Podobne tematy 1 liga mężczyzn Rawlplug Sokół Łańcut Księżak Łowicz PZKosz\nRawlplug Sokół Łańcut udanie zainaugurował pierwszoligowy sezon (fot. archiwum)\nPodopieczni Dariusza Kaszowskiego odnieśli zwycięstwo na inaugurację pierwszoligowych rozgrywek. Łańcucianie wygrali z przewagą czternastu oczek.\nGospodarze mimo kilku ciekawych wzmocnień, słabo rozpoczęli spotkanie z Rawlplug Sokołem Łańcut, bowiem ekipa z Podkarpacia od początku dominowała na boisku. Punkty zdobywała praktycznie cała drużyna, wobec czego pierwsza kwarta zakończyła się z ośmiopunktową zaliczką.\nKoszykarze Dariusza Kaszowskiego w drugiej części meczu grali jeszcze lepiej, dzięki czemu łańcucianie do przerwy z Księżakiem Łowicz wygrywali już osiemnastoma punktami. W trzeciej kwarcie goście trochę przysnęli, co postanowoli wykorzystać miejscowi, którzy zmniejszyli straty do ośmiu punktów.\nPoczątek czwartej kwarty zrobił się dość nerwowy, bowiem Księżak miał zaledwie sześć punktów straty, lecz rozgrywający tego dnia dobre zawody Piotr Wieloch wziął sprawy w swoje ręce i w znaczący sposób pomógl wygrać ekipie z Łańcuta.\nKsiężak Łowicz - Rawlplug Sokół Łańcut 75-89 (18-26, 14-24, 28-18, 15-21)\nKsiężak Łowicz: Robak 5, Grod 16, Stopierzyński 10, Tradecki 10 (2x3), Ratajczak 6 oraz Kobus 12 (2x3), Samsonowicz 11 (2x3), Czyż 5, Świderski 0\nRawlplug Sokół Łańcut: Wieloch 21 (1x3), Kulikowski 17 (1x3), Ciechociński 15 (1x3), Pawlak 15 (3x3), Konopatzki 9 oraz Karolak 5 (1x3), Klima 4, Czerwonka 3, Szymański 0\nSędziowali: Jacek Litawa, Paweł Pacek, Mateusz Kryśko


Pierwsza okładka polskiego 'Vogue'a' i...od razu kontrowersje. 'Zdjęcie jak ze szkolnej wycieczki!' | Wizaż.pl\nModa Meghan Markle zostanie redaktor naczelną znanego magazynu\nMeghan Markle wraca do pracy. Co ciekawe wcale nie pojawi się na planie filmowym, ale w redakcji brytyjskiego "Vogue'a".\nMeghan Markle znana jest ze swoich wielu talentów. Zanim dołączyła do rodziny królewskiej była aktorką i aktywistką społeczną. Uchodzi także za ikonę stylu, nie bez powodu więc została poproszona o przejęcie jednego z topowych modowych magazynów. Mowa o brytyjskiej edycji magazynu Vogue . Meghan Markle ma zastąpić obecnego redaktora naczelnego, Edwarda Enninfula. Mało tego - księżna będzie sprawowała pieczę nad wrześniowym numerem. Oczywiście księżna nie zastąpi obecnego naczelnego na dobre, ale tylko na jeden dzień. September Issue , czyli wrześniowe wydanie to najważniejszy numer w ciągu całego roku, oficjalnie otwiera sezon jesienno-zimowy zaraz po wakacjach. To zawsze najgrubsze i najobszerniejsze wydanie Vogue'a , które stanowi swego rodzaju biblię aktualnych trendów. Meghan Markle będzie redaktorką brytyjskiego Vogue Podobno księżna została poproszona o to, aby obowiązki redaktora naczelnego przejęła tylko na jeden dzień. Będzie mogła nie tylko zdecydować o tym, co ostatecznie znajdzie się w numerze , ale także weźmie udział w sesji zdjęciowej . Prawdopodobnie nie znajdzie się jednak na okładce numeru, choć po cichu na to liczymy. Źródło: EastNews Zobacz także: Czy Meghan Markle może nosić królewską biżuterię? Zanim Meghan wyszła za księcia Harry'ego, prężnie prowadziła swój profil na Instagramie i lifestylowego bloga. Wygląda na to, że Markle zatęskniła za dziennikarstwem - we wrześniowym numerze znajdzie się jej artykuł na temat równouprawnienia i edukacji kobiet. Swoje felietony napiszą także osoby, które wskaże księżna. Wyświetl ten post na Instagramie. Post udostępniony przez The Duke and Duchess of Sussex (@sussexroyal) Maj 8, 2019 o 6:34 PDT Młoda mama nosi ubrania od najdroższych amerykańskich i brytyjskich projektantów . Za...


Z życia Oławy Mogiłę (nie tylko pradziada) ocal od zapomnienia - Studio Wschód\nAktualności Dodano 08.11.2021\nDo pomysłu powrócono w bieżącym roku szkolnym. 8 października br. Małgorzata Peremicka – dyr. LO Nr I, Barbara Turczynowska – dyr. SP nr 6 oraz uczniowie i nauczyciele Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego, Liceum Ogólnokształcącego Nr I, Szkoły Podstawowej nr 6 i Szkoły Podstawowej nr 8 w Oławie spotkali się podczas prac porządkowych na ewangelickim cmentarzu. Dzięki ich zaangażowaniu oraz pomocy\npracowników Zarządu Dróg Miejskich i Zieleni w Oławie nekropolii został przywrócony godny wygląd. Wolontariusze zobowiązali się do stałej opieki nad cmentarzem i wpisania akcji w plan pracy ww. szkół.\nHonorowy patronat nad akcją sprawują: Burmistrz Miasta Oława, Starosta Oławski i\nPrzewodniczący Związku Sybiraków w Oławie.\nJolanta Szewczyk i Wioletta Maciejewicz – Guź\nFot. P.Wróbel, J.Szewczyk, W.Maciejewicz-Guź


Insignia Roku TV nie łączy się z Wi-Fi – co robić\nGdy chcesz wypróbować nowe urządzenie, które właśnie kupiłeś, Twoja odmowa współpracy Wi-Fi może być frustrująca.\nJeśli masz problemy z podłączeniem najnowszego urządzenia Roku do domowej sieci Wi-Fi lub ciągle się rozłączasz, nie będziesz mógł cieszyć się wszystkimi przyjemnościami przesyłania strumieniowego, na które czekałeś.\nNie martw się! Ten artykuł pomoże Ci ustalić przyczynę problemów z połączeniem. Czytaj!\nJak podłączyć telewizor Insignia Roku do domowej sieci Wi-Fi?\nPodłączenie telewizora Roku do domowej sieci Wi-Fi jest proste i zajmuje nie więcej niż kilka minut. Wykonaj następujące kroki:\nWeź pilota Roku i naciśnij Home. To przycisk z wizerunkiem domu.\nPrzewiń za pomocą strzałek na pilocie, aby znaleźć Ustawienia.\nNastępnie wybierz Sieć z menu Ustawienia.\nNastępnie naciśnij Bezprzewodowy (Wi-Fi).\nWybierz opcję Skonfiguruj nowe połączenie Wi-Fi.\nGdy na ekranie pojawi się lista dostępnych sieci, wybierz swoją sieć domową.\nPo wykonaniu wszystkich kroków telewizor Insignia Roku powinien być pomyślnie połączony z domową siecią Wi-Fi.\nCo się stanie, jeśli telewizor nie chce się połączyć?\nJeśli nie udało Ci się pomyślnie ukończyć tego procesu, a na ekranie pojawi się komunikat informujący, że telewizor nie może połączyć się z siecią, oto kilka sugestii, co możesz zrobić, aby spróbować rozwiązać problem.\nPopraw swój sygnał Wi-Fi\nCoś w pokoju może przeszkadzać w sygnale Wi-Fi lub telewizor może być zbyt daleko od routera. Jeśli to możliwe, spróbuj przesunąć przedmioty, aby zapewnić wystarczającą ilość miejsca dla samego sygnału. Usuń wszystko, co może go blokować, i staraj się trzymać router jak najbliżej telewizora. Jeśli sygnał Wi-Fi jest silny, istnieje duże prawdopodobieństwo, że w końcu będziesz mógł się połączyć.\nCzasami problem występuje z powodu tymczasowego błędu. Spróbuj ponownie uruchomić urządzenie i router, aby sprawdzić, czy później będzie można nawiązać połączenie.\nJeśli chodzi o router, najprostszym sposobem na jego ponowne uruchomienie jest odłączenie go i odczekanie kilku minut przed ponownym podłączeniem. Inną opcją jest naciśnięcie przycisku na urządzeniu.\nAby ponownie uruchomić telewizor Insignia Roku, powtórz ten sam proces – odłącz go i podłącz ponownie lub wykonaj następujące czynności:\nNaciśnij Home na pilocie i znajdź Ustawienia.\nOtwórz Ustawienia i znajdź opcję System.\nWybierz System i wybierz Zasilanie z menu.\nWybierz Ponowne uruchomienie systemu.\nMoże to zabrzmieć trywialnie, ale czasami wydaje nam się, że znamy hasło, gdy tak naprawdę cały czas wpisujemy złe hasło! Być może ostatnio to zmieniłeś i próbujesz wpisać starą lub przegapiłeś znak, wielką literę lub coś podobnego. Dlatego upewnij się, że używasz prawidłowego hasła!\nTwój telewizor Insignia Roku może korzystać ze starej wersji oprogramowania, która zakłóca niektóre podstawowe funkcje, takie jak połączenie z siecią Wi-Fi. Sprawdź aktualizacje i zainstaluj najnowszą wersję oprogramowania, jeśli jest dostępna.\nPamiętaj, że ta aktualizacja zwykle odbywa się automatycznie, ale jeśli od jakiegoś czasu nie korzystasz z telewizora Insignia Roku, być może będziesz musiał zrobić to ręcznie.\nUżyj pilota Roku, aby otworzyć Ustawienia, naciskając przycisk Początek i przewijając w górę lub w dół, aby znaleźć tę opcję.\nPo otwarciu Ustawień znajdź System i wybierz go.\nOtwórz zakładkę Aktualizacja systemu.\nWybierz opcję Sprawdź teraz, a Roku sprawdzi dostępne aktualizacje. Jeśli takowe istnieją, pobieranie i instalacja zostaną zakończone automatycznie. Telewizor Roku uruchomi się ponownie, aby zakończyć proces.\nSkontaktuj się z pomocą techniczną Roku\nJeśli nic nie rozwiąże problemu, możesz również skontaktować się z pomocą techniczną Roku za pośrednictwem poczty e-mail. Ponadto, jeśli uważasz, że wystąpił problem związany z routerem lub ustawieniami Wi-Fi, skontaktuj się ze swoim dostawcą Internetu i sprawdź, czy może ci pomóc.\nCzy miałeś problemy z połączeniem telewizora Insignia Roku z siecią Wi-Fi? Jak rozwiązałeś problem? Powiedz nam w sekcji komentarzy poniżej!


zdrowywariat's Content - Forum PSX Extreme\nEverything posted by zdrowywariat\nzdrowywariat replied to pawelgr5's topic in Switch\nzdrowywariat replied to Labtec's topic in Switch\nNo cóż, Banan nie miał banana na twarzy ze Switchem w rękach, bywa.\nCzyli zaraz pobierać?\nOk, dzięki. To może warto wziąć w pudełku.\nzdrowywariat replied to Figuś's topic in Ogólne\nMnie się też podoba. Pierwsza część również miała swój urok.\nJa być bardzo zadowolony z tego pokazu. Żółwie mieć ducha retro, a skate wyglądać stylowo. I do tego FEZ zostać zapowiedziany w dniu premiery, więc zostać kupiony day1. I się naprawdę podobać po przejściu levelu nr1.\nDzięki, zabrakło mi reakcji. Myślałem, że jest tylko jedna Subnautica. To jedna z tych gier, którą po prostu muszę sprawdzić. FEZ, czekałem, jeszcze tylko FTL, please! Nie miałem czasu obejrzeć, co tam szykują.\nCeleste na pewno warto sprawdzić, Ori 1 i 2, Guacamelee 1 i 2, Cuphead, Mark of the Ninja, Stardew Valey, Into the Breach. Edit: zapomniałem o Huntdown, dla mnie real hidden gem.\nDlaczego tu tak mało komentarzy, Crash nikogo? Jestem dopiero w piątym świecie, gra jest zajebista, mokry sen fanów trylogii. Gram na retro i mam 100 żyć, więc chyba z tym poziomem trudności przesadzacie? Z tym, że wracam regularnie do początkowych światów, po 2, 3 razy do levelu, żeby wszystko znaleźć, do tego też gram od razu na odwrót. Na razie udaje mi się wszystko znaleźć bez opisu, przez co cieszę japę, bo niektóre skrzynki, bądź diamenty, są naprawdę sprytnie ukryte. Power up też fajne, nawet ten "pojebany" kręcioł daje masę frajdy.\nTeż jestem zainteresowany Subnauticą, podobnie Outer Wilds, ale w tym wypadku zadowolę się wersjami cyfrowymi. Ile mogą kosztować?\nzdrowywariat replied to KOŁD's topic in PS4\nPS3: TLOU PS4: TLOU. Remastered PS5: TLOU. Remake No trochę dziwnie, ale ja pewnie gupi kupię i zrobię dwa kolejne przejścia (4,2,2) .\nzdrowywariat replied to Kinoji's topic in Ogólne\nzdrowywariat replied to 20inchDT's topic in Ogólne\nA miałem brać ze względu na art style, co chwilę coś biorę, szukam hidden gema, ale komentarze mnie odwiodły. Dlaczego taki Huntdown nie ma swojego tematu, mocno niedoceniony szpil, który nie dość, że świetnie wygląda i brzmi to jeszcze zajebiście się w to gra, czyli to co najważniejsze. Ile ja już filmów obejrzałem z hidden gems, heh.\nzdrowywariat replied to Figaro's topic in Switch\nTo fakt, że powinny być lepsze nagrody w tych trudnych do znalezienia skrzyniach, a tu nawet za niektóre misje poboczne dostajesz ruple. To co zaliczam na duży plus to master sworda, od początku do końca, to w jaki sposób się do niego dostajemy, to jaka muzyka po drodze gra, to w jaki sposób go wyciągamy, i to że jest..., dzięki czemu zyskuje na wartości, gdy go przyrównać do reszty broni. Główne "świątynie" były dla mnie majestatyczne, jak i zdobywanie wieży. Na minus to bossowie, na jedno kopyto, no i to, że trochę świątyni było pustych.\nNo przecież! Że też po 330h na to nie wpadłem .\nCiężko coś doradzić, bo lepiej grać po swojemu, ale skoro jesteś za cienki, żeby iść od razu do ostatniego bossa, tak jak ja, to może omijaj te cięższe osady na razie? Zwiedzaj, szukaj świątyń, żeby nabić trochę serc, odkrywaj wieże.\nPrzejdę całość to ocenię, nie mówię, że są złe, ale najlepiej i tak gra się Crashem :).\nChyba te złote pucharki oleję, bo: 1. Levele są długie. 2. Szkoda czasu. Poza tym nie wszystko mi się podoba w tym Crashu. Nie wiem, czy te gościnne postacie były potrzebne.\nzdrowywariat replied to Rayos's topic in Switch\nWszystko jest, rozkręcałem joycona. Poza tym jest lista bitów, jakby ktoś chciał sprawdzić, czy jest to czego szuka. Zastanawiałem się też nad wowstickiem 1F+ Xiaomi, też się prezentuje ok. Tylko że zawiera połowę tego, co ten w linku, bo to taki podwójny zestaw, stąd też większy śrubokręt. Jest wersja pół mniejsza.\nMam ten, bardzo dobrze wykonany, mam już go kilka lat, nic złego się z nim nie dzieje, przydał się już nieraz, warto mieć: https://eleshop.eu/ifixit-pro-tech-gereedschapsset-2847.html Długo szukałem i ten był najfajniejszy, jest jeszcze Xiaomi na baterię, tylko że bity nie są w jednym pudełku.\nzdrowywariat replied to Pharaun's topic in Switch\nSpróbuj Into the Breach. Żeby rogalik się podobał tu musi też być w gatunku, który lubisz. Mam ponad 600h.\nTo zależy czy chcesz byle jaki, żeby tylko tego Switcha rozkręcić, czy chcesz fajny zestawik dobrej jakości do wszystkiego, żeby po prostu mieć, bo zawsze się przyda (112 bitów)? Czy chcesz coś za parę złotych, czy coś w cenie jednej gry?\nTo chyba pytanie retoryczne? Crash Bandicoot to jego ulubiona seria platformerów, w trylogii ma potrójną platynę, mniemam że w CTR też wpadł pucharek, więc pewnie zaraz się pochwali? Przecież należy do elyty! TEINa zrobił na 152%, jako jeden z 0.001%, jeśli się nie mylę. Do tego przeszedł champion's road w SM3DWORLD (w tej trudniejszej wersji na WiiU oczywiście), a Celeste pokonał z zamkniętymi oczami. To tylko kropelka w oceanie, bo długo bym musiał wymieniać jego dokonania. Duma by mu nie pozwoliła nie przejść CB4 jak należy. Może to skromność, dlatego się nie wychyla? Zacząłem n\nFajne to to, ale będzie grane!


Konkurs: "Laszlo boi się ciemności" - Konkursy - Forum\nLaszlo boi się ciemności... ale czy ciemność boi się chłopca?\n"Laszlo boi się ciemności" Lemony Snicket to historia o chłopcu, który uczy się radzić sobie z lękiem przed ciemnością.\nIlustracje i styl książki wprowadzają małych czytelników we wspaniały klimat, a książka kończy się... zaskoczeniem!\nAby przekonać się, jak walczyć ze swoimi lękami, jak oswoić ciemność, koniecznie zajrzyj do książki "Laszlo boi się ciemności"!\nW naszym konkursie mamy dla Was 3 książki o chłopcu Laszlo od Wydawnictwa Filia.\nAby wygrać jedną z nagród, pokaż nam, jak Twoje dziecko oswaja się z ciemnością!\nZrobić to możesz w dowolny sposób - można wstawiać fotki, rysunki, wierszyki, opowiadania historii itp.\nNa zgłoszenia czekamy do 23 października 2013r.\nWyniki ogłosimy do 25 października 2013r.\nco ciemności wciąż się bała,\nbardzo często, tuż po zmroku,\nmiała małą łezkę w oku,\nbo widziała wciąż w ciemności,\nmnóstwo nie proszonych gości.\nRóżne strachy, i potwory,\nRozmaite dziwne, stwory.\nSpacer wieczorową porą,\nbył nie dla niej, daję słowo.\nNawet kiedy zasypiała,\nto włączoną lampkę miała.\nWszyscy w koło jej mówili,\nnie ma co się bać ciemności,\nstrach, w twej wyobraźni gości.\nLecz te wszystkie zapewnienia,\nnie zmieniły jej myślenia.\nAż do czasu gdy podrosła,\nna paluszkach się uniosła,\nciut do przodu pochyliła,\nI światełko zapaliła.\nOd tej pory moi mili,\nJuż nie płacze i nie kwili,\na gdy zmrok zapadnie w koło,\nona z miną już wesołą ,\nnie przeraża się ciemności,\nrobi pstryk i jest w jasności.\nMy często w ciemności bawimy się latarkami i to pomaga córce dobrze czuć się nawet jak jest zupełnie ciemno:-)\nZabawa jakie cienie dają zabawki:\nKiedy nasz mała Marta zaczęła bać się ciemności do naszego domu wprowadził się pochodzący z dalekiej Ciemnolandii Pan Kurczak, zwany przez nas Dziubkiem. Ten mały, żółty ptaszek nic nie robił sobie z ciemności. On po prostu ją uwielbiał. W jego krainie noc jest czasem świętowania, kiedy wszyscy się radują i biorą udział w wielu niezwykłych atrakcjach.\nKurczak szybko zaprzyjaźnił się z Martą, która była zafascynowana nowym przyjacielem. Początkowo podchodziła nieufnie do jego opowieści o nocnych uciechach, aż w końcu dała się przekonać do zabawy.\nNajpierw Kurczak zaprosił ją na wieczorny spacer, gdzie w świetle księżyca podziwiali migoczące gwiazdy zajadając się zabranymi z domu kanapkami. Gdy wrócili Dziubek zaprosił małą do teatrzyku cieni. Początkowo Martusia siedziała zafascynowana na swoim miejscu i podziwiała pojawiające się na ścianie kształty, by w końcu sama dołączyła do zabawy i zaczęła wyczarowywać własne pieski i kotki. Następnie razem z swoim przewodnikiem wyruszyła na poszukiwanie skarbów ciemnym mieszkaniu, oświetlając drogę jedynie latarkami. Uciechy było co niemiara.\nPo skończonych zabawach zmęczeni przyjaciele poszli spać. Na dobranoc Kurczak obiecał dziewczynce, że zawsze będzie mogła się do niego przytulić, a gdy to nie pomoże razem z nią pójdzie do pokoju mamy.\nRazem zawsze jest raźniej.\nMorał z tego taki – pozwólmy dzieciom wierzyć w bajki.\nIdealny sposób to zabawa w akuku.Maluszek chowa sie pod kocykiem i kiedy sam chce wychodzi spod niego.W ten sposob oprócz świetnej zabawy osawja się z ciemnością.\nTemat dla nas bardzo aktualny, trafiając na ten wątek szukałam literatury mogącej pomóc mojemu 3-latkowi w oswojeniu się z ciemnością, gdyż od kilku dni, w każdym odbijającym się cieniu widzi... potwory. Rozmawiałam z nim, pytałam czego konkretnie się boi i czy kiedyś widział potwora. Padł pomysł - namalujemy potwora i go przekreślimy, przygotowaliśmy duży napis "Zakaz wstępu potworom, pokój chroniony przez magiczne odstraszające światło", dorysowaliśmy obok śmieszne (i straszne ) postaci potworów, poprzekreślane, żeby było wiadomo, że nie wolno im wejść do pokoju, dodatkowo Filip trzyma przy łóżku latarkę z magicznym światłem.\nEfekt - podczas usypiania, śmialiśmy się że potwory przestraszyły się napisu i uciekły :) przećwiczyliśmy jeszcze włączenie i wyłączenie latarki, która przez całą noc jest obok, widziałam że Filip był dumny z siebie :)\nU nas musi być zapalona mała lampka, ewentualnie latarka w pobliżu łóżka:)\ndzieci mają różne strachy ,które sprawiają że nie chcą chodzić spać do własnych łóżek bądź w ogóle się kłaść spać .Moje dziecko miało potwora pod łóżkiem,który miał go zjeść w nocy podczas snu.Tłumaczenia nie pomagały i co noc była wędrówka do naszej sypialni, więc zaczęliśmy oswajać smoka czyli zostawiliśmy na noc ciasteczka i mleko -oczywiście smok wszystko zjadł i na talerzu zostawił uśmiech narysowany na kartce i tak przez parę nocy a smok zostawiał co raz to ładniejsze rysunki a to serduszko a to buziaczka itd. Raz nawet zabraliśmy go na wycieczkę i tak straszny smok stał się przyjacielem który chroni syna w nocy.Po pewnym czasie odszedł żeby zaopiekować się innym chłopcem,który boj się ciemności.\nMoje dziecko oswaja się z ciemnością za pomocą swojej wyobraźni . Czasem już nie może doczekać się kiedy będzie wieczór,włączymy lampkę i będziemy bawić się w robienie cieni na ścianie . A gdy już gasimy światło Kuba zabiera do łóżka swoją "magiczną" kulkę ,która mieni się różnymi kolorami Lubimy oglądać tą gre barw na ścianie\nKiedy wieczorem poruszamy się po domu czasem nie włączamy światła bo synek mówi że posiada swoją magiczną latarkę ,dzięki której wszędzie potrafi dotrzeć w ciemności. Gdy wstajemy rano a za oknem jest jeszcze ciemno i cisza bawimy się w odgadywanie odgłosów np .przejeżdzający samochód (to pewnie pan który rozwozi pieczywo ) skrzypiące drzwi (pewnie to babcia już wstała) ect\nLaszlo boi się ciemności....a my już nie!\nDla moich najkochańszych skarbelków, Lidusi i Daruni\n" Kwiat aberysu"\nDawno, dawno temu, a może nie tak całkiem dawno w cudownej krainie Amaro żyli przyjaciele: słodziutka króliczka Pusia i dzielny miś Trufelek. Pusia była cała bieluśka, uszki miała zaróżowione od środka, a pyszczek śmieszny i uśmiechnięty. Nosiła różową sukieneczkę i różyczkę na prawym uszku. Miała miły głosik i była życzliwa i serdeczna. Trufelek zaś był prawie cały kakaowy. Tylko jego pysio, uszki i łapki były koloru karmelkowego. Zawsze chętnie pomagał innym i odznaczał się odwagą. Mieszkali obok siebie i byli serdecznymi przyjaciółmi. Bardzo lubili się bawić razem, nigdy się nie nudzili. Codziennie się spotykali i wędrowali po swojej krainie. Była ona niezwykła. Zamieszkiwały ją zwierzątka, elfy, skrzaty. Właśnie wiosna rozpostarła swoje ramiona otulając krzewy i drzewa swym zieloniuśkim szalem. Wiatr powpinał we włosy drzew młodziutkie listeczki i jasnoróżowe pąki. Pod drzewami rozłożyła mięciutkie kobierce zielonej, soczystej trawki. Maleńkie czerwone, niebieskie i żółte kwiatuszki wychylały nieśmiało z ziemi swoje główki. Większe i mniejsze krzewy okryły się drobnymi, delikatnymi srebrnymi kwiatami amerysu. Znajdujące się nieopodal góry przybrały także morski odcień, a małe, wesołe strumyczki szemrały wesoło. Wielkie, strzeliste drzewa dumnie strzegły zamku, znajdującego się u podnóża skalistych gór Gamboru. Mieszkała tu królowa krainy, Lidaria, którą wszyscy kochali i szanowali. Była mądra, piękna, sprawiedliwa i zawsze kierowała się sercem. Dobroć, szlachetność i wrażliwość władczyni sprawiły, że w państwie panował spokój i szczęście. Opiekowała się ona dniem. Lidaria miała młodszą siostrę Marielę, która była równie piękna. Jej kruczoczarne loki spadały kaskadą w dół. Jak Luna była patronką nocy. Siostry żyły w zgodzie i przyjaźni. Wszyscy mieszkańcy woleli jednak Lidarię, bo w dzień zawsze jest jasno i nikt nie czuje strachu. Nocą żadne zwierzątka nie wychodziły z domków i kryjówka, bo się bały ciemności. Uważały, że są straszne. W całym państwie nikt nie lubił nocy. Mariela czuła i wiedziała o obawach mieszkańców dotyczących nocy. Bardzo ją to smuciło. Stawała się coraz bardziej przygnębiona. Nie wiedziała, jak pokazać innym, by nie bali się ciemności, bo one nie są złe. Też chciała być kochana, tak jak jej siostra. Było jej przykro z tego powodu.\nPewnego dnia, gdy wybrała się na spacer do swojego ogrodu różanego, Mariela zasłabła i rozchorowała się. Została umieszczona w wieży, z której rozciągał się piękny widok na skąpaną w czerni noc. Uwielbiała go, patrząc ze swego łoża na bezkresne niebo, czasami w kolorach granatu. Zaniepokoiło to mieszkańców. Przychodzili w odwiedziny do Marieli, ale nie wiedzieli, co robić, by wyzdrowiała.\nKróliczka Pusia i dzielny miś Trufelek nie mogli już znieść takiej sytuacji. Dawniej wszyscy byli radośni i weseli, spędzali wspólnie czas na świetnej zabawie, a teraz chodzili smutni, bo nie mogli pomóc siostrze królowej. Przyjaciele postanowili wybrać się do staruchy, mieszkającej na bagnach i poprosić o radę. Była ona bardzo mądra i znała różne czary. Wierzyli głęboko, że znajdzie sposób na wyleczenie Marieli.\nPo cichutku spakowali się i wyszli z domu. Spotkali się koło drzewa. dmuchawcowego, rosnącego na rozstaju dróg. Zabrali trochę jedzenia i wyruszyli. Było jeszcze bardzo ciemno, a przygaszone gwiazdy słabo oświetlały drogę.\n- Jak myślisz, Trufelku, czy starucha nas wysłucha? - zapytała z troską w głosie Pusia.\n- Nie bój się, jesteś ze mną - dziarsko odpowiedział miś. Zaraz jednak odwrócił się do Pusi, przytulił ją i szepnął.:\nKiedy słoneczko już oświetliło swym blaskiem szerokie pola, lasy i łąki, ujrzeli w oddali wielkie mokradła. Popatrzyli na siebie, Trufelek wziął Pusię za łapkę i powędrowali dalej. Niedługo byli na miejscu. Ich oczom ukazał się niewielki domek, ukryty między drzewami. Zdziwiona starucha zapytała, po co przybyli.\n- Przyszliśmy poprosić o radę.\nZostali wpuszczeni do środka.\n- Co was tu sprowadza? - z wyższością w głosie zapytała staruszka.\n- Chcieliśmy prosić, byś przywróciła zdrowie Marieli. Spraw, byśmy znowu byli szczęśliwi - trochę niepewnym tonem odezwał się Trufelek.\n- To nie jest takie proste - roześmiała się zapytana.\n- Daj się przekonać, uczynimy wszystko, żeby było, jak dawniej - żarliwie prosił Trufelek.\n- Ach tak? Dobrze. Musicie przynieść siostrze królowej kwiat aberysu. Wtedy jest szansa, że wyzdrowieje.\n- A co to za kwiat i gdzie rośnie? - zapytał zaciekawiony miś, ale starucha popatrzyła i odpowiedziała:\n- To już twoje zadanie - i wyszła.\nKróliczka trzęsła się ze strachu i nie mogła wydobyć z siebie głosu. Była przerażona. Miś jednak uspokoił ją. Pełen nadziei wyruszył w drogę tłumacząc towarzyszce, że odnajdą kwiat. Będą się pytać wszystkich o niego i na pewno się uda. Pusia nie podzielała jego entuzjazmu, ale bardzo chciała pomóc.\nWyruszyli w podróż, by odnaleźć niezwykły kwiat i uratować piękną i dobrą siostrę królowej.\nPo pewnym czasie znaleźli się w ślicznej dolince. Rosły tam ogromne, pomarańczowe drzewa, różowe krzewy, płynął warto mały strumyczek. Nad nim stała dziwna, maleńka chatynka. Koło niej kręcił się raźno malutki skrzacik śpiewając coś pod nosem. Miał długą brodę, trochę spiczaste uszki, a cały ubrany był na zielono. Na głowie tkwiła śmieszna czapeczka. Gdy zobaczył króliczkę i misia, zamierzał się schować. Króliczka, która lubiła skrzaty i umiała z nimi rozmawiać, podeszła powolutku do niego i powiedziała:\n- Musimy go odnaleźć za wszelką cenę. Oddamy go siostrze królowej, a ona wróci do zdrowia. W naszym kraju znowu zapanuje radość i wszyscy będą szczęśliwi.\n- Oby szczęście wam dopisało.\n- Mirela zachorowała - odpowiedział śmiało miś. Potrzebujemy kwiatu, żeby ją wyleczyć. Jeśli jej go oddamy, powróci do zdrowia. Prosimy, pozwól go wziąć - Trufelek błagalnie popatrzył na Elfa. Ten zastanawiał się, ale patrząc na zwierzątka, podszedł w końcu do pięknego kwiatu, zerwał go i ofiarował Pusi. Uśmiechnął się i powiedział:\nMirela, zachwycona kwiatem i odurzona jego wonią, skinęła głową w podziękowaniu. Zawołano królową Lidarię. Jej jasne włosy mieniły się w słońcu jak złoto.\n-Jak się czujesz, siostro? - mówiąc to wzięła ją za rękę i dotknęła ich splecionymi dłońmi do kwiatu. Znała jego czarodziejską moc. Był to kwiat młodości, zdrowia i siły. Wiedziała, że może uzdrowić Mirelę. I tak się stało. Wokół nich pojawił się świetlisty pył, a sylwetki na chwilę zniknęły z oczu. Gdy pył opadł, wszyscy ujrzeli Lidarię i zupełnie inną, piękną i młodą, zdrową Mirelę. Siostry padły sobie w objęcia. Króliczka płakała, a miś patrzył zaskoczony, nie wiedząc, co powiedzieć. Strażnicy popatrzyli po sobie. Nagle królowa Lidaria podeszła do pary przyjaciół.\nOnieśmielone zwierzątka nie wiedziały, co powiedzieć. Królowa ofiarowała im dużo smakołyków, flecik, o który cichutko poprosiła Pusia, a miś został prawdziwym rycerzem. Na ich cześć odbył się w nocy, pod usianym gwiazdami niebem wspaniały bal. Na niebie lśniły tysiące gwiazd, które oczarowały patrzących. Przygotowano lunety do ich oglądania. Mirela pokazywała i objaśniała układy gwiazd. Okazało się, że ciemności panujące na dworze w nocy nie są straszne, ale bardzo ciekawe. Każdy z przybyłych otrzymał od Mireli w podarunku jedną maleńką iskierkę z gwiazdki jako latarenkę. Wszędzie zapalono mnóstwo lamp. Za sprawą Mireli niebo tego dnia wyglądało bajkowo, a o północy puszczono w górę świetliste lampiony. Wyglądały cudownie. Podczas balu Pusia inTrufelek otrzymali medale za odwagę i szczególne zasługi dla krainy Amaro, przywracając pokój i szczęście jej mieszkańcom. Wszyscy wspaniale się bawili dziękując Pusi i Trufelkowi. Przyjaciele zakłopotani, ale dumni i szczęśliwi uśmiechali się do wszystkich. Na ich cześć puszczono w górę piękne, kolorowe fajerwerki. Były też "zimne ognie", które bardzo spodobały się i zachwyciły zwierzątka i elfy. Od tej pory już nikt nigdy nie bał się ciemności. Często urządzano nocą bale, pokazy sztucznych ogni, a nawet nocne wyścigi. Czerń czy granat nieba rozświetlały maleńkie latarenki z iskierek gwiazdy.\nMy też mamy latarenkę z iskierki gwiazdki w kształcie kwiatu aberysu rozświetlającą panujące wokół ciemności.\nDzięki bajce - wymyślonej i opowiadanej na dobranoc przeze mnie, latarence ( lampce nocnej), zimnym ogniom, obserwacji nieba i wypatrywaniu gwiazdek moje dziewczynki już oswoiły się z ciemnościami. Początkowo się bały. W pokonaniu strachu pomogło kilka rzeczy: latarka, budowanie domku z koców ( ściany i dach) oświetlonego małą lampką, mała różdżka z dźwiękiem i światełkiem, fajerwerki w sylwestra, świeczki na torcie, nawet uwielbiane kucyki ze świecącymi skrzydłami, z którymi przez jakiś czas spały. Najbardziej Darusię przekonała tajemnicza latarenka z iskierki gwiazdki- z bajki. Nam pomogła. Z pewnością jest czarodziejska.\nU nas Leonek nie boi się ciemności dzięki małej a wesołej lampce z pozytywką pełną przyjaznych i łagodnych dźwięków, które umilają mu zapadanie w krainę snu.\nGdy nastaje ciemność dookoła,\nwtedy w głowach dzieci strach zaczyna wołać.\nKażdy rodzić wnet chce uchronić od zła wszelkiego,\nswojego małego szkraba kochanego.\nMoja córeczka ciemności coraz mniej się boi,\ndzielnie w mroku siedzi," na baczność" ze strachu nie stoi.\nSzybciutko usypia, nie marudzi w nocy,\njuż upiornym duchom nie da się zaskoczyć.\nŻeby przyzwyczaić do ciemności w domu,\ngdy zmrok się zbliżał siedziałyśmy w pokoju do siebie wtulone.\nCichutko pozytywka z nocnej lampki nam grała,\na miłe zwierzątka po pokoju z niej wyskakiwały.\nUlubioną zabawą w tą wieczorną porę,\nsą cieniowe stworki rękami robione.\nUdajemy wtedy konika, słonia czy kota małego,\ndzięki temu ciemność jest fajna i nie straszy dziecka mojego.\nJest świetna wtedy zabawa, śmiechu co niemiara,\nstrach i smutek uciekają, sen przychodzi zaraz.\nCiemność bywa tajemnicza i czarne myśli przywołuje,\ndlatego w wielu ludziach o tej porze strach wielki panuje.\nAby tego uniknąć trzeba tą porę polubić,\npoznać jej dobre strony i nie dać się w niej zgubić.\nStrach należy do najbardziej charakterystycznych dla dziecięcego wieku emocji. Najpierw boją się obcych, pozostawienia samego (choćby na chwilunię), w ciemności. Potem pojawiają się lęki przed stworami. Zawsze oglądamy opowieści o duchach razem.Maluszek bardzo się cieszy z obecności osób bliskich.Gdy leci Skooby-Doo mój synek siedzi jak zaczarowany i wykłóca się z nami, gdy chcemy na coś innego przełączyć. Skoobiego mógłby nieustannie oglądać -rano -południe -wieczór-rano...\nBierzemy ze sobą miseczkę chrupek i się zajadamy. Mały uwielbia tego strasznie tchórzliwego i zawsze głodnego psiaka. Marcelek ciągle powtarza się, że kocha Scooby-Doobie-chrupki. Gdy pojawiają się stra....szne stwory czy mumię przytula się szybciutko do mnie rozrzucając chrupki po całym pokoju, a miseczka ląduje w kwiatkach. Często wspólnie chowamy się pod koc-udając że nas upiór szuka. Często uciekamy do drugiego pokoju: mały z „kwikiem” wskakuje tatusiowi na kolana (tata nie wie o co chodzi), mama chowa się pod stół (przy okazji zrzuca wazon z kwiatkami) . Czasem rzuca mi się na szyję, całując mnie szybko i mocno (jakby chciał mnie udusić)-ja z uśmiechem głaszczę go po główce mówiąc: „nie bój się myszko....”. Po chwili poziom adrenaliny opada i wszystko wraca do normy: „...Dzięki mamusiu Marcelek już się nie boi!” i dalej ogląda swojego Skoobiego.\nW takich momentach bardzo potrzebuje przytulenia, uspokojenia a przede wszystkim wytłumaczenia otaczającego świata (rzeczywistego i bajkowego). Marcel jest fantastycznym obserwatorem i wspaniałym uczestnikiem w świecie bajek. Dla dziecka zabawa to najbardziej naturalny sposób wyrażania siebie. Lubi być on zachęcany do zabawy i zwykle nie odrzuca propozycji uczestniczenia w niej. Ucząc się nowych zachowań (strach przed czymś, przed kimś ) poprzez zabawę może spróbować ,doświadczyć czegoś nowego , zabawnego.\nPo wspólnym oglądaniu Skoobiego potem próbujemy naśladować zabawne i te troszkę straszniejsze historyjki. Najważniejsza jest radość tworzenia i używania wyobraźni. Wyostrzamy słuch i wzrok. Maluszek oglądając mrożące krew w żyłach opowieści o duchach np. tajemnicze przygodach Scooby-Doo i jego przyjaciół, rozwiązujących zagadki oswaja się z życiem, w którym też istnieje zło. Uczy się radzić sobie z emocjami. Kształtuje i rozwija swoja osobowość. Staje się bardziej otwarty dla innych.\nPodpatrując jego zachowania muszę stwierdzić, że lubi się bać. Ale tylko wtedy się bać, gdy podejrzewa , że za chwilę nastąpi coś fajnego, coś śmiesznego. Dziecko w bajce poznaje uczucie lęku, pewnej obawy , ale zawsze czeka na szczęśliwe zakończenie. To dlatego jest dla niego ciekawa podróż do krainy przygód i fantazji. Często po takich „strasznych przygodach” wyciągamy kredki, farby i wszystko czymś się da malować (raz była to nawet pomadka mamuni, raz ściana w pokoiku). W ten sposób maluch może pokazać przeżyte emocje na papierze.\nMojemu dziecku czasem wydaje się, że szumiące gałęzie –to duchy, a zostawione na krześle ubrania- to potwory. Pytam się:Co się stało? Co widziałeś? - synek z wielkim przejęciem , z wielką pasją opisuje duszka, stwora..... Często brakuję mu słów- no mamo wiesz -takiiii wielki był , takiiii oglomnyy. Z zaciekawieniem słucham jego opowieści, wiem że to dla niego jest bardzo ważne, aby był przy nim ktoś bardzo mu bliski, kto go zrozumie.\nKsiążki o Laszlu, który boi się ciemności trafiają do:\nTemat maila: Laszlo + nick z forum\nanetka129, JSmolarek, demo gratulacje\nMój synek ma swoją kochaną ośmiorniczkę, która wyświetla piękne kształty na ciemnych ścianach i suficie. Piotruś wie, że gdy jest jasno w pokoju, to ich nie widać i dlatego sam domaga się zgaszonego światła. Ośmiorniczkę dostaje w łapki i może się nią bawić :-) Ale i tak zwykle szybko zasypia...\nBardzo dziękuję za nagrodę. Gratuluję pozostałym laureatom. Dzięki też za gratulacje.\nKto jest online? 5 użytkowników, 1 anonimowych, 198 gości (Zobacz pełną listę)


Pasta do chleba z kaszy jaglanej PRL style\nMoim zdaniem dobrobyt działa ograniczająco na ludzki organizm. Gdy ma się wszystko co się chce niczego nowego się nie wymyśli – no bo po co skoro wszystko czego się potrzebuje i wszystko na co ma się ochotę jest na wyciągnięcie ręki. Miałam ochotę na coś dobrego na kolację, jednak moja lodówka świeciła pustkami, było tam kilka produktów które w pojedynkę nie były specjalnie smaczne i zjadliwe, ale po ich połączeniu powstała pyszna pasta do chleba z kaszą jaglaną w roli głównej. Nie wpadła bym na taki pomysł gdybym miała lodówkę wypchaną po brzegi różnymi łakociami i pysznościami. Choć mogła bym przeanalizować moją wczorajszą sytuację inaczej. Mogła bym powiedzieć, że to lenistwo popłaca, ponieważ to dzięki temu, że nie chciało mi się iść do sklepu i uzupełnić braki w lodówce i to z tego powodu powstało coś z niczego. Warto być czasem leniwym bo z lenistwo wbrew pozorom także sprzyja kreatywności, warto też czasem cierpieć jakiś brak, bo jeśli ma się ograniczone zasoby główka zaczyna pracować jak by tu zrobić coś z niczego. Myślę, że w czasach PRL-u ludzie w Polsce mieli okazję częściej wykazywać się kreatywnością, codziennie musieli wymyślać jak zrobić zakupy w sklepie w którym na półkach nic nie ma. Ech! To były czasy… dzięki Bogu już minęły i naprawdę nie pochwalam minionego ustroju politycznego jaki panował w Polsce. Chciałam tylko wtrącić małą dygresję, która zmierza do tego, że wymyślanie nowych rzeczy jest fajne i nie trzeba mieć wiele żeby zrobić coś ciekawego. Narzekanie na braki czegoś dam usprawiedliwiamy swój brak działania. I nie ma to znaczenia czy chcemy zrobić coś do jedzenia, a nie mamy super składników w lodówce, czy gdybamy, że chcielibyśmy zmienić coś w swoim życiu i zacząć robić coś ciekawego, ale nic w tym kierunku nie robimy bo wydaje nam się, że nie mamy talentu wiedzy itp. Mówię Wam ja w takie teksty nie wieżę i zachęcam do podejmowania wyzwań i próbowania nowych rzeczy.\nPasta do chleba z kaszy jaglanej – przyznam to brzmi dziwnie, ale smakuje dobrze 🙂 .\nKasza jaglana ugotowana – 1 szklanka\nKawałek pora – jego zielona część\nSardynki w puszce w sosie pomidorowym – 1 opakowanie\nSer żółty – mały kawałek (naprawdę mały, to była resztka sera w kawałku jaki miałam w lodówce)\nMusztarda Dijon (lub inna jaką tam macie) – 2 łyżki\nPrażone siemię lniane i sezam – 2 łyżki\nOdrobina wody – 4-5 łyżek\nChoć tak naprawdę możecie dać co macie w lodówce, por można zastąpić cebulą, lub całkiem z tych składników zrezygnować. Przyprawić wszystko możecie według własnego uznania, ulubionymi przyprawami. Nie macie sardynek w puszce, a macie makrelę nic nie stoi na przeszkodzie, żeby ją dodać. Choć ta kombinacja którą Wam podaję jest smaczna. Zaznaczam również, że jeśli dokonacie jakiś zmian w tym przepisie to robicie to na własną odpowiedzialność. Czyż to nie cudowne, że możesz samodzielnie wybierać i łączyć smaki i jedyne co się może stać to, że to co ugotujesz będzie nie smaczne. Żadne inne przykre konsekwencje Cie nie spotkają więc nie masz się czego bać 🙂\nPor pokrój w kostkę i podsmaż na oleju, dodaj do niego starty ząbek czosnku, maż jeszcze chwilę i wyłącz gaz pod garnkiem. Dodaj ugotowaną kasze jaglaną, sardynki z puszki, przyprawy, sól, musztardę, dolej odrobinę wody i zmiksuj wszystkie składniki blenderem. Następnie zetrzyj na tarce o drobnych oczkach 2 jajka oraz kawałek żółtego sera, dosyp też zmielone siemię i sezam, wszystko wymieszaj.\nJeśli chodzi o prażone siemię i sezam to jest to moje odkrycie, które zaczerpnęłam z książki „Warzywo” Dominiki Wójciak, mówiłam już o tej książce na tym blogu tutaj. Uprażyłam sobie tych nasion więcej i trzymam taką mieszankę w słoiku. Gdy mam ochotę je do czegoś dodać to mielę łyżkę lub 2 w młynku elektrycznym i posypuję tym kanapki, makarony. Bardzo fajnie posypka wzbogaca smak wielu dań.


Szczecin: Plac Batorego – kiedy rozpocznie się rewitalizacja? | Twoje Radio Tylko Przeboje!\nSzczecin: Plac Batorego – kiedy rozpocznie się rewitalizacja?\nNiegdyś Plac Batorego w Szczecinie był reprezentacyjnym miejscem, obok hotelu Viktoria i siedziby Urzędu Morskiego stanowił oazę spokoju i miejsce odpoczynku wśród bogatej zieleni. W tym roku miała się rozpocząć rewitalizacja tego miejsca.\nW ubiegłym roku trwały ustalenia jakie prace projektowe należy wykonać, ustalenia z Radą Osiedla, ponieważ pomysłów było wiele. Zależało nam na tym, żeby to miejsce zostało zagospodarowane zgodnie ze swoim pierwotnym stylem, wyglądem, z zachowaniem zieleni. Takie projekty pojawiły się. Remont tego miejsca zaplanowany był na ten rok, natomiast w związku z wejściem w życie standardów zieleni, podobnie jak wiele innych projektów, w tej chwili jest ten projekt przeglądany ponownie i weryfikowany pod kątem zieleni – mówi Paulina Łątka (Rzeczniczka Miasta)\nW zakładanym projekcie rewitalizacja placu Batorego będzie skromniejsza, niż zakładano, fontanna będzie mniejsza, zrezygnowano również z rozbudowanych placów zabaw, na rzecz przestrzeni z grami dla dzieci i młodzieży.\nKluczevia Stargard przygotowuje się do nowego sezonu\nStargard: Pożar na targowisku.


Serpent Cobra 811 Be - Strona 2 - AUTO KLUB SZCZECIN\nSerpent Cobra 811 Be\nRejestracja: czw 16 cze, 2011 23:14\nPostautor: Maciek74 » śr 25 wrz, 2013 13:14\nTmaxxem przerobionym na BL pozatym axialem, samolotami, lodkami a ostatnio helikopterem\nale po ostatnich zawodach widze ze nie mialem bladego pojecia jak technika poszla do przodu od czasow tmaxxa\nPostautor: Szymon S. » śr 25 wrz, 2013 18:29\nOj z tym cłem to bym się nie cieszył, bo celnicy już ogarniają co jest co A cło+ vat to z tego co pamiętam 25% w tym wypadku. Z amaina tylko raz przyszło do mnie coś bez cła i vatu\nRejestracja: pt 12 lip, 2013 09:00\nPostautor: mateusz-d » czw 26 wrz, 2013 09:26\nOj, no i sprowadziłeś mnie na ziemię. A już miałem dzisiaj wyklikać no nic jak rozumiem w przypadku wysyłki z Hong Kongu będzie podobnie. Potrzebuję zakupić ESC Xeruna 150A + Silnik + programator. Gdzie u nas bezpiecznie można to kupić?\nKyosho DBX 2.0 / Team Losi LST2\nPostautor: Maciek74 » czw 26 wrz, 2013 10:25\nSzymon zasial troche defetyzmu i juz sie poddajesz? troche wiary! jezeli tak sie boisz to wybierz dostawce z minimalnymi kosztami wysylki i niech Ci zrobi 2 paczki o niskiej wartosci, wtedy na 100% nie zaplacisz cla nawet przy zlosliwym celniku\nPostautor: mateusz-d » czw 26 wrz, 2013 10:49\nNo dobra zamykamy temat - silnik z ESC zakupiony. Poczekamy zobaczymy - dzięki za wszelkie info.\nPostautor: Maciek74 » pn 30 wrz, 2013 16:12\nOrzel wyladowal po 7 dniach od zamowienia, tak jak pisalem bez cla\n[ Dodano: Pon 30 Wrz, 2013 16:35 ]\nja piernicze ile czesci! skladania na tydzien mamy jakiegos fachowca od malowania budy? bo kompletnie sie na tym nie znam...\nSerpent Cobra Be 2.o\nPostautor: mateusz-d » wt 01 paź, 2013 22:02\nOoo, to gratulacje. Co do budy to z checią też się dowiem. Szukałem w necie i jest dwóch gości opisanych na forach motocyklowych co malują kaski motocyklowe aerografem. Jutro to wybadam.\nPostautor: Szymon S. » śr 02 paź, 2013 15:15\nQ4 paint na facebooku\nPostautor: Maciek74 » śr 02 paź, 2013 21:11\ndzieki, juz zagadalem, malowanie kosztuje 100 z airbrushem troche wiecej, jutro zadzwonie to poznam szczegoly\nPostautor: Szymon S. » czw 03 paź, 2013 12:41\nPomaluj sam. Więcej frajdy\nPostautor: mateusz-d » czw 03 paź, 2013 13:00\nTo jeszcze w ramach alternatywy podaj gdzie kupić i jaki zestaw do malowania - czy jakiś jednorazowy zestaw airbrush bo też gdzieś takie widziałem. Jakie farby?\nPostautor: Szymon S. » czw 03 paź, 2013 17:32\nJeżeli chcesz malować tylko karoserie do modelu to odpuść aerograf. Puszki w zupełności wystarczą. Firmy które mogę polecić to rccar i tamiya, odradzam ultimate. Malujesz od wewnątrz, maskowanie może taśmą, ale lepszy jest fasmask/liquidmask/itp.


Wzrost produkcji mrożonych owoców; spadek - warzyw - Owoce warzywa\nData: 06-10-2015, 13:19\nTruskawki i wiśnie zastąpiły maliny; fot. shutterstock.com\nW całym sezonie 2014/2015 wolumen produkcji mrożonych owoców w tych dwóch miesiącach stanowił aż 46 proc. łącznej ich produkcji. Tak duży wzrost produkcji mrożonek może wydawać się zaskakujący w kontekście szacowanego spadku podaży surowca do przetwórstwa, zwłaszcza prognozowanego spadku produkcji malin. Niemniej w kierunku wzrostu produkcji mrożonek mogły działać większa produkcja wiśni (w ubiegłym roku ze względu na niskie ceny część owoców nie została zebrana), a także wyższa r/r produkcja truskawek (+1,7 proc. do 206 tys. t).


Pomiar zakwaszenia - Coach Consulting\nwyznaczenie progu przemian anaerobowych oraz stref tętna.\nWyznaczenie progu przemian anaerobowych oraz stref tętna. Wyznaczany poprzez kilkukrotne pobranie krwi podczas wykonywania testu biegowego opracowanego przez prof. Żołądzia sprawdza liniową zależność na podstawie pokonanego dystansu w stosunku do intensywności wysiłku. Zależność ta daje odpowiedź, w których zakresach częstotliwości skurczów serca należy realizować trening z powodu pewnych zaobserwowanych braków na poszczególnych poziomach obciążenia fizycznego.\nPrzebieg testu wygląda następująco:\nNa bieżni 400-tu metrowej wyznacza się chorągiewkami cztery odcinki co 100 metrów każdy. Chorągiewki służą jako miejsce startu po każdym kolejnym obciążeniu oraz pomagają dokładnie zapisać pokonany dystans wyrażony w metrach.\nZawodnik po około 10-minutowej rozgrzewce pokonuje na bieżni 5 odcinków trwających 6 minut każdy.\nPo każdym ukończeniu obciążenia następuje 2-minutowa przerwa, która pozwala na pobranie w tym czasie próbki krwi, która weryfikować będzie stężenie mleczanu we krwi po każdym obciążeniu. Pozostały czas, który pozostał do ukończenia przerwy wykorzystuje się na dotarcie do miejsca startu.\nObciążenie dobiera się poprzez ilość uderzeń serca w stosunku do HRmax :\nPierwsze obciążenie HRmax-50ud/min,\noraz piąte HRmax-10ud/min.\nBadany ma za zadanie utrzymać tempo biegu w taki sposób, aby wahania pomiędzy wymaganymi wartościami były minimalne.\nWyniki nanosi się na odpowiedni wykres i metodą D-max wyznacza próg przemian anaerobowych\n© 2017 Coach Consulting. All Rights Reserved. Projekt Panpixel.com


Poradnik - DGI Projekt - geologia inżynierska\nKupno działki – o czym należy pamiętać\n12 grudnia, 2019 Wojciech Szablewskibudownictwobadania gruntów, geotechnika, kupno działki, MPZP\nKupno działki dla wielu jest pierwszym krokiem w kierunku budowy własnego domu. Nie jest to jednak łatwa sprawa. Kiedy wybraliście już, na pierwszy rzut oka, idealną dla was działkę, należy się jej dokładnie przyjrzeć. Jako, że jest to poważna inwestycja, nie działajcie pochopnie, zastanówcie się, sprawdźcie kilka rzeczy i dopiero wtedy zdecydujcie się na zakup.…\nZanieczyszczenia gruntów – badania\nwrz. 13, 2019 Wojciech Szablewskisozologiageologia, opinia sozologiczna, zanieczyszczenia gruntów\nZanieczyszczenia gruntów to wszelkie związki chemiczne, które występują w zwiększonych ilościach. Dopuszczalną zawartość poszczególnych substancji w gruntach określa Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 1 września 2016 r. w sprawie sposobu prowadzenia oceny zanieczyszczenia powierzchni ziemi (Dz.U. 2016, poz. 1395).\n17 sierpnia, 2019 DgiAdmingeotechnikafaq, geologia, geotechnika\nGeologia inżynierska i geotechniczne badania gruntów zawsze generują pytania. Skontaktuj się z nami w dowolnej formie. Chętnie rozwiejemy wszelkie wątpliwości, doradzimy oraz udzielimy fachowych porad. Poniżej prezentujemy najczęściej zadawane przez Państwa pytania.\nBadania geotechniczne gruntów przed budową domu\n13 sierpnia, 2019 Wojciech Szablewski1 Commentgeotechnikabadania gruntów, geotechnika\nWielu inwestorów zadaje sobie pytanie czy warto przeprowadzić badania geotechniczne gruntu przed budową domu jednorodzinnego. Niektórzy są świadomi ryzyka, jakie niesie za sobą brak rozpoznania warunków gruntowych, jednak inni nadal wątpią w ich celowość lub, co gorsza, w ogóle ich nie przeprowadzają.\n6 sierpnia, 2019 Wojciech Szablewskioczyszczalnie ściekówkanalizacja, oczyszczalnia, woda\nPrzydomowe oczyszczalnie ścieków (dalej zwane POŚ) zyskują w Polsce na popularności. Nic dziwnego – w miejscu gdzie nie ma dostępu do kanalizacji zastępują tradycyjne szambo i są przy tym dużo tańsze i łatwiejsze w eksploatacji. Decydując się na POŚ należy jednak pamiętać, że nie wszędzie można je zainstalować. Decydują o tym przede wszystkim wysokość zwierciadła…\nArchiwa Wybierz miesiąc grudzień 2019 wrzesień 2019 sierpień 2019\nDGI PROJEKT S.C.\nArchiwum Wybierz miesiąc grudzień 2019 wrzesień 2019 sierpień 2019\nbadania gruntów faq geologia geotechnika kanalizacja kupno działki MPZP oczyszczalnia opinia sozologiczna woda zanieczyszczenia gruntów


Wiceminister sportu: Wyrażamy olbrzymi żal, że święto sportu, zostało tak zbrukane przez nieuczciwych sportowców | Telewizja Republika\nWiceminister sportu: Wyrażamy olbrzymi żal, że święto sportu, zostało tak zbrukane przez nieuczciwych sportowców\nlml 16:09 12 sierpnia 2016\n– Jeśli mówimy o czterech zawodnikach, którzy są w kadrze narodowej, to oznacza, że coś jest nie tak z polskimi ciężarami i trzeba coś z tym zrobić. Być może jest to błąd systemowy, być może źle działa system – mówił na antenie Telewizji Republika Jarosław Stawiarski.\nJarosław Stawiarski, wiceminister sportu i turystyki, był gościem programu "Republika na Żywo".\n"Wydaje mi się, że sprawa dopingu wymknęła mu się z rąk i jest problem"\nOdnosząc się do dopingu, na którym zostali przyłapani podczas trwających w Rio de Janeiro, dwaj polscy ciężarowcy, Jarosław Stawiarski powiedział, że Ministerstwo Sportu i Turystyki "wyraża olbrzymi żal i ubolewanie, że święto sportu, Igrzyska Olimpijskie, zostało – powiem brutalnie – tak zbrukane przez nieuczciwych sportowców". – A był to polski mistrz, Tomasz Zieliński i polska sztanga, która pamięta wielkich mistrzów olimpijskich – mówił.\nNa konferencji prasowej, która odbyła się 9 sierpnia, Szymon Kołecki, prezes Polskiego Związku Podnoszenia Ciężarów poinformował, że złoży swoją rezygnację z tego stanowiska. Powodem jest doping stosowany przez dwóch polskich sztangistów. Jednym z nich jest Tomasz Zieliński, który został został wykluczony z igrzysk w Rio. – Szymon Kołecki, mistrz olimpijski z Pekinu, ten medal dostał po ośmiu latach, bo próbka mistrza z Kazachstanu, została zbadana i ten medal został mu odebrany – zauważył wiceminister sportu. Dodał, że śledzi wypowiedzi Szymona Kołeckiego i stwierdza, że "z wielką troską i z ubolewaniem, on o tym mówi o sprawach dopingu". – Wydaje mi się, że sprawa dopingu wymknęła mu się z rąk i jest problem – ocenił.\n"Resort zlecił kontrolę w Polskim Związku Podnoszenia Ciężarów"\nMówiąc o tym, jakie działania podjęło Ministerstwo Sportu i Turystyki, wskazał, że resort zlecił kontrolę w Polskim Związku Podnoszenia Ciężarów. – Kontrola już się rozpoczęła i będziemy się starać poznać, czy związek sportowy wykonał wszystko, co leżało w jego mocy, by zapobiec tym skandalicznym wydarzeniom, jakim jest doping – powiedział.\nJarosław Stawiarski zauważył, że "liczba złapanych na dopingu w tym roku, to cztery". – Jeśli mówimy o czterech zawodnikach, którzy są w kadrze narodowej, to oznacza, że coś jest nie tak z polskimi ciężarami i trzeba coś z tym zrobić. Być może jest to błąd systemowy, być może źle działa system – wskazał.\nTAGI: igrzyska 2016, Rio de Janeiro, tomasz zielinski, ministerstwo sportu i turystyki, doping, jarosław stawiarski, igrzyska2016


Siedzisko do wyciągu MS-A105 - Marbo Sport | Marbo-Sport.pl\nKod produktu: MS-A105\nZobacz, jakie ćwiczenia wykonasz z ławką MS-A105\nDobry dodatek do wyciągu :)\nBardzo wygodne siedzisko wart swojej ceny polecam.\nDo siedziska bezwzględnie potrzebna jest jeszcze blokada na nogi, wtedy ergonomia treningu jest bardzo dobra. Przy wzroście 191 cm - siedzisko "jest na styk" tzn. jeśli byłoby trochę wyższe, to suwadło z ciężarem uderzało by w miejsca odkładania podczas treningu - a więc było by źle. A więc do takiego wzrostu jak mój, siedzisko jest ok, dla osób wyższych - nie polecam.\nDobry dodatek do wyciągu\nSiedzisko bardzo dobrze wykonane, bardzo łatwo się je montuje do wyciągu. Jedynym minusem jest brak regulacji wysokości siedziska gdyż jest troszkę za niskie.\nProszę napisać jakie 2 akcesoria można dodać do tego siedziska-dokładny kod. I czy ino się wciska do wyciągu czy się czymś zabezpiecza? Żeby czasem nie wyszło podczas ćwiczeń. I czy da się je zamontować do bramy którą kupiłem u was. Mirosław Moskalik\nWłaściwe modele akcesoriów w linkach poniżej :\nSiedzisko pasuje również do bramy choć projektowane było głównie pod kątem wyciągu ms-w103 .\nPrzy bramie górny wyciąg może jednak okazać się być zbyt nisko do ściągania drążka na plecy .


Wiadomości: Metodi Ananiew: Nie byłem gotowy na Puchar Świata\nStrona Główna > Aktualności > Puchar Świata > Metodi Ananiew: Nie byłem gotowy na Puchar Świata\nMetodi Ananiew: Nie byłem gotowy na Puchar Świata\n11 listopada 2007 10:29\nMetodi Ananiew, przyjmujący reprezentacji Bułgarii wypadł z drużyny tuż przed wylotem do Japonii. W udzielonym Tema Sport wywiadzie, przyznaje jednak, że nie był gotów aby walczyć wraz z drużyną podczas Pucharu Świata.\n– Żałujesz, że zabraknie cię w Japonii?\n– Naturalnie. Ale to normalne, pojechali tam obecnie najlepsi zawodnicy, a jak nie jestem w najlepszej formie. Jeszcze nie wiem kiedy wrócę do Włoch, kilka dni spędzę tutaj w Bułgarii, a potem trzeba wziąć się do pracy w Montichiari .\n– Trenowałeś jednak z zespołem przez 4 dni, jakie chłopaki sprawiają wrażenie?\n– Wszyscy mają ogromne chęci zwyciężenia w Japonii. Wszyscy bardzo chcą się zakwalifikować i wiem, że są gotowi bić się do ostatniej piłki. Szanse mamy i duże i małe. Przeciwnicy są silni i na pewno nie będzie łatwo. Musimy rozegrać aż jedenaście spotkań. Jeśli unikniemy kontuzji, możemy zakwalifikować się do pierwszej trójki.\n* rozmawiała Svetla Dimitrova – Tema Sport\n* tłumaczenie Anna Więcek


Polska przed Trybunał za ograniczenia OFE - TVN24 Biznes\nPolska przed Trybunał za ograniczenia OFE\n14 kwietnia 2009, 14:44 Aktualizacja: 14 kwietnia 2009, 15:39\nTVN24OFE będą mogły inwestować bez barier?\nKomisja Europejska pozwała we wtorek Polskę do Trybunału Sprawiedliwości UE za ustawowe ograniczenia, którym podlegają polskie otwarte fundusze emerytalne przy dokonywaniu inwestycji za granicą. Według Komisji, nasze przepisy są sprzeczne z podstawową zasadą wspólnego unijnego rynku.\nZgodnie z ustawą o OFE z 1997 roku, mogą one zainwestować maksymalnie 5 proc. wartości swoich aktywów za granicą, ale i tak nie mogą inwestować we wszystko. Ponadto przy inwestycjach zagranicznych obowiązują mniej korzystne zasady obliczania opłat za zarządzanie i kosztów transakcji. Przepisy te sprawiają, że takie inwestycje są mniej atrakcyjne w porównaniu z inwestycjami w Polsce.\nZa dużo państwa w OFE\n- Limity inwestycyjne nałożone na polskie OFE stanowią nieuzasadnione ograniczenie swobodnego przepływu kapitału, ponieważ mogą zniechęcać OFE do zaciągania pożyczek bądź inwestowania w innych państwach członkowskich lub uniemożliwiać im to - głosi komunikat KE.\nKomisja uważa, że nie można tego uzasadnić troską o bezpieczeństwo powierzonych OFE pieniędzy. Odrzuca też argumenty, że ze względu na swoją szczególną społeczną rolę OFE działają jako podmioty publiczne, więc mogą podlegać specjalnym rygorom na rynku\n- OFE nie zastępują państwa w wykonywaniu obowiązku polegającego na ustanowieniu systemu zabezpieczenia społecznego. Mimo że OFE stanowią część systemu emerytalnego w Polsce, pozostają one podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą, które konkurują ze sobą na rynku - uważa KE.\nPostępowanie w tej sprawie KE wszczęła w październiku 2007 roku. Dotychczasowe odpowiedzi Polski, w tym zapowiedzi nowelizacji ustawy o OFE, KE uznała za niewystarczające.\nW lutym Ministerstwo Pracy przedstawiło w Komitecie Stałym Rady Ministrów założenia reformy funduszy emerytalnych. Resort proponuje m.in. stworzenie trzech typów OFE, w zależności od tego, czy przyszli emeryci chcą, żeby ich pieniądze były inwestowane mniej, czy też bardziej ostrożnie.\nPolska znów pozwana do Trybunału\n19 marca 2009, 17:26\nAktualizacja: 19 marca 2009, 17:36\n20 stycznia 2009, 7:46\nAktualizacja: 20 stycznia 2009, 9:12


Hyderabad Heritage Walk (Hajdarabad, Indie) - opinie\nNowość! Odwiedzasz serwis TripAdvisor w poszukiwaniu recenzji — teraz możesz w nim rezerwować pokoje. Hyderabad Heritage Walk opinie, Hajdarabad\nHajdarabad — wszystkie restauracje Restauracje w pobliżu obiektu Hyderabad Heritage Walk\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Hajdarabad Atrakcje w pobliżu obiektu Hyderabad Heritage Walk\nAzja›Indie›Telangana›Hajdarabad›Atrakcje w Hajdarabadzie› Hyderabad Heritage Walk\n16 recenzje(-i) Nr 4 wśród 13 Wycieczki w lokalizacji Hajdarabad Wycieczki historyczne, Wycieczki Przegląd informacji Recenzje (16)\nUsuń „Hyderabad Heritage Walk” z Moich zakładek Dodano Hyderabad Heritage Walk do listy Zapisane. Czy w tej atrakcji sugerowane jest wręczanie napiwków?\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę Adres: 'D' Block, 1st Floor | Secretariat, Hajdarabad 500 002, Indie Numer telefonu: +91 98497 28841 Strona internetowa Popraw to ogłoszenie Wszystkie zdjęcia odwiedzających (10)\nDziękujemy za przesłaną ocenę. Zrecenzowano: 30 czerwca 2015 Pankaj_Zaparde, Hajdarabad, Indie\nHotel Anmol Continental31 recenzji Hajdarabad, Telangana0.2 km od następującego obiektu: Hyderabad Heritage WalkWyświetl ceny Deccan Comfortswg 1 podróżnegoHajdarabad, Telangana0.3 km od następującego obiektu: Hyderabad Heritage WalkWyświetl ceny Amrutha Castle433 recenzji Hajdarabad, Telangana0.4 km od następującego obiektu: Hyderabad Heritage WalkWyświetl ceny Expotel51 recenzji Hajdarabad, Telangana0.5 km od następującego obiektu: Hyderabad Heritage WalkWyświetl ceny Hampshire Plaza148 recenzji Hajdarabad, Telangana0.9 km od następującego obiektu: Hyderabad Heritage WalkWyświetl ceny The Central Court Hotel208 recenzji Hajdarabad, Telangana0.9 km od następującego obiektu: Hyderabad Heritage WalkWyświetl ceny Więcej Shree Venkateshwara Lodge19 recenzji Hajdarabad, Telangana0.9 km od następującego obiektu: Hyderabad Heritage WalkWyświetl ceny Hotel Megha City,Lodge40 recenzji Hajdarabad, Telangana0.9 km od następującego obiektu: Hyderabad Heritage WalkWyświetl ceny Hotel Tulip Woodbridge3 recenzji Hajdarabad, Telangana0.9 km od następującego obiektu: Hyderabad Heritage WalkWyświetl ceny Mniej Hotele w pobliżu: Hyderabad Heritage Walk W których hotelach w lokalizacji Hajdarabad obowiązują promocje?\nZacznij pisać recenzję lokalizacji Hyderabad Heritage Walk Kliknij, aby ocenić\nTrwa aktualizowanie listy... Hyderabad Heritage Walk — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nByłeś(-aś) w Hyderabad Heritage Walk? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\nOto pytania, które zadawali klienci, wraz z odpowiedziami przedstawicieli i innych klientów obiektu Hyderabad Heritage Walk\n1 pytanie Zadaj pytanie Pytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu Hyderabad Heritage Walk.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy zapewniają Państwo transport z i do hotelu? Moja rodzina liczy 7 osób. Czy możemy się wybrać na wycieczkę wszyscy naraz? Jak się ubrać na wycieczkę? W pobliżu obiektu Hyderabad Heritage Walk Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 1 945 recenzje(-i) Birla Mandir\n383 recenzje(-i) NTR Garden\n491 recenzje(-i) Lumbini Park\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 89 recenzje(-i) Ohri's Gufaa\n12 recenzje(-i) Altitude Lounge Bar


Uniwersytet Śląski wchodzi w 50. rok działalności | Nauka w Polsce\nKoncerty w przestrzeni publicznej, konferencje naukowe, jubileuszowe publikacje oraz benefis – złożą się na obchody 50-lecia Uniwersytetu Śląskiego. Uroczysta inauguracja roku akademickiego na tej największej uczelni regionu odbędzie się w poniedziałek.\nW tym roku Uniwersytet Śląski świętuje swe 50-lecie. Z tej okazji, podczas wtorkowej konferencji prasowej, zaprezentowano program całorocznych obchodów. Znalazły się w nim wydarzenia naukowe i kulturalne m.in. koncerty w przestrzeni publicznej, festiwal nauki, benefis, konferencje naukowe, seminaria, sympozja, jubileuszowe publikacje.\nRektor prof. Andrzej Kowalczyk wyraził nadzieję, że te wszystkie przedsięwzięcia przybliżą uniwersytet do społeczności regionu i odwrotnie. "To okazja do tego, byśmy mocniej zaistnieli w odbiorze przeciętnego obywatela tego regionu – że kształcimy, prowadzimy badania, mamy coraz lepszą bazę dydaktyczną i badawczą" – mówił rektor.\nW ocenie rektora jubileusz 50-lecia uczelni skłania do refleksji nie tyle o przeszłości, co przyszłości. "Tak się składa, że ten nasz namysł nad następnym 50-leciem wpisuje się w przygotowywaną reformę (nauki i szkolnictwa wyższego - PAP). Liczę, że reforma powinna pomóc nam wykonać krok w drugie 50-lecie Uniwersytetu Śląskiego. Wiążemy z nią ostrożne, ale pewne nadzieje" – podkreślił.\nRektor pytany przez PAP o priorytety na najbliższy rok akademicki podał m.in. rozpoczęcie prac nad nowym statutem uczelni. "Niezależnie od tego, jaki kształt będzie miała ustawa, już dziś musimy o tym myśleć. Statut uczelni – to trochę słowo wytrych, bo tak naprawdę trzeba myśleć o ustroju uczelni, o zarządzaniu nią, o tym, jak będziemy prowadzili kształcenie, czy będzie oparte o dotychczasową strukturę wydziałów, czy o nową. Jest nad czym pracować i o czym myśleć" – ocenił.\nJak powiedział prorektor ds. kształcenia i studentów prof. Ryszard Koziołek, to o prawie tysiąc więcej niż w poprzednim roku. "To jest zasadnicza zmiana, ponieważ mniej więcej od 10 lat obserwowaliśmy spadek liczby studentów, każdego roku było ich coraz mniej" – dodał.\nProf. Koziołek przypomniał, że wśród tegorocznych nowości znalazł się kierunek: środkowoeuropejskie studia historyczne na poziomie studiów stacjonarnych II stopnia na Wydziale Nauk Społecznych, prowadzonych we współpracy z Uniwersytetem Mateja Bela w Bańskiej Bystrzycy (Słowacja) oraz Uniwersytetem Ostrawskim (Czechy).\n"Będziemy kształcić historyków specjalizujących się w wiedzy historycznej o regionie transgranicznym" – tłumaczył prorektor. Dodał, że prace nad przygotowaniem tych międzynarodowych studiów trwały kilka lat. "Wymagało to dużej pracy, przede wszystkim prawno-logistycznej, ponieważ systemy kształcenia w tych państwach, wbrew pozorom, nie są spójne" – powiedział.\nOdnosząc się do planowanych bądź realizowanych już inwestycji, prof. Kowalczyk wymienił modernizację kampusu w Chorzowie (tam przeniesiony został właśnie Instytut Fizyki) oraz modernizację budynku po tym Instytucie, gdzie w przyszłości ma zostać przeniesiony Wydział Filologiczny.\nRektor wspomniał też o planach budowy nowej siedziby Wydziału Biologii nieopodal rektoratu, hali sportowej, osiedla akademickiego w pobliżu nowej siedziby Wydziału Radia i Telewizji, a także modernizacji kampusu w Cieszynie.\nDotąd uczelnia wykształciła prawie 250 tys. absolwentów.(PAP)


Suneffect Instalacje Fotowoltaniczne Tomasz Dietrich, Koszalin ✦ Energia odnawialna ✦ Panorama Firm\nNowoczesne Systemy Fotowoltaiczne. Projekt, montaż, serwis.\nul. Morelowa 49, 75-665 Koszalin zachodniopomorskie\n884 278 590\nOferta Finansowanie Kontakt\nNowoczesne Systemy Fotowoltaiczne liderów branży! Skorzystaj z darmowej energii ze słońca! Firma Suneffect zajmuje się kompleksowo obsługą inwestycji fotowoltaicznych. Od projektu po montaż. Doradzimy z wyborem systemu, pomożemy wybrać system finansowania oraz optymalnie dobierzemy parametry instalacji fotowoltaicznej. Pomożemy skorzystać z darmowej energii ze słońca!\nPosiadamy bogate doświadczenie na rynku instalacji fotowoltaicznych. z Dumą oferujemy Państwu nasze kompleksowe usługi i produkty, z pełną świadomością, iż oferujemy najwyższą jakość w branży, która realnie polepsza jakość życia każdego naszego Klienta.\nKorzystamy tylko z najlepszych materiałów, a współpracę nawiązujemy wyłącznie z uznanymi i zaufanymi firmami. Dostawy, jak i zlecenia wykonywane są w szybkim terminie, a nasi doradcy pomogą na każdym etapie realizacji zamówienia.\nPragniemy zaproponować naszym Klientom pomoc oraz kompletne doradztwo w zakresie uzyskania dofinansowania, związanej z energią pozyskiwaną ze słońca.\nDlaczego w ogóle warto rozważyć zamontowanie paneli w swoim domostwie?\nTo przedewszystkim wielka oszczędność, dla przykładu pragnę podać przykładowy dom, w którym miesięczne koszty za prąd wynoszą 1000 złotych, instalując na powierzchni 100 metrów kwadratowych panele, rocznie w tym domu oszczędzić możemy aż 11 000 złotych, co jest wręcz niesamowitym wynikiem. Nie wspominając o innych korzyściach, takich jak troska o środowisko, o które warto z myślą o naszych dzieciach i wnukach zatroszczyć się już teraz!\nBardzo częstą wątpliwością przed zdecydowaniem się na skorzystanie z instalacji fotowoltaicznych jest obawa, że w Polsce jest za mało słońca, przez co inwestycja się nie zwróci. W tym momencie pragnę rozwiać Państwa wątpliwości. Znajdujące się na tej samej szerokości geograficznej Niemcy są liderem, jeśli chodzi o energię pozyskiwaną ze słońca. Mitem jest że południowoeuropejskie upały sprzyjają produkcji energii z paneli fotowoltaicznych. Wysoka temperatura powoduje nagrzewanie ogniw, co wpływa na spadek ich sprawności. Tym samym tamtejsze panele fotowoltaiczne produkują mniej energii.\nChcemy towarzyszyć naszym Klientom od samego początku, począwszy od analizy i dobrania optymalnego rozwiązania, po wykonanie projektu, kończąc na montażu wykonywanym przez profesjonalistów w swoich fachu oraz monitoringu i serwisie.\nkujawsko-pomorskie, zachodniopomorskie, lubuskie, pomorskie, wielkopolskie


Start Zapowiedzi Festiwal Czytania „Odkrywcy Wyobraźni”\nJuż po raz trzeci zapraszamy do Szczecina na wyjątkowe spotkanie z literaturą, w czasie którego słowo pisane ożyje i przemówi – nie jak zwykle, w ciszy i prywatności – lecz we wspólnie dzielonej przestrzeni wyobraźni. Program festiwalu obejmuje czytanie fragmentów dzieł literackich przez cenionych artystów, którzy dzięki swojej interpretacji nadadzą im osobisty wymiar. Ponadto, publiczność będzie mogła spotkać się z autorami, uczestniczyć w wieczorach poetyckich, spektaklach i recitalach. Na najmłodszych czytelników czekają przygotowane z myślą o nich propozycje. Jak co roku, w programie znajdą się doskonałe teksty – zarówno klasyka, jak i literatura współczesna, w tym kryminał, reportaż i beletrystyka, autorów polskich i zagranicznych.\nNazwa tego kulturalnego wydarzenia została zmieniona z Festiwalu Książki Słuchanej na Festiwal Czytania aby odzwierciedlić rozwój jego koncepcji: by był świętem książki w każdej formie, drukowanej, czytanej czy elektronicznej. Tegoroczną edycję zaszczycą swoją obecnością tacy twórcy jak: poetka Ewa Lipska, pisarze Magdalena Grzebałkowska i Andrzej Saramonowicz, reporter Wojciech Tochman i językoznawca prof. Jerzy Bralczyk. Z kolei wśród artystów, którzy podzielą się z publicznością interpretacją dzieł literackich znajdą się m.in.: Grażyna Barszczewska, Olga Bołądź, Karolina Gorczyca, Jarosław Gajewski, Krzysztof Gosztyła, Maja Komorowska, Zofia Kucówna, Olaf Lubaszenko, Sławomira Łozińska, Anna Seniuk, Danuta Stenka, Joanna Szczepkowska, Henryk Talar, Joanna Trzepiecińska, Robert Więckiewicz, Adam Woronowicz, Magdalena Zawadzka. Opiekę nad festiwalem objął Wojciech Pszoniak jako Dyrektor Artystyczny.\nFestiwal zainauguruje wyjątkowy koncert Czytnik linii papilarnych, według wierszy Ewy Lipskiej, do którego muzykę skomponował Zbigniew Preisner. Na scenie oprócz wieloosobowego chóru wystąpią aktorzy: Anna Polony, sopranistka Edyta Krzemień, Jerzy Trela i Wojciech Pszoniak. Wieczór uświetni obecność Ewy Lipskiej. Zespół Teatru Polskiego, pod dyrekcją Adama Opatowicza, przedstawi widowisko poetyckie O Teatrze, o Nim, o Nas poświęcone pamięci Gustawa Holoubka Reżyser Jacek Papis zaprosi na premierę spektaklu 1945 opartego na kanwie bestsellerowej pozycji Magdaleny Grzebałkowskiej 1945. Wojna i pokój. Kultowy Teatrzyk Zielone Oko zaprezentuje słuchowisko na żywo oparte na powieści kryminalnej Macieja Słomczyńskiego - słynnego Joe Alexa - Cichym ścigałem go lotem, z Robertem Więckiewiczem w roli głównej. Niewidomi artyści ze szczecińskiej grupy Espero zabiorą nas w podróże wyobraźni tropem słów znanych polskich podróżników. Zapraszamy do odkrywania nowych światów i wewnętrznych pejzaży dzięki dobrej książce – bowiem tylko literatura uświadamia człowiekowi, że wyobraźnia nie ma granic. „Biada literaturze, która nie budzi namiętności”, jak powiedział Boy-Żeleński, niech więc tegoroczny festiwal wzbudzi ich w nas wiele!


Jakie turystyczne atrakcje mogą zapropnować Karpacz i Szklarska Poręba, oferta noclegowa tych miejscowości » companymodels.cz\nJakie turystyczne atrakcje mogą zapropnować Karpacz i Szklarska Poręba, oferta noclegowa tych miejscowości\nRejony Szklarskiej Poręby i Karpacza są chętnie odwiedzane przez coraz liczniejszych turystów. Przybywają oni w zasadzie przez cały rok, zima kusi w pierwszej kolejności miłośników narciarskich szaleństw na trasach biegowych oraz stokach, a pozostałe okresy zwiedzaniem pobliskich wspaniałych góry i atrakcji.\nA ciekawych miejsc nie brakuje, bo i Karpacz i Szklarska Poręba mają czym się pochwalić. Oczywiście najważniejsza jest przepiękna przyroda, obie te miejscowości otoczone są pełnymi lasów górami, pośród jakich wytyczono liczne rowerowe i piesze szlaki. Szczególną popularnością cieszy się Śnieżka, znana zdecydowanej większości miłośników gór w Polsce, a także licznemu gronu odwiedzających z zagranicy.\nZakończyłeś studiować nasz artykuł i zastanawiasz się nad nowym? Nic łatwiejszego. Musisz tylko wejść w poniższy link i jesteśmy w serwisie.\nWarte obejrzenia są także pozostałe ciekawe miejsca oraz atrakcje. Karpacz przykładowo zachwyci najmłodszych gości Muzeum Zabawek, w którym można spędzić wiele godzin z całą rodziną. Z kolei w okolicach Szklarskiej Poręby da się zobaczyć kilka wodospadów, znany w całej Polsce zakręt śmierci, a także dużo niezwykłych, interesujących skał, jakich ciężkoo szukać w pozostałych regionach naszego kraju.\nMimo, że obie te miejscowości wypoczynkowe nie posiadają zbyt dużej liczby stałych mieszkańców, to w szczycie urlopowym przebywa tam bardzo duża ilość ludzi. Wszystko za sprawą turystów, którzy w dużej ilości przyjeżdżają wypocząć w tym regionie kraju, wynajmując niekiedy wszystkie oferowane Szklarska Poręba noclegi. Baza noclegów i kwater jest rozwinięta bardzo mocno i dopasowana do kieszeni wszystkich chętnych - W ofercie znajduje się przede wszystkim dużo kwater prywatnych, które oferują już bardzo przyzwoite warunki przy jednocześnie niewysokich kosztach wynajmu.\nOgromnie popularne noclegi poronin nocleg Karpacz to również domy wczasowe oraz pensjonaty, one mają propozycję dla bardziej wymagających turystów, niekiedy z kompletnym wyżywieniem. Jeśli ktoś oczekuje jeszcze wyższych standardów, to może skorzystać z propozycji wielu hoteli, z których część ma naprawdę europejski poziom. Wybierać więc można do woli, należy tylko w popularnych okresach wcześniej pomyśleć o rezerwacji.\nTags: turysta, hotel, Muzeum, przyroda, gór


Wersja z 17:02, 14 wrz 2004\nWersja z 17:00, 14 wrz 2004 (edytuj)\nWersja z 17:02, 14 wrz 2004 (edytuj) (anuluj edycję)\nFirma od początku zajmowała się produkcją [[edytor tekstu|edytorów tekstu]], a jej pierwszym programem był edytor przeznaczony dla minikomputerów produkowanych przez firmę Data General. W [] roku pojawił się [[WordPerfect]], który na wiele lat zdominował rynek, szczególnie w okresie panowania systemu operacyjnego [[DOS]]. W połowie lat 80. firma zmieniła nawet nazwę na WordPerfect Corporation. Kolejnymi produktami WP Corp. były m.in. pakiet grafiki prezentacyjnej [[Presentations]], zakupiony od [[Borland]]a i rozwijany samodzielnie [[arkusz kalkulacyjny]] Quatro[[Quattro Pro]], w środowisku Windows pojawił się [[InfoCentral]] i zakupiona [[baza danych]] [[Paradox]].\nBłędy w zarządzaniu i wytyczaniu strategii rozwoju, przede wszystkim w obliczu rosnącej potęgi Microsoftu i jej produktów biurowych dla Windows, spowodowały niezdolność do dalszego rozwoju i WordPerfect Corporation została w [] roku sprzedana firmie [[Novell]], a ta odstąpiła ją w [] roku firmie [[Corel]], gdzie programy WordPerfecta pozostają do dzisiaj, należąc w dalszym ciągu do czołowych produktów w swoich klasach na rynku.


Deska elewacyjna do dekoracji domów - rojax\nDeska elewacyjna do dekoracji domów\nStart » Architektura » Materiały Budowlane » Deska elewacyjna do dekoracji domów\nDodane: 2016-01-22 Kategoria: Architektura / Materiały Budowlane\nDrewno jest najlepszym materiałem do wykańczania domów, gdyż jest w pełni naturalne, a przy tym bardzo trwałe i atrakcyjnie wyglądające. Sprzedażą elementów drewnianych zajmuje się profesjonalnie firma Polskie-Drewno, która ma w tym obszarze bardzo rozbudowany asortyment. W jego skład wchodzi na przykład deska elewacyjna, która jest wykonana z drewna modrzewiowego, wyróżniająca się bardzo dużą trwałością. Deska elewacyjna nadaje się doskonale do wzmacniania izolacji termicznej budynków, ale też nadaje im prestiżu i oryginalnego stylu. Drewno modrzewiowe, z którego firma Polskie-Drewno wykonuje swoje deski, pochodzi ze starannie wybranych okazów. Dodatkowym atutem jest stosowanie systemów, dzięki którym po zamontowaniu wkrętów są one całkowicie niewidoczne. Firma poza sprzedażą swoich produktów proponuje też ich fachową impregnację, przy zastosowaniu specjalnych środków chemicznych i impregnatów.\nZabudowy balkonów w przystępnych cenach\nLudzie, którzy mieszkają w miastach, bardzo często chcieliby w możliwie maksymalny sposób odciąć się od hałasów płynących zza okna. Sposobem na rozwiązanie problemu jest stworzenie wysokojakościowej i bardz...\nNiebanalne projekty wnętrz\nW dzisiejszych czasach projekty wnętrz są niezwykle różnorodne. Zarówno klasyczne, jak i nowoczesne style cieszą się dużą popularnością. Warto naprawdę się zastanowić nad projektem wnętrz w swoim mieszkani...\nkotły na pellet- ceny godne uwagi\nNasza firma jest wiodącym na rynku producentem wszelkiego rodzaju sprzętu grzewczego, takiego jak np. kotły na pellet. Ceny, jakie oferujemy na nasze produkty są bardzo atrakcyjne i konkurencyjne. A klienci cenią wy...\nFachowe remontowanie wnętrz mieszkalnych\nDziałania remontowe w pomieszczeniach przeznaczonych pod zamieszkanie najlepiej jest zlecać specjalistycznym firmom. W takich sytuacjach klient może mieć pewność, że wszelkiego rodzaju zadania zostaną wykonane sz...\nSolidne windy i platformy\nW ofercie naszego przedsiębiorstwa można znaleźć wysokiej jakości platformy przyschodowe i dźwigi dla niepełnosprawnych, które są instalowane w budynkach mieszkalnych, biurowcach czy miejscach publicznych. Są t...\n» Zasobniki ciepłej wody stosowane w instalacjach grzewczych\n» Solidne windy i platformy\n» Dobry dekorator wnętrz poradzi sobie i z niskobudżetową metamorfozą\n» Niebanalne projekty wnętrz\n» Odnowienie podłogi w domu jednorodzinnym


PLH: Podsumowanie piątych spotkań fazy play off\nRodzaj treści: Hokej. Dodany do: Polski hokej, 16-02-2011, 23:01\nI wszystko jasne! W dwóch piątych, i zarazem ostatnich meczach pierwszej rundy fazy play off wygrały drużyny, którym do awansu brakowało już tylko jednego zwycięstwa - Aksam Unia Oświęcim oraz JKH GKS Jastrzębie - i to one zagrają w półfinałach. (więcej…)\nPLH: Podsumowanie czwartych spotkań fazy play off\nRodzaj treści: Hokej. Dodany do: Polski hokej, 15-02-2011, 22:10\nPo Comarch Cracovii kolejnym półfinalistą Polskiej Ligi Hokeja został GKS Tychy, po raz trzeci pokonując Stoczniowiec Gdańsk. Mecze w swoich parach wygrały także MMKS Podhale Nowy Targ oraz JKH GKS Jastrzębie, ale ich walka nadal trwa. (więcej…)\nPLH: Podsumowanie trzecich spotkań fazy play off\nRodzaj treści: Hokej. Dodany do: Polski hokej, 12-02-2011, 23:02\nPo trzech spotkaniach fazy play off pewna awansu do następnej rundy jest już Comarch Cracovia, która trzykrotnie pokonała Zagłębie Sosnowiec. W pozostałych pojedynkach walka trwa; tym razem zwycięstwa zanotowały drużyny z Tych, Oświęcimia i Sanoka. (więcej…)\nPLH: Cracovia w kolejnej rundzie!\nRodzaj treści: Hokej. Dodany do: Polski hokej, 12-02-2011, 22:34\nTrzy spotkania wystarczyły hokeistom Comarch Cracovii, aby awansować do następnej rundy fazy play off. W ostatnim z nich pewnie pokonali na wyjeździe Zagłębie Sosnowiec 10:2 i teraz pozostaje im już tylko czekać na kolejnego rywala. (więcej…)\nPlay-off Polskiej Ligi Hokeja Kobiet\nRodzaj treści: Hokej. Dodany do: Pozostałe, 12-02-2011, 21:05\nW sobotę rozpoczęły się play-off w Hokejowej Lidze Kobiet. Mistrzowskiego tytułu bronią hokeistki z Bytomia. (więcej…)\nPLH: Podsumowanie drugich spotkań fazy play off\nRodzaj treści: Hokej. Dodany do: Polski hokej, 11-02-2011, 22:35\nComarch Cracovia zanotowała drugie zwycięstwo nad Zagłębiem Sosnowiec i jest już o krok od awansu do następnej rundy fazy play off Polskiej Ligi Hokeja. W pozostałych pojedynkach stan rywalizacji na 1:1 wyrównały GKS Tychy, Aksam Unia Oświęcim i Ciarko KH Sanok. (więcej…)\nPLH: Zagłębie Sosnowiec - Cracovia Kraków 1:10\nRodzaj treści: Hokej. Dodany do: Polski hokej, 11-02-2011, 21:35\nPo dwóch pierwszych meczach Comarch Cracovii w fazie play off można odnieść wrażenie, że wicemistrzowie Polski wolą grać na wyjeździe. Po wygranej u siebie 5:0, w Sosnowcu wręcz rozgromili tamtejsze Zagłębie, strzelając mu dziesięć bramek, a oddając zaledwie jedną. (więcej…)\nRudolf Rohaček trenerem Cracovii do 2014 roku\nRodzaj treści: Hokej. Dodany do: Polski hokej, 11-02-2011, 14:19\nW piątek 11 lutego o trzy lata przedłużono kontrakt trenera Comarch Cracovii Rudolfa Rohačka. Nowa umowa z czeskim szkoleniowcem będzie zatem obowiązywać do końca sezonu 2013/2014. (więcej…)\nPLH: Podsumowanie pierwszych spotkań fazy play off\nRodzaj treści: Hokej. Dodany do: Polski hokej, 09-02-2011, 22:10\nNie wszystkie mecze rozpoczynające rywalizację w hokejowych play offach zakończyły się tak, jak można było tego oczekiwać. GKS Tychy dość niespodziewanie przegrał u siebie ze Stoczniowcem Gdańsk, a Unia Oświęcim męczyła się z Podhalem Nowy Targ aż do rzutów karnych, w których również poległa. (więcej…)\nPLH: Cracovia Kraków - Zagłębie Sosnowiec 5:0\nRodzaj treści: Hokej. Dodany do: Polski hokej, 09-02-2011, 20:29\nHokeiści Comarch Cracovii podtrzymują zwycięską passę. Fazę play off rozpoczęli od pokonania na własnym terenie Zagłębia Sosnowiec 5:0. (więcej…)


Louise Jensen, Rodzina — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nKup i pobierz za 31 zł ($ 7,91)\nTagi: ponure historie, psychologiczne thrillery, dramat rodzinny, tajemnica, ryzykoEdytuj\nTa musiała być dla Ciebie!\nJa bowiem znam zamiary, jakie mam wobec was.\nKsięga Jeremiasza 29:11\nWszystko rozgrywa się jak na filmie – wystrzał, krzyk. Każdy szczegół jest jaskrawy i ostry. Czas zwalnia bieg, gdy ona wzrokiem błaga mnie o pomoc. Wyobrażam sobie, jak osłaniam ją własnym ciałem, ale w rzeczywistości jest za daleko i wiem, że nie zdążę do niej dotrzeć.\nMimo wszystko próbuję.\nRzucam się do biegu, jednak strach sprawia, że nogi mam jak z ołowiu, a wokół mego serca zaciska się pięść.\nKolana się pod nią uginają. Pada na ziemię jak szmaciana lalka.\nSama tracę grunt pod nogami i zaczynam się czołgać w jej stronę jak zwierzę, którym się stałam. Wnętrze moich dłoni pokrywa się lepką krwią, która plami podłogę czerwienią. Mówią, że krew jest gęstsza niż woda, ale jej jest wodnista i jaskrawa jak światło latarni morskiej. Fala adrenaliny przelewa się przeze mnie i pozostawia po sobie odrętwienie, podczas gdy dociskam palce do jej nadgarstka, rozpaczliwie szukając pulsu. Palce drugiej dłoni splatam z jej palcami, tak jak robiłam to kiedyś, nim sprowadziłam nas do tego miejsca, które stało się naszą zgubą. Wspomnienia całego życia pulsują ostro w mojej głowie: to, jak przytulałam ją na oddziale położniczym, jak wielkanocne jaja wypadły jej z wiklinowego koszyka przewieszonego przez pulchne ramię, jak pobiegła na plac zabaw pierwszego dnia szkoły z kucykami przewiązanymi wstążkami, które kołysały się w rytm jej kroków.\nTo niemożliwe, żeby zginęła.\nOgarnia mnie panika. Wszystko wokół traci kolory i pogrążam się w odcieniach czerni i bieli. Mocniej ściskam jej dłoń, bojąc się, że zaraz stracę przytomność. Że pozwolę jej odejść.\nDrżenie powiek. Ruch warg. Szept.\nKładę się obok, delikatnie przytulając ją do siebie. Nie mogę, nie opuszczę jej. Rodzina powinna trzymać się razem. Chronić się nawzajem. Tymczasem ja postanowiłam przyjechać tutaj.\nTo wszystko moja wina.\nDudnienie w mojej głowie narasta – słyszę odgłos kroków. Nie muszę podnosić wzroku, żeby wyczuć ich gniew, twardy i nieporuszony.\nGryzący odór prochu wisi w powietrzu razem z moim strachem.\nPatrzę na broń, z której padł strzał, i czuję ból przeszywający mój brzuch. Nie jestem już pewna, czy to jej krew.\nCzy może wypływa ze mnie.\nJej koszulka jest przesiąknięta szkarłatem, podobnie jak moja.\nPrzerażona, szarpię ubrania jej i własne, szukając rany. Modląc się. Niech nic jej nie będzie. Siedemnaście lat to żaden wiek. Niech to będę ja.\nW końcu znajduję ranę od kuli, ale zanim zdążę ją ucisnąć, żeby zatamować krwotok, czuję dłonie na ramionach. Na łokciach. Ciągną mnie. Odciągają od niej.\nMrok czai się w kącikach moich oczu, ale wciąż z nim walczę. Walczę z nimi.\nKopię, gryzę, ale to na nic. Słabnę coraz bardziej.\nJej palce drgają. Raz. Drugi.\n– Tilly! – krzyczę rozdzierająco, podczas gdy dźwigają mnie z ziemi. – Tilly! – Wiję się, próbuję stanąć na nogach, każdą komórką ciała wyrywam się do córki.\nWciąż się z nimi mocuję i staram się uwolnić, podczas gdy wywlekają mnie z pomieszczenia. Moje stopy szurają po ziemi.\nWiem, że teraz już nigdy nie pozwolą nam opuścić tego miejsca.\nW każdym razie nie za życia.\nLęki. Każdy jakieś ma. Ten pełzający niepokój. Uczucie wstrętu wobec czegoś. W moim przypadku chodziło o pająki. Wiele lat temu oglądałam dokument przyrodniczy na temat sidlisza piwnicznego, matryfagicznego gatunku, którego samica wyzwala w potomstwie instynkt kanibalistyczny i zachęca młode, by ją pożarły. Nie byłam w stanie oderwać wzroku od ekranu i patrzyłam przez palce na matkę siedzącą w gnieździe, wprawiającą sieć w wibracje i stymulującą potomstwo, które w końcu atakowało ją szaleńczą chmarą. Setki truchtających odnóży. Kły zatapiające się w ciele. Odgłos trawienia samicy przez substancję, która rozpuszcza ją od środka. To wszystko ze mną pozostało. Co takiego musiało opętywać matkę, by poświęcała się w taki sposób? Jak jej młode mogły się zwracać przeciwko niej? Oczywiście było to na długo, zanim sama urodziłam dziecko.\nW chwili, gdy ujrzałam Tilly z malutkimi rączkami zaciśniętymi w piąstki i zmrużonymi, nieprzywykłymi do światła oczami, bez zastanowienia pogrążyłam się w miłości absolutnej. Poczułam gwałtowne pragnienie, by chronić ją przed światem na wszelkie możliwe sposoby. A potrzebowała ochrony. Wiedziałam, ilu krzywd można doznać na tym świecie.\nSama zostałam skrzywdzona.\nJednak tamtego ranka nie miałam pojęcia, jak mogłabym ją ochronić przed zawartością pisma, które właśnie otrzymałam. Odwoziłam ją do szkoły, zaciskając palce na kierownicy, jakby to mogło powstrzymać uczucie, że wszystko wymyka mi się spod kontroli. Bezskutecznie.\nWcisnęłam swoje rdzewiejące volvo pomiędzy dwa lśniące auta z napędem na cztery koła. Hordy nastolatków z plecami ugiętymi pod ciężarem książek mijały nas, wlokąc się noga za nogą w stronę czarnej bramy z kutego żelaza. Potarłam skronie, by stłumić ból pulsujący za oczami.\n– Czy muszę wracać do szkoły, mamo?\nUsłyszałam smutek w jej głosie. Usłyszałam go we własnym, gdy powiedziałam:\n– Minęło sześć tygodni, Tilly. – Jakby tyle czasu wystarczyło, żeby wszystko naprawić.\nTilly nie radziła sobie za dobrze. Ja też nie, ale ze względu na nią udawałam, że wszystko będzie okej. Że jakoś przez to przejdziemy. Nawet jeśli nie wiedziałam jak.\n– Rozmawiałyśmy o tym – przypomniałam jej łagodnie. – To był twój pomysł, żeby wrócić do szkoły w piątek. Powoli się wdrożyć. To tylko jeden dzień, Tilly.\nZatknęła niesforne ciemne włosy za uszy i z niepokojem wyjrzała przez okno. Jej twarz jakby się skurczyła, skórę miała bladą, a pod przekrwionymi oczami zagnieździły się cienie. Nie chciała pomocy psychologa i spędzała większość czasu zamknięta w swoim pokoju. Przebywanie poza domem ją przytłaczało, było to wyraźnie wyczuwalne.\n– Masz już tyle materiału do nadrobienia… ale jeśli naprawdę nie jesteś w stanie stawić temu czoła, nie będę cię zmuszać. Możesz pojechać ze mną i pomóc mi w sklepie. Pora spróbować znowu dołączyć do świata – mówiłam powoli i wyraźnie, a jednak każde słowo wydawało się szorstkie i raniło mi język.\nFunkcjonariuszka przydzielona do opieki nad naszą rodziną powiedziała, że najlepiej tworzyć pozory normalności, ale czy naprawdę miała rację? Czasami bycie rodzicem przypominało torturę, kręcenie się w kółko jak ptak ze złamanym skrzydłem. Ale to był ważny rok dla Tilly, czekały ją egzaminy końcowe. Poza tym w szkole będzie w towarzystwie Rhianon i chociaż wiedziałam, że kuzynki nie były już tak nierozłączne jak kiedyś, miałam nadzieję, że z dala od rodzinnych dramatów rany mojej córki zaczną się goić.\nBóg jeden wie, że wszyscy tego potrzebowaliśmy.\n– W porządku, pójdę – warknęła Tilly.\nTo, jak szybko jej smutek przeszedł w gniew, przyprawiało o zawrót głowy, ale wiedziałam, że to po prostu część twardej kuli żałoby, która odbijała się rykoszetem wewnątrz niej.\nGwałtownie otworzyła drzwi samochodu. Z jej ust, które od tak dawna się nie uśmiechały, wyrwało się głębokie westchnienie.\n– Czekaj – zawołałam, sięgając po jej lunch leżący na tylnym siedzeniu. – Jeśli za bardzo cię to wszystko przytłoczy, zawsze możesz po mnie zadzwonić.\nWyrwała mi pudełko z rąk, a minę miała równie twardą jak plastik.\n– Spróbuj spędzić miły… – Trzask drzwi przeciął moje zdanie na dwie części. – …dzień – dokończyłam.\nUcisk w gardle powstrzymał mnie przed przywołaniem jej z powrotem. Co mogłabym powiedzieć, żeby wszystko naprawić? Odeszła, nie oglądając się za siebie, okutana w czarny zimowy płaszcz, który trzepotał wokół jej kostek. Bardzo schudła. Znowu znalazłam jej niedojedzone śniadanie w koszu. Brązowiejąca skórka banana, pokryta płatkami Rice Krispies, zmiażdżonymi łyżką na pył. Nigdy nie znosiła mleka.\nZgarbiła się, przechodząc przez ulicę bez czekania na zielone światło, z ciężarem plecaka i całego świata na barkach. Zastanawiałam się, czy jej nie zawołać, ale wiedziałam, że nie może się ukrywać bez końca. Jeśli do mnie zadzwoni, przyjadę po nią w ciągu kwadransa, błyskawicznie, chociaż wiedziałam, że czasami nawet sześćdziesiąt sekund potrafi się ciągnąć jak cała wieczność. Ogarnęło mnie gwałtowne, dojmujące pragnienie, żeby ochronić ją tak, jak ja nie byłam chroniona w jej wieku, zabrać ją stąd i zapewnić nowy początek, ale po wieściach, jakie otrzymałam tego ranka, wydawało się to jeszcze bardziej niemożliwe niż wcześniej.\nTilly dołączyła do tłumu uczniów brodzących z chrzęstem przez pomarańczowe jesienne liście zaściełające chodnik. Przypomniałam sobie, jak z Gavanem chodziliśmy po lesie i szukaliśmy lśniących kasztanów. Odziana w kalosze Tilly dreptała między nami z małymi rączkami w rękawiczkach zamkniętymi w naszych. Zapach mchu i ziemi. Radość tamtej chwili wciąż była dla mnie tak wyraźna.\n„Raz, dwa, trzy, do góry!” Trzymała się nas jak mała małpka i bujała się w tę i z powrotem, a jej zaraźliwy chichot sprawiał, że Gavan i ja też się śmialiśmy. Nawet gdy była już za wysoka i za ciężka, wciąż przyciągała kolana do piersi, żeby nie szorować stopami po ziemi, gdy podrywaliśmy ją do góry. Nie mogła do końca zaakceptować, jak bardzo wyrosła. Teraz patrzyłam, jak ociężale pokonuje szare schody, i trudno mi było uwierzyć, że tamto beztroskie, uśmiechnięte dziecko, jakim dopiero co była, i ta poważna siedemnastolatka to ta sama osoba. Była już młodą kobietą, niemal ją straciłam. Czasy, gdy mogłam naprawić wszystko co złe w jej świecie za pomocą kubka gorącej czekolady i przytulenia, dawno już minęły i tęskniłam za nimi.\nPolicjant o nierównym zaroście i potarganym kucyku, patrolujący teren liceum o 8:45 i 15:15 każdego dnia z zaciekłością, która zawstydziłaby lwicę strzegącą młodych, zaczął biec w moją stronę. Rozsądek podpowiadał mi, że po prostu zamierza mnie zrugać za złe parkowanie, mimo to ręce mi się trzęsły, gdy zwalniałam hamulec ręczny. Widok policyjnego munduru za każdym razem wywoływał we mnie fizyczną reakcję, mdłości narastające w żołądku. Odjechałam, zanim zdążył do mnie dotrzeć, i dopiero gdy zniknął mi z oczu w lusterku wstecznym, oddech nieco mi się uspokoił.\nJuż zawsze będę kojarzyć policję ze złymi wieściami.\nZ niekończącymi się pytaniami.\nCzasami wszystko zlewało się w jedną wirującą masę. Przeszłość. Teraźniejszość. Niemożliwe do rozdzielenia.\nLęk nigdy tak naprawdę mnie nie opuścił. Czaił się pod skórą i czekał cierpliwie, aż coś go znowu wyzwoli. Czekał na okazję, żeby zaatakować.\nI czasami, świadomie, nie pamiętałam. Kłamstwo stało się moją prawdą. Ciśnienie w głowie było nieznośne.\nPotem, w mroku nocy, kościste palce przeszłości wciągały mnie z powrotem. Kopałam i krzyczałam, zanim się obudziłam. Z wymiętą kołdrą leżącą na podłodze. Z piżamą przesiąkniętą potem. I samotna.\nBlizna na moim czole pulsowała, przypominając o mojej bezsilności.\nW drodze do pracy znowu zaczęłam rozmyślać o tamtym piśmie.\nŚwiadomość, że już wkrótce będę otwierać te drzwi po raz ostatni, zapiekła mnie jak środek dezynfekujący wylany na otwartą ranę.\nChłonęłam wszystko. Światło odbijające się od szyb, w miarę jak dzień przybierał na sile. Szyld z napisem „Kwiaty Laury”, skrzypiący z zachwytem w podmuchach wiatru. To, jak klucz niemal stapiał się z moimi palcami, jakby powinien być mój na zawsze. Wkrótce będzie należał do kogoś innego. To wszystko będzie marzeniem kogoś innego.\nDrzwi były ubrudzone zaschniętym żółtkiem jaja. Powiedziałam sobie, że to pewnie sprawka dzieciaków, które biegały wczoraj po ulicach i wyłudzały słodycze pod groźbą psikusów; plastikowe kły wystające z ust poplamionych krwią. Naprawdę nie powinnam doszukiwać się podtekstów we wszystkim.\nAle chociaż dodający otuchy zapach kwiatów otulił mnie, gdy tylko weszłam do środka, nerwy nie zniknęły.\nNie mogłam uwierzyć, że to już koniec.\nGdy otworzyłam tę kwiaciarnię dziesięć lat wcześniej, myślałam, że kiedyś przekażę biznes w ręce Tilly albo Rhianon, która spędzała u nas w domu równie dużo czasu, co Tilly u niej. Obie uwielbiały ogrodnictwo i godzinami klęczały obok siebie z łopatkami w dłoniach i błotem pod paznokciami, przekopując małą rabatkę, którą wydzieliłam dla nich w kącie naszego ogrodu. Pielęgnowały mlecze i jaskry, bo były żółte jak słońce; wyrywały anemony i astry, które jeszcze nie zakwitły; uśmiechały się do mnie szczerbatym uśmiechem, gdy dawałam im wiśniowe lodowe lizaki. Gdy weszły w wiek nastoletni, ich kąt ogrodu zarósł chwastami i zdziczał. Straciły zainteresowanie kwiatami. Po raz pierwszy byłam wdzięczna, że nie chcą pójść w moje ślady i wkroczyć na pełną zmartwień ścieżkę jednoosobowych przedsiębiorców nieustannie zmagających się ze zbyt wieloma rachunkami i groźbą upadku.\nKucnęłam i zebrałam z wycieraczki garść brązowych kopert. Zobaczyłam czerwony stempel z napisem „Ostateczne wezwanie do zapłaty”. Rzuciłam pocztę na niegdyś wypolerowany blat, teraz pokryty cienką warstewką kurzu. W ciągu ostatnich sześciu tygodni siedziałam w domu więcej niż tutaj. Chciałam wspierać Tilly, ale sama nie wiedziałam, jak zachowywać się w jej obecności, gdy mówiła, że potrzebuje przestrzeni. Snułam się po domu jak duch. Przytłoczona żałobą, nie mogłam usiedzieć w spokoju. Dotykałam rzeczy Gavana, tak jak kiedyś dotykałam jego twarzy, i zastanawiałam się, kim jestem, skoro przestałam być czyjąś żoną. Bo dawno nie byłam już czyjąkolwiek córką.\nCałymi tygodniami towarzyszyły mi mdłości, jakbym siedziała w łódce targanej gwałtownymi falami, i tylko w kwiaciarni znajdowałam chwile wytchnienia, spokój po burzy. W tej przestrzeni mogłam otwarcie ronić łzy i nie martwić się, że powinnam być silna ze względu na Tilly.\nTutaj mogłam odczuwać.\nJak co rano zajrzałam do kalendarza, chociaż wiedziałam, że jest pusty. Pulsowanie bólu za oczami się wzmogło. To nie tylko moja nieobecność w ostatnich tygodniach negatywnie wpłynęła na biznes. Gdy dziesięć miesięcy temu wybuchł ten skandal, lokalne gazety zaczęły pluć jadem ostrożnie ubranym w słowa, powalając moją rodzinę na kolana swoimi „domniemaniami” i „prawdopodobieństwami”. Napisano, że chociaż Gavan był rodowitym Walijczykiem, moja matka była Angielką; jakby to robiło jakąś różnicę. Dano mi do zrozumienia, że nie ma dla mnie miejsca w Portgellech, niegdyś tętniącym życiem rybackim miasteczku, gdzie obecnie rybacy stanowili równie rzadki widok jak czerwone latawce, które dawniej szybowały nad szarym jałowym nabrzeżem. Społeczność zwarła szyki, niektórzy nawet zaczęli mnie nazywać „tą Angielką”, chociaż przemieszkałam tu całe życie. Kupowali kwiaty w Tesco, na stacjach benzynowych, wszędzie – zdawałoby się – byle nie u mnie.\nAle nie byłam do końca sprawiedliwa. Gdyby zrzucić grubą warstwę samoużalania się, którą nosiłam już jak drugą skórę, potrafiłam przyznać, że nie mogłam konkurować cenowo z supermarketami ani zapewniać równie wygodnych i szybkich dostaw jak kwiaciarnie internetowe. Może upadek był nieunikniony, a Gavan tylko przyspieszył ten proces. Z drugiej strony może to też nadmiernie analizowałam. Ostatecznie w tym okresie ruch zawsze malał. Sezon ślubny się skończył i biznes miał się rozkręcić na nowo dopiero w grudniu.\n„Ale wtedy mnie już tu nie będzie”.\nZaczęłam przetrząsać szuflady pełne wstążek i celofanu w kropki w poszukiwaniu proszków przeciwbólowych. Dzwonek nad drzwiami zabrzęczał, gdy ktoś wszedł do środka. Podniosłam wzrok, ale mój optymizm szybko się rozwiał, gdy zobaczyłam, że to nie klientka, tylko Saffron, po raz trzeci w tym tygodniu.\n– Tak mi przykro – powiedziałam, wyciskając dwie tabletki z paracetamolem z foliowego kokonu. – Nie sprzedałam wiele.\nPrawdę mówiąc, nie sprzedałam ani jednej torby organicznych warzyw z farmy Oak Leaf Organics, które Saffron przyniosła mi na próbę, proponując dwadzieścia procent od sprzedaży, ale z poczucia winy sama znowu kupiłam dwie. Szuflada w mojej lodówce była pełna więdnących marchewek i brązowiejącego pasternaku.\n– To nic. Chyba mało kto zagląda do kwiaciarni, żeby kupić jedzenie. – Kąciki jej ust uniosły się przelotnie, gdy uśmiechnęła się uśmiechem pełnym napięcia.\n– Ostatnio mało kto zagląda też, żeby kupić kwiaty. – Skrzywiłam się, połykając tabletki bez popicia.\n– Damy radę, dopóki Amazon nie zacznie sprzedawać świeżych warzyw i bukietów.\n– Kwiaty już sprzedają.\n– No to masz przerąbane. – Masa czarnych loczków na jej głowie zatrzęsła się, gdy wybuchła śmiechem, który zabrzmiał jakoś pusto.\nWyglądała na tak zmęczoną, jak ja się czułam, i wiedziałam, że chociaż sobie żartuje, naprawdę martwi się tak samo jak ja. Prowadzenie małego biznesu było trudne.\n– Nie ma nadziei dla niezależnych detalistów, prawda?\n– Nie, gdy klienci chcą, żeby wszystko było dostępne dwadzieścia cztery godziny na dobę – zauważyłam.\n– A jeszcze nie jest? – Zadarła głowę i przesłoniła oczy dłonią, udając, że szuka czegoś na niebie. – Czy to ptak? Czy to samolot? Nie, to dron dostawczy.\nNie zaśmiałam się.\n– Dzięki za radę, której udzieliłaś mi w zeszłym tygodniu, Lauro. – Wyjęła białą różę z wiaderka koło lady i wciągnęła jej zapach. Płatki wydały się blade w kontraście z jej ciemną skórą. – Ta nowa kawiarnia za rogiem złożyła stałe zamówienie na ziemniaki. Uwielbiam ziemniaki w mundurkach. – Poklepała się po niemożliwie płaskim brzuchu.\nJeszcze dziesięć lat, a węglowodany zaczną się gromadzić wokół jej talii, tak jak zaczęły wokół mojej, gdy skończyłam trzydziestkę.\nSaffron dalej trajkotała, a ja próbowałam nie zgubić wątku. Normalnie. Mogłam zachowywać się normalnie. Ale myślami wciąż wracałam do tamtego pisma. Fale adrenaliny zalewały mnie i się cofały. Słowa Saffron docierały do mnie urywkami. Inne odpływały w niebyt.\n– Lauro? – Sposób, w jaki wymówiła moje imię, uświadomił mi, że zadała pytanie, a ja nie odpowiedziałam.\nJej głos wydawał mi się taki daleki. Próbowałam się skupić, ale jej postać nabrała dziwnego zabarwienia. Mimo wszystko złożyłam swój stan na karb stresu. Na żałobę. Dopiero gdy słodki, mdlący zapach uderzył mnie w nozdrza, przeszło mi przez myśl, że to znowu się dzieje, ale nie mogłam uwierzyć, że to możliwe. Minęło już tyle czasu. A jednak pojęłam, że owszem, gdy zaczęło mi się kręcić w głowie. Ręce i nogi odmówiły posłuszeństwa. Nie wiem, w którym momencie osunęłam się na ziemię i wpadłam w czarną otchłań. Czas stał się nieistotny. Mogły minąć sekundy, minuty, nawet godziny, nim dotarł do mnie odległy dźwięk głosu. W uszach słyszałam dziwne rzężenie – własny przepełniony paniką oddech. Ujrzałam anioła, rozmazane jaskrawe białe światło. Myślałam, że umieram.\nMyślałam, że znowu umieram.\nAle w końcu odzyskałam ostrość widzenia i zobaczyłam Saffron w białych dżinsach i bluzie. Patrzyła na mnie z troską.\n– Dobrze się czujesz? – Położyła mi dłoń na ramieniu.\nPróbowałam się odezwać, ale usta wypełniał mi miedziany smak krwi. Przygryzłam sobie język.\n– Dzwonię po karetkę. – Panika w jej głosie jakoś mnie uspokoiła.\n– Nie. – Usiadłam. – Proszę, nie rób tego. – Ostrożnie dotknęłam potylicy, którą uderzyłam o ziemię. Wiedziałam z doświadczenia, że później będę obolała i pokryta siniakami, ale teraz, gdy z trudem podnosiłam się na nogi, czułam głównie zażenowanie. – To napad. Miewałam je już wcześniej.\nAle to było lata temu, jeszcze zanim rodzice się mnie wyrzekli. Zupełnie jakby po tym, gdy mnie wyrzucili, moje ciało doznało niemal odwrotnego szoku i zamiast dalej się rozpadać, pozbierało się do kupy. Być może to sprawa z Gavanem sprawiła, że napady powróciły. To było przyczyną tak wielu rzeczy. Znowu pomyślałam o piśmie i miarka się przebrała. Zaczęłam płakać.\n– Tak mi przykro. – Saffron wyglądała na spanikowaną. – To wyglądało okropnie. Nie wiedziałam, czy najpierw dzwonić na pogotowie, czy próbować ci pomóc. Wszystko wydarzyło się tak szybko.\nChociaż byłam otumaniona i zdezorientowana i miałam wrażenie, jakbym straciła przytomność na wiele godzin, w rzeczywistości wszystko trwało pewnie krócej niż minutę.\n– Jak się czujesz? – zapytała dziewczyna z powątpiewaniem, wciąż ściskając w dłoni telefon.\nChora. Wyczerpana. Przerażona.\n– W porządku – zapewniłam ją.\nPoczułam gorzki smak kłamstwa i krwi na języku.\n– Nie wygląda na to. Jesteś pewna, że nie powinien cię obejrzeć lekarz?\n– Nie. Serio, w szpitalu i tak nie mogliby nic dla mnie zrobić. – Bałam się, że zacznie nalegać na wezwanie lekarza, i pomyślałam o wszystkich implikacjach. – Ale mogłabyś mi przynieść trochę wody. – Usiadłam na stołku, opierając łokcie o blat i kryjąc twarz w dłoniach. Po chwili Saffron postawiła przede mną szklankę, która wydała mi się wyjątkowo ciężka, gdy uniosłam ją do spierzchniętych ust i wzięłam łyk. Otarłam rękawem strużkę, która pociekła mi po podbródku. – Możesz już iść. Zaraz zamknę i wrócę do domu.\nByłam wyzuta z energii, jakby nagle odłączono mnie od źródła zasilania.\n– Mogłabym cię podwieźć? – zaproponowała Saffron niepewnie.\nZawahałam się. W tej chwili stanowiłabym zagrożenie na drodze, ale nie znałyśmy się z Saffron aż tak dobrze; nie chciałam zawracać jej głowy.\n– Zadzwonię do przyjaciółki i poproszę, żeby mnie odebrała.\nPrzejrzenie listy kontaktów w telefonie nie zajęło mi dużo czasu. Nawet gdyby nie ostatnie wydarzenia, Gavan i ja byliśmy jedną z tych par, które spędzały cały czas razem, więc nie miałam za wielu przyjaciół. Zatrzymałam się nad imieniem Anwyn. Żona brata Gavana i ja byłyśmy sobie kiedyś tak bliskie, ale teraz nasze skłócone rodziny ledwie ze sobą rozmawiały. Mimo wszystko zadzwoniłam. Sygnał rozbrzmiewał długo, nim włączyła się poczta głosowa. Wyobraziłam sobie, jak Anwyn widzi moje imię na ekranie i postanawia nie odbierać.\nNie zostawiłam wiadomości.\nZnowu rozbrzmiał dzwonek. Uniosłam ociężałą głowę. To Saffron uchyliła drzwi. Niemal zapomniałam, że wciąż tu jest.\n– Jesteś pewna, że dobrze się czujesz? Mogłabym poprowadzić twój samochód, a swój odebrać później. Nie masz nic przeciwko?\nCzułam się tak źle, że nie mogłam znieść myśli o jeździe autobusem, a z pewnością nie było mnie stać na taksówkę.\n– Nie, jasne, że nie – powiedziałam. – Byłoby miło.\nAle nie było w tym nic miłego.\nTrzy to potężna liczba i chociaż nie wiedziałam o tym w tamtym czasie, dowiedziałam się tego później. Potrzeba było trzech mężczyzn – Noego, Daniela i Hioba – by doświadczyć trzech rzeczy: stworzenia, zniszczenia i odnowienia. Potrzeba było trzech decyzji, żeby zniszczyć moje życie.\nCzasami, gdy dzieje się coś okropnego, człowiek już po fakcie przesiewa wspomnienia i rozpaczliwie próbuje ustalić dokładny moment, w którym sprawy potoczyły się nie tak.\nTo, że się zgodziłam. To był pierwszy błąd, jaki popełniłam.\nZostały mi jeszcze dwa.\nFB3492 KBRozwój formatu FB2