Leonard Prystom »\n← Józef Świrniak\nJan Mancewicz →\nLeonard Prystrom przyszedł na świat 2 maja 1908 roku w Kibartach, w parafii Wierzbołowo. Jego rodzicami byli Antoni i Helena z Grzybińskich. Wszystkich dzieci było 7, 4 chłopców i 3 dziewczynki. Wiek dojrzały osiągnęło zaledwie troje-oprócz Leonarda jego brat i siostra. Rodzinę utrzymywał ojciec, który był urzędnikiem kolejowym. Matka tradycyjnie zajmowała się wychowaniem dzieci i prowadzeniem domu.\nPowszechnie przyjmuje się, że Leonard urodził się na Litwie. Nie jest to zgodne z prawdą. Ówcześnie, a był to rok 1908, miejscowość leżała w powiecie wołkowyskim guberni suwalskiej i była tym samym częścią Królestwa Polskiego. Według atlasu J.M.Bazewicza wydanego w 1907 roku Kibarty to „osada nad rzeką Szyrwintą na samej granicy pruskiej, mieszkańców 3121. Posiada stację drogi żelaznej warszawsko-petersburskiej, urząd pocztowo-telegraficzny, stację pograniczną, szpital i komorę celną, która przynosi dochodu do 10 mln. rubli rocznie”. Zatem rodzina Prystromów cały czas mieszkała w Polsce tylko historia płatała figla i kilka razy zmieniała granice. Przez jakiś czas na ich drodze stanęło Wilno. W 1918 roku sprowadzili się do Białegostoku. To tutaj Leonard ukończył gimnazjum i w 1924 roku zdał pomyślnie egzamin do Państwowego Seminarium Nauczycielskiego Męskiego im. Króla Zygmunta Augusta. Nauka trwała do 1930 roku i została uwieńczona dyplomem nauczyciela szkół powszechnych. Egzamin miał miejsce 7 czerwca 1930 roku przed komisją, której przewodniczył E. Krynicki, a w jej składzie zasiadali R. Młyński, E. Machalski, Jadwiga Bieniaszówna, A. Rybarczykowa, B. Wojtólewicz i ks. A. Syczewski.\nLeonard Prystrom w ostatnim roku nauki uzyskał następujące noty: sprawowanie-bardzo dobre, z nauki religii-bardzo dobry, z języka polskiego-dobry, z języka francuskiego-dostateczny, z historii-dostateczny, z matematyki-dostateczny, z fizyki (chemią i mineralogią)-dostateczny, z biologii (botanika, zoologia i anatomia z fizjologią)-dobry, z higieny-dostateczny, z muzyki (śpiew i gra na skrzypcach)-dobry, z ćwiczeń cielesnych-dobry, z rysunków-dobry, z robót ręcznych-dobry, z pedagogiki (z psychologią, nauką o dziecku i historią wychowania)-dostateczny, z praktyki pedagogicznej-dostateczny.\nPo dwóch miesiącach wakacji zameldował się 11.08.1930 roku w Grodnie w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty (przy 81 Pułku Piechoty im. L. Narbutta, którego dowódcą był ówcześnie ppłk dypl. Stanisław Maczek) i był jej słuchaczem do 30.06.1931roku. Ukończył ją w stopniu plutonowy podchorąży, z lokatą 31/80, z ogólnym wynikiem-dobry. W międzyczasie awansował 20.11.1930 r. na starszego strzelca, 19.03. następnego roku na kaprala podchorążego. Warto przyjrzeć się ocenom z poszczególnych dyscyplin nauki w skali od 1 do 10: wyszkolenie bojowe-5, wyszkolenie strzeleckie-6, walka bagnetami-6, walka granatami-5, musztra zwarta i luźna-5, wychowanie fizyczne-6, współdziałanie broni-6, nauka o broni-5, służba wewnętrzna-7, służba pionierska-5, nauka o terenie-6, gazoznawstwo-8, służba łączności-10, organizacja wojsk i PW-5.\nPostęp ogólny-dobry, sprawowanie-celujący, pilność-bardzo dobra i prezencja-dobra. Znamienna jest też opinia bezpośredniego przełożonego, tj. dowódcy Kompanii Podchorążych Rezerwy odnośnie cech osobowych Leonarda Prystroma – „charakter łagodny, spryt przeciętny, zdolny, dość energiczny, moralny, lojalny, zachowanie się w służbie i poza służbą bardzo dobre, obowiązkowy, rozkazodawstwo i dowodzenie zadowalające. Na oficera rezerwy nadaje się”. Z powyższą opinią zgodził się dowódca 81 pp płk dypl. Stanisław Maczek.\nOd 01.07.1931 roku Leonard Prystrom zaczął życie w cywilu. Czasu na wytchnienie i wypoczynek nie było dużo. Od 01.10. podjął pierwsza pracę jako nauczyciel w szkole powszechnej w Miecieszach, a stamtąd został przeniesiony do szkoły w Borowskich Ciborach. Nastąpiła też poważna zmiana w życiu osobistym, bowiem 27.08.1932 roku zawarł związek małżeński z Walentyną Lewito (poznali się podczas pracy w szkole w Borowskich Ciborach). Pochodziła ona z rodziny o silnej tradycji patriotycznej. Jej dziadek-Józef Lewit, urodzony w 1847 roku w Suwałkach, podczas Powstania Styczniowego walczył w oddziale płk Konstantego Ramotowskiego „Wawra”. Ujęty przez Rosjan spędził 6 miesięcy w więzieniu w Wilnie, a potem był zesłany na kilka lat na Syberię. Po zakończeniu kary wrócił do Suwałk i pracował jako maszynista kolejowy. Miał to wielkie szczęście, że doczekał wolnej Polski. Został zweryfikowany jako weteran Powstania Styczniowego w 1920 roku z numerem porządkowym 1247 i otrzymał stopień podporucznika. Zmarł 11.11.1931 roku w Białymstoku. Mieszkał tu od 1919 roku będąc też honorowym sekretarzem Okręgowego Związku Byłych Uczestników Powstań Narodowych. W jego pogrzebie uczestniczył białostocki wojewoda Marian Zyndram-Kościałkowski. Warto dodać, że zmiana pisowni nazwiska Lewit na Lewito była skutkiem błędnego zapisu w metryce.\nMałżeństwo Leonarda i Walentyny Prystromów dochowało się trójki dzieci. W 1934 roku urodził się syn Jerzy, który podobnie jak ojciec poświęcił się pracy nauczycielskiej. W 1936 roku światło dzienne ujrzał kolejny syn Janusz, późniejszy dyplomata. Dwa lata później urodziła się Małgorzata.\nW międzyczasie Leonard Prystrom od 1.09. 1935 roku został powołany na stanowisko kierownika 3 klasowej Publicznej Szkoły Powszechnej w Kuczynie, gm. Klukowo. Wiązał się z tym dodatek służbowy w kwocie 25 zł, co przy powiększającej się rodzinie nie mogło nie mieć znaczenia. Po roku czekała go następna przeprowadzka, tym razem do Tołcz w gminie Choroszcz, do 2 klasowej Publicznej Szkoły Powszechnej II stopnia, na analogiczne stanowisko. Kierowanie szkołą to jedno ale przede wszystkim Leonard Prystrom był nauczycielem. Prowadził zajęcia z języka polskiego i matematyki. Przez dawnych uczniów został zapamiętany jako osoba elegancka. Budził należyty respekt połączony z szacunkiem. Z dużą atencją odnosił się do osoby Marszałka Józefa Piłsudskiego i starał się zaszczepić podopiecznym podobne uczucia. W związku z tym, że dzieci uczyły się w wynajętych pomieszczeniach w prywatnych domach Leonard Prystrom zaczął zabiegać o budowę nowej szkoły. Powstał projekt drewnianego i nowoczesnego jak na ówczesne warunki budynku. Był on piętrowy. Mieścił 7 izb lekcyjnych i 2 pokojowe mieszkanie nauczycielskie. Prace były finansowane przez władze gminy. Postępowały szybko i dzięki temu rok szkolny 1938/39 gromadka 75 dzieci mogła zacząć w nowym budynku. Służył on jeszcze długo po wojnie. Dopiero w latach 80-tych gros zajęć lekcyjnych przeniesiono do wybudowanej tuż obok VIII klasowej szkoły. Stary drewniany budynek dokonał żywota w 2014 roku. Dzisiaj na jego miejscu możemy tylko oglądać uporządkowany placyk.\nW okresie związanym z pracą w Tołczach rodzinie Prystromów przyszło mieszkać jakiś czas w położonej nieopodal Turośni Dolnej, później wynajmowano mieszkanie u p. Matejczyków w Tołczach, by na koniec zamieszkać w służbowym mieszkaniu przy szkole.\nJak widać lata 30-te w życiu Leonarda Prystroma to czas dużych zmian – założenie rodziny, liczne przeprowadzki, obowiązki nauczycielskie i kierownicze. Obraz jeszcze bardziej się skomplikuje kiedy dodamy cyklicznie realizowane szkolenia wojskowe. Po ukończeniu Szkoły Podchorążych miał zaledwie dwa lata spokoju i już w 1933 roku od 26 czerwca do 5 sierpnia (41 dni) odbył ćwiczenia w 8 kompanii 76 pp w Grodnie. Uwieńczone one zostały rzetelną opinią służbową, którą przytoczę w całości:\n„- ocena wartości osobistych: energiczny-o dość dużej inicjatywie. Poczucie honoru, godności osobistej i ambicji bardzo duże. Charakter zrównoważony-spokojny, obowiązkowość i pilność, punktualność i ambicja pracy bardzo duża-towarzysko wyrobiony. Służbę wojskową bardzo poważnie traktuje -posłuszny-karny, względem przełożonych lojalny.\n– ocena wartości fizycznych: na trudy wojenne dość wytrzymały. Postura drobna. Bardzo ruchliwy, wymowa i donośność głosu dobra. Sportowo dość dobrze wyrobiony.\n– inteligencja: Konkretny – umysł dość bystry, pamięć dobra – przytomność umysłu bardzo duża – zdolność szybkich i rozsądnych decyzji duża, orientuje się bardzo dobrze. Posiadane wiadomości umie zużytkować.\n– ocena wartości zawodowych – zdolność dowodzenia drobna – uzdolnienia taktyczne drobne – zdolności szkolenia i instruowania drobne, zdolność rozkazywania drobna. Umie poznawać podwładnych. Stopień wyszkolenia dobry.\n– ocena zdolności organizacyjnych i administracyjnych: zmysł organizacyjny dość duży, planowość działania – wytrzymałość, zdolność organizowania pracy drobna. Zdolność samodzielnego rozwiązywania zagadnień dość drobna, poczucie pracy, dokładność w pracy, sumienność bardzo duża.\n– ocena zdolności kierowniczych i wychowawczych: zdolność wywierania własnego wpływu bardzo duża – odporność dość duża. Przyzwyczajenie do rygoru bardzo duże, względem podwładnych dość wymagający ale życzliwy – poczucie sprawiedliwości.\n– określenie przydatności służbowej: nadaje się na dowódcę drużyny i na dowódcę plutonu.\n– ogólna ocena – bardzo dobra.”\nZ powyższą opinią dowódcy kompanii zgodził się dowódca Batalionu Szkolnego mjr dypl. Cz. Konwerski. To z kolei otworzyło drogę do awansu na stopień podporucznika. Komisja kierowana przez dowódcę 76 pp płk Ignacego Oziewicza wydała pozytywny wniosek z ogólną oceną dobry. Nie było także zastrzeżeń ze strony Samodzielnego Referatu Informacyjnego – „Plut. pchor. rez. Prystrom Leonard, ur. 1908, s. Antoniego i Heleny, zam. Turośl Dolna, gm. Juchnowiec … odpowiada wymaganiom art. 3 Pragmatyki Oficerskiej i ma opinię dobrą.” Podpisał szef Sztabu DOK III ppłk dypl. Edward Perkowicz.\nNominację na stopień podporucznika Leonard Prystrom otrzymał ze starszeństwem 1stycznia 1934 roku z przydziałem na dowódcę plutonu strzeleckiego, z lokatą 1549. Podstawą był Dz. Pers. 1/35.\nW 1935 roku ponownie przyszło Leonardowi Prystromowi odbyć 4 tygodniowe ćwiczenia rezerwy w dn. 23 lipiec do 17 sierpień, tym razem w charakterze dowódcy plutonu. Oto jak został oceniony:\n„ ocena wartości osobistych: charakter ustalony. Poczucie honoru bardzo duże. Energiczny i stanowczy. Lojalność i dyscyplina bardzo duże. Posiada duże poczucie obowiązku i odpowiedzialności. … Taktowny i towarzysko wyrobiony.\n– ocena wartości fizycznych: na trudy wytrzymały. Fizycznie dobrze rozwinięty. Postawa i zachowanie się przed frontem odpowiadają wymaganiom.\n– inteligencja: inteligencja i spryt duże. Orientuje się szybko. Posiada dużo zimnej krwi. Konsekwentny i stanowczy. Rozkazy wydaje jasno i dla każdego zrozumiale.\n– ocena wartości zawodowych: dobry dowódca plutonu. Wyrobienie fizyczne dobre. Jako instruktor dobry. Na żołnierzy wywiera wpływ dodatni. Potrafi dać sobie radę w każdej sytuacji.\n– ocena zdolności organizacyjnych i administracyjnych: samodzielność duża. Jako organizator dobry. W pracy skrupulatny i obowiązkowy. Znajomość regulaminów i przepisów duża. Pracuje bez nadzoru.\n– ocena zdolności kierowniczych i wychowawczych: wychowawca dobry. Wymagający ale sprawiedliwy. W powierzonym oddziale potrafi utrzymać ład i dyscyplinę. Wpływom postronnym nie ulega.\n– określenie przydatności służbowej: nadaje się na stanowisko dowódcy plutonu strzeleckiego.\n– ocena ogólna: bardzo dobry oficer.”\nDowódca pułku ppłk dypl. Gaładyk zatwierdził opinię. Dokument nosi datę – Grodno, 18.08.1935 r.\nOstatnie ćwiczenia przed wybuchem wojny Leonard Prystrom odbył w dn. 20.07. do 14.08. 1937 r. oczywiście tradycyjne w macierzystym grodzieńskim 76 pp im. L. Narutta. W kolejnej opinii możemy przeczytać na jego temat:\n„- cechy indywidualne: poczucie honoru i godności duże. Jest pilny i obowiązkowy, ambitny i koleżeński. Służbę pojmuje z punktu widzenia idealnego i honoru. Jest zdyscyplinowany.\n– zdolności ogólne i zawodowe: jako dowódca odważny. Zadania podwładnym stawia jasno i zrozumiale, tylko utrudnia mu brak wprawy w rozkazodawstwie – odruch w powziętej decyzji.\n– osiągnięte wyniki: nauczył się dowodzenia plutonem podczas natarcia, na rozpoznaniu, na placówce i w obronie.\n– wyniki osobiste: opanował umiejętności z zakresu dowodzenia plutonem z regulaminu piechoty cz. II i I. Opanował obronę przeciwlotniczą i przeciwpancerną.\n– ocena przydatności służbowej: posiada zdolności wywierania własnego wpływu na podwładnych. Umie wejść w zadania przełożonego i działać na korzyść jego podczas walki. Nadaję się na dowódcę plutonu strzeleckiego. Na następne ćwiczenia powołać na okres ćwiczeń letnich.\nZalety i wady: lubi pracować społecznie. Bardzo duża ambicja i chęć wywiązania się jak najlepiej z zadania.\nDobry dowódca plutonu i wychowawca.” Pod opinią widnieją podpisy dowódcy batalionu Justyniaka i dowódcy pułku – ppłk St. Czuryłło.\nLektura tych dokumentów nasuwa nieodparty wniosek, że na przestrzeni zaledwie paru lat Leonard Prystrom rozwinął w sobie mocne strony charakteru, zdolności kierownicze, poczucie własnej godności oraz ambicję. Nie zamierzał poprzestać na tym co osiągnął do tej pory. Zmierzał w kierunku uzyskania statusu nauczyciela szkół średnich. W roku szkolnym 1935/36 zdał w rybie eksternistycznym na ocenę dobrą egzamin w zakresie nauk objętych programem Wyższych Kursów Nauczycielskich. W listopadzie 1938 roku w podobnym trybie ukończył kurs w Państwowym Instytucie Robót Ręcznych. Był on upragnioną przepustką do szkolnictwa średniego. W roku szkolnym 1938/39 Leonard Prystrom uzyskał zgodę na pojęcie pracy w jednym z białostockich gimnazjów. Bliski realizacji był plan aby rok szkolny 1939/40 rozpocząć w Prywatnym Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza. Niestety wszystko pokrzyżowała wojna.\nZgodnie z pierwotnym przydziałem mobilizacyjnym Leonard Prystrom powinien zgłosić się do 76 pp w Grodnie. Widocznie jednak na przestrzeni lat 1937 – 39 nastąpiła zmiana, bowiem ze skąpych informacji wynika, że stawił się on do jednostki wojskowej w Komorowie, k. Ostrowi Mazowieckiej.\nBrał udział w walkach w okolicy Mławy, a następnie k. Modlina i tu został ranny. Następnie pociągiem sanitarnym ewakuowano go do szpitala w Brześciu n. Bugiem. Po napaści sowieckiej 17.09. został wzięty do niewoli i wywieziono go do oficerskiego obozu jenieckiego w Starobielsku. W tym samym obozie umieszczono również dowódcę obrony twierdzy brzeskiej gen. Konstantego Plisowskiego.\nMieszkańcy Tołcz z inspiracji kowala Zajkowskiego nie bacząc na ryzyko napisali do władz oświatowych petycję z prośbą o uwolnienie ich kierownika szkoły. Oczywiście została ona zignorowana.\nŁączna ilość jeńców zgromadzonych w Starobielsku oscylowała wokół liczby 4000. Zakwaterowano ich w dawnym żeńskim klasztorze prawosławnym w 10 kamiennych barakach i 7 drewnianych oraz jednej cerkwi. Była jeszcze jedna cerkiew ale tą przeznaczono na magazyn żywności. W barakach nary do spania były dwupiętrowe, natomiast w cerkwi sięgały aż do kopuły i miały 5 pięter. Poszczególne rzędy nar były oddzielone ściankami, przez co powstały swego rodzaju uliczki, które nazywano miłymi dla ucha nazwami: Lwowska, Wileńska, itp. Oficerowie powołali nawet kasę wzajemnej pomocy. Udzielane pożyczki sięgały 100 zł i miały podlegać spłacie po powrocie z niewoli. Skorzystało z nich ok. 100 osób. Jednym z niewielu, który przeżył ten obóz był rtm. Józef Czapski. W 1943 r. opublikował on artykuł , którego lektura dostarcza informacji odnośnie trybu życia zgromadzonych tam oficerów. „Wielkim wydarzeniem w naszym życiu duchowym były Święta Bożego Narodzenia. Kiedy pomyślimy, że wszyscy ci ludzie prawie na pewno nie żyją, nawet najmniejsze szczegóły z tych czasów nabierają swoistego , patetycznego zabarwienia. Pamiętam jak dziś długi stół zbity z desek, skradzione gdzieś drzewko, kilka bułeczek i cukierków i cały Starobielsk rozbrzmiewający przez noc kolędami. Władze obozowe były przerażone i nie mogły sobie dać rady z nami. W tym czasie rozpoczęły się po poszczególnych barakach odczyty i w ogóle życie obozowe zaczęło odżywać” („Orzeł Biały”, nr 16/55). Nastroje były na tyle uspokajające, że nie notowano próby ucieczek. Władze obozowe celowo rozpuszczały pogłoski o planowanym zwolnieniu jeńców. Kazano im wypełniać ankiety gdzie było min. pytanie gdzie zamierzają się udać po wyjściu obozu. Prowadzono owszem wobec wszystkich indagacje i przesłuchania ale nie stosowano metod odbiegających od normy. Wszystko to miało na celu uśpienie podejrzeń.\nLeonard Prystrom ostatni swój list do żony wysłał 4.04. 1940 r. Można w nim przeczytać min. …”Waluniu, mój Ukochany Skarbie pilnuj zdrowia – odpoczywaj. Ja już jestem zupełnie zdrów, zresztą warunki mamy zupełnie dobre. Pisz kochanie kilka kartek od razu, szczegółowo, jak i co moje dzieciaki jedzą, czy nie chorują? Pilnuj je. Kartki szybko dochodzą. Ciekaw jestem czy szkoła otynkowana? … Bądź zawsze dobrej myśli o mnie, mocno Cię kochający mąż Lonek”.\nW rzeczywistości przygotowywano rozwiązanie najbardziej ze zbrodniczych. Decyzja o fizycznej likwidacji jeńców została podjęta na posiedzeniu Biura Politycznego WKP(b) na przełomie lutego i marca 1940 r. Pierwszy transport na miejsce egzekucji wyruszył 3.04., a ostatni 9.05. Wywieziono ze Starobielska 3896 oficerów, najpierw samochodami do stacji w Woroszyłowgradzie lub Bałcyki. Stamtąd więziennymi wagonami kolejowymi, tzw. stoły pinkami do Charkowa. Z dworca w Charkowie ładowano ich do karetek więziennych „czarnych kruków” i przewożono na ul. Dzierżyńskiego do gmachu NKWD. Do wykonania wyroku angażowano ok. 30 funkcjonariuszy (dowódcy, konwojenci, kierowcy). Procedura mordu była następująca. Jeńca wprowadzano do piwnicy. W pierwszej sali sprawdzano jego personalia, a potem skuwano mu ręce i konwojenci prowadzili go do pomieszczenia, gdzie czekał kat. Strzał w potylicę i następny… Z uwagi na stosunkowo krótkie o tej porze noce ograniczano się do zabijania w jednorazowym cyklu nie więcej niż 250 osób. Tym sposobem zwłoki do miejsca pogrzebania w podcharkowskiej wsi Piatichatki można było wywieźć najpóźniej wczesnym świtem.\nLeonard Prystrom ze Starobielska został zabrany 23.04.1940 r. Jego nazwisko na Liście Katyńskiej widnieje pod nr 2680. W Polsce Niepodległej pośmiertnie został awansowany do stopnia porucznika.\n1. Centralne Archiwum Wojskowe, syg. AP 1199.\n2. mgr. Elżbieta Złotkowska – „Leonard Prystrom – Kierownik 2 klasowej Publicznej Szkoły Powszechnej w Tołczach”. Praca dyplomowa napisana pod kierunkiem dr. Jerzego Milewskiego, Białystok 2001 r.


Strona główna / Noclegi w górach / Jak zorganizować niezapomniany kulig?\nPoszukując zimowych atrakcji, które zainspirowałyby nie tylko uczniów, ale także pracowników dużych przedsiębiorstw, warto zainteresować się kuligiem i jego możliwościami. Jest to źródło niezapomnianych wrażeń bez względu na wiek uczestnika zabawy i gwarancja czasu spędzonego w znakomitej atmosferze.\nW przeciwieństwie o wielu innych sposobów integrowania pracowników kulig zazwyczaj nie wzbudza większych oporów. Nie wymaga ani szczególnych predyspozycji, ani sprzętu, którego zakup wiązałby się z dużymi nakładami finansowymi. Jego uczestnicy nie muszą też zastanawiać się nad tym, w co się ubrać, w czasie kuligu najlepiej sprawdza się bowiem ciepła kurtka, rękawiczki i mocno naciągnięta na uszy czapka. Jest to zresztą wydarzenie, w którym można uczestniczyć bez obaw o stan swojego zdrowia, trudno dziwić się więc, że tak wiele osób stawia je wyżej niż wspólny wyjazd na narty albo na łyżwy.\nOrganizacja kuligu nie jest skomplikowana, wymaga jednak pewnych przygotowań. W pierwszej kolejności wypada zorientować się, gdzie w naszej okolicy odbywają się podobne wydarzenia, gdy zaś okazuje się, że czeka na nas więcej niż jedna propozycja, konieczne okazuje się porównanie konkurujących ze sobą ofert. Ceny kuligów nie są wysokie, a koszt przejazdu waha się między 25 i 50 PLN. Duże znaczenie ma to, czy decydujemy się na sam przejazd, czy tez na dodatkowe atrakcje takie, jak choćby nocny przejazd z płonącymi pochodniami. Coś dla siebie z pewnością znajdą zresztą nawet osoby wyjątkowo oszczędne, organizatorzy kuligów oferują bowiem i ich tańszą wersję polegającą na doczepieniu małych saneczek do dużych sań z zaprzęgiem konnym.\nNa jakie dodatkowe atrakcje możemy liczyć. Zazwyczaj jest to posiłek czekający na uczestników kuligu po jego zakończeniu. Menu może być bardzo wymyślne, okazuje się jednak, że największym powodzeniem i tak cieszy się zawsze pieczona kiełbasa i kubek gorącej herbaty. Często poczęstunek obejmuje też lokalne przysmaki takie, jak kwaśnica, chleb ze smalcem, a nawet oscypek z grilla. Samych uczestników wycieczki wita często góralska orkiestra, bywa zaś u tak, że po jego zakończeniu możliwe jest spróbowanie swoich sił w jeździe konnej. Na wybór oferty decydujący wpływ ma budżet, jakim dysponujemy, nie powinniśmy jednak zapominać o tym, że powinna ona odpowiadać naszym indywidualnym preferencjom.


Rachunkowość od podstaw do samodzielnego księgowego – I i II stopień (180 godz.) - Instytut Szkolenia Ekonomiczno-Prawnego\n30 Listopad 2021 00:00\nAnna Suchińska, Izabela Golenia - Młynarczyk\n3567 zł brutto\nCelem kształcenia jest przygotowanie uczestnika do wykonywania zawodu samodzielnego księgowego / specjalisty ds. rachunkowości.\nKurs z księgowości adresowany jest do osób, które:\n– nie znają jeszcze zasad księgowych i planują rozpoczęcie pracy zawodowej związanej z tą dziedziną,\n– zdobywały wiedzę kilka lub kilkanaście lat temu i chcą ją uaktualnić oraz uzupełnić,\n– pracują już od lat w księgowości ale zajmują się tylko wąskim zakresem zadań i chciałyby poszerzyć swoją wiedzę na temat całego obszaru funkcjonowania księgowości ,\n– zamierzają zostać samodzielnym księgowym.\nTematyka kursu pozwala na poznanie zasad rachunkowości w zakresie potrzebnym do prowadzenia ksiąg rachunkowych w małych oraz średnich jednostkach.\nW trakcie trwania kursu, uczestnicy otrzymują wszystkie niezbędne materiały szkoleniowe.\nCały kurs obejmuje swoim programem I i II stopień certyfikacji zawodu księgowego przygotowując w ten sposób uczestników do samodzielnego prowadzenia ksiąg rachunkowych począwszy od dekretacji i księgowania dowodów księgowych, aż po przygotowanie sprawozdania finansowego w postaci Bilansu i Rachunku Zysków i Strat.\nEfektem kształcenia na kursie będzie:1) poszerzenie posiadanej wiedzy oraz doskonalenie już posiadanych umiejętności zawodowych w zakresie dokonywanych rozliczeń,\nProgram kursu obejmuje swoim zakresem następujący obszar zagadnień:\n1. Majątek przedsiębiorstwa jako przedmiot rachunkowości:\n– w tym pojęcie i metody rachunkowości oraz charakterystyka majątku przedsiębiorstwa.\n2. Operacje gospodarcze i ich wpływ na zmiany majątku przedsiębiorstwa:\n– w tym wpływ operacji gospodarczych na zmiany bilansu oraz dokumentowanie operacji gospodarczych.\n3. Zasady ewidencji operacji gospodarczych na kontach”\n– w tym funkcjonowanie kont bilansowych i wynikowych, księgi rachunkowe, zestawienie obrotów i sald, poprawianie błędów księgowych.\n4. Operacje gospodarcze w ramach poszczególnych zespołów kont:\n– Zespół 0 – Aktywa trwałe,\n– Zespół 1 – Środki pieniężne, rachunki bankowe oraz inne krótkoterminowe aktywa finansowe,\n– Zespół 2 – Rozrachunki i roszczenia,\n– Zespół 3 – Materiały i towary,\n– Zespół 4 – Koszty według rodzajów i ich rozliczenie,\n– Zespół 5 – Koszty według typów działalności i ich rozliczenie,\n– Zespół 6 – Produkty i rozliczenia międzyokresowe,\n– Zespół 7 – Przychody i koszty związane z ich osiągnięciem,\n– Zespół 8 – Kapitały (fundusze) własne, fundusze specjalne i wynik finansowy.\n5. Podatek dochodowy oraz podatek VAT w działalności gospodarczej:\n– w tym zakres podmiotowy i przedmiotowy tych podatków i ich wpływ na ewidencję księgową.\n6. Zasady ustalania wyniku finansowego a warianty sprawozdawcze rachunku zysków i strat:\n– w tym ustalenie wyniku ze sprzedaży i wyniku finansowego netto, ustalenie wyniku finansowego metodą kalkulacyjną i porównawczą.\n7. Sprawozdawczość finansowa przedsiębiorstwa:\n– w tym sporządzanie bilansu i rachunku zysków i strat – wariant porównawczy i kalkulacyjny.\n8. Egzamin wewnętrzny podsumowujący całość omówionego materiału.\n9. Warsztaty komputerowe z wykorzystaniem programu SYMFONIA lub REWIZOR:\n– faktur zakupu oraz sprzedaży,\n– obrót towarowy WZ, PZ, RW,\n– WB, KW, KP, LP, LT etc.\nb) tworzenie bilansu otwarcia, kręgu kosztowego oraz bilansu zamknięcia,\ne) zatoczenie pełnego koła od Bilansu otwarcia po sprawozdanie finansowe na koniec roku obrotowego.\nOdpłatność za udział jednej osoby w szkoleniu wynosi 2.900,-zł netto\nPodana cena jest ceną netto i należy do niej doliczyć 23% podatku VAT (cena brutto odpowiednio: 3.567,-zł od osoby).\nUWAGA ! Dla osób zgłoszonych prywatnie nie prowadzących działalności gospodarczej specjalny 10% rabat: cena szkolenia 3.210,-zł brutto !\nKurs jest realizowany w weekendy – zajęcia szkoleniowe odbywają się w soboty i niedziele mniej więcej co dwa tygodnie w godz. 9.00-15.00 – zgodnie z harmonogramem zajęć.\ndydaktyk rachunkowości z kilkunastoletnim doświadczeniem zawodowym, praktyk wieloletni współpracownik Instytutu Szkolenia Ekonomiczno-Prawnego w Opolu cieszący się bardzo dobrą opinią wśród słuchaczy kursu.\nIzabela Golenia - Młynarczyk\nPraktyk życia gospodarczego, posiadający ogromne doświadczenie związane z codziennym doświadczeniem zawodowym w zakresie zagadnień księgowo - podatkowych. Wieloletni współpracownik Instytutu Szkolenia Ekonomiczno-Prawnego w Opolu cieszący się bardzo dobrą opinią wśród słuchaczy kursu.\nOdpłatność za udział jednej osoby w szkoleniu wynosi 3.200,-zł netto\nPodana cena jest ceną netto i należy do niej doliczyć 23% podatku VAT (cena brutto odpowiednio: 3.936,-zł od osoby).\nKurs jest realizowany w tygodniu – zajęcia szkoleniowe będą odbywały się raz w tygodniu we wskazany wcześniej w harmonogramie zajęć dzień od poniedziałku do piątku w godz.. 9.00-15.00 .


Skoda Octavia RS i Scout po liftingu - co zyskały po zmianach? • AutoCentrum.pl\nSkoda ma swoje wzloty i upadki. Zwróćcie uwagę, że w przypadku poprzedniej generacji wersja po liftingu wywoływała podobnie skrajne opinie. Lifting zmienia wyraz twarzy Octavii diametralnie - być może producent gra w ten sposób na nosie wszystkim przeciwnikom.\nFaktycznie, Octavia trzeciej generacji była względnie ładnym samochodem. Właśnie dlatego, że była stonowana, klasyczna. Nie miała milionów przetłoczeń, ale wyglądała dość elegancko. Nawet trochę masywnie. Nie dziwię się, że odmiana RS sprzedawała się tak dobrze - ładny i dość duży samochód o bardzo dobrych osiągach? Czemu nie? Szczególnie w tej cenie.\nSkoda Octavia RS po liftingu to chyba jedyna odmiana, która jest w stanie się obronić. Czarne wnętrze reflektorów, połączenie wewnętrznych kloszy z grillem - jest inaczej, ale całkiem ciekawie. Przede wszystkim dynamicznie. A na dodatek Skoda dała RS-ce kolejny zastrzyk mocy.\nAle co ze Scoutem? Co zyskał Scout podczas liftingu? Czy tylko nową twarz i multimedia?\nPojechaliśmy do Austrii, by się o tym przekonać - sprawdzić odświeżone: Octavię RS i Scout w akcji.\nOctavia RS 220 to 230, a 230 to 245. Skomplikowane?\nNo właśnie. Lifting Skody Octavii RS dał zastrzyk mocy obu odmianom. Tyle, że zaczyna to być nieco mylące. Wcześniej mieliśmy do czynienia z modelami RS 220 i RS 230. Słabsza wersja wyposażona była tylko w „szperę” elektroniczną XDS+, która korzysta z układu hamulcowego, by ograniczyć podsterowność, ale nie zastąpi prawdziwego, mechanicznego dyferencjału o ograniczonym poślizgu.\nNie zastąpi i dlatego Octavia RS 230, mimo nieznacznie wyższej mocy, prowadziła się zupełnie inaczej. Pomiędzy kołami czuwało VAQ, czyli sprzęgło wielopłytkowe o zasadzie działania podobnej do Haldexa. Choć sterowane elektronicznie, pozwalało Octavii dosłownie wgryzać się w zakręty. To w zasadzie główny powód, dla którego warto było dopłacić do „230-tki” - poza głośniejszym, bardziej sportowym układem wydechowym.\nI teraz przychodzi lifting, dzięki któremu Octavia RS 230 traci - jak się wydaje - szperę, ale w zasadzie to nigdy jej nie miała. 220 stała się 230. Mocniejsza wersja nazywa się teraz RS 245 i to ona wywodzi się z poprzedniej RS 230. Trochę to skomplikowane, można było dodać do słabszej wersji 15 KM i nie byłoby problemu z nazwami.\n„Najmocniejszą Octavią w historii” nie mogliśmy jeszcze pojeździć, bo póki co nie wyprodukowano egzemplarzy testowych. Są za to 230-tki. Co się zmieniło poza mocą?\nZmienił się sposób rozwijania momentu i mocy. 230 KM pojawia się przy 4700 obr/min, a nie jak wcześniej przy 4500 obr/min. Maksymalny moment obrotowy nadal wynosi 350 Nm, ale teraz dostępny jest w nieco szerszym zakresie - od 1500 do 4600 obr/min (wcześniej do 4400 obr/min).\nPoprawiły się też delikatnie osiągi - przyspieszenie do 100 km/h zajmuje w wersji z DSG 0,1 s mniej czasu, czyli 6,8 s, a prędkość maksymalna to teraz 249 km/h. Katalogowe średnie zużycie paliwa wzrosło o 0,1 l/100 km.\nLifting to też oczywiście nowy wygląd. Przednie reflektory zmieniły się dość poważnie, ale za nimi poszły nowe zderzaki, które mają optycznie poszerzać samochód. W środku będziemy mogli nadal zamówić skórzane fotele lub wybrać całkiem ładną, nową tapicerkę z Alcantary.\nOdświeżona Octavia wyposażona jest też w nowe rodzaje systemów multimedialnych, z topowym Columbus na czele. 9,2-calowy ekran został zamknięty pod jedną taflą szkła i w podobny sposób wykonano przyciski i pokrętła panelu klimatyzacji. Trochę obawiam się, jak często trzeba będzie to wszystko przecierać z kurzu i odcisków palców.\nMimo że doskonale wiemy, jak prowadzi się Skoda Octavia RS i 10-konny zastrzyk mocy raczej pozostaje niezauważalny, mogliśmy jednak sprawdzić ją w najróżniejszych sytuacjach, bo prezentacja została zorganizowana na terenie toru treningowego w Pachfurth, nieopodal Wiednia. Mogliśmy też bezpośrednio porównać benzynową wersję z napędem na przednią oś z dieslem 4x4.\nZacznijmy od slalomu na płycie poślizgowej. Pomijając lekcje, których taka płyta nas uczy w każdym samochodzie - Octavia RS jest całkiem nieźle wyważona i przy prędkościach rzędu 40-50 km/h i płynnych ruchach kierownicy taki slalom udaje się pokonać całkiem sprawnie, nie uderzając w przeszkody, ani nie wyjeżdżając poza płytę. Kiedy podniesiemy prędkość do 70 km/h, samochód staje się już jednak mocno podsterowny. Balansowanie gazem pozwala przerodzić podsterowność w nadsterowność i „złożyć” się wokół kolejnej przeszkody, ale opanowanie samochodu na nawierzchni przypominającej lód jest naprawdę trudne i żaden XDS+ tu nie pomoże.\nKolejne poślizgi pojawiają się na płycie w kształcie łuku. Tutaj czuć działanie imitacji mechanizmu różnicowego o ograniczonym poślizgu, czyli właśnie systemu XDS+. Ta płyta miała nieco lepszą przyczepność i przy odpowiednio delikatnych komendach, Octavia nie widziała problemu z pokonaniem łuku. Instruktorzy zachęcali nas jednak do prób przejechania zakrętu bokiem, po użyciu hamulca ręcznego - z wyłączonym ESC. Kontrolę stabilizacji możemy usypiać na dwa sposoby. Pierwszy wyłączy ASR, czyli system, który zapobiega poślizgom wzdłużnym - podczas przyspieszania. Drugi, aktywowany po przytrzymaniu przycisku kontroli przez kilka sekund, uruchamia tryb „ESC Sport”. I tutaj zła wiadomość dla tych, którzy wraz z pierwszym śniegiem lądują w nocy na pustych parkingach - nie da się systemów odpowiadających za stabilizację wyłączyć w pełni. ESC Sport pozwala na lekkie uślizgi tylnej osi, ale po przekroczeniu pewnego kąta, ingeruje w pracę silnika, obniżając jego moc. Nie jest to zbyt duży kąt.\nW slalomie na suchej nawierzchni zauważymy, że nadwozie trochę się przechyla, ale samochód nie traci stabilności. Oczywiście to nie Porsche, by można było podczas slalomu przyspieszać, ale to tutaj zauważamy, jak przydatnym systemem jest XDS+, który w „RS-ce” dostajemy w standardzie. Całkiem spory, jak na hot hatcha, samochód z gracją przemyka między pachołkami. Zastanawia mnie tylko, jak szybko zużywają się w tym wypadku hamulce - w końcu „wkręcanie” się w zakręty jest zasługą przyhamowywania wewnętrznych kół.\nNajciekawsze jednak dopiero przed nami - wyjeżdżamy na krętą, bardzo techniczną pętlę toru testowego. Octavia radzi sobie nieźle, ale nie idealnie. Na wyjściach z zakrętów musimy czekać z dodawaniem gazu - inaczej suniemy do przodu w podsterownym poślizgu. Przednie koła niemal cały czas piszczą.\nZupełnie inaczej jest w wersji z Dieslem i napędem na obie osie. Nie dość, że przednie koła są bardziej dociążone, to jeszcze mogą korzystać z pomocy napędu kół tylnych. Piszczenie ustaje prawie całkowicie. Oczywiście - cięższy silnik z przodu to też większe ryzyko podsterowności, ale kiedy tylko miałaby wystąpić, moment trafia na tylną oś i pomaga zmieścić się w zakręcie. 184-konny diesel o dość wąskim zakresie obrotów jednak nie nadąża za silnikami benzynowymi. Za każdym razem, kiedy w zakrętach zmniejszam przewagę RS230, ucieka mi na prostej.\nPojawia się tu jednak jeszcze taka kwestia, jak wytrzymałość samochodu. Na takich prezentacjach samochody nie mają lekko, szczególnie, jeśli przez kilka dni, po parę godzin dziennie są dosłownie „upalane” na torze. Żaden z samochodów się nie poddał i nie odmówił współpracy.\nA co ze Scoutem?\nOctavia RS świetnie sprawdza się w roli samochodu do dłuższych podróży. Mocny silnik pozwala spokojnie wyprzedzać i cieszyć się jazdą na górskich serpentynach, ale kiedy zabraknie asfaltu, nie zajedziemy zbyt daleko z racji obniżonego prześwitu. Osoby, które potrzebują samochodu wszechstronnego, decydują się więc na Scouta.\nW Scoucie zmiany nie sięgnęły zbyt daleko. Silniki są te same, różnice względem poprzednika są więc również takie same, jak we wszystkich innych Octaviach. Jednak i tutaj z pomocą przyszedł tor testowy - tym razem terenowy.\nTrasa, jak na zwykłą osobówkę z prześwitem zwiększonym o zaledwie 3 cm, była dość ambitna. Kto to widział, żeby próbować w takim samochodzie pokonywania tzw. „wykrzyży” czy zjeżdżać ze stromych wzniesień? A jednak. Octavia Scout spokojnie pokonuje slalom w utworzonym wąwozie, kiedy jedno koło jest stale w powietrzu. Nie sugerowałbym jednak takich zabaw w swoim samochodzie - nadwozie Scouta jest samonośne. Wyginanie go w ten sposób może mieć różne następstwa i na przykład po jakimś czasie we wnętrzu coś zacznie skrzypieć podczas jazdy. Niemniej, jeśli zajdzie taka potrzeba - Skoda sobie z taką przeszkodą poradzi.\nSzutrowa droga wiedzie dalej na wzniesienie. Zza kierownicy wydaje się dość strome, ale napęd daje sobie radę i pojawiamy się na szczycie. Tylko, że z tego szczytu nie widać zjazdu! Jedynie chmury i gdzieś w oddali jezioro. Trzeba tu wykonać tzw. „skok wiary” i rzucić się w nieznane, ufając, że jeśli coś pójdzie nie tak, poduszki powietrzne zadziałają, kiedy zatrzymamy się na płocie. Wybieramy tryb offroad, dodajemy gazu i… powstrzymujemy się przed wciśnięciem hamulca. Zjazd robi wrażenie, ale tylko na kierowcy. Scout spokojnie przyhamowuje koła, dbając o to, by ich nie zablokować. Jeśli osiągamy chwilowo zbyt dużą prędkość, mocno hamuje zaraz po odnalezieniu przyczepności. Kierowca z doświadczeniem w jeździe terenowej poradziłby sobie i bez tego systemu, ale w czasach, kiedy wszystko chcemy mieć tu i teraz - najlepiej bez wysiłku - Skoda bezpiecznie sprowadzi na dół spragnionego wrażeń kierowcę.\nZwiększenie atrakcyjności oferty poprzez facelifting to nie tylko nowy wygląd i multimedia. Dla producentów to też dobry moment na podniesienie ceny - czasem mniejsze, czasem większe. Jak to wygląda w przypadku Skody Octavii?\nCeny Octavii RS220 przed faceliftingiem zaczynały się od 107 200 zł. Model po kuracji odświeżającej kosztuje minimum 115 560 zł. To spory wzrost ceny podstawowej, ale możemy pocieszyć się faktem, że standard również uległ poprawie.\nJeśli chodzi o Scouta, wcześniej kosztował 112 550 zł. Teraz musimy za niego zapłacić przynajmniej 121 100 zł.\nKolejny krok - ale czy naprzód?\nSkoda, przeprowadzając lifting Octavii, miała sporo do stracenia. Samochód sprzedawał się świetnie, a jego najdroższe odmiany stanowiły aż 19% sprzedaży. Co 10 sprzedawana Octavia to RS. Sprzedaż Scouta to 6% wszystkich Octavii. Produkcja szła w tysiące. W zeszłym roku wyprodukowano aż 445 415 Octavii. Dziennie zjeżdża z taśmy 1088 sztuk. Dlaczego? Bo oto w niezłej cenie możemy kupić samochód, który bagażnikiem i przestrzenią wewnątrz wita się z segmentem D. Do tego fajnie wygląda.\nZ przestrzenią nadal jest dobrze, a wnętrze wzbogacono o nowe rodzaje wykończenia i bardziej zaawansowane systemy multimedialne. I nikt nie miałby nic przeciwko, gdyby nie to, że „twarz” Octavii nieco się zdeformowała. Trochę to zatrzęsło opinią potencjalnych klientów, ale ostatecznie Skoda pewnie wyjdzie na swoje. Pokaże im nowości wewnątrz i każe wpatrywać się w nowe reflektory tak długo, aż przestaną być dla nich „kontrowersyjne”. Nawet najdziwniejsze rozwiązania stają się normalne, jeśli obcujemy z nimi odpowiednio często. W przypadku nowej Octavii możemy być pewni, że będzie częstym widokiem na naszych ulicach.\nKatalog nowych Skoda Octavia III RS Facelifting\nAutoRentgen Skoda Octavia III RS Facelifting\nAutoDiagnoza Skoda Octavia III RS Facelifting


Lublin: Potrącenie nastolatki na przejściu dla pieszych - Lublin24.pl - Najszybszy portal w mieście\nLublin: Potrącenie nastolatki na przejściu dla pieszych\nOpublikowano: pt, 24 wrz 2021 09:12 2021-09-24T09:12:45.028Z\nZ Lublina Do poważnego wypadku doszło dzisiaj rano na Alei Piłsudskiego w Lublinie. Kierujący osobowym seatem – taksówką - 20-latek potrącił przechodzącą przez przejście nastolatkę. Dziewczyna z ciężkimi obrażeniami ciała została przewieziona do szpitala.\npotrącenie pieszejprzejście dla pieszychpasylubelska policjapolicja\nJadący w tym samym kierunku lewym pasem kierowca seata – taksówki - zamiast zatrzymać się przed przejściem, wjechał na nie i uderzył w pieszą, która zbliżała się już do osi jezdni.\nPRZECZYTAJ TAKŻE ARTYKUŁ Koronawirus w Lubelskiem: Znowu najwięcej zakażeń


Hofman wieszczył triumf nad Tuskiem - Turek.net.pl\nHofman wieszczył triumf nad Tuskiem\nponiedziałek 25 marca 2013 20:00\nW poniedziałkowe popołudnie aula ZST na moment zmieniła się w miejsce, w którym raczej nie powinna stanąć noga żadnego „platformersa” czy „lewaka”. Wszystko za sprawą wizyty bodajże najbardziej medialnego polityka Prawa i Sprawiedliwości.\nWydarzenie z Adamem Hofmanem w roli głównej miało charakter spotkania otwartego i przyciągnęło sporo ludzi, choć auli Zespołu Szkół Technicznych zdecydowanie nie udało się zapełnić. O godz. 18:00 zjawił się tam nie tylko wspomniany rzecznik PiS, ale także poseł Ryszard Czarnecki i radny Sejmiku Województwa Wielkopolskiego Błażej Spychalski. W role gospodarzy dyskusji wpisali się Ryszard Bartosik oraz nastoletni pasjonaci polityki z Forum Młodych PiS.\nCo oczywiste, uwaga wszystkich skupiła się na Adamie Hofmanie. Polityk nie krył tego, iż wydarzenie ma po prostu mobilizować wszelkich sympatyków PiS. Poseł w bardzo surowy sposób odniósł się do sytuacji panującej w naszym kraju oraz do polityki, prowadzonej przez koalicję PO-PSL. Napiętnowane zostało m.in. wykazywanie tolerancji wobec wizji rodziny jako związku homoseksualistów czy też „pchanie się” do strefy Euro. Parlamentarzysta przekonywał, iż rozwiązaniem jest zawierzenie Jarosławowi Kaczyńskiemu i jego ludziom, co wywołałoby powrót PiS do władzy.\nW poniedziałkowe popołudnie wiele szorstkich słów padło pod adresem ogólnopolskich mediów, które zdaniem Adama Hofmana ukazują w swych serwisach informacyjnych obraz Polski wygodny dla rządzących i tym samym mający mało wspólnego z rzeczywistymi realiami. Nie oberwało się jednak lokalnym redakcjom, gdyż Ryszard Bartosik nie omieszkał wspomnieć, iż miejscowi członkowie PiS jak najbardziej mogą wchodzić w role redaktorów i publikować swe teksty np. w tygodniku „Echo Turku”.\nJeśli ktoś liczył na to, że pojawianie się Hofmana w Turku doprowadzi do spotkania iskrzącego od emocji i kontrowersji, mógł się srogo zawieść. W wydarzeniu wzięły głównie udział osoby sympatyzujące z Prawem i Sprawiedliwością, żywo reagujące oklaskami na wiele wypowiedzi gościa. Niestety dysputy z posłem w dość niewielkim stopniu dotyczyły spraw lokalnych. Wprawdzie pojawił się temat kopalni „Adamów” czy mogącego niedługo zniknąć wydziału PWSZ, ale nie da się ukryć, iż głównie poruszano kwestie bardziej ogóle, takie jak nieudolne wyjaśnianie przyczyn tragedii Smoleńskiej, zła jakość rządów Donalda Tuska, polityka zagraniczna, trendy we współczesnej energetyce, dbałość o przyrost naturalny itp.\nPo zakończeniu spotkania z Adamem Hofmanem Ryszard Bartosik zapowiedział, iż w przyszłości w Turku zostaną zorganizowane kolejne tego typu wydarzenia.\nPs. Obszerny materiał wideo ze spotkania z Adamem Hofmanem już niebawem.\nTagi: Błażej Spychalski (4) Spychalski (5) Czarnecki (5) Hofman (10) Kaczyński (17) wideo (29) PWSZ (40) wieś (91) PO (135) rower (169) sprawa (192) Bartosik (200) rowy (210) Echo Turku (216) PiS (241) wydarzenia (274) Ryszard Bartosik (284) list (389) ZST (549)\nBartosik odbił Kawęczyn z rąk Zająca\nDwóch liderów PiS w powiecie, ale potencjał się marnuje


Toskańskie reminiscencje (2013, cz. 4, ostatnia) | Bea w Kuchni\n← Bakłażan, pomidory i pieczona papryka Wędzona ryba i awokado →\n12 odpowiedzi nt. „Toskańskie reminiscencje (2013, cz. 4, ostatnia)”\nmargot 1 Wrzesień 2014 o 8 h 21 min\nAle to jest piękny rejon i niezwykle apetyczny , te pierożki , ach\nBea 1 Wrzesień 2014 o 12 h 10 min\nZdecydowanie Margot! Pierozkow mi bylo troche zal… ;)\nJo 1 Wrzesień 2014 o 12 h 23 min\nJezioro Como ostatnio zagościło wysoko w rankingu moich miejsc do odwiedzenia ;)\nBea Autor wpisu 5 Wrzesień 2014 o 21 h 02 min\nJo, nam bardzo sie tam podobalo i koniecznie chcemy wrocic na dluzej. Choc ja bym pewnie wolala gdzies blizej Como wlasnie, a maz niestety jak najbardziej w ‚dziczy’ ;)\nMałgosia z akacjowegobloga 1 Wrzesień 2014 o 18 h 57 min\nBeo-mimo przygód taka kolacja u Angeli musiała być miłym wydarzeniem. Jeśli kiedyś pojadę w te okolice to chętnie tam wstąpię. Mam prawie takie samo zdjęcie u góry :) pozdrawiam serdecznie\nBea Autor wpisu 5 Wrzesień 2014 o 21 h 01 min\nMalgosiu – jesli kiedys bedzie w tamtejszych rejonach, to polecam serdecznie! Wspaniali, serdeczni ludzie i pyszne jedzenie – czego chciec wiecej? :)\nMarzena 2 Wrzesień 2014 o 9 h 15 min\nJak miło się czytało, zwłaszcza, że za dni parę już tam będę, znaczy w Toskanii:-)) Pozdrowionka:-)\nBea Autor wpisu 5 Wrzesień 2014 o 21 h 00 min\nMarzeno, udanych wakacji zatem! No ale przeciez TAM nie moga nie byc udane :))\nKrystyna9 5 Wrzesień 2014 o 20 h 18 min\nRaczej nie ma się na to, że kiedyś zwiedzę Toskanię. Dobrze, że mogę sobie podróżować z Wami :)\nI chętnie bym zgarnęła tortellini Twojemu mężowi z talerza. To moja ukochana wersja tortellini. Te chrupiące listki szałwii na pierożkach …….. ach, zgłodniałam . Nigdy tylko jeszcze nie dawałam gałki więc następnym razem wypróbuję z jej dodatkiem.\nBea Autor wpisu 5 Wrzesień 2014 o 20 h 59 min\nKrysiu, nigdy nie mow nigdy! Naprawde nie wiadomo, co nam jeszcze w zyciu pisane… ;)\nwisla 6 Wrzesień 2014 o 12 h 59 min\nBeo! Jadę tam, jadę! No, prawie tam. Z przyjemnością przeczytalam i zgłodniałam na widok tortellini. W Warsie pewnie ich nie dostanę ;)\njadwiga 7 Wrzesień 2014 o 8 h 44 min\nwracam do życia po długiej przerwie, pierożki wyglądały zachęcająco tak samo jak makaron, ale pewnie skończy się na kaszy jaglanej z sosem pomidorowym i bakłażanem, pozdrawiam Beo


Trener Widzewa: - Właściciel klubu ma prawo krytykować\nBartłomiej Derdzikowski 04.11.2010 16:52\nDrużyna z al. Piłsudskiego gra z 13. w tabeli Zagłębiem Lubin. Niby nic specjalnego, ale nie dla wszystkich. - To nie będzie normalny mecz - po raz pierwszy w tym sezonie mówi Andrzej Kretek, trener Widzewa. Początek spotkania w Lubinie w piątek o godz. 20\nTakie słowa w jego ustach nie brzmią zwyczajnie. Jego drużyna grała już w tym sezonie m.in. z mistrzem i wicemistrzem Polski, z Legią Warszawa i ostatnio w derbach województwa z PGE GKS-em Bełchatów. Stawką tych meczów były więc nie tylko punkty, ale i prestiż, raz większy, raz mniejszy. Za każdym razem trener widzewiaków mówił jednak, że jego piłkarzy czekają zwykłe mecze, za każdym razem tonował nastroje. - Tak mówiłem, ale teraz jest inaczej. Z Zagłębiem to nie będzie normalny mecz. Będzie bardzo ważny - twierdzi tym razem.\nPowodów zmiany nastawienia trenera Kretka jest z pewnością kilka. Po pierwsze - jego drużyna ma za sobą fatalny tydzień. Najpierw we wtorek przegrała z Wisłą i odpadła z Pucharu Polski, a w piątek w lidze z PGE GKS-em. Widzewiacy nie zdobyli gola, zawodzili w sytuacjach sam na sam, grali zbyt wolno, przewidywalnie, a w obronie popełniali błędy, które nie przystoją nawet juniorom. Pisząc najkrócej, zawodzili. Po drugie - porażka z PGE GKS-em i wcześniejsze w lidze spowodowały, że przewaga nad strefą spadkową zmalała do czterech punktów, a to bardzo mało. Po trzecie wreszcie - sytuacja Kretka robi się coraz mniej ciekawa. Na forach internetowych coraz więcej kibiców wyraża swoje niezadowolenie z gry drużyny, za co oczywiście dostaje się głównie trenerowi. Kretka skrytykował nawet właściciel klubu Sylwester Cacek (m.in. za to, że w końcówce meczu nie przeprowadził zmiany). Presja rośnie.\nCo na to wszystko główny zainteresowany? - Właściciel ma prawo krytykować, drużyna ma obowiązek wygrywać - mówi tylko.\nKretek przyznaje, że bardzo wnikliwie przeanalizował mecz z PGE GKS-em, który jego drużyna przegrała, tracąc gola w 95. minucie. - Obejrzałem go już sześć razy - opowiada. - Stwarzaliśmy okazje, które powinniśmy wykorzystać, a rywale ich nie mieli, bo nawet gdy Kuświk i da Silva mieli swoje szanse, to byli na spalonych.\nDodaje: - Do końca walczyliśmy o zwycięstwo i dlatego nie robiłem zmiany w końcówce. Maciek Mielcarz nawet w 93. minucie szybko wznawiał grę, bo chcieliśmy wygrać. Gdyby było inaczej, położyłby się na boisku i kradł czas. Przegraliśmy, ale nie dlatego, że byliśmy słabsi. Oczywiście nie twierdzę też, że graliśmy rewelacyjnie.\nKretek przyznaje, że sytuacja, w jakiej znalazł się jego zespół (a pewnie i on sam), spowodowała, że z Zagłębiem musi wygrać.\nZ pewnością nie będzie to proste, bo w drużynie jest plaga kontuzji, a do tego dwóch piłkarzy z podstawowego składu - Łukasz Broź i Bruno Pinheiro - pauzuje za kartki. Ale po kolei...\nKto zagra w bramce? Wciąż aktualne pozostaje pytanie, czy znów będzie to Maciej Mielcarz, który w tym sezonie popełnia błąd za błędem. W Bełchatowie też zawalił i Kretek po raz pierwszy przyznał, że być może powinien postawić na Bartosza Kanieckiego. Czy zrobi to teraz? - Jak zwykle oni dowiedzą się pierwsi. Do tej pory tak było - mówi trener.\nKto zagra w obronie? Pod nieobecność Pinheiry partnerem Jarosława Bieniuka będzie pewnie wracający po kontuzji Ugo Ukah. Gotowy do gry jest też Wojciech Szymanek, ale on ma większe predyspozycje od Włocha nigeryjskiego pochodzenia, by zastąpić Brozia w roli defensywnego pomocnika i przerywać akcje rywali.\nKto zagra w pomocy? Rolę Panki będzie musiał przejąć Velibor Durić i nie będzie to zadanie proste. Bośniak jest w Widzewie od ponad roku i na razie nie zrobił nic, co moglibyśmy zapamiętać - nie strzelił gola, ba, nie oddał nawet strzału, po którym kibice zerwaliby się z miejsc (w tym sezonie celnie uderzał ledwie trzy razy). Podań, którymi moglibyśmy się zachwycać, też nie było. Z Zagłębiem - bez Panki - musi zagrać lepiej, niż nas do tego przyzwyczaił. O niebo lepiej.\nKto zagra w ataku? Tutaj wątpliwości nie ma, bo chociaż przez cały ubiegły miesiąc gola nie zdobył Darvydas Sernas, to miejsce w składzie ma niepodważalne, podobnie zresztą jak Marcin Robak.\nBez Pinheiry, który trzymał defensywę, i bez Panki, który kreował grę drużyny, do Lubina Widzew jedzie... - Wygrać - zapowiada trener Kretek.\nJeśli się pomyli, przekona się, że krytyka, która dotychczas na niego spadła, to był tylko lekki podmuch wiatru przed nadchodzącym huraganem.\nPiłkarz Widzewa: Dlaczego nie gram? Trener nie wyjaśnił\nKto winny porażki - trener czy piłkarze Widzewa?\nWłaściciel Widzewa: - Nasz trener dopiero się uczy\nGra się do końca jak PGE GKS. Widzew o tym zapomniał


Konto Premium Uloz bez limitów! 5 GB za free!\nKonto Premium Uloz\nPobieraj pliki z hostingu Uloz bez jakichkolwiek limitów i oczekiwania.\nDzięki TwojLimit.pl pobierzesz pliki z uloz.to ulozto.sk ulozto.net zachowajto.pl z maksymalną prędkością Twojego łącza.\nRejestracja w serwisie TwojLimit.pl daje ci dostęp do konta Premium Uloz oraz wszystkich obsługiwanych przez naszą platformę serwisów. Otrzymujesz dostęp do kilkudziesięciu kont Premium w jednym koncie.\nJedno konto w TwojLimit.pl = wiele kont Premium w tym konto Uloz Premium


Okręty NATO w Gdyni | Śródmieście Morskie – Gdynia\nSześć okrętów należących do Stałego Zespołu Sił Morskich NATO przypłynęło do Gdyni. Była to rzadka okazja do przyjrzenia się z bliska okrętom wojennym. Trzy jednostki zostały udostępnione dla zwiedzających.\nOkręty przypłynęły 17 maja i pozostały w Gdyni do 20 maja. Cumowały przy Nabrzeżu Francuskim. Gościliśmy jednostki – amerykański USS Gravely, hiszpański ESPS Almirante Juan De Borbon, turecka TCG Gokova, brytyjska HMS Westminster, niemiecki FGS Rhön, polską fregatę ORP Gen. Kazimierz Pułaski. Gdynianie mogli przez weekend zwiedzić okręt amerykański, turecki i brytyjski.\nOkręty, które zawitały do Gdyni w ramach wizyty roboczej, wchodzą w skład Stałego Zespołu Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa 1 (SNMCMG-1). Jej gospodarzem był gdyński 13. Dywizjon Trałowców, który wchodzi w skład 8. Flotylli Obrony Wybrzeża.\nReprezentacja zespołu okrętów odwiedziła także gdyński Urząd Miasta. Z dowódcami pięciu jednostek spotkała się przewodnicząca Rady Miasta Joanna Zielińska. Na czele delegacji stał kmdr por. Peter Krogh, dowódca zespołu i oficer Królewskiej Duńskiej Marynarki Wojennej.\nStały Zespół Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa 1 (SNMCMG-1) odpowiada za utrzymanie bezpieczeństwa żeglugi. Grupa ma też demonstrować solidarność członków sojuszu oraz zapewniać bezpieczeństwo morskich szlaków komunikacyjnych. Okręty zespołu tworzą system obrony przeciwminowej na akwenach morskich, który jest określany jako „tarcza przeciwminowa” dla Europy. Siły te mogą być także skierowane do wsparcia operacji antyterrorystycznych, akcji ratowania życia oraz reagowania w sytuacjach kryzysowych.


Premier Morawiecki nie może się dać przestraszyć | Nasze Blogi\nPremier Morawiecki nie może się dać przestraszyć\nWysłane przez Adrian Wachowiak w 18-02-2018 [12:13]\nKtóż nie chce być tolerancyjny? Za sprawą terroru politycznej poprawności w dzisiejszym świecie określenie “jesteś nietolerancyjny” urosło do rangi jednej z najcięższych obelg. Każdy komu skutecznie uda się przypiąć łatkę osoby nietolerancyjnej nie ma czego szukać na światowych salonach, dzięki mediom musi się liczyć z ostracyzmem, kariera zawodowa zazwyczaj staje pod dużym znakiem zapytania, a bajońskie sumy na odszkodowania są codziennością. Oczywiście bycie nietolerancyjnym przybiera różne formy. Uważasz, że to kobieta i mężczyzna lepiej wychowają dziecko niż para homoseksualna? Bang, właśnie zostałeś homofobem. Przywołasz statystki gwałtów w Szwecji? Wiadomo: ksenofob i rasista. Stwierdzisz oczywistą oczywistość, że zdarzali się Żydzi, którzy byli zbrodniarzami w czasie wojny? Popełniasz największy grzech: jesteś antysemitą. To jest potężna machina ideologiczna, która terroryzuje wszystkich, którzy ośmielą się wyrazić zdanie odrębne oraz idą pod prąd obowiązujących mód i w poprzek utartych ścieżek politycznych dealów. Ale nie można się dać przestraszyć i bez względu na konsekwencje należy z tym zakłamaniem walczyć.\n“Byli też żydowscy sprawcy”. Te cztery słowa wypowiedziane wczoraj przez premiera Morawieckiego na konferencji w Monachium wywołały trzęsienie ziemi. Politycy izraelscy domagają się zerwania stosunków dyplomatycznych z Polską, premier Netanjahu mówi, że wypowiedź jest oburzająca, a Światowy Kongres Żydów żąda przeprosin. No to uporządkujmy tę histerię nieco. Ronen Bergman, dziennikarz NYT, którego rodzice ocaleli z Holokaustu (nawiasem mówiąc warto sobie uzmysłowić w jaki w ogóle sposób udało im się ocaleć), zadał premierowi Morawieckiemu pytanie. Chciał się dowiedzieć czy w świetle nowej ustawy IPN zostanie uznany za przestępcę, gdy powie o tym, że jego rodzice musieli uciekać od Polaków, bo ci chcieli ich wydać Niemcom. Zgodnie z prawdą, co jest oczywiste dla każdego średnio zainteresowanego sprawą, a już na pewno jest oczywiste dla dziennikarza renomowanej redakcji, premier Morawiecki powiedział, że nic takiego nie będzie miało miejsca. I wytłumaczył szczegółowo zgromadzonym, jak przysłowiowy Herman kozie, że polskie prawo nie zabrania opowiadać podobnych rzeczy, nie penalizuje przypominania ciemnych kart naszej historii. I zaraz po tym premier przypomniał, że tak jak byli polscy sprawcy, byli też sprawcy żydowscy. Zresztą Morawiecki wymienił też inne nacje w swoim wystąpieniu. Ale tylko Żydzi się awanturują, udając że nie rozumieją sensu i celu tej wypowiedzi, która była odpowiedzią na pytanie dziennikarza o nowe polskie prawo. Tyle. Tak naprawdę nic w tym oburzającego nie ma, wszystko ma pokrycie w faktach historycznych, a o przeprosinach za stwierdzanie oczywistości mowy być nie może.\nW tekście “Tolerancjonizm – wprowadzenie” pisałem o różnicy między tolerancją a tolerancjonizmem. Pierwsze jest domeną ludzi cywilizowanych. Drugie jest ideologią, która poprzez szantaż emocjonalny (ludzie wolą być uważani za tolerancyjnych) wywraca do góry nogami naturalny porządek świata, oferując szeroko kwestionowany “postęp”. Na płaszczyźnie politycznej tolerancjonizm służy do dyscyplinowania całych narodów przez określone grupy interesów, które miękkim językiem nazywa się lobby. W tym konkretnym przypadku Polska od lat ma przyprawianą brzydką gębę antysemityzmu, a Polacy są oskarżani o kolaborację z Niemcami i pomoc w Holokauście. Obecny rząd powiedział w końcu dość i stąd wzięła się ustawa IPN. Nie godzimy się na zakłamywanie historii. A ponieważ do tej pory międzynarodowe towarzystwo było przyzwyczajone, że Polska milczy i robi co się jej każe, to teraz, gdy twardo bronimy swoich interesów i polskiej racji stanu, globalni gracze doznali szoku i walą na oślep, próbując starych sztuczek. Całe szczęście polski rząd, póki co, wyznaje zasadę “psy szczekają, karawana idzie dalej”.\nZnajomy z Twittera słusznie zauważył, że “Izrael głosem (…) premiera Netanjahu rozpętał tę wojnę. Zatem to Izrael powinien dołożyć szczególnej staranności przy wygaszaniu konfliktu. Przerzucać się winami można bez końca. My nie mamy za wiele do stracenia i tak zszargaliście nam reputację.” (@nielubiegazety2) Szczególnie to ostatnie zdanie jest arcyważne, bo powinno determinować działania polskiego rządu. My naprawdę nie mamy tu nic do stracenia. Ale nie możemy sobie pozwolić na uleganie presji tylko dlatego, że ktoś nie potrafi rozliczyć się ze swoją historią. Nie możemy w nieskończoność przepraszać za garstkę szmalcowników i milczeć gdy notorycznie oskarża się nas o antysemityzm. Temu służy nowe prawo i naprawdę cieszę się, że premier w sposób kulturalny, rzeczowy, a co najważniejsze w zgodzie z faktami, broni polskiej racji stanu i opowiada światu o historii Polski, przypominając też winy innych. Także tych którzy nas oskarżają, a sami nie potrafią, wręcz nie chcą, rozliczyć się z przeszłością. Bo jak słusznie mówił Platon “największe zło to tolerować krzywdę”. A fałszowanie historii wyrządza nam olbrzymią krzywdę. Na to zgody być nie może.\n18-02-2018 [13:20] - Zygmunt Korus | Link: Dobrze jest przypominać\nDobrze jest przypominać dokumenty, bo Niemcy, godząc się z ich odpowiedzialnością za swoje zbrodnie, dobrze je znają i chcą za wszelką cenę werbalnymi deklaracjami odsuwać twarde fakty mające unicestwić nas jako naród: http://naszeblogi.pl/41176-neu...\n18-02-2018 [15:19] - Trotelreiner (niezweryfikowany) | Link: Premier Morawiecki,to\nPremier Morawiecki,to wynalazek twórcy Rekonstrukcji...czyli jak zmarnować 40% poparcia rządu Pani Szydło,na ministrów z łapanki exemplum...Ciapuciewicz [nie poprawiać]\nPiS ma chyba klątwę...dwa lata i nic więcej...z Morawieckiego cieszy sie UE i Soros....mozę jeszcze Merkel i Putin?\n18-02-2018 [16:03] - wielkopolskizdzichu | Link: W polityce, a konferencja\nW polityce, a konferencja prasowa jest jednym z narzędzi kreowania wizerunku, ważny jest refleks i przygotowanie. Premier jak wynika choćby, z skrótowego przedstawienia odpowiedzi na pytanie dziennikarza, nie był przygotowany do konferencji na której nawet początkujący think tank wiedziałby co się zdarzy. Deliberujący premier jest zawsze premierem śmiesznym.\n18-02-2018 [19:10] - Lektor | Link: Ty zdzichu, wielkopolska\nTy zdzichu, zresztą wielkopolski, ty piszesz tak samo głupio jak mówi ten wasz prezydent Poznania niejaki Jaskowiak czy cóś w wywiadzie dla izraelskiej gazety. Obaj durnowaci, a przypuszczam, że więcej takich się znajdzie wśród tych pyr czy kutw poznańskich.\n18-02-2018 [20:08] - xena2012 | Link: To co wg Pana miał powiedzieć\nTo co wg Pana miał powiedzieć premier Morawiecki?\n18-02-2018 [21:16] - wielkopolskizdzichu | Link: To co każdy normalny polityk,\nTo co każdy normalny polityk, przygotowany przez specjalistów powiedziałby. Że ma nadzieję, że dialog, że badania, i następne pytanie proszę. Pomyliła się Morawieckiemu konferencja prasowa - wejście do klatki z wilkami -, z wywiadem dla TVP - kawusia z lizusami\nLiczba wyświetleń: 848,612


Minister UA: kryptowaluty pomogły wyżywić i wyposażyć wojsko\nHome › News › Minister Ukrainy: kryptowaluty pomogły wyżywić i wyposażyć wojsko\nMinister Ukrainy: kryptowaluty pomogły wyżywić i wyposażyć wojsko\nDarowizny kryptowalutowe wzrosły do milionów, a rząd i organizacje pozarządowe otrzymały prawie 60 milionów USD w Bitcoinie i innych kryptowalutach od początku wojny.\nUkraina wykorzystała fundusze otrzymane od darczyńców kryptowalut z całego świata, aby "odeprzeć atak" po inwazji Rosji na kraj, powiedział urzędnik państwowy.\nKryptowaluty pomogły kupić żywność i kamizelki kuloodporne podczas "walki z Rosją" na Ukrainie\nKryptowaluty pomogły kupić żywność i kamizelki kuloodporne podczas "walki z Rosją" na UkrainieWedług ukraińskiego ministra ds. transformacji cyfrowej Alexa Bornyakova, wsparcie otrzymane za pośrednictwem kryptowalut pozwoliło krajowi kupić bardzo potrzebne racje żywnościowe i sprzęt ochronny dla wojska.\nPieniądze zostały również udostępnione w bardziej płynny i szybszy sposób, co pozwoliło na szybkie i skuteczne zaspokojenie tych potrzeb, dodał Bornyakov.\n"Kryptowaluty były jednym ze sposobów naszej walki" – powiedział minister w poniedziałek.\nWedług niego, apel kraju o darowizny w kryptowalutach wynikał z faktu, że cyfrowe aktywa ułatwią szybszą reakcję.\n"Dzięki kryptowalutom możemy przeprowadzić transakcje w ciągu pięciu, dziesięciu minut i nie trzeba uzyskiwać zgody banków" – zauważył.\nMinister poszedł dalej, aby określić, na co rząd wydał otrzymane miliony, zauważając, że globalne wsparcie pomogło ukraińskiemu wojsku w prowadzeniu codziennych operacji.\n"Do tej pory kupiliśmy 400 tysięcy wojskowych racji żywnościowych dla naszej armii, ponieważ naprawdę tego potrzebują. Kupiliśmy też tysiące kamizelek kuloodpornych i innych rodzajów ochrony, które pomogły naszemu wojsku w codziennych działaniach" – powiedział Borniakow.\nDotychczasowe darowizny wyniosły prawie 60 milionów dolarów\nDane śledzone przez platformę analityczną blockchain Elliptic pokazują, że do 8 marca 2022 roku Ukraina i jedna z głównych organizacji pozarządowych w kraju otrzymały darowizny w kryptowalutach o wartości 59,7 mln dolarów.\nPieniądze, których przepływ osiągnął szczyt w zeszłym tygodniu dzięki darowiźnie w wysokości 5,8 miliona dolarów od założyciela firmy Polkadot, Gavina Wooda, zostały otrzymane w Bitcoinie (BTC), Ethereum (ETH), Polkadot (DOT). Znaczną część środków stanowiły również stablecoiny USD oraz inne kryptowaluty.\nWedług danych Elliptic, ETH stanowiło 33,7% wpłat do wtorku 8 marca. Darowizny w BTC stanowiły około 31,2%, podczas gdy darowizny w stablecoinach USD stanowiły około 17,0% całości. Darowizny w DOT stanowiły około 14,5%, a 3,6% przypadło na inne kryptowaluty.\nGiełdy kryptowalutowe Binance, FTX i Currency.com przyczyniły się do tych darowizn. W oświadczeniu z dnia 4 marca Currency.com poinformowało, że przekazała 1 milion dolarów.\nTether prawnym środkiem płatniczym w mieście Lugano w Szwajcarii\nSandbox udziela World of Women dotacji w wysokości 25 mln USD


Ostry finisz kampanii wyborczej w Elblągu\nWe wsparcie dla kandydatów w II turze wyborów prezydenta Elbląga PO i PiS zaangażowały swych najważniejszych polityków. Kończąca się kampania zaostrzyła się na finiszu, gdy Jerzy Wilk z PiS i Elżbieta Gelert z PO obwiniali się wzajemnie o łamanie wyborczych reguł.\nPiątek jest ostatnim dniem kampanii przed niedzielną drugą turą głosowania w przedterminowych wyborach prezydenta Elbląga.\nNasilona kampania trwała do ostatnich godzin przed ciszą wyborczą. W piątek po południu w Elblągu przebywali jednocześnie premier Donald Tusk i szef PiS Jarosław Kaczyński. Na ulicach o głosy wyborców zabiegało - w imieniu swoich kandydatów - kilkudziesięciu parlamentarzystów obu partii.\nPo pierwszej turze wyborów oba sztaby wyborcze - Jerzego Wilka i Elżbiety Gelert - deklarowały zadowolenie z uzyskanych wyników. Wilk zdobył 31,79 proc. a Gelert 21,25 proc. głosów. Politycy PiS komentowali, że "wygrana tej pierwszej bitwy" jest zapowiedzią ostatecznego zwycięstwa. Działacze PO podkreślali natomiast, że sondaże dają w drugiej turze większe szanse ich kandydatce.\nZarówno Elżbieta Gelert, jak i Jerzy Wilk zapowiadali przed drugą turą merytoryczną kampanię, starcie na programy.\nKandydatka PO była prezentowana w kampanii wyborczej jako osoba, która zapewni rozwój miasta, dzięki zgodnej współpracy z samorządem regionalnym i administracją państwową. W jej obecności marszałkowie województw warmińsko-mazurskiego Jacek Protas i pomorskiego Mieczysław Struk podpisali porozumienie, które zakłada dalszą współpracę gospodarczą i kulturalną obu regionów, m.in. w zakresie rozwoju rejonu Zalewu Wiślanego.\nPiS przedstawiało swojego kandydata jako jedyną osobę, która gwarantuje zmiany w Elblągu. Wilk i inni politycy tej partii zarzucali kandydatce PO, że jej wygrana oznaczałaby powrót do władzy ludzi odwołanych w referendum. W reakcji na te oskarżenia Gelert oświadczyła, że nie zamierza zatrudnić byłego prezydenta z PO Grzegorza Nowaczyka, ani nikogo z jego wiceprezydentów lub doradców w urzędzie miasta.\nW ostatnim tygodniu kampanii wyborczej w Elblągu lokalne media opublikowały wyniki internetowych sondaży, z których wynikało, że żaden z kandydatów nie uzyskał znaczącej przewagi. A to oznaczałoby, że o wyniku głosowania może zdecydować końcówka kampanii wyborczej.\nW drugim tygodniu kampanii sztaby obojga kandydatów zaczęły wydawać oświadczenia, zarzucające przeciwnikom posługiwanie się nieprawdą i łamanie reguł wyborczych. Działacze Platformy oskarżali Wilka o celowe unikanie debat medialnych. Politycy PiS twierdzili, że PO składa elblążanom obietnice bez pokrycia związane z infrastrukturą.\nFinisz kampanii został zdominowany przez sprawę - zamieszczonych w internecie przez anonimową osobę - nagrań, w których kandydat PiS mówi o kulisach doprowadzenia do referendum i odwołania władz miejskich związanych z PO. Wilk i inni politycy PiS nazwali opublikowanie nagrań "brudną kampanią" i sugerowali, że stoi za tym "stary układ związany z PO". Sztab wyborczy Gelert zapewniał, że nagranie nie wyszło ze strony Platformy.\nWe wsparcie dla kandydatów swych partii zaangażowali się najważniejsi politycy PO i PiS. Nazajutrz po pierwszym głosowaniu do miasta przyjechał premier Donald Tusk. Jak tłumaczył, chciał w ten sposób podziękować za dużą frekwencję. Dodawał, że zależy mu na Elblągu, bo poprzednie władze miasta z Platformy, które odwołano w referendum, zawiodły oczekiwania mieszkańców, i - razem z kandydatką - chce to "odpracować".\nKandydatkę PO wspierał w kampanii wyborczej b. szef Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek, który podkreślał, że jest ona doskonałym menadżerem, co udowodniła kierując przez 15 lat elbląskim szpitalem wojewódzkim.\nDo Elbląga przyjechali też marszałek Senatu Bogdan Borusewicz i minister transportu Sławomir Nowak, którzy przedstawiali kandydatkę jako osobę szukającą porozumienia. Nowak, mówiąc o planach budowy drogi ekspresowej S7 z Elbląga do Gdańska, nazywał ją żartobliwie "gelertówką".\nKampania kandydata PiS Jerzego Wilka miała podobny przebieg, jak przed pierwszą turą wyborów. Szef PiS Jarosław Kaczyński wystąpił wraz z nim na konferencji prasowej w Warszawie, aby ponownie poruszyć sprawę przekopu kanału przez Mierzeję Wiślaną, który był głównym tematem kampanii wyborczej tej partii.\nZdaniem szefa PiS, jest to projekt ważny dla całej Polski, podobny do tego, jakim była budowa Gdyni w II RP. Kaczyński powtarzał też zarzuty, że obecny rząd zaniechał tej inwestycji, czemu zaprzeczył potem premier Tusk. Według premiera, jeżeli inwestycje okaże się opłacalna, będzie zrealizowana.\nWspierający Jerzego Wilka europosłowie PiS złożyli rezolucję, która ma doprowadzić do wpisania Elbląga do ciągu komunikacyjnego Via Carpatia. Również przy tym przedsięwzięciu - podkreślali - przekop Mierzei Wiślanej jest konieczny.


Piłkarska LN – Anglia przerwała serię Hiszpanii | Dziennik Związkowy\nAnglia pokonała Hiszpanię dzięki zabójczym kontratakom fot.Julio Munoz/EPA-EFE/REX/Shutterstock\nAnglia pokonała w Sewilli Hiszpanię 3:2 (3:0) w najciekawszym poniedziałkowym meczu Ligi Narodów. Piłkarze z Półwyspu Iberyjskiego przegrali na własnym terenie z „Wyspiarzami” po raz pierwszy od 1987 roku. Utrzymali jednak prowadzenie w grupie A4.\nW 1987 roku katem Hiszpanów był Gary Lineker. W Madrycie zdobył wszystkie bramki dla swojej drużyny w wygranym meczu 4:2. Tym razem Anglicy zaprezentowali zespołową grę, a szczególnie błyszczało ofensywne trio Raheem Sterling – Marcus Rashford – Harry Kane.\nW grupie D2 liderem został Luksemburg. Pokonał u siebie San Marino 3:0 i o punkt wyprzedza Białoruś, która na własnym stadionie bezbramkowo zremisowała z Mołdawią.\nPŚ w biegach – Budny o decyzji Kowalczyk: o trzy tygodnie za późno\nPiłkarska LM – Lech zagra najbliższy mecz w Poznaniu bez kibiców\nMŚ 2018 – Juskowiak: Rosjanie zaskakująco dużo biegali na tym mundialu


Project Spark - kurs tworzenia gier część 3, ścieżki ruchu, praca kamery oraz intro - blogi użytkowników portalu dobreprogramy\nGameDev 22.01.2014 16:56\nCześć 1: programowanie skryptów\nCześć 2: projektowanie lokacji w grze\nZaczynamy od stworzenia pustego projektu. Tym razem by przyspieszyć sobie pracę skorzystamy z jednego z przygotowanych obiektów złożonych czyli tzw. assembly. Wchodzimy do menu selekcji obiektów i wybieramy opcje wyboru z galerii. Na ostatniej zakładce od góry wybieramy sekcję złożonych obiektów i odszukujemy tam interesujący nas element. Lista obiektów jest długa i warto sobie z poszczególnymi elementami poeksperymentować by poznać różnie ciekawe mechanizmy skryptów. Znajdziemy tam także nasze złożone obiekty które będziemy tworzyć na potrzeby pisanych przez nas gier. Wybieramy obiekt 'Elevator' czyli platformę pełniąca rolę windy. Umieszczamy ją w naszym świecie.\nTo złożenie składa się z trzech platform, dwóch przełączników oraz jednej ścieżki czyli obiektu 'Path'. Będzie ono centralnym elementem naszej lekcji. Na obu platformach górnej i dolnej znajdują się przełączniki. Gdy jeden z nich przełączamy to środkowa platforma windy porusza się w górę lub w dół. Przyjrzyjmy się więc jaki kod zdefiniowano w jednym z przełączników. Jak widać jest tu prosta zasada która w momencie gdy ktoś użyje dźwigni to przełącza stan energetyczny obiektu. Ponieważ obiekt początkowo nie miał energii więc użycie przełącznika dodaje energię. Nie ma tu jednak żadnej informacji o tym co się dzieje dalej.\nZauważamy jednak że gdy wybraliśmy obiekt dźwigni to edytor pokazał nam że obiekt ten ma połączenie z obiektem platformy. To jest tzw. połączenie energetyczne. Mówi nam ono że jeżeli obiekt nadrzędny czyli dźwignia posiada energię to przekazuje go do zdefiniowanych obiektów zależnych. Twórca gry może powiązać dowolne obiekty ze sobą za pomocą takiego powiązania energetycznego co znacznie ułatwia zarządzanie logiką sterowania w grach. Połączenia energetyczne wybieramy z tego samego menu w którym znajduje się selekcja, wielokrotna selekcja, połączenia energetyczne oraz połączenia obiektów ze sobą\nZobaczmy więc co się dzieje z przekazaną energią w obiekcie docelowym czyli platformie 'ElevatorPlatform'. Mamy tu następującą regułę działania. Gdy obiekt zostanie zasilony energią to platforma zaczyna poruszać się po ścieżce 'Elevator path' z prędkością 0.5 z parametrem latanie. Jeżeli popatrzymy na umieszczoną w naszym świecie windę to bez problemu odnajdziemy tam obiekt ścieżki o takiej nazwie który ma zdefiniowany tor ruchu w pionie. Warto przy tej okazji zaznaczyć że każdy taki obiekt ścieżki poza nazwą posiada szereg innych parametrów. Dwa parametry są szczególnie istotne: Mover mode oraz Orientation. Pierwszy to decyzja czy ścieżka ma się wykonywać w pętli czy tylko jednorazowo, drugi to sposób zachowania się obiektów poruszających się na ścieżce. Ten drugi parametr jest bardzo istotny jeżeli po ścieżce będzie poruszał się obiekt bohatera NPC ponieważ zamiast wartości 'fixed' musimy wybrać wartość '3D'. Wartość fixed oznacza że obiekt nie może się obracać i bohater poruszający się bez obracania w kierunku ruchu wyglądałby co najmniej dziwnie. Za to wartość fixed idealnie nadaje się do projektowania w grze różnych mechanizmów.\nDruga część reguły jest równie prosta. Jeżeli obiekt poruszający się na ścieżce przekroczy punkt kontrolny czyli w naszym przypadku koniec ścieżki to wyłączamy energię w przełącznikach. Dzięki temu platforma znajduje się w górnej pozycji traci energię i reguła ruchu się kończy. Gracz który aktywuje dźwignię ponownie zasili platformę i przemieści ją do pozycji dolnej. Warto też zauważyć że gracz może przełączyć dźwignię samodzielnie wcześniej w czasie ruchu platformy co ją zatrzyma ponieważ odbierze jej energię zasilającą. Całość jest bardzo prostym przykładem w jaki sposób możemy zarządzać w naszych grach aktywowaniem różnych elementów ruchomych. Oczywiście znacznik energii możemy wykorzystać na setki innych sposobów np. zmieniając aktywną stronę skryptu bohatera NPC by przełączyć go z trybu 'sen' na tryb 'patrolowanie' gdy w pobliżu aktywuje się np. syrena alarmowa itp.\nSkoro wiemy już jak dodawać do naszej gry ścieżki ruchu oraz wiemy jak definiować obiektom zasady poruszania się po tych ścieżkach czas zrobić intro. W naszym filmie postać NPC zaczynająca na dolnej platformie pobiegnie do bohatera znajdującego się na górnej platformie. W tym celu będzie musiała ona wbiec na ruchomą platformę, przełączyć dzwignię, zaczekać aż winda wjedzie na górę a następnie podbiec do postaci gracza. W tym czasie gracz będzie miał zablokowane sterowanie poprzez zdefiniowanie zasady 'Disable Brain' na czas trwania naszego intra. Dodatkowo zamiast zwykłej kamery podążającej za graczem będziemy mieli naszą własną kamerę skierowaną na biegnąca postać NPC. Kamera ta będzie poruszała się po zdefiniowanej przez nas spirali. Całość z typowo filmową panoramą.\nPierwszą czynnością jaką robimy to umieszczamy naszego bohatera na górnej platformie oraz postać NPC na dolnej. To będzie nasz punkt odniesienia dla tworzonej animacji. Następnie dodajemy dwa obiekty ścieżki symbolizujące ruch naszej postaci NPC. Pierwsza ścieżka definiuje trasę ruchu wbiegania na platformę windy. Druga ścieżka zaczyna się w miejscu gdzie postać NPC będzie się znajdowała gdy wjedzie windą na górę i kończy się w pobliżu naszego gracza. Całość jest banalnie prosta. Następnie wchodzimy do parametrów każdej ze ścieżki i definiujemy wartość 3D dla parametru 'Orientation' oraz by ruch odbywał bez zapętlenia. Warto także nadać własne nazwy poszczególnym ścieżkom tak by się nam nie myliły. Nazwy nadajemy w trybie edycji właściwości naciskając na kontrolerze przycisk 'Y' co trudno zauważyć na pierwszy rzut oka\nNastępnie definiujemy zasady sterowania postacią NPC. Ponieważ mózg naszej postaci pracuje na zasadzie systemu reguł stanowych będziemy potrzebowali dwóch osobnych stron. Pierwsza ze stron będzie aktywna w czasie biegu po dolnej platformie a następnie po przełączeniu przełącznika przejdziemy na druga stroną skryptu która będzie się wykonywała w czasie biegu po górnej platformie. Dowolny obiekt w grze może posiadać dowolną ilość stron skryptu sterującego i dowolnie się pomiędzy nimi przełączać. Strony możemy traktować jako trwałe przełączenie strony poleceniem 'Switch Page' lub jako krótkie funkcje które wywołamy poleceniem 'Call Page'. Krótkie wywołanie po jednorazowym wykonaniu wrócą do miejsca wywołania. Warto pamiętać że aktywna reguła wykonuje się w pętli dzięki temu umieszczając polecenie biegania postać wykonuje kolejne kroki ale w dowolnym momencie jakieś inne zdarzenie może przerwać nasz stan biegu. Jest to bardzo przydatne ponieważ możemy zdefiniować przykładowo stan 'patrolowanie' gdzie nasza postać będzie chodziła po wyznaczonej ścieżce ale gdy tylko zauważy wroga to przejdzie do stanu 'atak'. Oczywiście stron skryptu może być znacznie więcej i przykładowo możemy zdefiniować stan 'unik', 'atak specjalny' itd. Można nawet zdefiniować kilka predefiniowanych mózgów i przełączać się pomiędzy nimi na zasadzie stosu co może być przydatne jeżeli mamy np. kilka typów przeciwników którzy współdzielą wspólne ogólne skrypty typu 'atak', 'patrolowanie' itd.\nNasza pierwsza strona nakazuje postaci NPC poruszać się po ścieżce Path1. Jednocześnie jej druga część definiuje warunek który uruchamia się w momencie przekroczenia punktu końcowego ścieżki. Gdy postać NPC dojdzie do końca ścieżki to aktywuje ona obiekt przełącznika obok którego stoi. Reguła ta ma znacznik pojedynczego wykonania która została mi z testów by postać nie przełączała dźwigni z każdą klatką animacji. Oczywiście druga linia tej reguły przełączy strony więc warunek nie mógłby się wykonywać w pętli bo sterowanie będzie po jednokrotnym wykonaniu na drugiej stronie skryptu\nDruga strona jest jeszcze prostsza. Nasza postać NPC najpierw czeka 2 sekundy a następnie zaczyna się poruszać po drugiej ścieżce. To początkowe czekanie to czas który potrzebuje winda na przewiezienie postaci na górną platformę. Oczywiście można byłoby to napisać lepiej i sprawdzać stan czy winda dojechała na właściwą pozycję ale byłoby to niepotrzebne komplikowanie naszego kursu.\nNasze intro powinno już działać. Po uruchomieniu gry postać NPC przybiegnie do naszego bohatera wjeżdżając pod drodze windą. Jednak my niewiele z tego zobaczymy ponieważ domyślna kamera będzie skierowana na plecy naszego bohatera. Musimy więc dodać druga kamerę na potrzeby naszego intra która będzie poruszała się po wyznaczonej przez nas trasie tak by pokazywać biegnącą postać NPC. W tym celu dodajemy kolejna ścieżkę którą nazwiemy 'Camera Path'. Jest ona złożona z wielu segmentów i ma kształt spirali kręcącej się na około naszej platformy jednocześnie unosząc się w górę tak by pokazać ruch windy. Ścieżka ma ustawiony parametr 'smooth' by ruch kamery był płynny.\nNastępnie musimy dodać kamerę. W Project Spark kamera jest regułą którą możemy dodać do dowolnego obiektu więc nie ma znaczenia jaki obiekt będzie się poruszał po ścieżce. Jednak by całość wyglądała ładnie w czasie edycji to wybieramy obiekt 'Camera Gizmo'. Następnie definiujemy mu reguły sterowania. Na początku aktywujemy panoramę, następnie ustawiamy kamerę z pierwszej osoby jak do gry FPS i kierujemy ją na naszą postać NPC. Następnie definiujemy regułą poruszania się po zdefiniowanej wcześniej ścieżce. Gdy tylko ta reguła będzie aktywna to kamera będzie się poruszała. W naszym przypadku będzie to od razu po rozpoczęciu działania gry tak by uprościć kurs. W realnych sytuacjach oczywiście trzeba dodać jakiś warunek np. 'gdy bohater zbliży się w jakieś miejsce' to obiekt kamery może dostać energię by rozpocząć działanie jak w przypadku wcześniej opisywanej platformy.\nI gotowe. Nagrany film trochę przerywa ale to kwestia oprogramowania którego używam do nagrywania pulpitu. Muszę znaleźć jakieś lepsze oprogramowanie bez limitu na 30 sekund i z płynniejszym nagrywaniem. A jak ktoś chce zobaczyć bardziej złożony projekt w którym zarówno postać jak i kamera porusza się po zdefiniowanej ścieżce to dobrym przykładem będzie gra stworzona przez Linkin Park - Guilty All The Same\nOczywiście możemy intro dalej komplikować np. poprzez zdefiniowanie efektu 'depth of field' dla naszej kamery tak by w różnych momentach działania pokazywała odpowiednie plany. Możemy także kierować ją nie tylko na całą postać ale na jej fragmenty tak by śledziła ruch dłoni postaci lub zrobiła zbliżenie na twarz. Jest kilka rodzajów kamer, różne efekty, możliwość kontrolowania focusu, pozycji, głębokości, rozmycia, filtrów... Możliwości się nieograniczone. W jednym z następnych wpisów wrócę do tematu kamery np. przy próbie napisana gry platformowej 2D gdzie ustawienie głębokości obrazu będzie kluczowa. na koniec dorzucam też link do wideo o obsłudze ścieżek zrobione przez jednego z użytkowników Project Spark, warto jego tutoriale subskrybować bo są ciekawe.\nWiemy już jak definiować skrypty, modelować poziomy, tworzyć zasady ruchu dla NPC ale sporo jeszcze lekcji przed nami. W następnym odcinku wykorzystamy tą wiedzę by stworzyć działający trebusz (katapultę). Będziemy mogli miotać kamiennymi kulami oraz niszczyć otoczenie. Następny artykuł znajduje się pod tym adresem


Schludny Pokój w Nowych Apartamentach na Wsi - Airbnb\nGolędzinów, Dolnośląskie, पोलैंड\nकिराए का अपार्टमेंट में निजी कमरा, मेज़बानी : Maciej\n· 2 साझा बाथरूम\nMaciej एक सुपर मेज़बान है\nWitamy w Hostelu na wsi "W20" - 20 km od centrum Wrocławia.\nOdpocznij w schludnym, przestronnym pokoju (zdjęcie w galerii) z dostępem do wspólnej dużej kuchni i 2 łazienek. (Współdzielisz z łazienki i kuchnię z 3 pozostałymi pokojami).\nW najbliższej okolicy znajdują się pola, piękne lasy (1,5 km). Nowy odkryty basen/aquapark na dla rodzin (4,5 km). I piękne kąpielisko z plażą "Kopalnia" (9 km).\n200m sklep spożywczy. Markety, restauracje, pociąg: 3-4 km (w Obornikach Śląskich).\nDo dyspozycji masz wynajęty pokój (zdjęcie w galerii). W pokoju znajdują się podstawowe rzeczy jak: łóżka oraz szafeczki, stoliki, krzesła/taborety, kubeł na śmieci, lampki nocne. Na łóżkach czeka świeża pościel i ręcznik.\nPoza Twoim pokojem współdzielisz przestrzeń z gośćmi z 3 pozostałych pokojów. Współdzielisz 2 ładne łazienki z prysznicami i dużą kuchnio-jadalnię. Do dyspozycji masz m.in. WiFi, lodówkę, kuchenkę, mikrofalówkę, ekspres do kawy, toster, żelazko, TV w kuchni, naczynia, patelnie, garnki, sól, pieprz, itp.). Listę aktualnych przyborów kuchennych znajdziesz na jednym ze zdjęć obiektu. W budynku goście ściągają buty w wyznaczonym miejscu na klatce schodowej - przed wejściem na piętro.\nDbajmy o Naturalne Środowisko. W Polsce obowiązuje prawny wymóg segregacji śmieci. W przypadku nie dostosowania się do wymogów segregacji Gmina może nałożyć karę pieniężną. Segregacja obowiązuje na: Papier i tylko papier (niebieski kolor / Plastik z foliami i metalami (żółty) / Szkło (zielony) / Mieszane (organiczne i pozostałe - czarny pod zlewem). W przypadku przepełnienia Mieszanych śmieci możesz wyrzucić je do zbiorowego, zielonego kubła na zewnątrz budynku. UWAGA: W pojemnikach na Papier wyrzuca się wyłącznie papier. Kartony po sokach, mleku, foliowe opakowania po chipsach itp. wyrzuca się do “Plastików z metalami - kolor żółty). Kubły z kolorami do segregacji znajdują się w kuchni i na korytarzu.\nŁóżka: w pokoju znajdują się 4 hostelowe tapczany piankowe. Kupując je brano pod uwagę to, żeby miały najlepsze opinie na rynku (posiadają ocenę aż 4,88 na 5,00 wśród użytkowników) i są jednocześnie najdroższe na rynku spośród tapczanów w tej kategorii. Posiadają wymiary użytkowe 80x195 cm, materac piankowy posiada dużą gęstość, dzięki temu jest dosyć twardy. Nie tylko z opinii klientów internetowych, ale również dotychczasowych gości wynika, że właśnie takie twarde materace najczęściej preferują. Uważane są również za zdrowe dla ciała. Niemniej część użytkowników jest przyzwyczajona do innych materacy, dlatego, jak z każdą rzeczą, nie dla wszystkich łóżka będą spełniały ich założenia.\nPrzed budynkiem znajduje się miejsce do parkowania na podjeździe. Jeżeli nie ma miejsca przed budynkiem na podjeździe możesz zaparkować za darmo na ulicy - w taki sposób, żeby nie zablokować innych aut i umożliwić przejazd samochodów po ulicy.\n५.०० out of 5 stars from 5 reviews\n५.०० · 5 समीक्षाएँ\n200 m od lokalu znajduje się Sklep Spożywczy (w tygodniu czynny przeważnie do 8). Biedronka i Intermarche - 4km - 4min samochodem - sklepy czynne są do 22 a część do 23. W niedzielę lokalny sklep (200m) przeważnie jest czynny. Część marketów w Obornikach Śląskich również. Oczywiście godziny otwarcia są krótsze niż w dni robocze.\nW okolicy znajdują się kąpieliska/aquaparki: Oborniki Śląskie - 4km i największe z bardzo rozbudowaną infrastrukturą - Kolapnia - 12 km w stronę Wrocławia.\nOd 1 do 2 km znajdują się:\n- Stadnina Koni (do 5 km znajdują się kolejne 3 stadniny)\n- Staw w Wilczynie\n- Kościół (400m) - msze święte o godzinie 9:40.\n- Małe lotnisko sportowe\n- Lasy ze ścieżkami do spacerowania lub jeżdżenia na rowerze; pola\nMiejsce jest dobrą bazą wypadową do zwiedzenia Wrocławia - 20 km do centrum, ok 30 min, a także niezliczonych atrakcji Dolnego Śląska - zamki, pałace, górskie szlaki.\nMinutę od wynajmowanego miejsca znajdują się duże tereny leśne idealnie nadające się na wyprawy rowerowe. Wzgórza Trzebnickie oferują również przewyższenia wysokości co wykorzystują rowerzyści do rozgrzewek przed rajdami górskimi.\nWarto zwiedzić również miasto Trzebnica (15km) z zespołem klasztornym z XII w oraz z bazyliką pod wezwaniem św. Jadwigi i św. Bartłomieja.\nCiekawym miejscem jest miejscowość Uraz (8.5km) - znajduje się tam mały port - w sezonie można popływać kajakami, rowerkami, motorówkami. W Urazie znajdują się również ruiny zamku z XIII wieku. Ruiny są własnością prywatną, więc można je oglądać zza płotu lub z rzeki.\nW okolicach znajduje się również kilka dobrych browarów i winiarni - jak wygooglujecie to znajdziecie :)\nसितंबर 2015 में शामिल\nMaciej एक सुपर मेज़बान हैं\nभाषाएँ: English, Polski, Español


Lampa ścienna solarna 122 led-COB 700lm z czujniki\nStrona główna » Oświetlenie do ogrodu » Lampa ścienna solarna 122 led-COB 700lm z czujniki\nKod EAN: 5900201946068\nKod producenta: SH-122/COB\nSH-122 to lampa solarna ścienna z 3 trybami pracy lampy z czujnikiem ruchu i zmierzchu IP65 wodoodporna. Lampa słoneczna idealna przed dom, do oświetlenia drzwi wejściowych, furtki, ściany domu itp. W przeciwieństwie do wielu innych podobnych lamp, te oświetlają z wielu stron, pokrywają więcej przestrzeni i zapewniają doskonałe oświetlenie dla domu lub firmy.\n122 diody led umieszczone w modułach COB i akumulator 1200 mAh zapewniają doskonałe oświetlenie na szerokim obszarze, takim jak ogrody, dziedzińce, podjazdy, drzwi wejściowe, garaże, patio, ogrodzenia, pokłady itp. Lampy solarne led mogą być używane jako lampa włączająca się podczas ruchu, oświetlenia garażowego, oświetlenia podwórkowego, kinkietów i innych. Jeśli masz jakieś pytania dotyczące naszych produktów, zawsze możemy pomóc, prosimy o kontakt z nami.\nSpecyfikacja paneli słonecznych: krzem monokrystaliczny 5.5V 1.43W\nSpecyfikacja baterii: 18650 bateria litowa 3.7V 1200MAH z ochroną przed ładowaniem i rozładowaniem\nMoc wyjściowa: 3.2V/7W\nKąt wykrywania PIR: 270 °\nRozmiar produktu: około 16.2*8.6*4.8CM\nKołki rozporowe do mocowania lampy.\nZasilanie: Wbudowany akumulator|Solar - ładownie słoneczne.\nStrumień świetlny: 700\nMoc w watach:: 7\nLampa solarna, ścienna typ SH-122 led COB o jasności 700lm, zewnętrzna, barwa światła biała zimna (6000k). Cechuje się małymi wymiarami (17x9x5cm) i sporą mocą. Wbudowany akumulator litowo-jonowy, panel słoneczny, czujnik ruchu i zmierzchu.\n6 x lampka ogrodowa solarna biała zimne zestaw\nWielka pochodnia ogrodowa led solar 51 led płomień\nDuża kula ogrodowa Led Biała 15 cm solarna Lampa


Szkoła męskości | Parafia Świętej Urszuli Ledóchowskiej - Lublin\n19-letni Michał Kuczaj, odpowiedzialny na Harcach Majowych za logistykę, zadął w róg. A wtedy ...\nA wtedy las ożył: zza drzew i krzaków na polanę wypadło 380 Skautów Europy\n12-letni Marceli Futera jest zachwycony swoim zastępem „Niedźwiedź” w 1. Drużynie Puławskiej. W zeszłym roku złożył przyrzeczenie harcerskie\nPrzygotowania do polowej Mszy świętej, podczas której pnie sosen przyjęły rolę kolumn, a zamiast organów śpiewowi skautów akompaniowała kukułka.\nKról Władysław Jagiełło zdąża na pole Wielkiej Bitwy\nKrzyżak z niesmakiem\nAby jednak prowadzić młodszych kolegów, samemu trzeba być napełnionym pozytywnymi wartościami. Każdy wędrownik, czyli starszy skaut, ma więc obowiązek codziennie modlić się Pismem Świętym. Na obozach „wędrownicy” jeszcze przed oficjalną pobudką odmawiają razem jutrznię. Skauci Europy działają na podstawie struktur parafii, choć trafia się też drużyna stworzona w szkole. A jeśli w jakiejś miejscowości w ogóle nie ma Skautów Europy? Wtedy wystarczy, że zbierze się kilka osób w wieku 12 - 17 lat, którzy skontaktują się z siedzibą Stowarzyszenia. Jeden z szefów albo szefowych pomoże im wtedy zorganizować Samodzielny Zastęp, który będzie mógł brać udział we wspólnych akcjach Skautów.\nNa Harcach Majowych spotkali się skauci z całej Polski, w osobnych obozach dziewczyny i chłopcy. Dla chłopaków tematem było 600-lecie bitwy pod Grunwaldem. Bitwa to coś, co chłopców szczególnie rajcuje, więc to ona była kulminacyjnym elementem Harców. – Moja drużyna wylosowała stronę krzyżacką.\nOkrzyk bojowy. Żaden mięczak nie umiałby tak groźnie krzyczeć\nPrzyjąłem to z niesmakiem, ale cóż, trzeba będzie tę bitwę wygrać! – mówi Paweł Czuba, szef programowy Harców Majowych, a w cywilu student historii i dziennikarstwa w Lublinie. W bitwie zagrał Ulricha von Jungingena. A bitwa była szeregiem pojedynków. Harcerz, który wyciągnął swojemu przeciwnikowi chustę zatkniętą z tyłu za pasek, wygrywał. Jednak już same przygotowania do bitwy były dla chłopaków fascynujące. – Po co wam to drewno? – zagadujemy czterech delikatnych chłopców, taszczących sosnowy pień. – Budujemy katapultę! – wyjaśnia z zapałem 14-letni Rafał Ratyński z zastępu „Lis” 11. Drużyny Warszawskiej.\nHarcerze byli zgrupowani w ośmiu różnych hufach. Huf oboźników budował różne machiny, w tym katapultę, ale też rydwany, które wzięły udział w specjalnych wyścigach, prowadzonych przy pochodniach w noc przed bitwą. Jeden ze skautów powoził, balansując ciałem na wąskiej belce, dwaj inni ciągnęli rydwan w zastępstwie koni. W innym hufie skauci zajmowali się pieczeniem i gotowaniem różnych potraw, jak tylko fantazja im pozwalała. Trzeba było zabić i oprawić koguty oraz upiec dwie świnie dla ponad 400 głodomorów.\nBudowa umocnień polowych\nByły hufy straży przedniej czy kurierów, które wykonywały różne zadania podczas wypraw po okolicy. – Mój zastęp zrobił kompot z brzozy. Podobno dobry. Mogę przynieść, jeśli chcecie zaryzykować? – mówi z poważną miną Paweł Czuba. – Przygoda jest „marchewką”, która przyciąga do harcerstwa. Kiedyś nawet kolega załatwił z żołnierzami, że nad nasz obóz nadleciał helikopter, zniżył się i wyrzucił kartkę z rozkazem dla chłopaków... Oni to przeżywają: „normalnie, helikopter!”, „normalnie, katapulta!”. A naszym zadaniem jest im to tak podać, żeby przy realizacji tych zadań dali też coś z siebie. Żeby to przeżycie było nie tylko emocjonalne, ale żeby przełożyło się na coś głębszego i wyszło dla ich dobra – tłumaczy.\nMłodzi skauci, najczęściej chłopcy z dobrych domów, tu przestają być niesamodzielnymi maminsynkami, tu uczą się być mężczyznami. Najciekawsze jednak jest to, że zastępowi i drużynowi, którzy są dla młodszych skautów autorytetami w sprawie przygody, jednocześnie są słuchani w sprawie prowadzenia do Boga.\nRycerzy niosą w bój ich rącze rumaki\nWielka Bitwa: Krzyżacy idą do ataku\nCodziennie podczas obozów skauci uczestniczą w Mszach św., razem modlą się wieczorem i w południe, rozważają razem Pismo Święte na apelach ewangelicznych. – Skauting doprowadził mnie do Boga i do Kościoła, bo jestem z rodziny niepraktykującej – mówi Michał Fabiszewski, ubrany w mundur skauta. Dzisiaj Michał jest też klerykiem I roku radomskiego seminarium. – To dzięki skautingowi odkrywałem Boga w przyrodzie i Kościele. Dzięki temu nabrałem dużo pewności siebie i potrafiłem określić życiowe wartości, które są dla mnie ważne – mówi.\nNa parę godzin przyjechało też kilka rodzin z małymi dziećmi. To dawni skauci, którzy już założyli rodziny, ale wciąż czują więź z organizacją. Na porannym apelu, w którym uczestniczyliśmy, skauci tryskali dobrym humorem. W tej atmosferze słowa o żałobie narodowej, wypowiedziane przez namiestnika harcerzy Marcina Kuczaja, studenta transportu na Politechnice Wrocławskiej, nie brzmiały patetycznie.\nW hufie kucharzy można było znaleźć mięsiwo i ciasta własnego wypieku, ale niektórzy woleli chleb z dżemem\nPrzegrana bitwa pod Grunwaldem nie jest w stanie pozbawić skauta-Krzyżaka dobrego humoru\nMarcin wołał do swoich młodszych kolegów, stojących przed nim w czworoboku, żeby każdy pomyślał, do czego tragedia w Smoleńsku go inspiruje. Wołał, że on spróbuje walczyć o lepsze stypendium naukowe. A potem: – Postanówcie sobie coś! Moglibyście na przykład zawalczyć o czerwony pasek! Wiem, że wam się nie chce, ale warto to zrobić! Dla pana prezydenta i dla Ojczyzny!\nPanie Jezu Chryste, który mimo moich słabości wybrałeś mnie na przewodnika i opiekuna moich braci harcerzy, spraw, aby moje słowo i mój przykład prowadził ich ścieżkami Twojego prawa, abym im umiał wskazywać Twoje Boskie ślady w przyrodzie, którą stworzyłeś, i nauczać, czego pragniesz, abym prowadził swój zastęp krok za krokiem do Ciebie, o mój Boże, aż do spotkania na obozie odpoczynku i radości, gdzie rozbiłeś namioty dla siebie i dla nas na wieczność. Amen. (o. Jacques Sevin SJ)\nNa mój honor, z łaską Bożą, przyrzekam: całym życiem służyć Bogu, Kościołowi, mojej Ojczyźnie i Europie, nieść w każdej potrzebie pomoc bliźnim i przestrzegać Prawa Harcerskiego.\nartykuł z numeru 19/2010 16-05-2010


Styl prowansalski: dom w Beskidzie Śląskim : Weranda Country\nEwa, księgowa, i Krzysztof, przedsiębiorca budowlany.\nDom w Beskidzie Śląskim w stylu prowansalskim\nKiedy słońce już mocno przygrzewa, Ewa przenosi salon na taras. Tu jest najprzyjemniej – z jednej strony szemrze strumyk, z drugiej las.\nJaworzynka to niezwykła wieś w Beskidzie Śląskim, bo spotykają się tu granice trzech państw: Polski, Czech i Słowacji. Kiedyś ruch na przejściu granicznym nie ustawał, dziś częściej niż turystów można spotkać dzikie zwierzęta. Do domu Ewy i Krzysztofa prowadzi wąska droga, która wije się wśród pól, łąk i lasów. Zabudowa staje się coraz rzadsza, telefon traci zasięg. Tego właśnie szukali – chaty na końcu świata.\n– Mieliśmy szczęście – mówi Krzysztof. – Trafiliśmy do Jaworzynki dosłownie dwa dni po tym, jak postanowiliśmy, że chcemy kupić dom, i dopiero co zaczęliśmy się za nim rozglądać – dodaje. Ten, co prawda, wymagał remontu, ale okolica tak im się spodobała, że z miejsca się zdecydowali. I trudno się dziwić, patrząc na widok za oknem. Z jednej strony, tuż za domem, mają wąwóz gęsto porośnięty mchem i paprociami, którym płynie wartki strumień Krężelki. W upalne dni od rzeki bije przyjemny chłodek. Z drugiej strony widać ścianę lasu. Świergot ptaków słychać tu nawet przy zamkniętych oknach.\nNa co dzień Ewa i Krzysztof mieszkają w Częstochowie. O wiejskiej odskoczni zaczęli myśleć parę lat temu. Wakacyjny azyl, jaki sobie wymarzyli, miał być położony z dala od cywilizacji, ale z dobrym dojazdem. Nie chcieli wolnego czasu spędzać w samochodzie. Na początku nie mogli się nacieszyć swoją Jaworzynką, więc dzielili życie między dwa domy. Co tydzień w piątek po pracy pakowali manatki i ruszali na wieś. Ewa spędzała całe dnie w ogrodzie, dopieszczając piwonie i irysy. Krzysztof, który kiedyś prowadził firmę stolarską, projektował meble i ciągle dłubał przy domu.\nInwencja twórcza gospodarza nie miała granic\nA to wymyślił nietypowy stojak na drewno – okrągły i zawieszany na ścianie, a to zajął się stawianiem pergoli w ogrodzie. – Ja już tak mam – śmieje się Krzysztof – że nie potrafię zbyt długo usiedzieć bezczynnie. Poza tym robienie mebli, odnawianie ich czy postarzanie po prostu mnie relaksuje. Odpoczywam przy tym – tłumaczy.\nOd wczesnej wiosny aż do końca lata domowników budzą drozdy, rudziki i kukułki. Można zapomnieć o budziku. Wstają cicho, żeby nie spłoszyć ptaków, i siadają z kawą przy otwartym oknie w kuchni – to ich najlepszy punkt obserwacyjny. Przy odrobinie szczęścia widać też innych mieszkańców lasu – sarny i jelenie, które przychodzą nad rzekę pod oknem.\nGdy do Jaworzynki przyjeżdżają ich córki czy przyjaciele, Ewa i Krzysztof zabierają gości na rowery albo długi spacer po okolicznych lasach. Latem jest w nich całe zatrzęsienie jagód, pani domu zarządza wtedy wspólne „dżem session”. – Lubię, kiedy cała rodzina zbiera się w kuchni i pomaga mi w przygotowywaniu soków i dżemów – opowiada Ewa. – Siedzimy razem do późnej nocy, pakując lato do słoiczków. A potem je ozdabiamy. Wystarczy kawałek płótna lub serwetki, kolorowy sznurek. Tak przygotowane czekają do zimy.\nGospodarze kupili ten dom z myślą o sobie, ale z czasem o Jaworzynkę zaczęli się dopytywać krewni, przyjaciele, w końcu znajomi znajomych. Miejsce jest tak malownicze, że nikt mu się nie oprze. Kiedy więc gospodarze sami z niego nie korzystają, oddają dom gościom. Choć Ewa przyznaje, że muszą od czasu do czasu wpaść z gospodarską wizytą. Ona przekopie kilka grządek, Krzysztof naprawi skrzypiące drzwi – to takie ich sztuczki, by podładować baterie.\nKuchnia to serce domu. Ewa lubi, gdy zbiera się w niej cała rodzina. Meble do kuchni zaprojektował Krzysztof. Doglądał też każdego szczegółu w stolarni. – Chciałem mieć pewność, że będą takie jak z francuskiej wsi. Pomysłowe dekoracje w łazience – z liny okrętowej zrobione są podstawy lamp i pas wzdłuż kafelków na ścianie.\nKontakt do właścicieli: prowansalskidomwgorach.pl


TylkoKuźnia.info - portal z informacjami z regionu: Dzięki dofinansowaniu uczniowie z Kuźni i Rud będą kontynuować naukę pływania\nKonkurs na dofinansowanie zadania został ogłoszony jeszcze w ubiegłym roku przez Ministerstwo Sportu i Turystyki. 22 stycznia na stronie internetowej ministerstwa opublikowane zostały jego wyniki. Projekt, którego nazwa brzmi "Umiem pływać", jest skierowany do najmłodszych uczniów Szkoły Podstawowej im. Jana Wawrzynka w Kuźni Raciborskiej oraz Szkoły Podstawowej im. Jana III Sobieskiego w Rudach.\nCelem zajęć poza nauką pływania jest m. in. walka z wadami postawy u dzieci, promocja zdrowego i aktywnego stylu życia, kształtowanie pożądanych cech osobowościowych i społecznych u dzieci (odwaga, zdyscyplinowanie, odpowiedzialność za drugą osobę, zgodne współdziałanie w zespole). Dodatkowo uczniowie nabędą wiedzę i umiejętności dotyczące bezpiecznego przebywania i odpowiedniego korzystania z akwenów.\nZarówno udział w zajęciach jak i dowóz jest dla uczniów bezpłatny. Koszt całego projektu wynosi 64 000 zł, z czego dofinansowanie Ministerstwa Sportu i Turystyki to kwota 32 000 zł. Pozostałą część stanowi wkład własny gminy Kuźnia Raciborska.