29/11/2006 - 16:23\n17 Grudzień 2006 23:45\nPocieszasz,ale mnie i tak jest strasznie,strasznie,strasznie wstyd…\n17 Grudzień 2006 23:30\nWładek ma rację Obydwa zdjęcia przedstawiają buki. Ale nie ma się czego wstydzić, z pewnością znasz się na czymś, o czym ja i Władek nie mamy pojęcia Pozdrawiam\n17 Grudzień 2006 23:06\nProszę Autora o rozstrzygnięcie :co przedstawia górne zdjęcie?Jeśli to nie brzozy -chyba spłonę ze wstydu…\n17 Grudzień 2006 02:39\nGdy „obcuję” z naturą, to taki „dzikus miastowy” ze mnie wychodzi…Chciałabym być z nią częściej i jak najdłużej, by się oswoić, lepiej ją poznać i „zaprzyjaźnić się” – ale nie jest mi to dane…Gdy idę w „plener” czuję się jak jej gość i nie wiem czy wypada mi to, czy tamto, staram się nie robić „kłopotów”…,ale czy moja obecność gospodarza nie męczy? Jeszcze trochę wody w strumieniach upłynie zanim będę czuła się w górach swobodnie.I też dlatego Buki mnie przerażają, bo tak naprawdę znam tylko ich „powierzchowność”, bo z wizytą do nich wpadam tylko na chwilę. A Ty na co dzień z nimi mieszkasz, możesz je często odwiedzać i poznałeś ich prawdziwą naturę. Są dla Ciebie rzeczywiście jak „seniorzy” doświadczeni życiem, jak kompani wędrówki, którzy ochronią cię przed niebezpieczeństwami – Ty jesteś ich, one są Twoje. Może kiedyś przedstawisz mnie Im, może się z nimi „oswoję” i wtedy łagodniejszym „okiem” będą na mnie spozierać ze swoich wysokości.\n15 Grudzień 2006 13:15\nDla mnie buki są przyjaciółmi, jak wujowie z rodziny i sąsiedztwa. Budzą podziw i respekt, są doświadczeni, niejedno przeżyli. Czuję, że są mi życzliwi, choć nigdy tego nie okazują. Gdyby tak zebrało im się na zwierzenia…Dziękuję\n15 Grudzień 2006 02:55\nPrawdę mówiąc, buki swoim ogromem trochę mnie przerażają.Tam skąd je znam, rosną na stromych zboczach, prowadzi tamtędy droga, a później ścieżka na Błyszcz. Na nim miejscowi pobudowali niewielką kapliczkę, dla uczczenia spotkań Kardynała Wojtyły z tamtejszymi oazami rodzin.Gdy tylko mogę odwiedzam to miejsce.Ale dla człowieka z nizin droga na szczyt nie jest łatwa.Na początku jest łagodnie, dosyć szeroko, koń z wozem by przejechał; dookoła pełno świerków i innych niskich drzewek liściastych; a po niżej ścieżki w niewielkim zgłębieniu szumi sobie wesolutki strumyk. Im wyżej, tym coraz trudniej, ale to zrozumiałe. Jednak jest taki „kryzysowy moment”, gdy dochodzi się do rozległej łąki, na której można złapać głębszy oddech przed dalszą drogą.I właśnie temu najtrudniejszemu odcinkowi towarzyszą buki.Kiedy dochodzi się do buków, droga się mocno zwęża, coraz więcej wystających korzeni o fantastycznych kształtach, ścieżka staje się bardzo stroma, czasami i woda tamtędy spływa, człowiek zasapany…ostatkiem sił łapczywie „chłepce” powietrze, aż w głowie się kręci…czy to ze zmęczenia, a może z niedotlenienia (ludzie z nizin nie potrafią w górach oddychać), nogi jak z waty uginają się i….w tym momencie… – nigdy nie pamiętam, co jest po prawej stronie ścieżki – ale po lewej……na stromej skarpie „stoją” właśnie one…BUKI Dlaczego mnie przerażają…?Są takie olbrzymie, niewzruszone a ja przy nich czuje się taka mała…i słaba – słaba w swojej niemocy zapanowania nad zmęczeniem…słaba fizycznie….Boję się, że tam do nich spadnę, że te trzęsące się nogi zawiodą, że poślizgnę się i zsunę po zboczu. Zawsze sobie wtedy powtarzam, że takie silne drzewa mnie zatrzymają i na samym dole się nie znajdę, ale i tak się boję…A gdy jeszcze szumi wiatr…..bo przecież nie zawsze świeci słońce…stają się jeszcze bardziej groźnie…ciemnieją…wydaje się wtedy ich więcej i…”huczą” – tak głośno i grubym tonem…wtedy naprawdę się ich boję,… boję się gór, choć te które odwiedzam wysokie nie są, ale zawsze…Wtedy czuję się, tak jakby góry mnie nie chciały…”nie dla ciebie one człowieczku z nizin – ty mięczaku i słabeuszu”. Przychodzi wtedy refleksja, że rzeczywiście one chyba nie dla mnie, że „włóczęgogórołazem” nie zostanę……tylko sobie to wmawiam. Mogę je podziwiać na obrazku, ale by żyć ich klimatem i oddychać górskim powietrzem – nie zasługuję…Mimo przygód -zimą czekam z utęsknieniem a gdy zbliża się lato odliczam dni do spotkania z nimi, mam nadzieję że one również na mnie czekają i wraz z bukami nie będą mnie tym razem straszyły, okażą więcej cierpliwości i zrozumienia dla ich oddanej wielbicielki To tyle o górach i bukach, nie ma co z nimi zadzierać…a propos buków, to potężne nie tylko fizycznie drzewa …pełne tajemniczej siły i majestatu, chylę ku nim czoło….\n8 Grudzień 2006 18:57\nheyka fajny blog wpadnij do mnie na rewanzyk na www .wszystko-jest-policzone.blog.onet.pl\n6 Grudzień 2006 02:18\nJejciu, kobiety miastowe, to buki są, nie brzozy!\n5 Grudzień 2006 04:06\n…cudowny błekit i kojące rytmy potężnych drzew…Wspaniałe, majestatyczne buki, chylę ku nim czoło…\n4 Grudzień 2006 17:55\nApeluję, BŁAGAM o nowe „Obrazy”. ..! Bo ileż można męczyć archiwum Ale tak poważnie… proszę pokornie już… No właśnie – już…\n4 Grudzień 2006 17:25\nNaprawde swietny blog zasłużył siebie na nagrodę zapraszam do siebie :www.kaasiuulaaaaa.blog.onet.pl\n4 Grudzień 2006 12:46\nTo pierwsze bardziej mi się podoba. Zwłaszcza gra kolorów…\n4 Grudzień 2006 10:16\na między drzewami snuć się poczynają boginy i gnomy…\n2 Grudzień 2006 23:22\nMoże nie będę oryginalna, ale mogę tylko przytoczyć scenę z filmu „Władca Pierścieni” – cz.II – „Dwie wieże”, w której ojciec Arueny – król Elfów, odradza jej związek z Aragornem w następujących słowach: ” Czeka go (w domyśle Aragorna ) śmierć, splendor królów -ludzi, chwała, która nie przeminie aż do końca świata. Ale ty, moja córko będziesz żyć dalej w mroku i zwątpieniu, jak w bezgwiezdnym, zimowym zmierzchu. Będziesz trwać w żalu wśród niknących w mroku drzew, aż cały świat się zmieni i wypełnią się długie dni twego życia. Arueno, nie czeka cię tu nic prócz śmierci”. Toje zdjęcia, Czado oddają klimat tej sceny. Pozdrawiam,\n2 Grudzień 2006 19:25\nSiemka!!! Masz Super Bloga!!! Zapraszam na mojego http://www.natusia1997.blog.onet.pl ;] pozdro\n2 Grudzień 2006 17:31\nPrzypomina mi to zdjęcie z National Geographic ilustrujące artykuł o bajkach braci Grimm…. Sliczny błekitny.\n2 Grudzień 2006 02:17\nno tyle brzózek aż chce się ciąć, bidulki. Pozdrawiam\n2 Grudzień 2006 02:16\nte buki to do ściecia gotowe, a reszta pod rozwagę. Pozdrawiam\n1 Grudzień 2006 20:07\nCześć Waldek, dawno mnie nie było na Twoim blogu Ale przynajmniej wykorzystałam ten cudowny listopad i byłam w takich miejscach, jak fotografujesz także o zmierzchu. Pozdrawiam!\n1 Grudzień 2006 11:29\nHej u mnie konkurs na http://justyna12-gifki.blog.onet.pl zapraszam do wygrania komcie masz śliczny blog!\n30 Listopad 2006 09:47\neh, bardzo bym chciala tam byc… o zmierzchu… o swicie… tam…\n29 Listopad 2006 22:59\nCuda wyprawia światło w tym brzozowym lasku…I ta cisza…Piękne…\n29 Listopad 2006 22:08\ntak bardzo kocham las.tak bardzo kocham wspominienia z nim związane.a jest ich tak bardzo wiele…\n29 Listopad 2006 21:06\nTe błękity……….. jak z bajki…….\n29 Listopad 2006 19:20\nAch, jak piekny jest TAM listopad, bajkowo.\n29 Listopad 2006 18:04\nCichy i trochę straszny…ale jaki piękny.\n29 Listopad 2006 16:55\n… tylko jeźdźca bez głowy brakuje uwielbiam tajemniczość lasu… i ten dziwny szacunek, którego nie sposób nie poczuć… i tę własną ‘malutkość’…\n28/11/2006 - 19:53\n23 Grudzień 2006 04:08\nGdzie nikt…nie dotrze…Ciebie nie znajdzie…nie spotka, tego co Ty zobaczyłeś…Intrygujące zdjęcie, ni to kolorowe, ni czarno – białe.Witrażowe, impresjonistyczno-pointylistyczne światełka w tle – cudownie migocą. Mocno, chyba słońce musiało świecić, by taki efekt uzyskać. Takie rozbłyski kojarzą mi się ze światłem odbitym w wodzie – promienie słońca na rozedrganej tafli jeziora, albo z płomieniem świecy widzianym oczami pełnymi łez.Ciekawe jaka to pora dnia, może popołudnie…, ale żółte blaski słońca trochę za jasne, za „nieśmiałe”, jak na tę porę dnia, bardziej może odpowiadałyby tu godziny poranka.Ale słoneczko nisko, więc może jednak…popołudnie?Wiesz taki delikatny żółty kolor – to, o ile się nie mylę, żółcień neapolitańska – nic nie mówiąca nazwa, ale fajna – lubię ją. Na tle tych delikatno-żółtych, rozmigotanych „świetlików”, listki wydają się być błękitne i transparentne jak serwetki papierowe, albo jak bibuła chińska, żeby ładniej i bardziej poetycko brzmiało. Tu głębią ostrości odważnie zadziałałeś…wzbogaca to mocno obraz, szczególnie, że ostrość przypada tam gdzie najwięcej światła. Nastrój chwili uchwycony wyśmienicie.Po raz kolejny uchwycony motyw więcej mówi, niż to, co pierwszym spojeżeniem moglibyśmy zauważyć……Te dwa suche liście, po prawej, które dzięki swojej „chropowatości”, wyróżniają się z pośród ogólnie gładkich kształtów – zwróciły moją uwagę. Formą nie pasują do pozostałych, jakby z innego gatunku, a może to te same, ale szybciej się poddały niż reszta – słabsze były…?Inne dzielnie trwają i co dzień, póki jeszcze sił im starczy, drżąc przy każdym podmuchu, albo przed każdym podmuchem wiatru, będą jeszcze witały wschody i zachody słońca, póki śnieg ich nie otuli. A wtedy spokojnie przezimują.Odległa w skojarzeniach, ale…w jakimś sensie to „metafora życia”. Jedni się poddają szybko, a inni mimo fizycznej słabości, ale silni duchem – trwają… mimo przeciwności losu, i wiatru w twarz – nie poddają się…..MOCARZE…..W sumie to…Listki też jakby miały kształty szkiełek witrażowych.A zdjęcie wcale nie jest monochromatyczne, ale zielone – w najciemniejszych partiach, biało-żółte – tam gdzie najwięcej światła, błękitne – w półtonach Nie wiem dlaczego, ale kojarzy mi się z 1 -szym listopada, może to „migotliki” nasuwają mi skojarzenia płonących zniczy…?\n6 Grudzień 2006 01:52\n…ach te złote „migotliki”, a na ich tle srebrzysty „ostaniec” – został, by przywitać zimę.\n6 Grudzień 2006 01:50\n3 Grudzień 2006 17:14\nNie przypuszczałem, że ktoś wyrazi słowami ten nastrój, klimat, który tam w lesie jest rzeczywisty, namacalny, a przecież nieuchwytny, wymykający się myślom. Czytajac twój komentarz nie mogę oprzec się wrażeniu, że byłaś tam ze mną, ale patrzyłaś po swojemu, przeżywałaś na swój sposób. Łączył nas zachwyt. Podziwiam, zazdroszczę i dziękuję.Pozdrawiam\n2 Grudzień 2006 23:47\n„Gdzie nikt nie chodzi, gdzie nic się nie rodzi, gdzie tylko białe jabłonie. Stoi przy drodze, na jednej nodze browar, a w nim cztery konie ….” Nasi upierdliwi jeźdźcy Apokalipsy dawno już pogalopowali w siną dal. W ciszy zmierzchu trwają, w kolorach sepii przydrożne zarośla … a może, gdy nikt nie patrzy na nie, tak jak Ty, Czado – to tych gałęzi też już nie ma ?…może już nie istnieją, rozsypały się jak stare fotografie ? Pozdrawiam w niemym oczarowaniu,\n2 Grudzień 2006 04:59\nPodobnie jak Ty, wcale nie uważam by “Gdzie nikt…”, było smutne….jest nastrojowe, takie „uduchowione”… Czasami potrzena jest chwila refleksji w tym “pędzącym” świecieDużo wdzięku ma ta mała roślinka…\n1 Grudzień 2006 21:59\nAleż ja się uśmiecham, tylko tak „w duchu”. To spokojne odludne miejsce, nie jest smutne. Lubię taki nastrój. Krzyczące kolory na dłuższą metę są męczące. Szarości późnej jesieni pozwalają wyregulować wzrok, uwrażliwić na szczegóły, których w otoczeniu atakujacych zewsząd barw niedostrzegamy lub pomijamy jako niegodne uwagi.Pozdrawiam z uśmiechem\n1 Grudzień 2006 20:48\nuśmiechnij się do nas czado pozdrawiam cieplutko\n30 Listopad 2006 16:15\nPiękne te obrazki. Wpadnij na http://www.super-blog-agnes.blog.onet.pl i zostaw komcia. Bedę ci wdzięczna\n30 Listopad 2006 14:09\nDelikatne, nietrwale, przemijajace, piekne ….\n30 Listopad 2006 12:31\nGdzie nikt …nie wydobył tego piękna na światło dzienne.Urocze postrzeganie świata,to rzadkość taka wrażliwość i wcale nie jest smutne ujęcie.Pozdrawiam\n29 Listopad 2006 22:52\nSam smutek,nie „dołuj” nas proszę…\n29 Listopad 2006 11:04\n29 Listopad 2006 07:20\nPora jesienna, szara nastraja nostalgicznie. Ale w tym miejscu opróćz tej roślinki zaschniętej byłęś przeczieź Ty, by te fotkę zrobić.Pozdrowionka\n28 Listopad 2006 23:04\nwyjątkowo dużo smutku jest ostatnio w Pana zdjęciach…..\n28 Listopad 2006 22:59\nczekam na mleczno-zamglone zdjęcia… czy na Podkarpaciu też taka mgła przecudna? Proszę pozdrowić ode mnie moje (nasze) rodzinne strony. Dzięki Panu mogę za nimi tak pięknie tęsknić. Czekam na mgłę\n28 Listopad 2006 22:28\npiękne.. po prostu piękne…\nCzytaj dalej wpis Gdzie nikt…\n27/11/2006 - 21:22\n15 Grudzień 2006 10:00\nTen rodzaj światła to kwestia kąta patrzenia – tolerancja wynosi zaledwie kilka stopni. Szkoda, że nie udało mi się na tym zdjęciu pokazać fantasycznego ruchu trzcin, który był taki jak pływanie grupy płaskich ryb np. skalarów – pełna synchronizacja.\n15 Grudzień 2006 01:17\nGdy owo zdjęcie powolutku wczytywało się, najpierw – co zrozumiałe, zobaczyłam zieleń i konary.W tym momencie, pochwyciłam dwie myśli jednocześnie przemykające:- czy nie pomyliłam stron, bo taką zieleń znam i kojarzę z innych zdjęć – mistycznych i pełnych tajemnicy fotomontaży, które robi moja przyjaciółka- a druga myśl, to…MOCZARJuż wyjaśniam dlaczego, otóż…sporo ostatnio czytam o Wyspiańskim. Był on autorem m.in. takich prac jak Moczar, czy Skarby Sezamu – w klimacie do siebie podobnych. Niestety Moczar nie przetrwał i nigdzie jego reprodukcji nie odnajdziemy – znany jest jedynie z opisów. A wiecie dobrze, że czytając można sobie czasami więcej wyobrazić, niż by rzeczywistość pokazała. Tak więc przedstawiony na zaginionym obrazie „baśniowy świat spokrewniony ze światem rusałek, wodników i topielców” istniał tylko w mojej wyobraźni – bujnej wyobraźni,…świat – bliżej nie określony i niesprecyzowany, pełen niedopowiedzeń.A tu „otwiera się” powoli zdjęcie i wiedzę…MOCZAR, który do tej pory był tylko moją imaginacją.Nadal jestem, i jeszcze pewnie bardzo długo będę pod wrażeniem tego zdjęcia. Aż trudno mi o nim pisać.Nie tyle bajeczne, co właśnie baśniowe ujęcie przyrody. Właśnie takie…jak z bajek o rusałkach i wodnikach. Choć nie znam żadnej bajki o tych magicznych stworzonkach (poza animowanym Szuwarkiem, który raczej tu nie pasuje), to tak pewnie wygląda ich świat.A tak na marginesie, od Szuwrka można by zapożyczyć nazwę – SZUWARY.Tyle tu niesamowitości… …kolory, a raczej barwy i światło – napisałbym, że niespotykane w rzeczywistości, ale byłaby to nieprawda. Szczęściarz z Ciebie czado, że to przed Tobą natura takie tajemnice ujawnia. Doprawdy niewielu ludzi stąpa po tej ziemi, którzy takie cuda mogą zobaczyć.Widzisz ja do tej pory takie tajemnicze kolory, mogłam oglądać tylko na fotomontażach, czyli…trochę prawdy, ale przy dużym współudziale programu komputerowego.Tym zdjęciem i kolejnym powyżej opublikowanym „Gdzie nikt…” ujawniasz nam swoją „głębszą” naturę.Już nie traper, zdobywca Połonin, z „otwartą postawą” wobec świata i przygód, ale…natura wyciszona, skłonna do refleksji – głębokich refleksji. Z pewnością i przy poprzednich zdjęciach taki już byłeś, ale teraz bardziej intymnie nam o sobie mówisz. Ktoś w komentarzu napisał, że „dużo smutku jest ostatnio w Twoich zdjęciach”. Czy ma ta osoba rację? Czy może to nie smutek, a zamyślenie…a jeśli tak, to nad czym…?Chciałabym jeszcze napisać więcej o barwach i światłe, o tym co sie tam dzieje, ale…nie potrafię… ulotność „kłosów” traw odbiera słowaP.S. To zdjęcie jednak nie może mieć tytułu Moczar ani Szuwary jest zbyt delikatne i efemeryczne.Tam z rusałkami pewnie i elfy mieszkają. Zawsze chciałam być elfem – nie wiem dlaczego, ale właśnie elfem….\n11 Grudzień 2006 14:47\nnocnehttp://g-kalinen.blog.onet.pl/ motyle ,zawisły w ciemności na chwile,,,,,bajecznie piękne…,http://g-kalinen.blog.onet.pl/\n6 Grudzień 2006 02:03\n…”baśniowy świat spokrewniony ze śwaitem rusałek, wodników i topielców” – cyt. M. Wallis….ale topielców wymieniełabym na ELFY – te pewnie też tam mieszkają……uwielbiam elfy podczas każdej wędrówki ich szukam… może tu je odnajde..\n3 Grudzień 2006 17:16\n3 Grudzień 2006 00:06\nU mnie w skojarzeniu pojawia się podkład muzyczny z „Jeziora Łabędziego” ( Paaaaa, pa-ram, pa-ram, pa-ram, pam, pam, pam, pam, …. ) a w tle słychać głuchy tupot puent baletnic, a na wodzie w szuwarach, w kadr kamery wpływa majestatycznie biełaja ptica ….\n28 Listopad 2006 18:29\nA dla mnie takie sobie. Inne Twoje fotki zdecydowanie lepsze. Jedyne, co widzę na plus w tym zdjęciu, to światło schwytane na górnych partiach traw. I to wszystko.\n28 Listopad 2006 17:49\nmarsz pingwinów przy zmrużonych oczach:) wiem, to zdecydowanie nadinterpretacja zmeczonego umysłu:) ale to nic:)\n28 Listopad 2006 16:16\nZa oknem mleko i nie widać nic … tylko biel, więc miło popatrzeć na światło schwytane.Do litani pochwalnej mój glos…-trawo złocista, czysta, przejrzystamodl się za namiza nami w blogowisku za nami w blokowisku\n28 Listopad 2006 15:54\nI ja tez bede sie powtarzala- ale napisac musze …PRZEPIEKNE !\n28 Listopad 2006 13:30\nzdumiewajaco piekne pozdrawiam milo\n28 Listopad 2006 10:30\nTo jest cuuuuudooooowneeeee…………\n28 Listopad 2006 10:20\n~czado, „JESTEŚ WIELKI…”\n28 Listopad 2006 07:20\nFalowanie na ekranie, tez by mi tu pasowałao.Pieknie.Pozdrowionka\n27 Listopad 2006 22:27\ndla mnie? ćmy na uwięzi\n27 Listopad 2006 21:22\nKurde, jaka ja monotematyczna jestem:P Przecudne!\n27 Listopad 2006 20:36\nO rany! po prostu PIĘKNE!!!!!\nCzytaj dalej wpis Pływanie synchroniczne…\n26/11/2006 - 21:09\n6 Grudzień 2006 02:20\n…rzeczywiście dziwne, jakby świat Świetlistych Aniołów miał spotkać się z mrocznym światem ciemnych mocy……przyroda ukazana tuż przed ważnym a może…tragicznym wydarzeniem……za chwilę z tych rosochatych drzew i szumiącej łąki zaczną wyłaniać się zjawy i swoimi szponami będą chciały zagarnąć niebo…miejmy nadzieję, że te obłoczki gotowe sa do ucieczki….a wtedy nie dojdzie do katastrofy i nadal będziemy mogli cieszyć sie pięknymi zachodami słońca w obliczu pierzastych chmur\n29 Listopad 2006 17:34\ntam powietrze ma inny smak… nowy świat, własny świat… Tak Ci go zazdroszcze………. zdjęcie niesamowite!\n27 Listopad 2006 21:19\nCzado, tym zdjęciem przebiłeś wszystko! Gratulacje! Swietne!\n27 Listopad 2006 18:47\nKurcze.. ładne.. Takie moze nie tyle dziwne co filmowe. Jak wyjęte z pracowni ludzików montażu filmowego.. wydaje się że zaraz skądś wyjdzie tajeniczy, nieco potargany człowiek i to bedzie początek historii o niezrozumieniu, wyobcowaniu jednostki i.. (heh.. wyobraźnia)\n27 Listopad 2006 14:43\nPiękne.. Jedno z piękniejszych w tym miesiącu..\n27 Listopad 2006 14:25\nPiękny listopad oby tak dalej…Pozdrowienia. Zimę też lubię…\n27 Listopad 2006 08:54\n27 Listopad 2006 08:12\n~Tajga/Uchwycone w kadrze\n26 Listopad 2006 21:25\nNie tyle dziwne, co fantastyczne…\nCzytaj dalej wpis Dziwne\n26/11/2006 - 21:00\n26 Grudzień 2006 02:56\nChylę czoło, Czado – przed odwagą z jaką szczerze piszesz o tym, co Cię wzrusza. Dziś „ze świeczką” trzeba szukać facetów …, których w ogóle coś wzrusza ! Mężczyznom z reguły wydaje się, że o ich odwadze świadczy gotowość do wykorzystania mięśni i rozumu. Głuptasy, nic nie rozumieją … P.S. Bez urazy. Chyba jestem dziś w bojowym nastroju i ździebko wigor mi się „zagotował”.\n1 Grudzień 2006 13:34\nCzasu ciągle mi brakuje… ale w górach bywam często, bo jest mi to konieczne do życia.Mam szczęście mieszkać w pięknej okolicy.Góry, przyroda potrafią mnie wzruszyć…Pozdrawiam\n1 Grudzień 2006 11:21\nZazdroszczę Ci jednej, a może dwóch rzeczy:czasu i tego spojrzenia na świat.Patrzę na artyzm Twoich zdjęć i od razu odżywają wspomnienia i rzeczywiście chcę tam być.To nie jest jakaś tam opinia, bo wszyscy tak piszą, ale Twoje zdjęcia ujmują duszę.A w szarej naszej rzeczywistości to niezwykłe doznanie.Pozdrawiam.\n1 Grudzień 2006 09:48\n30 Listopad 2006 12:24\nCudny ten nasz Kraj……..\n26 Listopad 2006 21:24\nPiekne, najzwyczajnie w swiecie piekne…\nCzytaj dalej wpis Listopadowe ciepło\nPrzemijanie… z wiatrem\n26/11/2006 - 10:46\n6 Grudzień 2006 04:26\nwsiadłoby się na te mięciutkie obłoczki i połynęło z wiatrem nad złotymi połoninami…eh!…marzy się…marzy\n26 Listopad 2006 16:20\nJaka ta jesień jest piękna i kolorowa…\n26 Listopad 2006 15:54\nJestem tutaj czesto i zawsze zaskakujesz mnie nowa „dostawa piekna”. Czy to wiosna, lato, jesien czy zima. Nawet nie zawsze musze cos pisac. Zawsze musze popatrzec … Cudowne.\n26 Listopad 2006 14:39\n…chciałoby się rozłożyć ręce i pozwolić sobie przeminąć z tym wiatrem… czasem chciałoby się aż za bardzo. np teraz.pozdrawiam listopadowo…\nCzytaj dalej wpis Przemijanie… z wiatrem\nZłota wolność listopadowo-poranna\n25/11/2006 - 23:29\n25 Listopad 2011 01:40\nDo tej pory pomarańczowy maniakalnie mnie prześladuje…. mam pomarańczowe kurtki, płaszcz, czapki, rękawiczki, polar… istna obsesja\n15 Grudzień 2006 21:33\nPiękny krajobraz patrząc na to chce się zyć\n6 Grudzień 2006 20:20\ngdy byłam mała wszystkie kredki były dla mnie pomarańczowe – do dziś uwielbiam ten kolor…jest pełen optymizmu i energii…różne są odcienie pomarańczu: lisi, ceglasty, „pomarańczowy-owocowy”…, a teraz dołączył do nich oranż modrzewi…, do tej pory nidgy nie widziałam tych drzew w takiej świetlistej poświacie…\n6 Grudzień 2006 04:17\nAż trudno uwierzyć, by takie zestawienia kolorów: zimne zielenie pól i płonące oranże modrzewi, w tak bliskim sąsiedztwie mogły zaistnieć, zachwyca też „faktura”pierwszego planu – łąka, wdaje się taka „materialna”, jakby faktycznie był to kawałek płótna z pointylistyczną fakturą.\n26 Listopad 2006 12:53\noptymistyczne w okresie gdy panuje jesienna deprecha\n26 Listopad 2006 00:43\ndziekuje Ci!! nawet nie wiesz jak Twoje zdjecia podnosza mnie na duchu.od 6 lat mieszkam na „obczyznie”, a pochodze ze stron , ktore fotografujesz. I dzieki Twoim zdjeciom troszeczke mniej tesknie.\nCzytaj dalej wpis Złota wolność listopadowo-poranna\n22/11/2006 - 18:28\n3 Grudzień 2006 03:19\nUwielbiam mgłę ! Mgła stwarza wrażenie odcinęcia od świata, wyrzuca go poza nawias naszych bieżących potrzeb. Mgła ogranicza obszar przestrzeni postrzegalnej i jednocześnie zbliża do siebie wszystko, co w tej przestrzeni się mieści. Może dlatego napisłeś „Być razem”, bo w tej mlecznej klaustrofobii jesteś Czado z nami-obserwatorami i z tym nagim drzewem, a wszystko co poza tym się kryje jest nierzeczywiste. Reszta to pole dla wyobraźni. Ten kadr jest tak kameralny tylko przez moment. Dlatego naciskasz spust migawki – by go uwiecznić dla nas i dla siebie. We mgle istnieje jeden bezwzględnym układ odniesienia – aparat fotograficzny. Gdy idziesz 40 kroków przed siebie we mgłę , to stan pierwotnych proporcji między znanym i nieznanym ulegnie zaburzeniu. Odczuwasz dreszczyk emocji odkrywania niewiadomej. Zadajesz sobie pytanie: co się kryje za tym zakrętem ? Może koniec świata ? Tak to widzę, a Ty ?\n25 Listopad 2006 20:09\nLEEEE LEPSZY JEST TEN BLOG;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; http://obrasseczki-na-bloga.blog.onet.pl\n25 Listopad 2006 13:22\nPrzyznam się,że dla mnie jest to widok nie codzienny. Mimo to,że mieszkam w niedurzym miasteczku to jednak miasteczku )) szczerze- bardzo mi się podoba to zdjęcie )). Spodobał mi się sposób w jaki prowadzisz tego bloga i bede czasem zaglądac )) zapraszam rózwnież do mnie )) http://www.w-tym-slowie-jest-kolor-nieba.blog.onet.pl\n25 Listopad 2006 11:10\nBywa, ze najbliżej mi do wszystkich podczas samotnej wędrówki…\n24 Listopad 2006 23:59\nByć razem? Heh, patrząc na tę mgłę, usłyszałam w głowie zdanie ‘samotnym być…’ Różne emocje. To dobrze. To najlepiej…\n23 Listopad 2006 20:20\nJak ogladam Twoje zdjecie to odplywam na te poloniny niebieskie… i nie widze tego miasta za oknem tylko otwarte przestrzenie\n23 Listopad 2006 04:26\nJak dla mnie rzadki … nie mieszkam dosc dlugo w Polsce …ten problem ze wlasciwie to nie wiem gdzie mam bardziej swoje korzenie … Jedno jest pewne takie widoki tylko w Polsce:)\n23 Listopad 2006 03:18\n22 Listopad 2006 22:37\nZapomniałam dodać, że mimo to zawsze piękny\n22 Listopad 2006 22:35\nA mnie – kawalwałek łąki za domem, bardzo wczesnym porankiem Widok niezbyt rzadki. )\n22 Listopad 2006 21:59\nZawsze podczas takiej mgly …czulam ze oddycham.Co dziwne to zdjecie przypomina mi kawalek ogrodu jaki moja rodzina posiada od pokolen ,….oczywiscie w Beskidach::)\nCzytaj dalej wpis Być razem\n22/11/2006 - 18:25\n6 Grudzień 2006 04:39\nKocham mgłę – otula mnie i chroni w „wielkim mieście”, ale nigdy nie było mi dane, przemykać się po szlakach pod jej osłoną, niesamowita tajemniczość i pewnie wiele niespodzianek,czeka takiego wędrowca,\n25 Listopad 2006 22:19\n25 Listopad 2006 21:14\nTwoje wszytskie zdjęcia śą super! napisałam w księdze gośvci do ciebie pytanie. Jak bedziesz tak uprzejma to odpisz jak możesz.pozdrawiam\nCzytaj dalej wpis …\n20/11/2006 - 21:39\n3 Grudzień 2006 00:22\nNazwałabym to zdjęcie: „Indiańskie babie lato”, choć w polskim pejzażu. Te morze traw aż się prosi, by je gładzić spodem dłoni, tak jak robił to w filmie „Tańczący z wilkami” Indianin o imieniu „Kopiący Ptak”, zanim zaczął myszkować po kwaterze John’a Dunbar’a. Pamiętacie ?!\n27 Listopad 2006 19:46\nPiękne zdjęcia szcególnie to dolne przeplatane kolorystycznie.Złota polska jesień….\n23 Listopad 2006 13:19\noko płynie spokojnie….\n21 Listopad 2006 05:40\nMmmmmm…. Jak pięknie…..\n21 Listopad 2006 00:00\nBardzo podoba mi się kolorystyka dolnego zdjęcia.\n20 Listopad 2006 21:27\nUwielbiam Pana zdjęcia „warstwowe” takie jak to na dole\n20 Listopad 2006 21:02\nŁadny widoczek.. na kłosach nie ma nawet wspomnienia po tym ze jeszcze niedawno sypał nieg. Oj ślicznie nam się ta pogódka zmienia pozdrawiam\nCzytaj dalej wpis Wierchowa\n17/11/2006 - 23:57\n15 Grudzień 2006 02:08\nBardzo często wracam do tego zdjęcia z krzyżem – z serii Na koniec. Gdy pierwszy raz przeczytałam tytuł, trochę się zaniepokoiłam, że może nie być więcej zdjęć, ale jedna z komentatorek uświadomiła mi, że przecież równie dobrze, może chodzić tu o koniec dnia – odetchnęłam z ulgą, Bardzo lubię to zdjęcie, tyle tam spokoju a jednoczenie…majestat i powaga. Czarny krzyż na tle dramatycznych a raczej tajemniczych chmur – uświadamiają potęgę sił niebieskich i potęgę przyrody. Obie są nierozerwalne – są zawsze jednym. Genialniejsze dzieło, jakim jest przyroda stworzona „ręką” Boga, nigdy więcej nie powstanie – będą tylko wspaniałe repliki – i dlatego od niej (Przyrody), czyli od Największego Mistrza (Boga) najwięcej możemy się nauczyć. Wszyscy wiemy, że nawet w najmniejszym listku jest drobina Boga, albo inaczej nawet w tak niewielkim bycie jak liść tkwi Jego ukryta Wszechmoc.Pięknie dziękują za przyrodę Franciszkanie w „Pochwale stworzenia” (na którymś blogu znalazłam tę pieśń pod tytułem „Słoneczna Pieśń św. Franciszka”)Ten krzyż przypomina, by uszanować najmniejszy nawet skrawek natury, bo…to świętość. Krzyż ostrzega – Bóg miłosierny jest, ale i jego cierpliwość może się wyczerpać a wtedy grzmi… i Anioły płaczą nad niepokornym ludzkim bytem.Przygotowując obiektyw do sfotografowania krzyża, pewnie Czado zwróciłeś uwagę niepozorny krzaczek po prawej. Czy to przypadek, że przybrał kształt krzyża z Chrystusem?Wygląda to tak, jakby…krzaczek pierwszy mówił o cierpieniu Ukrzyżowanego, ale by było to dostrzegalne i żadnemu wędrownemu nie umknęło, wzniesiono krzyż – duży, wyraźny. Każdy go zauważy i choć przez chwile pomyśli o Bogu. A mały krzaczek, choć bardzo się stara i chce być bardziej widoczny, choć chce wiele powiedzieć, pozostanie niezauważony wśród innych, które pną się w górę – do słońca – do NiegoNie wiem, czy lubisz współczesną muzykę, ja jej rzadko słucham i raczej w nowych trendach się nie orientuję, ale znajomi czasami podeślą ciekawy kawałek.I właśnie słuchając Michała Bajora pomyślałam, że jego piosenka, raczej pieśń byłaby dobrym dopełnieniem muzycznym tego zdjęcia. Jej słowa – bardzo wymowne – „Qvo Vadis, Domine”… odpowiadałby nawet Twojemu dziełu i to nie tylko jako tytuł. Rytmiczna, nasilająca się i dramatyzująca muzyka w połączeniu ze słowami Bajora w pewien sposób tłumaczą werbalnie to, co Ty pokazałeś obrazem.O ile się nie mylę piosenka pochodzi z płyty Rubikon Piotra Rubika; wykonawca Michał Bajor; tytuł „Co ma przeminąć”.Takie oto wolne skojarzenia i impresje myślowe nasuwają mi te dwa zdjęcia. Może to zbytnia nadinterpretacja i możesz czado ze mną się nie zgodzić, ale mam nadzieję, że nie szkodzą te słowa Twoim zdjęciom\n3 Grudzień 2006 02:09\nWróciłam myślami do mojej wędrówki po Beskidzie Sądeckim z września tego roku i tych samotnych, nostalgicznych, przydrożnych krzyży i kapliczek, których na szczęście jest jeszcze sporo w B. Sądeckim, a w B. Niskim jeszcze więcej. Do tych cmentarnych krzyży łemkowskich … Dzięki Ci, Boże, że te przepiękne w swojej prostocie i formie, ziemskie dowody Twojej obecności jeszcze istnieją.\n20 Listopad 2006 13:25\n19 Listopad 2006 22:03\nMogę tylko pogratulować.\n19 Listopad 2006 20:05\nByłam wczoraj na wystawie krzyzy litewskich…. Ale ten jest ładniejszy, niż te wystawowe:) Pozdrawiam!\n18 Listopad 2006 16:14\n18 Listopad 2006 13:13\nZaduma, cisza, spokoj … Wszystko to, co potrzebne jest do zakonczenia dnia. Jak zwykle piekne.\nCzytaj dalej wpis Na koniec\n17/11/2006 - 23:52\n6 Grudzień 2006 04:05\nTe łagodne skosy pagórków i rytmy poletek na stoku słonecznej ziemi, swoim spokojem koją chaotyczne myśli…wszystko ma tu swoje miejsce, a z drugiej strony tyleż się dzieje…i kolory…. bajeczne, tymi kolorami bydujesz prawdziwy nastrój\n3 Grudzień 2006 17:23\nKażde z tych skojarzeń przywołuje ciepło, harmonię, radość i miłość do całego świata.\n3 Grudzień 2006 00:49\nJak dobrze, że przeczytałam komentarze innych, bo popełniłabym plagiat ( patrz: broszka z 17.11.2006 ” o pasiakach ” ). Muszę skojarzyć sobie coś innego, a to nie jest łatwe … co powiesz na tort kawowy z warstwami powideł i kremów .. albo na tkane na krosnach chodniki, wielobarwne jak ziemia, po której stąpamy ?\n20 Listopad 2006 13:14\n18 Listopad 2006 21:49\njesien kocham za kolory\n18 Listopad 2006 10:28\n18 Listopad 2006 09:44\nprzepieknych kolorow dywany naszej ziemi sa bezcenne i na zawsze pozostaja w pamieci jesli tylko ktos chce je zapamietac , w moich stronach sa rownie piekne pozdrawiam\n18 Listopad 2006 01:05\nchcialabym zeby moj komentarz byl tak piekny jak to zdjecie, ale nie potrafie znalezc wlasciwych slow……..\n17 Listopad 2006 23:02\nPrzepiekne pasiaki beskidzkie….nareszcie zrozumiałam skąd wzięły się pasiaki łowickie …. umiesz pięknie patrzeć na świat. Pozdrawiam.\nCzytaj dalej wpis Kochającym ziemię\n17/11/2006 - 01:02\nŁysa Górka, Rymanów Zdrój, Beskid Niski\n1 Grudzień 2006 07:54\n30 Listopad 2006 18:54\nzauroczyły mnie pejzaże ! ten szczególnie, trudno było wybrać cudne miejsca odwiedzasz ,chciałabym tam być światło, kolory, zamknięta kompozycja, konary brzóz , trawy -jesień jest piękna w twoim obiektywie !!!! pozdrawiam\n22 Listopad 2006 11:11\n22 Listopad 2006 09:45\nWitaj Artysto Chwili Zaczarowanejchyle czoło przed pieknem polskiej ziemi:-))\n19 Listopad 2006 21:53\n17 Listopad 2006 21:40\nUwielbiam te jasne jesienne pnie drzew! I liscie… i trawy… Piękne!\n17 Listopad 2006 20:47\nta łysa górka nie jest taka całkiem łysa,ale jest piękna.Przypomniałeś mi naszą Łysą Górę,po wykopach kamienia wapiennego.Była blisko szkoły i po lekcjach ,szczególnie zimą wspaniale zjeżdżało się z niej na torbach szkolnych.Wspaniale.Jesteś cudownym Pejzażystą!.\n17 Listopad 2006 19:55\nJest zdolnym malarzem, a gdzie śnieg? Pozdrowienia. Od pewnwego czasu sprawdzam jaka jest pogoda w górach na Twoim blogu…:))))) mama\n17 Listopad 2006 19:52\nwejdz na http://www.anih.blog.onet.pl i zostaw mi chocaiż kilka komci plizzz\n17 Listopad 2006 16:22\nPiękne…Bóg zapłać za chwilę wytchnienia w tym klimacie:) Kłaniam nisko:)\n17 Listopad 2006 10:34\nNie mogę podróżować, więc zwiedzam dzięki Twoim oczom. Pięknie patrzysz. Bardzo dziękuje.\n17 Listopad 2006 07:45\nOj potrafi, potrafi czarować kolorami i światłem tak jak Ty to chwytasz w kadr.Pozdrowionka\nCzytaj dalej wpis Słońce potrafi\n15/11/2006 - 20:01\n4 Grudzień 2006 13:19\nZakochałem się w Twojej miłości do tych fotografii.\n19 Listopad 2006 08:03\nuwielbiam mgłę, ma w sobie jakąś magię. Myślę, że to podczas mgły poeci piszą swoje najpiękniejsze wiersze. Pozdrawiam Cię, Waldek. Twoja fanka.\n” może to ten deszcz, może przez tę mgłę… „magia. piękne\n17 Listopad 2006 10:01\nJaka piękna mgła.. Osobiście nie bardzo mgłę lubię, ale dla zdjęć to jest niesamowity efekt, pod warunkiem, że nie jest zbyt gęsta..Jak zawsze piękne ujęcia.. nie jestem zbyt nudna w tych pochwałach?Pozdrawiamhtttp://argo.bloog.pl\n17 Listopad 2006 09:08\n…sentymentu mgła zjawia się i twa…\n16 Listopad 2006 23:40\nAch ta mgła, a jelenie ryczą. Pozdrawiam yolka_k\n16 Listopad 2006 22:49\nZakochałam się w tych fotografiach.\n16 Listopad 2006 14:16\nChlodno, mgliscie, jesiennie a jednak – pieknie!\n16 Listopad 2006 09:06\nMgliście i jesiennie…..\n15 Listopad 2006 23:28\nWpadłam tu przypadkiem wędrując w poszukiwaniu piękna i nastroju współgrającego ze stanem mojej jesiennej duszy i teraz już wiem,że na pewno będę Cię odwiedzać częściej, ciągnąc za sobą wszystkich znajomych zaczadzonych górami.\n15 Listopad 2006 23:09\nTe piękne jesienne mgły kojarzą mi się z dzieciństwem… dzięki za ten klimat.\n15 Listopad 2006 22:47\n„Mgliste”fotografie mają specyficzny ,bardzo nastrojowy klimat…Często wydaje mi się,że są piękniejsze niż rzeczywistość…Piękne zdjęcia,zwłaszcza dolne.\n15 Listopad 2006 22:41\npiekne zdjecia…szczegolnie dla mnie bo kocham bieszczady:)\n15 Listopad 2006 21:36\no… i powróciła jesień, szara, mglista, ale nawet taka ma u Ciebie swój urok, potrafisz tak pokazać pejzaż, że nawet w tej szarości dostrzega się kolory\nCzytaj dalej wpis Listopadowo\n11/11/2006 - 17:35\n6 Grudzień 2006 03:28\nTe „piaskowo-białe” góry są niesamowite, tyle tam się dzieje, niby puchem przykryte a takie kolorowe. Nie do końca ośnieżone wydają się być ciekawsze niż gdyby biel puchu pochłoneła je w całości\n3 Grudzień 2006 06:12\nTrzeba chcieć, żęby móc i ja chcę się wspiąć na Połoninę Caryńską ( podobno to Ona ) w 2007r na jesieni. Ta chęć jest bardziej dziełem zmysłów niż rozumu … Bieszczady to moje niespełnione marzenie od października tego roku. Już zaplanowałam, przekalkulowałam i siedzę na plecaku, licząc dni do godziny „zero”. Twoje zdjęcia – to wiem na pewno – pomogą mi przetrwać „na przednówku”. Dla takich widoków z autopsji i na zdjęciach warto żyć … Czasami myślę, żę tak naprawdę motorem napędowym naszej codziennej bieganiny jest ta wewnętrzna dzikość ( zmysłowość, intuicja, wyczulona percepcja, spełnienie ), którą budzimy w sobie obcując z przyrodą. Bez tej dzikości danej od natury, wewnętrznej siły i świadomości my-kobiety jesteśmy zagubione, nieszczęśliwe i na nic zda się nam rozum.\n30 Listopad 2006 16:00\nDziekuje za te fotograficzna podroz w miejsca, ktora zostawilam, do ktorych tesknie.Bede zagladac, z drugiego konca swiata bede zagladac, zeby jeszcze i jeszcze nakarmic oczy swojskimi krajobrazami…\n15 Listopad 2006 19:20\nPołonina Caryńska zawsze robi wrażenie i jeszcze ściągnięta zoomem to jest to.Ładne ujęcie.\n15 Listopad 2006 14:07\nCześć.Jeste studentką psychologii i pisze prace na temat blogów. Czy zechciał(a)byś mi pomóc. Prosiłabym Cię o wypełnienie krótkiego kwestionariusza. Z góry dziękuje za pomoc i szybką odpowiedź. Pozdrawiam Ewelina.salomei@poczta.onet.pl\n15 Listopad 2006 09:47\n15 Listopad 2006 08:37\n14 Listopad 2006 21:48\nCzytaj „O mnie”\n14 Listopad 2006 21:13\nPrzeglądałam Twoje zdjęcia i trafiłam na nie mało ciekawych zdjęć Jakim aparatem robisz zdjęcia?Pozdrawiam i życzę dalszych sukcesów w dziale fotografii.______________________www.soul-of-nature.fotolog.pl\n14 Listopad 2006 19:08\neśc jestem ala mam 12 lat i jestem ze szczyrku.Dobrze wiem co to znaczy widok tak piaknych gór. Ma sie ochte stac i napawac sie tym widokiem bez konca i zapamietać go.Ty znalazłes cudowny sposób zeby nigdy nie zapomniec sa nim zdjecia.Widze ze tak jak jakochasz góry\n14 Listopad 2006 17:15\nWitamZagladam czesto i przegladam prezentowane zdjecia. Robia wrazenia1 Gratulowalam juz nagrody, ale coż zrobie to jeszce raz, swietnie, swietnie i zycze woielu wzruszen podobnych do moich, pozdrawiam\n14 Listopad 2006 17:13\n14 Listopad 2006 16:51\n14 Listopad 2006 13:36\nNie mogę się napatrzyć\n14 Listopad 2006 08:19\nJuż chyba z dwa lata tu zaglądam i zawsze,..zawsze i niezmiennie urzekają mnie Twoje góry.Pozdrawiam http://facetmorski.bloog.pl\n13 Listopad 2006 19:19\nCzy to już zima…? Ja przez oko aparatu jeszcze widzę jesień, ale w końcu ja mieszkam w „Mini Bieszczadach” )) Pozdrawiam serdecznie. Megan\n13 Listopad 2006 18:26\nTo prawda, ale najpierw… trzeba chcieć. Pozdrawaiam\n13 Listopad 2006 16:50\n…czasami nie wystarczy chcieć…\n13 Listopad 2006 16:17\nmialabym prosbe-modlbys napisac kilka cennych rad jak robic takie piekne zdjecia?? ja tezuwielbiam fotografowac ale zeby tak… bardzo prosze, bede wdzieczna:)\n13 Listopad 2006 11:27\nJesteś cały czas na topie, a komentarze o obniżeniu poziomu są lekko złośliwe. Tak trzymaj!\n12 Listopad 2006 19:48\nPiekne zimowe pejzaze malowane obiektywem aparatu. Dziekuje.\n12 Listopad 2006 15:14\nŁadne zdjęcia ja maluje rysuneczki zagladnijcie do mnei i je ocencie http://Pattka15.blog.onet.pl\n12 Listopad 2006 14:36\njak sie patrzy na Twoje zdjęcia, to aż zima wydaje się tak piękna…\n12 Listopad 2006 14:13\nUwielbiam patrzeć na piękne pejzaże i krajobrazy….www.cmentarz-mysli.blog.onet.plwww.trucizna-slow.blog.onet.pl -> zapraszam\n12 Listopad 2006 11:43\nNiestety U mnie (okolice Zawoji) śnieg był tylko przez krótką chwilkę – zaraz potem temperatura podskoczyła… Jeśli dalej tak pójdzie, będę musiała jechać chyba na alpejskie stoki, żeby spotkać śnieg ;(\n12 Listopad 2006 09:35\nJa wolę na dwóch deskach, ale póki co śniegu z mało.\n12 Listopad 2006 04:19\nJa bym sie sprzedala chyba zeby tam byc ….Czytalam czyjas opinie ze ponoc nie robisz dobrych zdjec tak jak dawniej ,… Nie zgadzam sie sprzeciwiam ….moze po prostu ktos przywykl do piekna Twoich zdjec …. Dla mnie maja szczegolny wymair i prosze nie odbieraj mi kawalka Polski dla mnie.Pozdrawiam\n11 Listopad 2006 19:20\nA już chciałam napisac, że obniżasz loty. Że ciągle to samo. Żeby wnieść w to wszystko trochę świeżości. Ale jak zobaczyłam ten śnieg, łza zakręciła mi się w oku… Chcę wyjść na samą górę, ubrać deskę na nogi i zjechać na sam dół…\n11 Listopad 2006 17:30\nTaaaak, wejść na Smerek chciałoby się….\n11 Listopad 2006 16:43\nhttp://bransoletkii-z-muliny.blog.onet.pl/ ZAPRASZAM !!!\nCzytaj dalej wpis Trzeba chcieć…\n09/11/2006 - 22:53\n…ciągle nie mogę zejść z Połoniny. To światło, nawet z ekranu (może Kaszpirowski nie oszukiwał?) powoduje, że znowu tam jestem, a dom praca stają się wirtualne. Rzeczywistość wydaje się być gdzieś pod Rohem.\n22 Sierpień 2011 20:24\nUwielbiam Zimę, taką zimę\n1 Luty 2007 12:28\njak w bajce….http://avangarda.bloog.pl\n6 Grudzień 2006 03:48\nTwoje pejzaże mają niesamowitą siłę wyrazu…gdy zamykam oczy do snu – jawią mi się na tle błekitnego nieba „koronkowe” wzory okrytych bielą i śniegiem przypruszonych drzew – to misterne dzieło natury\n3 Grudzień 2006 05:18\nCzado – Mistrzu, Ty masz nad sobą rękę Boga i talent w oku, dlatego cytując Turnała ” tylko Tobie zaufam, tylko Tobie uwierzę”. Są tacy, co w komentarzach mają skłonności do „wylewania dziecka z kąpielą”, ale nimi się nie przejmuj. Jesteś naszą deską ratunkową w powodzi brzydoty i szarzyzny zabieganej codzienności. Jesteś alibi na naszą wrażliwość i dowodem na nasze zadeptane w korkach człowieczeństwo. Będę się trzymać tego Bloga od chwili, gdy pierwszy raz na niego wpełzłam w swojej nieświadomości, czyli od wczoraj. Już go dopisałam do Ulubionych. Twoje zdjęcia przyciągają jak magnes i sprawiają, że chcę się zatrzymać i zagłębić w siebie. To jest jak oczyszczenie, jak łyk żywej wody, jak antyutleniacz. Dzięki Twojemu spojrzeniu na świat przetrwam do wakacji, a na jesieni ucieknę w Bieszczady z własnym małym Fuji FinePix S 5600 ( mam już wstępny plan tras, noclegów i miejsc do odwiedzenia ) i nikt mnie nie odnajdzie . Pewnie spotkamy się na połoninach ?\n17 Listopad 2006 11:02\nW każdym roku kalendarzowym mamy 4 pory roku,tylko one przychodzą jak chcą,każda jest inna i Ty właśnie To swoim mistrzowskim okiem wypatrujesz.Nie ma lepszych czy gorszych zdjęć, one są piękne same w sobie, bo każde pisane inną porą roku.Dzięki za Te Doznania Piękna i Uroczej Natury.Pozdrawiam.A śpieszy się zawsze gdzieś każdy z nas, a takich pięknych zdjęć nie robi przy tym .\n15 Listopad 2006 18:51\npiękne lubię zaglądać do Ciebie, oglądać to co widziałeś, to jak widziałeś inspirujesz mnie co raz bardziej by jednek wyrwać się stąd w góry gdy tylko będzie chwila )) pozdrawiam ciepło z Międzylesia warszawskiego\n15 Listopad 2006 18:31\nProszę Pana, to jest piękne! Aż łzy same ciekną mi po twarzy. Ile ja bym dała, żeby móc być tam teraz. Odciąć się od rzeczywistości i niczym nie przejmować. Nie może Pan zawiesić bloga, proszę! On jest dla mnie taką małą odskocznią od codzienności. Proszę mnie nie zasmucać!\n14 Listopad 2006 17:49\nNie wiem gdzie te zdjęcia robisz, ale są świetne!! ) żebym ja miala taki pomysł Bloga ten wygląd i to wszystko niby czarny…ale w nim cos jest pozdrawiam!!!!!!!!\n13 Listopad 2006 20:05\nNiczego nie żałuj! Napisałaś szczerze to co myślisz, a na takich opiniach zależy mi najbardziej, jeszcze raz DZIĘKUJĘ. Można się z tym co napisałaś zgodzić lub nie, ale forum pod zdjęciem jest wlaśnie po to. Gdyby nie zależało mi na szczerych opiniach zablokowałbym komentarze. Mój blog został wyróżniony i nagrodzony, można więc wymagać. Bardzo trudno jest ocenić jakość swoich zdjęć. Każda krytyka, a tym bardziej życzliwa jest bezcenna. Więcej o moim blogu od kuchni, napiszę w specjalnym poście, gdy znajde chwilę by poukładać myśli.Pozdrawiam serdecznie\n13 Listopad 2006 19:32\nNie nie nie!!! Nie możesz zrobic tego mi ani nikomu innemu kto odwiedza ten blog! Broń Boże nie miałam tego na mysli….teraz żałuje ze napisalam wogóle cos takiego! Twoje zdjęcia są naprawde świetne prosze nie rób tego! Przecież są dni lepsze i gorsze,zdjecia ktore wyszly lepiej i gorzej ale bedą nastepne a Ty na pewno znajdziesz na to czas! Nie mozesz porzucić czegoś co sprawia że Twoje zycie staje sie piekniejsze, czegoś co jest Twoją pasją! Bo to właśnie dla niej warto żyć…\n13 Listopad 2006 16:36\ngratuluje tak wielkiego talentu, zdjecia cudownie przenoszą w swiat marzen, sa oderwaniem od szarej rzeczywistosci. Gratuluje tak wielkiego talentu.\n12 Listopad 2006 09:29\nGbybym ciągle robił zdjęcia coraz lepsze miałbym najlepsze fotki w całym Wszechświecie\n12 Listopad 2006 00:04\nCoś mnie tchnęło znowu, gdy przeczytałam te teksty. I teraz już wiem, że nie tylko mnie wydaje się, że było lepiej. A może każdy musi kiedyś ‘odbić się od dna’? Ja się nie znam na fotografii za bardzo, to tak w ramach wyjaśnień.\n11 Listopad 2006 09:05\nZ drugiej strony kiedyś więcej podróżowałem, było więcej okazji, a najlepsze swoje zdjęcia wg nie tylko mojej oceny („Sen”, „Dzień się budzi”), pstryknąłem na przełomie września i paździenika tego roku 500 m od domu. Przecież możliwość ich zdrobienia miałem kilkadziesiąt lat… Dzięki za dobre słowo Pozdrawiam\n11 Listopad 2006 00:21\nWłaśnie chciałam napisać,że zdjęcia wydają mi się coraz piękniejsze-a tu czytam taaaaakie rzeczy…Właśnie to mnie urzeka-coraz inne klimaty ,mimo,że każda pora wygląda co roku podobnie.Może mam mniej wyrafinowany gust…Ale WIEM,że nie zrobisz nam tego ! To byłoby nie fair…\n10 Listopad 2006 22:33\nPo tym co piszesz zastanawiam się czy nie pora zawiesić publikacje… Nie mam tyle czasu co kiedyś… zdjęcia robię w biegu… publikuję w pośpiechu… niesłusznie zakładając, że ilość przełoży się w jakość.Cenna uwaga… Dziękuję i pozdrawiam\n10 Listopad 2006 17:37\nJastem wielką fanką Twojego bloga bo tak naprawde Ty wzbudziles we mnie pasje do fotografii ale musze Ci powiedziec ze fotki sprzed roku czy dwoch lat byly naprawde o wiele lepsze niz te chocby z pazdziernika i listopada! mowie to z calym szacunkiem do twego geniuszu ale prosze rob zdjecia z ta ikrą i fantazja z jaka robiles je wlasnie wtedy ))\n10 Listopad 2006 16:08\nSzarość to dobre tło dla koloru Na dłuższą metę wszystko jest męczące. Zmiany są konieczne.\n10 Listopad 2006 16:05\nOwszem, ale dla wzmocnienia efektu zakładam na oczy okulary z szybkami od kalejdoskopu.\n10 Listopad 2006 15:49\n10 Listopad 2006 15:28\n10 Listopad 2006 15:21\ncudownie, bez dwóch zdań:) ale… ja chcę, żeby Pani Jesień wróciła…:(\n10 Listopad 2006 15:10\nA śnieg jeszcze leży, czy też szarość znowu czeka by przykryła ją świeża biel?\n~Piotr z Polkowic\n10 Listopad 2006 15:05\nBiel i błękit – ech…\n10 Listopad 2006 13:59\nA po co schodzić do tej naszej szarej codzienności?\n10 Listopad 2006 09:03\nmieszkasz jak w scenografii do bajki\nCzytaj dalej wpis Mrużąc oczy…\nW każdą stronę…\n08/11/2006 - 23:22\n15 Grudzień 2006 13:33\nMistrzu Tyś jest inspiracją http://alex.falba.net/\n20 Listopad 2006 18:54\nJak ja Ci zazdroszczę,że masz Bieszczady na codzień, przepiękne zdjęcia. Pozdrawiam Amber.\n15 Listopad 2006 16:45\nTe zdjęcia mi się bardzo podobają. Tęsknota za górami mnie chyba ogarnia coraz większa.. nie mam daleko do nich na szczęście.Pozdrawiamhttp://argo.bloog.plhttp://avangarda.bloog.pl\n11 Listopad 2006 15:21\nZważywszy mój sposób bycia można uznać, że jestem bliskim krewnym tego gatunku. TAK\n10 Listopad 2006 14:25\nOjej! Czy na tym pierwszym to slady Yeti?\n9 Listopad 2006 20:43\n„…Tam dokąd chciałem już nie dojdę…”, bo wszystko pokrył biały puch… Cudownie…bajecznie….niewinnie… Uwielbiam tutaj zagladać… Dziękuję za każde zdjęcie, któro mnie wzruszyło /czyli wszystkie/… Dziękuję i pozdrawiam…\n9 Listopad 2006 14:22\nZ Suchych Rzek na Orłowicza końskim szlakiem. Dopiero w domu z TV dowiedziałem się, że droga z Wetliny do U.Górnych była nieprzejezdna. Czasem ma się fart Pozdrawiam\n9 Listopad 2006 13:38\nNo to dałeś czadu, jak Ty tam dojechałeś?? muszę sobie dobre sanki przygotować ) zdjęcia piękne jak zwykle. Pozdrawiam Cię serdecznierademenes\n9 Listopad 2006 08:42\n9 Listopad 2006 07:57\nMnie też tak boli gdy dłużej nie moge być w górach. Dlatego gdy jestem chwytam co możliwe do czarnego pudełka. I ta herbata… Pozdrawiam\n9 Listopad 2006 06:43\nUff, jak cudownie, tylko żal,ze samemu nie można tego zobaczyć naocznie.Ale dzięki za to ,że jesteś i możesz nam serwować takie piekne widoki.Pozdrowionka\n8 Listopad 2006 23:14\nTylko serce boli, że sie tych Bieszczad nie czuje pod swoimi stopami, że w koło mnie nie ma tej błogiej ciszy, wiatr nie gwiżdże, nie mrozi moich policzków, że herbata nie smakuje tak wspaniale jak ta wyczekana, w „Puchatku” … tak bym chciała…\n8 Listopad 2006 23:03\nczesc, blog godny podziwu, ciekawe notka mozna sie cos dowiedziec mój blog to http://www.sebastian-kuchta-speedrower.blog.onet.pl/ i mam nadzieje ze zostawisz u mnie komentarzyk, a jak by ci sie chciało to mozesz zagłosowac w sondzie ,narazie licze na twój komantarz do zobaczenia bardzo piekne widoki\n8 Listopad 2006 23:00\nBardzo podoba mi sie twój blog. Zjęcia są wręcz wspaniałe , a na sam ich widok zadaje sobie ytanie „Skąd je ma „? Są naprwde piękne\nCzytaj dalej wpis W każdą stronę…\n07/11/2006 - 23:45\n3 Grudzień 2006 01:49\nPrzypomniało mi się zdjęcie z dzieciństwa z moim dziadkiem Władziem. Zimowy zagajnik w koło nas. Mam jakieś cztery lata, brązowy kożuszek z kapturkiem na głowie, a dziadek unosi mnie na rękach do góry z promiennym uśmiechem tak, że głową sięgam do obsypanych śniegiem gałęzi. Dziadek ma na głowie pasiastą czapkę z pomponem w kolorach miodu spadziowego, słonecznika i laskowego orzecha …. Dziadziuś dziś ma 94 lata i trzyma się jak może, ale bliżej mu już na Niebiańskie Połoniny. Dziadek był w Bieszczadach jako kierowca w transpoprcie ciężarowym, skierowany tu w 1946r i swoje widział … Potem wracał tu wielokrotnie dla piękna i magii tych ziem.\n9 Listopad 2006 12:14\npiękne, ale ja i tak nie cierpie zimy\n8 Listopad 2006 19:50\nno właśnie…zdjęcie prze-piękne……ale ja nie lubię zimy bo oprocz pięknych takich chwil jest:dużo błota,plucha i słota….hi! i o!..i wielokropek;-)\n8 Listopad 2006 18:42\nBez komentarza…brak mi słów…\n8 Listopad 2006 15:05\n…i to jest piękne! Miejmy nadzieję, że za kolejne czterdzieści też tak będzie. I ktoś będzie szedł szlakiem doznając tych samych wrażeń… zastanowi się przez chwilę… Ilu nas tędy przeszło? Czy kiedyś się wszyscy spotkamy? Jak będzie wyglądać Tamta Połonina? Pozdrawiam serdecznie\n8 Listopad 2006 13:51\n40 lat temu w Bieszczadach było tak samo.\n8 Listopad 2006 12:06\nPatrząc na zdjęcia słyszę skrzypiący pod nogami śnieg\n8 Listopad 2006 11:53\n8 Listopad 2006 11:25\nSuper fotki, jak zwykle! Ale nie o tym … Uwielbiam zimę, snieg i uwilebiam Bieszczady. Niestety troszke mam do nich daleko. Ale już niedługo Święta no i Sylwesterw w Biszczadach. Chciałbym wejść na Tarnicę i do Chatki Puchatka na Połoninie. Widziałem kilka zdjęc z zimy, wygląda super taka oblodzona. Już szykuje dobrą odzież i sprzęt foto … Pozdraiwam i dzieki za fotki i przybliżenie troszke Bieszczad ….\n7 Listopad 2006 23:57\n…wyglądają właśnie tak, jak chciałam żeby wyglądały. dziękuję.\n07/11/2006 - 23:39\n15 Listopad 2006 19:02\nswietne zdjecie )) a najlepiej misie zrobilo, gdy wyobrazilam sobie, ze tam jestem.\n8 Listopad 2006 14:45\nTe miejsca nie zawsze wyglądają w ten sposób, ale im częściej się bywa tym większa szansa. W ciągu śnieżno-deszczowego tygodnia Połoniny zobaczyły słońce tylko przez godzin, a ja miałem szczęście być akurat wtedy. I szczęśliwie zabrałem aprat mimo, że nic nie wskazywało na możliwość robienia zdjęć – o możliwości uszkodzenia aparatu nie wspomnę.Kuszę również sam siebie i … nie przestanę Pozdrawiam\n8 Listopad 2006 13:53\nNiech Pan nie kusi do powrotu w urocze miejsca.\n8 Listopad 2006 07:29\nWłaśnie z taką snieżną otulinką i uginającymi się od ‘ciężaru’ białego puchu gałązkami świerków kojarzę te miejsca. Byłam tam tylko raz ale co za dziewczęce wspomnienia przywiozłam. Każde Pana kolejne zdjęcie namawia mnie do powrotu. Nie tylko zimową porą…\nCzytaj dalej wpis Bliżej nieba\n06/11/2006 - 18:55\n…dla Adasia http://aftyka.blog.onet.pl/\n15 Listopad 2006 23:34\nświetne kolory – kremowy, biel i niebieski. wspaniałe\n10 Listopad 2006 14:23\nJak tu zimno!!! Brrr!!!! Ale za to jak pieknie…:):):)\n9 Listopad 2006 22:50\nTo nie perspektywa tylko śnieżnobiały orzeł, który zrywa się do lotu.Taki wspaniały, pełen majestatu, potężnyPo prostu marzenie…\n7 Listopad 2006 21:41\nWspaniałe… Doskonała perspektywa, gratuluję.\n7 Listopad 2006 14:38\n7 Listopad 2006 14:31\nZobacz „O mnie”\n7 Listopad 2006 12:41\nBędę w Bieszczadach w grudniu.\n7 Listopad 2006 11:53\n7 Listopad 2006 11:08\nŻeby tak było na Święta\n7 Listopad 2006 11:05\nU nas nad morzem też czasami tak jest, ale niestety zazwyczaj tylko przez chwilę\n~Marta.. Od tak..\n7 Listopad 2006 10:33\nPrzepiękne zdjęcia! Ukojenie dla oka.. Poprostu wspaniale Mam tylko pytanie do autora tych zdjęć. Jakiego sprzętu używasz do robienia tak pięknych fotografii??? Z góry bardzo dziękuje za odpowiedź\n7 Listopad 2006 10:13\n7 Listopad 2006 09:40\nGdy jestem zmęczona lub smutna oglądam Pana zdjęcia i odpoczywam, odpływam… Super relax. Dziękuję.\n7 Listopad 2006 08:52\n7 Listopad 2006 00:06\nśliczna zima na tych sympatycznych zdjątkach. Widzę tutaj pokrewną duszę, też kocham góry i również interesuję się fotografią zapraszam do mnie -> http://www.satu.blog.onet.pl\n6 Listopad 2006 22:55\nbielusieńko:) czystość we wszystkich wymiarach:)/rude wredne/\n6 Listopad 2006 22:21\nDodam jeszcze… uwielbiam Twoje zdjęcia\n6 Listopad 2006 22:20\nBardziej wygląda mi to na cukier puder niż śnieg\n6 Listopad 2006 20:13\nNie sądzę by ten śnieg utrzymał się. Ale zima dała popis swoich możliwości. W końcu śnieg o tej porze roku jest dużo lepszy od deszczu. Pozdrawiam.\n6 Listopad 2006 20:01\nPiękne. To drugie.\n6 Listopad 2006 19:51\nWidze ze duzo sniegu jest w Bieszczadach. Troche zazdroszcze, poniewaz tutaj w Salamance wogole niema sniegu a temp teraz jest w granicy 15C pozdrawiam z Hiszpanii!!!\n6 Listopad 2006 19:08\nJezzu zima, a ja wcale jej jeszcze niechcę, poszła precz niech wróci w styczniu. W poprzednich latach później była. Pozdrawiam yolka_k P.s.U nas nad morzem / Zatoka Pomorska/ jeszcze jej niema!\n6 Listopad 2006 18:53\njestem gotowa na to zeby wsiasc w pociag przespac w nim te 14 godzin i wysiasc w innym siwecie Ale chcec a moc to roznieca Bardzo sie ciesze ze dzieki Panu moge byc na bierzaco ze zmianami w krainie Aniolow Uwielbiam Pana zdjecia! (mimo ze zima jest blee;)>\n6 Listopad 2006 18:06\nJeszcze nigdy nie widziałam takiej pięknej zimy… Myślałam, że nie możliwe jest zrobienie pięknych zdjęć zimą… Aż do teraz… Jestem pod wrażeniem tych zdjęc i miejsc fotografowanych przez pana…/http://vienewi.blog.onet.pl\nCzytaj dalej wpis Światło…\n05/11/2006 - 22:30\n23 Listopad 2006 23:18\nbez komentarza !!!!!!!!!!!!! ( ja pisze noty godzien.Kazda nota to dłllllllugie opowiadanie ) Ze 100 zdan !!\n15 Listopad 2006 19:13\nBieszczady sa jednak piekne zatrzymane w kadrze nie ważne o jakiej porze roku, dnia czy nocy, robisz to pieknie.Czesto tam bywam bo jestem z tego regionu kraju.Dziekuję za komentarz na moim blogu i zapraszam ponownie. (fotografia222.blog.onet.pl)\n15 Listopad 2006 17:39\nprawde mówiąc ma Pan spory –==talent==–mowie calkiem szczerzete zdjecia na blogu sa poprsotu piekne:)jak moglby Pan wejsc ;]serdecznie zapraszam na http://www.foto-tomek.blog.onet.pl\n14 Listopad 2006 19:40\nMyślałam,że kocham tylko Tatry. Co Pan robi Panie Czado? Czuję kłucie w dołku i gardle mi zaschło. Pozdrawiam.\n8 Listopad 2006 18:44\nWeszłam tam wiosną,ale teraz też bym chciała…Piękne.\n7 Listopad 2006 19:46\nJa chcę na narty!!! Piękne…\n7 Listopad 2006 17:07\noglądam regularnie zdjęcia, aż zazdroszczę bliskości gór, ja w ten weekend w Gorce:)pozdrawiam\n6 Listopad 2006 23:30\nzapłakać… z tęsknoty\n6 Listopad 2006 17:33\nCo tu dużo mówić. Świetne zdjęcia…\n6 Listopad 2006 16:45\nech:) nie wiem jeszcze czy kocham Bieszczady, bylam tam zaledwie dwa dni sporo lat temu, jesienia ale jest w tych gorach jakas magia ktora przyciaga…\n6 Listopad 2006 14:41\nU nas w Warszawie zima odpłynęła wczoraj w strugach deszczu i burzy.\n6 Listopad 2006 13:46\nTak, to zdjęcia z soboty 2006-11-04.\n6 Listopad 2006 13:32\nTo już naprawdę tegoroczna?\n6 Listopad 2006 13:31\nNa szlaku dostrzegam ludzi, ale na szczycie nie moge się dopatrzyć\n6 Listopad 2006 12:19\n6 Listopad 2006 12:09\n6 Listopad 2006 11:55\npiękne chciał bym sie tam wybrać w zimowej porze\n6 Listopad 2006 11:49\nPierwszy śnieg ma swój klimat, jeszcze nie wszystko zakryte, a już biało\n6 Listopad 2006 10:57\nNo to już tańczymy z Panią Zimą\n6 Listopad 2006 10:52\n6 Listopad 2006 09:45\nA mnie jeszcze cieszą ludzie na szlaku do Chatki Puchatka i na Szczycie Połoniny Caryńskiej.\n6 Listopad 2006 09:15\nPiekne wielbłądzie garby po prawej i akcent chat po lewej.\n6 Listopad 2006 08:56\nAleżtam u Ciebie już zimowo sie zrobiło, u nas jeszcze jesień coraz bardziej słotna , ale jesień. Dzieki za piekne widoki.Pozdrowionka\n5 Listopad 2006 23:18\nCudowne.. Szczególnie w te chmury mogłabym się wpatrywać latami.\n5 Listopad 2006 21:52\nKochająca Bieszczady dziękuje…\n5 Listopad 2006 21:49\nwiedziałam, że mnie Pan zaskoczy. Przepiękne….\nCzytaj dalej wpis Kochającym Bieszczady\n05/11/2006 - 22:22\n16 Grudzień 2006 01:36\nObłędną chęć malowania wywołały u mnie późniejsze zdjęcia: Kochającym ziemię i te z 25 listopada…pomarańcz jaki sie tam jawi to nie lada wyzwanie, chwila nieuwagi i godziny mieszania farby mogłyby pójść na marne…mój profesor zawsze powtarzał, że najtrudniej malować jest odcienie żółtego – muszę to kiedyś sprawdzić…\n3 Grudzień 2006 17:36\nA wiesz, że miałem podobny problem? Bardzo bałem się, że nie podołam temu widokowi. Że aparat nie poradzi sobie z tym światłem, kontrastem, barwą. Że nie zdążę, bo na zrobienie zdjęć miałem kilkanaście sekund a wiatr już gonił ciężkie chmury zakrywające słońce. Nigdy nie wiem czy się udało, ale takie komentarze utwierdzają mnie w przekonaniu, że warto próbować. Dziękuję!\n3 Grudzień 2006 01:12\nSkąd idziemy i dokąd zmierzamy, zostawiając ślady na piasku, ślady na wodzie , ślady na śniegu … ? Za czym gonimy nie dostrzegając tak ulotnego piękna ! Ta biel „nie jedno ma imię”, a ja chciałabym być teraz Chełmońskim i zasiąść z paletą, płótnem i pędzlami przed jednym z tych zdjęć. Mogłabym wtedy zmierzyć się z tą intrygującą żółcią w plamie traw po środku białej połoniny. Bajeczne! Twardy orzech do zgryzienia !\n25 Listopad 2006 15:11\njestem pełna podziwu …! bardzo mi się podobają twoje zdjęcia pozdrawiam… nati\n25 Listopad 2006 14:14\nhej;]świetne zdjecia gdy ogladałam je z przyjaciółką odrazu zrobił się nim mało że są ludzie ktoży mają taki talent i mogą podziwiać takie wspaniałe widoki;] pozdrawiam\n15 Listopad 2006 14:15\npoprostu coś pięknego:)\n9 Listopad 2006 22:41\nCo za światło w pierwszym zdjęciu…. Srebrzyste! Księżycowe!!!I to cudo w Bieszczadach, prawie pod ręką ))\n8 Listopad 2006 23:34\nNo jak zwykle fotografie mistrzostwo ;)http://photofocus.blog.onet.pl/\n8 Listopad 2006 18:37\nPowalasz nas na kolana tymi pięknymi widokami…Rób tak dalej.Dajesz mi radość istnienia.Pozdrowienia.\n8 Listopad 2006 18:23\nNaprawde przepiękne i nie zwykłe zdjecia. Pozdrawiam:)\n8 Listopad 2006 15:04\nTo miejsce jest takie…magiczne… Piękne zdjęcia, niesamowite… Chciałabym znaleźć się tam choć przez chwilkę…http://wizualnie.blog.onet.pl\n6 Listopad 2006 20:29\nJeszcze nie 100% zima, ,już nie jesień…Piękny melanż…\n6 Listopad 2006 13:44\nurzekly mnie Panskie zdjecia, nie przypuszczalam ze Bieszczady okryte biala kolderka moga byc tak fascynujace…musze wybrac sie w tamte okolice i zobaczyc te cuda …pozdrawiam\n5 Listopad 2006 23:48\nTwoje zdjecia sa piekne, jak zawsze… Pierwsze z nich robi na mnie jednak szczegolne wrazenie. Dziekuje Ci za radosc ogladania tych widokow…\n5 Listopad 2006 21:50\njuż dawno nie widziałam tak pięknych zdjęć:)serdecznie Pana pozdrawiam\nCzytaj dalej wpis W sobotę\n05/11/2006 - 22:12\n29 Październik 2009 18:51\noczy śmieją się do wspomnień -pięknie—-pozdrawiam\n13 Styczeń 2007 04:09\nAmen ! Dziękuję za piękny i trafny cytat na poparcie mojej refleksji.\n8 Styczeń 2007 02:07\nI tu Carrmelito po raz kolejny masz rację. Sam Wyspiański pisał w jednym z listów do K.Maszkowskiego: „Natura, natura, natura – wszystkiego Cię nauczy…jak się kwiat z pączka rozwija, czyś widział piękniejszy ornament – ja nie. Rybie oko skryte w łuski – świetne kolory, czyś widział efekt bardziej dekoracyjny. Żywy tors kobiety, czyś widział piękniejszą komunię…lichy grzyb z pola – cóż za wspaniały kapitel”.Tylko od niej możemy sie uczc tego, co najpiekniejsze, najbardziej szczere i prawdziwe…tylko od niej. Reszta może byc wspaniałą, ale jedynie repliką nidoścignionego pierwowzoru.\n2 Grudzień 2006 22:22\nNatura jest najzdolnieszą artystką ! Jubilerzy powinni szukać w niej natchnienia i precyzji warsztatu, a bukieciarki , kopiować jej dzieła w wiązankach ślubnych …\n10 Listopad 2006 09:11\nśliczne, to drugie zdjecie szczegolnie. swietnie uchwycone „przejscie”\n8 Listopad 2006 18:40\nKocham zimę ale bardziej Twoje zdjęcia …Więcej nie trzeba..\noch no nie, jakie to jest prześliczne! Jakie te trawy są puchate… samo piękno… w czystej postaci…\n5 Listopad 2006 21:22\nNiesamowite! Cudenka przepiekne! No i jak tu nie kochac zimy? A u mnie jeszcze zimna jesien . Pozdrawiam cieplo!\nCzytaj dalej wpis Kochającym zimę\n03/11/2006 - 02:13\n2 Grudzień 2006 22:38\n2 Grudzień 2006 21:49\nPierwsze skojarzenie … bieszczadzka wersja amazońskiej dżungli ( tylko w innej kolorystyce ) ze strugami światła ledwo sięgającymi dywanu z liści. Mam ochotę rzucić się w ten kobierzec i wytarzać do woli !\n21 Listopad 2006 20:33\nPiękny blog myślę że zasługuje za I miejsce ;]\n5 Listopad 2006 19:49\no tak….kiedy patrze na te piękne krajobrazy w myslach mam juz obraz domu rodzinnego mojej mamy..piękne Karpaty…drewniane chatki i jeszcze ta barwna kolorystyka jesieni…\n5 Listopad 2006 16:19\nDziękuję za te piekne zaproszenia. Mam szczere chęci skorzystania. Oby tylko czas pozwolił. Pozdrawiam serdecznie.\n5 Listopad 2006 11:20\nślicznie piękna jesień!!!www.uncanny.blog.onet.pl\n4 Listopad 2006 08:38\nJak dobrze popatrzeć na takie fotografie, gdy za oknem już zaczyna się zima. Kolory już poznikały, ale jak będzie śnieg, też będzie pięknie:) Z tych zdjęć wyszedłby piękny ilustrowany kalendarz! Tylko które wybrać, skoro jest ich tyle pięknych, a miesięcy tylko 12… Ja z takich starych kalendarzy wycinam fotografie, wstawiam w antyramki i wieszam na ścianach. Łatwe, a jaki efekt! Pozdrawiam ciepło, z herbatą z miodem i cytryną w łapkach! (chora troszkę…)\n4 Listopad 2006 00:40\nNieprzyjeżdżaj na wyspę Wolin , ukradniesz mi najpiekniejsze barwy, a ja nielubie się dzielić i dlatego ” ukradniesz”. Pozdrawiam yolka_k\n3 Listopad 2006 19:34\nA teraz lasy przebrały się już w zimowy płaszcz\n~z Wzdydz Wielkich\n3 Listopad 2006 14:57\n3 Listopad 2006 14:56\nLasy grabowe są wspaniałe o tej porze roku\n3 Listopad 2006 14:44\nŻuławy nie gorsze!!!\n3 Listopad 2006 14:33\nZiemia Chełminska zaprasza stanowczo!!!\n3 Listopad 2006 14:27\nUjście Warty też warte kliszy\n3 Listopad 2006 14:24\nMazury czekaja na pana obiektyw\n3 Listopad 2006 14:20\nZapraszam nad nadmorskie klify koło Ustki\n3 Listopad 2006 14:19\nMam nadzieję, że za rok będzie jeszcze piękniej.\n3 Listopad 2006 14:05\n3 Listopad 2006 13:47\n3 Listopad 2006 13:46\nW Warszawie też jeszcze tydzień temu była taki kolorowy Kabacki las. Niestety nie wziąłem wtedy ze sobą aparatu. Pozdrawiam.\n3 Listopad 2006 13:41\n3 Listopad 2006 13:39\nPiękne, kiedy wyda Pan album ze swymi zdjęciami?\n3 Listopad 2006 09:18\nNawet nie wie Pan, jak bardzo chciałabym być w tych miejscach, ktore Pan pokazuje. Co dzień oglądam te „cudeńka” i tylko zmieniam tapetę na moim komputerze, a znajomi patrzą i dziwią się skąd mam takie fajne widoczki. Dziekuję\n3 Listopad 2006 06:56\nChciało by sie tak twać i trwać w tej kolorystyce.Ale niestety snieżek przykrył wsystko puchową kołderką i tylko takie kolorowe wspomnienia nam zostawił.Ale spodziewam się ,że następne widoki bedą juz bielusieńkie.Pozdrowionka\nCzytaj dalej wpis Na Wierchowej\n03/11/2006 - 02:11\n21 Czerwiec 2008 00:06\nJesien ma takie piekne, cieple barwy. Moje ulubione, no moze poza fioletowym Az sie chce wdepnac w te liscie, przechadzac sie po tym lesie i slyszec cudowny szelest pod stopami.\n3 Grudzień 2006 04:17\nSorry, niechcący wysłało mi się dwa razy. To chyba z wrażenia, bo przecież paskudne mastodonty już nie istnieją, prawda ?\n3 Grudzień 2006 04:14\nTaki widok musiała mieć pierwsza człekokształtna, gdy zeszła z drzewa na ziemię i w potrzebie nagłej refleksji nad swoim dotychczasowym życiem, spojrzała w górę. Zamarła w zachwycie, odjęło jej władzę w łapach ! Odrętwiałą i rozmarzoną złapał włochaty mastodont i schrupał na wczesny lunch. Ta scenka powtarzała się w każdym kolejnym pokoleniu dopóki nie wigineły wredne mastodonty. Dlatego tak długo trwała ewolucja od małpy do homoerektusa. A tak na poważnie – Czado, cudownie, że sięgasz do pokładów naszej pierwotnej tożsamości. Ona może nas kiedyś ocalić … pod warunkiem, że się do końca nie ucywilizujemy. Ja też spoglądam w niebo i biegam z wilkami. Bywaj !\n3 Grudzień 2006 04:13\n3 Listopad 2006 12:47\nA wczoraj to wszystko zniszczył i rozwiał śnieg…\nCzytaj dalej wpis Na Kopcu\n02/11/2006 - 13:33\nWieczorem nadciągnęły czarne chmury. Jednej nocy spadły wszystkie żólte liście, a te co zostały zszarzały potargane przez huraganowy wiatr. Złota jesień nie zdążyła się pożegnać, już jej nie ma. Znów dałem się zaskoczyć. Zananawiam się co mam zrobić z bogatą kolekcją kolorowych pamiątek, których nie zdążyłem nikomu pokazać.\nDziękuję za obecność i słowo. Czytam wszystko ale nie jestem w stanie odpowiedzieć. Czas bardzo przyśpiesza…\nZa oknem pada śnieg. Nie buntuję się, zimę też kocham.\n8 Styczeń 2007 03:04\nTeraz przydałaby się ta odmiana…kto by pomyślał, że dwa miesiące później zimy jeszcze nie będzie. Miejmy nadzieję, że się na nas nie obraziła za słowa:Zima przyszła w nocy, bezczelnie zaskakując…przecież na zimę jeszcze będzie czas Zima jeszcze będzie dłuuuuudo i zdążymy się nią nacieszyć Nienawidzę zimy !!!!!u mnie niech jeszcze nie śnieży – to moje słowaZimo przepraszamy Cię, ale skąd mogliśmy wiedzieć, że jesteś taka „wrażliwa”, często przecież potrafiłaś być „okrutną panią”. Te słowa wypowiedziane były z zaskoczenia, a nie ze złości…wracaj do nas, czekamy na ciebie, prosimy zaskocz nas jak to zrobiłaś w listopadzie…prosimy i tak bardzo za tobą tęsknimy.Jednak natura potrafi być kapryśna i jak widać swoimi siłami rządzi wszystkim na tym świecie, nie tylko zmiennością pór roku, ale i ludzkimi emocjami, samopoczuciem, a niekiedy decyduje o naszym sukcesie lub porażce. Siły natury to potęga, czuję wobec niej ogromny respekt.\n17 Grudzień 2006 11:42\nŚwietne! Prawdę… piszesz…\n17 Grudzień 2006 03:43\nOko zagniewanego Boga, który zmarszył mocno brwi i pyta mnie grubym głosem „Obiecałaś, że się poprawisz?! Hmh! Czy to słowa na wiatr rzucone były?…”. Drżę…, co mu odpowiem. Skłamać?…Nie, nie mogę. Powiedzieć prawdę? Aleee… prawdy nie ma.\n2 Grudzień 2006 22:45\nZnam to jeszcze z dzieciństwa i towarzyszy mi do teraz. Pozdrawiam.\n2 Grudzień 2006 22:11\nTakie widoki mam przed oczami, gdy zmierzch zastaje mnie na trasie po ścieżkach Kampinosu. Wypełzają ciemności, nigdzie żywego ducha, bo wszyscy uciekli już do domu na herbatę z wkładką … a ja mam jeszcze około 5 km do Zaborowa. Cicho i ciemno, bo ptaki już śpią i …. nie ma wiatru. Czasami tylko gdzieś w lesie spadnie sucha gałązka. Słyszę własne kroki i miarowy, wydłużony oddech …i wcale się nie boję. Jestem spokojna i bezpieczna w tych sennych ciemnościach lasu. Ani widu, ani słychu, to dobrze …\n10 Listopad 2006 13:39\n5 Listopad 2006 16:24\nTej prośby nie mogę spełnić. A zimę kiedyś odkryjesz dla siebie. Jest wiele sposobów… Pozdrawiam\n3 Listopad 2006 09:11\nnienawidzę zimy!!!!!! Poproszę tylko zdjęcia „ciepłej” jesieni, wiosny i lata\n2 Listopad 2006 21:28\nNie przejmuj się ,że za oknem biało i zamieszczaj jesienne widoki ! Zima jeszcze będzie dłuuuuuugo i zdążymy się nią nacieszyć …\n2 Listopad 2006 17:52\nwitam..do mnie zima przyszła w nocy, beszczelnie zaskakując.. z przyjemnością znów popatrzę na jesień (zwłaszcza widzianą Pańskimi oczyma) w te długie niby-wciąż jesienne wieczory\n2 Listopad 2006 16:35\nRobisz śliczne pejzaże. Źdjęcia są naprawdę dobre =)Chciałybyśmy Cię zaprosić na nasze nowe forum na http://wobiektywie.fora.pl/ Nie ma tam narazie dużo ludzi (tylko my…) ale z czasem będzie więcej…Mamy nadzieje, że wejdziesz i się dołączysz, bo robisz naprawdę ładne zdjęcia =) Jest tam nawet specjalna kategoria „Widoki” jeśli chodzi o Twoje zdjęcia.Sistersy\n2 Listopad 2006 15:26\nCzado, podziel sie z nami jesiennymi fotografiami- przeciez na zimę jeszcze bedzie czas.\n2 Listopad 2006 13:38\nNo, coz- od czasu do czasu mozna pokazac jeszcze ta jesien,ktora zatrzymales na fotografiach, a ktora odeszla. Kolory, pejzaze sa zawsze tak piekne, ze z przyjemnoscia do nich wrocimy. A ze juz zima powoli nastaje i puka do okien? Coz, zime – jak napisales, tez lubisz. My takze! Pozdrawiam jeszcze jesiennie.\n2 Listopad 2006 13:03\nPanie Czado, w piatek przyjechalam do Rymanowa i trafilam na ostatnie cieple, kolorowe dni. Odwiedzilam wszystkie miejsca, ktore publikuje Pan na blogu i okropnie zalowalam, ze nie wzielam aparatu. Pomyslalam jednak, ze na pewno po powrocie do Krakowa zobacze je znowu, dzieki Panu, a tymczasem czytam, ze nie ma Pan komu pokazac kolekcji kolorowych pamiatek Wyrazam sprzeciw i czekam na „wierchową”Pozdrowienia Ela\nCzytaj dalej wpis Odmiana


Selekt DSM All-in-One - Top Hi-Fi & Video Design\nLinn Selekt DSM ze wzmacniaczem zintegrowanym\nOparcie swojego systemu hi-fi na Selekt DSM idzie w parze ze znaczącą poprawa jakości dźwięku. Wbudowany wzmacniacz mocy pozwala użytkownikowi cieszyć się wydajnością i łatwością w konfigurowaniu całego systemu audio – wystarczy jedynie dodać głośniki. Sekcja wzmacniacza Class D jest w stanie obsłużyć aż do sześciu kanałów, zapewniając moc 100W/kanał przy obciążeniu 4 Ω.\nKonfiguracja stereo lub wielokanałowa (5.1)\nStrumieniowanie praktycznie dowolnego źródła poprzez standardową sieć\nWspiera formaty do aż 24-bitów 192 kHz\nWbudowany układ Space Optimisation\nSześć konfigurowalnych przycisków zapewniających natychmiastowy dostęp do przypisanych treści z dowolnego źródła\nPodświetlane pokrętło gwarantujące pełną kontrolę i informacje zwrotne bezpośrednio z poziomu urządzenia\nBezproblemowa integracja z bezstratnymi serwisami strumieniującymi Tidal i Qobuz\nDziesięć cyfrowych i analogowych wejść, wliczając HDMI ARC i USB Audio Class 2\nModuł HDMI Switching w konfiguracji wielokanałowej – 4 wejścia/ 1 wyjście (dostępny jako rozszerzenie w konfiguracji stereo)\nWbudowany przedwzmacniacz gramofonowy MC/ MM do podłączenia gramofonu\nPrzetwarzanie dźwięku przestrzennego do 5.1 (tylko w konfiguracji wielokanałowej lub dostępne jako uaktualnienie konfiguracji stereo)\nWyjścia analogowe do podłączenia przedwzmacniaczy lub wzmacniaczy mocy\nExakt Link do podłączenia do Linn Exaktbox lub zintegrowanych głośników\nPodłącz wiele odtwarzaczy Linn DSM w celu uzyskania wysokiej klasy systemu multiroom\n6 kanałów 100 W / kanał przy obciążeniu wynoszącym 4 omy (opracowany specjalnie na zamówienie, zmostkowany klasy D ze sprzężeniem zwrotny)\nInżynierowie wyposażyli Selekt DSM w przedwzmacniacz, umożliwiając podłączenie niemal dowolnego źródła, tym samym uzyskując wydatną poprawę pod względem jakości brzmienia. Dzięki wbudowanemu przedwzmacniaczowi gramofonowemu konstrukcja jest w stanie współpracować również z gramofonami, które wykorzystują wkładkę MM lub MC. Za podłączenie źródeł odpowiada dziesięć wejść cyfrowych i analogowych, w tym HDMI ARC i USB Audio Class 2.\nŁatwy i błyskawiczny dostęp do wszystkiego, co chcesz usłyszeć zapewnia sześć konfigurowalnych przycisków szybkiego wyboru – niezależnie od źródła. Serwisy strumieniowe, np. Tidal i Qubuz, radio internetowe za pomocą serwisu TuneIn, podcasty, gramofon lub odtwarzacza Blu-ray, wybór jest niemal nieograniczony. Całości dopełnia obsługa formatów w rozdzielczości do 192 kHz/24 bitów.\nModułowa konstrukcja otwiera nie tylko dalszą rozbudowę, ale sprawia także, że Selekt DSM może zostać w przyszłości zmodyfikowany zgodnie z oczekiwanymi użytkownika. W razie zaistnienia takiej potrzeby możliwe jest rozszerzenie z wersji Stereo do Surround.\nSerwisy strumieniujące: qobuz, TIDAL\nOdtwarzane formaty plików: AAC, AIFF, DSD, FLAC, MP3, OGG, WAV, WMA\nOparcie swojego systemu hi-fi na Selekt DSM idzie w parze ze znaczącą poprawa jakości dźwięku. Wbudowany wzmacniacz mocy pozwala użytkownikowi cieszyć się wydajnością i łatwością w konfigurowaniu całego systemu audio – wystarczy jedynie dodać głośniki.


Luźna koszulka z krótkim rękawkiem, dla chłopca. Koszulka została uszyta w Polsce, z bardzo delikatnej bawełny 95% i elastanu 5%. Bluzeczka jest uciągliwa, i niezwykle wygodna dla dziecka. Gwarantuje swobodę podczas zabaw. Na środku koszulki znajduje się nadruk tygrysa z kolekcji Le Tigre. Bluzka rozpinana jest na ramionku, na antyalergiczne napki, dzięki czemu można ją łatwo i szybko ubrać.\nModna kamizelka w pięknym stylu, dla chłopca. Kamizelka została uszyta w Polsce, z przyjemnej w dotyku dzianiny sweterkowej o składzie: bawełna 100%. Ubranko jest w wzór czarno-białej pepitki, wykończone elastycznymi ściągaczami. Kamizelkę uszyto z grubszej dzianinki, a jednocześnie jest niezwykle lekka i przyjemna dla dziecka. Ubranko będzie prezentować się bardzo elegancko w uroczyste dni, a równie dobrze sprawdzi się na co dzień.\nSzare śpioszki z oryginalnym motywem tygryska, z kolekcji Le Tigre. Śpioszki zostały uszyte w Polsce, z lekkiej bawełny 100%. Na środku ubranka znajduje się mordka dzikiego kota, wykonana trwałym i bezpiecznym nadrukiem wodnym. Śpioszki mają elastyczne gumeczki nad piętkami, które sprawiają że ubranko nie zsuwa się i jest jeszcze wygodniejsze dla dziecka. Śpiochy rozpinamy na ramionach i w kroczku, na bezniklowe, antyalergiczne napki.\nDelikatny kaftanik niemowlęcy, z pasiastej serii ubranek Le Tigre. Kaftan uszyty został w Polsce, z wysokiej jakości bawełny 100%. Ubranko ma kolor ecru, a na jego całości znajdują się śmieszne paseczki. Kaftan rozpinany jest kopertowo, na dwie zakładki, na bezniklowe, antyalergiczne napki. Ubranko tworzy spójny komplecik w połączeniu ze śpioszkami z tej samej kolekcji.\nBrązowy pajacyk dla chłopca, z motywem uroczego tygryska. Pajacyk został uszyty w Polsce, z wysokiej jakości bawełny 100%. Ubranko jest w kolorze brązowym, ozdobione oryginalnym nadrukiem z tygryskiem. Pajac rozpinamy na środku, po całości na bezniklowe, antyalergiczne napki, bezpieczne dla wrażliwej skóry dziecka. Ubranko ma szeroki klin w kroczku, oraz stopery nad piętkami, które sprawiają że ubranko jest wygodniejsze i swobodniejsze dla dziecka.\nLeciutkie półśpioszki w kolorze brązowym, z tematycznej kolekcji z tygryskiem, marki Pinokio. Półśpioszki zostały uszyte w Polsce, z dobrej jakościowo bawełny 100%. Ubranko ma elastyczny ściągacz w pasie, oraz praktyczne gumki nad piętkami, dzięki czemu prawidłowo utrzymuje się na swoim miejscu. Dodatkowo w kroczku wszyty został szeroki klin. Na ubranku nie mogło zabraknąć autorskiej naszywki kolekcji.\nZielone spodenki dla chłopca, z tygrysiej kolekcji Le Tigre. Spodenki zostały uszyte w Polsce, z mięciutkiej bawełny 95%, i elastanu 5%. Dzięki elastanowi w składzie, legginsy dopasowują się do dziecka i są swobodne. Spodnie mają lekko obniżony, szerszy krok, dzięki czemu będą wygodne dla nawet najbardziej żywiołowych maluchów. Ubranko wyposażone jest w elastyczne ściągacze, utrzymujące całość na swoim miejscu. Dodatkowo w pasie znajduje się praktyczny sznureczek do regulacji, który pozwala na jeszcze dokładniejsze dopasowanie spodenek.\nBrązowe pumpy dla chłopca, z modnej kolekcji ubranek z tygryskiem. Spodenki zostały uszyte w Polsce, z grubszej bawełny 100%. Ubranko ma szerszy krój z obniżonym krokiem, który gwarantuje wygodę nawet najbardziej żywiołowym maluchom. Pumpy wyposażone są w elastyczne ściągacze, które bezpiecznie utrzymują całość na swoim miejscu. Dodatkowo w pasie znajduje się praktyczny sznureczek do regulacji, dzięki czemu spodenki można dokładnie dopasować.\nStylowy sweter niemowlęcy dla chłopca. Sweterek został uszyty w Polsce, z mięciutkiej dzianinki sweterkowej o składzie: bawełna 100%. Ubranko prezentuje się bardzo elegancko, a jednocześnie sprawdzi się również na co dzień. Sweter jest w czarno-białą pepitkę, wykończony elastycznymi ściągaczami utrzymującymi całość we właściwym miejscu. Grubsza, miękka bawełenka jest bardzo lekka i przyjemna dla malucha. Na ramionku znajdują się drewniane guziczki, które ułatwią zakładanie ubranka.\nDelikatne body dla niemowlaka, z najnowszej kolekcji marki Pinokio. Body zostało uszyte w Polsce, z mięciutkiej bawełny 100%. Ubranko ma kolor ecru, i jest całe w zabawne paseczki. Bodziaka rozpinamy kopertowo, na bezniklowe, antyalergiczne napki. Body ma uniwersalne kolory, sprawdzi się zarówno dla chłopca jak i dla dziewczynki.\nPraktyczna czapeczka niemowlęca z bawełnianą podszewką. Czapeczka została uszyta w Polsce, z wysokiej jakości bawełny 100%. Ubranko jest w kolorze szarym, ozdobione słodkimi uszkami tygryska, które dodają całości dziecięcego uroku. Czapeczka jest głęboka, i zasłania uszka dziecka. Czapeczkę wiążemy pod szyjką na praktyczne sznureczki, dzięki temu można ją lepiej dopasować i mamy gwarancję że utrzyma się na główce. Ten delikatny dodatek sprawdzi się w cieplejsze jesienne dni, najlepiej będzie się prezentować jako uzupełnienie stylizacji Le Tigre.


Dr n. med. Zbigniew Kiełbasa - ortopeda, ortopeda dziecięcy | ZnanyLekarz.pl\nSpadochroniarzy 8, Lublin\nDr.n.med specjalista z zakresu ortopedii i traumatologii dziecięcej. W swojej praktyce lekarskiej zajmuje się wykrywaniem i diagnostyką wad postawy, w...\n23 stycznia 2020 Lokalizacja: Gabinet ortopedyczny (Budynek Pogotowia Ratunkowego) • USG bioderek\nU Pana dr byliśmy z córką. Wizyta trwała ok. 10min z czego dłużej ubieraliśmy i rozbieraliśmy córkę niż była badana. Diagnoza kręcz szyjny i koślawość stópek, udaliśmy się do fizjoterapeuty i osteopaty, którzy wykluczyli kręcz szyjny i poinformowali, że jeśli stawiana jest taka diagnoza, lekarz powinien zlecić szereg badań w celu określania powodu kręczu. W trakcie wizyty pytaliśmy o zalecenia co do stwierdzonej diagnozy, lekarz powiedział że wszystko napisze na kartce. Dostaliśmy kartkę z zaleceniem kupna poduszki good head i noszeniem dziecka przyciskając do klatki piersiowej. Pan dr ma łatwość w diagnozowaniu kręczu szyjnego bez podstaw ku temu. Wybierając dr kierowaliśmy się opiniami. Nie wiem czy trafiliśmy na gorszy humor czy też dzień ale jestesmy rozczarowani pobożnością badań.Biorąc pod uwage, że była to wizyta prywatną i płatna człowiek spodziewał się większego zaangażowania.\n27 listopada 2019 Lokalizacja: Gabinet ortopedyczny (Budynek Pogotowia Ratunkowego) • badanie stawów biodrowych u niemowląt\nZ całego serca polecam wszystkim Pana dr. Zbigniewa Kiełbasę, gdyż byłam ze swoim 5 miesięcznym synkiem i jestem w pełni zadowolona z podejścia lekarza do pacjenta jak i do rodziców wszystko wyjaśnia i opisuję dokładnie tym bardziej , że byłam z synem jak miał 2 miesiące na pierwszej wizycie wykrył u dziecka, że ma asymetryczną główkę z tyłu po prawej ostrożnie od razu zrobił zalecenie co trzeba robić i dzięki temu mój synek wyszedł z tego w odpowiednim momencie. Gdyby nie Pan doktor nie wiem co było by dalej. Rozwiał także moje przypuszczenia co do dysplazji biodra po badaniu USG okazało się, że nie ma żadnych wad to z kolei bardzo mnie uspokoiło. Gdybym miała wybierać jeszcze raz wybrałabym bez wątpienia Pana dr. Zbigniewa Kiełbasę. Magda - Mama Michała\n2 listopada 2019 Lokalizacja: Praktyka Lekarska Zbigniew Kiełbasa • chrząstka kostna\nProfesjonalista, bardzo miły lekarz :) podejście do małych pacjentów i rodziców super. Szczerze polecam :)\n22 lipca 2019 Lokalizacja: Praktyka Lekarska Zbigniew Kiełbasa\nWspaniały lekarz z super podejściem do małych pacjentów :)\nWizyta bez pośpiechu, na spokojnie.. Pełen profesjonalizm.\n13 września 2018 Lokalizacja: Centrum Medyczne Luxmed Sp. z o.o. - Krasnystaw\nPolecam dr Kiełbasę! Ma świetne podejście do małych dzieci, jest bardzo delikatny, bardzo miły dla malucha jak i dla rodziców:) Jasno wyjaśnia stan zdrowia, chętnie odpowiada na zadane pytania ;) to dopiero nasza pierwsza wizyta ale napewno nie ostatnia.\n30 sierpnia 2018 Lokalizacja: DSK w Lublinie • Narośl na kości\nPan Doktor jest nie tylko wybitnym specjalistą ale przede wszystkim wspaniałym pogodnym i życzliwym człowiekiem :) Podejście do dzieci i młodzieży super :)Polecam z całego serca!\n2 grudnia 2017 Lokalizacja: DSK w Lublinie • operacja złamania\nBardzo miły i przyjemny lekarz ma bardzo dobre podejście do dziecka . Umie słuchać i zawsze daje dobre porady naprawdę polecam Pana Doktora\nPan dr Kiełbasa - profesjonalizm, szybkie trafne decyzje, urok osobisty, spokój i znakomite efekty leczenia. Najwyższe dowody uznania i wielka wdzięczność. Leczenie odbyło się w szpitalu na Chodźki, gdzie cały personel zasługuje na medal!\nTrafiliśmy do Pana Doktora po złamaniu ręki. Wykonywał dziecku zabieg operacyjny - złamanie z przemieszczeniem. Bardzo dokładny, wszystko wyjaśnia szczegółowo, ma czas i podejście do pacjenta. Odpowie na każde pytanie rodziców. Jesteśmy bardzo zadowoleni. Lekarz którego można polecić innym. Sylwia- mama Agatki\nŚwietny lekarz. Mamy za sobą już 3wizyty z Maluszkiem. Zawsze miłe podejście zarówno do rodziców jak i dziecka. Badanie zrobione starannie, bez pośpiechu. Polecamy Pana Doktora:)\nDr.n.med specjalista z zakresu ortopedii i traumatologii dziecięcej. W swojej praktyce lekarskiej zajmuje się wykrywaniem i diagnostyką wad postawy, wad wrodzonych i zmian pourazowych.\nU niemowląt przeprowadza badania USG stawów biodrowych w celu wykrycia między m.in. dysplazji stawów biodrowych. Na co dzień pracuje w Dziecięcym Szpitalu Klinicznym w Lublinie na oddziale Ortopedii i Traumatologii Dziecięcej.


DD Bełchatów - Kleszczowianin postanowił wyrównać porachunki z przeszłości. Za to co zrobił, może spędzić 5 lat za kratkami - [Bełchatowski Portal Internetowy]\nKleszczowianin postanowił wyrównać porachunki z przeszłości. Za to co zrobił, może spędzić 5 lat za kratkami\nWydarzenia 30-04-2018 Autor: KPP Bełchatów\nCiekawa sprawa... tylko sprzed roku\nHaha 08:50, 02.05.2018\n88 22:36, 30.04.2018\nPrzyjedź autem taty pod sklep, zobaczymy czy poźniej zadzwonisz po policje, chojraku\nKonfitura 06:18, 01.05.2018\nNie Kleszczowianin tylko Kleszczowiak.Nie Warszawianin a Warszawiak\njolo 15:18, 30.04.2018\nMoże na Ślunsku.\nzfsdaf 13:47, 01.05.2018\nTo jest **** smiese, jakas **** pojdzie zgwalci albo zabije to zawiasy dostanie, za**** polskie prawo\n**** wymiar 14:58, 30.04.2018\na grozi mu dożywocie. Czytaj ze zrozumieniem i mnie pluj.\nwer 13:50, 01.05.2018\nKiedyś panowie poszli by na solo a potem na piwo i sprawa by była rozwiązana a dzisiaj policja prokurator sąd i po co to komu.....\nGość 12:33, 30.04.2018\nAle jest gosc\nW 12:32, 30.04.2018\nZwykłe międzywsiowe awanturki, na swojej wsi ty obijasz, na sąsiedniej jesteś obijany. Kiedyś takie rzeczy załatwiało się między sobą a teraz wszędzie konfidenci. Dali by sobie po strzale i po temacie a nie od razu na policję dzwonić z płaczem zwłaszcza jeśli to kontynuacja historii z przeszłości.\nSzyderca 12:05, 30.04.2018\n25 Wydarzenia 24-05-2018 W Parku Olszewskich jak w Ciechocinku. W mieście powstanie pierwsza tężnia\n9 Wydarzenia 23-05-2018 Akcja ratownicza na Przytorzu. Strażacy musieli wejść oknem [FOTO]\n0 Siatkówka 24-05-2018 Żółto-czarni mają nowego przyjmującego


Wygraj swoje złote chwile! - TEXACO oleje samochodowe, przemysłowe i smary | Havoline - Texaco Polska\nStrona główna/Aktualności/Wygraj swoje złote chwile!\nDodano 26 października 2018, godz. 15:37\nWygraj upominek o wartości 1800 zł\nKupując olej silnikowy Havoline®, możesz wygrać Złote Chwile – upominek o wartości 1800 zł. Możesz wybierać z ponad 7000 ofert w całej Europie. Od skoków ze spadochronem po jazdę samochodem wyścigowym. Obowiązuje regulamin promocji, dostępny na stronie: texaco-competitions.com/havoline\nChcesz kupić olej Havoline online i skorzystać z promocji? Wejdź na www.havoline.pl i zamów swój olej z darmową dostawą.\nREGULAMIN PROMOCJI: PL, tylko 18+. 01.09.18 – 31.12.18. Wymagany zakup i dostęp do Internetu. Kup olej Havoline objęty promocją, a następnie wejdź na stronę www.texaco-competitions.com/havoline i wpisz unikalny kod, który znajdziesz na naklejce, odpowiedz na pytanie, aby dowiedzieć się od razu, czy zdobyłeś jedną z dwunastu Złotych Chwil o wartości 1800 zł. Zachowaj paragon lub paragony. Pełny tekst warunków ogólnych i szczegółowe informacje na temat nagród znajdziesz na stronie.


Czy wiele trzeba pisać? Kolejny odcinek literackiego serialu sensacyjnego ze znanym i lubianym Jackiem Reacherem. Tym razem naprawdę niewiele trzeba, by nasz twardziel został wplątany w kryminalną aferę z porwaniem i armią prywatnych najemników w tle. Po prostu wypił kawę na tarasie kawiarni. Przy okazji zobaczył jak jakiś facet wsiada do samochodu i odjeżdża... Tak, tak: to w świecie Reachera wystarczy, by znów musieć rozwiązać zagadkę i ukarać paru "złych chłopców".\nTrochę się wyzłośliwiam, bo przecież jaki jest koń - każdy widzi. Lee Child nie zawodzi, choć w całym cyklu "Bez litości" to raczej pozycja średnia.


Strona Główna » Świadectwa » ŚWIADECTWO TADEUSZA\nPaź, pt 2nd, 2015 Opublikowano w : Świadectwa Przez : oksana 0 Komentarze\nUrodziłem się w 1956 r., w dużej wsi na Podkarpaciu. Mama zajmowała się gospodarką, ojciec pracował w PKP. Mam trzy sióstry i dwóch braci. Po ukończeniu szkoły zawodowej w 1975 roku wyjechałem na Górny Śląsk, gdzie pracowałem jako spawacz/monter. Przebywałem 2 lata w wojsku i pracowałem w kopalni. Wówczas piłem tylko w weekendy – nie widziałem problemu w sporadycznych sobotnich “popitkach”, które trwały do niedzieli. Na tym etapie jeszcze nie zaniedbywałem pracy i relacji z innymi ludźmi.\nW 1982 roku wróciłem z powrotem do domu. Zostałem tam zatrudniony jako dyżurny ruchu PKP. Okres po powrocie, był czasem rozwoju mojego uzależnienia od alkoholu i papierosów. Nadmiar obowiązków, podupadająca gospodarka rodziców, stresujący tryb życia, powodowały, że picie alkoholu stawało się podstawową metodą na „doładowanie” i rozluźnienie. W 1993 roku zwolnili mnie z pracy za pełnienie obowiązku w stanie nietrzeźwym. Później do 2008 r., na bezrobociu, bez ubezpieczenia, zajmowałem się gospodarką, popadając coraz bardziej w uzależnienie. Pracowałem wtedy tylko dorywczo. Po śmierci ojca w 1990 r., z gospodarstwem rodziców było tylko gorzej. Z moim uzależnieniem podobnie. W 2008 roku, w pięć lat po śmierci mamy, siostra mieszkająca w Tychach, zaproponowała mi przyjazd. Pojechałem tam i zaczęłem pracować. W dalszym ciągu jednak picie alkoholu było w moją codziennością, mimo rozmów z siostrą i jej próśb. Nie byłem w stanie sam tego zmienić. W końcu powiedziała: albo pójdę do ośrodka, albo będę musiał wrócić na wieś.\nW 2010 roku przyjechałem do ośrodka „Nowa Nadzieja” w Janowicach Wielkich.\nTutaj rozpoczął się nowy etap w moim życiu, proces zmian, budowania trzeźwego i stabilnego życia. Nawróciłem się, powierzyłem życie Bogu. Po ukończeniu półrocznej terapii, poprosiłem kadrę ośrodka o możliwość pozostania na hostelu. Będąc na tym etapie miałem możliwość dalszego pogłębiania relacji z Bogiem, stawiania dalszych kroków w trzeźwości. Coraz bardziej się usamodzielniałem. Następnie podjęłem pracę w ochronie. W 2011 roku przyjąłem chrzest. Stale uczestniczę w rozwoju życia duchowego, rozwającając Słowo Boże, uczestnicząc w grupach domowych. To wszystko wnosi w moje życie wiele pozytywnych doświadczeń i radości na każdy dzień.Prowadzę normalne życie, pracuję, jestem Wolontariuszem w Ośrodku, w którym odnalazłem nowe życie. Dzisiaj pomagam takim samym osobom, jakim sam byłem w przeszłości, co sprawia mi ogromną radość i satysfakcję. Nie martwię się już o przyszłość, co będzie jutro. Spokój i bezpieczeństwo towarzyszą mi dzięki Panu Bogu oraz braciom i siostrom w Chrystusie. Jestem członkiem janowickiego Kościoła. Uświadamiłem sobię, że bez Pana Jezusa i Kościoła nie potrafiłbym normalnie żyć. Mam na mysli życie z Bogiem, życie w trzeźwości i wolności od nałogu, utrzymanie się wiele lat w zawodzie ochroniarza, po prostu nie boję się przyszłości – jutra. To wszystko zawdzięczam Panu Bogu, któremu oddałem swoje życie pod opiekę. W chwilach radości jak i smutku lubię przypominać sobie pieśń, która stała się dla mnie hymnem – „Jezus, najwyższe imię, nasz (mój) Zbawiciel”.\n← TURNIEJ WÓJTA, SOŁTYSA I PASTORA W JANOWICACH WLK.\nStreetworking 19.10.15 r. →


Szamba betonowe - szambo ceny - Lublin\nSzamba betonowe No comments 17 października 2016\nSzamba betonowe Lublin – montaż przez zawodowców.\nW dzisiejszych czasach większość ludzi nie musi martwić się odprowadzeniem ścieków. Najczęściej domy i mieszkania podłączone są do sieci kanalizacji, a wszystkim zajmuje się zewnętrzna firma. Nadal jednak wiele domów, mieszkań i posiadłości potrzebuje szamba betonowe Lublin. Dotyczy to w największym stopniu budynków położonych z dala od miast. Osoby tam mieszkające muszą skorzystać z własnego, domowego systemu odprowadzania i gromadzenia odpadów. Bardzo często mają jednak opcję podłączenia się pod jakąkolwiek znajdującą się w pobliżu sieć kanalizacyjną. Potrzebują wtedy tylko niezbędnych zgód, których załatwienie nie stanowi problemu. Jeśli ty też planujesz założenie własnego szamba to nie musisz już dłużej tego przekładać. Pozwól żeby zajęli się tym profesjonaliści z szamba betonowe Lublin. Zazwyczaj profesjonaliści zakładają szambo w ciągu jednej doby. Dodatkowo przyjadą w każde miejsce, które wskaże zleceniodawca. Swoją prace wykonują starannie i z zaangażowaniem. Wybierając Szamba betonowe Lublin otrzymujesz możliwość wybrania szamba w zależności od swoich potrzeb. Do dyspozycji jest dziesiątki różnorakich szamb, o przeróżnych pojemnościach. Znajdą się zarówno małe, dla np. małego domu lub bardzo pojemne, które mogą mieć swoje zastosowanie w dużej firmie lub sklepie. Ponadto ty także decydujesz z jakiego materiału będzie wykonane szambo, które będziesz chciał mieć. Jednak nie musisz się nad tym wszystkim zastanawiać samemu.\nto firma, która na pierwszym miejscu stawia rzetelne wykonanie zlecenia i zadowolenie klienta. Profesjonaliści zawsze udzielą ci pomocy i zaproponują najlepsze dla ciebie rozwiązanie. Każdy z pracowników przykłada się to tego co robi. Nie musisz się więc nigdy martwić czy szambo zostanie poprawnie zamontowane lub czy nie będzie przeciekać. Szamba betonowe Lublin działają w branży od wielu lat. Mamy za sobą wiele zleceń wykonanych na szóstkę. Nasze szamba innym, jak i tobie posłużą na wiele długich lat. W tym czasie możemy zagwarantować to, że wszelakie naprawy nie będą konieczne.\nTags: Szamba betonowe Lublin


Dortmund vs Fortuna. Zapowiedź, typy, kursy - Goal.pl\nGoal.pl › Typy › Dortmund vs Fortuna. Zapowiedź, typy, kursy\nŹródło: Bundesliga.goal.pl 09:08, 7. grudnia 2019 Marcin Mondorowicz 0\nDortmund vs Fortuna. Zapowiedź, typy, kursy\nBorussia Dortmund w roli faworyta przystąpi do sobotniego spotkania 14. kolejki Bundesligi, w którym zmierzy się u siebie z Fortuną Dusseldorf. W naszej zapowiedzi znajdziecie między innymi aktualne kursy i ofertę bukmacherów, nasze typy i przewidywane składy.\nBorussia Dortmund – Fortuna Dusseldorf, ostatnie wyniki\nBorussia w obecnym sezonie spisuje się poniżej oczekiwań i zajmuje aktualnie dopiero piąte miejsce w tabeli. Podopieczni Luciena Favre nie potrafią ustabilizować formy na wysokim poziome i już od dawna nie wygrali dwóch kolejnych ligowych meczów. Staną przed taką szansą w sobotę, bowiem przed tygodniem wywieźli komplet punktów z Berlina, gdzie pokonali 2:1 miejscową Herthę. Teraz u siebie zmierzą się z plasującą się tuż nad strefą spadkową Fortuną.\nFortuna nie wygrała żadnego z sześciu ostatnich wyjazdowych spotkań w Bundeslidze i nic nie wskazuje na to, aby była w stanie tę serię przerwać w sobotę. Borussia nie może jednak zlekceważyć swojego rywala, który w ostatnich kolejkach zdobył cenne punkty w Gelsenkirchen (3:3) i Sinsheim (1:1).\nBorussia Dortmund – Fortuna Dusseldorf, historia\nNa boiskach Bundesligi obie drużyny mierzyły się ze sobą do tej pory tylko dwa razy. W poprzednim sezonie oba spotkania zakończyły się wygranymi gospodarzy. W pierwszym meczu Fortuna wygrała u siebie 2:1, natomiast Borussia zrewanżowała się zwycięstwem 3:2 w Dortmundzie.\nBorussia Dortmund – Fortuna Dusseldorf, sytuacja kadrowa\nBorussia w sobotnie popołudnie będzie musiała sobie poradzić bez trzech zawodników. Z powodu kontuzji nie zagrają Delaney i Schmelzer, natomiast za kartki pauzować musi Hummels.\nZ kolei w zespole Fortuny po piątej żółtej kartce pauzuje Ayhan, natomiast urazy eliminują z gry Sobottkę, Stogera i Suttnera.\nBorussia Dortmund – Fortuna Dusseldorf, kursy\nBorussia Dortmund – Fortuna Dusseldorf 1×2 kursy\nBetclic 1,32 5,80 9,00 Sprawdź ofertę Betclic\nPZBuk 1,31 5,90 9,75 Sprawdź ofertę PZBuk\nFortuna 1,31 5,90 10,00 Sprawdź ofertę Fortuny\nLVBet 1,29 5,90 9,80 Sprawdź ofertę LVBet\nMilenium 1,33 5,80 8,28 Sprawdź ofertę Milenium\nBorussia Dortmund – Fortuna Dusseldorf, typy i przewidywania\nNasza redakcja nie spodziewa się w tym meczu niespodzianki. Stawiamy na wygraną podopiecznych Luciena Favre. Nasz typ: 2:0.\nBorussia Dortmund – Fortuna Dusseldorf, 500 000 złotych do wygrania w STS!\nBorussia Dortmund – Fortuna Dusseldorf, oferta bukmacherów\nBorussia Dortmund – Fortuna Dusseldorf, przewidywane składy\nDortmund: Bürki – Akanji, Weigl, Zagadou – Hakimi, Brandt, Witsel, Guerreiro – Reus, Sancho – Hazard\nFortuna: Steffen – Zimmermann, Adams, Hoffmann, Gießelmann – Morales, Bodzek, Fink – Thommy, Kownacki – Hennings\nBorussia Dortmund – Fortuna Dusseldorf, transmisja meczu\nSobotnie spotkanie pomiędzy Borussią Dortmund i Fortuną Dusseldorf, które rozpocznie się o godzinie 15:30, będzie można obejrzeć na kanale Canal+.


VOLVO V50 : Części samochodowe\nVOLVO V50 - części samochodowe\nVolvo S40Cześć, na co zwracać uwagę przy zakupie Volvo s40 II, Benzyna .Witam volvo s60 zwiększenie mocyMoze lepiej podjedz do kgos kto ma w malum palcu Volvo jak np. KiviRacingVolvo 740 gaźnikiWitam i co pmoze mi ktos\nGdzie aktualnie najtańsze OC dla ...Tutaj nawet liczą dla 20-latka korzystne ubezpieczenie samochodu . Sprawdzałem z synem i całkiem korzystnie powychodziło. W umowach żadnych klauzul niedozwolonych. Wszystko zależy moim zdaniem od pojemności silnika. Im mniejszy, ...Ubezpieczenie - pierwszy samochódNajlepiej porównać składki. Co ciekawe chyba najlepsze oferty mają autoryzowani delerzy samochodów, z doświadczenia wiem, że mają dodatkowe upusty dla klientów i jak trafisz na uczciwego sprzedawcę, to można sporo zaoszczędzić ...


Otwarta dyskoteka w Rybniku. Policja wylegitymowała 139 osób\nStrona główna REGION Otwarta dyskoteka w Rybniku. Policja wylegitymowała 139 osób\nKlub muzyczny Face 2 Face z Rybnika dołączył do akcji #otwieraMY. Wczoraj w lokalu odbyła się impreza, na którą przyszły tłumy młodzieży.\nPrzed wydarzeniem właściciel informował, że tego wieczoru odbywać się tam będzie spotkanie partii „strajk przedsiębiorców”.\nJest stanowisko policji. Wylegitymowano blisko 140 uczestników.\n„Mundurowi wylegitymowali 139 uczestników wydarzenia. Materiały dotyczące tej sprawy zostaną przesłane do Prokuratury Rejonowej w Rybniku oraz Państwowej Inspekcji Sanitarnej, które podejmą decyzję o dalszym postępowaniu wobec przedsiębiorcy i uczestników” – informuje policja.\nZOBACZ: Otwarcie klubu muzycznego w Rybniku. Przyszły tłumy [WIDEO]\nKilka godzin wcześniej policja rozmawiała z właścicielem klubu, który oświadczył, że lokal jest prowadzony zgodnie z obowiązującymi przepisami sanitarnymi, a tego dnia odbywa się zebranie „strajku przedsiębiorców”.\n„Jak się okazało, w miarę upływu czasu, w lokalu pojawiało się coraz więcej osób. Część z nich nie przestrzegała obowiązku zakrywania twarzy, spożywała alkohol w miejscu objętym zakazem oraz próbowała wprowadzić interweniujących policjantów w błąd, podając fałszywe dane osobowe. Za te wykroczenia osoby zostały ukarane mandatami. Z tej interwencji mundurowi sporządzili również dokumentację” – czytamy w komunikacie rybnickiej komendy.


Preparaty na wzmocnienie naczyń krwionośnych – Play Newsy\nDom Newsy Preparaty na wzmocnienie naczyń krwionośnych\nDobrej jakości preparat, idealny na wzmocnienie naczyń krwionośnych, powinien mieć w swoim składzie olej z kryla. Dzięki wytężonej pracy naukowców odkryto, że olej ten świetnie hamuje powstawanie złogów w naczyniach krwionośnych. Zawiera znane i cenione substancje – kwasy omega-3, które dzięki unikalnej formie połączeń fosfolipidowych są świetnym wsparciem dla układu krwionośnego. Dodatkowo zawiera on silny antyutleniacz – astaksantynę.\nKwasy tłuszczowe takie jak omega-3 są zaliczane do wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, inaczej nazywane są też NNKT – niezbędnymi nienasyconymi kwasami tłuszczowymi. Działają w ten sposób, że chronią naczynia krwionośne, wzmacniają ścianki naczyń, ale również przeciwdziałają odkładaniu się szkodliwego cholesterolu, który działa destrukcyjnie na nasz organizm, a przede wszystkim na układ krwionośny.\nPonieważ często trudno nam jest dostarczyć odpowiedniej ilości kwasów tłuszczowych wraz z pożywieniem, należy wprowadzić odpowiednią suplementację.\nKwasy omega-3 mają na nas dobroczynne działanie. Przede wszystkim sprawiają, że prawidłowo funkcjonuje serce, zmniejsza znacznie ilość szkodliwych trójglicerydów, utrzymuje prawidłowy poziom ciśnienia krwi i wpływa pozytywnie na działanie mózgu.\nW preparatach wspomagających działanie układu krwionośnego powinien również być zawarty wapń, ale także potas oraz witamina C, która wpływa na wzmocnienie naczyń krwionośnych.\nPoprzedni artykuł Pasza zwierzęca jako klucz do wydajności\nNastępny artykuł Kompresor tłokowy w warsztacie – na co zwrócić uwagę przy jego wyborze?\nChcesz niedługo sprzedać wóz? Dodałeś już ogłoszenia na wielu serwisach internetowych o te…\nNie płacz, kiedy nie jadę 23 grudnia 2020\nKrzesła 20 grudnia 2020\nMeble skandynawskie: klasyczny kontra nowoczesny nurt 11 grudnia 2020


Obiecujący początek karateków • Tygodnik KRĄG\n14 października 2018 10 października 2018 Mateusz Pojnar 0 Comments andrzej czarnecki, bartosz czarnecki, karate nowa sól, NKKK, Nowosolski Klub Karate Kyokushin\nNKKK dobrze rozpoczął nowy sezon. Nowosolanie startowali w Sieradzu, zdobyli dwa medale. Złoty wywalczył Bartosz Czarnecki, a srebrny Agnieszka Wasielewska\nNowy sezon treningowy i nowe turniejowe bitki naszych zawodników z Nowosolskiego Klubu Karate Kyokushin. W ubiegłą sobotę karatecy startowali w 21. Międzynarodowym Turnieju o Puchar Prezydenta Miasta Sieradza. Brało w nim udział ponad 280 zawodników z kraju, ale i zagranicy – z Czech, Rosji i Niemiec.\nZ Nowej Soli pojechało na turniej dziewięcioro karateków. – Poziom imprezy był bardzo wysoki, a znalezienie się na podium można odnotować jako prawdziwy sukces – mówi Andrzej Czarnecki, trener NKKK.\nW kata seniorek Agnieszka Wasielewska zajęła drugie miejsce.\nW kumite do 70 kg (kategoria junior) Bartosz Czarnecki wygrał wszystkie pojedynki i na szyi organizatorzy zawiesili mu złoto. – To szczególnie zadowalający wynik, bo Bartek i Ola Leśniewska są objęci cyklem przygotowań do zbliżających się Mistrzostw Świata w Astanie. Odbędą się 2 i 3 listopada – podkreśla Andrzej Czarnecki.\nPozostali nasi zawodnicy nie stanęli na podium. – Bez względu na zajęte miejsce wszyscy młodzi karatecy zasługują na słowa uznania i podziękowania za udział w zawodach, zaprezentowali się naprawdę dobrze na sieradzkim tatami. Serdecznie gratulujemy jako klub zawodnikom, życzymy zdrowia, które jest niezbędne do ciężkich treningów i kolejnych udanych startów – puentuje trener NKKK.\n← Sztandar to nie zabawka\nWojewództwo pozostanie mi bliskie →\nAres Open: Sobczak i Bereżańska najlepsze\nOrły na statku i w zamkowych murach\n28 sierpnia 2021 Mariusz Pojnar 0


Tag: Menopausal Formula\nStrona główna Tag: Menopausal Formula\n28 kwietnia 2009 olaCoenzyme Q10, Garlic Caps, Menopausal Formula, menopauza, Natural HGH Support, Strong Bones\nPani Alicja bardzo często poczęła zauważać zmiany w swoim organizmie i przeczuwała zbliżającą się menopauzę. Początkowo wystąpiły ataki gorąca, poty nocne i zestresowanie. Rozmawiając ze swoją znajomą, która już przebyła klimakterium usłyszała o suplemencie Menopausal Formula. Raptem po kilku dniach stosowania preparatu 1×1 tabletka na dzień poczuła się dużo lepiej, wreszcie odzyskała siły, z radością…\n28 kwietnia 2009 olaMenopausal Formula, menopauza, Pro Selenium, Super Coenzyme Q10\nPewna pani kilka lat temu zaczęła dostrzegać u siebie częste zmienne nastroje, już wtedy była pewna, że niewątpliwie nadchodzi się przekwitanie. Mimo tego obiecała sobie, że nie będzie się trapić, lecz jak najszybciej odnaleźć preparat, który pomoże jej przetrzymać ten ciężki rozdział życia. Czasami spotykała się już dawniej z suplementami Calivita, lecz nie przywiązywała do…