Przegląd (subiektywnie) najciekawszych premier płytowych: 23 - 29 I 2017 | Metalurgia\nPrzegląd (subiektywnie) najciekawszych premier płytowych: 23 – 29 I 2017\nSezon ogórkowy dobiegł końca. Tak jakby ogórkowy i tak jakby sezon. Z racji tego, że zbliża się sesja, trudno o lepszą porę na powrót do cotygodniowej serii przeglądu premier. Sylwestrowy kac zaczyna powoli mijać muzykom, więc też coraz częściej zaczyna się pojawiać nowa muzyka. Ze snu zimowego zaczynają się również budzić organizatorzy koncertów, co owocuje nowymi sztukami. W sobotę w Alchemii ogniste występy dali Inverted Mind i Mentor. Dla tych pierwszych było to release party ich najnowszego krążka o którym nieco więcej poniżej. Tymczasem zdjęcia z tego wydarzenia autorstwa Aleksandry Kuci możecie podziwiać tutaj.\nInverted Mind – „Broken Mirror”\nBrakuje mi w Polsce sludge’u granego jak pan Windstein powiedział. Mamy co prawda O.D.R.A., która gra walce jak się patrzy, jednak stricte nowoorleańskiego stylu u nas tyle co dobrych polskich zespołów wyjeżdżających na trasy do Chin. Na przekór modzie wychodzi krakowski Inverted Mind. Ich propozycja ocieka atmosferą spelun Nowego Orleanu, a jednocześnie twardo stąpa po ziemi w nihilistycznych i depresyjnych tekstach. Od czasu debiutu „Nothing But Suffering” z 2013 roku zrobili spory progres. Zdają sobie sprawę z tego czego chcą i wiedzą jak to osiągnąć. Widać to również po pieczołowitości z jaką wykonana jest fizyczna kopia „Broken Mirror”.\nWysłuchaj singli tutaj\nOdwiedź Inverted Mind na ich Facebooku tutaj\nJohn Garcia – „The Coyote Who Spoke In Tongues”\nGatunek: akustyczny rock\nNie przepadam za akustycznymi projektami. Nie lubię ich słuchać ani do poduszki, ani do spacerów, ani ironicznie, a wszelkie krążki metalowych zespołów nagrywających akustyczne sety to w większości marne popłuczyny i odcinanie kuponów. W tym przypadku o dziwo nie jest źle. Serio. Uwielbiam głos Johna Garcii (dla niezorientowanych, jest to wokalista choćby Kyuss), a w akustycznej wersji brzmi nieźle. Są momenty, jak choćby początek ‚Kylie’, gdzie ma się wrażenie, że słucha się prologu do „Welcome To Sky Valley”. Johnowi głos się nie zestarzał i wciąż brzmi niesamowicie jak zwykle, a także próbuje nowych rzeczy, które wychodzą mu przyzwoicie. Dla fanów Kyuss, Garcia przygotował również kilka utwórów z czasów działalności w tym zespole, w wersjach oczywiście akustycznych.\nZanim wjedziesz do Sky Valley, zapraszam tutaj\nSet And Setting – „Reflectionless”\nGatunek: instrumentalny post-rock/metal\nTo że post-rockowy hype już się wypalił, wcale nie oznacza, że przestały powstawać dobre albumu w tym gatunku. Przykładem jest choćby Set And Setting sięgający w swoich inspiracjach nieco dalej niż typowi przedstawiciele nurtu. Są momenty, gdy mamy do czynienia z dziwnie wyprodukowanym black metalem, by przejść do fragmentów w których ma się wrażenie, że tak by zabrzmiało Tides From Nebula, gdyby odważyli się na ostrzej brzmiącą gitarę i cięższe wpływy.\nPost-rock jeszcze nie umarł, przekonaj się o tym tutaj\nHorn – „Turm am Hang”\nGatunek: czorny metal z ludowymi melodiami\nSpokojnie, nie są to melodie na modłę Korpiklaani i tym podobnych potworków. Jeśli miałbym wskazać jakiś punkt odniesienia, to byłaby to ostatnia płyta Peste Noire, ale oczywiście bardzo umownie. Horn wydaje się rzeczywiście sięgać do ludowej muzyki niemieckiej sprzed stuleci i robi to w sposób całkiem udany. Jest miejscami nieco przaśnie, ale warto przymknąć na to oko, bo album naprawdę ma MOMENTY (piąty kawałek chociażby – miazga). A jak już ma te MOMENTY, to czapki z głów. No i po raz kolejny sprawdza się teoria, że niemiecki to najpiękniejszy i najlepszy na świecie język do wydawania rozkazów i blekowego warczenia.\nWdrap się na wieżę o TĘDY.\nThe Great Old Ones – „EOD: A Tale of Dark Legacy”\nOj, umieją Francuzi w black metal, umieją, zwłaszcza ten połamany, pełen dysonansów, z gęstą jak smoła atmosferą. Do tego otoczka zaczerpnięta z prozy Lovecrafta – czegóż chcieć więcej? Album może nieszczególnie innowacyjny, ale za to monumentalny i przytłaczający jak mury R’lyeh, udowadnia, że pełną patosu atmosferę można budować nie tylko plastikowym klawiszem i chórkami. Rewelacja.\nZostań kultystą klikając TUTAJ.\nEkpyrosis – „Asphyxiating Devotion”\nJak zespół nazywa swój album „Asphyxiating Devotion”, wydaje go label Memento Mori, a na okładce mają takie srogie czachy, to wiedz, że kurwa nie ma żartów. A tak na serio, to jest to na swój sposób piękna płyta, paskudny i brutalny death metal, który niczego nie udaje i po prostu łamie kości.\nZejdź do krypty TĘDY.\nMastodon – ‚Sultan’s Curse’ [SINGIEL]\nZapowiedź nowego albumu Mastodon to za każdym razem zacieranie rączek z radości i niecierpliwości. Tak jest i tym razem. Oj zacieramy rączki, zacieramy.\nGatunek: thrash metal (?)\nPo reakcji z jaką spotkała się niezbyt pochlebna opinia na temat nowego Kreatora na portalu DeathMagnetic.pl, aż strach cokolwiek złego powiedzieć na jego temat. Zamiast tego wklejamy najlepsze kwiatki z tej „dyskusji”.\nPrevious post Metalurgia 28/01/17: Zapis pierwszej godziny\nNext post Nowy album Au-Dessus już w maju


Pokémon GO – co o tej grze mówi nauka? – Crazy Nauka\nPokémon GO – co o tej grze mówi nauka?\nAleksandra Stanisławska 18/07/2016 ExtraKrótkoMedycynaTechnikaZjawiska\nJuż ponad 40 mln ludzi na świecie chodzi po ulicach, goniąc za pokemonami. W sprawę wmieszali się naukowcy…\nGros moich znajomych nie należy do wielbicieli gier konsolowych Pokémon, które świetność przeżywały w drugiej połowie lat 90. Mimo to wielu z nich łapie teraz na swoich smartfonach pokemony. Kolega – redaktor dużego dziennika – schwytał nawet jednego pod biurkiem naczelnego podczas zebrania redakcji. Piotrek, mój mąż i współtwórca Crazy Nauki, obszedł z naszymi dziećmi całe osiedle, wyłapując pokemony w jego zakamarkach.\nZ Mikrą na spacerze. Fot. Crazy Nauka\nGra Pokémon GO, która pozwala polować na wirtualne pokemony w realnym świecie, jest na rynku od 6 lipca 2016, a więc od niecałych dwóch tygodni. Tydzień temu grę pobrało 21 mln ludzi, a dodatkowo wielu używa nielegalnych wersji tej aplikacji. Do dziś ta liczba mogła się nawet podwoić. Wychodzi więc na to, że Pokémon GO stał się pierwszym powszechnym zastosowaniem technologii rozszerzonej rzeczywistości (AR – Augmented Reality), która pozwala widzieć w prawdziwym świecie elementy świata wirtualnego.\nPokemona można więc złapać pod biurkiem, na własnym balkonie, w sklepie spożywczym, parku za rogiem i w Wielkim Zderzaczu Hadronów w CERN pod Genewą (ale wbrew plotkom nie można go złapać na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej). A „kręcąc” pobliskim obeliskiem, pozyskamy pożyteczne gadżety, które przydają się w grze: akcesoria do leczenia czy pokeballe, za pomocą których łapie się pokemony. Trzeba wycelować i pokemon znika, wciągnięty przez naszego pokeballa. Czasem jest to łatwe, innym razem może potrwać nawet ponad minutę.\nDlaczego ludzie polują na pokemony?\nCi, którzy w Pokémon GO nie grają, zapewne zadają sobie pytanie, co takiego tkwi w polowaniu na kolorowe, najczęściej mało urodziwe wirtualne stworki, że chce to robić ponad 40 mln ludzi na świecie, głównie dorosłych?\nOczywiście psycholodzy też już zadali sobie to pytanie. I odpowiadają: polowanie na pokemony to wyzwanie kolekcjonerskie, jak zbieranie żelaźniaków czy monet. Dla znawców tematu liczy się to, jaki gatunek stwora upolował – te rzadsze są oczywiście bardziej pożądane, jak rzadkie antyki czy kolekcjonerskie karty. Pokemony do pięknych nie należą, więc manię kolekcjonowania ich psycholodzy zaliczyli do kategorii „taksonomicznej” (a nie „estetycznej”), a więc związanej z podziałem na rodzaje czy gatunki, których tu jest, bagatela, 151.\nPsycholog Russell Belk, który zajął się tym tematem, uważa, że najważniejsze w pokemonowym szale jest to, iż można podzielić się ze znajomymi wieścią o upolowaniu stwora, który istnieje tylko wirtualnie. Kolekcję żelaźniaków wystawimy na regale, znaczki będziemy trzymać w klaserach. A co z elementami świata cyfrowego, jak muzyka czy filmy na VOD, które niezauważone zalegają u nas na dysku? Z również cyfrowymi pokemonami jest inaczej: można „sfotografować” swój cel w rozpoznawalnym miejscu, i od razu zyskuje on kontekst, historię interesującą dla innych. Pokemon siedzący pod biurkiem redaktora naczelnego znanego dziennika to nie lada gratka 😉\nPokemon dobry dla zdrowia\nŻeby złapać pokemona, trzeba chodzić, naprawdę dużo chodzić w poszukiwaniu miejsc, w których stwory się czają. I tu okazuje się, że dla wielu ludzi takie chodzenie to nowość. Zaskoczeni swoją mobilnością Amerykanie (najliczniejsi wśród graczy w Pokémon GO) niechcący przemierzają na piechotę po kilkanaście kilometrów, co im się wcześniej nie zdarzało. Ze zdziwieniem relacjonują, że bolą ich nogi – stan, którego do tej pory nie doświadczali. To świetnie – cieszą się lekarze, którzy zaczynają widzieć w polowaniu na pokemony lekarstwo na epidemię otyłości w Stanach.\nLudzie poszukujący pokemonów zawierają też nowe znajomości z innymi graczami – wreszcie nie wirtualne! Tym razem wniebowzięci są psycholodzy. Co więcej, polowanie na pokemony zdołało wyciągnąć z domów również ludzi chorych na depresję i cierpiących na zaburzenia lękowe, co w zasadzie graniczy z cudem. Doniesienia o wielu takich zdarzeniach zaobserwował m.in. we wpisach na Tweeterze psycholog dr John Grochol.\nA więc tak, zdecydowanie WARTO BIEGAĆ ZA POKEMONAMI.\nFot. Ed Yourdon/Wikimedia\nPokemon szkodliwy dla zdrowia\nWszystko pięknie, ale co z przypadkiem kierowcy, który gwałtownie zatrzymał się na środku autostrady, usiłując upolować pokemona, czym wywołał gigantyczną kraksę? To na szczęście nieprawda, legenda miejska. Ale z łatwością w nią uwierzyliśmy, prawda? Bo takie zdarzenie jest niestety dość prawdopodobne. Podczas jazdy można spotkać i przy bardzo dużej zręczności nałapać więcej pokemonów niż podczas spaceru. Z samochodu da się też odwiedzać pokespoty (sprawdziliśmy: jest to trudne, ale możliwe). Pół biedy, jeśli robią to pasażerowie, a nie kierowca…\nNiebezpieczne jest też patrzenie w ekran telefonu zamiast na okolicę, przez co nietrudno wpaść pod przejeżdżający ulicą samochód czy choćby spaść z krawężnika i złamać nogę.\nOrtopedzi od dawna ostrzegają też przed tym, co wpatrywanie się w wyświetlacz smartfona robi z odcinkiem szyjnym kręgosłupa. W tej niewygodnej pozycji jest on pięć razy bardziej obciążony niż w pozycji z normalnie uniesioną głową.\nŁukasza Luboińskiego, ordynatora Ortopedii, Traumatologii i Medycyny Sportowej w Carolina Medical Center\nCzy człowiek prowadzący siedzący tryb życia, który nagle, z dnia na dzień, zacznie intensywnie chodzić (10-15 km dziennie), naraża się na jakieś urazy, kłopoty zdrowotne?\nRuch jest podstawowym elementem naszej fizjologii i głównym czynnikiem zmniejszającym ryzyko chorób sercowo naczyniowych. Nagłe zwiększenie aktywności ruchowej może wiązać się jednak z pewnymi problemami. Jeśli osoba, która nie uprawia żadnej aktywności od wielu lat, nagle zaczyna biegać po mieście, parku z telefonem, robiąc 10-15 km dziennie, powinna wziąć pod rozwagę pewne konsekwencje:\nze strony układu sercowo-naczyniowego – niewytrenowany mięsień sercowy, który musi w krótkim czasie przepompować znaczną ilość krwi, co może grozić niebezpiecznymi dla życia zaburzeniami rytmu.\nze strony narządu ruchu – to urazy powstające na skutek chodzenia ze wzrokiem utkwionym w telefon, skręcenie stawu skokowego, złamania.\nKolejną grupę niebezpieczeństw stanowią obrażenia przeciążeniowe. Do zmian przeciążeniowych należą zapalenia ścięgien – najczęściej ścięgna Achillesa.\nKolejną grupą są obrażenia wtórnie przewlekłe. Powstają one w czasie odległym na bazie zmian urazowych: niestabilny staw skokowy, który z biegiem czasu podlega zmianom zwyrodnieniowym, uszkodzone więzadło w kolanie, które z czasem prowadzi do niestabilności.\nNie wynika z tego, że skoro nie ruszaliśmy się do tej pory, to lepiej nadal tego nie robić. Wręcz przeciwnie. Ruch jest jak najbardziej wskazany, a stopniowo zwiększana aktywność fizyczna to najlepsze, co możemy dla siebie zrobić. A więc do dzieła!\nA ja po prostu biegam


Justyna | Blog Fototransfer\nMarketing manager w Fototransfer.pl Oprócz pasji do marketingu, od wielu lat blisko związana z fotografią (głównie dziecięcą i produktową) oraz grafiką, w tym DTP. Uwielbia kreatywność i ludzi z pasją, dźwięki, nowe media i technologie. Od zawsze uzależniona od kreatywnej pracy, muzyki, a od jakiegoś czasu też od Instagrama.\nOtaczający nas świat pełen jest zagrożeń, przed którymi chcemy chronić siebie i naszych bliskich. W ostatnich dniach noszenie maseczek ochronnych, szczelnie zakrywających usta i nos, stało się nie tylko dodatkowym zabezpieczeniem, ale wręcz obowiązkiem każdego z nas. Wychodząc naprzeciw klientom, wprowadziliśmy je do naszej oferty,\nZapewne wielu z nas nie może doczekać się dni, kiedy całą rodziną będziemy mogli wreszcie wyjść na długi spacer. Mimo że na razie możemy tylko planować przyszłe wojaże, już teraz warto przemyśleć, co ze sobą zabierzemy. Oto kilka przedmiotów, które pomogą nam przeżyć niezapomnianą przygodę.\nDzięki rozwojowy technologicznemu, przez ostatnie kilkadziesiąt lat, proces tworzenia odbitek uległ olbrzymiemu przekształceniu. Od trwającego długie godziny i wymagającego wielu odczynników chemicznych procesu, aż do szybkiego drukowania zdjęć. Dzięki temu fotografia stała się sztuką dostępną nie tylko dla profesjonalnych fotografów, ale weszła w codzienność każdego\nChyba nie ma nic piękniejszego niż ekscytacja i ciekawość dzieci. Ten błysk w oku, kiedy dostrzegają coś nowego, fascynującego. Niekończące się pytania\nŚwiąteczne gadżety – dekoracja dla każdego domu Gadżety świąteczne dają możliwość podkreślenia atmosfery wnętrza i sprawiają, że wspólne chwile w gronie rodziny\nEko prezenty z nadrukiem\nW dzisiejszych czasach kupić bliskiej osobie dopasowany prezent to bardzo trudna czynność, która pochłania nasz cenny czas. Wszyscy doskonale zdajemy sobie sprawę, że wybór jest oszałamiający! Z drugiej strony prezent, a szczególnie taki nietrafiony to rodzaj konsumpcji, która zwiększa zużycie zasobów, zanieczyszczenie środowiska i ogólnie\nElegancki kubek z sercem – idealny prezent na Walentynki\nZbliża się zima, a w środku niej – Walentynki, święto, na które czeka każda para, by obdarować się nawzajem prezentami. Pomysły na\nPudełko metalowe okrągłe na drobiazgi.\nCoraz bliżej święta a niektórzy z nas zaczynają szukać pomysłów na prezent z wyprzedzeniem. W tym roku dużo osób decyduje się na\nO tym, co wspólnego ma dobry sen i ładne wnętrze.\nChociaż powstały z zamysłem poprawy komfortu snu lub siedzenia, ich znaczenie jest niezwykle istotne w wyposażeniu naszego domu. Poduszki, bo o nich\nPanele MDF – co to jest?\nNa pewno nie raz słyszałeś o płytach MDF – pewnie kojarzą Ci się z materiałami wykorzystywanymi do produkcji mebli. Czym zatem są


pytanie o trening - Forum SFD\nsłowa kluczowe: pytanie , trening\nIlość wyświetleń tematu: 2475\nNapisał(a) 7 May 2007 7:02 PM\nmój rozkład treningów wygląda w ten sposób;\nklata+ lapy( bicek)\nsroda: plecy + lapy( tri..)\npiatek: barki + lapy( biceps)\nrece robie na zmiane,jeden tydzien przewaga bicka, a nastepny tricek...\nAle teraz dostalem pomysl na cos takiego:\npiatek; znowu klata+ lapy\nmoj cel treningowy to masa... o ilosc serii sie nie pytam, bo mam to juz ustalone, ale mozna robic dwa razy w tyg. klate i polaczyc w jednym dniu plecy i barki?? bardzo mi zalezy na klatce piersiowej..\nNapisał(a) 7 May 2007 7:05 PM\nSzacuny 0 Napisanych postów 134 Wiek 30 lat Na forum 14 lat Przeczytanych tematów 1390\nkalte często się robi z tricepsem\nNapisał(a) 7 May 2007 7:08 PM\nSzacuny 1 Napisanych postów 795 Na forum 14 lat Przeczytanych tematów 5042\nniekoniecznie, robiąc klatke męczysz triceps i nie można go dostatecznie dobrze przetrenowac...\nco do klatki, często nie oznacza lepiej, lepiej raz a dobrze, po co się masz przetrenowac ?\nNapisał(a) 7 May 2007 7:38 PM\nmój post oznaczał że robiąc ćwiczenia na klate po nich można zrobić ćwiczenia na triceps\nNapisał(a) 7 May 2007 7:43 PM\na slyszeliscie cos polaczeniu plecow i barkow??\nNapisał(a) 7 May 2007 7:48 PM\nKlatkę można połączyć ze wszystkim i nie piszcie głupot.\nPołączyć mięśnie można z czym się chce - kwestia w tym co jest bardziej korzystne.\nŁączenie triceps+klatka jest również poprawne ćwicząc klatkę ROZGRZEWAMY triceps i przy założeniu że do jego treningu wykorzystamy z prawidłowej ilości ćwiczeń na tą partie nie powinno mieć to znaczenia na wynik trening.\nI już nie wymyślajcie teorii spiskowych tylko idźcie poćwiczyć, bo czytając takie teoretyczne rozważania szlak mnie trafia, ludzie na początku kulturystyki ćwiczyli wszystkie partie nawet 2 razy dziennie 3-4 razy w tygodniu co pewnie wasze teorie zdrowotne propagowane przez "domowych lekarzy" obala, przykro mi na takich treningach ćwiczył np Arnold, albo ćwiczył on 6h non stop.\nFajnie że macie wiedzę i chcecie się nią dzielić ale ten sport to nie artykuły znalezione na sfd tylko umiejętność weryfikowania tych teorii przez siatkę doświadczeń by móc powiedzieć ze coś sie wie na dany temat.\nNapisał(a) 7 May 2007 8:01 PM\nDzieki za twoja opinie!! ale jeszcze jedno pytanie: ktory plan jest bardziej rozsadny?? ten I czy raczej II?? a i jak robie wyciskanie waskie to na jaka szerokosc czymac rece?? na szerokosc barkow??? Jeszcze raz dzieki... POzdrawiam!!\nP.S a po dzisiejszym treningu juz jestem;))\nNapisał(a) 7 May 2007 8:08 PM\nzależy od stażu i upodobań indywidualnych na pewno widząc Twoje pytania nie masz wielkiego stażu więc czemu biceps 2 razy w tygodniu a jeśli już to czy drugi trening jest o dużo niższej częstotliwości?\nNapisał(a) 7 May 2007 8:23 PM\nmój staz to 2 miechy, ale rok temu tez cos probowalem cwiczyc... a intensywnosc jest taka sama, wszystkie serie koncze wymuszonym powtorzeniem, wiec intensywnosc jest dosc duza...\nNapisał(a) 7 May 2007 8:28 PM\nZaczął bym staż liczyć od 2 miechów.\nGeneralnie nie rób póki co partii 2 razy w tygodniu ponieważ wysiłek włożony nie będzie równy efektowi.\nprzez pewien okres czasu będzie ci rosły obwody bez zwiększania intensywności grup mięśniowych.\nAle jeżeli już musisz robić partie dwa razy w tygodniu to druga sesja nie może być tak samo intensywna jak pierwsza ponieważ po po prostu nie wyrobisz siłowo i po pewnym okresie nastąpią pierwsze efekty przetrenowania jeśli nie jesteś fizycznie przygotowany do takiego treningu jak i merytoryczni [regeneracja, bilans kaloryczny]\nMożesz mi wyjaśnić w jakim celu faworyzujesz te grupy mięśniowe?\nNapisał(a) 7 May 2007 9:11 PM\nklate chce troche wiecej porobic,poniewaz moim zdaniem jest fatalna..., rece w porownaniu do klaty zrobily sie teraz duze... w klacie mam okolo 104... a reke 35.. a jestem wysoki 1.88 i efekt jest wiadomy...\nPlan na MASE - do oceny!\npytanie trening na mase\nPytanie [trening - masa]\nPytanie - trening\npytanie :) trening


Aktualizacja WordPressa oraz wtyczek i motywów - CCM\nOstatnia aktualizacja: 22 gru 2016 o 14:42 przez Karolina Świdrak .\nWordPress zaleca, aby na bieżąco aktualizować system, wtyczki oraz motywy. Ma to związek z unikaniem problemów dotyczących działania poszczególnych części strony opartej na systemie WordPress. Nie bez znaczenia pozostają także kwestie bezpieczeństwa oraz funkcjonalności.\nJak aktualizować WordPressa\nZaleca się, aby aktualizacje przeprowadzać, jak tylko są dostępne. Jeżeli od jakiegoś czasu, nie wykonano aktualizacji, zanim się do niej przystąpi, należy zrobić backup strony.\nAktualizacje należy zawsze przeprowadzać w tej kolejności: najpierw system WordPress, potem motywy, na końcu wtyczki. Taka kolejność minimalizuje ryzyko ewentualnych konfliktów, jakie mogłyby wystąpić i spowodować problemy w działaniu strony.\nPo każdej aktualizacji należy sprawdzić funkcjonowanie strony, jej prędkość ładowania na każdym urządzeniu i przeglądarce.\nO dostępnych aktualizacjach dowiesz się w Kokpicie. Są one widoczne na pasku górnym oraz w menu bocznym:\nFirefox aktualizacja wtyczek - Praktyczne porady - Mozilla Firefox\nAktualizacja wtyczek chrome - Praktyczne porady - Google Chrome\nWindows rollback aktualizacja - Praktyczne porady - Windows 10\nTen dokument zatytułowany "Aktualizacja WordPressa oraz wtyczek i motywów" opublikowany przez CCM (pl.ccm.net) jest udostępniany na licencji Creative Commons. Możesz kopiować i modyfikować kopie tej strony, na warunkach określonych przez licencję i wymienionych w niniejszym tekście.


Weekend tylko we dwoje - Erotyka - Polki.pl\nWydaje ci się, że temperatura waszego związku trochę ostygła? Zaproponuj weekend tylko we dwoje – to naprawdę cudowne lekarstwo!\nAgata Chabierska / 18.04.2015 07:10\nWydaje ci się, że temperatura waszego związku trochę ostygła? Chcesz na nowo rozpalić waszą miłość? Zaproponuj weekend tylko we dwoje – to naprawdę cudowne lekarstwo!\nNatychmiastowo i niezwykle skutecznie, o ile wasze problemy nie osiągnęły jeszcze wymiaru prawie rozwodowego. Na oziębłość, dystans, znudzenie, powszedniość, drobne żale czy spadek libido wspólna ucieczka na weekend jest jednak najlepszym antidotum.\nBo zostawiacie w domu dzieci, które zwykle są głównym czynnikiem wypychającym z życia pary romantyzm. Niezależnie od tego jak je kochacie i jakie są wspaniałe, od dzieci trzeba czasem odpocząć i przypomnieć sobie atmosferę, która była między Wami zanim pojawiły się one.\nBo zmieniacie środowisko a wraz z nim usuwacie z pola widzenia rachunki, teściowe, niedokończone malowanie ściany, przypaloną lazanię i podejrzane koleżanki w pracy.\nBo zmuszacie się do zaistnienia w scenariuszu, który sam w sobie jest romantyczny – hotel, wielkie łóżko, kolacje przy świecach i śniadania na tacy…\nBo wykazujecie chęć aby coś wspólnie zrobić, aby być ze sobą non-stop…\nBo nareszcie macie chwilę spokoju, aby porozmawiać, powspominać, zaplanować coś, poprzytulać się…\nBo, i to jest najważniejsze, możecie wreszcie mieć nieskrępowany seks gdy chcecie, gdzie chcecie, jak chcecie.\nAby seksowny weekend jednak wypalił warto zastosować się do kilku dobrych wskazówek:\nEleganckie, seksowne ubrania jak na prawdziwą randkę przystało – żadnych dresów, starej bielizny czy piżamy w kratkę.\nSeks-gadżety: olejki do masażu, wasze ulubione (albo specjalnie kupione na tą okazję) seks-zabawki, szampana, kajdanki, seks-kasety, kamerę video, lateks, pejczyk…\nAntykoncepcję godną zaufania – zapas tolerowanych prezerwatyw lub pigułki.\nKosmetyki, których nie stosujesz na co dzień – czerwoną szminkę, czekoladowy krem do ciała, zmysłowe perfumy, truskawkową pianę do kąpieli, fioletowy eyeliner…\nNie bierzcie pod żadnym pozorem służbowych telefonów, laptopów ani budzika!\nPrzygotować się zawczasu – przed wyjazdem wydepilować i przystrzyc co trzeba, zafundować sobie fryzjera, kosmetyczkę albo przynajmniej porządną maseczkę na twarz i peeling na całe ciało.\nWyłączyć telefony na noc – szansa, że w domu będzie pożar albo dzieci okradną sąsiadów jest naprawdę mała. Ten czas możecie naprawdę przeznaczyć tylko dla siebie, zwłaszcza że nie ma dla romansu nic bardziej niszczącego niż nieustanne sprawdzanie skrzynki odbiorczej i pisanie SMSów.\nPoświęcić odpowiednio dużo czasu na grę wstępną – wreszcie nic was nie goni – możecie poudawać, podroczyć się, powoli rozpalać swoje zmyły\nWziąć razem prysznic lub kąpiel – to jedna z rzeczy, które robimy często za młodu a potem zapominamy zbyt szybko jak dobrze jest być wilgotnym i gorącym razem.\nProwokować – niegrzeczny weekend ma pozwolić wam przełamać barierę nudnego seksu przy zgaszonym świetle. Brak bielizny pod sukienką, brudne słówka, dzielenie się fantazjami czy nowe techniki pobudzania mogą pomóc wam odkryć drugiego dno waszej wspólnej intymności.\nNie objadajcie się – choć kolacje w restauracji to świetna okazja aby rozpieścić podniebienie z pełnym brzuchem najpewniej prześpicie weekend, jeśli tylko nie trafi was wyjątkowa niestrawność.\nNie upijajcie się – alkohol w umiarkowanej ilości (butelka wina na dwoje) to wspaniały afrodyzjak, ale pijaństwo kończy się zwykle wymiotami, atakami histerii, ospałością, problemami ze wzwodem.\nNie przesadzać z makijażem - mężczyźni nie przepadają za malowanymi lalami i nadmiar kolorów i zapachów może ich raczej zniechęcić.\nNie pracować, nie dzwonić, nie sprawdzać maili, nie myśleć nawet o pracy!\nNie wikłać się w rozmowy, które zawsze prowadzą w waszym związku do kłótni – na trzy dni postarać się zapomnieć o drażliwych ostatnio tematach.\nNie liczyć pieniędzy – jeśli już wyjeżdżacie to dajcie sobie trochę luksusu – nie bójcie się zapłacić więcej za obiad czy kwiaty. Odrobina rozrzutności jest bardzo sexy.\nTagi: dziecko, alkohol, fantazje, hotel, kwiaty, laptop, prysznic, restauracja, seks, szampan, telefon, weekend


Jak nawilżyć bardzo suchą skórę - Teraz Łuszczyca- Co pomaga? Kosmetyki, dieta, zioła? Moja historia.\nTag: Jak nawilżyć bardzo suchą skórę\nNawilżanie skóry od wewnątrz w łuszczycy.\nDziś dostałem bardzo ciekawe pytanie: „Jaka jest dieta na suchą skórę?”\nWiadomo, że wiele osób chorujących na łuszczycę posiada skórę suchą i przesuszoną.\nKiedyś też miałem z tym problem, ale postanowiłem, że wezmę się za siebie.\nNapiszę krótko co ja zacząłem stosować, aby moja skóra była odpowiednio nawilżona.\nPiłem dużo wody oraz używałem specjalistycznych kremów/maści a mimo to skóra nadal nie była w dobrym stanie.\nWszytko, to powodowało swędzenie skóry, a następnie chęć drapania. W ten sposób tworzywem nowe większe stany zapalne.\n📰Szukając informacji natknąłem się, że to może być niedobór nienasyconych kwasów tłuszczowych.\nSzybko wprowadziłem do swojej „diety”:\n✅olej lniany budwigowy (piłem raz dziennie kieliszek oleju z wyciśniętym sokiem z połowy cytryny)\n✅surówki z olejem rzepakowym (tłoczony na zimno)\n✅orzechy włoskie, orzechy laskowe\nNawilżenie skóry to nie tylko codzienne stosowanie maści czy kremów. Ważne jest również, aby dostarczać naszemu organizmowi nienasyconych kwasów tłuszczowych, które sprawią, że nasza skóra będzie sprężysta i odpowiednio nawilżona.\n✍Liczę, że dodasz coś od siebie w komentarzu.\n💡P.S. To co napisałem wyżej stało się moim „nawykiem żywieniowym”.\nAutor JarekOpublikowano 13 lutego, 2021 13 lutego, 2021 Kategorie Dieta, PoradyTagi Co jeść żeby nawilżyć skórę od wewnątrz, dieta na suchą skórę, Jak dbać o skórę od wewnątrz, Jak nawilżyć bardzo suchą skórę, Nawilżanie skóry od wewnątrz, Nawilżanie skóry od wewnątrz domowe sposoby, Nawilżanie skóry od wewnątrz sucha skóra, sucha skórwa w łuszczycyDodaj komentarz do Nawilżanie skóry od wewnątrz w łuszczycy.


KassWarz : "I że Cię nie opuszczę..." Elizabeth Gilbert\nSkąd taka prywata? Otóż...przeczytałam książkę pani Elizabeth Gilbert pt. "I, że Cię nie opuszczę...". Jest to kontynuacja jej wcześniejszej książki (która mi się bardzo podobała) "Jedz, módl się, kochaj", która stałą się bestselerem, przez jednych lubianym, przez innych absolutnie nie.\nPo przeczytaniu książki wyciągnęłam pudełko z kartkami z życzeniami ślubnymi, obejrzałam stronę ze zdjęciami...jednym słowem powspominałam.\nAutor: KassWarz o 10:26\nEtykiety: 2010, na 5, obca, Wyd. REBIS\njjon 20 lipca 2010 10:36\nHmmm, po przeczytaniu Twojej recenzji zastanawiam się, czy nie dać jeszcze jednej szansy pani Elizabeth Gilbert, która nie zdołała zyskać mojej sympatii, po tym jak przeczytałam (w mękach) jej opowiadania zebrane w książce "Imiona kwiatów i dziewcząt". Cóż - każdy zasługuje na drugą szansę. Będę dzielna - sięgnę po tę książkę :-) Pozdrawiam.\nFutbolowa 20 lipca 2010 11:00\nTo już kolejna pozytywna recenzja tej książki. Już poprzednie zachęciły mnie do niej, ale Twoja definitywnie przesądziła o tym, że tę pozycję zakupię. Bardzo jestem jej ciekawa :)\nKaś 20 lipca 2010 11:03\nJJon-> ponoć (bowiem nie czytałam jeszcze) opowiadania są rzeczywiście kiepskie...mnie np. bardzo nie podobała się książka pani Gilbert "Ludzie z Wysp"...a po "Jedz, módl się, kochaj" sięgnij- albo pokochasz, albo znienawidzisz...ale warto:)\nFutbolowa-> zatem cieszę się ogromnie;)\nDominika Anna 20 lipca 2010 11:11\nWszyscy zachwalają tę książkę. Hmm... Jakoś byłam negatywnie nastawiona do I części, ale może jednak się skuszę...\nAlina 20 lipca 2010 13:04\nNie czytałam tej książki, ale z opinii wnioskuję, iż warto :).\nkolmanka 20 lipca 2010 16:21\nCzytałam pierwsza część tego i cały czas chciało mi się jeść hehe. Szczególnie dobrze pamiętam jej pobyt we Włoszech. Ostatnio widziałam książki w Biedronce za 29,9zł:)\nPaddington 20 lipca 2010 20:00\nI prawidłowo. ;) Zdecydowanie Ci tę książkę polecam, jest wspaniała. Druga część równie dobra, jeżeli nawet nie lepsza. ;)\nKaś 20 lipca 2010 20:23\nPaddington-> myślę, że obie są specyficzne i przez to np. nie się podobają...:)\nKolmanko-> mnie pierwsza część jakoś tak wewnętrznie uspokajała, gdy czytałam...\nAlino-> myślę, że warto, a jaka będzie Twoja opinia mam nadzieję się dowiem.\nDominiko Anno-> wiesz jedni chwalą inni nie, ale to my sami musimy przeczytać by móc osąd mieć swój...mnie się podobało, "ludzie z wysp" tej autorki zupełnie mi się nie podobali...nigdy nie wiadomo co nam do gustu przypadnie, jedna książka lepsza inna gorsza-ale według nas..\nDruga_połówka_Kurczaka 20 lipca 2010 23:01\nTucha 20 lipca 2010 23:19\nAż bije od Ciebie miłość i bardzo dobrze :):):):)\nPiękny miesiąc na ślub ten sierpień ( bo mam w sierpniu urodziny;p i mój Rrr też :p).\nCo do książki - z półki spogląda pierwsza część :)\nKaś 21 lipca 2010 12:54\nTucho-> no to nic tylko się sierpniować:)\nmiesiąc na ślub idealny, naprawdę! :) i czekam, że przeczytasz pierwszą część:)\nanielsko 21 lipca 2010 21:24\nanielsko 21 lipca 2010 21:25\nMałżeństwo jeszcze przede mną ale warto uzbroić się w wiedzę i poglądy innych. :) z chęcią pewnego dnia przeczytam, może dzień przed ślubem? ;)\nps: dzięki Tobie jak znalazł mam prezent dla przyszłej panny młodej - dziękuje!\nKaś 22 lipca 2010 10:16\nAnielsko-> cieszę się ogromnie, że CIę zainspirowałam:) a książkę przeczytaj sama:)albo przed albo po ślubie:)\neire 23 lipca 2010 12:39\nczytałam Jedz.... i te też przeczytam. Chociaż mam na temat zwiazków małżeńskich ugruntowane zdanie i nikt nie musi mnie zniechęcac czy przekonywac, bo zdecydowanie jestem za (23 lata mężatka, a miałam 20 jak wyszłam za mąż).\n(czy mozesz w ustawieniach dopuścić adres URL jako podpis, bo ja nie lubię używać konta google, a innej opcji dla mnie tu nie ma)\nKaś 23 lipca 2010 12:58\nEire-> ja też mam wyrobiona opinie na ten temat, ale książka wcale nie chce na nas wywierać wpływu do jej zmienienia..;) teraz już powinno działać z tym URL...\nanulla 28 lipca 2010 23:47\nAch, to dobrze, że kolejna fajna książka się ukazała! oj, kiedy ja to wszystko przeczytam????\nBarbara (Himilika) 9 sierpnia 2010 21:34\nSłyszałam wiele o książkach pani Gilbert. Także i w bibliotece sporo osób się o nią pyta. A dzięki Twojej recenzji zapewne i ja po nią sięgnę :).\nAnonimowy 27 sierpnia 2011 14:55\nJa czytam tę książkę bez specjalnego zainteresowania. Ot pożyczyłam z biblioteki i wypada przeczytać.


Recenzja „Alfreda i Ginewry” J. Schuylera | Kultura Liberalna\nKULTURA LIBERALNA > Czytając > Zabawy w dorosłość....\nKtoś, kto nie zaznajomił się jeszcze z twórczością Jamesa Schuylera (1923–1991), może być zaskoczony informacją, że autorem „Alfreda i Ginewry” jest laureat nagrody Pulitzera w dziedzinie poezji w 1980 r. i jeden z najwybitniejszych amerykańskich poetów XX w. Jest to bowiem bardzo niepozorna książeczka. Skromna w rozmiarach (zaledwie 132 strony, wliczając w to posłowie), nie porusza ważkiej problematyki moralnej, społecznej ani politycznej. Składa się niemal wyłącznie z dziecięcych dialogów – wypełnionych potocznymi zwrotami, kliszami językowymi, słowami bez treści – które mocno odbiegają od powszechnie rozumianej poetyckości. Wydaną w 1958 r. powieść magazyn „The New York Review of Books”, zmylony dołączonymi do amerykańskiego wydania ilustracjami, uznał nawet za literaturę dziecięcą.\nCałkowicie błędnie. Na powieści poznał się za to Kenneth Koch, inny wybitny poeta amerykański, który zauważył, że „«Alfred i Ginewra» rzeczywiście opowiada o kilku miesiącach z życia dwójki dzieci, brata i siostry. Ale na tej samej zasadzie «Duma i uprzedzenie» jest książką o tańcach, przejażdżkach powozem i przygotowaniach do ślubu na wsi, a «Moby Dick» książką o wielorybie”. „Alfred i Ginewra” to powieść mówiąca o języku i jego zdolności do ujawniania ukrytej prawdy o rzeczywistości. W tym sensie jest to utwór na wskroś liryczny, blisko związany z pisarstwem Schuylera i wyrastający z twórczości środowiska literackiego, którego był on reprezentantem – nowojorskiej szkoły poezji.\nTermin „szkoła nowojorska” nie odnosi się wyłącznie do amerykańskiej grupy poetyckiej, lecz do szerszej formacji artystycznej, która powstała w Nowym Jorku w latach 50. poprzedniego stulecia. Głównym impulsem do jej rozwoju nie była wcale poezja, tylko malarstwo. Z poetami blisko związani byli m.in. Jackson Pollock oraz Willem de Kooning, którzy rozwijali od lat 40. ekspresjonizm abstrakcyjny. Z kolei wybitny poeta Frank O’Hara, który stanowił, podobnie zresztą jak Schuyler, centralną postać grupy, pracował w nowojorskim Museum of Modern Art. Nazwa formacji wzięła się z bezpośredniego nawiązania do malarskiej szkoły paryskiej, odgrywającej znaczącą rolę w sztuce europejskiej pierwszych dekad XX w. Nowo powstała etykieta miała zatem ukryte znaczenie – sugerowała, że centrum światowej sztuki zmienia właśnie siedzibę, z Europy przenosi się za ocean.\nMalarstwo Pollocka i de Kooninga stało się niezwykle wpływowe i popularne, a odniesienia do niego można znaleźć niemal we wszystkich nurtach malarskich XX w. Z twórczością nowojorskich poetów – wśród których, poza Schuylerem i O’Harą, należy wymienić zwłaszcza Johna Ashbery’ego i Kennetha Kocha – rzecz miała się nieco inaczej. Pomimo wielkiej artystycznej wagi owa poezja długo pozostawała na marginesie głównych nurtów literackich. Lata 50. były czasem sporu o przyszłe kierunki rozwoju anglojęzycznej liryki. Starą gwardię reprezentowali przedstawiciele akademizmu, przede wszystkim T.S. Eliot. O nowy kształt poezji walczyli natomiast beatnicy z Allenem Ginsbergiem na czele oraz szkoła nowojorska. Beatnikom zdobywanie rozgłosu przychodziło jednak o wiele łatwiej. Wynikało to głównie z tego, że nowojorczycy konsekwentnie unikali konstruowania wyraźnego programu literackiego, przez co znacznie zmniejszyli zasięg oddziaływania własnych utworów. Wiersze pozbawione ideologicznej wykładni musiały bronić się same, co nie zwiększało ich popularności.\nTo właśnie niechęć do budowania zbędnej ideowej otoczki wokół własnej twórczości oraz głoszenia mocnych haseł politycznych była tym, co łączyło przedstawicieli szkoły nowojorskiej. Skoncentrowani wokół O’Hary poeci tworzyli teksty, które nie odwoływały się do jednego określonego systemu wartości. Inspirowali się głównie twórczością takich poetów jak William Carlos Williams, a tworzone przez nich wiersze starały się oddawać nastrój chwilowości i wielkomiejskiej codzienności oraz podkreślać prymat teraźniejszości nad przeszłością i przyszłością. Utwory te przybierały nieskrępowaną formę, w której szczególny nacisk położony był na zdolność języka do odmalowywania szarej rzeczywistości i unaoczniania jej ukrytych aspektów.\nNajbardziej charakterystyczne cechy twórczości szkoły nowojorskiej można dostrzec także w „Alfredzie i Ginewrze”, chociaż sam Schuyler był autorem, który pozostawał raczej na obrzeżach grupy. Jego wyobcowanie miało kilka przyczyn. Już na poziomie biografii można dostrzec pewne istotne elementy, które odróżniały go od choćby Ashbery’ego, O’Hary czy Kocha. W przeciwieństwie do innych członków szkoły nowojorskiej Schuyler nie studiował na elitarnym uniwersytecie – tak naprawdę nie ukończył nawet college’u, bo bardziej niż nauka zajmowała go gra w brydża. Wstąpił później do marynarki wojennej, z której z hukiem go wyrzucono – z powodu ujawnionego homoseksualizmu poety. Pozwoliło mu to jednak na wyjazd do Europy w 1947 r., gdzie przebywał dwa lata (głównie we Włoszech) i gdzie miał okazję pracować jako sekretarz W.H. Audena. Dopiero po powrocie do Stanów Zjednoczonych Schuyler poznał przedstawicieli szkoły nowojorskiej. Pomimo kontaktu ze środowiskiem nie opublikował jednak niczego aż do momentu wydania „Alfreda i Ginewry” w 1958 r. Jeszcze dłużej czekał z publikacją wierszy. Jego debiutancki tom poezji, „Freely Espousing”, ukazał się dopiero w 1969 r., gdy pisarz zbliżał się do pięćdziesiątki, czyli bardzo późno w porównaniu do innych reprezentantów grupy.\nPracę nad nowymi utworami utrudniały Schuylerowi problemy psychiczne – poeta cierpiał na chorobę dwubiegunową. Ciągłe hospitalizacje i załamania nerwowe nie pozwalały mu na większą obecność w środowisku, chociaż niemałą rolę odgrywała tu również jego wrodzona skrytość. Pomimo choroby jego twórczość jest jednak przepełniona afirmacją świata i można w niej znaleźć pochwałę drobnych przyjemności. Pisarz odnosił się głównie do dylematów życia codziennego, bez odwoływania się do wielkich idei filozoficznych, w czym przypomina wspomnianego już Williama Carlosa Williamsa. Wrażliwość Schuylera różni się jednak od tej, którą można dostrzec w utworach innych reprezentantów szkoły nowojorskiej – szczególnie O’Hary. Podczas gdy ten ostatni zafascynowany był Nowym Jorkiem i życiem wielkomiejskim, Schuyler doceniał uroki życia na wsi, z dala od miejskiego gwaru, a przedmiotem jego wierszy była zwłaszcza natura, jak np. w wierszu „Stojąc i patrząc” z wydanego w 1974 r. tomu „A Hymn to Life”:\nStojąc i patrząc\njak mgła i dalsza\nkrawędź stawu zlewają się w\njednolitą szarość, w barwę\no nazwie drenowany błękit.\njak liście klonu\nopadają, lekko naglone\nmżawką, i obracają się\nw powietrzu, aby leżeć w rozsypce,\nzdrenowane, już raczej bez barwy.\n(przeł. Adam Zdrodowski)\nW swojej twórczości Schuyler był zawsze powściągliwy. Dotyczy to zarówno jego poezji, jak i prozy, w której zawsze podążał własną ścieżką – wbrew literackim trendom. Świadomie odcinał się od epickiej Wielkiej Powieści Amerykańskiej i nawiązywał do skromniejszych gatunków, w szczególności do angielskiej powieści obyczajowej. Te nawiązania są najbardziej widoczne w dwóch jedynych (nie licząc napisanego wspólnie z Ashberym „Gniazdka dudków”) powieściach Schuylera – w „Alfredzie i Ginewrze” oraz w dowcipnym i przenikliwym „Co na kolację” (1978), który korzystając niemal z samych dialogów, buduje doskonały językowy portret amerykańskiej klasy średniej.\nPierwsza napisana przez Schuylera powieść jest historią dwójki rodzeństwa – ośmioletniego Alfreda i jedenastoletniej Ginewry. Na fabułę opowieści składają się przeważnie sceny z codziennego życia głównych bohaterów, w których Schuyler opisuje m.in. ich rozmowy i kłótnie, wizytę Alfreda w szpitalu, pobyt u babci, nawiązywanie nowych znajomości, zabawy z przyjaciółmi. W powieści nie ma narastającego napięcia i nagłych zwrotów akcji. Nie wywołuje też ona silnych emocjonalnych przeżyć czy wielkich dylematów moralnych. Nie niesie uniwersalnego przesłania ani nie posiada drugiego dna. Opowiada o względnie typowym życiu dwójki dzieci. O niczym więcej.\nHistoria zbudowana jest prawie wyłącznie z dialogów i pisanego przez Ginewrę pamiętnika. Schuyler znakomicie, z wyczuciem i humorem, odtwarza dziecięcy sposób mówienia. Udaje mu się dzięki temu zbudować autentyczne postacie, opisane wyłącznie za pomocą charakterystycznego języka, którym się posługują. Każdy z bohaterów mówi swoim własnym żargonem – Alfred chłopięcym, Ginewra dziewczęcym – i samodzielnie próbuje naśladować język dorosłych, w zabawny sposób go zniekształcając. Tak jak dzieje się to w rozmowie Ginewry z koleżanką:\n„– […] A odkryłaś już swoje predyspozycje? Ja mam predyspozycje do tańca i do zarządzania. Moją pierwszą ambicją jest taniec interpretacyjny – cygański i klasyczny w lżejszym wydaniu. Drugą – zarządzanie hotelem.\n– Taniec to jedna z moich pasji. Kiedyś myślałam, że to będzie zadzieranie nosa, jak powiem, że chcę tańczyć na scenie, ale Miss Healey, dyrektorka szkoły tańca w moim mieście, powiedziała, że mam ciało urodzonej tancerki. Ciągle mnie prosi, żebym coś demonstrowała i to jest okropnie krępujące. Dziewczyny mi zazdroszczą i myślą, że się popisuję.\n– Nie cierpię zazdrośnic. Są takie małostkowe […]”.\nLub w rozmowie Alfreda z kolegą:\n„– Chcesz się pobawić?\n– A co, macie u siebie małpi gaj?\n– To dlaczego mielibyśmy się bawić u was? Tu są lepsze sprzęty.\n– Mam przyjść?\n– Możesz, jeśli chcesz. Tylko bez siostry – żadnych dziewczyn.\n– W porządku. To cześć.\n– Ty pierwszy odłóż słuchawkę.\n– Posłuchaj. Na trzy cztery powiemy cześć i obaj się rozłączymy.\n– Trzy cztery cześć.\n– Nie rozłączyłeś się.\n– Czekałem na ciebie”.\nW polskim przekładzie sposób mówienia bohaterów świetnie uchwycił tłumacz Marcin Szuster, który umiejętnie zamienia angielskie klisze językowe na ich polskie odpowiedniki. Potrafi przy tym oddać brak wprawy w korzystaniu z nich przez dzieci, które łączą je często w niezgrabne zbitki: „Wszyscy przetrząsają każdy kąt szukając Alfreda a nasza biedna babcia która zasłużyła na lepszy los na wpół żywa w kuchni w kompletnej ruinie”.\nPowieść Schuylera nie jest jednak wyłącznie drwiną z dziecięcego sposobu mówienia. Przerysowując język dorosłych, bohaterowie „Alfreda i Ginewry” podkreślają jego konwencjonalność i sztuczność oraz wydobywają na wierzch jego normatywny charakter. Zarówno język, którym posługuje się Ginewra, jak i sposób mówienia Alfreda wskazują na stopniowe przyswajanie przez nich reguł społecznych, podświadome dążenie do spełnienia społecznych oczekiwań i wchodzenie w role przypisane każdemu w świecie dorosłych. Ginewra zapożycza więc z potocznego języka te elementy, które eksponują jej opiekuńczość, kobiecą wytworność, dojrzałość i refleksyjność. Alfred natomiast mówi w taki sposób, który ma świadczyć o jego odwadze, samodzielności oraz nieposłuszeństwie.\n„Alfred i Ginewra” ma także bardziej mroczny wymiar. W przedmowie Johna Ashbery’ego do drugiego wydania powieści, umieszczonej w polskim wydaniu jako posłowie, autor zwraca uwagę na to, w jaki sposób Schuyler wprowadza do tej dziecięcej krainy niewinności bezlitosny świat dorosłych. W jednym z dialogów pomiędzy bohaterami Ginewra zwraca się do Alfreda słowami: „Przykro mi, że tata cię uderzył”. Z kolei w innej scenie Alfred natrafia podczas spaceru w parku na czarnoskórego nieboszczyka, a jeszcze gdzie indziej Ginewra zostaje nazwana przez koleżanki „córą rozwodników”. Schuyler podkreśla tu bezbronność bohaterów wobec okrutnej dorosłości, w którą wkrótce wkroczą. Dzięki temu powieść nabiera dodatkowego, nostalgicznego wydźwięku. Staje się wyrazem tęsknoty za tym, co zawsze musi minąć, spokojną refleksją nad ulotnością dzieciństwa.\nJames Schuyler, „Alfred i Ginewra”, przeł. Marcin Szuster, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2016.\nwspółpracownik działu recenzji książkowych „Kultury Liberalnej”.\n426 Adam Suwiński Alfred i Ginewra James Schuyler Kultura Liberalna literatura amerykańska nr 426 poezja powieść recenzja szkoła nowojorska USA


II Rowerowa Tarnowska Gra Terenowa | Puls Gminy Tarnowo Podgórne\nII Rowerowa Tarnowska Gra Terenowa\nFundacja Free Time zaprasza na drugą edycję Tarnowskiej Gry Rowerowej.\nBędzie to zabawa skierowana dla wszystkich mieszkańców polegająca na przemierzaniu na rowerze ciekawych miejsc naszej gminy i rozwiązywaniu prostych zagadek w celu uzbierania punktów. Przy okazji odkryjecie ciekawe zakątki na terenie gminy Tarnowo Podgórne oraz spędzicie aktywnie czas na dworze w ostatnie podrygi tegorocznego lata.\nBazując na Waszych opiniach sprzed roku rozszerzamy możliwości gry. Planujemy przygotować dla was dwie trasy: rodzinną oraz zaawansowaną. Podstawową różnicą pomiędzy tymi dwoma trybami będzie dystans do przemierzenia. Rodzinną planujemy na około 25 km, zaś zaawansowaną na około 40 km. Aby przemierzyć każdą z tras będziecie musieli podążać według specjalnej mapy a po drodze do wykonania będzie spora ilość zadań i zagadek w najmniej oczekiwanych miejscach.\nGra skierowana jest do zespołów rowerowych 2-5 osób oraz pojedynczych uczestników.\nDla uczestników przewidziano atrakcyjne nagrody. Więcej szczegółów wkrótce.\nGra Rowerowa odbędzie się w gminie Tarnowo Podgórne w dniu 29 września 2018 roku\nw godzinach przedpołudniowych i potrwa około 4 godzin. Rozpocznie się o godzinie 10:00.\nMiejsce startu gry jest niespodzianką i zostanie podane w mailu.\nZależy nam przede wszystkim na dobrej zabawie!!!\nJak się zapisać? Wyślijcie maila na adres: fundacjafreetime@gmail.com a poprowadzimy Was przez prosty proces rejestracji uczestnika. Zapisy potrwają do 25 września!!! Nie odkładajcie tego na ostatnią chwilę. Ilość miejsc ograniczona!\nUczestnictwo w naszej grze jest bezpłatne.\nFundacja Free Time\nAndrzejowy "Spektakl rozmaitości"


Ogrzewanie w serwisie TSD - http://tsd.warszawa.pl/\nOgrzewanie w serwisie TSD\nwentylacja gdańsk Znacznie poprawia to komfort naszego życiaW dzisiejszych czasach klimatyzacja jest niezbędnym elementem każdego zakładu pracy. Utrzymanie odpowiedniej temperatury powietrza oraz jego wilgotnoś dowiedz się\nnaprawakominow.co.pl Co należy wiedzieć o frezowaniu kominów?Frezowanie kominów jest jedną z najskuteczniejszych metod powiększania średnicy wewnętrznej komina. Specjalista powiększa wewnętrzną kliknij aby przeczytać\nkominy żory Szlamowanie kominówSzlamowanie kominów jest jedną z kilku usług oferowanych przez firmę zajmującą się naprawą kominów. Szlamowanie to doczytaj resztę\nfrezowanie kominów żory Kto zajmuje się naprawą kominówNiemal każdy rodzaj budynku, w którym przebywają ludzie, jest wyposażony w komin potrzebny nie t więcej\nnaprawakominow.co.pl Mechaniczne czyszczenie kominówJedną z ważniejszych usług oferowanych przez firmy naprawiające kominy jest czyszczenie przewodów kominowych. Usługa czyszczenia sprawdź to\nwkłady kominowe gliwice Usługa montażu wkładów kominowychMontaż wkładów kominowych jest usługą wykonywaną przez odpowiednią firmę, która zajmuje się także przeprowadzaniem napraw kominów. Is spójrz na to\nszlamowanie kominów żory Usługa montażu wkładów kominowych Jedną z wielu usług oferowanych przez firmy zajmujące się naprawą przewodów kominowych jest montaż odpowiednich wkładów komino zobacz wszystko\nfrezowanie żory Szlamowanie Firmy zajmujące się naprawą kominów posiadają w swojej ofercie szeroki zakres usług. Jedną z nich jes wszystko\nszlamowanie kominów gliwice Podczas eksploatacji poza przeglądami czasami niezbędnaW prawie każdym polskim domu znajduje się piec. W starszych są to tradycyjne piece węglowe, w nowszych piece pełen poradnik\nwentylacja gdańsk Klimatyzowane pomieszczenia dają duży komfort utrzymująTrudno sobie obecnie wyobrazić pracę w pomieszkaniach, w których nie ma klimatyzacji. Klimatyzowane pomieszczenia dają duży komfort, u czytaj to\npiece na olej przepracowany Wybierając pompę ciepła nie ma potrzebyObecnie produkowane pompy ciepła to nowoczesny, niezawodny, a przy tym przyjazny środowisku sposób na ogrzewanie. Pompy ciepła są coraz bardziej wszystko tutaj\npiece na olej przepracowany do wspomożenia schnięcia tynku albo posadzkiKolektory słoneczne albo pompy ciepła są obecnie coraz częściej stosowane w budownictwie mieszkaniowym do podgrzewania wody użytkowej, przy c czytaj tutaj więcej\npompy ciepła wyszków Wybierając pompę ciepła nie ma potrzebyObecnie produkowane pompy ciepła to nowoczesny, niezawodny, a przy tym przyjazny środowisku sposób na ogrzewanie. Pompy ciepła są coraz bardziej popularne. zobacz\npompy ciepła opinie Nowoczesne piece centralnego ogrzewania do prawidłowejOgrzewanie budynku mieszkalnego bądź przedsiębiorstwa jest niezbędne w sezonie jesiennym i zimowym. Nowoczesne piece centralnego ogrzewani więcej porad tutaj\npompy ciepła panasonic Większość urządzeń zasilana jest energią elektrycznąOgrzewanie budynku mieszkalnego bądź przedsiębiorstwa jest niezbędne w sezonie jesiennym i zimowym. Nowoczesne piece centralnego ogrzewania d sprawdź\nOgrzewanie podczerwienią Promieniowanie podczerwone na pozytywny wpływ naSposób na ogrzanie pomieszczeń w domu jest bardzo wiele. W ostatnim czasie coraz większą popularnością cieszą się promienniki. Emitują on pomocne wskazówki\npompy ciepła otwock Owszem mogłyby się sprawdzić gdyż bardzoKolektory słoneczne albo pompy ciepła są obecnie coraz częściej stosowane w budownictwie mieszkaniowym do podgrzewania wody użytkowej, przy czym pompy służą r czytaj to\nFolie grzewcze na podczerwień Na czym polega ogrzewanie podczerwienią?Chyba nie ma osoby, która nie lubiłaby przyjemnego ciepła, jakie odczuwa się przebywając na słońcu. Podobnie działała właśnie ogrzewanie sprawdź tutaj\nSposób na rozwój firmy - marketing internetowyDon't drive broken carDentysta w centrum uwagi - krótko i na tematO lumpeksach i markowej odzieżyRadca prawny o prawieLeczenie problemów z zębamiThe best solution for car problems - good car serviceOto Jak kupić panele fotowoltaiczne (i Jak Możesz To Skopiować)Podróż życiaZobacz czy potrzebujesz uczyć bhp?Dekoracyjne i eleganckie - o sztukateriiUżywane ciuchy popularnych marek w lumpeksach. Czy warto?Czy można chłodzić co2 po godzinach?Wszystkie ważne rzeczy odnośnie drukuSolution for water pipes issuesSerwis hydraulikiRadca prawny w stolicyCzym do pracy za granicę?Ekologia - o przydomowych oczyszczalniachDbaj o zębyGdzie historia spotyka się ze współczesnością - klasyczne wnętrzaUrloooooop - wypocznij w HiszpaniiWybór prawnika, na co patrzeć?Skuteczne pozycjonowanieSzukasz jak iść do radcy prawnego?O informacjiJak leczyć żylaki i inne defekty?Ekspresowa naprawa ekspresów do kawyIn emergency call a plumberMity i fakty o adwokatach


EL NUEVAS MC - Archiwum - .devGaming - Tradycyjna rozgrywka RolePlay w nowoczesnym wydaniu!\nEL NUEVAS MC\nRozpoczęty przez zwykly marcin, maj 26 2019 15:18\n#1 zwykly marcin\nMOTORCYCLE CLUB: EL NUEVAS\nTERRITORY: los flores, pilon street\nCRIMINAL ACTIVITIES: human Trafficking, drug trafficking, dope dealing, Identity theft, assault, theft, robbery, arms trafficking, extortion, murder.\nALLIES: El Nuevas MC Las Venturas, El Nuevas MC North RC.\nRIVALS: PLAYBOYS 13, Bandidos MC, El Nuevas MC San Fierro, Armenian Mob.\n— Problems with the law\nMożna rzec, że region Red County od dawna miał problemy z gangami motocyklowymi. Osoby interesujące się działalnością takich grup na terenie stanu San Andreas na pewno kojarzą postać Dominica Chaveza, twórcy EL NUEVAS MC. Ten niezbyt wysoki mężczyzna słynął z wyjątkowej brutalności, która stawiała go na piedestale obok innych znanych amerykańskich motocyklistów z lat dziewięćdziesiątych. Dominic z pozoru niepozorny chłopak, syn emigrantów z Meksyku, swoje pierwsze kroki stawiał właśnie w Los Santos. Okoliczni mieszkańcy północnej części South Central pamiętają zapewne strzelaninę pod jednym ze znanych strip-klubów w mieście - Pig Penie. W jej wyniku życie straciło wiele osób. Młody Dominic, wtedy członek znanej grupy motocyklowej Bandidos, wdał się w szarpaninę z innym motocyklistą Hells Angels - Timonem Murpheyem. Łamiąc przy tym odgórny zakaz dotyczący jakichkolwiek kontaktów między ekipami. Bójka przerodziła się w strzelaninę, w której śmierć poniósł jeden z czołowych motocyklistów Bandidos - Benjamin Mardock. Co najgorsze, całe wydarzenie skupiło uwagę lokalnych stróżów prawa, którzy znacząco utrudnili działalność klubu w stanie San Andreas. Furia zarządu wyładowała się na młodym Dominicu, który cudem uniknął samosądu. Jako, że miał on wielu zwolenników postanowił odciąć się na dobre od Bandidos i wspólnie ze swoimi zaufanymi ludźmi założyć nowy klub, EL NUEVAS MC.\n— War between motorcycle clubs\nRuch, który wykonał młody Chavez został potraktowany przez Bandidos jednoznacznie - śmierć za zdradę. Było jasne, że doświadczony, były już nabytek, musi zniknąć na dobre. Istniało zbyt duże ryzyko, że większość oddanych motocyklistów Bandidos, przejdzie do nowego mc. Zwłaszcza, że atmosfera i problemy w klubie Bandidos po aferze w Pig Penie narastały. Większość klientów wycofywała się z transakcji, dochodziło do licznych błahych zatrzymywań na ulicach Santos, a co najgorsze część biznesów borykała się z problemami finansowymi. Mowa o popularnym studio porno klubu “MMM”, które nie było w stanie produkować nowych filmów. To były zbyt duże ciosy dla klubu w tym ciężkim czasie. Finalnie za młodym Chavezem poszło wielu znanych weteranów, którzy nie zgadzali się z obecnym prezydium i bali się narastających “ruchów” ze strony funkcjonariuszy. W 2001 doszło do kolejnej w skutkach, krwawej strzelaniny na ulicach Los Santos. EL NUEVAS MC, które zebrało już wystarczającą siłę uderzyło w salon samochodowy Bandidos, w którym odbywały się wszystkie kluczowe narady. W wyniku strzelaniny śmierć poniosła część reprezentantów klubu, włącznie z Danielem Brianem - presidentem Bandidos MC, San Andreas.\n— Great success\nCo by nie mówić o Dominicu Chavezie, był jednym ze zdolniejszych, presidentów klubów w całym stanie San Andreas. Nie dość, że praktycznie zniszczył klub Bandidos na terenie Los Santos, to jeszcze zebrał wystarczająco siły aby mierzyć się z najlepszymi, jak Hells Angels. Napięta sytuacja w mieście rozniosła się na całe zachodnie wybrzeże stanów, a do klubu wstępowały coraz to nowsze nabytki. Jednym z nich, był sławny aktor Vinewood, George Walkowitz. Zazwyczaj jednak jest tak, że jak przychodzi sława, to przychodzą również problemy. Działalność służb skupiła się na EL NUEVAS MC, w związku z czym 14 czerwca 2010 roku, Dominic Chavez został zatrzymany i postawiono mu zarzuty dotyczące m.in. kierowanie zorganizowaną grupą przestępczą, prania brudnych pieniędzy czy morderstwo pierwszego stopnia. Sytuacja klubu stała pod wielkim znakiem zapytania, jednak Chavez miał świetny instynkt przywódczy i udało mu się zbudować struktury klubu tak, że i bez niego stanowi on śmiertelne zagrożenie dla wrogów. Dziś klubem zajmuje się Carlos Velazquez, który stara się przywrócić chwałę EL NUEVAS MC i odbudować nieco nadszarpnięte struktury.\n— A few words about the project (OOC)\nProjekt jest nasz, autorski. Postanowiliśmy opowiedzieć Wam historię klubu założonego przez fikcyjnego bohatera, Dominica Chaveza, który w wyniku podziałów tworzy jedną z lepszych MC w stanie San Andreas. Nasza historia będzie kręcić się wokół problemów klubu. W ten sposób zapoczątkujemy pierwszy wątek fabularny, który mamy zamiar pociągnąć przez cały proces aplikacji i nie tylko. Mamy mnóstwo planów dotyczącej rozgrywki, a nasza gra nie będzie opierała się tylko i wyłącznie na prostym schemacie. Planujemy rozbudować cały trzon, tak aby każdy czerpał z niego przyjemność i jednocześnie profit. Oczywistym jest, że będziemy z biegiem czasu formować się w klub i proces aplikacji wykorzystamy w stu procentach na to, aby uporządkować wszystko w jedną całość. Zredukowaliśmy liczbę osób w ekipie po to, aby nie robić rozgardiaszu i aby trzymać ekipę w ryzach. Wróciło kilka ważnych osób, dzięki czemu wiemy, że organizacja będzie prowadzona twardą ręką. Każdy member, który jest niżej wypisany w ekipie będzie odgrywał bardzo ważną rolę w organizacji, dlatego na ten moment nie potrzebujemy nikogo więcej i jest to ostateczna grupa. Będzie agresywnie, ale z głową i bez przesady. Liderka się zmieniła i mamy nadzieje, że wszystko przebiegnie zgodnie z planem.\napka - gtamix\ngrafika - tadeon\nZiggy, haheqq, gela i 104 innych osób lubią to\nNapisano 26 maj 2019 - 21:04\nhaheqq, gela, Boim i 12 innych osób lubią to\nNapisano 27 maj 2019 - 20:17\n** Rok 2050. Poniżej przedstawiono biografię Dominica Suero, byłego weterana EL NUEVAS MC. Suero zginął podczas zatrzymania przez FBI w grudniu 2041 roku. Książka sprzedała się jako bestseller na całym świecie. Dominic Suero piastował najwyższe pozycje od początku istnienia klubu, po prawie jego koniec. Książka ukazuje fragmenty wojny gangów motocyklowych na terenie stanu San Andreas. **\nNazywam się Dominic Suero, jestem w środowisku motocyklistów uważany za weterana EL NUEVAS MC. Doradzałem wielu presidentom od Dominica Chaveza, Carlos Velazquez czy Roya Morientesa. Jeżeli trafiliście na te zapiski, to albo gryzę dziś piach, albo udało mi się jakimś cudem przeżyć i wydostać z klubu. To co tutaj dla Was opisałem jest jedną z największych tajemnic klubu. Działanie w jego barwach, to była moja najlepsza decyzja w życiu. W rozdziale pierwszym i drugim opowiedziałem Wam jak powstawał klub. Chciałbym teraz rzucić trochę światła na początki działalności MC po “wielkim kryzysie” - tak nazwaliśmy okres po zatrzymaniu Chaveza. Na szczęście szybko minął, bo pojawił się ktoś równie zdolny - Carlos Velazquez.\n** [Więzienie Stanowe Los Santos - 2008 rok] **\nW 2008 odbyło się spotkanie Chaveza z Velazquezem. Po nim Carlos za wiele nie mówił, pamiętam tylko jego wyraz zmieszanej twarzy po wyjściu. Gdy wsiadałem na parkingu więzienia na motocykl, ten rzucił do mnie tylko tekst “Oczekuje niemożliwego”. Nie rozumiałem słów Velazqueza, ale wiedziałem, że ta rozmowa musiała być przełomowa. Klub był w totalnej dupie. Nasze kontakty praktycznie powymierały, ludzie się porozchodzili, a Bandidos razem z FBI siedziało nam na ogonie. Można było dostać kurwicy. Ten klub w niczym nie przypominał tego jakim się stawał przez wiele lat. To był wielki kryzys, na szczęście tylko przez jakiś czas.\nByła wtedy jesień, wróciliśmy do klubowego baru, pamiętam jak padał w tych dniach soczysty deszcz, wiało niemiłosiernie a łatwiej było pływać po drogach niż jeździć jednośladem. Gdy dojechaliśmy na miejsce, można było dostrzec jeszcze fragmenty walających się taśm FBI, bo nikt ich nie kwapił się do sprzątania po zatrzymaniu Chaveza. Mówiło się, że to “pomnik” po pozostałościach klubu, jego upadku. Nikt z nas nie chciał jednak w niego wierzyć.\nWszedłem wraz z Carlosem do środka, minęliśmy kilku ludzi, po czym szybko udaliśmy się do sali posiedzeń. Bar był w opłakanym stanie. Nawet majtki kurew wisiały na zdjęciach byłych członków MC. Zdawało się jakby nikt tutaj nie zaglądał od kilku dobrych lat, a minęły zaledwie dwa. W sali posiedzeń czekali na nas inni członkowie zarządu. Wśród nich Danny Salazar, Baldomero Fuentes czy mój brat Ezekiel Suero. Chyba weszliśmy w złym momencie bo Danny kłócił się z obecnym przywódcą grupy - Jackiem Gallardo. Pamiętam, że Jack był kurewsko wysoki, ze dwie czy tam trzy głowy wyższy od Baldomero. Przyjechał tutaj zgodnie z decyzją rady aby utrzymać w ryzach sprawy klubu aż do wyboru nowego presidenta.\nCarlos stanął wtedy w progu, spojrzał na całą kłótnię obu mężczyzn i prawie z krzykiem rzucił:\n- Wracam od Chaveza. Jack, możesz wracać do Fierro. Od dziś ja przejmuje stery w Santos.\n- Chyba kpisz, skąd mam wiedzieć, że Chavez dał zgodę na Ciebie? Wiedzą o tym inni? - wtapiał swoje gały w Carlosa.\nCarlos był wytrawnym mówcą, ale niezbyt szło mu opanowywanie emocji. Warknął szybko:\n- Wszyscy wiedzą. Masz zawijać do Fierro. Czy ktoś oprócz Jacka jeszcze mi nie wierzy? Jeżeli tak poddajcie to pod głosowanie.\n- Nie ma takiej potrzeby - odezwał się nagle Danny - nikt w tematach klubu nie robi sobie jaj. Mam rację, Jack? Temat jasny. Carlos ma zostać presidentem klubu do powrotu Chaveza.\nPamiętam tylko jak wściekły wyszedł Jack, dobrze się stało pomyślałem, klub był w wielkim gównie a miałem wrażenie, że za jego rządów lepiej nie było. Może w Fierro miał rację bytu, bo znał tamtejsze struktury ale w Santos to się Gallardo nie odnajdywał totalnie. Każdy wierzył Carlosowi, był najbardziej zaufanym człowiekiem. Tego samego dnia zarząd podjął decyzję o wyborze vicepresidenta - został nim Danny. Sgt armsem mój brat, a nas jako zaufanych ludzi z Baldomero wrzucono do pomocy. Mi tam to pasowało, nie lubiałem wychylać łba przed szereg.\nTaki zarząd został szybko zaakceptowany przez całą resztę klubu. Zaczęliśmy w kolejnych dniach od porządków, wymiany kurew (serio, te były już tak przeruchane, że ledwo łaziły), zaciągnęliśmy nowych świeżaków i daliśmy szansę tym którzy się wyróżniali. Wśród nich pamiętam młodego Tercero Salazara czy Isaac Nevaresa. Zaczęliśmy odmalowywać i odbudowywać klub.\nUżytkownik Gtamix edytował ten post 27 maj 2019 - 21:03\nZiggy, haheqq, gela i 42 innych osób lubią to\n𝕳𝕳jestes chuj to sie pruj𝕳𝕳\nNapisano 27 maj 2019 - 22:46\nUżytkownik drazers edytował ten post 27 maj 2019 - 23:04\nZiggy, haheqq, gela i 15 innych osób lubią to\nNapisano 28 maj 2019 - 11:00\nZiggy, haheqq, gela i 27 innych osób lubią to\nNapisano 28 maj 2019 - 15:08\nhaheqq, gela, AlMasia i 15 innych osób lubią to\nNapisano 28 maj 2019 - 18:44\nhaheqq, gela, Boim i 25 innych osób lubią to\nNapisano 28 maj 2019 - 22:06\nZiggy, gela, maaxy i 16 innych osób lubią to\n** Przed godziną czternastą Danny Salazar został oczyszczony z zarzucanych mu czynów tym samym odzyskał pełne prawo na opuszczenie granic miasta. Salazarowi zarzucano bliską współpracę z founderem Dominiciem Chavezem, a zarazem przynależność do zorganizowanej grupy przestępczej. **\n** Późnym wieczorem na placu kempingówym z górnego Las Colinas można było zauważyć łysego mężczyznę z kilkutygodniowym zarostem, który wyprowadzał z przyczepy siedmioletnie dziecko. **\nUżytkownik tadeon edytował ten post 29 maj 2019 - 11:26\n#10 Mordziaty Karpiu\n** Gerard to pełnokrwisty meksykaniec. Chłopak jest zżyty z klubem dzięki swojemu przyszywanemu ojcu. Historia chłopaka zaczęła się już od maleńkości, gdy został podrzucony przez rodziców do juków motocyklowych. Mimo, że należy do 1% to jego inteligencja nadaje się do wytarcia nosa, gdyż chłopak jest najzwyczajniejszym idiotą. Nie potrafi zamknąć gęby, ale za to jest osiłkiem, który potrafi dobrze czasami dobrze wykonywać proste rozkazy. **\ngela, Boim, maaxy i 16 innych osób lubią to\nNapisano 29 maj 2019 - 13:56\n** Isaac Nevares, jednym słowem marzyciel. Motocyklista w podeszłym wieku dostał ogromną szansę od losu - stanie się jednym z ważniejszych członków obudowującego się klubu. Tylko on wie co siedzi w jego głowie - jedno jednak jest pewne, jest to coś wielkiego. **\nUżytkownik WhiteBandan edytował ten post 29 maj 2019 - 19:21\nhaheqq, gela, Boim i 20 innych osób lubią to\n#12 not suicidal eugen\nnot suicidal eugen\nNapisano 29 maj 2019 - 19:22\nhaheqq, gela, Boim i 16 innych osób lubią to\nhaheqq, gela, Boim i 18 innych osób lubią to\nNapisano 30 maj 2019 - 00:12\n** Ramon zatrudnił się w dokach, by przeprowadzić zwiady dla dobra klubu. Po długiej nocy, czeka, by dać kilkudniowe rozeznanie z polecenia vice-presidenta **\nUżytkownik drazers edytował ten post 30 maj 2019 - 11:58\nhaheqq, gela, Boim i 14 innych osób lubią to\nNapisano 30 maj 2019 - 00:46\nhaheqq, gela, maaxy i 16 innych osób lubią to\nNapisano 31 maj 2019 - 22:43\nhaheqq, gela, Boim i 13 innych osób lubią to\n#17 zwykly marcin\nNapisano 01 czerwiec 2019 - 15:52\nBoim, maaxy, tadeon i 11 innych osób lubią to\nNapisano 01 czerwiec 2019 - 20:10\nhaheqq, gela, maaxy i 9 innych osób lubią to\nNapisano 01 czerwiec 2019 - 20:34\nBoim, tadeon i Mordziaty Karpiu lubią to\nNapisano 01 czerwiec 2019 - 21:44\ntadeon, Mordziaty Karpiu i soszka lubią to\nRównież z tagiem MC, 1%\n.devGaming Role Play → Półświatek przestępczy →\nNapisany przez iamfuck, 20 paź 2019 motorki, MC\nNapisany przez Boim, 03 cze 2019 bar, siedziba klubu, mc, pub, 1%\n.devGaming Role Play → Półświatek przestępczy → Aplikacje → Aplikacje odrzucone →\nNapisany przez Magnus, 04 kwi 2019 MC, San Andreas, 1%\nLIVE | Śnieg pada, drzwi zasypane więc się odpalam\nNapisany przez robur, 04 sty 2019 live, robur, devgaming, dev i 4 więcej\n(A1)[A] DAMNED HOUNDS 99%\nNapisany przez Mijaru, 08 paź 2018 MC, SPORTSBIKE, 99%


Michał Culepa ‹Sezon na markiza› (recenzja: Benoît Jacquot „Markiz de Sade”, Philip Kaufman „Zatrute pióro”) – Esensja\n‹Markiz de Sade›\nTytuł Markiz de Sade\nTytuł oryginalny Sade\nData premiery 2 lutego 2001\nScenariusz Jacques Fieschi, Bernard Minoret\nObsada Daniel Auteuil, Marianne Denicourt, Jeanne Balibar\nMuzyka Francis Poulenc\nSezon na markiza\n[Benoît Jacquot „Markiz de Sade”, Philip Kaufman „Zatrute pióro” - recenzja]\nRzecz doprawdy niespotykana - w ciągu zaledwie kilku tygodni weszły na ekrany dwa filmy o pisarzu, którego dzieła cieszą się równie złą, jeżeli nie gorszą sławą (przynajmniej w pewnych kręgach) co "Mein Kampf" niejakiego Adolfa Hitlera, a sam autor uznawany był do niedawna za wcielenie zła i okrucieństwa, a jego poglądy za obelgę dla filozofii. Trudno wytłumaczyć racjonalnie to wzmożone zainteresowanie filmowców. Może zresztą jest ono dziełem przypadku, jakich wiele było w życiu Markiza de Sade.\nGłówny bohater obydwu obrazów, markiz Donatien Alphonse Francois de Sade, był w gruncie rzeczy jednym z wielu XVIII-wiecznych libertynów zaludniających salony i karty realistycznych powieści obyczajowych tamtych lat. Żył długo - blisko 70 lat, widział schyłek ancien regime′u Ludwika XVI, Wielką Rewolucję Francuską, omal nie zginął pod gilotyną (i to bynajmniej nie z powodu "nieprawidłowego" pochodzenia, ale raczej "odchylenia prawicowego", o czym niżej), dożył kresu panowania Napoleona. Wywołał parę skandali obyczajowych, zbyt śmiało poczynając sobie z ówczesnymi "damami do towarzystwa", siedział w słynnej Bastylii, żywot kończąc dosłownie "u czubków". I nikt by o nim dziś nie słyszał, gdyby nie jego niezwykła spuścizna literacka i, przyznaję, mało przyjemna w lekturze i analizie filozofia. To jednak jest temat na osobny artykuł. Dziś zajmiemy się problemem, przed którym stanęli filmowcy: jak pokazać Markiza?\nFilm pierwszy - intelektualista i "deprawator"\nTemat w gruncie rzeczy jest niesłychanie trudny. Markiz, jak wspomniałem, pomimo burzliwego życia, nie był pod tym względem specjalnie oryginalny. Punktów zaczepienia jest kilka - afery miłosne, Rewolucja, więzienia. Obydwaj twórcy poszli w kierunku "więziennym".\nFilm "Markiz de Sade" w reżyserii Francuza Benoita Jacquota obejmuje krótki epizod z życia głównego bohatera. 8 grudnia 1793 roku Markiz został aresztowany pod zarzutem "moderantyzmu" - odchylenia politycznego, które polegało na zbytnim sprzyjaniu "wrogom ludu". Trzeba bowiem wiedzieć, że Markiz w czasie Rewolucji czynnie udzielał się w Sekcji Pik - piątej sekcji paryskiego komitetu rewolucyjnego, napisał też sporo mów, artykułów i polemik politycznych. Niestety, będąc już przewodniczącym owej sekcji zbyt intensywnie chronił swoich przyjaciół i znajomych - arystokratów i szlachciców przed prześladowaniami. A to w czasach tyranii Robespierre′a nie było zbyt mile widziane.\nFilm, moim zdaniem, nieźle rekonstruuje rzeczywistość rewolucyjnej Francji końca XVIII wieku. Gdzieś w prasie spotkałem nawet określenie "dramat kostiumowy" (sic!). Jego akcja rozpoczyna się wiosną 1794 roku, gdy Markiz zostaj przeniesiony z paryskiego więzienia do dawnego zakładu dla "kobiet upadłych" w Picpus, będącego swoistą "przechowalnią" dla arystokratów w różnym wieku i płci przed ostatnią wyprawą - na szafot. De Sade, grany powściągliwie przez Daniela Auteuila, jawi się nam jako nieco "zakręcony" arystokrata-intelektualista. Wśród rzeszy spędzonej tu szlachty jest prawdziwą "czarną owcą", demonstruje - aczkolwiek w sposób cywilizowany - swój "twardy i bezkompromisowy" ateizm, wdaje się w dysputy (bynajmniej nie na tematy sprośne) z innymi więźniami, trochę pisze i próbuje poderwać młodą i ładną arystokratkę, czekającą na śmierć wraz ze swoimi rodzicami w zakładzie Picpus. Równolegle pojawia się wątek ówczesnej kochanki Markiza, madame Quesnet (postać autentyczna), która, pod nieobecność de Sade′a wiąże się z młodym współpracownikiem samego "krwawego Maksymiliana" - Robespierre′a, by tym sposobem wyjednać łaskę u nowych tyranów i ocalić Markiza od niechybnej dekapitacji.\nNiestety, jej wysiłki nic nie przynoszą i Markiz zostaje skazany na śmierć, z tym, że władze rewolucyjne pogubiły się i nie znalazły go w więzieniu paryskim. W międzyczasie Markiz wystawia przy udziale współtowarzyszy niedoli sztukę teatralną, zakazaną jednak przez władze więzienne, oraz w dość specyficzny sposób stara się pomóc młodej szlachciance, na którą wyraźnie z początku miał chrapkę.\nRewolucyjni kaci nie posunęli się jednak tak daleko, by wysyłać na ścięcie kobiety w ciąży. W tej sytuacji Markiz aranżuje schadzkę owej panny z ogrodnikiem (zresztą całkiem przystojnym, choć nieokrzesanym), instruując młodych przez cały czas (cóż, panna jest dziewicą, a i ogrodnik też doświadczenie w "tych sprawach" ma raczej zerowe), aż po kulminację, tuż przed którą każe się młodzieńcowi solidnie wysmagać szpicrutą po tyłku. Skądinąd wiadomo, że prawdziwy Markiz to lubił i często stosował takie praktyki.\nKoniec jest, jak należy się domyślać - szczęśliwy. W Paryżu wybucha bunt. Zamach stanu wyrzuca jakobinów z hukiem z gabinetów władzy. 9 thermidora Roku II (27 lipca 1794) Robespierre ginie pod gilotyną wraz z najbliższymi współpracownikami, w tym i młodym kochankiem pani Quesnet. Kilka dni później otwierają się bramy Picpus. Markiz wraca ze swoją panią do Paryża, żegnając się - bez zbędnych czułości, ale w sposób robiący niezwykłe wrażenie - z piękną szlachcianką, którą chciał uratować, a w rzeczy samej, wprowadził tylko w świat seksu. I chyba tylko o to mu chodziło.\nTytuł Zatrute pióro\nScenariusz Doug Wright\nObsada Michael Caine, Kate Winslet, Geoffrey Rush, Joaquin Phoenix\nFilm drugi - szalony pisarz wśród szaleńców\nDrugi film, "Zatrute pióro" - tym razem produkcji amerykańskiej (wyreżyserował go Philip Kaufman) - opowiada już o końcowym okresie życia Markiza. De Sade został w 1801 roku aresztowany, ponoć z osobistego rozkazu Napoleona i osadzony, jako "szczególnie niebezpieczny deprawator umysłów" w szpitalu-przytułku dla umysłowo chorych w podparyskim Charenton (takie dzisiejsze Tworki). Na marginesie - wsadzanie "niebezpiecznych" politycznie i ideowo obywateli do "psychuszek" nie jest, jak widać, wynalazkiem towarzyszy radzieckich...\nChoć przez ekran przewijają się postacie rzeczywiście żyjące, takie jak monsieur de Coulmier, dyrektor zakładu (niestety, nie byłbym taki pewien, czy rzeczywiście nosił sutannę), dr Collard, "opiekujący się" w Charenton Markizem (głównym efektem jego opieki były szczegółowe raporty policyjne), czy praczka Magdalena (w filmie pomocnica i powiernica, w rzeczywistości również kochanka podstarzałego de Sade′a), to jednak obraz ten ma raczej charakter "fantazji na temat Markiza w domu wariatów" niż realistycznej rekonstrukcji kawałka historii, tak jak próbował to zrobić Jacquot we wcześniej opisanym "Markizie de Sade".\nZamknięty w dusznej celi Markiz (brawurowo grany przez mało znanego u nas Geoffrey′a Rusha) siedzi i twardo pisze. Praczka Magdalena (niezła rola Kate Winslet) pomaga mu przemycając rękopisy do wydawców, którzy z zyskiem tłoczą kolejne "obrzydliwości" de Sade′a. Niestety, jedno z inkryminowanych dzieł trafia na dwór samego Cesarza. Ten, pałając gniewem rozkazuje najpierw rozstrzelać nieszczęsnego Markiza, potem, podbechtywany przez dwór zgadza się wysłać znanego z niekonwencjonalnych, acz skutecznych metod leczniczych (zanurzanie głową w dół w lodowatej wodzie, zakuwanie w stalową klatkę i puszczanie krwi, traktowanie rozpalonym żelazem itp.) doktora Collarda, by wreszcie uleczył Markiza i wyczyścił mu głowę z plugastw.\nRozpoczyna się podwójna gra, będąca osią filmu. Z jednej strony obserwujemy pojedynek pełnego chrześcijańskiej dobroci i miłości bliźniego szefa Charenton, księdza de Coulmier z brutalnym i chciwym Collardem, zwolennikiem surowej dyscypliny i żelaznej konsekwencji. Z drugiej strony mamy prawdziwą wojnę pomiędzy tymże Collardem a Markizem de Sade, pragnącym za wszelką cenę przelać na papier dręczące go myśli i obsesje.\nMarkiz jawi się tutaj nie jako chłodny i lekko ironiczny intelektualista, trzymający się trochę z boku, ale w gruncie rzeczy dość sympatyczny osobnik z filmu Jacquota. Kaufman postanowił go pokazać jako szalonego artystę, pisarza-demona, dla którego literatura jest wszystkim i który nie cofnie się przed niczym, byleby tworzyć. Jeśli dodać do tego obsesje erotyczne, konsekwentny ateizm i skrajny egocentryzm, to de Sade jawi się nam jako osoba, z którą raczej nie chcielibyśmy mieć zbyt wiele wspólnego.\nZresztą potrzeba tworzenia przybiera w owym filmie rozmiary obsesji, jeśli nie paranoi. Gdy Markizowi odebrano papier, pióra i inkaust - pisze kostką z kurczaka i winem na prześcieradle, z którego Magdalena przepisuje jego nową powieść. Gdy pozbawiono go mebli, pozostawiając w "gołych czterech ścianach" celi - używa kawałka szkła i własnej krwi, tworząc "na sobie" pokrywa nowym opowiadaniem całą odzież. Odarty i z tego, dyktuje kolejną okrutną nowelę współwięźniom Charenton, którzy "pocztą łańcuszkową" przekazują słowa Markiza Magdalenie. Niestety, perwersyjna treść powoduje w efekcie napad zbiorowego szaleństwa - jeden z pacjentów-przekaźników, cierpiący na piromanię podpala celę, inny w okrutny sposób morduje Magdalenę, inscenizując opisaną przez Markiza zbrodnię. De Sade, pozbawiony języka, zakuty w ciemnicy i tu nie daje za wygraną. Z braku czegoś lepszego pisze po ścianach celi własnymi hm... ekskrementami.\nFinał musi być jednak ponury. Do niemal już umierającego Markiza schodzi ksiądz de Coulmier, aby go pobłogosławić. Tymczasem Markiz, dowiedziawszy się o tragedii swej powiernicy, popełnia samobójstwo, połykając odgryziony krzyżyk od księżowskiego różańca.\nZresztą odnosi się wrażenie, że każdemu w tym filmie, kto spotka Markiza, musi się przytrafić coś niemiłego. De Coulmier popada rychło w szaleństwo i sam trafia do dawnej celi Markiza jako pacjent. Młodziutka żona Collarda, pod wpływem lektury dzieła Markiza (dociekliwi dostrzegą, że jest to słynna "Justyna, czyli nieszczęścia cnoty" notabene wydana po raz pierwszy już w 1791 roku) zdradza swego męża z młodym architektem, urządzającym pałac dla doktora, po czym ucieka z nim za granicę.\nAle jest i happy end. Parę lat później przybywa do Charenton nowy kapelan (o prezencji aniołka z ogrodów Tuileries - zainteresowanych odsyłam do opracowań o XVIII-wiecznym półświatku Paryża), który ze zdumieniem konstatuje, że dr Collard znalazł nowy, dochodowy zresztą sposób rehabilitacji swoich podopiecznych - w przyszpitalnej drukarni tłoczy zakazane dzieła... Markiza de Sade. Autor umarł - niech żyje dzieło!\nO Markizie bez Markiza\nOceniając powyższe filmy recenzenci przykładali do nich różne miary. Najczęściej wychodziło im, że lepszy jest ten drugi (amerykański), bo ciekawszy, bo akcja bardziej żywa, bo scenariusz odważniejszy. Ale nikt chyba nie próbował podejść do tego filmu z innej strony i zastanowić się, na ile oddaje on prawdę o życiu Markiza i czy stara się cokolwiek przekazać nam z jego filozofii. A w żadnym z tych obrazów nie ma nawet cienia tego, co można określić jako "filozofię sadyczną". I, niestety, z żadnego z nich nie dowiemy się, kim tak naprawdę był i o czym myślał (poza seksem oczywiście) Markiz Donatien Alfons Franciszek de Sade.\nBędę może odosobniony, ale bardziej mi się podobał obraz francuski. Może dlatego, że mniej w nim było zadęcia i pretensji do pokazania "artysty w stanie ekstremalnym" (może ekskrementalnym - zważywszy na końcówkę "Zatrutego pióra"). Film Kaufmana podejmuje z uporem, jakże często w kinie amerykańskim poruszaną, tematykę wolności słowa. I przesadza, kierując uwagę widza na gesty głównego bohatera wzięte niczym z radzieckiego filmu o Wojnie Ojczyźnianej, co na dłuższą metę wyraźnie "psuje" film. Problem polega na tym, że osoba Markiza bynajmniej nie nadaje się na symbol "pisarza uciśnionego". Nie na tym polega jego myśl.\nA obraz Jacquota - cóż, jest bardziej "normalny", przez to, niestety, staje się momentami nużący, choć aktorzy całkiem dobrze grają. Ale wina leży tu po stronie scenarzysty, który nie potrafił dostatecznie sprawnie poprowadzić akcji. Aż się prosiło o dodanie trochę "pieprzu", czadu, co w nadmiarze serwuje nam Kaufman. Poza tym ciśnie się na usta jedno pytanie - dlaczego wybrano akurat ten epizod z życia Markiza, krótki i w gruncie rzeczy mało istotny dla jego twórczości, a nawet dalszych losów?\nPozostanie to chyba słodką tajemnicą reżysera i scenarzysty.\nZresztą wydaje się, że grzechem głównym obu tych filmów jest wepchnięcie postaci Markiza na siłę w mocno spłycony kontekst historyczny lub polityczny. A filozofia Markiza i właściwie całe jego dzieło, nie dają się "wyprostować", wpasować w jakikolwiek schemat. A tylko w tym kontekście można oceniać potem co robił i dlaczego. Bez tego będzie dla nas tylko zwykłym arystokratą-awanturnikiem, w dodatku dość pechowym, albo zwariowanym pisarzem, piszącym chore dzieła gównem na ścianie.\nNie znaczy to, broń Boże, że filmy te nadają się na śmietnik. Są pod względem warsztatowym dobrze zrobione i, zwłaszcza "Zatrute pióro", "klimatyczne". Ale idąc na nie pamiętajmy, że mamy dwa filmy o Markizie, ale faktycznie nie o nim.\nA sam de Sade najlepiej zaś przemawia z kart swoich powieści, z których jedna - ta "najgorsza" - została zresztą przeniesiona na wielki ekran, wywołując straszliwy skandal.\nAle o tym napiszę w następnej "Esensji".\nCo nam w kinie gra: „3 serca”\nWenecja 2014: Serce nie sługa\nSeks, prochy i kino\n— Michał Culepa\nDwie sale Josepha B.


Drodzy Uczniowie, Szanowni Nauczyciele i Rodzice - Miasto i Gmina Nowa Słupia - Miasto na Królewskim Szlaku\nStrona główna » Aktualności » Drodzy Uczniowie, Szanowni Nauczyciele i Rodzice\nNiebawem zabrzmi pierwszy dzwonek. Wszyscy zastanawiamy się, jaki będzie nowy rok szkolny 2020/21?\nZa nami rok trudnych doświadczeń z pracą zdalną w dobie rozprzestrzenia się wirusa COVID-19. Przed nami kolejne ważne wyzwania na tym polu.\nZapewnienie bezpieczeństwa wszystkich uczestników procesu nauczania to podstawowe zadanie jakie stoi przed samorządem, ale także przed dyrekcjami szkół. Chrońmy siebie i swoich najbliższych.\nBądźmy odpowiedzialni. Stosujmy się do zaleceń regulaminów szkolnych i komunikatów właściwych inspekcji sanitarnych, tak aby stworzyć bezpieczną przestrzeń dla nauki stacjonarnej. Bo nikt i nic nie zastąpi bezpośredniego kontaktu uczeń – nauczyciel.\nPrzy tej okazji pragnę podziękować Wam drodzy Uczniowie, Nauczyciele za pełne zaangażowanie w procesie zdobywania i przekazywania wiedzy. Za sumienność, podołanie wyzwaniom i trudnościom nauki na odległość w minionym roku szkolnym. Dziękuje gronu pedagogicznemu za pomysłowość w stosowaniu nowoczesnych narzędzi e-learningu oraz inwencję twórczą w prowadzeniu lekcji.\nSzczególne słowa podziękowania kieruje do Rodziców. To właśnie Państwa odpowiedzialna postawa i pomoc okazała się niezbędna do zapewnienia samodyscypliny w niełatwym procesie nauczania dzieci. Dziękuję za codzienną troskę i godziny spędzone nad odrabianiem lekcji z najmłodszymi „pociechami” ale także o przypominanie o obowiązku szkolnym nieco „starszym” uczniom, którzy doskonale radzili sobie ze „Zdalną Szkołą”.\nTa trudna sytuacja wymagała od nas wszystkich wielu wyrzeczeń. Była również doskonałą lekcją pokory i rozwijania więzi społecznych.\nNa dzień dzisiejszy nikt nie może przewidzieć jak rozwinie się proces rozprzestrzeniania się wirusa i jakie skutki społeczne przyniesie, w tym również w obszarze nauczania. Bądźmy jako społeczeństwo gotowi na różne rozwiązania. Bądźmy solidarni, wyrozumiali i wrażliwi wobec rozwiazywania problemów związanych z zaistniałą sytuacją epidemiczną.\nMam nadzieję, że dźwięk dzwonka będzie towarzyszył Wam Drodzy Uczniowie codziennie przez kolejne miesiące nauki.\nWszystkim Uczniom, a szczególnie tym, którzy w tym roku rozpoczynają swą przygodę z nauką, życzę, aby spełniły się Wasze marzenia o szkole, by zdobywanie wiedzy było fascynującą przygodą a zdobyta wiedza umożliwiała osiąganie kolejnych sukcesów.\ndata dodania: 2020-08-31 14:26:23\n32 / 2472\nWitaj, Aktualnie znajduję się w serwisie internetowym "nowaslupia.pl", gdzie znalazłem interesujący artykuł, o którym chciałbym Cię poinformować. Artykuł ten dostępny jest pod adresem: http://www.nowaslupia.pl/aktualnosci/4186 Serdecznie polecam.


Polskie firmy przetwórcze powinny wstać z kolan\nDobrze, że Urząd Ochrony Konsumenta i Konkurencji zainteresował się pewnymi złymi praktykami wielkich sieci handlowych. Z tego co wiemy, owe zainteresowanie wzbudziło pewne obawy w kręgach biznesowych zarządzających tymi sieciami.\nCzy aby nie nadszedł czas, by polskie firmy spożywcze – w tym i mleczarnie – zaczęły odważniej negocjować swoje kontrakty, pozbywając się także rozmaitych zapisów w umowach, które drenują kieszenie polskich producentów żywności.\nPo prostu: czas powstać z kolan, bo borykając się ze zbyt niskim spożyciem mleka, jesteśmy wystawieni na łaskę i niełaskę międzynarodowych spekulantów.\nLepiej sprzedać śmietanę niż masło!\nW branży mleczarskiej najgorsze są: niepewna cena tłuszczu mlecznego – śmietany przerzutowej i masła. Cena śmietany przerzutowej zmienia się dosłownie co dwa, trzy dni i wynosi od 17 do ponad 19 groszy za jednostkę tłuszczu. To oznacza, że sprzedaż śmietany jest bardziej opłacalna niż produkcja masła.\nBowiem cena masła w blokach, która jest również niestabilna, kształtuje się w przedziale od niecałych 15 zł do ponad 16 zł/kg. Natomiast sieci handlowe proponują ceny masła w kostkach, którego produkcja jest znacznie droższa, w granicach 17 zł/kg. Na dodatek, do Polski napływa tanie, ale stare masło z UE – między innymi z Irlandii – po cenie około 14 zł/kg.\nCzy czekają nas spadki cen masła?\nPesymiści twierdzą, że gdy około 10 grudnia zakończy się handlowanie artykułami mleczarskimi, to 2020 rok przywita nas bardzo niskimi cenami masła – w okolicach 11 zł/kg. Mamy nadzieję, że ów czarny scenariusz się nie spełni.\nPocieszające jest jednak, że systematycznie rośnie cena białka, co przekłada się na stabilnie rosnące ceny odtłuszczonego mleka w proszku. Naszym zdaniem, ceny tego produktu przez dłuższy okres będą się kształtowały na przyzwoitym poziomie. Bo w unijnych magazynach nie ma już olbrzymich zapasów proszku mlecznego. Wszak ten proszek już dawno został zagospodarowany.


Dom w zabudowie szeregowej Łódź na sprzedaż Widzew Mandarynkowa | ARLI Nieruchomości\nŁódź • al. Kościuszki\nŁódź • al. Mickiewicza\nbudowlana • 1057 m²\nŁódź • Brójecka\n41 391 $\n32 677 £\nŁódź • Widzew • Mandarynkowa\n900 000 zł • 142 m²\nNr oferty: ARL-DS-841\ndom w zabudowie szeregowej • na sprzedaż • rynek wtórny • Łódź • Widzew • Mandarynkowa\nDom z klasą dla wymagających. Wygodny nowy segment z ogrodem na zamkniętym osiedlu. Urokliwe i bezpieczne miejsce z placem zabaw dla dzieci, dojazdem do Centrum Łodzi w kilka minut i błyskawicznym wyjazdem na autostradę A1.\nPospaceruj z nami po tym domu:\nNa parterze jest przestronny salon 35,03m2 z wyjściem na taras. Kuchnia 8,21m2 otwarta z meblami pod wymiar i zabudowanym sprzętem AGD. Ponadto toaleta 4,18m2 z pomieszczeniem gospodarczym i hol wejściowy oraz przedsionek 2,55m2.\nNa piętrze są trzy sypialnie - 20,98m2 (w tym garderoba z oknem z półkami i stelażami pod wymiar) + 16,17m2 + 18,52m2 (tutaj wyjście na balkon 4,95m2), łazienka 5,92m2 z wanną i kabiną prysznicową i pomieszczenie gospodarcze 2,67m2 z piecem Viessmana i pralką Siemens, korytarz 12,09m2. Dodatkowo strych nieużytkowy z wykończonymi podłogami do dowolnego wykorzystania.\nGaraż 15,19m2 w bryle budynku plus trzy miejsca parkingowe vis à vis. Śmietnik w bryle budynku 0,55m2.\nW całym domu na podłogach parkiet jesionowy albo kafle. Okna drewniane z drewnianymi żaluzjami i moskitierami. Ogrzewanie i ciepła woda z dwu funkcyjnego pieca gazowego z zasobnikiem. Podłączony monitoring. W ogrodzie trawa i krzewy ozdobne.\nKoszty związane z eksploatacją domu kształtują się średnio miesięcznie wraz z ochroną w kwocie ok. 800zł przy 3-4 osobowej rodzinie. Dodatkowym kosztem jest telewizja i Internet.\nnumer oferty: ARL-DS-841\nJestem zainteresowany ofertą numer ARL-DS-841 - dom w zabudowie szeregowej, na sprzedaż, rynek wtórny - Łódź / Widzew / Mandarynkowa. Proszę o kontakt.


Węgiel groszek luz KWK Bobrek – Moc Węgla\nWęgiel groszek luz KWK Bobrek\nilość Węgiel groszek luz KWK Bobrek\nNapisz pierwszą opinię o „Węgiel groszek luz KWK Bobrek” Anuluj pisanie odpowiedzi\nPrzeznaczony do pieców z podajnikiem. Jego sortyment wynosi 20-40mm. Należy do typu węgla określanego gazowo-płomiennym. Świetnie się spala, a typ 32.2 gwarantuje nieznaczny poziom spiekania. Produkt polski, sortowany i oczyszczany zgodnie z krajowymi normami. Niski poziom siarki w węglu zapewnia mniejszą produkcję ditlenku siarki, niebezpiecznej dla środowiska, podczas jego spalania. Ciepło i czysto to wyznaczniki groszku z kopalni Bobrek.


Project Life - sposoby na journaling - Blog Przyda Się - Scrapbooking\n>12/06/2017 *\tAsia Ossowska *\tNapisz komentarz\nDużo zdjęć, mało kart – dobrze, czy źle?\nW mojej poprzedniej inspiracji Project Life przyznałam się Wam, że nie prowadzę mojego albumu regularnie i często wracam i uzupełniam te tygodnie, czy zdarzenia, których nie udało mi się jeszcze udokumentować. I tym razem też skaczę w przeszłość, do sierpnia minionego roku, kiedy to toczyłam się jeszcze z okrągłym ciążowym brzuszkiem i przygotowywałam na nadejście Wielkiego Dnia.\nMiałam sporo zdjęć z tamtego tygodnia, ale – nie bez trudności – udało mi się wyselekcjonować je ostatecznie tak, żeby zmieściły się w jednej koszulce 12 na 12 cali. W ten sposób zostały mi tylko trzy kieszonki do uzupełnienia kartami. Do tego na moich zdjęciach sporo się działo, więc karty chciałam mieć jasne, graficzne i spójne kolorystycznie. Postawiłam na „klasyczną”, dużą kartę tytułową, którą wycięłam z arkusza papieru do scrapbookingu 05-06 z nowej kolekcji Workplace od Family Portraits i karty z zestawu z nazwami miesięcy. Dodałam naklejkę.\nNie ma nic złego w tym, jeśli Wasze strony wypełnione są głównie zdjęciami. O to przecież głównie nam chodzi. Karty mają być tylko ozdobą i dopełnieniem naszych wspomnień. Jeśli jednak w takim przypadku czujecie, że brakuje Wam miejsca na opowiedzenie jakiejś historii lub dopisania krótkich komentarzy, to istnieją przeróżne sposoby na to, żeby zmieścić je na stronie, nie tylko na karcie journalingowej. Na przykład w mojej dzisiejszej rozkładówce dodałam tekst do zdjęcia umieszczając go na etykietce.\nW innym miejscu nalepiłam naklejkę, która świetnie pasowała mi do kontekstu.\nNa kolejnym zdjęciu taką rolę spełnił stempel z napisem.\nA poniżej napisałam krótką notatkę bezpośrednio na zdjęciu. Jest to na początku trochę onieśmielające, ale do odważnych świat należy! 😉 Pamiętajcie tylko, żeby do tego celu koniecznie użyć pisaka permanentnego, w przeciwnym razie napis się rozmaże i możecie zniszczyć sobie zdjęcie. To samo dotyczy stemplowania na zdjęciach. Konieczny jest tusz permanentny.\nKiedy macie odwrotną sytuację do mojej, a więc z danego tygodnia lub wydarzenia macie bardzo mało zdjęć, wtedy karty z kolei przyjdą Wam z pomocą. Oprócz kart journalingowych, z miejscem na Wasze opisy i historie, możecie do woli wspomagać się wówczas tzw. kartami wypełniającymi (filler cards). Są to karty z grafiką lub tekstem, które mają za zadanie właśnie dopełnić Wasze zdjęcia i często pomagają zrównoważyć kolorystykę całej strony. Możecie użyć gotowych kart, stworzyć swoje własne lub „podrasować” gotowce, dodając do nich dodatkowe elementy, tak jak np. ja zrobiłam tutaj z kartą z arkusza do rozcięcia Sweet memories #09-10, dodając stemplowany napis.\nProject Life to zdjęcia i opowieści. Nasze wspomnienia są pełniejsze, kiedy dodamy do zdjęć tekst. Często pojawia się wtedy problem, bo nie każdy czuje się komfortowo, nawet jeśli ma zapełnić tekstem tylko skromny format karty journalingowej. Takie sztuczki jak używanie naklejek, czy stempli, adekwatnych do naszych zdjęć, ułatwia nam zadanie.


TOP lista hoteli na majówkę w Polsce. Jakich obiektów poszukują różne grupy gości?\nSzukając miejsca na nocleg podczas urlopu warto wziąć pod uwagę różne czynniki, w zależności od tego, z kim jedziemy i na jakiej formie wypoczynku najbardziej nam zależy. To one w dużej mierze definiują to na jaki obiekt powinniśmy się zdecydować. Na przykład osoby, które chcą spędzać czas aktywnie na rowerach, powinny sprawdzić, czy hotel oferuje parking naziemny, który pozwoli zaparkować auto z bagażnikiem dachowym i rowerami. Takie, pozornie drobne elementy, wpłyną znacząco na komfort pobytu\nRafał Rosiejak, dyrektor działu hoteli CBRE\nHotel idealny na wyjazd we dwoje powinien przede wszystkim gwarantować wysoki poziom serwisu. Oferta musi być zróżnicowana – dobre spa, restauracja, możliwość relaksu, wine bar. Osoby korzystające z takiej oferty oczekują wysokiego komfortu, spokoju, dobrej dostępności komunikacyjnej. Ważne jest również wyposażenie pokoju – wygodne, duże łóżko, przestronna łazienka, szlafroki, duże ręczniki, zestaw kawowy, usługi dodatkowe – np. możliwość dostarczenia bukietu kwiatów, kosza owoców. Hotele, które z pewnością spełnią oczekiwania par poszukujących noclegu w romantycznej atmosferze to m. in. Sheraton Sopot z atrakcyjnymi pokojami z pięknym widokiem na Zatokę Gdańską, Lake Hill Sosnówka k/Karpacza w sercu gór, z restauracją slow food, czy kameralny, luksusowy hotel wkomponowany w świętokrzyską górę - Odyssey Dąbrowa w okolicy Kielc.\nKilka dni tylko dla siebie, w otoczeniu najlepszych przyjaciółek... brzmi jak relaks idealny. Trzeba jeszcze wybrać hotel, który spełni wszystkie kobiece potrzeby. Świetnie, jeśli obiekt serwuje smaczne i lekkie posiłki, które można zjeść wspólnie, a wieczorem napić się wina np. na tarasie, w towarzystwie spokojnej muzyki. Nie obejdzie się bez spa z szeroką ofertą zabiegów, masaży, fryzjera i kosmetyczki. Dodatkowym atutem jest możliwość ćwiczeń z trenerką personalną lub chociażby dostępność rowerów i ciekawych tras w okolicy. Wśród hoteli, które z pewnością spełnią kobiece oczekiwania są Dwór Oliwski City Hotel & Spa Gdańsk, ze wspaniałym spa i fitnessem, Resort & Spa Talaria w Trojanowie, z szeroką ofertą spa i treningami personalnymi, czy Aries Zakopane z zadaszonym jacuzzi, w którym można się relaksować nawet zimą podziwiając ośnieżone góry.


ZDRADA - co, gdy to już się stało\n5 rzeczy których bezwzględnie NIE możesz robić, żeby zachować twarz!\nSposób, w jaki ludzie radzą sobie z szokującymi wiadomościami, jak zdrada mogą być zadziwiające. Jak to możliwe, ze baristka z kawiarni pod nami ma 23 lata i jest gotowa na związek z 35 latkiem, albo że mechanik z warsztatu obraca Twoja żonę? W filmie jest tak, że kobieta zdziela faceta\nROZSTANIE - podejmij decyzję ROZWÓD - co dalej? ZDRADA - co, gdy to już się stało\nCo wybrać? Kochanek czy mąż?\nZaczęło się od flirtu na parkingu Tesco. Na początku spotkaliśmy się wzrokiem, potem kilka razy przy dziale z warzywami.\n– Wypadły Pani pomarańcze. – uklęknął i razem ze mną, zebrał wszystkie, łącznie z tymi które moje nie były.\n– Jaka ze mnie Pani, chyba jesteśmy w tym samym wieku – czekam, licząc,\nIDEALNY ZWIĄZEK - jak to zrobić? ROZSTANIE - podejmij decyzję ZDRADA - co, gdy to już się stało\nNiech żyje wierność…. wierność i swoboda?!\nPosiadanie partnera, który jest Ci wierny, jest czymś normalnym i naturalnym, bo przecież wiążąc się z kimś, oczekujesz, że on będzie tylko dla ciebie a Ty dla niego. Wierność, którą obiecujemy, niekoniecznie gwarantuje, że rzeczywiście będziemy wierni do końca swoich dni, bo różnie w życiu bywa. Niewierność na pewno skończy


Podstawowe szkolenie nurkowe Open Water Diver\nOpublikowano: czwartek, 07 grudzień 2017 19:42\nKurs nurkowy Open Water Diver jest pierwszym stopniem w edukacji nurka. Nauczysz się tu jak bezpiecznie nurkować oraz poznasz podstawowe zasady poruszania się pod wodą do głębokości 18m. Program szkolenia przygotowany jest w taki sposób aby nikt nie miał większych problemów z jego zrozumieniem.\nZapisz się na szkolenie Znajdź datę najbliższego kursu Podręcznik ON-LINE DEMO Open Water Diver TRAILER Wykup szkolenie\nNasze Centrum prowadzi szkolenia we wszystkich renomowanych organizacjach nurkowych takich jak: SSI, PADI, NAUI lub CMAS. Do Ciebie należy decyzja jakiej organizacji certyfikat otrzymasz na koniec.\nTen rozpoznawany na całym świecie program nurkowy to najlepszy sposób na rozpoczęcie fantastycznej przygody na całe życie - zdobycie certyfikatu nurkowego. Dostosowany do indywidualnych preferencji program szkoleniowy połączony jest z praktycznymi zajęciami w wodzie, co gwarantuje, że nabędziesz umiejętności i doświadczenie niezbędne do tego, aby bezpiecznie i komfortowo czuć się pod wodą. Zdobędziesz certyfikat SSI Open Water Diver.\nKurs Open Water Diver składa się z trzech elementów:\nmożesz ją BEZPŁATNIE ukończyć ONLINE, jeśli zapiszesz się do programu SSI’s Online Training, a następnie odbędziesz sesję powtórzeniową w wybranym Centrum Nurkowym SSI.\nnauczysz się wszystkich umiejętności, które będziesz wykorzystywał na wodach otwartych w bezpieczny środowisku basenu.\nwykonasz przynajmniej 4 nurkowania i będziesz mieć szansę wykorzystać wszystkie umiejętności, których nauczyłeś się na basenie.(Wody otwarte definiujemy jako otwarty akwen, jak np. jezioro czy morze.)\nPo pozytywnym zaliczeniu części teoretycznej, zajęć na basenie oraz nurkowań na wodach otwartych\nzostaniesz certyfikowanym nurkiem SSI OWD - to Twoja respektowana na całym świecie licencja\nDostęp do multimedialnej książki kursu OWD\nNa kursie otrzymasz dostęp do multimedialnej książki na komputer stacjonarny, Tablet lub Smartphone. Jeśli chcesz wersję papierową możesz ją otrzymać za opłatą 50 PLN.\nNa cały okres kursu zapewniamy cały potrzebny sprzęt do nurkowania, jednak zachęcamy do zakupu podstawowego sprzętu pływackiego, maski, fajki, płetw (sprzęt można kupić u nas w sklepie internetowym www.Dive-Shop.pl), sprzęt proszę kupić parę dni przed zajęciami. Ułatwi to logistykę pierwszego dnia kursu.\nPo uzyskaniu podstawowego stopnia płetwonurka Open Water Diver możesz doskonalić swoje umiejętności poprzez szkolenia specjalistyczne takie jak Deep Diving, Wreck Diving, Navigation lub innych. Kurs Open Water Diver to dopiero początek twojej przygody z nurkowaniem. Więcej o szkoleniach doskonalących Twoje umiejętności znajdziesz w dziale programów specjalistycznych\nTerminy i plan szkoleń znajdziesz w menu głównym nurkowanie pod hasłem Open Water Diver.\nPrzygodę z nurkowaniem możesz rozpocząć już teraz, korzystając z naszego programu nauki w domu w dogodnym dla siebie momencie.\nNa zajęcia basenowe i open water Instruktor SSI dobierze Ci odpowiedni, dobrze pasujący sprzęt, tak abyś doskonale czuł się pod wodą w swojej nowej "drugiej skórze". Będziesz miał dużo czasu na ćwiczenia i adaptację do podwodnego świata, zanim rozpoczniesz szkolenie w wodach otwartych.


Nice: Szymon Marciniak zadebiutował na Euro 2016\nNajlepszy polski sędzia międzynarodowy, Szymon Marciniak zadebiutował na mistrzostwach Europy we Francji, prowadząc mecz Hiszpanów z Czechami. Przed rozpoczęciem mistrzostw Szymon Marciniak wziął udział w kilku wydarzeniach dla fanów piłki nożnej, które zorganizowane zostały we współpracy z Nice Polska – pierwszym w historii Sponsorem Głównym Sędziów PZPN.\nW kwietniu w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie w ramach warsztatów "Zostań Sędzią" zorganizowane zostało spotkanie, w trakcie którego Szymon Marciniak przybliżył charakterystykę pracy arbitrów oraz opowiedział o swoich oczekiwaniach związanych z występem na francuskich boiskach. W warsztacie wzięło udział ponad 100 studentów z wszystkich warszawskich uczelni.\nW kolejnej części konferencji, której partnerem był Nice Polska, wśród zainteresowanych uczestników przeprowadzono test wiedzy na temat zasad gry w piłkę nożną. We współpracy z Polskim Związkiem Piłki Nożnej opracowano szereg zagadnień, z którymi musieli zmagać się uczestnicy szkolenia. Laureaci i finaliści otrzymali upominki. Zwycięzca miał niepowtarzalną możliwość towarzyszenia arbitrom podczas finału Pucharu Polski na Stadionie Narodowym.\n- "W kwietniu mieliśmy zgrupowanie we Francji, gdzie zebraliśmy się wszystkimi zespołami sędziowskimi. Mieliśmy tam swoje treningi, symulacje zachowań na boisku. Mieliśmy też okazję poznać technologię goal-line. To kolejny kroczek do przodu, który ułatwi nam pracę w tych arcytrudnych dla sędziów momentach". – mówił w czasie spotkania Szymon Marciniak, który szczególnie próbował udzielać rad, w jaki sposób radzić sobie ze stresem na boisku.\n- "Taki jest ten zawód, że pracujemy pod ciągłym stresem i trzeba się z tym pogodzić. Mam jednak filozofię, że poniżej pewnego poziomu nie powinno się schodzić. Do tego potrzebna jest ciągła praca nad sobą, zarówno mentalna, jak i ta fizyczna". – dodał Marciniak.\nW ostatnich latach wizerunek polskich sędziów uległ wyraźnemu ocieplenie. Dzięki temu firma Nice została pierwszym w historii Sponsorem Głównym Sędziów PZPN.\n- "Wiadomo, że ocieplony został wizerunek sędziów i coraz lepiej jesteśmy przyjmowani. Myślę, że podpisanie i przedłużenie umowy z tak fajną firmą, jak Nice, jest dla naszego środowiska mocnym wsparciem. Rozmawiałem z wieloma sędziami i wszyscy traktują umowę z Nice, jako docenienie tego, co robimy. Jeżeli tak duży sponsor nie ma żadnych obaw i chce współpracować z sędziami, to możemy się tylko z tego cieszyć". – zauważa najlepszy polski sędzia międzynarodowy.