Cerowanie reputacji po polsku. Pomaga czas i dzienikarze z pamięcią muszki owocówki - Dziennik.pl\n28 marca 2015, 10:23 Ten tekst przeczytasz w 9 minut\nKamil Durczok po „strażaków” do agencji PR zgłosił się tuż przed drugim tekstem „Wprost”, w którym opisano m.in. jego seksualne upodobania i zarzucono mu, że uciekał z mieszkania, w którym znaleziono biały proszek. – Gdy dostał pytania od dziennikarzy, zrozumiał, że to jest bomba rzucona w szambo i nie dotyczy już tylko redakcji, ale jego samego – relacjonuje Monika Janowska-Mleczko, partner w Point of View Communications Consultancy, firmie, która doradzała byłemu już szefowi „Faktów”.\nCZYTAJ WIĘCEJ O STRATEGII RATOWANIA WIZERUNKU KAMILA DURCZOKA >>>\n– Nie kłam i nie próbuj przeczekać, przyznaj się, przeproś i powetuj straty – radzą spece. I dodają, że w walce z kryzysem niezwykle ważny jest czas.\n– Tu liczy się każda godzina. Chodzi o to, by zabrać głos jako pierwszy, by określić sytuację wyjściową, do której będą się odnosić media – mówi Aneta Wrona, trener biznesu i specjalistka od kreowania wizerunku.\nNajlepiej samemu wyjść z komunikatem, ogłosić problem i nie czekać, aż w sensacyjnym tonie zrobią to dziennikarze. Ale wielu woli czekać w nadziei, że kryzys rozejdzie się po kościach. – To polska szkoła komunikacji kryzysowej, której nikt nie zdefiniował, a sprowadza się ona do założenia: siedzieć cicho. Z punktu widzenia etyki to działanie nieprofesjonalne i nieetyczne – przyznaje Czarnowski.\nBywa jednak, że milczeć trzeba. Garwolińska przytacza anegdotę z lat 90., gdy jednego z polityków musiała podstępem zamknąć w łazience, by nie poszedł do telewizyjnego programu. Ów polityk miał parcie na szkło i wypowiadał się rozwlekle, długimi zdaniami. Program był montowany, a jego twórcy sympatyzowali z inną opcją polityczną, było więc niemal pewne, że z delikwenta zrobią bałwana. Ale polityk się upierał.\n– Kazałam mu iść wziąć prysznic i zamknęłam w łazience. Wypuścił go ochroniarz o 4 nad ranem – opowiada. Następnego dnia współpracownicy zastanawiali się, z którego piętra zostanie w odwecie wyrzucona. – Niemal oberwałam lecącą książką, ale uchyliłam się. A potem współpracowaliśmy dalej – śmieje się.\n– Ale jeśli się popełniło błąd, nie ma co zwlekać z reakcją – mówi Wrona. Świetną ilustracją na poparcie tej tezy są analizy kryzysów Wedla i firmy Wawel, producenta cukierków „Kasztanki”. Gdy w ptasim mleczku Wedla znaleziono szkło, firma niemal natychmiast zareagowała – wydała oświadczenie, pokajała się i uruchomiła infolinię – wszystko to, zanim sprawą zainteresowały się media. Kryzys od początku był pod kontrolą. Wawel zaczął działać, gdy sprawa robaków w kasztankach żyła już własnym życiem. I kryzysu nie opanował.\n– Duże firmy zawczasu przygotowują procedury kryzysowe, bo wiele tarapatów można przewidzieć. Bank musi być przygotowany na reakcje w przypadku utraty danych czy awarii systemu elektronicznego. Dzięki gotowym procedurom można zareagować błyskawicznie – mówi Wiesław Gałązka, specjalista od marketingu politycznego. – Prawdziwa komunikacja kryzysowa polega na przewidywaniu kryzysu. Na świecie księgę komunikacji kryzysowej i procedury reaktywne aktualizuje się nieustannie, bo to pozwala wykrywać potencjalne zagrożenia – dodaje Czarnowski. U nas zamiast dusić sprawę w zarodku, po eksperta biegnie się, gdy sprawa wyjdzie na jaw.\nO ile jednak firma może przewidzieć część potencjalnych kryzysów, to już osobie publicznej trudniej o taką przezorność. Bo przy indywidualnych kryzysach wizerunkowych w grę wchodzą emocje. Człowiek to nie produkt, którego można opakować jak się chce, jest podmiotem kryzysu, który ma swoje wymagania, charakter i uczucia – do tego trzeba dostosować narzędzia komunikacji. Poza tym nikt nie będzie pisał sobie prywatnej księgi grzechów i zażaleń. Chyba, że jest się politykiem.\n– Człowiek od komunikacji powinien wiedzieć o wszystkich słabościach polityka, dla którego pracuje – przyznaje Czarnowski i zaraz dodaje, że nigdy nie widział profesjonalnej komunikacji kryzysowej w wykonaniu polskiego polityka. – Były tylko kręcenie, lawirowanie, blokowanie komunikacji i manipulacje.\nOczywiście żaden z prominentnych polityków nie robi tego własnymi rękami. Do nakręcania przykrywkowej afery wykorzystuje się politycznych harcowników bądź zaufanych najemników. Przykłady z naszego podwórka można mnożyć. Pierwszy z brzegu to kilometrówkowa afera sprzed kilku miesięcy. CZYTAJ WIĘCEJ >>> Zaczęło się od zarzutów wobec marszałka Radosława Sikorskiego. Ale dziś to nie on jest twarzą tej afery. Do mediów szybko przeciekły podobne zarzuty formułowane pod adresem innych posłów, w tym również tych z PiS. Gdy wyszło na jaw, że zawiadomienie w ich sprawie złożył w prokuraturze kierowca Romana Giertycha, rzecznik PiS nie miał wątpliwości – ogłosił na konferencji, że to akcja polityczna, która ma wybielić Sikorskiego. Nie jest bowiem tajemnicą, że marszałek przyjaźni się z Giertychem od lat.\nAle prawnika nie można dowolnie używać w charakterze pałki do uciszania dziennikarzy. Boleśnie przekonał się o tym Jacek Kurski, były spin doctor PiS, który sądowo zablokował publikacje na temat swojego romansu w tygodniku „Nie”. Efekt był taki, że wiadomość o wyroku gdańskiego sądu niemal natychmiast trafiła na internetowe portale. E-maile z żądaniem usunięcia publikacji poszły do wszystkich redakcji. I afera się rozlała. – Próba zablokowania interwencji dziennikarskiej połączona z odmową komentarza w sprawie to zachęta dla redakcji, by jeszcze intensywniej zajęły się sprawą. Jacek Kurski popełnił wielką medialną wtopę – komentował w rozmowie z Dziennik.pl dr Wojciech Jabłoński, politolog z UW. CZYTAJ WIĘCEJ >>>\nOsoby publiczne, gdy pojawia się kryzys, często gubią właśnie pycha i przekonanie, że jest się genialnym i nieomylnym. Buta zaostrzyła ostatnio kryzys wokół innego dziennikarza TVN, Jarosława Kuźniara. Dorobił się on łatki króla obciachu po jednym wywiadzie – co ciekawe, autoryzowanym podwójnie, przez niego i jego agencję PR. Przyznał w nim, że podczas podróży do USA oszczędza, kupując w znanej sieci supermarketów na wjeździe i zwracając zakupy na koniec wycieczki, tłumacząc w sklepie, że zakupione przedmioty mu nie pasowały. Reakcja internautów i kolegów po fachu była bezlitosna – Kuźniar robi kupę w pracy, by zaoszczędzić na papierze – drwili. Prezenter, zamiast się pokajać, wybrał wojnę. Zaatakował internautów, wrzucając wszystkich krytyków do jednego worka z napisem hejterzy i analfabeci. – Spływacie po mnie – napisał. I, jak nietrudno się domyślić, tylko podgrzał atmosferę. Z mediami polemizował na Twitterze: „Tak trudno zrozumieć, że w podróży trzeba sobie umieć radzić? Nie kraść, nie niszczyć, żyć tak, jak pozwala prawo?” – pisał. CZYTAJ WIĘCEJ >>>\n– To nie pierwszy kryzys wizerunkowy Kuźniara – przypomina Aneta Wrona. Pierwszą wpadkę sprowokował, rzucając wyzwanie internautom. Powiedział, że gdy dostanie tysiąc krytycznych e-maili, to się zwolni. Dostał ich znacznie więcej. I nic z tym nie zrobił.\n– A wystarczyło, żeby dotrzymał danego na wizji słowa. Gdyby jego przełożeni ogłosili publicznie, że jest świetnym dziennikarzem oraz cennym pracownikiem, więc nie ma mowy o przyjęciu wypowiedzenia, to sprawa byłaby wygrana – tłumaczy Wrona.\nW Polsce na korzyść osób o nadszarpniętej reputacji działa krótka pamięć obywateli i dziennikarzy.\n– Mają pamięć muszki owocówki – mówi nam jeden z rozmówców. To smutna prawda, którą skrzętnie wykorzystają spece od PR. – W show-biznesie trzeba dążyć do tego, by zatkać łańcuszek linkowania – dodaje. Co to oznacza? Sprowadza się to do zainspirowania tak wielu pozytywnych lub neutralnych newsów na temat zainteresowanego, by dziennikarze portali plotkarskich przestali linkować do artykułów o aferze.\nkryzys wizerunek Kamil Durczok Jacek Kurski agencja PR kreowanie wizerunku\nOt,zwykły hołotman i naciągacz.\nrzecznik mafii PO to prymitywny i na niby dziennikarz , kużniar\nCo sie czepiacie,poziom dziennikarzy dostosowany do poziomu czytelnikow GW,ogladajacych TVN.Uczciwy to frajer.pierszy milion trzeba ukrasc i to jest kul.Mnie to nie przeszkadza ,ale ze sa finansowani przez podatniko,poprzez rzadowe reklamy to jest zlodziejstwo.\ntv, kto ogląda tv ?\nDurczokowi pies morde lizał i nic go nigdy nie uratuje.\nBIEDAKI UMYSŁOWE - KMIOTY Z TVN I LEMINGI MODLĄCE SIĘ DO NICH\nJak mozna reputacje podreparowac zwyklemu zlodziejowi? Prosimy o rady.\nŚwietny, prawdziwy tekst. Gratulacje!\nZGODA na afery i BEZPIECZEŃSTWO aferzystów !\nPodobno Kuźniar oddał do Walmartu zużyty papier toaletowy.\nTeż mu nie pasował.\nWalić frajerskich pseudo polityków myślących tylko o swoim korycie.\ntakim .ewenementem .jest .tez momisia .lisek.z POkladu.IDY. i .uz .jest.nastepca . wPOlsacie .z metalicznym glosikiem\nTO JEST PO PROSTU SKUR...ŃSTWO ... TYLE. SREM NA WAS I WASZE DZIECI\nkużniar to dziennikarzyna z Bożej Łaski\nDrzazga 1012015-03-28 12:36\nprzecie to cyngle obowiązującego ustroju POkemońskiego.\nto jak tak możesz niewdzięczniku?\nmimo wszystko trzym się. he, he, he.\n>>>ROBNAD z 12.43\nO Matko, cyngle chyba w pistolentach kapiszonowych, albo co, kuervas.\nTyż Ci życzę Wesołego Jajka !\nTVN i wszystko jest jasne.\nCzy ten debil z TVNu musi mieć taką prasę? Przecież to prymityw jakiś z półświatka.\nNie oglądać TV bo po niej występuje głupawka umysłowa. Jak chcesz być normalny to szukaj normalnych źródeł informacji, najlepiej zagranicznych lub niezależnych od rządu w sieci.\nPani Barbaro, prawdziwe gratulacje za ten świetny tekst.\nRzeczowy i profesjonalny.\nTak w doborze przykładów, jak i w doborze ekspertów komentujących (czołówka). Jak i w rozsądnym sposobie narracji .\nNo i widzą teraz Szanowni inni Żurnaliści, że jak kto jest profesjonalistą (p. Sowa), to faktycznie potrafi zawodowo przygotować i opublikować tekst.\nJeszcze raz: brawo pani Barbara Sowa!!!\nByle nazwiska nie pomylili\nTo co się promuje w rodzimych mediach ( ciekawe dlaczego nazywa się to to dziennikarzami?) od dawna oderwało się od rzeczywistości . To to "dziennikarstwo" spłodziło coś na wzór i podobieństwo meneli pod krawatami i szykownych przyodziewkach , jednak z totalnym brakiem zwykłej przyzwoitości i uczciwości . O rzetelności dziennikarskiej nie mówmy , gdyż to ciało obce dla tych współczesnych rodzimych "dziennikarzy" . Ci chłopcy i dziewczynki którzy robią za dziennikarzy , sami się w pędzili w kozi róg ,wmawiając innym ale sami w to uwierzyli że media muszą być agresywne . Tak media powinny być agresywne ale nie prostackie , wulgarne , czy w wielu przypadkach wręcz ordynarne i kłamliwe . No cóż ich szefowie to ten sam sznyt kultury osobistej prezentują i jedyne co im imponuje to tz. słupki . Które w gruncie rzeczy często gęsto są "produkowane" na potrzeby ich samych !\nInną ciekawostką jest to że do mediów, w ostatnich latach trafiło sporo dziwnego elementu bez przygotowania zawodowego . Ot taki znajomy królika albo szwagier stryjenki ze strony ciotki . . to towarzystwo jest uzupełnione resortowymi , rozpasanymi bachorami . Dla których media to ...to co oni wyczyniają prywatnie a to jest co opisywać zachowania tych "resortowych bachorów " ! Jak to się ma że do pewnych zawodów ludzie kształcą się latami , a współczesnym "dziennikarzem" zostaje się ...po mieczy czy po kądzieli !\nO Matko, nie wiem jak reszta Ludzieńków i Narodu, ale ja mam głęboko w dupie wpadki inszych ludzieńków, no bo człowiek mylącą się istotą jest. A co mnie to obchodzi jakiś Durczok, czy Kuźniar i dziwię się, że są jakieś dupki w mojej, ukochanej Ojczyźnie, które nie mają nic lepszego do roboty, tylko siedzieć i drżącemi palcyma wystukiwać jakieścić pierdoły na ichni temat i grzebać tymiż palcyma, lub patyczkiem, w tym guanie.\nPreziopisiu z małym PIStolecikiem\nO Matko, teraz mają to być znienacka "Dziennikarze"\nA może tutaj dają występy cyngle starych, znanych do bólu aspirantów do następnej edycji IV RP - "PISiarze" ? Cyngle preziapisiu, który już kiedyś zapewniał, że zawsze nosi ze sobą „mały PIStolecik” na wypadek, gdyby miał kogoś ukatrupić (bez wahania oczywiście i na miejscu), ale najpierw musiał sobie dodawać „powagi” he he\nMam tu jeden adekwatny cytat z sieci:\n"Nigdy nie myślałem, że pluskwy będą ssały krew z wszy!\nGóvvno przyda się wam jako zakąska do toastu po następnych wyborach!!!"\nto.nic.innego.jak nadorliwosc.i nadwrazliwosc.na ludzkie.cierpieni.z ktorych.tak.chentnie sie WYSMIEWALISCIE ,tylkoTVN.na to stac ,.i.cio.jarus.przestal walic konia .na .oczkach .telewidzow\n>>>PREZIOPIISIU z MAŁYM PIStolecikiem z 13:39\nLudziek, mógłbyś nie używać MOJEGO stylca O MATKO ?! Ludzieńki będą nas mylili. Jak już musisz, to wal w stylu O JEZU - tyż piknie. Pzdr.\nNiestety, ale tak to leci jak przedstawione jest w artykule i nie ma z czego się cieszyć, że jak słusznie powiedział chyba właśnie J. Kurski: głupie społeczeństwo wszystko kupi - smutne to, ale prawdziwe.\nKompromitacja Kuzniara jest faktem który do niego juz na zawsze się przylepi!Jest oszustem sklepowym i sępem i tyle!TVN jakoś ostatnio nie ma szczęścia ,co gwiazda to większa kompromitacja,czas by nowy właściciel przewietrzył to towarzycho!\nW komercyjnych TV nie ma dziennikarzy, są tylko konferansjerzy i celebryci.\nkmiotek z prowincji -słoik-dostał sie do warsiawy,pojechał do amyryki-i POprostu zwariował-jakto chłopek wariuje w mieście. TWN to tv robiona przez kmiotków słoików dla kmiotków słoików.\nW JAKICH MY ŻYJEMY CZASACH ŻEBY TAKI MIZERNY dziennikarzyna kużniar Z PROPAGANDY OGŁUPIANIA NARODU tvn -24 - PO , PROGRAMU WSTAJESZ I ŁŻESZ POuczał LUDZI , WSTYD I HAŃBA DLA NAS WSZYSTKICH ZE MAMY TAKICH JAK ON dziennikarzyn ...\ntvn-pozerzy i polityczne głośnodajki to esencja lemingów PO\nKuźniar , Durniok , Olejnik i inne gwiazdy TVN to obrzydliwe postacie z przemysłu propagandy i pogardy dla tego co konstrukcyjne i postępowe .To sprzedajne k...y bez cienia srupułów i przyzwoitości .\nPrzez takich jak oni Polska tkwi w zacofaniu gospodarczym i społecznym .\nCo się dzieje z dziennikarzami TVN czyżby jest tam jakiś wirus głupoty działający na niewydolność umysłową objawiająca się idiotycznym cwaniactwem.\npropozycja dla amerykańskiego nabywcy stacji tvn - po wyemitowaniu programu z kuzniarem zamiast wypłaty oddajcie mu nagranie mówiąc że nie pasowało.\nPan Jarosław Kuźniar zasłynął z tego, ze na spotkaniach z młodzieżą szkolną w sposób bardzo fachowy poucza młodzież, jak profesjonalnie KŁAMAĆ. I robi to przy całkowitej aprobacie grona nauczycielskiego szkoły, w której ma spotkanie. Porady pod jego adresem są bezcelowe. Osiągnął drugi stopień wtajemniczenia. Pierwszy stopień charakteryzuje się zwykłą bezczelnością i chamstwem w wypowiedziach na wizji i to obserwujemy u panów: Szejnfelda, Olszewskiego, czasem też Neumanna. Drugi stopień to przekonanie o własnej nieomylności i niemal wszechwiedzy a także - bezkarności. Ten poziom osiągnął pan Kuźniar, pan Durczok, pan Tomasz lis, pani Olejnik im nie ustępuje. Jeśli ktoś ich w tym "wzroście" nie zatrzyma, przejdą do etapu trzeciego.\nTam uznają, ze nie podlegają już nie tylko prawu stanowionemu, ale także ... prawom fizyki. I skończą jak Bronisław G., w rozbitym samochodzie.\nStare przysłowie głosi ,,CHAMA ZE WSI WYGNASZ,WSI Z CHAMA NIGDY" w Tym przypadku trafione w 100%\nNie wiem o co chodzi. Nie znam tego pana i całego towarzystwa. Raz na miesiąc włączam komputer,żeby sprawdzić jaka jest pogoda\nzlodzieje ostatnich groszy POLAKOW\npycha zgubila rowniez TUSKA I KomoRuska


Produkcja spadła po raz pierwszy od 16 miesięcy – Konto online\nProdukcja przemysłowa w Polsce zawodzi. W sierpniu obniżyła się o 1,9% rdr ? podał Główny Urząd Statystyczny. To pierwszy roczny spadek od maja 2013 roku. Wszystko wskazuje na to, że polska gospodarka zmierza w kierunku recesji.\n? Nawet po uwzględnieniu czynników o charakterze sezonowym, sierpniowy wynik przemysłu wygląda marnie. Po odsezonowaniu wartość produkcji zmniejszyła się o 1,2% mdm, ale była o 0,7% wyższa niż przed rokiem ? stwierdza Krzysztof Kolany, główny analityk Bankier.pl.\n? Produkcja przemysłowa mocno rozczarowuje. Największy regres odnotowała branża motoryzacyjna, z 18% spadkiem. Sierpień to zawsze był najgorszy miesiąc dla motoryzacji. Mało kto decyduje się wtedy na zakup nowych czterech kółek. Niemniej cały rok dla branży motoryzacyjnej raczej będzie udany. Dynamika sprzedaży oscyluje w granicach 16% rdr ? komentuje Łukasz Piechowiak, główny ekonomista Bankier.pl.\nW sierpniu prawie wszystko w dół\nSpadki odnotowano także w produkcji napojów (-11,6%) oraz energetyce, ciepłownictwie i wodociągach (-7,2%). Zawiodły też dane o budownictwie. Produkcja budowlano-montażowa była w sierpniu o 5,4% niższa niż w lipcu i o 4,6% niższa niż przed rokiem. Na plusie byli producenci elektroniki i komputerów (wzrost o 15,4%), mebli (11,2%) oraz maszyn i urządzeń (4,8%).\n? Koniunktura gospodarcza w żaden sposób nie odzwierciedla wzrostu PKB na poziomie 3%. Zatrudnienie rośnie minimalnie, produkcja przemysłowa spada, a przedsiębiorcy i menedżerowie przewidują dalsze pogorszenie. Przyczyn należy szukać nie tylko w konflikcie rosyjsko-ukraińskim. Firmy wstrzymują się z inwestycjami i to pomimo rekordowo taniego kredytu w Polsce i całej UE. Decydenci za bardzo skupili się na kosmetycznych zmianach zamiast podjąć zdecydowane i bardziej śmiałe kroki, np. w dziedzinie stymulacji fiskalnej. Zamiast tego dotujemy sektory gospodarki, które mają problemy z racjonalną alokacją zasobów. Firmy przyzwyczaiły się do tego, że każda inwestycja musi być gwarantowana i współfinansowana przez państwo, a to niestety wymaga wysokich podatków. Za to uzależnienie płacimy niskim wzrostem płac i wysokim bezrobociem ? tłumaczy Łukasz Piechowiak, główny ekonomista Bankier.pl.\nWięcej na ten temat w artykule: http://www.bankier.pl/wiadomosc/Produkcja-spadla-po-raz-pierwszy-od-16-miesiecy-7218130.html\n← E-pieniądze: dzięki nowoczesnej technologii kontrolowanie finansów staje się przyjemnością, a nie obowiązkiem\nZezłomowane lokomotywy mogły wracać na polskie tory. PKP Cargo zawiadomiło prokuraturę o procederze →\nskateboarding trick tip of the day, dotpay problem Raiffeisen, Kowenanty Definicja, przelew sepa bank pocztowy przyhodzace, https://www pekaobiznes 24 pl, przemysław gurban, dotpay raiffeisen, pekao24 dla firm, Kowenanty Wikipedia, konwenanty wikipedia


XXVII PIESZA PIELGRZYMKA ZIEMI ŚWIĘTOKRZYSKIEJ NA JASNĄ GÓRĘ - KOLUMNA OSTROWIEC ŚWIĘTOKRZYSKI | Święty Krzyż\nXXVII PIESZA PIELGRZYMKA ZIEMI ŚWIĘTOKRZYSKIEJ NA JASNĄ GÓRĘ - KOLUMNA OSTROWIEC ŚWIĘTOKRZYSKI\nStrona główna » Aktualności » XXVII PIESZA PIELGRZYMKA ZIEMI ŚWIĘTOKRZYSKIEJ NA JASNĄ GÓRĘ - KOLUMNA OSTROWIEC ŚWIĘTOKRZYSKI\nW dniu dzisiejszym gościliśmy w naszym Sanktuarium pielgrzymów udających się na Jasną Górę – uczestników 27. Pieszej Pielgrzymki Ziemi Świętokrzyskiej, którzy w ten sposób pragną uwielbiać Boga oraz wypraszać u Niego potrzebne łaski dla siebie i swoich najbliższych. W dziewięciodniowej pielgrzymce zorganizowanej przez Diecezję Sandomierską, która wyruszyła z Ostrowca Świętokrzyskiego, uczestniczy 7 kapłanów\ni około 250 wiernych. Przed nimi około 250 kilometrów drogi, która wiedzie między innymi przez takie ośrodki kultu Bożego jak Kałków i Piekoszów – poinformował dyrektor pielgrzymki ks. Rafał Kułaga. Na końcu drogi pielgrzymi dotrą na Jasną Górę, gdzie będą uczestniczyć w uroczystościach odpustowych Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.\nPielgrzymi przybyli na Święty Krzyż około godziny 11.00 i zostali przywitani na szczycie świętokrzyskim przez Rektora kościoła o. Damiana Dybałę OMI. Centralnym punktem ich pobytu była Eucharystia, której przewodniczył i homilię wygłosił ks. prałat Marian Janus.\nW kazaniu ksiądz prałat wspomniał o trudzie pielgrzymowania, który ma swój sens tylko dzięki modlitwie „gdyby nie modlitwa poranna, różańcowa, lektura Pisma Świętego, rozważania Drogi Krzyżowej wieczorny Apel Jasnogórski pielgrzymka nie różniła by się niczym od pieszej wycieczki. Modlitwa nadaje, zatem sens i smak temu rodzajowi praktyki religijnej” – powiedział kaznodzieja. „Trud pielgrzymowania jest wpisany w życie każdego człowieka – nasze ziemskie życie to nieustanna pielgrzymka do domu Ojca. Pielgrzymowanie wpisane jest w życie Kościoła, są przecież wśród nas kapłani, zakonnicy, siostry zakonne, liturgiczna służba ołtarza, schola, i wy drodzy przybyli ze świata, oderwani od codziennych obowiązków” – dodał. Ksiądz prałat przywołał także słowa Sługi Bożego Jana Pawła II, który mówił, że Jasna Góra to Sanktuarium Narodu Polskiego, którego bicia serca należy słuchać i w tym rytmie żyć, bo właśnie Jasna Góra niejednokrotnie okazała się ostoją dla naszego narodu.\nPo modlitwie wspólnotowej i indywidualnej oraz po adoracji Relikwii Drzewa Krzyża Świętego, po odzyskaniu sił i posiłku pielgrzymi z Bożym błogosławieństwem i umocnieniem wyruszyli w dalszą drogę w kierunku Jasnej Góry.\nWitaj, Aktualnie znajduję się w serwisie internetowym "swietykrzyz.pl", gdzie znalazłem interesujący artykuł, o którym chciałbym Cię poinformować. Artykuł ten dostępny jest pod adresem: http://www.swietykrzyz.pl/aktualnosci/369 Serdecznie polecam.


Kiedy skończy się ropa – Kamil Wojciechowski Hrubieszów\nTag: Kiedy skończy się ropa\nZapotrzebowanie na energię rosło nieprzerwanie w ciągu ostatnich 150 lat, wraz z rozwojem przemysłu i wzrostem liczby ludności. Gospodarki krajów najszybciej rozwijających się takich jak Chiny i Indie nadal rosną. Przewiduje się, że popyt wzrośnie o kolejne 50% do roku 2030. Stany Zjednoczone, są zbyt zależne od ropy naftowej i zależne często od „niestabilnych” państw, i muszą znaleźć inne alternatywy. Geolodzy szukają w Arktyce, Alasce, wokół Falklandów i pod oceanami ostatnich znacznych pozostałych zasobów ropy naftowej na ziemi. Co będzie, jeśli kryzys paliwowy nie będzie rozwiązalny?\nHrubieszów: Trwa remont Syndykatu Rolniczego – ZDJĘCIA\nNad Huczwą – wystawa online – ZDJĘCIA\nCzy COVID-19 jest podstawą unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego\nBłędy w danych nie podważą wpisu do hipoteki\nJest polski sukces w produkcji akumulatorów. Ale potrzebny drugi krok


Zakopane - spływ Dunajcem, wycieczki, atrakcje, imprezy integracyjne Zakopane\n11 lutego 2020 Przez Redakcja\nSpływ Dunajcem – jedna z najciekawszych atrakcji Zakopanego\nNie ma wątpliwości – miasto pod Giewontem ma swój urok i charakterystyczną, przyciągającą tłumy atmosferę. Uwielbiamy spędzać w nim czas, ponieważ niezależnie od pory roku znajdziemy dla siebie i swych towarzyszy podróży wiele atrakcji, które umilą nam odpoczynek.\nJeśli wybieracie się tam w okresie od kwietnia do października, nie zapomnijcie w harmonogramie wypoczynku umieścić atrakcje, jaką jest spływ Dunajcem.\nSolidna porcja relaksu, spektakularne widoki\nPłyniemy drewnianą tratwą z dala od miejskiego hałasu, otacza nas zjawiskowa przyroda, obserwujemy zmieniające się krajobrazy, chłoniemy specyficzny klimat – czyż nie brzmi to cudownie? Podczas spływu wyciszamy się, relaksujemy, nie istnieją obowiązki, zmartwienia oraz szara rzeczywistość. Interesują nas bajeczne scenerie, chcemy dostrzec jak najwięcej szczegółów, nacieszyć się pejzażami. O relaks w takich okolicznościach nietrudno. Spływ Dunajcem w Zakopanem, to doskonały pomysł dla każdego, kto czuje, że przytłacza go codzienność, jest zmęczony i poszukuje sposobu na to, by złapać pozytywną energię i dobry humor.\nTratwa jest oryginalnym środkiem transportu i warto przekonać się jak wygląda otoczenie z jej perspektywy. Z pewnością wycieczka będzie też rewelacyjną okazją do zrobienia wielu zdjęć, fotogenicznych miejsc przecież nie zabraknie. Zawsze, gdy tylko zechcemy „wrócimy” do magicznych zakątków oglądając samodzielnie wykonane fotki.\nPrzełom Dunajca – piękny i tajemniczy\nPrzełom Dunajca uznaje się za jeden z najbardziej zjawiskowych przełomów rzecznych w Europie. Gwałtowne zakręty, wysokie na kilkaset metrów skały wapienne, pełne magii widoki – warto osobiście to wszystko zobaczyć. Wrażenia na pewno będą niesamowite. Przełom Dunajca skrywa nie tylko urok, ale także tajemnicę, ponieważ do dziś dnia nie wiadomo jak powstał. Jedna z legend głosi, iż król Bolesław Chrobry wyrąbał mieczem ujście Dunajcowi. Miejsce, które jest jednocześnie nieprawdopodobnie ciekawe, piękne i zagadkowe nie może nie budzić zainteresowania.\nSpływ Dunajcem – gdzie się zaczyna?\nPodczas spływu można liczyć na dodatkowe atrakcje. Zwykle rano odbierani jesteśmy z miejsca zakwaterowania przez organizatora i jedziemy do Niedzicy. Tam zwiedzamy zamek oraz spacerujemy po zaporze. Dopiero później udajemy się do przystani – Sromowce Kąty, gdzie wsiadamy na tratwę i płyniemy kilkanaście kilometrów do Szczawnicy. W uzdrowisku tym również mamy czas wolny. To bardzo ważne, bo miejsce potrafi ująć i warto poświęcić mu nieco uwagi. Po południu wracamy do punktu, z którego rozpoczęliśmy wycieczkę.\nPlanowanie wypoczynku w Zakopanem nie jest trudnym zadaniem, szczególnie, że do dyspozycji mamy tyle atrakcji. Warto uwzględnić przede wszystkim te, dające możliwość bycia blisko fascynującej przyrody, podziwiania niepowtarzalnych krajobrazów i odprężenia się z dala od gwaru miasta. Spływ Dunajcem, to właśnie jedna z tego rodzaju atrakcji.\nAktualności 0 Comments\n1 lutego 2020 Przez Redakcja\nWycieczki rowerowe – pomysł na poznanie uroku Tatr i Podhala\nZakopane potrafi ująć. Sprawia, że wyjeżdżając z niego zwykle czujemy niedosyt i planujemy kolejną wizytę. Uwielbiamy atmosferę miasta i jego atrakcje. Kiedy tylko pogoda dopisuje warto jak najwięcej czasu przebywać na świeżym powietrzu, by móc nacieszyć się niewyobrażalnie cudownymi krajobrazami. Doskonałym pomysłem na zwiedzanie Tatr są wycieczki rowerowe. Choć aktywność ta kojarzy się z ogromnym wysiłkiem, zapewniamy, że istnieją trasy, których pokonanie nie sprawi większego problemu. Zakopane rowery – pod tym hasłem znajduje się w sieci wiele ciekawych informacji zarówno dla początkujących, jak i bardzo doświadczonych cyklistów.\nO dobroczynnym wpływie sportu na nasze ciało i psychikę wie chyba każdy. Jazda na rowerze poprawia wytrzymałość, koordynację, pozwala wyrzeźbić mięśnie i wymodelować sylwetkę, świetnie wpływa na układ krążenia. Mało tego, systematyczne przejażdżki powodują, że skóra jest dotleniona, przez co dłużej zachowa swój świetny wygląd. Niektórzy uważają, że wysiłek fizyczny jest zamiennikiem najlepszych kremów, które panie tak ochoczo stosują.\nNie możemy zapominać, że aktywność pomaga pozbyć się negatywnych emocji i stresu. Kiedy przemierzamy fantastyczne, górskie tereny naszym oczom ukazują się widoki działające na nas niezwykle kojąco. Wyciszamy się, obserwujemy piękno przyrody i skupiamy na tym, co się dzieje w danej chwili. Nagle znikają codzienne sprawy, trudności i obowiązki. To naprawdę rewelacyjne uczucie. Kto nie miał okazji go poznać, powinien to zrobić jak najszybciej!\nZakopiańskie wypożyczalnie rowerów\nOczywiście nie zawsze jest możliwość zabrania ze sobą własnego jednośladu. Wypożyczalnia rowerów Zakopane – to ogłoszenia, których w internecie jest bardzo dużo. Firmy te oferują doskonałej jakości rowery i dodatkowe akcesoria oraz interesujące trasy dla początkujących i zaawansowanych cyklistów. Co ważne, nie brakuje propozycji dla rodziców podróżujących ze swoimi pociechami, którym zależy na nieskomplikowanych ścieżkach, wiodących przez spokojne, malownicze okolice. Jeśli obawiamy się, że nie będziemy w stanie pokonać górskich terenów i wszelkich wzniesień z uwagi na kiepską kondycję możemy skorzystać z jednośladów wyposażonych w silniki. Zdecydowanie warto zapoznać się z ofertą rowerów elektrycznych.\nPrzejażdżki na dwóch kółkach to ciekawy sposób na poznanie Tatr i Podhala. Połączenie relaksu z porcją ruchu jest zawsze udane i znajduje swych miłośników.\nSPLYW.pl – Spływ Dunajcem\nSPLYW.pl - Spływ Dunajcem z Zakopanego i Rafting na Dunajcu. Oficjalny Organizator spływów Dunajcem i raftingów z Zakopanego dla Turystów indywidualnych oraz grup. Oferta wycieczek dla tych, którzy cenią najwyższą jakość.\nSPLYW.pl – Spływ Dunajcem, Rafting na Dunajcu\nul.Na Gubałówkę 2a/21,


Skóra podrażniona | Beta-Skin Natural Active Cream\nWyróżnia nas rasą, karnacją, piegami i znamionami. Lubimy, gdy jest miękka i przyjemna w dotyku. Pierwszymi zmarszczkami może zdradzać wiek, a rumieńcem emocje. Skóra to największy narząd w ciele człowieka i podstawowa bariera ochronna. Dzięki niej odbieramy bodźce zmysłem dotyku. Jak dbać o nią, gdy boli i piecze?\nNa rozwój podrażnień skóry wpływa wiele czynników: promieniowanie UV, słońce, kosmetyki, warunki atmosferyczne, środki chemiczne zawarte w detergentach itp. Mogą one wpływać drażniąco na cerę. Wysypka czy zaczerwienienie spotkać mogą każdego, bez względu na rodzaj skóry. Niemniej najczęściej i najbardziej dotkliwie tego rodzaju objawy odczuwają osoby cierpiące na dermatozy i alergie. Wówczas wystarczy często niewielki kontakt z czynnikiem drażniącym, aby doszło do rozwoju podrażnień.\nPodrażnienia skóry wywołują też środki codziennego użytku. Mydło, płyny do kąpieli, płyny do mycia naczyń i inne domowe detergenty znacząco wysuszają. Dbając o higienę nie powinniśmy więc zapominać o regularnym nawilżaniu skóry. Aby uniknąć przykrych dolegliwości zawsze należy dokładnie płukać wypraną odzież. Do sprzątania z użyciem środków chemicznych lepiej założyć gumowe rękawiczki.\nOsoby o wrażliwej skórze, na przykład dotknięte zapaleniem atopowym (20% dzieci i 3% dorosłych) powinny uważać na tkaniny, z których uszyte są ich ubrania. Gryząca wełna może wywoływać bardzo dokuczliwe objawy. Najlepsza będzie czysta bawełna.\nIntensywne pocenie, latem lub podczas wysiłku fizycznego, sprzyja otarciom naskórka. Dobrze jest stosować antyperspiranty, latem nosić przewiewną odzież, a na trening zakładać ubrania sportowe bez wystających szwów.\nJeżeli po zastosowaniu kosmetyku odczuwamy pieczenie i dostrzegamy zaczerwienienie, natychmiast zrezygnujmy z używania tego produktu. Oznacza to bowiem, że w składzie kosmetyku jest substancja, której nasza cera nie toleruje. Warto wybierać preparaty hipoalergiczne, o łagodnym, ale skutecznym działaniu.\nCzasem dolegliwości skórne wynikają z alergizującego oddziaływania składnika pokarmowego. Warto wykonać testy na uczulenie.\nSkóra podrażniona jest zaczerwieniona, szorstka, wrażliwa na dotyk. Mogą wystąpić na niej pęcherzyki z płynem surowiczym. Zmiany mogą piec, swędzieć, a nawet boleć. Skóra może pękać, łuszczyć się. Warto wówczas jak najprędzej wyeliminować kontakt skóry z czynnikiem drażniącym i złagodzić przebieg reakcji.\nPod żadnym pozorem nie drapiemy, ani nie pocieramy skóry w miejscu podrażnienia. Tym działaniem tylko pogłębimy objawy i nasilimy dolegliwości bólowe. Jeżeli na skórze występują pęcherze, przez drapanie może nawet dojść do bakteryjnego zakażenia zmiany. Najszybszym sposobem na złagodzenie podrażnienia jest zimny kompres, np. mokry ręcznik. Można też zastosować odpowiednio skomponowane preparaty łagodzące, o działaniu hipoalergicznym. Lekkie żele, kremy i balsamy ukoją pieczenie, zmniejszą zaczerwienienie i przyspieszą regenerację skóry.\nW pielęgnacji skóry podrażnionej należy stosować takie preparaty, które skutecznie zmniejszą najbardziej dokuczliwe objawy : świąd, zaczerwienienie, łuszczenie, infekcje. Unikatowa formuła beta Skin oparta na beta glukanie i srebrze koloidalny skutecznie niweluje wszystkie w/w objawy, zmniejsza łuszczenie, zapobiega nadkażeniu i przyspiesza gojenie.


Wspólnymi siłami dla chorej Natalki\nZ pomocą dla dziewczynki\nKilkunastu artystów zaprezentowało swoje umiejętności w trakcie wyjątkowego koncertu kolęd, który 10 grudnia odbył się w Gminnym Centrum Kultury i Promocji w Kobylnicy. Równolegle, tuż przed wejściem do Sali, w której odbywały się występy, prowadzony był kiermasz ciast i ozdób, z którego dochód został przeznaczony na leczenie Natalki Przedborskiej. Dziewczynka choruje na nowotwór złośliwy kości.\nWyjątkowy koncert, który odbył się w środowy wieczór, spotkał się z dużym zainteresowaniem publiczności, która licznie przybyła do Gminnego Centrum Kultury i Promocji w Kobylnicy, by oglądać popisy artystów, którzy rozwijają swoje muzyczne talenty w czasie zajęć organizowanych przez placówkę. Świąteczne kolędy wykonywali więc gitarzyści, perkusiści, klawiszowcy oraz wokaliści. Zwieńczeniem całego koncertu był wspólny występ młodych adeptów gry na instrumentach oraz ich instruktorów.\nNie tylko świąteczny nastrój wpłynął na wyjątkowość całego wydarzenia. Gdy na scenie prezentowali się poszczególni artyści, tuż przed wejściem na koncertową salę, odbywał się kiermasz ciast i ozdób świątecznych przygotowanych przez mieszkanki Gminy Kobylnica: Ewę Górecką, Agnieszkę Pyzik i Grażynę Chalecką oraz rodziców dzieci, z którymi uczy się Natalka.\nUzyskane w ten sposób pieniądze zostały przekazane fundacji, która pomaga gromadzić środki na leczenie Natalki Przedborskiej. Dziewczynka choruje na nowotwór złośliwy kości, którego leczenie jest bardzo kosztowne.\nSumę środków, jakie udało się zebrać w czasie wydarzenia poznamy niebawem. Zabezpieczone puszki zostały przesłane do siedziby Fundacji, która pomaga dziewczynce. Jednak organizatorzy już dziś dziękują wszystkim, którzy wsparli całą akcję.


Czym jest materac wyrównujący? Kiedy stosować materac wyrównujący? - Magazyn Ceneo.pl\nJeśli kiedykolwiek musiałeś spać na niewygodnej kanapie lub starym łóżku, z pewnością marzyłeś o tym, żeby pozbyć się wbijających się w plecy sprężyn lub łączeń. Właśnie w tym celu powstały materace wyrównujące, zwane inaczej nawierzchniowymi. Takie produkty są prawdziwym wybawieniem w wielu sytuacjach, na przykład w wynajmowanym lub bardzo małym mieszkaniu, w którym nie ma sypialni. Jak wybrać najlepszy materac wyrównujący, który poprawi komfort snu?\nCzym jest materac wyrównujący?\nMaterace nawierzchniowe są prawdziwym przebojem ostatnich lat. Trudno dziwić się ich popularności, ponieważ mogą znacznie poprawić jakość snu, która przekłada się na naszą wydajność w ciągu dnia, samopoczucie i ogólny stan zdrowia. Materac wyrównujący opiera się na prostym pomyśle, który doskonale sprawdza się w różnych sytuacjach. Rozkłada się go na materacu głównym, by ulepszyć go, zgodnie z oczekiwaniami. Może pełnić kilka funkcji, przede wszystkim jednak wyrównuje powierzchnię spania, likwidując niedogodności takie jak odkształcony materac czy niewygodna kanapa.\nZ łatwością rozpoznasz w sklepie materac wyrównujący, zazwyczaj ma on maksymalnie 10 centymetrów, a często jedynie 3 lub 4, dlatego nazywa się go również materacem cienkim. Oprócz wyrównania powierzchni, jego zadaniem jest również poprawa twardości materaca głównego. W zależności od tego, z jakim kłopotem się mierzysz, możesz chcieć go zmiękczyć lub utwardzić, a pomoże ci w tym właśnie materac nawierzchniowy. Żeby dokonać dobrego wyboru, zwróć uwagę na stopień twardości i materiał, z którego został wykonany. To od tego będzie zależało, jaką powierzchnię spania uzyskasz. Podpowiadamy, jaki materac nawierzchniowy kupić.\nCzy warto kupić materac wyrównujący na łóżko lub wersalkę?\nNie każdy ma w domu osobną sypialnię z dużym łóżkiem, wyposażonym w jak najlepszy materac. Chociaż często dobrze zdajemy sobie sprawę z tego, jak ważne jest miejsce, w którym śpimy, nie zawsze stać nas na drogi materac, który spełniałby wszystkie oczekiwania. Zdarza się również, że nie mamy możliwości jego wymiany z innych powodów, na przykład w wynajmowanym mieszkaniu. Wiele osób nie ma w domu miejsca na łóżko i musi zadowolić się rozkładaną wersalką, na której śpi każdej nocy. Sytuacje są różne, ale rozwiązanie może być jedno – dobrze dopasowany materac wyrównujący.\nJeśli kupujesz materac nawierzchniowy na łóżko, masz szansę znacznie poprawić swoją wygodę. Spanie na używanym wcześniej przez kogoś innego materacu jest nie tylko mało komfortowe, ale również niehigieniczne. Każde ciało jest inne, różni się masą i proporcjami, ale też każdy człowiek układa się inaczej w czasie snu. Odkształcony materac nie będzie wygodny ani zdrowy, dlatego zamiast się męczyć, lepiej zainwestować w cienki materac nawierzchniowy, dopasowany do potrzeb.\nW przypadku regularnego spania na kanapie sprawa staje się jeszcze poważniejsza, ponieważ zazwyczaj meble te są przeznaczone jedynie do okazjonalnego używania ich w roli łóżka, na przykład dla gości. Często mają nierówną powierzchnię, wystające elementy i łączenia, a dodatkowo są zbyt twarde. Zastosowanie materaca wyrównującego na wersalkę przyniesie śpiącym osobom dużą ulgę. Nawet jeśli nie śpisz na kanapie codziennie, taki komfort docenią twoi goście.\nCzy na cienkim materacu można jedynie spać w domowych pieleszach? Oczywiście, że nie. Jeśli dysponujesz samochodem, nic nie stoi na przeszkodzie, by zabrać go ze sobą w podróż, na przykład pod namiot lub do hotelu, w którym nie wiesz czego spodziewać się po łóżku. Własny materac może ustrzec cię przed bólami pleców w czasie urlopu.\nCiekawym pomysłem jest również wykorzystanie materaca wyrównującego jako maty do zabawy z dzieckiem na podłodze. Jest wygodny i doskonale izoluje od podłogi, a po wszystkim wystarczy zwinąć go i schować.\nJak wybrać najlepszy materac wyrównujący na kanapę lub łóżko?\nWiesz już, że materac wyrównujący to coś dla ciebie? Pozostaje jedynie wybrać ten najlepszy, co w tym przypadku oznacza – dopasowany do twoich potrzeb. Poszczególne modele różnią się zarówno grubością, jak i materiałem, z którego zostały wykonane.\nNajcieńsze są przeznaczone do zmiany twardości (skorzystaj z nich, jeśli się zastanawiasz, jak utwardzić materac), a ich wielką zaletą jest możliwość zwinięcia i łatwego schowania w szafie lub pod łóżkiem. Materace, które mają usztywnić powierzchnię spania, wykonane są najczęściej z włókna kokosowego, niekiedy nawet z jego podwójnej warstwy, połączonego z lateksem lub pianką. To świetny wybór, jeśli zbyt miękki materac uniemożliwia komfortowy sen.\nRównież za twardy materac nie jest niczym przyjemnym. Chociaż do niedawna krążyło przekonanie, że im twardszy, tym zdrowszy, w rzeczywistości zbyt sztywny materac przyczynia się do wielu problemów. Ciało szuka w nocy odpowiedniej pozycji, pozostając w nieustannym napięciu, co przekłada się na poranne rozdrażnienie i różnego rodzaje bóle. Tymczasem wystarczy cienki materac wyrównujący, który zmiękczy powierzchnię spania. Może być wykonany z pianki wysokoplastycznej lub lateksu, niektórzy cenią sobie również piankę memory z pamięcią kształtu, która przyjemnie otula podczas snu.\nJeśli głównym celem zakupu jest wyrównanie powierzchni spania, by niewyczuwalne stały się wystające sprężyny, wyraźne odkształcenia i łączenia, trzeba wybrać materac nieco grubszy, to właśnie on idealnie poradzi sobie z tym zadaniem, a ty będziesz mógł spać wygodnie na wersalce czy starym łóżku.\nCoraz więcej osób kupuje materac wyrównujący na wszelki wypadek i wyciąga zawsze, gdy jest potrzebny, na przykład przed wyjazdem, gdy pojawią się goście lub kiedy dzieci mają pomysł na szaloną zabawę. Jeśli takie właśnie będzie jego zastosowanie, najlepiej zdecydować się na model o średniej wysokości oraz twardości, który będzie najbardziej uniwersalny i sprawdzi się w wielu sytuacjach.


Microsoft Studios Minecraft Xbox One Edition · Gra na Xbox One, Favorites Pack | redcoon Polska\nMicrosoft Studios Minecraft Xbox One Edition (Gra na Xbox One, Favorites Pack)\nNumer produktu: B705171\nOszczędzasz: zł 54,00 (= 41,86%)\nKoszty dostawy Microsoft Studios Minecraft Xbox One Edition\nMicrosoft Studios Minecraft Xbox One Edition\n(Gra na Xbox One, Favorites Pack)\nWybierz grę Minecraft na konsolę Xbox One i wejdź w niesamowity świat, który oferuje Ci budowanie własnych konstrukcji za pomocą kilofu i różnorodnych surowców dostępnych w świecie gry. Ciesz się brakiem ograniczeń i eksploruj ogromny świat. Stwórz swój wymarzony dom, w którym będziesz mógł zamieszkać samotnie, lub razem z swoimi przyjaciółmi. Gra dodatkowo wyposażona została w zestaw skórek „Bitwy i bestie” oraz paczkę różnorodnych tekstur, które wprowadzą w nasz świat nowe życie. Nie zwlekaj i już dziś wejdź do gry z niesamowitym otwartym światem. Produkt w pikantnej cenie tylko w redcoon.pl!\nGra Minecraft na konsole Xbox One oferuje graczom ogromny świat, który może być przez nas dowolnie eksplorowany. Wyrusz w niesamowitą przygodę w ogromnym świecie gry Minecraft.\nTwórcy gry zadbali o to, aby gracze nie zostali przytłoczeni przez ogrom możliwości dostępnych w grze, w związku z czym w ich produkcji znajdzie się rozbudowany samouczek który wprowadzi graczy do ogromnego świata gry pełnego wielu możliwości.\nW grze znajdziemy możliwość wybierania trybów gry, dzięki czemu będziemy mogli wybierać pomiędzy przetrwaniem, a trybem kreatywnym. Pierwszy z nich zmusi nas do walki o przetrwanie, wiązało będzie się to z koniecznością wydobywania surowców i rozbudowania swojego domu. Drugi zaś pozwoli nam na konstruowanie dowolnych budowli, wybierając wszelkie konieczne nam surowce, bez żadnych ograniczeń i konieczności ich wydobywania.\nNie chcesz grać samotnie? Znudziła Ci się gra solo? W takim razie wybierz grę Minecraft na konsole Xbox One, która umożliwia przemierzanie ogromnego świata gry razem z przyjaciółmi. Gracze zyskają możliwość walki o przetrwanie w trybie wieloosobowym na podzielonym ekranie (maksymalnie do czterech graczy), oraz za pośrednictwem Internetu (maksymalnie do ośmiu graczy). Nie czekaj i już teraz przemierzaj i walcz o przetrwanie z swoimi przyjaciółmi, lub stwórzcie świat w trybie kreatywnym, który zaskoczy innych graczy.Towar zostanie dostarczony z akcesoriami podanymi przez producenta. (krg)\nOznaczenie modelu producentaMinecraft Xbox One Edition\nOceń produkt Microsoft Studios Minecraft Xbox One Edition


Mama - Sylwia Kubryńska - ebook - Legimi online\n3,7 (20 ocen)\nCopyright © Sylwia Kubryńska, 2018\nWszelkie wydarzenia i bohaterowie\nstanowią fikcję literacką.\nNiemniej każda fikcja literacka, także tu,\nkarmi się zwykłym życiem.\n– To która babcia będzie chowała?\nGabinet ginekologiczny w przychodni rejonowej. Szarobeżowy budynek z odrapaną elewacją. W środku lastryko na podłodze i lamperia na ścianach. I pełno kobiet, smutnych, pękatych, zaniedbanych. Czemu kobiety w ciąży są tak zaniedbane? Czy ja też będę zaniedbana?\nJest jedna młoda. Tleniona blondynka z zamazanymi pudrem plamami na skórze. Brzydka, rzecz jasna. Brzydka i mająca w sobie to coś odstręczającego, co ma każda baba w ciąży. Taką fizjologię na twarzy. Obleśny ekshibicjonizm ciążowy. I ten obsceniczny brzuch rozpierający materiał sukienki. Ten pępek wydatny, zarysowujący wypukłość pod tkaniną.\nObok niej siedzi pryszczaty chłopak, trzyma ją za rękę. I choć jest jeszcze na tyle młody, że ma pryszcze, to brzuszkiem może zaimponować nawet swojej ciężarnej pani. Z miejsca mnie to denerwuje, nienawidzę jej i jego. Nienawidzę tych par spodziewających się dzieci, nienawidzę tej nowej durnej mody na przyłażenie RAZEM do ginekologa, żeby obejrzeć płód i RAZEM robić jakieś idiotyczne uwagi, że to tam, na tym ekranie, to zamazane, niewyraźne, czarno-białe coś, to niby jest śliczne. Nienawidzę.\nDobre pytanie. Może babcia Ewa? Mogłaby, czemu nie, tylko że zmarła na raka. Stasia? Świetny pomysł. Tak między czwartą a piątą rano, zanim pobiegnie do pracy w sklepie spożywczym na dwanaście godzin, przepraszam, na piętnaście, zapomniałam, że sklep do dwudziestej. Ale po powrocie, czemu nie, w końcu ma na głowie jeszcze tylko dwoje małych własnych dzieci.\nNa mnie nie było czasu, na te małe też jakoś nie za bardzo, to czemu nie na wnuka? Co za problem, pani doktor?\nSzybko poszło. U nas w rodzinie idzie szybko, błyskawicznie. Osiemnaście lat. Dziewiętnaście. Ledwo się na uczelnię dostałam. Nikt wcześniej nie mówił o antykoncepcji. Nikt nie mówił o seksie. Jak się nie mówi, można udawać, że go nie ma. Dzieci pojawiają się jak pakunki z bocianiego dzioba. Pstryknięcie palcami. Rachu-ciachu i po strachu.\nDo końca życia kierat.\nMoże tamta, jego matka, której nawet nie znam? Nadawałaby się? Z pewnością. Tak między jednym kieliszkiem a drugim, między jednym upadkiem w kawiarni kina Polonia a drugim. Widziano ją niedawno, domagała się wódki. Obsługa tłumaczyła, że nie prowadzą alkoholu, wtedy się przewróciła. On był zażenowany. Nie. Wściekły. Nie wiem zresztą, co czuł, nie mam nawet ochoty sobie wyobrażać, nie mam ochoty go znać. Moja mama się nie przewraca. Przynajmniej to.\nA może moja babcia, ta spod Lwowa, co mnie ruskiego uczyła? Co mnie uczyła po rusku śpiewać? Prawdopodobnie najprędzej, gdyby tylko nie była już taka stara i niedołężna. I gdyby nie miała na głowie swoich dwunastu wnuków. I dziadka, co przecież, jak każdy facet, też dziecko.\nNajpierw urosły mi piersi. Rosły i bolały. Nie miałam już żadnego stanika, wszystkie za małe. Nosiłam taką koszulkę z napisem „Pacyfik”. A pod spodem wzburzone fale oceanu. Koledzy z roku śmiali się ze mnie, jeden z nich przechrzcił na „Cycyfik”. O, Cycyfik idzie. Śmiałam się razem z nim. A przecież to wcale śmieszne nie było. Przynajmniej dla mnie.\nJak wchodziłam do akademika, wszystko mi śmierdziało. Akademik trzypiętrowy, zanim doszłam na ostatnie piętro, już miałam wszystko pod gardłem. W trzysta osiem śmierdziało psującą się szynką z Pawła szafki. Za tapczanem leżały skarpetki Orzysza. Kiedyś tego nie czułam. Teraz czuję. Czuję jak pies, owczarek niemiecki. Tropię ślady rozpadu. Rozpada mi się życie, rozpada się ciało. Ze zgrabnej siksy zamieniam się w Cycyfik. Na gładkiej dotąd skórze, tak gładkiej jak lakier na mercedesie, jak to mówił Krzysztof, teraz pojawiają się rozstępy. Rośnie we mnie moja własna zagłada. Chcę od niej uciec, nie mogę. Biegam codziennie, do utraty tchu, do utraty zmysłów. Czy można uciec od własnego ciała? Od brzucha? Na razie wierzę, że można. Można się trochę zabić, żeby siebie ocalić? Kwas foliowy. Witamina B. Wino Arizona. Siadam na parapecie w pokoju chłopaków. Piętra w tym akademiku są wyjątkowo wysokie. Przechylam się na zewnątrz. Może kawałek mnie wypadnie? Zginie, zabije się, odczepi się ode mnie na zawsze?\nArtur wyskoczył. Wyskoczył na główkę, jakby do wody skakał, debil. W szpitalu leżał potem pół roku i się zrastał. Przeżył, rzecz jasna. Tylko czemu wyskoczył? Wystarczyło, że Julka go rzuciła. Boże, jak facetom mało trzeba. Chciałabym, żeby mnie ktoś rzucił. Chciałabym mieć tylko taki problem. Tańczyłabym na tym parapecie do rana z tanim winem. Jak kiedyś. Jak za starych dobrych czasów, pięć tysięcy lat temu, w zeszłym miesiącu, w zeszłym tygodniu, wczoraj. Mój Boże, jakie to wszystko ulotne. Wystarczy chwila, kilka sekund. Miałeś uważać.\nTo ja panu już podziękuję. Zmienię numer telefonu i pokoju w akademiku.\nChciałabym, żeby mnie ktoś rzucił. Tylko tyle: zerwanie. Boże, jaki to fajny mały problem! Jaki to beztroski kłopot! Dziewczyny, kiedy ktoś was rzuci, róbcie imprezę! Bawcie się! To naprawdę luksus, mercedes wśród problemów. Tymczasem mnie nigdy nikt nie rzuca. Ze mną jest za dobrze. Każdy chce się przykleić, przywrzeć, zatopić. Pojeździć na mnie, popodgryzać. Jestem jak drzewo, Matka Ziemia. Ja i dwójka małych dzieci mojej matki. Ja i osiemnaście psów bezdomnych. Ja i zagubiony syn alkoholiczki, który myśli, że prawie to spoko.\nJa. I rosnący we mnie wyrok.\nZupełnie sama, zakręcona wokół własnej osi w kosmosie samotności.\nSpierdalać wszyscy! Spierdalać przez okno, trzecie piętro, pokój trzysta osiem.\nMoja uczelnia znajduje się w pięknym miejscu, w Kortowie pod Olsztynem. Gmachy akademickie stoją wśród drzew, w parkach, nad jeziorem. Kiedy zaczynałam studia, na zajęciach z angielskiego nauczyciel zapytał świeżo upieczonych studentów, czemu wybrali akurat tę uczelnię. Jakaś laska spod Krakowa odpowiedziała z rozbrajającą szczerością, że doszły ją słuchy, jak piękne i imprezowe jest to miejsce. I dlatego.\nJa wybrałam tę uczelnię dlatego, że nie miałam kasy na żadną inną. Tu mieszkam po prostu. I tu będę mieszkać do końca swych dni, bo właśnie przybetonowałam się do tego miejsca za pomocą plusika na teście ciążowym. Kiedyś nie miałam kasy, żeby wyjechać? Ha, ha, ha. Teraz nie będę miała kasy, żeby żyć.\nPrzychodzę tu codziennie i codziennie rano słucham na wykładach, jak wygląda zapłodnienie. Co za paradoks, że studiuję bioinżynierię. To nauka o rozmnażaniu, rozpłodzie, superowulacji, ejakulacji, genetyce. To jest właśnie szkoła. Człowiek się uczy, zalicza, ale w życiu z tej nauki nie korzysta. Niby wiadomo, a jednak nie wiadomo, skąd się biorą dzieci.\nSą kobiety, które tak się wstydzą tej niewiedzy, że ściemniają coś o zabezpieczeniach. A to niby wpadka, a spiralka zawiodła, a tabletki nie zadziałały, a prezerwatywa pękła. Tak, jasne. Oczywiście. Wszystko wam zawiodło. Głupio się przyznać do głupoty. Mnie też głupio się przyznać, więc nie mówię nic. Nic nikomu. Zwłaszcza matce.\nJest mi niedobrze. Wybiegam z sali, biegnę daleko w kortowski las na górę, z której tak niedawno, zimą zjeżdżałam z Julką i Olką Rybak na saneczkach. Boże, jak było pięknie. Zazdroszczę wszystkim kobietom, które nie są w ciąży. Zazdroszczę każdej studentce, która ma pod opieką tylko siebie. Biegnę, a łzy mi lecą po policzkach. Zachłystuję się własną rozpaczą, uciekam z potrzasku, z którego uciec się nie da. Dobiegam wreszcie do miejsca, które prowadzi w kierunku stadniny koni należącej do uczelni. Konie. To takie piękne zwierzęta. Podchodzę do zagrody, głaszczę po pysku piękną kasztanową klacz. Mój Boże, mogłabym nauczyć się jeździć na koniach, gdyby nie to wszystko. Mogłabym tyle zrobić, gdyby nie to wszystko... I nagle olśnienie. Oczywiście. Zacznę jeździć na koniach! To musi być skuteczne. To musi zadziałać. Widziałam nieraz na filmach, jak jakaś tam damulka na koniu traci ciążę. Dramat, płacz i nadęty mąż przemierzający nerwowo salony ich wspólnego pałacu.\nZ miejsca zapisuję się na praktyki. A tam zero jazdy konnej, każą mi sprzątać końskie łajno. Zamiatać stajnię. Wygrabiać liście z zeszłego roku. Oswajać się ze zwierzętami. Nie wiadomo, ile to potrwa. Nie doczekam się nauki jazdy. Ile mi jeszcze czasu zostało? Dziewięć miesięcy to szmat okazji. Może spadnę ze schodów? Może wyskoczę z pociągu? Kurwa, co ja mam ze sobą zrobić? Co ja mam zrobić?\nWyskoczę z pociągu.\nZaczynają mnie nękać bóle głowy. Idę do akademickiego lekarza, przychodnia jest w szóstce, niedaleko dziewiątki, akademika chłopaków. Bliżej jeziora. Wszystko tu jest blisko jeziora, w którym przecież zawsze mogę się jeszcze utopić. Moje autodestrukcyjne myśli zaczynają mnie prześladować. Autodestrukcja przybiera postać nieustającej migreny. Organizm jest cwany. Lepiej zamienić rozpacz w migrenę, człowiek nie ma siły się zabić. Człowiek zwija się w bólu fizycznym i zapomina o tym, w jakiej dupie się znalazł. Ja z bólu zapominam. Zapominam do tego stopnia, że skarżąc się na ból, milczę na temat ciąży. Ten daje mi końską, nomen omen, dawkę paracetamolu. W zastrzyku. Pielęgniarka wbija igłę i powoli, a boleśnie, pompuje w mój pośladek truciznę. Wyobrażam sobie, jak substancja przenika z krwią do łożyska, stamtąd zabija po kolei każdą rwącą się do rozwoju komórkę mojego problemu. Wychodzę z poczuciem zwycięstwa. Zwycięstwo zamienia się w porażkę w innym gabinecie. Ginekologicznym.\nCzasem pytania potrafią zabijać. Ja chcę zabić. Zeskoczyć z fotela i rzucić się na tę okrutną lekarkę. Za tę „babcię”. I za tę ciążę. Trzeci miesiąc. To już trzeci miesiąc. Czas się kurczy. Zostaje mi coraz mniej szans.\nNajbardziej wkurwia mnie facet od genetyki. I matka. I ciotka Teresa. I Orzysz. I kuzynka. Koleżanka matki z tym swoim głupim, śmierdzącym psem Pako. Wujek Witek wiecznie pijany i też śmierdzący. I słońce. Deszcz. Wiatr. Kwiecień. Moje dwudzieste urodziny. Wszystko.\nNienawidzę poranków. Nienawidzę porannych mdłości, które się przeze mnie przetaczają bezwstydnie w każdym, najmniej pożądanym miejscu. W autobusie. Na chemii analitycznej, wśród probówek. W trzysta osiem. Na przystanku. W klubie Stajnia. Poranne mdłości zagarniają każdą porę dnia i nocy i są już od dawna nieporanne. Wszędzie czuję ten zapach, mdły, rozgrzany, tętniący zapach trzewi i zepsutej szynki z Pawła szafki. Wszystko jest przepełnione fizjologią, procesem, rozpadem i rozwojem, życiem zepsutym, grzechem biologii. Chciałabym zatopić twarz w czymś chemicznym, nieorganicznym, bez zapachu śluzu i jelit, śliny, potu, krwi, łoju. Nigdzie tego nie znajduję. Jestem czujnikiem związków węgla, wyczuwam je na kilometr, węszę, czuję, cierpię. Swoim niepojętym skanerem widzę rzeczy niewidzialne, jak za szafką psuje się banan, jak pod łóżkiem schnie kawałek kiełbasy, toczy się z niego kiełbasiany jad. Gdzieś w rowie rozkłada się przejechany kot, w kominach wylęgają się muchy. Mój węch rejestruje wszystko, absolutnie wszystko, superszybki procesor mojego nowego mózgu rozbija to na rzeczy zdrowe i niezdrowe, i cóż, wszystko jest niezdrowe i na wszystko rzygam.\nZachciało mi się czipsów. Kupiłam w markecie „Pod dziewiątką” paczkę bekonowych. Po czterech chrupkach zamieniam się w bekon, już czuję własne otłuszczone czerwone boczki, których nic nie uratuje, nic, chyba że jabłko. Biegnę po jabłko do warzywniaka przy pętli autobusowej. Skubię bilon, proszę jabłko, duże, zielone, kwaśne, zatapiam zęby w jabłku, chwila ulgi, moment świeżości, na ułamek sekundy nie jestem rozgrzanym kawałkiem mięsa, jest nadzieja, może nie zgniję jak ten banan i kiełbasa, może się jakoś z tego wykaraskam.\nJabłko znika pożerane łapczywie i zostaje w nim ząb. Zęby śnią mi się od trzech miesięcy, ciągle je tracę, ciągle mam z nimi problem, a tu proszę, sen proroczy, pół zęba tkwi w jabłku, umieram, rozkładam się za życia. Nie ma we mnie wapnia, magnezu, potasu. Jest tylko obcy, Obcy – decydujące starcie, wyssanie ze mnie wszystkiego, nawet zębów. Lecę do szóstki, kurwa, oddajcie mi zęby, a w przychodni mówią, że muszę sobie kupić Calcium-Sandoz, sorry, trzydzieści pięć złotych.\nA ja ledwo co na jabłko wyścibiłam, skąd mam wziąć trzydzieści pięć na Calcium-Sandoz?\nLekarz mówi, że mam złe wyniki, że sypię się jak Etiopka, w ciąży się trzeba odżywiać, a nie wino Arizona. Prawda jest taka, że o tym winie nie mówi, bo ja się nie przyznaję przecież, poza tym już dawno nie mogę nawet na wino patrzeć, co dopiero pić! Ciąża rzuciła moje wino, ciąża zdecydowała, że nie smakują mi papierosy. Ciąża zdecydowała za mnie. I teraz nie mogę pić ani palić, a przecież z tego składała się istota mojej egzystencji, rano fajka, wieczorem browar. Teraz kradnę jabłka na straganach i zbieram na Calcium-Sandoz. Może matce powiem? Nie, nie powiem, matka mnie zabije. A i tak nie ma kasy na jakieś wapno zagraniczne. Już wolę umrzeć bez zębów, wolę wyskoczyć z pociągu.\nW końcu znajduję. Znajduję to miejsce, czuję je z ulicy. Wchodzę do sklepu z dywanami, podchodzę bez słowa tłumaczenia do stojaków i na nich wywieszonych arrasów, zatapiam twarz w fabrycznie nowych włóknach. Nic nie śmierdzi. Nic nie śmierdzi. Pachnie nowością, pachnie chemią, pachnie niczym. Wtulam się w dywan jak dziecko i nie mogę powstrzymać ataku łez.\nJednej rzeczy żałuję bardzo. To znaczy wcale nie jednej, ale jak już tak musi być, to tej jednej rzeczy żałuję bardzo. I wiem, dokładnie wiem, że to moje żałowanie jest trochę absurdalne, tak jakby żałowało się jakiegoś gestu bez znaczenia tuż przed pożarem.\nWtedy, tam, na tym łóżku Pawła, kiedy Paweł wyszedł i zostawił nam swoje łóżko (czemu Paweł to zrobił, czemu nas nie pogonił?!), gdy byłam tak blisko z nim... powiedziałam mu, że go kocham. Powiedziałam mu, że go kocham. Mój Boże, nawet teraz, kiedy to wspominam, kiedy o tym myślę, czuję w środku takie dźgnięcie, ukłucie bolesne, przerażające ukłucie pustki. Bo to, że ja powiedziałam, że go kocham, to jeszcze nic. NIC – idealne określenie. Bo on odpowiedział milczeniem.\nNie mogę sobie tego darować. Nie mogę darować sobie tego tonu, niemal płaczliwego, niemal błagalnego. Nie mogę odżałować tego, że na tę krótką chwilę zapomniałam o swojej niezłomności, o chłodzie, o byciu niewzruszoną. Tak bardzo tego żałuję, jakby ta właśnie moja chwila słabości była odpowiedzialna za to, co się stało. Za to, że ten jeden moment odsłonięcia najczulszego punktu mógł być jednocześnie jakimś cudem, odsłonięciem biologicznym, zwolnieniem osłon białkowo-lipidowych moich tkanek, moich komórek rozrodczych, których kategoryczne zamknięcie, jak zamknięcie własnych uczuć, chroniło mnie dotąd przed zagładą.\nTo jedno, przepraszam, te dwa słowa. Kocham cię. I koniec. Pancerz puścił, wrota się otworzyły i zostałam zapłodniona. Zostałam zgubiona. Nastąpił mój koniec, koniec tej, którą byłam, beztroskiej, bezsennej, niezależnej dziewczyny zjeżdżającej saneczkami z kortowskich górek.\nŻycie jest piękne, dopóki nie uchylisz furtki swojej słabości. Dopóki ktoś nie wstawi stopy między twoją wolnością a uczuciem. Potem wali się wszystko. Mnie się wszystko zawaliło.\nI teraz nienawidzę siebie takiej, którą się stałam. Nienawidzę w sobie tych uczuć, które mną tak pokierowały. Nienawidzę swojej zmienionej fizjologii, nienawidzę fizjologii w ogóle. Bo przecież uczucia, emocje to też fizjologia. Tak, tak, to też fizjologia, żadna magia. Wystarczy wstać nieco wcześniej w piątek i przyjść na wykład o tym, jak działa układ nerwowy oraz hormonalny. Nienawidzę więc własnej fizjologii, własnego układu nerwowego oraz hormonalnego, nienawidzę swojego samopoczucia sterowanego tymi układami, nienawidzę zależności od zapachów, smaków, poranków i snu. Nienawidzę tych podłych pięciu żołnierzy w mojej głowie, tej małej podstępnej drużyny zarządzających mną emocji: gniewu, lęku, odrazy, smutku, radości. A najbardziej nienawidzę tej ostatniej, radości, bo od niej bierze się ta durna szczerość, naiwność, dziecięca ufność psiny tulącej się do nic nieczującego i właśnie przez to LEPSZEGO kogoś. Chciałabym nic nie czuć, chciałabym odrzucić wszystkie te powyższe dyktatury systemu, jaki stanowię ja.\nNienawidzę tego swojego naiwnego, ufnego, psiego „kocham cię” wybrzmiałego tamtej nocy. Wybrzmiałego bez odpowiedzi, bez wyznania zwrotnego, kiedy przecież „kocham cię” jest głodem, jest wołaniem, samo w sobie domaga się komunikatu: „Ja ciebie też kocham”.\nA tego nie było. Tego nie usłyszałam. Nie usłyszałam, bo on tego wcale nie powiedział. Nie powiedział i nawet żadnym gestem tego nie przyjął. Boże, jaki wstyd! Zakłopotanie! Najgorsze dla dziewczyny, najgorsze na świecie jest to zakłopotanie w ciszy nocnej po pełnym nadziei (pieprzona radość!) wyznaniu: „Kocham cię”.\nOgłaszam koniec miłości. Nie znam jej i znać więcej nie chcę. Moi rodzice nie dali mi miłości, mój chłopak (mój?) nie dał mi miłości, życie miłości mi poskąpiło. Nie mogę tego czuć, nie mogę o tym mówić, nie wolno mi się do tego przyznawać. Miłość to słabość. Miłość to pułapka. Miłość to bezbronność. Raz się stałam bezbronna. I mam za swoje.\nNigdy więcej nikomu nie powiem tych dwóch słów. Mało tego. Nigdy więcej ich nie poczuję. Muszę to sobie obiecać. Muszę w sobie wytworzyć całkowitą odporność na tę obrzydliwą słabość, jaką jest miłość. Muszę zablokować emocje, muszę być tak doskonała jak on, nic nieczujący cyborg, super cool osoba, psychopatyczny, zimny, piękny, niezłomny android z planety: Wyjebane Na Wszystko.\nReklamy tych wszystkich środków dla dzieci, proszków, mydeł, kremów, pieluch! Oliwek, posypek, pudrów, szamponów! Odżywek, papek, mleka w proszku, startych marchewek, startych moreli, zmiksowanych pulp owocowych, z twarożkiem, z jogurcikiem, z kluseczkami!\nTe rozkrochmalone, jasne mamuśki w porannym świetle! Te ich zatroskane miny, te pocieszne twarze! To szczęście jedyne na świecie, ta ekstaza wśród misiów, grzechotek, karuzel! Te kołderki w błękity, te podusie w róże! Te bielusieńkie prześcieradła! Te łóżeczka miękkie, te zasłonki kolorowe! Te śpioszki, te majteczki! Kaftaniki! Skarpetusie!\nTe pupy, te udeczka, te dołeczki! Te napompowane bobasy, te słodkie ulepki, te uśmieszki, te buziaczki! Te pępki, pępuszki na wystających brzuszkach! Te rozgniecione usta modelek na gładkiej skórze niemowląt! Ta mamusiowość, ta rozkosz, ta mdląca, drapiąca za uszami słodycz...\nKurwa, nie mogę.\nLudzkość przeżyła setki tysięcy lat bez Calcium-Sandoz. Bez papek i gerberów z jogurcikiem. Bez syropu Materna i bez pampersów. Bez posypek i oliwek. Czemu teraz TRZEBA to wszystko kupić? Czemu trzeba pić wodę mineralną ZDRÓJ zamiast kranówy? Nic nie rozumiem, głupia jestem, głupia byłam, głupia będę. Mój dziadek mawiał, że się głupi urodził i głupi umrze. Tak samo ze mną. Po co mi w ogóle te studia były? Po co ryłam biofizykę, po co z organicznej latałam pięć razy na egzamin? Facet od anatomii tłumaczył, że się do tego nie nadaję. Miał rację. Po co ci ten trud, dziewczyno, pytał. I tak nie dasz rady.\nNie nadążam za tym wszystkim. Nie nadążam za kosztami ciąży. Jestem w czwartym miesiącu, zęby mi lecą, włosy mi lecą, na twarzy mam plamy. W środku czuję pustkę emocjonalną pomieszaną z pełnią cielesną. Zawsze byłam ładna, teraz jestem brzydka. Zawsze byłam szczupła, teraz jestem gruba. Zawsze bardzo chciałam żyć, teraz bardzo nie chcę.\nMatka dziś zapytała, co mi się stało. Czemu mam takie uda? Wzruszyłam ramionami. Powiedziałam, żeby spojrzała na swoje. Mam tę przewagę, że poszłam w ojca i zawsze, nawet w dziewiątym miesiącu, będę szczuplejsza. Odczepiła się.\nTe plamy przeszły mi z twarzy na brzuch i plecy. Swędzą. Zastanawiam się, czy to nie ospa. Albo jakaś inna szkarlatyna. Dobrze by było. Podobno w tym wieku ciężko się to przechodzi. Jakie jest ryzyko poronienia?\nNo to znów idę do przychodni. Tym razem z plamami. Nienawidzę łazić po lekarzach, po tych zapyziałych przychodniach z mnóstwem utyskujących ludzi. Czuję się tam taka rozlazła, fizjologiczna, krwawa. Siedzę z tymi plamami na brzuchu, z cyckami po sufit, z miną wkurwioną. Na ścianach plakaty. Radosne oczekiwanie. Bądź promienną mamą. Kup produkty Sandoz. Łykaj maternę do szczęśliwego rozwiązania. Przepraszam, a jeśli dla mnie żadne rozwiązanie nie jest szczęśliwe? Gdzie wiszą plakaty z nieszczęśliwym rozwiązaniem? Gdzie plakaty mówiące o wpadce? Przecież chyba nie jestem jedyna? Nie jestem odosobniona? Co? Gdzie smutna, załamana, samotna dziewczyna, która musi rzucić studia i sama wychowywać dziecko? Co?!\nJak na ironię do poczekalni wchodzi jakaś młoda, piękna, superzadbana i na pewno nie w ciąży walkiria. Patrzę na nią z zazdrością i podziwem. Zalewa mnie jakaś mieszanina zachwytu i wściekłości. Zachwytu, bo tak mi się ta świeżość nietknięta problemem ciążowym podoba, a jednocześnie doprowadza do furii, że ze mną już tak nie jest. Owszem, na początku, gdy tylko zaczęłam podejrzewać, że coś ze mną nie tak, robiłam wszystko, żeby sobie i światu udowodnić, że nic się nie zmieniło. Tak samo jak wcześniej chodziłam na wysokich obcasach, tak samo jak wcześniej nosiłam mini, tak samo jak wcześniej malowałam usta, tak samo jak wcześniej piłam wino. Aż mnie zemdliło, aż mną szarpnęło, aż się na te swoje fatałaszki porzygałam. Aż mnie ból kręgosłupa zgiął na środku ulicy. Ale nie, nie poddałam się tak łatwo. Chciałam swoim wyglądem, swoim zachowaniem zaczarować ten stan, zamrozić go, nie dać się mu rozwijać. Więc męczyłam się dalej. Aż zobaczyłam w lustrze własną karykaturę, pogiętą z bólu i mdłości cycatkę z plamami na twarzy i bez zęba, która nie ma już siły dalej dźwigać własnego pozoru.\nI teraz ta cycatka siedzi w legginsach, tak, w legginsach, jak Hausfrau z NRD, i patrzy z zazdrością na młodą studentkę, która nie dość, że jest piękna, to jeszcze jest mądra, o niebo mądrzejsza ode mnie, bo przyszła sobie właśnie do lekarza po tabletki antykoncepcyjne, a nie z niespodzianką w brzuchu!\nBoże, jaki wstyd! Boże, jak mi wstyd! Jestem prymitywną Afrykanką na tle tych uświadomionych dziewcząt. Nie mogę o tym myśleć. Muszę przestać o tym myśleć, bo zwariuję. Przecież w mojej rodzinie są same wpadki. Przecież Majka też wpadła. I Grażyna. I Agata. Przecież nie jestem sama.\nJestem sama, odkąd pamiętam.\nChcą mnie do szpitala położyć. Świetnie. Najlepiej do izolatki, bo to wygląda na ospę. Ospa w tym wieku, załamuje ręce lekarka. Jest młoda, fajna, ale i tak mnie wkurza. Ja nie chcę do szpitala, ja mam sesję. Mam sesję, psa i dwoje rodzeństwa, którymi muszę się zająć. Lekarka się dziwi, mówi, że teraz ja jestem najważniejsza. JA jestem NAJWAŻNIEJSZA.\nHa, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha!\nAaaa, haha, haha, hahahaha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha!\nNajciekawsze, że nie ma żadnych korzyści. Zresztą, co się dziwić? Powinnam się przyzwyczaić. Żadnych korzyści. Ospa w ciąży wcale nie oznacza poronienia. Tylko trwałe uszkodzenie płodu. W sensie, że jak się urodzi, to nie żadne zdrowe dziecko, tylko chore i kalekie, a ja będę miała nie tylko nieślubne dziecko na głowie, ale nieślubne i jeszcze kalekie, i będę wychodzić z nim na wózku inwalidzkim do końca życia, i zmieniać mu pieluchy wcale nie takie śliczne jak w tych reklamach, tylko takie pieluchy dla dorosłych, w żadne misie.\nI najlepiej będzie, jak sprawdzę w książeczce zdrowia, czy przechodziłam ospę.\nSzukam książeczki zdrowia po szafkach w chacie, dopada mnie matka i pyta, co jest grane. Szukam książeczki, po co, potrzebuję, po co, i tak w kółko. W końcu mówię, że chyba mam ospę. Ona nie pamięta, czy miałam ospę, mówi, że ojciec może pamięta, ojciec mówi, że miałam, ale w książeczce musi być, książeczki nie ma, lekarka nie wierzy, a musi wiedzieć. Osrali się z tą ospą, wściekam się w środku, a matka, że no i co, że ospa. A ja, że no właśnie w dupie bym miała, ale jednak chodzi o to, że to nie takie proste, bo ospy w tym stanie nie powinnam mieć. A ona, że w jakim stanie?\nOjciec się wściekł najbardziej, szarpał psa nerwowo, kleszcze mu wyciągał, w końcu rzucił się do drzwi, wyszedł, trzasnął. Cisza. A mnie jakby nagle wszystko zobojętniało, zupełnie się zlało w jedno, czy ojciec zły, czy pies ma kleszcze, czy ja mam ospę. Wszystko jedno. Jestem nagle głodna potwornie. Nagle, nieoczekiwanie, zupełnie nie w porę, wręcz nieprzyzwoicie. Do tej pory prawie nic nie jadłam, nic nie mogłam przełknąć, czipsy wyrzygałam, jabłko wyrzygałam wraz z zębem, na wszystko haft. A teraz nagle – w tej nieodpowiedniej podniosłej chwili, gdy rodzice się dowiadują o niechcianej, nieplanowanej i zupełnie nie w porę ciąży – tak samo nie w porę rzucam się do lodówki. I mam ochotę na warzywa, na mięso, na kaszę, na majonez, na wszystko.\nWyżeram więc wszystko, nawet przez moment rozważam puszkę chappi, szczęśliwie porzucam ten pomysł, za to biorę psa na spacer i łażę godzinami po lesie, wyszukując poziomek spośród leśnego poszycia.\nMoże wreszcie się udało? Może zamieniłam się w Pris, w cyborga z planety WNW – Wyjebane Na Wszystko?\nTylko że matka wcale tak tego nie widziała. To znaczy nie widziała tego tak, że ja zjadłam ze smakiem zawartość lodówki z tej prostej przyczyny, że przez ostatnie trzy miesiące nie jadłam praktycznie nic, a rosnący we mnie organizm wymiótł już wszystko, co we mnie gdzieś tam było atrakcyjnego, i dlatego po prostu byłam wściekle głodna. Nie. Matka oszalała, bo jej córka kompulsywnie zachorowała na bulimię, jednocześnie chora na ospę i w ciąży opuściła dom i diabli ją ponieśli. Trochę miała w tym racji, bo ze spaceru po lesie wcale nie wróciłam do niej, ale pojechałam do akademika, gdzie razem z chłopakami i Julką Piskorz spaliliśmy zioło i w pełnej wesołości graliśmy w butelkę PET.\nJa się do spalenia zioła pierwsza rwałam. Zawsze tak mam, kiedy muszę szybko o czymś zapomnieć. A teraz bardzo szybko musiałam zapomnieć o wielu rzeczach, o wielu kosmicznie wielkich rzeczach, które dopadły moją cudowną planetę WNW. I są to rzeczy, które mnie całkowicie przerosły, mianowicie: ciąża i ospa. Nie wiem, jak sobie inni radzą z tego typu problemami, może jakoś lepiej, szczerze zazdroszczę. Ja w tej jednej chwili poczułam, że jeśli natychmiast nie odetnę się od samej siebie, jeśli natychmiast nie odetnę się od drużyny pięciu zasranych żołnierzy w moim mózgu, to po prostu zwariuję, poryczę się, rozsypię się, nie wiem, co się ze mną stanie, na pewno coś apokaliptycznego.\nDlatego zaciągałam się naprawdę zachłannie i długo trzymałam dym w płucach, żeby mnie ostro sieknęło i zabrało od wszystkiego, co średnio wesołe, dużo mniej wesołe niż gra w butelkę PET.\nGra w butelkę PET polega na tym, że wskazany przez zakręconą butelkę otrzymuje z całej możliwej siły cios butelką w głowę ku ogromnej radości pozostałych. Tak więc w tę inteligentną grę grałam do jedenastej w nocy, po czym zasnęłam skulona na tapczanie Pawła. Ile to trwało? Może pół godziny? Obudziło mnie szarpnięcie za ramię i jakaś dziwna duszność.\n– Krew ci leci z nosa.\nTo on. Krzysztof. Syn alkoholiczki. Ojciec mojego dziecka.\nBoks numer cztery\nPierwszy zamach na dziecko\nChoroba zwana macierzyństwem\nMatka wycięta z obrazka\nOstatni śpiew tego życia\nPokój w hotelu Orbis\nDwa czarne lwy\nCisza na pogrzebie


Pozwolenie na przywóz lwa - Zbigniew Nienacki (161382) - Lubimyczytać.pl\n6 (45 ocen\ti\t6 opinii) Zobacz oceny\npan samochodzik, pierwsza przygoda, Ałbazin\nPowieść dla młodzieży Z. Nienackiego wydana pierwotnie w 1961 roku, zaliczona później przez samego autora do cyklu poświęconego Panu Samochodzikowi. Pierwsza książka o przygodach pana Tomasza, nazwanego później Samochodzikiem.\nPrzeczytana: kwiecień 1993\nNie jest to powieść przygodowa do jakich nas przyzwyczaił Nienacki, bardziej historia ukazująca historię ziem nad Amurem, ich odkrywców, konkwistadorów wschodu z Jerofiejem Chabarowem na czele i Niceforem. Tomasz jako dziennikarz jedzie do Moskwy, potem nad Amur, aby zobaczyć dawne państwo Jaxy, może też znaleźć skarb. Czytając po raz pierwszy w dzieciństwie powieść mnie znużyła, opisy przyrody, nieznanej historii tamtych ziem, od czasów Nicefora po współczesne losy. Teraz było inaczej, historię chłonęłam szukając dalszych...\nHefajstosek | 2018-11-28\nemik84 | 2018-03-05\nTytułowy bohater, młody dziennikarz Tomasz, przypadkowo dowiaduje się, że do odległej Syberii gdzie mieścił się nad Amurem rosyjski gród Ałbazin w XVII wieku wysłano list napisany między innymi w języku polskim. Zagadka ta bardzo intryguje młodego dziennikarza, choć redakcyjni koledzy do jego śledztwa podchodzą z ironią. Dziennikarz nie zrażony tym w końcu postanawia wyruszyć na Syberię by tam zebrać więcej informacji. Nie jest to jednak takie proste. Potrzebne są liczne pozwolenia i fundusze, których pozyskanie zajmuje Tomaszowi sporo czasu. W końcu po długich przygotowaniach dziennikarz wyrusza do Związku Radzieckiego gdzie czeka go znacznie więcej przygód i zwrotów akcji niż się spodziewał. Na...\nNie mogę ocenić nawet jak bardzo źle mi się to czytało. Cztery daję tylko z sentymentu i dlatego, że wiem, że "normalny" Pan Samochodzik jest o wiele lepszy. Naiwna sądziłam, że to pierwsza część, bolesny zawód.\nPrzerobiona książka "Pozwolenie na przywóz lwa". Zmieniono wyłącznie tytuł i głównego bohatera, żeby wykorzystać dobrą sprzedaż tytułów z serii o Panu Samochodziku. Typowy przykład komercji, ale książka mi się podobała.


Zamiast kwiatka – wycieczka\nChłopcy z klasy drugiej a okazji 8 marca przygotowali swoim koleżankom nie lada niespodziankę. Zaprosili dziewczynki na wycieczkę do Pleszewa do Muzeum Piekarnictwa. Na miejscu każdy dostał kawałek ciasta, z którego mógł uformować sobie bułeczkę według własnego pomysłu. Dla dziewczynek były to serduszka zrobione przez kolegów. Kiedy bułeczki się piekły uczniowie… czytaj więcej\nDo tradycji naszej szkoły należą wycieczki do Warszawy organizowane przez panią mgr Irenę Tomczyk. Nasza była jedenastą z kolei. 25 czerwca wczesnym rankiem, bo o 4:30 wyruszyliśmy do Warszawy. Cała ekipa liczyła 53 osoby, w tym 4 opiekunów. Z Blizanowa wyruszyliśmy w strugach deszczu, Warszawa zaś przywitała nas słońcem. W Centrum Nauki… czytaj więcej\nŚladami Tuwima po Łodzi\n18 czerwca kilkudziesięcioosobowa grupa młodzieży ze szkół uczestniczących w Gminnym Konkursie dotyczącym Juliana Tuwima z opiekunami wzięła udział w wycieczce do Łodzi. W wyjeździe uczestniczyła kilkunastoosobowa grupa z Zespołu Szkół w Blizanowie. Wyjazd była nagrodą za przygotowanie się do udziału w konkursie i jest to kolejna część zadania dofinansowanego ze … czytaj więcej\n11 czerwca uczniowie naszej szkoły byli na wycieczce we Wrocławiu. Dzieci z oddziału przedszkolnego z rodzicami oraz uczniowie z klasy drugiej i trzeciej zwiedzili ZOO. Uczniowie klasy pierwszej odwiedzili Ogrody Doświadczeń Humanitarium. Dzieci w ZOO zobaczyły i poznały różne gatunki ssaków, ptaków, gadów, płazów i ryb, które do tej pory… czytaj więcej


Moja Historia - jak przemyciłem itemy na licor [Archiwum] - Forum Altaron.pl\nForum Altaron.pl > Altaron.pl > Dyskusje ogólne > Moja Historia - jak przemyciłem itemy na licor\nZobacz pełną wersję : Moja Historia - jak przemyciłem itemy na licor\nJedyny punk regulaminu pod jaki można się podpiąć a który de fakto nie jest złamaniem regulaminu to IV.10\nGracz został zbanowany za grę na wielu komputerach (i ok prawidłowo wg. regulaminu.\nGracz nie wykorzystał żadnego błędu gry, a jedynie skorzystał z faktu że Admin zachowywał się schematycznie, a on to zauważył i potrafił w odpowiedni sposób wykorzystać. O czym to świadczy ? Mianowicie o tym że maci do czynienia z osobą bardzo spostrzegawczą i kreatywną (specjalnie nie piszę że inteligentną choć też tego nie wykluczam).\nUważam, iż dobrze jest że takie osoby są. Pozwala to spojrzeć na pewne rzeczy z innej perspektywy.\nNie wiem czy rzeczą właściwa było banowanie bądź co bądź bardzo zapalonego gracza. Fakt że opisanie tematu w ten a nie inny sposób nie było zbyt mądrym posunięciem. Te śmiechy i pisanie że masz na coś wyjebane. Chociaż w pewien sposób to rozumiem ponieważ wiedziałeś że skończy się to BANem tak czy inaczej.\n@Selbo widzisz i w tym punkcie kolega przewidział wasze działania, pomimo iż jak pisałem wyżej nie widzę tutaj żadnego złamania regulaminu gry. Przypomnijmy, że to ADMIN przetransportował itemy razem z graczem.\nI tu się zgodzę. Może z punktu widzenia starych graczy jest on niepotrzebny ale skoro jest i znajdują się chętni aby właśnie tam zagrać to czemu miałoby go nie być ? Wymaga tylko lekkich poprawek.\n@Wesoły Kupiec Gdzieś ty się podziewał jak Cię nie było. Miło Cię znowu usłyszeć :D\nRównież przewidziałem to, że przed założeniem tematu zdążyłem wyrzucić przedmioty z głównej postaci ponieważ wiedziałem że skończy się to banem a administracji ułatwiłoby zlokalizowanie przedmiotów.. Nawet jeśli je znajdą w xxx kontach mam na nie wyjebane. Swoje zrobiłem, oszukalem system, ale też przy tym się przyznałem. Administracja dzięki temu stanie się też bardziej doświadczona i nie popełni drugi raz tego błędu. Zamiast być karanym powinienem zostać wynagradzony. Poza tym nie prosiłem o transport na licor. Mogłem zostać równie dobrze w neolith.\nTak więc... Czytam do przodu każdy ruch ze strony mistrzów gry.\nEDIT: "mistrzów gry"\nJeżeli uważasz, ze ban jest niesprawiedliwy, to spójrz na podpunkt 10, w punkcie IV regulaminu. Jest to pozycja, która na każde odwołanie od kary odpowiada: "nie, nie masz racji".\nZ tym czytaniem to nic specjalnego nie odkryłeś bo w takich sytuacjach zachowują się szablonowo więc co tu wgl można czytać ?\nWidzisz Administracje zdenerwowałeś a u mnie wywołujesz uśmiech. "oszukałem system" "mam na to wyjebane" (a jednak nie do końca skoro je chowasz) :D\nPo stylu wypowiedzi oceniam dojrzałość na jakieś 15 lat.\nJedno co popieram to szukanie nieszablonowych rozwiązań problemów. To szanuję u ludzi, że nie idą jak te lemingi jednym jedynym wyznaczonym kursem tylko szukają innych rozwiązań.\nFajnie że znalazłeś sposób na przemyt itemów i dobrze że się przyznałeś, ale jak to mówił Catthon lepiej było to zrobić na PW, a już napewno używając innej pisowni.\nJeżeli uważasz, ze ban jest niesprawiedliwy, to spójrz na podpunkt 10, w punkcie IV regulaminu. Jest to pozycja, która na każde odwołanie od kary odpowiada: "nie, nie masz racji". Ten podpunkt w regulaminie jest niewłaściwie sformułowany. Regulamin powinien być jasny do bólu a to jest furtka do tego że Admin ma zawsze racje a gdy nie ma racji patrz wiadomo gdzie.\nzdaje sobie sprawę że wiele z tego co piszę jest nieścisłe, bez sensu oraz hipokrytą jestem ja sam. Jak już pisałem wyżej - trolluje sobie. Mam 22 lata. Pamiętaj że nie słowa a czyny się liczą :) Ale myślę że jesteś na tyle spostrzegawczy że o tym wiesz.\nPrzejrzysta to ma być KON STY TU CJA , a nie regulamin gry. To jest tylko gra i regulamin musi byc tak skonstruowany, żeby w przypadku świadomego dzialania na niekorzyść serwera ręce administracji nie były związane.\nprzed chwilą kładłem się spać z klingą i mieczem. Loguje się 5 min później a klingi nie ma??? Kto był tak bezczelny zeby zabrać przedmiot z cudzego domu? Niedosyć że kupiłem sobie pacca na 3 dni, zapłaciłem za domek TO KTOŚ UKRADŁ MI MÓJ PRZEDMIOT!! DO REKLAMACJI!!! HOTEL NIE JEST BEZPIECZNY NA LICORZE!!\nbtw; przyzna się ktoś? :)\nJak coś admin to gapa bo nie wziął miecza (22 atk) a tego na licorze też się nie da zdobyć... złodzieje...\nPS: Hotel archibalda do reklamacji. Nie macie prawa wchodzić do cudzego domu bez pozwolenia.\nAchhhh Catthon wziął jeszcze miecz :D myślał że nie zauważę jak będzie na niewidocznym.\nGracz Psimgoth pod Aliastami Yeviin, Psimgoth, Wojownik Chaosu nielegalnie przeniósł przedmioty z Kontynentu na Archipelag. Zamiast niezwłocznie zgłosić błąd (co prawdopodobnie zostałoby nagrodzone), na forum przyznał się do wykorzystania błędu i oferował oddawanie nielegalnie pozyskanych przedmiotów innym graczom, namawiając ich do łamania regulaminu poprzez korzystanie z nielegalnie pozyskanych przedmiotów (co również jest karalne na jego mocy).\nW dniu dzisiejszym dodatkowo rozpowszechniał wśród graczy Archipelagu ukryte wcześniej nielegalnie pozyskane przedmioty, przyznając się do tego w tematach na forum (skasowanych) stworzonych przez konta Psimgoth i Psimek. Dostaliśmy zgłoszenie, iż przedmioty te rozpowszechniała m.in. postać Yeviin. Dlatego też konto Psimek zostanie usunięte (zamieszane bezpośrednio zarówno w grze, jak i na forum), konto Psimgoth nagrodzone 30-dniowym banem, zaś postać Yeviin nagrodzone banami (odpowiednio 30 i 7 dni).\nW dniu dzisiejszym po rozpowszechnieniu przedmiotów nielegalnie pozyskane przedmioty zostały częściowo odebrane lub usunięte w grze - w tym królewska klinga, miecz, szczerbiec, które od początku nie powinny się znaleźć na Archipelagu. To spowodowało zniknięcie tych przedmiotów z wykupionego pokoju (przez postać Wyspiarz Psimek) oraz innych lokalizacji.\nWszystkie pozostałe przeniesione przedmioty zostaną usunięte w dniu jutrzejszym, co może skutkować krótką przerwą techniczną w godzinach porannych.\nChętnie rozmawiamy o błędach i staramy się rozmawiać także na trudne tematy, ale nie w ten sposób. Z szacunku dla swojego i innych czasu.


MZ: informacja dla pacjentów stosujących walsartan - Farmacja.pl\nFarmacja.pl > Aktualności > Aktualności - aptekaszpitalna.pl > MZ: informacja dla pacjentów stosujących walsartan\nStanowisko nawiązujące do komunikatu opublikowanego na stronie Głównego Inspektora Farmaceutycznego:\n“Główny Inspektor Farmaceutyczny wycofał z obrotu serie produktów leczniczych zawierających w swoim składzie substancję czynną valsartanum wyprodukowaną przez chińskiego wytwórcę – Zhejiang Huahai Pharmaceutical Co. Ltd. Decyzje wycofujące z obrotu są efektem rekomendacji Europejskiej Agencji Leków.\nProdukty lecznicze zawierające valsartanum to jedna z grup produktów stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Osoby zażywające do tej pory produkty lecznicze wskazane w decyzjach powinny niezwłocznie skontaktować się ze swoim lekarzem prowadzącym, celem ustalenia dalszego sposobu terapii.”\n« Poprzedni artykułWycofanie leków z walsartanem. Farmaceuta może wystawić receptę na zamiennik!\nNastępny artykuł »"W aptece pacjent? Proszę Państwa, w aptece jest osoba realizująca receptę, a nie pacjent"


Drzewickie Slalomy za nami – LKK DRZEWICA\nStatut LKK Drzewica\nHome - Zawody - Drzewickie Slalomy za nami\nDrzewickie Slalomy za nami\nBy lkkdrzewica - 29 czerwca 2017 - Zawody\n17 czerwca 2017 r. na torze kajakowym na rzece Drzewiczka odbyły się Drzewickie Slalomy. Głównym organizatorem wydarzenia był Ludowy Klub Kajakowy Drzewica.\nTegoroczna edycja impreza była wyjątkowa m.in. z tego względu, iż została zrealizowana w ramach zadania publicznego ze środków Województwa Łódzkiego w ramach otwartego konkursu ofert z zakresu wspierania i upowszechniania kultury fizycznej w 2017 r.\nW organizację imprezy włączyli się również sponsorzy, a mianowicie firma „GERPOL – tradycja jakości” oraz firma SONAR oraz jak zawsze niezawodni rodzice i sympatycy LKK Drzewica.\nSwoją obecnością zaszczycili nas m.in. Janusz Reszelewski – Burmistrz Gminy i Miasta Drzewica, Marcin Mucha Główny Specjalista ds. współpracy z organizacjami pozarządowymi w zakresie kultury fizycznej i sportu w Urzędzie Marszałkowskim w Łodzi, Mirosław Pikierski z Polskiej Federacji Sportu Młodzieżowego, Piotr Grabowski kierownik Inspektoratu Piotrkowsko – Opoczyńskiego Filia w Białaczowie, Renata Smolarek dyrektor Szkoły Podstawowej im. Polskich Olimpijczyków w Drzewicy, Edyta Kołomańska – dyrektor Przedszkola Samorządowego w Drzewicy, Irena Kwiecień Przewodniczącą Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz Prezes Uniwersytetu III Wieku w Drzewicy oraz Bożena Pilipczuk – Prezes Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Drzewicy. Media reprezentował Waldemar Pęczkowski z Tygodnika Opoczyńskiego TOP.\nDo zawodów zgłoszonych zostało 128 zawodników z 4 województw: dolnośląskiego, świętokrzyskiego, małopolskiego oraz łódzkiego. Niestety nie wszystkim zgłoszonym drużynom udało się dotrzeć na zawody. Zgodnie z regulaminem i zapowiedzią zawodów górale rywalizowali w trzech kategoriach wiekowych: dzieci, młodzików oraz kategorii open. Zawody oglądała liczna grupa kibiców, przede wszystkim rodzice, dziadkowie i rodzeństwo slalomistów. Jako że zawody rozgrywane były w długi czerwcowy weekend była również liczna grupa gości spoza Drzewicy.\nWielkie emocje towarzyszyły zmaganiom najmłodszych adeptów LKK – dziewczynek i chłopców urodzonych w latach 2005-2010, wśród których nie brakuje nawet przedszkolaków. W swoim pierwszym oficjalnym starcie w życiu skrzaty z ogromnym zaangażowaniem pływały na starym torze, uczestnicząc w jednym przejeździe. Nad bezpieczeństwem najmłodszych zawodników czuwali ratownicy, pomagali również starsi zawodnicy, a rodzice dzielnie kibicowali swoim pociechom.\nBardziej doświadczeni młodzicy, a także juniorzy i młodzieżowcy pokonywali trasę wytyczoną na nowym torze. Do klasyfikacji wliczano czas lepszego z dwóch startów.\nMłodzicy LKK odnieśli trzy zwycięstwa. Pierwsze miejsca zajęli: Maciej Bartos w C-1, Aleksander Kopczyński w K-1 oraz osada Aleksander Kopczyński – Maciej Bartos w C-2. Również trzy wygrane zanotowali reprezentanci Drzewicy startujący w kategorii open. Młodzieżowiec Przemysław Nowak był najlepszy w C-1m, Katarzyna Smolarska w K-1k, a osada Krzysztof Zych – Wojciech Klata w C-2.\n(miejsca na podium oraz lokaty zawodników LKK – pogrubioną czcionką)\n* K-1 dziewcząt\n* K-1 chłopców\n* C-1 młodzików\nJakub Ruchała (Start)\nJakub Pauli (AZS AWF)\nAleksander Kopczyński – Maciej Bartos\nMichał Ciągło – Jarosław Kolat (Start)\nJakub Pauli – Kacper Pawlik (AZS AWF)\n* K-1 młodzików\n1. Aleksander Kopczyński\n2. Ariel Kasiński\n3. Michał Ciągło (Start)\n4. Mateusz Kwaśniak\n7. Bartłomiej Reguła\n11. Maciej Gapys\n* C-1 mężczyzn\n1. Przemysław Nowak\n2. Szymon Zawadzki\n3. Michał Franczak\n4. Bartosz Łęgosz\n* K-1 kobiet\n1. Katarzyna Smolarska\n2. Julia Jeleńska (Start)\n3. Julia Dziadosz (Start)\n1. Krzysztof Zych – Wojciech Klata\n2. Szymon Nowobilski – Piotr Prusak (Start)\n3. Marcin Janur – Artur Kolat (Start)\n* C-1 kobiet\n1. Natalia Kielan (AZS AWF)\n2. Katarzyna Smolarska\n3. Julia Jeleńska (Start)\n* K-1 mężczyzn\n1. Marcin Janur (Start)\n2. Piotr Prusak (Start)\n3. Adam Kopczyński\n4. Przemysław Szpinek\n5. Jakub Szymański\n8. Adam Grabowski\n1. Start Nowy Sącz – 289 pkt\n2. LKK Drzewica – 249 pkt\n3. AZS AWF Kraków – 99 pkt\nPodczas uroczystego podsumowania i dekoracji z udziałem burmistrza Janusza Reszelewskiego czołowi górale otrzymali medale oraz nagrody rzeczowe, a przedstawiciele klubów puchary. Uhonorowano również najmłodszego uczestnika regat Tomka Regułę (rocznik 2010) oraz Macieja Żacha, który debiutował w roli spikera zawodów. Jak zawsze, organizatorzy przygotowali poczęstunek w budynku klubowym, natomiast dla zawodników obiad został zorganizowany w restauracji „Zamkowa”. Do organizacji wydarzenia przyłączyło się Drzewickie Centrum Wolontariatu „Ofiarna Dłoń”, którego Wiceprezes Zarządu Krzysztof Tyka w krótkim wykładzie przedstawił założenia dotyczące wolontariatu i opowiedział o aktywności DCW. Wolontariusze rozdali uczestnikom wydarzenia ankiety, których wyniki przedstawiają m.in. ocenę i wiedzę na temat idei wolontariatu wśród 50 osób.\nNagrody oraz medale w kategorii dzieci dla wszystkich zawodników ufundowała firma SONAR. Medale i nagrody za miejsce 1-3 oraz nagroda dla najmłodszego zawodnika zostały zakupione ze środków Województwa Łódzkiego w ramach otwartego konkursu ofert z zakresu wspierania i upowszechniania kultury fizycznej w 2017 r.\nW kategorii młodzik medale i nagrody zostały zakupione również ze środków Województwa Łódzkiego w ramach otwartego konkursu ofert z zakresu wspierania i upowszechniania kultury fizycznej w 2017 r.\nSponsorem nagród dla zawodników i zawodniczek w kategorii Open była firma GERPOL.\nNa zakończenie prezes klubu Maria Smolarska i wiceprezes Andrzej Krzyżanowski podziękowali wszystkim zaangażowanym organizacyjnie i finansowo w przeprowadzenie zawodów, w tym Urzędowi Marszałkowskiemu w Łodzi, rodzicom kajakarzy LKK, trenerom, sędziom kajakarstwa, wolontariuszom DCW „Ofiarna dłoń”, obsłudze informatycznej, muzycznej, spikerowi oraz sponsorom.\nDziękujemy również ratownikom wodnym za pomoc zawodnikom w czasie wywrotki na torze oraz obsłudze medycznej ze Szpitala Powiatowego w Opocznie.\nZdjęcia dzięki uprzejmości Tygodnika Opoczyńskiego TOP – dziękujemy.\n-485Days -12Hours -54Minutes -17Seconds\nWybrano nowe władze LKK Drzewica 8 marca 2019\nWybory władz LKK Drzewica przełożone na 7 marca 12 lutego 2019\nWALNE ZEBRANIE SPRAWOZDAWCZO-WYBORCZE 21 stycznia 2019\nSKŁADKA CZŁONKOWSKA NA ROK 2019 9 stycznia 2019\nPrzeżyjmy to jeszcze raz… 12 grudnia 2018\nCopyright © LKK DRZEWICA 2019\nDRZEWICA STOLICĄ KAJAKARSTWA


Pijany kierowca bmw usłyszał zarzuty. Przyznał się, ale częściowo | Nasze Kielce\nPijany kierowca bmw usłyszał zarzuty. Przyznał się, ale częściowo\nWysłane przez Nasze Kielce w pt., 17/11/2017 - 14:04\nRobert C. usłyszał dzisiaj od prokuratora zarzuty. Mężczyzna został oskarżony o spowodowanie w stanie nietrzeźwości katastrofy w ruchu lądowym z następstwem w postaci śmierci jednej osoby, a nadto zarzut kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. Grozi mu kara 18 lat pozbawienia wolności.\n- Podejrzany częściowo przyznał się do popełnienia pierwszego z zarzucanych mu czynów, natomiast w całości do drugiego z nich. Złożył wyjaśnienia – dla dobra postępowania nie podajemy ich treści. - informuje Prokuratura Rejonowa Kielce-Zachód.\nProkurator skierował do Sądu Rejonowego w Kielcach wniosek o jego tymczasowe aresztowanie na okres 3 miesięcy. Za zarzucane Robertowi C. czyny grozi kara do 18 lat pozbawienia wolności.\nŚledztwo wypadku drogowego, w wyniku którego śmierć poniosła 77-letnia kobieta nadzoruje Prokuratura Rejonowa Kielce-Zachód w Kielcach.


Portal Kliencki / Rola Klient - Baza wiedzy systemu HRappka\nAby zalogować się do systemu HRappka, należy mieć aktywne konto w systemie.\nPaństwa kontrahent prześle Państwu drogą mailową wiadomość z linkiem do aktywacji konta w programie. Szczegółowy instruktaż do logowania przedstawiony jest na poniższym filmiku:\nNa stronie głównej prezentowane są moduły: Start, Pracownicy, Faktury, Kalendarze pracy.\nModuł Start pozwala na przejście do pełnometrażowego modułu zadań. Moduł Pracownicy prezentuje wszystkich pracowników powiązanych z Klientem. W module Faktury Klient może obejrzeć faktury powiązane z jego firmą. W kalendarzach pracy można planować pracę pracowników (szczegóły niżej).\nWidoczność modułów jest uzależniona od uprawnień, jakie Klient posiada w ramach swojego profilu.\nPoniżej widoczne są widgety: Rozliczenia, Zadania, Ostatnia aktywność. Pozwalają one m.in. na akceptację rozliczeń pracowników, komunikację Klienta z użytkownikami, a także podgląd do ostatnich akcji wykonanych przez Klienta w systemie.\nNa dole strony głównej znajdziecie Państwo sekcje “Lista kalendarzy pracy”. W tym miejscu należy wybrać projekt, na którym w danej chwili chcemy pracować.\nAby zawęzić wyświetlany na kalendarzu okres, można:\na) skorzystać z kalendarza (po kliknięciu na daty pokaże się dymek z wyborem dat od-do)\nb) skorzystać z szybkich skrótów (ikona rakiety) i wybrać interesujący zakres\nPo wybraniu kalendarza i okresu możemy przejść do weryfikacji. Pod informacją o zapotrzebowaniu widoczna jest lista pracowników, dla których były wprowadzone godziny pracy. Na tej podstawie możecie Państwo sprawdzić czy ilość godzin oraz praca od-do w godzinach się zgadza. Jeżeli zauważycie Państwo niezgodności, należy skontaktować się z osobą odpowiedzialną po stronie kontrahenta.\nDlaczego, dodając umowę pracownikowi, nie wyświetlają się…\nklient, portal kliencki, portal klienta\nUpdated on 17 czerwca 2021


„Order Serca – Matkom Wsi” dla 14 pań z gminy Strzyżów\n30 czerwca br. w Domu Kultury „Sokół” w Strzyżowie zebrały się przedstawicielki Kół Gospodyń Wiejskich z terenu naszej gminy, by świętować przyznanie 14 paniom „Orderu Serca Matkom Wsi”. Odznaczenie to przyznawane jest kobietom, które ciężko pracowały na wsi, udzielały się społecznie na obszarach wiejskich, łącząc to z wychowaniem dzieci.\nliczba wyświetleń: 382 dodano: 2021-07-02\nPodpisano umowę na dofinansowanie budowy kanalizacji w Dobrzechowie\n24 podkarpackie samorządy oraz spółki otrzymają wsparcie w wysokości 16 mln złotych z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 na inwestycje z zakresu gospodarki wodno-ściekowej. Umowy z największymi beneficjentami we wtorek 29 czerwca podpisał wicemarszałek Piotr Pilch, w tym z Gminą Strzyżów na realizację zadania „Budowa kanalizacji sanitarnej w Dobrzechowie – etap...\nliczba wyświetleń: 731 dodano: 2021-06-30\nXXX sesja Rady Miejskiej z absolutorium dla Burmistrza Strzyżowa\n24 czerwca br. odbyła się XXX sesja Rady Miejskiej w Strzyżowie. Podczas sesji ślubowanie złożył nowy radny Grzegorz Zamorski, który zastąpił zmarłego Władysława Gwiżdża. Odbyła się także debata nad Raportem o stanie Gminy za 2020 rok i głosowanie nad udzieleniem burmistrzowi Waldemarowi Górze absolutorium za wykonanie budżetu za 2020...\nliczba wyświetleń: 313 dodano: 2021-06-29\nWakacje’2021 w Gminie Strzyżów\nPrzed nami wakacje – najbardziej wyczekiwany przez uczniów moment i nagroda po trudnym roku edukacji. Dla najmłodszych mieszkańców naszej gminy, strzyżowskie jednostki kultury i sportu przygotowały szereg propozycji, aby w tych letnich tygodniach mogły spędzić wolne dni ciekawie i...\nliczba wyświetleń: 536 dodano: 2021-06-24\nZłoci Jubilaci świętowali 50-lecie pożycia małżeńskiego\nNa ślubnym kobiercu stanęli pół wieku temu. Od tylu właśnie lat w zdrowiu i chorobie, w radości i smutku kroczą ramię w ramię przez życie. W piątek 18 czerwca br. w Domu Kultury „Sokół” w Strzyżowie zostali odznaczeni medalami przyznawanymi przez Prezydenta RP, jako wyraz uznania i podziękowania za wszystko, co wspólnie budowali jako małżeństwo i...\nliczba wyświetleń: 607 dodano: 2021-06-22\nOd 23 czerwca br. rachmistrzowie spisowi rozpoczną wywiady bezpośrednie w Narodowym Spisie Powszechnym Ludności i Mieszkań 2021. Co to oznacza? Rachmistrzowie skontaktują się z osobami, które nie spisały się samodzielnie przez Internet, nie spisały się na infolinii ani nie uczestniczyły w wywiadzie...\nliczba wyświetleń: 217 dodano: 2021-06-21\nMaturzysto! Jeżeli jesteś zdolny, ambitny, chcesz podjąć naukę na dziennych studiach magisterskich i pochodzisz z rodziny byłego pracownika ppgr powinieneś to przeczytać! Fundacja Edukacyjna Przedsiębiorczości przy wsparciu organizacyjnym Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa ogłasza: Program Stypendiów Pomostowych 2021/2022. Program jest skierowany do maturzystów, którzy ukończą szkołę ponadgimnazjalną w 2021r. i którzy spełniają łącznie następujące...\nliczba wyświetleń: 275 dodano: 2021-06-18\nNadanie szkole w Żyznowie imienia rotmistrza Pileckiego\nWe wtorek, 8 czerwca br. żyznowskiej Szkole Podstawowej nadano imię rotmistrza Witolda Pileckiego. Gościem honorowym uroczystości był Andrzej Pilecki, syn patrona placówki. Wydarzenie rozpoczęło się odsłonięciem pamiątkowej tablicy upamiętniającej nadanie imienia szkole, a także oddającej hołd jej patronowi. Została ona także poświęcona przez rzeszowskiego biskupa, Jana Wątrobę. Fundatorami tej pamiątki była społeczność szkolna oraz Instytut Pamięci Narodowej z oddziałem w...\nliczba wyświetleń: 1096 dodano: 2021-06-17\nBawmy się i świętujmy razem Światowy Dzień Muzyki!\nMuzyka ma pozytywny wpływ fizyczny i może podnieść morale. Chcielibyśmy wykorzystać muzykę i Dzień Muzyki, aby połączyć członków naszego Stowarzyszenia. Zapraszamy do wzięcia udziału w tej zabawnej aktywności. Prześlij nam jedną piosenkę w swoim ojczystym języku wraz z tekstem. Później zorganizujemy „loterię” i dostaniesz piosenkę z innego kraju, której powinieneś się nauczyć, zaśpiewać, wykonać i nagrać. To nie musi być profesjonalne, ale może być...\nliczba wyświetleń: 306 dodano: 2021-06-04\nPGKiM realizuje nową inwestycję\nOd początku maja br. trwa realizacja inwestycji pn. "Wykonanie ujęcia wód podziemnych dla potrzeb wodociągu komunalnego miasta Strzyżowa wraz z budową zbiornika oraz infrastruktury technicznej". Inwestorem zadania jest Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Sp. z o.o. w Strzyżowie przy wsparciu środków zewnętrznych z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020 w wysokości 1 395 146,14 zł, co stanowi 85% całkowitych kosztów kwalifikowanych zadania. Pozostała część kosztów zostanie pokryta ze środków własnych przedsiębiorstwa, a całkowity koszt (netto) wyniesie 2 078 861,79...\nliczba wyświetleń: 405 dodano: 2021-06-02