Policjanci sprawdzają emisję spalin - ePiotrkow.pl - Piotrków Trybunalski\nP.Kwiatkowski Wtorek, 28 stycznia 202049 6666\n- Na celowniku funkcjonariuszy są pojazdy, których stan techniczny, np. poprzez nadmierne zadymienie, wskazuje na awarię silnika lub układu wydechowego. Policjanci wyposażeni w specjalistyczny sprzęt kontolno-pomiarowy badają emisję spalin pojazdów, wobec których będzie przypuszczenie, że naruszają wymagania ochrony środowiska. Dzisiejsze działania pozwolą wyeliminować pojazdy, które nie powinny być dopuszczone do ruchu - mówi Dagmara Mościńska z biura prasowego Komendy Miejskiej Policji w Piotrkowie Trybunalskim.\nPoruszając się sprawnymi technicznie pojazdami dbamy o jakość powietrza, szczególnie w dużych miastach.\n~gość (Gość)29.01.2020 12:45\nDizele muszom kopcić\nMarcin 29.01.2020 21:56\nA ja powiem tylko tyle, że te akcje są śmieszne. Jakby ktoś sprawdził jakie są normy w naszym kraju to by zauważył że są tak duże że naprawdę ciężko nie przejść. Zatem powodzenia ;)\n~gość (Gość)29.01.2020 11:51\nPowinni się minibusom przyjrzec\n~esdjo (Gość)29.01.2020 09:30\nPo co oni lanosa w benzynie sprawdzają jak nawet popsuty nie zatruje tak środowiska co diesel toyoty d4d, które wszystkie kopcą jak lokomotywy ?\n~...bleble.. (Gość)29.01.2020 09:16\n... jak zwykle doraźne polowanie na czarownice, żeby zrobić jakieś wyniki i słupki. Sami na placu komendy grzeją samochody, bo przecież do zimnego się nie wsiada. Zamiast tego lepiej by się ustawili na rondzie przy Sulejowskiej i sprawdzali wszystkie tiry, które rozjeżdżają miasto. Nie jestem zwolennikiem kopcuchów, ale to niczemu nie służy tak samo jak te nieszczęsne kontrole straży miejskiej u osób palących w piecach czym popadnie. I jedni i drudzy chcieliby jeździć ekologicznymi pojazdami i palić eko paliwami ... przecież wszystkich powinno na to stać! bo średnia krajowa to 5227zł!\n~EP (Gość)29.01.2020 07:11\nI blady strach padł na jeżdżących trupami hahaha\npo mieście lepiej się jeździ\n~Nutka ironii (Gość)28.01.2020 21:46\nNiesprawne pojazdy powinna eliminować przede wszystkim stacja diagnostyczna na corocznym przeglądzie. Wtedy nie byłoby na drodze starych gratów.Ale wszyscy wiemy jak to działa.\n~babcia (Gość)28.01.2020 17:11\ngonić te przybłędy co kursują nieustannie między miastem i wsią zdezelowanymi gruchotami i tworzą wypadki, smog i zajmują parkingi a pożytek z tych ~gości znikomy\n~gość (Gość)28.01.2020 21:51\nPo pierwsze takiego typu pomiary powinny być przeprowadzane w temperaturze +5 °C co wynika z dziennkia ustaw i instrukcji tych urzadzen a dziś takiej temperatury nie było\n~gość (Gość)28.01.2020 21:39\nPięknie,częściej takie AKCJE dzis godzina 17 przekonałem przez miasto jak weekend HAHAHA


Dzień doświadczeń w Astro Centrum w Chełmcu [ZDJĘCIA] | Nowy Sącz Nasze Miasto\nDzień doświadczeń w Astro Centrum w Chełmcu [ZDJĘCIA]\nDzień otwarty w Astro Centrum w Chełmcu był pełen niespodzianek. Uczestnicy mieli okazję spędzić czas na różnych doświadczeniach. Sale ośrodka wypełnione były różnego rodzaju przyrządami i pomocami naukowymi do przeprowadzania doświadczeń. Można było posłuchać i zobaczyć jak przebiegał lot załogowy misji APOLLO na księżyc na przykładzie modelu z klocków LEGO. Wyjaśniono na czym polega zjawisko złudzenia optycznego, omówiono prawa odbicia i prawa załamania światła. Do tego gotowano wodę w próżni oraz zapalano żarówki przy kuli plazmowej.\nastro centrum chełmi...\ndzień doświadczeń as...\nWyłączenia prądu 12.08 w Nowym Sączu\nJak poszedł egzamin sądeckim ósmoklasistom? Zobacz wyniki szkół\nUwaga na fałszywych kominiarzy! Próbowali naciągnąć sądeczan\nPrzerwy w dostawie prądu. Sprawdź planowane wyłączenia w Nowym Sączu i powiecie\nWielogłowy. Rozpoczynają się objazdy, na Ubiadku budują most\nMogielica-perła Beskidu Wyspowego. Miejsce warte odwiedzenia\nStarosądeckie stawy zamknięte do odwołania. Powiat nowosądecki na „czarnej liście"\nMaszkowice. Na Górze Zyndrama trwają prace archeologiczne. To jedna z najstarszych osada w Europie [ZDJĘCIA]\nperseidy 2020 nowy s...\nspadające gwwiazdy n...\nnoc perseidów nowy s...\nGdzie oglądać spadające gwiazdy w Nowym Sączu i okolicy?\nPrzełom lipca i sierpnia to czas, kiedy na niebie można obserwować spadające gwiazdy. Szczyt aktywności perseidów w 2020 roku, czyli rojów meteorytów, przypada na noce 11/12 sierpnia i 12/13 sierpnia. Podpowiadamy z jakich miejsc w Nowym Sączu oraz powiecie nowosądeckim najlepiej...\nstary sącz przystań\nco budują stary sącz\nbrowar stary sącz bu...\nStary Sącz. Będzie browar obok ścieżki rowerowej. Tak będzie wyglądał [ZDJĘCIA]\nW Starym Sączu, w miejscu w którym znajdowała się słynna „Przystań” trwa budowa browaru. Budynek powstaje w urokliwym miejscu wśród drzew, zaraz przy ścieżce rowerowej VeloDunajce. Zobacz zdjęcia z postępu prac oraz wizualizacje.\nwsparcie dla uzdrowi...\nPrawie 4 miliony złotych dla Krynicy-Zdrój oraz milion dla Muszyny. Do małopolskich gmin uzdrowiskowych trafią dotacje z budżetu państwa na rzecz poprawy jakości powietrza i środowiska oraz inwestycje. Takie środki co roku są przekazywane do gmin uzdrowiskowych i nie mają nic wsp...


Beagle - opinie i opis rasy - Psy.elk.pl\nPsy.elk.pl / Rasy psów / beagle / Opis rasy psów i opinie\nnazwa oficjalna\t Beagle\nstandard rasy [ang] http://www.fci.be/uploaded_files/161gb20...\nogłoszenia: sprzedam beagla\nBeagle to jeden z najpopularniejszych psów w USA. Mały, wesoły, zawsze gotowy do zabawy, wierny człowiekowi. W XV wieku hodowany w Anglii do polowań na drobną zwierzynę.\nopis dodany: 2020-04-26 przez: Anka36\n\_\_\_"Trzeba było zapoznać się ze specyfiką rasy\_\_\_" Owszem zapoznaliśmy się, psów mielismy w swoim zyciu tez kilka, ale beagle, ktorego mamy pd 6 lat to trauma. Fora, i opinie sa chyba zawalone komentarzami hodowcow tych psow! Nie kupujcie nigdy beagle, chyba ze chcecie trafic do wariatkowa. Pierwsze 2 lata wszystko w domu, i ogrodzie zdewastowane, wieczne ucieczki i odbiory ze schroniska. Zje wszystko, jakby nie mial co jesc to pewnie i nas by zezarł. Drzwi balkonowe potrafi grysc zeby wejsc do domu!!! Mowie o szybie.. W domu pobudzony, chodzi, weszy, lazi, i poluje... A czlowiek z nerwow nie wytrzymuje bo nie ma spokoju 5 minut. Dla mnie te psy to jakas nieudana genetyczna pomyłka. Ładnie wyglądają, i noc pozatym. I prosze nie wciskac tutaj tekstow, ze to wlasciciel jest glupi. Pies ma spacery, swoje podworko, dobre jedzenie, byl na szkoleniach!\nopis dodany: 2019-09-25 przez: xyz\nTylko z daleka od psów rasy beagle. Mam takiego i jest to najgłupszy pies jakiego znam. Upierdliwy, drażniący, męczący, agresywny. Nie potrafiący bawić się z innymi psami, tylko na nie szczeka (jest nawet taki film na youtube z takim samym zachowaniem).\nCiągle chce żreć, ciągłe problemy z tyłkiem...\nopis dodany: 2018-01-01 przez: Nowy3011\nWitam posiadam psa beagle ma 8 miesięcy.Miałem różne psy kundle,amstafa ostatnio Cavalier king charles spaniel.Dino bo tak się nazywa jest chyba najlepszy z nich wszystkich.Jest to pies który jest najszczęśliwszy w parku jak może biegać z innymi psami.Ja jeden dzień nie zrobię spaceru 1,5-2 h to w domu jest nie do wytrzymania. Trzy razy w okół bloku po 10 minut nie wystarczą.Jak nie masz czasu nie kupuj będziesz męczył się Ty i pies bo on zrobi ci sajgon w domu. Maja w sobie coś z kota bo uwielbiają być blisko domowników .Położyć się na nogach lub na kolanach.Charakterny często próbuje postawić na swojim Dużo cierpliwości potrzeba do niego bo uwielbia gryżć musi mieć dużo zabawek aby nie niszczył domu choć i tak zdażają się sytułacje że w ramach zabawy coś pogryzie dlatego cenne trzymamy poza zasięgiem psa..Psy mądre i szybko się uczą ale jak rozmawiałem z innymi właścicielami to nigdy do końca nie są ułożone.\nopis dodany: 2017-12-24 przez: Ella\nSpotkałam byłą właścicielkę beagle, która powiedziała mi jedno mądre zdanie o tej rasie, mianowicie, że te psy żyją w swoim świecie. Coś w tym jest. Jestem właścicielką młodego beagla, myślałam że dam radę, ale powoli się poddaję. Jest mi strasznie wstyd, że nie umiem psa wychować. Mało tego, zestresowałam go i zamiast robić postępy, to się cofa. Strasznie mi szkoda psa i ciągle myślę, że z inną właścicielką byłby szczęśliwszy. Nawet mój syn, który kocha zwierzęta, jest cierpliwy i bardzo mi pomaga, też już powoli wymięka. Widać że moje relacje z psem są zaburzone. Nie wiem co robić, bo męczymy się oboje. Smutne to, ale piszę innym ku przestrodze. Beagle są śliczne, ale musisz być aniołem, żeby tego psa wychować, żeby nic nie niszczył, załatwiał się poza domem, nie jadł ludzkich odchodów i nie łapał do pyska co popadnie i czasem słuchał się właściciela, bo nikogo innego słuchał nie będzie. Jeśli oddam lub sprzedam tego psa, to poczucie winy mnie chyba nie opuści do końca życia i każdy beagle spotkany na ulicy będzie mi przypominał jak potraktowałam tego psa. :(\nopis dodany: 2017-11-06 przez: Axel\nWitam, mam prze pięknego psa rasy beagle ma na imię Axel. Jest słodki i kochany ma dopiero trzy miesiące i jest ze mną trzeci dzień :). Co prawda lubi gryźć, ale wszystkie psy można nauczyć tego co się tylko chce. Psy różnią się od siebie tyko wyglądem i charakterem. Więc nie piszcie, że beagle są głupie bo to wy je wychowujecie (ale czasem jest jakiś wyrzucony na drogę) :(. Wtedy nauka jest cięższa.\nBeagle to prze cudowne psy. Nie ma spaceru gdzie ktoś nie powiedział by mi, że to piękny pies ;). Jeżeli kupujecie szczeniaka to wybierzcie tego, który wam się najbardziej podoba, a psa można sobie wychować jak się tylko chce. Pamiętajmy jednak, że beagle potrzebują bardzo dużo ruchu, a wtedy w domu będą jak aniołki. Mój teraz śpi (uszko mu zakryło oko) :D. Zawsze jak ja się ruszam to on się budzi. KOCHAM GO JEST NAPIĘKNIEJSZYM PSEM NA ŚWIECIE.\nZapomniałam jak pies wam załatwia się w domu kupcie specialną matę i krople, które zachęcą psa do załatwiania się na macie. Matę kupiłam w aptece, a krople w zoologu. Beagle nie są dla was tylko w tedy kiedy nie lubicie wychodzić na spacery.\nopis dodany: 2017-08-08 przez: Michał\nNie głupich psów, w przeciwieństwie do właścicieli.\nPrzerabiam psa rasy beagle od 8-miu lat, pierwsze 1,5 roku to był prawdziwy rollercoaster bez trzymanki. Pies wymaga cierpliwości i uwagi 24h na dobę.\nUwielbia dzieci, szczególnie jak mają coś do jedzenia.\nZdarzyło się , że zjadł psią kupę, to kwestia do opanowania odpowiednio zbilansowaną karmą.\nSpacery tylko na smyczy/linie, ogrodzone podwórko, bez możliwości podkopu, bo jak się oddali to jest mała szansa na jego odnalezienie, pomimo znaczków, chipów, tatuaży. Kontrola ilości jedzenia, bo zje wszystko i w każdej ilości, czego o mały włos nie przypłacił własnym psim życiem (zjadł ptaszydło z piórami i się zakorkował). Nie ściąga jedzenia, nie otwiera szafek, nie ruszy swojego pudełka z chrupkami, jest karmiony 2 x dziennie (rano i w południe).\nW ciągu dnia dzieli czas pomiędzy legowisko i podwórko, często wchodzi i wychodzi z domu. To nie jest pies do bloku, gdzie będzie sam siedział wiele godzin, stale potrzebuje towarzystwa człowieka. Ta rasa w zachowaniu ma coś z kota. Miałem różne psy, ale nie zamieniłbym beagla na żadnego innego psa.\nopis dodany: 2017-03-23 przez: Krzysztof\nPrzedwczoraj zmarł mój najkochańszy przyjaciel i członek mojego skromnego gospodarstwa, pies rasy beagle, Bubi!\nMiał 8 lat i jeden dzień.\nCzytam tu opinie na temat beagli i zastanawiam się na ile w większości są ograniczeni umysłowo właściciele tych psów, którzy dają tak negatywne opinie.\nBubi zmarł z powodu marskości wątroby. Jaka była przyczyna zachorowania jest nie do ustalenia!\nBubi był najwspanialszym psem, wsród wszystkich innych, które dotychczas były w naszym domu. Inteligentny, bardzo przywiązany, towarzyski, ale również bardzo czuły. Nie rozumiem tych oskarżeń o obżarstwo, a szczególnie o zjadanie odchodów. Bubi nigdy czegoś takiego nie robił. Otrzymywał swoją dozę świeżego (surowego) mięsa indyczego wraz z warzywami i nigdy nie kombinował, aby cokolwiek dodatkowo po cichu skraść ze stołu, czy szukać na podwórku. Naturalnie, że beagle mają swój świat i są trudne w wychowaniu, szczególnie, że ich dojrzewanie trwa średnio o dwa lata dłużej niż u innych ras.\nWszystko zależy od wychowania beagla i od jego późniejszego traktowania. Lubi dużo spać, ale jednocześnie uwielbia długie spacery. Nie lubi szybkich biegów, bo ustala sobie własny rytm biegu i nic nie jest w stanie mu tego zmienić.\nNie jest żadnym psem myśliwskim, jak to się o beaglach pisze, a jest psem tropiącym. Bardzo łatwo jest go od ganiania za tropem odzwyczaić, ale potrzeba trochę cierpliwości i konsekwencji!\nNależy odzwyczaić go od siedzenia pod stołem, a szczególnie podczas posiłków. Musi codziennie dostać kostkę do gryzienia (żadne pseudo kości, a naturalne), specjalne łakocie do czyszczenia zębów i dbać szczególnie w okresie dojrzewania, aby nie żebrał. Podczas posiłków należy go zmusić do położenia się na swoim miejscu i konsekwenie nie pozwalać, aby ukradkiem je opuścił.\nBeagle są bardzo łagodne, unikające jakichkolwiek agresji, bardzo cierpliwe i wspaniale towarzyskie dla dzieci.\nJak już wspomniałem wcześniej, psy te mają swoje wyobrażenie o świecie i dlatego wymuszają na właścicielu aby od czasu do czasu szedł jego ścieżkami! Są uparte, ale w bardzo niewielu sprawach. Lubią się bawić, ale szybko się nudzą. Niestety w okresie dojrzewania wszystko może być ich wrogiem, dlatego należy dać od samego początku jakieś stare buty, rękawiczki, aby mogły to zniszczyć, uważając jednocześnie, aby nie próbowały dobierać się do innych rzeczy.\nLubią towarzystwo ludzi i nie lubią być pozostawiane na długi czas same sobie. Niezmiernie wdzięczne za byle okazane uczucia. Odpłacają się ze zwiększoną czułością. Suczki są bardzo czułe dla dzieci i swoich opiekunów. Psy zachowują trochę dystans (odstawiają typowych macho), ale również odpłacają się bardzo szczerze za okazane uczucia! Są trochę bardziej pościągliwe. Lubią częstą zmianę otoczenia, co wymusza na właścicielach do spacerów po coraz to nowych ścieżkach.\nW okresie dojrzewania należy uważać, aby nie chodziły bez smyczy, ponieważ lubią odkrywać świat i dają na dłuższy czas dyla. Wracają po wielu godzinach, ale dla właścicieli to udręka. Lubią jazdę samochodem, ale nie w klatkach tylko na siedzeniu i nie przywiązane.\nOsoby, które uważają, że beagle to psy z którymi idzie się tylko raz dziennie na spacer dookoła bloku niech sobie zafundują mini pudla, yorkshira, chihuahua czy ratlerka.\nBeagle chcą mieć ruch, i jednocześnie nie lubią monotoni!\nLubią, kiedy się z nim dużo rozmawia. Rozumieją wszystko co się do nich mówi i wykonują posłusznie o co się je prosi. Wszystko to robią chętnie, ale bez wymuszania. Pies tej rasy potrzebuje sporo cierpliwości w okresie dorastania, a wychowa się cudownego towarzysza życia!\nO ile zdecyduję się na przyjęcie następnego psiaczka do domu, to będzie ponownie Beagle!\nopis dodany: 2017-02-07 przez: brak\nmiałem podobnie także rozumiem Cię w 100%\ntyle że u mnie był to Retriever Golden - to samo zachowanie obrzydził mi chęć na posiadanie jakiegokolwiek psa na przynajmniej 10 lat !\nSzkoda, że zbyt późno znalazłem tą stronę , dowiedziałbym się więcej o Goldenach zanim dałem się namówić dziewczynie na kupno tej rasy.\nopis dodany: 2017-02-02 przez: astrid\nJak czytam te komentarze to tylko uświadamiam sobie, że byle komu nie powinno sprzedawać się psa. Wady,o których piszecie to kwestia złego wychowania. Mam dwa beagle 8lat i 3lata i nie mam z nimi żadnych problemów. Z tym, że nie kupowałam ich jako laik, ale jako świadoma przyszla przywódczyni stada i od pierwszego dnia w domu były ustalone zasady, których zarówno ja, jak i mój mąż się trzymaliśmy.\nNasze pieski sa cudowne, bardzo posłuszne i kochane.\nopis dodany: 2017-01-30 przez: Karolina\nMam beagla od ośmiu lat. Proszę nie słuchać tych wszystkich "specjalistów" którzy wzięli psa MYŚLIWSKIEGO do domu i myślą że bieganie po ogrodku między grzadkami marchewki wystarczy, albo trzy spacery dziennie na smyczy, bo jest to żałosne. Jeżeli chcecie mieć psa który będzie się tylko głaskac i spać to kupcie sobie jakiegoś małego psa , Ale nie beagla!!!. Dziwcie się że pies nie chce spędzać z wami czasu? W takim razie powiedz jakie zabawy mu oferujesz,bo nie jest to pies którego zadowoli bieganie za sznurkiem. Trzeba podtrzymywać ich instynkt tropiciela,a nie pozbywać się go, bo to największa krzywda jaką możecie mu zrobić!!! Podsumowując swoją wypowiedź napiszę, że trzeba poświęcać im multum uwagi więc jeżeli tak jak inteligentka powyżej masz w domu małe dziecko to nie dziw się że pies będzie szukał uwagi za wszelką cenę. Beagle to cudowne psy tylko trzeba wykorzystywać odpowiednio ich talenty.\nopis dodany: 2017-01-30 przez: Ona\nI jeszcze zapomniałam dodać że dziecko jak zrobi kupę w pampersa albo zwymiotuje to on już się koło niej kręci bo najchętniej by zjadł i wylizal. No po prostu obrzydzenie bierze. Miało być kolorowo jak go brałam a kończy się tak ze obrzydzil mi posiadanie jakiegokolwiek psa w przyszłości. Cały czas chodzi za dzieckiem wykorzystując to ze jest jeszcze mała i wyjada jej z rączki mimo że swoje zjadł chwile wcześniej. Mówią ze niby dobre sa te psy dla dzieci... na pewno nie dla małych bo on sam się zachowuje jak małe dziecko. Ale fakt, ze mała go tarmosi i ciągnie za ogon a on jej nie ugryzie. Ostatnio notorycznie ucieka z podwórka. Znajduje nowe wyjścia, rozwala siatkę i ucieka się poszlajac. Wraca po 3h. Straszna ta rasa. Myślę że dobra dla osób samotnych w średnim wieku lub rodzin z większymi dziećmi. Wymagają dużo uwagi. Ja w każdym razie nie polecam tej rasy! Ale wiadomo każdy ma inne upodobania co do psów.\nopis dodany: 2017-01-25 przez: do Ona\ni dobrze radzę , nie kupuj nigdy żadnego psa myśliwskiego !\nuwierz mi szkoda nerwów i życia , lepiej pozostawić jej ludziom którzy wiedzą do czego one służą\nRetriwery są identyczne jak opisujesz swojego psa.\nAż obrzydzenie bierze\nopis dodany: 2017-01-20 przez: Ona\nMoj beagle jest wstrętny. Wiecznie nienazarty. Jadł by tylko mięso. Pod względem żywienia jest straszny. Mimo że od małego jadł sucha karmę to jak jednego dnia dam mu trochę mięsa z ryżem to pozniej potrafi nie żreć suchej karmy w oczekiwaniu na mięso nawet 2 dni. Kazdy inny pies potrafi jesc mieszane jedzenie ( raz suche i raz na jakis czas mieso) a ten nie. Oprócz tego ciągle tropi i ucieka. Jest nieposluszny i zawziety. Nie powiem ze jest głupi ale z pewnością ma głupi charakter. Tak jak moja poprzedniczka napisała, moj beagle tez skacze za żarciem po szafkach w kuchni, stole itp. I nie da się go tego oduczyć. Za żarcie oddałby właściciela. Mimo że ma krótka sierść to te białe kudly są wszędzie!!!!! Oprocz tego rozgryza wszystkie zabawki dziecku, wszystkie rekawiczki, czapki, szmaty, plastiki. Z zalet można wymienić jedynie ze jest milutki, łagodny, ładny. Nic poza tym. Gorąco nie polecam tej rasy!!!!! I to nie kwestia indywidualnego charakteru! One po prostu takie są.\nopis dodany: 2016-11-28 przez: Anna\nNasz bagle rano ledwo otworzy oczy i już szuka jedzenia, zawsze krąży po całym domu w jego poszukiwaniu. Nie można przy nim spokojnie zjeść, bo cały czas nam towarzyszy. Potrafi ściągnąć jedzenie z blatu i wszystko zjeść. W ciągu dnia ma jeszcze inne przekąski jakimi są kocie kupy z kuwety lub zdechła mysz przyniesiona przez kota. Akceptuje koty tylko w domu, gdy biega po ogródku bardzo je ściga. Nie może być na zewnątrz dłużej niż kilkanaście minut. Zaraz drapie po drzwiach. Po za tym cały się trzęsie. Uwielbia ciepło. Mógłby spać całymi dniami i wstawać tylko do jedzenia. A zjadłby całe wiaderko, jak nie więcej. Innym zwierzętom zjada jedzenie. Nie ma możliwości, żeby koty jadłyby w jego towarzystwie.\nZapomniałam dodać, że \_"lubi\_" tylko człowieka za to, że on go karmi. Tak naprawdę, gdybym leżała, byłabym ciężko chora i nie mogłabym się ruszać, a on byłby bardzo głodny to wygryzłby mi skórę zębami.\nopis dodany: 2016-05-19 przez: hmmm\nnie przyszło wam do głowy że każdy pies ma inny charakter ? tak samo jak człowiek\nzatem jeden trafi na normalny egzemplarz a drugi na nieco kłopotliwy bądź mówiąc krócej głupkowaty\njednego da się wychować a z drugim mogą być problemy\ngeneralnie psy myśliwskie są trudne do ułożenia a ich ciągłe łażenie z nosem przy ziemi doprowadza co nie których do szewskiej pasji - mnie na przykład :)\ndlatego ja psa takowej rasy nigdy nie kupię , zarówno jak Labradorów czy Goldenów bo bym się psychicznie wykończył :)\n- Beagle z rodowodem ZKwP/FCI\n- Beagle puppies\n- Szczenię beagle na sprzedaż ZKwP\n- szczenięta beagle na sprzedaż\n2006-2021 © Psy.elk.pl | Beagle - opinie i opis rasy - Psy.elk.pl


WGC 2008 Lusse - blog | Szybowce.Com\nWGC 2008 Lusse - blog\nPiątek, 08.08.2008 - szósty dzień mistrzostw\npt., 08/08/2008 - 10:13 — WGC 2008 Lusse\n08.08.08 - piękna data. Jesteśmy po Briefingu, na którym były polskie akcenty. Drobne upominki za trzecie miejsca we wczorajszej konkurencji otrzymał Mirek Matkowski i Karol Staryszak. Mirek Hołyś i Ania Florkowska obchodzą dzisiaj urodziny. Podczas briefigu Dyrektor mistrzostw złożył jubilatom życzenia. Wczorajszy dzień był bardzo udany. Dzięki dobrym rezultatom prawie wszyscy nasi piloci poprawili swoje pozycje w klasyfikacji generalnej. Z uwagi na zbliżający się od zachodu front okluzji konkurencja w dniu dzisiejszym został odwołana. Wieczorem planowana jest prezentacja dotycząca przelotów falowych przez Klausa Ullmana. Jutro pogoda ma być lepsza a wieczorem odbędą się „połowinki - halfway party "\nWięcej informacji na stronie internetowej organizatora www.wgc2008.org\nCzwartek, 07.08.2008 - piąty dzień mistrzostw\nczw., 07/08/2008 - 23:42 — WGC 2008 Lusse\nChmury związane z frontem ciepłym odsunęły się na wschód. Rejon zawodów znajdował się dzisiaj w ciepłym wycinku. W ciągu dnia temperatura przekraczała 33 stopnie Celsjusza. Od zachodu zbliżał się front chłodny z intensywnymi burzami. Wszyscy liczyli na przedfrontowe wzmocnienie warunków. Niestety wzmocnienia nie było. Starty rozpoczęły się o godzinie 12:15. Jako pierwsza wystartowała klasa otwarta na wielobok 492 km. Tuż przed startem ulokowany w szybowcu Mirka Matkowskiego główny rejestrator GNSS przestał odbierać satelity. Trzeba było szybko przestawiać szybowiec na koniec kolejki. Na szczęście po kilku resetach wszystko zaczęło pracować prawidłowo. Mirek stracił jednak jeden start ziemny. Ku naszemu zdziwieniu po startach klasy otwartej organizatorzy zarządzili pół godzinną przerwę. Myśleliśmy, że może będzie skrócenie tras dla pozostałych klas. Nic takiego się nie wydarzyło.\nśr., 06/08/2008 - 15:02 — WGC 2008 Lusse\nDwie minuty przed godziną szesnastą konkurencja dla klasy otwartej i 15 metrowej została odwołana. Prognozy pozwalają wierzyć, że jutro konkurencje będą rozegrane.\nStarty przesunięte na 16:00\nśr., 06/08/2008 - 14:54 — WGC 2008 Lusse\nStarty przesunięte na 16:00 a na niebie pełne pokrycie.\nKolejne przesunięcie startów ziemnych\nśr., 06/08/2008 - 14:11 — WGC 2008 Lusse\nWłaśnie odebraliśmy informację o przesunięciu startów ziemnych na godzinę 15:45. W poprzednim tekście pomyłkowo zapisałem minimalny czas dla piętnastek jako 2:45. Faktycznie jest 1:45.\nśr., 06/08/2008 - 14:06 — WGC 2008 Lusse\nO 14;30 otrzymaliśmy nowe krótsze zadania. Klasa otwarta 2 godzinna obszarówka i klasa 15 metrowa 2:45. Starty zostały przesunięte na 15:15. Zachmurzenie powoli przesuwa się na wschód. Do skraju dobrej pogody zostało około 50 km.\nśr., 06/08/2008 - 13:05 — WGC 2008 Lusse\nKilka minut temu osiemnastki pojechały na parking. Na starcie zostały tylko piętnastki i klasa otwarta. W tej chwili kropi deszczyk z altostratusa i starty są przesunięte na 14:15. W okolicy tworzą się pojedyncze cumulusy pod prawie pełnym pokryciem. Sądzę, że wkrótce starty będą ponownie przesunięte na późniejszą godzinę.\nśr., 06/08/2008 - 10:46 — WGC 2008 Lusse\nNa odprawie wszystkie klasy otrzymały zadania - przelot przez wyznaczone obszary STAA 2 godziny dla klasy otwartej i 15 metrowej i 1:45 dla klasy osiemnastometrowej, która stoi dzisiaj na starcie jako ostatnia. Meteorolog zapowiedział, że niebo nad Luesse powinno się odkryć między godziną dwunastą a czternastą. Przewiduje bezchmurną z możliwością powstania do 1/8 cumulusa o podstawach do 1700 m. Noszenia zapowiadają się mizernie - do 1 m/s. Zdjęcia satelitarne pokazują, że będziemy na skraju zachmurzenia w wycinku ciepłym Starty są zaplanowane na godzinę 12:15.\nŚroda, 06.08.2008 – czwarty dzień Mistrzostw\nśr., 06/08/2008 - 08:41 — WGC 2008 Lusse\nOd zachodu zbliża się front ciepły. Pierwsze chmury warstwowe pojawiły się nad Luesse około dziewiątej rano. Szanse na konkurencje są dzisiaj minimalne.Trwają przygotowania sprzętu. Organizator nie opublikował schematu ustawienia szybowców na starcie. Decyzja zapadnie podczas briefingu o godzinie 10:00.\nWtorek - doskonały lot Gyorgi Gulyasa\nwt., 05/08/2008 - 18:34 — WGC 2008 Lusse\nKłopoty naszych pilotów z klasy otwartej na pierwszym boku polegające na niskim zejściu na wysokość 100/200 m nad teren (pozbycie się balastu) rzutowały na wynik na całej trasie. Lot lekkimi szybowcami w dobrej pogodzie uniemożliwił odrobienie strat. Wczesne odejście naszych osiemnastek nie przełożyło się na zwycięstwo w dzisiejszej konkurencji. Straty są niewielkie. Konkurenci zyskali prawdopodobnie na pierwszym boku, który okazał się nie najlepszy dla naszych pilotów. Zastanawiali się nawet nad ponownym meldowaniem. Byłem przeciwny. W mojej ocenie było to zbyt ryzykowne rozwiązanie. Po fakcie okazało się, że wbrew prognozom na końcówce ostatniego boku prawie do godziny osiemnastej doskonale pracował szlak pięknych cumulusów umożliwiając szybki powrót pilotom, którzy zaryzykowali późniejsze odejście na trasę.


BUDOWA CZ�OWIEKA SCHEMAT - wszystko o zdrowiu\nbudowa cz�owieka schemat\nDo si�dmego tygodnia �ycia p�odowego m�zgi wszystkich z nas s� �e�skie. Naukowcy trafili tak�e na trop orientacji seksualnej zapisanej w tym niezwyk�ym narz�dzie. M�zgi kobiet i m�czyzn znacznie r�ni� si� od siebie - to ju� wiemy. Na czym w rzeczywisto�ci polega ich inno��? Sprawd�, czego jeszcze nie wiesz.\nS�owo "odporno��" pochodzi z j�zyka �aci�skiego: immunis by� to termin prawniczy okre�laj�cy osob� woln� od obowi�zku lub s�u�by. Po pewnym czasie poj�cie wesz�o do terminologii medycznej i s�u�y�o do wskazania os�b, kt�re z natury lub w wyniku nabytej odporno�ci nie chorowa�y podczas epidemii i nie ponosi�y uszczerbku na zdrowiu po za�yciu substancji truj�cych. Nerki - przewlek�y problem\nwed�ug tego schematu. Mo�e si� okaza�, �e nie uda wam si� zlokalizowa� u siebie �adnego z tych punkt�w, bo �r�d�o rozkoszy b�dzie tkwi�o zupe�nie gdzie indziej. Punkt g Znajduje si� na przedniej �cianie pochwy, ok. 5 cm od wej�cia. Mo�na go wyczu� w pochwie jedynie w chwilach podniecenia seksualnego\nwi�cej Porady lekarzy i ekspert�w o: budowa cz�owieka schemat\n-2 wi��e si� ze z�ym rokowaniem (pomimo i� umo�liwia zastosowanie specyficznego leku-herceptyny) dlatego ujemny wynik badania mo�na uzna� za korzystny czynnik rokowniczy. W kwestii leczenia - obecnie wi�kszo�� o�rodk�w onkologicznych stosuje �ci�le okre�lone schematy leczenia na podstawie\nRe: Czy kto� wie, na boga, jak dzia�a komputer?!\npowiesz, �e to o niczym nie �wiadczy, �e nawet maj�c dwa magistry mo�na by� opornym. C�, na forum ka�dy mo�e napisa� wszystko, wida� ty jeste� bardzo m�dry i ma�ooporny. Dlatego te� przys�uguje ci prawo nazywania os�b, kt�rych nie znasz - opornymi.\nInterakcja cz�owieka z kotem by� mo�e i jest\nKa�dy my�l�cy cz�owiek jest za my�l�cym cz�owiekiem. Schematy won z g�owy.\nPopieram budow� meczetu.\nbudow�.ka�dego uk�adu, funkcje ka�dej cz�ci tego� uk�adu, musi umie� np. przy uk�adzie krwiono�nym nie tylko budow� uk�adu, ale szczeg�owo z czego zbudowana jest krew, jak kr��y w organizmie itd. I tak ze wszystkimi uk�adami. Musi umie� narysowa� schemat - przekr�j cz�owieka i narysowa� wszystkie te\nRe: podsumowanie wst�pne\npocz�tek spo�eczno�ci – teraz - podobnie jak u szympans�w faworyzowanie rodziny (z czasem rozszerzone na pokrewie�stwo ideowe czego chyba nie mo�na uzna� za post�p) – nepotyzm. Ma�a ch�� dzielenia si� w grupach – przewa�a schemat odwzajemniana – czyli „a co ja z tego b�d�\nschemat�w wychowania i mo�e przejawi� si� na ka�dym etapie rozwoju cz�owieka. Kszta�tujemy swoje gusta i rozwijamy swoje�umiej�tno�ci, jednak podstaw� wszystkiego stanowi to jak nasz m�zg zaprogramuje si� podczas �ycia p�odowego.�\nRe: �mieszne pytania bez odpowiedzi (religii)\nsprzeniewierzy�e� si� Mu.\nTo b�g tworzy ludzi wed�ug sztampy czasu i miejsca akcji? Zabawne. Np. w Indiach tworzy hinduist�w? No bo chyba nie jest tak, �e te noworodki tam pod dyktando sprzeniewierzaj� si� wed�ug jednego schematu. Wed�ug mnie cz�owiek jest taki, jakim go ukszta�tuje jego otoczenie. Ma bardzo\nrusztowaniem, a po uko�czeniu budowy rusztowanie usunie.\nNarz�d wzroku bywa podawany jako przyk�ad nieredukowalnej z�o�ono�ci. Cz�owiek pozbawiony cho� jednego elementu oka prawie nic nie widzi. Schemat przedstawia narz�dy wzroku strunowc�w od najprostszych do najbardziej z�o�onych. Wed�ug\nRe: Og�lna charakterystyka dzia�ania m�zgu - cz.II\ntylko "konstruuje" takie wyobra�enia ale te� zapami�tuje je i gdy tylko staje si� to mo�liwe robi z nich praktyczny u�ytek. Co wi�cej, cz�owiek mo�e w owe "modele obiekt�w mo�liwych" (l) uwierzy�. Mo�liwo�� wiary w sens pewnych wizji jest pr�cz (m) mowy, ciekawo�ci (wr�cz umi�owania stania wobec\nTwoi cenieni s� niere�imowi? Czy po prostu wolisz re�im PiS od re�imu PO? Szczerz? Wyb�r jak mi�dzy d�um� a choler�.\nPodoba mi si�, �e w fotelu marsza�ka sejmu nie widz� wreszcie Niesio�owskiego, z t� jego prostack� pogard� dla cz�owieka w g�osie i w oczach.\nTe� nie lubi� Niesio�owskiego. Ale to\nB�l podbrzusza, pachwin i czasem j�dra Por�d a wirus HPV Gastroskopia po operacji raka trzustki Aflotoksyny w krwi i t�goryjca w jelicie cienkim Problemy z oddychaniem K�ucie z�ba Czy to mo�e by� arytmia? Mo�e nerwica? Najnowsze Wiadomo�ciOdpoWiemyCzechy na Euro 2016Rosja na Euro 2016S�owacja na Euro 2016Irlandia na Euro 2016Francja na Euro 2016Portugalia na Euro 2016Sk�ad Niemiec na Euro 2016Tematy Logo24Tematy �adny DomTematy wn�trzarskieTematy ogrodoweTematy motocykloweNajnowsze Wiadomo�ci z Torunia500 z� na dzieckoZespó� Aspergera�adny domMapa BurzowaWyniki LottoChorobyKleszczePrzezi�bienieNadci�nienieAlergiaWirus HIVZdrowe Od�ywianieSEPSAKleszczeCzerniakZakrzepicaRó�yczkaOspa�winkaOdraBadanie moczuPorzeczkiAnemiaStwardnienie Rozsiane�wierzbNiedoczynno�� tarczycyCukrzycaTrzustkaMononukleozaPopularne Sciagnij.plCD/DVDArchiwumWiadomo�ciMetro Cafeglukozamina�wiczenia na nogi��kotkae621glukozaksylitolmel b po�ladki�yczenia�yczenia imieninowe�yczenia urodzinoweJak narysowa� kota?Zaproszenia na urodzinyRo�linyKalendarium ogrodnikaProjekty ogrodówPiel�gnacja trawnikaZamiokulkasKrzewyAntonio BanderasOlivier JaniakAnna DereszowskaTomasz KarolakMagda Mo�ek


Rząd wprowadza nowe obostrzenia. Dotyczą m.in. handlu - Biznes technologie\nRząd ogłosił, że w galeriach handlowych sklepy zostaną zamknięte - poza m.in. aptekami, sklepami spożywczymi czy drogeriami. - W sklepach o powierzchni poniżej 100 metrów kwadratowych będzie mogła przebywać jedna osoba na 10 metrów kwadratowych, w większych sklepach jak dotychczas - jedna osoba na 15 metrów kwadratowych – powiedział Mateusz Morawiecki.\nData: 04-11-2020, 14:30\nPremier zapowiedział, że jeżeli będzie powyżej 50 przypadków na 100 tys. obywateli, rząd wprowadzi lockdown, a gdy liczba zakażeń przekroczy 70-75 na 100 tys., rząd wprowadzi narodową kwarantannę. - Jeżeli jednak liczba przypadków będzie mniejsza, powyżej 25, ale poniżej 50 przypadków na 100 tysięcy, to jest możliwość powrotu do zasad stref czerwonych. Jeśli będzie większa niż 10 a mniejsza niż 25 na 100 tysięcy mieszkańców, jest możliwość powrotu do stref żółtych - powiedział szef rządu.\nOgraniczenia dotkną również działającą jeszcze część branży HoReCa. Hotele będą dostępne tylko dla gości przebywających w podróży służbowej.\nRząd zdecydował się również zamknąć placówki kultury oraz prowadzić naukę zdalną w klasach od pierwszej do trzeciej. Nauczanie zdalne klas starszych, zostało przedłużone o miesiąc.\nPremier apeluje, by pozostać w domach. - Nasze działania mają służyć utrzymywaniu miejsc pracy - dodał Mateusz Morawiecki. Jak powiedział, rząd będzie starał się zaprezentować nowe propozycje pomocowe dla branż najbardziej dotkniętych pandemią, m.in. turystki, hotelarstwa, siłowni i całego sektora fitness, jak również będzie kontynuował dotychczasowe formy pomocy takie, jak postojowe, ZUS, pokrywanie części kosztów zgodnie z zasadami obowiązującymi w Unii Europejskiej.\nNowe obostrzenia mają wejść w życie od 7 listopada i mają potrwać do 29 listopada z możliwością ich przedłużenia.\n- Jeżeli się nie powiedzie na tym etapie nasz plan, za tydzień, do 10 dni, czeka nas już tylko ostatni etap, czyli narodowa kwarantanna, która będzie bardzo dotkliwa - zaznaczył Morawiecki.\nMateusz Morawiecki RSS ALERT / obostrzenia RSS ALERT / koronawirus RSS ALERT / ograniczenia RSS ALERT


Nowe funkcjonalności w wyszukiwarce akumulatorów online | MM Magazyn Przemysłowy\n– lokalizacji akumulatora – w niektórych pojazdach umiejscowienie akumulatora nie zawsze jest oczywiste: może się on znajdować po prawej lub lewej stronie silnika, z przodu lub z tyłu pojazdu, pod maską, a nawet w przestrzeni bagażowej. Przed wdrożeniem rozwiązania oferowanego obecnie przez Exide użytkownicy byli zmuszeni do szukania dokładnej lokalizacji akumulatora w instrukcjach pojazdów, niepotrzebnie tracąc cenny czas;\n– szacowanego czasu pracy – proces wymiany akumulatora jest odmienny w przypadku różnych modeli i typów pojazdów. Znając szacowany czas, niezbędny do wykonania czynności, mechanicy są w stanie przewidzieć złożoność prac oraz z wyprzedzeniem oszacować koszt wymiany;\n– wymiany akumulatora – mechanicy są instruowani, jak podłączyć i odłączyć akumulator w prawidłowy sposób, a także, jak ustawić takie funkcje powiązane z wymianą akumulatora, dotyczące np.: inicjalizacji podnośników szyb i ustawienia skrzyni biegów. Oznacza to, że narzędzie to jest przydatne od początku do końca procesu;\n– zatwierdzenia wymienionego akumulatora w systemie pojazdu – zatwierdzenie akumulatora jest ważną częścią procesu wymiany: pozwala systemowi pojazdu dostosować się do ustawień nowego akumulatora. Niepowodzenie w tym zakresie może powodować problemy z uruchomieniem pojazdu, a nawet doprowadzić do usterek systemu elektrycznego lub do uszkodzenia akumulatora. Dzięki nowym instrukcjom zawartym w wyszukiwarce Exide cały proces walidacji przebiega łatwo i spokojnie.\nW pełni bezpłatna, dostępna na urządzeniach mobilnych i komputerach, rozbudowana wyszukiwarka akumulatorów Exide Battery Finder pomaga użytkownikom znaleźć odpowiedni akumulator oraz prawidłowo go zainstalować w pojeździe, znacznie ograniczając ryzyko awarii oraz przedwczesnych uszkodzeń.


Pobity we własnym domu w gminie Czersk. Policjanci zatrzymali napastników [zdjęcia] | Gazeta Pomorska\nPobity we własnym domu w gminie Czersk. Policjanci zatrzymali napastników [zdjęcia]\nAnna Klaman 25.04.2018\nW niedzielę po południu wyważyli drzwi do mieszkania 46-latka i dotkliwie go pobili. Sceny te rozegrały się w jednej z miejscowości w gminie Czersk. Grozili mu też spaleniem domu. Pobity trafił do szpitala.\n- Około godz. 14 oficer dyżurny chojnickiej policji odebrał telefon od mieszkańca jednej z miejscowości w gminie Czersk, który poinformował, że został napadnięty i pobity we własnym mieszkaniu - informuje Justyna Przytarska, rzeczniczka chojnickiej policji. - Dyżurny skierował na miejsce policjantów oraz zespół ratownictwa medycznego.\nPo udzieleniu pierwszej pomocy pobity mężczyzna został przewieziony do chojnickiego szpitala. Z ustaleń mundurowych wiadomo, że około godz. 12. 30 do mieszkania pokrzywdzonego wtargnęło dwóch mężczyzn mieszkańców tej samej miejscowości, którzy pobili 46-latka, uderzając go wielokrotnie w głowę i kopiąc po całym ciele.\nPo wyładowaniu agresji mężczyźni straszyli poszkodowanego, że jeżeli o zdarzeniu poinformuje policję, to go zabiją i spalą jego dom. Wychodząc napastnicy zabrali mu telefon, aby uniemożliwić mu skontaktowanie się z policją.\nPolicjanci z czerskiego komisariatu już po niespełna godzinie od zgłoszenia zatrzymali pierwszego z podejrzanych. 42-latek trafił do policyjnej celi. Drugi z podejrzanych zatrzymany przez dzielnicowych, 23-letni mężczyzna, trafił za kraty aresztu chwilę później. W jego mieszkaniu podczas przeszukania policjanci znaleźli ukradziony telefon. Obaj napastnicy byli pod znacznym wpływem alkoholu. Badanie alkomatem wykazało u nich od prawie 2 do 2,5 promila w wydychanym powietrzu.\n- Materiał dowodowy pozwolił na postawienie obu podejrzanym zarzutów pobicia, naruszenia miru domowego oraz gróźb karalnych - mówi Przytarska. - Ponadto policjanci wystąpili z wnioskiem do prokuratora, aby zatrzymanych objął policyjnym dozorem, a także zakazem kontaktowania się z pokrzywdzonym. Za popełnione przestępstwa mężczyźni odpowiedzą przed sądem. Grozi im kara pozbawienia wolności do lat trzech.


Flybear fx930 remote control airplane 320mm wingspan 2.4g 2ch epp rc aircraft ready to fly veyron j-20 fighter warplane rtf Sale - Banggood.com\nFlybear FX930 Samolot zdalnie sterowany 320mm Rozpiętość skrzydeł 2,4G 2CH EPP Samolot RC Gotowy do lotu Veyron J-20 Myśliwiec Warplane RTF COD\nSprzedany: 0 SKUG07626 Dyby: 0\nDwie baterie Jedna bateria Trzy batterie\nRodzaj: Warbird,Park Flyers / Indoor,Zabawki do wnętrz\nSamolot zdalnie sterowany FX930 320 mm Rozpiętość skrzydeł 2,4G 2-kanałowy EPP RC Samolot gotowy do lotu Veyron J-20 Myśliwiec Warplane RTF\n1.Za pomocą 2-kanałowej konstrukcji, łatwa do kontrolowania; 2.4G system przeciwzakłóceniowy zdalnego sterowania może sterować samolotem około 100 m.\n2.Unikalny stałopłat, który został zaprojektowany dokładnie na podstawie słynnego myśliwca wojskowego F-22.\n3.Wykonane z materiału zapobiegającego zderzeniom EPP, lekkie i o wysokiej wydajności.\nNie ma potrzeby montażu, gotowy do lotu.\nRozmiar samolotu (cm): 45 x 32 x 10\nWielkość opakowania (cm): 42 x 33 x 8\nGW./NW.(Kgs): 7,80 / 6,30\nOdległość lotu: około 120-150m\nFunkcja: samolot zdalnego sterowania 2.4G 2CH, do tyłu, w górę / w dół, skręć w lewo, skręć w prawo, unoś się.\nBateria kontrolera: 3xAA (brak w zestawie)\nBateria: bateria li-po 3,7 V 300 mAh (w zestawie)\nMetoda ładowania: ładowanie USB USB\nMasa netto samolotu: 70g\nCzęści zamienne (brak w zestawie)\nBattery : Click here\nPakiet w zestawie (1 szt. Bateria, 2 szt. Baterii, 3 szt. Baterii opcjonalnie)\n1 x zestaw samolotów RC


Dla kogo koronawirus jest groźny « Zostań Bohaterem Zdrowia\nDla kogo koronawirus jest groźny\nBibi, Nini i Tosia widzą nauczycielkę biologii, która uczy w szkole już od 45 lat! Od Pana Mikroskopa dowiadują się, że mogą przywitać się z nią tylko z daleka. Dla osób starszych choroba wywołana przez koronawirusa SARS CoV-2 może być groźniejsza. Na te osoby trzeba szczególnie uważać, by ich nie zarazić (a już wiecie, że wcale nie trzeba mieć objawów choroby, by móc nią potencjalnie zarażać!).\nZ materiałów przygotowanych przez Zespół BioCEN dowiecie się, dlaczego to osoby starsze są w większym niebezpieczeństwie w zetknięciu z koronawirusem i znajdziecie odpowiedź na pytanie, czy nie musimy przejmować się epidemią, jeśli jesteśmy młodzi.\nHodowla kryształów – odcinek 2


Wstrząśnięte i potrząsane ⋆ Jamaska\nWstrząśnięte i potrząsane\nKwiecień 9, 2018 jamaska rodzcielstwo Leave a comment\nOd kiedy zostałam ciotką (od miesiąca) mam przemożne pragnienie dzielić się z siostrą moją wiedzą przeogromną na temat metod postępowania z progeniturą. Jednak powściągam swe zapędy pedagogiczne, bo każdy musi uczyć się na własnych błędach 🙂\nOczywiście nie jestem w stanie powstrzymać się w 100% więc co i rusz tutaj jakieś mądrości wrzucać będę od dzisiaj poczynając.\nGdyby istniał dekalog opieki nad niemowlakiem, jednym z najważniejszych przykazań byłoby:\nSłabo mi się robi jak widzę rodziców, którzy chcąc uspokoić dziecko potrząsają nim rytmicznie w górę i w dół. Wczoraj trafił mi się taki egzemplarz poglądowy – spacerował wzdłuż nawy i podrzucał niemowlakiem, aż falowały mu policzki. I to zupełnie spokojnym niemowlakiem. Przecież wystarczy nosząc lekko kołysać się na boki, bujać w tył i w przód. Dziecko będzie wykonywało takie same jak my płynne ruchy.\nSpróbuj: podskakuj przez chwilę, a potem kołysz się na boki. Co jest przyjemniejsze? Co bardziej uspokaja?\nNie telep wózkiem!!!\nWidziałaś kiedyś rodzica miarowo miotającego wózkiem na boki? Tak, że aż koła się unoszą? Ja widziałam. A rodzica telepiącego góra dół aż resory jęczą? Pewnie też nie raz. Myślisz, że dziecko było zachwycone? Wyobraź sobie siebie w takiej sytuacji – chcesz zasnąć, a łóżko udaje narowistego konia – słabo co?\nKiedyś nawet przeczytałam o możliwości powstania mikro urazów mózgu na skutek nadmiernego potrząsania dzieckiem – także w wózku.\nWiem, wiem, zaraz powiesz, że Twoje dziecko tak lubi. Nieprawda – Ty tak lubisz! Dziecko uspokaja się albo zasypia, aby ta mało komfortowa sytuacja potrząsania, telepania i miotania skończyła się jak najszybciej. Pomyśl o tym kiedy następny raz będziesz usypiać dziecko w wózku. Zasypia na spacerach? Czyli kiedy – kiedy wózek po prostu jedzie, kołysze się w skutek naturalnego ruchu.\nPamiętaj, że Twoje dziecko spędziło mnóstwo czasu w brzuchu, gdzie bujało się w rytm Twoich kroków. I właśnie takie łagodne, rytmiczne bujanie pamięta najlepiej. Dziecko potrzebuje czułości i pieszczot, a nie dodatkowej stymulacji w postaci potrząsania.\nNa koniec proponuję eksperyment – wypij pół litra mleka (żeby było porównywalne wypełnienie żołądka) i zacznij skakać rytmicznie – albo połóż się na łóżku i szybko przetaczaj się z boku na bok. Czujesz to? Czy mleko chce się uwolnić z tego shakera? 😀\nJeśli chcesz spróbuj nosić dziecko w chuście – masz wolne ręce a niemowlak bujany w rytmie Twojego ruchu błyskawicznie się uspokoi i najprawdopodobniej zaśnie.\nBujaj, kołysz, pomalutku…. Na podskoki przyjdzie czas jak podrośnie.\nPrevious Post:Niedziela bez sklepów\nNext Post:Bruce Dickinson – autobiografia\narcheo Wybierz miesiąc Październik 2021 (2) Wrzesień 2021 (1) Sierpień 2021 (1) Lipiec 2021 (1) Czerwiec 2021 (1) Maj 2021 (1) Kwiecień 2021 (2) Marzec 2021 (3) Luty 2021 (1) Styczeń 2021 (2) Grudzień 2020 (2) Listopad 2020 (3) Październik 2020 (3) Wrzesień 2020 (1) Sierpień 2020 (1) Lipiec 2020 (3) Czerwiec 2020 (2) Maj 2020 (3) Kwiecień 2020 (3) Marzec 2020 (5) Luty 2020 (5) Styczeń 2020 (5) Grudzień 2019 (3) Listopad 2019 (2) Październik 2019 (4) Wrzesień 2019 (5) Sierpień 2019 (3) Lipiec 2019 (4) Czerwiec 2019 (4) Maj 2019 (1) Kwiecień 2019 (4) Marzec 2019 (2) Luty 2019 (3) Styczeń 2019 (4) Grudzień 2018 (5) Listopad 2018 (2) Październik 2018 (3) Wrzesień 2018 (6) Sierpień 2018 (2) Lipiec 2018 (3) Czerwiec 2018 (4) Maj 2018 (3) Kwiecień 2018 (2) Marzec 2018 (1) Luty 2018 (5) Styczeń 2018 (5) Grudzień 2017 (2) Listopad 2017 (4) Październik 2017 (4) Wrzesień 2017 (6) Sierpień 2017 (8) Lipiec 2017 (8) Czerwiec 2017 (7) Maj 2017 (5) Kwiecień 2017 (3) Marzec 2017 (4) Luty 2017 (5) Styczeń 2017 (6) Grudzień 2016 (4) Listopad 2016 (6) Październik 2016 (4) Wrzesień 2016 (4) Sierpień 2016 (7) Lipiec 2016 (5) Czerwiec 2016 (6) Maj 2016 (7) Kwiecień 2016 (6) Marzec 2016 (7) Luty 2016 (9) Styczeń 2016 (10) Grudzień 2015 (12) Listopad 2015 (11) Październik 2015 (13) Wrzesień 2015 (13) Sierpień 2015 (11) Lipiec 2015 (15) Czerwiec 2015 (18) Maj 2015 (9) Maj 2014 (1) Kwiecień 2014 (1)\nAll pictures taken by me. With really cheap phone 🙂\nInstagram post 2282993476866283933_2128014573\nInstagram post 2306041222535734726_2128014573\nInstagram post 2287034757221189110_2128014573\nInstagram post 2288515779335159375_2128014573\nInstagram post 2317599415116207098_2128014573\nInstagram post 2275618684362198519_2128014573\nInstagram post 2285775221452911979_2128014573\nInstagram post 2279100184827189872_2128014573\nInstagram post 2285079581655709722_2128014573\nNiedziela bez sklepów\nCały miniony tydzień w radiu i TV wałkowano jeden temat: niedziela bez handu I oto nadszedł ten dzień, to już


Auto Szrot Izbiska – tanie części Kasacja Pojazdów\nAuto Szrot Izbiska\nChcesz dobrych części samochodowych? Znalazłeś idealne miejsce – Auto szrot Izbiska. W naszym asortymencie odszukasz nie tylko części do samochodów – zarówno blacharskie, jak i mechaniczne. Zapraszamy do skorzystania z naszej oferty każdego, kto jest zainteresowany dobrą jakością i bardzo niską ceną. To są właśnie wymagania, które opisują nasz auto szrot Izbiska.\nNAJSZYBSZA KASACJA POJAZDÓW Izbiska\nNajwięcej części używanych w Twojej miejscowości. Kasacja pojazdów ze Izbiska w jednym miejscu. Wystarczy wejść na Moto2.pl i zgłosić potrzebną część ze szrotu.\nSKUP AUT Izbiska\nAUTA ZŁOM Izbiska\nJak każde wrakowisko, oprócz złomowania samochodów paramy się również sprzedażą części. Każdy towar jest przez nas sprawdzany pod względem sprawności, więc nie ma możliwości, że nabyty towar będzie niepełnowartościowy. Co więcej, w niektórych przypadkach możemy zaoferować gratisową gwarancję rozruchową.\nProwadzisz szrot z częściami samochodowymi w miejscowości Izbiska? Dołącz tutaj i zwiększ sprzedaż.\nkasacja pojazdów Izbiska\nzdjęcie jednego ze szrotów w miejscowości Izbiska\nJeśli samochód na części to coś, czego potrzebujesz, to w naszym asortymencie znajdziesz właśnie to – i to w bardzo dużych ilościach, gdyż auta na naszym placu liczone są w setkach tysięcy. Co więcej, na każdy z produktów w naszej ofercie może być przyznana gwarancja – nie tylko rozruchowa. Ona zdecydowanie zagwarantuje bezpieczeństwo i spokój – nawet w przypadku części samochodowych, które się często psują. Zaznajom się z jakością naszych części i skorzystaj z naszej oferty natychmiast. Ze względu na dużą ilość samochodów na naszym placu możemy zaproponować Wam bardzo wielką ilość części w małych cenach.\nOferujemy ponad 4 tysiące części do każdego pojazdu w miejscowości Izbiska.\nNa szrot Izbiska znajdziesz części do układu chłodzenia, układu hamulcowego, układu silnikowego, karoserii i wielu innych elementów samochodowych.\nSamochody z Anglii na części, samochody z Francji części samochodowe i motoryzacyjne w miejscowości Izbiska. Skup akumulatorów i katalizatorów wiązki elektrycznej Izbiska.


Kosmetologia - Forum\nW jaki sposób rozmawiać z rodzicami o moich problemach?\nDzień dobry. Zwracam się z prośbą o pomoc. Otóż mam 17 lat. Każdy z moich ostatnich dni wygląda tak, że płaczę jestem przygnębiona oraz smutna. Żadna czynność nie przynosi mi radości, ale nie o tu w tym chodzi. Moje życie opiera się głownie na siedzeniu w domu, nie spotykam się z rówieśnikami, ze względu rodziców. Rodzice na moje pytanie czy mogę się z kimś spotkać odpowiadają nie, ludzie teraz są fałszywi, plus piją palą i zażywają używki, ja na prawdę rozumiem gdyby moje koleżanki takie były ale to są ułożone dziewczyny z wyznaczonym celem na życie. Identyczna sytuacja jest z moim chłopakiem. Jesteśmy ze sobą pół roku. Przez ten okres czasu widzieliśmy się max 2 razy na miesiąc i to też spowodowane było rodzicami. Mówią skup się na szkole na nauce a nie chłopaki czy znajomi. Zrozumiałabym taką odpowiedź w momencie kiedy bym się nie uczyła czy dostawała bardzo słabe oceny. Ale jest zupełnie odwrotnie ucze się bardzo dobrze dodatkowo dodam że moi rodzice nigdy nie mieli ze mną żadnych problemów od zawsze byłam grzecznym dzieckiem.Przez brak możliości widzenia się z chłopakiem oddalamy sie od siebie i kłócimy. A jest on najwspanialsza osobą jaką poznałam. bardzo mnie rozumie i wspiera a co za tym idzie nie chce go stracić, niestety zmierza to małymi krokami.. .. w momencie gdy zaczełąm dorastać i przestałam patrzeć na świat przez przysłowiowe różowe okulary dostrzegłam to jak jestem traktowana jak bardzo nienawidze swojego życia. Rozumiem, że rodzice sie martwią i chcą dla mnie dobrej przyszlości. ale w momencie kiedy stawiają przede mną coraz wieksze oczekiwania nie doceniając poprzednich czuje sie bezwartościowo ze i tak nie dam rady sprostać ich wyczekiwanią. oczywsite jest to że jestem w takim wieku gdzie kontakt z równieśnikami jest dla mnie bardzo istotny a ja go niestety nie mam. Próbowałam rozmów z rodzicami już setki razy ale nic to nie daje. Ostatnio rozmyslałam nad opcją samodzielnego wychodzenia z domu tzn informować rodziców o wyjściu i o godzinie powrotu ale nie pytać sie ich o zdanie oraz zgode. jednakże bardzo boje się konsekwencji jakie mogą mnie po takim działaniu spotkać, ponieważ mój ojciec ostatnio uderzył mnie w twarz bez przyczyny. i teraz sie strasznnie boje. Mam dość tego jak wygląda moje życie. Życie totalnie po mnie "jedzie". A mam dopiero 17 lat. chciałabym albo sie wyprowadzić albo zniknąc z powierzchni Ziemi tak aby innym żylo sie lepiej.\nCo można jeść podczas kuracji Izotekiem ?\nco się stanie jeśli przed zabiegiem depilacji laserowej niedokładnie ogoli się skórę w miejscu w którym ma być przeprowadzony zabieg? czym to może skutkować? czy można doznać poparzenia lub zabieg będzie mniej skuteczny?\nW jaki sposób mogę przygotować się do przeprosin?\nWitam, Mam problem natury międzyludzkiej. Wiem, że ten portal nie zajmuje się sprawami sercowymi, ale już sam nie wiem co robić. Otóż historia ma się tak. Ok 5 lat temu poznałem jedną dziewczynę w Internecie. Była miła, fajna, przyjazna. Pisaliśmy do siebie przez jakieś 2 miesiące. Dogadywaliśmy się, rozumieliśmy, ogólnie wszystko świetnie. Po tych 2 miesiącach postanowiliśmy się w końcu spotkać. Przybyłem w umówione miejsce i... zamarłem. Nie była taka, jaką się kreowała. Nie przypominała tej dziewczyny ze zdjęcia. Bardziej przypominała taką typową patologię. Odwróciłem się na pięcie i poszedłem, zostawiając ją tam. Po pewnym czasie coś mnie tknęło i powiedziałem sobie, że to niemożliwe, by to była ona. Napisałem do niej i faktycznie. To była inna dziewczyna, łudząco podobna do niej. Przepraszałem, błagałem o wybaczenie i ponowne spotkanie. Zgodziła się, ale za drugim razem sam stchórzyłem, bo przypomniałem sobie mój niedawny wtedy zawód miłosny i bałem się ponownego odrzucenia. I to był mój błąd. Jakoś 3 lata temu napisałem do niej, próbowałem się wytłumaczyć, ale ona nie chciała mi uwierzyć i niestety i urwała kontakt. Ja pogodziłem się z jej decyzją i o niej po prostu zapomniałem. Jakoś 2 tygodnie temu przeglądając profile w internecie znalazłem Ją. Momentalnie wróciły do mnie wspomnienia, wspólne rozmowy. Zacząłem widzieć jej twarz wszędzie. Nawet zaczęła mi się śnić. Chciałbym do niej napisać, ale... waham się. Mimo, że minęło tyle lat, boję się, że dalej nie będzie chciała ze mną rozmawiać. Boję się, że nawet jak jej wytłumaczę, co mną kierowało, ona i tak nie zechce mnie wysłuchać. Już nawet nie zależy mi specjalnie na wiązaniu się z nią, a bardziej o to, by była w moim życiu. Jak zabrać się do tej rozmowy? Jak ją przeprosić, wytłumaczyć? Przepraszam za taką długą historię, ale chyba m.in. potrzebowałem się "wygadać". Proszę o pomoc\nCzy można korzystac z sauny w takiej sytuacji?\nWitam, mam wczepiony stenogramy w odcinku piersiowej oraz podwyższony wynik tsh 5000 czy mogę korzystać z saun suchych i mokrych\nW poniedziałek tj 27.01 wyjęłam swój kolejny system ADARING. Do tej pory nie wystąpiło krwawienie. Jednak dziś mam ważne wydarzenie w saunach . Jeżeli włożę teraz kolejny system ADARING okres nie wystąpi ?


Re: Wesołe miasteczko [odnośnik] 12.10.16 1:32\n/ 18 marca?\nNie wiedziała kiedy te wszystkie dni jej zleciały. Zajęło ją wiele spraw. Musiała się skupić na hodowli, która wreszcie zaczęła przynosić zyski, na Nathanielu, który co raz chętniej zagłębiał się w tajniki magi i tylko czekał aż ta magia przyjdzie do niego, na sprawie listu jaki dostała i konfrontacji z Florkiem. W tym wszystkim przytłoczyło ją także referendum, które było zapowiedzią tego co tak naprawdę miało się stać już całkiem niedługo. Skoro w ogóle pojawiły się takie pytania to ktoś bardzo poważnie rozważał ich wprowadzenie. Chociaż wierzyła w rozsądek ludzi to jednak ją to niepokoiło. Bała się, że rozsądek w tej walce nie wystarczy. Właściwie całkowicie zapomniała już obietnicy sąsiada o zabraniu jej do wesołego miasteczka. Zapomniała przez natłok zdarzeń, a może obraz jej w wesołym miasteczku był czymś tak absurdalnym, że nie potrafiła tego dopuścić do świadomości. Bo niby co ona miała tam robić? Była matką, kiedyś żoną, miała dom, własny biznes i nawet dwa siwe włosy na głowie, których ostatnio uparcie próbowała się pozbyć. Jednak gdzieś tam w środku naprawdę była dzieckiem, które chyba tego potrzebowało. Gdyby tak nie było to przecież by się nie zgodziła. A tak właśnie szli w stronę wejścia do wesołego miasteczka, a Piwka nie potrafiła ukryć ekscytacji. Spojrzała na Bertiego i uśmiechnęła się szeroko. - Nadal nie wierzę, że mnie namówiłeś – powiedziała i pokręciła głową z niedowierzaniem. Cokolwiek to znaczyło i cokolwiek miało się dzisiaj stać, bo przecież mogła zakrzyczeć się z przerażenia, albo spaść z tego całego młyna. Przecież nie miała o tym pojęcia. Zazdrościła mu. Tego bycia beztroskim. Przynajmniej w tym momencie, bo wiedziała, że każdy ma problemy i nie można być beztroskim przez cały czas. Jednak czuła, że Bott już taki po prostu jest. I kto wie… może właśnie jego natura pokaże jej, że ona też taka może być? Już teraz tak się czuła. Szli z tłumem kiedy się zatrzymała spoglądając na mijających ich ludzi. - To chyba nie był dobry pomysł. Przecież ja tam zemdleje… -zaczęła patrząc na świecący się przed nimi diabelski młyn. Przeniosła wzrok na mężczyznę. No Piwka! Jesteś czarodziejem, umiesz się teleportować, zawsze masz swoją magię. Więc czego się boisz? A jednak… już jakoś po prostu tak miała. Bała się nowego.\nRe: Wesołe miasteczko [odnośnik] 12.10.16 13:22\nBertie zaśmiał się na jej słowa. Przyszedł do domu Peony dość wcześnie. Zapowiedział się przedwczoraj. Potrzebował się rozerwać. Minęło niewiele czasu, odkąd ją poznał, a jednak wiele zdążyło się w tym czasie wydarzyć. Też potrzebował trochę rozrywki, trochę normalności, takiej chwili. A nie lubił czekać, aż życie podsunie mu powody do śmiechu, kiedy dookoła jest tyle możliwości za które samemu można złapać. Skoro więc Peony miała czas, porwał ją, a jego uśmiech poszerzał się tym bardziej, im bliżej parku rozrywki się znajdowali.\n- Nie ma tu nic do wierzenia, czy nie wierzenia. Może cię to zdziwić, ale nawet dorosła kobieta pracująca i wychowująca dziecko ma prawo do odrobiny rozrywki. - puścił jej oczko rozbawiony. Wypatrywał Młyna, bo to obiecał jej na sam początek. Nie było to wybitnie emocjonujące, ale tam warto zacząć! I z góry wyglądać kolejnych atrakcji, jakie zaliczą, robić sobie całą listę.\n- Jeśli zemdlejesz to cię złapię, spokojnie. - dodał, nie odpuszczając. Już weszli między tłumy. Ludzi była cała masa mimo, że pogoda zbyt wspaniała nie była. Bertie miał już wrażenie, że jesień zamierza ich po prostu utopić i w takich chwilach bardzo się cieszył, że ubrania można zaczarować w taki sposób, żeby nie przemoknąć.\n- Od tego zaczynamy. I mówię ci, że za chwilę sama będziesz krzyczeć, gdzie jeszcze chcesz iść. - zaśmiał się wesoło. Sam chciał rollercosterów oczywiście! Choć i kręcące się filiżanki dla zabawy mogą być. I wszelkie tunele, nawet te że-niby-straszne, bo często było w nich na prawdę śmiesznie!\nI już po chwili stali w kolejce i Bertie zostawił ją na sekundę, bo w Wesołym Miasteczku trzeba jeść i to jeść niezdrowe rzeczy, bo to część całej zabawy, więc wrócił zaraz z dwoma patykami waty cukrowej. Już trochę mokrymi, ale na pewno nadal cukrowymi!\n- Na obiad będą hot-dogi. - zakomunikował jej, patrząc jak kolejka przed nimi maleje. Już po chwili wchodzili do wagonika, a Bertie pilnował, żeby Peony nawet nie myślała o rozmyślaniu się, co to to nie!\n- Jak tam w ogóle? - zadał pytanie niby dość ogólne, ale na prawdę był ciekaw, jak Peony życie leciało! Oczywiście, wpadał czy to z kawałkiem ciasta, bo chciał podrzucić, bo upiekł, a to po szklankę cukru, a to na kawę, lub jakiś jeszcze grzany alkohol. Albo, żeby wyszli z nim bałwana lepić, bo przecież ostatnie dni śniegu mieli niedawno! A jednak zawsze chciał wiedzieć, co się u nowej sąsiadki dzieje i jak jej idzie wracanie na stare śmiecie.\nRe: Wesołe miasteczko [odnośnik] 12.10.16 23:10\nTo wszystko przypominało jej spędzanie czasu z rodzeństwem. Nie potrzebowali wesołych miasteczek bo zwykle tworzyli je sobie sami. I choć ona musiała dorosnąć trochę szybciej niż reszta swojego rodzeństwa to i tak wspominała to jako chwile beztroskie. Takie, do których warto było wracać. Pomimo tego, że świat rzucił ich wszystkich na różne strony świata. Chociaż miała Pomkę. Chociaż tyle z tego wszystkiego. Na jego słowa parsknęła śmiechem. - Chcesz powiedzieć, że wyrwanie chwastów nie jest formą rozrywki? - zapytała z udawanym szokiem. - Musisz się jeszcze wiele nauczyć o życiu, Panie Bott. - jakoś to sformułowanie do niego przywarło. Nie mówiła do niego na Pan i nawet jej to do głowy nie przyszło po ich paru spotkaniach, ale jednak jej matczyny ton wymagał tego jak najbardziej. Przesuwali się w kolejce, a ona naprawdę bała się. Pewnie to miało minąć jak tylko wsiądzie do kolejki. Albo nie! Właściwie to pewnie minie kiedy w końcu z niej wysiądzie. Nie miała lęku wysokości, a przynajmniej na chwile obecną z takim nastawieniem żyła. Gdyby jednak miało się okazać inaczej… to chyba najlepiej będzie zemdleć na samym początku. - Pocieszyłeś – powiedziała poważnym tonem, ale zaraz uśmiechnęła się szeroko. Jak to się mówi? Raz kozie śmierć! Jej syn nie miałby z tym najmniejszego problemu. Może to dlatego, że dzieci są bardziej ufne? A może dlatego, że nie wyobrażają sobie konsekwencji? Umysł dziecka pod tym względem jest o wiele lżejszy przy podejmowaniu decyzji i przełamywaniu własnych ograniczeń. Nie miała jednak zamiaru się wycofać. Gdyby teraz zaczęła przepychać się w tej kolejce do wyjścia to ludzie chyba by przeklęli. - W życiu nie pożyczę Ci już cukru, Cukierniku jeżeli tak nie będzie. - zagroziła choć nie było w tym ani grama prawdy. Wzięła od niego watę cukrową. Nie przepadała za tego typu słodyczami, bo prócz cukru i barwnika nie było w tym nic pożytecznego. Jednak dzisiaj na to nie patrzyła. Już po chwili miała palce oblepione cukrem. Urwała kawałek waty, większy niż miała w zamiarze i wpakowała sobie do buzi. Pewnie nie wyglądało to dość schludnie, ale no miała dzisiaj być dzieckiem, a dzieci nie przejmują się lepką buzią. Uśmiechnęła się na propozycję obiadu i zasalutowała w geście zgody. Kiedy wchodzili do wagoników przez chwile się zawahała. Chociaż sąsiad nie dał jej zbyt dużo czasu do namysłu. Wiedziała, że nie może się teraz wycofać choć byłoby to pewnie bardzo rozsądne. Usiadła na swoim miejscu i od razu rozejrzała się w poszukiwaniu pasów bezpieczeństwa. Widząc, że barierka zabezpieczająca znajduje nad nimi chwyciła ją i próbowała ściągnąć na dół. Na nic się to zdało. Słysząc jego pytanie oderwała ponury wzrok od zablokowanej barierki i przeniosła go na Bertiego. Uśmiechnęła się. - W końcu zaczynam coś sprzedawać. Więc wszystkie moje narzekania możesz wyrzucić już do kosza. Nie wiem czy ludzie sobie przypomnieli, że całkiem dobra ze mnie zielarka czy może czas plotek na mój temat przeminął, ale naprawdę się z tego cieszę. Ciężko jest wierzyć, że coś się uda, kiedy wszystko Ci mówi, że się nie uda. - powiedziała i wzruszyła ramionami, ale na jej ustach pojawił się lekki uśmiech. Nie chciała zapeszać, ale może to było to czego potrzebowała? - A u Ciebie? Jakieś nowości? Jak Rudera? - zapytała szczerze zainteresowana.\nRe: Wesołe miasteczko [odnośnik] 13.10.16 20:18\nZaśmiał się jedynie. Miał nadzieję, że Peony na prawdę wkręci się w zabawę. Właściwie wierzył, że tak będzie, bo jasne, była jakieś milion razy bardziej obowiązkowa i pewnie dojrzała niż on, ale nie była stetryczała i ciągnęło ją do wesołości. Trzeba było jej tylko dać pretekst, a tym Bertie zajmował się od niedawna niemal hobbystycznie.\n- To nic trudnego. Wystarczy wymieszać pozytywne myślenie z ignorancją wymierzoną w logikę. Człowiekowi zaraz żyje się łatwiej i wiele rzeczy lżej przychodzi. - drobny wykład numer pięć tysięcy sześćset jeden z prywatnego Poradnika Pozytywnego Myślenia Bertiego Botta. Część rad sensowna, część tak lekkomyślna, że mogłaby powstać tylko w tej jednej głowie, on jednak uśmiechał się teraz szeroko, bo przecież Peony sama sobie dała dowód na to, że w życiu w końcu musi zacząć się samo układać, jeśli wcześniej miało się za wiele pecha. Czyli potwierdziła jego teorię!\n- Ale cieszę się, na prawdę. Właściwie czemu mieliby nie kupować, skoro jesteś w tym dobra? - wzruszył ramionami. Plotki plotkami, produkt produktem! A plotki same siebie w pewnym momencie wybijają, kiedy zaczynają się zapętlać i motlać. Na jej pytanie za to w sumie musiał się trochę namyśleć. Sporo się działo, jak zawsze i w sumie nie był pewien o czym mówić. Pierwsze co mu wpadło do głowy to siostra, bo sporo się ruszyło, ale skoro o niej nie wspomniał do tej pory to i teraz nie chciał psuć nastroju. Ale działo się coś jeszcze, co z kolei zapychało mu myśli w miły sposób.\n- Rudera jest już w niezłym stanie. Musisz wpaść, sama zobaczysz. W kwietniu ruszę z ogrodem, ale ogólnie większość pomieszczeń jest zrobiona. Miałem sporo pomocników i w ogóle. Szczególnie jedną pomocnicę.\nOstatnie słowo wypowiedział jakoś-tak inaczej i uśmiechnął się szeroko. Bo to się wszystko niby tak zaczynało, niby już się działo kiedy poznał Peony, ale tak jakoś coraz bardziej był tego pewien i coraz więcej ich łączyło i coraz bardziej chciał mieć tę swoją blondynę pod ręką coraz częściej i częściej. Choć i w tym trochę mu się motlało i mieszało i trochę bał się o tym mówić cokolwiek więcej. Bertie zawsze miał wiele szczęścia w miłości, ale jakoś sobie z nią później nie radził!\n- Poza tym poznałem jeszcze jednego Sprouta i podobno to nie przypadek, że nazwisko to samo. Pomona, przeurocza fanka Słodkiej Próżności. Choć to, że nas uwielbia jest w sumie naturalne jako, że jest człowiekiem w sumie.\nStwierdził, ostatnie zdanie dodając tonem sugerującym najbardziej oczywistą z oczywistości. I zostali zamknięci w kabinie i już ruszali ku górze. I niby nie wolno wstawać, ale aż go kusiło, żeby się podnieść i patrzeć na co, co mają dookoła.\n- Tam musimy iść! - pokazał jej na rollercoster ze spiralami, kiedy tylko go wypatrzył, a w jego oczach aż iskrzyła radocha.\nRe: Wesołe miasteczko [odnośnik] 15.10.16 14:47\nNie skupiając się zbytnio na jego złotej radzie doszła do wniosku, że jest w niej dużo prawdy. Jednak zdecydowanie dzisiaj nie była pora na głębokie przemyślenia. Wręcz przeciwnie! Dzisiaj mieli być dziećmi. W końcu po to tutaj przyszli. Dlatego ona bardzo szybko pozbyła się wszystkich frasujących ją myśli. Ciągle oblepiona watą cukrową przyglądała się tym wszystkim ludziom. To miejsce było najlepszym zastrzykiem pozytywnego nastroju na świecie. I wbrew pozorom czuła się tutaj bardzo dobrze. Już przestała się mocować z metalowym zabezpieczeniem i skupiła się na rozmowie. Doszła do wniosku, że skoro nikt uparcie z tym nie walczy to i ona nie powinna. Wzruszyła ramionami na jego pytanie. - Widzisz… dla Ciebie to jest proste, ale ludzie nie są prości. Szukają tylko prostych rozwiązań. - powiedziała i pokręciła głową po chwili szeroko się uśmiechając. - Ale bez względu na to kupują. I to jest powód do świętowania. - dodała zadowolona. Nie miała zamiaru już nigdy więcej rozwodzić się nad tym problemem. Teraz musiało być już tylko lepiej i prościej. Zaczynając od tego szalonego pomysłu pójścia do tego szalonego miejsca. Szczególnie jedną pomocnicę. Dziewczyna uniosła brew zainteresowania. - Bertie Bottcie czyżby w Twoim życiu zawitała kobieta? - zapytała po chwili szeroko się uśmiechając. Nie znali się zbyt długo, ale nigdy nie słyszała, żeby ten opowiadał coś o wybrance swojego życia. Więc jeśli jest ona w jego życiu już długi czas to Piwka nie miała szansy się niczego o niej dowiedzieć. A jeśli pojawiła się niedawno to chciała wiedzieć. Z ciekawości… to oczywiste. Ale też dlatego, że mężczyzna od początku był dla niej bardzo dobry i bardzo pomocny. I jednak chciałaby, żeby otaczał się dobrymi ludźmi. I dobrymi kobietami. - Bo wątpię, żebyś tak się rozświetlał na myśl o Pani duchu. - dodała z przekąsem. Tak dobrze pamiętała, że Ruderę zamieszkiwała niechciana, a już po trochę chciana lokatorka. Jednak dobrze czuła, że to nie o niej mówił sąsiad, a o jakiejś innej, ważnej w jego życiu osobie. Piwka lubiła słuchać, że innym dobrze się dzieje w życiu. Pewnie większość na jej miejscu nie chciałaby słuchać o miłości, kwiatkach i ważnych osobach, ale ona taka nie była. Życzyła każdemu jak najlepiej. Życzyła, żeby nikt w życiu nie musiał znosić tego co ona. Zaśmiała się słysząc, że i Pomka wmaszerowała do jego życia ze swoją miłością do słodyczy. - Takie przypadki nie istnieją, mój drogi. Każdy Sprout ma w sobie jedną krew. - uśmiechnęła się. - Moja siostra jest zwolenniczką wszystkich słodyczy istniejących na świecie. - dodała z uczuciem. Tęskniła za nią. Siostra była dla niej niemalże najważniejszą osobą na świecie. Zaraz po Natcie. Cała jej rodzina. - Wpadła do Ciebie z wizytą czy też kazała Ci wyrywać chwasty? - zapytała z rozbawieniem. Podskoczyła kiedy metalowa barierka zaczęła na nich opadać. - Na Merlina – mruknęła kurczowo trzymając się się jej. Zobaczyła jak wszystko pod nią staje się maleńkie. Z trudem oderwała wzrok o d znikającego gruntu i przeniosła na wskazaną przez sąsiada kolejną atrakcje. - Jeżeli to przeżyje to pójdę z Tobą wszędzie. - zarządziła i uśmiechnęła się szeroko w jego stronę. A potem… potem było trochę krzyku.\nRe: Wesołe miasteczko [odnośnik] 15.10.16 17:35\n- Żeby jedna. - dodał, a jego uśmiech lekko się zmienił. Spojrzał na Peony trochę bezradnie. Bo kompletnie nie wiedział, co czuł. - Skoro jesteśmy dziś dzieciakami, możesz wiedzieć, że dorobiłem się problemu godnego czternastolatka i jakoś nie potrafię się z niego wydobyć.\nZaśmiał się pod nosem, bo i ta sytuacja była w jakiś dziwny sposób komiczna. No jasne, że duch musiał wrócić w chwili, kiedy był z jakąś dziewczyną już jakiś czas i przyzwyczajał się do myśli, że z nią jest! I to nie "jakaś" dziewczyna, a Polly, która była wspaniała. Dodatkowo cała aura, jaka towarzyszyła myślom Botta i świadomość, że w wieku dwudziestu jeden lat wypada być już na tyle dojrzałym emocjonalnie, by takie decyzje po prostu podejmować trochę go bawiła. Bo myśl o tym, że może kogoś zranić na razie odsuwał na bok. Wolałby pomyśleć, jak nie ranić nikogo tak najpierw.\n- Lana jest wspaniałą kobietą, rozjaśnia mi dni i zawsze służy uroczą anegdotą, bardzo często związaną z niższością mężczyzn względem kobiet. Niewątpliwie mogłem mówić o niej! - poprawił ją zaraz, bo przecież jego domowy duch jest cudowny. - Ale schody wyremontowałem. Można podejrzewać, że na nich do niej nie dołączę.\nDodał z szerokim uśmiechem. No, Piwka skoro widzieli się już kilka razy pewnie nabrała przeświadczenia o tym, że Bertie do skręcenia karku nie potrzebuje zniszczonych schodów, ani nawet schodów. Właściwie to wystarczy mu prosta droga, a nawet nie, wystarczą mu dwie własne nogi, żeby się potknąć. Albo coś upuścić, czy zniszczyć. Ale nie trzeba być w tej chwili zbyt szczegółowym!\n- Łamiesz mi serce i obrażasz uczucia. To zabrzmiało, jakby słodycze z Próżności nie były najwapanialsze i jedyne na świecie, masz to w tej chwili cofnąć, Peony Sprout albo stąd wysiadam. - zagroził wesoło, zerkając przed siebie. No dobra, są trochę wysoko nie wysiądzie, ale niech lepiej cofnie, bo nie będzie wiedział co zrobić, żeby swojej groźby nie spełniać. Zaraz przyciągnął ją do siebie, żeby może ją trochę uspokoić i tylko się śmiał się dalej razem z jej śmiechem i krzykiem, wypatrując przy tym jednocześnie miejsc w które muszą udać się za chwilę.\n- Będziesz przeklinać własne słowa. - zaśmiał się tym weselej na jej groźbę, bo skoro przeraża ją diabelski młyn, na rollercosterze będzie super! Ale może właśnie to tym lepiej, bo przecież o lęk tu chodzi. Kończył pomału swoją watę cukrową. Na co dzień za nią nie szalał, ale w Wesołym Miasteczku nic nie jest bardziej na miejscu.\n- Jaka jest najbardziej szalona rzecz, jaką w życiu zrobiłaś? - zapytał po chwili ciekawsko. Może Piwka ma się czym pochwalić!\nRe: Wesołe miasteczko [odnośnik] 17.10.16 13:15\nJego słowa trochę zbiły ją z tropu. Widocznie jej sąsiad naprawdę miał problem, którego rozwiązanie był równie problematyczne. - Jeżeli to problem z trądzikiem… mogę Ci coś przygotować. - odparła z przekąsem, ale zaraz uśmiechnęła się szeroko i chwyciła go za rękę. - No to co się dzieje? Niech moje doświadczenie będzie dla Ciebie drogowskazem. - powiedziała. Naprawdę mógł jej powiedzieć o tym co go męczy. Może właśnie fakt, że nie znali się jeszcze aż tak dobrze był tutaj pozytywem. Nie oceniała go przez pryzmat przeszłości, nie miała zamiaru nawet na nią spoglądać. Oczywiście wszystko zależało od tego czy ów problem mieścił się w ogóle w jej granicach rozumowania. Co ostatnio także przydarzało jej się dość często. Zaśmiała się kiedy zaczął opowiadać o duchu zamieszkującym jego piękną Ruderę. Im więcej o niej słyszała tym większą pałała do niej sympatią. - Wyższość kobiet nad mężczyznami? Mówiłam już jak bardzo ją lubię? - zapytała unosząc brew. Ah Piwka nie była feministą. Ani trochę. Nawet jednym procencie. Kiedyś miała swoje zdanie. Potem tą indywidualność utraciła na rzecz piekielnego małżeństwa w jakim się znalazła, ale teraz… czuła. Po prostu czuła, że łapie wiatr w żagle. Nawet jeśli przytłacza ją tak wiele rzeczy. Nawet jeśli tak wiele rzeczy nie daje jej spokoju. Czuła, że znowu może oddychać, a przecież to było w tym wszystkim najważniejsze. - To chyba mogę Cię w końcu odwiedzić skoro naprawiłeś schody… - odparła. Nie, żeby wcześniej się bała. No znaczy może trochę tylko. Skręcony kark to nie była pozytywna wizja zakończenia życia. Jednak nie dlatego jeszcze go nie odwiedziła. Na jego kolejne słowa złapała się za „serce” w dość teatralnym geście. - Nie skacz… nie rób mi tego. Cofam wszystko! Nawet cukier w Waszych cukierniczkach jest najsłodszym cukrem na Ziemi! - i naprawdę tak uważała. Może nie tyle jeśli o cukier chodziło, ale ogólnie o wszystkie słodkości. Kiedy się poznali i usłyszała, że jest cukiernikiem była szczerze zaskoczona. Nigdy nie widziała, żeby jakiś mężczyzna bawił się w pieczenie ciast i przyrządzanie deserów. Ale później zobaczyła i to tylko potwierdziło jak bardzo się w tym myliła. Bertie wkładał w to wszystko nie tylko umiejętności i serce, ale też całą swoją duszę. I to było widać. To naprawdę było widać. Nie mogła nie krzyczeć. Zamykała oczy i otwierała. Krzyczała i zaciskała zęby. Naprawdę już żałowała swoich słów. Później miało być tylko gorzej? Jednak nie było to tak, że czuła się źle. Śmiała się. To wszystko ją bawiło chociaż czuła, że jak nie postawi zaraz nogi na ziemi to po prostu umrze. Nie wiedziała ile to trwało, ale kiedy diabelski młyn się zatrzymał nie mogła się ruszyć. Podała mu dłoń i pokręciła głową. - Żyje. - powiedziała trochę przytłumionym głosem. - Żyje! - powtórzyła głośniej i poskoczyła z radości. - Nie umarłam. - zaśmiała się. Tak, to był chyba jeszcze szok. - O co mnie pytałeś zanim odpłynęłam? - zapytała i już sobie przypomniała. - Najbardziej szalona rzecz… - zamyśliła się. - Na Merlina nie wiem… może hmm.. - zaczęła. - Jak miałam sześć lat uciekłam z domu. Nie śmiej się… byłam bardzo zła bo usłyszałam jak mój ojciec rozmawia z mamą o prezentach i Mikołaju. Jak się spostrzegli, że to słyszę zaczęli mi opowiadać, że Mikołaj zostawił prezenty, bo musiał iść dalej więc się uparłam, że go dogonię. Nic nie powiedziałam, wyszłam z domu… dodam, że w piżamie. Moi rodzice mieszkają zaraz przy lesie. Teraz znam go jak własną kieszeń, ale kiedyś? Wpadłam jak śliwka w kompot. Ani Mikołaja, ani domu… kiedy w końcu tato mnie znalazł. Moją karą była tygodniowa gorączka. Czy to było szalone? -zapytała unosząc brew. Oczywiście miała dużo takich historii. Kiedyś… nawet w szkole była całkiem inną osobą.\nRe: Wesołe miasteczko [odnośnik] 17.10.16 19:31\n- To temat na dłuższą rozmowę. Możemy się umówić, że na dniach wpadnę do ciebie z babeczkami, ty zrobisz coś do picia i opowiem ci wszystko o kobietach mojego życia. - uśmiechnął się lekko. Nie chciał przez cały ten wypad biadolić o czym, czego sam do końca nie rozumiał. Wolał najpierw poukładać to sobie w głowie, bo i faktycznie miał ochotę się trochę wygadać i miał wrażenie, że wypowiedzenie tego wszystkiego na głos może mu pomóc, ale najpierw chciał się do tego jakoś psychicznie przygotować. Jakoś tak się stało, że bardzo szybko zaufał Peony - znali się dopiero chwilę, nie mógłby jej nazwać przyjaciółką, bo prawie nic o sobie nie wiedzieli, ale po prostu dobrze mu się z nią rozmawiało, chwilami nawet lepiej niż z ludźmi, których znał od lat. Może po prostu potrzebował takiej świeżej duszyczki w swoim towarzystwie?\n- Do tej pory jedynie wspominałaś, żebym na nią uważał. - uśmiechnął się szeroko. Bardzo lubił tego charakternego ducha. Miał z Laną wiele śmiechu, była bardzo ciekawą współlokatorką. - Musisz mnie odwiedzić. Poznasz ją w końcu. Myślę, że się dogadacie. - przyznał. Piwka na co dzień może i wydawała się dość poważna i zajęta codziennością, ale wystarczyło dać jej pretekst i Bertie sądził, że też ma swój charakterek. Może po prostu miała do tej pory za wiele pecha i zbyt mocno zaczęła o nim myśleć? Tak, czy inaczej potrafiła się bardzo ożywić.\nDalszych jej słów nie skomentował, bo i zajął się po części nabijaniem z niej i jej reakcji. Aż nie wyszli. Złapał jej rękę i lekko ją objął, bo spodziewał się, że będzie miała "miękkie kolana" po takich emocjach i tylko śmiał się dalej na prawdę rozradowany, że dała się tu zaciągnąć.\n- Żyjesz! Ale to dopiero początek. - dodał bardzo wesołym tonem i poczochrał jej włosy porządnie, jak młodszej siostrze, po czym puścił ją, kiedy zeszli z blaszanych schodków pod karuzelą, którą sam uważał za bardzo spokojną. Co się będzie działo dalej!\nJej mikołajkowej historii wysłuchał z uśmiechem na ustach, wyobrażając sobie małą dziewczynkę, z którą jako dzieciak na pewno świetnie by się dogadał. Bo jak to, że Mikołaj sam nie da prezentów? Bertie z premedytacją udawał, że nadal wierzy w wesołego, prezentowego brodacza o kilka lat za dużo nawet, kiedy już nie wypadało, bo za bardzo bawił go wuj wpadający z prezentami. Z czasem oczywiście wszyscy się połapali, że blondyn nie jest aż takim półgłówkiem, ale teraz młody Bott wyczekiwał małych dzieci w rodzinie, żeby samemu zacząć się przebierać w czerwony kostium. Ciekawe, czy Matt zgodziłby się być elfem albo reniferem?\n- Całkiem całkiem. nawet mnie przebiłaś, byłaś dziewięć lat młodsza ode mnie, kiedy nawiałem z domu. Brawo. - przyznał wesoło. No, pewnie w chwili, kiedy mała błądziła po lesie nikomu do śmiechu nie było, ale skoro ten moment minął już dawno, historia z happy endem była całkiem przyjemna. - Grunt, że umiałaś być uparta i gonić marzenia. - dodał, a jego standardowy, szeroki, ciepły uśmiech nie znikał mu z twarzy.\nWyrzucając po drodze patyk po wacie do kosza, Bertie zaczął się rozglądać za kolejną karuzelą.\n- Tratujemy się na tych śmiesznych samochodzikach na prąd, roller coster, czy tunel strachu? - dał jej wybór między rzeczami, jakie mieli najbliżej.\nRe: Wesołe miasteczko [odnośnik] 17.10.16 21:35\nNo dobra! Jeżeli mieli być dzisiaj dziećmi to problemom mówili stanowcze nie. Pokiwała głową. - Dobrze. Wyprzedziłeś mnie, bo miałam zamiar Cię zaprosić na obiad jako, że ominęła mnie największa impreza… - powiedziała i uśmiechnęła się szeroko. - Oczywiście mówię o Twoich urodzinach. Dolina o niczym innym nie mówi tak na marginesie. Więc nie znosząc sprzeciwu widzę Cię u siebie. - dodała. Żałowała. Nawet bardzo. Jednak czuła, że to jednak jeszcze za dużo. Potrzebowała o wiele więcej czasu by znowu zacząć żyć. No i pozostawał Nate, którego nie chciała kolejny raz zostawiać rodzicom. Oczywiście wiedziała, że bez większego problemu zajęliby się wnukiem, ale wychowali tak dużą gromadę dzieci, że teraz powinni mieć czas dla siebie samych, a nie na kolejną dawkę wychowania. Tak właśnie myślała. To dopiero był ich pierwszy przystanek. I ku jej zdziwieniu nie musiała się zmuszać do tego by wybrać kolejną atrakcję. Nie musiała tego mówić, bo coś czuła, że już dobrze widział jaki humor jej dopisywał i że pod tym względem miał bardzo dużo racji. Naprawdę czuła się jak dziecko. Takie trochę wyrośnięte dziecko, które od dawna właśnie takiego oderwania potrzebowało. - Nawiałeś z domu? Coś czuje, że w tej historii nie ma Mikołaja co? - zapytała unosząc brew. Ona sama też nie jeden raz chciała po prostu uciec z domu. Jednak nigdy tego nie zrobiła. Czuła, że jej rodzice tego akurat by nie przeżyli. - Tak. Kiedyś tak było. Powinieneś mnie wtedy poznać. - dodała wzruszając ramionami. Po chwili jednak uśmiechnęła się szeroko i zaczęła się rozglądać szukając kolejnych atrakcji. Spojrzała na niego zamyślona. - Tę śmiertelną atrakcję zostawmy na koniec. Bo kto wie… chyba musiałabym złamać obietnicę i uciekłabym z krzykiem. - powiedziała. Stanęła na środku chodnika, zamknęła oczy i zakręciła się wyciągając dłoń do przodu. Kiedy się zatrzymała jej palec wskazywał samochodziki. - Los wytypował. - powiedziała jakby nie było innej możliwości. Za losem trzeba było iść i tyle. Nie było innego wyjścia. Ruszyła w tamtą stronę już czując się o wiele pewniej niż jeszcze chwile temu. - Dobrze… to teraz Twoja najbardziej szalona rzecz? Oprócz zakupu wielkiego domu z dodatkiem specjalnym. - powiedziała czując, że w jego życiu było wiele szalonych rzeczy. Taki właśnie jej się wydawał być. Potrafił zaskakiwać i to było już pewne przy ich pierwszym spotkaniu.\nRe: Wesołe miasteczko [odnośnik] 19.10.16 19:08\nZaśmiał się pod nosem. Cieszył się, że cała impreza wyszła nawet, jeśli sam zajmował się na niej bardziej zapijaniem spraw sercowych, niż samą zabawą. Był genialny wystrój, świetnie poprzebierani ludzie, dobra muzyka, w ogóle to świetni ludzie, super jedzenie i dużo alkoholu. Czego chcieć więcej?\n- Jest o czym. Polly i Titus postarali się z wystrojem. Bo to oni właściwie zrobili. Szczerze to ja myślałem, że mnie wszyscy olali, bo nikt nie chciał przyjść, wchodzę do domu i bum, wyskakują ludzie, krzyczą, że niespodzianka i wszystko wygląda jak z morza. Bo temat zrobili wodę i ludzie się poprzebierali za skorupiaki, ryby, piany i w ogóle. Z sufitu zwisały macki jak od ośmiornicy, dookoła latały bańki mydlane, nawet stół był jak rafa koralowa. - opisał w skrócie, żeby Peony wiedziała, jak bardzo ludzie mają o czym gadać. I może następnym razem wpadnie! Nie wierzył, że nie miałaby co robić, na pewno znalazłby się ktoś do gadania, czy tańczenia, picia, cokolwiek. A gdyby się nudziła, ma zawsze blisko do domu. Ale to już argumenty na kolejną okazję, póki co Bertiemu wystarczy. Czas wrócić do bawienia się na mieście.\n- Mikołaja nie ma, za to jest nerwica mojej mamy. Ojciec lubi mi wypominać, że zanim się urodziłem, była bardzo spokojną osobą. - uśmiechnął się lekko. No, co on poradzi? - To nie tak, że stało się coś złego. Po prostu moi rodzice mnie kochają i jak wszyscy rodzice, nie zgodzili się puścić piętnastoletniego dzieciaka na wycieczkę pod namioty cholera wie w jakim kierunku. No to zostawiłem list i wyruszyłem. A... no, a oni nie znaleźli listu. Zakładam, że poleciał za okno, bo w sumie chyba go nie zamknąłem.\nTrudno nauczyć dziecko odpowiedzialności, Bottowie dobrze o tym wiedzą. Ale Bertie przeżył wyprawę swojego życia! No... tylko gdyby rodzice o tym wiedzieli, byłoby łatwiej. W każdym razie mniej krzykliwie na sam koniec. Urządzili mu opieprz życia, szlaban stulecia, ale nie zdołali sprawić, żeby młodociany uciekinier pożałował swojej wycieczki.\n- Było najlepiej na świecie. Przeszliśmy Ben Nevis! No i staram się nie myśleć, przez co przechodzili rodzice. Nigdy tak nie wrzeszczeli, jak kiedy mnie jeden auror do domu sprowadził. No i dłuugo mi tego nie darowali.\nJasne, że było mu przykro, że po raz kolejny doprowadził rodziców do nerwicy, ale co on na to poradzi? Na szczęście teraz był już dorosły, a w każdym razie pełnoletni i nie martwili się tak bardzo, jeśli znikał na trochę, zazwyczaj o tym nawet nie wiedzieli. Pewnie odkąd się wyniósł z domu, są troszkę spokojniejszymi ludźmi. No, gdyby nie jedna sprawa.\nUśmiechnął się szeroko na widok tego, co wskazał palec-wyrocznia i ruszył w tamtym kierunku, bo bardzo mu się ten wybór losu spodobał.\n- Stratuję cię. Jestem w tym świetny. - obiecał, bo przecież w tych samochodzikach nie chodzi o jeżdżenie, a o zderzanie się! Na "odbite" pytanie musiał się trochę zastanowić. Najbardziej?\n- Trudno powiedzieć. Serio, nie wiem. Dużo rzeczy było w szkole. Sama ucieczka to coś. Ten dom. Motor ponoć, choć to tam... ale najbardziej? - nie wiedział. Po prostu nie lubił się nudzić i raczej nie miał zahamowań nazywanych przez wiele osób instynktem samozachowawczym, czy wolą przetrwania. - Chyba nie umiem powiedzieć.\nPrzyznał. Z wiekiem jego możliwości się zwiększały. Bertie miał wrażenie, że wszystko w jego życiu jest dość niesamowite i troszkę szalone. I bardzo tę myśl lubił.\nStanęli już zaraz w kolejce do samochodzików. I owszem, cieszył się jak dzieciak.\nRe: Wesołe miasteczko [odnośnik] 21.10.16 13:37\nCała impreza z opowieści chłopaka wyszła naprawdę niesamowicie. Najbardziej rozbawił ją fakt, że wszyscy goście byli poprzebierani według tematu przewodniego. I aż nie mogła sobie wyobrazić miny solenizanta, kiedy nagle piany morskie i skorupiaki zaczęły mu życzyć wszystkiego najlepszego. - Naprawdę myślałeś, że wszyscy zapomnieli? - zapytała unosząc brew. - To by było niemożliwe. Jestem pewna, że sama piątka Twoich współlokatorów miała z co najmniej tysiąc propozycji na spędzenie tego czasu z Tobą. - dodała z uśmiechem. Ludzie w Dolinie lubili sobie poplotkować dlatego też wcale się nie dziwiła, że impreza urodzinowa Bertiego była jednym z najlepiej sprzedających się ostatnio tematów. Oczywiście, że dobrze by się tam bawiła! I oczywiście, że znalazłaby kogoś z kim mogłaby się pobawić. Ale to była Peony. Ona była mistrzem utrudniania sobie życia nawet wtedy, kiedy coś było proste jak budowa cepa. Ale tak… wyobrażenie sobie tej imprezy działało i pewnie kolejnej takiej okazji by już nie przepuściła. Trochę jej ulżyło, że to nie była ucieczka z etykietką dramatów nastolatka. Tych było bardzo dużo. Miała nadzieje, że jej Nathanielowi nigdy nie wpadnie do głowy uciekanie z domu. W jakimkolwiek celu. Uśmiechnęła się szeroko. - Tobie rodzice zabraniali biwakowania, a mnie do niego przymuszali. I uwierz mi nie wiem co gorsze. - powiedziała. Oczywiście zawsze uwielbiała biwakowanie. Jednak czasami było to zbyt częste i Peony zapomniała jak to jest czerpać z takich rzeczy przyjemności. W końcu kiedy się do czegoś przyzwyczajasz to nie patrzysz na to już w ten sam sposób. - Auror? - powtórzyła i pokręciła głową. - Jakby mi kiedyś Nathaniela jakiś auror przyprowadził chyba zeszłabym na zawał. Byłeś niegrzecznym dzieckiem, Bertie Bottcie. - dodała i uśmiechnęła się szeroko. Nie mogła nic poradzić na fakt, że od siedmiu lat myślała całkowicie jak mama. Teraz bardzo dobrze rozumiała co czuli jej rodzice i wszyscy inni rodzice na świecie kiedy ich dzieci niekoniecznie ich słuchają. Zaśmiała się słysząc jego słowa. - Ku Twojemu zdziwieniu na samochodzikach już byłam. Więc nie bądź pewny wygranej. - powiedziała unosząc brew. Tak naprawdę to było bardzo dawno i pewnie kiedy wsiądzie do jednego z tych małych mydelniczek to zapomni wszystko co kiedyś pamiętała, ale niech się boi! Podejrzewała, że będzie mu ciężko wybrać najbardziej szaloną rzecz. Już po pierwszym ich spotkaniu była w stanie stwierdzić, że mężczyzna jest typem szukającego przygód. - Dobra, a Twoje najgorsze w życiu spotkanie? - zapytała unosząc brew. Każdy w swoim życiu przeżył takie spotkanie, o którym pewnie wolałbym zapomnieć. Może kompromitujące, może najnudniejsze, może po prostu całkowicie zbędne? Nie wiedziała czemu akurat o tym pytaniu pomyślała. To wydało jej się być po prostu ciekawe. W kolejce została przed nimi jeszcze jedna para. I tak, ona także cieszyła się jak dziecko.\nRe: Wesołe miasteczko [odnośnik] 22.10.16 13:40\n- Ej, odzywałem się prawie do każdego kogo znałem i każdy z osobna nie miał czasu, szedł do pracy, nie miał ochoty, coś mu się stało, wyjeżdżał i tak dalej to co miałem pomyśleć? - Bertie z reguły sam marcówki organizował, więc nawet nie przyszło mu do głowy, że ktoś postanowił zrobić to za niego i to tego wszedł w jakiś spisek z jego znajomymi, żeby myślał, że go kompletnie olali i nagle wyskoczyli jako skorupiaki, ryby i algi, kiedy już wróci do Rudery, żeby pić w samotności!\n- Wiesz, do biwakowania mnie zachęcali, ale jeśli ojciec, wuj albo ktoś szedł ze mną. A to oznaczało ciągłą kontrolę. A myśmy nie wiedzieli gdzie idziemy, mieliśmy ogólny cel i chcieliśmy po prostu ruszyć w świat. Najlepiej mugolskim stopem. - stwierdził i się zaśmiał, bo i sporo planów im się udało! - Czemu musieli cię zmuszać? Znaczy na pewno nie boisz się robali i pająków jako zielarka, naturę też lubisz, nie powiesz, że leżenie pod gołym niebem przy ognisku nie jest najdoskonalszą rzeczą pod słońcem. - pokręcił głową. Peony nie wmówi mu, że nie docenia podobnych przyjemności, wiedział, że też by to czuła, gdyby się na taki biwak wybrali! Był tego absolutnie, ale to całkowicie pewien.\n- No, zazwyczaj jak znika dziecko, powiadamia się o tym aurorów, tak też zrobili moi rodzice. - przyznał. - I uważam siebie za bardzo grzecznego dzieciaka! Patrz, nigdy nie miałem głupich zabaw w rozwalanie cudzej własności, czy coś, żaden wandal ze mnie nie był, ani nic. Po prostu lubiłem się bawić i przyciągałem wypadki. Ale nigdy nie zrobiłbym specjalnie czegoś, co by rodziców zraniło. - uniósł ręce. No, na prawdę! To wszystko wypadki były! - Po prostu nie wszystko mi w życiu wyszło jak miało. - dodał ze śmiechem. Bo tych zbiegów okoliczności było aż za wiele i tych wypadków i wszystkiego. W szpitalu Cynthia nawet przez chwilę przecież podejrzewała, że nad Bertiem ktoś się znęca, że taki posiniaczony wiecznie i co chwila coś mu jest. No, ale poznała chłopca lepiej to zrozumiała, że to najzwyklejsza w świecie oferma.\n- W takim razie wierzę, że konkurencja będzie wyrównana. O spotkaniu opowiem ci potem. - zadecydował. Będzie musiał pomyśleć. Bo miał ochotę powiedzieć o urodzinach, ale to wszystko jest temat na osobną rozmowę. Jeszcze mu się chyba to wszystko nie poukładało w głowie. A i z nieprzyjemnych spotkań też musi coś wybrać, bo wbrew pozorom trochę ich było!\nZaraz jednak wsiadał do samochodziku, wybrał sobie czerwony. Bo tak, bo chciał, bo mu się rzucił w oczy. I odczekał, aż włączą w nich co ma się włączyć i zaraz ruszył razem z całą resztą osób poinformowanych, że powinno się jeździć w kółko, a nie zderzać i jak wszyscy inni zaczął kombinować jakieś fajne zderzenie. Bo przecież wszyscy wiedzą, że o to tu chodzi! Zaraz skręcił swój niezbyt skrętny samochodzik i z pełnym rozbawieniem na twarzy godnym kilkuletniego dziecka zapewne ruszył na czołowe spotkanie z Peony. A jak!\nRe: Wesołe miasteczko [odnośnik] 23.10.16 16:22\nZdecydowanie zazdrościła mu takich urodzin! Jej od dwóch lat zwykle nie różniły się od innych dni. Wcześniej też nie miała zbyt wielu możliwości. Jedyne urodziny, które mogłaby nazwać szczególnymi to dwudzieste trzecie. Kiedy jeszcze wierzyła, że wszystko w jej życiu może się właściwie ułożyć. Kiedy wszyscy najważniejsi dla niej ludzie spotkali się w jednym miejscu by szczerze złożyć jej życzenia. Później były to głównie listy, albo szybkie słowa. Wywróciła oczami. - Zawsze miałbyś Lanę! - powiedziała z szerokim uśmiechem. W ogóle nie rozumiała jak mógł pomyśleć, że mogą nie mieć dla niego czasu w tak ważnym dniu. Coś jej się wydawało, że przyjaciół to on miał bardzo bliskim. Przecież sam był niesamowicie przyjacielski. Wzbudzał zaufanie przy pierwszym kontakcie, a taką zdolność mieli nieliczni. Zamyśliła się słysząc jego pytanie, a właściwie zdziwienie w jego głosie. - Uwielbiałam to i masz rację nie ma nic lepszego niż ciemne niebo, ognisko i historie o leśnych stworach. - zaczęła uśmiechając się na samo wspomnienie tych dni. - Myślę, że czułam się w pewien sposób zmuszana do biwakowania, bo nigdy nie czułam się tam… beztrosko. Jestem niemalże najstarsza z całego swojego rodzeństwa więc musiałam być tą, która się nimi zajmie nawet w środku tak dobrze znanego im lasu. Jak widzisz odpowiedzialność płynie w moich żyłach. Więc w pewnym momencie zaczęłam się buntować… czując, że to już nie jest czysta przyjemność, a rodzaj powinności. - westchnęła. - Szybko mi przeszło bo jednak chyba byłam do tego stworzona. - powiedziała z uśmiechem. Chociaż miała starszą siostrę i starszego brata to nie byli oni już tak wyciągnięcie ręki jak ona. Jej mama kiedyś powiedziała, że Piwka jest talizmanem Sproutów. Nie wierzyła w to. Uśmiechała się słuchając jak mówi o swoim dzieciństwie i doszła do wniosku, że mogła go sobie takim wyobrazić. Czasami łatwiej przychodziło jej myślenie o ludziach, których niedawno poznała niż tych, których znała już od lat. - Znajdź mi kogoś komu wszystko w życiu wyszło. - odparła lekko się uśmiechając. Nie było takich ludzi. Każdemu podwinęła się kiedyś noga. Czy to na początku życia, czy później. Kiedy w końcu przyszła ich kolej Peony skierowała się w stronę żółtego samochodziku. Położyła ręce na kierownicy i zaśmiała się. Nigdy nie potrafiła zrozumieć co mugole widzą w prowadzeniu samochodów. Co na przykład niektórzy czarodzieje widzą w prowadzeniu samochodów. Teraz ją to naprawdę bawiło. Na początku jeździła tak jak wszyscy, ale kątem oka ciągle obserwowała Bertiego. Wiedziała, że to kwestia czasu kiedy postanowi ją zaatakować. Widząc jak wyrywa się z ciągu samochodów roześmiała się radośnie i sama też skręciła samochodzikiem by uciec od jego zderzenia. Niestety nie zdążyła i Bott uderzył w jej piękny, żółty samochodzik z taką siłą, że aż cofnęła się uderzając w czyjś za sobą. No i wtedy się zaczęło. Już nikt nie myślał o jeżdżeniu w kółko. Wszystkie samochody gnały sobie na spotkanie, a Piwka nie miała zamiaru być dłużna. Czując nadarzającą się okazję skręciła chowając się za innym samochodzikiem, a potem wyprzedzając go i tym samym uderzając samochodzik Bertiego od strony „pasażera”.\nRe: Wesołe miasteczko [odnośnik] 23.10.16 18:41\nMoże i moment zderzenia nie był zbyt przyjemny, bo i człowiek z natury nie lubi, kiedy jakieśtam siły fizyki nim zarzucają. Nie tak mocno, jakby to był prawdziwy wypadek, bo i te samochodziki miały niestety na szczęście swoje ograniczenia prędkości, ale nadal na tyle, żeby poczuć, że cała maszynka jest bardzo twarda! To jednak nie miało najmniejszego znaczenia, bo i była to część zabawy i Bertie zaraz po spowodowaniu jednego wypadku wykręcił, by zderzyć się z kolejnym samochodzikiem. Bo i zaraz obcy ludzie zaczęli w siebie wjeżdżać, bo i w tej atrakcji jedną z fajniejszych rzeczy jest to, że z reguły bawią się wszyscy i nie ważne, kto jeździ dookoła. Właśnie próbował uciec przed jakimś nastolatkiem w zielonym samochodzie z dwoma czarnymi paskami i numerkiem osiem na masce, kiedy to uderzeniem zaskoczyła go sama Piwka. Zaczął się chichrać jak to on, szczególnie, kiedy znowu nimi zatrzęsło, bo i dzieciak ich dopadł i przesunął jeszcze trochę. I uderzali tak o siebie nawzajem i o obcych ludzi dobrą chwilę, zanim wszystkie autka zaczęły zwalniać i się zatrzymywać i, choć Bertie z nie gasnącą nadzieją spróbował trochę mocniej wcisnąć pedał, oznaczało to koniec zabawy. Czy przynajmniej tej rundy.\n- Musimy tu jeszcze wrócić. - zadecydował, bo może i to zabawa siniakotwórcza, ale każdy siniec jest tylko wspomnieniem wesołomiasteczkowych kraks! Przeszli razem z małym tłumkiem przez bramkę, żeby opuścić bardzo kolorowo ozdobione pole samochodzików i porozglądać się za kolejną atrakcją.\n- Chodź tam! - wskazał zaraz na wysoką karuzelę do której na długich łańcuchach były przyczepione huśtawki. Kiedy karuzela zaczęła się kręcić, siedzonka unosiły się wysoko i aż odginały, a ludzie na nich mieli świetny lot! I część z nich pewnie niezłe zawroty głowy, ale kto by się tym przejmował? - Chyba to było spotkanie z rodzicami, kiedy się dowiedzieli że siostra zaginęła. - odpowiedział na jej pytanie, kiedy w końcu podjął decyzję. Kiedy o tym pomyślał, trudno mu było wyjąć z głowy mniej przyjemne zetknięcie z kimkolwiek, jakikolwiek opieprz, awantura, szlaban czy kłótnia to była pestka. - Innym razem mogę ci o tym opowiedzieć, jak będziesz chciała. - dodał, bo i wolał nie oddawać tej sytuacji teraz zbyt wielu myśli. Nadal wierzył, że ją znajdą, więc martwienie się wydawało mu się nie na miejscu, jak przyciąganie złych rzeczy. Dzisiaj z resztą mają się bawić.\n- Ulubione danie? Uważaj, bo będziesz mi je potem musiała zrobić. - zaznaczył, ruszając w stronę wskazanej przez siebie wcześniej karuzeli. Skoro umawiali się na obiad to niechże się dowie, co dobrego dostanie. - Możemy zorganizować latem biwak. Znaczy na kilka osób, nie za wiele. Ognisko, opowieści i tak dalej. - wzruszył ramionami. - Młody nie jest już aż tak mały, żebyś musiała go non stop doglądać, ktoś go pewnie zabawi, więc sobie przypomnisz, że to fajne.\nBertie bardzo lubił planować. Często wyskakiwał z planami na za rok, czy za pół roku. Ale chyba można mu to wybaczyć, skoro po tym roku, czy pół roku nagle o nich przypominał? Nie proponował rzeczy, które go nie ciągnęły w końcu. A każdy wyjazd to dobry plan. Pewnie gdzieś blisko. Jakiś wujek nauczy dzieciaka grillować kiełbaski, jego mama spokojnie poleży na trawie, on połazi po lesie i będzie się cieszył, jak mały uśnie to poopowiadają straszne historie i będzie zakaz psucia ich śmiechem i głupimi komentarzami i przypominaniem, że z wiekiem takie historie zwykle przestają być straszne.\nNie ważne, że w tej chwili przy obecnej pogodzie człowiek traci wiarę, że kiedykolwiek przestanie padać i znowu wyjdzie słońce, czy nadejdzie lato.\nRe: Wesołe miasteczko [odnośnik] 26.10.16 0:32\nTeraz już naprawdę czuła się jak dziecko. W tym ograniczającym ją z każdej strony małym mobilku. Samochody uderzały w nią jeden za drugim, a ona nie mogąc przestać się śmiać traciła panowanie nad tą mała kierownicą kręcąc się po całym torze. Pomimo zakazu zderzania się ze sobą ludzie obsługujący samochodziki wcale nie wyglądali na zaskoczonych, a już na pewno nie na przejętych ich występkiem. Wychodząc z toru obejrzała się jeszcze raz na swój super szybki żółty samochodzik i parsknęła śmiechem. Spojrzała na Bertiego kiwając palcem w jego stronę. - Mówiłam Ci, że umiem! - powiedziała z szerokim uśmiechem. Pomińmy fakt, że w większości to ludzie zderzali się z nią niż ona z nimi, ale przecież to nie było w tym wcale ważne. Tak, powinni jeszcze kiedyś tutaj wrócić. Albo pójść na jakieś większe samochody. Chociaż to już mogłoby być dość niebezpieczne i na pewno nie trafiłaby na taki super samochód. - Ale nie rozumiem czemu ta jedna kobieta zaczęła krzyczeć jak wszyscy zaczęli się ze sobą zderzać. Chyba są ludzie, którzy naprawdę idą tam pojeździć tylko w kółko. - dodała wzruszając ramionami. Ogólnie pewnie sama by się bała gdyby samochody były normalnych rozmiarów. Pewnie by zwariowała jakby prędkość była taka jak w normalnych samochodach. Ale tak? Nie było powodu do krzyku, a już na pewno nie krzyku związanego ze strachem. Spojrzała na wskazywaną przez Botta atrakcje i pokiwała głową. Teraz już nawet się nie bała. Teraz na myśl o wysokości już wcale nie robiło jej się słabo. No może tylko trochę. Ale przecież chciała spróbować. No i obiecała. A obietnic się nie cofa. Ruszyła w stronę wielkiej karuzeli. Im bliżej jej byli tym wyraźniejsze były krzyki dochodzące z karuzeli. Słysząc jego odpowiedź poczuła jak krew odpływa jej z policzków. Przystanęła i choć pewnie jedyne czego nie chciał zobaczyć w jej oczach była litość to nie mogła nic poradzić na to, że mu współczuła. Innym razem… skinęła głową i chwyciła go za rękę mocno ściskając. Wiedziała, że to nie jest coś o czym powinni dzisiaj rozmawiać. To był dzień specjalnie przeznaczony na zabawę i oderwanie się od wszystkich przykrych momentów. Chciała mu powiedzieć, że może na nią liczyć. Chciała powiedzieć, że wie jak to jest stracić siostrę. Powiedzieć, że wie jak to jest kiedy ktoś zaginie. Nie mogła jednak powiedzieć, że wie jak to jest za zaginionym tęsknić. Jak to jest marzyć by ta osoba się w końcu odnalazła. Jeżeli będzie miał ochotę z nią na ten temat porozmawiać to ona miała zamiar mu pomóc jak będzie tylko mogło. Chociaż miał obok siebie tyle ludzi, że pewnie powtarzałaby tylko to wszystko co już mu inni powiedzieli. Zamyśliła się nad jego pytaniem dłużej niż miała w zwyczaju jeżeli chodzi o jedzenie. - Mogłeś tego nie dodawać… teraz pójdę na łatwiznę – powiedziała unosząc brew i uśmiechając się szeroko. - Kiedyś stawiałam na prostotę, ale po tych dwóch latach daleko od tego co znam nauczyłam się, że jeżeli chodzi o jedzenie to przy prostocie jest więcej zachodu. Więc mówiąc, że idę na łatwiznę nie myśl, że dostaniesz piwo i orzeszki. Nie myśl, że Ci powiem. Skoro umawiamy się na urodzinowy obiad to też chce mieć jakiś moment zaskoczenia. - dodała kręcąc głową. No niech sobie nie myśli. Jak niespodzianka to niespodzianka. - I tak odkrywasz wszystkie moje karty. - uśmiechnęła się szeroko. Słysząc jego propozycje o biwaku szczerze się nad tym zastanowiła. Dawno już nie była… gdzieś tak z czystej woli. Nie uciekając, nie szukając pretekstu, żeby gdzieś wyjechać. - Dobra, jestem za. Trzymam Cię za słowo. - powiedziała. Już prawie dotarli na miejsce i na ich szczęście tym razem kolejki nie było. Mężczyzna wskazał im miejsca i posprawdzał wszystkie łańcuchy, żeby ktoś czasem nie wyleciał w przypływie powiewu wiatru bądź własnego strachu. Odwróciła się przez ramię i wyszczerzyła do siedzącego za nią Bertiego. - Postaraj się nie wypaść. - dodała swoim matczynym tonem.