Chochlą po Łapach – subiektywnie o restauracjach\nWyspiarska kuchnia jest uboga!? Nie bardziej mylnego. Z niedoborów powstają prawdziwe majstersztyki. I mimo, że ciężko je odnaleźć – na Majorce króluje pizza, pasta i pescado fresco – to warto się natrudzić bo nagroda jest wyjątkowa.\nUwaga nowość od Bistroficyna. Po raz kolejny okazuje się, że potrzeba matką wynalazku. Przymusowo zamknięty w swojej kuchni chef Marcin Czubak wyczarował nie tylko świetny chleb ale i coś do niego. Spójrzcie tylko na te zdjęcia! Wspaniałe, garmażeryjne delikatesy.\nChcesz być wege, ale nie wyobrażasz sobie śniadania bez szynki albo jajecznicy bez boczku i kiełbasek? Oto spełnienie Twoich marzeń. BezMięsny to świetny koncept z intrygującą nazwą, stworzony przez dwóch Warszawiaków: Igora i Rafała. Ale czy roślinna alternatywa dla mięsa ma sens?\nZanim przejdziemy do meritum – czyli ISTO – chcę coś wyjaśnić. Od wielu lat zwiedzam świat w poszukiwaniu najlepszych smaków, zapachów i aromatów. Brałem udział w niezliczonych kolacjach degustacyjnych, smakowałem potraw z (prawie) każdej części świata, a także odwiedziłem kilkanaście restauracji wymienianych w słynnym przewodniku Michelin z Atelier Amaro i Paul Bocuse (Lyon) na czele.\nGdzie po wegańską wigilię?\nTradycyjna kolacja wigilijna jest postna. Gdyby usunąć z niej ryby to mogłaby być wegańska! Ale skoro już zdecydowałeś, że chcesz chronić planetę, choć to bezcelowe, to nie musisz gotować czyli przyczyniać się do rujnowania świata, inni mogą to zrobić za Ciebie 🙂\nKROWARZYWA. Jesteś tym, co jesz?\nZastanawialiście się kiedyś dlaczego słynne restauracje nie mają franczyzy? Dlaczego właściciele znanych na całym świecie szyldów nie decydują się na stworzenie sieci. Wyobraźcie sobie Atelier Amaro w Rzeszowie czy Radomiu albo NOMA Bielsko-Biała lub Osteria Francescana by Sosnowiec!? W sumie brzmi nieźle, czyż nie?\nNo i nadeszła ta wielka chwila 😉 Trzeci, UWAGA, już trzeci odcinek serialu #blogerzytestuja. Chleb nasz powszedni ale który najlepszy!? Miłego oglądania.\nProjekt zrealizowany wspólnie z mojkulinarnypamietnik.pl and Pojedzone. Lokalu udzieliło wspaniałe Pole do popisu a nad montażem ślęczały chłopaki z Impact Production\n#blogerzytestuja #chleb #test #recenzja\nTestujemy: LOKAL Bakery Piekarnia Cukiernia Michalski Piekarnia Kłos Lidl Polska Biedronka Piekarnia Oskroba\nDrugi odcinek serialu blogerzy testują. Wspólnie z Berniką z mojkulinarnypamietnik.pl oraz Marcinem z Pojedzone w gościnnych progach Pole do popisu na warsztat wzięliśmy masło. Niby prosta rzecz, masło to masło a jednak zaskoczenia były.\nMihiderka. Breja kontra bloger\nTo był kwestia czasu. Food trucki, weganie i slow food wchodzą w „prawdziwe” życie w centrach handlowych. Znane do tej pory ze zlotów, festiwali czy dusznych pomieszczeń w ciemnych zaułkach projekty wpychają się do mainstreamu\nBUJNA KATO. Fifty fifty\nKolejne, schowane w bramie bistro wegetariańskie w Katowicach. Działa już ładnych parę chwil ale dopiero teraz udało mi się je odwiedzić. Pora roku sprzyja. Gorąca wiosna zachęca do zajmowania miejsc w eleganckim mini ogródku przed wejściem 🙂\nZielony Most. Kuchnia, rośliny!\nZaskoczę Was 😉 od kilku miesięcy jestem weganinem – pewnie dla tego na insta widzicie prawie same pyszne, roślinne kąski 😉 Oczywiście nie takim do końca tylko, jak zawsze, na własnych warunkach. Od poniedziałku do soboty wege a w niedzielę full wypas grill i mięso.\nŚląska Prohibicja. Kurcze, zjadłem dekorację!\nKatowicka dzielnica Nikiszowiec od lat przeżywa renesans. Na wyremontowanym rynku odbywają się świąteczne jarmarki, targi i inne cudeńka. Na kawę i ciach zaprasza Cafe Zillmann a na obiad Cafe Byfyj. Taka, lokalna uświęcona tradycja. Był co prawda jeszcze oldskulowy STIG ale nikt się nim nie przejmował.\nPizza z pieca w Katowicach. Podobno najlepsza?\nNie mogło mnie zabraknąć. Okrzyknięta najlepszą, włoską pizzą w KATO i to zaraz po otwarciu Pizza z Pieca kusi aby przetestować. Co więcej kusi aby sprawdzić co takiego ma, że wszyscy blogerzy kulinarni z okolicy wpadli w święty szał pochlebstw. Zwykle jesteśmy bardziej powściągliwi, zwłaszcza że nigdy nie wiadomo jak nowy lokal skończy.\nLa Tavola. Sukces?\nZasiadałem do tej recenzji parę razy. Próbowałem coś wymyślić ale mimo szczerych chęci nic nie przychodziło mi do głowy. Może dlatego, że Tavola jest przeciętna. Przeciętnie dobra. Przestronne wnętrze, przyjemna atmosfera i przyzwoite jedzenie. Wystarczy?\nWielki test gotowych zup!\nUwielbiamy zupy. Tak, My Polacy jesteśmy największymi miłośnikami zup w Europie. Jemy je gdy jest zimno – pożywne gulaszowe, czy fasolowe, jemy je gdy jest ciepło – chłodniki, jemy je gdy potrzebujemy się zregenerować – buliony czy rosoły a nawet jemy je „dzień po”, bo nic lepiej nie leczy kaca 😉\nTyp 00. Pizza na miodzie!\nTo musiało się stać. Taka jest kolej pożerania. Szkło, beton, designerskie lampy – bistrowy standard, najpierw trafił z WWA do KATO a teraz idzie w Polskę B. Na piękniejącym jaworznickim rynku najpierw pojawiło się Ministerstwo Śledzia, potem Z ogórem czy bez a teraz pizza z prawdziwego zdarzenia. Co prawda lokal jest nieco na uboczu – kilka metrów od rynku w pobliżu Biblioteki miejskiej ale liczy się!\nAlbenca. Francja, elegancja\nO pardon! Hiszpania 🙂 Albenca czyli nowe objawienie na Bażantowie. Elegancka i stylowa miejscówka wśród bloków. Aha. Proste, nieprzekombinowane dania inspirowane przepisami babci kucharza i właściciela w jednej osobie. Jasne.\nKulebele ale dobre!\nWszyscy wpadliście w słuszny zachwyt i to chyba jeszcze zanim się na dobre otworzyli. O jakie dobre, o jakie pyszne, jako oni to robią, echt ślunskie. Achy i ochy dolatywały z każdej strony. Aż trudno to było strzymać 😉 Co takiego się stało!? ano wciepnięto do jednego menu domowa kiełbasa w picie, tortilla na zakwasie żurowym, krupniok vege, bratkartofle, bratheringi, maczanka, kulebele, żur i się zaczło.\nCzy można się specjalizować w azjatyckiej kuchni? Można. Czy można serwować Pad Thai nie będąc nigdy w Tajlandii? Można! Czy można gotować shit i wciskać gościom, że to good asia stuff? Katowickie Królestwo udowadnia, że można!\nWeganie weganom 😉\nCholera ależ trzeba mieć tupet aby otwierać kolejną burgerownię w KATO. I to wegańską! Nie jarską, nie wegetariańską tylko wegańską. Wiecie z czym mi się kojarzą Weganie … z anemią, witaminami w tabletkach i brakiem żelaza.\nNiewielkie bistro w wielkiej fabryce\nPrzyjemnie, przyjemnie i fajnie. Takie proste określenia przychodzą mi od głowy gdy przywołuję z pamięci obraz z bistro Prodiż. Plus ta nazwa. Super! Kto jeszcze w ogóle pamięta co to było!? Szczególnie dobrze Prodiż wygląda wieczorem. Oświetlony, z ogromnym kominem w tle, tuż przy wjeździe do Fabryk Porcelany. WOW. Zachęca do wejścia 🙂\nBAO to, BAO tamto. Jakie cudne, jakie super. Wspaniałości. Z każdej strony, dosłownie każdej, nawet z własnej lodówki dobiegały mnie takie głosy. Byłem już skłonny sądzić, że BAO mnie prześladuje. Ale franca jest taka sprytna, że prześladuje tylko słownie bo okazji do spróbowania jak nie było, tak nie było.\n100% gluten free moda czy marketing?\nKto przy zdrowych zmysłach otwiera bistro bezglutenowe i to jeszcze w KATO!? Podobno choruje około 1 % populacji czyli jak dobrze liczę około 2,7 tys. mieszkańców miasta. No dobra wystarczy, że każdy z nich przyjdzie raz w miesiącu. Ale czy warto?\nBajgle w Pole do Popisu\nZa nami pierwsze warsztaty z cyklu „Od kuchni”. Pulę rozbiły dziewczyny a konkretniej 3 siostry – tak, te od bajgli i kawy z ulicy Stanisława 🙂 Akurat mają przerwę na remont i w wolnym czasie zdradziły nam przepis na swoje wypieki.\nCzy Browar Mariacki da się lubić?\nPo wielu miesiącach oczekiwania i zaglądania ukradkiem pod folię ochronną doczekaliśmy się. Drugie najgorętsze otwarcie w tym sezonie już za nami. Od początku Browar Mariacki budzi – delikatnie mówiąc – kontrowersje. Zdania są podzielono i to zarówno wobec obsługi jak i serwowanych dań.\nLetnie menu w Cadenza\nLokal firmowany przez Adriana Feliksa (Top Chef) otworzył się po niewłaściwej stronie Mariackiej. Aby tu dotrzeć trzeba przejść przez ruchliwą ulicę Francuską a jak wiadomo policja czuwa, więc zabiera to więcej czasu niż powinno.\nMegafonem w Klienta\nNumer 24!; Numer 46! Trzydziestka! Proszę odebrać zamówienie!!! Poczułem się jak na plaży w Mielnie w gorące, letnie popołudnie. Masakra. Lokal w centrum Katowic i taki babol.\nGotowanie z dzieckiem daje radość\nDobrze jest zrobić coś razem, wspólnie. Z dzieckiem, żoną, bratem, siostrą czy przyjaciółmi. Zbliżamy się wtedy do siebie i lepiej się poznajemy. Mamy frajdę a uśmiechy nie schodzą nam z twarzy nawet gdy użyjemy tarki 😉\nPoprzedni post o bajglach wywołał dyskusję o tym, który jest, a który nie jest prawdziwy. Zrobiłem niewielki risercz i co się okazuje? Ha, najprawdopodobniej bajgle pochodzą z Krakowa!\nZnam to miejsce od dawna. Wiele razy przechodziłem. Raz nawet nieśmiało zajrzałem ale mieli tylko kawę, soki i coś na ząb. Wybór akurat nie koniecznie dla mnie. I tak sobie trwaliśmy osobno ale z tęsknotą. Czasami docierało do mnie info o plaży wysypanej na placu w letnie, gorące wieczory, wyjątkowej atmosferze i świetnych przekąskach.\n… z tym ‘novo. Bez rezerwacji ani rusz. Ledwie co otwarte, ledwie co piec nagrzany, ledwie co krzesła dostawione a już fama poszła. Duże brawa dla Przemka Błaszczyka, jednego z naszych najbardziej rozpoznawalnych Top Szefów i dynamicznie się rozwijającego restauratora. Nie mam wątpliwości, że ludzie oblegają jego lokale ze względu na kuchnię i osobowość Szefa 🙂\nTłusto, coraz tłuściej\nKlasyczne bistro, subtelnie urządzone i przyjazne dla klienta. I tak i nie. Z jednej strony wygodnie siedzi się na kanapach i fotelach spoglądając na panoramę Katowic. Z drugiej liczna obsługa nie przyjmuje zamówień przy stolikach. Skoro i tak biegają po sali to nie rozumiem dlaczego nie mogą zebrać zamówień!? Ale to tylko czepianie się.\nPolish Vodka Tour vol. KATO\nZastanawialiście się kiedyś jaka powinna być wódka albo czy to co w siebie wlewacie w piątek czy sobotę ma jakiś smak? No właśnie;) Albo zalewamy ją Red Bull’em albo pijemy szybciej niż znikają nam pieniądze z konta. Bo wódka – jak sama nazwa wskazuje – ma sponiewierać.\nGdybym chciał wystąpić w programie: Opowiedz mi swoją historię to zacząłbym od Hitchcocka. Podobnie jak w jego filmach moja osobista historia z Marcinem Czubakiem zaczęła się od trzęsienia ziemi – rewelacyjny krupniok – a skończyła katastrofą – zeschły pumpernikiel.\nNikt tak nie rozbudza emocji jak oni. Przyznaję 😉 Od tygodni atakują mnie starannie dobrane i wysmakowane zdjęcia, na których potrawy pysznią się tak, że aż ślinka cieknie. Uśmiechały się do mnie piękne pomarańczowe, karmelizowane marchewki, lśniły czorne kluski i zapraszał slunski burger!\nIm częściej stołuję się na mieście tym chętniej jem w domu. Niestety jakość to nie jest najmocniejsza strona naszych restauracji. Oczywiście nie wszystkich ale chodzenie w koło Macieju do 2-3 zwyczajnie może znużyć.\nJeżeli tylko uda ci się trafić?\nJak zbudowano Zymft? Dokładnie! Każdy coś miał, przyniósł i voila. Jest 😉\nA na serio projekt przywodzi na myśl wakacyjną plażę – w końcu jest dużo piasku, ogród zimowy – bo jest coś na kształt szklarni i tartak – ze względu na europalety. Miejscówka umowna: umawiamy się, że smażymy burgery, umawiamy się na plastikowe sztućce i jedzenie palcami i umawiamy się, że nam nie wieje 😉\nUwaga! Mam problem\nNie ukrywajmy – mam problem. Nie, nie taki jak myślicie 😉 Z miejscami takie jak Saute. Odwiedzenie zmusiło mnie do zastanowienia się i odpowiedzenia na pytanie: to lokal luksusowy, ekskluzywny czy zwykły?\nNa wynos z woka\nImbir i ryż. Kojarzę ich z przystanku śniadanie i maleńkiego lokalu z ulicy plebiscytowej. I to by się zgadzało bo Piotrowicka miejscówka mieści dwa (sic!) krzesła, nieco brudu i pudełka na wynos 😉 Nie, nie. Nie twierdzę że w lokalu jest brudno ale trochę się przykurzył.\nPłyta pilśniowa, kilka europalet, designerskie lampy i białe krzesła. I już. Wystarczy by Pop Up Bistro działało.\nSurowo i prosto. Świetnie się tu odnajduję zwłaszcza po wydumanych i nadętych restauracjach z aspiracjami.\nKofeina Corner. No Twist\nJestem ogromnym fanem Kofeiny. To tu spotkałem Marcina Czubaka, to tu jadłem wypasionego krupnioka z musem selerowym i to tu nigdy, ani razu się nie naciąłem na jedzenie. Od zawsze, na zawsze smacznie i miło 😉\nElektryzująca była informacja o nowym, większym lokalu i to naprzeciwko doskonałej nadal działającej poprzedniczki.\nPizza & Dzieci\nW sobotnie przedpołudnie postanowiłem zrobić dzieciom niespodziankę. Jak wiadomo dzieci lubią misie, o pardon, czekoladę, frytki i pizzę. Hmm co by tu wybrać? Aha! Pizzę!\nA skoro miałem pisać o południu Katowic to złapałem za telefon i dalej szukać… a już po chwili wybrałem TOTU – mieli najładniejszą stronę www 🙂\nRawa …hmm… to nie-ciekawa konotacja. Do dziś pamiętam charakterystyczny smród unoszący się przy Hucie Baildon gdy przekraczało się mostek na Żelaznej. Nadal mam dreszcze \nZatem wybór nazwy odważny. Czy kuchnia jest podobna?\nWchodzimy! Ale zaraz gdzie to jest? Stoję na Moniuszki i nie widzę. Patrzę w lewo, patrzę w prawo. Nic. Niemożliwe. Patrzę jeszcze raz. Bingo. Ukryło się pod nieciekawą, szarą fasadą. Trudno zaleźć bo szyldu brak. Ukradli!?\nSmakowity kawał wołowiny, kilkunastu przekonanych o własnej nieomylności Blogerów ( w tym i autor;)) oraz szef kuchni z krwi i kości o wyglądzie adekwatnym do wykonywanego zawodu – zaufanie na starcie plus 100 pkt.\nAha, byłbym zapomniał jeszcze Angelo. Średniej klasy hotel biznesowy w centrum KATO. Sprawca całego zamieszania, oczywiście nie bezinteresownie, ale o tym później.\nZaproszono nas do bitwy. Hurra nareszcie!!! W tłukę temu i tamtemu…\n… a, na smażenie burgerów. Aha. No dobrze.\nW sumie też może być 😉 Choć jak wiecie gotowanie to moja nie najmocniejsza strona.\nNie, nie przesłyszeliście się. Znowu piszę o InoWino. Dlaczego? To bardzo proste. Po sukcesie bistro przyszedł czas na poważniejszą, w założeniu, restaurację.\nZnając kulinarne pomysły i zdolności Pawła/właściciela nie mogłem się doczekać. Aż zacierałem rączki z zadowolenia.\nI już. Veni, vidi, rozczarowanie. Smutne choć prawdziwe.\nBurger – najpopularniejszy wybór dla hipsterów i głodomorów. Kibole, jak wiadomo wybierają tureckie Kebaby, reszcie pozostają produkty Made in USA.\nW KATO wybór jest prosty. Mad Mick Rulez. Sorry Guys ale jeszcze nikt ich nie przebił. Świetny był Bahnhof ale znikł, Zdrowa Krowa raczej zdycha, innych nie kojarzę.\nPierwsza Zdrowa Krowa pojawiła się w KATO na Mariackiej w okolicach 2015 roku – pisałem o niej tak: http://chochlapolapach.pl/zdrowa-krowa-zdechla/ czyli jak widzicie szału nie było 🙁\nW między czasie na południu naszego miasta pojawiła się oddział, ajencja, inny czort. Nieważne.\nTo będzie krótki wpis z cyklu Czy na południu Katowice dobrze karmią. W drugim odcinku pizza. Poprosiłem najlepszą z żon aby zamówiła trochę „węgli” po treningu, najlepiej od Włocha z ul. Jankego.\nTo przerażające jak bardzo chemiczna jest nasza żywność. Zrobiłem ostatnio mały eksperyment. Brałem z półki w znanym hipermarkecie opakowania na chybił trafił. I – jak się domyślacie E jest wszędzie. Pal licho E – często za nim kryją się naturalne dodatki ale sorbinian potasu w hummusie!? Tego było mi za wiele. Proszę, apeluję, zachęcam róbcie sami swoje jedzenie!\nMy blogerzy kulinarni zwykle interesujemy się modnymi lokalami w centrum miasta. Zachwycamy się teksturą, kompozycją, dziwnymi połączeniami. Ważni są dla nas modni szefowie i ich przypominające laboratoria maleńkie knajpki. Zapominamy, że życie miejskie toczy się także – a może przede wszystkim – na uboczu.\nJak sadzicie jak daleko jest z Katowic do Włoch? Nie koniecznie aż tak. FIAT sprawia, że Italia jest bliżej niż sądzimy. Wraz z włoskim gigantem do Bielska zjechali obcojęzyczni pracownicy. Tłumnie.\n– #$%!@ – usłyszałem w tle słuchawki gdy kelnerka zapytała szefa kuchni o danie bezglutenowe. Mimo wszystko postanowił podjąć wyzwanie i dlatego kolację zjedliśmy w Upojonych (hmm…czy ta nazwa się odmienia!?)\nKaszotto. Łatwe, proste i przyjemne 😉\nPieczarki myjemy pod bieżąca wodą, kroimy na małe kawałki i dusimy pod przykryciem przez kilka minut. W między czasie siekamy cebulę i kroimy pora w talarki. Gdy woda spod pieczarek wyparuje wrzucamy je do garnka dodając łyżeczkę masła. Mieszamy.\nBardziej infantylnego tłumaczenia – Mieliśmy rezerwację na 20 osób i woda się skończyła – nigdy wcześniej nie słyszałem. Opadły mi ręce. Dosłownie.\nNa szczęście lub może mimo wszystko menu goście nie wynieśli więc mogliśmy zamówić 😉\nMój pierwszy T-bone 😉\nWpadliśmy do Manana Bistra&Wine bar przypadkowo, prosto z basenu. Trafiliśmy wprost nie dość że na Tydzień Steków, to jeszcze w kuchni szalał osobiście Szef Przemek Błaszczyk. Po krótkiej rozterce wybór stał się prosty i oczywisty – T-bone!\nFood Fest 2016. Żałośnie standardowo\nPierwsza, marcowa edycja Food Fest przyciągnęła tłumy. Jak wielkie możecie sobie wyobrazić po tym jak przed wejściem zobaczyłem wielki gar bodajże z serbskim gulaszem a gdy 30 min później wróciłem aby skosztować to już go nie było. Ani odrobiny!\nZielnik Krystynki. Delikatny kurczak, chrupiący por\nOd dawna jestem miłośnikiem bistro Krystyna wraca z Wiednia. Z przyjemnością przeczytałem, że będzie filia i gdy tylko była sposobność to popędziłem. I nie zawiodłem się.\nSmak Róży. Lunchowa stołówka\nCo mają wspólnego hurtowania kwiatów i restauracja? Bingo. Lokalizację. Smak Róży w wysmakowanym, z czerwonej cegły zrobionym owalnym budynku przylega wprost do białej, ogromnej ściany z napisem: kwiaty.\nBułkęs. Trafiony, zatopiony\nPróbowałem wpaść do Bułkęs-u już parę razy. A dokładnie to dwa. Najpierw przy otwarciu ale miałem za daleko i drugi w poniedziałek gdy to boleśnie odbiłem się od zamkniętych drzwi.\nnono. Z burakiem w tle\nCzy ugotowanie obiadu jest trudne? Przecież wystarczy kawałek kurczaka, ziemniaczki i jakaś surówka. Proste? Banalnie 😉 i nawet największa fajtłapa, taka która przypala wodę na herbatę będzie w stanie to przygotować.\nMomo. Obrzydliwiej się nie da!?\nBędąc ostatnio w Bielsku-Białej napadła mnie, przyznaję znienacka, ochota na burgera. Szybkie googlowanie i już. Najlepiej karmią w MOMO twierdzą użytkownicy tripadvisora. Jedno kliknięcie – wyznacz trasę – jedziemy.\nGastrobanda. Przaśnie, strasznie i irytująco\nOd razu zaznaczę, że wulgarny styl Jakuba Milszewskiego i Kamila Sadkowskiego autorów książki do mnie nie trafia i to mimo, że do szczególnie wrażliwych nie należę.\nAleGloria czyli chatka Jasia i Małgosi 😉\n– OMG! Co za koszmarne wnętrze – to pierwsza myśl jaka przyszła mi do głowy tuż po tym jak przekroczyłem próg AleGlorii. Ciężko, drewniano, puchowo, przaśnie i do tego zalatuje Malczewskim.\nHurry Curry czyli jak wzbudzić uśmiech 😉\nUwielbiam curry, uwielbiam kręcącą w nosie, intensywną masalę, uwielbiam nosić sarong (taka tradycyjna spódnica dla mężczyzn, powszechna na Sri Lance), uwielbiam bezpośrednią bliskość hindusów.\nGdy zaparkowaliśmy tuż pod budynkiem Bistro nie mogliśmy nie zauważyć ogromnego ogródka i to na I piętrze. Wielka baner z nazwą bistro plus kolorowy balkon robią robotę 🙂\nCarpaccio z buraka. Tajemnica tkwi w sosie 🙂\nPopularne Carpaccio z buraczków w innej wersji niż z fetą za to z obłędnym sosem 🙂\nHipstersko- szpanerskie bistro tuż obok słynnej Mariackiej ma nowego szefa kuchni. Znowu 😉 Nie wnikam co się stało z poprzednim, bo i po co 😉 Ostatecznie, jak mówią niektórzy, zmiana jest jedyną pewną rzeczą we współczesnym świecie.\nNajciekawszym miejscem pod względem kulinarnym jest Sir Lanka. To miejsce pełne smaku, aromatu i koloru, ale też wymagające porzucenia europejskich przyzwyczajeń, bo tam nie ma sztuców i trzeba jeść dłońmi – powiedział w programie „Otwarcie dnia” w TVN24 BiS Marcin Kałużny, podróżnik i autor bloga chochlapolapach.pl.\nMimo wysiłków, nagonki mediów i coraz powszechniejszej mody na wegetarianizm bistra wege w KATO padają jak muchy. Niedawno zamknęło się przyzwoite Bo Tak! a czasy Green Station pamiętam już chyba tylko ja 🙂\nRybnik. Miasto na prawach powiatu położone w województwie śląskim. Zajmuje 14 miejsce na liście największych miast Polski. Zamieszkane przez ponad 140 tysięcy ludzi.\nZnacie takie uczucie gdy rozbuchany apetyt skutecznie podsycany medialnymi doniesieniami nie pozwala Wam spać.\nKuchnia+, Gault&Millau, Magda Gessler i jeszcze na dokładkę Poland 100 Best Resturants. Wspólny mianownik? Wszyscy polecają Poziom 511.\nCztery godziny, 25 m2, jeden hałaśliwy Szwed i jedna gwiazdka Michelina wystarczyły aby mnie wyprowadzić z równowagi. Po raz pierwszy w takim miejscu nie dotrwałem do deseru. Ból głowy i #$%@! przeważyły.\nWódka chrzanowa i spółka czyli nowa karta drinków w Cadenzie\nPrzypomnijcie sobie typowego drinka… no jeszcze chwilka…już 😉 Założę się że pomyśleliście o czymś kolorowym, z palemką i cytrusami w wysokiej szklance\nZ cyklu podróże. Młyn Jacka\nSpędziłem w Młynie cały weekend i „przeleciałem” menu z dołu do góry i wzdłuż i wszerz.\nRadisson Blu Warszawa. Latino Brasserie @ferdy’s\nCzego można się spodziewać po 5 gwiazdkowym hotelu w centrum Warszawy? Luksusowych przestrzeni, obsługi na najwyższym poziomie i wyjątkowej kuchni!?\nFoodtrucki w Kato.\nRamen burger i paitan ramen oba słabe. 30 min w kolejce po frytki i churros od ręki. Nie wiem po co tu przyszedłem 🙁\nKaczka z puree groszkowym i sosem na bazie czerwonego wina\nFilety z kaczki nacinamy od strony skóry w hasztagi. Smażymy na patelni po 4-5 min z każdej strony,..\nEMO. High Five od szefa 😉\nHelsinki. Niewielka stolica niewielkiego kraju. Surowy klimat, surowi ludzie i proste jedzenie. Jedyne miejsce na ziemi gdzie właściciel restauracji po otrzymaniu gwiazdki Michelina zamknął interes.\nWarszawa. Spacca Napoli\nOsiedlowa pizzeria schowana w ciągu handlowym. Można ją łatwo przeoczyć- tak bardzo się zwykła, prosta, uboga wręcz choć przeszklona witryna nie wyróżnia. Ale, że byłem głodny.\nRestaurant Week Silesia. Magiel Kulinarny czyli jak zostałem gorolem\nNo i masz stało się!\nRestaurant Week Silesia. Cadenza czyli kaszanka bez kaszy!?\nGdy po raz pierwszy pisałem o tej restauracji to sądziłem, że ma potencjał. Niewiele się zmieniło. Potencjał nadal jest choć z wykonaniem bywa różnie.\nRestaurant Week Silesia. Bistro z ambicjami\nTo był mój pierwszy raz. Choć nieco słyszałem to nigdy wcześniej tu nie byłem. Punkt „G”astronomiczny w Pszczynie. W trakcie Restaurant Week Silesia za 39 zeta serwują śledzia, szponder i truflę.\nJAWORZNO: Burgery pod strzechą\nModa na mieloną wołowinę w bułce nie przemija. Na szczęście odeszliśmy już od wymiętych hamburgerów w pergaminowym, papierowym rożku z toną sałatki. Teraz Burger brzmi dumnie!\nJesteśmy narodem nadwrażliwców i ponurasów. Niestety taka jest smutna prawda. Od uśmiechniętych Amerykanów czy uprzejmych Brytyjczyków dzielą nas lata świetlne.\nPizza. Najprostsza i najpopularniejsza przekąska na świecie. Niezależnie od miejsca i położenia geograficznego każda kultura ma jakiś rodzaj wypiekanego z mąki placka z dodatkami.\nDine in the Dark – Uwaga!!! Nie czytaj jeżeli się wybierasz\nCzy nasze poczucie smaku jest niezmienne? Czy pogoda, temperatura lub pora dnia mają wpływ?\nFabularna. Na drinka w sam raz\nNiewielka witryna na ulicy Warszawskiej z bardzo charakterystycznym „paskiem reklamowym” nie zdradza zbyt wiele.\nBistro Madame. Kuchenne rewolucje!? Zbędne 🙂\nTrafiłem tu przez czysty przypadek. Byłem w pobliżu i postanowiłem obejrzeć stary, śląski gród w Nysie.\nWakacje z kotem 😉\nJak sądzicie co mają wspólnego kot dachowiec, kucharze ze Sri Lanki i sarny? Ha! Łączy je Pałac Sulisław.\nAsian Station. Mam takiego pecha…\n… że zdarza mi się trafić w Polsce do restauracji serwującej dania z krajów, które odwiedziłem.\nWunder gęsina! Tłusto, tłuściej, najtłuściej…\nWybrałem się – już po raz kolejny – na gęsinę do katowickiego Wunder Baru. Hmm… to już moja mała około grudniowa tradycja 🙂\nPałac Czarny Las. W poszukiwaniu ciszy…\nSą takie chwile w życiu, gdy potrzebujesz uciec. Oddalić się od wszystkich i każdego z osobna. Spakować się do małej walizeczki i pa, cześć, kiedyś wrócę.\nPałac Kawalera. Czerwony żeton\nZ przepięknego Pałacu Donnersmarcków przetrwała do dziś brama wjazdowa – zdobi wejście do chorzowskiego zoo – i Pałac Kawalerów. Wbrew nazwie, nie służył książętom stanu wolnego do potajemnych schadzek i rytualnego upijania się.\nUMAMI. Dekonstrukcja parfait\nTrzeba mieć mnóstwo fantazji albo pieniędzy lub jednego i drugiego, aby na końcu świata w małej, uroczej, choć zapadłej mieścince śnić o kuchni na miarę gwiazdek Michelina. Można?! Można. Kto bogatemu zabroni 🙂\nMoodro. Warzyć po naszemu, czyli jak?\nCiężka, tłusta, zawiesista, w sam raz dla ciężko pracujących. Tak jest tradycyjna kuchnia śląska. Do tego oszczędna, bo nie było za wiele, ale przede wszystkim smaczna.\nSynergia. Kawowy sos winegret…\n…a do tego konfitura z czerwonej cebuli z kawą i inne specjały z dodatkiem kawy. W Synergii muszą przepadać za „czarnym złotem,” jak niektórzy, kiedyś, dawno temu, gdy nie była dostępna na półce w każdym, nawet najmniejszym sklepie.\nByfyj 2 Richtig gut!\nO ja cię, ale pyszny łobiod J mi się trafił. A kaj?! Ano w Byfyju na Nikiszu. Zabrał żech moja przy niedzieli, bajtle i my poleźli.\nSztolnia. Łabędzi śpiew\nBudżetowy wystrój, hałas z otwartej kuchni i mielony tatar. O kim mowa?! Tak jest – oto Sztolnia w całej krasie, czyli nowe bistro na kulinarnej mapie Katowic.\nSalto, by Gimenez\nMartin Gimenez Castro jest Argentyńczykiem szukającym szczęścia w Polsce, co już samo w sobie jest nieco dziwne. Dał się poznać jako specjalista od ryb i owoców morza, ale gdy wygrał I edycję Top Chefa nie mogłem opanować rozczarowania.\nWunder Bar. Jodłowanie mile widziane\nLitrowy Weihenstephan, precle i weisswursty. Uwielbiam Oktoberfest 🙂 Przypomina mi Święto Prasy w Parku, wtedy jeszcze chorzowskim. Tłumy ludzi, śmiechy z każdej strony i lejące się strumieniami piwo. Ale jakie piwo! Najlepsze na całym świecie.\nMarcin Czubak. O co tyle hałasu?\nStaromiejska 13 działa już kilka miesięcy i zdołała okrzepnąć na katowickim rynku. W międzyczasie podniosła ceny i zdobyła liczne grono wielbicieli. Wszyscy – od prawa, do lewa – się zachwycają. Bez wyjątku.\nUkłon w stronę Ślązaków?\nIKEA wprowadziła rolady śląskie! Elektryzująca wiadomość obiegła w ubiegły weekend media i Internety. Ale jak to?!\nDinner in the Sky. Czy 45 metrów robi różnicę?\nTrudne jest życie recenzenta kulinarnego 😉\nSztauwajery. Nadrabianie zaległości\nPoprzednim razem, gdy pisałem o fajnych miejscówkach w okolicy 3 Stawów, nie mogłem wiele napisać o jedzeniu serwowanym w kontenerach tuż przy wodzie… bo nie próbowałem. Ale jak mówi ludowe porzekadło – co się odwlecze, to… się odwlecze 😉\nSezo’nowo: Śniadanie w zarośniętym ogrodzie\nSceneria jak z filmu grozy. Wysoka, niedbale przystrzyżona trawa, koślawe krzaczki i niskopienne drzewka. Ładnie i strasznie zarazem. Tylko czekać, gdy z zarośli wypełźnie Freddy Krueger albo, co gorsza, laleczka Chucky. Idealne miejsce do zabawy w „szukam” – można przepaść bez wieści 😉\nOkiem i Brzuchem, czyli zup 6 🙂\nZupy, ach zupy, królestwo za zupę i na dokładkę ręka księżniczki 😉 Jesteśmy, my Polacy, mistrzami zup. Bodaj nigdzie indziej na świecie nie jada się ich tak dużo i tak chętnie.\nZdrowa Krowa zdechła 🙁\nZdrowa Krowa jest jak Ikea. Szybko, tanio i niskiej jakości. Wnętrze przejęte po dawnym bistro Montina mogłoby być wnętrzem każdej knajpy. Prosto, schludnie, ale bez polotu i wyobraźni.\nOsteria le Botti. Certyfikat jakości 2015?\nRistorante Osteria le Botti. Brzmi dumnie, choć za tą nazwą kryje się osiedlowe bistro w Tychach. Nie, oczywiście, że nie mam nic przeciwko takim miejscom, ale wydaje mi się to trochę pretensjonalne.\nABSURDALNA. Zajefajny ogródek 🙂\nCo ma zrobić restaurator, gdy wejście do jego lokalu wychodzi na ruchliwą ulicę, a latem ludzie nie chcą dusić się w środku?\nNo i najechali rynek po raz enty. Ustawili się równo w kółeczku i nawet mają zieloną, sztuczną trawę 😉\nNa początek ustalmy zasady. Jakie są atrybuty wyjątkowości? Niebanalne wnętrze, nienaganna obsługa i te małe, trudno uchwytne drobiazgi, które czynią restaurację naprawdę ekskluzywną.\nZ czym kojarzy się Wam Hiroshima…? Dokładnie, mnie również 😉 Ekipa z japońskiego grilla ma jednak ambicję, aby zmienić nasze skojarzenia. Proponuje coś, czego jeszcze w KATO nie było – oryginalne, japońskie pancakes.\nRyby, owoce morza, homary, langustynki, jumbo-krewetki uwielbiam je wszystkie. Gdybym tylko mógł, jadałbym tylko to i nic więcej 😉\nHono … lulu 🙂 Nie wiele trzeba, aby zrobić coś z niczego dla innych i jeszcze pomóc niektórym. Spółdzielnia Socjalna Honolulu miała wizję, kasę (nie wiem skąd) i potrzebę pomagania.\nNie będę ukrywać, przekraczałem próg lyonskiej L’Auberge du Pont de Collonge podekscytowany. Trzy gwiazdki Michelina to nie w kij dmuchał.\nRozrosło się nam w KATO, oj rozrosło. Może nawet zasadziło. I to nie byle co, bo kontenery i do tego od razu dwa, J czy może raczej w dwóch miejscach.\nLubię spacerować po Staromiejskiej. Ulica ma potencjał, charakter oraz styl, no i jest mniej zatłoczona niż imprezownia na Mariackiej. A do tego powoli, prawie niepostrzeżenie, staje się kulinarnym zagłębiem.\nTwardy galert z kurczaka, o pardon terrine z kurczaka, śląska rolada ze świeżą bazylią i pomidorem i stęchłe orzechy włoskie w Waldorfie. Gdzie podają takie cuda? No jak to gdzie. W Kattowitz.\nDrogo, drogo, drożej – tak w skrócie mówi się o BioBazarze. No i cóż, jeżeli kefir kosztuje 14, a masło klarowane 18 zeta to nie można inaczej 🙂 Z takim backgroundem startuje Adrian Feliks ze swoim eventowym barem.\n– Cholera, będzie padać – Wielki Kulinarny Krytyk zmarszczył brwi. Tego nie było w planach. Za długo wybierał swój dzisiejszy outfit – przymierzał, przebierał, grymasił – aby pogoda miała mu wszystko zepsuć.\nCon Amore. Daleko i drogo\nDo Browaru Obywatelskiego w Tychach wybierałem się od dawna. Raz już nawet byłem w drodze, ale cóż, pomyliłem miejsca. 😉 Może to mój wiek, a może to jeszcze nie był dobry moment.\nPROSECCO. Czy nowy szef kuchni daje radę?\nDo dużego, świetnie widocznego ze Staromiejskiej szyldu Prosecco zdążyliśmy się już przyzwyczaić. Ładny ogródek, winiarnia i opinia modnego miejsca, w którym trzeba bywać spowodowała, że na brak gości lokal raczej nie narzeka.\nSąsiedzi. Znowu dałem się nabrać…\nKrakowski Kazimierz z duchem dawnych żydowskich mieszkańców, kuchnią przepełnioną słodyczą, rodzynkami i marchwią, to nie jest moja bajka. Ani za miastem Jagiellonów nie przepadam, ani za tradycją hebrajskiego gotowania.\nWall Street. Ogromne wnętrze, fajna obsługa i słabe jedzenie\nA miało być tak pięknie. Wielkie otwarcie, szumne zapowiedzi, zaangażowanie mediów, blogerów, śmietanki towarzyskiej miasta i wszystko na nic. Ot, taka piękna katastrofa.\nGranat. Dla kogo to miejsce?\nSłowo się rzekło. Wróciłem z Gruzji naładowany pozytywnymi emocjami i już następnego dnia zawitałem do naszej, lokalnej wersji, tego pełnego przepięknych krajobrazów kraju.\nZielona Gęś. Twarde piersi i włosy w pierogach\nJaki jest najkrótszy przepis na porażkę? Wybrać wąską specjalizację i spaprać sprawę. Takie proste i takie trudne zarazem. Doprawdy, nie rozumiem o co w tym wszystkim chodzi, ale być może to nie jest obowiązkowe.\nKatowice. Zlot Food Trucków i Przystanek Śniadanie\nWyroki w imieniu imprez plenerowych wydaje pogoda. Aby się udały bezwzględnie musi świecić słońce (za wyjątkiem jarmarków bożonarodzeniowych w Niemczech). W ostatni weekend go nie brakowało 🙂 A do tego do ustawionego w kółeczko, w samym centrum miasta Zlotu wiodła głośna muzyka.\nMariacka. Z ogórem czy bez?\nPodobno w czasach PRL to pytanie w zapiekanko-budkach było standardem. Szczerze mówiąc, czy raczej pisząc, nie zauważyłem, choć w dawno i słusznie minionym ustroju trochę przeżyłem 🙂\nUWAGA. Nowy Król burgerów was born!\nBeznadziejna lokalizacja, stylizowane wnętrze i rewelacyjne burgery. Chcecie wiedzieć, co to za miejsce!? Skromny, niewielki i bezpretensjonalny Bahnhof.\nGout de France w Alpejskiej\nCo za piękna tradycja. Ponad 100 lat temu w 1912 roku ojciec założyciel nowoczesnej kuchni francuskiej, Auguste Escoffier zorganizował pierwszą Kolację Epikura. Jeden dzień, jedno menu, różne miasta. 19 marca 2015 podczas Gout de France gotowało 1000 kucharzy, którzy przygotowali 1000 menu i podali je na 5 kontynentach tego samego dnia.\nDlaczego karmimy dzieci świństwem?\nDo napisania tego tekstu skłonił mnie niejaki Krzemek Płaszczyk – tak się przedstawił i mam nadzieję, że skojarzenie z Przemkiem Błaszczykiem jest uzasadnione – oraz krótki artykuł, piętnujący praktyki karmienia dzieci w restauracjach frytkami i nuggetsami.\nCADENZA. Intrygująco, choć nie bez błędów\nZaczęło się jak w preludium do muzycznego arcydzieła. Krem z marchewki z imbirem, prażonym słonecznikiem i krakersem z makiem, czyli amuse bouche w pełnej krasie. Idealnie kremowy, niebezpiecznie bliski papce dla dzieci ze słoiczka Gerber, świetnie łączył soczystą świeżość marchewki z chrupkością słonecznika.\n8 marca czy Adrian Feliks w Byfyju\nPrzepiękna, słoneczna pogoda, zabytkowy Nikiszowiec i brawurowa tarta tatin – oto mój przepis na udaną randkę z ukochaną w Dzień Kobiet. Oczywiście, aby to spełnić niezbędny jest, oprócz lokalnej wiedzy i niejakich „chodów” u Najwyższego, także dobry kucharz. 8 marca w cafe Byfyj gotował Top Chef – Adrian Feliks.\nKontynuacja po wrocławsku\nDesant na KATO trwa. Mariacka przyciąga coraz to nowe lokale. Po mnogości wódek i zakąsek przyszedł czas na piwo. Do Browariatu dołączyła Kontynuacja wprost ze Śląska, tylko że Dolnego 🙂\nGdynia. Jest takie fajne miejsce…\nCzy Przystanek Śniadanie jest fajny?\nUwielbiam letnią edycję Przystanku. Niedzielne, słoneczne poranki i śniadanie na trawie to wprost idealne połączenie. Skrzykują się food trucki, cupcake-y i miłośnicy zdrowej żywności. Dzieci malują, dorośli smakują. A to jajecznicę, a to świetne tosty, a to słodkie naleśniki.\nGesslerowej szałowy Urlop\nRestauracja Polski Smak z daniami na wagę. Nie znam. Nigdy tu nie byłem. Nie przepadam za takimi formatami. Zwykle nie jest ani tanio, ani smacznie.\nAle Polski Smak wzięła w obroty pani Gessler i oto na Wawelskiej wyrósł Bar Urlop, a kto by nie chciał mieć urlopu!?\nBeksien vs Blu vs Dworek czyli starcie bielskich gigantów\nWalentynki postanowiłem spędzić w miejscu uznawanym za Mały Wiedeń na Śląsku, o pardon, na Podbeskidziu 😉 Na marginesie, uwielbiamy tego rodzaju porównania. Mały Wiedeń, Drugi Wersal, Trzeci krużganek… O matko?!\nCzas na… Sztuczki 🙂\nGdynia, jedyne poza Katowicami miasto w Polsce, pełne modernistycznej architektury. Powstało od zera, na piachu, niecałe 100 lat temu, jako Polska przeciwwaga dla Wolnego Miasta Gdańska. Gdy przed laty wysiadłem na dworcu w Gdyni wiedziałem, że polubię to miejsce bardziej niż inne.\nOld Cuban. Tylko dla snobów\nRegulamin zachowania dla klientów, „wymuszone” napiwki i takie sobie drinki. Oto krótka charakterystyka Old Cuban. Wciśnięty w bok od ulicy Wojewódzkiej, tuż obok schodów prowadzących do tunelu na Mariacką, średnich rozmiarów lokal, rozczarowuje.\nRomantyczna kolacja w Walentynki. Ranking subiektywny 🙂\nKochani to już niedługo. Nasi partnerzy tylko się krygują, gdy mówią, że w Walentyki mogą nawet posiedzieć w domu, byle z Wami 😉 Lepiej coś zaplanować. I tu pojawia się dylemat. Zabrać, ale dokąd?\nO boże, jak to chrupie 😉\nMacie chwilę przerwy na lunch? Szef pozwolił Wam wyskoczyć na miasto? Zrobiliście sobie home office? Nieważne. Jeżeli macie chwilę, to pędźcie czym prędzej do Lokal Bakery&Friends.\nCo to do licha są buksy?\nPrzychodzi Wam coś do głowy?! Buksy, hmmm, może baksy, zwyczajowo dolary?! No nie, to może postać z kreskówki… eee… chyba też nie, więc zatem co?\nZ serii mój pierwszy raz. Dorsz w wersji zimowej 🙂\nCo prawda nie wyrywam się do gotowania, ale skoro w prezencie otrzymałem książkę kucharską autorstwa jakże mi bliskiego Gordona uznałem, że mogę spróbować.\nLubiłem Kawkę i Karafkę. Dobre winko, sympatyczne przekąski, może bez błysku geniuszu, ale poprawne. Raziły mnie tylko ceny. Zdecydowanie zbyt wysokie.\nGdy usłyszałem, że zamiast będzie A’Petit Bistro z rozszerzonym menu – przyklasnąłem. W KATO brakuje bezpretensjonalnego lokalu, serwującego proste dania kuchni francuskiej.\nPrzechodziłem obok Latającej Świni dziesiątki razy. Zgadnijcie, ile razy wszedłem? Jasne. Ani razu. Wieprzowina i tylko wieprzowina dyskwalifikuje każdy lokal.\nUcieszyłem się, gdy wraz ze zamianą właściciela odeszło stare menu. Na marginesie, znowu okazało się, że ani lotna nazwa, ani nowoczesny design, ani dobra lokalizacja nie gwarantują sukcesu.\nPrzyglądając się Zajazdowi Piastowskiemu, na myśl przychodzą mi późne lata 90. Sądzę, że to wtedy po raz ostatni remontowano to miejsce. Mimo oldskulowych wnętrz i budzącej lekki, ale sympatyczny uśmiech obsługi, lokal ma kilka atutów.\nKiepska zupa rybna, risotto bez risotta i obrusy pełne okruszków. Do takiej Sicili niestety trafiłem. Coś się dzieje w państwie siciliańskim, że użyję słów klasyka. Niby nowe menu, niby nowe twarze w obsłudze, a jednak coś poszło nie tak.\nCentralnie przy rynku, prawie na wprost słynnej studni, w przyjemnej kamienicy mieści się restauracja SARP, zwana także Domem Architekta. Uchodzi i aspiruje do bycia miejscem luksusowym i zarazem wyzutym z lokalnej tradycji. Wbrew lokalnym tendencjom, kuchni żydowskiej mówi się tu zdecydowane nie!\nCo ma wspólnego fryzjer i żydowska kuchnia?! Miejsce. W budynku po dawnym zakładzie fryzjerskim sympatyczni kazimierzanie ze związkami ze Śląskiem otworzyli jedną z najlepszych restauracji w Kazimierzu Dolnym.\nW Kazimierzu Dolnym pensjonatów, restauracji, barów, pubów i wszelakich innych jest bez liku. Nic dziwnego. Latem ściągają tu prawdziwe tłumy spragnionych widoków polskiej Wenecji. Tak przynajmniej słyszałem. 😉\nPoza ruinami zamku, rynkiem z przepięknymi renesansowymi kamieniczkami i kogucików z ciasta drożdżowego, można tu jeszcze skosztować kuchni żydowskiej.\nKawa, serniczek, tarta czekoladowa, świeże soki i już. Tyle i tylko tyle, albo aż tyle. Oczywiście jest tego nieco więcej, ale w tym samym stylu.\nBO TAK jest kolorowe, przytulne, piętrowe. Z wnętrzem a la IKEA, oferuje mnóstwo przyjemnej przestrzeni. Ponury lokal, po dawnym Camelocie, zyskał nowe życie 🙂\nTo bodaj, nie, nie bodaj, tylko to jedyny wegetariański lokal w KATO na wyższym poziomie. Taki mercedes albo audi dla jaroszy. Zarówno dopracowane wnętrze, jaki i obsługa, a także rozbudowana karta menu z przystawkami, zupami, daniami głównymi i deserami świadczą o przemyśleniu tematu i o dobrym guście właściciela.\nJuż samo wejście do Restauracji Mercury stanowi spore wyzwanie. Anturaż nie zachęca.\nMała budka, tuż obok dworca PKP. A w niej? Najlepsze frytki w KATO – podobno. Co znaczy, że frytki są belgijskie? Ano, tyle, że smaży się je dwa razy. Drugi tuż przed podaniem. Dzięki takiemu zabiegowi mają być wyjątkowo chrupiące.\nGęsina po raz 3. Wunderbar\nO marce, jakości i klimacie Wunderbaru napisano już chyba wszystko. Notoryczny brak miejsc w piątkowy wieczór i ostatnio w każdy wieczór, tylko potwierdza renomę tego miejsca.\nLuksus, nienaganna obsługa, feria zapachów i smaków. Tego, tak w skrócie, spodziewałem się odwiedzając przepięknie odrestaurowany zameczek w jednym z najstarszych śląskich miasteczek.\nRichtig sloński łobiod, czyli Zakątek Dobrego Smaku\nRolada, kluski z dziurką i modra kapusta. Proste, świeże i smaczne. Richtig sloński łobiod. Prosto wygląda na talerzu, w kuchni trzeba się przyłożyć i nie każdemu wychodzi nasza klasyka. W Zakątku lekcję odrobili i podają przepyszną roladę. Mięciutkie, pachnące mięso z dobrymi, jędrnymi kluskami.\n… i to by było na tyle. W Katowickiej Werandzie króluje niska cena, a jak powszechnie wiadomo cena czyni cuda 🙂 Z jedną malutką różnicą – to się rzadko sprawdza w gastronomii.\nBistro na Drzymały przeszło z rąk do rąk. Miało się to korzystnie odbić na jakości i smaku. I odbiło się, ale czkawką 🙁\nGęsi, gąski, gąseczki…\n… ja wszystkie was… – i tak dalej, jak w starym szlagierze sprzed lat. Muzyka i kuchnia nie od dziś idą w parze. Jedno uzupełnia drugie, przenika, łączy. Do Polski powoli wraca tradycja. Z okazji 11 listopada wypada sięgnąć po gęś.\nCałkiem smacznie 🙂\nZadziwiające, jaką metamorfozę przeszedł swojski PRL-owski bar. Od zimnych nóżek w galarecie, sety czystej i przykręcanych sztućców do kuchni fusion, umiejętnego (czasem) łączenia smaków i przyjemnego do siedzenia.\nMaciej. Szyb Maciej\nA w nim dwie restauracje, z których jedna tylko udaje, bo jest bistrem. Ciekawy i coraz popularniejszy pomysł. Na szybki lunch idziesz do bistro, a na romantyczną kolację piętro wyżej, do restauracji. Kupuję ten format.\nBruschetta z wkładką\nNovocaina obiecuje… tylko wyjątkowe chwile. No cóż, moja z pewnością była wyjątkowa. W bruschettcie znalazłem… mięsno-białkową wkładkę, której jednak nie powinno tam być! Kiepski początek.\nPod Drewnianym Bocianem. Carpaccio niczym tajemnicza kurtyzana\nSą takie momenty w życiu, gdy nie spodziewając się tego co nadejdzie, mam tym większą niespodziankę.\nŚląska rolada z… wieprzowiny!?\nDo Mocca d’oro trafiłem, jak łatwo się domyślić, poprzez występ właścicielki w Top Chef. Mikołów jako miasto podoba mi sie nie od dzisiaj, więc czemu nie – pomyślałem. Restauracja zlokalizowana nieopodal rynku jest dobrze widoczna z drogi. Ma nawet własny parking, zatem jest przyjazna dla kierowców.\nSpieszmy się kochać…\n…bistra, bo tak szybko odchodzą. W lokalu przy ul. Żwirki i Wigury jeszcze niedawno była Sowwa Diner. Ale to już przeszłość. Teraz króluje sympatyczna brunetka i oberżyna 🙂\nChorzowskie smaki – reminiscencje\nLubię i doceniam wszelkiej maści festiwale kulinarne, przy okazji których można skosztować potraw w obniżonych cenach. Nie czarujmy się, na tle Europy wypadamy bardziej niż blado. Restauracje odwiedzamy przy okazji urodzin, chrzcin, pogrzebów i to nie zawsze. Trudno prowadzić biznes, gdy klientów, na co dzień, brakuje.\nOdkrycie roku 🙂\nNie przesadzam. Wciśnięta między szpital a bazyliką, ledwo widoczna z drogi, niewielka knajpka oczarowuje smakami, obsługą i sporym wyborem win w przystępnych cenach. La Vineria w Katowicach Panewnikach to miejsce, do którego warto się wybrać nawet za cenę nadłożenia drogi 🙂\nJak w starym zamku\nHotel Palatium leży przy DK 8, rzut mokrym beretem od WWA. Uosabia wszystko, czego nie lubię. Udaje stary zamek, wykorzystując „kartongips”. Trudno, widocznie są amatorzy i takiego stylu.\nHistoria Rona Blaauw, doskonałego szefa kuchni i gwiazdy TV to opowieść jak z wysokobudżetowego, hollywoodzkiego thrillera.\nSzkło, beton i burgery\nAioli to prowansalski sos czosnkowy. Aioli to nagi beton, zimna stal i przezroczyste szkło. Aioli to bistro, jakich wiele. Proste, łatwe i przyjemne. Szału brak.\nOsiedlowe bistro, czyli Don Martinez walczy z nudą\nTęczowe ściany Don Martineza przywodzą na myśl ogromne sombreros, kaktusy i shot’a tequili. Istny Meksyk w rybnickim wydaniu. Ha ha. Za to w menu królują enchilady, taco, burritos, nachosy i reszta street foodowego jedzenia, prosto z ameryki południowej.\nPrzypadkowe trafienie/szybki lunch, efekt – mizerny.\nPierwsze takie bistro\nI oby nie ostatnie. Współczuję całym sobą wszystkim, którzy z różnych przyczyn muszą ograniczać lub eliminować ze swojego jadłospisu konkretne produkty. Na własnej skórze przekonałem się, jak trudno wyegzekwować w restauracjach czy bistrach sałatkę bez sosu, a co dopiero dania bezglutenowe!\nPrezydencko?! Wolne żarty 🙁\nChorzów. Zabytkowy szyb Prezydent i restauracja pod tą samą nazwą. Późny, chłodny wieczór. Uprzejma obsługa i przyjemne spotkanie. Niestety, bez happy endu.\nBardzo Pana przepraszam, czyli jak w Bellmer Cafe oblali mnie winem 🙁\nZanim dojdziemy do wina, dwa słowa o anturażu. Bellmer sprostał trudnemu zadaniu – wnętrze jest przestronne i przytulne jednocześnie. Największe wrażenie robi ściana pełna książek, oddzielająca korytarz od sali. Jednocześnie jest i jej nie ma 🙂 Jedno z lepszych miejsc na niezobowiązującą randkę 🙂 Bardzo, bardzo ładnie.\nŚniadanie w Byfyju\n– Oma ida jeść do byfyju! Ani mi się warz, giździe pieruński! I łaps szmatą po ryju. Oczyma wyobraźni widza, no i słysza taki dialog. No bo jak to? Jeść w kredensie? Dla mojej Omy byłoby to nie do pomyślenia. Podobnie jak moja kiepska gwara dla mojej mutter. Skaranie boskie 🙂\nBankietowy miszung w zabrzańskim Zielonym Ogrodzie\nZaplanowałem tę wizytę kilka miesięcy temu. Podczas odbywającego się w maju Zabrzańskiego Festiwalu Restauracji nie zdążyłem odwiedzić wszystkich lokali. 20% rabatu jakie w trakcie festiwalu zdobyłem, postanowiłem wykorzystać właśnie tu. Dlaczego? Bo restauracja ma sympatyczną nazwę i na tle pozostałych, w których nie byłem, wypadła najkorzystniej 😉\nOrchidea. So, so.\nCentrum Beskidów, piękny Żywiec i… Orchidea. Wielka, ogromna i przesadzona. Zwłaszcza menu. Ilość pozycji sugeruje mrożonki. Przy tak rozbudowanej karcie prawie niemożliwe jest, aby wszystko było świeże. To częsty grzech polskich restauracji, które zapomniały, że mniej znaczy lepiej!\nKarczma Jurajska, czyli Kucharki górą!\nZ lokalami przy atrakcjach turystycznych jest jeden, ale za to poważny problem. Nie muszą się starać. Gość przecież raczej nie wróci, bo i kto chciałby w kółko zwiedzać ten sam zamek?! Co więcej, konkurencji zwykle nie ma, więc głodny klient jest na taką miałkość kulinarną skazany.\nBistro, bistro i nie bistro\nTo już prawdziwa epidemia. Co krok to bistro. Na 1 km ulicy Józefowskiej naliczyłem aż 3 identyczne miejsca. O czym to świadczy? Ano o tym, że zbiorowe żywienie przekonuje powoli Polaków, że zamiast w domu można i na mieście 🙂\nKawka i Karafka – świadomość błędów\nBardzo lubię ten schowany w bramie, jakby się osłaniał przed miejskim zgiełkiem, wine bar. Obsługa jest zawsze nienaganna. Była już przy pierwszym otwarciu, pozostała przyjazna także po re-otwarciu.\nMariano Całe Italiano\nPotrzeba dużo fantazji i dystansu do siebie i świata, aby właśnie tak nazwać bistro 🙂\nNowodworski. Hotel. Brzmi dumnie. Czyż nie?! Ocieka luksusem, przepięknym ogrodem i wielką salą balową, ale zupy podają z osami. Podobnie, jak w słynnym dowcipie. Panie Kelner, w mojej zupie pływa zdechła mucha! O pardon, jak niosłem talerz to jeszcze żyła 😉\nPrawie jak dania na wagę\nKatowicka La Stalla. Pizzera z ambicjami promowana pomysłem wprost z Kuchennych Rewolucji – poczęstunkiem serwowanym na ulicy. Ani dobra, ani zła. Barowa.\nU Romana, czyli stołówkowe rulez\nSłyszałem wiele dobrego o Romanie, że pysznie, że świeżo, że w ogóle ą ę. Czyżby?! Zatem pokerowe sprawdzam.\nHotel Angelo, czyli menu sezonowe\nSunlight – prawda, że miła dla ucha nazwa? Szkoda tylko, że restauracje rzadko się otwiera. W porze lunchu dostępny jest tylko bar, ale za to z pełnym menu.\nAbsynt w Nowym Targu – siła Kuchennych Rewolucji\nTo były udane Rewolucje. Pamiętacie wnętrze przypominające żołądek gigantycznego potwora trawiącego resztki!? Tak to tu. Pani z burzą loków na głowie, znana jako Magda Gessler, trochę posprzątała i wybieliła ściany. Dzięki temu, z bezkształtnej masy wyłoniły się iście gaudiowskie klimaty – ani jednej prostej linii. Oryginalne, niebanalne i zaskakujące. Tym bardziej, że z zewnątrz to zwykły, szary domek jednorodzinny 😉\nParis, ach Paris\nJest takie małe miejsce w niewielkim miasteczku, do którego będę wracał. Może nie codziennie, ale zawsze chętnie. Prowadzi je dwóch oryginalnych francuzów. Proponują prostą i bezpretensjonalną kuchnię. I to mimo, że w karcie są i żabie udka i oczywiście ślimaki.\nDomek, czyli tarty wyszły\nUwielbiam wędzone ryby. Mógłbym je jeść w każdej postaci, przez 365 dni w roku. Hmmm… zresztą tak jest. No prawie 🙂\nDancing w Kryształowej, czyli emeryci górą\nCo można znaleźć w toalecie podczas dancingu? Brawo zgadliście – klej do protez. Serio. Nie uwierzyłbym, gdybym nie zobaczył tego na własne oczy!\nNie chciałem tu wchodzić. Po ostatniej wizycie, kiedy podano mi pokrojony chleb tostowy marki Schulstad, nabawiłem się awersji. Niestety, wszystko dookoła było przepełnione, a żołądek coraz głośniej domagał się posiłku.\nŁadne wnętrze, huczne otwarcie i tłumy chętnych. Kurz już opadł, zatem wypada zadać pytanie, co z tego pięknego obrazka pozostało?\nCroque monsier, pancaki z jagodami oraz jaja sadzone ze szpinakiem i parmezanem – wszystko od Kofeina Bistro – to nowości odkryte na wczorajszym śniadaniu. Gdyby wprowadzić niewielkie usprawnienie – wrzucić chleb do tostera i całość nieco posolić – to, to ostatnie danie byłoby wyśmienite 🙂\nNajwiększym atutem tego niewielkiego lokalu jest wspaniała osobowość szefa. Ślązok z dziada pradziada z zamiłowaniem do historii, kuchni i… Sosnowca. Iście wybuchowa mieszanka.\nW prestiżowej – zdaniem niektórych – Galerii Katowickiej zagościła nowa, włoska restauracja. Wejście tylko od ulicy, samoobsługa i letni ogródek. Innymi słowy, zwykły fast-food, który obok burgerów serwuje także pizzę\nDziała już od półtora roku, a dotąd nie słyszałem. Niesłychane. Zamówienia głównie na wynos i głównie z Groupona. Sympatyczna Pani kilka razy upewniała się, że nie jestem z serwisu zakupów grupowych. Jeżeli dobrze ją zrozumiałem, to takim przypadku czas oczekiwania na sushi wynosi… 24H. Absurd.\nPrzemysław Błaszczyk i Adrian Feliks. Obaj udowodnili, że potrafią gotować. Pierwszy wszedł do finału kulinarnego show Top Chef, a drugi w brawurowy sposób zdobył serce szefa Amaro i nadprogramowy staż w Atelier Amaro.\nDo pośpiesznego wejścia na teren Porcelany Śląskiej zdopingował mnie rzęsisty deszcz. Uff, zdążyłem. Na dzień dobry wpadłem na stoisko z burgerami od Coolera. Idąc dalej, spotkałem zaangażowanych winiarzy, serowarów, piekarzy z pysznym smalcem, ciastkarzy i kilku restauratorów.\nKontener Cooltury – fantastyczna miejscówka 🙂\nZ lotu ptaka patrząc, to najfajniejsza imprezowania w KATO. Plaża, piasek, leżaczki, drineczki, miłe towarzystwo i głośna muza. Widać, że koncepcję dobrze przemyślano i świetnie wykonano. Jakże się cieszę, że ta moda ze stacji Powiśle dotarła nad Rawę, bo jak dotąd takie rzeczy widziałem tylko w stolicy 😉\nPerla Negra – nie gra 🙁\nZapamiętałem to miejsce z uroczych niewielkich kanapeczek – każda z wbitą flagą, darmowych starterów złożonych z oliwek i hiszpańskich paluszków oraz świetnych prostokątnych pierożków.\nPiwiarnia Warka – odgrzewane półprodukty\nPojawiła się niedawno, oficjalnie otwarta, spory ogródek, ale jakoś nie cieszy się wzięciem. Dookoła jak Mariacka długa i szeroka, wszystkie krzesła zajęte, a Warka puściusieńka. Może to chwilowe, a może chodzi o coś więcej?\nIndustrial Cafe – dobre na randkę!\nA to wszystko przez ten oszałamiający view. Siódme piętro i panorama na KATO. Bezcenne. Jeżeli chcesz zaimponować dziewczynie koniecznie, ale koniecznie ją tam zabierz. Okazja jest. Od niedawna bistro jest czynne w weekendy i to do 22.00. Jestem pewien, że pomocna obsługa chętnie Wam pomoże w aranżacji całego eventu 🙂\nPrzystanek śniadanie, czyli sery, kozy i przedszkole 🙂\nSałaaaataaaa, marcheewwwkkkaa, pommmidorrrr. Świeże! Proooostooo z rooooli. Słyszycie?! Niestety, na Przystanku nikt tak nie zachwala swojego towaru. Szkoda. Bo skoro jest się czym chwalić, to i chwalić się wypada 🙂 Zamiast tego uprzejmy jegomość z wielkim brzuchem zżyma się, gdy pytam o polepszacze do sera koziego, jaki oferuje. I dobrze. Zmartwiłbym się, gdyby się nie zżymał.\nSushi Do d…\nJak tylko dowiedziałem się o nowej suszarni to złapałem Kasię pod rękę i pobiegłem sprawdzić. Na wejściu powitał nas Japończyk, podobno oryginalny 🙂 Uuu, będzie smacznie – pomyślałem. Kto jak kto, ale ktoś z kraju kwitnącej wiśni powinien wiedzieć jak zrobić sushi 🙂\nNo to już się stało normą. Ostatnio wszystkie dania dostaję udekorowane brązowo-czarnymi zygzakami. Czy naprawdę nie można się trochę bardziej wysilić?!\nPompatyczne zadęcie w parze z udawanym przepychem\nPamiętacie lata 90.? Fałszywe kolumnady, białe firany, sztuczne kwiaty? Podobnie jest w Villa Gardena. Serio. I nawet nie chodzi o to, że jest brzydko, czy że krzesła są niewygodne (choć są), tylko zwyczajnie klimatu brakuje. Mimo rocznego remontu i mnóstwa wydanych pieniążków widać, że zabrakło oryginalności.\nWarsztaty Smaku, czyli uczymy się\nWłaściciel restauracji w jedynym z wywiadów z rozbrajającą szczerością przyznał, że szkolił ich profesjonalny kucharz przez… uwaga… 3 miesiące?! Internauci z kolei zastanawiali się, czy podpieranie się nazwiskiem super znanego z TVN brata to potrzeba reklamy czy świadomość własnych braków?\nSztuczne kwiatki, nieprzyjemne zapachy unoszące się znad grilla i kłęby dymu, czyli Futer w skrócie.\nLokal ma tyle wspólnego z bistro, ile Miss Piggy ze szczupłą top modelką.\nNiezłe Ziółko – a festiwalu nie widać…\nAni na wejściu, ani w środku, ani w karcie. Nigdzie. O pardon, ulotki leżą na kontuarze. Tylko skąd ktoś, kto o festiwalu nie słyszał, ma wiedzieć do czego służą? Nie ogarniam. Przecież restaurator włożył wysiłek, także finansowy, przygotował się, opracował danie. A teraz nawet się nie pochwali tym co osiągnął? Założę się, że po wszystkim będzie narzekał, że klientów mało i niewiele dań festiwalowych sprzedał. O tempora! O mores!\nWczesny Gierek i śmiałe jedzenie\nDo Balatonu trafiłem w ramach Zabrzańskiego Festiwalu Restauracji. Poszedł na „pierwszy ogień”. Może dlatego, że odezwał się w mnie sentymentalizm po niedawnej podróży do Budapesztu, a może dlatego, że mijałem ten lokal dziesiątki razy i jakoś zabrakło mi odwagi, aby wejść.\nNajbardziej w tym miejscu przeszkadza mi dym. Dym papierosowy. Nieopatrznie wybrałem się do WC drogą wiodąca przez strefę dla palaczy. Ohyda. Gdy przypomnę sobie czasy, gdy wszyscy kopcili, to pierwszy raz w życiu jestem wdzięczny ustawodawcy 🙂\nZupa po staropolsku\nCiekawe. Nigdy wcześniej takiej nie jadłem, więc oczekiwanie zaczęło mnie napoczynać od środka. Jaki był efekt? Niezły. Skrzyżowanie żurku, grochówki i zupy ziemniaczanej normalnie byłoby mdłe, ot taka uroda przecierów, ale w Szufladzie ktoś mądry pomyślał i dodał jeden mały składnik. Składnik, który choć niewielki, zmienił zupę w arcydzieło.\nPrzecier, czyli pulpa\nIdę i patrzę, a leją…\nW oryginale było… zasłużonych, a w Katowicach… A w Katowicach zmieniło się w Aleje Smaku. Co ciekawe, drugi, siostrzany lokal mieści się w… Zamościu. Gdzie Rzym, gdzie Krym? Nieważne. Ważne, czy dobrze dają jeść.\nProste bistro z niezłym sushi\nSusharnia – fajnie brzmi – prawie jak Narnia, a stąd już blisko i do lwa i do szafy… no dobra, podoba mi się i już 🙂\nPo zmianach. Zgrzyta\nW zasadzie nic się nie zmieniło. Odszedł Gessler, ale miejsce, wystrój i obsługa pozostały bez zmian. Nadal jest francuski bon-ton, witanie w drzwiach i przygotowywanie posiłków na oczach klientów. A do tego chleb wypiekany na miejscu. Miło 🙂\nDo odwiedzin skusili mnie zdjęciami. Co tam zdjęciami. Przepięknymi kompozycjami utrwalonymi na fotkach z facebooka. Zapierają dech w piersiach. Na żywo, jak to często bywa, zachwycają jakby mniej, ale i tak było ok. Zwłaszcza w porównaniu do wnętrza. Mówiąc krótko, szału nie ma. Kilka stolików, bar naprzeciw wejścia i szaro-białe ściany. Na szybki lunch w sam raz, na randkę niekoniecznie.\nPierwsze nie za obsługę. I nie, nie chodzi o młodych, kompetentnych i uśmiechniętych kelnerów.


zdrowie : Miałki Blog\nJak ją założyć stronę www? Coraz to częściej widoczna jest tendencja do wymiany starych, mało wydajnych kotłów na innowacyjne rozwiązania technologiczne zezwalają zaoszczędzić pokaźną liczba energii cieplnej. Energooszczędność oryginalnych systemów grzewczych idzie bezpośrednio w parze z oszczędnością środków pieniężnych. Konfrontując pracę starych kotłów z oryginalnymi, wzbogaconymi nowinkami z zakresu technik grzewczych bez trudu dostrzega się różnicę w ilości spalanego materiału. Obojętnie od tego czy opalanie odbywa się z zastosowaniem węgla, [ Read More ]\nMożliwość komentowania Szybko, sprawnie, jak ją założyć? została wyłączona Read Full Post\nReklama w internecie – powinieneś o tym nie zapominać zagranicą – gdzie jechać?\nReklama w internecie – musisz o tym Wolne zagranicą – gdzie jechać? Odpowiedź na dokuczające nas pytania oraz wewnętrzne niedowierzania mieści się w okalającej nas rzeczywistości – przetestuj Efektywna reklama w sieci. Musimy nauczyć się czytać z tego, co nas okala, żyć chwilą i nie obawiać się ryzykownych posunięć, jakie są w stanie się okazać początkiem obszernego zwrotu stworzonego przez nas istnienia. Warto wierzyć, że jesteśmy kreatorami należącej do nas [ Read More ]\nMożliwość komentowania Reklama w internecie – powinieneś o tym nie zapominać zagranicą – gdzie jechać? została wyłączona Read Full Post\nMedycyna estetyczna Wszyscy poprawnie zdajemy sobie sprawę z tego, że upływający czas daje o sobie znać, w głównej mierze na skórze. Wraz z wiekiem przybywa nam w związku z tym zmarszczek, jednakże nie wszystkie panie są w stanie się z nimi pogodzić, właśnie dlatego wypatrują rozwiązań, jakie umożliwią im zachowanie ślicznego, młodego wyglądu na znacznie dłużej. Przede wszystkim dzisiejsza medycyna estetyczna jest na dość wysokim poziomie, ma nam więc właściwie [ Read More ]\nMożliwość komentowania Usuwanie zmarszczek została wyłączona Read Full Post\nLekarz rodzinny lublin Człowiek jakiego dopada choroba ma obowiązek jak najprędzej udać się do lekarza. Im szybsza wizyta i diagnoza tym prościej się wyleczyć oraz wrócić do zdrowia. Jednakże aby to zrobić wypada się udać w pierwszej kolejności do lekarza rodzinnego żeby ten oznajmił co szczegółowo dolega. W obecnych czasach nim nastąpi wizytacja lekarska należy się zarejestrować do gabinetu. W tym celu wolno udać się osobiście bądź zatelefonować do rejestracji. [ Read More ]\nSlope stabilisation Urządzając pokój dla potomka rodzice zwracają szczególną uwagę zarówno na zalety estetyczne, jak i użytkowe. Coraz częstszą zaletą artykułów i surowców używanych jest też ich ekologiczność. Istotne jest zatem, by meble, barwy ścian i podłóg komponowały się w zgraną całość, jednakowoż również by materiały były proste do czyszczenia i nietoksyczne. Znaczącym elementem jest sposób pokrycia podłogi. Jakim sposobem wiadomo, dzieci wybitnie dużą cześć czasu spędzają bawiąc się na [ Read More ]\nIzotek Każdy z nas w pewnym czasie wieku doznał tej dolegliwości w mniejszym bądź też większym nasileniu – u co niektórych trądzik minął prędko, a u innych ciągnął się latami, pozostawiając na twarzy ślady. To smutne, trądzik to nie jedynie dolegliwość dzieci oraz młodzieży – czasem może być przyczyną rozmaitych chorób, które nie zdiagnozowane i właściwie leczone prowadzą do zmian skórnych. W jaki sposób z nim walczyć, żeby minął prędko, [ Read More ]\nGabinet podologiczny Pod względem opinii publicznej wolno wskazać listę najlepszych specjalistów. Jeśli chodzi o Polskę, to jest na pewno niesłychanie wielu takich lekarzy, którzy cieszą się niezwykłą popularnością oraz szacunkiem. Zaufanie do lekarza jest podstawą w sprawie zgodnego leczenia. Wybór perfekcyjnych lekarzy wybitnie wielokrotnie przedstawia się też na wielu forach internetowych gdzie prowadzony jest ranking – odnajdziesz tam gabinet podologiczny. Ludzie, inaczej pacjenci mogą się wypowiadać na przeróżne tematy określonych [ Read More ]\nMożliwość komentowania Czym zajmuje się podolog została wyłączona Read Full Post\nMini power band Zdrowie to baza, żeby zdołać prawidłowo funkcjonować każdego dnia. Choć życie nabiera coraz szybszego tempa, to jednak nieraz należałoby odrobinę zwolnić oraz zatroszczyć się o siebie. Każdy będzie zdumiony, jak taka znikoma przerwa każdego dnia pozytywnie wpływa na organizm ludzki. Więcej energii, zapału do działania i optymizm to jedynie niektóre z zalet, jakie gwarantuje zdrowy tryb życia. Podstawa to bezsprzecznie zrównoważona dieta, jaka dostarcza organizmowi wszystkie niezbędne [ Read More ]\nBadanie USG piersi Jeżeli mamy na myśli mniemanie, jakim jest ginekologia, spostrzegamy go, jako jedną z niesłychanie istotnych dziedzin medycyny. Owa dziedzina absorbuje się leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego, jakkolwiek też w wielu wypadkach absorbuje się również jego profilaktyką. Jakikolwiek doktor ginekolog Częstochowa Dr Strzelczak ma, na co dzień niezmiernie wiele pracy, bo przychodzą do niego kobiety z przeróżnymi schorzeniami i przeszkodami, także na badanie USG piersi. Jednymi z najczęstszych [ Read More ]\nMożliwość komentowania Badanie USG piersi została wyłączona Read Full Post\nUsuwanie zmarszczek Nowoczesnym światem rządzą pieniądze i młody oraz zdrowy wygląd. To kłopotliwe, ale w dzisiejszych czasach zazwyczaj trudno jest cieszyć się tym drugim bez posiadania zapasów tego pierwszego. Niewątpliwie dla chcącego nic kłopotliwego i jeśli od dzieciństwa dba się o siebie, pilnuje zdrowego trybu żywienia, regularnie ćwiczy chociażby w formie jazdy na rowerze, nie korzysta z używek, a z godziwych kremów – wolno się nasycać pięknym oraz w głównej [ Read More ]\nusługi kosmetyczne giżycko


Tagi: depresja, rak, śmierć, ból, prawa pacjenta\nNie lubimy i nie potrafimy rozmawiać o śmierci. A jednak śmierć towarzyszy nam każdego dnia i czai się za rogiem, tajemnicza i niespodziewana. Młodzi o niej nie myślą, starsi się jej boją, a wszyscy starają się jej wymknąć nawet wtedy, gdy wydaje się to niemożliwe.\nNiektóre europejskie kraje podjęły trudną publiczną debatę na temat prawa do śmierci. O ile przywykliśmy do dyskusji o eutanazji w odniesieniu do osób starszych i śmiertelnie chorych, o tyle obserwujemy obecnie przekraczanie kolejnych granic tabu.\nEutanazja: Belgia i inne kraje\nEutanazja dzieci stała się w Belgii faktem. Co napawa nas takim strachem, że próbujemy dać sobie prawo do panowania nad życiem i śmiercią? Przed czym uciekamy? Czy w naszym usystematyzowanym, nastawionym na plany i cele świecie naprawdę zabrakło już miejsca na chorowanie i niespodziewaną śmierć?\nW krajach, w których eutanazja jest dopuszczana prawem, określa się ją jako akt wiary w zdolność człowieka do przejęcia całkowitej odpowiedzialności za swój los. Prawo do decydowania o życiu i śmierci przyznaje się tym samym człowiekowi, który często jest chory i cierpiący. Czy taka osoba może podjąć świadomą decyzję i pojąć konsekwencje swojego czynu? Czy nie szuka rozpaczliwie jedynie ulgi w cierpieniu?\nEutanazja jest legalna wobec osób dorosłych tylko w kilku krajach: Japonii, Szwajcarii, Kanadzie, Belgii, Holandii i Luksemburgu. Belgia poszła o krok dalej i nie ustaliła granicy wieku, co de facto umożliwia przeprowadzanie eutanazji małych dzieci. W Holandii zaś dziecko musi mieć ukończone 12 lat, by decydować o swoim losie, młodsze dzieci uważa się za niezdolne do podjęcia świadomej decyzji.\nBelgijska procedura zakłada wyrażenie przez dziecko świadomej zgody na eutanazję lub prośby o pomoc w doprowadzeniu do śmierci. Następnie psycholog bada, czy decyzja jest przemyślana, czy dziecko rozumie pojęcie śmierci i zdaje sobie sprawę z tego, że chodzi o coś ostatecznego i nieodwracalnego. Kolejnym krokiem jest uzyskanie zgody rodziców małego pacjenta, ponieważ w Belgii, podobnie jak w innych krajach, dzieci nie mogą same o sobie decydować przed osiągnięciem pełnoletniości.\nPrzesłanka do podjęcia decyzji o zakończeniu życia jest jasno sprecyzowana: choroba nieuleczalna, która wywołuje niemożliwe do zniesienia cierpienie. Tylko jak sprecyzować skalę cierpienia? Czy dotyczy ono tylko bólu fizycznego, którego próg odczuwania dla każdego z nas jest inny, czy też bólu psychicznego związanego ze świadomością nieuleczalnej choroby? Dodajmy, że choroba nieuleczalna nie zawsze oznacza śmiertelną. Jest wiele schorzeń, na które nie mamy lekarstwa, jednak pacjenci mogą z nimi żyć, nawet całkiem komfortowo.\nCzy towarzyszące chorobie cierpienie można zatem uznać za warunek wystarczający do przeprowadzenia eutanazji? Samo pojęcie "zgoda na eutanazję" również rodzi wątpliwości - żeby się na coś zgodzić, musimy otrzymać odpowiednią propozycję. Kto więc ją składa? Czy jest to lekarz, który w imię etosu zawodowego powinien do końca ratować każde życie? A może rodzina?\nBelgijskie Stowarzyszenie na rzecz Prawa do Godnej Śmierci chce iść jeszcze dalej i postuluje kolejną liberalizację prawa o eutanazji. Chodzi o umożliwienie zakończenia życia dziecka przy braku sprzeciwu ze strony rodziców, bez koniecznej teraz ich zgody. Niby drobna zmiana, ale miałaby kolosalne znaczenie i poważne konsekwencje. Doprowadziłaby do sytuacji, w której rodzice dziecka proszącego o zgodę na eutanazję nie musieliby sami wyrażać zgody na tę procedurę. W obecnym kształcie ustawy bez ich decyzji eutanazja nie może być zatwierdzona i wykonana. Jednak wielu rodziców odczuwa ten prawny wymóg jako okazanie woli uśmiercenia własnego dziecka i jest to dla nich niezwykle trudna sytuacja.\nZmiana wprowadziłaby zasadę, która nie wymaga od rodziców podejmowania tak dramatycznej decyzji, wystarczyłoby, aby nie sprzeciwili się woli dziecka. Ich milczenie stałoby się przyzwoleniem. Podobnie jak w przypadku zgody na pobranie narządów do przeszczepu, gdy brak sprzeciwu wyrażonego w odpowiedniej formie oznacza potencjalną zgodę.\nPojawia się jednak pytanie: czy dzieci potrafią w sposób prawidłowy ocenić swój stan zdrowia, rokowania i wizję przyszłości z nieuleczalną chorobą? Dobrze wiemy, jaki kłopot mają maluchy ze zrozumieniem praw, jakimi rządzi się nasz świat, który nie jest grą komputerową, gdzie każdy bohater może mieć kilka żyć. Czy dzieci potrafią ogarnąć swoim rozumem nieodwracalność śmierci i jej konsekwencje? Czy upatrują w niej tylko koniec bólu, z którym sobie nie radzą? A co z dziećmi zbyt małymi, by mogły swoją decyzję ubrać w odpowiednie słowa?\nKilka lat temu przeprowadzono badania, aby określić, dlaczego tak boimy się śmierci. Okazało się, że ludzi nie przeraża nieznane, sam moment śmierci i rozpacz bliskich. Najbardziej boją się procesu umierania i związanego z nim bólu, zarówno fizycznego, którego źródłem jest chorobą, jak i psychicznego, wynikającego ze świadomości nieuniknionego. Wykazano również, że te same kryteria są główną przyczyną rozważania możliwości odebrania sobie życia.\nNie bez powodu setki lat temu ludzkość wymyśliła tortury: celowe zadawanie bólu do granicy wytrzymałości człowieka i ciągłe zawracanie go z drogi ku śmierci. Ludzie wiedzieli, że człowiek zrobi wszystko, by się przed bólem uchronić - heroiczne postawy znoszenia go z godnością były jednostkowe.\nNie inaczej jest dzisiaj, dlatego wraz z rozwojem medycyny powstały kliniki leczenia bólu, by pacjentom, których nie potrafimy wyleczyć, zapewnić komfort życia bez cierpienia fizycznego i by umożliwić im normalne funkcjonowanie. Wielu z nich wobec doznanej ulgi przyznaje, że jednak chce żyć, byleby było to życie bez bólu. Porzucają myśl o śmierci.\nSkoro dorosły człowiek tak reaguje, to czy można polegać na decyzji dziecka? Zwolennicy śmierci na życzenie argumentują, że dzieci ciężko chore szybciej dojrzewają i niejednokrotnie przewyższają swoich rówieśników pod względem rozwoju emocjonalnego. Ale czy są w stanie podjąć świadomą decyzję o przerwaniu życia? Decyzję, z którą nie radzą sobie nawet osoby dorosłe i wykształcone, lekarze czy duchowni?\nPrzekroczenie pewnych granic kulturowych, czego dokonała Belgia w swoim prawodawstwie, rodzi także mnóstwo wątpliwości i tworzy wielkie pole do nadużyć. W 2015 r. belgijska komisja, powołana do oceny prawidłowości przebiegu eutanazji, przeanalizowała pod tym kątem procedury zastosowane w 2022 przypadkach. Tylko w odniesieniu do jednego z nich pojawiły się wątpliwości, czy eutanazja została wykonana zgodnie z prawem. Jednak brak precyzji w regulacjach prawnych umożliwia ich swobodną interpretację i prowadzi do konkluzji, że trudno tu mówić o rygorystycznym stosowaniu zapisów ustawy.\nCzy możemy mówić o wypełnieniu przysięgi Hipokratesa: primum non nocere, skoro samo pojęcie "świadoma zgoda" obarczone jest tylu wątpliwościami, a prawo nie nakłada na lekarza obowiązku skutecznego ulżenia pacjentowi w cierpieniu i nie nakazuje samemu pacjentowi ponowienia zgody na eutanazję po zastosowaniu terapii uśmierzającej ból?\nBelgia jest krajem wysokorozwiniętym, w którym medycyna stoi na bardzo wysokim poziomie. To daje pacjentom złudne czasami przeświadczenie, że jeśli lekarz mówi, iż już nic nie można zrobić, to na pewno tak jest. W krajach z gorszą opieką medyczną chorzy przywykli do szukania na własną rękę specjalistów i wszelkiej pomocy, wierząc, że gdzieś na świecie jest dla nich ratunek, a słowa lekarzy "nic już nie możemy" wręcz mobilizują ich do działania.\nMieszkańcy Belgii i innych krajów Europy Zachodniej są bardziej skłonni uwierzyć swojemu lekarzowi, dysponującemu przecież świetną aparaturą diagnostyczną i wiedzą na temat nowoczesnych terapii. Tylko czy lekarz, którego zadaniem jest niesienie pomocy, ma moralne prawo zaproponować swojemu pacjentowi śmierć jako jedyny sposób na ulgę w cierpieniu? Czy nie jest to kapitulacja medycyny przed chorobą?\nSami zwolennicy eutanazji przytaczają przykłady, które mają uzasadniać cel ich misji, a tak naprawdę rodzą kolejne wątpliwości. Przewodnicząca belgijskiego Stowarzyszenia na rzecz Prawa do Godnej Śmierci przyznaje, że do lekarza zgłaszały się również osoby chcące pozbyć się problemu chorych członków rodziny. Zdarzało się, że opiekunowie prawni osób ubezwłasnowolnionych z powodu choroby chcieli wymuszać na lekarzach eutanazję, chociaż sami pacjenci cieszyli się życiem na miarę swoich możliwości i nie myśleli o śmierci. Pojawiali się też rodzice, którzy chcieli uśmiercić swoje ciężko chore i wymagające stałej opieki dziecko.\nCzęsto osoby te przyjeżdżały z krajów, w których eutanazja jest zakazana, ponieważ prawo belgijskie dopuszcza jej przeprowadzenie także w odniesieniu do obywateli innego państwa. Mimo to belgijscy lekarze bronią się przed stwierdzeniem, że w ich kraju rozwija się "turystyka śmierci", i wyjaśniają, że to w Szwajcarii powstają kliniki umożliwiające zakończenie życia pacjentom z całego świata.\nW 2015 r. eutanazji poddano w Belgii aż 19 osób dotkniętych depresją, chorobą, z którą miliony pacjentów żyją i funkcjonują w miarę normalnie, o ile są pod opieką lekarzy specjalistów. Depresja była jedyną medyczną przesłanką do zakończenia życia. Czy ból duszy, jak określa się czasami to schorzenie, wystarczy, by człowiek mógł zdecydować o swojej śmierci? W wielu krajach osoby dotknięte kliniczną depresją nie mogą wyrażać swojej woli i odpowiadać za czyny, a stwierdzenie tej choroby jest okolicznością łagodzącą przed sądami.\nChociaż prawo belgijskie nie dopuszcza eutanazji w przypadku osób chorych psychicznie, rodzą się poważne wątpliwości, czy pacjenci są świadomi swojego wyboru i na ile jest to sugestia lekarza, za którą podążają. A jeśli osoby proszące o zakończenie życia mają niezdiagnozowaną depresję lub chorobę psychiczną czy inne zaburzenie? Psychiatria to rozległa dziedzina, a wiele chorób zaburza postrzeganie świata, mimo że nie wywołuje oczywistych objawów. Zdiagnozowanie samej depresji, schorzenia manipulującego uczuciami pacjenta, to proces długi i trudny, bez oczywistych odpowiedzi.\nOpieka nad pacjentami chorymi psychicznie, jeśli sprawowana jest przez rodzinę w domu, staje się jednym z najtrudniejszych wyzwań. Niejednokrotnie osoby te są ubezwłasnowolnione dla własnego dobra i o ich losie decyduje opiekun prawny. A jeśli zmęczy się on swoją powinnością, latami spędzonymi pod dyktando choroby bliskiego? Czy w takim przypadku zgoda wyrażona przez osobę upoważnioną prawem jest podejmowana dla dobra pacjenta czy własnego?\nZbyt wiele jest niejasności, bo przecież i sama ustawa nie może uwzględniać wszystkich możliwych przypadków. Czy zatem taka ingerencja w prawa człowieka, czy też - jak mówią zwolennicy eutanazji - oddanie prawa o samostanowieniu w ręce pacjenta, to dobra droga?\nPrzyczyn liberalizacji prawa w Belgii należy szukać w historii tego kraju. To państwo federacyjne podzielone na regiony z nieco odmienną kulturą i odrębnym prawodawstwem. Konieczność ciągłego wypracowywania kompromisów poprowadziła Belgów ku wielkim zmianom kulturowym i społecznym. To kraj obecnie zlaicyzowany, u którego podstaw leżała jednak silna wiara katolicka, z czasem niknąca, co doprowadziło do głębokich zmian światopoglądowych w całym społeczeństwie.\nJednocześnie to jeden z najszybciej rozwijających się krajów Europy Zachodniej. Ludzie żyjący szybciej chcą też żyć wygodniej. Czy w takim społeczeństwie jest miejsce na choroby, ból i cierpienie lub marnowanie swojego życia na opiekę nad bliskimi?\nW niektórych krajach europejskich, np. we Włoszech, Hiszpanii czy Polsce, zaistnienie takiego znaku postępu wydaje się niemożliwe z uwagi na duży wpływ Kościoła katolickiego. Również pozostałe kraje znajdujące się w kręgu wyznań chrześcijańskich nie stanowią podatnego gruntu dla tak liberalnych postaw, ponieważ pomimo różnic w doktrynie wiary, życie uważane jest tam za dar od Boga i tylko on może nim rozporządzać.\nZ kolei Niemcy bronią się przed takim ustawodawstwem z uwagi na wiecznie obecny cień III Rzeszy i machiny śmierci stworzonej przez Adolfa Hitlera, od której ten kraj odżegnuje się na wszystkich możliwych frontach.\nO eutanazji w Polsce\nPrzyjrzyjmy się bliżej, jak sprawa eutanazji wygląda w Polsce. Wydaje się, że w naszym kraju do takich zmian cywilizacyjnych szybko nie dojdzie. Większość katolicka naszego społeczeństwa zdecydowanie sprzeciwia się ingerencji człowieka w prawo do życia i śmierci, a temat aborcji i eutanazji podgrzewa tylko co jakiś czas atmosferę politycznego sporu, co jednak nie prowadzi do żadnych zmian. To właśnie religia katolicka nadaje sens i znaczenie cierpieniu, uwzniośla cierpienia chorego i pomaga znosić je z godnością. Życie jest tu wartością nadrzędną.\nJednocześnie władze kościelne wskazują, by korzystać z dostępnych nam osiągnięć medycyny i wybierać opiekę paliatywną i hospicyjną, gdy możliwości leczenia się skończą. To właśnie w Polsce działa najwięcej organizacji niosących pomoc nieuleczalnie chorym, a hospicja, także przeznaczone dla dzieci, zajmują się opieką i uśmierzaniem bólu pacjentów. W Polsce też, w porównaniu do innych krajów europejskich, najwięcej kobiet decyduje się na rodzenie ciężko lub śmiertelnie chorych dzieci.\nJeden z profesorów, znany polski kardiochirurg dziecięcy, powiedział niedawno na konferencji dla rodziców, że np. we Francji nie rodzą się dzieci z ciężkimi wadami serca. Czy to oznacza, że nie występują one, jakimś cudem, akurat w tym kraju? Nie, to oznacza, że te ciąże są przerywane zaraz po tragicznej diagnozie. Taka sytuacja dotyczy też wielu innych chorób diagnozowanych prenatalnie.\nNasza historia i kultura nakazują nam opiekę nad chorymi i starszymi. Model wielopokoleniowej rodziny, w której młodsi sprawują opiekę nad starszymi, jest nadal żywy w naszej świadomości społecznej. Jest to trudne do zrozumienia na Zachodzie, gdzie króluje kult wygody i konsumpcji. Taki stan rzeczy sprawia, że to właśnie u nas rozwijają się gałęzie medycyny raczkujące w innych krajach. Staliśmy się pionierem i potęgą w leczeniu wad serca u dzieci, rozwijana jest opieka geriatryczna i paliatywna. W prawie każdym polskim mieście funkcjonuje hospicjum, powstaje sieć hospicjów dziecięcych i prenatalnych, bo jest w nas głęboko zakorzenione poczucie świętości życia.\nRozmawiałam ostatnio z lekarzem, który opiekuje się maluchami na OIOM-ie w jednym ze szpitali dziecięcych, na temat postawy rodziców, z jakimi zetknął się w swojej pracy. Najczęściej jest to rodzic, który ratuje dziecko za wszelką cenę, nie dopuszczając możliwości porażki. Nawet jeśli dziecko jest nieuleczalnie chore. Według tego lekarza eutanazja w Polsce nie będzie dostępna jeszcze przez całe pokolenia.\nW trakcie swojej pracy niejednokrotnie widział maluchy cierpiące z powodu trudnego do uśmierzenia bólu i mówiące, że wolą umrzeć, które po kilku lub kilkunastu tygodniach wychodziły do domu z uśmiechem na twarzy, choć nieuleczalna choroba będzie im towarzyszyła do końca życia. Znikał ból - znikało pragnienie śmierci. Gdy cierpienie mija, nasz osąd sytuacji się zmienia. Rodzice pomimo kolejnych powikłań i kolejnych poziomów niepełnosprawności nie zaprzestają walki o życie dziecka, byle dziecko po prostu żyło, nawet jeśli wymaga to poświęcenia z ich strony.\nA co z chorymi, w tym dziećmi, którym pomóc już nie można? Medycyna paliatywna skupia się na uśmierzaniu bólu i likwidowaniu tych objawów, z którymi możemy sobie poradzić. Pozwala godnie trwać i spokojnie prowadzi małych pacjentów ku nieuniknionej śmierci. Dobrze przygotowane psychicznie dzieci śmiało stawiają czoło nieznanemu i nie boją się śmierci. To postawa dorosłych kształtuje pogląd małego pacjenta na sprawy ostateczne, to my przekazujemy dzieciom strach i przerażenie. Większość maluchów pytanych o życie i śmierć traktuje te zjawiska naturalnie, dopóki rodzice nie wtłoczą w ich głowy kulturowych znaczeń tych zjawisk, własnych myśli i przekonań. A tymczasem dzieci widzą i rozumieją więcej, niż nam się wydaje.\nAspekty prawne eutanazji\nPolskie prawo postrzega eutanazję w kategorii zabójstwa zagrożonego karą do 5 lat pozbawienia wolności. Karalna jest też pomoc w doprowadzeniu do samobójstwa, które dla ludzi pragnących zakończyć swe życie jawi się jako możliwa droga.\nZ pojęciem eutanazji związane jest niepodzielnie jeszcze jedno: uporczywa terapia. Choć nie jest ona w żaden sposób umocowana prawnie, to uwzględnia ją Kodeks Etyki Lekarskiej, który określa, że w stanach terminalnych lekarz nie ma obowiązku podejmowania i prowadzenia reanimacji czy uporczywej terapii oraz nie jest zobowiązany do stosowania środków nadzwyczajnych.\nOznacza to, że lekarz musi ocenić celowość swojego postępowania, by nie narazić pacjenta na dodatkowe cierpienie. Jeśli zastosowane środki mogą przynieść dodatkowy ból, a nie prowadzą do osiągnięcia poprawy, stają się uporczywą terapią.\nDodatkowo w prawach pacjenta czytamy: "Pacjent ma prawo do poszanowania godności, które obejmuje także prawo do umierania w spokoju i godności. Pacjent znajdujący się w stanie terminalnym ma prawo do świadczeń zdrowotnych zapewniających łagodzenie bólu i innych cierpień. Wobec pacjenta nie można podjąć działań medycznych, które naruszają jego godność w stanie terminalnym, ale jednocześnie nie można zaprzestać uśmierzania bólu i innych cierpień".\nCo to w praktyce oznacza? Wspomniany lekarz przytoczył mi przykład małego dziecka, do którego w trybie pilnym wezwał rodziców, ponieważ od kilku godzin trwała reanimacja nieprzynosząca skutku. Dziecko dostawało wszystkie możliwe leki i nie reagowało na nie, a rodzice zostali poinformowani o pojawiających się powikłaniach. W rozmowie z nimi lekarz postawił sprawę jasno - to kwestia czasu, choć jako lekarz do końca będzie dziecko ratował i podawał mu leki reanimacyjne. Nie było mowy o odłączeniu respiratora i zmniejszeniu dawek leków, które sztucznie utrzymywały ledwo tlące się życie. "Jeśli to zrobię, to gdy emocje opadną, oskarżycie mnie o eutanazję" - powiedział.\nRodzicom pozostawił jedno pytanie: czy ma resuscytować dziecko, kiedy ustanie praca serca. I to jest jedyny wybór, jaki w Polsce mają rodzice ciężko lub śmiertelnie chorych dzieci - mogą odstąpić od uporczywej terapii. Gdy serce się zatrzymało, lekarz dla pewności ponowił swoje pytanie, mimo że wcześniej odnotował już wolę rodziców w karcie małego pacjenta. Wiedział, że w obliczu śmierci bliskiej osoby rodzice czy bliscy mogą wręcz żądać działań i ratowania życia za wszelką cenę, że są pod wpływem szoku. W tym przypadku rodzice pożegnali swoje dziecko i pozwolili mu odejść bez bólu. Ostateczna decyzja zawsze jednak leży po stronie lekarza.\nPrzytoczoną historię lekarz zestawił z inną postawą: rodzice po wyrażeniu zgody na odstąpienie od uporczywej terapii u swojego ciężko chorego dziecka histerycznie zażądali po zatrzymania krążenia resuscytacji. Dziecko cudem odratowano, jednak do dziś znajduje się w stanie wegetatywnym i jest po amputacjach kończyn z powodu sepsy. Rodzice cały czas procesują się z lekarzem w związku z tym, że dziecko odratował, a ono teraz straszliwie cierpi z powodu powikłań, jednocześnie oskarżając go, że namawiał ich do eutanazji, a dziecko przecież żyje. Tylko czy takie życie nie przysparza mu więcej cierpień?\nSą to dylematy nie do rozwiązania. I nieważne, czy dotyczą dzieci, czy dorosłych. Dlatego ważna jest opieka paliatywna pozwalająca pacjentom na zachowanie godności i życie bez bólu. A jeśli ból jednak przychodzi, to wsparcie najbliższych okazuje się najlepszym lekarstwem. To do nas należy decyzja, jaką drogą pójdziemy.\nI tu niepotrzebne wydają się uregulowania prawne, ingerujące w tabu i próbujące usankcjonować ustawowo cierpienie człowieka. Bo czyż można ustawą określić, czym jest ból nie do zniesienia? Czy takie prawo, pozostawiane do tej pory Bogu lub naturze, powinniśmy przekazywać w ręce człowieka, skoro tak łatwo jest manipulować jego wolą? Nawet jeśli prawo do eutanazji zostałoby w Polsce uchwalone, to do nas będzie należała decyzja, czy z niego skorzystamy.\nJednak wątpliwości i strach budziłoby to, czy ktoś nie podejmie decyzji za nas, niezgodnie z naszą wolą. A jeśli nie będziemy mogli się temu sprzeciwić? Wydaje się, że próby odpowiedzi na te pytania, jakich podjęto się w niektórych krajach, przynoszą więcej wątpliwości niż prostych rozwiązań. Bo życie człowieka nie jest prostym rachunkiem zysków i strat.\nBól był i jest wpisany w nasze istnienie, tak samo jak choroby, tylko czy nauczymy się z nimi żyć i wspierać bliskich w drodze do godnej śmierci?


Na tę okazję arcybiskup Wojciech Polak wystosował okolicznościowe słowo. Na wstępie nawiązał do tego, że jutrzejsza modlitwa jest odpowiedzią na wezwanie papieża Franciszka, który prosił o taką modlitwę w ostatnią niedzielę.\n- Zjednoczymy nasze serca w "Modlitwie Pańskiej". Zabiją dzwony w naszych kościołach, a my zostając w domach, jednocząc się w duchowej komunii razem z kapłanami, z biskupami, którzy w kościołach i katedrach będą odmawiać "Modlitwę Pańską".\nPrymas Polski wskazał także na intencję, w której będzie zanoszona modlitwa. Będziemy prosić Boga o oddalenie epidemii, za wszystkich chorych i cierpiących, za tych, którzy się nad nimi pochylają - wszystkich pracowników służby zdrowia oraz za wsystkich, dzięki którym możemy ten trudny czas przeżyć.\n- Wszystkich serdecznie zapraszam. Będę w katedrze, u grobu św. Wojciecha i przy jego relikwiach, jednoczył się z Wami w tej modlitwie - zakończył abp Polak.\nZa: Sekretariat Prymasa Polski\nKliknij aby zobaczyć newsy zawierające wybrany tag: papież Franciszek, modlitwa, abp Wojciech Polak, apel, koronawirus


Nowe połączenia easyJet z Krakowa i Warszawy w super cenach - Europejski Informator Lotniczy => Air-Europa.pl\nNowe połączenia easyJet z Krakowa i Warszawy w super cenach\neasyJet odświeża siatkę swoich połączeń. Przewoźnik z okazji zbliżającego się lata uruchomił nowe połączenia w super atrakcyjnych cenach. Sprawdź pełną ofertę.\nZ Krakowa do Newcastle nawet za 154 zł!\nMożesz latać już od 30 marca 2007 r.\nNewcastleGateshead to miasto tradycyjne, a jednocześnie bardzo nowoczesne. Z całorocznym programem festiwali i imprez zawsze znajdziesz tu coś dla siebie. To idealne miejsce na weekendowy wypad!\nNie zwlekaj, już teraz zaplanuj swoją podróż do Newcastle!\nZ Krakowa do Belfastu nawet za 194 zł!\nMożesz latać już od 24 kwietnia 2007 r.\nBelfast to bardzo gwarna i tętniąca życiem stolica, a jednocześnie wrota do przepięknych, wiejskich zakątków Irlandii Północnej. Z bogatą ofertą rozrywek Belfast może zaspokoić wymagania nawet najbardziej wymagających turystów.\nNie trać czasu, już teraz zarezerwuj swój bilet do Belfastu!\nZ Krakowa do Londynu Gatwick nawet za 124 zł!\nMożesz latać już od października 2007 r.\nLondyn jest prawdopodobnie najbardziej ekscytującym i kosmopolitycznym miejscem na Ziemi. Turysta znajdzie tu wszystko, o czym tylko zamarzy. Londyn to również centrum rozrywek i życia kulturalnego. Popularne przysłowie mówi: „Jeżeli jesteś znudzony Londynem, znaczy, że jesteś znudzony życiem”.\nOdkryj Londyn! Już teraz zarezerwuj bilet!\nZ Warszawy do Bristolu nawet za 124 zł!\nBristol to miasto, które cały czas tętni życiem. Odnowiona dzielnica portowa przyciąga mnóstwem restauracji i klubów, a wiekowe zabytki miasta i okolic już na Ciebie czekają!\nJuż teraz zarezerwuj tani bilet do Bristolu!\nWiecej informacji i rezeyrwacja na easyJet.com\nWizyt: 6 496


Trzech pijanych kierowców wpadło w ręce łęczyńskiej policji - Tuba Łęcznej - Aktualności. Łęczna - Informacje, Aktualności, Wydarzenia, Wiadomości.\nTrzech pijanych kierowców wpadło w ręce łęczyńskiej policji\nOpublikowano: pon, 3 lip 2017 13:36 2017-07-03T11:36:13.000Z\nWiadomości W miniony weekend na drogach powiatu łęczyńskiego policja zatrzymała trzech nietrzeźwych kierowców. Jeden z nich mimo pościgu nie zatrzymał się do policyjnej kontroli. Zgodnie z nowym prawem grozi mu kara do pięciu lat więzienia.\nJako pierwszy za jazdę na podwójnym gazie wpadł 65- latek z Milejowa. W piątkowe popołudnie cofając swoim fordem focusem pod delikatesami w Jaszczowie uderzył w zaparkowaną hondę crv. Kiedy pokrzywdzeni chcieli wezwać policję, wsiadł do samochodu i odjechał.\n- Uciekiniera policjanci zastali we własnym domu. Poddany badaniu na trzeźwość wydmuchał blisko 1,3 promila alkoholu. Okazało się również, że mężczyzna nie posiadał przy sobie dokumentów uprawniających do kierowania samochodem ponieważ - jak wyjaśnił - zostawił je u szwagra w Warszawie – mówi kom. Michał Grzesiuk, rzecznik komendy w Łęcznej.\nW sobotnią noc wpadł kolejny kierowca z procentami. Policjanci zauważyli, że poruszający się po Łęcznej nissan terrano nie posiada tylnego światła. Zatrzymali do kontroli drogowej kierowcę – 39 letniego łęcznianina. - Ten z kolei wydmuchał ponad 0,6 promila alkoholu. Podczas kontroli wymaganych dokumentów okazało się, że dowód rejestracyjny pojazdu stracił ważność. Pijany kierowca utracił więc prawo jazdy oraz dowód rejestracyjny – informuje kom. Grzesiuk.\nJako ostatni - w niedzielę w nocy jazdy po pijaku próbował 26-letni mieszkaniec Lejna. Policjanci zatrzymali jego bmw w Piasecznie. W jego przypadku wynik badania na trzeźwość to blisko 1,3 promila alkoholu w wydychanym powietrzu. Okazało się, że kierowca nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami, a samochód należy do pasażera – mieszkańca Jagodna. 53-latek również został poddany badaniu na trzeźwość, ponieważ opiekował się 5-letnim synem.\nWydmuchał ponad 1,2 promila alkoholu. Dzieckiem zaopiekowała się babcia. Sprawa pijanego kierowcy trafi do sądu karnego zaś o nieodpowiedzialnym ojcu zostanie poinformowany sąd rodzinny.\nW niedzielne popołudnie z nowymi zaostrzonymi przepisami ruchu drogowego zapoznał się 18-letni mieszkaniec Ludwina. Policyjny radar wykazał, że kierowana przez niego toyota avensis przy ograniczeniu do 50 km/h pędziła w Dąbrowie 110 km/h.\nPodjęto próbę zatrzymania pirata – policjant wyszedł na drogę i „lizakiem” dawał sygnały do zatrzymania. - Kierowca zwolnił przed mundurowym, a następnie gwałtownie przyspieszył. Rozpoczął się pościg. - Policjanci gonili nieodpowiedzialnego kierowcę drogami asfaltowymi i polnymi. Dopiero po przejechaniu 8 kilometrów – w Zezulinie udało się zatrzymać pirata drogowego. Po sprawdzeniu go policyjnych bazach danych okazało się, że nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami. Jak sam przyznał samochód zabrał mamie, aby się przejechać, ponieważ jest w trakcie robienia kursu na prawo jazdy – informuje rzecznik łęczyńskiej policji.\nTeraz na własnej skórze będzie miał okazję sprawdzić nowe zaostrzone przepisy ruchu drogowego. Od 1 czerwca bieżącego roku ucieczka przed pościgiem prowadzonym przez osobę uprawnioną do kontroli ruchu drogowego jest przestępstwem. Grozi za nie kara do pięciu lat pozbawienia wolności.


foto blog asiulka: sierpnia 2015\nDzisiaj zaczelismy nowy rok szkolny! Maya zaczela 4-ta klase a Olus 1-sza:)\nNie obylo sie jednak bez dramy:( Wczoraj mianowicie odbyly sie w szkole Drzwi Otwarte - na ktorych wszyscy dowiaduja sie do jakiej klasy trafili i kto bedzie ich nauczycielem. Tutaj co roku dzieci zmieniaja klase i nauczyciela. Z jednej strony jest to bardzo fajne bo w ten sposob nawiazuja wiecej znajomosci i przyjazni i tym samy znaja wiecej dzieci z ich rocznika, ale jest oczywiscie rowniez druga strona medalu - nie wszystkim dzieciom jest tak latwo zmieniac kolegow i nauczycieli, a poza tym wplywa to chyba troche na plytkosc zawartych przyjazni bo zamiast poglebiac i rozwijac te juz zawarte, zawierasz coraz to nowe... A dla nas rodzicow dochodzi kolejny stres, bo nigdy nie wiesz na jakiego nauczyciela i na jakich kolegow trafi twoje dziecko.\nW tym roku niestety spelnily sie moje najstraszniejsze obawy i Maya trafila do chyba najgorszej klasy w jej roczniku:( Juz spogladajac na liste wywieszona przed wejsciem do szkoly zaniepokoilysmy sie ze Maya jest w klasie pana H., ktoremu jak slyszalam wczesniej zawierzaja zawsze wszystkich rozrabiakow, bo tylko on potrafi utrzymac ich w ryzach. Po wejsciu do klasy nasze zle przeczucia sie niestety zmaterializowaly i Maya z przerazeniem w oczach stwierdzila, ze w lawkach siedza najgorsi uczniowie w szkole!\nNigdy wczesniej nie zglaszalam zadnych pretensji i nie mialam zadnych wiekszych problemow - chociaz inny rodzice owszem - czego rezultatem bylo zwolnienie Maycinych nauczycielek zarowno z pierwszej jak i drugiej klasy:( Dopiero w zeszlym roku szkolnym zauwazylam, ze mozliwosci i zdolnosci naszej corki rozwijaja sie i rozkwitaja pod opieka dobrego, wymagajacego nauczyciela, a ambitni koledzy i kolezanki z klasy jeszcze bardziej dopinguja ja do nauki i bycia codziennie lepsza.\nI kiedy zobaczylam przerazenie w oczach mojej corki, ktora uswiadomila sobie, ze nie bedzie miala z kim wspolzawodniczyc w tej klasie, bo wiekszosc studentow reprezentuje duzo nizszy poziom akademicki anizeli ona - zakasalam rekawy i poszlam walczyc o lepsza 4-ta klase dla Mayci.\nNie zwlekajac ani chwili odnalazlam pana dyrektora i poprosilam go o przeniesienie Mayci do innej klasy. Nie jestem przebojowa osoba, nad czym czasami ubolewam:), ale jesli w gre w chodzi dobro mojego dziecka nic mnie nie powstrzyma, nawet moja wlasna niesmialosc i strach ze sobie nie poradze. Wiedzialam, ze nie bedzie latwo, bo dyrekcja szkoly z reguly twardo broni swoich decyzji z obawy, ze jesli ulegna jednej prosbie beda musieli spojrzec przychylnie na wszystkie żadania rodzicow - a tego absolutnie chca uniknac. Tak wiec staralam sie byc jak najbardziej stanowcza i nieugieta motywujac swoja prosbe nie awersja do nauczyciela lecz koniecznoscia umieszczenia Mayci w klasie o wyzszym poziomie akademickim.\nNie otrzymalam jednak od razu jednoznacznej odpowiedzi wiec poprosilam Wiesia by wyslal jeszcze e-mail z oficjalna prosba - i Wiesiu wysmyczyl wypasiony list - bardzo uprzejmy acz przekonujacy.\nW efekcie naszych wspolnych wysilkow pare godzin pozniej otrzymalismy propozycje przeniesienia Mayci do innej klasy, ktora Maya zaaprobowala:)\nI jestem bardzo dumna z nas jako rodzicow, bo zamiast machnac reka ze slowami: jakos to bedzie, zawalczylismy o lepszy rok szkolny dla naszej corki i lepsze towarzystwo dla niej. I nie wyobrazacie sobie jak ucieszylo mnie jej szczescie i ulga, ktora zobaczylam kiedy powiadomilam ja o zmianie.\nNa cale szczescie nie bylo zadnego problemu z Olusiem, ktorego nauczycielka wydawala sie super mila, a w klasie Alex spotkal swojego kolege z poprzedniego roku:)\nJestem ciekawa ich wrazen po pierszym dniu....\nNapisał(a) Joanna Kalinowski o 11:09 Brak komentarzy:\nZ rodzinka zawsze weselej!!!\nPonoc z rodzina najlepiej sie tylko wychodzi na fotografiach.... to powiedzial chyba ktos, kto mial rodzine na codzien:( Ja bardzo sie ucieszylam mogac spedzic moja rodzinka troche wiecej czasu niz potrzeba do zapozowania na fotke. Ale owszem fotki walilam na prawo i lewo, bo lubie wspominac skadrowane dobre chwile w milym i cieplym towarzystwie osob, ktore wiesz na pewno, ze bardzo cie kochaja:)\nPodziwiajcie moja rodzinke, a zwlaszcza najnowszego jej czlonka - malego Natanka!\nNapisał(a) Joanna Kalinowski o 18:28 Brak komentarzy:


Buty do biegania damskie, sportowe | Sklep piłkarski Sporttiw.pl\nButy do biegania damskie, sportowe\nWygodne buty do biegania damskie, sportowe\nChcesz zacząć przygodę z bieganiem i zastanawiasz się, jakie buty do biegania damskie wybrać do codziennych treningów? W katalogu Sporttiw z pewnością znajdziesz coś dla siebie! Posiadamy designerskie i bardzo komfortowe buty znanych, renomowanych marek, jak Adidas czy Nike.\nDobrze wiemy, że każda kobieta przywiązuje wagę do kolorystyki i kształtu obuwia. Z myślą o wymagających biegaczkach stworzyliśmy asortyment, który doceni zarówno romantyczka, jak i niepokorna chłopczyca, fanka rocka. Oferujemy sportowe buty do biegania z kolekcji Adidas Performance i Nike IZANAMI, w ciemnych lub jasnych odcieniach.\nWielofunkcyjne buty sportowe dla biegaczek\nNa Sporttiw znajdziesz wielofunkcyjne, miękkie buty sportowe i buty do biegania damskie marki Adidas, z przewiewną siateczką. To obuwie wyposażono w innowacyjny system CLOUDFOAM®, pochłaniający całą siłę uderzenia pięty o podłoże, dzięki czemu Twoje stawy i mięśnie nie są narażone na kontuzje.\nChciałabyś wyglądać stylowo i czuć się pewnie w trakcie biegu po mieście lub parku? Obejrzyj buty sportowe Nike IZANAMI wiązane, ze specjalną, zwężaną cholewką, która świetnie stabilizuje Twoją stopę, gdy przyspieszasz lub rozciągasz się przed biegiem. NIKE IZANAMI znajdziesz na Sporttiw w dwóch wersjach: fioletowej i białej, z ozdobnym logo producenta.\nSprawdź wszystkie modele obuwia damskiego, dostępne w naszym katalogu. Napisz do nas lub zadzwoń, jeśli interesują Cię buty do biegania damskie Adidas lub Nike, a na stronie nie widzisz swojego rozmiaru.


Ferrari zastosuje tymczasowe rozwiązanie po awarii Sainza - Parc Fermé\nFerrari zastosuje tymczasowe rozwiązanie po awarii Sainza\nStajnia z Maranello opublikowała we wtorkowy wieczór specjalne oświadczenie dotyczące wewnętrznych działań po feralnych zawodach w Azerbejdżanie, gdzie oba jej bolidy uległy awarii.\nPierwszym pechowcem z obozu Ferrari w minioną niedzielę został Carlos Sainz, który już na etapie ósmego okrążenia musiał wycofać się z dalszej rywalizacji z powodu usterki hydraulicznej.\nJako że nieszczęścia chodzą parami, to trzynaście kółek później w identycznym położeniu znalazł się Charles Leclerc, u którego - kolejny raz w tym sezonie - posłuszeństwa odmówiła jednostka napędowa.\nWłosi w swoim wczorajszym komunikacie potwierdzili, iż Hiszpan podczas GP Kanady będzie korzystał z tymczasowego rozwiązania zaistniałego problemu, jednocześnie dodając, iż za kulisami trwają już prace nad długoterminowym pozbyciem się opisywanego mankamentu.\nNieco bardziej zawiła jest na ten moment sytuacja Monakijczyka, którego drugi tegoroczny silnik dopiero dziś trafi do fabryki w Maranello, gdzie odbędzie się dokładny przegląd całego pakietu.\n- Silnik Charlesa trafi jutro (w środę) do fabryki, a wstępna ocena jego stanu powinna zostać zakończona do wieczora - czytamy w opublikowanym oświadczeniu.\n- Elementy hydrauliczne z samochodu Carlosa Sainza zostały już przebadane. W Kanadzie zastosowane zostanie tymczasowe rozwiązanie zaistniałego problemu, a działania nad rozwiązaniami długoterminowymi są już w toku.