Maja Staśko | 25 października 2015: cyberpoeci gardzą awangardą | Opcje\nMożna ich czasem przyuważyć na Google Street View w Krakowie, gdy rzygają gdzieś pod sklepem na totalnej bani albo szperają w śmieciach w poszukiwaniu butelek i złomu na skup, by wymienić butelki i złom na pieniądze, by wymienić pieniądze na alkohol, by wymienić alkohol na banię. W internetowej bankowości są „minusklientami” — nie opłacają, więc nie opłacają się. Print Screen się przy nich zacina i nie chce się klikać. Cleverbot nie ma ochoty już z nimi gadać, choć w manifeście powołali go na prezydenta. Facebook taktownie ich wymija w algorytmach wyszukiwania, bo nie karmią Facebooka sałatą (Facebook to weganin), więc na ich działce obumierałby z głodu (nie obumiera, karmią go wszyscy wokół). Google Translate robi sobie z nich żarty i tłumaczy ich jako „resolution bread”, czyli — tłumaczenie z angielskiego na polski tłumaczenia z polskiego na angielski — „uchwała chleb”. W skrócie: nie wyszło im w życiu. I to bardzo.\nOto historia ich upadku.\nDawno, dawno temu była sobie grupa warszawskich znajomych na jakiejś imprezie w Przestrzeni Graffenberga. Trochę podpici, wpadli na pomysł, że czas na nową poezję. Czytali Derridę — Derrida ich nie czytał, Derrida był wtedy modny. Czytali Foucaulta, Foucault też ich nie czytał. Chcieli zmiany, gdy wokół sami Świetliccy i Barany. Chcieli zmiany i zażądali zmiany: coś tam słyszeli o komputerach, coś o internetach nawet, w kafejkach internetowych zdarzało im się przysiąść na godzinkę, więc medium nowe, wraz z teoretycznym podparciem, pięknie wyznaczało ramy nowej poezji.\nStąd droga prosta: sięgnęli po awangardę — chcieli zmiany, wiązali zmianę ze zmianą rzeczywistości (głównie teoretycznej), czyli medium (głównie jeszcze wtedy teoretycznego) — a skoro awangarda, to i manifest. Manifest mocnym wersem perswazyjnie miał ustawić nową twórczość: manifest był sprzeciwem wobec postmodernistycznie wówczas interpretowanej poetyki Andrzeja Sosnowskiego, który w miejsce mocnych gestów odrzucenia i nawoływania do nowego postulował prze-pisanie, w myśl myśli słabej. Znajomi z imprezy obrali go sobie za wroga — wraz z całą kulturą papieru — i ogłosili nową poezję i nową, cyfrową epokę. Manifest mocnym wersem perswazyjnie miał ustawić nową twórczość: tylko że bez nowej rzeczywistości (transformacja ustrojowa działała jeszcze jak u Świetlickiego czy Barana) i bez nowego medium (komputer był wówczas luksusem dla najbogatszych, jak dziś praca na pełny etat) trudno było wprowadzić na sucho ich założenia.\nI nie wprowadzono.\nTo 2001 rok i manifest neolingwistyczny, a wraz z nim seria wygłupów Joanny Mueller, Jarosława Lipszyca, Marii Cyranowicz, Marcina Cecki i Michała Kasprzaka. Po brawurowej rozwałce języka — z nowymi mediami jedynie w teorii, za to z dekonstrukcją wreszcie w praktyce — gdy inni poeci powoli zaczynali przejmować neolingwistyczne poetyki, znajomi z Warszawy ogłosili, że to żart i że śmieć, i że śmierć. I w ogóle gest gry z futuryzmem, bo po postmodernizmie (Sosnowski!) już nie ma pełnej nowości i pełnej autentyczności, i nigdy nie można być pewnym, czy to serio i full powaga, czy żart, ironia i krytyka tego, co przedstawiane. W 2005 wyszedł nekrolog Gada zabić — i tu właściwie historia awangardowego ruchu skupionego wokół nowych mediów mogłaby się zakończyć. Nauka wyciągnięta, śmierć zaliczona: „Ja neolingwistą już nie jestem, podczas gdy wy wszyscy jesteście neolingwistami”.\nCiągłość zachowana: w tymże 2005 roku grupa znajomych z Poznania, tym razem na poznańskiej imprezie (więc sytuacja jest zgoła odmienna, albo wręcz przeciwna), postanowiła ogłosić nową poezję. Nowa poezja znaczy manifest, awangarda dała twórcom konkretne narzędzia do metadziałania, a nauczeni popularnością neolingwistów, dobrze wiedzieli, co robić. Zasiedli panowie przed komputerami — każdy przed własnym, w tym czasie Windows to była już rzecz prawie popularna — i napisali kod swojego manifestu. Do manifestu użyli niewielu słów, karteczkę jeno, więcej za to wyklikali poleceń i komend w HTML-u. I było warto, efekt jest — jak na tamte czasy — klawy: manifest wraz z wejściem na stronę leci ku czytelnikowi, pojawia się dźwięk hamowania i manifest ląduje, gotowy do czytania. Pod jednym językiem skrywał się drugi język, jak gdzieś tam pod manifestem z 2001 roku skrywała się knajpiana rzeczywistość ze wszystkimi swoimi prawami: romansami, wpierdolami, dyskusjami. Referencja dostała lingwistycznego kopa, Platon nie przewidział języka pod językiem, gdy wyganiał z państwa poetów. Coraz dalej od idei, coraz bliżej.\nPoza tym jakie romanse, gdy tu sami heteroseksualni mężczyźni: Roman Bromboszcz, Szczepan Kopyt, Tomasz Misiak i Łukasz Podgórni. Lepiej wrzucić jakąś pornograficzną stronkę na własnym pececie.\nTeksty tworzone w nowym medium nie mogły być odbierane wedle reguł starych mediów; właściwości starych mediów przestały być wreszcie uznawane za stałe i oczywiste (tu: książka jako kodeks w liberaturze). W dwudziestoleciu rolę nowych mediów odegrały radio i kino, w 2005 roku — komputer. Skomputeryzowany świat wytworzył nową przestrzeń — hiperrzeczywistość, jak radio i kino, jak literatura wreszcie, wybrzmiewały w mieście. Nowa przestrzeń zadała poetom nowe kategorie komunikacji literackiej, jak wymienione w manifeście system, sprzężenie zwrotne, informacja, kod, sygnał i szumy. Komunikacja literacka związała się z komunikacją sieciową, podstawą obecnie nam panujących mediów społecznościowych (web 3.0).\nW tym sensie cybersztuka to bezdyskusyjnie awangarda, co już w 2006 roku podkreślali Ryszard W. Kluszczyński i Piotr Zawojski (zob. Kluszczyński 2006, Zawojski 2006), a — w kontekście poezji cybernetycznej i futuryzmu — w 2011 roku pisała o tym Urszula Pawlicka (zob. Pawlicka 2011). O ile niesforni neolingwiści z postmodernistycznym zacięciem odgrywali farsę awangardy, o tyle poeci cybernetyczni rzeczywiście wierzyli w nową przestrzeń i nowe medium, a związaną z nimi utopię traktowali całkiem serio. Roman Bromboszcz robi to do dziś, ale o tym zaraz.\nPoeci cybernetyczni nie odwołali swoich założeń w prześmiewczym geście zabójstwa własnego tworu, wraz z nurtem niemałej recepcji krytycznej raczej przedefiniowywali i przenosili na inne pola wypracowaną kategorię. Rzecz działa się we współpracy i porozumieniu, koncepcja nie była ostateczna i gotowa, a krytyczne odpowiedzi dawały impuls do zmian. Już w 2008 roku Roman Bromboszcz opowiadał:\nWiadomo, że manifesty często kończą źle, ponieważ ktoś je formułuje, a potem nie potrafi się z tego wywiązać. My naprawdę chcieliśmy się z tego wywiązać. Później w trakcie tworzenia tworzyliśmy teorie na nowo, na zasadzie sprzężenia zwrotnego. Raczej myślę, że nasze teoretyzowanie zmierza w stronę tego, by pisać poważnie, by pisać teksty naukowe, a nie rzucać rękawiczkami po głowach wymyślonych postaci. Choć Manifest jest pewnym odniesieniem dla nas. Nie powiem, że on zniknie ze wszelkich miejsc, gdzie jest dostępny, tylko że teraz jesteśmy mądrzejsi o pewne doświadczenia, i gdybym miał komuś wskazywać jakiś tekst, to pewnie nie ten (Bromboszcz 2008).\nW tym samym roku Bromboszcz napisał kolejny manifest, System dedukcyjny poezji cybernetycznej. Manifest 2.0, tym razem samodzielny, niekolektywny. Reszta sygnatariuszy odeszła od pierwotnej wizji, pozostał przy niej właściwie wyłącznie Bromboszcz, autor nazwy i inicjator całej akcji. Szczepan Kopyt zaczął działać poezją w przestrzeni publicznej i stał się czołowym poetą tzw. poezji zaangażowanej, Tomasz Misiak przeszedł w audiosferę, prowadzi audycję Muzyka nieuczesana w poznańskim radiu Afera, a Łukasz Podgórni związał się na stałe z krakowską Korporacją Ha!art.\nI to Łukasz Podgórni zostanie jednym z najistotniejszych aktorów kolejnej fazy cybernetycznej awangardy.\nNeolingwistyczny przekręt polegał na tym, że doprowadził postulaty awangardy do skrajności przez zgrywę, odegranie, przez bekę po prostu. Tymczasem cybernetyczny przekręt polegał na tym, że doprowadził postulaty awangardy do takiej skrajności, że trudno sobie wyobrazić,\ndokąd można by pójść dalej i co jeszcze przełamywać. Dwa podstawowe postulaty manifestów awangardowych, czyli — za Przemysławem Czaplińskim (zob. Czapliński 1997) — utopia bezpośredniości i performatywności słów, w hiperprzestrzeni zyskują swoją pełną realizację. Utopia przestaje być utopijna, staje się — zwyczajnie — realna. Różnica między światem a tekstem, którą awangardyści pragnęli ostatecznie zniwelować, w nowych mediach nie ma racji bytu: hiperrzeczywistość w całości zbudowana jest na poleceniach językowych, na językach programowania, a w samych fundamentach — na języku zerojedynkowym. Hiperrzeczywistość to po prostu tekst; tekst, (w) którym żyjemy i który piszemy.\nTo zaś pozwala na bezpośrednie działanie językiem: językowe polecenie wyprzedza tutaj rzeczywistą akcję — referencja ulega odwróceniu, wypowiedzenie zawsze i bezwzględnie jest performatywem. Maksymalna autonomia środków wyrazu, autonomia medium, którą postulowali awangardyści, wreszcie służy działaniu w świecie. Tadeusz Peiper zakładał, że forma wiersza dyskursywnie ustawia formę rzeczywistości: każda zmiana relacji poetyckich implikuje zmianę relacji społecznych. Przełożenie to u Peipera było jednak mocno efemeryczne i wiązało się z określoną filozofią reprezentacji — tymczasem w nowych mediach każdy klik rzeczywiście wprawia (hiper)rzeczywistość w działanie, a układ strony w HTML-u projektuje jego rzeczywisty wygląd na stronie. Referencyjne rozejście między językiem a rzeczywistością ulega zniwelowaniu. Awangarda właściwie nie ma już nic do roboty, utopia wcieliła się w życie.\nAle tylko w budowanej przez Bromboszcza filozofii — we wzniosłej teorii. W praktyce wyglądało to tak, że wydawnictwa wydawały wyłącznie papierowe książki, do konkursów można było zgłaszać wyłącznie papierowe książki, liczyły się wyłącznie papierowe czasopisma; wyłącznie papierowe tomy wychodziły w nakładach 18+ (żeby starczyło na wszystkie konkursy), w równie elitarnych cenach i za pomocą tajemniczych (towarzyskich) kanałów dystrybucji, a wiersze z papierowych tomów były reklamowane wyłącznie w papierowych czasopismach i wyłącznie na „realnych” spotkaniach, gdzie uznany krytyk z tytułem odpytywał uznanego poetę z nagrodą w uznanej instytucji z dofinansowaniem, mniej uznany krytyk odpytywał mniej uznanego poetę w mniej uznanej instytucji i nieuznany krytyk odpytywał nieuznanego poetę w nieuznanej instytucji. I się kręciło: hierarchie pozostawały bez zmian, w prestiżowym czasopiśmie z dofinansowaniem pisał prestiżowy krytyk z tytułem i prestiżowy poeta z nagrodą, a w niszowym czasopiśmie pisał niszowy krytyk i niszowy poeta (to samo z wydawnictwami); i tylko drugi czytał pierwszego, nigdy na odwrót, więc o komunikacji nie sposób mówić. Wszystko było papierowe i realne, więc wszystko reprodukowało papierowe i realne układy.\nI gdzieś tam w podziemiu, na forach internetowych, jak Nieszuflada czy Liternet, na portalach, jak KALeKA czy Perfokarta, działali sobie poeci cybernetyczni — wrzucali utwory do internetu za darmo, do powszechnego udostępniania, na forum, więc do natychmiastowej reakcji i natychmiastowego komentowania przez każdego, niezależnie od stażu, tytułu czy płci (tak, z krytyką i poezją kochają się głównie mężczyźni, wszystko tu jest prawidłowo, wedle normy hetero-: krytyka i poezja to kobiety). Prestiżowe i niszowe czasopisma papierowe, prestiżowi i niszowi krytycy i poeci nie mieli pojęcia, że coś nowego siedzi w sieci. A siedziało, i to bardzo. Czasem cyberpoeci dawali coś do papieru, ale do papieru dawali papierowe rzeczy z delikatnymi odniesieniami, że „byłem w internecie”.\nA wtedy właściwie już każdy był — i choćby dlatego musiała nastąpić zmiana.\nBy spełnić postulat pełnej — nie tylko filozoficznej, związanej z tożsamością języka i (hiper)rzeczywistości, lecz także instytucjonalnej — bezpośredniości brakowało zatem uniezależnienia od papierowego status quo i wyznaczanych przezeń hierarchii. Spiknęli się zatem na imprezie cyberkumple Leszek Onak i Łukasz Podgórni i trochę naćpani stwierdzili, że nadszedł czas na nową instytucję dla nowej poezji. W pomysł wkręcili także związanych z krakowską Korporacją Ha!art znajomych: Romana Bromboszcza, Piotra Puldziana Płucienniczaka i Tomasza Pułkę. W grudniu 2011 roku wyszedł zatem kolejny manifest poezji cybernetycznej, tym razem dający nie tylko imaginarium pojęciowe*, lecz także podstawy instytucjonalne: wraz z manifestem cyberchłopaki ogłosiły powstanie nowego wydawnictwa (Rozdzielczość Chleba) i nowego czasopisma („Nośnik”). Tym samym nowa poezja ostatecznie odrzuciła tę starą: nie tylko przez medium, w którym była tworzona, ale także przez medium (i jego instytucje), w którym była publikowana. Wykrzykiwane w manifeście hasło „Poezja? Nope! Chuck Testa!” ostatecznie zatwierdzało wirtualny, symulowany (niepapierowy) charakter poezji: Chuck Testa to taksydermista, którego wypchane zwierzęta — wedle reklamy — wyglądają jak żywe: tak bardzo, że można je pomylić. Baudrillardowska hiperrzeczywistość wreszcie się urzeczywistniła. W działaniu nowe media ostentacyjnie przypominały gazetę codzienną futurystów: gazety codzienne były powszechnie dostępne, miały olbrzymie nakłady (choć nie — jak w internecie — nieskończone) i były tanie (choć nie — jak w internecie — za darmo). Rozdzielczość Chleba powstała jako pierwsze wydawnictwo, które publikuje swoje książki w elektronicznych formatach za darmo na licencji Creative Commons. Wreszcie zaistniała nowomedialna instytucja i wreszcie mogła działać, by rozpuścić mocne hierarchie środowiska poetyckiego na rzecz przestrzeni wspólnotowej, egalitarnej i demokratycznej: nowomedialnej.\nPierwsze książki — zgodnie z postulatem oddziaływania bez pośredników — były książkami samych redaktorów i sygnatariuszy manifestu. Grupa chłopaków stała się samowystarczalna: nie potrzebowali wydawców, edytorów, redaktorów, korektorów, składaczy, drukarń, dystrybutorów, agencji reklamowych, księgarń i krytyków, nie potrzebowali całej tej towarzyskiej klitki, której pragnęły się wyrzec wszystkie awangardowe nurty w myśl utopii bezpośredniości. Cyberpoeci wszystko mogli robić sami, więc wszystko robili sami — w odpowiednich programach komputerowych, z użyciem odpowiednich cyfrowych narzędzi i z podstawami programowania to naprawdę nie wymagało wielkiego charakteru. W nowej przestrzeni wyłącznie umiejętność posługiwania się cyfrowym językiem była konieczna do stworzenia tekstu, instytucji i środowiska: nick nickowi równy, niezależnie od pozycji czy urody stukających w klawisze paluszków (paluszki mogły nawet stukać gotówką: papier tu nic nie znaczy). Wszystkie deterministyczne stygmaty — kasa, klasa, rasa, płeć, kolor skóry, wygląd itd. — znikają, pozostaje nazwa nicka, którą każdy wybiera sobie sam i wedle uznania, z opcją zmiany. Nowe media umożliwiły wreszcie istotowe wyrównanie — lewicowe postulaty awangardy znalazły w nich ostateczne spełnienie. Wszyscy na wejściu równi — tak to wówczas widziano.\nManifestacyjne odrzucenie papieru i karmiących się nim instytucji (wydawnictwa, dystrybucja, księgarnie) na rzecz egalitarnej, kolektywnej i ahierarchicznej przestrzeni było zatem gestem z gruntu politycznym; było wołaniem o nową wspaniałą wspólnotę. Taka to była utopia.\nZ zapałem godnym tak poważnej sprawy chłopaki wydawały kolejne tomy. Tomy były multimedialne, tekstowo-wizualne, czerpały jeszcze silnie z filozoficznych podstaw ustawionych przez Romana Bromboszcza: estetyka szumów, flow, pisanie automatyczne i kolektywne, rewriting — wszystko to były mechanizmy dekonstrukcji normy języka, więc normy panującego dyskursu papieru, i otwarcia na to, w co wrzucała hiperrzeczywistość. Pierwszy rok zaowocował zatem zbiorową książką teoretyczną Remiks. Teorie i praktyki, pierwszym numerem „Nośnika”, poetycko-wizualnym tomem Piotra Puldziana Płucienniczaka Marsz na ROM i zbiorowym tomem poezjografii wgraa Leszka Onaka i Łukasza Podgórniego. Kolejne książki przełamywały kolejne przyzwyczajenia literackie: nie tylko do papieru, ale i do słownego materiału poezji (dochodziło zwłaszcza wizualne rozegranie), kategorii oryginału, kultury wysokiej i języka literackiego czy do jednostkowego (natchnionego) autorstwa. Wszystko w imię nowej polityki literatury, a zatem — nowej wspólnoty: nieksenofobicznej i nienacjonalistycznej, zgodnie z numerem 1½ „Nośnika” poświęconym Polsce oraz generatorem PLR. Generatywna historia Polski pisana Comic Sansem Łukasza Podgórniego i grą Wczytaj Polskę Leszka Onaka. I nawet to, że tomy były wyłącznie rodzaju męskiego, a w „Nośniku” jedyną kobietą była teoretyczka nowych mediów Urszula Pawlicka (z tekstem o futurystyczności cyberpoetów), nie zmusiło autorów do zastanowienia się nad podskórnie reprodukowanymi schematami z manifestacyjnie odrzucanej w końcu przestrzeni niewirtualnej. Za szybko to wszystko pędziło.\nZwiastunem nowego etapu okazał się tom Łukasza Podgórniego Skanowanie balu, który wyszedł równo rok po entuzjastycznej inicjacji wydawnictwa. Wizualne elementy zostały mocno ograniczone — zobaczyliśmy białe strony i czarny druk. Czarnym drukiem były słowa i znaki języka polskiego oraz języka programowania. Na pierwszy rzut oka rzecz przypominała zwykły tom poezji — zwykły, czyli papierowy. Jego eksperymentalność i zaangażowanie ujawniały się dopiero po wczytaniu się — ostentacyjna awangardowość pierwszego okresu Rozdzielczości Chleba właśnie się zamykała. Rozpoczął się czas wchodzenia w unormowane instytucje życie literackiego, a zatem otwarcia na krytykowaną przestrzeń niewirtualną. Okazało się bowiem, że w nowomedialnej niszy można wszystko i równościowo, ale to wszystko i równościowo nie wychodzi poza tę niszę, a hierarchiczne i opresyjne (klasowe) relacje literackiego realu pozostają niezmienne, a nawet tym chętniej się pogłębiają, skoro najmocniejsza siła krytyczna przeszła do niesłyszalnego na górze podziemia.\nManifesty futurystów w gazetach codziennych pojawiały się w medium powszechnie dostępnym i popularnym, wpisywały się w reguły ówczesnego rynku i wychodziły w najpoczytniejszej przestrzeni: to jakby manifest Rozdzielczości został ogłoszony na gazeta.pl. Nie został — reprodukowanie mechanizmów rynkowych było cyberpoetom ewidentnie nie po myśli. W 2012 roku cyberawangarda dryfowała sobie zatem w awangardowym medium, jak neoawangarda lat 60., a „normalna” poezja rozwijała się swoim nurtem. Utopia hiperrzeczywistości pozostawiła rzeczywistość bez zmian — awangarda na powrót musiała wyjść na miasto i pojeździć nago na taczce, przewrót nie dokonał się sam, na co podskórnie liczyli wszyscy zaangażowani.\nDlatego w 2013 roku w Rozdzielczości Chleba wyszły dwa głośne i ważne debiuty: Clubbing Kamila Brewińskiego oraz repetytorium Macieja Taranka. Autorzy byli w środowisku młodopoetyckim znani, udzielali się na założonym przez Leszka Onaka forum Liternet, ale i opublikowało ich Biuro Literackie w jednym z almanachów poetyckich po Połowie; nie byli redaktorami Rozdzielczości, a nawet nie sygnowali ich manifestu. Skrajna wsobność krakowskiego wydawnictwa — uzasadniona z perspektywy awangardowej utopii bezpośredniości — uległa zaburzeniu. Tomy miały bardzo szeroki odbiór, nie stanowiły już eksperymentalnej ciekawostki dla geeków, lecz były propozycją pełnowartościową — nawet w ramach „normalnej” poezji. Przypieczętowaniem tego statusu była nominacja\ndo Silesiusa — i dla Brewińskiego, i dla Taranka. Nagle Rozdzielczość Chleba pojawiła się na poetyckich salonach, w „Tygodniku Powszechnym” poszły recenzje Anny Kałuży o Clubbingu i repetytorium. Pełen sukces, nie tylko w nowomedialnej przestrzeni (jak młodopoetycka, fejsbukowa nagroda „Browar za debiut” dla Brewińskiego, na drugim miejscu Taranek), ale i w przestrzeni rzeczywistej, czyli papierowej. Oto bowiem, by książki zgłosić do Silesiusa, redaktorzy musieli wydać je na papierze: do konkursów nie są dopuszczane publikacje elektroniczne. Wydali i dostali się do finału, zaistnieli w papierowych mediach.\n„Papier się kończy, nie warto nawijać kolejnej rolki! Zdigitalizujmy trzewia bibliotek i podpalmy je, by w cieple ogniska wysiadywać jaja nowych procedur i cyfrowych mutantów żywiących się kodem, a popioły rozsypmy po systemowych folderach lub wciągnijmy do nosa!” — pisali dwa lata wcześniej. To co — cynizm?\nPo spektakularnych sukcesach dwóch debiutów Chleba w środowisku zawrzało — co dalej? W którą stronę pójdzie teraz wydawnictwo? Co z jego polityką, czy coś się zmieni?\nWrzało tak i wrzało, a potem ucichło. W całym 2014 roku wyszedł tylko drugi numer „Nośnika”, poświęcony narkokulturze (co może być jakąś poszlaką w procesie dotyczącym sposobu spędzania czasu przez redaktorów Rozdzielczości w i po splendorze), a w pierwszej połowie 2015 roku — zupełnie nic. Żadnego tomu, żadnej książki teoretycznej. Nastał czas kryzysu. Awangarda — skoro albo skrajnie niszowa, albo podporządkowana panującym normom, które odrzuca — straciła sens.\nW efekcie przeczuwanego milczeniem kryzysu pod koniec maja 2015 roku wyszedł trzeci numer „Nośnika”, poświęcony cyberżulerstwu. W numerze pojawił się metamanifest — oficjalna deklaracja redakcji Rozdzielczości Chleba w sprawie manifestu sprzed czterech lat i awangardowej utopii, w jaką wówczas wierzyli. Poziom meta- manifestu nie sprowadzał się już do metarefleksji dotyczącej własnej twórczości (jak w każdym manifeście), lecz stanowił jej zdublowanie i wyjście poza metarefleksję w metametarefleksję, a zatem w siedzącego przed komputerem zgarbionego człowieka i jego walenie w klawiaturę, które wyznacza codzienność 40% ludności świata; i dalej — w poziom meta- tego człowieka: w fabrykę komputerów wspartą na wyzysku i w genialnych programistów stukających w klawisze w swoich kryształowych komnatach. Pozornie niwelowane w internecie — na forach internetowych, w nowomedialnych instytucjach — nierówności pozwalały na zwiększanie nierówności na poziomie, który Rozdzielczość pragnęła wreszcie odrzucić: na poziomie tzw. życia.\nChłopaki zasiadły z piwkiem w jednym pokoju w Woli Rzędzińskiej, każdy z własnym komputerem/laptopem/tabletem przed oczyma, i zaczęli jednocześnie — na trzy-czte-ry — pisać, wgapiając się każdy w swój własny ekran i wyłaniający się z niego tekst, dopisując sobie półsłówka i przecinki w PiratePadzie. Tak powstał metamanifest.\nWówczas, w tym wspólnym pokoju wypełnionym wyziewami piwka i oparami tytoniu, chłopaki przyjrzały się sobie dokładnie i zobaczyły, że wymiatają w kolektywnych i emancypacyjnych koncepcjach nowych mediów, a nawet w najbardziej hardkorowych grach komputerowych, ale w realu nie mają pracy, nie stać ich na opłacenie czynszu, nie mają w co się ubrać, z narkotykami też krucho, bo mają dobry komputer:\nKomputer to najdroższe i najnowocześniejsze urządzenie w moim gospodarstwie domowym, oprócz niego nie posiadam radzieckiej lodówki dofinansowanej przez jakąś osobę, posiadam samochód (l. 20), posiadam niepodłączony do anteny telewizor, posiadam kupione na allegro głośniki marki onkyo i tej samej firmy wzmacniacz, kupiony na tym samym allegro — ale to są wszy. Jedno tylko wiem: Commodore ZX Specsturm. To wszystko są rzeczy tańsze od mojego komputera, który ma niecały rok i przy którym czuję się jednak najbiedniejszy.\nChłopaki dostrzegły, że ich ciało gnije przed komputerem, że jedyna miłość, której ostatnio doświadczyli, to ta z Larą Croft, gdy z sentymentu rozgrzali Tomb Raider i nie skończyli, póki nie doszli, nie przeszli gry do końca we wszystkich możliwych kombinacjach (rodzaj kamasutry dla ubogich), że nawet w ich upadłym gronie nie ma szans na miłość, bo w wydawnictwie założonym przez samych heteroseksualnych facetów moszczą się sami heteroseksualni faceci:\nCzas zerwać z patriarchalnym netem\nONA tu jest i uploaduje dla mnie\nONA tu jest i zapłodzi mnie\n[ODSUWANIE (w czasie) MEBLA TEKSTU]\n[ZA MEBLEM ZNAJDUJESZ\nA:\_> C:\_> D:\_>]\nW tym czasie programiści kupowali kolejne wille, robili w nich imprezy, szaleli swoimi sportowymi samochodami i ciągali swoje piękne i młode żony na kolejne bogate orgie. W tym czasie na 1134 pracownic i pracowników szyjących ubrania dla znanych marek odzieżowych z całego świata walił się budynek Rana Plaza w Bangladeszu (co stanowi podstawę dla 1134 dwuwersów tomu Nie Konrada Góry, Wrocław 2015). W tym czasie pracownice i pracownicy w fabrykach komputerów nie mieli tyle szczęścia i dalej zapierdalali w robocie na głodowych stawkach, żeby utrzymać swoje dzieci i swoich rodziców.\nCyberżulerkę uprawia się na środkowych, gównianych szczeblach organizacji. To przymusowa moda klasy pracującej w krajach już nieuprzemysłowionych. Narkotyki robi się w krajach, w których się ich nie zażywa. Faza to stosunek społeczny między producentem, tobą i osobą, która ci ją sprzedaje. Cyberżulerstwo to stosunek między tobą, kapitałem i złożami rzadkich metali. Masturbacja to także stosunek. Lubisz siedzieć przed komputerem? Ja nie lubię (Płucienniczak 2015).\nI to w istocie była awangarda — cała przestrzeń nowomedialna zaczęła działać jak awangarda, i nic poza awangardą nie było. Na awangardzie się zarabiało i na awangardzie się traciło. Szumy, błędy, glitche — to wszystko zapanowało nad internetem i stało się jego dominującym językiem, a gdy reklama chciała być skuteczna, używała ich w swoich viralach. Cybernetyczne — i w istocie awangardowe — metody wytrącania z poczucia oswojenia i bezpieczeństwa, działanie na zasadzie chwytu Szkłowskiego, stało się nowomedialną normą, a zatem mową przezroczystą; służyło do komentarzy pod wpisami, do napędzania hejtu, do mowy nienawiści. Nasączona tym wszystkim beka umilała zaoszczędzony czas spędzany przed ekranem i znakomicie sprzedawała towary (błyskotliwość, dowcip, gry słów — cyberpoezja!).\nGdy zatem w 1996 roku Zygmunt Bauman stwierdził, że po postmodernizmie nie ma szans na awangardę (zob. Bauman 1996), był gdzieś w miejscu neolingwistów i ich ostatecznej zgrywy z awangardowego nabzdyczenia. Gdy zaś po 2005 roku teoretycy (Ryszard W. Kluszczyński, Piotr Zawojski) zaczęli wskazywać na awangardowość całej ponowoczesności i hiperprzestrzeni, ich myślenie odpowiadało cyberpoetom z 2005, a zwłaszcza 2011 roku. I choćby z tego powodu awangarda musiała się skończyć: „Ja cyberawangardystą już nie jestem, podczas gdy wy wszyscy jesteście cyberawangardystami”. Zwłaszcza gdy nowomedialni awangardyści współuczestniczą w pogłębianiu skrajnych nierówności na skalę znacznie większą, niż kiedykolwiek było to możliwe, a ich zgarbione stukanie w klawisze sponsorowane jest przez wyzyskiwanych pracowników w Azji, gmerających w materiałach z Afryki bądź Ameryki Łacińskiej, i wyzyskujących pracodawców w Ameryce: „Komputer jako relacja -> ty, twoi rodzice, twój prcodowaca, osoby ze STANÓW zjednoczocny ameryki północnej, ludzie z replbiki chińskei5qj wykopują komputery z wysypiska i wysyłają je DO POLSKI” (Płucienniczak, Podgórni 2015).\nPo metamanifeście żaden manifest nie jest już do wyobrażenia — i długopis ma swoich producentów i konsumentów, wyzyskujących i wyzyskiwanych, komputer tylko podbił przemysł i skoncentrował wokół siebie całą przestrzeń. Przestrzeń stała się nowomedialna na amen.\nA tego przecież właśnie pragnęli cyberpoeci.\nProgresywne formuły i filozofia cybernetyczna posłużyły do stworzenia przestrzeni, w której wypowiedzieć się może każdy, więc słychać tych, którzy są najbardziej agresywni: wygrał — jako i w rzeczywistości nienowomedialnej — język ksenofobiczny, pełen skrótów i uproszczeń, schematyczny, a zatem wykluczający. Egalitarna, empatyczna etyka troski nie miała z nim szans: zajmowała za dużo czasu i wysiłku. 25 października 2015 roku cała władza wykonawcza i ustawodawcza w Polsce przeszła w ręce PiS-u. Przyszłość — jeszcze w 2011 roku dająca nadzieję na zmianę, podtrzymująca wiarę w to, co nadejdzie (że będzie lepiej), i ogólną miłość — przeszła w katastrofizm (i po Peiperze nadciągnął Miłosz). Okazało się bowiem, że przyszłość to nie tylko, jak dotąd, kredyt do spłacania do końca życia i prekaryjnie zapewniony brak ubezpieczenia zdrowotnego w razie wypadku, ale i wykluczająca, nacjonalistyczna wspólnota, która podbija hierarchie i wartości, z jakimi cyberpoeci od początku utopijnie walczyli:\nFakt, że „nie ma przyszłości”, to jedna z rzeczy, których uczą w szkole, żebyś miała powód, żeby iść do pracy. Ludzi, którzy wierzą szkole, żeby wierzyć w pracę, nie da się już uratować. Chciałbym, żeby umarli i nie mówili do mnie nigdy więcej. Chciałbym, żeby politycy, przedsiębiorcy i dziennikarze obu płci umarli. Kiedy wierzyłem w pracę, miałem niską samoocenę. Kiedy nie wierzę w pracę, nie wiem, jaką mam samoocenę i mnie to nie interesuje. Praca, komputer, gówno, internet, biurko, ekran, krew na minerałach. Ekran czerwony — mniej razi. Ekran niebieski — więcej. Powtarzam sobie, że praca czyni wolnym, i chciałbym pracować, ale jeszcze nie miałem okazji. Estetyką cyberżulerki, która miałaby przyszłość, byłoby wyrzucenie gówna stąd, stamtąd i zewsząd indziej (Płucienniczak 2015).\nWiara w zmianę, wiara w działanie traci sens: wygrywa hejt, a powszechnie dostępne na całym świecie w nakładach nieskończonych za darmo na licencji Creative Commons tomy Rozdzielczości Chleba mogą zostać pobrane (przy dobrych wiatrach) z tysiąc razy. Przy czym pewna krytyczka literacka — do rozmaitych recenzji i tekstów — ściągnęła repetytorium pięćdziesiąt razy — a jeśli nie tylko ona, ściągających może być zaledwie kilkoro. Kilkanaścioro najwyżej — szajka żuli.\n„Będziemy wszędzie! Nieograniczona liczba stosunków z odbiorcą warunkowana wyłącznie przepustowością łącza!” — pisali cyberawangardyści w 2011 roku. Nie są wszędzie, liczba stosunków jest nieoczekiwanie niewielka: nikt ich jakoś szczególnie nie chce, choć są na wyciągnięcie ręki — i na dodatek za darmo.\nA na półce bestsellerów w Empiku książki za blisko pięćdziesiąt złotych sprzedawane w całych nakładach i z dodrukami — na przykład świetnie rozreklamowane 50 twarzy Greya poszło w ponad 125 milionach egzemplarzy na całym świecie.\nA pod wiadomością o Nike dla Olgi Tokarczuk tysiące antysemickich, seksistowskich wpisów — pełnych błędów, zaburzeń mowy, skrótów liczbowych, literowych, print screenów, zgryw z zatartą granicą powagi i innych cybernetycznych technik.\n„Wierzymy, że zbawi nas parskanie kodu i niechciana poczta” — wyznawali cztery lata wcześniej w swoim manifeście cyberpoeci. Zbawiły, ale nie ich.\nZabiegi formalne cyberpoezji zbiegły się z normą języka nowych mediów — różnica między językiem literackim a potocznym (w staromodnym, co najmniej od Masłowskiej podziale formalistów) zatarła się do przezroczystości. Podobnie — po postmodernizmie, co neolingwiści dowiedli sobą — powaga i zgrywa nie bardzo chcą się rozdzielać. Serio i beka z serio czy krytyka z serio brzmią i wyglądają dokładnie tak samo — stąd piosenki Doroty Masłowskiej czy poezja Kiry Pietrek sprawiają tyle polonistycznych wątpliwości: gdzie tu jest krytyka, a gdzie nie-krytyka? Czym różni się piosenka Masłowskiej od kiepskiej piosenki nie-Masłowskiej, poza nazwiskiem autorki? Dlaczego prze-pisane frazy u Pietrek to poezja, a w gazecie to tytuły artykułów? W świecie, w którym trudno co krok nie potykać się o kolejną bekę z…, gdzie granica między serio a zgrywą w ogóle już nie istnieje, moc krytyczna poezji posługującej się — co najmniej od postmodernizmu — tymi technikami została poważnie zredukowana. To się stało modne i dominujące — awangarda, neoawangarda (a więc i postmodernizm), wzięły i zapanowały. Manifestacyjnie ogłaszane rozmycie granicy między tekstem a rzeczywistością okazało się faktem: istniejemy w tekście jakiegoś zapalonego awangardysty, który po dorwaniu się do kasy i sławy zapragnął więcej.\n„Poezja? Nope! Chuck Testa!”.\nTo się zwyczajnie sprzedaje, gdy ma za sobą odpowiednią kasę — ciągle nowość, ciągle prowokacje i zgrywy, ciągle coś się dzieje, nago na taczce po mieście, nagość, młodość, witalność, pudelek. To się klika, taki przekaz. Tomy poetyckie nie mają za sobą kasy — idzie też za nimi swąd mickiewiczuf i słowackih — więc się nie sprzedają. Egalitarna wizja padła na ryj, podobnie jak co kilka dni każdy z nich, poetów, po ostrej bibie.\nTym sposobem redaktorzy Rozdzielczości Chleba od awangardowych wichrzycieli powoli doszli do niejadalnego stanu i zostali cyberżulami. Zbierają ten internetowy złom, ten szlam cały trashowy, by oddać go w skupie i dostać za to jakieś grosze. Za grosze kupią sobie piwko, by się nachlać. Piwko to nie wyraz kontestacji, nonkonformizmu, to nie odegranie pijaństwa czy chlania — nie, piwko to piwko, i pije się je po to, by się nachlać. Nie nachlać dla beki czy dla gestu, nie dla spektaklu, ale dla nachlania. Bez piwka się nie da, piwko** to nethera: chcieliby nie siedzieć przed kompem, ale muszą siedzieć przed kompem, bo nic innego nie potrafią, a nałóg wzywa. Wierzyli, że internet zmieni wszystko, że stworzy nową wspólnotę, oddali mu się w całości, czego jedyną konsekwencją — poza reprodukowaniem hierarchii z realu — jest to, że nie mogą się od niego odczepić. Że są narkomanami. Że nie mogą odstawić netu, że muszą go ćpać, podczas gdy sprytni i od początku niewierzący w rewolucję programiści balują na dachach świata, podczas gdy pracownice i pracownicy w fabrykach zapierdalają za głodowe stawki. I jest to smutna historia, i są to „trudne sprawy”: idea znów przegrała. Od papierowych poetów i wydawnictw cyberpoeci różnią się tylko tym, że złom można drożej opylić niż makulaturę.\nAle to wciąż grosze, a cyberpoetów nie wspiera państwo.\nA przecież próbowali, starali się, wierzyli w zmianę i nowość, wierzyli, że będzie inaczej — ale rynek wylał ich ciepłym moczem razem z innymi przegranymi czy bankrutami, i się nie udało. Teraz koczują poza centrum miasta, wychodzą z nor nocami, zbierają odpadki i cyfrowy złom, i z tego żyją. To nie tak, że awangarda, nisza, że bunt i sprzeciw jakiś, że anarchizm, że intencjonalność i nas wkręcanie — nie, po prostu im nie wyszło w życiu. Ich wizja nie została kupiona, wygrał kontent konkurenta, więc konkurent pływa w kasie, a oni jadą nago w taczce po ulicach na kwasie. Nie tworzą, bo nie mają na to środków, zresztą i tak nikt ich rzeczy nie chce, nikt nie zamawia, nikt nie proponuje umów o dzieło z pięćdziesięcioprocentowym wkładem własnym, więc biorą te stworzone, i kombinują, żeby dostać choć złotówkę, i oddają na skup. Coś tam zawsze skapnie, lajk jakiś czy udostępnienie na ZUSwavie albo cichym nabiaule. Imają się też fizycznych, odtwórczych robót tymczasowych, jak zaprojektowanie strony internetowej czy jej dogłębny remont, dzięki czemu wciąż jeszcze mają stały dopływ prądu do peceta, lapka, tabletu, czytnika i smartfona. I piwko oraz korut rzecz jasna. Wszystkich tych atrakcji można doświadczyć w grze Leszka Onaka Ruczaj: cyberżulerska gra ekonomiczna, ale gra jest nieciekawa i niewesoła, bo to symulacja smutnego życia Leszka Onaka i reszty cyberżulerskich meneli.\nPodobnie jak Praca jest blisko Łukasza Podgórniego, gdzie automat nieustannie generuje i zestawia ze sobą powtarzalne czynności. W puli znajdują się następujące czasowniki: zasypiam, tyram, rucham, chleję, łażę, zwlekam się, jaram, myję się, oglądam coś, żrę — program losuje po dwa i łączy ze sobą w trzech otwartych programach tekstowych. Zip ujawnia przestrzeń, o której zaangażowani poeci w 2011 roku na śmierć (właśnie tak) zapomnieli — ciało i jego potrzeby. Podczas wyrywania kolejnych plików i nicków przeoczyli, że siedzą zgarbieni przed ekranem i walą w klawisze, a czasem stymulują myszkę. Że hiperprzestrzeń taka progresywna i egalitarna, że wspólnota nowa, wirtualna, więc nienacjonalna, ale zasypiać, tyrać, ruchać, chlać, łazić, zwlekać się, jarać, myć się, oglądać coś i żreć i tak trzeba. Że bez nich nie ma emancypacyjnego kliku-kliku. Że to jest meta, meta-, która w manifestacyjnym szale bandy ideowców całkiem im umknęła. Metamanifest to wyznanie grzechów; ale i tak nikogo to nie rusza, bo i manifest mało kogo wziął. Inaczej chociaż pudelek coś tam by zrobił i zarobił. Ale nic.\nZbierają cyfrowe butelki i makulaturę, zbierają cybernetyczny złom, przetwarzają i oddają za jakieś drobniaki; pożywiają się resztkami ze śmieci, kapitalizm wypluwa ich całe steki, więc plus minus nie chodzą głodni. Chcieliby tworzyć? Pewnie chcieliby, ale przegrali, więc tylko korzystają z tego, co jest — stworzone przez dzianych programistów i speców od peeru. Mariusz Pisarski nazywa to postmodernizmem (zob. Pisarski 2015: 37) — w przeciwieństwie do modernistycznie awangardowych zrywów wokół manifestów — ale ich nie stać na zabawę w postmodernizm ani nawet w katastrofizm; to zwykła naćpana menelia, która tu sobie nie gra, bo nie ma na to kasy i czasu, która tu sobie gra w Gothica III i musi znów go przejść, więc kołuje kasę i czas na życie w upodlających prekaryjnych robotach i ledwo wiąże koniec z końcem, żeby komputer nigdy nie był głodny, a gdy już nie jest, to — by zapomnieć — dokonuje systematycznego resetu „ja” netherą, herą i piwkiem. Nikt ich nie chce, zdrowe społeczeństwo wyrzuciło ich poza nawias i pokazuje sobie od czasu do czasu palcem w ramach przestrogi. Na ich miejscu mógłby być każdy z nas — są akurat oni. Takie reguły: chcieli dobrze, a wyszło jak zawsze.\nA teraz spójrzmy na siebie: co stoi na naszym biurku i dlaczego jest włączone? Dlaczego co kilka minut tam zaglądamy? Po co udostępniamy na tablicy obejrzane teledyski, przeczytane wiersze i inne wykwity czyjegoś informatycznego umysłu? Po co nakładamy na siebie instagramowe filtry i wrzucamy się w sieć? Po co dostosowujemy się do limitu stu czterdziestu znaków, jakbyśmy pisali sonet albo inną foremkę? Wszyscy jesteśmy cyberżulami — pracujemy w internetowej robocie, w internetowych fabrykach, i nic z tego nie mamy. I jeszcze za to płacimy, coraz lepsze komputery, wifi, internety, 3G, 4G, dotykowe ekrany, wszystko to specjalnie dla nas, a my dziękujemy, że możemy dla cyberprzemysłu pracować za darmo, by nadal kupować jego rzeczy i potrzebować jego rzeczy. I to już nawet nie prekariat:\nPrzyszłość nadeszła. Siedzisz przed komputerem. Wydaje ci się, że farmisz golda, ale to gold farmi ciebie. Twoja praca nie ma żadnej wartości i nikogo nie interesuje jakość jej realizacji. Przez wiele godzin dziennie wykonujesz zadania. Komu zależy na ich wykonywaniu? Mamie, tacie, babci. Świadectwem wartości twojej pracy jest fakt, że komuś przynosi ona profit, a tobie od tego profitu procent. Czasem procent oznacza również ubezpieczenie społeczne, ale sam na to nie liczę. Zarobki pozwalają ci wykupić dostęp do internetu, w którym sprawdzasz, kto używa internetu w tej samej chwili, w której ty to robisz. Internet to zbiór usług, w które wprowadzasz swoje gówno, żeby dać komuś zarobić. Używanie internetu może sprowadzić cię na dół, ale kilka osób wygląda na zadowolone. Nie należę do nich. Wydaje ci się, że korzystasz z internetu, ale to internet korzysta z ciebie. Widziałem twoje ciało, a ty mojego nie. Siedzisz przed komputerem (Płucienniczak 2015).\nJeszcze gdzieś tam w Poznaniu szczerze wierzy w emancypacyjną moc internetu Roman Bromboszcz, co bardzo chłopaków z Krakowa bawi, gdy spotykają się na chlanie, więc biorą trochę netowego złomu, sklejają ze sobą i na Ha!wangardzie 2015 budują performans poetycki im. Romana Bromboszcza z zamykającym referatem na temat doktora filozofii Romana Bromboszcza, a że w trakcie staje się to nudne, schodzą ze sceny i chleją dalej poza nią. W tym czasie programiści kupują kolejne wille, robią w nich imprezy, szaleją swoimi sportowymi samochodami i ciągają swoje piękne i młode żony na kolejne bogate orgie. W tym czasie na 1134 pracownice i pracowników szyjących ubrania dla znanych marek odzieżowych z całego świata wali się budynek Rana Plaza w Bangladeszu. W tym czasie pracownice i pracownicy w fabrykach komputerów nie mają tyle szczęścia i dalej zapierdalają w robocie na głodowych stawkach, żeby utrzymać swoje dzieci i swoich rodziców.\nKomputer wyprodukowano w fabryce, w której pracuje się 12 godzin dziennie przez 6 dni w tygodniu. Jego podzespoły zrobione są z minerałów, które wydobywa się z ciała. Ci, którzy zrobili twój komputer i wydobyli jego minerały, nie mają czasu, żeby siedzieć przed komputerem. Z tego powodu zarabiają mniej od ciebie. Procesory wydobywa się w kopalni jak złoto, a niepotrzebni górnicy bywają zostawiani na dole, kiedy nie opłaca się ich wyciągnąć. Komu zależy na ich wyciąganiu? Czy naprawdę są nam potrzebni? Ludzie pracują na twoją cyberżulerkę i dla zysku kogoś innego. Cyberżulerka to stosunek społeczny, w którym zajmujesz nikomu niepotrzebne miejsce. Może narkotyki robi się w krajach, w których się ich nie zażywa, ale cyberżulerka zażywa cię w kraju, w którym ją robisz. Cyberżulerka zażywa kraje, w których robi się komputery. Komputery zażywają kraje. Gówno (tamże).\nI się kręci, a chłopaki z Rozdzielczości Chleba i tak nic nie mogą z tym zrobić, więc piją piwko podłączeni do nethery. U neolingwistów, cyberpoetów i wierzących jeszcze w zmianę poetów z Rozdzielczości Chleba imprezy służyły dyskusjom o poezji i pisaniu manifestów – działaniu. Dla cyberżuli imprezy służą imprezom, by się nachlać i zapomnieć, i piwko. I tak. Ich pierwsza zasada z metamanifestu to „Ogólny zakaz pisania manifestów”.\nAle piwko to też znak, że nie są przed komputerem, a że są razem nie przed komputerem na wspólnej imprezie. I że właściwie fajnie im razem, więc niech innym też będzie fajnie nie przez rozbuchane, wirtualne idee, lecz przez wspólne spędzanie czasu w realu. Ciało w ciało, usta w usta, tak po prostu. Piwko.\nKiedyś wierzyli, teraz piją piwko. Kiedyś chcieli coś zmienić, teraz piją piwko. Kiedyś pisali manifesty, teraz piją piwko. I to piwko mówi nam więcej o całej rzeczywistości i hiperrzeczywistości, o panujących dyskursach i polityce niż utopijne projekty – ale chłopaki o tym nie myślą, bo kombinują, jak skołować trochę kasy na piwko: żulą w ZUSwavie, organizują performensy, rozdają cichy nabiau. I to działa — i dopiero to działa.\nAle to nie koniec. Już wkrótce nawet „nie będziemy mieli na piwo” [Kopyt 2013] .\nJest źle, a będzie jeszcze gorzej: tak się skończył ostatni awangardowy ruch w Polsce.\nPS. Pogłoska o braku seksu cyberpoetów jest kłamliwa i obelżywa względem samych zainteresowanych. Prostuję. Kilka innych rzeczy też, które niniejszym odwołuję: odwołuję. Przyszłość, przyszły rok — to będzie dopiero cyberpoetycka akcja. Przyszłość jest teraz: 10 lutego 2016 roku skończyło się w Polsce cyberżulestwo. Po cyberżulerstwie nadciąga sukcesizm. Zobaczycie. Tylko nie awangarda. Tylko nie taka awangarda. Wychodzimy w miasto – umawiamy się na piwko, będzie fajnie, cho.\n* „Nie ma autorów i czytelników — są producenci i użytkownicy. Nie ma utworów – są programy, obiekty, pseudokody i sieciowe performensy: Najwyższy czas skorzystać z potencjału czatów, serwisów społecznościowych i sieciowych wideotelefonów. To one posłużą nam za kawiarnie literackie. Nie mówi się podmiot, tylko awatar. Żaden świat przedstawiony, ale symulacja! Kultura powiła niedawno dwie emblematyczne figury, które należy hołubić. Są nimi: Programista i DJ” (Onak, Podgórni 2015: 6).\n** Piwko to główny motyw zaprezentowanego podczas premiery cyberżulerskiego „Nośnika” komentarza Wojciecha Stępnia do metamanifestu, przedrukowany na stronie Rozdzielczości Chleba: http://xn—ch-ppa33b.pl/metamanifest-cyberulerstwa/.\nM. Cecko, M. Cyranowicz, M. Kasprzak, J. Lipszyc, J. Mueller, Manifest Neolingwistyczny, https://pl.wikisource.org/wiki/Manifest_Neolingwistyczny.\nR. Bromboszcz, Sz. Kopyt, T. Misiak, Ł. Podgórni, Manifest Poezji Cybernetycznej 1.1, http://perfokarta.net/root/manifest.html.\nJ. Baudrillard, Precesja symulakrów, w: tenże, Symulakry i symulacja, przeł. S. Królak, Warszawa 2005.\nR.W. Kluszczyński, Jednostka — grupa — sieć. Przemiany awangardowych strategii twórczych, w: Wiek awangardy, red. L. Bieszczad, Kraków 2006.\nP. Zawojski, Cybersztuka jako awangarda naszych czasów, w: Wiek awangardy, red. L. Bieszczad, Kraków 2006.\nU. Pawlicka, Neofuturyzm, czyli co ma Jasieński do iPada?, „Rozdzielczość Chleba. Niepowszedni Nośnik Kultury” 2011, nr 1, http://xn—ch-ppa33b.pl/neofuturyzm-czyli-co-ma-jasienski-do-ipada/.\nR. Bromboszcz, w: Polipoezja, cyberpoezja, performance. Z Romanem Bromboszczem rozmawia Mariusz Pisarski, „Techsty. Literatura i Nowe Media” 2008, nr 2 (5), http://techsty.art.pl/magazyn/magazyn5/rozmowy/bromboszcz_rozmowa.html.\nR. Bromboszcz, System dedukcyjny poezji cybernetycznej. Manifest 2.0, http://perfokarta.net/root/manifest_2.0.html.\nP. Czapliński, Poetyka manifestu literackiego (1918–1939), Warszawa 1997.\nL. Onak, Ł. Podgórni, Manifest Rozdzielczości Chleba, „Rozdzielczość Chleba. Niepowszedni Nośnik Kultury” 2015, nr 1, s. 6, http://xn—ch-ppa33b.pl/manifest/.\nŁ. Podgórni, PLR. Generatywna historia Polski pisana Comic Sansem, Rozdzielczość Chleba, http://xn—ch-ppa33b.pl/plr/.\nL. Onak, Wczytaj Polskę, Rozdzielczość Chleba, http://xn—ch-ppa33b.pl/wczytaj-polske/.\nP.P. Płucienniczak, Ł. Podgórni, L. Onak, Metamanifest CYBER%ULERSTWA, „Nośnik” 2015, nr 3, http://xn—ch-ppa33b.pl/metamanifest-cyberulerstwa/.\nP.P. Płucienniczak, var gówno = p.estetyka cyberżulerki, „Nośnik” 2015, nr 3, http://xn—ch-ppa33b.pl/var-gowno-p-estetyka-cyberzulerki/.\nZ. Bauman, Ponowoczesność, czyli o niemożliwości awangardy, w: Awangarda w perspektywie postmodernizmu, red. G. Dziamski, Poznań 1996.\nL. Onak, Ruczaj: cyberżulerska gra ekonomiczna, Rozdzielczość Chleba, http://xn—ch-ppa33b.pl/ruczaj-cyberzulerska-gra-ekonomiczna/.\nŁ. Podgórni, Praca jest blisko, Rozdzielczość Chleba, http://xn—ch-ppa33b.pl/praca-jest-blisko/.\nM. Pisarski, Wstęp do teorii cyberżulerstwa, „Nośnik” 2015, nr 3, s. 37, http://xn—ch-ppa33b.pl/wstep-do-teorii-cyberzulerstwa/.\nSz. Kopyt, wstań piotrze zabijaj i jedz, w: tenże, Kir, Poznań 2013.\nTen wpis został opublikowany w Dział ogólny dnia 23 lutego 2016 , przez Gabriela Bartoszek.\n← Jakub Kornhauser | Stumetrowy banan i człowiek-trumna. Obiekty środkowoeuropejskich awangard Weronika Parfianowicz-Vertun | Porażka kultury porażki? Czeski underground na rozdrożu →


Snow & Music Days 2018 w Inter Cars - MotoFocus.pl\n› Informacje › Nowości › Snow & Music Days 2018 w Inter Cars\nSnow & Music Days 2018 w Inter Cars\nRedakcja , 25 lipca 2018, 15:22\n2 godziny temu Brak numeru VIN\n2 godziny temu Łącznik stabilizatora problem z znalezieniem części\n3 godziny temu Golf V 1.9 tdi problem z nowym sprzęgłem\n3 godziny temu Dziwnie występująca iskra\n3 godziny temu Mechanik, Warszawa\n3 godziny temu Czy te skrzynie są zamienne?\n2 lipca wystartowała nowa akcja promocyjna Inter Cars. Klienci, którzy zdecydują się wziąć w niej udział mogą liczyć na atrakcje w malowniczych, włoskich Alpach, które stanowić będą bazę całego przedsięwzięcia.\nInter Cars ogłosił nową akcję promocyjną. Szczegóły i zasady tej akcji prezentowane są przez Przedstawicieli Handlowych. Informacje będą również dostępne na stronie www.intercars.com.pl\nJako bazę tego wydarzenia wybrano miejscowość Bormio. Znajduje się ona na wysokości 1225 m n.p.m., w sercu włoskich Alp, u podnóża góry Valecetta (3148 m n.p.m.). To właśnie tam w dniach 9-16 grudnia 2018 roku pojawią się przedstawiciele wszystkich rynków, na których Inter Cars prowadzi swoją działalność.\nPobyt w tej malowniczej miejscowości to również okazja do integracji i nawiązania nowych relacji zarówno od strony biznesowej, jak i tej czysto koleżeńskiej. Wspólne szusowanie na stokach, zawody narciarskie, zabawy integracyjne to tylko kilka przykładowych atrakcji, których spodziewać mogą się uczestnicy wydarzenia. Urozmaiceniem i zwieńczeniem konferencji będzie wspólna zabawa podczas apres ski oraz koncerty gwiazd.\nKlienci, którzy zdecydują się na udział w tym wydarzeniu będą mieli również okazję uczestniczyć w międzynarodowej konferencji pod patronatem dostawców – firm Bosch, Castrol, Ruville, ZF, Sachs, TRW, Lemförder, Ferodo, Moog, LUK, INA, FAG, Delphi, Meyle oraz Febi.\nTagi: ic, inter-cars, promocja\nIglotkz, 13 sierpnia 2018, 10:20 0 0\nMiesiąc trwania promocji i żadnych szczegółów ani nawet regulaminu pewnie skończy się jak większość wyjazdów na narty organizowanych przez IC .\nTenneco zmienia nazwę elektronicznych amortyzatorów Monroe\nNowa inwestycja w Dziale Badań i Rozwoju TOMEX Hamulce\nNagrody w konkursie Young Car Mechanic zostały odebrane\nBridgestone znów inwestuje w Polsce\nMiędzynarodowa konferencja w Bormio\nCoraz więcej osób wybiera oleje premium\nMariusz, Bychawa 23 października 2018, 11:25\nFaktycznie całkiem dobre klocki robią.\nBartek 23 października 2018, 9:46\nMoże akurat źle trafiłeś, ja nie narzekam na SKV. Początkowo też miałem obawy do takich zamienników, ale zaryzykowałem i się...\nKrzysztof Kamiński 23 października 2018, 9:33\nOczywiście dla mnie również nie ma znaczenia gdzie jest produkcja. Miałem okazję kupić zestaw wahaczy SKV za który zapłaciłem uczciwą...\ncammun 22 października 2018, 20:53\nJa klocki hamulcowe wymieniam zawsze w ASO Forda, nigdy nie mam problemów takich jak żywotność podzespołów. W ASO mam gwarancję...


Opinie o Animal Show – Animal Show\nAnimal Show > Aktualności > Opinie o Animal Show\nKrzysztof 29 maja 2017 Aktualności\nOpinie o ANIMAL SHOW Największej Wystawie Zoologicznej na południu Polski\nOpinie o innych targach zoologicznych\n„Fajna wystawa stoisko motyli bylo super”\n„Było super i moje koty dostały co nieco:))”\n„I jak co roku nie umiałam od was wyjść 😄”\n„Świetna wystawa! 🙂”\n„Świetna wystawa ! 😀 polecę znajomym”\n„Dziękujemy!! Do zobaczenia za rok, było świetnie.”\n„Było rewelacyjnie, dziękujemy”\n„Byłam i widziałam.Supeer”\n„Super impreza! Brawo WY!!!”\n„Było super! Dziękujemy :-).”\n„Witam, my również dziękujemy za spotkanie i mamy nadzieję na ponowne za rok :)”\n„Serdecznie dziękujemy za możliwość udziału. Nie mieliśmy możliwości porozmawiać osobiście, więc jedynie droga mailową możemy podzielić się naszymi spostrzeżeniami.\nJuż w roku ubiegłym Wystawa cieszyła się dużym zainteresowaniem, a doświadczenia z tamtego pobytu pozwoliły nam jeszcze lepiej przygotować się do tegorocznej edycji. Obsługa imprezy przez aż 3 kucyki i 2 duże konie umożliwiła płynne korzystanie z przejażdżek i całkowitą minimalizację kolejek – rodzice z dziećmi nie czekali dłużej niż 5-8 minut.\nBardzo się cieszymy, że mogliśmy uczestniczyć w przedsięwzięciu i mamy nadzieję, że wysoki poziom realizacji przez nas obsługi stoiska spełnił również Państwa oczekiwania.\nSerdecznie pozdrawiamy i polecamy się na kolejny rok. Marta Polaczek-Bigaj\nOśrodek Jeździecki Faruk”\n„Świetne wydarzenie. Warto było przyjechać. 🐍🐶🐢🐇🐎 to lubię ☺”\n„chcieliśmy serdecznie podziękować za możliwość udziału w Animal Show. To sama przyjemność uczestniczyć w tak profesjonalnie przygotowanym wydarzeniu w którym dodatkowo można było spotkać tylu wspaniałych ludzi.\nDziękujemy, Ekipa Bike Cafe. „ „Nie wiem co tam było super oszustwo bilet rodzinny 45zł a wystawę można było przejść w 5 min w dodatku za każde zdjęcie trzeba było płacić ekstra o czym nie informowano wystawa psów niedziela godzina 10 dwie rasy, ptaki dwa stoiska, akwaria o morskich można zapomnieć chociaż miały być, holenderskiego nie było wcale, ogólnie bieda za tą cenę lepiej było jechać od razu do zoo i atrakcji mega więcej. Ogólne wielkie oszustwo”\n„W Krakowie było lepiej więcej było pasjonatów ze zwierzakami a tutaj same firmy. Akwarystyka klękła zabrakło chodwców krewetek nawet nikt nie wystawił bojowników czy głupiego pawiego oczka mało było ras psów gdzie dzieci mają interakcję ze zwierzakiem. I nie rozumiem co robi sprzedawca ekierek na takiej imprezie więcej zwierzaków pasjonatów z którymi można pogadać dotkną zwierzaka a mniej firm ludzie pojechali tam dla zwierząt a nie na zakupy do zoologicznego.”\n„Poziom żałosny! Kilka zwierzaków ledwo żywych od wymęczania, wystawcy z łapanki, atrakcji 0. Polska branża zoologiczna jest 1000 lat za zachodem gdzie byle jaki sklep zoologiczny ma więcej do zaoferowania niż te „targi”.”\n„Ja generalnie też zachwycona do końca nie było. Było za głośno to raz. Koty niektóre mega umęczone i przestraszone. Kawie w małych klatkach i bez wody i z ptaków tylko ogromną ilość kanarków a papugi dwa gatunki jeszcze umęczone i bez owoców .Jedna wydawała się chora .Fajny pomysł ale z podejściem bardziej na zarobek nie patrząc na komfort zwierząt a szkoda”\n„Dzieci owszem zachwycone. Jednak realnie patrząc za takie pieniądze spodziewałam się czegoś innego😞”\n„Zgadzam się… szkoda kasy i czasu tam spędzonego. Bardzo mało zwierząt z gadów parę węży, masakra.”\n„Ogólnikowo w Krakowie było fajniej więcej pasjonatów ze zwierzakami można było pogadać a w Katowicach same firmy i nie wiem po co na takiej imprezę np. Sprzedawca ekierek czy innego badziewia.”\n„Strata kasy na wstęp. Tyle reklamy co tam ma być. Wystawa niby dużą miała być . A tam max 30min się zwiedza”\n„Bilety droższe jak na stronie. Mało zwierzątek, więcej stoisk handlowych.”\n„Jestem lekko rozczarowana… miały być gryzonie… a były tylko świnki :(”\n„Po cenie biletów spodziewałam się czegoś więcej niż stoisk z karmą i smyczami, a każda dodatkowa atrakcja dodatkowo płatna 😠”\n„Są jakieś zwierzaki przynajmniej? Mamy bilet na jutro, ale po obejrzanych fotkach niespecjalnie to wygląda? Reklama chyba głównie firm”


Ocieplanie poddaszy myszków - Wiercenie studni głębinowej Poznań Kraków Wrocław Wiercenie studni głębinowej Poznań Kraków Wrocław\nKiedy przyjmujesz stary dom w spadku po babci, musisz go najpierw doprowadzić do stanu używalności. W większości wypadków taki dom postuluje zupełnego remontu. Kilkudziesięcioletnia budowla z rzadka jest w świetnym stanie. Taki remont ciężko przeprowadzić samemu, konieczna w związku z tym będzie rzetelna firma budowlana Poznań. Profesjonaliści z takiej firmy najlepiej będą wiedzieć, które fragmenty powinno się wymienić a co da się naprawić. Mają oni zazwyczaj dużą wiedzę budowlaną a także praktykę. Przeważnie w ofercie takiej firmy jest też osuszanie budynków Poznań. Od zrealizowania tej usługi zazwyczaj rozpoczynają się wszelakie prace przy starym budynku. Dawno temu były bowiem inne sposoby wznoszenia budowli, nie używano takich izolacji przeciwwilgociowych, jako że po prostu ich nie było. Mury domu wymagają w związku z tym osuszenia. Firma budowlana uzyskuje też ocieplanie poddaszy. Dzięki temu dom będzie miał mniejsze straty ciepła, a na poddaszu będzie można zrobić dodatkowe pokoje. To wszystko będzie można dostać wybierając kompetentną, sprawdzoną firmę budowlaną.


Kurczak z mascarpone i gruszką | czerwony gupik\n9 stycznia 2017 obiadowe, z mięsem\nSkładniki były na półce i w lodówce. Najpierw musiałam sprawdzić czy mój pomysł jest jadalny – jest: o tutaj, na blogu ulubioneprzepisy. Danie jest szybkie i smaczne, lekko słodkawe, ale stanowczo obiadowe.\n200 gram pieczonego kurczaka\nRyż ugotować na sypki w osolonej wodzie według wskazówek na opakowaniu. Cebulę posiekać w bardzo drobną kostkę, kurczaka lekko obmyć i pokroić w kostkę. Gruszkę umyć, obrać, wykroić gniazda nasienne i pokroić w kostkę. Orzechy grubo posiekać. Kostkę rozpuścić w wodzie. Na patelni rozgrzać olej. Włożyć cebulkę i podsmażyć do zeszklenia. Czosnek przecisnąć przez praskę i dodać do cebuli. Smażyć minutę, a potem dodać kurczaka i gruszkę. Podsmażać 2 minuty, a następnie dodać serek i wodę z kostką rosołową. Delikatnie wymieszać aż całość osiągnie jednolitą konsystencję. Dodać orzechy i wmieszać je do sosu. Całość podgrzewać na najmniejszym ogniu około 10 minut, aż do zgęstnienia sosu. Dodać sól i pieprz w niewielkich ilościach. Podawać na ciepło z ryżem.\nOne Reply to “Kurczak z mascarpone i gruszką”\n9 stycznia, 2017 o 20:45\npewnie, że jest! pyszności 🙂


damski kapelusz Viking Natasha czarny - Hike.pl\nHike.pl > Odzież > czapki > kapelusze > damski kapelusz Viking Natasha czarny\nDamski letni kapelusz, idealny na letnie spacery, doskonale chroni przed promieniowaniem słonecznym. Dwustronne wykończenie co pozwala na korzystanie z dwóch wersji kolorystycznych. Materiał Supplex.\n56, czarny 58, czarny\nDamski kapelusz Viking Natasha w kolorzeczarnym.\ndamski kapelusz Viking Natasha czarny - Specyfikacja i gwarancja


Wejherowianie rozmawiali 10 czerwca - Wejherowo Rozmawia\nWejherowianie rozmawiali 10 czerwca\nPrezydent Krzysztof Hildebrandt spotkał się 10 czerwca br. w Filharmonii Kaszubskiej z mieszkańcami Wejherowa. Otwarte dla wszystkich spotkanie było okazją do wspólnej i bezpośredniej rozmowy dotyczącej spraw związanych z Wejherowem. Rozmawiano o rozwoju miasta, planach na przyszłość, oczekiwaniach i pomysłach mieszkańców. Takie spotkania będą organizowane cyklicznie.\nPodczas spotkania w dużej sali Filharmonii Kaszubskiej prezydent Hildebrandt przedstawił mieszkańcom plany inwestycyjne w Wejherowie, m.in. przybliżając najważniejsze zadania, jak budowa bezkolizyjnych węzłów „Działki”, „Zryw” i „Kwiatowa”. Wspominane węzły drogowe będą bezkolizyjnym powiązaniami drogowymi północnej z południową częścią Wejherowa i z drogą krajową nr 6. Prezydent nawiązał także do realizowanego po raz pierwszy w Wejherowie Budżetu Obywatelskiego, podczas którego wejherowianie wykazali się wielką inicjatywą i aktywnie włączyli się w rozwój miasta.\n- Spotkania, które zamierzamy organizować cyklicznie, mają zachęcić mieszkańców, by nie tylko wyrażali swoje opinie, ale również współuczestniczyli w działaniach na rzecz Wejherowa - podkreśla Krzysztof Hildebrandt. - Najważniejsze, by mieszkańcy czuli z miastem więź. Taka forma komunikacji z mieszkańcami to także chęć wysłuchania problemów mieszkańców i pomoc w ich rozwiązaniu. Myślę, że mieszkańcy się przyzwyczają do takich spotkań, zaakceptują ten rodzaj komunikacji i będą z niego licznie korzystali.\nTematy poruszane przez mieszkańców:\nBezpieczeństwo na osiedlu Harcerskim.\nKomendant Powiatowy Policji w Wejherowie Krzysztof Lawer zapewnił, że wzmocni patrole w tym miejscu.\n- Każdy z mieszkańców w ramach akcji „Zamów patrol policji” może zgłosić policji, w jakim miejscu taki patrol powinien się znaleźć – mówił komendant Krzysztof Lawer. – To miejsce poddajemy specjalnej kontroli. Państwo mają wpływ na poziom bezpieczeństwo w miejscu, w którym mieszkacie. Nasza skuteczność zależy również od informacji i zgłoszeń mieszkańców.\nDostępne zniżki w Wejherowie na Kartę Dużej Rodziny.\nPrzewodniczący Rady Miasta Wejherowa Bogdan Tokłowicz odpowiedział, że Karta oferuje system zniżek oraz dodatkowych uprawnień. Jej posiadacze mogą w różny sposób korzystać z katalogu oferty kulturalnej, rekreacyjnej czy transportowej. W Wejherowie od września br. planowane są zniżki na korzystanie z krytej pływalni dla posiadaczy tej Karty.\nNiezagospodarowany teren przy ul. Żeromskiego (przy Lidlu).\nPrezydent Krzysztof Hildebrandt odpowiedział:\n- Nieuporządkowany teren przy drodze krajowej nr 6 jest terenem prywatnym. Miejski Plan Zagospodarowania Przestrzennego zakłada w tym miejscu usługi hotelowe – to doskonałe miejsce w pobliżu drogi krajowej nr 6 i nieopodal dworca PKP. Miasto występowało wielokrotnie o sprzedaż do właścicieli tego gruntu. Jest tam trzech właścicieli – jeden udział udało się nam wykupić. Oczywiście przewiduje się także uporządkowanie układu drogowego z ul. Ofiar Piaśnicy. Niestety bez włączenia się właścicieli w ten proces, to nam się nie uda.\nPytanie o możliwość utworzenia przystanku kolejowego pomiędzy Wejherowem a Gościcinem.\nPrezydent Krzysztof Hildebrandt odpowiedział, że studium rozwoju miasta przewiduje lokalizację takiego przystanku.\n- Mamy nadzieję, że kolej, kierując się potrzebami społecznymi, taką budowę przystanku sfinansuje – mówił prezydent.\nMieszkańcy pytali o dodatkowe stojaki do rowerów w mieście.\n- Miejsc, gdzie można stawiać rowery powinno być jak najwięcej – będziemy to robili. Uważam, że powinniśmy wspierać możliwości poruszania się rowerami. Staramy się budować jak najwięcej ścieżek. Jeszcze do niedawna Wejherowo w ogóle nie posiadało takich tras. Dzisiaj jest ich coraz więcej. Zastanawiamy się z powiatem jak je połączyć, tak by tworzyły sieć ścieżek.\nPubliczne toalety dostosowane dla osób niepełnosprawnych.\nPrezydent odpowiedział, że takie toalety powstaną wkrótce w Wejherowie – w parku w pobliżu placu zabaw i przy powstającym cmentarzu przy ul. Roszczynialskiego. Miasto rozmawia również z PKP, aby przy okazji remontu dworca powstała toaleta dla osób niepełnosprawnych.\nSpotkanie, które trwało prawie dwie godziny, przebiegało w spokojnej, rzeczowej atmosferze. Mieszkańcy, którzy przybyli do Filharmonii Kaszubskiej, skupili się na pomysłach i propozycjach dotyczących rozwoju Wejherowa. Zgłaszali swoje rozwiązania związane z bezpieczeństwem, infrastrukturą drogową, zagospodarowaniem terenów. Kilka wystąpień dotyczyło propozycji w zakresie sportu. Mieszkańcy w wypowiedziach podkreślali konieczność takich rozmów bezpośrednio z Prezydentem. Jak zapowiedział Krzysztof Hildebrandt, z pewnością będą następne spotkania. W spotkaniu uczestniczyli także zastępcy prezydenta - Beata Rutkiewicz i Piotr Bochiński, przewodniczący Rady Miasta Bogdan Tokłowicz, członek zarządu powiatu wejherowskiego Jacek Thiel, komendant Powiatowy Policji w Wejherowie Krzysztof Lawer, skarbnik Wejherowa Arkadiusz Kraszkiewicz i sekretarz Wejherowa Bogusław Suwara.


Krzywa zmiany Virginii Satir - E-learning Przemysłu Przyszłości\nStrona główna » Krzywa zmiany Virginii Satir\nTerm: Krzywa zmiany Virginii Satir\nModel krzywej zmiany Virginii Satir opisuje, jaki wpływ ma (lub może mieć) zmiana na efektywność pracy, mobilizację oraz emocje odbiorców zmiany.\nZnajomość i wykorzystanie modelu opartego o koncepcję Virginii Satir pomaga w przechodzeniu przez zmianę samym uczestnikom zmiany, a także daje wskazówki osobom kierującym zmianą. Wytyczne są określone zwłaszcza w zakresie podjęcia działania, by pomóc odbiorcom zmiany (tj. pojedynczym osobom i grupom interesariuszy) w jak najszybszym i najbardziej efektywnym przejściu przez zmianę.\nKrzywa zmiany Virginii Satir (Źródło: opracowanie własne na podstawie: S. M. Smith, The Satir Change Model)\nModel Virginii Satir zakłada 5 etapów:\nStatus quo: Pracownik lub zespół jest w znanym dla siebie miejscu – działa w wyuczony, wręcz rutynowy sposób. Członkowie zespołu wiedzą, czego się spodziewać, jak reagować i jak się zachować.\nReakcja (Viginia Satir używała słowa „opór” – na wykresie użyto słowa „reakcja”, ponieważ praktyka dowodzi, że nie wszyscy uczestnicy zmian reagują oporem, pojawiają się zaciekawienie, entuzjazm itp.): Reakcja następuje w momencie, kiedy rutynowy sposób pracy zostanie zakłócony przez tzw. wyzwalacz zmiany. Wpływa on na stabilność znanych wszystkim struktur i działań. Członkowie zespołu reagują w zróżnicowany sposób – część jest zmotywowana do działania, inni opierają się, zaprzeczając konieczności podjęcia wyzwania, unikając problemu lub obwiniając kogoś za spowodowanie problemu. Rolą lidera w tym etapie jest wysłuchiwanie i wspieranie pracowników.\nChaos: Po pierwszych reakcjach na sygnał zmiany (np. komunikat o rozpoczęciu wdrażania rozwiązań Przemysłu 4.0) zespół wkracza w obszar o podwyższonej niepewności. Dodatkowo: dotychczasowe oczekiwania menedżerów wobec pracowników oczekiwania mogą już nie być ważne; wyuczone sposoby pracy mogą przestać być skuteczne, a posiadane kompetencje mogą nie być już przydatne. To bardzo ważna faza, bo w jej trakcie niektórzy pracownicy „okopują się” w starych sposobach działania, a inni podejmują ryzyko podjęcia nowych zachowań. Rolą lidera jest w tym czasie odpowiednio: zachęcanie do zmiany w przypadku „okopywania” i hamowanie/nadzorowanie nadmiernie ryzykownych zachowań. Rolą osób wdrażających zmianę jest podjęcie działań, które spowodują, że faza Chaosu będzie trwała jak najkrócej.\nPrzyjęcie zmiany / Adaptacja: Członkowie zespołu odkrywają, w jaki sposób mogą radzić sobie w nowej sytuacji. W grupie wzrasta motywacja i efektywność. Przełomowy pomysł lub koncepcja dają nowe możliwości i pozwalają na „wyjście z dołka”. Lider na tym etapie dba o wyszukiwanie i świętowanie sukcesów – pokazywanie elementów wdrożenia, które już działają i przynoszą korzyści przedsiębiorstwu oraz pracownikom. Zespół kierujący wdrożeniem usuwa ewentualne przeszkody, motywuje do dalszych wysiłków.\nNowe status quo: Jeśli zmiana była dobrze przemyślana i zarządzana, zespół i jego członkowie poczują satysfakcję z efektów zmiany, a wydajność ustabilizuje się na wyższym poziomie niż na etapie status quo. Ten etap jest newralgiczny w kontekście utrwalenia rezultatów zmiany (zbudowania nowego nawyku organizacyjnego) i wymaga powtarzania nowego sposobu działania tak długo, aż stanie się nieświadomą kompetencją.\nWięcej o Pracownikach 4.0 na Portalu Przemysłu Przyszłości\nKategoria hasła:: Pracownik 4.0


Sąd apelacyjny: 25 czerwca wyrok w sprawie organizacji lotu do Smoleńska w 2010 roku – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / Sąd apelacyjny: 25 czerwca wyrok w sprawie organizacji lotu do Smoleńska w...\n18 czerwca 2021 13:28 /w Informacje, Polska\nNa 25 czerwca Sąd Apelacyjny w Warszawie wyznaczył termin ogłoszenia wyroku w procesie ws. niedopełnienia obowiązków przy organizacji lotu do Smoleńska w 2010 r. przez pięciorga urzędników, w tym Tomasza Arabskiego, byłego szefa KPRM, którego nieprawomocnie skazano na 10 miesięcy więzienia w zawieszeniu na 2 lata.\nWyrok zapadł w czerwcu 2019 r. przed Sądem Okręgowym w Warszawie. Sąd orzekł wówczas też o winie Moniki B., urzędnik w kancelarii premiera, która została skazana na 6 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu na rok. Troje pozostałych oskarżonych urzędników sąd uniewinnił.\nNa rozprawach w czwartek i w piątek sąd wysłuchał mów stron procesu. Mec. Zbigniew Ćwiąkalski, pełnomocnik Tomasza Arabskiego, przekonywał w piątek, że jego klientowi postawiono zarzut, jako że uznano go za „gwaranta prawidłowego wykorzystania prawidłowego transportu lotniczego”. Tymczasem – jak przekonywał – instrukcja HEAD dotycząca organizacji lotów z najważniejszymi osobami w państwie nie nakładała na niego takiego obowiązku.\nZ taką argumentacją nie zgadza się prokuratura, według której apelacja na korzyść Tomasza Arabskiego stanowi jedynie polemikę z rozstrzygnięciami sądu pierwszej instancji.\n„W mojej ocenie oskarżony Tomasz Arabski nie podołał obowiązkowi, jeśli chodzi o zapobieżenie lądowaniu na miejscu do tego nieprzeznaczonym, czym spowodował skutek w postaci niebezpieczeństwa” – mówił przed sądem prok. Przemysław Ścibisz.\nTagi: Sąd Apelacyjny, Smoleńsk, Warszawa\nWarszawa: sędzia, która miała decydować ws. aresztu dla S. Nowaka, złożyła wniosek o wyłączenie\nPrezydent A. Duda podpisał nowelizację ustawy o minimalnych wynagrodzeniach... Premier M. Morawiecki w Katowicach: Żeby zrozumieć małe ojczyzny, trzeba...


Euro 2020. Mistrzostwa inne niż wszystkie ruszają już dziś - blog Salon24 Sport\nThiago Alcantara, piłkarz Hiszpanii - jednego z faworytów Euro 2020. PAP/EPA/Pablo Garica\nGospodarze: dziesięciu zamiast maks. dwóch. Miasta: kilkanaście zamiast kilku. Uczestnicy: 24 zamiast 16. Formuła: faza pucharowa z połową drużyn z trzecich miejsc w grupach. Rok: 2021 zamiast 2020. Liczba kibiców: po kilkanaście zamiast kilkudziesięciu tysięcy na meczu. Przed nami turniej, który z dotychczasowymi mistrzostwami ma wspólnego tyle, że odbędzie się w Europie i będą grać w piłkę.\nEuro 2020 zacznie się już dziś o 21:00 od meczu Turcji z Włochami. Reprezentacja kraju nad Bosforem, która od zajęcia trzeciego miejsca na Mundialu w 2002 roku i półfinału Euro w 2008 roku nie pokazała na międzynarodowej arenie niczego niezwykłego, zagra z faworytami niemal każdej imprezy. Młoda ekipa Roberto Manciniego awansowała na turniej w świetnym stylu, wygrywając wszystkie mecze eliminacyjne z bilansem bramek 37-4.\nBukmacherzy BETFAN stawiają Włochów w roli zdecydowanych faworytów - kurs na Italię wynosi 1,53, podczas gdy na Turcję 7,70. Remis jest bardziej prawdopodobny niż wygrana reprezentacji czerwonego półksiężyca (3,75).\nEuro 2020. Kto faworytem?\nTytułu bronią Portugalczycy, którzy wygrali ostatnie mistrzostwa we Francji, w ćwierćfinale minimalnie pokonując Polskę. Remis zapewnił im wtedy najmłodszy strzelec w historii fazy pucharowej Euro, Renato Sanchez. W serii rzutów karnych po dogrywce Portugalczycy byli bezbłędni, a szanse Polski na wyeliminowanie rywali zmarnował wtedy Jakub Błaszczykowski.\nEuro 2020, poza Portugalczykami, ma jeszcze kilku innych faworytów. Najwyżej w rankingu FIFA jest Belgia, ale nie w pełni sił po kontuzji odniesionej w finale Ligi Mistrzów może być ich gwiazda, Kevin De Bruyne. Wielu ekspertów stawia na obecnych mistrzów świata Francuzów, wymienia się także Hiszpanię, Anglię czy Niemcy.\nEuro 2020. Póki co wygrał koronawirus\nZestaw faworytów jest zresztą ten sam, co w każdym turnieju. Wszyscy przebrnęli przez eliminacje, co nie było zresztą trudne - na 47 europejskich reprezentacji, na Euro 2020 wystąpi ponad połowa. To znaczna zmiana w porównaniu z poprzednimi turniejami, kiedy uczestników było 16, a po fazie grupowej następowała od razu 1/8 finału. Teraz będzie podobnie, jak na poprzednich mistrzostwach, kiedy do fazy pucharowej „dorzucone” zostaną także najlepsze drużyny, które zajęły przedostatnie miejsca w swoich grupach.\nUEFA zamieszała również z miejscem rozgrywania turnieju. Do tej pory gospodarzem było jedno państwo lub dwa, sąsiadujące ze sobą. Tym razem piłkarscy włodarze wymyślili, że turniej będzie rozgrywany na 11 stadionach w 10 krajach. Wytypowane miasta zresztą uległy ostatnio zmianie, przez co m.in. Polska będzie grała ze Słowacją w Sankt Petersburgu, a nie w Dublinie. Pojawiają się głosy, że przez ten ruch, zamiast czuć atmosferę wielkiego turnieju w wybranych krajach, nie czuć jej nigdzie.\nEuro 2020. Robert Lewandowski gwiazdą turnieju\nEuro 2020 będzie turniejem innym niż poprzednie również - a może przede wszystkim - przez pandemię koronawirusa. Lockdowny i zakaz organizowania imprez masowych wpłynął na przesunięcie turnieju aż o rok. O ile zawsze na turniejach tej rangi miejsca na niemal wszystkie mecze były wyprzedane na długo przed pierwszym gwizdkiem, tak teraz trybuny będą świecić pustkami - wszystko przez obostrzenia związane z pandemią.\nPolska również stanie do walki o tytuł mistrzów Europy. Nie będzie wielką przesadą uznanie Roberta Lewandowskiego za największą gwiazdę nadchodzącego czempionatu. Od dekad nie zdarzyło się bowiem, żeby w turnieju brał udział zawodnik, który zdobył w swojej lidze 41 goli. Polska może się też zapisać w historii Euro nie tylko ze względu na swojego kapitana. Jeśli choć minutę na turnieju zagra 17-letni Kacper Kozłowski, będzie on najmłodszym graczem, jaki kiedykolwiek wystąpił na mistrzostwach. Piłkarz Pogoni zagrał w trzech na cztery ostatnie spotkania. Pierwszy mecz Polski już w poniedziałek - rywalem będzie Słowacja.


171.00 m2 Rooms:4\nCracow , Stare Miasto\t, ARIAŃSKA\nDo sprzedania atrakcyjny lokal ołącznej powierzchni 175,38 m2 położony w przyziemiu eleganckiej kamienicy z lat 30-tych przy ul. Ariańskiej (Śródmieście, okolica ul. Lubicz, Ronda Mogilskiego i Dworca Głównego).\nLokal do indywidualnej aranżacji. Cały lokal jest w stanie surowym.\nKamienica w bardzo dobrym stanie, po remoncie.\nLokal składa się z czterech dużych sal (43 m2, 43 m2, 34 m2, 33 m2), pomieszczenia sanitarnego, pomieszczenia gospodarczego i korytarza. Wysokość pomieszczeń 3,2 m. Doprowadzone wszystkie media (e,g,w,k). Wejście z klatki schodowej. Duże okna wychodzą na dziedziniec (ogród ), istnieje możliwośćwykonania wejścia do lokalu od strony dziedzińca.\nPomieszczenia są bardzo ciepłe i suche.\nSpokojna ulica, bardzo bliskościsłego centrum Krakowa i Dworca Głównego.\nLokal nadaje się zarówno pod działalność komercyjną typu biuro, gastronomia, można rozważyć także adaptację na mieszkania.\nPrice:525 000 EUR\nOffer number in PolishProperty 2091239\nOffer number in office 24783\n3 070 EUR / m2


okazja, kawalerka, sprzedaż, sprzedam, wynajem, bezpośrednio, działka, centrum, mieszkanie, tanio\nŻyrardów Mieszkanie do wynajęcia\nZ dnia: 2011-11-28 Żyrardów » łódzkie » Cena: 850 zł ieszkanie typu M2 do wynajęcia od zaraz na Osiedlu Żeromskiego. Mieszkanie widne składające się z 1 dużego pokoju o pow.: 21m2 oraz widnej dużej kuchni 8m2, łazienki z wanną 4m2. Usytuowane na IV piętrze w bloku czteropiętrowym. W pokoju na podło\nZ dnia: 2011-05-31 Żyrardów » mazowieckie » Cena: 350 zł o wynajęcia nowe kwatery pracownicze umeblowane z miejscem parkingowym oraz nowe mieszkania\nZ dnia: 2010-12-20 Żyrardów » mazowieckie » Cena: 800.00 zł ardzo ładne mieszkanie typu M1 do wynajęcia od grudnia 2010. Składa się z jednego pokoju 20m2, kuchni widnej 10m2, łazienki 8m2 i przedpokoju. Na podłogach panele i terakota a na ścianach gładź gipsowa. W Łazience glazura i terakota. Okna PCV. Nowe\nZ dnia: 2010-12-20 Żyrardów » mazowieckie » Cena: 1000.00 zł dealne Mieszkanie 2 pokojowe usytuowane w nowym budownictwie z 2010roku. Ciepłe, słoneczne, składające się z 2 pokoi: 18m2, 12m2, dużego przedpokoju, dużej widnej kuchni 10m2, łazienki razem z WC 8m2. Na podłogach panele a w kuchni oraz łazience glaz\nZ dnia: 2010-12-08 Żyrardów » mazowieckie » Cena: 800.00 zł ardzo ładne mieszkanie typu M1 do wynajęcia od grudnia 2010. Składa się z jednego pokoju 20m2, kuchni widnej 10m2, łazienki 8m2 i przedpokoju. Na podłogach panele i terakota a na ścianach gładź gipsowa. W Łazience glazura i terakota. Okna PCV. Nowe\nZ dnia: 2010-12-08 Żyrardów » mazowieckie » Cena: 1000.00 zł dealne Mieszkanie 2 pokojowe usytuowane w nowym budownictwie z 2010roku. Ciepłe, słoneczne, składające się z 2 pokoi: 18m2, 12m2, dużego przedpokoju, dużej widnej kuchni 10m2, łazienki razem z WC 8m2. Na podłogach panele a w kuchni oraz łazience glaz\nZ dnia: 2010-10-09 Żyrardów » mazowieckie » Cena: 800 zł ynajme pokój 20 m2 na piętrze domu jednorodzinnego. Dom połozony blisko lasu, w spokojnej i cichej okolicy, ok 2km do stacji pkp.Pół godziny pociągiem do Warszawy. POkój umeblowany: regał, łóżko, biurko. Zapraszam\nwykonano w ≈ 0.763209 sek


Izba Gmin znowu odrzuciła projekt umowy ws. Brexitu\n12 marca, 19:30 8\nTo kolejna porażka rządu Theresy May. (Fot. Getty Images)\nBrytyjska Izba Gmin odrzuciła dzisiaj wieczorem rządowy projekt umowy wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej. Przeciwko jej przyjęciu zagłosowało 391 posłów, a za - 242 deputowanych (różnica 149 głosów). Premier Theresa May wyraziła żal w związku z decyzją izby.\nMay potwierdziła, że jutro posłowie zagłosują nad opcją Brexitu bez umowy, a w czwartek - za ewentualnym opóźnieniem wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii.\nSkala dzisiejszej porażki jest niższa od tej w styczniu, kiedy premier May odnotowała najwyższą porażkę urzędującego premiera w historii brytyjskiego parlamentaryzmu, a przeciw rządowej propozycji głosowało 432 posłów przy zaledwie 202 głosach poparcia (różnica 230 głosów).\nWniosek, który zostanie jutro poddany pod głosowanie w Izbie Gmin, będzie sformułowany negatywnie - tj. że izba odmawia zgody na taki scenariusz - ale premier zapowiedziała, że członkowie jej administracji zostaną wyjątkowo zwolnieni z kolektywnej odpowiedzialności i będą mieli prawo wolnego głosu w tej sprawie.\n"Sama zmagałam się z tym wyborem i żarliwie wierzę we wprowadzenie w życie wyniku referendum. Równie gorąco wierzę jednak, że najlepszym sposobem jest wyjście w uporządkowany sposób, z porozumieniem, i wciąż jestem przekonana, że istnieje w tej izbie większość dla takiego sposobu działania" - oświadczyła May.\nJak dodała, w szczególności obawia się "potencjalnych szkód dla naszej unii”, czyli Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.\nPremier ostrzegła jednak, że "głosowanie przeciwko wyjściu bez umowy i za przedłużeniem procesu Brexitu nie rozwiązuje problemów, z którymi się mierzymy".\n"Unia Europejska będzie chciała wiedzieć, w jaki sposób chcemy użyć takiego odroczenia, i ta izba będzie musiała odpowiedzieć na to pytanie. Czy chce cofnąć procedurę z artykułu 50? Czy chce zorganizować drugie referendum? Czy chce wyjścia z umową, ale inną niż ta? To wybór nie do pozazdroszczenia, ale za sprawą decyzji, którą izba podjęła dzisiejszego wieczoru, musimy się teraz z nim zmierzyć" - zaznaczyła.\nJeśli parlament nie poprze proponowanego przez rząd porozumienia lub opóźnienia Brexitu, Wielka Brytania automatycznie opuści Wspólnotę bez umowy 29 marca.\nIle jeszcze musi dostać sygnałów do przerwania tego idiotyzmu?\nJeszcze 20-cia głosowań?\n12 marca, 20:48\nja pier***e tak mi przykro. Nie wiem co powiedziec. Biedna pani Teresa, nawet ochrypla z tego wszystkiego.\n12 marca, 23:02\nNieważne z umowa czy bez chciała dobrze ale jej niedoceniającymi niektórzy bo się boja widocznie moja coś na sumieniu z uwa czy bez wyjście z UE popieram ja ma racje a szczególnie co do emigrantów cwaniaków niech już zaczną się pakować a nie cwaniakować w obcym kraju bo u siebie by nie byli tacy cwani , !!!!!!!!!\n13 marca, 06:11\nHa ha ha, idioci, najnowsza czesc Monty Python's Flying Circus !\n13 marca, 06:30\nTo straszydlo na krzywych nogach znowu dostala kosza hahaha 😁\n13 marca, 06:56\nDzika Tereska pójdzie sobie i pozostawi zniszczony kraj w kryzysie . Taka jest ta k...a Tereska\n13 marca, 07:54\nA zostawią nam benefity????\n13 marca, 08:53\nA kurs funta szaleje-ktoś na tym nieżle zarabia......


FCParma.com.pl - Pierwszy w Polsce serwis o Gialloblu - Dermaku czy Iacoponi? Trudny wybór przed D'Aversą\nDermaku czy Iacoponi? Trudny wybór przed D'Aversą\nautor: odys; 07.11.2019 ; 14:18;\nPrzed paroma tygodniami wydawało się, że kontuzja Bruno Alvesa może całkowicie zdestabilizować obronę Parmy. Tymczasem jego miejsce, nieoczekiwanie zajął Katstriot Deramku, który zastąpił go w sposób bardziej niż godny.\nBardzo dobre występy Albańczyka, uchodzącego do tej pory za żelaznego rezerwowego, paradoksalnie sprawiją iż w najbliższym czasie Roberto D'Aversa może mieć naprawdę spory ból głowy z zestawieniem składu. Aktualnie Alves jest coraz bliżej wyleczenia kontuzji i nie ma najmniejszych wątpliwości co do tego, że gdy tylko będzie on gotowy do gry na 100% powróci do wyjściowego składu Crociatich.\nPowstaje więc pytanie kto usiądzie w takim wypadku na ławce oraz czy możliwe jest to, żeby Dermaku na stałe wygryzł ze składu Simone Iacoponiego, który należy do grona najwierniejszych żołnierzy D'Aversy i praktycznie od początku jego kadencji gra wszystko "od deski do deski".\nFakty są takie, że Dermaku ma za sobą cztery naprawdę znakomite spotkania, w których dobitnie pokazał, iż jest zawodnikiem mogącym dawać jakość na poziomie Serie A. Co jednak ważne w tych spotkaniach również Iacoponi prezentował się solidnie i bez żadnych większych zarzutów, a ktoś na ławce usiąść będzie musiał.\nJak widać przed Roberto D'Aversą czas niezwykle trudnego wyboru, zaś decyzja którą musi podjąć jest nie do pozazdroszczenia. Z drugiej jednak strony chyba jednak lepiej jest się zmagać z problemem bogactwa, aniżeli naprędce sklecać skład przetrzebiony kontuzjami...\nodys 7 listopada 2019; 14:26\nmimo iz Dermaku absolutnie mnie do siebie przekonał, to ja jestem zdania, że w obronie musi być równowaga i w przypadku gry Alvesa musi być koło niego ktoś szybszy mogący załatać to czego on nie może z racji na wieki i braki motoryczne, a tym kimś jest Iacoponi, ewentualnie Gagliolo. I tak ten środek powinien wyglądać w 90% przypadków. Są jednak spotkania z zespołami grającymi typowo siłowo i fizycznie, w których środek Dermaku-Alves byłby idealny np. Torino, Fiorentina czy też Hellas w innych przypadkach raczej dzieżko to widzę. Choć w sumie w zeszłym sezonie środek Alves-Bastoni (który jest zbliżony charakterystyką do Dermaku) funkcjonował w miarę ok. Tak więc kto wie... Nie mam jednak żadnych wątpliwości co do tego, że decyzja Iacoponi czy Dermaku to jedyna opcja wchodząca w grę, bo taktyki na pewno nie zmienimy na 3-4-3 nie mamy typowych bocznych pomocników a do 3-5-2, poza Darmianem (który nie wiadomo jak długo u nas pogra) próżno jest szukać innego grajka mogącego biegać na wahadle.\ngrasiak 7 listopada 2019; 18:19\nJa bym postawił jednak na Iacoponiego. Jego pierwsze mecze może nie były idealne ale z czasem świetnie wszedł w sezon i moim zdaniem jest obecnie jednym z najpewniejszych punktów w zespole. Dermaku może wejść w buty Alvesa po sezonie i godnie go zastąpić, choć jak wspomina Odys jest on nieco innej charakterystyki jak sam Portugalczyk. Ale jak pokazały ostatnie mecze duet Iacopooni i Dermaku się sprawdza więc w przyszłym sezonie właśnie ich dwoje widziałbym jako podstawowych stoperów a póki co stawiałbym na duet Alves i Iacoponi.


Komisja poszukuje informacji zwrotnych w celu poprawy dostępności stron internetowych i aplikacji mobilnych sektora publicznego – EU Reporter\nNowy europejski Bauhaus: Nowe działania i finansowanie łączące zrównoważony rozwój ze stylem i włączeniem\nStan UE: walka z COVID-19, odbudowa, klimat i polityka zewnętrzna\nNadzór państw członkowskich po odpowiedniej pomocy finansowej, ale wymaga usprawnienia\nKomisja zatwierdza łotewski program o wartości 1.8 mln euro mający na celu wsparcie hodowców bydła dotkniętych epidemią koronawirusa\nUE wezwała do działania w związku z „ciągłymi naruszeniami praw” ze strony Pakistanu\nUkraina wrze, gdy partia Putina osądza wyborców w Donbasie separatystycznym\nHolenderska gmina oburzona młodymi ludźmi protestującymi przeciwko koronom w nazistowskich mundurach\nProblem Wysp Kurylskich jako punkt potknięcia między Rosją a Japonią\nSankcje międzynarodowe: łatwe do niewłaściwego zastosowania i trudne do cofnięcia\nPowrót do szkoły: wsparcie UE dla uczniów, studentów i nauczycieli\nDziura ozonowa na półkuli południowej przekracza rozmiary Antarktydy\nWybory w Niemczech: Strajkujący głodowi chcą wzmożonych działań w sprawie zmian klimatycznych\nJedna osoba wciąż zaginęła po powodziach w południowej Francji\nEAPM: Najważniejsze wydarzenie na szczycie fali w walce z rakiem!\nKomisja zatwierdza francuski program pomocy w wysokości 3 mld euro na wsparcie, poprzez pożyczki i inwestycje kapitałowe, firm dotkniętych pandemią koronawirusa\nProgram Master in Management GSOM SPbU znalazł się wśród 25 najlepszych wiodących FT Global Masters in Management 2021\nWiększa ochrona, innowacyjność i wzrost w brytyjskim sektorze danych zgodnie z zapowiedzią brytyjskiego sekretarza ds. cyfrowych\nWkraczają wzmocnione unijne przepisy dotyczące kontroli eksportu\nKomisja uruchomiła Konsultacje publiczne na przeglądzie Dyrektywa dotycząca dostępności sieci. Od 23 czerwca 2021 r. wszystkie strony internetowe i aplikacje mobilne sektora publicznego w UE mają prawny obowiązek być dostępny dla osób niepełnosprawnych. Ostatnim krokiem jest teraz przegląd stosowania dyrektywy w praktyce. W tym celu podczas dzisiejszych konsultacji zostaną zebrane informacje zwrotne od obywateli, zwłaszcza osób niepełnosprawnych, ale także od przedsiębiorstw, platform internetowych, naukowców, administracji publicznych i wszystkich innych zainteresowanych stron.\nKonsultacje online będą same w sobie dostępne dla czytników ekranu, przetłumaczone na wszystkie języki urzędowe UE i dostępne w krótszym czasie wersja łatwa do odczytania dla osób z niepełnosprawnością poznawczą. Pozostanie otwarta do 25 października 2021 r. Wyniki konsultacji zostaną uwzględnione w przeglądzie i pomogą poprawić wpływ dyrektywy na udostępnianie stron internetowych i aplikacji mobilnych sektora publicznego. Wyniki przeglądu zostaną opublikowane w przystępnym formacie w czerwcu 2022 roku.\nPowiązane tematy:euDyrektywa dotycząca dostępności sieci\nKomisja przyjęła komunikat przedstawiający koncepcję Nowego Europejskiego Bauhausu. Obejmuje to szereg działań politycznych i możliwości finansowania. Projekt ma na celu przyspieszenie transformacji różnych sektorów gospodarki, takich jak budownictwo i tekstylia, aby zapewnić wszystkim obywatelom dostęp do towarów o obiegu zamkniętym i mniej emisyjnych.\nNowy europejski Bauhaus wnosi kulturowy i kreatywny wymiar do Europejskiego Zielonego Ładu, mając na celu zademonstrowanie, w jaki sposób zrównoważona innowacja oferuje namacalne, pozytywne doświadczenia w naszym codziennym życiu.\nNa finansowanie przeznaczono około 85 milionów euro na projekty Nowego Europejskiego Bauhausu z programów UE w latach 2021 – 2022. Wiele innych programów UE będzie integrować Nowy Europejski Bauhaus jako element kontekstu lub priorytetu bez z góry określonego dedykowanego budżetu.\nFinansowanie będzie pochodzić z różnych programów UE, w tym Horizon Europe program badań naukowych i innowacji (w szczególności misje „Horyzont Europa”), Program LIFE działań na rzecz środowiska i klimatu oraz Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego. Ponadto Komisja zaprosi państwa członkowskie do wykorzystania podstawowych wartości nowego europejskiego Bauhausu w ich strategiach rozwoju terytorialnego i społeczno-gospodarczego oraz do mobilizacji odpowiednich części ich planów naprawy i odporności, a także programów w ramach polityki spójności, aby budować lepszą przyszłość dla wszystkich.\nKomisja ustanowi Nowe europejskie laboratorium Bauhaus: „pomyśl i wykonaj” do współtworzenia, prototypowania i testowania nowych narzędzi, rozwiązań i zaleceń politycznych. Laboratorium będzie kontynuowało ducha współpracy, który łączy różne dziedziny życia i dociera do społeczeństwa, przemysłu i polityki, aby łączyć ludzi i znajdować nowe sposoby wspólnego tworzenia.\nKomunikat jest inspirowany wkładem otrzymanym podczas fazy współprojektowania, która trwała od stycznia do lipca, kiedy Komisja otrzymała ponad 2000 odpowiedzi z całej Europy i spoza niej.\nWspieranie rosnącego ruchu\nW styczniu 2021 r. rozpoczęto nową fazę wspólnego projektowania europejskiego Bauhausu, aby zidentyfikować i pomyśleć o estetycznych, zrównoważonych i integracyjnych rozwiązaniach dla naszych przestrzeni życiowych oraz pomóc w realizacji Europejskiego Zielonego Ładu. Pierwsza część rozwoju wezwała wszystkich do przyłączenia się do rozmowy, aby przemyśleć sposób, w jaki żyjemy razem. Te wymiany zdań zostały uwzględnione w przyjętej dzisiaj komunikacji New European Bauhaus.\nWspółtworzenie pozostanie niezbędne i będzie ewoluować w świetle pierwszych konkretnych wyników, poprzez oceny i przeglądy. Dlatego Komisja będzie dalej pogłębiać współpracę z rosnącą Nową Europejską Wspólnotą Bauhausu, składającą się z zaangażowanych osób, organizacji i władz.\nRuch czerpie również inspirację z istniejących pięknych, zrównoważonych i integracyjnych miejsc i projektów w Europie. Pierwsze Nowe Europejskie Nagrody Bauhausu upamiętniają te osiągnięcia, przyznając nagrody w dziesięciu kategoriach, od „produktów i stylu życia” po „wynalezione na nowo miejsca spotkań i dzielenia się”. Pasmo „New European Bauhaus Rising Stars”, otwarte wyłącznie dla osób poniżej 30. roku życia, wspiera i zachęca młodsze pokolenie do dalszego rozwijania nowych pomysłów i ekscytujących koncepcji. Zwycięzcy otrzymają nagrody podczas ceremonii wręczenia nagród 16 września.\nPrzewodnicząca Komisji Ursula von der Leyen powiedziała: „Nowy europejski Bauhaus łączy wielką wizję Europejskiego Zielonego Ładu z namacalną zmianą w terenie. Zmiany, które poprawiają nasze codzienne życie i których ludzie mogą dotykać i czuć – w budynkach, w przestrzeni publicznej, ale także w modzie czy meblach. Nowy europejski Bauhaus ma na celu stworzenie nowego stylu życia, który łączy zrównoważony rozwój z dobrym designem, wymaga mniej dwutlenku węgla i który jest integracyjny i przystępny cenowo dla wszystkich”.\nKomisarz ds. innowacji, badań, kultury, edukacji i młodzieży Mariya Gabriel powiedziała: „Łącząc naukę i innowacje ze sztuką i kulturą oraz przyjmując holistyczne podejście, Nowy Europejski Bauhaus stworzy rozwiązania, które są nie tylko zrównoważone i innowacyjne, ale także dostępne, przystępne cenowo i poprawiające życie dla nas wszystkich”.\nKomisarz ds. spójności i reform, Elisa Ferreira, powiedziała: „Dzięki swojemu transdyscyplinarnemu i partycypacyjnemu podejściu nowy europejski Bauhaus wzmacnia rolę lokalnych i regionalnych społeczności, przemysłu, innowatorów i kreatywnych umysłów, które współpracują ze sobą, aby poprawić jakość naszego życia. Polityka spójności przekształci nowe pomysły w działania na poziomie lokalnym”.\nKomunikat o nowym europejskim Bauhausie\nZałącznik 1 – Sprawozdanie z fazy współprojektowania\nZałącznik 2 – Mobilizacja programów UE\nZałącznik 3 – Nowy europejski ekosystem polityki Bauhaus\nNowa europejska strona Bauhausu\nOkrągły stół wysokiego poziomu\nOrędzie o stanie Unii prezydenta von der Leyen\nW dorocznej debacie o stanie Unii Europejskiej posłowie pytali przewodniczącą Komisji von der Leyen o najpilniejsze wyzwania stojące przed UE, Sesja plenarna AFCO.\nPrzewodnicząca Komisji Ursula von der Leyen rozpoczęła swoje drugie orędzie o stanie Unii Europejskiej, podkreślając, że w czasie największego światowego kryzysu zdrowotnego od stulecia, najgłębszego światowego kryzysu gospodarczego od dziesięcioleci i najpoważniejszego kryzysu planetarnego wszechczasów „zdecydowaliśmy się na to razem. Jak jedna Europa. I możemy być z tego dumni”. Podkreśliła, że Europa jest jednym ze światowych liderów pod względem liczby szczepień, dzieląc połowę swojej produkcji szczepionek z resztą świata. Teraz priorytetem jest przyspieszenie światowych szczepień, kontynuowanie wysiłków w Europie i dobre przygotowanie się na przyszłe pandemie.\nPatrząc w przyszłość, zauważyła, że „cyfrowość jest kwestią przełomową” i ogłosiła nową europejską ustawę o chipach, łączącą światowej klasy europejskie możliwości badawcze, projektowe i testowe oraz koordynującą unijne i krajowe inwestycje w półprzewodniki. Jeśli chodzi o zmiany klimatu, von der Leyen wyjaśniła, że „skoro jest to dzieło człowieka, możemy coś z tym zrobić”. Podkreśliła, że dzięki Zielonemu Ładowi UE była pierwszą dużą gospodarką, która przedstawiła kompleksowe przepisy w tej dziedzinie, i obiecała wspierać kraje rozwijające się poprzez podwojenie środków na różnorodność biologiczną i zobowiązanie się do dodatkowych 4 miliardów euro na finansowanie działań związanych z klimatem do 2027 r. przemiana.\nMówiąc o polityce zagranicznej i bezpieczeństwa, zaapelowała o europejską politykę cyberobrony i nową europejską ustawę o odporności cybernetycznej oraz zapowiedziała szczyt na temat europejskiej obrony, który odbędzie się podczas prezydencji francuskiej.\nManfred WEBER (PPE, DE) zwrócił uwagę na społeczne i gospodarcze konsekwencje kryzysu COVID-19 i stwierdził, że Europa pilnie potrzebuje nowych miejsc pracy, także w sektorze zdrowia, w którym UE przoduje w zakresie szczepionek COVID-19. Opowiedział się za programem kryzysowym w handlu UE-USA dla sektorów transportu, mobilności i technologii cyfrowych oraz za planem ograniczenia biurokracji. Doszedł do wniosku, że europejska obrona powinna zostać wzmocniona siłami szybkiego reagowania, a Europol przekształcił się w europejskie FBI.\nIratxe GARCÍA (S&D, Hiszpania) pozytywnie ocenił walkę UE z pandemią i jej skutkami: „70% populacji jest zaszczepionych, swoboda przemieszczania się znów stała się rzeczywistością, a fundusze NextGenerationEU są już rozdzielane”. Przejście na zieloną gospodarkę również jest na dobrej drodze, dodała, ale „nie zrobiliśmy wystarczająco dużo, aby zapewnić dobrobyt obywateli”, zauważając, że kryzys pogłębił nierówności i bardziej uderzył w osoby najbardziej podatne na zagrożenia.\nDacian CIOLOŞ (Odnowienie, RO) skarżył się, że zbyt często Komisja prowadzi rozmowy dyplomatyczne z Radą, zamiast angażować się w kształtowanie polityki z Parlamentem. Podkreślając, że wartości europejskie są fundamentem naszej Unii, wezwał Komisję do rozpoczęcia korzystania z mechanizmu warunkowości ustanowionego w celu ochrony budżetu UE przed naruszeniami praworządności – obowiązującego od prawie roku, ale nigdy nie stosowanego – do zaprzestania finansowania ruchy nieliberalne w wielu częściach Europy, gdzie niezawisłość sądownictwa jest podważana, dziennikarze są mordowani, a mniejszości są dyskryminowane.\nPhilippe LAMBERTS (Zieloni/WSE, BE) domagał się większych ambicji klimatycznych: „szybciej, wyżej, silniej: najwyższy czas zastosować cele olimpijskie do naszych wysiłków na rzecz ratowania planety”. Poprosił także o zmiany w systemie fiskalnym i socjalnym, aby zapewnić wszystkim godne życie. Jeśli chodzi o politykę zewnętrzną, Lamberts zauważył, że tylko dzięki dzieleniu się suwerennością UE może stać się „wagą ciężką” na scenie światowej i wyjaśnił, że „Europejska forteca nigdy nie będzie szanowanym graczem geopolitycznym”. Na koniec ubolewał, że kraje UE Głównym problemem w Afganistanie jest uniknięcie sytuacji, w której Afgańczycy postawią swoje stopy na terytorium europejskim.\nObywatele UE nie potrzebują „kwiecistych przemówień”, po prostu „chcą być sami”, powiedział Jörg MEUTHEN (ID, DE). Skrytykował plany Komisji dotyczące „masowych wydatków” – na Zielony Ład, na fundusz naprawczy, na „Fit for 55”, za które obywatele w końcu musieliby zapłacić. Ostrzegł przed rosnącą biurokracją i ubolewał nad przejściem na zieloną energię, prosząc o więcej energii jądrowej.\nRaffaele FITTO (EKR, IT) ostrzegł, że „same zasoby NextGenerationEU nie wystarczą” i zażądał reformy Paktu Stabilności. Wezwał także do zmiany zasad pomocy państwa i bardziej autonomicznej polityki handlowej. „Przemiany środowiskowej nie da się rozwiązać bez uwzględnienia tego, co dzieje się na świecie, a zwłaszcza wpływu na nasz system produkcyjny” – dodał. W kwestii rządów prawa i Polski Fitto potępił „polityczne narzucenie przez większość, które nie szanuje kompetencji poszczególnych państw”.\nZgodnie z Martin SCHIRDEWAN (Lewica, DE)Pani von der Leyen pochwaliła się, ale nie przedstawiła żadnych odpowiedzi na dzisiejsze problemy. Domagał się usunięcia ochrony patentowej na szczepionki i ubolewał, że 10 najbogatszych miliarderów w Europie jeszcze bardziej powiększyło swoje fortuny podczas pandemii, podczas gdy jedno na pięcioro dzieci w UE dorasta w ubóstwie lub jest nim zagrożone.\nUrsula VON DER LEYEN, Przewodniczący Komisji Europejskiej\nDacian CIOLOŞ (Odnów , RO)\nPhilippe LAMBERTS (Zieloni / EFA, BE)\nMartin Schirdewan (Lewica, DE)\nNajważniejsze informacje z oświadczeń liderów Grup\nStrona internetowa Komisji: Debata o stanie Unii 2021\nEP Multimedia Center: darmowe zdjęcia, materiały wideo i audio\nW dniu 15 września Komisja zaproponowała ścieżkę do cyfrowej dekady, konkretny plan osiągnięcia cyfrowej transformacji naszego społeczeństwa i gospodarki do 2030 r. Proponowana ścieżka do cyfrowej dekady przełoży się na cyfrowe ambicje UE na rok 2030 w konkretny mechanizm realizacji. Ustanowi ramy zarządzania oparte na rocznym mechanizmie współpracy z państwami członkowskimi w celu osiągnięcia 2030 r. Cele cyfrowej dekady na poziomie Unii w obszarach umiejętności cyfrowych, infrastruktury cyfrowej, cyfryzacji przedsiębiorstw i usług publicznych. Ma również na celu określenie i wdrożenie projektów cyfrowych na dużą skalę z udziałem Komisji i państw członkowskich. Pandemia podkreśliła kluczową rolę, jaką technologia cyfrowa odgrywa w budowaniu zrównoważonej i dostatniej przyszłości. W szczególności kryzys ujawnił przepaść między przedsiębiorstwami zdolnymi cyfrowo a tymi, które jeszcze nie wprowadziły rozwiązań cyfrowych, a także uwypuklił przepaść między dobrze skomunikowanymi obszarami miejskimi, wiejskimi i oddalonymi. Cyfryzacja oferuje wiele nowych możliwości na rynku europejskim, na którym w 500,000 r. ponad 2020 XNUMX wakatów dla ekspertów ds. cyberbezpieczeństwa i danych pozostało nieobsadzonych. Zgodnie z europejskimi wartościami ścieżka do cyfrowej dekady powinna wzmocnić naszą przywództwo cyfrowe i promować zorientowaną na człowieka i zrównoważoną politykę cyfrową wzmocnienie pozycji obywateli i przedsiębiorstw. Więcej informacji jest dostępnych w tym komunikat prasowy, Q & A i broszura. Dostępne jest również orędzie o stanie państwa prezydenta von der Leyen Online.\n6,293Obserwujący twój sklep\nUS2 tydzień temu\nNGO, a nie rządy, to nowe wehikuły imperializmu\nAfganistan1 tydzień temu\nZepsuty system azylowy: niechętny i niezdolny do przyjęcia afgańskich uchodźców\nWielki powtórka gry: klęska Afganistanu zagraża Azji Środkowej\nMorski2 tydzień temu\nW 2.5 r. na „chronionych” obszarach Europy zaorano ponad 2020 miliona godzin połowów włokami dennymi\nWiceprzewodniczący wykonawczy Timmermans i komisarz Sinkevičius uczestniczą w Światowym Kongresie Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody w Marsylii\nZdrowie2 godzin temu\nObrona2 dni temu\nIrlandia Północna7 dni temu\n„Nie potrzebuję tutaj żadnego politycznego zwycięstwa, chcę znaleźć rozwiązanie” - Šefčovič\nEuropejski Bank Centralny (EBC)1 tydzień temu\nSzwajcaria1 tydzień temu\nSzwajcarzy podchodzą do UE w celu rozwiązania różnic dotyczących przyszłych stosunków\nEurobarometr4 dni temu\nZmiana klimatu4 dni temu\nStatystyki i dane4 dni temu\nPolityka spójności UE4 dni temu\nOżywienie gospodarcze w UE nie będzie skuteczne bez solidnej polityki spójności zbudowanej w prawdziwym partnerstwie z europejskimi miastami i regionami\nDieta4 dni temu\nPosłowie wzywają do unijnej strategii żywnościowej promującej diety bogate w rośliny\nRosja2 dni temu\nUE musi być gotowa, by nie uznać wyborów do rosyjskiej Dumy, mówi EPP\nPolityka spójności UE: ogłoszono 25 finalistów konkursu RegioStars 2021