Strój szamotulski | Tyskie w parku\nPosted on : 1 maja 2018 By Urszula\nJeden z regionów Wielkopolski cechował się unikalnym strojem ludowym. W Szamotułach mieszkańcy nosili barwny ubiór, który do dziś możemy podziwiać podczas jarmarków. Strój szamotulski pełnił szczególną rolę podczas zaborów. Wówczas świadczył o polskości mieszkańców. Jak wyglądał typowy strój szamotulski? Panowie na głowę wkładali filcowy kapelusz, który przewiązywany był wstążką lub tasiemką.\nW nie wtykano kwiaty lub pióro. Kołnierz od białej koszuli posiadał niewielki ozdobnik w postaci kolorowej chusty wiązanej pod szyją. Typowa dla mężczyzn była jaka, czyli krótka marynarka. Jaka posiadała ozdobniki w postaci kilkunastu guzików ustawionych rzędami. Jaka nakryta była kaftanem, którego charakterystyczną cechą był brak rękawów.\nKobiecym nakryciem głowy był wiązany od tyłu czepek. Na białą koszulę kobiety nakładały gorset, na którym wszywano białe tasiemki. Panie zakładały aż trzy spódnice jednocześnie. Każda z nich spełniała określoną funkcję. Typowym damskim obuwiem były trzewiki, których wysokość sięgała do połowy łydki.


Wesołych Świąt! | Kinoamatorskie.pl\nDzisiaj Wigilia Bożego Narodzenia, a więc idealny czas na to by złożyć Wam życzenia z okazji zbliżających się świąt.\nMoi Drodzy, życzymy Wam aby te święta przyniosły Wam dużo spokoju, żebyście przeżyli je w radosnej atmosferze, a wszystko dokoła wyglądało jak film z najwyższej półki. Niech się Wam wszystko pomyślnie kręci, a wszystkie sceny w Waszym życiu zawsze kończyły się happy endem.\nDziękujemy Wam, że z nami jesteście i sami sobie życzymy żebyśmy za rok spotkali się w tym samym, a może jeszcze większym gronie. Wszystkiego, co najlepsze Czytelnicy serwisu Kinoamatorskie.pl!\nZłapane w sieci #72 – SILENT NIGHT, DEADLY NIGHT 2 (1987)\nSILENT NIGHT, DEADLY NIGHT 2 (1987) reż. Lee Harry Sposób na sequel dla leniwych: pierwsze 40 minut półtoragodzinnego filmu wypełnić...


... Hotel Red Hotel najwyższej kategorii w Ostrowcu Św. - ***. Ma dwie kategorie pokoi - standard i ... podwyższony standard. Radzę wybrać ten drugi. Ponadto należy zadbać, żeby nie dostać hotelu od ulicy ... . Byłem w lecie i nie dało się spać w nocy (w pokojach standard nie ma klimy). Przy zamkniętym oknie ... - duszno, przy otwartym głośno. Są inne pokoje, które nie są od ulicy, a te o podwyższonym ... Czytaj dalej opinię\n... . Dobre miejsce na weekend. Położona jest na starówce, tuż obok rynku. Blisko do najważniejszych ... do dyspozycji gości. W pokoju jest TV z podstawowymi kanałami i wi-fi. Mieliśmy pokój trzyosobowy z ... Willa Na Skarpie Willa "Na Skarpie" w Sandomierzu jest doskonałą bazą wypadową do zwiedzania tego ... urokliwego miasteczka. Miejsce czyste lecz troszkę zagracone. Jest możliwość zaparkowania samochodu ... Czytaj dalej opinię\n... formie bufetu było dobre i urozmaicone. Nie mieliśmy problemu z zaparkowaniem samochodu na parkingu ... Miodowy Mlyn Hotel Hotel zlokalizowany jest w ładnym budynku w centrum Opatowa, przy głównej drodze ... . Pokój w którym nas ulokowano był raczej skromnie urządzony, ale schludny i czysty. Śniadanie w ... tuż przed wejściem do hotelu. ... Czytaj dalej opinię


Zapoznaj się z gazetką Ryłko i sprawdź najnowsze promocje. Na 23 stronach aktualnego katalogu znajdują się informacje o najlepszych produktach z kategorii Obuwie. Gazetka Ryłko oferuje atrakcyjne ceny na ponad 0 produktów. Zyskasz pewność, że możesz skorzystać z najbardziej atrakcyjnych promocji na Twoje ulubione produkty! Jeśli podczas kolejnych zakupów nie chcesz przepłacić w sklepie Ryłko, pamiętaj, żeby przejrzeć całą gazetkę od strony numer 1 do strony 23. Podczas kolejnych zakupów kupuj rozsądnie i oszczędzaj w sklepach Ryłko, nie zapomnij o najnowszej gazetce, w której znajdziesz mnóstwo niezwykłych cen i promocji. Codziennie odwiedzaj portal Promotheus.pl, żeby być na bieżąco z najnowszymi promocjami, które oferują Twoje ulubione sklepy.


Jak szybko po rozstaniu można domagać się rozwodu?\nKlienci Kancelarii Adwokackiej bardzo często zadają adwokatowi pytanie, kiedy najszybciej po rozstaniu się małżonków można wytoczyć powództwo o rozwód, czyli złożyć w sądzie pozew o rozwód.\nAlimenty - zasady\nZapraszamy do zapoznania się z reportażem dotyczącym Centrum Praw Kobiet w Łodzi oraz wypowiedzią adwokat Anny Gręda, która jest wolontariuszką w Centrum Praw Kobiet w Łodzi.\nPostępowanie dowodowe w sprawach o ustalenie lub zaprzeczenie pochodzenia dziecka\nPostępowanie dowodowe w sprawach dotyczących pochodzenia dziecka, a więc w sprawach: o ustalenie macierzyństwa, ustalenie ojcostwa, zaprzeczenie macierzyństwa i zaprzeczenie ojcostwa polega na ustaleniu, czy dziecko pochodzi bądź nie pochodzi pod względem biologicznym (genetycznym) od danej osoby.\nPochodzenie dziecka od męża matki\nW polskim prawie rodzinnym są trzy sposoby ustalenia ojcostwa: domniemanie pochodzenia dziecka od męża matki, uznanie ojcostwa oraz sądowe ustalenie ojcostwa. Domniemanie pochodzenia dziecka od męża matki jest pierwszym ze sposobów ustalenia pochodzenia dziecka od mężczyzny. Już starożytni Rzymianie hołdowali zasadzie pater est, quem nuptiae demonstran, co oznacza, że ojcem jest ten, na kogo wskazuje związek małżeński – domniemanie pochodzenia dziecka od męża matki.\nStan cywilny osoby jest jednym z najważniejszych dóbr osobistych. W prawie polskim istnieją trzy sposoby ustalenia ojcostwa, a mianowicie: domniemanie pochodzenia dziecka od męża matki, uznanie ojcostwa oraz sądowe ustalenie ojcostwa. Jeżeli urodziło się dziecko i jego matka nie ma męża oraz ojciec dziecka nie uznał ojcostwa w urzędzie stanu cywilnego, to należy wytoczyć powództwo o ustalenie ojcostwa. Dopiero ustalenie ojcostwa otworzy drogę do skutecznego żądania alimentów, kontaktów z dzieckiem oraz wykonywania władzy rodzicielskiej.\nZasadą jest, że oboje rodzice mają władzę rodzicielską (prawa rodzicielskie), to jest, że mogą decydować o pieczy nad osobą oraz majątkiem dziecka.


Owocowe metamorfozy - 2 w 1\nWymyśliłam praktyczną bransoletkę- naszyjnik. Ta na zdjęciach w jest w wersji owocowej, ale jeśli zmienić zawieszki, można otrzymać biżuterię w całkiem innym stylu.\nOwijamy nasz naszyjnik 3-krotnie wokół nadgarstka i... otrzymujemy bransoletkę!\nRzemyk - skóra ekologiczna, szkło weneckie, koraliki Jablonex, szkło artystyczne. Długość rzemyka - ok. 59cm.\nTagi: bracelet Charms\n20:05, glow_art , Works by M. Glow Art\nPierwsze próby - Czaszki i moneta\nCzaszka jako ozdoba? Dlaczego nie! Może wyglądać naprawdę stylowo i nie jest zarezerwowana wyłącznie dla biżuterii w stylu hard rock czy punk.\nJedna z pierwszych bransolet, którą stworzyłam:\nAutor: M. GlowArt\nBransoletka: miękki rzemyk ekologiczny, zawieszki Bali, czaszki z howlitu.\nCiekawe zapięcie na węzeł jest nie tylko ozdobą, ale i zaletą tego typu bransolet z rzemyków, ponieważ znacznie ułatwia zakładanie.\nTagi: bracelet bransoletka\nPiękną, artystycznie wykonaną biżuterię lubiła od zawsze, szczególnie taką z minionych epok. Ale inspiracją do tego, żeby tworzyć i projektować ją własnoręcznie stał się ten oto obraz pędzla francuskiego artysty Edouarda Debufe.\nEdouard-Louis Dubufe (1820-1883)\nPortrait de la Marquise d'Aoust\nMoją uwagę przykuły bransoletki, zdobiące nadgarstki damy - wyglądały bardzo nowocześnie. Złoty sznurek, czterokrotnie owinięty wokół nadgarstka z zawieszką ze szlachetnego kamienia oraz cienka błękitna bransoletka, wykonana najprawdopodobniej z jakiegoś kamienia ozdobnego. Nie mniej ciekawym wydaje się być pasujący do niej pierścionek.\nKolejna bransoletka oraz naszyjnik i kolczyki z pereł są ponadczasowe:\nTagi: bransoletka perły


Archwium > Numer 562 (06/2020) > Rozmowa w drodze > GŁOS W WAŻNEJ SPRAWIE\nDominik Jarczewski OP: Spotykamy się przy okazji promocji polskiego wydania książki Wiara na areopagu. Pisze w niej ksiądz arcybiskup o miejscu chrześcijan we współczesnym świecie. Ale angielskie wydanie ukazało się już osiem lat temu. Sporo się zmieniło. Czy to, co w niej przeczytamy, jest jeszcze aktualne?\nAbp. Rowan Willimas: Gdy spojrzeć na rozwój sytuacji, zarówno międzynarodowej, jak i tej na Wyspach, w ostatnich ośmiu latach, chyba nikt nie przewidział, że to wszystko się wydarzy. Mam na myśli brexit, postępującą erozję zaufania społecznego do instytucji demokratycznych, nowe wojny na „starym” Bliskim Wschodzie, światową epidemię czy choćby kryzys ekologiczny.\nO ekologii mówi się na okrągło od dobrego półwiecza…\nOwszem, gdy dorastałem, wszyscy jakoś troszczyliśmy się o kwestie ekologiczne. Organizowaliśmy kampanie przeciw zanieczyszczaniu środowiska, zbiórki surowców wtórnych, protestowaliśmy przeciw takim czy innym fabrykom lub producentom. Ale wszystko to pozostawało na poziomie lokalnym. Nie mówiło się, że to nie wystarczy, że kryzys jest o wiele głębszy i należy podjąć niełatwe inicjatywy na poziomie globalnym.\nWszyscy uwierzyli, że choć świat nie jest idealny, idzie ku lepszemu, i że stawimy czoło pojawiającym się problemom. Nagle się okazało, że te problemy nas przerosły.\nWidać to doskonale na przykładzie polityki Zachodu wobec świata islamu. To o tyle ważna płaszczyzna, że ściera się na niej wizja laickiej, w domyśle: wolnej od sporów światopoglądowych, kultury nowoczesnej ze społeczeństwem, dla którego kwestie religijne są na pierwszym planie i nikt nie zgodzi się na oświeceniową utopię świeckiego państwa. Ale zauważmy, że również tutaj zaszły poważne zmiany w samym świecie islamu, na które Zachód nie był gotowy.\nMnie jednak najbardziej niepokoi załamanie się zaufania zarówno wobec demokracji, jak i wielkich instytucji powstałych po pierwszej wojnie światowej: ONZ, systemu trybunałów międzynarodowych. Żyjemy w społeczeństwie, w którym ludzie nie wiedzą, komu ufać. W polityce panuje z jednej strony wielki cynizm, a z drugiej podejrzliwość obywateli.\nO tym skrajnie indywidualistycznym społeczeństwie, w którym nikomu się nie ufa, a podstawową wartością jest święty spokój, dla którego można się zrzec aktywnego zaangażowania w sprawy społeczne, pisał w latach dziewięćdziesiątych kanadyjski filozof Charles Taylor.\nNie tylko Taylor. Dwadzieścia lat temu ukazała się niezwykle inspirująca mnie książka amerykańskiego myśliciela Philipa Bobbitta, The Shield of Achilles (Tarcza Achillesa).Pisał on w niej, że obecnie miejsce państw narodowych zajmują państwa rynkowe. Polityków się ocenia w oparciu o to, na ile odpowiadają na potrzeby konsumenckie społeczeństwa. Przekazujemy politykom nasze „listy zakupów”, a oni mówią, co nam z nich mogą dać. Chodzi więc o rodzaj transakcji. Jeśli zawiodą, szukamy kogoś innego, kto nam sprzeda towary z naszej listy. Przy takim podejściu zupełnie znika pojęcie dobra wspólnego, jest tylko suma bardziej czy mniej sprzecznych ze sobą interesów jednostek, które żyją w tym społeczeństwie. Tak więc, aby odnieść dziś sukces w polityce, należy odpowiedzieć na krótkoterminowe potrzeby ludzi. Donald Trump czy Boris Johnson to przywódcy, którzy mówią społeczeństwu: Cokolwiek chcecie, to wam damy. Problem w tym, że nie dadzą, bo dać nie mogą. Ale kupujemy te obietnice, bo ktoś nas uspokaja: Zrobię, cokolwiek zechcesz.\nRowan Williams - ur. 1950, emerytowany arcybiskup Canterbury. Ukończył teologię w Cambridge i Oksfordzie. Od 1986 do 1992 był profesorem teologii w Cambridge. W 1990 roku został członkiem British Academy. W latach 2003?2012 był zwierzchnikiem Kościoła anglikańskiego. Opublikował wiele książek i artykułów poświęconych historii teologii i duchowości, wydał też dwa tomy poezji. W ostatnim czasie nakładem Wydawnictwa W drodze ukazała się jego "Wiara na areopagu". Jest żonaty, ma dwoje dzieci. (wszystkie teksty tego autora)


Wioślarz Zawiszy Bydgoszcz w mniejszej osadzie coraz bliżej ol ... - Polskie Radio PiK\n2020-05-26, 12:27 Bartosz Kustra\nWioślarz Zawiszy Bydgoszcz w mniejszej osadzie coraz bliżej olimpijskiego sukcesu\nNa zdjęciu Michał Szpakowski. Fot. www.msit.gov.pl\nDziś o czasie spędzanym w okresie pandemii mówi wioślarz Zawiszy Bydgoszcz, mistrz świata w czwórce bez sternika i wicemistrz Starego Kontynentu, a wcześniej trzykrotny mistrz Europy w ósemce ze sternikiem - Michał Szpakowski.\n- Obecnie jest już wszystko na dobrej drodze, bo trenujemy w Centralnym Ośrodku Przygotowań Olimpijskich. To przygotowanie wygląda tak, jak powinno. Impreza docelowa jest przełożona o rok i trzeba było po prostu to sobie jakoś poukładać. W tym roku na początku października mają się odbyć mistrzostwa Europy. Miejmy nadzieję, że tak się stanie i trzeba będzie w przyszłym roku powalczyć o marzenia - mówi pochodzący z Torunia wioślarz bydgoskiego Zawiszy.\n- Daleka mi droga do kucharza jakiegokolwiek. Jedyne, co mogę zrobić to jajecznicę z rana, ale to też bardzo rzadko mi się zdarza. Mi smakuje tak bardzo kuchnia mojej żony, że nawet nie śmiem brać patelni do ręki. Lubię bardziej polskie potrtawy, jak np. bigosik, ale kuchnia włoska też mi odpowiada - dopowiada aktualny mistrz świata we wioślarskiej czwórce bez sternika.\n- Urodziłem się w Toruniu, pochodzę z Torunia i obecnie tam mieszkam. Nigdy nie miałem z tym problemu, żeby połączyć współpracę z Bydgoszczą. Nie miałem też kłopotów związanych z tym poglądami - dodaje doświadczony i utytułowany wioślarz z regionu.\nA cała rozmowa z Michałem Szpakowskim w dźwięku poniżej!\nZ Michałem Szpakowskim rozmawia Bartosz Kustra:\nTagi: Szpakowski, Zawisza, wioślarstwo


Czy opłaca się powrócić do klasycznych metod golenia? • Zabawa modą - to jest to!\nCzy opłaca się powrócić do klasycznych metod golenia?\nMaj 16, 2021 Maj 16, 2021 admin\nW dzisiejszych czasach człowiek nieustannie za czymś goni i nie dostrzega wielu drobnych chwil szczęścia, których doświadcza w każdym dniu. Czasami dobrze jest na moment zwolnić, czerpiąc radość z drobnych gestów. Mężczyźni niewątpliwie będą zachwyceni możliwością realizowania tradycyjnych męskich obrzędów.\nOd czasu, gdy świat zalały jednorazowe maszynki do golenia oraz niedrogie, powszechnie dostępne specyfiki kosmetyczne, golenie stało się szybką, nic nie znaczącą czynnością higieniczną. Warto jednak sięgnąć po starsze rozwiązania, pozwalające na delektowanie się tradycyjną pielęgnacją ciała i zdecydowanie lepszą jakością stosowanych niegdyś urządzeń. Niedrogie, plastikowe maszynki przeważnie wystarczają tylko na jedno użycie, a komfort golenia jest średni.\nStosowane pianki do golenia oraz wody kolońskie posiadają mnóstwo sztucznych składników, wywołując podrażnienia na wrażliwej skórze twarzy. Wszystko to sprawia, że wielu panów nie lubi się golić i postrzega tę czynność jako przykrą konieczność. Może być inaczej! Wystarczy sięgnąć po klasyczne żyletki do golenia, popularne we wszystkich zakątkach świata derby extra , by golenie stało się przyjemniejsze i łatwiejsze. Idąc jeszcze dalej, może opłaca się zainwestować w fachowy sprzęt, który sprawi, iż usuwanie zarostu stanie się ogromną frajdą?\nW sklepach dostępne są dobrej jakości akcesoria i kosmetyki światowej klasy marek z wieloletnią tradycją, jak Taylor of Old Bond Street . Przeciwnicy tradycyjnych rozwiązań mogą narzekać, że brzytwa wymaga nabycia uzupełniających elementów, jak pasek do ostrzenia brzytwy, czy równie dobrej jakości pędzel, trzeba jednak zauważyć, ze zakup tych rzeczy to jednorazowa inwestycja.\nWielu mężczyzn obawia się tradycyjnego usuwania zarostu brzytwą, uważając je za trudne, wymagające wiele czasu i niebezpieczne. Jeśli nabędziemy porządną brzytwę, wykonaną z doskonałych materiałów, jak te z Old Bond Street, niewątpliwie w kilka chwil opanujemy technikę poprawnego golenia.\nTrzeba pamiętać, że potrzebny jest także pasek do ostrzenia brzytwy, gdyż bez niego brzytwa będzie chropowata, a mikrokorozja sprawi, że usuwanie zarostu stanie się bolesne. Warto zainwestować również w dobre kosmetyki do golenia, najlepiej te, które zostały wyprodukowane w oparciu o naturalne składniki. A jeśli brzytwa nas nie przekonuje, wciąż pozostaje jeszcze jedna sensowna alternatywa dla jednorazowych maszynek – żyletki derby extra, które są wyjściem o wiele bardziej atrakcyjnym finansowo.\nKosmetyki, Makijaż idealny, Najlepsze zabiegi, Sprawdzone kosmetyki, Uroda golenie, jakość, panowie, sprzęt, technika\nDobierz dobrą odzież pod kątem rozmiaru, bo to wyjątkowo ważne dla wygody noszenia\nLaserowa depilacja Wrocław – co to jest


Wysłany: Śro 18:44, 10 Kwi 2013 Temat postu:\nAle czy ja powiedziałam, że jest inaczej?\nNapisałam przecież, że da się to po prostu podciągnąć pod VI przykazanie. Wszystko się da.\nCałkiem niedawno antykoncepcję podciągano dodatkowo pod V przykazanie - i o ile co do spirali się zgadzam, co do środków hormonalnych to do końca nie wiem, ale co do barierowych środków antykoncepcyjnych, to...\nPrezerwatywa i nie zabijaj, jakaś abstrakcja jak dla mnie\nWysłany: Śro 18:58, 10 Kwi 2013 Temat postu:\nWysłany: Śro 19:01, 10 Kwi 2013 Temat postu:\nże zdrada źle wpływa to chyba dyskusji nie podlega...\na jeśli chodzi Ci o to co było przed ślubem, to są na tym forum osoby, które do ślubu żyły w czystości, a wcale im z npr nie łatwiej, była kiedyś na forum o tym dyskusja, nie chce mi się szukać\na jeśli o te przykazania chodzi, to takie rzeczy można moim zdaniem pod przykazania kościelne podciągnąć, nie Boże, kościół może w tej kwestii zdanie zmienić, jak i np. o celibacie księży,\nkiedyś etyka seksualna w KK była inna, jeszcze niedawno nawet npr było niedozwolone\nmożna też w niektórych okolicznościach np. dyspensę na gumki dostać, a np. na aborcję która podlega pod V przykazanie w żadnym wypadku, mam nadzieję, że rozumiecie o co mi chodzi\nOstatnio zmieniony przez mamma dnia Śro 19:02, 10 Kwi 2013, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 19:09, 10 Kwi 2013 Temat postu:\nOstatnio zmieniony przez tomekmat91 dnia Czw 9:14, 17 Kwi 2014, w całości zmieniany 1 raz\nMożna dostać dyspensę na antykoncepcję nieporonną.\ntak można dostać taką dyspensę jak fiamma75 pisze\npodobnie jeszcze np. jeśli współmałżonek jest niewierzący, albo nie zgadza się na npr dla dobra małżeństwa można taką antykoncepcję stosować (jeśli wcześniej próbowało się oczywiście do npr współmałżonka przekonać) i grzechu się nie ma, a na aborcję czy zdradę np. wyjątków nie ma\nWysłany: Śro 19:26, 10 Kwi 2013 Temat postu:\nWysłany: Śro 19:28, 10 Kwi 2013 Temat postu:\ntu masz dużo o tym jeśli chce Ci się przeglądać\nNo właśnie jak to jest z ta dyspensą? Czytałam gdzieś na katolickim forum że jakakolwiek dyspensa na antykoncepcję jest wykluczona... ale nie wiem czy to prawda.Macie jakiś niezbity dowód na to ? , ja wiem tylko o tym że jak sie małżonek nie zgadza na npr to księża pozwalają.\nAle tak serio. Widzę, że współżycie przed ślubem, uważasz za cudzołóstwo Confused Ja myślałam, że to grzech nieczystości.\nWiecie co, ja już prędzej rozumiem wkładanie seksu przedmałżeńskiego do VI przykazania niż antykoncepcji. Bo mimo że nie jest to zdrada małżeńska to nie współżyje się w "swoim łożu" bo nie jest się jednak małżeństwem.\nP. S na aborcję w przypadku ciąży pozamacicznej chyba jest dyspensa czy nie? Przepraszam za offtopik.\nA tak w ogóle to dla mnie to jest dziwna sprawa z tą dyspensą, bo jeśli przyjmiemy że np prezerwatywa to grzech ciężki, to godzenie się na nią jest pozwalaniem na ten grzech, bo strona która nie zgadza się z npr nadal popełnia grzech. Zwolniona jest tylko osoba która namawia na npr ale godzi się tez na prezerwatywę. Jak tu się cieszyć z takiego seksu? Dla mnie to dziwne, jakieś niespójne się wydaje.\nOstatnio zmieniony przez Itka dnia Śro 19:43, 10 Kwi 2013, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Śro 19:44, 10 Kwi 2013 Temat postu:\nNie ma dyspensy, bo to nie jest aborcja.\nCo do niezbitego dowodu - sama takową dyspensę miałam (nie ja jedna zresztą na tym forum)\nWysłany: Śro 19:53, 10 Kwi 2013 Temat postu:\nantykoncepcja hormonalna jest też dozwolona jako lekarstwo\ni tego pewna nie jestem, ale chyba np. gumki są dozwolone w trakcie leczenia, żeby współmałżonka nie zarazić\nWysłany: Śro 20:04, 10 Kwi 2013 Temat postu:\nno widzisz, niby aborcja pod żadnym pozorem, ale...\nkiedyś we wszystkie święta, post, adwent i zdaje się, że niedziele - współżycie w małżeństwie było zakazane i także sklasyfikowane, jako grzech śmiertelny - a dziś? ostatnio czytałam wypowiedź księdza, który zapytany, czy podczas Wielkiego Piątku katolicy powinni się wstrzymywać od seksu, odpowiedział, że nie, ponieważ nie istnieje post od miłości...\nale to co było kiedyś i co nastąpi w przyszłości, jeśli chodzi o nauczanie Kościoła w tej sprawie, to druga para kaloszy, nie mniej jednak w połączeniu z dużym rygorem w sprawach etyki seksualnej i zmiennością tej nauki w czasie, ciężko nie myśleć, że to nie jest prawda ostateczna.\ndawniej zastanawiałam się, co się stało z tymi wszystkimi, którzy dawniej byli osądzani od wiary z powodu niedotrzymania kościelnego standardu moralności dot. seksu - na tamten czas byli potępieni, a dziś na skutek "rozwoju nauczania" są już w niebie? podobna kwestia jak ze zmarłymi dziećmi bez Chrztu - dawniej istniało przekonanie, że są w tzw. otchłani (limbo) i wg ówczesnej doktryny tam właśnie miały trafiać - czy trafiały? niby tak, ale zmieniło się nauczanie i co? Bóg raz-dwa wyciąga te duszyczki z otchłani i przenosi do nieba, bo nauczanie się zmieniło?\nczyli na ile dawać wiarę tej kościelnej klasyfikacji uczynków?\na jeśli chodzi Ci o to co było przed ślubem, to są na tym forum osoby, które do ślubu żyły w czystości, a wcale im z npr nie łatwiej\ni są osoby, które współżyjąc przed ślubem potrafią rozwijać swoją miłość, potrafią dać siebie drugiej osobie i nawet z gumkami nie mają myślenia/postawy antykoncepcyjnej (rozumiem tu przez to, że ewentualne poczęcie nie skutkowałoby - nawet w myślach! - aborcją, itd.)\nWysłany: Śro 20:07, 10 Kwi 2013 Temat postu:\nNo o tym lekarstwie to wiem , byleby nie miała właściwości wczesnoporonnych, bo jeśli ma to nie można współżyć.\nFiamma ja ci wierzę , ale chodziło mi o jakieś oficjalne stanowisko, żeby inni uwierzyli że można, a tak to ktoś może powiedzieć że trafił na liberalnego księdza dlatego dał mu dyspensę. Jednak oficjalnej wypowiedzi chyba na ten temat nie ma.\nNie wiem jak z tym co pisała Bebe z tymi prezerwatywami żeby nie zarazić drugiej osoby.\nTomku, npr nie jest antykoncepcja, bo odbywajac stosunek nie robisz nic co by uniemozliwilo jego naturalny przebieg.\nA to co w glowie sie dzieje, to postawa. Ale antykoncepcja z definicjii to nie jest.\nA pieszczoty czy to reczne czy ustne czy jakie tam chcesz sa pieszczotami a nie stosunkiem. Masturbacji seksem nie nazwiesz, nie?\nWysłany: Śro 20:11, 10 Kwi 2013 Temat postu:\ntam pisze Ci wyraźnie brain:\n"Ogólne zasady natomiast mówią, że grzech nie zachodzi wtedy, kiedy śmierć dziecka miała miejsce w wyniku działań, których celem było ratowanie poważnie zagrożonego życia lub zdrowia matki.\nIstnieje tutaj trudna do wychwycenia dla niektórych, tym niemniej bardzo istotna różnica. Otóż czymś innym jest działanie, którego bezpośrednim celem jest zabicie dziecka, gdy ciąża mogłaby doprowadzić do ewentualnej śmierci matki. Czymś innym natomiast działania ratujące matkę, które mogą w konsekwencji doprowadzić do ewentualnej śmierci dziecka."\nmatka zawsze ma prawo walczyć o swoje życie,\nale np.: są osoby które świętymi zostały bo poświęciły swe życie żeby dziecko przeżyło\nOstatnio zmieniony przez mamma dnia Śro 20:15, 10 Kwi 2013, w całości zmieniany 2 razy


Agata Śron - artykuły | Nasze Miasto\nAgata Śron z Wąsosza znalazła się w finale konkursu Miss Polski 2020. Gala konkursu już w niedzielę, 17 stycznia [ZDJĘCIA]\nW sylwestrowy wieczór poznaliśmy finalistki konkursu Miss Polski i Miss Polski Nastolatek 2020. W gronie 24 kandydatek do tytułu najpiękniejszej Polki znalazła się 19-letnia Agata Śron z Wąsosza. Serdecznie gratulujemy i życzymy zdobycia korony. Galę Miss Polski 2020 już w niedzielę, 17 stycznia.\nAgata Śron z Wąsosza przyłączyła się do akcji MissJaŚwięta. Prowadzi zbiórkę dla najbardziej potrzebujących\n19-letnia Agata Śron z Wąsosza, półfinalistka konkursu Miss Polski, przyłączyła się do akcji MissJaŚwięta i gorąco namawia innych do wsparcia tego przedsięwzięcia. Idea akcji jest prosta. Miss zachęcają innych do pomocy potrzebującym, aby zbliżające się święta dla wszystkich były piękne.\nAgata Śron z Wąsosza awansowała do półfinału Miss Polski. Za piękną 19-latkę trzymamy kciuki\nPrzygoda 19-letniej mieszkanki Wąsosza z ogólnopolskim konkursem piękności nie kończy się. Agata Śron awansowała właśnie do półfinału Miss Polski. Co więcej, jest ona jedyną mieszkanką naszego regionu, której się to udało. Serdecznie gratulujemy!\nDziś, 18 września wybory Miss Dolnego Śląska. Trzymamy kciuki za Agatę Śron z Wąsosza?\nDziś, czyli 18 września o godz. 19.00 na Stadionie Wrocław odbędzie się gala finałowa wyborów Miss Dolnego Śląska 2020. Jedną z kandydatek do tytułu jest mieszkanka powiatu górowskiego. To Agata Śron z Wąsosza. Wyborom najpiękniejszej Dolnoślązaczki towarzyszyć będą Mistera Dolnego Śląska.\nAgata Śron z Wąsosza awansowała do finału Miss Dolnego Śląska 2020. Wybory już w piątek 18 września [ZDJĘCIA]\nJuż w najbliższy piątek, 18 września, poznamy Miss Dolnego Śląska i Wrocławia. Decyzją 20 osobowego jury w finale konkursu piękności znalazło się 40 kandydatek. Wśród nich jest mieszkanka powiatu górowskiego. To Agata Śron z Wąsosza. Za piękną wąsoszankę mocno trzymamy kciuki.\n14 września 2020, 8:33\n14 czerwca 2020, 9:34\nPiękna wąsoszanka bierze udział w wyborach Miss Dolnego Śląska. Agata Śron ma 19 lat i w tym roku zdaje maturę [ZDJĘCIA]\nNajpiękniejsze kobiety na Dolnym Śląsku z tytułem miss. Sprawdź, co dziś robią ZDJĘCIA


Balony foliowe na hel - gwiazdy - różne wzory | wysyłka 24h\nBalon foliowy GWIAZDA, liliowa, FX 18 cali (luzem)\nBalon foliowy GWIAZDA, matowa, ciemnoróżowa, 19 cali\nBalon foliowy GWIAZDA, purpurowa, FX 18 cali (luzem)\nBalony foliowe w kształcie gwiazdy\nBalony foliowe w kształcie gwiazdy to atrakcyjna forma tradycyjnych balonów helowych. Balony w kształcie gwiazd uświetnią każde przyjęcie, a bogaty wybór kolorystyczny balonów na hel sprawia, że nadadzą się na każdą imprezę tematyczną czy imprezę kolorystyczną.\nBalony ozdobne w kształcie gwiazd\nBalony foliowe w kształcie gwiazd posiadają różne kolory, pozwalające na dobranie balonów do imprezy tematycznej lub kolorystycznej. Balony posiadają różne rozmiary i dostępne są w bogatej gamie kolorystycznej. Znajdziesz tutaj balony czerwone, granatowe, niebieskie, różowe, szare, zielone i żółte, które idealnie dopasujesz do swojego nastroju i charakteru imprezy, niezależnie od miejsca oraz osoby, którą chcesz nimi obdarzyć. Po napompowaniu helem balony foliowe wyglądają zawsze efektownie, a rozwieszone nad salą podczas imprezy urodzinowej czy innej okazji dodadzą jej nowej jakości.\nBalony foliowe holograficzne, balony w gwiazdy\nBalony foliowe holograficzne pięknie błyszczą, będąc atrakcyjną dekoracją przyjęć. Efektowne balony ozdobne dostępne są w tonacji od srebrnej przez niebieską i nadadzą się na imprezę sylwestrową, karnawał lub na disco party w klubie lub na tematycznym przyjęciu urodzinowym.\nBalony foliowe holograficzne to nie wszystko. Dostępne są także balony na hel z wzorami w kształcie gwiazd. Kolorowe gwiazdy lub dyskretne srebrne na balonie typu Bubble sprawdzą się na każdą okazję. Transparentny balon z gwiazdami może być ładnym dodatkiem do poważniejszych przyjęć, np. chrzcin, czy wesela. Balony foliowe będą także idealnym dodatkiem podczas balu czy imprezy karnawałowej, dodając całej imprezie blasku i luksusu.\nWszystkie balony foliowe w kształcie gwiazd stanowią gwarancję najwyższej jakości produktów. Wymiary balonów są standardowe i pakowane pojedynczo.\nBalony foliowe z gwiazdami sprawią, że sam poczujesz się jak gwiazda wieczoru! Balony z gwiazdami będą błyszczeć zawsze, niezależnie od okazji! Poczuj się jak gwiazda filmowa na czerwonym dywanie i wybierz balony foliowe w kształcie gwiazd!


Oszczędne, ekologiczne, bezobsługowe oświetlenie LED\nBioSolution Sp. z o.o. powstała w 2010 roku i od początku swojej działalności specjalizuje się w projektowaniu i produkcji oświetlenia w technologii LED.\nBioSolution Sp. z o.o. od wielu lat prowadzi działalność w obszarze produkcji oświetlenia efektywnego energetycznie. W naszych aplikacjach wykorzystujemy diody mocy jako źródło światła przy jednoczesnym rozwijaniu systemów zasalania i sterowania oprawami oświetleniowymi a także integracji różnych urządzeń i środowisk Internetu rzeczy (IoT) ze szczególnym uwzględnieniem koncepcji Gospodarki Obiegu Zamkniętego.\nGłównymi obszarami specjalizacji Spółki są:\nProjektowanie i produkcja opraw oświetleniowych.\nProjektowanie i produkcja systemów zasilania opraw oświetleniowych.\nProjektowanie i produkcja systemów komunikacyjnych (IoT) i diagnostycznych.\nAudyt i projektowanie.\nSzczególny nacisk kładziemy na prowadzenie prac badawczych oraz rozwojowych w obszarze naszej specjalizacji. Wyniki badań wdrażamy z satysfakcją naszych klientów, które znajdują praktyczne zastosowania służąc niezawodnie przez wiele lat.\nUzupełnieniem naszej podstawowej oferty jest projektowanie oraz produkcja wyrobów i systemów oświetleniowych według specyfikacji Klienta oraz jego indywidualnych oczekiwań. Jesteśmy gotowi realizować trudne zadania projektowe wymagające specjalistycznej wiedzy i dobrego zaplecza naukowo-badawczego.\nUkończyliśmy prace nad wdrożeniem do produkcji nowoczesnych opraw oświetlenia ulicznego zasilanych ogniwem słonecznym z potrzymaniem bateryjnym. Oprawa oświetleniowa zapewnia oświetlenie przestrzeni publicznej pracując autonomicznie (bez zasilania z sieci energetycznej). Jednocześnie mikroprocesorowy układ sterowania dokonuje pomiarów ładunku zgromadzonego w akumulatorze oraz parametrów ładowania akumulatora. W zależności od rzeczywistych parametrów dobierany jest poziom wysterowania oprawy oświetleniowej zapewniając […]\nPodpisanie umowy ramowej na wspólne oferowanie systemów oświetlenia z jednym z wiodących operatorów telekomunikacyjnych.\nWprowadzenie do oferty nowych opraw: parkowej i autonomicznej.\nPodpisanie umowy na dofinansowanie projektu: „Wdrożenie technologii produkcji innowacyjnej oprawy LED sterowanej bezprzewodowo w oparciu o licencjonowany zakres częstotliwości”.\nWieloletnie doświadczenie oraz kompetencje w obszarze projektowania i produkcji oświetlenia umożliwia wdrażanie kompletnych, niezawodnych i efektywnych energetycznie rozwiązań systemów oświetlenia. Podstawowymi obszarami aktywności BioSolution jest projektowanie i produkcja następujących typów opraw oświetleniowych:\nW naszych produktach wykorzystujemy diody mocy charakteryzujące się wysoką sprawnością, niezawodnością i długą użytecznością techniczną. Dzięki zastosowaniu własnej technologii oraz odpowiednim doborze i weryfikacji podwykonawców i dostawców komponentów budujemy profesjonalne produkty oświetleniowe. Wszystkie rozwiązania charakteryzują się innowacyjnym i skutecznym sposobem chłodzenia komponentów oprawy gwarantujących zapewnienie optymalnych warunków termicznych pracy oprawy przy jednoczesnym uzyskaniu niskiej masy. Dopełnieniem całości produktu jest autorski, sprawny energetycznie i niezawodny system zasilania, który jest otwarty na integrację oraz rozbudowę o inne komponenty, a także kompatybilność z rozwiązaniami inteligentnych rozwiązań.\nSystemy komunikacji i diagnostyki\nW przypadku konieczności skorzystania z usług serwisu gwarancyjnego lub uzyskania dodatkowych informacji prosimy o bezpośredni kontakt z serwisem BioSolution pod numerem telefonu +48 22 631 25 48 lub za pośrednictwem poczty elektronicznej serwis@biosolution.pl.\nModernizacja oświetlenia i wdrożenie nowych inwestycji w oparciu o energooszczędne oświetlenie LED, wyprodukowane przez BioSolution, ma bardzo duży potencjał w zakresie redukcji zużycia energii i kosztów operacyjnych.\nOferujemy naszym Klientom opcję indywidualnego finansowania inwestycji w oświetlenie. Parametry finansowe oferty obejmują uzyskaną efektywność energetyczną oraz efektywność ekonomiczną, a także indywidualny potencjał Klienta. Każdy zrealizowany projekt finansowany przez taki model finansowania trzeciej strony (TPF) umożliwia spłatę z oszczędności na kosztach energii elektrycznej i kosztach operacyjnych. Rozwiązanie oferowane na finansowanie inwestycji nie wymaga dodatkowych środków od Klienta ani żadnych wstępnych opłat lub ukrytych kosztów pośrednich.\nOferowany model biznesowy zapewnia kompleksowe usługi eksperckie w zakresie efektywności energetycznej, aby zagwarantować oszczędności energii i zmniejszyć koszty dla klientów. Taką aktywność prowadzi się dalej w dwóch podstawowych modelach. (1) Pierwszy dotyczy zewnętrznego finansowania całości inwestycji w celu poprawy efektywności energetycznej przez stronę trzecią. (2) Drugi model opiera się na dzieleniu korzyści wynikających z oszczędności energii między zewnętrzną firmą a podmiotem, w którym dokonano takiej inwestycji. W ramach tego modelu zapewniamy finansowanie inwestycji poprzez kapitał własny (BioSolution Financial Services sp. Z oo) lub przez kapitał zewnętrzny. Znamy nasze produkty i nasze umiejętności. Lata doświadczeń nauczyły nas, jak ocenić i oszacować każdy projekt. Dlatego jesteśmy przekonani, że możemy podjąć ryzyko finansowe związane z projektem. Nasz zysk z projektu jest skorelowany z zyskiem klienta i polega na oszczędnościach w zużyciu energii i kosztach utrzymania. W czasie trwania umowy klient płaci za inwestycję i koszty usługi bez ponoszenia jakichkolwiek kosztów związanych z utrzymaniem sprzętu w ramach umowy.\nPo zakończeniu umowy Klient korzysta z kompletnych oszczędności w postaci niższych rachunków za energię.\nTen model finansowania inwestycji może być szczególnie korzystny dla jednostek samorządu terytorialnego (JST). Nie wymaga zaangażowania zasobów własnych ani ograniczenia ich zaangażowania. Jednocześnie możliwe jest czerpanie korzyści zarówno z realizacji inwestycji mających na celu poprawę efektywności energetycznej – a zatem korzystających z wkładu finansowego – a także umożliwiających inwestycje w infrastrukturę bez zapewnienia nowego budżetu. Ogranicza również ryzyko finansowe, ponieważ ryzyko inwestycyjne ponosi BioSolution.\nAby uzyskać więcej informacji na temat audytu oświetlenia, prosimy o bezpośredni kontakt telefoniczny: +48 22 6312548 lub e-mailem na dedykowany adres e-mail: finansowanie@biosolution.pl\nWieloletnie doświadczenia w produkcji profesjonalnych opraw oświetleniowych oraz bardzo duża ilość wdrożeń sprawia, że możemy pochwalać się wieloma referencjami udzielonymi przez naszych Klientów.\nWszystkie powierzone nam prace realizowane są ze szczególną starannością tak aby mogły być w przyszłości realizacjami referencyjnymi. Na naszej stronie internetowej udostępniamy wybrane referencje. Zadowolenie naszych Klientów jest jednym z głównych celów jakie przed sobą stawiamy i motywacją do dalszego rozwoju i pracą nad nowymi wdrożeniami.\nCały katalog udzielonych referencji udostępniamy na życzenie.


Ranking instalacji. Producent systemów LPG Vialle - LiquidSi 5 cyl | gazeo.pl\nVialle LiquidSi 5 cyl\nInstalacja bezobsługowa. Po 150kkm profilaktycznie zregenerowana pompa z wymiana łożysk, oleju i filtra.\nSamochód: Volvo V70 0 osób poleca ten samochód pod gaz\nrewelacyjna instalacja. szybka i konkretna. przy tym nie przepłaciłem, wiec jestem zadowolony bardzo!


Ruszyła 26. "Publicystyka" - Lokalna24.pl - Portal Kędzierzyn-Koźle - Serwis informacyjny Kędzierzyna-Koźla\nRuszyła 26. "Publicystyka"\nW piątek, 18 października w Domu Kultury "Koźle" wystartował XXVI Międzynarodowy Festiwal Filmów Niezależnych "Publicystyka 2019". Przez dwa dni na sali kina "Twierdza" wyświetlane są filmy zakwalifikowane w konkursie.\nNadesłano aż 234 filmy z 35 krajów. Do konkursu zakwalifikowało się 53 filmy. Podczas oficjalnego otwarcia festiwalu, odbył się recital pn. "Odcienie miłości" w wykonaniu wokalistek CEM K-Kwarta. Akompaniował Artur Tekieli. Tuż po występie oficjalnie festiwal rozpoczął zastępca prezydenta miasta Wojciech Jagiełło. Pierwszego dnia zaprezentowano 4 bloki filmowe. Wieczorem natomiast odbył się bankiet filmowców, podczas którego na scenie wystąpili Anna Jellinek i Damian "Struna" Surow.\nDzisiaj (sobota, 19 października) kolejne dwa bloki filmowe - o godzinie 15 i 17.\nO godzinie 19 koncert filmowo-musicalowy: „Od nocy do nocy” w wykonaniu Joanny Aleksandrowicz z zespołem (sala żyrandolowa).\nOgłoszenie wyników i wręczenie nagród zaplanowano na godzinę 22, a tuż po, o godzinie 22.30 nastąpi projekcja filmów nagrodzonych.\nPierwszy dzień "Publicystyki"\nKino Konesera w Heliosie. Seans filmu "Boże Ciało"\nKędzierzyński „Helios” zaprasza na pokaz polskiego dramatu "Boże Ciało" nominowanego do tegorocznego Oscara. Kolejny seans Kina Konesera zaplanowano na 13 marca, na godz. 18.00.\nFilmowy poranek w Heliosie. Seans filmu "Gang Zwierzaków"\nKino „Helios” w Kędzierzynie-Koźlu zaprasza na pierwsze, po dłuższej przerwie, poranki filmowe dla dzieci. Seanse bajki "Gang Zwierzaków" odbędą się 11 i 12 lipca o godz. 11.00 i 13.30.\nDramat wojenny i biograficzny „Kurier” to pierwsza propozycja z kolejnej edycji cyklu filmowego „Kultura Dostępna”. Pokaz specjalny w kędzierzyńskim „Heliosie” 9 lipca o godz. 18.\nXVII Wojewódzkich Dni Kultury Kresowej\nTragiczny finał poszukiwań. Ciało mężczyzny znaleziono w Odrze 08.07.2020, 19:09\nWyszedł z domu i nie ma z nim kontaktu. Z okoliczności przekazanych przez… 08.07.2020, 10:12


Zachodni Port - Page 21\nRe: Zachodni Port [odnośnik] 20.07.21 15:46\nUdało im się! Obyło się bez bójki za co był wdzięczny losowi, a dokładniej Norze. A ta choć marudziła na niego pod nosem najwyraźniej nie chowała aż takiej urazy z czasów szkolnych. Cóż, już wtedy Kenneth uchodził za rozrabiaka i tego, który sprawia problemy. W ramach zakładu miał podejść do Nory i ją pocałować, co oczywiście zrobił i jako gówniak nie myślał o konsekwencjach swoich czynów.\nPoczekał aż kobieta wyjdzie ze strychu, a on z ulgą powitał zapach mokrej szmaty na klatce schodowej. Chciał coś powiedzieć, ale zaraz powietrze przeszył dźwięk uderzenia otwartej dłoni w jego policzek. Nim zdążył zapytać Nora już pospieszyła z wyjaśnieniem za co właśnie oberwał. W ciemnych oczach marynarza pojawił się niebezpieczny błysk.\n-Nie udawaj, dobrze się bawiłaś. – Odparł bezczelnie, a ślad jej dłoni wykwitł czerwienią na policzku Kennetha. Chciał czy nie chciał była to swego rodzaju przygoda, wątpił aby Nora prowadziła życie na krawędzi. Nie wyglądała na taką, ale po prawdzie to nic o niej nie wiedział. Odsunął ją bez pardonu od rozklekotanych schodków i pchnął klapę ku górze; nie lubił mieć długów, zwłaszcza długów wdzięczności, a taki właśnie wisiał Norze. Mógł sobie cwaniaczyć, ale przed pewnymi rzeczami nie było ucieczki. –Chodź.\nWyminął ją aby zawrócić na schodach i zejść na dół.\n-To czego chcesz, co? – Zapytał przeskakując kolejne stopnie, wyjrzał przez barierki czy bracia nie rozmyślili się i nie czyhają na nich; droga okazała się wolna. Na parterze wciąż leżały gałązki, dwie były zdeptane, ale reszta zdawała się być w całkiem dobrym stanie. Wolał się dowiedzieć już teraz z jakimi oczekiwaniami ma się mierzyć i jak najszybciej odmówić spełnienia, zapewne, wygórowanych oczekiwań. Wyszli znów na zaułek, w którym rozpoczęła się gonitwa, a chłodne, zimowe powietrze koiło nos i oczy. Z ulgą przyjął uwolnienie się do gamy zapachów jaka towarzyszyła im wewnątrz. –Tylko w granicach rozsądku.\nZastrzegł od razu opierając się o ścianę i wciskając dłonie w kieszenie spodni. Zerknął na nią z ukosa, zastanawiając się czy dzisiaj przyjąłby podobny zakład. Teraz zapewne stawka byłaby o wiele wyższa, a on lubił wyzwania, lekka irytacja Nory go bawiła, ale dług miał zamiar spłacić. Nie odpowiedziała mu czy jest w ciąży czy nie więc śmiało i być może na wyrost założył, że jednak nie nosi pod sercem niczyjego dziecka, a to go trochę zaintrygowało: czym zajmuje się teraz Nora i z czego żyje.\nRe: Zachodni Port [odnośnik] 20.07.21 18:37\nPosłusznie zeszła schodkami w dół, zgarnęła ocalałe gałązki, wnet z ulgą biorąc głęboki oddech, kiedy tylko chłodne powietrze uderzyło ją w twarz. Pomimo tego, że port również posiadał swój specyficzny zapach, był on zdecydowanie lepszy niż odory kamienicy, w której spędzili ostatnie kilka minut. Z radością przyjęła przejście do konkretów, ale zauważyła również zmianę tonu i zachowania. Nie, żeby jakoś specjalnie ją to przejmowało; ona pomogła jemu, on pomoże jej i wszyscy będą zadowoleni, a zresztą chyba nie sądził, że pomoże mu tak bezinteresownie. Nie w tym przypadku. Docelowo naprawdę zakładała, że ich drogi rozejdą się po spłaceniu długu.\n– Księcia z bajki i sztabkę złota – wzruszyła ramionami, po czym zwolniła kroku, wsuwając wolną dłoń do kieszeni płaszcza. Właściwie nie podejrzewała, że tak od razu będzie musiała podjąć jakąś decyzję, dlatego nawet nie zastanawiała się nad tym, czego potrzebowała. Wiedziała jednak, że albo teraz albo nigdy, bo Kenneth zapadnie się pod ziemie a tak przynajmniej pozostawi go ze świadomością, że w jednym z portów pozostawił dług za ocalenie skóry. – Czekoladę i diable ziele – do czekolady dostępu nie miała a z pewnością to byłoby miłym dodatkiem do świąt, po ostatnim razie, gdy upaliła się z Finley we własne urodziny, zauważyła zbawienną właściwość diablego ziela. Poczuła na sobie jego wzrok i nie pozostawała dłużna, zerkając na niego; jej spojrzenie jednak zmieniło się, pojaśniało, tak jak zresztą cała jej twarz. Fakt, że była blada jak śmierć i tylko odznaczające się piegi dodawały uroku jej obliczu nie miał tu żadnego znaczenia.\n– Towar deficytowy, ale dla ciebie chyba nie niemożliwy do zdobycia – uniosła brwi uśmiechając się kokieteryjnie. To chyba mała cena jak za takie przedstawienie? Nieświadomie zresztą przechyliła głowę w bok, pozwalając by zmierzwiona grzywka wpadła jej do oczu, choć teraz się tym nie przejmowała. Od ich ostatniego spotkania trochę się zmieniła, wydoroślała i zdobyła wiele przydatnych kobiecie umiejętności, jak choćby sam fakt, że tym razem była pewniejsza siebie i nie wstydziła się tak jak tamtego dnia. – I w granicach rozsądku – zamrugała z wolna powiekami, w ręce obracając kilka zielonych gałęzi.\nRe: Zachodni Port [odnośnik] 20.07.21 19:51\nZaśmiał się w głos słysząc pierwszą, lekko złośliwą odpowiedź ze strony Fletcher. Nie tego się spodziewał więc go zaskoczyła, ale pozytywnie. Myślał, że będzie kazała siebie przepraszać za dawne urazy, dąsać się o dziecięce wybryki, a tu proszę: wykazała się poczuciem humoru i kąśliwością. Spojrzał na nią z większym zainteresowaniem, teraz już wyraźnie zaintrygowany jej osobą.\n-Książę Piratów, do usług. - Ukłonił się dwornie uśmiechając się z przekąsem -A po sztabkę złota udam się do mojej skrytki, na bezludnej wyspie, schowanej za horyzontem - Dodał zniżając niebezpiecznie to głosu. Nie miał zamiaru zapadać się pod ziemię i znikać bez słowa, dług jest długiem i go spłaci, choć nikt nie mówił, że nastąpi to szybko oraz tu i teraz. Choć gdyby bardzo się postarał to czekoladę i zielę zdobyłby w jeden dzień, ale przecież nie o to chodziło. Zmrużył lekko oczy widząc jak przechyla głowę, jak bawi się gałązkami ułożonymi na swoim przedramieniu; tak chciała z nim grać? Odsunął się wolno od ściany wyciągając dłonie z kieszeni by stanąć naprzeciwko Nory. Był od niej wyższy więc jeżeli nadal chciała patrzeć mu w oczy musiała zadrzeć głowę do góry. -No dobrze, panno Fletcher. To co ma być? Książę, sztabka złota czy czekolada i ziele? A może wszystko naraz, hmm?\nEwidentnie chciała wywrzeć jeszcze inne na nim wrażenie. Nie była już podlotkiem, a dorosłą kobietą, która musiała być świadoma swoich gestów i słów, a Kenneth nie był dżentelmenem i nigdy się na takiego nie kreował. Był człowiekiem mórz, zmagał się z żywiołem, który nie oceniał klasy ani pochodzenia ale siłę mięśni i wolę przetrwania. Nachylił się delikatnie w jej stronę mówiąc: -Nie bądź zbyt zachłanna, bo wtedy będziesz musiała zapłacić coś ekstra.\nDrażnił się z nią, tak jak jego ciepły oddech drażnił schłodzoną powietrzem skórę Nory.\n-Za trzy dni przy magazynach, będziesz mogła odebrać swój dług. - Dodał jeszcze nim niespodziewanie i bezczelnie oraz bez pytania złączył ich wargi w krótkim pocałunku, jaki skradł z jej ust. Następnie wyprostował się i szybkim krokiem oddalił w sobie tylko znanym kierunku wykorzystując element zaskoczenia.\nRe: Zachodni Port [odnośnik] 20.07.21 20:24\n– Książę Piratów od biedy też da radę, przemyślę to – uniosła brwi, ale nie pociągnęła już tego wątku dalej, bo kiedy tylko Fernsby celowo ukrócił dzielącą ich odległość, aż wyprostowała się jak na zawołanie. Nie podejrzewała jednak co planował, uznając, że w ten sposób chłopak chce jedynie zbadać teren i sprawdzić czy po raz kolejny da radę ją speszyć, zagrać na nerwach, czy Merlin jeden wie jeszcze co. Nie pozostawała oczywiście na to obojętna, jakby nigdy nic zadzierając głowę do góry. Przez moment milczała, lecz wprawne oko było w stanie wyłapać zawahanie i zamyślenie tańczące w jasnoniebieskich tęczówkach. – Na początek czekolada i diable ziele... – i urwawszy w pół zdania zaskoczona jego następnym ruchem zaprzestała zabawy gałązkami. Miała już pewność, że z charakteru nie zmienił się w ogóle. Wciąż robił to, na co miał ochotę i brał to, czego chciał. A ona wcale nie kryła sama przed sobą, że zaciekawiło ją to, co zamierzał zrobić. Zbliżył się, ona zaś nie stawiała oporu, mimo iż serce po raz kolejny w przeciągu kilku minut zabiło o wiele mocniej, niż powinno a gdy ostatecznie złączył ich usta w przelotnym pocałunku, co prawda nie oponowała, ale nie odwzajemniła go tak, jakby tego od niej oczekiwał.\n– Mam zawołać braci i powiedzieć, że zmieniłam zdanie? – po raz kolejny nader złośliwie, dla odmiany tym razem bardzo ostrożnie, smagnęła chłopaka gałęziami po twarzy, nie czyniąc mu tym gestem żadnej szkody. Nie zatrzymywała go również, kiedy postanowił sobie pójść. Fletcher pozostała na swoim miejscu odrobinę dłużej; nim jednak zniknął jej całkowicie z oczu, skorzystała z tego, że jeszcze był w stanie ją usłyszeć.\n– Kenneth – zawoławszy za nim pozwoliła by najpierw się odwrócił w jej kierunku, po czym zrobiła odpowiednio długą pauzę, nieświadomie, a zarazem delikatnie, przygryzając dolną wargę – tylko ta czekolada ma być dobra, inaczej się nie liczy – dokończyła, wieńcząc ich spotkanie ledwo zauważalnym uśmiechem. Czy tego się spodziewał? Szczerze wątpiła. Czy podejrzewał, że znowu zacznie ciskać w niego piorunami i krzyczeć? Na to nie miała siły i ochoty, być może następnym razem, za trzy dni. Na sam koniec zasalutowała, a wnet niewiele myśląc odwróciła się w przeciwnym kierunku i skierowała się jak najkrótszą ścieżką do Areny.\nRe: Zachodni Port [odnośnik] 14.08.21 17:35\nNie lubił pracować. Zdecydowanie nie lubił pracować, a już na pewno nie lubił pracować w tak tłocznych miejscach, gdzie wszędzie było głośno i nieprzyjemnie, gdzie co rusz ktoś nadeptywał mu na stopę lub kiedy inny ktoś niekontrolowanie na niego wpadał.\nAle musiał, no nie? Pech chciał, że w dzielnicy portowej miał naprawdę wielu klientów - stałych i niestałych, lepszych i gorszych, ale klientów. Nie zamierzał zapraszać ich w okolice swojego miejsca zamieszkania, bo byłoby to zwyczajnie nierozsądne, ale nie zamierzał też ich tracić, więc poświęcał się - chodził do tych nieszczęsnych tłocznych i nieprzyjemnych miejsc, starając się zignorować wszelkie wiążące się z tym niedogodności.\nTak też postąpił i dzisiaj. Sprawę załatwił szybko i sprawnie, po wszystkim od razu kierując się jak najdalej od portu - chciał jak najszybciej opuścić te miejsce, odpocząć od tego cholernego harmidru i chaosu. Niestety, o ile dotarcie na miejsce było względnie łatwe, o tyle opuszczenie portu okazało się o wiele trudniejsze. Miał wrażenie, że otaczało go jeszcze więcej ludzi - rosłych chłopów, nieuważnych nastolatków czy wyładowujących towar pracowników, zdecydowanie niezwracających uwagi na jego naburmuszoną i zniecierpliwioną minę, a już na pewno niedbających o fakt, że zagradzają komuś przejście. Nie pomagało nawet torowanie drogi ramieniem! Było tak tłoczno, że kilka razy musiał się zatrzymać, powstrzymać od przepchnięcia kolejnego rozgadanego mężczyzny czy podstawienia nogi irytującemu i nieuważnemu pijaczynie.\nI choć po chwili tłum się przerzedził, to Connor szybko zrozumiał, że nie jest to koniec dziwnych zdarzeń. Był już przy drewnianych schodkach prowadzących na jedną z mniej zatłoczonych ulic, gdy jakaś bliżej niezidentyfikowana ciemnowłosa dziewczyna, chyba przypadkowo trącona przez przechodzącego obok robotnika, straciła równowagę, padając prosto pod nogi Multona.\nRefleks miał dobry, więc szybko pochwycił ją w ramiona, tym samym chroniąc ją przed upadkiem na mokre i zabłocone portowe deski. No, i pozwalając sobie na przyjrzenie się jej twarzy. Dziwnie znajomej twarzy! Zazwyczaj łatwo zapamiętywał ludzi, ale teraz... Zaraz... Kim ona...\nOżeszkurwa. Nora Fletcher. W jednej chwili nawiedziła go seria wspomnień, a w kolejnej na twarzy chłopaka pojawił się szeroki i jak najbardziej szczery uśmiech. Jak miał się nie uśmiechać skoro spotkał swoją ulubioną Norę Fletcher?\n- Jak romantycznie! - wyszczerzył się. - Nie wiedziałem, że spotka mnie dzisiaj takie szczęście. Anioł spadł z nieba prosto w moje ramiona! - zażartował, przywołując jeden z najgłupszych tekstów na podryw, które mogła usłyszeć w szkole, gdy latał za nią jeszcze jako dzieciak, który nie do końca wiedział w jaki sposób zdobywa się serce dziewczyny.. Znała go - na pewno wiedziała. Pewnie słyszała te słowa wiele razy. - Nora Fletcher, to chyba odpowiednia pora na gorący pocałunek w deszczu. Co prawda nie ma deszczu, ale jakoś sobie poradzimy. Mi to nie przeszkadza. - dodał, przy okazji pomagając jej stanąć, bo w tej pozycji pewnie wyglądali co najmniej głupio.\nPonownie się jej przyjrzał - tym razem zwrócił uwagę na drobne szczegóły na twarzy. Świetnie zapamiętał jej duże oczy, bladą skórę i piegi - Nora Fletcher się nie zmieniała, choć wydawało mu się, że wyglądała lepiej niż zazwyczaj. A może to głupi sentyment?\nRe: Zachodni Port [odnośnik] 09.10.21 19:50\nDzisiejszy dzień zdecydowanie nie należał do niej a żaden plan – nawet plan zaparzenia sobie herbaty, towaru deficytowego – nie szedł tak, jak powinien. Z każdą kolejną godziną dochodziła do wniosku, że najprostszym rozwiązaniem byłoby się położyć i nie ruszać, byleby zminimalizować ryzyko jakichkolwiek szkód i zrobienia sobie krzywdy, ale obowiązki same się za nią przecież nie mogły załatwić. I pech chciał, że część z nich była poza granicami Areny, względnie bezpiecznego miejsca, w którym ktoś w każdej chwili mógłby udzielić jej pierwszej pomocy. Nie zamierzała jednak ani się poddawać ani użalać nad sobą, więc uznała, że pozałatwia wszelkie sprawunki najszybciej jak się da i równie prędko wróci do przyczepy, kiedy życie postanowiło ją zweryfikować początkowo pogubieniem się w zawiłych alejkach portowej, a potem wejściem w starszego człowieka i na koniec – popchnięciem przez robotnika, gdy przedzierała się dzielnie przez tłum ludzi. Przed straceniem równowagi zastanawiała się zresztą skąd się wzięło tu tylu ludzi i czy nie mieli oni lepszych rzeczy do roboty, a zaraz po tym zgubiła tę myśl, czując jak chwieje się i wpada prosto w czyjeś ramiona. Z początku stała zdezorientowana, kiedy jednak zorientowała się z kim ma do czynienia wciągnęła powietrze w płuca i stała tak przez dłuższą chwilę bez oddechu, jakby właśnie zamierzała się udusić na własne życzenie. Cóż, ona co do tego przypadkowego spotkania miała zgoła odmienne zdanie a Multon był ostatnią osobą, którą chciała teraz tutaj spotkać i doprawdy nie rozumiała dlaczego nie mogła wpaść w ramiona księcia z bajki, który okaże się tym jednym jedynym na całe życie. Tym bardziej w dniu dzisiejszym nie miała ochoty na głupie żarty, więc jedyną reakcją na ten głupi komentarz było zmarszczenie czoła i wygięcie warg w cudacznym grymasie, co wychodziło jej w dalszym ciągu znakomicie. Od zawsze była człowiekiem, który wyrazami twarzy potrafił wyrazić więcej niż słowami, i jeżeli Multon to pamiętał, to był w stanie zauważyć, że nie na rękę było ani to spotkanie ani fakt, że w dalszym ciągu ją trzymał w ramionach. Niewiele brakowało, by dopadły ją niebezpieczne sentymenty.\n– Connor... – wymówiła jego imię pobłażliwie, lekko, każdą z liter akcentując bardzo wyraźnie. – Mam wyjątkowe szczęście spotykając duchy swoich byłych – wycedziła, celowo używając liczby mnogiej, tak po prostu, trochę mimowolnie, chyba tylko po to, żeby go leciutko wbić mu szpilkę – o ile po takim czasie i decyzji podjętej tak naprawdę przez niego było to możliwe. Stanęła na równe nogi, choć w dalszym ciągu stali na środku ruchliwego chodnika i ponowne dostanie z łokcia było tylko kwestią czasu.\n– Właściwie to się śpieszę, niektórzy mają obowiązki na głowie – kłamcą zresztą dalej była kiepskim, kącik ust drgnął ledwo zauważalnie, gdy rzucała niby w eter tę uwagę, lecz ciekawość kazała jej przystopować i zadać jedno sakramentalne:\n– Wszystko u ciebie w porządku? – mogła mówić, że go nie cierpi, z drugiej strony nie była potworem bez uczuć i nie życzyła mu źle, a przynajmniej od pewnego czasu. Tym, czego była od zawsze pewna było to, że Multon zawsze spadał na cztery łapy.\nRe: Zachodni Port [odnośnik] 23.10.21 16:22\nAle... ale.. Jak to?!\nCzy na przepięknej buźce Nory Fletcher pojawił się grymas niezadowolenia? Dlaczego się nie cieszyła? Przecież właśnie wpadła na – jak lubił wmawiać sobie Connor – pierwszą i ostatnią miłość swojego życia! Powinna być zadowolona, no nie?\nNajwidoczniej nie, bo wszystko – postawa dziewczyny, jej wyrażająca niezadowolenie mimika i wypowiedziane słowa – wskazywały na to, że naprawdę nie miała ochoty go tutaj spotkać. Dlaczego? Odpowiedź była oczywista, tylko nie dla Connora akurat – on nie widział w tym spotkaniu nic niezręcznego. Prawdę mówiąc to nawet się z tego faktu cieszył! Często wspominał dni spędzone u boku ulubionej Nory Fletcher, zastanawiając się przy tym jak tam się jej życie układa! Trochę się nie widzieli, trochę się o nią martwił, trochę tęsknił – dlaczego teraz miałby jej unikać? Zamierzał tę rozmowę pociągnąć, choćby miał zatrzymać ją przy sobie siłą! A tej miał dużo.\n- Byłych? Cóż, dzisiaj masz wyjątkowe szczęście, bo spotkałaś twojego ulubionego. I nawet nie próbuj zaprzeczać, w końcu prawie zemdlałaś na mój widok! – odpowiedział pogodnie, choć rzeczywiśćie trochę się zdenerwował – bo jak to Nora Fletcher mogła mieć innych chłopaków? I jak mogła wrzucać go do jednego wora z tymi przychlastami? Był wyjątkowy! Najlepszy! Lepszy do wszystkich tych idiotów, których poznała po zerwaniu. No nie? Na pewno.\nNo, ale zaraz wspomniała o obowiązkach i – teraz już naprawdę trochę smutny – posłał jej nieco zirytowane spojrzenie. Wiedział, że kłamała. Chciała go spławić! Naprawdę tak bardzo chciała uciec z tego spotkania? Już miał rzucić jakąś pełną żalu uwagą, gdy ponownie zabrała głos, tym razem pytając o jego życie. Te pytanie przyjął z pewną ulgą! Czyli jednak! Jednak trochę się o niego martwiła. Tak sobie przynajmniej wmawiał.\n– U mnie zawsze jest w porządku. – odpowiedział, a zirytowany wyraz twarzy natychmiast ustąpił miejsca pogodnemu uśmiechowi. Zaraz postawił kilka kroków w stronę mniej obleganej części portu, posyłając przedtem Norze porozumiewawcze spojrzenie – chciał wybrać się z nią na spacer. – Zostałem portowym sutenerem, zarabiam gruby hajs i bawię się ze szlachtą. Podejrzewałabyś, że zajdę tak daleko? – zażartował, wyciągając przy tym z kieszeni przygotowanego przed wyjściem skręta. Odpalił go od końca różdżki i przyłożył do ust, wciągając na chwilę dym i wypuszczając go gdzieś w powietrze. – Chcesz? – zaproponował, wyciągając go w kierunku Nory. – Przy okazji możesz opowiedzieć jak sobie radzisz. – dodał, zaraz dodając najbardziej interesujące go pytanie. – Masz kogoś?\nBo wciąż nie potrafił pogodzić się z myślą, że Nora Fletcher może oddać swoje serce innemu mężczyźnie. To trochę toksyczne, pewnie trochę bardzo – ale nie potrafił myśleć inaczej.\npalę 1 sztuką diablego ziela\nRe: Zachodni Port [odnośnik] 06.11.21 14:46\nW niektórych sytuacjach najlepszym rozwiązaniem było milczenie i to spotkanie było właśnie jednym z przykładów. Gdyby odpowiedziała i zaprzeczała, skłamałaby a on z całą pewnością by to zauważył, ciągnął temat dalej i najzwyczajniej w świecie drążył dziurę w brzuchu, w ostateczności doprowadzając do tego, że dla świętego spokoju przyznałaby mu rację. Bo to, że był ulubionym nie ulegało wątpliwości; kiedyś faktycznie był jej ulubionym, nawet po rozstaniu przez pewien czas nie mogła żywić doń urazy, dopiero później uświadamiając sobie co się właściwie stało i z jakiego powodu ją zostawił. Kiedyś również prędko przyznałaby to na głos. Ale nie w tym momencie, kiedy jedynym czego chciała było zapadnięcie się pod ziemię.\n– Zostałam popchnięta a ty się tu po prostu napatoczyłeś, rycerzu z przypadku, to znaczna różnica – skomentowała krótko, stwierdziła fakt, gdy rzeczywiście została popchnięta, wpadła na jakiegoś typa i odbijając się od niego jak piłeczka straciła równowagę wpadając prosto w ramiona Multona. Z dwojga złego wolała to od wpadnięcia do śmierdzącej i lodowatej Tamizy, czego też z oczywistych względów nie zamierzała przyznawać na głos.\nPrzez bladą, piegowatą twarz Fletcher przemknął jedynie ledwo dostrzegalny grymas, coś na kształt uśmiechu, ale zniknął w mgnieniu oka; nie sądziła nawet, że to dostrzegł. Żył, miał się dobrze – nigdy nie życzyła mu źle, więc cieszyła się, że pomimo głupich czasów w jakich żyli dawał sobie radę. Miał nieco prościej, wszak status krwi – przez który notabene ich drogi rozeszły się w różne strony – robił swoje, podobnie jak nazwisko i aspiracje rodzinne, z którymi chcąc nie chcąc kiedyś została zaznajomiona. Była ciekawa jak triumfowali jego bliscy z powodu oczyszczenia Londynu ze szlam, jednak nie chciała o to pytać. Zmiany dostrzegała, nie znała nikogo, kto by ich nie widział, i były jej z grubsza obojętne, nigdy nie interesowała się szczególnie polityką, jak i nie trzymała żadnej strony. Znajdowała się gdzieś po środku tego wszystkiego, nie oceniała, nie przechodziła ani do zwolenników ani do przeciwników – być może w którymś momencie miała tego pożałować, ale wszelkie gwiazdy na niebie podpowiadały, że to jeszcze nie był ten czas. Bez wahania pokierowała się w narzuconym kierunku; i tak zmierzała w tamtą stronę.\n– Cóż, zawsze ciągnęło cię do kobiet, uważaj tylko, żeby nikt przypadkiem nie obił ci twarzy. Sutener musi jakoś się prezentować – wzruszyła ramionami, jakby nie wyłapała żartobliwego tonu a zaraz po tym niemal zadławiła się własną śliną. Czy spotkania z byłymi zawsze zaczynały się od rozeznania w aktualnych związkach drugiej osoby? – A jak myślisz? – odparła z początku, zastanawiając się nad odpowiedzią i szybko wpadła na pomysł, że pierścionek po matce prezentował się całkiem dobrze. Na tyle dobrze, że mógł spokojnie udawać pierścionek zaręczynowy. W końcu kto powiedział, że musiała mówić prawdę? Diable ziele zignorowała. Ostatni raz z Finley nie zakończył się najlepiej, kiedy wspaniałomyślnie zmieszały alkohol z paleniem. Do dzisiaj dziwiła się, że pan Carrington się nie zorientował podczas obchodu. Lub co najmniej dobrze udawał, że nic nie widział.\nRe: Zachodni Port [odnośnik] 27.11.21 16:03\nConnor nie widział w tym spotkaniu nic niezręcznego. Naprawdę cieszył się ze spotkania z Norą, nawet nie dostrzegając towarzyszącego dziewczynie zakłopotania. Bo nie rozumiał z jakiego powodu miałaby czuć się zawstydzona? Może dlatego nie nadawał się do związków? Bo rzadko kiedy wiedział, co takiego w duszy swojej wybranki – w tym przypadku byłej wybranki - gra. Gdyby dobrze znał Norę (a powinien!), to prawdopodobnie rozegrałby to inaczej, nie tak chaotycznie – tak, żeby nie musiała teraz się nim zamartwiać. A tak? Gadał i gadał, żartował i droczył się, nie stawiając się przy tym na miejscu swojej ulubionej Nory Fletcher.\nPewnie dlatego nie rozumiał też jej chłodnych odzywek. Chociaż próbował potraktować je bardziej jak żarty, to gdzieś w środku czuł, że tak być nie powinno! Dlaczego jeszcze nie skoczyła mu do szyi? Trochę kopała mu ego! Całe szczęście (ciekawe czyje?), że Connor tak łatwo się nie zrażał. Nie zamierzał zostawiać Nory, nawet jeśli nazwała go – o zgrozo – rycerzem z przypadku!\n– Może i tego nie planowałem, ale... w takim razie to przeznaczenie, Nora! Jesteśmy sobie przeznaczeni. – odparł, pokiwał twierdząco główką, po czym wyszczerzył ustka w kolejnym bezczelnym uśmiechu – taki był z siebie dumny.\nI świdrował ją przy tym wzrokiem, chyba trochę nie mogąc pogodzić się z myślą, że na własne życzenie stracił taką słodką dziewczynę! Właściwie nie tylko stracił – najwyraźniej poprowadził sprawy w tak fatalny sposób, że naprawdę przestała go lubić. I chociaż kopane ego podpowiadało mu, że Nora Fletcher z pewnością wciąż dobrze go wspominała, to jednocześnie nie mógł oprzeć się wrażeniu, że wszystkie te zgryźliwe uwagi nie były motywowane jedynie żartobliwą złośliwością. Co jeśli naprawdę przestała go lubić?\nNie. Gdyby aż tak bardzo go nienawidziła, to nie musiałaby powstrzymywać tego niechcianego uśmiechu. Dlaczego to zrobiła? Chciałby zobaczyć jak się uśmiecha. Lubił jej uśmiech!\nMiał nadzieję, że przyjdzie mu go jeszcze dzisiaj zobaczyć. W końcu jeszcze go nie zostawiła, jeszcze za nim szła! Co z tego, że najprawdopodobniej po prostu miała iść w tamtą stronę? Wmawiał sobie, że ruszyła za nim z jego powodu. Tak było, na pewno!\nI nawet podłapała żart!\n– Obić twarz? No coś ty. Jestem za ładny, nikt mi nic nie zrobi. – wypiął dumnie pierś, ponownie obdarzył ją promiennym uśmiechem i znowu przyłożył skręta do ust, delektując się drapiącym gardło dymem.\nWypuścił go dopiero po chwili, bacznie się jej przy tym przyglądając, jakby doszukując odpowiedzi w oczach dziewczęcia. Czy mogła być zajęta? Ego podpowiadało, że nie – w końcu jej serce należało do niego, a z drugiej strony... dużo mogło się zmienić. I to go przerażało.\n– Chyba nie powiesz mi, że wyszłaś za mąż i urodziłaś gromadkę dzieci? – powiedział pół żartem, pół serio. Co jeśli... Cholera.\nWizja Nory Fletcher – tej ulubionej Nory Fletcher – grzejącej łóżeczko u boku jakiegoś innego przystojnego blondyna naprawdę zmroziła mu krew w żyłach. Chyba nikogo sobie nie znalazła, co? Patrzył tak na nią i patrzył, teraz już nie do końca wyluzowany, bo naprawdę nie potrafił przyjąć tego do świadomości. A diable ziele – chociaż powinno go wyluzować - wcale nie zmniejszało narastającego niepokoju.\nRe: Zachodni Port [odnośnik] 02.01.22 18:13\nUśmiechnęła się z przekąsem, jednocześnie posyłając mu pobłażliwie spojrzenie, wszak powinien pamiętać, że kto jak kto, ale ona w przeznaczenie i wszelkie sprawy losu, około–przeznaczeniowe bardzo wierzyła... a w to, że byli sobie przeznaczeni odrzuciła w momencie, gdy wybrał głupie rodzinne przekonania, niż to, co ich łączyło. Z perspektywy czasu wcale mu się nie dziwiła i nie miała za złe, ale wtedy nie była tak pokojowo nastawiona, jak teraz. Jednak to, że była pokojowo nastawiona nie stało na równi z tym, że go lubiła. Jej złośliwe uwagi w rzeczy samej nie były motywowane jedynie złośliwą żartobliwością, a dziwną niechęcią, której nie kontrolowała, tak jak tego, że jeszcze pomiędzy tym wszystkim kręciła się ciekawość, czy wszystko u niego w porządku. Connor, mimo to, był zamkniętym rozdziałem i nie nastawiała się nigdy na to, że spotkają się ponownie – a najwidoczniej powinna brać pod uwagę i taką ewentualność, bo teraz nie była do końca pewna czy prościej było odejść bez słowa, czy może dać się jej ponieść.\n– Wielu tak mówiło i źle kończyło, o tam, w śmierdzącym porcie, szczególnie alfonsi prostytutek – chciała wierzyć w to, że Multon żartował, ale w jego przypadku scenariusz pozostania alfonsem nie był wcale tak nieprawdopodobny, jak mogłoby się wydawać. Miał ku temu wszelkie predyspozycje, chociaż była ciekawa jakie podejście mogłaby mieć do tego jego rodzina. Czy gdyby faktycznie nim był, czy by się do niego nie przyznawali, czy wręcz na odwrót – to on poszedł po rozum do głowy i przestał zważać na rodzinę. Nie byli już jednak w tak zażyłej relacji, by o to zapytała, ale kto wie, pod złośliwą żartobliwością zawsze mogła czaić się nuta pasywnej agresji, która chwilowo schodziła na dalszy tor.\nNie sądziła, że Connor jej uwierzy, ale Fletcher zauważając, że najwidoczniej rzucone z głupa hasło podziałało jak przynęta, postanowiła w to brnąć. Bo czemu nie? Nie widziała w tym momencie lepszej alternatywy dla rozrywki, jak okłamywanie swojego byłego. Dorośle, oczywiście, ale całkiem adekwatnie do relacji, jaka ich dawniej łączyła.\n– Dlaczego cię to tak dziwi? – spytała i ściągnęła brwi w geście konsternacji; przecież nie była ani tak brzydka ani tak nieporadna, żeby ten scenariusz nie mógł być prawdziwy. Przez chwilę nawet zastanawiała się czy się nie unieść honorem, szybko jednak przypomniała sobie o swoim pierwotnym zamiarze. – W moim wieku to zupełnie normalne, że się już ma rodzinę, Multon, ty też powinieneś już zacząć o tym myśleć. Gromadka to przesadzone słowo, dwójka jest wystarczająco absorbująca, chłopiec i dziewczynka, dwa urwisy, po tatusiu – ku swojemu zdziwieniu jej ton głosu z łatwością przypominał głos matki opowiadającej o swoich pociechach, ale nie była pewna jak długo jeszcze da radę pociągnąć swoje niewinne kłamstewko; pierścionek po matce nie wiedzieć czemu zaczynał parzyć jej skórę pod spodem, gdy tylko kłamała lub też tak dziwnie działała jej podświadomość, skoro uparcie trzymała się tego, że brzydzi się kłamstwem i kłamcami. – Widzisz, po szkole nie traciłam czasu na jakieś durne babraniny w kosmetykach do twarzy, tylko zajęłam się tym, co należy... wychowywanie dzieci spełnia mnie bardziej, niż kariera jako charakteryzatorka – nieomal zakrztusiła się własną śliną wypowiadając tę herezję, ale w dalszym ciągu próbowała utrzymać pokerową twarz. I dziwiła się, że jeszcze się nie zorientował, że łgała i robiła sobie z niego żarty, co utwierdzało ją tylko w jednym przekonaniu: niczego się o niej nie nauczył w czasie, gdy rzekomo byli w sobie zakochani jak szczenięta.\nRe: Zachodni Port [odnośnik] 26.01.22 17:08\nKiedyś zamiast Nory wybrał rodzinę, a teraz… Rodzina się go wyrzekła, zupełnie tak jak on wyrzekł się tamtej niewinnej, słodziutkiej i pełnej nadziei na wspólną przyszłość Nory Fletcher! Teraz to ona go odrzucała!\nI cholernie mu się to nie podobało.\n– Widzisz, kwiatuszku, ja nie jestem zwykłym alfonsem. – odpowiedział jej konspiracyjnym szeptem, przybierając przy tym tak poważny wyraz twarzy, że równie dobrze mógłby wyjawiać jej jakąś bardzo długo skrywaną tajemnicę. – Jestem wyjątkowy. Inny niż wszyscy. Bo gdybym był inny, to nie byłbym sobą! – dodał tym samym tonem głosu, tym razem cytując Lukrecję Volter, autorkę „Bezlitosnej Wiedźmy”, której mantry i sentencje wisiały na ścianach wielu czarodziejskich domów. Uwielbiały ją głównie strudzone życiem czterdziestoletnie czarownice, które poświęciły życia na rzecz mężów i dzieci. Dlaczego przywołał jej słowa? Bo z jakiegoś chorego powodu wydały mu się zabawne, kompletnie bezsensowne i nie na miejscu! Wypowiedź zwieńczył więc parsknięciem śmiechu, kompletnie niszcząc całą tę aurę tajemniczności.\nNiestety, kolejne słowa Nory sprawiły, że uśmiech ustąpił miejsca wyrazowi ogromnego zdziwienia. Kurwa. Co? Przez chwilę przyglądał się jej uważnie, jakby oczekując momentu, w którym się zaśmieje. Nerwowo przyłożył skręta do ust i ponownie zaciągnął się dymem, zaraz zaś wypuszczając powietrze i – teraz bardziej przerażony niż zdziwiony – posyłając jej możliwie najbardziej zdezorientowane spojrzenie.\n– Dobry żart. – wydusił w końcu. Czy na pewno? Choć pewnie rzeczywiście nigdy nie zdążył jej dobrze poznać, to do tej pory żył w błędnym przekonaniu, że wiedział o niej wszystko! Zapomniał tylko, że nigdy nie był dla niej w pełni dobry, tak naprawdę nigdy nie próbował poznać całkowicie naturalnej Nory – teraz więc nie wiedział, że kłamie jak z nut.\nI jeszcze ten tekst! Po tatusiu! Ha! Ciekawe, co to za pajac… Chociaż prawdopodobnie (a nawet więcej niż prawdopodobnie, bo typ nie istniał!) nigdy go nie poznał, to zapałał do niego tak wielką nienawiścią, że miał ochotę znaleźć go i utopić gdzieś tutaj, gdzieś w porcie. Jak śmiał dotknąć JEGO Norę? To takie asburdalne. Co więcej! Jak śmiała w ogóle ułożyć sobie życie? Bez niego? Miał trochę chore myślenie – chore i toksyczne, jednak naprawdę nie potrafił pogodzić się z myślą, że bez niego radziła sobie lepiej. Może to głupi sentyment, może resztka uczuć, którymi ją darzył… Nieważne – ważne, że był wkurwiony.\n– Po tatusiu. – parsknął głośno śmiechem, a w jego słowach mogła wyczuć wyraźną ironię. – I co? Pozwala ci się tak szwendać po Londynie? Dobry z niego mąż, bardzo odpowiedzialny. – dodał, pewnie trochę przesadzając, ale chciał jej w jakiś sposób dogryźć. – Daj spokój, Nora. A kiedyś obiecywaliśmy sobie, że założymy szczęśliwą rodzinę! Mielibyśmy najpiękniejsze dzieci na świecie. A ty? Wiesz, że nie łamie się obietnic? – dorzucił jeszcze, tym razem już raczej żartobliwym tonem, bo o ile taka rozmowa kiedykolwiek się odbyła, to pewnie nie potraktował tej obietnicy na poważnie. Choć chyba był to śmiech przez łzy! No i najgorsze, że ich dzieci – choć piękne – pewnie byłyby głupie jak połamane różdżki. Nawet inteligencja Nory nie wygrałaby w walce z uszkodzonymi przez magiczne używki genami Connora, hehe. Ale marzyć sobie mógł!\nI znowu zapadła cisza. Myślał nad tym wszystkim intensywnie, z każdą kolejną chwilą coraz mniej wierząc w słowa słodziutkiej Nory. No nie! To takie absurdalne! Może i nie był dobrym chłopakiem, ale nie był też na tyle złym, by wierzyć w takie łgarstwa. A mimo to trochę wierzył.\n– Poważnie? – zapytał w końcu, czując się głupio, że w ogóle musi ją o to pytać. – Przecież wiem, że nie porzuciłabyś marzeń dla jakiegoś pajaca. No, chyba że tym pajacem byłbym ja! – dorzucił i wyszczerzył ząbki w głupkowatym uśmiechu. – I jeszcze mogę nim zostać. Więc zastanów się dobrze, złociutka. Wyobraź sobie… ty, ja, dzieci i wspólny burdel. Co ty na to? – drążył, teraz coraz mniej wierząc w całą tę bajkę o ewentualnym narzeczonym. Co nie zmieniało faktu, że wciąż liczył na jakieś potwierdzenie!\nNora Fletcher nie miała prawa zakładać rodziny!\nRe: Zachodni Port [odnośnik] 06.03.22 12:56\nProblem Nory polegał na tym, że niespecjalnie umiała kłamać. Słownie – może trochę, niewerbalnie – prawie w ogóle, zwłaszcza kiedy jednocześnie się bardzo starała i irytowała, jak w tym momencie. Rzuciła Connorowi jedynie pobłażliwe spojrzenie, kiedy uznał, że jej potencjalny mąż nie chodził za nią po Londynie jak cień – touche – a sekundę później jej twarz przybrała zaskoczony wyraz. No chyba sobie robił jaja. Wypowiadanie podobnych słów, nawet w żartach, było nie na miejscu; wbrew pozorom traktowała ich relację na poważnie i równie na poważnie ciężko było jej zrozumieć dlaczego właściwie ją skończyli.\n– Gdybyś mnie nie zostawił przez rodzinne przekonania to może byśmy mieli te piękne dzieci i szli teraz za rękę ku zachodzącemu słońcu pomiędzy latającymi trupami a nasze dziwki zarabiałyby na nas pieniądze – odparła, może trochę za głośno, bo aż przechodzący obok ludzie zwrócili na nią wzrok. – Nie zapominaj, że to ty mnie wtedy zostawiłeś, więc jesteś ostatnią osobą, która ma prawo zwracać mi uwagę na cokolwiek – właściwie nikt nie miał takiego prawa, a jak się już taki znalazł, to skutecznie miała to w nosie. Nie uczyła się na czyichś błędach, nie słuchała rad, musiała przekonać się na własnej skórze i sparzyć palce, żeby wyciągnąć wnioski. Szybko jednak jej uwaga skupiła się na czymś innym a mianowicie na jego zachowaniu. Ściągnęła brwi, skrzyżowała ręce i zadarła wojowniczo podbródek, wbijając w niego wzrok.\n– Zresztą, co ci tak zależy? – no przecież musiał mieć jakiś powód? Nie, żeby podejrzewała go o jakieś uśpione uczucia i zazdrość, a w życiu, ale na tyle, na ile poznała Multona, przeczuwała, że jakiś powód miał. – Włączył ci się tryb psa ogrodnika, co? No widzisz, złociutki, nie każda będzie na ciebie czekała, aż się zdecydujesz – do kompletu brakowało jeszcze Kennetha, który właściwie mógł się tu gdzieś kręcić i szczerze się modliła, aby jednak nie zapuszczał się w te okolicę w tym momencie; ostatnim czego chciała to wielkiej dramy na środku portowego deptaka, gdzie nie powinno jej już dawno być.\nRe: Zachodni Port [odnośnik] 19.03.22 0:39\nAch, ta Nora! Przez jej słowa poczuł się… winny? Chyba po raz pierwszy spojrzał na ich relację z trochę innej perspektywy. Rzeczywiście zachował się jak ostatni dupek, rzeczywiście potraktował ją jak śmiecia – porzucił ją z powodu przekonań swoich rodziców, a wszystko to po to, by chwilę później oni porzucili go przez cierpiącą dumę.\nA rzeczywiście mogliby teraz iść za rękę ku zachodzącemu słońcu! Rzeczywiście mogliby wychowywać te piękne i niezbyt inteligentne dzieci. Miałby przy sobie przepiękną burdelmamę, nic nie przeszkodziłoby im w prowadzeniu szczęśliwego, pozbawionego zmartwień życia. Ach!\n– Byłem młody i głupi. Ale chyba się na mnie nie gniewasz? – zapytał ją z nadzieją w głosie, z pewnym wstydem wysłuchując bezlitosnych słów Nory. Czuł się trochę jak dzieciak, który wysłuchiwał reprymendy od zawiedzionej rodzicielki. Nora Fletcher dojrzała! Chyba nie była już tą zastraszoną i posłuszną dziewczyną, którą pamiętał z Hogwartu.\nI jeszcze te niezręczne pytania! Co mu tak zależy? Przecież jest tyle powodów… Ale jakich? Dlaczego tak bardzo mu na niej zależało? Przecież zerwał z nią dawno temu. Przecież sam podjął taką decyzję! A teraz spotykał ją przypadkiem w porcie i obrażał się, bo śmiała ułożyć sobie życie z kimś innym? Nagle zrobiło mu się strasznie głupio, bo naprawdę zachowywał się jak pies ogrodnika. Ale jak inaczej mógł się zachować? Gdzieś w głębi duszy czuł, że Nora Fletcher powinna tkwić u jego boku, że nie powinna ruszać naprzód, że powinna na niego czekać! Wiedział, że to samolubne, jednak nie potrafił tego przepracować. Właściwie to nie próbował! Chyba niewiele się zmienił.\n– Ach, Nora. – wydusił po dłuższej przerwie, na chwilę odrywając od niej wzrok i spoglądając w stronę ponurego nieba. Wszystko takie smutne, takie szare i nudne! Liczył, że przypadkowe spotkanie z ulubioną Norą Fletcher potoczy się w nieco inny sposób. A było jak było! Miała rację! Nikt nie będzie na niego czekał.\n– Ja bym na ciebie zaczekał. A ty? Właśnie złamałaś mi serce. – westchnął i ponownie wrócił do niej wzrokiem. Oczywiście żartował – chociaż czuł do niej ogromny sentyment i chociaż naprawdę bolała go myśl, że mogła ułożyć sobie życie z kimś innym, to raczej nie nazwałby tego miłością. Wiadomo, jego serce biło szybciej za każdym razem, gdy słyszał imię Nora, dalej coś tam do niej czuł, ale to nie to samo. Dlatego musiał obrócić sytuację w żart. – Żywię głęboką nadzieję, że ułożysz sobie życie z tym wysoko postawionym urzędnikiem Ministerstwa. Na mniej nie zasługujesz. – dodał jeszcze, obdarzając ją całkiem szczerym uśmiechem. Zawsze będzie chciał dla niej jak najlepiej! Nigdy go nie skrzywdziła, nigdy nie zachowała się nie w porządku – była zwyczajnie dobra i na takie życie sobie zasłużyła. Dobre.\n– To co? Odprowadzić cię trochę? Chyba że umówiłaś się już z ukochanym. Wtedy odpuszczę, nie szukam kłopotów. – mrugnął do niej znacząco.\nTrochę go to wszystko przybiło, jednak nie przestawał się uśmiechać.\nRe: Zachodni Port [odnośnik] 19.03.22 17:47\nPosłała mu wymowne spojrzenie, uznając, że taka odpowiedź będzie wystarczająca w tym momencie, bo na dobrą sprawę nawet nie wiedziała czy się gniewa, czy nie. Trochę tak; trochę chciała mu zrobić na złość w ramach odwetu, powiedzieć jeszcze o kilka słów za dużo, a z drugiej strony jaki w tym był sens? Starała się nie rozdrapywać ran, nie myśleć przez pryzmat przeszłości, choć tu na swoje usprawiedliwienie miała tylko to, że pokierowała się emocjami i zaskoczeniem. W końcu nie spodziewała się, że wpadnie swojemu byłemu chłopakowi prosto w ramiona na środku portu i zamiast rozejść się pośpiesznie, będą w dalszym ciągu tkwili naprzeciwko siebie i prowadzili bezsensowną wymianę zdań.\nWidziała jednak, że najwidoczniej to, co powiedziała – a co było tylko namiastką tego, co wielokrotnie układała sobie w głowie – przyniosło jakiś efekt; Connor nagle ograniczył liczbę żartów, wydawał się zmieszany i aż poczuła się przez to źle, bo nigdy nie chciała nikomu sprawiać przykrości, a on nagle jeszcze życzył jej jak najlepiej i twierdził, że powinna tkwić u boku wysoko postawionego urzędnika ministerstwa. O ironio. Westchnęła cicho, po czym zacisnęła zęby, co wyraźnie odznaczyło się na jej piegowatej twarzy i rozejrzała wokół. Powinna już dawno stąd pójść.\n– Ty moje złamałeś już dawno – odparła wbijając ostatni gwóźdź do tej konwersacji, choć tym razem wypaliła szybciej niż pomyślała, bo zamierzała się powstrzymać, ugryźć w język i spuścić z tonu, ale wyszło jak wyszło. Czyli do dupy. Cóż, życie nie zawsze było kolorowe i miłe, nie zawsze musiało się z ludźmi pieścić a kiedyś musiało przecież dojść do podobnej konfrontacji. Rozmowa dobiegała ku końcowi, nie musiała być detektywem, żeby to wyczuć – atmosfera wyraźnie zagęściła się i zrobiła niespecjalnie przyjemna, dlatego wyprostowała się dumnie i uniosła wzrok na Multona.\n– Jeśli chcesz, to tak, rzucę się na pożarcie potencjalnym rabusiom – zażartowała – czyżby? – i skierowała w kierunku, w którym zmierzała nim zatrzymała się nosem w ramieniu Connora. Szła powoli, obok niego, jednak większość drogi minęła im w ciszy. Nie niezręcznej, ale jednak ciszy, która raczej nie powinna występować między ludźmi, którzy kiedyś byli sobie bliscy.\nRe: Zachodni Port [odnośnik] 07.04.22 17:59\nOdeszła, ale ich nie opuściła. Tak jak obiecała. Podjęcie decyzji o przeprowadzce nie było łatwe. Nie chciała już na zawsze mieszkać w porcie, ale nie chciała też porzucać lecznicy i tych ludzi, szczególnie teraz. Była przy nich w najgorszym czasie, ale wciąż potrzebowali pomocy, to nadal nie był koniec, a nikt nie miał najmniejszego zamiaru wyciągać ku nim pomocnej dłoni. Byli pozostawieni sami sobie. Jak zawsze. Od początku roku więcej jej nie było w porcie niż faktycznie była. Ataki na hrabstwa, które nie opowiedziały się po stronie Ministerstwa, na niewinnych ludzi, sprawiły, że jeszcze bardziej zaangażowała się w pomoc poza stolicą. Ludzie w Londynie wciąż jednak chorowali, cierpieli na niedożywienie, wyziębienie, nadal dotykała ich żelazna ręka niesprawiedliwości. Trafiali do Tower często za nic, przynajmniej w jej oczach. Byli torturowani, trzymani w okropnych warunkach, strażnicy dokonywali na nich wszelkiej maści zbrodni, również tych, o których nie dało się głośno mówić. Nie potrafiła się rozdwoić. Być w dwóch miejscach na raz. Tu była jedyną pomocą, ale to teraz tam rozgrywała się rzeź. Miała doświadczenie pracy w warunkach polowych, pod presją, z ciężkimi przypadkami. Mogła się tam przydać, mogła pomóc. Nie chciała jednak rezygnować z portu. Podjęła decyzje o zamknięciu lecznicy, o wyprowadzce, ale wciąż miała zamiar zjawiać się w Londynie chociaż dwa razy w tygodniu, zawsze i bezzwłocznie odpowiedzieć na wezwanie, gdy okaże się być tu potrzebna. Poczyniła w tej sprawie również stosowne kroki informując o swojej decyzji oraz sposobie kontaktu z nią wszystkich tych, którym mogła zaufać, którzy przekażą w jej imieniu tą wiadomość dalej. Swoje mieszkanie oddała pani Wilson, która miała zamieszkać tu z dwójką swoich dzieci. Była młodą wdową, która straciła swojego męża podczas bitwy w porcie. Jej dom wtedy też spłonął z całym jej dobytkiem. Do tej pory mieszkali u rodziny jej siostry, ale miejsca ledwo tam starczało dla dwóch osób, a co dopiero dla dwóch rodzin. Pani Wilson okazała się być dla niej niezwykłą pomocą sama wychodząc z inicjatywą zostania sanitariuszką chcąc nauczyć się jak najwięcej na temat pierwszej pomocy. Chciała być gotowa na wypadek jakby znów coś miało stać się jej najbliższym, bądź osobą całkowicie jej obcym, ale cierpiącym na jej oczach. Była sumienna i skoncentrowana, szybko się uczyła. Znajomość ta przerodziła się z czasem w najszczerszą przyjaźń, a gdy nadarzyła się okazja by kobiecie pomóc Yvette nie omieszkała z niej nie skorzystać. Nie to co pani Wilson, która początkowo kategorycznie odmawiała pomysłowi, że miałaby zamieszkać w mieszkaniu Yvette. Miało jednak stać puste i się zmarnować? Wyniszczyć? Czekać aż ktoś je rozgrabi? Lepiej by ktoś z niego skorzystał. Dorothy nie była uzdrowicielem, nie znała się na magii leczniczej, proces nauki byłby długotrwały i żmudny, więc Yvette nauczyła ją tego co mogła. Nie miała jednak przejąć po niej lecznicy, ale w razie potrzeby zadecydowała, że pomoże i że wezwie ją niezwłocznie jeśli coś poważnego będzie się dziać.\nTo była jej pierwsza wizyta w porcie po wyprowadzce. Z tego co się dowiedziała nic poważnego się nie działo w tym czasie, ale miała kilku pacjentów, których postanowiła dziś odwiedzić z wizytą. Towarzyszyła jej właśnie Dorothy, która chciała się przyjrzeć pracy uzdrowicielki. W pierwszej kolejności zajrzały do pani Bailey. Kobieta miała już swoje lata, bo brakowało jej niecałego roku do równej setki. Wigoru jednak pozazdrościć mogła jej niejedna młoda panna. Niestety, wojna nie była dla niej łaskawa. Nie miała żadnych bliskich, pracować nie miała już gdzie, a o ile na sortowni przyjmowali każdego to narzucone tam tempo i warunki sprawiały, że nawet ona nie byłaby w stanie podołać. Nie mówiąc już o tym jakie wynagrodzenie otrzymałaby za tak ciężką pracę. To wszystko przełożyło się na to, że starsza kobieta nie miała nawet czego włożyć do garnka, przez co trafiła do niej w stanie już skrajnego niedożywienia. Yvette wzmocniła jej organizm za pomocą eliksirów i wprowadziła jej dietę. Samo jedzenie oczywiście należało do uzdrowicielki. Jej samej też się nie przelewało, ale na taką pomoc mogła sobie jeszcze pozwolić, tym bardziej, że nie była w tym sama. Dwie sąsiadki pani Bailey również jej pomogły, gdy dowiedziały się w jakim stanie jest kobieta. Obie z Dorothy zapukały do drzwi kobiety, która po dłuższej chwili wpuściła ich do środka. Yvette sprawdziła jej ogólny stan zdrowia, serce, ciśnienie, to czy nie jest odwodniona, opuchnięte nogi, na które kobieta sporo ostatnio narzekała. Podała jej eliksir wzmacniający, zostawiła u niej też nieco jedzenia i maść na nogi. Nie zatrzymując się zbyt długo, choć pani Bailey nalegała, ruszyły dalej nie chcąc tracić zbyt wiele czasu. Yvette musiała w końcu wrócić do domu, a Dorothy odebrać dzieci od zajmującej się nimi siostry. Druga w kolejności była rodzina Harrisonów. Nieduża, bo zaledwie trzyosobowa. Najmłodszy jej członek, sześcioletni chłopiec od jakiegoś czasu cierpiał na mózgową groszopryszczkę. Jest to groźna odmiana choroby atakująca mózg. Rodzice chłopca zgłosili się do niej, gdy tylko zauważyli problemy z pamięcią syna. Ich szybka reakcja sprawiła, że jego stan zdrowia dość szybko ulegał poprawie. Przyniosła im nową porcję maści z pijawek, którą sama rozsmarowała po obecnie dużo mniejszych bąblach na ciele chłopca, po ich wcześniejszych oględzinach. Zapytała rodziców również o to czy stosują codziennie zaleconą przez nią inhalację z mieszanki ziół na co oczywiście uzyskała twierdzącą odpowiedź od przejętych rodziców. Nową porcję mieszanki również im przekazała informując, że stan chłopca jest bardzo dobry i przy następnej wizycie zadecyduje czy nadszedł już czas na wstrzymanie kuracji. Pan Bennett był trzecią osobą, którą tego dnia odwiedziły z Dorothy. Był zbliżony wiekiem do Yvette marynarzem, który zaraził się zgnielizną. Doprawdy nieprzyjemna choroba. Najpierw zaatakowała jego kończyny powodując, że skóra na nich zaczęła gnić, dopiero jednak gdy zrozumiał, że choroba bez leczenia będzie się wyłącznie rozprzestrzeniać zwrócił się w końcu do niej o pomoc. Obie kobiety po wejściu do mieszkania przywitał dość nieprzyjemny, charakterystyczny swąd. Dokładnie z Dorothy oglądnęła odchodzącą płatami skórę mężczyzny, po czym przeszły do zabiegu. Obie za pomocą miękkich ścierek złuszczyły skórę, po czym Yvette przeszła do usuwania naruszonych tkanek robiąc to dokładnie i metodycznie, bez pośpiechu, chcąc usunąć jak największą ich część, co przyspieszy proces leczenia. Gdy w końcu skończyła zajęła się ich odtworzeniem, aby na koniec z Dorothy nawilżyć zniszczoną warstwę naskórka przy pomocy maści i eliksiru antybakteryjnego. Zabieg ten będą musiały powtarzać jeszcze kilkukrotnie podczas kilkudniowej kuracji. Niestety, ale leczenie tegoż schorzenia nie należało do najłatwiejszych i było dodatkowo długotrwałe. Pomału jednak efekty będą widoczne, a z czasem skóra i komfort życia mężczyzny wrócą do normalności. Ostatnią osobą, którą zajmowały się z Dorothy był młody chłopak, który zaledwie kilka dni temu wyszedł z Tower. Trzymano go tam kilka tygodni, a wypuszczono w stanie iście tragicznym. Wychudzony, odwodniony, pobity, całe jego ciało było jak jeden wielki siniak, najgorsze jednak były skaleczenia. Miał je wszędzie. Długie, krótkie, płytkie i głębokie. W większość wdała się poważna infekcja. Większość miała też pozostawić za sobą blizny nawet po ich całkowitym wyleczeniu. Sprawdziła jego ogólny stan zdrowia, podała eliksir przeciwbólowy i przeszła do regeneracji uszkodzonych, wciąż, nawet po wielokrotnym rzucaniu zaklęć te nie chciały goić się tak jak powinny. Po zajęciu się każdą raną z osobna przeszły wraz z Dorothy do nakładanie na nie grubej warstwy maści, a następnie do bandażowania jego pokaleczonego i obolałego ciała. Okropieństwo. To że w ogóle żył było cudem. Magipolicjanci robili to chcieli. Działali według swoich własnych kaprysów, a nie w imię prawa. Cóż to jednak było za prawo, które nie posiadało krzty wartości moralnych, czy sprawiedliwości, które stawiało na piedestały zbrodniarzy, a tych, którzy walczyli o wolność karało? Na pewno nie ludzkie prawo.\n| zt/1238 słów


Jak wygląda życie intymne osób otyłych? (CENZURA - | Papilot.pl\nJak wygląda życie intymne osób otyłych? (CENZURA - zdjęcia TYLKO DLA DOROSŁYCH!)\nSą duże i spełnione. Obnażyły się przed aparatem, by pokazać, że niczego im nie brakuje.\nlato seks otyłych seks z nadwagą życie seksualne otyłych adipositivity\nKiedy patrzymy na osoby chorobliwie otyłe, najczęściej towarzyszą nam dwie myśli. Po pierwsze – złość, że można doprowadzić się do takiego stanu. Po drugie – współczucie, bo ktoś taki na pewno nie może się cieszyć życiem. Okazuje się, że zupełnie niesłusznie. Puszyści nie tylko lubią siebie, ale prowadzą także bardzo intensywne życie intymne. Czasami mają wręcz więcej odwagi, niż osoby powszechnie uważane za zgrabne i atrakcyjne.\nNajlepszym dowodem na to są fotografie wykonane w ramach projektu „Adipositivity”. Artystka Substantia Jones ma jeden cel – pokazać, że miłość, intymność, a nawet seks nie muszą być uzależnione od naszej cielesności. Nawet 150-kilogramowa kobieta może poczuć się w sypialni niczym dzikie zwierzę. Zdjęcia te mają zmienić postrzeganie otyłości, bo szczęście i spełnienie podobno nie zależą od naszej wagi.\nTo trzeba zobaczyć! Zazdrościcie głównym bohaterkom odwagi i bogatego życia erotycznego?\n„Adipositivity”: Życie seksualne puszystych kobiet\nAnonim (Ocena: 5) 14.09.2015 21:01\noglądałam to po to by zmotywować się do zrzucenia paru kg... pomogło !! :D\nPaulina (Ocena: 5) 28.08.2015 12:23\nJa wymiękam... Co za różnica, czy te kobiety są chore, czy po prostu żrą za pięciu. Po prostu, nie rozumiem po ch*j wstawiać takie foty do sieci?! One powinny udać się najpierw do dietetyka, ale najlepiej jeszcze tego samego dnia do psychologa. Co chcą pokazać przez te zdjęcia? że one też uprawiają seks? No super, brawo, gratulacje... Ale kogo to obchodzi? Przez takich ludzi świat zmierza do samozagłady. Masakra... -,-\nara (Ocena: 5) 24.08.2015 14:09\nGdzie jedzie po chudych? Ma rację. Nie obchodzi mnie o otyłość, ale serio - taka atrakcyjna dziewczyna z szczupłym ciałem często jest wykorzystywana, bo wpada w ogólnie przyjęte kanony piękna, więc wykorzystywacze za nią sznurem. Z kolei zauważyłam, że do grubszych kobiet często lgną wrażliwi faceci. Moja kuzynka tak ma. Oczywiście nie mówię, że lepiej być otyłym, bo to niezdrowe, ale takie są fakty - atrakcyjność = częste padanie ofiarą r*chaczy.\nAnonim (Ocena: 5) 24.08.2015 12:05\ngdyby takie same zdjecia zrobila sobie szczupla kobieta z naturalnie duzymi cyckami, to te grubaski by ja od razu wyzywaly od puszczalskich szmat XD zalosne pochlaniacze hamburgerow xxl\nAnonim (Ocena: 5) 24.08.2015 11:07\ntrzeba miec jakies zaburzenia zeby taka kobiete uznac za atrakcyjna,kobieta ma byc kragla ale nie kupa tluszczu co Cie zmiazdzy w lozku.i To nie jest puszysta osoba, puszysta moze byc pani w rozmiarze 44 a nie kobita XXXXXL, taka jest poprostu spasiona i juz. monstrum a nie kobieta sorry za obrazowosc ale taka ani w ciaze nie zjadzie, a jak zajdzie to poroni, ani nie jest w stanie funkcjonowac jak zwykli ludzie bo przez zwaly tluszczu porusza sie wolniej.


EntrInno - Erasmus+ - Danmar Computers\nEntrInno – Online Game for Entrepreneurship and Innovation\nNumer projektu: 2015-1-CY01-KA204-011868\nProjekt EntrInno adresowany był do młodych dorosłych (osób w wieku od 18 do 35 lat). W wyniku jego realizacji stworzona została edukacyjna gra on-line służąca rozwijaniu u młodych ludzi umiejętności przedsiębiorczych i przywódczych, a także innowacyjności, kreatywności i współpracy.\nNa początku projektu przeprowadzone zostały badania istniejących modeli nauczania przedsiębiorczości, potrzeb szkoleniowych wśród młodych ludzi a także ocena dostępnych gier. Z badań przygotowany został raport, który posłużył jako podstawa do stworzenia gry. Gra dostępna jest na komputerach stacjonarnych, a także w wersji mobilnej.\nProjekt zakłada szerokie rozpowszechnianie gry, między innymi poprzez seminaria, które odbyły się w każdym z krajów partnerskich oraz poprzez konferencję zorganizowaną przez koordynatora projektu na Cyprze w ostatnich miesiącach realizacji projektu.\nStrona projektu: www.entrinno.org\nCARDET – Lefkosia, Cypr (koordynator)\nCSV Marche – Ancona, Włochy\nKopin – Valetta, Malta\nInnovade – Nicosia, Cypr\nCDA (Arad Development Center) – Arad, Rumunia


W aptece mamy możliwość kupić preparat na wszy cena okazuje się być bardzo przystępna | Coopersclothing, zakupy i ubrania\nW aptece mamy możliwość kupić preparat na wszy cena okazuje się być bardzo przystępna\nKosmetyki, Urodaoko, pory, sklep, żel\nWarto dbać o swoją cerę, aby posiadać gwarancję, że na długi czas utrzyma ona piękny i jędrny kształt. Przez to też musimy się zastanowić, jakie konkretnie preparaty musimy tu zastosować.\nKremy na noc przyszykowane będą do każdego typu cery\nZnacznie więcej osób wydaje sobie sprawę z tego jak istotne będzie prawidłowe troszczenie się o cerę. Dlatego nikogo nie dziwi już to, że mając kłopoty z przesuszającą się skórą, odnajdujemy kremy do cery suchej. To właśnie one mają konieczne składniki, które pozwolą nam naszą skórę w właściwy sposób nawilżać i wzmocnić. Mimo wszystko wiedzmy, że mamy również do każdej cery dobre kremy na noc , dzięki którym nasze przedsięwzięcia staną się pełniejsze, a otrzymane rezultaty będą jeszcze lepsze.\nJeśli potrzebujemy preparat na wszy cena ma szansę nas miło zadziwić\nNawet gdy dbamy o higienę, to ma szansę się okazać, że w naszych włosach zalęgły się wszy, a im szybciej się ich pozbędziemy tym będzie lepiej. Przez to powinno się zobaczyć gdzie dostaniemy preparat na wszy cena jego okazuje się być bardzo przystępna, zatem nie będzie kłopotu, aby go zakupić. Istnieją one niesamowicie silne, zatem nie trzeba go sporo, a w wielu sklepach spokojnie kupimy preparat na wszy cena jego może nas rzeczywiście do tego zachęcić.\nPowinniśmy wiedzieć, jakie preparaty do higieny są nam potrzebne, ponieważ tylko wówczas będziemy mogli kupić te najlepsze. Należy zobaczyć co się nam proponuje.\nZainteresowania militarne naszych facetów czyli z jakich powodów sklepy z takimi produktami są dzisiaj tak popularne\nCo powinno znaleźć się w naszej szafie, by nie mieć problemu z ubieraniem się?\nRedukcja nadmiaru tłuszczu, dermatologia estetyczna\nSporo przeróżnych przypadłości zdrowotnych jest dla ludzi źródłem kompleksów i niskiej samooceny – jak to zwalczyć?\nZdrowy i atrakcyjny wygląd w parę chwil jest realny w każdej chwili\nWysokiej klasy zaopatrzenie zakładów kosmetycznych – oddziaływanie na jakość zabiegów i zadowolenie kobiet\nPlusy medycyny estetycznej – jak skutecznie osiągnąć upragioną figurę?\nPoprzednie Wybierz miesiąc Październik 2021 (204) Wrzesień 2021 (224) Sierpień 2021 (148) Lipiec 2021 (171) Czerwiec 2021 (72) Maj 2021 (108) Kwiecień 2021 (137) Marzec 2021 (37) Luty 2021 (55) Styczeń 2021 (58) Grudzień 2020 (61) Listopad 2020 (30) Październik 2020 (36) Wrzesień 2020 (39) Sierpień 2020 (63) Lipiec 2020 (59) Czerwiec 2020 (45) Maj 2020 (38) Kwiecień 2020 (49) Marzec 2020 (48) Luty 2020 (46) Styczeń 2020 (34) Grudzień 2019 (32) Listopad 2019 (28) Październik 2019 (98) Wrzesień 2019 (13) Sierpień 2019 (13) Lipiec 2019 (16) Czerwiec 2019 (11) Maj 2019 (12) Kwiecień 2019 (15) Marzec 2019 (8) Luty 2019 (8) Styczeń 2019 (14) Grudzień 2018 (8) Listopad 2018 (4) Październik 2018 (7) Wrzesień 2018 (8) Sierpień 2018 (7) Lipiec 2018 (36) Czerwiec 2018 (44) Maj 2018 (3) Kwiecień 2018 (1) Grudzień 2017 (1) Listopad 2017 (3) Sierpień 2017 (15) Lipiec 2017 (2) Czerwiec 2017 (1) Listopad 2016 (2) Lipiec 2016 (1) Czerwiec 2016 (1) Maj 2016 (1) Styczeń 2016 (1) Sierpień 2015 (1) Lipiec 2015 (1) Czerwiec 2015 (3) Marzec 2015 (1) Październik 2014 (1) Wrzesień 2014 (1)\nbuty cera ciało czas dzieci kobieta kobiety kosmetyki lekarz obuwie oczy sklep skóra ubrania wygląd włosy zabieg zabiegi zdrowie


katowice.gosc.pl → Puls archidiecezji katowickiej → Rodzicielskie JA\n"Kevinka sama w Pyrzowicach", czyli lato familijnych filmów grozy\nSezon ogórkowy - tak z reguły mówiło się o wakacjach. Teraz raczej można mówić o sezonie na rodziny. Chyba dotąd jeszcze nie było takiego lata, w którym aż tyle złych i niepokojących informacji o stanie rodzin docierałoby do mediów. Zaczęło się od historii Madzi, która od ponad 7 miesięcy nadal nie została wyjaśniona. Później policjanci ogłosili, że wpadli na trop rodziców chłopca z Cieszyna - Jaś okazał się być Dawidem z Będzina. Po drodze była jeszcze polsko-niemiecka przepychanka o chłopców z Bytomia. Ostatnią informacją z tej "serii" jest historia rodziny, która jadąc na wakacje, zostawiła 2-letnią córkę na lotnisku. I to nie była historia niczym z amerykańskiej komedii familijnej. Rodzice z premedytacją zostawili dziewczynkę na lotnisku, bo miała nieważny paszport. Jak wynika z relacji podawanych przez policję i świadków, rodzice poprosili nianię dziecka, by odebrała je z lotniska. Sami udali się do samolotu, a 2-latka do czasu przyjazdu opiekunki miała czekać w punkcie informacyjnym. Rzecznik pyrzowickiego lotniska zapewniał, że nie przypomina sobie podobnej sytuacji. Opowiadał, że dziewczynka wpadła w histerię i usiłowała jeszcze biec za mamą, która uciekła do terminalu odpraw. Każdy słysząc te relacje zachodzi głowę, czy to prawda?Jak można "poświęcić" własne dziecko w imię urlopu? Nie znam odpowiedzi na te pytania. I chyba nikt nie potrafiłby tego uzasadnić.\nNawet próbując się wczuć w sytuację rodziny, nie ma wytłumaczenia dla ich zachowania. Racjonalizując ich postępowanie można spytać: może kupili wycieczkę okazyjnie, w ostatniej chwili i wydali na nią wszystkie oszczędności? Ale rozsądny rodzic odpowie: tym bardziej powinni sprawdzić, czy wszyscy mają ważne paszporty i w sytuacji, kiedy okazuje się, że córka ma nie ważny dokument, zostawić ją w domu pod opieką bliskich a nie ciągnąć na lotnisko. Inne wytłumaczenie: roztargnienie. Szybka decyzja: jedziemy, szybkie pakowanie i tragedia na lotnisku. Ponoć dziewczynka ma jeszcze brata, więc zrozumiałe, że mógłby on poczuć się rozczarowany, że nie pojadą wszyscy razem. Odpowiedzialni rodzice z pewnością postanowiliby się rozdzielić: ja zostaję z córką, ty lecisz z synem. Dlaczego to najprostsze rozwiązanie nie przyszło im do głowy? Bo żyjemy w kulturze JA, w której poświęcanie się dla dziecka jest równoznaczne z cierpiętnictwem i bylejakością. Trzeba dbać o własne JA, bo szczęśliwi rodzice, to szczęśliwe dziecko - głoszą poradniki. Matka i ojciec powinni się realizować, ich świętym prawem jest prawo urlopu i nikt nie może im tego odebrać. Ciekawe, jak wielkie szczęście czuła dziewczynka, widząc, że jej szczęśliwi rodzice i brat pojechali na radosne wakacje. Myślę, że tego "szczęścia" wystarczy jej do końca życia...\ndodane 25.07.2012 09:00


Ryszard Wieczorek trenerem Górnika Zabrze - Piłka nożna dziennik.pl\nRyszard Wieczorek trenerem Górnika Zabrze\nNiedawno wyleciał z Korony Kielce, ale już znalazł nową pracę. Ryszard Wieczorek od 1 lipca będzie trenerem Górnika Zabrze. Obie strony ustaliły dziś warunki kontraktu. W Zabrzu liczą, że Wieczorek odmieni drużynę, która w poprzednim sezonie broniła się przed spadkiem z ligi.\nGórnik w przyszłym sezonie może być rewelacją rozgrywek. Wczoraj ogłoszono podpisanie umowy z nowym sponsorem - firmą Allianz, która ma dać pieniądze na duże transfery, a dziś działacze z Zabrza dogadali się z jednym z najlepszych trenerów w Polsce - Ryszardem Wieczorkiem. Były szkoleniowiec Korony ma pomóc wrócić Górnikowi tam gdzie jego miejsce - do elity polskich zespołów.\nWieczorek na początku maja został zwolniony z Korony Kielce, w której spędził 2,5 roku. Wcześniej był szkoleniowcem Odry Wodzisław. W Zabrzu zastąpi duet trenerów: Marek Piotrowicz-Marek Kostrzewa, którzy prowadzili zespół w dwóch ostatnich meczach. Przedtem piłkarzy Górnika trenował Marek Motyka.\nPiłkarz reprezentacji obiecał gola swojej dziewczynie przeczytaj »


Uniwersytety Trzeciego Wieku (UTW) – co to właściwie jest - Śląskie Przeboje\nUniwersytety Trzeciego Wieku (UTW) – co to właściwie jest\nObecnie coraz częściej mówi się o konieczności kształcenia się przez całe życie. Oczywiście wielu z nas buntuje się wewnętrznie na hasło, że zamiast w końcu odpocząć, na emeryturze powinien znów się edukować. Jednak korzyści związane z kształceniem przez całe życie przeważają nad mankamentami.\nJakie Uniwersytety Trzeciego Wieku? Przecież mamy XXI wiek... Skąd to się wzięło?\nNie do końca najnowszy wymysł\nWbrew powszechnym opiniom, Uniwersytety Trzeciego Wieku nie są nowym pomysłem. Pierwsze tego rodzaju instytucje powstawały w Europie Zachodniej już ponad 40 lat temu. Co ciekawe Polska była trzecim krajem na świecie (po Francji i Belgii), w którym idea Uniwersytetów Trzeciego Wieku była krzewiona – pierwsza taka instytucja powstała już w 1975 roku. Prawdziwa ekspansja tego rodzaju instytucji miała miejsce w Polsce w latach 90’, niemniej ogromnym, a wręcz rosnącym zainteresowaniem cieszą się po dziś dzień.\nPomysł UTW stanowi odpowiedź na zjawisko starzenia się społeczeństwa, czyli wzrostu liczby osób w wieku poprodukcyjnym w stosunku do osób młodszych, przy jednoczesnym marginalizowaniu tych osób czy wręcz ich wykluczeniu.\nPowołanie rozmaitych instytucji o charakterze UTW, miało umożliwić zaspokojenie potrzeb współczesnych Seniorów – w tym możliwości realizacji młodzieńczych marzeń, uzupełnienia braków w wiedzy, powstałych na wcześniejszych etapach edukacji, jak też związanych z dynamicznym postępem technicznym, czy naturalnej u każdego człowieka, potrzeby poznawania świata. Ważnym elementem jest też motywacja do dalszego działania oraz możliwość nawiązywania i podtrzymywania więzi towarzyskich.