Nie maja 19, 2019 7:25\n» Śro gru 05, 2018 20:33 Re: Przestawianie kotów na mokre. Szukam wsparcia <3\nJa próbowałam tysiące razy i co parę miesięcy próbuje znowu przestawić. U nas jedzenie mokrego wygląda tak: wylizanie sosu (galareta jest beee) do ostatniej kropli, a kawałki mięsa są bezczelnie wypluwane. Do miski oczywiście nie wypluje. Żeby tego było mało ostatnio dałam jej Schumsy to jak sos wylizała tak jak zjadła kawałek to awanturę mi na cały blok zrobiła.\nZmielone chrupki są niedobre (to już nie chrupki, to nie wiadomo co), zalane chrupki sosikiem albo bulionem też są niedobre, ale z kolei sam sos albo sam bulion już jest dobry.\nZmielony żołądek na zupę jest zjadliwy, ale bez szału. Zmielona pierś z dodatkiem sosu z bierdowego żarcia zjadliwa, ale na parę liźnięć.\nPasztet totalnie niejadalny.\nZa to dziczyzna jest najlepsza. Ostatnio zasmakowała jak Mama wyciągnęła kawałek i to było dobre.\nI jeszcze PS: udusić nie chciałam, ale wywallić przez okno już tak za te zmarnowane miliony.\n» Czw gru 06, 2018 19:28 Re: Przestawianie kotów na mokre. Szukam wsparcia <3\nChikita - z tymi chrupkami to ja przeżywam nieustającą fascynację. Purrgrabia nie ma zębów, ergo: nie powinno mu robić różnicy, czy te chrupki są w całości, czy nie, skoro i tak je połyka. Ale różnicę robi.\nKawałki "mięsa" z saszety właśnie schną sobie na kamień w misce.\nPróbowałam podać potrawkę z kiełbaski meat love (jagnięcina z serkiem, wiem, serek im potrzebny jak mnie jądra), ciepłej wody oraz dwóch (dwóch, kurna) sosików miamora, ale Precel wylizał miamora, Pasztet jadł przez 30 sekund i się rozproszył, a Kokos uciekła.\nWczoraj wysłałam znajomej żółtko, spirulinę, drożdże, sosiki oraz dwie puchy, bo ona też próbuje. Naprawdę życzę jej dzikich pedagogicznych sukcesów.\n» Czw gru 06, 2018 19:49 Re: Przestawianie kotów na mokre. Szukam wsparcia <3\nJa na razie jestem na etapie poszerzania oferty mokrego z ograniczaniem suchego. Tzn. Od rana do wieczora mokre, na noc dorzucam chrupek.\n» Czw gru 06, 2018 20:28 Re: Przestawianie kotów na mokre. Szukam wsparcia <3\nVi, a Twoje też tak mają, że nie wszystkie chrupki są zjadliwe ? bo ja tak mam. Chrupek powinien mieć odpowiedni kształt i wielkość czyli musi być większy. Chrupki, które są małe, płaskie, okrągłe kuleczki albo jak Hills z dziurą w środku są niedobre. Nawet te kurczakowe, bo moja uwielbia kurczaka (ale nie w każdej formie).\nMoja nie żyjąca już bezzębna Bąbel z kolei wielkich wydziwień co do chrupków nie miała poza oczywiście jednym: chrupki "jasne" były niedobre. Chrupki musiały być ciemne. Jadła ich mało (w przypływie kiedy przymierała już z głodu), ale pomimo, że praktycznie ich nie jadła musiały być jakieś.\n@mziel52 ja nie mam z czego ograniczać. Miska chrupek starcza jej spokojnie na 4 dni z jej zabójczym apetytem.\n» Czw gru 06, 2018 20:36 Re: Przestawianie kotów na mokre. Szukam wsparcia <3\nChikita pisze: @mziel52 ja nie mam z czego ograniczać. Miska chrupek starcza jej spokojnie na 4 dni z jej zabójczym apetytem.\nTo masz problem wybrednych roszczeniowych kotów, a nie przestawiania na mokre.\n» Czw gru 06, 2018 20:53 Re: Przestawianie kotów na mokre. Szukam wsparcia <3\nNa jedno wychodzi aczkolwiek mam jedną zagwozdkę. Żarcie naszego psiego tymczasa wyjada- puszki (chrupek nie rusza), swojego już nie. Dawanie kociej w psiej misce- nic, psiego w jej misce- nic. Psie z psiej miski smakuje lepiej ?\nAle dobra pochwalę się- zjadła połowę saszetki filetów z Miamora (ówcześniej zalanych oczywiście sosem biedrowych saszetek).\n» Czw gru 06, 2018 20:54 Re: Przestawianie kotów na mokre. Szukam wsparcia <3\nizka53 pisze: zaznaczę sobie, bo extra się czyta. Stronkę na fb już polubiłam.\nJa nie polecam ,tak się zaczytałam, że wracając do domu ocknęłam się na Ursusie... a mieszkam tak bardziej pod Piasecznem\n» Pt gru 07, 2018 13:40 Re: Przestawianie kotów na mokre. Szukam wsparcia <3\nChikita - najwłaściwszą z właściwych karm suchych jest Purizon. Ale chyba nie chodzi o wielkość chrupek, tylko o to, że to PURIZON. Kurzęcy. Ten sam, którego 15-letnia kotka rodziców, panna Azazelle, nawet nie chce powąchać.\nW chwilach największego głodu jadalne jest każde suche, byle było suche. I nie było zmielone.\nŚwiętej pamięci Bąbel miała podobnie jak nasze, tylko nasze mają tak z mokrym. Tym syfnym, marketowym. Mokre musi być. Nie nadaje się do jedzenia, wylizuje się tylko sos, ale przynajmniej raz dziennie należy ten sos dostarczyć, inaczej apokalipsa, dramat i weltszmerc, jakiego nawet Werter nie zaznał.\nI tak - dwie jadalne karmy wymieszane ze sobą, stają się niejadalne Chyba, że sucha z suchą albo z przysmakami Cosmy, wtedy można spożyć. Mokra sucha jest ble. Chrupki, które dotknęły mokrej są ble. Przysięgam, następnymi zwierzątkami będą glonojady.\nSzukam_kotki - nie poczuwam się winy, ale współczuję\n» Pt gru 07, 2018 14:28 Re: Przestawianie kotów na mokre. Szukam wsparcia <3\nVi, a próbowałaś kiedykolwiek podać kotom Gerberka? Czysty indyk lub czysty kurczak? Lekko podgrzane by mocniej pachniało z ociupinką dobrego masła\nU mnie za Gerberki każdy da się pokroić. Jest wściek gdy tylko koty usłyszą 'pyk!' przy odkręcaniu słoiczka\nTak samo mają z mascarpone, lekko ogrzanym (zimne jest zbyt twarde i kotom nie chce się lizać) i zmieszanym później z żółtkiem przepiórczym.\n» Pt gru 07, 2018 15:19 Re: Przestawianie kotów na mokre. Szukam wsparcia <3\nmilva b - próbowałam To znaczy z gerberkiem. Bez sukcesów, niestety. Ale to było dawno, więc mogę powtórzyć eksperyment.\nMascarpone jeszcze nie żarły, ale one nie są nabiałowe. Pasztet i Kokosowa znaczy. Bo Pasztet dobrał się ostatnio do eklerki Sam sobie papierek odwinął.\nU nas to wygląda tak, że najmłodszy żarłby wszystko. Przez dwa dni z fochem, ale by żarł. To taki żul śmietnikowy. Pozostałe dwa - ahrystokhacja.\nPodejrzewam, tak w skrytości ducha, że gdybym wyjechała na dwa tygodnie i gdyby z chłopami został TŻet, to musiałyby żreć to, co TŻet im da.\n» Pt gru 07, 2018 15:45 Re: Przestawianie kotów na mokre. Szukam wsparcia <3\nVi pisze: Podejrzewam, tak w skrytości ducha, że gdybym wyjechała na dwa tygodnie i gdyby z chłopami został TŻet, to musiałyby żreć to, co TŻet im da.\nMoże warto spróbować Miałam kiedyś młodziutką kotkę niejadka, cholerną szantażystkę, która jadła tylko z ręki. I każda potrawa musiała być wymieszana z tuńczykiem pacyficznym z Almo. Wystarczyło że na 10 dni wyjechałam z przyjaciółkami do Barcelony. Gdy wróciłam Fedra jadła wszystko. Z miski, z podłogi, bez różnicy\n» Pt gru 07, 2018 18:57 Re: Przestawianie kotów na mokre. Szukam wsparcia <3\nJednego bym raczej unikala, mieszania i podawania razem karm sucha z mokra, mieso z sucha itp. kombinacje.\nInaczej sa trawione, zaburzaja caly proces jedzenia, nasycenia, wiecej zamieszania niz pozytku.\nNo i ten Purizon smaczny, az do roztycia sie kota.\nSwoja droga, nie dziwie sie zwierzakom, w domu stoi ukochana chemiczna mieszanka mocno smakowa i zapachowa, a opiekun cuduje i podtyka dziwadlo, jakiego sie nie jada .\nI w podskokach zmienia na ulubione chrupy, jak tylko zobaczy wyraz oczu .\nDla odwrocenia kota ogonem, jedno z moich uznaje wiekszosc karm za blee, przeciez jada sie mieso, ewentualnie jakies zoltko do tego.\nNo i to, co wpadnie czasem w lapy na ogrodzie.\n» Pon gru 10, 2018 20:13 Re: Przestawianie kotów na mokre. Szukam wsparcia <3\nVi pisze: Chikita - najwłaściwszą z właściwych karm suchych jest Purizon. Ale chyba nie chodzi o wielkość chrupek, tylko o to, że to PURIZON. Kurzęcy. Ten sam, którego 15-letnia kotka rodziców, panna Azazelle, nawet nie chce powąchać.\nMoje obie po Purizonie zaczęły tyć. Bąbel wcinała jak opętana, moja tak ekhm... żeby chyba zrobić mi przyjemność... żeby tego było mało to bąki puszczała (niekoniecznie ładnie pachnące). I zupełnie się nimi nie przejmowała. Zero reakcji, co najwyżej przenosiła się w inne miejsce. Najgorszy był bąk prosto w twarz jak leżała tyłem do mnie. Takie znienacka pierdnięcie, że nie było możliwości ucieczki.\nŻremy Wild Freedom, teraz jakaś Wołowina się pojawiła, ale mam zgryzotę. Brać czy nie brać.\nDzisiaj rzuciłam jej (tak, dosłownie rzuciłam, miało być pod łapki a trafiło centralnie w główkę- źle wycelowałam) żołądek indyka (namoczony w sosie oczywiście). Zjeść owszem trochę zjadła, ale zanim się za niego wzięła wrzask podniosła za to klapnięcie mięsem, a pies zaślinił mi cały koc. Całego i tak nie zjadła.\n» Wto gru 11, 2018 1:20 Re: Przestawianie kotów na mokre. Szukam wsparcia <3\nCześć dziewczyny ja cały czas trzymam za Was kciuki !\nUwielbiam ten wątek i strasznie mnie śmieszą niektóre historie\nSama miałam z psem takie traumatyczne przeżycia (nie wiem czy na całym świecie istnieje bardziej wybredna istota) , przypomniało mi się jak musiał jeść jakiś antybiotyk w tabletkach przez 10 dni i były kombinacje w czym mu to podać (żeby łaskawie zeżarł ) - po kilku dniach nie działały już jego przysmaki (ser pleśniowy, śledź w śmietanie , laysy solone) i w akcie desperacji i telefonach+poradach mojej mamy musieliśmy robić domowe wafle pischinger\nPrzyznała się wtedy , ze jak pies był u niej to chodzili sobie do lodziarni , pies na lody nawet nie spojrzy ale zamawiała mu rurkę z bita śmietana albo właśnie te wafelki\n» Wto gru 11, 2018 8:10 Re: Przestawianie kotów na mokre. Szukam wsparcia <3\nChikita pisze: Chrupek powinien mieć odpowiedni kształt i wielkość czyli musi być większy. Chrupki, które są małe, płaskie, okrągłe kuleczki albo jak Hills z dziurą w środku są niedobre.\nMoja nie żyjąca już bezzębna Bąbel z kolei wielkich wydziwień co do chrupków nie miała poza oczywiście jednym: chrupki "jasne" były niedobre. Chrupki musiały być ciemne.\nMoja Babcia nazywa takie wybredne koty "marcepany"\nPosty: 104 • Skocz do • Strona 4 z 7 • 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7


Sukienki w rozmiarze 46 - Modne Duże Rozmiary\nPokazuję 1 - 47 z 164 produktów\nGranatowa sukienka z siateczkową narzutką Wyjątkowa sukienka wieczorowa, w kolorze granatowym, została uszyta z przyjemnych w dotyku materiałów, które cechują się wysoką jakością i nieelastycznością - bardzo prosimy o zwrócenie na to uwagi, podczas dobierania rozmiaru. Wykończona jest okrągłym dekoltem i rękawkami o długości 3/4. Produkt składa się z...\nSukienki dla puszystych na wesele - klasyczne modele\nSukienki weselne dla puszystych powinny być nie tylko piękne, ale również wygodne. Przecież spędzisz w kreacji kilkanaście godzin, a w tym czasie będziesz dużo tańczyć. To właśnie dlatego sukienki na wesele dla puszystych powinny być wykonane z materiałów przewiewnych i elastycznych, które nie będą krępować Twoich ruchów i zmniejszą ryzyko nadmiernego pocenia. Kreacja w kwiatki z luźnymi rękawami to doskonała propozycja. W takiej sukni będziesz mogła tańczyć i czuć się pięknie. Elegancka kreacja doskonale dopasuje się do Twojego ciała i zadba o Twój najwyższy komfort podczas noszenia.\nSukienki plus size na każdą porę roku\nSukienka xxl to niewątpliwie kobiecy strój, który świetnie wygląda w każdej sytuacji. Jest niezastąpiona w pracy i na wakacjach. Można ją nosić na balu i na romantycznej kolacji we dwoje. Świetnie podkreśla kobiece kształty, jednocześnie skutecznie maskując drobne niedoskonałości figury. W sklepie internetowym Modne Duże Rozmiary oferujemy różne kroje, kolory, wzory i rodzaje materiałów, które sprawiają, że kobieta w każdym wieku znajdzie u nas coś dla siebie. Nie ważne, jakiej sukienki potrzebujesz, ona już tu jest i czeka na Ciebie!\nWyszczuplające sukienki dla puszystych w rozmiarze 46\nJeśli chcesz zachwycać swoją figurą, to skorzystaj ze sprawdzonych metod. Sukienki plus size w rozmiarze 46 z pewnością przykują wzrok mężczyzn, ceniących piękno kobiecej sylwetki. W naszym asortymencie są sukienki, które maskują niedoskonałości, a jednocześnie wyglądają stylowo i elegancko. Nie od dziś wiadomo, że pionowe paski sprawiają, że ciało wydaje się dłuższe, dzięki czemu szczuplejsze. Wszelkiego rodzaju przeszycia, lampasy, pasy ciemniejszego materiału, mają podobne działanie. Sylwetka staje się optycznie smuklejsza. Sukienki xxl, które maskują brzuch, charakteryzują się luźnym krojem. Ozdobne kołnierze w kratę czy z brokatem przyciągają wzrok i skupiają go na okolicach twarzy. Sukienki w jednolitym kolorze u góry i z ozdobnym dołem również doskonale się sprawdzą. Z sukienkami w rozmiarze 44 zawsze będziesz dobrze wyglądać!\nJaki model sukienki na wesele dla puszystej xxl wybrać?\nWybór kroju, koloru i modelu może sprawić wiele kłopotu. Ważne jest, aby odpowiedzieć sobie na kilka pytań. Po pierwsze, na jaką okazję potrzebujesz kreację. Jeśli wybierasz się na rodzinne wesele, to wygodniejsze i bardziej eleganckie będą sukienki rozkloszowane i z falbanami, które wspaniale wyglądają z bolerkami w rozmiarze 46. Jeśli szukasz eleganckiej sukienki, to postaw na szyfon i koniecznie modele na ramiączkach. Na jesienne wieczory najlepsze będą sukienki z długim rękawem w rozmiarze 46, są ciepłe i estetyczne. Dla kobiet młodszych proponujemy krótsze sukienki. Sukienki długie wyszczuplają optycznie figurę i dobrze wyglądają z butami na wysokim obcasie. Wersja midi eksponuje smukłe kostki, co również korzystnie wpływa na wygląd i samopoczucie. Dla odważnych pań oferujemy intensywne kolory, takie jak amarant, chaber czy musztarda. Jeśli wolisz klasykę, to wybierz czerń, beż lub odcienie szarości. W tym sezonie niezwykle modne są sukienki koronkowe na wesele, a na lato polecamy kwiatowe wzornictwo.\nStylowe sukienki na wesele duże rozmiary idealne dla każdej kobiety\nZastanawiasz się, jakie sukienki dla puszystych najlepiej wybrać? Chcesz mieć w swojej garderobie kreacje, w których na nowo poczujesz się młoda i piękna? W takim razie koniecznie przekonaj się, które z naszych kreacji idealnie się do Ciebie dopasują. Masz włosy blond? Idealną propozycją dla Ciebie są stylizacje w kolorze granatowym, czarnym i białym. Twoje włosy są czarne lub kasztanowe? Doskonale sprawdzą się sukienki duże rozmiary w ciepłych i stonowanych kolorach. Dla pań o włosach rudych przygotowaliśmy kreacje w odcieniach brązu, zieleni i złota.\nJakie sukienki dla puszystych najlepiej wybrać?\nW ofercie naszego sklepu internetowego modneduzerozmiary.pl znajdują się sukienki na wesele duże rozmiary, które pochodzą od znanych i popularnych producentów. Nasza oferta jest szeroka i różnorodna, dzięki czemu każda kobieta jest w stanie wybrać u nas coś odpowiedniego dla siebie. Wszystkie sukienki na wesele xxl stworzone są z wysokiej jakości materiałów, które wyróżniają się elastycznością i przewiewnością. Przekonaj się, że dobrze dobrana kreacja jest w stanie podkreślić największe atuty Twojego ciała. Wystarczy tak niewiele, byś na nowo odkryła w sobie seksapil i zmysłowość. Nie czekaj dłużej i odnów swoją garderobę razem z nami!


Jan Kocian nowym trenerem Ruchu Chorzów - RMF24.pl\nJan Kocian nowym trenerem Ruchu Chorzów\nŚroda, 18 września 2013 (18:33)\nSłowak Jan Kocian będzie nowym trenerem piłkarzy chorzowskiego Ruchu. Dziś szkoleniowiec ustalił warunki dwuletniego kontraktu. Podpis pod umową złoży jutro, a później poprowadzi pierwszy trening z drużyną "Niebieskich".\nNowy trener Ruchu Chorzów Jan Kocian /TOMAS HUDCOVIC /PAP/EPA\nWierzymy, że nie tylko zmotywuje drużynę do walki o ligowe punkty, ale także wyedukuje piłkarsko naszą uzdolnioną młodzież. Jestem głęboko przekonany, że nawiązanie z nim współpracy to, w obecnej sytuacji, najlepsze rozwiązanie dla naszej drużyny - mówi cytowany przez oficjalną stronę internetową Ruchu wiceprezes klubu Mirosław Mosór.\nKocian ma spore doświadczenie w międzynarodowej piłce. Od czerwca 2006 do listopada 2008 był selekcjonerem słowackiej kadry, ale po przegranych eliminacjach pożegnał się ze stanowiskiem. Słowacja zajęła w swojej grupie 4. miejsce za Czechami, Niemcami i Irlandią. Później przez rok był asystentem Karela Brucknera w reprezentacji Austrii.\nSłowak był całkiem niezłym piłkarzem. Występował na boisku jako środkowy obrońca. W reprezentacji Czechosłowacji wystąpił 26 razy, był kapitanem drużyny podczas Mistrzostw Świata we Włoszech w 1990 roku. Trzy lata później zajął się pracą trenerską. Początkowo pomagał Jozefovi Venglosovi w nowo powstającej reprezentacji Słowacji. Później prowadził Duklę Bańska Bystrzyca, czeską Petrę Drnovice, czy 1.FC Koszyce. Wreszcie trafił do Niemiec, gdzie najpierw pełnił funkcję asystenta w FC Koln i Eintrachcie Frankfurt, by następnie już samodzielnie prowadzić grające w 2. Bundeslidze Rot- Weiss Erfurt i Sportfreunde Siegen.\nKocian zastąpi na stanowisku Jacka Zielińskiego, który podał się do dymisji po wysokiej porażce (0:6) z Jagiellonią Białystok w ostatniej kolejce Ekstraklasy. Ruch w tym sezonie w 7 meczach zdobył tylko 6 punktów i zajmuje 14. miejsce w tabeli. Poprzednie rozgrywki klub zakończył na 15. pozycji i utrzymał się w Ekstraklasie tylko dzięki temu, że licencji na grę nie dostała Polonia Warszawa.\nTagi:trener, Ruch Chorzów, Jan Kocian\nNewsKibice usłyszeli zarzuty za udział w bójce na gdyńskiej plaży\nNewsKolejne zatrzymanie po bójce na gdyńskiej plaży\nNewsEkstraklasa piłkarska: Strzelecki popis Jagiellonii


VAT-Kontroler czyli weryfikacja statusu czynnego podatnika VAT || PKF Polska\nJesteś tu: strona główna / Usługi / VAT-Kontroler czyli weryfikacja statusu czynnego podatnika VAT / W czym pomoże Ci VAT-Kontroler?\nFormuła Business + Podatki Outsourcing z procesami Outsourcing Rynek kapitałowy Konsulting Audyt VAT-Kontroler czyli weryfikacja statusu czynnego podatnika VAT\nVAT-Kontroler jest prostym i przejrzystym narzędziem. Dzięki niemu będziesz mógł w pełni zautomatyzować hurtową weryfikację czynnych podatników VAT, która obecnle dostępna jest na stronie Ministerstwa Finansów i wymaga pojedynczych sprawdzeń.\nVAT-Kontroler dostarczy Ci niezbędnych informacji o statusie każdego z Twoich dostawców w formie przystępnego zestawienia. Dodatkowo VAT-Kontroler pozwala na automatyczne zapisywanie wyników z przeprowadzonych przez Ciebie weryfikacji, dzięki czemu w przypadku wezwania z Urzędu Skarbowego w łatwy i szybki sposób poprzesz zasadność swojego rozliczenia.\nW czym pomoże Ci VAT-Kontroler? Ile kosztuje VAT-Kontroler? Kontakt\nW czym pomoże Ci VAT-Kontroler?\nJuż dziś zadbaj o bezpieczeństwo swoich rozliczeń.\nJestem zainteresowany - proszę o kontakt.


Kim jest specjalista T-shaped i jak się nim stać? • www.rybnik.com.pl\n2021-09-23, Autor: Materiał partnera\nSpecjalista T-shaped to ekspert w określonej dziedzinie, który dobrze zna się także na kilku dodatkowych dziedzinach i może swobodnie komunikować się z innymi specjalistami. Taki pracownik to najlepsza alternatywa dla I-eksperta, czyli osoby zajmującej się głęboko tylko jednym obszarem i generalisty, który o wszystkim wie trochę, ale jest to wiedza powierzchowna. Pionowa linia T wskazuje na głębię i profesjonalizm w głównym obszarze, a pozioma na inne obszary, w których specjalista również się orientuje i posiada określone umiejętności.\nCzym jest T-shaped?\nWraz z pojawieniem się Internetu i nowych zawodów specjaliści T-shaped stali się aktualni i poszukiwani. Tę popularność można wytłumaczyć prostym przykładem. Copywriter, którego główną działalnością jest pisanie tekstów, interesuje się również fotografią i layoutem. Pasja do fotografii pomaga mu dowiedzieć się, jak poprawnie zilustrować tekst, a umiejętności tworzenia układu stron www - jak pozycjonować go na stronie internetowej. Nie oznacza to, że copywriter wykonuje czyjąś pracę. Poszerza tylko swoją wiedzę i potrafi mówić zarówno językiem fotografa, jak i projektanta layoutu. Wynika z tego, że taki fachowiec jest w stanie odpowiadać za całe zadanie jako całość, a nie tylko za tekst.\nT-shaped - to szerokie pojęcie, które dotyczy różnych kategorii:\nproduktów - w edukacyjnym newsletterze specjalista może pisać treści, edytować tekst i robić ilustracje;\numiejętności - gitarzysta potrafi grać na perkusji i basie;\nobszarów specjalizacji - manager projektu orientuje się w ekonomii i projektowania urządzeń.\nZatem w mówiąc o koncepcji T-shaped chodzi o posiadanie kluczowej umiejętności, z którą łączy się inna wiedza i zainteresowania specjalisty.\nNa czym polegają zalety podejścia T-shaped?\nGłówną zaletą profesjonalisty T-shaped jest umiejętność zwiększenia własnego zainteresowania pracą. Ciągłe wykonywanie tych samych funkcji jest denerwujące, co negatywnie wpływa na wynik. Można również wymienić następujące zalety podejścia T-shaped:\nprosta i łatwa interakcja ze współpracownikami, ponieważ zrozumienie różnych procesów pomaga porozumiewać się z innymi specjalistami i współpracować przy projektach;\npompowanie kreatywności - na przecięciu dyscyplin często powstają niesamowite pomysły, które nie przychodzą do głowy wąskiemu specjaliście;\nwzrost zapotrzebowania na specjalistę na rynku pracy - obecnie pracodawcy preferują pracowników, którzy posiadają umiejętności nie tylko w określonej dziedzinie, ale także w pokrewnych.\nWiele nowoczesnych zawodów od samego początku wymaga wiedzy i umiejętności z kilku dziedzin jednocześnie. Specjalista T-shaped może być ekspertem w każdej branży, od AWS engineer po projektanta. Chodzi tutaj wyłącznie o umiejętności.\nJak zostać specjalistą T-shaped?\nNajpierw trzeba skupić się na tym, co Cię naprawdę interesuje. Praca w IT wymaga nie tylko wiedzy, ale i podejścia z pasją. Po zidentyfikowaniu obszarów, które do Ciebie przemawiają, porozmawiaj ze współpracownikami, aby dowiedzieć się, od czego zacząć zagłębianie się w wybranym obszarze.\nPo drugie, wielki cel należy podzielić na kilka małych. Na przykład zapoznając się z projektowaniem stron internetowych, nie próbuj od razu tworzyć strony internetowej. Zacznij od nauki podstaw niestandardowych edytorów i rozwijaj swoje umiejętności krok po kroku.\nPolecamy również łączenie umiejętności twardych i miękkich. Pierwsze to główne możliwości techniczne. Z kolei drugie to krytyczne myślenie i komunikacja z kolegami specjalizującymi się w badanej dziedzinie.


Kąpieliska w Kaliszu 15.09.2020. Które kąpieliska są czynne? | Kalisz Nasze Miasto\nKąpieliska w Kaliszu 15.09.2020. Które kąpieliska są czynne?\nCzynne kąpieliska w Kaliszu 15.09.2020. Jesteś z Kalisza i chciałbyś spędzić czas nad wodą? Sezon na otwarte kąpieliska w Polsce trwa od 1 czerwca do 30 września. Zastanawiasz się, czy na Twoim ulubionym kąpielisku w Kaliszu rozpoczął się już sezon? Sprawdź, czy kąpieliska w w Kaliszu są już czynne. Dowiedz się, jaka jest ocena wody na kąpieliskach w Kaliszu. Niezbędne informacje dotyczące kąpielisk w Kaliszu znajdziesz w naszym atykule. Kąpielisko to świetny pomysł na spędzenie czasu wolnego nad wodą. Zobacz listę kąpielisk otwartych w Kaliszu.\nData badania kąpieliska: 26.08.2020\nprędkość wiatru: 13 m/s\nCzynne kąpieliska w Ostrzeszowie 15.09.2020


W efekcie realizacji tego, co daje mi AA zrozumiałem, że tam, gdzie jest wiele cierpienia, jest olbrzymia szansa na jeszcze więcej miłości. Wspomniałem wcześniej o tacie. Kiedy w jednym z kroków programu AA miałem za zadanie przygotować obrachunek moralny i sięgnąć w przeszłość do wszystkich uraz, które żywię i żywiłem do bliskich, to tata był pierwszy na tej liście. Długiej liście. Rzecz w tym, że w efekcie tego obrachunku, niezależnie od krzywdy, jaką wyrządzili mi inni, miałem odkryć swoje błędy, swoją część, źródło mojej nienawiści. Po kilku dniach zmagania się, rozmów z przyjaciółmi ze wspólnoty, z osobą, która pomaga mi zrozumieć i zrealizować program AA, dotarło. Nagle zobaczyłem, że to był strach – bałem się, panicznie. Pewnie jest to naturalne, ale jest też po prostu faktem. To był mój egoizm, nigdy nie potrafiłem dostrzec, że tata jest chory i że sprawiając cierpienie innym, sam bardzo cierpi. To była też nieuczciwość: bo chroniłem chorobę ojca, nigdy nikomu nie mówiłem o tym, co złego dzieje się w naszym domu, nawet kiedy pytano. Zaprzeczałem. To była moja pycha, bo nie mówiłem o tym, by nie być gorszym. To w końcu była chora walka, żeby nie być sobą, ale być lepszym niż on. I piłem, bo chciałem więcej niż mogłem. Choć trudno rozpatrywać to w kategoriach winy, to były to moje błędy. I wiesz, nagle z tej ogromnej nienawiści – wielokrotnie myślałem o tym, że kiedyś zabiję ojca, a moim największym marzeniem było wyprowadzenie się jak najdalej od niego – pojawiła się miłość. Wspomnienia strachu, pijanego taty wyciąganego z samochodu przy kolegach, awantur, niszczonego w domu sprzętu, na który długo pracowałem, wyzwisk i wiecznej niepewności co zastanę, kiedy wrócę po szkole, to wszystko zaczęło być wypierane. W mojej głowie otworzyła się szufladka z etykietą „tata był też dobry”: basen, wycieczki do lasu, głaskanie wieczorem i czytanie książek. Świat nagle przestał być czarny. Bóg zabiera mi strach. Wypłukuje ze mnie egoizm. W efekcie przeprosiłem tatę za te skrywaną i żywioną przez lata nienawiść. Razem pracujemy nad dobrą relacją. Dojrzewam do tego, że nie jestem odpowiedzialny za krzywdy, które – być może – ktoś mi wyrządził. Nie miałem na to wpływu. Jestem jednak odpowiedzialny za urazę, nienawiść, która jest we mnie.\nTo przykład jednej z wielu zmian. Taki mój flagowy, bo chyba najmniej wierzyłem właśnie w to, że kiedyś powiem „kocham Cię tato i dziękuję, że jesteś właśnie taki, jaki jesteś”. Dzisiaj mam tatę, którego zawsze chciałem mieć. Trzeźwiejemy obaj, choć on nie wybrał drogi AA. Staram się być dla niego dobry. Ta zmiana nie jest moją zasługą. Być może brzmi to górnolotnie, ale wierzę, że jest dziełem Boga. Dla mnie samego to nie byłoby możliwe.


Miesiąc: Maj 2012 | Polonia Peterborough - Polska Dobra Strona\nForum, głos Polonii Peterborough\nOd niedawna, na naszej stronie funkcjonuje forum, w którym przede wszystkim honorujemy wolność słowa oraz godność innych osób. Pytanie „po co kolejne forum” samo nasuwa się…\nWszyscy wiemy, że w Peterborough mieszka wielu Polaków. Nieoficjalnie mówi sie, że jest nas około 20 tysięcy! Ale jaka jest nasza historia? Jak to się stało,…\nPołyskujące stroje, różnobarwne, kolorowe pióra, długie, lśniące rękawiczki u kobiet i niezwykle eleganckie surduty u panów. Toczki, perły, intensywne makijaże, muszki, białe koszule, a przede wszystkim…\nW sobotę, Polonia miasta Peterborough miała okazję wziąć udział w występie artystycznym „Mamy Mamy”, z którego dochód zostanie przekazany na wsparcie zespołów muzycznych „The Greatness of…\nW dniu 9 czerwca, od godziny 11:00 do 20:00 odbędzie się oficjalna inauguracja wydarzenia Peterborough in Transition. Będzie to impreza organizowana przez grupę ludzi, którzy wkładają…\nPolska audycja w Radiu Peterborough FM\nDziś wieczorem w godzinach od 18:00 do 20:00, radio Peterborough FM nadawać będzie po raz pierwszy cykliczną polską audycję Retrofotel, która poświęcona będzie muzyce lat 70,…\nUwaga! Konkurs dla dzieci\nDzień Matki mamy już za sobą, przed nami jednak święto naszych pociech. Dzień Dziecka już za kilka dni, a my mamy kolejną zabawę z nagrodami. Konkurs…\nDzień Matki w przedszkolu ZigZag\nW przedszkolu ZigZag w Peterborough odbyło się przedstawienie dla mam „Happy Mother Day”. Przedszkole to działa od niedawna przy ulicy Lincoln Road. Dzieci pod opieką Pań opiekunek przygotowały…\nSt Thomas More Catholic Nursery zaprasza rodziców i dzieci w wieku powyżej 3 roku życia na Dzień Otwartych Drzwi. Dnia 29 Maja przedszkole otwarte jest dla…\nNasi na The Willow Festival\nNa trwającym trzy dni The Willow Festival w Peterborough nie zabraknie również Polaków. Już w sobotę, malarz Jarosław Sokół zaprezentuje swoją sztukę publiczności. Wystawione zostaną jego…\nMistrzostwa Europy w piłce nożnej rozpoczną się niebawem. Zamieszanie wokół Euro 2012 można zauważyć wszędzie. Rozgrywki transmitowane będą w polskiej telewizji. Z pewnością wiele osób zdecyduje…\nWiększość z nas telefonuje do rodziny lub znajomych w Polsce. Często oznacza to wysokie rachunki za telefon. Od niedawna operatorzy sieci komórkowych oferują darmowe minuty na…\nOgłaszaj się na Polonia Peterborough\nW odpowiedzi na dużą liczbę zapytań o możliwość umieszczenia bezpłatnych ogłoszeń rozbudowaliśmy stronę Polonia w Peterborough o kolejny moduł. Od dziś serwis wzbogacony został o dział…\nPolska parafia w Peterborough wspólnie z Magic Moments oraz portalem Polonia Peterborough mają zaszczyt zaprosić wszystkich kibiców na wspólne dopingowanie naszej kadry podczas Mistrzostw Euro 2012. Strefa…\nBMF Peterborough Motor Show jest największą imprezą motocyklową w Europie i organizowana jest od 34 lat. Trwający dwa dni pokaz motocykli przyciąga ogromną liczbę zwiedzających oraz…\nOpen Day w Peterborough Regional College\nNauka języka angielskiego oraz dodatkowe kwalifikacje zdobyte w UK zwiększają szanse na znalezienie lepszej pracy. Peterborough Regional College oferuje duża gamę kursów. Począwszy od klas językowych,…\nEuro 2012 w Klubie Polskim i restauracji Harnaś\nTuż po publikacji artykułu Strefa Kibica, polskie portale w Peterborough zaczęły publikować temat Euro 2012, a dokładnie możliwości wspólnego kibicowania naszej reprezentacji podczas rozgrywek. Polski Klub…\nPierwsza Komunia w Spalding\nMaj jest niezwykle pracowitym miesiącem dla Polskiej Parafii w Peterborough. Pierwsza Komunia miała miejsce w położonym obok Peterborough miasteczku Spalding. Blisko 40 osób przyjęło Komunie po…\nWielu z nas zastanawia się kiedy pojawili się pierwsi Polacy w Peterborough. Jak większość zapewne wie, dużo polskich żołnierzy postanowiła nie wracać do zniszczonego wojną kraju.…\nZapach Portugalii na Lincoln Road\nGalao, pasteis de Belem i bacalhau czyli kawa z mlekiem, babeczki z kremem i świetnie przyrządzony dorsz kojarzą mi się z Portugalią. Z tęsknoty za tymi…


Drugi sezon Westworld to nowe parki tematyczne? Twórcy "potwierdzają"\nCzy serial będzie inspirowany filmem? Nowe parki rozrywki w drugim sezonie Westworld\nDo premiery drugiego sezonu Westworld pozostało wiele czasu. Plotek na temat jego fabuły nie brakuje. Twórcy sami przyznają, że w tych informacjach jest sporo prawdy.\nWestworld okazał się wielkim telewizyjnym wydarzeniem, zresztą w pełni zasłużenie. Wspaniała obsada, wzorowa realizacja, bardzo umiejętna i oryginalna adaptacja opowieści, którą kiedyś zekranizowano, zostały docenione przez widzów i krytyków. Nic więc dziwnego, że fani na całym świecie polują na przecieki z planu, nie mogąc się doczekać drugiego sezonu. Do tej pory krążyły plotki, że serial zaprezentuje nam zupełnie nową sekcję parku Westworld. Miała to być dawna Japonia. Jak przyznali sami twórcy, w tych przeciekach jest ziarno prawdy.\nW filmie Westworld z 1973 roku, na którym bazuje serial, pojawiły się w sumie trzy parki rozrywki. Tytułowy dziki zachód, ale też i starożytne Cesarstwo Rzymskie oraz czasy średniowiecza. Ten punkt zaczepienia postanowili wykorzystać dziennikarze na konferencji prasowej, która odbyła się podczas Vanity Fair Summit. Lisa Joy i Jonathan Nolan zapytani o to, czemu oba parki rozrywki zostały pominięte w pierwszej serii, odparli krótko: „przecież musieliśmy coś zachować na drugi sezon”.\nNiestety, ta wypowiedź nie ucina spekulacji. Nadal nie wiemy zbyt wiele na temat tego, co zaproponuje nam drugi sezon Westworld.\nOryginalny film, do którego scenariusz napisał Michael Crichton, nie zawierał japońskiego parku rozrywki. Z kolei scenariusz jego sequela – do którego Crichton już ręki nie przyłożył – prezentował również świat przyszłości. Jak więc te wszystkie elementy połączyć w całość? Materiałem źródłowym… nie sugerowałbym się zbytnio.\nPoszlak świadczących o tym, że w drugim sezonie zobaczymy starożytnych samurajów, jest wiele. Na tyle dużo, że możemy te plotki umieścić w kategorii „całkiem prawdopodobne”. A to pozwala nam założyć, że nowoczesna adaptacja filmu w sposób relatywnie luźny traktuje wierność z pierwowzorem.\nNie interpretowałbym więc odpowiedzi twórców jako potwierdzenie, że rzymskie i średniowieczne parki pojawią się w serialu. Gdybym miał w sobie nutkę hazardzisty, to obstawiłbym, że „to coś, co zostawiamy na drugi sezon” to właśnie ów japoński park. Jak jest naprawdę? Chciałbym wam napisać, kiedy poznamy odpowiedź, ale data premiery drugiego sezonu nadal nie jest znana.\nTagi: hboserialeseriale science-fictionWestworldwestworld drugi sezonwestworld drugi sezon parki tematyczne


Miś. Historia prawdziwa - Weryfikatorium.pl - forum literackie\nMiś. Historia prawdziwa\nPostautor: eksinda » pt 28 cze 2013, 21:42\nJest to niewielki fragment opowiadania podzielonego na krótsze rozdziały opatrzone osobnymi tytułami.\nUrodziłam się jako czwarte, dość późne dziecko moich rodziców. Niania zajmująca się dotychczas moim rodzeństwem w porę zorientowała się w sytuacji i wzięła nogi za pas. Podobno zamierzała wyjść za mąż, ale ja uważam, że po prostu nie miała ochoty na spotkanie ze mną.\nNo, więc jestem na świecie. Występuję na razie w charakterze niespodzianki dla starszego rodzeństwa, które właśnie wróciło z wakacji. Zapomniałam powiedzieć, że urodziłam się w porze dojrzewania śliwek. Tych prawdziwych, jakie rosły w naszym ogrodzie. Przez kilka następnych lat, pytana o datę urodzin, odpowiadałam: „Jak są śliwki”. Termin ścisły i podany obrazowo.\nLeżę więc w łóżeczku, a do pokoju wpada Zuzanka. To moja starsza o trzy lata siostra. Ma śliczną buzię, ciemne włoski i patykowate nogi, na których nieustannie podskakuje. W ogóle jest okropnie ruchliwa i ciągle gada. Zagląda do łóżeczka, skacze i pyta:\n- Mamo, to nasze? Hop, hop.\n- Skąd się wzięło? Hop, hop.\n- Czemu takie małe? Hop, hop.\n- A w ogóle nie mam czasu absolutnie. Hop, hop, hop.\n„Absolutnie” było nowym słówkiem świeżo przysposobionym przez moją siostrę. Miałam się wkrótce przekonać, jak bardzo potrafiła zatruć mi życie swoim „nowosłowiem”. Na razie jednak leżę sobie spokojnie, oglądana dokładnie przez moją drugą siostrzyczkę. Marianka ma sześć lat i jest zupełnym przeciwieństwem Zuzanki. Spokojna, jasnowłosa i niebieskooka, trochę blada jak na powakacyjny czas.\n- Mamusiu, jaka ona śliczna. Będę się nią zajmować. Trzeba się opiekować małymi dziećmi, a ja mam dużo czasu. Jak będę musiała iść do przedszkola, to mamusia mnie trochę zastąpi. – Marianka chyba sama nie wiedziała, że wymawia prorocze słowa. Bardzo często stanowiła jedyną moją opokę i wybawienie z kłopotów, w które pchałam się z niezwykłą pasją.\nZostał mi jeszcze do obejrzenia dziewięcioletni, czyli prawie dorosły brat. Ciemna czupryna i nieco skośne oczy czyniły go trochę podobnym do Zuzanki, ale nie było w nim tej szalonej ruchliwości. Tomasz sprawiał wrażenie człowieka zdecydowanego i pewnego siebie. Roztaczał wokół siebie atmosferę spokoju i luzu jednocześnie.\n- Cześć, mała. Masz jakieś imię? Jesteś okrągła we wszystkie strony. Właściwie powinnaś nazywać się Miś. Rośnij szybko, to nauczę cię pływać. Na razie muszę lecieć.\nKolejne proroctwa? Pływać, oczywiście, nauczył mnie, zanim poszłam do szkoły. No i ten nieszczęsny Miś. Nikt, zarówno z bliższej, jak i dalszej rodziny, nie wyłączając znajomych i przyjaciół nie zwracał się do mnie moim własnym imieniem przez wiele lat.\nPowoli zaczynamy się zgrywać – ja i rzeczywistość, jaką tu zastałam. Mój świat jest barwy szaro-burej, czasem ma postać „gryzącego” sweterka, którego nie znoszę, albo opadających, workowatych rajstopek z wypchanymi kolanami. Czasami jest całkiem znośnie – ktoś z domowników przypomni sobie o moim człowieczeństwie, a nawet przez chwilę się pobawi… Na ogół jednak staram się nie zaprzątać niczyjej uwagi ponad to, co jest konieczne do przeżycia. Doskonale czuję się w swoim własnym towarzystwie, zwłaszcza, że właściwie, jest nas dwoje. Ja – czyli Miś i Ten Drugi – buntownicza i bardzo energiczna część mojej natury. To głównie on namawia mnie do różnych, nietypowych dla Misia zachowań. To przez niego zamykam się czasem w komórce albo włażę do szafy, co najczęściej skutkuje panicznymi poszukiwaniami – „Nie ma Misia! Znowu zginęła!” To przez niego włażę na poddasze, gdzie, oprócz mnie, mieści się tylko chuda Zuzanka. Potem razem z Tym Drugim pękamy ze śmiechu widząc, jak mój niezbyt szczupły tato próbuje się tam wcisnąć, żeby mnie wyciągnąć. Szkoda tylko, że potem wytrząsają się nade mną. Ten Drugi chowa się wtedy głęboko i szepce:\n- Nic nie mów! Udawaj, że nie słyszysz!\nZ powodu mojego nie do końca zrozumiałego zachowania, reszta świata podchodzi do mnie z pewnym dystansem. Podobno nigdy nie wiadomo, co mogę wykombinować. Nawet próbowali poradzić się lekarza, ale skąd niby miałby on znać Tego Drugiego? Czy dorosły zrozumie, że my lubimy małe, ciasne pomieszczenia, gdzie jest cichutko i można wymyślać wspaniałe historie? Tylko Marianka czasami wie, o co chodzi, ale nikt jej do końca nie wierzy.\nNa ogół jestem grzecznym i pogodnym dzieckiem, uwielbiam kąpiele w jeziorze i czytanie bajek. Na razie nie umiem czytać, ale powoli książki stają się dla mnie głównym przedmiotem pożądania. Lubię ich zapach, fakturę okładki i tę niepewność sensu słów w jej tajemniczym wnętrzu. W stołowym pokoju stoi biblioteczka i wolno mi do niej zaglądać. Są tam książki o roślinach i pszczołach, którymi pasjonują się rodzice. Jest też wiele książek bez obrazków, więc nie wiem, o czym są. Tomasz i Marianka na pewno wiedzą, bo potrafią już czytać. Zuzanka właśnie zaczęła pierwszą klasę i chyba niedługo nauczy się czytać. Ja też chcę.\nNa krótko przed moim urodzeniem, nasz dom, stojący dokładnie naprzeciw kościoła, został rozbudowany. Nie jest jeszcze całkiem wykończony i wodę na razie nosi się w wiadrach z pompy na rynku, ale mamy centralne ogrzewanie. Nie działa może idealnie, co bardzo denerwuje moją babcię. Nie zdążyłam wcześniej nadmienić, że w domu, oprócz mamusi, taty i naszej czwórki, mieszka babcia. Jest mamą tatusia i nikt nie ma wątpliwości o jej znaczeniu w naszej rodzinie. Babcia urodziła się bardzo dawno temu, jeszcze w XIX wieku, jest bardzo mądra i zna się na dobrym wychowaniu. Ubiera się w ciemne sukienki, a siwe włosy zaplata w duży kok. Najbardziej podobają mi się jej oczy – błękitne jak niebo w słoneczny dzień. Uważam, że jest bardzo piękną babcią, chociaż trochę za rzadko się uśmiecha. Słyszałam, jak jeden kolega tatusia powiedział, że nasza babcia to prawdziwa dama. Chyba dobrze mieć taką damę jako babcię. W domu jej ulubienicą jest Zuzanka, Tomasz – ukochany, jedyny wnuk, o Mariance mówi, że to najgrzeczniejsze dziecko, a mnie raczej mało zauważa. Wydaje mi się, że niezbyt lubi małe dzieci, ale trochę się jej boję, więc nie będę pytała. Może później, jak trochę urosnę. Babcia mieszka w dużym pokoju, gdzie stoją piękne stare meble: dwa ogromne łóżka, toaletka z wielkim lustrem i przepastna szafa, w której czasem się chowam. Wszystko jest rzeźbione i śliczne, a w szufladach babcia przechowuje prawdziwe skarby. Nie mogę tam sama zaglądać, bo nie dam rady ich otworzyć, a zresztą babcia mówi, że bez pytania nie wypada przeglądać cudzych rzeczy. Czasami pozwala pobawić się u siebie starszym dziewczynkom i wtedy ja też mogę pooglądać przepiękne pudełeczka z biżuterią, koronki i dużo innych fajnych rzeczy. W pokoju wisi również stary zegar, który babcia dostała w prezencie od swojego męża. Dziadek zaraz potem zginął na wojnie, tej dawnej, pierwszej. Nie znam się na wojnach, tatuś czasami opowiada, jak był na wojnie, ale to była inna, druga. W każdym razie, babcia mówi, że to jej najcenniejsza pamiątka, ten zegar. Ma też w pokoju maszynę do szycia i czasami coś na niej szyje. Naciska wtedy nogą na taki pedał, zaczyna obracać się kółeczko i maszyna szyje, lekko turkocząc. Gdy babcia przestaje ruszać nogą, wszystko się zatrzymuje. Czasami próbuję złapać tę ruszającą się nogę, ale babcia bardzo się wtedy denerwuje i mówi, że jestem niegrzecznym dzieciakiem.\nŻeby przejrzeć się w babcinym lustrze, muszę wejść na szafkę, na duży marmurowy blat. Babcia boi się, że spadnę, więc mi nie pozwala. Ale siedzący we mnie Ten Drugi ma inne zdanie. Czasami bardzo chcę się przejrzeć, bo fajnie jest robić głupie miny przed lustrem, i nie pytam nikogo o pozwolenie. Niestety, zdarza mi się zlecieć z tej marmurowej płyty, która jest bardzo śliska, a przecież nie można wygłupiać się bez ruchu, tańców i podskoków. Nie wiem, jak to się dzieje, ale spadam zawsze bardzo głośno i zaraz wszyscy pędzą, żeby sprawdzić, co się stało. Niekiedy, przy okazji, przewróci się krzesło, a raz nawet babciny nocnik stojący pod łóżkiem przeleciał przez pół pokoju. Dobrze, że był pusty. Nie wiem jednak, czy to wystarczający powód, żeby mówić o mnie nicpoń. Sama słyszałam, jak babcia powiedziała to mojej mamusi i jeszcze dodała, że nigdy nie będę dobrze wychowaną panienką. Mama skarciła mnie delikatnie jakimś „Misiu, tak nie można, przeproś babcię”, ale miałam wrażenie, że niezbyt przejęła się wizją córki chuliganki.\nNaprzeciw naszego domu rosną jabłonki, które należą do księdza. Właściwie jego dom, nazywany plebanią, jest położony w środku jabłoniowego sadu. Możemy częstować się jabłkami, jeżeli zadzwonimy do drzwi tej plebanii i zapytamy o pozwolenie księżą gospodynię. Ona jest nawet miła, ta pani, ale to bardzo niewygodne biegać tak daleko i w dodatku odrywać ją od pracy, kiedy jabłka leżą bliziutko chodnika. Dlatego zdarza się, że nie pytamy. To znaczy, ja nie pytam. No i czasami Zuzanka. Marianka chyba by się udławiła jabłkiem wziętym bez pytania, ale ona zawsze jest taka grzeczna i nie może inaczej.\nZaraz koło tego sadu stoi bardzo duży dom, należący do pana Korka i jego żony. Za domem mają podwórko z budynkami jak na prawdziwym gospodarstwie na wsi. Mieszkają tam krowy, konie, świnki, a kury łażą po całym podwórzu i wchodzą na kuchenne schody. Korkowie mają kuchnię od strony podwórza, a pokoje od ulicy. W ogóle, to śmieszne mieszkać w mieście i mieć takie wiejskie gospodarstwo. Pan Korek zawsze nosi gumowe buty i powłóczy nogami, jakby były bardzo ciężkie, i ledwie odpowiada na nasze pozdrowienia. Jego żona, niewysoka i dość gruba, jest wredną babą. Tak przynajmniej mówi ciotka Pokrencka. Ciotka, tak jak kilka innych rodzin, wynajmuje od Korków mieszkanie. Ma na imię Kornelia i właściwie jest ciocią mojej mamusi, ale wszyscy mówimy na nią ciotka. Jest chyba najdziwniejszą osobą, jaką znam, i ma najdziwniejsze mieszkanie. Pewnie dlatego wszystkie dzieciaki tak bardzo lubią ją odwiedzać, chociaż dorośli nie są z tego bardzo zadowoleni. Nie mieszka oczywiście sama, bo ma męża Wacława, który jest szewcem, i córkę Joasię. Kiedyś jeszcze miała małego synka, ale w ich domu było bardzo zimno, Karolek zachorował i umarł. Szkoda, bo Joasia miałaby brata, a tak jest sama. Ja uważam, że dobrze mieć rodzeństwo, bo w domu jest wesoło. Dorośli mają dużo kłopotów i rzadko się śmieją, często się denerwują i to nie jest miłe. Ciotka czasem złości się na swoją córeczkę i wtedy jej nie lubię. Joasia jest bardzo grzeczna, wesoła i bawi się ze mną, chociaż jest starsza nawet od Tomasza. I nie mówi na mnie smarkula, jak Zuzanka. Na pewno kocha ciotkę, bo to przecież jej mamusia, chociaż zachowuje się całkiem inaczej niż inne panie. Nie można jej odwiedzać przed południem, gdyż nie lubi wcześnie wstawać i śpi często do jedenastej. Potem robi kanapki i kawę zbożową dla swojego męża i zanosi mu do pracy. Wujek Wacław wychodzi z domu wcześnie rano bez śniadania, więc koło południa jest już chyba bardzo głodny. Do zakładu, w którym pracuje, najbliższa droga prowadzi przez park i idzie się tam kilka minut. Wiem, bo zanosiłam kilka razy to śniadanie z Joasią. Bardzo lubię chodzić do tego szewca, ponieważ pięknie tam pachnie skórą i klejem i jest tyle ciekawych rzeczy. Wujek i ten drugi szewc są bardzo mili i pozwalają nam się tam pobawić.\nCiotka jednak nie idzie przez park, tylko dookoła, przez rynek i kilka ulic, gdzie są sklepy i kręci się mnóstwo ludzi. Interesuje ją wszystko, co dzieje się w miasteczku, więc raz po raz przystaje, żeby z kimś pogadać. Do szewca udaje jej się czasami dojść na krótko przed zakończeniem pracy przez wujka. On jest bardzo łagodny i nie gniewa się na ciotkę, że tak późno przychodzi. Tak sobie myślę, że trochę się boi swojej żony, bo ona łatwo się denerwuje, wtedy krzyczy i tupie nogami. Nikt nie lubi, jak na niego krzyczą, w dodatku bez powodu, coś wiem na ten temat, dlatego trochę wujka rozumiem. Chociaż on nie jest małą, nieco psotną dziewczynką, tylko dorosłym panem, więc głupio tak się bać. Mój tatuś nazwał go kiedyś dupa-chłop, ale babcia bardzo się na niego rozgniewała, że tak brzydko mówi o członku rodziny i w dodatku przy dzieciach. Droga powrotna zajmuje ciotce Kornelii jeszcze więcej czasu, bo często wstępuje na chwileczkę do różnych znajomych. Gdy Joasia wraca ze szkoły, a wujek z pracy, w domu jest zimno i nie ma obiadu. Dopiero dużo później ciotka zabiera się za gotowanie i jedzą często wtedy, gdy inni ludzie kładą się spać.\nNocami ciotka czyta gazety, słucha radia i dlatego rano długo śpi, ale za to dokładnie wie, co się dzieje nie tylko w naszym miasteczku czy w Polsce, ale nawet u amerykańskich aktorek czy królowej angielskiej. Nie można się więc dziwić, że tyle czasu zajmują jej rozmowy, skoro każdego dnia ma wiele nowych informacji. Czasami przychodzi podzielić się nowościami z moją babcią. Najczęściej jest to w porze przygotowywania obiadu, kiedy babcia jest bardzo zajęta. Śmiesznie wtedy wyglądają, babcia biega truchcikiem po kuchni, bo się spieszy, a ciotka krok w krok za nią, wykrzykując nowinki. A to, że sprzedawczyni u rzeźnika przykleja do spodu wagi pasztetową i oszukuje klientów, a to, że Sophia Loren ma nowego narzeczonego, a księżna Monako jest w ciąży. Na dokładkę poszturchuje babcię w ramię zgiętym palcem wskazującym przy każdej zmianie tematu.\nBabcia jest dobrze wychowana i stara się nie okazywać zdenerwowania, choć bardzo ją męczą te manewry z ciotką. Sytuacja staje się ciekawsza, gdy do kuchni wkracza tatuś. On w ogóle niezbyt lubi tę naszą krewną, ale jak widzi ją plotkującą, to staje się podobny do ogromnego balona, który zaraz pęknie z hukiem. Jeżeli ciotka się w porę zorientuje i jest blisko drzwi, czmycha szybciutko na ulicę zanim tatuś zdąży zagrzmieć. Czasami jednak go nie zauważy albo koniecznie chce coś dokończyć i wtedy zaczyna się prawdziwe natarcie. Tatuś gromkim głosem zaprasza ciotkę do opuszczenia domu i stara się skierować ją w stronę drzwi. Ona jednak czuje się urażona, że mężczyzna podnosi na nią głos i gotowa jest walczyć o swój honor na środku naszej kuchni. Żadna ze stron nie ustępuje i babcia musi wtedy użyć swego autorytetu. Wystarczy jedno łupnięcie patelnią w piec kuchenny i cichy, ale wyraźny jęk:\n- Moje serce! Zaraz umrę!\nNikt nie chce być przyczyną babcinej śmierci przed obiadem, więc obie armie, obrażone na siebie, zawieszają broń. Ciotka wychodzi z głośnym postanowieniem, że więcej do nas nie przyjdzie, o czym zapomina zaraz za drzwiami. Tatuś najczęściej leci do mamusi nawymyślać jej, że ma taką paskudną rodzinę. Mamusia daje mu się wygadać i spokojnie podejmuje jakiś inny temat, ważny i interesujący dla niego. Doskonale wie, że nie ma się czym denerwować, bo wojny ciotki z tatą to prawie tradycja rodzinna. A my, dzieciaki, ciotki Pokrenckiej nie zamienilibyśmy na żadną inną.\nPrzymierze z babcią\nZuzanka chodzi już do szkoły i trochę mi smutno z tego powodu. Co prawda, dokucza mi czasami, ale jak jej nie ma, to w domu jest jakoś pusto. Babcia chyba też to zauważyła, zwłaszcza, że Zuzanka, dzięki swej ruchliwości, potrafi być w kilku miejscach jednocześnie. Przynosi babci chlebek od piekarza, pietruszkę z ogródka, biegnie zaprosić przyjaciółkę babci na kawkę…\nJa tak nie potrafię, ale coraz częściej zachodzę do kuchni przed południem. Nie wiem, na co mogę przydać się babci, jednak miło popatrzeć, jak kuchennym piecu buzuje ogień, a do popielnika co chwila spadają iskierki. Świecą przez momencik jak małe gwiazdki i gasną w szarym popiele. Kiedy babcia pomiesza pogrzebaczem w piecu, pojawiają się całe tańczące korowody. Jedne gwiazdeczki są większe, inne maleńkie, jakby iskierkowi rodzice tańczyli ze swymi dziećmi.\n- Misiu, wyjdź z tego kąta. Koło popielnika kurzy się i jest brudno – babcia nie podziela mojego zachwytu ślicznym światkiem – chodź, dam ci marchewkę.\nLubię marchewki i zajadam z apetytem, ale muszę o nich wiedzieć więcej. Taka już jestem, że ciągle o coś pytam, dlatego dorośli czasami mają zwyczajnie dość rozmów ze mną i każą iść się pobawić. A jak bawię się po swojemu, to krzyczą na mnie, że mam niemądre pomysły. Dlatego teraz też nie wiem, czy mogę pytać o te marchewki, ale Ten Drugi, co mieszka w moim środku dodaje mi odwagi: - Nie bój się, przecież cię nie zje, jak zadasz ze dwa pytanka!\n- Babciu, dlaczego należy jeść marchewki?\n- Mają witaminki, które potrzebne są człowiekowi i szczególnie dzieci powinny zjadać ich dużo. Najlepiej surowe.\n- A skąd się biorą?\n- Rosną w ogródku, na zagonku.\n- A skąd się biorą na zagonku?\n- Trzeba na wiosnę zasiać nasionka.\n- A skąd wziąć nasionka?\n- Kupujemy w sklepie.\n-A skąd biorą się w sklepie?\nBabcia patrzy na mnie dziwnym wzrokiem. Trochę jakby się mnie bała, a trochę jakby chciała mnie posłać do diabła. Wiem, że to brzydko tak mówić, ale Tomasz tak mówi i mnie też się podoba. No więc, babci chyba niezbyt zależy na moim towarzystwie. Zaczynam powoli cofać się w kierunku korytarza.\nJednak nie zostaję wystawiona za drzwi, co jest ulubionym sposobem pozbywania się mnie przez Zuzankę i jej koleżanki. Babcia siada na kuchennym stołku i bierze mnie na kolana, a ja staram się odważnie patrzeć w jej niebieściutkie oczy.\n- To dobrze, Misiu, że interesuje cię dużo rzeczy, nie bój się pytać. Czasami dorośli nie mają czasu rozmawiać z dziećmi albo po prostu nie znają odpowiedzi. My obie mamy mnóstwo czasu, a jeśli nie będę umiała ci czegoś wyjaśnić, to razem poprosimy kogoś o pomoc, zgoda?\nJestem tak zaskoczona, że zapomniałam zamknąć buzi. Babcia jest bardzo mądra. I wcale nie jest groźna. I może trochę mnie lubi.\n- A ja myślałam, że tylko babci przeszkadzam, bo ciągle coś wymyślam i psocę i nie wiem, jak się pomaga – wyznaję.\n- Jesteś dla mnie bardzo ważna i bardzo cię kocham. Przecież nie mam innej najmłodszej wnuczki, tylko ciebie. A pomagać będziemy sobie nawzajem, dobrze? – babcia głaszcze mnie po głowie.\nW jednej chwili wszystko stało się prostsze, jaśniejsze i weselsze. Mój mały świat od tego momentu będzie inny. Jestem ważna dla mojej babci. I ona mnie rozumie. I chce ze mną rozmawiać. I może nawet uda mi się jej wytłumaczyć, dlaczego wyrwałam kogutowi pióra z ogona. Na pewno zna się na indiańskich pióropuszach.\n- Babciu moja kochana, tak bardzo się cieszę – mocno przytulam się do niej – będę się starała być chociaż trochę grzeczniejsza.\nNie mogłam, nawet w takim szczęśliwym momencie, obiecać, że będę zawsze całkiem grzeczna, bo mam jeszcze mnóstwo pomysłów i pewnie jeszcze wiele razy zdarzy mi się jakaś niegrzeczność. No i muszę jeszcze odkryć, skąd się biorą te witaminki w marchewce…\nOstatnio zmieniony wt 27 sie 2013, 13:12 przez eksinda, łącznie zmieniany 3 razy.\nPostautor: Adrianna » ndz 07 lip 2013, 14:29\nSiadałam do tego tekstu z takim dość silnym przekonaniem, że mi się nie spodoba... Nie wiem, czemu, ale chyba tematyka, ten "miś" w tytule itd. nastawiały mnie negatywnie. A tutaj taka miła niespodzianka!\nTwoja opowieść ma pewien urok i dzięki niemu mnie wciągnęła. Kreujesz bardzo wyrazisty świat, wszystko wypada plastycznie, działa na wyobraźnię, ma swój klimat. Zwłaszcza podobały mi się fragmenty dotyczące babci - jej opisu, cech "damy", na które wszyscy tak zwracają uwagę, opis jej pokoju.\nNarracja jest dla mnie pewnego rodzaju zagwozdką tutaj. Piszesz z punktu widzenia dziecka - od maleńkości - jednak nie infantylizujesz specjalnie języka. Momentami Miś brzmi jak dziecko, momentami wręcz jak dorosła osoba. Można by tutaj się czepiać jakiś niespójności, ale mnie ten zabieg się spodobał. Te "dziecięce" elementy są dobrym nośnikiem emocji. Dodanie doroślejszego języka, nieco dojrzalszej perspektywy miejscami sprawia, że tekst jest czytelny i nie męczy (przynajmniej mnie łatwo zmęczyć, każąc mi za długo śledzić dzieci). Moim zdaniem znalazłaś tutaj ładny "złoty środek" i chociaż może tu i ówdzie coś zgrzytnęło, to jednak nie natrafiłam na fragmenty czy błędy, które wybijałyby mnie z rytmu czytania.\nReakcje dzieciaków na małą na samym początku opowiadania były świetne. Trochę natomiast opowieść o kłótniach taty z ciotką i jej groteskowym "ganianiu" za babcią jakoś mnie znużyła. To był, moim zdaniem, tutaj najsłabszy fragment, aczkolwiek i to nie zepsuło mi przyjemności z czytania.\nCzego się odrobinę obawiam, to czy na dłuższą metę tekst nie stanie się nużący. Opisujesz póki co rzeczy zwykłe we wciągający sposób. Tylko jak to będzie, jak już rozgoszczę się w tym świecie? Na pewno strona emocjonalna będzie tutaj ważna. Ciekawa jestem dalszych efektów Twojej pracy. Bo ten fragment mnie zaciekawił.\nJęzykowo jest gładko, chociaż niektóre fragmenty można by trochę doczyścić. W części "Moja babcia" słów "babcia" (i przymiotników od tego) i "dama " było takie zatrzęsienie, że to już się robiło męczące. Wiem, że to zamierzony efekt, wynikający z narracji, ale sądzę, że tutaj trochę przedobrzyłaś.\neksinda pisze: Nie działa może idealnie, co bardzo denerwuje moją babcię. Nie zdążyłam wcześniej nadmienić, że w domu, oprócz mamusi, taty i naszej czwórki, mieszka babcia. Jest mamą tatusia i nikt nie ma wątpliwości o jej znaczeniu w naszej rodzinie. Babcia urodziła się bardzo dawno temu, jeszcze w XIX wieku, jest bardzo mądra i zna się na dobrym wychowaniu. Ubiera się w ciemne sukienki, a siwe włosy zaplata w duży kok. Najbardziej podobają mi się jej oczy – błękitne jak niebo w słoneczny dzień. Uważam, że jest bardzo piękną babcią, chociaż trochę za rzadko się uśmiecha. Słyszałam, jak jeden kolega tatusia powiedział, że nasza babcia to prawdziwa dama. Chyba dobrze mieć taką damę jako babcię. W domu jej ulubienicą jest Zuzanka, Tomasz – ukochany, jedyny wnuk, o Mariance mówi, że to najgrzeczniejsze dziecko, a mnie raczej mało zauważa. Wydaje mi się, że niezbyt lubi małe dzieci, ale trochę się jej boję, więc nie będę pytała. Może później, jak trochę urosnę. Babcia mieszka w dużym pokoju, gdzie stoją piękne stare meble: dwa ogromne łóżka, toaletka z wielkim lustrem i przepastna szafa, w której czasem się chowam. Wszystko jest rzeźbione i śliczne, a w szufladach babcia przechowuje prawdziwe skarby. Nie mogę tam sama zaglądać, bo nie dam rady ich otworzyć, a zresztą babcia mówi, że bez pytania nie wypada przeglądać cudzych rzeczy. Czasami pozwala pobawić się u siebie starszym dziewczynkom i wtedy ja też mogę pooglądać przepiękne pudełeczka z biżuterią, koronki i dużo innych fajnych rzeczy. W pokoju wisi również stary zegar, który babcia dostała w prezencie od swojego męża.\nTo tak może dla unaocznienia, o co mi chodzi. Podkreślony fragment akurat bardzo mi się podoba - uważam, że tutaj te powtórzenia się sprawdziły - ale właśnie w związku z tym może gdzieniegdzie dałoby się nieco "rozluźnić" tekst i wyciąć kilka babć. Dodałoby to jeszcze wydźwięku tamtym zdaniom i zwyczajnie uczyniło tekst nieco przyjemniejszym w czytaniu. Przynajmniej moim zdaniem.\nOgólnie wydaje mi się, że ewentualne dalsze korekty w tym tekście to bardziej kwestia przemyślenia przez Ciebie pewnych efektów, ich wyważenia.\nPodkreślę jeszcze na koniec, że tekst mi się spodobał. Dobra robota i życzę powodzenia w dalszych pracach.\nPostautor: eksinda » pn 08 lip 2013, 00:17\nAdrianno, bardzo dziękuję za opinię. Czekałam na nią z drżącym sercem, przygotowując się psychicznie na ów kubeł zimnej wody. Zamiast tego zostaję pogłaskana po główce i bardzo mi miło.\nSkłonność do powtórzeń staje się moją zmorą, ponieważ zdaję sobie sprawę, że należy ich unikać, ale i tak "jakoś" mi wskakują w tekst. Zdaję sobie również sprawę z wielu innych niedociągnięć i postaram się dopracować pewne rzeczy. Mam jednak bardzo małe doświadczenie, bo to moje pierwsze w życiu większe pisanie ...\nPostautor: Erythrocebus » pn 08 lip 2013, 05:49\nKurka, wisiał ten tekst sobie, a jak się już zabrałem to znów ktoś mi się wtrynia. Ha.\nNie czytałem Waszych komentarzy, więc nie wiem, czy Adriannie się podobało (żeby nie było, że się jakoś kierowałem )\nTekst jest naprawdę niezły. Są emocje - na razie dużo śmiechu, ale w dalszych częściach podejrzewam i łzy. Dziecko jest urocze i całkiem wiarygodne - trzyma się za małą kciuki.\nW takiej postaci słowa mogą oddziaływać całkiem skutecznie. Styl masz swobodny, uwolniony z pęt nijakości.\nTakie mi na początku błyskotliwe myśli chodziły po głowie. Im dłużej jednak czytałem, tym bardziej mnie coś uwierało, ale nie wiedziałem co.\nNie, język się nie pogorszył. A jednak... Pod koniec już się domyśliłem; czułem, jak mi głowa buzuje od natłoku informacji. Wprowadzasz szybko wiele postaci i każda (to jest akurat duży plus) jest inna. One są na tyle wiarygodne, że nie zdziwiłbym się, gdyby były oparte na prawdziwych osobach.\nAle wracając do tematu: To zarzucenie mnie opowiadanymi faktami trochę mnie zmęczyło. Tekst mi się podobał, ale nie jestem pewny, czy po pięćdziesięciu stronach nie ugotowałby mi się mózg.\nCo by mnie zadowoliło? Odrobinkę (ale nie za dużo - żeby nie wypaść z pozycji dziecka) dłuższe zdania, czasem jakiś przymiotnik dodatkowy. Albo trochę przeczyścić ze szczegółów, które nie są aż tak istotne.\nTwoje zdania to ładne, pełne znaczeniowo pociski, rozdziały - krótkie, ale intensywne sceny.\nNa krótko przed moim urodzeniem, nasz dom, stojący dokładnie naprzeciw kościoła, został rozbudowany. Nie jest jeszcze całkiem wykończony i wodę na razie nosi się w wiadrach z pompy na rynku, ale mamy centralne ogrzewanie. Nie działa może idealnie, co bardzo denerwuje moją babcię. Nie zdążyłam wcześniej nadmienić, że w domu, oprócz mamusi, taty i naszej czwórki, mieszka babcia. Jest mamą tatusia i nikt nie ma wątpliwości o jej znaczeniu w naszej rodzinie. Babcia urodziła się bardzo dawno temu, jeszcze w XIX wieku, jest bardzo mądra i zna się na dobrym wychowaniu. Ubiera się w ciemne sukienki, a siwe włosy zaplata w duży kok. Najbardziej podobają mi się jej oczy – błękitne jak niebo w słoneczny dzień. Uważam, że jest bardzo piękną babcią, chociaż trochę za rzadko się uśmiecha. Słyszałam, jak jeden kolega tatusia powiedział, że nasza babcia to prawdziwa dama. Chyba dobrze mieć taką damę jako babcię. W domu jej ulubienicą jest Zuzanka,\nZaraz koło tego sadu stoi bardzo duży dom, należący do pana Korka i jego żony. Za domem mają podwórko z budynkami jak na prawdziwym gospodarstwie na wsi. Mieszkają tam krowy, konie, świnki, a kury łażą po całym podwórzu i wchodzą na kuchenne schody. Korkowie mają kuchnię od strony podwórza, a pokoje od ulicy. W ogóle, to śmieszne mieszkać w mieście i mieć takie wiejskie gospodarstwo. Pan Korek zawsze nosi gumowe buty i powłóczy nogami, jakby były bardzo ciężkie, i ledwie odpowiada na nasze pozdrowienia. Jego żona, niewysoka i dość gruba, jest wredną babą.\nA ja bym powiedział: Nikt Cię nie goni, Autorko, możesz poopowiadać trochę pełniej. Do znaczeń pododawać zmysłów.\nJeszcze o jednej rzeczy chcę powiedzieć:\nUciekałaś mi nieraz z kreowanej bohaterki. To znaczy, widać czasem zbyt wyraźnie, że to nie myśli wcale tak małe dziecko. Wiadomo, że to się wiarygodnie nie uda nigdy, bo wyszedłby bełkot. Ale im bliżej dziecięcości, tym lepiej. Tutaj - wcale nieźle, tylko w niektórych momentach wytrącało mnie z powrotem do rzeczywistości. Na przykład:\nMama skarciła mnie delikatnie jakimś „Misiu, tak nie można, przeproś babcię”, ale miałam wrażenie, że niezbyt przejęła się wizją córki chuliganki.\nBardzo lubię chodzić do tego szewca, ponieważ pięknie tam pachnie skórą i klejem i jest tyle ciekawych rzeczy.\nŻadna ze stron nie ustępuje i babcia musi wtedy użyć swego autorytetu.\nPowoli zaczynamy się zgrywać – ja i rzeczywistość, jaką tu zastałam.\nKażde z tych zdań przypomina mi trochę, że tekst pisze Autorka, a nie wypływa on z głowy dziecka.\nNieraz pojawia się niekonsekwencja miejsca i czasu (co też powoduje problemy z kreacją postaci). Narrator potrafi przejść z czasu teraźniejszego i dziewczynki do pozaczasowego i wiedzącego o wiele więcej niż to dziecko. O:\nLeżę więc w łóżeczku, a do pokoju wpada Zuzanka. To moja starsza o trzy lata siostra. Ma śliczną buzię, ciemne włoski i patykowate nogi, na których nieustannie podskakuje.\nZaś parę zdań później:\nPływać, oczywiście, nauczył mnie, zanim poszłam do szkoły. No i ten nieszczęsny Miś. Nikt, zarówno z bliższej, jak i dalszej rodziny, nie wyłączając znajomych i przyjaciół nie zwracał się do mnie moim własnym imieniem przez wiele lat.\nOstatnia (ale jakże ważna) obserwacja.\nSpodobał mi się szczególnie jeden konkretny sposób uwiarygodnienia bohaterki: Na początku obawia się, że babcia jej nie lubi. Opiera się na własnych wrażeniach, po czym je obiektywizuje. To jest bardzo charakterystyczne dla dziecięcego postrzegania świata - sceptycyzm jest wyuczony.\nNo i potem okazuje się, że babcia jednak kocha - scena służy odkryciu mitu, który bohaterka sama zasadziła w głowie Czytelnika.\n[ Dodano: Pon 08 Lip, 2013 ]\nTeraz przeczytałem komentarz Adrianny. O podobnych rzeczach mówimy.\nOstatnio zmieniony pn 08 lip 2013, 12:50 przez Erythrocebus, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: eksinda » pn 08 lip 2013, 11:29\nErythrocebus, dzięki, że znalazłeś czas bladym świtem na czytanie moich bzdurek. ^_^\nTrochę chaosu jest w tekście i na pewno muszę nad nim posiedzieć.\nNiekonsekwencja czasu i miejsca szczególnie wyraźna jest w pierwszym rozdziale, bo nie bardzo umiałam sobie poradzić z "wbiciem się w rodzinę" nowego członka. Zero doświadczenia i ogromne emocje przy pisaniu są zapewne przyczynami minusów opowiadania, ale obiecuję, że się poprawię, słowo harcerza . Poza tym, to wszystko święta prawda. Historia Misia jest prawdziwa. Jak mina przepisowe 2 tygodnie, to nieśmiało podsunę Wam kolejny kawałek do kontroli...\nPostautor: Natasza » wt 09 lip 2013, 23:54\nPrzeczytałam opowieści o Misi kilka razy i moje odczucia są jak fazy księżyca - od pełni akceptacji do nowiu nudy. Szukam przyczyn tego cyklu i mam na razie takie wnioski:\n- gdzieś na poziomie odczucia "fałszuje" mi narracja. Jakbyś nie szukała oryginalności, tylko szła szerokim traktem narratora dziecięcego z klasyki tej literatury. I mam wrażenie, że prześwituje ta gra, to nadgrywanie buzią w ciup dziecinny.\n- masz świetny dar obserwacji codzienności i nadawania im rangi zdarzeń wyjątkowych i niesamowitych. Postaci są świetne i świetnie obserwowane.\n- główna bohaterka - jej kreacja jest metodologią poznawania świata, jego opisu. Ale wydaje mi się, że czasami uciekasz z nią do frazesów, którymi wypełniasz zasadę kreacji świata. Nie wiem, do kogo mówisz, komu niesiesz opowieść. Wtedy zaczynam się nudzić w lekturze, bo rozpada mi się konstrukcja na hasła wychowawcze z powiastek Jachowicza. To co kapitalne w tej postaci, jej "zdziwienie" poznawcze zastępujesz tezą wychowawczą.\nMyślę, że duży tekst w tej konwencji będzie trudny do łyknięcia. Staje się "ścianą" narracyjną. Czasami się odbijałam od tej ściany.\nJa bym ten tekst rozrzedziła, zdynamizowała o historie narracyjne.\nPostautor: eksinda » śr 10 lip 2013, 11:43\nBardzo dziękuję, chociaż przydałoby się kilka przykładów. Które momenty nudzą szczególnie? Jaki fragment zmienić? Chcę się uczyć od Mistrzyni\nPostautor: Natasza » śr 10 lip 2013, 11:48\neksinda pisze: Chcę się uczyć od Mistrzyni\nNie jestem ta na M. I nie uczę - ino czytam i dzielę się spostrzeżeniami\n[ Dodano: Sro 10 Lip, 2013 ]\nTu nie chodzi zresztą o zmianę konkretnego fragmentu.\nNa pewno powinnaś się skupić na akapitach - na podziale tekstu na cząstki narracyjne i nadać im miejsce na osi konstrukcyjnej opowiadanego świata.\neksinda pisze: Urodziłam się jako czwarte, dość późne dziecko moich rodziców.\nNiania zajmująca się dotychczas moim rodzeństwem w porę zorientowała się w sytuacji i wzięła nogi za pas. Podobno zamierzała wyjść za mąż, ale ja uważam, że po prostu nie miała ochoty na spotkanie ze mną.\nKoniec akapitu, czyli cząstki znaczeniowej fabuły. Uwagę odbiorcy przenosisz na nieobecną w momencie narodzin nianię, a wątek przestaje być istotny, jakbyś zapomniała po co wprowadzasz tę postać. Nie wiem, jaką funkcję pełni ta rzekomo wychodząca za mąż niania.\nCzyli - albo wypełniasz, pogłębiasz ważną, bo inicjującą poznanie, opowieść o niani, albo eliminujesz w ogóle motyw, skoro nic nie wnosi.\nNawet sama narratorka nie bardzo wiedziała, jak się przerzucić do wątku po " zniknięciu niani" :\neksinda pisze: No, więc jestem na świecie. Występuję na razie w charakterze niespodzianki dla starszego rodzeństwa, które właśnie wróciło z wakacji. Zapomniałam powiedzieć, że urodziłam się w porze dojrzewania śliwek. Tych prawdziwych, jakie rosły w naszym ogrodzie. Przez kilka następnych lat, pytana o datę urodzin, odpowiadałam: „Jak są śliwki”. Termin ścisły i podany obrazowo.\nNa czerwono podkreśliłam rewelacyjne zdanie w tym monologu narracyjnym. Ono niesie ze sobą przestrzeń i późnych urodzin,i motyw nadchodzącej jesieni, i jakiś mit dzieciństa zanurzonego w Przyrodzie. Potem psujesz zdaniem niejasnym gramatycznie i logicznie - bo do jakich nieprawdziwych śliwek odnosisz się w porównaniu? Następne zdania też wprowadzają niekontrolowany chaos - od zdania gramatycznie niepoprawnego, uzasadnionego językiem dziecka, po dorosłą ironię z dziecinnego rozumienia świata (też zresztą zdanie na siłę).\nWniosek - moim zdaniem brakuje panowania nad dramaturgią narracji i perspektywą narracyjną. Ponieważ w zamyśle jest dwugłos poznawczy (dziecko w czasie zdarzeń i dorosły w komentarzu), chaos ten działa przeciwko odbiorcy, jakby obijał się o wątki, motywy z grubsza narracyjnie usytuowane.\nPostautor: eksinda » śr 10 lip 2013, 21:53\nJednak jesteś na M, bo od razu zauważasz to, co mnie trzeba pokazać palcem . Może jeszcze stuknąć w głowę, żebym pomyślała, co z tym uczynić. Mam już pewien pomysł na poprawienie. Dzięki


Muzułmanie promują pokój\nMuzułmanie promują pokój\nLokalnie Top News lip 9, 2017 at 9:55 am\nJak co roku muzułmańska społeczność Ahmadiyya organizuje w Mississaudze swoją wielką konferencję.\nMuzułmanie uczestniczący w konwencji zorganizowanej w sali International Centre zbiorą się nie tylko by przedyskutować wiele bieżących tematów politycznych, wysłuchać wykładów, ale również aby spędzić nieco czasu w swoim gronie a także spotkać się z ludźmi spoza ich kręgu, którzy chcieliby poznać bliżej społeczność muzułmańską.\nSafwan Choudhry, organizator konwencji mówi, że Kanadyjczycy, którzy nie są muzułmanami mogą na tę konferencję przyjść, zadać pytania, zasięgnąć informacji na temat stylu życia i kultury wyznawców islamu.\n- Są stoiska, które pokazują co dzieje się na cały m świecie i na Bliskim Wschodzie, są ekspozycje na temat przeciwstawiania się radykalizacji religijnych, na temat walki z ekstremizmami na całym świecie – mówi Choundhry.\nOrganizator podkreśla, że jest zaniepokojony narastającą islamofobią, ale nie tylko. Obserwuje bowiem, że nienawiść w społeczeństwach występuje nie tylko przeciwko muzułmanom, ale także przeciwko społeczności żydowskiej, chrześcijańskiej, a nawet buddyjskiej. Jest to – jego zdaniem oznaka rosnącej nietolerancji wobec wspólnot religijnych jako takich.\nChoudhry podkreśla, że jest to jeden z powodów, dla których społeczność muzułmańska promuje wielostronne konwersacje podczas odbywającej się konwencji.\n- Naszymi gośćmi było kilku buddystów, był kapłan kościoła katolickiego, byli sikhowie i hindusi. To jest podejście wielojęzyczne i wielokulturowe, które musimy podjąć – mówi.\nHenna Malik (po lewej) i Maliha Shahid.\nHenna Malik, która jest rzecznikiem Ahmadiyya Muslim Jama’at (taką nazwę oficjalnie nosi muzułmańska konwencja w Mississaudze) mówi, że wydarzenie to pomaga przełamać stereotyp muzułmańskiej kobiety, które nie mogą odgrywać aktywnej roli w społeczności i są bezwzględnie podporządkowane mężczyznom.\n- Wśród uczestników konferencji przeważają kobiety, które realizują swoje własne programy, mają własne kierownictwo, pełnią przywódczą rolę – mówi Malik.\nW imprezie weźmie udział Navdeep Bains, federalny minister innowacji, nauki i rozwoju gospodarczego. W przeszłości gośćmi konwencji byli premierzy Kanady Stephen Harper i Justin Trudeau.\nAttal Hamid, który uczestniczyl przez 24 lata we wszytkich konwencjach mówi, że jest szczęśliwy, że politycy odwiedzają konwencję. Uważa, że dzięki temu „kiedy zdarzy się coś na świecie, to będą wiedzieli po jakiej stronie jesteśmy, że muzułmanie promują pokój i starają się zapobiegać aktom przemocy”.\n- Ważne, aby wszyscy byli wyedukowani i znali inne religie. Wtedy może będziemy mogli koegzystować w pokoju – mówi.\nW przyszłym tygodniu na konwencji pojawi się ponad 20 tysięcy osób. Ponieważ liczba uczestników stale rośnie chcą w przyszłości przenieść konwencję w miejsce, które potencjalnie będzie w stanie pomieścić 50 tysięcy osób.\nNaprawde? Trudno w to uwierzyc po tym chociazby co stalo sie wlasnie w Mosul. A co dopiero Allepo?\nWlasnie to o Czym mowi I tyczy sie ciebie ciemny polaku !! Brak edukacji !!!\nDlaczego mnie obrazasz? Jakos wszyscy sie poznali na moim sarkazmie, oprocz ciebie. Dlaczego uwazasz, ze nie mam edukacji? Najpewniej wiecej od ciebie, bo I Polski I stad “with honours” z 92 % awerage marks. Ale nie o to chodzi, jak mozesz w ten sposob oceniac ludzi? Dlaczego tak bardzo nie lubisz Polakow? Dlaczego myslisz, ze wszyscy sa glupi, a tylko ty jedyny madry? Jakiego jestes pochodzenia? Mozesz nam to wszystko wyjasnic?\nCo cie obchodzi jegonpochodzenie ?? Zajmicie sie soba wiecznie bezbronni a tak naprawde zabojczo jadowici wasc Moscie….\nNie jetsmy bezrrobotnii at all\nPewnie stawiaja swoje warunki jesli przejdziecie na nasza religie I nauczycie sie koranu to damy wam spokoj…\n~Patcz\t2 years temu\nbez winy sie odezwali\n~homo\t2 years temu\nA kto morduje chrzescijan w Syri, Iraku i wszedzie na swiecie ? Religia terroru i klamstwa ! NIE dla islamu\nArabia Saudyjska za noszenie krzyza smierc, za przejscie na chrzescijansywo – smierc, za posiadanie bibli – smierc, a co pisze koran ? Konvert or die, to jest religia zla i klamstwa powinna byc zakazana tak jak kpmunizm i faszyzm.\n~Pknbgredcvnbhu\t2 years temu\nChrześcijanie są dziś najbardziej prześladowaną grupą religijną świata, a do represji dochodzi w 128 państwach. (…)\nPS.Chrzescijanie sa przesladowani nie tylko przez muzulmanow, ale rownierz przez talmudzistow, komunistow i liberalne lewactwo\nnajlepiej wykupic im bliet w jedna strone i odeslac skad przyszli\nAdmin/moderator ocenzurowal dostep do strony o euroislamie. Wpiszcie w google: EUROISLAM, wowczas otrzymacie link do strony o pokojowym islamie. Jest tam rowniez artykul na temat Kanady. Strona jest w wersji polsko i angielsko jezycznej. Jak widac liberalne lewactwo cenzuruje juz internet w imie poprawnosci politycznej.\nLewacko-LIBERALNA poprawnosc czuwa.\n„CHCIAŁABYM UCISKAĆ BIAŁYCH LUDZI”\nMuzułmańska przewodnicząca związku studentów Uniwersytetu w Salford stwierdziła, że chciałaby „uciskać białych ludzi”, że każdy powinien przeczytać Koran i że mężczyźni i kobiety nie mogą być przyjaciółmi.\nZamzam Ibrahim sugerowała też, że gdyby więcej ludzi przeczytało Koran, islam przejąłby władzę. Pochodząca z Somalii studentka nazwała również rządową strategię przeciwdziałania radykalizacji Prevent jako „katastrofalną” i „rasistowską”.\nW innej wiadomości na temat możliwości przyjaźni między mężczyzną i kobietą, odpowiedziała: „Dyskutowałam z wieloma przyjaciółmi. Może w niektórych przypadkach tak, ale w islamie jest niewłaściwe, żeby dziewczęta przyjaźniły się z mężczyznami! Więc powiem nie, nie ma możliwości takiej przyjaźni, jaką mogą mieć z osobą tej samej płci”. W innym wpisie na tweeterze, pod hasłem „Gdybym była prezydentem” Ibrahim napisała: „Chciałbym uciskać białych ludzi, aby dać im odczuć co nam robią!”.\nPodczas kampanii wyborczej w National Union of Students Ibrahim stwierdziła: „NUS musi kontynuować swoją wielką pracę nad zwalczaniem rasistowskiej, ksenofobicznej, mizoginicznej, homofobicznej i wszelkiej innej nienawiści. Jeśli zostanę wybrana, będę (…) walczyć z katastrofalną, rasistowską strategią rządową Prevent”.\nWedług islamistki, program zapobiegania ekstremizmowi został wykorzystany do stworzenia rozbudowanej inwigilacji społeczeństwa, wymierzonej w czarnych i muzułmanów”. Muzułmańscy studenci uważają, że Prevent „demonizuje muzułmanów na kampusie”.\nKomentarze Ibrahim wywołują podobne kontrowersje jak wypowiedzi byłej szefowej NUS, Malii Bouattia. Bouattia nazwała m.in. Uniwersytet Birmingham „przyczółkiem syjonistycznym”. Sprzeciwiła się też uchwaleniu przez NUS rezolucji potępiającej Państwo Islamskie, twierdząc, że wniosek podsycałby strach przed muzułmanami i służył jako “usprawiedliwienie wojny”.\nna podst. http://www.dailymail.co.uk\nPrzebral się diabeł w ornat i ogonem na mszę dzwoni\nMuzulmanie to promuja pokoj….z kuchnia\n~Zbysezek z Quebecu\t2 years temu\nOkropne! Algierczyk dodawał Brytyjczykom fekalia do jedzenia! Czy ta tym polega…\n~Liberal tak lubi.........\t2 years temu\nPaniska oblane systemem\nPrzygladam sie dokladnie zdjeciu z sali konferencyjnej i…\nnie widze tam ani jednej kobiety. A pani Malik twierdzi\nze na konferencji przewazaly kobiety ? Mysle ze dopuszczono\nje na sale dopiero po…\nNo niesamowita frekfencja! To jak widac za rzadow Trudeau\nKanada sie stanie druga Mekka. A co ze starsza czescia spoleczenstwa? Nawet juz skarzyc sie nie mozna..:((