Trefl Sopot 2018/2019 - Basket-Forum.pl\nPost autor: Broodas » 04 cze 2018, 23:25\nMistrz Polski znany (gratulacje dla Anwilu), a my już dawno na rybach, więc czas rozpocząć nowy wątek. Za chwilę będziemy mieli 10lecie rozłamu - tempus fugit, aeternitas manet.\nPoprzedni sezon został zanalizowany. Drugi rok z rzędu brakowało niby niewiele do PO, ale ani razu brak awansu do PO nie był dziełem przypadku lub też nie był spowodowany jakimś pechem. Raczej konsekwencja popełnionych błędów. Zresztą też nie róbmy jaj, awans do PO jest sukcesem jeśli w nim się coś zagra (wyciągnie mecz, powalczy w pozostałych), a nie od razu baty. Dlatego czy ten Trefl był na 8 miejscu czy 9/10 to aż tak nie robiło.\nPóki co wiemy, że odchodzą niektórzy Polacy, tj. Mielczarek i Karolak. Mielczarek miał tłusty kontrakt, a nie dawał tyle ile powinien. Karolak był spoko, ale imo został w drugiej połowie sezonu stłamszony przez Love'a i niezrozumiałą miłość trenera do Śmigielskiego. Tak czy siak to taki gracz jak Michalak, tzn. zawsze będzie się wydawało, że gra poniżej swojego potencjału i tak samo było w Treflu.\nOdchodzą wszyscy obcokrajowcy. Easy come, easy go jak co roku. Jakby nie patrzeć, w najważniejszym meczu sezonu ( z Wilkami) zawiedli wszyscy, także jakiegoś żalu nie ma. Byli w miarę trafieni, lecz każdy z nich miał jakieś "ale". Trotter robi się coraz starszy i przez to słabszy, Love był spoko jak na cenę, za którą grał (teraz wyglądałoby to inaczej), a Zack był taki jaki miał mniej więcej być. Spodziewałem się, że będzie twardszy, a niestety, w kluczowym meczu 150letni Harris zjadł go i wypluł.\nCo jeszcze wiemy? Że Stefański się waha co dalej. Możliwy koniec kariery - fakt jest brutalny, Stefan jest już nieprzydatny. Ponadto kontrakty mają Kolendowie, Kulka i...Śmigielski.\nTrener? Oficjalnie nic nie wiadomo. Na moje Kloziński zostanie. Czy to dobrze? Nie wiem. Wiem tyle, że praca z Dylewiczem dla tak młodego gościa to trochę mina.\nPlotki? Milan Milovanović z Polpharmy. W sumie podobny do Zacka. Trochę silniejszy, ale ciut mniejszy. Chyba bardziej utalentowany w ataku. Szału nie będzie, tragedii też nie.\nDylewicz nie ma kontraktu, ale niemal na pewno tu zostanie.\nCo bym chciał? 4 naprawdę sensownych obcokrajowców(C, C/PF, SG/SF i PG), Kulka, Dylewicz, 2xKolenda, Śmigielski, jeszcze jeden sensowny Polak (może Jeszke na SF/PF), Motylewski, Walda i Pułkotycki.\nCo będzie? Znając życie tych obcokrajowców będzie dwóch (zresztą pewnie skauting na poziomie wzięcia kogoś z naszej ligi), a reszta to jakieś orły pokroju Jareckiego, Jakóbczyka, czy innego Dłoniaka.\nTak czy inaczej na tą chwilę\nBracia Kolendowie to kapitalna baza by zbudować coś fajnego w Sopocie. Mam jednak obawy, że skończy się jak zawsze i wciąż będziemy tkwić w tym beznadziejnym marazmie.\nP.s. Nazwiska, które wpadły mi w oko w zeszłym sezonie i które ewentualnie widziałbym w TS to ktoś z grupy Milovanović, Marelja, Ayers, Thomasson. Moim zdaniem żaden PG z ligi nie powinien wchodzić w grę (oczywiście biorąc pod uwagę możliwości- czyli wszystkie Johnsony, Coseye, Florence czy Lewisy odpadają).\nPost autor: bulek » 08 cze 2018, 10:27\nCoś myślę, że wszelkie rozważania na temat składu nie mają sensu, bo jak zwykle mamy działaczy, którzy niewiele robią.\nWywiad z Dylem rzuca nowe światło. Budżet niższy, skład młodszy (co w sumie wadą nie jest, gdyby wynikało to z chęci a nie z konieczności), a sam Dylu widać, że z chęcią by powalczył jeszcze o wyższe cele, dlatego jeśli i on odejdzie, to to już będzie zupełna degrengolada.\nTymczasem odchodzi także Ali Walda, wywalają go po 21 latach pracy dla klubu (!). Tak naprawdę ja nie wiem, czy komukolwiek zależy na tym, by ten klub funkcjonował, nie mówiąc o normalnym funkcjonowaniu, bo normalnie to już było.\nPost autor: Broodas » 23 cze 2018, 10:03\nPoza odejściem Aliego (shame on Trefl) dzieją się nie najgorsze rzeczy.\nhttp://polskikosz.pl/damian-jeszke-blis ... -karolaka/\nOczywiście Jeszke to nie byłoby zastępstwo za Karolaka, tylko za Mielczarka. Dobry pomysł.\nStefan zakończył karierę. Dzięki za wszystko.\nDylewicz jest blisko odjeścia (odszedł), co jest symboliczne, ale ze sportowo-finansowego punktu widzenia jest moim zdaniem na plus. Jeśli Jeszke się potwierdzi to tak naprawdę wszystko będzie się rozbijać o to, czy skład zostanie zapchany jakimś polskim szrotem, czy jednak sięgniemy po 3 sensownych obcokrajowców, tzn. widzę 3 miejsca PG, SG i C/PF. Aczkolwiek można sobie wyobrazić sytuację, w której dajemy grać więcej Łukaszowi Kolendzie i przychodzi tylko dwóch stranieri - combo i C/PF + jakiś polski zapychacz pokroju Jareckiego.\nPost autor: Mikora » 23 cze 2018, 10:52\nJak dobrze,że Stefan zakończył karierę. Oczy i zęby bolały jak się patrzyło na jego grę.\nPost autor: Broodas » 27 cze 2018, 18:14\nJeszke potwierdzony, a zamiast Dyla ma przyjść Leończyk. Jutro konferencja z nowym graczem.\nPost autor: anwil88 » 30 cze 2018, 4:11\nA więc po przeczytaniu wywiadu z prezesem https://sportowefakty.wp.pl/koszykowka/ ... lu-na-lata\nTrefl szuka już tylko 2 zawodników na pozycję 1 i 2\nSkład więc będzie wyglądał mniej więcej tak :\n1 ? ??/Kolenda\nRobi szał czy nie ? Jak to oceniacie ?\nPost autor: Broodas » 31 lip 2018, 10:26\nW tzw. międzyczasie do Trefla przyszedł Vernon Taylor. Lekka niespodzianka, bo to człowiek z dobrymi statystykami z niezłej ligi belgijskiej (półfinalisa ligi). Ma statystyki zbliżone do...Puntera kiedy ten przychodził do Polski, aczkolwiek Punter na pewno był bardziej uzdolniony, młodszy, no i z silniejszej drużyny. Tak czy siak transfer bardzo na plus. Z tego co widziałem poszczególne mecze to Taylor jest podobny do Love'a tylko ciut wyższy. Bardzo dobra gra z piłką, duża szybkość, dobra półdycha i niezły procent za trzy - aczkolwiek te rzuty za 3 to tak jak u Love'a, wpadają głównie te uncontested, gdzie jest trochę czasu na złożenie się. Obrona przyzwoita, ale na pewno nie jest to stopper.\nDruga kwestia to odejście zawodnika FD8. W dodatku do Arki Gdynia. Sytuacja trudna do oceny i niejednoznaczna. Obrazek pt. Filip grający do końca kariery w Sopocie jest piękny i każdy chciałby go zobaczyć. Niestety to tylko obrazek, bo jest też rzeczywistość i ambicje sportowe klubu. Rzeczywistość to nieobroniący PF, słaby mentor, w ataku coraz bardziej jednostronny (i coraz częściej zawodzący w ważnych meczach) i mający wciąż ambicje grania 30+ minut na parkiecie. Do tego, co oczywiste nietani, a także jak zawsze mający swoje zdanie, co przy młodym trenerze bez nazwiska nie jest niczym dobrym. Moim zdaniem ambicje sportowe klubu (które widać cały czas są, choć zupełnie nie idą w parze z budżetem) z posiadaniem Filipa ostatecznie rozminęły się.\nJakby to powiedzieć...sportowo ruch się broni, bo moim zdaniem ten zespół będzie silniejszy z Leończykiem. Natomiast wizerunkowo jest mocno tak sobie.\nP.s. Filip, no ale do Arki?...\nP.s.2. Moim zdaniem to rozwiązanie wcale nie wyklucza koszulki pod dachem.\nPost autor: Padre » 02 sie 2018, 14:11\nBędą jakieś oświadczenia, oświadczyny, czy jak tam zwał?\nTrefl bez Dy;a powalczy o p-o?\nPost autor: Broodas » 02 sie 2018, 15:55\nNie wiem po co Trefl ma się bić na jakieś oświadczenia, czy inne gierki. Gracz w takiej sytuacji zawsze wygrywa.\nNikt nie miał po prostu jaj w Treflu by powiedzieć "Dylu, sorry, ale Twój czas w Treflu dobiegł końca. Cześć". i na tym polega problem. Ja nie uważam jego odejścia za jakąś tragedię, czy strzał w stopę, ale widzę, że takie są reakcje znaczącej części środowiska sopockiego.\nJa tam uważam, że z Dylem w składzie mielibyśmy powtórkę z poprzednich sezonów. Czy teraz będzie inaczej? Trudno mi powiedzieć, ale jeśli ten skład jest zbudowany za mniejszą kasę to wygląda to dość obiecująco.\nCzy będą PO? Zobaczymy jakiego znajdą PG. Ostatnio człowiek się napalał na dobrego PG, a przyszedł Brandon Brown. Nie mam żadnych oczekiwań. Jeśli przyjdzie ktoś tego pokroju to PO, pomimo sympatycznego składu, nie zrobimy.\nDruga sprawa, że brak drugiego C będzie doskwierać. Leon coś tam pogra na C, ale to raczej powinien być wyjątek. Ergo- może się okazać, że w grudniu/styczniu wyskrobią jakiegoś niekumatego skoczka albo nieruchawego Serba (bo za niewielkie pieniądze są tylko takie egzemplarze).\nP.s. Mam ideę fixe by oddać tego Kulkę gdziekolwiek, postawić na Kolendę jako pierwszego PG z uzupełnieniem/mentorem Skibą, natomiast kasę przeznaczyć na 5/4.\nEdit: Już jest oświadczenie.\nPost autor: Broodas » 27 sie 2018, 23:04\nGadam sam ze sobą. Cóż...\nNowy PG. Ian Baker. Trefl oczywiście ryzykuje, natomiast wygląda to obiecująco. Generalnie Partizan się raczej nie myli jeśli chodzi o Rookies (np. po Bakerze ściągnęli Nigela Williamsa-Gossa...żeby stonować nastroje, NWG miał lepsze papiery z NCAA od Bakera) i skoro brali go na 2 lata, tzn., że liczyli, że:\na) będzie kozakiem\nb) pchnie się go gdzieś dalej w drugim roku (tak mniej więcej funkcjonuje w ostatnim czasie Partizan)\nZatem zakładając, że Baker jest zdrowy to mamy zawodnika z potencjałem na fajne granie. Oczywiście wątpliwości jest dużo, bo rok bez gry, brak ogrania w Europie(czy w ogóle w pro koszu), zaleczenie kontuzji?, natomiast w sytuacji braku jakiejś wielkiej kasy to takie próby trzeba podejmować.\nW sumie to szkoda, że nie udało się wziąć go na 1+1. Jakby wypalił to mieliby PG za rok (ew. mogliby go sprzedać), a jak nie to tak czy siak sajonara.\nPost autor: Fi_Mi » 28 sie 2018, 18:02\nTrauma po ostatnim sezonie minęła, zniechęcenie powoli ustępuje miejsca nowej nadziei... Wiem, naiwne to, przez ostatnie dwa sezony było wiele okazji żeby potłuc różowe okulary, jednak serce nie sługa i natura kibica zwycięża... Czas coś skrobnąć, po to choćby, żeby Broodas nie czuł, że pisze do lustra...\nPierwsza rzecz. Informacja o pozostawieniu Klozińskiego (i to na dwa lata) po doświadczeniach sezonu 2017/18 mogła oznaczać, że:\na) albo naprawdę nikt w klubie nie wyciąga wniosków, ewentualnie nikomu nie zależy na rozwoju;\nb) albo będzie rewolucja.\nJak się okazało, wygrała opcja b). Dziś, po ogłoszeniu (teoretycznie) ostatniego transferu można powiedzieć, że coś w końcu drgnęło. Jest szansa na zmianę, a przynajmniej na wytyczenie kierunku i ruszenie z miejsca. Cięcia poszły głęboko, z pewnością blizny będą się goić jeszcze przez jakiś czas, zwłaszcza, że będzie w sezonie kilka okazji do drapania i jątrzenia. Czy ta wielopoziomowa ekstrakcja się opłaci? Zobaczymy za jakiś czas, jedno jest dla mnie pewne - kontynuacja na dotychczasowych zasadach, z ikonami stawianymi ponad klub, zespół i trenera, w dodatku otaczanymi przepłaconymi weteranami (AM) prowadziła donikąd. Niby można było próbować naśladować d.Asseco i na bazie braci Kolendów tworzyć całkowicie polski zestaw, ale to już było i raczej nikt by się na to drugi raz nie nabrał, poza tym to też w dłuższej perspektywie droga donikąd. Klub wciąż ma jakieś ambicje, może i nie do końca dostosowane do finansowych możliwości, ale przynajmniej nie słychać już o mitycznych pucharach za 3 lata. Z odejściem ostatnich weteranów dawnych czasów znikną też, mam nadzieję, łzawe euroligowe wspominki, a zacznie się normalna codzienna praca. Według mnie decyzje które podjęto tego lata dają nadzieję na zbudowanie czegoś sensownego i skutecznego w działaniu, co da efekty jeśli nie w tym sezonie to za rok. Jeden bardzo prosty warunek: konsekwencja w słowach i czynach. No i jeszcze coś. Odejście Dylewicza, ale też Waldy, pokazują, że "u góry" też następuje zmiana pokoleniowa...\nMoje opinie o nowym składzie trochę później.\nPost autor: Jall » 28 sie 2018, 22:11\nNadal nie wiem jakim klubem jest Trefl, jakoś nie przekonuje mnie nowy prezes, za kazdym razem gdy go widzę i słyszę, mam wrażenie że odrabia pańszczyznę, rzucony na "odcinek koszykówki". Mam nadzieję że sie mylę..\nRuchy kadrowe z weteranami Ok, postulowałem emeryturę dla FD i MS oraz rezygnację z AM juz dawno.\nTrener - czy na pewno wyciaga z zespołu więcej niz tylko suma umiejętności graczy? Nie mam pewności, raczej ruch zachowawczy, ale dobra, do zaakceptowania.\nChyba zapadła decyzja gry wąskim składem, bo w Kulkę i Motyla już nie wierzę.\nWięcej o składzie nie napisze bo naprawde nie wiem co z tego będzie.\nPost autor: Broodas » 02 wrz 2018, 12:08\nKtoś oglądał sparingi Trefla w Toruniu? Jak wyglądają nasi obcokrajowcy? Łukasz Kolenda da radę grać obok Bakera?\nP.s. Kurde bele, jak Kloziu widzi DJ głównie na PF to ten Kulka jest zupełnie zbędny.\nPost autor: Fi_Mi » 02 wrz 2018, 22:53\nJa nie oglądałem, ale, parafrazując mistrza Freda, znam kogoś kto oglądał i opowiedział mi to i owo\nŁukasz na pewno będzie czasem grał obok Bakera (jako SG). W U20 sporo czasu spędzał w takim ustawieniu i dobrze to działało. Każdy trener chce mieć combo które swobodnie zagra 1x1 i p&r ale też poradzi sobie bez piłki. W ataku to może być bardzo skuteczne ustawienie (z Toruniem padły z tego jakieś trójki chyba), pytanie czy nie będzie problemów po stronie D. Łukasz jest szybki na nogach i wystarczająco wysoki nawet jak na SG (na oko już bliżej 195 niż 190), ale jeszcze może mu brakować siły w pojedynkach 1x1.\nCo do Jeszke, tu może być problem. Na 1/2 pewniakami są Ian Łukasz i Vernon, na 2/3 Michał i Śmigło (najlepszy strzelec w Toruniu, podobno odżył, trener ewidentnie ma do niego słabość... no zobaczymy...). Pod koszem Leon i Milan i dziura straszna na rezerwie. Trzeba zadać sobie pytanie czym Damian może wygrać rywalizację na SF ze starszym Kolendziakiem i ze Śmigielskim. Na plus lepszy rzut i warunki fizyczne, ale gra z piłką i obrona to nie są jego najsilniejsze strony. Za to przy PL&MM potrzebny jest stretch four i tu Damian jest pewniejszym wyborem niż Kulka. Ale czy tak będzie? Strasznie brakuje tu rezerwowego centra i to może mieć negatywny wpływ na pozycję Jeszke. Motyl dopiero będzie musiał udowodnić że może choćby wejść w buty Stefana z ostatnich dwóch sezonów, a pamiętamy jaki to był poziom... Pojawia się problem z kim Damian miałby grać w parze pod koszem? Raczej nie z Leonem, to już na pierwszy rzut oka wygląda bardzo słabo w D. Wyjścia są dwa. Albo Kulka da radę te 10-15 min jako fałszywy center (wymiennie 4/5 obok Leona), z małą pomocą Motyla, albo wcześniej czy później pojawi się rezerwowy center, nawet za czapkę śliwek. Z tym że na dziś ta czapka podobno pusta i nawet pestek nie zostało.\nPolacy zaczęli treningi tydzień wcześniej, poza tym Leon i Jeszke w wakacje byli na GetBetter a młodzi (+ Smigło) pracowali z Roszykiem i mieli indywidualne programy lub kadry. Po Vernonie i Milanie widać było ponoć ciężkie nogi, ale to minie. Najważniejsze że obaj (obok solidnej jakości sportowej) wyglądają na bardzo pozytywnych gości którzy chcą pracować, grać w obronie i grać z zespołem. Baker fizycznie bez zarzutu, a tu były największe wątpliwości. Na boisku nie podpala się, rozumie o co chodzi w koszykówce, na pewno nie jest to jeździec bez głowy ani streetballer spod Maca. Z okolic ławki dochodzą informacje że nie ma problemu z przyswajaniem taktyki, zobaczymy jak będzie dalej. Ważne: dał radę w końcówkach obu meczów, na spokoju trafiał wolne. Jak na bodaj 3 dni treningów z zespołem wygląda to obiecująco.\nMoże uda się w piątek pojechać do Koszalina.\nPs. Kulka miał ważny kontrakt a po ostatnim sezonie chyba niezbyt wiele innych opcji, poza tym on generalnie wygląda na kogoś kto nie lubi opuszczać swojej strefy komfortu. Zobaczymy co pokaże - jeśli tyle co do tej pory jako senior to pewnie po sezonie będzie szukał swojej szansy gdzieś w 1 lidze. A może i szybciej.\nPost autor: Broodas » 03 wrz 2018, 9:40\nCieszy ten Baker. O Taylora i Milana byłem w miarę spokojny, aczkolwiek Milan ma wadę w postaci tendencji do zbierania głupich fauli, co w przypadku takiej kadry (braku zmiennika) może być problemem. Co tu dużo mówić, Baker ma takie CV i rekomendacje, że jeśli wszystko jest z nim OK i nie odbije mu (pierwszy sezon poza USA, facet grał w New Mexico, a tu będzie -10 stopni itd.) to może zostać graczem, którego zapamiętamy na długo.\nJeśli się okaże, że 90% minut na 1/2 zabiorą ŁK i Amerykanie to wiadomo, że na SF polatają Michał ze Śmigłem, a wtedy Jeszke dubluje się całkowicie z Kulką. Moim zdaniem Leończyk jest zdecydowanie najbardziej predysponowany do gry przez kilka minut na C z tego całego zestawu czwórek. Prawdę powiedziawszy nie wyobrażam sobie tam Kulki. Niezależnie od tego jak będziemy mieszać to i Kulka i Jeszcze będą musieli zagrać obok Leona(lub Motyla) przez kilka minut. Cóż...trzeba będzie to jakoś w D przeżyć. O tyle plus, że wygląda na to, że pierwsze linia Trefla raczej nie sprawia wrażenia jak zestaw pachołków do mijania.\nOczywiście będziemy stękać na brak drugiego C i na wąską ławkę. Jednak jak popatrzymy na naszych rywali to mało (mówię tu o drużynach, które pozycjonuje się na miejscach 7-12), która drużyna ma wartościowego zmiennika dla swojego pierwszego centra. A i ci centrzy z s5 to głównie "zbieracze" i finisherzy w odległości 2 metrów od dziury. Zobaczymy.\nZ tego co wiem w kasie pusto, ale może w styczniu pojawią się jakiekolwiek dzięgi i jakiegoś budżetowego drwala, który poprawie porusza się w obronie uda się znaleźć.\nPost autor: Fi_Mi » 03 wrz 2018, 12:40\nJa się tak bardzo nie boję o D. Motyl z tego co widziałem z Astorią schudł kilka kilo, jest wyraźnie szybszy, naprawdę nieźle funkcjonuje nawet w agresywnej obronie p&r. To że da radę prze kilka minut pomasować się pod koszem z klockami typu Ratajczak czy nawet Frazier udowodnił już rok temu. Problemem jest atak a dokładnie mówiąc niski poziom talentu i całkowity brak ogrania na tym poziomie co powoduje że z nim na parkiecie w Toruniu zespół jak słyszałem grał w ataku w czwórkę bo np nie łapał prostych piłek. Potrafi postawić bardzo dobrą zasłonę, ale potem już zaczynają się schody... Pytanie: czy (i kiedy) jest w stanie osiągnąć poziom choćby Romka Szymańskiego?\nPost autor: Jall » 03 wrz 2018, 14:14\nMyślę że trzeba sobie jasno powiedzieć, że Kulka i Motylewski osiągnęli już wszystko na co ich stać i więcej nie będzie.\nTo nie jest poziom PLK.\nPost autor: piohost » 07 paź 2018, 21:45\nPost autor: Jall » 16 paź 2018, 12:00\nMichał Kolenda na minimum dwa miesiące out, zatem zostaje nam pięciu i pół graczy:\nŁ. Kolenda, Baker, Taylor, Leon i Milovanovic, pół to Jeszke który nie wie co grać a trener ani koledzy mu za bardzo nie pomagają\nplus Śmigło czyli dwójka bez rzutu i głowy\nplus Kulka czyli niewiadoma czy z lepszymi niz Spójnia zaistnieje\nplus juniorzy i Motyl\nmożna powiedzieć Spartanie pod Termopilami\nPost autor: Fi_Mi » 16 paź 2018, 15:59\nNo ale to samo by można by napisać po kontuzji każdego z podstawowych zawodników w większości klubów w tej lidze. Krótka kołdra, widać to po rezerwach. Brak starszego Kolendy otworzy miejsce na SF dla Jeszke, czy z tego skorzysta - zobaczymy, na razie jest zaskakująco pasywny. Oby Milan wrócił, bo granie w 8 to jednak proszenie się o kolejne kontuzje. Aha, i po tym co na razie pokazał Motyl można mieć nadzieję, że da więcej niż juniorzy.\nPost autor: Jall » 16 paź 2018, 17:54\nMiejsca i minut u nas nie brakuje, w ostatnim meczu nie było MK ani MM a Jeszke zagrał tylko 13 minut.\nMeczu nie widziałem ale patrząc tylko po rozkładzie minut na PF/C to Jeszke ani przez chwilę nie grał na SF. Dziwne.\nPost autor: Fi_Mi » 16 paź 2018, 18:39\nFakt, dziwne, prawdopodobnie Kloziu postawił tu na Śmigła bo Damian ma problem z obroną niższych i szybszych graczy na pozycji 3. Cóż, o tym czy łatwiej mu się broni wyższe i bardziej fizyczne trójki przekonamy się już w sobotę jak przyjadą Kostek i Zyzio junior. Inna sprawa że defensywa Piotrka w meczu ze Spójnią też nie powalała, ale to już chyba kwestia ślepej wiary trenera.\nPost autor: Jall » 20 paź 2018, 17:39\nAnwil nas dzisiaj rozjechał z uśmiechem na ustach jakością i głębokością składu, wynik nie oddaje różnicy klas.\nGraliśmy jak moglismy, kontuzje Milovanovica i M. Kolendy a w efekcie łatanie dziur Leonem, Kulką i Jeszke nas dzisiaj zabiło.\nSzczególnie Kostrzewski i Zyskowski przeszli jak walec przez naszych rzucających którzy grali na SFie.\nBrak starszego Kolendy i Jeszke na tej pozycji spowodował że ta dwójka rzuciła nam 25 punktów.\nMichalak i Simon kolejne 25 na SG. Oczywiście jakość ale również siła i centymetry zrobiły swoje.\nM. Kolenda out na dwa miesiące, mam nadzieję że w końcu wróci Milovanovic i Jeszke pogra na SF, inaczej słabo to widzę.\nLeon i Kulka walczyli pod koszem na miarę swoich centymetrów i kilogramów i wyglądało to paradoksalnie lepiej niż Taylor czy Śmigło na SF.\nCzemu znowu tylko 16 minut Jeszke? Ok skuteczność słaba ale może by chociaż pobronił na SF.\nMłodszy Kolenda słabo, nie tylko skuteczność ale również podpalanie sie i niewymuszone błędy. To niech pójdzie w koszty, będzie lepiej w dalszej części sezonu.\nJedyny plus w Treflu w dzisiejszym meczu to Kulka.\nW wątku Anwilu razor tradycyjnie jedzie po nim jak po starej kobyle ale muszę sie tym razem nie zgodzić.\nSam wcześniej napisałem że nie mam oczekiwań wobec Kulki i nagle ożyła nadzieja że może jednak. Chciałbym musieć odszczekać.\nMecz przeciwko Spójni bardzo dobry ale to outsider, byłem ciekaw jak będzie dzisiaj. Cyferki bardzo dobre ale ważniejsze że widziałem WALKĘ!\nStarał się, były jakies akrobatyczne walki o piłkę, dawał w miarę radę przeciwko gościom cięższym o 20 kilogramów.\n13 + 7 w 22 minuty przeciwko Spójni i 12 + 8 w 28 minut przeciwko Anwilowi, z dobrą skutecznością i rozsądną selekcją budzi nadzieję że może coś jednak pokaże w tym sezonie.\nPost autor: Fi_Mi » 20 paź 2018, 17:58\nPost autor: piohost » 20 paź 2018, 22:16\nKońcówka Trefl v Anwil


Zapomnieć o przeszłości - Samantha Young - Książka - Bonito\nNumer ISBN: 978-83-8053-698-2\nKod paskowy (EAN): 9788380536982\n„Samantha Young jest mistrzynią gorących scen miłosnych” – „Once Upon a Twilight”.\nData: 12.06.2020 15:11\n"Zapomnieć o przeszłości" to pierwsza książka tej autorki, jaką miałam okazję przeczytać. Bardzo ciekawa historia. Książka porusza wiele tematów, m.in. niestabilność emocjonalną, jaką cechuje się lodowaty i humorzasty Carraway, a także temat samotności, którą nosi w sobie Alexa. Powiem szczerze, że podobał mi się kontrast między głównymi bohaterami, różność ich charakterów. Ciekawie przedstawiona nie do końca jasna dla Alexy relacja, jaką ma z Cainem - relacja gwałtowna, zmienna, wybuchowa, przepełniona najróżniejszymi emocjami.\nData: 06.04.2020 19:53\n'Zapomnieć o przeszłości'\nData: 29.03.2020 18:18\nUwielbiam to, że Samantha Young potrafi napisać historię, która jest czymś więcej niż tylko romansem, która ma w sobie coś wyjątkowego, co chwyta za serce. „Zapomnieć o przeszłości” było połączeniem niepokoju, napięcia, humoru i doskonałego związku. Samantha Young przedstawiła gorącą, dobrze przemyślaną historię z dodatkowym elementem tajemnic. Pokochałam od razu zarówno główne postacie, jak i drugorzędnych bohaterów. Napięcie między Alexą i Cainem było dobrze rozwinięte, a niektóre momenty naprawdę gorące.\nOto historia Alexy Holland, która stanęła twarzą w twarz z mężczyzną, którego jej rodzina skrzywdziła wiele lat temu. Przez długi czas Alexa uważała, że jej ojciec jest bohaterem. Dopóki nie poznała prawdy o swojej przeszłości i nie odkryła, że popełnił on wiele błędów, a najgorszy z nich zniszczył rodzinę i życie małego chłopca. Teraz jedno przypadkowe spotkanie łączy ich razem. Tyle, że Caine Carraway nie jest już małym chłopcem, jest samozwańczym człowiekiem i miliarderem. I nie chce mieć nic wspólnego z Alexą. Ale życie stawia ich ponownie na tej samej ścieżce i ostatecznie zakochują się w sobie. Alexa chce uleczyć grzechy ojca i uszczęśliwić Caine'a, ale ten jest dość nieugięty w swoim pomyśle, że nie jest tym mężczyzną, którego tak naprawdę Alexa pragnie. Zbyt mocno złamał swoją przeszłość. A kiedy zakochujesz się w kimś, kto nie chce przyznać się do możliwości miłości, jak długo jesteś gotów walczyć, kiedy za każdym razem, gdy to robisz, zostajesz odepchnięty?\n„Zapomnieć o przeszłości” to jedna z tych książek, które mają bohatera, którego czasami lubiłam nienawidzić, a przez to tak bardzo kochałam. Alexa Holland jest asystentką popularnego fotografa. W ciągu ostatnich miesięcy jej życie uległo zasadniczej zmianie. Caine robi wszystko, co w jego mocy, aby utrudnić życie Aleksie. Ale pod tym wszystkim bardzo ją pociąga. Możesz po prostu poczuć napięcie seksualne promieniujące między nimi obojgiem. Kiedy w końcu się zapali, następuje wielkie wow. Uwielbiam romanse typu biurowego i relacje miłość/nienawiść.\nUwielbiałam patrzeć, jak związek Caine'a i Alexy rośnie. Wkrótce Caine naprawdę zaczął ją widzieć. Nie jako Alexę Holland, ale Alexę. Po prostu Alexę. Ich związek miał tak wiele skomplikowanych aspektów. Miało to wiele powagi, tajemnice rodzinne itp., ale podobało mi się także to, że łączy je humor. A wszystko to oplata się wokół miłości.\nSzczerze wierzę, że jest to jedna z tych książek, w których nie ma znaczenia, w jakim jesteś nastroju, ponieważ możesz zacząć ją czytać w dowolnym momencie i łatwo dać się porwać wciągającej historii i jej uroczym bohaterom. To zabawny, seksowny, a zarazem emocjonalny romans biurowy z „kochankowymi wrogami”, który był dla mnie bardzo przyjemną lekturą. Naprawdę podobały mi się obie główne postacie, kierunek, w którym opowiedziana została ich historia, przekomarzanie się między bohaterami i oczywiście gorące sceny erotyczne. Uwielbiam styl pisania Samantha Young, jej książki zawsze mają dla mnie wielki przepływ.\nTo była bardzo dobra lektura. Jest to nieco inny styl pisania, niż ten, jakim zwykle posługuje się Samantha, ale autorka napisała tę książkę niesamowicie, co dowodzi tylko, że potrafi być bardzo wszechstronna w swoich opowieściach i zawsze zapewnia dobrą historię romansu. Polecam serdecznie. Warto po nią sięgnąć.


rehabilitacja fizyczna - CU, CD i inne zapalne choroby jelit\nPost autor: gilbi » 14 lut 2007, 16:06\nja znowu w kwestii mamy. Po operacjach w wyniku Crohn'a mamy anemię i masę ciała około 32kg. Chodzi, ale 2 minuty chodzenia przekładają się na godzinę odpoczynku. Pokonanie dwóch schodków na zewnątrz domu sprawia gigantyczną trudność. W związku z tym szukam rehabilitanta fizycznego (PNF) z okolic północno-wschodniej warszawy. Najlepiej z okolic Bródno, Marki, Nieporęt, Legionowo, Zegrze. W grę wchodzi dojazd pod warszawę, komunikacja miejska odpada. Będę wdzięczny za wszelkie namiary i kontakty.\nRe: rehabilitacja fizyczna\nPost autor: Mamcia » 14 lut 2007, 18:17\nPierwsza rzecz odkarmić. Taka niedowaga kwalifikuje się do leczenia żywieniowego. Osoba tak osłabiona nie może być intensywnie rehabilitowana.\nPost autor: Misia » 14 lut 2007, 18:19\nPost autor: Anita » 14 lut 2007, 18:51\nbylam w takiej samej sytuacji jak twoja mama i zastosowano u mnie najpierw zywienie pozajelitowe i w miare poprawy doszla rehabilitacja... a teraz czuje sie swietnie i doszlo duuuuzo kilogramow duzo cierpliwosci zycze\nPost autor: Aniijjaa » 14 lut 2007, 20:12\nWitaj gilbii! jak najbardziej polecam rehabilitacje PNF-em + ćwiczenia izometryczne polegają na czynnym napinaniu mięśni bez zmiany długości ich włókien(ich celem jest przeciwdziałanie zanikom mięśni,uzyskanie przyrostu masy i siły mięśni,utrzymanie aktywności mięśni)Ćwiczenia izometryczne może pacjent wykonywać z pomocą kinezyterapeuty ,może też sam.\nTego typu rehabilitacja nie powinna być męcząca a efekty napewno będą i co najważniejsze to musi być dobryi doświadczony specjalista PNf-u.\nŻycze zdrówka mamie .\nPost autor: Misia » 14 lut 2007, 21:58\nPost autor: Kacper » 14 lut 2007, 22:04\nZenobius pisze: Jak juz przy dobrych metodach rehabilitacji jestesmy.. to moze ktos ma jakies dobre linki do tego typu cwiczen? Jakies dobre poradniki itp. ?\nJak robic by efektywnie i nie obciazajaco zaczac cwiczyc, rozciagnac sie, nie przeforsowac sie?\nmogę dać Ci namiar na świetną fizjoterapeutkę - praktyka z ogromnym doświadczeniem\nBrunetka, ciemna karnacja, siła Pudziana, zgrabna.. I wymagająca jak cholera\nWyłem z bólu z powodu zakwasów, ale warto było.. I nie potrzebowałem do ćwiczeń drogiej siłowni dla snobów .\nJest w tym dobra. Ręczę głową.. W końcu moja eks - to bardzo mądra osoba, naprawdę. Jeśli ktoś chce, skontaktuję z Nią zainteresowanych.\nale w temacie TO PERMANENTNE NIEDOŻYWIENIE\nprośba do Misi: podaj proszę link do strony o niedożywieniu i jak wyliczyć BMI, dziękuję.\nOstatnio zmieniony 14 lut 2007, 22:18 przez Kacper, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Misia » 14 lut 2007, 22:13\nPost autor: Aniijjaa » 15 lut 2007, 12:48\n32 kg to ogromna niedowaga!nie widze innej mozliwości jak leczenie szpitalne.Rehabilitacja medyczna jest nieodłącznym elementem w powrocie do zdrowia i nie mozna z nia czekać !\nPacjent leżący,bez ruchu-po 4 dniach zwiękrza sie wydalanie wapnia z moczem i tworzenie kamieni w nerkach,osteoporoza.Zwiękrza się wydalanie azotu,po 14 dniach osiąga szczyt-ta utrata odpowiada zanikowi 2 kg tkanki mięśniowej !! itd.\nTak na marginesie,zawsze istnieje konsultacja z lekarzem prowadzącym, przeciwdziałanie powikłaniom jest ściśle dobierane do aktualnego stanu zdrowia pacjenta w danym dniu.Nie jest to trening wytrzymałościowy!!!!\nIstnieje wiele możliwości w doborze profilaktyki i usprawniania w zależności od danej jednostki chorobowej bądź zespołu chorobotwórczego.\nPacjent nie powinien odczuwać dolegliwości bólowych ,zmęczenia!!!!!\nWarto byłoby zadać sobie pytanie -ilu rehabilitantów znajduje się na takim oddziale i ilu ma pod opieką pacjentów,a jakie ma możliwości taki fizjoterapeuta w udzieleniu pomocy swoim pacjentom i dlaczego tak jest???\nPost autor: gilbi » 15 lut 2007, 15:17\nNie jestem w stanie położyć matki do szpitala. Czerniakowska stwierdziła, że nie widzi potrzeby, żeby przyjąć tam ją na leczenie. Była konsultowana jeszcze kiedy leżała na Bródnie. Nie jestem w stanie psychicznie jej tam położyć. Obawiam się, że odkąd pozwolono jej wyjść ze szpitala, za nic w świecie nie zgodzi się tam wrócić. Proszę, nie wskakujcie na mnie, że to mój obowiązek i tak dalej, że inaczej będzie bez szans itp. Nie rusza mnie to wcale. Natomiast chce mamie pomóc. Matka je i przybiera na wadze, bardzo wolno, ale przybiera. Do tego dochodzć Nutridrinki. Co prawda, wydala tak dużo, że wątpię, by absorbowała 5% tego co zje. Ale je i rusza się. Chcę tylko to trochę przyśpieszyć, w miarę spokojnymi sposobami, a nie wyrywaniem jej do szpitala. Tłumaczenie, że to dla jej dobra, nie ma najmniejszego sensu. Nie chcę Wam tłumaczyć dokładnie okoliczności, które się temu sprzeciwiają, ale proszę, uwierzcie mi na słowo. Leczenie niedożywienia jest w tej chwili w pewnym sensie nie możliwe, mogę tylko znaleźć rechabilitanta.\nPost autor: Aniijjaa » 15 lut 2007, 18:25\nWięc próbuj znaleźć rehabilitanta, skoro szukasz kogoś z PNf-em napewno orientujesz się o zaletach tej metody(też ćw izometryczne)Może w nim znajdzie wsparcie też psychologiczne i zgodzi sie na leczenie szpitalne.Znam to z kąś....i rozumie co przeżywa Twoja mama i Ty.Jednak trudno jest mi jest odpowiedzieć na pytanie czy znajdzie się ktoś chętny, kto weźmie taką odpowiedzialność na siebie aby włączyć samą rehabilitacje bez pomocy od strony medycznej w postaci leczenia farmakologoicznego lub dożywiania jelitowego.\nMoże w pobliskim szpitalu na oddziałach neurologicznym,chirurgii miękkiej(tam najczęściej pracuja ta metodą i maja doiświadczenie)znalazłaby kogoś kto prywatnie po pracy mógłby zająć się mamą.Są też rehabiltanci którzy pracują w caritasie i dojeżdżają do pacjenta.Nie wiem jak jest w miejscu którym mieszkasz-warto popytać.Pozostają też gabinety prywatne-czasem prowadzą rehabilitacje z dojazdem do pacjenta.\nTyle mogę doradzić Ci jeśli chodzi o stronę rehabilitacji.\nŻycze powodzenia,cierpliwości i duzo zdrowia dla mamy.


Bezpłatne szkolenie dla pracowników urzędów, COIE, SSE oraz stowarzyszeń przedsiębiorców z zakresu zamówień publicznych dla armii amerykańskiej stacjonującej w Polsce - WSSE "INVEST-PARK". Wałbrzyska Specjalna Strefa Ekonomiczna "INVEST-PARK".\nBezpłatne szkolenie dla pracowników urzędów, COIE, SSE oraz stowarzyszeń przedsiębiorców z zakresu zamówień publicznych dla armii amerykańskiej stacjonującej w Polsce\nData wydarzenia: 11/05/2021 10:00 - 13:00\nZapraszamy do wzięcia udziału w szkoleniu, które pomoże zapoznać się z podstawowymi zasadami skutecznego ubiegania się o zamówienia dla armii amerykańskiej stacjonującej w Polsce.\nOrganizator: Ministerstwo Rozwoju, Pracy i Technologii\nOdbiorca szkolenia: Pracownicy urzędów: gminy, miasta lub starostwa powiatowego oraz pracownicy Centrów Obsługi Importera i Eksportera w Urzędach Marszałkowskich (COIE), Specjalnych Stref Ekonomicznych (SSE) oraz stowarzyszeń przedsiębiorców, którzy w codziennej pracy kontaktując się z przedsiębiorcami mogą przekazywać informację na temat procedur przetargowych armii USA.\n− Uzyskanie informacji na temat najczęstszych kategorii towarów i usług zamawianych\nprzez amerykańskie bazy wojskowe;\n− Wyjaśnienie procedury amerykańskiego systemu zamówień publicznych, które osoby kontaktujące się z przedsiębiorcami powinny znać, aby wskazać firmom możliwości rozwoju w oparciu o współpracę z armią USA stacjonującą w Polsce – na podstawie przewodnika powstałego na zamówienie MRPiT „Zostań dostawcą wojsk amerykańskich stacjonujących w Polsce” firmy Poland-U.S. Operations.\nTermin: 11 maja 2020 roku, w godz. 10:00 – 13:00.\nMiejsce: Webinarium zorganizowane za pomocą platformy Cisco-Webex.\nZgłoszenia* przesyłać należy do dnia 05 maja 2020 roku na adres e-mail:\nUdział możliwy wyłącznie po uzyskaniu potwierdzenia rejestracji przez Organizatora.\nOrganizator zastrzega możliwość udziału po max. 2 osobach z danej jednostki organizacyjnej (w tym roku zostanie zorganizowane jeszcze jedno takie szkolenie).


Według informacji ,La Gazetta dello Sport”, Napoli nie ma zamiaru sprzedawać Fabiana Ruiza. Aby rozważyć transfer, zainteresowany hiszpańskim pomocnikiem klub musiałby zaproponować ,,nieprzyzwoitą” kwotę.\nBy Kamil Niewiński / 24 kwietnia 2020\nWedług informacji ,,La Gazetta dello Sport”, Napoli nie ma zamiaru sprzedawać Fabiana Ruiza. Aby rozważyć transfer, zainteresowany hiszpańskim pomocnikiem klub musiałby zaproponować ,,nieprzyzwoitą” kwotę.\nRuiz jest jedną najjaśniejszych postaci radzących sobie w tym sezonie w kratkę Azzurrich i odgrywa kluczową rolę drugiej linii ekipy z Neapolu. 24-letni playmaker stał się celem transferowym kilku klubów, a o wychowanka Betisu już od jakiegoś czasu stara się Real Madryt. Królewscy szukają następcy Luki Modricia, którego długa przygoda w Kastylii nieubłaganie zbliża się do końca. Czy zatem będą oni zdolni zapłacić Napoli “nieprzyzwoite pieniądze” za hiszpańskiego pomocnika?\nPozyskanie Fabiana Ruiza może być jednak naprawdę ciężkie. Neapolitańczycy nie mają zamiaru sprzedawać swojej gwiazdy, która za kadencji Gennaro Gattuso zaświeciła jeszcze mocniej. Wyceniany na Transfermarkcie przed dewaluacją na 60, a teraz na 48 mln Euro Ruiz jest przez Aurelio De Laurentiisa na znacznie więcej. By ściągnąć do siebie MVP Mistrzostw Europy U-21 sprzed roku, Real Madryt musiałby rozbić bank. Na temat doniesień transferowych wypowiedział się dla hiszpańskiego dziennika ,,Sport” agent piłkarza, Alvaro Torres.\nTo oczywiste, że wiele dużych klubów pytało o niego w ostatnim czasie. Ostatnie trzy sezony rozegrał na naprawdę wysokim poziomie. To prawda, że interesuje się nim Real i przekazaliśmy tę informację Napoli. Teraz jednak Fabian musi być skupiony na trwającym sezonie. Wrócimy do tematu latem.\nAlvaro Torres dla sport.es\nW kuluarach mówi się, że Królewscy są stanie zaoferować ekipie ze Stadio San Paolo Lucasa Vazqueza i sporą sumę pieniężną. Czy Napoli się jednak zgodzi?\nFoto. The Express\nWłoski związek planuje masowe testy przed powrotem do treningów\nBy Hubert Grabowski / 14 kwietnia 2020\nPrzepychanek o Lautaro Martineza ciąg dalszy. Inter żąda Griezmanna\nBarcagate, odcinek 3547 – Barcelona pogrążona w wewnętrznym kryzysie\nAS ROMA chce sprzedać Alessandro Florenziego za 15 milionów euro\nBy Karol Filipiak / 11 kwietnia 2020\nPolar Grit X – nowy fiński twardziel, czyli zegarek do zadań specjalnych


Prof. Piotr Stepnowski: do środowiska naturalnego trafia coraz więcej leków | Nauka w Polsce\n20.11.2019 aktualizacja 20.11.2019\nFot. PAP/Leszek Szymański 28.05.2019\nDo środowiska naturalnego, także w Polsce, trafia coraz więcej leków. Szkodzą one żywym organizmom i choć ludzie na razie są bezpieczni, to nie zawsze musi tak być - mówi w rozmowie z PAP prof. Piotr Stepnowski, chemik z Uniwersytetu Gdańskiego i prorektor tej uczelni.\nProf. Stepnowski jest laureatem Nagrody Naukowej Miasta Gdańska im. Jana Heweliusza za rok 2018 w kategorii nauk ścisłych i przyrodniczych. Gdański badacz został nagrodzony za "wybitne osiągnięcia naukowe dotyczące analizy chemicznej i oceny negatywnych skutków pozostałości substancji farmaceutycznych oraz cieczy jonowych w środowisku". W rozmowie z PAP opowiada on o zagrożeniach związanych z uwalnianiem leków do środowiska.\nPAP: Czy obecność leków w naturalnych zbiornikach i ciekach wodnych to duże zagrożenie? Stężenie tych substancji jest przecież niewielkie.\nProf. Piotr Stepnowski, chemik z Uniwersytetu Gdańskiego i prorektor tej uczelni: Wciąż niewielki stan wiedzy na temat obecności substancji farmaceutycznych w środowisku wodnym nie pozwala jednoznacznie powiedzieć, jak poważna jest skala problemu. Stwierdzamy jednak ponad wszelką wątpliwość, że wydalane przez nas leki zarówno w formie niezmienionej, jak i biologicznie przetworzonej dostają się do środowiska i mogą się tam długo utrzymywać. Mogą przy tym powodować określone efekty toksykologiczne. Mówimy co prawda o małych stężeniach, wyrażanych w nanogramach na litr. Trzeba jednak pamiętać, że leki to substancje zaprojektowanie po to, aby wywoływać określone efekty biologiczne, stąd ich obecność nawet w relatywnie niskich stężeniach może mieć wpływ na organizmy żywe.\nPAP: Jakie substancje najczęściej się wykrywa?\nPS: Numerem „jeden” jest dostępny bez recepty diklofenak - niesteroidowy lek przeciwzapalny i przeciwbólowy dostępny w różnych formułach farmaceutycznych. Inny często wykrywany związek to lek przeciwpadaczkowy – karbamazepina, która charakteryzuje się bardzo wysoką trwałością i opornością na biodegradację. Analizując próbki środowiskowe pod kątem występowania leków, często znajduje się też naproksen, ibuprofen, przeciwbakteryjny sulfometoksazol oraz pochodzące z terapii hormonalnych czy antykoncepcyjnych hormony estrogenne, takie jak estriol, estradiol, etynyloestradiol.\nMonitorowaliśmy też skutki awarii oczyszczalni Czajka, ponieważ źródłem leków w środowisku są w głównej mierze ścieki komunalne. Tuż po awarii stężenia pięciu najczęściej występujących leków były znacznie podwyższone nie tylko w bezpośrednim sąsiedztwie kolektora warszawskiego, ale także w Płocku, Włocławku czy w Toruniu\nWszystkie te substancje wywołują określone skutki biologiczne, zarówno te odpowiadające pierwotnemu przeznaczeniu leków, jak np. antybiotyki oddziałujące na bakterie, jak i zupełnie niespodziewane działania, których nikt - projektując lek - nie przewidział. W tym przypadku warto przypomnieć tragiczny przypadek wyginięcia dużej części populacji sępa bengalskiego, żywiącego się padliną bydła, któremu podawano profilaktycznie diklofenak. Okazało się jednak, że ta substancja - przeciwbólowa w przypadku ssaków - jest śmiertelnie toksyczna dla ptaków.\nUdowodniono także, iż hormony estrogenne obecne w wodach nawet w niskich stężeniach mogą prowadzić do postępującej feminizacji samców niektórych gatunków ryb, utraty przez nich płodności, a przez to zaniku sporej części populacji. Z kolei między innymi z powodu dostających się do środowiska antybiotyków rośnie globalna antybiotykooporność bakterii. Udowodniono, że geny tej oporności u bakterii żyjących w oczyszczalniach ścieków wielokrotnie się powielają i siłą rzeczy przedostają do środowiska.\nPAP: Czy istnieje jakieś ryzyko dla ludzi, np. związane z piciem wody?\nPS: Myślę, że na tym etapie jeszcze nie. W wodach podziemnych, a więc źródłach wody pitnej, stężenie substancji farmaceutycznych jest znikome. W wodach powierzchniowych jest nieco wyższe, jednak z takich źródeł woda pitna jest uzdatniana, a stosowane systemy dobrze sobie radzą z usuwaniem wszelkich tego typu mikrozanieczyszczeń. Jednak widzimy, że stężenia leków w środowisku rosną. Być może więc nawet w wodach podziemnych ich ilość stanie się z czasem niepokojąco wysoka.\nPAP: Jak kształtuje się sytuacja Polski na tle innych krajów Europy?\nPS: W naszym kraju jest podobnie, jak w innych państwach europejskich i na świecie. Warto powiedzieć o stosunkowo wysokim stężeniu leków w ujściach rzek pomorskich. W wielu z tych miejsc prowadzone są akwakultury (np. hodowla ryb - PAP), stosujące okresowo farmakoterapię, np. przeciwpasożytniczą.\nMonitorowaliśmy też skutki awarii oczyszczalni Czajka, ponieważ źródłem leków w środowisku są w głównej mierze ścieki komunalne. Tuż po awarii stężenia pięciu najczęściej występujących leków były znacznie podwyższone nie tylko w bezpośrednim sąsiedztwie kolektora warszawskiego, ale także w Płocku, Włocławku czy w Toruniu.\nPAP: Jak problem ten jest regulowany przez prawo i normy?\nPS: Obecnie na liście obserwacyjnej tzw. ramowej dyrektywy wodnej Unii Europejskiej znajduje się osiem leków, w tym antybiotyki i hormony, przy czym nie są to substancje obowiązkowo monitorowane. Umieszczenie leków na tej liście świadczy jednak o rosnącej świadomości Komisji Europejskiej wobec problemu coraz częstszego wykrywania leków w środowisku.\nWprowadzenie środowiskowych standardów jakości dla leków w wodach powierzchniowych to raczej kwestia lat. Po pierwsze to proces wymagający wielu konsultacji pomiędzy krajami członkowskimi. Po drugie, aktualizacji wymagałaby sama Dyrektywa Wodna. Proces implementacji prawa unijnego do prawa krajowego jest także długotrwałym działaniem.\nWidzimy, że stężenia leków w środowisku rosną. Być może więc nawet w wodach podziemnych ich ilość stanie się z czasem niepokojąco wysoka\nW tej chwili prowadzone są wyłącznie niesystematyczne monitoringowe badania przyczynkowe, wynikające z realizacji projektów lub badań porównań międzylaboratoryjnych. Należy wierzyć, że w ciągu najbliższych lat uda się te sprawy uregulować właśnie z wykorzystaniem nowej wiedzy, którą między innymi dostarcza do międzynarodowego obiegu informacji naukowej mój zespół badawczy. Życzmy sobie, abyśmy potrafili rozpoznawać problemy środowiskowe, zanim dojdzie do klęski ekologicznej. Wtedy łatwiej jest zapobiegać skutkom. Dziś wiemy już, że konwencjonalne oczyszczalnie ścieków nie zawsze są wystarczająco skuteczne do usuwania substancji farmaceutycznych ze ścieków. To powinno wybrzmieć jako poważny apel do technologów z obszaru inżynierii środowiskowej, aby udoskonali=stosowane do tej pory technologie oczyszczania ścieków.\nMarek Matacz, Nauka w Polsce - PAP\nProf. dr hab. Piotr Stepnowski jest kierownikiem Katedry Analizy Środowiska na Wydziale Chemii Uniwersytetu Gdańskiego oraz prorektorem ds. Nauki Uniwersytetu Gdańskiego. Jest też autorem ponad 200 artykułów naukowych opublikowanych w międzynarodowych czasopismach naukowych, autorem 3 podręczników akademickich. Wypromował 14 doktorów. Jest członkiem Rady Konsultacyjnej Programu Ochrony Środowiska Województwa Pomorskiego, Prezes Agencji Regionalnego Monitoringu Atmosfery Aglomeracji Gdańskiej oraz Wiceprzewodniczący Komitetu Chemii Analitycznej PAN.\n21 listopada w Nadbałtyckim Centrum Kultury odbędzie się spotkanie z profesorem.


prawo | Strona 2 z 2 | StilusFractus.pl\nBy Stilus Fractus • 5 października 2015 • 0 Comments\nGłupota turystów, koszty ratownictwa górskiego, narażanie życia ratowników… Po każdej akcji TOPR podnosi się raban. Chyba niesłusznie. Z rozmowy z naczelnikiem TOPR sprzed kilku lat, którą przeczytałem w jednym z dzienników, wynikało, że bezpośrednie koszty akcji nie przekraczają 20 procent rocznego budżetu. Resztę wydatków trzeba ponieść niezależnie od tego, czy w roku\nBy Stilus Fractus • 15 września 2015 • 0 Comments\nKiedyś chyba znacznie łatwiej było ginąć za ojczyznę. Wychowanie, powszechna wiara w możliwość zbawienia po śmierci, przekonanie o tym, że Polska będzie istnieć aż do Sądu Ostatecznego, i wreszcie zupełnie mniejsze niż teraz perspektywy długiego i ciekawego życia na pewno bardzo w tym pomagały. Nie można od nikogo oczekiwać, że\nNie mów mi […] nic o swoich podatkach\nBy Stilus Fractus • 11 września 2015 • 0 Comments\nPod każdym opublikowanym w internecie artykułem o emigrujących lekarzach co najmniej jeden komentujący musi coś napisać o „pieniądzach z jego podatków” oraz ich oddawaniu. Że co? Zacznijmy od tego, że najpewniej większość autorów takich komentarzy to mało zarabiający frustraci, którzy więcej dostają z podatków, niż wpłacają do wspólnej kasy. Po\nCzy żyjemy w fajnych czasach? Twierdzę, że tak dobrze nie było nigdy i już nigdy nie będzie. Może będzie wygodniej, ale za jaką cenę? Chyba w każdej epoce ludzie dzielili się na tych, którzy tęsknili za minionym okresem, i tych, którzy twierdzili, że jest lepiej niż kiedykolwiek. Większość jednak zawsze\nLud chce igrzysk, zemsty, ułudy sprawiedliwości. Kogoś trzeba skazać. Winnych trzeba karać dla przykładu tak surowo, jak tylko się da. Pal licho konstytucję, kodeks karny, zasady proporcjonalności kary i rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego. Gdy jakiś sędzia w głośnej sprawie kieruje się prawem wbrew oczekiwaniom społecznym, od razu podnoszą się\nW imię walki z terroryzmem i w ogóle przestępczością coraz bardziej ogranicza się wolność jednostki. Kontrole, podsłuchy, kamery – końca nie widać. A ludzie wolą żyć ułudą bezpieczeństwa i nie docenią swobód, które mają, dopóki zupełnie ich nie stracą. Chociaż większość pewnie nawet nie zauważy. Życie samo w sobie nie


jet set willy (Strona 1) - Fabryka - 8bit - atari.area forum\njet set willy (Strona 1 z 4)\natari.area forum » Fabryka - 8bit » jet set willy\n1 Temat przez xxl 2007-11-23 11:02:41\nTemat: jet set willy\nwymaga atari 130, ale byc moze uda sie na 64kb. zrobione jest bardzo duzo - brakuje kilku procedurek. no i nie dziala za szybko... (narazie)\nmoze nie bedzie takiej kichy jak z g&g ;-)\noczywiscie port z zx spectrum\nOstatnio edytowany przez xxl (2007-11-23 11:03:25)\n2 Odpowiedź przez Muffy 2007-11-23 11:12:56\nOdp: jet set willy\nno no nice work!\n3 Odpowiedź przez tebe 2007-11-23 18:05:04\na co się stąło z G&G?\n4 Odpowiedź przez mazi 2007-11-23 18:21:00\nWystarczy zajrzec do odpowiedniego topicu: http://atariarea.krap.pl/forum/viewtopi … 184#p73184\n5 Odpowiedź przez Jacques 2007-11-23 18:26:52\nA dałoby się do finalnej wersji kiedyś dorzucić kultową muzyczkę z wersji Atari? Bo to akurat im wyszło w naszej rdzennej\n6 Odpowiedź przez xxl 2007-11-23 19:14:48\ng&g okazal sie za trudny.\njsw jest prawie skonczony. brakuje procedur utraty zycia, skoku, liny i ruchu jednego potworka (nie wiem ktorego).\nnie wiem ile pamieci zostanie na muzyke, chce zeby gra chodzila na 64kb. poki co nie przewiduje dzwieku ;-)\n7 Odpowiedź przez epi 2007-11-23 22:44:33\nMoże być muzyka po wykryciu rozszerzonej pamięci.\n8 Odpowiedź przez xxl 2007-11-25 01:57:31\njsw130 dziala, czas na optymalizacje kodu no i trzeba zrobic, zeby chodzil na 64kb (pamieci wystarczy)\npropozycje co do grafiki, dli? pm? zmiana elementow?\n9 Odpowiedź przez miker 2007-11-25 11:04:20\nNo fajne, fajne. Wreszcie się może da w to pograć.\n10 Odpowiedź przez xxl 2007-11-25 11:59:07\njesli uda sie zrobic tak, ze obraz bedzie rysowany tylko w 1 buforze (na zx w 2) to gra bedzie dzialac szybciej niz oryginal i zostanie miejsce na muze/sfx.\n11 Odpowiedź przez vega 2007-11-25 16:25:25\nGra mogłaby wyglądać identycznie jak na ZX gdyby komuś się chciało dodać podkolorowanie tła dla każdej planszy grafiką PM/G.\nA już wogóle byłby wypas gdyby ktoś spróbował porozmnażać sprite'y w jednej linii to wtedy mogłoby ich wystarczyć nawet na podkolorowanie ruchomych przeciwników na ekranie.\nAle i bez tego gierka jest super:)\n12 Odpowiedź przez xxl 2007-11-25 18:49:27\nhttp://atari.pl/jsw.obx - na 64kb\nnie przekopiowalem wszystkiego ale to kwestia godzin ;-)\nmozna juz pograc. oczywiscie wersja testowa.\n1. wolna - da sie przyspieszyc.\n2. brak kolorow - dodam dli dla bakground oraz pm dla tla.\n3. grafika - na pierwszej planszy podmienilem elementy (troszke zmienione) jesli znajdzie sie solidna osoba, ktora bedzie chciala w kazdej fazie dokonac podobnej modyfikacji to zapraszam.\nOstatnio edytowany przez xxl (2007-11-25 18:52:51)\n13 Odpowiedź przez nosty 2007-11-25 20:27:42\nCalosc robi wrazenie!\nAnimacja glownego bohatera troche szarpie (przynajmniej na emulcu). No i elementy tla wypadaja gorzej niz na "naszej" wersji JSW.\nSwego czasu projektowalem koszulke z postaciami JSW i dokladnie porownalem grafiki bohatera, zony i inne miedzy Atari a ZX. Uzylem w koncu tych z ZX - wydaly mi sie ladniejsze.\nA tak swoja droga - gratuluje technicznego osiagniecia, ale mysle, ze "skorka nie byla warta wyprawki". Nawet po poprawkach, wersja Atarowska chyba bedzie sie prezentowala lepiej.\nMarzylbym aby nastepna przeniesiona gra byla taka, ktorej na Atari nie ma...\nI mam wspanialego kandydata: *** NEBULUS ***\nCzyli inaczej Tower Tppler. To wielka i wyjatkowa gra!\nA przy tym cala akcja jest na ZX zrobiona w monochromie! Zobczcie sami:\nChoc prawde mowiac, znacznie lepszy efekt daloby przeportowanie tej gry z Amstrada: gralem akurat wczoraj - tam prawie cala grafika jest robiona w bodaj 4 odcieniach jednego koloru, czyli jak duzo gier na Atari (np Draconus).\nhttp://www.mobygames.com/game/cpc/tower … creenshots\nTa wersja podoba mi sie najbardziej. Bo np. ta z ST czy z Amigi jest zbyt oczojebna.\nTower Toppler jest nawet na Atari 7800 a nie ma na XL/XE\nXXL - Czy przeniesienie Nebulusa z ZX moze sie udac?\n14 Odpowiedź przez miker 2007-11-25 20:39:35\nNosty: Tower Toppler został poprawiony (działa nie tylko na NTSC i nie kaszani się już) i leży do pobrania u Fandala, także może niekoniecznie.\n15 Odpowiedź przez xxl 2007-11-25 21:26:28\njest tez mysl, zeby gre zrobic w kolorze, ale wtedy wszystkie elementy graficzne trzeba poprawiac...\nmozna by bylo dodac wiecej kolorow na pm, dli by ladniej wygladalo...\n16 Odpowiedź przez vega 2007-11-25 22:17:18\nWg. mnie wersja w kolorze byłaby lepsza bo po poprawieniu grafiki będzie ta gra bardziej efektowna:) Poza tym dolna część ekranu mogłaby zostać w trybie HIRES+DLI+PM/G(do podkolorowania).\nGdybym nie był zajęty odtwarzaniem kodu źródłowego z pliku binarnego z pewnej gry z C64 to bym się mógł tego podjąć.\n17 Odpowiedź przez Jacques 2007-11-25 22:46:47\nKolorowa wersja ze Spectrum z zapożyczona oryginalną muzyką Hubbarda z koślawej wersji na Atari, to byłoby to!\nZ tą grą z C64, o której wspomniałeś, chodzi może o IK+? Mam nadzieję, że ta konwersja zostanie kiedyś ukończona, w końcu już jest sporo zrobione i prezentuje się świetnie... To mogłaby być jedna z najlepszych gier na Malucha jeżeli chodzi o gfx i grywalność.\nOstatnio edytowany przez Jacques (2007-11-25 22:54:51)\n18 Odpowiedź przez vega 2007-11-25 23:12:14\nNiestety nie IK+ bo ta gra faktycznie by się przydała na małe ATARI. Tym bardziej, że już sporo zostało przeportowane. Ja konwertuje BOMB JACK i już opisałem jakieś 70-80% kodu. Mając kod źródłowy i korzystając z procedury SPRITE'ów napisanej przez TEBE(sprite'y na znakach) będzie o wiele łatwiej stworzyć klon tej gry na ATARI niż pisać od początku grę i wyważać na nowo dawno już otwarte drzwi. Nie wspominając już, że kod źródłowy z C64 jest już przetestowany i nie ma tam bugów raczej co pozytywnie wpłynie na szybkość konwersji.\n19 Odpowiedź przez miker 2007-11-25 23:19:15\nO, super! Brakowało tej gierki na atarkę.\n20 Odpowiedź przez nosty 2007-11-25 23:57:04\nDzizus, ale dalem plame! Jak ja moglem przegapic te gierke?\n21 Odpowiedź przez grzeniu 2007-11-26 18:44:11\nxxl, widać że sporo trudu włożyłeś w rozgryzienie portowania gier z zxa na atarkę. pomysł wydaje się szalony ale może by tak napisać soft który przyspieszyłby portowanie ? może jakis tutorial dla mas ? być może wówczas więcej wiary zabrało by się za przenoszenie wspaniałych gier z zxa ?!\nOstatnio edytowany przez grzeniu (2007-11-26 19:17:37)\n22 Odpowiedź przez Krzysztof (Kaz) Ziembik 2007-11-26 18:55:09\nZ tego co pamietam, to xxl kilka razy juz proponowal wspolne prace nad konwersjami z zx. Oddzew "wiary" byl praktycznie zaden.\n23 Odpowiedź przez Jacques 2007-11-26 18:55:38\nNp. automagicznie przeportowany Knight Lore?\n24 Odpowiedź przez nosty 2007-11-26 22:13:38\nTaki "automatyczny portowacz" nazywamy w skrocie "emulatorem"\n25 Odpowiedź przez dely 2007-11-26 22:36:06\nPrzepraszam jeśli kogoś urażę, ale według mnie to Jet Set Willy jest ultragniotem i nawet za czasów XC12 to wgrywałem tą grę wyłącznie aby posłuchać muzyki. Później powstały dema, z muzyczkami z gier to już nie musiałem się męczyć.


Każdy dzień jest w pewnym sensie poniedziałkiem - Wiersze gotowe - Polski Portal Literacki\nPrzez berele, 18 Listopad w Wiersze gotowe\nWstąpił na słowniki. Hasło powędrowało z ust do ust, z rąk do rąk. Przemierzyło ciała. Wzięło nosicieli, jak pies "bierze go" i przykleiło się do elektoratu niczym melodia. Rzut oka na makarony. W sklepie ani ziębi, ani grzeje. Nikt nic nie nuci. Język, który tu panuje, przypomina połączenia w kalkulatorze. Nie ma radia, o internecie nie wspominając.


Żółwie z Galapagos - igraszki losu – GamesFanatic.pl\nHome | Żółwie z Galapagos – igraszki losu\nŻółwie z Galapagos – igraszki losu\nPosted by: AnKa in Bez kategorii 29 października 2015\t4 komentarze\nWyścigi zwierzątek to częsty motyw gier rodzinnych, imprezowych i dla dzieci. Wszem i wobec, i każdemu z osobna znane są takie tytuły jak Pędzące żółwie, Pędzące jeże, Sawanna czy Przebiegłe wielbłądy. Dziś zaprezentuję kolejną tego typu grę, a więc Żółwie z Galapagos.\nŻółwie z Galapagos to właściwie nasze rodzime wydanie znanej powszechnie gry, czyli Mahé. Autorem jest Alex Randolph, a polską wersję mamy dzięki wydawnictwu Egmont. Gra przeznaczona jest dla 2–7 graczy w wieku od 7 lat w górę.\nPierwsze, co chcę powiedzieć o Żółwiach z Galapagos, to że gra jest bardzo ładna. Piękna, dwustronna plansza (możemy grać w dzień lub w nocy), ładne drewniane figurki kolorowych żółwi, do tego dobra jakość wszystkich komponentów. Jedyna moja uwaga dotyczy kolorów owych żółwików, a konkretnie żółtego i pomarańczowego. Cóż, każdy się tego czepia, więc i ja nie pominę – kolory są stanowczo zbyt podobne i łatwo się pomylić, zwłaszcza grając przy słabszym oświetleniu.\nWyspa w dzień\nPiękne drewniane żółwie\nJak się gra w Żółwie z Galapagos? Bardzo prosto. Na planszy mamy 21 pól, po których będą poruszać się nasze pionki. Ten, kto przekroczy pole 21, zdobywa kartę z jajeczkami (punktami zwycięstwa). Ich wartości wahają się od 1 do 6. W swoim ruchu możemy rzucić jedną, dwiema lub trzema kośćmi. Wynik na kościach mnożymy przez ilość użytych kostek, więc za jednym zamachem możemy zrobić nawet całe okrążenie, ale… jeśli wynik (przed pomnożeniem) będzie wyższy niż 7, musimy wrócić na start. Poza tym, żółwiki mogą wchodzić sobie na plecy. Na dodatek to pasażer decyduje o tym, iloma kostkami rzucać będzie właściciel żółwika pod nim i to żółwik na samej górze zdobędzie kartę z punktami w wypadku przekroczenia pola 21. Gramy tak do czasu, aż skończą się karty i jeden z żółwików zrobi ostatnie okrążenie, zdobywając w ten sposób siedem punktów.\nZasady banalne, ale jakie wrażenia? Cóż, Żółwie z Galapagos to typowa losowa gra, oparta na rzutach kostkami. To, co odróżnia ją od gier typu Chińczyk, to wzbogacenie o mechanikę push your luck i pewną dozę decyzyjności. I to jest dobre, bo dzięki temu zamiast bezmyślnej, losowej gry, mamy prostą i przyjemną rozgrywkę, w której trzeba jednak jakieś decyzje podejmować. Jest to plus zwłaszcza dla dzieci – są one zmuszone potrenować troszkę liczenie, choć młodsi mogą mieć problem z mnożeniem. Aczkolwiek to dobrze, niech się uczą :). Gra wymaga obserwowania sytuacji i wyciągania słusznych wniosków – kiedy widzę, że na kostkach mam już 6, to lepiej będzie spasować, bo mam małe szanse na wyrzucenie jedynki. Do tego, kiedy najbliższa karta do zdobycia daje tylko jeden punkt, to warto trochę zwolnić i pozwolić, aby ktoś inny ją zdobył. Być może następna będzie większa. Do tego mamy bardzo fajny motyw wchodzenia sobie na plecy i przenoszenia pasażera na gapę. Możemy skorzystać też z wariantu zaawansowanego i zamiast rzucać kolejną kostką, mamy możliwość odrzucić jedną ze zdobytych już kart. Wartość karty traktujemy jak wynik na kostce. I tu znów trzeba wybrać dobry moment, w którym taki ruch będzie opłacalny. Żółwie z Galapagos to z pewnością dobra gra dla dzieci i dla rodzin. Niby prosta, niby losowa, niby turlamy kostkami, ale jednak wnosi coś więcej. Takie gry zasługują na uznanie.\nNatomiast, Żółwie z Galapagos jako gra imprezowa w gronie dorosłych nie do końca mnie przekonuje. Mam tutaj kilka uwag, choć zdaję sobie sprawę, że są to odczucia subiektywne. Po pierwsze, jak dla mnie gra się dłuży. Jeśli zastosujemy się do instrukcji i do gry wprowadzimy wszystkie karty (odrzucając cztery losowe do pudełka), to rozgrywka trwa około pół godziny. Ponieważ nic, poza rzucaniem kostkami i wchodzeniem na kogoś od czasu do czasu, się tutaj nie dzieje, to pod koniec partii widać po graczach, że są już troszkę znużeni. Aczkolwiek ten problem można naprawić w bardzo prosty sposób – zwyczajnie bierzemy mniej kart. Sami możemy zdecydować ile, grunt to dostosować ilość kart w miarę sprawiedliwie do ilości graczy. Zatem sami możemy zmodyfikować czas rozgrywki i to jest stanowczo na plus.\nPoza tym, Żółwie z Galapagos, pomimo możliwości decydowania, to wciąż losowa gra oparta na rzutach kośćmi. Gry z kostkami nigdy mnie nie pociągały i nie sprawiały mi większej przyjemności. Żółwie z Galapagos przyciągnęły mnie głównie przez skojarzenie z Pędzącymi żółwiami, które bardzo lubię. Spodziewałam się czegoś podobnego i cóż, pewne podobieństwa są… ale mi brakuje tego, co tak bardzo lubiłam, a więc trzymania w tajemnicy przed innymi koloru żółwia, którym gram, możliwości poruszania czyimś żółwiem, zgadywania, kto kim jest. Zamiast tego w Żółwiach z Galapagos mamy pewną dozę ryzyka, igrania z losem, niepewności, czy uda mi się otrzymać satysfakcjonujący wynik na kostce, czy jednak pożałuję, że zaryzykowałam i wrócę na start. A może tuż przed polem 21, kiedy już jestem niemal pewna, że zgarnę wysoką kartę, ktoś wlezie mi na plecy i sprzątnie smaczny kąsek sprzed nosa. Niby to też powinno się podobać, ale do mnie po prostu nie trafia. Rzuty kostkami i mechanika w stylu push your luck zwyczajnie nie jest tym, co w grach lubię. Natomiast, muszę zaznaczyć, że są to odczucia subiektywne, bo sama spotkałam się z bardzo różnymi opiniami o Żółwiach z Galapagos. Niektórzy podzielali moje zdanie, ale inni bardzo grę polubili, podobała im się nawet bardziej niż Pędzące żółwie. Ażeby nie było żadnych wątpliwości, nie twierdzę, że Żółwie z Galapagos są gorsze od Pędzących żółwi, są po prostu zupełnie inne.\nPodsumowując, grę oceniam pozytywnie jako grę rodzinną i dla dzieci. Niby prosta i losowa, ale dzieciaki są zmuszone do myślenia, uczą się wyciągania wniosków z sytuacji, podejmowania właściwej decyzji i ćwiczą tabliczkę mnożenia. Gra jest przyjemna, ładna i posiada walory edukacyjne, więc jestem na tak. Natomiast jako gra imprezowa, to naprawdę zależy, co kto lubi. Jeśli jesteście fanami gier kościanych, to taka prosta imprezówka oparta na kościach, pozwalająca troszkę poigrać z losem, może wam przypaść do gustu. Jednak, jeśli ktoś, tak jak ja, ma z kostkami raczej trudne relacje i jakoś tak niespecjalnie się dogadujecie, to Żółwie z Galapagos raczej tego nie zmienią.\nJako grze dla dzieci dałabym Żółwiom 8 (choć dla rodzin i dzieci lubiących rzuty kostkami to może być nawet 9), dla mnie osobiście (i subiektywnie) Żółwie jako imprezówka to 6, więc co by sprawiedliwości stało się zadość, wystawiam 7 – nie każdy tę grę polubi, ale znajdą się tacy, których zachwyci.\nPrevious: The Prodigals Club – przypowieść o gentlemanach marnotrawnych\nNext: Jaki to zwierzak? – Świetlicowe potyczki cz.5\n29 października 2015 at 12:36\nA mnie żółwie bardzo podeszły. Tak jak Pędzące żółwie mnie wkurzały swoją zależnością od kart, tak tutaj mogę mieć pretensję tylko do siebie, że zaryzykowałam za bardzo. Jest miejsce na stonowaną taktykę (wiadomo, że lepiej nie pchać się przed kogoś, bo lepiej być za kimś), jest wybór pomiędzy grą zachowawczą a ryzykiem. Rok temu Żółwie (jeszcze jako Mahé) dostały ode mnie siódemkę, ale grywam w nie do dzisiaj i bawią mnie tak samo dobrze, i to nie tylko wtedy gdy gram z dziećmi. Zwłaszcza we trzy osoby, kiedy każdy ma po dwa żółwie więc na planszy jest ciasno, a kolejka szybko do mnie wraca – jest po prostu super. Jak dla mnie gra wytrzymała próbę czasu.\n30 października 2015 at 09:41\nJednej rzeczy nie rozumiem:\n„W swoim ruchu możemy rzucić jedną, dwiema lub trzema kośćmi. Wynik na kościach mnożymy przez ilość użytych kostek, więc za jednym zamachem możemy zrobić nawet całe okrążenie, ale… jeśli wynik będzie wyższy niż 7, musimy wrócić na start.”\nJaki jest sens rzucania 3 kośćmi, jeśli wypadną 3 jedynki to mamy 3*3=9>7?\n31 października 2015 at 07:51\nJeśli wynik przed mnożeniem będzie wyższy niż 7….\ndlatego za jednym zamachem możemy zrobić tylko (albo aż) całe okrążenie, ale nie więcej – a i tak jest to mocno ryzykowne.\n5 listopada 2015 at 10:48\nRzeczywiście, trochę niejasno to było w tekście wytłumaczone. Już poprawiłam. Dzięki za zwrócenie uwagi:)


Zmuszona do komunikacji ;) (Granada, Hiszpania) – Podróżnisia\nZmuszona do komunikacji ;) (Granada, Hiszpania)\n29 kwietnia 2016 18 lutego 2019 Zamieszczone w Jedzenie, W drodzeTagi andaluzja, hiszpania, świątynie, UNESCO, zamki, twierdze i pałace\nW Granadzie po raz pierwszy zmuszona byłam jechać autobusem miejskim, ponieważ dworzec autobusowy, na którym wylądowałam jadąc z Almerii znajdował się ok. 1-1,5h drogi od centrum na piechotę. Bilet kosztował tylko 1.2€, był na 40min i wystarczyło kierowcę poprosić o ticket, bez precyzowania co tam konkretnie się chce (proste!). Pani w informacji na dworcu autobusowym dała mi mapkę z zaznaczoną trasą autobusów, która pokazywała, gdzie się przesiąść. Jednakże na mapce nie zaznaczone były wszystkie przystanki, co na początku trochę mnie zmyliło (bo nie byłam tego świadoma). 😉\nZabawne w Hiszpanii jest to, że na przystankach nie ma konkretnego rozkładu, znajduje się tam tylko godzina przyjazdu pierwszego autobusu rano i ostatniego wieczorem. Poza tym określona jest mniej więcej częstotliwość ruchu autobusów w ciągu dnia. Widać Hiszpanie – tak samo jak Indianie czy Meksykanie – czasu nie liczą. 😉\nChwila na chill out\nO 10 rano prawie nikt nie łaził w centrum Granady, było zimno, a miasto jeszcze nie rozbudziło się ze snu. Obeszłam więc spokojnie katedrę dookoła, połaziłam bez przeszkód po bazarze, kupiłam herbatę sypaną w jednym z licznych sklepów herbacianych i spoczęłam w pobliskiej kawiarni na coś do picia i tostados, o których wcześniej wspominałam, co by się trochę ogrzać. 🙂\nJak widać na powyższym zdjęciu, w tej knajpce tostadas to była po prostu przypieczona kromka chleba. 😛 Ale nie narzekałam, bo w tych okolicznościach, w tym ciepłym miejscu z widokiem na plac, ten zwykły tost o egzotycznej nazwie, do której zdążyłam już przywyknąć, smakował wyjątkowo dobrze.\nSpoczęłam więc, kontemplowałam i pisałam, gdyż pamięć krótka jest, a moja zwłaszcza, bo już skończyło mi się miejsce i nowe wspomnienia trzeba upychać na siłę kosztem starych, 😉 więc do powrotu wszystko bym pozapominała.\nTosty były oczywiście smaczne, herbatka dobra, obsługa miła, a kontemplacja tak przyjemna, że kiedy znów spojrzałam w okno, plac pełen był już turystów, a słońce przyjemnie głaskało skórę. To mi uprzytomniło, że przecież trzeba ruszyć w dalszą drogę zwiedzać świat!\nTam, gdzie wszyscy się pchają i miejsca brakuje\nPo zameldowaniu w hotelu udałam się do Alhambry, głównego zabytku Granady, do którego wpuszczają ograniczoną liczbę osób, więc bilety są wykupione przynajmniej na najbliższy miesiąc (do Alcazaby i Generalife – oba miejsca wpisane na listę UNESCO) albo na 2 (do pałacu Nazarios, którego nie udało mi się zobaczyć, bo za późno się o tym dowiedziałam).\nWidok na Alhambrę\nMała rada dla tych, co wybierają się do Granady – bilety do Alhambry warto odebrać w księgarni Alhambry na Calle Reyes Catolicos, żeby uniknąć kolejek przy kasach i żeby nie trzeba było iść aż do głównego wejścia (czyli od tyłu).\nAlhambra jest dość spora, z centrum idzie się pod górę koło 15-20 minut, więc trzeba sobie zarezerwować ze 3 h na ten spacer i pamiętać o wodzie i ewentualnie czymś do jedzenia (ja poszłam przed obiadem, więc opychałam się batonikami, żeby przeżyć 😛 ).\nW drodze do Alhambry\nCo by tu dużo mówić, trzeba to zobaczyć na własne oczy, bo miejsce jest wspaniałe… Chociaż efektu „WOW!” w moim przypadku nie było, ale może dlatego, że głód narastał. 😛 W lato zapewne więcej jest kwiatów, więc miejsce ma większy urok i jest bardziej kolorowe (ale tego dnia było zielono i mnie to w pełni satysfakcjonowało 😉 ).\nChociaż jak teraz przeglądam zdjęcia, to wygląda na to, że jednak trochę kolorowo było:\nGdzieniegdzie delikatnie pomarańczowo:\nGdzie indziej trochę fioletowo:\nCzasem nawet niebiesko:\nA w niektórych miejscach zupełnie różowo!\nW Alhambrze kryło się wiele różnych ciekawych budynków i miejsc, więc trzeba było włazić wszędzie, gdzie się dało, żeby czegoś nie ominąć. 😉\nWchodziłam więc w każdy korytarz i każde wejście, bo prawie ominęło mnie chodzenie po murach Alcazaby, a tego nie mogłabym sobie darować… 😉\n…i podziwianie labiryntu murowego prawie z lotu ptaka. ;P Było tam też muzeum, ale niestety nieczynne w poniedziałki, więc nie miałam okazji go zwiedzić.\nWidok na Albaicín\nTam, wiele było miejsc ze śladami architektury arabskiej. Swoją drogą, uwielbiam te wzory na ścianach, drzwiach, bramach. Są tak szczegółowe, że nie można się nadziwić. Wydają się być bardzo tajemnicze, wręcz magiczne…\nCiekawe są też gwiazdki na sufitach w łaźniach: 🙂\nTrafiłam też chyba do jakiejś szkoły, chociaż mnie bardziej kojarzyło się to miejsce z teatrem, ale napewno nim nie było. 😉 Ale jak widać było po ostatnim poście, miewam dziwne skojarzenia. 🙂\nWidoki stamąd były przepiękne. Można było siedzieć i godzinami gapić się na góry bądź na miasto.\nPo zdobyciu Alhambry spoczęłam w pierwszej lepszej knajpce, bo głód zżerał mi już żołądek, a batoniki się skończyły. 😉 Zobaczyłam, że mają danie dnia składające się z 2 dań i deseru bądź picia i stwierdziłam „czemu nie?”. W przewodniku znajomych czytałam, że to się opłaca, ale po spożyciu posiłku stwierdziłam, że wiele prawdy w tym nie ma; głoda żarłocznego zaspokoiłam ledwo ledwo, jeszcze bym coś wcisnęła. 😉 Poza tym jedzenie nie było zbyt dobre, a kelner jakiś mało kumaty, bo nie umiał mi doradzić co zamówić, żeby zjeść tradycyjne hiszpańskie danie (mimo iż po angielsku brzmi podobnie jak po hiszpańsku) i w koncu skończyłam z paellą i kurczakiem, który z Hiszpanią miał tyle wspólnego, że polany był sosem pesto. 😛\nNo, ale przecież nie przyjechałam tu jeść (czyżby…? 😉 ), tylko zwiedzać i odpoczywać… ej no, ale co z moimi priorytetami w postaci jedzenia i shoppingu?!? 😛 W Almerii nie potrafiłam się powstrzymać i kupiłam sobie bluzkę i sukienkę, oczywiście w klimacie Hiszpanii! 😉 Pożerałam też duże ilości rozmaitego jedzenia andaluzyjskiego i hiszpańsko-podobnego, chyba więc mogę uznać moje priorytety za spełnione. 😉\nLekkie urozmaicenie samotnej podróży (Granada)\nKobiety w Pięknych Sukniach i Dostojni Mężczyźni (Feria, Sewilla)\nWszystkie moje posty o Hiszpanii\nTam, Gdzie Kończy Się Świat (Irlandia)\n3 myśli na temat “Zmuszona do komunikacji ;) (Granada, Hiszpania)”\n3 października 2019 o 10:42\nOkreślanie częstotliwości kursów w rozkładzie zamiast dokładnych godzin to bardzo dobre rozwiązanie 🙂\nW sporych miastach i często sporym ruchu w ciągu dnia, a mniejszym wcześnie rano czy wieczorem, nie ma problemów z ew. pretensjami pasażerów.\nSystem komunikacyjny w większości miast hiszpański jest świetnie rozwiazany 🙂\n4 maja 2016 o 22:41\nNo i dobrze, przyjedzie autobus to się człowiek cieszy :)..po takim „żarłostwie” to można się nie zmieścić w tę bluzkę i sukienkę ;).. a po za tym widoki piękne 😀\n6 maja 2016 o 08:01\nTo akurat zostalo przewidziane – zarowno bluzka jak i sukienka sa mocno szerokie, wiec napewno sie zmieszcze :p\nPożegnanie z Almerią (Hiszpania)


Miarka barmańska, jigger 40 i 20 ml | Miarki barmańskie\n» Miarka barmańska, jigger 40 i 20 ml\nMiarka barmańska to podstawowy gadżet do przyrządzania drinków. Pozwala precyzyjnie odmierzyć pożądaną ilość alkoholu, soku czy syropu, co sprawia, że drink jest wykonany dokładnie tak jak powinien, bez dodawania produktów wedle uznania, "na oko".\nOferowany produkt wykonany został we Włoszech z tworzywa sztucznego. Ma dwustronne zastosowanie: jedna część mieści 20 ml płynu, druga 40 ml. Stanowi dzięki temu wygodny i praktyczny gadżet na przyjęcia plenerowe lub na wyjazd. Miarka ma kolor czarny i odznacza się ciekawym designem - jest nie tylko praktyczna, ale też ozdobi domowy barek.\nPotrzebujesz innej miarki? Sprawdź kategorię: Miarki barmańskie. Jeśli podoba ci się ten design, ale szukasz innej pojemności, to proponujemy: Miarkę barmańską jigger 50 i 25 ml.\nPraktyczna miarka barmańska,\nMiarka dwustronna o pojemności 20 i 40 ml,


10:39 › Tylko Król?\nW lidze coraz głośniej o zabrzańskich nastolatkach. Czterech z nich dostało powołania na towarzyskie mecze U-19 z Rumunią. Dostali, ale na zgrupowanie nie pojadą. - Przecież nie możemy dać zawodników, którzy regularnie grają w lidze. Rozmawialiśmy z trenerem Michałem Globiszem i doszliśmy do porozumienia. Ewentualnie puścimy Kamila Króla, ale też tylko na jedno spotkanie. Wówczas nie grałby w meczu o Puchar Polski - mówi prezes Górnika, Zbigniew Koźmiński. więcej\n10:31 › Andraszak przed telewizorem\nDrużyna Górnika wygrywa, tymczasem czterech piłkarzy wciąż leczy kontuzje i wszystko wskazuje na to, że nie wrócą szybko na boisko. Tomasz Prasnal w najbliższych dniach pojedzie do Warszawy, gdzie przejdzie rezonans magnetyczny. W każdym razie może dziś tylko lekko truchtać, w czym towarzyszy mu Jacek Wiśniewski. Diego Rambo chodzi o kulach, a Rafał Andraszak na razie nawet nie wychodzi z domu. więcej\n08:50 › Senegalczycy wciąż bez certyfikatów\nNa Roosevelta wciąż czekają na certyfikaty Senegalczyków. Piłkarze trenują, jednak o ich grze - póki co - nie ma mowy. - Trochę długo to trwa, ale niewiele możemy zrobić. Dzwonimy, pytamy i słyszymy, że odpowiednie papiery zostaną wkrótce wysłane z senegalskiej federacji - mówi trener Górnika, Marek Wleciałowski.


Prywatne uczelnie handlują ocenami - Wiadomości i informacje z kraju - wydarzenia, komentarze dziennik.pl\n01.10.2008, 23:18 | Aktualizacja: 08.06.2010, 18:24\nStudenci próbujący po zrobieniu licencjatu dostać się na studia magisterskie napotykają niespodziewaną konkurencję. To absolwenci płatnych i zazwyczaj niewiele wymagających prywatnych uczelni. Mają zazwyczaj znacznie wyższą średnią, a w wielu miejscach to ona decyduje o przyjęciu na IV i V rok studiów. "To handel ocenami" - mówią rozmówcy DZIENNIKA.\nDziennik dotarł do studentów, którzy już dawno odkryli studiowanie na skróty. Proceder doczekał się też pierwszego pozwu sądowego, w którym 21-latek z Olsztyna walczy o prawo do magisterium.\nAnna ma 22 lata i od października zaczyna studia magisterskie na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego. Wcześniej uzyskała tytuł licencjata jednej z mało znanych uczelni na Podbeskidziu. "Trzy lata temu nie dostałam się na Śląski, więc znalazłam inny sposób. Rodzice zgodzili się płacić, żebym tylko miała wysoką średnią. Moja praca licencjacka została oceniona na piątkę" - mówi DZIENNIKOWI. Anna zapewne uniemożliwiła dalsze studia komuś, kto w przeciwieństwie do niej dostał się na Śląski, ale przez trzy lata państwowego studiowania miał gorszą średnią. "Nie czuję się w żaden sposób oszustką. Przecież co nie jest zabronione, jest dozwolone" - mówi.\nTo dzięki takim jak ona co roku nabór na studia magisterskie kończy się wielkimi przeprowadzkami z prywatnych uczelni na te bardziej renomowane, państwowe. Ustawa daje uczelniom prawo wyboru: średnia albo dodatkowe egzaminy. Większość wybiera średnią.\nRektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, prof. Karol Musioł mówi, że duże uniwersytety dostrzegają problem. "Jeśli jest więcej kandydatów niż miejsc powinny być wprowadzone testy kompetencyjne. Zdajemy sobie również sprawę, że są szkoły niepubliczne, które kształcą na niskim poziomie" - mówi. Jednak na Uniwersytecie Jagiellońskim są kierunki, na których obowiązuje konkurs ocen. Na Uniwersytecie Warszawskim rekrutacja w całości polega na egzaminach, natomiast na Uniwersytecie Śląskim niemal cały system oparty jest na średniej ze studiów pierwszego stopnia. Egzaminy dotyczą niemal wyłącznie kierunków artystycznych.\nNiedawno sprawa stała się głośna, po tym jak Przemysław Włodarski, student Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, pozwał rodzimą uczelnię do sądu. Studiował na niej trzy lata i ukończył licencjat ze średnią 3,8. Dalej się nie dostał. W ubiegłym tygodniu złożył w wojewódzkim sądzie administracyjnym (WSA) skargę. "Przegrałem wyścig z absolwentami prywatnych uczelni, którzy mają wyższą średnią, ale umieją mniej niż ja" - mówi DZIENNIKOWI.\nWedług rozeznania DZIENNIKA, w tym roku w Olsztynie na magisterskie studia uzupełniające na kierunku ekonomia było aż 4 kandydatów na miejsce. Przeważali studenci obcych uczelni. Nigdy wcześniej taka sytuacja się nie zdarzyła. Sprawdziliśmy też inną znamienną rzecz: na kierunkach filologicznych, gdzie zawsze obowiązuje egzamin wstępny z języka, odsetek studentów spoza UWM nie przekraczał 25 proc.\nPełnomocnik Włodarskiego jest przekonany, że jeśli WSA przychyli się do twierdzenia, że konkurs ocen jest niewymiernym kryterium oceny, ruszy lawina odwołań od decyzji rektorów w całej Polsce. "Gros uczelni prywatnych kształci tylko do poziomu licencjatu. Często zajęcia prowadzą ci sami nauczyciele, którzy wykładają na renomowanych uczelniach, ale patrzą przez palce na poziom kształcenia w szkole, z której biorą wysokie pensje" - mówi DZIENNIKOWI szef kancelarii Civitas et Ius Piotr Brzozowski.\nWśród kadry naukowej nietrudno jednak znaleźć osoby, które potwierdzają jego wersję. Nawet takie, które same uczestniczą w procederze. Jedna z nich, doktor na Uniwersytecie Śląskim, na co dzień wykłada na państwowej i kilku prywatnych uczelniach. "Ludzie płacą za studia ciężkie pieniądze, więc muszą mieć wyniki. Puszczamy oko do studentów prywatnych uczelni, wskazując możliwość zrobienia magistra na uniwersytecie" - mówi bez ogródek.\nTymczasem władze Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, które jako pierwsze będą się tłumaczyć z procederu przed sądem, mówią, że to nie one ponoszą odpowiedzialność. "Mamy związane ręce. Dostrzegliśmy problem, ale zgodnie z przepisami kryteria naboru muszą być znane studentom 10 miesięcy przed rekrutacją. Nie zdążymy już niczego zmienić w roku akademickim 2009/2010, bo ten termin minął w maju. Dopiero od 2010 r. wprowadzimy obowiązkowy egzamin na wszystkich kierunkach" - mówi rektor, prof. Józef Górniewicz.\nStudent Przemysław Włodarski, dziś mający opinię pierwszego bojownika z systemem, złożył do sądu kolejne pismo. Tym razem o rozpatrzenie jego skargi poza kolejnością. "Jeśli korzystne dla mnie rozstrzygnięcie nastąpi do końca października, będę mógł kontynuować naukę jeszcze w tym roku" - mówi.\nSto tysięcy pigułek na aborcyjnym rynku przeczytaj »\nStudenci się sypią


Vivitek H1060 - projektor dla fanów sportu - Aktualności - PC Format\nStartAktualnościVivitek H1060 - projektor dla fanów sportu\nVivitek H1060 - projektor dla fanów sportu\nMarka Vivitek zaprezentowała projektor Full HD H1060 stworzony specjalnie dla entuzjastów domowej rozrywki na dużym ekranie.\nMoże on wyświetlić obraz o przekątnej od 30" - 317" (76 - 805 cm). Rozdzielczość Full HD 1080p w połączeniu z jasnością na poziomie 3000 ANSI lumenów i kontrastem 15.000:1 pomoże zauważyć najdrobniejsze szczegóły i cieszyć się wysokiej jakości obrazem. Gwarancja tej jakości oraz żywych barw wynika z zastosowania chipu DLP firmy Texas Instruments oraz technologii Brilliant Color.\nUrządzenie jest kompatybilne z 3D z DLP Link i Direct 3D (HDMI 1.4a), oferuje wsparcie dla 3D zarówno z aktywnymi jak i pasywnymi okularami 3D. Dwa wejścia HDMI pozwolą na podłączenie nowoczesnych źródeł obrazu. Projektor oferuje także wsparcie technologii MHL (Mobile High-Definition Link) do bezpośredniego łączenia (kablem) do projektora urządzenia mobilnego i wyświetlanie z niego zdjęć, filmów czy innych treści. Jest dostępny głośnik o mocy 2W, a wysokowydajna lampa ma żywotność do 10 000 godzin.\nVivitek H1060 jest dostępny w cenie 4059 PLN z VAT.\nTagi: sprzęt, projektor, Full HD, Vivitek


Grosz do grosza... czyli ile zaoszczędzisz analizując paragony?\n13 kwietnia, 2021 / No Comments\nNiedawno rzucił mi się w oczy komentarz blogerki zajmującej się oszczędzaniem. Zapytana o paragony odpowiedziała, że ona paragonów nie analizuje pod kątem zakupów tylko kontrolowania wydatków. Szczęka mi opadła, bo dla mnie analiza tego, co się znalazło na owym paragonie pozwoliła wydawać dużo mniej na artykułach spożywczych. Co więcej: zdać sobie sprawę z tego gdzie i na co uciekają moje pieniądze.\nJasne, że raz zaoszczędzone 6 zł to niedużo i nie ma sensu sobie zawracać głowy taką kwotą. Taką też opinię usłyszałam w wypowiedzi owej blogerki. Nie będę kryć, że poczułam się bardzo rozczarowana, bo jej zbieranie paragonów służące wyłącznie temu by sprawdzić czy mieszczę się w cotygodniowych widełkach było dla mnie bez sensu. Równie dobrze mogłam sobie szacować w głowie w jakiej kwocie mam się zmieścić i nie przekraczać jej na zakupach. Ot cała filozofia.\nSłyszałam o przypadku, gdzie te 6 zł zaoszczędzone po dłuższym czasie pozwoliło rodzinie sfinansować wakacje. I tej rodziny nie było stać na to by oszczędzać większe kwoty.\nPamiętam jak postanowiliśmy z moim Mężem, że zaczniemy zbierać paragony (i planować budżet). On skrupulatnie wpisywał je w tabelki w excelu i później razem patrzyliśmy na zdumiewające kwoty. Ustaliliśmy gdzie można przyciąć, gdzie zaoszczędzić i w którym miejscu wydatki są zwyczajnym szaleństwem.\nWszystko fajnie tylko mnie irytowało to odnotowywanie kwot. Miałam w miarę regularne wydatki, ucięłam wszystko co było zbędne a kwoty, które wydawaliśmy były dla mnie za duże. Aż któregoś wieczoru postanowiłam przeanalizować paragony. Tak, było to nienormalne – nie przeczę, ale to, co ujrzałam było jak kubeł zimnej wody.\nOranżadka, colca, woda? – Jasne, czemu nie? To tylko 80 zł miesięcznie.\nPomidorki koktajlowe w miejsce zwykłych pomidorów? – aj tam, aj tam, kolejne 20 zł. To wciąż niedużo.\nZioła dla królika, które zamiast przysmakiem stały się częścią codziennej diety? – 40 zł (przy czym na siano, które tą podstawą ma być wydawałam zaledwie złotych 20…)\nTo już nie są kwoty rzędu 6 zł tygodniowo!!!\nObcięcie wymienionych wyżej kwot nawet o połowę daje miesięcznie 70 zł dodatkowych środków, które zwyczajnie można przeznaczyć na coś innego. A nawet nie przeznaczać tylko odłożyć. Takich produktów było więcej! Duże porcje serów, które się marnowały niezjedzone dawały nam kolejne 20 złotych. Większe słoiki sosów to wydatek rzędu kolejnych 10 złotych a do tego niepotrzebnie przejadaliśmy się większymi porcjami.\nI żeby było jasne: nie uważam, że na jedzeniu należy oszczędzać.\nWręcz przeciwnie – kupuję bardzo dużo owoców i warzyw (tych nawet więcej), regularnie jadamy świeże ryby i nie mamy problemu by wydać na jedzenie więcej pieniędzy. Ale to dlatego, że zauważyliśmy na jakie zbędne produkty te pieniądze wyciekają. Ja wiem, że bardziej się opłaca kupić duży kefir, duży jogurt czy duży słoik. Tylko co to za oszczędność skoro go nie przejadamy???\nNie jest to zajęcie, które wykonuję codziennie. Ba, nawet nie robię tego co tydzień. Raz na kwartał zbieram paragony z miesiąca i uzupełniam swoje tabelki. Sprawdzam wtedy czy zmieniły nam się nawyki żywieniowe i na co wydajemy więcej – czy znowu gdzieś nie uciekają nam jakieś spore sumy. Takie przyjrzenie się wydatkom zmotywowało nas do zdrowego odżywiania. Odstawienia napojów gazowanych i zrezygnowania z jedzenia na mieście.\nTaka analiza, uzupełnianie słupków, tego co na ile wydaliśmy pozwoliła nam jeszcze skuteczniej przeanalizować nasze zakupy i robić je z głową. Wiem, że na zakupy można wydać i po 300-400 złotych tygodniowo. A wiem, że można też 150 złotych. Wszystko zależy od nas – od tego jak wykorzystamy wiedzę płynącą z analizy paragonu. Dlatego nie tyle zbierajcie co analizujcie paragony.\nA kto jeszcze nie widział zapraszam do naszego plannera posiłków. O tym czemu on służy pisałam TUTAJ, a do pobrania jest TU.


Pierwsza sesja zdjęciowa niemowlęcia – Portal dla rodziców\nHome >> Bez kategorii >> Pierwsza sesja zdjęciowa niemowlęcia\nOn Maj 22, 2017, Posted by admin, in Bez kategorii,\tWith Możliwość komentowania Pierwsza sesja zdjęciowa niemowlęcia została wyłączona\nSesje noworodkowe to trend, który obserwujemy już od dłuższego czasu. Przesłodzone fotografie śpiących maluchów w koszyczkach, łóżeczkach a nawet wiaderkach tworzone w iście cukierkowej scenerii mają stworzyć dla rodziców i ich pociech niezapomnianą pamiątkę na całe życie. Jak jednak przygotować się do takiego przedsięwzięcia?\nNajważniejsze jest wybranie dobrego fotografa\nSpecjalistów, którzy na co dzień pracują z noworodkami na polskim rynku jest coraz więcej. Przed rezerwacją terminu dokładnie zapoznajmy się jednak z pełnym wachlarzem oferowanych usług oraz przykładowymi realizacjami, które znajdziemy na tej stronie bluediamond-hotel.pl, dobrze jest też umówić się z takim fotografem na spotkanie.\nZarezerwuj termin odpowiednio wcześnie\nSesje zdjęciowe noworodków powinny być wykonywane pomiędzy piątym a piętnastym dniem jego życia. W tym czasie maluch przesypia prawie całą sesję a wszechobecne kolory i błysk aparatu nie wpływa w żaden sposób na jego dobre samopoczucie i bezpieczeństwo. Dodatkowo dzieci w tym okresie życia pamiętają jeszcze pozycję embrionalną, dlatego układanie ich w nią jest dla nich całkowicie naturalne a to również przekłada się na finalną jakość fotografii.\nZ racji faktu, że zdjęcia noworodków są coraz popularniejsze fotograficy specjalizujący się w przeprowadzaniu sesji niemowlęcych mają napięte grafiki. Na wolne miejsca trzeba czekać nawet kilka tygodni, dlatego pierwsza sesja powinna zostać zaplanowana w momencie, w którym maluch słodko przygotowuje się do przyjścia na świat w brzuchu swojej mamy.\nDlaczego sesje niemowlęce są tak kosztowne?\nNie będziemy w tym miejscu zagłębiać się w konkretne widełki cenowe, ponieważ te naprawdę są rozbieżne. Na wysokość kosztów wpływa jednak ogrom czynników, do których zaliczają się:\nczas trwania sesji – osiągający niejedn okrotnie kilka a nawet kilkanaście godzin\nkoszt eksploatacji sprzętu fotograficznego\nkoszty scenerii i tła, na którym wykonywana jest sesja\nkoszty gadżetów oraz akcesoriów niezbędnych do „upiększenia zdjęć”\nczas trwania późniejszej obróbki fotograficznej – która niejednokrotnie trwa dłużej niż sama sesja\ntworzenie albumów i fotoksiążek, jeśli klienci takowych sobie życzą.\nDodatkowo nie można nam zapominać, że choć fotografowie choć podczas sesji realizują swoją życiową pasję są również przedsiębiorcami. Prowadzą biznes, który obciążony jest podatkami a ponadto muszą przecież zarabiać na swoje utrzymanie.\n← Skuteczne fotografowanie dzieci Rejsy MSC po Morzu Śródziemnym także dla rodzin z dziećmi! →


ASQ 02 Sty 2005 18:41 2887 12\n#1 02 Sty 2005 18:41\nWkońcu zdecydowałem się na opisanie problemu bo rozwiązania szukam już od ponad miesiąca,myślę że dobrze trafiłem(elektroda.pl).\nMam Atusa + 1.6 GLi z LPG z wtryskiem Boscha. jest po kapitalce silnika 10.000km wszystko było OK aż nagle zaczeło się.. Problem dotyczy i gazu i benzynki,dodam że zauważalnie mniej drażni na benzynce.\n-Zaraz po odpaleniu nawet przy mrozie nie ma ssania.(jak siezałączy to cud)\n-Nie trzyma wolnych obrotów.chodzi chwile ok.900rpm nagle zapala sie na sekundę ''check engine'' i w tym samym momęcie obroty gwałtownie spadają o ok300-400rpm. (na ok 1.s) i z powrotem na 900rpm. lub nawet zauwazalnie podnosi je na 1100. I tak nieregularnie kilkanaście razy na minutę czem rzadziej. wpływ temp. silnika na to jest znikomy.\n-Przy naciśnięciu pedału gazu..gwałtowniej np.przy opuszczaniu skrzyż. często nim szarpnie,oczyw. wraz z zapaleniem sie check engine. tak jak by gubił zapłon. Przy czym czsem potrafi strzelić coć pod maską.\n-Aby temu zabobiec musze trzymać go na wysokich obrotach.ale i tu(w gran.2000-4000rpm)potrafi ale żadko zrobić swoje.\n-Więcej pali ok 15L/100km.\nNowe świece,przewody,czujnik temperatury,filtry,nowy silniczek krokowy,sprawdzałem sonde lambda zwykłym miernikiem wydaje mi się że ok (~0,5mV i reaguje na zmiany gazu). Niestety w mym autoryzowanym serwisie(Przemyśl-ASO Daewo) nie mają kabla do diagnostyki Boscha wiec kodu nie mam jak odczytać na miejscu. Przeczyszczone styki kompa.Sprawdzone bezpiecziki. Niewiem już co robić.. jak coś przypomnę sobie to napisze.. PROSZĘ ELEKTRODACY o jakieś rady. Podejrzewam winę kompa. jak go można sprawdzić czy jest sprawny?.\n#2 03 Sty 2005 17:56\nnajlepiej zrobic to właśnie w autoryzowanym serwisie.Jeżeli zapala sie kontrolka check engine to coś z układem elektronicznym jest nie tak.chodzi mianowicie o układ wtryskowy i zapłonowy.przez to auto przechodzi w tryb awaryjny i objawia się to wysokim spalaniem.trzeba podpiąć komputer i sprawdzić błędy.powodzenia.\n#3 03 Sty 2005 20:57\nJeżeli któryś z "zaprzyjaźnionych" warsztatów ma interfejs VAG to "zrobi" nim ploneza na Boschu, program jest chyba na forum jeżeli nie to się odezwij , cuś się wymyśli.\n#4 03 Sty 2005 21:47\nJaki masz komputer do gazu? Ja osobiście mam podrubę komputera (AL-640) i działa do d.... objawy są podobne, a auto to VW Golf III 1.4, ale na tym samym układzie wtryskowym co Twój. U mnie nie ma check engine, więc nie ma co świecić. Do rzeczy. Z tego co udało mi się ustalić, rozwiązania są następujące: wymienić komputer do instalacji gazowej. Kumpel miał poloneza Atu Plusa 1.6 Gli na Boschu i komputer do gazu Al-700 z interfejsem do PC. Nigdy nie miał problemu z jazdą na paliwie jak i na gazie, a zużycie gazu po mieście nie przekraczało 10L, przy ustawieniu komputera gazowego na economik. Kolejne rozwiązanie: Ja u siebie zauważyłem że jeżeli się coś dzieje z pracą silnika to pomaga mi odłączenie akumulatora na jakieś 8 do 10 godzin. Nie wiem, ale wygląda na to, że komputer od wtrysku traci jakieś zapamiętane informacje i wszystko wraca do normy. Bez sensu jest odłączać akumulator za każdym razem, więc znajomy gazownik doradził by zrobić przekaźnik, który po wyłączeniu zapłonu odłączałby główne napięcie z komputera wtryskowego. Moim zdaniem możesz pojechać do serwisu, jeżeli są błedy to je skasują (i Ciebie przy okazji też\n), ale za jakiś czas nałapiesz ich znowu i problem będzie wracał. Właściwie tylko zmiana komputera do gazu może przynieść efekt, niestety kosztuje ok. 400zł. Oczywiście jeżeli nie ma innych uszkodzeń całego systemu typu sonda do wymiany, katalizator, silnik krokowy, czy inne...\nJeszcze tak sobie pomyślałem, by sprawdzić czujnik temp. silnika, ale ten do boscha, czyli wkręcony w obudowę termostatu z wodoodporną wtyczką. Możesz spróbować zdjąć wtyczkę z tego czujnika i zobaczyć jak zareaguje, lub go pomierzyć jeśli znasz wartości. Możesz go też po prostu zmienić. On chyba nie jest drogi jakieś 20 zł. Sprawdź też kabelki dochodzące do niego.\n#5 04 Sty 2005 13:11\nzobacz czy woda niedostala sie do komputera.\n#6 04 Sty 2005 21:52\nWitam ponownie.. niestety (do darkerka) komputera do gazu nie mam.. jest przełącznik ręczny gaz benzyna i automat (zapala na benie i odrazu przeskakuje na gaz nawet bez wciskania gazu) tzn.tak mi się wydaje.. po zatym komputer resetowałem (na noc zdejmowałem klemy) ale ciężko póxniej odpalić go nie dodająć gazu ..bo obroty są za niskie żeby nie zgasł ,a słyszałem że nic nie dotykac do włączenia się wiatraka.(czy to takie ważne?) .pozdrawiam! ASQ.\n#7 09 Sty 2005 17:41\nPozostaje więc jedno proste i tanie rozwiązanie. Zmniejsz przerwę na świecach do ok. 0,8 mm. To powinno pomóc, przynajmniej na razie. A komputer do gazu by się przydał, bo inaczej komputer boscha będzie świrował. Co do "nic nie ruszania do włączenia się wentylatora" to chyba przesada. Teoretycznie wygląda to tak, że odpalasz auto i jedziesz dokąd się wentylator nie włączy, a konkretnie silnik nie osiągnie 90 stopni C. Podczas jazdy musisz przynajmniej raz wcisnąć pedał gazu do oporu. Takie są wymagania. Po tym komputer bosch powinien przyjąć nastawy podstawowe.\n#8 09 Sty 2005 20:31\nsprawdz potrencjometr tps\n#9 09 Sty 2005 20:52\nPoco masz sprawdzać jedź do serwisu\n#10 10 Sty 2005 10:10\nPotencjometr w Boschu jest niewymienny! Występuje tylko z podstawą urządzenia wtryskowego!\nPrzy okazji, może ktoś wie jak go ustawić po demontażu?\n#11 10 Sty 2005 10:44\nwitam to ja podziele sie moimi problemami\nmialem rowiez taki problem jak Ty opisujesz to w sumie chyab sam sie rozwiazal po tym jak kilka razu dalem gaz do dechy na banz. i gazie i trzymalem tak kilka sekund.\npozniej cos sie znowu stalo z gazem ze nie chcial trzymac wolnych obrotow i dojezdzajac do skrzyzowania musialem przelaczac na beznz.\nale wymienilem wszystkie uszczelki ogolnie caly srodek w reduktorze to teraz dziala, teraz znowu zauwazylem ze ma jakies opory pracy na benzynie tzn zapala ale jak chce jachac na niej to auto tak mi skacze troche jakby moze dostawal powietrza a poza tym nie ma pelnej mocy dopiero lepsze efekty zauwaza sie od 4000 w gore obr.\nczy ktos ma moze pomysl jak to rozwiazac\na drugim moim pytaniem jest takie czy majac gaz + benz. moge zastosowac swiece zwykle np. bosha 3-elektrodowe lub ngk. czy to moze tak byc czy beda jakies spadki czy moze gorsze spalanie gazu.\n#12 08 Lut 2005 22:14\nMiałem dokładnie te same objawy. Poldek 1.6 GLI Bosch Caro +. Zaczął się tak zachowywać podczas jazdy. Jak dojechałem do domu, to rano nie chciał już odpalić. Początkowo myślałem, że rozrząd się przestawił, bo pasek dawno nie byl wymieniany, ale rozrząd był w porządku. Niestety już nie miałem cierpliwości szukać przyczyn, więc oddałem go do zaufanego mechanika.\nJak zrobi i dowiem się co było, to napewno napisze\nPozdro 4 all POLDEKRIDERS\n#13 12 Lut 2005 15:12\nPo czterodniowej wizycie u mechanika, diagnostyce w Daewoo, okazalo się, że komp wyświetla błąd czujnika temperatury płynu. Czujnik wymieniony na sprawny używany. Cały układ wtryskowy poskręcany do kupy, bo podobno wszystkie śruby były poluzowane. Wymienione świece na z ISKRY GAZ na NGK. I poldek zapalił.\nNiestety podczas powrotu do domu, zapalała się kontrolka CHECK ENGINE na sekunde i działo się dokładnie co u autora tematu. Czujnik temperatury wymieniony, więc jako przyczyna odpada. Dzisiaj go zdiagnozuje autormatycznie i zobacze, co mu jeszcze dolega.\nPodobne tematy Atu+ 1.6GLi Bosch -problem z obrotami +check engine POMOCY !\nWitam! Tutaj (w dziale Elektronika Samochodowa) jeszcze się nie udzielałem :lol: Ale nadeszła pora.... Kupiłem sobie kilka dni temu takie cudo ... (32)\nWitam, Polonez ATU Plus, 1.6 GLI, Bosch, benzyna (bez gazu), '98 - odpala łatwo za każdym razem, bez najmniejszego kłopotu. Po kilkudziesięciu sekun... (3)\nPrzeglądnąłem forum pod kątem informacji o kontrolce Check Engine w Polonezach, ale wszystkie posty były odwrotnością mojego :) A że nie jestem spece... (13)\nWitam szanownych forumowiczów. Wiem, ze tematów podobnych było juz bardzo wiele na tym i innych forach. Siedzę juz cały dzien i wertuje fora w poszuk... (3)