Poza bogatym asortymentem artykułów pochodzących od cenionych producentów atutem naszej firmy jest profesjonalizm i kompleksowa obsługa zleceń. Dziękuję za profesjonalne podejście do mojej budowy i mnie jako klienta... PEŁEN a także doświadczenie http://xxl-massamuscular1pt.eu/ remedio para ganhar massa muscular rapido zdobyte na placu budowy pozwala nam doradzać profesjonalnie i fachowo. Obróbka otworów okiennych i drzwiowych wraz z gotową tynkarską zaprawą. Dyrektorka szkoły dodaje, że w porównaniu z tym, co było wcześniej, obecne kilka mokrych plam nie jest dużym problemem. Oddaję się swojej pracy z chęcią. Jeśli są zainteresowani podjęciem współpracy z nami, zapraszamy do kontaktu. Wszystkie prawa zastrzeżone dla .\nDo swojego oddziału w poszukujemy osoby na stanowisko: / ka pracy: stanowiska: - koordynacja i prowadzenie sekretariatu, nadzór nad pracą biura, - kompleksowe wsparcie biura pod kątem administracyjnym, - zakupy... Rozwój sprzedaży oraz doradztwo techniczne w zakresie pokryć dachowych. Z rozmów wynika, że posiada bardzo rozległą wiedzę swojej profesji, a udzielane rady okazywały się być trafnymi.\nSalon powstał z miłości i pasji do fryzjerstwa, a także chęci spełnienia marzeń, jakie towarzyszyły mi od najmłodszych lat. Lepiej sprawdzić kogo zatrudniamy bo liczy się nie tylko ułożony piękny dach ale również nasze bezpieczeństwo. Oferta naszej firmy obejmuje: wkładki antywłamaniowe, klamki, zamki do drzwi, uszczelnienia szczotkowe, system regałów naściennych, zawiasy wahadłowe, zawiasy do drzwi. Polecam firmę jako biuro nieruchomości polecam swoim klientom usługi tej firmy budowlanej. Od 2017 roku jesteśmy partnerem wiodącego producenta drzwi i okuć budowlanych. Krycie dachu papą odbywało się przede wszystkim na dwóch rodzajach dachów - płaskich, głównie na budynkach typu kostka w latach 60. i 70., oraz spadzistych, na domach wybudowanych w tym samym okresie i starszych.\nDużą zaletą stolarki aluminiowej jest jej elastyczność, co oznacza, że okna lub drzwi mogą być dostępne w wielu rozmiarach. Firma działa od 2008 roku na rynku. Nasze wyroby cieszą się dużym powodzeniem w całej . Jeśli mamy okna i drzwi stalowe okleiny są identyczne, dlatego bardzo łatwo uzyskać efekt idealnego dopasowania mimo tego, że produkty te są wykonane z różnych materiałów.\nObecnie uszczelnienie co piątego dachu płaskiego oraz co piąta termoizolacja na krokwiach w pochodzi od znanych firm dekarskich. Do pokrycia natomiast używa się blachy, np. w garażach , czy wspomnianych już halach, dachówek ceramicznych lub cementowych, głównie w budownictwie mieszkaniowym, poza tym blachodachówki, papę. Atmosfera w salonie panuje taka, że człowiek odpoczywa.\nOprócz wynajmu agregatów, świadczymy również usługi ogólnobudowlane. Okna to jedno z najpopularniejszych rozwiązań na rynku. „Pragnę, aby każdy u mnie w salonie czuł się wyjątkowo.” salonu, posiadająca 20-letnie doświadczenie we fryzjerstwie damsko-męskim, prezentuje najwyższy poziom sztuki fryzjerskiej. Nasze usługi na tle innych wyróżnia dobry stosunek jakości do ceny. Skrzydło może być pokryte: okleiną lub specjalną folią.\nZnacie dobrego fryzjera w zapraszamy do skorzystania z usług fryzjera! naszych salonach fryzjerstwo stanowi sztukę rozwijaną z pasją i zaangażowaniem z sezonu na sezon. To dla gwarancja wysokiej jakości oraz klasy produktu końcowego jakim są drzwi zewnętrzne. Jako firma budowlana, która szanuje swojego klienta, zawsze realizujemy zamówienia w wyznaczonych terminach. Peplanie i wymyślanie, czego oni tam nie robią, ludzie naprawdę są.\nWłosami zajmuje się profesjonalnie i żadna z nie będzie narzekała. Szukasz cen, cenników, kosztów lub kosztorysu dachów? ze są na to skuteczną metodą. Poznaj naszą ofertę lub skontaktuj się z nami. A może interesuje najtańsza oferta na drzwi? w tej dziedzinie i szukasz nowych z górnej półki drzwi ażurowych nie przegap tego producenta drzwi - na pewno znajdziesz towar, który chcesz zamówić. W naszym salonie posiadamy bardzo bogatą bazę unikalnych wzorów drzwi, ale jesteśmy w stanie zrealizować także wszelkie indywidualne pomysły klientów.\nPoczątkowo zabiegi fryzjerskie wykonywane sa na główkach treningowych, oraz jedna kursantka na drugiej. Dziewczyny ile płacicie za blond pasemka na średniej długości włosach w salonie? ma swoje wizje i propozycje, ale zawsze je ze mna uzgadnia. Firma nasza oferuje możliwość realizacji tych najtrudniejszych zadań. Zafundowanie sobie nowej fryzury jest dobrym pretekstem do chwili wytchnienia i zrelaksowania się.\nMiejsce to dobrze nadaje się np. Na salon fryzjerski, kosmetyczny, biuro kredytowe, ale nie np. Sprzedaż odzieży używanej. Wykonywanie rysunków fryzur z zastosowaniem różnych technik rysowania, wykonywanie rysunków instruktażowych fryzur, przestrzeganie zasad skalowania fryzury i jej fragmentów, dobieranie stylów fryzur z wykorzystaniem programów komputerowych, projektowanie fryzur damskich i męskich, prezentowanie projektów fryzur z wykorzystaniem technik multimedialnych, sporządzanie portfolio projektów fryzur, planowanie działania marketingowe.\nonlineseojak pozycjonowac stronymiasto szczecinfirmalinki sponsorowanepozycjonowanie torunplumbers near mepozycjonowanie szczecinbiznes onlinelampy warszawareklama w googleprojektowanie stron internetowychnew boilerPoznańlampyWarszawaprofesjonalne pozycjonowanie stronpozycjonowanie stron googledarmowa reklama


Zakończenie 1. etapu wyboru Najlepszego Sportowca Polski. Głosujemy na Bartosza Zmarzlika! | PGE Ekstraliga - PGE Ekstraliga\nZakończenie 1. etapu wyboru Najlepszego Sportowca Polski. Głosujemy na Bartosza Zmarzlika!\nDo 4 stycznia do godz. 17:00 można oddawać głosy na Bartosza Zmarzlika w I etapie 84. Plebiscytu na Najlepszego Sportowca Polski, organizowanego przez „Przegląd Sportowy” i telewizję Polsat. Finalistów oraz końcowe wyniki poznamy na Gali Mistrzów Sportu, która odbędzie się 5 stycznia.\nDla Bartosza Zmarzlika jest to trzecia z rzędu nominacja na najlepszego sportowca w Polsce. Zawodnik CASH BROKER Stali Gorzów w 2016 roku uplasował się na 8. miejscu, z kolei w zeszłym roku nie znalazł się w pierwszej „dziesiątce”. Teraz aktualny wicemistrz Świata na żużlu będzie miał kolejną okazję na miejsce w czołówce wśród polskich gwiazd sportu.\nGłosować można poprzez stronę „Przeglądu Sportowego” TUTAJ oraz Polsatu Sport TUTAJ (głos można oddać raz na 24 godziny). I etap wyłoni finałową „dziesiątkę” nominowanych. Druga część wyboru najlepszych odbędzie się z kolei 5 stycznia podczas Gali Mistrzów Sportu (początek transmisji o godzinie 20.00 w Polsacie Sport) – wówczas możliwe będzie już tylko głosowanie za pomocą SMS na najlepszych dziesięciu sportowców, które zacznie się w raz z rozpoczęciem transmisji (godz. 20:00). W trakcie relacji, podane zostaną numery do głosowania.


Od początku wiedziała, że czeka ją coś niezwykłego.\n– Spakuj się na dwa miesiące i powiedz rodzinie, że wyjeżdżasz jako instruktorka na obóz dla dziewcząt, ale weź raczej eleganckie rzeczy – poradziła Ursula.\n– A czego będę uczyć? – zdziwiła się Charlotte.\n– Tak naprawdę to nie ty, lecz ciebie będą szkolić.\n– Nie mam eleganckich.\n– To weź takie jak na święta.\nPo wybuchu wojny wystawy sklepów Berlina wprawdzie nadal pełne były towarów, ale na każdej wisiała karteczka z napisem: „Ekspozycja nieprzeznaczona do sprzedaży”. Na wszystko obowiązywały kartki, ale niemal niczego nie dało się kupić.\nRyżu w całym mieście nie było od miesięcy, podobnie jak cukru, oleju, makaronu. A gdy coś się już pojawiło, kolejki sięgały stu metrów. Z powodu braku mąki piekarze eksperymentowali ze składnikami chleba, w efekcie raz miał niebieskawy odcień oraz zapach kostki mącznej, a raz był niemal zielony i smakował trocinami. W parkach zaczęto uprawiać warzywa, na balkonach hodowano króliki, na podwórkach kury. Kiedy więc Charlotte powiedziała w domu, że wyjeżdża na obóz szkoleniowy, ciotka odetchnęła z ulgą:\n– Oj, jak to dobrze, przynajmniej sobie pojesz.\nPo przyjeździe na dworzec zobaczyła wokół Ursuli kilkanaście dziewcząt. Wszystkie w podobnym wieku – dwadzieścia, dwadzieścia kilka lat. Przyciągały wzrok przechodzących obok mężczyzn urodą, wdziękiem, zgrabnymi figurami. Ale też czymś więcej. Charlotte pomyślała, że to zapewne ich emocje, determinacja albo siła ducha, ta sama, jaka emanowała z filmu „Triumf woli” Leni Riefenstahl. Uwielbiała ten film z Norymbergii, zwłaszcza że znalazł się w nim kadr, w którym przez sekundę pod hotelem Deutscher Hof było widać ją razem z Kristianem. Wprawdzie biegła wtedy do Zieglera, ale oczywiście tego już kamera nie uchwyciła.\nGdyby ktoś pytał, miały dla niepoznaki mówić, że są ekipą statystek z wytwórni UFA i jadą na plener do Bawarii. Będą kręcić film fabularny o powracającym z wojny żołnierzu, który przyjeżdża do swojej małej miejscowości, a tam czeka na niego grupa stęsknionych za swoimi bohaterami dziewcząt.\n– To nie będzie film fabularny, lecz prawdziwa kronika filmowa, przy czym nie musi być od razu bohater, wystarczy normalny mężczyzna – powiedziała ze śmiechem jedna ze świeżo powołanych aktorek, a reszta jej zawtórowała.\nNikt jednak o nic nie pytał. Cały wagon przeznaczono wyłącznie dla nich, po obu jego końcach stali strażnicy i nikogo nie wpuszczali, pilnowali dziewczyn jak służbowej tajemnicy. Pod wieczór wysiedli w Sonthofen, małej miejscowości w Bawarii wśród zieleniejących wzgórz i łagodnych dolin, do których spływały resztki topniejącego śniegu. Dookoła panował ciepły spokój budzącej się wiosny. Dziewczęta zakwaterowano w niewielkim pensjonacie leżącym tuż obok wzorowanego na krzyżackich zamkach ośrodka Ordensburg, pełniącego funkcję jednej z trzech krajowych twierdz szkoleniowych dla partyjnych kadr. Na kolację były wspaniałości – zupa gulaszowa z kluseczkami, sałatka ziemniaczana skropiona octem i knedle na słodko. Od dawna tak dobrze nie jadły.\nCały czas uważnie je obserwowano. Wszędzie towarzyszyło im dwóch posępnych mężczyzn w oficerkach, jeden w binoklach, drugi z wąsikiem na Hitlera, oraz kobieta koło sześćdziesiątki, głównodowodząca Gertruda, która nie rozstawała się z laską zwieńczoną srebrną gałką. Cała trójka do każdego stroju wpinała odznaki NSDAP. Charlotte zastanawiała się, czy ozdabiają nimi także pidżamy, bo szlafroki na pewno.\nGertruda okazała się właścicielką górskiego pensjonatu oraz żoną wysoko postawionego oficera, może nawet generała, bo w korytarzu wisiały fotografie mężczyzny w bryczesach z czerwonymi lampasami. Oprowadziła dziewczyny po budynku, osobiście wskazała im pokoje i oddała je pod opiekę mniej więcej pięćdziesięcioletniej, gustownie ubranej kobiety: beżowe buciki, brązowa garsonka, biała bluzka z koronką, brązowy toczek. Sznur pereł na szyi.\n– Jestem Kitty Schmidt. Nie będę wam niczego nakazywać, mam wam pomagać i was wspierać, gdybyście tego potrzebowały. Duchowo, ale także materialnie. Czyli ze wszystkimi kłopotami macie przychodzić do mnie. Głowa, dupa, cipa, bolesny okres, brak okresu. I co tam jeszcze. Jasne?\n– Tak jest, panno Kitty – odezwał się zgodny chórek.\n– Jakie macie doświadczenie z mężczyznami?\n– Ja mam męża – odezwała się siedząca najbliżej dziewczyna.\n– Brawo! A doświadczenia pozamałżeńskie? Która ma?\nWszystkie dziewczyny podniosły ręce, Charlotte ostatnia.\n– A coś ty taka niezdecydowana?– zdziwiła się panna Kitty.\n– Nie byłam pewna, o co chodzi.\nStojące wokół dziewczęta się roześmiały.\n– Ale już jesteś?\n– A pracowałaś w lokalu?\n– Mam praktykę z pani pensjonatu w Berlinie.\nIstotnie przed wyjazdem Charlotte przez tydzień była tam pokojówką, potem pomagała przy barze i nosiła napoje do pokojów.\n– Nie chodziłaś z mężczyznami na pokoje?\n– Nie chodziłam.\n– Nie chciałaś spróbować?\n– Wtedy jeszcze nie. Miałam wątpliwości.\n– Już nie mam.\n– Dlaczego postanowiłaś wstąpić do grupy?\nZawahała się. Powodów było wiele. Wizja dobrze płatnej pracy w wywiadzie, bezpieczeństwo rodziny, dodatkowe kartki, poczucie misji, w końcu ciekawość. Ponadto nie chciała spędzić wojny w kolejkach po ziemniaki. Bracia byli na froncie, ona też chciała walczyć, może przez takie jak ona to wszystko szybciej się skończy. Ale odpowiedziała inaczej, najbardziej od serca.\n– Mam porachunki osobiste.\n– W porządku. To twoja sprawa.\nPozostałe dziewczęta zazwyczaj od początku nie miały wątpliwości. Ursula na prośbę Schellenberga pomogła je dobrać z niezmierną starannością, a jednocześnie w sposób pozostawiający w tajemnicy działanie wywiadu. Zwróciła się poprzez Lebensborn do grona wysokich oficerów SS o wytypowanie dziewcząt z wysoką inteligencją, znajomością języków obcych, silnymi narodowosocjalistycznymi poglądami i ze słabością do mężczyzn. Na wszelki wypadek, gdyby zabrakło dziewczyn zmotywowanych ideologicznie, wystąpiła też o pomoc do policji obyczajowej.\nPrzez pierwszy tydzień przeszły przez cykl zajęć politycznych – co rusz przyjeżdżał kolejny wykładowca, ale wszyscy mówili to samo. O wadze narodowego socjalizmu, wielkości Führera i przyszłości aryjskiej rasy. Wspominali też o tym, że wojna się skończy wielkim sukcesem, o ile każdy pomoże armii tak, jak potrafi, co zostanie ocenione po zwycięstwie. Ci, którzy pomogą, zamieszkają w wielkich domach z pięknymi meblami i każdy otrzyma telewizor. Potwierdziła to Ursula, prowadząca przy okazji dwugodzinne spotkanie na temat gwiazd kina, a także interesujących słuchaczki kulis pracy spikerki telewizyjnej.\nOpowiadała wówczas, że przed wejściem do studia makijażystka posypuje jej włosy złotym proszkiem, dzięki czemu uzyskują jasną poświatę, usta zaś maluje jej na czarno, bo kamery redukują czerwony kolor do bieli. Poza spotkaniem z Ursulą zajęcia w pierwszym miesiącu były nieciekawe – w kółko polityka, ideologia, ekonomia, wojna i armia, ze szczególnym uwzględnieniem charakterystyki mundurów i dystynkcji oraz stopni oficerskich i ich różnic w poszczególnych rodzajach wojsk. Ale potem zrobiło się interesująco.\nKitty zaprosiła kilku dziennikarzy, którzy opowiadali o technikach przeprowadzania wywiadów. Mówili, jak ostrożnie formułować pytania, by nie wzbudzały podejrzeń, jak okazywać zainteresowanie sprawami, które są błahe, ale ważne dla rozmówców, i jak uzyskać dzięki temu ich przychylność, a potem zdobyć zaufanie i nie stracić go do końca rozmowy. Później pojawiły się trzy kobiety w obcisłych garsonkach, by przeprowadzić kurs wyrazistego makijażu. Pokazywały też, w co należy się ubierać, żeby wyglądać jednocześnie skromnie, wyzywająco i seksownie, uczyły również, jak ruszać biodrami, gdy idzie się przez środek sali, jak odgarniać z wdziękiem włosy i jak filuternie się uśmiechać. Na polecenie Kitty do sali przyniesiono cztery wielkie lustra z pobliskiego sklepu odzieżowego i ustawiono je przed dziewczętami, które powtarzały po wielekroć te tajemne kody i gesty mające sprawić, że każdemu mężczyźnie zawróci się w głowie. Chichotały przy tym, bo jakże tu nie chichotać, wymieniały się uszczypliwościami oraz kuksańcami, a Gertruda w złości stukała o podłogę laską, chociaż towarzyszący jej dwaj smutni mężczyźni tym razem byli wyraźnie rozanieleni.\nNajciekawsze okazały się jednak prowadzone pod wieczór pobieżne lekcje anatomii. Zawieszano wówczas na ścianie plansze do zajęć z fizjoterapii człowieka, a konkretnie mężczyzny, co było wyraźnie widać na modelu przedstawionym z przodu, i dziewczyny znów chichotały. Ucichały natychmiast, gdy do sali wchodził młody przystojny lekarz w białym fartuchu niczym na obchód albo wizytację; wszystkie od razu czuły się przynajmniej jak studentki medycyny i uważnie słuchały, co należy masować, jak długo i po co.\nPo dwóch tygodniach dalszych szkoleń, w tym skróconego kursu tańca, zasad higieny i antykoncepcji, przygotowania mikstur rozwiązujących języki oraz szybkiego sporządzania notatek, wieczorami zaczęto dziewczętom puszczać filmy. Najpierw musical Borisa Ingstera „Cienki lód” o instruktorce jazdy na nartach, która w Alpach zakochuje się w bajecznie przystojnym mężczyźnie, nie wiedząc, że jest księciem. Grał go Tyrone Power, wielki hollywoodzki aktor, znany już dziewczętom z fotosów do zapowiadanego przez kina filmu Zorro, w którym wcielił się w rolę Don Diego. Potem obejrzały zabawny filmik erotyczny z lat dwudziestych, to znaczy filmik był niby na serio, ale śmiesznie się w nim ruszali, jakby cały czas w lekkim pośpiechu, zwłaszcza gdy doszło do zbliżenia. Później już wyświetlono takie filmy, o jakich istnieniu dziewczęta nie miały dotąd pojęcia. Wtedy w sali panowała taka cisza, że słychać było przełykanie śliny. Nikt ze szkoleniowców jednak nie komentował filmów, tak jakby dziewczyny same miały wyciągnąć odpowiednie wnioski.\nW ostatnim tygodniu pobytu w Sonthofen Kitty urządzała co wieczór uroczyste kolacje z szampanem, na które przybywali z zamku młodzi oficerowie SS. Po kolacji mężczyźni zapraszali dziewczęta na tańce, a potem usiłowali je namówić, by zaprosiły ich do swoich pokoi, co się nierzadko kończyło sukcesem. Trudno było jednak się temu dziwić, trwała wojna, a żadna patriotycznie nastawiona dziewczyna nie chciała, by żołnierz z jej kraju poniósł jakąkolwiek porażkę.\nNa koniec Gertruda wygłosiła długie przemówienie, wspominając stowarzyszenie Lebensborn, w którym – jak zapewniała – zawsze może znaleźć schronienie znajdująca się w potrzebie samotna matka. Poprosiła, by w korespondencji z bliskimi i rodziną nie podawać adresów apartamentów służbowych ani żadnych informacji, które mogłyby powiązać dziewczęta z pensjonatem Schmidt, lecz placówki Lebensbornu – na razie ośrodka Kurmark w Klosterheide, gdzie teoretycznie zostaną zatrudnione.\n– Jesteście ochotniczkami w tajemnej misji, za której wypełnienie ojczyzna i naród będą wam wdzięczne.\nCharlotte pomyślała o wdzięczności narodu. Czasami wyobrażała sobie, jakby to było, gdyby poległa w walce. Najlepiej w obronie jakiegoś miasta, na przykład Berlina albo – jeszcze lepiej – Monachium, na ulicy, przy której mieści się pracownia Zieglera. Zamilkłby wówczas jej karabin i ten zdrajca wyjrzałby z okna przestraszony, że nikt go nie broni, i zobaczyłby, jak\nCharlotte bohatersko kona. Dostałaby później Krzyż Żelazny, może nawet I klasy.\n– Jednak dziś członkom waszych rodzin i innym bliskim może wydawać się to niezrozumiałe, a nawet niegodne poparcia, więc im nie mówcie – Gertruda kończyła swoje przemówienie.\n– Powtarzam: wasza misja jest ściśle tajna i nie wolno wam nic o niej powiedzieć pod groźbą najsurowszej kary! – pouczyła na do widzenia, po czym życzyła pomyślności i odeszła, stukając laską.\nPiotr Adamczyk, „Ferma blond”, Wydawnictwo Agora, Warszawa 2018, s. 274-281


Chiny znów kopiują SpaceX? - IncusMeteo\nHistoria lub się powtarzać. Na łamach IncusMeteo pisaliśmy już o “kreatywnym” kopiowaniu przez CNSA (Chińska Narodowa Agencja Kosmiczna) rozwiązań konkurencji, między innymi SpaceX czy NASA. Myliłby się jednak ten, który uważał, że Chińczycy nie “pożyczą” sobie więcej cudzego projektu i jego rozwiązań. Niedawno na światło dzienne wyciekła zaskakująco podobna do Starshipa wizja zaproponowana przez CALT (Akademię Technologii Rakietowej). Nie znamy póki co zbyt wielu szczegółów, ale tego kształtu nie da się z niczym innym pomylić.\nChińczycy zapowiedzieli, że ich nowe dzieło ma służyć do wynoszenia ładunków na orbitę. Nie jest to żadnym zaskoczeniem. Zaskoczeniem jest jednak to, że nowy, Chiński projekt może służyć także do dostarczenia pasażerów na Księżyc, czy Marsa. Czy to może być aż tak bezczelna kopia?\nZ opublikowanych w sieci materiałów wynika, że Chińczycy mają wstępny projekt budowy nowego statku kosmicznego. Materiały nie pozostają jednak wątpliwości. Sam drugi człon, oraz jego projektowane manewry wyglądają niemalże identycznie jak to, co widzieliśmy w przypadku testów statku Starship firmy SpaceX. Bardzo podobnie wygląda też koncepcja budowy silników, mających napędzać cały pojazd. I w tym przypadku są one bardzo podobne do tego, co stworzyło do tej pory SpaceX. Warto przy tym dodać, że nie trudno o dobre zdjęcia silników Raptor czy powstających obecnie Raptor 2. Podobnie ma się rzecz jeśli chodzi o samego Starshipa.\nTo jednak nie koniec rewelacji. Znajomo (choć nie identycznie) wygląda też schemat przechwytywania lądującej rakiety nośnej wielokrotnego użytku.\nlądujący Koncepcja lądowania rakiety nośnej proponowanej przez Chiny. Źródło: Raffaele Di Palma / twitter.com\nTrzecią, znajomo wyglądającą koncepcją jest trzystopniowa rakieta, mająca wynieść ludzi na księżyc, ale służąca także do wynoszenia towarów na niską orbitę okołoziemską (LEO). Pierwszy planowy lot miałby się odbyć za 5 lat.\nPodczas swojej prezentacji, CALT poinformowało że rakieta docelowo będzie w stanie wynosić ładunki do 20 ton na niską orbitę okołoziemską (LEO). Z kolei Starship ma wynosić ładunki nawet pięciokrotnie większe. Nie znamy natomiast projektowanych możliwości silników mających mieć swoje zastosowanie w koncepcyjnych pojazdach. Można jednak zakładać, że nie będą, przynajmniej oficjalnie, tak wydajne jak te produkowane przez SpaceX.\nW przyszłości można się spodziewać, że Chiny nadal będą próbowały kopiować SpaceX czy NASA. Firma Elona Muska nie skomentowała całej sytuacji.\nGrafika ilustracyjna: spacex.com / opr. własne\nElon Musk przekazał plany związane ze statkiem Starship. Celem Mars


9 listopada 2015 usługi budowlane No comments\nTrzecim etapem budowy jest stawianie ścianek działowych, które mają na celu wyznaczanie powierzchni wszystkich pomieszczeń znajdujących się w domu. Do wznoszenia ścian wewnętrznych najczęściej używany jest bloczek czy też każdy inny materiał. Oczywiście wszystkie te prace dokonuje murarz, który odpowiedzialny jest za prawidłowe stawianie ścianek działowych. Dlatego właśnie każdy murarz zobowiązany jest znać się na planie czyli na rysunku technicznym aby wiedzieć, w którym miejscu ma stanąć jakakolwiek ściana. Murarz odpowiedzialny jest za proste stawianie tych ścian. Dlatego jego głównym narzędziem jest poziomica, która ukierunkowuje go na zachowanie poziomu. Oczywiście w niektórych domach także ściany wewnętrzne są ocieplane styropianem. Ściany działowe oddzielają od siebie wszystkie pomieszczenia. Wydzielają ich powierzchnię użytkową jak również w przyszłości pozwalają w odpowiedni sposób nazwać dane pomieszczenia. Bardzo ważną rolę odgrywa fakt aby pomieszczenia rozmieszczone zostały tak samo jak na planie. Plan pozwala na zachowanie rozpoznania, w którym miejscu ma się znajdować dane pomieszczenie jak również w jaki sposób mają powstać ściany działowe.


Zespół Cushinga jest miłym dodatkiem do literatury przedmiotu, który pozostaje jednym z najtrudniejszych i najtrudniejszych w endokrynologii. To właśnie z powodu tych wyzwań prawie co roku coroczne spotkanie Towarzystwa Endokrynologicznego obejmuje jedną lub dwie sesje poświęcone zespołowi Cushinga, guzy nadnerczy lub gruczolaki przysadki wytwarzające kortykotropinę (choroba Cushinga). Kompleksowa, jak również krytyczna ocena tego, co nowego w tej ...\nWartości są wyświetlane w skali logarytmicznej. W tej analizie wyłączono hospitalizacje psychiatryczne w ciągu pierwszych trzech lat po rozpoznaniu raka. Na liście może znajdować się więcej niż jedna hospitalizacja na pacjenta, ale zliczono tylko pierwsze przyjęcie w ogólnej grupie rozpoznań. Jak pokazuje wykres 1, zastosowanie radioterapii w mózgu w leczeniu guzów mózgu u dzieci nie zwiększyło istotnie ryzyka schizofrenii i powiązanych zabu...\nPrzedziały ufności zostały obliczone na podstawie przybliżenia Byara20. Krzywa przeżycia populacji USA została skonstruowana jako liniowa interpolacja przewidywanego czasu przeżycia dla każdego roku od 1973 do 2000. Przewidywane przeżycie w roku kalendarzowym zostało obliczone jako minus spodziewane ryzyko śmierć w tym roku, która została zdefiniowana jako oczekiwana liczba zgonów w tym roku podzielona przez całkowitą liczbę pacjentów zagrożon...\nSpośród sześciu epizodów nawracającej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów leczonych konwencjonalną intensywnością, trzy wystąpiły po odstawieniu leczenia warfaryną (w jednym przypadku z powodu krwawienia), a trzy wystąpiły podczas leczenia warfaryną; w momencie rozpoznania nawrotu INR wynosił 1,7 u jednego pacjenta, 1,9 u innego pacjenta i nie był dostępny u trzeciego pacjenta. Tabela 4. Tabela 4. Stawki i wskaźniki ryzyka dla naw...\nNajnowsze zdjęcia w galerii jak utrzymać związek na odległość :\nhttp://www.butychiruca.pl 751# , #rossmann zdjęcia format , #makijaże arabskie , #ewa janowska , #szpiczak ige , #jakie badanie na choroby weneryczne , #jak utrzymać związek na odległość , #deprexolet na sen , #rodzaje nerwicy , #przewlekła angina ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - jak utrzymać związek na odległość


Święto Wojska Polskiego w Toruniu | Niedziela.pl\n"Patriotyzm to coś więcej niż obywatelstwo, niż miejsce zamieszkania. To szacunek dla Ojczyzny, duma z jej osiągnięć, (...) to duma z ludzi, którzy ją tworzyli i tworzą" - mówił bp Wiesław Śmigiel podczas Mszy św. w intencji Ojczyzny w toruńskim kościele garnizonowym.\nZobacz zdjęcia: Święto Wojska Polskiego w Toruniu\nNa Eucharystii zgromadzili się przedstawiciele władz miasta i samorządu, służb mundurowych, weteranów, harcerstwa oraz wojska. Świątynię wypełniły również licznie rodziny z dziećmi.\nW trakcie homilii toruński pasterz zwrócił uwagę na postać Matki Bożej, która jest nauczycielką wiary i zaufania Bogu. "Życie Maryi było przepełnione zaufaniem do Boga w najtrudniejszych momentach. Może właśnie dlatego nasz naród, podobnie jak i inne narody, Jej zaufał, zapatrzył się w Maryję, i u Niej szukał pomocy. Maryja była narodu polskiego tak ważna, że często Jej wizerunek widniał na sztandarach, proporcach, ryngrafach i innych znakach, przede wszystkim tych związanych z orężem".\nMaryja, skupiona zawsze bardziej na Bogu czy na pomocy drugiemu człowiekowi, jest też nauczycielką patriotyzmu. Tej postawy uczymy się również, patrząc na przykład domu. "W domu mamy reguły wspólnego życia. W domu należy się szanować i pomagać sobie, choć jesteśmy różni. W domu można się spierać i dyskutować, ale nie można się awanturować. Każdy domownik jest u siebie, ale musi też uszanować drugiego. Umiejętność życia z drugimi, szacunku dla tradycji i zasad, kultura osobista również wpisuje się w pojęcie patriotyzmu".\nNa zakończenie hierarcha życzył przybyłym żołnierzom Bożego błogosławieństwa. Zwrócił również uwagę, że najlepszą modlitwą w intencji wojska jest modlitwa o pokój.\nPo Eucharystii nastąpił przemarsz na Rynek Nowomiejski, gdzie odbyła się parada orkiestry wojskowej, Apel Poległych i salwa honorowa. Żołnierze częstowali mieszkańców Torunia tradycyjną wojskową grochówką.


Tragedia w Kamieńcu Ząbkowickim. Nie żyje 33-latka [aktualizacja], Kamieniec Ząbkowicki - Express-Miejski.pl\nstrona główna wiadomości Tragedia w Kamieńcu Ząbkowickim. Nie żyje 33-latka [aktualizacja]\nTragedia w Kamieńcu Ząbkowickim. Nie żyje 33-latka [aktualizacja]\nData dodania: 2019-02-09 23:00\nKobieta wyszła z domu 6 lutego i od tej pory nie było z nią kontaktu. Najbliżsi zgłosili jej zaginięcie. Dziś (9 lutego) w godzinach popołudniowych znaleziono ją martwą.\n33-letnią mieszkankę Kamieńca Ząbkowickiego nieopodal jej miejsca zamieszkania znaleźli bliscy. Niestety nie wykazywała ona żadnych funkcji życiowych. Na miejscu pojawili się także policjanci i lekarz, który stwierdził jej zgon. Nieznana jest przyczyna śmierci kobiety. To ma wykazać sekcja zwłok. Z nieoficjalnych informacji wynika, że wykluczono działanie osób trzecich. Mówi się, że do zgonu mogło dojść w wyniku wychłodzenia organizmu.\n[AKTUALIZACJA, 11.02, godz. 9.45]: - Około godz. 16.30 otrzymaliśmy informację od 68-letniego mężczyzny, który zawiadomił nas, że w pobliżu ogródków działkowych znalazł zwłoki swojej 33-letniej córki, której rodzina poszukiwała od kilku dni. Kobieta nie wykazywała czynności życiowych. Przybyły na miejsce lekarz stwierdził zgon, a decyzją prokuratora ciało 33-latki zabezpieczono do przeprowadzenia sekcji zwłok. To właśnie sekcja ma wyjaśnić, co było przyczyną jej śmierci. Wstępnie wykluczono jednak działanie osób trzecich - informuje Ilona Golec, oficer prasowa ząbkowickiej policji.\nTragedia w Kamieńcu Ząbkowickim. Nie żyje 33-latka\njakie policjanci znalezli\nCzy ona mieszkała na górze w Kamieńcu?\ngość: ~pan kleks\nSzybka diagnoza i po sprawie - polska policja ...\nDokładnie kamieniecka policja dobrze jest jak sobie buty beda umieli zawiazac. Ale nie oszukujmy sie nie umiesz zarobic na zycie idz do policji tam byle co juz przujmuja bo zadna zaradna zyciowo osoba do policji nie pojdzie\nNic nie zrobili w tym kierunku żeby ja chociaż spróbować odnaleźć bo po co z auta wysiadac i buty brudzic\nTa jedenastka to iloraz inteligencji gościa, wszystko na to wskazuje. Powiedz co ty robisz , bo jak sądzę twoja praca TO JEDYNA ZARADNOŚĆ ŻYCIOWA. Znasz statystyki ilu policjantów zginęło na służbie za takich zaradnych życiowo ja ty ? . Jak ci dupsko skopią to chyba pójdziesz sama do siebie - bo do kogo ?\nKażda śmierc jest bolesna dla najblizszych , ale nie podpieraj się statystyką , bo zapytam : czy wiesz ilu górników zgineło?\ngość: ~A PRZ 1\nRodzina jej szukała a policja znalazla ją niedaleko domu dziwne to???\nTreść art. została zmieniona i wcześniej było napisane, że to policja dokonała odnalezienia ciała.\nMasakra. Żeby biedną przeżywającą zaginięcie bliskiej osoby rodzina,która głosiła zaginięcie na policję tą osobę znalazła. To co robiła policja?\nCzas na zmiany w kamienieckiej Policji wszystko zamiatają pod dywan dla poprawy statystyk .\nZamiatają pod dywan zwłoki?? Zablokowali wpisy na ząbkowickim portalu to się uaktywniłeś tu?? Człowieku lecz się bo zaczynasz popadać paranoję. Jeśli jest tak jak piszesz zgłoś to do odpowiednich organów a nie oczerniaj jak nie masz podstaw.\nA co przez 4 dni robila rodzina ze nie zauwazyla jej nieobecności?\nOczywiście że winna policja ;)\nNigdzie nie jest napisane kiedy rodzina zgłosiła jej zaginięcie więc dlaczego wnioskujesz, że przez 4 dni rodzina nic nie zrobiła? Może więcej informacji..?\nJak to tato? przecież brat ją znalazł coś tu nie tak.\nCzy ktoś wie co to za dziewczyna???? Boże, oby nie...


Lokalny Komitet Organizacyjny Samorządowego Konkursu Nastolatków ,,8 Wspaniałych” wraz ze Starostwem Powiatowym w Sochaczewie oraz samorządami gminnymi z powiatu sochaczewskiego zaprasza do zgłaszania wyróżniających się wolontariuszy do czternastej sochaczewskiej edycji tego wydarzenia.\nWyróżniający się wolontariusze to tacy, którzy podejmują różne inicjatywy na rzecz społeczności szkolnej i środowiska lokalnego, zachęcają rówieśników do działań prospołecznych, podejmują przedsięwzięcia przeciw przemocy i agresji w szkole, prezentują aktywną postawę w przeciwdziałaniu uzależnieniom wśród młodzieży. Na uwagę zasługują młodzi ludzie, minimum przez rok pracujący jako wolontariusze, wykazujący się konsekwencją w realizacji podjętych zobowiązań, wytrwałością w pokonywaniu trudności i osiąganiem wyznaczonych celów. Wolontariuszy do konkursu mogą zgłaszać rodzice lub prawni opiekunowie. Do zgłoszenia powinny być dołączone minimum dwie rekomendacje. Pochodzić mogą one z placówek edukacyjnych, od instytucji, stowarzyszeń, fundacji, a także od osób prywatnych.\nZgłoszenia przyjmowane są do 6 marca do godziny 15:00. Kandydaci oceniani będą w kategoriach: grupowej (grupa minimum ośmioosobowa) oraz indywidualnej. W tej ostatniej nagrody przyznawane będą z podziałem na grupy wiekowe, a więc dla „ósemeczek” (klasa IV-VI szkoły podstawowej), „ósemek junior” (klasa VII-VIII szkoły podstawowej) i „ósemek senior” (klasa I-V szkoły ponadpodstawowej).\nFormularze zgłoszeniowe należy składać w sekretariacie Szkoły Podstawowej nr 1 przy ul. R. Kaczorowskiego 7, w zaklejonej kopercie z dopiskiem „Konkurs Ośmiu Wspaniałych”. Przesłuchania konkursowe odbędą się 12 marca w starostwie powiatowym. Kandydaci zostaną poinformowani telefonicznie o harmonogramie rozmów z komisją. Uroczyste podsumowanie konkursu zaplanowano na 25 marca (godz. 17:00). Zwycięzców poznamy podczas gali w Państwowej Szkole Muzycznej.\nPytania odnośnie konkursu prosimy kierować na adresy mailowe: joannaadamiak1@wp.pl, monika_komosa@interia.pl.


Mam prawo do stawiania granic i nie można mnie wykorzystywać\nHelloZdrowie: Życie › „Bycie miłą to przyzwalanie na różne zachowania, na które w środku w sobie zgody nie mamy, ale nie chcemy urazić drugiej osoby” – mówi Monika Perdjon, trenerka zmiany\nOpublikowano: 09.08.2019 15:13 Aktualizacja: 20.12.2019 14:22\nJak nauczyć się wyznaczania granic? Jak dyplomatycznie powiedzieć „stop”? – Jeśli ktoś zwymyśla „miłą dziewczynkę”, a ona nie zareaguje, to następnym razem ją szturchnie, przegrzebie jej torebkę – mówi Monika Perdjon, twórczyni DramaCoachingu i trenerka zmiany.\nMarta Chowaniec: Dlaczego wyznaczanie granic jest ważne?\nMonika Perdjon: Zapewnia bezpieczeństwo nam i osobom, z którymi wchodzimy w relacje. Pierwsze skojarzenie ze słowem „granica” dotyczy państwa geograficznego. Wiemy, że jeśli wkraczamy na teren drugiego państwa, musimy dostosować się do zasad, które w nim panują. Jeśli tego nie zrobimy, będziemy musieli liczyć się z konsekwencjami. Otrzymamy mandat, w najgorszym przypadku mogą nas z tego kraju wydalić. To bardzo trafna metafora. Jeśli nie ustanowię swoich granic, to również skutki nie będą przyjemne. Będę albo w roli ofiary, której ludzie wchodzą na głowę, przekraczają różne granice; emocjonalne, fizyczne i materialne, albo z kolei ja staję się agresorem, narzucam się, np. ze swoją pomocą. Mam dobre intencje, jestem przekonana, że moja reakcja wyjdzie wszystkim na dobre, a tak naprawdę przekraczam granicę. I w obu przypadkach konsekwencje będą bolesne.\nPrzepraszam, „ja niechcący”…\nNiechcący, ale to wynika z braku mojej empatii. Gdybym słuchała innych ludzi i byłabym wrażliwa na ich granice, to nie narzucałabym swojej pomocy, swojego zdania, swojej wizji świata. Często wydaje nam się, że wiemy lepiej od innych, jakie decyzje będą dla nich najlepsze. Ale to zawsze są nasze decyzje – oparte na naszych doświadczeniach, wartościach i przekonaniach.\nGranice państw nie są równoległe ani proste.\nNasze też nie powinny. Granica to nie jest mur. Jeśli my się obwarujemy murem, to czym to skutkuje? Izolacją, poczuciem niezrozumienia, brakiem zaufania do innych, samotnością. Nie będziemy wchodzić w bliskie, intymne relacje. Granice powinny być stałe ale elastyczne, które dopuszczają wymianę myśli i emocji. To też daje możliwość proszenia o pomoc w trudnych chwilach.\nJak nauczyć się zatem wyznaczania granic?\nDużo zależy od naszego dzieciństwa – wzorów, jakie z niego wynieśliśmy. Obserwujemy jak nasi rodzice wyznaczają granice miedzy sobą, ale także to, jak oni nas traktowali. Np. wymuszanie na dziecku jedzenia jest ewidentnym przekraczaniem granic fizycznych i emocjonalnych. W przypadku nastolatków, kiedy mamy jakieś podejrzenia, sprawdzamy ich pokój, grzebiemy im w plecaku albo w szufladzie. Można inaczej się zatroszczyć o swój komfort i poczucie bezpieczeństwa. W przyjaznej rozmowie, powiedzieć, że coś nas niepokoi, że chcemy coś sprawdzić. Mamy prawo zajrzeć do plecaka, ale możemy to zrobić z szacunkiem, w obecności dziecka. Możemy zrealizować swój cel, bez deptania cudzej godności.\nJeśli w naszym domu tego szacunku zabrakło a granice były brutalnie przekraczane, to otrzymaliśmy kiepski „bagaż” i trudno nam będzie kreować granice w życiu dorosłym.\nJest też inna ważna kwestia, również związana z dzieciństwem. Dzieci przeżywamy różne emocje, czasem one są dla rodziców dość trudne jak złość, frustracje, i rodzic te emocje neguje. Odpowiada dziecku: „oj nie płacz, nic takiego się nie stało, nie wypada się złościć, przesadzasz” i wtedy dziecko traci zaufanie do swoich emocji. Myśli sobie – czuję „źle”, nie mam racji. Potem to dziecko dorasta i kiedy ma wrażenie, że jakaś osoba przekracza jej granice, to chce tych granic bronić. Ale kiedy usłyszy: „oj przestań”, „wymyślasz”, to znowu nie zaufa swoim odczuciom. Pomyśli „może faktycznie przesadzam” i się wycofuję.\nJak wytłumaczyć dziecku emocje?\nTrzeba je nazwać, zaakceptować i wytyczyć granice zachowania. „Widzę, że jesteś zły, ale nie zgadzam się, żebyś kopał Kubusia”. Korygujemy zachowania, które nam się nie podobają, ale dajemy przestrzeń do przeżywania emocji. Warto też ponazywać małemu dziecku emocje, żeby miało jasność z tym, co się z nim dzieje. Kiedy ono dorasta – już nie mówimy mu, co czuje – tylko pytamy. Pamiętam swoją rozmowę z synem, kiedy powiedziałam: „widzę, że jesteś zły”, odpowiedział mi „wcale nie jestem zły, wściekły jestem” (śmiech). Pomyślałam sobie, to jest ten moment, kiedy moje dziecko wie, co czuje.\nWarto rozmawiać z dziećmi o ich granicach, żeby zapewnić im bezpieczeństwo. Zacznijmy od granic fizycznych, że każdy z nas odpowiada za swoje ciało i nie powinien być dotykany w ogóle albo w sposób, w jaki nie chce. Musimy to dzieciom uświadamiać nie tylko przez powtarzanie, ale przede wszystkim przez działanie – np. dajmy dziecku prawo odmówić całuska, czy tulaska. Dziecko to nie maskotka cioci, czy babci.\nA w dorosłym życiu?\nZacznijmy od obserwowania siebie samej, co ja poczułam w danej sytuacji. Następny krok: zastanowienie się, co spowodowało, że się tak poczułam. Kolejna rzecz: jakie potrzeby za tym stoją, które nie zostały zaspokojone. Jeśli odczuwam złość, to pewnie moje granice zostały przekroczone. Jeśli odczuwam smutek, konkretna moja potrzeba nie została zaspokojona. Zachęcam do przyglądania się sobie, do dania sobie czasu. Nawet jeśli jestem w trudnej sytuacji, nie muszę od razu reagować, mogę powiedzieć: muszę ochłonąć, muszę się nad tym zastanowić, potrzebuję czasu. Nasze granice są często testowane przez inne osoby, naruszane. Jeśli dana osoba często się spóźnia, a my na to przyzwalamy, to możemy się spodziewać, że naruszy ona kolejne granice, np. nie dotrzyma danego słowa.\nJak się to wiąże do tzw. bycia miłym. Dziewczynki są nadal chowane do „bycia miłą”.\nBycie miłym to przyzwalanie na różne zachowania, na które w środku w sobie zgody nie mamy, ale nie chcemy urazić drugiej osoby. Być może boimy się jej gniewu, odrzucenia. Pamiętajmy też, że granice są przesuwane stopniowo. Jeśli ktoś zwymyśla „miłą dziewczynkę”, a ona nie zareaguje, to następnym razem ją szturchnie, przegrzebie jej torebkę. Warto powiedzieć stop i sprawdzić, czy dana osoba moje zdanie uszanuje.\nJak powiedzieć stop dyplomatycznie, bez zrywania relacji?\nSą relacje, które lepiej zerwać. W sytuacji kiedy stawiamy granice, mówimy, że nie zgadzamy się na ich przesunięcie i nie jest to respektowane. Będą takie osoby w naszym życiu, które chcą nas wykorzystać, będą się nam narzucały, negowały nasze racje, nasze emocje, mówiły: e… przesadzasz, histeryzujesz, przecież nic takiego się nie stało. Nie warto żyć w poczuciu krzywdy, w roli ofiary. Zawsze zachęcałabym do mówienia o swoich emocjach, żeby nie atakować, bo dana osoba odpowie atakiem na atak, co wzmoże konflikt. Np. kiedy ktoś nie przychodzi na spotkanie albo spóźnia się kolejny raz, to możesz poczuć się lekceważona. Powiedz jej „jest mi przykro. Czuję złość na ciebie/ czuję smutek. Na przyszłość chciałbym, żebyś był punktualnie”. Jeśli dana osoba powie Ci: „jesteś głupia”, odpowiedz, że takie określenie cię obraża, i co w związku z tym czujesz, a nie odpowiadaj kolejnym epitetem.\nHa, to chyba trzeba mieć stalowe nerwy.\nDlatego zawsze lepiej wyjść, ochłonąć, odczekać, a dopiero potem odpowiedzieć, aby nie dać się ponieść emocjom i nie stawać w rolę agresora w obronie swoich granic.\nW pewnym programie pewna pani mówiła do pewnego pana: „Nie mów do mnie teraz”.\nTrudno to interpretować bez emocjonalnego kontekstu pokazanego w tym programie. Można powiedzieć: „Jestem zła, jestem wzburzona, potrzebuję chwili przerwy, potrzebuję się zastanowić, co dalej”. Mówienie „Nie mów do mnie teraz”, jest odrzuceniem danej osoby i tego, co chce nam zakomunikować. Zostaje też wtedy w poczuciu, że nie wie, co się dzieje, co dalej z relacją. Warto się o tę drugą osobę zatroszczyć, nie odrzucać jej. Wszystko zależy, w jakiej relacji jesteśmy, czy jesteśmy w niej bezpieczne i na ile czujemy się zagrożone. Kiedy jesteśmy atakowane, to nie ma miejsca na dyplomację – trzeba jasno postawić granicę i się obronić – ale mówię tu o skrajnych sytuacjach. W zdrowych relacjach wiele zależy od tego, czego oczekujemy od partnera w związku. Jeśli szacunku – nie możemy zgadzać się na nieprzyjemne odpowiedzi, na wyzwiska, czy wyśmiewanie. Jeśli partner nauczył się w ich domu, bo np. rodzice odnosili się do siebie w taki sposób, można mu wytłumaczyć, co taka odpowiedź mi robi.\n"Boimy się myśleć i działać odpowiedzialnie, żeby nie stracić tego, co wydaje się takie cudowne"\nNauczyć go nowych komunikatów, sposobów rozmowy.\nRola nauczyciela stawia nas w pozycji osoby lepiej wiedzącej, tej mądrzejszej. Lepiej opowiadać o swoich emocjach.\nI liczyć, że zrozumie?\nJest taka szansa. Jeśli ta osoba jest empatyczna i zależy jej na relacji z nami, to na pewno się postara.\nJeśli nadal jesteśmy manipulowani, to znaczy, że nasze granice zostały przekroczone. Co wtedy czujemy?\nZłość, bunt i poczucie krzywdy. I wtedy pojawia się kolejne pytanie, na ile nam na tej osobie zależy. Jeśli to notorycznie się powtarza, warto zastanowić się, czy się nie rozstać. Czasem nie ma dyplomatycznych odpowiedzi.\nJeśli chcę być lubianą?\nI z tego powodu pozwolisz sobie wejść na głowę?\nWarto odwołać się do swoich wartości, czy chcę być lubianą za wszelką cenę, czy moje samopoczucie jest dla mnie ważne? Jeśli będę pozwalała się wykorzystywać np. zostając po godzinach pracy, wcześniej czy później pojawi się frustracja, na której niczego nie można zbudować. W pewnym momencie taka postawa przejdzie w bierną agresję, ironię, cynizm. Z wybawiciela stanę się prześladowcą, który będzie wymagał wdzięczności, mówił, tyle dla Ciebie zrobiłam, a Ty tego nie szanujesz. Czy rzeczywiście będę wtedy lubianą? Im bardziej przekraczane są granice, tym bardziej relacje stają się toksyczne i bolesne. Ważna jest odpowiedzialność za siebie, to czy umiem się o siebie zatroszczyć.\nJak już się nauczę, odważę się, powiem…\nTo wywoła szok. Jak to? Zawsze płaciłaś za moją kawę, a teraz nie chcesz? Trzeba mieć świadomość, że moja odmowa może spotkać się z niezrozumieniem. Ważne jednak by być w zgodzie ze sobą, Nie wystarczy nauczyć się określonych asertywnych formułek. Najważniejsze jest to, żebyśmy same wierzyły, że jestem tak samo ważna, jak inni ludzie na świecie, mam prawo do stawiania granic i nie można mnie wykorzystywać. Jeśli będą o tym przekonana, to dużo łatwiej przyjdzie mi odpowiedź. Jeśli od dziecka byłam uczona, że moje potrzeby nie są ważne, to muszę nauczyć się, że owszem, są ważne. A nasze otoczenie może tę postawę przyjąć ze zrozumieniem, albo póbować utrzymać nas w utartym schemacie, np przez okazywanie swojego niezadowolenia.\nWtedy można poczuć wyrzuty sumienia.\nMogą się pojawić na początku ale będą coraz mniejsze, jeśli odwołam się do swoich wartości. Warto zastanowić się, jak ja chce się czuć w relacjach? Zadać sobie pytanie: kto ma prawo decydować o moim żuciu? Czy to co ja robię, wynika ze mnie, czy z wpojonych powinności i czy dziś się z nimi utożsamiam. Jako dziecko byliśmy zależni od swoich rodziców, jak nam nie zmienili pieluchy, to nie mieliśmy zmienionej. Bardzo często wchodzimy w relacje z pozycji dziecka, w poczuciu, że jestem zależna od swojego partnera, od mojego szefa i pozwalam się traktować jak w relacji z rodzicami. Jako osoba dorosła jestem odpowiedzialna za swoje decyzje. Jeśli jestem odpowiedzialna, to sama ustalam zasady.\nOdpowiedzialność to takie odpowiedzialne słowo .\nTo powiedz wolność. Odpowiedzialność daje poczucie niesamowitej wolności. To ty decydujesz!\nMonika Perdjon – DramaCoach, Trener zmiany, w trakcie certyfikacji na Interwenta Kryzysowego. Współpracuje z Centrum Praw Kobiet, Kliniką Stresu, Centrum Terapii i Rozwoju Zacisze, portalem Zwierciadło, udziela porad eksperckich na forum gazeta.pl „Stres i emocje”. Stworzyła DramaCoaching, metodę łączącą coaching ICF z dramą edukacyjną i psychodramą Moreno. Współprowadzi terapeutyczną Grupę Teatralną.\n„Jestem w związku, ale mam ochotę romansować z innymi”. Rozmawiamy o tym z psychologiem\n„Jeśli praca mnie obciąża i sprawia, że nie mogę być tu i teraz w czasie seksu, to zapytajmy siebie, dlaczego seks jest mniej ważny od pracy, mniej potrzebny?”\n„Nieszczerość tylko pozornie oszczędza komuś przykrości. W rzeczywistości dostarcza jej w nadmiarze, ale z opóźnionym zapłonem”. O szczerości w relacjach rozmawiamy z psycholog Katarzyną Łapińską\nCo czwarte dziecko w Polsce rodzi się w związku pozamałżeńskim – wynika z danych GUS\n„Odmowa nie zabija”. Czyli jak sobie radzić, gdy słyszymy „nie” w seksie? – podpowiada seksuolożka Małgorzata Iwanek\n„Każdy związek da się zniszczyć. Porównanie relacji z rośliną, którą trzeba podlewać, bo inaczej uschnie, jest bardzo trafne” – mówi psycholog Katarzyna Kucewicz\nPieniądze w związku a seks. „Zazdrość o karierę partnerki może komplikować relacje w sypialni” – mówi terapeutka seksualna dr Agata Loewe\n„Porozumienie bez Przemocy rozumie uczucia jako sygnały i mówi o tym, że wszystkie są dobre, potrzebne i ważne” – mówi psycholog Agnieszka Kochanowicz\nTy i twój partner macie różny poziom libido? Jakie są konsekwencje tego problemu? Jak go rozwiązać? Wyjaśnia seksuolożka Joanna Niedziela


Krwiodawcy robią swoje w czasach pandemii\n- W piątek mieliśmy około 60 krwiodawców – mówią mi dzisiaj pracownicy elbląskiego oddziału Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa. Jak wygląda honorowe oddawanie krwi w dobie koronawirusa?\nChcę na własnej skórze przekonać się, jak wygląda honorowe oddawanie krwi w czasach zarazy. To już mój dwudziesta któraś wizyta w Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa, ale pierwsza w takich okolicznościach.\nPoniedziałek, kilka minut po ósmej. Do budynku przy ul. Bema wchodzę bocznym, a nie głównym wejściem jak dotychczas. Zanim wejdę, muszę nacisnąć dzwonek i cierpliwie czekać na swoją kolej, aż w recepcji nie będzie żadnego innego dawcy. Po chwili jestem w środku i tu pierwsza niespodzianka.\n- Pan zarejestrowany?\nNiestety, nie. Sprawdzałem przed przyjazdem godziny otwarcia, ale nie zauważyłem informacji o konieczności wcześniejszej rezerwacji terminu (należy to zrobić telefonicznie w godz. 12-14 poprzedniego dnia). Na szczęście dzisiaj nie ma tłumów, więc mogę wejść. Szybki instruktaż: zakrywamy usta i nos, foliowe nakładki na buty, potem dezynfekcja rąk, następnie krótka ankieta „czy miałem kontakt z osobami zarażonymi koronawirusem, czy byłem na kwarantannie” i kilka innych pytań. W międzyczasie bezdotykowym elektronicznym termometrem sprawdzana jest temperatura. 36,4. Uff, mogę iść dalej.\nW środku kilka osób czeka na wizytę u lekarza i oddanie krwi. Jeszcze tu wrócę, najpierw jednak czeka mnie kolejna, standardowa ankieta na temat stanu zdrowia, którą wypełnia się od lat. Dalej już wszystko jest tak jak dawniej. Próbka krwi do badań, wizyta u lekarza (kolejne mierzenie temperatury), kilka łyków kawy po turecku i po kilkudziesięciu minutach mogę wejść na oddanie krwi. Zanim usiądę na fotel, kolejna dezynfekcja.\n- Już się oswoiliśmy z tą sytuacją. Pracujemy jak zwykle, tylko trochę cieplej jest w tych maseczkach, przyłbicach i kombinezonach. Jeszcze kilka tygodni temu przyjmowaliśmy mniej krwiodawców, bo były mniejsze limity. Ale w ostatni piątek przez cały dzień przewinęło się 60 osób – mówi pracownicy RCKiK. - Krew jest potrzebna w większej ilości, bo szpitale ruszyły z planowanymi zabiegami po przerwie.\n- Oddaję krew po raz pierwszy. Zarejestrowałem się telefonicznie za namową kolegi - tłumaczy pracownikom Centrum jeden ze świeżo upieczonych krwiodawców.\nKrew leci w takim tempie jak przed pandemią, po kilkunastu minutach jestem lżejszy o niecałe pół litra życiodajnego płynu. Wychodzę tylnym wyjściem, by nie mieć dodatkowego kontaktu z innymi krwiodawcami. Nie mam też nowych pieczątek w legitymacji krwiodawcy. - Teraz nie stawiamy. Dostawimy już po epidemii – tłumaczą pracownicy.\nI wszystko pojechało do olsztyna.\nCo ty gościu, ciągle z tym Olsztynem? Nie chcesz oddać, nie poddawaj. Po co takie dorabianie ideologii. W Olsztynie też ludzie krwi potrzebują.\n@Donator - jakis psychol w Olsztynie nie byl nigdy, ładne miasto\nJa oddałem łącznie ok. 25l krwi i juz rezygnuje. .. ze względu na opieke ktora mozna tam zastać. .Jak. cie zdyskwalifikuja na jakis okres nikt ci nic nie powie nie doradzi nie podtrzyma na duchu. .Nic tylko tekat tymu. .oooo za niska hemoglobina dzis pan nie odda itd. ..\nBrawo, warto się dzielić! Hashtagi: #Mirban\njakiej pandemii ludzie. pobudka!\n@sasuad - Serio?! Skoro oddałeś ok 25 litrów krwi to powinieneś już znać Panie po imieniu, tak jak i one Ciebie, i powinieneś wiedzieć, że wszyscy tam są mili i pomocni, widocznie jesteś gburem i chamem. Oddaje krew, mam prawie 20 litrów oddane i nigdy nie spotkałem się ze złym traktowaniem! A poza tym, co Ty jesteś dziecko, że trzeba Ciebie na duchu podtrzymywać? Raz miałem dyskwalifikację za niską hemoglobinę, lekarz wyjaśnił dlaczego tak może być, co zrobić żeby podnieść jej poziom i jak się przygotować do następnej wizyty. Przyszedłem za miesiąc - 14,8 hemoglobiny. Złego słowa nie powiem o personelu tam pracującym.\nZamiast testu na COVID wypełnia się ankietę - dość słaba metoda kontroli.\n@HDK - Przedmówca, może miał na myśli inną sytuację. Ja oddałem 31 litrów i odkryli, powiedzmy w uproszczeniu, coś co mogłoby świadczyć o tym że przeszedłem chorobę zakażną, potwierdzenie zostało w mojej gestii, latanie po lekarzach, oczekiwanie mimo że mocno skrócone to i tak wyniosło 3 tygodnie do l. zakżnego. Moim zdaniem trochę umywają rece. Powinni przynajmiej dla pewności powtórzyć, bo powtórzone nie potwierdziły poprzednich. Woglóle dzina sprawa, lekarze kręcili głową.


TAURON Polska Energia S.A. („Emitent”, „TAURON”) informuje, że 4 marca 2020 r. zostały zakończone główne analizy przeprowadzane w ramach testów na utratę wartości aktywów Grupy Kapitałowej TAURON na 31 grudnia 2019 r.\nAnalizy wykazały istotne zmiany w zakresie wartości odzyskiwalnej aktywów trwałych w segmentach Wytwarzanie i Wydobycie, na które wpływ mają przede wszystkim następujące czynniki:\nWartość utworzonych odpisów netto w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym wynosi 914 mln zł, a łączny szacunkowy wpływ na obniżenie skonsolidowanego wyniku finansowego netto wyniesie 741 mln zł.\nW odniesieniu do jednostkowego sprawozdania finansowego TAURON Polska Energia S.A. za 2019 r. przeprowadzone analizy wykazały:\n- zasadność obniżenia wartości bilansowej aktywów finansowych (akcje i instrumenty finansowania dłużnego) z tytułu zaangażowania w spółce zależnej TAURON Wydobycie S.A. W rezultacie przeprowadzonych w 2019 r. testów na utratę wartości oraz wyceny na dzień bilansowy powyższych aktywów finansowych wynik finansowy brutto roku 2019 obniża się o 1 510 mln zł.\nWartość powyższych odpisów i odwróceń nie będzie miała wpływu na wynik EBITDA w jednostkowym i skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym (przez wynik EBITDA Emitent rozumie EBIT powiększony o amortyzację i odpisy na aktywa niefinansowe).\nEmitent zastrzega, że prezentowane powyżej wartości mają charakter szacunkowy i mogą ulec zmianie. Ostateczne wyniki testów i wielkość odpisów z tytułu utraty wartości aktywów zostaną przedstawione w sprawozdaniach finansowych TAURON Polska Energia S.A. i Grupy Kapitałowej TAURON za 2019 r.


MF rozpoczęło akcję Szybki PIT 2016-02-23\nSzybki PIT to kampania informacyjna Ministerstwa Finansów, która wspiera podatników przy rozliczeniu rocznego zeznania podatkowego (PIT). Akcja odbywa się już po raz ósmy i ma objąć swoim zasięgiem całą Polskę. Rozpoczęła się 18 lutego, a zakończy dwa tygodnie po zamknięciu okresu rozliczeniowego, który w tym roku upływa 2 maja.\nKampanii Szybki PIT towarzyszy strona internetowa. Zawiera ona aktualności, broszury informacyjne Ministerstwa Finansów, informacje o sposobach rozliczeń rocznych przez Internet oraz wyszukiwarkę urzędów skarbowych. Na stronie będzie też dostępna aplikacja pytaniowa Szybki PIT. W ubiegłym roku strona miała ponad 1 milion odsłon.