kamienice łódźsprzedam kamienicę łódźoferta sprzedaży kamienicyinwestycja kamienicasprzedaż kamienicy\nStokrotka - lokal wynajęty na 10 lat Warszawa ogromne osiedl...\nNa sprzedaż lokal usługowy wynajęty sieciowemu najemcy Stokrotka. Umowa na 10 lat bez ekonomicznej opcji wypowiedzenia umowy. Ogromne osiedle miesz...\nstokrotkalokal z najemcąbiedronkacarrefourżabkawarszawa wynajęta nieruchomośćsprzedam stokrotkę\n4 700 000 zł 342 m²\n1 800 000 zł 9 180 m²\nNa sprzedaż gotowa inwestycja ,działka o całkowitej powierzchni 5430m2 , gotowa inwestycja,z wszystkimi uzgodnieniami oraz pozwoleniem na budowę o...\ndziałka inwestycyjnasprzedam działkę inwestycyjnąhalapark handlowymarketwarsztatmagazyn\nNieruchomość k. Gliwic ziemia + zabudowania warta uwagi 11 h...\ndeweloperskie : świętokrzyskie\nInwestycja warta uwagi leżąca wśród bogatej zieleni w cichej okolicy 3 km od zjazdu z autostrady A4 , niedaleko od Strzelec Opolskich /Gliwice/Kraków....\n12 000 000 zł 110 000 m²\nTeren o pow. ok. 6 ha sąsiadujący z dużym osiedlem mieszkaniowym, szpitalem, nowo wybudowanym obiektem handlowym i blokami mieszkalnymi. Brak m.p.z.p....\nsprzedam teren inwestycyjnyteren pod inwestycjęteren komercyjnydziałka komercyjnadziałka inwestycyjna\n17 700 000 zł 60 000 m²\n14% w 2 lata. Wypłaty co kwartał. Pożyczka zabezpieczona wek...\nJest to całkowicie bezobsługowa inwestycja, przypominająca lokatę w banku. Polega na udzieleniu pożyczki spółce odpowiadającej za zapewnienie banku zi...\ndochód pasywnypożyczkalokatawysoka rentownośćnieruchomościwysoki zyskdeweloper


Spotkania sponsorowane Wojkowice ᐅ Sprawdź | PiB\nChcesz systematycznie spotykać się z atrakcyjną i kuszącą laską, ale nie w głowie Ci ślub i zakładanie rodziny? Liczysz na się prawdziwy związek, ale bez żadnych zobowiązań, obietnic i fochów? Lepiej nie mogłeś trafić! Goldbikiniclub umożliwi Ci wejście do świata rozrywki i rozkoszy, którego nie będziesz chciał opuścić. To istny raj dla bogatych mężczyzn i atrakcyjnych kobiet, którzy nie boją się spełniać. Spotkania sponsorowane to doskonały sposób na związek bez zobowiązań, dzięki któremu możesz czerpać z życia oraz spełniać wszystkie swoje erotyczne marzenia. Żyj tak, jak chcesz. Takiej okazji nie możesz zmarnować! Gwarantujemy, że ten charakter sponsoringu dostarczy Ci ogromnej dawki rozkoszy i przyprawi Cię o seksualny zawrót głowy.\nCiuchy i dodatki od Gucci'ego czy Chanel, jadanie w ekskluzywnych restauracjach, droga biżuteria, wakacje na Bali czy Borneo - każdy chce takich luksusów, ale nie każdy może sobie na nie pozwolić. Właśnie naprzeciw takim pragnieniom wychodzą spotkania sponsorowane, które dla wielu kobiet są sposobem na luksusowe życie. Tak naprawdę wszystko to, a nawet więcej, jest bliżej niż myślisz, tylko musisz właściwie się postarać, żeby móc korzystać z takiego życia. Poznaj korzyści, jakie niesie ze sobą układ sponsorowany. Daj swojemu Sponsorowi coś więcej niż głęboki i krótką sukienkę, a na pewno spełni wszystkie Twoje zachcianki i będzie traktować Cię jak księżniczkę.\nDaj sobie szansę na znalezienie dziewczyny, która okaże się ucieleśnieniem wszystkich Twoich najskrytszych erotycznych marzeń, o których do tej tylko skrycie marzyłeś. Dziewczyny uwielbiają, kiedy facet jest pewny siebie i wie, czego chce od losu. Weź sprawy w swoje ręce i daj sobie szansę na zrealizowanie się w każdym aspekcie swojego życia. Załóż bezpłatne konto na Goldbikiniclub, zamieść swoje ogłoszenie i przekonaj się sam, ile kobiet zamieszczających ogłoszenia towarzyskie w Wojkowicach z chęcią spędzi z Tobą swój czas. Już dziś dołącz do grona facetów, którzy już nigdy nie będą narzekać na brak adrenaliny i atrakcyjnych dziewczyn w swoim życiu.\nKażdy, kto mieszka w Wojkowicach doskonale wie, że życie tam jest kosztowne. Kobieta pracująca jedynie na etacie nie mogłaby pozwolić sobie na używanie wszystkich atrakcji tego miasta. Chcąc zapewnić sobie komfortowe życie na jak najwyższym poziomie, decyduje się więc na spotkania sponsorowane z mężczyzną, który będzie ją rozpieszczał i sprawiał, że będzie mogła pozwolić sobie na luksusowe życie, czyli takie, którego pragnie najbardziej.\nFaceta sponsora szukają przeważnie młode kobiety, które doskonale wiedzą, jakie są ich pragnienia i nie boją się tych potrzeb urzeczywistniać. Są one także odważne, otwarte na poznawanie ciekawych ludzi i nowe doświadczenia, przede wszystkim te erotyczne. Dziewczyna, która decyduje się na zamieszczenie w sieci anonsów typu "poznam sponsora" uwielbia, kiedy się ją rozpieszcza i traktuje jak prawdziwą księżniczkę. Zapamiętaj, wbrew pozorom, sponsorowane kobiety nie zainteresuje się każdym mężczyzną, który tylko pojawi się na horyzoncie. Chcąc zainteresować sobą kobietę, musisz być zadbany, dobrze się prezentować i jasno określić, co możesz jej zaoferować.\nOprócz konkretnych wymagań Utrzymanka doskonale wie, że w życiu nigdy nie ma nic za darmo, dlatego możesz być spokojny, że taka kobieta spełni wszystkie Twoje marzenia, o ile w odpowiedni sposób ją do tego zachęcisz. Zdaje sobie sprawę, że każde spotkanie sponsorowane to wyłącznie realizacja usługi w zamian za pieniądze. W rzeczywistości charakter spotkania sponsorowanego zależy tylko od Was, ponieważ to Wy ustalacie między sobą wszystkie zasady. Tak samo to od Was zależy, czy Wasza relacja będzie polegać na regularnych spotkaniach, seksie, czy zamieni się w stałe uczucie.\nRejestracja w serwisie Goldbikiniclub jest bardzo prosta i zajmuje tylko kilka minut. Te kilka minut dzielą Cię od życia w świecie pełnym przyjemności i rozkoszy. Co należy zrobić, żeby znaleźć się w tym raju?\nNie jesteś z Wojkowic? Tutaj też mamy ogłoszenia:


Wangowie kontra świat - ebook - Jade Chang - Virtualo.pl\nWangowie kontra świat - ebook\nNiezwykle zabawny debiut powieściowy o zamożnej, acz rozbitej rodzinie chińskich emigrantów, którzy mieli wszystko, ale pewnego dnia stracili majątek do ostatniego centa, oraz o podróży przez Amerykę, która ich połączyła. Charles Wang jest wściekły na Amerykę. Krzykliwy i sympatyczny biznesmen zbudował imperium kosmetyczne, ale kryzys finansowy doprowadził go do ruiny. Teraz Charles pragnie tylko umieścić dzieci w bezpiecznym miejscu, a samemu pojechać do Chin, by odzyskać ziemię przodków – i własną dumę. Charles zabiera Andrew, aspirującego do zostania stand–upowcem, i opętaną modą Grace ze szkół, na które go dłużej nie stać. Razem z Barbrą, swą kolejną żoną, wyruszają w podróż z zajętego przez bank domu w Bel–Air na drugi koniec kraju do stanu Nowy Jork, gdzie przed światem kryje się jego najstarsza córka Saina, okryta niesławą piękna plastyczka. Wziąwszy jednak pod uwagę uwiedzenie syna przez kusicielkę w Nowym Orleanie, gotowość do ucieczki żony zwabionej pościelą najlepszej jakości i spektakularną katastrofę w Karolinie Północnej, Charles przypuszczalnie będzie musiał wybrać pomiędzy starym a nowym światem, pomiędzy utrzymaniem rodziny a spełnieniem swojego marzenia o nowym początku w Chinach.


Przyszła ambasador USA w RP a PiS - blog Hanny Shen\nW komisji spraw zagranicznych Senatu USA odbyło się przesłuchanie nominowanej na stanowisko ambasador Stanów Zjednoczonych w Polsce Georgetty Mosbacher (wysłuchać tego można TUTAJ) . Pokazało ono niestety, że amerykańskie elity nie bardzo rozumieją politykę jaką prowadzi PiS, a to znaczy że nasza dyplomacja i wizyty naszych polityków w USA to po prostu klęska.\nPani Mosbacher stwierdziła w czasie przesłuchania, że Polska nie chce przyjmować uchodźców i zapowiedziała, że będzie “pracować z polskim rządem nad tą sytuacją, by wzięli na siebie sprawiedliwą część”. Oznacza to, że do kręgów politycznych w USA zupełnie nie przebija się argumentacja dlaczego Polacy nie chcą u siebie fali imigrantów i że nie ma żadnej wiedzy jak w przeszłości, gdy byliśmy znacznie ubożsi (i to trzeba podkreślać) przyjęliśmy ok. 90 tys Czeczenów i jak teraz otwarliśmy się na Ukraińców.\nPrzyszła Pani ambasador była też zaniepokojona antysemityzmem w Europie Wschodniej i “ustawą dot. Holokaustu” i zadeklarowała, że będzie “pracować nad tym, by takie rzeczy nie trafiały do prawodawstwa”. Nie oceniając ustawy o IPN, stanowisko Mosbacher pokazuje, że polska dyplomacja i nasi politycy wizytujący USA nie potrafią dotrzeć do polityków i wpływowych osób w USA (p. Mosbacher nie została nominowana na ambasadora wczoraj) z jasnym przekazem co legło u podstaw stworzenia takiej ustawy – działania mające uczynić Polaków współwinnymi Holokaustu min. dlatego w debacie publicznej wprowadza się takie określenie jak „polskie obozy śmierci”.\nW trakcie przesłuchania w amerykańskiej komisji zasygnalizowano kilka razy, że są obawy co do tego, co dzieje się w Polsce w kwestiach sądowniczej, wolności wypowiedzi i rządów prawa. I znów to znaczy, że nikt administracji Trumpa, i kręgom politycznym w USA nie wyjaśnił, o co chodzi w zmianach jakie dokonywane są w Polsce. Ale pewnie trudno się dziwić. Skoro są pieniążki na zakup jachtu od Francuzów i rejs, no to może nie być, na przykład, na porządne konferencje organizowane w Waszyngtonie wspólnie z amerykańskimi think tankami. Obecna ekipa rządząca w Polsce, a zwłaszcza MSZ nie jest w stanie dotrzeć z odpowiednią narracją do elit politycznych w Stanach. Nowa ambasador to szansa, żeby to zmienić. Tylko obawiam się, że nie ma kim.\nAle są dobre wiadomości. Widać, że Amerykanie bardzo docieniają, fakt że, i to podkreślała Mosbacher, Polska jest “jednym z liderów w Pakcie Północnoatlantyckim i w przeciwieństwie do wielu państw członkowskich Sojuszu, przeznacza na cele obronne 2 proc. PKB. Zamierza zresztą jeszcze zwiększyć te nakłady i planuje przeznaczyć ponad 40 mld USD na modernizację swych sił zbrojnych”.\nPrzyszła Pani ambasador nazwała Polskę ważnym militarnym liderem w Unii Europjskiej i w NATO.\nWidać, że Amerykanie szczególnie doceniają działania wcześniej prowadzone przez ministra Macierewicza. Tylko, że jest to polityk, który w PiS jest w odstawce, a bryluje poseł Suski ze swoimi wyjazdami do Chin min. na zlot komunistycznej międzynarodówki. I to jest zła wiadomość.\nMosbacher mówiła też o “fenomenalnym sukcesie gospodarczym” Polski, kraju, “który od 1990 r. potroił wartość PKB na głowę mieszkańca”. I dodała, że nasz kraj “gwarantując wolność swoim obywatelom, dbając o bezpieczeństwo militarne swoje i swoich sojuszników i gwarantując wzrost gospodarczy i szansę dla wszystkich, będzie najbardziej skutecznym sojusznikiem USA w regionie”.\nWarto podkreślić tę “szansę dla wszystkich” czyli przede wszystkim dla obywateli RP. Trudno o taką szansę nakładając nowe “daniny”, wprowadzając więcej kontroli i stawiając na tanią siłę roboczą z Filipin i Wietnamu a nie na powrót Polonii.\nTags: Georgetta Mosbacher, Polska-USA


Wreszcie ryby mają głos. Okrągły Stół dla Biznesu WWF Polska - Fish Forward (WWF) Wreszcie ryby mają głos. Okrągły Stół dla Biznesu WWF Polska - Fish Forward (WWF)\nŚwiatowe zasoby mórz i oceanów kurczą się w zastraszającym tempie. Obecnie już ponad 90% zbadanych stad ryb na świecie jest przełowionych lub poławianych na najwyższym możliwym poziomie1. Jeśli nie nastąpi globalna zmiana, zarówno na poziomie dostępnej oferty ryb ze zrównoważonych źródeł jak i decyzji zakupowych każdego z nas, za 40 lat może zabraknąć ryb w morzach, oceanach, a co za tym idzie, na naszych talerzach.\nW ramach projektu, 10 stycznia 2019 roku Fundacja WWF Polska zorganizowała Okrągły Stół dla Biznesu pod hasłem „Zrównoważone rybołówstwo, produkcja, sprzedaż i konsumpcja ryb i owoców morza dla dobra ludzi, oceanów i klimatu”. Wraz z zaproszonymi przedstawicielami biznesu rybnego dyskutowano o procesach transformacji sektora rybnego, koniecznych dla bezpieczeństwa ekosystemów morskich i bezpiecznej przyszłości biznesu.


Kosmetyki Atiny: Rozpoczynam kurację z RevitaLash® Advanced Eyelash Conditioner\nalicjamagdalena 30 sierpnia 2014 11:58\nAtina 30 sierpnia 2014 14:50\npirelka 30 sierpnia 2014 12:00\nPowodzenia, czekam zatem na efekty :D\nAtina 30 sierpnia 2014 14:51\nKoloretti 30 sierpnia 2014 12:03\nRevitalash akurat nie, ale miałam AA Long Lashes po którym nie widziałam żadnej różnicy, serum Eveline oraz jedną której nazwa kompletnie wyleciała mi teraz z głowy, a kosztuje też w granicach 100zł. Jedynie po Eveline widziałam jako taki efekt, ale też nic nadzywczajnego.\nAtina 30 sierpnia 2014 14:54\nja miałam Quickmax, o którym już pisałam na blogu i Belcils, który szału nie robił, więc nie doczekał się notki.\nCena z kosmosu :D Jestem ciekawa efektów!\ncena zawsze mogła być wyższa ;d\nswiaturody 30 sierpnia 2014 12:46\nPowodzenia! Jak ja bym chciała zacząc tą kuracje... ;c\nAtina 30 sierpnia 2014 14:55\n*Nataleczka* 30 sierpnia 2014 14:43\nJa obecnie testuję firmy KLAPP i też tyle kosztuje.\nAtina 30 sierpnia 2014 14:56\npierwszy raz słyszę o tej firmie;/ no ale najważniejsze są efekty;)\nYuki. 30 sierpnia 2014 14:46\nPowodzenia :D Mam nadzieję, że odżywka pomoże!\nakurat w październiku czeka mnie ważna impreza, wiec fajnie byłoby mieć dłuuugie rzęsy;)\nRebellious lady 30 sierpnia 2014 21:10\nWera 30 sierpnia 2014 21:45\nJoanneD 30 sierpnia 2014 22:41\nNie miałam jeszcze okazji używać, więc bardzo jestem ciekawa Twoich rezultatów ;)\nMagdalena Nailinspirelove 31 sierpnia 2014 11:10


Primecooler PC-NB3 AL | Producenci \_ Primecooler Komputery i laptopy \_ Chłodzenie chipsetu\nRadiator przeznaczony do bezgłośnego i wydajnego chłodzenia chipsetów płyt głównych. Istnieje możliwość zamontowania dodatkowego, cichego wentylatora 40 mm (w komplecie), który zagwarantuje stabilną pracę nawet przy ekstremalnych ustawieniach.\nKod produktu: 000000000170\nPRIMECOOLER to jak dotąd nieznana na polskim rynku firma zajmująca się produkcją profesjonalnych podzespołów chłodzących. W ofercie dostępne są wentylatory, radiatory dla procesora, regulatory obrotów. Każdy produkt w procesie projektowania przechodzi dokładne testy, aby swoją wydajnością i funkcjonalnością zadowolić najbardziej zaawansowanych, wymagających użytkowników. Rozstaw otworów pomiędzy początkiem a końcem podstawy radiatora wynosi od 50 do 65 mm\nPrimecooler PC-NB 3 nie wymaga wentylatora, nie potrzebuje zasilania,\nnie wytwarza wibracji, ani też niepotrzebnego hałasu.\n- Mocowanie: kołki lub sprężyna (kompatybilna z zaczepami stosowanymi w niektórych płytach)\n- Primecooler PC-NB 3 AL jest kompatybilny z wszystkimi chipsetami.\n- Idealny do chłodzenia chipsetu oraz kart graficznych.\nWymiary (radiatora bez wentylatora): 54 x 54 x 27\nIlość obrotów: 3000 obr./min +-10%\nZasilanie: 12 V DC, 0,04A\nradiator Primecooler PC-NB3 AL\n1 tubka pasty termoprzewodzącej Stars\ndodatkowy wentylator 40x40x20 mm


Lecznicza moc natury według Hildegardy z Bingen (oprawa broszurowa, 2021) - Elżbieta Ruman - Książka - Bonito\nDla dzieci – 27614\nKalendarze – 1881\nPozostałe – 19974\nZabawki – 63712\nArtykuły papiernicze i biurowe – 41302\nElektroniczna – 1988\nJazz – 2235\nPop – 8264\nReligijna – 210\nRock – 6337\nAplikację zainstalowało już 130 163 osób!\nKsięgarnia » Książki » Poradniki » Zdrowie i uroda » Lecznicza moc natury według Hildegardy z Bingen\nKod paskowy (EAN): 9788381274944\nLecznicza moc natury według Hildegardy z Bingen – opis wydawcy\nNie ma chorób nieuleczalnych. To odważne stwierdzenie belgijskiego lekarza, dr. Luisa van Heckena, praktykującego od ponad dwudziestu lat wyłącznie w oparciu o zalecenia św. Hildegardy z Bingen, zmieniło życie autorki książki i tysięcy osób sięgających po leczniczą moc natury.\nTo pierwsza książka z cyklu Akademia Hildegardy z Bingen, przybliżająca tak cenne podstawy wiedzy, jak i konkretne terapie i przepisy. Pachnącym zakończeniem publikacji są przepisy hildegardowej kuchni, pozwalające wcielić w codzienność odżywianie, które leczy, odmładza i daje radość życia.\nElżbieta Ruman - pozostałe pozycje w naszej księgarni:\nLecznicza moc natury według Hildegardy z Bingen, wydanie 2\nElżbieta Ruman, 27,93 zł\nLecznicza moc natury według Hildegardy z Bingen. Rośliny i ich działan...\nElżbieta Ruman, 24,43 zł\nElżbieta Sieradzińska, 34,93 zł\nWidziałam cuda. Prawdziwe historie uzdrowień z ostatnich lat\nElżbieta Ruman, 20,93 zł\nKlienci, którzy kupili Lecznicza moc natury według Hildegardy z Bingen, wybrali również:\nCuda świętego Józefa. Świadectwa i akty zawierzenia. Część 2\npraca zbiorowa, 18,83 zł\nMarcin Zieliński, 24,35 zł\npraca zbiorowa, 4,20 zł\nLuisa Piccarreta, 24,22 zł\nśw. Alfons Maria de Liguori, 16,80 zł\nEllen Heidbohmer, 22,05 zł\nFulton J. Sheen, 15,92 zł\nAlfons Maria Liguori, 16,07 zł\nWiktor Szponar, 24,43 zł\nOjciec Pio, 23,03 zł\nBłogosławiona siostra Elżbieta Czacka. Niewidoma Matka Niewidomych\nSzczęśliwi, którzy odkrywają piękno. Katechizm dla klasy 6 szkoły pods...\nKrzysztof Mielnicki, Elżbieta Kondrak, 15,30 zł\nPokonywanie samego siebie ze św. Ignacym. Audiobook\nSeweryn Wąsik SJ, 18,83 zł\nCyprian z Kartaginy, 7,95 zł


shitt - Lubię być pod wpływem alkoholu. Mogę robić wszystko co mi się żywnie podoba mogę szaleć i odpierdalać w najlepsze m\n- pokaż. - polecił wyjmując mi z rąk stary album, kiedy właśnie układałam go, wraz z pozostałymi w szafce. wstałam z podłogi, a kiedy otwierał pierwszą stronę umiejscowiłam się na łóżku tuż za Nim, opierając bez słowa policzek o Jego szerokie plecy. - kto to? - zagadnął, jakby nieobecny, wskazując na jedną z pożółkłych fotografii. zadawał kolejne pytania, a ja automatycznie odpowiadałam, wplatając pomiędzy imiona i korzenie rodzinne, krótkie historie. w końcu przerwał tą rutynę. - chciałbym mieć coś takiego. jakąś pamiątkę, po babci, dziadku, i innych. - nie odpowiadałam czując jak bierze głęboki oddech, co było oznaką, iż nie skończył. - um, kicia, obiecaj mi, że za kilkanaście lat to ze swoim dzieciakiem będę tak siedział, omawiał zdjęcia, a gdy wskaże na Twoje pytając, co to za piękność, zaśmieję się, mówiąc, że jego mama. moja żon\nco ty głupia myślałaś ? że ktoś zapuka do twoich drzwi przed północą ? że przyjdzie on, że przeprosi za wszystko, że przed tobą klęknie ? że ludzie nagle sobie o tobie przypomną i że ten dzień będzie inny, niż wszystkie ? że będzie lepszy, bo jest ostatni ? czas zejść na ziemię.\nrozpierdoliliśmy system tą miłością, kocie. < 3\nChoć kochałaś to wkurwiało Cię już jego zachowanie. Ciągle miałaś nadzieje, że jeszcze się coś zmieni on nigdy nie potrafił Twoich starań docenić Teraz ciężko przeprasza, prosi o drugą szansę, przemyśl, nie bądź naiwna, przecież to zwykły frajer.\nshitt dodano: 27 grudnia 2011\nnie udało jej się uciec. -ej! nie! nie możesz. krzyknęła czując jak chwyta ją w talii. -a właśnie że mogę, księżniczko. szepnął do ucha i porwał na ręce. ona oplatając swoje dłonie wokół jego szyi machała nogami. niósł ją tak przez pół miasta. biegł dość szybko. wiatr rozwiewał jej czarne loki a wchodzące słońce nadawało jeszcze większej magii jego oczom, w których stale zatapiała wzrok. -no nie wyrywaj się tak, zaraz będziemy na miejscu. mówił ze śmiechem. po chwili dotarli na małą łąkę. zieloną, obsypaną kwiatami i budzącą się do wiosennego życia. położył ją delikatnie wśród malutkich fiołków i zaczął całować. nic nie miało dla nich znaczenia. widzieli tylko siebie. nic poza tym\nSiedziała na jego łóżku, patrzyła, jak się przebiera. Lubiła jego umięśnione plecy i szerokie ramiona. Spojrzał na nią i zaśmiał się na widok jej zagryzionych warg. 'Mała, nie napalaj się tak.' Mruknął i rzucił w nią koszulką. 'Chodź tu.' Warknęła cicho i uniosła brew. Nie zrobił żadnego kroku, tylko patrzył z szelmowskim uśmiechem. 'Nie, to nie.' Powiedziała i położyła się na brzuchu. Po krótkiej chwili poczuła jego dłonie na plecach. Wtuliła się w niego. 'Wiesz co?' Szepnęła. 'Odnalazłeś mnie. Albo raczej...ja odnalazłam się w Tobie.' Powiedziała, chowając twarz w jego szyi. Pocałował ją. Delikatnie, z uczuciem, które przepływało między uderzeniami ich serc. Wbił tępy wzrok w sufit. Czuł, jak spokojnie przy nim oddycha. Nie chciał jej nigdy skrzywdzić. Za bardzo ją kochał. Ale stało się. Poczucie winy rozpierdalało mu płuca. Będzie musiał w końcu odejść. Zostawić ją z milionem pytań na ustach i z zaszklonymi źrenicami.\nOn- to koniec . Poszła nad Wisłe. płakała,krzyczała,piła, przeklinała. nie wyobrażała sobie bez Niego życia. On był jej życiem. dla niego codziennie wstawała z uśmiechem na twarzy z myślą, że żyje dla Niego. Nie wytrzymała tępa. gdy usłyszała dźwięk sygnału wiadomości rzuciła telefon do rzeki. nie miała dla kogo żyć. Wstała. podbiegła do brzegu. zacisnęła pięści, zatkała nos i rzuciła się do wody. ostatnia łza stoczyła się jej po policzku. Następnego dnia policja znalazła ciało dziewczyny. Zgon nastąpił około godziny 2. Były chłopak przyszedł do rodziców i powiedział: przepraszam. to mój brat pisał do swojej dziewczyny, że to koniec. Nie ja. Ja ją kocham. Wybuchł płaczem\nByłam z psem na spacerze. Całą drogę myślałam o Tobie, w głowie miałam setki pytań jednym z nich było 'napisać czy nie napisać?' . Nagle mój mózg się wyłączył. To było w tym samym momencie, w którym zauważyłam Ciebie... i ją. Obściskiwaliście się i namiętnie całowaliście, a na domiar tego, to było pod naszym drzewem. Moje serce rozpadło się na miliardy kawałków.\n17 18 ... 47 Następna


Jeszcze większe wsparcie w ramach Auto Assistance w LINK4 - wGospodarce.pl\nLink4 / autor: AdobeStock_69082474.jpeg\nOpublikowano: 25 marca 2022, 10:10\nLiczba aut w Polsce przekroczyła już 24 miliony, co daje nam 5. miejsce w Unii Europejskiej. Trudno więc się dziwić, że konkurencja na rynku ubezpieczeniowym jest coraz większa. Rzecz jednak w tym, iż oferta ofercie nierówna. Wybierając ubezpieczyciela, warto wziąć pod uwagę proponowane ceny polis, ich zakres, ale też reputację danego towarzystwa, czy pochodzenie jego kapitału. Na polskim rynku taką wyróżniającą się firmą jest z pewnością LINK4. Zaufanie klientów i partnerów biznesowych, a także eksperckie opinie na temat działalności LINK4 znalazły odzwierciedlenie m.in. w wielu prestiżowych wyróżnieniach i nagrodach. Najnowszym sukcesem jest odznaczenie LINK4 TU SA Top Marką Lauru Klienta 2022 w segmencie ubezpieczeń komunikacyjnych direct oraz przyznanie złotego Lauru Klienta w segmencie jakości obsługi klientów indywidualnych. LINK4 nie zamierza jednak zadowolić się tymi sukcesami i wciąż uatrakcyjnia swoją ofertę. W marcu tego roku towarzystwo wprowadziło kolejne udogodnienia w OWU Auto Assistance dla klienta indywidualnego. Wszystko z myślą o klientach.\nDalsze holowanie i auto zastępcze na dłużej\nNowe Assistance w praktyce\nO tym, jak pomocne jest Auto Assistance, mówi klient LINK4, pan Rafał (37 l.) z Sulechowa:\nKlientem LINK4 jestem od niedawna. Ostatnio koleżanka z pracy poleciła mi ich OC z Programem Pomocy. Ze względu na to, że naprawdę dużo jeżdżę, pomyślałem też o dodatkowym ubezpieczeniu. Szczególnie zależało mi na możliwości jak najdłuższego korzystania z auta zastępczego w razie unieruchomienia samochodu. Od kilku lat pracuję w Gorzowie, prawie 100 km od Sulechowa, a moje godziny pracy nie są stałe, więc auto jest dla mnie jedynym sensownym środkiem transportu. Dokupiłem więc Auto Assistance Plus. W zeszłym tygodniu, kiedy wracałem z pracy, nieco za Gorzowem, doszło do zderzenia z innym autem. Na szczęście nikomu nic się nie stało, ale niestety mój samochód nie nadawał się do dalszej jazdy. Zepchnąłem auto na pobocze, wezwałem policję i zadzwoniłem do LINK4. Mając Auto Assistance Plus, mogłem liczyć na odholowanie uziemionego samochodu do wskazanego przeze mnie warsztatu. W pakiecie ubezpieczenia miałem też możliwość skorzystania z samochodu zastępczego aż na pięć dni! Co za ulga! Dzięki temu spokojnie dojeżdżałem do pracy w czasie, gdy moje auto było naprawiane w warsztacie. To bardzo praktyczne rozwiązanie. Koleżanka miała rację – na LINK4 faktycznie można polegać.\nCo zyskujemy z Auto Assistance?\nAuto Assistance to popularny, podstawowy wariant tego ubezpieczenia, który obejmuje pomoc techniczną w wyniku awarii, wypadku, uszkodzenia, kradzieży i wandalizmu:\n– holowanie do wskazanego przez Ciebie miejsca (do 500 km);\nAuto Assistance Plus (wybrany przez pana Rafała) oraz Auto Assistance Komfort.\nNa stronie www.link4.pl dostępny jest kalkulator, który intuicyjnie prowadzi użytkownika przez poszczególne warianty ubezpieczenia i w 60 sekund wyliczy całkowity koszt polisy. Możemy też porozmawiać bezpośrednio z konsultantami pod numerem 22 4444444 lub osobiście spotkać się z agentem. Wybrany wariant ubezpieczenia Auto Assistance dostępny w LINK4 tylko w pakiecie z OC lub OC/AC. Więcej informacji, w tym wszystkie limity i ograniczenia, znajdziesz w OWU na stronie www.link4.pl.


Nowy Rok – najpopularniejsze tradycje w Polsce i na świecie\nAutor: Sebastian Wroniewski 01-01-2022 08:00:00\nLudzkość od starożytnych czasów świętowała Nowy Rok i jego nadejście. Jednak huczne zabawy sylwestrowe mają o wiele krótszą tradycję.\nNa przełomie XIX i XX wieku narodził się zwyczaj urządzania zabaw sylwestrowych w nocy z 31 grudnia na 1 stycznia. Najpierw w dużych miastach, wśród bogatych ludzi, potem, w XX wieku, stopniowo również w uboższych warstwach społeczeństwa. Mimo globalizacji i unifikacji świata, na innych kontynentach wciąż zdarza się, że jest on obchodzony w odmiennych terminach. I tak, np. Chińczycy nie rezygnują ze swego kalendarza księżycowego i świętują między 21 stycznia a 19 lutego, zależnie od roku.\nNowy Rok – przesądy i tradycje w polskiej kulturze\nChyba najbardziej popularny sylwestrowy przesąd „mówi”, aby nie wchodzić ze starymi problemami w kolejny rok. Jeśli chcemy się uwolnić od niemiłych wspomnień, powinniśmy w sylwestrową noc spisać swoje zmartwienia na czerwonym papierze i później je spalić. Noworoczny płomień ma rzekomo unicestwić już na zawsze niemiłe wspomnienia.\nKolejny przesąd stanowi, aby wszelkie długi i pożyczki uregulować jeszcze przed zakończeniem starego roku, żeby nie wchodzić z nimi w Nowy Rok i nie stać się w najbliższym czasie ofiarą niesłownych dłużników.\nSą też tacy, którzy 31 grudnia wkładają do portfela łuski z wigilijnego karpia. Niektórzy są zdania, że tego dnia warto włożyć na siebie nową bieliznę i ubrania – koniecznie z metką. Ma to zagwarantować nam piękny wygląd i powodzenie u płci przeciwnej w następnych miesiącach. Starsze osoby głoszą, że 31 grudnia nie powinno się sprzątać, bo "wymiata się" wtedy szczęście z domu.\nJak wygląda to na świecie?\nW Japonii świętowanie Nowego Roku trwa aż trzy dni, bo jest to dla nich data szczególna i symboliczna. Zwiastuje nadejście „nowego”, daje szansę na rozpoczęcie lepszego etapu w życiu i pożegnanie zmartwień i utrapień. W nocy z 31 grudnia na 1 stycznia w całej Japonii rozbrzmiewają dzwony buddyjskich świątyń. W pierwszy dzień stycznia rodziny wspólnie modlą się przy domowych ołtarzach, podejmują noworoczne postanowienia i składają życzenia. W Japonii Nowy Rok jest postrzegany jako święto wyjątkowo rodzinne i – w przeciwieństwie do Polski – nie jest to okazja do hucznego świętowania i zabawy. Japońskie rodziny spotykają się na uroczystej kolacji, składającej się z tradycyjnych noworocznych potraw, z których każda ma symbolizować spełnienie życzeń, zapomnienie o złych wspomnieniach, dobrobyt i długowieczność domowników.\nAmerykanie obchodzą sylwestra podobnie jak Polacy. Spędzają go na przyjęciach lub w klubach, w gronie przyjaciół lub rodziny, bawiąc się i tańcząc. Wiele uroczystości odbywa się na ulicach i placach, a jednym z najpopularniejszych miejsc w całych Stanach Zjednoczonych jest Times Square, jedno z najbardziej ruchliwych skrzyżowań w Nowym Jorku. 31 grudnia gromadzą się na nim wielotysięczne tłumy, a sylwestrowa zabawa jest transmitowana na żywo na całym świecie. Tradycja świętowania Nowego Roku właśnie w tym miejscu została zapoczątkowana w 1904 roku, kiedy ówczesny właściciel New York Times’a Alfred Ochs uczcił otwarcie nowego budynku gazety. Trzy lata później, 31 grudnia 1907 roku, zrodziła się tradycja, która trwa do dziś. Minutę przed północą, ze specjalnego masztu pośrodku Times Square, zaczyna się opuszczać wielką, świetlistą kulę, zwaną Wielkim Jabłkiem, tak, by po upływie 60 sekund i uroczystym odliczaniu znajdowała się na samym dole.\nW Brazylii Nowy Rok najhuczniej świętuje się na plaży Copacabana w Rio de Janeiro. Brazylijczycy wierzą, że biel przynosi szczęście i pokój, więc w sylwestrową noc ubierają się od stóp do głów na biało. Tradycyjnie, zanim nadejdzie ostatni dzień roku, uczestnicy zabawy na Copacabanie składają ofiarę bogini morza – wypuszczają w morze łódki z podarkami, a w fale wrzucają białe kwiaty. Z kilku scen na imprezie dobiegają różnorodne rytmy – od tradycyjnej samby do brazylijskiego rocka. Najbardziej wyczekiwanym momentem jest kilkunastominutowy pokaz sztucznych ogni, które odpalane są z pływających kilkaset metrów od brzegu pontonów i eksplodując, odbijają się w oceanie, co jeszcze bardziej potęguje widowisko.\nCzytaj też: Henryk Kowalczyk przedstawił nowe rozwiązania dla rolników w 2022 roku


Dorota – Strona 8 – Kosmetis\nJak wybrać olejki do masażu ciała?\nDorota / Kwiecień 26, 2018\nNiewiele osób stosuje masaż w codziennej pielęgnacji ciała. Tymczasem jest to zabieg, który z całą pewnością warto włączyć do codziennych rytuałów. Nieważne czy wykonywany samodzielnie, czy też przez bliską osobę – masaż ciała jest zabiegiem nie tylko przyjemnym, ale także bardzo wpływającym na stan i kondycję skóry. Masaż ciała? Naturalnie! Dobrym pomysłem jest tu wykorzystanie podczas masażu tego rodzaju naturalnych…\nDorota / Kwiecień 18, 2018\nSemilac to uznana firma na całym świecie. Trzeba przyznać, że wiele kobiet jest fanką tej firmy, która niedawno wkroczyła na rynek a już cieszy się ogromnym zaufaniem. Na pewno również Panowie mogą coś powiedzieć na temat tej firmy. Dlaczego? Ponieważ ich kobiety zachwycają się produktami tej marki, która produkuje doskonałej jakości lakiery hybrydowe. Kobiety uwielbiają wykonywać sobie hybrydy, czyli malowanie…\nJak bezpiecznie rozjaśniać włosy?\nDorota / Kwiecień 15, 2018\nPiękne złociste pukle, platynowy blond, czy słoneczne refleksy to marzenie niejednej z kobiet. Strach przed spalonymi przez rozjaśniacz włosami potrafi jednak skutecznie zniechęcić przed spełnieniem tej zachcianki. Na szczęście istnieją sposoby, aby uzyskać wymarzony odcień nie martwiąc się o zniszczenia! Dlaczego rozjaśnianie niszczy włosy? Rozjaśniacz powoduje usuwanie z włosa pigmentu i rozchylenie jego łusek, co sprawia, że staje się on…\nDorota / Kwiecień 12, 2018\nZ wypadającymi włosami niektóre kobiety walczą latami. Pielęgnacja rzadkich włosów to nie lada wyzwanie. Optyczne zwiększenie objętości fryzury poprawia komfort wizualny, ale nie usuwa przyczyny ich wypadania. Walcząc z przerzedzonymi włosami warto zainwestować w kosmetyki, które nie skupią się na chwilowym zwiększeniu objętości włosów, ale wzmocnią cebulki, pobudzą porost włosów i poprawią jakość skóry głowy. Kobiety zawsze mają najtrudniej Dlaczego…


PRoto - 16.12.2015 - Jak skutecznie angażować fanów\nPozyskanie skutecznej grupy odbiorców, do których dociera nasz przekaz reklamowy, okazuje się nie być celem samym w sobie, lecz elementem szerszych działań strategicznych marki. Czasem, a nawet głównie, nie chodzi tyle o liczbę odbiorców (fanów, followersów, etc), ile o ich dobry dobór, jak również umiejętnie prowadzone na tej grupie działania. Jak zatem zaplanować pracę?\nUtarło się, przynajmniej patrząc na oczekiwania klientów, że umiejętności agencji ocenia się nie na podstawie dobrej pracy na danej grupie docelowej, lecz w dużym stopniu na umiejętności pozyskania dużej liczby osób zainteresowanych treściami. Tymczasem wcale nie idzie o to, jak szeroką grupę odbiorców jesteśmy w stanie zgromadzić, ale jak pracować nad tym, by stali się oni nie tylko oddanymi fanami marki, ale również wręcz jej ambasadorami. By za ich pomocą wieść o firmie roznosiła się dużo szybciej i szerzej, poza grono ustalonych z góry odbiorców. Powiem szczerze, że zdarzyła mi się praca, krótka i dla specyficznego produktu, jakim są książki, gdzie niewielka grupa oddanych tytułowi osób, będących fanami tytułu czy autora, potrafiła zapewnić sukces sprzedażowy produktu. I wcale nie szło tu o liczby osób potencjalne zainteresowanych działaniami prowadzonymi w kanałach social media, ale o ich umiejętne obsłużenie. Z drugiej strony można zakładać, że duże grupy fanów dają olbrzymie pole do popisu. Tymczasem nie idzie o to, jaką grupą dysponujesz, lecz w jaki sposób możesz zachęcić ich do interakcji powiązanej z marką. Bardzo często zdarzają się olbrzymie fanpage danej marki w portalu Facebook.com , gdzie brak jest między fanami wzajemnie, oraz między fanami a marką, interakcji, która prowadziłaby docelowo do działań prosprzedażowych. Cały szkopuł zatem polega na tym, by nie dążyć na siłę do tworzenia dużej grupy osób rzekomo oddanych marce, ale by stworzyć w miarę jednorodną społeczność.\nDobrze o podejście do fanów zadbała marka FitBit. FitBit to znana firma produkująca produkty i akcesoria z branży fitness. Administratorzy marki za cel obrali sobie stworzenie aktywnej społeczności w mediach społecznościowych poprzez zadawanie bardzo angażujących pytań, dobrą znajomość swoich fanów i dawanie im „fitnessowych porad” w humorystyczny sposób oraz odpowiadanie na pytania swoich klientów. Szczególnie angażujący jest profil na Instagramie, gdzie znajduje się wielu potencjalnych fanów marki.\nKolejny dobry przykład to znana na całym świecie i lubiana firma Lego. Otóż Lego, jako bardzo silna i rozpoznawalna marka, już na starcie dysponuje ogromną liczbą fanów w swoich mediach społecznościowych, zdobytych niemal naturalnie. Zadaniem administratorów było zaangażowanie ich i stworzenie społeczności ludzi skupionych wokół marki Lego. Została więc stworzona osobna strategia dla wszystkich kanałów social media. Na Facebooku fani zdobywani są dzięki dobremu contentowi video i skutecznym hashtagom. Marka współpracuje tam również z innymi, podobnymi firmami. Fani – klienci obecni jak i potencjalni – mogą liczyć na szybką odpowiedź na zadane pytanie.\nInstagram angażuje młodszych fanów, którzy są bezpośrednim targetem produktów Lego, czyli dzieci i młodzież. Jako produkt, który ma dobrze wyglądać, Lego podkreśla swój wizualny wizerunek na Instagramie, który idealnie się wpasował w atrybuty marki. Twitter jest dla LEGO najlepszym miejscem w sieci do bezpośredniej obsługi klienta. Również bazuje na contencie video i zdjęć.\nŚwietnym przykładem jest również fanpage w portalu Facebook.com stworzony przez firmę Bayer, przy którym mam przyjemność pracować. Profil stworzony na rzecz produktów dla psów, w rzeczywistości stał się gigantyczną, jedną z największych na świecie społeczności gromadzących właścicieli psów. Fani wymieniają się tam uwagami na temat swoich pupili, poradami i informacjami. Marka równolegle uczestniczy (nie przeszkadza) w rozmowach, a co jakiś czas w umiejętny sposób zachęca do swoich produktów. Można zatem i tak.\nAutorem znanej facebookowej kampanii „What will you master in 7 years?” jest firma ubezpieczeniowa Prudential. Zaangażowanie fanów podczas trwania kampanii było tak duże i skuteczne, że zostali oni z marką na dłużej. Kolejną kampanią, która zachęciła do nich wielu fanów, była ta pokazująca filmiki o życiu zwykłych ludzi i ich planach na emeryturę. Kluczem do sukcesu Prudentiala w mediach społecznościowych jest bycie blisko codziennych, życiowych tematów, zachęcanie swoich fanów do dzielenia się marzeniami, obawami, planami na przyszłość.\nTych kilka przykładów pokazuje marki, które w umiejętny sposób nastawiły się nie tyle na gromadzenie fanów ile na rozmowę z nimi. Działania w social mediach powinny dążyć do komunikacji dwustronnej, która może dać efekt w postaci informacji zwrotnej o produkcie od klientów. Co więcej, informacja taka często naznaczona sympatią do marki pozwala na to, by fani nie tylko dali marce feedback, ale również wręcz porady. Mogą one służyć ulepszeniu produktu i uczynieniu go atrakcyjniejszym. To wszystko świadczy o jednym – warto budować społeczność.


Soika & Bartodziej: Dobrej zmiany ciąg dalszy – Wachtyrz.eu\nSoika & Bartodziej: Dobrej zmiany ciąg dalszy\n14 listopada 2019 15 listopada 2019 Redakcyjŏ 0 Kōmyntarzy\nMinione wybory parlamentarne były demokratyczne, choć walka wyborcza na pewno była nierówna. Dobra zmiana uzyskała legitymację do dalszego rządzenia. Nie usuwa to jednak naszego niepokoju o przyszłość, bo ciągle nie widać jak ma wyglądać nowa Rzeczpospolita. Widzimy różne jej elementy – narodowe, konserwatywne, katolickie, socjalistyczne, anty europejskie, także autorytarne. Do pełnego opisu sytuacji, pasują nam jednak tylko słowa Wieszcza – „Ciemno wszędzie (…)”. A co będzie, pokażą nadchodzące, majowe wybory prezydenckie. Ich wynik jest trudny do przewidzenia, bo dużej grupie wyborców nie przeszkadza to, że PiS stało się partią ludzi pazernych i bezkarnych, którzy znaczną część dochodów państwa przeznaczają na korupcję polityczną. Miała być pokora, praca i umiar, mamy modniej ubranych, bardziej bizantyjskich i bardziej pobożnych postkomunistów. Widzimy wsiowy szpan i polityczny blichtr. U władzy są różnego rodzaju Pisiewicze, jest i kryształowy Marian z „hotelem na godziny”. Twórcy zakłamanej religii smoleńskiej powierza się zaszczytną funkcję marszałka seniora. Wyborcom PiS nie przeszkadza intelektualna bieda w Trybunale Konstytucyjnym, który rządzący zamierzają ubogacić ludźmi (Pawłowicz, Piotrowicz), którzy go wcześniej zniszczyli, ani przegrane batalie z UE o sądownictwo. Nie przeszkadza beznadziejna miłość do USA i prezydenta Trumpa na tle Ustawy 447, która może doprowadzić w Polsce do niepokojów społecznych, ani malejące znaczenie Polski w UE.\nŻywić i bronić\nMimo, iż kampania wyborcza PiS była bardzo intensywna i kosztowna, w której rządząca partia wykorzystała wysiłek wielu instytucji państwowych oraz mediów publicznych, to jej wynik, pisowskiej braci, a szczególnie Prezesa, nie satysfakcjonuje. PiS bowiem osiągnęło identyczną liczbę mandatów w Sejmie, jak w poprzednich wyborach, a w Senacie utraciło większość. W minionej kampanii złożono wiele obietnic ( realnych i graniczących z cudem), wykorzystano wszelkie ludzkie słabości, mieszając prawdę i fałsz. Wyniki wyborów pokazały, że połowa polskich wyborców przyjmuje bez oporów wszelakie kłamstwa, byle były przyjemne i potencjalnie korzystne. Analitycy podają, że koszt jednego głosu oddanego na PiS wynosił ponad 10 tysięcy złotych. Miliardy wpompowane w propagandę, w telewizję publiczną, połączone z transferami socjalnymi, powstawaniem z kolan, wyimaginowaną obroną religii i Kościoła przed różnymi zagrożeniami, zmobilizowały elektorat PiS-u. Aby pragmatycznie ocenić wynik wyborczy PiS, musimy przede wszystkim wiedzieć kim są wyborcy tej partii. Analiza struktury elektoratów partyjnych według wieku i miejsca zamieszkania wykazała, że wyborcy PiS, to w większości mieszkańcy wsi w wieku powyżej 60 lat. PSL, które do tej pory miało przewagę elektoratu wiejskiego, przesunęło się w kierunku wyborców miejskich i to o wiele młodszych od elektoratu PiS. Elektoraty pozostałych partii opozycyjnych również wyraźnie odmłodniały, a stanowią je głównie mieszkańcy miast. Tylko PiS zapętliło się na wsi, a wyborcy tej partii powoli się starzeją. Perspektyw nie ma. Kiedyś chłopi ciężką pracą na roli zaopatrywali naród w żywność, a w czasie wojny prymitywną bronią – kosami i siekierami bronili przed wrogiem. Docenił to Tadeusz Kościuszko, nadając kosynierom sztandar z dewizą „Żywią i bronią”. Później to hasło wykorzystywał ruch ludowy. Dzisiaj prawdziwych chłopów już nie ma, a mieszkańców wsi trzeba żywić i bronić. Żywić dopłatami rolniczymi oraz jałmużną socjalną i bronić przed zachodnią „zgnilizną moralną”. Niezrozumiałą dla nich tęczową zarazą, gender, czy seksualizacją. Im dalej na wschód kraju, tym polityka socjalna PiS-u, wzmocniona funduszami UE, jest bardziej pokupna.\nW minionych wyborach wzięło udział ponad 3 miliony nowych wyborców, których zmotywowała chęć odsunięcia PiS-u od władzy, brak zgody na niszczenie niezależnego sądownictwa oraz sprzeciw wobec rygoryzmowi obyczajowemu. Wiele ludzi nie akceptuje mentalnego średniowiecza. Widzą, że na Zachodzie nie do pomyślenia jest żeby autorytetem w dziedzinie seksualizacji był ksiądz czy 70. letni kawaler żyjący z kotem. Najniższą frekwencję znowu zanotowano w naszym opolskim regionie. Ostatnio miała miejsce w gminie Radłów, tym razem w gminie Zębowice i wynosiła 35%, czyli niewiele ponad połowę frekwencji w kraju. Wybory gminie wygrało PiS wynikiem 34,6 %. Mniejszość Niemiecka musiała się zadowolić wynikiem 23,6 %. Podobnie jest w innych „mniejszościowych” gminach, gdzie niegdyś poparcie dla Mniejszości oscylowało w granicach 60 do 80 %, a dzisiaj mamy do czynienia z dramatycznym spadkiem poparcia dla swoich, na rzecz partii rządzącej. To przynosi wstyd liderom Mniejszości. Namawiamy przewodniczącego TSKN do zainicjowania dogłębnej dyskusji, jak ustabilizować i zabezpieczyć istnienie mniejszości niemieckiej, żyjącej od wieków na swojej opolskiej ziemi. Na razie bezskutecznie. Widocznie Mniejszość ma taką cechę, że nie potrafi podejmować trudnych tematów i to jest część jej niewiarygodności. Zatem, spróbujemy tę dyskusję rozpocząć, zaczynając od pytania – czy musieliśmy ostatnie wybory w „ naszych” gminach przegrać, skoro potencjalny elektorat autochtonów sięga 70 do 80 tysięcy głosów? Po pierwsze. Nie było komu wytłumaczyć, że płynąca z rządowych mediów do ogłupianego ludu prawda, iż oni (PiS) nam dają, a tamci tylko (Platforma) kradli, jest trzecią prawdą po góralsku , bo żeby państwo mogło komuś coś dać, to najpierw musi komuś, albo nam coś zabrać. Po drugie. Obowiązek wytłumaczenia powyższego oraz obowiązek skutecznej propagandy wyborczej spoczywał na mediach Mniejszości. Te jednak są niewidoczne, bojaźliwe i jałowe. Nie spełniają potrzeb swoich odbiorców, bo nie istnieją dzięki nim, a niemieckim i polskim państwowym fundatorom. Służą głównie sobie i muzom, a zarządzający tym interesem udają, że o tym nie wiedzą. Po trzecie. Wciąż żywa jest idea, którą ćwierć wieku temu w Bonn przedstawił delegacji parlamentarzystów MN, wysoki rangą urzędnik niemieckiego MSZ. Powiedział – „My nie potrzebujemy Niemców w Polsce. Potrzebujemy przyjaznych Niemcom, Polaków”. Na naszych oczach, przy biernej postawie liderów Mniejszości, ta filozofia się urzeczywistnia.\nW każdym kraju lepiej być nacjonalistą, niż członkiem jakiejkolwiek mniejszości, a jak już, to więcej można osiągnąć prezentując elementy swojego folkloru, niż popisywaniem się swoimi ciągotami politycznymi. Nadarzającą się okazją, żeby pokazać Polakom niemiecki i śląski folklor są wybory prezydenckie. Przed pięcioma latami zmarnowano taką szansę przy okazji spotkań Mniejszości z Bronisławem Komorowskim. Przyjmowano go, jak w siermiężnej komunie. Tak nie wypada. Obecnie mamy dwóch kandydatów: Władysława Kosiniaka – Kamysza i Andrzeja Dudę. Kosiniaka – Kamysza z PSL niezręcznie zaprosić, kiedy statutowym hymnem tej partii jest Rota z frazą –„ Nie będzie Niemiec pluł nam w twarz”. Pozostaje prezydent Duda, któremu należy przekazać prośbę o przybycie na spotkanie wyborcze z naszą mniejszością. Prezydent już prowadzi kampanię wyborczą na terenie całego kraju. Wszędzie otoczony jest cepeliowskimi przebierańcami w wyfasowanych na tę okazję strojach ludowych i przeróżnych mundurach. Grają kapele i śpiewają cudnie ubrane chóry. Pozwalamy sobie pół żartem, pół serio zaproponować taki oto scenariusz tego spotkania. Spotkanie odbywa się w bardzo dużej Hali sportowej. W czasie wejścia Prezydenta, chór i orkiestry dęte Mniejszości wykonują stary, pruski marsz paradny „Hajli, hajlo, hajla”. Prezydenta witają najzacniejsze jednostki naszej społeczności – Zuzanna i Rafał, obowiązkowo w strojach Karolinki i Karliczka, a zebrany lud skanduje – Andrzej, Andrzej… Na scenie oczyma wyobraźni widzimy dziesiątki opolskich paradnic, ubranych w czerwone spódnice i białe zapaśnice. Będzie radośnie i biało – czerwono. Tło powinni uzupełnić młodzi piłkarze z niemieckich szkółek, śląskie gospodynie, ubrane na ludowo zespoły i nasze Feuerwehrmany. Ma być pełna sala i pełna gala. To się spodoba, bo władza wraca do korzeni i związków z ludem. My, w porównaniu z toporną i kiepską polityką wojny polsko – polskiej, postkomunistyczną cepeliadę odbieramy jako szczytowe osiągnięcie wyrafinowanej kultury ludowej i najlepszy dorobek dobrej zmiany. Ten dorobek, psują rozwydrzeni narodowcy, którzy podczas obchodów Święta Niepodległości skandując „PiS, PO –jedno zło”, dali rządzącym do zrozumienia, że o jedności z nimi, PiS może zapomnieć. PiS, a szczególnie Prezes i Prezydent nie zrezygnują z cepeliady, jednak od kiedy zjednoczona opozycja przejęła władzę w Senacie, rządząca partia może zapomnieć o postkomunistycznym sposobie sprawowania władzy. Nowa fala posłów utrudni Prezesowi rechotanie z dotychczasowej niemocy opozycji, a takie postaci jak Macierewicz, przestaną być słuchane i przestaną przynosić wstyd Polakom. Nie spełniło się marzenie dobrej zmiany, „żeby było, tak jak było”. Będzie inaczej. Oby tylko normalniej i bardziej po ludzku, czyli bardziej życzliwie, porządnie i przyzwoicie.


Kim jestem, jak wyglądam, czym się zajmuję ? - Aniamaluje - blog lifestylowy dla młodych kobiet.\nautor\tAniamaluje Posted on 14 września, 2013 15 czerwca, 2019\nPóźno, bo późno, ale lepiej teraz, niż wcale. Wiszę Wam kilka słów o tym, kim jestem, ile mam lat, czym się zajmuję i tak dalej 🙂 Jeśli ktoś jest ciekawy, zapraszam dalej 🙂\nMam na imię Ania. Lubię swoje imię. Proste, wpadające w ucho i chyba każdy zna jakąś Anię. Lubię jak ktoś zwraca się do mnie Aniu 🙂\nMam 22 lata (ok, będę mieć 6.10.2013 :). Z wykształcenia jestem pedagogiem – ukończyłam pedagogikę wczesnoszkolną i terapię pedagogiczną. Uwielbiam pracę z dziećmi i uważam, że nie ma uczniów głupich czy niezdolnych. Są tylko beznadziejni nauczyciele i idiotyczna presja testów,punktów,kluczy i ocen, zamiast rozwoju.\nOprócz pracy z dziećmi, moją drugą pasją zawsze było pisanie. Przez długi czas myślałam, że to z nim związana będzie moja przyszłość. W liceum wygrywałam różne konkursy literackie i publicystyczne, prowadziłam poczytnego fotobloga i dostałam się na warsztaty dziennikarskie.\nZaczęłam nawet otrzymywać zlecenia na różne teksty, miewałam ciekawe propozycje… Ale w życiu bywa różnie. Wycofano pewien preparat który umożliwiał mi normalne funkcjonowanie i odezwały się moje oskrzela. Zawsze miewałam z nimi problemy i od urodzenia co chwilę miałam jakieś zapalenia i inne poważniejsze sprawy, ale od siedemnastego roku życia zaczęłam zjeżdżać na równi pochyłej.\nNie chcę tutaj zamieszczać ckliwej historyjki o swoich perypetiach z duszeniem się, niekończących się pobytach w szpitalach, milionie badań, używać słów genetyczne i nieuleczalne. Choroba wiele w moim życiu zmieniła. Początkowo na minus, bo byłam chodzącym zombie z temperaturą 32-33 stopnie Celsjusza. Po lekach czułam się tępa (dosłownie), dopadała mnie apatia i pytałam ciągle – dlaczego ja?\nZ drugiej strony – zmieniło się dużo na plus. Przejęłam w stu procentach odpowiedzialność za swoje zdrowie. Nawiązałam kontakty z profesorami z poza Europy, przeczytałam mnóstwo rzeczy o płucach i oskrzelach, zmieniłam sposób odżywiania i zainteresowałam się medycyną naturalną. Wciąż nie funkcjonuję w pełni poprawnie, ale opanowałam większość objawów. Podtrzymanie tego stanu kosztuje mnie wiele energii, przychodzą też gorsze momenty ale… ciesze się, że to wszystko się wydarzyło.\nOprócz poznania i opanowania objawów, poznałam i opanowałam swój umysł. Dzisiaj jestem dużo szczęśliwsza niż przed wycofaniem naturalnego leku który mi kiedyś pomagał, zanim jakieś medyczne lobby doprowadziło do jego wycofania. Jestem dzisiaj bardziej świadoma siebie i szczęśliwa. Gdyby nie to wszystko, pewnie żyłabym dzisiaj od piątku do piątku, nie robiąc ze swoim życiem nic sensownego.\nZawsze byłam psiarą. Miałam ukochanego owczarka szkockiego-collie (ta sama rasa, co Lassie :)). Nadal kocham psy, ale od kiedy moja suczka odeszła z powodu starości, nie dorosłam do pokochania kolejnego psa, bez porównywania go do mojej rudej mordeczki. Za to kilka lat temu, z nieznanych mi przyczyn, przekonałam się do kotów. Obecnie mam prawie dwuletnią kotkę Ninę i jej czteromiesięczne kociątko Schwarza (to miał być kocurek).\nZ całej muzyki świata, najbardziej kocham zespół Queen i głos Freddiego. Jestem jednak absolutnie tolerancyjna i nie przeszkadza mi to, że ktoś słucha innej muzyki. Czasami jej nie rozumiem, czasami się z niej śmieję, ale podchodzę do tego na absolutnym luzie.\nCzęsto piszę z literówkami, bo staram się nadążyć za myślami. Kiedy chcę potem dokonać korekty całości, ingeruję w treść i tracę pierwotny sens wypowiedzi.\nNie jestem związana z żadną religią, chociaż czerpię garściami z wielu mądrości, które te religie za sobą niosą. Nie czuję się też związana z żadną ideologią ani opcją polityczną.\nW dni powszednie studiuję (magisterka z pedagogiki), piszę (tak, wciąż mam zlecenia), prowadzę czasem jakieś zajęcia dla dzieci. Miałam też dwóch uczniów którym pomagałam w nauce w ich domach, co dało mi wiele satysfakcji, jeśli czas mi pozwoli, chciałabym robić coś takiego nadal.\nUwielbiam się rozwijać.\nOd niedawna jestem autorką książki. Jeśli ciekawi Cię więcej szczegółów, kliknij w obrazek, lub przeczytaj opinie na lubimyczytać. Książka na razie jest tylko e-bookiem, ale mam nadzieję, że w pierwszym kwartale 2014 roku ukaże się też wersja drukowana 🙂\nkliknij wyżej po więcej szczegółów\nJeśli chcesz dowiedzieć się o mnie więcej, zapraszam do poczytania wpisów:\nLub do odwiedzenia mojego minibloga, gdzie wklejam swoje inspiracje\nPosted on 27 lutego, 2019 15 czerwca, 2019\nWitam Anię 🙂\nReply to coccinella\nTo faktycznie dość popularne imię. Same Anie 😉\nI jeszcze jedna 😉\ni jeszcze ja! 🙂\nnie miałam pojęcia, ze jestes autorką książki:)\nzazdroszcze "wzięcia swego zdrowia w swoje ręce" mi jakoś brakuje zapału, a powinnam,\ndopiero co ją wydałam 🙂 Chciałam promować dopiero wersję drukowaną, ale to dopiero w pierwszym kwartale 2014 😉\nGdyby nie choroba, pewnie wciąż nie wzięłabym ani życia, ani zdrowia we własne ręce 😉\nZawsze myślałam, że jesteś nieco starsza, a tu się okazuje, że jesteś tylko rok starsza ode mnie 😀 Ja swoje imię też lubię, ale wolę jak ktoś mówi do mnie Anka 😀 Psiarą jestem od zawsze i nawet ostatnio pojawił się u mnie post o psach i o tym, że posiadanie psa to jedno z moich największych marzeń. Do kotów nigdy nic nie miałam, ale byłam taka hmm trochę zdystansowana do nich, ale od pewnego czasu bardziej je polubiłam i być może kiedyś będę posiadaczką rosyjskiego niebieskiego, bo podoba mi się ich usposobienie i wygląd 🙂 Muzykę oczywiście też uwielbiam… Czytaj więcej »\nZ moim wiekiem to jest tak, że na wygląd ludzie dają mi mniej, a Ci co znają mnie tylko z bloga oceniają mnie na więcej 😉\nbardzo podoba mi się wszystko co robisz- zarowno wczesniej jak pisałam swojego 1wszego bloga bylas dla mnie i nadal jestes bardzo inspirujaca!!:) Napewno zakupie twojego eboka!!\npodziwiam! to mi daje tylko do myslenia – bo wszystkie ograniczenia mam tylko w głowie:) zawsze tez lubialm pisac ale wydawało mi sie ze realizacja w bardziej szerszym zakresie jest niemożiwa!! A tu paatrzz!!:)\nmega inspirujace!! a masz TYLKO 22 lata:)\nWow, nie wiedziałam że masz swoją książkę. Szacun i wielkie brawa. 🙂 Na pewno zajrzę. 🙂\nbo dopiero co, w sumie chcialam promować dopiero drukowaną 🙂\nNie mogę się doczekać 2014!!! 😀 Taka książka to naprawdę świetny prezent dla przyjaciół! <3\njeszcze raz dziękuję Ci za szczerą opinię o książce, wprowadzę poprawki do alternatywnego wydania w usłudze abonamentowej (o ile dogadam się z wydawnictwem ;))\nGratuluję wydania książki 🙂 Jednak strasznie drażni mnie ten napis na samym dole, a raczej jego umiejscowienie. Nie wiem, czy to jest wersja robocza czy finalna, tak tylko mówię 😀\nniestety finalna -.-. Nie wiem co mi wtedy strzeliło do głowy, czcionki sie gryzą 😛\nmłoda a jaka śaiwdoma siebie i mądra dziewczyna,tylko Cię podziwiać 🙂\nPozdrawiam serdecznie i życzę dużo zdrowia i samych życiowych sukcesów 🙂\nA jaką specjalność masz na mgr? No i jakie plany na przyszłość praca w szkole czy coś innego (wiadomo jeżeli da radę taką znaleźć sama wiem jak to jest z pracą po pedagogice)\nteraz magisterka ze zwykłej wczesnoszkolnej. Co prawda wciąż czekam na wyniki rekrutacji, ale nie powinnam mieć problemów z piątką na dyplomie 🙂 Być może praca w szkole, chciałabym prowadzić kursy lub szkolenia dla dzieci, które podchodziłyby do nauki w bardziej rozwojowy sposób.\nNie miałam pojęcia o Twojej książce Aniu – chętnie do niej sięgnę 🙂 Życzę, aby Twoje marzenie o wydaniu jej się spełniły 🙂\nTo nie marzenie, to cel 🙂 Już dogadałam się z drukarnią, pozostaje kwestia funduszy, bo część kasy wykłada autor 🙂 Zrobiłabym to teraz, ale nie mogę przewidzieć kosztów niektórych kuracji które muszę przejść 😉 Dziękuję za miłe słowa!\nO kurcze, muszę przeczytać książkę 😉\nNie wypada autorowi, ale cóż…polecam 😉\nJesteś bardzo interesującą osobą. Podczas choroby często pytamy "Dlaczego ja?!", ale może tak miało być. Może w innych okolicznościach bylibyśmy innymi ludźmi. Gratuluję własnej książki 🙂 PS Ja też często robię literówki w pośpiechu, zbieram szybko myśli 😉\ntak, to pytanie często się pojawia. Ale jest potrzebne 😉\nMiło Cię poznać Aniu 🙂\nGratuluję wydania książki. Ludzie tacy jak Ty stanowią inspirację do tego, aby wziąć swoje życie we własne ręce i rozwijać się, spełniać marzenia…\nja też przeczytam! 🙂 miło Cię poznać jeszcze bardziej, wyglądasz baardzo młodziutko 🙂\nwszyscy mi to mówią. No chyba, że akurat jest gorzej, to wtedy pytają, czy sie dobrz czuję 😛\nnie ma głupich dzieci – są tylko głupi rodzice – tak mówi moja mama nauczyciel nauczania zintegrowanego 😉\nteż madre. W zasadzie, pisząc "nauczyciele" miałam na mysli każdą znacząca osobę dla mlodego człowieka – rodziców, nauczycieli, rodzeństwo 😉\nszaleństwo 🙂 oczywiście pozytywnie , pomyśleć kim tym będziesz za kilka lat, jak już teraz książkę napisałaś.\nJak będę miała więcej czasu to z pewnością przeczytam.\nTeraz podczytuje i podglądam bloga, dziękuje, że jesteś 🙂\nMogę zostać kimkolwiek będę chciała, tak samo jak każdy inny człowiek, Ty rownież 😉 Pozdrowienia!;)\nJesteś bardzo inspirującą osobą 🙂\nMuszę dorwać Twoją książkę:)\nOoo! Książka, autorska książka? O niczym innym nie marzę. Jak udało Ci się to osiągnąć?\nDluga historia, najpierw byl to pomysl wydawnictwa, ale za mocno ingerowali i sie rozstalismy. Wydalam ebook gdzie indziej, ale potrzeba jeszcze czas na wersje drukowana 🙂\nWidzę, że mamy trochę wspólnego, choćby chęć rozwijania się i bycia szczęśliwą:)\nKiedy zobaczyłam to Twoje zdjęcie, uświadomiłam sobie, że mamy takie same oczy: ciemniejsze przy źrenicy, jaśniejsze im dalej od niej. 😉\nPowodzenia z książką!:)\nKochając Queen i Freddiego dogadałabyś się z moim TŻ, on jest fanem od 3go roku życia 😀\nGratuluję napisania książki, ja tez napisałam ale niestety nie doczekała się publikacji w żadnej wersji ;P\nGratuluję książki i trzymam kciuki za Ciebie i Twoje zdrowie.\nGratuluje książki i pozytywnego podejścia do życia :)Z autopsji wiem, że nie jest łatwo wziąć życie w swoje ręce i realizować siebie i swoje marzenia, tym bardziej jest pod wrażeniem i trzymam kciuki za dalsze sukcesy 🙂\nGratuluję wydania książki 🙂 Na pewno ją przeczytam 🙂\nJuż Ci to pisałam, ale powtórzę jeszcze raz, że jesteś bardzo inspirującą osobą 🙂\nPomysł na minibloga rewelacyjny!! Nie mam pojęcia czemu nie wpadłam na to wcześniej 😉 Mam swoje lubisie w zeszycie, który niestety gdzieś mi się zapodział 🙁 Więc chyba zgapię od Ciebie kolejną rzecz 😉\ndzięki, a pomysł możesz śmiało kopiować 😉 Do tej pory lubiłam pinterest, ale jest zbyt chaotyczny, chociaż szybszy 😉\nMiałam przygodę z pinterestem, ale dla mnie to zbytni pożeracz czasu 😉\nSzkoda, że zlikwidowali ClipBoard 🙁\nMam dwie piosenki "Queen", które dają mi największą siłę i motywację. Uwielbiam wiele ich utworów,\nale szczególnie ważne dla mnie są "Don't stop me now" oraz "Show must go on".\nZobacz ile się stało od momentu kiedy dałaś mi redds'a za notatki z niemieckiego.\nNie wiem czemu, ale ta sytuacja utkwiła mi w pamięci… 🙂\n(Piwo i tak wypiła moja mama xd)\nPatrzenie na ludzi, którzy się spełniają daje ogromną motywację!\ndzięki jeszcze raz Maju! 🙂 Co do tego reddsa, to jestem fanką małych gestów. W kwestii utworów – to 2 z trzech moich ulubionych, jest jeszcze Innuendo 😉\nŚwietny pomysł na wpis! No i oczywiście tylko pogratulowac ksiązki i czekac na druk 😉 Chętnie ja sobie poczytam w wolnej chwilii 😉\nAniu (ten zwrot nie dlatego, że tak napisałaś, wcale nie!) jesteś strasznie pozytywnie nastawioną do życia osobą! Podoba mi się to bardzo 🙂 Czy masz świadomość tego, że dla większości Twoich czytelników jesteś wzorem? Wzorem do tego jak żyć, jak nie przejmować się porażkami, jak docierać do marzeń, jakie cele sobie stawiać? Kolejne pytanie to czy masz świadomość, że na Twoją stronę zagląda masa ludzi takich jak ja, którzy boją się zostawić tu jakiś ślad? Ty im w tym pomagasz! Mnie pomogłaś! Dziękuję 🙂 Mam nadzieję, że stanę się cierpliwa i systematyczna tak jak Ty. Uwielbiam pisać, ale brak mi… Czytaj więcej »\nNie przepraszaj, sprawiłaś mi wielką przyjemność! 🙂\nNie jestem co prawda Anią ( moja siostra jest),ale urodziłam się tak jak ty 6 października. Tyle,że duuuużo wcześniej niż ty. Bardzo lubię czytać twojego bloga. Pozdrawiam. Iwona.\nDziękuję i pozdrawiam ! 🙂 Ciesze się, że lubisz tu zaglądać! 🙂\nGratuluję! To moje marzenie od zawsze – zostać pisarką, ale ja tylko marzę a Ty wzięłaś się do pracy i swoje marzenie po prostu zrealizowałaś. Czuję się jakbym dostała kopniaka w d…. Cieszę się z Twego sukcesu, tę książkę na pewno kupię 🙂\ndziękuję serdecznie i daję drugiego kopniaka, zeby na gadaniu się nie skończyło 😉\nNie lubię e bookow ale jak sie pojawi wersja papierową to z chęcią przeczytam.\nTeż mam taki zamiar 😛\nPolecam polską wersję kick startera, czyli – "wspieram.to"! Świetnie piszesz, lubię Cię czytać, na pewno wesprę!\nnie znałam tej strony, dziękuję! 🙂\nCiekawie jest przeczytać posta o Tobie i się czegoś dowiedzieć zaraz po tym jak tutaj się trafiło 🙂 Mam nadzieję, że ze zdrowiem będzie coraz lepiej. Ponoć większość chorób można wyleczyć lub złagodzić odpowiednią dietą, więc pewnie dobrze Ci idzie 🙂 Trzymam kciuki i na pewno będę częściej wpadała 🙂\nwkoncu!!! wkoncu!!! znalazłam kogos kto ma takie same 'dziwne' oczy jak ja!!! I z kropką! 😀\nale sie ciesze!! 🙂\nAniu, musze przeczytac tę ksiazke! czekam 🙂


W jednym z odcinków nadchodzącej, czwartej serii programu "Ugotowani", wystąpią, nie jak zazwyczaj, "zwykli" ludzie, ale osoby znane z mediów - dziennikarka, tancerz, projektant i aktorka. To pierwszy taki odcinek w polskiej wersji programu, podobne, specjalne wydania, były emitowane m.in. w Wielkiej Brytanii. Kto będzie "Ugotowany"?W specjalnym, gwiazdorskim odcinku "Ugotowanych" do rywalizacji staną Anna Wendzikowska - dziennikarka "Dzień Dobry TVN" i aktorka, tancerz i aktor Stefano Terrazzino, aktorka Małgorzata Potocka i uznany w kraju i na świecie projektant, Maciej Zień. Czwarta seria "Ugotowanych" wystartuje w ostatnią niedzielę lutego, a program będzie emitowany jak zwykle, o 18:00. W górę


"Co to jest Auto-Installer?"\nJest to nic innego jak zestaw skryptów, które wykonuje dashboard. Nie każdy dash posiada takie funkcje. Osobiście znam tylko Evoxa i UnleashX - są to jedyne dwa dashe, na których bawiłem się w pisanie AI (Auto-Installerów).\n"Do czego służy?"\nJak już wcześniej wspomniałem, AI wykonują operacje, określone przez autora skryptu np. "kopiuj plik xxx z partycji D:\_ na partycję G:\_ do folderu yyy", a wszystko to w menu pod enigmatyczną nazwą np. "Instaluj dashboard Zdzicha". ;) Oczywiście to tylko marny przykład, AI nie tylko wykonują operacje na plikach (kopiowanie, kasowanie, przenoszenie, pakowanie, rozpakowywanie itd.), potrafią formatować dysk, partycjonować, uruchamiać aplikacje, flashować kości z biosem (na modchipie/tsopie) etc. czyli wszystko to co potrafi dany dashboard, na którym opiera się Auto-Installer.\n"Czy mogę samemu napisać AI?"\nTak, jak najbardziej tak. Spójrz na allegro ile ludzi sprzedaje swoje (lub cudze...) auto-installery. Do tego nie potrzeba żadnej specjalistycznej wiedzy.\nNajlepiej od zaopatrzenia się w prosty edytor tekstowy (broń Boże M$ Word itp. wynalazki, a więc dowolny edytor tekstowy, który nadgorliwie nie wstawia miliona "dziwnych znaków" - ANSI only). Innymi słowy: wystarczy zwykły windowsowy notatnik.\nW zależności od dasha, musisz poznać zasady rządzące skryptami i budową menu dla danego dashboardu. Inaczej to wygląda dla *.ini w Evoxie, a inaczej dla *.xml w UnleashX. Wszystkie funkcje opisane są przez autora/ów dashy np. na forum xbox-scene.com. Można również podejrzeć jak to zrobili inni użytkownicy np. grupa Slayers czy autor wypocin (które teraz właśnie czytasz) w swoich auto-installerach. ;]\nKolejnym i ostatnim etapem jest poznanie budowy kompilacji płyty dla Xboxa.\n"Eee, nie chce mi się. Jakie są gotowe Auto-Installery?"\nJest ich cała masa np. Slayers Auto-Installer czy Puchaty Installer. Osobiście polecam swój kCDRi UX-Installer. :)


Bu Bu Jing Xin - Strona 2 - ~ DokiDoki Drama ~\nRejestracja: 06 maja 2015\nRe:  Bu Bu Jing Xin\nPost autor: Luce » 09 sie 2016\nNie mogę się doczekać koreańskiej wersji tej dramy.."Scarlet Heart: Goryeo" Normalnie odkąd obejrzałam tą zapowiedź:\nPost autor: Kahl » 09 sie 2016\nJa również nie mogę się doczekać koreańskiej produkcji. Po cichu mam nadzieję, że to będzie najlepszy historyk tego roku. Zobaczymy czy udźwigną. IU ostatnio pokazała na co ją stać, jeśli będzie trzymała się tego poziomu to będzie ogień. Lee Jun Ki jest dla mnie klasą samą w sobie, stworzoną do historyków. Pytanie czy uda im się pociągnąć całość we dwójkę.\nPost autor: Volli » 09 sie 2016\nZałożyłam temat koreańskiej wersji, więc wymianę zdań na jej temat można kontynuować tu: Scarlet Heart Ryeo\nPost autor: isamar84 » 25 wrz 2016\nZastanawiając się nad tym, czy oglądać koreańską wersję, wróciłam na moment to tej wspaniałej historii i zanim się zorientowałam, wprawdzie na przewijakach, ale znów zanurzyłam się w niej, choć wcale nie tak dawno temu skończyłam ją oglądać (jakoś maj/czerwiec). Słysząc peany nad realizacją koreańskiej wersji, pomyślałam, że mi mimo wielu braków technicznych, nic tu nie przeszkadzało, bo aktorzy świetnie odegrali swoje role i pokochałam tych bohaterów (głównie Trzynastkę, ale i pozostałych). Nigdy realizacja i jakość rawów mi nie straszna, bo co mi po pięknych zdjęciach, jeśli historia mnie nie przekonuje. A tu mamy romans, intrygi, walkę o władzę i widzimy jak z upływającymi latami w Zakazanym Mieście zmieniają się bohaterzy, ewoluują, dojrzewają do tego kim się stają. Jestem daleka od tego by pogrążać Czwartego Księcia za stanie się Cesarzem, za wszystkie jego decyzje. On tak mocno miał pod górę, stracił jedynego brata, którego miał po swojej stronie i właściwie wśród rodziny nie miał poparcia dla swoich ambicji. Dlatego jego okrucieństwo ma po części wytłumaczenie, tam gdzie jest władza, szczególnie władza absolutna, podejmowane decyzje odbijają się mocnym echem po historii. Nie znam się na historii Chin i nie wiem, jak bardzo spłycona jest ta notka na wiki:\nSpoiler! Czwarty syn cesarza Kangxi, odziedziczył tron w wieku 44 lat, po długich zmaganiach między książętami. Dobrze przygotowany do rządzenia, sprawował ścisłą kontrolę nad swymi urzędnikami, zmuszając aparat biurokratyczny do maksymalnego wysiłku. Określany jako zimnokrwisty autokrata, zainteresowany właściwie wyłącznie władzą, i między innymi dlatego najskuteczniejszy z cesarzy qingowskich. Zwalczał korupcję i dbał o administrację, także niższego szczebla. Wyczulony na (potencjalne) spiski wśród rodziny i notabli mandżurskich, wielu z nich uwięził, likwidując w ten sposób wszelkie spory wewnątrzpałacowe. Sprawne rządy spowodowały rozkwit gospodarczy Chin.\nJak oglądałam dramę pierwszy raz, to zaciekawiło mnie jakie wrażenie zostawił po sobie 4 Książę, bo choć historia jest oparta na książę, to miesza się w niej fikcja literacka z prawdziwymi wydarzeniami, stąd też zajrzałam do wiki i tam znalazłam tą notkę, najbardziej pod koniec historii widać ten aspekt "likwidując w ten sposób wszelkie spory wewnątrzpałacowe". Być może nie miał innego wyjścia by utrzymać władzę, nie dlatego, że nie mógł inaczej postąpić, lecz, że w jego przekonaniu to były najlepsze decyzje, by zachować tron, którego tak pragnął. Nie wiem wprawdzie jak prawdziwy Beile, ale ten tutaj moim zdaniem wcale nie był lepszy, choć wydawał się łagodniejszy, mniej okrutny, to też pragnął władzy i by ją dostać, tworzył spiski. Być może jego panowanie, nie obyło by się przez przelewania krwi braci, może było by jej mniej, bo miał więcej wśród nich popleczników. Przez całe oglądanie dramy do teraz zawsze miałam wrażenie, że pod jego łagodną naturą może się skrywać, większy tyran, ale to tylko moje odczucie.\nTo co mi się też podobało w dramie, że do końca człowiek nie jest pewny czy Kangxi rzeczywiście wybrał 4-tego Księcia na swojego następcę. Momentami byłam całkowicie pewna, że to 14 miał być cesarzem, by jakieś późniejsze wydarzenie roztrzaskało moją przekonanie.\nCo do samej głównej bohaterki i jej wątpliwości oraz decyzji. Na pewno za gładko dziewczyna z XXI wieku weszła w skórę XVIII wiecznej arystokratki, jednak musiała, jeśli chciała przeżyć. Bo przecież cesarz Kangxi również nie był uosobieniem miłosierdzia, ludzie w jego otoczeniu prawie bali się oddychać, by nie popełnić błędu, który mógł kosztować nawet życie. I tak balansując wśród tych intryg, zyskała wysokie stanowisko przy boku cesarza, który ją cenił i dlatego przeżyła sprzeciw jego słowu. Choć z perspektywy czasu, być może rzeczywiście powinna docenić, to co wówczas miała, być może gdyby posłuchała słów cesarza: "by zapomniała, co straciła i umiała się cieszyć, tym co ma" mogła by wieść życie spokojne u boku 14 Księcia, którego tak pragnęła. Jednak w tych decyzjach wychodziło z niej, jej prawdziwe "ja". Niepokorne, wychowane, ze sama o sobie może stanowić, znające życie w wolności bez strachu. I choć pokochała księcia, od którego od początku chciała się trzymać jak najdalej, choć wiedziała jakim się okaże władcą, brnęła w to, bo uczucia nie są racjonalne. Nie potrafiła z nim żyć, ani bez niego. Ładnie nakreślona postać, bez zbędnego patosu, czy popełniała błędy, upierała się głupio przy swoim, czy też była lojalna wobec bliskich jej sercu i nie umiała patrzeć na cierpienie innych. Wzruszała, złościła, była nie rozumiana, choć umiała zrozumieć decyzje innych, pragnęła tylko wolności i swobody, a tego nie ważne przy czyim boku, w Zakazanym Mieście dostać nie mogła.\nTo co mi się w tej dramie też podobało, że nie było tu zbędnego patosu, podkreślania jacy to bohaterowie są nieszczęśliwi, bo tego matka nie kocha, a tej ukochany zginał (choć Ruolan mnie momentami wkurzała), czy jakiż to trudny był wybór między miłością w ambicjami. Wszystko zostało pokazane tak normalnie, jak uciekają nam kolejne dni, bez przesadnego zagłębiania się w problemu natury filozoficzno - psychologicznej.\nDlatego też po tej historii mam dylemat, czy sięgać po koreańską wersję, czy ją sobie odpuścić. Czytając wasze komentarze mam wrażenie, że powinnam sobie odpuścić, jednak ciekawi mnie jak sobie radzi w tej roli Junki i czy jednak historia przez stanie się za bardzo koreańską nie straci na swym uroku?\nPost autor: Volli » 25 wrz 2016\nHa ha ha odwieczny dylemat ekranizacji i remaków ukochanych utworów... Ja się też bałam, ale jak na razie jest ok. Jest bardzo dużo różnic, i wersja koreańska jest, no cóż... koreańska. Z całym tego urokiem i całymi wadami. Mimo że historia podobna, są też wyraźne różnice - i bardzo dobrze. Osobiście nie chciałabym oglądać tej samej historii podanej w ten sam sposób dwa razy. Poza tym jesteśmy dopiero na 9 odcinku - a w moim odczuciu drama zaczęła się tak naprawdę od 7., więc trudno wyrokować o całości. Tym niemniej - na pytanie czy "skoreańszczenie" nie odbira uroku - trochę odbiera, ale dodaje też czegoś innego, tak że ma się wrażenie, że ogląda sięjednak zupełnie inną dramę - też dobrą, ale w koreańskim stylu. Junki radzi sobie świetnie. W ogóle obsada jest dobrze dobrana i musze przyznać, że niecierpliwie czekam na kolejne odcinki...


Sierpień 2014 - EWOK\nNadmieniałam, że Bitwa Warszawska 1920 jest filmem wybitnym? Oczywiście w swoim, niszowym raczej gatunku. Ed Wood by się posikał ze szczęścia. Otóż, jak się okazuje, Hoffmanowi wyrosła poważna konkurencja w osobie Bondarczuka, z tym że niestety nie tego co trzeba. Nie chodzi bowiem o wybitnego reżysera Siergieja Bondarczuka tylko jego syna, Fiodora. On ci to właśnie w 46-tej wiośnie życia pozazdrościł tacie i postanowił nakręcić własne dzieło. Może i lepiej, że tata zmarł zawczasu. Okazuje się, że odmowa jedzenia naszych jabłek to wcale nie najgorsze, co Rosjanie mogą nam zrobić. W każdym razie w warunkach pokojowych. Swoją drogą dobrze, że Stalingrad obejrzałam w warunkach pokojowych, gdyż gdybym poszła nań do kina,…\nChyba każdy potrafi wymienić kilka miejsc, o których wiadomo tylko, że są. I że odegrały rolę. Np. Warka. Wiadomo o niej, że została zniszczona podczas walk o przyczółek warecko – magnuszewski, można koło niej przejechać w drodze na Lublin, a obecnie nazwa miasta kojarzy się głównie z marką piwa. A był ktoś kiedyś w Warce? Latwo mi się mądrzyć, bo ja akurat tak. Podobną rolę spełnia najwyraźniej Poczdam. Jeszcze nigdy nie zdarzyło mi się widzieć tak pustego miasta, stąd mój wniosek, że większość ludzi tamtędy głównie przejeżdża. Z pewnością ma to coś wspólnego z atrakcyjnością pobliskiego Berlina. Poczdam wydaje się pełnić rolę brzydszej koleżanki, na której tle stolica błyszczy.…


Wieszaki do szatni - niezbędne informacje które musisz wiedzieć ? | Meblicante\nWieszaki do szatni - niezbędne informacje które musisz wiedzieć ?\nNa pierwszy rzut oka wieszaki nie różnią się znacząco od siebie. Potrafią one jednak ułatwić naszą codzienność, zwłaszcza w okresie zimy, kiedy wychodząc na zewnątrz ubieramy kilka warstw ubrań.\nNie ulega wątpliwości, że ich noszenie ze sobą przez większość dnia byłoby dość kłopotliwe. Dlatego też wieszaki są wynalazkiem, który znacznie uprościł nasze codziennie funkcjonowanie. Czym zatem powinniśmy kierować się przy wyborze wieszaków do szatni? Co należy wiedzieć na ich temat aby wybór był optymalny i zapewnił nam jak najwięcej udogodnień? Odpowiedź na te pytania znajdą Państwo w niniejszym artykule.\nWieszaki dzielimy na wiszące i stojące. Są one niezwykle użytecznym, istotnym i pomocnym elementem wystroju pomieszczenia. Z reguły spotykamy je w miejscach publicznych w których ilość magazynowanej odzieży jest znaczna. Poza tym wieszaki używane są wówczas, gdy dużą część powierzchni wnętrza zajmują meble i inne dodatki.\nW jakich miejscach warto zastosować wieszaki kosztem szafek?\nZaletą wieszaków w porównaniu do szafek jest fakt, że zajmują one dużo mniej miejsca. Ponadto jeśli istnieje konieczność przychowania znacznej ilości odzieży, to zastosowanie ich jest dużo lepszym rozwiązaniem . Najbardziej istotną kwestią podczas decyzji o kupnie wieszaka jest jednak wybór rodzaju i wymiaru, tak był on odpowiedni do miejsca w którym ma się znajdować.\nW szatni można wykorzystać zarówno wieszaki stojące, jak i wiszące. Ze względu na materiał z jakiego mogą być wykonane dzielimy je na drewniane, chromowane, metalowe lub z innego tworzywa. Dla nowoczesnych wnętrz idealne będą te ze stali nierdzewnej. Jeśli szatnia jest nieduża, możemy z powodzeniem zastosować wieszaki ścienne z półką. Istnieje możliwość zastosowania różnorakich rozwiązań. Można wykorzystać klasyczne modele, np. wieszaki z ramionami czy obrotowe wieszaki z haczykami, które znacząco potrafią ułatwić pracę. Innym rozwiązaniem może być zastosowanie wieszaka typu manekin z korpusem w kształcie ludzkiej sylwetki. Takie elementy, poza podstawowym przeznaczeniem, pełnią również funkcję dekoracyjną.\nZa podstawowe cechy wieszaków w szatni uważa się między innymi solidna konstrukcję oraz walory użytkowe. Poza tym ważne jest by ich wielkość była odpowiedni do wielkości pomieszczenia. Istotnym elementem jest również atrakcyjny design, odpowiednio dobrany do stylu wnętrza.\nWieszaki w szatni znacząco potrafią udogodnić jej użytkowanie, będąc kluczowym elementem logistycznym. Ich właściwy dobór gwarantuje idealną organizację. Życzymy trafnych wyborów, a w razie jakichś wątpliwości lub pytań zawsze służymy fachową radą.


Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... - Page 3\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Pon Lip 05, 2010 11:38 am\nPo tym całym wydarzeniu miała ochotę wybuchnąć furią i złością. Była cała w błocie ... Wypluła jeszcze resztki błota z zębów i odsłoniła grzywkę z oczu.\n- Jasna Cholera ... -. niemalże warknęła pod nosem. Gdy ujrzała tych tajemniczych gości w mundurach, lekko uniosła brwi i otworzyła usta. Niepewnie wzięła jednego z nich za rękę i podniosła się. Nie wiedziała co dokładnie zrobić w dodatku, jak usłyszała mówili w obcych językach ... Jej wygląd był śmieszny, wyglądała jak jakiś błotny potwór. Strzepała z rąk błoto i spojrzała kątem oka na niewidzialnego Sotk'a, na szczęście widziała jego rysy. Odwróciła wzrok od niego i spojrzała na tych ludzi. Nie wiedziała co ma powiedzieć, czy się wo gule odezwać ?. Jednak nabrała odwagi.\n- Witajcie ... -. odezwała się do nich niepewnie i przymknęła oczy. Po chwili dodała coś cicho pod nosem ... Coś w stylu "Mówicie w moim języku ?".\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Pon Lip 05, 2010 1:11 pm\n*Gdy ten zobaczył swoją ukochana Impale, był uradowany gdy nie ten czołg i wyrzutnia rakiet...nie poddał on się tak łatwo, nie może bo to samochód od ojca. Pobiegł najszybciej jak mógł i otworzył drzwi od samochodu i wziął pierwszego kolesia z pięści i uderzył go mocno w twarz aż ten stracił przytomność, drugiego wykopał z wozu i bez zamykania drzwi odpalił samochód i zaczął jechać od tego czołgu.*\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Pon Lip 05, 2010 1:38 pm\nGdy usłyszała huk upadającego ciała podbiegła do Raisena.\n-Nic Ci nie jest?- powiedziała lecz gdy zauważyła że stracił przytomność chwyciła za koszule i zaczęła nim trząść, oraz krzyczeć:\n- Tylko spróbuj mi tu zasnąć, pożałujesz tego!!\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Pon Lip 05, 2010 2:28 pm\nTwoje ubranie wciąż było pełne błota, lecz dzięki temu żołnierze mieli ułatwione zadanie. Gdy tylko zrozumieli w jakim języku mówi ta istota od razu zmienili swoje nastawienie do niej. Nim ta zdążyła cokolwiek uczynić jej dłonie zostały boleśnie skute za jej plecami. Dodatkowo zakneblowano ją tak aby ani słowa rzec nie mogła. Możliwe, że do jakiegoś obozu ją wyślą czy czegoś takiego, lecz na razie nie można niczego być pewnym, przecież to jest wojna, możliwe, że tylko jako zakładnika chcą ją wymienić, choć po jej wyglądzie trudno spodziewać się aby generała Japonia dała, choć nawet nie ma żadnego przedstawiciela tego komunistycznego ruchu. Brudna z błota Tox w dość brutalny sposób prowadzona była ku drodze, gdzie ujrzeć można było kilka samochodów. Jeden z nich pełen był ludzi i na niego należało wrzucić ucznia Chuusei, jednak niestety nie udało się, choć może i dobrze? Demonek gdzieś zniknął, oczywiście z chęcią broniłby swojego nowego właściciela, był jednak przerażony tymi osobami. żołnierze o wiele groźniej wyglądali niż ludzie w czarnych płaszczach a dodatkowo trzymali niezwykle straszne urządzenia, których przeznaczenie nie było znane Soktowi. Mimo to podążał cały czas za nią, nawet gdy wsadzili go do niewielkiego dwuosobowego wojskowego samochodu, choć oczywiście w miejscu gdzie normalnie znajduje się amunicja. Związali ją jeszcze mocniej, tak iż sznury przeszkadzały nie tylko w ruchach ale i boleśnie cięły skórę. Demonek pojawił się koło niej, jednak nic nie robił, tylko siedział z przerażonymi oczami patrząc się wokół. Na szczęście ludzie nie mogli go dostrzec, lecz mimo wszystko mógł okazać się przydatny, choć na razie gdy trzeba było po prostu zostawił Tox bez pomocy, choć z drugiej strony jakie ta dwójka miała szanse z całą armią? Samochód po chwili ruszył.\nPiwnica pod przedszkolem\nCoraz gorzej się czuliście i po chwili nawet Lilith opadła z sił, lecz wciąż jeszcze była przytomna. Kaszląc mogła dostrzec światło, które z otwartych drzwi do nich dobiegło. Kilku ludzi bądź jakiś innych istot patrzyło w nich licznymi zielonymi kropkami, które jako jedyne były widoczne. Światło, które przez chwilę się pojawiło szybko zgasło i dopiero po chwili zieleń zniknęła a w jej miejsce pojawiły się latarki. Niejednego, lecz kilku ludzi. Dodatkowo były to istoty uzbrojone. Przerażenie mogłoby ogarnąć tą dwójkę, gdyż Raisen się już zbudził na przedstawienie, lecz ich słowa były łagodne. W kilku językach wypowiedzieli zapewne to samo a w japońskim brzmiało to (po przetłumaczeniu na polski)\n-Kim jesteście? Co tutaj robicie?\nDalsze słowa już w zupełnie innym języku i tym razem nieznanym tej dwójce były mówione. Nie do nich one zostały skierowane, lecz do pozostałych, którzy świecąc ruszyli w stronę dwóch wyjść z piwnicy. Było drugie, lecz oczywiście ta dwójka nie miała o nim pojęcia. Na dodatek straciliby czas, bo jak się okazało tamto również było zasypane. na razie pozostali żołnierze stali z bronią ku nim wycelowaną czekając na odpowiedź. Widać było wciąż niewiele a oddychało się trudno.\nSamochód był jednak zbyt daleko aby do niego wskoczy a na dodatek przez cały czas jechał i to z uzbrojonymi osobami. Tak więc szaleńca szarża wprzód zakończyła się dość szybko z chwilą gdy seria z broni maszynowej rozcięła twoją skórę dziurawiąc ciało. Jednak nie umarłeś. Co prawda byłeś ranny, lecz nie na tyle by już teraz zakończyć swój żywot. Padłeś na ziemię z podziurawioną nogą, gdyż tam trafiły kule, lecz żołnierze się tobą nie interesowali już. Poszli dalej a ty utraciłeś przytomność....\n"Twoje oczy otworzyły się nie wiadomo po jakim czasie. Nie mogłeś wstać z braku nogi a dodatkowo przed tobą była istota nie byle jakich rozmiarów. Sam smok przybył na twoje spotkanie niszcząc skrzydłami i ogonem okoliczne budynki. Olbrzymie zwierzę do samolotu mogące być przyrównanym ruszyło w twoją stronę."\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 12:48 am\n*Gdy Dean po obudzeniu się zobaczył smoka, przeraził się i spojrzał na siebie, i na tą przeklętą nogę zaczął jakimś cudem odpychając się nogą żeby się cofnąć jakieś kilka metrów po czym oparł się o jakiś głaz i krzyknął do smoka.*\n-Czego ode mnie chcesz, istoto piekielna...\n*Ten cały czas był ostrożny obserwował każdy głaz lecący z każdego rozwalonego budynku.*\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 2:49 am\nRaz próbowała być miła i już od razu ją porwali. Nie ... Dość tej uprzejmości. Tox zaczęła się powoli wiercić i cicho stękać. Sznury wbijały jej się dość mocno w skórę ... A kajdany były za bardzo zaciśnięte. Nie było szansy ucieczki, a nawet Sokt bał się cokolwiek zrobić, choć z drugiej strony mógłby rozwiązać sznury ... Albo przynajmniej je rozluźnić. Jednak to by chyba nic nie dało ... Nawet jakby chciała to nie ma szans stąd uciec. Może by się udało gdyby użyła swojej mocy ? ... Mało prawdopodobne. Zażenowana już tym wszystkim opuściła głowę i przymknęła oczy. Ratunku już dla niej nie było ...\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 5:30 am\n-Ała... ale mnie bania boli\nPomyślał łapiąc się jedną ręką za głowę i prawie na nic nie zwracając uwagi, nawet na to że są wycelowane w niego bronie, jedyne co go interesowało to czy ma tu gdzieś paczkę papierosów\n-Witam... jesteśmy z Chuusei Academic i nie pamiętam jak się tu znaleźliśmy\nPowiedział powoli po czym po prostu wziął ręce Lilith by go nie trzęsła i sobie usiadł po turecku opierając się plecami o ściane\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 5:53 am\nSpojrzała w stronę wrót i obraz zaczął się rozmazywać, powoli zaczęła tracić przytomność.\n- Pomóżcie, proszę...- ledwo wypowiedziała słowa i straciła przytomność, padając na ziemię.\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 7:25 am\nRaisen i Lilith\nTrafiliście do wielkiego tajnego schronu atomowego, który rozciągał się pod miastem. Niewiele o tym miejscu było wam dane zrozumieć, jedyne co mogliście się dowiedzieć dotąd to, że ma pięć wyjść, oraz, że jest tam prawie cały rząd Meiwein wraz ze służbami mundurowymi. Wasza sytuacja była dość dobra, mimo, iż jedzenia za wiele wam nie dawano to mieliście wygodne łóżka oraz możliwość ciepłej kąpieli. Możliwość odcięcia tego miejsca była niewielka, przecież przygotowano je aby przed apokalipsą miało chronić. Nie za wiele ważnych rzeczy się tam działo, gdyż trzymano was z dala od wszystkiego co istotne. Jedynie o kontruderzeniu sił Japońskich i ONZ'u zostało wam przekazane. Miało to miejsce około trzech dni od momentu gdy ledwo żywi zostaliście znalezieni pod przedszkolem. Komuniści w tym czasie opanowali niemal całą wyspę. Dzień ataku był dla was przełomowym, gdyż już o szóstej was z łóżka zbudzono. Wartym podkreślenia jest fakt, iż dotąd mogliście spać nawet cały dzień a nikt na to uwagi nie zwracał. Stało przy was trzech żołnierzy oraz kilka innych osób, które podobnie jak wy były z Japonii. Nikt jednak w waszym wieku, sami politycy, dyplomaci czy biznesmeni, którzy nie zginęli w pierwszych wybuchach. Nikt nie miał za bardzo ochoty z wami rozmawiać po za trójkę osłony. Oni to poinformowali was, że wszyscy maja zostać zabrani w bezpieczne miejsce na terenie górskiego wyjścia. Podobnie jak poprzednio czekał was strasznie długi korytarz, który przejść trzeba było.\nSokt przez długi czas był bezużyteczny. Żołnierze zawieźli cię do czegoś co można by nazwać więzieniem, choć uprzednio był to szpital. Dodano kraty w drzwiach aby utrudnić ucieczkę oraz zabezpieczono w podobny sposób okna. Były tam telewizory, jednak nie działał, dodatkowo Tox przeszukano i zabrano jej wszystkie wartościowe rzeczy, więc żadnego zajęcia nie miała. rozwiązano ją dopiero drugiego dnia, gdy to postanowiono ją nakarmić. Jednak posiłek daleki był od normalnego. Nie tyko gorszy od jedzenia szpitalnego, lecz niemal nie do zjedzenia. Teoretycznie miała to być zupa, lecz bardziej przypominała błoto z najróżniejszymi dodatkami, dość nieprzyjemnymi. Tak więc przez trzy dni, które tam Toxic spędziła nieco schudła, oraz nie czuła się najlepiej. Sokt był tam przez cały czas, lecz on o dziwo nie wydawał się być zmęczony, ciągle domagał się pieszczot i nie trudno było dostrzec iż ten jest przerażony. Zareagował dopiero w chwili gdy postanowiono zlikwidować Toxic i innych przebywających tu Japończyków jako dowód, że są zdolni do tego jeśli wyspiarskie imperium nie posłucha ich żądań. Sokt dopiero w chwili gdy zobaczył jak jeden uzbrojony żołnierz bije jego nowego właściciela postanowił działać. Jakże to było dziwne stworzenie, strachliwe, lecz mogące rozszarpać człowieka w kilka sekund. Ciało upadło, lecz nikt tego nie słyszał, zewsząd dochodziły jęki i krzyki torturowanych więźniów. Strażników było wielu, lecz nie tak jak gdyby były to czasy pokoju, walki wciąż trwały a przed kilkoma godzinami rozpoczęła się kontrofensywa ONZ'u.\nByłeś bliski śmierci przez wykrwawienie. Twoja szarża okazała się być jedną z najgłupszych jakie tylko wykonać można było. Lecz na tej wyspie byli wciąż ludzie, którzy nie życzyli źle tobie podobnym. Gdy ty śniłeś o smoku, który rozszarpywał twoje ciało to oni bandażowali je aby nie dopuścić do śmierci. Następnie zostałeś przeniesiony do jednego z budynków gdzie była baza organizacji medycznej. Dochodziłeś do zdrowia a w międzyczasie odzyskałeś swój samochód. Historia zabawna, gdyż złodzieje zostali ranni, nie przez Komunistów a sami siebie postrzelili w kłótni. Medycy znaleźli ich i ze względu na brak transportu dojechali do miejsca twoim samochodem. Niechętnie, lecz po wytłumaczeniu sytuacji oddali ci go, choć jest on nieco porysowany, w końcu mamy wojnę. Kolejne dni, ostatnie już przed inwazją były ciągłym ukrywaniem się przed czerwonymi, gdyż ci znali twój samochód a ty nie mogłeś pozwolić sobie na walkę z nimi ponowną. Tak więc skorzystałeś z latarni morskiej w lesie ukrywając swój pojazd a z samego budynku czyniąc bazę. Była to latarnia zabytkowa, nie używana w ostatnich trzydziestu latach. Dlatego też byłeś tam bezpieczny aż do momentu gdy ponownie zbudził cię huk. Gdy spojrzałeś przez okna swojego nowego domu ujrzałeś bitwę pomiędzy czerwonymi a flotą Japonii, która najprawdopodobniej postanowiła zrobić coś z tym buntem.\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 7:38 am\nRai spał sobie dalej spokojnie, nie reagując na potrząsania łóżka, krzyczenie a nawet czasami ciągnięcie, po prostu dalej sobie leżał wygodnie w krainie morfeusza, do czasu gdy jeden z żołnierzy powiedział cicho coś do drugiego, wtedy dopiero chłopak się zbudził\n-Eee... Co jest ?\nZapytał powoli podnosząc tułów ,a za nim resztę ciała by usiąść na łóżku\n-O... cześć... po co do gór ?\nRai jak zwykle po obudzeniu się zapalił papieroska i włożył go sobie do ust\nOstatnio zmieniony przez Raisen dnia Wto Lip 06, 2010 8:32 am, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 8:08 am\nDziewczyna padła na ziemię stękając z bólu, jednak na szczęście Sokt ją uratował po raz drugi, była mu bardzo wdzięczna. Powoli się pod niosła i wytarła krew spływającą z jej wargi. Przytuliła stworka i spojrzała na niego. Po chwili odwróciła wzrok i rozejrzała się wszędzie były kraty. A obok leżał ten co ją bił ... Tox zmarszczyła brwi i wstała. Nie czuła się najlepiej to fakt, nawet ją trochę mdliło ... A była już bardzo wychudzona, było jej prawie widać żebra. Jednak resztki sił jeszcze zostały, ucieczka przez drzwi nie uda się, ale było okno. Toxic czym prędzej podeszła do okna i próbowała wyłamać kraty. Nie były one tak mocne, bo po paru minutach wyrwały się i dziewczyna mogła uciec. No i tak zrobiła się wyszła przez okno i zaczęła uciekać tyłami, tak by nie mogli jej zauważyć. Miała nadzieję, że się uda.\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 8:21 am\nOtworzyła oczy gdy poczuła szamotanie, usiadła na łóżku wpatrując się w kołdrę.\n- Po co mamy udać się do gór, jest tam coś? I co z resztą osób?- powiedziała po czym poniosła się i stanęła na równe nogi.\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 8:40 am\n*Gdy ten widział co się dzieje, był lekko zdziwiony, i na początku nie wiedział czy ma komuś pomagać czy nie. Jednak na chwilę obecną obserwował jak oni się nawzajem wybijają Przy czym był lekko zdenerwowany za samochód że tamci idioci go porysowali, ale nie takie rzeczy już naprawiał w aucie.*\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 9:04 am\nBunkier Atomowy... [Taa bo czego to ja nie wymyślę.]\nŻołnierze nie odpowiedzieli na początku, gdyż cała grupa japończyków, która aż tak liczna jak wydawać się mogło nie była, ruszyła przed siebie. Dopiero gdy Raisen i Lilith minęli już wrota bunkra jeden z ochroniarzy postanowił się odezwać.\n-Japończycy uznali czerwonych za terrorystów i wspólnie z siłami ONZ'u chcą odbić wyspę. Dlatego też ktoś ma przylecieć i zabrać was w bezpieczne miejsce... - Tutaj można było słyszeć cichy szept oznaczający coś w stylu "Jakby bunkier mający chronić przed bombą atomową był miejscem niebezpiecznym - Wybraliśmy okolice wejścia w górach, gdyż jest ono ukryte i mało znane a na dodatek z dala od frontu. Dotrzemy tam za dwie godziny. Macie jeszcze jakieś pytania?\nOczywiście przez cały czas grupa ludzi szła do przodu, nie zatrzymując się nawet na chwilę.\nToxic ciągnęła za kraty, lecz nic to nie dawało. Głosy jakieś można było usłyszeć zza rogu. Dźwięki coraz głośniejsze były co oznacza, iż coś idącego w tym kierunku się zbliża. Ten sam język, którym posługiwali się nieznani Tox ludzie. Sokt oczywiście i tym razem wykazał się pomocą po prostu przełamując kraty. Było to stworzonko tchórzliwe, które nikogo by nie zaatakowało, lecz potrafiące bronić osoby, którą uważa za właściciela i niezwykle silne. Dlatego też udało się mu dokonać tego co bardziej ludzkiej odmianie demona się nie udało. Tutaj jednak dochodzi do pewnego dość dziwnego spostrzeżenia. Czyż czasem nie są zbyt wysoko aby udało im się skakać? No właśnie, stał się to wielki problem a głosy coraz bliżej były. Na dole co prawda były jakieś rośliny, lecz czy na pewno są one bezpieczne? Co prawda nie zakończy się to śmiercią, chyba, że ktoś chce tu na głowę skakać, lecz bez złamań trudno byłoby się obejść.\nPrzyglądałeś się strzałom i hukom przez bardzo długi czas, początkowo nie było wiadomo kto wygrywa, lecz później to siły koalicji okazały się być górą. Japońskie samoloty wykazały się największą skutecznością a ty po prostu oglądałeś ten spektakl. Po godzinie jednak należałoby już coś zrobić, co prawda nikt jeszcze nie wygrał, lecz coraz więcej mogłeś dostrzec sił na brzegu. W końcu i na latarnię mogą przyciągnąć jakieś działa a więc nie jest to miejsce do końca bezpieczne. Ta myśl wpadła ci do głowy.\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 9:16 am\nA więc, jednak się udało ... Znów dzięki pomocy Sotka. Gdy weszli na ten murek Tox chwilę się zastanowiła, czy te rośliny są bezpieczne. Mogą być trujące lub coś. Najwyżej Toxic zaryzykuje. Tak więc skoczyła szybko w dół zanim ten którego słyszała tutaj dotrze. Rozejrzała się po okolicy i ruszyła do biegu. Biegła ile jeszcze miała sił by tylko jej nie zauważyli i mogła się stąd w końcu wydostać.\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 9:24 am\nSpojrzała na żołnierza zaciekawiona.\n- Tak ja mam jedno pytanie, co z pozostałymi uczniami akademii?- zapytała próbując dotrzymać tępa reszcie ludzi.\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 9:28 am\nRai szedł sobie powoli nie zatrzymując się, gdy nagle coś mu przyszło do głowy\n-Hmmmm... a mogę się tu jeszcze rozejrzeć ?... może znajdę coś godnego uwagi\nZapytał mając nadzieje że żołnierz się zgodzi\n//Sry że krótki\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 9:54 am\n*Ten zszedł na dół po czym spakował się do swojego ukochanego samochodu i wyruszył w kierunku portu, żeby może jakiś statek go zabrał...Kto wie może się uda może nie, Kiedy jacyś ludzie się pytali czemu jedzie na stronę lub ze strony wroga to mówi że jest albo był szpiegiem tam i nic ciekawego się nie dowiedział....*\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 10:32 am\nŻołnierze słuchali was i odpowiadali, lecz niezbyt podobały im się wasze ciągłe pytania, co dało się zauważyć w ich zachowaniu, pomimo starań ukrycia tego faktu. Oczywiście odpowiadali, w końcu w pewnym sensie byliście vipami, których ci mieli eskortować.\n-Nie mamy pojęcia o jakich uczniach akademii mówisz. - Tak brzmiały słowa, które były odpowiedzią na Lilith pytanie, natomiast Raisen uzyskał następujące zdanie:\n-Nie ma już czasu na rozglądanie się, po za tym to tajny bunkier i nawet nie myśl, że pozwolimy ci po nim po prostu chodzić.\nCzas mijał dość szybko, choć krajobraz nie zmieniał się nawet o trochę. Był to bunkier, więc nie trzeba było tutaj dzieł sztuki a mona lisy spotkać tutaj nie tylko nie należy się spodziewać, lecz gdyby coś takiego zaszła można by się zdziwić.\nWziuuuuuuuum... tylko te słowa przychodzi mi na myśl, gdy staram się wyobrazić twój kilkusekundowy lot, jednak mimo wszystko było lepiej niż się zdawało, po za faktem, iż rośliny te miały pełno kolców. Cud, że żyjesz, nie masz żadnej kości złamanej. Lecz za to twoje ciało jest podziurawione niczym obrona Rzeczypospolitej u schyłku siedemnastego wieku. Tak więc trochę bólu musisz znieść i o biegu nie ma tu mowy, lecz na szczęście wylądowałaś w lesie, tak więc nie ma mowy o szukaniu cię bo też komu się chce? Uznali, że nie przeżyjesz a ty możesz tylko przed siebie iść jeśli gdzieś iść chcesz...\nWszystko zaczęło się dość spokojnie a jak się kończy? Udanie się się do portu byłoby najgorszym pomysłem, wybrałeś więc boczną ścieżkę do lasu, gdzie było bezpieczniej, lecz pusto. Ze spokojem jechałeś wśród drzew a z dala dochodziły do ciebie wybuchy. Widziałeś jak latarnia, będąca przez jakiś czas twoim domem wali się trafiona pociskiem ku morzu. Przez długi czas nic nie spostrzegłeś dopiero po jakimś czasie masz do wyboru drogę w prawo, bądź wyjechanie na jakiś ręką człowieka stworzony trakt prowadzący do szpitala. Wybieraj więc...\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 11:13 am\n-Czyli mamy zostawić tych ludzi z miasta ?\nZapytał spokojnym głosem idąc tym razem trochę szybciej, ale przy okazji by wkurzyć resztę zaczął robić co chwile odgłosy butami przy stąpaniu\n-Teraz żałuję że nas znaleźli\nPowiedział cicho do Lilith przyśpieszając na chwile krok by ją dogonić\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 11:41 am\nGdy dziewczyna wylądowała w lesie od razu jej ulżyło ... Przynajmniej już teraz nikt nie będzie jej szukać. Jednak podziurawione ciało przez kolce roślin powodowało większy ból. Zagryzła zęby i jęknęła cicho pod nosem.\n- Szlag ... -. wydusiła i lekko się skuliła na stojąco. Ból był większy, a ona już była tak osłabiona, że nie miała siły by biec. Uniosła się i rozejrzała. Z zaciśniętą dłonią po chwili rozpoczęła chód ... Szła przed siebie ale powoli. Miała na myśli dotrzeć do miasta lub do portu ... Byle było by bezpiecznie.\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 11:45 am\n~ To mi nie wygląda na ratunek, a nawet jeśli to jak nie mogą martwić się o innych...- pomyślała po czym lekko przygryzła wargę.\nGdy usłyszała wypowiedź Raisena szepnęła:\n- Ta co spróbujemy im uciec by uratować innych? Ale jak...\n~ W tym korytarzu chyba nie ma dostępu do wody, więc odpada użycia jej, zmiana w anioła też, bo jest zamknięta przestrzeń... Hmmm\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 12:13 pm\nRaisenowi oraz Lilith żołnierze wytłumaczyli, że w mieście nawet jeśli są jacyś ludzie to znalezienie ich wśród całej armii czerwonych graniczyłoby z cudem. Jeśli natomiast są tam jacyś Japończycy to albo pozamykani albo nie żyją, gdyż to przeciwko nim było wymierzone powstanie. Cóż, biedny Raisen nie domyślił się, że generał wcale nie chciał odesłać tych, z którymi on przyjdzie, lecz wziąć ich jako zakładników do rozmów z wyspami. Droga dłużyła się niezwykle, choć za to nie można zaprzeczyć aby było tu nieprzyjemnie. Co prawda chłodnym to miejsce można nazwać, lecz z drugiej strony było ono suche a zarazem znośne dla oczu.\nPowoli będąc coraz słabszą zmierzałaś w stronę gór, za którymi jak ci się zdawało jest miasto. Co prawda nie był to najlepszy pomysł, jednak trudno było ci myśleć logicznie. Sokt zmierzał za tobą przez cały niemal czas. Szedł na czterech łapach jak to miał w zwyczaju. Był dziwnym zwierzęciem, gdyż pomimo takiego upadku trudno było nazwać go choć trochę uszkodzonym. Nawet kolce zręcznie wyminął skacząc na drzewo a później na ziemię. Był to coś w rodzaju demonicznej małpki, o ile można tak go nazwać, gdyż z małpami po za zwinnością nie ma wiele wspólnego. W końcu zmęczenie oraz rany dały o sobie znać na tyle, że upadłaś na ziemię tracąc powoli przytomność. Nie byłaś już wstanie iść a Sokt próbował ci pomóc, lecz chodzenie na dwóch łapach nie było jego mocną stroną, i mimo, że przeciągnął cię kilka metrów to dał sobie spokój po upadku. Przybrał swoją niewidzialną postać.\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 12:46 pm\n-Pff... ja bym już dawno mógł uciec , ale zostanę tu z tobą\nPowiedział spokojnie robiąc za sobą fajną białą smugę dymu\n-Ehh... teraz nic nie zdziałamy więc po prostu się ich słuchajmy\nRai uśmiechnął się i zaczął patrzeć sobie w górę, ale niestety zamiast chmur zobaczył tylko metal\n-Kiedy dojdziemy ?\nZapytał nie przyśpieszając kroku, woli iść na równo z Lilith w razie czego\nTemat: Re: Misja nr 1 Czyli Tragedia w 3 aktach... Wto Lip 06, 2010 1:11 pm\nGdy ta padła już nie miała siły się podnieść ... Jednak wiedziała jeszcze, że Sokt próbował jej pomóc i ciągnął ją parę metrów i upadł. Tox była mu na prawdę wdzięczna, że stworek się starał i próbował jej pomóc. Z ledwością uniosła jeszcze rękę i pogłaskała go zanim stał się niewidzialny. Po czym jej ręka opadła na ziemię, a ona zemdlała.


Łomża chce Via Baltica... - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nod lewej: Poseł Lech Antoni Kołakowski, Prezydent Łomży Jerzy Brzeziński, Prezydent Ełku Tomasz Andrukiewicz, Wiceprezydent Łomży Marcin Sroczyński\nW konsultacjach społecznych wyłożone są cztery warianty przebiegu Via Baltica. Trzy z nich – wybrane przez ekspertów z firny Scott Wilson prowadza przez Łomżę, a czwarty przez Białystok został dołożony „bo jest zgodny obowiązującym prawem”.\nPo przeanalizowaniu 40 różnych wariantów przebiegających w pasie o szerokości ok. 150 km eksperci Scott Wilson rekomendują jako najlepszy „wariant 42” prowadzący z Budziska do Suwałk, Ełku, Szczuczyna, Łomży, Ostrowi Mazowieckiej i Warszawy.\n- Wariant ten uzyskał najlepsze wyniki w kryteriach ocen jakim były poddawane wszystkie planowane przebiegi – mówił kierujący zespołem opracowującym dokument Wacław Jastrzębski, co zostało nagrodzone gromkimi oklaskami zebranych na sali.\nPo przedstawieniu wyników opracowania rozpoczęła się dyskusja, w której każdy mógł zabrać głos. Chętnych do zadawania pytań i wypowiadania opinii było bardzo dużo, przy czym ciekawsze były odpowiedzi. Poseł Kołakowski, który przekazał „oświadczenia” łomżan usłyszał od przedstawicieli Scott Wilsona, że „to nie jest plebiscyt, a ekspertom chodzi o argumenty, a nie podpisy”, prezydent Brzeziński który apelował do przedstawicieli GDDKiA aby zmienili politykę i zabiegali o rozwój całego województwa w odpowiedzi usłyszał, że biegnąca przez Łomżę droga nr „61” byłą pierwszą drogą w województwie modernizowana z pieniędzy europejskich, a poseł Gwiazdowski, który dopytywał kiedy Via Baltica zostanie zbudowana usłyszał, że to zależy od niego i jego kolegów w parlamencie o tego ile oni pieniędzy przeznaczą na budowę dróg.\nNajciekawszą jednak była odpowiedź na pytanie czy opracowanie które przygotowali eksperci Scott Wilsona będzie uwzględnione przez GDDKiA i rząd.\n- Ja tego nie wiem – odpowiedział Wacław Jastrzębski. - Mogę powiedzieć tak, że trudno będzie tego nie uwzględnić, ale to w dużej mierze zależy od państwa – dodawał zwracają się do obecnych na sali dziennikarzy. Jastrzębski podkreślił, że opracowania powstaje, bo zażądała tego Unia Europejska. Przypomniał też, że w Portugalii i Hiszpanii były takie precedensy, na polecenie z Brukseli musiano rozbierać już zbudowane odcinki dróg, bo wykonane były niezgodnie z prawem unijnym...\npt, 06 czerwca 2008 07:00