Mindset – Grzegorz Kubera\nMindset — czyli zasady, jakie zebrałem w życiu\nZapoznaj się z poniższymi zasadami. Pamiętaj jednak, że to moje zasady. Część z nich zaczerpnąłem i wdrożyłem z książek takich jak ta, którą właśnie czytasz. Części z nich — jak to mówią — nauczyło mnie życie.\nSprawdzały i sprawdzają się u mnie. Ale każdy z nas jest inny. To, co sprawdza się u mnie, niekoniecznie sprawdzi się u ciebie. Dzielę się swoim mindsetem, ponieważ wierzę, że coś, co zebrałem przez dotychczasowe lata życia, ma jakąś wartość. Nie byłbym jednak sobą, gdybym nie napisał, że równie dobrze część (lub wszystkie) moich zasad może wydać ci się absurdalna czy wręcz głupia. Dla mnie np. wypijanie rano szklanki ciepłej wody z cytryną jest czymś idiotycznym, ale wystarczą 2 minuty szukania w google.pl lub google.com (w języku angielskim), by znaleźć naukowe argumenty i pochwały znanych ludzi sukcesu, którzy twierdzą coś zupełnie innego. Dlatego proszę: kieruj się swoją intuicją i miej zaufanie przede wszystkim do siebie. To siebie stawiaj, zawsze, na pierwszym miejscu.\nRay Dalio to założyciel Bridgewater Associates, amerykańskiej firmy inwestycyjnej obsługującej klientów instytucjonalnych, w tym fundusze emerytalne, fundacje, zagraniczne rządy i banki centralne. Dalio to miliarder, który w ostatnich latach zdecydował, że zechce podzielić się ze światem swoimi zasadami i metodami pracy. Napisał książkę Principles: Life and Work, która zawiera zasady i praktyki, jakie wypracował i stosował przez ostatnie 40 lat, aby stworzyć tak dobrze rozwijającą się firmę i biznes. Celem książki jest przekazanie wiedzy w taki sposób, aby każdy przedsiębiorca mógł następnie zastosować zdobyte przez Dalio doświadczenie w swoim biznesie. Oczywiście gorąco polecam lekturę tego tytułu, a jednocześnie zdecydowałem, że zastosuję się do porady Raya, który uważa, że każdy z nas powinien opublikować swój sposób myślenia (z ang. mindset) i podzielić się nim z innymi.\nWarto stworzyć i przez lata dopracowywać własny mindset, który będziesz wykorzystywał do rozwijania własnych przedsięwzięć. Będzie to twoja skrzynka z narzędziami.\nPoniżej znajdziesz mój mindset — zbiór zasad, jakich staram się przestrzegać na co dzień. Owszem, nie jestem maszyną i zdarza się, że robię coś niezgodnego z tymi zasadami. Ale potem szybko do nich wracam, ponieważ przekonałem się, że zapewniają efekty, na których mi zależy.\nPodstawowa zasada, jaką się kieruję i do jakiej zachęcam, brzmi następująco: kwestionuj i próbuj na sobie. Jeżeli przeczytasz, że warto wstawać o 5:00, bo „tak robią ludzie sukcesu”, to od razu zastanów się nad tym, czy czasami nie ma na świecie ludzi sukcesu, którzy wstają o 9:30, natomiast pracują głównie wieczorami (podpowiedź: są!). I zanim zdecydujesz, czy w coś wierzyć, czy nie — przetestuj to na sobie. Badania i testy, jakie znajdziesz w internecie, często są przeprowadzone na próbce X ludzi, ale najlepszą próbką do testów zawsze jest 1 proc. — tym procentem jesteś ty sam.\nZachęcam też wszystkich do dzielenia się własnym mindsetem. Możesz zrobić to u siebie na blogu, stronie firmowej czy też wysłać swoje zasady do mnie — chętnie opublikuję je na tym blogu wraz z odsyłaczem do wskazanego przez ciebie miejsca (np. twojej firmy).\n1. Jeśli nie masz określonego celu, spudłujesz za każdym razem\nAlbo określasz swoje cele, albo nie zabierasz się do pracy. W przeciwnym razie twój wysiłek może okazać się bezwartościowy. Pamiętaj też, aby wyznaczać przede wszystkim cele wewnętrzne, nie zaś zewnętrzne.\nBądź odpowiedzialny za swoje życie. W twoich rękach jest inicjatywa i odpowiedzialność za to, co dzieje się w twoim życiu. Ludzie, którzy działają skutecznie, zdają sobie sprawę z własnej odpowiedzialności. Nie zrzucają winy na okoliczności czy uwarunkowania. Ich zachowanie to produkt ich własnego, świadomego, opartego na wartościach wyboru. „Jak sobie pościelisz, tak się wyśpisz”.\n3. Działaj lub będziesz się dostosowywał\nRóżnica pomiędzy ludźmi, którzy rozwijają i przejmują inicjatywę, a tymi, którzy tego nie robią, jest jak różnica między dniem a nocą.\n4. Wiedza potrafi się zemścić\nWiedza może okazać się przekleństwem, ponieważ kiedy już ją masz, nie możesz sobie wyobrazić, jak to jest jej nie mieć. Czasami świadoma ignorancja może okazać się zbawienna. Nie ucz się czegoś tylko dlatego, że możesz, albo dlatego, że ktoś ci tak doradza. Wybieraj do nauki tylko te rzeczy, które cię zaciekawiły i chcesz je zgłębić.\n5. Nie trać ciekawości i eksperymentuj\nNigdy nie zatracaj ciekawości do życia i świata, bo staniesz się zgorzkniały. Jeśli chodzi o ciekawość, bądź jak żaba: powinieneś opalać się na liliowym materacu na wodzie do czasu, aż się znudzisz, a wtedy, gdy nadejdzie właściwy moment, powinieneś przeskoczyć na kolejną, nową liliową poduszkę. 🙂 Rób tak w kółko, poruszając się w dowolnym kierunku, testując i doświadczając nowych możliwości i przedsięwzięć. A jeśli nagle masz ochotę na więcej niż jedną rzecz naraz, wybierz tę, która ma w sobie pomaganie innym ludziom. To znacznie bardziej niezawodna strategia na bycie szczęśliwym niż skupianie się wyłącznie na sobie.\n6. Czasu wystarczy na wszystko\nNie zabieraj się za kilka lub nawet kilkanaście projektów równocześnie. Będziesz wówczas wykonywał milimetrowe postępy w milionach kierunków. Zrób coś do końca, a potem przejdź do kolejnej rzeczy. Nie odbieraj sobie przyjemności z ukończenia. I zapamiętaj: w życiu możesz mieć cokolwiek, ale nie możesz mieć wszystkiego. Wybieraj dobrze.\n7. Cierpisz bardziej w wyobraźni niż w rzeczywistości\nNiemal zawsze coś, co wydaje się przykre i smutne albo napawa cię strachem, jest o wiele gorsze w twojej wyobraźni niż w rzeczywistości. Większość z nas żyje złudzeniem, że to pewne osoby, sytuacje lub wydarzenia sprawiają, że jesteśmy smutni, niespokojni lub źli. W praktyce nic, poza twoim własnym umysłem, nie może być opisane jako negatywne lub pozytywne. To, co faktycznie powoduje cierpienie, to przekonania, które ulokowałeś w tych rzeczach.\n8. Pracuj nad samoświadomością\nLudzie świadomie zdają sobie sprawę z gotowych produktów własnego umysłu — konkretnych nastawień, poglądów, intencji i uczuć — ale nie są świadomi procesów, które przeszedł ich mózg, aby zbudować te produkty końcowe. Nie są więc w stanie rozpoznać popełnionych błędów, zwłaszcza w momencie, gdy je popełniają. Pracuj nad tym, aby stać się bardziej świadomym i czujnym na to, kim jesteś i co robisz, niż próbować poprawiać lub zmieniać to, kim się stałeś i co zrobiłeś.\n9. Nie podążaj wyłącznie za swoją pasją — to kiepska porada\nPopularne podejście w świecie rozwoju osobistego i przedsiębiorczości głosi, że należy podążać za swoją pasją. W praktyce ta rada dotyczy wyłącznie tego, jak ludzie sukcesu kończyli swoje kariery, nie zaś jak je zaczynali. Jeżeli będziesz próbować „podążać za swoją pasją”, skończysz jako osoba niespokojna, chronicznie zmieniająca projekty, nad którymi pracuje i których nie potrafi skończyć, ponieważ ciągle pojawia się coś nowego, do czego odkryła nową „pasję”. Pasja to nic innego, jak epifenomen, czyli zjawisko wtórne, które towarzyszy zjawisku głównemu (wykonywanej pracy), lecz nie ma wpływu na jego przebieg. Pasja to słowo, jakim możesz określić dobrze przeżyte życie zawodowe. Dlatego nie podążaj za swoją pasją, lecz raczej pozwól, aby pasja podążała za tobą. Niech pasja śledzi cię w tym, abyś stał się tak dobry w swojej profesji, że inni nie będą mogli dłużej cię ignorować. Kiedy przestaniesz zwracać uwagę na to, aby znaleźć „właściwą pracę”, zgodną z pasją, a zamiast tego zaczniesz „pracować właściwie”, to w końcu odkryjesz, że masz swoją pasję i kochasz to, co robisz.\nJeśli Steve Jobs zastosowałby się do porady „Podążaj za swoją pasją, robiąc to, co kochasz”, to prawdopodobnie zakończyłby karierę jako jeden z najpopularniejszych nauczycieli medytacji i osiągania niezakłóconego spokoju w Zen Center w Los Altos. Jobs nie zastosował się do tej rady, natomiast firma Apple nie zrodziła się z pasji. Był to wynik pewnego zainteresowania, zrodzonego z ciekawości — niewielki „projekt na boku”, który z czasem niespodziewanie zyskał na znaczeniu tak w oczach Jobsa, jak i — finalnie — całego świata. To dlatego największym czynnikiem, który pozwala przewidzieć, czy dana praca stanie się twoim powołaniem, jest to, ile lat przeznaczyłeś na jej wykonywanie. Im więcej masz doświadczenia w tym, co robisz, tym bardziej prawdopodobne jest, że to kochasz.\n10. Pragnij tego, co już masz\nNajprostszym sposobem na zdobycie szczęścia jest pragnienie tych rzeczy, które już masz. Poświęć czas, wyobrażając sobie, że straciłeś to, co dla ciebie cenne: że twoja żona cię zostawiła; że twój samochód został skradziony; że straciłeś pracę, na której ci zależało. Takie postępowanie sprawi, że będziesz cenić swoją żonę, samochód i pracę bardziej niż kiedykolwiek.\n11. Samodyscyplina — to od niej zależy twoje życie\nDlaczego warto wyrobić sobie nawyk samodyscypliny? Ponieważ ci, którzy go mają, mają możliwość określenia, co robią i co zrobią ze swoim życiem. Ludzie, którym brak samodyscypliny, będą myśleć, że przeżywają swoje życie, ale tak naprawdę będą przeżywać życie określone przez kogoś lub coś innego. Przykładowo, jeżeli pracujesz w firmie jako pracownik na etacie i w twojej głowie często pojawia się myśl, że nie kontrolujesz swojego życia i zamiast spędzać czas nad realizacją swoich marzeń, przeznaczysz go na realizację czyichś, a mimo to nie potrafisz zmienić tego stanu rzeczy, to twoim pierwszym krokiem powinno być wypracowanie nawyku samodyscypliny. Proste, choć nie łatwe.\n12. Rozwijaj umiejętności organicznie\nUcz się mądrze, starając się dobudowywać nowe umiejętności do tych, które już masz. To tzw. szukanie otwartych bram — przez takie bramy można o wiele łatwiej przejść niż przez te zamknięte. Co to dokładnie oznacza? Pomyśl o zdobywaniu umiejętności jak o rozpędzaniu pociągu towarowego: rozpoczęcie jego pracy wymaga ogromnego wysiłku, ale kiedy już ruszy, wtedy możesz łatwo zmieniać tory w trakcie jazdy. Trudno zaczynać od zera w całkowicie nowej profesji, natomiast o wiele łatwiej dobudowywać umiejętności do tych już zdobytych.\n13. Wszystko co dobre jest dla ludzi cierpliwych\nKiedy opłaci ci się twoje nowe przedsięwzięcie i przyjdzie czas dużej wypłaty? Miej w głowie raczej lata, a nie miesiące. W pracy nad własnym biznesem nie chodzi o to, aby zwracać uwagę na główny cel, jakim jest sukces zawodowy i finansowy. To ważne i nie możesz tracić tego celu z oczu, niemniej ważniejsze jest, aby cieszyć się z samego procesu i każdego dnia posuwać się naprzód. Plus: trzeba nauczyć się ignorować inne zajęcia, które pojawiają się po drodze, by cię rozproszyć. Odrzuć inne, lśniące pomysły i aktywności. Trwaj. Bądź cierpliwy.\n14. Praca na przekór swoim mocnym stronom to czysta głupota\nNigdy nie angażuj się w działania i nie zgadzaj się na pełnienie funkcji, które nie należą do twojego kręgu kompetencji i mocnych stron. To nie będzie ci służyć, a już na pewno nie ułatwi ci życia. Człowiek powinien opuszczać tzw. strefę komfortu, co nierozerwalnie łączy się z byciem ambitnym. Ale każdy z nas powinien też znać swoje ograniczenia. Popularny frazes sky is the limit to jedynie atrakcyjne hasło marketingowe, w które lubimy wierzyć.\n15. Ambicja czyni nas ludźmi\nAmbicja to najbardziej pierwotny i wręcz święty fundament człowieka. Czuć ambicję i działać, opierając się na niej, to przyjmować unikalne powołanie własnej duszy. Jeżeli odwracasz się plecami od własnej ambicji, odwracasz się plecami od samego siebie i od powodu swojego istnienia.\n16. Nie walcz z własnym powołaniem\nNiektórzy ludzie, kiedy naczytają się o wielkich sukcesach, mogą pomyśleć, że ich dokonania nic nie znaczą. Pisarz, który nie zarabia milionów dolarów, może zazdrościć aktorowi, który występuje w roli superbohaterów i ma tysiące fanów na całym świecie. Ale ten sam aktor może zazdrościć pisarzowi, pragnąc pisać równie dobrze, jak on — i oddałby miliony za umiejętność doprowadzenia kogoś do łez czy śmiechu wyłącznie poprzez napisane słowa, a nie granie całym sobą. Ludzie często boją się własnego prawdziwego powołania i próbują zamiast tego ścigać inne powołanie. Takie powołanie określa się ściganiem własnego cienia. Kariera oparta na cieniu to metafora twojej prawdziwej kariery. Jej kształt będzie podobny, ale ta kariera nie wiąże się z realnym ryzykiem. To kariera, w której jeśli poniesiesz porażkę, to konsekwencje będą dla ciebie bez znaczenia. Zastanów się, czy twoje obecne życie jest tylko metaforą twojego prawdziwego życia. Jeśli jest, wróć na właściwe tory.\n17. Sława i dążenie do niej nie może być nadrzędnym celem\nNiektórzy chcą być znani na całym świecie, inni chcą być sławni w swoim kraju lub choćby w kręgu społecznym, a inni — w wybranym zawodzie. Prawie wszyscy pragną zaś podziwu przyjaciół i sąsiadów. Sława, jakkolwiek duża, ma cenę, która znacznie przewyższa wszelkie idące za nią korzyści. Nie szukaj statusu społecznego i nie dąż do niego, ponieważ jeśli sprawisz, że twoim celem będzie sprawianie przyjemności innym, nie będziesz już na tyle wolny, by zadowolić samego siebie.\n18. Zachowuj jak największą kontrolę\nCzas i energia spędzone na wydarzeniach i działaniach, których nie możesz kontrolować i które nie będą miały wpływu na wynik tych zdarzeń czy działań, w ostatecznym rozrachunku będą wyłącznie stratą twojego czasu i energii. Przykład: niemal wszystkie informacje z portalów typu onet.pl, wp.pl, interia.pl to rzeczy, na które nie masz żadnego wpływu, natomiast emocje, które odczuwasz podczas ich konsumowania, jak np. smutek po przeczytaniu wiadomości o nagłej śmierci czyjegoś dziecka, są prawdziwe. Czy jest sens karmić się takimi emocjami?\n19. Nie bój się niepewności\nKiedy obawiasz się, że nie wiesz, co przyniesie przyszłość, z dużą chęcią inwestujesz w „preferowaną wizję tej przyszłości”. Nie robisz tego dlatego, że ta wizja pomoże ci coś osiągnąć, ale po to, aby uwolnić się od poczucia niepewności i niepokoju, którego doświadczasz w teraźniejszości. Jeśli pracujesz na etacie i odczuwasz niepokój na myśl o tym, co będziesz robić za 10 lat, możesz szybko się uspokoić, wyobrażając sobie pewną wizję przyszłości, w której np. dalej masz stabilną pracę i wszystko jest w porządku, a w dodatku dostałeś podwyżkę. Niepewność i niepokój mogą tymczasem pełnić dla ciebie inną funkcję — być motywacją do zmiany. Do przeskoku. Twoja intuicja podświadomie, wewnętrznie wie, co jest i byłoby dla ciebie dobre. Jeśli wysyła ci sygnały, nie ignoruj ich i nie bój się jej zaufać.\n20. Wykorzystuj negatywne wizualizowanie\nJeśli będziesz poświęcał czas i energię na zastanawianie się nad tym, jak dobrze może coś pójść, tak naprawdę będziesz zmniejszać wewnętrzną motywację do osiągnięcia tych celów. Zachowując się w ten sposób, mylisz wizualizacje sukcesu z samym odczuwaniem sukcesu, gdy już go osiągniesz. Zamiast tego przełącz się na negatywną wizualizację: zacznij skupiać się na wszystkich rzeczach, które mogą pójść nie tak. Następnie pracuj, by do nich nie dopuścić.\n21. Ponoś porażkę wcześnie, często, a potem idź naprzód!\nPo porażce nie rozpaczaj, nie rozdmuchuj jej, nie trać czasu na zamartwianie. Wyciągaj wnioski i działaj dalej. Porażka to naturalny, integralny element procesu uczenia się.\n22. Opieraj się na fundamentalnych prawdach i zasadach\nOpieranie się na pierwszych zasadach, tzw. fundamentalnych prawdach, pozwala często lepiej zrozumieć dany biznes, klienta albo stosowny problem. Stosuj tę zasadę zawsze, gdy bierzesz się za coś nowego.\n23. Dostajesz to, do czego zachęcasz\nJeśli kierujesz się zgodnie ze swoimi zasadami i przekazujesz to, co sam cenisz, dostajesz później podobne efekty, co jeszcze bardziej napełnia cię intelektualnie i duchowo.\n24. Zanim coś stanie się przełomowe, jest tak naprawdę szalonym pomysłem\nNie bój się wielkich marzeń. Miej śmiałe i ambitne cele, nie kieruj się również opiniami innych, że coś może się nie udać. Spróbuj, przekonaj się, a potem ewentualnie przyznaj rację albo — co jeszcze lepsze — ciesz się z sukcesu!\n25. Jeśli byłoby to proste, zostałoby zrobione dawno temu\nNie ma w obecnym świecie rzeczy banalnych i prostych do wdrożenia. Liczy się inteligencja, obeznanie, wiedza, umiejętności — umiejętność dostrzegania wzorców i łączenia ze sobą przeróżnych schematów oraz rozwiązań.\n26. Pomagaj innym bezinteresownie\nJeśli pomagasz, opierasz się wypaleniu. Pomagając innym, tworzysz rezerwy szczęścia i poczucie sensu życia, niedostępne dla osób, które potrafią wyłącznie brać, nie dając nic w zamian, albo zawsze oczekują „rewanżu”, czyli dadzą coś, pod warunkiem że obiecasz się odwzajemnić. Nie popadaj w przesadę, ale raz na jakiś czas pomóż, nie oczekując nic w zamian.\n27. Spodziewaj się przeszkód i problemów\nKażde nowe przedsięwzięcie pociąga za sobą ryzyko, problemy i niepewność. Wyobraź sobie, że chcesz pojechać samochodem z Chicago do Los Angeles, ale upierasz się poczekać do momentu, kiedy będziesz miał absolutną pewność, że nie będzie objazdów, problemów z silnikiem, złej pogody, pijanych kierowców i żadnego innego ryzyka. Kiedy wyruszysz w drogę? Nigdy! W planowaniu twojej podróży sens ma przestudiowanie trasy na mapie, sprawdzenie samochodu i wyeliminowanie jak największej ilości potencjalnych problemów. Jednak nie jesteś w stanie zlikwidować ryzyka do końca. Mierz się z przeszkodami i trudnościami w miarę ich powstawania. Nie trzeba potrafić wyeliminować wszystkich problemów przed rozpoczęciem działania, lecz raczej umieć radzić sobie z pojawiającymi się trudnościami. Nie martw się na zapas — zarówno w biznesie, w małżeństwie, jak i w jakiejkolwiek innej aktywności.\n28. Nie czekaj na idealne warunki\nOne nigdy nie nastąpią. Oczekuj przeszkód i trudności, pokonuj je, w miarę jak się pojawiają.\n29. Stosuj sprawiedliwą samoocenę i samoanalizę\nProwadź dziennik. Notuj w nim wszystkie kluczowe rzeczy, które robisz danego dnia. Natomiast w każdą sobotę wieczorem przeglądaj to, co napisałeś. Traktuj to jako pouczające zajęcie: samoocena i analiza. Analizuj wszystkie spotkania, rozmowy, działania, napisane teksty. Zadawaj pytania: Jakie błędy popełniłem? Co zrobiłem dobrze i co mogę jeszcze zrobić, aby być bardziej skutecznym? Jaka nauka wynika z mego doświadczenia? Czasem przegląd tygodnia doprowadzi cię do rozpaczy. Często będziesz zaskoczony własnymi gafami. Ale z upływem lat gafy będą zdarzać się rzadziej. Czasami po sesji przeglądania będziesz miał ochotę poklepać się po ramieniu. System samoanalizy i samokształcenia kontynuowany rok po roku da ci więcej niż jakiekolwiek inne działania. Pomoże w podejmowaniu decyzji i ułatwi kontakty z ludźmi.\n30. Nie przejmuj się krytyką\nJak reagować na krytykę? Rób, co do ciebie należy, a wkrótce okaże się, że krytycy pociągnęli za ogon niewłaściwego psa i zaczną pluć sobie w brodę.\n31. Kieruj się celami długoterminowymi\nNiezależnie od tego, jak dobry jesteś w ustalaniu priorytetów, niekiedy zdarza się, że musisz nadawać priorytety „z biegu”. Wypracuj nawyk regularnego zadawania sobie jednego lub więcej z poniższych pytań, opracowanych przez specjalistów z dziedziny zarządzania czasem. W ogromnym stopniu poprawisz sposób, w jaki wykorzystujesz swój czas:\n• Czy to, co robię w tej chwili, wymiernie przybliża mnie do moich celów?\n• W jaki sposób mogę właśnie teraz najlepiej spożytkować czas?\n• Jaka jest wartość dodana z tego zadania?\n• Czy jest łatwiejszy sposób, w jaki można to zrobić?\n• Jakie trzy – pięć zadań mogę dziś zrealizować, które będą się naprawdę liczyły w ostatecznym rozrachunku?\n32. Świętuj małe zwycięstwa\nNagradzaj się po drodze do wielkich celów. Ciesz się z nich i doceniaj. Kino, muzyka, książki, gry wideo, czas z przyjaciółmi. Korzystaj z życia.\n33. Zaczynaj z wizją końca\nKieruj się zasadą „Co chciałbym usłyszeć od każdego z mówców o sobie i o swoim życiu, gdy już umrę”. Jak chcę być postrzegany przez najbliższych, współpracowników, znajomych, ludzi zupełnie obcych? Co chcę, aby o mnie wiedzieli, i jak chcę zostać zapamiętany? Zaczynać z wizją końca to zaczynać w jasnym zrozumieniem własnego przeznaczenia, to wiedzieć, dokąd się podąża, by lepiej rozumieć, gdzie się jest teraz, i stawiać każdy krok we właściwym kierunku.\nNiezwykle łatwo wpaść w pułapkę aktywności, w wir życia — pracować coraz ciężej i wspinać się po szczeblach drabiny sukcesu po to, by wejść na szczyt i odkryć, że była przystawiona do niewłaściwej ściany. Życie wygląda inaczej, gdy wiesz, co jest najważniejsze, i mając tę wizję w głowie, codziennie robisz to, co naprawdę się dla ciebie liczy. Jeśli drabina oparta jest o złą ścianę, każdy krok przybliża cię jedynie do niewłaściwego miejsca. Jeśli głęboko zastanowisz się nad tym, co chciałbyś usłyszeć na swoim pogrzebie, znajdziesz swoją definicję sukcesu. Może się okazać, że jest zupełnie inna niż ta, którą miałeś wcześniej.\n34. Ruszaj się!\nWyeliminuj godzinę siedzenia w trakcie dnia, zainwestuj w stojące biurko i pracuj na stojąco co najmniej przez 30 minut dziennie. Wychodź na powietrze, robiąc ok. 5 tysięcy kroków dziennie. I ćwicz regularnie, wystarczy po 20 minut cztery, pięć razy w tygodniu. W ten sposób zapewnisz sobie nie tylko zastrzyk energii, ale też poprawisz samopoczucie. Co więcej, intensywna aktywność fizyczna może poprawić nie tylko twój wygląd i samopoczucie, ale też kreatywność i jasność myślenia. Ćwiczenia dają też korzyść twojej pamięci. Kiedy mózg pierwotnie coś przyswoi, masz mniejsze szanse na zachowanie tej informacji, jeśli nie będziesz aktywny fizycznie w okresie po nauce. Jeśli będziesz się uczyć, a następnie ruszać, łatwiej przypomnisz sobie tę informację, kiedy będziesz jej najbardziej potrzebować. Wiedz też, że wyższy poziom aktywności fizycznej jest bezpośrednio związany z większą obojętnością mózgu. Przejście około półtora kilometra dziennie wystarcza, aby utrzymać stały poziom tej objętości. Znacznie zmniejsza się też prawdopodobieństwo spadku zdolności poznawczych. Aby napędzać kreatywność teraz i zapobiec utracie pamięci w przyszłości — zacznij chodzić, ćwiczyć, ruszaj się.\n35. Wysypiaj się\nZadbaj o to, aby mieć choć 7 – 7,5 godz. snu na dobę.\n36. Staraj się najpierw zrozumieć, potem być zrozumianym\nZanim wypiszesz receptę, postaw diagnozę. To zasada wszystkich profesjonalistów. Obowiązuje u okulisty, jest niezbędna u lekarza. Nie zaufasz recepcie, jeśli nie jesteś do końca przekonany o słuszności diagnozy.\n37. Kwestionuj rzeczywistość\n„Ślepe zaufanie do autorytetów jest najlepszym wrogiem prawdy” — mawiał Einstein. Trzeba zawsze zachowywać krytyczną czujność. Kwestionować wszelkie przesłanki, nie dowierzać utartym poglądom, nie przyjmować niczego za dobrą monetę tylko dlatego, że inni tak czynią. Trzeba być niedowiarkiem.\n38. Nigdy nie uważaj się za eksperta\nStale się ucz, zdobywaj wiedzę, szukaj sekretów, które można przekuć w biznes. Nie znajdziesz sekretów, jeśli ich nie szukasz. Czasem potrzebny będzie geniusz, aby osiągnąć sukces, ale przede wszystkim potrzebna jest wiara w sekrety. Jeśli myślisz, że coś jest niemożliwe do zrealizowania, nigdy nie spróbujesz nawet przekonać się, czy jest tak w istocie. Wiara w sekrety jest doskonałą cechą i efektywną prawdą. Ciągle jest dużo sekretów do odkrycia, jednak są one dostępne tylko dla nieustępliwych poszukiwaczy. Możemy znaleźć lekarstwo na raka, demencję, a także inne choroby ostatnich wieków i rozpad metabolizmu. Możemy znaleźć nowe sposoby na generowanie energii, które uwolnią świat od konfliktów wokół paliw kopalnych. Możemy wynaleźć nowe i szybsze sposoby podróżowania z miejsca na miejsce w naszym świecie, a także nauczyć się, jak go opuścić i wyznaczyć nowe granice. Ale nigdy nie uda nam się tego zrobić, jeśli nie będziemy uważać, że chcemy poznać te sekrety, i nie zmusimy się, by ich szukać.\n39. Nie wyjawiaj swoich sekretów\nNie wierz ślepo w bycie transparentnym. Mówienie o tym, co wiesz, rzadko jest dobrym pomysłem — szczególnie jeśli rozmawiasz z konkurentami. Z kim zatem podzielić się sekretem? Komu o nim powiedzieć? Komu tylko musisz — i nikomu poza tym. Pomiędzy mówieniem nikomu a mówieniem wszystkim jest coś, co nazywa się „firmą”. Najlepsi przedsiębiorcy zdają sobie z tego sprawę: każdy wielki biznes jest zbudowany wokół sekretu, który jest ukryty dla ludzi z zewnątrz. Wielka firma to spisek na zmianę świata. Gdy podzielisz się swoim sekretem, osoba, która go pozna, stanie się kolejnym spiskowcem.\n40. Poddawaj siebie krytycznej ocenie — podważaj to, co wiesz i znasz\nDlaczego większość z nas zarabia o wiele mniej, niżbyśmy sobie życzyli? Nie chodzi o brak energii, inteligencji ani umiejętności zarobienia więcej. Już sam fakt, że dana osoba ma odwagę i pomysł, żeby założyć swoją firmę, świadczy o tym, że dysponuje ponadprzeciętnymi pokładami naturalnego talentu. Przyczyną jest brak dyscypliny. Osoby te nie potrafią się zmusić, żeby z uwagą przestudiować każdy aspekt danego przedsięwzięcia, zanim się w nie zaangażują. Brakuje im dyscypliny, aby poddać próbie swoje założenia. Nie bądź jedną z tych osób. Bądź swoim największym krytykiem.\n41. Wywiązuj się z obietnic\nCoś obiecałeś? To teraz się z tego wywiąż. Nie deleguj, nie rezygnuj, nie tłumacz się — za twoimi słowami mają iść czyny. W przeciwnym razie mów „nie” i nie angażuj się na pół gwizdka w jakiekolwiek przedsięwzięcia.\n42. Najlepszym sposobem na przewidzenie przyszłości jest stworzenie jej samodzielnie\nWielu ludziom przypisuje się te słowa, od Abrahama Lincolna po Petera Druckera. I jest ku temu dobry powód. Przyszłość nie jest z góry ustalona. Objawia się jako rezultat działań — wyboru, który podjąłeś, i ryzyka, któremu postanowiłeś stawić czoło. Na fundamentalnym poziomie właśnie to prawo jest tym, co oznacza być przedsiębiorcą. Mieć wizję na jutro, a następnie umieścić siebie na linii startu, by osiągnąć swój plan.\n43. Kiedy nie masz żadnego wyzwania — stwórz je!\nFlow — stan optymalnej wydajności człowieka — występuje tylko, gdy znajdujemy się poza strefą komfortu, kiedy przekraczamy granice i używamy swoich umiejętności na najwyższym poziomie, by je rozwinąć jeszcze bardziej. Dowód? Spójrz choćby na korelację pomiędzy wczesną emeryturą a śmiercią. Według raportu z 2005 r. sporządzonego przez „British Medical Journal”, ludzie, którzy przeszli na emeryturę w wieku 55 lat, mają o 89 proc. większą szansę na to, że umrą w ciągu najbliższych dziesięciu lat, w przeciwieństwie do tych, którzy przechodzą na emeryturę dopiero w wieku 65 lat. Musisz czuć, że żyjesz, aby pozostać żywym.\n44. Kiedy masz jakiś wybór — bierz dwie opcje\nŻycie jest wystarczająco długie, abyś mógł rozwinąć kilka różnych rzeczy, a niektóre prowadzić nawet równocześnie. Jesteśmy uczeni, że kiedy daje się nam jakiś wybór, możemy wybrać tylko jedną z opcji. Ale po co wybierać? Spójrz tylko na te przykłady: Steve Jobs przeskakiwał z Apple’a do Pixara. Elon Musk zarządza trzema firmami, a każda z nich jest warta ponad miliard: Tesla Motors, SpaceX, SolarCity. Branson, wraz z grupą Virgin Management, zapoczątkował ponad 500 firm, włącznie z ośmioma o wartości ponad miliarda dolarów i w ośmiu różnych branżach. Podejście wielokrotnego wyboru — jeśli dobrze zarządzane — może tworzyć niesamowite momentum. Pomysły się krzyżują. Sieci rozrastają. Całość staje się o wiele większa niż suma jej części. Wiele projektów prowadzi do wielu sukcesów. Ale – to ważne – takie podejście stosuj dopiero wtedy, gdy masz już odpowiednie doświadczenie i wiedzę, a także co najmniej jeden bardzo udany projekt za sobą.\n45. Bądź rannym ptaszkiem\nIm szybciej działasz, tym wolniej upływa czas, tym dłużej żyjesz. Więcej czasu na jawie — dłuższe życie.\n46. „Tak i…” (nie zabijaj dyskusji)\nInterakcje międzyludzkie powinny być „dodające”, a nie pełne argumentowania. Celem jest podtrzymywanie momentum, bycie jednością i zespołem, a także innowacje, które z tego wynikają. Podejście to opiera się na sztuce komediowej. Jeśli ktoś rozpocznie skecz od słów „Hej, w łazience jest niebieski słoń”, a ty odpowiesz „Nie, nie ma”, scena będzie zmierzała donikąd. Twoje zaprzeczenie zabija flow. Ale kiedy użyjesz metody „Tak i…”, historia będzie zmierzała w zupełnie inne miejsce: „Tak, sorry, nie mam pojęcia gdzie godo dać. Czy znowu zostawił podniesioną klapę sedesową?”.\n47. Zatrudniaj tych, których potrzebujesz, a nie tych, których lubisz\nChociaż człowieka bardzo kusi, by obsadzić swoją nową firmę przyjaciółmi i krewnymi, prawdopodobnie będzie to poważny błąd. Jeśli się nie sprawdzą, bardzo trudno będzie ich poprosić, by odeszli. Jeżeli chcesz rozwijać firmę zatrudniającą kilkanaście lub więcej osób, jednym z twoich największych celów będzie znalezienie menedżera, który szczerze podziela twoją wizję i któremu pewnego dnia będziesz mógł przekazać ster, abyś ty sam mógł wykonać kolejny krok.\n48. Wiedz, kiedy ustąpić ze stanowiska prezesa\nWspaniały przedsiębiorca wie, kiedy przychodzi pora, aby porzucić rolę prezesa. Rzadko bywa to łatwe, ale trzeba to zrobić: bardzo niewielu przedsiębiorców jest świetnymi menedżerami. Ustąpienie nie oznacza, że odwracasz się od swojego biznesu. Przykładowo Richard Branson, kiedy Virgin uruchamia kolejną firmę, angażuje się w rozruch nowego biznesu, a potem stopniowo przekazuje kontrolę nowemu zarządowi, gdy zaczyna się on krystalizować. Założyciele powinni bez wahania interweniować w swojej firmie, kiedy uznają, że to konieczne — wystarczy spojrzeć na Larry’ego Page’a, który w Google’u wrócił na stanowisko prezesa.\n49. Najwięcej czasu poświęcaj na zatrudnianie ludzi\nZużywanie energii na motywowanie ludzi jest najczęściej stratą czasu. Jeśli uda ci się zatrudnić właściwych ludzi, to nie będziesz musiał poświęcać czasu na ich motywowanie. Właściwi dla firmy ludzie potrafią motywować się samodzielnie. Jako lider powinieneś natomiast dbać, aby firma funkcjonowała w „atmosferze prawdy”. W tym celu kieruj się następującymi założeniami:\n• Przewódź, zadając pytania, a nie dając odpowiedzi.\nNależy współpracować z ludźmi w taki sposób, aby nieustannie zadawać im wciąż nowe pytania — to motywuje. Co ważne, pytania mają służyć zrozumieniu — aż do chwili, kiedy odkryje się pełny obraz rzeczywistości i wynikające z niego implikacje.\n• Wprowadzaj dyskusję i dialog, a nie przymus.\nW firmie prowadź dyskusje, które nie polegają na tym, że pozwalasz się ludziom „wygadać” przed zaakceptowaniem wcześniej podjętej decyzji (którą podjąłeś sam). Dyskusja ma przypominać raczej gorącą debatę naukową, której uczestnicy angażują się w poszukiwanie najlepszych rozwiązań.\n• Szukaj przyczyn, a nie winnych.\nPatrz w lustro i tam szukaj winnych, natomiast w firmie szukaj przyczyn — jeśli coś pójdzie nie tak, to dlaczego tak się stało? Co należało zrobić, aby uniknąć błędu, i jak uniknąć go w przyszłości?\n• Wprowadź metodę czerwonej flagi.\nŻyjemy w epoce informacji, co oznacza, że przewagę mają ci, którzy wiedzą więcej. Nie ma żadnych dowodów na to, że przedsiębiorstwa wielkie były lepiej poinformowane od porównywanych z nimi firm. Obie grupy miały i zawsze mają taki sam dostęp do informacji. Klucz leży jednak nie tyle w posiadaniu lepszych informacji, co w zrozumieniu, których informacji nie wolno ignorować. Jeśli ktoś w firmie uważa, że natrafił na informację, której nie należy zignorować, powinien rzucić „czerwoną flagę” — to będzie znak, że wszyscy mają potraktować to odkrycie na poważnie, włącznie z prezesem.\n50. Najpierw pociski, potem kule armatnie\nFirma dobrze rozwijana testuje hipotezy biznesowe w sposób polegający na wystrzeliwaniu pocisków, a później — jeśli trafi w cel — kuli armatniej. Czym jest pocisk? To test empiryczny, który ma sprawdzić, jakie rozwiązanie zadziała. Musi spełniać trzy kryteria:\n• Pocisk to niskie koszty. Uwaga: rozmiar pocisku rośnie wraz z rozwojem firmy. Kula armatnia przedsiębiorstwa o kapitale miliona złotych może być zaledwie pociskiem w firmie o wartości miliarda złotych.\n• Pocisk to niskie ryzyko. Uwaga: niskie ryzyko nie oznacza wysokiego prawdopodobieństwa sukcesu, oznacza jedynie, że konsekwencje są niewielkie, jeśli pocisk poleci nie tam, gdzie byśmy chcieli, albo w nic nie trafi.\n• Pocisk to małe zakłócenia. Uwaga: oznacza to małe zakłócenia w pracy całej firmy, ale dla pewnych osób i tak wiąże się z ogromnym nakładem pracy.\nNie trzeba wizjonerskich zdolności, aby radzić sobie w niepewnych czasach. Jeśli nie wiesz, co zaraz nastąpi — i nikt inny też nie wie — jest metoda, jak posuwać się naprzód, zamiast tkwić w miejscu z powodu paraliżującego strachu. Musisz zadawać sobie takie pytania:\n— Jak możemy to zrozumieć, wystrzeliwując pociski?\n— Może wystrzelimy pocisk w tej kwestii?\n— Jakie pociski wystrzelili inni?\n— Czego uczy nas ten pocisk?\n— Czy należy wystrzelić jeszcze jeden pocisk?\n— Czy mamy już empiryczną walidację, która uprawnia nas do wystrzelenia kuli armatniej?\nGdybyś wiedział z góry, które pociski będą celne, strzelałbyś tylko z armaty. Ale oczywiście tego nie wiesz, więc musisz strzelać pociskami, godząc się z tym, że większość w nic nie trafi.\n51. W biznesie myśl w kategoriach wygrana–wygrana\n„Wygrana–wygrana” znaczy tyle, że umowa, porozumienie czy rozwiązanie jest korzystne dla wszystkich. Takie rozwiązanie pozwala na to, by wszystkie zainteresowane strony czuły się zadowolone z podjętej decyzji i zobowiązane do wcielenia jej w czyn. „Wygrana–wygrana” to spojrzenie na życie jak na arenę współpracy, nie współzawodnictwa. To wreszcie wiara w trzecie wyjście: nie chodzi o to, czy będziemy to robić na twój, czy na mój sposób; chodzi o to, by robić to lepiej.\n52. Twórz firmę monopolistyczną\nMonopoliści kłamią, aby się chronić. Zdają sobie sprawę, że chwalenie się swoim monopolem jest zaproszeniem do siebie firm audytowych i konkurencji. Monopoliści chcą, by ich profity pozostały niezmiennie wysokie, dlatego robią, co tylko się da, aby wywoływać wrażenie, że nie są monopolistami — zwykle podkreślają siłę swojej (nieistniejącej) konkurencji. Warto tworzyć firmę mogącą stać się monopolistą — to jest dobre do dalszego rozwoju. Microsoft był i wciąż jest monopolistą, Google również jest monopolistą, mimo że twierdzi inaczej.\n53. Korzystaj z efektu sieci\nEfekt sieci czyni produkt bardziej użytecznym, gdy zaczyna z niego korzystać coraz więcej osób. Przykładowo, jeśli wszyscy twoi przyjaciele są na Facebooku, dołączenie do Facebooka ma dla ciebie sens i chcesz to zrobić. Jeśli wybrałbyś inną sieć społecznościową, uchodziłbyś co najwyżej za ekscentryka. Efekt sieci może być bardzo potężny, ale nie uda ci się go osiągnąć, jeśli twój produkt nie okaże się wartościowy dla pierwszych użytkowników, kiedy sieć jest jeszcze niewielka. Aby stworzyć wielką sieć, musisz, paradoksalnie, zacząć od czegoś bardzo małego. Facebook zaczynał tylko w gronie studentów Harvardu — pierwszy produkt Zuckerberga był zaprojektowany z myślą o tym, aby zapisali się jedynie studenci tej uczelni, a nie wszyscy ludzie na świecie.\n54. Stosuj sprzedaż ukrytą\nZawsze przemyśl, jak należy zdobywać klienta. Dostępne i skuteczne opcje:\n• viral marketing — koszt pozyskania klienta to ok. 5 złotych (konsumenci);\n• marketing — koszt pozyskania klienta to ok. 300 złotych (konsumenci i małe firmy);\n• sprzedaż — koszt pozyskania klienta to co najmniej 5000 złotych (małe i średnie firmy);\n• kompleksowa sprzedaż — koszt pozyskania klienta wynosi powyżej 30 000 złotych (wielkie firmy, rząd).\nDobieraj swoje narzędzia, patrząc na orientacyjny koszt pozyskania klienta, a następnie tak twórz mechanizmy sprzedażowe, aby sprawić, że nie będziesz traktowany jak handlowiec, lecz jak budowniczy.\n55. Łącz technologie z ludźmi\nNie próbuj wyeliminować ludzi z równania — zawsze stosuj technologie i komputery jako rzeczy komplementarne względem człowieka. Dzięki temu stworzysz fantastyczne firmy. Jednocześnie w obecnych czasach nie powinieneś tworzyć firm, które nie wykorzystują technologii na swoją korzyść.\n56. Przed założeniem firmy zadawaj 7 kluczowych pytań\n• Pytanie inżynieryjne: Czy możesz stworzyć przełomową technologię, a nie jedynie przyrostowo poprawić to, co już istnieje?\n• Pytanie o timing: Czy obecnie jest dobry czas na stworzenie tego konkretnego biznesu?\n• Pytanie o monopol: Czy zaczynasz z dużym udziałem w małym rynku?\n• Pytanie o ludzi: Czy masz właściwy zespół?\n• Pytanie o dystrybucję: Czy masz już sposób nie tylko na stworzenie, ale również dostarczenie swojego produktu?\n• Pytanie o wytrzymałość/wytrwałość: Czy będziesz w stanie obronić swoją pozycję rynkową za 10 – 20 lat?\n• Pytanie o sekret: Czy udało ci się rozpoznać unikalną szansę, której inni nie dostrzegli?\n57. Chwal, prosząc o radę\nAby kogoś skutecznie pochwalić, proś go o radę. Przykładowo, pochwal jego umiejętności, a następnie zapytaj, w jaki sposób je zdobył. Możesz pochwalić wykonanie zadania, ale poproś o wskazówki, dzięki którym i ty będziesz mógł osiągnąć podobne wyniki. Traktowany w ten sposób przełożony czy współpracownik będzie polecał innym ciebie i twoje produkty. Zasięganie rady to forma komunikacji, która łączy odsłanianie się, zadawanie pytań i mowę ostrożną. Prosząc o radę, stawiamy pytanie, które wyraża brak pewności siebie i ujawnia słabość. Zamiast udawać, że znamy wszystkie odpowiedzi, przyznajemy, że inni mogą wiedzieć więcej niż my.\n58. Oceniaj ludzi, ale rób to ostrożnie i poprawnie\nMożna i należy oceniać innych ludzi, ale dopiero, gdy przejdziemy kilka kilometrów w ich butach. To bardzo popularna rada, by „umieć wejść w czyjeś buty”, ale tak często, jak ją słyszysz, tak często ją ignorujesz. Bogaci oceniają biednych jako leniwych i niekompetentnych, trzeźwi osądzają uzależnionych od alkoholu jako słabych i niemoralnych, natomiast szczęśliwi nie są w stanie zrozumieć, dlaczego ktoś może mieć depresję i dlaczego tak po prostu się „nie ocknie” z tego stanu. Oceniając innych, zawsze zwracaj ponadto uwagę na to, w jakich warunkach możesz z nimi przebywać — niejednoznaczne media, takie jak e-mail, SMS czy serwisy społecznościowe, są niezwykle podatnym gruntem do tworzenia nieporozumień.\n59. Nie popadaj w przesadę\nJeśli jest coś, co sprawia ci radość, co kochasz, to nie powinieneś tego „przekochać”. Bądź użytkownikiem, nie zaś niewolnikiem rzeczy, które udało ci się wypracować, nabyć lub otrzymać. Zachowaj zdrowy rozsądek.\nRozwijaj swój własny mindset\nCzasami, choć rzadko, dodaję do mindsetu coś nowego, a coś zmieniam. Jeśli coś z tego wydaje ci się przydatne — przetestuj to i sprawdź na własnej skórze.


Aktywny Kubek 250 ml - Sklepvegamedica.pl\nAktywny Kubek działa poprzez zastosowanie Technologii ACTIVE WATER. Wykorzystuje w pełni energię natury, oddziałując specjalnie opracowaną wodą wzorcową, znajdującą się wewnątrz podwójnych ścianek na jego zawartość. Kubek aktywuje (zmienia strukturę) wszelkiego rodzaju płyny, które zostaną do niego wlane. Zalecany jest w szczególności do picia wody. Czas potrzebny do aktywacji to kilka sekund.


Paleontolodzy z UW: korale mogą zawodzić przy rekonstrukcji klimatu\nPaleontolodzy z UW: korale mogą zawodzić przy rekonstrukcji klimatu (14420)\nPolscy i francuscy paleontolodzy pod kierunkiem dr. Mikołaja Zapalskiego z Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego podważyli powszechny pogląd, że korale są dla paleontologów niezawodnym sposobem rekonstrukcji zmian klimatycznych i środowiskowych.\nArtykuł dr. Zapalskiego, Jerzego Trammera z UW, a także prof. Bruno Mistiaena z francuskiego CNRS opublikowało w majowym numerze prestiżowe brytyjskie czasopismo "Palaeontology".\nNa podstawie badań polsko-francuskiego zespołu można podważać wiele rekonstrukcji zmian klimatycznych opartych o wcześniejsze badania koralowców.\nJak wyjaśnili przedstawiciele Wydziału Geologii UW w przesłanym PAP komunikacie, koralowce są zwierzętami budującymi masywne szkielety z węglanu wapnia. Zdolność do akumulacji tego związku powoduje, że koralowce tworzą największe struktury biologiczne na Ziemi – rafy. Jednocześnie zwierzęta te są bardzo wrażliwe na zmiany środowiska. Wahania temperatury, zasolenia, czy dostępności pożywienia mogą powodować, że w pewnych okresach szkielet może przyrastać szybciej, a w innych wolniej.\nDotychczas sądzono, że wzrost tych korali, zapisany w szkielecie, przypomina nieco zapis pór roku w słojach drewna, tak więc analiza sposobu wzrostu korali pozwala na rekonstrukcje zmian klimatycznych i środowiskowych.\nTen powszechnie akceptowany pogląd został podważony przez zespół dr. Zapalskiego. Badania przeprowadzone na pochodzących z dewonu (a więc liczących ok. 380 mln lat) koralowcach z Gór Świętokrzyskich pokazują, że wzrost poszczególnych polipów – a więc osobników w kolonii – miał różną dynamikę.\nPolipy namnażają się przez pączkowanie, więc mają tę samą informację genetyczną są – są klonami. "Zmiany środowiska powinny jednakowo wpływać na wzrost wszystkich osobników. Tymczasem istnienie różnic we wzroście poszczególnych polipów temu przeczy" – wyjaśniono w komunikacie WG UW. Ze szkieletów niektórych koralowców nie da się więc wyciągnąć jednoznacznych wniosków na temat zmian środowiska, w którym żyły. W ten sposób może się okazać, że błędnych jest wiele rekonstrukcji zmian klimatycznych przeprowadzonych na podstawie badania koralowców.\nźródło: PAP – Nauka w Polsce, fot. Toby Hudson Wiki BY-SA


Torebka listonoszka wizytowa z dżetami na łańcuszku Marco Mazzini L188A Black SofiMari.pl\n» Torebka listonoszka wizytowa z dżetami na łańcuszku Marco Mazzini L188A Black\nTorebka listonoszka wizytowa z dżetami na łańcuszku Marco Mazzini L188A Black\nCena: 374,21 zł 374.21\nKlasyczny krój listonoszki z klapką w nowoczesnym wydaniu. Projekt włoskiego Projektanta, który z pewnością przypadnie do gustu każdej kobiecie, niezależnie od stylu, z którym się utożsamia. Dla Pań szukających wygodnej, małej torebki, idealnej na wyjście, na spacer oraz na weekendowy wypad za miasto. Listonoszka wykonana z naturalnej skóry. Wygodnie zamykana na klapę z klamerką. Wewnątrz trzy komory, środkowa zapinana na suwak. Dodatkowo w środku znajduje się zamykana kieszonka na dokumenty. Pasek z regulowaną długością. Model ponadczasowy, który z biegiem lat nieprzerwanie zachwyca i przykuwa uwagę swoją formą i funkcjonalnością.\nDługość paska wynosi 114 cm\nSzerokość dna 7 cm


Uproszczenie kwestii związanych z prawami do muzyki dla twórców treści i streamerów | Bloodhunt – gra free-to-play typu battle royale – Zagraj za darmo już teraz!\nUproszczenie kwestii związanych z prawami do muzyki dla twórców treści i streamerów\nNiedawno pisaliśmy o ścieżce dźwiękowej gry Bloodhunt, czyli muzyce, którą będziecie słyszeć podczas grania. W Bloodhunt znajdziecie jednak także inne rodzaje muzyki skomponowanej przez różne osoby i należącej do różnych gatunków.\nZależało nam, aby przy Bloodhunt pracowali nieznani, zdobywający popularność muzycy. Chcieliśmy, żeby gracze mogli usłyszeć nowe, nieznane dotychczas utwory oraz żeby nasza gra stanowiła platformę promocji młodych kompozytorów i ich muzyki.\nUważamy, że takie połączenie prezentacji nowej muzyki naszym graczom oraz promocji wykonawców wśród nowych odbiorców będzie interesującym aspektem gry.\nNawiązując współpracę z kompozytorem, wymagamy, aby streamerzy i twórcy treści z Bloodhunt mogli wykorzystywać jego muzykę bez martwienia się o kwestie związane z prawami autorskimi.\nWiemy, ile problemów sprawiają twórcom treści i streamerom zgłoszenia naruszenia praw autorskich, dlatego chcemy ułatwić życie wszystkim tym, którzy zamierzają tworzyć treści związane z naszą grą. Jako deweloper będziemy mieć większą kontrolę nad muzyką w naszej grze bez zamieszania związanego z licencjami.\nWspółpraca Sharkmob z wykonawcami ma umożliwić bezpieczne wykorzystywanie muzyki z gry do streamingu i tworzenia treści. Trzeba jednak pamiętać, że niektóre procedury rozpatrywania zgłoszeń naruszeń praw autorskich działają automatycznie i nie mamy na nie wpływu. Mogą zdarzać się przypadki zgłaszania fałszywych naruszeń w celu zaszkodzenia twórcom.\nBędziemy się starać walczyć z takimi praktykami, ale może się zdarzyć, że automatyczne narzędzia wykryją nieprawdziwe naruszenia praw autorskich lub ktoś zgłosi naruszenie omyłkowo. Mimo naszych starań zawsze istnieje ryzyko wystąpienia takiej sytuacji.\nJeśli do tego dojdzie, prosimy o poinformowanie nas, abyśmy mogli podjąć odpowiednie działania, które pozwolą uniknąć podobnych zdarzeń w przyszłości.\nJuż wkrótce przedstawimy wywiady z wykonawcami i zespołami, których muzyka znajdzie się w naszej grze. Będziecie mieć szansę poznać ich historię i dowiedzieć się, jak trafili na ścieżkę dźwiękową Bloodhunt. Ich muzyka kryje w sobie wiele ciekawych opowieści. Będzie to cały cykl artykułów publikowanych w miarę rozwoju gry i dodawania do niej kolejnych utworów.\nMamy nadzieję, że ta wiadomość ucieszy streamerów, twórców treści i młodych muzyków. Zależy nam na opracowaniu sprawnego procesu pracy z muzyką w grach, który będzie korzystny dla wszystkich.


A Nightmare on Elm Street 4: The Dream Master (Koszmar z ulicy Wiązów 4: Władca snów)\nOpublikowano: 15-06-2016 przez: Przemo\nScenariusz: Brian Helgeland, William Kotzwinkle, Jim Wheat, Ken Wheat\nObsada: Robert Englund, Lisa Wilcox, Danny Hassel, Brooke Theiss\nDystrybutor VHS: Maxfilm i Best Pictures\nSą pewne fenomeny w kinie grozy które pozostaną już na zawsze niezrozumiałe. Świetnym odbiciem tej tezy zdają się być horrorowe serie często dobrze się zapowiadające ale tracące swego pazura gdzieś po drodze. Żeby daleko nie szukać sięgnę po przykład sztandarowej w latach 80-tych pozycji stajni New Line Cinema, mianowicie "Koszmar z ulicy Wiązów 4" - części która osiągnęła rekordowy box office. Przy budżecie 7 milionów dolarów zarobiła blisko 50 za... No właśnie. Za co?\nSkrypt Czwórki był robiony na zamówienie, bo film miał już ustaloną datę premiery ale nie posiadał ani scenariusza ani nikogo obsadzonego na stołu reżysera (!). Odtwórca roli Freddy'ego Kruegera polecił właścicielom studia gościa nazwiskiem Helgeland będącego twórcą maszynopisu do "976-EVIL", reżyserskiego debiutu Roberta Englunda. Brian dostał całe 7 dni na napisanie czwartego Koszmaru i nie było zmiłuj, musiał dać radę. Nie zmienia to faktu, że w trakcie kręcenia producenci wraz z ekipą wciąż zastanawiali się nad tym jak zgładzić Freddy'ego w finale (nie licząc oczywiście idiotycznego pojedynku karate tam zawartego). Wszystko to dobitnie pokazuje, że formuła się zwyczajnie wyczerpała, pozostał natomiast sprawny marketing. Ostatni sprawiedliwy czyli twórca części pierwszej Wes Craven odrzucił propozycję New Line żeby samemu dźwignąć reżyserię i przerobić całą historię, gdyż jego patent fabularny na podróże w czasie nie spodobał się zawczasu grubym rybom przemysłu filmowego.\nWięc o czym jest „The Dream Master”? Trójka bohaterów poprzedniej części wiedzie teraz normalny żywot uczniów szkoły średniej. Kristen ma nadal dar wciągania pozostałych śniących w swoje sny. Jednakże coś ją ostatnio zaczyna dręczyć... W sennych marzeniach wraca w rejony Elm Street i wciąż gnębi ją poczucie nieuchronnego powrotu Freddy'ego Kruegera. W końcu seryjny morderca zmartwychwstaje, tak po prostu. Ot, pies wabiący się Jason oddaje mocz na jego grób (zapamiętałem ten patent na lata, wy z pewnością też go zapamiętacie), struga psich szczyn zapala się ogniem a ziemia otwiera. Następnie kości Kruegera pogrzebane na złomowisku samochodów składają się same jak w "Hellraiserze", do którego z resztą będą jeszcze inne odniesienia. "Nie trzeba było mnie grzebać. Ja nie umarłem" - stwierdza Robert Englund znajomym, demonicznym głosem. Pytania? Po wyeliminowaniu kogo trzeba nić łącząca dręczone w koszmarach dzieci z Freddym teoretycznie powinna zostać zerwana, tzn nie powinno być więcej młodzieży do zabicia. Niemniej Kristen ma nieszczęsny dar wciągania w swoje sny kogo popadnie ze świata rzeczywistego, więc niechcący piętnuje swoją koleżankę z klasy Alice i odtąd Krueger poluje na nią. Ekhm, naciągane?\nGłównym przysłowiowym bólem dupy są tutaj właśnie bohaterowie. Patricia Arquette, gwiazda poprzedniej części nie wystąpiła tym razem ze względu na domniemaną ciążę (jest to ponoć kwestia dyskusyjna). Jakkolwiek było na prawdę wytwórnia poszła w zaparte i wcisnęła nam nową aktorkę do roli Kristen, niejaką Tuesday Knight. Ze starej obsady pacjentów psychiatryka zostały dwie osoby ale nic to nie dało, skoro między postaciami nie ma kompletnie żadnej chemii. Nie bardzo nawet jest kiedy poznać i 'zaprzyjaźnić się' z nowymi twarzami - nawet jeśli ktoś się pojawi na ekranie aby zaraz zginąć, to po jego filmowych kumplach zupełnie to spływa. Więc po widzach też musi to spłynąć.\nKategoria wiekowa R zdaje się być w tym przypadku niemal całkowicie wyssana z palca. Swego czasu RTL 7 emitował film z żółtym kółkiem w dolnym rogu ekranu, co identyfikowano z kategorią 'za zgodą rodziców'. Dwa wyjątki od tej reguły stanowią najjaśniejsze momenty całego filmu: świetna scena łamania łokci przy wyciskaniu sztangi z późniejszą transformacją kobiety w karaczana oraz całkiem przyzwoity gumowo-lateksowy finał. Reszta filmowej przemocy to jednak straszna ściema i porównania tego choćby z jedynką czy ultra brutalną dwójką byłyby wybitnie nie na miejscu. Do tego sporo akcji dzieje się za dnia co kompletnie nie współgra z surrealistyczną atmosferą kreowaną w poprzednich częściach. Czasem sekwencje podciąga do góry ścieżka dźwiękowa, jednakże ciężko wyzbyć się uczucia że nazbyt ugrzeczniony i wypicowany "Nightmare... 4" po prostu nie ma klimatu. Ani jaj. To teenage horror w pełnym tego słowa znaczeniu – jest lekko, przyjemnie i bez większych przegięć. Patent lunatykowania z części trzeciej można traktować w kontekście "Dream Master" już jako wyzwanie. No i co najważniejsze... Jeżeli ktoś miał wątpliwości przy trzeciej części, że to wszystko robi się coraz mniej poważne wówczas Freddy w okularach przeciwsłonecznych na plaży, w biały dzień szczególnie go nie zaskoczy.\n"Koszmar z Ulicy Wiązów" jednak kończy się na części drugiej. "Dream Warriors" już wyraźnie odstawało - przesadzony budżet, niepotrzebne efekty cyfrowe i patenty z czarodziejami, gdzie gęsty, mroczny klimat pierwszych dwóch części już bezpowrotnie się ulatnia. Ale jeszcze oglądalny dla muzyki Angelo Badalamenti i Patrycji Arquette, ewentualnie gościnnego Johna Saxona. "The Dream Master" mogłoby zaś spokojnie nie być, bo ani one-linery Englunda ani design jego maski, ani urodziwa Lisa Wilcox nie są w stanie uczynić tej części choćby przyzwoitą. Odradzam!


Miedź drożeje w Azji - Puls Biznesu - pb.pl\nMiedź drożeje w Azji\nMiedź zdrożała podczas poniedziałkowego handlu w Azji z powodu obaw o możliwe zakłócenia w dostawach metalu - podają maklerzy.\nPracownicy Southern Copper Corp., kopalń miedzi, które kontroluje Grupo Mexico SAB, głosowali za podjęciem akcji strajkowej 2 października.\n"Informacje o możliwej akcji strajkowej wspierają ceny miedzi" - mówi Hu Bin, analityk rynku metali w Yongan Futures Co. w Szanghaju.\nMiedź w dostawach na grudzień zdrożała w poniedziałek na giełdzie metali w Szanghaju o 0,5 proc. do 67.500 juanów (8.992 USD) za tonę.\nW Londynie miedź zdrożała o 1 proc. w dostawach trzymiesięcznych, do 7.965 USD za tonę.\nZapasy monitorowane przez LME w Londynie spadły w piątek o 800 ton i wynosiły 132.575 ton.\nSroka będzie pracował dla Kulczyka\nW Gorzowie największe centrum handlowe w regionie\nDane o inflacji bazowej mogą osłabić złotego\nKomentarz Piotra Kuczyńskiego: wypaczony obraz sesji\nMetale , Pracownicy , Londyn , Informacje , Miedź\nInne / Miedź drożeje w Azji


okiem klikacza: Cepry w Himalajach, czyli trekking w rejonie Khumbu\nCepry w Himalajach, czyli trekking w rejonie Khumbu\nPublikuję tekst, który napisałam zaraz po powrocie z najpiękniejszego miejsca na świecie. Artykuł nie był jeszcze nigdzie opublikowany i wiele lat przeleżał w szufladzie. Teraz nadszedł czas, aby moje słowa ujrzały światło dzienne (internetowe) :)\nW tym roku spełniło się marzenie mojego życia. Pojechałam w Himalaje w najpiękniejszy rejon świata. Khumbu.\nPo długim poszukiwaniu w internecie ekipy na trekking oraz przygotowaniach sprzętu i ubrania nadszedł dzień wyjazdu. Emocje przed podróżą sięgały zenitu. Jeszcze nigdy nie wybierałam się tak daleko i „wysoko” od domu.\nWarszawa. Wstałam o 4 rano aby po porannych przygotowaniach znaleźć się o 6 na lotnisku. Tam spotkałam pozostałych uczestników trekkingu Razem 10 osób – 3 panie i 7 panów. Samolot wyleciał punktualnie. Po 10 godzinach lotu, z przesiadką w Wiedniu byliśmy w Kathmandu. Na lotnisku czekał na nas nepalski przewodnik Hiran, który przywitał nas pięknymi naszyjnikami z kwiatów. Taki bardzo miły, miejscowy zwyczaj. Busem pojechaliśmy do hotelu aby tam spędzić dwie noce.\nW Kathmandu mieliśmy czas na zwiedzanie stolicy Nepalu oraz uzupełnienie brakującego sprzętu bądź ubrań. Wszyscy z niecierpliwością oczekiwali następnego dnia, od którego miał się zacząć nasz pobyt w Himalajach.\nPierwszy dzień. Wychodzimy z hotelu o 6 rano i busem jedziemy na lotnisko aby stamtąd odlecieć lokalnym samolotem do Lukli. Po ok. pół godzinnym oczekiwaniu w holu lotniska zostajemy dopuszczeni do odprawy. Sprawdzano nas bardzo dokładnie: bramki, inspekcja bagażu, rewizja osobista. Znowu czekamy pół godziny – nikomu się nie spieszy, nikt nie informuje o której samolot odlatuje. Pełen luzik. Nareszcie podjeżdża nasz samolot a właściwie samolocik na jakieś 20 miejsc. Tak starego sprzętu jeszcze nie widziałam. Dziury przy oknie zaklejone plastrem. Rdza.\nMariusz żartował że to pewnie te samoloty których nie zestrzelono w czasie II wojny światowej. Miałam miejsce przy kabinie pilotów i widziałam wszystko co się tam dzieje bo nie było nawet żadnej zasłonki.\nStewardesa, nepalska piękność, w kolorowym sari rozdawała cukierki i zatyczki do uszu. Trzeba przyznać, że miałam pietra, jak nigdy w żadnym samolocie. Po wystartowaniu roztoczyły się przepiękne widoki na Himalaje. Szczyty całe w słońcu a w dole mgiełka. Cudo. Po półgodzinnym locie dotarliśmy do finału. Lądowanie w górach na nieprawdopodobnie krótkim pasie startowym zakończonym olbrzymią górą. Odnosi się wrażenie że samolot zaraz się roztrzaska. Ale pilot do tego oczywiście nie dopuszcza. Byliśmy pod wrażeniem jego wirtuozerii.\nJesteśmy w Lukli na 2850mnpm. Himalaje witają nas przepiękną pogodą. Nasza radość nie ma granic. Idziemy do bardzo fajnego hotelu, usytuowanego blisko lotniska. Mamy pokoje 2-osobowe z łazienkami. W umywalkach co prawda zimna woda, ściany z dykty, a za gorący prysznic na korytarzu trzeba płacić ale nam to nie przeszkadza, jest super. Idziemy na jedzonko. Jadalnia przepiękna, w stylu buddyjskim, bardzo kolorowa. Po pokrzepieniu ciał wybieramy się na spacer po okolicy. Podziwiamy majestatyczne, zaśnieżone góry wznoszące się nad dolinami pełnymi kwitnących rododendronów. Trzeba dodać że rododendrony w Himalajach to nie krzewy a drzewa. Wejścia na szlak pilnują uzbrojeni żołnierze, aby nie dopuścić do nielegalnej migracji ludności. Jakby nie było niedaleko jest granica z Chinami.\nZeszliśmy jakieś 100 metrów w dół do pobliskiej wioseczki, po drodze mijając kopce modlitewne (czorteny lub stupy).\nNa miejscu wstąpiliśmy do domu –gospody, w którym gospodyni zaserwowała nam tybetańską herbatę z masłem z jaka, solą i mlekiem. Brzmi dziwnie ale smakuje wybornie. Wszyscy się zachwycali i prosili o dokładkę.\nPo powrocie do hotelu w Lukli zjedliśmy obiad – ryż z warzywami i udaliśmy się do swoich pokoi. Czuję się dobrze, mimo że jeszcze nigdy nie byłam na takiej wysokości – prawie 3000mnpm. Nie wiem czy to emocje, czy zmiana czasu ale wcale nie mogłam w nocy spać. Ciekawą rzecz zauważyłam. Otwarty nowy krem w tubce zaczął sam wypływać - już na tej wysokości widać wpływ różnicy ciśnień. Podobno wyżej wyskakują tabletki z blistrów. Zobaczymy.\nDzień drugi. Śniadanie 6.30. Wymarsz 7.00. Trzeba tak wcześnie wstawać bo po południu pogoda może się pogorszyć. Idziemy do Monjo. Widoki wspaniałe – w górze śnieg w dole rzeka meandruje przez piękną dolinę. Przekraczamy 3 mosty wiszące, poruszające się pod wpływem każdego kroku. Cieszymy się, że nasz trekking nie wypadł w latach kiedy owe mosty były drewniane i zarywały się pod ludźmi. Teraz to solidne metalowe konstrukcje.\nMijamy po drodze maleńkie gospody tzw. „lodge”, gdzie można wypić herbatę lub zjeść zupkę. Nasza trasa drugiego dnia trekkingu jest śmieszna bo najpierw schodzimy 300 metrów a potem podchodzimy 300 metrów. Finał wypada na tej samej wysokości co nocleg dnia poprzedniego. Nasze przewidywania co do pogody sprawdziły się. Około południa zachmurzyło się i zaczęła się burza ze śniegiem, potem deszcz. Nie chciało mi się wierzyć, że aura może aż tak się zmienić. W ciągu 5 godzin upał 30 stopni i śnieg. Himalaje pokazały nam odrobinę swojego „folkloru”. Po dojściu do schroniska w Monjo mieliśmy okazje podziwiać poprawę pogody. Z chmur wyłaniały się przepiękne ośnieżone szczyty. Nasz nepalski przewodnik cieszył się że się wypadało, bo to wróży pogodę na jutro.\nDzień trzeci. Tradycyjnie wczesna pobudka, wymarsz 7.15. Przepiękna pogoda. Słońce. Dzisiaj idziemy do stolicy rejonu Khumbu do Namche Bazar 3440 mnpm.\nPoczątek trasy wiedzie doliną szerokiej rzeki o lazurowym kolorze. Znowu przechodzimy przez mosty wiszące. Bardzo wysokie. Dookoła szczyty pięcio i sześciotysięczne. Przestrzenie ogromne. Mamy do podejścia ok. 600m. Niby tyle co z Zakopanego na Gąsienicową ale to zupełnie inne przeżycie. Na tej wysokości idzie mi się bardzo trudno. Co chwila postój. A jeszcze do tego robi się straszny upał. Po drodze mijamy miejsce, z którego widać Mt Everest. Jak Go zobaczyłam moje wzruszenie nie miało granic. Widziałam najwyższą górę na świecie! Nawet zapomniałam na chwilę o trudach podejścia. Wreszcie dotarliśmy na miejsce. Do Namche Bazar.\nPo woli zaczyna mi doskwierać wysokość. Dojście do hotelu 50 metrów pod górę było największym wysiłkiem w moim życiu. Tak mi się wtedy przynajmniej wydawało bo nie wiedziałam jeszcze jak będę się później czuć. Po wejściu do pokoju padłam bez życia na łóżko. Bardzo dziwne uczucie – nic nie boli, nic nie dolega ale nie ma się siły i ochoty na nic. Po prostu spuszczone powietrze. Apatia. Są osoby, które skarżą się na bóle głowy. Mnie chociaż to ominęło. Mariusz mówi nam, że mamy wszystko robić bardzo po woli. Nie przeciążać organizmu.\nPo kilku godzinach spędzonych w hotelu zaczynamy się przyzwyczajać do wysokości. Wychodzimy na popołudniowy spacer. W mieście można zadzwonić do domu i skorzystać z internetu. Ja kupiłam sobie porządną kurtkę goroteksową bo ludzie, których spotkaliśmy w schronisku mówili, że wyżej bardzo wieje. Po powrocie do hotelu wszyscy wzięli gorący prysznic. Mając świadomość, że to mogą być jedne z ostatnich tego rodzaju wygód na wiele dni.\nDzień czwarty. W nocy w pokoju temperatura wynosiła 7 stopni. Źle się spało – mało tlenu. Rano głowa boli. Wstajemy tradycyjnie o 6.15. Pogoda genialna rekompensuje wszystkie niedogodności. Wybieramy się na wycieczkę dookoła Namche Bazar celem poprawienia aklimatyzacji. Różnica poziomów ok. 350m. Podchodziło się bardzo ciężko, zwłaszcza że zrobił się duży upał. W górze na polanie widokowej było widać Mt Everest, Lhotse, Nuptse i wiele okolicznych 6 i 7 tysięczników.\nWidok tak przepiękny, że na wiele lat zostanie w mojej pamięci. Wszyscy byli zachwyceni. Zrobiliśmy mnóstwo zdjęć aby uwiecznić te cuda.\nDoszliśmy do wioski Khumjung 3790mnpm, w której odwiedziliśmy wspaniałą, bardzo kolorową świątynię buddyjską. W wiosce znajduje się szkoła założona przez sir Edmunda Hilarego.\nPo powrocie do Namche mogliśmy się znowu przekonać jak zmienną potrafi być pogoda w Himalajach. O godzinie 14 naszła nad wioskę nieprawdopodobnie niska i czarna chmura. Nie było widać na kilka metrów. Wieczór spędziliśmy w hotelu, grając w skrable, karty lub gadając. W himalajskich hotelach – schroniskach najcieplej jest w jadalniach. Na środku stoi koza, w której pali się drewnem lub plackami jaków. Wszyscy zbierają się wokół i kwitnie życie towarzyskie. Wymienia się nawzajem swoje górskie doświadczenia lub po prostu rozmawia o wszystkim. Ludzie siedzą jak najdłużej bo nikt nie chce wrócić do pokoju, w którym jest zimno.\nDzień piąty. Idziemy do Tengboche 3860mnpm. Droga najpierw prowadzi 200 metrów w dół a potem 600 w górę. Jak zwykle rano piękna pogoda. Upał. Idziemy drogą, którą prowadzi się jaki z zaopatrzeniem do wyższych schronisk i wiosek. Tłumy ludzi. Jesteśmy jakby nie było na najpopularniejszym szlaku himalajskim. Na twarzach turystów uśmiech. Wszyscy szczęśliwi, że znajdują się w tak cudownym miejscu. Jedno co psuje humory to wszędobylski kurz. Na drodze jest sucho i przechodzące jaki wzbijają chmury pyłu. Niektórzy noszą maski na twarzach. Chciałam sobie też zrobić zasłonę z apaszki ale niestety powodowała ona zmniejszony dopływ i tak rozrzedzonego powietrza do płuc i musiałam zrezygnować. Po wyczerpującym podejściu dochodzimy wreszcie do Tengbocze.\nMaleńkiej wioski, w której znajduje się piękny, ogromny klasztor buddyjski oraz jeden z lepszych widoków na Mt Everest. Schronisko o niskim standardzie. Trudno jednak spodziewać się czegoś lepszego na takich wysokościach. I tak wspaniale, że można spać pod dachem i zjeść dobry gorący obiadek. O 15 idziemy na nabożeństwo do klasztoru. Młodzi mnisi nawołują do modlitwy trąbiąc w muszle. Było to bardzo ciekawe przeżycie, mogliśmy oglądać obrzędy religijne tak różne od naszych. I to w samym sercu Himalajów. Najpierw mnisi usiedli na ławach przed ołtarzem, potem zaczęli mamrotać modlitwy a na koniec popijali herbatę, mocno przy tym siorbiąc.\nWieczorem można było podziwiać wspaniałe gwiazdy, które były tak blisko, prawie na wyciągnięcie ręki.\nCzuję się świetnie, choć na takiej wysokości każda czynność jest trudniejsza. Wykańcza mnie codzienne pakowanie plecaka. Dobrze, że mam tragarza bo inaczej nie dałabym rady chodzić po szlakach.\nDzień szósty. Pobudka 4.45. Wychodzimy przed świtem na okoliczną górę aby podziwiać wschód słońca nad Everestem. Bardzo zimno, ale nic nie przeszkadza jak ma się takie wspaniałe przeżycia. Obserwujemy powolne rozjaśnianie się nieba. Za górami wyłania się ciepłe światło słoneczne. Na szczytach ośmiotysięczników musi bardzo wiać bo widać unoszącą się chmurę śniegu, która sprawia wrażenie jakby góra dymiła. Po wspaniałych chwilach dla ducha idziemy na śniadanie. O potem na szlak. Tym razem do Pengboche 3989mnpm. Docieramy do schroniska po ok. 2,5 godzinie. I po przerwie na herbatę idziemy na spacer na okoliczną górę bez nazwy. Zejście jakieś 100m podejście 400. Coraz ciężej się podchodzi ale znowu wspaniałe widoki pozwalają zapomnieć o wszelkich trudach i problemach. Powrotna droga trochę trudna bo jest miejsce, gdzie ok. 100m „zjeżdża” się po piargach. Wracamy bardzo zmęczeni. Przed spaniem bierzemy bardzo oryginalny prysznic. Wchodzi się do drewnianego pomieszczenia na zewnątrz schroniska i czeka aż pani wejdzie po drabinie i naleje ciepłą wodę do zbiornika na dachu. Jak się okazuje każda metoda dobra żeby być czystym.\nDzień siódmy. Idziemy do Dingboche 4350mnpm. Przepiękna droga trawersuje wzgórza wznosząc się to w górę to w dół. Idziemy coraz wolniej. Ja się cieszę bo można podziwiać widoki. Chodzę najwolniej z całej grupy. Nawet dostałam przydomek „kaczchua” – po nepalsku żółwik. Potem zmodyfikowano to na „kasiua”.\nOd dziś wieczora zaczynamy kurację diamoxem, środkiem odwadniającym ułatwiającym aklimatyzację na większych wysokościach. W nocy było „wesoło”. W pokojach 3stopnie na zewnątrz jeszcze zimniej, z ciepłego śpiworka nie chciało się wychodzić, ale po leku odwadniającym trzeba było. I to bardzo często.\nDzień ósmy. Pobudka i śniadanie tradycyjnie. Na zewnątrz ujemna temperatura bo kałuże zamarznięte. Idziemy do Chukhung 4734mnpm. Dobrze się czuje tylko trochę mi dłonie drętwieją. Chodzące „mrówki” po kończynach to normalka od wysokości większych niż 3500mnpm. Pogoda gorsza niż zwykle. Zimno, duży wiatr. Widać tylko najbliższe góry, reszta się pochowała. Po drodze pada śnieg. Zmarznięci dochodzimy do schroniska. A tu niespodzianka – w jadalni bardzo cieplutko. Przyjemnie zregenerować siły w wyższych temperaturach i przy ciepłej pomidorówce. Po odpoczynku wybieramy się na spacer do monumentu ku czci polskich himalaistów, którzy zginęli w tym regionie. Chłopaki wybudowali kopiec z kamieni – tutejszym zwyczajem. A Staszek zapalił znicz, który przywiózł z Polski – naszym zwyczajem. Momentami przecierało się i mogliśmy zobaczyć imponującą ścianę Lhotse i Nuptse.\nWieczorem pogoda się poprawiła, podziwialiśmy gwiazdy a w nocy znowu padał śnieg.\nDzień dziewiąty. W planie wyjście na Chukhung Ri 5500mnpm o 5 rano. Niestety musiałam zrezygnować, gdyż nie czułam się na siłach podejść 800m. Jakoś nie za bardzo się czułam. Kaszel, krótki oddech, nerki pobolewają. Było mi bardzo żal ale niestety wysokość zrobiła swoje i musiałam na jeden dzień zejść niżej. Reszta grupy poszła na szczyt. Bardzo im zazdrościłam, zwłaszcza że pogoda poprawiła się i była wspaniała widoczność. Wróciłam z Szerpą do schroniska w Dingboche. Miałam prawie cały dzień na regenerację sił i spędziłam go w śpiworku. Muszę przyznać, że trochę się załamałam. Do domu daleko, czuję się źle. Właściwie nie wiem co mi jest, sił brakuje a tu trzeba dalej iść od następnego dnia. Z perspektywy czasu stwierdzam, że musiały być to objawy choroby wysokościowej połączonej z przeziębieniem. Po południu dotarła do schroniska reszta grupy. Gdy pokazali mi zdjęcia (z cyfrówek) ze szczytu to stwierdziłam, że bardzo dużo straciłam. Ale cóż nie można mieć wszystkiego.\nDzień dziesiąty. Dingboche – Dzongla. Podejście 600m. Bardzo ciężko mi się szło. Czułam się nadal źle. A tu zamiast wracać do ciepełka pcham się wyżej, w nieznane rejony. Wszyscy uczestnicy trekingu byli wspaniali. Okazywali mi troskę więc poczułam się trochę lepiej. Nie wiem jakim sposobem, ale Mariusz znalazł na szlaku lekarkę z innej polskiej grupy, która szła na Kala Patar. Przeurocza dziewczyna zawróciła kawał drogi żeby mnie obejrzeć. Zbadała i stwierdziła, że nic poważnego mi nie dolega. Mogę iść dalej. To była moja najwyższa wizyta u lekarza. Od tej chwili coś puściło, minęło moje załamanie. Widać bardzo potrzebowałam takiego fachowego wsparcia psychicznego. Renata nie chciała wierzyć, że można nagle dostać takiej poprawy. Trudno wyszłam na histeryczkę ale najważniejsze, że mogłam iść dalej.\nDzongla to specyficzne schronisko. Bardzo wysoko położone 4860mnpm. Wbrew pozorom nie było w nim tak zimno jak w Chukhung. Może to zasługa ścian wyłożonych plackami jaków , które zapewniają dobrą izolację. A może lepszego położenia. Warunki są tam bardzo prymitywne, niemniej jednak pokoje są wygodne, dwuosobowe. W kuchni można zamówić różne potrawy i to całkiem smaczne. Do tej pory nie mogę zrozumieć jak na takiej wysokości można zapewnić tak różnorodne menu. Przecież to wszystko tam trzeba wnieść na plecach. W tym momencie przychodzi mi refleksja – jak ciężkie życie mają nepalczycy w Himalajach. Tragarze noszą nieprawdopodobne ciężary. Nawet małe dzieci. Parząc na to stwierdziłam, że to nieludzkie. Z drugiej jednak strony, gdyby nie to, nie mieliby żadnego zarobku. Bo z czego tam żyć jak nie ma turystów.\nDzień jedenasty. W planie wejście na przełęcz Cho La 5368mnpm. Najdłuższa i najcięższa droga na całym trekkingu. Postanowiono, że ja wyjdę godzinę wcześniej, czyli o 5 rano, gdyż chodzę najwolniej. Renata i Mariusz byli na tyle kochani, że wstali też tak wcześnie, aby mi towarzyszyć. Byłam bardzo wzruszona. Gdzie jak nie w górach można spotkać tak piękne akty przyjaźni.\nRano było bardzo zimno. Ciśnienie ok. 500hPa. Rozrzedzone powietrze powoduje, że trudno się rozgrzać. Gdy słońce wyszło z za gór zrobiło się cieplej. Trudności technicznych na szlaku nie było wielkich, ale wysokość. Krok, oddech, krok, oddech. Przyplątał się wiatr, więc po jakimś czasie czuje się żyletki w gardle. Po dotarciu na lodowiec trzeba było uważać, aby gdzieś nie spaść. Ale przewodnik nepalski czuwał. Szedł na przodzie i wytyczał drogę. Widoki cudne. Niebo granatowe. Najciemniejsze jakie można sobie wyobrazić. Góry na wyciągnięcie ręki. Najtrudniejsze wejście w moim życiu a zarazem najpiękniejsze. Bardziej się docenia, jeśli coś przychodzi z większym trudem. Dla takich chwil warto żyć.\nZejście z przełęczy było długie. Do schroniska w Dragnang 4700mnpm dotarłam po 10 godzinach. 2 godziny po wszystkich.\nDzień dwunasty. Idziemy do Gokyo 4800mnpm. Przechodzimy lodowiec Ngozumpa, który mnie bardzo zadziwił. Zawsze myślałam, że lodowiec to lód i śnieg. A tu chodzi się po kamieniach. Nic nie wskazuje na to, ze pod spodem tyle metrów lodu. Droga jest dobrze wyznaczona strzałkami, z dala od urwisk. W tle, na horyzoncie widać Cho Oyu. Doszliśmy do bardzo pięknego schroniska w Gokyo. Kto chciał mógł iść na Gokyo Ri 5357mnpm, kto nie mógł odpoczywać w schronisku. Ja wybrałam ten drugi wariant. Zjadłam pyszny obiad, wypiłam niezliczona ilość kubków wybornego soku winogronowego. Wzięłam gorący prysznic i czysta i najedzona napawałam się widokami wokół schroniska.\nDzień trzynasty. Od tego momentu wracamy. Zatoczyliśmy pętelkę i czas teraz schodzić w dół. Trasa do Machermo 4400mnpm bardzo przyjemna. Idzie się cudownie. Coraz niżej, coraz łatwiej oddychać.\nDzień czternasty. Wracamy do Namche Bazar. Do zejścia 1000m. Czujemy jakbyśmy wracali do domu. Znamy już schronisko, w którym będziemy nocować. Wiemy, że gospodarze na nas czekają z obiadkiem i gorącym prysznicem.\nDzień piętnasty. Odpoczynek. Spacer w dolinie Thamo. Co za cudowne miejsce. Wszędzie drzewiaste, kwitnące rododendrony. Lasy. A w górze ośnieżone szczyty. Po drodze wstępujemy do gospodarstwa, w którym podają nam ziemniaki w mundurkach i pysznej czosnkowej polewie. Pogoda wspaniała. Słońce, upał.\nDzień szesnasty. Namche Bazar – Lukla. W jeden dzień zrobiliśmy drogę, która pod górę zajęła nam 2 dni. W Lukli rozliczamy się i żegnamy z naszymi tragarzami. Byli nam bardzo pomocni. Na szlaku nie było żadnych nieporozumień.\nDzień siedemnasty. Wychodzimy o 6 rano a o 7 już jesteśmy w samolocie relacji Lukla – Kathmandu i po 30 minutach lądujemy w stolicy. Aby stamtąd wrócić po kilku dniach do Polski.\nPo wielu wspaniałych chwilach spędzonych w Himalajach nadszedł dzień powrotu. Z jednej strony radość, że wróci się do domu. W zdrowiu i w całości. Z drugiej strony żal przed rozstaniem z tak pięknym miejscem i wspaniałymi ludźmi. W czasie 3 tygodni spędzonych w Nepalu miałam możliwość poznać kulturę tego kraju. Spotkałam się z życzliwością bardzo otwartych i uroczych ludzi. Byłam w wielu wspaniałych miejscach. Zobaczyłam również straszną biedę i nędzę ludzką. Co ciekawe ludzie żyjący w tak ciężkich warunkach wcale nie byli smutni i przygnębiani. Wręcz przeciwnie. Uśmiechnięci i śpiewający. Długo będę wspominać ten wyjazd. A może jeszcze kiedyś tam wrócę?\nAutor: Kasia Kaczmarczyk o 00:54


Ladies’ Jazz Festival 2018 - Melody Gardot | StrefaSingla.pl\nLadies’ Jazz Festival 2018 - Melody Gardot\nDodane przez: Alkazar\n2018-07-27, 21:00 - 2018-07-27, 22:00\nLadies' Jazz Festival to jedyny na świecie muzyczny hołd dla dam jazzu, swingu, soul, bossa novy i stylów pośrednich gwarantujących wysoką jakość wykonania, elegancji i wyczucia smaku, odbywający się nieprzerwanie od 2005 roku w Gdyni. Organizatorzy nie ujawnili jeszcze wszystkich atrakcji nadchodzącej edycji, ale to, co już wiemy gwarantuje ogromną przyjemność entuzjastom pięknych kobiecych głosów i muzyki chwytającej za serce.\nPierwszą potwierdzoną gwiazdą planowanego na lato Ladies' Jazz Festival jest Melody Gardot. Jej imię wręcz wymusza najwyższy kunszt wykonawczy i artystka każdym nagraniem i koncertem potwierdza tę prawidłowość. Cały świat zna opowieść o Jej nadwrażliwości na dźwięk, powstałej po wypadku w 2003 roku. To stąd wziął się jej wizerunek: ciemne okulary, nieodłączna laska. W tym poniektórzy upatrują źródła jej geniuszu i perfekcji muzycznej. Bez względu na to skąd bierze się jej talent, jest wielki! A po babci - Polce odziedziczyła niezwykłą umiejętność szpetnego zaklęcia i miłość do polskiej kuchni, dzięki czemu prócz tego, że bogini, to absolutnie nasza i swojska!\nZapraszam wszystkich na koncert wielkiej gwiazdy. Bilety sa w cenie 180,00 i zosatło ich bardzo mało. Dlatego czekam na do niedzieli na wszystkich zainteresowanych byśmy mogli wspólnie wziąć udział w koncercie.\nTransport z Wrocławia zapewniony dla 3 osób


LOJALNI ZYSKUJĄ PODWÓJNIE - Noblebet\nLOJALNI ZYSKUJĄ PODWÓJNIE / Bonusy\nLOJALNI ZYSKUJĄ PODWÓJNIE\nChciałbym zaproponować Ci bonus lojalnościowy. Proste i przejrzyste zasady to jest to na czym mi zależy. Graj regularnie przez tydzień i ciesz się ekstra bonusem w każdą środę.\nŁączna kwota stawek\nŁączna liczba kuponów\nminimum 700 PLN minimum 10 środa (00:00) - wtorek (23:59) 50 PLN\nminimum 350 PLN minimum 5 20 PLN\nPromocja jest ważna od 05.01.2022 (od godziny 00:00) do odwołania.\nNa dany adres IP, komputer (urządzenie), rodzinę, małżeństwo lub osoby pozostające we wspólnym pożyciu, adres zamieszkania, numer telefonu, kartę kredytową/debetową i/lub portfel elektroniczny oraz miejsce komputerów publicznych (np.: uniwersytet, szkoła, biblioteka, kafejka internetowa, zakład pracy itp.) przysługuje w tygodniu tylko jeden bonus lojalnościowy.\nNoblebet zastrzega sobie prawo do anulowania bonusu w przypadku wykrycia próby wyłudzenia promocji przez grupę graczy będących w zmowie, stawiających zakłady przeciwstawne na to samo wydarzenie sportowe.\nBonus 50 PLN otrzymają gracze, którzy w tygodniu (od środy 00:00 do wtorku 23:59) postawią zakłady, za minimalną łączną stawkę 700 PLN brutto oraz postawią co najmniej 10 unikalnych kuponów.\nBonus 20 PLN otrzymają gracze, którzy w tygodniu (od środy 00:00 do wtorku 23:59) postawią zakłady, za minimalną łączną stawkę 350 PLN brutto oraz postawią co najmniej 5 unikalnych kuponów.\nDo promocji kwalifikują się wyłącznie zakłady pojedyncze oraz kombinacyjne.\nW promocji biorą udział tylko środki własne gracza. Zakłady postawione za środki bonusowe nie będą wliczane do promocji.\nDo promocji kwalifikują się tylko te kupony, które zostaną rozliczone do godz. 23:59 w każdy wtorek (ostatni dzień rozliczeniowy).\nDo promocji zaliczane będą wyłącznie zakłady z oferty sportowej, z wyłączeniem zakładów na platformie Sportów Wirtualnych, Gier czy Player Bets.\nGracz może otrzymać maksymalnie 50 PLN bonusu za zakończony tydzień.\nPrzyznany bonus 20 PLN lub 50 PLN będzie do wykorzystania na stronie zakładów bukmacherskich z wyłączeniem Sportów Wirtualnych, Gier czy Player Bets.\nJeśli użytkownik posiada aktywny inny bonus na koncie gracza to bonus lojalnościowy 20 PLN lub 50 PLN zostanie dodany po uprzednim wykorzystaniu lub anulowaniu środków bonusowych będących aktualnie w użyciu.\nW przypadku, gdy Klient zagra kilka takich samych kuponów, do promocji wliczany będzie tylko pierwszy zagrany kupon (tzw. unikalny kupon), zarówno jeśli chodzi o liczbę zakładów jak i sumę stawek.\nBonusy zostaną dodane do kont graczy w każdą środę po zakończonym tygodniu. Środki bonusowe dodane zostaną do godziny 17:00.\nŚrodki bonusowe podlegają 3-krotnemu wymogowi obrotu po kursie minimalnym 1.85.\nŚrodki bonusowe będą aktywne przez 30 dni od momentu dodania do konta gracza.\nW promocji biorą udział zakłady zawarte na stronie Noblebet, wersji mobilnej strony oraz za pomocą aplikacji mobilnej.\nOpcja Cash-Out nie może zostać wykorzystana dla zakładów postawionych za środki bonusowe. Zakłady wypłacone za pomocą opcji Cash-Out nie będą zaliczane do promocji.\nKupony, które w całości zostaną rozliczone po kursie 1.00, czyli nastąpi zwrot środków postawionych na konto, nie wliczają się do promocji.


Eset SS vs KIS 2009 - Na luzie :-) - dobreprogramy - forum\nEset SS vs KIS 2009\npotrzebuję kupić pakiet zabezpieczający na laptopa (Core 2 Duo, 3GB RAM) z Windows Vista Business.\nMój wybór stanął między\nEset Smart Security, a Kaspersky Internet Security 2009 (inaczej wersja 8.0).\nPrzede wszystkim wymagam od pakitu szybkości działania (nie dużego obciążania zaspobów komputera i systemu Vista) no i oczywiście skuteczności.\nBardzo prosiłbym osoby mające styczność (najlepiej z oboma) pakietami o doradzenie. Za wszelkie uzasadnienia dlaczego ten, a nie drugi, będą bardzo wdzieczny.\nIrasB (IrasB) Styczeń 27, 2017, 9:54rano #2\nProponuję Eset - niewielkie zużycie zasobów, wysoka skuteczność i mniej problemów w porównaniu z Kaspersky, tyle że na SBS 2003 i WinXP-nie wiem jak z Vistą…\nATI (Binio21) Styczeń 27, 2017, 9:54rano #3\nZ tych dwóch polecam kaspersky : większa wykrywalność od Noda, nowa werska KISa mniej obciąża kompa i szybciej skanuje, pozatym ładniej wygląda\nsystem (system) Styczeń 27, 2017, 9:54rano #4\nKaspersky - prędkość skanowania w porównaniu do wersji 7 przyspieszona o 75%, czas ładowania systemu krótszy o 20%. Wyższa skuteczność od noda, przebudowany interfejs i praktycznie zerowe obciążenie po dobrej konfiguracji. Polecam - sam mam od kilku dni i chwalę. Nie odczuwam działania. ESS też miałem - ale przpuścił syf.\nDozamet1946 (Nowosolanin1988) Styczeń 27, 2017, 9:54rano #5\nwitam.tez stanowczo polecam KIS !!a bartek46op jak skonfigurowac go?bo narazie jade bez konfiguracji!\nsystem (system) Styczeń 27, 2017, 9:54rano #6\nDaj skanowanie tylko nowych i zmienionych plików. Podczas uruchamiania nie skanuj obiektów, rób lepiej co jakis czas ręczny skan. Poziom skanowania WWW ustaw na szczegółowy, wyłącz blokowanie bannerów. No i było na tyle\nDozamet1946 (Nowosolanin1988) Styczeń 27, 2017, 9:54rano #7\nacha no dzięki zobaczę póżniej czy są efekty !\nsystem (system) Styczeń 27, 2017, 9:54rano #8\nW Pomocy programu sa gdzieniegdzie recepty na zwiększenie wydajności pakietu Warto poczytać.\nslawektor (slawektor) Styczeń 27, 2017, 9:54rano #9\nJak zainstalowałem kacpra 7 na Viście i potem na parę dni jak był problem z kacprem to zainstalowałem eseta i ze złości sam bym się pobił za taki zakup bo przynajmniej na viście -(na XP nie- wszystko ok) kacper według mnie był dużo wolniejszy a eset nie spowalniał strasznie szybki SZOK(co do ochrony nie miałem okazji zobaczyć bo nic nie złapałem) potem zainstalowałem kacpra ( no bo za niego zapłaciłem) i byłem wkur… [-X ale jak zainstalowałem teraz tą Kaspersky Internet Security 2009 to już nie żałuję ,przynajmniej u mnie kacper chodzi szybko na viście bajka autentycznie nie zamienił bym go w tej chwili na ZADNEGO eseta No i w tym nowym nic nie trzeba manipulować przy ustawieniach zapory żeby utorrent szedł normalnie - bo idzie wszystko OK a w 7 trzeba było kombinować\nmichnt (Michnt) Styczeń 27, 2017, 9:54rano #10\nJa posiadam Eseta aktualnie. Ale nadal się zastanawiam nad zmianą na nową wersję Kaspersky 8. Zobaczymy, może jak będę formatował komputer to wtedy wykonam zmianę. Eset ma bardzo dobrą skuteczność, ale Firewall to jest porażka z tego co wiem. Co do Kaspersy to zawsze miałem zwolniony i to znacznie Internet. Skuteczność jest również b. dobra ale nie wiem jak z wydajnością w Kapsersky’m, Eset praktycznie nieodczuwalny dla systemu. A co do skanowania komputera - Eset robi to bardzo szybko ok. 20 min u mnie. Ciekawe jak z tym poradzi sobie Kapsersky 8 (wersja 7 skanowała ok. 45 min.). Jak na razie jakoś mnie nie korci zmiana Eseta na Kaspersky 8, ale jak przetestuję to powiem coś więcej.\nsystem (system) Styczeń 27, 2017, 9:54rano #11\nNowy kaspersky ma funkcję automatycznej kwalifikacji do okreslonych stef programow ktore uruchamiamy poraz pierwszy - ograniczenia: niskiego, sredniego i wysokiego poziomu. Praktycznie zero ingerencji ze strony użytkownika - ten mechanizm ma dużo plusów\ngugu007 (Gugu007) Styczeń 27, 2017, 9:54rano #12\nProponuję kacperka (miałem v7) - aktualnie mam Eset (fakt - mniej obciążą kompa z WXP SP3), ale przepuścił mi parę syfów - co gorsza nie znalazł ich nawet przy skanowaniu po aktualizacji sygnatur. Dopiero od kolesia płyta startowa kacperka v7 ze świeżymi sygnaturami wycięła robale.:mrgreen:\nel_polaco (el polaco) Styczeń 27, 2017, 9:55rano #13\nNajnowszy Kaspersky 2009 - fenomenalny. Wszystko co najlepsze z wersji 7 + poprawione niektóre rzeczy np. o wiele szybsze skanowanie systemu. Nie wiem jak im się udało tak je skrócić. Ogólnie mam Kaspra od wersi 6.0 i widzę postęp w kolejnych wersjach. Zdecydowanie Kasper.\ntubisiontko (Adasbimbajs) Styczeń 27, 2017, 9:55rano #14\nkaspersky 2009 jest fajny i daje czadu.nie jest taki zly eset ss\nsystem (system) Styczeń 27, 2017, 10:02rano #15\nok, dzięki wszystkim za odpowiedzi. Za waszą opinią zdecydowałem się na Kasperskyego.\nPrzeszukałem pobliskie sklepy i te internetowe i ku mojemu zdziwieniu wszędzie same wersje 7.0.\nJedynie na allegro są 2009 ale tylko licencje elektroniczne.\nA wydawało mi się, że Kasper2009 już wszedł do ogólnego obiegu.\nsystem (system) Styczeń 27, 2017, 10:02rano #16\npolecam kaspersky ze względu na większą wykrywalność od Noda i lepszego firewalla ( firewall noda jest badziewny )


PDF włoski Żałobny hetman\nSzkice z XVI wieku - Wacław Sobieski - opis książki: Dnia 12 grudnia 1586 roku zmarł król Stefan Batory. Od tej chwili cała Polska podzieliła się na dwa obozy zaciekle zwalczające siebie nawzajem. Żałobny hetman Szkice z XVI wieku Pobierz za darmo fragment ebooka 0 ocen, 0 opinii Dodaj pierwszą opinię Żałobny Hetman 2016 wydanie 1 .\nPromocje nawet do -35%. Sprawdź! Informacje o Żałobny hetman - 7431663117 w archiwum Allegro.\nSkolimowski. Przewodnik Krytyki PolitycznejPsychopompDookoła świata. Gdzie pojechać i kiedy. Gotowy plan podróży na każdy miesiąc rokuRozdroże myśli w słowach i obrazach. Tom IIIKołysankaW poszukiwaniu granic AmerykiPrawda nadal niewygodnaŻegnam, panie Eks!Zapisy Terroru. Tom 4. Zbrodnie niemieckie w Śródmieściu podczas Powstania Warszawskiego.Adobe Flash CS6/CS6PL Professional. Oficjalny podręcznik


Panie Pilocie dziura w samolocie! Czy leci z nami pilot? A może Pan pilot się śmieje, benzyna się leje. To tylko niektóre dziecięce powiedzonka na ich temat, ale zawód pilota jest jednym z pierwszych na liście Kim zostaniesz jak dorośniesz. Oczywiście pilot musi mieć mundur odpowiednie wyposażenie, które zapewnia mu powagę. Co powiecie na taki strój? Ten kostium to nie tylko przebranie to kompletny zestaw do zabawy. Będziecie zaskoczeni jak chętnie dziecko będzie się przebierać.\nZabawa w odgrywanie ról to również wiele zalet. Dziecko może współpracować z innymi i ćwiczyć komunikację i pracę w grupie. Dzięki przebraniom dziecko wciela się w różne postacie, co pozwala na wymyślanie historii i tym samym trenowanie i rozwijanie wyobraźni.\nmarynarka pilota ze złotymi guzikami, naszyciami i znaczkiem pilota - marynarka wykonana tak, że u góry ma wszyty materiał udający koszulę i krawat, ale jest to jedność, dzięki temu dziecku będzie wygodnie\nczapka na gumce\nster samolotu (lub innego statku)\nkarta pokładowa do sprawdzania czy w samolocie wszystko jest w porządku.\nIdealna propozycja na bale przebierańców, imprezy karnawałowe, urodzinowe przyjęcia czy też po prostu do codziennej zabawy. Zestaw charakteryzuje się wysoką jakością wykonania oraz dbałością o każdy szczegół. Dzięki temu kostium będzie można wykorzystać na niejedną okazję.\nCałość została zapakowana w estetyczny przezroczysty pokrowiec oraz wieszak dzięki czemu po skończonej zabawie w wygodny sposób można go np. powiesić w szafie.\nMarynarkę można prać w temperaturze 30 stopni.\nWymiary kamizelki mierzone na płasko: ok 38 (pod pachami) x 52cm\nZestaw lekarski - Melissa\nLalka bobas Bliźniaki Luke i Lucy\nZestaw do parzenia kawy z ekspresem


Różowe lata 70.: Wstrząs (22)\nRóżowe lata 70.: To tylko moja wina (23)\nRóżowe lata 70.: Piosenka imigranta (24)\nRóżowe lata 70.: Świąteczny dzień (25)\nRóżowe lata 70. (1)\nW szóstej serii przyjaciół z Point Place w Wisconsin czekają ważne wybory. Wchodzą w dorosłość, ale nadal nie brakuje im szalonych pomysłów.\nSimpsonowie 30: Narzeczona z Rosji (6)\nSimpsonowie 30: Matka pracująca (7)\nSimpsonowie 30: Clown Krusty (8)\nSimpsonowie 30: Tatticus Finch (9)\nSimpsonowie 30: Świąteczny sezon (10)\nDeloris chce uratować klasztorną szkołę.\nkomediodramat, Fr./Wlk. Bryt./USA 2008\nMagnum: Detektyw z Hawajów: Krew w wodzie (19)\nJay Hernandez wciela się w postać Thomasa Magnuma w nowej wersji serialu o byłym komandosie amerykańskiej marynarki, który po powrocie z Afganistanu zostaje prywatnym detektywem na Hawajach.\nMagnum: Detektyw z Hawajów (20)\nMagnum: Detektyw z Hawajów: Zemsta jest dla nowicjuszy (1)\nW drugim sezonie serialu Thomas Magnum przyjmie kolejne ekscytujące zlecenia i stawi czoła wyzwaniom z pomocą swoich zaufanych przyjaciół.\nMagnum: Detektyw z Hawajów: Złodziejski honor (2)\nMagnum: Detektyw z Hawajów: Martwy w środku (4)\nScenki z życia 3: Graffiti/Urocza/Biżuteria/Zastrzyki (15)\nScenki z życia 3: Konkurs piękności/Rower/Pluszaki/Suszona wołowina (16)\nScenki z życia 3: Niania/Randki/Siostra/Materac (17)\nScenki z życia 3: Wynajem/Portret/Plagiat/Oszustwo (18)\nScenki z życia 3: Dom/Przeznaczenie/Zapoznanie/Emerytura (19)


Odkrywanie Ameryki w DKF-ie - Elbl±g\nDyskusyjny Klub Filmowy im. Andrzeja Munka zaprasza na pierwsz± czerwcow± projekcjê. W programie film "Umrika" i oczywi¶cie dyskusja po filmie. Spotkanie ju¿ 9 czerwca o godz. 19 na sali kameralnej kina „¦wiatowid”.\n"Umrika" to historia Udaia, mieszkañca ma³ej wioski w Indiach, który wyrusza do Ameryki, zwanej tutaj powszechnie Umrik±, w poszukiwaniu szczê¶cia i pieniêdzy. Wszyscy mieszkañcy wioski czekaj± na jakiekolwiek wiadomo¶ci od Udaia. Najbardziej wyjazd prze¿ywa jego matka, której ataki w¶ciek³o¶ci terroryzuj± ca³± rodzinê. Po pewnym czasie listy faktycznie zaczynaj± przychodziæ - Udai pisze w nich o swoich sukcesach w Stanach Zjednoczonych. Ale jego m³odszy brat, Rama, zaczyna podejrzewaæ mistyfikacjê i postanawia równie¿ opu¶ciæ dom i dowiedzieæ siê, co tak naprawdê dzieje siê z jego bratem. - „Umrika” to ciep³a i pogodna filmowa opowie¶æ, która bawi i wzrusza, ale nie przypomina ckliwych bollywoodzkich musicali, to prawdziwa gratka nie tylko dla fanów hinduskiego kina – zachêca Aleksandra Bielska z kina „¦wiatowid”. - W filmie zagra³ znany z „¯ycia Pi”, Suraj Sharma. Cena biletu na seans w ramach DKF-u wynosi 10 z³otych.


Google nie pozostawiło złudzeń – treść i linki są ...\nWielu klientów, którzy życzą sobie tzw. „wypozycjonowania” ich strony internetowej, jest bardzo zaskoczonych, gdy odpowiadamy pytaniem: chce Pani/Pan blog, portal tematyczny, a może rozbudowane FAQ na stronie? Tak to jednak działa. Nie ma skutecznego pozycjonowania strony www bez inwestowania w jak najlepszą treść na tej stronie oraz zbudowania solidnego zaplecza linków zewnętrznych. Google po raz kolejny to potwierdziło.\nContent, linki i... RankBrain\nGoogle regularnie dokonuje aktualizacji w algorytmach wyszukiwania, jednak od kilku już lat nie przeżyliśmy żadnej rewolucji. Po ostatecznym uporaniu się ze zjawiskiem Black Hat SEO i nastaniu ery Content Marketingu wszyscy już wiedzą, że najważniejsza w pozycjonowaniu jest treść. Za nią podążają linki, ale tylko te wartościowe, pochodzące z mocnych źródeł. Trzeci element, który według Google ma tutaj najwięcej do powiedzenia, to spore zaskoczenie.\nTym elementem jest RankBrain. Co to takiego? Jest to mechanizm sztucznej inteligencji, który odpowiada za zwracanie użytkownikowi wyników wyszukiwania niemal idealnie zgodnych z jego intencjami, w dodatku nawet wtedy, gdy takie zapytanie nigdy wcześniej nie zostało użyte w wyszukiwarce.\nTrochę to skomplikowane, ale idea w gruncie rzeczy jest prosta. Wyszukiwarka ma ambicję czytania w myślach swoich użytkowników, którzy mają coraz większe trudności z precyzyjnym zadawaniem pytań i oczekują, że roboty same się wszystkiego domyślą.\nSztuczna inteligencja melodią przyszłości\nMożna odnieść wrażenie, że Google wspomniało o RankBrain bardziej z marketingowego punktu widzenia niż z powodu realnego wpływu tej technologii na wyniki wyszukiwania. Póki co – i z pewnością jeszcze przez kilka lat się to nie zmieni – największe znaczenie w szeroko pojętym SEO będą mieć content i linki. O treści dużo już napisaliśmy na naszym blogu, dlatego teraz wtrącimy kilka zdań o linkowaniu.\nLinkowanie nazywane jest królową SEO i pewnie nie ma w tym wielkiej przesady. W dzisiejszym wydaniu ma ono jednak zupełnie inne oblicze. Skończyliśmy z budowaniem bezsensownych piramid linków, które obecnie są po prostu szkodliwe. Google pod uwagę bierze niemal wyłącznie linki pochodzące z wartościowych, a najlepiej bardzo mocnych źródeł. Jakich?\nInnych, dobrze wypozycjonowanych i popularnych stron www\nTo nie przypadek, że w tym zestawieniu zabrakło katalogów. Owszem, nadal warto skatalogować stronę, ale zupełnie nie ma potrzeby kupowania linków umieszczanych na stronach stworzonych wyłącznie z myślą o tym, aby grupować linki.\nTakie witryny są dla Google bezwartościowe, co może rzutować także na pogorszenie pozycji stron, do których prowadzą umieszczone w takim serwisie linki.\nWracając więc do kwestii podjętej we wstępie tego wpisu: pozycjonowanie w nowoczesnym wydaniu opiera się wyłącznie na contencie i linkowaniu z wartościowych źródeł. Oba elementy są ze sobą ściśle związane. RankBrain na razie możemy traktować, jako ważną, ale jednak ciekawostkę.


Demokracja czy darwinizm w Warszawie? Wokół zabójstwa Joli Brzeskiej – Warszawskie Stowarzyszenie Lokatorów\nAutorzy: Kolektyw Syrena\nJakąkolwkiek realną dyskusję o charakterze Warszawy ucina masowa prywatyzacja tysięcy kamienic, a także skwerów i ogrodów. Prawo mieszkańców do godnego życia i wpływu na tkankę miejską zastępuje wolna amerykanka. W Warszawie AD 2012 wygrywa silniejszy, bogatszy, ten „kto da więcej”. Tragedię miasta dobitnie odzwierciedla historia śmierci Jolanty Brzeskiej, warszawskiej działaczki społecznej, walczącej przeciwko podwyżkom czynszów.\nProsty komunikat władz zrozumiało wielu kamieniczników, nie tylko „właściciele” Joli. Opowieści o brukaniu godności lokatorów po obu stronach Wisły mrożą krew w żyłach. Praga. Odpowiedź na prośbę o ponowne podłączenie wody: jest za dużo gówna, zarówno ludzkiego, jak i psiego. Jak tylko gówno opuści budynek, wszystkie problemy przestaną istnieć. Bo budynek jest deficytowy, dopóki siedzi w nim gówno. Podpisane: administrator Kris Kozłowski. Śródmieście. Znów podwyżka czynszu. Czy można tak człowieka dwa dni przed świętami wyrzucić? – Ale to nie jest człowiek, odpowiada kamienicznik Anna Ferguson. Reakcja władz wobec dramatu mieszkańców, od Ursusa po Rembertów, jest z reguły taka, jaką słyszała Jola: „To prywatna własność. Sprawa między właścicielem a najemcami”.\nW świetle radykalnej utraty wręcz podstawowych praw do godnego życia w Warszawie, nie można się dziwić, że mieszkańcy biorą sprawy w swoje ręce i domagają się większego wpływu na miasto: przejęcie Prasowego, brygady „Okrzejówki” patrolujące praskie kamienice zagrożone częstymi pożarami, zajmowanie pustostanów dla lokatorów wyrzuconych na bruk, przecinanie łańcuchów na bramach skwerów zamkniętych przez deweloperów, to jedynie pierwsze oznaki, iż Warszawiacy nie godzą się na lekceważenie ich potrzeb. Dramatyczny apel wzniesiony w marcu przez lokatorów – przyjaciół Joli Brzeskiej: „wszystkich nas nie spalicie!”, jest dziś przekuwany w czyn. Nadzwyczaj nerwowa reakcja miasta wobec próby odbicia baru mlecznego nie jest zaskoczeniem: włodarze Warszawy zdali sobie sprawę, że bezpowrotnie kończy się pewna epoka. Wątła wiara w kontrakt społeczny, który od dawna już obowiązywał tylko jedną stronę – obywateli – zostanie ostatecznie pogrzebana wraz z ciałem Joli Brzeskiej, we wtorek na cmentarzu komunalnym w Antoninowie. Praktyka redukowania miasta do roli “spółki z ograniczoną odpowiedzialnością”, a mieszkańców – do “zasobów ludzkich”, jest logiką darwinizmu społecznego, a nie prawdziwej demokracji. Jeśli władze chcą zapobiec coraz bardziej dramatycznym konfliktom wokół prawa do korzystania z miejskiej przestrzeni, nie mają innego wyjścia jak tylko włączyć mieszkanki i mieszkańców miasta do procesu współdecydowania. Kapitał i politycy się zmieniają – my zaś, jakkolwiek “przaśni”, jesteśmy podstawową tkanką miejską. Odzyskamy miasto!


Zaproszenie na szkolenie dla dostawców technologii informacyjnych podmiotów leczniczych – Standard Rachunku Kosztów\nStrona główna » Aktualności » Zaproszenie na szkolenie dla dostawców technologii informacyjnych podmiotów leczniczych – Standard Rachunku Kosztów\nZaproszenie na szkolenie dla dostawców technologii informacyjnych podmiotów leczniczych\nStandard Rachunku Kosztów w podmiotach leczniczych – szkolenie jednodniowe online\nData szkolenia: 15 października 2020 r.\nŁączny czas: 7 godzin + przerwy\nSerdecznie zapraszamy przedstawicieli firm dostarczających technologie informatyczne podmiotom leczniczym zainteresowanych zmianami zachodzącymi w zakresie standardu rachunku kosztów w związku z wejściem w życie z dniem 01.01.2021 roku Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie zaleceń dotyczących standardu rachunku kosztów u świadczeniodawców do udziału w szkoleniu, które obejmie następujące bloki tematyczne:\nEwidencja kosztów rodzajowych (konta księgowe zespołu „4” ).\nWycena procedur medycznych – omówienie wraz z przykładami praktycznymi kalkulacji jednostkowych kosztów normatywnych procedur medycznych według jednej z trzech metod obowiązujących w nowym standardzie rachunku kosztów.\nW celu rejestracji na szkolenie należy wypełnić formularz, a następnie przesłać go w 2 plikach jako .PDF tj. skan z odręcznym podpisem pod zgodą na przetwarzanie danych osobowych oraz jako .WORD – wersja edytowalna (w razie wniesienia pytań dotyczących rozporządzenia) na adres szkolenia@aotm.gov.pl\nPo weryfikacji dokumentów zgłoszeniowych przez pracownika Agencji, każda osoba spełniająca kryteria otrzymuje drogą mailową informacje zwrotną dot. zakwalifikowania się na szkolenie wraz ze wszystkimi szczegółami.\nUdział w szkoleniu jest bezpłatny i ma formę online.


okna stalowe przemysłowe - centrobud\nOkna stalowe przemysłowe -\nSTALOWE OKNA PROFILOWE ZEWNĘTRZNE I BEZ PRZEGRODY TERMICZNEJ\nMnogość układów i możliwości zastosowania.\n- z przegrodą termiczną wykonane z kształtowników stalowych dwukomorowych z przegrodą termiczną o głębokości 60 [mm] (skrzydło 68,5 [mm]);\n- ościeżnica i skrzydło wykonane z najwyższej jakości kształtowników stalowych o grubości ścianki 1,5 do 2 [mm];\n- kształtowniki łączone ze sobą poprzez spawanie, połączenia spawane są szlifowane i polerowane, co zapewnia estetyczny wygląd;\n- skrzydło okienne może być wypełnione szybą zespoloną dwukomorową albo panelem ciepłym wykonanym z podwójnej blachy stalowej oraz izolacji;\n- system pozwala na stosowanie zestawów szybowych grubości od 13 [mm] do 40 [mm] w skrzydłach okien otwieranych oraz od 14 [mm] do 36 [mm] w skrzydłach okien stałych;\n- okucie (rozwierane i uchylno-rozwierane) z ręczną regulacją docisku skrzydła do ościeżnicy, mikrorozszczelnienie oraz klamka;\n- na całym obwodzie skrzydła i ościeżnicy znajdują się uszczelki przymykowe;\n- rama i skrzydło malowane proszkowo, z palety RAL lub RAL MAT STRUKTURA.\n- ościeżnica i skrzydło wykonane z najwyższej jakości kształtowników stalowych, jednokomorowych, bez przegrody termicznej, o grubości ścianki 1,5 do 2 [mm];\n- minimalna powierzchnia obliczeniowa okien stałych to 0,5 m2, maksymalna wysokość okien stałych wynosi 4000 [mm];\n- wypełnienie: szklone w całości szybą jednokomorową lub pojedynczą bezpieczną;\n- montaż w zabudowie indywidualnej lub fasadach.\n- ościeżnica i skrzydło wykonane są z najwyższej jakości kształtowników stalowych, jednokomorowych, bez przegrody termicznej, o grubości ścianki 1,5 do 2 [mm];\n- kształtowniki łączone są ze sobą poprzez spawanie, połączenia spawane są szlifowane i polerowane, co zapewnia estetyczny wygląd;\n- wypełnienie: szklone w całości szybą jednokomorową lub pojedynczą bezpieczną.


Aranżacje pokoju dziennego za pomocą fototapety - dubiel-apartamenty.pl\nAranżacje pokoju dziennego za pomocą fototapety\nFototapety w zdobieniu wnętrz święcą obecnie prawdziwe tryumfy, zaś po latach tradycyjnego malowania i oklejania ścian w pomieszczeniach typowymi papierowymi tapetami w regularne desenie, dziś przyszła kolej na tworzenie ładnych stylizacji.\nPrzez parędziesiąt lat poprzedniej epoki byliśmy skazani na sztampowe kwatery i ich ograniczone Wyposażenie, tak podobne do siebie, iż zdarzało się mylić mieszkania wchodząc do sąsiadki z drugiego piętra. Dziś sklepy nie oferują tylko trzech wariantów wersalek, natomiast zarówno gama mebli, jak też dekoracji czy fragmentów wyposażenia jest tak gigantyczna, iż można dzięki niej tworzyć bezgraniczną ilość aranżacji pomieszczeń.\nNa podstawie danych z: Schüco\nFototapety mają olbrzymią moc oddziaływania na pomieszczenie szczególnie, gdy są wielkie i wypełniają całą powierzchnię ściany. Odpowiednio wybrane oraz umieszczone mogą kreować wrażenie niebytu tej ściany, natomiast w miejsce niej pojawia się otwarta droga do lasu, wielkie okno z czystym nieboskłonem na zewnątrz bądź nowojorska uliczka zapraszająca do wyjścia na zakupy. Aranżacje salonu fototapetą jest to niezwykła paleta możliwości uwydatniania konkretnego stylu, jak wielkie kompozycje z wytartymi dechami a także lawendą do mieszkań rustykalnych, bukiecik konwalii w srebrzystym dzbanku do stylizacji francuskiej bądź angielskiej czy zabawny, nieco futurystyczny kontekst z uczestnictwem kompozycji białych kostek do gry. A może fototapety w kwiaty?\nAranżowanie pomieszczeń - czyli, jakiego typu fototapetę wybrać, aby upiększyć jakieś wnętrze\nNa podstawie danych z: POL-SKONE\nAranżowanie wnętrz nie bywa prostą robotą. Często bywa w ten sposób, że nie posiadamy pomysłu co położyć na ściankę - tapetę? Czy może wymalować, uprzednio nakładając gładź? W naszym własnym artykule polecimy Państwu jeszcze inna opcję jaką są fototapety! Skoncentrujemy się jednakże na ich dwóch motywach, a więc jeziorkach i pochodzącego z Indii Taj Mahal!\nPiękne żółte słoneczniki sprawią, że pomieszczenie ożyje, rozkwitnie letnim nastrojem, a kwiaty magnolii wprawią wszystkich lokatorów w nastrój romantyczny.\nKategorie mebli do hoteli i nie tylko\nHotelowe wyposażenie to temat osobliwy, dlatego każdy właściciel tego typu działalności zmuszony jest osobiście dobrać meble oraz wszelkie akcesoria, mniejsze lub większe, które na celu mają wprowadzić właściwy klimat i sprawić, aby każdy klient mógł czuć się komfortowo.\nZaangażowanie pomieszczeń w nowoczesny sposób\nW dobie ogromnej ilości centrów handlowych, sklepów różnego rodzaju, w tym internetowych, bez problemu możemy zaaranżować swój własny, wymarzony dom, czy też mieszkanie. Praktycznie już niezależnie od środków finansowych możemy wybrać to, co chcemy. Rzecz jasna mając mniej funduszy nie postawimy na znane i rozpoznawane marki, ale szyk i klasa mogą być utrzymane.\nAranżacja wnętrz to praca faktycznie ogromnej liczby osób\nNapisał: MM Collection\nNa podstawie danych z: MM Collection\nAranżowanie pomieszczeń może być doskonałym zajęciem tym bardziej, iż w teraźniejszym czasie na rynku jest możliwość odnaleźć rzeczywiście dużo cudownych przedmiotów, które sa w stanie nam to zdecydowanie naprawdę ułatwić.\nW jaki szybki i niedrogi wariant można by powiększyć swe lokum zakupując fototapety wizualnie powiększające?\nNapisał: Franklin Park Library\nJeżeli Twe lokum jest małe, a chcesz, żeby wyglądało na większe, nie powinnaś od razu go sprzedawać oraz nabywać odmienne. Z tym jest bez końca dużo zamieszania oraz kompletne przedsięwzięcie zabiera dużo czasu, funduszy i żadnemu człowiekowi niepotrzebnych nerwów.\nCopyright © 2011-2019 dubiel-apartamenty.pl