TYROTOKSYKOZA - Krtań June\nobjawy oczne nie ustąpią bez prednizonu. bez wymiany.\ndopóki nie zaczniesz brać prednizonu i tyrosolu, nie przytyjesz.\nPrednisolone-Darnitsa niczym nie różni się od zwykłego prednizolonu, z wyjątkiem producenta.\nobrzęk i wybrzuszenie oka może wystąpić BEZ odpowiedniego leczenia prednizolonem i / lub tyrozolem.\nnie wystąpią działania niepożądane prednizolonu w twojej dawce.\nNajskuteczniejszym i najszybszym lekiem na wytrzeszcz oczu jest leczenie prednizolonem. Jeśli przegapisz chwilę, np. będzie już nieskuteczna, będzie leczenie rentgenowskie lub operacja, co jest znacznie gorsze. warunki leczenia prednizolonem - do 6 miesięcy, tyrosolem - do roku.\nW Twoim przypadku najskuteczniejszy jest prednizolon, nie musisz go niczym wymieniać.\nJeśli możesz wyleczyć tyreotoksykozę, prawdopodobnie nie wróci. u kobiet wskaźnik nawrotów jest niezwykle niski. Jeśli nie wyleczysz, nastąpi nawrót. Przebieg leczenia wynosi co najmniej sześć miesięcy. Tyreotoksykozę można wyleczyć w 100%.\nMyślę, że powinieneś bardziej ufać swojemu lekarzowi. Leczenie zalecane odpowiednio.\nLeki hormonalne Gedeon Richter Prednisolone - przegląd\nLeczenie podostrego zapalenia tarczycy. Prawdopodobieństwo raka i zawrotów głowy. Witaj AKTUALIZACJE z nadwagą\nDzień dobry! Historia jest długa, pełna moich lęków, ale dobrze się kończy)\nPod koniec 2017 roku zachorowałem na nieznaną mi chorobę.\nPodostre zapalenie tarczycy (zapalenie tarczycy de Quervaina, ziarniniakowe zapalenie tarczycy) to zapalenie tarczycy, któremu towarzyszy stan zapalny spowodowany wcześniejszą infekcją wirusową.\nMówiąc najprościej, zapalenie tarczycy.\nZaczęło się pod koniec listopada 2017 roku.\nNie, dzień wcześniej nie zachorowałem na żadne choroby zakaźne, nie przeziębiłem się. Było tak: dziecko i ja leżeliśmy na kanapie. Leżałem na plecach z zamkniętymi oczami, a on wskoczył na mnie. Okazało się, że uderzył mnie prosto w szyję, w lewą tarczycę. Byłem bardzo ranny! Nawet zakaszlałem. W ciągu dnia po prostu bolała mnie szyja, aw nocy zdałem sobie sprawę, że mój t rośnie. Drżałem, nie mierzyłem tempa, ale powiem, że było około 37,3. Rano się obudziłem, bolała mnie tylko szyja.\nPo kilku dniach zauważyłem, że mam guz dokładnie w miejscu, w które uderzyło dziecko. Było to nawet widoczne, gdy podniosłem brodę. Myślałem, że tam dziecko mnie zraniło i być może powstał tam krwiak. Tak, nadal jestem swoim własnym lekarzem))\nMinęły trzy dni, bolała mnie szyja. Potem zacząłem się trząść i tempo wzrosło do 37,5. Wypiłem proszek Nimesil. Wystarczało mi to na 16 godzin, potem znowu ból i tempo 37,5. Tak minął tydzień. Wtedy ból zaczął mijać, poczułem się lepiej. Byłem zachwycony)\nAle wcześnie byłem szczęśliwy. Tempo znowu wróciło i postanowiłem umówić się na spotkanie z terapeutą. Terapeuta po wysłuchaniu mnie i obejrzeniu guza na szyi wysłał mnie do endokrynologa. Dobrze, że kolejki absolutnie nie było i wszedłem bez żadnych problemów. Endokrynolog przepisał skierowanie na ogólne badania krwi i hormonów, USG tarczycy. Diagnoza brzmiała: „Podostre zapalenie tarczycy?” wątpliwy.\nMiałem 70 kg i wzrost 163 cm.\nBadania krwi wykazały niewielki wzrost hormonów i ROE.\nBadanie USG wykazało, że mam guz w lewym płacie tarczycy. Kiedy usłyszałem od lekarza słowo „nowotwór” na USG oczy prawie pociemniały! Tak, jesteśmy prostymi ludźmi, niezbyt kompetentnymi, jeśli słyszymy tego rodzaju słowa, od razu kojarzymy się z rakiem. Wyszedłem z gabinetu USG z guzem w gardle, poszedłem do domu i nie wiedziałem nawet, co o tym myśleć. Strach, niezrozumienie, jak to może być.\nW recepcji endokrynolog powiedział, że należy wykonać nakłucie tarczycy. Nie wypowiedziała słowa „rak”, właściwie to wszystko jakoś powiedziała, starając się mnie nie przestraszyć. Ale już się bałam, a najgorsze myśli kłębiły się w mojej głowie.\nW tym momencie poczułem się jeszcze gorzej. Pocenie się, zmęczenie i tachykardia zostały dodane do bólu szyi i tempa..\nTachykardia - wzrost tętna (HR) z 90 uderzeń na minutę.\nNie wykonywałem ćwiczeń fizycznych, po prostu leżałem na kanapie i nagle zaczęło mi brakować powietrza. Czułem, że moje serce bije bardzo szybko. Słyszałem to, czułem, jak puka do środka. Zmierzyliśmy ciśnienie - wzrosło. Serce biło 112 uderzeń na minutę. Zwykle mam to uderzenia 72-75 uderzeń na minutę. Czułem się bardzo słaby i chciałem spać. Byłem dosłownie senny z powodu impotencji. Moja mama zna się na takich sprawach, ona sama ma problemy z sercem, przepisano jej tabletki spowalniające tętno. W domu nie było tabletek, a mój mąż pobiegł do apteki.\nWypiłem jedną tabletkę Anaprilin. Po 20 minutach poczułem się lepiej. Od tego czasu piłem Anaprilin prawie codziennie. Moje tętno podskoczyło z powodu jakiejkolwiek aktywności fizycznej, nawet najmniejszej, z powodu podniecenia, nerwów.\nNadszedł dzień X. Poszedłem na punkcję tarczycy pod kontrolą USG. Dla tych, którzy nie wiedzą, co to jest: wykonują badanie USG tarczycy, patrzą na monitor, biorą strzykawkę i przebijają tarczycę, zbierają z niej materiał.\nPrzed pójściem do Centrum Diagnostycznego czułam się źle. W końcu się martwiłem. Wypiłem Anaprilin i poszedłem. Dosłownie idę 5 minut do DC. Przyszedł, usiadł w kolejce. Siedzę i rozumiem, że moje serce już wykracza poza skalę. Od tego momentu zaczynam panikować jeszcze bardziej, a moja głowa zaczyna się kręcić i lekko ciemnieć w oczach. Aby nie wpaść na korytarz wstałem i poszedłem do swojego gabinetu, w tym czasie nikogo tam nie było, lekarz napisał Konkluzję poprzedniego pacjenta.\nWszedłem i zapytałem, czy mają coś do sprawdzenia tętna. Naprawdę nie mogłam mówić, moje usta były w jakiś dziwny sposób skurczone czy coś. Siedziałem na kanapie, lekarz od razu poprosił mnie o wyniki USG i kazał pielęgniarce przynieść tonometr. Po obejrzeniu USG powiedział, że najprawdopodobniej mam toksycznego gruczolaka.\nToksyczny gruczolak tarczycy jest łagodną formą, w której dochodzi do zwiększonej produkcji hormonów, powiększa się węzeł i hamowana jest aktywność zdrowych obszarów gruczołu. Toksyczny gruczolak tarczycy wpływa na czynność serca i naczyń krwionośnych.\nCiśnienie było 130, niższego nie pamiętam. Pielęgniarka nie powiedziała o tętnie. U mnie ciśnienie jest zwiększone, moje zwykłe 90/60 lub 100/70. Powiedziałem, że przed wyjściem wypiłem Anaprilin, lekarz powiedział, że działa za pół godziny. W tym czasie minęło około 20 minut, kazano mi usiąść na kanapie, zrelaksować się i starać się nie denerwować. Przegapiłem swoją kolej. Uspokoiłem się, poczułem się lepiej, ale moje serce nadal biło szybko. Lekarz zasugerował odłożenie nakłucia na inny dzień. Był 29 grudnia i zdałem sobie sprawę, że później nie było dokąd pójść)) Zebrałem się w garść i poszedłem do zabiegu.\nWszystko poszło prawie bezproblemowo, poza tym, że lekarz nie mógł pobrać wymaganej ilości materiału i wstrzyknął mi 3 razy.\nNa wynik przebicia czekałem do 9 stycznia. Czy możesz sobie wyobrazić czekanie tyle dni na wynik testu na raka? Świętuj Nowy Rok, Boże Narodzenie. Oczywiście uspokoiłem się i pomyślałem, że nic takiego nie może mi się przytrafić, ale myśli wciąż wkradają się do mnie!\nWynik otrzymałem 9 stycznia. Nic nie rozumiałem. Wszystko jest napisane terminami medycznymi. W domu zacząłem szukać w internecie, po długich poszukiwaniach stwierdziłem, że nie mam raka! Fuh) możesz wydychać.\nSzczęśliwy, dzwonię do kliniki, żeby umówić się na wizytę u endokrynologa. Słyszę odpowiedź: „Endokrynolodzy na zwolnieniu lekarskim” Postanawiam poczekać 1,5 tygodnia do końca b / l u mojego endokrynologa. W tym tygodniu moje tempo wzrosło do 38 stopni! Czułem się źle. Po 1,5 tygodnia zadzwoniłem do kliniki - to samo. Ale z dodatkiem, że generalnie nie wiadomo, kiedy endokrynolodzy wyjdą ze szpitala. W końcu moje tygodnie cierpienia poszły na marne!\nUmówiłam się na płatną wizytę u endokrynologa w Centrum Diagnostycznym. W tym czasie badania krwi były już spóźnione (miały nieco ponad miesiąc). W tamtym czasie na szczęście))) Czułem się dobrze, w tym tygodniu przegrzałem i wszystko jest w porządku. Na moje skargi endokrynolog powiedział, że to podostre zapalenie tarczycy. Powiedziała, że musi ponownie zrobić badania, dopiero wtedy zdiagnozuje i przepisze leczenie.\nDowiedziawszy się, ile kosztują badania w Diagnostyce, zdecydowałem się udać do mojej bezpłatnej przychodni. Podczas gdy zapisałem się do terapeuty. Podczas gdy ona dała mi bilet krwi, podczas gdy pielęgniarka endokrynolog dała mi bilet krwi (przy okazji, dała mi bilet krwi za darmo), a ja brałem wszystkie wyniki. Generalnie mam znowu gorączkę poniżej 38 lat i ledwo dusza w moim ciele Zapisuję się odpłatnie do endokrynologa. Według analiz hormony były o 10 wyższe niż normalnie, ROE wynosił 26 przy tempie do 15.\nW wyznaczonym dniu po prostu nie mogłem stanąć na nogi. Mój mąż i ja pojechaliśmy taksówką do Diagnostyki! Jeśli pamiętasz, aby przejść do niego przez 5 minut. Taksówkarz powiedział, że była to jego najkrótsza podróż w całej karierze))))\nNa wizycie u endokrynologa byłam cała mokra, ręce słabe, tętno wysokie. Endokrynolog powiedział, że nadal mam podostre zapalenie tarczycy. Przepisała mi leczenie tabletkami prednizolonu. Równolegle omeprazol i cotygodniowe monitorowanie ROE we krwi.\nLeczenie tyreotoksykozy prednizolonem\nTyreotoksykoza to stan spowodowany nadprodukcją hormonów tarczycy. Może objawiać się w różnych formach i stopniach, najczęstszą postacią jest rozlane wole toksyczne, na przykładzie którego można rozważyć zasady terapii stanu tyreotoksycznego..\nZespół tyreotoksykozy to stan spowodowany nadmiarem hormonów tarczycy - tyrozyny (T4) i trójjodotyroniny (T3). Oznaki tyreotoksykozy u mężczyzn i kobiet określa się na podstawie stopnia wpływu na organizm nadmiaru T3 i T4 wytwarzanego przez komórki tarczycy. Objawy obejmują przyspieszenie akcji serca i temperatury, utratę masy ciała, pocenie się i objawy oczne. Różne źródła informacji mogą pomóc w dokładniejszym zrozumieniu objawów zespołu tyreotoksykozy: artykuły, streszczenia, książki.\nDość często występuje subkliniczna tyreotoksykoza, jej objawy nie są wyraźne - puls nie przyspiesza, temperatura nie rośnie, osoba nie odczuwa pogorszenia stanu, którego rozpoznanie jest trudne. Aby nie wywoływać niedoczynności tarczycy, podkliniczna tyreotoksykoza nie jest korygowana przez hormony. Aby ustalić, czy można wyleczyć tyreotoksykozę i jakie leczenie należy leczyć tyreotoksykozę, należy poznać jej postać kliniczną..\nIstnieje kilka głównych form rozpoznania tyreotoksykozy:\nNie wiąże się ze wzrostem produkcji jodotyronin T3 i T4. Ta grupa patologii może obejmować tyreotoksyczne stadium zapalenia tarczycy pochodzenia autoimmunologicznego, wirusowego, pochodzenia, zapalenia tarczycy po porodzie, a także artefaktową nadczynność tarczycy i patologię jatrogenną, które można wywołać przyjmując amiodaron [kordaron] (wywołana nadczynność tarczycy lub inne leki) lub endonorm).\nZ powodu nadprodukcji jodotyronin T3 i T4 przez komórki tarczycy. Ta postać jest podzielona na nadczynność tarczycy niezależną od TSH i zależną od TSH. Do niezależnych od TSH zalicza się: rozlane wole toksyczne o charakterze autoimmunologicznym, wole guzkowe, gruczolak tyreotoksyczny, tyreotoksykoza jodowa, rak tarczycy, tyreotoksykoza w ciąży u kobiet (ciążowa), tyreotoksykoza autosomalna dominująca o charakterze nieimmunogennym. Zależne od TSH obejmują tyreotropinoma i zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu tyreotropowego,.\nZe względu na tworzenie się jodotyronin T3 i T4 poza tarczycą. Do tej grupy chorób zalicza się czynne przerzuty raka tarczycy, patologię struma ovarii.\nKlasyfikacja jest szczegółowo prezentowana w różnych źródłach, takich jak streszczenia, artykuły, monografie. Konsekwencje nadczynności tarczycy u kobiet i mężczyzn, której skrajnym stopniem jest tyreotoksykoza, determinuje stopień wzrostu T3 i T4. W skrajnych przypadkach możliwa jest śpiączka, a nadmierna terapia może prowadzić do niedoczynności tarczycy. Znając niebezpieczeństwo tyreotoksykozy, możesz zapobiec jej konsekwencjom.\nCharakter terapii tyreotoksykozy zależy od rodzaju choroby. Każdy z nich ma swoje własne powody. Najczęstszym było wole toksyczne rozlane - objawia się ono w 90% wszystkich przypadków chorób tyreotoksycznych. Z tego powodu warto rozważyć taktykę leczenia tyreotoksykozy na przykładzie rozlanego wola toksycznego..\nRozlane wole toksyczne u kobiet i mężczyzn to autoimmunologiczny typ patologii, który jest dziedziczny. Ten typ choroby autoimmunologicznej charakteryzuje się w różnym stopniu nadprodukcją jodotyronin T3 i T4 przez komórki tarczycy. Klinicznie, autoimmunologiczne wola toksyczne objawia się w postaci zespołu tyreotoksykozy. Intensywność patologii pomaga ustalić terminową diagnozę. U pacjentów w 50% przypadków rozwija się endokrynologiczna oftalmopatia naciekowa (objawy oczne).\nZasady leczenia i jego schematy są szczegółowo opisane w różnych źródłach informacji, w tym w artykułach, streszczeniach, książkach. Obecnie lekarze stosują trzy podejścia do opracowania przebiegu terapii zespołu tyreotoksycznego u kobiet i mężczyzn. Leczenie tyreotoksykozy przebiega według następujących metod:\nzachowawcze leczenie tyreotoksykozy;\nterapia jodem radioaktywnym (leczenie stanu tyreotoksycznego jodem radioaktywnym).\nTerapię nadczynności tarczycy należy rozważyć na przykładzie autoimmunologicznego wola toksycznego rozlanego. Po wykryciu tej patologii przepisuje się konserwatywne metody leczenia tyreostatykami w celu zmniejszenia stopnia wzrostu T3 i T4. Ważne jest, aby dobrać odpowiednią dawkę, aby nie wywoływać niedoczynności tarczycy.W niektórych przypadkach tyreotoksykozę leczy się operacyjnie.\nAutoimmunologiczne wole toksyczne rozlane są uważane za całkowicie uleczalną patologię. W celu leczenia patogenetycznego autoimmunologicznego wola toksycznego rozlanego stosuje się preparaty pochodne tiomocznika. Należą do nich merkaptoimidazol i propiotiouracyl.\nZachowawczy schemat leczenia\nw początkowych stadiach dawka tiamazolu (zwanego również tyrosolem) wynosi 20-40 mg dziennie, a propicyl 200-400 przed osiągnięciem stanu eutyreozy;\nw ciągu tygodnia po tym dawkę tiamazolu zmniejsza się o 5 mg, a propicylu - o 50, aż do osiągnięcia dawki odpowiednio 5–10 mg i 50–100 mg tiamazolu i propicylu;\npo osiągnięciu stanu eutyreozy do leczenia włącza się lewotyroksynę w dawce 50-100 mg, która zapobiega niedoczynności tarczycy lekowej i działaniu tyreostatyków. Czasami możliwe jest dodanie Endonorm do kursu terapeutycznego. Środek taki jak Endonorm stabilizuje czynność narządów.\nW przypadku braku wskazań do operacji, czas trwania terapii tyrosolem, propicylem i lewotyroksyną wynosi od roku do półtora roku.\nEfekty uboczne terapii stanu tyreotoksycznego wyrażają się w ucisku hematopoezy, aż do rozwoju leukopenii, aż do agranulocytozy. Objawami tego stanu mogą być ból gardła, biegunka, gorączka. Powikłaniem leczenia są alergiczne objawy skórne i nudności. Ważne jest prawidłowe obliczenie dawki, aby terapia nie doprowadziła do niedoczynności tarczycy..\nAby poprawić objawy, stosuje się beta-blokery, które są niezbędne do normalizacji tętna. Są również w stanie wyeliminować pocenie się, drżenie, zmniejszyć poziom niepokoju..\nJako środki monitorowania leczenia zachowawczego obowiązują następujące zasady:\nKonieczne jest kontrolowanie stężenia T4 i T3 raz w miesiącu.\nRaz na trzy miesiące mierzone jest stężenie hormonu tyreotropowego.\nBadanie ultrasonograficzne tarczycy wykonuje się co sześć miesięcy.\nMonitorowanie poziomu płytek krwi i leukocytów we krwi - co tydzień w pierwszym miesiącu, następnie raz w miesiącu.\nW leczeniu nadczynności tarczycy można popełnić błędy:\nprzerwanie przebiegu leczenia;\nnieadekwatność środków kontroli;\npowtórzenie długiego cyklu leczenia tyreostatyków po zakończeniu pierwszego kursu w przypadku nawrotu stanu tyreotoksycznego.\nJak dotąd nie ma idealnych schematów terapeutycznej korekcji nadczynności tarczycy. Leczenie tyreotoksykozy jest dość skomplikowane. Konieczne jest ustalenie monitorowania, połączenie leczenia szpitalnego i domowego, zatwierdzenie minimalnych dawek, zapobieganie niedoczynności tarczycy podczas korekcji\nWedług danych przedstawionych w różnych źródłach, takich jak streszczenia, książki i artykuły, istnieją następujące wskazania do operacji:\nTworzenie się guzków na tle toksycznego wola.\nZwiększona objętość gruczołu przekraczająca 45 ml.\nKompresja otaczających tkanek i narządów.\nRetrosternalna lokalizacja wola.\nNawracający przebieg rozlanego wola toksycznego po kuracji.\nNietolerancja na leki tyreotoksyczne.\nAby operacja była możliwa, konieczne jest osiągnięcie stanu eutyreozy (T3 i T4 są prawidłowe) przy pomocy tyreostatyków. Następnie przeprowadza się częściowe usunięcie gruczołu tarczowego.\nTerapia jodem radioaktywnym jest stosunkowo bezpieczna i wysoce skuteczna. Ale w większości przypadków po leczeniu radioaktywnym jodem rozwija się niedoczynność tarczycy, która wymaga korekty..\nLeczenie tyreotoksykozy radioaktywnym jodem charakteryzuje się kierunkiem działania. Metoda terapii jodem działa na tkankę tarczycy. Leczenie radioaktywnym jodem może zatrzymać nadczynność tarczycy. Jednak niedoczynność tarczycy staje się dość częstym powikłaniem tej techniki..\nPo terapii jodem radioaktywnym podejmuje się działania korygujące ewentualną niedoczynność tarczycy..\nToksyczny gruczolak jest drugą co do częstości przyczyną choroby tyreotoksycznej. Charakteryzuje się objawami rozlanego wola toksycznego w połączeniu z objawami uszkodzenia serca i naczyń krwionośnych, a także miopatią. W takim przypadku nie obserwuje się oftalmopatii endokrynologicznej (objawów ocznych). Leczenie w tym przypadku przeprowadza się chirurgicznie lub radioterapią..\nLeczenie subklinicznej tyreotoksykozy hormonami nie jest przeprowadzane, jeśli nie powoduje pogorszenia stanu pacjenta i żywych objawów patologii - przyspieszenia akcji serca, oftalmopatii, gorączki. Subkliniczna tyreotoksykoza nie jest leczona u kobiet w ciąży po porodzie. Ponadto subkliniczna tyreotoksykoza nie wymaga leczenia, jeśli ma charakter autoimmunologiczny. W przypadku podostrego zapalenia tarczycy korekta stanu hormonalnego również nie jest potrzebna. Subkliniczna tyreotoksykoza, zwana także jawną tyreotoksykozą, jest łagodna i może nie wywoływać objawów. Terapia żadnymi metodami, w tym środkami ludowymi, nie jest prowadzona, szczególnie w czasie ciąży i po porodzie\nZapalenie tarczycy może mieć różne przyczyny: uszkodzenie autoimmunologiczne, atak wirusowy lub stan zdrowia kobiety po porodzie. Jeśli rozwinie się tyreotoksyczna faza zapalenia tarczycy o charakterze autoimmunologicznym lub po porodzie, wówczas w celu wyeliminowania objawów przeprowadza się terapię beta-blokerami. W takim przypadku tyreostatyki nie są stosowane - po porodzie są przeciwwskazane. W przypadku zapalenia tarczycy o charakterze wirusowym terapię prednizolonem przeprowadza się zgodnie ze schematem. Leczenie środkami ludowymi jest zabronione, szczególnie w czasie ciąży i po porodzie.\nJeśli niektóre leki, takie jak amiodaron (kordaron), dostaną się do organizmu ludzkiego, ich nieprawidłowe spożycie może wywołać stan tyreotoksyczny. Amiodaron (kordaron) to lek zawierający dużo jodu. Nadmiar spożycia amiodaronu (kordaronu) wywołuje następujące patologie:\ntyreotoksyczność typu 1 wywołana amiodaronem (spowodowana nadmiarem jodu w kordaronie);\nchoroba tyreotoksyczna typu 2 wywołana amiodaronem (spowodowana toksycznym działaniem kordaronu na komórki tarczycy).\nJeśli pacjentowi przepisano amiodaron (kordaron), stan tarczycy należy diagnozować co sześć miesięcy, nawet jeśli amiodaron (kordaron) zostanie anulowany. W celu określenia rodzaju patologii spowodowanej nadmiernym spożyciem amiodaronu (kordaronu) diagnostykę przeprowadza się metodą scyntygrafii. Ważne jest, aby wybrać odpowiedni środek do zastąpienia amiodaronu (kordaronu).\nJatrogenną postać patologii mogą również wywołać inne przyczyny, na przykład taki biologicznie aktywny suplement diety, jak Endonorm, który ma działanie stymulujące tarczycę. Nadmiar Endonorm może powodować wzrost poziomu hormonów, czyli tyreotoksykozę.\nLeczenie innych postaci tyreotoksykozy\nJeśli stan jest spowodowany nadmiarem jodu w organizmie (nadczynność tarczycy indukowana jodem), wówczas należy zaprzestać przyjmowania leków zawierających ten pierwiastek śladowy. Operacja jest konieczna w przypadku wola guzkowego, w przypadku toksycznego gruczolaka i tyreotropinoma.\nW przypadku stwierdzenia raka o wysokim stopniu zróżnicowania wykonuje się przygotowanie przedoperacyjne - osiągnięcie stanu eutyreozy przy pomocy tyreostatyki. Następnie wykonywana jest operacja i zalecana jest radioterapia..\nW przypadku wykrycia autosomalnej dominującej nieimmunogennej tyreotoksykozy, zaleca się wytępienie tarczycy, wówczas wymagana jest terapia zastępcza lewotyroksyną.\nLeczenie stanu tyreotoksycznego środkami ludowymi nie jest zalecane. Może to spowodować pogorszenie stanu, zwłaszcza jeśli zaniedbuje się leczenie zachowawcze. Leczenie środkami ludowymi można przeprowadzić niezwykle rzadko i tylko po konsultacji z lekarzem.\nZalecenia dotyczące leczenia tyreotoksykozy\nWażnym czynnikiem jest odżywianie w tyreotoksykozie. Konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem w sprawie zmiany diety. Dieta na tyreotoksykozę jest ważna dla wszystkich pacjentów, może zmniejszyć nasilenie objawów. Jeśli tyreotoksykoza objawia się u dzieci, dostosowuje się zarówno odżywianie, jak i główne schematy leczenia - dawki i zakres wskazań do operacji różnią się od tych u dorosłych. Jednak dieta na tyreotoksykozę u dorosłych i dzieci ma podobne zasady. Podczas terapii warto przestrzegać przepisanych dawek, aby nie wywoływać niedoczynności tarczycy.\nNależy zachować ostrożność podczas korygowania nadczynności tarczycy po porodzie. Leki zwiększające poziom hormonów po porodzie powinny być minimalne.\nNie należy leczyć stanu tyreotoksycznego środkami ludowymi, zwłaszcza bez zaleceń. Leczenie tyreotoksykozy środkami ludowymi może prowadzić do pogorszenia stanu i nasilenia objawów, zwłaszcza w dzieciństwie, podczas ciąży i po porodzie. Wszystkie metody leczenia, w tym jodoterapię radioaktywną, należy rozpoczynać dopiero po szczegółowej konsultacji z lekarzem, rozpoznaniu i ustaleniu przebiegu leczenia. Leczenie tyreotoksykozy jest skomplikowane, dlatego musisz ściśle przestrzegać zaleceń.\nOsoby cierpiące na tyreotoksykozę muszą okresowo wykonywać badania krwi na poziom T3, TSH, T4.\nLeczenie nadczynności tarczycy jest bardzo długotrwałe, ponieważ przy tej chorobie wszystkie układy i narządy człowieka ulegają zmianom. Szczególnie trudne jest leczenie choroby u dzieci. Tyreotoksykoza jest obarczona anatomicznym uszkodzeniem tkanek sąsiednich narządów i często wymaga dodatkowego leczenia. W ciężkich przypadkach konsekwencje zmian anatomicznych w narządach nie są całkowicie wyeliminowane.\nNajczęstsze metody leczenia niedoczynności tarczycy to:\nwzmacniające (mające na celu w pełni zrównoważone odżywianie, odpoczynek fizyczny i psychiczny);\nfizyczne (w tym cynkowanie tarczycy, noszenie bursztynowych koralików, wizyta w zakładzie hydropatycznym, kąpiele czterokomorowe);\nlecznicze bio-blokery i tyrosol (przepisywane z uwzględnieniem badań krwi na obecność hormonów, stale monitorowane przez lekarza prowadzącego, mają określony schemat dawkowania);\nradioaktywna terapia jodem (przepisana w celu zahamowania produkcji hormonów, jest obarczona konsekwencjami promieniowania);\noperacyjna (decyzja o wykonaniu operacji chirurgicznej podejmowana jest w sytuacjach trudnych, najczęściej w ostatnich stadiach choroby);\nnietradycyjne (ma miejsce w celu utrzymania normalnej produkcji hormonów tarczycy po długotrwałym leczeniu lekami);\nterapia uzdrowiskowa (zalecana jako profilaktyka objawów choroby pozostałych po leczeniu leczniczym).\nTyrosol jako środek w leczeniu nadczynności tarczycy\nTyrosol to lek, który normalizuje ilość hormonów tarczycy, niszcząc ich syntezę. Jest przepisywany, korygowany i anulowany tylko przez lekarza prowadzącego, w zależności od wzrostu lub spadku hormonów.\nLeczenie tyrosolem jest skuteczne tylko w początkowej fazie choroby.\nTen lek jest niebezpieczny w przypadku reakcji alergicznych na składniki, a także w przypadku niekontrolowanego spożycia. Duże dawki leku mogą powodować u pacjenta niedoczynność tarczycy. W takim przypadku pacjent będzie musiał przez całe życie przyjmować leki zawierające analogi hormonów tarczycy. Jeśli lek zostanie anulowany spontanicznie, możliwy jest nawrót..\nPrzebieg leczenia tyrosolem trwa około 1,5-2 lat. Lek nie jest anulowany za pomocą normalnych testów i stabilizacji produkcji hormonów przez gruczoł. Celem długotrwałego leczenia jest przyzwyczajenie tarczycy do prawidłowej syntezy hormonów. Ponadto pacjentowi przepisuje się specjalne witaminy w celu utrzymania poziomu hormonów po zakończeniu terapii..\nLeczenie nadczynności tarczycy innymi lekami\nPacjentom często zaleca się przyjmowanie beta-blokerów razem z tyrosolem. Ponieważ pacjenci z tyreotoksykozą mają przyspieszone bicie serca, leki z beta-blokerami zmniejszają częstość akcji serca.\nJeżeli pacjentom z nadczynnością tarczycy występują zaburzenia w funkcjonowaniu układu nerwowego, przepisuje się im środki uspokajające. Stres i stres emocjonalny negatywnie wpływają na powrót do zdrowia.\nProblemy ze wzrokiem, które powstają w wyniku wzrostu poziomu hormonów tarczycy, znikają po normalizacji tła hormonalnego. Z takim objawem, jak wyraźny wysunięcie gałki ocznej, jest leczony.\nLeczenie tyreotoksykozy lekami przeciwtarczycowymi opiera się na stosowaniu merkazolilu, tionamidów i propylotiouracylu. Leki te zakłócają produkcję hormonów tarczycy, opóźniając peroksydazę jodkową w organizmie. Możesz użyć propylotiouracylu jako leku, który hamuje konwersję tyroksyny (T4) do trijodotyroniny (T3).\nBeta-bloker propranolol zmniejsza ilość trójjodotyroniny i blokuje receptory beta-adrenergiczne, poprawiając w ten sposób stan zdrowia ciężko chorych pacjentów. Przyjmowanie beta-blokerów eliminuje objawy, takie jak drżenie dowolnej części ciała, zaburzenia rytmu serca, nadmierna potliwość, zaburzenia psychiczne (szczególnie u kobiet).\nBeta-bloker propranolol zmniejsza ilość trójjodotyroniny i blokuje receptory beta-adrenergiczne, poprawiając w ten sposób stan zdrowia krytycznie chorych pacjentów.\nW ciężkich przypadkach można przepisać glikokortykoidy. Najczęściej przepisywanym lekiem wśród glukokortykoidów jest deksametazon, który hamuje konwersję T4 do T3.\nJodki można również stosować w leczeniu pacjentów z nadczynnością tarczycy, ale z uwzględnieniem zjawiska „przyspieszenia”. Zdarzają się przypadki, gdy leczenie jodkiem potasu tydzień po rozpoczęciu aplikacji dało wynik negatywny z powodu wznowienia choroby.\nJod radioaktywny jako nowoczesne leczenie nadczynności tarczycy\nIstota tej metody leczenia sprowadza się do przyjmowania kapsułek według określonego schematu. Leczenie tyreotoksykozy radioaktywnym jodem ma kilka wad. Jod, wchłonięty przez tarczycę, napromieniowuje tkanki narządu, niszcząc komórki i ewentualne nowotwory..\nDługotrwałe przyjmowanie radioaktywnego jodu prowadzi do rozwoju niedoczynności tarczycy, której rokowanie jest rozczarowujące - przyjmowanie hormonów przez całe życie.\nIstotą działania jodu radioaktywnego na gruczoł jest zniszczenie komórek warstwy pęcherzykowej nabłonka wraz ze stężeniem w nich wcześniej podanej dawki jodu przez promieniowanie beta. Początkowo po przebiegu zabiegu nie ma pozytywnej dynamiki w stanie zdrowia pacjenta, jednak już po dwóch tygodniach pojawiają się pierwsze pozytywne objawy.\nPierwszą poprawę można zauważyć po miesiącu terapii według następujących objawów:\nstopniowy przyrost masy ciała;\nzmniejszenie wielkości wola;\nbrak nadmiernej potliwości (częściej obserwowanej u kobiet);\nuczucie siły mięśni;\nObjawy takie jak „wybrzuszenie” oczu całkowicie ustępują po około 3 miesiącach od rozpoczęcia terapii jodem radioaktywnym.\nZalety tego typu zabiegu to:\nwygoda leczenia ambulatoryjnego (tylko ciężkie przypadki, charakteryzujące się obrzękiem gardła i problemami z sercem, wymagają hospitalizacji pacjenta).\nJeśli weźmiemy pod uwagę rozlaną tyreotoksykozę, jako główną skuteczną metodę wymagane jest leczenie standardową dawką jodu, ponieważ w przypadku wola guzkowego, którego objawy znacznie różnią się od rozlanego, wymagane będą zwiększone dawki (około 2 razy). Wadą tej metody jest jej nieskuteczność w niektórych postaciach choroby..\nPrzeciwwskazania do leczenia jodem radioaktywnym to:\nduże wole rozciągające się poza mostek lub częściowo zachodzące na tchawicę;\nokres laktacji u kobiet karmiących;\nW przypadku dużego wola, któremu towarzyszą wyraźne reakcje alergiczne, niska liczba leukocytów, wymagana jest operacja. Można go wykonywać przy normalnym poziomie hormonów, wspomaganym lekami. W przeciwnym razie istnieje wysokie ryzyko wystąpienia przełomu tyreotoksycznego..\nW przypadku dużego wola, któremu towarzyszą wyraźne reakcje alergiczne, niska liczba leukocytów, wymagana jest operacja.\nInterwencja chirurgiczna jest wskazana dla pacjentów w następujących przypadkach:\nmechaniczny ucisk tchawicy przez wola;\nzaostrzona postać tyreotoksykozy po nieudanym leczeniu, której towarzyszy ogólne pogorszenie stanu pacjenta;\nobecność węzłów (gruczolaków) i nowotworów gruczołu (objawy łagodnych, złośliwych guzów).\nU pacjentów z tyreotoksykozą zabieg chirurgiczny jest wskazany jako metoda zapobiegania rozwojowi niekorzystnych skutków zatrucia hormonalnego na pobliskie narządy i tkanki. Gdy leczenie innymi metodami jest nieskuteczne, operacja jest jedynym sposobem, aby pomóc osobie poradzić sobie z chorobą..\nRazem resekcja i leczenie skojarzone\nW tyreotoksykozie guzkowej częściowa resekcja jest skuteczną metodą leczenia. Po operacji pacjent nie przejmuje się już problemami endokrynologicznymi, sercowo-naczyniowymi, neurologicznymi. Metabolizm jest znormalizowany. Pacjent przybiera na wadze. Poprawiają się również wskaźniki hormonalnego badania krwi..\nGdy pacjent ma ciężką guzkową nadczynność tarczycy, proponowane jest leczenie chirurgiczne, ponieważ nie można wyleczyć choroby innymi sposobami.\nDługotrwałe leczenie skojarzone daje pozytywne efekty. U pacjentów obserwuje się eliminację nadmiernej potliwości.\nDługotrwałe leczenie skojarzone daje pozytywne efekty. U pacjentów obserwuje się eliminację towarzyszących objawów, takich jak pocenie się, drżenie, zaburzenia metabolizmu i rytmu serca.\nNiekonwencjonalne leczenie tyreotoksykozy\nMedycyna alternatywna jest zatwierdzona przez endokrynologów w remisji. Szczególnie w przypadku tyreotoksykozy ceniony jest środek z orzechów włoskich, miodu i cytryn.\n5 średnich nieobranych cytryn i 0,4 kg orzechów jest rozgniatanych, mieszanych z 0,5 litra miodu i przyjmowanych przez półtora miesiąca pojedynczą dawką 1 łyżki. łyżka trzy razy dziennie.\nSkładniki składające się na kompozycję mają właściwości regenerujące i antytoksyczne. Są w stanie odnowić komórki odpornościowe, które aktywnie zwalczają choroby.\nPonadto orzechy włoskie zawierają jod, który jest niezbędny do normalizacji procesu produkcji hormonów..\nPonieważ choroba tarczycy najczęściej występuje z powodu predyspozycji genetycznych, nie można wyleczyć nadczynności tarczycy tradycyjną medycyną..\nOdbywa się po głównym zabiegu w celu przywrócenia zdrowia pacjenta. Kwestię potrzeby rekonwalescencji spa powinien podjąć lekarz prowadzący, ponieważ niezależna wizyta w tych instytucjach jest obarczona komplikacjami.\nW przypadku nadczynności tarczycy powrót do zdrowia w ośrodku jest wskazany tylko w łagodniejszych postaciach choroby. W przypadku ciężkich pacjentów z wyraźną tyreotoksykozą taki powrót do zdrowia jest przeciwwskazany ze względu na specyfikę klimatu, zwłaszcza w południowych regionach w pobliżu morza, gdzie wzrasta stężenie jodu w powietrzu (szczególnie niepożądane jest odwiedzanie sanatoriów latem w upale).\nDo skutecznych procedur sanatoriów należą:\nkąpiele dozowane narzan (dają dobre efekty, charakteryzują się poprawą funkcjonowania układu hormonalnego i nerwowego). Świetnie sprawdziły się tu górskie i leśne kurorty. Zmniejszając nerwowość, zmęczenie, stres psychiczny, leczenie w sanatoriach czystym górskim powietrzem przyczynia się do jak najszybszego powrotu do zdrowia. Przestrzegając zaleceń, przestrzegając reżimu i prawidłowego odżywiania, pacjenci mają znaczną poprawę stanu zdrowia. Ważne jest, aby wiedzieć, że ekspozycja na słońce i wszelkie inne zabiegi termiczne, w tym błoto i bicze Charcota, są bezwzględnie przeciwwskazane dla osób z nadczynnością tarczycy..\n1-minutowe bicze z zimną wodą;\nleczenie lekami i witaminami, które utrzymują prawidłowy poziom hormonów tarczycy;\ndobry wypoczynek i spokój.\nPrzy wyborze pacjenta do leczenia profilaktycznego w sanatorium należy wziąć pod uwagę stan jego zdrowia, objawy choroby po terapii oraz specyfikę osoby na tolerancję klimatyczną. Górskie powietrze nie jest odpowiednie dla wielu pacjentów. Są ludzie, którzy narzekają na upał i chorobę lokomocyjną. Czynniki te należy brać pod uwagę każdorazowo przy wyborze sanatorium indywidualnie dla każdego pacjenta. Wybór powinien być jak najbardziej racjonalny i rozsądny. Jeśli nadal trzeba było wybrać sanatorium nad morzem, to zalecany okres na jego zwiedzanie to wczesna wiosna lub jesień..\nTyreotoksykoza. Leczenie tyreotoksykozy. Niedoczynność tarczycy. Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy. Wole guzkowe i rozlane.\nLeczenie wola rozlanego ma na celu zahamowanie czynnościowej gruczołu tarczowego poprzez zahamowanie syntezy hormonów tarczycy. Istnieją trzy metody leczenia tyreotoksykozy: leki tyreostatyczne, których celem jest hamowanie syntezy hormonów tarczycy; subtotalna strumektomia; leczenie radioaktywnym jodem. Każda z wymienionych metod ma swoje własne wskazania, ale można ją stosować w połączeniu lub sekwencyjnie. W pierwszej kolejności powinien być hospitalizowany pacjent z umiarkowaną i ciężką tyreotoksykozą. Reszta łóżka jest przypisana. Pacjent potrzebuje dobrego snu, w razie potrzeby z zastosowaniem środków uspokajających i nasennych. Dieta powinna być bogata w białko i witaminy.\nWśród leków na pierwszym miejscu pod względem skuteczności są leki tyreostatyczne, w szczególności merkazolil, który aktywnie hamuje biosyntezę hormonów tarczycy. Mikrodawki jodu, szeroko stosowane w przeszłości, mają stosunkowo słabe działanie tyreostatyczne i są stosowane jako samodzielna metoda tylko w łagodniejszych postaciach choroby. Preparaty mikrodawek jodu w postaci roztworu Lugola, pigułek Shereshevsky'ego, dijodotyrozyny lub roztworu jodku potasu są przepisywane w przerywanych kursach przez 20 dni z przerwą 10 dni. Ciągłe długotrwałe przyjmowanie jodu może prowadzić do rozwoju oporności na niego, objawów jodu (katar, wysypki skórne, swędzenie), zaostrzenia tyreotoksykozy. Mikrodawki jodu można stosować jako preparat przedoperacyjny w połączeniu z merkazolilem.\nUmiarkowane i ciężkie postacie tyreotoksykozy z rozlanym lub rozlanym wolem guzkowym III-IV stopnia służą jako wskazanie do powołania merkazolilu. Lek jest przepisywany w dawce 30-60 mg dziennie, w zależności od ciężkości tyreotoksykozy, 10 mg na dawkę 3-6 razy dziennie. Wraz z eliminacją głównych objawów tyreotoksykozy, osiągnięciem stanu eutyreozy, dawka merkazolilu stopniowo się zmniejsza. Po wypisaniu ze szpitala zaleca się przyjmowanie dawek podtrzymujących 10-15 mg przez 6-12 miesięcy. W przypadku utrzymującej się eutyreozy lek można odstawić, w przypadku wznowienia objawów tyreotoksykozy należy kontynuować leczenie. Obecność tyreotoksycznej dystrofii wątroby nie jest przeciwwskazaniem do powołania merkazolilu, który w tych przypadkach jest łączony ze środkami tepatotropowymi (sirepar, pirydoksyna, cyjanokobalamina itp.). Kompleksowa terapia polega na połączeniu leków tyreotoksycznych z lekami rauwolfia (rezerpina, raunatyna itp.), Które blokują wpływy adrenergiczne, barbiturany hamujące produkcję hormonu stymulującego tarczycę przysadki mózgowej, leki nasercowe w przypadku zaburzeń rytmu serca lub niewydolności serca.\nZ leków nasercowych zalecane są glikozydy (strofantyna, izolanid), preparaty potasu (orotat potasu, panangina), ATP, kokarboksylaza. Beta-blokery przyczyniają się do normalizacji funkcji autonomicznych i zmniejszenia częstości akcji serca. Inderal jest przepisywany 20-40 mg 2-3 razy dziennie. Z leków sympatykolitycznych, z wyjątkiem rezerpiny (0,1-0,25 mg 2-3 razy dziennie), zaleca się przyjmowanie izmeliny w dawce 12,5-50 mg dziennie. Ismelin przyspiesza odwrotny rozwój wytrzeszczu.\nU pacjentów z ciężką postacią tyreotoksykozy z powodu obniżenia czynności kory nadnerczy, wraz z leczeniem przeciwtarczycowym, zaleca się przyjmowanie hormonów glukokortykoidowych - prednizolonu 10-15 mg dziennie przez 2-4 tygodnie, aż do wyeliminowania głównych objawów klinicznych choroby. Prednizolon jest przyjmowany pod nadzorem badania codziennego wydalania 17-hydroksykortykosteroidów.\nEfekty uboczne długotrwałego stosowania lub przedawkowania merkazolilu wyrażają się w wysypkach skórnych, objawach dyspeptycznych, w rozwoju leukopenii. To skłania do systematycznego monitorowania krwi w odstępach 1 co 2-3 tygodnie. Wraz z początkiem leukopenii dawka merkazolilu jest zmniejszana lub lek jest tymczasowo anulowany i przepisywane są leukostymulanty (tezan, nukleinian sodu, leukogen itp.). Jeśli niemożliwe jest całkowite anulowanie merkazolilu u pacjentów z ciężką tyreotoksykozą, leczenie przeprowadza się w połączeniu ze stymulantami krwiotwórczymi. Duży stopień leukopenii wymaga powołania prednizonu.\nDługotrwała terapia lekowa prowadzi do wyleczenia choroby u 30–35% pacjentów. W przypadku nieskuteczności farmakoterapii w ciągu 4-6 miesięcy zaleca się leczenie operacyjne. Wskazaniami do zabiegu są również guzkowe i zamostkowe postacie wola tyreotoksycznego, gruczolaka toksycznego, młodzieńczego wole toksycznego, miesiączka, ciąża i laktacja, rozwój migotania przedsionków. Warunkiem skutecznego leczenia chirurgicznego jest dobre przygotowanie przedoperacyjne merkazolilu w połączeniu z mikrodawkami jodu. Ta kombinacja zmniejsza proliferacyjną odpowiedź tkanki tarczycy, którą wytwarza merkazolil.\nWskaźnikiem gotowości pacjentów do zabiegu chirurgicznego jest osiągnięcie stanu eutyreozy lub jego bliski. Dobre przygotowanie przedoperacyjne to niezawodne zapobieganie przełomowi tyreotoksycznemu. W tym samym celu, przygotowując pacjentów do operacji, stosuje się hormony glukokortykoidowe, zwłaszcza w przypadku stwierdzenia zmniejszonego wydalania 17-hydroksykortykosteroidów z moczem. Przez 2-3 tygodnie przed operacją pacjent przyjmuje 15-20 mg prednizonu. W dniu zabiegu podaje się hydrokortyzon lub kortyzon (50-100 mg). W okresie pooperacyjnym podawanie glikokortykosteroidów trwa 5-7 dni. Możliwe powikłania pooperacyjne: niedoczynność tarczycy, tężyczka, nawracające niedowłady nerwów, nawrót tyreotoksykozy, pooperacyjne przełomy tyreotoksyczne. Rozróżnia się wczesną niedoczynność tarczycy, która pojawia się po operacji, i późną - kilka miesięcy po usunięciu toksycznego wola. Jeśli wczesna niedoczynność tarczycy może być spowodowana nadmiernym usunięciem gruczołu tarczowego, wówczas rozwój późnej niedoczynności tarczycy wiąże się z tworzeniem się autoprzeciwciał w organizmie w odpowiedzi na spożycie białek uszkodzonej tarczycy i tyreoglobuliny do krwi. Powstałe autoprzeciwciała przyczyniają się do dalszego uszkodzenia tkanki gruczołowej i rozwoju niedoczynności tarczycy.\nAby zapobiec wczesnej niedoczynności tarczycy przy jej pierwszych objawach, przepisuje się tarczycę i trójjodotyroninę. W przypadku rozwoju późnej niedoczynności tarczycy hormony tarczycy łączy się z prednizolonem, mającym na celu zahamowanie produkcji przeciwciał. Jod radioaktywny jest przepisywany w przypadku nieskuteczności leczenia farmakologicznego i braku możliwości wykonania operacji. Terapeutyczne działanie jodu promieniotwórczego polega na selektywnej akumulacji w tarczycy i jej niszczeniu od wewnątrz przez promieniowanie beta.\nLeczenie jodem promieniotwórczym jest przeciwwskazane w przypadku wola guzkowego poniżej 40 roku życia, w okresie ciąży i laktacji. Jednym z najczęstszych powikłań terapii jodem promieniotwórczym jest niedoczynność tarczycy (w 2-3% przypadków), która zwykle wiąże się z przedawkowaniem leku. Obecnie stosuje się ułamkową metodę wprowadzania radiojodu. Aby zapewnić selektywne wchłanianie radiojodu przez gruczoł, konieczne jest odstawienie preparatów jodowych w ciągu 1,5-2 miesięcy..\nAby uniknąć zaostrzenia tyreotoksykozy, merkazolil jest przepisywany lub pozostaje w dawce terapeutycznej. Mercazolil jest anulowany 5-7 dni przed otrzymaniem radiojodu. Po 3-5 dniach ponownie przyjmuje się merkazolil. Tak kompleksowe leczenie merkazolilem i radiojodem pozwala zmniejszyć dawkę radiojodu i zapobiec rozwojowi kryzysów tyreotoksycznych ze szkodliwym wpływem na gruczoł radioterapii. Inne powikłania leczenia jodem radioaktywnym obejmują nasiloną oftalmopatię i rozwój brzucha popromiennego. Szybkość wyleczenia przy radioterapii jest dość wysoka (do 80-90%).\nSzczególnej uwagi wymaga leczenie oftalmopatii, które mogą przeszkadzać pacjentowi z zatruciem nawet po osiągnięciu stanu eutyreozy. W takich przypadkach, na tle dawek podtrzymujących merkazolilu, zaleca się ostrożne dodanie tarczycy lub trójjodotyroniny, doprowadzając ich liczbę do maksymalnych tolerowanych dawek. Leczenie hormonami tarczycy trwa co najmniej rok. Przy nieskuteczności hormonów tarczycy lub postępującej oftalmopatii wskazana jest terapia rentgenowska regionu podwzgórzowo-przysadkowego. Dawka początkowa może być niewielka - 1200-1400 R. Jeśli okaże się niewystarczająca do wyeliminowania oftalmopatii, dawkę zwiększa się z powtórzeniem. S. Milku od razu zaleca stosowanie 5000-9000 R. Kompleks leczenia oftalmopatii obejmuje comiesięczny kurczak prednizolonu, zaczynając od 15-20 mg dziennie przy stałym zmniejszaniu dawki do 5-2,5 mg. Innymi środkami mogą być środki odczulające (difenhydramina, suprastyna, diprazyna - pipolfen), witaminy z grupy B, leki wchłanialne (aloes, FIBS, ciało szkliste, plazmol), terapia odwadniająca (siarczan magnezu 25% - 5-10 ml domięśniowo).\nLeczenie przełomu tyreotoksycznego sprowadza się do wyeliminowania odwodnienia, zatrucia hormonem tarczycy, niewydolności nadnerczy i niewydolności serca. Dożylnie 1% roztwór Lugola przygotowany z jodku sodu zamiast potasu w ilości 100-250 kropli w 1 litrze 5% roztworu glukozy w fizjologicznym roztworze chlorku sodu (V. Baranov). Sekwencyjnie wstrzykuje się dożylnie 2-3 litry środka fizjologicznego. roztwór z 5% roztworem glukozy. W tym samym czasie hydrokortyzon podaje się dożylnie i domięśniowo do 100-300 mg dziennie. W przypadku braku wymiotów merkazolil, rezerpina, barbiturany są przepisywane wewnętrznie. Aby wyeliminować niewydolność serca, wstrzykuje się do żyły strofantynę lub korglikan. Pomimo wytrwałej terapii śmiertelność z powodu przełomu tyreotoksycznego pozostaje wysoka.\nEd. prof. ŻOŁNIERZ AMERYKAŃSKI. Burchinsky\n„Leczenie wola toksycznego rozlanego (tyreotoksykoza, choroba Gravesa-Basedowa), preparaty jodowe” - artykuł z działu Choroby gruczołów dokrewnych\nPoprzedni Artykuł Regeneracja w przypadku nadczynności tarczycy


Multos Annos Jubilacie – Nowy Kurier Galicyjski\nz archiwum Polskiego Teatru Ludowego we Lwowie\nMultos Annos Jubilacie\nZbliżamy się powoli do 65-lecia Polskiego Teatru Ludowego we Lwowie, z którym dzisiejszy Jubilat związany jest od zarania działalności tej lwowskiej sceny, bez wątpienia kontynuującej wieloletnie polskie przedwojenne tradycje teatralne.\nJanusz Tysson pojawił się w zespole już w 1958 roku, prawie natychmiast po kwietniowej premierze sztuk „Rycerskość Wieśniacza” Giovanni Verga oraz „Babcia i Wnuczek” Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, które zainaugurowały wysiłek Piotra Hausvatera i grupy teatralnych entuzjastów, w tym mojej skromnej osoby.\nJanusz zadebiutował w roli Kanclerza w dramacie Juliusza Słowackiego „Balladyna”, którą to rolę zagra ponownie w nowej wersji z 2002 roku. Później już będzie cieszył swoją osobą i grą w komediach Aleksandra Fredry, Sławomira Mrożka, Szekspira, Moliera, Mariana Hemara, Gabrieli Zapolskiej i innych. W sumie zagrał ponad 20 ról. Niektóre pozycje utrzymywały się w repertuarze Teatru przez wiele lat, toteż nasz Jubilat przez ponad 10 lat, jako Sekwestrator, opisywał marny majątek Stefki Maliczewskiej w sztuce Gabrieli Zapolskiej albo też stawiał kleksy w liście do Rejenta w fredrowskiej „Zemście”, no i kierował teatrem wodewilowym w hemarowskich „Dwóch Panach B.”. Zresztą kieruje Polskim Teatrem we Lwowie osobiście i po dziś dzień, czego mu niejeden dyrektor może pozazdrościć. Nie zważa na tak trudne czasy obecne, potrafił też przetrwać różne dramatyczne sytuacje związane z działalnością naszego teatru w latach 80. ubiegłego wieku.\nZ nieodłącznym „ogryzkiem” ołówka i luźnymi karteluszkami w kieszeni skrupulatnie zapisuje każde wydarzenie, każdą premierę, wyjazdy na gościnne występy itp. Z tych notatek powstała książka „Teatr z ulicy Kopernika”, którą wspólnie z Januszem Wasylkowskim, swoim dawnym szkolnym kolegą, opracował i doprowadził do wydruku. Książka ta jest swoistym kompendium wiedzy o naszym teatrze, a jeszcze do tego są dwa opasłe katalogi, w których z pieczołowitością wkleja wszystkie programy, recenzje, informacje prasowe i zdjęcia.\nJanusz ze swoją charakterystyczną sylwetką i poczuciem humoru jest powszechnie lubiany i choć czasem jego nadmierna „czepliwość” tworzy trudne sytuacje, to udaje się je dość szybko rozładować. Do tego wszystkiego dodajmy, że od lat słynął jako niezwykły zalotnik i adorator płci pięknej; te zaloty zaprowadziły go aż do Wilna, skąd przywiózł sobie małżonkę Elżbietę, która choć nie zasiliła damskich szeregów w naszym zespole, jednak stała się wielką sympatyczką Teatru, dzielnie sekundującą naszemu Dziejopisowi w gromadzeniu materiałów i opiece nad nimi.\nJednym słowem, cieszymy się, że spędziliśmy wspólnie tyle pięknych chwil i twórczych uniesień z niezwykłą świadomością szlachetnej misji szerzenia kultury polskiej.\nPlurimos Annos, Drogi Jubilacie!\nW imieniu Polskiego Teatru Ludowego we Lwowie\nTags jubilaciPolski Teatr Ludowy we Lwowie\nPrevious PostUkraińska ekipa wystartuje w Rallye Monte-Carlo Classique-2022\nNext PostSystem przeciwpancernych pocisków kierowanych NLAW – sroga pięść ostatnich rubieży


Young: Chciałem regularnie grać - intermediolan.com\nYoung: Chciałem regularnie grać\n30 stycznia 2020 | 18:29 Redaktor: Aneta Dorotkiewicz Kategoria:Ogólna\nJednym z nowych zawodników Interu jest Ashley Young. Anglik udzielił wywiadu Sky Sport. Piłkarz mówił między innymi o przyjęciu przez kibiców, angielskiej "kolonii" w Interze oraz powodach, dla których wybrał nową drogę w swojej karierze.\n- Czuję się bardzo dobrze w Interze, dobrze się bawię. Od razu poczułem się komfortowo. Piłkarze i personel dobrze mnie przyjęli. Łatwo jest dopasować się do takiego środowiska. Zakwalifikowaliśmy się do półfinału Coppa Italia, ale jestem trochę rozczarowany ligą, gdzie powinniśmy wygrywać.\n- Miałem okazję przyjechać i grać w Mediolanie... regularnie grać, gdzie w Manchesterze United nie miałem takiej możliwości. Powiedziałem więc klubowi o tym i poprosiłem o transfer, by doświadczyć czegoś nowego w mojej karierze. Chcieli, żebym czekał do lata, ale chciałem grać. Kiedy pojawiła się taka okazja, po prostu z niej skorzystałem.\n- Zarówno Eriksen, jak i Moses też grali w Premier League. Myślę, że to szansa dla nas, by poznać inną ligę, zarówno jako grę, jak i styl życia. Myślę, że to ważne, by piłkarze stawiali czoła nowym wyzwaniom.\n- Antonio Conte już wcześniej chciał mnie w Chelsea. To fantastyczny trener, który zdobył trofea, ma ambicję i chce wygrywać. Ja też mam tę ambicję i chcę tu wygrywać. Inter jest klubem z niesamowitą historią. Jeden z najważniejszych na świecie. Celem jest zdobycie tytułów i trofeów. Myślę, że możemy to zrobić z tym zespołem.\n- Kibice są niesamowici! Poczułem ich wsparcie od pierwszej minuty. Zawsze są przy tobie. Łatwo było się do tego przyzwyczaić. Kiedy ich słyszysz, jak śpiewają i skandują twoje imię, po prostu chcesz dobrze grać i robić wszystko, co w twojej mocy.\nmaestro84 30 stycznia 2020 | 20:28\nMówiłem, że odpali. Chyba przekonał malkontentów?\ninter00 30 stycznia 2020 | 20:46\nPo 2 meczach transfer jak najbardziej na plus\ncastillo20 31 stycznia 2020 | 09:27\nGość daje radę w obronie i w ataku. Jeżeli utrzyma poziom to będzie naszym najlepszym bocznym


Jeśli Pani Agnieszko nie znalazła na naszej stronie informacji na ten temat (a są), odpowiem Pani na tyle, aby można się było zorientować co tak naprawdę Kościół ma w tematach Panią interesujących coś do powiedzenia.\nKościół wyraźnie mówi, iż najważniejszą rzeczą łączącą dwoje kochających się ludzi w małżeństwie, jest Miłość. Wszystko co służy tej Miłości, jest dobre. Miłość prawdziwa, jest tym co pozwala ludziom z radością oczekiwać potomka. Jeśli ludzie prawdziwie się kochają – chcą mieć dzieci. Kościół jest daleki od tego, aby ludzie mieli dzieci według. zasady „co rok, prorok”, dlatego kieruje do małżonków również wezwanie, aby dzieci były chciane i oczekiwane. Religia katolicka nie nakłada na swoich członków ciężarów nie do udźwignięcia, dlatego kieruje do małżonków postulat, aby za zasadę przyjęto stosowanie metod planowania poczęć – zwaną naturalną (nie ma ona nic wspólnego z metodą „kalendarzyka”, proszę metodzie niej zapomnieć, bo to nie jest metoda).\nTak więc katolicy nie zapobiegają ciąży, ale planują ciążę tak, aby jeśli decydują się na posiadanie pociech wiedzieli, kiedy mogą ją mieć. Jeśli np. katolickie małżeństwo nie chce mieć w danym miesiącu lub roku dziecka, po prostu unika współżycia w okresie płodnym, okazując sobie Miłość i Oddanie na 1001 innych sposobów (co w przypadku osób naprawdę się kochających, nie jest żadnym problemem). Taka jest zasada Pani Agnieszko. I generalnie nie ma od nich wyjątków.\nAle… są sytuacje, kiedy Kościół te wyjątki dopuszcza. On tego na forum publikum, ale pozostawia sobie pewną władzę, którą posiada od Pana Boga, by część ciężarów zdejmować z barków ludzi w zależności od sytuacji, w której się znajdują. A ponieważ kwestie współżycia wbrew obiegowym opiniom różnią się w zależności kogo dotyczą, najlepszym miejscem do wyjaśnienia tych spraw jest kapłan w konfesjonale. Ja osobiście rozumiem, że pewne udogodnienia w tej materii są znane tylko kapłanom, gdyż uczynienie z nich zasad mogłoby prowadzić do nadużyć i nadinterpretacji. A tutaj niestety zdanie ostateczne Ma Pan Bóg, który wykorzystuje kapłana w konfesjonale jako przekaźnika swojej woli. [Więcej na ten temat w odpowiedziach na list Kamila – red.]\nWracając do kwestii grzechu. Pierwszy raz słyszę, aby o grzechu decydowała intencja. Grzechem (jak mówi definicja) jest w pełni świadome i w pełni dobrowolne działanie złe, skierowane przeciwko Bogu i człowiekowi. Jeśli więc człowiek dokonuje jakiegokolwiek czynu złego mając pełną jego świadomość oraz chcąc pomimo to go popełnić – to popełnia grzech. Jeśli więc ktoś stosuje metodę naturalną po to, by jedynie zaspokajać swoje potrzeby seksualne, a wrogo jest nastawiony do potencjalnego dziecka, popełnia taki sam grzech gdyby stosował inną formę antykoncepcji.\nKsiądz nie siedzi pod łóżkiem – kapłana w konfesjonale, współmałżonka można oszukać. Pana Boga nie jesteśmy w stanie oszukać – uczestniczy On w każdej sytuacji naszego życia. Więc jeśli coś zubaża naszą Miłość, nadwątla i szkodzi małżeństwu – zawsze jest to złe i Pan Bóg to widzi. Często ludzie myślą, że jak zgaszą światło i wejdą pod kołdrę – to Pan Bóg tego nie zobaczy. Nie wiedzą jak się mylą. Z każdego czynu będziemy musieli się przed Bogiem wytłumaczyć.\nKościół głosi, iż dwoje kochających się ludzi otrzymuje prawo do nieskrępowanego pożycia tylko w małżeństwie. Małżeństwo jest jedynym miejscem, gdzie dwoje ludzi może się na tyle poznać, iż wiedzą kiedy mogą mieć dziecko a kiedy mieć go nie powinni. W małżeństwie Miłość jest najważniejsza, dziecko jest owocem tej miłości. Wyrazem tej Miłości jest m.in. współżycie seksualne. Zaś ja jako 10 letni mąż mojej ukochanej żony ojciec mojego synka mogę Pani z czystym sumieniem powiedzieć, że czasami można okazać miłość i uzyskać wielką radość nie tylko poprzez współżycie ale na 1001 innych sposobów. Wraz z coraz lepszym poznawaniem siebie i siebie nawzajem znikają lęki, strach przed zajściem w ciążę zaś posiadanie dziecka staje się największą radością.\nDla Miłości, tej prawdziwej największą potrzebą jest umiejętność wyrażania jej osobie Kochanej i dzielenia się nią z innymi. A najlepiej dzieli się Miłość ze swoją pociechą.\nWitaj Agnieszko, bardzo dziękuję za Twoje pytanie, jest ono bardzo ważne bowiem niewiele się na ten temat mówi.\nWątpliwości swoje powinnaś rozwiązać po lekturze Katechizmu Kościoła Katolickiego, jest to źródło naszej wiary i tam trzeba szukać odpowiedzi na nurtujace nas pytania. Interpretacje ludzkie są różne, wiec najprościej sięgnąć do źródeł. W dziale drugim, art. 6, nr 2362 i 2363 mówi się o miłości małżonków, wymaganiu podwójnym: wierności i płodności. Dalej od nr2366 do 2372 mówi się o płodności małżeńskiej (m.in. o tym, że stosunek przerywany to nie to samo co powstrzymywanie się od współżycia, chociaż jakby się mogło wydawać cel jest ten sam) a od nr 2373 do 2379 o tym, że dziecko jest darem Bożym. Podaję Ci adres Katechizmu w sieci: www.katechizm.opoka.org.pl, sama możesz dokładnie przeczytać i zinterpretować.\nDla mnie jest to naprawdę fantastyczne, ze Bóg obdarował człowieka (mnie, Ciebie) wolnością i pozwolił samemu w swoim sumieniu, dokonywać wyboru drogi, jaka się zmierza do Niego, pozwala upadać i daje możliwość oczyszczenia się z grzechów.. Nie wiem jaką byłabym kobietą, gdybym miała wytyczone ramy postępowania, chyba nieszczęśliwą. Na temat grzechu również przeczytasz w Katechizmie, już w pierwszym rozdziale, możesz zacząć od siódmego paragrafu a dalej sprawdź w indeksie, zależy co Cię zainspiruje.


Co jeść na płaski brzuch, jak uzyskać płaski brzuch - Apo-Discounter.pl\nJesteś tutaj: Home1 / Lifestyle2 / Odchudzanie3 / Co jeść na płaski brzuch? Nie popełniaj tych samych błędów\nNiechciana oponka to nic innego jak efekt nagromadzenia się tkanki tłuszczowej w okolicy brzucha. Niestety, o ile stosunkowo łatwo ją w tym miejscu zgromadzić, uzyskanie płaskiego brzucha nie jest już takie proste. Wynika to przede wszystkim z faktu, że organizm traci tkankę tłuszczową równomiernie, a nie miejscowo. O tym, w jakim miejscu efekty odchudzania będą widoczne w pierwszej kolejności decydują uwarunkowania genetyczne. Niezbędna jest więc konsekwencja i długotrwały plan działania. Co jeść na płaski brzuch?\nWbrew obiegowej opinii uzyskania płaskiego brzucha nie zagwarantuje robienie setki brzuszków dziennie, stosowanie diety ubogiej w węglowodany czy restrykcyjna głodówka. Podstawowym warunkiem, jaki należy spełnić, jest utrzymywanie deficytu kalorycznego. Ilość kalorii dostarczanych w posiłkach musi być mniejsza od codziennego zapotrzebowania organizmu na energię. Na początku diety na płaski brzuch nie zaleca się gwałtowanego obniżania dziennej kaloryczności posiłków. Może to prowadzić do kłopotów zdrowotnych m.in. osłabienia organizmu, niedoborów witaminowych czy zaburzeń hormonalnych, w tym zaburzeń miesiączkowania u pań. Restrykcyjna dieta często prowadzi też do napadów głodu, może skutkować efektem jo-jo i odbiera możliwość dalszego obcinania kalorii w trakcie redukcji.\nOprócz wprowadzenia diety o obniżonej kaloryczności nadal należy zwracać uwagę, aby była pełnowartościowa. Dostarczenie organizmowi odpowiednich składników odżywczych, witamin i minerałów jest niezbędne, aby w drodze do pięknej sylwetki zachować zdrowie, siłę i dobre samopoczucie.\nYokebe bez laktozy koktajl na odchudzanie wanilia dwupak\nSlim Fast Slim Fast czekoladowy napój odchudzający zestaw\nHansepharm Power Eiweiss Plus koktajl waniliowy, proszek\nDieta na płaski brzuch – co powinna zawierać?\nWażnym elementem diety redukcyjnej jest komponowanie posiłków w sposób, który pozwoli zjeść mniej, jednocześnie nie czując głodu. Pod wpływem wody błonnik pęcznieje, dzięki czemu produkty zawierające go w dużej ilości pozwalają na dłużej zachować uczucie sytości. Zapobiegają też gwałtownym wahaniom poziomu cukru po posiłku, ponieważ błonnik wpływa na obniżenie indeksu glikemicznego. Działanie błonnika delikatnie podrażnia ściany jelit, przez co usprawnia ich pracę. Zmiękcza stolec i zapobiega zaparciom, które mogą pojawiać się w trakcie odchudzania, co pogarsza samopoczucie i sprawia, że brzuch staje się wzdęty.\nOsoby, które do tej pory jadły za mało błonnika muszą jednak pamiętać, aby wprowadzać go do diety stopniowo. W przeciwnym razie mogą pojawić się wzdęcia. Błonnik w diecie dostarczają przede wszystkim warzywa, owoce oraz produkty pełnoziarniste.\nKomponując dietetyczne menu w każdym posiłku warto uwzględnić porcję białka. Jego źródłem może być chude mięso, jajka, twaróg, jogurty naturalne. Wśród roślinnych źródeł najcenniejsze to: produkty sojowe, nasiona roślin strączkowych (soczewica, ciecierzyca) oraz otręby. Białko wspomaga utratę tkanki tłuszczowej. Wywołuje uczucie sytości, co chroni przed podjadaniem między posiłkami i uleganiem zachciankom. Obecność białka jest szczególnie ważne u osób aktywnych fizycznie, ponieważ buduje masę mięśniową i pomaga zredukować tłuszcz bez straty mięśni.\nOrganizm potrzebuje wody, aby prawidłowo funkcjonować i żyć. Jest ona wykorzystywana w wielu różnych procesach zachodzących na co dzień – dotyczących trawienia, wchłaniania i transportowania składników odżywczych, detoksykacji oraz termoregulacji. Dla osób, które usiłują pozbyć się nadmiaru tkanki tłuszczowej istotny może być również fakt, że uczucie pragnienia może być mylone z głodem, a wypijanie około 2 litrów płynów dziennie pomaga trzymać się założeń diety na płaski brzuch. Dbanie o prawidłowe nawodnienie organizmu jest też szczególnie ważne w związku ze spożywaniem posiłków wysokobłonnikowych. Bez odpowiedniej ilości wody błonnik może powodować zaparcia.\nAby ograniczyć nadmiar cukru i kalorii, warto zrezygnować ze słodzonych soków i napojów, pijąc przede wszystkim niegazowana wodę mineralną. W nawodnieniu organizmu pomagają ponadto napary ziołowe oraz zielona i czerwona herbata – o korzystnym wpływie na metabolizm. Kawa i herbata posiadają z kolei właściwości moczopędne, przez co mogą działać odwadniająco.\nCo jeść, żeby mieć płaski brzuch? Te produkty Ci pomogą\nSamodzielne przygotowywanie posiłków oraz dodawane do nich przyprawy również mogą wspomagać efekty odchudzania. Zioła na płaski brzuch to przede wszystkim tzw. termogeniki. Ich działanie pobudza proces termogenezy, co prowadzi do zwiększenia wydatkowanej przez organizm energii, a tym samym przyspiesza proces spalania tkanki tłuszczowej. Uzyskanie idealnego brzucha wspomagają ponadto zioła łagodzące wzdęcia i korzystnie wpływające na trawienie. Co warto pić w formie naparu lub dodawać do jedzenia?\nPokrzywa – pobudza trawienie, pomaga ustabilizować cukier, wspomaga detoksykację organizmu. Posiada właściwości antyoksydacyjne i przeciwzapalne\nMajeranek – zapobiega wzdęciom, a dodawany do potraw wspomaga ich trawienie. Działa rozkurczowo i wiatropędnie, co pomaga złagodzić dyskomfort. Ochrania śluzówkę żołądka i łagodzi objawy nadkwasoty takie jak zgaga.\nImbir – również sprawdza się na wzdęcia, a ponadto obniża cholesterol. Jego działanie podnosi temperaturę organizmu i wspomaga trawienie niebezpiecznego dla zdrowia tłuszczu trzewnego, który pokrywa narządy wewnętrzne.\nPieprz czarny i kurkuma – przyspieszają metabolizm i spalanie tkanki tłuszczowej oraz przeciwdziałają występowaniu zaburzeń w procesie trawienia. Zwarta w pieprzu piperyna zwiększa wchłanianie kurkuminy, która ponadto posiada silne właściwości przeciwzapalne i przeciwutleniające.\nCynamon – korzystnie wpływa na gospodarkę węglowodanową i pomaga obniżyć poziom cholesterolu. Może hamować apetyt (w tym ochotę na słodycze) i zwiększać ilość kalorii spalanych w trakcie dnia.\nDla osób, które nie potrafią lub nie lubią gotować, również jest skuteczne rozwiązanie.\nZrobienie domowego koktajlu to jeden z najprostszych sposobów na przygotowanie szybkiego i pełnowartościowego posiłku. Za ich pomocą łatwo wprowadzić do diety więcej warzyw, białka, błonnika. Zielone warzywa to jedne z najzdrowszych, wiele osób jednak nie do końca wie, jakie potrawy z nich przygotować lub nie przepada za ich smakiem. Warzywno-owocowe koktajle na płaski brzuch to świetny sposób, aby przekonać się do jedzenia np. jarmużu bogatego w witaminy A, C, K, B6. W połączeniu z jabłkiem, bananem i sokiem owocowym smakuje doskonale. Cennym źródłem błonnika w koktajlach na płaski brzuch są płatki owsiane i siemię lniane, z kolei awokado, orzechy czy nasiona chia dostarczają zdrowych nienasyconych kwasów tłuszczowych.\nPodczas diety redukcyjnej największą popularnością cieszą się koktajle białkowe. Do ich przygotowania wykorzystuje się odżywki na bazie m.in. białka serwatkowego, sojowego i kazeinowego. Z domowych produktów sprawdzą się m.in. serek wiejski, twaróg, jogurt naturalny, maślanka. Jeśli do takiego koktajlu dodamy np. kakao, owoce, masło orzechowe czy miód może on stać się zdrowym zamiennikiem dla słodyczy. Koktajle białkowe stosowane są również jako posiłek potreningowy. W zależności od celu treningu wspomagają wówczas budowanie masy mięśniowej lub gubienie tkanki tłuszczowej bez straty mięśni oraz wspomagają potreningową regenerację.\nW sprzedaży dostępne są gotowe koktajle odchudzające w proszku, którymi można uzupełnić codzienne menu, a nawet zastąpić cały posiłek. To propozycja kierowana np. do osób szczególnie zapracowanych, aby nie rezygnowały z pełnowartościowej diety z powodu braku czasu.\nSól i żywność wysoko przetworzona\nGotowe dania, fast foody, chipsy – to wszystko produkty wysokokaloryczne, bogate nie tylko w niezdrowe tłuszcze trans, ale także posiadające w składzie wysoką zawartość soli. Nadmiar soli w diecie sprzyja zatrzymywaniu się wody w organizmie, co może objawiać się występowaniem obrzęków, przyrostem wagi, uczuciem sztywności w stawach, a nawet bólem. Zamiast sprawnie usuwać płyn z tkanek, organizm magazynuje wodę tworząc jej zapasy. Pozbycie się nadmiaru wody z organizmu pozwala w krótkim czasie poprawić wygląd brzucha i przywraca uczucie komfortu (Przeczytaj także: „Jak usunąć nadmiar wody z organizmu?”).\nNapoje alkoholowe dostarczają wielu kalorii, a przy tym są pozbawione składników odżywczych. Sprawiają też, że tracimy kontrolę nad ilością spożywanego jedzenia i działają na organizm odwadniająco. Częste sięganie po alkohol na diecie, może zniweczyć jej efekty. Walcząc z nadmiarem tkanki tłuszczowej najlepiej całkowicie zrezygnować z sięgania po alkohol lub przynajmniej ograniczyć jego spożywanie. Koniecznie każdy kufel piwa czy kieliszek wódki należy wliczyć do dziennego bilansu kalorycznego.\nBatoniki, drożdżówki, ciastka – ograniczenie ich ilości zwykle powoduje najwięcej trudności podczas diety na płaski brzuch. Słodycze szybko dodają energii, dlatego łatwo po nie sięgnąć, gdy jesteśmy zmęczeni i zabiegani, a pod ręką nie ma nic zdrowego. Niestety szybki wzrost stężenia glukozy we krwi wiąże się z jej równie gwałtownym spadkiem, co może prowadzić do podjadania, uczucia głodu, zaburzeń w gospodarce węglowodanowej. Nadmiar glukozy bardzo łatwo odkłada się też w okolicy brzucha w postaci tkanki tłuszczowej. Zdrowym zamiennikiem dla słodyczy jest np. jogurt naturalny z dodatkiem owoców lub słodka owsianka na śniadanie.\nĆwiczenia ruchowe. Co na płaski brzuch pomaga najlepiej?\nSkoro wykonywanie brzuszków nie może zagwarantować posiadania płaskiego brzucha, to czy w ogóle warto je robić? Zdecydowanie tak. Ćwiczenia na mięśnie brzucha pomagają je wzmocnić i przyspieszają uzyskanie pożądanego efektu. Należy jednak pamiętać, że ładnie zarysowany brzuch to nie tylko mięsień prosty brzucha. Kompletny trening powinien uwzględniać także ćwiczenia na mięśnie skośne i poprzeczne. Za bardzo efektywne uznaje się ćwiczenia siłowe, złożone oraz angażujące mięśnie głębokie takie jak np. planki, przysiady i skłony boczne z obciążeniem, skłony tułowia w klęku z wykorzystaniem wyciągu, unoszenie nóg w zwisie, rowerek wykonywany w trakcie leżenia na plecach. Każdy trening powinien być rozpoczynany rozgrzewką, a kończony rozciąganiem. Mięśni brzucha nie należy ćwiczyć codziennie, a co około 2-3 dni.\nWyrzeźbiony brzuch będzie widoczny tylko wtedy, gdy nie będzie przesłaniać go zgromadzona tkanka tłuszczowa. W jej spalaniu doskonale pomagają treningi interwałowe. Nie należy zapominać także o znaczeniu, jakie odgrywa codzienna pozatreningowa aktywność fizyczna (sprawdź, czym jest NEAT). Wprowadzanie nawet drobnych zmian w codziennym trybie życia, które zapewniają ciału więcej ruchu, pozwala spalać dodatkowe kalorie i ułatwia utrzymywanie bilansu kalorycznego na ujemnym poziomie.\nhttps://www.apo-discounter.pl/blog/wp-content/uploads/2022/05/Co-jesc-na-plaski-brzuch.jpg 350 1060 Katarzyna Świderska https://www.apo-discounter.pl/blog/wp-content/uploads/2020/02/2-2.png Katarzyna Świderska2022-05-17 13:10:272022-05-17 16:23:58Co jeść na płaski brzuch? Nie popełniaj tych samych błędów\nProblemy z żołądkiem – z czego mogą wynikać? Torba do szpitala na poród – podstawowy niezbędnik rodzącej


Rękawiczki Windstopper Finger Salewa (black out) - sklep Sport-Shop.pl\nSport-ShopOdzież i obuwieDodatki i akcesoriaRękawiczkiTreningoweRękawiczki Windstopper Finger Salewa (black out)\nRękawiczki Windstopper Finger Salewa (black out)\nPrzeznaczone do zastosowań trekkingowych uniwersalne rękawiczki Windstopper Finger marki Salewa pozwolą zachować optymalną temperaturę dłoni podczas wypraw, zabezpieczając organizm przed przegrzaniem i wychłodzeniem.\nTechniczna tkanina Gore® Windstopper® sprawia, że rękawice oferują pełną ochronę przed wiatrem oraz wysoką oddychalność, dzięki której możliwe jest odprowadzenie nadmiaru ciepła nagromadzonego wewnątrz rękawiczek na zewnątrz. Zastosowanie polarowego materiału Polarlite® z kolei zapewnia wysoki poziom izolacji termicznej i komfort noszenia. Ergonomiczny krój Regular to gwarancja anatomicznego dopasowania rękawic do dłoni. Palec wskazujący został wyposażony w materiał, który umożliwia obsługę telefonu bez zdejmowania rękawiczek.\nGore® Windstopper®- materiał oferujący pełną ochronę przed wiatrem i maksymalną oddychalność łącząc w sobie komfort ubrań warstwy środkowej z odpornością na wiatr odzieży typu softshell. Materiały Windstoper® są lekkie, zapewniają komfort termiczny, zapewniają uczucie suchości w trakcie wysiłku fizycznego, mają wykończenie hydrofobowe i są miękkie w dotyku. Jest to materiał membranowy, w którym pory zostały ekspandowane do na tyle dużej wielkości, że materiał traci swoją trwałą wodoodporność, zyskując jednak w zamian wyjątkowo dużą oddychalność.\nPolarlite® - funkcjonalna dzianina poliestrowa charakteryzująca się wysokim współczynnikiem izolacji termicznej. Materiał ten wykazuje także właściwości szybkoschnące, oddychające oraz kompresyjne, w efekcie czego po spakowaniu nie zajmują dużo miejsca. Tkanina Polarlite® dobrze sprawdza się w zastosowaniach outdoorowych, jest bowiem funkcjonalna, miękka w dotyku i łatwa w praniu oraz czyszczeniu punktowym. Polarite to także nazwa obejmująca produkty o zróżnicowanej wadze i właściwościach (strecz, mikrofibra, body-mapping, tkaniny z nadrukiem), co pozwala na produkcję odzieży, która sprosta oczekiwaniom szerokiej grupy entuzjastów aktywności i sportów outdoorowych.\nwodoodporna, wiatroszczelna i oddychająca konstrukcja\nprzeznaczenie: szybki hiking, trekking\ntechniczny materiał Gore® Windstopper®\npolarowa tkanina Polarite\nRękawiczki Windstopper Finger Salewa (black out) opinie:\nModel: 25858 0910\nKod EAN: 4053865477780, 4053865477773, 4053865477766, 4053865477797, 4053865477803\nZestaw biegowy: rękawiczki i opaska Running Dry Womens Nike\n94,10 zł179,00 zł\nZestaw do biegania: czapka + rękawiczki Dry Women's Nike\nRękawiczki Dirt Bag Black Diamond (czarne)\nRękawiczki męskie Connect Evolution Marmot (czarne)\nOstatnio wyszukiwane: Gryfy łamane Platinum Fitness, Akcesoria do siłowni Pavi Sorte


Mitologia pamiêci. Taraka\n02 maja 2020, id = 9698\nTagi: filozofia • odmienne stany ¶wiadomo¶ci • o¶wiecenie (duchowe) • Wittgenstein\nTematy/tagi: filozofia • odmienne stany ¶wiadomo¶ci • o¶wiecenie (duchowe) • Wittgenstein\nJako ludzie, istoty rozumne, posiadamy tylko jedno narzêdzie do badania rzeczywisto¶ci, jakim jest umys³ dyskursywny. Gdzie s± jego granice? Co siê dzieje po ich przekroczeniu? Czy da siê to zrobiæ i czy w ogóle ma sens tak zadane pytanie? Czy ludzkie „ja” zawarte jest tylko w strukturze pamiêci? Moim zdaniem s± to pytania kluczowe. Na wstêpie trzeba przyznaæ, ¿e cz³owiek jest istot±, która w pewnym sensie ujarzmi³a czas. Odnosimy siebie w stosunku do czasu, wydarzeñ, które „tasujemy” ze swojej pamiêci lub pod wp³ywem przypomnieñ, interakcji z otoczeniem tworzymy nowe. Czas jest naszym punktem odniesienia wobec wszelakich dzia³añ. Ludzie utknêli w strukturze jêzyka jakim siê pos³uguj± i który determinuje ich postrzeganie rzeczywisto¶ci. Osobi¶cie nazywam to mitologi± naszej pamiêci, co postaram siê wykazaæ na poszczególnych przyk³adach w poni¿szym tek¶cie. Ka¿dy jest twórc± swojego sytemu wierzeñ opartym o znane, co w doskona³y sposób wykaza³ Ludwik Wittgenstein w swoim ostatnim traktacie O pewno¶ci. Mo¿na twierdziæ, ¿e wyczerpa³ temat z perspektywy, czym jest cz³owiek jako przys³owiowy X, wobec rzeczywisto¶ci, która go otacza i która w sposób diametralny (o ile nie absolutny) zdeterminowa³a jego postrzeganie rzeczywisto¶ci. Wykazanie przez Wittgensteina totalnej w±tpliwo¶ci wobec struktury jêzyka i jego zaw³adniêcia nad dan± jednostk±, jest dobrym preludium do poni¿szych rozwa¿añ.\nCo siê stanie, gdy rozci±gniemy umys³ dyskursywny do granic mo¿liwo¶ci i staniemy u jego progu. Umys³ znajduje siê w stanie ci±g³ej mo¿no¶ci. Jakim sposobem mo¿na wyprowadziæ go poza ten stan? Co wtedy siê zadzieje, jakie bêd± tego biologiczne skutki. Wszystkie te dociekania ogniskuj± siê w obrêbie konceptów umys³u, którego produkty s± czê¶ci± naszej pamiêci. Celem dobrego nakre¶lenia do¶wiadczenia lub reakcji organizmu (¶wiadomo¶ci JA) na okre¶lone bod¼ce zewnêtrzne (sytuacjê, zlepek my¶li) niezbêdne jest zdefiniowanie pojêcia, które bêdzie stanowiæ punkt wyj¶cia rozwa¿añ. Co mam na my¶li, mówi±c bezpo¶rednie do¶wiadczenie ja¼ni, mitologia pamiêci czy te¿ totalna ontologia. Mam na my¶li, okre¶lenie pewnego poziomu zogniskowania JA/zbioru my¶li, zredukowanie ich do minimum lub absolutne pozbycie siê ich (wyparcie), stopienie siê ze ¶wiadomo¶ci± ¶wiadka pod wp³ywem okre¶lonych czynno¶ci. W filozofiach dalekiego wschodu, buddyzmach oraz wedantach wszelakich, okre¶la siê ten stan jako spotkanie z w³asn± ja¼ni±, absolutem, bogiem. Ludzie praktykuj±cy owe filozofie, czêsto Europejczycy zmêczeni codziennym funkcjonowaniem jako okre¶lony X, „szukaj±” tego stanu „poza my¶lami”, aby go „z³apaæ” na moment (udaj±c siê m.in. do aszramów swojego guru, chocia¿ zapewne, po prostu szukaj± miejsca, które bêdzie dla nich przyjazne pod k±tem psychologicznym). Co siê wtedy dzieje (jak siê uda)? Wystêpuje okre¶lona reakcja biologiczna w organizmie, bêd±ca swoistym uwolnieniem napiêæ. Reakcja przejawia siê jako b³ogi samoistny ¶miech, czasem ³zy ze ¶miechu, jak na najlepszej komedii. Jest to u¶wiadomienie sobie jako X, ¿e dany JA (X) to tylko konstrukt z³o¿ony z wyobra¿eñ, my¶li i przekonañ. Kiedy my jako X u¶wiadomimy sobie ów fakt, za pomoc± jedynego narzêdzia poznawczego jakim dysponujemy, czyli umys³u dyskursywnego, wystêpuje w³a¶nie takie „uwolnienie napiêæ”.\nJapoñski filozof Kitaro Nishida stwierdzi³, ¿e samoto¿samo¶æ jest absolutnie sprzeczna, co wykaza³ twierdzeniami dotycz±cymi logiki paradoksu. Logika klasyczna jest wed³ug Japoñczyka adekwatna tylko w stosunku do jednego aspektu rzeczywisto¶ci. Logika paradoksu odkrywa nowy wymiar, ujmuj±c w pe³ni strukturê rzeczywisto¶ci. Z perspektywy paradoksu prawd± nie jest ka¿de dowolne zdanie, ale tylko i wy³±czenie jednoczesna negacja i afirmacja. Temat ten jest bardzo szeroki, jednak dog³êbnie dotyka natury/podk³adu rzeczywisto¶ci i jej struktury logicznej.\nDo¶wiadczy³ tego m.in. Jean Jacques Rousseau, który jesieni± 1765 roku, dryfuj±c ³ódk± na jeziorze z Bienne w Szwajcarii, dozna³ pewnego zdarzenia, niemal niezauwa¿alnego. Podczas „wewnêtrznego dryfowania”, które nazywa³ reverie, czyli unoszenia siê umys³u niezakotwiczonego przy ¿adnym temacie (sam autor wyzna³, ¿e czêsto praktykowa³ to godzinami), dozna³ ol¶nienia, mo¿liwe, i¿ by³o ona to¿same ze „¶miechem buddy”. Poprzez dryfowanie, odkry³ czyste psychiczne trwanie, w którym zwyk³y up³ywaj±cy czas z jego wspomnieniami zanika i ustêpuje momentom „teraz”. Rousseau stara³ siê to opisaæ przed sam± ¶mierci± w Przechadzkach samotnego marzyciela. Peter Sloterdijk uwa¿a, ¿e w tym dniu roku 1765, prawdopodobnie po raz pierwszy na europejskiej ziemi, znalaz³o wyraz do¶wiadczenie wolno¶ci, w trakcie której, podmiot wolno¶æ nawi±zuje wy³±cznie do swej wy¶ledzonej egzystencji, z dala od wszelkich dokonañ, powinno¶ci i aspiracji. Podmiot zaanonsowa³ siebie, odkry³ siebie w ekstazie bycia-u-siebie, do¶wiadczy³ czystego istnienia, nie odwo³uj±c siê, po powrocie, do ¿adnej si³y wy¿szej poza sob± samym. Wydaje mi siê jednak, ¿e ju¿ kilka wieków wcze¶niej chrze¶cijañscy mistycy, jak np. mistrz Eckhart, opisywali to do¶wiadczenie. Sam Eckhart stara³ siê obej¶æ cenzurê ko¶cieln±, odwo³ywa³ siê do krêgu kulturowego, w którym ¿y³, dlatego musia³ tworzyæ kolejne pojêcia. Rousseau by³ wolny od ideologii jako takiej.\nPrzejd¼my teraz do innego miejsca na globie. Ludzie zazwyczaj s± zanurzeni w systemach, jakie wyznaj± za ¿ycia, systemach wszelakich, od religijnych po spo³eczne. Mistycy wszelakich krêgów, od chrze¶cijañskich, islamskich po dalekowschodnie, filtruj± do¶wiadczenia, nazywaj±c je „kontakt z bóstwem”, poprzez mitologie jakimi siê pos³uguj±. Dalekowschodnie symboliki s± na tyle rozbudowane, i¿ przeciêtnemu Europejczykowi wydaj± siê totalnie abstrakcyjne lub bajeczne. Ramakryszna Paramahansa, hinduski mistyk ¿yj±cy w XIX wieku, kap³an w ¶wi±tyni Kosmicznej Matki w Dakszineswar na przedmie¶ciu Kalkuty, i jedno z jego do¶wiadczeñ, jest do¶æ interesuj±cym przyk³adem. Pewnego popo³udnia Ramakryszna ujrza³ wy³aniaj±ca siê z Gangesu piêkn± kobietê. Skierowa³a siê do gaju i odda³a medytacji. Zauwa¿y³, ¿e kobieta bêdzie rodziæ, po chwili dziecko by³o ju¿ na ¶wiecie, matka pie¶ci³a je czule. Nagle ukaza³a swoje straszliwe oblicze, chwyci³a niemowlê w nagle spotwornia³e szczêki, zmia¿d¿y³a je, pogryz³a i po³knê³a. Potem wróci³a do ¶wiêtej rzeki i zniknê³a w jej wodach.\nBogini Kali pokaza³a siê w ca³ej swej okaza³o¶ci hinduskiemu mistykowi, poniewa¿ by³ w stanie ud¼wign±æ ciê¿ar wizji. Osobom o innej ¶wiadomo¶ci okazuje siê w innych swoich przejawach, odpowiednich do ich postrzegania rzeczywisto¶ci. Ujrzenie jej w ca³ej swej krasie sta³oby siê dla cz³owieka nieprzygotowanego („duchowo”) straszliw± tragedi±. Jest to do¶wiadczenie symboliczne. W ¶wi±tyniach znajduje siê figurka bóstwa przedstawiaj±ca dwa jej aspekty, dobrotliwy i straszny. Figura posiada cztery rêce, bêd±ce symbolami uniwersalnej potêgi: górna lewa rêka z zakrwawion± szabl±, dolna wzniesiona jest w ge¶cie „nie lêkajcie siê”, prawa górna trzyma za w³osy odciêt± ludzk± g³owê, prawa dolna rozdaje dary. Z ust wysuwa siê d³ugi jêzyk spowity we krwi, posiada równie¿ naszyjnik z nadzianych ludzkich g³ów oraz przepaskê z ludzkich r±k. Jest to symbol kosmicznej si³y, ca³o¶ci wszech¶wiata, harmonii par przeciwieñstw, ³±cz±cy grozê absolutnego zniszczenia z matczyn± opiek±, symbol zmienno¶ci i rzeki czasu. Bogini jednocze¶nie tworzy, zachowuje i niszczy. I tak siê ukaza³a Ramakrysznie Paramahansie.\nU.G. Krisznamurti jest kolejnym przyk³adem, do którego siê odwo³am w rozwa¿aniach. Moim zdaniem jest on najpotê¿niejszym w przekazie przedstawicielem totalnej ontologii. Jego s³owa by³y ciête i uderza³y jak rozrzucone sztylety. U.G. reprezentuje bardziej tych ludzi, którzy s± na koñcu drogi, ni¿ na jej pocz±tku. Naturalistyczno-lingwistyczny przekaz, jaki pozostawi³, jest bardzo interesuj±cy. Jego przes³anie siêga dna istnienia. U.G. sam nigdy nic nie zapisa³ i mu na tym nie zale¿a³o, zrobili to jego s³uchacze. Z jego wywodu mo¿na wnioskowaæ, i¿ przejrza³ naturê rzeczywisto¶ci a¿ zanadto, bo prawd± jest, ¿e w chwili gdy powtarzamy co¶, co nie jest nasze, stajemy siê reprezentantami czyi¶ pogl±dów. A ile z nas samych jest w nas? Kilka jego my¶li: Utrzymuje, ¿e pamiêæ nie jest umiejscowiona w ¿adnej konkretnej czê¶ci mojego cia³a. Ka¿da komórka mojego cia³a jest w to zaanga¿owana. (…) Pytanie jak ¿yæ? Jest ca³kowicie niezwi±zane z funkcjonowaniem tego ¿yj±cego organizmu. On i tak przez ca³y czas ¿yje. (…) Wszystkie pytania jakie zadajemy rodz± siê z pytañ, które ju¿ mamy. (…) Nie ma czego¶ takiego jak ¶mieræ tego cia³a, jedyn± ¶mierci± jaka istnieje jest koniec iluzji, koniec strachu, koniec wiedzy, któr± posiadamy o sobie i o ¶wiecie nas otaczaj±cym. (…) My¶l jest czym¶ martwym i nigdy nie dotknie jej nic ¿ywego. W chwili, kiedy my¶l spróbuje dotkn±æ ¿ycia, zostanie zniszczona przez pierwiastek ¿ycia. (…) To co mi siê przytrafi³o, zdarzy³o siê, pomimo wszystko co robi³em, to by³o jak uderzenie pioruna albo jak trzêsienie ziemi. Wszystko co my¶la³em i czu³em wcze¶niej, zosta³o wyrzucone z mojego organizmu. (…) Reinkarnacja jest dla tych, którzy w ni± wierz±. Reinkarnacji nie ma dla tych, którzy w ni± nie wierz±. Ale trzeba zadaæ to fundamentalne pytanie: „Czym jest to, co siê odrodzi? Czy jest co¶ takiego jak „dusza”, „ja” czy „psyche”? To co widzisz, czego do¶wiadczasz, jest stworzone przez wiedzê, jak± mamy o tym pojêciu. U.G. jest jednym z radykalnych przedstawicieli, jak to nazywam (zdefiniowa³em) totalnej ontologii. Wydaje mi siê, ¿e do jego przekazu trzeba w pewnym sensie „dorosn±æ”, aby zrozumieæ jego warto¶æ. Tam, gdzie umiera wszelka nadzieja, dopiero rodzi siê cz³owiek. Jest to bardziej kwesti± czucia, ni¿ intelektu.\nPodobne do¶wiadczenie, wy³onienia siê jestestwa ze zgliszczy, w tym przypadku wymuszone czynnikami zewnêtrznymi i okoliczno¶ciami losu, prze¿y³ Aziz, który jako m³ody cz³owiek zosta³ wmieszany w zamach na marokañskiego w³adcê Hassana II. Zosta³ skazany wraz ze swoimi towarzyszami na powoln± ¶mieræ za ¿ycia i pogrzebanie ¿ywcem, w tajnym wiêzieniu Tazmamart. Pod ziemi±, bez kontaktu ze ¶wiat³em i ¶wiatem zewnêtrznym mia³ umieraæ d³ugo i w mêczarniach. Noc nie by³a noc±, bo nie istnia³y ju¿ ani gwiazdy, ani ksiê¿yc ani niebo. My sami byli¶my noc±. Z nocy stworzone by³y nasze cia³a, oddechy, bicie serca, d³onie b³±dz±ce po ¶cianach, przestrzeñ ogranicza³a siê bowiem do rozmiaru grobu dla ¿ywego. Zastanawiam siê, czy to w³a¶ciwe s³owo, a przecie¿ by³em kim¶ ¿ywym. Znosi³em ¿ycie w skrajnej nêdzy i wyg³odzeniu. Przechodzi³em próbê, która zakoñczyæ siê mog³a tylko ¶mierci±, wszystko to jednak dziwacznie przypomina³o ¿ycie. (…) Oddala³em siê od wszystkiego, a moje cia³o zmieni³o siê w przezroczyst± pow³okê. By³em nagi. Nic do ukrycia. Nic do pokazania. Po¶ród mroków prawda ujawni³a mi siê w swej wspania³ej jasno¶ci. By³em niczym. Ziarenkiem zbo¿a w ogromnym m³ynie, w którym powoli obraca³y siê ¿arna, mia¿d¿±c nas jedno po drugim. Wiele do¶wiadczeñ, które prze¿y³ Marokañczyk, mo¿na uznaæ za mistycyzm wymuszony kolej± losu. W doskona³y sposób zapisa³ to Tahar Ben Jelloun w powie¶ci To o¶lepiaj±ce nieobecne ¶wiat³o, bêd±cej opisem tych wydarzeñ.\nKolejnym z przedstawicieli radykalnego podej¶cia do ontologii by³ Emil Cioran. Jego twórczo¶æ wy³oni³a siê z poczucia bezsensu jakim by³ przepe³niony, podam tylko kilka z setek ciekawszych rozmy¶lañ tego autora. Ludzie nie zamieszkuj± kraju, zamieszkuj± jêzyk.(…) Byæ jak Bóg, nie jak bogowie, oto cel prawdziwych mistyków, którzy mierz± zbyt wysoko, aby przystaæ na politeizm.(…) Religie, podobnie jak ideologie, które odziedziczy³y ich wady, sprowadzaj± siê do krucjat wymierzonych przeciw humorowi. (…) Ten kto prze¿ywa siebie, traci swoj± biografiê. (…) Koniec koñców za spe³nione mo¿na uznaæ jedynie losy tragiczne. (…) Przeznaczeniem ka¿dego jest realizacja k³amstwa, jakie on uciele¶nia, osi±gniecie stanu, w którym pozostaje siê ju¿ tylko zu¿ytym z³udzeniem. (…) Jasna ¶wiadomo¶æ: bezustanne mêczeñstwo, niewyobra¿alny wyczyn. (…) Byæ albo nie byæ. Ani jedno ani drugie. (…) Zadziwiaj±cy brak konieczno¶ci: ¯ycie, improwizacja, fantazja materii, ulotna chemia. (…) W Heraklicie tkwi aspekt delficki i inny, jakby ¿ywcem wyjêty z podrêcznika szkolnego, mieszanina ol¶niewaj±cych przeb³ysków i rudymentów: jest w nim natchniony i belfer. Jaka szkoda, ¿e nie wzi±³ w nawias wiedzy, ¿e nie my¶la³ zawsze poza ni±. (…) Ktokolwiek przeszed³ przez jak±¶ próbê, patrzy z góry na tych, którzy nie musieli przez ni± przechodziæ. Niezno¶ne samouwielbienie zoperowanych. Z tysiêcy pere³ dy¿urnego sceptyka koñcz±cego siê ¶wiata (jak sam siebie okre¶li³), natchnionego beznadziej±, urodzi³o siê wiele prawdy. Radykalizm jego my¶li, mo¿na twierdziæ, zrobi³ z niego europejski odpowiednik U.G., jednak skrajnie neurotyczny.\nPozostaj±c przy postaciach tragicznych, nasze rodzime podwórko pozostawia jedn± tak± osobê, która nie przetrwa³a kontaktu z „totaln± ontologi±/ja¼ni±”. Jest to Edward Stachura. G³êbia jego my¶li i poznawanie natury rzeczywisto¶ci doprowadzi³o go do paranoi i samobójczej ¶mierci. Wobec tego, mo¿na s±dziæ, ¿e nie jest to droga dla ka¿dego. Ja¼ñ jest dyskursywnie niepoznawalna, tak wiêc czy gnostycy, próbuj±cy uratowaæ bóstwo z materii nie s± tak¿e postaciami tragicznymi? Alchemicy wiedzieli, ¿e ich w³asne zbawienie zale¿y od rezultatów ich dzia³añ. Celem zbawienia nie by³ dla nich cz³owiek, tylko zniewolone w materii bóstwo, tak wiêc wyzwolenie bóstwa z ciemno¶ci materii by³o celem. Moim zdaniem s± to rozwa¿ania godne uwagi, jednak równie¿ przedstawiaj±ce punkt widzenia ¶ci¶le dyskursywny, okopany w pojêciach. Widaæ to szczególnie poprzez tworzenie albo raczej zapo¿yczanie ze staro¿ytnych filozofii setek wyrazów i znaczeñ, np. pneuma, psyche, soma itd. S± one tylko punktami wspó³rzêdnych, odno¶nikami, punktami wyj¶cia. W tym miejscu podam ciekawy przyk³ad, jakim jest twórca antropozofii, Rudolf Steiner. Marzy³ mu siê byt doskona³y, cz³owiek/dusza urzeczywistniona/wtajemniczona, jednocze¶nie nie rozp³ywaj±cy siê w absolucie. By³a to kolejna próba na³o¿enia na mapê wspó³rzêdnych, jednak do¶æ po¿yteczna. Gdyby owa filozofia w zachodnim ¶wiecie przetrwa³a próbê czasu, co siê nie sta³o, mo¿e ¶wiat by³by lepszy. Wiêkszo¶æ tych teorii „ju¿ by³a”, kiedy¶, gdzie¶, ezoterycy tworzyli i tworz± Golemy, najczê¶ciej w±tpliwych jako¶ci.\nW tym miejscu muszê wspomnieæ o wybitnym polskim uczonym, prekursorze, którego mam nadziejê, ¿e historia kiedy¶ wyjmie na wierzch. Profesorze W³odzimierzu Sedlaku, który by³ osob± kompletn±, cz³owiek jest „promieniem ¶wiat³a za³amanym w krysztale czasu”. G³êbia my¶li profesora i dorobku naukowego jest na tyle potê¿na i daj±ca nadziejê przysz³ym pokoleniom, ¿e musi zostaæ wyjêta z historii, kiedy¶ w odleg³ej przysz³o¶ci, na pewno nie dzi¶, w czasach cywilizacji wzorowej chlewni, na której profesorowi zale¿a³o. Nie bêdê kontynuowa³ tego w±tku, zainteresowani na pewno odnajd± twórczo¶æ Sedlaka.\nW odniesieniu do mitologii pamiêci warto równie¿ zwróciæ uwagê na stan okre¶lany w filozofiach buddyjskich mianem bardo. W owych systemach jest on wyt³umaczeniem tego, co dzieje ze ¶wiadomo¶ci± w momencie ¶mierci cia³a fizycznego. Buddy¶ci tybetañscy zasadniczo nie robi± wielkiej ró¿nicy miêdzy bardo ¿ycia, my¶lenia/jawy, snu, medytacji, ¶mierci. Na pewnym poziomie wszystkie te zjawiska s± dla nich tym samym. Bardo medytacji okre¶laj± momentem, miêdzy dwoma my¶lami, wyszukiwanym i wychwytywanym przez mnichów, je¶li mo¿na tak to nazwaæ. Wyæwiczeni Tybetañczycy (jak i jogini) poprzez opanowanie w³asnego umys³u treningiem, potrafi± wp³ywaæ na swoje cia³o biologiczne m.in. przez praktyki tummo. W zachodnim krêgu kulturowym przekaz ten pozostawi³, chyba jako pierwszy po II wojnie ¶wiatowej, Franz Bardon. W praktyczny sposób opisa³ okre¶lone czynno¶ci i „treningi”, które Europejczyk musi wykonywaæ, je¶li chce opanowaæ w³asne cia³o i umys³. Czech jako pierwszy na Zachodzie (o ile nie jedyny, po dzi¶ dzieñ) w tak klarowny sposób opisa³ to zjawisko i drogê do jego opanowania. Swoim dzie³em urzeczywistni³ chocia¿by przekaz ¦ankaraczarji: Ja¼ni± tw± wy¿sz± wzno¶ ja¼ñ osobist±, pogr±¿on± w oceanie ¶wiata, id¼ drog± zjednoczenia, d±¿±c do pe³nego samopoznania twej jedno¶ci. Jest to podobny przekaz do s³ynnego Poznaj samego siebie z frontonu wej¶cia do ¶wi±tyni Apollina w Delfach, w której znajdowa³a siê wyrocznia.\nAustin Osman Spare nie spotka³ cz³owieka, który nie by³bym bogiem. Jest to przekaz wtajemniczonego, cz³owieka który, mo¿na twierdziæ, ¿e poj±³ konceptualnie naturê my¶li. Jego Ksiêga rozkoszy stanowi monolog cz³owieka, po konfrontacji z ja¼ni±. Na bazie owych do¶wiadczeñ powsta³o bardzo wiele ciekawych obserwacji i twierdzeñ, dotycz±cych natury cz³owieczeñstwa, jak i ludzkich przekonañ, a tak¿e jêzyka, w którym ka¿dy siebie odnajduje i poprzez niego siebie wyra¿a. Jest to monolog na temat granic umys³u. Spare fenomen „¶miechu buddy” nazwa³ mi³o¶ci± w³asn±: Stan umys³u, nastrój b±d¼ warunki wywo³ane ¶miechem, stanowi±ce zasadê dziêki, której Ego mo¿e osi±gn±æ zrozumienie b±d¼ uniwersalne skojarzenie pozwalaj±ce mu na dokonywanie wtrêtów przed pojawieniem siê jakichkolwiek koncepcji. Kia okre¶li³ absolutn± wolno¶æ zatopienia siê w doznaniu bezosobowego. Ju¿ kabali¶ci w swoich koncepcjach, mówi±cych ¿e ¶wiat jest immanencj± bóstwa, ubieraj±cego przejawienie w swoje szaty (Szechiny), starali siê ukazaæ umys³em dyskursywnym panteizm stworzenia.\nOstatnim przyk³adem, na który siê powo³am i któremu po¶wiêcê najwiêcej miejsca, jest Ernst Jünger. Dziêki bardzo wyostrzonemu intelektowi zawar³ on wiele ciekawych informacji dotycz±cych do¶wiadczeñ na froncie I Wojny ¦wiatowej. W przypadku ¿o³nierza zjednoczenie to nie odbywa³o siê na poziomie „uwolnienia”, lecz absolutnego stopienia siê z rzeczywisto¶ci± (które tak¿e mo¿na poniek±d traktowaæ jako uwolnienie, lecz uwolnienie w dzia³aniu). Takie samo zjednoczenie siê z okre¶lonym momentem, tj. m.in. atakiem na okopy wroga, zapewne wystêpowa³o u ¿o³nierzy frontowych w wielu przypadkach, równie¿ pod wp³ywem adrenaliny (je¶li nie by³o t³umione strachem i wycofaniem), jednak Jünger mia³ na tyle wyostrzony intelekt, aby opis tych do¶wiadczeñ przelaæ na papier w latach pó¼niejszych.\nB³oto, okopy i codzienne obcowanie ze ¶mierci± ukaza³y pisarzowi w sposób dobitny, ¿e cz³owiek jest miar± wszechrzeczy. Sam uwa¿a³ w pó¼niejszych latach swojej twórczo¶ci, ¿e rozbicie naszego pojêcia czasu, samej jego koncepcji, prowadzi do objawieñ, ukazuj±cych zwi±zek jednostki z wszech¶wiatem. Ludzie jako ¿ywe istoty mog± nie tylko zbli¿yæ siê do wiedzy, ale tak¿e i do zrozumienia. W moim osobistym przekonaniu kluczowe jest zrozumienie, ¿e cz³owiek jest immanentn± czê¶ci± rzeczywisto¶ci, nie tylko pojêcie tego w sposób intelektualny, ale tak¿e poznawczy, czego idealnych przyk³adem jest Ernst Jünger.\nDo¶wiadczenia wojenne Jüngera ukszta³towa³y jego prawie 103 letni ¿ywot w sposób diametralny, wyostrzaj±c w znacznym stopniu jego zmys³y i intelekt. Pisarz podczas pierwszej wojny by³ cz³owiekiem m³odym, dwudziestoparoletnim, by³ jednak osob± reprezentuj±c± pewien zbiór warto¶ci moralnych.\nJünger wielokrotnie podkre¶la³, ¿e mêstwo i honor by³y czynnikami, które go napêdza³y w zuchwa³ym nara¿aniu ¿ycia. Przeciwników traktowa³ czêsto w sposób rycerski. W pewnym sensie uwa¿a³, ¿e przeciwników trzeba mieæ takich, aby z ich zwyciêstwa cieszyæ siê tak, jak ze swojego. Twierdzi³ równie¿, ¿e walka okopowa jest najkrwawsza, najdziksza, najbrudniejsza ze wszystkich. Widaæ mieszaj±ce siê tu wysokie idea³y wspó³zawodnictwa ze zwierzêcymi instynktami przetrwania.\nOpis jednego z dziesi±tek szturmów na pozycje wroga przedstawia moim zdaniem idealny przyk³ad ¶wiadomo¶ci ¶wiadka zlepionego z idea³em (ide± któr± reprezentuje dana osoba X, czyli w tym przypadku m³ody Jünger). „W zmieszanych uczuciach wywo³anych pragnieniem krwi, w¶ciek³o¶ci± i nasyceniem alkoholem, szli¶my ociê¿a³ym krokiem, lecz nieprzerwanie na nieprzyjacielskie linie. Obok siebie bi³y spl±tane uczucia, bohatersko boskie i zwierzêce razem zmieszane. (…) Prawa rêka ujmowa³a rêkoje¶æ pistoletu, a lewa trzcinê bambusow±. Pa³a³em niepojêt± dla mnie zaciêto¶ci±. Przepotê¿na chêæ zabijania uskrzydla³a moje kroki. W¶ciek³o¶æ wycisnê³a gorzkie ³zy. Ogromna ¿±dza zniszczenia, ci±¿±ca nad pobojowiskiem, ze¶rodkowa³a siê w mózgach. Tak mogli byæ ow³adniêci namiêtno¶ciami ludzie renesansu, tak móg³ szaleæ Cellini, tak wyj±c uganiaj± noc± wilko³aki, aby piæ krew (…) Fala szturmowa tañczy³a jak szereg widm w bia³ej kipi±cej parze”. Mo¿na wnioskowaæ, ¿e jest to z ca³± pewno¶ci± opis do¶wiadczenia transowego. Jünger zlepia³ siê z pewn± ca³o¶ci±, mam tu na my¶li „racjê Niemców na Wielkiej Wojnie” i w natarciu obudzi³ pierwotne instynkty, jednak jako intelektualista wyznawa³ rycerskie zasady, lecz pod wp³ywem chwili instynkty zosta³y przebudzone. Inny fragment tekstu t³umaczy motywy „sza³u bitewnego”: „Koñcówka walk, ostatni dobieg zdawa³ siê nadchodziæ, tutaj los ludów bêdzie doprowadzony do ¿elaznego za³atwienia: chodzi³o o posiadanie ¶wiata. By³em ¶wiadomy, chod¼ tylko uczuciem znaczenia tej godziny i s±dzê, ¿e ka¿dy wówczas czu³, jak jego sprawy osobiste znikaj± wobec mocy historycznej odpowiedzialno¶ci, jaka na niego spad³a. Kto takie chwilê prze¿ywa³, zdaje sobie sprawê, ¿e historia ludów jednak ostatecznie wzrasta lub pada, zale¿enie od losu bitew.” Pisarz czu³ na sobie, jako na jednostce, odpowiedzialno¶æ ca³ej zbiorowo¶ci. Przy tym cytacie chcia³em zrobiæ ma³± dygresjê, poniewa¿ mo¿na sobie u¶wiadomiæ, co mogli prze¿ywaæ polscy ¿o³nierze podczas kampanii wrze¶niowej. Chcia³em wspomnieæ o Miko³aju Bo³tuciu, generale brygady Wojska Polskiego, który podczas odwrotu, przebicia siê pod Warszawê w okolicach Palmir, 22 wrze¶nia 1939 roku pod £omiankami, w okr±¿eniu, z powodu braku amunicji, stan±³ na czele oddzia³u. Osobi¶cie prowadz±c natarcie na bagnety poleg³ wraz ze swoimi ¿o³nierzami. Jakie uczucia musia³y towarzyszyæ tym ¿o³nierzom w tak beznadziejnym momencie historii. Jaka ¿±dza zniszczenia musia³a w nich buzowaæ wobec naje¼d¼ców, napadaj±cych ich kraj? Mo¿na siê domy¶leæ.\nWracaj±c do Jüngera, kiedy tak naprawdê m³ody ¿o³nierz dozna³ przeb³ysków ¶wiadomo¶ci i rozpoznania prawdziwej natury rzeczywisto¶ci? Moim zdaniem podczas momentów z pogranicza ¶mieci, kiedy uruchomi³ intelekt i móg³ w najg³êbszym stopniu odczuæ bezsens wojny. „Kryjesz siê sam za jak±¶ stert± i czujesz siê ofiar± bezlitosnej ¿±dzy zniszczenia. Z przera¿eniem odkrywasz, ¿e ca³a twoja inteligencja, twoje zdolno¶ci, cielesne i duchowe cechy, sta³y siê absurdalne i zupe³nie bez znaczenia. Kiedy o tym my¶lisz, gdzie¶ indziej, kawa³ metalu, który zamieni ciê w bezkszta³tne nic, mo¿e w³a¶nie obiera swój kurs, twój dyskomfort koncentruje siê w uchu, które próbuje rozró¿niæ wokó³ ogólnego zmieszania, ¶wist ¶mierci spiesz±cej do ciebie. Jest równie¿ ciemno, sam musisz w sobie samym znale¼æ si³ê, by siê broniæ.” Blisko¶æ ¶mierci zbli¿y³a pisarza do przejrzenia prawdziwej natury rzeczywisto¶ci, odartej z konceptów.\nBardzo ciekawym przyk³adem zmieszania odczuæ „ludzkich” ze „zwierzêcymi” s± przemy¶lenia Jüngera dotycz±ce ostatnich dni wojny, ostatnich ataków na wroga. Przypomnê, ¿e by³ on dowódc± oddzia³u szturmowego, podczas ca³ej wielkiej wojny odniós³ liczne rany. „Ka¿dy wiedzia³, ¿e ju¿ nie mo¿emy zwyciê¿yæ, ale przeciwnik musi wiedzieæ, ¿e walczy przeciw ludziom honoru. W tych okoliczno¶ciach wystrzega³em siê, aby mnie nie porwa³ zapa³ szturmowy. By³oby to ma³o taktowe wobec ludzi, których czê¶æ ze strachem o ¿onê i dzieci sz³a na zniszczenie, pokazywaæ, ¿e siê idzie do bitwy z pewnym zadowoleniem. By³o te¿ moj± zasad± nie pobudzaæ do mêstwa wielkimi s³owami, ani nie groziæ tchórzem”. Pisarz nawet w pó¼nych latach, kiedy by³ ju¿ zdystansowany do swoich starych do¶wiadczeñ, broni³ straconego pokolenia swoich poleg³ych towarzyszy broni. A gdyby nam zarzucano, ¿e pochodzimy z czasów surowych i dzia³aj±cych przemoc±, to odpowiadamy: stali¶my nogami w krwi i b³ocie, lecz oblicze by³o wzniesione do wielkich i wznios³ych warto¶ci. Chodzi tu o racjê narodu podczas pierwszej wojny. Jünger porówna³ swoich poleg³ych w licznych szturmach towarzyszy broni do mêczenników, rzucaj±cych siê w ekstazie, poza wszystkim co ludzkie, poza bólem i strachem. Twierdzi³ ¿e „Kiedy siê z czasem ju¿ nie bêdzie rozumia³o, jak cz³owiek móg³ oddaæ ¿ycie za swój kraj, a taki czas nadejdzie, wtedy idea ojczyzny bêdzie martwa”. Moim zdaniem pisarz na froncie wielkiej wojny nie do¶æ, ¿e dozna³ w sposób mniej lub bardziej ¶wiadomy kontaktu z ja¼ni±, to nastêpnie wróci³ do „w³asnego cz³owieczeñstwa”, czyli odgrywaniu roli jako X, jednostka, która ma pewne warto¶ci i jest obywatelem pewnej wiêkszej zbiorowo¶ci ,czyli narodu. Wszystkie te do¶wiadczenia graniczne pozwoli³y mu na twórcze i d³ugie ¿ycie. Oczywi¶cie móg³ mieæ mniej szczê¶cia i polec w machinie wojennej, tak siê jednak nie sta³o.\n„Ekstaza jest niczym innym jak statkiem, który mo¿e nas zabraæ do spokojnego, nieruchomego ¶wiata. Byæ mo¿e wystarczy jednorazowe u¿ycie tego statku.” Tym cytatem chcê nawi±zaæ do stanu „poza my¶lami”, wed³ug buddystów miejsca (przestrzeni) pomiêdzy my¶lami, tak usilnie wyszukiwanego poprzez wielu. Stanu, który, „po powrocie” jest tylko czê¶ci± naszej struktury pamiêci, cz³owieka jako istoty, która ujarzmi³a czas. Do¶wiadczenie pozadyskursywne zawsze bêdzie czê¶ci± dyskursu umys³owego i niczym wiêcej, jak punktem w przesz³o¶ci. Z którego my jako okre¶lony X, mo¿emy wyci±gn±æ wiele wniosków, a przede wszystkim zrozumienie. „Nie istnieje szczê¶liwe stulecie, ale istnieje chwila szczê¶cia i istnieje wolno¶æ w chwili.\t” Tymi s³owami zakoñczê w±tek Jüngera.\nWszystkie te dociekania ogniskuj± siê w obrêbie konceptów umys³u, który to stara siê opisaæ a posteriori stan poza stanem. Jest to wieczny paradoks ci±g³ej mo¿no¶ci. Jedynym narzêdziem, jakie posiada istota biologiczna do opisu jakichkolwiek do¶wiadczeñ, jest umys³ dyskursywny. Umys³ bêd±cy w ci±g³ej mo¿no¶ci siêga do swojej pamiêci, wyjmuj±c z niej zapamiêtane, zgromadzone do¶wiadczenia, sk³adaj±ce siê z sekwencji wydarzeñ, które nast±pi³y jako punkt lub zbiór punktów zwrócony w przesz³o¶ci w odniesieniu do obecnego momentu, bêd±cego ci±g³ym aktem mo¿no¶ci.\nJaki jest sens opisywania do¶wiadczenia pozadyskursywnego, skoro znajduje siê ono poza granicami sensu, gdy¿ jedyne narzêdzie, którym dysponujemy do nadania mu sensu, jest na tyle ograniczone, ¿e w ka¿dej chwili gotowe jest do stworzenia kolejnej mitologii opartej na symbolach przyrodniczych (mitologicznych) lub logicznych. Czy "czyste" do¶wiadczenie pozostanie tylko do¶wiadczeniem biologicznym. Co siê dzieje, gdy wprowadzimy nasze "Ja" (zawarte w umy¶le) w stan, jak to nazwê zerowy, pozbawiaj±c go jakiegokolwiek oparcia i logiki. Stan ten nazwa³em totaln± ontologi± i jest do¶wiadczeniem odczuwalnym, przez organizm biologiczny po wyzerowaniu umys³u. Jako istoty biologiczne jeste¶my „pewnymi” mechanizmami wspó³istniej±cymi z otoczeniem. Sam akt u¶wiadomienia/samo-¶wiadomo¶ci jest w³a¶nie tym „momentem” poza my¶lami, tak bardzo poszukiwanym przez wielu i niemo¿liwym do uchwycenia na sta³e, z powodu naszej natury, jako istot, bêd±cych ci±g³± zmian±, ci±g³ym aktem mo¿no¶ci. Bóg Odyn czêsto podró¿owa³ po ¶wiecie pod wieloma postaciami, zwano go m.in Grimnirem (zamaskowanym), nie pozostawa³ nigdy bezczynny, najczê¶ciej siê przemieszcza³ poszukuj±c wiedzy, tak wiêc w pewnym sensie by³ demiurgiem rzeczywisto¶ci, któr± tworzy³. U.G. Krisznamurti w m³odym wieku, gdy spotka³ Ramanê Maharisziego, zapyta³ go, czy mo¿e mu daæ rzecz zwan± o¶wieceniem? Mahariszi odpowiedzia³, ¿e mo¿e mu j± daæ, ale czy bêdzie potrafi³ j± wzi±æ? U.G. dosta³ wtedy pierwszy raz „prawym sierpowym”, który go zahartowa³. Moim zdaniem nawet najbardziej ambitni psychologowie, jak James Hillman czy Stanislav Grof, mog± siê tylko otrzeæ o sens tego, co wykracza poza zrozumienie.\nNa zakoñczenie chcê powo³aæ do ¿ycia swoj± w³asn± koncepcjê, któr± okre¶li³em mianem mitologii pamiêci. Owego Golema/koncepcjê ka¿dy musi stworzyæ sam dla siebie z osobna. Bo tak naprawdê jedyne nasze „znane” s± zawarte w naszej pamiêci i na bazie tego tworzymy nasze w³asne mitologie/do¶wiadczenia, warto mieæ to na uwadze.\nGershom Scholem, O mistycznej postaci bóstwa, Warszawa 2010.\nPeter Sloterdijk, Stres a wolno¶æ, Warszawa 2018.\nW³odzimierz Sedlak, Inn± drog±, Warszawa 1988.\nKazimierz Dymel, Sk±d ten blask, profesorze Sedlak?, Lublin 1988.\n¦ankaraczarja, Klejnot M±dro¶ci Wschodu, przek³ad i obja¶nienie: Józef ¦witkowski, Katowice 1924.\nErnst Jünger, Ksi±¿ê piechoty (W nawa³nicach ¿elaza), wyd. II, t³um. pp³k dypl. Janusz Ga³adyk, Warszawa 1938.\nErnst Jünger, Wêze³ gordyjski. Eseistyka lat piêædziesi±tych, Kraków 2013.\nErnst Jünger, Szklane pszczo³y, Kraków 2017.\nU.G. Krishnamurti, My¶l jest twoim wrogiem, Bydgoszcz 2010.\nAustin Osman Spare, Ksiêga rozkoszy, przek³ad: Krzysztof Azarewicz, Warszawa 2005.\nEmil Cioran, Wyznania i anatemy, Warszawa 2018.\nLudwik Wittgenstein, O pewno¶ci, Warszawa 2014.\nJoseph Campbell, Bohater o tysi±cu twarzy, Kraków 2013.\nTahar Ben Jelloun, To o¶lepiaj±ce, nieobecne ¶wiat³o, Kraków 2018.\nJean-Jacques Rousseau, Przechadzki samotnego marzyciela, Warszawa 1967.\nAgnieszka Kozyra, Filozofia nico¶ci Nishidy Kitaro wraz z przek³adem wybranych esejów, Warszawa 2007.\nKorekta przez: Radek Ziemic (2020-05-02)