Styczeń, 2016 | Suczy Blog\nSchoolgirl, Little Slut.\nPatrzę w gwiazdy.\nNa chwilę oderwałam się od pisania. Bolący tyłek uniemożliwia dłuższe siedzenie. Dające znać o sobie uda uniemożliwiają chodzenie.\n„Wanilia”, taaaak jasne..\nWczoraj o tej godzinie leżałam w wannie z Panem. Milczenie, przez dłuższą chwilę wydawało mi się takie naturalne, nie trzeba słów, wystarczymy My i to wszystko wyjaśnia.\nA spotkanie zaczęło się zupełnie inaczej. Moimi obawami, czy aby na pewno robię dobrze zamykając się w łazience z moją torbą pełną tajemnic…\n… decyzji nie żałowałam, ale to, co się wydarzyło nie przyszłoby mi do głowy nawet w najśmielszych marzeniach.\nWczoraj się widzieliśmy. Po miesiącu abstynencji. Nienawidzę tak długiego okresu jak się nie widzimy.\nTo jest cała historia, zależy czy wiem wcześniej o spotkaniu czy nieco później.\nJeśli wiem na przykład tydzień wcześniej, po przez pierwsze trzy dni jest ok. Ale już w czwartym zaczynam się denerwować. Czemu ten czas nie płynie szybciej?\nI stwierdzam, że mam za dużo czasu.\nJak już są dwa dni to niemal nie sypiam ze zdenerwowania i przejęcia.\nNo bo musi być dopięte wszystko na ostatni guzik.\nA w dzień, w którym mamy się spotkać… jest najgorzej. Czas się wlecze tak jakby robił to specjalnie. I ja myślę że minęła godzina, a to dopiero 5 minut…\nJak już zbliża się godzina, na którą mam być gotowa.\nSzaleję. Suszę włosy, kończę makijaż i ubieram się w tym samym czasie.\nW końcu przystaję, mówię do siebie „Spokojnie Su, po kolei” i układam sobie punkt po punkcie co przez najbliższe 15 minut będę robić.\nJeśli. Dowiaduję się dwa-trzy dni wcześniej to wpadam w popłoch. Mogę sprawiać wrażenie niezadowolonej, na co Pan często mi zwraca uwagę, lecz przemawia przeze mnie zaskoczenie. I planowanie najbliższych dni.\nTo już wtedy pełne trzy dni się denerwuję. I chodzę spięta. Jestem opryskliwa, szczęśliwa, złośliwa i zadowolona. A jak przyjdzie ten dzień. Ten najważniejszy, to Nasze święto…\nRobię wszystko żeby ten czas mi zleciał ale.. nie zawsze się udaje.\nWtedy jeszcze bardziej czuję się zdenerwowana, mam wrażenie, że czegoś nie spakowałam, czegoś nie zrobiłam, zapomniałam o czymś, nie zdążę, tu będzie źle, tam będzie źle.. Popadam w paranoję…\nJak wychodzę z domu. Jeszcze napięcie mnie nie opuszcza. Szukam samochodu, idę, szukam.. jest.\nDopiero jak siadam na miejscu pasażera, to napięcie ustępuje i na jego miejsce wpływa nowa fala napięcia. Tego erotycznego, zmysłowego, z nutą niecierpliwości i zaciekawienia. Przestawiam się. Niemal czuję, słyszę jak coś we mnie klika i wszystko, co zostawiłam za sobą nie ma znaczenia. Liczy się tylko to, co przede mną. Co mnie czeka.\nA co mnie czeka na wczorajszym spotkaniu nie wiedziałam…\nCzuję Panie mój, oj czuję tą ‚wanilię’…\nData 28 stycznia 2016\nTagi BDSM, ból, chłosta, dominacja, emocje, erotyka, fantazje, granice, Ja, little, naked, noc, pikantnie, podniecenie, przebieranki, schoolgirl, seks, slut, spotkanie, uległość, wanilia, wiązanie, wspomnienia\nBajka na dobranoc…\n… bo każdy ma swoją historię…\n„Sierpniowe popołudnie, piątek. Weszła z nudów na czat erotyczny, bardziej w poszukiwaniu rozrywki, bez nastawienia na coś niezwykłego. Przecież to niemożliwe. Poczyta kilka wiadomości od bajkopisarzy, obiecujących chłostę na krzyżu, wydających polecenia i zachwalających swoje możliwości, pośmieje się, podpuści i ucieknie, jak miała to robić w zwyczaju.\nNie zawiodła się. Od razu tsunami wiadomości.\nPrzekorny nick, który być może skłaniał do sprawdzenia w jakim stopniu to, co napisała, jest prawdą. Wiedziała, że być może zbyt jawnie prowokowała.\nAle nie przywiązywała do tego wagi.\nBo to wieczorem miała rozpocząć to właściwe poszukiwanie.\nKogo właściwie szukała? Tej Właściwej Osoby.\nKilka okienek było otwartych, w pewnym momencie metodycznie, jeden za drugim zaczęła zamykać tak, że zostały się trzy. Wyskoczyło czwarte.\nIntrygujący nick, ponieważ jak dotąd nie spotkała się z taka nazwą. Doszukiwała się głębszego znaczenia, wyszukała i dorabiała teorię. Jaki to ma związek z osobą, która pisze?\nOd początku rozmowa była inna, nie taka jak zazwyczaj w stylu „Na kolana Suko!”, „Jesteś kurwą do szmacenia”, czy inne równie bezpośrednie wiadomości.\nTak do końca nie była pewna co sprawiało, że pisała z tym mężczyzną, nie odpisując pozostałym. Zostało się okienko z Panem Intrygującym, jak go w myślach nazywała.\nCzuła się dziwnie, nie było tu miejsca na numerki na Skype, telefon czy erotyczne zdjęcia. To, co ją zaskoczyło to stanowczość przełamana taką lekką taktownością, co bardzo mile ją zaskoczyło.\nByła masa pytań, dużo informacji i czuła się jak zaczarowana, liczył się tylko ekran laptopa, osoba po drugiej stronie i nic więcej.\nWiedziała czego chce. Tak jej się wtedy wydawało. Wiedziała w jakim kierunku chce iść. Do tego potrzebowała Pana, wyrozumiałego, cierpliwego.\nRozmowa posuwała się coraz dalej i dalej..\nPod koniec rozmowy podała swój numer telefonu, z podekscytowaniem ale i z obawą.\n„Pewnie tydzień pogadamy, pojęczę do telefonu, zerżnę się i będzie koniec…”, dopadały ją wątpliwości, ale chciała zaufać, uwierzyć i wejść dalej.\nPodała maila. Dostała pierwsze zadanie. Napisać 10 rzeczy, o których Pan powinien wiedzieć. Później dostała pierwsze zasady, wstępne których miała się od tego momentu trzymać i których miała przestrzegać.\nZastanawiała się po co to wszystko… Teraz nie potrafi bez tego żyć.”\nMój Pan pewnie przedstawiłby ją inaczej, bo spotkał mnie wcześniej, ale… Ciiii… to przy okazji…\nData 25 stycznia 2016\nTagi Bajka na Dobranoc, BDSM, ciekawość, emocje, fantazja, frustracja, Ja, marzenie, myśli, niecierpliwość, nieposłuszna, początki, pragnienia, uległość, wspomnienia, wyobraźnia\n`Your will is not your own…`\nJedna piosenka a jak wyobraźnia zaczęła działać…\nWróciło ostatnie spotkanie w grudniu, jak siedziałam w wannie skąpana w szampanie. Złocista ciecz spływała w dół, otulając ciało, a bąbelki pękały na mojej skórze wywołując osobliwe uczucie pieczenia. Ostatnie spotkanie w zeszłym roku…\n… i dzisiejsze spotkanie, gdy to mój Pan całkowicie zaskoczył mnie i przyjechał, dał 10 minut na oswojenie się z sytuacją, ze stanem faktycznym, iż będzie, przyjedzie..\nJeju, taką miałam ochotę na Jego kutasa, ale nie… tylko posmakować troszeczkę i koniec.. no tak nie można się drażnić no, teraz czuję się spięta tam, między udami..\nWprowadzona w zmysłowy nastrój szukałam inspirujących obrazków. Natrafiłam na bardzo ciekawy artykuł związany z klimatem i poczułam, że mam do spełnienia misję. Czytając komentarz pewnej pani aż się zagotowałam. Zaczęłam krążyć po pokoju chcąc odpisać na jakże przepełniony jadem i drwiną komentarz, ale… Przystanęłam. Wzięłam głęboki wdech. I spytałam samą siebie: PO CO?\nJeszcze raz przeczytałam komentarz i zamknęłam okno.\nMniejsza z tym, z artykułu dowiedziałam się, że fetyszyzm i sadomasochizm uznano za parafilie. Nawet w WHO jest zapisane. Z numerkiem. Nie pamiętam jakim, ale wiem, że w krajach skandynawskich już usunięto tą klasyfikację. No, coraz lepiej.\nNo ja na przykład o tym nie wiedziałam, byłam nieświadoma tak…\nCo się tak ludzie czepiają.\nNiech się zajmą swoją sypialnią i swoim życiem, tym erotycznym i tym codziennym, skoro albo nie potrafią albo nie chcą zrozumieć.\nA czy chcę być przełożona przez kolano i zbita czy związana i wychłostana to już moja sprawa. I na pewno nie będę patrzeć na panią, która sobie tego nie wyobraża. Nie moja wina, że brak pani polotu i fantazji.\nJa nie mówię, że waniliowe związki są jakieś be i fuj. Jeśli dwoje ludzi potrafi ze sobą rozmawiać, o uczuciach i pragnieniach to tylko im pogratulować. Ale często zauważam, już pomijając znajomych, że po prostu nie umieją rozmawiać.\nJa wiem, to trudne.\nA tu nie chodzi o to, czy to związek Pan-Suka, czy waniliowy. Jeśli się spotka dwójka ludzi i ta dwójka wie, dokąd zmierza, czego chce od życia i od siebie, realizują cele, są dla siebie wsparciem w dążeniu do celu, ale żeby to szło w dwie strony tak, rozmawiają, dniami, nocami, 2 minuty albo 2 godziny, SMSy, maile, telefony, komunikatory, nie zamiata się pod dywan. Ja święta nie jestem, rozmawiać nie potrafiłam. Czasem trudno mi było. A wiadomo, że czasem jest tak, że człowiek unika trudnych rozmów prawda. Bo ból, bo strach, bo wyrzuty sumienia. Ale bez takiej rozmowy. Co nie pasuje, co jest źle, co mogłoby być lepiej, a co jest na dobrej drodze i czego zmieniać nie trzeba. Wiem, że nie byłabym tym, kim jestem teraz.\nCzytelniku, kimkolwiek jesteś, wyobrażasz sobie taką sytuację, coś nie pasuje Tobie, wybitnie, na przykład irytuje Cię pewien nawyk partnera/partnerki. Do tego stopnia, że jak widzisz to, czujesz czy wiesz że zbliża się wielkimi krokami to przeraża Cię to, jesteś zły, wkurzony, spinasz się i nagle zmieniasz humor? A zapytany/zapytana „Co się dzieje?” albo „Co się stało?” odpowiadasz „Nic, wszystko ok”? A zdajesz sobie sprawę z tego, że jak nie powiesz szczerze, że coś Ci nie pasuje, to będzie się ten nawyk ciągle powtarzał? Że ciągle będzie irytowało, że ciągle będzie nie tak, i będziesz jeszcze bardziej poirytowany/a? Może się to skończyć kłótnią. A tego przecież nie chcemy, prawda?\nJeszcze nie tak dawno wzbraniałam się przed mówieniem o tym, co mi przeszkadza i co mi się nie podoba. Jeszcze czasem wracam do swoich przyzwyczajeń, że się zamykam w sobie. Wycofuję. Albo półsłówkami odpowiadam.\nAle staram się to poprawiać. Mój Pan to widzi. I widzi postępy. I się cieszę jak mówi, że jest ze mnie dumny\nTakże, żeby nie przedłużać, ludzie!!! Rozmawiajcie ze sobą!!! Komunikacja jest najważniejsza!!!\nRżnijcie się ostro i kochajcie namiętnie\nŻyczę owocnych rozmów i poobdzieranych nadgarstków…\nBo czasem fajnie poddać się zwierzęcym instynktom…\nOjj, ale się rozemocjonowałam, aż wypieków dostałam!\nData 18 stycznia 2016\nTagi chwila, drżenie, dyskusja, emocje, emocjonujące, fantazja, instynkty, Ja, marzenie, miłość, muzyka, myśli, Niebezpieczne Związki, niecierpliwość, niespodzianka, oczekiwanie, oddanie, Pan, podniecenie, pragnienie, relacje, seks, spotkanie, Suka, tęsknię, Uległa, uległość, wierność, wspomnienia, wyobraźnia


Ruchome białoruskie wycinanki - Magazyn PDF\nRuchome białoruskie wycinanki\n06.11.2012 Paweł Olek\tanimacja, belarusfilm, białoruś, bulbamovie\nKraje Europy Wschodniej wiodą prym we współczesnej animacji. Polska i Estonia już to udowodniły. Białoruś czeka na odkrycie. A czeka z pełnymi świetnych animacji rękami.\nAnimacje BelarusFilmu w zamierzeniu kierowane są do dzieci, jako bajki i wieczorynki. Ale nie tylko maluchy, a głównie dorośli zachwycą się nowatorstwem białoruskich artystów. Animacje są przede wszystkim ładne, ciekawie zrobione i czerpiące pełną garścią z bogatej kultury Rusi.\nMichaił Tumiela wprawił w ruch tradycyjne wycinanki. Popularne nie tylko na Białorusi, ale i w Polsce oraz krajach sąsiednich, zabawy z nożyczkami i papierem okazały się świetną inspiracją do filmu. Białoruski artysta w kreowaniu postaci i obiektów wykorzystał wzory zaczerpnięte z wiejskiego folkloru. Wszystko razem przypomina bajkową i bogatą mozaikę kształtów, wzorków i deseni. Niekiedy dosłownie cały obraz wiruje i zaczyna wyglądać jak kalejdoskop, pełen barw, kolorów i wzorów.\nFabula filmu „Papierowa wycinanka” to połączenie tradycyjnej opowieści o szukaniu przez młodego chłopaka żony i współczesnego humoru. Opowiadanie najeżone jest ironicznymi komentarzami, nawiązaniami do współczesności oraz zaskakującym, moralistycznym zakończeniem. Pierwsza warstwa opowieści jest dla dzieci, drugie dno pozostawione jest dla rodziców.\nCałość dopełnia skoczna muzyka grupy Troitsa. Język białoruski i elementy folkloru wprawiają w dobry nastrój i powodują, że chce się więcej i więcej podobnych nut i smaczków z Białorusi.\nSkąd ten fenomen, że kraje postradzieckie przodują i są tak doceniane ww współczesnym świecie animacji? Być może to wpływ historii, która wymusiła na artystach tworzenie przy braku środków, pieniędzy i technologii. Przystawiła twórców do muru i wymogła na nich kreatywność i nowatorstwo oraz powracanie do korzeni, tradycji i kulturalnych skarbców znakomitości.\nMichaił Tumiela na swoim kanale na YouTube umieszcza również inne swoje animacje. Warto obejrzeć jeszcze ilustrowane białoruskie przysłowia w ciekawej formie z fajną muzyką. Większość filmów, na szczęście dla tych niewładających białoruskim, opatrzona jest angielskimi napisami.\nŚwiat animacji podbija świat. Dobrze by było, gdyby białoruska sztuka dołączyła do tego peletonu, przynajmniej na terenie Europy. Dla Słowian będzie to szczególnie istotne i wartościowe, bo sztuka zza Bugu pamięta o naszych korzeniach, bliskiej nam tradycji i bogatym słowiańskim folklorze.\nAnimacje wyświetlane były w ramach tegorocznej edycji Festiwalu Filmów Białoruskich „Bulbamovie”.\n← Beksiński o sobie\nPrzepraszam, ale ja się spodziewałem fotografa – mówi Anna Bedyńska →


I'm an Englishman in New York... | Szafa Bubu\nwrześnia 13, 2015\nI'm an Englishman in New York...\nSamotny wśród tłumu, opuszczony i zlekceważony, tułam się statecznie między wieżowcami niespełnionych marzeń. Obraz ludzkiej potęgi zbiega się i rozbiega w mnogości linii i szklanych odbić. Stal i beton, spokojnie odzwierciedlone w przezroczystych powierzchniach, falują cicho w naszych oczach. Niewzruszone jednostki mijają tryumf swojego gatunku i gnają przed siebie. Zatrzymałem się\ni rozejrzałem. W majestatycznej szybie dojrzałem siebie wobec niezwykłości istnienia. Bo na tle wielkości, odkryć można swoją małość. Paradoks naszych czasów. Niewielu go dostrzega. Bez myślenia, bez zadumy i refleksji, mija nasze życie. Po co zadawać sobie pytania, po co dociekać prawdy? Liczy się jedynie przyziemność. Smutny egoizm i zadufanie. Jestem obcym, legalnym obcym w tym społeczeństwie. Szary tłum opływa mnie, niczym rzeka okrążająca kamień. A ja trwam w swych postanowieniach, żyję głupimi marzeniami i złudnymi nadziejami. Być może, kiedyś w dalekiej przyszłości, linie budujące wyznacznik naszego kultu, zbiegną się w jednym punkcie. Wystrzelone\nw niebo, osiągną szczyt wtajemniczenia. A my, spoglądając w nieskończone kombinacje linowych połączeń, dostrzeżemy prawdę. Prawdę o życiu, o nas i naszej nic nieznaczącej potędze.\nDzisiejszy outfit to dość odważna część garderoby. Skórzane spodnie. Do tego szara, "niewykończona" koszulka, czarne buty i wspaniały skórzany plecak. A to wszystko na tle industrialnych powierzchni.\nWspaniale jest zatracić się w liniach, które tworzą nasze otoczenie. W magicznych odbiciach, które udają rzeczywistość. Potęga na szklanych powierzchniach.\nSkórzane spodnie może i są odważnym krokiem, ale czymże byłoby życie bez nuty awangardy...\nZa niesamowitą sesję dziękuję M.Photography!\nMałgosia 30 grudnia 2015 08:51\nA mi się właśnie podobają spodnie-za odwagę i za styl ;-).\nWitajcie! W galerii życia, na hakach mosiężnych, zawisły indywidua niepospolite. Artystyczne jednostki wiszą w oślepiającym blasku, z...\nBad hair day! :D\nWitajcie! Ten post jest odpowiedzią na maile, wiadomości i komentarze. Twierdzicie, że ciągle to samo. Że stać mnie na więcej niż maryn...\nWielki Jubileusz :D\nWitajcie! W dzisiejszym poście 2 sprawy, a właściwie 3. Najpierw, chciałbym Wam przeogromnie podziękować. Mój blog przekroczył magiczn...\nAmazing session with friends :D\nWitajcie! Dzisiejszy wpis jest wyjątkowy. 25. post. Przekroczyliśmy 6000 wyświetleń. Coś niesamowitego. To dzięki Wam. Wchodzicie, in...\nWitajcie! Dzisiejszy wpis to... klasyczny jeans. Chyba każdy ma w domu jeansy. Najlepsze spodnie. Wygodne. Fajnie wyglądają. Pasują pr...\nArtyzm bywa jak dmuchawiec... Delikatnie muśnięty podmuchem wrażeń ulatuje w krainy nieznane, lecz magiczne. Przeżywszy 20 wiosen, znalazłem swoje miejsce... Dzielę się tutaj z Wami swoimi outfitami i przemyśleniami. Przelewam to co w głowie, no coraz to nowsze posty... Zapraszam do lektury...\nSzara proza dnia...\nThe battle for the last sunbeam...\nHolidays in my dreams...\nCopyright © 2016 Szafa Bubu , Blogger


Aga Plieth: mydełka\nCo robicie z resztkami mydła? Słyszałam o wielu sposobach :) Niektórzy przerabiają na proszek do prania, inni gromadzą w woreczku z siatki, tak by się skleiły i dały wykorzystać. U nas też mydlane skrawki bywały "doklejane" do nowej kostki ale jakoś mnie to drażniło. Odpadało, kruszyło się przy myciu, zapychało odpływ... W końcu umieściłam pod zlewem słoik i gromadziłam wszelkie resztki. Troszkę się tego uzbierało!\nPostanowiłam przerobić je na nowe mydełka a ponieważ większość resztek to był "biały jeleń" albo "biały wielbłąd" czyli mydła bez specjalnych dodatków- mogłam zaszaleć. Starłam je na drobniutkiej tarce, rozpuściłam w kąpieli wodnej i dodałam:\n- 3 płaskie łyżki zmielonych płatków owsianych\n- 2 łyżki suszonych kwiatów lawendy (plus małe gałązki do dekoracji)\n- 10 kropelek olejku lawendowego\nPrzelałam masę do silikonowych foremek i pozostawiłam do wyschnięcia na kilka dni.\nWyszły całkiem przyjemne mydełka a delikatnym lawendowym zapachu, łagodzące (płatki owsiane), peelingujące (wszystkie te wióry mają właściwości ścierne), sama radość :)\nAutor: Aga Plieth o 19:50\nSuper pomysł - a ja dzisiaj wyrzuciłam trochę resztek...Pięknie wyglądają te twoje mydełka.\n1 października 2015 19:54\nBardzo dobry pomysł na resztki mydlane:) Można jeszce w przyszłości troszkę oleju kokosowego dodać, będzie prócz nawilżenia dodawała kokosowego akcentu:) Fajnie wyglądają te Twoje babeczki lawendowe:) Pozdrawiam:)\n1 października 2015 20:30\nAleż urocze mydełka! Ślicznie wyszły! Wspaniały pomysł!\n2 października 2015 10:41\nAnna K. następnym razem zachomikuj! :)\nHappyAlimak, masz racę, dzięki za podpowiedź! Na razie bałam się jak one w ogóle zastygną i czy się uda ;)\nKoza, bardzo dziękuję, pozdrawiam!\nSuper pomysl z mydelkami :)\n7 października 2015 18:57


Jak zmienić swoje życie na zdrowe? - The Rose Style\nJak zmienić swoje życie na zdrowe?\nDziś postanowiłam napisać jak zmienić życie na zdrowe, tego tematu jeszcze nie poruszałam, a jest on bardzo ważny mam nadzieję, że podzielę się z wami ważnymi poradami, jak zmienić to nasze niezdrowe życie, w zdrowe z dobrymi nawykami.\nA do tego będzie potrzebne:\n• Świadomość, że zdrowie zależy od Ciebie\nOdpowiedz sobie na pytanie " kto lepiej niż ty sam zadba o Twoje zdrowie?" pytanie dotyczy wszystkich nastolatków, osób po trzydziestce, czterdziestce czy pięćdziesiątce. Każdy wiek jest dobry, by zacząć zdrowo żyć. Jednak prawda jest taka im wcześniej, tym lepiej.\nPolub swoje ciało, jeśli nawet uważasz, że jest dalekie od ideału. Pożegnaj nawyki i zacznij regularnie trenować, zdrowo się odżywiać, a wszystkie korzystne dla Ciebie zmiany przyjdą z czasem.\nWyobraź sobie siebie za 5, 10 czy nawet 20 lat. Pewnie zastanawiasz się jak będzie wyglądało Twoje życie, kariera, rodzina. Pomyśl czy uda Ci się osiągnąć wszystkie cele które sobie postawiłaś.\nTo bardzo ważna rzecz, która jest jednym z podstawowych czynników prowadzenia zdrowego trybu życia. Często szukam odpowiedzi na pytania, które mnie interesują. Szukam informacji na temat tego co zdrowe i co szkodliwe i dlaczego tak jest.\nDbałość o wewnętrzną równowagę jest również ważna. Żyjemy w czasach pośpiechu. Każdy powinien zapewnić sobie chwilę odpoczynku relaksu chodź by był to zwykły spacer.\nSpokój przydaje się również do wprowadzania zmian na lepsze. Zmianę na zdrowe życie trzeba wprowadzać stopniowo, przyzwyczaić siebie i swój organizm.\n• Szacunek do samego siebie\nTo ważne słowo. Każdy powinien szanować samego siebie. "Jeśli wykształcisz tą cechę, to znacznie łatwiej będzie Ci dbać o jakość Twojego życia."\nChodzi tu głównie o zaufanie do specjalistów danej dziedziny. Są osoby, którym trudno zdobyć zaufanie, ale to przecież normalne. Bez zaufania przestawienie na ten tryb życia będzie działać z mniejszym skutkiem.\nOdwaga jest niezbędna, są osoby które boją się zmian, Dlaczego jest tak? Pojawia się lek przed porażką. Podobnie jest strach przed opinią innych.\n• Wsparcie bliskich\nOczywiście, jest nam łatwiej, gdy mamy wsparcie od bliskiej nam osoby. Ja mam i cieszę się, że mimo wszystko mówią mi " Nie poddawaj się" to bardzo ważne, aby mieć kogoś kto podniesie nas po upadku i powie nam, abyśmy się nie poddawali i dokończyli to co zaczęliśmy.\n• Wiara w siebie\nPotrzeba wiary by zacząć, bez tego będzie trudno. Musimy w siebie wierzyć i pokazać tym którzy w nas nie wierzyli, że jesteśmy silni i nie patrzymy na ich opinie.\nCzasem trudno, jest nam odzwyczaić się od złych nawyków niektórzy myślą, że efekty przyjdą już po tygodniu. Rozczaruje was, wcale tak nie jest. Ważna jest systematyczna praca. Cierpliwość jest ważna w oczekiwaniu na efekty.\n" A ja marzę, żeby ludzie żyjący zdrowo stali się większością w społeczeństwie na stałe" - Anna Lewandowska.\nŹródłem tych informacji jest książka Anny Lewandowskiej.\nAsienkaasi 15 lutego 2016 07:06\nDobre rady, na pewno z nich skorzystam ;)\nNatka ! 15 lutego 2016 08:12\nBardzo ciekawy post :). Najważniejszy punkt, z tych, które wymieniłaś to wiara w siebie, bez niej nic nie zdziałamy. Pozdrawiam!\nchocolategirl 12 15 lutego 2016 08:22\nŚwietne porady, chyba sprawię sobie tą książkę wydaje się ciekawa ;)\nCarina Vardie 15 lutego 2016 09:25\nAwesome tips! I need to work on my patience and confidence!\nKamila M 15 lutego 2016 10:20\nJa w sumie zmieniłam pewne nawyki np. rano zamiast płatków jem owsiankę, ale w moim wypadku ciężko jest w 100% wycofać słodycze.\nPrincess Carmen 15 lutego 2016 11:43\nDObre rady :P\nJa chciałąbym w ogóle nie jeść słodyczy :c\nCo powiesz na wspólną obserwację ? - zacznij a ja się zrewanżuję :*\nZapraszam również do darmowego konkursu na moim blogu :)\nPARADISE 15 lutego 2016 12:05\nMarzenia się spełniają, ja również powielam Twoje marzenie :)\nDominika B 15 lutego 2016 12:08\nZuzanna Jędrusik 15 lutego 2016 12:48\nSuper post!! :D\nWiktoria Drawska 15 lutego 2016 23:02\nświetne rady! pozdrawiam\nAnishia little-choco 16 lutego 2016 01:54\nŚwietny post, madre słowa :)\nMoże wspólna obs ? Jeśli tak zacznij i zawiadom na blogu :) Anishia15.blogspot.com\nShopaholic 16 lutego 2016 01:55\nMy Stylleee 16 lutego 2016 04:47\nJeśli zaczniemy szanować siebie to i inni będą szanować nas.\nPrzydatny, zapraszam również do mnie:\nJeśli się spodoba zaobserwuj♥\nimkarolajn 16 lutego 2016 05:48\nFajne porady:) Może wspólna obserwacja? :)\nRozalcia 16 lutego 2016 05:56\nimkarolajn 16 lutego 2016 06:07\nLifestyleZZ 16 lutego 2016 06:07\nMuszę w końcu wziąć się za siebie! Pisałaś, że pomożesz- możesz polubić mój FP:\nSylwiczi 16 lutego 2016 07:06\nKocham takie posty,serio dodawaj częściej !!\nobserwuję ! wbijaj do mnie bedzie mi miło :D\nBarbara Zawada 16 lutego 2016 10:25\nZawsze próbowałam sie za siebie wziąć, ale zawsze coś mi nie wychodziło XD\nWspólna obserwacja? Zapraszam do mnie\nwszystkowokolmnie 17 lutego 2016 02:34\nAle świetny post!\nAgata Kądziołka 17 lutego 2016 03:14\nNie przepadam za panią Lewandowską :)\nJenny Zerna 19 lutego 2016 15:06\nBardzo dobre rady. Każdy powinien stosować się chociaż do jednej. :>\nMagda Wiglusz 20 lutego 2016 06:09\njuż troche czasu mineło jak podjełam decyzje o zdrowszym życiu. Przede wszytkim potrzebne jest nabycie wiedzy i świadomości że tak jest o wiele lepiej\nMartyna Grabowska 21 lutego 2016 08:39\nŚwietny post! Uwielbiam tę książkę Ani ♥\nEwa Maliszewska 21 lutego 2016 11:43\nOd ostatniego postu tutaj mija dokładnie miesiąc. Mam wielką nadzieję, że u Was wszystkich jest wszystko dobrze. Przepraszam za to, że pos...


Sataplia Cave i Okace Canyon prywatna wycieczka z Tbilisi | musement\nStrona główna / Tbilisi / Sataplia Cave i Okace Canyon prywatna wycieczka z Tbilisi\nPrzeglądaj jaskinię Sataplia z jej zapierającymi dech w piersiach widokami\nZobacz szklane platformy z widokiem na miasto Kutaisi\nZobacz miliony lat śladów dinozaurów i zrób zdjęcie za pomocą modeli\nPodziwiaj leśne szlaki i dotrzyj do wiszących mostów z widokiem na kanion Okatse\nPosłuchaj szumu wodospadu Kinchkha spadającego z 80 metrów\nOdwiedź piękną część regionu Gruzja-Imereti podczas całodniowej wycieczki z Tblisi. Po odebraniu prywatnego hotelu udasz się do Cave Sataplia i pomnika przyrody Kanionu Okatse.\nTwoim pierwszym celem jest Cave Sataplia znajdujące się na terytorium rezerwatu Sataplia, Imeretia. Jaskinia Sataplia pochodzi od góry Sataplia, która swoją nazwę zawdzięcza lokalnej tradycji zbierania miodu z pszczół zamieszkujących południowy stok góry. Jaskinia Sataplia ma długość 900 metrów, a tylko 300 metrów jest dostępnych dla zwiedzających. Wewnątrz jaskini oświetlone są kolorowymi lampami, które sprawiają, że stalaktyty i stalagmity wyglądają tajemniczo i atrakcyjnie.\nW centrum jaskini znajdziesz duży stalagmit w kształcie serca. Uważa się, że jeśli dotkniesz serca i zechcesz, spełni się.\nStąd można również spacerować po lesie, podziwiać widoki na Kutaisi dzięki szklanej platformie z widokiem na miasto, a także zobaczyć miliony lat odciski stóp dinozaurów, zrobić zdjęcie z modelami dinozaurów i odwiedzić małe muzeum.\nNastępny przystanek w Okatse Canyon Natural Monument - w gminie Khoni. Jest to pomnik przyrody z niedawno wybudowaną wysokiej jakości infrastrukturą turystyczną, w tym schodami i chodnikami oferującymi wspaniałe widoki na kanion i jego okolice.\nWreszcie podróż do wodospadu Kinchkha, 30 minut jazdy od Okatse, jest to jeden z najpiękniejszych w kraju. Dotrzesz do niego pieszo ścieżką zawieszoną wzdłuż krawędzi kanionu, oferując niesamowite widoki na kanion i okolicę.\nWybierz się na wycieczkę do regionu Mtiuleti, wzdłuż gruzińskiej autostrady wojskowej, wioski Stepan...


Zesłańcy polscy w Imperium Rosyjskim w pierwszej połowie XIX - Wiktoria Śliwowska (24871) - Lubimyczytać.pl\nSłownik zawiera biogramy polskich zesłańców politycznych na Sybir. Obejmuje lata 1815-1856 (utworzenie Królestwa Polskiego, Manifest koronacyjny Aleksandra II). Spotkali się tu po raz pierwszy wszyscy Polacy ci z Królestwa Polskiego i ci z ziem zabranych. Śledzimy poddane systemowi carskiej represji losy patriotów różnych stanów od arystokracji po włościan a także niejednego zdrajcy....\nSłownik zawiera biogramy polskich zesłańców politycznych na Sybir. Obejmuje lata 1815-1856 (utworzenie Królestwa Polskiego, Manifest koronacyjny Aleksandra II). Spotkali się tu po raz pierwszy wszyscy Polacy ci z Królestwa Polskiego i ci z ziem zabranych. Śledzimy poddane systemowi carskiej represji losy patriotów różnych stanów od arystokracji po włościan a także niejednego zdrajcy. Problematyka doniosła jest także z perspektywy psychospołecznej moralnego aspektu karier wojskowych, przeżyć osób represjonowanych, ich postaw w śledztwie i w zmaganiach trudnościami życia na zesłaniu indywidualnego losu człowieka wobec historii. pokaż więcej


Pierwszym zadaniem, które czekało na finalistów były skoki synchroniczne. Duet Julii Wróblewskiej i Misheel Jargalsaikhan skoczył półtora salta z 5 metrów. Niestety, idealnie nie było, ale jak podkreślała Otylia Jędrzejczak, uczestnicy mieli zaledwie tydzień na przygotowanie się do tego skoku. Uczestniczki dostały od jury 25 punktów.\nJako drudzy skoczyli Saszan i Andrzej Szczęsny. Ich delfin z pozycji kucznej z pięciometrowej wieży również nie był idealnie synchroniczny. Ten duet zdobył od oceniających 24 punkty, ale pamiętajmy, że w tym odcinku o zwycięstwie i tak zdecydowali wyłącznie widzowie. Jury miało jedynie charakter doradczy.\nRywalizację w skokach indywidualnych zaczęła gwiazda "Rodziny zastępczej", Misheel Jargalsaikhan. Aktorka wykonała salto z rąk w pozycji łamanej z wieży o wysokości 7,5 metrów. Jej skok zrobił ogromne wrażenie na publiczności i jury.


Zarządzanie wizualne - 1-minutowy Fruga\nOpublikowane w 14 stycznia 2017 9 lutego 2017 przez Bernard Fruga\nVideo can’t be loaded: „Czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal” nie działa w biznesie #172 (https://www.youtube.com/watch?v=HgnUtI-Rgyc)\nOdręczne zapiski na samoprzylepnych kartkach oraz spotkania twarzą w twarz, to skuteczne metody zarządzania zespołami, także w dobie komputerów, internetu i mediów społecznościowych.\nGdy uczestniczyłem w sporym przedsięwzięciu informatycznym, to lider zespołu „dwoił się i troił”, by wdrożyć kolejne aplikacje, gdzie wpisywał zadania, rozdzielał pracę i oznaczał status przedsięwzięć. Mimo to, projekt był nieprzyzwoicie opóźniony, inwestor był sfrustrowany wydając kolejne pieniądze, a daty dostarczenia produktu nikt nie był w stanie uczciwie podać (nawet w przybliżeniu).\nW akcie desperacji, poproszono lidera innego zespołu, by pomógł temu szefowi w poukładaniu pracy. Wiedzieliśmy, że tamten zespół ma dobre wyniki.\nJULIUSZ Z KARTECZKAMI\nPrzyjechał ich lider: Juliusz, uśmiechnięty, nieformalnie ubrany manager. Z plecaka wyjął sterty samoprzylepnych karteczek i spędziliśmy kilka dni opisując na karteczkach wszystko, co było do zrobienia.\nNajwiększa ściana w sali konferencyjnej została oklejona tymi karteczkami. Po tygodniu Juliusz wyjechał.\nKilka miesięcy później pokazaliśmy pierwszą, działającą wersję tworzonego software’u.\nWYCIĄGNĄĆ NA ŚWIATŁO DZIENNE OBRAZ CAŁOŚCI\nCzy karteczki wyręczyły programistów w pisaniu kodu? Oczywiście, że nie. Jednak karteczki spowodowały zasadniczą zmianę: pełny obraz sytuacji był jasny i widoczny dla każdego członka zespołu.\nSporo czasu i pracy włożono w wypisanie karteczek. Potem przepisano ich treść do arkusza kalkulacyjnego, by lepiej oszacować czasochłonność. Można by rzec, że poświęcono cenny czas, w okresie, gdy projekt był zagrożony i trzeba było nadganiać zaległości.\nJednak się opłaciło. Po raz pierwszy od lat, zespół dał radę dotrzymać słowa i dostarczyć to, co zostało obiecane.\nZ ZARZĄDZANIEM WIZUALNYM DO CELU\nMorał z tej opowieści taki, że zarządzanie pracą w sposób wizualny zwiększa szanse osiągnięcia celu.\nByć może są ludzie, którzy skutecznie zarządzają korzystając wyłącznie z aplikacji komputerowych. Jeśli do nich należysz i na czas dostarczasz to, do czego się zobowiązujesz, to pewno nie ma powodu, by zamieniać doskonałe narzędzia komputerowe na samoprzylepne karteczki.\nJeśli jednak, podobnie jak ja, ciągle szukasz sposobów na poprawę tego co i jak robisz, to radzę przelać zadania na karteczki, a karteczki nakleić na ścianę.\nKażde przedsięwzięcie ma swoją specyfikę. Inaczej wygląda tablica w firmie, która świadczy usługi budowlane, a inaczej w firmie szkoleniowej. Inna tablica przydaje się tam, gdzie pracuje jedna osoba, a inna, gdy mamy zespół kilku lub kilkunastu osób.\nTo co je łączy, to zasada, że pojedyncza karteczka z zadaniem jest przenoszona z pola do pola tablicy. Zwykle od lewej do prawej.\nWarto stosować karteczki w różnych kolorach. Wtedy ustalasz czego dotyczy dany kolor. Np. wszelkie zadania marketingowe na zielonych karteczkach, a operacyjne na niebieskich itp.\nZarządzając zespołem możesz stworzyć na ściennej tabeli pola dla poszczególnych członków zespołu, np. Janek, Marta, Krzysztof itp. Zadanie znajduje się w polu „Janek”, gdy jest właśnie realizowane przez Janka.\nUŻYWAJ CODZIENNIE, ALBO PRZEPADNIJ\nStworzenie tabeli to dopiero początek. System ma być używany każdego dnia. Jeśli macie zwyczaj codziennych porannych odpraw, to niech one będą przy tablicy.\nPoza codzienną aktualizacją tablicy, potrzeby jest cotygodniowy przegląd, gdy porządkujesz tablicę. Wtedy usuwasz nieaktualne sprawy i sprawdzasz zasadność tego co jest na tablicy.\nZACZNIJ OD PROSTEJ TABELI\nNim stworzysz skomplikowaną tablicę, która będzie „uszyta na miarę” Twojego przedsięwzięcia, to zacznij od prostego rozwiązania. Dobrym punktem wyjścia jest tablica o trzech kolumnach (od lewej):\n2. W toku\nKażde nowe zadanie wpisujesz na karteczce i naklejasz w „Do zrobienia”. To czym się teraz zespół zajmuje ląduje „W toku”, a po wykonaniu w „Zrobione”. Potem, stopniowo rozwijaj tabelę. Pewno dołożysz pole „Oczekiwanie/Wstrzymane”. Z czasem dodasz kolejne pola pośrednie.\nZrób pierwszy, prosty krok do wizualnego zarządzania zespołem. Stosuj to przez kilka tygodni. Każdego tygodnia zapisuj wnioski z eksperymentu. Po zebraniu doświadczeń podejmij decyzję, czy na trwałe wdrażasz to narzędzie do swojej pracy.\nPoprzedni wpisPoprzedni Top10 1-minutowego Frugi w 2016\nNastępny wpisNastępne Backlog


Sensi Seeds - Jack Flash #5 | GoldSeeds.pl\nJesteśmy bardzo dumni, z odmiany którą tu prezentujemy, rośliny mają wigor i plon odziedziczony po Afghani i Skunku w pełni zachowując Hazowy haj Jacka Herera.\nZnajdziesz tu dwa fenotypy, w jednym przeważa Indica, kompaktowa i dobra do metody SOG o bardzo szybkiej produkcji topów, spuchniętych, wypełniających każdą lukę i nasyconych żywicą. W drugim przeważa Sativa i jest przykładem najwyższej jakości. Smak, plon i moc są niezrównane. Rośliny dynamicznie rosną w trakcie kwitnienia i całe wypełniają się mocnymi, gęstymi topami Skunk-Haze jeżeli pozwoli im się osiągnąć ok 1m wysokości. Jakością Jack Flash #5 może spokojnie konkurować z takimi odmianami jak Northern Lights#5 x Haze czy Jack Herer.


Kormoran Impulser B2 165/65 R13 77T - Kup na abMoto.pl\nRabat 7% Stara cena: 197 zł\nOpony Kormoran Impulser B2 165/65 R13 77 T to opony letnie. Poza nazwą marki i modelu na oponie znaleźć można wiele cennych informacji na temat ich rozmiaru i dokładnej charakterystyki. Pierwsze trzy cyfry rozmiaru opony czyli w tym przypadku 165 odnoszą się do szerokości opony. Jest to wartość podana w milimetrach. Kolejne dwie cyfry, które widać po ukośniku charakteryzują profil opony, czyli stosunek wysokości opony do jej szerokości. W przypadku opisywanej opony Kormoran wysokość profilu wynosi 65, co oznacza, że wysokość boku stanowi 65 % szerokości opony. Ostatnią wartością jest wewnętrzna średnica opony odpowiadająca wysokości felgi, która jest wyrażona w calach. W przypadku opon Kormoran 165/65 R13 średnica pasujacej felgi wynosi 13 cali. Indeks prędkości dla opony Kormoran Impulser B2 w rozmiarze 165/65 R13 został wyrażony literą T, co pozwala na poruszanie się z maksymalną dpouszczalną prędkością na poziomie 190 km/h. Zgodnie z oznaczeniem indeksu nośności 77 na oponie Kormoran maksymalne obciążenie na oponę wynosi 412 kg.\nOpinie o oponie: Kormoran Impulser B2 165/65 R13 77T są obecnie zbierane od naszych klientów. Jeżeli jesteś jednym z nich, zapraszamy do wyrażenia swojej oceny poniżej.\nProducent udziela 10 lat gwarancji na opony Kormoran Impulser B2 165/65 R13 77T\nZgodnie z informacjami zawartymi przez producenta, opony Kormoran Impulser B2 165/65 R13 77T spełniają następujące parametry: opory toczenia, przekładające się na spalanie paliwa - ocena F, zachowanie opony na mokrej nawierzchni - ocena C oraz poziom generowanego hałasu na zewnątrz auta, przy prędkości 80km/h - 68 decybeli.\nJak kupić opony Kormoran Impulser B2 165/65 R13 77T na raty?


Test lokalizatora Pet Tracker – makulscy.com\nTestujemy Pet Tracker\nWielki, ogrodzony teren. Szybka, skoczna sunia. Niebieski lokalizator w kształcie łapy.\nCalmean Pet Tracker – bardzo dokładny lokalizator GPS dla Twojego zwierzaka.\nJak działa Pet Tracker?\nPo przymocowaniu do szelek, bądź obroży wysyła informację o lokalizacji Twojego pieseła, którą możesz odczytać za pomocą aplikacji mobilnej, bądź komputera. Wystarczy zarejestrować urządzenie na stronie producenta i w Panelu kontrolnym śledzić położenie psiaka. Gdy masz duży ogród to lepsze niż film przygodowy.\nDodatkowo Pet Tracker wyposażony jest w kartę SIM z własnym numerem telefonu, co umożliwia kontakt ze zwierzakiem. Nie, nie po to, żeby uciąć sobie pogawędkę, ale żeby sprawdzić co dzieje się wokół, jeśli zniknie nam z pola widzenia. Albo wyjdzie ze strefy, czyli obszaru, który oznaczysz jako teren na którym powinien przebywać. Jeśli zwierzak zdecyduje się, że strefa to impreza nie dla niego, dostaniesz SMSa lub e-mail. Wyjście po angielsku nie wchodzi w grę.\nPet Tracker kosztuje 299 PLN. Dodatkowo do funkcjonowania wymaga ważnej licencji, którą możesz przedłużyć w jednej z trzech opcji: 4,90 PLN / miesiąc, 13,90 PLN/ trzy miesiące oraz 49,90 PLN / rok.\nDla ścisłości przypominam pełen skład ekipy makulscykropkakom, żeby nie było, że tylko Luśka całą robotę odwala. Michał w końcu prowadzi furę, a ja wydaję smakołyki. #JedenZaWszystkichWszyscyZaJednego\nMuszę przyznać, z łapą na sercu, że całkiem nieźle. Żeby przeprowadzić rzetelny test wybraliśmy się na rodzinną działkę Michała – wielki, ogrodzony teren z domkiem i – o zgrozo – kompostownikiem, miejscem, które dla Lu jest ziemią obiecaną. Chcieliśmy sprawdzić, czy trasa szaleńczych biegów Luśki będzie odkładać się na mapie i czy dostaniemy powiadomienie smsem o jej wyjściu poza teren działki (oznaczonym jako jedna ze stref), czy podejściu, niby mimochodem i zupełnie przy okazji, pod kompostownik (oznaczonym jako strefa druga).\nNaładowane urządzenie podpięliśmy pod szele Lu (zupełnie jej nie przeszkadzało, waży ok. 30g) i zaczęła się impreza. Szał dzikich ciał i bieganie z wywieszonym jęzorem, jakby pies od co najmniej kilku lat na spacerze nie był – tzw. działkowy kłus, klasyczny. Z przeszkodami, badylami i szyszkami. Jeden dzień tutaj to jak tydzień w Dolomitach. Po powrocie Lu pada bez życia na kanapę i odsypia. Ale do rzeczy! Cała szaleńcza trasa bardzo ładnie odkładała się na mapie, więc po chwili mogliśmy już zasiąść z popcornem przed kompem, zamiast latać za nią i kontrolować, czy wszystko gra.\nPóźniej przyszedł czas na testowanie stref. Wszyłam z Lu poza działkę, a Michał został na stanowisku dowodzenia światem. Pozycja GPS lokalizatora odświeża się co dwie minuty. I dokładnie w takim czasie od opuszczenia strefy na komórę i skrzynkę mailową Michała przyszła wiadomość – Pupil opuścił strefę. Lokalizacja nadal odkładała się na mapie, więc bez problemu można było nas odnaleźć na mapie i zobaczyć, w którym kierunku się zmyłyśmy. W zależności od ustawień podobne powiadomienie dostaje się, gdy pupil wchodzi do strefy – patrz na przykład zbliża się do zakazanego kompostownika.\nTelefon wykonany w ciszy leśnej na numer lokalizatora nie ujawnił żadnych odgłosów pomagających zlokalizować pozycję Lu, ale gdybyśmy na przykład były bliżej cywilizacji, myślę, że można byłoby wyłapać hałas uliczny. Lokalizator jest wodoszczelny i posiada bardzo stabilne umocowanie, wiec nie musisz się obawiać, że odpadnie od szelek. Dodatkowo wysyła Ci maila, gdy słabnie i potrzebuje doładowania za pomocą dołączonego w zestawie kabelka. I jest dostępny w trzech kolorach, więc zawsze możesz wybrać taki, który podkreśli kolor oczu Twojego pieseła.\nDo czego może przydać się Pet Tracker?\nDo śledzenia lokalizacji Twojego psa, czy kota – proste.\nAle KIEDY może Ci to przydać?\nNa rozległej działce czułam się zdecydowanie bezpiecznej, śledząc pozycję szaleńczo hasającej Lu. Teren jest ogrodzony i w sumie zawsze mam ją w zasięgu wzroku, ale i tak umieram z dziewięć razy, gdy znika mi z oczu za jakimś drzewem. No i ten nieszczęsny kompostownik. Teraz już nikt nie będzie zakłócał miejsca spoczynku obierek po ziemniakach i resztek kolacji. Ale to mały miki jest. Ostatnio słyszałam historie kilku świeżo adoptowanych psów, które tuż przed Sylwestrem zerwały się na spacerze ze smyczy. Bo świrów odpalających fajerwerki na tydzień przed imprezą jest mnóstwo. Zerwały się i zniknęły bez śladu, a zrozpaczeni opiekunowie rozwieszali w okolicy zdjęcia i ogłoszenia z prośbą o pomoc w poszukiwaniach. Pet Tracker w takim gorącym okresie może być nieocenioną pomocą w ustaleniu, w którym kierunku pies pobiegł, szczególnie jeśli Twój czworonóg jest z Tobą od niedawna i dopiero uczysz się jego reakcji w nowym otoczeniu.\nDo tego niedawno, w okolicy skrzyżowania przy ulicy na której mieszkamy spotkaliśmy Dżekiego. Dżeki miał na szczęście adresówkę ze swoim imieniem i numerem telefonu. Zadzwoniliśmy do jego opiekunki i po kilku chwilach przyjechała go odebrać. Okazało się, że Dżeki lubi robić podkop pod płotem i dawać w długą. Cyklicznie. Cóż, ja byłam chyba bardziej przerażona niż ta pani, bo gdyby Lu miała takie zapędy, to chyba prędzej ogrodziłabym nas kamiennym murem na wzór chińskiego, niż pozwoliła jej na wykopanie kolejnej dziury. Zanim jednak postawiłabym ów mur do szelek przymocowałabym jej Pet Tracker. Na wszelki.\nNo. To tyle!\nProducent Pet Tracker odda w ręce jednej z Czytelniczek, bądź Czytelników nowiutkie urządzenie, jeśli w kilku słowach opowiesz nam o swoim najfajniejszym spacerze z psem. Podziel się z nami swoimi wspomnieniami w komentarzu pod wpisem. Na opowieści czekamy do 27/04.\n28/04 razem z Lu wybierzemy jedną historię, a firma Calmean wyśle do Ciebie lokalizator.\nA jeśli po naszej recenzji rozważasz kupno lokalizatora, a masz jeszcze jakiekolwiek pytania – wal jak w dym!\nBardzo dziękujemy za tyle cudownych historii! Jest nam niezmiernie miło, że zechcieliście się z nami nimi podzielić! Bardzo mi przykro, że możemy wybrać tylko jedną z nich :(((( Ale zasady są zasadami, więc po prostu napiszę, że Pet Tracker poleci do Olgi i do Jadzi (dziewczyny napisałam do Was maila z prośbą o adres :) )\nDziękujemy jeszcze raz z całego serce, za czas poświęcony na opisanie każdej historii!\nPozdrawiamy serdecznie Was i Waszych cudownych psich Przyjaciół <3\nTagi: calmean, lokalizator GPS, pet tracker\nŻebyście mogli chocisz troche poczuc sie na naszym najlepsiejszym spacerze tak jak ja, musze po krotce opowiedziec Wam nasza historię. Otoz Saba trafila do naszego domu 7.01.15r. w wieku ok. 15 lat. Wlasciwie to ta adoocja nie byla planowana. Nasza rodzina nalezy fo tych, które wbijaja wszystkim do glow ze adopcja to bardzo odpowiedzialna rzecz i musi byc przemyslana, a sami podjelismy decyzje o niej w jeden (JEDEN!!!) wieczór. Tacy z nas nieodpowidzialni ludzie. Sabę poznalam w przytulsku angazuac sie w wolontariat i chociaz nie nalezal do grona tych najukochanszych psów, to jednak wiadomosc o tym ze umiera byla okropnie przytłaczająca. W przytulisku tracila siły. Problemy z sercem, starosc i bezdomnosc to zabojcze połączenie. No i tak pewnego wieczoru zaczelismy romawiac, a raczej klocic sie że pies nie bo to i tamto. Ale! Ostatecznie tato sie zgodzil! I rano Saba byla juz u nas. Balam sie z nia przejsc pare metrow bo przewracala sie. No i tak Sabcia dochodzila powolutku do siebie i jakies 2 miesiace po adopcji postanowilismy pojechac na spacer na wieś. Zupelnie nowe miejsce, w ktorym moge wyjsc z psem bez smyczy i łazić po plach i łąkach. I pojechaliśmy. Pies cudo! Kotow nie goni, pilnuje sie, no cudo! Z jej zdrowiem nie bylo jeszcze najlepiej wiec powoli szlismy przez ogrod do bramy prowadzacej na sad. Dochodzimy do niej ja ją otwieram, Saba wychodzi i jak ma w zwyczaju czeka az pozwole jej zajac sie czytaniem postow na psim fejsie. Daje zgode a ona dzikim galopem biegnie przez sad!!! Nigdy jeszcze nie widzilam jej tak szczesliwej! Nigdy! Gęba szczerzyla mi sie jak kotu z alicji ( taki usmiech co poradze ). Saba biega i ze szczescia nie wie co ma ze soba zrobić. Znalazlyysmy jej miejsce na ziemi. Niby nic. Zwykla wies. Zaden spacer w jakiejs magicznej okolicy. Ale to byl najlepszy spacer w moim zyciu. Wtedy zapomnialam ze Saba miala juz nie zyc. Przeatalam sie martwic. Zylam chwilą. Tylko ja i moja Sabcia.Tak po prostu.\nPiękna historia <3 Bardzo się cieszę, że Sabcia trafiła do Ciebie, Olu <3 <3 ściskam mocno!!\nKrótka wycieczka z Lądka Zdroju do Złotego Stoku – my i nasz Bolo. Tereny piękne, okolica wspaniała ale jakoś tego dnia wszystko było nie tak, za późno wstaliśmy, pogoda nie do końca, humory też kiepskie no i ten szlak… słabo oznakowany, mało uczęszczany łatwo można było go zgubić… i zgubiliśmy. Poszliśmy za daleko, potem nie było już sensu wracać, trzeba było nadrobić dodatkowe parę kilometrów jezdnią. Dreptaliśmy więc z pochmurnymi minami asfaltową drogą mozolnie do góry.\nI wtedy ją zobaczyliśmy, stała samotnie na poboczu wpatrując się w dal. Włochata kula, kołtun na czterech łapach, obraz nędzy i rozpaczy. Na chwilę się wycofaliśmy, bo przecież mamy ze sobą psa, nie chcemy awantur i „bójek”. Po chwili podeszłam bliżej i bez zastanowienia zawołałam – Co Ty tu robisz? Włochate „coś” rzuciło się pędem w moją stronę i po chwili wiło się w radosnym szale pod moimi nogami – to było wołanie o pomoc, radość, że wreszcie ktoś zwrócił uwagę, zauważył, nie odwrócił głowy.\nOj, wiele czasu spędziliśmy wtedy na tej drodze. Dylematów nie było końca, co to za pies, skąd ten pies, czy uciekł z jakiegoś domu, może ktoś go porzucił albo się zgubił? Pytaliśmy w okolicznych domach, obserwowaliśmy jak biega za przejeżdżającymi samochodami, jak wyjada śmieci z koszy, jak jest smutna. W końcu zapadła decyzja! Idzie z nami dalej, co ma być to będzie, wóz albo przewóz. Pamiętam jak dziś, założyłam „znajdzie” obroże i przypięłam zapasową smycz, którą mieliśmy w plecaku, a ona jak gdyby nigdy nic, jak gdybyśmy robiły to razem od zawsze, zaczęła maszerować przy mojej nodze – to był nasz najpiękniejszy, pierwszy wspólny spacer. Radość mieszała się ze strachem i niepewnością. Rozsądek mówił, że trzeba będzie dać ogłoszenia, przeszukać fora internetowe i być może oddać psa, a serce nieśmiało podpowiadało, że nasza trójka to już czwórka.\nJaka jest historia Jadzi, tego się nie dowiedzieliśmy i chyba już nie dowiemy. Z czasem zamknięta w sobie i zlękniona zaczęła coraz bardziej się przed nami otwierać i jestem przekonana pokochała całym swym psim sercem.\nAaaa Ale czadowa historia! :) To było spotkanie zapisane w gwiazdach! Na bank! :))\nHeśka i Asia\nGratulacje😃super historia dziewczyny!\nSportowe szelki, pas i lonża, sportowe buty, koszulka i szorty, aż tyle lub tylko tyle by wybrać się na najlepszy spacer pod słońcem. Zapinamy lonże do pasa i biegniemy, jak daleko nogi poniosą. Nie trzeba komend, uwag, gadania. Człowiek i pies, spięci jedną linią – całość doskonale się rozumiejąca. Trzeba skręcić, skręcamy, przeskoczyć przeszkodę, skaczemy. Wystarczy jedno jego spojrzenie bym wiedział, że jest zmęczony. Jedno mrugnięcie, że chce mu się pić. Tu nie ma miejsca na kompromisy albo razem albo wcale, a kiedy motywacja spada kompan na czterech łapach zamacha ogonem i od razu jest lepiej. Nasz najlepszy spacer? Rok temu, bardzo trudny i wymagający nocny bieg na Babią Górę. Niewiele brakowało i by się nie udało, ale wystarczyło jedno porozumiewawcze „damy radę” i daliśmy. Wschód słońca na szycie z najlepszym przyjacielem na kolanach – bezcenne.\nWschód słońca na szczycie – ależ Wam zazdroszczę! Dzięki wielkie za tę historię! <3\nMała podlubelska wieś. Dookołatylko pola i lasy, wymarzone miejsce do spacerowania. Świeże powietrze wdziera się nozdrzami i dobija do każdej komórki ciała z porcją zdrowia. Ja i mój pies, Pinek,uwielbiamy korzystać z tego co daje nam natura. Każdego dnia przemierzamy nowe kilometry licząc :Ja,że schudnę, Pinek,że w końcu spotka wybrankę swego życia. Tego dnia czułam,że coś się wydarzy. Taka kobieca intuicja pchała mnie do lasu, na ściezce zostawiałam ślady adidasów,a Pińcio biegał jak szalony szczekając i odstraszając sarny i dziki. Wyobrażałam sobie ,że to mój rycerz który broni swej księżniczki ,a on, co jakiś czas przybiegał do mnie na małe psie pieszczoty. Szedł przez chwilę dumny koło mojej nogi,tak jakby zauważył że byłam u fryzjera,i z dumą paradował ze swoja Panią. Żeby po chwili znów puścic się pędem między drzewami. Nagle zniknął mi z oczu. Usłyszałam z daleka jego „dziwaczny”dzwięk szczekania, w młodości miał pogryzioną krtań. Więc jego szczekanie przypomina raczej piłe tnącą metal. Nie uwierzycie co Pinek znana, no nie uwierzycie bo i jak sama w to nie wierzę. Nawet nie chce tego wspominac bo łzy cisną się do oczu. Widok małych nosków które próbują przegryźc reklamówkę w której zostały wyrzucone. Szkoda słów. A Pinek stanął koło nich jakby Chwił osłonic własną piersią. Jakby to były jego..Skąd wiedział że właśnie tego dnia powiększy się jego i moja rodzina,o Pysiulę i Miśka. Teraz wędrujemy już w trójkę.A Pinek niczym dumny tata pokazuje maluchom szalone zabawy.\nSUPER HISTORIA! <3 Dzięki wielkie, że się nią z nami podzieliłaś!!\nEj, Alex! Tylko z psem, a my z Sufim to co? Że gorsi? ;) I tak Wam opowiem. No więc dla niewtajemniczonych Sufi jest kotełem-podróżnikiem. Nasze najlepsze spacery, to spacery rowerowe, kiedy ruchliwe i niefajne miejsca można szybko przejechać i dopiero zrelaksować się na łonie natury. Sufi z natury jest fotogeniczny, więc jak miał ze 3 miesiące to wygrał w konkursie fotograficznym taką mega fajną rozciąganą smycz, z pojemniczkiem na smakołyki, świecącą rączką i innymi bajerami. Więc jak już dojeżdżamy do parku/lasu/nad Wisłę, to przepinamy się na rzeczoną smyczkę i ruszamy, ku uciesze obserwujących. Jeden z fajniejszych naszych spacerów był w niewielkim lasku – łaziliśmy z godzinę i przeszliśmy z… 10 metrów! Bo nawet sobie nie wyobrażacie jak fajne są drzewa w lesie! Na KAŻDE można wejść! Serio! Z zejściem już gorzej, ale byłam dzielna, kusząc smakołykami i tłumacząc, że kolejne drzewo jest na pewno jeszcze fajniejsze. A ludzie dookoła – ubaw po pachy i setki zdjęć dodanych na fejsa :) Był fejm :D\nA tak serio, to test mega. Ja zawsze boję się na spacerach, że Sufi się czegoś/kogoś/pieseła wystraszy i się zerwie. Chyba bym umarła. A lokalizator może mnie trochę uspokoi.\nPozdrowionka! #teamlistopad :)\nTak, zdecydowanie pytanie konkursowe powinno mieć P.S ‚bądź spacer z Sufim – najbardziej czadowym kotem ever!’Uuuiwielbiam go!!! Dzięki! Buziaki!!!\nO to to!! :*\nNasz najfajniejszy spacer jest wtedy kiedy odkrywamy wspólnie nowe miejsca. Kiedy noga w łapę pokonujemy kolejną górę. Kiedy znużeni po trudnej trasie kontemplujemy świat: mój pies siedzi obok a ja otulam go ramieniem. To też taki spacer po którym padamy w domu na dwa nosy i słodko zasypiamy ze zmęczenia :)\nZnam to! :) Rzeczywiście nie ma jak dobre zmęczenie! Dzięki!\nJestem Heśka! Jestem adoptowaną terierową dziewczynom(mówią na mnie „Kobieta z brodą”). Błąkałam się po wsi ze sznurkiem wrzynającym się w szyję.\nOpowiem Wam bajkę z pogranicza horroru i filmu przygodowego…\nGdy byłam jeszcze psią nastolatką moi nowi ludzcy rodzice wzięli mnie i siostrę goldenkę na fajowy spacer po naszej urokliwej okolicy. Trochę poszalałyśmy i wtem przybiegła kumpela seterka, która jest z tzw. chowu wolnowybiegowego i nic i nikt jej nie ogranicza. Przywitała się z nami i dała susa do lasu. A ja co? Młoda, sprytna, spragniona wrażeń, pobiegłam za nią…było tak fajnie!!\nSłyszałam na początku jak mamcia i reszta mojej ludzkiej rodziny mnie szuka, ale z czasem głosy cichły i zaczął padać deszcz. A, no i koleżanka seterka pobiegła do domu a ja się zgubiłam. Odbiegłam jakieś 7km od domu i znalazłam się między ulicą i torami kolejowymi. Tam spotkałam mojego ludzkiego wujka ale się spłoszyłam i pognałam znów przed siebie. Słyszałam jak mnie wołają i szukają ale przerażona nie na żarty zaufałam psiemu nosowi i instynktowi i udało mi się całej przemokniętej po 4 godzinach wrócić do domu!\nGdy mamcia wróciła z lasu, ja już spałam przed kominkiem, a ona coś mówiła o 5 zawałach i o dobrej farbie, która zakryje siwe włosy…\nDla mnie to był naprawdę spacer życia! Tyle wrażeń i emocji, strachu trochę też! Ale, choć terierowy instynkt nie śpi, a seterka dalej krąży, to wiem, że takich akcji powtarzać nie będę!\nRzeczywiście trochę strasznie! :-) Najważniejsze, że dobrze się skończyło! Dzięki!\nDzięki za recenzję. My od kilku miesięcy testujemy inny czujnik, o którym też niebawem będzie na blogu. Luśka świetnie się spisała a jej trasa po działce jest mega!!! (te teriery to chyba namierzanie kompostowników maja w genach ;-) ) No dobra dla Was też słowa uznania za smaczki i poczynione obserwacje ;-) no i za test!\nHahaha radary na kompostowniki są na bank wmontowane w uszach! :)))) Czekam na zatem jak wypadły Wasze testy!! I ściskam!! ❤❤\nZmotywowałm się :D\nNasz najfajniejszy spacer jest spacerem bardzo pospolitym i zwykłym. Nie było by w nim nic nadzwyczajnego, gdyby nie, że od wielu lat był po prostu wolny – bez linki. Jako, że Donner jest dużym psem, który wykazuje zachowania agresywne, a za młodu miał kilka epizodów, gdzie w lesie pobiegł za sarną i nie wracał dobre kilka minut – szybko skończył na 20m lince. Można by powiedzieć – słusznie. I nie było by w tym wszystkim niczego nadzwyczajnego, gdyby nie ostania przygoda podczas jednego z kursów. Zarówno ja, jak i pies byliśmy przemęczeni. Dwa razy dziennie treningi, dużo nauki, dużo nowych rzeczy w efekcie czego pies przestał sobie radzić z otoczeniem chcąc odreagować zmęczenie i mój stres związany ze zbliżającymi się egzaminami, próbując zabić wszystko co się rusza. Z dnia na dzień wszystkie przepracowane koszmary wracały ze zwojoną siłą, aż w końcu poradzono mi wziąć na luz. Puścić go w lesie niech sobie odreaguje. W takich sytuacjach naprawdę nie wiadomo co zrobić. Z jednej strony chce się pomóc psu, z drugiej pozostaje ten lęk: a jak pobiegnie za sarną? A jak się zgubi? A jak wpadnie we wnyki, na człowieka, psa, pod samochód …\nMimo tych obaw postanowiłam zaryzykować, bo już naprawdę było ciężko. Wstaliśmy bardzo wcześnie zanim koledzy z kursu wyjdą ze swoimi psami i poszłam z Donnerem i Elką w las. Na ścieżki z dala od ulic, z dala od zabudowań, by zminimalizować czynniki niewskazane dla Donnera. Odpięłam go z linki i… poszliśmy na spacer. Powinnam teraz napisać o jakiś przerażających historiach w których mój pies wykazał się niesamowitą mądrością i opanowaniem, albo o tym jak zignorował stado saren, albo coś równie wzniosłego. Nic z tych rzeczy nie miało miejsca. Psy pobiegały trzymając się dość blisko mnie, porzucałam im zabawkę, chodziliśmy kilka godzin beztrosko po lesie. Donner mógł w końcu spokojnie węszyć i schodzić ze ścieżki, choć na początku miał nie lada z tym problem, bo lata spędzone na lince nauczyły go że nie wchodzi się między drzewa by się nie zaplątać. Nie spotkaliśmy ani ludzi, ani psów, ani saren. Zmęczeni, ale szczęśliwi i z luźną głową wróciliśmy do ośrodka, a humor i nastawienie Donnera i również moje znacząco się zmieniły. Od tego wydarzenia zawsze (w tamtym miejscu) Donner mógł pobiegać luzem i tfu! tfu! jeszcze nie mieliśmy nieprzyjemności z sarnami. Niestety jest to jedyne miejsce które znam, gdzie pies jest względnie bezpieczny. W lasach, w okolicach w których mieszkam lub bywamy jest zdecydowanie za dużo ludzi, zbyt często spotyka się wolno biegające burki, a przede wszystkim są zbyt blisko ruchliwe ulice. Liczne przypadki zagubienia, które okazywały się kradzieżą psa – skutecznie mnie zniechęcają do takiego ryzyka. Mimo, że widzę jak znacząco wolny spacer wpływa na samopoczucie Donnera nie jestem w stanie zaryzykować jego życiem i bezpieczeństwem innych osób, by pozwolić mu hasać beztrosko po lesie – nawet kiedy trzyma się blisko i wraca na zawołanie. Pies to pies, nigdy nie dam 100%, że zachowa się jak powinien. Co by jednak nie mówić, ten zwykły nudny, spacer bez większej przygody, był zdecydowanie najlepszym spacerem w ostatnich latach.\nNajlepsze spacery to te, w których odkrywamy nowe zakątki, a po powrocie do domu nie czujemy nic prócz radości z bliskości kocyka. (Bo nóg i łapek nie czujemy ze zmęczenia ;)).\nJeden z naszych fajniejszych spacerów miał miejsce minionego lata. Podczas wakacji u Dziadków nad morzem postanowiliśmy odkryć nowe lądy. (Nowe dla nas, bo Kolumbowi jeszcze nie jesteśmy w stanie dorównać. Zaznaczyłam, że JESZCZE? ;)) Wybraliśmy się przez centrum miasta, bo lubimy ludzi i nie straszny nam hałas. Wszak Nadir, jest jamnikiem szorstkowłosym w rozmiarze mini, ale odwagi ma jak wersja standard… albo trochę więcej? ;) Po pokonaniu przejść dla pieszych, zatłoczonych przez turystów uliczek i przepracowanie nabłonkiem węchowym setek różnych zapachów, receptory węchowe jamnika zaprowadziły nas nad linię brzegową, ponad którą rozpościerał jamniczy raj. Ja zwę go po prostu LASEM. :) Za nawigatora podczas wędrówek zazywczaj służy nam jamnicza trufla nosa, bo kto lepiej wytropi szczęście? Idąc sobie ścieżkami ponad plażą i szumiącym morzem, dzielnie stawiając łapę za łapą i stopę za stopą kroczyliśmy w głąb raju. Nos wbity w runo leśne (jamniczy, nie mój!), ogon wirujący jak wirnik wzbijającego się w przestrzeń powietrzną śmigłowca i uszy nasłuchujące leśnego życia. Każy szelest wprawiał jamnika w gotowość do szukania przygód, czyli tak naprawdę kłopotów. ;) Oczy biegające po wszystkich zakamarkach lasu, nasycały mały psi rozumek do granic rozpuku. Nie potrzeba było nam nic więcej do szczęścia. To nie był spacer z piłką, która miała nam dodać rozrywki, ani z szarpakiem, który miał rozładować psie emocje. To była wyprawa, która odkrywała nowych nas, bo przecież szczęście psa nie jest ukryte w zabawce, tylko w człowieku.\nDreptaliśmy dzielnie, myślałam, że jamnikowi jest łatwiej, bo ma cztery łapy, ale chyba w ferworze radości jaką dawał nam ten spacer, nie wiedzieliśmy jeszcze, co to zmęczenie. Dotarliśmy na wysuniętą ku morzu górkę w redłowskim lesie. Widok zaparł nam dech w piersiach, gdybym miała ogon to sama bym nim merdała z radości. ;) Mewy latały przed nami jak oszalałe. Nadirowy nos wariował – tyle zapachów, które mieszały się z powiewem morskiej bryzy. Isnty psi Douglas. ;) Czuliśmy się co najmniej jakbyśmy dotarli na koniec tęczy.. Tak, tak Lusiu, a w garnuszku nie było złota tylko kabanosy. :) W drodze powrotnej, pokonując znów wszelkie pagórki i wzniesienia, przedzierając się przez trawy i krzaki, otrzepując z siebie pajęczyny i drobne robaczki postanowiliśmy zatrzymać się na krótki odpoczynek. Rozsiedliśmy się na plaży niczym na wygodnej kanapie u królowej Elżbiety i łapaliśmy wiatr we włosy. To znaczy, ja we włosy, Nadek w futerko. Pewnie Lusia pomyślała, że w tej historii jest moment na te kabanosy z garnuszka… Niestety Lusiu, nie mieliśmy tych kabanosów, ale do domu nie było już tak daleko. Prowadzeni tym razem, odgłosem z naszych burczących brzuszków, pędziliśmy do domu. I znów przez tłumy turystów, pikające przejścia dla pieszych, mijając pędzące autobusy wracaliśmy bogatsi nie tylko o piach w łapach i butach, pajęczyny na ramionach i uszach, ale bogatsi o nowo odkryte miejsce, miejsce….,które odkryliśmy razem.\nP.S.1 Nadir oczywiście odkrywał ten „nowy ląd” na smyczy. Szanujemy las, w którym jesteśmy tylko gośćmi i apleujemy o to do wszystkich :), zwłaszcza mając świadomość, że jamnik to pies myśliwski.\nP.S.2 Do komentarza nie można dołączyć zdjęcia, a chcieliśmy byście choć trochę poczuli naszą przygodę, więc dołączamy fotkę w poniższym linku. :)\nNadek łapiący wiatr w futerko w czasie odpoczynku w drodze powrotnej.\nAle cudowna historia!!! :) Przez chwilę byłem nad morzem! Pozwalam sobie załączyć zdjęcie Nadira.\nAleks, Michał – wielkie i serdeczne propsy za kolejny świetny tekst pokazujący jak głęboko w sercu macie w sercu Luśkę i wszystkie inne psy wszechświata [TM] :) I dodatkowe propsy za profesjonalny konkurs bez typowych dla internetów ściem. Szanuję. Bardzo :)\nDzięki Przemek!!! Twój komentarz bardzo dużo dla nas znaczy! :)\nPrzygoda, wiatr w uszach, piasek między łapami i woda na grzbiecie to właśnie to co najbardziej lubi Seth. Najlepsze spacery to te sam na sam we dwoje kiedy możemy się wspólnie skupić na sobie. On pracuje nosem a ja pracuje wzrokiem rozglądając się dookoła:) Wspólne szaleństwo w wodzie a potem wspólne szaleństwo na lądzie i leżenie. To było najlepsze, co nas ostatnio spotkało nad jednym z okolicznych jezior. Nie było nic innego jak tylko my. To była przygoda pełna niespodzianek, mimo że ten teren przecież bardzo dobrze znamy. Odkryliśmy mnóstwo jedzenia:) które jacyś „dobrzy” ludzie zostawili na „później” :) i znaleźliśmy zabawkę – szarpaka – która „przyszła” z nami do domu :)Tam właśnie nauczyliśmy się zostawiać to co jest niedobre, wypluwać :)To była ogromna satysfakcja :) Czekam na kolejne takie szaleństwo ale już bez jedzenia od „dobrych” ludzi. Pozdrawiamy ciepło.\nBrzmi super!!! Dzięki za ten komentarz, Katarzyno! <3 Pozdrawiamy Steha!!\nPoprzedni PostZrób coś więcej\nNastępny PostFrontmani w akcji!


Jak wygląda rozliczenie z bankiem z kredytu frankowego po wygranej? - Kancelaria SubiGo\nJak wygląda rozliczenie z bankiem z kredytu frankowego po wygranej?\nWiele osób decydujących się na złożenie pozwu frankowego zastanawia się nad tym, jak wygląda rozliczenie z bankiem kredytu frankowego po wygranej na sali sądowej. Model, jaki przyjmie to rozliczenie z bankiem po wygranej, zależy w głównej mierze od tego, co wywalczył frankowicz. Istnieją różne scenariusze – kredytobiorca mógł starać się m.in. o stwierdzenie nieważności umowy frankowej, usunięcie klauzuli przeliczeniowej czy zamianę klauzuli przeliczeniowej na taką, która bazuje na kursie NBP. W dzisiejszym tekście wyjaśniamy ewentualne sytuacje, z jakimi mogą spotkać się frankowicze, po wygraniu w sądzie batalii z bankiem.\nOd kilku lat osoby posiadające kredyty we frankach szwajcarskich zajmuję znacznie korzystniejszą niż wcześniej pozycję w walce sądowej z bankami. Zmiana ta wynika z wyroków frankowych Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz Sądu Najwyższego, które wyraźnie poprawiły sytuację frankowiczów. Kluczowym pojęciem w tym kontekście okazuje się klauzula niedozwolona, zwana również abuzywną. Jakiego rodzaju zapisy można określić tym mianem? Należą do nich m.in.:\nposługiwanie się przez banki własnymi, arbitralnie formułowanymi tabelami kursowymi,\nkorzystanie ze spreadu, czyli przeliczanie kwoty kredytu po kursie kupna franka szwajcarskiego, a rat spłacanych w polskiej walucie po kursie sprzedaży franka,\nwykorzystywanie kursu szwajcarskiej waluty do przeliczania kwoty kredytu.\nObecność klauzul abuzywnych w umowie kredytowej może spowodować, że sąd stwierdzi jej nieważność lub dokona odfrankowienia kredytu.\nCzym różni się odfrankowienie kredytu od unieważnienia umowy kredytowej?\nRóżnica między odfrankowieniem kredytu a unieważnieniem umowy kredytowej wpływają w znaczny sposób na to, jak wygląda rozliczenie z bankiem po wygranej sprawie dotyczącej kredytu frankowego. Odfrankowanie kredytu polega na eliminacji z umowy frankowej klauzul abuzywnych przy jednoczesnym utrzymaniu w mocy pozostałych zapisów. Stwierdzenie nieważności umowy kredytowej wiąże się natomiast z tym, że jest ona traktowana tak, jakby nigdy nie została zawarta. Oznacza to, że obie strony sporu zobligowane są do zwrócenia nienależnie przyjętych środków finansowych. Kiedy wiesz już, czym różni się odfrankowienie kredytu od unieważnienia umowy frankowej, możemy przejść do omówienia sposobów rozliczenia się frankowicza z bankiem w jednej i drugiej sytuacji.\nCo następuje po odfrankowieniu kredytu?\nWygrana frankowiczów skutkująca odfrankowieniem kredytu nie sprawia, że przestaje on obowiązywać. Dłużnik w dalszym ciągu jest zmuszony do spłacania swojego zobowiązania – powinność tę realizuje jednak na korzystniejszych niż wcześniej warunkach. Kredytobiorca spłaca kredyt w złotówkach z niskim oprocentowaniem opartym na stałej marży banku, a także wskaźniku LIBOR. Co więcej, zmiana waluty ze szwajcarskiej na polską dotyczy również zapłaconych rat, co pozwala frankowiczom otrzymać zwrot nadpłaconych kwot. Inną konsekwencję tej modyfikacji stanowi zmniejszenie się przyszłych rat oraz salda kredytu. Podsumowując, rozliczenie z bankiem po wygranej skutkującej odfrankowieniem kredytu wygląda tak, że kredytobiorca dalej spłaca zadłużenie, ale na wyjątkowo korzystnych zasadach.\nJak wygląda rozliczenie z bankiem po unieważnieniu umowy frankowej?\nZupełnie inaczej sytuacja wygląda, kiedy wygrana frankowiczów w sądzie przynosi nieważność umowy frankowej. Jak wspomnieliśmy wcześniej, w takim wypadku uznaje się, że umowa pomiędzy bankiem a frankowiczem nigdy nie obowiązywała i obie strony są zobowiązane do zwrotu otrzymanych pieniędzy. Kredytobiorca musi oddać bankowi kwotę kredytu, a bank zobligowany jest do zwrócenia uiszczonych rat kredytu, zapłaconych odsetek oraz innych opłat okołokredytowych.\nIstnieją dwie teorie, zgodnie z którymi następuje rozliczenie się frankowicza z bankiem. Bardziej w sprawach frankowych preferowana jest korzystniejsza dla kredytobiorcy teoria dwóch kondykcji. Według niej każde z roszczeń jest traktowane jako niezależne od siebie – jeżeli bank chce dochodzić swoich roszczeń, to musi wezwać dłużnika do ich zapłaty, stawiając mu zarzut potrącenia i wskazując właściwą podstawę prawną. Oznacza to, że nawet jeśli suma wpłacona przez frankowicza, jest mniejsza niż otrzymana wartość kredytu, to bank musi dokonać zwrotu pieniędzy. Co więcej, może się okazać, że roszczenie banku jest przedawnione, ponieważ tego typu instytucje obowiązuje krótszy, trzyletni okres przedawnienia biegnący od dnia wypłaty kredytu lub jego transz. O skuteczności zarzutu przedawnienia rozstrzyga sąd orzekający.\nZgodnie z teorią salda natomiast kredytodawca nie musi wnosić o potrącenie swojej wierzytelności z wierzytelnością kredytobiorcy, gdyż następuje ono automatycznie. Obranie tej teorii skutkuje tym, że nawet mimo wygranej sprawy, dłużnik jest zobowiązany do natychmiastowego zwrotu różnicy między sumą dokonanych wpłat w postaci rat a kwotą pobranego kredytu. Na szczęście dla konsumentów Sąd Najwyższy jako teorię właściwą do obowiązywania w polskim orzecznictwie wskazuje w swoich uchwałach teorię dwóch kondykcji.\nIstotną konsekwencją unieważnienia umowy kredytowej jest również fakt, iż drogi kredytobiorcy i banku ostatecznie się rozchodzą. Należy podkreślić, że na nieruchomości, na którą zaciągany był kredyt, przestaje ciążyć hipoteka. Niekiedy w celu spłaty pozostałej części zadłużenia frankowicze biorą kredyty refinansowane lub podpisują ugodę z bankiem, która umożliwia wydłużenie okresu zwrotu reszty należności.\nModel rozliczenia z bankiem po wygranej sprawie o kredyt frankowy zależy od tego, czy doszło do odfrankowienia zadłużenia, czy też unieważnienia umowy kredytowej. Zanim jednak dojdzie do osiągnięcia tego sukcesu, trzeba odpowiednio obrać strategię postępowania. W tym celu warto zdecydować się na fachowe doradztwo prawne. Kancelaria frankowa SubiGo zapewnia kompleksowe usługi prawne z zakresu spraw frankowych, które obejmują m.in. analizę sytuacji kredytowej, sporządzenie i złożenie pozwu frankowego oraz reprezentację klienta w sądzie. Postaw na pomoc profesjonalistów i uwolnij się od kredytu we frankach.\n640 wyświetleń0 komentarzy


Transakcje z zagranicznymi firmami - co warto wiedzieć? - EWS Legal\nTransakcje z zagranicznymi firmami, zwłaszcza z terytorium Unii Europejskiej, są w wielu powodów coraz bardziej popularne wśród polskich przedsiębiorców. Jednakże często chęć zysku przysłania zagrożenia, które towarzyszą relacjom gospodarczym z podmiotem znajdującym się poza terytorium Polski.\nO zagrożeniach tych, w ich wymiarze prawnopodatkowym, pisaliśmy w naszym pierwszym artykule na blogu.\nW tym wpisie skoncentrujemy się na kwestiach cywilnoprawnych, choć część uwag będzie stanowić powtórzenie tego, o czym już pisaliśmy. A więc do dzieła.\nTransakcje z zagranicznymi firmami – o czym pamiętać przed nawiązaniem współpracy.\nPrzed podpisaniem umowy należy dokładnie zbadać kim jest kontrahent.\nAbsolutne minimum to sprawdzenie:\nwpisu kontrahenta w zagranicznym rejestrze przedsiębiorców (odpowiednik naszego KRS albo CEIDG),\nstatusu jego numeru VAT-UE,\nPrzed nawiązaniem współpracy warto również wybrać się do siedziby kontrahenta, aby sprawdzić czy prowadzi faktycznie działalność, jak duży jest jego majątek itp. Takie działania pomogą nam nie tylko uniknąć „wkręcenia się” w „karuzelę podatkową”, ale również sprawdzić, czy kontrahent jest wiarygodny jako nasz przyszły płatnik i czy będzie możliwe przeprowadzenie egzekucji w przypadku powstania zatorów płatniczych.\nNalegaj na sporządzenie pisemnej umowy.\nPrzed rozpoczęciem stosunków gospodarczych z zagranicznym kontrahentem należy koniecznie sporządzić pisemną umowę.\nGdy kontrahent odmawia podpisania umowy, a zwłaszcza wówczas gdy nie chce z jakiegokolwiek powodu się z nami spotkać, najlepiej od razu podziękować mu za współpracę.\nNajlepiej, aby umowa została sporządzona w języku obcym znanym obu stronom (najczęściej będzie to angielski) albo w dwóch wersjach językowych, w umieszczonych obok siebie kolumnach.\nW przypadku umowy w dwóch wersjach językowych warto zadbać, aby co najmniej jedna z nich była wersją polską. Należy również dodać dodatkowe zastrzeżenie, że w przypadku sprzeczności między dwoma wersjami umowy decyduje wersja polska.\nNajlepiej, aby umowę podpisali członkowie zarządu uprawnieni do reprezentowania kontrahenta, w przypadku jednoosobowej działalności, sam „właściciel” firmy. Przy podpisywaniu należy koniecznie sprawdzić dane osobowe takich osób oraz ich zgodność z wpisem w rejestrze przedsiębiorców.\nPodstawowe postanowienia umowy z zagranicznym kontrahentem nie muszą odbiegać w sposób znaczący od tych, które powinno się zawrzeć w kontraktach z polskimi przedsiębiorcami.\nWarto jednak szczególnie zadbać o:\ndokładne opisanie procedury składania i akceptacji zamówień,\nsposobu transportu towaru, obiegu dokumentacji (dokumenty WZ, CMR, faktury),\na także terminu i sposobu płatności.\nRzetelnie prowadzona dokumentacja pomoże nam w ewentualnym sporze z kontrahentem, zwłaszcza w przypadku konieczności wystąpienia przeciwko niemu do sądu.\nWarto pamiętać o tym, że przynajmniej w początkowej fazie zgoda na odroczony termin płatności jest co najmniej ryzykowna. Skorzystajmy zatem z faktur pro forma, dzięki którym uzyskamy przedpłatę, po której wyślemy towar.\nOpisane wyżej kwestie to swoisty „elementarz”. Są to postanowienia, które powinna zawierać każda umowa handlowa, niezależnie od tego czy mamy do czynienia z transakcjami z kontrahentami zagranicznymi, czy polskimi. Istnieje jednak kilka rozwiązań, które należy bezwzględnie wprowadzić do kontraktów z przedsiębiorcą spoza Polski.\nPrzede wszystkim należy ustalić, jakiemu prawu umowa będzie podlegała.\nChodzi tu o to, które prawo (polskie czy państwa trzeciego) będzie regulowało stosunki między stronami kontraktu w przypadku transakcji z zagraniczną firmą. Z punktu widzenia polskiego przedsiębiorcy najkorzystniej wpisać właściwość prawa polskiego, chociaż nie zawsze kontrahent zgodzi się na takie rozwiązanie.\nMożna wówczas zaproponować rozwiązanie alternatywne, tj. właściwość prawa państwa trzeciego jak najbardziej zbliżonego do prawa polskiego, np. niemieckiego. Forsowanie takiego rozwiązania jest ważne zwłaszcza w przypadku kontrahenta mającego siedzibę poza Europą, którego treść jest często trudna do ustalenia i które nie opiera się na prawie Unii Europejskiej.\nW przypadku braku zastrzeżenia właściwości prawa konkretnego państwa, prawo właściwe dla kontraktu zostanie ustalone w oparciu o umowy międzynarodowe zawarte przez Polskę, co nie zawsze będzie dla nas rozwiązaniem korzystnym. Na terenie Unii Europejskiej obowiązuje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych, znane powszechnie jako Rzym 1.\nOd właściwości prawa, zgodnie z którym będzie interpretowana umowa, należy odróżnić właściwość sądu. Może się bowiem zdarzyć tak, że wpiszemy do umowy właściwość prawa polskiego, a nasz spór z zagranicznym kontrahentem będzie podlegał rozpoznaniu przez sąd obcego państwa. Należy więc uregulować w umowie również i tę kwestię, najlepiej poprzez wskazanie sądu znajdującego się w konkretnym mieście.\nW przypadku nieustalenia właściwości sądu danego państwa, podobnie jak w przypadku właściwości prawa, zastosowanie będą miały umowy międzynarodowe.\nNa terenie Unii Europejskiej obowiązuje tzw. Bruksela 1, czyli rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych.\nWykonalność polskiego orzeczenia za granicą.\nW przypadku powstania zatoru płatniczego w transakcjach niewykluczone, że będziemy musieli wystąpić przeciwko zagranicznemu kontrahentowi na drogę sądową.\nZałóżmy, że ustaliliśmy właściwość prawa i sądu polskiego oraz uzyskaliśmy w polskim sądzie wyrok zasądzający. Czy taki wyrok zostanie uznany w państwie naszego kontrahenta i będziemy mogli pozwoli na jego podstawie odzyskać pieniądze?\nW przypadku kontrahentów z terenu UE sytuacja jest prosta – każde orzeczenie zapadłe w państwie członkowskim jest uznawane i wykonywane w innym państwie członkowskim. Wynika to ze wspomnianego już przez nas rozporządzenia Bruksela 1.\nW przypadku kontrahentów z innych państw uznanie i wykonalność orzeczenia są uzależnione od tego, czy Polska zawarła z danym państwem umowę międzynarodową dotyczącą tej kwestii.\nNawet gdy takiej umowy międzynarodowej nie ma, droga do odzyskania przez nas należności nie jest zamknięta. Musimy się jednakże przygotować na przejście niekiedy żmudnej procedury w przedmiocie uznania i wykonania orzeczenia. W niektórych państwach przeprowadzenie tej procedury może być jednak utrudnione albo nawet niemożliwe.\nTransakcje z zagranicznymi firmami, zwłaszcza tymi spoza terytorium UE, zawsze wiążą się z pewnym ryzykiem, co jednak nie oznacza, że należy ich unikać.\nNajlepszym zabezpieczeniem naszych interesów jest:\nrzetelne sprawdzenie kontrahenta,\nrzetelne dokumentowanie transakcji,\na przede wszystkim – sporządzenie pisemnej umowy regulującej precyzyjnie prawa i obowiązki stron, a także właściwość prawa i właściwość sądu.\nJeżeli potrzebujecie pomocy w napisaniu takiej umowy, a także macie jakiekolwiek dodatkowe pytania, zapraszamy do kontaktu.\nZachęcamy również to zapoznania się z artykułem o odzyskiwaniu należności od dłużników.


Ulubione wiersze – Górowo Iławeckie\nW piątek 13 czerwca w Przedszkolu Miejskim już po raz ósmy odbył się konkurs recytatorski pod hasłem ,,Moje ulubione wiersze”’. Celem konkursu było m.in. kształtowanie wrażliwości na piękno języka polskiego, rozbudzanie zainteresowań literackich oraz umożliwienie dzieciom zaprezentowania swoich umiejętności recytatorskich przed większą publicznością. Dzieci recytowały wybrany przez siebie wiersz wspomagając się stosowną mimiką, odpowiednią modulacją głosu, a czasami nawet i stylizowanym strojem.\nW konkursie udział wzięło dwudziestu czterech uczestników w 4 kategoriach wiekowych: trzylatki, czterolatki, pięciolatki i sześciolatki. Występom przyglądało się jury: Kierownik Miejskiej Biblioteki w Górowie Iławeckim p. Irena Zadrożna, nauczycielka j. polskiego Zespołu Szkół p. Marta Mycio-Kawiecka oraz nauczycielka j. polskiego Gimnazjum nr 1 p. Joanna Gąsiewska.\nJury miało przed sobą bardzo trudne zadanie, gdyż dzieci bardzo się starały i pięknie recytowały przygotowane wiersze.\nII miejsce – Julia Gdakowicz\nIII miejsce – Roksana Hryniawska\nI miejsce – Maja Gorzycka, Dawid Gajdamowicz\nII miejsce – Zuzia Markowicz\nIII miejsce – Olga Gorzycka\nI miejsce – Julia Kuchta\nII miejsce – Wojtuś Kotulski, Fabian Cybulski\nIII miejsce – Maciek Prokopski\nI miejsce – Orest Szczurko\nII miejsce – Ola Zimniak, Jakub Szulim\nIII miejsce – Kinga Peżyk\nWszyscy uczestnicy zostali nagrodzeni dyplomami, podziękowaniami i książkami. Serdecznie gratulujemy dzieciom, ich rodzicom i nauczycielkom. Życzymy dalszych sukcesów w kolejnych konkursach.Brawo przedszkolaki za odwagę, pokonanie tremy i udaną recytację i zapraszam za rok.\nOrganizator konkursu: Alina Wierzbowska


Fototapeta - Liryczna gałązka | Tapeciarz.pl\nTrwała, odporna na wodę i zarysowania flizelinowa fototapeta "Liryczna gałązka" do przyklejenia na ścianę. Fototapeta "Liryczna gałązka" z inspirującym motywem będzie efektowną ozdobą każdego pomieszczenia. Tapety Flizelinowe montowane są na klej. Można\nW ciągu 6 dni 19 godz. 32 min Sprawdź czas i koszt wysyłki\nTrwała, odporna na wodę i zarysowania flizelinowa fototapeta "Liryczna gałązka" do przyklejenia na ścianę. Fototapeta "Liryczna gałązka" z inspirującym motywem będzie efektowną ozdobą każdego pomieszczenia. Tapety Flizelinowe montowane są na klej. Można je zamontować w każdym pomieszczeniu, nawet łazience lub kuchni. Tapeta flizelinowa, pół-matowa powłoka. Flizelina kryje drobne niedoskonałości ściany. Tworzy ocieplającą warstwę izolacyjną i pozwala ścianom oddychać. Wodoodporny druk jest bardzo trwały.\nKod produktu: A0-XXLNEW010997\nFototapeta - Fioletowa słodycz


Odpowiednia karta graficzna - pytanie - Wybór zestawów i podzespołów - dobreprogramy - forum\nOdpowiednia karta graficzna - pytanie\nmikel77 (mikel77) 2015-05-01 15:12:54 UTC #1\nMam zamiar zakupić nową kartę graficzną. Chcę, żeby obsługiwała Directx 11. Procesor Intel Core 2 Duo CPU E7200 2.53 GHz. Czy jest jakaś karta graficzna kompatybilna z tym procesorem? Z góry dziękuję za odpowiedzi i pomoc.\nOdyniec_Stary (Odyniec_Stary) 2015-05-01 15:27:32 UTC #2\nModel płyty głównej oraz zasilacza podaj.\nKarta musi być kompatybilna z płytą główną (typ złącza). Procesor nie ma tutaj nic do rzeczy, ale w Twoim przypadku zaistnieje taki czynnik, jak ograniczanie karty graficznej przez procesor.\nDlatego nie ma sensu szaleć z mocną kartą do tego zestawu.\nadamok (adamok) 2015-05-02 08:38:52 UTC #3\nCore2Duo jeszcze pod AGP nie widziałem, także każda karta pod warunkiem iż posiada wejście PCi-Express x16 powinna działać. Podaj zastosowanie tej karty graficznej, jakie gry co i jak. Nie podałeś także pułapu cenowego więc ofert jest wiele. Karta może obsługiwać directx 11 i być tania, lecz pograć na tym nie pograsz.\nmikel77 (mikel77) 2015-06-27 10:19:05 UTC #4\nDawno mnie tu nie było. Zapomniałem o tym temacie, a przypominał mi się w mniej odpowiednich momentach. Chcę go odświeżyć.\nNowej karty graficznej potrzebuję głównie pod FIFĘ 15. Wypadałoby, żeby i na 16 też działała, a sądzę, że wymagania będą podobne.\nNa pudełku FIFY 15 piszą o ATI Radeon HD 5770 lub NVIDIA GeForce 650 GTX.\nW sumie gra mi działa na obecnej karcie AMD Radeon HD 6670, tyle że mecz oporowo mi się zacina, nawet na najniższych obrotach gry. Wydaje mi się i tak ta karta lepsza od NVIDI, którą miałem wcześniej, bo tu przynajmniej płynnie menu chodzi, tyle, że mam właśnie problem z graniem meczów.\nNapotkałem się w necie na stronę, na której była cała lista kart graficznych do FIFY 15, ale ja niezbyt znam się na tych wszystkich zależnościach. Więc tak wygląda dokładnie mój problem.\nGdzie znaleźć model płyty głównej i zasilacza?\nDodam, że testowałem FIFĘ 15 na moim laptopie i działała tam całkiem, całkiem, mimo, że były lekkie przycięcia, było ok. Nie wpływało to jakoś dziwnie, w sumie nawet niewidoczne.\nMój laptop to Acer Aspire E1-571:\nkarta graficzna INTEL HD Graphics 4000,\nprocesor INTEL Core i3-3120M CPU @ 2.50 GHz\nProszę o jakieś sugestie, ewentualną ocenę obydwu sprzętów. Mi się wydaje, że laptop ma lepsze te komponenty.\nAtronics (Atronics) 2015-06-27 10:36:30 UTC #5


Wyszczuplająca kriolipoliza 360 - Alfamedica Klinika Medycyny Estetycznej | Groupon\nWyszczuplająca kriolipoliza 360: 1 zabieg (2 przyłożenia głowicy)\nWynikiem kriolipolizy jest ogólna redukcja tkanki tłuszczowej w obszarze poddanym zabiegowi\nrodzaj zabiegu: kriolipoliza 360\npartie ciała do wyboru: brzuch, boczki, wewnętrzna część ud, tył ud, bryczesy, zewnętrzna część ud, plecy\nKriolipoliza 360 jest zabiegiem medycznym, działającym na tkankę tłuszczową i polega na kontrolowanym chłodzeniu tkanki, z wykorzystaniem podciśnienia zasysającego fałd skóry wraz z tkanką podskórną do aplikatora. W efekcie tkanka tłuszczowa jest trwale niszczona i ulega stopniowej, naturalnej eliminacji poprzez układ limfatyczny. Proces rozpoczyna się po 15 dniach od zabiegu i trwa do 90 dni.\nDodatkowe zalety kriolipolizy 360:\nefektywność większa o ok. 60% w stosunku do normalnej głowicy\nskrócenie czasu zabiegu do ok. 30-40 min\nmożliwość pracy dwóch głowic jednocześnie\nDodatkowa opłata za membranę oraz strój do zabiegu w wysokości 50 zł. Zmiana rezerwacji możliwa z 24-godz. wyprzedzeniem – w przeciwnym razie groupon przepada. Sprawdź dostępne terminy i rezerwuj tel. 732 547 547. Podczas rezerwacji należy podać kod zabezpieczający. W przypadku próby zrealizowania usługi drugi raz przez tę samą osobę, obsługa odmówi realizacji i groupon przepadnie. Oferta wyłączona z kodów promocyjnych Groupon. Limit grouponów do wykorzystania na 1 osobę: 1. Limit grouponów, które dodatkowo można przekazać jako prezent: 1. Groupon ważny przez 3 mies. od daty zakupu i dostępny od razu po zakupie w zakładce Moje groupony. Po przybyciu pokaż groupon na urządzeniu mobilnym lub wydrukowany.


Strona Główna Blog Z jakich materiałów budować dom pasywny?\nZnając zasady doboru materiałów i posługując się obliczeniami w trakcie projektowania, możemy zrealizować budynek pasywny w każdej technologii. Zaleca się stosować materiały, których produkcja nie wpływa destrukcyjnie na środowisko, np. do produkcji których wykorzystano jak najmniej energii nieodnawialnej. Muszą one również pozostawać bezpieczne dla przyszłych użytkowników w aspekcie zdrowia. Nie powinny emitować szkodliwych związków już w okresie eksploatacji danego obiektu.\nWażna jest również zdatność do recyklingu i utylizacji tych materiałów po okresie eksploatacji. Niewiele inwestorów ma na uwadze cały cykl „życia budynku”, a koszty związane z utylizacją materiałów stale rosną.\nW doborze materiałów kluczową rolę pełnią ich parametry. Standard pasywnego domu charakteryzuje się bardzo niskim zapotrzebowaniem na energię grzewczą i do chłodzenia, w porównaniu z powszechnie, stosowanymi rozwiązaniami. Osiąga się to za pomocą wysoce wydajnych izolacji cieplnych wszystkich przegród zewnętrznych.\nDom pasywny wymaga szczególnie wysokiej jakości następujących komponentów: okien, drzwi zewnętrznych, jednostek wentylacyjnych z odzyskiem ciepła, elementów konstrukcyjnych/ montażowych zapobiegających powstawaniu mostków cieplnych, materiałów izolacyjnych, wydajnych systemów grzewczo-chłodzących.\nNależy tu zwrócić uwagę, że ze względu na mniej korzystne warunki klimatyczne w Polsce należy stosować komponenty budynku o nieco lepszych parametrach, niż ma to miejsce w niektórych rejonach np. Niemiec i niżeli jest zalecane w wytycznych Passivhaus Institut w Darmstadt. Bez szczegółowej i dokładnej analizy w programie PHPP nie jest możliwe właściwe określenie parametrów używanych dla danego budynku materiałów.\nZalecane parametry budowlane – punkt wyjścia dla domu pasywnego w Polsce:\nŚciana zewnętrzna budynku – co najmniej wartość współczynnika przenikania ciepła U 0,1 W/(m2K) (wartość graniczna wg PHI Darmstadt 0,15 W/(m2K)\nOkna i drzwi zewnętrzne – co najmniej wartość współczynnika U≤ 0,8 W/(m2K)\nDach wartość współczynnika U 0,08-0,1Wm²K (wartość graniczna wg PHI Darmstadt 0,15 W/(m2K)\nOcieplenie od gruntu wartość współczynnika U≤0,12 W/(m2K), (wartość graniczna wg PHI Darmstadt 0,15 W/(m2K)\nKonstrukcja pozbawiona mostków cieplnych, uznaje się przy wartości mostka nie przekraczającego 0,01 W/WmK (mocowania zadaszeń, balkonów, mostki termiczne w rejonie przyziemia, ściany konstrukcyjne, itp.)\nPowłoka budynku musi być na tyle szczelna żeby osiągnąć wartość 0,6 h-1 krotności wymiany powietrza przez nieszczelności przy różnicy ciśnień wnętrze-zewnętrze 50 Pascalach.\nWentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła ze sprawnością minimum 80%. Zalecana wartość 90%.\nParametry dotyczące przegród nieprzeziernych w obiektach pasywnych będą indywidualną kwestią w każdym budynku, w zależności od jego kubatury, przeznaczenia, strefy klimatycznej w której się znajduje, jak również ułożenia w aspekcie stron świata.


lakierowe wywiadówki: Sensique French - 131 Cupcake\nodcień: 131 Cupcake\nCupcake to uroczy róż, bardzo blady, mleczny i delikatny. Krycie jest całkiem ok jak na lakier frenchowy. Na moich paznokciach widzicie trzy, cienkie warstwy, które ładnie i jednolicie pokryły płytkę paznokcia. Bardzo elegancko i dziewczęco prezentuje się solo, kolor jest subtelny, ale nie upodabnia się do naszej naturalnej płytki jak Hellrosa. Aplikacja jest przyjemna dzięki dobrze wyprofilowanemu pędzelkowi. Schnie szybko i pozostawia bardzo ładny połysk. To już drugi lakier z nowej, frenchowej serii i jestem na tak! :)\nmalenka 18 września 2015 15:20\nBardzo ładny, klasyczny :)\nNailsbyWer 18 września 2015 15:39\njak na frenchowy lakier to faktycznie dobre krycie ;) niektóre po 3 nie zakrywają białych końcówek ;)\nZakręcona ZuZula 18 września 2015 16:52\nŚliczny kolor , bardzo elegancki :)\nfiksio 18 września 2015 18:26\nMam prośbę: czy mogłabyś przy prezentacji lakierów do frencza pokazać też zdjęcie z jedną i z dwiema warstwami?\nlakierowa maniaczka 18 września 2015 20:53\nŁadny kolorek, moja mama takie uwielbia :D\nAggi eN 19 września 2015 02:13\nświetny kolorek, będzie idealną bazą pod stempelki ;)


Czy księga Jaszera jest wiarygodna i powinna być w Biblii?\nby thewordwatcher on 7th Maj 2016, 08:29\nLink do tej księgi.\nZacząłem czytać ją uważnie i na początku zrobiła ona na mnie niezłe wrażenie.\nAle kiedy doszedłem do potopu, zachwyt natychmiast przygasł i okazuje się, że na tej księdze możemy polegać tak, jak na... Talmudzie. Syjonistyczna ściema.\nW czym tkwi problem? Brak zgodności z resztą Biblii i różnica jest raczej drastyczna.\nNie ma niezwykle ważnego tekstu z 3:15 Mojżeszowej.\nNie ma ani jednego zdania przy potopie o upadłych aniołach oraz Nefilimach.\nKsięga to pochwala bałwochwalstwo z szatami Adama.\nSzatan został stworzony razem z pierwszymi ludźmi.\n9 A wąż, którego Bóg stworzył wraz z nimi na ziemi, przyszedł do nich, by namawiać ich do złamania nakazu Boga.\nJest więc ewidentne wybielanie szatana i upadłych aniołów oraz wybielanie nasienia węża, które w takim przypadku nie istnieje.\nNatychmiast rozpocząłem poszukiwania na temat tej księgi i okazuje się, ze jest kilka różnych wersji i żadna nigdy nie wchodziła w skład Biblii, ponieważ każda z nich została napisana po aramejsku około XVI-XVII wieku czyli ściema masoretów.\nOwszem Biblia mówi o księdze Jaszera ale nie o takiej ściemie masoretów w tak późnych czasach.\nBiblia także mówi o księdze Henoha, ale tej księdze mam jedynie małe ostrzeżenia odnośnie opisu nieba i organizacji działania słońca i księżyca. Być może tego nie rozumiem, ale witryna cytowana odnośnie księgi Jaszera jest Henohowi raczej wroga, co jest... pozytywnym aspektem, ponieważ nie podaje się na niechęć autora opinii żadnej nawet hipotezy.\nSą dwie wersje Henoha i niemal wszędzie jest ewidentna nienawiść do tej księgi, ale nie ma w niej żadnych konkretnych zastrzeżeń czy sprzeczności z resztą Biblii. Wręcz przeciwnie, księga ta uzupełnia wiele doktryn i wspiera płaską ziemię.\nAle księga Jaszera jest definitywnie fałszem wybielającym szatana, oraz jego hordę upadłych aniołów i jego nasienia węża.\nCytowana witryna jest raczej za, ponieważ jest ona napisana po aramejsku (hebrajski) co według tej witryny jest plusem. Ja to widzę zupełnie odwrotnie.\nRe: Czy księga Jaszera jest wiarygodna i powinna być w Biblii?\nby damian on 19th Maj 2016, 11:42\nPoczułem, że mam kwalifikacje aby zabrać tu głos, bo księgę Jaszera czytałem niedawno.\nNawet zachęcałem Henryka do jej lektury.\nNie jestem w stanie (i myślę, że nikt z nas obiektywnie i z całą pewnością nie będzie) osiągnąć zupełnej pewności czy ktoś z czymś nie manipulował przy księdze Sprawiedliwego. Czytając ją jednak nie odniosłem absolutnie wrażenia, że coś jest nie tak i że jest niezgodna ze Słowem Bożym ... co więcej wyniosłem z niej bardzo dużo pożytecznej nauki.\nKsięga dla mnie pasuje jako element przekazywanej wiedzy przez Biblię i Księgę Henocha. Uzupełnia Księgę Rodzaju o sporo dokładniejszej wiedzy.\nFakt, że nie ma tekstu Rodzaju 3:15 ... w moim skromnym rozumieniu nie dyskwalifikuje księgi.\nW księgach Biblii np. prorockich również nie mamy zawsze powtórzonych pewnych szczegółów (nawet tych bardzo istotnych).\nUważam, że Bóg kierował autorami ksiąg dając im pewne unikalne kompetencje i dlatego trzeba znać wszystkie księgi aby poskładać sobie wiedzę, przez którą możemy mieć większe poznanie.\nHenryku może nieco zbyt pochopnie lub emocjonalnie podszedłeś? To się zdarza nam wszystkim.\nI tak jak pisałem ... z pokorą przyjąć muszę, że nie wiem i się nie dowiem czy to manipulacja czy nie ... ale bazując na moim rozumieniu innych pism, ta księga wpisuje się w całość i nie odraziła mnie.\nPrzytoczę z pamięci kilka istotnych rzeczy, które zwróciły moją uwagę i wpisują się raczej właśnie w chwałę sprawiedliwości Boga i pochwalenie ludzi idących w zgodzie z Jego Prawem ... niż odwrotnie.\nTo dla mnie nie jest wybielanie upadłych czy nasienia węża.\nNie znamy wszystkich szczegółów czym był wąż ... mógł być stworzeniem, które przeciwnik wykorzystał do swego celu ... co absolutnie nie znosi pełnej winy szatańskiej i udziału w tym upadłych aniołów.\nTraktuję to osobiście raczej jak informację, której autor Jaszera nie rozwinął dokładnie.\nPoza tym trzeba by pewnie dojść do źródła bo może mamy tu do czynienia z pewnymi niedoskonałościami tłumaczenia na nasz język?\nRozumiem też podstawy, na których Henryk tak się oburzył ... i zgdazam się, że musimy być wyjątkowo czujni ... ale czasami możemy odrzucić pochopnie ciekawą naukę ...\nFascynujęce w Jaszera było dla mnie to, że Bóg dał 120 lat ludziom aby się nawrócili ze swoich bezbożnych dróg ... Bóg nie chciał wcale zsyłać potopu ... chciał nawrócenia się i upamiętania ludzi. Noe wraz z innymi mężami Bożymi głosił słowo ludziom i nauczał ... wzywał do upamiętania. Był prorokiem w swoich czasach.\nMamy tam też dokładniejsze i bardzo logiczne opisy gromadzenia zwierząt i początku potopu.\nKolejny dla mnie fascynujący fakt to było odkrycie MOCY Boga, którą posiadali synowie Jakuba, wówczas kiedy chodzili z Bogiem.\nZarówno Biblia i Henoch zapowiadają, że w dniach ostatnich LUD BOGA będzie miał niezwykłą MOC i w ręce ludu Bożego zostaną wydani nieprawi i bezbożni.\nJaszera dosłownie i dosadnie opisuje jak dwóch synów Jakuba wybija własnoręcznie kilkutysięczne miasto.\nOd ryczącego wrzasku trzęsła się ziemia i wrogowie uciekali ... synowie Jakuba mieli siły wyrywać stalowe bramy i podnosić i ciskać wielkie, ciężkie głazy i w kilku mieli przewagę siły nad setkami czy tysiącami ludzi wroga.\nMyślę, że tego szatan bardzo nie chciał abyśmy czytali i coś wnioskowali z tego.\nInna ciekawa sprawa to opis historii Abrahama jak szedł złożyć w ofierze Izaaka.\nSzatan pojawił się na ich drodze 3 razy usiłując zwodzić ... i co jest niezwykle interesujące ... raz przybrał postać ... jeziora.\nDalej mamy winę szatana, który doprowadził do śmierci Sary z rozpaczy.\nDla mnie to niezwykle cenne informacje na temat siły i mocy szatańskiej, kłamstwa, przebiegłości i tego na co musimy uważać.\nDalej mamy historię Józefa ... tam moją uwagę zwrócił też szczegół jak Bóg dołożył Józefowi lat w więzieniu za to, że polegał na strażniku, który miał mu pomóc się z więzienia wydostać. Naszym zadaniem jest polegać wyłącznie na Bogu. Józef polegając na człowieku obraził Boga i Ten dodatkowo go doświadczył. To są cenne lekcje.\nMamy tam też wiele opisów bojów pokoleń Jakuba z Edomem (Ezawem) ...\nJa wyciągnąlem z tej księgi bardzo, bardzo dużo nauki ... unikalnej i w moim odczuciu cennej.\nNie podchodziłbym z góry do tej księgi, że jest kłamliwa jak Talmud.\nPrzynajmniej nie czuję tego w ten sposób, ale jak pisałem wcześniej ... wykluczyć jakoś manipulacji nie możemy ... pozostaje więc poleganie na głosie własnego sumienia, ugruntowaniu poznania opartego na innych wiarygodnych pismach i dalszej ocenie księgi na tej podstawie. Tak to widzę i czuję ... w dużym skrócie.\nby Marysia87 on 20th Maj 2016, 00:38\nNa mnie ta księga wywarła bardzo olbrzymie wrażenie, zawiera wiele fascynujących opisów, które rozjaśniają nam pewne sytuacje (Damian opisał już powyżej)\nOsobiście nie doszukałam się niczego, co jest sprzeczne z Biblią.\nMyslę, że chodzi o zwykłe zwierzę, które przecież było stworzone na Ziemi, tak jak i ludzie; Skoro po kuszeniu - Bóg odebrał wężowi nogi i sprawił, że miał czołgać się po piachu - to wg mojego odczucia nie chodziło tu o anioła, ale o zwykłego węża, w którego wszedł na chwilę szatan.\nCo do skóry Adama - nie widzę tam namawiania do bałwochwalstwa - wręcz przeciwnie, ten, który ukradł skórę, był przedstawiany w złym świetle; a to, że skóra "miała moc".. w końcu była zrobiona samymi rękoma Boga. Może w przeszłości takie przedmioty (czy choćby ten jeden) dodawały człowiekowi mocy i stąd wzięło się bałwochwalstwo - bo inni zaczeli tworzyć sobie jakieś figurki mysląc, że i może i one dadzą im moc....\nja tej księgi nie skreślam. W dodatku niewiele osób o niej w ogóle wie... a to kłóci się z ideologią szatana...\nby thewordwatcher on 20th Maj 2016, 00:52\nApokalipsa 12:(9) I zrzucony został ogromny smok, wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, który zwodzi cały świat; zrzucony został na ziemię, zrzuceni też zostali z nim jego aniołowie.\nWłaśnie z powodu zrzucania winy za wszystko na ludzi i wybielaniu szatana i upadłych aniołów, orach siedemnastowieczne pochodzenie z rąk masoretów, to mnie wystarcza.\nTrochę kwasu może zakwasić cały zaczyn.\nOczywiście warto to wiedzieć, ale nie można polegać na tej księdze.\nby Cyryl on 20th Maj 2016, 09:16\nMoim zdaniem księga Jaszera jest mocno podejrzana.\nZauważmy jedno masoreci wybielają ojca Edomitów Ezawa:\nJaszer napisał: 1 A w tym czasie Ezaw, po śmierci Abrahama, często chodził na polowania\n2 A Nimrod, król Babelu, tak, jak Amrafel, również często chodził polować ze swymi mocarzami oraz na spacery ze swymi ludźmi w chłodniejsze dni\n3 I Nimrod całe dnie obserwował Ezawa, ponieważ w sercu Nimroda w tych dniach zrodziła się zazdrość przeciw Ezawowi\n4 I pewnego dnia Ezaw poszedł na polowanie i spotkał w dziczy Nimroda spacerującego z dwojgiem swoich ludzi\n5 I wszyscy jego mocarze byli z nim w dziczy, lecz trzymali się od niego w pewnej odległości i poszli na polowanie w różne strony, a Ezaw ukrył się przed Nimrodem i czaił się na niego w dziczy\n6 A Nimrod i jego ludzie, którzy z nim byli, nie znali go i Nimrod i jego ludzie często chodzili po polu w chłodniejsze dni i po to, by dowiedzieć się, gdzie polowali jego ludzie\n7 I Nimrod i dwoje jego ludzi, którzy z nim byli, doszli do miejsca, gdzie polowali, kiedy Ezaw nagle wyskoczył z miejsca, w którym się czaił, wyciągnął miecz, podbiegł do Nimroda i odciął mu głowę\n8 I Ezaw stoczył desperacką walkę z dwoma mężczyznami, którzy byli z Nimrodem i kiedy zawołali oni do niego, Ezaw zwrócił się do nich i zabił ich swym mieczem\n9 I wszyscy mocarze Nimroda, którzy zostawili go, by iść w dzicz, usłyszeli z oddali krzyki i poznali głosy tych dwóch mężczyzn i pobiegli by dowiedzieć się, jaka była tego przyczyna, kiedy znaleźli swojego króla i ludzi, którzy byli z nim, martwych w dziczy\n10 A kiedy Ezaw zobaczył z oddali zbliżających się mocarzy Nimroda, uciekł\nI Ezaw zabrał wartościowe szaty Nimroda, które zostawił mu w spadku ojciec i dzięki którym Nimrod dominował w całym kraju i uciekł i ukrył je w swoim domu\n11 I Ezaw zabrał szaty i uciekł do miasta z powodu ludzi Nimroda i zmęczony po walce dotarł do domu swego ojca i gotów był umrzeć z rozpaczy kiedy podszedł do swojego brata Jakuba i usiadł przed nim\n12 I powiedział do swojego brata Jakuba: „Oto dzisiaj umrę, po co mi więc prawo pierworództwa? I Jakub postąpił w tej sprawie mądrze i Ezaw sprzedał Jakubowi swoje prawo pierworództwa, ponieważ wyszło to od Pana\n13 I część jaskini na polu Makpela, które Abraham kupił od Hetytów w posiadanie na miejsce pochówku, Ezaw również sprzedał Jakubowi, a Jakub kupił to wszystko od swojego brata Ezawa za przedstawioną wartość\n14 I Jakub zapisał to wszystko w księdze i poświadczył to samo świadkami i zapieczętował ją i księga pozostała w rękach Jakuba\n15 A kiedy Nimrod, syn Kusza, zginął, jego ludzie zabrali go w wielkim zdziwieniu i pochowali go w jego mieście, a Nimrod przeżył dwieście piętnaście lat, kiedy zmarł\n16 A wszystkie dni, w których Nimrod rządził ponad ludźmi tego kraju, wyniosły sto osiemdziesiąt pięć lat\nI Nimrod zginął od miecza Ezawa we wstydzie i pogardzie i nasienie Abrahama spowodowało jego śmierć, tak, jak to widział w swoim śnie\n17 I po śmierci Nimroda jego królestwo podzieliło się na wiele części, a wszystkie te części, nad którymi panował Nimrod zostały oddane odpowiednim królom ziem, którzy odzyskali je po śmierci Nimroda i ludzie z domu Nimroda byli przez długi czas zniewoleni przez wszystkich innych królów tych ziem\nOtóż mamy widoczną próbę wybielenia i wywyższenia Ezawa i Edomitów, przez przypisanie Ezawowi zabicia Nimroda.\nNatomiast księga Rodzaju nie mówi nic o śmierci Nimroda. Ponadto Nimrod czego był królem??\nRodz. 10 napisał: (9) Był on gigantem myśliwym przed Panem. Dlatego mówi się: Nimrod gigant myśliwy przed Panem.\nOtóż stał on na czele budowy miasta i wieży Babel czyli Babilonu.\nBóg przeszkodził mu w tym planie i jego pierwsze królestwo się rozpadło z powodu podzielenia przez Boga ludzkości na narody i języki. Potem Nimrod zapewne budował inne królestwa.\nNatomiast w księdze Jaszera jest mowa, że to zabójstwo Nimroda przez Ezawa spowodowała podział jego królestwa!!!!\nCzyli to Ezaw a nie Bóg spowodował podział królestwa Nimroda!!!!\nCo ciekawe sama sprawa zabójstwa przez Ezawa i Nimroda jest sprzeczna z księgą Rodzaju zobaczmy:\nRodz. 25 napisał: (29) Pewnego razu przyrządził Jakub potrawę, a Ezaw przyszedł zmęczony z pola.\nOtóż księga Rodzaju mówi, że Ezaw przyszedł zmęczony z pola. Księga Rodzaju nie mówi nic co robił Ezaw na polu, a zatem masoreci wymyślili historie o tym jak to Ezaw zabił Nimroda.\nNatomiast Księga Rodzaju wspomina, że Ezaw lubił polować. Jak kiedyś wyglądały polowania??? Otóż myśliwy biegał dziesiatki kilometrów za zwierzyną dlatego po takim biegu był bardzo zmęczony i głodny.\nEzawowi nie udało się nic upolować więc, dla niego głód wydawał się spotkaniem ze śmiercią. Dodajmy gwałtowny i bezmyślny charakter Ezawa i zrozumiemy, dlaczego Jakubowi sprzedał swoje pierworództwo!!!\nCo ciekawe, księga Rodzaju daje nam do zrozumienia, że Ezaw nie dotrzymał swojej umowy z bratem. Dlaczego??? Ponieważ ich ojciec Izaak nic nie wiedział o sprzedaniu pierworództwa Jakubowi przez Ezawa, gdyż chciał pobłogosławić jako pierworodnego nadal Ezawa.\nKsięga Rodzaju zatem wystawia niepochlebną opinie o Ezawie. Zaś księga Jaszera usprawiedliwia Ezawa, wymyśloną historią o pojedynku z Nimrodem.\nOtóż kim są masoreci???\nTo są świadomi potomkowie Ezawa - Edomici.\nInna sprawa księga Jaszera opisuje te same historie co księga Rodzaju. A raczej dopisuje niesamowite historie postaci opisanych w księdze Rodzaju.\nWygląda to moim zdaniem na jakąś fałszywą księgę.


Nowe zegarki Indian. Tanio nie jest… – inforiders.pl\nNowe zegarki Indian. Tanio nie jest…\n24 stycznia 2018\tNewsy Leave a comment 1,490 Views\nIndian Motorcycle Company i luksusowa marka zegarków Baume et Mercier połączyły siły, aby zaoferować klientom najwyższej klasy chronometry.\nIndian najwyraźniej nie jest firmą, która pozwoliłaby, aby przeszły jej przed nosem dobre okazje marketingowe. W ofercie marki pojawią się dwa luksusowe modele: Baume Mercier Clifton Club Scout i Clifton Club Chief.\nPoczątki firmy Baume Mercier sięgają 1830 roku. O współpracy dwóch kultowych marek dowiedzieliśmy się jeszcze w zeszłym roku. Efektem była pierwsza edycja o ekstremalnie długiej nazwie Baume Mercier Clifton Club Burt Munro Tribute Limited Edition.\nBył to oczywiście zegarek poświęcony Burtowi Munro. Czasomierz powstał w celu upamiętnienia 50. rocznicy ustanowienia rekordu prędkości Munro na słonej niecce Bonneville w 1967 roku. Wykonano zaledwie 1967 tych zegarków.\nNowa kolekcja ograniczona jest do 1901 sztuk, co oczywiście ma wskazywać na chwalebne początki firmy Indian. Styl chronometrów jest bardzo klasyczny. Wyceniony na 3750 dolarów Clifton Club Scout wyposażono w szaro-czarna tarczę i tradycyjny brązowy pasek z cielęcej skóry znanej firmy Horween Leather Company. Bardziej formalny Clifton Club Chief ma czarny cyferblat i stalową bransoletę. Jego cena to 3900 dolarów. Kto mówił, że będzie tanio?\nMeet the Clifton Club Indian Scout Edition. Źródło: YouTube, baumeetmercier\nPrevious Widzisz w lusterku swój łokieć? Rozwiązaniem problemu jest MirrorLok\nNext Problemy Hondy Gold Wing. Poduszka powietrza może wybuchnąć