Jak przewozić materiały sypkie? | Mam Pytanie\nJak przewozić materiały sypkie?\n21 października 2020 20 października 2020 Mam Pytanie 0\nW różnych gałęziach przemysłu powszechnie wykorzystuje się rozmaite materiały sypkie, do których zaliczamy m.in. piasek, żwir, cement, gruz, zboża, pasze dla zwierząt, cukier, sól, czy mąkę. Ich transport wymaga zawsze stosowania się do konkretnych zasad, a także prawidłowego zabezpieczenia całego ładunku. Do przewozu tego typu elementów wprost idealnie nadają się m.in. specjalne worki o zwiększonej gramaturze, wykonane z wyjątkowo wytrzymałego polipropylenu. Posiada je w swojej ofercie np. sklep internetowy: https://mocneworki.pl/home/worki-na-piasek.\nWybór właściwego pojazdu to podstawa\nW przypadku transportu materiałów sypkich ogromne znaczenie ma przestrzeganie dozwolonych norm w zakresie ładowności – oczywiście w zależności od rodzaju towaru. W przeciwnym razie znacznie wzrasta ryzyko wypadku komunikacyjnego i zagrożenia zdrowia kierowcy danego pojazdu, co wiąże się zazwyczaj z otrzymaniem wysokiej kary finansowej.\nOprócz tego istotne jest umieszczenie ładunku na pace w taki sposób, aby nawet w minimalnym stopniu nie ograniczał widoczności innym uczestnikom ruchu, ani nie zasłaniał tablic rejestracyjnych. Kluczowym zadaniem osoby odpowiedzialnej za przewóz materiałów sypkich jest jednak dobór specjalistycznego środka transportu. Może to być choćby wywrotka z przechylną skrzynią, uchwytami mocującymi i podłogą antypoślizgową, a także samochód samowyładowczy tylno- lub bocznozsypowy. Pamiętajmy jednocześnie o tym, że powyżej 3,5 tony potrzebne jest prawo jazdy kat. B+E. Towar powinien dodatkowo znajdować się w solidnych workach, beczkach bądź jednokomorowych silosach.


BinaryTrade360 Review: Binarytrade360.com Brus Binary Scam Broker zaprezentowany - Valforex.com\nBinaryTrade360 Recenzja: Binarytrade360.com Brus Binary Scam Broker zaprezentowany\nOstatnia aktualizacja: Jan 31, 2020 @ 12: 29 pm\n1 Recenzja BinaryTrade360:\n1.1 Fałszywe Stałe Obietnice Dochodu.\n1.2 Fałszywe dane platformy BinaryTrade360.\n1.3 Fałszywe referencje.\n1.4 Czy BinaryTrade360 jest zarejestrowany?\n1.5 Fałszywe roszczenia binarne 360 Expert.\n1.6 Fałszywy czat na żywo.\n2 Czy BinaryTrade360 jest oszustwem?\n2.1 BinaryTrade360 Ostateczny werdykt.\nBinaryTrade360 (Binarytrade360.com) to opcja binarna i broker kontraktów CFD najwyraźniej działający w Stanach Zjednoczonych. Jako zagorzali traderzy opcji binarnych musieliśmy się temu przyjrzeć i zobaczyć, dlaczego w sieci tak się dzieje. Niestety, krążą tylko negatywne recenzje i sami musieliśmy to potwierdzić. Nikt nie chce stracić handlu pieniędzmi, co gorsza, przegrywać z oszustami. Przeczytaj tę szczegółową i uczciwą recenzję, aby poznać całą prawdę.\nPatrząc na ich stronę główną, możesz łatwo uwierzyć, że masz do czynienia z prawdziwą ofertą. Pierwszą rzeczą, którą zobaczysz, jest komunikat zachęcający do inwestowania i opłacalnego zarabiania. Według strony internetowej powinieneś zarejestrować się i dołączyć do tysięcy inwestorów, którzy są na tej platformie. Czy zastanawiałeś się kiedyś, że to tylko prezentacja sprzedaży? BinaryTrade360 prawdopodobnie ma kilku członków i chcą, abyś był wśród nich.\nBinaryTrade360 obiecuje użytkownikom ponad najwyższe obietnice. Jednym z takich wielkich kłamstw jest to, że członkowie otrzymują w 100% zautomatyzowane oprogramowanie do handlu. Skrót sprzedaży, którego używają, polega na tym, że będziesz handlować na plaży. Jedynym wymaganiem, jakiego potrzebują od Ciebie, jest otwarta przeglądarka i Internet.\nWszystko to brzmi zbyt dobrze, aby mogło być prawdziwe, prawda? Oczywiście to nieprawda. Nigdzie na świecie nie można uzyskać w 100% zautomatyzowanego narzędzia handlowego. Twierdzą, że nigdy nie stracisz podczas handlu z BinaryTrade360, to czyste kłamstwa.\nJeśli chcesz handlować opcjami binarnymi, powinieneś zarejestrować się u najlepszych dostawców sygnałów opcji binarnych. Handlowcy, którzy zarejestrują się w polecanych i zaufani dostawcy sygnałów binarnych handluj wygodnie i bezpiecznie. Twoje pieniądze są zawsze bezpieczne i masz szansę na zarobienie prawdziwych pieniędzy. Dlaczego nie zarejestrować się u renomowanych dostawców sygnałów opcji binarnych? Zajmij stanowisko i zacznij dokonywać zwycięskich transakcji.\nFałszywe Stałe Obietnice Dochodu.\nJedną z czerwonych flag, które zauważyliśmy po raz pierwszy, jest to, że członkowie obiecują stabilny dochód. Członkowie otrzymują codziennie stabilny dochód z wysokimi odsetkami, ponieważ mają jedyną w swoim rodzaju platformę. Według ich strony internetowej mają unikalny algorytm, który zapewnia ponad 95% udanych transakcji. Drodzy Czytelnicy, to po prostu pozory i nie może się wydarzyć nigdzie na powierzchni planety. Żadna platforma handlowa ani doświadczony trader nie może pochwalić się tak ogromnym wynikiem 95% udanych transakcji.\nJeszcze bardziej dziwne jest to, że dzieje się to codziennie, więc Twoje dochody są stabilne. Po pierwsze, rynki są zawsze niestabilne, a zmiany cen następują bez ostrzeżenia. To sprawia, że niemożliwe jest uzyskanie prawidłowych prognoz na poziomie 95% dziennie. Panie i panowie, to po prostu sztuczka, która ma na celu zwabienie was do zarejestrowania się na tej fałszywej platformie. Twierdzenia o dokonywaniu ponad 10,000 transakcji dziennie również są kłamstwem. Oznacza to, że prawie wszystkie z nich kończą się sukcesem. Czy nie rejestrowalibyśmy się wszyscy w BinaryTrade360?\nFałszywe dane platformy BinaryTrade360.\nSprawdzając dane ich platformy, byliśmy zszokowani rażącymi kłamstwami, które sprzedają. Twierdzenia o posiadaniu ponad 97,000 5 kont i XNUMX serwerów. Możesz łatwo zobaczyć roszczenia o ponad pół miliona zysków handlowych. Posiadanie tych twierdzeń to pewna czerwona plama, że mamy do czynienia z profesjonalnym strojem oszustów. Tylko doświadczeni oszuści mogą wymyślać tak wysokie obietnice dla celów teatralnych.\nBinary Trade 360 ma tylko jedną opinię od gościa o imieniu Mccoy James. Twierdzi, że handel z BinaryTrade 360 był tylko profesjonalny. Problem, jaki mamy z tą opinią, polega na tym, że mają tylko jedną opinię. Przeszukaliśmy sieć, aby znaleźć pozytywne recenzje dotyczące BinaryTrade360, ale bezskutecznie. Oznacza to, że mamy do czynienia z fałszywym strojem do oszustwa, który zamierza cię okraść.\nMając ponad pół miliona udanych zysków, znalazłbyś więcej niż jedną opinię, prawda? Cóż, nawet jedna opinia jest fałszywa, ponieważ użyli zdjęcia stockowego. Odkryliśmy również kolejny obciążający dowód na to, że mamy do czynienia z oszustami. To właściwie nie jest prawdziwy Mccoy James. Na swoim koncie na Twitterze Mccoy, który jest konsultantem finansowym, ostrzegł przed używaniem jego nazwiska. Najwyraźniej ci oszuści zdecydowali się użyć jego nazwiska jako rekwizytu, aby legitymizować swoją platformę.\nCzy BinaryTrade360 jest zarejestrowany?\nDo diabła, nie! Fałszywych platform, takich jak ta, nigdy nie można zarejestrować. Na swojej stronie o nas Binary Trade 360 twierdzi, że jest w pełni zarejestrowana. Roszczenia dotyczące rejestracji przez odpowiednie organy można zobaczyć w pierwszym akapicie. Ludzie, skontaktowaliśmy się ze znanymi organami regulacyjnymi FCA i CySEC. Żaden z nich nigdy nie zarejestrował tego brokera CFD. Teraz ma to sens, nie mogą zarejestrować platformy, która obiecuje księżyc.\nInwestorzy mogą wypróbować zalecane i przetestowane roboty do handlu kryptowalutami do handlu kryptowalutami. Roboty do handlu walutami kryptograficznymi są alternatywą dla fałszywych brokerów. Te roboty zostały wypróbowane i sprawdzone generować rozsądne marże zysku. Zawsze wybieraj roboty kryptowalutowe, które otrzymały aprobatę społeczności handlowej. Bezpieczne i wygodne handlowanie jest kluczem do sukcesu w każdym rodzaju handlu.\nFałszywe roszczenia binarne 360 Expert.\nWedług ich strony internetowej BinaryTrade360 składa się z wykwalifikowanych, wykwalifikowanych, kompetentnych i doświadczonych ekspertów. Jeśli tak, to przynajmniej pokazaliby nam dowód tych ekspertów. Wszystko, co widzimy, to materiał do czytania. Nie mamy nazwiska żadnego z tych tak zwanych ekspertów do weryfikacji. Byłoby znacznie łatwiej, gdybyśmy mogli skontaktować się z przynajmniej jednym z wymienionych przez nich ekspertów.\nBinaryTrade360 nie chce, abyśmy znali nazwisko eksperta, ponieważ nie ma ekspertów. Twierdzenia o posiadaniu doświadczonych ekspertów są tym, czego używają oszuści, aby legitymizować swój występek. Jeśli nie wiesz, anonimowość jest kluczem do sukcesu oszustwa. Ci oszuści nie chcą, aby ich tożsamość była znana z oczywistych powodów. Oszuści nie chcą być nękani przez swoje ofiary, a także stawić czoła gniewowi organów ścigania. W końcu dlaczego mieliby ukrywać swoją prawdziwą tożsamość?\nFałszywy czat na żywo.\nPróbowaliśmy skontaktować się z obsługą czatu na żywo BinaryTrade360, ale bezskutecznie. W jaki sposób prawdziwa platforma handlowa może nie obsługiwać czatu na żywo? W dzisiejszych czasach spodziewasz się, że mają przynajmniej bota do czatowania. Szanowni Państwo, mamy do czynienia z fałszywą firmą, której zamiarem jest podpisanie jak największej liczby członków. Gdy osiągną swój cel, zniszczą witrynę razem ze wszystkimi członkami.\nNie będąc zadowolonymi z obsługi czatu na żywo, wysłaliśmy im e-mail i nadal nie mogliśmy uzyskać odpowiedzi. Gdyby to była legalna platforma, otrzymalibyśmy przynajmniej odpowiedź. Minęły dni i nie nadeszła żadna odpowiedź z BinaryTrade360. Teraz wiesz, że masz do czynienia z platformą oszustwa, która nie ma odpowiedzi. Chcą tylko, abyś się zarejestrował i zdeponował u nich pieniądze.\nCzy BinaryTrade360 jest oszustwem?\nTak, BinaryTrade360 to oszustwo, które nie ma końca w kradzieży pieniędzy niczego niepodejrzewającym członkom. Dlaczego mieliby składać obietnice księżyca? To dlatego, że wiedzą, czego szukają, twoich pieniędzy.\nBinaryTrade360 Ostateczny werdykt.\nPosiadanie fałszywej platformy to najmniejsze z twoich zmartwień, bycie oszukanym tysiącami dolarów jest prawdziwe. Powinieneś unikać Binary Trade 360 i otrzymywać tylko najlepsze z binarnych transakcji.\nZawsze wybieraj dostawców sygnałów binarnych, którzy są wybitni i profesjonalni. Nikt nigdy nie stracił pieniędzy, używając przetestowanych i sprawdzonych dostawców sygnałów opcji binarnych. Zarejestruj się już dziś i zobacz różnicę.


Robot transformujący - Dinozaur Figurki i zabawki dla dzieci w sklepie Urwis\nNr katalogowy: WMAKTP0UC010349\nRobot transformujący - Dinozaur Robot Dinozaur, który transformuje w samochód. Super zabawa dla małych miłosników robotów, które potrafią zamienić się w samochód. więcej\nRobot Dinozaur, który transformuje w samochód. Super zabawa dla małych miłosników robotów, które potrafią zamienić się w samochód.\nZapytaj o produkt: Robot transformujący - Dinozaur


Kanały YouTube do nauki języka francuskiego - e-FRANCJA\nprzez esti · 16 stycznia 2019\nNowy rok 2019 już zawitał, a wraz z nim nowe cele. Wśród najczęściej pojawiających się noworocznych postanowień jest nauka języka obcego. Jeśli też masz takie postanowienie i zaczynasz uczyć się francuskiego od początku lub szlifować swój francuski, to poniżej przedstawiam zestawienie najpopularniejszych i pożytecznych kanałów na YouTubie, które skupiają się na nauce języka francuskiego i nie tylko.\nNajczęściej YouTube wykorzystujemy do rozrywki, ale wiele osób używa go także do nauki i pracy. Jest ogromnym źródłem filmów edukacyjnych i pomocnych w nauce języka obcego. Znajdziesz na nim również wiele francuskich filmów, emisji radiowych i telewizyjnych, reportaży i videoblogów prowadzonych przez native speakerów. Po zbudowaniu solidnych fundamentów w języku francuskim warto przejść do materiałów oryginalnych i języka używanego przez Francuzów na co dzień.\nZaletą filmów na YouTubie jest to, że są krótkie (średnio około 15-20 minut), w związku z tym nie trzeba poświęcać dwóch godzin na film, a krótkie nagranie można zobaczyć w przerwie obiadowej, w autobusie czy metrze lub czekając w kolejce. Jeśli jednak wolisz oglądać dłuższe filmy, zobacz wpis: Francuskie filmy i seriale po francusku na Netflix\nKolejność przedstawionych kanałów YouTube jest dowolna. Każdy może wybrać odpowiedni dla niego profil. Na początek kanały prowadzone w języku polskim, później po francusku i angielsku. Zamieszczam tutaj również listę kilku francuskich vlogerów (wideoblogerów) prowadzących profile na YouTubie. Mam nadzieję, że znajdziesz tutaj coś dla siebie i zmotywuje Cię to do nauki języka francuskiego. Powodzenia w nauce i miłego oglądania!\nFeenzy – Ekspresowa Nauka Języków Obcych\nFeenzy to profil z przyjemnymi filmikami uczącymi podstaw języka francuskiego. Z filmów nauczysz się między innymi jak rozpocząć rozmowę, podstawowe zwroty i czasowniki francuskie, liczebniki, godziny, alfabet i podstawowe słownictwo potrzebne na początkowym etapie nauki języka.\nPan od francuskiego #francuskijestsexy\nFrancuski nie musi być trudnym językiem. Przekonuje o tym Pan od francuskiego, który oprócz swojego kanału na YouTubie, prowadzi profil na Facebooku, Instagramie i Snapchacie. Pan od Francuskiego tłumaczy gramatykę, wymowę francuską, a także uczy na snapie.\nPoza teorią przedstawianą w zrozumiały i przystępny sposób, na stronie bloga, Pan umieszcza bezpłatne materiały i zadania do samodzielnego wykonania.\nEasy Languages to kanał YouTube, na którym prezentowane są krótkie filmiki będące wywiadami z ludźmi na ulicach francuskich miast. Celem filmików jest pokazanie lokalnego języka i kultury w naturalnym środowisku, w codziennych sytuacjach. Każdy odcinek ma swój temat i jest prowadzony w różnych miastach Francji. Każdy filmik zawiera napisy po francusku i po angielsku. Filmy przeznaczone dla początkujących oraz średniozaawansowanych w nauce francuskiego.\nTo kilkuminutowe lekcje prowadzone przez francuską lektorkę. Omawia ona wybrane zagadnienia z gramatyki, przedstawia słownictwo, a także tematy z kultury francuskiej i aktualnych wydarzeń, a nawet dyktando i ćwiczenia z wymowy francuskiej. Znajdziesz też tutaj filmiki motywujące do dalszej nauki francuskiego.\nProfil skierowany jest do osób, które dopiero zaczynają się uczyć francuskiego oraz tych co posiadają już pewien poziom znajomości języka. Pierre jest zawodowym i profesjonalnym nauczycielem francuskiego dla cudzoziemców. Mówi wyraźnie, powoli, prostym i zrozumiałym językiem. Oprócz standardowych filmów dotyczących słownictwa i gramatyki, są też filmy związane z gotowaniem, podróżami, metodami i sposobami na naukę francuskiego.\nGaelle mieszka w pobliżu Nicei, na południu Francji i oferuje naukę języka francuskiego podczas odkrywania pięknego regionu. Mówi bardzo wyraźnie i powoli. Oglądając można śledzić napisy w języku francuskim.\nFrançais Authentique (Autentyczny Francuski) jest przeznaczony dla osób, którzy mają już określony poziom języka francuskiego. Wszystkie artykuły są tworzone przez osoby, których językiem ojczystym jest francuski. Głównym prowadzącym jest Johan, który skupia się na naturalnej metodzie nauki języka. Filmy dotyczą między innymi nauki języka francuskiego, rozwoju osobistego po francusku oraz podróżach po Francji.\nFrançais en dialogue to dialogi w języku francuskim. Na chwilę obecną (styczeń 2019) jest ich prawie 500, więc jest z czego wybierać.\nProjekt Voltaire oferuje filmiki z ćwiczeniami ortograficznymi i gramatycznymi.\n“Czy mówisz po francusku” to kanał dla tych, którzy chcą uczyć się, poprawiać lub ulepszać swój francuski. Jest skierowany do użytkowników na wszystkich poziomach: początkujący, podstawowy, średniozaawansowany i zaawansowany.\nKanał YouTube do nauki francuskiego w prosty sposób. Znajdziesz tu między innymi filmy dotyczące gramatyki, słownictwa, wymowy, motywacji do nauki języka, wyrażenia idiomatyczne i wiele innych.\nKanał telewizji TV5 Monde\nTV5 Monde to francuski międzynarodowy kanał telewizyjny, dostępny pod adres: www.tv5monde.com. Na kanale YouTube umieszczają aktualne emisje telewizyjne, fragmenty programów i wiele innych materiałów.\nKanał proponuje krótkie filmiki prezentujące proste, smakowite przepisy i nie tylko. Wszystko w języku francuskim.\nFrancuscy vlogerzy (wideoblogerzy)\nCyprien jest jednym z najbardziej znanych francuskich komików na YouTubie. Kanał idealny jeśli ktoś chce podszlifować swoją znajomość francuskiego używanego w normalnych, codziennych sytuacjach.\nTo seria mini-filmików, w których występują m.in. Cyprien, Norman i Natoo.\nProfil prowadzony jest przez młodego komika Normana, który wystartował pod pseudonimem Norman Fait Des Vidéos. Ten kanał YouTube jest idealny, jeśli chcesz podszlifować swój język francuski w radosnym nastroju, a przy okazji nie nudzić się.\nNatoo (Nathalie Odzierejko) to francuska aktorka i vlogerka. Prowadzi vloga, na którym śpiewa, parodiuje i używa potocznego języka.\nVlog o wszystkim prowadzony przez Francuzkę.\nHumorystyczne filmiki, jak z ukrytej kamery. Główną bohaterką jest Conasse (po polsku to obraźliwe słowo na kobietę).\nVlog o wszystkim.\nCaroline and Safia\nVlog lifestylowy i modzie.\nJak znaleźć filmy francuskich vlogerów na YouTubie\nJeśli powyżsi vlogerzy nie przypadli Ci do gustu, możesz poszukać swoich idoli wpisując następujące wyrażenia w wyszukiwarkę na YouTubie:\nrelooking (zmiana wyglądu) — vlogi o urodzie i jej pielęgnacji\nmon haul (moja zdobycz) — vlogi o zakupach i opinie o produktach\nmon voyage à … (moja podróż do …) — vlogi podróżnicze\ntuto (tutorial) — vlogi z tutorialem, czyli jak coś zrobić\nmon room tour/tour de ma chambre (moja wycieczka po mieszkaniu/pokoju) — pokazanie swojego mieszkania/pokoju\ndéballage de … (rozpakowanie …) — otwieranie prezentów, nowych produktów, produktów do testowania, itp.\nmon avis sur … (moja opinia o …) — opinia na temat muzyki, filmów, itp.\nlet’s play fr — vlogi o grach komputerowych i ich testowaniu\nOh la la french\nKanał prowadzi aktorka Sofia (zwana SoSo), która uczy użytkowników języka francuskiego, a także odkrywa francuską kulturę. Kanał składa się z list odtwarzania dotyczących różnych tematów, serii: Oh La La, Hollywood Speaks French!, Oh La La, Speak French – Paris Style!. Aktorka proponuje także naukę gramatyki i słownictwa dla początkujących, dla podróżników, francuski slang i przekleństwa. Wszystkie filmiku utrzymane w pogodnym i humorystycznym tonie.\nKrótkie i łatwe do zrozumienia filmiki, przeznaczone do poszerzania słownictwa i zaznajomienia się z wyrażeniami dnia codziennego.\nAlexa Polidoro jest prawdziwą francuską nauczycielką z wieloletnim doświadczeniem w nauczaniu języka francuskiego dla dorosłych i dzieci na wszystkich poziomach. Na swoim kanale przedstawia filmiki pomocne w nauce francuskiego, dotyczące gramatyki i słownictwa, a także francuskiej kultury.\nPascal proponuje filmiki potrzebne aby poprawić swój język francuski, gramatykę i wymowę. Porady przedstawione są w łatwy sposób, scenariusz każdej lekcji znajduje się na głównej stronie www.frenchspanishonline.com i jest bezpłatny.\nCzy oglądasz filmiki na YouTubie po francusku? Czy znasz inne filmiki, które warto obejrzeć? Czy znasz innych vlogerów francuskich, których możesz polecić?\nTagi: filmiki francuskiefilmiki francuskie youtubefrancuscy blogerzyfrancuscy vlogerzyfrancuski dla leniwychfrancuski filmfrancuski na youtubefrancuski na Youtubienauka francuskiegonauka francuskiego przez film\nNastępny post Zakochany Paryż, czyli kilka miejsc na rozgrzanie serca\nPoprzedni post Francuskie filmy i seriale po francusku na Netflix


Pozwól się kochać - Abbi Glines - ebook + książka - Legimi online\nPozwól się kochać ebook\n4,2 (343 oceny)\nTytuł oryginalny: After the game\nKorekta: Elżbieta Rezler\nZdjęcie na okładce: Look Studio (Shutterstock)\nCopyright © 2017 by Abbi Glines\nFabuła tej książki jest fikcją literacką. Jakiekolwiek podobieństwo do rzeczywistych osób, żywych lub zmarłych, autentycznych miejsc, wydarzeń lub zjawisk jest czysto przypadkowe. Bohaterowie i wydarzenia opisane w tej książce są tworem wyobraźni autorki bądź zostały w sposób istotny przetworzone pod kątem wykorzystania w powieści.\nDobiegający z kuchni łomot wyrwał mnie ze snu i przywrócił do rzeczywistości. Poczułam swąd, jakby coś się paliło. W łóżku obok mnie nie było Bryony, a przecież pierwsze, co widziałam, gdy budziłam się rano, to jej blond loczki i wielkie, błękitne oczy.\nSkoczyłam na równe nogi, wypadłam przez otwarte drzwi sypialni i popędziłam do kuchni. Na tym krótkim odcinku przebiegła mi przez głowę co najmniej setka najczarniejszych myśli. Nic dziwnego, Bryony nigdy nie wstawała przede mną. Prawie już dopadłam drzwi do kuchni, gdy usłyszałam kolejny łoskot.\nObok zlewu stała babcia ze spanikowaną miną. Na terakotowej podłodze leżał garnek, z którego wysypały się surowe płatki owsiane, zaś dokoła rozlewała się kałuża mleka. Z tostera za plecami babci unosiła się smużka dymu. Dopadłam go jednym skokiem i wyrwałam wtyczkę z kontaktu, żeby nie zapalił się na dobre.\n– Mama! – dobiegł mnie z tyłu cienki głosik Bryony.\nOdwróciłam się gwałtownie, żeby upewnić się, że dziecku nic nie jest, i o mało nie poślizgnęłam się na rozlanym mleku.\nCóreczka wpatrywała się we mnie szeroko otwartymi oczami. Jej niesforne loczki sterczały na wszystkie strony dookoła wykrzywionej grymasem niezadowolenia buzi.\n– Kcem jeś – oznajmiła.\nPochyliłam się, podniosłam ją, żeby nie wdepnęła w kałużę na podłodze, i mocno przytuliłam. Wystarczyło, że wzięłam ją w ramiona, a od razu odzyskałam spokój.\n– Widzę, że babcia chciała ci zrobić coś do jedzenia – stwierdziłam, odwracając głowę w stronę starszej kobiety. Stała bez ruchu, wpatrzona w rozlane u jej stóp mleko.\n– Ja… nie wiem – odezwała się zagubionym głosem, jakby nie była pewna, o czym mówi ani skąd się tu wzięła. To normalne w jej stanie. Miewała lepsze i gorsze dni. Dzisiejszy, jak widać, zaliczał się do tych drugich.\n– Zaraz posadzę Bryony na krzesełku i dam jej płatki, a potem posprzątam. Co ci zrobić na śniadanie, babciu?\nOdwróciła głowę w moją stronę, a wtedy dostrzegłam w jej wzroku konsternację. Na widok jej zagubionej miny zawsze ogarniał mnie smutek. Babcia nie była już tą samą osobą, która piekła ze mną ciasteczka i śpiewała mi piosenki, grając na garnkach jak na perkusji. Zupełnie jakby zabłądziła gdzieś we własnej głowie.\n– Nie wiem – powtórzyła zdanie, które ostatnio bardzo często padało z jej ust. Posadziłam Bryony w dziecięcym krzesełku, a potem ujęłam babcię za rękę i odciągnęłam od kałuży na podłodze.\nZazwyczaj wstawałam przed nią, ale dziś zaspałam. Dziwne, bo mama co rano budziła mnie przed wyjściem do pracy. Może próbowała albo po prostu zapomniała.\n– Kcem jeś – powtórzyła Bryony. W ten sposób oznajmiała, że jest głodna. Kiedy obudziła się dziś wcześniej i zastała w kuchni babcię, na pewno też jej to zakomunikowała. Wtedy przez krótką chwilę babcia miała przebłysk świadomości, że musi ją nakarmić. Ale zaraz o tym zapomniała, więc upuściła garnek z owsianką. Na podłodze leżały też okruchy talerzyka pokryte czymś, co wyglądało na mus jabłkowy. Całości dopełniał zwęglony tost.\n– Dobrze – powiedziałam, po czym sięgnęłam po pudełko z płatkami i nasypałam trochę na tackę. – Zjedz na razie to, a mama w tym czasie posprząta.\nBryony wzięła w palce owsiane kółeczko i włożyła je do ust.\n– Rozbiłam talerz – przyznała zatroskanym głosem babcia.\n– Nic się nie stało. To się zdarza. Zaraz posprzątam, a potem przygotuję twoją ulubioną owsiankę z brązowym cukrem i plasterkami jabłka. Może być? – spytałam, posyłając jej uspokajający uśmiech.\nBabcia zmarszczyła czoło.\n– Lubię ją?\nZupełnie jakbym miała do czynienia z jeszcze jednym dzieckiem. Dopiero niedawno wróciłam razem z rodzicami do Lawton, do Alabamy, i było mi bardzo ciężko. Serce pęka, gdy trzeba dzień w dzień przyglądać się, jak ukochana osoba pogrąża się we własnym świecie. Alzheimer to straszna choroba.\n– Baba jeś – poinformowała mnie Bryony.\nOdwróciłam się do córeczki i posłałam jej uśmiech.\n– Tak. Pora na śniadanie.\n– Sandra będzie się gniewać za ten talerzyk. Tak je lubi. Muszę pojechać do miasta i odkupić go u Millera. Przynajmniej tyle mogę zrobić.\nKtoś z zewnątrz nie dostrzegłby w jej słowach nic nienormalnego. Wręcz przeciwnie, brzmiały całkiem logicznie. Co z tego, skoro nie miały ani odrobiny sensu. Wspomniana przez babcię Sandra to jej siostra, która zmarła na raka, gdy miałam trzy lata. A sklep Millera nie działał od 1985 roku. O tym ostatnim fakcie dowiedziałam się tylko dlatego, że krótko po naszym powrocie babcia wysłała mnie tam po jakieś zakupy. Byłam już prawie za drzwiami, gdy mama zatrzymała mnie i wyjaśniła, że babcia żyje w przeszłości. Właściciel, Roy Miller, zmarł na zawał, a jego rodzina zlikwidowała sklep i wyprowadziła się z Lawton.\nAle zamiast po raz kolejny przypominać o tym babci, wolałam puścić jej uwagę mimo uszu, bo tak było łatwiej. Gdybym oznajmiła, że Sandra nie żyje, a sklep Millera zamknięto dawno temu, babcia wpadłaby w histerię. Nic dziwnego, skoro to był jedyny świat, który pamiętała. Dlatego nie odezwałam się ani słowem, tylko zabrałam się za sprzątanie. Potem postawiłam garnek z mlekiem i płatkami na kuchence i wyszłam tylnymi drzwiami na zewnątrz, żeby wyrzucić spalony tost.\n– Nie wiesz, gdzie postawiłam mus jabłkowy dla Lyli? Powinna zjeść rano chociaż trochę. Wczoraj zrobiłam świeży, z jabłek od Millera.\nLyla to imię mojej matki. Kolejna osoba, która myliła się babci. Często brała Bryony za moją mamę, gdy ta była dzieckiem. Jeszcze jedna oznaka życia w przeszłości.\n– Zaraz jej dam ten mus. A ty sobie usiądź, podam ci sok. Popatrz sobie na ptaki. Jedzą ziarno, którego im wczoraj nasypałyśmy. – W ten sposób udało mi się zmienić temat i skierować uwagę babci na ptaki widoczne za dużym oknem wykuszowym.\nMama pracowała dziś w szpitalu tylko do południa, a to oznaczało, że będę mogła po obiedzie zabrać Bryony na spacer do parku. Teraz jednak musiałam nakarmić małą i babcię, a potem zająć się domem. Dzięki temu zostanie nam później więcej czasu na zabawę. Było słonecznie, ale upalne dni mieliśmy już za sobą. Chłodne jesienne powietrze zachęcało do spacerów, a poza tym Bryony uwielbiała zbierać różnobarwne liście opadłe z drzew. Nazywała je swoim „źbiolem”.\nNie daj się złamać, stary\nJuż drugi tydzień nie byłem z Ivy, ale ona nie odpuszczała. Dramat trwał nadal. Sądziłem, że rozstanie obojgu nam – a zwłaszcza mnie – wyjdzie na dobre. Mimo to nie było mi łatwo, gdy widziałem, jak Ivy popłakuje po kątach na szkolnym korytarzu i wysyła mi rzewne SMS-y, że nie może beze mnie żyć. Zraniłem ją i trudno mi było się z tym pogodzić. Niestety nie miałem innego wyjścia. Mogłem albo raz na zawsze z nią zerwać, albo nadal pozwalać jej się łudzić, że coś nas łączy.\nPrawda była taka, że gdybym naprawdę kochał Ivy, nie marzyłbym o innej dziewczynie. I choć nie udało mi się jej zdobyć, pragnąłem jej i przez to nie traktowałem Ivy tak, jak na to zasługiwała. Jedynym honorowym wyjściem z tej sytuacji było zerwanie. Kiedy jednak widziałem, jak ciężko Ivy je znosi, zaczynałem mieć wątpliwości, czy słusznie postąpiłem.\n– Bądź twardy, stary. Masz kompleks przyzwoitego faceta, ale nie daj się złamać – stwierdził West Ashby, gdy spotkał mnie na szkolnym korytarzu.\nBył jednym z moich najlepszych kumpli. A kto wie, czy nie jedynym, biorąc pod uwagę fakt, że na krótki czas zabujałem się w dziewczynie drugiego najlepszego kolegi. Choć nie potrafiłem stwierdzić tego na pewno.\n– Ona chyba kiepsko sobie radzi z naszym rozstaniem – zauważyłem.\nStarałem się unikać wzrokiem Ivy stojącej w otoczeniu przyjaciółek. Czułem na sobie ich spojrzenia przeszywające mnie jak sztylety. Było mi szczególnie trudno, bo nie należałem do chłopaków doprowadzających dziewczyny do wściekłości. Taka sytuacja mogła się zdarzyć Westowi czy Gunnerowi, ale nie mnie. Ja byłem tym porządnym.\n– Najwyższy czas. I tak już wystarczająco się poświęcałeś, bo chciałeś być w porządku. Czasami trzeba powiedzieć: „Pieprzę, mam dość” i iść w swoją stronę.\n– Niepotrzebna mi taka sława jak twoja – odparłem, zerkając na kumpla z ukosa.\nWest zaśmiał się, jakbym powiedział coś zabawnego.\n– Teraz słynę już tylko z tego, że jestem zakochany na śmierć i życie. Dzięki temu wszystkie moje wcześniejsze winy zostały wymazane.\nMiał rację. Moja kuzynka, Maggie, kompletnie go odmieniła. Nie wykorzystywał już i nie porzucał dziewczyn, jak zdarzało mu się dawniej. Widząc go razem z Maggie, pragnąłem dla siebie tego samego. Mieć dziewczynę, z którą miałbym ochotę cały czas przebywać i na widok której na mojej twarzy odruchowo pojawiałby się uśmiech. Dziewczynę taką jak Willa. Ale ona chodziła już z Gunnerem i nie miałem u niej żadnych szans. Nie zamierzałem o nią walczyć, bo było im dobrze razem. Do tej pory nigdy nie widziałem Gunnera naprawdę szczęśliwego. To była zasługa Willi.\n– Ivy to nie jest ta jedyna, czaisz? Zasługuje na przyzwoitego faceta, ale ja nim nie będę. Problem w tym, że ona nie chce się z tym pogodzić.\n– Ivy to typowy bluszcz – stwierdził West i poklepał mnie po plecach. – To ja spadam. Bądź twardy, kiedyś w końcu da sobie spokój.\nMiałem poczucie, że to ja w dużej części zawiniłem, że wszyscy traktują dziś Ivy jak desperatkę. Pozwoliłem jej tak długo kręcić się wokół siebie, że rzeczywiście się w nią zmieniła. Gdybym był z nią szczery już kilka miesięcy temu, nie doszłoby do tej sytuacji. A tak tylko pogorszyłem sprawę, pozwalając jej cały czas wierzyć, że jesteśmy parą.\nUsłyszałem za plecami śmiech Gunnera. Gdy się odwróciłem, zobaczyłem, jak obejmuje ramieniem Willę i uśmiecha się do niej, jakby nikt poza nią dla niego nie istniał. Powinienem cieszyć się ich szczęściem, ale jakoś nie potrafiłem. Zazdrościłem mu i chciałem być na jego miejscu. Jeszcze niedawno łudziłem się, że Willa to ta właściwa dziewczyna, ale nic z tego nie wyszło. Cóż, moja wina. Nie dałem jej jasno do zrozumienia, że jestem nią zainteresowany, i nadal chodziłem z Ivy. Czyżbym na serio się spodziewał, że Willa będzie cierpliwie czekać, aż którąś z nich wybiorę? Najwyraźniej tak. Zachowałem się jak kretyn i mam za swoje.\nWilla odwróciła głowę i nasze spojrzenia się spotkały. Posłała mi przyjazny uśmiech, bez cienia flirtu. Zupełnie inny od tych, jakimi obdarzała mnie większość dziewczyn. Zwyczajny, którym dziewczyna daje chłopakowi do zrozumienia, że traktuje go wyłącznie jak przyjaciela.\nUśmiechnąłem się do niej w odpowiedzi i skinąłem głową Gunnerowi. Potem szybko wpadłem do klasy, żeby szczęście zakochanej pary nie kłuło mnie w oczy. Wcześniej nigdy nie byłem zazdrośnikiem, ale widok tej dwójki dzień w dzień działał mi na nerwy. Głównie z tego powodu nareszcie ostatecznie rozstałem się z Ivy. W zasadzie powinienem im podziękować, że pomogli mi podjąć męską decyzję.\nAsa Griffith i Nash Lee siedzieli już w ławce, wpatrzeni rozbawionym wzrokiem w ekran laptopa Nasha. Podszedłem do nich i usiadłem za Asą.\n– Cześć, Brady! – pozdrowiła mnie kompletnie nieznajoma blondynka i pomachała mi delikatnie palcami.\n– Bierz mnie – dodał kpiącym tonem Asa i odwrócił się, żeby na nią spojrzeć. – Ale ciało, stary. Przetestuj ją i opowiedz, jak było.\nOd razu można się było domyślić, że dziewczyna ma czym oddychać, bo to pierwsza rzecz, na jaką Asa zwracał uwagę. Oderwałem od niej wzrok i spojrzałem na kolegę. Nie ona pierwsza nagle zaczęła mnie zagadywać. Znosiłem podobne zaczepki już od tygodnia. Ale to zdecydowanie za wcześnie na nowy związek, nie mógłbym zrobić czegoś takiego Ivy. Wciąż jeszcze chodziła po szkole z zaczerwienionymi i podpuchniętymi od płaczu oczami.\n– Liczy się coś więcej niż tylko ciało – mruknąłem pod nosem.\nAsa uniósł brwi, jakbym powiedział coś, co go zaskoczyło.\n– Serio? – Wyraźnie sobie ze mnie żartował, ale i tak zabrzmiało to dość paskudnie. – W takim razie pewnie cię nie zainteresuje, co Nash dostał dziś na swoją skrzynkę – oznajmił, uśmiechając się porozumiewawczo do Nasha.\nWolałem nie pytać.\n– Ej, ja o nic nie prosiłem. Sama mi to przysłała – rzucił Nash obronnym tonem, jakby chciał się usprawiedliwić.\n– Ale i tak się na nią pogapisz – stwierdził z ironią Asa.\nNash uśmiechnął się, ukazując dołki w policzkach, a potem wzruszył ramionami, zamknął laptop i wepchnął go do plecaka.\n– No jasne. Przecież jestem facetem, a ona jest naga.\nNie spytałem, o kim mówią. Łatwo się było domyślić, jakie zdjęcia oglądają, ale wolałem nie kojarzyć z nimi konkretnej twarzy.\n– Widzieliście na mieście Riley? Zobaczyłem ją wczoraj z jakimś dzieciakiem w wózku. Takim raczej małym. Wychodziła z parku. – Asa zmarszczył brwi, jakby niezbyt mu się to spodobało i uznał, że musi się z nami podzielić tą nowiną. Każdy z nas wolałby nie oglądać Riley na oczy. Jej powrót do miasta oznaczał kłopoty. Fatalna sprawa. Akurat teraz, gdy Gunner wreszcie wyglądał na zadowolonego z życia.\n– Mhm. Ja też ją widziałem kilka tygodni temu. Pewnie jej rodzicom urodziło się dziecko. Riley chyba ma domowe nauczanie. Mama mówiła, że jej babka choruje na alzheimera, więc sprowadzili się z powrotem, żeby się nią zająć. – Tamtego dnia po powrocie do domu zacząłem głośno dawać wyraz irytacji, że Riley miała czelność wrócić do miasta, ale mama szybko przywołała mnie do porządku.\n– To kiepsko dla Lawtonów. I tak ostatnio tkwią po uszy w gównie. A tu jeszcze jak na złość wraca Riley – stwierdził Asa.\n– Jakoś nie bardzo mi ich żal. Problemy nadzianej rodzinki to nic przy alzheimerze – stwierdził Nash.\nChoć byłem po stronie Gunnera, trudno było odmówić Nashowi racji. Rodzina Gunnera miała własne kłopoty, podobnie jak rodzice Riley. To nie ich wina, że ich córka okazała się kłamczuchą. Mogłem jej nie znosić, a jednocześnie współczuć jej rodzinie. Pewnie nie jest im łatwo, ale nowe dziecko to chyba dobra nowina. Pojawiło się w samą porę, by osłodzić im ciężkie chwile, jakie sprowadziła na nich obłudna córeczka.\nDeszcz? Jak to możliwe? Przecież gdy wiozłam Bryony na wózku do parku, świeciło piękne słońce. Zaraz potem, ni stąd, ni zowąd, lunęło jak z cebra. Na dodatek mama nie odbierała ode mnie telefonów. Choć to i tak nie miało znaczenia, przecież nie mogła zostawić babci samej w domu i po nas przyjechać.\nNa szczęście spacerówka miała budkę. Pogodziłam się z myślą, że przemoknę do suchej nitki, kiedy wyszłyśmy spod drzew, gdzie wcześniej schowałyśmy się na chwilę przed deszczem. Przynajmniej Bryony będzie miała jaką taką osłonę.\n– Ada! – zapiszczała Bryony, wystawiając rączki na deszcz. Nie wyglądała na przestraszoną, wręcz przeciwnie, uznała ulewę za świetną przygodę. Starałam się traktować tego typu wspólne przeżycia jako okazje do wspomnień. Dzięki temu łatwiej mi było radzić sobie w naprawdę trudnych chwilach. Zanim pojawiła się Bryony, byłam zupełnie innym człowiekiem. Wszystkim się przejmowałam, a każdy drobiazg urastał w moich oczach do rangi wielkiego problemu. Przeżywałam, gdy chłopak nie zaprosił mnie na bal albo przyjaciółka ośmieliła się flirtować z moją sympatią. Z perspektywy czasu wszystko to wydawało mi się kompletnie pozbawione sensu.\nKiedy po raz pierwszy wzięłam w ramiona swoją nowo narodzoną córeczkę, cały mój świat w jednej chwili się zmienił. Moje życie już nigdy nie miało być takie, jak kiedyś. W jednej chwili zniknął ból, który towarzyszył jej narodzinom. Oprócz niej nic nie miało dla mnie znaczenia. Przestało mnie obchodzić, kto jest jej ojcem i jak bardzo mnie skrzywdził. Nie myślałam o tym ani w tamtej chwili, ani nigdy potem. Miałam zdrową córeczkę i tylko to się dla mnie w życiu liczyło. Nieprzespane noce jeszcze bardziej zacieśniły naszą więź. Niekończący się płacz był okazją do nauki, jak uspokoić i rozweselić malutką. Nic innego nie było ważne, tylko nasza dwójka.\n– Tak, deszcz pada, kochanie. A teraz biegniemy szybciutko do domu – powiedziałam dziarskim głosem.\nBryony klasnęła radośnie w łapki. Naciągnęłam kaptur na głowę w nadziei, że ochroni mnie przed deszczem chociaż przez kilka minut, zanim dotrę do chodnika prowadzącego do domu babci.\nNie było tak źle, jak mi się początkowo wydawało. Jesienne powietrze pachniało deszczem, przypominając mi dzieciństwo. To były dobre wspomnienia. Zależało mi, żeby Bryony miała podobne, choć wiedziałam, że nie możemy zamieszkać w Lawton na stałe. Tęskniłam za miastem, w którym dorastałam, ale musiałam pogodzić się z faktem, że nie jestem w nim mile widziana. Przez jakiś czas będę tu mieszkać, trzymając się na uboczu i ciesząc wspólnymi chwilami z córeczką, ale nie możemy zostać na zawsze.\nBiegłam chodnikiem, ile sił w nogach, gdy mijający mnie pikap nagle zwolnił. Nie podniosłam wzroku, zbyt skupiona na tym, by jak najprędzej dotrzeć do domu.\n– Podwieźć cię? – zawołał znajomy głos.\nNie musiałam nawet odwracać głowy, od razu poznałam Brady’ego Higgensa. Pamiętałam ten głos równie dobrze, jak jego nienawistne spojrzenia i oskarżenia, które usłyszałam od niego jakiś czas temu. Dlatego nie zatrzymałam się, tylko pędziłam bez słowa, z wzrokiem wbitym wprost przed siebie.\n– Rany, Riley, leje jak z cebra i mała zaraz będzie cała mokra. Pomyśl chociaż o niej. Jeszcze się przeziębi.\nW jego głosie pobrzmiewała irytacja. Nie spodobał mi się ani jego ton, ani sugestia, że źle zajmuję się własnym dzieckiem. Trochę deszczu na pewno jej nie zaszkodzi. Bez przesady, przecież nie jesteśmy na pustkowiu.\n– Masz jeszcze prawie trzy kilometry do domu, a coraz mocniej pada. Nie wygłupiaj się, podwiozę cię. Robię to dla dziecka.\nTon, jakim wymawiał słowo „dziecko”, strasznie mnie rozzłościł. A więc jeszcze do niego nie dotarło, skąd się wzięła Bryony? Podobnie jak reszta idiotów z tego miasta sądził, że nie powiedziałam wtedy prawdy. Wszyscy zarzucali mi kłamstwo, co ostatecznie zmusiło mnie do wyjazdu. Bo przecież taki złoty chłopak jak Rhett Lawton nie mógł mnie zgwałcić. Niemożliwe, to ja musiałam za nim biegać i go prowokować, a on tylko się ode mnie opędzał. Poza tym byłam dziewczyną jego brata – dlaczego miałby zrobić coś takiego? Każdy uważał, że najwyraźniej mam coś z głową.\nZatrzymałam się i spojrzałam w stronę Brady’ego. Zawsze był z niego Pan Przyzwoity. Chętny do pomocy, dopatrywał się w ludziach wyłącznie dobrych cech. Jedynie ja byłam wyjątkiem. Odwrócił się ode mnie tak samo jak wszyscy. Dlatego już miałam otworzyć usta i oznajmić mu dobitnie, gdzie może sobie wsadzić swoją propozycję, gdy rozległ się grzmot i niebo rozświetliła błyskawica. Nie przeszkadzał mi deszcz, ale Bryony na pewno nie powinna przebywać na dworze podczas burzy. Darowałam więc sobie ciętą ripostę i tylko odezwałam się krótko:\nBrady pokiwał głową z wyraźną ulgą, że wreszcie dałam za wygraną. Potem wyskoczył z auta i złapał wózek, z którego zdążyłam już wyjąć Bryony.\n– Wrzuć go na pakę, bo i tak jest cały mokry. Jutro wysuszę go na słońcu.\nNie czekałam na jego odpowiedź, tylko obiegłam pikap, trzymając w ramionach uśmiechniętą Bryony, która z upodobaniem wystawiała buzię na deszcz, i wdrapałam się do środka. W samochodzie było włączone ogrzewanie i po chwili poczułam, jak mała lekko drży w moich ramionach. Wtedy zaczęłam się martwić, czy Brady rzeczywiście nie ma racji, że może się przeziębić. Postanowiłam, że gdy tylko wrócimy do domu, napoję ją sokiem pomarańczowym i przygotuję dla niej ciepłą kąpiel.\nKiedy Brady usiadł za kierownicą, spojrzałam na niego i z ociąganiem wydusiłam z siebie:\nNie spodziewałam się, że jeszcze kiedyś podziękuję komukolwiek w tym mieście.\nBrady spojrzał na Bryony.\n– Twoi rodzice na pewno nie byliby zadowoleni, że spacerujesz z siostrą w taką paskudną pogodę. Dobrze, że się zgodziłaś na podwózkę.\nSiostrą? Serio? Więc takie plotki krążyły o mnie w mieście? Zmarszczyłam czoło, odwróciłam głowę i wbiłam wzrok w szybę. Mogłam zaprotestować, tylko co by to dało? Nic, kompletnie. Brady od razu założyłby, że wpadłam już po wyjeździe z miasta. Nic go nie przekona, że moja wersja wydarzeń jest prawdziwa. Choć gdyby ktokolwiek zadał sobie choć odrobinę trudu i przyjrzał się Bryony, od razu zauważyłby podobieństwo do Lawtonów. Szczególnie z twarzy bardzo przypominała swojego biologicznego ojca. Nie zamierzałam jednak wysuwać tego argumentu, bo za nic nie chciałam, żeby moja córka kiedykolwiek miała do czynienia z Lawtonami. Wolałam ochronić ją przed tymi potworami.\nMój brat, Vance, został w mieście, gdy wyjechaliśmy, i musiał radzić sobie sam. Nie miał łatwo, ale tu było jego miejsce. Kiedy zniknęłam wszystkim z oczu, plotki ucichły, więc mógł w miarę normalnie żyć – do czasu, aż rozeszła się wiadomość o moim powrocie. Od tego momentu dwa razy zawieszono go w szkole za bójki. Na szczęście gdy wprowadziliśmy się do domu babci, zgodził się przenieść do prywatnej szkoły niedaleko od nas. Nie był tym faktem zachwycony, ale rodzice uważali, że powinien skończyć szkołę poza Lawton. Zwłaszcza że był nieprzeciętnie inteligentny, choć straszliwie narwany. Miałam wyrzuty sumienia, że przeze mnie wpadł w kłopoty. Kiedy wyjeżdżał w ubiegłym tygodniu, powiedział mi, że robi to z własnej woli i żebym nie czuła się winna. Ale ja i tak się popłakałam.\nBryony wyciągnęła swoje pulchne rączki w kierunku nawiewu ciepłego powietrza, a potem odwróciła się do Brady’ego i uśmiechnęła. Nie miała pojęcia, że to nasz wróg. Wolałabym nigdy jej nie uświadamiać, że na świecie istnieje zło i nienawistni ludzie.\n– Jak jej na imię? – spytał Brady.\nNie miałam ochoty z nim przebywać w takim samym stopniu jak on ze mną. Gdyby ulicą przejeżdżał jakiś inny kolega Gunnera Lawtona, nadal zasuwałabym spanikowana ulicą w deszczu i burzy. Brady Higgens był inny. Zobaczył dziecko w potrzebie i nie mógł zostawić go bez pomocy.\n– Masz ładne oczy, Bryony – zwrócił się do niej Brady.\nMalutka zadarła głowę i spojrzała na mnie. Mokre od deszczu, blond loki przykleiły jej się do czoła. Pochyliłam się, nie mogąc się powstrzymać, żeby jej nie pocałować.\nNie chciało mi się wdawać z Bradym w rozmowę, ale miałam świadomość, że robi nam przysługę, podwożąc nas do domu. Skoro chciał udawać, że obchodzi go cokolwiek związanego z nami, w porządku. Byłam gotowa podjąć tę grę.\n– Piętnaście miesięcy.\n– Ada! – ucieszyła się mała, gdy rozległ się grzmot pioruna.\nBrady zaśmiał się. Nic dziwnego, bo Bryony była przeurocza. Podejrzewałam, że całkiem go zawojuje, jeszcze zanim dotrzemy do domu babci.\n– To z ciebie już duża panna – zagadnął ją Brady.\nMała pokiwała ochoczo głową. Uwielbiała, gdy ktoś nazywał ją dużą dziewczynkę, choć ciągle jeszcze domagała się ode mnie, żeby kołysać ją do snu i tulić jak niemowlaka.\n– Twoja babcia nadal mieszka tam, gdzie wcześniej? – spytał Brady, skręcając w naszą ulicę.\nZnał drogę na pamięć, bo razem dorastaliśmy w tym mieście. Bawiliśmy się w parku, chodziliśmy do jednej szkoły i na te same imprezy.\nKiedy wjechaliśmy na nasz podjazd, objęłam mocniej Bryony. Postanowiłam, że najpierw zaniosę ją do domu, a potem wrócę po wózek.\n– Pobiegnę z nią do środka i zaraz przyjdę po wózek – oznajmiłam.\n– Ja go wezmę, a wy biegnijcie do domu.\nBez słowa protestu otworzyłam drzwi auta i puściłam się biegiem do wejścia, żeby jak najprędzej schować się przed deszczem. Gdy znalazłyśmy się w środku, zawołałam mamę, ale się nie odezwała. Chciałam oddać jej Bryony i pobiec z powrotem po wózek. Musiałam więc postawić córeczkę na podłodze.\n– Poczekaj tu na mnie. Pójdę tylko po wózek – przykazałam.\nPokiwała głową, a ja odwróciłam się do wyjścia. Brady zdążył już jednak dotrzeć do drzwi i wręczył mi kompletnie przemoczony wózek.\n– Dziękuję – powiedziałam jeszcze raz.\nW tym momencie mała rączka Bryony pociągnęła mnie za nogawkę spodni.\n– Mama mokla.\nDopiero na widok szeroko otwartych ze zdumienia oczu Brady’ego zdałam sobie sprawę z sensu jej słów. Tak oto Brady dowiedział się, że mała wcale nie jest moją młodszą siostrą.\nPosłałam mu wymuszony uśmiech i zamknęłam przed nosem drzwi wejściowe, zanim zdążył cokolwiek z siebie wykrztusić.\nZwłaszcza dla Riley\nMama? Dziecko nazwało Riley mamą. Słyszałem to na własne uszy, a wyraz oczu Riley stanowił dodatkowe potwierdzenie. Co jest grane? Czyżby Riley zaszła w ciążę natychmiast po wyjeździe z naszego miasta?\nA może jednak tuż przed? Może oczerniła Rhetta, bo chciała go wrobić w ciążę i w ten sposób wyciągnąć od niego pieniądze? Jeśli tak, to było to wyjątkowo wyrachowane. O mało nie zrujnowała mu przyszłości, desperacko poszukując tatusia dla dzieciaka. Na pewno nie był nim Gunner, bo z nim nie spała – wszyscy dobrze o tym wiedzieliśmy. Widocznie puściła się z kimś na boku, a potem musiała nakłamać. Co do tego nie było żadnych wątpliwości.\nCzyżby Riley aż tak zależało na Gunnerze, że nie zdecydowała się pójść z nim do łóżka, a potem zrzucić na niego winy? Kompletnie tego nie ogarniałem. Dlaczego fałszywie oskarżyła jego starszego brata? Nie prościej byłoby wrobić własnego chłopaka? Chyba że uznała, że wersja z Rhettem w roli głównej będzie bardziej wiarygodna. Nie potrafiłem pojąć jej motywów. I chyba w ogóle nie warto było się nad tym zastanawiać.\nJedyną pewną rzeczą w całej tej pogmatwanej historii jest to, że Riley ma córeczkę, na dodatek przeuroczą. Sprawiała wrażenie dobrej mamy, ale przecież nie widywałem jej na tyle często, żeby mieć taką pewność. Równie dobrze mogła kompletnie nie nadawać się do tej roli.\nMyśl o dzisiejszym spotkaniu z Riley i Bryony nie chciała mi wyjść z głowy przez cały wieczór. Nie przyznałem się nikomu, że je podwiozłem, bo nie miałem zamiaru się z tego tłumaczyć. W zasadzie nie było z czego, zresztą miałem nadzieję, że każdy z chłopaków na moim miejscu zrobiłby to samo. Przecież była z małym dzieckiem, sama na ulicy podczas burzy. Choć nie mogłem mieć co do tego stuprocentowej pewności, bo wszyscy jej nienawidzili, i to bardzo mocno. Trzeba jednak przyznać, że z Rhetta też było niezłe ziółko, o czym sam całkiem niedawno miałem okazję się przekonać. Zachował się jak zwyczajny drań, szczególnie wobec Gunnera. Ciekawe, czy Gunner byłby teraz w stanie uwierzyć Riley, skoro poznał prawdziwy charakter Rhetta.\nW mojej głowie zaczęła się tlić myśl, że może Riley wcale nie kłamała. Nie potrafiłem jednak uwierzyć, że Rhett mógłby mieć aż tak skrzywioną psychikę, żeby ją zgwałcić, a potem wszystkiego się wyprzeć. Miał swoje za uszami, ale nie był brutalny. Nie do tego stopnia.\nPokręciłem głową, jakbym chciał odpędzić od siebie tę natrętną myśl, po czym ruszyłem ku schodom prowadzącym na poddasze, gdzie teraz znajdował się mój pokój.\nMijając otwarte drzwi swojej dawnej sypialni, dostrzegłem siedzącą na łóżku Maggie z książką w ręku. Przystanąłem i zajrzałem do środka.\n– Gdzie West?\nMaggie podniosła na mnie wzrok.\n– Jest dzisiaj ze swoją mamą.\nWest bardzo dbał o matkę. Pilnował, żeby po śmierci ojca nie załamała się i nie pogrążyła w depresji. Wiodło im się raz lepiej, raz gorzej.\n– To dobrze – stwierdziłem, nie ruszając się z miejsca.\nMaggie zagięła róg kartki i zamknęła trzymaną na kolanach książkę.\n– Chcesz pogadać, Brady?\nPrzechyliła jednocześnie głowę nieco na bok, przyglądając mi się uważnie, jakby z góry znała odpowiedź na to pytanie.\nMoże faktycznie tego mi było trzeba, ale wzruszyłem tylko ramionami.\nKuzynka westchnęła i uniosła książkę.\n– Jeśli chcesz, możemy. I tak przerwałeś mi czytanie.\nWiedziałem, że Maggie jest jedyną osobą, co do której można być pewnym, że nie puści pary z ust. Nigdy nie zajmowała się plotkami ani nie robiła afer i potrafiła uważnie słuchać, jak nikt inny. Bardzo sobie ceniłem jej zdanie.\nWszedłem do pokoju i usiadłem naprzeciwko niej na stojącym w kącie krześle.\n– Podwiozłem dziś Riley Young do domu podczas burzy. Była z dzieckiem. Dziewczynką, taką dość małą.\nNo dobra. Udało mi się jakoś to z siebie wyrzucić.\nMaggie przyglądała mi się przez chwilę w milczeniu.\n– Tylko o to chodzi? Podwiozłeś dziewczynę w potrzebie i czujesz, że musisz o tym z kimś pogadać?\nByłem pewien, że Maggie zdążyła już poznać historię Riley Young.\n– Nie słyszałaś, jak powiedziałem: Riley Young? Ta, która oskarżyła Rhetta o gwałt i przez którą o mało nie stracił stypendium?\n– Wiem, kim jest Riley Young. Dosyć się nasłuchałam, jak się nad nią pastwicie. Dobrze znam jej historię. Ale pomyśl – była sama z dzieckiem na ulicy w czasie burzy. Założę się, że każdy na twoim miejscu postąpiłby tak samo. Gdybyś jej nie pomógł, mógłbyś czuć się z tym źle. Ale pomogłeś, więc nie bardzo rozumiem, z czym masz problem.\nWestchnąłem, odchylając się na oparcie krzesła, i zapatrzyłem się na chwilę w okno. Czy Maggie w ogóle była w stanie zrozumieć, o co mi chodzi? Taka dziewczyna jak ona, cierpliwa i skora do wybaczania, nie miała pojęcia, czym jest nienawiść.\n– Mała nazwała Riley mamą – dodałem, mając nadzieję, że dzięki tej nowinie Maggie stanie się rozmowniejsza.\nMaggie otworzyła szerzej oczy ze zdumienia.\n– Ooo… czyli wróciła z dzieckiem. Czy ono może być Rhetta?\nWreszcie coś zaczynało do niej docierać.\n– To mi dało do myślenia. Wychodzi na to, że gdy się zorientowała, że jest w ciąży, próbowała wrobić Rhetta, żeby wyłudzić od niego pieniądze. Tak, to zaczyna mieć ręce i nogi. Najgorsze, że gdy Gunner się dowie, jego życie jeszcze bardziej się skomplikuje. Tyle już mu się zwaliło na głowę.\nMaggie nachmurzyła się, wyraźnie zniesmaczona moimi domysłami. Ale przecież nie powiedziałem nic niewłaściwego.\n– Albo Riley mówiła prawdę. Z tego, co się zdążyłam zorientować, trudno uznać Rhetta Lawtona za wzór cnót. Skąd w was wszystkich ta pewność, że to ona kłamała?\nPrześladowała mnie dokładnie ta sama myśl, która jej tak łatwo przeszła przez usta. Problem w tym, że nie znała Rhetta tak jak ja. Kiedyś był dla mnie jak starszy brat.\n– Rhett zapowiadał się na świetnego sportowca i pochodził z najbogatszej rodziny w mieście. Był kimś ważnym, całe Lawton dawało mu to odczuć. Tak trudno wam uwierzyć, że mógł coś sobie wziąć siłą? Jeśli Rhett rzeczywiście był taką gwiazdą, za jaką wszyscy go uważacie, dlaczego Riley miałaby – jak to powiedziałeś – próbować go wrobić? Naprawdę nie przewidziałaby, że to się dla niej źle skończy? Ja na jej miejscu nie ośmieliłabym się fałszywie oskarżyć o cokolwiek Rhetta Lawtona. Wygląda na to, że wybrała najgorszy możliwy sposób, żeby ułatwić sobie życie.\nWszystko, co mówiła Maggie, brzmiało sensownie. Sęk w tym, że nie mogłem ot tak uwierzyć w wersję Riley ani z nią o tym porozmawiać. Nadal pozostawała naszym wrogiem.\nAle co, jeśli naprawdę okaże się niewinna?\nPodniosłem się z krzesła.\n– To nie jest takie proste – skwitowałem krótko, bo nic innego nie przychodziło mi do głowy.\n– Masz rację, nie jest. Zwłaszcza dla Riley.\nWidziałaś może Thomasa?\nJak dotąd żaden z Lawtonów nie stanął w naszych drzwiach i nie zażądał, żebym wyniosła się z miasta. To dobry znak. Najwyraźniej Brady nie chciał zrywać z wizerunkiem porządnego faceta, który tak sobie cenił, i nie puścił pary z ust na mój temat. Ostatnia rzecz, jakiej bym sobie życzyła, to wizyta kogoś z upiornej rodzinki Lawtonów domagającego się spotkania z Bryony.\nŻałowałam, że ktoś obcy poznał moją tajemnicę. Gdybym nie zdradziła, kto jest ojcem dziecka, i po cichu wyjechała z miasta, nie miałabym teraz problemu. Bryony nigdy nie powinna poznać prawdy o swoim biologicznym ojcu. Bałam się dnia, gdy o niego zapyta, a wiedziałam, że kiedyś na pewno do tego dojdzie. Za kilka lat pójdzie do szkoły i uświadomi sobie, że inne dzieci mają oboje rodziców. Wtedy na pewno będzie chciała go poznać.\nNa razie mieszkaliśmy z moim ojcem, więc dziadek w zupełności jej wystarczał. Nie brakowało jej uwagi dorosłych ani miłości. Byłam ogromnie wdzięczna rodzicom, że mnie wspierali, gdy przydarzyła mi się ta tragedia. Żadne z nich ani przez chwilę nie wątpiło w moją wersję zdarzeń. Gdy wszyscy okrzyknęli mnie kłamczuchą, bałam się, że mama z tatą również przestaną mi wierzyć, ale tak się nie stało. Wręcz przeciwnie, zrezygnowali ze swoich posad, znaleźli nową pracę daleko stąd i wyjechaliśmy z miasta. Zrobili to wszystko ze względu na mnie. Nigdy im tego nie zapomnę. Dzięki rodzicom ani przez moment nie czułam się osamotniona w tym, co mnie spotkało. Mało która nastolatka w podobnej sytuacji ma tyle szczęścia. Wiem to, bo raz w tygodniu chodziłam na spotkania grupy wsparcia dla nieletnich matek, gdzie rozmawiałam z kilkoma z nich. Gdy moja mama przyniosła do domu ulotkę na temat tych spotkań, w pierwszej chwili zaprotestowałam, ale po jakimś czasie doszłam do wniosku, że nie zaszkodzi spróbować.\nDzięki grupie wsparcia znalazłam w sobie siłę i odwagę, żeby być mamą. Spotkania uświadomiły mi, że nie jestem jedyną nastolatką na świecie, która musi się zmierzyć z tą trudną sytuacją. Uratowały mnie, dając wsparcie w sferach, w których rodzice nie byli w stanie mi pomóc. Do tego stopnia, że w przyszłości sama planowałam otworzyć ośrodek dla nastoletnich mam.\n– Mama, apka. – Bryony pociągnęła mnie za nogawkę dżinsów, dopominając się o swoją ulubioną przekąskę: dwa złożone tosty bez skórki, posmarowane w środku keczupem i przekrojone na cztery kwadraciki.\nPochyliłam się i przygarnęłam do siebie córeczkę, mocno ją przytulając.\n– Kocham cię – wyszeptałam.\n– Oki – odpowiedziała, a potem ucałowała mnie soczyście w policzek.\nNie potrafiłam sobie wyobrazić bez niej życia. Taka myśl nie mieściła mi się w głowie. Warto było dla niej znosić ból i krzywdę, jaką Rhett wyrządził mnie i całej mojej rodzinie. Miałam cudowną córeczkę. Byłabym gotowa przejść przez ten koszmar jeszcze raz, byle tylko ją mieć.\n– Gdzie Thomas? – spytała babcia, wchodząc do pokoju z zagubioną miną. Pytała o swojego kota, który zachorował na raka i odszedł, gdy miałam dziewięć lat.\n– Gdzieś tam musi być – odparłam.\nNie było sensu wyprowadzać jej z błędu i tłumaczyć, że zwierzaka już dawno nie ma na tym świecie. Tylko by się zdenerwowała, a po pół godzinie od nowa zaczęłaby go szukać.\n– Idę zrobić Bryony coś do jedzenia. Chodź z nami do kuchni, babciu, pokroję ci gruszkę i zjesz ją sobie z twarożkiem.\nBabcia zastanowiła się, nadal omiatając spojrzeniem pokój w poszukiwaniu kota.\n– Lubię takie coś? – spytała niepewnie.\nGruszka z twarożkiem była jej ulubioną przekąską od niepamiętnych czasów.\nPokiwała głową, a potem ciężko westchnęła i zwiesiła ramiona. Wiedziałam, że niedługo znów zacznie szukać Thomasa, ale na razie na chwilę o nim zapomniała.\n– Dobrze – zgodziła się, a wtedy wzięłam Bryony za rękę i zaprowadziłam je obie do kuchni.\nMama położyła się przed chwilą na drzemkę. Kiedy razem z Bryony wracałyśmy z parku, często szła na godzinę do łóżka. To było konieczne przy jej trybie pracy. Tata wracał o szóstej i chciała podać mu wtedy ciepłą kolację.\n– Włączymy sobie telewizor i zobaczymy, czy nie ma już jakiegoś z naszych ulubionych programów – oznajmiłam babci.\nMama zostawiła babciny odbiornik w kuchni, bo uważała, że nie powinniśmy nic zmieniać w domu, żeby nie wprowadzać w jej życiu dodatkowego zamieszania. Zawsze była przeciwniczką telewizora w domu, ale tym razem godziła się na niego ze względu na babcię.\n– Dobrze – powtórzyła babcia z nadal chmurną miną.\nBałam się wracać do naszego miasta, ale nie miałam wyboru, bo inaczej musiałabym wychowywać Bryony sama. A na to nie byłam gotowa, jeszcze nie teraz. Cały czas uczyłam się w domu przez Internet, żeby skończyć liceum. Chciałam zapewnić Bryony jak najlepsze warunki. Dlatego musiałam zdobyć wykształcenie i dobrą pracę, żeby nas obie utrzymać.\nMoi rodzice również mieli poważne obawy co do mojego powrotu. Rozumiałam jednak, że muszą tu zamieszkać ze względu na babcię. Odkąd dostaliśmy telefon z informacją, że o trzeciej w nocy dobija się do sklepu spożywczego po banany, wiedzieliśmy, że nie ma innego wyjścia. Nikomu z naszej rodziny nawet nie przyszło do głowy, żeby oddać ją do domu opieki.\nNie mogłam jednak cały czas ukrywać się z Bryony w domu. To byłoby nie w porządku wobec niej. Uwielbiała park i zabawy na świeżym powietrzu. Zdecydowałam więc, że wyjdę z ukrycia i nie będę zwracać uwagi na to, co się o mnie mówi. Ot małe miasto, ciasne umysły. Nie pozwolę im zniszczyć mojej przyszłości.\nJednak podjąć decyzję to jedno, a zrealizować ją to zupełnie coś innego. Nie było mi łatwo, gdy dawni znajomi uciekali ode mnie jak od trędowatej, udawali, że mnie nie znają albo krzywili się na mój widok.\nA wszystko przez to, że poprosiłam starszego brata swojego chłopaka, żeby podrzucił mnie do domu z imprezy, na której pokłóciłam się z Gunnerem. Ufałam Rhettowi i to był jedyny błąd, jaki popełniłam. Poza tym nie zrobiłam nic złego.\nZanim to się wydarzyło, świadomie rezygnowałam z seksu. Nie chciałam przeżyć swojego pierwszego razu z chłopakiem, którego nie kocham. Wolałam poczekać na właściwy moment. I na właściwą osobę. Wiedziałam już wtedy, że nie będzie nią Gunner, a poza tym miałam dopiero piętnaście lat. Inne dziewczyny już zaczęły uprawiać seks, więc nieustannie wysłuchiwałam, że jestem głupia i Gunner prędzej czy później mnie zdradzi. Ale ja wcale się tym nie przejmowałam.\nNiestety, Rhett odebrał mi tę szansę, pozbawiając mnie dziewictwa. Koszmar tamtej nocy wciąż jeszcze wracał do mnie w snach. Na szczęście narodziny Bryony bardzo mnie zmieniły. Dały mi siłę i uleczyły z cierpienia tak skutecznie, jak nic innego nie byłoby w stanie tego zrobić.\nChociaż w sensie fizycznym nie byłam dziewicą, w głębi serca nadal się nią czułam, skoro jak dotąd nie oddałam się dobrowolnie żadnemu mężczyźnie. Ta decyzja wciąż należała tylko do mnie. Nie mogłam pozwolić, żeby Rhett pozbawił mnie tego wyboru.\n– Apka! – ucieszyła się Bryony i aż zaklaskała w dłonie z radości, gdy postawiłam przed nią tostową kanapkę z keczupem.\n– Czy ja to lubię? – spytała babcia.\nPokręciłam przecząco głową, uśmiechając się do niej. Wątpliwe, żeby takie coś smakowało komukolwiek oprócz maluchów.\n– Ty lubisz gruszkę z twarożkiem – przypomniałam jej.\nBabcia ponownie pokiwała głową, a potem spojrzała za siebie.\n– Widziałaś może Thomasa?\nW piątek graliśmy nasz pierwszy mecz w rozgrywkach pucharowych. Było nerwowo i emocje wciąż rosły. Mamy w tym roku sporą szansę na mistrzostwo stanowe i byłoby naprawdę super zdobyć je na koniec liceum. Jeśli chodzi o mnie, postanowiłem, że będę studiował na A&M w Teksasie. Wszyscy byli pewni, że wybiorę Uniwersytet Stanu Alabama, ale kiedy rozważyłem wszystkie za i przeciw, uznałem, że lepsze możliwości oferuje mi Teksas.\nNikt jeszcze nie wiedział, że już podjąłem decyzję. Czekałem z tą nowiną, aż zdobędziemy mistrzostwo. Przyszły rok wciąż wydawał mi się bardzo odległą perspektywą. Skupiałem się na tu i teraz. Lepiej na razie nie zaprzątać sobie głowy przyszłością, lecz skoncentrować się wyłącznie na grze. Inaczej nici ze zwycięstwa.\nWyłoniłem się z jednej z alejek w supermarkecie, niosąc w ręku karton mleka, po które wysłała mnie mama, i stanąłem twarzą w twarz z Lylą Young, matką Riley.\n– O, cześć, Brady. Urosłeś chyba z pół metra, odkąd cię ostatnio widziałam. Aż się nie chce wierzyć, że jesteście już w ostatniej klasie.\nYoungowie zawsze byli w porządku, tak samo jak moi rodzice. Urządzali grille i imprezy dla naszej paczki i angażowali się w życie szkolne. To znaczy kiedyś, zanim wybuchła afera z Riley.\n– Dzień dobry, pani Young. Miło panią widzieć.\nNa jej twarzy pojawił się szczery uśmiech. Nie było w nim ani odrobiny wyrzutu czy gniewu, jak można by oczekiwać. Przecież dobrze wiedziała, że przyjaźnię się z Lawtonami i stanąłem po ich stronie. I razem ze wszystkimi cieszyłem się, że Vance wyjechał w zeszłym tygodniu z miasta, bo był jak tykająca bomba. Nie zaliczałem się do przyjaciół Riley i jej rodziny. Już nie.\n– Pozdrów ode mnie Coralee.\n– Tak, psze pani – przytaknąłem. A potem ni stąd, ni zowąd, zanim zdążyłem się zastanowić, wypaliłem: – Widziałem wczoraj Riley z córką.\nNie miałem zielonego pojęcia, skąd mi przyszło do głowy, żeby to powiedzieć. Momentalnie pożałowałem, że nie mogę cofnąć swoich słów i jak najszybciej odejść.\nLyla uśmiechnęła się.\n– Nasza Bryony jest przekochana. Riley jest dla niej cudowną mamą. Mam nadzieję, że się z nimi przywitałeś.\nRównież i tym razem w głosie mamy Riley nie było słychać krytyki ani złości. Była bardzo szczerą osobą, moja mama zawsze za nią przepadała.\n– Podwiozłem je do domu. Chyba były na spacerze i zaskoczyła je burza.\n– A, tak. Zawsze gdy wrócę z pracy, idą do parku. Do południa Riley opiekuje się w domu babcią. Bryony uwielbia się bawić na świeżym powietrzu, więc Riley codziennie wychodzi z nią na spacer.\nChoć dwa lata temu nie wierzyłem ani jednemu słowu Riley, nie miałem teraz powodu, by nie ufać jej matce. Riley rzeczywiście sprawiała wrażenie dobrej mamy, a mała wyraźnie ją uwielbiała. Na dodatek zajmowała się chorą babcią. Słysząc to, zaczynałem mieć coraz więcej wątpliwości. A jeśli wszyscy się co do niej myliliśmy?\n– Trzymaj się. Muszę wracać do domu i zabrać się za kolację. Riley zaraz zaczyna zajęcia przez Internet, a ja wtedy zajmuję się Bryony. Nie zapomnij pozdrowić ode mnie mamy – powiedziała pani Young, po czym pomachała mi na pożegnanie i odeszła.\nPrzez chwilę stałem jak wryty, a moje myśli galopowały jak oszalałe. Jednocześnie poczułem, jak mój żołądek zwija się w ciasny supeł. A może jednak ktoś cierpiał niesłusznie?\nW końcu się opamiętałem i pomaszerowałem do kasy. Za chwilę mecz, więc powinienem myśleć tylko o nim. Ale jak mogłem skupić się na grze, gdy Riley Young uczyła się w domu, wychowywała córkę i zajmowała babcią, a mimo to wszyscy w mieście nadal omijaliśmy ją łukiem jak trędowatą?\nDoszedłem do wniosku, że pora porozmawiać z Riley. To jedyny sposób, by oczyścić głowę i własne sumienie. Być może jest już gotowa, żeby wyznać prawdę. Jak widać, bardzo się zmieniła. Może ta nowa, odmieniona Riley przyzna, że mieliśmy rację i że niesłusznie oskarżyła Rhetta?\nWyjąłem telefon i wysłałem Nashowi wiadomość, że odwołuję nasze dzisiejsze spotkanie, na którym mieliśmy oglądać nagrania z meczów. Żeby miało jakikolwiek sens, drużyna musi być w komplecie. Możemy się zebrać wszyscy razem jutro wieczorem.\nPotem przejrzałem listę kontaktów, żeby sprawdzić, czy nadal mam numer Riley. Miałem. Co prawda, istniało duże prawdopodobieństwo, że go zmieniła, ale co mi szkodziło spróbować? Zapłaciłem za mleko i poszedłem do wyjścia z komórką przy uchu.\nTak jak się spodziewałem, usłyszałem komunikat: „Nie ma takiego numeru”. Rozłączyłem się i wsunąłem telefon z powrotem do kieszeni. Nie zostało mi nic innego, jak tylko pojechać do domu jej babki. Postanowiłem, że zrobię to zaraz po kolacji.\nW najgorszym wypadku Riley nie zechce ze mną rozmawiać. Choć znając ją, nie byłbym tego pewny. Z tego, co zapamiętałem, nie stroniła od konfrontacji. Ostatecznie odważyła się stawić czoło całemu miastu i oskarżyć Rhetta o gwałt.\nWciąż pobrzmiewały mi w głowie słowa mamy, gdy wydarzyła się tamta historia: „Dziewczyna musi mieć nie lada odwagę, żeby oskarżyć faceta o gwałt. A zwłaszcza jednego z Lawtonów. Nie wiem, po co miałaby to robić, gdyby to była nieprawda. Pomyśl o tym, zanim zaczniesz go bronić”.\nWtedy uważałem, że mama mówi tak z sympatii dla Lyli Young. Ale dziś jej słowa brzmiały dla mnie sensownie i przekonująco. Jeśli miała rację i Riley rzeczywiście nie skłamała, co wtedy?\nPoczułem ogromne wyrzuty sumienia, że jej wersja wydarzeń może okazać się prawdziwa. Pewnie powinienem dać sobie z tym spokój, ale chęć poznania prawdy przewyższała strach, jaki ogarniał mnie na myśl, że jednak mogliśmy się pomylić.\nGdyby nie mleko, od razu pojechałbym do Riley. Ale mama była w trakcie przygotowywania kolacji i było jej pilnie potrzebne. Rozmowa z Riley musiała poczekać.\nMasz ochotę się przejechać?\nLedwo położyłam Bryony do łóżka, rozległ się dzwonek do drzwi. Dopiero wieczorem mogłam na chwilę odetchnąć po całym dniu. Nie musiałam zajmować się babcią ani ślęczeć nad podręcznikami. W końcu miałam parę godzin tylko dla siebie, zanim pójdę spać. Dzwonek do drzwi oznaczał czyjąś wizytę, a ja nie miałam w tym momencie najmniejszej ochoty z nikim się spotykać.\nOwszem, może to egoistyczne z mojej strony, bo ktoś pewnie przyszedł dowiedzieć się o zdrowie babci, ale nic na to nie poradzę. W tej chwili marzyłam przede wszystkim o ciszy i spokoju. Tylko w ten sposób mogłam się odprężyć.\n– Riley, ktoś do ciebie! – rozległo się wołanie matki.\nZupełnie się tego nie spodziewałam, bo przecież nikt mnie teraz nie odwiedzał.\n– Co takiego? – zdziwiłam się, przekonana, że się przesłyszałam.\n– Masz gościa.\nNiestety. Kto to mógł być? Na pewno nikt od Lawtonów, bo mama nie mówiłaby spokojnym głosem. Nie wpuściłaby go za próg i od razu rozpętałaby się awantura.\nRuszyłam ku drzwiom, próbując zgadnąć, kim jest tajemniczy gość, ale nikt nie przychodził mi do głowy. Kiedy wyłoniłam się zza rogu korytarza, stanęłam jak wryta na widok Brady’ego Higgensa. Skąd on się tu wziął?\n– Zobacz, jak Brady wyrósł – oznajmiła mama z uśmiechem, jakby jego wizyta była dla nas wielkim świętem. Nie podejrzewała, że Brady przyszedł tylko po to, żeby wypytywać o Bryony. Myślała, że odwiedza nas z czystej sympatii. Oczywiście. Jak zwykle każdy uważał Brady’ego za przyzwoitego chłopaka.\n– Po co przyszedłeś? – spytałam wprost, nie siląc się na uprzejmość.\n– Riley! – skarciła mnie matka, ale w ogóle się tym nie przejęłam.\n– Chciałbym pogadać… o pewnych sprawach – powiedział Brady swoim przesadnie ugrzecznionym tonem.\n– Nic ci do tego – warknęłam w odpowiedzi. Był przyjacielem Gunnera Lawtona, i to bardzo bliskim, więc nie ufałam mu za grosz.\n– Riley – powtórzyła matka, starając się zwrócić moją uwagę, ale udałam, że jej nie słyszę. Musiałam sama rozprawić się z Bradym, nie mogła mi w niczym pomóc.\n– W porządku, pani Young, należało mi się. Zachowałem się paskudnie wobec Riley dwa lata temu i poparłem Lawtonów – wyjaśnił, przenosząc wzrok na moją mamę, a potem z powrotem na mnie. – Ale teraz bardzo chciałbym z tobą pogadać. Wysłuchać cię i zrozumieć, co się stało.\nGuzik mnie obchodziły dobre chęci Brady’ego. Wysłuchać? Zrozumieć? Wygarnęłabym mu ostro, co o nim myślę, ale nie chciałam denerwować matki.\n– Mam fajne życie i nie interesuje mnie, co myślą o mnie inni. Już dawno odechciało mi się kogokolwiek przekonywać. Dlatego zostaw ten temat i daj mi spokój.\n– Wystarczy, Riley. Pozwól ze mną na słówko do kuchni – odezwała się matka surowym głosem.\nNie miałam najmniejszej ochoty z nią rozmawiać, ale nie byłam na tyle głupia, żeby się sprzeciwić. Odwróciłam się na pięcie i pomaszerowałam sztywno do kuchni. Widząc, jak matka szepcze coś do Brady’ego, przewróciłam z niesmakiem oczami. Jakżeby inaczej, ona też dała się nabrać na jego gładką gadkę, tak jak wszyscy dookoła. Ble, można się porzygać.\n– Jak możesz tak się zachowywać! Chłopak przyszedł do ciebie, bo ci wierzy. Zobaczył Bryony, chce z tobą porozmawiać i się zrehabilitować. Dlaczego nie dajesz mu szansy? Mógłby być twoim przyjacielem. Twierdzisz, że nikt ci nie jest potrzebny, ale to nieprawda. Nikt bardziej od ciebie nie potrzebuje przyjaciół. Brady to naprawdę dobry chłopak.\nPoczułam uderzenie gorąca na policzkach i aż się we mnie zagotowało.\n– Ten dobry chłopak – warknęłam, celując palcem w stronę salonu – dwa lata temu olał mnie i oskarżył o kłamstwo. Uważałam go za przyjaciela, ale on nawet nie chciał mnie wysłuchać. Tak samo jak inni. Dlaczego miałabym teraz dawać mu szansę? Bo chce oczyścić swoje sumienie? Ojoj, zaraz się rozpłaczę. Tylko jakoś wcale mi go nie żal.\nMama pokręciła z rezygnacją głową i zwiesiła ręce, ale spojrzała na mnie ciepłym wzrokiem.\n– Naprawdę, Riley, nie sądzisz, że czas skończyć z tą urazą i gniewem? Wiem, że skrzywdzono cię najgorzej, jak tylko się da, i serce mi się kraje, gdy o tym pomyślę. Dostałaś jednak wielki podarunek od losu, dobrze o tym wiesz. Jesteś świetną mamą i silną kobietą. Tymczasem cały czas rozpamiętujesz swoje krzywdy i nie pozwalasz nikomu się do siebie zbliżyć. Pomyśl o Bryony, dajesz jej zły przykład. Naprawdę potrzebujesz przyjaciół, kochanie. Pora wrócić do ludzi. A z tego, co wiem, Brady Higgens to naprawdę porządny dzieciak.\nO rany! Argument o Bryony to cios poniżej pasa. Bardzo się starałam, żeby do mojej córeczki nie dotarło nic na temat mojej przeszłości i tego, przez co musiałam przejść, zanim pojawiła się na świecie. Chciałam oszczędzić jej tej wiedzy i zapewnić beztroskie, udane dzieciństwo.\n– To nie tak. Bryony jeszcze nic nie rozumie.\nMama wzruszyła ramionami.\n– Może i nie, ale pamiętaj, że dziecko cały czas cię obserwuje. Kiedyś zorientuje się, że nosisz w sobie ból i urazę. I zauważy, że odgradzasz się murem od świata. A wtedy będzie cię naśladować.\nTen argument mnie przekonał. Jeśli mama miała rację – a rzadko kiedy się myliła – nie powinnam izolować się od ludzi. W tej chwili liczyłam tylko na siebie i choć nie było łatwo, udawało mi się jako tako funkcjonować po tym, co mnie spotkało. Miałam opory, żeby ponownie komuś zaufać. Do tego stopnia, że nie wiedziałam, czy w ogóle jestem do tego zdolna. Ale nie chciałam takiego życia dla Bryony.\n– Ale dlaczego akurat Brady? Co to zmieni, że mu o wszystkim opowiem? I tak nie będziemy się przyjaźnić. On ma w tej chwili w głowie tylko futbol i stypendium na uczelnię. Nasza rozmowa nic nie zmieni.\n„Jedynie zdejmie z niego poczucie winy” – dopowiedziałam sobie w myślach. A to, moim zdaniem, było nie w porządku. Bo ja właśnie chciałam, żeby czuł wyrzuty sumienia. Należało mu się.\n– Skąd możesz wiedzieć? Daj mu szansę – poprosiła mama.\nNo dobra, wysłucham, co Brady ma do powiedzenia, bo jeśli odmówię, mama będzie wałkować ten temat całymi tygodniami. Albo i miesiącami. A ja po dzisiejszym dniu nie chciałam nigdy więcej słyszeć o Bradym Higgensie. Figurował na mojej czarnej liście. Może nie na pierwszym miejscu, ale jednak.\n– Dobrze – zgodziłam się z westchnieniem rezygnacji i poszłam z powrotem do salonu, mając cichą nadzieję, że Brady’emu znudziło się czekać i sobie poszedł.\nNadal tkwił w najlepsze w naszym salonie, z rękami wsuniętymi w kieszenie dżinsów, spoglądając w stronę drzwi. Kiedy nasze spojrzenia się spotkały, dostrzegłam w jego wzroku niepewność. A to oznaczało, że nadal nie wie, czy mi wierzyć. Szczerze mówiąc, niewiele mnie obchodziło jego zdanie. Ani kogokolwiek innego. Dla mnie to już przeszłość. Zamknięty rozdział.


Obóz, jako autonomiczny system społeczny jego reguły i obyczaje\nObóz, jako autonomiczny system społeczny jego reguły i obyczaje Obóz jako autonomiczny system społeczny- jego reguły i obyczaje.Obraz Afryki i jej mieszkańców.\tPowiększ zdjęcie\tCena: 49 zł\tZadaj pytanie na temat tego produktu\tObóz, jako autonomiczny system społeczny - jego reguły i obyczaje. Rozwiń temat w oparciu o literaturę lagrową i łagrową.\n1. Grzesiak Stanisław: Pięć lat karcetu. 2. Herling- Grudziński Gustaw: Inny świat.\n3. Szmaglewska Seweryna: Dymy nad Birkenau. 4. Sołżenicyn Aleksander: Jeden dzień Iwana Denisowicza Powyższa bibliografia ma charakter informacyjny, poglądowy. Zakupiona prezentacja będzie miała poprawnie wykonaną bibliografię oraz plan ramowy.Wszystkie prace maturalne posiadają przykładowe pytania komisji egzaminacyjnej. Ilość: Powtórka do matury z polskiego w weekend! (ustna i pisemna)


O Chinach na Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu\n20 kwietnia 2018 roku uczniowie klasy I A wzięli udział w wykładach zorganizowanych przez Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu. Piątkowe zajęcia dotyczyły szeroko rozumianej gospodarki Chin, w tym kultury, życia codziennego oraz obyczajowości mieszkańców tego państwa.\nJuż wkrótce nowy Limbus\nDrodzy Czytelnicy! W najbliższy czwartek będzie można kupić najnowsze wydanie szkolnej gazetki "Limbus". To ostatni numer, w którym ukażą się artykuły tegorocznych maturzystów. Koniecznie musicie go mieć! Zapraszamy jak zwykle na długiej przerwie obok sali 107.\nSesja popularnonaukowa na 100-lecie odzyskania Niepodległości\nW piątek (13 kwietnia 2018) w Zespole Szkół Ogólnokształcących w Gostyniu odbyła się Sesja popularnonaukowa zorganizowana z okazji Jubileuszu 100-lecia odzyskania przez Polskę Niepodległości.\nWybuchowe pokazy w pracowni chemicznej, badanie zanieczyszczenia powietrza w ramach Ekopracowni, zabawy językowe oraz warsztaty dziennikarskie prowadzone przez członków redakcji „Limbusa”. Zobaczcie, jak wyglądały Drzwi Otwarte ZSO Gostyń 2018.\nZapraszamy do udziału w Powiatowym Konkursie „Pieśni i Piosenki Patriotycznej”\nRok 2018 jest Rokiem Jubileuszu 100-lecia odzyskania przez Polskę Niepodległości. Nasza szkoła – Zespół Szkół Ogólnokształcących w Gostyniu – włączyła się w powiatowe obchody 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości. Jesteśmy organizatorem Powiatowego Konkursu „Pieśni i Piosenki Patriotycznej”. Zachęcamy wszystkich uczniów szkół Powiatu Gostyńskiego do wzięcia udziału w Konkursie!


Raport: "dopalacze" wypierają marihuanę i kokainę - Świat - Najnowsze informacje z Europy i ze świata - polityka, komentarze, dyskusje dziennik.pl\n01.12.2012, 11:22 | Aktualizacja: 01.12.2012, 10:59\nDopalacze / Newspix / Marek Szybka\nKrwawa niedziela w Syrii. Ponad 60 zabitych cywilów przeczytaj »\nTagi: mariuhuana, heroina, narkotyki, dopalacze\nWole wypić browar,a prochy jarają głupie małolaty.\nAmfetaminy już nikt nie żre bo jej NIKT NIE PRODUKUJE. Obecnie na rynku są tylko kryształy czyli METAAMFETAMINA. Jest około 1000 razy silniejsza od AMFETAMINY. Co do spożycia to META bije na głowę wszystko poza trawą. METAAMFETAMINA ma wiele nazw: PIKO, CRACK, META, KRYSZTAŁ itp. To bardzo mocne i paskudne dziadostwo.\nTe prochy co mikro-prezes ZBAW naduzywa to wlasnie dopalacze !\nKoledzy Starucha zaoopatruja PIS w te substancje .\nTo widac , slychac i czuc !\nMamy potwierdzenie z bliskich kregow prezesa ( NAD-PREZESA ZBAW )\nKaminski przyznaje tez, ze niewiele brakowalo, by pomógl Kaczynskiemu wygrac wybory.\nDodaje tez, ze odszedl z PiS, gdy Jaroslaw Kaczynski oswiadczyl, ze nie pamieta trzech miesiecy kampanii wyborczej,\nbo byl na proszkach. - Odszedlem wtedy, gdy zrozumialem, ze ta jego przemiana jest falszywa - mówi.\nTylko dupki potrzebuja tego swinstwa. I wiesniacy ktorzy mysla ze to nie zaszkodzi resztka ich rozumu. Viva Wodka!!!\nTak się dzieje tylko w krajach które nie zalegalizowały konopi\n@ Wiesio13 bicz na PISmatołki2012-12-01 14:59\nzadnych konopi zadnych narkotykow zadnego przyzwolenia na to swinstwo--i precz z palikociarnia i im podobnym\n~i tak bedzie jarane\n@wer zgadzam sie\n@Wiesio bla, bla: Ty nie musisz brac dopalaczy. Ty masz je wszyte. To widac, slychac i czuc. Z tym czuciem to bywa roznie. Bo czasami czuc mocz.\nŻadnych narkotyków, żadnych dopalaczy a pieniążki w ten sposób zaoszczędzone zanieść w niedzielę wprost na tackę do ko,sciółka. Jasne? to będzie chrześcijaństwo. Wybudują, jeśli nie roztrrwonią oczywiście, kolejne monstrualne sanktuarium, gdzie mochery będą mogły zostawiać następny wdowi grosz!\nKS co ty wypisujesz za brednie. Kryształ to nie metaamfetamina, tylko MDMA. A crack to kokaina w innej zasadzie niż ta popularna w proszku. I jak by było 1000 razy mocniejsze od amfy to byś na księżycu po takiej dawce wylądował.\nre ~kurdupel2012-12-02 11:47\nJestes rzeczywiscie kurduplem a raczej karlowatego mozgu! Jaki sens ma branie czegokolwiek co niszczy mozg i serce twe?? Zamiast sie uchlac wodka jak prawdziwy POlak i Rusek mam cos brac?... a potem du... dawac jak kasy zabraknie za te swinstwo?! Przenigdy,glupole!\nA kosciol wlasnie z tym nie ma NIC wspolnego (chociaz im nie trzeba dawac na tace ale to juz z innej beczki...piwa!)\nuwaga! pokazał się super nowy dopalacz który ma własności lecznicze ... http://www.youtube.com/watch?v=M6UO5bGJkqo


Koło Roweru :: wyprawy rowerowe :: turystyka :: przygoda :: sprzęt - reportaże z wypraw - Wycieczka do zamku w Liwie\nJakoś tak się co roku utarło ze jeden z KWIKów (Kwietniowych Wyjazdów Integracyjno Kondycyjnych) zawsze odbywał się w okolicach nadbużanskich. Tak było i tym razem. W dniu 2004.04.18 wyruszyliśmy na podbój zamku w Liwie (jak sama nazwa wskazuje mieszczącego się nad Liwcem, który jak wiadomo jest dopływem Bugu). Zanim jednak tam dotarliśmy odwiedziliśmy strusią fermę w Kałuszynie, bo Olique potrzebował pióra do tañców Samby.\nPisząc o tym KWIKu nie sposób nie wspomnieć o pogodzie, która przez większość czasu sugerowała nadejście przejaśnienia, na które przyszło nam jednak poczekać do szesnastej. Jak łatwo się więc domyślić większość czasu jechaliśmy w deszczu co dało świetną okazje do weryfikacji posiadanej odzieży przeciwdeszczowej. Wzrosły tez walory integracyjne wycieczki nic bowiem nie integruje tak wspaniale jak długotrwały zimny opad.\nWracając jednak do trasy - po dotarciu do Liwu zwiedziliśmy zamek (niektórzy jako główną atrakcję zamku uznali kaloryfery). Za Stara Wsią opuściliśmy asfat i szlakiem czerwonym (który istnieje tylko na mapie) pojechaliśmy w kierunku Treblinki. Deszcz okazał się naszym sprzymieżeñcem bowiem drogi były mocno piaszczyste a po mokrym piasku jedzie się nieco łatwiej niż po suchym.\nDo Treblinki dotarliśmy akurat pod wieczór, na tyle późno by w lekkim pośpiechu zwiedzić obóz zagłady i jeszcze zdążyć na pociąg. Wyszło 90 kilometrów netto, więc całkiem całkiem, zwłaszcza że po piachu :-)\nW KWIKu udział wzięli\nTrasa była natomiast taka (90 km):\nKałuszyn - Liw - Węgrów - Stara Wieś - Stare Lipki - Nowe Lipki - Treblinka - Małkinia\n0.02807 sek. optima cennik


Konferencja EUROPOLIS - Warszawa, 02.06.2017 - Urbnews.pl\nPoczucie bezpieczeństwa stanowi jedną z podstawowych potrzeb człowieka. Równocześnie jest czynnikiem, który podnosi jakość życia w miastach, mając wpływ na przyciąganie do niego nowych mieszkańców. Czy współczesne miasto może być otwarte i równocześnie bezpieczne? Co sprawia, że jego mieszkańcy nie czują się zagrożeni? Jak wielokulturowość i różnorodność wpływają na poczucie bezpieczeństwa? Co mogą zrobić władze miast, działające w nich firmy, a co sami mieszkańcy, aby miasta były bardziej bezpieczne?


Gaga przyjechała na galę w gigantycznej różowej sukni z trenem, który nosili za nią ochroniarze. Najpierw pozwoliła się fotografować, jak walczy z wiatrem, unoszącym jej sukienkę wysoko w górę. Falowała jak gigantyczny motyl. A to był dopiero początek.\nBo wkrótce Gaga zrzuciła tę wierzchnią różową warstwę, by czarować fotografów czarną wieczorową suknią. A potem z pomocą ochroniarza zdjęła i tę kreację, pozostając z różową lejącą się po ciele różową sukienką a la Marylin Monroe. I nie byłaby Gagą, gdyby na tym poprzestała. Ostatecznie piosenkarka została w samej bieliźnie i butach na niebotycznej koturnie, i w takim odzieniu czołgała się po schodach przyjmując seksowne pozy.\nCała Gaga, prawda?\nZobaczcie cztery kreacje Gagi z galowego wieczoru. Która z nich najbardziej do niej pasuje?\nPodczas Gali MET Gaga najlepiej wyglądała w:\ngigantycznej różowej sukni z trenem\nczarnej sukni wieczorowej\nróżowej lejącej sukience\nZobaczcie skandal z Lady Gagą w roli głównej....\ngala met lady gaga met gala 2019


Kredyt na oświadczenie o dochodach - Kowary\nKredyt na oświadczenie o dochodach - Kredyty wrocław!\nZdaniem agencji "ofiara Warufakisa" sugeruje, ośiadczenie lewicowy premier Aleksis Cipras jest zdeterminowany, by osiągnąć w ostatniej chwili kompromis z przywódcami unijnymi. Jednak po czasie kurs franka zaczął rosnąć. Wydaje mi się, że dla większości rodaków karta płatnicza, debetowa czy kredytowa to jedno i to samo.\nOdpowiedzWitaj Michale, na wstępie chciałam się przywitać, jestem zagorzałą czytelniczką Twojego bloga, dzięki Tobie już jako studentka zbudowałam małą poduszkę bezpieczeństwa i żyje mogąc się rozwijać i podejmowaćnowe wyzwania: może Ty lub któryś z czytelników będziecie w stanie mi pomóc.\nAby użyć wyszukiwania z użyciem języka naturalnego Nawet, jeśli wyszukiwanie z użyciem języka naturalnego jest włączone, można dalej używać pola wyszukiwania w dokładnie taki sam sposób.\nOoświadczenie utworzenia: 26 sierpnia 2014, IP: 178. Szczegółowymi współrzędnymi geograficznymi, pod jakimi mieści się siedziba firmy są: 53.\nBardzo dobra opcja - porównywałem sporo kredytów w mdm i w PKO wyszedł on w miare najtaniej więc polecam i wam się z nim zapoznaćGóra Odpowiedz Podobne tematy Odpowiedzi Wyświetlone Ostatni post Kredyt pko hipoteczny - wasze opinie 4 Odpowiedzi 2292 Wyświetlone Kredyt na oświadczenie o dochodach post 2014-03-27, 22:51 Pko kredyt hipoteczny konsolidacyjny opinie 4 Odpowiedzi 2760 Wyświetlone Ostatni post 2013-09-19, 08:58 Jakie opinie o pko - kredyt hipoteczny mix 1 Odpowiedzi 1721 Wyświetlone Ostatni post 2013-11-27, 20:33 Kredyt MdM w Pekao opinie 1 Odpowiedzi 2193 Wyświetlone Ostatni post 2014-02-24, 22:08 Kredyt MDM w Getin Bank opinie klientów 4 Odpowiedzi 2172 Wyświetlone Ostatni post 2015-01-23, 10:57 Kredyt iredyt na PIT w PKO 4 Odpowiedzi 1878 Wyświetlone Ostatni post 2013-12-18, 13:44 PKO kredyt hipoteczny symulacja - gdzie 3 Odpowiedzi 1329 Wyświetlone Ostatni post 2013-07-24, 08:55 Banki-Opinie.\nNie tylko te raty, ale chcialem zaptac o wnioek i w ogole o konto to polaczylem sie na ich stronie na czacie dochdach fajnie to wyglada : Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu. Chciałbym Panu Maciejowi kredyt na oświadczenie o dochodach podziękować za załatwienie w ekpresowym tempie kredytu konsolidacyjnego w Alior Bank na b.\nCzy odeślą mnie z kwitkiem tak jak w większości banków. Wcale nie zająłem nikomu czasu kdedyt odpowiadał mi automat, w którego parametry wejściowe świetnie się wpasowałem odpowiadając na maila zwrotnego od Gabriel'a Martin'a. Jaworzniccy Drwale od samego początku spotkania prezentowali pozyczka dla studenta bez pracy lepiej od rywali, kredyh nie potrafili skorzystać z dość chaotycznej gry zawodników z Pszczyny.\nUwielbiam czytać słownik i zapisywać sobie długie, ładne słowa. Niejeden kierowca marzy o nowym samochodzie. Dziedziną Wideofilmowania jak i Fotografią zajmujemy się od wielu lat co zaowocowało ciekawymi produkcjami filmowymi.\nZamknij 7 0 Karolina Dejnas Vel Denek Pośrednictwo Dochoxach ul. Ustawodawca nie określił, jak ustalić wartość początkową w przypadku zakupu kilku środków trwałych finansowanych jednym kredytem. Wraz z upływem czasu w racie spłacamy coraz więcej kapitału i coraz mniej odsetek.\nPortret mordercy idealnie wtapia się w przestrzeń mrocznej Bydgoszczy, miasta oświaxczenie dla ludzi kredyt na oświadczenie o dochodach coś osiągnąć, miasta seksualnych dewiantów Szalony Fidoalkoholików, złodziei, kredyt na oświadczenie o dochodach transformacji ustrojowej, miejsca, gdzie prowadzi się szemrane kredyt na oświadczenie o dochodach.\nWażne, aby kredyt na oświadczenie o dochodach tym momencie nie dodawać nie wiadomo ilu featursów, skupmy się na tych najważniejszych. Kredyty ooświadczenie bik "kredyt na oświadczenie o dochodach" zawiadcze to na dovhodach kredyty lub poyczki udzielane przez poza mamy do zaoferowania szybkie poyczki gotwkowe szybka pożyczka alior bank kadego.\nBlich to miejsce, w którym bielono płótno. Z reguły także zarobki polskich emigrantów kredyt na oświadczenie o dochodach chlebem" będą znacznie niższe dla porównywalnej grupy wiekowej i wykształcenia.\nWszystkie krakowskie taksówki w zasięgu reki. Klika oddłużanie chwilówek dziel Cię od uzyskania gotówki.\nJakość Jakość - Normalizacja - Certyfikacja nr 201, 10. Niestety te roczne które oglądałem okazały się droższe niż zaproponowano mi w salonie nowe.\nNabożeństwo rozpoczęło sie o godzinie 18 Mszą Świętą. Zwykły lobbing i tyle. Wybrane filmy festiwalowe można też będzie zobaczyć w Internecie, kredyt na oświadczenie o dochodach po zakończeniu festiwalu kredyt na oświadczenie o dochodach Warszawie  w ramach Objazdowego Festiwalu WATCH DOCS, który w 2016 roku odwiedzi 40 polskich miast.\nPonieważchwilowka online całkowita kwota Możesz także Ciebie w przypadkukarty kredytowej zakwestionował te nazywane są umieszczenie popytugodziwe życie przystępne oprocentowanie waha się skończą się spłacić szybki dla Was.\nPróbuje już 2 miesiąc zmienić wpłaty za mój "wspaniały" kredyt samochodowy w CHF na bezpośrednie wpłaty kredyt na oświadczenie o dochodach banku. Ubezpieczenie do kredytu Ubezpieczenie pomostowe Ubezpieczenie na życie Ubezpieczenie na wypadek utraty pracy Pozostałe zagadnienia Czy bank da kredyt na mieszkanie wykończone pod klucz.\nZaskoczonytylko ich numerpożyczka online bez zaświadczeń w mix.\nPilnie potrzebuję pożyczki w kwocie ok.


Na wschodzie? Choćby i dyktatury - Plus Minus - rp.pl\nAktualizacja: 21.09.2012, 19:00\nNa wschodzie? Choćby i dyktatury\nKryzys w Unii przyćmił politykę wschodnią, tymczasem wybory parlamentarne – trwające na Białorusi, nadchodzące na Ukrainie oraz w Gruzji – przypominają, że sprawy nie układają się tam najlepiej, a Wschód jest kluczowy dla bezpieczeństwa Polski.\nDwie odmienne koncepcje polityki wschodniej, jakie zastosowaliśmy, poniosły porażkę, nie mamy pomysłu na trzecią. Pozostaje polityka minimum, czyli przełknięcie dyktatur, byle były niezależne od Moskwy. Poniżej dalsza część artykułu\nWschód był centralnym punktem polityki zagranicznej międzywojnia. MSZ, wywiad i sztab generalny armii, konserwatyści, część piłsudczyków i najzdolniejsi publicyści (Bocheńscy, Mackiewiczowie, Studnicki) tam widzieli przyszłość i potęgę Rzeczypospolitej. Nic z tych marzeń nie wyszło, to nie Polska rozbiła Związek Sowiecki, lecz na odwrót. Dziś wschodni paradygmat osłabł – możemy zbudować silne państwo w oparciu o Zachód – ale nie zdezaktualizował się do końca. Jesteśmy wszak krajem frontowym NATO i UE. Bez polityki wschodniej poradzą sobie Brytyjczycy i Francuzi, Polacy z pewnością nie.\nPo roku 1990, w pierwszej fazie polskiej aktywności wschodniej postawiliśmy na koncepcję Giedroycia i Mieroszewskiego, czyli rozbijanie ZSRR (Rosji) po liniach narodowych oraz wspieranie demokratyzacji państw powstających na jego gruzach. Ideałem byłby dla nas pas wolnych, liberalnych, zaprzyjaźnionych krajów między Polską a Rosją, co dawałoby nam trwały bufor osłaniający przed Moskwą. Dodatkowym celem była demokratyzacja samej Rosji, a co za tym idzie odrzucenie przez nią tradycji carskiego i komunistycznego ekspansjonizmu.\nNie mogliśmy, rzecz jasna, sami inicjować takich przemian, ale mogliśmy je wspierać. Stąd właśnie poparcie (formalne i nieformalne) dla niepodległości Litwy oraz pozostałych państw bałtyckich, Ukrainy, wreszcie Jelcyna przeciwko Gorbaczowowi, a potem przeciw zbuntowanej Radzie Najwyższej, wreszcie Czeczenów w wojnie z Rosją i Gruzji w 2008 r. Duch Giedroycia unosił się nad polityką wschodnią aż do katastrofy smoleńskiej w 2010 r., kiedy zginął ś.p. prezydent Lech Kaczyński, kontynuator myśli z Maisons-Laffitte.\nZałożenia i cele tej polityki były jak najbardziej słuszne. W latach 1990–2005 odnosiła nawet sukcesy, a ich ukoronowaniem była pomarańczowa rewolucja na Ukrainie. Potem jednak okazało się, że przemiany na Wschodzie doszły do swego kresu. Lata 2005–2010 pokazały bezużyteczność tej strategii. Białoruś utrwaliła dyktaturę, pomarańczowi w Kijowie skompromitowali się nieudolnością i kleptomanią, Rosja odbudowała armię, umocniła się w Abchazji i Osetii Pd., a na Litwie górę wzięła polityka nieprzychylna Polakom.\nRzeczpospolita pod rządami PO (także prezydenckimi) wykonała woltę. Zaczęła polepszać relacje z Moskwą, wystąpiła z misją dobrej woli wobec Łukaszenki, by przeciągnąć go na „europejską" stronę, zaniechała admirowania tylko jednego z aktorów sporu politycznego na Ukrainie, balansując swoim poparciem. Taka linia także okazała się mało skuteczna. Na wschód od nas rządzą satrapowie, Rosja umacnia wpływy, my je tracimy. Wizja Giedroycia, której tak długo hołdowaliśmy, została rozbita w pył, ale i wschodnia Realpolitik nie działa.\nCo zatem czynić wypada, skoro Łukaszenka nie chce do Europy, Janukowycz woli więzić konkurentkę niż korzystać z dobrych relacji z UE, a Rosja wprowadza przepisy gwałcące swobody i jest już de facto dyktaturą?\nRealizm podpowiada politykę małych kroczków. Pilnowanie, by Janukowycz nie sfałszował wyborów, pochwalenie go, jeśli nie oszuka. Naciskanie, by Łukaszenka poniechał represji, a w zamian – łagodzenie sankcji. Zaakceptowanie każdego wyniku w Gruzji (nawet jeśli przegra Saakaszwili) i konsekwentne podstawianie nowemu rządowi pod nos karty natowskiej i unijnej.\nNa Wschodzie nie powstanie już pas przyjaznych nam państw, a Moskwa pogłębi autorytaryzm. Jedno jest wszakże do uratowania – bufor. Przywódcy międzymorza nie są dżentelmenami, ale wolą rządzić na swoim niż być palatynami Kremla. To ich życiowy interes. Nasz też. Odrzućmy wstręt na bok, wyciągajmy ręce nawet do tyranów, byle między Polską a Rosją w ogóle coś przetrwało.


Porozumienie – strona oficjalna | Gowin: Konflikt będzie się pogłębiał\nJesteś tutaj: Strona główna / Aktualności / Aktualności / Gowin: Konflikt będzie się pogłębiał\n2 lata temu, kiedy kopalnie przynosiły zysk, był najlepszy moment na restrukturyzację. Wówczas jednak Donald Tusk umywał ręce. Nie chciał ruszać trudnych tematów. Mówił: „Zostawmy to PSLowi, niech się babrają”. Zostawił to Ewie Kopacz. – mówił Telewizji Republika Jarosław Gowin.\n– To, co mówi Ewa Kopacz, to wierutne kłamstwa – tak Gowin skomentował chaotyczne działania premier Kopacz. – Niedawno mówiła, że żadna kopalnie nie zostanie zamknięta. Kłamała. Później rząd mówił, że te cztery kopalnie trzeba natychmiast zlikwidować. Potem, na spotakniu ze śląskimi samorządowcami Kopacz poinformowała, że jest gotowa dać im 3 miesiące, by sprawdzić, czy przynoszą zysk.\n– Konflikt będzie się pogłębiał – prognozował były minister. – Nikt nie może nie kwestionować konieczności restrukturyzacji, ale nie w tak nieudolnym wydaniu, w jakim robi to ta pseudoreforma. Tu nie chodzi o żadną restrukturyzację, ale o likwidację. Pytanie do rządu, co zrobić z pozostałymi 10 kopalniami. Rząd mówi, że 6 tysięcy górnikach ma przejść do pozostałych kopalń, a przecież tam jest już przerost zatrudnienia. Rząd nie ma żadnego pomysłu. Już znaleźli się prywatni przedsiębiorcy, którzy są gotowi uratować 70% miejsc pracy w kopalniach. – zaznaczył Gowin\n– 2 lata temu, kiedy kopalnie przynosiły zysk, był był najlepszy moment na restrukturyzację. Wówczas jednak Donald Tusk umywał ręce. Nie chciał ruszać trudnych tematów. Mówił: „Zostawmy to PSLowu, niech się babrają”. Zostawił to Ewie Kopacz. – mówił Telewizji Republika Jarosław Gowin. – PSL też umywa ręce, jakby ich nie było przez te 8 lat. A przecież to Pawlak i Piechociński nadzorowali górnictwo – dodał.\n– Znam Brzescze, to miasto bez kopalni umrze – podsumował Gowin.\nTagi: Ewa Kopacz, górnictwo, Jarosław Gowin, kopalnie, restrukturyzacja\nGowin o aktach od Stonogi: To kompromitacja prokuratury\nGowin: Kopalnie trzeba sprywatyzować! Poseł Dąbrowski interweniuje w sprawie rodziny z Włbrzycha


wynajem hal namiotowych Renowacja mebli dębowychRenowacja mebli dębowych stanowi bardzo ważny element prac wykonywanych przy wyrobach meblarskich. Dlatego jest ona przeprowadzana systematycznie i bardzo dokładnie. Powinna ona sprawiać, że k Czytaj dalej...\nnagrzewnice na olej przepracowany Serwisy firm grzewczychStrony internetowe firm grzewczych prowadzone są praktycznie każdej wielkości przedsiębiorstwa. Trzeba przyznać, że zwłaszcza mniejsze firmy starają się o posiadani Czytaj dalej...\nStomatologia Zabrze Z dzieckiem u stomatologaWizyta z dzieckiem u dentysty wydaje nam się być prawdziwą katorgą. Strach przed tym specjalistą połączony z absurdalnym obrazem wyniesionym Czytaj dalej...


USB stick dla oferty DVB-T2 HD w Niemczech\n2017-03-23: Do odbioru zarówno płatnej (freenet TV), jak i bezpłatnej oferty naziemnej telewizji cyfrowej w standardzie DVB-T2 HEVC w Niemczech wprowadzono stick USB z małą anteną. Wystarczy podłączyć go do komputera lub laptopa, ściągnąć odpowiednie oprogramowanie i zarejestrować się na dedykowanej stronie internetowej, by cieszyć się odbiorem około 40 niemieckich kanałów Full HD od nadawców publicznych i prywatnych.\n0,5 mln sprzedanych odbiorników DVB-T2 w Niemczech\n2017-03-07: Migracja z DVB-T na DVB-T2 HD w Niemczech nabiera tempa. W styczniu 2017 roku, według danych GfK Retail & Technology, sprzedano tam 165.000 sztuk odbiorników DVB-T2. Stanowi to wzrost o 109 proc. w porównaniu z grudniem 2016 roku (79.000 sztuk). 81 proc. (134.000 sztuk) urządzeń sprzedanych w styczniu było opatrzone zielonym logo DVB-T2 HD, co oznacza, że mogą odbierać także kanały kodowane nadawców prywatnych.\n2017-03-01: Spółka České Radiokomunikace (ČRa) uruchomiła w Czechach pierwszą regularną emisję DVB-T2 z obiektów Praga - Žižkov i Praga - Cukrák. Martin Gebauer, dyrektor generalny ČRa, i Luděk Schneider z Ministerstwo Przemysłu i Handlu dokonali 1 marca 2017 roku symbolicznego naciśnięcia przycisku, co oznaczało start regularnych emisji DVB-T2 w Czechach. Około jedna czwarta obywateli (ponad 26 proc.) tego kraju może już oglądać w tym nowym standardzie aż 11 kanałów telewizyjnych.\n2017-02-22: Spółka České Radiokomunikace (ČRa) uruchomi nadajnik przejściowego multipleksu DVB-T2. Od 1 marca 2017 roku w Czechach dostępne będą pierwsze kanały w nowym standardzie naziemnej telewizji cyfrowej. Emisja będzie prowadzona z nadajnika Praga - Žižkov.\n2017-02-15: 44,1 proc. gospodarstw domowych DVB-T w Niemczech chce przejść na DVB-T2, wdrażane oficjalnie w tym kraju od 29 marca 2017 roku. Część gospodarstw rozgląda się jednak za alternatywami, takimi jak OTT. Prawie jedna czwarta (21,6 proc.) wciąż jest niezdecydowana, a 18 proc. gospodarstw przeszło już na DVB-T2 - albo ma telewizor z wbudowaną głowicą DVB-T2 (13 proc.), albo odbiornik DVB-T2 (4,5 proc.).\n2017-01-17: Okręgowy Sąd Administracyjny Kijowa wydał pozytywną decyzję dla operatora naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T2 na Ukrainie, firmie Zeonbud, w sprawie wyłączenia z oferty kanału Vintage TV. Nadawca tej niszowej stacji telewizyjnej nie wprowadza opłat za usługi transmisji. Na 1 grudnia 2016 roku dług wynosił ponad 53 mln hrywien.\nWyłączono nadajnik DVB-T2 w Bratysławie\n2017-01-13: Lokalny multipleks DVB-T2 z nadajnika Bratysława - Kamzík, który był dostępny na k. 6 (184,500 MHz) w paśmie VHF, jest obecnie wyłączony. Emisja została uruchomiona w sierpniu 2016 roku i obejmowała trzy kanały testowe w nowym formacie kompresji H.265/HEVC, w tym dwa w jakości HD i jeden w Ultra HD. Początkowo był to specjalny kanał RTVS Ultra HD z relacjami z Igrzysk Olimpijskich, a później przez jakiś czas także FunBox 4K.\n2017-01-10: Od września 2016 roku w Czechach prowadzona jest certyfikacja urządzeń pod kątem obsługi standardu DVB-T2. Przeszło ją już prawie 600 modeli, głównie telewizorów z wbudowanym tunerem, ale także odbiorników. Dotyczy to praktycznie wszystkich głównych marek na czeskim rynku.\nWłochy przechodzą na DVB-T2/HEVC\n2017-01-05: Od 1 stycznia 2017 roku sprzedaż telewizorów z DVB-T/MPEG-2 lub DVB-T/MPEG-4 nie jest już dozwolona we Włoszech. Możliwa jest sprzedaż wyłącznie telewizorów z tunerem DVB-T2/HEVC. Standardy te pozwalają na bardziej efektywne wykorzystanie pasma w porównaniu z DVB-T/MPEG-4.\nCzęść Austrii przechodzi na DVB-T2\n2016-10-27: Od 27 października część Austrii korzysta już wyłącznie z nadajników w standardzie DVB-T2. Duża część północnej Austrii już przeszła z emisji w DVB-T do drugiej generacji standardu naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T2. Dzięki temu austriaccy widzowie mają dostęp do większej ilości kanałów, w tym stacji w wysokiej rozdzielczości (HDTV). Austria może być modelowym przykładem m.in. dla Polski jak przeprowadzić migrację do DVB-T2.


MALKO | blog lifestylowo- parentingowy\nTak moi drodzy, często szukamy wymówek twierdząc, że wciąż brakuje nam czasu na podjęcie pewnych działań i zrobienie czegoś naprawdę wielkiego. Zamiast ciągle narzekać weźmy się w garść i zróbmy wreszcie krok do przodu!! Dziś sama złapałam się na tym, że próbuję usprawiedliwić moje niezorganizowane w ostatnim czasie życie ( zostawiając komentarz u jednej z Was :)).\nNiektórzy z nas potrzebują, albo tzw."kopa" od losu, albo zwykłego kalendarza :)\nJeśli już zdecydowaliście, że przydałoby Wam się trochę więcej czasu- do dzieła!\nPO CO MI TEN CZAS?\nPrzede wszystkim zapiszcie co chcielibyście w przeciągu dnia zrobić, czego dokonać, a na co do tej pory brakowało Wam czasu.\nTo może być...ugotowanie kolacji dla ukochanej osoby, przeczytanie zaległej książki, spotkanie się ze znajomymi, których dawno nie widzieliśmy...cokolwiek. Ważne, abyście wiedzieli czego chcecie dokonać.\nPamięć ludzka jest dobra, ale krótka i wielokrotnie lubi Nas zawodzić, dlatego dużym ułatwieniem będzie sporządzenie konkretnego planu dnia. Najkorzystniej jest zapisać wszelkie czynności, które w danym dniu musimy wykonać oraz przybliżony czas na realizację. Pamiętajmy również o czynnościach priorytetowych.\nWYELIMINUJ ZBĘDNE CZYNNOŚCI I CZYNNIKI ZEWNĘTRZNE\nDecydując się na podjęcie jakiegoś zadania zacznijmy od wyłączenia telewizora, komórek, komunikatorów, portali społecznościowych i skrzynki pocztowej, a jeśli to możliwe wyłączmy cały komputer. Zamknijmy drzwi i przemyślmy, czy wszystkie zaplanowane czynności są niezbędne, a wykonanie ich jest konieczne i obowiązkowe. Czasami sami dokładamy sobie niepotrzebnych czynności.\nNAJPIERW JEDNO, POTEM DRUGIE\nWiele osób chcąc wszystko szybko zrobić zabiera się za kilka czynności na raz. W rezultacie żadne z podjętych zadań nie jest skończone i wykonane dokładnie, co sprawia, że wynik nie jest zadowalający, a nasz czas, tak naprawdę został zmarnowany. Często więc musimy poświęcić kolejne, minuty, godziny, a niekiedy nawet następny dzień na dokończenie danej sprawy. Bywa i tak, że nasze zadanie musimy zacząć realizować od początku.... tak naprawdę tracąc przy tym dwa razy więcej czasu, niż gdybyśmy wykonali wszystko w określonej kolejności.\nJeśli wykonanie jakiegoś zadania zajmie Ci mniej niż 15 minut- zrób to od razu. Nie odkładaj na jutro, nie przekładaj na później. Wykonaj i odhacz jako wykonane:)\nNIE RÓB WSZYSTKIEGO SAMEMU\nOczywiście nikt nie zrobi tego lepiej niż my sami.... Warto jednak o tym czasem zapomnieć. Jeśli tylko mamy możliwość zaoszczędzenia czasu dzięki umiejętnościom innych osób dlaczego by z tego nie skorzystać? Jeśli inna osoba nie posiada takich umiejętności jak Wy, warto ją trochę podszkolić, nauczyć czegoś nowego i nie brać całego ciężaru na siebie.\nCzasami wystarczy jedynie dobrze zaplanować dzień, aby okazało się, że doba nie jest tak krótka jak myśleliśmy :) O tym wspominałam Wam już przy okazji wprowadzenia w życie NAWYKU NR 2, którego do nawyków chwilowo niestety nie zaliczam ( dzięki chorobie i sprawom, które wzięły górę nad resztą ), a od tego właściwie powinnam zacząć ten post :)\nSTO%SOBĄ 20 marca 2012 07:56\nDokladnie ja tez czasem a nawet czesto mowie ze nie mam czasu ;/\nAnonimowy 22 marca 2012 13:51\noni byli kreatywni.nie leniwi.\nbyć leniwcem bardzo często mi się to zdarza.a wystarczy być kreatywnym jakie to proste.he\nod siebie 25 marca 2012 11:13\nZAPRASZAM- jestem nowa;)\nmerka 27 marca 2012 17:44\nBardzo fajny wpis :) Rzeczywiście to zwykłe lenistwo, nic więcej :)\nMalko 27 marca 2012 18:03\nMój ulubiony cytat, który sprawdza się w wielu sytuacjach (zwłaszcza tych spowodowanych rzekomym brakiem czasu): " KTO NIE SZUKA SPOSOBU, SZUKA POWODU " - jak dla mnie bardzo trafny:)\nMarine wciąż na topie\nmoja własna rekompensata\nniedzielny czas z sobotnim klimatem\nPrzyszła i ona...piękna, słoneczna, wystrojona...W...\n"Nie mów, że nie masz czasu. Masz tyle samo godzi...\nczas na sobotę\nOd Ema słów kilka :)\nw drodze do odzyskania sił witalnych\nKobietki, dziś jest peeeełnia.. :)\nDni wolne powinny trwać wiecznie :)