Posty: 652 • Strona 63 z 66 • 1 ... 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66\nautor: riko » 19 mar 2018, 17:59\nhttp://gospodarkapodkarpacka.pl/news/vi ... ne-sniezki\nZAWADA, POW. DĘBICKI. Jeszcze w 2018 roku Śnieżka przystąpi do budowy nowoczesnego Centrum Logistycznego w Zawadzie. Trwają zaawansowane prace projektowo-administracyjne.\nInwestycja, która powstanie na zakupionej w tym roku 15-hektarowej działce w Zawadzie k. Dębicy, rusza pełną parą. Obiekt o charakterze magazynowo-biurowym, o powierzchni ponad 44 tys. m2, pozwoli na wydajną obsługę rynku, będzie też w pełni dostosowany do konfekcjonowania różnych typów przesyłek – zarówno nisko, jak i wysokogabarytowych oraz tych rozdrobnionych pod względem ilości różnych typów produktów w jednej przesyłce.\n- Budowa centrum logistycznego zapewni nam możliwość dalszego rozwoju przez wiele następnych lat. Obecnie prowadzimy dystrybucję z kilku lokalizacji, docelowo będziemy mogli obsługiwać rynek z jednej, co przełoży się na większą efektywność i niższe koszty. Będzie to największa w skali 15 lat inwestycja naszej spółki – komentuje Piotr Mikrut, prezes FFiL Śnieżka SA.\nautor: Adamerio » 22 mar 2018, 0:14\nriko pisze: http://gospodarkapodkarpacka.pl/news/view/24599/przebudowa-minidworca-autobusowego-w-boguchwale\nNa terenie Gminy Boguchwała przebudowany zostanie budynek dworca PKS wraz z otoczeniem. Powstaną parkingi dla rowerów i samochodów, którymi przyjeżdżać mają pasażerowie (bike&ride i park&ride) parking dla busów, ścieżka rowerowa i chodnik. Ponadto uruchomiony zostanie węzeł przesiadkowy przy stacji PKP w Boguchwale poprzez przebudowę budynku dworca oraz wydzielenie obok niego parkingów. Z kolei przy przebudowanej ul. Kolejowej powstanie ścieżka rowerowa. W ramach projektu powstanie także blisko 4 km chodników w Niechobrzu, Nosówce, Mogielnicy, Lutoryżu oraz Racławówce. Ponadto inwestycje transportowe obejmą wykonanie na przystanku przy Centrum Handlowym Stokrotka ogrzewanej wiaty dla podróżnych, a także budowę 12 wiat przystankowych w Niechobrzu, Lutoryżu, Mogielnicy, Racławówce, Zgłobniu, Nosówce i Woli Zgłobieńskiej.\nWykonawcą zadania „Rozbudowa budynku dworca PKS w Boguchwale z przyległym otoczeniem w formule zaprojektuj i wybuduj w ramach projektu Rozwój gospodarki niskoemisyjnej oraz poprawa mobilności mieszkańców poprzez usprawnienie zrównoważonego transportu publicznego na terenie ROF” jest Firma Budowlano-Handlowa Rak Sp. Jawna.\nW przyszłym tygodniu (od 20 marca 2018 r.) zostanie wprowadzona tymczasowa organizacja ruchu dworca autobusowego przy ul. Suszyckich 7 w Boguchwale. Przewidywany termin przywrócenia istniejącej organizacji ruchu to 31 października 2018 roku.\nMiejsce zatrzymywania i postoju autobusów komunikacji zbiorowej, z uwagi na prowadzone roboty budowlane, zostało przeniesione na parking oznaczony na załączniku graficznym kolorem żółtym.\nWartość projektu realizowanego przez gminę Boguchwała wyniesie 11 896 163,34 zł. Całkowita wartość projektu na terenie całego ROF to 128 803 000 zł.\nTak jak w zapowiedzi przystanek przeniesiono wczoraj. Dziś pomimo zalegającego jeszcze śniegu rozpoczęły się prace rozbiórkowe:\nDla przypomnienia stara wizualizacja sprzed kilku lat:\nautor: riko » 22 mar 2018, 17:52\nhttp://www.nowiny24.pl/strefa-biznesu/a ... ,13021543/\nDo końca października w Sanoku ma być oddany do użytku dworzec multimodalny, czyli służący rożnym przewoźnikom. Także jesienią na ulice miasta wyjedzie jedenaście nowych autosanów w barwach herbu miejskiego. Na placu budowy dworca, przy ul. Lipińskiego w Sanoku widoczne są już zbrojenia. Wykonawca rzeszowska firma BIVP System, przejęła teren w styczniu. Musiała wyburzyć stare obiekty, przenieść instalacje. - Prace przebiegają w zaskakująco szybkim tempie - cieszy się burmistrz Tadeusz Pióro. Postęp robót na bieżąco mogą obserwować mieszkańcy. Dzięki publikowanym codziennie filmom poklatkowym (link do nich sanocki magistrat umieścił na stronie internetowej) mogą śledzić zaawansowanie inwestycji.\nCentralnym punktem na dworcowym placu będzie dwukondygnacyjny obiekt o powierzchni 1274 metrów kwadratowych. Znajdą się w nim poczekalnie, przechowalnia bagażu, kasy, bar z zapleczem socjalnym, boksy sklepowe, punkt informacji turystycznej, pomieszczenia techniczne dla ochrony i kierowców oraz toalety. Przy budynku dworca przewidziano parking. Powstaną także windy, z czego dwie przy kładce nad torami. Ta z kolei zostanie całkowicie przebudowana: będzie zabudowana i ogrzewana.\nInwestycja powstaje w ramach projektu "Wdrożenie zintegrowanego systemu ograniczenia niskiej emisji w ramach systemu transportu w Miejskim Obszarze Funkcjonalnym Sanok – Lesko". Całe przedsięwzięcie opiewa na kwotę 30 mln zł, z czego blisko 20 mln zł to dofinansowanie z Regionalnego Programu Operacyjnego. Projekt zakłada nie tylko budowę nowego dworca, ale także zakup 11 niskoemisyjnych autobusów dla komunikacji miejskiej, które dostarczy sanocki Autosan. Wiadomo już, jak będą pomalowane. W internetowym głosowaniu sanoczanie wybrali wersję czerwono-biało-niebieską, nawiązującą do kolorystyki do herbu miejskiego.\nautor: riko » 23 mar 2018, 17:48\nNa jesieni koniec budowy drugiego LIDL-a.\nW Stalowej Woli na ulicy Staszica powstanie niebawem kolejny dyskont spożywczy. Obecnie na tzw. górce trwa wycinka drzew i wyrównywanie terenu.\nDyskont marki LIDL będzie drugim w naszym mieście. Pierwszy znajduje się na ulicy Poniatowskiego. Budowa tego przy Leśnej ma być zakończona na jesieni tego roku.\nPowierzchnia sali sprzedaży będzie wynosiła ok. 1350 m2. W sklepie zatrudnionych zostanie ok. 25 pracowników. - Z okazji otwarcia na klientów czekać będą specjalnie przygotowane atrakcje. Wiele artykułów spożywczych i przemysłowych zostanie objętych promocją — powiedziała nam Aleksandra Robaszkiewicz z LIDL Polska.\nW 2014 roku ówczesne władze miasta informowały, że na górce na ulicy Staszica powstanie siedmiopiętrowy hotel z basenem, SPA i kasynem. Jego budowa miała ruszyć w 2015. Plany nie zostały jednak zrealizowane.\nautor: riko » 28 mar 2018, 18:27\nhttp://supernowosci24.pl/budowy-hali-w- ... ie-bedzie/\nMIELEC. Przetarg został unieważniony, dokumentacja ma zostać zmieniona.\nDługo wyczekiwana przez mielczan budowa nowej hali widowiskowo-sportowej nie rozpocznie się w tym roku. Inwestycja, której realizacja, wedle planów, miała być już na etapie zaawansowanym, nie ma nawet wykonawcy. Co prawda zgłosiła się firma, ale zażyczyła sobie 145 mln zł, czyli aż o 50 mln zł więcej niż zapisano na ten cel. Efekt? Przetarg, drugi już, został unieważniony, a dokumentacja ma być przeprojektowana.\nKoszt budowy nowej hali miasto oszacowało na ok. 95 mln zł. Termin zakończenia tej inwestycji wyznaczono na 31 grudnia 2019 r. Byłoby to realne, gdyby wszystko szło zgodnie z planem. Tymczasem nie ma firmy, która chciałby zrealizować to zadanie. Ogłoszono więc drugi przetarg. Tym razem wpłynęła aplikacja, ale tylko jedna, a do tego opiewająca na prawie 145 mln zł, czyli ok. 50 mln zł więcej niż w finansowych planach zaplanowali radni.\nZlecono optymalizację projektu.\n- Niezły „pasztet” – dosadnie oceniał Leszek Midura, lokalny publicysta. – Jak będą usiłować brać kredyt, to najpewniej Regionalna Izba Obrachunkowa zablokuje uchwałę itd. Jeśli tego nie zrobią, to całe zabiegi na marne. Ktoś powinien ponieść konsekwencje, bo tak rozjechać się z rzeczywistością, to albo sabotaż albo gigantyczna niekompetencja.\nO komentarz poprosiliśmy Mariana Kokoszkę, przewodniczącego Rady Miasta: – W tej chwili trwa procedura przeglądu odpowiedzi na zapytanie ofertowe, jakie zostało złożone przez firmę – mówił nam przewodniczący. – Po zapoznaniu się z tym, czy spełnia ono wszelkie kryteria, podejmiemy kolejne kroki. Oczywiście nie mogę w tej chwili mówić publicznie, jakie one będą. Czy możliwy jest trzeci przetarg? Tak, jest to jedna z opcji.\nI jak się okazało, opcja ta została wdrożona. Przetarg został unieważniony. Natomiast autorowi dokumentacji została zlecona optymalizacja projektu, której celem jest uzyskanie niższej ceny za wykonanie tej inwestycji. Chodzi m.in. o zastosowanie tańszych materiałów i rozwiązań budowlanych W sytuacji radykalnych zmian, jakie czekają dokumentację, ważność straci aktualne pozwolenie na budowę. Trzeba będzie więc ubiegać się o nowe. Termin trzeciego już przetargu na budowę hali to jesień. I jest to bardzo optymistyczna wersja.\nautor: riko » 06 kwie 2018, 18:36\nhttps://krosno24.pl/informacje/nowe-bas ... rcie-i4555\nPo basenie kąpielowym MOSiR, który służył krośnianom przez 40 lat, nie ma już śladu. Na jego miejscu powstają 3 zupełnie nowe akweny: basen reakreacyjno-sportowy, rekreacyjny oraz brodzik dla dzieci. Jak zapewnia Bronisław Baran, zastępca prezydenta Krosna, uroczyste otwarcie całego kompleksu odbędzie się 1 lipca.\nDo tej wielkej, 24-milionowej inwestycji miasto przygotowywało się kilka lat. Postępy na placu budowy przy ul. Bursaki cieszą oczy dyrekcji MOSiR, krośnieńskich włodarzy, a przede wszystkim mieszkańców. Tegoroczny sezon letni, w przeciwieństwie do ubiegłego, będą oni mogli spędzić na Bursakach.\nPoczątkowo na terenie pomiędzy basenami i budynkami miała być posiana trawa. Ostatecznie zdecydowano się na trawę z rolki -Gdybyśmy posiali teraz trawę to ona by na pewno nie urosła do otwarcia basenów – tłumaczy Bronisław Baran.\nW najbliższym czasie odbędzie się przetarg na budowę parkingu dla gości kompleksu Będzie to 200 miejsc postojowych wzdłuż drogi między halą sportową a wjazdem na baseny.\n- Trwają prace budowlane w nieckach. Rozpoczęliśmy wykładanie dna głównego basenu szlachetną blachą nierdzewną. Wykańczane są również budynki na terenie kompleksu basenowego – wylicza Grzegorz Rachwał, dyrektor ds. realizacji kontraktu z krośnieńskiego Przedsiębiorstwa Robót Inżynieryjnych i Drogowych.\nPoza basenami na obszarze kąpieliska pojawią się także: boisko do siatkówki plażowej oraz wodny plac zabaw. Osobom, które lubią w wodzie się zmęczyć dedykowany będzie akwen z 6 torami pływackimi o powierzchni 1000 m². Mniej aktywni będą mogli odpocząć na ławeczkach wodnych i leżankach w basenie rekreacyjnym. Dla najmłodszych przygotowywane jest kąpielisko (pow. 166 m²) z małymi zjeżdżalniami, dzwonkami i jeżykami wodnymi. Każdy więc znajdzie coś dla siebie.\nautor: riko » 10 kwie 2018, 16:00\nhttp://gospodarkapodkarpacka.pl/news/vi ... ropczycach\nROPCZYCE. Budynek ma powstać do czerwca 2019 r.\nBlok buduje Gminna Spółka Towarzystwo Budownictwa Społecznego. Inwestycja jest możliwa dzięki przystąpieniu do Programu Wspierania Społecznego Budownictwa Czynszowego, realizowanego przez Bank Gospodarstwa Krajowego w Warszawie.\nBlok będzie 3 - piętrowy. Znajdą się w nim 24 mieszkania na wynajem. Mieszkania będą 2-pokojowe o metrażu 42 m2 i 44 m2 oraz 3-pokojowe o metrażu 56 m2. Będą to mieszkania wykonane „pod klucz”, bez prawa wykupu. Umowy z najemcami zawierane będą na czas nieokreślony, a stawka czynszu najmu od lipca 2019 będzie wynosiła 12,00 zł/ m2.\nWykonawcą jest firma Rest Usługi Remontowo-Budowlane i Specjalistyczne M. Jamróz, J. Nowak Sp. j. z Rzeszowa.\nŁączny koszt budowy przekracza 4,4 mln zł z czego preferencyjny kredyt z BGK Warszawa, uzyskany przez TBS, to kwota 2,25 mln zł. W kosztach budowy partycypują przyszli najemcy w wysokości 800 tys. zł, Gmina Ropczyce - 550 tys. zł oraz TBS - 650 tys. zł.\nW skład kosztów wchodzi również uzbrojony teren i dokumentacja wniesione przez gminę Ropczyce oraz przyłącza infrastruktury wykonane przez gminne spółki PEC i PUK.\nautor: riko » 20 kwie 2018, 11:04\nhttp://www.resinet.pl/aktualnosci/podka ... 020-r.html\nJASŁO. 18 kwietniaj w Jaśle uroczyście podpisano i wmurowano w fundamenty akt erekcyjny pod budowę nowej komendy powiatowej. Nowoczesny obiekt sfinansowany zostanie ze środków „Programu modernizacji Policji” . Jego wartość to około 26 milionów złotych.\nStan istniejącej komendy.\nProjekt nowej komendy.\nBudowa nowej siedziby komendy powiatowej w Jaśle to inwestycja, o którą zabiegano już od wielu lat. Rada Miejska Jasła przekazała nieodpłatnie KWP w Rzeszowie w trwały zarząd dwie działki o łącznej powierzchni 1,5 ha z przeznaczeniem pod budowę nowej komendy.\nPowstanie nowoczesny i funkcjonalny 3-kondygnacyjny budynek administracyjny, o powierzchni użytkowej ok. 4 730 m2 . W piwnicy zaprojektowano 5-stanowiskową strzelnicę. Do tego będzie kotłowania, budynek garażowy na 10 samochodów z warsztatem i myjnią, kojce dla 2 psów służbowych, drogi dojazdowe, chodniki, parkingi i ogrodzenia.\nAkt erekcyjny został umieszczony w metalowej tubie. Trafiły tam również - zgodnie z tradycją - dzisiejsze wydania lokalnych gazet oraz będące w obiegu monety. Tuba została wmurowana w fundamenty powstającego gmachu.\nhttp://gospodarkapodkarpacka.pl/news/vi ... dy-policji\nautor: riko » 26 kwie 2018, 13:36\nhttp://gospodarkapodkarpacka.pl/news/vi ... -rzeszowem\nDziś (czwartek, 26 kwietnia 2018 r.) w Tajęcienie na pograniczu z Jasionką, w Podkarpackim Parku Naukowo-Technologicznym Aeropolis i Specjalnej strefie Ekonomicznej Euro-Park Mielec odbyło się wbicie pierwszej łopaty pod budowę fabryki firmy Soutchco z grupy Touchpoint\nSouthco Inc., z siedzibą w Concordville dostarcza systemy zamknięć oraz urządzenia dostępu. TouchPoint Inc., spółka – matka Southco Inc., nabyła od gminy Trzebownisko i od miasta Rzeszów teren naprzeciwko MTU między McBraidą i Zelnarem, gdzie Southco wybuduje nowy zakład produkcyjny o powierzchni ok. 6500 mkw.\nBudowa rozpocznie się w tym roku, prawdopodobnie we II kwartale, a zakończenie prac planowane jest na początek roku 2019. Jak poinformował Philip Kempson, dyrektor na Europę, proces wyboru wykonawcy dobiega końca.\nRekrutacja planowana jest jeszcze w bieżącym roku.\nWartość inwestycji w początkowym okresie to 30 – 35 mln zł (zależnie od wyposażenia). Planowanych jest około od 100 do 150 osób.\nJest już dyrektor Adam Straż. Poszukiwani są pracownicy do działów kadr, finansowego, obsługi klienta, a także do magazynu. Pracownicy produkcyjni będą zajmować się montażem, obsługą obrabiarek CNC. Potem będą też przyjęcia pracownicy obsługujący prasy do metalu oraz – ewentualnie do odlewni cynku.\nMowa jest o zatrudnieniu – docelowo do 2025 - nawet 500 osób.\nOprócz powierzchni dystrybucyjnych, powstanie także centrum dystrybucyjne (być może to będzie pierwsza uruchomiona działaność), w którym magazynowane będą także wyroby z fabryki w innych krajach, także np. z Chin i dystrybuowane dalej, do odbiorców. Wysokość hali to 12 metrów.\nFirma planuje już dalsze kroki. Philip Kempson dyrektor zarządzający Southco Europe mówimy o kolejnych zakładach, z grupy Tuochpoint, które mogłyby powstać w Tajęcinie. Działka jest wystarczająco duża.\n- Wraz z ukończeniem budowy nowego zakładu w Polsce, będziemy posiadali dwa zakłady w Wielkiej Brytanii i jeden w Europie Środkowej - mówi Thomas Mehler, prezes Southco.\nSouthco zajmuje się systemami zamknięć oraz urządzeń dostępu (zasuwy, zamki, łączniki blokujące i szybkie zatrzasku, zawiasy, uchwyty, rozwiązania elektronicznego dostępu i innych akcesoriów do zastosowania w budowie sieci, telekomunikacji, komputerach, przemyśle motoryzacyjnym, lotniczym, transporcie zbiorowym, transporcie pozadrogowym, budownictwie, w kamperach, urządzeniach przemysłowych, transporcie morskim i klimatyzacji/wentylacji.\nOdbiorcy Southco to firmy z sektora motoryzacyjnego, elektronicznego czy wyposażenie medycyny: Cisco, Samsung, Lenovo, Sieme3ns, Olympus, Mercedes, Ford, czy Toyota.\nSpółka dąży do stworzenia wirtualnego centrum technicznego dla rozwiązań dostępu opracowanych technicznie przez klientów i zapewnienia doskonałej jakości i ogólnej satysfakcji.\nautor: lukasnk » 10 maja 2018, 20:37\nJest może znany juz wykonawca Southco albo Snieżki?


Buty Panama Jack MONNA kolor brązowy - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Kozaki › Buty Panama Jack MONNA\nButy Panama Jack MONNA kolor brązowy\nTe Buty Panama Jack MONNA były tanio do kupienia w www.spartoo.pl. Nie sposób ukryć faktów, że kozaki damskie są obuwiem spotykanym w każdej kobiecej szafie. Gdy temperatura na dworze ulegają coraz to większym spadkom, a aura zmienia się na zimniejszą, płeć piękna sięga po kozaki damskie. Buty Panama Jack MONNA cieszą się uznaniem wśród kobiet,.. więcej »\nKozaki Panama Jack MADONA\nTe Buty Panama Jack MONNA były tanio do kupienia w www.spartoo.pl. Nie sposób ukryć faktów, że kozaki damskie są obuwiem spotykanym w każdej kobiecej szafie. Gdy temperatura na dworze ulegają coraz to większym spadkom, a aura zmienia się na zimniejszą, płeć piękna sięga po kozaki damskie. Buty Panama Jack MONNA cieszą się uznaniem wśród kobiet, które lubią jakość wykonania i wygodę. Poznaj bliżej Buty Panama Jack MONNA.\nButy Panama Jack MONNA brązowy. Dostępne w rozmiarach dla kobiet: 36.\nButy Panama Jack MONNA nie podobają Ci się? Oczekujesz kompletnie innego modelu? W takim wypadku obowiązkowo spójrz na naszą propozycję widoczną na dole. W pierwszej kolejności odkryjesz tutaj kozaki damskie Panama Jack, a jeśli to będzie za mało to możesz sprawdzić wszystkie kozaki damskie i zapewne wtedy zobaczysz coś dla siebie.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Panama Jack MONNA kolor brązowy


Zwrot podatku – MaxTax\nHolandia, podobnie jak inne kraje Europy Zachodniej, przyciąga wielu Polaków. Pracując legalnie na terenie Holandii możemy ubiegać się o zwrot podatku. Firma MaxTax posiada profesjonalne oprogramowanie, autoryzowane przez holenderski urząd skarbowy, a także zatrudnia holenderskiego eksperta podatkowego. Z nami uzyskasz swój zwrot podatku z Holandii.\nKiedy uzyskam zwrot podatku z Holandii?\nTermin uzyskania zwrotu podatku z Holandii zależy przede wszystkim od czasu, w jakim złożymy swoją deklarację. Holenderski urząd skarbowy wydaje decyzję, o przyznaniu zwrotu podatku, w ciągu roku od otrzymania deklaracji. Warto zatem jak najszybciej składać deklaracje podatkowe, zwłaszcza, że wypłacanie zwrotu podatku z Holandii bardzo często się opóźnia.\nChcąc szybko rozliczyć się z holenderskim urzędem skarbowym, warto skorzystać z pomocy specjalistów. Nasza firma, dzięki specjalnemu oprogramowaniu, pomaga swoim klientom złożyć deklaracje podatkowe nawet kilka miesięcy wcześniej, niż inne podmioty. Dzięki temu możliwe jest szybsze uzyskanie zwrotu podatku z Holandii. Rozliczając się z podatku, w holenderskim urzędzie skarbowym, warto pamiętać o dostarczeniu dokumentów potwierdzających uzyskanie przychodów z Polski czy innych krajów. Niedostarczenie takiego zaświadczenia może znacznie opóźnić odzyskanie pieniędzy z holenderskiego urzędu skarbowego.\nJeśli chcesz poznać przybliżoną kwotę zwrotu podatku z Holandii, skorzystaj z naszego kalkulatora, który znajduje się w zakładce po prawej stronie. Po wypełnieniu formularza przyślij go do nas, a my skontaktujemy się z Tobą w ciągu 48 godzin. Wówczas nasz konsultant nieodpłatnie odpowie na wszystkie Twoje pytania.\nZwrot podatku z Holandii po latach.\nHolandia, podobnie jak inne kraje, daje możliwość ubiegania się o zwrot podatku z minionych lat. To kolejna procedura, którą warto powierzyć profesjonalistom. Zwrot podatku z Holandii można uzyskać do pięciu lat wstecz, a zatem za lata 2019, 2018, 2017, 2016, 2015. Termin ubiegania się o zwrot podatku z roku 2015 mija 31.12.2020, dlatego warto jak najszybciej zgromadzić niezbędne dokumenty i skontaktować się z naszymi ekspertami. Możesz do nas zadzwonić lub wypełnić formularz kontaktowy, który znajduje się po prawej stronie. MaxTax to gwarancja zwrotu podatku z zagranicy.\nNie pozwól żeby Twoje pieniądze przepadły - zgłoś się teraz i odbierz!\nChcesz uzyskać zwrot podatku z Holandii? Nie musisz nawet wychodzić z domu! Nieodpłatnie przeprowadzimy kalkulację wysokości Twojego zwrotu podatku z Holandii. Wystarczy wypełnić formularz „Kalkulator” zamieszczony obok.\nW ciągu 48 godzin od przesłania formularza, skontaktuje się z Tobą nasz konsultant i poinformuje o wysokości Twojego zwrotu podatku z Holandii. Wtedy też odpowiemy na wszystkie Twoje dodatkowe pytania i wyjaśnimy wszelkie wątpliwości.\nEU Service zadba o Wasze rozliczenia i kalkulacje podatkowe. Jednocześnie na bieżąco będzie monitorował i informował Was o wszystkich zmianach jakie zachodzą w holenderskim urzędzie skarbowym.\nHolenderski Urząd Skarbowy Belastingdienst w roku 2018 i 2019 podniósł kwoty kosztów pracy, co daje możliwość uzyskania wyższego zwrotu podatku, niż w roku poprzednim.\nPamiętaj, im szybciej zamówisz i odeślesz uzupełnione dokumenty - tym szybciej możesz liczyć na swój zwrot podatku!\nNasza firma posiada numer BECON - holenderski numer identyfikacji agenta podatkowego, co świadczy o pełnym profesjonalizmie usług związanych z rozliczaniem podatku z Holandii. Dzięki pozyskaniu numeru Becon, mamy stały kontakt z urzędem holenderskim i możemy szybko i skutecznie odzyskać Państwa zwrot podatku z Holandii.\nPosiadamy profesjonalne oprogramowanie autoryzowane przez holenderski urząd skarbowy tzw.” Belastingdienst”. Przechodzimy co roku szkolenia uaktualniające w Belastingdienst.\nHolenderski urząd skarbowy zdecydował o wydawaniu decyzji podatkowych w ciągu roku od momentu otrzymania deklaracji podatkowej oraz wszelkich dokumentów potrzebnych do rozliczenia. Oznacza to, że w przypadku, gdy zeznanie podatkowe zostało złożone np. 01-03-2020, a pozostałe dokumenty, między innymi zaświadczenie o dochodach z polskiego US, dotarło do Belastingdienst na przykład 15-04-2020, to za datę wpływu rozliczenia uznaje się 15-04-2020. To od daty kwietniowej będzie liczył się rok, w ciągu którego urząd deklaruje, że wyda decyzje. Niestety należy pamiętać, że w praktyce proces wprowadzenia danych z zaświadczenia o dochodach do systemu Belastingdienst trwa nawet 1-4 miesiące. I tak w przypadku deklaracji za rok 2015 jest dużo opóźnień w ich wydawaniu. Ma to związek ze zbyt późnym wprowadzeniem przez holenderskich urzędników zaświadczeń o dochodach do systemu urzędu.\nU nas nie potrzebujesz żadnych kodów (pincode lub Digid). Jako jedna z niewielu firm w kraju jesteśmy autoryzowanym przedstawicielem holenderskiego Urzędu Skarbowego Belastingdienst.\nJak mogę uzyskać jak najwyższą kwotę zwrotu podatku z Holandii?\nJeżeli dochody uzyskane w Holandii stanowią 90% wszystkich rocznych dochodów podatnika (z wszystkich krajów), to osoba taka uprawniona jest do otrzymania ulgi podatkowej (która do tej pory wynosiła około 300 euro rocznie i była przyznawana automatycznie). Rozliczając się z dochodów holenderskich, należy ujawnić wszystkie dochody (z wszystkich krajów). Nie oznacza to, że trzeba będzie zapłacić podwójny podatek, po prostu w Holandii istnieje konieczność ujawniania w zeznaniu rocznym wszystkich swoich dochodów. Jeśli podatnik pozostaje w związku małżeńskim, musi także ujawnić dochody swojego współmałżonka.\nPrzykład - jeśli zarobiłeś w Polsce 4000 PLN (czyli około 1000 euro), a w Holandii 12000 euro, to łączne twoje dochody wyniosły 13000 euro. Dochód w Holandii wyniósł zatem 90% łącznych zarobków i tym samym kwalifikujesz się do pełnej ulgi podatkowej. Jeśli byłoby inaczej, wówczas tracisz możliwość odliczenia tej ulgi.\nWszystkie dochody osiągnięte poza granicami Holandii, muszą zostać potwierdzone przez polski Urząd Skarbowy, na specjalnym formularzu Belastingdienst. Jeśli podatnik nie dostarczy wraz z rozliczeniem, wspomnianego formularza zatwierdzonego pieczątką przez polski Urząd Skarbowy, wówczas Belastingdienst nie zastosuje ulgi podatkowej i podatnik otrzyma mniejszy zwrot podatku z Holandii. Druk ten nazywa się „ zaświadczenie o dochodach” i jest honorowane w języku polskim.\nNiezależnie od rozliczenia z holenderskim urzędem skarbowym, polscy rezydenci podatkowi, czyli np. osoby posiadające również meldunek w Polsce, mają obowiązek rozliczyć sie z polskim fiskusem.\nŻeby rozliczyć i ubiegać się o zwrot podatku z Holandii, w pierwszej kolejności musisz potwierdzić w polskim Urzędzie Skarbowym specjalny formularz zatytułowany “Zaświadczenie o dochodach“.\nBez potwierdzonego formularza “Zaświadczenie o dochodach” nie będziesz mieć prawa do odliczenia podstawowej ulgi podatkowej i najprawdopodobniej nie będzie Ci przysługiwał też zwrot podatku z Holandii.\nJedną z najczęściej stosowanych w Holandii ulg jest ulga na dziecko, w wieku do 12 roku życia. Ma ona zastosowanie dla rodziców osiągających mniejsze dochody. Kwota podstawowa ulgi została zwiększona do 1039€, a maksymalna wysokość tej ulgi, to 2769€. Niestety w rozliczeniach od rok 2015 nie jest już dopuszczalne zastosowanie ulgi dla samotnego rodzica.\nPo złożeniu dokumentów do rozliczenia, holenderski Urząd Skarbowy wyda w odpowiednim czasie decyzję, najpierw wstępną tzw.(voorlopige aanslag lub aanslag) (decyzja ostateczna) o wysokości należnego Ci zwrotu podatku. Decyzja ta powinna przyjść listownie na Twój adres domowy (adres, który widnieje w systemie urzędu). Kolejnym etapem jest przelew pieniędzy.\nW jaki sposób zadeklarować w Polsce dochody z Holandii?\nOsoba deklarująca w zeznaniu rocznym dochody z zagranicy (uzyskane bez pośrednictwa płatnika), zobowiązana jest złożyć zeznanie roczne na formularzu PIT-36, wraz z załącznikiem PIT-ZG. Wykazaniu dochodów holenderskich służy pozycja 8 załącznika PIT-ZG. Jeżeli zostanie złożony PIT w Polsce (PIT-36) można otrzymać wyższy zwrotu podatku z Holandii (otrzymuje się prawo do wszystkich ulg, czy odliczeń jak obywatele danego kraju). Również przygotowujemy rozliczenia przed polskim urzędem skarbowym. Zazwyczaj nie wychodzą żadne dopłaty podatku, a podatnik postępuję zgodnie prawem i nie grozi mu kontrola z Izby Skarbowej.\n(kiosk na Plantach)\ntel: +48 756 138 405\ntel: +31 613 078 362\nCopyright © 2020 MaxTax Wykonanie: Studio Kreatywne Morihei Seven


Bieluch, pies urodzony w 2010r. Bieluch to śliczny, niewielki kudłaty piesek. Bardzo fajnie dogaduje się z innymi psami, ale nie znamy stosunku do kotów i nie mamy jak sprawdzić. Przyjazny w stosunku do człowieka, ale nie nachalny, łagodny, spokojny i towarzyski. Na spacerach dziarsko podąża przed siebie, a podczas postojów chętnie się przytula. Będzie Twoim najwierniejszym przyjacielem, jeśli tylko dasz mu szansę.\nBieluch jest odrobaczony, zaszczepiony, odpchlony, zaczipowany.\nNr identyfikacyjny: 124/2017


Nabór do konkursu „Long Story Short Film Festival” ⋆ Dolnośląskie Centrum Filmowe\nZapraszamy twórców filmowych do zgłaszania swoich krótkich metraży do konkursu Long Story Short Festiwal. Pierwsza edycja festiwalu organizowanego przez Dolnośląskie Centrum Filmowe w całości odbędzie się w sieci – na facebookowym fanpagu DCF – w dniach 17-24 maja.\nFilmy zgłoszone do konkursu festiwalowego będą oceniane w trzech kategoriach: fabuła, dokument i animacja. Do konkursu mogą stanąć polscy twórcy z filmami nie dłuższymi niż 45 minut i zrealizowanymi po 1 stycznia 2018 roku. Filmowcy powalczą o statuetkę Salamandry oraz czek na 3 tysiące złotych. Termin zgłoszeń mija 5 maja. Zwycięzców wybierze jury, do którego zaproszeni zostali ludzie ze świata filmu, literatury i muzyki. Przewidzieliśmy również nagrody publiczności i dziennkarzy.\nW ramach festiwalu zaprezentowanych zostanie kilkadziesiąt polskich filmów krótkometrażowych. W programie, który ogłoszony zostanie 10 maja, znajdą się filmy fabularne, dokumentalne i animowane. Zarówno nagradzane już wcześniej produkcje znanych twórców, jak i nowe dzieła, które zostaną zgłoszone do festiwalowego konkursu. Filmy konkursowe oceniane będą w trzech kategoriach: fabuła, dokument i animacja. Zgłoszenia do konkursu są przyjmowane od 17 kwietnia do 5 maja włącznie.


IDO3D Zabawa ze słowami - 1 długopis 3D, różowy Robótki ręczne i zabawki dla dzieci w sklepie Urwis\nIDO3D Zabawa ze słowami - 1 długopis 3D, różowy\nNr katalogowy: JIFMXZ0UH005836\nIDO3D Vertical 1 długopis zestaw - to wymarzony prezent dla młodego pasjonata tworzenia własnych trójwymiarowych modeli. I co najważniejsze – rysowanie w pionie jest już możliwe! Dzięki magicznym długopisom wraz z utwardzaniem promieniami UV dziecko stworzy zadziwiające figury 3D. Zestaw pobudza zarówno... więcej\nIDO3D Vertical 1 długopis zestaw - to wymarzony prezent dla młodego pasjonata tworzenia własnych trójwymiarowych modeli.\nI co najważniejsze – rysowanie w pionie jest już możliwe! Dzięki magicznym długopisom wraz z utwardzaniem promieniami UV dziecko stworzy zadziwiające figury 3D. Zestaw pobudza zarówno zmysły plastyczne dziecka, jak i zamiłowanie do kreatywnych prac manualnych. Zawarty w zestawie szablon pomorze w stworzeniu pierwszych kształtów, zachęcając dziecko do dalszego tworzenia coraz bardziej zaawansowanych modeli.\nWydajność 1 długopisu: 5 modeli z zestawu\n- 1 długopis do tworzenia 3D\n- Nakładka UV - do utwardzania\n- Plansza z szablonami\n- Przezroczysta folia\nWymimary opakowania: 24 x 11 x 7 cm\nZapytaj o produkt: IDO3D Zabawa ze słowami - 1 długopis 3D, różowy


Aplikując na ogłoszenie Specjalista ds. kadr i płac, wyrażasz zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych dla potrzeb obecnych oraz przyszłych procesów rekrutacyjnych, prowadzonych poprzez firmę HR Wise Sp. z o.o. zgodnie z postanowieniami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2002 r., nr. 101, poz. 926 ze zm.). Ponadto wypełniając formularz aplikacyjny oświadczasz, że podane przez Ciebie dane są kompletne, zgodne ze stanem faktycznym i nie naruszają jakichkolwiek praw osób trzecich.


Jak odróżnić miłość od pożądania? - Papilot.pl\nzakochanie a pożądanie\nCzęsto myślimy, że kochamy, a tak naprawdę pożądamy. Łatwo to pomylić. Co więc odróżnia te dwa stany?\nKtóra z nas nie zna tego z autopsji? Poznajesz świetnego, atrakcyjnego faceta i czujesz, że coś zaczyna się z tobą dziać. Myślisz o nim dniami i nocami, śnisz o nim, a na jego widok ściska cię w dołku. Potocznie nazywamy to „motylami”. Miłe uczucie, prawda? „Chyba się zakochałam” – przyznajesz się sama przed sobą i biegniesz nowiną podzielić się z przyjaciółkami. Powoli! To wcale nie musi być miłość – do niej jeszcze długa droga. Z dużym (bardzo dużym) prawdopodobieństwem to pożądanie.\nBadania, które miały rozstrzygnąć, jak mózg reaguje na pożądanie, a jak na miłość, przeprowadzili uczeni z kanadyjskiego Uniwersytetu Concordia. Dr Jim Pfaus, profesor psychologii i jeden z badaczy przyznał, że jak dotąd nikt nie badał mózgu pod kątem miłości i pożądania. – Przystępując do nich, nie wiedzieliśmy, czego się spodziewać. Okazało się, że miłość i pożądanie aktywują inne, ale powiązane ze sobą obszary w mózgu.\nW ramach badań naukowcu pokazali ochotnikom zdjęcia erotyczne oraz fotografie, które przedstawiały bliskie, ukochane osoby. W ten sposób u uczestników badania uaktywniła się wyspa położona w korze mózgowej – między płatem skroniowym a czołowym – oraz prążkowie, część kresomózgowia. Okazało się, że uczucia rodzą się w tym pierwszym obszarze – aktywuje się on, gdy odczuwamy miłość, radość, przyjaźń, współczucie. Natomiast drugi obszar reaguje na bodźce seksualne, a także – co ciekawe – na jedzenie i odczuwanie przyjemności. Naukowcy jednoznacznie stwierdzili, że nasz mózg działa inaczej, gdy się zakochujemy oraz gdy towarzyszą nam głębsze uczucia i inaczej, gdy chodzi jedynie o seks.\nPożądanie uaktywnia zmysły\nTo pokazuje, że zakochanie i pożądanie nie są tym samym. W tym pierwszym przypadku główną rolę odgrywa cielesność. W tym drugim – sprawy duchowe. Zgodnie z definicją pożądanie to stan silnego pragnienia posiadania czegoś lub odbycia stosunku płciowego. Występuje najczęściej pod wpływem bodźców wzrokowych (w przypadku mężczyzn), bądź też słuchowych (kobiety).\nre: Jak odróżnić miłość od pożądania?\na swoja droga ja uwielbiamn ten stan niepewnosci podniecenia i fascynacji kims kto wpadl mi do gustu.. tylko ze juz jedna szanse zaprzepascilam..\nnie martw się jeszcze nie jedna szansa się pojawi :)\nChyba przypadł ci do gustu, a nie wpadł :) Tak samo, jak nie powiesz, że ci przypadł do oka :)\ntak dzieki waszemu artykulowi juz wszystko wiemy na temat milosci juz nigdy sie nie pomylimy nie zrobimy nic glupiego i szalonego z kims do kogo czujemy tylko pozadanie i fascynacje i juz nigdy nie bedzie zadnych rozwodow i nie spelnionych milosci... oooo tak dzieki ci papilocie!! ... zeby zycie i te wszystkie sprawy z sercem byly takie schematyczne i proste jak mozg informatyka... oj joj\nczyli wychodzi na to, że miłość od pierwszego wejrzenia nie istnieje, jest to tylko pożądanie? hmm debatowałabym.\na można się zauroczyć tak mocno, że nie możesz jeść, spać, non stop myślisz o danej osobie, jak ją widzisz to jesteś najszczęśliwszą osobą na ziemi, pragniesz danej osoby za wszelką cenę i taki stan trwa rok czasu? nie sądzę, żeby było to zauroczenie.\nmoje trwało 3 lata ;) ale na szczescie juz mi przeszło :D i tak to nie miłosc, tylko długo trwajace zauroczenie. potwierdzone info xD\nZauroczenie, ponieważ uwielbiasz tą osobę za wygląd. Miłość to głębsza relacja, kochasz głównie za charakter.\n"To pokazuje, że zakochanie i pożądanie nie są tym samym. W tym pierwszym przypadku główną rolę odgrywa cielesność. W tym drugim – sprawy duchowe"\nna to samo zwrocilam uwage, chyba im sie cos pomylilo..\nBO TO ILLUMINATI,MANIPULUJACY LUDZMI I WPAJANIE DO GLOWY IDIOTOM,ZEBY NIE ZAKLADAC RODZIN TYLKO BZYKAC NA PRAWO I NA LEWO. >,< NWO...\nciekawe czy jak poznasz kogos zajebistego to bedziesz o tym myslec... bedziesz robic co ci serce podpowiada a nie rozum i mozg... szalenstwa z osoba ktora cie fascynuje to cos niewyobrazalnie niekontrolowane


W zgodzie z samym sobą: 2009\nStyczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień - doskonała kompozycja dwunastu miesięcy, zataczających od tysiącleci te same koło. Abstrakcyjna moc, spoglądająca niewzruszonym wzrokiem na cały przebieg naszej tułaczki. Milcząca potęga skrywająca w sobie całą prawdę o wszelkim życiu i istnieniu. Nieugięta w swojej zdumiewająco skonstruowanej powtarzalności, w której jednak nic nie wygląda tak samo. Dzisiejszy dzień w naszym postrzeganiu rzeczywistości jest ostatnim dniem roku. W istocie, tej fenomenalnej maszynerii, która nigdy nie szwankuje, nie ulega spowolnieniu lub przyspieszeniu, stanowi kontynuacją tego, co we własnej przemijalności nazywamy "nowym"...\nAutor: Kopacz 27 komentarzy:\nOd kilku dni w ramach świątecznej przerwy, nieustannie wchłaniam w siebie swobodną atmosferę całkowitego odprężenia i pełnego odpoczynku dla dwóch wiecznie skłóconych ze sobą części mojego Ja - ciała i ducha. Zdaję sobie sprawę, iż ta namiastka hedonistycznego szaleństwa nie będzie trwać w nieskończoność. Na razie jednak nie zaprzątam sobie głowy tym, z czym będę zmuszony użerać się w nieubłaganie nadchodzącym nowym roku. Wietrzę umysł w powiewach chłodnego powietrza, usadawiam się w pozach dla mnie najwygodniejszych w miejscach domu przeze mnie obranych. Jeżeli najdzie mnie ochota czytam sobie książki bądź słucham muzyki, jeżeli mam ochotę na chwilę podsycenia mojego znerwicowania, zaczynam grać w gry na PS. Jak zgłodnieję, idę do lodóweczki w celu podszlifowania kształtu mojego i tak dobrze wyglądającego brzusia. A w chwilach nostalgicznych porywów siadam sobie po turecku na wpół bujanym fotelu mojej miłej i wpatruję się w półmrok rozjaśniany kolorowymi lampkami choinkowymi, sącząc leniwie dżin z tonikiem. Bądź też w obustronnych konwersacjach z małżonką wojujemy na słowa w celu ujarzmienia własnych racji oraz nadania abstrakcyjnego znaczenia dla większości płytkich wiadomości prasowych. W takie dni czas przecieka między palcami zupełnie inaczej niż zazwyczaj. W takich momentach czuję moc i przyjemną woń upływających chwil. Przepełnionych czynnościami mającymi wartość samą w sobie. Co z kolei dobrze wpływa na moje samopoczucie w dobie kruchości zachowania życiowej równowagi.\nMija kolejny rok, z kolejnymi świętami z dala od domu. W Anglii jak co roku atmosferę świąteczną można poczuć kilka dni tuż po naszych Zaduszkach (tutaj jest to Halloween). Wiadomo co kraj to obyczaj. Najpierw obok szału wyprzedaży, zaczynają rzucać się w oczy barwne dekoracje, zawieszane na ścianach domów, w ogródkach oraz okolicznych latarniach.\nSami Anglicy nie przywiązują zbytniej wagi do dnia, w którym w Polsce jest wigilia. Tutaj jest on traktowany jako kolejny normalny dzień tygodnia. Natomiast ( tak jak być powinno, z racji na znaczenie Świąt) bardzo istotny jest pierwszy dzień Świąt, Boże Narodzenie a wraz z nim Christmas Dinner (obiad świąteczny). Różnice kulturowe oraz tradycyjne widać szczególnie jeżeli chodzi o kulinaria. Tu zamiast ryb i barszczu z uszkami, królują dania z indyka podawane nierozłącznie z cranberry sauce (sos żurawinowy). Ze słodkości zaś legendarne mince pies (ciasteczka z nadzieniem słodkiej mieszanki suszonych owoców) oraz rzecz najważniejsza w całym\nświątecznym splendorze Xmas Pudding and Brandy Souce ( jest to mniej więcej zmiksowana masa rodzynek, suszonych owoców, orzechów ziemnych, wielu przypraw, wanilii, cynamonu, białego i brązowego cukru oraz alkoholu. Najpopularniejszymi są dark rum, armaniak lub brandy. Szykowany przeważnie pięć miesięcy przed świętami, owijany w gazę i zostawiany na ten czas w chłodnym miejscu w celu załapania właściwego smaku i aromatu. Bardzo słodki, więc zazwyczaj mam dosyć po jednej dużej łyżce od zupy).\nMoże świąteczny jadłospis nie wygląda tak okazale i imponująco jak u nas. Nie w tym jednak rzecz. Wszakże chodzi o świętowanie faktu narodzin Zbawiciela a nie napychanie sobie brzucha po brzegi dwunastoma potrawami zapijanymi litrami alkoholu. Powracając jeszcze do dekoracji. Charakterystycznym elementem nadchodzących świąt obok choinki są również Poinsettia ( znana w Polsce jako Gwiazda Betlejemska) . Są to różnej wielkości rośliny doniczkowe o papierowych z wyglądu rozłożystych czerwonych kwiatach i ciemno zielonych liściach. Powoli i one stają się znakiem rozpoznawczym zbliżających się świąt również w naszym kraju.\nI chyba najbardziej zauważalna różnica a to zapewne ze względu na uwarunkowania klimatyczne. Widoczne przynajmniej tu w Londynie - brak śniegu, który nierozłącznie kojarzy się nam ze świętami. Dla przypomnienia więc jedno ujęcie z krótkotrwałego, aczkolwiek jak na londyńskie warunki, paraliżującego niemal całe miasto ataku zimy z 2 lutego 2008 roku.\nŻyczę wszystkim czytelnikom udanych, refleksyjnych i napełnionych chwilą zadumy nad istotą i sensem własnego życia Świąt oraz mniej lub bardziej sprecyzowanych założeń na kolejny rok naszego stąpania po powierzchni ziemi (no chyba, że grawitacja zacznie szwankować) :)\nAutor: Kopacz 15 komentarzy:\nW jednym ze swoich wywiadów Emil Cioran rzekł: "Czuję się wolny względem wszystkich kategorii moralnych". Nic tylko pozazdrościć odważnej postawy, będącej dla mnie niczym lot ptaka ponad tym, co znajduje się pod nim. Pozwolę sobie jednak powrócić do rzeczywistości.\nCzymże jest ten wyspecjalizowany szacunek w miejscu pracy, jak nie służalczym wchłanianiem resztek aromatów spod siedzeń przełożonych. Nawet ta czynność z racji powagi sytuacji, powinna być wykonywana z całkowitym oddaniem i drżącą bojaźnią w sercu. Bowiem każde nieprawidłowe zaciągnięcie się nosem grozi reprymendą, pouczeniem a w najgorszym przypadku dyscyplinarnym wpisem w nasze akta.\nPieprzone hierarchie, mające za zadanie wprowadzenie wzorowego ładu i porządku w środowiskach zawodowych. Nędzny wasalizm XXI wieku, od którego nie ma ucieczki, dopóki nie uzyskasz pełnej niezależności. Najlepiej do tego stopnia, by bezpardonowo móc odważyć się powiedzieć: A teraz szanowni państwo z całym "waszym szacunkiem"- pocałujcie mnie wszyscy w dupę. Proszę to zrobić jednak tak, aby nadmiar wilgoci z waszych wyszczekanych mordek na jej powierzchni sprawił, by po przyłożeniu i przyklepaniu mojego CV mógłbym mieć pewność, że się za szybko nie osunie.\nJakoś tak w ten dżdżysty dzień, setki kilometrów od bezpowrotnego utęsknienia - przystanąłem. W samym centrum londyńskiego zgiełku przy zerowej temperaturze. Ziejąc parą z gęby rozejrzałem się dookoła i zanuciłem sobie cicho, niegdyś tak żywą a teraz nieco kurzem pokrytą pieśń...\n*Utwór "Moje miasto złoty sen" , będący wierszem lubelskiego sentymentalisty Jarka Suszka; śpiewa Paul Pavique Movement.\nbarwny bukiet abstrakcji\nbez żadnych granic\n( ... czyli szczypta pustego pokrzepienia, w całym tym globalnym nieporozumieniu)\nŁudzimy się, żyjąc w świecie, gdzie wszystkie wartości posiadają charakter tymczasowy. Po czym znikają z powierzchni ziemi. Pozostawiając po sobie ulotne, często przedefiniowane w swoich nadinterpretacjach idee, dla których w pewnych sytuacjach jesteśmy w stanie poświęcić nasze życie. (Stanowiące jedyną namacalną wartość tymczasową). Nie znaczy to, że jesteśmy zwolnieni z obowiązku przelewania z pustego w próżne. (Choć dodający otuchy wydaje się być fakt, iż to my sami możemy sobie przepisać od tego obowiązku bezterminowe zwolnienie). Tak więc, by nie pogrążać się jeszcze bardziej w tej czczej retoryce naszych wewnętrznych dygresji, jak gdyby nigdy nic róbmy to, co do nas należy. Póki jest na to czas i miejsce, pielęgnujmy wszystko co uważamy za stosowne w swojej tymczasowości. Przeżuwajmy kęsy naszej egzystencji wolno, długo i starannie. Wydalając z siebie jak najmniej nieużytków. Biorąc pod uwagę niepodważalność faktu, iż jesteśmy tylko elementem przejściowym, wszelka łapczywość i zachłanność może się zakończyć przedwczesnym zadławieniem i z góry jest pozbawiona jakiegokolwiek również przejściowego sensu. Posiadającego jednak swoją tymczasową moc, ukrytą w trzech dość znanych stwierdzeniach:\nz piachu do piachu\nnie wyśpisz się na zapas\nz pustego się nie przeleje\nOwe stwierdzenia możemy kontemplować zarówno na płaszczyźnie empirycznej jak i racjonalnej.\nA gdy dzwon zabije\ni resztki żółci podejdą\ndusząc drżącą nutę głosu\nNie każ mi wtedy\nNa ogniem wciąż trawione\ndawno już spalonych mostów\n... spokój na sercu i klasycznych nut powiew. Tego właśnie dziś potrzebowałem. Dobrze jest.\nW głowie pusto\nZima do snu wzywa mnie\nCzas zamknąć oczy\nPS: Wychodzę w deszczu, w deszczu wracam. Rozległe kałuże tworzą olbrzymie lustra, podstępne zwierciadła, w których moja twarz wygląda jeszcze bardziej rozmyta, niż jest w rzeczywistości. Zewsząd dociera do mnie zgiełk miasta, pokrytego szarym płaszczem brudnego nieba. W oddali pomiędzy muzyką kropel z niebios, słychać odgłosy dud. Grupa przemokniętych Szkotów w kiltach, wolno sunie się boczną stroną ulicy. Niosąc transparenty z hasłami, ku pamięci tych co bezsensownie polegli w piaszczystych krajobrazach Afganistanu. W imię tych, co głowią się jaki krawat wybrać na kolejny dzień ich obfitego życia. Lecz i Ci z pozoru nietykalni, z czasem przemokną. A przed wiatrem nie uchroni ich już parasol.\nDzisiaj słońce rzuciło trochę światła w moje oczy. Łapczywie je pochłaniałem, nim znowu ulegnie zaćmieniu i pokryje moje powieki szronem na czas nieokreślony.\nDoszukać się jakiegokolwiek pozytywu w tej nieustannie siąpiącej mżawce jest praktycznie rzeczą niewykonalną lub graniczy z banalną sytuacją, stawienia czoła czemuś, co tak naprawdę nie istnieje.\nKrople pożogi spływają mi po głowie, znikając bezpowrotnie w nieznanych obszarach niepamięci, która jak na złość wali pięściami w moje czoło, dając znać o swojej obecności. Świat zatacza coraz szersze kręgi wymagań, a ja tkwię jak zbutwiały kołek w swojej wąskiej szczelinie niepotrzebności i ciągłej konfrontacji z siłą wyższą.\nniczym perłowe nasienie\npo udach ukochanej\nWolę chęci koi do snu wiecznego\nna zimnej posadzce tarasu\njak garść czarnej gliny\nrzuconej na zwłoki\nWgryza się w oczy\nŚlepo szuka zapomnienia\nw zastygłych otworach ciała\nNuda i Znużenie -\ndwie matki umysłowego obłędu\nsplecione w syjamskim uścisku\nDziś jestem ich nieślubnym dzieckiem\nBękartem niechcenia tulonym do piersi\nWczoraj, chyba z nadmiaru cidera i "lubelskiego krupnika", obliczyłem sobie mianowicie; że w 2110 roku 14 stycznia na co przypada wtorek, skończyłbym właśnie 132 lata. To trochę śmiały wyskok w przyszłość, jak na osobnika, który prawdopodobnie od około 55 lat nie będzie już istniał. Biorąc pod uwagę nawet dobry stan zdrowia i przysłowiowe "zamiłowanie do życia". Jakkolwiek bym się starał. Niezły Science Fiction. Poza tym dobrze jest ;)\nczłowiek w podartym płaszczu\nmiędzy palcami rąk\nI Drugie śniadanie\nPo porannej toalecie i przemyciu zmiętej twarzy strugami zimnej wody, świat nie wydawał się już tak bardzo statyczny. Może to zasługa bardziej rozbudzonych na czułość postrzegania odświeżonych oczu. Jednakże dopiero na zewnątrz, wśród rozmytego odoru ulic miasta, poczułem błędność\nzałożenia. Sprawy całkowicie nie przybierały biegu zgodnego z moją wolą.\nPani Basia nie zaserwowała mi moich ulubionych naleśników w moim znienawidzonym barze "Pod zieloną wstążeczką" w sposób należyty. Powód jaki przedstawiła; o-błędne spojrzenie i brak głębszej motywacji na pierwszy rzut oka. Co za tym idzie, moją osobę cechuje tylko powierzchowna giętkość. Po długiej konfrontacji udało mi się w końcu wywalczyć namiastkę drugiego śniadania. Zostałem wbrew woli pani Basi obsłużony. Muszę jednak stwierdzić, że od niechcenia. Szybki i stanowczy rzut naleśnikiem o blat stołu z efektem zabrudzenia przez zmielone owoce kraciastej ceraty. Poczułem się lekko zażenowany całą tą sytuacją. Nieco spokoju wniosło we mnie echo rozstawianych butelek z mlekiem przed sklepem naprzeciwko i kojący śpiew ptaków z oddali. Cudowna kompozycja. Po otarciu ust serwetką, wyszedłem dziarsko niezauważony przez nieliczną, aczkolwiek prawie stałą klientelę. Zrezygnowałem z prośby o kawę w obawie możliwości dojścia do rękoczynów. Oczywiście ze strony pani Basi.\nII Ulica marzeń\nPogoda była nawet przystępna. Słoneczko świeciło, gdzieniegdzie chmurka lekko pląsała po błękitnej powłoce nieba. Tylko ludzkie spojrzenia jak zwykle pozbawione były wyrazu, ostrości i głębszej refleksji nad zmianami zachodzącymi w ich naturalnym środowisku. Nie zdziwiło mnie to zbytnio. Kwestia przyzwyczajenia i wyrachowanej życzliwości. Przecież nie będę zabiegał o zrozumienie ze strony innych w dobie szerokiego rozwoju dóbr materialnych, gdzie nawet manekiny ze sklepowych witryn przejawiają więcej optymizmu i pogody ducha, niż to pospólstwo błąkające się stadami lub w pojedynkę po ulicach złudnych marzeń.\nNie ma lepszego miejsca na zawał i maksymalny wkurw, niż podróż zapchanym po brzegi autobusie komunikacji miejskiej. Pomijając już ogólny stan wewnętrzny i te cholerne nieczytelne kasowniki. To one bez wątpienia stanowią podstawowy motyw do wszelkich bezowocnych konwersacji i pustych tłumaczeń, podczas niespodziewanego nalotu masywnych zazwyczaj ciałem nie umysłem kontrolerów biletów. Którzy swoim zachowaniem przypominają bardziej windykatorów długów niż łagodnego usposobienia pracowników spółki z ogromną odpowiedzialnością. Zdarzają się wyjątki. Nie zaprzeczam. Trafiają się jednak bardzo rzadko, sporadycznie. Wiadomo brak cierpliwości rzecz ludzka. W większości przypadków dla uniknięcia odciśnięcia brzegu poręczy siedzenia na twarzy, lepiej poddać się bez walki i z pochyloną głową przyjąć bilet zastępczy. Dzisiaj wszak dostąpiłem zaszczytu losu i żadna z powyższych sytuacji mnie nie spotkała. Zbytek łaski, lecz dzięki temu podróż minęła bezboleśnie. Pomijając ogólny ścisk, nieświeżość oddechów pasażerów, obślinioną nogawkę spodni przez wyalienowanego mopsa i brak telefonu komórkowego w kieszeni marynarki. Co spostrzegłem dopiero w pracy.\nIV W pracy\nUwielbiam ten "twórczy" czas, kiedy to po tych wszystkich perypetiach mogę bez żadnych ceremoniałów rozłożyć swoje zaganiane pupsko na okrągłym fotelu, tuż naprzeciwko mojego biurka. Mam tam specjalną półeczkę, w której zostawiam swoje człowieczeństwo i wszystko co\nposiada jakieś znaczenie dla mojej głowy. Po czym odmóżdżony, przechodzę przez ośmiogodzinną metamorfozę. Niczym olbrzymi młot pneumatyczny wbijam, wystukuję, kalkuluję, obstukuję to, co zostało mi przydzielone. Dzięki czemu mam metafizyczne przeświadczenie, że to co robię ma ogromny wkład w rozwój ogólnoświatowej gospodarki i ekonomii. Czysta brawura i nieopisane poświęcenie. A wszystko po to, by pod koniec miesiąca przelało ci się na konto kilkanaście wytworzonych ręką ludzką papierków. Mających nie wiadomo przez kogo nadaną wartość pieniężną. I pomyśleć, że większość zła jakie ma miejsce na świecie jest spowodowana niepohamowaną żądzą człowieka do tych różniących się ilością zer gówienek z podobiznami zasłużonych liderów - czyli banknotów. Bez nich nie istniejesz. Co za ironia losu. Czy tak właśnie miało wyglądać nasze pierwotne przeznaczenie. Zaraz potem jeżeli mówimy już o złu jakie sobie nawzajem wyrządzamy, lansuje się problematyka miłosna a dosłownie kwestia penisa i waginy.\nGodzina na zegarze wybiła zbawienny gong sygnalizujący nadejście końca pracy. Zabieram z półeczki swój mózg i z ulgą opuszczam to ponure miejsce.\nNadmiar dobrobytu odzwierciedla się przede wszystkim w przepychu półek sklepowych. Pełna kieszeń jest dostępna wciąż dla nielicznych. Zupełna odwrotność minionych lat. No i te najróżniejsze promocje na wszystko. Całe hardy zainspirowanych wizją lepszego jutra młodych ludzi, a także rencistów i emerytów chcących podreperować swój lichy budżet, beztrosko lecz z postawą myśliwego hasają po wszelkich dostępnych powierzchniach supermarketów. Przebrani za tampony, wykałaczki, batony, owoce, suszarki i sprzęty gospodarstwa domowego nieustannie próbują wcisnąć nam coś ponad normę. Muszę przyznać jest to niewątpliwie zuchwały sposób robienia z człowieka totalnego idioty przez wielkie koncerny zapewniające świetlaną przyszłość. Cel uświęca środki. Ja swój spotkałem na dziale warzywnym.\n- Jeżeli pan kupi dwa kilo marchwi, natkę pietruszki otrzyma pan gratis.\nWystrzeliła jak z procy młoda panienka z marchwią w miejscu nosa a zamiast włosów coś jakby na wzór liści kapusty unosiło się ponad jej czołem.\n- Ale ja potrzebuję tylko dwie na rosół - odparłem nieco zaskoczony.\n- To źle - odpowiedziała dziewczyna z pewnym zawiedzeniem w głosie.\n- Gdy sprzedaż spadnie poniżej minimum, stracę swój wizerunek i cała moja kariera ulegnie nieodwracalnej zmianie. Łącznie z utratą marchwi z nosa - kontynuowała.\n- Przykro mi, nic na to nie mogę poradzić. Nie jestem odpowiedzialny za zapewnienie komuś pozycji na rynku, przepłacając za to z własnej a na dodatek dziurawej kieszeni - odparłem w miarę ze stoickim spokojem.\nCóż za zrządzenie losu, uświadomić sobie w dorosłym wieku, że twoje życie jest zależne od ilości sprzedanych marchwi - pomyślałem. Po czym rozgoryczony zaistniałą sceną udałem się w kierunku kasy.\nNa dworze biło już nieco chłodnym powietrzem z zachodu. Odpowiedni moment na ochłonięcie z dzisiejszych wrażeń. Nie trwało to jednak długo.\n- Hej ty!\nZbity z tropu już odwracałem głowę w stronę fali dźwiękowej, gdy nagle usłyszałem z przeciwległej strony krótkie:\n- Kopsnij trzy pięćdziesiąt.\n- A kopa w ryja chcesz?\nResztę konwersacji zagłuszył tupot moich przyspieszonych kroków. Co za szczęście, że tym razem to nie ja. Zwłaszcza, gdy w kieszeni mam tylko trzy czterdzieści, będące resztą z zakupu dwóch marchwi. Uzyskawszy w miarę normalny puls, pomyślałem sobie o tych wszystkich ludziach przeszytych na wylot rządzą agresji i nienawiści. Skąd oni czerpią jej pokłady. Gdzie rodzi się to "arche" zła. Czyżby niedobór krzyży w salach gimnazjalnych, licealnych oraz uczelniach wyższych i urzędach publicznych, podsycał w sercach młodych i starych ogień wywierania niepożądanej presji w stosunku do innych bliźnich. W kraju, w którym wszelkie próby odskoczni od średniowiecznych standardów kończą się natychmiastowym wklepaniem ich w ziemski pył za pomocą moralizatorskiego walca. I na pożegnanie sowicie zroszone święconą wodą. I wtedy zdałem sobie sprawę, że jestem zbyt prosty w swojej złożoności, by to wszystko ogarnąć jednym tchem.\nW końcu w domu. Cztery przysłowiowe ściany, sufit i łazienka. A pośrodku ja, siedzący wygodnie na stołku przed stołem, gdzie posiadanie specjalnej półeczki mija się z celem. Tutaj jestem w pełni sobą. Osobą z krwi i kości zajadającą zardzewiałe herbatniki zapijane letnią herbatą. Rozciągam nogi, chwilowy przypływ ulgi i odpocznienia przechodzący stopniowo w sen, odstrasza wizję nadejścia kolejnego dnia. Następuje błoga cisza. W oddali daje się słychać tylko skowyt psów, uciekających w popłochu z podwiniętymi ogonami przed mrocznym cieniem pani Basi od naleśników.\nucieczka przed snem\nzardzewiałe klamki drzwi\nwokół mrok i mgła...\n... I jak zwykle "JA" - właściwy sobie samemu bohater wszelkich wewnętrznych doznań i dygresji. Zawieszony gdzieś między dwoma piorunochronami. Oczekujący na błysk i grom z wiecznie zachmurzonego nieba podczas nieustającej burzy. W mojej głowie zaś zdezorientowane neurony lustrzane falują w zagubieniu naelektryzowanych synaps, głuchych bodźców w szalonym tańcu, niekontrolowanym przepływie wrażeń i doświadczeń. Ogrom słów jak morze niebezpiecznych toksyn przelewa się przez usta, żrąc kwasem niezachwiane wiatrem przestrzenie. W tym szale metaforycznych przewidzeń, iluzjonistycznych sztuczek wszystko czego się dotknę, pozostawia wypalone piętno na moich dłoniach, bezskutecznie próbujących otrzeć senne oczy z nadmiaru powidoków. Jednocześnie jak, jak przy tym całym wysiłku można pozbyć się snu z powiek, kiedy jest się już dawno przebudzonym?!\nPrzeciążenie szarych komórek tzw; splot myślowy - powstaje wówczas, gdy poświęcamy na dumanie zbyt wiele czasu. Przy czym ów potencjał nie zostaje z racji intensywności swojego przeciążenia, w żaden sposób przełożony na płaszczyznę praktyczną. Mającą na celu nadać konkretny szkic owym koncepcjom myślowym. Ot taki filozoficzny supeł przypadłości człowieka niezdecydowanego lub rozkojarzonego w swojej melancholii.\nna skrzydłach wiatru szybując\nstrącam kolejno sople lodu\nz zamarzniętych krawędzi dachów\ni tylko czasem,\ngdy ta cholerna grawitacja\ndaje znać o sobie\nzastygłego w bezruchu motyla\nwyczekuję następnego podmuchu\nStwierdziłem ostatnio, że jestem sam dla siebie ucieleśnieniem lenistwa. Wszakże nie przez duże "L", nad tym muszę jeszcze popracować. Prognoza ojca sprzed kilkunastu lat o moim rzekomym "minimalizmie egzystencjalnym" sięgnęła zenitu. Pozorne wygodnictwo, lęk przed wyzwaniem i obawa przed "nowym", sprawia iż kurczowo trzymam się ustalonego przez siebie schematu postępowania. Nic ponad, nic nadto. Nawet dobrze znane stwierdzenie, że "powyżej dupy nie podskoczysz" nie interpretuje w sposób marzycielski. Ba, nawet się o to nie staram, nie zabiegam. Przebłysk sukcesu polegający na zmuszaniu się do wykonania czegoś, co zazwyczaj leży poza kręgiem moich standardowych obowiązków, przychodzi mi rzadko. A jeśli już się zdarzy, to proces wykonawczy postępuje w sposób mozolny i wielce opieszały. Zazwyczaj, jeżeli jest to możliwe wybieram drogę na skróty. Nie chodzi tu o jakieś upraszczanie dotarcia do celu dla uzyskania własnych korzyści, lecz o jak najszybszy powrót do wewnętrznego spokoju. Ustalonej harmonii, gdzie jakakolwiek próba jej naruszenia, kończy się zazwyczaj ogromnym niezadowoleniem i głośnym pomrukiem nadąsania. To właśnie JA - kropla absurdu dryfująca na dziurawej tratwie po groteskowym morzu, jakim jest życie i jego nieprzewidziane figle losu.\ngdy jest nam dobrze\nnie ma powodu do łez ...\nchyba, że szczęścia\nSkraplam się. Po czy wyparowuje. Powoli, systematycznie, z zachowaniem hermetycznego porządku. Wilgoć pochłania każdą, nawet najmniejszą cząstkę mojego ciała. Lecz zanim to w pełni nastąpi, przemoknięty wykonuję codziennie setki gestów, niezauważalnych ruchów, skinięć i tupnięć. Próba utrzymania stałego balansu na cienkiej linie życia między odwieczną rozpadliną nie posiadającą końca ani początku, gdzie wina i przebaczenie są jak wino w wyszczerbionym kielichu - systematycznie poddawane do ust ranią jego kąciki i delikatne podniebienie. Próbując choć na chwilę zachwiać równowagą zmysłów. I to stałe poczucie niepewności, nieokreślonego niespełnienia. Uległości ducha względem nieprzewidzianych kaprysów ciała. Wszechogarniający strach, dudniący w uszach jak odgłos naderwanych blach na dachach starych domów. Miotanych jednostajnie przez nigdy nie ustający wiatr cichej rozpaczy. Pot przewinień jak strugi brudnej wody wyciekają ze wszystkich gruczołów skórnych. Tonę we własnych niedoskonałościach, myślowych niedociągnięciach, złudnych wizjach powierzchownego pocieszania się. Nie mogąc jednocześnie sięgnąć brzegu ani poczuć stabilnego podłoża jakim jest dno pod wiecznie ześlizgującymi się stopami. Ten chybiony cel, wewnętrzna rozterka powodującą rozdarcie między postanowionymi założeniami jest jak symbol wypalanego krzyża na plecach. Tworzącego niegojącą się ranę, stale podchodzącą ropą i zanieczyszczoną krwią, co nigdy nie ulega zakrzepnięciu. Nie ma możliwości wybrania podłoża, nie ma sposobu na opatrzenie symbolicznej rany. Pozostaje tylko nieubłagane w swoich przeciwnościach, powolne, pełne rozwagi i determinacji stawianie kroków na owej linie życia, która z czasem będzie coraz bardziej piąć się ku dołowi. Aż w pewnym momencie, całkowicie mi nie znanym, przybierze postać rozpalonego pręta i bez pomocy wyszczerbionego kielicha strąci mnie na dół. I co wtedy, co wtedy pocznę w tym wiecznym opadaniu, gdzie czas i przestrzeń nie będą już przypisane do żadnych racjonalnych wytłumaczeń a świadomość, wciąż będzie rozpamiętywać przeszłość minionych niedomówień.\nSikorski: Zburzmy Pałac Kultury i posadźmy tam trawę\n- To jest bardzo nieekologiczny budynek, który marnuje też energię, który za chwilę będzie trzeba, tam będzie trzeba dokonać kapitalnego remontu o ile wiem, więc wybór będzie taki czy w niego inwestować dziesiątki, może setki milionów złotych. No a ja uważam, że tam lepszy byłby park, z trawką, ze stawem, gdzie warszawiacy mogliby chodzić na pikniki...\nPS: Proponuję również obok szalonej koncepcji nowelizacji ustawy karnej o propagowaniu symboliki komunistycznej, wyeliminować wszystkich urodzonych przed rokiem 1989. Włączając w to również mnie jak i szefa polskiej dyplomacji, gdyż jak jeden brat jesteśmy nosicielami destrukcyjnych zarazek niezdrowego ustroju. Poza tym optuję za wyburzeniem wszelkich budowli postawionych ręką uciemiężonych proletariuszy. W ogóle zwalcujmy wszystko, a na uzyskanej równi postawmy unowocześniony Lunapark, będący symbolem absolutnie odrodzonej Polski.\nJestem, choć nie proszę o przedłużenie wizy na obecność. Tam, gdzie strzępy ludzkich trosk, znajduje się również imitacja mojej osoby, skulona w niemym geście w zwałach zardzewiałych blach. Rękoma poszukuję własnej tożsamości w nawałnicach popiołów minionych pór roku. A odgłos pękającego szkła nie wbija się w zmysł słuchu, tak intensywnie jak niegdyś, za czasów wypalania cegieł sumieniem pełnym gwoździ. Mogiły wygasłych kominów snują się nad szarymi pejzażami obumarłych miast. Smog trwogi wypełnia stopniowo moje nozdrza. Wiem, że nadchodzi czas w którym iskry nadziei, wybijane są przez zgrzyt zębatych kół w zegarach pozbawionych uwagi. A potęga ludzkich rąk, bezowocnie szuka drogi ucieczki z łańcuchów coraz to bardziej wyszukanych potrzeb samozaspokojenia.\nprzez zamoknięte ulice\nw płaszczu utkanym z dziur\ntak, że sam wiatr\nchciałby się w nim schronić\nszedł niepewnym krokiem\nmężczyzna poczęty z cienia\nojciec wszelkich przeciwności\nZa oknem jeszcze ciemno. Zegar właśnie wybił 5.20. Nadszedł nowy dzień pełny tych samych wrażeń. Do znudzenia przypominający miraż powtarzalności. Personalne déjà vu. Wyjątkiem stanowiło dziś przejrzyste niebo, które w swojej łaskawości nie zalało nas gradem deszczowych łez. Ta pora roku to zazwyczaj najintensywniejszy okres pochmurnej depresji sfery unoszącej się ponad naszymi głowami. Poza tym bez większych zmian. Spacerujący ludzie, pojazdy powolnie ciągnące się w leniwym sznurze po wąskich ulicach, ptaki przewracające skrzydłami we wszystkich kierunkach. Czas jednostajnie wybijający w tym samym tempie sekundy. Te z kolei bezpowrotnie odmierzające przebieg naszego życia, czyniąc z nas memorialny skarbiec doznań, przeżyć, wrażeń i doświadczeń. Możliwy do ponownego przywołania już tylko za pomocą zapisanych tablic, jakimi są nasze wspomnienia. Nigdy jednak w formie realnej.\nMiała być cisza przed twórczą burzą, a jest nic. Nie ma burzy, nie ma ciszy, ni krztyny deszczu co orzeźwi rozpalony "nieokreślonym" umysł. W uszach tylko odbijające się echo słownych bąków przełożonych, których nadmiar mądrości i dobrych rad, budyń i kisiel bez posypki z mózgu robi. Bez motywacji, bez mobilizacji zawodowej, z dala od słowa praca-profesja-życie. Szukam inspiracji na lepsze jutro w sobie samym. Ciałem odbębniam ośmiogodzinny dzień pracy, zaś w drodze powrotnej ściągam ducha, gdzieś z drzew moich ulubionych parków, skwerów, placów. By razem już, bez większego wysiłku spędzić tę resztkę dnia w jako takim spokoju i harmonii. Czerpiąc radość z tego, co w głowie zakwita.\nDziękuję z radością przyjmuję i dalej ślę ...\nTrochę bujnej kolorystyki na jesienne wieczory dla wszystkich, którzy tego potrzebują. Pobierać i wklejać. Wyróżniać się i cieszyć Szamanick, Isle of Mine, Mikser z Kanady, Wpółzdania, Rena :)\ncisza w głowie\nselekcja myśli i słów\nprzed twórczą burzą\nw podartej koszuli\nZ brudem wżartym\nw popękaną skórę rąk\nNa tupnięcie nogi\nskrytego pod podeszwą\nMówią cham i gbur\nDla mnie Człowiek\nz zapomnianą partyturą\nw miejsce serca\nTak oczywiste, że z trudem dostrzegane\nProblem bezdomności rozpatrywany jest zazwyczaj na dwóch płaszczyznach. Stanowią go dwie przeciwległe do siebie drogi życiowych wyborów. Świadoma (tak chcę żyć, to moja sprawa, moja decyzja i jest mi z tym dobrze) i ta bardziej niezależna, nieprzewidywalna. Spadająca na nas niczym fatum, będące wynikiem egzystencjalnych nieszczęść, tragedii lub niepowodzeń. Są momenty (zazwyczaj poprzedzone określonymi wydarzeniami jakie oglądają moje oczy), w których snuję sobie pewną refleksję: Jak to dobrze leżeć sobie każdej nocy w ciepłym łóżku, mieć swój własny dach nad głową. Cieszyć się posiłkiem w najróżniejszych jego postaciach. Móc ubierać się w świeże i wyprane ubranie, zaraz po przyjemnej kąpieli. Jak dobrze jest potrafić docenić te wszystkie małe rzeczy, które z racji swojej drobnostkowości wydają się być dla nas tak powszechne, że nawet nie próbujemy już zastanawiać się nad ich istotą i wagą, jaką pełnią w naszym życiu. Podczas, gdy tak olbrzymia liczba populacji ludzkiej jest tego przywileju pozbawiona w stopniu podstawowym. I nie chodzi tu już o samo zagadnienie bezdomności, lecz także o światowy problem biedy, ubóstwa, mizernej edukacji, głodu i ogólnej niesprawiedliwości będącej motorem napędowym naszego świata.\nZgodnie z wewnętrznym przekonaniem - "Jesień dla wszystkich", postanowiłem nie zostawać w tyle wobec innych blogowiczów i również odbyć krótką przechadzkę, mającą na celu uchwycenie kilku kolorowych momentów tejże pory roku. Może to, co zaprezentuję nie jest jakimś wzniosłym i profesjonalnym zabiegiem fotograficznym, gdyż obecnie operuję tylko prostym cyfrowym pudełkiem. Nie chodzi tu jednak o perfekcyjność ujęć i zdjęciową kaskaderkę, ale o pewnego rodzaju zabieg pozwalający na przybliżenie motywów zbliżającej się jesieni londyńskiej i porównanie jej walorów z tymi, które obecnie powoli zaczynają się w Polsce. Jak widać różnicy zbytniej nie ma. Bądź co bądź, ten czas ma w sobie wyjątkową moc i niepowtarzalny charakter. A delektowałem się nim zaledwie kilka metrów od aktualnego miejsca zamieszkania.\nPS: Do tematu jesieni powrócę zapewne jeszcze nie raz, bo lato jeszcze w zielone gra, jeszcze trwa, zapiera się co sił , ale nim się spostrzeże przyobleczone zostanie żółto-złotym majestatem, by następnie zniknąć pod szarą powłoką nieba i bezwstydną nagością bezbronnych drzew :)\nZa zamkniętymi oczami widzę to, co widzieć chcę. Tam nie ma miejsca na drobiazgi i pierdoły ubóstwiane przez roztańczone masy. W ciszy i kontemplacji własnego "Ja" słyszę to, co usłyszeć bym chciał, będąc rozdzieranym przez tak dobrze mi znany tłum władający dniem. W tym całym ścisku i duchocie, lubię odskoczyć wyobraźnią w niebyt i sferę abstrakcji. Zawiesić chwilowo jestestwo jak koszulę w szafie. Poszybować całym sobą jak najdalej, od tego nieustannie wypełniającego wszystkie nasze zmysły szlamu, lepkości słów i obrazów, przed którymi na co dzień musimy uginać swoje kolana. Wszakże są to sporadyczne momenty, siłą wyrywane z uporządkowanego harmonogramu, lecz ich wartość sama w sobie jest niewysłowiona.\nZ czystego sentymentu...\nCztery interpretacje tej samej jednostki zdającej sobie sprawę ze zjawisk wewnętrznych oraz zjawisk zachodzących w środowisku zewnętrznym\n( Chwila zamyślenia uchwycona w formie portretu, za pozwoleniem mojego hiszpańskiego kolegi z pracy Haviera; poety, filozofa, myśliciela, fotografa, podróżnika, ale na pewno nie osoby której przyszło wykonywać aktualny zawód. Zresztą podobnie jak i mnie :)\nzłamany jak uschnięta gałąź\nzawisłem gdzieś nad rozstajem dróg\nni to w tył\nni to wprzód\nlecz jeszcze powstanę\nz tego stanu nieważkiego\na wtedy chwycę\nleżące na ziemi kasztany\ni rzucę nimi bez namysłu do góry\nprosto w gardziel nieba\nDzisiaj nie obchodzi mnie nic. Trywialność dnia osiągnęła granicę, choć czas dopiero co zaczął wybijać mi rytm, pod którego dyktando mam pokornie zatańczyć. Ja jednak z przymkniętymi powiekami, snem ogarnięty a jednocześnie studzony drobinami kropel deszczowych, sunę powoli przed siebie żmudnym, leniwym i niechcianym krokiem. Za każdym posunięciem nogi ranię, rysując dotkliwie chodnikowe płyty, bezlitosnym szuraniem podeszwy buta. Wręcz wrzynam się sobą w powierzchnię, której zawdzięczam równowagę ciała. Duch natomiast szybuje w zupełnie innym wymiarze. W metrze zaś, z lekko opadającą głową wsłuchuję się w jednostajny rytm stukających kół pociągu o szczeliny między szynami. Wprowadza mnie to nieświadomie w pewną formę transu, z której po chwili zostaję wybity przez wzmagający się szelest gazet. Są one niczym olbrzymie wachlarze, uparcie i ze skupieniem kartkowane przez swoich posiadaczy, których liczba zwiększa się z każdą przebytą stacją. Mnie zaś jak wspomniałem na początku, nie obchodzi nic. W głębinach mojego umysłu, zasłałem sobie rozłożyste łoże z myśli zupełnie nie związanych z tym, co zazwyczaj wchodzi w zakres moich codziennych czynności. Tam przykryty nimi po uszy, jak pod ciepłą puchową pierzyną, spędzę resztę dnia na przekór oczekiwaniom innych. Gdyż dzisiaj nie obchodzi mnie nic!\ncichy szept słowem*\nniejedno smutne serce\nnatchnie znów życiem\n*(Szkoda jednak, że przez usta wypowiadające słowa tak dużo jest również tych, co zamiast pokrzepienia i nadziei, niosą przekleństwo, nienawiść i gorycz. Widocznie taka już ludzka natura.)\nZbity z tropu, lecz w dobrym kierunku\nPracuję w miejscu, gdzie różnorodność kulturowa jest naprawdę imponująca. W miejscu, gdzie współpracują ze sobą, czyniąc jedną drużynę ludzie narodowości: polskiej, włoskiej, angielskiej, walijskiej, australijskiej, nowo zelandzkiej, niemieckiej, węgierskiej, hiszpańskiej, francuskiej, południowo afrykańskiej, rumuńskiej, rosyjskiej, jordańskiej, macedońskiej, portugalskiej, marokańskiej i prawdopodobnie kilku innych. W życiu nie przypuszczałbym, że poznam tylu ludzi o tak zróżnicowanych przyzwyczajeniach, obyczajach, wzorcach zachowań itp.\nOpinia o Polakach mieszkających i pracujących w Anglii jest jaka jest. I prawdę powiedziawszy guzik mnie to obchodzi. Nie przywiązuję do tego kompletnie wagi. Jestem człowiekiem a dopiero później obywatelem danej narodowości. A moja ojczyzna jest tam, gdzie aktualnie czuję się dobrze. Takie jest przynajmniej moje zdanie w tym temacie. Do czego jednak zmierzam. Dzisiaj w pracy dotknęła mnie pewna scenka sytuacyjna. Wiadomo jest, że obcokrajowcy nie muszą płynnie znać języka polskiego, aby zrozumieć znaczenie pojedynczych wyrazów. Co jest tu w Anglii bardzo popularne. Zwłaszcza jeżeli mowa o zwrotach raczej negatywnych. To czego doświadczyłem, było dla mnie dość miłe a zarazem zaskakujące. A więc przejdźmy do sedna.\nW trakcie pracy nad przygotowywaniem restauracji do jutrzejszego ślubu, po jako takim wysłuchaniu rozmowy w ojczystym języku z moim rodakiem, mój kolega z Hiszpanii zadał mi następujące pytanie: Why you never say "kurwa" during your conversation with another polish people? Jego pytanie zabrzmiało wręcz pretensjonalnie, można więc było pojąć, iż znaczenie tego słowa u obcokrajowców jest niczym nigdy nie gasnące echo w uszach. Było tak zaskakujące, że naprawdę nie wiedziałem co odpowiedzieć, z wyjątkiem prostego I don't know. Ale było również pytaniem, które pozwoliło mi spojrzeć na swój wizerunek z zupełnie innej strony. Co mi się niezmiernie spodobało.\nW skrytości zamysłów\nW obawie przed sobą samym\nCichym gestem dłoni\nTwarz między palcami\nSpoglądam z ukosa\nMiędzy szczelin prześwitem\nCzy nikt nie widzi\nślepy bieg czasu\njak rwący prąd strumienia\nnie zna postoju\nPs: Kilka postów wstecz, kiedy to po raz pierwszy zdecydowałem się na eksperyment z tym rodzajem poezji, napisałem, że nie mam zamiaru zostać wielkim fanem tej formy. Postulowałem również neutralne podejście do tego tematu. Ale teraz, powoli dostrzegam naprawdę ciekawą zabawę ''myślą'' w środku raz wyciszonego, innym razem zagłuszanego umysłu. I chyba od czasu do czasu będę zamieszczał tu małe iskierki, będące wynikiem manipulowania wyrazem, sylabą, opisem sytuacyjnym.\nWątpliwość jako cecha ludzkiego postrzegania, bardziej odczuwania jest z natury przydatna. Dzięki jej obecności utwierdzamy w sobie analizy danego doświadczenia. To z kolei pozwala nam na późniejszą akceptację lub odrzucenie-czyli nadanie wiarygodności. Drogą własnych myśli i działań praktycznych opartych początkowo na postawie "sceptycznej" jaką jest powątpiewanie, budujemy własny subiektywny świat, będący później stabilnym oparciem dla dalszych poszukiwań i odkryć. Nie ma jednak nic gorszego jak poprzestanie na owej wątpliwości. Z egzystencjalnego punktu widzenia jest to akt całkowitej rezygnacji. Cechuje go nie tyle już wątpliwość co zupełna niemoc z niej wynikająca. W ten sposób z biegiem czasu nieubłaganie ale stopniowo pokrywającego nas zmarszczkami, my nadal będziemy tkwić w punkcie zero.\nHighgate Cementary London\nW końcu udało nam się zmusić na krótką wyprawę w celu zwiedzenia jednego z najciekawszych cmentarzy na terenie Londynu. Sławnego Highgate Cementary. Sam cmentarz jest podzielony na dwie części: Zachodnia (The West Cementary) otwarta w 1839 roku oraz część Wschodnia (The East Cementary) z 1854 roku, stanowiąca przedłużenie części pierwotnej.\nMotorem mobilizującym mnie do tej wycieczki było pragnienie zobaczenia miejsca pochówku znanego filozofa, jednego z przedstawicieli nurtu "lewicy heglowskiej" - Karola Marksa.\nDzisiejszej soboty owe pragnienie, zostało po przeszło pięciu latach zaspokojone. Grobowiec jak i cała część wschodnia, została odfajkowana i przeszła do historii w postaci serii zdjęć:\nCztery interpretacje tej samej jednostki zdającej ...


Apartbaltic BalticPark Fort - Świnoujście\nApartbaltic BalticPark Fortapartamenty - mieszkania\nObiekt Apartbaltic - BalticPark Fort położony jest w miejscowości Świnoujście i oferuje taras oraz klimatyzację. Odległość ważnych miejsc od obiektu: Plaza Cztery Wiatry – 1,1 km, Plaża Świnoujście Warszów – 1,6 km. Ten obiekt zapewnia bezpłatne...\nW naszej ofercie m.in.: sklep na miejscu, centrum fitness, klub dla dzieci, kryty basen, kryty basen (czynny przez cały rok), transfer lotniskowy, ogrzewanie, wanna z hydromasażem / jacuzzi, WiFi, mały basen, klub nocny / DJ, transfer lotniskowy (dodatkowa opłata), system alarmowy, bezpłatne WiFi, parking, spa i centrum odnowy biologicznej, czujnik dymu, prywatny parking, basen z podgrzewaną wodą, bar przy basenie, parking na miejscu, dostęp do Internetu, kręgielnia, bilard, ręczniki kąpielowe/plażowe, gaśnice, rzutki, basen ze słoną wodą, zjeżdżalnia wodna, aerobik, pokoje dla niepalących, park wodny, taras, pokoje rodzinne, monitoring wokół obiektu, lokalizacja przy samej plaży, całkowity zakaz palenia, całodobowa ochrona, monitoring w pomieszczeniach ogólnodostępnych, basen, klimatyzacja, winda, sauna.\nW obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Apartbaltic - BalticPark Fort o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. Zarządzany przez gospodarza prywatnego (osobę fizyczną)\nApartament 6 osobowy (1 bardzo duże łóżko podwójne, 1 bardzo duże łóżko podwójne, 1 rozkładana sofa - 51 mkw).\nOferta naszego partnera Booking.com BG.2862125


pełna polska wersja językowa - dubbing\ngra jest NOWA oryginalnie zapakowana w folię\nokładka pudełko w polskim języku\nGra EA SPORTS FIFA 19 wykorzystuje silnik Frostbite*, by zapewnić mistrzowskie wrażenia tak na boisku, jak i poza nim. Dodatkowo zawiera prestiżowe rozgrywki UEFA Champions League i nowości w rozgrywce dające większą kontrolę nad wszystkimi wydarzeniami na murawie. Gracze poznają dramatyczny finał przygód Alexa Huntera w trybie „Droga do sławy: Mistrzowie”*, poznają nowy sposób zabawy w niezmiennie popularnym trybie FIFA Ultimate Team, będą mogli korzystać z nowych lig w trybie kariery… a to nie koniec nowości. Gra będzie dostępna w pełnej polskiej wersji językowej z komentarzem Dariusza Szpakowskiego i Jacka Laskowskiego. W grze FIFA 19 rodzą się mistrzowie.\nRatchet and Clank PL PS4 Nowa\nSzymparty PlayLink PL polska wersja PS4\nSzymparty PlayLink PL polska wersja PS4 jest towarzyską grą zręcznościową, za której opracowaniem stoi zespół NapNok Games – ekipa, w której portfolio można znaleźć pokrewne gatunkowo...\nGTA 5 PL PS4 - używana\nGrand Theft Auto V (GTA V) to kolejna już część bardzo popularnej gry akcji tworzonej przez studio Rockstar North. Tym razem fabuła przenosi nas do Los Santos - miasta wzorowanego na Los Angeles. Kontynuacja...\nGra Knack 2 II PL Dubbing PS4 Nowa\nPoznajcie Knacka, małego koleżkę z zaskakującymi ruchami oraz umiejętnością zmiany rozmiaru, który powraca w familijnej rozgrywce dostępnej wyłącznie na PlayStation. Knack 2 jest drugą odsłoną cyklu...\nDeadLight Directors Cut PS4 Nowa\nDeadlight: Director’s Cut na PS4 to platformówka, w której główny nacisk położono na eksplorację kolejnych lokacji, rozwiązywanie zagadek oraz kombinowanie podczas spotkań z...\nGra Metro Redux PL 2 NOWA ! PS4\nMetro Redux stanowi połączone wydanie dwóch tytułów z serii Metro. Gier akcji z perspektywą pierwszoosobową (FPS), osadzonych w Uniwersum Metro 2033, czyli ponurym postapokaliptycznym świecie wykreowanym przez...\nWiedźmin 3 III GOTY Dziki Gon PL Dubbing PS4 Nowa\nBATTLEBORN PS4 *U\nBattleborn to ambitne połączenie różnych gatunków gier tworzone przez zespół odpowiedzialny za świetnie przyjętą strzelarkę RPG Borderlands 2. Gra łączy ze sobą niezwykle stylową grafikę,...\nDays Gone to survivalowa gra akcji na PS4, osadzona w postapokaliptycznej Ameryce Północnej, spustoszonej przez tajemniczy wirus. Za produkcję odpowiada Bend Studio, mające na koncie Uncharted: Golden...\nDRIVECLUB PL po polsku PS4 *U\nDriveClub jest grą wyścigową przygotowaną przez weteranów branży odpowiedzialnych za markęMotorstorm - studio Evolution Studios. W odróżnieniu jednak od wspomnianego tytułu, produkcja ta...


NOWINY HADYNY: październik 2016 ~ Rozkminy Hadyny\nNOWINY HADYNY: październik 2016\nW październiku nie brakowało wszelakich wrażeń, szczególnie czytelniczych, ale z tych wszystkich targów, cichych czytań, filmów, seriali, lekcji niemieckiego, pracy i tuzina innych zajęć wyszło jednak, że tempo mojego miesięcznego czytania fatalnie spadło. Może i obłożyłam się książkami, ale mało ich przeczytałam. Dlatego postanowienie na listopad (który już na dobre zagościł...): czytać więcej i więcej o książkach pisać!\nPostanowiłam, że na dobre zajmę się badaniem przekładów Północy i południa Elizabeth Gaskell, a żeby nie być gołosłowną, najpierw powieść przeczytałam, a potem zajęłam się analizowaniem pierwszych rozdziałów w tłumaczeniu w porównaniu z oryginałem. Oprócz tego czytałam Trzy po trzydzieści trzy znanych profesorów polonistyki - o tym muszę koniecznie wkrótce napisać - i kończę Siłę niższą Marty Kisiel, a potem ostrzę zęby na cały stos potargowych nowości! Co jeszcze się działo oprócz Slayersów, o których pisałam poprzednim razem i Wiedźmina 3, którego jeszcze nie przeszłam?\nCzytałam tylko pierwszą część Bridget, a to i tak z opóźnieniem, do tej pory mi się przypomina, jak moja mama porykiwała ze śmiechu przy czytaniu, ale odganiała mnie, bo "to dla dorosłych". Wielokrotne oglądanie kultowej jedynki pamiętam aż za dobrze. Jak brytofilka może nie kochać Bridget, skoro baba ma swojego własnego pana Darcy'ego, którego na dodatek gra Colin Firth, ten sam, który wskakiwał do stawu w według wielu najlepszej ekranizacji Dumy i uprzedzenia? To nie zbieg okoliczności, to zachwyt Helen Fielding i jej fanek doprowadził do tego wyboru. Długo zajęło, zanim udało się umówić z moimi kochanymi anglistkami, ale było warto i innego seansu sobie nie wyobrażam. Poszłyśmy we cztery do kina, naprędce wymieniwszy najświeższe historie z życia i wyściskawszy mocno, a potem zaśmiewałyśmy się, wzdychałyśmy, wierciłyśmy, płakałyśmy i opluwałyśmy ze śmiechu w ostatnim rzędzie. O dziwo, trzecia część Bridget Jones jest naprawdę trafiona. Bawi tam, gdzie ma bawić, jest równie uroczo żenująca i nierealna, jak część pierwsza, a wybór amantów jest idealny. Nic, tylko oglądać!\nNie wiem jak u Was, ale u mnie primaaprilisowa nazwa Doktor Dziwago przyjęła się wyśmienicie. Już pierwszego dnia po premierze byłam w IMAXie i dziwnego doktora uniwersum Marvela oglądałam w jedynym słusznym 3D. Nie będę się rozpisywać, bo możecie zajrzeć do Ryby, żeby poczytać o filmie, ale oglądało się cudownie. Co prawda według mnie można by tę historię wydłużyć, nadać głębi czarnym charakterom, pokazać więcej z drogi doktora ku mistycznej magii, nie wszystko było idealne, ale Benedykt zagrał brawurowo, jego strój to majstersztyk, efekty specjalne robią incepcję w mózgu, a Mads mimo miniaturowego pola do popisu, wycisnął z siebie całkiem sporo - mówię tu o scenie z kajdanami. Jeśli w następnym Thorze pokażą Cumberbatcha z Hiddlestonem na jednym ekranie, mogę umrzeć szczęśliwa.\nWzeszłym miesiącu odświeżyliśmy sobie też jeden z najwybitniejszych filmów, jakie było mi dane oglądać. Historia może nie wskazuje na coś, co trafiałoby w moje zainteresowania, ale jest tak opowiedziana, że nie można wobec niej przejść obojętnie. Skazani... to klasa sama w sobie: to, co ze Stephena Kinga najlepsze, wyśmienite aktorstwo, idealne stopniowanie akcji. Ten film umiejętnie angażuje widza, wciąga go wprost do głów obserwowanych więźniów i wywołuje prawdziwe emocje. Słowa "prawdziwe" używam to specjalnie, bo w tym miesiącu skończyłam wreszcie oglądać Orange is the New Black i mimo sporego hype'u wokół tytułu, średnio do mnie przemówiły w większości stereotypowe bohaterki i pozorne wzruszenia, które oferował serial z fantastycznym intro - głosem Reginy Spektor i zbliżeniami na twarze kobiet różnych ras.\nYuri!!! on Ice (2016-)\nZarzekam się ciągle, że anime już mnie tak nie kręci, jak w liceum, nie poświęcam każdej wolnej chwili na oglądanie, nie znam nowych serii, ale jak ktoś raz zajrzy na Tumblera, to rzadko kiedy wyjdzie jako normalna osoba. Ostatnio weszłam, zobaczyłam opening do anime o łyżwiarzach figurowych i mnie zgniotło. To najlepiej wykonany opening, jaki widziałam, a w samym serialu co odcinek są sekwencje tańca na lodzie, które są absolutnie fantastycznie animowane. Z tego, co słyszałam, to Japończycy postanowili przypomnieć sobie swojego łyżwiarza Yuzuru Hanyu, którym inspirowany jest główny bohater, a przy okazji odkurzyć uwielbienie tłumów to ikony Jewgienija Pluszczenki, więc stworzyli mocno nakierowany na fujoshi animiec o japońskim i rosyjskim Yurim. Bo Japonia. Patrząc po szumie, jaki zrobił się w internecie i po tym, że zaczęłam wyczekiwać z utęsknieniem kolejnych odcinków, nieźle im wyszło.\nJakbyście kiedyś chcieli się wybrać do Escape Roomu w Krakowie, to polecam Zamek Draculi w Gamescape na Dietla. Są niespodzianki, trumny, szkielety, portrety przodków i całe mnóstwo nietoperzy. Wyszliśmy na dwie minuty przed czasem, idealnie!\nDo tego wszystkiego dochodzą liczne przebieranki, zarówno do pracy (gdzie zgarnęłam jedną z nagród za strój), jak i w knajpie (Hex urządził fantastyczną imprezę haloweenową, gdzie prawie każdy był przebrany!). Jak zwykle przywdziałam mój standardowy strój steampunkowy, bo cóż innego, nic więcej nie mam. Trzeba by coś z tym zrobić...\nTo wszystko w podsumowaniu października, wyczekujcie kolejnych wpisów o książkach. A w połowie miesiąca... konkurs!


Chcesz w kilka dni poznać legendarną szkocką krainę? Odwiedź Edynburg, Glasgow i malutką wyspę Arran\nSoczyście zielone wzgórza i zamglone, skaliste góry Szkocji w V wieku były areną walk Celtów z Piktami, Normanami, Rzymianami i Anglami. Po wygranej bitwie Celtowie urządzali wielką ucztę, która trwała kilka dni, a pieśniarze opiewali męstwo wojowników. Echa tej celtyckiej dumy, ale i radość życia można dziś odnaleźć w tradycyjnej muzyce - Szkoci chętnie raczą gości grą na dudach. Oczywiście w tradycyjnych kraciastych kiltach, które noszą od XVI w.\nTen pięciomilionowy, nowoczesny kraj wydaje się być pełen kontrastów. Rzekomo skąpi Szkoci, zamiast ciułać, lubią luksus, a ich pomysłowość i gospodarność tworzą klimat przyjazny dla pracy i działań artystycznych (nawet jeśli na początku pozornie coś jest nie tak).\nW 1996 r. w zimnym Edynburgu (stolica Szkocji) słynnej dziś powieściopisarki Joanne Kathleen Rowling nie było stać na ogrzewanie mieszkania, a w dodatku grasowały w nim szczury. Całe dnie przesiadywała więc w kawiarni The Elephant House przy 21 George IV Bridge. Ze stolika w środkowej części lokalu doskonale widziała wzgórze zamkowe. Tu właśnie w jej wyobraźni narodziła się Szkoła Magii i Czarodziejstwa zamku Hogward, do której trafił Harry Potter. "Na tle gwiaździstego nieba wznosił się ogromny zamek z wieloma basztami i wieżyczkami" - pisała w pierwszym tomie przygód młodego czarodzieja "Harry Potter i kamień filozoficzny".\nMonumentalny, romański zamek powstał 800 lat temu na szczycie wygasłego wulkanu w zachodniej części starego miasta. Dziś to koszary połączone z muzeum wojskowym. A przede wszystkim jeden z najwspanialszych punktów widokowych Edynburga. Przez wieki był siedzibą władców Szkocji i obronną warownią. W skarbcu (Crown Room) można zobaczyć insygnia szkockich królów - korony i miecze oraz dwa największe narodowe skarby: Kamień Przeznaczenia - głaz, przy którym od XII w. byli koronowani, oraz pierścień koronacyjny Roberta I "Bruce'a" z 1306 r. (to on w 1328 r. wyzwolił Szkocję po 38 latach angielskiego panowania).\nNa przełomie XVIII i XIX w. zamek był m.in. więzieniem wojskowym. W 1781 r., gdy Wielka Brytania była w stanie wojny z Francją, Hiszpanią i Holandią, wtrącono tu blisko tysiąc przechwyconych na morzu jeńców. W zakamarkach lochów, na drewnianych drzwiach cel obok rysunków okrętów można odczytać wydrapane przez nich przesłania do świata za murami. Na ścianach wiszą hamaki, w których spali więźniowie do czasu uwolnienia w 1814 r.\nPodobnych mrocznych miejsc jest w Edynburgu więcej. Wewnątrz wzgórza Castle Hill, na którym stoi starówka, w 1645 r. wieku rozegrał się dramat mieszkańców zarażonych dżumą. W obawie przed rozprzestrzenianiem się choroby całą dzielnicę przeniesiono do podziemi. The Real Mary King's Close to multimedialna pamiątka po tamtych czasach. Po podziemnych ulicach, nad którymi wisi pranie, oprowadzają odziani w XVII-wieczne stroje przewodnicy. Z wykutych w skałach domów dobiegają odgłosy bawiących się dzieci, rodzinnych kłótni, skargi umierających. - Rezyduje tu wiele duchów - wyjaśnia przewodniczka, kiedy w jej dłoniach gaśnie świeca, a z ciemnych czeluści zaczynają dobywać się jęki ( bilety po 6,25 funta ).\nZ kolei trasa wycieczkowa Mercat Tours prowadzi m.in. śladami Dr. Jekylla i Mr Hyde'a. Wędrując w stronę głównego dworca Waverley Station, wstąpmy do pubu "Deacon Brodie" przy Royal Mile, gdzie przesiadywał Robert Luis Stevenson. To właśnie tu poznał historię Williama Brodie, diakona-schizofrenika żyjącego w Edynburgu w latach 1741-88. W dzień pobożny i pogodny, w nocy przeobrażał się w rozpustnika, złodzieja, hazardzistę. Dla Stevensona stał się inspiracją do stworzenia thrillera o człowieku o dwóch obliczach.\nEdynburg nad zatoką Firth of Forth mimo swoich 400 tys. mieszkańców jest kameralnym, niezwykle zielonym zakątkiem. Dzieli się wyraźnie na dwie części: Nowe Miasto z czasów oświecenia powstało w stylu greckiego klasycyzmu, Stare Miasto z ciemnego kamienia zachowało średniowieczny charakter. Kusi, by się w nim na kilka chwil zagubić. Miło jest schować do plecaka mapę, podążyć spod zamku na wschód i zatopić w wąskich uliczkach. Pełno tu kafejek, minigalerii, sklepików z pamiątkami. W sprzedaży obowiązkowo kraciaste kilty (od 30 funtów, wszystkie rozmiary i kolory, m.in. w Scottish Crafts przy 328 Lawnmarket). Przy Royal Mile jest minikino, gdzie można odbyć multimedialną podróż w poszukiwaniu słynnego potwora z jeziora Loch Ness.\nIvonne Press z biura promocji turystyki zachęca do wizyty w Museum of Scotland przy Chambers Street, gdzie zgromadzono 10 tys. najważniejszych narodowych pamiątek. Wśród nich m.in. gilotyna Maiden z XVI w., którą ścinano czarownice i pierwszy na świecie odbiornik telewizyjny wykonany w 1924 r. przez Szkota Johna Logie Bairda. Warto też wstąpić do jednego z licznych pubów, gdzie odbywają się koncerty muzyki celtyckiej z popisami dudziarzy; wieczorami występy przeradzają się w głośne imprezy taneczne ( zapowiedzi i terminy ).\nStary Edynburg zamyka od wschodu sąsiadujący z łąkami i wzgórzami futurystyczny gmach szkockiego parlamentu z 2002 r., projekt katalońskiego architekta Enrica Miralesa. Wyraźnie odcina się od reszty miasta - jasny beton i ostro zakończony spadzisty dach przypominają ekstrawagancki dworzec kolejowy Oriente w Lizbonie. Dla Szkotów to ważne miejsce. Po faktycznym uzależnieniu Szkocji od Korony Brytyjskiej i upadku tutejszego parlamentaryzmu w 1707 r. przez blisko 300 lat domagali się możliwości samostanowienia. Udało się to dopiero w 11 września 1997 r., kiedy 60 proc. obywateli Wielkiej Brytanii wyraziło na to zgodę w referendum. Posłowie decydują tu m.in. o edukacji, rolnictwie, zdrowiu, sporcie, dziedzictwie historycznym, turystyce. Parlament można zwiedzać za darmo, a nawet zasiąść na widowni, by przysłuchiwać się obradom 129 posłów.\nPołacie zieleni przy głównej ulicy Princess Street stanowią od wiosny do jesieni miejsce spotkań muzyków, aktorów i kuglarzy z całego świata. Najwięcej zjeżdża ich na słynny festiwal teatru, piosenki, tańca i sztuki ulicznej , który od 1947 r. w sierpniu ożywia miasto i okolicę. O szczegóły można pytać przez cały rok w biurze festiwalu przy Royal Mile. Nietrudno doń trafić, bo mieści się w dawnym anglikańskim kościele . Ten powstał w XIX w. i działał tylko kilkanaście lat. - Zabrakło wiernych. Nie było dla kogo odprawiać nabożeństw - wyjaśnia Lorna Hutchison, miejska przewodniczka.\nNa świątynie w nowej roli natkniemy się Szkocji często. W monumentalnych budowlach są kawiarnie, restauracje, a nawet luksusowe apartamentowce (przeszklone mieszkania tworzone w nawach bocznych osiągają zawrotne ceny, nawy główne pełnią rolę dziedzińców). - W XIX w. wybudowano za dużo kościołów. Bywają skrzyżowania, przy którym stoją nawet trzy, a w okolicy tylko garstka mieszkańców. Zamiast je burzyć, postanowiono przerabiać - mówi Lorna.\nPociągiem z Edynburga do Glasgow dotrzemy w 45 minut. Za oknem migają zamglone wzgórza, sadzawki, soczyście zielone łąki. Pociąg zatrzymuje się przy głównym placu miasta, George Square. Otoczony neoklasycystycznymi kamienicami z centralnie usytuowanym wiktoriańskim ratuszem (City Chambers) jest jednym z symboli potęgi XIX-wiecznego Zjednoczonego Królestwa.\nAle to tylko przedsmak architektonicznej wiktoriańskiej uczty, która czeka nas w rozległym, starym Glasgow. Kamienice z ciemnoszarego kamienia ciągną się wzdłuż deptaku Buchanan Street, tworzą sąsiednie ulice i zaułki, które przyjemnie zwiedza się wieczorem, gdy wszystko jest podświetlone. Całość tworzy jedną z najmodniejszych w Wielkiej Brytanii strefę zakupów - Golden Z.\nJednak styl tego miasta to przede wszystkim Mackintosh, odmiana art nouveau . Stworzył go pod koniec XIX w. ekscentryczny artysta Charles Rennie Mackintosh (1868-1928). Dom-muzeum Hunterian Gallery na terenie uniwersytetu jest przykładem jego niepowtarzalnego spojrzenia na świat. Cechą charakterystyczną są nienaturalnie wysokie elementy zdobień łagodzone podłużnymi liniami i kropkami. Prócz architektury i mebli styl ten znalazł odbicie w unikatowym liternictwie - kaligrafia "Mackintosh" jest w Glasgow bardzo modna.\nMożna zwiedzać miasto szlakiem architektonicznych dzieł projektanta: w Domu-Latarni przy 11 Mitchell Lane mieści się Mackintosh Interpretation Centre, a herbatę warto wypić w Willow Tea Room przy 217 Sauchielhall Street. Jednak przede wszystkim nie wolno pominąć Glasgow School of Art przy 167 Renfiew Street - pierwszego w Wielkiej Brytanii budynku w stylu art nouveau .\nZ kolei styl Glasgow to wymyślne połączenie architektury klasycyzmu z XX-wieczną nowoczesnością. A więc sala koncertowa Armadillo, Fabryka Dywanów Templetona, metro Clockwork Orange (Mechaniczna Pomarańcza)... To również i moda - m.in. łączenie ubrań Armaniego czy Versace z dodatkami z tanich sklepów, noszenie sukienek z butami Martensa (tak ubierała się m.in. słynna wokalistka Shinead O'Connor).\nGlasgow przez setki lat było miastem kupieckim. Świetność zawdzięcza głównie unii Szkocji z Anglią z 1707 r., skutkiem czego była zgoda na handel z zamorskimi koloniami. Tutejsi handlarze wyspecjalizowali się w imporcie bawełny, tytoniu i cukru. W XIX w. Glasgow przekształciło się w miasto robotnicze z gigantyczną stocznią. Przy nabrzeżu wciąż widać ślady doków. - Teraz statki produkuje się w Polsce, bo są tańsze - uśmiecha się przewodniczka Sylvia Power, z którą spacerujemy po nabrzeżu.\nSzkoci twierdzą, że ich legendarne skąpstwo to dziś jedynie mit - w rzeczywistości wydają znacznie więcej pieniędzy, niż powinni. Z czego więc żyją? Glasgow stało się prężnym ośrodkiem techniki elektronicznej i jednym z największych w Europie skupisk call-center. Wędrując ulicami, mijamy przeszklone biura, dziesiątki osób siedzą przed komputerami ze słuchawkami na uszach. - Specjaliści od marketingu zbadali, że szkocki akcent jest najbardziej przyjazny spośród wszystkich odmian angielskiego. Jest miękki, przyjemny dla ucha, a to zachęca do klientów zakupów - mówi Sylvia Power.\nGlasgow od zawsze dzieliło się na biedny East End i bogaty West End. Sylvia wyjaśnia, że ten podział wymusił m.in. przeprowadzkę uniwersytetu z dość ponurego, zdominowanego przez handlarzy East Endu. Nowy uniwersytet w neoklasycystycznym stylu stanął więc po przeciwnej stronie miasta. Tu oprócz spokoju studenci mają wiele zielonej przestrzeni.\nW mieście znajdują się dwa stadiony piłkarskie: Celtic Glasgow (gra tu m.in. bramkarz Artur Boruc i napastnik Maciej Żurawski) oraz Glasgow Rangers. Celtic jest dziś najlepszą drużyną brytyjskiej ligi, Rangersi tracą do nich aż 23 punkty. Kibice obu drużyn się nie znoszą. Sylvia Power wyjaśnia, że podłoże tej awersji leży w religii. - Celtic stworzyli katolicy. Protestanci nie mogli patrzeć na ich sukcesy i założyli własną drużynę. Derby miasta to zawsze ostry bój.\nGlasgow dobrze jest poznawać na rowerze (o najbliższą wypożyczalnię najlepiej zapytać w recepcji hotelu). Warto przejechać uliczkami, parkami i dojechać do m.in. do muzeum kolekcji Burrell w Pollock Country Park. Znajduje się tu 8 tys. dzieł sztuki zebranych przez żyjącego na przełomie XIX i XX w. przemysłowca sir Williama Burrella. Ozdobą kolekcji jest słynna rzeźba "Myśliciel" Augusta Rodina. Wstęp bezpłatny.\nKochamy miejskie rowery! więcej w serwisie kobieta.pl\nNa rowerze można też dojechać do jednej z wielu środkowej Szkocji destylarni narodowego trunku - whisky. Fabryki łatwo odróżnić od innych budynków - mają charakterystyczne trójkątne daszki na kominach. W okolicach wsi Killearn (ok. 20 km od Glasgow) powstaje sławna Glengoyne. To jeden z nielicznych gatunków "czystej" whisky niemieszanej z innymi.\n- Większość szkockich gatunków stanowią "blended", czyli mieszane; w ten sposób łatwiej osiągnąć odpowiednią nutę smakową. Ale prawdziwym kunsztem jest stworzenie trunku w bezpośrednim procesie fermentacji kiełkującego jęczmienia i jego destylacji - opowiada Sarah Bottomley z destylarni. - Liczą się trzy rzeczy: znakomita woda (ta spływa z okolicznych wzgórz), dobrze przygotowany jęczmień oraz beczki z dębowego drewna.\n70-procentową, przezroczystą whisky miesza się z wodą, by złagodzić jej moc do ok. 45 proc. Teraz trafia do beczek, gdzie nabiera złocistego koloru. - W destylarni nie można używać aparatów fotograficznych ani telefonów komórkowych. Stężenie oparów w połączeniu z polem elektromagnetycznym alkoholu mogłoby wywołać detonację - przestrzega przewodniczka.\nBeczki leżakują przez dziesięciolecia w magazynach. Ostateczna cena trunku w butelce zależy od wieku. Podczas zwiedzania można popróbować tych najdroższych, 50-letnich. W sklepie prócz whisky kupimy także przysmaki na bazie Glengoyne - musztardę czy konfitury (od 3 funtów).\nSzkocja zajmuje blisko 79 tys. km kw. - od wzgórz Cheviot Hills na południu, po najdalsze północne wyspy Wielkiej Brytanii. Można się pokusić o kilkudniowy objazd całości, ale trzeba przygotować się na spore wydatki. Wypożyczenie auta to ok. 40 funtów dziennie plus paliwo, noclegi w znakomitych kwaterach Bed&Brekfast to minimum 50 funtów dziennie. Jeśli jednak mamy dość czasu, a mało pieniędzy, możemy zwiedzić "Szkocję w miniaturze", czyli wyspę Arran.\nZ monstrualnego wiktoriańskiego dworca głównego Glasgow w godzinę dojedziemy pociągiem do Ardrossan. Tu w porcie czeka prom, który w 50 min zawiezie nas na wyspę, do portu w Brodick. Na pokładzie można popróbować szkockich porannych "przysmaków". Są więc: jajecznica z proszku, smażony boczek, pieczone kiełbaski, fasolka w sosie pomidorowym oraz ulubiony śniadaniowy specjał - gorąca bułka z racuchem i smażoną kaszanką. Do tego obowiązkowo mocna kawa.\nWyspę objedziemy w dwie godziny samochodem (wypożyczalnia firmy Avis lub Holiday Autos) albo rowerem w sześć (wypożyczalnię wskaże biuro informacji turystycznej). Wiele tu pięknych kamiennych nabrzeży z piaszczystymi plażami pełnymi skorup małż. Nie ma wydm, okolice porastają jedynie wysokie trawy. - To charakterystyczny dla Szkocji układ linii brzegowej. Różnica pomiędzy tą wyspą a resztą wybrzeża polega jedynie na wysokości nadmorskich stromizn - wyjaśnia Guillian Bussell, przewodniczka po Arran.\nPrzejeżdżamy przez kolorowe, ukwiecone wioski. Białe domki, czerwone dachy, a na podwórkach oprócz drzew owocowych - palmy! Jak mówi Guillian, ciepłe wiatry od Morza Północnego tworzą dla nich przyjazny mikroklimat. W zachodniej części wyspy rosną też cytrusy. To w Szkocji pod koniec XV w. narodził się "gowlf" - gra polegająca na wbijaniu kulki do dołków. Pierwszy na świecie klub golfowy powstał w 1754 r. jako Stowarzyszenie Golfistów im. Św. Andrzeja w mieście St. Andrews. W 1848 r. Szkot James Patterson wykonał pierwszą golfową piłkę, która szybko wraz z całą dyscypliną podbiła świat. Na wyspie znajdziemy kilka znakomicie przygotowanych pól (najsłynniejsze w okolicach miejscowości Sannox), w weekendy zjeżdża tu wielu miłośników tego sportu. Oczywiście rozgrywają partie w tradycyjnych kiltach, z torebkami przepasanymi na przedzie, które mają chronić przed bolesnymi uderzeniami piłki.\nKoniecznie trzeba odwiedzić miejscowość Machrie Moor w zachodniej części wyspy. Znajdują się tu pogańskie kamienne kręgi - podobne (choć o wiele mniejsze) do słynnych kręgów sprzed 4 tys. lat z Calanais na wyspie Lewis w północno-zachodniej Szkocji.\nW środkowej części wyspy ciągną się góry Beinn Tarsuinn. To kamieniste, monumentalne pasmo ze szczytami dochodzącymi do tysiąca metrów bardzo przypomina ulubione przez piechurów góry Glen Coe w północnej Szkocji. Po jego zachodniej stronie leżą dwa jeziora - Loch Tanna i Loch Lorsa - gdzie turyści mają nadzieję sfotografować choćby miniaturowego potwora podobnego do tego z Loch Ness.\nDo Glasgow z Krakowa i Wrocławia lata Ryanair . Lotnisko w Prestwick, ok. 40 km na zachód od miasta. Co pół godziny darmowa kolejka kursuje na dworzec główny w Glasgow. Uwaga! Trzeba mieć przy sobie kartę pokładową samolotu.\nDo Edynburga z Gdańska, Katowic i Warszawy można polecieć Centralwings , a z Krakowa Sky Europe . Lotnisko BAA Edinburgh leży kilka kilometrów od miasta. Autobusy (co 10 min) w 25 min dowożą pasażerów do Waverly Bridge w centrum. Bilet w jedną stronę 3 funty, w obie 5.\nDobre, tanie hotele w śródmieściu Glasgow.\nHostel World , Hostel Point\nBardzo dobrze przygotowane kwatery Bed&Breakfast\nW lecie czynne świetne pola namiotowe .\nW Szkocji mieszka obecnie ok. 20 tys. Polaków. Według prognoz ma być ich tam wkrótce nawet 100 tys. Przyjeżdżają do pracy, ale i na kursy językowe. Oferty nauki języka (różne poziomy): Kursy językowe , Lingua Viva , Szkocja.net , EU\nUcieczka na koniec świata


Tablice bhp - Katalog najlepszych stron www\nObecnie w różnorakich budynkach publicznych oraz w miejscach pracy w większości można spotkać znak bhp. Powinno się powiedzieć, że jest to istotne, ponieważ ostrzegają one przed rożnymi niebezpieczeństwami, a też wskazują drogę ewakuacji. Wszystkie znaki są tak graficznie wykonane, że od razu można poznać o jakie niebezpieczeństwo chodzi. Dzięki temu zaraz wiemy co nam w razie potrzeby może grozić i przed czym , a oprócz tego jak się wystrzegać.\nSłowa kluczowe: bhp, znak bhp


Coraz większą popularność zyskuje olej z pestek jabłek. Nie miałam okazji go wypróbować, ale gdybym miała opierać się jedynie na jego opisach, zająłby na mojej liście ulubionych olejów drugie, po oleju z pestek malin, miejsce. Dlaczego? Olej z pestek jabłek jest bogaty w niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe, które pomagają przywrócić normalne funkcje ochronne skóry, łagodzą stany zapalne, poprawiają kondycję włosów i skóry. Podobno olej ten wspomaga syntezę kolagenu, a więc można powiedzieć, że ma działanie przeciwzmarszczkowe. Zawiera też dużą ilość naturalnej siarki, dzięki czemu łagodzi objawy trądziku, łuszczycy i innych problemów skórnych. Obecność naturalnej siarki poprawia również oczyszczanie skóry z toksyn i zwiększa produkcję kolagenu. A teraz ważna wiadomość dla wszystkich włosomaniaczek - ten olej jest świetną odżywką do włosów. Powstrzymuje ich wypadanie, nadaje im miękkość i połysk. Używany jest w dobrych szamponach i odżywkach do włosów. Ale można go oczywiście kupić w "czystej" postaci.\nJest jeszcze jedna pochodząca z jabłek "substancja" dodawana ostatnio szczególnie chętnie do kosmetyków, a konkretnie do kremów do twarzy. Komórki macierzyste! A dokładniej - wyciągi z komórek macierzystych (ale o tym nie informują producenci na opakowaniach swoich produktów, którzy pozostawiają nas z nadzieją, że są to te żywe, komórki - eliksir młodości). Wśród wielu roślin, z których pozyskuje się ten wyciąg jest też i stara szwajcarska odmiana jabłoni. Nie miejcie jednak wątpliwości i porzućcie wszelką nadzieję - chociaż wyciągi z jabłek mają wiele cudownych właściwości, wyciąg z komórek macierzystych jabłoni (ani żadnych innych roślin) nie pobudzi do rozmnażania i regeneracji komórek ludzkiej skóry. Nie odzyskacie zatem młodości, ani też nie zachowacie jej na zawsze stosując krem z takimi wyciągami. Chociaż bez wątpienia wasza skóra będzie bardzo dobrze odżywiona.