Warsztat Terapii Zajęciowej w Łasku, WTZ w Łasku, WTZ: 2021\nWyczarujmy śliczny wazonik :)\nKolejne zadanie to praca z dziedziny sztuki użytkowej. Spróbujcie wykonać wazon (może być mały). Będziecie potrzebowali słoika lub butelki. Należy je ozdobić używając dostępnych materiałów. Możecie obklejać wazoniki papierem kolorowym, serwetkami lub kawałkami gazet. Można użyć sznurka, włóczki lub skorupek od jajek. Możecie zastosować plastelinę lub inne masy plastyczne. Wszystko zależy od pomysłowości. Na zdjęciu przykładowe prace. Powodzenia :)\nDecyzja Wojewody Łódzkiego z dnia 7 kwietnia 2021 r.\nUwaga! Zgodnie z decyzją Wojewody Łódzkiego z dnia 7 kwietnia 2021 r. czasowe zawieszenie działalności Warsztatu Terapii Zajęciowej trwać będzie od 10 do 18 kwietnia 2021 r.\nTagi: featured, koronawirus\nCzas na troszkę ruchu :)\nCzas się poruszać. Oto kolejna porcja ćwiczeń. Dzisiaj będą to ćwiczenia w klęku podpartym. Pozycja wyjściowa do ćwiczeń to klęk podparty na wyprostowanych rękach, dłonie ustawione bezpośrednio pod barkami. Ps. Pamiętajcie, że ćwiczymy razem dokładnie o godzinie 12.00 :).\n– Wymachy nóg do góry\nW klęku podpartym unosimy prawą nogę maksymalnie do góry, wytrzymujemy 2 sekundy i wracamy do pozycji startowej. Powtarzamy ćwiczenie z lewą nogą. Ćwiczenie wykonujemy 10 razy.\nW klęku podpartym wypychamy kręgosłup w odcinku piersiowym ku górze, chowając głowę w ramiona. Wytrzymujemy 2 sekundy, następnie unosimy głowę ku sufitowi i obniżamy kręgosłup tak, aby brzuch znalazł się jak najbliżej podłogi. Ćwiczenie wykonujemy 10 razy.\n– Naprzemienne unoszenie ręki i nogi\nW klęku podpartym unosimy prawą rękę i lewą nogę do góry, wytrzymujemy 2 sekundy i wracamy do pozycji wyjściowej. Powtarzamy z lewą ręką i prawą nogą. Pamiętajcie, aby głowa nie była uniesiona do góry. Ćwiczenie wykonujemy 10 razy.\n– Skłon japoński\nZ pozycji klęk podparty przechodzimy do siadu na piętach, wyciągając ręce do przodu. Wytrzymujemy 10 sekund, wracamy do pozycji wyjściowej. Ćwiczenie powtarzamy 3 razy.\n– Unoszenie nogi w bok (sikający pies)\nW klęku podpartym unosimy zgiętą w kolanie prawą nogę w bok. Wytrzymujemy 3 sekundy i opuszczamy. Powtarzamy z lewą nogą. Ćwiczenie wykonujemy 10 razy.\nHalo halo, czas na muzykę!\nPosłuchajcie fortepianowego utworu pt. „Marzenie”, który napisał słynny kompozytor z Niemiec – Robert Schumann. Podczas słuchania pomyślcie jakie jest wasze największe marzenie, a następnie dowolną techniką plastyczną zobrazujcie je.\nPS. Czy wiecie, że fortepian ma 88 klawiszy i aż 243 struny?\nTagi: featured, zadanie\nCzas na następne zadanie. Ponieważ po świętach jesteście pewnie troszkę leniwi, więc to zadanie możecie wykonać nawet leżąc w łóżku :). Większość z Was posiada smartfony i na nich wykonamy owo zadanie. Wybierzcie jedno ze zdjęć, które zrobiliście i spróbujcie poprzez dorysowanie różnych elementów opowiedzieć jakąś historię. Aby to zrobić, musicie skorzystać z edycji zdjęcia. Znajdziecie tam wiele funkcji, które musicie przetestować. Pewnie macie upiększanie, przycinanie, zestaw filtrów, naklejki, narzędzie do gryzmołów, ramki, mozaiki, wymazywania, jasność, kontrast, nasycenie i wiele innych gadżetów. Spróbujcie się pobawić i przysłać nam efekt Waszych zmagań.\nNam udało się stworzyć takie gryzmoły (zdjęcia powyżej), więc nie poddawajcie się, na pewno wyjdzie super! :) Dzięki temu zadaniu poznacie także lepiej swój telefon. Powodzenia :)\nTagi: featured, koronawirus, zadanie\nTworzymy deszczowy obraz\nKolejne zadanie dla Was.\nStwórzcie deszczowy obraz w dowolnej technice. Deszcz często inspirował wielkich artystów. Oto kilka przykładów. 1. Christophe Jacot ( pseudonim - Rain Man) - fotografia. 2. Arkhip Kuindzhi - " Po deszczu ". 3. Gustaw Caillebotte - "Ulica Paryska w deszczu ". 4. William Tuner - "Jezioro Buttemerte z tęczą i deszczem ".\nKolejna porcja ćwiczeń dla Was\nKolejna porcja ćwiczeń na ten tydzień. Pamiętajcie o tym, że ćwiczenia wykonujemy wspólnie o godzinie 12.00 :)\n– Rowerek. Kładziemy się na plecach, unosimy nogi i … tu chyba nie trzeba się rozpisywać, ponieważ to proste ćwiczenie znacie wszyscy (wykonujemy to ćwiczenie licząc do dziesięciu);\n– Leżymy na plecach, przyciągamy kolana do brzucha. Łapiemy rękoma za kolana i tak trzymając liczymy do trzech, po czym opuszczamy nogi i chwilkę odpoczywamy. To ćwiczenie powtarzamy 10 razy;\n– Leżymy na plecach, zginamy nogi w kolanach, stopy oparte o podłoże i podnosimy biodra do góry (10 powtórzeń);\n– Kładziemy się na prawym boku. Unosimy lewą nogę do góry i opuszczamy (10 powtórzeń na prawym boku, 10 powtórzeń na lewym boku);\n–Kładziemy się na brzuchu, ręce wyciągnięte do przodu, unosimy jednocześnie ręce i nogi do góry. Liczymy do trzech i opuszczamy (ćwiczenie wykonujemy 10 razy).\nNajładniejsza pisanka jest... nasza!\nZ ogromną przyjemnością informujemy, że w konkursie Powiatu Łaskiego na najładniejszą pisankę Pierwsze miejsce zajął uczestnik naszego Warsztatu - Michał z pracowni plastycznej. Więcej informacji znajdziecie na: https://lask.com.pl/zwyciezcy-w-konkursie-najladniejsza-pisanka-wielkanocna-w-powiecie-laskim/?fbclid=IwAR1rPwSwYO_txPn33pSzqVFrZB_M8jmEMFD5RjnAWWt-v1YP1beNLU5jGjc\nTagi: konkurs, koronawirus\nZadanie muzyczno - plastyczne\nKochani, oto kolejne zadanie. Mamy dla Was nowe zadanie muzyczno – plastyczne.\nPosłuchajcie utworu pt. „Poranek”, który napisał pochodzący z Norwegii kompozytor - Edvard Grieg.\nPo wysłuchaniu stwórzcie obraz o tym samym tytule dowolną techniką plastyczną (malowanie, wyklejanie itp.).\nDecyzją Wojewody Łódzkiego zajęcia stacjonarne w warsztatach terapii zajęciowej zostały czasowo zawieszone do 9 kwietnia 2021 r.\nKochani nasz Warsztat nadal pracuje zdalnie. Już w poniedziałek prześlemy Wam kolejne zadania do wykonania. Wszystkie Wasze prace będziemy wystawiać na Fb. Trzymajcie się ciepło. Uważajcie na siebie. Pamiętajcie o zasadach bezpieczeństwa w czasie trwającej pandemii. Jeśli będziecie mieć potrzebę rozmowy z nami zadzwońcie do nas. Razem damy radę przetrwać ten trudny dla nas wszystkich czas. Pozdrawiamy serdecznie.\nMamy dla Was zadanie na weekend. Wreszcie zrobiło się cieplej i przyroda budzi się do życia. Dlatego proponujemy Wam, abyście zrobili zdjęcia oznak wiosny w Waszym otoczeniu. Może pojawiły się już pierwsze kwiaty w ogrodzie, kotki na drzewach lub przyleciały ptaki? Łapcie za aparat i ruszajcie na łowy. Nam udało się upolować stokrotki i bratki. Czekamy na Waszą fotorelację. Powodzenia!\n8 największych odstresowaczy na świecie\nPoznajcie 8 największych odstresowaczy na świecie:\nSEN – zdrowy sen, w odpowiedniej ilości sprzyja regeneracji organizmu, zapewnia równowagę psychiczną i fizyczną\nNATURA – kontakt z naturą pozwala nam się wyciszyć, zatrzymać w „tu i teraz”, skupić na naszym wnętrzu i pozbyć chociaż na chwilę myślenia o problemach i obowiązkach\nSŁOŃCE – promienie słoneczne nie tylko uzupełniają niedobory witaminy D, ale również poprawiają ogólną kondycję organizmu\nDOTYK – odpowiada za budowanie więzi międzyludzkich oraz poczucia szczęścia i bezpieczeństwa\nŚMIECH – dotlenia organizm, rozluźnia napięte mięśnie. Śmiej się, kiedy tylko możesz!\nRUCH – ćwiczenia łagodzą wpływ stresu na zdrowie, na samopoczucie. Aktywność poprawia nastrój, zwiększa poczucie własnej wartości, przeciwdziała depresji. Jeżeli nie możesz ćwiczyć, zacznij od spacerów.\nODDECH – prawidłowe oddychanie skutecznie rozluźnia i poprawia samopoczucie. Oddech to nie tylko źródło energii – to także lek na skołatane nerwy\nCISZA – może okazać się doskonałym lekiem na stres. Dzięki ciszy obniżysz napięcie w swoim organizmie\nA co sprawdza się u Ciebie?\nMamy dla Was propozycję na cały następny tydzień. Siedząc w domu na pewno pomagacie rodzicom w przygotowaniu posiłków lub sami gotujecie. Przyślijcie nam zdjęcie i przepis Waszej ulubionej potrawy a my zaprezentujemy ja wszystkim. Dobrej zabawy! :)\nRobimy kartkę świąteczną\nSłuchajcie, pomysł na dzisiaj jest taki. Święta tuż, tuż. Czas zrobić kartkę świąteczną. Rozejrzyjcie się dookoła siebie i zobaczcie, co można wykorzystać. Technika wykonania całkowicie dowolna. Możecie ją narysować, namalować, wykleić papierem kolorowym, bibułą, starymi ścinkami gazet. Użyjcie wełny, ścinków materiałów, sztucznych kwiatów, plasteliny itp. Możecie także wyszyć element świąteczny i nakleić na kartę. Mile widziane projekty kart wykonane na komputerze... takich prac jeszcze nie było. Na prace czekamy do piątku.\nDzisiaj zapraszamy wszystkich do wspólnych ćwiczeń. Aby poczuć się grupą ustalmy, że ćwiczenia zaczynamy punktualnie o godzinie 12.00. Wszystkie ćwiczenia znacie z naszej rozgrzewki. Jeśli chcecie, możecie włączyć sobie jakąś przyjemną muzyczkę. A więc:\n– wykonujemy 10 przysiadów;\n– stajemy w lekkim rozkroku, opieramy ręce na biodrach i kręcimy bioderkami w prawo 10 powtórzeń i w lewo 10 powtórzeń;\n– stajemy w lekkim rozkroku, ręce wzdłuż tułowia, wdech - podnosimy ręce za głowę, wydech - skłon do podłogi;\n– stajemy w lekkim rozkroku, ręce ugięte w łokciach, przyciągamy prawy łokieć do lewego kolana a następnie lewy łokieć do prawego kolana - 10 powtórzeń;\n– robimy 10 pajacyków.\nTo propozycja ćwiczeń na ten tydzień. Prosimy Was, abyście wykonywali je codziennie o tej samej porze. W poniedziałek przygotujemy dla Was kolejny zestaw ćwiczeń.\nI jeszcze jedna sprawa. Jeśli macie taką możliwość, aby podczas ćwiczeń ktoś z domowników zrobił Wam zdjęcie, przesyłajcie je do nas. Możecie także zrobić sobie zdjęcie w stroju sportowym z zegarem w ręku (oczywiście o 12.00). Może uda się z Waszych zdjęć stworzyć fajną galerię lub kolaż :).\nNarysujmy wiosnę :)\nNiestety znów Covid utrudnił nam pracę. Miejmy nadzieję, że nie na długo. Nie możemy się zobaczyć, ale możemy razem działać. W związku z tym mamy dla Was zadanie. Prosimy Was o wykonanie pracy, której tematem będzie: „WIOSNA”. Pracę wykonujemy w dowolnej technice. Możecie ją wyszyć, wykleić lub narysować. Możecie użyć do tego ołówka, kredek czy farby. Możecie wykonać ją także na komputerze, używając np. Painta. Liczymy na Waszą inwencję twórczą.\nIdeą zadania jest wykonanie pracy dzisiaj i dzisiaj przesłanie jej do nas do końca dnia. Do przesyłania wykorzystujemy znane Wam kanały, czyli: e-mail, messenger, facebook, mms.\nŻyczymy Wam fajnej zabawy i z niecierpliwością czekamy na Wasze dzieła!\nZarządzenie Kierownika MGOPS w Łasku w sprawie czasowego zawieszenia zajęć stacjonarnych dla uczestników WTZ w Łasku\npiątek, marca 19, 2021\nZarządzenie Nr 23/2021 Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łasku z dnia 19 marca 2021 roku w sprawie czasowego zawieszenia zajęć stacjonarnych dla uczestników Warsztatu Terapii Zajęciowej w Łasku\nZarządzenie Kierownika MGOPS w Łasku w sprawie skrócenia czasu pracy pracownikom WTZ w Łasku\nZarządzenie Nr 24/2021 Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łasku z dnia 19 marca 2021 roku w sprawie skrócenia czasu pracy pracownikom Warsztatu Terapii Zajęciowej w Łasku\nZ głębokim żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Andrzeja Syski, pasjonata i propagatora kolarstwa, założyciela i wieloletniego Prezesa „Akcji dla Kolarstwa” oraz jednego z naszych największych Przyjaciół. To dla nas bardzo przykra chwila. Łączymy się w bólu z rodziną zmarłego.\nAndrzeju, będzie nam Ciebie bardzo brakowało! RIP!\nSłuchajcie! W Pabianicach jest mała Księżniczka. Niestety z jej zdrowiem nie jest najlepiej. W wieku 8 tygodni zdiagnozowano u niej najcięższą postać rdzeniowego zaniku mięśni. Maja musi poddać się kosztownemu leczeniu. Postanowiliśmy pomóc Kruszynce. Wystawiliśmy na licytację wykonany przez nas kwietnik z makramy. Możecie wejść na stronę licytacji klikając ten link i wesprzeć leczenie kupując nasz kwietnik. Całkowity dochód trafi do Mai. Zwycięzca licytacji będzie mógł odebrać pracę w Pabianicach lub w Łasku. Pomóżmy Mai!\nZarządzenie Kierownika MGOPS w Łasku w sprawie cza...\nZarządzenie Kierownika MGOPS w Łasku w sprawie skr...


Integracja pracowników: Skoki z wysokości, zabawy na linach i ścianki wspinaczkowe | Po godzinach | pulshr.pl\nIntegracja pracowników: Skoki z wysokości, zabawy na linach i ścianki wspinaczkowe\n• 56 proc. Polaków twierdzi, że do efektywnej pracy motywuje ich przede wszystkim towarzystwo współpracowników.\n• Zgrany zespół jest w stanie osiągać znacznie lepsze wyniki niż skłócony, dlatego warto dbać o budowanie wzajemnego zaufania i przyjaznej atmosfery.\n• Sporty ekstremalne to sposób na integrację, po który coraz chętniej sięgają pracodawcy.\n•31 mar 2016 12:22\n- Dobry menedżer umiejętnie zachęci do wspólnej rozrywki i mądrze zmotywuje nawet tych, którzy boją się brać udział w ćwiczeniach kilka metrów nad ziemią - mówi Jacek Chojnacki z firmy MartJack Extreme Event. (Fot. pixabay)\nWspółpraca, zdrowa rywalizacja i podniesiony poziom adrenaliny – imprezy, na których uprawia się sporty ekstremalne, to dla 34 proc. Polaków okazja do przeżycia niezapomnianych emocji, pozwalających oderwać się od biurowej codzienności.\n- Sporty ekstremalne dostarczają pracownikom wielu ciekawych wrażeń oraz tematów do rozmów, ponieważ takie nietypowe imprezy dobrze się później wspomina. Budowane są także więzi, dlatego że uczestnicy w trakcie wykonywania zadań muszą sobie nawzajem pomagać – stwierdza Jacek Chojnacki z firmy MartJack Extreme Event.\nCzytaj też: Motywacja pracowników w IT: Karta sportowa to za mało\nNajpopularniejsze są obecnie zabawy na linach. Zainteresowaniem cieszą się też ścianki wspinaczkowe oraz paintball. Najodważniejsi decydują się na skoki z dużej wysokości.\n- Dobry menedżer umiejętnie zachęci do wspólnej rozrywki i mądrze zmotywuje nawet tych, którzy boją się brać udział w ćwiczeniach kilka metrów nad ziemią. Przełamanie strachu wzmocni u pracowników wiarę w siebie i wyzwoli poczucie, że nie ma rzeczy niemożliwych. Bo skoro zrobili oni coś, co zawsze ich przerażało, to teraz niestraszni im problematyczni klienci czy deadline’y – mówi ekspert.\nFirmy muszą zwracać uwagę, komu powierzają organizację imprezy. Obsługa powinna mieć odpowiednie kwalifikacje, a wykorzystywane sprzęty – atesty. Chodzi w końcu o bezpieczeństwo uczestników. Dlatego warto upewnić się dwa razy, że przykładowo instruktor wspinaczki ma doświadczenie i rzeczywiście jest specjalistą w swojej dziedzinie.\nDo artykułu: Integracja pracowników: Skoki z wysokości, zabawy na linach i ścianki wspinaczkowe


Rouletabille u cara - Gaston Leroux - ebook + książka - Legimi online\nRouletabille u cara ebook\nRouletabille ujął jej rękę. Widział, że cierpi, pożerana chorobliwą trwogą. Żal mu się jej zrobiło. Chciał ją natchnąć ufnością i odwagą.\n– My! – rzekł.\nSpojrzała w jego oczy, takie jasne, głębokie i inteligentne, na tę twarz szlachetną, w której przebijała się chęć uspokojenia jej. Rouletabille czekał, co powie generałowa. Nie rzekła nic, tylko uściskała go z całego serca.\nW sali jadalnej opowiadał teraz swoje przygody myśliwskie Tadeusz Czychnikow. Był to największy handlarz drewnem na Litwie, właściciel olbrzymich lasów. Z Fiodorem Fiodorowiczem łączyła go szczera przyjaźń od chwili, gdy jeszcze jako dziecko obronił go przed niedźwiedziem, który dosięgał już swą potężną łapą głowy dziecka. W owym czasie ojciec Fiodora był gubernatorem Kurlandii z łaski Boga i cara. Tadeusz, który miał wtenczas zaledwie trzynaście lat, zabił niedźwiedzia zręcznym rzutem oszczepu, Od owego czasu zawiązała się między obu rodzinami serdeczna przyjaźń, a chociaż Tadeusz nie był ani szlachcicem, ani żołnierzem, Fiodor kochał go jak brata. Obecnie największy handlarz drewnem porzucił wszystkie swoje sprawy, swoją rodzinę, i na wiadomość o ostatnim zamachu przybył do Petersburga, by uściskać swego drogiego Fiodora. Podobnie czynił po każdym zamachu; nie opuścił ani jednego. Był to wierny przyjaciel. W tej chwili jednak biadał nad tym, że w dzisiejszych czasach ludzie nie umieją tak polować na niedźwiedzie, jak dawniej. Czy zresztą są jeszcze niedźwiedzie w Kurlandii? Czy są tam jeszcze drzewa, te prawdziwe drzewa, które pamiętały czasy wielkich książąt litewskich, drzewa olbrzymy rzucające cień aż pod mury miast? Gdzie się one podziały?... Tadeusz sam kazał je pościnać i sprzedał kolei. Ha, cóż, trzeba było iść z postępem! Polowanie tymczasem straciło zupełnie urok; w tych małych, rzadkich lasach można jeszcze natrafić czasami na jakąś słonkę. Między zebranymi wywiązała się sprzeczka na temat pory, o której najlepiej polować na słonki, gdy w tejże chwili do pokoju wszedł Rouletabille wraz z Matrioną Piotrowną. Generał, który od kilku minut ciągle spoglądał na drzwi, zawołał, jakby przygotowany na przybycie gościa:\n– Ach! mój drogi Rouletabille!... Czekałem na pana!... Powiedziano mi, że ma pan zamiar przybyć do Petersburga!\nRouletabille uścisnął rękę gospodarza i przywitał go, jak się wita przyjaciela po długim niewidzeniu. I reporter został przedstawiony towarzystwu jako młody przyjaciel, z którym podczas ostatniego pobytu w stolicy Francji bardzo miło spędzało się czas. Wszyscy pytali o nowiny z Paryża.\n– Jak się powodzi Maximowi? – zapytał Atanazy Gieorgiewicz.\nCzychnikow był tylko raz w Paryżu i wyniósł z niego najmilsze wspomnienie o Francuzkach. Chcąc się okazać uprzejmym rzekł, kładąc nacisk na każde słowo i wymawiając trochę z niemiecka:\n– Wasze kokoty!... Ach panie!... Wasze kokotki... co to za kobiety!\nMatriona Piotrowną chciała mu przerwać, ale Czychnikow musiał się pochwalić znawstwem na punkcie piękności kobiet. Miał żonę odętą, sentymentalną, płaczliwą, która ustawicznie siedziała u popa.\nRouletabille chciał wypowiedzieć zdanie, jakie miał o Rosji, ale zaledwie otworzył usta, już mu je zamknięto:\n– Niech pan pozwoli!... Przepraszam pana! – rzekł Atanazy Gieorgiewiez. – Wy, panowie młodzi, nie możecie sobie tak szybko wyrabiać sądu o rzeczach... Trzeba żyć długo w jakimś kraju, by sobie wyrobić zdanie o jego prawdziwej wartości... Rosja, mój młody przyjacielu, to dla pana jeszcze kraina nieznana.\n– Zapewne! – westchnął Rouletabille.\n– A więc, na zdrowie pana!... Na razie mogę panu tylko powiedzieć, że jest w niej bardzo wielu amatorów szampana, che, che – mówił dalej adwokat, śmiejąc się głośno. – Największy pijak jednak, jakiego spotkałem, urodził się nad brzegami Sekwany, słowo daję! Znałeś go, Fiodorze Fiodorowiczu? To biedny Karol Dufour, który zginął dwa lata temu podczas uczty oficerów gwardii. Przy końcu bankietu założył się, że wypije za zdrowie każdego z obecnych szklankę szampana. Gości było sześćdziesięciu, wliczając jego. Zaczął chodzić naokoło stołu i wychylać zdrowia. Wszystko szło doskonale do pięćdziesiątej ósmej szklanki. Ale przy pięćdziesiątej dziewiątej stało się nieszczęście; zabrakło szampana. Wówczas ten biedny, ten sympatyczny Karol nalał sobie do szklanki wina, które stało na stole, wypił je za zdrowie pięćdziesiątego dziewiątego gościa, gdy wtem nagle... wyszeptawszy jeszcze: Tokaj z 1807, padł martwy na ziemię. Ach, jak on świetnie znał gatunki wina! Słowo daję! Dowiódł tego nawet w ostatniej chwili swego życia. Pokój jego pamięci! Pytano, na co zmarł. Wedle mego zdania, powodem jego śmierci było wypicie niewłaściwego wina. Gdyby był wypił jeszcze jedną szklankę szampana, dzisiaj siedziałby tutaj między nami. Na wasze zdrowie, Matriono Piotrowna! Niech żyje Francja, mój panie gościu!... Nataszo, moje dziecię, zaśpiewaj nam coś. Borys będzie ci akompaniował na gitarze. Ojciec twój będzie bardzo zadowolony.\nNa Nataszę, która w tej chwili podniosła się z krzesła, skierowały się spojrzenia wszystkich obecnych.\nRouletabille’a uderzyła pogodna piękność młodej dziewczyny. Zdziwił go spokój i harmonia tych szlachetnych rysów. Natasza mogła mieć dwadzieścia lat. Gęste, ciemne włosy okalały jej marmurowe czoło. Profil miała czysty, a usta, dość szerokie i pełne, odsłaniały w uśmiechu zęby jak u młodej wilczycy. Była średniego wzrostu, ale gdy szła, miała w sobie coś z majestatu królowej. Cały wdzięk jej skupiał się jednak w ciemnoniebieskich, głębokich oczach. Postać Nataszy miała w sobie coś zagadkowego. Nie można sobie było zdać sprawy z tego, czy spokój, jakim tchnęła cała jej postać, był naturalny, czy też był rezultatem siły woli.\nZdjęła gitarę ze ściany i podała ją Borysowi.\n– Co mam zaśpiewać? – spytała, opierając się na poręczy fotela, na którym siedział generał, i podniosła do ust jego rękę.\n– Zaimprowizuj coś po francusku – rzekł generał. – Dla naszego gościa...\n– Tak – prosił Borys – niech pani improwizuje, jak owego wieczora...\nUderzył w struny gitary.\nNatasza zaczęła śpiewać, spoglądając na ojca:\nGdy nadejdzie chwila naszej rozłąki, chwila wieczorna, niech anioł snu przysłoni cię swymi lazurowymi skrzydły...\nNiech oczy twoje wypoczną po tylu łzach i spokój wróci do twego udręczonego serca.\nNiech każda chwila naszej rozmowy, o ojcze drogi, wywoła w duszy twej słodką i czarowną harmonię...\nI gdy myśl tam uleci w lepsze światy, niech obraz mój zjawi ci się wówczas.\nNatasza miała głos o niezrównanej słodyczy i wdzięku. Słowa pieśni musiały mieć jakieś ukryte znaczenie dla obecnych, gdyż byli oni bardzo wzruszeni i wszyscy mieli łzy w oczach, wyjąwszy Michała Korsakowa, drugiego adiutanta generała, który wydał się Rouletabille’owi człowiekiem o twardym sercu i mało przystępnym do słodkich uczuć:\n– Fiodor Fiodorowicz – rzekł Michał, gdy młoda dziewczyna skończyła swą pieśń – jest sławnym żołnierzem, który może spać spokojnie, gdyż dzielnie pracował dla ojczyzny i cara!\n– Tak! Tak! Dzielnie pracował!... wiele pracował! Sławny żołnierz! – powtarzali Atanazy Gieorgiewicz i Iwan Piotrowicz. – Może spać spokojnie!\n– Natasza śpiewała jak anioł – ozwał się trochę trwożliwie Borys, pierwszy adiutant generała.\n– Jak anioł, Borysie Mikołajewiczu. Dlaczego jednak wspominała o udręczonym sercu? Nie uważam wcale, by generał mógł mieć serce udręczone... – dodał z mocą Michał Korsakow, wypróżniając szklankę szampana.\n– My również, my również! – potwierdzili inni.\n– Młoda dziewczyna powinna przede wszystkim życzyć ojcu dobrej nocy! – rzekła z pewnym naciskiem Matriona Piotrowna. – Natasza wzruszyła nas wszystkich, prawda, Fiodorze Fiodorowiczu?\n– Ach! Płakałem – wyznał generał. – Ale wypijmy trochę szampana, by się rozweselić. Mój młody przyjaciel odniesie wrażenie, że my tu wszyscy zbyt sentymentalni...\n– O nie – zaprzeczył Rouletabille. – Panna Natasza wzruszyła mnie również do głębi duszy. To wielka artystka! I wielka poetka – dorzucił.\n– On pochodzi z Paryża! On się zna na tym! – zawołali obecni.\nRozmowa zeszła na muzykę, o której obecni mówili z wielkim znawstwem. Co chwila ktoś siadał do pianina i przypominał kilka motywów z rozmaitych oper, a obecni akompaniowali im najpierw półgłosem, potem z całej siły. W przerwach wychylano kielichy szampana, śmiejąc się i rozprawiając wesoło. Iwan Piotrowicz i Atanazy Gieorgiewicz podnosili się co chwila, by uściskać generała. Rouletabille spoglądał z zaciekawieniem na te wielkie dzieci, które zabawiały się ze swobodą trudną do pojęcia i które piły z jeszcze dziwniejszym zapałem. Matriona Piotrowna paliła papierosy bez przerwy i od czasu do czasu wychodziła z pokoju, obchodziła niespokojnie mieszkanie i wybadawszy domowników, powracała do jadalni i spoglądała długo na Rouletabille’a, który nie pił wcale, przysłuchując się uważnie rozmowie gości. Wreszcie usiadł przy Fiodorze Fiodorowiczu, zapytując go, czy mu noga bardzo dolega. Michał i Natasza siedzieli w jednym z kątów salonu, pogrążeni w żywej rozmowie, a Borys spoglądał na nich zniecierpliwiony, brząkając na gitarze.\nRouletabille’a interesował jednak najbardziej w tej chwili sam generał. Nie wyobrażał sobie okrutnego Triebasowa z tą łagodną, ojcowską miną. W dziennikach paryskich widział jego portrety mniej lub bardziej podobne do oryginału, ale fotografowie jakby umyślnie chcieli podkreślać w twarzy tej cechy okrucieństwa i surowości. Obrazy te harmonizowały zresztą w zupełności z pojęciem, jakie sobie można było słusznie wyrobić o gubernatorze carskim w Moskwie, sądząc z jego czynów. Człowiek ten w przeciągu ośmiu dni, zwanych czerwonym tygodniem, wysłał na tamten świat tylu studentów i robotników, że sale wykładowe i warsztaty przez jakiś czas świeciły strasznymi pustkami. W tych dniach okropnych, kiedy jedna i druga strona walczyła tylko mordem i ogniem, Matriona Piotrowna i jej pasierbica, Natasza, padły do nóg generałowi, błagając go o łaskę dla ostatnich rewolucjonistów, którzy się schronili w dzielnicy Presnia, odeszły jednak z niczym. – Jak wojna, to wojna – odpowiedział im generał z druzgocącą stanowczością. Jak śmiecie żądać mej łaski dla ludzi, którzy nie chcą się poddać? – I rzeczywiście, młodzieńcy, walczący na barykadach, nie poddali się, a generał wystrzelał ich co do jednego. – Gdybym był dbał o własny interes – rzekł potem do jednego z dziennikarzy paryskich – byłbym postępował z tymi panami łagodnie, jak baranek, i nie byłbym przez rewolucjonistów został skazany na śmierć. Zresztą nie wiem, co mi kto ma do zarzucenia; służyłem carowi jak wierny poddany. Mówią o prześladowaniach w Moskwie, ale niech pan, panie z Paryża, przypomni sobie Komunę. Nigdy nie byłbym potrafił mordować bezbronnych starców, kobiet i dzieci. Jestem surowym i wiernym żołnierzem jego cesarskiej mości, ale nie jestem potworem i mam względy dla rodziny, mój drogi panie. Niech pan powie o tym swoim czytelnikom, jeżeli im to może sprawić przyjemność i niech mnie pan już o nic nie pyta, gdyż sądzono by, że się lękam śmierci... a ze śmierci ja drwię...\nTen spokój skazanego na śmierć uderzył właśnie Rouletabille’a; człowiek ten zdawał się przecież być tak przywiązany do życia. Generał, jeśli nie weselił się razem z gośćmi, to rozmawiał z żoną i córką, które go uwielbiały i zdawał się być zupełnie szczęśliwym człowiekiem. Ze swymi sumiastymi, siwiejącymi wąsami, ciemną twarzą i oczyma śmiejącymi się a przenikliwymi był typem ojca psutego przez żonę i dzieci.\nReporter obserwował uważnie rozmaite typy obecnych i by pozyskać zupełny szacunek gości generała, udawał dręczonego niezaspokojonym głodem. W gruncie rzeczy rzucał wszystko na pożarcie olbrzymiemu buldogowi, który, leżąc pod stołem, ocierał się o niego przyjacielsko. Gdy zaczęło śpiewać, nikt na młodzieńca nie zwracał uwagi; jakże się przestraszyła Matriona Piotrowna, gdy, zwróciwszy się za chwilę w stronę stołu, w której siedział reporter, nie ujrzała go na swym miejscu. Gdzie on mógł pójść?... Wyszła z jadalni, udała się na werandę, powróciła do dużego salonu i wreszcie ujrzała swego gościa, wychodzącego z saloniku Nataszy.\n– Gdzież pan był? – spytała Matriona.\n– Ten mały salonik jest ogromnie miły i urządzony z ogromnym smakiem – rzekł Rouletabille. – Można by sądzić, że to buduar.\n– Służy on rzeczywiście za buduar mej pasierbicy, której pokój łączy się z tym właśnie salonem; widzi pan te drzwi... Tylko wyjątkowo wstawiono tu dzisiaj stół z przekąskami.\n– Czy pies pani jest dobrym stróżem? – spytał Rouletabille, głaszcząc głowę zwierzęcia, które się udało za nim.\n– Kor jest wierny i dawniej zawsze nas dobrze strzegł.\n– Teraz sobie wypoczywa?\n– Tak, mój mały przyjacielu. To Kuprian kazał go zamykać w loży, by nie szczekał w nocy. Obawiał się też, że gdy Kor zostanie na wolności, może poszarpać jakiegoś policjanta w nocy. Chciałam, by spał w domu lub u drzwi pokoju męża, ale Kuprian rzekł mi: – Nie, nie, nic tu po psie!... Nie ma nic bardziej niebezpiecznego, jak liczyć na opiekę psa!... Zamknięto tedy Kora, ale ja nie zrozumiałam postępowania Kupriana.\n– On miał jednak słuszność – rzekł reporter. – Psy są dobre tylko przeciw obcym.\n– Ach – westchnęła kobieta, odwracając oczy. – Kuprian zna swoją powinność, on myśli o wszystkim... Chodźmy – rzekła szybko, jakby chcąc ukryć pomieszanie. – I niech pan nie wychodzi sam, nie uprzedziwszy mnie... zwróci to uwagę gości.\n– Chciałbym bardzo, żeby mi pani zaraz opowiedziała o tym zamachu.\n– Chodźmy do sali, do jadalni!... To jest silniejsze, niż ja sama – rzekła, zniżając głos. – Nie mogę pozostawić generała samego na parterze!\nPopchnęła lekko Rouletabille’a w kierunku jadalni, gdzie panowie opowiadali sobie ciekawe historie o ulicznych bandytach. Natasza rozmawiała ciągle z Michałem Korsakowem; Borys, który nie spuszczał ich z oczu, blady był śmiertelnie i ciągle jeszcze od czasu do czasu uderzał w struny gitary. Matriona kazała usiąść swemu gościowi w rogu kanapy tuż przy sobie i rozpoczęła opowiadanie:\n– Dotychczas były trzy zamachy. Dwa jeszcze w Moskwie. Pierwszy miał zwyczajny przebieg. Generał wiedział dobrze, że został skazany na śmierć. Przysłano mu po południu afisze, w których rewolucjoniści ogłaszali o tym ludowi. Fiodor, który miał właśnie wychodzić, odprawił natychmiast eskortę i rozkazał, by zaprzęgnięto do sanek. Cała drżąca, zapytałam, co zamierza uczynić; odpowiedział mi że musi przejechać miasto wzdłuż i wszerz, by pokazać mieszkańcom Moskwy, że gubernatora, zamianowanego przez cara, przekonanego święcie, że spełnił swój obowiązek, nie przestraszy się tak łatwo. Zbliżała się godzina czwarta. Zimowy jasny dzień skłaniał się ku zachodowi. Okryłam się futrem i usiadłam w sankach obok generała, który rzekł do mnie:\n– To bardzo dobrze, Matriono, to zrobi dobre wrażenie na tych głupcach.\nOdjechaliśmy. Sanki pędziły jak wiatr. Generał uderzył woźnicę w plecy i krzyknął:\n– Jedź pomału gałganie, bo sobie pomyślą, że się lękamy!... Jadąc pomaleńku, dostaliśmy się na Plac Czerwony. Przechodnie, poznawszy nas, uciekali czym prędzej. Na Placu Czerwonym stała tylko grupka kobiet. Gdy nas ujrzały i poznały powóz gubernatora, rozbiegły się jak gromadka wróbli. Fiodor śmiał się, a od tego śmiechu zdały się drżeć kamienie. Przejażdżka nasza odbywała się dalej bez przygód. Miasto było jakby wymarłe; mieszkańcy pozostawali pod przygnębiającym wrażeniem niezbyt dawnej walki na ulicach Moskwy. Fiodor rzekł wtenczas do mnie: – Ach uciekają przede mną; nie wiedzą, jak bardzo ich kocham. – I podczas całej drogi mówił mi jeszcze wiele miłych, i przyjemnych rzeczy.\n– Przejeżdżaliśmy właśnie z Placu Kudryńskiego na ulicę Kudryńskiego. Była akuratnie czwarta godzina i mgła zaczęła się kłaść na ulice, śniegiem przysypane; domy wyglądały w niej jak jakie wielkie, ciemne pudła. Nagle usłyszeliśmy przeraźliwe krzyki i ujrzeliśmy cienie żołnierzy, zbliżające się ku nam; postacie ich wyolbrzymione były w mgle; ich krótkie bicze, którymi okładali jakieś dwie postacie, wydawały się ogromne. Generał kazał zatrzymać sanki i wyszedł z nich, by się przekonać, co się stało. Wysiadłam razem z nim. Byli to żołnierze ze sławnego Pułku Siemionowskiego, którzy prowadzili dwóch ludzi, młodzieńca i dziecko. Ciosy spadały na kark dziecka. Padło ono na ziemię i wydawało przerażające krzyki. Chłopiec mógł mieć dziewięć lub dziesięć lat. Drugi więzień, młodzieniec, trzymał się prosto i ani jedna skarga nie wyszła z jego ust. Nie mogłam się powstrzymać i zanim mąż mój zdążył otworzyć usta, rzekłam do podoficera, który dowodził oddziałem: – Jak masz sumienie bić w ten sposób dziecko i chrześcijanina, który się nie może bronić! – Generał poparł mnie. Podoficer oznajmił nam wtenczas, że malec zabił wystrzałem z rewolweru porucznika; pokazał nam ten rewolwer, jeden z największych, jakie kiedykolwiek widziałam i który to dziecko tylko z trudem mogło podnieść. To było nie do wiary.\n– A drugi? – spytał generał – cóż on uczynił?\n– To niebezpieczny student – odpowiedział podoficer – dobrowolnie oddał się w nasze ręce, ponieważ przyrzekł to właścicielce domu, w którym mieszkał, by ją uchronić od zniszczenia jej domu.\n– To bardzo dobrze! Dlaczegóż go więc bijecie?\n– Ponieważ nam powiedziano, że to niebezpieczny rewolucjonista.\n– To nie żadna racja – odpowiedział Fiodor. – Zostanie rozstrzelany, jeżeli na to zasłużył; to dziecko również, ale zakazuję wam bić ich. Dano wam w ręce baty nie po to, żebyście bili pojedynczych więźniów, tylko byście ćwiczyli motłoch, jeżeli nie zechce być posłusznym rozkazom gubernatora. Ale i w takim wypadku musicie działać wedle rozkazu. Zrozumieliście mnie? – spytał Fiodor ostrym głosem. – Jestem generał Triebasow, wasz gubernator.\n– To, co Fiodor mówił przed chwilą, było przecież bardzo ludzkie! Został jednak za to bardzo źle wynagrodzony. Student ten był rzeczywiście niebezpiecznym rewolucjonistą, bo zaledwie mąż mój powiedział: – Jestem generał Triebasow – on zawołał: – Ach, to ty, Triebasowie! Wyjął, nie wiadomo skąd, rewolwer i strzelił. Na szczęście nie trafił ani mnie, ani generała; rzuciłam się ku studentowi, by go rozbroić i zostałam przewrócona na ziemię we walce, jaka się wywiązała między żołnierzami a studentem. Zabił wystrzałami z rewolweru trzech spomiędzy nich. Może sobie pan wyobrazić w jaką wściekłość wpadli ich towarzysze. Podnieśli mnie, przepraszając, i natychmiast zaczęli kopać i okładać batami leżącego na ziemi rewolucjonistę. Wówczas Fiodor uderzył mocno pięścią w głowę podoficera i rzekł: – Czy nie słyszałeś, co ci powiedziałem? – Żołnierz padł na ziemię, a Fiodor sam dopomógł ułożyć go na sankach razem z innymi trupami. Potem sam stanął na czele żołnierzy i odprowadził oddział do koszar. W godzinę potem wróciliśmy do zamku. Prawie na samym jego progu natknęliśmy się na oddział rewolucjonistów, znikli nam oni jednak w cieniach nocy tak, że nie można ich było zatrzymać. Miałam w kapeluszu kulę. Fiodorowi nic się nie stało, sanki tylko tak przesiąkły krwią żołnierzy, że były nie do użycia. To był pierwszy zamach, niezbyt poważny – rzekła Matriona – gdyż była to jeszcze wojna... W kilka dni potem nastąpił drugi...\nW tej chwili Jermołaj wszedł do pokoju z kilkoma butelkami pod pachą. Tadeusz bił w pianino jak głuchy.\n– Prędko, proszę pani... drugi zamach? – rzekł Rouletabille, zapisując sobie coś szybko na manszecie, nie przestając obserwować gości i słuchać równocześnie uważnie Matriony.\n– Drugi zamach miał miejsce także w Moskwie. Obiad owego dnia przeszedł nam wesoło, gdyż przypuszczaliśmy, że powrócą już jaśniejsze dni i biedni mieszkańcy będą mogli żyć w spokoju. Natasza nie wiadomo gdzie się podziała. Mieliśmy się udać na przejażdżkę; sanki czekały na nas przed pałacem. Wsiedliśmy do nich. W tejże chwili ozwał się straszliwy huk, ja i generał zostaliśmy rzuceni na ziemię. Nie zostało ani śladu ze sanek ni woźnicy; konie zostały formalnie rozszarpane, a były to ulubione rumaki generała. Fiodor miał głębokie rany w prawej nodze, ja tylko ramię zadraśnięte. Bombę musiano umieścić pod siedzeniem woźnicy, z którego znaleziono tylko kapelusz w istnym morzu krwi. Po tym zamachu generał przeleżał dwa miesiące w łóżku. Niedługo potem przyłapałam raz w nocy dwóch dworników na korytarzu pierwszego piętra, gdzie nie mieli nic do roboty; kazałam wówczas przybyć z Orła naszym starym służącym. Stwierdzono, że dwornicy, o których wspomniałam, pozostawali w porozumieniu z rewolucjonistami: powieszono ich więc. Car mianował tymczasowego gubernatora, a Fiodor, przyszedłszy trochę do siebie postanowił udać się na południe, by tam przebyć rekonwalescencję. Wsiedliśmy do pociągu, ale generał dostał natychmiast ataku silnej gorączki, lekarze nakazali mu absolutny spokój. Wróciliśmy więc do tej willi. Od naszego przybycia tutaj nie było prawie ani jednego dnia, w którym generał nie otrzymałby jakiegoś listu anonimowego, zapewniającego go, że nie ujdzie zemsty rewolucjonistów. On, człowiek dzielny, nie znający strachu, uśmiechał się tylko z tych pogróżek, ja jednak wiedziałam dobrze, że dopóki jesteśmy w Rosji, on nie będzie bezpieczny ani minuty. Czuwałam nad nim każdej chwili i nie pozwalałam się doń nikomu zbliżać z wyjątkiem przyjaciół i rodziny. Sprowadziłam tutaj moją niańkę, która mnie wychowała, Jermołaja i kilku innych dawnych służących. W dwa miesiące po naszym przybyciu tutaj nastąpił trzeci zamach. Ten przestraszył mnie najbardziej ze wszystkich, gdyż otoczony był tajemnicą, której, niestety nie udało się wyjaśnić...\nAnastazy Gieorgiewicz opowiadał wesołą jakąś historyjkę, gdyż wszyscy wybuchnęli głośnym śmiechem. Fiodor Fiodorowicz śmiał się tak, że miał łzy w oczach.\nRouletabille pomyślał sobie:\n– Nie widziałem jeszcze ludzi tak wesołych, a przecież muszą oni sobie czasami pomyśleć, że lada chwila mogą być wysadzeni w powietrze.\nGenerał, który nie przestawał obserwować Rouletabille’a, przypatrującego się również wszystkim i wszystkiemu, rzekł doń:\n– Cha, cha! Panie dziennikarzu, uważa pan, że jesteśmy bardzo weseli?\n– Zauważyłem, że jesteście odważni – rzekł reporter półgłosem.\n– Dlaczego? – spytał z uśmiechem Fiodor Fiodorowicz.\n– Niech pan wybaczy, ale nie chcę wspominać o rzeczach, o których państwo zdaliście się zapomnieć.\nWskazał na zranioną podczas przedostatniego zamachu nogę generała.\n– To wojna! to wojna! – zawołał generał. – Tutaj człowiek traci nogę, tam rękę! Widzi pan, na to trzeba być przygotowanym... Oni niezadługo się znudzą i zostawią mnie w spokoju... Na twoje zdrowie mój przyjacielu...\n– Na zdrowie pana, generale...\n– Pan mnie rozumie – mówił dalej Fiodor Fiodorowicz – nie należy się dziwić. Naszym obowiązkiem jest bronić cara choćby z narażeniem własnego życia. Uważamy to za rzecz zupełnie naturalną. Tylko nie trzeba na nas patrzyć, jak na ludożerców. Znałem takich, ale we wrogim nam obozie; deklamowali oni ciągle i dużo o miłości, a byli okrutniejsi od dzikich zwierząt Niech pan posłucha, jak postąpili z moim biednym przyjacielem, szefem ochrany Boichlikowem i powie, czy to było godziwe z ich strony. Zacny ten człowiek, ukończywszy swą codzienną pracę w biurze, powracał wieczorem do żony i dzieci. Czy pan uwierzy, że mieszkania jego nie strzegł ani jeden żołnierz, ani jeden policjant! Skorzystali z tego rewolucjoniści. Pewnego wieczora przed domem jego zjawiło się ich około dwudziestu. Rozpędzili z łatwością służbę i zapukali do drzwi pokoju, w którym przyjaciel mój, otoczony rodziną, jadł właśnie kolację. Sam im otworzył. Domyślił się natychmiast, co się święci, chciał przemówić do nich, ale nie dali mu przyjść do słowa. W obecności żony i dzieci, prawie oszalałych z przerażenia, odczytali mu wyrok śmierci! Tak się zakończyła kolacja!\nRouletabille, słuchając tego opowiadania, pobladł i mimo woli zwrócił oczy ku drzwiom, jakby się obawiał, że w tej chwili zjawią się w nich nihiliści i odczytają Fiodorowi Fiodorowiczowi wyrok śmierci. Młody reporter nie miał jeszcze czasu przyzwyczaić się do podobnych historii. Prawie żałował w tej chwili, że wziął na siebie straszną odpowiedzialność za bezpieczeństwo generała i oddalił policję. Dowiedziawszy się jednak od Kupriana o zajściach, jakie miały miejsce w tym domu, nie wahał się zaryzykować tego ogromnie śmiałego kroku... Ale pomimo wszystko... te historie o nihilistach zjawiających się jak duchy-mściciele przy końcu uczty, z wyrokiem śmierci w rękach... roznieciły niepokój w jego duszy... Ach! może za dużo ryzykowałem, oddalając policję!\n– A potem – zapytał, pokonując wzruszenie i odzyskując pewność siebie – cóż uczynili, przeczytawszy wyrok śmierci?\nBoichlikow wiedział dobrze, że nie może się spodziewać litości, nie prosił też o nią. Rewolucjoniści kazali mu pożegnać się z rodziną. Uściskał żonę, dzieci, pocieszył je i dodał im odwagi, po czym rzekł do przybyłych, że jest gotów. Wyprowadzono go na ulicę i postawiono pod murem domu. Gruchnęła salwa. Żona i dzieci spoglądały z okna na śmierć nieszczęśliwego. Zabrały potem z ulicy trupa przeszytego dwudziestu pięciu kulami.\n– Zupełnie taką samą ilość ran znaleziono na ciele małego Jerzego Złowiskiego – dał się słyszeć łagodny głos Nataszy.\n– Ty zawsze znajdziesz coś na usprawiedliwienie, mruknął generał. – Boichlikow wypełniał zawsze tylko swój obowiązek, tak zresztą jak ja.\n– Ty, ojcze, działałeś jak przystało na żołnierza! O tym rewolucjoniści nie powinniby zapominać! Ale nie lękaj się dla nas niczego, ojcze, bo jeśli oni ciebie zabiją, my wszyscy umrzemy z tobą!\n– Tak jest umrzemy, nawet z radością! – rzekł Atanazy Gieorgiewicz. – Mogą przyjść jeszcze tego wieczora. Jesteśmy gotowi na ich przyjęcie!\nNapełnił szklanki szampanem.\n– Ale, pozwólcie sobie powiedzieć – ozwał się lękliwie kupiec drzewa, Tadeusz Czychnikow – że ten Boichlikow był bardzo nieostrożny.\n– O tak, bardzo nawet nieostrożny – potwierdził Rouletabille. – Jeśli się kazało dać dwadzieścia pięć strzałów w pierś dziecka, to się powinno stanowczo więcej mieć na baczności, jeśli się ma ochotę jeść kolację w spokoju.\nRzekłszy te słowa, zakaszlał, by pokryć zmieszanie, bo po odprawieniu policji, strzegącej generała, nie był w prawie robienia podobnych uwag.\n– Ach! – wykrzyknął z żywością Atanazy Gieorgiewicz głosem, jakim zazwyczaj przemawiał w trybunale... – Ach! To nie była nieostrożność! To była pogarda śmierci! Tak, to lekceważenie śmierci zabiło go, tak jak nas wszystkich utrzymuje przy zdrowiu i życiu w tej chwili... Zdrowie pań i panów! Czy jest na świecie coś piękniejszego od pogardy śmierci? Spojrzyjcie na Fiodora Fiodorowicza i odpowiedzcie mi! Wspaniały człowiek, słowo daję, wspaniały!... Wasze zdrowie, Fiodorze!... Uczciwsi rewolucjoniści, ci którzy naprawdę nie mają nic wspólnego z policją – a tacy istnieją z pewnością – byliby tego samego zdania, co i ja, o ile rzecz idzie o naszych bohaterów. Mogę przeklinać czynowników, którzy wykonują okrutne rozkazy, idące z góry, ale muszę uznać, że ludzie podobni do naszego nieszczęśliwego przyjaciela Boichlikowa są dzielni!\n– Zapewne! – potwierdził generał. – Wystawieni są na tyle niebezpieczeństw, że trzeba im więcej odwagi do przechadzania się po salonie, niż żołnierzowi na polu bitwy...\n– Stykałem się bliżej z kilkoma z tych ludzi – ciągnął dalej unoszący się coraz bardziej Atanazy. – Znalazłem u nich ten sam brak ostrożności, jak mówi nasz młody gość. W kilka dni po zamordowaniu naczelnika policji moskiewskiej, którego zastrzelono w jego własnym salonie, następca jego przyjmował mnie na tym samym miejscu, na którym tamten został zamordowany. Nie zauważyłem, by przedsięwziął jakieś środki ostrożności tak wobec mnie, którego nie znał, jak i wobec kilku ludzi z proletariatu, którzy przyszli do niego z prośbami. Jego poprzednik może w zupełnie podobnych warunkach został zgładzony ze świata... Ale co tam! Wasze zdrowie, Matriono Piotrowna! Furda wszystko!\n– Wy sami, moi przyjaciele – rzekł generał – dajecie dowody wielkiej odwagi, przychodząc tu do mnie, by dzielić ze mną ostatnie godziny życia...\n– Furda wszystko! To wojna!...\n– Tak, to wojna!\n– Nie trzeba przesadzać, Atanazy – rzekł skromnie Tadeusz. – Jakież niebezpieczeństwo bowiem grozi nam tutaj? Jesteśmy dobrze strzeżeni!\n– Bóg nas chyba strzeże – rzekł Atanazy – bo policja... nie ufam jej.\nMichał Korsakow, który przed chwilą powrócił z ogrodu, rzekł:\n– Pocieszcie się, Atanazy Gieorgiewiczu! Nie ma już policjantów w willi.\n– Gdzież się podziali? – zapytał niespokojnie kupiec.\n– Zostali odwołani rozkazem Kupriana! – objaśniła Matriona Piotrowna, starając się ukryć niepokój.\n– Czy ich nie zastąpili inni? – spytał Michał.\n– Nie! Nie mogę tego zrozumieć... Musiała zajść jakaś pomyłka... – dodała generałowa, czerwieniąc się, bo nie umiała kłamać.\n– Tym lepiej – zadecydował generał. – Bardzo będę zadowolony, wiedząc, że dom mój na pewien czas chociaż uwolniony jest od tych ludzi.\nAtanazy był oczywiście zdania generała, ale Tadeusz, Iwan Piotrowicz i oficerowie chcieli pozostać w willi na noc, by zastąpić policję; Fiodor Fiodorowicz jednak, zauważywszy nieznaczny ruch Rouletabille’a, którym młody reporter dał wyraz swej niechęci dla tej nowej straży, rzekł:\n– Nie! Nie! Odejdziecie o tej godzinie, co zwykle... Ja chcę powrócić do dawnego trybu życia!... To rzecz ułożona pomiędzy mną a Kuprianem!... Kuprian jest zresztą mniej pewny swych ludzi, niż ja mych służących... Zrozumieliście mnie! Nie potrzebuję chyba więcej dodawać. Pójdziecie spać do domów, a my zostaniemy tutaj sami... Taki mój rozkaz! Nie trzeba zresztą zapominać, że oddział strażników jest oddalony o kilka zaledwie kroków i że wystarczy dać znak, by wszyscy zjawili się tutaj!... Nie! Nie! Dobranoc wam! Idźcie spać!\nNie mogli się opierać. Gdy Fiodor rzekł: – Taki mój rozkaz! – nie było apelacji. Przed rozejściem się zatrzymano się jeszcze na werandzie, gdzie Jermołaj częstował panów likierami. Matriona przysunęła tam fotel generała, który powtarzał:\n– Nie! Nie! Nie chcę mieć obok siebie policjantów! To przynosi nieszczęście!\n– Fiodorze, Fiodorze! – westchnęła Matriona, mimo wszystko bardzo niespokojna – oni czuwali przecież nad twym drogim nam życiem!\n– Drogim mi jest ono o tyle, o ile żyć mogę dla ciebie, Matriono Piotrowna...\n– A dla mnie nie, papo? – spytała Natasza.\n– Och! Nataszo!\nUjął je obie za ręce. Był to wzruszający obraz kochającej się rodziny.\nOd czasu do czasu Fiodor uderzał się po bandażu owiązującym mu nogę...\n– Coraz mi lepiej – mówił – coraz lepiej!\nZa chwilę rozlała się jednak na jego twarzy smętna melancholia; spoglądał na zapadający nad wyspami wieczór.\nNie nadeszły jeszcze były owe noce białe, jasne, które nie znają wcale ciemności; ale ziemię otaczała złotawa pomrocz, łagodna i słodka. Z werandy można było widzieć najpiękniejszy zakątek wyspy; czar tej cudnej wieczornej godziny począł budzić w duszach zgromadzonych dziwne tęsknoty i uczucia. Tadeusz, najbardziej może wrażliwy na piękno natury, rzekł do Nataszy:\n– Nataszo! Nataszo! – Zaśpiewaj nam swój Wieczór na wyspach.\nWśród uroczystej ciszy bladoróżowej nocy dał się za chwilę słyszeć głos Nataszy. Borys akompaniował jej na gitarze:\nOto nadchodzi noc na wyspach... na dalekiej północy... Niebo wypuszcza ze swych objęć nieskalane łono ziemi...\nNoc, utworzona z różanego pocałunku, jakim darzy jutrzenka zmrok...\nA powietrze nocy jest słodkie i świeże, jak oddech dziewic na dalekiej północy...\nMiędzy dwoma rozpalonymi horyzontami przesuwa się i toczy słońce, niby krążek rzucony rękami bogów dalekiej północy...\nW tej chwili, o przyjacielu, gdy zapadają różowe cienie wieczoru, ja czekam na ciebie... Odpowiedz! Odpowiedz trwożliwym westchnieniem na me pozdrowienie!\n...Niebo wypuszcza ze swych objęć nieskalane łono ziemi, na dalekiej północy!...\nAch! Jakimże wzrokiem spoglądali Borys Mikołajewicz i Michał Korsakow na śpiewającą dziewczynę! Głęboka i namiętna miłość przebijała się tak w oczach melancholijnego Borysa, jak i zimnego Michała.\nNatasza skończyła śpiewać, a słuchano jej jeszcze ciągle... słuchali jej goście zgromadzeni na werandzie i małe figury porcelanowe umieszczone na trawnikach otaczających willę; zdawało się, że chcą się one podnieść na swych krótkich nóżkach, by lepiej słyszeć ulatające w cienie nocy harmonijne westchnienie Nataszy... W tym samym czasie Matriona Piotrowna błądziła po domu, od piwnicy do strychu, czuwając nad mężem jak wierny pies gotów się rzucić na każdego, bronić od niebezpieczeństwa, umrzeć za swego pana... i szukając wszędzie Rouletabille’a, który znowu gdzieś zniknął...


Ecce Homo | Fundacja Dziedzictwa Kultury Polskiej\nAnthony van Dyck (1599 -1641)\nEcce Homo; ok. 1620/olej na płótnie\nWłaściciel: Stanisław Jackowski\nData utraty: 1939-45\nW latach dwudziestych XVII wieku młody Anthony van Dyck namalował kilka obrazów przedstawiających temat Ecce Homo (łac. oto człowiek) – biczowanego Chrystusa w koronie cierniowej, którego Piłat ukazuje ludowi żydowskiemu. Właśnie te dwie postaci oraz dwóch oprawców widać na pracy flamandzkiego malarza epoki baroku. Dzieło do Polski trafiło na przełomie XVIII i XIX wieku. Początkowo przypisywano mu autorstwo Tycjana. Badania dowiodły, że van Dyck namalował je pod koniec pobytu we Włoszech lub zaraz po powrocie do Flandrii. Obraz van Dycka był własnością rzeźbiarza Stanisława Jackowskiego z Warszawy. Jego prywatna kolekcja w czasie II wojny światowej uległa niemal całkowitemu zniszczeniu lub rozgrabieniu.\nData rekonstrukcji: 2019\nŁukasz Radwan – dziennikarz i krytyk sztuki, znany z ciętego języka i nazywany „bulterierem polskiej sztuki” napisał: “Ewa Jasek to mistrzyni portretu. W cyklu “Złota klatka” Stworzyła prawdziwy poczet czystego testosteronu, bo to prawie wyłącznie mężczyźni. Topowe gwiazdy światowego show biznesu m.in .Jack Nicholson, Al Pacino, Clint Eastwood czy Pierce Brosnan pędzla Ewy, wydają się jeszcze bardziej męscy…”\nArtystka malarka, animatorka kultury, organizatorka warsztatów, plenerów malarskich i wystaw. W swoim dorobku artystycznym ma udział w wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych w Polsce i za granicą. Kilkanaście lat prowadziła pozaszkolną edukację plastyczną dla dzieci i młodzieży. Równolegle tworząc i poszukując własnego języka artystycznej wypowiedzi. Ewa Jasek to inspiratorka różnego rodzaju artystycznych aktywności twórczych. Malarstwem zajmuje się profesjonalnie od czasów rozpoczęcia edukacji artystycznej w Poznaniu /Liceum Sztuk Plastycznych, PWSSP/. Jej poszukiwania, wynik wielu inspiracji koncertują się na portrecie pogłębionym o warstwy psychologiczne. Jest twórcą ciągle poszukującym i rozwijającym się.Prace Ewy Jasek znalazły nabywców nie tylko w krajach Europy, ale także w prywatnych kolekcjach w Australii i USA. Najbardziej znany cykl prac „Nad czerwonym dywanem i obok”, jest ekspresją jej zainteresowań równoległym światem innej, wielkiej sztuki : sztuki filmowej. Wystawa m.in. była prezentowana na X Festiwalu Reżyserii Filmowej.


P od takim tytułem ukazała się najnowsza publikacja Kijowskiego Centrum Ekologiczno-Kulturalnego. Jest ona kolejną, już 33. pozycją w serii „Historia Ochrony Przyrody”. Jej autorem jest Władimir Borejko – dyrektor Centrum.\nTa niewielka książka napisana w języku rosyjskim jest krótką historią ochrony dzikiej przyrody w kraju, gdzie narodziła się i pierwszy raz w świecie zmaterializowała idea parku narodowego. Autor opisuje w kilkunastu rozdziałach początki, rozwój, współczesność i problemy funkcjonowania w przyszłości obszarów ochrony dzikiej przyrody w USA.\nSwoistym przedsłowiem jest krótki rozdział o tym, czym jest dzika przyroda. Jest ona, zdaniem autora, naszym miejscem, drogą do źródeł, miejscem, w którym człowiek obcuje z tajemnicą, natchnieniem i arcydziełem, które nie ma ceny.\nW pierwszych rozdziałach opisane zostały początki ruchu ochrony przyrody w USA oraz jego najbardziej znane postacie: Henry David Thoreau, Ralph Waldo Emerson, John Muir, Aldo Leopold i inni. Wart podkreślenia jest fakt, że u podstaw idei nie legły teorie naukowe a zwykła ludzka wrażliwość na piękno. Pionierami ochrony przyrody w USA byli również ludzie niekoniecznie z przyrodniczym wykształceniem, ale filozofowie i poeci. Opisany został także wkład Indian w ochronę przyrody w USA. Osobny rozdział poświęcony jest historii tworzenia parków narodowych i innych form ochrony przyrody – od pierwszego na świecie parku narodowego Yellowstone po współczesność. Droga ta nie była bynajmniej usłana różami. Nie brak w książce przykładów walki o konkretne miejsca, na które wzmagała się presja człowieka. Rozdziały noszą znamienne tytuły: „Bój na rzece Tennessee”, „Bitwa o Dolinę Śmierci i Alaskę”, „Batalia o narodowe pomniki – Dinozaur i Grand Kanion” itp.\nFot. Agnieszka Gałuszka\nObszerny rozdział poświęcony został zagrożeniom związanym ze współczesnym funkcjonowaniem obszarów chronionych, zwłaszcza parków narodowych. Nosi on znamienny tytuł: „Koń trojański ekoturystyki i inne problemy amerykańskich parków narodowych”. Jego zatrważająca treść mówi m.in. o lawinowo rosnącej liczbie turystów odwiedzających amerykańskie parki narodowe. Oto kilka liczb: Park Narodowy Grand Teton: w 1955 r. – 55 osób, w 1980 – ponad 150 tysięcy, a już rok później trzeba było zapisywać się do ośmioletniej kolejki, by go zwiedzić. W 1919 r. do parków narodowych wjechało niemal 100 tys. samochodów, do samego tylko Parku Narodowego Gór Skalistych ponad 30 tys., w 1955 r. amerykańskie parki planowało odwiedzić 19 mln turystów, choć mogły one przyjąć tylko 9 mln. W dodatku 98% z nich zamierzało przyjechać samochodami. Liczby te niestety nie maleją, bo podróżowanie po parkach narodowych jest modne, stanowi element tożsamości narodowej i amerykańskiego mitu. Mit ów jest często specyficznie pojmowany przez władze, z najwyższą, czyli prezydentem włącznie.\nRoli prezydentów w ochronie dzikiej przyrody poświęcono osobny rozdział. Nie brak tutaj przykładów wsparcia czy nawet mecenatu (zjawisko w Polsce praktycznie nieistniejące), ale niestety są i takie postawy, jak prezydenta Ronalda Reagana, dla którego ochronę przyrody stanowiło inwestowanie w drogi i hotele na obszarach chronionych. Mimo że niektórzy amerykańscy pionierzy ochrony przyrody, jak Aldo Leopold, byli leśnikami, generalnie jednak struktury zarządzające lasami są wrogami ochrony przyrody w USA, podobnie jak lobby myśliwskie.\nAutor opisuje też szereg inicjatyw podejmowanych w celu ochrony dzikiej przyrody. Mają one różny charakter. Na płaszczyźnie prawnej są to ustawy, zwłaszcza Ustawa o dzikiej przyrodzie i Ustawa o ochronie dzikiego życia – bodaj bezprecedensowe w skali świata. Aktywnymi działaniami zajmuje się szereg organizacji powstałych w USA, których agendy funkcjonują obecnie w wielu krajach świata. Jako przykład podana została organizacja Earth First! („Ziemia przede wszystkim!”). Przedstawiony też został podjęty w początku lat 80. przez Dave Foremna z zespołem projekt „Korytarze dzikiej przyrody”, mający na celu połączenie obszarów chronionych i dzikich miejsc siecią struktur, które dziś nazywany „korytarzami ekologicznymi”, oraz wiele innych inicjatyw.\nNa koniec warto zaprezentować choć kilka wniosków Autora. Jego zdaniem:\nAmerykanie mają szczególne zasługi w ochronie dzikiej przyrody, bo w ich kraju powstał system chronionych obszarów dzikiej przyrody.\nWalka o dziką przyrodę będzie trwać wiecznie, bo ci, którzy ustanawiają prawo dla jej ochrony, mogą je również zmienić.\nDzika przyroda zostanie ocalona od unicestwienia tylko wtedy, gdy całe społeczeństwo zmieni swoje postrzeganie świata.\nUzupełnieniem publikacji jest spis literatury, w tym również pozycje „klasyków” ochrony dzikiej przyrody w USA. Treść ubarwiają reprodukcje obrazów malarzy z tzw. Szkoły rzeki Guzon. Przedstawiono na nich zakątki przyrody amerykańskiej: wąwóz Yosemite, jez. Donner, wodospad Niagara i inne.\nKsiążkę warto przeczytać choćby i z tego powodu, że w naszym ojczystym języku podobna ważna, cenna i motywująca publikacja jak dotąd się nie ukazała.\nKsiążkę w wersji elektronicznej można znaleźć pod adresem: ecoethics.ru\nBorejko W. J., 2008, Historia ochrony dzikiej przyrody w USA, Historia Ochrony Przyrody poz. 33., Kijowskie Centrum Ekologiczno-Kulturalne, Kijów.


Kod przedmiotu: 380-S1-1YBPW Kod Erasmus / ISCED: 05.001 / (brak danych)\nStrona przedmiotu: http://www.usosweb.uwb.edu.pl\nStudent uczęszczający na ćwiczenia z przedmiotu Biomedyczne\nStudent po zakończeniu cyklu ćwiczeń będzie posiadał wiedzę dotyczącą podstawowych pojęć z obszaru biomedycznych podstaw\nrozwoju i wychowania, wiedzę dotyczącą rozwoju człowieka od poczęcia aż do śmierci, potrzeb człowieka, zaburzeń rozwoju, pielęgnacji\nnoworodka i niemowlęcia.\nCele: 1.zapoznanie studentów z podstawowymi kategoriami pojęciowymi, dotyczącymi przedmiotu (auksologia, ontogeneza,\nrozwój, akceleracja, dymorfizm płciowy, zdrowie, choroba, wychowanie w kontekście rozwoju) 2. zapoznanie studentów z przebiegiem rozwoju człowieka od poczęcia aż do śmierci 3.zapoznanie studentów z potrzebami człowieka w kontekście jego rozwoju 4.zapoznanie studentów z problemami seksualności\nwspółczesnej młodzieży 5. prezentacja wybranych zaburzeń rozwoju i chorób wieku dziecięcego.\nLiczba godzin zajęć dydaktycznych z podziałem na formy prowadzenia zajęć: 20 godzin, ćwiczenia (po 10 godzin w semestrze zimowym i letnim), zajęcia odbywają się w sali.Ze względu na stan pandemii wywołanej koronawirusem, zajęcia w semestrze letnim odbywały się poprzez platformę BlackBoard w formie zdalnej.\npodająca (mini wykład, pogadanka); eksponujące (prezentacja filmów); indywidualne konsultacje. W okresie pandemii, były to zadania dydaktyczne do wykonania na platformie (analiza filmów, studium przypadku, uzupełnienie testu); konsultacje w semestrze letnim odbywały się poprzez USOS, maile oraz kontakt telefoniczny\nUdział studenta w ćwiczeniach: 20h - w semestrze letnim z powodu pandemii w formie zdalnej poprzez platformę BlackBoard\nPrzygotowywanie się do zaliczenia: 12h\nPrzygotowanie referatu/projektu w ramach ćwiczeń: 8h\nwymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30 - 1\nStudent ma uporządkowaną wiedzę na temat wychowania i kształcenia, jego filozoficznych, społeczno-kulturowych, historycznych, biologicznych, psychologicznych i medycznych podstaw;\nStudent ma podstawową wiedzę na temat rozwoju człowieka w cyklu życia zarówno w aspekcie biologicznym, jak i psychologicznym oraz społecznym;\nStudent potrafi dokonać obserwacji i interpretacji zjawisk społecznych; analizuje ich powiązania z różnymi obszarami działalności pedagogicznej;\nStudent potrafi dokonać analizy własnych działań i wskazać ewentualne obszary wymagające modyfikacji w przyszłym działaniu;\nStudent odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy, projektuje i wykonuje działania pedagogiczne.\nStudent otrzymuje zaliczenie na ocenę na podstawie pozytywnie napisanego kolokwium zawierającego pytania zamknięte i otwarte,\nwykonania zadania dydaktycznego, aktywności i obecności na zajęciach. Z powodu pandemii, studenci wykonywali zadania dydaktyczne poprzez platfornę w formie zdalnej i zdobywali za nie punkty, któe uzwględniłam w ocenie końcowej. Kolokwium zawierało pytania typu prawda/fałsz, wielokrotnego wyboru, wiele odpowiedzi oraz podanie wartości numerycznej. Studenci otrzymali wcześniej zagadnienia, mieli możliwość wypełnienia testu próbnego w celu zapoznania się z platformą. Obecność uwzględniłam tylko z semestru zimowego. Student może opuścić dwa spotkania bez konieczności podania\nprzyczyny, przy czym nie może to być nieobecność w dniu, kiedy Student realizuje zadanie dydaktyczne. Każdą kolejną nieobecność\nwykonanie zadania dydaktycznego. Aktywność na zajęciach podnosi ocenę końcową o pół stopnia. Aktywność na zajęciach punktowana\njest w skali od 0 do 3 punktów. Studentowi przysługują dwa terminy zaliczenia przedmiotu. W sytuacji nieobecności w dniu zaliczenia, w sytuacji jej usprawiedliwienia, Student zachowuje prawo do dwóch terminów, w przypadku braku usprawiedliwienia Student traci prawo do


Noclegi - Najlepsze miejsca na wakacje - WP Turystyka - strona 3\nGdzie najtaniej na wakacjach w 2013 roku?\nZaczynamy już pełną parą planować wakacje, a weekend majowy będzie doskonałym sprawdzianem dla naszych kieszeni. Brytyjska firma Post Office przygotowała "Światowy barometr cen wakacyjnych" - zestawienie...\nRaport: Ile kosztuje nocleg w czasie Euro?\nZaraz po tym, gdy w grudniu wylosowano miasta, w których odbędą się poszczególne mecze, oferta hoteli na czas mistrzostw podniosła się o kilkaset procent. Hotelarze, zarówno w Polsce, jak i na Ukrainie...\nJak przeżyć za darmo za granicą?\nCzy da radę przemierzyć kontynent bez jednej hotelowej rezerwacji? Oczywiście, że tak! Odkryj jak urlopowi wyjadacze spędzają swój urlop nie wydając ani grosza na nocleg. Niestety światowy kryzys gospodarczy...


iPhone 6s i iPhone 6s Plus - premiera | CKM.PL\nCKM » Lifestyle » iPhone 6s i iPhone 6s Plus - premiera\niphone 6s | iphone 6s plus | iphone 6s cena | iphone 6s plus cena | iphone 6s parametry | iphone 6s plus parametry\nNowe iPhone`y zostały pokazane światu. W skrócie: jest sporo zmian, jak na Apple. Ale – jak zwykle – nie są to funkcjonalności przełomowe. Wszystko to pojawiało się już dużo wcześniej u konkurencji.\nPotwierdziło się właściwie wszystko z przecieków na temat najnowszych iPhoneów 6s i 6s Plus. Łącznie z premierą koloru "różowe złoto". Zmiany robią wrażenie, ale na użytkownikach poprzednich „jabłek”. Oczywiście same funkcje i parametry smartfonów to nie wszystko, bo produkty Apple są intuicyjne i bardzo przyjemne w obsłudze. Oczywiście to już kwestia przyzwyczajenia i do Androida czy Windowsa również można się przekonać.\nTo główna zmiana w iPhone 6s i iPhone 6s Plus. Rzeczywiście pojawił się iSight o rozdzielczości 12 MP (8 MP w poprzednim modelu). Kamera będzie nagrywała filmy w rozdzielczości 4K, jednak iPhone nie jest pierwszym telefonem z takimi możliwościami. Optyka Apple ma lepiej odwzorowywać kolory, zapewnić mniejszą ilość szumów na zdjęciach i robić lepsze foty w słabych warunkach oświetleniowych.\nPrzednia kamera będzie lepiej przystosowana do selfie. Rozdzielczość podskoczyła do 5 MP, a aparat otrzymał funkcję panoramy do samojebek. Nagra również filmy w HD 1080p.\nFunkcja Live Photos umożliwi zrobienie „kilkosekundowych zdjęć”. Czyli nagra kilka klatek z dźwiękiem, jednak w najwyższej rozdzielczości. Po dłuższym przytrzymaniu foty, ożyje ona niczym GIF. Funkcja dostępna u innych producentów już trzy lata temu.\nW iPhone 6s i iPhone 6s Plus będzie on nowy, lepszy, szybszy. A przynajmniej tak twierdzą inżynierowie Apple. 64-bitowy A9 ma być o 70% bardziej wydajny niż iPhone 6 czy iPhone 6 Plus. Obecny będzie również niskonapięciowy koprocesor M9, który będzie cały czas włączony i zmierzy aktywność użytkownika oraz podtrzyma Siri w gotowości.\nWymiary iPhone 6s i iPhone 6s Plus zostają takie same (będą nieznacznie cieńsze). Wyświetlacze będą miały przekątne 4,7 i 5,5 cala. Pokryte będą Ion-X Glass, znanym z Apple Watch Sport. Gwarantuje większą odporność na uszkodzenia mechaniczne.\nNowością będzie 3D Touch – sensory wykryją siłę nacisku, co ma ułatwić nawigację po telefonie oraz dodać nowych funkcjonalności w aplikacjach i grach. Ta funkcja również nie jest innowacyjna wśród smartfonów.\nTouch ID drugiej generacji ma być dwukrotnie szybszy.\nPozostają te same kształty co u poprzedników, jednak konstrukcja będzie wzmocniona. Ma to zapobiec wpadkom, jak sprzed roku (Bendgate). Materiał, z którego będzie wykonana to aluminium 7000, znany również z Apple Watch Sport.\nZmiany dotyczą prędkości LTE. Teraz iPhone 6s i iPhone 6s Plus obsłużą do 300 Mb/s. Wi-Fi ma być dwukrotnie szybsze.\nPrzewidywania cenowe również się sprawdziły. Będą identyczne jak dla modelu iPhone 6. Przy dwuletnim kontrakcie będą kosztowąc odpowiednio:\niPhone 6s 16GB – 199 dolarów (649 dol. bez umowy)\niPhone 6s 64GB – 299 dolarów (749 dol.)\niPhone 6s 128GB – 399 dolarów (849 dol.)\niPhone 6s Plus 16GB – 299 dolarów (749 dol.)\niPhone 6s Plus 64GB – 399 dolarów (849 dol.)\niPhone 6s Plus 128GB – 499 dolarów (949 dol.)\nZamówienia można składać od 12 września, a do sklepów trafi 25 września. Na początek w USA, Wielkiej Brytanii, Niemczech. Do Polski powinny trafić około listopada (na podstawie modelu poprzedniego).\nDodał(a): Paweł Janusz / fot.: Apple Czwartek 10.09.2015


PŚ w Niżnym Tagile: R. Kobayashi znów triumfuje, Piotr Żyła trzeci, Stoch tuż za podium! – Piotr Żyła\n2 grudnia 2018 17 grudnia 2018 Adminsezon 2018/2019\nRyoyu Kobayashi znów zwycięski! Lider Pucharu Świata triumfował w niedzielnych zawodach w Niżnym Tagile (HS134) po skokach na odległość 132,5 m oraz 133,5 m. Drugie miejsce zajął Norweg Johann Andre Forfang, trzecie Piotr Żyła, a czwarte – Kamil Stoch. Jedenasty był Dawid Kubacki.\nPo pierwszej serii konkursowej na prowadzeniu znajdował się Ryoyu Kobayashi. Lider Pucharu Świata w swojej próbie uzyskał 132,5 metra i wyprzedzał o trzy punkty triumfatora z soboty, Norwega Johanna Andre Forfanga (132,5 m). Trzecie miejsce zajmował Słoweniec Domen Prevc (134 m), a czwarte – Austriak Stefan Kraft (131 m).


Jak sporządzić testament? | KLG Kancelaria\nAutor: KATARZYNA LEBIEDOWICZ-GRZANKA Bezpieczeństwo prawne 2 lipca 2021\nBędąc zdrowymi, w sile wieku nigdy nie myślimy o śmierci. Życie jednak często nas zaskakuje i pisze różne scenariusze. Testament kojarzy się ze skomplikowaną czynnością, a tak naprawdę jego sporządzenie nie wymaga ani wiele czasu i co ważne, w każdej chwili można go zmienić.\nW tym artykule podpowiem, co jest istotne przy napisaniu testamentu, aby był on niepodważalny i zgodny z ostatnią wolą testatora.\nBrak ważnego testamentu w chwili śmierci, skutkuje przekazaniem majątku spadkobiercom ustawowym, a nie zawsze chciałby tego spadkodawca.\nJak przygotować się do sporządzenia własnoręcznego testamentu?\nBędąc świadomym i pragnąć zabezpieczyć najbliższych poprzez przekazanie im naszego kapitału, możemy sporządzić w domu własnoręczny testament tzw. holograficzny i tam także go przechowywać. Do przygotowania tego dokumentu trzeba się przygotować. Testament własnoręczny jest najczęściej podważanym rodzajem testamentu. Nie ujęci w testamencie, będą starać się go unieważnić próbując dowieść przed sądem, że spadkodawca w chwili pisania testamentu był nieświadomy, że zażywał silne leki, że widniejący podpis nie należy do zmarłego, że testament został spisany pod naciskiem innej osoby.\nWykluczone jest napisanie testamentu na komputerze lub innym nowoczesnym nośniku. Testament trzeba sporządzić własnoręcznie, nie zapominając o dacie i jego czytelnym podpisaniu. Rozpoczynając pisanie testamentu warto wypisać na kartce posiadane przedmioty, oszczędności, udziały oraz prawa majątkowe i niemajątkowe.\nKolejną ważną rzeczą jest lista zobowiązań, pożyczek, czy kredytów. I to co najistotniejsze wskazanie osób, czyli spadkobierców, którym to wszystko zostawiamy. Mogą to być zarówno osoby z rodziny, jak i przyjaciele. W testamencie możemy także pozbawić kogoś prawa do zachowku.\nWłasnoręcznie spisany testament jest bezpłatny, nie wymaga wychodzenia z domu i angażowania osób trzecich.\nTestament własnoręczny jest ważny tak długo, dopóki testator go nie odwoła, nie zmieni, nie zostanie on zniszczony częściowo lub w całości.\nZalety testamentu notarialnego?\nTestament spisany w profesjonalny sposób u notariusza jest płatny, ale ma wiele atutów. Znacznie trudniej go podważyć, niż testament własnoręczny. Notariusz gwarantuje też bezpieczne jego przechowywanie, co eliminuje ryzyko, że zostanie zniszczony lub zaginie. Notariusz przy sporządzaniu testamentu zadba o to, aby wola testatora była dokładnie, zgodnie z prawem wyrażona, zweryfikuje jego tożsamość, sprawdzi, czy jest on świadomy swoich działań oraz czy nikt go do tego nie zmusza. Spadkobiercy często nie wiedzą o istnieniu testamentu notarialnego i pozostaje on niejawny za życia testatora.\nZarówno testament notarialny jak i testament własnoręczny można wpisać w Notarialnym Rejestrze Testamentów z tą różnicą, że ten własnoręczny tylko wówczas, gdy zostanie on przekazany notariuszowi na przechowanie.\nW wyjątkowych okolicznościach, gdy nie mamy możliwości sporządzić normalnego testamentu przygotowuje się specjalne testamenty.\n– Testament ustny ? oświadczenie woli w obecności trzech świadków, gdy istnieje\nobawa nagłej śmierci\n– Testament podróżny ? oświadczenie woli przed dowódcą statku morskiego lub\npowietrznego w obecności dwóch świadków,\n– Testament wojskowy ? sporządzany na podstawie rozporządzenia MON w czasie\nmobilizacji, wojny lub przebywania w niewoli.\n– Testament alograficzny ? nietypowy rodzaj testamentu ustnego sporządzany\nw obecności dwóch świadków i urzędnika oraz spisywany w protokole.\nWarto za życia pomyśleć o zabezpieczeniu najbliższych.\nKLG Kancelaria Prawna doradzi i zagwarantuje, że ostatnia wola zostanie spełniona zgodnie z intencją spadkodawcy. Zachęcamy do kontaktu osobistego lub konsultacji on line. Tel. 32 307 00 45, 503 529 831, biuro@klgkancelaria.pl\nCykl artykułów dotyczących spadku znajdziecie Państwo na naszej stronie internetowej www.klgkancelaria.pl . Zapraszamy do lektury.


I KURS KLINICZNY MEDYCYNY SNU - Narodowa Fundacja Snu\nOpublikowane w 9 stycznia 2019 przez Padmin\nI KURS KLINICZNY MEDYCYNY SNU\nW związku z bardzo dużą ilością zgłoszeń w chwili obecnej przyjmujemy jedynie zgłoszenia na listę rezerwową.\nWszystkie informacje o kursie dostępne są w menu Działalność -> Kursy/ Szkolenia.\nPoprzedni wpisPoprzedni I KURS KLINICZNY MEDYCYNY SNU\nNastępny wpisNastępny SYMPOZJUM NA TEMAT ZALECEŃ ODNOŚNIE STOSOWANIA TECHNIK TERAPII POZNAWCZO-BEHAWIORALNEJ I INTERWENCJI CHRONOBIOLOGICZNYCH W LECZENIU BEZSENNOŚCI\nWpływ alergii na sen. Przyroda w pełnym rozkwicie, zieleń i barwne kwiaty cieszą oczy. Niestety dla coraz większej grupy osób oznacza to też trudny okres alergii. Zatkany nos, kichanie, wodnisty katar, piekące i załzawione oczy, kaszel, duszności, pokrzywka i swędząca skóra. Szeroki wachlarz reakcji. Objawy alergii dokuczliwe w dzień, często nasilają się w nocy i uniemożliwiają spokojny, regenerujący sen. Często pojawiają się kłopoty z zaśnięciem, wybudzenia w środku nocy. Zatkany nos wymusza oddychanie przez usta, z tym wiąże się chrapanie i zwiększone ryzyko występowania obturacyjnego bezdechu sennego (OBS). OBS wiąże się z całym szeregiem dolegliwości natury kardiologicznej i metabolicznej. Sen osób cierpiących z powodu alergii może być krótszy, może wystąpić bezsenność, generalnie pojawia się zmęczenie w ciągu dnia, obniżona wydajność, wahania nastroju i wszystkie inne konsekwencje niewystarczającej ilości i złej jakości snu. • W celu poprawy samopoczucia i jakości snu należy przede wszystkim skorzystać z porady alergologa. Odpowiednia diagnoza, znajomość alergenów, czego unikać i odpowiednio dobrane leki poprawią komfort życia. Niestety niektóre leki przyjmowane z powodu alergii mogą spowodować senność i gorsze samopoczucie w ciągu dnia. Warto przeanalizować to ze swoim alergologiem • W okresie wzmożonego pylenia unikać otwierania okien i drzwi. • W celu poprawy jakości powietrza i usunięcia z sypialni szkodliwych alergenów warto skorzystać z oczyszczaczy powietrza. • U osób uczulonych na roztocza kurzu domowego unikać tapicerowanych mebli, dywanów, wszelkich przedmiotów, na których gromadzi się kurz. • Często prać pościel i odzież, w której przebywa się na zewnątrz • Kąpiel lub prysznic przed snem spłucze pyłki • Sypialnie pozostawić wolne od zwierząt domowych • Materace, kołdry, poduszki i pościel wybierać z materiałów nieuczulających • W przypadku uczulenia na pleśnie dbać o niski poziom wilgotności w mieszkaniu #senialergia, #Sen, #alergia, #dobrysen\t... Zobacz więcejSee Less\nWebinaria na temat RBD organizowane przez AASM - Narodowa Fundacja Snu\nZachęcamy do wysłuchania webinariów na temat RBD organizowanych przez Amerykańską Akademię Medycyny Snu. Dwa webinaria odbędą się w 4 maja (część pierwsza) i 25 maja (część druga)....\nCzy jedzenie warzyw i owoców wpływa na sen? Badaniom poddano ponad 1400 osób w wieku 21-30 lat. Stwierdzono, że spożywanie warzyw i owoców (co najmniej trzy razy dziennie) skraca latencję snu i dwukrotnie zwiększa szansę na poprawę objawów bezsenności u młodych kobiet. Chcesz lepiej spać - zadbaj o dietę, wprowadź więcej warzyw i owoców do swojego menu. #zdrowysen, #dietaisen, #Sen news.umich.edu/fruits-veggies-could-help-young-adults-improve-sleep/?fbclid=IwAR3zJbuNvPYkBAwF_GV...\t... Zobacz więcejSee Less\nIncreasing consumption of fruits and vegetables could help young adults sleep better, especially young women, a new University of Michigan study shows. Young adults who reported consuming less than fi...\nDzisiaj przypada Światowy Dzień Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy. O zdrowiu, bezpieczeństwie i wydajności w pracy decyduje również to, czy jesteśmy wyspani. Niewyspanie może być niebezpiecznym czynnikiem, powodować wzrost ryzyka wypadków w pracy, jak również w drodze do niej i powrotnej do domu. Spektakularne katastrofy spowodowane niedoborem snu to chociażby eksplozja Challengera w 1986r., wyciek ropy z Exxon Valdez, awaria w Czarnobylu, katastrofa lotu Continental Airlines 3407. Śpiąc regularnie i wystarczająco długo, zwiększysz bezpieczeństwo w miejscu pracy.\t... Zobacz więcejSee Less\nMamy ogłoszony nowy kurs CBT-I. Serdecznie zapraszamy.\t... Zobacz więcejSee Less\nKurs CBT-I 29-30.05.2021 - Narodowa Fundacja Snu\nKURS TERAPIA POZNAWCZO-BEHAWIORALNA BEZSENNOŚCI Komunikat nr 1 z 19.04.2021 r. Termin: 29-30 maj 2021 Tematyka kursu: Metody oceny snu Klasyfikacja zaburzeń snu Bezsenność – epidemiologia, pat...


MARKA MICHALAKA DO UCZNIÓW\nNiestety, pogoda pokrzyżowała plany i zamiast ogólnoszkolnego święta, na inauguracji w auli szkoły znalazły się tylko Pierwszaki wraz z wychowawcami i nauczycielami w towarzystwie rodziców, dziadków i innych bliskich. Dyrekcja ciepło powitała najmłodszych uczniów szkoły i członków ich rodzin. Starsi uczniowie piosenką i wierszem przywitali maluchy, na których poczet sztandarowy oraz odśpiewany hymn państwowy i hymn szkoły zrobił ogromne wrażenie. Następnie dzieci wraz z wychowawcami udały się do swoich sal, by odebrać elementarze i plan zajęć. Starsi uczniowie nie uczestniczyli w apelu, tylko od razu zgromadzili się w swoich klasach, by spotkać się z wychowawcami, kolegami i koleżankami. Wszyscy wzbogaceni o niezbędne informacje organizacyjne na nowy rok szkolny wrócili do domów, by 2.09. stawić się na planowe zajęcia edukacyjne. Wszystkim uczniom życzymy sukcesów, samych szóstek i piątek oraz zapału do pracy.\nTekst i foto J. B.\nW roku szkolnym 2014/2015 Szkoła Podstawowa Nr 2 przystąpiła do ogólnopolskiego programu MAŁY MISTRZ.\nLokalne partnerstwa pozwalają mu rozwinąć skrzydła i osiągać najlepsze efekty.\nIV TURNIEJ KOSZYKÓWKI ULICZNEJ W JELENIEJ GÓRZE\nW dniach 13-14 września odbył się IV TURNIEJ KOSZYKÓWKI ULICZNEJ W JELENIEJ GÓRZE organizowany tradycyjnie przez klub KS SUDETY oraz MIĘDZYSZKOLNY OŚRODEK SPORTU. W rozgrywkach uczestniczyło ponad 80 zespołów w różnych kategoriach wiekowych z czego znaczną część stanowili uczniowie naszej szkoły.\nKażdy uczestnik otrzymał pamiątkową koszulkę oraz piłkę do koszykówki!.\n- KONKURS RZUTÓW OSOBISTYCH WYGRAŁA\nUCZENNICA SP 2 Z KLASY Vc SANDRA ŚPIEWAK\n18 września uczniowie klasy 1b zostali zaproszeni przez Panią Izę Lewandowską (mamę Natalki) do jeleniogórskiego Ratusza. Po drodze szukali symboli naszego miasta – jelonków.\nOdwiedziło nas: 944107 osób


Pierwszy występ przed kamerą. Brak obycia. Trema. Kiepskie oświetlenie itp. Tak więc proszę o wyrozumiałość. Jestem zielony w tym temacie, ale jeśli to co robię się spodoba, to temat się rozwinie. Tylko i wyłącznie subiektywne spostrzeżenia. Wszystko za własną kasę. Zapraszam do oglądania.\nJeśli pójdziesz w tematy "dętek" itd szybko możesz zdobyć popularność , no i konkursy to później, później... . Póki co zachęciłeś mnie do rozeznania tematu takich dętek\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 26-05-2019 22:38 przez mr.kura.)\nEj, konkursy są fajne. Nie są? Myślałem że są. Tematy będą różne. Będzie Rocky Mountain Element, Stumpjumper LT i ST, Genius, Spark, Fatbike, Gravel, trasy bardziej lokalnie czyli do 200km od Göteborga, pewnie z czasem coś z Norwegii. Na popularność szans nie mam, bo nie mam jak tego udostępniać, więc szerszej widowni niż nasze forum raczej mieć nie będę\nE, penie spoza forum też się ktoś będzie się trafiał.\nOświetlenie itp. dopracujesz z czasem. Może napisy po angielsku + tytuł może by pomogły w dotarciu do większej ilości odbiorców.\nO napisach myślałem. Może kiedyś. Dzięki za miłe słowo. Dzisiaj i jutro będę kręci jazdę. Fajnie pada, czyli zobaczymy co może Hill Billy.\nNie widać żebyś był stremowany i fajnie gadasz bez zbędnego pitolenia\nNie rozciągnie się taka dętka do 2,6?\nMoże się rozciąga, ale żeby było wiarygodnie zrobię jak zaleca producent.\nSpoiler alert-przeżyły pierwszy dzień na ciśnieniu 1,5b. Ciężko się przesiada z 2,6" na 2,3". Jutro schodzę z ciśnieniem póki nie będę miał takiej przyczepności jak lubię. Przy 1,5b odbijam się od wszystkiego jak piłeczka kauczukowa. Zachęcam do obstawiania. Nic do stracenia przecież nie macie.\nPoczytaj o SEO na YouTube.\nCzytałem. Wpisz "Dętki Tubolito" w wyszukiwarce YouTube i oto jestem numerem 7. Nieźle na nowicjusza...tylko temat mało atrakcyjny\nJa dużo czasu spędzam w pracy a później to chcę pojeździć. Jeszcze się tak w to nie wkręciłem, żeby nad tym ślęczeć. Może nigdy się nie wkręcę. A może kiedyś jednak tak. Nic nie wiadomo. Ale dzięki za radę profesjonalistki.\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 27-05-2019 21:37 przez irus.)\nA ja się zastanawiam nie nad tym ile wytrzyma dętka, tylko czy obręcz wytrzyma ten eksperyment.\nTym się nie martwię. Mam nowe koła na oku tylko szukam pretekstu\n(27-05-2019 21:27)irus napisał(a): Czytałem. Wpisz "Dętki Tubolito" w wyszukiwarce YouTube i oto jestem numerem 7. Nieźle na nowicjusza...tylko temat mało atrakcyjny\nNapisałam, bo wiem, że potem się żałuje, jak czegoś nie robiło się od poczatku.\nSpoko. Naprawdę doceniam. Wracając do dętek, to materiał na drugi epizod już prawie mam.\nW sumie dobry format - konkret w 3min. W sam raz do obejrzenia w pracy\nNad światłem i dźwiękiem mógłbyś popracować, ale na start jest OK.\nGłówna wada to oświetlenie od tyłu - kamerka wariuje jak na 1 planie ciemny obiekt (Ty) a z tyłu jasno. Raz że jesteś ciemny to jeszcze ostrość taka se.\n1. Davinci Resolve jest darmowe?\nLepsze to od Quik/GoPro studio? Szybko się montuje takie filmiki bez zbędnych ceregieli dla osoby początkującej?\n2. Żeby filmik na youtube był dostępny w takiej jakości masz jakieś Premium Account czy coś takiego? W sensie płacić trzeba jeśli tak to ile?\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 28-05-2019 21:07 przez KaNiOn.)\nNo tak wyszło bo jestem ciemny\nDavinci ma wersję płatną i darmową. Darmowa to aż za dużo. To nie jest intuicyjny program. GoPro Studio vs Davinci to jak latawiec vs F-22 Raptor jeśli chodzi o możliwości. Nie polecam najnowszej wersji. Wywyala błąd pamięci CPU przy większych plikach. Jeśli już to 15. Żeby film na YT miał znośną jakość robię render do 4K w najwyższej możliwej jakości i podbijam bit rate do 30000kb/s albo nawet do 60000kb/s. To można zrobić nawet z nagraniem 1080p. Jeszcze jakieś 99,9% procent do ogarnięcia przede mną. Ten program to kombajn.\nDrugi odcinek. Tym razem dłuższy. Render zjadł mi dwa razy literkę "e" w końcowym napisie i zapomniałem dodać, że to było 3x10km a nie 10km przez 3 dni. Takie tam babole. Po gadaniu kilka krótkich klipów z różnych segmentów i render do 2,7K eksperymentalnie czyli w YT max 1440p. Ale jakość nagrań z jazdy jest ok jak na moje i sprzętu możliwości. Miłego paczenia\nPłodny jestem jak twórcy "Mody na sukces". Kolejny dzień, kolejny odcinek. Mniej gadania więcej jazdy. W sumie sama jazda i trochę gadania w trakcie. Zapraszam.\nBez większej wartości merytorycznej, ale fajne napisy mi wyszły Wcześniej wiało nudą. Już kusi mocniejszy komputer.\nPłodnyś jak klinika in vitro\nMi się podoba. No może bym ograniczył długość filmu do max 10 minut. Ale to moje zdanie oczywiście.\nI teraz z tym nowym oświetleniem o wiele lepiej tylko kabel od mikrofonu sobie schowaj. Będzie bardziej pro.\nDostałem się do finału konkursu\nEj, ten długi film to tak z przypadku wyszedł. Fajnie, że się podoba. Kabel mu przeszkadza. Esteta.\nMam wrażenie, że z czasem sam wypracujesz swoją "drogę" w tym temacie. Przerobisz ileś tam materiału różnego typu i będziesz wiedział, co Ci najbardziej pasuje.\nA ten kabelek od mikrofonu...\nNo pierwsze skojarzenie: masz kontakt z bazą\nZ tym stylem to zobaczymy. Na ten moment bawię się programem i to całkiem dobrze. Dzieki Kosta za dobre słowo.\n(04-06-2019 10:07)irus napisał(a): Ej, ten długi film to tak z przypadku wyszedł. Fajnie, że się podoba. Kabel mu przeszkadza. Esteta.\nHehe. Nie przeszkadza\nAle nawet nie zdajesz sobie sprawy, jak takie szczegóły, które przecież można poprawić bez wysiłku, wpływają na odbiór całości.\nA co do zasięgu, to można nagrywać recenzje czy tam prezentacje ale takie szczegółowe, znanych fantów rowerowych. Plecaka, nerki czy innego szpeju. Ważne żeby nie był niszowy i nagrywanie zrozumiałe dla dużej większości czyli bez słów albo z angielskimi napisami. Raz dwa będziesz miał po kilka tysięcy wyświetleń jak recka dobrze zrobiona a i ktoś może zostać i obejrzeć właściwą twórczość.\n(04-06-2019 19:57)Przeor napisał(a): A co do zasięgu, to można nagrywać recenzje czy tam prezentacje ale takie szczegółowe, znanych fantów rowerowych. Plecaka, nerki czy innego szpeju\nBrzmi jak bym się musiał do czegoś zmuszać a ja się zmuszać nie potrafię. Będę robił to co mnie interesuję z myślą, że może zainteresuje to innych. Taki ze mnie dziwak.


' Avalon ' ☾: #36\nByłam w szpitalu, a potem w następnym. Wyszłam po miesiącu. Pochodziłam trochę do szkoły, a potem zaatakował mnie jakiś wirus. Znów opuściłam szkołe. W międzyczasie zadzwonił telefon. To mój lekarz ze szpitala. Badania źle wyszły i należy je powtórzyć. Jedziemy do szpitala.\nZaciskam pięść. Igła zostaje zbijana po raz kolejny do mojej żyły, obok której mam zrosty od poprzednich kłóć. Rozluźniam rękę. Soczysta, czerwona krew napełnia szczykawke. Wyciąga mi igłe i daje wacik. Lekarz mówi, że wyniki będą za kilka tygodni. Mówi też, że mam podejrzenie gruczolaka nadnerczego. Pytam zdezorientowana co to jest. Cisza. Nikt mi nie chce nic powiedzieć. Wyciągam telefon i wpisuje w google. Czytam: "[...] guz"! Myślę sobie: "To nie może być prawda. Dlaczego znowu ja!". Przez cały powrót do domu obejmowała nas cisza i hałas dochodzący z otoczenia. Nie chce, żeby mama się tak tym wszystkim przejmowała. Nie chce mieć kolejnej choroby, którą muszę leczyć i być pod stałą kontrolą. Nie chce! Nie chce! Mam już tego dość! Nie chce ranić. Nie chce być zależna. Ale... Chce żyć! Tak, tak. Sama dziwie się że to mówię, ale mam chęć życia. Nie mam pojęcia skąd ona się wzięła. Może chce udowodnić, że potrafie z tyloma problemami żyć? Może mam jakąś misje do spełnienia? Może mam pomóc innym ludziom? Nie wiem czy to dobrze, czy źle. Sama już nie wiem...\nEtykiety: cierpienie, problemy, szpital\nNa pewno wszystko będzie dobrze. Sama wiem co przechodzisz, bo ja jakieś dwa tygodnie temu też wróciłam ze szpitala, w którym NA SZCZĘŚCIE miałam tylko podejrzenie guza. Wiem przez co przechodzisz, ale jeśli tylko będziesz czegoś bardzo pragnęła, to to zdobędziesz, uwierz. Trzymaj się cieplutko i zdrowiej! Trzymam za ciebie gorąco kciuki:*\nNa pewno będzie wszystko dobrze .\nTrzymam za ciebie gorąco kciuki:*\nAve Hellburn † 30.12.12\nPobieranie krwi,brr.Będzie dobrze,musi być,tylko trzymaj się i staraj się myśleć pozytywnie.Nie poddawaj się.Również trzymam kciuki <3\nrocket into space 30.12.12\nmam nadzieje, ze wszystko będzie dobrze. Musi być ! Jesteś silna, wiec sobie poradzisz. Jeśli uwierzysz w siebie, to jest w stanie wszystko osiągnąć :) Wszystko będzie dobrze ! Trzymaj się .\nnajważniejsze, aby byś silną. będzie dobrze, nigdy nie byłam w takiej sytuacji, ale jest to na pewno ciężkie. 3maj się :)\nPamiętaj, że bardzo duże znaczenie ma Twoje nastawienie i jeśli nadal będziesz miała chęć życia to wszystko będzie dobrze :)\nNiuchaa . 30.12.12\nFAJNY GIF !! : >\nNie poddawaj się, będzie dobrze! Trzymaj się kochana :*\nMarysia Antykulka 6.1.13\nna pocieszenie.Dopiero zaczynamy,a będzie to blog o mocnym zabarwieniu humorystycznym.\nKolorowa osobowość 6.1.13\nPamiętaj, walcz do końca! :)\nbędzie wszystko dobrzE! zobaczysz!;D Fajnee tło na blogu!\nPauline ♥ 6.1.13\ndziękuję za miłe słowa, moja przyjaciółka także spędza cały czas w szpitalu, bo ciągle jest coś nie tak :/\nnawet nie mogę sobie wyobrazić jak ty się czujesz :x\nwspółczuję, naprawdę! :*\nBądź silna i nigdy się nie poddawaj:P NIGDY. Trzymaj się :* Na pewno będzie dobrze.\nL I L L E 6.1.13\nBędzie dobrze, trzymaj się i wal o siebie ;*\nFajne! To historia wymyślona przez Ciebie, czy coś co Ci się przytrafiło? :)\nFascynuje Cie nasz blog? xdd Obserwuj, a nie! ;DD\nMagda Cieślar 6.1.13\nNo dziękuje ;)\nOmomomommm ;3 Zawsze trzeba walczyć o siebie !\nAmy B. 6.1.13\nojejj.. cudowny blog! bede czesciej wpadała !!!\nLisa bellie 6.1.13\nPatrycja Michniewicz-Jarosz 6.1.13\nPoczucie życiowej misji i niesienie pomocy innym zawsze pomaga przegryźć myśl o tym co nas dotknęło. Cokolwiek może Ci przynieść ulgę przy jednoczesnym braku autodestrukcji, jest dobrym rozwiązaniem.\nObserwuję.Trzymam kciuki. Pozdrawiam\nJesteś silna, bądź silna! Wiem, że to trudne, że inni mają lepiej, ale trzeba wierzyć w siebie i wierzyć, że się uda! Ta Twoja chęć życia tylko w tym pomoże!\nCzasami sama się zastanawiam czemu ja mam takiego farta i sobie myślę, że kiedyś będę musiała za to zapłacić.\nWalcz, wierz, miej nadzieję - to w Tobie tkwi największa siła! !!:))))\nOla Zasobniak 6.1.13\nPrzykre . Mam nadzieje że sobie poradzisz .\nHatred Or Evil 6.1.13\nPatrycja Grzesikiewicz 6.1.13\nTrzymaj się, dasz radę, wyzdrowiejesz. Nie ma innej opcji !\nwracaj do zdrówka ...pozdrawiam ;)\nA wpadniesz do mnie ?? demordie.blogspot.com\nświetny blogg :)\nNa twojego bloga trafiłam przypadkowo, ale świetnie tu masz !\nMam nadzieję, że u mnie też ci się spodoba http://kino-strefa.blogspot.com/\nWracaj do zdrowia szybko. :>\nMoniaa ♥ 6.1.13\nmam nadzieje że bedzie dobrze..napewno\nCarolina Victoria 6.1.13\nZdrowiej. Trzymam kciuki. ;)\nP.S. Konkursik !!!\n2 Blog Girls 6.1.13\nbędzie dobrze! tylko Ty musisz w to wierzyć!!! trzymam kciuki!\nNatka K. 6.1.13\nSuper blog ! Wracaj do zdrowia. Jeśli masz ochotę to zajrzyj do mnie ;3 Będzie mi bardzo miło jeśli zostawisz po sobie komentarz ;) http://blog-natkii.blogspot.com/\ngłowa do góry, wiem, że jak napiszę ''nie przejmuj się'' to to nic nie da, ale najważniejsze jest się nie poddawać. walcz do końca :* !\nzycze Ci wszystkiego dobrego, szybko wracaj do zdrowia :):)


Forum dyskusyjne w fightman.pl • Wyświetl temat - Profesjonalna fotografia biznesowa w Tychach.\nProfesjonalna fotografia biznesowa w Tychach.\nautor: Siwy » wt lis 21, 2017 5:48 am\nszukam fotografa, który pomoże mi zrobić kilka profesjonalnych fotografii biznesowych dla mojego zespołu. Jakie macie doświadczenia z tego typu usługami, jakie kadry, ubiory, pozy polecacie?\nautor: Dziku » wt lis 21, 2017 6:23 am\nZależy.;) dobry fotograf potrafi podejść do wszystkiego indywidualnie i przeanalizować na przykład z jaką branżą ma do czynienia. Wiadomo, że nieco inaczej portretuje się prawników czy księgowych, a inaczej ludzi z branży marketingu lub rozrywki. Zdradź może co to branża, a dam radę coś podpowiedzieć.\nautor: SunnyGirl » wt lis 21, 2017 8:29 am\nubranie takie galowe, ale z drugiej strony bez przesady – dobre wrażenie robią zdjęcia grupowe ekip, bo wtedy wydaje się, że firma jest zintegrowana i spójna. Z drugiej strony, czasem takie osobne profilówki wypadają bardziej serio. Naprawdę wiele zależy od kontekstu.\nautor: Baba » wt lis 21, 2017 11:06 am\nzamiast się głowić najlepiej po prostu spytać dobrego fachowca. Polecam zerknąć tutaj, na stronę pod adresem http://www.foto-odbicie.pl/index.php/fotografia-biznesowa-tychy/, pani fotograf z tej strony wie jak powinna wyglądać fotografia biznesowa w Tychach. Robiła mi zdjęcie do CV i od razu miałam większy odzew na moje aplikacje.\nautor: Siwy » wt lis 21, 2017 1:00 pm\ndzięki za odpowiedzi… branża przeprowadzkowa.;)\nautor: Dziku » wt lis 21, 2017 1:09 pm\nwyobrażam sobie zdjęcie całej ekipy na tle auta transportowego, może też coś w trakcie pracy.;) tak, żeby podkreślić jak prężnie pracujecie i jak dobrze wywiązujecie się ze swoich zadań. Pewnie macie jakieś stroje firmowe, więc zdecydowanie warto mieć je na sobie. ale jak wyżej koleżanka pisze, pewnie najlepiej od razu uderzać do foto-odbicie.pl, do kogoś, kto zna się na danym temacie.


Włóczykij odwiedził Sandomierz – Portal Informacyjny o Sandomierzu\nZbigniew Strucki, nauczyciel historii w Warszawie i zapalony wędrowiec, który właśnie rozpoczął pieszą trasę szlakiem Sandomierz – Wittenberga odwiedził nasze miasto w środę 5 lipca br.\nPan Zbigniew, włóczykij – jak o sobie pisze na blogu – korzystając z wakacji zaplanował wycieczkę związaną z osobistym uczczeniem 500-lecia wystąpienia Marcina Lutra.\nZastanawiają się Państwo dlaczego Sandomierz stał się zaczątkiem długiej, około 45 dniowej podróży?\nPrzypominamy, że właśnie na zjeździe w Sandomierzu protestanci podpisali najstarszy, pochodzący z 1570 roku, dokument ekumeniczny – Zgodę Sandomierską.\nSpotkanie w Muzeum i rozmowa z kierownikiem Działu Historycznego dr. hab. Tomisławem Giergielem była okazją do zapoznania się ze zbiorami oraz naświetleniem tła historycznego Zgody Sandomierskiej, przebiegu zjazdu oraz skutków tego wydarzenia.\nPierwszy wpis na blogu już jest! Zapraszamy do śledzenia zaskakującej podróży TUTAJ.


Liczba FIRM: 62\nstolarstwo ABI Telefon: 600 079 301\nAdres: Płk. Dąbka 215, 82-300 Elbląg\nOpis: Produkcja frontów meblowych,mebli na zamówienie-kuchenne,zabudowy wnętrz,dekarstwo,docieplenia,wykończenie wnętrz.Produkcja-ogrody zimowe,fasady.drzwi i okna PCV,aluminium drewno,parapety,rolety.Super ceny.\nstolarstwo Adam Uliński Ulińscy Telefon: 42 617 11 15\nAdres: Koprowa 13, 91-202 Łódź\nOpis: Sprzedaż i montaż stolarki otworowej (okna, drzwi, bramy). Sprzedaż i montaż osłon okiennych (żaluzje, rolety, maty, moskitiery, markizy). Usługi stolarskie: zabudowy, szafy, garderoby, meble kuchenne. Łódź, Elsnera 11 tel. 42 671 03 59 Łódź, Zgierska 95 tel. 42 655 09 82\nstolarstwo An-DREW Telefon: 517915256\nAdres: Kosobudy ul.Szkolna 43, 89-632 Brusy\nOpis: STOLARSTWO-CIEŚELSTWO: MEBLE, MEBLE OGRODOWE ,SCHODY ,DRZWI ,DOMKI LETNISKOWE (WSZYSTKO CO Z DRZEWA)\nstolarstwo Arkadiusz Nitschke Junior Telefon: 607889888\nAdres: Katowicka 11/7, 61-131 Poznań\nOpis: Nasza firma zajmuje się profesjonalnym wykonaniem zabudów przy użyciu systemów ugruntowanej marki Komandor. Za pomocą materiałów bezkompromisowej jakości nasze projekty są o wiele bardziej wytrzymałe niż zwykle to bywa.\nstolarstwo ARTEK-SIARKOWSKI Telefon: 781878158 lub 661848560\nstolarstwo Biuro Styl Telefon: 607889888\nOpis: Biuro Styl to firma od lat zajmująca się produkcją blatów wysokiej jakości do użytku powszechnego i specjalistycznego. Proponujemy oryginalne wzornictwo i designerski wygląd.\nstolarstwo Boczar Telefon: 502678046\nAdres: Piotrowice ul. Ogrodowa 15, 55-311 Kostomłoty\nOpis: Wysoka jakość usług, zamiłowanie do drewna oraz pomysłowość, to cechy, które opisują polską firmę Boczar. Firma zajmuje się produkcją drzwi, balustrad, schodów oraz szeroko pojętego wykończenia wnętrz. Satysfakcja i zadowolenie stawiane są na pierwszym miejscu.\nstolarstwo CookHouse Meble na zamówienie Telefon: 0601 29 75 28, 081 527 87 88\nstolarstwo DGD Dolnośląska Galeria Drzwi Wrocław Telefon: 71 336 20 09\nAdres: ul. Grota Roweckiego 112, 52-232 Wrocław\nOpis: Dolnośląska Galeria Drzwi to bardzo duży asortyment drzwi zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych. Bogate wzornictwo, ciekawe modele: nowoczesne i stylizowane, z pewnością znajdą wśród Państwa swoich klientów.\nstolarstwo Drewdom Telefon: 604 90 30 47\nAdres: Zielona 84, 23-400 Biłgoraj\nOpis: Drewdom to zakład stolarski działający od roku 1986. Jest to firma rodzinna, z wielkimi możliwościami. Zakład wykonuje schody nowoczesne i tradycyjne z drewna litego. Firma Drewdom oferuje kompleksową usługę - od pomysłu i wykonania, po montaż schodów.\nstolarstwo Europa-East Telefon: 085-742-15-90 kom. 697049647\nAdres: Kawaleryjska, 15-324 Białystok\nOpis: Sprzedaż hurtowa i detaliczna części , hemii i akcesorii motoryzacyjnych. Sprzedaż i montaż żaluzjii. Usługi stolarskie i ciesielskie\nstolarstwo Firma Handlowo Usługowa Korzeb Telefon: 600391827\nstolarstwo Firma Handlowo-Usługowa TURHEN Telefon: 089 6487255 kom.060507340\nstolarstwo Firma Pogrzebowa Strzelczyk Telefon: 691 855 172\nAdres: Kalinki 3, 97-570 Przedbórz, ul. Trytwa 4\nOpis: KOMPLEKSOWA OBSŁUGA POGRZEBÓW: - trumny (własna produkcja) - - całodobowy przewóz zwłok - - autokarawan - chłodnia - - wieńce, wiązanki - - odzież dla zmarłych - - muzyczna oprawa ceremonii - CAŁODOBOWO\nstolarstwo Halupczok Stolarstwo Telefon: (077) 4212 249\nAdres: Kotorska 19, 46-023 Węgry\nOpis: Zajmujemy się produkcją okien oraz drzwi drewnianych wszelkich kształtów i rozmiarów. Zwracamy przy tym baczną uwagę zarówno na doskonałe parametry techniczne naszych okien i drzwi jak i wrażenia estetyczne, stosując na przykład szyby witrażowe, czy stylizowane zdobienia.\nstolarstwo Jakubczyk Meble jak Marzenie Telefon: 602 687 516\nAdres: Kasztanowa 10B, 76-200 Słupsk\nOpis: Witam, zajmujemy się budowanie meble kuchenne Słupsk. Tylko u nas szafki na wymiar Słupsk, które dopasujemy idealnie do Państwa pomieszczeń. Muszą Państwo już dzisiaj zapoznać się z naszymi meble na zamówienie Słupsk.


Finał konkursu „Kreatywni z ABB”\nśroda, 13 marzec 2013 14:24\nABB, Zielona szkoła, konkurs, Kreatywni z ABB,\nKoncepcja „zielonej” szkoły oparta na montażu kolektorów słonecznych i wymienników ciepła, przedstawiona w formie interaktywnej prezentacji okazała się najlepsza w konkursie „Kreatywni z ABB”, organizowanym w ramach projektu społecznego firmy w Aleksandrowie Łódzkim.\nPodczas Gali Finałowej komisja konkursowa, w skład której weszli przedstawiciele szkół, samorządu oraz ABB, wyróżniła pomysł dwóch uczniów Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica – Cezarego Opoczyńskiego i Kamila Aleksandrowicza. Zadecydowało szerokie ujęcie tematu, odważna, młodzieńcza wizja, ale przede wszystkim – zgodnie z ideą konkursu – ich kreatywność.\nW konkursie udział wzięli uczniowie Zespołu Szkół Zawodowych im.\nStanisława Staszica oraz Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika. W I etapie uczestnicy zaliczali test z zakresu matematyki, fizyki i chemii. Najlepsi zostali podzieleni na zespoły, które w II etapie konkursu musiały przeprowadzić prezentacje w zadanej tematyce. W finale uczestniczyło ostatecznie 6 zespołów z ZSZ oraz 3 zespoły z liceum ogólnokształcącego. Uczniowie musieli przedstawić w formie 10-minutowych prezentacji własną koncepcję „zielonej” szkoły przyszłości, ekologicznego transportu, czy też modernizacji budynku szkolnego pod kątem zwiększenia efektywności energetycznej. Premiowano – oprócz zawartości merytorycznej – również pomysł na prezentację, czy też innowacyjność zaproponowanych rozwiązań.\nSamochód napędzany siłą mięśni, ekologiczna szkoła wyposażona w panele słoneczne, elektryczne rowery – pomysłów na zwiększenie efektywności energetycznej, czy też poprawę środowiska naturalnego było znacznie więcej niż tematów konkursowych. „Tej kreatywności wśród uczestników było bardzo dużo. To pokazało, że tego typu konkursy są istotne dla rozwoju młodych ludzi, wykraczają poza program nauczania, uczą twórczego myślenia, zwiększają zainteresowanie naukami ścisłymi, a w rezultacie mogą pomóc w karierze zawodowej” – powiedział dyrektor ZSZ w Aleksandrowie Łódzkim Jarosław Kozanecki.\nZwycięska praca była bezkonkurencyjna. Cezary Opoczyński i Kamil Aleksandrowicz, na co dzień uczniowie II klasy, zaproponowali ambitny projekt zmian energetycznych w swojej szkole. „Uszczelnienie drzwi, wymiana pryszniców i żarówek, zastosowanie wideodomofonów, wymiana wentylacji…” – wylicza Kamil. „A także montaż kolektorów słonecznych oraz wymienników cieplnych na bazie zeolitów, które sami stworzyliśmy na potrzeby tego konkursu. Od dwóch lat interesujemy się wymiennikami i postanowiliśmy to w końcu zastosować” – uzupełnia Cezary.\nOstatnio zmienianyponiedziałek, 18 marzec 2013 10:25\nWięcej w tej kategorii: « 20 parowozów na XX paradę Debata Gazety Wyborczej i Fundacji Feminoteka »


Tulsi (Święta Bazylia) - Erbe di Janas - Erbe di Janas - Zioła kosmetyczne - Kosmetyki ekologiczne, organiczne i naturalne, bez parabenów i sls\nJesteś w: Sklep kosmetyki » Zioła kosmetyczne » Tulsi (Święta Bazylia) - Erbe di Janas\nNazwa botaniczna: Ocimum santum\nTulsi lub Bazylia indyjska (Święta Bazylia) jest znaną w Ajurwedzie jako roślina o niezwykłych właściwościach leczniczych. Wykazuje silne działanie oczyszczające, przede wszystkim krew, a ponadto ma właściwości antyseptyczne.\nDziałanie na włosy: dzięki bogactwu w naturalne spoiwo zwalcza łupież, przeciwdziała infekcjom i podrażnieniom skóry głowy. Sprawia, że włosy stają się pełne blasku. Szczególnie zalecane w przypadku włosów tłustych.\nDziałanie na skórze: zalecane w przypadku egzemy, łuszczycy, wyprysków, świądu i małych ran. Nadaje jej blask dzięki obecności w Tulsi antyoksydantów, które sprawiają, że twarz wygląda młodziej i świeżo. Produkt użyty jako scrub pomaga w pozbyciu się ciemnych plam oraz sprawia, że blizny i nieestetyczne ślady po trądziku stają się mniej widoczne.\nPrzygotowanie: Wymieszaj potrzebną ilość produktu z dużą ilością wrzącej wody. Przykryj otrzymany napar i odczekaj 30 min., a następnie przefiltruj go.\nMożesz używać wywar z Tulsi również w pozostałych zabiegach zamiast wody dodając inne zioła lub glinki.\nOpcjonalnie wymieszaj produkt z gorącą wodą, aż do uzyskania konsystencji jogurtu. Dodaj ewentualnie inne zioła lub glinki by uzyskać synergiczne działanie. Przykryj naczynie i odczekaj 20 min.\nSposób użycia na włosach: Nałóż masę na suchą lub lekko zwilżoną skórę głowy, delikatnie masuj okrężnymi ruchami. Następnie nałóż pastę na całej długości włosów.\nOwiń włosy folią spożywczą i pozostaw na 20-50 min. Spłucz je obficie wodą i jeśli potrzeba umyj włosy delikatnym, rozcieńczonym szamponem.\nSposób użycia na skórze: Maseczkę trzymaj na twarzy 15 min. Nie dopuść do jej wyschnięcia. W razie potrzeby zwilż ją wodą lub hydrolatem.\nRada: Nie stosuj Tulsi na skórę głowy w czystej postaci ze względu na jego trudne spłukiwanie. Odnośnie wszystkich zastosowań (również maseczki na twarz) wykonaj wywar (oczywiście przefiltruj wszystko) i użyj go zamiast wody mieszając z innymi ziołami i/lub z Glinką Ghassoul.\nSkładniki: Ocimum santum.\nPrzechowuj produkt poza zasięgiem dzieci. W przypadku kontaktu z oczami przemyj je obficie wodą. Zalecamy wykonanie próby na skórze, by wyeliminować\newentualną wrażliwość na produkt. Przechowuj produkt w ciemnym, przewiewnym i suchym miejscu.