Opracowanie Prasa polskojęzyczna w początkach sowietyzacji Ukrainy. Wybór źródeł pod red. Ewy Dzięgiel jest częścią projektu pt. Język polski w prasie i innych źródłach pisanych w początkach sowietyzacji Ukrainy (lata 20. i 30. XX wieku) zrealizowanego w latach 2012–2016 w Pracowni Polszczyzny Kresowej Instytutu Języka Polskiego PAN w Warszawie.\nProjekt został przeprowadzony jako zespołowa praca dokumentacyjna i badawcza, obejmująca odszukanie, zgromadzenie oraz opracowanie (bibliograficzne, prasoznawcze i lingwistyczne) unikalnych, nieznanych dotychczas źródeł archiwalnych, rozproszonych w bibliotekach i archiwach, głównie na Ukrainie i w Rosji.\nNa terytorium ZSRS w latach 1918–1939 zamieszkiwało według szacunków historyków 1,2–1,3 mln Polaków, z czego większość rozlokowana była w Ukraińskiej SRS. Polityka sowiecka wobec polskiej ludności wynikała z ogólnych założeń ówczesnej polityki narodowościowej – dążenia do wychowania „człowieka sowieckiego”, znającego język narodowy wykorzystywany przez władze jako środek indoktrynacji. Jednym z refleksów „eksperymentu polonijnego” była działalność wydawnicza, w tym publikacja na stosunkowo dużą skalę czasopism polskojęzycznych. Koniec tej polityki nastąpił w 1935 r., wówczas – po 10 latach istnienia – rozwiązano Polski Rejon Narodowy im. Juliana Marchlewskiego na Wołyniu. Rok 1935 oznaczał również w zasadzie koniec wydawania periodyków w języku polskim. Jedyne polskojęzyczne pismo z lat 1935–39 – „Głos Radziecki” – zawierało na ogół przedruki z prasy rosyjskojęzycznej.\nWitryna niniejsza służy popularyzacji w środowisku naukowym i odbiorze społecznym wyników badań prowadzonych w ramach projektu. Przedstawiona antologia archiwalnych periodyków zawiera wybrane numery z 46 tytułów z okresu 1918–39 wraz z opisem prasoznawczym. Antologii towarzyszą artykuły opisujące tło wydawnicze, to jest kontekst polityczny i chronologizację prasy oraz sylwetki redaktorów i autorów.\nPrezentowane tytuły prasowe powstały w szczególnych warunkach geopolitycznych. Wielojęzyczne środowisko zarówno autorów, jak i odbiorców tekstów, powoduje, że współistniejące języki (polski, ukraiński i rosyjski) przenikają się i oddziałują na siebie. Dodatkowo specyfikę leksykalną tworzy kontekst polityczny na Ukrainie w początkach sowietyzacji. Jest to okres przełomu politycznego. Po rewolucji bolszewickiej 1917 r. utrwalił się system komunistyczny, który przekształcił życie polityczne, gospodarcze i społeczne. W odniesieniu do wydawnictw prasowych system monopartyjny i cenzura spowodowały ujednolicenie tematyczne i propagandowe wszystkich periodyków. Zależność tekstów prasowych od wzorów rosyjskojęzycznych wynikała też ze ścisłego podporządkowania politycznego władzy centralnej. Skutkiem była podległość organizacyjna w zakresie obiegu informacji, pobieranie danych z rosyjskojęzycznych źródeł – z agencji informacyjnych (ROSTA, TASS) oraz z prasy moskiewskiej.


Kot dla alergika/szczepionka hypocat?\nWątek: Kot dla alergika/szczepionka hypocat?\nAutor Wątek: Kot dla alergika/szczepionka hypocat? (Przeczytany 405 razy)\n« : 2021-01-26, 14:55 »\nWitajcie, razem z narzeczoną chcielibyśmy adoptować lub zakupić kota do naszego mieszkania. Narzeczona bardzo lubi koty, w zasadzie ja też nic do nich nie mam, tylko jest to jedno ale. Moja duża alergia właśnie na te urocze stworki. Przebywając w mieszkaniach innych kociarzy, dostawałem zawsze silnej alergii, łzawienie, zatkany nos, ciągłe kichanie. Naprawdę ciężko mi było wysiedzieć kilka godzin w takim miejscu.\nIstnieją rasy kotów dla alergików jak np. kot balijski. Czy owe rasy naprawdę nie powodowały by alergii? Słyszałem również o szczepionce dla kotów 'hypocat', czy macie jakieś swoje opinie o niej, jeżeli w ogóle jest ona dostępna?\nOdp: Kot dla alergika/szczepionka hypocat?\n« Odpowiedź #1 : 2021-02-04, 14:32 »\nKoleżanka (również alergiczka) ma kota balijskiego i jest okej Nie wzmaga u niej objawów alergii. Z innych ras przyjaznych alergikom to słyszałam jeszcze o Kotach bengalskich, jawajskich no i syjamskich\nZobacz transmisje online z Małopolski


meble skórzane poznań relaks Sycylia 3/2\nmeble skórzane poznań relaks Kenia 3/2RR\nKenia 3/2RR, elementy eksploatacyjne skóra naturalna, stelaż imitacja PVC, do wyboru 16 kolorów. Obowiązuje termin produkcyjny 4-5 tygodni. Sofa 2 osobowa - 2 x system relaks. Dowolna konfiguracja. Możliwość zamontowania funkcji spania w sofie 3:\nMeble ze skóry Poznań Antalya 3/2\nModel Antalya, elementy eksploatacyjne skóra naturalna K-222, stelaż imitacja PVC, do wyboru 12 kolorów. Obowiązuje termin produkcyjny 4-5 tygodni. W cenie zawarta jest funkcja relaks w fotelu. Możliwość zamontowania funkcji spania w sofie 3


Spotkanie rozpoczął Prezes OZŚ PZD w Kielcach, przekazując następnie głos Dyrektorowi Biura, który naświetlił zebranym aktualną sytuację działkowców oraz przebieg prac w sejmowej podkomisji. Podkreślono przede wszystkim długo oczekiwane przez wszystkich zabranie głosu w sprawie przez Premiera Donalda Tuska, oraz fakt, że projekt obywatelski wybrany został projektem wiodącym, na bazie którego powstaną w przyszłości regulacje dotyczące ogrodnictwa działkowego w naszym kraju. Ten niemały sukces to zasługa aktywności i zaangażowania ogromnej liczby działkowców. By jednak można mówić o pełnym sukcesie, trzeba w dalszym ciągu wspólnie działać na rzecz projektu obywatelskiego i ciągłego zjednoczenia działkowców.\nW kolejnych punktach posiedzenia podsumowana została działalność organizacyjna i finansowa ROD. Głos przejęła Główna Księgowa OZŚ, by przedstawić zbiorcze zestawienia sprawozdań finansowych ROD za rok ubiegły oraz zbiorcze zestawienia preliminarzy finansowych na rok 2013. Dopełnieniem tych informacji było odczytanie wyników badania w/w zestawień przez Okręgową Komisję Rewizyjną PZD w Kielcach. Następnie przedstawiono informację z kampanii zebrań sprawozdawczych w ogrodach w 2013 roku wraz z oceną ich przebiegu.\nNastępny punkt poświęcony został informacjom w sprawie zalania i podtopień terenów ROD województwa świętokrzyskiego, co przy aktualnej pogodzie i sytuacji, jest sprawą pilną i ze wszech miar aktualną.\nPo części poświęconej odczytom i informacjom, zebrani na posiedzeniu rozpoczęli dyskusję na najbardziej nurtujące tematy. Prezesów ROD interesowała głównie kwestia prac podkomisji sejmowej oraz dalszych losów działkowców. Na każde pytanie padła obszerna odpowiedź, dopóki tematy dyskusji nie zostały wyczerpane. Posiedzenie zakończyło się przyjęciem wystosowanego wspólnie Listu skierowanego do Premiera RP w zakresie prac nad nową ustawą dla polskich Działkowców i ogrodów działkowych, a swoim słowem zamknął je Prezes OZŚ PZD.


Zostań Mistrzem Ortografii! - Młodzi w Łodzi\nStrona główna / Ogólne / Zostań Mistrzem Ortografii!\nSerdecznie zapraszamy szkoły podstawowe i średnie do udziału w ogólnopolskim konkursie Mistrz Ortografii edycja II, którego organizatorem jest serwis edukacyjny www.dyktanda.pl.\nGłównym założeniem konkursu Mistrz Ortografii jest szerzenie znajomości prawidłowej pisowni wyrazów wśród uczniów – i nie tylko. Zadaniem uczestników będzie rozwiązywanie dyktand za pomocą serwisu www.dyktanda.pl. Udzielanie poprawnych odpowiedzi będzie prowadziło do gromadzenia punktów.\nZachętą do zaangażowania się w konkurs będą nagrody, które w tej edycji wręczymy nie tylko uczestnikom indywidualnym, ale także szkołom, których uczniowie zgromadzą wspólnie najwięcej punktów.\nAby przystąpić do konkursu Mistrz Ortografii wystarczy, że szkoła mieć będzie aktywny profil (oraz utworzone klasy i przypisanych do nich uczniów) w Module dla Szkół w portalu Dyktanda.pl. Założenie oraz prowadzenie profilu jest całkowicie bezpłatne, a zarejestrować szkołę może nauczyciel lub dyrektor. Poniżej zamieszczamy wideo objaśniające krok po kroku proces rejestracji szkoły:\nKonkurs Mistrz Ortografii edycja II startuje 14.05.2021 r. i i będzie trwał do 13.06.2021 r. Rozgrywany będzie w pięciu kategoriach wiekowych: klasy 1-3, 4-6, 7-8, szkoły średnie, dorośli (gorąco zapraszamy do wspólnej zabawy również nauczycieli), a także w dodatkowej kategorii Szkoły. Nagrodzimy łącznie stu indywidualnych uczestników (20 najlepszych z każdej kategorii wiekowej) oraz trzy najlepsze szkoły. Nagrodami dla uczniów i dorosłych będą wybrane przez laureatów nagrody rzeczowe o określonej wartości, w zależności od uzyskanego miejsca (np. zwycięzcy z każdej grupy wiekowej będą mieli możliwość wybrać dla siebie nagrody o wartości do dwustu zł). Nagrody dla szkół przybiorą z kolei formę przydatnych pomocy naukowych.\nPoprzednia edycja konkursu Mistrz Ortografii, rozgrywana wiosną 2020 r., zyskała ogromną popularność. Wzięło w niej udział ponad osiem tysięcy osób, które wypełniły łącznie aż 423 916 dyktand!\nŹródło: Materiał prasowy zespołu Dyktanda.pl\nRozpoczynamy na UŁ pierwszą edycję konkursu “Talking science” – wydarzenia skierowanego do wszystkich doktorantów UŁ. Każdy uczestnik będzie…\nBiuro Karier Politechniki Łódzkiej do 31.05.2021r. zbiera zgłoszenia do III edycji konkursu na: „Najlepszego pracodawcę według studentów P…


Dieta dla kobiet po 40 latach - Diety\nPo czterdziestce zdrowie kobiety przechodzi w wyjątkową fazę, kiedy potrzebuje specjalnej diety i stylu życia, aby zachować młodość i wagę. Wkraczając w taki świadomy wiek, chcę prowadzić aktywne życie pełne emocji, wydarzeń i zmartwień, i ważne jest, aby byli w radości, a nie obciążeniu. I oczywiście wszystkim temu zapobiega nadwaga, więc powinieneś znać zasady żywienia i diety kobiet po 40 latach.\nZe względu na fakt, że tempo metabolizmu zmniejsza się z wiekiem, musisz pamiętać:\nnie możesz uciekać się do diet niskokalorycznych - gwałtowna utrata masy ciała może znacząco wpłynąć zarówno na wygląd, jak i zdrowie, dlatego - nie dochodzi do głodu ani ograniczeń w żadnym z najważniejszych składników odżywczych - białkach, tłuszczach, węglowodanach, witaminach, tylko zrównoważona zdrowa dieta;\ndieta dla kobiet po 40 latach nie jest ekspresową techniką, możesz stracić nie więcej niż 5 kg miesięcznie, dostroić się do długoterminowej pracy nad sobą i pełnego przejścia do zdrowego stylu życia, który w jak największym stopniu wyklucza szkodliwe jedzenie;\nzawartość kalorii w codziennej diecie, niezależnie od wybranej diety, nie powinna przekraczać 1800 kalorii, liczbę tę należy zmniejszyć o 200 kalorii co pięć lat.\nDla kobiet po 40 latach szczególnie ważne są właściwe nawyki żywieniowe, które obejmują:\ncodzienne stosowanie gotowanych lub pieczonych ryb morskich;\ndieta kobiety po 40 roku życia powinna zawierać wystarczającą ilość białka - co najmniej 200 g chudego pełnego białka, na przykład filet z indyka, kurczak, jajka, twarożek, sery gotowane z minimalną ilością soli, gotowane, pieczone lub grillowane;\nstosowanie wyłącznie wielonienasyconych kwasów tłuszczowych - wysokiej jakości oliwy z oliwek, orzechów, ryb morskich;\nobowiązkowa duża świeża sałatka każdego dnia, z selera, ziół, pomidorów, ogórków, papryki sałatkowej, marchwi, kapusty, awokado, rzodkiewki itp .;\nwyciśnięte z nich owoce, jagody, soki, gotowane koktajle i koktajle są najważniejszym elementem w utrzymaniu młodości, musisz częściej rozpieszczać się truskawkami, malinami, pomarańczami, nektarynami, gruszkami, jabłkami;\nzłożone węglowodany - warto pamiętać o płatkach zbożowych (na przykład płatkach owsianych, kaszy gryczanej, brązowym ryżu), chlebie, otrębach i chlebie żytnim - ważnych składnikach zbilansowanego menu, które zapewniają długi ładunek energii, usuwają odpady, toksyny i zawierają wiele minerałów;\nutrzymując równowagę wodno-solną dzięki zużyciu do 2 litrów dziennie czystej wody niegazowanej.\nDieta dla osób powyżej 40. roku życia powinna być zbilansowana, składać się głównie ze zdrowych świeżych produktów rolnych i nieszkodliwych, wysokokalorycznych, prawie pustych kalorii. W większym stopniu dotyczy to słodyczy i mąki, każdy produkt, danie zawierające ciasto, ziemniaki lub cukier powinny pojawiać się na stole tak rzadko, jak to możliwe, przy czym ważne jest:\nzminimalizuj użycie różnych przypraw, sosów, soli, pobudzając apetyt;\nodrzucaj szkodliwe kalorie w puszkach, słone potrawy i produkty spożywcze (konserwowane ogórki, pomidory i inne warzywa, konserwy rybne, pikle);\nbez alkoholu (maksymalnie - kieliszek wytrawnego wina), słodkie, gazowane napoje, pakowane soki.\nmuesli lub płatków owsianych, takich jak Hercules, gotowanych w wodzie z garstką suszonych owoców lub owoców kandyzowanych.\n2-3 tosty żytnie z miękkim, niskotłuszczowym serem (ricottą, mozzarellą, tofu), ozdobione natką pietruszki;\npieczona makrela w piekarniku wraz z kalafiorem, brokułami, zanurzona w ubitym jajku, zmiażdżona posiekaną zieleniną.\nomlet z pary jaj kurzych, cienko pokrojone paski cielęciny i brokułów.\nsushi z brązowego ryżu, 30 g solonego łososia i para krewetek związana paskiem wodorostów;\nszklanka mleka o zawartości tłuszczu 0% z kilkoma pełnoziarnistymi chlebami.\npierś kurczaka z dynią, szpinakiem lub innym puree warzywnym.\n200 g beztłuszczowego twarogu z plastrami suszonych moreli, śliwek, rodzynek, orzechów.\nprzecier z grzybów.\n2 kotlety z indyka i szparagów, gotowane w podwójnym bojlerze;\nsałatka z marchewki i kapusty z łyżką miodu kwiatowego.\nPodawaj ciepły gotowany filet z kurczaka na liściach sałaty, udekoruj pomidorami cherry, szalotką, posyp sokiem z cytryny, oliwą z oliwek i udekoruj nasionami sezamu.\nsałatka owocowa z owoców cytrusowych, jabłek, brzoskwiń;\nw ciągu kilku godzin możesz wypić szklankę jogurtu.\nkilka tostów żytnich z Adyghe lub innym niskotłuszczowym twardym serem;\nsok wyciśnięty z jednej pomarańczy.\n200 g gotowanego kurczaka;\nsałatka z ogórków i ziół.\nmakaron pełnoziarnisty z oliwą z oliwek, sosem pomidorowym i bazyliowym.\nmiska płatków owsianych;\n200 g gęstego jogurtu z truskawkami.\ntosty żytnie z miąższem z awokado, plasterkami pomidorów i sałatą.\ngrillowany bakłażan, cukinia i filet z łososia.\nzupa jarzynowa (bez ziemniaków).\ndzięki menu dietetycznemu możesz bezpiecznie zrzucić 1-2 kg tygodniowo, a regularna aktywność fizyczna pomoże poprawić sylwetkę, sprawi, że będzie bardziej wysportowana;\nświeże owoce, warzywa, ryby będą miały jakościowy wpływ na twój wygląd - twoja twarz stanie się świeższa, twoja skóra będzie napięta i jędrna, jędrna, paznokcie i włosy mocniejsze;\nzdrowe jedzenie i dieta dla kobiet po 40 roku życia - doskonała profilaktyka cukrzycachoroby układu sercowo-naczyniowego, miażdżyca, umożliwiając normalizację wskaźników cholesterol, cukierdebuguj przewód pokarmowy, wyeliminuj obrzęk.\nmusisz gotować jedzenie za każdym razem, kupować produkty wysokiej jakości, zważyć porcje, co może być niewygodne dla niezorganizowanego, zajętego człowieka, ale nie musisz opanować dobrej kuchni, po prostu prowadzić dziennik żywności, sporządzić listę, a na koniec ustawić przypomnienia, na przykład w Telefon\nmusisz porzucić wiele prostych i niedrogich produktów, które kochał nasz rodak, takich jak: biały chleb, ciastka, słodycze, ziemniaki, banany, a nawet najprostsze - cukier i sól;\nw menu znajdują się dość drogie produkty - łosoś, krewetki, brązowy ryż, których nie można zastąpić tanimi odpowiednikami.\nAby wykluczyć wszelkie problemy z ciałem po czterdziestce, koniecznie odwiedź endokrynologa, który oceni stan tarczycy, równowagę hormonów żeńskich, insulina, ponieważ całkiem możliwe jest przybieranie na wadze z powodu braku któregokolwiek z powyższych hormonów.\nKonieczne jest monitorowanie czasu trwania i jakości snu, osiągającego 40 lat - jest to szczególnie ważny czynnik, który określa, jak wyglądasz zdrowo i świeżo.\nAktywność fizyczna jest kluczem do utrzymania młodości, szybkości procesów metabolicznych na wymaganym poziomie, dlatego najlepiej zapisać się do centrum fitness lub siłowni i pamiętać, że obciążenie powinno być regularne i umiarkowane.\nMaria, 41 lat: „... Naprawdę podoba mi się ten system odżywiania - różnorodny, pożywny i łatwo tolerowany przez organizm. Nie zawsze jest możliwe powstrzymanie się od prostych kanapek, soli, ciasta, ale ogólnie dieta pozwala utrzymać normalną wagę, gdy tylko zobaczę plus, od razu siedzę na tak zrównoważonej równowadze niskokalorycznej menu ”.\nKaterina 37 lat: „... Idealne menu dla kobiet, tyle smacznych rzeczy, miło jest się rozpieszczać i nie jeść znudzonego ziemniaka, chleba i półfabrykatów.”\nAnna, 48 lat: „... Każda aktywna kobieta, która ukończyła czterdzieści lat, boryka się z problemem nieuzasadnionego przyrostu masy ciała, radzę sobie z tym dzięki ciągłemu wysiłkowi fizycznemu i bezsolnej diecie niskowęglowodanowej. Na początku schudłem 3 kg tygodniowo, po miesiącu moja waga wróciła do normy. Myślę, że ważne jest, aby nie spożywać pustych kalorii, nie przejadać się i nie słuchać siebie ”.\nPo 40 latach zbilansowana i urozmaicona dieta dla kobiet nie może być tania, ale małe porcje, odmawianie słodyczy, alkoholu, napojów gazowanych, gotowanie w domu, masowe zakupy spożywcze - wszystko to pomoże zaoszczędzić budżet i zainwestować w 1,5-2 tysiące rubli tygodniowo.\nObejrzyj wideo: Metamorfoza Przemiana Sylwetki. FIT Mama 40+ lat. Jak schudłam -20kg. Motywacja (Październik 2019).


Święto Karpia 2018 nagrodzone - Ośrodek Kultury w Niemodlinie im. Agnieszki Osieckiej\nŚwięto Karpia 2018 nagrodzone\n24 kwietnia 2019 roku w Filharmonii Opolskiej miała miejsce uroczysta gala wręczenia nagród Marszałka Województwa Opolskiego „Partnerstwo bez granic – Opolskie 15 lat w Unii Europejskiej”. Spośród 17 projektów zgłoszonych przez instytucje publiczne z województwa opolskiego, Święto Karpia 2018 / Carp Festival otrzymało II nagrodę oraz nagrodę finansową w wysokości 3000 złotych. Nagrodę z rąk Marszałka odebrała Katarzyna Paszula, dyrektor Ośrodka Kultury w Niemodlinie.\nKomisja konkursowa oceniająca nadesłane projekty szczególną uwagę zwracała na pomysłowość, innowacyjność i wzorcowy charakter inicjatywy, jej rezultaty i perspektywiczność, odbiór zewnętrzny, narzędzia promocji przed i po realizacji, liczbę partnerów i uczestników krajowych i zagranicznych, wykorzystanie zewnętrznych źródeł wsparcia oraz jakość przygotowanej dokumentacji.\nProjekt Święto Karpia 2018 / Carp Festival jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej, tj. Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, w ramach Programu Operacyjnego „Rybactwo i Morze” na lata 2014–2020.\nw tym miesiącu: 38190


Zanim zapadnie cisza wyborcza, czyli o tym, jak Spartek dziś zagłosował… – Spartańskie Wychowanie\nDawno mnie tu nie było… A to dlatego, że zamieszanie, związane z procesem wydawniczym naszych ze Spartkiem opowieści, wielotygodniowe prace redakcyjne i korektorskie na długo wybiły mi pióro z ręki… Zaniechałam pisania, zajęłam się promowaniem książki i w całości poświęciłam się mojemu głównemu bohaterowi…\nA więc – już od paru miesięcy bywam w stajni każdego dnia. Wyjątki od tej reguły można by zliczyć na palcach jednej ręki. Przyjeżdżam zawsze po godzinie 16, a wtedy całe stado gromadzi się w pobliży ujeżdżalni, co znacznie ułatwia mi sprowadzenie Spartka do naszych codziennych, choć niezbyt wyczerpujących, treningów. Właściwie to Spartek na mnie czeka tuż przy bramce. Jeśli zdarzyło się czasem, że stado akurat przebywało gdzieś daleko, w najodleglejszej części pastwiska, wystarczyło, że poczekałam kilkanaście minut, i zgodnie z rozkładem dziennych migracji, za chwilę już widziałam uradowany pyszczek Spartana w pobliżu bramki. Cud-miód- malina…\nDziś jednak było inaczej. A na dodatek zupełnie nie miałam czasu na to, by czekać, aż całe stado przemieści się w pobliże placu do jazdy. Cóż, to był sprawdzian naszych ze Spartkiem relacji. Co prawda, parę końskich staruszków kręciło się przy kupkach siania, rozrzuconych tuż przy ujeżdżalni, ale ten fakt dla Spartka się nie liczy.\nWiększość stada pasła się hen daaaaleko, prawie pod samą asfaltówką. A tam gdzie większość, tam Spartek odnajduje się najlepiej. Spartan bowiem jest demokratą!\nPo przeczytaniu książki Karstena Brensinga „Misterium życia zwierząt”, w której autor opisuje badania nad procesem podejmowania decyzji w stadzie pawianów i dochodzi do wniosku, że odbywa się to na zasadach demokratycznych, zaczęłam się zastanawiać, czy w społeczności koni również nie rządzą podobne reguły. Opowiem nieco bardziej szczegółowo. Powiedzmy, coś się dzieje… Niech będzie, że na drodze tuż przy pastwisku pojawia się ogromny, wydający przedziwne dźwięki, samochód odbierający śmieci segregowane – mówiąc prościej, jedzie śmieciara… W środku ogromnego kontenera słychać dźwięk tłuczonego szkła, co więcej, za chwilę to coś zatrzymuje się pomiędzy stajnią a pastwiskiem i zaczyna „piszczeć”, a kolorowe worki lecą do środka maszyny, co powoduje jeszcze większy hałas. Konie reagują różnie – niektóre podbiegają jak najbliżej, nadstawiają uszu i na zmianę wyciągają i opuszczają szyje, by przyjrzeć się potworowi, by za chwilę rzucić się do ucieczki. Inne trzymają się z daleka – zamierają w bezruchu i obserwują sytuację. Jest też garstka niezdecydowanych, co naprzemiennie rzuca się do ucieczki, lecz za parę metrów się zatrzymuje, odwraca się i czeka, co dalej… Mam nieodparte wrażenie, że o dalszym zachowaniu stada zadecyduje tzw. większość. Jeśli większa liczba osobników stwierdzi, że sytuacja jest naprawdę groźna i rzuci się do ucieczki, całe stado do nich dołączy. I nawet jeśli stojąca na czele stada starsza, doświadczona klacz będzie się trzymała z daleka, zachowując względny spokój, to jeśli liczna banda młodziaków popędzi jak najdalej od „stracha”, po chwili dołączy do nich reszta stada. Jak przedstawia w swojej książce Brensing, dokładnie w ten sposób podejmują decyzję pawiany. I, jak się okazało po moich kilku obserwacjach naszego Olszewnickiego stada, również konie! A już na pewno wiem, że w ten właśnie sposób decyzje podejmuje Spartan.\nNie raz miałam wątpliwą przyjemność obserwować zmianę jego nastawienia do naszej współpracy, gdy będąc z nim na ujeżdżalni widziałam, jak konie na pastwisku stopniowo przemieszczają się w jego dalsze zakątki. My ze Spartkiem w tym czasie ćwiczyliśmy, powiedzmy, z ziemi na linie. Najpierw oddalały się pierwsze osobniki, co nie robiło na moim koniu żadnego wrażenia. Po paru minutach w stronę odległej asfaltówki podreptała kolejna grupka koni. Uważnie śledziłam, w którym momencie mojemu koniowi puszczą nerwy. Im więcej koni się oddalało, tym stawał się bardziej niespokojny, a gdy większość sobie poszła, Spartan się wyrywał i z dzikim rżeniem zaczynał ganiać wzdłuż płotu ujeżdżalni, rozwalając po drodze przeszkody i próbując przedostać się przez pastucha lub nawet staranować metalową bramkę, również podłączoną pod prąd. Wszelkie próby przerwania tej szalonej galopady w zasadzie są daremne, mam bowiem wrażenie, że Spartan w takich chwilach rzeczywiście uważa, że przedostanie się do stada jest dla niego kwestią „być albo nie być”.\nW jego mniemaniu naprawdę walczy w takiej chliwi o życie! A decydującym momentem, odpalającym w jego mózgu „tryb alarmowy”, jest tzw. punkt przełamania, gdy liczba koni, które są daleko, zaczyna przekraczać liczbę tych, będących w pobliżu. I nieważne, że nieco dalej na ujeżdżalni pracują w pełnym skupienia Kasia i Asiek. Czymże jest obecność jednego kolegi wobec oddalania się większości?\nW takich chwilach przestaje być ważne, że w zasadzie Spartan nie przynależy do żadnej stadnej koalicji, a jeszcze do niedawna nie miał w stadzie żadnych końskich kolegów.\nStronił od wszelkiego rodzaju układów i roszad partyjnych. Właściwie od razu po wejściu do końskiej społeczności wybrał sobie za kumpla „(p)osła niezrzeszonego” Czesława i mimo jego dość autorytatywnych i częstokroć niesprawiedliwych rządów i zagrań, lojalnie towarzyszy mu niezależnie od okoliczności. Gdy Czesław przegina i za swoje rozróby grozi mu kopniak od znacznie większych i czasem doprowadzonych do granic wytrzymałości psychicznej kolegów ze stada, Spartan gna mu na pomoc co sił w nogach. Gdziekolwiek jest, rzuca wszystko i pędzi w sam środek zamieszania. Wynikiem Spartkowego poświęcenia czasem są kontuzje, o śladach pogryzień i kopniaków już nie wspominam. To się nazywa lojalność.\nA opowiadam o tym dlatego, że dziś demokrata-Spartan po raz pierwszy w życiu dokonał słusznego wyboru! Po-pierwsze, bez większego sprzeciwu dał się sprowadzić z dalszej części pastwiska, gdzie pasła się większość koni. Ale to jeszcze nic! Powiedzmy, że w pobliżu ujeżdżalni przebywało paru staruszków i to zadecydowało o naszym pierwszym sukcesie. Rzeczą zupełnie dla nas niezwykłą stała się sytuacja następująca. Póki czyściłam Spartana tuż przy płocie ujeżdżalni, kątem oka zobaczyłam, że reszta koni, pasących się niedaleko nas, zaczyna dreptać w kierunku stada. Oczywiście, Spartan też to zauważył. I mimo że do czyszczenia kopyt ustawiłam go tyłem do pastwiska, rzeczą oczywistą jest, że koń doskonale widział, co się dzieje za nami. A zostaliśmy ze Spartkiem sam na sam. I wtedy usłyszałam jego niegłośne żałosne rżenie… Nie pełny gniewu i oburzenia, zapowiadający rychłe wyrwanie okrzyk dzikiego ogra, jaki nie raz już słyszałam, tylko przysłowiowy krzyk wołającego na pustyni. W tym odgłosie usłyszałam wyraźne: „Zginiemy, pańcia, jak nic zginiemy…” Zignorowałam Spartkowe żale i dalej czyściłam kopyta, choć byłam czujna. Za chwilę go osiodłałam i wsiadłam, by zacząć stępować od pachołka do pachołka, starając się zająć umysł Spartana konkretnym zadaniem do wykonania. Nic a nic nie zakłóciło dziś pięknej harmonijnej współpracy między nami. A konie, będące na początku naszego treningu, heeen daleko, po chwili zaczęły nadciągać z powrotem w pobliże ujeżdżalni, co – nie powiem – trochę mnie ucieszyło. A jednak Spartan zdołał opanować swoje emocje bez pomocy koni! Czyli – dokonał wyboru i wybrał pozostanie przy mnie i skupienie się na tym, co mu mam dziś do przekazania.\nA zatem – życzę, byście również dokonali słusznego wyboru – już pojutrze. Ja nie głosuję, bo nie mogę, ale – powiedzmy, że Spartek dziś zagłosował za nas oboje 🙂\nA jeśli jeszcze nie masz naszej książki, a chcesz poznać więcej Spartkowych historii, zapraszam tutaj Spartańskie Wychowanie, czyli Dlaczego Pat Parelli ma wąsy\n← „Zdejm z mego serca jaskółczy niepokój!”, czyli – sama nie wiem, czy się śmiać, czy płakać…\nGdzie są prawdziwki, tam są i muchomory…, czyli o koniach, grzybach i kulturze osobistej… →


Przedwschodowe odchwaszczanie soi - Ochrona roślin\nPrzedwschodowe odchwaszczanie soi\nNa wchodzące chwasty do 5 dni po siewie soi stosować można pendimentalinę lub metobromuron; Fot. Katarzyna Szulc\nDodano: 16-05-2017 18:50\nRośliny soi na plantacji koniecznie trzeba chronić przed chwastami. Jak wiadomo chwasty są wysoce konkurencyjne i szybko rosną, dlatego po siewie soi stosuje się zabiegi preparatami herbicydowymi. Dla zabiegów przedwschodowych do dyspozycji jest 7 zarejestrowanych herbicydów.\nBezpośrednio po siewie do stosowania jest kilka preparatów. Wykorzystać można Afalon Dyspersyjny 450 SC oparty o substancję czynną linuron, który aplikuje się w dawce 1,25-1,5 l/ha lub Dual Gold 960, który bazuje na metolachloru-S. Preparat podaje się do końca fazy kiełkowania (BBCH 09) i zalecany jest w ilości 1-1,25 l/ha.\nW tym terminie sięgnąć można także po preparat Plateen 41,5 WG będący gotową mieszaniną dwóch substancji czynnych: flufenacetu i metrybuzyny. Herbicyd aplikuje się w dawce 2 kg/ha.\nDo 3 dni po siewie zastosować można preparat Boxer 800 EC oparty o prosulfokarb w ilości 3–4 l/ha i Sencor Liquid 600 SC na bazie metrybuzyny w dawce 0,55 l/ha.\nJa 2017-05-17 15:26:44\nTo już ostanie podrygi linuronu, więc nie ma co go reklamować.


Projekty » Modernizacja oświetlenia ulicznego Gminy Goleszów - Etap I\t::Urząd Gminy Goleszów\nUrząd gminy » Projekty\t» Modernizacja oświetlenia ulicznego Gminy Goleszów - Etap I\nProjekt polega na kompleksowej modernizacji istniejącego na terenie gminy Goleszów systemu oświetlenia ulicznego, poprzez wymianę 634 szt. eksploatowanych dotychczas w ramach tego systemu opraw oświetleniowych starego typu (wysokoprężne oprawy sodowe) na nowoczesne i energooszczędne oprawy typu LED, wraz ich montażem oraz wymianą przewodów zasilających te oprawy. Umowę o dofinansowanie projektu podpisano 5 sierpnia 2021 r., a zakończenie zadania przewidziano na 30 czerwca 2023r. Całkowita wartość projektu wynosi 1 452 380,00 zł, z czego dofinansowanie UE to kwota 673 399,87 zł.\nCelem projektu jest wykonanie modernizacji oświetlenia ulicznego poprzez zrównoważone wykorzystanie zasobów środowiska naturalnego, odnawialnych źródeł energii oraz podniesienie efektywności energetycznej.\nW wyniku realizacji projektów w dużym stopniu poprawi się efektywność energetyczna punktów oświetleniowych kwalifikowanych do modernizacji. Oprawy LED zapewniają parametry eksploatacyjne porównywalne z oprawami sodowymi, przy parokrotnie niższym poborze energii. Rezultatem realizacji przedsięwzięcia będzie zmniejszenie zużycia energii elektrycznej, do celów zasilania systemu oświetlenia ulicznego na terenie gminy z obecnego, wysokiego poziomu 291,29MWh do docelowego poziomu określonego na 86,29MWh.


zawodnicy - przeczytaj więcej na stronie - Dziennik.pl\nWładze ligi futbolu amerykańskiego NFL poinformowały, że 66 zawodników zrezygnowało z występów w nowym sezonie w obawie przed zakażeniem koronawirusem. Rozgrywki rozpoczną się 10 września.\nPolscy skoczkowie nie sprawiali ostatnio radości kibicom. Czy wreszcie to się zmieni? Do gry wraca bowiem Kamil Stoch. Polak wystąpi w Turnieju Czterech Skoczni.


Gdzie znaleźć profesjonalną księgową? | PROBALTEX - Polski Informator Biznesowy\nGdzie znaleźć profesjonalną księgową?\nPOLSKIE FIRMY, Uncategorized\nW każdym, nawet małym przedsiębiorstwie bardzo ważną rzeczą jest sumienne prowadzenie księgowości. W końcu w głównej mierze dotyczy to naszych finansów. W dodatku bardzo ważne są również terminowe rozliczenia z ZUSem, urzędem skarbowym oraz naszymi kontrahentami. Jak również bardzo istotne jest generowanie określonych dokumentów i niezbędnych deklaracji na czas.\nDlatego tak wielu firmom bardzo zależy, aby znaleźć profesjonalne biuro rachunkowe, a przede wszystkim kompetentną i wykwalifikowaną księgową, która doskonale zna się na tym co robi. Istotne jest tu bowiem nie tylko posiadanie odpowiedniego wykształcenia, co jest niewątpliwie bardzo ważne, ale również i doświadczenia. Prawdziwa, dobra księgowa oprócz tego powinna jednak charakteryzować się jeszcze innymi cechami. Mowa o wrodzonych predyspozycjach. Pozwalają one bowiem na efektywną i sumienną pracę, dzięki czemu zawsze wszystko zostaje wykonane na czas. Nie każdy bowiem mimo posiadania kierunkowego wykształcenia odnajdzie się w tym zawodzie. Tym bardziej, że nieustannie zmieniające się przepisy rachunkowe powodują, że księgowa podczas wielu lat swojej pracy musi ciągle dokształcać się, aby być na bieżąco.\nW tym zawodzie bardzo ważna jest również odpowiednia organizacja pracy. Niezbędne jest także skrupulatne i terminowe wypełnianie oraz wysyłanie wszelkich niezbędnych pism oraz deklaracji do urzędów. Wiele osób posiadających odpowiednie wykształcenie niestety świadomie rezygnuje z pracy w tym zawodzie ze względu na bardzo słabą odporność na stres. Może zdarzyć się niejednokrotnie sytuacja, że praca na przykład pod presją czasu będzie koniecznością.\nOkazuje się więc, że zawód księgowej wymaga nie tylko wielu kompetencji, ale jest również bardzo wymagający. Gdzie w takim razie znaleźć najlepszą księgową, której ze spokojem powierzymy nasze wydatki i finanse? W tym celu warto w pierwszej kolejności wejść na stronę internetową sumiennyksiegowy.pl. Znajdziesz tam bowiem listę samych profesjonalistów w tym temacie, którzy doskonale znają się na swojej pracy.


Pasja naszym życiem: Nasze samopoczucie zależy od nas samych.\nNasze samopoczucie zależy od nas samych.\nKażdy z nas ma lepsze i gorsze dni. Jednak nasze samopoczucie zależy także od nas samych to jak się nastawimy na dany dzień może zależeć to jak nam pójdzie danego dnia. Wiem,że zależy to też od wielu innych czynników. Np. naszego zmęczenia, pracy,wieku, pogody itp. Najwięcej zależy od nas.\nAutor: Pasja naszym życiem (Possi) o 23:04:00


[Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda?\nTemat: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda? Sob Maj 07, 2016 11:23 am\nI nadszedł czas, że po długiej tułaczce spocząłeś u bram podziemnego miasta. Dawna ostoja krasnoludzkiej chwały właśnie otwiera swe wrota. Czas doraźnie pokąsał dzieci skały, a wszystko to przez zuchwałych magów. Wiele lat temu istniało wiele krasnoludzkich miast. Wtedy to Kal-Shaok było stolicą, a Orzammar zaledwie domem górników i rzemieślników. Podczas wojny z Imperium Tevinter stolica została przeniesiona przez Garala do Orzammaru, w celu zwiększenia kontroli nad handlem. Sytuacja zdawała się stabilizować. Wtedy z nikąd przybyły mroczne pomioty. Thaigi padały jeden po drugim. W celu uniknięcia dalszych szkód zamknięto wejście na Głębokie Ścieżki. Kosztem był jednak kontakt z innymi krasnoludzkimi miastami i utrata wielkiej części dziedzictwa kulturowego.\nÓw czas, krasnoludy przebierają krótkimi kończynami, przemierzając z lewej na prawą stronę. Obładowani żelastwem, artykułami spożywczymi i resztą bibelotów. Właśnie taki obraz ujrzałeś wchodząc tutaj. Część mniej zapracowanych niziołków nawet zwróciła na ciebie uwagę, lecz były to najzwyklejsze oględziny, bez większej ekscytacji. I sam zacząłeś zastanawiać się nad sensem przybycia, bowiem żaden krasnolud nie wpuści cię na słowo do głębokich ścieżek. Rzemieślnicy pracują pełną parą, żeby podziemne serce, bądź co bądź ledwo, ale ledwo biło. Zbrojne ramie pilnuje porządku, w tym oficjalnego przejścia wgłąb Ścieżek. Te małe pracusie nie pozwolą na zakłócenie ich porządku, tym bardziej przez człowieka, nieprzychylnie wyglądającego człowieka.\nStojąc na rozdrożu, centralnym punkcie Orzammaru, skąd można dotrzeć wszędzie, przypominasz sobie spisy ksiąg, które dotyczą powodu twej obecności pod ziemią.\nMagistrzy, uważani za wyznawców Dawnego Boga ciszy, za pomocą magii krwi otworzyli bramy do Złotego Miasta i weszli do niego w fizycznej postaci. Według Zakonu andrastańskiego rezultaty tego były katastrofalne – miasto poczerniało, a magowie powrócili z niego jako spaczone potwory, pierwsze mroczne pomioty. Niedługo później pomioty zeszły do podziemia, gdzie – za sprawą przypadku lub umyślnie – odnalazły uwięzionego smoka i spaczyły go, przez co zamieniony został w pierwszego arcydemona. Pomioty rozmnożyły się i w wielkiej liczbie zaatakowały podziemne królestwa krasnoludów, zajmując Głębokie Ścieżki. Tak przedstawiają to lakoniczne pisma, lecz w kolejnych stuleciach rozmaite stronnictwa wykształciły na ten temat własne wersje wydarzeń, pasujące do ich poglądów, stąd nikt nie wie, gdzie leży prawda.\nZatem nasuwa się pytanie, w jaki sposób dotrzeć do Głębokich Ścieżek? Czy roztropnym byłoby otwarcie informować krasnoludy o celach wyprawy? Wszak wiemy, że temat plagi należy do grupy podwyższonego ryzyka, albowiem...\nKrasnoludy są plotkarzami, wiedząc, którzy przedstawiciele społeczeństwa mówią najwięcej, można wydobyć niezbędne informacje, które umożliwią przedostanie się do Głębokich Ścieżek. Czasem należy posłużyć się monetą, sprytem, kłamstwem, żeby ziścić cel. Niekiedy jednak przychylność jest w stanie pomóc, zaspokajając naszą wiedzę o przeszłych wydarzeniach. Wszystko zależy od odpowiedniego wyczucia rozmówcy. I tak stoisz wciąż w centrum, skąd na prawo ścieżka prowadzi do karczmy, o czym świadczy wyryty kufel piwa na żeliwnych drzwiach. Po lewej stronie są stoiska kupców, kolejno: oręż, artykuły spożywcze i bibeloty, takie jak mapy, biżuteria, krasnoludzkie gadżety.\nTemat: Re: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda? Sob Maj 07, 2016 1:33 pm\nPodróż była wyjątkowo długa dla tevinterskiego maga. Południowe krajobrazy zwyczajnie go nudziły, a w połączeniu z niezbyt interesującą żeglugą do portu Jader, tworzyły prawdziwie irytującą mieszanke. Nie pomagał w tym stan imperialnego traktu, który na dalekim południu w większej części został już rozkradziony, zapewne służąc jako fundamenty czy kominki w plebejskich chatkach. Na samą myśl o tak bezmyślnym braku chociaż cienia chęci do utrzymania tego co Imperium ofiarowało tym prymitywnym plemionom, które teraz nazywały się "królestwem", twarz Quintusa krzywiła się w grymasie niezadowolenia. Na cale szczęście jego Drakoliszek, Aes, który imie otrzymał od koloru swoich łusek, sam potrafił sobie upolować jedzenie w czasie obozowania. Chłopi także nie zadawali zbędnych pytań, gdy za chleb i ryby ofiarował podwójna cene w miedzi, niż tą którą zazwyczaj otrzymują na targach.\nGdy ostatecznie pozostawił swojego podopiecznego w stajni przy bramie do Orzammaru, gdyż na Głębokich Ścieżkach byłby mniej użyteczny, sam udał się w głąb góry. Tylko raz w życiu miał okazje podziwiać krasnoludzkie osiedla, gdy wraz z ojcem udał się na rozmowy handlowe do ambasady dzieci kamienia, jednej z trzech znajdujacych się w Imperium. Ostatecznie, Orzammar i Imperium posiadali całkiem długą historie wzajemnej współpracy, szczególnie jeśli idzie o wspólną pomoc podczas Czwartej Plagii oraz handel lyrium, którego Tevinter był, jest i będzie najwiekszym importerem. Ostatecznie, krasnoludy w Tevinterze posiadają bardzo wiele praw, tworząc min. Ambassadorium służące jako doradcy samego Archona i Magisterium. Żaden nie jest zniewolony.\nQuintus miał wielką nadzieje, że chociaż część krasnoludów pamięta skąd Orzammar otrzymuje większość swojego złota. Nie miał jednak zamiaru nagłaśniać sprawy zarówno o swoim pochodzeniu jak i planach, z drugiej strony będąc zbyt dumnym by zniżyć się do jakiegoś prymitywnego kłamstwa.\nTroche czasu zajeło mu pochłonięcie ogromu majestatu, jaki spotkał go gdy dotarł do głównej hali Orzammaru. Od wielu tygodni brakowało mu uczucia siły, troche nadżartej przez czas, jednak wciąż obecnej w kamiennej budowli. Krasnoludzka forteca nie zawiodła jego oczekiwań. Przelotnym spojrzeniem objął stoiska i kupców prezentujących swoje towary. Będzie musiał zaopatrzyć się w środki filtrujące wode i suche, lekkie pożywienie, oraz mapy i latarnie. Ale to dopiero gdy zdobędzie możliwość przejścia w Głębokie Ścieżki.\nTymczasem, skierował się w strone budynku oznaczonego znakiem kufla. Podróż była długa, a jakiś porządniejszy posiłek przyjmie z nieukrywaną wdzięcznością. Zanim jednak wszedł w jakikolwiek tłum, przesypał większość pieniędzy do osobnej sakwy, którą ukrył pod napiersnikiem i przeszywanicą. Nie miał ochoty irytować się ewentualnymi kieszonkowcami bardziej niż potrzeba, a ilość monet którą zostawił w łatwo dostępnym mieszku powinna wystarczyć na opłacenie posiłku i ewentualnego noclegu. Pokonał pare schodków dzielących go od żeliwnych drzwi i zdecydowanym ruchem dłoni utorował sobie drogę do wnętrza przybytku.\nPlan był dość prosty. Rozpytać się wśród lokalnych na temat sytuacji w krasnoludzkiej twierdzy, następnie wykazać zainteresowanie zakupem lyrium, oczywiście "na boku". Krasnoludy dzielą się zazwyczaj na dwa rodzaje : honorowe, albo chciwe. Te drugie znają przynajmniej swoją cene, którą Quintus był gotowy zapłacić. To pewne że znajduje się w tak dużym osiedlu jakiś półswiatek, który nielegalnie wydobywał lyrium na własną rękę i zysk. A to oznaczało, że musiał mieć własne wejście na Głębokie Ścieżki.\nOczywiście jeśli okaże się, że potrzeba jest specjalisty predyspozycji Quintusa, to lepiej to zawsze załatwić legalnie. Ale wątpił, by miał takie szczęście.\nTemat: Re: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda? Sob Maj 07, 2016 10:24 pm\nZanim dłoń spoczęła na powierzchni metalowej blachy, drzwi same rozstąpiły się przed magie, jakoby ktoś lub coś wiedziało o jego przybyciu. Takowy zbieg okoliczności mógł zainteresować przeciętnego człowieka, ale nie Tevinterczyka. Mocno podchmielony krasnolud z rudą brodą i rozpiętą koszulą właśnie wylatywał z lokalu za lewe interesy, o czym mogło świadczyć zdanie jednego z karczmarzy "żebym cię więcej tutaj nie wiedział, plugawy oszuście. Zmiataj do kurzowiska, gdzie twoje miejsce!". Z gracją, jak na pijanego rudzielca, wyminął wyższego osobnika, lądując gdzieś nieopodal karczmy w głównym holu. Droga była wolna, zapach chmielu i biesiadna muzyka nawoływały wędrowca do środka.\nGwar, smród i interesy, z tym właściwie spotkał się Quintus wewnątrz. Siedząc przy barze mógł obserwować, jak niziołki dysputują na temat fatalnej pozycji Orzammaru lub szerzącej się przestępczości, której centrum zlokalizowane jest w kurzowisku. Z koeli inna grupa wolała śmiać się do sprośnych żartów, które biły w urodziwą jak na krasnoludkę niewiastę. Barman co rychlej zapytał o trunek, więc naturalnie należało go posiąść. Piwo z miodem i niespodziewany podarek w postaci kiszonych ogórków były miłą odmianą losu. Niestety za ten rarytas należało zapłacić aż 5 srebrników. Quintus wiedział, że przepłaca, lecz lepiej dla niego, aby nie prowokować barmana. W końcu to on jest tutaj obcym.\nCzas płynął powoli, tak samo jak sączone piwo. Było dobre, ale ciemne i mocne, czyli takie, do jakiego magin nie był przyzwyczajony. Naturalnie nie umknęło to barmanowi, dlatego spytał oschle o upodobania smakowe gościa. W geście grzeczności nie wypadało narzekać na trunek, dlatego zastosowano bardziej wymijającą odpowiedź, która pozwoliła na zawiązanie dialogu. Pomimo wielu starań, na same słowo lyrium, karczmarz zmiażdżył człowieka wzrokiem. Gromowładne spojrzenie prawie roztrzaskało sztywną mimikę krasnoluda. Quintus myślał, że lada chwila skończy, jak ten rudzielec. Fortunnie tak się nie stało, karczmarz zakończył rozmowę i dał jasno do zrozumienia, iż czas w gospodzie minął, gdyż poprosił o zapłatę.\nTemat: Re: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda? Sob Maj 07, 2016 11:19 pm\nTo był pierwszy i ostatni raz kiedy Quintus próbował być "miły". W tym momencie rzeczywiście wydawało mu się to idiotycznym pomysłem, biorąc pod uwagę sposób w jaki podchodził do rozmów z innymi rozumnymi humanoidami. Przynajmniej był pewien, że takie próby są nic nie warte.\nQuintus nie był jakimś pyszałkowatym, wychudzonym mieszkańcem bibliotek w długich szatach, jak wielu wyobrażało sobie maginów. W połączeniu z pancerzem i dość solidną, zadbaną budową ciała zwieńczoną głową o pociągłej twarzy z wyraźnie odznaczającymi się ostrymi rysami sprawiał wrażenie osoby odpowiednio doświadczonej przez życie. Sam wygląd był jednak tylko jednym z wielu elementów. Zdecydowane, niemalże władcze spojrzenie oczu o kolorze lodu w żadnym momencie nie ustępowało krasnoludzkiemu "zmiażdżeniu". Rzeczywiście, nie ukrywał się z faktem że piwo średnio mu pasowało. Nie miał takiej potrzeby. Opanowanym ruchem podniósł się z zbyt niskiego siedziska i położył na blacie dokładną ilość srebra jaką życzył sobie gospodarz. Nie był to jednak gest przestraszonego człowieka, ale spokojny gest któremu towarzyszył nieukrywany zirytowany grymas.\nWtedy też ostatni raz obdarował karczmarza spojrzeniem, tracąc całe zainteresowanie jego karłowatą, brodatą osobą. Spojrzał raz jeszcze na zgromadzonych gości, gdy sam zdecydowanym, lecz pozbawionym pośpiechu krokiem skierował się ponownie na zewnątrz.\nDuma, to słowo było esencją osoby Quintusa, która w połączeniu z gestem, wzrokiem jak i samą fizycznością tworzyło swoistą miasmę dominacji wokół tevinterczyka. Nie wyglądał na osoba która lęka się podejmować kroki, unika konfrontacji czy oczekuje aż los podrzuci mu odpowiedź pod nogi. Jeśli tego wymagać będzie sytuacja, najpewniej sam utoruje sobie drogę do Głebokich Ścieżek. Tymczasem jednak, skierował swoje kroki w kierunku kurzowiska. Mentalnie przygotował się na kolejną fale irytacji, w przypadku gdyby jacyś niezbyt rozsądni krasnoludowie próbowali go napaść. Preferował pozostać zwyczajnie czujnym, i uniknąć bycia w gorszej pozycji.\nChyba że cokolwiek wcześniej uchwyci jego uwage.\nTemat: Re: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda? Nie Maj 08, 2016 11:26 pm\nZa żeliwnymi drzwiami znowu powiało spokojem. Uszy mogły odpocząć od chamskiego gwaru niziołków, którzy nie operują subtelną mową. Spotkanie w karczmie dobiegło końca. Nie można tego nazwać pozytywnym rozwiązaniem problemu, albowiem tevinterski mag spalił się na panewce. Wejście do obcego miejsca i raptowna próba zaczepienia barmana w sprawie nielegalnych dostaw lyrium, to istny irracjonalizm. Krasnoludy to specyficzne jednostki i należy obchodzić się z nimi ostrożnie. Leciwe zagadanie, powolne balansowanie po przyjemnych tematach, zyskanie ich sympatii bądź zaufania i przejście na odpowiedni temat. Chociaż są łasi na złoto, to ciężko byłoby znaleźć kogoś, kto bez poznania rozmówcy wprowadziłby go do głębokich ścieżek lub udzielił informacji odnośnie dostaw lyrium.\nOdpływający gwar męskich krzyków stopniowo przeinacza się w handlową nutkę tych pracowitych pobratymców. Znowu słychać szepty targujących się handlarzy i stukot zmęczonych tragarzy. Wtedy Quintus postanowił, iż najlepiej byłoby udać się do kurzowiska. Kurzowisko to stara część miasta pełna ruin i slumsów, gdzie mieszkają bezkastowcy i przestępcy. Czy roztropnym było zmierzać właśnie tam? Obcy aż prosi się o kłopoty. Rzadkością jest, aby same krasnoludy zapuszczały się do kurzowiska. Patologia i degeneraci bytują w tych ruinach.\nZ każdym krokiem był coraz bliżej, aż poczuł, że coś chwyta go za dłoń. Raptownie odwrócił się przerażony, lecz po chwili zrozumiał, iż przypływ emocji był nieuzasadniony. Osobą, która zainteresowała się magiem jest rudy krasnolud, którego jakiś czas temu wyrzucono z karczmy. Chwiejnie pociąga za rękaw i rzecze.\n- Ciebie też wyrzucili? Sukinsyny, psia mać! Ale się nie martw, się panie. Jak chcesz się napić to są inne miejsca. Nie każdy musi siedzieć w tej budzie dla snobów. Hej!\nTemat: Re: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda? Pon Maj 09, 2016 8:17 pm\nWciąż zastanawiał się dlaczego akurat skierował się od razu do barmana - osoby z którą się w karczmie nie rozmawia. Przecież takie miejsca są pełne klienteli, zarówno lokalnej jak i przyjezdnej, która o wiele szybciej zaryzykuje rozmowe, niż ktoś posiadający stały biznes. Własnie te myśli na moment pozbawiły go uwagi, czym się nie przejął ponieważ do kurzowiska był jeszcze kawałek - oceniając po bramie obsadzonej przez straż, zapewne.\nGdy tylko poczuł dotyk poruszający jego opancerzoną dłoń w jego sercu pojawiło się raczej zaniepokojenie niż przerażenie a wuczony refleks i umiejętności zareagowały szybciej niż myśl, a raczej powinny. Ostatecznie, nie jeden raz ktoś próbował zrobić mu krzywde w ten czy inny sposób podczas gdy przebywał w Tevinterze. Wtedy to właśnie nauczył się licznych chwytów, dźwigni i innych ciosów, przydatnych w walce w zwarciu. Tym razem jednak miał na tyle zajęty umysł irytacją nad przeszłym wydarzeniem, że zdążył powstrzymać stalową rękawice przed zatrzaśnięciem się wokół nadgarstka krasnoluda.\nWysłuchując jego słów, zmarszczył jedynie czoło i nos. Krasnolud z pewnością nie należał do obywateli wysokiego sortu. Nie ukrywał oceniającego spojrzenia, kiedy sprawdził całą postać rudobrodego w poszukiwaniu ewentualnych broni, znaków badź interesujących symboli, a także ogólnie oceniajac jego ewentualne predyspozycje fizyczne.\nWyczekał, dziękując swojej wyuczonej dyscyplinie za poświecone jej lata, dzięki czemu utrzymał maske spokoju, zanim odezwał się swoim niskim, pozbawionym jakiejkowiek melodii głosie. - Nie ufam osobom bez imienia. - Odpowiedział sucho, pozwalajac na moment dla krasnoluda by sie przedstawił. O ile to uczynił, odezwał się niemal zaraz. - Jakie lokale masz na myśli? -\nTemat: Re: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda? Pon Maj 16, 2016 11:57 pm\nNaiwność jest błogosławieństwem głupich. Nie ufał nikomu. Czujny, spięty z wytężonymi zmysłami, doszukuje się podpuchy ze strony pijanego rudzielca. Świńska półtusza mierzy niewiele, nawet jak na krasnoluda. Jest niski i przygruby. Odstający brzuszek wypina się do przodu, dominując nad średnio rozbudowaną klatką piersiową. Ubrany w najzwyklejsze łachy, mianowicie nosi skórzane spodnie z kilkoma łatami oraz na wpół rozpięta koszulę, która odkrywa kilka tatuaży na klatce piersiowej. Z twarzy przypomina dziada, bowiem zarost sunie się od uszu, aż po szyję. Naturalny, rudy włos zaczyna lśnić w wyższych partiach. Fryzura prosta, krótka z toną klejącego końcówki łoju. Krasnolud nie należy do tych, którzy o siebie dbają, to widać na pierwszy rzut. Mimo tego jest pozytywnie nastawiony do przybysza, nawet jeśli ten zdaje się być arogancki i najwyraźniej nieprzystosowany do pertraktacji z ludźmi skały.\n- Tadek jestem! - krzyknął, kończąc siarczystym czkaniem pijackiej czkawki. Naturalnie wystawił niezbyt czystą dłoń w geście powitania, licząc, iż człowiek odwzajemni się tym samym.\n- Lokale?! - parsknął prześmiewczo - No rzesz! Takiego agenta, to żem tutaj nie widział. Jak się wie, gdzie szukać, to można i się dobrze nadoić za małe pieniądze. Ale nie tutaj, nie w głównym holu. Pewnie ci się nie spodoba, ale jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma. W slamsach zawsze znajdzie się kapka czegoś palącego.\nTemat: Re: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda? Wto Maj 17, 2016 3:48 pm\nTadek. Rodziciele musieli mieć okropnie prymitywne poczucie humoru jeśli to oni wybrali mu to imie, w przeciwnym wypadku krasnolud mógł nie brać słów Quintusa na poważnie. Tevinterczyk miał wrażenie, że grymas irytacji i niezadowolenia nie opuści jego twarzy do czasu gdy wkroczy na Głębokie Ścieżki i znów będzie sam w spokoju. Krasnolud cuchnął, ale czego innego mógł się spodziewać po slumsach? Tak czy inaczej, póki co nie miał zamiaru wypuszać z ręki karty którą był rudobrody, jakkolwiek dzika ona by była.\nWyciągnął opancerzoną dłoń i uścisnął prawice krasnoluda. Lokalni długobrodzi byli inni niż ci których spotykał w Imperium. Prawdopodobnie ze względu na odległość od centrum szczytu kulturowego, jakim był Tevinter. Co prawda, Orzammar i Imperium miało historie długiego i owocnego sojuszu handlowego, jak i momentami militarnego. Miasto krasnoludzkie było najprawdopodobniej jedynym miejscem, gdzie tevinterczyk mógł czuc się w miare swobodnie. Zwykły tevinterczyk, oczywiście. Quintus nie miał zamiaru ukrywać tego kim jest, równocześnie zbytnio się z tym nie obnosząc jak ozdobą. Kłamstwo to broń tchórzy i słabeuszy.\n-Zatem, Tadku. Prowadźcie. - Odpowiedział krótko i sucho. Wciąż nie ufał krasnoludowi, ale zawsze lepiej być za plecami przynęty, niż przed nią.\nTemat: Re: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda? Wto Maj 24, 2016 10:06 pm\nAprobata ze strony tewinterskiego czarownika sprawiła, że tutejszy mieszczuch ochoczo zareagował na wieści, iż przyszło mu zająć się kimś obcym. Jak to mawiają krasnoludy, zabrał dupę w troki i ruszył przed siebie, nie zwracając uwagi czy towarzysz za nim podążył czy też nie. Szedł chwiejnym, lecz mimo to pewnym krokiem. Od czasu do czasu zarzucało nim na boki, to zawsze kroczył względnie obraną trasą. Resztki zdrowego rozsądku lub swego rodzaju niewładność spowodowana zbyt dużą ilością spożytych trunków spowodowały, że Tadek odwrócił się za siebie. Czyżby stracił towarzysza? Otóż jego oczom dane było ujrzeć, jak z dzielnicy handlowej, na łapu capu, pędzi kolejny nieznany mu osobnik. Lekko rozmazany obraz utrudniał rozpoznanie sylwetki, a tym bardziej rasy czy płci delikwenta. Widział wyłącznie, iż ów ciemno odziany ktoś przystopował przed Quintusem. Ponadto oddalił się dostatecznie daleko, ażeby być w stanie cokolwiek usłyszeć. Zlepki gestów rozmawiających przeskakiwały z lewa na prawo. Tadek poczuł, że traci nad sobą kontrolę. Wszelkie złe siły narastały w nim, o czym mógł świadczyć solidny burak na twarzy oraz popędzające go krople potu z czoła. Quintus, pomimo dysputy ze swym sługa, który właśnie odnalazł pana po załatwieniu podrzędnych spraw, widzi, jak snujący się pod murem krasnolud oddaje resztki spienionej wydzieliny. Paw sunie się pełnym strumieniem, tworząc kałużę cuchnących resztek i sfermentowanej kiszonki. Rudy niziołek zbiera się po niefortunnym ekscesie, o czym świadczy nawołujące machanie. Z dali słychać także liczne słówka, których celem jest pospieszenie maga oraz (prawdopodobnie) jego nowego towarzysza.\nTemat: Re: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda? Wto Maj 24, 2016 11:09 pm\nDroga do Orzammaru była długa i męcząca, ale musiał się tam dostać, aby spotkać się z Quintusem. Cyran nie był pewien czy uda mu się bezpiecznie dotrzeć do celu, lecz Stwórca, lub jakiś inny bóg, najwyraźniej spojrzał na niego przychylnym okiem. Tevinterskiego szlachcica spotkał w momencie, kiedy ten planował wyprawę do Głębokich Ścieżek. Na całe szczęście, bowiem panicz Quintus właśnie miał dać się oszukać na złocie przez tutejszych, szczwanych kupców. Jednakże problem został rozwikłany dzięki wprawnej interwencji elfa i dłuższej rozmowie polegającej na przekrzykiwaniu się cenami, uwagami dotyczącymi produktów oraz ich właściwej ceny rynkowej. Po dobiciu targu Cyran wziął towary z uśmiechem i odwrócił się tylko po to by zobaczyć, że jego pan znika w oddali idąc za jakimś zataczającym się karłem, który z takiej odległości przypominał raczej włochatą, toczącą się kulę. Westchnąwszy głośno poprawił uchwyt na tobołach i pobiegł w ich kierunku.\nStosunkowo szybko dogonił Quintusa, co kosztowało go nieco wysiłku. Wyrównując oddech skłonił się z szacunkiem swojemu nowemu panu przy okazji dyskretnie ocierając pot z czoła.\n- Wszystko zakupione, panie, jesteśmy gotowi do drogi. Mimo wszystko troska o wasze zdrowie i życie oraz uczucie powinności oddanego sługi waszego rodu nakazuje mi jeszcze raz próbować odwieść was od tego pomysłu. - Po tych słowach wyprostował się na tyle, na ile pozwalał mu niesiony bagaż. - Czy nie ma innego sposobu, mój panie? - Zapytał z nutą nadziei w głosie.\nTemat: Re: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda? Sro Maj 25, 2016 8:49 pm\nJeśli był zaskoczony, z pewnością nie odbiło się to na mowie jego ciała. Quintus poświęcił rudobrodemu krasnoludowi chwile swojej uwagi, zanim przeniósł spojrzenie na elfa. Skinął mu oszczędnie głową, gdy poinformował go na temat kwestii zapasów i zakupów. Doskonale, zaoszczedziło to z pewnością Quintusowi czasu i nerwów.\nSkrzywił się delikatnie, gdy usłyszał pytanie. Oczywiście, do sługi odzywał się swobodnie w ojczystej mowie Tevene. - Nie jesteś tu by wątpić w moje cele, Cyranie. Sposobów jest wiele. Jednak tutaj z pewnością znajdę choć część odpowiedzi. Nie zamartwiaj się zbytnio, nie mam w planach oddalać się zbyt głeboko od samych Ścieżek. - Skinął krótko na krasnoluda, wskazując go elfowi. - Nie chce używać imienia Domu i naruszać ewentualnych relacji Orzammaru z Tevinterem, nieważne jak dobre są na ten moment. Z tego powodu będziemy musieli znaleść inne, mniej oficjalne wejście. To będzie twoim głównym zadaniem. Nie mam nerwów do rozmowy z lokalnymi brodaczami. Różnią się zbytnio od tych, mieszkających pod Tevinterem. -\nTemat: Re: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda? Sro Maj 25, 2016 9:28 pm\nGrymas Quintusa nie uszedł uwadze bystrym oczom elfa. Nie był zadowolony z jego pytania, ale Cyran musiał je zadać. Quintus niestety uparł się jak osioł, jeśli wierzyć słowom jego matki miał to od dziecka. Przydatna cecha, ale czasami mogła doprowadzić do zguby. Sługa miał nadzieję, że mag rzeczywiście nie ma zamiaru zbaczać z wydeptanych i w miarę doglądanych ścieżek. Mimo wszystko odczuwał wewnętrzny niepokój. Stwórca dostatecznie mu pobłogosławił pozwalając dotrzeć na miejsce bezpiecznie, wolałby więc nie nadwyrężać jego dobrej woli. Niestety, jak pan każe, sługa musi.\nCyran pokiwał głową. - Rozumiem, panie. - Odparł usłużnie spoglądając po chwili na krasnoluda, który wyjmował resztki wymiocin z własnej brody. - Ej tam, mości krasnoludzie, potrzebujecie pomocy? Wody może? Jeżeli zaś wszystko w porządku, to prowadźcie dalej. Jak bowiem wszyscy wiemy, czas to pieniądz!. - Podkreślił ostatnie słowo unosząc palec wskazujący ku górze i uśmiechając się przyjaźnie do brodacza, przy okazji idąc w jego kierunku. W myślach zaś zaklął szpetnie. Bardzo by się to podobało matce Quintusa, oczywiście w odpowiednich okolicznościach przyrody, czyli w alkowie. Swoją drogą fascynujące było to, że tak dystyngowana kobieta ma tak bezecne upodobanie, ale cóż, znał gorsze, niestety. Nie było to jednakże teraz istotne, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że pijany w sztok obdartus ma ich oprowadzić po jednym z najniebezpieczniejszych miejsc na tym świecie. Wyśmienicie, nic tylko już teraz podciąć sobie żyły, żeby oszczędzić późniejszych cierpień. Cyran miał więc nadzieję, że mag jest choć w połowie tak dobry jak mówiono. Inaczej będzie z nimi krucho. Elf już zaczynał tęsknić za swoimi codziennymi obowiązkami.\nTemat: Re: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda? Pon Maj 30, 2016 11:22 pm\n- Hyyyt... hyt, hyyyt... - dobiegało wesoło, chociaż niezbyt pozytywnie we wróżbie gdzieś z przodu. A potem nastało nagle zaśmianie się, wręcz złowróżbny rechot - Hehe, nie! Panie! Idź pan. Wody? Wódy, jeno to literówka - jakby zakrytymi bielmem oczyma, które dziwnie schowane były za delikatnie napuchniętymi od skurczów i napadów gorąca na twarzy powiekami, spojrzał na swojego rozmówcę, lecz jakby nie przywiązując do niego większej wagi, brnął dalej, ciężko stąpając jak prawdziwy krasnolud, maszerujący do boju. Albo ku gospodzie, jak w tym też i przypadku.\nJak dotąd tunele nie pokazywały zbyt wielu przechodniów, by wyjść pod wysokim, kamiennym łukiem na taras z dwóch stron otoczony kolumnami, wychodzącymi na płaskie schody, prowadzące na niższą kondygnację, gdzie paliło się wiele pochodni i kamiennych czar, wypełnionych ciemnymi bryłami, które trzaskały pokrzepiająco, w tym niezbyt głośnym miejscu - po bokach, wśród drzwiczek w ścianach i okrągłych w nich otworach, przechadzały się niskie, krępe postacie, zazwyczaj w prostych ubraniach i o smutnych z reguły twarzach krasnoludów, którzy byli kurzalcami. Raz czy dwa wyrwał się głośniejszy okrzyk gdzieś echem odbijający się od ścian - Hono. Witamy w Przedsionku Wyklętego, psia jucha go cholerna mać, ot co! Chodźcie, tu jest ten lokal, ha! Lokal! Lokal, co takiego porządnego w Kurzowisku znaleźć niemożliwe - zachęcał Tadek wypychając klatkę do przodu, jakby znów zamiar miał śpiewać w hyyycie - starodawnym dialekcie krasnoludzkich kurzalców, ale jedynie postąpił chwiejnie do przodu. Quintus i Cyran po chwili zrozumieli, że był to jego sposób na chód, który pokazać miał dumę i pewność siebie przed pobratymcami, którzy mogli na nich spojrzeć. Idąc dalej tym otoczonym kolumnami tarasem dojść można było do tunelu, który częściowo przysłonięty był przez spory kamień, w którym ktoś zamontował drzwi, a zza których widać było złoty blask światła. Nad drzwiami przybito wyjątkowo symetryczną i widocznie nową tabliczkę z czymś, co przypominało krzywą kreskę z kulką na końcu - Przedsionek Wyklętego, herbu Złoty Smok. Czego Ci trzeba, przywoływaczu snów? Jeśli to jest w Kurzowisku, to tu to znajdziesz - powiedział, co chciał, po czym hytnął delikatnie do jednej z tych kamiennych czar, podsycając ogień, który buchnął do góry. Do tej pory nikt nie zwracał na nich większej uwagi.\nTemat: Re: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda? Sro Cze 01, 2016 2:32 pm\nPozwolił prowadzić swojemu elfiemu towarzyszowi, podążając w odmierzonej odległości półtora kroku za Nim i krasnoludem. Kostur miarowo uderzał kamień posadzki, w czasie gdy tevinterczyk powoli opanował grymas niezadowolenia na swojej twarzy. Obecność Cyrana oznaczało, że jednak nie udało mu się do końca pozostać niezauważonym ze swoją podróżą. Podejrzewał że rodzina będzie poinformowana, jednak nie że podejmie kroki. Z drugiej strony, nigdy nie miał nic do ukrycia. Niech matka wie, gdzie się znajduje. Piąty syn był dla Niej ważny dlatego, że był Trzecim i Ostatnim maginem tego pokolenia Tilani. Po drodze poinformował Cyrana o swoich celach, oczywiście swobodnie rozmawiając w Tevene. Znał tego niewolnika na tyle, by mu zaufać. Zresztą, przebył prawie całe znane Thedas tylko po to, by "pomóc" Quintusowi. To świadczyło wiele o lojalności.\nPozwolił zatem, by to elf zajął się rozmową z plebsem, w czasie gdy on pozostawał czujny na ewentualne zagrożenia i pułapki. W miejscu takim jak Kurzowisko, ostrożności nigdy za wiele.\nTemat: Re: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda? Czw Cze 02, 2016 12:29 am\nElf szedł za krasnoludem bacznie przyglądając się mijanej okolicy. Po części interesowała go krasnoludzka architektura, ale w większej mierze po prostu wolał pozostawać czujnym. Strzeżonego Stwórca strzeże, jak powiadali wierzący. W końcu pijana beczułka z nogami zaprowadziła ich do jakiejś tutejszej speluny. Dla miejscowych zaś pewnie był to najlepszy lokal jaki w życiu widzieli, nie podważał więc pochwalnych słów brodacza. Jeśli splunięcie do czary wywołało u Cyrana obrzydzenie, to w żaden sposób tego nie pokazał. Uśmiechnął się tylko do ich przewodnika i podszedł bliżej usłyszawszy ostatnie słowa krasnoluda. - To interesujące, co mówicie, brodaty przyjacielu. Ba! Świetnie się nawet składa, bo mój pan pragnie ubić interes. Jeśli mniemam tutaj zaś nie brakuje osób interesu, skoro to najlepszy lokal w Kurzowisku, prawda? - Uśmiechnął się jeszcze raz, tym razem bardzo przyjacielsko. Po chwili zaczął wypytywać krasnoluda o nieważne drobiazgi dotyczące miejscowego napitku, jadła i zwyczajów. Był na tyle blisko swojego rozmówcy, iż jednocześnie wtrącał między zdaniami szepty zawierające jego prawdziwe pytania do krasnoludzkiego przewodnika.\n- Interesuje nas lyrium. Mój pan chce ubić interes. Z kim warto o tym porozmawiać? Poleć dobrze, a tobie też nie poskąpimy monet. - Wyszeptał Cyran między pytaniem o pieczeń z bryłkowca, a ulubione gry hazardowe tutejszych. Cały czas się uśmiechał, mniej lub bardziej przyjaźnie. Dokładnie obserwował także mimikę oraz zachowanie krasnoluda. Jeśli brodacz postanowi skłamać, nie mogło to ujść jego uwadze, inaczej sprowadzi na siebie gniew Quintusa, a dobrze wiedział, że magów lepiej nie złościć.\nTemat: Re: [Prywatna|Orzammar i Głębokie Ścieżki] Gdzie leży prawda?


Fotel nowoczesny - tkanina velvet - styl glamour - butelkowa zieleń - metalowe nogi - Dalmona 3 | Meble.Expert\n» Fotel nowoczesny - tkanina velvet - styl glamour - butelkowa zieleń - metalowe nogi - Dalmona 3\nFotel wypoczynkowy Dalmona to zgrabny model, który przypadnie do gustu miłośnikom praktycznych, a zarazem nietypowych rozwiązań aranżacyjnych. Prezentowany mebel efektownie będzie się prezentował w przestrzeni salonu czy domowego gabinetu. Model Dalmona o zaokrąglonym siedzisku przyciąga wzrok wysokim oparciem połączonym z bokami, które wykończono w sposób asymetryczny. Nierozkładany fotel o estetyce glamour w całości tapicerowany jest tkaniną velvet w subtelnym kolorze butelkowej zieleni. Wykorzystany w procesie produkcji materiał jest miły i przyjemny w dotyku, a także przyciąga wzrok wysoką estetyką wykończenia. Model Almond umieszczony jest na czterech nóżkach wykonanych ze stali chromowanej w złotym wybarwieniu.\nobicie z tkaniny velvet w kolorze butelkowa zieleń


Hell on Wheels – Witaj w piekle - Nowa TV\nźródło: publicity materials/Endemol\nWyjątkowy serial o nieznanym obliczu Dzikiego Zachodu\n/ Hell on Wheels – Witaj w piekle\nHell on Wheels to brudne, zabłocone, ruchome miasteczko „przesuwające się” wraz z budową kolei. Pojedynki z bronią w ręku, krwawe morderstwa, zemsta i chciwość – to codzienność tego miejsca. Z drugiej strony są ludzie, dla których honor i uczciwość to najważniejsze wartości w życiu. Także miłość znajdzie w tym serialu swoje miejsce...\nDziki Zachód, rok 1865. Cullen Bohannon, w czasie wojny secesyjnej żołnierz konfederacji, poszukuje zemsty na mordercach ukochanej żony. Dociera do miasta stworzonego dla budowniczych drogi żelaznej. Praca przy powstawaniu kolei przyciąga wyzwolonych niewolników, skazańców i desperatów. Cullen wkracza więc w okrutny świat bezwzględnych twardzieli, dla których istnieje jedno prawo – prawo silniejszego.\nW poszukiwaniu morderców żony, Cullen Bohannon (Anson Mount) trafia do tętniącego życiem, ale także niebezpiecznego miasteczka zwanego Hell on Wheels. Możliwość zarobku przy budowie inżynieryjnego cudu tamtej epoki – kolei transkontynentalnej Union Pacific, przyciąga zarówno zwykłych, porządnych ludzi, jak i wyrzutków i szubrawców z całego kraju. Dla tych ostatnich najpopularniejszą rozrywką są rozróby, alkohol i zabawa w domu publicznym.\nHell on Weels - bohaterowie\nCullen zostaje strażnikiem robotników pracujących przy kolei. Wśród nich jest były niewolnik Elam Ferguson (Common, popularny amerykański raper),chcący pomścić śmierć przyjaciela i walczyć o traktowanie na równi z białymi. Na drodze Cullana staje też piękna Lily Bell (Dominique McElligott), która jest w posiadaniu cennych dla chciwego i okrutnego przedsiębiorcy Thomasa „Doc” Duranta (Colm Meaney), map.\nPiekło, które istniało naprawdę\nAkcja trzyma w napięciu, a scenografia i kostiumy wiernie oddają rzeczywistość Dzikiego Zachodu. Twórców serialu „Hell on Wheels” zainspirowały autentyczne wydarzenia. Pełna przygód historia to również zapis dziejów Ameryki. Pokazuje, w jaki sposób ten wielki kraj odbudowywał się po jednym z najbardziej krwawych wewnętrznych konfliktów w swojej historii. Przygląda się z bliska korupcji i chciwości zarządzających wielką inwestycją kolejową. Thomas Durant, w którego rolę wcielił się Colm Meaney, żył w latach 1820 – 1885. Był amerykańskim finansistą i propagatorem rozwoju kolei. Początkowo został zastępcą prezesa Union Pacific i zajmował się nadzorem nad kontraktem rządowym za czasów prezydenta Lincolna. W czasie swojej pracy wykazał się niezwykłym sprytem i znalazł wiele sposobów na czerpanie osobistych korzyści finansowych z budowy kolei. Bezczelnie oszukał rząd amerykański tworząc przedsiębiorstwo Credit Mobilier, które umożliwiało mu przejmowanie pieniędzy z rządowych subsydiów na kolej. Udało mu się również zmanipulować inwestorów, dokonując oszustwa giełdowego, które przyniosło mu 5 milionów zarobku.\ndate_range 3 marca 2017\nGeronimo: Amerykańska legenda. Plemie Apaczów walczy o honor na Dzikim Zachodzie\nGeronimo – historyczny przywódca Apaczów, który nigdy nie został pokonany w walce, wydaje wojnę Stanom Zjednoczonym aby zachować tożsamość i ziemię swoich przodków. W postać Geronimo wcielił się znany z ról w Ostatnim Mohikaninie oraz Tańczącym z wilkami - wyrazisty Wes Studi.\ndate_range 27 stycznia 2017 schedule 14:51


„Łowca głów” o kulisach zatrzymania współtwórcy „skoku stulecia” – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / „Łowca głów” o kulisach zatrzymania współtwórcy „skoku stule...\n„Łowca głów” o kulisach zatrzymania współtwórcy „skoku stulecia”\n16 listopada 2017 20:33 /w Informacje, Polska\nGrzegorz Ł. chciał zmylić organy ścigania w błąd, żeby nikt go nie znalazł, jednak popełnił błąd – mówił mediom funkcjonariusz z policyjnej grupy „łowców głów”, która odnalazła na terenie Ukrainy współtwórcę „skoku stulecia”.\nMężczyznę zatrzymano w środę na terenie Ukrainy. W jego poszukiwania zaangażowani byli poznańscy „łowcy głów”, czyli członkowie policyjnej grupy, która specjalizuje się w tropieniu najbardziej niebezpiecznych przestępców. Zatrzymania Grzegorza Ł. dokonali funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa Ukrainy, którym „łowcy głów” przekazywali informacje.\nJak tłumaczył w czwartek mediom Sebastian – jeden z członków tej policyjnej grupy, o pomoc w wytropieniu mężczyzny poprosił prokurator, który prowadził tę sprawę.\n„Zwrócił się on do komendanta głównego policji z prośbą o to, żebyśmy to my przejęli sprawę i spojrzeli na nią w innym świetle. Komendant się zgodził, i przejęliśmy sprawę we wrześniu tego roku” – mówił.\nJak dodał, od tego czasu trwały intensywne poszukiwania.\n„Cała grupa poświęciła cały swój czas na to, żeby sprawdzić wszystkie informacje, które się pojawiały w ostatnim czasie o Grzegorzu Ł. Okazało się, że wszelkie doniesienia, jakie do tej pory były, były to fałszywe tropy. Prawdopodobnie były one spowodowane tym, że Grzegorz Ł. sam chciał wprowadzić organy ścigania w błąd, żeby nikt go nie znalazł. Jednak w międzyczasie popełnił błąd” – zaznaczył policjant.\n„Znaleźliśmy nagranie, na którym widać było jego twarz i go rozpoznaliśmy. Było to rejonie granicy z Ukrainą. Natychmiast podjęliśmy współpracę ze służbą graniczną i gdy już mieliśmy dość dużą dozę pewności, że Grzegorz Ł. przebywa na ternie Ukrainy, podjęliśmy współpracę z wydziałem CBŚP w Przemyślu, które nas skontaktowało z ukraińskimi służbami specjalnymi i przy bardzo dużym udziale kolegów z CBŚP rozpoczęliśmy z nimi współpracę” – dodał.\n„Wiemy, że na pewno w ostatnim czasie zmieniał miejsce pobytu na terenie Ukrainy, przebywał tam już dłuższy czas. Nie jesteśmy w stanie na ten moment powiedzieć, czy od momentu, kiedy zaczął się ukrywać od razu tam pojechał. Wiemy też, że na pewno inne osoby pomagały mu w ukrywaniu się” – wskazał policjant.\nFunkcjonariusz podkreślił, że mężczyzna został zatrzymany na ulicy, był zaskoczony i nie stawiał większego oporu. Dodał, że Grzegorz Ł. po zatrzymaniu próbował się tłumaczyć z tego, że nie był pomysłodawcą „skoku stulecia”. Ł. przebywa w ukraińskim areszcie, gdzie oczekuje na decyzję o ekstradycji do Polski.\nPoznańscy „łowcy głów” z Zespołu Poszukiwań Celowych to policyjna grupa istniejąca od 16 lat. W tym czasie wytropili i złapali ok. 1 tys. ukrywających się, najbardziej niebezpiecznych przestępców. Funkcjonariusze brali udział m.in. w poszukiwaniach „króla mafii wnuczkowej” Arkadiusza Ł. ps. Hoss. Udało im się też wytropić na Malcie Kajetana P., podejrzanego o brutalne zabójstwo kobiety w Warszawie.\nA. Macierewicz: Polska armia jedną z najsilniejszych w Europie [TYLKO U NAS] Prof. Z. Krasnodębski: Odpowiedzialność za ataki PE na Polskę...


Inteligencja przysparza bólu głowy - Czwórka - polskieradio.pl\nRozmowa z drem Pawłem Boguszewskim\nRozmowa z Kamilem Kisterem\nInteligencja emocjonalna pokolenia 60-latkow\nOstatnia aktualizacja: 21.12.2010 09:45\nOsobom starszym trudniej jest ukryć swoje emocje. Starsi łatwiej dostrzegają pozytywne strony stresujących sytuacji i są bardziej empatyczne wobec nieszczęścia innych. Naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley informują, że inteligencja emocjonalna osiąga szczyt po 60. roku życia.\nZespół psychologów przeprowadził serię badań, z których wynika, że seniorzy przywiązują większą wagę do relacji społecznych i więzi z innymi. Podczas pierwszego eksperymentu naukowcy testowali reakcję 144 dwudziesto-, czterdziesto- i sześćdziesięciolatków na krótkie filmy prezentujące neutralne i odrażające sceny. Gdy badani oglądali prezentowany materiał (mi.in. scenę z filmu "21 gramów", gdy matka dowiaduje się o śmierci córki czy fragmenty programu "Fear Factor") , naukowcy monitorowali ich ciśnienie krwi, pracę serca, oddech i potliwość.\nUczestników poproszono, by interpretując sceny posługiwali się trzema technikami. Pierwszą z nich była obiektywna i nienacechowana emocjonalnie ocena, druga koncentrowała się jedynie na pozytywnych aspektach obserwowanej sytuacji, a trzecia na ukryciu wszelkich emocji związanych z zaprezentowanym materiałem.\nNaukowcy zaobserwowali, że seniorzy najlepiej radzili sobie z dostrzeganiem pozytywnych stron, z kolei młodszym uczestnikom sprawniej szło ocenianie obiektywne, które pomaga odciągnąć uwagę od niemiłych doznań. Jednocześnie, wszystkie grupy podobnie radziły sobie z techniką polegającą na tłumieniu emocji.\nJak twierdzą naukowcy koncentrowanie uwagi na pozytywnych aspektach pomaga radzić sobie w trudnych sytuacjach i wynika z doświadczeń życiowych osób starszych. W przypadku osób młodszych większą rolę odgrywa kora przedczołowa odpowiadająca za kontrolowanie i modyfikację zachowania w zależności od kontekstu. Funkcje te stają się jednak słabsze wraz z wiekiem.\n- Wydaje się, że ewolucja dostroiła nasz układ nerwowy, dając optymalne możliwości dla interpersonalnych i empatycznych działań, gdy się stajemy się starsi - mówi autor badań Robert Levenson. - Seniorzy mogą być lepiej przystosowani poprzez zaangażowanie społeczne i pozytywną interpretację wydarzeń, która pomaga im w stresujących i trudnych chwilach bardziej niż odgradzanie się od rzeczywistości – dodaje naukowiec.\nPodczas kolejnych testów badacze skupili uwagę na tym, w jaki sposób wraz z wiekiem zmienia się nasza wrażliwość na smutne wydarzenia. W tym celu badanym pokazano przejmujące sceny z filmów, w których jeden z bohaterów umiera. Wówczas większe zaangażowanie emocjonalne wykazywała grupa seniorów.\n- W późniejszym życiu często zmienia się nasza perspektywa i koncentrujemy się bardziej na relacjach międzyludzkich. Dzięki temu stajemy się bardziej wyczuleni na smutek, gdyż współdzielenie doświadczeń prowadzi do zacieśnienia więzi - wyjaśnia psycholog Benjamin Seider.\nBadacz zaznacza jednak, że zwiększona wrażliwość na nieszczęście innych wcale nie oznacza większego ryzyka rozwoju depresji, wręcz przeciwnie - jest w pełni zdrowym objawem.\nZobacz więcej na temat: depresja psychologia\nNawet największy lęk można wykręcić z ciała\nOstatnia aktualizacja: 19.11.2012 09:00\n- Wolna wola i świadomość to najważniejsze narzędzia do kreowania własnego życia, którymi Polacy niezwykle rzadko się posługują - mówi Dorota Hołówka, psycholog.\n98'59 Nawet największy lęk można wykręcić z ciała\nKiedyś ludzie odczuwali lęk w sytuacji prawdziwego zagrożenia. Dzisiaj większość z nas powinna czuć się bezpiecznie, ale okazuje się, że tak nie jest. Wiele jednak zależy od nas samych. Poznanie siebie to pierwszy krok do sukcesu.\n- Bycie szczęśliwym zależy od tego, czym jest dla nas szczęście - mówi Dorota Hołówka, psycholog. - Musimy jednak określić, kiedy jesteśmy szczęśliwi i dążyć do celu, który nas w taki stan wprowadzi - dodaje gość Grażyny Dobroń.\nMy jednak wciąż walczymy z wyimaginowanymi smokami, wyobrażonymi zagrożeniami, a umysł zawsze będzie szukał potwierdzenia tego, w co głęboko wierzymy. Warto wiedzieć, że te myśli osłabiają nas, a ponieważ ciało i podświadomość nie odróżnia rzeczywistości od fikcji, lęk umacnia się i do szczęścia cały czas nam daleko.\nDlatego zdaniem psychologa trzeba wziąć odpowiedzialność za swoje emocje, bo to każdy sam je wywołuje. Każda emocja jest efektem myśli, które mamy w głowie.\n- Budujemy wielkie domy, stawiamy ogrodzenia, zakładamy nowoczesne zamki do drzwi, a firmy ubezpieczeniowe nas jeszcze dodatkowo chronią. Tak naprawdę sami jednak nie wiemy, przed czym się bronimy. Wchodzimy w jakąś iluzję i to jest zadziwiające - stwierdza Dorota Hołówka.\nDobrym rozwiązaniem jest konfrontacja z lękami, a nie ucieczka przed nimi. - Jeśli uciekamy to lęk i tak nas dogania. Jak cień, który cały czas jest obok. Jeżeli jednak usiądziemy tam, gdzie nie ma słońca, to cień znika - wyjaśnia psycholog. - Z lękiem jest tak samo, dlatego warto się zatrzymać i spojrzeć na wszysko z boku, z "cienia pod drzewem".\nCzy Polaków stać na zmianę tożsamości na radosną? Z Dorotą Hołówką rozmawiała Grażyna Dobroń.\n"Dobronocka" gości na antenie Trójki w nocy z niedzieli na poniedziałek między północą a 2.00.\nZobacz więcej na temat: firma Grażyna Dobroń zdrowie\nIQ jest przereklamowane. "Żeby zaistnieć, musisz czuć"\nOstatnia aktualizacja: 26.01.2013 12:50\nIloraz inteligencji Alberta Einsteina wynosił 160 punktów, Madonny jest równy 140. Okazuje się jednak, że to nie IQ jest miarą naszego sukcesu i zawodowych osiągnięć.\n02'30 Badanie ilorazu inteligencji jest dla egoistów? - materiał w "Czwartym wymiarze"\n18'59 Co wspólnego mają IQ i gra w scrabble? Posłuchaj, co ustalili Patryk Kuniszewicz i jego goście\nWiększe znaczenie mają inteligencja emocjonalna oraz moralna. Nasz sukces życiowy zależy od nich aż w 85 procentach – wynika z najnowszych badań naukowców z Pitsburga.\n– Zwykła inteligencja operacyjna, pozwalająca nam na szybkie rozwiązywanie zadań, czy testów jest niezwykle ważna, może bowiem stanowić, w sensie technicznym, podstawę pracy, ale to z osobami o dużej inteligencji emocjonalnej łatwiej jest nawiązywać kontakt, czy współpracować na dłuższą metę – tłumaczy Sławomir Murawiec, psychiatra z Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie.\nInteligencja emocjonalna odpowiada za rozumienie innych osób i rozumienie siebie. O inteligencji moralnej, której też warto mieć sporo, świadczy zaś to, w jakim stopniu zachowujemy się uczciwie wobec siebie i innych. – Jeśli ktoś z tym ma trudności, to nawet jeśli jego IQ jest bardzo wysokie, nie będzie sobie dobrze radził w codziennych sytuacjach życiowych – tłumaczy ekspert.\nDowiedz się więcej, m.in. o tym, jak zbadać swoją inteligencję moralną i emocjonalną, słuchając nagrania całego materiału reporterskiego z audycji "Czwarty wymiar".\nZobacz więcej na temat: Madonna Warszawa


eduteka Dostep do internetu w gospodarstwach domowych.\nAutor /apocalipto Dodano /10.10.2007\nDostęp do internetu w gospodarstwach domowych\nStruktura dostępu do internetu w gospodarstwach domowych jest bardzo podobna do struktury posiadania komputera w domu (szczegóły w tabeli 7.1). Dostęp do internetu mają przede wszystkim gospodarstwa małżeństw z dziećmi. Najczęściej dostęp do sieci mają gospodarstwa jednorodzinne z dwójką dzieci (29%). Nieco rzadziej internet jest wykorzystywany w domach rodzin z jednym dzieckiem (22,5%) lub z większą niż dwoje liczbą dzieci (21%). Wśród gospodarstwach wielorodzinnych internet jest dostępny w 17,5%. Bardzo rzadko dostęp do internetu występuje w gospodarstwach rodzin niepełnych (11,5%) i małżeństw nieposiadających dzieci (8,5%). Jeszcze gorzej jest w gospodarstwach nierodzinnych, z których niewiele ponad 5% posiada dostęp do internetu.\nDostępu do sieci w domu jest też mocno związany z wielkością miejscowości. W miastach powyżej 500 tysięcy mieszkańców możliwość korzystania z internetu w domu ma 30% gospodarstw, natomiast na wsi zaledwie 8% gospodarstw.\nDostęp do internetu jest najczęstszy w gospodarstwach utrzymujących się z pracy na własny rachunek, 43% z nich posiada dostęp do sieci. Internet posiada też 26% gospodarstw pracowników najemnych. Dostęp do sieci ma mniej niż co dziesiąte gospodarstwo rolników, emerytów, rencistów lub osób utrzymujących się ze źródeł niezarobkowych.\nIm wyższe dochody na głowę w gospodarstwie domowym, tym większa szansa, że posiada ono dostęp do internetu. Wśród gospodarstw z górnego kwartyla dochodów dostęp do sieci posiada nieco ponad 24%, a wśród tych z dolnego kwartyla zaledwie 6,5%.\nWarto też sprawdzić, ile spośród różnego rodzaju gospodarstw domowych posiadających komputer posiada również dostęp do internetu. Wśród wszystkich gospodarstw z komputerem dostęp do internetu ma mniej więcej połowa. Zdecydowanie bardziej uprzywilejowane pod tym względem są gospodarstwa domowe w większych miejscowościach. W miastach powyżej 500 tysięcy mieszkańców 59% gospodarstw domowych posiadających komputer korzysta również z internetu. W miastach liczących 20-100 tysięcy mieszkańców jest to już tylko 50%, a w jeszcze w mniejszych 48%. Najgorsza sytuacja jest na wsi, gdzie z internetu korzysta tylko 39% gospodarstw posiadających komputer. Oznacza to, że na obszarach wiejskich i w mniejszych miejscowościach nie tylko mniej gospodarstw posiada komputer i mniej posiada dostęp do internetu niż w większych miastach, ale nawet wśród gospodarstw posiadających komputer udział tych z dostępem do sieci jest mniejszy.\nChęć posiadania dostępu do internetu\nDostęp do internetu chciałoby posiadać 32% gospodarstw domowych. Nie mogą sobie one jednak na to pozwolić ze względów finansowych .\nPodobnie jak w przypadku chęci posiadania komputera, najwięcej chcących posiadać dostęp do internetu jest wśród gospodarstw z dziećmi. Dostęp do internetu ma lub chciałoby mieć w domu 69% gospodarstw składających się z małżeństwa i dwojga lub więcej dzieci oraz 59% małżeństw z jednym dzieckiem. Wśród rodzin niepełnych jest to 51%.\nGospodarstwa, które nie odczuwają potrzeby posiadania dostępu do internetu to przede wszystkim gospodarstwa nierodzinne (jedno- i wieloosobowe), oraz małżeństwa bez dzieci.\nZainteresowanie internetem jest zdecydowanie większe w miastach powyżej 500 tysięcy mieszkańców – prawie 60% osób ma lub chciałoby mieć dostęp w domu. W mniejszych miastach jest to nieco ponad 50%, a na wsi 44%. Można więc powiedzieć, że różnica w świadomości przydatności i istotności internetu pomiędzy mieszkańcami największych miast i mieszkańcami wsi jest mniejsza niż różnica w faktycznym dostępie. Należy więc oczekiwać, że obecnie ogromna różnica w dostępie do internetu w miejscowościach o różnej wielkości będzie maleć wraz z obniżaniem się kosztów dostępu.\nSam fakt posiadania dostępu do internetu w gospodarstwie domowym nie jest jedynym istotnym czynnikiem mającym znaczenie dla możliwości skorzystania z sieci. Ważną sprawą jest również rodzaj tego dostępu. W dużej mierze decyduje on o czasie poświęcanym na korzystanie z internetu i sposobie korzystania. Badając rodzaj dostępu skoncentrowaliśmy się na tym czy gospodarstwo domowe łączy się z siecią przez modem, czy też ma do sieci stały dostęp. Co prawda posiadanie stałego dostępu nie oznacza, że jest to dostęp szybki – o dużej przepustowości, ale pozwala na korzystanie bez ograniczeń czasowych.\nPrzez modem i stacjonarne połączenie telefoniczne łączy się z siecią trzy czwarte korzystających z internetu gospodarstw domowych (dla większości operatorem jest TPSA). Ze stałego łączą korzysta co czwarte gospodarstwo podłączone do internetu. Znikomy odsetek (2,3%) gospodarstw korzystających z internetu używa\ndo połączenia się z siecią telefonu komórkowego. Stały dostęp do sieci mają przede wszystkim gospodarstwa miejskie (szczegóły w tabeli 7.2).\nGospodarstw domowych korzystających z więcej niż jednego sposobu łączenia się z internetem jest bardzo niewiele. Tylko 2% używających internetu korzysta z więcej niż jednego sposobu łączenia się z siecią. Podsumowując, należy stwierdzić, że zdecydowana większość gospodarstw domowych korzysta z internetu używając łączy o niewielkiej przepustowości – wolnych i niesprzyjających długiemu korzystaniu z sieci.\nOd kiedy w gospodarstwie domowym jest dostęp do internetu\nDostępność internetu w gospodarstwach domowych jest kwestią ostatnich trzech lat. Przed rokiem 2000 dostęp do Internetu posiadało tylko 13% gospodarstw obecnie podłączonych do sieci (szczegóły w tabeli 7.3). W kolejnych latach następował coraz szybszy wzrost liczby podłączonych gospodarstw: 17,4% podłączyło się w 2000, w 2001 24,5%, a w 2002 — 37,7% gospodarstw, które obecnie posiadają dostęp do internetu. Do momentu badania w marcu 2003 roku podłączonych zostało 7,4% kolejnych gospodarstw. Może to świadczyć o wciąż wzrastającej dynamice uzyskiwania dostępu do internetu w gospodarstwach domowych.\nPrzyczyny braku dostępu\nDostęp do internetu chciałoby mieć, ale nie może sobie na to ze względów finansowych pozwolić aż 39% gospodarstw domowych, które w tej chwili dostępu do sieci nie posiadają. Warto jeszcze dodać, że wśród gospodarstw, które są już wyposażone w komputer, odsetek ten wynosi 58%.\nWśród najczęściej podawanych powodów braku dostępu do internetu w gospodarstwach domowych posiadających komputer były zbyt duże koszty dostępu (72%) . Zatem koszty dostępu są jednym z najważniejszych powodów jego braku, pod warunkiem, że gospodarstwo jest już wyposażone w komputer. Nowsze komputery mają zazwyczaj wbudowany modem dający możliwość dostępu do sieci poprzez linię telefoniczną. Być może nie wszyscy zdają sobie sprawę z istnienia takiej możliwości, ale zdecydowana większość posiadaczy takiego sprzętu ma zapewne świadomość, że nie może sobie na taki dostęp pozwolić ze względu na koszty.\nDrugim co do ważności powodem jest brak odpowiedniego sprzętu (19,3%). W dalszej kolejności wymieniane były wystarczające możliwości korzystania z internetu gdzie indziej (13,4%) oraz szkodliwość internetu (np. może demoralizować dzieci, zabierać czas) (13,2%). Bardzo rzadko respondenci wybierali odpowiedzi „internet nie jest potrzebny, nie ma nic ciekawego do zaoferowania” (2,8%) i „obawa o prywatność w internecie”(1,5%) (tabela 7.4.).\nSzkodliwość internetu jest akcentowana przede wszystkim przez osoby z gospodarstw domowych z większą liczbą dzieci. Argument ten pojawia się w 16% gospodarstw z dwójką dzieci i w 20% z trójką lub większą liczbą dzieci. Natomiast nie był ani razu wymieniony w gospodarstwach nierodzinnych lub przez małżeństwa nie posiadające dzieci. Przekonanie o szkodliwości internetu rodzice opierają na obserwacji zachowania dzieci. W gospodarstwach domowych, w których dzieci korzystają z komputerów, odsetek osób twierdzących, że internet może być szkodliwy wynosi aż 20%. Co więcej, większość tych osób jest też zaniepokojona tym, jak i ile dzieci korzystają z komputera i internetu.\nKorzystanie z internetu poza domem jest powodem nieposiadania dostępu w domu częściej dla osób z gospodarstw nierodzinnych (27,5% w jednoosobowych oraz 22,5% w wieloosobowych), a także — choć w nieco mniejszym stopniu — dla małżeństw bez dzieci lub z jednym dzieckiem (16,5%).\nDeklaracja uzyskania dostępu do internetu\nSpośród gospodarstw domowych wyposażonych w komputer, a nie posiadających dostępu do internetu, tylko 1,7% deklaruje, że na pewno uzyska dostęp do końca roku; 21,8% deklaruje, że ‘raczej tak’. Na pewno nie uzyska dostępu 43,5% spośród tych gospodarstw domowych. Deklarujący uzyskanie dostępu do internetu w ciągu najbliższego roku to przede wszystkim gospodarstwa, które zdecydowanie rzadziej wymieniają powody finansowe jako przyczyny braku dostępu.\nOsoby, które deklarują, że ich gospodarstwo domowe na pewno uzyska do końca roku dostęp do internetu, jako powody obecnego braku dostępu wymieniali: duże koszty dostępu (28%), brak odpowiedniego sprzętu (20%), wystarczające możliwości korzystania gdzie indziej (16%), oraz inne powody (42%).\nGospodarstwa domowe, w których respondenci negatywnie postrzegają internet są najmniej chętne do uzyskiwania podłączenia. Osoby wymieniające jako przyczynę braku dostępu to, że internet nie jest potrzebny i nie ma nic ciekawego do zaoferowania, oraz to, że może być szkodliwy, a także to, że może zagrażać prywatności, praktycznie nie mają zamiaru przyłączać się do sieci. Zaledwie 6% z nich deklaruje, że „raczej uzyskają dostęp do internetu do końca roku 2003”.


Magnez - Suplementy diety - odżywki - www.musclepower.pl\nMagnez - kluczowy minerał wspomagający ponad 300 reakcji chemiczych w organiźmie człowieka. Wykazuje silne wspomaganie dla pracy mięśnia sercowego, usprawnia przesyłanie sygnałów nerwowych. Bierze również udział w przemianach energetycznych ATP, buduje kości, stabilizuje błony komórkowe. Wykazuje silne wsparcie w leczeniu chorób depresyjnych i neurodegeneracyjnych, zwiększa tym samym odporność na stres. W organiźmie człowieka jego zapasy znajdziemy głównie w tkance kostnej oraz tkankach miękkich. W produktach żywnościowych z kolei magnez znajdziemy w kakao, orzechach oraz produktach zbożowych. Dawkowanie: 200-500mg na dobę


Czółenka Renee bez zapięcia ze skóry ekologicznej eleganckie ze szpiczastym noskiem w Domodi\nCzółenka Amsonia to klasyka przełamana modnym wzorem. Wykonane z ekozamszu i ekoskóry. Połączenie gładkiego materiału z printem imitującym wężową skórę. Wsuwane, ze szpiczastym noskiem. Na średnim słupku. Najlepiej pasować będą na wąską stopę. nowa_kolekcja\nRenee czółenka gładkie wiosenne ze szpiczastym noskiem


Matheiu van der Poel: "Przerwa jest irytująca" - Kolarsko.pl\nMathieu van der Poel (Alpecin-Fenix) już w piątek rozpocznie rywalizację w Pucharze Świata MTB. Dla Holendra będzie to powrót do tego typu zmagań po ponad rocznej przerwie.\nMvdP będzie startować w wyścigu XCO podczas igrzysk olimpijskich w Tokio, a walkę o złoty medal traktuje jako jeden z głównych celów sezonu. Droga do krążka w Japonii wieść będzie przez Puchary Świata MTB, gdzie cel będzie podwójny – z jednej strony to forma przygotowań, z drugiej jednak – walki o punkty do rankingu, dające dobre rozstawienie na starcie.\nPierwszą odsłoną zmagań będą zawody w niemieckim Albstadt, rozpoczynające się już w piątek wyścigiem XCC. Mathieu, który powraca do zmagań w MTB po ponad rocznej przerwie (ostatnim jego startem był PŚ w Lenzerheide w sierpniu 2019 roku) przyznał, że już nie może doczekać się rywalizacji.\n“Tak długa przerwa od startów na rowerze górskim jest wręcz irytująca. Ciężko jednak trenowałem więc myślę, że forma powinna być dobra” – mówił “RMC”. Jak podkreślił, celem będzie walka o wysokie lokaty i wspomniane już punkty rankingu.\n“Mam wszystko w swoich rękach. W ten i kolejny weekend (podczas PŚ w Novym Mescie – przyp.red.) chcę zdobyć jak najwięcej oczek” – zadeklarował.\nPrzeczytaj Także:Alpecin-Fenix, Featured2, Kolarstwo górskie, Mathieu van der Poel\nTour du Rwanda: Pierre Rolland wygrał szósty etap


Archiwa: wieprzowina - Strona 18 z 18 - Blog Karmelowy - kulinaria, lifestyle i uroda\nPrzedstawiam niezwykle szybki i pyszny pomysł na obiad “w tygodniu”. Składa się z składników zwykle dostępnych w domu (u mnie cydr jest zawsze:)), a jego wykonanie wymaga niewiele wysiłku. Dużym plusem tego dania jest także to,że wszystko wykonujemy na jednej patelni=mało zmywania. Przepis znalazłam w moim najnowszym odkryciu -książce Nigela Slatera “Tender vol.II”. Kotlety podałam na “pasztecikach” ziemniaczano-kapuścianych Gordona Ramsaya.


Już_prawie 5,5 tys. mikro, małych i średnich firm skorzystało z produktów finansowych Inicjatywy JEREMIE wdrażanej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego i z powodzeniem rozwija swoje biznesy, wzmacniając jednocześnie inwestycyjny potencjał regionu. Z 425 mln zł dostępnych środków unijnych wsparliśmy projekty warte ponad 1,5 mld zł, osiągając w ten sposób trzykrotną dźwignię finansową.\nJak, gdzie i kiedy rozpocząć przygodę zwaną biznesem? Jak rozwinąć skrzydła i skorzystać z możliwości oferowanych przez Inicjatywę JEREMIE i Regionalny Program Operacyjny Województwa Zachodniopomorskiego? O czym pamiętać? Czego się wystrzegać? Na te i inne pytania, w corocznym cyklu „Zachodniopomorskich Dni Instrumentów Inżynierii Finansowej” przedsiębiorcy orasz wszyscy, dla których własny biznes istnieje dopiero w sferze marzeń, znajdą odpowiedź.\nJeśli sam czasami zadajesz sobie podobne pytania, nasza konferencja jest właśnie dla Ciebie. Spotkajmy się 26 października 2016 r. w Hotelu Radisson w Szczecinie…nasi eksperci na pewno nie pozostawią Państwa pytań bez odpowiedzi. Udział w konferencji jest bezpłatny.\nZ uwagi na ograniczoną liczbę miejsc, prosimy o potwierdzenie obecności poprzez rejestrację na www.zdiif2016.pl. Dodatkowe informacje można uzyskać pod numerem telefonu 91 42 29 320 lub 91 43 29 332.\nSzczegółowe informacje znajdują się na stronie: www.zdiif2016.pl.


Marta Kowalska 03.01.2013 14:43\nBoże Narodzenie nie jest mroźne, tylko gorące, pełne palm zamiast zielonych świerków, i białego piasku w miejsce śniegu. Jego najbardziej charakterystycznym kolorem jest czerwień: nie chodzi jednak o Mikołaja, lecz o kraby.\nFlickr.com / DIAC\nChociaż Boże Narodzenie jest zamorskim terytorium Australii, wiele map tego kontynentu nawet go nie obejmuje. Z położonej na Oceanie Indyjskim wyspy do najbliższych brzegów Australii jest ok. 1600 km, do Perth - kolejny tysiąc więcej, a do południowego wybrzeża indonezyjskiej Jawy - 380 km. Na Boże Narodzenie lata tylko jedna linia regularna, łącząc je kilka razy w tygodniu z Perth i odległymi o 900 km Wyspami Kokosowymi, a czasami - czartery z Kuala Lumpur.\nKiedyś dostać się tu było jeszcze trudniej, bo wyspa jest wierzchołkiem podmorskiego masywu wulkanicznego wystającego ponad powierzchnię wody pionowymi ścianami i większą część jej wybrzeża stanowią kilkunastometrowe, niedostępne klify, wokół których rozciąga się jeszcze pas rafy koralowej.\nWyspa Bożego Narodzenia - skąd ta nazwa?\nNic dziwnego, że nawet odkrywcy wyspy Bożego Narodzenia przyglądali się jej niegościnnym brzegom jedynie z pokładów swoich statków i dopiero drugi z nich nadał jej nazwę: ponieważ brytyjski kapitan William Mynors dotarł tu 25 grudnia 1643 r. nazwał ją wyspą Bożego Narodzenia. Musiało jednak minąć kolejnych 45 lat, by na ląd zeszli pierwsi ludzie - dwaj członkowie załogi z kolejnego statku. Choć na kolejny krok podobnej rangi trzeba było czekać dwa wieki, dla rozwoju wyspy stał się on milowym: po odkryciu bogatych złóż fosforytów w II połowie XIX w. anektowała ją Wielka Brytania, przekazując w dzierżawę braciom Clunies-Ross z Wysp Kokosowych. Tytułująca się "kokosowymi królami" i znana z głowy do interesów familia, szybko założyła tu fabrykę rozpoczynając wydobycie i eksport skał. Importowano za to mieszkańców: pierwszy, sprowadzony w 1898 r. kontyngent, składał się z 200 robotników chińskich, ośmiu Europejczyków do biura i pięciu sikhijskich policjantów.\nKogo i co spotkasz na wyspie Bożego Narodzenia\nDziś ma wyspie Bożego Narodzenia mieszka ok. 1500 osób, potomków robotników z Chin, Malezji, Singapuru i Europejczyków, choć wielkość populacji jest dość płynna i zależy od zapotrzebowania na pracowników budowlanych. Stolicą jest Flying Fish Cove (dosł. zatoka latających ryb) przez miejscowych nazywane po prostu "The Settlement", czyli osiedle, a językiem oficjalnym angielski - ponieważ jednak nie jest on wymagany w pracy, wielu ludzi mówi nim słabo na co dzień porozumiewając się językami narodowymi. W tym wielokulturowym tyglu święta Bożego Narodzenia obchodzą wszyscy - bez względu na wyznanie.\nWnętrze wyspy Bożego Narodzenia pokrywa wilgotny las równikowy, a ponad 60 proc. powierzchni stanowi park narodowy Christmas Island, u wejścia do którego stoi oczywiście figura Mikołaja. Ponieważ ludzie osiedlili się tu późno, świat roślin i zwierząt jest imponujący, a z racji licznych endemicznych gatunków ptaków niektórzy wyspę Bożego Narodzenia nazywają "Galapagos na Oceanie Indyjskim". Jednak jej prawdziwym symbolem jest czerwony krab: każdego roku w czasie rozpoczynającej się na przełomie października i listopada pory deszczowej miliony jego osobników wędrują z zalesionego płaskowyżu w stronę oceanu tworząc osobliwy jasnoczerwony ruchomy dywan, przetykany miejscami skorupiakami w kolorach wpadających w pomarańcz i purpurę.\nNa co dzień kraby z wyspy Bożego Narodzenia są samotnikami żyjącymi w szczelinach skalanych i norach. Żywią się głównie opadłymi liśćmi, kwiatami i owocami, ale nie gardzą też padłymi ptakami i pobratymcami oraz wyrzucanymi przez ludzi śmieciami: ponieważ na wyspie stanowią zdecydowaną większość, z nikim nie muszą o to jedzenie walczyć. Aby przeżyć potrzebują przede wszystkim wilgoci, dlatego w czasie pory suchej praktycznie nie ruszają się z nor zakrywając je wcześniej liśćmi. Rosną dość wolno i dopiero w wieku 4-5 lat osiągają 40 milimetrów (maksymalnie dorastają do 116 mm). Wtedy też osiągają dojrzałość płciową i są gotowe do marszu na tarło. Zjawisko jest naprawdę niezwykłe, bo niemal wszystkie kraby ruszają razem planując drogę tak, by samice mogły złożyć rozwinięte jaja w ostatniej kwadrze księżyca - jest to najbezpieczniejszy moment dla larw, bo różnica w poziomie wody między przypływami i odpływami jest najmniejsza. Główna migracja trwa 18 dni, choć zdarzają się mniejsze przed nią i po niej, zawsze w rytm tego samego księżycowego kalendarza: kraby idą wtedy nieprzerwanym strumieniem wspinając się na wszystko, co stoi im na drodze. Ponieważ w przeszłości wiele z nich ginęło rozgniecionych przez samochody albo odwodnionych na nasłonecznionym terenie, z którego nie mogły się szybko wydostać, bo drogę zagradzała im np. jakaś budowla, teraz na czas migracji władze część dróg po prostu zamykają, a pod innymi jezdniami i ścianami, na które skorupiaki nie mogłyby się wspiąć, zbudowano specjalne tunele.\nSamce po zejściu do morza zabierają się za kopanie nor w dolnych tarasach. Miejsca jest mało, więc zdarzają się walki, tym bardziej, że ich śladem podążają już samice. Po tarle oni natychmiast wracają na górę, one - zostają na kilkanaście dni w norach czekając aż jaja się rozwiną: każda samica może ich wyprodukować do 100 tys. Po miesiącu i różnych stadiach 5-milimetrowe krabiki natychmiast zaczynają marsz do lasu w głębi lądu. Tam ukrywają się w liściach, gałęziach i między kamieniami tak, jakby nagle znikły. Pokażą się dopiero wtedy, gdy będą dojrzałe i gotowe do pierwszego marszu na tarło.\nNa świecie są dwie wyspy Bożego Narodzenia. Druga leży na Pacyfiku i tworzy państwo Kiribati.\nBoże Narodzenie. Początek na końcu świata\nMadagaskar: wyspa skarbów natury


Na stronie możesz się dowiedzieć przede wszystkim jak make-cash.pl/katalog-serwisow/ zarobić, w jaki sposób pieniądze mogą w legalny sposób zdobyć prawdziwe pieniądze. Nie jest to wcale tak trudne i niemożliwe jak jak uważa wiele osób. Sposobów na to, jak sprawić, żeby na Twoje konto bankowe zaczęły wpływać pieniądze, jest bardzo dużo. Ze względu na to, osoby, które mają szerokie doświadczenie w marketingu w sieci, podjęły decyzję, żeby założyć forum, które będzie platformą pomagającą osobom angażującym się w zarabianie przez Internet.\nDo zarabiania w sieci wystarczy tylko mieć dobry dostęp do internetu, komputer lub urządzenie mobilne. Zdobądź więcej pieniędzy na social media, ankietach. Zacznij od dzisiaj i zarejestruj się na platformie, które od 5 lat utrzymuje się w ścisłej czołówce stron www o podobnej tematyce oraz propaguje różnego rodzaju środki zarabiania w sieci internetowej. Poznaj tajniki zarabiania nowymi metodami i zobacz jakie jeszcze korzyści możesz zyskać dzięki platformie make-cash.pl i zarabiaj przez Internet!


Przydomowe oczyszczalnie ścieków na Podkarpaciu i w Małopolsce\nStrona Główna > Usługi > Przydomowe oczyszczanie ścieków\nPrzydomowe oczyszczanie ścieków na Podkarpaciu\nOprócz wymienionych obostrzeń prawnych istnieją ograniczenia związane z budową geologiczną terenu inwestycji. Podczas badań geotechnicznych służących określeniu przydatności działki do celów rozsączania ścieków określa się przede wszystkim kategorię wodochłonności gruntu. Na jej podstawie można oszacować ile wody "przyjmie" grunt w określonym czasie. W przypadku gruntów o niskiej wodochłonności (iły, gliny zwięzłe, skały lite) instalacja rozsączająca nie spełni swojej funkcji - konieczne wówczas będzie zastosowanie rozwiązania technicznego umożliwiającego odbieranie nadmiaru ścieków z instalacji przez wóz asenizacyjny. Niekiedy stosuje się również częściową wymianę gruntu spoistego na żwirowy lub kamienisty - zwiększa się w ten sposób powierzchnię przez którą ścieki mogą przefiltrować do gruntu rodzimego. Jednak i to rozwiązanie nie daje gwarancji bezproblemowego działania instalacji.