Inwestycje energooszczędne i proekologiczne - KREDYTY - WFOŚiGW w Szczecinie - Efektywność Energetyczna Forum of Doradca Energetyczny\nInwestycje energooszczędne i proekologiczne - KREDYTY\nAutor Wątek: Inwestycje energooszczędne i proekologiczne - KREDYTY (Przeczytany 1157 razy)\n« dnia: Luty 04, 2013, 02:01:26 pm »\nBeneficjenci: Wszyscy realizujący inwestycje w województwie zachodniopomorskim, w tym w szczególności osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej.\nRodzaje przedsięwzięć:1. Przebudowie kotłowni opalanych paliwem stałym na ekologiczne, przynoszące wymierny efekt ekonomiczny i ekologiczny w postaci zmniejszenia zużycia energii,\n2. Budowie i modernizacji systemów ciepłowniczych obejmujących zakup i montaż kotłów olejowych, gazowych, gazowo-olejowych, oraz węglowych niskoemisyjnych, posiadających certyfikat energetyczno-emisyjny wydany przez akredytowane laboratorium.\n3. Zakupie i montażu kotłów m.in. do termicznego przekształcania odpadów, posiadających odpowiedni certyfikat energetyczno-emisyjny\n4. Wykonanie przyłączy technicznych do scentralizowanego źródła ciepła w związku z likwidacją lokalnego, nie ekologicznego źródła ciepła ( przyłączenie do sieci cieplnej)\n5. Wymiana oświetlenia na energooszczędne\n6. Modernizacja sieci przesyłowych w granicach nieruchomości , modernizacja lokalnych- osiedlowych sieci ciepłowniczych\nZ kredytu finansowane mogą być następujące zakupy wraz z montażem:1. Energooszczędnych kotłów opalanych gazem, olejem opałowym, odpadami lub zasilanych energią elektryczną, wraz z oprzyrządowaniem i systemem sterowania.\n2. Źródeł ciepła opartych o kotły charakteryzujące się wysoką sprawnością, np. kotły kondensacyjne.\n3. Kotłów do termicznego przekształcania odpadów z odzyskiem energii.\n4. W przypadku kotłów węglowych możliwe kredytowanie zakupu kotła niskoemisyjnego, posiadającego certyfikat energetyczno-emisyjny wydany przez akredytowane laboratorium.\n5. Planików gazowych, olejowych jako składowe instalacji grzewczych.\n6. Zaworów termostatycznych na grzejnikach c.o. (samoczynnie regulujących temperaturę).\n7. Grzejników konwekcyjnych.\n8. Systemów z wykorzystaniem rekuperatorów (mechanicznej wentylacji z odzyskiem ciepła).\n9. Zbiorników na gaz lub olej opałowy.\n10. Wkładów kominowych.\n11. Wymienników ciepła.\n12. Elementów sieci oraz przyłączy gazowych.\n13. Innych elementów składowych instalacji.


Otwarcie lotniska w Modlinie | Mirosław Koźlakiewicz - Poseł na Sejm RP\nW niedzielę 15 lipca 2012 r. uroczyście otwarto lotnisko w Modlinie. To jedna z najważniejszych inwestycji realizowanych w ostatnich latach na Mazowszu. W otwarciu udział wziął m.in. Mirosław Koźlakiewicz poseł na Sejm RP.


GMINA OSIEK - WŁADYSŁAW PIOTROWSKI. Rewelacyjne materiały o potomkach Tobiasza z Kasparusa\nWczoraj otrzymałem bardzo interesującego e-maila o następującej treści: "Szanowni Kociewiacy. Pragniemy Wam donieść, że Kociewiaków w Gdańsku jest zdecydowanie więcej niż liczy członków i sympatyków Trójmiejski Klub Kociewiaków. My też mamy nieformalny „klub” Kociewiaków – potomków Tobiasza Rocławskiego z Kasparusa, żyjącego w drugiej połowie XVIII w. (urodził się w 1754r.). „Rocławszczacy” (piszę w cudzysłowie, bo większość z nas to potomkowie Tobiasza „po kądzieli”, noszący inne nazwiska) spotykają się już od 1997 roku na corocznych spotkaniach rodzinnych na przepięknej polanie leśnej w Borach Tucholskich w Kasparusie...\nJest nas z roku na rok więcej, w zeszłym roku było nas już ponad 100 (w tym trochę mniej ze względu na pogodę), z czego duża część mieszka w Trójmieście. Mamy swojego „starostę”, „wicestarostów”, sędziego i skarbnika. „Wydajemy” coroczny biuletyn rodzinny, w którym zamieszczamy, oprócz materiałów ściśle rodzinnych (ale bardzo wielkiej rodziny! – nasze drzewo genealogiczne liczy setki osób), także dużo materiałów o Kociewiu i Kociewiakach. „Kociewska” świadomość etniczna jest ciągle bardzo żywa wśród potomków Tobiasza. Pozdrawiamy Trójmiejski Klub Kociewiaków.\nWładysław Piotrowski z Gdańska-Osowej, mąż Teresy\nz Rocławskich, za wszystkich „Rocławszczaków” z Trójmiasta\nA to mnie Pan zaskoczył. Od 23 lat piszę reportaże przede wszystkim nt. Kociewia starogardzkiego. Do tego przez 17 lat prowadziłem istotne dla regionu gazety. Nieraz pisałem o Kasparusie - m.in. reportaż w Rejsach na podstawie opowieści śp. Kaźmierczaka. Sporo też napisałem na temat tej niezwykłej wsi w swoich książkach Przeplotni i Oj, oj, Ojczyźnie... Ale ani ani ja, ani żaden z moich kasparuskich korespondentów (zwłaszcza Genio Cherek) nic nie wiedzieliśmy o tej rodzinie. Czy mógłby Pan przesłać jakieś materiały ze zdjęciami do mojego portalu? Zależy mi zwłaszcza na tekście o Tobiaszu Rocławskim oraz na fotorelacji z tych spotkań rodzinnych.\nNie spodziewałem się, że tak prędko otrzymam odpowiedź z rewelacyjnymi dla historii Kociewia - materiałami.\nZacznę od Genia Cherka – moja żona dobrze go zna, jeszcze lepiej szwagier Edward Rocławski, pracownik Rafinerii Gdańskiej. Co do Tobiasza to było z nim trochę zamieszania. Pan profesor UG Bronisław Rocławski uważa, że było dwu różnych Tobiaszów i ja w naszym opracowaniu, którego fragment załączam, przyjąłem taką wersję. Ale pan Norbert Rocławski z Trewiru w Niemczech ostatnio udowodnił (chyba niezbicie?), że Tobiasz był tylko jeden. Historia Rocławskich sięga początków XVII wieku, jeżeli Pana interesuje, to mogę przesłać całe moje opracowanie z 2008 roku. Już na dzisiaj trochę nieaktualne, bo nasza wiedza o wielkiej rodzinie Rocławskich i rodzin spokrewnionych poszerzyła się. Przesyłam, jako ciekawostkę, dwa numery naszego biuletynu, nr 9 z Pana artykułem o Każmierczaku (mam nadzieję, że Pan się nie gniewa za przedruk bez pozwolenia, nasz biuletyn ma „nakład” 50 sztuk wykonanych w domu na kserokopiarce) oraz ostatni numer (nr 14) z tego roku. Mam nadzieję, że w przesyłce nie „rozsypią” się moje diagramy genealogiczne, wykonane w „wordzie”. Przesyłam także zdjęcie grupowe uczestników naszego spotkania przed kościołem w Kasparusie z 2011 roku. Postaram się przysłać także więcej zdjęć z naszego biwaku. Pozdrawiam W. Piotrowski\nWielkie dzięki, Panie Władysławie! Zamieszczam nadesłane biuletyny w PDF, gdyż w "normalnym" formacie rzeczywiście rozsypują się diagramy genealogiczne.\nRODZINNY BIULETYN INFORMACYJNY - ZESZYT NR 9


Gala Operowa - Mariusz Kwiecień i Joanna Woś w Filharmonii Łódzkiej - Plaster Łódzki\nGala Operowa – Mariusz Kwiecień i Joanna Woś w Filharmonii Łódzkiej\nMarcin Bałczewski / 25 maja 2018 / Brak komentarzy\nW niedzielę, 28 maja o godz. 19 w Filharmonii Łódzkiej rozpocznie się Gala Operowa -z udziałem Mariusza Kwietnia i Joanny Woś. Zapraszamy na spotkanie przedkoncertowe, które poprowadzi Jacek Marczyński – początek g. 18.15.\nMariusz Kwiecień – baryton. Występował w najważniejszych teatrach operowych świata: Metropolitan Opera, Covent Garden, Operze Wiedeńskiej, Operze Paryskiej, Lyric Opera w Chicago, Operze Bawarskiej i wielu innych. Publiczność doceniła jego wspaniały głos, muzyczną wrażliwość i czarującą prezencję sceniczną. Odtwarzał tytułowe role w znanych operach: „Don Giovanni” Wolfganga Amadeusza Mozarta, „Król Roger” Karola Szymanowskiego, „Eugeniusz Oniegin” Piotra Czajkowskiego. Występował jako Almaviva w „Weselu Figara” Mozarta, Malatesta w „Don Pasquale” Gaetana Donizettiego, Riccardo w „Purytanach” Vincenza Belliniego, Rodrigo di Posa w „Don Carlosie” Giuseppe Verdiego. Mariusz Kwiecień zadebiutował na scenie Met w 1999 roku jako Kuligin w operze „Kátia Kabanová” Leoša Janáčka. Wystąpił tam jeszcze, poza rolami wymienionymi wyżej, m.in. jako Marcello w „Cyganerii” Giacoma Pucciniego, Silvio w „Pajacach” Ruggera Leoncavallo, Guglielmo w „Cosi fan tutte” Mozarta, Ford w Verdiowskim „Falstaffie”, Escamillo w „Carmen” Georges’a Bizeta i Belcore w „Napoju miłosnym” Donizettiego. W Met śpiewa od kilkunastu sezonów. „…olśniewający, wspaniały głos i prezencja […] na dodatek inteligentny. Pełen pakiet…” – napisał Michael White w „The New York Times”. A Melinda Bargreen („The Seattle Times”) wyznała czytelnikom: „Mariusz Kwiecień. Trudno wymówić, ale łatwo podziwiać. To jest baryton, który opanowuje całkowicie scenę, tak że, zdaje się, wysysa cały tlen…”\nJoanna Woś – sopran. Primadonna łódzkiego Teatru Wielkiego, laureatka najważniejszych konkursów wokalnych w Polsce. Stale współpracuje z Operą Krakowską i Operą Narodową. Z tymi zespołami odbyła wiele podróży artystycznych po Europie. Samodzielnie zaś występowała m.in. w Alte Oper we Frankfurcie, Narodowej Operze w Zagrzebiu, Narodowej Operze w Wilnie, w teatrach i filharmoniach Tuluzy, Lyonu, Nancy i Strasburga. Wyjątkowe warunki jej głosu o ogromnej giętkości, w górze skali sięgającego aż do trzykreślnego „es” sprawiają, że chętnie powierzano jej popisowe partie koloraturowe, takie jak Królowa Nocy w Mozartowskim „Czarodziejskim flecie”, Olimpia w „Opowieściach Hoffmanna” Jacques’a Offenbacha, Rosina w „Cyruliku sewilskim” Gioachina Rossiniego, Gilda w „Rigoletcie”, czy Oskar w „Balu maskowym” Verdiego. Popisową w jej dorobku jest tytułowa partia w Verdiowskiej „Traviacie”. Znana jest także z ról Mozartowskich. Od pewnego czasu Joanna Woś specjalizuje się w operach belcantowych. Oprócz popularnych tytułów – „Łucja z Lammermooru”, „Don Pasquale” (obydwa dzieła autorstwa Donizettiego), „Cyrulik sewilski” Gioacchina Rossiniego, polskie teatry specjalnie dla niej wystawiają rzadko obecne na naszych scenach dzieła, takie jak „Purytanie” Belliniego (Elwira) czy „Lukrecja Borgia” i „Anna Bolena” Donizettiego (role tytułowe, obydwie nagrodzone Złotą Maską).\nFragmenty opery „Cyrulik sewilski”\nLargo al factotum – Cavatina Figara z I aktu\nTemporale z II aktu\nDunque io son? – Duet Rosiny i Figara z I aktu\nFragmenty opery „Purytanie”\nQui la voce – Aria Elviry z II aktu\nAh, per sempre io ti perdei! – Aria Riccarda z I aktu\nFragmenty opery „Łucja z Lammermooru”\nRegnava nel silenzio (z harfą solo) – Aria Łucji z I aktu\nIl pallor funesto, orrendo – Duet Enrica i Łucji z II aktu\nFragmenty opery „Don Pasquale”\nE il dottore non si vede – Duet Noriny i Malatesa z I aktu\nMariusz Kwiecień – baryton, Joanna Woś – sopran\nTags Gala Operowa - Mariusz Kwiecień i Joanna Woś w Filharmonii Łódzkiej


Wypracowania - Wybrane wiersze poetów Młodej Polski - ebook - Kursy językowe na mp3\nWypracowania - Wybrane wiersze poetów Młodej Polski - ebook\nJean Artur Rimbaud Statek pijany analiza. Poniższe wypracowanie stanowi gotową analizę i interpretację wiersza Jeana Artura Rimbauda pod tytułem Statek pijany. W utworze podmiotem lirycznym jest tytułowy statek, to on bowiem przemierzając bezkresne wody opowiada o swych doznaniach i przeżyciach. Wypracowanie omawia całość utworu, wskazano znaczenie tytułu. Całość poparta jest cytatami, wytłumaczono budowę wiersza oraz środki artystyczne zastosowane przez autora. Wypracowanie zawiera 305 słów.\nStefan Mallarme Wiatr morski analiza. Poniższe wypracowanie stanowi gotową analizę i interpretację wiersza Stefana Mallarme pod tytułem „Wiatr morski”. Podmiot liryczny utworu to sam poeta, który opisuje swe największe pragnienia. Wypracowanie omawia całość utworu, wskazano znaczenie symboli. Całość poparta jest cytatami, wytłumaczono budowę wiersza oraz środki artystyczne zastosowane przez autora. Wypracowanie zawiera 303 słów.\nPaul Verlaine Zmierzch mistyczny analiza. Poniższe wypracowanie stanowi gotową analizę i interpretację wiersza Paula Verlaine pod tytułem Zmierzch mistyczny. Podmiotem lirycznym w utworze jest sam poeta, który opisuje przeżywane przez siebie stany psychiczne. Wypracowanie omawia całość utworu. Całość poparta jest cytatami, wytłumaczono budowę wiersza oraz środki artystyczne zastosowane przez autora. Wypracowanie zawiera 302 słowa.\nTadeusz Miciński Strąceni z niebiosów. Lucifer. Poniższe wypracowanie zawiera analizę i interpretację wiersza Tadeusza Micińskiego Strąceni z niebiosów. Lucifer. Poeta podmiotem lirycznym wiersza uczynił samego szatana, to on wypowiada się w pierwszej liczbie osoby pojedynczej. Wypracowanie omawia całość utworu, wskazano znaczenie tytułu. Całość poparta jest cytatami, wytłumaczono budowę wiersza oraz środki artystyczne zastosowane przez autora. Wypracowanie zawiera 310 słów.\nBolesław Leśmian Łąka analiza. Poniższe wypracowanie stanowi gotową analizę i interpretację wiersza Bolesława Leśmiana Łąka. Poeta ukazał zagrożenia jakie mogą wyniknąć z powrotu człowieka od natury. Wypracowanie omawia całość utworu, wskazano znaczenie tytułu. Całość poparta jest cytatami, wytłumaczono budowę wiersza oraz środki artystyczne zastosowane przez autora. Wypracowanie zawiera 313 słów.\nBolesław LeśmianTrupięgi analiza. Poniższe wypracowanie stanowi gotową analizę i interpretację wiersza Bolesława Leśmiana pod tytułem Trupięgi. Całość utworu podzielona jest na dwie części, pierwsza to smutna opowieść, kolejna liryczny monolog poety. W specyficzny sposób Leśmian solidaryzuje się ze wszystkimi ludźmi, ukazując nędzę i naznaczone cierpieniem życie. Wypracowanie omawia całość utworu, wskazano znaczenie tytułu. Całość poparta jest cytatami, wytłumaczono budowę wiersza oraz środki artystyczne zastosowane przez autora. Wypracowanie zawiera 318 słów.\nTagi: artura, boleslaw, boleslawa, bolesław leśmian, leśmian, mistyczny, monolog, paula, pijany, stefana, szatana, tadeusz micinski, wypracowania, zmierzch, zmierzch dla , łąka\nKup Wypracowania - Wybrane wiersze poetów Młodej Polski - ebook


Zaproszenie do udziału w konkursie „Gmina przyjazna ekonomii społecznej 2016”\nZarząd Województwa Śląskiego ogłasza konkurs „Gmina przyjazna ekonomii społecznej 2016”.\nJest to kolejna edycja konkursu, którego celem jest wybór trzech gmin, które są najbardziej zaangażowane w rozwój sektora ekonomii społecznej w województwie śląskim, a także najaktywniej wspierają i współpracują z podmiotami ekonomii społecznej funkcjonującymi na jej terenie. Konkurs ma również przyczynić się do promowania idei przedsiębiorczości społecznej wśród jednostek administracji publicznej i mieszkańców regionu.\nZwycięskie gminy otrzymają prawo do posługiwania się tytułem „Gminy przyjaznej ekonomii społecznej 2016”, w tym wykorzystywania informacji o zdobyciu nagrody w swoich materiałach informacyjnych i promocyjnych, a także nagrody rzeczowe, puchary i pamiątkowe tabliczki potwierdzające przyznanie tytułu.\nwięcej informacji dostępne na stronie es.rops-katowice.pl\nOpublikowano: 29 września 2016


ują liczne przykłady, wciąż wiele osób lekceważy obowiązujące zasady, co niejednokrotnie kończy się tragicznie. Dlatego też stała edukacja i podnoszenie świadomości na temat zagrożeń czyhających w miejscu pracy jest tak\nSzkolenia bhp należą do jednych z najważniejszych zadań, które mają do spełnienia inspektorzy bezpieczeństwa i higieny pracy. Jak często pokazują liczne przykłady, wciąż wiele osób lekceważy obowiązujące zasady, co niejednokrotnie kończy się tragicznie. Dlatego też stała edukacja i podnoszenie świadomości na temat zagrożeń czyhających w miejscu pracy jest tak\nSerwisowanie samochodu - nie takie prostePiece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećSerwisowanie pojazdu a części na wymianę New data How to buy us auto partsDentysta ZabrzePorady na temat pompKilka prawdopodobnie przydatnych porad w kwestiach prawaJak doczyścić dywan?4 ciekawe fakty na temat drukarniO oczyszczalniachJak dbac o drewnianą podłogę?Wykryć i zniszczyć - bakterie i wirusyUWAGA! Stosując Te 8 Błędów NIGDY Nie Dowiesz Się Jak transportować ponadgabarytyWakacje życia - jedź do HiszpaniiRemont na wysokości? Jak go sobie ułatwić?Serwisowanie pojazdu a części na wymianęOgólnie o różnych aspektach technicznychWynajem zwyżki, dla kogo i po co?Wytwarzanie prądu z energii słonecznejJak ogrzać magazyn, domek ogrodowy, zimowy taras?Decyzja odnośnie DJ'a na ślubJak się nie dać mechanikomCzego jeszcze nie wiesz o klimatyzacjiObsługa bhp WarszawaElectricians - house and car installationsNa pewno nie wiedziałeś tego o transformatorachJak zaistnieć w sieci? Krótko o SEOKiedy warto pomyśleć o wynajmie mebli na duże wydarzenie?Artykuł o leczeniu ortopedycznymStan jak po spożyciu w goglach


Łukasz z Ełku chce podbić Hotel Paradise - Gazeta Olsztyńska\nŁukasz z Ełku chce podbić Hotel Paradise\n2020-09-03 21:27:46 (ost. akt: 2020-09-03 17:16:06)\nŁukasz Karpiński bierze udział w „rajskim” show\nAutor zdjęcia: Łukasz Karpiński/FB\nW drugiej edycji show „Hotel Paradise” wziął udział Łukasz Karpiński z Ełku. Program jest stresujący, głównie z racji obecności kamer. Pierwszy odcinek został pokazany 31 sierpnia.\nW pierwszej edycji kontrowersyjnego show „Hotel Paradise”, wzięła udział pochodząca z Ełku Martyna Kondratowicz. Teraz do show trafiła inna osoba z Warmii i Mazur – mieszkający do niedawna w Ełku Łukasz Karpiński.\n— Oficjalnie od dzisiaj jestem uczestnikiem II edycji największego reality-show w Polsce Paradise Hotel! Do zobaczenia w social mediach oraz telewizji — poinformował Łukasz 21 sierpnia na swoim Facebook’u.\nFormuła programu „Hotel Paradise” polega na tym, że zgrupowani razem młodzi uczestnicy mają za zadanie, aby na koniec tygodnia pozostawać z partnerem. Pierwsza edycja pokazała, że nie jest to takie proste. Uczestnicy uciekali się do intryg, działały emocje, stawką było 100 tys. zł. Rywalizacja toczyła się na wyspie Bali.\nPierwsza odsłona programu okazała się bardzo stresująca dla uczestników, głównie z racji obecności kamer i świadomości, że są oglądani przez tysiące ludzi. Łukasz raczej nie będzie miał tego problemu, bo wcześniej można było zobaczyć go w programach rozrywkowych i show popularnych stacji. Sam siebie opisuje jako pewnego siebie, impulsywnego, kogoś, kto najpierw powie, a dopiero potem pomyśli.\n24-latek „żyje chwilą, nie myśli o stabilizacji”, mówi, że do wszystkiego co ma doszedł własną pracą, dzięki czemu obecnie żyje na przyzwoitej stopie, tak jak lubi. Ceni inteligentne, ambitne osoby oraz dobre towarzystwo. 24-latek obecnie mieszka i realizuje się zawodowo w Warszawie. Pracuje przy obrocie nieruchomościami. Rozwija pasję do ćwiczeń fizycznych — jest trenerem personalnym oraz dietetykiem.\nPerypetie uczestników drugiej edycji „Hotelu Paradise” można śledzić w TVN 7.\nTagi: Łukasz Karpiński „rajskie” show Hotel Paradise udział Ełk\nTyson #2968164 | 88.156.*.* 5 wrz 2020 06:01\nZ tego co widać to troche mu nie wychodzi\nogladajacy #2967734 | 213.184.*.* 4 wrz 2020 07:06\nkto ogląda wie że długo się tam nie utrzyma


Rozmowa kwalifikacyjna o pracę po angielsku - Po angielsku - Język angielski dla każdego\nRozmowa kwalifikacyjna po angielsku jest finiszem w długiej drodze rekrutacji. Oznacza ona, że zarówno nasze CV jak i list motywacyjny zostały rozpatrzone pozytywnie, i pracodawca zainteresował się naszą kandydaturą. Głupio byłoby zaprzepaścić taką szansę i źle wypaść na rozmowie o pracę, dlatego powinniśmy przygotować się do niej jak najlepiej – a w zasadzie: musimy być po prostu najlepsi ze wszystkich kandydatów.\nZasadniczo rozmowa kwalifikacyjna po angielsku nie różni się znacząco od rozmowy kwalifikacyjnej po polsku, poza tym że jest w innym języku, i właśnie to nasza umiejętność posługiwania się językiem angielskim będzie u nas oceniana dodatkowo. Dlatego też powinniśmy zwracać szczególną uwagę na to, by nie popełniać błędów językowych.\nPrzygotowując się do rozmowy kwalifikacyjnej, powinniśmy przede wszystkim dobrze opanować język angielski. Umiejętność płynnego i sprawnego wyrażania swoich myśli zdecydowanie ułatwi nam dobre zaprezentowanie się pracodawcy.\nPrzed rozmową kwalifikacyjną dobrze byłoby zapoznać się możliwie jak najlepiej z informacjami o firmie, dla której zamierzamy pracować. Daje nam to trzy podstawowe korzyści:\nPozwala nam długo rozmawiać i brzmieć inteligentnie w trakcie rozmowy z rekruterem – wiemy czym zajmuje się firma i jakie byłoby w niej nasze miejsce.\nZwiększa naszą pewność siebie – jesteśmy lepiej przygotowani, a co za tym idzie możemy być bardziej rozluźnieni i wypaść bardziej naturalnie niż gdybyśmy byli pozbawieni tej wiedzy.\nSprawia że lepiej wypadamy w oczach rekrutera – widać że interesujemy się ich firmą, mamy pojęcie na co się piszemy i nie znaleźliśmy się tam „przypadkiem”, oraz że zależy nam na tej pracy.\nOprócz tego, zanim pójdziemy na rozmowę kwalifikacyjną powinniśmy pamiętać o kilku ważnych rzeczach:\nRozmowa kwalifikacyjna to przede wszystkim rozmowa a nie bezmyślne recytowanie wyuczonych na pamięć odpowiedzi – takie odpowiedzi wyglądają na nieszczere i zamiast sprawiać wrażenie inteligentnych, będziemy sprawiać wrażenie ograniczonych umysłowo.\nRekrutant to też człowiek – postarajmy się postawić na jego miejscu i zastanówmy się, czego oczekiwałby on od nas i co mogłoby mu się spodobać. Postarajmy się też aby nas polubił – częściej odczucia związane z daną osobą są ważniejsze niż to o czym mówiła.\nPrzygotowanie do rozmowy obejmuje nie tylko przygotowanie merytoryczne – powinniśmy także przygotować odpowiedni strój: ubrać się schludnie, elegancko, adekwatnie do sytuacji.\nPodczas rozmowy bardzo ważna jest komunikacja niewerbalna – całe nasze zachowanie, oraz nasze gesty wpływają na odbiór naszej osoby przez rekrutera: powinniśmy zachowywać się swobodnie (ale nie lekceważąco!), wyglądać i brzmieć przekonująco i wiarygodnie. Zdecydowanie najskuteczniejszy i najbardziej przekonujący jest szczery, niewymuszony uśmiech – jest on dowodem na to, że jesteśmy zrelaksowani i pewni siebie, oraz pozytywnie nastawieni.\nPrzed rozmową kwalifikacyjną powinniśmy sprawdzić jakie są średnie zarobki na stanowisku o jakie się ubiegamy, tak aby będąc o nie zapytanym nie podać ani zbyt niskich, ani zbyt wysokich.\nWskazówki które należy wziąć pod uwagę przed rozmową kwalifikacyjną:\nPoćwiczmy wypowiedzi i konstrukcje zdań w języku angielskim. Przygotujmy sobie odpowiedzi na pytania najczęściej padające na rozmowie kwalifikacyjnej.\nPrzed rozmową, aby rozluźnić atmosferę i „spoufalić” się z rekruterem możemy się uśmiechnąć, przywitać, i spytać „How are you?”\nPowinniśmy dobrze się zapoznać i przeanalizować nasze CV – może być ono podstawą do wielu zadawanych nam pytań, na które powinniśmy być w stanie odpowiedzieć – np. odnieść się do wspomnianego w CV dyplomu lub certyfikatu.\nPrzećwiczmy przykładową rozmowę kwalifikacyjną ze znajomym który dobrze włada językiem angielskim.\nW przypadku gdy nie zrozumieliśmy lub nie dosłyszeliśmy jakiegoś pytania nie wahajmy się poprosić o powtórzenie go.\nPo odbytej rozmowie możesz wysłać list bądź e mail, w którym podziękujesz za odbytą rozmowę – dzięki temu wyróżnisz się spośród kandydatów i będziesz lepiej zapamiętany – pokażesz przy tym po raz kolejny że zależy Ci na stanowisku.\n2 komentarzy do “Rozmowa kwalifikacyjna o pracę po angielsku”\nja skorzystalem z ebboka wyd. eprofess, rewelacja dla przygotowujacych sie do takiej rozmowy\nWrzesień 19, 2013 o 09:11\nEWQ czy możesz dać jakieś namiary na tego ebooka z eproffess??


18.12.2019 - Czas Reakcji - Radio Szczecin\n2019-12-18 Sławomir ORLIK\n2019-12-31, godz. 11:40 31.12.2019 Do zabawy sylwestrowej zostały już tylko godziny. Wielu z nas jutro obudzi się z bólem głowy i innymi objawami "syndromu dnia następnego". Czy jest na to… » więcej\t 2019-12-30, godz. 12:02 30.12.2019 W szczecińskich parkach i na skwerach pojawiły się nowe tabliczki, dlaczego? O tym mówił miasta ds. gospodarki komunalnej i ochrony środowiska Andrzej Kus.Nasz… » więcej\t 2019-12-27, godz. 12:05 27.12.2019 Czy służby w okresie świątecznym miały pełne ręce roboty? Naszym gościem była podkom. Anna Gembala z biura prasowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Szczecinie.Pozostając… » więcej\t 2019-12-23, godz. 11:33 23.12.2019 Po ponad 20 latach Barwice w powiecie szczecineckim likwidują Straż Miejską. Dlaczego? Czy teraz będzie mniej bezpiecznie? Naszym gościem był burmistrz Barwic… » więcej\t 2019-12-20, godz. 11:23 20.12.2019 We wtorek wykoleił się tramwaj na Al. Wyzwolenia przy dawnej Danie, wczoraj na placu Rodła. W przyszłym roku zostanie ogłoszony przetarg na remont torowiska… » więcej\t 2019-12-19, godz. 11:52 19.12.2019 Szczecińscy radni przegłosowali uchwałę w sprawie wydłużenia o dwa miesiące terminu uiszczenia tzw. opłaty przekształceniowej. Sprawa dotyczy kilkudziesięciu… » więcej\t2019-12-17, godz. 13:21 17.12.2019 Napisała do nas mam jednej ze studentek Uniwersytetu Szczecińskiego: "W roku akademickim 2019/2020 zaczęło obowiązywać nowe brzmienie art. 93 Ustawy o szkolnictwie… » więcej\t2019-12-16, godz. 13:08 16.12.2019 Co z budową kolejnych etapów śródmiejskiej obwodnicy? Na to pytanie naszego Słuchacza odpowiadał rzecznik miasta ds. inwestycji Piotr Zieliński.Nasi Słuchacze… » więcej\t 2019-12-13, godz. 11:34 13.12.2019 Wandale nie próżnują, nie oszczędzają nawet wykonanych przez dzieci świątecznych rysunków, które Szczecińskie Przedsiębiorstwo Autobusowe "Dąbie" umieściło… » więcej\t 2019-12-12, godz. 12:03 12.12.2019 Opóźnia się oddanie do użytku wyremontowanej stawy "młyny" - czyli popularnego wiatraka na falochronie zachodnim w Świnoujściu. Naszym gościem była rzeczniczka… » więcej


Przy kontuzjach kończyn czy stawów bardzo ważne jest odpowiednie przeprowadzenie leczenia. Ma to znaczenie w dłuższym okresie czasu, gdy chce się uzyskać pełny powrót do zdrowia, co znów ma znaczenie w doprowadzeniu stawów do normalnego funkcjonowania. Jednocześnie obecnie można bez problemów korzystać z wielu elementów sprzętu medycznego czy ortopedycznego, który jest w stanie zapewnić wsparcie przy realizowaniu leczenia oraz rehabilitacji. Jaki sprzęt używany jest przy leczeniu stawów?\nLeczenie stawów jest trudne, gdyż kontuzje stawów powodują utrudnienia w codziennym funkcjonowaniu. Brak możliwości ruchu kończyn może prowadzić do trudności w codziennym funkcjonowaniu co jest tym bardziej uciążliwe gdy niezbędna jest bardzo długa rehabilitacja. Jednocześnie można spotkać się z takim sprzętem ortopedycznym, który pozwala na zapewnienie wspierania procesu rehabilitacji. Pozwala to na zapewnienie znacznego skrócenia czasu leczenia.\nPrzy rehabilitowaniu stawów bardzo często stosowany jest taki sprzęt jak między innymi stabilizatory. Odpowiednio dopasowany stabilizator pozwala na odpowiednie zabezpieczenie stawu przed stłuczeniami czy nieodpowiednim ruchem. Jednocześnie stabilizator na kolano może zapewnić również pewien zakres ruchu, co bywa przydatne w ramach realizowania rehabilitowania kończyn. Obecnie można stosować również bardzo odmienne rodzaje stabilizatorów.\nJak odpowiednio wybrać stabilizator?\nObecnie można spotkać się z bardzo różnymi typami stabilizatorów. Można decydować się między innymi na stabilizatory, które są wykonane z miękkich materiałów a które mają zapewnić jedynie zwiększenie elastyczności stawu. Z drugiej strony można postawić na twarde stabilizatory, które w pełni usztywniają staw. Pozwala to na uzyskania pełnego zabezpieczenia stawu w trakcie rekonwalescencji.\nW ramach wybierania stabilizatorów bardzo ważne jest postawienie na takie, które są wygodne w użytkowaniu. Ma to bardzo duże znaczenie w ramach długiego okresu użytkowania stabilizatora na kolana.


Cieplejsza niż zwykle zima powoduje, że kleszczy jest więcej niż zwykle. Nawet co trzeci z nich może być nosicielem boreliozy - groźnej choroby, której powikłania można odczuwać przez całe życie. Powikłania boreliozy to m.in. choroby stawów, serca i układu nerwowego.\nZakażenie następuje poprzez ślinę lub wymiociny kleszcza.\nGdzie w Polsce kleszcze przenoszą boreliozę?\nKażdy kleszcz może być nosicielem boreliozy, dlatego trzeba przed tymi pajęczakami chronić dziecko (i siebie). A jeśli zauważysz, że kleszcz wpił się w skórę, jak najszybciej trzeba go usunąć. Kleszcze żyją nie tylko w liściastych lasach, ale też na łąkach, w parkach, na trawie. Dlatego nie tylko po pobycie w lesie, ale też po zabawie w parku czy na łące, trzeba uważnie obejrzeć, czy dziecko nie ma kleszcza.\nNajwięcej kleszczy, które przenoszą boreliozę, jest w województwach: podlaskim, warmińsko-mazurskim oraz podkarpackim. Jednak nosicielem może być każdy kleszcz w całej Polsce (zobacz mapę zagrożeń).\nCoraz częstsze zachorowania na boreliozę\nDo końca czerwca 2015 r. na boreliozę w Polsce zachorowało ponad 4,7 tys. osób. Zachorowań może być jednak znacznie więcej, gdyż choroba często nie jest rozpoznawana.\nO zakażeniu boreliozą może świadczyć:\npojawienie się w kilka dni po ugryzieniu kleszcza objawów przypominających grypę (katar, podwyższenie temperatury)\ncharakterystyczny rumień (kółko otoczone obwódką) – zobacz zdjęcie rumienia wędrującego.\nNie zawsze jednak brak tych objawów świadczy o tym, że nie doszło do zakażenia - charakterystyczny rumień występuje tylko w około połowie przypadków.\nW pierwszych tygodniach, a nawet miesiącach po zakażeniu, można nie zauważyć żadnych objawów.\nGdy idziecie z dzieckiem do lasu, zakładaj mu koszulkę z rękawem, długie spodnie, czapkę z daszkiem.\nSpryskaj dziecko środkiem przeciw owadom (repelentem). Niestety, te środki w 100 procentach nie chronią przed kleszczami. Bardzo często kleszcze można spotkać w parkach na trawie – a zwykle wtedy nie spryskujemy dzieci środkami przeciw owadom, gdy dziecko idzie do parku.\nPo powrocie do domu, uważnie obejrzyj dziecko, a najlepiej zrób mu prysznic: pozwoli to pozbyć się nimf kleszczy.\nJak najszybciej wyjmij kleszcza: uchwyć go pęsetą tuż przy skórze i wyciągnij zdecydowanym ruchem ku górze.\nMiejsce wkłucia kilkakrotnie zdezynfekuj spirytusem salicylowym, a jeśli pojawi się obrzęk, zrób okład z Altacetu.\nNie wykręcaj kleszcza.\nJeśli w skórze pozostała główka kleszcza, jedź z dzieckiem do przychodni: pielęgniarka umiejętnie usunie resztki kleszcza.\nW przypadku podejrzenia boreliozy lekarz zaleci dziecku przyjmowanie antybiotyku.\nCo musisz wiedzieć o ukąszeniu przez kleszcza?\nGdzie szukać kleszcza i co zrobić, gdy go znajdziemy?\nKleszcze czyhają na swoje ofiary na gałęziach drzew Mit: Ktoś cię przestrzegał, by nie spacerować pod drzewami, bo kleszcze tylko czekają, aby rzucić się z góry na ludzi? A może myślisz, że czapka jest świetnym rozwiązaniem, które ochroni cię przed desantem kleszczy ? Nic bardziej mylnego. Tych pajęczaków nie spotkasz raczej wysoko nad głową tylko pod stopami i w zaroślach do wysokości 1– 1,5 metra nad ziemią. Cierpliwie czekają na swoich przyszłych żywicieli w poszyciu leśnym, trawie lub na krzewach. Polecamy: Jak rozpoznać ugryzienie kleszcza i rumień wędrujący? W odpowiednim ubraniu kleszcze nam nie zagrożą Prawda/Mit: Długie spodnie z nogawkami wpuszczonymi w skarpetki i zakryte buty na pewno utrudnią kleszczom przyczepienie się do skóry, ale nie stanowią dla nich bariery nie do przejścia. Dowodem są choćby leśnicy, którzy do pracy w lesie noszą odpowiednią odzież, a mimo to wielu z nich choruje na boreliozę. Przed wyjściem na spacer w miejsca, gdzie można spotkać kleszcze , warto spryskać się środkiem, który je odstraszy, a po powrocie do domu dokładnie umyć całe ciało pod prysznicem (najlepiej szorując je myjką). Na tym jednak nie koniec. Całą odzież, którą mieliśmy na sobie, najlepiej wyprać. Kleszcze mogą na niej przeczekać nawet kilka dni i wbić się w skórę, gdy ponownie założymy jedno z noszonych wcześniej ubrań. Jasne ubranie pomaga chronić się przed kleszczami Prawda: Rzecz jednak nie w tym, że jasne kolory odstraszają kleszcze . Na białej koszulce czy szarych spodniach łatwiej wypatrzyć intruza i strzepnąć go jeszcze podczas pobytu w lesie czy na łące, zanim ukryje się w zakamarkach naszego ciała, w których skóra jest cieńsza i tym samym łatwiejsza do przebicia. Kleszcza w skórze trudno przegapić Mit: Momentu, gdy kleszcz wbija się w skórę, możemy nie poczuć, ponieważ ślina tych pajęczaków...\nBrak srogiej zimy i wczesna wiosna sprawiły, że mamy do czynienia z wielkim wysypem kleszczy . Choć samo wbicie kleszcza jest najczęściej bezbolesne, to może on przenosić groźne dla zdrowia choroby takie jak borelioza , kleszczowe zapalenie mózgu oraz inne choroby odkleszczowe. Zachorować na nie może każdy niezależnie od wieku. Klaszcze bytują nie tylko w lasach! Na ukłucie kleszcza narażeni jesteśmy również w trakcie spacerów po parkach, łąkach czy bawiąc się na świeżym powietrzu np. na trawie. W zawiązku z wczesnym wysypem kleszczy Sanepid opublikował mapę z zaznaczonymi obszarami zagrożonymi kleszczowym zapaleniem mózgu . Ostrzega przy tym, że „(...) nieodkrytych endemicznych ognisk kleszczowego zapalenia mózgu na obszarze Polski może być znacznie więcej”. Polska: najbardziej zagrożone tereny Z mapy wynika, że w Polsce najbardziej narażeni na zachorowania na choroby odkleszczowe są mieszkańcy województw: podlaskiego, mazursko–warmińskiego, dolnośląskiego, małopolskiego. Co roku wzrasta liczba zakażonych kleszczy w centralnej Polsce i w województwie mazowieckim. W województwie mazowieckim w 1. kwartale tego roku odnotowano już 232 zachorowania na boreliozę (w całym ubiegłym roku było ich 1432 zachorowań). Warszawa: najbardziej zagrożone tereny W stolicy wysokie ryzyko zachorowania na choroby odkleszczowe dotyczy takich rejonów, jak: Las Bemowo, Las Bielański, Las Młociny, Las Kabacki, Las Kawęczyn, Ogród Zoologiczny i Kampinoski Park Narodowy. Spokojniejsi mogą być mieszkańcy i spacerowicze (tereny o niskim i średnio niskim ryzyku): Lasu Wawerskiego, Lasu Sulejówek-Grabina, Lasku Bielańskiego (plac zabaw), Lasu Jana III Sobieskiego, Ogrodu w Łazienkach Królewskich, Pola Mokotowskiego i Ogrodu Krasińskich. W Warszawie w 1. kwartale tego roku zarejestrowano 75 zachorowań na boreliozę i 2 na kleszczowe zapalenie...\nNiektóre kleszcze są nosicielami boreliozy i kleszczowego zapalenia mózgu . Przeciw tej drugiej chorobie można malca zaszczepić (konieczne są dwie dawki w odstępie kilku tygodni). Co robić, gdy dziecko ma kleszcza? Uchwyć kleszcza pęsetą tuż przy skórze i wyciągnij zdecydowanym ruchem ku górze. Bardzo dobry jest też specjalny przyrząd do wyciągania kleszczy (Trix – kupisz go w aptece). Uważaj, by pajęczaka nie zgnieść (zwymiotuje wtedy, więc do krwi dostanie się więcej zarazków). Jeśli jednak boisz się, że zrobisz to nieumiejętnie lub dziecko jest niespokojne i obawiasz się, że podczas wyciągania kleszcza poruszy się i część pajęczaka pozostanie w skórze, jedź do gabinetu zabiegowego - tam kleszcz zostanie usunięty fachowo. Czytaj też: Rumień zakaźny - objawy i leczenie Miejsce wkłucia trzeba zdezynfekować, np. spirytusem. Jeśli pojawi się obrzęk , zrób okład z Altacetu. Uważnie obserwuj dziecko. Gdyby po kilku dniach w miejscu ukąszenia pojawi się zaczerwienienie , obrzęk lub malec zacznie mieć objawy podobne do przeziębieniowych, idź z nim do lekarza . W ten sposób może objawiać się wczesna borelioza . Szybkie podjęcie leczenia gwarantuje pokonanie tej niebezpiecznej choroby. Ważne! Na leśną wycieczkę zakładaj dziecku koszulę z długim rękawem, spodnie (ze ściągaczem), kapelusz. Spryskaj dziecko sprejem przeciw owadom. Wieczorem w czasie kąpieli dokładnie obejrzyj dziecko (szczególnie pachwiny, zgięcia łokci, włosy). Sprawdź, czy nie ma kleszczy. Ubranie, w którym maluch spacerował wrzuć do pralki i wypierz. Czytaj też: Groźne mity na temat kleszczy Jak się objawia borelioza? Jak chronić dziecko przed kleszczowym zapaleniem mózgu?


Kruche ciasteczka o zapachu herbaty earl grey - przepis na kruche ciasteczka o zapachu herbaty earl grey od atelier pâtisserie - Durszlak.pl\nPrzepis: Kruche ciasteczka o zapachu herbaty earl grey\nSzukałam przepisu na zgrabne ciasteczka, które będą dobrze się prezentowały jako prezent, a jednocześnie dadzą się zapakować i zabrać na drogę. Miało być klasycznie i maślanie. Spodobały mi się drobne rozetki z aromatem cytrynowym, a połowę ciasteczek wzbogaciłam o dodatek herbaty earl grey. Przy okazji po raz pierwszy wykorzystałam mój nowy nabytek - płócienny rękaw cukierniczy (rewelacja!). Ciasteczka świetnie się formują...\nCiasteczka z herbatą Lady Grey 81\nEarl Grey z jabłkiem, imbirem i cynamonem 35\nCiasteczka z herbatą Earl Grey 135\nKruche ciasteczka earl grey 50\nCiasteczka kruche z herbatą Earl Grey 106\nCiasteczka z herbatą Earl Grey 100\nCiasteczka Earl Grey 95\nMuffinki herbaciane. Muffinki z herbatą Earl Grey 169\nearl grey w ciasteczkach 52\nKruche ciasteczka o zapachu herbaty earl grey 230


Powstaje Bulwar Teatralny na Powiślu | AICT Polska\n12 sierpnia 2020 2 stycznia 2021 szefyorick\nPaweł Dangel, dyrektor artystyczny Teatru Ateneum odpowiada na pytania Tomasza Miłkowskiego\n– Wspaniali antenaci: Jaracz(1883-1945), wybitny polski aktor; debiutował w 1904 w krak... More, Warmiński, Holoubek, giganci aktorstwa: Śląska, Woszczerowicz, Fetting, Kamas. Czy historia pisana przez nich uskrzydla, czy raczej utrudnia życie dyrektorowi?\nMam ogromny szacunek do mistrzów. Sam kształciłem się jako reżyser u mistrzów teatru rosyjskiego, którzy nauczyli mnie – w pierwszej kolejności – szacunku do rzemiosła, profesjonalizmu i tradycji. Co wcale nie oznacza, że należy w sposób dosłowny ich naśladować. Odwrotnie, zachęcali do artystycznej polemiki, ale opartej o rzetelną wiedzę i teatralną erudycję. Nazwiska, które Pan wymienia to dla części młodszego zespołu już bardzo odległa tradycja. Niestety – moim zdaniem – tak jak w wielu innych dziedzinach naszego życia, tak i w teatrze cierpimy obecnie na brak prawdziwych autorytetów. Niemniej uważam, że nadal Teatr Ateneum to w pierwszej kolejności aktor(łac. actor), osoba grająca jakąś rolę w teatrze lub fi... More, potem autor i następnie reżyser. Ubiegając się o stanowisko dyrektora w tym Teatrze zaznaczyłem, że historia Teatru Ateneum jest dla mnie ważna. „Przeszłość to dziś, tylko cokolwiek dalej” napisał Norwid. Dlatego profil dzisiejszego Ateneum określam jako „nowoczesną tradycję”.\n– Wspominaną wciąż formułę-receptę na program teatru środka stworzył wieloletni dyrektor Teatrudawniej (por.) anterprener, organizator pracy artystycznej z... More Ateneum, Janusz Warmiński. Czy Ateneum kultywuje ten model uprawiania teatru?\nSądzę, że określenie „teatr środka” ma dzisiaj inne znaczenie. Żyjemy bowiem w czasach ogromnych podziałów społecznych, napięć i konfliktów. Bez wątpienia są teatry i artystyczne środowiska, które starają się aktywnie w tym sporze uczestniczyć. My, z założenia chcemy być w pierwszej kolejności teatrem humanistycznym, czyli kontynuującym swoją opowieść o człowieku. Oczywiście, nie wyjmując go z kontekstu naszego życia współczesnego. Zdecydowanie unikamy „plakatowości” w naszych spektaklach i jednoznacznych deklaracji czy politycznych komunikatów. Zdecydowanie wolimy zadawać pytania naszym widzom i inspirować ich ze sceny do poszukiwania odpowiedzi niż dawać na nie gotowe recepty. W tym sensie można powiedzieć, że nadal jesteśmy teatrem środka.\n– Za czasów Janusza Warmińskiego rozpisany został (i ponawiany przez ileś lat z rzędu) konkurs dramaturgiczny. Powstało sporo sztuk inspirowanych tym konkursem, kilka trafiło na afisz teatru. Potem jednak entuzjazm dla takiego poszukiwania nowych tekstów dramatycznych przez Ateneum zgasł. Dlaczego?\nKonkurs dramaturgiczny, który był organizowany w Teatrze Ateneum to – jak Pan zauważył – autorski pomysł dyrektora Janusza Warmińskiego, który nie tylko wymyślił formułę tegoż konkursu, ale też przez dziesięciolecia zabiegał, aby ta inicjatywa trwała. Rzeczywiście, wiele sztuk laureatek tego konkursu (chociaż nie wszystkie) przeszły próbę sceny w Ateneum. Było ogromną wartością wpisaną w ideę tego konkursu, że sztuki nie trafiały na półkę w archiwum literackim, ale właśnie były sprawdzane na scenie. Nie znam odpowiedzi na pytanie, dlaczego Teatr zaprzestał, wiele lat temu, organizowania tego konkursu. Obecnie istnieje kilka konkursów dramaturgicznych o zasięgu ogólnopolskim, które przejęły rolę promowania współczesnej dramaturgii. Świetnie funkcjonują agencje autorskie, które na bieżąco przesyłają teatrom interesujące sztuki współczesne zarówno polskie, jak i zagraniczne. Są miejsca, w których kształci się dramaturgów, teatry zabiegają o prapremierowe wystawienia dramatów, popularne są czytania performatywne. W ostatnich trzech latach, dzięki współpracy z Agencją ADiT i Austriackim Forum Kultury takie otwarte czytania, przy pełnej widowni, miały miejsce również w naszym teatrze.\nDziś teatry funkcjonują w innych niż kiedyś uwarunkowaniach, również finansowych. Sądzę, że gdyby przyszło dzisiaj dyrektorowi Warmińskiemu prowadzić teatr przy obecnym budżecie, to musiałby zrezygnować z wielu swoich pomysłów i planów.\n– Przez lata Ateneum wzbogaciło się o dwie dodatkowe scenki, wykrojone z innych przestrzeni: Scenę 61 i Scenę na Dole. Ta pierwsza była początkowo oryginalnie zaprojektowaną sceną typu ronde. Teraz szykujecie się do otwarcia nowej sceny – przełożonego ze względu na pandemię. Jakie plany wiąże pan z kolejną sceną. I co z dotychczasowymi?\nInfrastruktura naszego Teatru jest dzisiaj w tzw. ruinie i nieuchronnie budynek przy ul. Jaracza 2 czeka generalny remont. Jako dyrekcja przygotowaliśmy wszystko, co jest konieczne – projekt, pozwolenie na budowę, wszystkie wymagane zgody i zawarliśmy nową umową z właścicielem budynku na kolejne 20 lat. Jedyne na co czekamy to przyznanie środków finansowych przez Radę Miasta st. Warszawy. Tylko proszę mnie nie pytać, kiedy to nastąpi. Żeby zagwarantować, choćby nawet w ograniczonym stopniu ciągłość pracy artystycznej naszego Teatru w okresie remontu, szukaliśmy sceny zastępczej. Warszawa cierpi na brak takiej teatralnej infrastruktury, którą mogłaby nam udostępnić, ale udało nam się podpisać kolejną umowę, tym razem po sąsiedzku z Zarządem ZNP, na wydzierżawienie sali konferencyjnej na Wybrzeżu Kościuszkowskim. I znowu przygotowaliśmy projekt, uzyskaliśmy niezbędne zgody i zezwolenia oraz otrzymaliśmy finansowanie z budżetu Miasta. Przeprowadziliśmy przetarg i w efekcie – po dwóch latach – powstała w Warszawie pod szyldem Teatru Ateneum zupełnie nowa scena teatralna, wyposażona w nowe technologie, którą nazwaliśmy Sceną 20, która dysponuje 222 miejscami na widowni. Przed laty otwarcie Sceny 61 wyznaczyło nowy etap w dziejach Ateneum. Wierzę, że ze Sceną 20 również tak będzie. To ważna inwestycja w potencjał Teatru Ateneum. Oczywiście, chwilowo dysponujemy czterema scenami, ale ze względu na epidemię – paradoksalnie nie możemy grać na żadnej z nich. Natomiast, po zakończeniu epidemii, dopóki nie rozpocznie się remont w naszym głównym budynku, będziemy chcieli działać na wszystkich czterech scenach, jeśli budżet nam na to pozwoli.\n– Skromne rozmiary sceny głównej (i pozostałych) to pewnie ograniczenie, ale niewielkie widownie to chyba atut? Mam na myśli stosunkowo bliski kontakt z aktorami i modę na kameralistykę.\nScena 61, która powstała w grudniu 1960 jako scena typu en ronde mieściła 120 widzów. Obecnie, ze względu na przepisy bezpieczeństwa możemy wpuścić na widownię tylko 60 widzów, a uwzględniając sytuację aktualną, czyli reżim sanitarny – jeszcze mniej. Tak samo zresztą jak na Scenę na Dole im. Wojciecha Młynarskiego. W związku z tym, ze względów czysto ekonomicznych, możemy na nich grać tylko małe formy. Scena 61 kontynuuje swoją tradycję wystawiania sztuk współczesnych, nierzadko polskich i światowych prapremier oraz rzeczywiście daje szansę aktorom na sprawdzenie swojego warsztatu aktorskiego w bliskim kontakcie z widzem. Natomiast Scenę na Dole, jedną z nielicznych artystycznych piwnic w Warszawie, żartobliwie nazywam ostatnim już klubem inteligenckim w stolicy. Na scenie tej można posłuchać twórczości m.in. Wojciecha Młynarskiego, Jacka Kaczmarskiego, Agnieszki Osieckiej, Jonasza Kofty, Stefanii Grodzieńskiej. Prezentują się na niej tacy artyści jak Artur Andrus, Andrzej Poniedzielski, Magda Umer, Grzegorz Damięcki, Grażyna Barszczewska, Piotr Machalica, Nula Stankiewicz, Janusz Strobel.\n– Siłą Ateneum zawsze był mocny zespół aktorski. Ale miało to także ciemne strony. Konrad Swinarski wyrzekał na gwiazdy Ateneum, z którymi nie potrafił sobie poradzić. O Izabelli Cywińskiej mówiło się, że wykończyła ją garderoba…\nPozostawiam to bez komentarza. Preferuję postawę: „Kochaj teatr w sobie, a nie siebie w teatrze”.\n– Jakby nie było, do Ateneum nadal chodzi się „na aktorów”. Jaka jest właściwie publiczność Ateneum?\nRóżnorodność scen oraz repertuaru powoduje, że nasza widownia jest również zróżnicowana. Cieszy nas coraz częstsza obecność w naszym Teatrze młodzieży. W ostatnich sezonach po raz pierwszy zaczęliśmy grać dla nich również spektakle przedpołudniowe. Mamy bardzo lojalnego widza, który przychodzi do nas regularnie, ale w ostatnich latach (nie dotyczy to oczywiście okresu pandemii) udało nam się poprawić frekwencję i zwiększyć ilość widzów. Rocznie odwiedza nasz Teatr blisko 60 tysięcy widzów. W tej grupie jest obecnie sporo nowych widzów. Wysoka frekwencja sytuuje nas w gronie najliczniej odwiedzanych przez widzów teatrów miejskich w Warszawie.\n– Wśród widzów Ateneum nie brakowało nigdy nauczycielek. Wynikało to choćby z bliskości gmachu i hotelu ZNP (gdzie przecież powstaje wasza czwarta scena). Przyjeżdżające do Warszawy nauczycielki (czasem też nauczyciele) zwykle rezerwowały bilety na spektakle w Jaraczu. To cenny dla teatru widz?\nDziękuję, że zwrócił Pan na to uwagę, bo przy okazji mam sposobność, aby powiedzieć, że w ubiegłym sezonie zapoczątkowaliśmy inicjatywę edukacyjno-warsztatową dedykowaną nauczycielom. Środowisko nauczycieli, a w konsekwencji i uczniów to ważny dla teatru segment widowni. Ważny, ale też taki, który wymaga wsparcia i zbudowania szczególnej relacji. Już dawno, jak sadzę, minęły czasy, że środowisko szkolne chodzi do Teatru wyłącznie na lektury. Repertuar teatru może w sposób bardzo wartościowy uzupełniać program edukacji na różnych poziomach kształcenia i – co ważne – nie tylko dotyczy to lekcji z języka polskiego. W minionym sezonie z powodzeniem zrealizowaliśmy, z pozyskanych funduszy zewnętrznych, projekt edukacyjny „Pracownia Wolnej Myśli”. Pomysł się sprawdził i chwycił, więc chcemy to kontynuować.\n– Ateneum powstało w gmachu Związku Zawodowego Kolejarzy i w swoim programie akcentowało otwarcie wobec robotniczej publiczności. Teraz nowa scena Ateneum powstaje znowu w budynku związku zawodowego. Czy to przypadek, czy jakaś nić wiążąca teatr z jego korzeniami?\nDzisiaj Powiśle to zupełnie inna dzielnica. Poza tym trudno nazwać obecne Ateneum teatrem dzielnicowym. Przyjeżdżają do nas widzowie z całej Warszawy, jak również z całego kraju. Zależało na bardzo, żeby nowa scena powstała w bezpośrednim sąsiedztwie naszego Teatru. Z jednej strony ułatwia to znacznie dotarcie do Teatru naszym widzom, a z drugiej pomaga nam w organizacji pracy całego Teatru. Wdzięczni jesteśmy Panu Prezesowi Sławomirowi Broniarzowi, że „kupił” nasz pomysł na stworzenie kolejnej sceny teatralnej na Powiślu i wpuścił do swojego budynku.\n– Kiedy Ateneum otwierało swoje podwoje, znajdowało się w dzielnicy proletariackiej. Teraz Powiśle stało się snobistyczną częścią Warszawy. Czy to wywiera wpływ na program teatru?\nMamy pełną świadomość jak dynamicznie rozwija się ta dzielnica i jak zmienia się jej charakter(gr. charakter = wizerunek), postać literacka o wyraźnie i... More. Znam Powiśle bardzo dobrze, bo sam przez wiele lat mieszkałem przy ul. Czerwonego Krzyża. Celem Teatru Ateneum jest nie tylko otwarcie nowej sceny, o której już wspomniałem, ale również – przy ścisłej współpracy z Zarządem ZNP oraz z Wydziałem Scenografii Akademii Sztuk Pięknych, który mieści się po sąsiedzku, a dysponuje własną sceną teatralną i przestrzenią wystawową – stworzenie wzdłuż Wybrzeża Kościuszkowskiego, na odcinku od ulicy Tamki do Jaracza, Bulwaru Teatralnego. W ten sposób powstałoby unikalne miejsce, gdzie w ścisłym sąsiedztwie funkcjonowałoby obok siebie pięć scen teatralnych. Liczymy, że w ten sposób uda nam się zachęcić spacerowiczów nadwiślańskich bulwarów do częstszego bywania w teatrze.\n– Jakie miejsce przeznacza pan Ateneum wśród teatrów stolicy, czym powinno się odróżniać?\nAteneum konsekwentnie idzie swoją artystyczną drogą. Nie chcemy uprawiać teatru pod czyjeś gusta, trendy czy mody. Staramy się szukać bardzo różnorodnej, ciekawej i wartościowej w naszym przekonaniu literatury oraz zapraszać do współpracy różnych pod względem artystycznym i pokoleniowym reżyserów. Z jednym wspólnym tylko mianownikiem – szacunkiem dla aktora i autora. Proszę pamiętać, że dzisiaj teatr staje się w dużej mierze teatrem reżyserów. Często, to oni sami piszą swoje scenariusze lub przerabiają i adaptują klasyków na wszystkie możliwe sposoby. Niejednokrotnie spektakle mówią więcej o samych reżyserach niż autorach. W tym konkursie pod zawołaniem, kto ma większe reżyserskie „ego” my co, nie będziemy brać udziału. Chcemy sukcesywnie rozwijać nasz zespół aktorski proponując role pełnokrwiste, dobrze napisane i skonstruowane. Oczywiście, każda premiera jest zawsze ryzykiem nie tylko artystycznym, ale również ekonomicznym. Zależy nam więc przede wszystkim na widzu. Jak mówił Zygmunt Hübner: „Teatru nie robi się jedynie dla własnej przyjemności, jest to zawsze gra we dwoje. Partnerem jest widz”. Cieszy nas, jeżeli jest to widz świadomy, który wie po co przyszedł do Teatru; widz wrażliwy i otwarty. No i najlepiej jeszcze z poczuciem humoru. I taką widownię wydaje mi się, że nasz Teatr w dużej mierze ma.\n– Czy pandemia i odcięcie od żywego widza, uruchomienie ścieżek porozumienia z widzem „online” wpłynie na poszukiwania polskiego teatru – czy może zmieni stosunek Ateneum do nowoczesnej techniki, ostrożnie użytkowanej w realizacjach teatru.\nNowe technologie nie zastąpią żywego i bezpośredniego kontaktu z aktorem. Ta tradycja i magia teatru, która istnieje od ponad 2 tysięcy lat na pewno przetrwa również koronawirusa. Oczywiście, że nowoczesne technologie są dzisiaj potrzebne czy wręcz niezbędne do szerszego komunikowania się z widzem. Przekonaliśmy się o tym, gdy w okresie pełniej izolacji w związku z pandemią zespół Teatru Ateneum przygotował piosenkę Wojciecha Młynarskiego „Jeszcze w zielone gramy”. Kanałami internetowymi dotarła ona do blisko 2 milionów odbiorców i – z tego, co słyszę – stała się nieformalnym hymnem czasu pandemii. Wzruszające i budujące były dla nas bardzo liczne komentarze widzów po jej obejrzeniu. Tak, jak wcześniej powiedziałem, dzisiejsze ograniczenia w funkcjonowaniu teatru nie wynikają z naszego nastawienia, tylko z możliwości finansowych naszego Teatru. Nowe technologie są bardzo kosztowne i po prostu często nie stać nas na nie. Wszystkie możliwe środki, zarówno uzyskane od organizatora, jak też własne zaangażowaliśmy w przygotowanie nowej sceny. A sprzymierzeńców finansowych na razie na horyzoncie nie widać.\nWarszawa, 22 czerwca 2020\n[Poszerzona wersja tekstu opublikowanego w „dzienniku Trybuna” 12 sierpnia 2020]\nfot. Bartek Warzecha/ Teatr Ateneum\nŁukasz Maciejewski „twarzą” projektu Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej


Karawana dotarła do bazy pod K2 | wspinanie.pl\n9 stycznia 2018 15:35\nPolscy himalaiści wraz z liczącą ok. 100 porterów karawaną pokonali ostatni etap trekkingu i dotarli dzisiaj do bazy. Pomimo dużej ilości śniegu wszyscy doszli do celu bez przeszkód.\nNoc w bazie z widokiem na K2 (fot. Marcin Kin, podczas letniej wyprawy 2017)\nBaza pod K2 znajduje się na południowych zboczach masywu, na wysokości ok. 5135 m. Po 7 dniach od opuszczenia Askole nasi himalaiści wraz z karawaną ukończyli trekking – pierwszy etap wyprawy. Ze względu na trudne warunki zimowe do bazy dotarło ok. 40% ładunków. W ciągu kolejnych dni tragarze przetransportują pozostały sprzęt i żywność.\nW tym czasie himalaiści wraz z pakistańską załogą zagospodarują obóz. Kiedy dotrze pozostała część ładunków, będzie trzeba go jeszcze rozbudować. Dobrze zorganizowany obóz to ważny element wyprawy – najprawdopodobniej będzie to dom naszych alpinistów do końca zimy kalendarzowej, czyli do 20 marca.\nBase Camp pod K2 (fot. maps.google.com)\nNiedługo rozpocznie się akcja górska. Himalaiści mają przed sobą aklimatyzację, zakładanie obozów i lin poręczowych. Jak mówi Janusz Majer w wywiadzie dla Radia Wrocław:\nTrekking lodowcem Baltoro to była droga turystyczna. Latem trasa jest nazywana najpiękniejszym trekkingiem świata. Zimą trudności są jednak dosyć duże – dochodzi śnieg, niska temperatura, krótki dzień. Ale prawdziwe wspinanie zaczyna się powyżej bazy, na żebrze Basków, które wyprawa wybrała, by atakować wierzchołek.\nPolscy himalaiści będą wspinać się południowo-wschodnim filarem, tzw. drogą Basków, nazywaną też drogą Cesena. Prowadzi ona filarem między drogą Kukuczka-Piotrowski, a Żebrem Abruzzi (droga klasyczna). Na Ramieniu, między tzw. Czarną Piramidą i Szyjką, łączy się z Żebrem Abruzzi.\nObozy, które należy przygotować przed atakiem szczytowym, to: obóz I (5900 m), obóz II (6350 m) i obóz III (7000 m). Obóz IV, który himalaiści planują założyć na Ramieniu, na wysokości około 8000 m, zakładany będzie „z marszu”, już podczas ataku szczytowego. Z niego alpiniści wyruszą w kierunku szczytu K2 – 8611 m.\nźródło: polskihimalaizmzimowy.com, PHZ 2016-2020 im. Artura Hajzera profil FB, radiowroclaw.pl\n#K2dlaPolakówJanusz MajerK2Polski Himalaizm Zimowy


74710 Centrala numerów - Dowiedź się szybko i łatwo kto dzwoni nieustannie!\nOtrzymujesz SMS-y Premium z numeru 74710? Kwota naliczona za SMS Premium wynosi 4 zł netto /4,92 zł brutto. Operator jak T-Mobile Polska S.A mają dostępną tą usługę. Tematem numeru 74710 jest Konkursy, gry, loterie, kody SMS, serwisy informacyjne i rozrywkowe, czaty, treści multimedialne, głosowania, sondy, programy lojalnościowe itp..\nOstatnio odwiedzane: 2019-04-20 00:52:13\nZostaw swój komentarz do numeru 74710\nCo to za numer usługi premium: 74710\nUżytkownicy przeglądali SMS Premium 74710 już 4 razy. Dostałeś SMS-a Premium? Zostaw swoją opinię o numerze 74710.


Drobne uchybienie może narazić podatnika na odpowiedzialność karną skarbową - rp.pl\nDrobne uchybienie może narazić podatnika na odpowiedzialność karną skarbową\nW praktyce zdarza się, że nawet drobne uchybienie może narazić podatnika na odpowiedzialność karną skarbową. Nawet jeśli sprawca nie miał złych intencji i popełnił błąd przez niedopatrzenie.\nPublikacja: 05.09.2016 08:43\nKodeks karny skarbowy (dalej: k.k.s.) zawiera wiele podstaw prawnych umożliwiających ukaranie podatnika lub płatnika. To naturalne, że człowiek oczekuje uczciwości w ocenianiu i postępowaniu ze strony administracji. Niestety, nie zawsze działania administracji są wyrazem obiektywizmu i równego przestrzegania i poszanowania zasad prawa, czego dowodem mogą być poniższe przykłady.\nPrzedsiębiorca zarejestrowany jako podatnik VAT prowadzi sprzedaż detaliczną artykułów przemysłowych. Z hurtowni otrzymał fakturę, na której nie zgadzała się ilość dostarczonego towaru i stawka podatku. Przedsiębiorca skorygował w urzędzie skarbowym deklarację VAT-7, błędnie sporządzoną z powodu otrzymania błędnej faktury, i zapłacił podatek. Czy skorygowanie deklaracji pozwala uniknąć odpowiedzialności karnej skarbowej?\nFaktura jest dokumentem księgowym, stanowiącym dowód zaistnienia zdarzenia gospodarczego. Błędnie wystawiona faktura może wywołać negatywne konsekwencje podatkowe zarówno dla jej wystawcy, jak i dla nabywcy. Za fakturę wadliwą uważa się fakturę wystawioną niezgodnie z przepisami prawa dotyczącymi zasad fakturowania, natomiast za fakturę nierzetelną uznaje się fakturę niezgodną ze stanem rzeczywistym. Podmiotem odpowiedzialnym za wystawienie faktury jest zawsze sprzedawca i to na nim ciąży obowiązek wpisania na fakturze wszystkich wymaganych danych. W razie udowodnienia przedsiębiorcy, że wystawiał faktury wadliwie, może on zostać ukarany grzywną.\nTreść art. 62 § 2 k.k.s. wspomina również o odpowiedzialności strony transakcji, która otrzymała błędną fakturę i posługiwała się takim dokumentem. Zgodnie z tym przepisem, kto wystawia fakturę lub rachunek w sposób nierzetelny albo takim dokumentem posługuje się, podlega karze grzywny do 240 stawek dziennych. Jednak przedsiębiorca odpowiada wtedy, gdy dopuścił się czynu zabronionego posługując się dokumentem wadliwym z winy umyślnej.\nZ jednej strony art. 16a k.k.s. chroni przed odpowiedzialnością karną skarbową, bo jeżeli przedsiębiorca dobrowolnie złoży korektę deklaracji podatkowej, prawnie skuteczną w rozumieniu ordynacji podatkowej albo ustawy o kontroli skarbowej i zapłaci uszczuplony podatek, to urząd nie powinien wymierzyć kary. Jednak z drugiej strony wykorzystanie przez nabywcę wadliwego dokumentu, mimo złożenia prawidłowej korekty i zapłaty podatku, może prowadzić do pociągnięcia go do odpowiedzialności karnej skarbowej.\nPraktyka nie daje gwarancji braku kary mimo, że w kodeksie karnym skarbowym jest mowa wyłącznie o winie umyślnej w zakresie nieprawidłowego wystawiania i posługiwania się wadliwymi lub nierzetelnymi fakturami. Według orzecznictwa nabywca ma dołożyć wszelkiej staranności w zakresie sprawdzenia nabywanego towaru z fakturą, bo jeśli tego nie zrobi lub czegoś przez omyłkę nie dopatrzy, to może zostać uznany za winnego i wpaść w sidła fiskusa. Przykładem takiego stanowiska jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 października 2015 roku (I FSK 940/14), zgodnie z którym, w przypadku gdy „(...) kwestionowane są wielkości dostaw (...), w przypadku uznania tej okoliczności za udowodnioną, co oznaczałoby, że spółka otrzymała od dostawcy faktycznie mniejszą ilość towarów, aniżeli wykazaną na zakwestionowanych fakturach, samo już udowodnienie tej okoliczności wskazywałoby, że spółka co najmniej nie dochowała należytej staranności w obrotach ze swym dostawcą, gdyż o takich obiektywnych okolicznościach jeżeli nie wiedziała, to jako staranny nabywca, konfrontujący nabywane towary (w tym też co do ich ilości) z otrzymanymi dokumentami potwierdzającymi dostawy - na pewno powinna wiedzieć."\nRównież w wyrokach Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 3 września 2009 r. (II AKa 105/09; LEX nr 519593 i z 31 maja 2010 r. (II AKa 103/10; LEX nr 621557), które przytoczył także Trybunał Konstytucyjny w stanowisku PG VIII TK 109/13 (P40-13), stwierdzono, że „w sytuacji, gdy wystawca fikcyjnej faktury VAT, niedokumentującej rzeczywistego zdarzenia gospodarczego, lub osoba posługująca się taką fakturą wykorzystuje ją do naliczenia należnego podatku VAT, a także określenia innego obowiązku podatkowego (np. podatku dochodowego przez pomniejszenie dochodu), to osoby te godzą w obowiązki podatkowe i odpowiadają za przestępstwo skarbowe z art. 62 § 2 k.k.s."\nPowołane wyroki mogą wywołać niepokój wśród podatników, którzy przez pomyłkę wystawili lub posłużyli się wadliwą fakturą, gdyż przez samo skorygowanie błędnej deklaracji i zapłatę podatku przedsiębiorca uniknie co prawda odpowiedzialności karnej skarbowej związanej ze sporządzeniem nierzetelnej deklaracji, ale może zostać ukarany za inny czyn, który wiązał się z błędnym rozliczeniem.\nWystarczy jedno spóźnienie\nArtykuł 53 § 3 k.k.s. stanowi, że wykroczenie skarbowe jest to czyn zabroniony przez kodeks pod groźbą kary grzywny określonej kwotowo, jeżeli kwota uszczuplonej lub narażonej na uszczuplenie należności publicznoprawnej albo wartość przedmiotu czynu nie przekracza pięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia tego czynu. Wykroczeniem skarbowym jest także inny czyn zabroniony, jeżeli kodeks tak stanowi.\nArtykuł 57 § 1 ww. ustawy stanowi, że podatnik, który uporczywie nie wpłaca w terminie podatku, podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Zatem według tego przepisu karalne jest tylko uporczywe niepłacenie podatku. Jednorazowe czy dwukrotne niezapłacenie podatku w ustawowym terminie nie powinno skutkować odpowiedzialnością karną skarbową. Jednak praktyka może okazać się mniej oczywista.\n12 maja 2016 roku przedsiębiorca zapłacił VAT za marzec 2016 roku w kwocie 3500 zł przelewem z rachunku bankowego. Bank pomniejszył stan konta przedsiębiorcy o kwotę złożonej dyspozycji 13 maja 2016 roku. Ustawowy termin zapłaty podatku za marzec przypadał 25 kwietnia 2016 roku. Czy oprócz zapłaty odsetek za zwłokę przedsiębiorca może zostać pociągnięty do odpowiedzialności karnej skarbowej?\nZgodnie z art. 60 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej terminem zapłaty podatku regulowanego w formie bezgotówkowej jest dzień obciążenia rachunku podatnika na podstawie złożonego przez niego polecenia przelewu. Jeżeli przedsiębiorca spóźnił się z zapłatą podatku i złożył w banku dyspozycję przelewu 12 maja 2016 roku, to za dzień zapłaty podatku uważa się dzień zmniejszenia stanu konta przedsiębiorcy, a nie dzień złożenia dyspozycji przelewu w banku. Przedsiębiorca, który płaci podatek po terminie, musi zapłacić odsetki za zwłokę. Może także zapłacić grzywnę, nawet jeśli spóźni się z zapłatą podatku tylko jeden raz.\nZ art. 57 § 1 k.k.s. wynika, że tylko uporczywe niewpłacanie podatku jest karane grzywną. Jednak w orzecznictwie przyjęto zasadę, że uporczywe niewpłacanie podatku to nie tylko powtarzające się, cykliczne zachowania sprawcy polegające na umyślnym niepłaceniu podatku, ale także jednorazowe niewpłacenie podatku w terminie. Taki pogląd wyraził Sąd Najwyższy w postanowieniu z 18 listopada 2013 roku (I KZP 11/13), w którym uznał, że „pod pojęciem uporczywości rozumieć należy zarówno wielokrotność zachowań sprawcy, jak i jednorazowe jego zachowanie, jeżeli jest ono długotrwałe i mimo, że ma miejsce już po terminie płatności podatku, to wskazuje, iż zamiarem sprawcy było nie tylko nieuregulowanie podatku w terminie, ale także przesunięcie go na dalszy, dłuższy moment, bez występowania o odroczenie jego płatności lub rozłożenia na raty."\nZ kolei w innym postanowieniu, z 27 marca 2003 r. (I KZP 2/03), Sąd Najwyższy stwierdził, że „uporczywość w niepłaceniu podatku oznacza (...), że mamy tu do czynienia z czynem o charakterze trwałym (...), gdzie zachowanie to musi dla swej karalności objąć kilka zachowań (wielokrotność uchybień terminowi płatności)". Tak niejednolite stanowisko sądów przeczy ustawie i skłania organy skarbowe do dowolnej oceny czy karać podatnika czy nie, i nawet jednorazowa zwłoka w zapłacie podatku może narazić przedsiębiorcę na odpowiedzialność karną skarbową.\nOdsetki i... grzywna\nPodatek niezapłacony w terminie jest zaległością podatkową, od której trzeba zapłacić odsetki za zwłokę. Odsetki są dla podatnika sankcją za to, że popadł on w zwłokę z zapłatą podatku, i pełnią jednocześnie funkcję odszkodowania dla budżetu za płacenie podatku po terminie. Niezależnie od zapłaty odsetek za zaległości podatkowe podatnik może również zostać pociągnięty do odpowiedzialności karnej skarbowej. Czy takie postępowanie jest słuszne? Czy podatnik powinien odpowiadać za ten sam czyn dwa razy, bo raz płaci odsetki, a potem dodatkowo jeszcze grzywnę. Podwójna odpowiedzialność jest niezgodna z Konstytucją, stanowi wyraz nadmiernego fiskalizmu i na pewno nie chroni interesu podatnika. Praktyka pokazuje również, że fiskus nalicza odsetki, jeżeli przedsiębiorca zapłaci podatek przed upływem terminu płatności i w jednym okresie rozliczeniowym powstaje nadpłata, a w innym okresie powstaje zaległość podatkowa. Organy skarbowe w związku z przedwczesnym rozliczeniem podatku nie powinny naliczać odsetek, bowiem organ dysponował wcześniej kwotą podatku, którą zaliczył na poczet przyszłego okresu. Taki proceder powoduje nieuzasadniony wpływ środków pieniężnych do budżetu państwa i nie można mówić o uszczupleniu podatkowym wobec Skarbu Państwa.\nO tym, że urzędy skarbowe stosują niekorzystne praktyki, można się przekonać analizując orzecznictwo sądowe. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku NSA z 19 października 2011 r. (I FSK 1095/10), „(...) gdy podatnik, w efekcie składanych korekt deklaracji, wykazuje zwrot podatku za okres wcześniejszy, a jednocześnie za następny okres rozliczeniowy wykazuje zaległość podatkową i od niej naliczane są odsetki za zwłokę, pomimo że faktycznie Skarb Państwa kwotą zwrotu dysponował (w całości bądź w części), należy ocenić tę w istocie sankcję, jako naruszającą zasadę proporcjonalności. Sankcja ta, w postaci odsetek od zaległości podatkowych naliczonych na podstawie art. 53 § 1 ordynacji podatkowej, nie chroni żadnego uzasadnionego interesu Państwa."\nZ kolei, zgodnie z poglądem wyrażonym w wyroku NSA z 30 października 2012 r. (I GSK 787/11) „Istnienie nadpłaty oznacza, że niezależnie od przyczyny tego stanu rzeczy podatnik wywiązał się ze swoich powinności w sposób przekraczający ciążący na nim obowiązek. W sytuacji jednoczesnego wystąpienia równoważnej wartościowo zaległości podatkowej nie sposób przyjąć, że nastąpił ekonomiczny uszczerbek dla Skarbu Państwa. Kwotą tą Skarb Państwa bowiem już materialnie dysponował w momencie powstania – pod względem formalnym – zaległości podatkowej za następny okres rozliczeniowy, w związku z czym odpadła funkcja kompensacyjna, jaką spełniać mają odsetki od zaległości podatkowych."\nTakie reguły postępowania organów skarbowych wywołują obawy uczciwego podatnika przed nieuczciwym postępowaniem fiskusa.\nCzynny żal nie zawsze jest ratunkiem\nPrzed odpowiedzialnością karną skarbową, np. za nieterminową zapłatę podatku lub złożenie deklaracji po terminie, może ochronić podatnika tzw. czynny żal, czyli złożenie przez podatnika zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia skarbowego. Jednak czynny żal uwalnia od odpowiedzialności karnej skarbowej pod warunkiem, że jest skuteczny, a więc złożony w czasie, kiedy organ skarbowy nie wie jeszcze o popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia skarbowego. Jeśli organ skarbowy wezwie podatnika do zapłaty zaległości podatkowej lub złożenia deklaracji, zawiadomi podatnika o rozpoczęciu kontroli podatkowej lub zostanie wszczęte wobec podatnika postępowanie podatkowe, to czynny żal nie będzie skuteczny i nie spowoduje odstąpienia od wymierzenia kary.\npodstawa prawna: ustawa z 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (tekst jedn. DzU z 2013 r. poz. 186 ze zm.)


Spółka w Szczytnie na sprzedaż - Puls Biznesu - pb.pl\nSpółka w Szczytnie na sprzedaż\nResort skarbu państwa poinformował, że 5 kwietnia będzie można kupić udziały Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej w Szczytnie. Inwestorzy mogą składać zgłoszenia do 31 marca. Cena wywoławcza spółki to ponad 719,8 tys. zł. Działalność PKS w Szczytnie koncentruje się na międzynarodowym transporcie towarów, co daje firmie ponad 90 proc. przychodów. Przedsiębiorstwo świadczy również m.in. usługi diagnostyczne stacji kontroli pojazdów, a także wulkanizacyjne. Spółka współpracuje z kilkudziesięcioma kontrahentami, głównie niemieckimi, polskimi i litewskimi. PKS w Szczytnie ma własną bazę paliwową.\nElektronicznie bez o baw i kosztów\nUsługi , Firmy , Inwestorzy\nTransport i logistyka / Spółka w Szczytnie na sprzedaż


Evian TG 0:1 Nancy skrót meczu. Bramki, wideo i wynik (17.12.2015)\nEvian TG 0:1 Nancy skrót z meczu (17.12.2015)\nEvian TG - Nancy skrót meczu, wideo, bramki, gole\nObejrzyj już teraz Evian TG - Nancy skrót meczu. Zobacz jak padły gole, bramki dzięki wideo z meczu który odbył się w dniu 17.12.2015 20:30. Najciekawsze okazje i akcje w meczu Evian TG - Nancy, a także piękne gole i bramki zobaczysz w skrócie meczu. Skrót meczu &event to jednak nie wszystkie wideo z wydarzeń rozgrywanych w ramach Ligue 2. Zapraszamy też do obejrzenia innych skrótów z meczów, spotkań i wydarzeń. Oglądaj największą ilość skrótów, wideo, a także materiałów video takich jak bramki, okazje, gole z wydarzeń sportowych a wśród nich między innymi Piłka nożna. Każdego dnia na naszej stronie pojawiają się też skróty Ligue 2 z podobnych wydarzeń które odbyły się w ramach dyscypliny Piłka nożna.\n2 połowa82'Wolverhampton 4 : 0 Espanyol Barcelona\n2 połowa85'APOEL 0 : 3 FC Basel\n2 połowa85'Olympiakos Pireus 0 : 1 Arsenal Londyn\n2 połowa84'AZ Alkmaar 0 : 1 LASK Linz\n2 połowa82'VfL Wolfsburg 2 : 1 Malmo FF\n2 połowa84'AS Roma 1 : 0 Gent\n2 połowa83'Rangers 3 : 2 Sporting Braga\n4 kwarta40'Baskonia 56 : 69 Żalgiris Kowno


Depilacja laserowa – Laserowe usuwanie owłosienia – Depilacja laserem ToruńKatalogi Stron\nSzanowne Panie, wiem, że każda z Was marzy o pięknym i wypielęgnowanym ciele. Przeglądając gazety zwracamy uwagę ślicznie opalone modelki, o szczupłej figurze i śnieżnobiałym uśmiechu. Nie myślcie jednak, że dziewczyny z pierwszych stron gazet wyglądają tak codziennie. Ich wyglądu zawsze dogląda zespół osób poprawiających ich niedoskonałości. W erze multimediów nie może zabraknąć cyfrowych przeróbek fotografii, a więc często to co zmusza nas do walki o piękne ciało, jest po prostu nie prawdziwe.\nChcąc czuć się komfortowo we własnej skórze dobrze jest zacząć od niewielkich zmian w swoim życiu. Zdrowe odżywianie i codzienny ruch (a nie wysiłek!), to pierwsze kroki które zaprowadzą Ciebie do upragnionej utraty kilogramów. Na szczęście zabiegi nieco upraszczają nam osiągnięcie efektów rodem z popularnych, kobiecych czasopism. Jednym z nich jest depilacja laserowa, której celem jest usunięcie zbędnego owłosienia. Jeśli jesteście zainteresowane tym naprawdę nieskomplikowanym zabiegiem, poniżej obalimy często powtarzane mity dotyczące trwałej depilacji.\nSkądże, depilacja laserem jest zabiegiem w 100% bezbolesnym. Jeżeli w takcie depilacji pojawiał się dyskomfort, oznacza to, że personel źle ustawił parametry lasera, lub kosmetyczki dokonujące zabiegu nie były odpowiednio przeszkolone. Laser stosowany w fotoepilacji powinien być odpowiednio skonfigurowany pod względem kolorytu skóry i zawartości melaniny. W końcu każda z nas zasługuje na wyjątkowe usługi.\nDepilacja laserem, a raczej epilacja laserowa to zabieg który polega na uszkodzeniu cebulki włosa. Światło lasera przenika w głąb włosów przy udziale pigmentu, czyli melaniny. W taki sposób włos traci komórki odżywcze, przez co nie regeneruje się, co w rezultacie prowadzi do jego całkowitej utraty. I to na całe życie.\nTrwała redukcja owłosienia następuje dopiero po kilku spotkaniach. Najczęściej przeprowadza się 5 następujących po sobie zabiegów. Jest to wynik cyklu wzrostu pojedynczego włosa. Cykl wzrostu włosa składa się z 3 etapów – wzrostu (anagen), przejścia (katagen) i spoczynku (telogen). Najłatwiej depiluje się włosy podczas 1 fazy, stąd też kolejne zabiegi przeprowadza się w odstępie 4 tygodni, kiedy część włosów osiągnie fazę wzrostu.\nZ zabiegu epilacji laserem nie mogą korzystać kobiety spodziewające się dziecka i osoby, cierpiące na następujące rodzaje chorób: bielactwo, łuszczyca, opryszczka, cukrzyca, zakrzepica i owrzodzenie żylakowate. Przed zabiegiem należy zrezygnować z chodzenia na solarium (na 5 tygodni przed) i korzystania samoopalaczy (na 2 tygodnie przed). Niewskazane jest także używanie maści zawierających retinol, leczenie antybiotykami, spożywanie wywarów ziołowych (w szczególności dziurawca i nagietka) i spożywanie napojów wyszczuplających. Wspomnę również, że na wiązkę laserową nie reagują włosy o niskiej zawartości melaniny, o jasnym kolorze i siwe, dlatego osobom o takim kolorze włosów nie poleca się stosowania depilacji laserem.\nOczywiście w specjalistycznych gabinetach świadczących zabiegi kosmetyczne pracownicy poinformują Cię o najważniejszych kwestiach, aczkolwiek zawsze warto jest się przygotować zawczasu. Przed epilacją należy dokładnie umyć całe ciało. Po umyciu się nie używaj żadnych kremów i balsamów pielęgnacyjnych. Skóra nie powinna być niczym posmarowana, gdyż może to zmniejszyć efekty depilacji. Pamiętaj o odstawieniu wszelkich preparatów i napojów zawierających związki światłoczułe (retinol, witamina C, dziurawiec i nagietek). Dzięki podporządkowaniu się tym podstawowym zasadom, bardzo szybko osiągniesz upragnione efekty.\nDepilacja laserowa jest metodą zapewniającą kompletne usunięcie włosów. Oznacza to, że po przeprowadzeniu sesji zabiegów na danej partii ciała nie będzie żadnych włosów. Depilacja laserem jest , co dla wielu bardzo ważne, bezbolesna i nie wywołuje żadnych efektów ubocznych. Pozwala uzyskać zamierzony efekt bez zaczerwienienia skóry, nawet w najdelikatniejszych miejscach (np.: bikini czy pachy).\nZabiegi upiększające, takie jak epilacja laserowa nie tylko poprawiają wygląd naszej skóry, ale gwarantują nam pozytywne samopoczucie. Usuwanie owłosienia laserem to także spora oszczędność czasu, ponieważ już nigdy więcej nie będziecie zmuszone korzystać z maszynki do golenia. Chcąc znaleźć profesjonalny gabinet kosmetyczny, zwróćcie swoją uwagę na Endomed, oferujący profesjonalną metodę depilacji laserowej. Firma używa laser medyczny Palomar Vectus, który zapewnia perfekcyjne efekty nawet po 3 zabiegach. Więcej informacji o zabiegach laserowych znajdziecie klikając w ten odnośnik: depilacja laserowa.


NBA: Weteran podpisał kontrakt z Detroit Pistons - Polsat Sport\nNBA: Weteran podpisał kontrakt z Detroit Pistons\n20.09.2019, 09:24 Koszykówka\n38-letni weteran ligi NBA Joe Johnson, siedmiokrotnie wybierany do Meczu Gwiazd, podpisał kontrakt z Detroit Pistons - poinformowały amerykańskie media. To będzie jego 18. sezon w prestiżowych rozgrywkach koszykarskich.\nNa parkietach NBA Johnson występuje od 2001 roku. Kolejno reprezentował barwy: Boston Celtics, Phoenix Suns, Atlanta Hawks, Brooklyn Nets, Miami Heat, Utah Jazz i Houston Rockets. W poprzednim sezonie nie miał klubu.\nZ drużyną narodową Stanów Zjednoczonych zdobył brązowy medal mistrzostw świata w Japonii w 2006 roku.\nDETROIT PISTONSJOE JOHNSONKOSZYKÓWKANBA\nCzytaj więcej: Koszulka Gasola przekazana na cele charytatywne


Dodatki do dań - ...::SAMOTNI::...\nForum ...::SAMOTNI::... Strona Główna -> Co Ty wiesz o... gotowaniu..\nWysłany: Sob 18:08, 21 Lip 2007 Temat postu: Dodatki do dań\nGATUNEK BOTANICZNY: rodzina kapustowatych\nPOCHODZENIE: region Morza Śródziemnego\nUPRAWA: Stany Zjednoczone, Kanada, Węgry, Francja, Wielka Brytania, Dania\nJednoroczna roślina dorastająca do 1 m wysokości. Ma żółte kwiaty, które po zapyleniu wykształcają strączki z nasionami. Nazwa rośliny wiąże się z charakterystycznym gorzkim i ostrym smakiem jej nasion, który zawdzięcza związkowi synapinie. W przeciwieństwie do innych przypraw piaskowe w barwie ziarna gorczycy prawie nie mają zapachu.\nNajbardziej popularne gatunki to gorczyca biała (Sinapsis alba), gorczyca czarna (Brassica nigra) oraz występująca w Indiach gorczyca sarepska (Brassica junacea). Nasiona wszystkich tych gatunków różnią się smakiem. Ziarna gorczycy białej po rozgryzieniu mają smak słodkawy, a później lekko palący, gorczycy czarnej są zdecydowanie ostre, natomiast smak nasion gorczycy sarepskiej zmienia się z na początku gorzkawego na palący. Ziarna zawierają olejki lotne, glikozydy, tłuszcze, białka, sole mineralne.\nOd wieków maść z ziaren gorczycy stosowana była do leczenia reumatyzmu, przy czym główne działanie lecznicze zawdzięczała zawartym w nasionach lotnym olejkom. Związki te w farmakologi posłużyły do sporządzania plastrów łagodzących reumatyczne bóle czy też odpowiednich kremów i maści. Innym, nieco mniej popularnym medycznym zastosowaniem gorczycy jest sporządzanie z niej środków moczopędnych. Wyciąg z gorczycy podaje się również przy takich chorobach układu pokarmowego, jak zaburzenia trawienia, przewlekłe stany zapalne żołądka i jelit, choroba wrzodowa czy zaparcia. Olejek z gorczycy ma również działanie antybakteryjne oraz obniża ciśnienie krwi.\nGorczyca to przede wszystkim główny składnik musztardy, przy czym prawie 90% tych wyrobów produkuje się z gorczycy białej. Biała odmiana gorczycy używana jest również jako przyprawa do marynat, majonezów, sosów, dressingów, a także ogórków kiszonych. Dużo bardziej aromatyczne odmiany gorczycy, czarna oraz sarepska używane są głownie jako przyprawa oraz dodatek do ostrych musztard. Musztarda doskonale ożywia smak potraw i jest znakomitym dodatkiem do kiełbas, mięs, ryb i sosów.\nWysłany: Sob 18:09, 21 Lip 2007 Temat postu:\nMusztarda to przyprawa sporządzona głównie z ziarna gorczycy. W smaku jest umiarkowanie ostra, gęsta, o stonowanej barwie i wyraźnie widocznymi zmielonymi ziarenkami gorczycy. Niepowtarzalny smak i aromat musztardy zawdzięczamy specjalnemu gatunkowi gorczycy oraz przypraw. Szlachetności dodaje także proces leżakowania, jaki musztarda musi przejść, by wszystkie składniki nabrały odpowiedniego smaku i aromatu.\nZa wynalazcę musztardy uznaje się Pliniusza Starszego (23-79 n.e.), który w starożytnym Rzymie połączył ze sobą właściwie utarte ziarna gorczycy i ocet. W późniejszym czasie, Grecy i Rzymianie wyrabiali ją z ziarnek gorczycy, mieszając dodatkowo z miodem, octem oraz oliwą. Tak przyrządzoną przyprawę stosowali niemal do wszystkiego, bowiem, nie tylko dodawała smaku potrawom, ale także redukowała skutki niestrawności.\nJej początki sięgają kultury starożytnego Rzymu, jednak znana była nie tylko tam. Przyprawa ta, jak już zostało to wspomniane, nie była obca także starożytnym Grekom. Pitagoras zwykł mawiać: „Musztarda wyostrza umysł" i wcale nie był daleki od prawdy. W czasach starożytności musztarda była nie tylko przyprawą, ale także środkiem leczniczym oraz powszechnie znanym i używanym afrodyzjakiem. Miała tam niebagatelne znacznie zarówno dla podniebienia, jak i całego ciała.\nCo ciekawe, słowo musztarda nie od razu funkcjonowała w powszechnym obiegu. Określenie mostarda, określające tą mieszankę, powstało dopiero około XIII wieku. W tym właśnie okresie Francuzi nazwali ją moutarde, a Anglicy – mustard. Wszystkie te słowa jednocześnie oznaczają słowo gorczyca. Od czasów średniowiecza, znana wszystkim, musztarda gościła w każdej kuchni i na każdym stole. Natomiast Francji przypadł zaszczyt bycia największym producentem musztardy ze stolicą w znanym mieście Dijon. Tam właśnie opracowano specjalną recepturę, gdzie gorczycę łączono nie z octem, ale z moszczem winnym. Znamienne jest to, że charakterystyczny smak i aromat tej musztardy przetrwał niemal niezmieniony do dziś.\nPoczątkowo nie zawsze była dostępna w formie kremowego sosu. Często wyrabiano ją także w domach, ponieważ dostępna była także w postaci proszku, który wystarczyło rozpuścić w moszczu winogronowym, a jeśli tego akurat nie było, wystarczył także sok ze szczawiu, owoców cytrusowych albo jabłek. Dzięki różnorakim dodatkom przypraw (papryki, wanilii, likieru pomarańczowego, czy nawet szampana) oraz wykorzystaniu różnych gatunków gorczycy powstało wiele odmian musztardy.\nObecnie światowe spożycie musztardy sięga nawet 340 milionów kg musztardy rocznie. Musztardę można zastosować jako dodatek do najróżniejszych dań, zarówno mięsnych, jak i warzywnych, bowiem, doskonale ożywia ich smak, czasami nawet go zmieniając. Stanowi doskonały składnik wiążący sosy, nadając im tym samym znakomitej i jednolitej struktury. Ponadto musztardy są wspaniałym dodatkiem do kiełbas, tłustych mięs, gotowanych ryb, gorących i zimnych sosów oraz potraw z jaj.\nFrancja jest światową stolicą musztardy od wieków, a dokładnie od czasów Karola Wielkiego, który zlecił chłopom hodowle gorczycy. W XIV wieku było już dziesięć moutardiers (wytwórni musztardy), a do 1650 roku liczba ta wzrosła sześćdziesięciokrotnie. Tym, co uczyniło musztardę z Dijon bezkonkurencyjną był – zastosowany w 1752 przez Jeana Naigeon – dodatek moszczu z winogron. Nadał on jej niepowtarzalny aromat i charakterystyczną, przyjemną kwaskowość.\nIdealna ostrość moutarde de Dijon wynika z użycia mieszanki dwóch rodzajów ziaren gorczycy. Łagodniejsze z nich, ziarna gorczycy białej (Sinapis alba), które przez Francuzów zwane są gorczycą żółtą, nadają musztardzie delikatny aromat. O ostrym smaku zaś decyduje dodatek dużo bardziej pikantnych ziaren gorczycy czarnej (Brassica nigra).\nZiarenka są delikatnie zgniatane, tak aby łupiny lekko popękały, a następnie miesza się je z moszczem winnym, wodą i solą i pozostawia na kilka godzin. W dalszej kolejności są one odpowiednio przyprawiane, a następnie mielone. Z niektórych rodzajów musztard nie usuwa się łupinek, dzięki czemu nie tracą one ani krzty ostrego smaku. W większości przypadków jednak łuski oddziela się od pasty przy użyciu wirówek – takie musztardy muszą być dodatkowo doprawione chrzanem. Na sam koniec dodawany jest kwasek cytrynowy oraz kurkuma, która świetnej moutarde de Dijon nadaje złocistą barwę.\nTej niezwykle ostrej i aromatycznej przyprawy należy używać z wielkim wyczuciem. Moutarde de Dijon wybitnie nadaje się do pieczeni, smażonych potraw, a także różnego rodzaju sosów. Jeśli dodamy ją do dania w odpowiedniej ilości, dyskretnie wzmocni jego smak i nada mu przyjemnego aromatu.\nWysłany: Sob 18:13, 21 Lip 2007 Temat postu:\nTen oparty na occie pomidorowy sos jest obecnie powszechnie znanym i szeroko wykorzystywanym dodatkiem do dań. Niewielu jednak wie, że jego początki związane są z Chinami. W południowo-wschodniej Azji od wieków sporządzano sos ket'siap. Jego nazwa w chińskim dialekcie Amoy oznaczała dosłownie „zaprawa do ryb” i takie też najprawdopodobniej było jego zastosowanie.\nZa sprawą angielskich i holenderskich żeglarzy pod koniec XVII wieku receptura sosu wraz z jego nazwą dotarła do Europy. Siedemnastowieczny ketchup zdecydowanie jednak różnił się od tego, który jemy obecnie. Jego głównymi składnikami, poza octem, były anchois, orzechy, grzyby, skórka od cytryny, a także przyprawy: imbir, goździki, gałka muszkatołowa i pieprz. Brakowało natomiast składnika, który wydaje się nam niezbędny – pomidorów. Do przepisu włączyli go Brytyjczycy, prawdopodobnie pod koniec XVIII wieku.\nDziś nie wyobrażamy sobie ketchupu bez pomidorów. W jego skład wchodzą również ocet, cukier, sól, często też seler i cebula, a także przyprawy, jak ziele angielskie, goździki i cynamon. Wyrazisty smak ketchupu czyni z niego nie tylko doskonały dodatek, ale również bazę różnego rodzaju dań.\nWysłany: Sob 18:15, 21 Lip 2007 Temat postu:\nMajonezem nazywamy gęsty sos sporządzony na bazie jaj musztardy, octu i oleju. Dziś nie potrafilibyśmy wyobrazić sobie niektórych potraw bez tego dodatku. Tak bardzo obecnie popularny majonez, nie jest jednak wynalazkiem naszych czasów.\nJego historia sięga ok. 200 lat i owiana jest wieloma legendami. Jedna z legend mówi, iż powstanie majonezu ma swe początki w roku 1756, kiedy to kardynał Richelieu (Armand Jean du Plessis), podbił wyspę Minorkę. W takich przypadkach zwyczaj każe, aby tak wielkie i ważne wydarzenie stosownie uczcić. Zatem postanowiono wyprawić wielkie przyjęcie. Wielu kucharzy czyniło wszelkie starania, by dania były jak najwykwintniejsze.\nPodczas przyjęcia wielkie zainteresowanie wzbudził jasny, gęsty sos, ucierany z oliwy i żółtek. Ku zaskoczeniu organizatorów przyjęcia to właśnie on stał się główną kulinarną atrakcją imprezy. Sos ten został nazwany majonezem, zapewne od nazwy Portu Mahon, znajdującego się w okolicy. Zwolennicy innej legendy są przekonani, że nazwa pochodzi od Karola Gwizjusza, księcia Mayenne, który rzekomo w 1589 roku miał jeść kurczaka z tym sosem, przed bitwą z Henrykiem IV pod Arques.\nTak czy inaczej, najprawdopodobniej, sos ten nie powstał w jednym miejscu i czasie. Przypuszcza się, że jest znany od wielu wieków. Jednego jednak możemy być pewni – po raz pierwszy jego nazwa w kulinariach wystąpiła dopiero z początkiem XIX w. i już oznaczała zimny, delikatny sos pozyskany na bazie żółtek jaj, musztardy, octu i oleju. Od tego momentu pojawia się nieprzerwanie przy okazji różnych przepisów jako dodatek, podkreślający smak potrawy.\n1-2 łyżek octu winnego\nNajpierw rozcieramy żółtko z musztardą, następnie dodajemy powoli olej i mieszamy, na koniec dodając octu. Cała sztuka polega na tym, aby wszystkie składniki były w jednakowej temperaturze, oraz żeby były dobrze wymieszane, najlepiej przy pomocy miksera.\nWysłany: Sob 18:19, 21 Lip 2007 Temat postu:\nŚwietny dodatek do gotowanych i pieczonych ziemniaków.\n250 g świeżego twarogu\n2/3 szklanki kwaśnej młodej śmietany\nOpis przygotowania: 10 min.\nSzczypirek i rzodkiewki umyć, drobno pokroić. Twaróg rozetrzeć ze śmietaną do powstania gładkiej masy. Dodać pokrojone rzodkiewki i szczypiorek, doprawić solą.\nWysłany: Sob 18:20, 21 Lip 2007 Temat postu:\nGratin ziemniaczany z Roquefortem\n2,4 kg ziemniaków, obranych, pokrojonych w ok. 0,5 cm talarki\n2 szklanki bitej śmietany\n140 g pokruszonego sera roquefort\n1/2 szklanki suchych okruchów chleba\n1 i 1/2 łyżeczki pokruszonego suszonego rozmarynu\n1/2 szklanki masła pokrojonego na małe kawałki\nOpis przygotowania: 1,5 h\nRozgrzać piekarnik do 200 st., wysmarować masłem duże naczynie żaroodporne. Układać warstwami ziemniaki, każdą warstwę przyprószając solą i pieprzem. Śmietanę doprowadzić do wrzenia w rondlu, zmniejszyć nieco ogień, dodać ser. Mieszać, aż ser się rozpuści. Powstałą mieszaniną polać ziemniaki, całość przykryć folią. Piec około godziny, aż ziemniaki zmiękną. W małej miseczce okruchy zmieszać z rozmarynem, mieszaniną posypać ziemniaki. Całość obłożyć wiórkami masła. Zapiekać około 4 minut, aż masło się stopi, a wierzch się zarumieni. Odstawić na 10 minut, potem od razu podawać.\nForum ...::SAMOTNI::... Strona Główna -> Co Ty wiesz o... gotowaniu.. Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)\nSkocz do: Wybierz forum FORUM----------------Ogłoszenia i InformacjeOpinie i UwagiPrzywitaj sięAktualny czasWyszukiwarkaZlotyMiłość, przyjaźń i znajomości SAMOTNOŚĆ----------------SamotnośćPokój SamotnośćCzary, Magia, WróżbyCo Ty wiesz o... gotowaniu..Dział Natalki (Poezje)Zdrowie,moda i urodaTrudne TematyPan pozna PaniąPani pozna Pana NA LUZIE----------------HydeParkWydarzeniaHumorFilm, TVMuzykaKomputery/InternetDziałyPozdrowienia i ŻyczeniaKsiążkiSPORTMonsterRadioFotografia OFF-TOPIC----------------Śmietnik ShoutBOX----------------SHOUTBOXSnikersKółko i krzyżykCytatyKRZYZOWKI, REBUSY I INNE ŁAMIGLOWKI PRZYJACIELE----------------POLECAMY\nNa skróty:FORUMSAMOTNOŚĆNA LUZIEShoutBOXPRZYJACIELEDział Natalki (Poezje)HydeParkCo Ty wiesz o... gotowaniu..HumorFotografiaZdrowie,moda i urodaCzary, Magia, WróżbyWydarzeniaSPORTMuzykaMiłość, przyjaźń i znajomościPrzywitaj sięTrudne TematySamotnośćPani pozna PanaKRZYZOWKI, REBUSY I INNE ŁAMIGLOWKIPozdrowienia i ŻyczeniaFilm, TVPokój SamotnośćZlotyKomputery/InternetCytatyKsiążkiOpinie i UwagiOgłoszenia i Informacje


Marta Żmuda Trzebiatowska: „Miłość potrafi zdziałać cuda”. Czy małżeństwo pomogło jej oswoić kompleksy? | Viva.pl\n• 24 czerwca 2016 10:26\nMarta Żmuda Trzebiatowska ma kompleksy?! - W wielu sytuacjach uroda pomaga - przyznaje aktorka. Wie co mówi. To w końcu jedna z najpiękniejszych polskich gwiazd. Jednak nie zawsze taka się czuła. W wywiadzie wyznała dziennikarce Katarzynie Sielickiej, że w młodości nie była zadowolona ze swojej urody i że nigdy nie była klasową pięknością.\nChoć trudno w to uwierzyć, Marta Żmuda Trzebiatowska miała kiedyś dużo kompleksów.\n- Każda młoda dziewczyna, kiedy dojrzewa, ma ich tysiąc. W czasach szkolnych przesadzałyśmy wszystkie z makijażem, nakładało się go dużo za dużo. Podkład, puder, niebieskie cienie – wszystko podkradzione mamie - wyznała w wywiadzie. Okazuje się, że aktorka w szkole nie cieszyła się powodzeniem u płci przeciwnej. - Miałam wiele pięknych koleżanek, chłopcy na mnie raczej nie zwracali uwagi. Dopiero po latach na jakimś spotkaniu klasowym usłyszałam od nich: „No, gdybyśmy wiedzieli, że z ciebie taka laska będzie…”. W pewnym wieku, kiedy miałam te parę kilo więcej, zdarzyło się, że byłam nawet tematem żartów kolegów. To było trudne doświadczenie. Młode dziewczyny biorą sobie bardzo do serca takie uwagi - wspomina.\nNa szczęście teraz jest zupełnie inaczej. Marta Żmuda Trzebiatowska czuje się dobrze w swojej skórze i promienieje.\n- Dzisiaj właściwie nie muszę się malować, żeby czuć się fajnie ze sobą, nie muszę niczego przykrywać, nakładać żadnej maski. Oczywiście to nie znaczy, że nie jestem wymagająca, ale myślę, że nie ma sensu być krytykiem dla siebie, inni na pewno zrobią to za nas lepiej. Lepiej być dla siebie łagodną - powiedziała.\nNiedawno wyszła za mąż. Czy to miało wpływ na jej przemianę?\n- Tamten moment faktycznie był dla mnie ważny, ale myślę, że to naturalne w życiu kobiety, że z poczwarki staje się motylem. Ale nie sądzę, żeby małżeństwo w jakiś sposób mnie zmieniło (śmiech). Ja już byłam ukształtowaną kobietą, kiedy zmieniłam swój stan cywilny. Może teraz jest we mnie trochę więcej luzu, bardziej sobie odpuszczam, ale to nie wynika z tego, że jestem mężatką, tylko z pewnej dojrzałości. Mam więcej cierpliwości i zrozumienia dla siebie samej. Zaprzyjaźniłam się ze sobą i oswoiłam kompleksy, które miałam jako dziewczyna. Lubię siebie taką, jaka jestem. Może przez drugiego człowieka, który nas kocha, mamy dla siebie większą akceptację. Miłość potrafi zdziałać cuda - przyznała gwiazda.\nCzy uroda może przeszkadzać? Aktorka uważa, że piękno zewnętrzne ma też „gorszą stronę” - ludzie postrzegają ją przez pryzmat wyglądu.\n- Trochę tak jest, choć myślę, że nie ma się co na to złościć, bo w wielu sytuacjach uroda pomaga. Ale mam potrzebę, żeby robić rzeczy, które wychodzą poza to, co zewnętrzne. Żartuję, że ja „zyskuję przy bliższym poznaniu”, bo wtedy widzi się więcej niż to, co można zobaczyć na okładce kolorowego magazynu - powiedziała w wywiadzie.\nJak o siebie dba? Czy lubi sport i korzysta z pomocy trenera? I gdzie spędza wakacje? Cały wywiad z Martą Żmudą Trzebiatowską w wydaniu specjalnym VIVY! „Piękna na lato”.