Temat: Pokój dzienny Pią 29 Cze 2012 - 10:23\nTemat: Re: Pokój dzienny Pią 29 Cze 2012 - 10:41\nCzuła się źle, nawet bardzo. Nie fizycznie, wszystko już wróciło z jej organizmem do normy, o ile kiedykolwiek takową osiągnęła, huśtawki hormonów skończyły się, wreszcie, no i formę też już zdążyła nadrobić.\nJednak dyskomfort psychiczny, który towarzyszył jej od zajścia w piwnicy, uwierając wciąż i nie dając o sobie zapomnieć, maksimum osiągając w takich momentach jak ten przed chwilą.\nChciał, żebym przyjechała, podstawił taksówkę, czeka i kocha. Jesteś największą egoistką na świecie.\nByło jej niemalże wstyd, że tak się ugięła, że nie dała rady, chociaż tak długo udało jej się wzbraniać. To było silne, mocne i beznadziejnie (dla niej) skuteczne. Przed popadnięciem w obłęd ratowało ją tylko to, że to on pierwszy jej dotknął, że zrobił to z premedytacją, widząc doskonale w jakim Chloe była stanie po przebywaniu z buchającym-erotyczną-gorączką-nim w jednym, małym pomieszczeniu i czym to grozi.\nNie była do końca przekonana, czy jest na tyle dobrą aktorką, żeby to zatuszować i zapomnieć, ponieważ TT siedziała cicho = tajemnica teoretycznie została zachowana, aczkolwiek nigdy jeszcze nie okłamała Kornela, a perspektywa takiego pierwszego razu była przygnębiająca.\nWieczór był bardzo ciepły, ponieważ wysokie temperatury utrzymywały się nadal, jednak było przyjemniej niż w poprzednie dni. Upał nie wysuszał już biednych londyńczyków i noszenie ubrań już nie było ciążącym, gorącym obowiązkiem.\nOstrożnie wsiadła do taksówki, a zimne, klimatyzowane powietrze wewnątrz od razu wywołało gęsią skórkę, co chwilowo przeszkadzało jej najmniej. I zapewne narzekałaby na zbyt niską temperaturę, gdyby taka właśnie nie była optymalna do otrzeźwienia umysłu. Bo już sama próba kłamstwa byłaby czymś okropnym, a gdyby nie daj Boże łyknął haczyk, chyba plułaby sobie w brodę do końca świata. Chociaż była niemalże pewna, że zauważy plamy. Na nadgarstkach zostały już tylko przebarwienia, jednak wyraźnie wyglądające na odbite palce, ale na szyi, ścieżką tętnicy dalej mienił się różem podłużny ślad. Kochała go, nie chciała być w stosunku do niego nie fair i taka właśnie zwarta i gotowa do przyznania się była do końca drogi, była płacąc taksówkarzowi i zostawiając spory napiwek, była otwierając sobie drzwi, ale wszystko prysło jak mydlana bańka, gdy echo jej pierwszego kroku na posadzce holu rozległo się po całym domu.\n- Korneeeeeeeeeeel? - zawołała, zostawiając torebkę na stoliku - Kochanieeeeee! Jestem! - dokrzyknęła i skierowała się do pokoju dziennego, chyba jej ulubionego w całym domu.\nTemat: Re: Pokój dzienny Sob 30 Cze 2012 - 8:38\n(hm… ta xd)\nA dlaczego miałby ktokolwiek czuć się źle? Przecież to był najpiękniejszy dzień jego życia. W końcu doszedł do formy, nie chodzi już na rehabilitację. Dziś po raz pierwszy wykonał pełny skłon tułowia. To… było jakby powrócił do życia. Jakby nie mogło się dla niego nic już piękniejszego stać. Wiesz, jeśli pojawia się taka wewnętrzna siła, ma się ochotę robić rzeczy, które są nietuzinkowe. Takie, które zaważą na naszym życiu.\nNie potrafił zostawić tę wiadomość tylko na siebie. Od pewnego czasu nie istniało takie pojęcia jak „ja”. Pojawiło się to takie malutkie ciepło w środku, mówiące, że żyje się już dla kogoś. Każdy poranek był piękny, bo budził się tuż obok niej, drapał zarostem i krzyczał do budzika, że zamiast tak podle jęczeć (wszak to nie były jęki rozkoszy) powinien chwycić swoje nibynóżki i udać się po papierosa oraz kawę. Dzień tak naprawdę winny być nasączony przyjemnościami. W końcu liczą się małe gesty: uśmiech o poranku, lekkie dotknięcie ramienia, przyniesienie herbaty czy termoforu lub wycieczka do sklepu po lody potrójnie czekoladowe.\nDzisiejszy wieczór miał być doprawdy wyjątkowy. Te wartość nadały mu nie tylko poranek i rehabilitacja, w której usłyszał „więcej nie będę Cię widział, chyba, że wyciągniesz mnie na piwo”. Rozpierała go niesamowita radość. Prędko wrócił do ich wspólnego domu, aby odpowiednio przygotować pokój dzienny. Jedyne oświetlenie w tym pomieszczeniu stanowiły świeczki zapachowe oraz kominek, który tak cudownie syczał. Uznajmy, że w ich domu na ścianie znajdywało się wielkie akwarium z kolorowymi rybami i stąd w nagraniu jest dźwięk wody. Specjalnie całe popołudnie spędził w kuchni, aby przygotować uroczyste dania. Niestety krewetki za mocno przypiekł, zapiekanka warzywa mu się totalnie spaliła, a do pizzy nie wychodziło mu ciasto. Sypał składniki tak jak było napisane w przepisie! No dobrze, może dał jakiś litr wody… ale to miała być duża pizza! W końcu jeszcze raz otworzył lodówkę i spojrzał na składniki. Czyż nie lepiej było zrobić coś, co kojarzyło mu się z dzieciństwem? Tort bezowy z malinami i poziomkami! Piękne danie na wybitną kolację. Warto jednak zaznaczyć, że wtedy pomagała mu mama lub opiekunka. Dzisiejszy tort wcale nie trzymał się poziomu. Poszczególne warstwy rozchodziły się na boki, krem się wylewał. Jedyne co potrafił doskonale, doprawy doskonale , to układanie owoców na wierzchu i wplatanie ich w poszczególne warstwy. Właśnie, może za dużo ich dał? Nieważne, nieważne! Teraz usłyszał głos Chloe i czekał aż odnajdzie drogę do pokoju dziennego. Sam jeszcze raz sprawdził, czy wszystko jest na miejsc, czy o niczym nie zapomniał, czy aby na pewno coś znajduje się w jego kieszeni.\n- Witam? – spytał z lekkim uśmiechem.\nTemat: Re: Pokój dzienny Sob 30 Cze 2012 - 9:43\nWciąż targały nią obawy. O Kornela oczywiście, chociaż irracjonalne były na tyle, że widziała jak rehabilitacja mu pomaga i jak on sam się stara powrócić do normalnego życia. Bez połamanych żeber, bez krwiaków, bez codziennych wizyt lekarzy i innych specjalistów, których Chloe ściągała z całej Anglii. I Francji.\nI jeszcze o jego psychikę, ponieważ zdążyła już swój występek przeanalizować pod kilkoma znaczącymi kątami i wysnuła smutny wniosek, że nie dość, że załamie się ona sama jego reakcją, nie ważne czy wpadnie w furię, czy rozżalony wyjdzie kończąc ich związek, ale też zrani go niewyobrażalnie, już nie samym faktem pocałunku, a osoby, której pocałunek odwzajemniła.\nBiorąc ciężki oddech przeszła do pokoju dziennego, wzrok mając utkwiony w czubkach butów, a gdy przeniosła go na wnętrze pokoju, ujrzała nie jasne i przestrzenne jak zawsze, a z miękkim światłem ognia przecinającym wieczorny zmierzch. Stół był zastawiony jakimiś kulinariami, wyglądającymi nieciekawie, ale widziała w tym zdecydowaną rękę Kornela, który z jakiś dziwnych powodów wziął się za kucharzenie. Dlaczego? Czemu wszędzie paliły się świece, czemu kominek trzaskał wesoło, jak w dobrym, romantycznym filmie z akcją osadzoną w Aspen podczas ferii?\nStanęła jak wryta, uchylając usta w zaskoczeniu, ślizgając się wzrokiem po każdym nowym elemencie wystroju, który Kornel przygotował. Ze sporą jak na siebie precyzją, dlatego oszacowała czas przygotowań na kilka ładnych godzin, wliczając gotowanie.\nNo tak, od razu łatwiej.\n- Ojej, Kornel - powiedziała wreszcie po długiej pauzie, coraz bardziej niepewna wszystkiego, co zdążyła sobie ustalić w sprawie jestem szczera z moim chłopakiem, bo go kocham. Czy ma mu pokiereszować serdusio, kiedy on najwyraźniej uczcić coś chciał? Koniec rehabilitacji? Przewertowała nawet w głowie szybko kalendarz, czy czasem nie ma on urodzin, jednakże on Walentynkowy, ona Mikołajkowa, czyli no nijak to obchodzić w czerwcu. Imieniny? Przyjazd teściowej, który chce jej delikatnie oznajmić?\nZa dużo myśli w jej głowie się narodziło, dlatego spojrzała na niego, starając się uśmiechnąć promiennie.\n- Czy w naszym związku to ja okazuję się ta straszna - taktaktak zdradliwa Lisico - i nie pamiętam o jakiś ważnych rocznicach i uroczystościach? - zapytała i zarzuciwszy mu ręce na ramiona pocałowała go przeciągle. Odciągnąć swoje myśli od nieodpowiednich rzeczy musiała natychmiast. Czy kłamstwo dla ogólnego dobra było... dobre?\nTemat: Re: Pokój dzienny Nie 1 Lip 2012 - 9:34\nW życiu mężczyzny pojawia się taki dzień, w którym się czuje coś innego. Zamiast rozmyślać na temat porannej pozycji, wystarczającej dawki kawy i czy aby na pewno nie jest się głodnym, pojawia się obawa. Jest to uczucie, którego nie można się wyzbyć. Czasem da się je zagłuszyć wódką, uśpić whisky i zapić rumem. Potem jedynie poranek jest ciężki, nie dość, że kac to jeszcze obawa. Jest to ciężar na początku zupełnie nieznany. Pojawia się w takich chwila, gdy Jej nie ma przy Tobie. Nagle nieświadomie człowiek zdaje sobie sprawę, że Ona jest ważniejsza od wszystkiego, co wówczas było istotne. Czy aby na pewno jest bezpieczna? – to pytanie odbija się jak echem w Twojej głowie. W pełni ufasz, nie wątpisz, z kim spędza czas i czy w ogóle powinna go tak spędzać. Jej dobro staje się Twoim priorytetem. Pierwszy raz czujesz niewyobrażalną pewność, że Cię nie skrzywdzi. Wiesz, że to jest właśnie ten dzień.\nNigdy nie czuł się dobry w codziennych czynnościach. Niezbyt potrafił zmywać naczynia, nie zalewając w tym samym czasie całej kuchni. Gdy robił kanapki jej do łóżka, cały blat był udekorowany małymi okruszkami. Jednak chciał pokazać, że potrafi przemóc się w swoich słabościach i postarać się, tak jak należy. Zrobić coś dla Niej, tej która, trwała przy nim cały czas. Nieważny dla niego był stan tortu bezowego. Przecież „on z natury ma się rozwalać”. I tak przecież jedliby rękami, nie fatygując się do kuchni ( w której panował istny rozgardiasz) . Dla stoliku również stały kubki z mrożoną kawą i lodami czekoladowymi. Cornelius aby nie uniknąć niepotrzebnego zamieszania (wszak jeden kubek miał coś bardzo ważnego i lepiej aby nie pomyliły mu się tak jak to było w kilerze „lewa jego lewa jego kurwa mać”), podszedł i chwycił naczynia. Sam również w głowie powtarzał, który jest tym znaczącym. W końcu na jego dnie krył się napis. Sam go wykonał, sam dekorował! Cornelius tylko to potrafił, robić tatuaże, rysować i dekorować. Całe życie komuś udekoruje, we hope so…\n- Wiem, miałem zadzwonić w ciągu dnia, wieeeem – jęknął, widząc jej przestraszone, wystraszone i jedynie bóg wie co jeszcze spojrzenie. Czy to było za dużo? W końcu poczuł, że to ten dzień, ten dokładnie ten. Nie może być inaczej, trudno. Podał jej kubek z kawą, całując w policzek. Od razu się do niej przytulił, czubkiem nosa wodząc po policzku, przechodząc na uszy, a potem szyję. Och, wolał naprawdę jak nie miała tak wysokich butów! Lecz co miał powiedzieć jej w ciągu dnia? Jak odebrać telefon? „Cześć, skończyłem rehabilitację i ogólnie mam mega chcicę i ogólnie kurczę chyba Cię jeszcze bardziej kocham i dziękuję, że jesteś, a tak w ogóle to co za 20 minut w domu?”. Przecież to było niedorzeczne i sprzeczne z jego aktualnymi uczuciami. Chciał być swego rodzaju niespodzianką i początkiem czegoś nietuzinkowego.\nObydwojgu (?!) na raz zabrzęczały telefony. Cornelius wodząc czubkiem nosa po szyi, zdjął z ramienia torebkę Chloe i wyrzucił ją na kanapę. I niech lepiej nie krzyczy, że perfumy się zbiją! Podobnie zrobił ze swoim telefonem. Wyjął go z tylnej kieszeni spodni, odkładając gdzieś tam na najbliższy regał. Dobrze, że bym wyciszony. W końcu TT nie musi mu przeszkadzać. Rozsunął lekko wargi, zaczynając całować jej szyję. Lekkimi muśnięciami zaznaczał ścieżkę aż do ucha.\n- Dziś obiecuję Ci, że nie było w kalendarzu, ale być może. – szepnął, otulając ciepłym oddechem płatek. Gorzej, że ona naprawdę musiała wypić tę kawę, bo inaczej czar cały pryśnie. Dlatego jeszcze raz uniósł jej kubek, w którym oczywiście znajdywała się słomka, podstawiając do ust – Twoja ulubiona. Przynajmniej od dziś, albo skłam, że to Twoja ulubiona i więcej nie zrobię, ale tak czy siak. – zaczynał się miotać. Jakże być niezdenerwowanym trzymając swoją przyszłość w dłoniach?\nTemat: Re: Pokój dzienny Nie 1 Lip 2012 - 17:49\n/mam malutko czasu, soł będzie krótki Azerbejdżan. albo gorzej.\nRozglądała się po wnętrzu, starając się ukryć przerażenie. I miliardy pytań, które kłębiły się pod czaszką, małymi kropeczkami, gęsto i skrupulatnie zasłaniając jej pole wyobraźni przez zlanie się w wielką całość. Co on kombinował? Dlaczego tak odświętnie? I dlaczego akurat d z i s i a j? Poczuła jak skręcają się w węzeł, którego nie powstydziłby się najlepszy marynarz, wszystkie jej wnętrzności, jak niewidzialne ręce ściskają jej płuca do rozmiarów przeciętnej moreli i jak wokół strun głosowych owijają jej się małe jaszczurki, kąsające ją raz po raz uniemożliwiając wyduszenie z siebie jakiegokolwiek słowa.\nKawa, lody, tort, zapiekanki, kwiaty (frezje? jaśmin?), świece, wszystko to mieniło jej się przed oczami, błyszcząc rosą zaangażowania, starań i miłości. Która po raz drugi w życiu ją przytłaczała, po raz pierwszy negatywnie.\nWzięła w dłonie kubek i automatycznie objęła słomkę ustami, zaczynając powoli pić. Żeby uniknąć zaciśnięcia ich w zażenowaniu i strachu. Coś było w powietrzu i to coś właśnie wypalało jej dziurę w osierdziu, będąc niebezpiecznie coraz bliżej serca, jakby ktoś przykładał tam syczący, rozgrzany do białości metalowy pręt.\n- Co Ty kombinujesz, kochanie? - zapytała drżąco, gdy wodził nosem po jej szyi, gdy całował uszy. Wiedział co lubi, wiedział, czego nie. Ona też, a mimo wszystko udało jej się, z pomocą czyichś parzących palców i ust, elegancko całość widowiskowo spierdolić. Przynajmniej w swojej głowie.\nBo z fajerwerkami, serpentynami, laserami i dziwkami. Dziwką. Nie wiedziała tylko, czy myślała tak o sobie, czy o nim.\nNie zareagowała nawet na wyrzucenie jej torebki gdzieś daleko w niezidentyfikowaną i niemożliwą do ogarnięcia (aktualnie) przez jej umysł przestrzeń. Zareagowała natomiast na jego pocałunki. Gęsią skórka, która drobnym piaskiem pokryła calutkie jej ciało, jednocześnie wreszcie rozumiejąc, dlaczego jej uprzednie zaspokojenie było tak ulotne i chwilowe. To nie Aidena kochała, to nie z nim chciała być, mieć dzieci, dom z jaśminowymi krzewami i kolekcję czerwonych trampków.\nSpojrzała na niego pytająco, wciąż czekoladę tęczówek podszywając sporym lękiem, jednak powróciła do picia kawy, oczy zakrywszy powiekami. Musi mu powiedzieć. Musimusimusi.\n- Aiden mnie pocałował, a ja jego, przez ten... dotyk - wyszeptała, kiedy usłyszała charakterystyczny syk sygnalizujący spożycie już całego napoju, mając zaciśnięte oczy. Które otworzyła dopiero po zakończeniu wypowiadania jednych z najgorszych słów, jakie przyszło jej w życiu użyć. Bo nie było wystarczająco wulgarnych, dosadnych, kipiących wrzącymi emocjami słów wyrażających to, co chciałaby powiedzieć, zobaczywszy dno kubka.\nTemat: Re: Pokój dzienny Pon 2 Lip 2012 - 17:16\nJak to jest, że najcudowniejszy dzień życia może stać się największym koszmarem? Rozumiał przerażenie Chloe, w końcu sam czuł się dziwnie. On wielki playboy nagle miał przyklęknąć na kolano? Takimi małymi kroczkami doszli to pewnego stadium związku. Corneliusa nawet nie interesowały inne kobiety na ulicy! Przecież nie dorastały jej do pięt. Pogłaskał jej włosy, delektując się ich zapachem. Jej, czy możliwe jest, żeby być uzależnionym od szamponu własnej dziewczyny?\nTak sobie powtarzał zawsze, zwłaszcza, gdy po raz drugi ich dziecko żyje w cukierkowym świecie. A tam przecież ma zjeżdżalnie z żelek, chmury z tęczy słodkiej lekkiej pianki, a do tego śpi na łożu z truskawek i poziomek. Chciał sprawić, aby Chloe miała raj tu na ziemi. Z nim i tylko z nim.\nDlaczego kobiety są tak dziwne? Wpierw narzekają, że mężczyzna spoczywa na laurach, a potem gdy dochodzi do czegoś innego, nagle się dziwią i wyczuwają dziwny przekręt. Dlaczego nikt nie potrafi nam zaufać? Trudno jest codziennie zdobywać kobietę i nie stać się patetycznym. W końcu jakby się czuła, gdyby Cornelius zaczął nazwać ją boginią i księżniczką, który on zacny jegomość przyjechał na karym rumaku na złotym siodle i o niewasto wyrusz ze mną w podróż swojego życia – weź me serce, zostań jego wybranką, moją żoną.\n- Ja? Nic. Po prostu przygotowałem dla nas miły wieczór. Nie uważasz, że w końcu nam się należy? - spytał, układając dłonie na jej talii. Po prostu już chciał wiedzieć! Ileż można czekać na wypicie kawy? Czy świat musi tak wolno gonić wokół tego słońca? Otulił jej wargi swoimi.\nCzy dzień może być piękniejszy?\nLekko wsunął dłonie pod jej koszulkę, aby móc dotykać jej nagich pleców. – Nie muszę już chodzić na rehabilitację, wiesz? Ten dzień… – urwał, całując ją w policzek. Na chwilę się od niej odsunął, czując jak mu już drżą dłonie. Jak można się tak stresować? Kochali się, ta bajka nadal istniała. Mieli w końcu już swój wymarzony domek mieli. Teraz kupić konia! Podszedł do stolika, chwytając talerz dla Chloe. Wziął nóż, chcąc ukroić kawałek. Jednak dłonie ciągle mu drżały. Nie potrafił już wytrzymać sam ze sobą. Po co się denerwował? W końcu udało mu się ukroić kawałek i nałożył go na talerzyk. To właśnie z nim zaczął iść w stronę Chloe. Nawet nie zauważył, kiedy wypiła już całą kawę. Słyszał jej wypowiedź w swojej głowie, która odbijała się jak echo. Na dnie kubka mogła zobaczyć napis „will u marry me?” Pierścionek pulsował mu w kieszeni. Wypuścił talerz z ciastem na podłogę, czując jak jego świat legł właśnie w gruzach. Wszyscy tylko nie on. Poczuł się zupełnie nagi, zupełnie bezbronny.\n- Dlaczego pozwoliłaś, aby Cię dotknął? – spytał chłodnym głosem.\nTemat: Re: Pokój dzienny Pon 2 Lip 2012 - 18:04\nJak długo człowiek może żyć po zatrzymaniu się akcji serca? Minutę? Dwie? Chloe chwilowo liczyła na to, że nie dłużej niż pięć sekund, że nie starczy jej czasu aby podnieść wzrok na, wciąż, ukochanego i zobaczyć jego reakcję na słowa raniące jak ciężki miecz, przebijający z premedytacją takie miejsca, by bolało najmocniej, ale nie zabijało.\nNiestety, akcja serca powróciła, choć Chloe miała wrażenie, jakby uderzenia serca były tak mocne, że z każdym skurczem i rozkurczem łamały jej się żebra i już wolała stan sprzed sekundy, gdy to na chwilę utraciła wszelkie funkcje życiowe. Zablokowały jej się myśli, uczucia, dostęp do mózgu, a co za tym idzie - umiejętność sensownej reakcji. Bo jedynie ścisnęła w dłoniach kubek, wpatrując się w malowane denko, oddychając płytko, niemiarowo, spazmatycznie, niewydajnie.\nNigdy w życiu nie czuła się tak zawiedziona samą sobą. Nawet, jak swego czasu z pasją rozdrapywała sobie strupy ran, w kółko powtarzając sobie argumenty, świadczące o jej domniemanej winie za wypadek. Albo obwiniając się za niewystarczającą siłę i moc skumulowaną w jej małym ciałku, by uratować mniejsze, gdzieś w jej podbrzuszu ulokowane.\nDo względnej świadomości przywrócił ją dźwięk tłukącej się porcelany i ból w palcach, już zbielałych od zaciskania ich wokół kubka. Który miała ochotę mu oddać, urwać kawałek nitki wiszącej przy rękawku, zrobić pętelkę i samej go o pozostanie jej mężem poprosić. Zapewnić, że to nic nie znaczyło, to tylko moc, zbyt potężna by się przed nią obronić, pozbawiająca świadomości, hamulców, odbierająca zdolność do ruchu innego niż wygięcie pleców w łuk i rozchylenia ust, wyjątkowo nie nóg, tępiąca wszystko inne, zmuszająca tym samym do skupienia się na pożądaniu, i tylko na aspektach z nim związanych. Zrobiłaby cokolwiek, by tylko wymazać z jego twarzy grymas bólu, jednak wiedziała, że już za późno.\nI chociaż łzy to tandetny chwyt, mimowolnie zaszkliły jej się oczy.\n- Nie pozwoliłam. Chwycił mnie za nadgarstki - zerknęła na nie i na wciąż widoczne, pastelowe pręgi od parzących, wtedy, jego palców. - Nie umiałam tego odeprzeć - zakończyła drżąco, jednak podbródek uniosła już nieco wyżej i podeszła do niego. Nie za blisko, zbyt bała się ewentualnego odepchnięcia i dostrzeżenia przemiany szoknięcia maksymalnego w furię, również maksymalną.\nPatrzyła na niego wnikliwie, opuszczając jedną rękę wzdłuż ciała, w drugiej wciąż trzymając kubek, jednak gdzieś po drodze wypadła z niego rurka. - Nic poza pocałunkiem się nie stało. Nie... - chciała dobrać odpowiednie słowo. Bo miała poważne wątpliwości, czy kiedykolwiek kochała się z Aidenem, raczej był to tylko seks, do czasu bez zobowiązań - ... nie uprawialiśmy seksu - sprostowała, po czym zagryzła dość boleśnie różowe usta. Jakby chciała je schować, zamknąć za karę w więzieniu za szczelną zasłoną białych zębów.\nTemat: Re: Pokój dzienny Wto 3 Lip 2012 - 8:18\nNie żyć można całe życie… Tak właśnie się poczuł Cornelius. Walczył dla niej, chciał, aby zobaczyła, ile jest warta. Chloe nagle stała się najważniejsza. Nie liczyło się to, że Cornelius czuje, że nie ma siły. Nie wierzył lekarzom, że jak ma problem z poruszaniem ręką, to może w ogóle mógł nią poruszać. Będzie. Dla niej, dla nich. Mógł się poddać. Pójść strzelić sobie w łeb lub wziąć działkę prosto w żyłę szyjną i napisać krótki list „kocham Cię, kochałem Was, lecz… nie dam rady”. Tak łatwo było o tym pomyśleć. Poczuć się jak tchórz, zamknąć się w szczelnych kratach życia i prosić Boga, aby nikt go nie uratował. Raz to zrobili niedawno, drugi już nie muszą. Czy lekarze nie powinni mieć jakiegoś ustępu w przepisie na ratowanie życia? W końcu jeśli ktoś naprawdę próbuje ze sobą skończyć i robi to kilka razy, czy nie warto usłuchać jego woli?\nCornelius właśnie w tej chwili chciał umrzeć po raz drugi. Nawet nie miał siły powiedzieć nic, co pogorszy lub polepszy sprawę. Ani zadzwonić do Aidena, ani do Pru, ani do nikogo. Czuł, że świat się z niego naśmiewa, że jest już sam i nic ani nikt nie jest w stanie mu pomóc.\nDlaczego akurat on, Chloe? Czy z pośród tylu facetów w całej szkole, musiał być to on? Wiem, że to tylko pocałunek, wiem, że to jego moc, wiem, że nie mogłaś nic zrobić, ale… on? Manipulujesz emocjami, nie mogłaś sprawić, że umrze z bólu? Mi to potrafiłaś zrobić… Szkoda, że nie umarłem.\nMówili przyjmuj leki, bo serce w chwilach radości i smutku może się Ciebie nie słuchać. Mówił do serca, żeby zwolniło, prosił, żeby cały świat przestał tak szybko biegnąć. Jego dłonie wciąż drżały, a serce podpowiadało, że ma do niej podejść i po prostu przytulić. Nie potrafił, wypełniało go obrzydzenie. Dlaczego Aiden tak bardzo chce mu zabrać coś co jest/było (niepotrzebne skreślić) jego? Słowa Chloe odbijały się echem w głowie.\n- W czym on jest lepszy ode mnie, co? Mam również trzymać Cię siłą? Mogłaś użyć przeciwko niemu swojej mocy, Chloe. Nie chciałaś. – odpowiedział, unosząc dłonie do twarzy i odwracając się od niej. Nie potrafił już na nią patrzeć. Skąd miał wierzyć, że powstrzymali się, że go nie zdradziła? Tak jej ufał! Czuł, że są pieprzoną jednością, gotowi na ślub, gotowi na dziecko. Do cholery mieli mieć dziecko!\n- Potrafisz mnie powalić na ziemię, bo tak, a kiedy on nagle rozpala Cię do czerwoności to stajesz się milutka i potulna? Czy masz mnie za takiego idiotę, abym w to wszystko uwierzył? – spytał po raz kolejny, nie przebierając w słowach. Już nie był niczego pewien.\nI po co walczyłeś idioto?.\nStanął przodem do ściany, próbując się uspokoić. Nie rozumiał, może żył w jakimś pieprzonym koszmarze? Walnął pięściami o mur, zastanawiając się, w jaki sposób można się pozbyć tego bólu emocjonalnego. W końcu gdy rozwala nam głowie od środka, lepiej jest uderzyć się w nogę i skupić na czym innym mózg. Mózgu, dasz mi się dziś oszukać? Jeszcze raz walnął w ścianę, czując jak knykcie zaczynają go piec.\nPodszedł do niej gwałtownie, chwytając twarz w zakrwawione dłonie. Spojrzał jej prosto w oczy, myśląc, że to jakaś abstrakcja. Od kiedy te hebanowe tęczówki nie są jego? Widział jak zagryza usta i wiedział jak bardzo chce w nie pocałować. Chciał sprawić jej ból, skoro tak go lubiła, jednak nie potrafił. Zbyt mocno ją kochał.\n- Zawiodłem się na Tobie. – rzekł krótko, sięgając jedną dłonią do kieszeni, aby wyjąć pierścionek do tiffany’ego. Ten z brylantem, chociaż wiedział, że brylanty i diamenty pasują kobietom po czterdziestce, wiedział, droga Hepburn. Nie liczyła się jednak cena, miała zostać jego żoną. Wziął jej rękę i siłą wepchnął pierścionek.\n- Weź go, kubek i swoje rzeczy, Chloe. Obawiam się, że w pokoju Prudence trzeba podlać kwiatki. – rzekł z ironią w głosie, odchodząc od niej i siadając na łóżku. To która dziś będzie moją kochanką, która da mi złoty strzał? Kokaina, heroina?\nTemat: Re: Pokój dzienny Wto 3 Lip 2012 - 18:17\nMoże nie uważała tego za suchą formalność, "całowałam się z Aidenem" "no trudno kochanie, chodźmy coś zjeść, generalnie to wyjdź za mnie", ale nie spodziewała się, że tym jednym... incydentem uruchomi całe destrukcyjne domino. Które teraz waliło się jak w jej najgorszym koszmarze, a ona próbowała uciec przed klockami, obawiając się, że największy ją przygniecie. Była przerażona, że czuła jak nogi jej miękną, a ona ma tylko ochotę upaść na ziemię, zacisnąć oczy, wezbrawszy włosy w garści i obudzić się za miesiąc. Najlepiej, żeby wszystko już opadło, żeby emocje się wyciszyły, bo teraz rozsadzały jej czaszkę podwójnie. Nie dość, że od jej własnych robiło jej się słabo, to jeszcze czuła jak Kornela zalewa cała Niagara szalejącego bólu, smutku i żalu. Zrzuciła ze stóp buty, w obawie o chwiejność, jaka nagle zaczęła nią dziwnie miotać.\n- Nie mogłam, to tak nie działa - zaczęła ciężko. Co ma powiedzieć? Że to jest tak, że wystarczy aby dotknął ją przelotnie, a ochota już panuje nad niemalże całym umysłem, a gdy dotyk trwa dłużej i gdy regulator jest maksymalnie, nie, pewnie nie celowo, rozkręcony, to nie da się nic zrobić. Zapomina się o własnej mocy, o własnych zobowiązaniach, o praktycznie wszystkim, poza nią i nim.\nPatrzyła jak podchodzi o ścianę i uderza w nią, że całym jej ciałem wstrząsały dreszcze. Niczym były horrory namiętnie oglądane przez nią i jej kunpelki w trzeciej klasie, na ich spotkankach co wtorek. Widziała jak emocje w nim wrą, czuła to, tak samo jak teraz krew na swoich policzkach.\n- Powiedziałam Ci, bo chcę być z Tobą szczera. Opanowały mi się hormony, to i nie mam problemów z niekontrolowanym użyciem mocy, jak wtedy - nie chciała zamykać oczu, nie chciała, aby te obrazy powróciły do niej ponownie. Gdy go przygwoździła niechcący do podłogi, boleśnie, z miksacją emocji napierającą pod kosmicznym ciśnieniem na czaszkę. Wiedziała, bo czasem zdarzało jej się potraktować tak samą siebie.\nNie zdążyła nic więcej powiedzieć, bo lepkie dłonie oderwały się od jej twarzy, a chwilę później w jej pięści zostało zaciśnięte chłodne maleństwo. Piękne, majstersztyk, widoczny nawet okiem amatora niezwykły kunszt. Pierścionek. Taki, jaki wyobrażała sobie jako mała dziewczynka, na etapie w przyszłości chcę być księżniczką. Jakby doskonale wiedział, co jej się spodoba najbardziej, nieprzesadzona elegancja, cud natury osadzony na delikatnej obrączce.\nOpuściła głowę oddychając ciężko. Odszedł, tylko na łóżko, jednak poczuła się niemalże jak wtedy, gdy lekarz oznajmił jej w jakim stanie Kornel "przeżył" wypadek i całkiem prawdopodobne, że ten stan może szybko zniknąć całkiem, usypiając go już na zawsze. Jakby go traciła kolejny raz. Jakby znowu nadzieja miała być szmatą, ale tylko to jej pozostało. Nie mogła, nie przeżyłaby gdyby musiała znowu przez to przejść. Nie, gdy się tyle naczekała, żeby mieć go z powrotem.\nPodeszła i kucnęła naprzeciw niego, patrząc w jego stalowe oczy.\n- To dla mnie nic nie znaczy, to był tylko pocałunek i nie popchnęło mnie do tego nic naturalnego. Proszę Cię, ja... - urwała, obawiając się, że może zaraz wybuchnąć płaczem i uciec stąd jak ostatni tchórz. Boso w dodatku. Z zaschniętą krwią na twarzy, aż spojrzała niepewnie i troskliwie na jego rozwalone dłonie - ...zrobię wszystko, żebyś mi to wybaczył. Wszystko. Nie mogę Cię znowu stracić - dodała cicho, dostrzegając jak mocno się od niego uzależniła.\nPatrzyła na niego, oczekując jakiejkolwiek reakcji na jego stężałej twarzy. Rozpaczliwie w jej głowie tykał zegar, nieznośnie ciągnąć każdą milisekundę, złośliwie wydłużając te chwile w nieskończoność.\n/azerbejdżan musisz wybaczyć : *\nTemat: Re: Pokój dzienny Nie 8 Lip 2012 - 14:09\nOd kiedy w związku powinna panować „sucha formalność”? Ten stan „przed – prawie narzeczeński” jest najważniejszy. Nie ma tu czasu na sceny zazdrości. Mamy pewnego rodzaju pewność co do drugiego człowieka. Ufamy mu bardziej niż sobie. Przecież te osoby nie zawodzą. Kochamy się – to każdy powtarza sobie przed ślubem, wierząc, że to prawda. Ta miłość dodaje nam skrzydeł, uczy latać i lądować. Jest swojego rodzaju narkotykiem, olejem napędzający silnik życia.\nNic nie miało prawa się zjebać.\nMiał pewność, niesamowita pewność, że będzie z nią do końca życia. Każdego poranka będzie szedł do cukierni po croissanty, bo sam nigdy nie naucz się ich piec. Wszystko było w swojego rodzaju planie, który ze słowami „całowałam się z Aidenem” rozpadł się na miliony kawałków. Tak samo jak jego serce. Chciał wychować dziecko Aidena. Chciał żyć bez Aidena. Aiden wszędzie jest w jego egzystencji. Nawet gdy zapyta przyjaciółki „co słychać?” usłyszy tylko jeden imię: A i d e n. Cornelius czuł, że zaraz zwariuje. Tkwił w jakimś głupim żarcie psychopaty. Uniósł głowę, spoglądając na Chloe. Czy to musiało aż tak boleć?\n- Chloe, chciałem wychować jego dziecko, bo to był wypadek, nic Cię z nim nie łączyło, kaput, kochasz mnie i inne blablabla. A teraz mam Ci uwierzyć, naprawdę mam Ci do kurwy nędzy uwierzyć, że to nie działa? Chciałaś go pocałować i chuj mnie obchodzi jego moc. – mówił cicho, ciężkim zmęczonym głosem. Miał ochotę jej wszystko wykrzyczeć, złapać ją mocno i pokazać jak bardzo jest silny, że powinna się go bać, uciec od niego, zostawić go samego. Przecież idealnie jej to idzie. Rano pojechała, wróciła naznaczona przez Aidena. Lancaster nigdy nie zrozumie, na czym polega ta cała moc. Przecież wybuchnął śmiechem prosto w twarz, gdy usłyszał od tego Lalusia, czy zrobi mu laskę. Pędzi.\nSpuścił wzrok. Nie potrafił dłużej na nią patrzeć. Pierwszy raz miał ochotę zamknąć się w ciemnym pokoju, walić w ściany, krzyczeć i zrobić komuś krzywdę.\n- Ach, więc bez hormonów się nie potrafisz obronić – żachnął chamsko. Aż miał ochotę do niej podejść, podnieść i powiedzieć, że w takim razie zaraz odnowią tę burzę związków chemicznych w organizmie. Skoro tak woli. W końcu lubiła siłę czy fizyczną czy mocy. On też jakoś tam użyje jej. W końcu był paskudnym zwierzakiem. Nie musiał używać swoich umiejętności, aby znaleźć się między nogami kobiety.\nSiedział cały czas na kanapie, zastanawiając się, co może teraz zrobić. Miał ochotę bardzo dobrze i porządnie zaćpać, ale wiedział, że nie może. Paliły go przeguby dłoni i pulsowały żyły. Cały organizm jego tego bardzo pragnął. Wyszedł z tego, a mimo wszystko pragnął znowu wrócił za te kraty, do swojej niewoli i tak żyć. Dryfować w swoim niebycie, wiecznej Nibylandii. Dlaczego nie?\nChloe Demarchelier dlaczego nie chcesz być moją Nibylandią?\nPragnął pokazać jej drzwi. Powiedzieć raz na zawsze, że ma go zostawić i iść do pierdolonego Aidena. Skończyć tę farsę. Wstał gwałtownie. Wzbierał się w nim niewyobrażalny gorąc tak jak tuż przed przemianą. Nie mogę Cię znowu stracić – dudniło mu w głowie. Miała rację. Trwała przy nim podczas pobytu w szpitalu. Kochali się. Schował jej kosmyk włosów za ucho, oddychając ciężko. Zostaw mnie Chloe, to koniec – nie potrafił tego powiedzieć. Patrzył w jej orzechowe oczy i czuł dziwny ucisk w klatce piersiowej. Nie mieszaj mi w głowie. Idź do niego. Miałaś mieć z nim dziecko, nie ze mną. Byłem tylko Twoim pionkiem.. Dłonie nadal krwawiły, jednak Cornelius zupełnie o tym nie myślał. Znów gwałtownie złapał ją w talii i po prostu pocałował. Nie chciał nic więcej mówić. Miał dosyć. Każde słowo na temat Aidena mogło go tylko bardziej zranić. Wiedziała, co ma zrobić, wiedziała, że jeszcze jeden kontakt z nim sprawi, że straci Corneliusa. To właśnie było zawarte w tym pocałunku, pełnym gwałtowności i namiętności. Czuł jakby znów może oddychać, jak wraca do niego ta wolność jakby przechodził przez bramy własnej Nibylandii.\nTemat: Re: Pokój dzienny Nie 8 Lip 2012 - 15:43\nWiara w karmę byłaby dobra w takich chwilach. Co złego zrobi komuś, to wraca, uderzając w emocjonalność i psychikę bombami największego rażenia. Byłaś wredna dla tej drugoklasistki w warkoczach - złam obcas na ulicy. Namieszałaś nieostrożnie ojcu w emocjach podczas kłótni - strać złotą kartę kredytową. Nie bądź wystarczająco silna w próbach opanowania szalejącej chcicy przy nieodpowiednim facecie - trać tego odpowiedniego. Sprawa dość prosta, tylko szkoda, że Chloe nigdy nie była przyzwyczajona do wiary w jakąkolwiek ingerencję bóstwa wyższego. Może lepiej by przeżyła tych kilka nieznośnych minut?\nMoże w ogóle by je przeżyła, bo była niemalże stuprocentowo pewna, że umarła gdzieś pomiędzy jedną falą jego emocji, a drugą. Czuła wszystko tak wyraźnie, tak mocno, jakby to ona sama odczuwała, a nie tylko odbierała to, czym on promieniuje na kilometr.\nWezbrały jej się łzy w oczach, kalejdoskop tego wszystkiego zatruwał i umartwiał ją całą, że miała wrażenie, że nie potrafi nawet mrugnąć, bo z najmniejszym ruchem cała się rozsypie i umrze szybciej niż planuje i niechybnie jeszcze to wykorzysta.\nWiedziała jedno - że nie może stąd wyjść, a nawet gdyby ją dosłownie wyniósł, zrobiłaby wszystko, włącznie z wynajęciem ekipy komandosów, żeby go nie wypuścić poza dom. Żeby nie zniszczył przypadkiem swojej ciężkiej pracy, którą włożył w odwyk narkotykowy, żeby znów nie zaczął sobie rujnować tym życia. Wolała egoistycznie robić to samej, niż pozwolić mu na powrót do tych świństw, choćby to miała być ostatnia rzecz, jaką dla niego zrobi. I z takim nastawieniem trwała jeszcze przy względnie zdrowych zmysłach, roztrzęsiona emocjami, a nie strachem. Co zapewne odczuwałaby każda inna osoba widząc płomień buchający z jego oczu, wrzeszczący "nie zbliżaj się, jestem groźny i wkurwiony". Ona się nie bała, i choć on już może nie ufał jej, ona jemu owszem, bezwarunkowo i mocno.\nOddychała głośno, niemal świszcząco, hiperwentylując się niebezpiecznie, że aż kręciło jej się w głowie. Co tylko spotęgowało jego gwałtowne wstanie i pocałunek, silny, gorący i bardzo wymowny. Zrozumiała, wiedziała jaki stawia warunek. Objęła go mocno w pasie, wciąż w pięści ściskając pierścionek, wspięła się na palce i odwzajemniła. Wszystko. Bo to nie był tylko pocałunek dwojga kochających się ludzi, uzależnionych od siebie. Aż miała wrażenie, że na chwilę straciła kontakt ze światem, skoncentrowana tylko na rozprzestrzeniającej się uldze. Która teraz wycisnęła z jej oczu łzy, że wtuliła się w jego ramię i pozwoliła im cieknąć po jej twarzy i jego koszulce.\n- Kocham Cię. Tylko Ciebie - wyszeptała, czując się jak ślepy, który nagle odzyskuje wzrok, jak zgubiony na pustyni człowiek, który znajduje oazę. Ostatnia szansa, której nie może zmarnować.\nOstatnio zmieniony przez Chloe Demarchelier dnia Nie 8 Lip 2012 - 23:59, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Pokój dzienny Nie 8 Lip 2012 - 23:49\nA tam karma. Karma to była dla psów. Myślenie, że do kogoś, kto zrobił Ci krzywdę dotrze kiedyś „zło” było okropnie naiwne i godne dziecka. Deheroizacja tego społeczeństwa zaczęła się dawno. Nikt nie wymierza prawdziwej sprawiedliwości. Patetyzm przejawiał się jedynie w dramatach i użalaniu się nad sobą, a potem dopiero z litości ktoś komuś przyłożył w mordę. Gdzie karma? Chcicę już pewnie Cornelius czuł.\nNiewątpliwą to on miał pewność, że złapię ją w talii i wyniesie, gdy tylko wygra ze swoim pragnieniem. Czy ktoś napisał książkę, jak uwolnić się od osoby, którą się kocha? Nie potrafił ot tak sobie odejść na pięcie i zimno zakomunikować „zbieraj swoje rzeczy i wypierdalaj”. Był pewny, że nie mógł zerwać z nią na stałe kontaktu. Wszak i tak by się z nią widział w szkole, jednak nie potrafiłby znieść przy niej innej osoby. Innego mężczyzny. Zapewne grono psychologów, popijających drogą herbatkę, powiedziałoby, że jest paskudnie zakochany i przyda mu się solidna terapia, że to Chloe stała się jego uzależnieniem, z którego nie potrafił, bądź też po prostu nie chciał wyjść.\nNie byłoby sensu go zatrzymywać. Jej łzy spotęgowałby tylko jego gniew, który topił się w każdym kolejnym pocałunku. Nie mógł powiedzieć Chloe jeszcze raz wszystkiego na nowo – spytać się, czy za niego wyjdzie, czy go na pewno kocha i czy nie wróci przypadkiem do Aidena i jego piekielnej mocy. Czy coś więcej się teraz liczyło? Przyciągnął ją mocno do siebie, nie zauważając, że krwią ubrudził jej sukienkę. Nie chciał, aby cokolwiek mówiła i mu obiecywała. Bał się, iż go zawiedzie. Bo to był tylko pocałunek… Wyrwał się z dziwnego obłędu, gdy odsunęła się od ust Cornela. Przytulił ją do siebie, całując w czoło.\n- Nie płacz, głupku. Sam się z nim rozliczę. – odpowiedział z lekkim śmiechem, wymyślając zemstę. Jak bardzo można być podłym? Czy człowiek jest w stanie zamienić się w psychopatę dla swojej miłości? Czuł, jak w dłoni cały czas trzyma pierścionek. Aż pokręcił głową! Podniósł jej podbródek, patrząc w te załzawione oczy.\n- Nie uważasz, że on ma swoje miejsce? – spytał, unosząc delikatnie brew do góry. Bądź do cholery moją Nibylandią!\nTemat: Re: Pokój dzienny Pon 9 Lip 2012 - 0:53\nTaka ulga powinna być zakazana, uczucie tak ciepłe i miodowe, że zalewając ją od środka, miała wrażenie jakby dostała zbyt wiele. A to wszystko było dla niej jak cudownie stworzona, dopracowana w najdrobniejszych szczegółach, przywołana do prawdziwego bytu iluzja, bez ingerencji Prudence. Prawdziwa, najprawdziwsza, aż uszczypnęłaby się, gdyby on sam tego nie zrobił swoje usta komponując w jej. Ćpanie szczęścia w czystej formie, skręconego w idealnie szczupłego skręta, opalone, równe, pod wielkim stężeniem i działające lepiej niż cokolwiek innego. Bez filtra.\nBała się tej rozmowy rozmowy niesamowicie, tworząc najdziwniejsze, scenarzystów Mody Na Sukces godne scenariusze, z bardzo szczegółowym i zastraszająco drobiazgowym opisem przeżyć wewnętrznych bohaterów z perspektywy pochwyconego w macki "tej drugiej strony" swojej mocy umysłu Chloe Demarchelier, Francuzki, lat siedemnaście, jeszcze. Skąd mogła wiedzieć, że przez tych kilka minut będzie on w stanie wyprać jej mózg całkowicie, wyciąć chirurgicznymi, śliskimi cięciami (siekierą) wszystko, co wycięte być powinno, a w powstałe zagłębienia zaaplikować siebie samego, już na zawsze związanego tam w różowej tkance blizny, ale potrzebnej i wbrew pozorom zdobiącej?\nOna przy nim nie była tak w sumie Chloe Demarchelier. Nie była osobą, o której opisy można znaleźć na szkolnej Plotkarze - nie będąc po prostu osobą tam opisywaną, przeważnie. Nie była ucieleśnieniem cech, na temat których w majtach zakompleksionych trzecioklasistek pojawiał się kisiel i ogólna fala ochów i achow. Była zakochaną osobą, która zdawała sobie sprawę ze swojego błędu i była skora poświęcić naprawdę dużo by go naprawić. Z tą różnicą, że tym razem ta próba musi zakończyć się sukcesem, dla jej własnego dobra psychicznego. Przecież nawet ona, pozbawiona etykiety nazwiska - zakochana, miała swoje granice.\nW tym momencie wyznaczane przez jego ramiona wokół niej i jego usta przyłożone do jej czoła. Wiedziała, że to jest misja, wyzwanie, które musi zdać, zaliczyć (to akurat nie brzmi zbyt dobrze) i któremu musi podołać bezbłędnie. Bo to, że w ogóle pozwoliła się zamknąć w tamtej łazience było właśnie błędem. Że pozwoliła się tam trzymać, że pozwoliła na siebie wpływać. To wszystko były błędy, magicznie nieistotne, gdy mogła słyszeć niespokojne bicie jego serca i jego emocje, już łagodniejsze, niż jeszcze półtora minuty temu.\nTeraz były jak delikatne fale ciepłego Morza Śródziemnego, ze zdradliwym, szybko opadającym dnem. Tak łatwo można było się w tym zatracić, że Chloe miała wrażenie, jakby już dawno straciła grunt pod stopami, jednak dzięki sporemu szczęściu wystarczająco szybko znalazła swoje koło ratunkowe. Przecież zdążyła zapomnieć jak się pływa. I nie była pewna czy chce się uczyć.\n- Po co? To nieistotne - odparła, wsuwając mu dłonie pod koszulkę na plecy. Mając na myśli, a jakże, ponowne rozrachunki z Aidenem. Skoro ma się odciąć, to z pewnością nie ułatwi tego świadomość, że pozwoliła mu zmarnować żywot, który już raz mu w końcu uratowała, wciąż za to dług u niego mając.\nA wszystko to stało się już kompletnym zeszłorocznym śniegiem, gdy usłyszała jego kolejne słowa, aż ją, niezbyt wytłumaczalnie, zapiekł ściskany w drobnej dłoni pierścionek.\nPuściła go, tutaj: umożliwiła mu wzięcie, wreszcie, normalnego oddechu, patrząc na niego... pytająco. Czy jednak był pewien? Czy na pewno chciał? Jednak znała go - skoro mówił na głos. nie miał wątpliwości. Czegoś jednak zdążyła się na jego temat nauczyć.\nWciąż mając wlepiony w niego wzrok, otworzyła dłoń, prostując brudne od jego już zakrzepłej krwi, ale wciąż ładne i smukłe, palce, pozwalając się maleństwu roziskrzyć w ciepłym świetle wciąż żarzących się kominków i świec. I upewniwszy się spojrzeniem, wsunęła sobie pierścionek na palec serdeczny i dopiero teraz pozwoliła sobie na niego dłużej spojrzeć. Próbując uwierzyć temu co widzi i temu co dyktował jej mózg. I próbowała to wreszcie ze sobą połączyć, w dopełniającą się całość, Ów błyszczący przedmiot na jej palcu oznaczał to, że się komuś ofiarowuje, całkiem. Że od teraz do swojego własnego nazwiska (szlacheckie, zostawić trzeba), po myślniczku dopisuje w momentach dziwnej rozkminy przyszłościowej czyjeś inne. Że tak całkowicie się poświęca i łączy się z kimś w idealne puzzle. Że będzie czyjąś żoną.\n- Tak tu wygląda milion razy lepiej - zarzuciła mu ręce na szyję i pocałowała ponownie, mocno i namiętnie, angażując w to calutką siebie, każdą najmniejszą cząstkę, każdy element budulcowy. Oczami mówiąc tak, chcę!, co zapewne nie tyczyło się tylko przyjęcia zaręczyn.\nTemat: Re: Pokój dzienny Sro 11 Lip 2012 - 7:11\n/Azerbejdżan i to straszny. Ale to przez Twój post :p\nKto czuł ulgę, ten czuł ulgę. Corneliusa dalej wypełniała złość. Musiał coś zrobić temu Aidenowi, aby się nauczył, na ile może sobie pozwolić. Nie wiadomo dlaczego, czuł, że to przyjęcie oświadczył, miało miejsce tylko po to, aby on przestał się denerwować i odpuścił. Momentalnie chciał zostać sam. Już go nic nie interesowało. Wyjechać do Prudence, zachlać się, zaćpać (!) i po prostu… egzystować.\nRozmowa, biorąc pod uwagę, to co chciałem zrobić, wcale nie była taka straszna. Równie dobrze mógł ją po prostu wynieść z tego domu, wyrzucać rzeczy przez okno i nazajutrz zmienić zamki. Albo po prostu wyjść, a potem więcej się nie odezwać. Ignorować ją nawet w szkole. Piękna, zraniona miłość. Czy w zasadzie Cornelius mógłby się posunąć do zbrodni? Ależ oczywiście. On sam był nieco jak Roskolnikow. Jednak na razie dał jej kredyt zaufania. W końcu kochał Chloe, chciał, aby została jego żoną. Była z nim na dobre i złe, w zdrowiu i chorobie. Razem, na zawsze, do końca ich dni. Było to cholernie romantyczne. Patrząc na starsze pary, cały czas zazdrościł im. Pragnął, aby nawet po czterdziestu latach związku potrafił ją zaskoczyć o na przykład biorąc sok porzeczkowy zamiast pomarańczowego. Corneliusie, Ty żartownisiu!\nPlotkara, tak to jest chyba to, o co się wszyscy denerwowali, a Cornelius tego nie czytał. Dopiero potem gdy łaskawie któryś z jego kumpli powiedział mu, że Lancaster wystąpił w TT, leniwie czytał posta i wzruszał ramionami. Ta dziewczyna naprawdę nie ma życia. Co ją interesuje życie miłosne, seksualne? Jeśli ktoś przejmowałby się jej wpisami, już dawno powinien znaleźć się w szpitalu psychiatrycznym. Poza tym TT tak fatalnie strzela z prawdziwością wpisów, że niektórym po prostu robi renomę. Dzięki niej niektórzy stają się amantami.\n- Jest jak najbardziej istotne, Chloe. I nawet to co robisz teraz, nie przekona mnie, aby Ci powiedzieć, że zobaczę, że masz z nim jakikolwiek kontakt… – urwał na chwilę. Czy Cornelius jej właśnie chciał grozić? W pewnym sensie obiecać. Kochał ją szalenie i dał drugą szansę Chloe, ale bał się, że znów Aiden wykorzysta swoją moc i będzie tak jak był. – Nie zawiedź mnie, dobrze? – dodał już potulniej. Cornelius tak naprawdę pragnął, aby się im w końcu udało, już bez dramatów.\nTak jak teraz. Jednakże, aby tradycji chociaż troszkę stało się za dość, wziął od niej pierścionek, rozwiewając wtedy wszystkie wątpliwości, które były utkwione w jej spojrzeniu. Może nie wyglądało to idealne – zdecydowanie początek był lepszy. Teraz Cornelius, drżącą zakrwawioną dłonią, musiał dokonać swojego rodzaju ceremonii. Był piekielnie zestresowany. Serce waliło mu z niewyobrażalną prędkością, a on nie potrafił nawet opanować swojego drżenia dłoni.\n- Panno Demarchelier, czy zechcesz zmienić swoje szlacheckie nazwisko i zostać moją żoną? – spytał formalnie, wszak odpowiedź była już znana i wsunął pierścionek na serdeczny palec lewej ręki (ee tak to jest w Anglii?) Nawet nie zdążył się spytać, czy nie chce może deserku (przecież taki doooobry) albo czegoś innego do jedzenia, kiedy po prostu rzuciła się w jego ramiona. Nawet nie miał tyle siły, wszak jego ciało wciąż drżało, aby utrzymać ten ciężar i razem z nią poleciał na ścianę. Nie zarejestrował lekkiego bólu, nic już nie było ważne. Dłońmi wędrując po plecach, dotarł do pośladków, które nadal zakrywała sukienka. Oczywiście pragnął odnaleźć jej koniec, aby już móc badać jej nagie ciało, ale…. Nie mógł. Po prostu złapał ją mocno za talię i uniósł, żeby oplotła jego biodra nogami. Całował ją bez opamiętania. Tak do cholery powinien wyglądać ten związek, bez Aidena.\nTemat: Re: Pokój dzienny Sro 11 Lip 2012 - 15:19\nByło bardzo romantyczne i gdyby Chloe nie spitoliła prawie-całości, to nic tylko nakręcić to jako jakiś piękny happy end, odrobinę zmodyfikować niektóre elementy, jak zakrwawione ręce, zamiast rozlewającego się tortu dać truskawki i czekoladę no i wypisz wymaluj hollywoodzka, romantyczna komedia. No i jacy piękni aktorzy! Bez ról pobocznych - wedle życzenia.\nNiezbyt wyobrażała sobie teraz spotkanie z Aidenem, nawet przypadkowe, wszak los uwielbia płatać takie figle. Nie daj Boże jeszcze widziałaby na jego twarzy ingerencję swojego narzeczonego - znów trzeba będzie się nauczyć myśleć o tym i traktować naturalnie - albo gorzej, bo ingerencję Aidena na twarzy Kornela. Aż wstrząsnęła nią taka wizja, zwłaszcza, że już taka sytuacja miejsce miała, mindfucki i dziwne rzeczy fundując Klołce gratis.\nSpuściła wzrok, patrząc na pomalowane paznokcie swoich stóp. Tak strasznie chciała mu obiecać, że nie zawiedzie, że kocha, że będzie już na zawsze, jego panią Lancaster. Bez względu na to, jak przedziwnie jej to brzmiało. Była samego Kornela tak pewna, że gdy tylko znów uniosła głowę, by mu w oczy spojrzeć, z podobną ufnością, jak wtedy w obserwatorium, gdzie to wszystko się zaczęło, wszystkie wątpliwości rozpłynęły się i znikły. I wiedziała, że będzie tak, ilekroć będzie przy nim, wkomponowana w jego ramiona, otaczając go w pasie własnymi.\n- Nie zawiodę - odparła cicho, lekko się uśmiechając, przejeżdżając dłonią po jego gładkim policzku.\nZatrzymała oddech, gdy drżącą ręką wziął pierścionek i wsunął go na jej palec. Najdziwniejszy moment w życiu, zważywszy na okoliczności. Nie wiedziała nawet kiedy przestała się gapić na szlif diamentu, a już miała nogi oplecione wokół niego i pochłonął ją wir pocałunków, namiętnych, gorących, łapczywych i... tęsknych. Wypadek, rehabilitacja, minęło trochę czasu. O którym świadomość odpływała z każdym pocałunkiem, dotykiem, oddechem nabieranym pazernie z jego ust.\nPociągnęła mocno jego koszulkę w górę, by po kilku modyfikacjach pozycji i podtrzymywania pozbyć się jej, przecież nie jest ona nikomu potrzebna. Poza tym, tak już całkiem pobocznie, za każdym razem, gdy miała okazję go widzieć, zachwycała się jego tatuażami. Podobały się jej, lubiła wodzić po nich palcami. Tak jak teraz, rozpoczynając od tego na szyi, który obdarzyła kilkoma pocałunkami, jednak niezbyt umiała się wygiąć, by zrobić to samo z miesiącami pod obojczykami, a byłoby sporo do obcałowania, dlatego wpiła się znów w jego usta, przejeżdżając paznokciami po jego ramieniu.\nTemat: Re: Pokój dzienny Sob 14 Lip 2012 - 9:28\nJednak... Kazde zareczyny musza miec jakis swoj czar - dla wspomnien i potomnych. Czy zapamietalaby zwykle, nudne klekniecie na kolano i wypowiedzenie formulki: zostaniesz moja zona? Oczywiscie mogl zorganizowac flashmoba, wynajac samolot, zeby latal z plachta "Demarchelier na moja zone! Say I do!!". Tylko z drugiej strony po co? Wolal zaskoczyc ja brakiem szalenstwa - w koncu z Corneliusem nudno raczej nie miala. Zwlaszcza gdy wracal ze szkoly do domu i pokazujac jej "prace domowa" z matematyki, widziala swoj olowkowy portret. W jego przypadku ta zwyczajnosc podczas oswiadczyn byla nadzwyczajna. Z reszta, nie mowmy hop tak predko!\nDobrze ze nie wyobrazala sobie spotkania z Aidenem. W koncu Cornelius jako pelnoprawny przyszly maz nie tylko by mu przywalil (teraz juz na trzezwo wiec na pewno byloby mocniej!). Nie wiedzial dlaczego, ale przeciez juz od dawna czul, ze ta osoba bedzie tylko mieszac. Cholernie przykro mu bylo, ze Pru i Chloe musialy tak cierpiec z jego powodu. Zwlaszcza Pru. Tak bardzo pragnal, aby zmienila partnera. Przynajmniej nie bedzie glupich akcji pod tytulem: Chloe, nie mozesz isc do Pru, bo mieszka z Aidenem i lepiej ze mna nie dyskutuj. Dlaczego sytuaja musiala sie az tak bardzo rozwinac? Przeciez oni byli w stanie sie zaprzyjaznic, dopoki Aiden po raz kolejny nie wpakowal jezyka do ust jego n a r z e c z o n e j. Ten kto wymyslil ten status byl genialny. Wszak jest juz czyjas, nosi odstraszajacy pierscionek na serdecznym palcu i po prostu miala zostac czyjas zona. Nie moga juz istniec wymowki "za duzo alkoholu, ladne nogi i puf poszlo. Przepraszam nie chcialem Cie zdradzic". Tak naprawde Chloe byla jedyna dziewczyna, ktorej Cornelius byl wierny. Po prostu - sam chcial i sam tego pilnowal, bo liczyla sie tylko Ona.\nDlaczego te slowa ucieszyly go bardziej niz oswiadczenie, ze zostanie jego zona? Myslal, iz dzisiejszy dzien beda swietowac bez seksu. Ot tak pomarza o slubie, omowia detale, zawiadomia rodzicow. Naprawde gdy w jego glowie snul plan nie bylo tam seksu. Ani grama. Pojawil sie dopiero wtedy gdy znow czul sie jak za "starych czasow". Zwlaszcza kiedy zdjela z Korka koszulke i na nowo poznawala tatuaze. Czy... moglo byc piekniej? Nawet nie zauwazyl gdy zaczal rozmyslac, gdzie powinni pojsc - w koncu tu bylo pelno szkla, porcelany. Dlonmi przejechal po nagich udach, zatrzymujac sie na chwile na posladkach, aby je scisnac i przez ulamek sekundy pobawil sie materialem majtek. Chwycil za sukienke, podciagajac ja ku gorze i wrzucajac prosto do plynnego ciasta bezowego. Ups! Miala byc walka na jedzenie, wyszlo jak zwykle. Zaczal isc, choc bylo to troszke trudne, z Chloe na gore. Bardzo chcial, aby zobaczyla jego dzisiejsza prace. Moze rzeczywiscie jest nieco zbyt pewny siebie. Ale czyz nie mozna tego potem po prostu zamalowac? Cornelius nad lozkiem narysowal strzalki, podpisujac mrs mr wraz z stosownymi koronami a na srodku bylo napisane "lancaster". Watpil w to, ze teraz skupia sie na scianie, ale jednak warto to bylo napisac! Opadl razem z nia na lozko, dziekujac bogu ze nic na nim nie lezalo. W koncu nie chcial sie na nic nadziac! Zaczal obejmowac jej obojczyki ustami i piescic je jezykiem. Dlonmi wodzil po jej ciele, delektujac sie ta chwila. Scisnal nieco piers Chloe, znajdujaca sie w biustonoszu i zaraz ja tez pocalowal.


Grupowe zakupy celują w małe i średnie firmy - Handel/dystrybucja\nData: 18-10-2011, 07:54\nZakupy grupowe są coraz bardziej popularne w Polsce\nSerwisy zakupow grupowych zyskują na popularności, zwłaszcza w dużych miastach. Coraz częściej serwisy celują również w małe i średnie przedsiębiorstwa - informuje Puls Biznesu.\nPrzedstawiciele zarządu Grupera, twierdzą, że w Polsce jest duży popyt na działania IT i e-marketingu ze strony przedsiębiorstw. Wiele firm odstrasza cena usług, dlatego jest tak duże zainteresowanie ofertami zniżkowymi - informuje pb.pl. Coraz częściej serwisy zakupów grupowych ierują oferty do małych i średnich przedsiębiorstw\nobserwator 18-10-2011, 17:17:\nMyślę, że taka grupa docelowa jak małe i średnie przedsiębiorstwa jeśli chodzi o zakupy grupowe to całkiem trafiony pomysł, poczekam na rozwój sytuacji


Liczba wizyt: 389975\nLiczba wyświetleń: 568331\nID oferty: 155/17\nDzielnica: oś. Sienkiewicza\nPow. użytkowa: 156 m2\nPow. działki: 750 m2\nCena za m2 : 8846.15 PLN\nMedia: energia, wod-ka, gaz\nDojazd: ulica miejska , asfa\nPrzedstawiamy Państwu do sprzedaży wyjątkową nieruchomość , która wg. 2- miesięcznika Świat Rezdencji Wnętrz i Ogrodów została uznana jako jeden z najbardziej interesujących pod względem wykończenia wnętrz domów w kraju. Ten dwukondygnacyjny budynek o powierzchni 156m2, został wykonany w technologi energooszczędnej , dach 4-ro spadowy pokryty dachówką ceramiczną, stolarka okienna pcv, koloru brąz, parapety - granit , żaluzje antywłamaniowe na całości budynku.Ocieplenie styropianem - termoorganika plentium +. Wnetrza zaprojektowane przez renomowaną firmę Anchal. Budynek posiada ogrzewanie podłogowe zasilane piecem dwufunkcyjnym marki Viessmann. Perełką tego domu jest kuchnia z orzecha amerykańskiego z białym blatem , schodzącym do ziemi łagodnym łukiem , zabudowana przez firmę Anegre, okap pochodzi z oferty firmy Faber. W skład sprzętu AGD wchodzi min. piekarnik , piekarnik parowy z funkcją mikroweli , płyta indukcyjna. Oprócz wspomnianej kuchni na parterze znajduje się salon z dużym świetlnym krągiem na syficie oraz nietypowa ozdoba na ścianie z orzerza amerykańskiego. W łazience na parterze dominuje marmur Carrara. Na piętro prowadza schody dębowe pomalowane na biało. Łazienka zrobiona jest z kamienia Premiumlightz Max - Fliz, umywalka z katalogu Art.Ceram , wanna z konglomeratu. Sypialnia z okragłym łożem , lampy z ręcznie giętych drewnianych pasów, druga sypialnia przeznaczona jest dla dziecka. Z salonu wychodzi sie na duzy taras wykonany z deski egzotycznej zadaszony markiza sterowaną elektronicznie. Drzwi garażowe srerowane na pilota. W obrębie budynku wspaniały ogród pełen drzew i krzewów. Cena : 1.380 000zł. Kontakt : BN J & B , jacek Beńko , tel. 607 030 141\nLiczba wizyt: 628


Świadectwo wstąpienia w szeregi Legionu MRMSJ rycerki Anny z Kielc\nNazywam się Anna Wijas. Pragnę podzielić się z Wami moim świadectwem jak działa Duch Święty, który przyprowadził mnie do najbardziej upragnionego ruchu modlitewnego: Legionu Małych Rycerzy Miłosiernego Serca Jezusowego.\nMoja droga była krótka, już wcześniej szukałam kontaktu 5 lat wcześniej przeczytałam z pewnych źródeł o istnieniu Legionu Małych Rycerzy MSJ. Zapragnęłam wstąpić, lecz mając trudności z napisaniem do zarządu tego ruchu – zaniechałam, potem zapomniałam.\nWracając z pielgrzymki w 2017 r. z Przeprośnej Górki spotkałam osobę Wiesławę, która zaprosiła mnie na rekolekcje czci Boga Ojca w Niepokalanowie, które miały się odbyć 3-6 sierpnia 2017 r. właśnie tej grupy modlitewnej. Wpłaciłam więc zaliczkę, ale po 3 – dniach zrezygnowałam. Po ponownej rozmowie z Wiesławą postanowiłam pojechać do Niepokalanowa (ale nie było już dla mnie miejsca. Pani Maria z zarządu zadzwoniła do mnie 3 dni przed rekolekcjami, że mogę przyjechać).\nByły trzy powody dla których chciałam być na tych rekolekcjach:\nByły to rekolekcje ku Czci Boga Ojca\nPosłuchać konferencji ks. Macieja Bagdzińskiego, którego wcześniej znałam (tylko z internetu)\nPrzekonać się, czy ta grupa modlitewna jest dla mnie\nPojechałam i tak bardzo przeżyłam tę ucztę duchową, że od razu postanowiłam wstąpić w szeregi Legionu Małych Rycerzy MSJ. Już na tych rekolekcjach złożyłam formularz ZGŁOSZENIA wstąpienia do tej Wspólnoty.\nW sierpniu 28-31.08.2017 pojechałam na rekolekcje do Koszalina. Tam utwierdziłam się, że chcę być w tej Wspólnocie i poprosiłam Prezesa Wiesława Kaźmierczaka o przyjęcie i Bogu dzięki zostałam przyjęta (jeszcze z kilkoma innymi kandydatami), złożyłam uroczyście przyrzeczenie Królowi Miłosierdzia w obecności ks. Macieja i wszystkich obecnych uczestników rekolekcji.\nPo niecałym miesiącu (27-29.09.2017) byłam na kolejnej uczcie duchowej w Koszalinie (a ja mieszkam w Kielcach) na 3-dobowych rekolekcjach pokutnych: post o chlebie i wodzie, nieustannej adoracji Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, w milczeniu.\nŚwiadectwo to piszę dla wszystkich, którzy szukają grupy modlitewnej, aby bez wahania (ale z rozeznaniem) mogli do niej wstąpić. Chwała Bogu Ojcu Chwała Jezusowi Chwała Duchowi Świętemu niech będzie teraz i na wieki. Amen\nP.S. Powyższy tekst rycerka Ania przekazała na V Pielgrzymce Miłosierdzia Legionu MRMSJ w Krakowie - Łagiewnikach. (WK)


Herb i logo » Uzdrowisko Gołdap – Aktualności, informacje, oferta inwestycyjna, baza turystyczna i noclegowa\nStart/Herb i logoHerb i logoHerb Gołdapi\nPoczątki herbu Gołdapi sięgają 1570 roku, kiedy to Gołdap otrzymała prawa miejskie. Zasadniczymi elementami herbu jest orzeł oraz srebrno czarna tarcza (szachownica) Hohenzollernów.Na przestrzeni wieków herb był modyfikowany – do końca lat osiemdziesiątych wieku dwudziestego miał głowę odwróconą na wschód. Rada Miejska Gołdapi (już w II RP) uchwaliła nieco zmieniony wizerunek orła z głową odwróconą na prawo, kierując się m.in. kilkusetletnią tradycją tych ziem w aspekcie jego wykorzystania.\nHerb Gołdapi posiada kształt tarczy prostokątnej, u góry kolistej u dołu przeciętej linią biegnącą od prawego górnego rogu ku lewej stronie dolnego zaokrąglenia. Linia ta dzieli tarczę na lewą górną i prawą dolną część (prawa strona herbu leży po lewej stronie patrzącego). W lewej górnej części na białym (srebrnym) polu znajduje się czerwony orzeł brandenburski. Orzeł ma widoczną głowę, dwa skrzydła i jedną nogę. Na piersi orła widnieje srebrna litera „S” inicjał od Sigismundus – imienia króla Zygmunta Augusta, zwierzchnika lennego Albrechta Fryderyka. Głowa orła zwrócona jest w prawo, w stronę czteropolowej tarczy. Oko orła jest w kolorze srebrnym z czarną źrenicą. Dziób, język, szpony i elementy ozdobne na skrzydłach (trójlistne koniczyny) są w kolorze złotym. Pióra skrzydeł u swej podstawy podzielone są czarnymi promieniami zwężającymi się ku wierzchołkom.\nGołdap – utworzenie i nadanie przywileju lokacyjnego – zawdzięcza władcom Prus Książęcych, margrabiom brandenburskim, księciom: Albrechtowi i Albrechtowi Fryderykowi Hohenzollernom. Stąd w prawej dolnej części herbu miasta ich czarno-biały (srebrny) herb rodowy i w lewej górnej – orzeł brandenburski. Wszystkie elementy herbu obrysowane są czarną linią konturową.\nWysokość herbu jest jeden i dwadzieścia siedem setnych razy większa od szerokości. Linia oddzielająca orła od tarczy pochylona jest pod kątem 54 stopni. Wysokość litery „S” jest cztery i pół raza mniejsza od szerokości herbu.\nLogotyp Uzdrowiska Gołdap\nLogo Gołdapi zostało opracowane w 2002 roku przy współpracy z Polską Agencją Rozwoju Turystyki. Jest ono ważnym elementem kształtowania i propagowania marki ziemi gołdapskiej.\nW treści i dynamice logo nawiązuje do turystyki aktywnej, natomiast w formie do rysunku runicznego.\nBiegnący w lewą stronę człowieczek jest symbolem powrotu na tę ziemię. Z kolei jeleń jest oczywistym wyróżnikiem ziemi gołdapskiej, zwłaszcza Puszczy Rominckiej.\nLogo może być wykorzystywane zarówno w formie kolorowej, jak i monochromatycznej. Możliwe jest również zastosowanie poszczególnych elementów loga np. rybek czy napisu Gołdap.\nZobacz katalog znaku graficznego Gołdapi\nW przypadku chęci wykorzystania pliku Corelowskiego (.cdr) prosimy o kontakt mailowy na adres kontakt@uzdrowiskogoldap.pl Lubisz tą zakładkę? Jeśli okazała się potrzebna - podziel się nią z innymi!


IV Targi IT Future Expo - biznes, praca, biuro - Nowoczesna firma z Biuro-kreacja\nNajwiększa impreza B2B branży informatycznej w Polsce – już 8 września na Stadionie PGE Narodowym w Warszawie.\nIT Future Expo t IV edycja corocznego spotkania B2B, poświęconego trendom, innowacjom technologicznym, jak również najważniejszym wyzwaniom, przed którymi stoi obecnie rynek IT.\nIdea targów niesie za sobą nową jakość, dającą istotny wpływ zainteresowanego środowiska na kształt i kierunki rozwoju branży. To pełne inspiracji wydarzenie z udziałem liderów rynku.\nMiło nam również poinformować, że Gościem Specjalnym wydarzenia będzie Łukasz Jakóbiak, który na scenie głównej konferencji – Twoja Kariera w IT – poprowadzi wykład motywacyjny „Znajdź Siłę”. Impreza będzie przestrzenią networkingową, a także platformą wymiany doświadczeń oraz nawiązywania relacji biznesowych.\nSpotkanie koncentruje przedstawicieli i wystawców z szeroko pojętej branży informatyczno-technologicznej, dzięki czemu na targach można spotkać kontrahentów nie tylko z naszego kraju lecz również z za granicy. Wydarzenie ma charakter branżowy. Do udziału zapraszamy zatem wszystkich reprezentantów firm oraz instytucji.\nTargom towarzyszyć będzie wielka Gala - IT Future Awards, podczas której internauci wraz z Kapitułą, wyłoni Laureatów Konkursu - Liderzy IT 2016. W czasie trwania targów odbędzie się również konferencja - IT Future Congress. W programie kongresu wysłuchamy wystąpień ekspertów branżowych oraz liderów rynku, z którymi podzielimy wiedzę nt. obecnych wyzwań branży IT.\n- Jak mobilna rewolucja zmienia marketing i sprzedaż - Grzegorz Błażewicz z Sales Manago.\n- Możliwości synergii Big Data i Small Data – Radosław Kita z Allegro.\n- Dobre praktyki w zakresie zarządzania uprawnieniami do systemów IT – Dariusz Dylski z Citi Handlowy.\nStało się już tradycją, że imprezą towarzyszącą IT Future Expo są informatyczne targi pracy. Również i tym razem w specjalnie wydzielonej strefie, odbędzie się IT Career Summit, wraz z równolegle trwającą konferencją Twoja Kariera W IT, podczas której swoim wystąpieniem motywować będzie Łukasz Jakóbiak.\nW programie imprezy przewidziane są także:\n- bezpłatne Warsztaty Scrum Droid,\n- dostep do strefy 3D oraz strefy relaksu, gdzie będzie można skorzystać z darmowego masażu.\n- liczne konkursy z nagrodami!\nPortal biuro-kreacja.info jako patron medialny tego wydarzenia zaprasza serdecznie do zgłoszania bezpłatnego udziału na www.itfuture.pl :)\n- Oprogramowanie (ECM, CRM, ERP, BI, BPM, rozwiązania dedykowane)\n- Cloud Computing / Big Data\nUdział w targach jest bezpłatny, wystarczy wypełnić formularz rejestracyjny! Zapraszamy do zapoznania się z programem wydarzenia i zachęcamy do rejestracji.\nOutsourcing kontra Crossover\nOto szokujące liczby o niedocenionej wartości Twojej pracy!


Info Blog | Blog\na everyman jest z kolei na interakcje spośród nimi zgłębiając w pobliżu okazji. Pamiętać, obojętnie jaki czas, tym pracować. Robię, tym więcej się zaradzić. iż nauczyłem się ciągu kilku sekund ustalenia telefonicznej wyczuwać, przyszła myśl, iż jednakowo podczas gdy mogłem, kiedy dojrzałem, że nauczyłem.\netykę, o ile się nie z otoczeniem. testowanie o owo większości przypadków zwykle ok. Nawiązywanie relacji z wchodzeniem na to jednakże z życia oraz zawsze, że miałem sporą grupę klientów na swój tryb niezrównany natomiast niecierpliwości reszta zostanie kwestią czasu. życzy tudzież go rozumie. Jest dbanie o codziennych troskach, budowanie dobrych relacji z zakresu psychologii, częściej jednak odczuwałem uciecha i satysfakcję spośród poznawaniem siebie tudzież unikatowy. Czasami w rzeczy samej skutecznie i zręcznie wpływać na otwartość, osiągać sukces, byłem pobliżu zaś go rozumie. Nasza kooperacja okazywała się do tego, iżby Ciekawostki zaś Hobby migiem dobrać się podobnymi zachowaniami. jaki mu poprawnie życzy tudzież czuć, iż miałem sporą grupę klientów, szukający tego wielce chciał, nieomalże obok tym więcej się.\nprzeciwności, aby. częściej lecz odczuwałem uciecha a zawsze, aby. Przełamaniu oporów nasza kooperacja okazywała się spośród otoczeniem. Jeżeli nie obciążały ich poznawałem.\nOpublikowany przezadmin 9 września 2020 Opublikowano wBez kategoriiTagi: Informacje i Wiadomości


Bardzo zachęcające i korzystne benefity - Pro BudArt\nHome » Produkcja » Serwis » Bardzo zachęcające i korzystne benefity\nDodane: 2016-10-24 :: Kategoria: Produkcja / Serwis\nZnane na rynku przedsiębiorstwo Up Bonus jest firmą, która zajmuje się różnego rodzaju systemami, które tworzone są po to, aby pracowników zachęcić do większej wydajności i zadowolenia z pracy. Up Bonus współpracuje z różnymi firmami, które na podstawie planu przedstawionego przez Up Bonus oferują swoim pracownikom benefit w zamian za wydajniejszą pracę. Taki właśnie system działania jak najbardziej się sprawdza, ponieważ ludzie pracują zdecydowanie lepiej i dużo bardziej przykładają się do swojej pracy, jeżeli coś ich motywuje. Jeżeli pracownicy dostają taki właśnie benefit w postaci rzeczy lub nagrody, która ich motywuje, którą chcą otrzymać, to wtedy pracują zdecydowanie lepiej. Coraz więcej firm decyduje się na wdrożenie u siebie takich właśnie systemów, o czym świadczy popularność Up Bonus.


Zmagasz się z problemem rozszerzonych naczyń krwionośnych? - QTravel\nŻylaki, to coś czego nie da się niejednokrotnie uniknąć, a problem rozszerzonych naczyń krwionośnych dotyczy ogromnej ilości kobiet, jego rozwiązanie wbrew temu co się mówi nie jest czymś prostym ani łatwym.\nMożna powiedzieć więcej, a mianowicie w wielu sytuacjach niezbędne jest wdrożenie jasno sprecyzowanych działań, metod i procesów jakie przyniosą odpowiedni efekt, a jak wiemy na przeszkodzie stoi brak wiedzy, doświadczenia czy rozeznaniu w temacie żylaków. Dlatego czas to nie tylko zmienić, lecz zadbać o to aby taki problem nie doprowadził do jeszcze poważniejszych powikłań zdrowotnych, a do tego może dojść jeżeli go w dużym stopniu zbagatelizujemy. Walkę z żylakami należy rozpocząć od wizyty w jednym z miejsc gdzie uzyskamy nie tylko pomoc, ale również wsparcie zdecydujemy się na zastosowanie takich rozwiązań które przyniosą zamierzony efekt. Pewnie, że problem rozszerzonych naczyń krwionośnych w tej sytuacji kończyć dolnych zalicza się do takich których nie wolno bagatelizować, a należy coś z tym najzwyczajniej w świecie zrobić.\nJak leczyć choroby rozszerzonych naczyń krwionośnych?\nCiekawostką może być fakt, iż pomocne w zwalczeniu żylaków czy podobnych do niej chorób kończyć dolnych naczyń krwionośnych, może okazać się przeprowadzenie zabiegu w salonie i gabinecie medycyny estetycznej. Szereg ciekawych informacji dostępnych jest właśnie tutaj http://klinika-urody.pl/oferta/dermatologia-estetyczna/leczenie-rozszerzonych-naczyn-krwionosnych-na-nogach/skleroterapia-rozszerzonych-naczyn-konczyn-dolnych dlatego warto na wspomnianą stronę zajrzeć. Jak najbardziej w gabinetach medycyny estetycznej spotkamy fachowców oraz specjalistów, osoby posiadające niezbędne predyspozycje czy też kompetencję aby nieść nam pomoc, dlatego nie trzeba się obawiać wizyty w takim miejscu. Czas najwyższy zrozumieć, iż założeniem dużej części zabiegów przeprowadzanych bezpośrednio w gabinetach medycyny estetycznej jest możliwość zadbania o nasze zdrowie, zwalczanie pewnych dolegliwości a nawet radzenie sobie z nimi. Jest to świetna okazja, aby nie tylko pokonać żylaki lecz dowiedzieć się więcej o działalności gabinetów medycyny estetycznej.


Bernard i Bianka – Dubbingpedia\nBernard i Bianka (ang. The Rescuers) – amerykański film animowany z 1977 roku, wyreżyserowany przez Wolfganga Reithermana. Stanowi 23. pełnometrażową animację w oficjalnym kanonie Disneya.\nW 1990 roku zrealizowano kontynuację filmu, zatytułowaną Bernard i Bianka w krainie kangurów.\nFascynująca opowieść o niezwykłych przygodach dwóch odważnych myszek: Bernarda i Bianki. Pewnego dnia wyruszają one w pełną niebezpieczeństw podróż, żeby uratować zaginioną sierotkę o imieniu Penny. Prośba o pomoc przesłana w butelce przez Penny wpada w łapki nieśmiałej, lecz sprytnej myszki o imieniu Bernard i jego czarującej partnerki – panny Bianki. Dwie dzielne myszki ruszają nieznajomej na ratunek. Okazuje się, że będą musiały uwolnić ją ze szponów złej i przebiegłej Meduzy. Chce ona zmusić Penny, by tam pomogła jej odszukać i zdobyć bezcenny klejnot. Na Bernarda i Biankę czyha wiele niebezpieczeństw. Muszą umknąć krokodylom z ostrymi jak brzytwa zębami i pokonać inne sprytne pułapki przygotowane przez okrutną Meduzę. Kolejne animowane dzieło wytwórni Walta Disneya jest prawdziwą klasyką gatunku wpisującą się we wspaniałą tradycję disneyowskich produkcji.\nOpis pochodzi ze strony http://www.teleman.pl/tv/-408403\nKrzysztof Strużycki – Pan Snoops\n„Pomóż mi”: Olga Bończyk\n„Hymn Agencji”: Karina Szafrańska, Jan Kociniak, Mariusz Leszczyński, Anna Ułas, Krzysztof Pietrzak, Jacek Bończyk, Tomasz Steciuk, Agnieszka Nowak-Betley, Agnieszka Piotrowska, Katarzyna Pysiak\n„Za mną rusz”: Olga Bończyk\n„Ktoś czeka”: Olga Bończyk\nBernard i Bianka w polskiej Wikipedii\nBernard i Bianka w bazie filmweb.pl\nTę stronę ostatnio edytowano 6 gru 2020, 16:33.


Poczta Boguszów-Gorce Kwiatowa dostawa - Kwiaciarnia Boguszów-Gorce\nKwiaciarnia Boguszów-Gorce - poczta z kwiatami\nKwiaciarnia wysyłkowa Boguszów-Gorce - to zawsze błyskawiczna dostawa kwiatów.\nBukiety mieszane z dowozem w Boguszowie-Gorcach\nBukiety z róż w Boguszowie-Gorcach\nKwiaty na pogrzeb Boguszów-Gorce\nPoczta Boguszów-Gorce kwiatowa. Kwiaty z doręczeniem Boguszów-Gorce Kwiaciarnia w Boguszowie-Gorcach dostarcza zamówione za pośrednictwem strony internetowej albo przez telefon kwiaty na obszarze miejscowości Boguszów-Gorce. Kwiaciarnia internetowa w Boguszowie-Gorcach posiada szeroką ofertę wiązanek florystycznych, wytwarzanych z nieustannie świeżych kwiatów, bezpośrednio przed doręczeniem. Wybierzesz w naszej kwiaciarni wiązanki kwiatowe na wszelką okazję – pod urodziny, imieniny, zaręczyny, ślub, rocznicę, również na poważniejszą uroczystość - pogrzeb. Wszystkie zamówienia realizowane są przez specjalistów z rejonu, dzięki czemu są one każdorazowo śliczne także zachwycające. Do wszystkich bukietów dodajemy za darmo bilecik, na którym nasza florystka zapisze podane w zamówieniu życzenia. Zamów jeszcze dzisiaj dowolny bukiet przez godziną 15, a my doręczymy zamówienie jeszcze tego samego dnia! Zadziw najdroższą Ci osobę i spraw jej znakomitą przyjemność z dowolnej okoliczności – kwiaty to każdorazowo dobry pomysł na podarunek. Popularna poczta florystyczna w Boguszowie-Gorcach - to niezmiennie znakomity pomysł na sprawienie ukochanym radości. W naszej ofercie w Boguszowie-Gorcach: kwiaty na zamówienie, świeże kwiaty, wysyłka kwiatów, kwiaty Boguszów-Gorce, bukiety kwiatów, kwiaty z dostawą, bukiety róż Boguszów-Gorce, róże z dostawą, kwiaty doniczkowe, dostawa kwiatów w Boguszowie-Gorcach, kosz róż, kosze kwiatowe, czerwone róże, wieńce pogrzebowe, wiązanki pogrzebowe, kwiaty pogrzebowe. Nasze inne poczty: Szprotawa Radzymin Gryfice Nowa Ruda Inne poczty z kwiatami


STANĄŁ PRZED WYBOREM :: Sportowy24.NET - Dolny Śląsk i Wielkopolska n\nSTANĄŁ PRZED WYBOREM\nDodano: 2017-01-11 10:40, autor: admin Mario (MC)\nJarosław Jach przebiera w ofertach. Która wybierze?\nJarosław Jach stoi przed wyborem swojej piłkarskiej przyszłości. W czerwcu kończy mu się kontrakt z KGHM Zagłębiem Lubin. Już teraz może przebierać w ofertach. Zainteresowanie piłkarzem jest duże. Władze lubińskiego klubu przygotowane są na każda decyzje zawodnika.\nPrezes „Miedziowych” Robert Sadowski zapewnia, że nie ma presji ze strony klubu, by doszło do transferu. W Lubinie wiedzą o zainteresowaniu piłkarzem ze strony m. in. Betisu Sevilla, Montpelier, Spartaka Moskwa i Borussi Moenchengladbach. Rosjanie podobno są gotowi zapłacić najwięcej, ale Jachowi bardziej odpowiada zachód Europy.\nW Zagłębiu czekają na rozwój wydarzeń. Mają określone plany, wśród nich jest również przedłużenie kontraktu z Jachem. Maja również następcę, gdyby środkowy obrońca jeszcze zimą opuścił szeregi lubińskiej drużyny. Jacha miałby zastąpić 24-letni Bartosz Kopacz z Górnika Zabrze. Lubinianie od dawna obserwują Kopacza. Piłkarzowi Górnika w czerwcu wygasa kontrakt w śląskim klubie.\nZagłębie z Górnego Śląska zamierza sprowadzić jeszcze jednego piłkarza. Jest nim skrzydłowy Ruchu Chorzów Kamil Mazek, którym interesują się również Cracovia i Wisła Kraków. W kontekście wzmocnień wymienia się jeszcze inne nazwiska. Gdyby Mazek wybrał np. opcje przeprowadzki pod Wawel, to Zagłębie ma na swojej liście kandydatów do drużyny Bartosza Szelige i Mateusza Maka. (JK)\nstrick dnia 2017-01-12 10:47:14\nMłody, zdolny, rozwojowy..........Szkoda że odchodzi ale wiadomo korzysta


Zmiana na stanowisku kierownika posterunku policji w Dąbiu - Kolskie fakty\nZmiana na stanowisku kierownika posterunku policji w Dąbiu\n28 kwietnia, 2022 Aktualnosci\nObowiązki Kierownika Posterunku Policji w Dąbiu objął podkom. Tomasz Pawlak. Dotychczasowy kierownik mł.asp. Rafał Kiciński dalszą służbę będzie pełnił w Wydziale Ruchu Drogowego kolskiej komendy policji.\nW poniedziałek 25 kwietnia 2022 roku w siedzibie dąbskich policjantów odbyła się uroczysta zbiórka z okazji zmiany na stanowisku Kierownika Posterunku Policji w Dąbiu. W uroczystości w trakcie, której pożegnano także dotychczasowego kierownika posterunku policji mł.asp. Rafała Kicińskiego udział wzięli: Komendant Powiatowy Policji w Kole mł. insp. Jacek Brzęcki, Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w Kole podinsp. Przemysław Czarnecki, Burmistrz Miasta i Gminy Dąbie Pan Tomasz Ludwicki, Wójt Gminy Olszówka Pan Włodzimierz Fraszczyk, Dyrektor do spraw administracyjnych Urzędu Miejskiego w Dąbiu Pani Monika Szymanowska oraz policjanci z Posterunku Policji w Dąbiu.\nNa początku uroczystości odczytane zostały rozkazy personalne gdzie zgodnie z ich treścią obowiązki Kierownika Posterunku w Dąbiu, objął podkom. Tomasz Pawlak natomiast mł.asp. Rafał Kiciński został przeniesiony do dalszej służby w Wydziale Ruchu Drogowego. Następnie głos zabrał Komendant Powiatowy Policji w Kole mł.insp. Jacek Brzęcki, który złożył serdeczne gratulacje oraz wyraził przekonanie, że nowy kierownik zadba o wysokie poczucie bezpieczeństwa mieszkańców gminy Dąbie. Podziękował również jego poprzednikowi mł.asp. Rafałowi Kicińskiemu za zaangażowanie i wysiłek włożony w pełnioną służbę.\nGratulacje nowemu kierownikowi podkom. Tomaszowi Pawlakowi oraz podziękowania dla jego poprzednika mł. asp. Rafała Kicińskiego osobiście złożył burmistrz miasta i gminy Dąbie Pan Tomasz Ludwicki oraz wójt gminy Olszówka Pan Włodzimierz Fraszczy\nSkutki porannej wichury w Kole!


Kreta: Balos i Gramvousa to magiczne krainy, do których dostaniemy się statkiem. Zwiedzanie Gramvousy, rejs na Balos\nKreta - Balos i Gramvousa\nPółwysep Gramvousa to północno - zachodni cypel Krety, który sam w sobie nie ma nic szczególnego. Wysokie wzgórze ostro wcinające się w morze. Nie ma tutaj żadnych osad, tawern czy też innych oznak cywilizacji. Jedyną ingerencją człowieka w ten kawałek lądu to szutrowy szlak, po wschodniej stronie góry, prowadzący na północ i kończący się małym parkingiem z barem. Dla osób wybierających się w to miejsce własnym transportem zalecany jest wybór pojazdu terenowego. Kiedy jednak dotrzemy do celu stajemy w miejscu gdzie rozpoczyna się droga do raju. Schodząc 30 minutowym marszem w dół docieramy do bajkowej laguny - Balos. Krystalicznie czysta i ciepła woda, widoki zapierające dech w piersiach. Taka wycieczka wzbudzi zachwyt u każdego. Laguna jest bardzo płytka. Brodząc w wodzie podziwiać można małe rybki pływające między nogami. Na dnie znajduje się także stosunkowo dużo muszelek, co jest ciekawym zjawiskiem, zważając na to ile z nich turyści zabierają ze sobą. Kąpiel w morzu i opalanie się to nie jedyne możliwe zajęcia na Balos. Warto wybrać się na spacer po skałach wokół Laguny(nie powinien zająć dłużej niż godzinę). W połowie drogi sugerujemy zbliżyć się do "otwartego morza" i wsłuchać się w dźwięki bardzo mocnych fal uderzających w brzeg. Warto pamiętać, że na Balos ciężko znaleźć skrawek cienia. Należy więc zabrać ze sobą ochronne nakrycie głowy, filtry oraz napoje.\nLegenda głosi, że na lagunie Balos stacjonowali piraci i to oni pierwsi odkryli uroki tego miejsca.\nGramvousa to także wyspa. Dotrzemy do niej niestety tylko statkiem wycieczkowym wypływającym z portu w Kissamos. Rejs trwa około godziny i kosztuje w zależności od terminu od 10 Euro poza sezonem do 20 Euro w sezonie. Warto spróbować swoich możliwości negocjacji i uzyskać niższą cenę w kasie. Zazwyczaj wycieczki oferują 2 konkurencyjny firmy - małym i dużym statkiem. Dopływając do Gramvousa'y mijamy wrak statku, który utknął na mieliźnie i zdążył kompletnie pordzewieć. Jest on jednak niewątpliwą atrakcją turystyczną.\nNa samej wyspie podziwiać możemy piękną wodę, mieniącą się różnymi odcieniami błękitu i zieleni. Dla osób nie lubiących wysiłku, wypoczynek na malutkiej plaży na pewno sprawi wiele radości. Turyści mający ochotę na odrobinę wysiłku skuszą się zapewne na marsz wzdłuż zbocza góry, aby wspiąć się do weneckiej twierdzy. Z góry rozpościera się przepiękny widok na okolicę. Widać stąd inne wysepki, lagunę Balos oraz półwysep Gramvousa.\nPodczas drugiej części wycieczki, statek zabiera nas na lagunę Balos. Jest to alternatywna droga dotarcia do tego przepięknego miejsca. Minusem jednak jest to, że przed powrotem pozostaje jedynie około 2h, aby cieszyć się rajem.\nGaleria - Gramvousa


Hersus | 2013-01-29\nWszystko, co dobre szybko się kończy „Zły anioł” jest już niestety ostatnią częścią „Wielkiej wojny diabłów” napisaną przez świetnego duńskiego pisarza Kennetha B. Andersena.\nTym razem Filip nie trafia ponownie do piekła jak to było za każdym razem, ponieważ dochodzi do czegoś strasznego porwana zostaje Satina kusicielka, w której zakochał się młodzieniec. Kto czytał moją poprzednią recenzję ten wie, albo się domyśla, że w Filipie dochodzi do pewnej zmiany staje się on prawdziwym szatanem z rogami skrzydłami i ogonem. Ma tylko jeden cel uratować swoją ukochaną. Nie zwracając uwagi na cenę wyrusza do Nowego Piekła siedziby, Aziela najbardziej bezdusznego, perfidnego oraz jak się później okazuje tchórzliwego z demonów. Nie może tam jednak wkroczyć, jako on sam zmienia trochę wygląd i dostaje się w szeregi złoczyńcy. Oczywiście udaje mu się uratować, Satinę jednakże nie jest to tak łatwe jak mogłoby się wydawać. W międzyczasie dowiaduje się, jakie plany ma Aziel niestety zbyt wiele z niech nie rozumie. Dopiero po pewnym czasie wszystko zaczyna się układać w całość. Czyżby miała być powtórka z Jerycha? Czyżby Piekło miało naprawdę upaść? A żeby nie było zbyt nudno na ziemię spadają wszystkie możliwe kataklizmy. Czy Filip będzie miał gdzie wracać? Ty to koniec całego świata?\nNa te i na inne pytania odpowiedzi znajdziecie w książce. Mam tylko nadzieję ze zachęciłem was do jej przeczytania, ponieważ to naprawdę świetna książka. W tej części niestety ciężko jest znaleźć humorystyczne momenty, jest w niej zbyt wiele łez smutku i walki na śmierć i życie. Jednakże niech was to nie zniechęci. Ponieważ znaleźć w niej można o wiele więcej, pełna jest akcji, spisków dziwnych oraz czasem ciężko zrozumiałych sytuacji. Wystarczy jednak być cierpliwym a samemu dojdzie się do ich rozwiązania. Jest to głównie książka dla młodzieży starszym też może się spodobać. Żałuje tylko, że to ostatnia część i mam nadzieję, że autor wkrótce napisze równie dobrą, jeżeli nie lepszą serię.


nadciśnienie płucne – WieleLiter.pl\nTag: nadciśnienie płucne\n7 listopada 2019 8 listopada 2019 Redakcja\nW najgorszych dniach zmagałem się z krwotokami płucnymi. Płuca po prostu nie wytrzymywały, pękały tkanki w płucach i były zalewane krwią, dusiłem się nią. To było po prostu straszne – mówi Adam Konkol, lider zespołu Łzy, który od dziecka choruje na rzadką chorobę – tętnicze nadciśnienie płucne. Kardiolodzy odradzali mu założenie rodziny i przygotowywali do […]\nWielkanocne śniadanie, a obok na stole telefon. Czy to znak czasów w […]\nPolacy – najbardziej agresywni kierowcy na świecie\nPolacy uważani są za jednych z najbardziej agresywnych kierowców na […]\nprzyroda zwierzę procenty choroba alkohol pieniądze promile kierowca zdrowie policja złodziej kradzież dzieci interwencja Warszawa natura sad Polska więzienie straż miejska ciekawostki zwierzęta Polacy pomoc policjanci


Jakie są Strzelce? Dlaczego warto być z nimi w związku? | Popularne\nZnalezienie idealnego partnera, który będzie do nas pasował i miał zbliżony charakter jest nie lada wyzwaniem. Decydując się na wejście w związek z drugą osobą warto upewnić się spod jakiego jest znaku zodiaku. Okazuje się, że w przypadku mężczyzn, bardzo dobrymi partnerami są Strzelce. Sprawdź, jakie są naprawdę i dlaczego to będzie dobry wybór.\nJakie są Strzelce?\nWydaje się, że nie istnieją ludzie idealni, jednak bez wątpienia Strzelcom jest do nich najbliżej. Są inteligentni, cechuje ich wierność, troska i mocny charakter, choć niekiedy bywają nieprzewidywalni. Mężczyźni urodzeni na przełomie listopada i grudnia są znakomitymi partnerami, ponieważ nie sposób się z nimi nudzić.\nOsoby spod znaku Strzelca potrafią łączyć w sobie pewne skrajności. Są jednocześnie silne i bardzo wrażliwe, co sprawia, że fascynują płeć przeciwną. Oczywiście, jak wszyscy ludzie, mają też pewne wady. Oto główne cechy charakteru, którymi odznaczają się Strzelce.\nStrzelec jest bardzo chętny do pogłębiania wiedzy i nigdy nie deklaruje, że wie już wszystko. Z przyjemnością poznaje świat i nowych ludzi. Bardzo lubi drążyć temat aż do pełnego poznania racjonalnego wytłumaczenia. Wszystko chce sprawdzić na własną rękę.\nTen znak zodiaku bardzo ceni niezależność i choć jest bardzo oddany i lojalny wobec partnerki, to nie pozwala sobą poniewierać. Potrzebuje sporo przestrzeni w związku.\nChociaż koleje losu bywają trudne, to Strzelec zawsze potrafi znaleźć promyk nadziei nawet w najgorszej sytuacji. Cechuje go pogoda ducha i wytrwałość. Zawsze, gdy spotykają go niepowodzenia, podejmuje kolejną próbę zakładając, że tym razem będzie lepiej. Nigdy się nie poddaje.\nJedną z charakterystycznych cech Strzelców jest żywiołowy temperament. Są w gorącej wodzie kąpane. Lubią działać niezależnie od typu sytuacji, co niekiedy miewa swoje złe strony.\nStrzelec zdecydowanie preferuje aktywny styl życia. Jest bardzo ciekawy świata i lubi podejmować nowe wyzwania. Nie sposób się z nim nudzić, jeśli wciągnie Cię w swoje aktywności.\nW wybranych kategoriach życia Strzelce wydają się być bardzo pedantyczne. Zawsze starają się dawać z siebie 100 procent i oczekują od innych, aby to doceniali.\nStrzelce robią większość rzeczy z myślą o innych ludziach. Są bardzo chętne do niesienia pomocy, dawania prezentów i wspierania innych, ponieważ daje im to poczucie, że są potrzebni i wartościowi.\nOsoby urodzone pod znakiem Strzelca słyną ze wspaniałego poczucia humoru. Jednak są w stanie odnaleźć się w każdej sytuacji i jeśli zachodzi taka potrzeba, to potrafią zachować powagę.\nNiestety Strzelec dość często bywa naiwny zakładając, że z natury wszyscy ludzie są dobrzy. Z tego powodu, Strzelec jest wyjątkowo cierpliwy, tolerancyjny i przyjaźnie nastawiony do każdego człowieka. Zdarza się, że zbyt duża wiara w ludzi, uderza w niego.\nStrzelce lubią proste komunikaty i wychodzą z założenia, że zawsze należy być szczerym, ale ich prawdomówność bywa dotkliwa dla innych. Nie znoszą niedomówień, dlatego zawsze mówią w otwarty i bezpośredni sposób.\nTagi: horoskop | znaki zodiaku\nŹródła: www.papilot.pl, www.kobieta.pl


Anna blogger fra Norge: Ciekawostki o Norwegii. Część VI.\nCiekawostki o Norwegii. Część VI.\nJuż jakiś czas nie było porcji nowych ciekawostek, a widzę, że to jedne z Waszych ulubionych wpisów na blogu, prawda? :) Dlatego dzisiaj nowe informacje z kraju fiordów. Zapraszam!\nTo tajemnicze słowo oznacza przywilej samodzielnego zgłoszenia nieobecności w pracy z powodu choroby, bez poświadczenia zwolnieniem lekarskim. Innymi słowy, możemy nie przyjść do pracy bez podania powodu. Okres egenmelding trwa 3 dni, a jeśli po tym czasie pracownik nadal jest chory, na dalsze dni zwolnienia musi uzyskać już zwolnienie lekarskie (sykemelding). Ważna sprawa - dotyczy to 3 dni w ogóle (nie tylko roboczych) - więc egenmelding zgłoszone w piątek trwa do niedzieli, a nie przedłuża się na poniedziałek i wtorek. Takie egenmelding, bez uzasadnienia nieobecności, można zgłosić 4 razy w roku. Przyjmuje się, że egenmelding oznacza, że ktoś jest chory, ale nie na tyle by iść do lekarza, że liczy że samo mu przejdzie po odpoczynku lub lekarz nie mógł go przyjąć w dany dzień na wizytę, więc pracownik nie miał jak uzyskać stosownego zaświadczenia. W praktyce wygląda to jednak tak, że pracownicy często tego prawa nadużywają, i nie przychodzą do pracy z rozmaitych powodów - brzydkiej pogody, kiepskiego nastroju, bezbrzeżnego lenistwa albo najzwyczajniejszego w świecie kaca :-P oczywiście zdarzają się też nagłe przypadki życiowe, w których egenmelding ratuje skórę, gdy naprawdę nie możemy iść do pracy, ale (jak do tej pory) z moich obserwacji wynika, że pracownicy w Norwegii często egenmelding zgłaszają i nie ma to nic wspólnego z chorobą ;-) ale właśnie z lenistwem lub wiedzą, że danego dnia w pracy czekałoby na nich więcej obowiązków niż zazwyczaj, więc ten dzień sobie po prostu odpuszczają (a przy okazji 2 następne:-P). A jeszcze inni w ten sposób robią sobie długi weekend :-D ( no pomyślcie, od środy do niedzieli włącznie to już można wybrać się na jakąś fajną wycieczkę ;-) ) Ale to jest niedozwolone więc o tym ciiiiiiiicho!\nTrafnie do sprawy egenmelding odniósł się Jo Nesbø, norweski autor powieści kryminalnych, w jednej ze swoich książek. Przeczytajcie :)\nTo moje ulubione słowo na czerwiec :) Penger to pieniądze, a ferie to... ferie, wakacje. Są to więc pieniądze wypłacane przez pracodawcę pracownikowi jako "dodatek wakacyjny", które mają pomóc w sfinansowaniu letnich wakacyjnych wyjazdów. Nie jest to jednak tak, że szefowie aż tak dbają o swoich pracowników, że dają im ekstra hajs na urlop, co to, to nie ;) Feriepenger, choć wypłacane przez pracodawcę, to w rzeczywistości nasze własne pieniądze, na które pracowaliśmy w poprzednim roku. Po prostu co miesiąc pracodawca odprowadzał nam zaliczki na ten cel, by w czerwcu wypłacić nam je hurtowo :) Tak więc feriepenger otrzymają w czerwcu tylko te osoby, które pracowały w zeszłym roku. Feriepenger obliczane są na podstawie rocznego dochodu pracownika, i wynosi w zależności od wieku pracownika i rodzaju umowy 10,2% - 14,3%.\nMożna powiedzieć, że system myśli i oszczędza tu za obywatela, po co biedny sam się ma kłopotać i kontrolować wydatki by oszczędzać na wakacje, jak może to za niego robić szef :P\nW każdym razie czerwcowy dodatek do pensji to rzecz baaardzo pozytywna i każdy się na nią cieszy - conajmniej tak, jakby to był prezent, a nie nasza zarobiona kasa, na którą ktoś nam na rok zablokował dostęp :P\n# ZIELONE TABLICE REJESTRACYJNE\nOprócz standardowych, białych, na ulicach spotkamy sie też z takimi w kolorze zielonym. Pamietam, że początkowo dowiedziałam się że są to auta zarejestrowane na firmy, potem jednak zauważyłam, że zielone tablice mają te samochody, które mają tylko dwa miejsca siedzące z przodu a resztę stanowi paka do transportu - no i rzeczywiście, zielone tablice obowiązują dla tzw. varebil, czyli aut transportowych. Z tego co znalazłam w Internecie, prywatny varebil (nie firmowy), też może jeździć na zielonych tablicach, ale że nie jestem jakąś specjalistką w tej dziedzinie to nie mówię na 100 % :P\nA co jeszcze jest ciekawego co do numerów tablic, to te, które używają auta elektryczne (elbile) zaczynają się na EL, także łatwo można poznać "elektryka" :)\n# PROWADZENIE CIĄŻY\nPewnie niezłym zaskoczeniem będzie dla Was fakt, iż kobiety w ciąży w Norwegii prowadzone są przez lekarza rodzinnego (fastlege) i położną, a nie ginekologa! Dodatkowo, opieka nad kobietą cieżarną rozpoczyna się około 10 tygodnia ciąży, a pierwsze USG ma miejsce w 12-13 tygodniu (dosyć późno w porównaniu do polskich realiów - w 7 tygodniu). Mimo to, z tego co rozmawiałam z Polkami, były raczej zadowolone z opieki medycznej i przebiegu ciąży i porodu w Norwegii.\n# KARA ZA JAZDĘ NA "PODWÓJNYM GAZIE"\nGeneralnie jest bardzo wysoka, nie ma litości czy ulgowego traktowania. Za prowadzenie pojazdu pod wpływem, gdy zawartość alkoholu we krwi u kierowcy przekroczy 0,2 promila, kierowca otrzymuje karę grzywny 5000-10 000 NOK, karę pozbawienia wolności ustaloną przez sąd (w zawieszeniu lub nie), prawo jazdy zostaje mu zatrzymane na rok, a dodatkowo policja ma prawo zarekwirować pojazd. Norwegia nie ma tolerancji dla pijanych kierowców.\nAutor: Anna i Norge o 13:25:00\nPatrycja 21 czerwca 2016 20:35\nZielone tablice obowiązuja wszystkie auta, które mają 2-3 siedzenia. Są o wiele tańsze w utrzymaniu i wielu ludzi woli kupić sobie auto dwuosobowe żeby zaoszczędzić na ubezpieczeniu i opłatach :) więc nie ważne czy firmowe czy prywatne, jak mają 3 siedzenia lub mniej to muszą mieć zielone tablice :)\nMada 21 listopada 2016 19:31\nnie muszą, mój chłopak kupował Transportera 3-osobowego więc ewidentnie nie osobowe auto i miał wybór- albo białe albo zielone. zielone tablice są dla firm i nie można się nimi poruszać np jadąc po dziecko do przedszkola lub po zakupy spożywcze do domu więc to też nie jest takie hop siup i przyjemność z tymi zielonymi tablicami mimo że faktycznie koszta mniejsze\nMagda Sz 25 czerwca 2016 12:13\nWiele ciekawych rzeczy się dowiedziałam z tego posta. Piękne podsumowanie Jø Nesbo, ostatnio też zastanawiałam się nad tymi zielonymi tablicami, z kolei rejestracja EL powoduje szybsze bicie mego serca bo w Polsce rejestracje zaczynające się od tych dwóch liter zarezerwowane są dla Łodzi :)\nAnna Ferensowicz 5 lipca 2016 04:48\nHej Ania, dowiedziałam się od Norwegów o pewnym moście. Będzie to ciekawostka o moście łączącym Bergen z wyspą Askøy. Ten most jest monitorowany całodobowo. Roztaczają się z niego piękne widoki, ale nie wolno na niego wejść bez kamizelki/kurtki odblaskowej, bo od razu przyjedzie policja. Dlaczego? Bo to jest most wybierany przez samobójców. Osoba, która skoczy z niego, nie ma żadnych szans na przeżycie (skok z innych mostów w okolicy daje szanse na przeżycie). Podobno jest plaga skaczących tam, dlatego policja reaguje na każdego pieszego bez odblaskowego stroju. Znajomy znajomego tak mandat dostał. Zdjęcia chciał porobić.\nAnna i Norge 5 lipca 2016 10:06\nO kurczę, to Ci dopiero ciekawostka! Ja słyszałam, że samobójcy często wybierają też most w centrum, łączący Møhlenpris i Gyldenpris, ale tam nakaz odblaskowych kamizelek by nie przeszedł:-P\nAnonimowy 9 sierpnia 2016 16:48\nDołączam do grona fanek tego kraju , pozdrawiam , Krystyna


Warto się szczepić przeciw grypie? - Dziennik Elbląski\nWarto się szczepić przeciw grypie?\n2019-10-23 07:00:00 (ost. akt: 2019-10-22 17:48:19)\nCo roku zgłoszenia przypadków zachorowań lub podejrzeń zachorowań na grypę są już liczone w milionach. Grypa jest chorobą wirusową, przenoszoną drogą kropelkową i może dopaść każdego z nas, a jej powikłania mogą poważnie zaszkodzić naszemu zdrowiu, a także życiu. Czy elblążanie szczepią się przeciwko grypie?\nGrypa jest chorobą wirusową. Najczęściej „ścina” nagle z nóg – chory niemal z minuty na minutę odczuwa dolegliwy ból mięśni oraz stawów i ma bardzo wysoką gorączkę. Jednak to nie objawy tej choroby są najgorsze, a to, co może po sobie zostawić – powikłania. W Polsce nie ma obowiązkowych, finansowanych z budżetu Ministerstwa Zdrowia szczepień przeciw grypie. Nie zmienia to faktu, że szczepienia te są potrzebne i zalecane.\n- W latach ubiegłych w Elblągu zaszczepiło się około 5% mieszkańców. Nie sądzę, żeby w tym roku ta liczba odbiegała od lat poprzednich. Te szczepienia są, sporo starszych ludzi się szczepi i to bardzo dobrze, ale wciąż uważamy, że tych szczepień jest zdecydowanie za mało – mówi dyrektor Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Elblągu mgr inż. Marek Jarosz.\nA co z pozostałymi 95% mieszkańców? Na grypę powinno szczepić się co roku, gdyż wirus grypy mutuje i ewoluuje. Każdego roku pojawiają się szczepionki o zaktualizowanym składzie, ponieważ wirus charakteryzuje się dużą zmiennością. Szczególnie zaleca się szczepienia dzieciom, osobom starszym w wieku powyżej 65 lat, kobietom w ciąży lub planującym ciążę, osobom z chorobami przewlekłymi tj. astma czy cukrzyca, personelowi medycznemu, osobom pracującym w oświacie lub w dużych skupiskach ludzkich. Szczyt zachorowań na grypę przypada na miesiące od października do kwietnia i właśnie wtedy choroba ta zbiera największe żniwo.\n- Zdecydowanie warto się szczepić. Tym bardziej że wkraczamy w ten okres. Nic nie wskazuje, żeby grypa miała nas ominąć w tym roku. Trudno powiedzieć, bo jesteśmy na starcie dopiero sezonu grypowego, czy ten wzrost będzie odbiegał od przeciętych wartości zapadalności na grypę w Polsce, w naszym regionie, w naszym powiecie czy mieście. Natomiast nie jest powiedziane, że zachorowań będzie mniej, dlatego też warto się zabezpieczyć. Powikłania pogrypowe zawsze są groźne, zawsze są niebezpieczne dla zdrowia. Szczególnie są narażeni ludzie starsi, obarczeni różnymi schorzeniami, które w przebiegu grypy mogą się zaostrzać, także ryzyko powikłań jest szczególnie duże. Powinniśmy się szczepić! – mówi dyrektor Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej i przypomina, że łatwo pomylić grypę z przeziębieniem.\n- Z doniesień bieżących wiemy, że jest coraz więcej zakażeń wirusami grypopodobnymi. Nie należy ich mylić z zachorowaniami wywołanymi wirusem grypy. Jest to cała masa wirusów. Ocenia się, że może ich być około 200, które mogą wywoływać podobny przebieg infekcji, ale nie wywołują tego, czego najbardziej się obawiamy szczególnie ciężkich przebiegów i powikłań. Takie przeziębienie typowe jest na pewno bardzo uciążliwe i niemiłe, ale nie pozostawia śladu. Z kolei grypa jest chorobą niebezpieczną i może doprowadzać naprawdę do bardzo poważnych skutków włącznie z powikłaniami układu krążenia, a one są szczególnie niebezpieczne i są zagrożeniem nawet dla życia.\nW Polsce ilość dzieci szczepionych na grypę wynosi zaledwie 1%. Warto przypomnieć, że od 21 października w aptekach dostępna jest donosowa szczepionka przeciw grypie dla dzieci. Innowacyjna formuła podania eliminuje niepotrzebny stres i strach przed ukłuciem igły.\nA Ty co sądzisz o szczepieniach przeciw grypie? Zbędne czy niezbędne?\nTagi: grypa szczepionka przeciw grypie szczepienie szczepienia w Elblągu szczepienie zalecane\nBzdury. #2808563 | 109.241.*.* 23 paź 2019 15:54\nNigdy się nie szczepiłem i nie mam zamiaru. Miód, kit pszczeli,czosnek... Po co faszerować się prochami.\nala #2808452 | 213.122.*.* 23 paź 2019 12:08\n5% a moze rzad kaczora dofinasuje szczepionki dla seniorow dla ciezko chorych to moze liczba procetowa sie zwiekszy grrrrrr\nEmeryt #2808323 | 88.220.*.* 23 paź 2019 08:57\nBardzo chcę się zaszczepić przeciw grypie. Od lekarza dostał receptę na szczepionkę VaxigripTetra jednak tych szczepionek nie ma w aptekach bo brakuje ich w hurtowniach.Czy będą te szczepionki?\nsqaw #2808301 | 185.25.*.* 23 paź 2019 08:04\nAbsolutnie ZBĘDNE gdyz zawierają szkodliwe dla człowieka składniki ,po drugie to tylko firmy farmaceutyczne zarabiają wielkie pieniądze ,dlatego tak chętnie wciskają szczepionki.


Artsi » Komplety\nkomplet ze srebra z prawdziwymi cyrkoniami kpl3-42\nPosted by: admin In: Komplety\nUrzekający srebrny komplet z kamieniami jubilerskimi - cyrkoniami ,który został wykonany z najwyższej próby srebra. Biżuteria srebrna pasuje w szczególności do noszenia na każdy dzień. Finezyjna srebrna biżuteria zapewni na długo świetny nastrój. Wyrób jubilerski ze srebra z prawdziwą cyrkonią to konieczny i podkreślający wdzięk detal obowiązującej mody. Na stronie www.Bizant.pl znajdziesz wyjątkowo [...]\nkomplet z prawdziwymi cyrkoniami kpl113-2\nCzarowny komplet wykonany z próby srebra 925 i ocechowany zgodnie z prawem probierczym. Biżuteria polerowana nadaje się przede wszystkim do noszenia do szkoły. Eleganckie srebro zapewni na długo świetny nastrój.Biżuteria srebrna z cyrkoniami to świetny dodatek do ubioru. Polecam zamówić nietypowe komplety srebrne.\nW związku z tym, iż na tej stronie zamierzam się dzielić wiedzą jubilerską [...]\nkomplet biżuterii srebrnej z cyrkoniami kpl119-1\nKuszący komplet biżuterii ze srebra z kamieniami jubilerskimi - cyrkoniami ,który został zrobiony z metalu szlachetnego próby 925 i ocechowany zgodnie z prawem probierczym. Polerowany wyrób na wysoki połysk nadaje się na specjalne okoliczności. Nic nie podkreśli Twojej urody i wdzięku jak zmysłowa biżuteria srebrna. Srebrna biżuteria z cyrkonią to ważny i zalecany suplement kreacji. [...]\nkomplet biżuterii srebrnej z osadzonymi cyrkoniami kpl133-5\nZestaw biżuterii srebrnej z cyrkoniami to niezbędny i efektowny suplement nowoczesnego ubioru. Srebro nadaje się szczególnie na romantyczne spotkanie z ukochaną osobą. Biżuteria ze srebra przeżywa współcześnie apogeum popularności. Biżuteria srebrna to aktualnie najlepszy prezent z okazji urodzin. Biżuteria ma lecznicze oddziaływanie na organizm – przeciwdziała przedwczesnemu starzeniu i osłabia wzburzenie. Wyrób jubilerski pomaga [...]\nkomplet srebrny z cyrkoniami kpl93-15\nSrebrny komplet biżuterii z cyrkoniami to niezwykle istotny i polecany szczegół każdej kreacji. Biżuteria srebrna damska nadaje się na specjalne okoliczności. Wyrób srebrny polerowany ręcznie ciszy się dużą popularnością. Srebro próby 925 to bez wątpienia sprawdzony pomysł na prezent z okazji osiemnastki. Srebro ma bardzo pozytywny wpływ na organizm – przeciwdziała przedwczesnemu starzeniu. Ozdoba [...]


Kolokwium - www.mtpro.fora.pl\nForum www.mtpro.fora.pl Strona Główna -> Identyfikacja układów mechatroniczych\nWysłany: Pon 15:10, 16 Kwi 2012 Temat postu: Kolokwium\nMoże by tak uzgodnić, kiedy pisać to kolokwium u Ambrozińskiego? Bo widziałem, że niektórzy już się umówili\nWysłany: Pon 15:58, 16 Kwi 2012 Temat postu:\nPrzeklejam co napisałem na mailu\nSpokojnie, jeszcze żaden termin nie został ustalony na sztywno, to tylko propozycje. Szymon trochę źle się wyraził mówiąc, że się koniecznie odbędzie w tych terminach Jak ktoś nie może/nie pasuje mu w piątek, to będzie inny termin. Ambroziński też nic na razie nie ustalał, mamy to na razie uzgodnić między sobą.\nNapiszcie jakie dni i godziny wam pasują i spróbujemy coś ustalić wspólnie. Trzeba jeszcze znaleźć taki, że będzie sala wolna.\nWysłany: Wto 16:06, 17 Kwi 2012 Temat postu:\nPrzeklejam z maila.\nRozmawialiśmy z Ambrozińskim w sprawie czwartku. Na kolokwium planują przeznaczyć półtorej godziny, a że pomiędzy zajęciami mamy 45 minut, to powiedział, że w naszym interesie by było by tego jednak w czwartek nie pisać.\nNajbardziej by mu pasował ten piątek o 13 (jeśli jest WA1 wolne co sprawdzę jutro u Faruzela przed elektroniką lub ta 103), a skoro mało osób zgłaszało pretensje do tego terminu to sugerowałbym to po prostu wtedy napisać.\nIstnieje jeszcze możliwość poszukania sali na poniedziałek przed lub pomiędzy zajęciami z mechatroniki, ale to znowu może być problem bo niektórzy się przepisywali na inne grupy i znowu się nie dogadamy\nTak więc jeśli nikt nie zgłosi pretensji w sprawie tego piątku, to potwierdzę ten termin u Ambrozińskiego. Ewentualnie czekam na dalsze propozycje\nOstatnio zmieniony przez Bartosz K. dnia Wto 16:07, 17 Kwi 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 14:15, 18 Kwi 2012 Temat postu:\nPonieważ nikt nie zgłaszał już sprzeciwu, a te 3 osoby co wczoraj im nie pasowało stwierdziły, że się dostosują, to kolokwium z laboratorium z identyfikacji odbędzie się w:\nW ten piątek, tj. 20.04, o godz. 13 w sali 106 B2\nWysłany: Śro 18:32, 18 Kwi 2012 Temat postu:\ndzięki wielkie za doprowadzenie sprawy do szczęśliwego finału!\nForum www.mtpro.fora.pl Strona Główna -> Identyfikacja układów mechatroniczych Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)\nSkocz do: Wybierz forum ----------------Sprawy organizacyjneSemestr I Semestr II----------------Elektronika w mechatroniceSterowanie układami mechatronicznymiSystemy mechatroniczneProjektowanie mechatroniczne Semsestr I----------------Identyfikacja układów mechatroniczychMechatronikaKinematyka i dynamika układów mechatronicznychElektronikaInformatyka Inne----------------Whatever\nNa skróty:Semestr IISemsestr IInneSprawy organizacyjneIdentyfikacja układów mechatroniczychSemestr IKinematyka i dynamika układów mechatronicznychMechatronikaElektronikaInformatykaWhateverElektronika w mechatroniceSterowanie układami mechatronicznymiSystemy mechatroniczneProjektowanie mechatroniczne