kurz unosi się na wysokość piętra, poczem osiada na nowo, aleć od paru dni zamieniono Lublin w wielką hodownię bakcylów i rozsadników wszelkich zarazków. Czyż zaś nie należy mieć względu dla potrzeby mieszkańców, wyrażającej się w możności przejścia przez miasto, – obecnie jest to połączone z zakurzeniem się i ubrudzeniem od stóp do głów i z ostrym bólem głowy. Do kogo to należy, żeby z tem zrobić porządek?\nGłos Lubelski z 27 I 1925 r. (Nr 27)\nPrevious Post Pomarańczowy Dodatek Ilustrowany. Nr 1\nNext Post Pomarańczowy Dodatek Ilustrowany. Nr 2


Kobiety na płótnie czyli malarstwo Katarzyny Śmigielskiej\nSofitel Wrocław Old Town wraz z Galerią DNA zapraszają na wystawę malarstwa młodej polskiej artystki, Katrzyny Śmigielskiej.\n2016-08-02 09:00 Autor: mk\nK.Mieszkowski: Obecna ustawa antyaborcyjna krzywdzi i marginalizuje kobiety\nWrocławski odział partii Zielonych zbiera podpisy pod projektem ustawy „Ratujmy Kobiety”, która m.in ma zapewnić kobietom w ciąży pełną opiekę zdrowotną, wprowadzić edukację seksualną w szkołach oraz możliwość legalnego bezpiecznego przerywania ciąży. W poniedziałek, w briefingu prasowym wzięli udział przedstawiciele różnych organizacji, w tym wrocławski poseł Krzysztof Mieszkowski. Akcja zbierania podpisów trwa do końca tygodnia.\n2016-07-25 17:16 Autor: Damian Filipowski, Twitter: @dfilipowski\nNa weekend: Gorseciary są spoko\nW ostatnim czasie Internet zaroił się od artykułów na temat niebezpieczeństw wynikających z noszenia gorsetów. Wirtualne autorytety opisywały straszliwe męczarnie: złamania kręgosłupa, duszności, czy deformację wnętrzności. Czy rzeczywiście gorsety są szkodliwe? Jak się okazuje, wcale nie! Przemieszczanie się wnętrzności od noszenia gorsetu następuje po wielu latach codziennego noszenia tej części garderoby i jest niczym przy zwyczajnej ciąży, która powoduje znacznie większe ściśnięcie poszczególnych organów. Mimo tego nikt nie straszy kobiet zajściem w ciążę.\n2016-06-26 08:20 Autor: Katarzyna Podstawek\nKobiety sukcesu po raz czwarty spotkają się we Wrocławiu\nW najbliższy poniedziałek, 20 czerwca we Wrocławskim Centrum Konferencyjnym odbędzie się IV Wrocławskie Forum Kobiet. Podczas spotkania zorganizowanego przez Zachodnią Izbę Gospodarczą nie zabraknie intrygujących dyskusji i ciekawych gości.\n2016-06-17 09:10 Autor: BAS\nDzień Kobiet można też świetować w domu św. Brata Alberta\nW środę, 9 marca, studentki pedagogiki specjalnej z Dolnośląskiej Szkoły Wyższej zorganizowały popołudniowe spotkanie biesiadne z okazji Międzynarodowego Dnia Kobiet. Adresatkami spotkania były mieszkanki Schroniska i Noclegowni św. Brata Alberta dla Bezdomnych Kobiet i Matek z Dziećmi przy ulicy Strzegomskiej we Wrocławiu.\n2016-03-11 14:36 Autor: jg\nDzień Kobiet po wrocławsku. Można wziąć między innymi udział w biegu\nWrocławianki świętują dzień kobiet już od przeszło stu lat. Jeszcze w przedwojennym Wrocławiu 8 marca był okazją do upominania się o swoje prawa. Wraz z upływem czasu ten dzień nabrał coraz bardziej przyjemnego charakteru. Dziś jest okazją do autentycznego świętowania.\n2016-03-04 14:08 Autor: jg\nNa wrocławskim Rynku szykują protest przeciw gwałtom i przemocy wobec kobiet\nW walentynkowe popołudnie o godzinie 16 już po raz czwarty wrocławianie włączą się w międzynarodową akcję „Nazywam się Miliard – One Bilion Rising”, aby zwrócić uwagę na problem przemocy wobec kobiet. Wrocławski flashmob na Rynku organizowany jest przez Fundację na Rzecz Równości.\n2016-01-29 12:23 Autor: jg\nWrocławskie soroptimistki organizują pierwszy taki bal\nUroczysty bal, wielu uczestników, dwie stypendystki, jedna idea – pomagać. 29 stycznia wrocławski klub największej organizacji kobiecej na świecie, zaprasza na I Bal Charytatywny. Zebrane środki zostaną przekazane na stypendia dla młodych artystek.\n2016-01-26 14:01 Autor: cel\nFinał makabrycznej zbrodni. Zabójca dwóch kobiet trafi na trzy miesiące do aresztu [FILM]\nDolnośląscy policjanci wyjaśnili sprawę podwójnego, brutalnego zabójstwa dwóch kobiet pod koniec listopada w jednym z mieszkań na terenie Wrocławia przy ulicy Więckowskiego. Ciała ofiar - prawdopodobnie pracownic agencji towarzyskiej - były zmasakrowane. Sąd zdecydował o tymczasowym aresztowaniu mężczyzny, który przyznał się do winy, na trzy miesiące.\n2015-12-05 13:55 Autor: jg/tm\nUczestniczki wrocławskiej Manify wyrażą swój sprzeciw wobec polityki magistratu\nMiasto to przede wszystkim ludzie, którzy w nim mieszkają. I to ich potrzeby powinny być priorytetem w polityce miejskiej – pod tym hasłem w niedzielę 11 marca przez Wrocław przejdzie Manifa. Jej uczestniczki zamanifestują swój brak zgody na obecną politykę wrocławskiego magistratu. Wcześniej, bo w Dzień Kobiet odbędzie się happening "Stop przemocy wobec kobiet".\n2012-03-06 07:00 Autor: tm, inf. prasowa


Trening reprezentacji Polski po meczu ze Słowacją - Euro 2020 - Euro2020\nKibice ciągle wierzą w reprezentację i wyjście z grupy na Euro Foto: tvn24 | Video: tvn24\n- Wczorajsza noc...\nNastroje po poniedziałkowym meczu ze Słowakami były minorowe. Nie tylko wśród kibiców oraz ekspertów, ale, a może i przede wszystkim, wśród samych zawodników.\nJak wyjawili we wtorek na konferencji prasowej pomocnik Grzegorz Krychowiak oraz team menedżer polskiej reprezentacji Jakub Kwiatkowski, złość była widoczna także we wtorek przy śniadaniu, już po powrocie z Petersburga.\nPogawędka z panią prezydent\nKadrowicze zdają sobie sprawę, że przed kolejnymi meczami z silniejszymi od Słowaków rywalami - Hiszpanami i Szwedami - są w bardzo trudnym położeniu. Otuchy próbowało dodać im dziewięć tysięcy kibiców na wtorkowym treningu, którzy mogli go w całości obejrzeć z wysokości trybun.\nGdy piłkarze pojawili się na murawie areny w Gdańsku, nagrodzili ich burzą oklasków. Zawodnicy, chyba nieco zaskoczeni, odpowiedzieli tym samym.\nWideo: tvn24 Trening Polaków po meczu ze Słowacją\nZanim na środku murawy zaczął do nich przemawiać selekcjoner Paulo Sousa, kilka słów do Roberta Lewandowskiego i spółki skierowała prezydent Gdańska Aleksandra Dulkiewicz.\nW zajęciach nie uczestniczył jedynie Łukasz Fabiański, który został w hotelu w Sopocie.\nWideo: tvn24 Długa rozmowa Paulo Sousy z Bartoszem Berszyńskim podczas wtorkowego treningu\nNastępne starcie - z Hiszpanią - Biało-Czerwoni rozpocznie się w sobotę o godzinie 21, zaś spotkanie ze Szwecją – 23 czerwca o 18.


Domowe sposoby na gorączkę - musisz je poznać! - e-Medycyna.net\n31 sierpnia 2019 772\nGorączka to naturalny mechanizm obronny ludzkiego organizmu. Jej zadaniem jest przyspieszenie metabolizmu, spowolnienie procesów trawienia i przyspieszenie powstawania przeciwciał, które uporają się z patogenami. Jeśli jednak wysoka temperatura utrzymuje się w ciele zbyt długo, może być szkodliwa. Poniżej prezentujemy skuteczne domowe sposoby na gorączkę!\nDomowe sposoby na gorączkę – kiedy warto zbijać gorączkę?\nNie należy zbijać gorączki tak od razu, ponieważ zjawisko to ma na celu zmobilizować organizm do walki z patogenami. Jeśli jednak temperatura gorączki przekracza 38 stopni Celsjusza i utrzymuje się bardzo długo, uniemożliwiając normalne funkcjonowanie, warto spróbować ją obniżyć.\n#1 Zimne okłady\nNajlepsze domowe sposoby na gorączkę to zimne okłady. Można je zrobić za pomocą woreczków z lodem, owiniętych w ścierkę lub ręcznik. Okłady można kłaść na czole, karku, a także kończynach dolnych chorego na gorączkę. Czynność tę należy powtarzać wielokrotnie, dopóki nie przyniesie ona choremu ulgi.\n#2 Chłodna kąpiel\nJak zbić gorączkę? Poza okładami z lodu choremu można przygotować także chłodzącą kąpiel. Temperatura wody w wannie nie powinna jednak być znacznie niższa od temperatury ciała, tak, by wychłodziło się ono stopniowo i nie dostało szoku. Wychładzająca kąpiel powinna trwać maksymalnie 15 minut.\n#3 Zioła na gorączkę\nInny domowy sposób na gorączkę to napar z ziół. Właściwości przeciwgorączkowe mają:\nkwiat dzikiej róży.\nRośliny te są bogate we flawonoidy, antyoksydanty, witaminy, sole mineralne i fitosterole i działają napotnie oraz przeciwgorączkowo.\n#4 Inne sposoby na gorączkę\nW zbiciu zbyt wysokiej temperatury ciała może pomóc także herbata z miodem i cytryną lub szklanka letniej wody z dodatkiem miodu. Bardzo ważne w stanie podgorączkowym lub gorączkowym jest odpowiednie nawodnienie organizmu. Przeciwzapalne i przeciwgorączkowe działanie mają również cebula oraz ziemniaki. Miłośnicy medycyny naturalnej mogą spróbować zrobić więc okłady z tych warzyw.\nUWAGA: jeśli, pomimo zastosowania domowych metod gorączka nie przechodzi, dopiero wtedy należy sięgnąć po środki farmakologiczne lub skorzystać z pomocy lekarza. Gorączka może być szczególnie niebezpieczna dla małych dzieci, dlatego nie należy jej bagatelizować!


Do poczytania: odcinek 12 – nowa ustawa deweloperska – Prawna (Po)sesja\nUncategorized27 lipca, 2021by prawnaposesjaDo poczytania: odcinek 12 – nowa ustawa deweloperska\nW tym odcinku Agnieszka Kolbuch – Wągiel opowie Ci o zmianach jakich dozna ustawa deweloperska, które zostaną wprowadzone poprzez niedawno uchwaloną ustawę z dnia 20 maja 2021 roku o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego jednorodzinnego oraz o Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym.\nW dzisiejszym odcinku omówimy sobie najważniejsze różnice pomiędzy dotychczasowym stanem prawnym a zmianami wprowadzonymi przez tzw. nową ustawę deweloperską.\nNa wstępie opowiem Wam o tym, co zostało uregulowane w nowej ustawie deweloperskiej.\nNowa ustawa deweloperska określa:\nzasady wypłaty środków finansowanych z mieszkaniowego rachunku powierniczego;\nobowiązki dewelopera przed zawarciem umowy, której celem jest przeniesienie własności lokalu mieszkalnego do domu jednorodzinnego;\nzasady i tryb zawierania oraz treść umowy rezerwacyjnej;\nzasady i tryb zawierania oraz treść umowy deweloperskiej oraz umów zawieranych przez dewelopera z nabywcą w których celem jest przeniesienie własności lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego;\nprawa i obowiązki stron umowy deweloperskiej oraz innych umów zawieranych z nabywcą, których celem jest przeniesienie własności lokalu mieszka albo domu jednorodzinnego;\nzasady i tryb dokonywania odbioru lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego oraz zasady odpowiedzialności stron umowy w tym zakresie;\nzasady działania i zakres odpowiedzialności deweloperskiego funduszu gwarancyjnego.\nJednocześnie nowa ustawa deweloperska wprowadza dodatkowe elementy umowy deweloperskiej, jak również nowe informacje, które ma zawierać prospekt informacyjny. Niemniej jednak najważniejszą zmianą jaka została wprowadzona przez nową ustawę deweloperską jest zmiana zakresu przedmiotowego ustawy deweloperskiej. Co mamy przez to rozumieć? W obowiązującym stanie prawnym sposób sformułowania przepisów określających zakres przedmiotowy ustawy deweloperskiej, a także niektóre definicję i sama treść umowy deweloperskiej, powodują wątpliwości interpretacyjne, które doprowadziły do takiej praktyki, że stosowano przepisy ustawy deweloperskiej wyłącznie do tych umów, co do których nie została wydana decyzja o pozwoleniu na użytkowanie lub odpowiednio przy domu jednorodzinnym nie zostało złożone zawiadomienie o zakończeniu budowy.\nW konsekwencji, w dotychczasowym stanie prawnym ustawę deweloperską stosowano do tych umów, których przedmiotem było nabycie przez nabywcę tzw. “dziury w ziemi”. Jeżeli budynek wielolokalowy był już wybudowany i de facto deweloper w umowie nie zobowiązywał się do wybudowania (a następnie ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego), to w takiej sytuacji przepisy ustawy deweloperskiej nie były stosowane.\nObecnie – gdy opada tzw. świadczenie budowlane (deweloper nie zobowiązuje się do wybudowania budynku lub do zabudowania nieruchomości gruntowej domem jednorodzinnym) – nie jest zawierana umowa deweloperska, ale np. umowa rezerwacyjna albo umowa przedwstępna. Konsekwencją takiego uregulowania jest to, że środki wpłacone przez nabywcę nie korzystają z ochrony przewidzianej w ustawie deweloperskiej.\nUstawodawca zauważył, że taka interpretacja przepisów obecnej ustawy deweloperskiej ogranicza możliwość ochrony nabywcy w stosunku do umów zawieranych z deweloperem po zakończeniu budowy lub uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie. W praktyce, po uzyskaniu tego pozwolenia deweloper wciąż może zawierać umowy, których zakres jego zobowiązania różni się od umowy deweloperskiej, ponieważ nie obejmuje już etapu wybudowania, ale obejmują one jedynie zobowiązanie do ustanowienia prawa odrębnej własności i przeniesienia tej własności bądź tylko zobowiązanie do przeniesienia własności. W takiej sytuacji nabywca przy zawarciu takiego rodzaju umowy i po wpłaceniu ceny lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego, w dalszym ciągu nie jest właścicielem tej nieruchomości, ponieważ przeniesienie własności następuje na podstawie innej umowy i w innym czasie,\nW praktyce wygląda to tak, że po wybudowaniu budynku wielolokalowego czy też po zakończeniu budowy przy domach jednorodzinnych, deweloper zawiera z nabywcą albo umowę rezerwacyjną, która miała elementy umowy przedwstępnej, albo też właściwą umowę przedwstępną i na podstawie jednej tych umów nabywca wpłaca na rzeczy deweloper środki i te środki nie są objęte ochroną na podstawie ustawy deweloperskiej.\nUstawodawca zauważył także to, że obecne przepisy ustawy deweloperskiej nie mają również zastosowania do nowych lokali mieszkalnych czy domów jednorodzinnych powstałych w wyniku przebudowy. Dla przykładu, jeżeli deweloper prowadzi jakieś przedsięwzięcie deweloperskie polegające na przebudowie budynków pofabrycznych albo hoteli i powstały w wyniku tych działań deweloperów nieruchomości (najczęściej lokale mieszkalne) są de facto nowe – wybudowane od przysłowiowego zera – to nie są one objęte zakresem ustawy deweloperskiej.\nW związku z tym, autorzy nowej ustawy deweloperskiej uznali, że wszystkie opisane powyżej sytuacje wymagają objęcia zakresem nowej ustawy deweloperskiej w celu pełniejszej ochrony nabywców lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych.\nW konsekwencji, przepisy nowej ustawy deweloperskiej stosuje się do umów zawartych pomiędzy nabywcą a deweloperem, w których deweloper zobowiązuje się do:\nwybudowania budynku oraz ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia własności tego lokalu oraz niezbędnych do korzystania z tego lokalu na nabywcę – czyli de facto mamy tutaj powtórzenie z obecnie obowiązującej ustawy deweloperskiej (jest to opis tzw. kupowania dziury w ziemi);\nustanowienia własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia własności tego lokalu oraz praw niezbędnych do korzystania z tego lokalu na nabywcę – czyli w przypadku takiej umowy nabywca nie kupuje dziury w ziemi – budynek wielolokalowy jest już wybudowany – natomiast nie jest jeszcze ustanowiona odrębna własność lokalu. W obecnym stanie prawnym ustawa deweloperska nie miała zastosowania do takich sytuacji.\nprzeniesienia na nabywcę w lokalu mieszkalnego oraz praw niezbędnych do korzystania z tego lokalu – czyli nowa ustawa deweloperska ma również zastosowanie do takiej sytuacji, gdy jest już wybudowany budynek wielolokalowy i ustanowiona już odrębną własność lokalu, a na podstawie umowy zawieranej z nabywcą deweloper zobowiązuje się do sprzedaży takiego wyodrębnionego lokalu;\nZ powyższego jasno wynika, że w nowej ustawie deweloperskiej został rozszerzony zakres przedmiotowy ustawy o umowy, które są zwierane przez dewelopera i nabywcę już po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie budynku lub już po wyodrębnieniu lokali w budynku wielolokalowym. W praktyce często zdarzają się takie sytuacje, że nie zawsze wszystkie lokale udaje się sprzedać już na etapie “budowania” budynku wielolokalowego. Część lokali w budynku wielolokalowym jest sprzedawana także wtedy, kiedy inni nabywcy już mieszkają w danej nieruchomości wielolokalowej. Również do takich stanów faktycznych będzie miała zastosowanie nowa ustawa deweloperska.\nPowyżej opisałam Wam trzy stany faktyczne, w których będzie miała zastosowanie nowa ustawa deweloperska do lokali mieszkalnych, a jak wygląda sytuacja w przypadku domów jednorodzinnych?\nW przypadku domów jednorodzinnych, nowa ustawa deweloperska będzie miała zastosowanie do umów zawieranych przez nabywcę i dewelopera, w których deweloper zobowiązuje się do zabudowania gruntowej stanowiącej przedmiot własności lub użytkowania wieczystego domem jednorodzinnym i przeniesienia na nabywcę własności tej nieruchomości lub użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i własności domu jednorodzinnego na niej posadowionego stanowiącego odrębną nieruchomość lub też przeniesienia ułamkowej części własności tej nieruchomości wraz z prawem do wyłącznego z części nieruchomości służących zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych – czyli de facto mamy tutaj powtórzenie z obecnej ustawy deweloperskiej. Przenosząc tą definicję na język nieprawniczy może zobrazować to w ten sposób, że nowa deweloperska będzie miała zastosowanie do sytuacji, w których nabywca podpisuję z deweloperem umowę deweloperską, na podstawie której deweloper zobowiązuje się do zabudowania “czystej” nieruchomości gruntowej budynkiem jednorodzinnym, a następnie po zabudowaniu tej nieruchomości budynkiem jednorodzinnym, deweloper zobowiązuje się do przeniesienia własności nieruchomości zabudowanej lub też przeniesienie prawa użytkowania wieczystego – jeżeli inwestycja związana z budową osiedla domów jednorodzinnych jest realizowana nieruchomości co do której deweloperowi przysługuje prawo użytkowania wieczystego gruntu.\nNowa ustawa deweloperska będzie miała zastosowanie również do umów, na podstawie których deweloper zobowiązuje się do przeniesienia na własności nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym lub też użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i własności domu jednorodzinnego.\nW praktyce wygląda to tak, że umowa pomiędzy deweloperem i nabywcą jest zawierana już po tym, jak deweloper wybudował osiedle domów jednorodzinnych (nieruchomości zostały fizycznie zabudowane domami jednorodzinnymi), a deweloper zawiera z nabywcą umowę, na podstawie której zobowiązuje się do przeniesienia na nabywcę własności nieruchomości zabudowanej tym domem jednorodzinnym. Do takich sytuacji nowa ustawa deweloperska również będzie miała zastosowanie. W obecnym stanie prawnym, w sytuacji, kiedy deweloper zabudował już nieruchomość budynkiem jednorodzinnym i oferuje sprzedaż takiej nieruchomości ustawa deweloperska nie ma zastosowania, a co za tym idzie, środki wpłacane przez nabywcę nie korzystają z ochrony przewidzianej w ustawie deweloperskiej. Dlatego – aby uniknąć takich sytuacji – ustawodawca rozszerzył zakres przedmiotowy nowej ustawy deweloperskiej i również w przypadku nieruchomości już zabudowanej domem jednorodzinnym nowa ustawa deweloperska będzie również miała zastosowanie do umów zawieranych pomiędzy deweloperem a nabywcą.\nZ pewnością po przeczytaniu powyższego fragmentu doszliście do wniosku, że jest jednak sposób na to, żeby ominąć stosowanie przepisów nowej ustawy deweloperskiej do umów zawieranych pomiędzy nabywcą a deweloperem. Wystarczy, że zamiast umów rezerwacyjnych, umowy deweloperskiej czy innych zobowiązujących do przeniesienia własności nieruchomości, będą od razu zawierane umowy sprzedaży – czyli umowy o skutku rozporządzającym (przenoszącym od razu własność nieruchomości). Ustawodawca, projektując nową ustawę deweloperską, przewidział również taką sytuację. W nowej ustawie deweloperskiej zostało wprost wskazane, że niektóre z przepisów nowej ustawy deweloperskiej będą miały zastosowanie do umów sprzedaży zawieranych pomiędzy nabywcą a deweloperem, których przedmiotem jest przeniesienie na nabywcę własności lokalu mieszkalnego oraz praw niezbędnych do korzystania z tego lokalu albo przeniesienie na nabywcę własności nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym lub też przeniesienie na nabywcę użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i własności domu jednorodzinnego posadowionego.\nDo umów sprzedaży będą miały zatem zastosowanie przepisy dot. obowiązku dostarczenia nabywcy prospektu informacyjnego, zawarcia umowy rezerwacyjnej, a także przepisy ustawy związane z odbiorem technicznym lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego.\nDla przykładu, w przypadku umowy sprzedaży lokalu, który został już wyodrębniony, nabywca i deweloper będą zobowiązani do tego, aby dokonać odbioru technicznego takiego lokalu mieszkalnego.\nPrzepisy znowelizowanej ustawy rozszerzają zakres przedmiotowy również poprzez włączenie w zakres jej stosowania sprzedaży garaży, komórek lokatorskich lub innych lokali użytkowych, które są zawierane wraz z umową dotyczącą lokalu mieszkalnego. Przepisy ustawy deweloperskiej będą miały zatem zastosowanie do umów, których przedmiotem jest nabycie lokalu użytkowego w przypadku gdy umowy te są zawierane wraz z jedną z umów, która dotyczy lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego i dotyczą tego samego przedsięwzięcia deweloperskiego zadania inwestycyjnego. W praktyce oznacza to, że przepisy ustawy będą miały zastosowanie do umów o lokal użytkowy zawieranych równocześnie – jedność stron, czasu i miejsca zawarcia umowy – z umową o lokal mieszkalny albo dom jednorodzinny – i tylko wtedy, gdy lokal użytkowy jest zlokalizowany w ramach tego samego przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadania inwestycyjnego.\nNależy również podkreślić, że w nowej ustawie deweloperskiej ustawodawca zdefiniował pojęcie dewelopera i nabywcy lokalu mieszkalnego. Nabywcą jest osoba fizyczna, która w celu niezwiązanym bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową, zawiera z deweloperem jedną z umów, których przedmiotem jest nabycie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego. W tym miejscu warto również zauważyć, że jeżeli nabywamy lokal użytkowy (np. garaż lub komórkę lokatorską) wraz z naszym lokalem mieszkalnym lub domem jednorodzinnym, to do takiej umowy będą miały zastosowanie przepisy nowej ustawy deweloperskiej. Natomiast nowa ustawa deweloperska nie będzie miała zastosowania do umów zawieranych pomiędzy deweloperem a nabywcą – przedsiębiorcą, których przedmiotem jest lokal mieszkalny lub użytkowy nabywany na potrzeby związane z prowadzeniem swojej działalności gospodarczej.\nZdaniem ustawodawcy, rozszerzenie zakresu zastosowania ustawy deweloperskiej również na lokale użytkowe jest potrzebne z uwagi na to że, obecnie środki wpłacane przez nabywcę tytułem ceny za lokal mieszkalny podlegają ochronie przewidzianej w przepisach ustawy deweloperskiej, natomiast takiej ochronie nie podlegają środki nabywcy wpłacone tytułem ceny za nabywany łącznie z lokalem mieszkalnym lokal użytkowy (np. garaż, komórka lokatorka). Wobec tego, ustawodawca uznał, że należy to uregulować w taki sposób, aby ochroną ustawy deweloperskiej objąć również środki wpłacane przez nabywców tytułem równoczesnego nabycia lokalu użytkowego. Celem tej regulacji jest wyeliminowanie zawierania dwóch oddzielnych umów – czyli umowy o lokal użytkowy oraz umowy co do której nabywca nabywa lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny.\nKolejnym novum w znowelizowanej ustawie deweloperskiej jest konieczność otwarcia mieszkaniowego rachunku powierniczego już w momencie rozpoczęcia sprzedaży zdefiniowanej jako podanie tego faktu do publicznej wiadomości. Ustawa precyzyjnie określa moment, w którym deweloper ma obowiązek posiadania umowy mieszkaniowego rachunku powierniczego. Natomiast dotychczasowe przepisy określały jedynie to, że umowę mieszkaniowego rachunku powierniczego zawiera się dla przedsięwzięcia deweloperskiego. Na podstawie nowej ustawy deweloperskiej deweloper jest zobowiązany do posiadania mieszkaniowego rachunku powierniczego prowadzonego dla danego przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadania inwestycyjnego do dnia, w którym nastąpi przeniesienie praw z ostatniej umowy deweloperskiej lub ostatniej umowy, w ramach której deweloper zobowiązuje się do przeniesienia na rzecz nabywcy własności lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego. W nowej ustawie deweloperskiej rozszerzono zatem okres, w którym deweloper musi posiadać mieszkaniowy rachunek powierniczy.\nCo więcej nabywca dokonuje wpłat na mieszkaniowy rachunek powierniczy zgodnie z postępem realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadania inwestycyjnego. Wysokość tych wpłat dokonywanych przez nabywcę jest uzależniona od faktycznego stopnia realizacji poszczególnych etapów przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadania inwestycyjnego określonych w harmonogramie.\nNabywca dokonuje wpłat na mieszkaniowy rachunek powierniczy po zakończeniu danego etapu przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadania inwestycyjnego określonego w harmonogramie. Deweloper będzie zobowiązany do poinformowania nabywcy na papierze lub innym trwałym nośniku o zakończeniu danego etapu przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadania inwestycyjnego i od tego momentu nabywca będzie zobowiązany do dokonania kolejnej wpłaty na mieszkaniowy rachunek powierniczy.\nNa podstawie przepisów nowej ustawy deweloperskiej prawo wypowiedzenia umowy mieszkaniowego rachunku powierniczego przysługuje wyłącznie bankowi i to tylko z ważnych powodów. Bank wypłaca deweloperowi środki pieniężne wpłacone przez nabywcę na zamknięty mieszkaniowy rachunek powierniczy po otrzymaniu wypisu aktu notarialnego umowy przenoszącej na prawa wynikające z umowy deweloperskiej albo z innej umowy, której przedmiotem jest zobowiązanie dewelopera do przeniesienia na rzecz nabywcy własności lokalu mieszkalnego lub domu rodzinnego w stanie wolnym od obciążeń i praw roszczeń osób trzecich, z wyjątkiem tych obciążeń, na które nabywca wyraził zgodę.\nNatomiast środki wpłacone przez nabywcę na otwarty mieszkaniowy rachunek powierniczy na poczet realizacji ostatniego etapu, są wypłacane deweloperowi dopiero po otrzymaniu wypisu aktu notarialnego umowy przenoszącej na nabywcę prawa wynikające z umowy deweloperskiej lub z innej umowy, na podstawie której deweloper zobowiązał się do przeniesienia na rzecz nabywcy własności nieruchomości lokalowej lub domu jednorodzinnego – czyli mamy tutaj uregulowanie wypłat z otwartego mieszkaniowego rachunku powierniczego w ten sposób, że po zakończeniu każdego etapu bank wypłaca deweloperowi środki zgromadzone na otwartym rachunku powierniczym. Natomiast w przypadku ostatniego etapu, wypłata środków zgromadzonych na OMRP jest dokonywana dopiero otrzymaniu przez bank wypisu aktu notarialnego umowy, na podstawie której została przeniesiona na nabywcę własność lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego.\nW związku z takim sposobem uregulowania dokonywania wypłat z mieszkaniowego rachunku powierniczego, w nowej ustawie deweloperskiej zwiększono również uprawnienia kontrolne banków dot. zakończenie każdego z etapów przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadania inwestycyjnego.\nBank dokonuje zakończenie każdego z etapów przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadania inwestycyjnego i w trakcie kontroli bank ma prawo wglądu do rachunków bankowych dewelopera oraz kontroli w zakresie dotyczącym danego przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadania inwestycyjne. Co ważne koszty takiej kontroli ponosi deweloper. Kontrola obejmuje sprawdzenie czy deweloper posiada tytuł własności albo prawa użytkowania wieczystego, na której jest prowadzone dane przedsięwzięcie deweloperskie; sprawdzenie czy wobec dewelopera nie zostało wszczęte postępowanie restrukturyzacyjne albo upadłość. W czasie kontroli bank weryfikuje wpisy w Krajowym Rejestrze Sądowym. Bank może sprawdzić czy deweloper posiada pozwolenie na budowę, a także może sprawdzić przeznaczenie środków, które będą wypłacone z otwartego mieszkaniowego rachunku powierniczego jest zgodne ze sposobem wydatkowania tych środków. Bank w czasie kontroli może również sprawdzić czy deweloper nie zalega z podatkami i składkami na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, czy deweloper uregulował wymagalne i bezsporne zobowiązania pieniężne z wykonawców lub podwykonawców, czy deweloper dokonał wpłaty składki na fundusz deweloperski, czy deweloper nie zalega ze zobowiązaniami wobec nabywców – jeżeli nabywcy np. odstąpili od umowy deweloperskiej. Bank ustala także – przez wyznaczoną przez siebie osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane – czy deweloper zakończył określony w harmonogramie etap realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadania inwestycyjnego. W takim wypadku sprawdzeniu w szczególności podlegają wpisy kierownika budowy w dzienniku budowy, udokumentowanie faktycznego zaawansowania robót budowlanych na poziomie wymaganym dla kontrolowanego etapu, a jeżeli jest to ostatni etap danego przedsięwzięcia deweloperskiego to również w trakcie tej kontroli sprawdzane jest czy deweloper uzyskał decyzję na użytkowanie albo dokonał zawiadomienia o zakończeniu budowy w przypadku zakończenia robót budowlanych.\nW rozdziale czwartym nowa ustawa deweloperska nakłada na dewelopera obowiązki, które powinien spełnić przed zawarciem umowy, której celem jest przeniesienie własności lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego. Deweloper, który rozpoczyna sprzedaż, ma obowiązek sporządzić prospekt informacyjny dotyczący danego przedsięwzięcia deweloperskiego i jeżeli w ramach tego przedsięwzięcia deweloperskiego jest wyodrębnione zadanie inwestycyjne, to również dla takiego zadania inwestycyjnego deweloper jest zobowiązany do sporządzenia prospektu informacyjnego.\nPrzed zawarciem umowy deweloperskiej deweloper jest zobowiązany do doręczenia osobie zainteresowanej zawarciem umowy prospektu informacyjnego wraz z załącznikami. Prospekt informacyjny deweloper będzie zobowiązany dostarczyć nieodpłatnie na trwałym nośniku.\nNa podstawie nowej ustawy deweloperskiej deweloper ma również obowiązek sporządzić harmonogram przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadania inwestycyjnego, który określa co najmniej etapy realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadania inwestycyjnego oraz procentowy szacunkowy podział kosztów poszczególnych etapów całkowitych kosztach przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadaniem oraz termin zakończenia każdego z etapów.\nHarmonogram przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadania inwestycyjnego zawiera co najmniej cztery etapy realizacji. Udział procentowy każdego z tych etapów nie może być wyższy niż 25% i niższy niż 10% całkowitych kosztów przedsięwzięcia deweloperskiego lub zadania inwestycyjnego wynikających z harmonogramu. Możemy zatem podzielić dane przedsięwzięcie deweloperskie czy też zadanie inwestycyjne na cztery etapy i koszt każdego z tych etapów nie może być wyższy niż 25% całkowitych kosztów przedsięwzięcia – czyli minimalnie harmonogram może określać 4 etapy a maksymalnie 10 etapów i koszt każdego z tych etapów nie może być niższy niż 10% całkowitych kosztów przedsięwzięcia.\nCo ważne, nowa ustawa deweloperska przewiduje, że deweloper, który rozpoczyna sprzedaż – podaje do publicznej wiadomości informacje na temat rozpoczęcia oferowania lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych – ma obowiązek posiadać zgodę banku lub innego wierzyciela zabezpieczonego hipoteką na danej nieruchomości, na której jest prowadzone dane przedsięwzięcie deweloperskie lub zadanie inwestycja, na bezobciążeniowe wyodrębnienie lokalu mieszkalnego i przeniesienie jego własności po wpłacie pełnej ceny przez nabywcę.\nDo tej pory, zgoda taka była wymagana przy zawieraniu umowy deweloperskiej. Natomiast na podstawie przepisów nowej ustawy deweloperskiej obowiązek dewelopera do posiadania takiej zgody jest już nałożony w chwili rozpoczęcia sprzedaży – czyli już na etapie podania do publicznej wiadomości informacji, że deweloper rozpoczyna oferowanie lokali mieszkalnych lub domów do sprzedania.\nNowa ustawa deweloperska reguluje również zasady i tryb zawierania umów rezerwacyjnych czy też umów deweloperskich oraz umów zawieranych pomiędzy nabywcą a deweloperem, których celem jest przeniesienie własności lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego. Nowa ustawa deweloperska rozszerza również prawa i obowiązki stron związane z odbiorem technicznym lokalu mieszkalnego, a także związane z odstąpieniem przez nabywcę od umowy deweloperskiej lub innej umowy, na podstawie której deweloper zobowiązuje się do własności lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego na nabywcę. Nowa ustawa deweloperska określa także zasady działania i zakres odpowiedzialności deweloperskiego funduszu gwarancyjnego.\nNatomiast żeby nie przedłużać tego odcinka – pewnie gdybym chciała Wam opowiedzieć również o tych wszystkich elementach, to trwałby on kilka godzin – postanowiłam, że o umowie rezerwacyjnej, umowie deweloperskiej, a także o prawach i obowiązkach stron związanych z odbiorem technicznym lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz o deweloperskim funduszu gwarancyjnym nagram kolejne odcinki podcastu.\n[spreaker type=player resource=”episode_id=45327935″ width=”100%” height=”200px” theme=”light” playlist=”false” playlist-continuous=”false” chapters-image=”true” episode-image-position=”right” hide-logo=”false” hide-likes=”false” hide-comments=”false” hide-sharing=”false” hide-download=”true”]\nDo poczytania: odcinek 14 - umowa deweloperska


Mąż Bogumił Wander o stanie zdrowia ukochanej. Jak się czuje piękność z Woronicza - Wiesz\nKrzysztof Baranowski, mąż Bogumiły Wander zdradził, w jakim stanie jest jego ukochana małżonka.\nKrzysztof Baranowski ma za sobą trudny okres. Bogumiła Wander i Krzysztof Baranowski są małżeństwem od 40 lat. Aktualnie para przechodzi bardzo ciężki okres. Krzysztof Baranowski nie może odwiedzać żony, która przebywa aktualnie w ośrodku opiekuńczo-rehabilitacyjnym.\nStan Bogumiły Wander jest niezwykle poważny. Kobieta „żyje we własnym świecie”. Nie poznaje bliskich i nie ma świadomości, kim jest. Mąż prezenterki starał się sam opiekować małżonką, jednak sytuacja była na tyle poważna, że kobieta trafiła do ośrodka w Konstancinie.\nAby móc leczyć małżonkę, Krzysztof Baranowski zmuszony był sprzedać willę, w której mieszkał z żoną. 78-latka zmaga się z chorobą Alzheimiera.\n– Jest w dobrej formie fizycznej, jest pod opieką lekarzy, ale z trudnością kontaktuje się ze światem, tak że odwiedzam ją tak często, jak jest to możliwe. Nic więcej nie mogę zrobić – powiedział w rozmowie z DDTVN.


Joanna Piątek - Aros - dyskont książkowy - tanie książki\nDyskont » Autorzy » Joanna Piątek » Strona 1 z 1\nJednym z naszych orędowników u Pana Boga jest ten, którego Pan Jezus powołał do grona dwunastu apostołów – św. Juda Tadeusz, określany dziś jako patron od spraw najtrudniejszych. Ten niezwykły święty pomaga ludziom na całym świecie w rozwiązywaniu trudnych i, po ludzku patrząc, beznadziejnych spraw. Nieraz ś...\nTa niewielka książeczka to swoiste Światowe Dni Młodzieży w pigułce. To wybór kilkudziesięciu krótkich, najważniejszych drogowskazów, przesłań i błogosławieństw, jakie papież Franciszek zostawił Ci podczas tych niezwykłych wydarzeń. To z nimi posłał w świat Ciebie i ponad dwa miliony innych młodych ludzi. Ta książ...\nKsiążka zawiera siedem rozdziałów. Taki podział tomiku jest całkowicie uzasadniony, ponieważ autorka postanowiła zgrupować podstawowe motywy z którymi mamy do czynienia w tych lirykach. Stąd cała galeria barw i odcieni, portrety przypadkowo spotkanych ludzi, miejskie pejzaże, scenki rodzajowe z życia dużego mia...


Edycja Druga (2013) | barbaraskarga.org\nFundacja na Rzecz Myślenia im. Barbary Skargi - Konkurs o Nagrodę im. Barbary Skargi - edycja druga (2013)\nDo udziału zapraszamy profesorów i studentów, filozofów-amatorów i filozofów akademickich, wszystkich, którzy chcą i potrafią myśleć. W konkursie może wziąć udział każdy, kto napisze i prześle co najmniej 50-stronicowy tekst. Przyjmujemy wyłącznie prace dotąd niepublikowane. Pięc spośród nadesłanych prac jury zakwalifikuje do finału. Na laureata czekają trzy nagrody: pieniężna, rzeczowa oraz publikacja zwycięskiego eseju w postaci osobnej książki.\nTermin nadsyłania prac mija 30 kwietnia 2014 roku (liczy się data stempla pocztowego). Do 30 sierpnia 2014 roku jury konkursu ogłosi nazwiska 5 finalistów. Ostateczne rozstrzygnięcie nastąpi 11 października 2014 roku podczas uroczystego wręczenia Nagrody laureatowi konkursu. Wszystkie informacje będą się pojawiać na bieżąco na stronie Fundacji.\nprof. UwB dr hab. Małgorzata Kowalska\ndr Krzysztof Środa\nTermin nadsyłania prac mija 30 kwietnia 2014 roku (liczy się data stempla pocztowego).\nDo 30 sierpnia 2014 roku jury konkursu ogłosi nazwiska 5 finalistów.\nOstateczne rozstrzygnięcie nastąpi 11 października 2014 roku podczas uroczystego wręczenia Nagrody laureatowi konkursu. Wszystkie informacje będą się pojawiać na bieżąco na stronie Fundacji.


Od pierwszego wejrzenia - Nora Roberts - Książki na Bookhunter.pl\nTytuł oryginału: First impressions\nNumer ISBN: 978-83-2389-596-1\nOd pierwszego wejrzenia - dodaj tagi\nShane rezygnuje z posady nauczycielki i wraca w rodzinne strony, by przejąć majątek zostawiony jej przez babkę. W odziedziczonym starym domu zamierza urządzić małe muzeum oraz sklepik z antykami. W tym ambitnym przedsięwzięciu pomaga jej przystojny sąsiad, Vance, który zakupił zrujnowaną posesję nieopodal i którego Shane bierze za stolarza. Vance, w istocie właściciel wielkiej firmy, utwierdza ją w tym przekonaniu. Gdy prawda wychodzi na jaw, Shane czuje się oszukana. Po raz drugi mężczyzna, w którym się zakochała, okazał się kimś zupełnie innym...\nHarlequin Satine (25 książki)\nInfomacje dodatkowe - Od pierwszego wejrzenia\nOd pierwszego wejrzenia - dodaj cytat\nCiepła, optymistyczna opowieść o miłości, która rodzi się wśród problemów życia codziennego. Miła, lekka i przyjemna.\nOd pierwszego wejrzenia - dodaj opis\nOd pierwszego wejrzenia:


Strona głównaTURCJARegion Marmara34 IstanbulStrategiczne znaczenie Żelaznego Jedwabnego Szlaku było przedmiotem dyskusji na tureckim szczycie kolejowym\n24 / 10 / 2020 34 Istanbul, KOLEJ, GENEL, INSTYTUCJE, NAGŁÓWEK, Region Marmara, TURCJA, TCDD Transportation Inc.\nTrwa Szczyt Kolei Tureckich, zorganizowany przez Ministerstwo Transportu i Infrastruktury w dniach 21-24 października. Trzeciego dnia szczytu, podczas którego liderzy kolei przemawiali, w panelu `` Żelazny Jedwabny Szlak: Jeden Pas, Jedna Droga '' Kamuran Yazıcı, dyrektor generalny TCDD Transportation i Onur Göçmez, dyrektor generalny Arkas Logistics, Fuat Pamukçu, wiceprezes DFDS Shipping and Transport oraz zarząd Pacific Eurasia Członek Murat Karatekin wygłosił przemówienie.\nPodczas panelu, na którym dyskutowano o strategicznym znaczeniu, przeszłości i przyszłości Żelaznego Jedwabnego Szlaku, dyrektor generalny Kamuran Yazıcı stwierdził, że „Nowoczesny Jedwabny Szlak, który stanowi korytarz między Europą a Azją, rozwinął intermodalną sieć transportową między Wschodem a Zachodem, a Stowarzyszenie Trans-Kaspijskich Szlaków Transportowych Stwierdził, że powstanie projektu umożliwiło stworzenie nowych multimodalnych centrów transportowo-transportowych w Eurazji i postrzegali go jako projekt, który budzi wzajemne zainteresowanie.\n„Na linii kolejowej BTK w 5 różnych korytarzach prowadzona jest logistyka wielu grup produktów, począwszy od żywności, produktów rolniczych, środków czystości, rud minerałów, produktów przemysłowych, tekstyliów, części samochodowych, chemii i materiałów elektronicznych. ''\nStwierdzając, że Turcja jest operacją logistyczną transportu kolejowego za pośrednictwem drukarki z powodzeniem utrzymywał, nie zaniedbał odnieść się do operacji.\nMówiąc o swoich planach na przyszłość, dyrektor generalny Yazıcı powiedział, że planują przenieść 30 procent kolejowego transportu towarowego do Europy przez Chiny-Rosję do środkowego korytarza.\nDrukarka: '' Chiny stwierdziły, że korytarz północny Rosja - Białoruś 5 lat ponad 500 tys. Wagonów liniowych wyprodukowanych w pierwszej kolejności tysiąc lat, następnie przewożonych przez Turcję zaczęto projektować a 500 tys. Razy. W ten sposób nasz kraj będzie mógł generować znaczące dochody z tranzytowych przewozów kolejowych. ''\nKamuran Yazıcı, dyrektor generalny TCDD Transportation, kontynuował swoje słowa w następujący sposób: „Z drugiej strony, każdy rozwój i każda poprawa sektora kolejowego w naszym kraju odbija się pozytywnie na środkowym korytarzu. Infrastruktura i operacje w wyniku ulepszeń, które mają być wprowadzone w ciągu miesiąca z koleją przewożącą ładunki między Chinami a Turcją, od 10 do 15 dni, aby spaść w najbardziej ekstremalnym punkcie Europy ''.\nW swoim przemówieniu Yazıcı powiedział w swoim przemówieniu, że poruszył kwestię nacjonalizacji sektora kolejowego: „Wykorzystanie krajowych wagonów produkcyjnych w przewozach kontenerowych do Europy i Azji Środkowej linią BTK umożliwia łatwiejszy transport większej ilości ładunków. Podczas gdy zwykłe wagony platformowe mogą przewozić ładunki od dwóch do czterech i pół razy więcej niż ich waga, nasze krajowe wagony platformowe mogą przewozić ładunki do czterech i pół razy, czyli 109 ton. Wszyscy jesteśmy dumni z tego, że te bardzo cenione w Europie wagony są rodzimej produkcji.\nStwierdzając, że koleje działają aktywniej w okresie pandemii, w którym każdy kraj miał trudności, Yazıcı również wskazał zmiany dokonane w okresie pandemii. Yazıcı: „W tym kontekście, chociaż podjęto wszelkie środki ostrożności, aby przekraczać granice wagonów bez kontaktu z ludźmi, system dezynfekcji wagonów został zainstalowany na stacji Kapıköy w celu dezynfekcji wagonów przejeżdżających przez granicę naszego kraju. Z powodu pandemii przejazd tranzytowy pojazdów drogowych do Iranu został wstrzymany, aw wyniku możliwości przerzucenia ładunku na linię BTK na naszym gruzińskim przejściu granicznym Canbaz zainstalowano dźwig samojezdny do przeładunku ładunków wagonów Wspólnoty Niepodległych Państw do wagonów naszej Organizacji. powiedziany.\nNa zakończenie godzinnego panelu wszystkim prelegentom zaprezentowano model pociągu parowego przedstawiający przeszłość kolei na pamiątkę dnia.\nMinister Arslan uczestniczył w pierwszej kampanii Żelaznego Szlaku Kars-Tbilisi-Baku\nYHT zostanie zintegrowany z „Żelaznym Jedwabnym Szlakiem”\nSygnalizacja Silk Road z NETAŞ\nnajważniejszym krajem Turcji nowoczesnej Jedwabnym Szlaku\nIntermodal do omówienia na Nowym Jedwabnym Szlaku na szczycie RailFreight\nUkończenie pierścieni Żelaznego Jedwabnego Szlaku\nPierwszy pociąg z żelaznej Silk Road zadebiutował w Turcji\nMarmaray, kluczowy punkt żelaznego jedwabnego szlaku\nGreat Highway Project na Jedwabnym Szlaku\nAltepe wyjaśnił: Środek drogi Mudanya będzie przeznaczony do transportu publicznego, będzie linia metrobusu\nZwiązek Transkaspijskich Szlaków Transportowych


samsung, galaxy, s III, android\nSamsung Galaxy S III będzie miał 7 mm grubości?\nPaweł Cebula Newsy 07-02-2012\nStrona główna > Newsy > Samsung Galaxy S III będzie miał 7 mm grubości?\nW perspektywie najbliższych kilku miesięcy w sprzedaży powinien pojawić się Galaxy S III, który ostatnio jest bardzo częstym tematem plotek. Tym razem pojawiły się informacje związane m.in. z grubością tego smartfona, który ma być cieńszy niż Motorola RAZR.\nSamsung w ostatnich dniach oficjalnie poinformował, że Galaxy S III nie zostanie zaprezentowany w trakcie targów MWC 2012. Najprawdopodobniej południowokoreański producent nie chce, aby jego najnowszy high-endowy smartfon był jednym z wielu produktów jakie będą miały swoją premierę w ciągu kilku dni targów.\nW związku z tym ma zostać zorganizowana zupełnie oddzielna impreza, w trakcie której Samsung oficjalnie pokaże trzecią generację modelu Galaxy S. Część osób przypuszcza, że stanie się to już 22 marca, bo właśnie wtedy odbędzie się we Francji specjalne spotkanie zorganizowane przez Samsunga. Co będzie głównym tematem? Tego jeszcze oficjalnie nie wiadomo.\nRównie niejasna jest kwestia specyfikacji technicznej – liczne przecieki wskazują na to, że Galaxy S III będzie wyposażony w ekran 4,6 cala i rozdzielczości 1280 x 720 pikseli. Nie wiadomo, czy będzie to ekran Super AMOLED Plus, czy może Super AMOLED HD. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku procesora – część doniesień wskazuje na dwurdzeniową jednostkę – inne z kolei na procesor z czterema rdzeniami.\nTym razem Electonic Times News, powołując się na swoje źródła, poruszył kwestię obudowy najnowszego smartfona Samsunga. Redaktorzy przekonują, że Galaxy S III będzie podążał śladem wyznaczonym przez Motorole RAZR, starając się zredukować grubość urządzenia. W efekcie telefon ma mieć zaledwie 7 milimetrów grubości, co jest naprawdę dobrym wynikiem.\nProducenci sprzętu już wielokrotnie wspominali, że największy wpływ na grubość urządzenia właśnie ma bateria. W związku z tym, w niektórych przypadkach bateria jest niewymienialna. Motorola RAZR jest bardzo dobrym przykładem potwierdzającym to, że niewielka grubość ma znaczący wpływ na pojemność stosowanej baterii, co w efekcie przekłada się na czas pracy urządzenia. W związku z tym, przed Samsungiem stoi nie lada wyzwanie.\nźródło: The Verge / Gizmodo / BGR