Czy aborcja medyczna jest niebezpieczna? @ Women on Web\nW przypadkach aborcji medycznej przeprowadzonej w pierwszych 10 tygodniach ciąży istnieje bardzo niskie ryzyko powikłań. Jest ono takie same jak w przypadku naturalnego poronienia. Lekarz może z łatwością wyleczyć te dolegliwości. Na 100 kobiet, które poddały się medycznej aborcji, statystycznie 2 albo 3 muszą udać się do lekarza, punktu pierwszej pomocy lub do szpitala, aby otrzymać dalszą pomoc medyczną. Nawet w krajach, gdzie istnieją bezpieczne usługi położnicze, w czasie porodu umiera 1 na 10 000 kobiet. Odsetek przypadków śmiertelnych przy aborcji medycznej szacuje się na mniej niż 1 na 200 000, co oznacza, że medyczna aborcja jest bezpieczniejsza niż poród i prawie równie bezpieczna jak naturalne poronienie. A zatem bezpieczna aborcja przy użyciu Mifepristone i Misoprostolu zawsze ocala czyjeś życie.\nDługość ciąży Odsetek kobiet wymagających dalszej pomocy medycznej\nZgon na skutek przeprowadzenia aborcji medycznej zdarza się rzadziej niż 1 na 200 000 przypadków. 9 19 Poronienie (zwane również naturalną lub spontaniczną aborcją) występuje stosunkowo często, w 15 na 100 przypadków ciąż. 35 W Stanach Zjednoczonych odsetek przypadków śmiertelnych przy poronieniach wynosi mniej niż 1 na 200 000 przypadków poronień. 35 A zatem odsetek przypadków śmiertelnych przy poronieniach nie różni się od odsetka przypadków śmiertelnych przy aborcji medycznej. 9 62


Wspomnienia dotyczące tamtych lat byłyby niepełne, gdybym nie opisała krótko (chociaż dla mnie "krótko" to prawie "niemożliwie") rodzinnych tradycji. One także związane są z osobą mojej babci. Babcia żarliwie i z troską zachowywała świąteczne tradycje. Dzięki niej wszystkie wielkie święta naprawdę napełnione były "świątecznym duchem", każde święto duchem sobie właściwym. W ten sposób w mojej pamięci na zawsze pozostała nie tylko pamięć o danym święcie, ale także jego zapach.\nW Wigilię Bożego Narodzenia najpierw pokrywało się stół sianem, a na nim kładło się obrus z surowego lnianego płótna. Na środku stołu stała makutra z kutią, a dookoła wszelkie postne dania, których według tradycji miało być dokładnie dwanaście i które jadło się tylko drewnianymi łyżkami. Cała podłoga w chacie zasłana była sianem. W wieczór wigilijny rozpalało się także bardzo mocno w piecu, ponieważ w Boże Narodzenie nie wolno było w nim palić. W tym dniu, tak samo jak i w Wielkanoc, chleba nie kroiło się nożem. Babcia łamała go rękami, po czym rozdawała nam.\nTen święty wieczór zawsze rozpoczynał się od pojednania: podając sobie małe kawałki chleba otrzymanego z babcinych rąk, prosiliśmy siebie nawzajem o przebaczenie wyrządzonych krzywd. Później, gdy pojawiły się już opłatki, dzieliliśmy się wtedy opłatkiem.\nFragment art. "Wspomnienia trudnych czasów" - Anna Stretowicz- Garbolińska Wyszukał i wstawił: B.Szarwiło


Jak zapobiegać parodontozie? Zapalenie przyzębia - profilaktyka paradontozy | eapteka.pl\nJak zapobiegać parodontozie? 70% Polaków ma z nią problem\nParodontoza to zapalenie tkanki przyzębia. Dotyka większość mieszkańców naszego kraju. W zaawansowanym stadium kończy się utratą zębów, dlatego dowiedz się, jak rozpoznać objawy tego schorzenia i co robić, by się przed nim ustrzec.\nCzy jest zapalenie przyzębia?\nPrzyzębie to zespół tkanek otaczających ząb i utrzymujący go w zębodole. Zaliczamy do tej grupy nie tylko samo dziąsło, ale też cement korzeniowy, czyli tkankę pokrywającą korzeń zęba, ozębną, malutkie włókienka łączące ząb w kości oraz samą kość.\nCzy jeżeli dziąsła zaczynają się cofać (profesjonalnie to zjawisko nazywane jest recesjami zębowymi), pojawia się nadwrażliwość zębów na ciepłe, zimne bodźce oraz krwawienie podczas szczotkowania, to jest się czym przejmować? Czy można poczekać aż te dolegliwości miną samoistnie? Niestety nie. Zapalenia przyzębia lepiej bagatelizować, ponieważ w zaawansowanym stadium może doprowadzić do nadmiernej ruchomości zębów, a ostatecznie nawet do ich utraty.\nUwaga, krew! Zapalenie dziąseł – pierwszy znak ostrzegawczy\nNajczęściej pierwszym niepokojącym objawem, który możesz dostrzec, jest krwawienie z dziąseł podczas szczotkowania zębów. Jeżeli „plujesz krwią”, najpewniej cierpisz na zapalenie dziąseł.\nAle bez obaw! To najlżejsza forma schorzeń przyzębia i możesz poradzić z nią sobie samodzielnie w domu. Głównym winowajcą zmiany zapalnej jest płytka bakteryjna, która zalegając na powierzchni zęba, powoduje obrzęk i zaczerwienienie dziąseł. Wtedy wystarczy, że nawet delikatnie naruszysz je szczoteczką i już zaczynają krwawić.\nNajgorsze, co możesz zrobić, to zaprzestać dokładnego szczotkowania zębów.\nPamiętaj! To płytka nazębna jest głównym sprawcą zapalenia i musisz ją porządnie oczyścić, żeby pozbyć się problemu.\nNajlepiej zaopatrz się na ten okres w miękką szczoteczkę, specjalną pastę i płyn, które leczą problemy z dziąsłami. Gdy mimo to, ich stan się nie poprawia, zgłoś się do gabinetu stomatologicznego, gdzie lekarz wykona profesjonalne czyszczenie i instruktaż higieny jamy ustnej, które są podstawowym elementem profilaktyki paradontozy.\nReakcja łańcuchowa – od zapalenia dziąseł do parodontozy\nDopiero nieleczone zapalenie dziąseł rozwija się w zapalenie przyzębia. Proces zapalny szerzy się w głąb tkanek i obejmuje głębsze struktury (kość, ozębną, cement).\nMoże wtedy dochodzić już nie tylko do krwawienia dziąseł.\nPoważniejszym objawem jest:\nobniżanie się poziomu dziąseł,\nczy nawet nadmierna ruchomość zęba spowodowana utratą kości.\nNiestety, reakcja zachodzi łańcuchowo. Można porównać to z sytuacją, kiedy mamy jedno zgniłe jabłko w całym koszu owoców. Jeżeli go nie wyrzucimy, nie usuniemy przyczyny i w efekcie zgniją też pozostałe.\nNa tym etapie konieczna jest wizyta u lekarza specjalisty, czyli periodontologa. Zdecyduje on, czy trzeba wykonać zabieg polegający na dokładnym oczyszczeniu korzenia zęba ze złogów znajdujących się pod dziąsłem, czyli tzw. kiretaż.\nCo możesz zrobić, aby ustrzec się, lub zminimalizować ryzyko zachorowania na paradontozę? Oczywiście, najważniejsza jest profilaktyka. Poniżej znajdziesz 6 wskazówek, jak uchronić się przed tą dolegliwością.\n1. Pamiętaj, aby codziennie, minimum dwa razy dziennie, dokładnie czyścić zęby z osadów\nBrak płytki nazębnej równa się brakowi czynnika wywołującego stan zapalny. Jeżeli Twoje dziąsła krwawią, stosuj odpowiednie pasty do zębów i płukanki dedykowane pacjentom z problemem zapalenia dziąseł. Minimum raz na pól roku udaj się na wizytę do swojego lekarza stomatologa. Jeżeli będzie taka potrzeba, wykonaj profesjonalną higienizację jamy ustnej.\n2. Dbaj, by Twoja dieta była odpowiednio zbilansowana\nPamiętaj, że kość, w której znajdują się zęby, to ta sama tkanka, co kość nogi czy ręki. Twój organizm od razu wyczuje każdą radykalną zmianę w sposobie odżywiania, np. gdy całkowicie wykluczysz nabiał, mięso, albo zastosujesz radykalną głodówkę. Miej świadomość, że jeżeli mniej substancji odżywczych znajdzie się w Twojej diecie, zęby mogą stać się nadmiernie ruchome.\n3. Rzuć palenie i omijaj stresowe sytuacje\nPalenie papierosów i stres zaliczamy do czynników, które wpływają na rozwój paradontozy. Jeżeli chorujesz na takie schorzenia ogólnoustrojowe, jak np. cukrzyca, to niestety znajdujesz się w grupie osób o podwyższonym ryzyku rozwoju zapalenia przyzębia. Wszystkie powyższe czynniki potęgują stan zapalny i sprzyjają rozwojowi tej choroby.\n4. Myj zęby w odpowiedni sposób\nOczywiście nie bez znaczenia jest sposób, w jaki szczotkujesz zęby. Najlepszą metodą jest rotacyjne szczotkowanie zębów w kierunku pionowym (góra – dół) lub stosowanie szczoteczek elektrycznych. Szczotkowanie zębów w kierunku poziomym z użyciem zbyt twardej szczoteczki prowadzi do recesji dziąsłowych (obniżanie się poziomu dziąseł, bez stanu zapalnego). Takie odsłonięte miejsca są szczególnie wrażliwe na bodźce zimne i ciepłe.\n5. Używaj tylko nici dentystycznych lub specjalnych szczoteczek jednopęczkowych o odpowiednio dobranym rozmiarze\nGdy czyścisz powierzchnie międzyzębowe, używaj tylko nici dentystycznych lub specjalnych szczoteczek jednopęczkowych o odpowiednio dobranym rozmiarze. Nie wciskaj pomiędzy zęby drewnianych wykałaczek, ponieważ prowadzą do destrukcji dziąseł. Jeżeli na co dzień używasz irygatora, nie stosuj zbyt dużego ciśnienia strumienia wody.\n6. Jeśli masz kamień – wykonaj profesjonalne czyszczenie zębów w gabinecie\nNa profesjonalne czyszczenie składają się tak naprawdę dwa zabiegi. Pierwszy to skaling, czyli usuwanie kamienia nazębnego i piaskowanie. Kamień to nic innego, jak płytka bakteryjna, która uległa już mineralizacji i nie można jej mechanicznie usunąć przy codziennym myciu zębów. Najczęściej kamień odkłada się od językowej strony siekaczy dolnych, tam gdzie znajduje się ujście dwóch ślinianek: podjęzykowej i podżuchwowej. Duża ilość śliny bogatej w substancje mineralne, takie jak wapń, magnez, sód, potas itp. sprzyja odkładaniu się kamienia nazębnego. Podczas skalingu jest on rozbijany przy użyciu ultradźwięków i wody.\nDrugi zabieg to piaskowanie. Nie polega ono oczywiście na użyciu zwykłego piasku. Przy pomocy tlenku glinu podawanego z dużą ilością wody pod wysokim ciśnieniem, usuwane są osady i przebarwienia. Powstają one z barwników zewnętrznych, dostarczanych z pożywienia, np. gdy pijesz kawę, herbatę, lub jesz ciemne potrawy.\nDobra wiadomość to taka, że oba zabiegi są bezbolesne i po ich wykonaniu zęby są nie tylko perfekcyjnie czyste, ale też optycznie bielsze.\nAntybiotyki w leczeniu zapalenia przyzębia\nCzasem problem leży głębiej. W nielicznych przypadkach samo mechaniczne oczyszczenie złogów znajdujących się zarówno nad- i poddziąsłowo nie wystarcza. Problem może okazać się na tyle złożony, że działanie miejscowe to za mało i trzeba przeprowadzić dokładną analizę flory bakteryjnej jamy ustnej.\nSpecjalistyczne badanie zwane testem PET pozwala oznaczyć dokładny rodzaj bakterii odpowiedzialnych za rozwój paradontozy. Za pomocą nasączonego odpowiednim podłożem sączka papierowego pobierany jest materiał z kieszonki dziąsłowej. Badanie jest całkowicie bezbolesne i nieinwazyjne. Jego wyniki są przesyłanie lekarzowi wraz z zaleceniem stosowania odpowiednich antybiotyków.\nTak, tak dobrze rozumiesz. W przypadku agresywnego zapalenia przyzębia, trzeba przeprowadzić kurację antybiotykową podawaną doustnie.\nGdy masz jakiekolwiek wątpliwości odnośnie stanu Twojego przyzębia, albo nasuwają Ci się jakieś pytania, umów się na wizytę do swojego lekarza stomatologa.\nPamiętaj! Kto pyta, nie błądzi, a lekceważenie paradontozy może okazać się tragiczne w skutkach.\nPoprzedni artykuł Bunt dwulatka – czym jest i jak się przygotować na burzę?\nNastępny artykuł 6 metod antykoncepcji po porodzie\nCiągły problem z krwawieniem z dziąseł – co to oznacza?\nLacalut aktiv płyn do higieny jamy ustnej i zębów, 300 ml\nBaikadent - żel do stosowania w jamie ustnej, 15 g\nSolcoseryl - pasta do stosowania w jamie ustnej


estate - Nie pytaj o mnie nigdy dla mnie umarłeś i ja dla Ciebie też powinnam.\nNie pytaj o mnie nigdy dla mnie umarłeś i ja dla Ciebie też powinnam.\nestate dodano: 3 marca 2013\nNie pytaj o mnie nigdy, dla mnie umarłeś i ja dla Ciebie też powinnam.\nRzygam, mam dość, nie chcę mi się, nudzi mi się, jest to nie do zniesienia, wyjdź wreszcie. Wyjdź kurwa i nigdy nie wracaj pod moją szkołę, pod mój dom, do mojej głowy, do moich wspomnień. Nigdy Ciebie nie było, nigdy się nic nie zaczęło, a ja nigdy nie byłam wykorzystana przez Ciebie.\nTęsknię, tęsknię, tęsknię, tęsknię, tęsknię, tęsknię. Ile kurwa razy mam to powtórzyć, byś to wreszcie usłyszał?\nestate dodano: 2 marca 2013\nNie martw się, tego wieczoru nie będę stała pod Twoim domem, wołając Cię byś zszedł. Nie zadzwonię do Ciebie z nowiną, że nienawidzę swojego życia. Nie napiszę smsa, że tęsknię za Tobą cholernie, bo wiesz, że nie potrafię wypowiedzieć bezpośrednio tych słów.\nNie mam żadnych głupich pytań w głowie. "Dlaczego tam musiało być? Dlaczego mnie to spotyka? Dlaczego jesteś taki?" Jedyne, co się powtórzyło po raz kolejny to reakcja na to wszystko: "ja pierdole."\nMoże po prostu zasłużyłam na takie traktowanie.\nestate dodano: 28 luty 2013\n"... on mi opowiadał, że jeździ na motorze i zaczął wymieniać resztę, a ja nie miałam czym się pochwalić. Powiedziałam mu, że umiem śpiewać i właśnie nagrałam płytę z Patrycją Markowską, na którą czekam od paru tygodni." / Mistrz nad mistrzami w podrywaniu.:D\nestate dodano: 24 luty 2013\nPrzed czwartą, na liście kontaktów widniejesz Ty, nic się nie zmieniłeś.\nestate dodano: 23 luty 2013\nJa naprawdę niczego już nie chcę, oprócz spokoju.\nestate dodano: 22 luty 2013\nPo paru tygodniach niegadania, ja po prostu tęsknię. Wiem, że jest za późno, by cokolwiek naprawiać. Zrozumiałam wiele rzeczy, ale Ciebie już nie mam. Niby "nigdy nie jest za późno", ale z nami? Nie ma żadnych nas, właściwie nie było żadnych NAS. Do końca będę kojarzyła Twoją osobę z kłamstwami. Nie zliczę wszystkich, w które ślepo wierzyłam i tych które wybaczyłam, bo przecież stawałeś się coraz lepszym człowiekiem. Moje serce dawało Tobie dużą ilość szans, ale każda zmarnowana. Ostatnie kłamstwo zostało ocenione przez rozum, który wygrał pierwszy raz z sercem od paru miesięcy. Teraz on prowadzi mnie przez życie, uczucia odłożyłam na dolną półkę, choć mimo tego nadal się nie zmieniły. Dzięki Tobie poczułam, jak można być z całkiem kimś innym szczęśliwym, ale każdy jest taki sam i każdy tak samo zjebie jak poprzedni.\nTyle szczęścia, ile dałeś mi przez miesiąc, nikt mi nie dał tyle przez cały rok.\nestate dodano: 18 luty 2013\nCieszę się, że potrafiłam definitywnie odciąć to, co było od tego, co jest teraz.\n64 65 ... 87 Następna


Polska jest kobietą, ale Polki nie mogą liczyć na równe prawa - Zdrowie Radio ZET\nChoć statystycznie w Polsce rodzi się więcej chłopców niż dziewczynek, to jednak na późniejszych etapach życia płeć piękna zaczyna dominować. W sumie kobiety stanowią aż 51,6 proc. mieszkańców naszego kraju i żyją średnio ponad 9 lat dłużej niż mężczyźni. Niestety nadal zarabiają tylko 80 proc. tego, co panowie.\nfot. Polska jest kobietą! Na 100 Polaków przypada aż 107 Polek\nW Polsce jest więcej kobiet niż mężczyzn, więc mogłoby się wydawać, że żyjemy w sfeminizowanym społeczeństwie. Niestety większość Polek nie może liczyć na równe prawa. Mimo że kobiety w naszym kraju otrzymały prawa wyborcze jako siódme na świecie, to w kwestii wynagrodzenia, od lat nie mogą przebić się przez szklany sufit utrudniający im dostęp do równych płac czy kierowniczych stanowisk.\nDowiedz się więcej Protest w obronie prawa do aborcji? Krystyna Janda ma pomysł na strajk\nWbrew pozorom nawet w sfeminizowanych zawodach sytuacja Polek nie przedstawia się optymistycznie. Przeciętna polska nauczycielka po kilkunastu latach pracy w zawodzie i wykształceniu kilku pokoleń Polaków może liczyć na wynagrodzenie porównywalne z pensją mechanika samochodowego w mieście średniej wielkości. Pielęgniarka po studiach woli wyjechać za granicę, gdzie może zarabiać kilka razy więcej niż w polskich szpitalach.\nNie wszystkie kobiety są świadome tego, że nawet na tym samym stanowisku i z tym samym stażem pracy oraz podobnym wykształceniem, w wielu miejscach pracy mogą zarabiać tylko 80 proc. tego, co ich koledzy po fachu.\nDlaczego kobiety zawsze zarabiają mniej?\nMiesięczne wynagrodzenie kobiet i mężczyzn na różnych szczeblach zatrudnienia:\nźródło: Ogólnopolskie Badanie Wynagrodzeń/Sedlak & Sedlak (2015)\nChoć z roku na rok sytuacja się nieco poprawia, to jednak nadal udział kobiet na najwyższych szczeblach władz waha się w granicach błędu statystycznego a unijne zalecenia dotyczące przełamywania tego typu barier łata się zwykle mniej lub bardziej udanymi zabiegami polegającymi na wprowadzaniu parytetów, które wcale nie oznaczają, że po otrzymaniu określonych stanowisk panie mogą samodzielnie sprawować władzę. W wielu kwestiach ostateczne decyzje należą nadal do mężczyzn.\nNic o nas bez nas? Tylko teoretycznie...\nKontrowersje wzbudzają zwłaszcza te postanowienia, które dotyczą bezpośrednio zdrowia i życia kobiet a są podejmowane niemal wyłącznie w męskim gronie. Czarne protesty, które przeszły przez ulice polskich miast po informacji o zaostrzeniu ustawy antyaborcyjnej, wywołały spore poruszenie nie tylko w naszym kraju, ale i na świecie.\nDowiedz się więcej Jeszcze Pol(s)ka nie zginęła. W 70 miastach trwa Czarny Protest\nWzburzenie wywołała też sprawa dostępu do tzw. pigułki "dzień po", która zgodnie z wolą ministra zdrowia Konstantego Radziwiłła ma być dostępna wyłącznie na receptę, choć w większości europejskich krajów nie obowiązują takie przepisy (nawet konserwatywna Malta pod koniec 2016 roku umożliwiła kobietom dostęp do tego typu antykoncepcji awaryjnej w każdej aptece).\nMimo że kobiety w naszym żyją statystycznie dłużej niż mężczyźni (średnio o 9 lat), to nie mogą liczyć na równe płace. Dostęp do podstawowej opieki medycznej też pozostawia wiele do życzenia, podobnie jak standardy dotyczące kobiet ciężarnych czy urlopów macierzyńskich mających spory wpływ na przebieg ich kariery zawodowej.\n"Manifa" zamiast kwiatka?\nDowiedz się więcej Dzień Matki: Jak na nas wpływa relacja z matką? Za co powinniśmy im dziękować?\nDzień Kobiet po raz kolejny staje się okazją do tego, by kobiety tłumnie wyległy na ulice i głośno manifestowały chęć obrony swoich podstawowych praw, na które mogą liczyć obywatelki krajów z naszego kręgu cywilizacyjnego.\n8 marca w wielu polskich miastach odbędą się marsze, "manify" i protesty przeciwko społecznej niesprawiedliwości. Tradycyjne tulipany, które dawno już wyparły komunistyczny zwyczaj obdarowywania pań rajstopami, powoli też odchodzą do przeszłości.\nZamiast kwiatów z okazji Dnia Kobiet polskie kobiety wolą coraz częściej głośno domagać się swoich praw biorąc udział w masowych manifestacjach. Czy uda się im wywalczyć to, co się im należy? Cynicy mogliby powiedzieć, że: "Nadzieja matką głupich". Feministki pewnie zwróciłyby uwagę na matkę owej nadziei, której też się należą równe prawa... Jak sądzicie?\nPrzeczytaj: Międzynarodowy Strajk Kobiet: program


Jak informuje WSSW w Krakowie nowe 4 zakażenia pochodzą z ogniska szpitalnego Dietla. Koronawirusa potwierdzono tam w środę u pacjenta oddziału neurologicznego. Ze względów bezpieczeństwa wstrzymane zostały przyjęcia na oddział neurologii wraz z pododdziałem udarowym przy ul. Skarbowej 1.\nDwa dziejsze nowe przypadki to zakażenia w prywatnej szkole w Krakowie - informuje Dominika Łatak-Glonek, rzecznik WSSE w Krakowie. Chodzi o ognisko koronawirusa w Prywatnej Szkole Podstawowej nr 2 im. Noblistów Polskich w Krakowie. Do środy zakażenie potwierdzono u 6 osób.\nTo nie jedyna szkoła z ogniskiem koronawirusa. Więcej na ten temet przeczytasz tu:\nWzrosła też o kolejne 4 przypadki liczba zakażeń koronawirusem w Zgromadzeniu Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Łagiewnikach. Koronawirusa wykryto po raz pierwszy tam 28 sierpnia. Zakonnice zakaziły się od zarażonego koronawirusem księdza, który był w sanktuarium. Do środy zakażenie potwierdzono u 38 sióstr zakonnych. Dziś doszły kolejne.\nPrzypominamy też, że duże ognisko wystąpiło u krakowskich felicjanek. O zakażeniach w krakowskich zakonach i Domu Księży Chorych pisaliśmy tu:\n21 dzisiejszych zakażeń to tzw. przypadki rozproszone. Oznacza to, że wykrywane są zakażenia bez konkretnej lokalizacji. Osoby te potem mogą zakazić swoich najbliższych. Do nieświadomego zakażenia dochodzi przez kontakt w komunikacji miejskiej, sklepie, zakładzie pracy czy kościele. Mogą to być też zakażenia przywiezione z wakcji. Ani osoba zakażona ani Sanepid nie są w stanie ustalić, gdzie wystąpiły.\nW Krakowie jest obecnie 508 aktywnych przypadków zakażenia. 2 września było 903 aktywne przypadki.\nAktywne przypadki koronawirusa w Krakowie w ciagu ost. 3 tyg.:\nTak duży spadek to nie efekt cudowanego wyzdrowienia, ale zmiany polityki leczenia chorych na COVID-19. Resort zdrowia wydał rozporządzenie, w którym za ozdrowieńców (wyleczonych) uznaje osoby zakażone bezobjawowe po 10 dniach izolacji bez ponownych testów. Poprzednio zakażeni na podwójny wynik negatywny czekali tygodniami, a wskaźniki zakażonych rosły. Czy to rozwiązanie się sprawdzi? Zobaczymy. Na razie liczba przypadków koronawirusa ciągle ostro idzie w górę. W ciągu ostatnich trzech tygodni w stolicy Małopolski potwierdzono 643 nowe przypadki. To średnio 30 zakażeń dziennie.\nZakażenia koronawirusem w Krakowie w ciągu ost. 3 tyg.:


Czytelnia » Aniela Róża Godecka\nStrona główna › Czytelnia › Aniela Róża Godecka\nAniela Róża Godecka - nasza Założycielka - jest dla nas nie tylko tą, która wytyczyła szlaki całemu Zgromadzeniu. Wierzymy, że była osobą świętą, że dziś wstawia się za nami i wszystkimi ludźmi, a szczególnie za ludźmi pracy, wypraszając u Boga potrzebne łaski. Jeśli chcesz poznać jej historię czytaj dalej...\nAniela Godecka urodziła się 13 września 1861 r. w Korczewie nad Wołgą (dzisiejsza Białoruś). Jej ojciec, Jan Godecki urodził się pochodził on ze szlacheckiego rodu Kostków (z którego wywodził się św. Stanisław). Matka Anieli - Natalia urodziła się na Kresach. Była córką katoliczki i unity. Na mocy dekretu carskiego, dzieci z małżeństw mieszanych (pod względem wyznania) miały przyjmować sakrament małżeństwa w cerkwi. Akt ten oznaczał przejście młodych małżonków na prawosławie. Jan i Natalia bardzo chcieli przyjąć sakrament małżeństwa w Kościele rzymskokatolickim, co jednak było niemożliwe na terenach, gdzie mieszkali. Dlatego opuścili ojczystą ziemię i udali się w głąb Rosji, do Tweru, gdzie było to dla nich możliwe.\nZaraz po ślubie młodzi państwo Godeccy wyjechali do Korczewy, miasteczka w guberni twerskiej. Ojciec Anieli pracował tam jako lekarz. Tam właśnie 13 września 1861 r. urodziła się Aniela, a 26 września dziewczynka została ochrzczona i otrzymała imiona Aniela Justyna. W następnych latach rodzina Godeckich powiększyła się o nowych członków: Stanisława, Zofię oraz Mikołaja, który jednak żył tylko dziesięć dni.\nAniela od dziecka odznaczała się żywym usposobieniem, inteligencją i bystrością umysłu. W piątym roku życia miała dziwny sen. Śniło jej się, że do ich domu przyszedł Pan Jezus. Wyglądał jakby zstąpił z krzyża. Miał tylko cierniową koronę na głowie i przepaskę na biodrach. Usiadł, wziął Anielkę na kolana, objął i przytulił do siebie. Ten sen zapamiętała sobie na całe życie. Rodzice wychowywali dzieci w miłości i szacunku dla każdego człowieka oraz wartości religijnych, w atmosferze szczerości i zaufania. Jednak szczęście rodzinne nie trwało długo. Matka Anieli zachorowała na gruźlicę i zmarła mając 29 lat. Choroba i śmierć matki były dla Anielki wielkim ciosem, mimo iż wszystkiego jeszcze nie rozumiała do końca. Miała wówczas zaledwie pięć lat i cztery miesiące. Z czasem dowiedziała się od ojca, że matka do ostatniej chwili myślała szczególnie o niej, a w przeddzień swej śmierci wypowiedziała słowa, które Jan przyjął jako testament: "Pamiętaj, kochaj Anieleczkę". Po śmierci matki dzieci boleśnie odczuły swą sierocą dolę. Na początku Godecki oddał dzieci w opiekę niańkom, ale po krótkim czasie okazało się, że to nie jest dobre rozwiązanie. Dzieci oddał na wychowanie zaprzyjaźnionym państwu Auerbachom, którzy z szczególną troską i miłością trójkę dzieci.\nPo pogrzebie ojca, Aniela wyjechała do Częstochowy, gdzie zamieszkała na stałe. W 1917 r. przeniosła Dom Generalny do Częstochowy. W 1920 r. na kapitule została wybrana przełożoną generalną, jednak po krótkim czasie wybory unieważniono, powołując się na dekret z 1918 r. zabraniający pełnienia funkcji przełożonej generalnej więcej niż dwanaście lat, a ponieważ Matka Aniela Róża pełniła ten urząd przez trzydzieści dwa lata, więc tym bardziej nie mogła go sprawować dłużej. Po kapitule w 1921 r. Aniela pozostała nadal w Częstochowie. Zajęła się pracą dotyczącą dokumentacji Zgromadzenia. Przeglądała Dyrektorium i inne dokumenty. Pisała również "Autobiografię". Zadanie to zlecił jej ojciec Honorat kilkanaście lat wcześniej, jednak z powodu różnych trudności nie mogła wcześniej zabrać się do tej pracy. 1 grudnia 1929 r. ku wielkiej radości Założycielki, zatwierdzono Konstytucje Zgromadzenia Małych Sióstr Niepokalanego Serca Maryi


Właścicielem sklepu internetowego jest spółka SZWED MEBLE Sp.j. z siedzibą w Sieradzu wpisana przez Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi, XX Wydział Krajowego Rejestru Sądowego –do Rejestru Przedsiębiorców pod numerem KRS 0000227057 NR NIP: 8272042554 NR REGON: 731514032,zwana także zamiennie „Sprzedawcą”.\n- pod numerami telefonów: 607-265-000; 24 / 252-39-39\n- korzystając z adresu poczty elektronicznej : esklep@szwedmeble.pl,\n- gg 8459396\nRegulamin– niniejszy Regulamin świadczenia usług drogą elektroniczną w ramach sklepu internetowego.\nSklep internetowy (Sklep) – serwis internetowy dostępny pod adresem www.mebleszwed.pl, za pośrednictwem którego Klient może w szczególności składać Zamówienia.\nUmowa sprzedaży– umowa sprzedaży Towarów w rozumieniu Kodeksu Cywilnego, zawarta pomiędzy SZWED MEBLE Sp.j. (właścicielem Sklepu internetowego www.mebleszwed.pl) a Klientem, zawierana z wykorzystaniem serwisu internetowego Sklepu.\n10. Ustawa o prawach konsumenta – ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta ( Dz. U. z dnia 24 czerwca 2014 r.)\n11. Zamówienie– oświadczenie woli Klienta, zmierzające bezpośrednio do zawarcia Umowy sprzedaży, określające w szczególności rodzaj i liczbę Towaru.\n12. Dzień Roboczy- jeden dzień od poniedziałku do piątku z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy.\n13. Formularz zamówienia- interaktywny formularz dostępny w Sklepie Internetowym umożliwiający złożenia Zamówienia, w szczególności poprzez dodanie Produktów do elektronicznego koszyka oraz określenie warunków Umowy Sprzedaży, w tym sposobu dostawy i płatności.\n14. Produkt- rzecz ruchoma będąca przedmiotem umowy Sprzedaży między Klientem a Sprzedawcą, dostępna w Sklepie Internetowym.\nNiniejszy Regulamin określa zasady korzystania ze sklepu internetowego dostępnego pod adresem www.mebleszwed.pl .\nSklep internetowy, działający pod adresem www.mebleszwed.pl, prowadzony jest przez SZWED MEBLE Sp.j.\nKlienci mogą uzyskać dostęp do niniejszego Regulaminu w każdym czasie za pośrednictwem odsyłacza zamieszczonego na stronie głównej serwisu www.mebleszwed.pl oraz pobrać go i sporządzić jego wydruk.\nInformacje handlowe zamieszczone na stronie internetowej sklepu nie stanowią oferty handlowej w rozumieniu kodeksu cywilnego, a jedynie stanowią zaproszenie do składania ofert. Zaproszenia do składania ofert mogą ulec zmianie w każdym czasie, Umowa zostaje zawarta według zaproszenia do jej zawarcia, które było aktualne w chwili złożenia zamówienia. Ocena aktualności zaproszenia do zawarcia umowy następuje według rzeczywistych cen Towaru z systemu SZWED MEBLE Sp.j., a nie według zamieszczonych zaproszeń do zawarcia umowy.- o jakie ceny tu w końcu chodzi ??? miałeś się dopytać ?\nrejestracja w jego ramach, na portalu dostępnym pod adresem www.mebleszwed.pl.\nPodanie niepełnych danych w formularzu rejestracyjnym uniemożliwi zarejestrowanie się na stronie sklepu internetowego i przyjęcie zaproszenia do zawarcia umowy.\nSZWED MEBLE Sp.j. może pozbawić Klienta prawa do korzystania ze Sklepu internetowego, jak również może ograniczyć jego dostęp do części lub całości zasobów Sklepu internetowego, ze skutkiem natychmiastowym, w przypadku naruszenia przez Klienta Regulaminu, a w szczególności, gdy Klient:\nc) dopuścił się innych zachowań, które zostaną uznane przez SZWED MEBLE Sp.j. za zachowania niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa lub ogólnymi zasadami korzystania z sieci Internet lub godzące w dobre imię SZWED MEBLE Sp.j..\nKlient, który został pozbawiony prawa do korzystania ze Sklepu internetowego, może dokonać powtórnej rejestracji po otrzymaniu zgody SZWED MEBLE Sp.j.\nd) korzystania ze Sklepu internetowego w sposób nieuciążliwy dla innych Klientów oraz dla SZWED MEBLE Sp.j.;\n§ 4 Sposoby składania zamówień i zawarcie Umowy sprzedaży\nProponujemy następujące formy składania zamówień do wyboru :\na) złożenie zapytania-zamówienia w formularzu kontaktowym, dostępnym na stronie Internetowej Sklepu ,\nb) złożenie zamówienia telefonicznie u Sprzedawcy, a On spisze je za Państwa i wyśle do weryfikacji,\nc) złożenie zamówienia bez potrzeby zalogowania się,\nd) złożenie zamówienia po wcześniejszej rejestracji na stronie Internetowej Sklepu,\ne) wysłanie zapytania-zamówienia przez gg 8459396.\nW celu zawarcia Umowy sprzedaży za pośrednictwem Sklepu internetowego należy wejść na stronę internetową www.mebleszwed.pl, dokonać wyboru odpowiedniego produktu i jego ilości, podejmując kolejne czynności techniczne w oparciu o wyświetlane Klientowi komunikaty oraz informacje dostępne na stronie. Umowa sprzedaży zostaje zawarta pomiędzy SZWED MEBLE Sp.j. a Klientem.\nWysłanie przez Klienta Zamówienia stanowi oświadczenie woli zawarcia z SZWED MEBLE Sp.j. Umowy sprzedaży, zgodnie z treścią Regulaminu i złożonym przez niego oświadczeniem, której przedmiotem jest sprzedaż i dostawa Towarów umieszczonych w koszyku.\nPo złożeniu Zamówienia, Klient otrzymuje wiadomość e-mail zatytułowaną „Złożyłeś zamówienie nr …”, potwierdzające wpłynięcie Zamówienia do systemu.\nW niedługim czasie Klient dostaje na podany w Formularzu Rejestracyjnym adres e-mailowy, Zamówienie do weryfikacji. Po jego sprawdzeniu czy wszystko się zgadza ( dane osobowe, produkty, formy płatności, adres dostawy i dane do faktury) Klient zobowiązany jest przesłać do Sprzedawcy informację zwrotną potwierdzającą zamówienie. Bez niej Zamówienie nie zostanie wysłane do realizacji – zostaje anulowane. Sprzedawca po 5 dniach roboczych bez odpowiedzi ze strony Klienta, anuluje zamówienie.\nUmowę traktuje się za zawartą z momentem otrzymania przez Sklep wiadomości e-mail od Klienta, potwierdzającej zgodność złożonego zamówienia, o którym mowa powyżej w ust. 8.\n10. Cenniki i informacje podane na Stronie Internetowej o Produktach , w szczególności ich opisy, parametry techniczne i użytkowe oraz ceny, stanowią zaproszenie do zawarcia umowy, w rozumieniu art.71 Kodeksu Cywilego.\n11. Ceny Produktów widoczne na stronie Sklepu Internetowego podane są w złotych polskich i są to ceny brutto ( czyli zawierają podatek Vat ). Ceny nie zawierają ewentualnych kosztów transportu.\n12. Ceny Produktów widoczne na stronie Sklepu Internetowego są wiążące w chwili złożenia przez Klienta Zamówienia. Ceny te nie ulegną zmianie niezależnie od zmian cen w Sklepie Internetowym, które mogą się pojawić w odniesieniu do poszczególnych Produktów po złożeniu przez Klienta Zamówienia.\n§ 5 Koszt , termin i sposoby dostawy Towarów\nDostawa Towarów z reguły odbywa się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, ale prowadzimy też wysyłki paletowe Towarów do innych Państw.\nSposoby dostawy lub odbioru zamówienia udostępnione przez Sprzedawcę to :\na) przesyłka kurierska ,\nd) przesyłka paletowa pobraniowa,\ne) transport firmowy autem Sprzedawcy,\nf) odbiór osobisty w wybranej przez Klienta Filii Salonu – po wcześniejszym ustaleniu tego faktu ze Sprzedawcą.\nDo wartości zamówienia o kwocie poniżej 2500.00 zł doliczane są koszty przesyłki, które ponosi Klient. Aby uzyskać informację o wysokości kosztu dostawy wystarczy zadzwonić pod nr telefonu 607-265-000 607-265-000 lub wysłać e-mail z zapytaniem lub napisać na gg 8459396, a Sprzedawca udzieli Państwu informacji o koszcie dostawy, gdyż uzależniony on jest od gabarytów wysyłki. Ważne jest, aby zawsze Klient podał które bryły go interesują i adres dostawy. W czasie składania Zamówienia jest podawany dokładniejszy czas zrealizowania zamówienia.\nTermin realizacji dostawy jest różny w zależności od producenta. Wynosi od 7 dni do 10 tygodni licząc od dnia potwierdzenia przez Klienta Zamówienia lub zaksięgowania wpłaty zaliczki przy Zamówieniach powyżej kwoty 2500.00. Chyba, że zamawiany Towar jest na magazynie , to wysyłka następuje w ciągu w ciągu 24h lub 48h. Sprzedawca podaje go zawsze indywidualnie do każdego Zamówienia.\nWydanie Towaru Klientowi następuje w momencie wydania zamówionych Produktów Klientowi w siedzibie SZWED MEBLE Sp. j. lub przewoźnikowi, firmie kurierskiej lub innej osobie lub instytucji wyznaczonej do realizacji wysyłki. Jednocześnie Klient oświadcza, że upoważnia kuriera, inną osobę lub instytucję do realizacji wysyłki do odbioru Towaru w jego imieniu.\nKlient może osobiście odebrać zamawiany Towar bez żadnych dodatkowych kosztów w wybranej przez siebie filii firmy Szwed Meble Sp. j. po wcześniejszym ustaleniu tego faktu ze Sprzedawcą. Filie znajdują się w Dębicy, Kole i Łęczycy, a siedziba w Sieradzu.\nUtrwalenie, zabezpieczenie, udostępnienie oraz potwierdzenie Klientowi istotnych postanowień Umowy sprzedaży Towarów następuje poprzez wystawienie Klientowi Faktury Vat, która dostarczana jest do Klienta na trzy różne sposoby, w zależności od wybranej opcji dostawy:\na) jeśli Towar wysyłany jest przez firmę kurierską, Klient otrzymuje fakturę w dniu odebrania przesyłki przez kuriera, drogą e-mailową na wskazany adres poczty w formularzu rejestracyjnym,\nb) jeśli zamawiany Towar jest dostarczany firmowym samochodem Salonu, to Klient dostaje fakturę od upoważnionego kierowcy,\nc) przy odbiorze własnym , faktura jest wydawana Klientowi w Salonie Meblowym w momencie wydania Towaru z magazynu.\nCeny Towarów podawane są w złotych polskich i zawierają wszystkie składniki, w tym podatek VAT, cła oraz wszelkie inne podatki.\na) Tradycyjnym przelewem płatność na rachunek bankowy Sprzedawcy :\nBank : Bank Zachodni WBK S. A. o Sieradz ;\nb) Za pobraniem przy odbiorze przesyłki – gotówką.\nc) W formie ratalnej – spisując umowę kredytową w całości kwoty zamówienia lub w jej części. Umowę można sporządzić w dwóch bankach do wyboru :\n- Spółkę Credit Agricole Bank Polska S.A. z siedzibą we Wrocławiu; pl.Orląt Lwowskich 1\n- Alior Bank S.A. ul. Łopuszańska 38D, 02-232 Warszawa\nd) oraz preferujemy inne formy płatności na podstawie indywidualnych ustaleń z Klientem.\nKupujący chcący otrzymać fakturę VAT, podczas zamówienia powinien, (w zakładce inne dane wysyłkowe) podać dane podmiotu, na rzecz którego ma zostać wystawiona faktura oraz wskazać adres mailowy.\nKupujący może wyrazić zgodę na dostarczenie na wskazany adres mailowy faktury VAT w formie elektronicznej bądź zażądać wystawienia i przesłania faktury w wersji papierowej. – to bym usunęła – to nie forma płatności.\nKupujący może zażądać wystawienia faktury VAT nawet po wystawieniu paragonu. W takim wypadku, faktura może zostać wystawiona jedynie na podstawie odesłanego pierwotnego dokumentu sprzedaży – paragonu oraz po podaniu danych niezbędnych do wystawienia faktury VAT. Faktura VAT może być wystawiona najpóźniej w ciągu 14 dni od dnia dokonania sprzedaży.- to już nieaktualne bym usunęła, całą tą zieloną treść od punktu j do 6 włącznie.\nKlientowi będącemu konsumentem w rozumieniu art. 221 Kodeksu Cywilnego, przysługuje na podstawie przepisów prawa – prawo do odstąpienia od umowy zawartej na odległość, bez podania przyczyny i bez ponoszenia kosztów za wyjątkiem bezpośrednich kosztów zwrotu towaru, realizowane poprzez złożenie stosownego oświadczenia na piśmie w terminie 14 dni i wysłanie go na adres SZWED MEBLE Sp.j. podany w niniejszym Regulaminie.\nAby skorzystać z prawa odstąpienia od umowy, kupujący-konsument musi poinformować Sklep Internetowy o swojej decyzji o odstąpieniu od umowy sprzedaży, w drodze jednoznacznego oświadczenia (na przykład pismo wysłane pocztą na adres Sklepu Internetowego, Szwed Meble Sp. J.; ul. Zachodnia 1; 99-100 Łęczyca lub pocztą elektroniczną na adres esklep@szwedmeble.pl Oświadczenie o odstąpieniu od umowy może zostać złożone na formularzu, którego wzór stanowi Załącznik do Regulaminu, jednak nie jest to obowiązkowe.\nd) w której cena lub wynagrodzenie zależy od wahań na rynku finansowym, nad którymi przedsiębiorca nie sprawuje kontroli, i które mogą wystąpić przed upływem terminu do odstąpienia od umowy;\nSZWED MEBLE SPÓŁKA JAWNA filia Łęczyca\n10. Zwrot płatności otrzymanych od Klienta dokonywany jest w formie przelewu, chyba , że klient wybierze inną formę płatności - do indywidualnego ustalenia z Klientem.\n11. Jeżeli Kupujący wybrał sposób dostarczenia rzeczy inny niż najtańszy zwykły sposób dostarczenia oferowany przez Sprzedawcę, Sprzedawca nie jest zobowiązany do zwrotu Kupującemu poniesionych przez Kupującego dodatkowych kosztów.\n§ 8Rękojmia i gwarancja\n§ 9Reklamacje dotyczące Towarów\nSZWED MEBLE Sp.j. jako sprzedawca odpowiada wobec Klienta będącego konsumentem w rozumieniu art. 221 Kodeksu Cywilnego, za niezgodność z Umową sprzedaży Towaru zakupionego przez tego konsumenta, w zakresie określonym Ustawą o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej.\nReklamacje, wynikające z naruszenia praw Klienta gwarantowanych prawnie lub na podstawie niniejszego Regulaminu, należy kierować na adres: esklep@szwedmeble.pl SZWED MEBLE Sp.j. zobowiązuje się do rozpatrzenia każdej reklamacji w terminie do 14 dni, a gdyby to nie było możliwe, do poinformowania w tym okresie Klienta o tym, kiedy reklamacja zostanie rozpatrzona.\nWarunkiem zgłoszenia reklamacji jest wypełnienie formularza na stronie internetowej sklepu http://www.mebleszwed.pl/statyczne/formularz-reklamacyjny i podanie w nim wszystkich niezbędnych danych takich jak : imię, nazwisko, adres do korespondencji, telefon kontaktowy, numer faktury zakupu, dane wyrobu, opis wady w towarze z załączonymi zdjęciami ich.\nSZWED MEBLE Sp.j. podejmuje działania w celu zapewnienia w pełni poprawnego działania Sklepu, w takim zakresie, jaki wynika z aktualnej wiedzy technicznej i zobowiązuje się usunąć w rozsądnym terminie wszelkie nieprawidłowości zgłoszone przez Klientów.\nKlient zobowiązany jest niezwłocznie powiadomić SZWED MEBLE Sp.j. o wszelkich nieprawidłowościach lub przerwach w funkcjonowaniu serwisu Sklepu internetowego.\nNieprawidłowości związane z funkcjonowaniem Sklepu Klient może zgłaszać pisemnie na adres: SZWED MEBLE Sp.j. ul. Jana Pawła II 63b, 98-200 Sieradz, bądź w drodze elektronicznej na adres: esklep@szwedmeble.pl lub telefonicznie po numerem: 607-265-000 607-265-000\nSZWED MEBLE Sp.j. zobowiązuje się do rozpatrzenia każdej reklamacji w terminie do 14 dni od chwili jej zgłoszenia, a gdyby to nie było możliwe, do poinformowania w tym okresie Klienta o tym, kiedy reklamacja zostanie rozpatrzona. Nierozpatrzenie reklamacji w terminie wskazanym w zdaniu poprzednim nie jest równoznaczne z jej uznaniem. O sposobie rozpatrzenia reklamacji Klient zostanie poinformowany.\n§ 11Polityka prywatności\nSZWED MEBLE Sp.j. przykłada szczególną wagę do ochrony prywatności Klientów.\nSZWED MEBLE Sp.j. z należytą starannością dobiera i stosuje odpowiednie środki techniczne i organizacyjne zapewniające ochronę przetwarzanych danych, w szczególności zabezpiecza dane przed ich udostępnieniem osobom nieupoważnionym, jak również przed ich przetwarzaniem z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa.\nDane Klientów mogą być udostępniane podmiotom uprawnionym do ich otrzymania na mocy obowiązujących przepisów prawa, w tym właściwym organom wymiaru sprawiedliwości. Dane osobowe Klientów mogą być także przekazywane podmiotom trzecim, wskazanym przez SZWED MEBLE Sp.j. w tym podmiotom wykonującym czynności dotyczące realizowanych usług na rzecz Klientów SZWED MEBLE Sp.j.\nSZWED MEBLE Sp.j. ogranicza dostęp do danych w możliwie największym stopniu, udzielając stosownych upoważnień tylko wówczas, gdy jest to niezbędne do prawidłowego świadczenia usług za pośrednictwem www.mebleszwed.pl\nSZWED MEBLE Sp.j. deklaruje, że wykorzystuje prywatne dane wyłącznie przy konkretnej transakcji. Dane te zostaną przekazane firmie kurierskiej, która dostarcza przesyłkę.\nDane osobowe Klientów mogą być przetwarzane przez SZWED MEBLE Sp.j. także w celach marketingowych. Klient korzystając ze strony nie będzie otrzymywał informacji marketingowych i handlowych, jeśli nie wyrazi na to zgody.\nSZWED MEBLE Sp.j. zapewnia, iż przetwarzanie i przechowywanie danych osobowych odbywa się przy użyciu bezpiecznych, nowoczesnych, sprawdzonych metod elektronicznych.\nSZWED MEBLE Sp.j. zapewnia realizację uprawnień Klientów wynikających z ustawy o ochronie danych osobowych, w tym prawa dostępu do treści własnych danych osobowych i ich poprawiania oraz prawa do kontroli przetwarzania własnych danych osobowych na zasadach opisanych w przedmiotowej ustawie. W ramach realizacji prawa do kontroli przetwarzania własnych danych osobowych, Klienci mają w szczególności prawo do wniesienia – w przypadkach określonych w ustawie o ochronie danych osobowych – pisemnego, umotywowanego żądania zaprzestania przetwarzania danych osobowych ze względu na swoją szczególną sytuację.\nDo prawidłowego funkcjonowania sklep internetowy www.mebleszwed.pl wykorzystuje pliki cookie (małe pliki tekstowe, zapisywane na dysku komputera Kupującego). Są to pliki, które pozwalają na identyfikację Kupującego przez system elektroniczny i usprawniają działanie pewnych funkcji, takich jak automatyczne logowanie.\nRozstrzyganie ewentualnych sporów powstałych pomiędzy SZWED MEBLE Sp.j. a Klientem, który jest konsumentem w rozumieniu art. 221 Kodeksu Cywilnego, zostaje poddane sądom właściwym zgodnie z postanowieniami właściwych przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.\nData zawarcia umowy(*)/odbioru(*) (ja bym wpisała „ data odbioru/dostawy towaru”)\nNumer Zamówienia/ Faktury vat:


Polędwiczka wieprzowa otoczona kaszą preparowaną - przepisy na polędwiczka wieprzowa otoczona kaszą preparowaną z popularnych blogów - Durszlak.pl\nPrzepis na polędwiczka wieprzowa otoczona kaszą preparowaną\nPolędwiczka wieprzowa na sposób orientalny... 48\nNiedawno otrzymaliśmy śliczną drewnianą skrzyneczkę, w której znajdowało się kilka produktów spożywczych. W ramach akcji Podejmij wyzwanieRamy smaż jak szef kuchni -“100 pomysłów na…”podjęliśmy się Zobacz więcej\nPolędwiczki wieprzowe w sosie cebulowym z kaszą... 433\nTo danie jest dla mnie typowym przykładem comfort food. Zaraz obok czekolady i ryżu z jabłkami oczywiście;) Od dawna miałam ogromną chęć zarówno na grzyby leśne, jak i zapomnianą przez wielu kaszę Zobacz więcej\nJeśli nie macie dość sosu grzybowego po świętach, to z polędwiczką komponuje się on wyśmienicie. Podałam ją z zapomnianą kaszą jaglaną i buraczkami z chrzanem. Dla mnie wyśmienite połączenie. Zobacz więcej\nPierwszy raz robiłam polędwiczki. Jakoś zawsze wydawały mi się trudne do przygotowania. Poszperałam trochę w internecie i w sumie nie znalazłam jakiegoś przekonującego sposobu na ich przygotowanie. Zobacz więcej


Metoda PDR, to innowacyjny sposób usuwania wgnieceń z karoserii bez lakierowania, szybko i nowocześnie.\nMetoda PDR, to innowacyjny sposób usuwania wgniece...\nJeśli dbasz o swój samochód, a jego wygląd ma dla ciebie znaczenie z pewnością nie zaakceptujesz na nim nieestetycznych wgnieceń. Jeśli chcesz sprzedać swój samochód, a wgniecenia jakie posiada znacznie obniżają jego wartość powinieneś się ich jak najszybciej pozbyć. W opisanych przypadkach przychodzi nam z pomocą technika PDR (z angielskiego: Paintless Dent Repai), czyli innowacyjna metoda wypychania lub wyciągania wgnieceń bez naruszania struktury lakieru, bez demontażu karoserii i bez konieczności szpachlowania czy nakładanie kolejnych warstw lakieru.\nPrzed przystąpieniem do napraw należy poprawnie oznaczyć wgniecenia i precyzyjnie zdiagnozować w jaki sposób przebiegają. Do tego celu używa się specjalnej lampy cieniowej, która posiada kilka niezależnych źródeł światła ciepłego i zimnego. Odpowiednie ustawienie lampy idealnie obrazuje nam, w których miejscach wgniecenie ma najgłębszy punkt i inne parametry umożliwiające nam dobranie odpowiednich narzędzi do usunięcia wgnieceń. Natomiast po wykonaniu naprawy, jeśli obraz z lampy jest nie zdeformowany mamy pewność, że usługa została wykonana poprawnie.\nNie wszyscy mechanicy posiadają owe lampy, warto się zorientować przed wybraniem odpowiedniego, by nasza usługa została wykonana na najwyższym poziomie.\nOdmiany PDR - na czym polegają?\nWyciąganie wgnieceń metodą klejową polega na tym, że przyklejamy specjalne zaczepy (zwane też grzybkami, bądź adapterami) w miejscu, które chcemy naprawić. Klej jest termo topliwy, elastyczny, bardzo łatwo i mocno przykleja zaczepy do karoserii jednocześnie nie niszcząc lakieru. Następnie przy pomocy pullera (urządzenia do pociągania zaczepami) delikatnie "masujemy" blachę - pociągamy ją pulsacyjnie, aż wgniecenie się wyprostuje. Teraz wystarczy usunąć klej ręcznie (jest elastyczny, także bardzo łatwo schodzi) lub przy pomocy specjalnego rozpuszczalnika. Po usunięciu kleju z zaczepów możemy je ponownie wykorzystać do kolejnych napraw. Niekiedy po wyciągnięciu wgniecenia powstaje niewielki wzgórek, wówczas należy go delikatnie wbić za pomocą różnego rodzaju pobijaków dedykowanym młotkiem. Ten sposób stosuje się w przypadku elementów, do których jest utrudniony dostęp, ponieważ nie wymaga demontażu poszczególnych części samochodów.\nDruga metoda wypychowa PDR zupełnie różni się od poprzedniej. Tu stosujemy narzędzia zwane dźwigniami, drutami, heblami czy łyżkami lub przez klientów często żartobliwie pogrzebaczami. Są one wyprodukowane ze stali o niezwykłej trwałości. Posiadają przeróżne kształty w zależności od miejsca w jakim będą docelowo używane. Dla przykładu drut o kształcie "płetwa" używany jest pomiędzy płaszczem zewnętrznym, a wzmocnieniem. Jest on płaski i bez problemu wciśnie się w te miejsca, w których nie ma w pobliżu żadnego otworu. Gdy jednak otwór się znajduje, a wgniecenie jest blisko wzmocnienia używamy cienkiego długiego drutu z charakterystycznym zakrzywieniem na końcu. Wpychamy ten drut w otwór i za pomocą skręcania można wyprostować problematyczne wgniecenie. Następne są druty długie, grube, lekko zakrzywione służące do wypychania wgnieceń tam, gdzie mamy bezpośredni dostęp do płaszcza zewnętrznego.\nKolejna grupa drutów, to te do pracy w drzwiach. Są one dosyć długie zakrzywione na końcu. Bez problemu można nimi naprawić wgniecione drzwi wciskając drut w szparę powstałą po otworzeniu szyby. Należy pamiętać by osłonić wcześniej szybę by ją ochronić. Kolejna grupa drutów, to te wielofunkcyjne umożliwiające nam poradzenie sobie we wszystkich innych niż powyższe przypadki. Wszelkie te narzędzia znajdziecie państwo tylko w profesjonalnych zakładach bogato wyposażonych takich jak Dufal. Chcąc usunąć wgniecenie tą metodą znów musimy zacząć od odpowiedniego ustawienia lampy cieniowej. Następnie delikatnie, z wielkim wyczuciem pulsacyjnymi ruchamy wypychamy wgniecenie, aż na obrazie z lampy cieniowej przestanie ono być widoczne. Tu również, jak przy poprzedniej metodzie należy skorygować ewentualnie powstały wzgórek przy pomocy pobijaka i młotka.\nPrzy usuwaniu wgnieceń metodą bez naruszania lakieru cena jest zazwyczaj ustalana indywidualnie. Można jednak określić, że małe wgniecenia pojedyncze można usunąć za około 30- 70 złotych od sztuki. Natomiast resztę wgnieceń wycenia się po szczegółowym ich obejrzeniu i zbadaniu. Jednak zawsze są to dużo niższe koszty niż przy użyciu tradycyjnych metod (szpachlowanie i lakierowanie), poza tym struktura lakieru jest nie naruszona. Tradycyjne lakierowanie sprawia, że nasze auto traci na wartości, gdyż potencjalny kupiec może łatwo wykryć wcześniejsze naprawy.\nChociaż technika PDR wygląda łatwo, to nie należy próbować wykonywać jej samemu bez przynajmniej kilku letniego doświadczenia. Może skończyć się tym, że auto trzeba będzie lakierować. Lepiej zadzwonić po specjalistów z Dufal: https://dufal.pl/auto-detailing


Ciekawe instalacje: System nagłośnienia w SP nr 3 we Wrocławiu - INFOMUSIC.PL\nOpis Testy Gdzie kupić Yamaha Commercial Audio\nCiekawe instalacje: System nagłośnienia w SP nr 3 we Wrocławiu\n10 grudnia 2019, 10:00\nProducent: Yamaha Commercial Audio Sennheiser Tascam\nW ramach inwestycji w edukację i modernizacji obiektów oświatowych, miasto Wrocław zmodernizowało salę gimnastyczną szkoły podstawowej nr 3 we Wrocławiu.\nW ramach przebudowy sala gimnastyczna wyposażona została, między innymi, w profesjonalny system nagłośnienia, odpowiednio zaprojektowany i dopasowany do potrzeb obiektu, zapewniający wysokiej jakości dźwięk oraz poziom zrozumiałości mowy.\nOdpowiednio dobrane zestawy głośnikowe umożliwiają prowadzenie codziennych zajęć sportowych, organizację szkolnych uroczystości, zawodów sportowych i innych wydarzeń.\nW systemie nagłośnienia wykorzystano również mikser analogowy Yamaha MG16, zestaw niezbędnych mikrofonów Sennheiser oraz odtwarzacz audio Tascam, umożliwiający odtwarzanie dźwięku z płyt CD, pamięci USB, kart SD i urządzeń wyposażonych w moduł Bluetooth.\nProjekt oraz uruchomienie systemu zrealizowała firma Tommex Żebrowscy Sp. J.\nCiekawe instalacje: GCKiC w Radłowie z systemami Coda i RCF w Polsce Nagłośnienie instalacyjne\nRuszają bezpłatne szkolenia online Audac i Vogel's\nCiekawe instalacje: GCKiC w Radłowie z systemami Coda i RCF\nDeva - kamera do monitoringu i nadzoru wraz z DSO od Powersoft


Szkoła Policealna GoWork.pl -BHP\nJesteś tutaj: Szkoły Policealne > Oddział Katowice > BHP\nSzkoła Policealna GoWork.pl - Technik BHP\nDo zadań technika bezpieczeństwa i higieny pracy należy sporządzanie bieżącej i okresowej analizy systemu bhp w skali zakładu pracy i w kontekście miejsca pracy. Ma on za zadanie kontrolować stan bhp w zakładzie pracy. Sporządza również sprawozdania i protokoły pokontrolne, a także opinie dotyczące spełniania wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy. Ocenia także skutki ekonomiczne zagrożeń, chorób zawodowych oraz wypadków przy pracy. Dbając o bezpieczeństwo w zakładzie pracy, dobiera odpowiednie środki ochrony dla pracowników, na konkretnych stanowiskach pracy oraz nadzoruje wykonywanie zleceń służb kontrolujących warunki bhp w instytucjach wszelkiego rodzaju. W ramach swoich obowiązków identyfikuje i ocenia zagrożenia występujące podczas procesu pracy, organizując ją w taki sposób, aby zapewnić jej bezpieczeństwo i higienę, a także wypracowuje i implementuje metody ochrony pracowników przed zagrożeniami występującymi w danej pracy. Ustala on także przyczyny i okoliczności wypadków, współpracuje ze służbami pracowniczymi danego zakładu pracy w zakresie obowiązków wynikających z bezpieczeństwa i higieny pracy.\nKażda firma, która zatrudnia więcej niż stu pracowników, zobowiązana jest do zatrudnienia specjalisty odpowiedzialnego za bezpieczeństwo pracy (Inspektor BHP). Firmy mniejsze zazwyczaj współpracują ze specjalistami BHP, którzy prowadzą swoje własne działalności gospodarcze. Co ciekawe, od lipca 2013 roku w służbie bhp mogą być zatrudnione osoby, które posiadają zawód technika, studia podyplomowe w zakresie bhp lub wyższe wykształcenie o kierunku/specjalności bhp.\nSzkoła Policealna GoWork.pl w trybie zaocznym na kierunku technik bezpieczeństwa i higieny pracy, przygotuje cię do wykonywania zawodu technika BHP - rekrutujemy w Bydgoszczy, Białymstoku, Katowicach, Krakowie, Lublinie, Poznaniu, Warszawie i Wrocławiu. Zdobądź kwalifikację K1- Z.13. Zarządzanie bezpieczeństwem w środowisku pracy. Zdobyte kwalifikacje potwierdzi egzamin zdawany pod koniec III semestru. Uzyskasz dyplom Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej i pełne uprawnienia do wykonywania zawodu technika Bezpieczeństwa i Higieny Pracy.\nEgzamin potwierdzający kwalifikację K1 - Zarządzanie bezpieczeństwem w środowisku pracy (BPO.01) odbywa się pod koniec III-go semestru.\nPrzedmioty realizowane w 1,5 -rocznym cyklu nauczania m.in.:\nOpracowywanie i opiniowanie planów modernizacji i rozowju zakładu pracy zapewniających poprawę stanu bezpieczeństwa i hieny pracy\nUstalanie okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy oraz chorób zawodowych\nOrganizowanie i prowadzenie szkoleń wstępnych oraz popularyzacja problematyki bezpieczeństwa i higieny pracy\nDoskonalenie ergonomicznych warunków pracy\nTechnik bezpieczeństwa i higieny pracy może podjąć pracę w przedsiębiorstwach, instytucjach i organizacjach prowadzących działy higieny i bezpieczeństwa pracy m.in. w:\nUrzędach Dozoru Technicznego\nfirmach zajmujących się organizacją szkoleń z zakresu BHP\nSpecjalizacja w tym kierunku to gwarancja dobrej pracy!\nprzygotowywać i przedkładać kierownikowi zakładu pracy analizy dotyczące bhp,\nbadać przyczyny wypadków w pracy i wnioskować o ich usunięcie,\nprowadzić rejestr dokumentów dotyczących wypadków przy pracy i chorób zawodowych,\nwstrzymywać pracę maszyn i urządzeń w razie zagrożenia życia i zdrowia pracowników,\nodsuwać od pracy osoby dla których praca na określonym stanowisku jest wzbroniona,\nocenianie stopnia zagrożeń i ryzyka zawodowego powodowanego przez czynniki chemiczne, fizyczne\ni biologiczne występujące w środowisku pracy;\nrozwiązywanie bieżących problemów technicznych i organizacyjnych związanych z bezpieczeństwem\ni ergonomią w skali zakładu pracy i w odniesieniu do stanowisk pracy;\nwspółuczestniczenie w ustalaniu okoliczności, przyczyn wypadków i chorób zawodowych;\norganizowania i prowadzenia szkoleń z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy.


Drugie życie herbaty: Zużyte liście herbaciane mogą służyć jako nawóz do kwiatów - Napoje kawa herbata\nZdaniem ekspertów Ahmad Tea London wykorzystywanie liści z zaparzonej herbaty może posłużyć jako nawóz do kwiatów.\nData: 20-06-2018, 12:03\nOkazuje się, że zużyte liście herbaciane świetnie sprawdzą się w roli nawozu. Wystarczy podczas przesadzania roślin wyłożyć spód doniczki fusami po czarnej herbacie. Można również co jakiś czas podlać ulubione rośliny niewypitym lub pozostałym naparem po herbacie. Warto tylko pamiętać, aby napar był delikatny i nie zawierał dodatków takich jak cukier, miód, owoce lub aromaty. Herbaciany nawóz sprawdzi się zarówno u roślin doniczkowych, jak i gruntowych.\nTajemnica nawozu herbacianego tkwi w teinie, która podnosi kwasowość gleby. Rośliny hodowane w takiej ziemi będą odpowiednio wzmocnione, a ich liście zyskają głębszy odcień zieleni. Podlewanie herbatą utrzymuje na dłużej wilgotność, dlatego warto zastosować ten trik przed wyjazdem. Herbata dostarcza także potrzebnych do prawidłowego wzrostu składników odżywczych.\nAhmad Tea RSS ALERT / Ahmad Tea London RSS ALERT / herbata RSS ALERT / nawóz RSS ALERT / liście z herbaty RSS ALERT


De te fabula narratur. O literackości filozofii i sytuacji filozofii w Polsce | Miesięcznik Znak\nfot. Janusz Mazur/PAP\nPiotr Graczyk październik 2018\nPodział na filozofię „kontynentalną” i „analityczną” (pokrywający się z podziałem na „czytelników Heideggera” i „czytelników Wittgensteina”, wedle formuły Marka J. Siemka ze słynnego tekstu Myśl drugiej połowy XX wieku) od dawna wydaje się anachroniczny, niekompletny i wątpliwy co do zasady. Już Siemek napisał w swoim eseju, że zbiory czytelników Heideggera i Wittgensteina – przez długi czas wzajemnie nieprzenikliwe – w II poł. XX w. przestały być rozłączne. W obliczu faktycznego pluralizmu treści, autorytetów i metod stosowanych w filozofii pierwszych dekad XXI w. dychotomia ta niemal zupełnie straciła sens.\nDzisiejsze filozofki – zajrzyjmy choćby do prac chętnie ostatnio komentowanej i tłumaczonej na polski Catherine Malabou – potrafią równocześnie powoływać się na Hegla, Heideggera, Derridę, Spinozę, Freuda i António Damásio, gwiazdę współczesnej neuronauki.\nCo ważne, neuronauka nie służy w pismach Malabou do dezawuowania języków dialektyki, dekonstrukcji i psychoanalizy, tylko raczej wyznacza ich nowy punkt odniesienia: nie wygasza ich, lecz nieodwołalnie zmienia ich kontekst. Wszystkie te filozoficzne perspektywy Malabou wzbogaca uwagami o Franzu Kafce, Tomaszu Mannie i Marguerite Duras. Odwołania do literatury nie są w jej pisarstwie filozoficznym tylko erudycyjnymi ozdobnikami, literatura to dla niej równoprawny z naukowym sposób wyrażania prawd, z którymi filozofia musi się zmagać. Z punktu widzenia tego rodzaju filozofii podział na filozofię kontynentalną i analityczną z I poł. XX w. okazuje się mieć znaczenie jedynie lokalne i historyczne.\nTo nie znaczy jednak, że pole filozofii stało się jednorodne. przeciwnie, odmowa rozumienia języka, jakim mówi się za filozoficzną miedzą, filozoficzne doktrynerstwo, skłonne odbierać miano filozofii wszystkiemu, co wykracza poza taki czy inny żargon, uznany za standardowy i obowiązujący, ma się dziś może lepiej niż kiedykolwiek.\nRzecz w tym, że granice między żargonami nie pokrywają się z zeszłowiecznym rozróżnieniem na filozofię kontynentalną i analityczną. Zaproponować chciałbym na jego miejsce inne, lepiej chwytające to, co moim zdaniem uznać trzeba za najważniejsze cięcie przebiegające przez współczesną filozofię. Otóż istnieje filozofia świadoma tego, że posiada aspekt literacki, i filozofia, która odrzuca literackość w imię takiej czy innej techniczności. Może to być techniczność logiczna albo kognitywistyczna, albo, w starym stylu, fenomenologiczna, strukturalistyczna, psychoanalityczna, marksistowska, tomistyczna itd. – grunt, że definiuje ona, określa i ogranicza tym samym właściwy modus filozofowania.\nNa tym więc polega moja propozycja: odróżnijmy filozofię jawnie literacką od filozofii technicznej, filozofię „gorącą” od „zimnej”. Ta pierwsza uznaje swoje pokrewieństwo z literaturą – a za jej pośrednictwem nie tylko z naukami humanistycznymi: filologią, historią, antropologią, krytyką literacką, psychologią, socjologią – ale przede wszystkim ze sztuką, retoryką i polityką, tam gdzie się one spotykają i krzyżują, a mianowicie w faktycznym uczestnictwie w życiu społecznym, kulturalnym i politycznym. Oznacza to w praktyce przekreślenie podziału pracy intelektualnej (albo przyjęcie, że za każdym razem dokonuje się on od nowa), przyznanie, że tam gdzie chodzi o sztukę słowa – o twórcze posługiwanie się słowami – wszelki podział pracy na jakimś poziomie przestaje działać i mamy do czynienia po prostu z uczestnictwem w życiu społecznym, a więc ludzkim, jako pewnym całokształcie, przenikanym przez język i wciąż od nowa definiowanym. Uznawać i podejmować własną literackość znaczy w takim ujęciu: brać aktywny udział w wytwarzaniu (i niszczeniu, jeśli trzeba) różnych form życia społecznego: instytucji, narzędzi pojęciowych, teorii, zwyczajów – za pośrednictwem form literackich (wszystko jedno – mówionych czy pisanych).\nCo nie wyklucza uznania dla aspektu naukowego i technicznego filozofii również w ramach filozofii „gorącej”. Z jej perspektywy – z perspektywy literackiej – wszelka techniczność ma jednak charakter doraźny i lokalny, jest tylko jedną z części składowych większej całości, wciąż podatnej na zmiany. Czym jest zaś perspektywa „literacka”? Tu chciałbym uniknąć konfuzji. „Litera” stanowi tradycyjnie ważny temat filozofii – jej wieloznaczność wydobył Derrida, ale wcześniej żyła nią cała tradycja hermeneutyki, wywodząca się ostatecznie z egzegezy Pisma – i myśli genialnego heretyka tej egzegetycznej tradycji, „filologa”, który zarazem chciał być „fizjologiem”, Nietzschego. Gdy piszę o „literackości” filozofii, nie chodzi mi jednak tylko o pewien temat, ale przede wszystkim o praktykę, o działanie w wymiarze literackim. O istnienie na sposób literatury w sferze artystycznej, społecznej, politycznej. Czynnik literacki wzbogaca techniczny, naukowy, „zimny” charakter filozofii o aspekt nieprzewidywalności, wiążący się zawsze z twórczością (narzucającą odbiorcom nowe pojęcia, tematy, metafory, opowieści), a zarazem – i tym samym – z realną walką o władzę i wpływy. To zawsze również walka o to, czym władza i wpływy są w swej istocie; walka o sens walki. Jej przedmiotem jest nie tylko władza, ale i sens władzy, nie tylko polityka, ale i polityczność. Literackość filozofii to społeczne poiesis – wytwarzanie polityczności w ramach rzeczywiście istniejących społeczeństw.\nZ tego, co wyżej powiedziane, widać, że podział na filozofię literacką i techniczną („gorącą” i „zimną”) nie jest prostym przeciwstawieniem: filozofia świadoma swej literackości może stać u genezy filozofii bardziej technicznej; filozofia, która chciałaby być tylko techniczna, może kryć w sobie wielki ładunek literacki (przykładem myśl wczesnego Wittgensteina). Techniczność może być płodna literacko, ale literackość też łatwo zamienia się w pewnego rodzaju technikę. Dialektyka ta nie zmierza jednak do pojednania, lecz ciągle znajduje się w stanie oscylacji między „gorącym” i „zimnym”, literackim i technicznym biegunem filozofowania.\nHistoryczność jako eksperymentalna\nFabularność literatura interesuje mnie w tym kontekście przede wszystkim jako sztuka fabularna, umiejętność tworzenia fabuł. Ta zdolność stawia ją na antypodach naiwności przejawiającej się w ujednoliconej wizji świata widzianego z perspektywy jakiejś jednej teorii, narracji, stylistyki. Literatura, za sprawą swojej zdolności do fabularyzacji, wspina się o szczebel wyżej niż prosta narracja, która zdolna jest przystępować do życia społecznego, wychodząc z jednego punktu widzenia – najczęściej gotowego już, zanim zacznie mówić, i instytucjonalnie utrwalonego. Literatura ma nad taką homogeniczną opowieścią tę wyższość, że zdolna jest pokazać rodzenie się splotu narracji, którego żadna poszczególna teoria nie jest w stanie wypowiedzieć bez uproszczenia go i redukowania.\nCzęsto mówi się np. o „niewiarygodnym narratorze” w powieściach Nabokova. Nie chodzi jednak o to, że istnieje w tych powieściach instancja bardziej wiarygodna niż narrator; że ich autor macha do nas zza chmury i szepcze coś w rodzaju: „Nie wierzcie Kinbotowi, to szaleniec”. Powieści te pokazują niewiarygodność samej narracji, każdej narracji – dlatego właśnie, że są powieściami. Fabuła ma moc podważania monopolistycznej narracji; może dlatego György Lukács napisał w Teorii powieści o „transcendentalnej bezdomności” charakteryzującej powieść nowoczesną, która w jego narracji tęskni za naiwnością, za eposem.\nNabokov programowo chce doprowadzić do podważenia narracji swoich narratorów, ale wszelka społecznie ważna – obdarzona mocą fabularyzacji – literatura robi dokładnie to samo, chociaż często bezwiednie, starając się po prostu ukazać rzeczywistość możliwie najbardziej obiektywnie, w całej jej złożoności, bez uproszczeń. Skłonność do fabularyzacji jest więc swego rodzaju uczciwością literatury, jej specyficzną prawdomównością: pokazywaniem pomijanych na ogół sprzeczności, wprawiających w dyskomfort niespójności, autentycznych, ale przeoczanych powszechnie cierpień. Dlatego literatura – w swoich najbardziej żywotnych, najsilniejszych przejawach – przewyższa i przekracza każdą teorię. Czytać powieść Dostojewskiego albo Kafki to zawsze coś więcej, niż czytać najbardziej nawet błyskotliwą interpretację ich prozy.\nCzy jednak wyższość ta nie wywodzi się z filozoficznego nerwu charakterystycznego dla wielkiej literatury? Jest ona wyższa ponad wszelką teorię, potrzebuje jednak teorii, żeby jej wyższość stała się uchwytna – o tyle obie są sobie nawzajem potrzebne. Bez teorii sztuka jest ślepa, bez sztuki teoria jest pusta.\nGrau teurer Freund, ist alle Theorie und grün des Lebens goldner Baum; wszelka teoria jest szara – mówi Mefistofeles u Goethego – a drzewo życia jest zielone. „Jest zielone”, a zatem żyje, samo rośnie i rozwija się, jest wciąż przekształcającym się ruchem czerpiącym z siebie i z zewnątrz siebie. Teoria może jednak teoretycznymi metodami – operując układami pojęć – dojrzeć, że jest tylko częścią życia, że nie wystarcza do objęcia całości. Tak rozumiem dialektykę, ale tak rozumiem też moment dialektyczny obecny w wielu miejscach współczesnej filozofii, często ukryty pod inną nazwą bądź anonimowy i bezimienny. „Dialektyka” rozumiana jako pewna metoda filozoficzna łatwo popada w skostniałą techniczność, co stało się już udziałem Hegla w jego późniejszej filozofii. „Zielona” dialektyka w momencie formowania się pozostaje jeszcze literaturą sprzed podziału pracy intelektualnej; odkrywającą, że wszystko jej wolno powiedzieć, a to, co powie, stanie się sensowne. Bezbarwne zielone idee wściekle śpią.\nTę dialektyczną intuicję potwierdza istnienie nieodłącznej literackiej strony filozofii: że jest ona napisana, ma styl, uczestniczy w retoryce życia politycznego. Jest żywiołem słowa – pisanego, mówionego, krzyczanego na barykadach, szeptanego przez kochanków – w żywiole historii.\nTo właśnie nazywam fabularyzacją, stanowiącą kluczowy aspekt literackości wszelkiej filozofii – świadome zanurzenie się w żywiole historii, „usytuowanie się”, jak pisał Brzozowski, jej sytuacyjność.\nChodzi tu zatem o przyjęcie roli narracji przeczuwającej własne ograniczenia – i jako ograniczona uczestniczącej w żywym splocie działań i słów (grün des Lebens goldner Baum). Fabularność literatury to jej aspekt eksperymentalny: nie tyle pokazuje ona (z jakiegoś neutralnego zewnętrza) możliwe punkty sprzecznościowego przecięcia się niekompatybilnych narracji, ile raczej sama je na próbę krzyżuje i przecina.\nFilozofia jest w tym sensie zawsze fabularna implicite, jako część stawania się historii, ale w niektórych swoich figurach – takich jak np. schellingiańska „dialektyka”, ale też freudowska „psychoanaliza”, nietzscheański „perspektywizm”, „dekonstrukcja” u Derridy bądź „nomadyzm” u Deleuze’a – filozofia próbuje własną historyczność, a więc własną eksperymentalną fabularność, uchwycić. To znaczy: świadomie odnaleźć się w miotanym sprzecznymi prądami nurcie historii – czasem ulegając demiurgicznym złudzeniom, ale czasem skromniej i może z większym powodzeniem, jako kamień zmieniający jednak bieg lawiny.\nTen czynnik literacki, a więc zarazem artystyczno-retoryczno-polityczny jest obecny w każdej twórczości słownej, również naukowej, pod postacią jednostronnie narracyjną – ale nauka tego nie wie, o ile jest zatrudniona w istniejących faktycznie instytucjach społecznych i służy ich umacnianiu. Oczywiście i tak dokonuje ona rzeczy wielkich i zmienia historię – tak jak wynalezienie bomby atomowej zdeterminowało historię ludzkości albo tak jak rozwijające się społeczeństwa przemysłowe sprowadziły na Ziemię globalne ocieplenie – ale nie stawia sobie pytania o historię, nie ma po temu narzędzi. Zmienia historię, lecz robi to bezwiednie i ślepo. Filozofia, o ile zatraca literacką świadomość i zdolność fabularną – o ile staje się czysto techniczna – gubi się w istniejących instytucjach, staje się ich przedłużeniem, ich funkcją. Działa w ramach podziału pracy i nie potrafi kwestionować jego rezultatów, co wymagałoby odejścia od „przezroczystości” – rzekomej oczywistości – charakteryzującej język zastygły w lokalnie niekwestionowanych środkach, celach i sensach komunikacji społecznej. Przylega do tej lokalnej komunikacji – traci tym samym siłę krytyczną.\nWielkie filozofie krytyczne XIX i XX w. były zarazem – nie zawsze uświadomionymi – aktami fabularyzacji, wielkimi przedsięwzięciami literackimi. Marks, Nietzsche, Freud to oczywiście wielcy pisarze, znakomici styliści, świadomi literackiego aspektu swojej filozofii. Nie chodzi jednak tylko o kwestię zdolności pisarskich. Krytyka filozoficzna wywołuje efekt porównywalny z efektem fabularyzacji: podważa wiarygodność narracji, używając do tego narzędzi dostarczanych przez same te narracje; podważa doksa, odwołując się do doksa. Im bardziej techniczna jest filozofia, im mniej domaga się przełożenia na język doksa albo zastąpienia go, ale funkcjonuje obok niego, w profesjonalnych niszach, tym bardziej de facto jest od niego uzależniona – jest niewolnikiem doksa, chociaż o tym nie wie, bo nie gra o tę samą stawkę, jaką jest organizacja społeczna, walka o władzę i o sens władzy, czyli rzeczywista polityczność. Chowając się w swoją techniczną skorupę, zarazem odbiera realnej prozie świata świadomość jej literackości – odbiera jej wzrok – jak i poddaje swoje funkcjonowanie tej oślepionej i ogłupionej „teraz”, bo odfilozoficznionej, maszynie historii. Filozofia krytyczna jest rewolucyjna, nie chodzi w niej tylko o to, aby poznawać świat, ale i o to, żeby świat zmieniać. Literackość filozofii krytycznej przyświadcza o tym, że poznawanie jest zawsze częścią zmiany, rewolucji, tzn. jakiejś fabuły silniejszej od składających się na nią narracji.\nWobec przyspieszającego tempa akcji charakterystycznego dla czasów najnowszych ta świadomość jest ludzkości potrzebniejsza niż kiedykolwiek wcześniej. Globalne ocieplenie to sygnał, że musimy skończyć z tego rodzaju funkcjonowaniem całej ludzkości (o ile w ogóle mieliśmy do czynienia z całością ludzkości inną niż abstrakcyjna), które do tej pory wydawało nam się może wypływającym nie tyle z natury – na to już dawno nie byliśmy dość naiwni – ile z samej rutyny przekształcania natury i „czynienia sobie ziemi poddaną”. Dlatego uprawianie nauki pozbawionej aspektu krytycznego byłoby dzisiaj nie tylko błędem, ale i zbrodnią. A funkcja krytyczna kryje się w sile literackiego zawieszania ważności partykularnych narracji w ramach eksperymentalnych fabuł.\nTak pojęta filozofia nie tylko ma narodowość, ale jest częścią narodowości jako pewnej fabuły – splotu narracji i materii – w jakiej uczestniczy, wypowiadając się w pewnym języku, z siłą, która zależy od siły instytucji stworzonych przez naród danym językiem się posługujący. Przyjrzyjmy się z tego punktu widzenia najnowszej historii polskiej filozofii. Wybuchową mieszankę filozoficzno-literacką do polskiej kultury wniósł Stanisław Brzozowski. Poprzedzał go cały szereg filozofów romantycznych: Cieszkowski, Trentowski, Libelt, którzy sami będąc zdolnymi i uznanymi uczniami niemieckich idealistów, starali się osłabić uniwersalistyczne roszczenia niemieckiego idealizmu w imię, by tak rzec, uniwersalności partykularyzmu polskiego czy słowiańskiego w ogóle, wobec którego jako Polacy czuli się zobowiązani. Do tej plejady filozofów doliczyć trzeba Maurycego Mochnackiego, który pierwszy wprowadził do polskiego obiegu intelektualnego myśl, że „uznanie siebie w jestestwie swoim” może się udać narodowi tylko za pośrednictwem literatury. Mochnacki niejako wymyślił konieczność wielkiej polskiej literatury romantycznej, zanim powstały jej najważniejsze dzieła – zaś w nocie wstępnej do swej pracy zrównał powstanie listopadowe z poematem – wspaniały przykład poglądu, że literackość cofa nas przed podział pracy intelektualnej, że przenika wszystkie sfery życia i jest zmaganiem o kształt narodowego życia raczej niż sową Minerwy przylatującą nad pole stoczonej już bitwy.\nBrzozowski był jednak najmocniejszym wyrazicielem idei dogłębnie narodowego charakteru literackości – żyjącej w filozofii i będącej jej życiem. Pod tym względem szczególnie instruktywny jest jego esej pt. Bergson i Sorel. „Każda chwila twoja bije w twym sercu, mówi do twej myśli własnościami wytworzonymi w niej przez ludzi, twoich poprzedników, którzy sprawili, że Polska, mowa nasza, dusza nasza, nie jest sobie przypadkowym ukształtowaniem martwej i obojętnej natury, lecz wielką i samoistną rzeczywistością duchową, czymś, co istnieje jako jeden z elementów bytu samego, wyrasta z jego dna, póki są Polacy. Są rzeczy starsze i głębsze od narodów, ale nie poznaje się człowiek jak tylko przez naród, gdyż nie ma beznarodowych, międzynarodowych organów duchowego życia”. Brzmią te słowa dziś dla nas niepokojąco, tak jakby bluźnił Brzozowski uniwersalizmowi ogólnoludzkiemu, ale tak oczywiście nie jest. „Wiem i wierzę głęboko, całą istotą wierzę, że jest ludzkość, że człowiek sam jako taki prowadzi, tworzy zbiorowe dzieło, ale organami jego życia są narody i myśl nasza działa tylko poprzez nie” – pisał.\nCzym są według Brzozowskiego narody – organy życia ludzkości i działalności myśli? Są centrami działań literackich, aktywności obrastających jakby skórą, warstwą zarazem ochronną i czującą – a mianowicie literaturą tworzoną w pewnym wspólnym języku, który dzięki tym literackim działaniom staje się właśnie wspólny i zdatny w ogóle do użytku. Użytek ten jest warunkowany przez instytucje wytwarzane w ramach rozpoznających i rozmawiających ze sobą w konkretnej literaturze społeczeństw, w tym również za sprawą walk, konfliktów i polemik – jednostkowych, frakcyjnych, klasowych – w nich i przez nie zachodzących.\nW takim pojmowaniu filozofii jako narodotwórczej działalności językowej Brzozowski był w pierwszej połowie wieku relatywnie w Polsce osamotniony. Miał oczywiście wielbicieli zarówno pośród krytyków literackich, jak i w ogóle wśród ludzi kultury, pisarzy, a także teoretyków politycznych, jednak filozofia oficjalna, dysponująca katedrami na uniwersytetach i sieciami międzynarodowych kontaktów, była wtedy w Polsce gdzie indziej.\nCo nie znaczy, że szkoła lwowsko-warszawska, dominująca wówczas i mająca wspaniałe międzynarodowe osiągnięcia, była społecznie czy politycznie jałowa (przeciwnie, jej przedstawiciele często angażowali się w godną podziwu działalność społeczną – choćby Tadeusz Kotarbiński) ani że nie miała swoistego aspektu literackiego – zaraźliwego, oddziałującego społecznie, uwodzącego myślącą młodzież stylu. Nie umiała jednak połączyć filozofii z aktywnością polityczną za pomocą swojej teorii.\nByć może – choć to tylko spekulacja – nie była to niemożność przypadkowa, ale wypływająca z potrzeby znalezienia intelektualnego dystansu wobec narastających w tym czasie ideologicznych szaleństw. Wobec gorączki propagandy politycznej filozofia chowała się w podział pracy intelektualnej, usiłowała zachować chłód, być filozofią „zimną”, techniczną. Wierzyła przy tym gorąco w istnienie takiego pozahistorycznego miejsca schronienia dla uniwersalnego rozumu – w logice, matematyce, tym, co formalne. Jej siła retoryczna wyrażała się w jej antyretoryczności.\nPodobnie można zinterpretować antytotalitarne tendencje znajdujące wyraz w działalności Koła Wiedeńskiego. Wiedeńczycy głównego wroga widzieli w „metafizyce” utożsamianej z „poezją” – a tym samym z „bełkotem”, mową nieświadomą tego, co mówi – a raczej nieświadomą tego, że nic nie mówi, lecz jedynie gestykuluje. Walczyli z totalitarnymi tendencjami w życiu społecznym, jako wyrazami irracjonalizmu, ale zarazem w doktrynie swojej rozszerzali pojęcie irracjonalizmu – „metafizyki”, „poezji”, „bełkotu” – tak dalece, że wszelka aktywność językowa, wszelka literackość myślenia musiała paść jego ofiarą. Ten sam paradoks stał się udziałem przedstawicieli szkoły lwowsko-warszawskiej, którzy sprzeciwiali się totalitarnym tendencjom epoki z pozycji ascetycznej dyscypliny intelektualnej i etosu naukowości.\nInny ważny kierunek przedwojennej polskiej filozofii – fenomenologia, której patronem był uczeń Husserla, Roman Ingarden, również miała charakter przede wszystkim techniczny, „zimny” i akademicki. Ingarden znany był z dystansu do Heideggerowskiej wersji fenomenologii, zarazem bardziej skorej do wdawania się w (niesławne w przypadku Heideggera) przygody polityczne, jak i wyżej ceniącej literacki wymiar filozofii. Heidegger, tak jak Wittgenstein, przyznał w pewnym momencie, że filozofia nie ma przed sobą przyszłości, ale inaczej niż Wittgenstein uznał zarazem, że jej rolę przejąć może na jakiś czas poezja, bardziej wrażliwa na głos dziejów bycia. Wszystko to jak najdalsze było od akademickiej postawy Ingardena, który interesował się żywo literaturą i sztuką – ale interesował się nimi jako profesor filozofii, specjalista od zagadnień estetycznych.\nNastępcami Brzozowskiego stali się więc dopiero polscy filozofowie powojenni, wychowani początkowo w duchu nie tyle marksistowskiego, ile stalinowskiego doktrynerstwa, którzy próbowali się od niego uwalniać, sięgając po właściwe tradycje marksistowskie. W ten sposób doszło do uformowania się warszawskiej szkoły historyków idei, która bardziej niż formalną szkołą była środowiskiem intelektualnym, działającym w płodnym dla polskiej humanistyki momencie, po roku 1956 a przed 1968, w czasie gdy Uniwersytet Warszawski był również cenionym w świecie ośrodkiem historii gospodarczej, z Witoldem Kulą i Marianem Małowistem, oraz socjologii, z Marią i Stanisławem Ossowskimi, Jerzym Szackim i innymi.\nI znowu można domniemywać, że ówczesne zwycięstwo myśli „gorącej” nad „zimną” i literackiej nad techniczną nie było przypadkowe. Profesorowie szkoły lwowsko-warszawskiej nie tylko zostali administracyjnie usunięci przez komunistów ze swoich stanowisk – choć pozwolono im współtworzyć PWN i współdecydować o wspaniałej serii tłumaczeń filozoficznej klasyki, która miała wielki wpływ na rozwój powojennej filozofii – ale stało się coś więcej, ich filozofia straciła na atrakcyjności intelektualnej. Chłodna, techniczna, okazała się niewystarczającym narzędziem do zrozumienia natury gwałtownych przemian, tych samych, które zmiotły ich na margines instytucjonalnej mapy polskiej kultury.\nHistorycy idei i historycy gospodarki, nauczyciele długiego trwania, choć często doszli do wpływów w ramach komunistycznego przewrotu, stalinowskiej rewolucji zaprowadzonej „sowieckimi kolbami”, szybko zaczęli zwalczać roszczenia partii komunistycznej do monopolu w kulturze. Jednak narzędziem tego ruchu intelektualnej dysydencji pozostawała filozofia krytyczna, „gorąca”, biorąca na siebie zadania literackie, tj. historyczne. Chodziło o to, żeby zrozumieć historię, której się było częścią – i co więcej, popchnąć ją we właściwym kierunku, tam gdzie mogła stać się znośna i dawać nadzieję.\nLiderem tego środowiska był Leszek Kołakowski, skądinąd świetny pisarz i doskonały stylista, obdarzony również ambicją tworzenia fabuł – choć pod tym względem daleki od rozmachu Brzozowskiego, który był autorem kilku powieści, w tym tak świetnych jak Płomienie i Sam wśród ludzi.\nKołakowski nie pisał co prawda powieści, ale również tworzył fikcje. W swoich drobnych utworach literackich z wczesnych lat 60. (13 bajek z królestwa Lailonii, Klucz niebieski, Rozmowy z diabłem) rywalizował z Lemem, który w tym samym czasie eksperymentował z formą filozoficznej bajki w konwencji science fiction.\nCo do ewolucji filozoficznej, itinerarium Kołakowskiego naśladowało w diachronii to, co u Brzozowskiego w założeniu zmierzać miało do synchronii: syntezę marksizmu i chrześcijaństwa, tzn. pogląd, zgodnie z którym działanie literackie nie tylko wytwarza polityczność, ale ostatecznie usprawiedliwia również jednostkowe istnienie; jest sensotwórcze, ale także obdarzone łaską sensu płynącą z samych źródeł rzeczywistości. U Kołakowskiego oba te bieguny funkcjonowały niejako w rozdzieleniu, jego droga dzieli się na etap marksistowski – coraz bardziej heretycki – i etap chrześcijański, zaczynający się w poł. lat 60. koncepcją „obecności mitu”. Punktem wieńczącym ten drugi etap była książka Horror metaphysicus, ostatnie ważne dzieło Kołakowskiego, opublikowane po angielsku w Oksfordzie w roku 1988. Kołakowski obwieszczał w nim powrót kwestii Absolutu do myślenia filozoficznego. „Nigdy nie pozbędziemy się pokusy postrzegania świata jako tajemnego szyfru, do którego uparcie usiłujemy znaleźć klucz”. Temu przesunięciu w stronę religii i metafizyki towarzyszyło pewne dowartościowanie neutralnej politycznie i ahistorycznej postawy filozofii analitycznej, a w każdym razie odcięcie się od tradycji marksistowskiej i w jakiejś mierze w ogóle od dialektyki (widoczne już w Głównych nurtach marksizmu) – co nie musi dziwić w przypadku kogoś, kto tyle lat spędził w Oksfordzie – i przede wszystkim, jak się zdaje, utrata wiary w społeczne znaczenie filozofii, której towarzyszyło faktyczne słabnięcie roli odgrywanej przez Kołakowskiego w polskiej kulturze.\nHorror metaphysicus – jedna z najciekawszych i najmniej intelektualnie wyzyskanych książek Kołakowskiego – przyjęty został chłodniej niż jego wcześniejsze prace. Politycznie wydawał się nieistotny. Klimat intelektualny w Polsce był w tym okresie zdominowany przez różne odmiany konserwatyzmu i neofickiej religijności (mówiąc hasłowo, nazwami czasopism: od neokonserwatywnej „Res Publiki” po skręcający w prawo „bruLion” – z którego po kilku latach urodzi się „Fronda”) – z tego punktu widzenia Kołakowski, nie tylko skażony przez swe stalinowskie początki, ale równie podejrzany jako marksistowski herezjarcha z przełomu lat 50. i 60., wydawał się w swoim zwrocie ku religii i metafizyce nazbyt ostrożny i kunktatorski, a na dodatek za mało jeszcze konserwatywny politycznie. Jawił się jako nieuleczalny sceptyk, były lewicowiec z nieokreślonymi ciągotami religijnymi. Pod względem stylu myślenia nie zadowalał ani wielbicieli odkrywanej wtedy w Polsce i masowo (fatalnie!) tłumaczonej filozofii „postmodernistycznej”, do której zaliczano hurtem Foucaulta, Deleuze’a i Derridę, ani analityków, szykujących się wtedy do przejęcia instytutów filozofii po marksistach.\nBył to rezultat dłuższego rozwoju: tradycja analityczna po 1956 r. stopniowo się w Polsce odradzała. W kontekście uwagi Siemka o „czytelnikach Heideggera” i „czytelnikach Wittgensteina” ciekawe wydaje się, że filozofem, który przełożył najważniejsze dzieła tego ostatniego na polski, a także napisał świetną książkę Rzeczy i fakty o wczesnym Wittgensteinie, był Bogusław Wolniewicz, w 1968 r. należący do najzagorzalszych uniwersyteckich funkcjonariuszy komunistycznych, zajmujących się tłumieniem studenckiego buntu. Ale filozofowie analityczni bywali też oczywiście dysydentami, działo się tak bodaj częściej. Przykładem takiej drogi jest Bohdan Chwedeńczuk. W obu przypadkach mamy do czynienia ze świadomym dążeniem do „schładzania” filozofii i do naukowości jako etosu filozoficznego (tyle że według Wolniewicza zniechęcać on powinien do łączenia refleksji z antyrządową działalnością obywatelską, a według Chwedeńczuka i innych dysydenckich analityków – unieważniać roszczenia hegemonicznej ideologii do prawdziwości i „naukowości”).\nWarszawscy historycy stracili grunt pod nogami po roku 1968. Środowisko warszawskie przestało istnieć jako zwarta grupa wywierająca skumulowany wpływ na kulturę polską. Na posterunkach, w zachowanych niszach, trwali związani w pewien sposób z kołakowszczykami, ale samodzielni i oryginalni filozofowie o wielkich talentach dydaktycznych i predylekcjach do wchodzenia w relacje mistrz– uczeń. Myślę tu zwłaszcza o Barbarze Skardze i Marku J. Siemku, a także młodszym od nich, ale wychowanym przez Uniwersytet Warszawski za czasów Kołakowskiego Krzysztofie Michalskim. Do tej samej konstelacji filozoficznej należał ks. Józef Tischner, który przecież nie tylko „filozofował po góralsku”, ale także – jako filozof dramatu – przybliżał polskim czytelnikom dzieła żydowskich filozofów dialogu i filozofię Emmanuela Lévinasa. Tischner uosabiać może pomost między środowiskiem warszawskim a krakowskimi fenomenologami. Wśród najbardziej twórczych wychowanków tej szczególnej konstelacji filozoficznej wymienić można Cezarego Wodzińskiego i Krzysztofa Okopienia.\nWodziński, jako czołowy obok Michalskiego polski preceptor Heideggera, a zarazem badacz jego związków z nazizmem (Heidegger i problem zła), ale także autor rozwijający oryginalną filozofię zła (Światłocienie zła), jest postacią relatywnie znaną, czego nie da się powiedzieć o Krzysztofie Okopieniu. Pozostał on autorem jednej przede wszystkim książki: Podmiot jako podrzutek. To książka wybitna, być może jedna z kilku najlepszych książek filozoficznych, jakie kiedykolwiek napisano po polsku. Traktuje na pierwszy rzut o wszystkim: o Heideggerze, Marksie, Brzozowskim, Gombrowiczu, Lévinasie, a nawet fenomenie Solidarności. Ale te nazwiska i hasła są tylko pretekstami dla pełnej zdumiewających zwrotów filozoficznej opowieści mówiącej – jak głosi podtytuł książki – o „fenomenologii odbioru idei filozoficznych”. Wydaje się, że jej motywem przewodnim jest napięcie między obcością wszelkich filozoficznych narracji, koncepcji i figur a tym, co filozofujący – a więc czytający o nich i posługujący się nimi – podmiot odczuwa jako najbardziej sobie bliskie, a co można nazwać własną podmiotowością, byciem sobą. Okopień nie wierzył w możliwość wyrażenia siebie za pośrednictwem filozofii – ale zarazem nie wierzył w możliwość uwolnienia się od filozoficznych prób uchwycenia siebie. Jego książka kończy się ambiwalentną figurą filozofa wyciągającego ręce do ludzi, nie wiadomo, czy w geście znaczącym „chodźcie tutaj” (tutaj – gdzie uprawia się refleksję, gdzie język potoczny zmienia się w „język świętujący”, jak to z dezaprobatą pisał Wittgenstein) – czy może „wyciągnijcie mnie stąd”.\nLos chciał, że wszyscy wymienieni wyżej przedstawiciele tej warszawsko-krakowskiej, marksowsko-heideggerowskiej konstelacji osobowości filozoficznych odeszli mniej więcej w tym samym czasie. Równocześnie dokonuje się na polskich uniwersytetach proces, który nazwać trzeba katastrofą instytucjonalną. Cele trwającej przez całą ostatnią dekadę reformy szkolnictwa wyższego wydają się zupełnie jasne. Chodzi o akademicki odpowiednik reform Balcerowicza. Polskie uniwersytety mają się stać produktywną częścią światowego biznesu akademickiego. Co w praktyce oznacza – peryferiami akademickiego biznesu angloamerykańskiego i chińskiego. Ta reforma uprzywilejowuje akademicki imitacjonizm, który może naśladować różne istniejące w światowej ofercie paradygmaty, ale z założenia nie może brać udziału w rywalizacji artystyczno-politycznej, co jest krytycznym posłannictwem filozofii. Walka z kryzysem w humanistyce musi się zbiec z odzyskaniem tej literackiej – fabularyzującej – funkcji filozofii.\nNie będzie to jednak łatwe zadanie. Już Marks napisał, że nowoczesna wolność słowa jest przede wszystkim wolnością handlu w dziedzinie idei. Handel ideami, tak samo jak wszystkie inne odmiany handlu, charakteryzuje zjawisko opisane przez Marksa jako fetyszyzm towarowy. Towar ceni się nie za jego wartość użytkową, ale za wartość wymienną. Czym innym, jeśli nie bezpośrednim przeniesieniem zasady fetyszyzmu towarowego do obrotu ideami jest słynny „indeks Hirscha” wskazujący pozycję pewnego „brandu”, towarowej marki akademickiej na giełdzie cytowań? Humanistyka, paradoksalnie, wydaje się podlegać zasadzie przewagi wartości wymiennej nad użytkową w stopniu znacznie wyższym niż nauki ścisłe: tutaj forma jest zasadniczo treścią, sam pomysł jest już produktem, marka towarowa przesądza o wszystkim.\nIdeologia patronująca reformie uniwersytetów wydaje się żądać, aby każda pracująca na akademii humanistka zmieniła się w producentkę samej siebie jako „brandu” akademickiego.\nOczywiście na rynku nie potrzeba aż tylu „towarów ideowych”. Fabryką oryginalnych „brandów” ma być wąska elita światowych instytucji akademickich. Znalezienie się w tym wewnętrznym kręgu zarezerwowane jest dla stosunkowo nielicznych jednostek – cała reszta akademii pełnić ma funkcję filtrów i rafinerii dla owego centrum, a także skupiać rezerwową armię pracy.\nTego rodzaju instytucjonalna fetyszyzacja nauki unieważnia i homogenizuje wszelkie treści; problem w tym, że również treści krytyczne. Nie wystarczy dziś posługiwać się pojęciami i figurami filozofii krytycznej (choćby takimi jak „fetyszyzm towarowy”), żeby faktycznie być krytycznym. Historyczna kategoria „legalnego marksizmu” pasuje dziś lepiej niż kiedykolwiek do olbrzymiej części pisarstwa filozoficznego powstającego na zreformowanych w duchu neoliberalnym uniwersytetach. Produkcja kolejnych tekstów – ale nie dowolnych oczywiście, tylko „wysokojakościowych”, tzn. przeznaczonych do publikacji w czasopismach stworzonych i akceptowanych przez centrum, zapisanych na administracyjnie zatwierdzonej liście – sprowadza się na nich w gruncie rzeczy do komponowania bibliografii. Jej składnikami mają być albo artykuły opublikowane na liście, albo teksty pozytywnie wzmiankowane w tych artykułach, powoływanie się na inne świadczy o niekompetencji. Sam tekst to cienka linia przeprowadzona między gęsto zgrupowanymi punktami bibliografii. W ten sposób na dzisiejszej akademii spór ideowy sprowadza się do ilościowej konkurencji między bibliografiami. Powiedzieć można, że składanie filozoficznych tekstów w bibliograficznych montowniach jest prawdziwym końcem opisanej na początku tego eseju dialektyki literackości i techniczności filozofii. Tam gdzie filozoficzne teksty są montowane masowo z gotowych elementów, nie ma już filozofii „gorącej” ani „zimnej”, ale wyłącznie akademicki rynek idei, rządzący się zasadą akumulacji kapitału symbolicznego.\nRównież w obecnym polskim życiu akademickim walczą ze sobą raczej bibliografie niż treści. Na najważniejszych uniwersytetach, których istnieniu reformy nie zagrażają, ale których funkcjonowanie już dawno zostało im podporządkowane, trzyma się rękę na pulsie – nasze bibliografie niewiele różnią się do tych tworzonych w krajach centrum. Bibliografie zdradzające tendencje deleuzjańskie konkurują tu z lacanowskimi, feministyczne z kognitywistycznymi itd.\nWbrew tej instytucjonalnej logice i fetyszystycznej presji nadal przydarzają się co prawda w polskiej filozofii próby autentycznych interwencji literacko-teoretycznych w polską historię, świadomych tego, że stawką pisarstwa filozoficznego jest to, jak myślimy o sobie i własnej przeszłości, jak o niej mówimy i jak w związku z tym żyjemy jako naród. Mam tu na myśli takie pozycje jak Fantomowe ciało króla Jana Sowy czy Prześniona rewolucja Andrzeja Ledera (to oczywiście niepełna lista). Nawet w nich autorytet bibliografii ciągle jednak przytłacza. Tak jakby polskie autorki potrzebowały wciąż zaświatowego, teoretycznego punktu widzenia, żeby zmierzyć się z polską rzeczywistością, sprowadzoną właściwie do roli case study. Czy w ogóle można się wyrwać z łap tego fetyszyzmu? Jedyna rada, jaka przychodzi mi do głowy: postarajmy się robić to, co od zawsze robi literatura – widzieć i dostrzegać sprzeczności i konflikty, zanim się je spróbuje pochwycić w gotową siatkę konceptualną.


Parestezje - Zdrowie w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: parestezje\nIstotą choroby są parestezje - nieprzyjemne doznania czuciowe w nogach. Objawy te nasilają się podczas spoczynku, zwłaszcza wieczorem i w nocy, uniemożliwiając odpoczynek lub zaśnięcie, zmuszając do poruszania nogami czy wstania z łóżka. Ruch łagodzi nasilenie odczuć, niestety tylko na krótki czas. U większości osób cierpiących na zespół niespokojnych nóg występują dodatkowo tzw. okresowe ruchy...\n...- osłabienie mięśni kończyn - osłabienia czucia w kończynach dolnych - niedowład kończyn - parestezje. Spondyloza lędźwiowa - leczenie Podstawowe leczenie spondylozy polega na działaniach zachowawczych...\n...mrowienia (parestezje) skóry, zaburzenia czucia, bóle. Dolegliwości zwykle obejmują ręce i stopy (tzw. objaw rękawiczek i skarpetek). Mają one zwykle charakter wstępujący: obejmują stopniowo coraz wyższe(...) i resztą ciała. Częsta przypadłość cukrzyków Polineuropatia może towarzyszyć cukrzycy. Chory cierpi na zaburzenia czucia i parestezje typu rękawiczek i skarpetek (zwykle pojawiają się w kończynach...\n...czynności takich jak wstawanie z krzesła czy z łóżka – chory odwiedza lekarza. Chorobie Parkinsona towarzyszą często: depresja, zaparcia, łojotokowe zapalenie skóry, tzw. parestezje kończyn (drętwienie...\n...objawami czuciowymi w ich obrębie (tzw. parestezje). Pojawiają się one i nasilają podczas spoczynku, całkowicie bądź częściowo ustępują w ruchu. Zmusza to chorego do ciągłego poruszania nogami lub...\n...z uciskiem na nerw pośrodkowy w obrębie kanału nadgarstka. Objawy? Promieniujący do łokcia ból nadgarstka i parestezje, przykre odczucia palców ręki unerwianych przez nerw pośrodkowy. Najpierw występują...\nDyskusje na temat: parestezje\nprzybiera on czerwoną barwę. Skóra "porfiryka" czerwienieje na słońcu. Inne objawy porfirii to: uczucie słabości kończyn, utrata czucia lub parestezje, czerwono-szare przebarwienia zębów (ze względu\n, ataksję, wielonerwową polineuropatię 11 - porażenie mięśni ocznych, parestezje. Czyli, Wielce Szanowny Rodzicu musisz, sam wybrać: albo wysypka nie wymagająca leczenia albo to, co powyżej