Kielce otrzymały tytuł miasta najbardziej przyjaznego dla kierowców w swojej kategorii, czyli do 300 tysięcy mieszkańców | Kielce Nasze Miasto\nEwa Łukomska 19.04.2018 Zaktualizowano 23.04.2018\nZOBACZ: Prezydent Kielc o rankingu na miasta najbardziej przyjaznym kierowcom\nRanking opracował serwis oponeo.pl.\nCo miało wpływ na tak wysoką ocenę stolicy naszego regionu? Przede wszystkim bezpieczeństwo. W dziesięciostopniowej skali Kielce, jako jedyne, otrzymały aż 10 punktów za brak częstych kolizji drogowych.\nWysoką ocenę, bo aż 9 punktów przyznano nam za ceny ubezpieczeń - średniej klasy auto można u nas ubezpieczyć za 671 złotych. Taniej jest tylko w Rzeszowie - tam koszt ubezpieczenia identycznego auta to 638 złotych.\nTylko niewiele niższą notę, czyli 8 punktów, otrzymaliśmy za parkowanie. Sprawdzono tu między innymi koszt pozostawienia auta na godzinę w strefie w dzień powszedni. W Kielcach to równe dwa złote; w tej kwestii wyprzedziły nas miasta, takie jak Białystok (20 groszy taniej) i Rzeszów (10 groszy taniej). Wszystkich zdeklasował Sosnowiec, gdzie strefy płatnego parkowania nie ma wcale - auta pozostawiamy tam za darmo przez cały tydzień.\nOceny stolicy Świętokrzyskiego nie spadły poniżej 5 punktów. Natomiast dokładnie tyle otrzymaliśmy za ceny paliw oraz koszt wymiany opon.\nPrezydent: - Pracowaliśmy na to od lat\nBardzo zadowolony z takiej oceny jest Wojciech Lubawski, prezydent Kielc. - By dobrze się jeździło po Kielcach pracujemy nad tym od kilkunastu lat. Wielkie inwestycje jakie wykonaliśmy sprawdziły się, po Kielcach jeździ się dobrze, nie ma większych korków. Oczywiście poza miejscami gdzie są realizowane kolejne inwestycje, ale mam nadzieję , że kierowcy to rozumieją. Dbamy też o dobrą politykę parkingową. Jest niedrogo, jest też do nich powszechna dostępność. Warto dodać ,że jest też bezpiecznie , w porównaniu do innych miast wypadków jest bardzo mało. To wszystko bardzo mnie cieszy.\nZOBACZ CO NATO JACEK ZAWISZA ZE SZKOŁY JAZDY ZAŁAWA\nJak ranking oceniają kierowcy? O tym, jak jeździ się po Kielcach i czy tytuł miasta przyjaznego kierowcom faktycznie nam się należy rozmawialiśmy z Jackiem Zawiszą, instruktorem w Szkole Jazdy Zaława.\nCzy, Pana zdaniem, Kielce rzeczywiście zasługują na tytuł miasta przyjaznego kierowcom?\nMyślę, że tak - jeżeli otrzymały ten tytuł, to pewnie tak. Wiem, że zarówno instruktorzy z naszej szkoły, jak i z innych szkół, uczą odpowiedzialności i kultury jazdy. Kładziemy na to duży nacisk. Staramy się też zwracać uwagę na zachowanie kursantów wobec innych kierowców - zarówno podczas wykładów, jak i jazd. Pewne wytyczne powinny być honorowane. Oczywiście nie wszyscy takich zasad przestrzegają, jednak przez lata pracy zauważyłem, że kultura jazdy znacznie się poprawia.\nJakie są pozytywne strony jazdy po Kielcach?\nSamochodów, co prawda, jest coraz więcej, często utykamy w korkach, ale ludzie powoli stają się mniej agresywni - szczególnie w stosunku do początkujących kierowców. Wielu z nich ustępuje, przepuszcza innych, pamięta o jeździe „na suwak”. Takie zachowania w stosunku do innych uczestników ruchu działają jak „łańcuszek szczęścia” - kiedy my komuś ustąpimy, to później ten ktoś ustąpi innemu kierowcy, a nam być może też. Wtedy wszystko zaczyna funkcjonować prawidłowo.\nCzego brakuje w naszym mieście kierowcom, co usprawniłoby komunikację?\nTo trudne pytanie. Na początek należałoby zmienić organizację ruchu w niektórych miejscach. Zmian wymagają chociażby podporządkowania niektórych ulic. Inżynierowie mogliby przeanalizować czas działania części świateł - nie chodzi tu o zieloną falę, ale o czas przeznaczony na przejazd w stosunku do liczby kierowców. Ogólnie w Kielcach nie jest najgorzej, a wręcz dość optymistycznie. Skoro otrzymaliśmy taki tytuł, powinniśmy starać się, by faktycznie jeździło się tu dobrze.\nAghii 19.04.2018 17:42:35\nPriama aprilis już był!!


Zrobił to dla nas. Zagrał, zaśpiewał i poruszył – Mieszkaniec\nKlimatycznie, wesoło, ale chwilami też romantycznie i nastrojowo – tak najprościej można podsumować koncert Leszka Pogorzelskiego z zespołem, który odbył się wczoraj (23 listopada) w Wawerskim Centrum Kultury w Radości. Cała widownia miała na koniec jedną uwagę: stanowczo za krótko!\nByło trochę o miłości, trochę utworów egzystencjonalnych, ale… usłyszeliśmy też kilka szlagierów starej Warszawy w innowacyjnych aranżacjach.\nNa scenie zobaczyliśmy (i z wielką radością wysłuchaliśmy) pięciu wspaniałych panów: Leszek Pogorzelski ujął wszystkich swoim wokalem i gitarą (jest też autorem piosenek), na skrzypcach grał przepięknie Tadeusz Melon, cuda na basie wyczyniał Dariusz Świtalski, za perkusją siedział charyzmatyczny i wciąż uśmiechnięty Łukasz Biliński, a na pianinie grał na co dzień prowadzący zespoły wokalne w filii Radość Jerzy Ostrowski, on też jest twórcą aranżacji.\n“Robię to dla Was” – pod takim hasłem Leszek zorganizował wczorajszy koncert i tytułem trafił w samo sedno, bo faktycznie zrobił to dla nas – zagrał, zaśpiewał i poruszył wszystkich. Mamy nadzieję, że to początek prawdziwej muzycznej przygody, naszego redakcyjnego kolegi (tak, musimy to podkreślić, bo powód do dumy jest wyjątkowy!), choć ten koncert nie był jego pierwszym. Trzymamy kciuki z nadzieją, że wkrótce piosenki, które usłyszeliśmy wczoraj pojawią się w internecie i na kolejnych koncertach.\nZobaczcie fotorelację z tego wydarzenia i fragment specjalnego utworu, dedykowanego Basi – żonie Leszka Pogorzelskiego.


PODOBNE DO: Wpis w księdze wieczystej na podstawie aktu notarialnego - ebook/pdf - CYFROTEKA.PL\n00191 003105 22414146 na godz. na dobę w sumie\nOrzecznictwo wieczystoksięgowe stanowi istotny element kształtowania bezpieczeństwa obrotu nieruchomościami oraz praw i obowiązków związanych z wpisami w księgach wieczystych. Wnioski o wpis w księdze wieczystej rozpatrują przeważnie referendarze sądowi, których decyzje w formie orzeczeń w najszerszym zakresie jako pierwsze oddziałują na zachowania adresatów, a nawet opinii publicznej oraz na ocenę funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Niniejsza publikacja stanowi pierwszą na rynku próbę oceny tego orzecznictwa w kontekście sporządzanych przez notariuszy wniosków wieczystoksięgowych zamieszczanych w aktach notarialnych, które zostały oddalone z powodu stwierdzenia przeszkody do wpisu. Jej celem jest dokonanie analizy obu stanowisk – notariusza oraz referendarza sądowego, i tą drogą minimalizowania ryzyka rozstrzygnięć sądu, w odniesieniu do których strony czynności prawnych oczekiwały bezspornego załatwienia swojej sprawy powierzanej kompetencji obu zawodów zaufania publicznego. Adresatami publikacji są notariusze, od których – jako profesjonalistów – wymagana jest szczególna staranność i znajomość prawa, aplikanci i asesorzy notarialni, adwokaci, radcowie prawni, referendarze. Prof. dr hab. Aleksander Oleszko – autorytet z zakresu prawa notarialnego, profesor Uni-wersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, autor pierwszego komentarza do Prawa o notariacie, wprowadzeń do dwóch wydań tekstów tej ustawy oraz wielu opracowań publi-kowanych w „Rejencie”, prowadzi liczne wykłady m.in. dla notariuszy.\nZakres kognicji sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym - ebook/pdf\nOdpowiednio ukształtowany zakres kognicji sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym odgrywa istotną rolę dla zapewnienia bezpieczeństwa obrotu prawnego nieruchomościami. Jest kompromisem pomiędzy zapewnieniem szybkości i sprawności postępowania wieczystoksięgowego a prawdziwością...\nPodstawa wpisu do księgi wieczystej - ebook/pdf\nProblematyka obrotu prawnego nieruchomościami i tym samym podstawy wpisu do księgi wieczystej budzi żywe zainteresowanie zarówno w praktyce notarialnej, wieczystoksięgowej, jak i w doktrynie prawa cywilnego. Liczne wypowiedzi piśmiennictwa koncentrowały się jednak dotychczas raczej na modelach podstawy wpisu lub na zagadnieniach bardzo szczegółowych, dotyczących poszczególnych dowodów zmiany stanu prawnego nieruchomości ujawnianego w...


Pretend: Chapter 12\n- Nie wierć się tak – upomniała mnie Serena.\n- Długo jeszcze – jęknęłam przeciągle zniecierpliwiona, no przecież ile można mnie czesać i malować.\n- Już skończyłam, zadowolona? – zapytała chowając kosmetyki – Jesteś jeszcze gorsza niż chłopcy – burknęła pod nosem, a ja przewróciłam oczami. Podniosłam się z fotela i spojrzałam w lustro, byłam ubrana w jasne, beżowe rurki, grzeczny, turkusowy sweterek oraz jedyne co podobało się w moim ubiorze czarne botki na platformie. Co to prawda nie lubiłam wysokich obcasów, ale dla takich butów mogłam się chodź raz poświęcić. Spojrzałam na moją twarz, siniaki Serena doskonale ukryła pod dużą warstwą delikatnego makijażu, co wyglądało bardzo naturalnie. Uśmiechnęłam się do mojego odbicia widząc, że moje włosy w znacznej mierze zostawiła naturalnie proste. Weszłam do wspólnego salonu i zauważyłam, że chłopcy tylko na mnie jeszcze czekają. Pod eskortą ochroniarzy ruszyliśmy na parking gdzie wsiedliśmy do czarnego busa. Dzisiaj wypadał przedostatni dzień naszej wizyty w stanach. Pojutrze mamy wylecieć do UK na weekend, który ma być wolny od wszelkich zajęć. Co też dawało odpowiedni czas na moją zemstę, którą aby zdążyć już dzisiaj musiałam wdrążyć do niej Tomlinsona, który właśnie nawijał do mnie jak to jest dzisiaj bardzo podekscytowany. Mianowicie teraz jechaliśmy do jakiegoś domu dziecka, gdzie mieliśmy się spotkać z dziećmi i zrobić wrażenie zaangażowanych charytatywnie.\nNa miejscu ledwo wysiedliśmy, ochroniarz lekko popchnął Harrego w moją stronę, a ten z krzywą miną splótł dłoń z moją. Sztucznie uśmiechając się do każdego weszliśmy do środka budynku. Prawie od razu otoczyły nas podekscytowane dzieci, przyglądając się nam uważnie.\n- Bardzo miło z waszej strony, że znaleźliście czas dla dzieci – powitała nas kobieta w średnim wieku z brązowymi włosami z gdzie niegdzie poprzeplatanymi siwymi pasemkami, spiętymi w prosty kok– Dyrektor jest jeszcze w drodze, ale z pewnością do nas jeszcze dołączy – zapewniała kobieta prowadząc nas do główne sali zabaw dzieci. Louis szybko dołączył do jakiś chłopców bawiącymi się małymi samochodzikami, w końcu był w swoim żywiole. Niall z Zaynem także znaleźli szybko sobie zajęcie, tylko Liam został starając się uciąć sobie miłą rozmowę kobietą. Mnie mianowicie uwagę skupiła mała dziewczynka siedząca sama, przy małym stoliczku, było widać, że odstaje od reszty grupy. Od razu przypominała mi się historia sprzed paru lat gdy to ja była w podobnym miejscu.\nDo naszego domu dziecka często trafiały dzieci, których nikt już nie chciał. Nowi nie mieli lekko, jeżeli nie pokazali że potrafią się bronić. Tak też pewnego dnia trafiła do nas Serena. Cicha, niziutka i nieśmiała, bojąca się własnego cienia. Ja zwykle stałam z boku nie wychylałam się, bo wiedziałam że to nie popłaca, ale mimo wszystko gdy ktoś chciał mi dokuczyć, mój ostry język zawsze pomagał. Pewnego dnia zobaczyłam jak Serena jest popychana przez dwie dziewczyny. Chodź blondynka już płakała, błagając aby je zostawiły one nie odpuszczały. W momencie jak jedna z nich chciała obciąć jeden z długich warkoczy Sereny, ja wkroczyłam do akcji. Sama nie wiem czemu to zrobiłam, może dlatego że sama miałam i nadal mam bardzo duży sentyment do włosów, a może dlatego że nie mogłam już znieść bólu dziewczyny…\n- Nie wtrącaj się Rose – warknęła Megan groźnie na mnie patrząc.\n- A ja powiedziałam, żebyście ją zostawiły! – odpowiedziałam wytrzymując spojrzenie dziewczyny.\n- Bo co nam zrobisz? – uśmiechnęła się wrednie jej przyjaciółka.\n- Ty Jess najmniej powinnaś się odzywać, chyba zapomniałaś że wiem coś co pewnie twoja przyjaciółeczka chętnie by się dowiedziała – ledwo to powiedziałam, Jess zaczęłam nerwowo spoglądać na swoją towarzyszkę.\n- O co jej chodzi? – zapytała od razu Meg, jednak nikt nie udzielił jej odpowiedzi.\n- Idziemy – warknęła w końcu Jess i się wycofała zostawiając mnie samą z Sereną.\n- Wstawaj – powiedziałam do blondynki, a tak zrobiła to co zażądałam.\n- Dziękuje – szepnęła cicho, spuszczając wzrok na dłonie. Ja tylko wzruszyłam ramionami i ruszyłam swoją stronę. – Mogę… mogę iść z tobą? – po chwili usłyszałam cienki, drżący głos za sobą.\n- Jak chcesz – mruknęłam, a blondynka ruszyła za mną tak zaczęła się nasz przyjaźń…\nTeraz jeszcze raz spojrzałam, na małą dziewczynkę przy stoliczku z długimi warkoczami spleconymi nie równo. Chociaż była dużo młodsza od Sereny gdy się poznałyśmy, nogi same skłoniły mnie abym poszła w tamtą stronę. Harry z opóźnieniem ruszył za mną.\n- Cześć – przywitałam się uśmiechając się do niej – Jestem Rose, a ta owca za mną to Harry.\n- Eve – powiedziała nieśmiało.\n- Czemu ciągle musisz nazywać mnie owcą co? – warknął Hazza nie kryjąc niezadowolenia. Ja spokojnie kucnęłam obok Eve i uśmiechnęłam się.\n- To przez twoje włosy – odpowiedziałam.\n- Są jak u owieczki – powiedziała dziewczynka, nie odrywając od niego wzroku.\n- Widzisz nie tylko ja to zauważyłam – zadowolona przybiłam piątkę z małą blondynką.\n- Co tam robisz? – zainteresowałam się patrząc na porozrzucane kartki obok dziewczynki.\n- Rysuje – odpowiedziała mi pokazując pomazaną kartkę.\n- Mogę ja też? – zapytałam siadając na krześle obok, a dziewczynka dała mi czystą kartkę. – Daj też owcy – poleciłam jej gdy Harry usiadł naprzeciw mnie.\n- Co będziemy rysować? – zapytał tym razem Hazza.\n- Nila – oznajmiła dziewczynka stawiając przed nami białego królika, który cały czas był na jej kolanach.\n- Później wybierzemy najładniejszy rysunek – zaproponowałam, a dziewczyna ochoczo mi potaknęła. Ja sama zajęłam się swoją pracą, rysując każdy element po kolei. Gdy byłam gdzieś w połowie pracy, Harry nagle wykrzyknął – Skończyłem!\n- Ja też – dołączyła do niego znaczniej ciszej Eve, lekko się skrzywiłam i dorysowałam na szybko uszy i łapki mojemu rysunkowi.\n- Rose, koniec czasu – popędzała mnie owca, ja tylko pokazałam mu język i gdy byłam pewna, że i moja praca jest gotowa dołączyłam ją do pozostałych.\n- Myślę, że moja jest najlepsza – stwierdził Harry patrząc na wszystkie trzy, a ja prychnęłam z niedowierzaniem.\n- Przecież to nawet nie przypomina królika.\n- Bo, źle na to patrzysz, musisz przymknąć jedno oko …\n- A najlepiej obydwa – wcisnęłam w jego wypowiedź swoje trzy grosze, a on od razu zmroził mnie wzrokiem.\n- Nie potrafisz dostrzec we mnie, mojej duszy artysty – odezwał się po chwili.\n- Bo ty nie masz jej – poprawiłam go, uśmiechając się do niego wrednie – Moim zdanie najładniejsza praca jest Eve – powiedziałam zanim Harry zdążył się odezwać.\n- To też nie przypomina królika i jakoś nie masz z tym problemu – wyraził swoje niezadowolenie chłopak.\n- Ale to dziecko – powiedziałam słodko, aby uspokoić dziewczynkę, która lekko wyglądała na zdezorientowaną, patrząc to na mnie to na Hazze z otwartą buzią.\n- Nie rozumiem, czemu zawsze bazgroły dzieci uważa się za ładne, skoro takie nie są.\n- To czemu ty uważasz swoją pracę za ładą skoro taka nie jest? – zapytałam go mówiąc coraz głośniej.\n- Ona nie wiele różni się od pracy Eve, więc tak naprawdę uważasz, że od niej też jest brzydka – warknął waląc lekko w stół pokazując rysunki.\n- Nie raczej uważam, że twoje zdolności intelektualne są na poziomie pięcioletniego dziecka! – powiedziałam to głośniej niż zamierzałam i wokół nas nastała niezręczna cisza. Rozejrzałam się i spostrzegłam, że wszyscy wokół nam się przyglądają. Opiekunka, która nas przyprowadziła tu roześmiała się sztucznie chcąc rozładować nieco, napiętą atmosferę.\n- Potrzebuję dwóch ochotników do pomocy – oznajmiła rozglądając się po sali.\n- Rose i Harry chętnie pomogą – odezwał się Liam patrząc na nas znacząco. Ja wysiliłam się na sztuczny uśmiech i wstałam. Nie odwróciłam się jednak wiedziałam, że i Harry ruszył w stronę Liam i opiekunki.\n- Zachowujcie się – syknął do nas ciemny blondyn gdy przechodziliśmy obok, ja posłałam mu tylko w odpowiedzi niewinne spojrzenie.\n- Julie! – zawołała jedna z opiekunek i podeszła do nas jedna z dziewczyn z aparatem na szyi. Miała może około 18 lat i krótko obcięte rude włosy. – To nasza wolontariuszka, pokarze wam co i jak – dodała kobieta, a my ruszyliśmy za dziewczyną.\n- Jesteście ładną parą – odezwała się po chwili gdy szliśmy pustym korytarzem do innej sali.\n- No jak widać pierwsze wrażenie nie za bardzo się udało – odpowiedziałam widząc, że Harry nie kwapi się do rozmowy.\n- Związek bez kłótni nie istnieje. Poza tym sam Harry kiedyś przyznał, że lubi dziewczyny sarkastyczne i bezczelne. – gdy to powiedziała spojrzałam zdziwiona na owce unosząc brwi do góry – Oczywiście bez urazy, tak tylko czytałam… – sprostowała szybko dziewczyna bojąc się, że mnie obraziła.\n- Och nie musisz mnie przepraszać – odpowiedziałam i specjalnie przykleiłam się do ramienia chłopaka, widząc jego grymas na twarzy. – Te cechy to bezwarunkowo ja i to dzięki nim Harry mnie kocha – mówiłam tuląc się do niego i próbując zdławić w sobie wybuch śmiechu.\n- Oczywiście, że cię kocham ty moja sarkastyczna i złośliwa … krówko – mówił to takim głosem, że bezwarunkowo chciał inaczej skończyć to zdanie. Spojrzałam a niego w górę, a on na mnie, z jego wzroku mogłam wyczytać tylko jedno „zabiję cię Rose kiedyś”. Nagle jednak błysną flesz i oboje spojrzeliśmy na Julie, która się zarumieniła.\n- Przepraszam, ale tak ładnie wyglądaliście, że … - zaczęła niepewnie.\n- Och nie ma sprawy – przerwał jej Harry, kładąc rękę na moim biodrze – to idziemy dalej ? – zapytał gdyż dalej staliśmy na środku korytarza, dziewczyna uśmiechnęła się zakłopotana i ruszyliśmy. Poczułam, że dłoń owcy zniża się coraz bliżej do mojego tyłka.\n- Jeśli przesuniesz tą rękę jeszcze chociaż o dwa centymetry to obiecuję ci, że osobiście cię wykastruję – mówiłam szeptem tak, aby Julie nie słyszała i spojrzałam na niego groźnie. Chłopak za to przewrócił oczami, uśmiechając się głupio, ale cofnął swoją dłoń.\n- Tutaj jest skrzydło dla dzieci, które potrzebują więcej opieki. – wyjaśniła rudowłosa gdy skręciliśmy w prawo – Teraz jest pora kamienia więc będziecie mogli pomóc, jeśli wam to nie będzie przeszkadzało zrobię wam wtedy parę zdjęć.\n- Gwen mamy dzisiaj pomocników – odezwała się Julie do pielęgniarki, która akurat wiozła wózek z jedzeniem.\n- Świetnie chodźcie za mną – uśmiechnęła się do nas. Weszliśmy do innego pokoju, gdzie siedziało więcej osób z dziećmi, lecz te dzieci były niepełnosprawne. Usiedliśmy przy jednym ze stolików jak kazała nam Julie. Po chwili podeszła do mnie kobieta z wózkiem na którym siedział spokojnie jakiś chłopczyk. Posadziła go na moich kolanach i wyjaśniła Harremu jak go powinien karmić. Rudowłosa zrobiła nam parę zdjęć i gdzieś zniknęła. Owca dalej karmiła chłopca, a ja zaczęłam patrzeć na to lekko zaniepokojona.\n- Nie uważasz, że on zrobił się zielony? – zapytałam patrząc jak coraz więcej jedzenia chłopczyk wypluwa.\n- Najwyżej na ciebie zwymiotuje – odpowiedział mi i zaczął się głośno śmiać, a ja spojrzałam na niego spod byka. Nagle dziecko na moich kolanach zaczęło zwracać to co Harry w niego wcisnął i wszystko spłynęło po jego ubranku prosto na moje nogi.\n- Weź te dziecko ode mnie – jęknęłam nie wiedząc co powinnam zrobić.\n- Eee… no nie koniecznie… - zastygł w połowie z łyżką w locie – Wiesz co? Chyba sam się zaraz zwymiotuje – odpowiedział poczym wstał z krzesła kierując się do drzwi.\n- Harry do cholery! – warknęłam, ale jego już nie było – Zabije go – szepnęłam już do siebie. Zaczęłam się rozglądać próbując pochwycić wzrokiem kogoś kto mógł mi pomóc.\n- Widzę małe kłopoty – odezwała się pielęgniarka za mną która nas tu przyprowadziła.\n- Tak mogłabyś mi pomóc – jęknęłam chcąc jakoś wstać.\n- Jasne – odpowiedziała mi Gwen, wzięła chłopca mówiąc do niego, że trzeba się przebrać. Później i spojrzała na mnie. Moje spodnie to teraz jedna wielka plama zupy pomidorowej.\n- Idź do łazienki jest na końcu korytarza – poinstruowała mnie pielęgniarka i zajęła się chłopczykiem. Pomaszerowałam tam jak mi kazała, gdzie próbowałam jakoś papierowymi ręcznikami i wodą zminimalizować szkody. Usłyszałam jak drzwi się otwierają i była niemal pewna, że to Harry i nawrzeszczeć na niego tak głośno, że wszyscy nas by słyszeli, ale gdy zobaczyłam osobę stojącą w drzwiach, zamarłam.\n- Witaj Rosemarie – przywitała mnie z uśmiechem twarz z moich najgorszych koszmarów. Cały moje ciało zdrętwiało nie mogłam uwierzyć, że spotkałam go właśnie tutaj. Zamrugałam parę razy upewnić się czy dobrze widzę, ale mimo, że trochę zgrubną, a jego włosy zaczęły siwieć to nadal był on.\n- Nie udawaj takiej zdziwionej, powinnaś się mnie tu spodziewać sporo przyszłaś do mojego domu dziecka – powiedział znowu wykrzywiając swoją krzywą mordę w uśmiechu.\n- Ty jesteś dyrektorem – powiedziałam cichym głosem, ale zaraz odchrząknęłam nie chcąc mu pokazać żadnej słabości.\n- Tak, chciałem cię po prostu uprzedzić, żebyś żadnych scen przy dziennikarzach nie zrobiłaś i żadnej nie zrobisz rozumiesz! – podniósł swój głos, aby mnie przestraszyć, ale ja nie mogłam pozwolić na to co kiedyś ze mną robił, musiałam stawić mu czoła.\n- Nie jestem już tą samą osobą co kiedyś – przemówiłam w końcu, a mój głos stał się twardy – Nie będziesz mnie zastraszać! Nie skrzywdzisz więcej mnie, ani Sereny! Nie pozwolę ci na to!\n- To ciekawe ile twój chłopaczek wie o twojej przeszłości co? – znowu uśmiechnął się wrednie.\n- Gówno ci do tego! Spłaciłam swój dług! Nie masz prawa mnie szantażować! – krzyczałam, czują coraz bardziej rosnącą we mnie złość.\n- Po co te krzyki? Przecież oboje chcemy żeby to co się zdarzyło w przeszłości tam pozostało, prawda? – zapytał spokojnie podchodząc bliżej mnie.\n- Nie podchodź do mnie bo nie ręczę za siebie! – warknęłam, a on podniósł ręce do góry.\n- Spokojnie, nie mam złych zamiarów. – po tych słowach zaśmiałam się sarkastycznie.\n- Ty myślisz, że znowu się dam na to nabrać?\n- Wiem, że mi nie ufasz ale … - po tych słowach wyśmiałam go.\n- To jest jeszcze jakieś ale? Jesteś tylko kłamliwym, starym pojebańcem i tu nie ma żadnego ale! – wykrzyczałam chcąc dać upust moim emocjom.\n- Zamknij się, bo jeszcze ktoś cię usłyszy – syknął – Wyzywać mnie możesz jak chcesz, ale tego co się stało nie zmienisz, więc zachowuj się – upomniał mnie i zwrócił się ku drzwiom – Do zobaczenia – rzucił jeszcze i zostawił mnie samą.\n- Kurwa mać! – wrzasnęłam waląc pięścią w drzwi ubikacji. Byłam wściekła, bo on miał rację. Nie mogłam zdradzić, że go znam i tym bardziej powiedzieć Serenie, że go widziałam. Muszę zrobić to co robiłam do tej pory, zachować to dla siebie i ukryć głęboko tak jak i moją przeszłość…\nNastał późny wieczór idealna pora, aby zacząć to co planowałam. Mimo niezbyt miłego dnia nie mogła odpuścić, tym bardziej napędzało mnie to aby z tą jak najszybciej wyjechać. Serena poszła do łazienki co dawał mi pewien czas na poszukiwania. Czego? Kropli do oczu. Musiałam się rozpłakać, a bez bodźca z wewnątrz nie da rady. Wiedziałam, że blondynka takowe posiada tylko musiałam je znaleźć. Nie chciała grzebać specjalnie w jej rzeczach, ale gdyby ją o nie poprosiłam, to wywołałoby lawinę pytań. Tak więc zaczęłam od przeszukania szafki nocnej, ale nic nie znalazłam. Zwróciłam się do jej torby, ale ona okazała się pusta. Przeklęłam pod nosem, i skierowałam się szafy gdzie blondynka trzymała ubrania. W szufladzie znalazłam małą granatową kosmetyczką, ale dobrze wiedziałam, że dziewczyna trzymała tam co innego. Mój cel.\n- Co robisz? – usłyszałam pytanie Sereny i zamarłam.\n- Ehm… szukałam… - popatrzyłam do kosmetyczki, a później na nią – tamponów, no wiesz zapomniałam wziąć, a teraz do sklepu to nie za bardzo, bo ciemno… a chłopców przecież nie wyślę – zaśmiałam się nerwowo, chcąc usunąć ode mnie wszelkie podejrzenia.\n- Bierz – wzruszyła ramionami i ruszyła do łóżka. Szybko zgarnęłam krople i wcisnęłam je do kieszeni bluzy. Wzięłam też tampony, aby moja przykrywka się nie wydała i ruszyłam do łazienki. W błyskawicznym tempie wzięłam prysznic, przebrałam się w pidżamę składającą się z białej bokserki i luźnych spodni w kratę. Wyszłam to blondynka spała już w łóżku, ucieszyłam się, że przynajmniej kolejnej wymówki nie musiałam wymyślać. Wyszłam na mały korytarz. Odchyliłam głowę do tyłu i nalałam do oczu kropli, przez które od razu zapiekły gałki oczne. Po chwili łzy zaczęły płynąć mi po policzkach, a ja ruszyłam do pokoju Tomlinsona. Otworzyłam drzwi i zobaczyłam, że siedzi przed laptopem. Po chwili podniósł oczy i spojrzał na mnie.\n- Co się stało? – zapytał zaniepokojony, odkładając komputer na bok.\n- Louis musisz mi pomóc – powiedziałam słabym głosem – Nie prosiłabym cię o to, ale tylko tobie mogę o tym powiedzieć … - tutaj przerwałam specjalnie usiadłam na łóżku i schowałam twarz w dłoniach.\n- Rose, wiesz że możesz na mnie liczyć – położył mi swoją dłoń na plecach głaszcząc mnie.\n- Dziękuje – powiedziałam dźwigając się i wycierając łzy z policzków.\n- Och nie ma sprawy. – powiedział i przytulił mnie mocno do siebie. W tej chwili coś ukuło mnie w serce i pytanie zaczęło się echem odbijać po mojej głowie „czy dobrze robię, go wykorzystując?”\n- Powiedz mi teraz jak mogę ci pomóc… - odezwał się brunet, przerywając moje wahanie tym samym zdusił je w zarodku… Prawda była taka, żeby zemsta była słodka trzeba wyłączyć wszystkie swoje uczucia, tak też więc zrobiłam…\nW tym rozdziale zaczęłam trochę przybliżać przeszłość wam Rose... trochę tajemniczo ale nie chcę zdradzić wam wszystkiego od razu ;P\nDziękuję wszystkim tym dziewczynom, które pod ostatnim moim postem życzyły mi powrotu do zdrowia, aż ciepło na sercu mi się zrobiła gdy to widziałam.\nTak czy inaczej i do mnie zawitał niebłagalny koniec ferii, więc rozdziały chyba wrócą do tego, że będą co dwa tygodnie.\nA już bym zapomniała dziękuje wam za wszystkie nominacje do The Versatile Blogger, ale nie będę brała w tym udziału z powodu braku czasu, ale i tak dziękuje że wzięliście mnie pod uwagę w nominacjach. xD\nPS: Przepraszam z góry za błędy!\nAutor: Petit-Chien o 12:53\nAnonimowy 8 lutego 2013 13:06\nKocham Cię za ten cudowny rozdział! :*\nThreeCarrots♥ 8 lutego 2013 13:09\nGenialany *.8 Strasznie jestem ciekawa, kim był ten facet w domu dziecka i co wymyśli Rose z Louisem, jej przeszłość jest taka tajemnicza i taka ciekawa, chcę szybko nowy :)\ndaria 8 lutego 2013 13:21\nej co to za koles ma byc co?\nciekawy rozdział czekam na nn xx\nNessi2 < 3 8 lutego 2013 13:59\nMila. 8 lutego 2013 14:21\nNapisałabym Ci jakiś długi komentarz, ale po prostu nie wiem co mam w nim wgl napisać. xd Cały rozdział wyszedł Ci świetnie pomijając pojedyncze błędy. ;)Strasznie zaciekawiła mnie akcja z tym facetem... Czyżby to była zemsta za to, że urywam rozdziały na swoim blogu w nieodpowiednich ( dla czytelników ) miejscach? xd Jak tak to sprzeciw!\nCiekawi mnie też cóż to za plan wymyśliła nasza buntowniczka. A no i bym zapomniała! Akcja z tą dziewczynką była taka słodka *.* Aww <3 ( pomimo, że nie lubie dzieci )\n+Przepraszam, że nie pożyczyłam Ci powrotu do zdrowia, ale nawet o tym nie wiedziałam. Mam nadzieję, że mi wybaczysz :)\nCaroline kariisxx 8 lutego 2013 14:52\nGenialny wątek z przeszłością Rose! Jednak moja motywacja podziała w 100%, bo wyszło znakomicie! Ten stary dupek zrobił mi się bardzo, ale to bardzo podejrzany! Pomyślałam przez chwilę, że... może on je molestował? Boże złoty oby nie, bo nasz owca Harry zrobiłby z tego niezłe pośmiewisko. I w sumie można zrozumieć czemu Rose jest taka, taka.. chłodna i wredna. Ta jej przeszłość musiała tak na nią zadziałać, ale w dalszym ciągu się zastanawiam nad jej zemstą. Co ona takiego chce zrobić? Nasz Louisek to takie niewinne dziecko przecież. :D Tak czy owak liczę na szybką Twoją motywację i tak jak w tym rozdziale nieco tajemniczości z przeszłości Rose jak i oczywiście zacny plan. :D Pozdrawiam! /sensitive-touch/\nPaulina Baluta 8 lutego 2013 15:23\nno serio w takim momencie i to jeszcze rozdział za 2 tyg mam nadzieje ze bedzie szybciej czekam co wymysliła Rose i zapraszam do siebie\nMerry Niita 8 lutego 2013 23:55\nUhuhu *.* Jestem ciekawa jaki to plan ma Rose... I ta jej przeszłość. ALe czekać dwa tygodnie to trochę dużo. :/\nPysia Tomlinson 9 lutego 2013 01:11\ngenialne *.* jestem bardzo ciekawa jaki to plan ma Rose\nniki020 9 lutego 2013 02:42\nNo nieźle. Świetny rozdział. :3\nZuza ♥ 9 lutego 2013 03:02\nŚwietny rozdział, trzymaj tak dalej! :) Czekam na next!\nwhitechocolatex3 9 lutego 2013 04:00\nPrześwietny rozdział, jestem strasznie ciekawa co ta Rose wymyśliła xD\nGabi...Xxx 9 lutego 2013 04:33\njezus to jest genialne jdkfvdkcskkdcdefcedkfkedfcjned :D świetnie piszesz i jestem ciekawa co to za ten facet w tym domu dziecka i plan :)\nczkam na następny xx\npatty lubi żelki 9 lutego 2013 08:16\nJestem ciekawa, co takiego Rose wymyśliła ;D Ona jest zdolna do wszystkiego! ;P\nMika 9 lutego 2013 10:58\nKocham to jeny ja myślałam,że odrazu opiszesz jej przeszłość a tu tajemnica uuu...zapowiada się ciekawie.Proszę dodaj szybko kolejny bo mnie ciekawość zżera\nKarolina 9 lutego 2013 12:14\nNie wolno tak , nie wolno kończyć w takim momencie , rozdział jak zwykle NIESAMOWITY , mam nadzieję , że szybko dodasz nowy. Jestem strasznie ciekawa co znów ta Rose wymyśli , oczywiście myślałam , że dowiem się jeszcze w tym rozdziale , ale oczywiście się znów myliłam :D , czekam na następny. Ps.Jutro na moim blogu pojawi się następny rozdział , i jeszcze zapraszam się na nowy blog mam nadzieję , że zaobserwujesz jutro także będzie 1 rozdział : http://change-your-life-one-direction.blogspot.com/\nhmm.. faaajny rozdział :D postanowiłam,że skomentuje,bo dawno tego nie robiłam ;P\nciekawa jestem,co za zemste Rose wymyśliła ;o XDD czekam na nowy :D\nOliwia Wowk 10 lutego 2013 09:39\nRozdział świetny! Nic więcej nie będę mówić, bo nie wiem, co. Czekam na nn xx\nKate Stylees 10 lutego 2013 22:47\nŚwietny rozdział. Zresztą jak zawsze, więc powoli pisanie komentarzy na twoich wspaniałych blogach robi się nudne... Może to z tego powodu ostatnio zawsze zajmuję mi jakiś czas napisanie czegokolwiek?\nZaintrygowałaś mnie tą przeszłością dziewczyn i postacią złego dyrektora... Nie mogę doczekać się kolejnych wspomnień...\nCała ta zemsta mojej ulubionej wariatki oczywiście też mnie zainteresowała. Jestem ciekawa, do czego potrzebny jej Louis i tak naprawdę kogo ta zemsta dotknie najbardziej... Trochę nie spodobał mi się motyw w okłamaniem przyjaciółki, ale pewnie jestem przewrażliwiona...\nCała ta sytuacja z dziećmi wywołała we mnie mieszane uczucia... najpierw urzekła mnie troska o małą dziewczynkę, a potem trochę zniesmaczyła sytuacja z wymiotującym chłopcem... Nie raz ci pisałam, że jestem wielką fanką Owcy i Wariatki i to się oczywiście nie zmienia, ale chwilami mam wrażenie, że ich rozmowy już nie są na poziomie inteligentnego wbijania sobie szpili... Ta ich kłótnia przy dziewczynce jakoś mi się nie spodobała... Może właśnie dlatego, że nie potrafili się zachować przy małym dziecku? Sama nie wiem... Coś mi chwilami nie pasuje, ale jakoś nie umiem jeszcze tego dobrze wytłumaczyć...\nZ niecierpliwością czekam na kolejny rozdział. Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego :)\nLook_after_youu 11 lutego 2013 07:11\no rany *__* nie wiem co powiedzieć...\nWeszłam na tego bloga przypadkiem,ale on jest cudowny. Naprawde masz talent, ten rozdział jest po prostu genialny <3\nZapraszam na www.sameemistakess.blogspot.com mam nadzieje,że wpadniesz,bo Twój blog jest niesamowity i chce poznać Twoją opinię :) <3\nAnonimowy 11 lutego 2013 10:01\nKiedy następny, artystko ;)?\nkaty227 11 lutego 2013 11:59\nHahahaha ja artystka to chyba za dużo powiedziane ;P\nA co do rozdziału to nie mam pojęcia cały tydzień mam zawalony przez sprawdziany i kartkówki -,- na dodatek najpierw muszę napisać na mój drugi blog więc przepraszam bardzo was ale niestety nie prędko tutaj się coś pojawi...\nKarolina 14 lutego 2013 07:48\nNastępny rozdział będzie już jutro :D , dziękuje za komentarz :) Szczęśliwych walentynek :D mam nadzieję , że szybko coś napiszesz na ten i na drugi ;*\nMilena 15 lutego 2013 11:40\nzostałaś nominowana do : the versatile blogger\nwięcej informacji znajdziesz tutaj: loveisthegreatestdream.blogspot.com\ndodawaj szybko nastepny rozdział bo jestem strasznie ciekawa jaką zemste wymysliła :D az kurde nie moge spać po nocach i w szkole odsypiam xD\nKurcze dziewczyno co za świetny blog. Skąd ty bierzesz te pomysły. Te opowiadanie jest niesamowite. Nigdy nic nie wiadomo i wszystko zaskakuje co sprawia ze jest to bardzo interesujące opowiadanie Jestem ciekawa co wykombinowała Rose i o co chodzi z tym dyrektorem.\nByłabym wdzięczna jakbyś mnie poinformowała na tt o nowym rozdziale.\nOto mój : @JustinePayne81\nPozdrawiam i życzę miłego pisania\nMagda Just 17 lutego 2013 10:32\nRozdzial jak zwykle nieziemski !! Choziaz szczerze mowiac nie moge sie doczekac jak troche złagodnieje ;d\nDominika Wojdat 17 lutego 2013 17:27\nmuszę przyznać że mnie wciągnął i że właśnie zyskałaś nową czytelniczkę. masz talent i pomysł i świetnie to wykorzystujesz na ty blogu.\njuż nie mogę się doczekać następnego rozdziału ♥♥♥♥♥\nkiedy pojawi się rozdział ? :D\nkaty227 24 lutego 2013 12:38\nW ciągu najbliższych paru dni się pojawi na pewno ;P


Międzynarodowa Konferencja Świeckich Grup AA, 2020r — AAwAA\nJedność AA, czym jest??\nKrok 2 w wersji praktycznej\nAAAgnostica ma 10 lat\nJeffrey Munn – Pozostać Trzeźwym Bez Boga: Trzy Lata Później\nBill Wilson i Inne Kobiety\nAgnostycy, Ateiści i Wierzący w AA\nMiędzynarodowa Konferencja Świeckich Grup AA, 2020r\n21-12-2020 21-12-2020 elbod\tAA, Agnostycy, ateiści, Konferencja, Wolnomyśliciele\nMiędzynarodowa Konferencja Świeckich grup AA – Bob K.\nMiędzynarodowa Konferencja Świeckich Grup AA(ICSAA), w sobotę 5.12.2020 ICSAA zorganizowała wirtualną wersję spotkania, zwyczajowo odbywającego się co dwa lata. Miało ono odbyć się w tym roku w Waszyngtonie, DC. Covid-19 spowodował przełożenie wydarzenia na 2021 rok. Poprzednie spotkania odbyły się w Toronto (2018), Austin (2016) i Santa Monica (2014).\nZ konieczności mój raport jest skrótem. Poszczególne panele są pełne informacji i zachęcam Was wszystkich do skorzystania z linków do tych niezwykłych prezentacji. Entuzjazm spikerów jest zaraźliwy. Jeśli przegapiłeś to wydarzenie, skorzystaj z okazji, aby wysłuchać ich wypowiedzi.\nPrzedstawiając głównego mówcę, przewodniczący powiedział: „To wielka sprawa!” Dr Koob jest dyrektorem National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism. NIAAA jest jedną z 27 odrębnych instytucji i ośrodków, które tworzą Narodowy Instytut Zdrowia. Jeden z pozostałych dyrektorów, Anthony Faucci, był często w TV w 2020 r.\nDr Koob jest uznanym na całym świecie ekspertem w dziedzinie stresu oraz neurobiologii uzależnień od alkoholu i narkotyków. Aktualnie jest dyrektorem instytutu, ale w głębi duszy, przede wszystkim, jest naukowcem.\nMy w AA interesujemy się osiągnięciami naukowymi, a dr Koob przedstawia ich wiele w swej krótkiej prezentacji. Jego oddział ma kilka bardzo aktualnych badań, na temat zmian w spożyciu alkoholu w ostatnich miesiącach pandemii. Niedobre dane dotyczą kobiet. Kobiety zmniejszają dystans między płciami w nadużywaniu alkoholu. Efekt Covid dotyczy zwłaszcza ich.\nOsoby sygnalizujące wyższy poziom stresu częściej się upijają. Spożywanie alkoholu powoduje odhamowanie behawioralne. Ludzie pijący nadmiernie nie przestrzegają wytycznych dotyczących dystansu społecznego.\nRzeczą, której nie wiemy w erze mityngów na platformach typu Zoom, jest wpływ braku spotkań w realu na wskaźniki powrotu do zdrowia. Kwestiami tymi zajmuje się dr Koob i zespół specjalistów.\nPsychiatra kończy swoje wystąpienie wyrazami uznania dla AA, które, jak wykazały nowe badania, jest tak samo skuteczna jak wszelkie terapie behawioralne i przoduje w kategorii ilości osób zachowujących abstynencję.\n„To przyszło z Londynu”\nInformacje od ludzi zaangażowanych w tworzenie i działania prowadzące do wydania broszury „Słowo Bóg” wskazują, że dyskusja po jej wydaniu daleko wykroczyła poza nią i rozważa, co może stanowić nasze najlepsze świeckie strategie posuwania się naprzód. Sama broszura zawiera kilka świetnych sugestii, czyli warto ją poznać.\n„Słowo Bóg” narodziło się w Wielkiej Brytanii, a następnie zostało wydane również w Stanach Zjednoczonych (W Polsce od kilku lat, my agnostycy w AA, prosimy o jej wydanie, dop. tłumacza). Jak powiedział jeden ze spikerów: „choć AA porusza się z prędkością lodowca, to świetnie, że w końcu ten świecki kawałek literatury został zaakceptowany”. Prezenterami byli: Cyril z grupy London Freethinkers, Antonia ze Stonehenge Freethinkers Steps i Brendan z Rainham. Wszyscy oni powinni otrzymać nagrodę za pokorę i zwięzłość swoich wypowiedzi. Doszliśmy do pytań i odpowiedzi w mniej niż pół godziny.\nFragment artykułu. Cały tekst i linki do prezentacji są dostępne na stronie AA Agnostica. Autor, Bob K. będzie spikerem na grupie AAwAA, na platformie GoToMeeting w dniu 07.01.2021.\nTłumaczenie za zgodą administratora strony.\n← Deklaracja odpowiedzialności\n12 kroków bez siły wyższej, czyli moje trzeźwienie bez Boga. →\nPrzyznać się do bycia alkoholikiem czy nie?\n22-09-2020 22-09-2020 elbod\nWarsztaty Duchowości w Opolu\n28-07-2019 28-07-2019 elbod\nWywiad z Rogerem C\n23-08-2020 23-08-2020 elbod\nWarsztaty: “Grupa on line i co dalej?” spikerki\nNagrania audio z Warsztatów AA: “Grupa on line i co dalej?”\nSpikerki na grupie AAwAA\nTu możecie posłuchać niektórych spikerek, które odbyły się na grupie AAwAA. Pliki są zapisane w formacie .mp3\nSpikerki na warsztatach 2021\nTu możecie posłuchać spikerów\nSpikerki z Warsztatów Duchowości 2020\nZapraszam do wysłuchania.https://aawaa.pl/spikerki/\nInne strony portalu aawaa.pl\nStrona dla Agnostyków\nAA dla Agnostykow\nAA nie do uwierzenia\nPrawa autorskie © 2021 AAwAA. Wszystkie prawa zastrzeżone.


Ziemia rolna Mazury najlepsze oferty - seo-wyszukiwanie.pl - katalog wspomagający wyszukiwanie\nZiemia rolna Mazury najlepsze oferty\nPrzedsiębiorstwo Oikos Nieruchomości, zajmuje się fachowym doradztwem w kwestii inwestycji w działki i również różne tereny budowlane. Jej domeną jest doradztwo przy kupnie i również zyskownej sprzedaży wskazanej działki, tak ażeby klient na tym jak najwięcej zyskał. Oferuje ona nowoczesne inwestycje w ziemię, które mają wieloletni charakter i zawsze się opłacają. Gwarantuje doradztwo inwestycyjne, finansowe i również konsulting związany z nowoczesnymi technologiami w budownictwie. Proponuje wszystkim klientom najlepsze na rynku działki budowlane w Bydgoszczy, Toruniu, Gdańsku, Poznaniu a oprócz tego w innych miastach. Firma nieustannie pozyskuje też partnerów w kwestii projektowania oraz budowania biogazowni, oraz do obrotu wierzytelnościami. Gwarantuje ciągle bieżace ogłoszenia, w temacie działki inwestycyjne, którym warto się bliżej przyjrzeć.\nTytuł: Ziemia rolna Mazury najlepsze oferty\nSłowa kluczowe: działki rolne na sprzedaż warmińsko - mazurskie, grunty rolne na sprzedaż Mazury, biuro Nieruchomości Bydgoszcz


Skup całych flot samochodowych - Skup aut za gotówkę, samochody używane i osobowe - SkupAuta.pl\nSkup całych flot samochodowych to nasza kolejna specjalność i obszar, w którym prężnie działamy – stąd jeśli tylko interesują się Państwo tego rodzaju transakcją, serdecznie zachęcamy do zapoznania się ze szczegółami naszej oferty.\nDlaczego warto właśnie nam sprzedać flotę samochodów?\n• Realizacja transakcji odbywa się szybko, bez żadnej zwłoki czy dodatkowych komplikacji.\n• Nie trzeba marnować czasu na umieszczenie ogłoszeń i kontakty z potencjalnie zainteresowanymi.\nDla nas nie ma znaczenia o jakiej marce, modelu czy rocznikach mowa – każdą propozycję uczciwie rozważmy, proponując równie uczciwą cenę. Dla maksymalnej satysfakcji obu zainteresowanych stron. Trudnimy się skupem całych flot samochodowych już od dawna – dlatego udało nam się wypracować metody pozwalające na jak najszybszą, wygodną i bezproblemową transakcję.\nSprzedaż jednego samochodu jest już problemem – a co dopiero, gdy chodzi o całą flotę! Choć wydawać by się mogło, że znalezienie kupca w tym kontekście, który jeszcze dodatkowo zaproponuje zyskowną stawkę to misja niemożliwa do wykonania – nasz auto skup jest tutaj po to, by zmienić tę tendencję!\nSkup flot samochodowych: jak skorzystać z naszej oferty?\nWszystko co trzeba zrobić, to skontaktować się z nami i przedstawić szczegóły. Całą resztą zajmujemy się sami! Dotrzemy we wskazane miejsce i w dogodnym dla Państwa terminie do miejsca, w którym zaparkowana jest flota, dokonamy szczegółowych oględzin, zaproponujemy uczciwą cenę w oparciu o kilka ważnych czynników, takich jak m.in.:\n• stan techniczny każdego samochodu,\n• wygląd pojazdów,\nZapewniamy, że cena będzie dokonana przez doświadczonego pracownika – który zna się na samochodach lepiej niż ktokolwiek inny. Potem już przyjdzie pora na same formalności, które również postaraliśmy się ograniczyć do absolutnego minimum. W razie jakichkolwiek dodatkowych pytań tudzież wątpliwości odnośnie naszej propozycji – zachęcamy do kontaktu już dziś! Odpowiemy najszybciej, jak tylko to możliwe.


2 gru 2021 • Przeczytasz w 5 min\nByłem początkującym nastolatkiem, gdy fantastyczna dziewczyna, w białych podkolanówkach, wzgardziła moim uczuciem. A że duszę mam wrażliwą przeżyłem to strasznie. Zważywszy na wiek nie mogłem jednak cierpieć szlachetnie jak Marek Hłasko na zdjęciach. Nie mogłem się też pozersko upić i żalić się barmanowi. Rzucanie się z mostu nie wchodziło w grę bo w mieście, w którym mieszkałem, nie było rzeki, a przy tym w styczniu woda zimna (moda na morsowanie dopiero miała nadejść). Pod pociąg bym się rzucił, ale się spóźniają.\nUjście dla gromadzonych przez wiele tygodni namiętności znalazłem w twórczości. W tamtym okresie mojego życia powstały moje wiersze. Wszystkie osiem. Wyobrażam sobie, że w przyszłości nieobszerny tomik dzieł zebranych trafi, jako dodatek do happy meala, zamiast plastikowej figurki jakiegoś ninja. A znajdzie się tam moje największe dzieło: „Cierń róży”. To dzięki niemu, dziś, jeżeli tylko mam ochotę, w notce biograficznej mogę, obok „profesor ekonomii”, wpisać „poeta”. Gdy kiedyś na lekcjach polskiego uczniowie będą go interpretować, w rubryce „geneza” pojawi się „powodem powstania wiersza był zawód miłosny autora”. O innych okolicznościach nauczyciele będą milczeć – no chyba, że przeczytają ten blog/ posłuchają tego podcastu. A historia jest tragiczna. Zdarzyło się bowiem, że wiersz wpadł w łapy przerośniętego tumana, który nie tylko go przeczytał, ale też z udawaną emfazą recytował przed innymi na szkolnej dyskotece. Nie zapominał przy tym, o moich prawach autorskich. To co nastąpiło potem, to nie była zwykła towarzyska porażka, jak plama po keczupie.\nTo była masakra.\nZawód miłosny i zamknięcie w dyby, dla uciechy gawiedzi.\nMoje życie się skończyło.\nNo dobrze, trochę przedramatyzowałem ale, jeżeli to mnie w jakiś sposób tłumaczy, zrobiłem to w dobrym celu. Chcę zwrócić Waszą uwagę, na rolę jaką przypisujemy temu, co inni o nas myślą. A w szczególności skupię się na tzw. efekcie reflektora – naszej skłonności do tego, by uważać, iż popełniając faux pas jesteśmy w centrum uwagi innych.\nNazwa tego efektu nawiązuje do snopu światła, który oświetla wykonawcę na całkowicie zaciemnionej scenie. Każdemu to się może zdarzyć. Nie mam tu na myśli występów scenicznych, ale doświadczenie przekonania, że wszyscy nam się przyglądają. Rzeczywistość okazuje się być znacznie bardziej wyrozumiała; inni zwykle nie zwracają na nas uwagi tak bardzo jak nam się wydaje. I nie ważne czy robimy coś głupiego, niewłaściwego, czy też zachowujemy się wzorowo.\nW książce „Czego najbardziej żałują umierający” pielęgniarka Bronnie Ware tak opisuje jedną ze swoich śmiertelnie chorych podopiecznych:\n„Teraz umierała i nie obchodziło jej, co pomyślą o niej inni i bolała nad tym, że nie wpadła na to wcześniej. Zachowywała pozory, żyła tak, jak oczekiwali od niej inni.”\nTo, o czym pisze Ware to znacznie więcej niż tylko efekt reflektora ale użyłem tego przykładu by pokazać, jak tragiczne mogą być skutki uzależniania naszego życia i szczęścia od oceny ze strony innych. Tym bardziej, że, jak spróbuję zaraz pokazać, inni myślą o nas mniej niż nam się wydaje.\nSkąd się bierze efekt reflektora?\nJako przyczynę powstawania efektu reflektora zwykle wskazuje się silne skoncentrowanie na sobie; swoich działaniach i wyglądzie. Częściej ulegają mu osoby, które nie radzą sobie z przyjmowaniem perspektywy innych ludzi. W konsekwencji stajemy się nerwowi i odczuwamy silne zakłopotanie. W praktyce oznacza to też, że rezygnujemy z robienia rzeczy, na które mamy ochotę, bojąc się, że inni uznają to za obciachowe. Niestety nierzadko zdarza się, że omawiany efekt jest dla człowieka tak wyniszczający, że konieczne jest podjęcie leczenia.\nChoćby dlatego warto sobie już dzisiaj uświadomić:\nLudzie nie poświęcają nam tak dużo uwagi, jak myślimy.\nBudzisz się czasami za późno by opanować chaos panujący na twojej głowie (przepraszam osoby o fryzurze oszczędnej za wykluczanie ich z tego przykładu)? Chyba każdemu zdarza się dzień fatalnej zaczeski. Zauważmy, że w takie dni tym, co nas martwi, nie jest nieokrzesanie włosów, ale to, że inni to zobaczą i ocenią.\nBadania wydają się mówić: no i co z tego? Wyluzuj!\nW jednym z nich zespół kierowany przez Thomasa Gilovicha wywołał u badanych efekt reflektora, dając im do założenia koszulkę z wizerunkiem Barry’ego Manilowa. Dla tych, którzy nie znają tej wybitnej postaci amerykańskiej sceny muzycznej, dostosujmy ten przykład do polskich warunków: to mniej więcej tak, jakbyśmy studentów szkoły biznesu namówili do nałożenia t-shirta z Zenkiem Martyniukiem w ociekających lukrem barwach. Tak ubranego respondenta wysyłamy na wykład i jeszcze prosimy by się spóźnił, aby wszyscy siedzący w ławkach mogli go dobrze obejrzeć. Czując wstyd i zakłopotanie badani byli nie tylko przekonani, że większość obecnych w sali wykładowej zwróciła na nich uwagę, ale też, że ich zapamiętała. Nic z tych rzeczy. Okazało się, że bardzo niewielu w ogóle pamiętało, czyja twarz była na koszulce.\nDowodów naukowych jest znacznie więcej. Przykładowo: kto z nas będąc nastolatkiem nie skręcał się z bezsilności na myśl o pryszczach i przebarwieniach, które pojawiały się nam na twarzach. Badania pokazują, że mało kto z naszego otoczenia w ogólne to zauważał i o tym pamiętał. Inny przykład: uczestnicząc w dyskusjach grupowych wielu z nas ma skłonność do przeceniania tego, jak bardzo zapamiętane zostanie coś, co powiemy. Ludzie noszący ubrania będące podróbkami znanych marek, zwykle nadmiernie się przejmują, że inni to dostrzegą i ocenią. To tylko kilka przykładów z badań pokazujących, że reflektor jest głównie w naszych głowach.\nCiekawym aspektem efektu reflektora jest praca, w której robimy powtarzalne rzeczy. Ot, choćby, pierwsza z brzegu: wykładowca na uczelni (kompletnie nie wiem, skąd mi się wziął ten przykład). Zdarza się, że pracownik dydaktyczny, co roku prowadzi ten sam kurs i powtarza te same treści. Dla niego jest to coś co już dobrze zna, ale dla odbiorców to zwykle nowość. Dla niektórych osób to układ idealny. Nazywam ich archiwistami; co rok przychodzą na zajęcia z tymi samymi materiałami stworzonymi 30 lat wcześniej. Pewnie każdy, kto był na uczelni doświadczył zajęć z zasłużonym, żeby nie pisać „zasuszonym”, profesorem czytającym swoje notatki z pożółkłych ze starości kartek. Na szczęście większość prowadzących zmienia, uaktualnia, dodaje, urozmaica. I tu dochodzimy do najważniejszego: student, który nie powtarza roku, zawsze doświadcza czegoś nowego, ocenia wykład jako całość. Tymczasem wykładowca największe znaczenie przypisuje temu, co zrobił inaczej niż zwykle. A w konsekwencji przecenia to, jak bardzo wprowadzone zmiany wpływają na odbiór.\nEfekt reflektora nie dotyczy tylko sytuacji, gdy coś co robimy można uznać za kompromitujące. Występuje on również wtedy, gdy robimy coś dobrego, co w naszym mniemaniu zasługuje na szacunek i docenienie. Nie liczmy na to, że nasze dokonania zapadną innym w pamięć. Co to to nie. Wielu ich nie dostrzeże, a większość szybko o nich zapomni.\nCiekawe i ważne okazują się niedawno przeprowadzone badania na temat związku pomiędzy tym, jak ocena, którą inni wystawiają nam w mediach społecznościowych, wpływa na wzmacnianie efektu reflektora. Wykazano w nich, że im większą uwagę inni nam poświęcają tym silniej ulegamy iluzji, że jesteśmy oceniani, dostrzegani i zapamiętywani.\nPrzekleństwem efektu reflektora jest bycie uzależnionym od tego, co myślą o nas inni, nawet gdy oni w ogóle nie myślą. To my tworzymy sobie bariery, nazywając je głosem rozsądku, racjonalną oceną sytuacji, czy dorosłym podejściem. Choć mamy ochotę, nie śpiewamy karaoke bojąc się drwin. Nie zmieniamy pracy na mniej płatną ale ciekawszą, żeby nie wyjść na frajerów. A przy tym ciągle zabiegamy o akceptację, o potwierdzenie własnej wartości u ludzi, którzy, nie poświęcają nam uwagi. Bo czemu niby służą zdjęcia i filmiki z imprez, koncertów, ceremonii zamieszczane na Facebooku?\nKiedyś rozpierała mnie zawiść, za gardło trzymała mnie chora ambicja, a żądza sukcesu kłuła moje ego każdego dnia. Patrzyłem z zazdrością na wspaniałe wyniki kolegów po fachu, którzy przyciągali do\nPiotr Michoń 6 gru 2021 • Przeczytasz w 39 min


Maja dorasta. Niezbędnik dorastającej dziewczynki - tantis.pl\noszczędzasz 27,29 zł (38%)\noszczędzasz 8,59 zł (38%)\nRozmowy z dziećmi o dojrzewaniu, seksualności i zmianach, jakie je czekają, nie należą do łatwych. Jednak od tego tematu nie wolno uciekać, gdyż zagubione nastolatki i nastolatkowie nie wiedzą, co ich czeka i z czym muszą się mierzyć. Z pomocą przychodzi publikacja „Maja dorasta”. Maja ma dziewięć lat. Wraz z przyjaciółkami rozpoczyna największą przygodę życia, wchodząc w okres dojrzewania. Już niebawem poczuje zmiany powoli zachodzące w ciele i psychice. Czytelniczki dzięki jej przygodom odkryją, z jakimi wyzwaniami wkrótce przyjdzie się mierzyć im samym oraz że wcale nie mają się czego obawiać. Musisz pomyśleć o nowej bieliźnie, potrzebujesz więcej snu i do tego pojawia się okres? Główna bohaterka i bliscy z jej otoczenia przedstawią Ci wiele rzetelnych informacji. Dojrzewanie jest cool! To najlepsze chwile Twojego życia! Publikacja cenionej pediatry Monici Peitx w prosty, odpowiedni dla dziecka sposób objaśnia wszystkie tajemnice przemiany dziewczynki w dorosłą kobietę. Książka przygotowuje do dojrzałości płciowej, pomijając trudne medyczne opisy i skupiając się na tym, co każda dziewczyna powinna zrozumieć.\nIdentyfikator produktu 762515\nTytuł Maja dorasta. Niezbędnik dorastającej dziewczynki\nWymiary produktu [mm] 157 x 199 x 10\nNasza cena 14,31 zł\nInteresujące, fajne ilustracje. Niedroga książka. Polecam gorąco.\nDo przeczytania w 20 min przez 9 latkę. Polecam jako jedno z narzędzi do zagajenia na temat dojrzewania. Duży plus za to że nie ma treści niestosownych, niezrozumialych dla dziewczynek, lub za to że narządy są ładnie właściwie nazwane, w przeciwieństwie do wielkiej księgi(...)\nKsiążka godna polecenia. Ciekawie wydana. Poruszająca problemy wieku dojrzewania.\nBardzo dobra książeczka dla dzieci, ale..... przy porównaniu z książeczką dla chłopców (Kacper dorasta) dojść można do przekonania, że autorzy traktują dziewczynki, jak nie do końca dające radę umysłowo z chłopcami. Chłopcom tłumaczy się jakie hormony i gdzie są produkowane np,, a dziewczynkom daje się tylko informację o hormonach bez informacji, które są w książeczce dla chłopców. Podobnie jest z informacjami - w książeczce dla chłopców podane są bardziej "naukowym" językiem. Dziewczynki są widać zbyt infantylne, żeby można było pisać dla nich książki na tym samym poziomie. I dlatego nie daję pięciu gwiazdek. Wielka szkoda. Dlatego polecam dziewczynkom zakupić książeczkę w parze z książeczką dla chłopców. Wtedy zdobędą bardziej pełną wiedzę na temat swojego rozwoju.\nksiazka w prosty spósb wyjaśnia zawiłosci dorastania. Czasem mimo rozmów warto wesprzec ciekawą literaturą.\nPolecam. Bardzo prosty przekaz dla tych małych a za razem tak już dorosłych dziewczyn co wiedzieć wszystko już chcą.\nMaja jest małą, rezolutną dziewczynką, która tym razem wprowadzi naszych młodych czytelników w świat dorastania. Główna bohaterka odkryje przed nami tajemnice, jakie wiążą się z byciem nastolatką. Obali mity i wyjaśni wszystko w jedyny w swoim rodzaju dziecięcy sposób. Dużym atutem tej pozycji jest to, żę jest bardzo fajnie wydana. Poza tekstem mamy wiele ilustracji, które dodatkowo przyciągają uwagę dzieci. Polecam mocno.\nFajna kolorowa książka, prosta, zwięzła, całkowicie wyczerpująca temat dojrzewania płciowego u dziewczynek, który rozpoczyna się gdzieś w wieku 9 lat. Głowna bohaterka właśnie od tego momentu przeżywa przygody aż do 13 roku życia mierząc się z najważniejszymi i najbardziej wyrazistymi zmianami. Myślę, że każda dziewczynka bez względu na to jak dobrych w tłumaczeniu tych spraw ma rodziców i pedagogów powinna ją przeczytać.\nFajna książka, która w dziecięcy sposób przedstawia różne problemy z którymi boryka się dorastająca dziewczynka. Zarówno pod względem zmian zachodzących w ciele, jak i pod względem emocjonalnym. Fajnie wydana, z mnóstwem ładnych ilustracji. Tekst jest przystępny dla dziecka. Szkoda, że trafiłam na tą pozycję tak późno, z pewnością przydałaby się przy pierwszej córce.\nŚwietna książka, którą powinna przeczytać każda dziewczynka wkraczająca w okres dojrzewania. Bycie nastolatką to nie taka łatwa sprawa, nie tylko dla rodziców, jak i samych dzieci. Dzięki tej książce dowiedzą się jak zmienia się ich organizm, jak zmienia się także część emocjonalna, hormony itp. Moim zdaniem ta pozycja obowiązkowa , która powinna być znacznie szerzej propagowana.\nKsiążka o małej dziewczynce, która powoli zmienia się w kobietę i tak samo jak wszystkie jej rówieśniczki czuje strach związany z tym, co dzieje się z jej ciałem i w jej głowie. Na szczęście cały czas rozmawia z mama i panią doktor o frasujących ją sprawach. Książka Monici Peitx nie tylko pokazuje z jakimi zmianami muszą liczyć się dziewczynki wchodzące w okres dojrzewania, ale też uczy, że warto rozmawiać o nich z bliskimi – mamą, lekarką, nawet koleżankami. Czegoś takiego brakowało na polskim rynku.\nMaja w tej pozycji prowadzi nas przez trudny czas w życiu każdej dziewczynki. Główna bohaterka krok po kroku tłumaczy nam zmiany jakie nas czekają. Ja na wiele tematów staram się rozmawiać z moją córeczką, ale wiadomo że niektóre z nich są dla niej wstydliwe i zwyczajnie je omija. Ta książeczka dużo nam ułatwiła, po jej lekturze moja mała miała wiele pytań o poszczególne kwestie. Tak bardzo cieszę się, że nie wstydzi się ze mną rozmawiać.\nUwielbiam tą książkę od pierwszej chwili gdy ją ujrzałam. Moja mała córeczka nie do końca chciała rozmawiać na pewne tematy, na szczęście po przeczytaniu tej pozycji prędko się zachęciła i sama wychodzi z inicjatywą. Książka napisana jest w bardzo fajny sposób, taki miły. Autorka wie jak przemówić do umysłów małych czytelników. Polecam.\nKsiążka zwięźle opisuje temat dojrzewania u kobiet od najwcześniejszego momentu rozpoczynającego się koło 9-10 roku życia aż do 13, kiedy zachodzą najważniejsze i najistotniejsze zmiany, a kiedy też strach związany z nimi jest największy. Pozycja jest idealna dla wszystkich dziewczynek, zwłaszcza tych, które czują, że nie mają za bardzo z kim porozmaiwac o tych tematach. Nie jest za długa, ma dużo ilustracji, jest opisana prostym językiem, a wszystkie kwestie są przedstawione w formie przygód zamiast podręcznikowej bablaniny.\nKsiążeczka, która opowiada o tym jak wygląda wkraczanie w dorosłość u każdej młodej dziewczynki. Autor za pomocą przyjemnej w odbiorze historyjki tłumaczy jak zmienia się ciało, co dzieje się z hormonami, z psychiką oraz generalnie emocjami. Moim zdaniem to bardzo potrzebna pozycja. Moja mała chętnie ją czytała. Jedyne do czego mogę się przyczepić, to szata graficzna, która mogłaby być nieco bardziej atrakcyjna dla młodego czytelnika.\nBardzo lubię tą książkę z Mają. Kupiłam ją jakiś czas temu najpierw córce, a potem chrześnicy. Sprawdziła się moim zdaniem idealnie w obu przypadkach. Dziewczynki wiedzą co i jak, a gdy nie rozumiały do końca jakiegoś zagadnienia to pytały mnie. Także ta pozycja jest doskonałym punktem zaczepnym do różnych rozmów, które nie tylko tłumaczą wiele, ale także pogłębiają relację rodzic dziecko. Polecam.\nŻałuję, że za moich czasów nie było takich książek. „Maja dorasta” to świetna książka, która kompleksowo tłumaczy wszystkie trudne i często wstydliwe sprawy związane z dojrzewaniem. Jest idealna dla dziewczynek w wieku 9+ jeszcze nie świadomych tego co czeka je w najbliższym czasie.\nMaja dorasta. Niezbędnik dorastającej dziewczynki to książka dziecięca traktująca o różnych problemach związanych z dojrzewaniem. Autor skupił się w dużej mierze na uczuciach, na emocjach, co bardzo mi się podoba. Zanim wręczyłam książkę córce, to sama przeczytałam ją kilkukrotnie. Spełnia w 100% swoje zadania, choć ja i tak uważam osobiście, że z dzieckiem należy rozmawiać. Książka to nie wszystko i na pewno nie zaspokoi wiedzy w 100%.\nFajny nie za długi poradnik. Kupiłam go mojej córce po namowie znajomej, która też kupiła go swojej. Książka dokładnie tłumaczy co zmienia się w ciele i zachowaniach, kiedy dziewczynka przeobraża się w kobietę. Bardzo się cieszę z tej pozycji, bo sama nie potrafiłabym chyba właściwie tego tłumaczyć.\nTo pozycja obowiązkowa dla każdej dorastającej dziewczynki. Maja, czyli główna bohaterka powolutku, w bardzo ładnej formie wprowadza małe czytelniczki w świat nastolatek. A co za tym idzie w świat burzy hormonalnej, trądziku, miesiączki i wielu, wielu innych spraw, o których dzieci często nie chcą rozmawiać z dorosłymi. Moim zdaniem ta książka powinna trafić w ręce każdego dziecka, który wkracza w ten trudny okres. Polecam.\nFajna książka dla dzieci, która szeroko opisuje po kolei różne etapy dorastania. Moim zdaniem to rewelacyjna pozycja na prezent oraz jednocześnie must have dla każdej córki. Na niektóre tematy ciężko jest rozmawiać, ciężko je wytłumaczyć. Ta lektura sporo ułatwia. Często stanowi punkt zaczepny do różnych dyskusji. Nic dodać, nic ująć. Polecam.\nSolidny damski poradnik o dojrzewaniu. Wraz z Mają czytelniczki mogą poznać wszystkie tajemnice wchodzenia w kobiecość i odkryć z jakimi zmianami się to wiąże. Kto ma problem porozmawiać o tym z dziećmi – a przypuszczam, że wiele mam tak ma… niech kupuje śmiało.\nPozycja obowiązkowa dla każdej małej dziewczynki, która powoli wkracza w okres dojrzewania i nie za bardzo wie czego się spodziewać i jednocześnie nie ma ochoty rozmawiać na pewne tematy z rodzicami. Książka wiele wyjaśnia, odpowiada na szereg pytań, które nurtuję młode kobietki. Moja mała była zachwycona. No i fajnie, że wszystko wyjaśnione jest tak przystępnym językiem. Polecam mocno z całego serca.\nFajna książeczka dla dziewczynek, które mają przed sobą burzliwy i oczywiście trudny, jak nie najtrudniejszy w życiu, okres dojrzewania. Dzięki książce zrozumieją jak zmieni się ich ciało, czego mogą się spodziewać. Jest tu sporo o emocjach, o psychice, o problemach młodzieńczego świata oraz o tym jak sobie z nimi radzić. Podoba mi się podejście autora, polecam mocno.\nPozycja obowiązkowa dla dziewczynek wchodzących w nastoletni wiek i okres dojrzewania. Ilustracje są całkiem ładne, język przyswajalny i odpowiedni do wieku odbiorczyń, treść… bomba! Myślę, że ta jedna publikacja tłumaczy wszystko lepiej i dokładniej niż niejeden szkolny pedagog na WDŻWR.\nMust have dla każdej dziewczyny która wielkimi krokami wkracza w dorosły świat. Mnóstwo interesujących informacji oraz ciekawostek, które czasami bardzo trudno wytłumaczyć rodzicowi. Tutaj treść napisana jest przystępnym dla malucha językiem. Szkoda, że za moich czasów nie było takich pomocy naukowych. Na pewno byłoby łatwiej, tak jak mi jest teraz.\nKalina Agata, Agata Kalina\n14,71 zł 19,81 zł\n35,22 zł 44,99 zł


OHAUS MB90 0,001g, 0,01% - wagosuszarka laboratoryjna 200°C | moga.pl\nMB90 7 448,35 zł\nkod produktu: OH_30241168\nmax temperatura suszenia: 40°C do 200°C\n9 161,47 zł\n10 067,55 zł\n7 448,35 zł\nNowoczesna wagosuszarka MB 90 do rutynowych oraz zaawansowanych pomiarów określnia wilgotności próbek. Wysoka precyzja i powtarzalność pomiarów. Szeroki zakres temperatury suszaenia. Szalki jednorazowe o średniczy 90mm. Całkowite wymiary wagosuszarki: 211 x 355 x 180 mm. Wagosuszarka MB90 wyposażona jest w złącza komunikacyjne: RS232 x 1 oraz USB x 2\nSpecjalna komora grzewcza wagosuszarki gwarantuje równomierne ogrzewanie co przekłada się na wysoką powtarzalność i dokładność pomiarów do 0,01%. Szybka grzałka halogenowa oferuje zakres temperatur suszenia od 40°C do 200°C z możliwością ustawienia co 1°C.\nWagosuszarka MB90 oferuje dwa profile suszenia: • Szybki – najszybsze nagrzewanie do zadanej temeratury • Standardowy\nElementy komory grzewczej można bez użycia narzędzi zdemontować co znacznie ułatwia utrzymanie czystości w przypadku rozsypania się próbki. Wszysztkie elementy komory są wykonane ze stali nierdzewnej.\nWagosuszarka z dotykowym wyświetlaczem MB90 do precyzyjnego określania zawartości wilgoci.\nCharakterystyka wagosuszarki MB90 firmy OHAUS:\ndokładność odczytu: dla próbki 3g: 0,18%; dla próbki 10g: 0,02%\nzakres temperatury suszenia od 40°C do 200°C co 1°C\nprogramy suszenia: standardowy, szybki (dla próbek zawierających 5 -15% wilgoci)\nkryteria wyłączenia: ręczne, czasowe, automatyczne\nkolorowy dotykowy wyświetlacz 4,3" + 4 klawisze\npamieć: do 2 metod (produktów) oraz do 100 wyników pomiarów\nopcjonalnie odważnik kalibracyjny do okresowej adjustacji wagosuszarki (zalecamy klasę F1 50g)\nZachęcamy do zapoznania się również z publikacją w zakresie metodyki i sposobu analizy wilgotności opisanej w przewodniku (do pobrania plik pdf)\nmody pracy: program suszenia standardowy, program suszenia szybki, ważenie\nKarta katalogowa wagoszuszarka MB90\nPrzewodnik wyznaczanie wilgoci na wagosuszarce MB90\nOH_30241168 MB90 90g 0,001g 0,01% 40°C do 200°C nie 24h 7 448,35 zł


Bateria do laptopa Toshiba Satellite L300-19U | bateriabuy.pl\nBateria do laptopa Toshiba Satellite L300-19U\nBateria do laptopa Toshiba Satellite L300-19U (10.8V, 4400mAh )\nBateria do Toshiba Satellite L300-19U został starannie zaprojektowany i przetestowany. Akumulator zastępczy laptopa spełnia lub przekracza specyfikacje OEM, w 100% kompatybilny z oryginalną baterią, parametry produktu bateria do laptopa Toshiba Satellite L300-19U są następujące.\nBateria do laptopa Toshiba Satellite L300-19U (10.8V, 6600mAh )\nWymienna baterii w laptopie Toshiba Satellite L300-19U wykorzystuje najwyższej jakości akumulatory litowo-jonowe i komponenty do szybszego ładowania i dłuższej żywotności.\nBędziesz mógł kupić bateria do laptopa Toshiba Satellite L300-19U w najbardziej przystępnej cenie, zapewniamy roczną gwarancję i 30-dniową gwarancję zwrotu pieniędzy za baterię.\nW rzeczywistości, dzięki ulepszeniu technologii baterii, żywotność bateria do Toshiba Satellite L300-19U ulegnie poprawie. Dostarczane przez nas akumulatory są wykonane z wysokiej jakości baterii i komponentów, dzięki czemu każda bateria ma wysoką wydajność, a ładunek cykliczny osiąga ponad 500 razy. Technologia litowo-jonowa przyspiesza ładowanie akumulatora, nie ma tak zwanego "Efektu pamięci".Każda bateria jest modelem specyficznym dla konkretnego modelu notebooka, a każdy projekt zwraca uwagę na szczegóły. Nowe bateria Toshiba Satellite L300-19U są na ogół bardziej energooszczędne, a akumulatory o tej samej pojemności działają prawidłowo i mają dłuższą żywotność. Nasza specjalizacja i koncentracja w branży baterii do laptopów oznacza, że możesz łatwo znaleźć odpowiednią bateria do laptopa i zaoszczędzić sporo pieniędzy. Jeśli masz jakiekolwiek problemy bateria do laptopa Toshiba Satellite L300-19U, skontaktuj się z nami przez e-mail, chętnie pomożemy Ci rozwiązać problem.\nJak mogę znaleźć odpowiednią bateria do laptopa Toshiba Satellite L300-19U?\nJak naładować bateria do laptopa Toshiba Satellite L300-19U?\n3 Jeśli korzystasz z laptopa podczas ładowania, bateria do laptopa Toshiba Satellite L300-19U nie będzie ładowany dłużej. Akumulator będzie nadal ładowany, nawet jeśli notebook jest wyłączony.\nJak przedłużyć żywotność bateria do laptopa Toshiba Satellite L300-19U?\n4 Zachowaj stan bateria do laptopa Toshiba Satellite L300-19U, nie używaj go w zbyt wysokiej temperaturze


Wynajem ogrodzeń Hajnówka przez Internet | wynajemogrodzen.eu\nwynajemogrodzen.eu > Wynajem ogrodzeń tymczasowych i budowlanych > Wynajem ogrodzeń Hajnówka\n1 Czym się wyróżnia wynajem ogrodzeń Hajnówka?\n2 Jakie produkty są w ofercie wynajmu ogrodzeń Hajnówka?\n3 Wynajem ogrodzeń budowlanych i tymczasowych Hajnówka\n4 Jak przy wynajmie ogrodzeń Hajnówka wykorzystać Internet?\n5 Dzierżawa paneli ogrodzeniowych Hajnówka\n6 Najczęściej zadawane pytania (FAQ) o ogrodzenia tymczasowe Hajnówka\nCzym się wyróżnia wynajem ogrodzeń Hajnówka?\nWynajem ogrodzeń Hajnówka to nietuzinkowa propozycja w obrębie dostarczania nienagannej klasy paneli ogrodzeniowych. Do kooperacji zapraszamy zarówno osoby fizyczne jak i przedsiębiorstwa. Zapewniamy sposobność do przeprowadzenia wszystkich formalności online. Z nami dzierżawa paneli ogrodzeniowych to czysta przyjemność i pewność, że zadowolą one Państwa oczekiwania. Nasza platforma to nowatorskie rozwiązanie wspierające odbiorców ogrodzeń tymczasowych w mieście Hajnówka. Obsługujemy teren całej Polski, a zamówienia można do nas złożyć przez 7 dni w tygodniu. Posiadamy w swojej propozycji takie typy ogrodzeń jak:\nJakie produkty są w ofercie wynajmu ogrodzeń Hajnówka?\nOgrodzenia budowlane – wynajem ogrodzeń Hajnówka przychodzi w sukurs oczekiwaniom inwestorów w całym województwie. Z nami zabezpieczycie Państwo swoje budowy i uczynicie to zgodnie z obowiązującym prawodawstwem. Dysponujemy zarówno ogrodzeniami pełnymi jak i ażurowymi. Atrakcyjne ceny sprawiają, że warto wynająć u nas potrzebne elementy. Kolejnym przywilejem skorzystania z naszej propozycji jest także możliwość wybrania usług dodatkowych. Nasza ekipa może dostarczyć panele ogrodzeniowe, aby następnie je rozłożyć.\nOgrodzenia na imprezę – wynajem ogrodzeń Hajnówka to nieodzowny partner dla aranżerów eventów i wydarzeń kulturalnych. Z chęcią wydzielimy potrzebne przestrzenie, sprawiając, że będą one bezpieczne. Oferowane panele i barierki bardzo dobrze sprawdzają się w czasie meczów, koncertów i targów. Za wszelkie czynności wynajmu można wnieść należność przez płatności online. W cenę dzierżawy wliczony jest transport do wskazanego miejsca.\nOgrodzenia tymczasowe – przenośne ogrodzenia znajdują bardzo dużo zastosowań. Nie ma w tym nic dziwnego skoro ich obecność potrzebna jest niemal w każdym miejscu, które ma znamiona tymczasowego. Wynajem ogrodzeń Hajnówka pomaga osobom, które muszą je zorganizować. U nas wszelkie formalności załatwia się w oka mgnieniu i nie marnotrawi wolnego czasu. Do kooperacji zapraszamy w szczególności opiekunów targowisk i różnych miejsc handlowych. Nasze ogrodzenia mocowane są sposobem „rura w rurę” co zwiększa ich trwałość. Wynajęcie ogrodzenia w mieście Hajnówka jeszcze nigdy nie było tak proste.\nWynajem ogrodzeń budowlanych i tymczasowych Hajnówka\nWynajem ogrodzeń Hajnówka to nasza propozycja z zakresu zapewniania wysokiej jakości paneli ogrodzeniowych. Nasze ogrodzenia tymczasowe oferujemy tym z Państwa, którzy poszukują sprawdzonych rozwiązań i nie chcąc tracić energii na osobiste wizyty u wybranego Usługodawcy. Współpracujemy z najlepszymi przedsiębiorstwami, które trudnią się dzierżawą paneli ogrodzeniowych. Aby uzyskać do nich dostęp wystarczy parę minut i chęć do przeprowadzenia wszelkich formalności przez Internet. Rozwiązanie, które mamy przyjemność zaprezentować Państwu to przede wszystkim przejrzyste, które można sprowadzić do:\nJak przy wynajmie ogrodzeń Hajnówka wykorzystać Internet?\nWybrania adresu dostawy ogrodzeń – wynajem ogrodzeń online działa na terenie całego kraju. Klienci, którzy go wypróbują nie muszą więc obawiać się, o to czy ogrodzenie dotrze pod wskazany adres. Zakresem naszego działania objęte są wszystkie mniejsze i większe miejscowości w kraju. Jeśli więc nie chcecie Państwo tracić cennych minut na poszukiwania to nasza oferta może być wręcz nieoceniona.\nOkreślenia typu paneli ogrodzeniowych – ogrodzenia tymczasowe Hajnówka zamawiane są do wielu rozmaitych celów. Część z Was potrzebuje ich na place budowy, a pozostali do zabezpieczenia imprez. Nic więc dziwnego, że dany rodzaj należy dopasować do swoich potrzeb. W ofercie systemu do wynajmu ogrodzeń zamówicie Państwo: panele pełne, ażurowe oraz barierki ochronne.\nDomówienia usług dodatkowych – wynajem ogrodzeń dla miasta Hajnówka to także pełen wachlarz usług dodatkowych. Z naszą pomocą możecie Państwo spać spokojnie w czasie, kiedy ma zajmiemy się panelami ogrodzeniowymi. Za niewielką odpłatnością do potrzebnej liczby przęseł można również domówić ich montaż wespół z załadunkiem.\nUiszczenia należności za dzierżawę online – ogrodzenia tymczasowe Hajnówka są komfortowe także przy rozliczeniach finansowych. Oznacza to, że wszelkie rozrachunki z naszym przedsiębiorstwem można przeprowadzać online. Ochoczo zapraszamy do skorzystania z zalet jednego z pierwszych systemów do zamawiania ogrodzeń tymczasowych w Europie. Z nami załatwicie Państwo wszystko to co do tego momentu wymagało Waszej osobistej obecności.\nWynajem ogrodzeń budowlanych Hajnówka\nWynajem ogrodzeń Hajnówka to nasza oferta na wyposażenie placów budowy w przęsła ogrodzeniowe. W naszej ofercie posiadamy wszystkie rodzaje ogrodzeń, które jesteśmy w stanie dostarczyć do dowolnego punktu w kraju. Ogrodzenia budowlane można u nas zamówić przez Internet lub mailowo. Przeciętny czas realizacji Waszego zapotrzebowania wynosi 48 godzin. Może on nieznacznie ulec wydłużeniu w przypadku sobót i niedziel oraz innych dni wolnych w kalendarzu. Zapewniamy wszystkie rodzaje paneli ogrodzeniowych. U nas złożycie Państwo zamówienie bezwzględnie od pory dnia lub nocy. Korzystamy z kompetencji najlepszych przedsiębiorstw ogrodzeniowych w Polsce. Nasi odbiorcy najczęściej sięgają po:\nDzierżawa paneli ogrodzeniowych Hajnówka\nOgrodzenia ażurowe – wynajem ogrodzeń Hajnówka opiera się w dużej mierze o ogrodzenia ażurowe. Gwarantują one wypełnienie obowiązku związanego z koniecznością zabezpieczenia newralgicznych fragmentów budowy. Do ich cech szczególnych należy szybkość montażu i prostota demontażu. Ogrodzenia na budowy Hajnówka umocowane są na stopach, co wpływa na ich stabilność.\nOgrodzenia pełne – wynajem ogrodzeń Hajnówka obejmuje także panele pełne. Ich wartością dodatkową jest fakt, że ograniczają one widzenie placu budowy i zapewniają większą prywatność. Ogrodzenia pełne są dodatkowo trochę bardziej stabilne i odporne na warunki meteorologiczne. Wynajem tego typu ogrodzeń poleca się na budowach w centrum dużych ośrodków miejskich.\nBarierki ochronne – wynajem ogrodzeń Hajnówka posiada w swojej ofercie również barierki ochronne. Mogą one służyć do np. zabezpieczenia wyrobiska. Niewątpliwą przewagą barierek papieskich jest ich niewielka waga i łatwość przenoszenia. Barierki ochronne stosowane są dodatkowo podczas różnego typu imprez, wyścigów kolarskich czy np. koncertów.\nWynajem ogrodzeń Hajnówka poleca się firmom i osobom prywatnym. Jesteśmy do Waszej dyspozycji we wszystkie dni powszednie. W weekendy i dni wolne od pracy można również skorzystać z systemu zamówień Internetowych. Nasi doradcy klienta chętnie odpowiedzą na wszystkie wątpliwości i przedstawią najlepszą propozycję.\nNajczęściej zadawane pytania (FAQ) o ogrodzenia tymczasowe Hajnówka\nWynajem ogrodzeń tymczasowych Hajnówka działa całkowicie online. Oznacza to, że nasze ogrodzenia dowieziemy pod wybrany adres w Waszej miejscowości, a wszelkie kwestie formalne można załatwić w sposób zdalny.\nWynajem ogrodzeń przez Internet jest usługą całkowicie pełnowartościową. Mogą z niego skorzystać przedsiębiorstwa i osoby fizyczne. Dajemy możliwość zamówienia paneli pełnych, ażurowych i barierek ochronnych. Zamówienia można nam składać bez oglądania się na godzinę. Nasze systemy pracują całodobowo.\nJaki jest koszt wynajmu ogrodzeń w miejscowości Hajnówka ?\nKosz dzierżawy ogrodzeń zależy od ich typu oraz metrażu. Dokładne określenie kosztów następuje po wpisaniu w dane pola ilości potrzebnych przęseł. Wycena jest błyskawiczna i nie trzeba na nią czekać. Taki stan rzeczy jest pożądany przy planowaniu kosztów danej inwestycji.\nWynajem ogrodzeń Hajnówka daje sposobność do uzyskania paneli w ciągu 48 godzin od złożenia zamówienia. Czas ten jest wiążący na terenie całego kraju. Poszczególne elementy dotrą na inwestycji szybciej niż się spodziewacie.\nWynajem ogrodzeń tymczasowych online powstał z pasji i chęci przenoszenia poszczególnych czynności powiązanych z obsługą placów budowy do sfery online. W nasz projekt zaangażowaliśmy firmy, które mają bogate doświadczenie w niniejszym zakresie. Oferujemy towar pełnowartościowy, który można zakupić lub wynająć. Zapraszamy do kontaktu poprzez maila lub rozmowy telefonicznej.\nZa wynajem ogrodzeń można zapłacić online. Pierwsza odpłatność obejmuje jego dostawę oraz odbiór. Nie trzeba od razu wskazywać całego okresu najmu, a co miesiąc go wydłużać. Nasza usługa nie posiada ukrytych kosztów, a jej regulamin jest jasny. Klienci, którzy ją wybiorą na pewno nie poczują się oszukani. Jesteśmy znani ze swojego profesjonalizmu i życzliwego kontaktu z klientami. Sprawdź nas teraz.\nOgrodzenia budowlane Hajnówka


Książkomania: "Username: Evie" Joe Sugg\nKategoria: komiks, literatura młodzieżowa, fantasy\nWioleta Sadowska (awiola) 06.07.2016, 22:39\nMatko, jak ja dawno nie czytałam komiksu. Całe wieki!\nIsabelle West 08.07.2016, 20:22\nWłaśnie sobie uświadomiłam jak dawno nie czytałam żadnego komiksu, a jeżeli już to tylko mangi. Chciałabym zabrać się za pozycję, która, jak mówisz, będzie takim powrotem do dzieciństwa. Cieszę się, że ją polecasz, chociaż wiem, że podoba się ona naprawdę wielu osobom.\nSylwia 11.07.2016, 08:51\nWiele osób zachwyca się tą pozycją, jednak ja muszę odpuścić, bo zupełnie mnie do niej nie ciągnie.


Sobótki ręczne – rodzinne warsztaty plastyczne dla dzieci, miastodzieci.pl\nMiastoDzieci.pl > Wydarzenia > Online > Sobótki ręczne – rodzinne…\nRodzinne warsztaty plastyczne dla dzieci w wieku 5-10 lat wraz z opiekunami\nWeekendowe rodzinne zajęcia, adresowane do dzieci w wieku 5-10 lat oraz ich opiekunów. Dajemy „śmieciom” nowe życie, uczymy patrzenia na nie w kreatywny sposób. W trakcie warsztatów zespoły tworzą prace plastyczne na zaproponowany temat, z wykorzystaniem różnorodnych materiałów, począwszy od rzeczy z recyklingu (plastikowe butelki, pudła kartonowe, folie, tkaniny), przez tworzywa naturalne (kije, patyki, wiklina), aż po przedmioty codziennego użytku (sitka, lejki, kosze, miotły, łyżki), czy elementy konstrukcyjne (kółka, rury, taśmy, sznurki). Projekty nie wymagają od uczestników wyjątkowych zdolności plastycznych ani manualnych, nie używamy narzędzi (poza nożyczkami). Zajęcia pozwalają dzieciom spojrzeć na zwykłe przedmioty z zupełnie innej perspektywy, uczą twórczego myślenia oraz dają możliwość stworzenia czegoś niezwykłego wspólnymi siłami, przy czym opiekunowie tylko wspierają działania dzieci. To one są tu głównymi wykonawcami.\nJola Królicka – artystka, plastyczka, pedagożka, realizatorka wielu scenografii do koncertów i eventów, rysowniczka. Zajmuje się rękodziełem artystycznym, prowadzi edukacyjno-integracyjne warsztaty plastyczne dla dzieci i młodzieży pełnosprawnej i z niepełnosprawnościami. Prowadzi zajęcia plastyczne dla dzieci i młodzieży w Poleskim Ośrodku Sztuki w Łodzi oraz rodzinne, międzypokoleniowe warsztaty plastyczne w ramach programu „Twórcze Warsztaty w Fabryce Sztuki w Łodzi”. Jako ilustratorka współtworzy program TVP pt. „Supełkowe ABC” skierowany do dzieci niedosłyszących. Autorka scenografii do spektakli „Żarty Teatralne” (2018), „Miasto” (2019), „Rój. Sekretne życie społeczne” (2019), zrealizowanych w Teatrze CHOREA.\n*** Kwietniowe Twórcze Warsztaty: „Sobótki ręczne”:\nMama, Tata i Ja. Tajemnice i sekrety Muzeum\nMajowe, rodzinne spotkanie z cyklu „Mama, Tata i Ja” pt. „Tajemnice i sekrety Muzeum” odbędzie się 23 maja 2021 r. (niedziela) o godz. 10.00 i 12.30 w Zamku Żup...\nZasznurowani! – warsztaty z rękodzieła\nGotowi na to, aby się zasznurować? Czas poznać zupełnie inny wymiar sztuki praktycznej oraz nauczyć się niebanalnych umiejętności manualnych. Każdy, to zostanie...


Wargaming ogłosił pojawienie się aktualizacji 8.1, która dodaje brytyjskie czołgi do gry sieciowej World of Tanks. Update dodaje 22 czołgi brytyjskich sił zbrojnych zgrupowanych w trzech klasach maszyn. Dla graczy z Europy aktualizacja 8.1 jest już dostępna. Wraz z dużą ilością nowych czołgów, aktualizacja 8.1 przynosi ze sobą nową grafikę i fizykę na 3 kolejnych mapach - Province, El Halluf oraz Dragon Ridge. Ponadto, zwiększona została również ilość czołgów typu "premium" o następujące modele: rosyjski SU-122-44 oraz niemieckie Pz IV Schmalturm VI i Panther M10.\nBrytyjska myśl technologiczna w zakresie broni pancernej została dopasowana do systemu klas World of Tanks. Poza znanymi czołgami typu Matilda, Valentine czy Churchill, brytyjskie drzewko technologiczne charakteryzuje się dużą ilością dostępnych ulepszeń sprzętowych oraz modyfikacji dla Black Prince, Vickersów i Cruiserów. Idąc dalej przez możliwości, mamy do dyspozycji szeroki wachlarz zwrotnych maszyn, takich jak Covenanter, Crusader, Cromwell i Comet. Końcówka drzewka średnich czołgów to dwie modyfikacje bezlitosnych Centurionów, natomiast najlepsze ciężkie maszyny reprezentuje zwrotny Caernarvon, piekielnie mocny Conqueror i onieśmielający FV215.\n@DYD (autor: trepcia | data: 31/10/12 | godz.: 17:16)\nPiszesz o czołgach jak o kobietach :-)\n@DYD (autor: trepcia | data: 31/10/12 | godz.: 17:18)\nA i wogóle, zmiany widzę w grafice na TPC. Całkiem ładnie. Da się zrobić aby była możliwość edycji komentarzy?\nheh ;-) (autor: DYD-Admin | data: 31/10/12 | godz.: 17:29)\nAkurat cześć zwrotów z notki o patchu nie wyszła spod mojego pióra, lecz PR-owca Wargamingu, więc sobie nie będę przypisywał tej krasomówności ;-)\nA co go grafiki, to przechodzimy obecnie delikatny facelifting, edycja komentarzy dopiero po wprowadzeniu nowego CMS-a, termin wprowadzenia jeszcze nie potwierdzony\nheh (autor: Promilus | data: 31/10/12 | godz.: 17:40)\npierwszy czołg i widać, że lekko nie ma - gra się tym gorzej niż renault :P a to już powinno wiele mówić.\n@promilus (autor: trepcia | data: 31/10/12 | godz.: 18:35)\nA co, 4 biegi wsteczne i jeden do przodu?\n@trepcia (autor: Promilus | data: 31/10/12 | godz.: 19:42)\n8mm pancerza, przyspieszenie żałosne, podstawowe "radio" to flagi czyli znaki optyczne, działają do bagatela 90m :P Następne nie jest dużo lepsze, na malinówce po ~200m już nie widać co kolega "scout" odnalazł :P Żałosności dopełnia ekstra działo z penetracją i obrażeniami rodem z tier 3 :P Innymi słowy jak 2 przeciwników mark 1 weźmie cię na muszkę to tak jakbyś nie żył. Dalej nie ma specjalnie lepiej - matilda niezła penetracja i rof, pancerz niby też, ale i tak kupa. dmg mizerny. Churchil wiadomo jak wygląda więc pod tym względem specjalnie nic się nie zmienia. Top HT z GB to nadal <200mm pancerza i jedynie ratuje je niezła prędkość i dobre działo. Ale tylko dobre. 8.2 będzie musiało szybko zrebalansować te oczywiste niedoróbki. Nie do pominięcia jest fakt, że w mkIII bez badania mam "zbadane" działko i chyba jakiś silnik - oczywiście nic wcześniej takiego nie badałem :P\nedycja komentarzy nie ma sensu (autor: RusH | data: 31/10/12 | godz.: 19:56)\nchyba ze mozna od razu podejrzec stara wersje, inaczej beda sytuacje gdzie ktos pusci trola, poczeka na odzew i szybko zmieni swoj post\n@Promilus (autor: kombajn4 | data: 31/10/12 | godz.: 20:00)\nZ tego co mówisz o tym medzie tier 1 to widze że czas wyciągnąć z szafy załoge i odkurzyć (odkupić) T1 Cunningham i sie troche pobawić w masakre niewiniątek\nEdycja komenta (autor: agnus | data: 31/10/12 | godz.: 20:05)\nDo 60s od puszczenia i tyle. Po co komu więcej, nie będzie trollowania.\nA czołgi.. jak to czołgi. Wolę "spatzeszhipy".\n@kombajn4 (autor: Promilus | data: 31/10/12 | godz.: 20:15)\nTylko on ma 140HP, ty mu po ile T1 będziesz brał, 40? A on ci pół życia na strzał. To jest właśnie przerypane. Z drugiej strony zakładasz na T1 lunetę i w prowincji/malinówce rzeczywiście - rzeź niewiniątek ;) A najśmieszniejsze jest to, że w tier 1 battle 99% to właśnie mk1 :P\n... (autor: trepcia | data: 31/10/12 | godz.: 20:32)\nAlbo czołgi mają mocne pancerze albo dobrze strzelają ;-) Mi się dobrze gra np. amerykański T20, dobrze z "biodra" strzela i jest szybki. Zawsze czekam 2-3 minuty aż ciężkie czołgi się zabarydują i lecę im na pomoc, zachodząc wroga od tyłu. Armatka w T20 nie jest najwyższych lotów ale jest celna, gdy czołg się porusza i kręci wieżą :-)\n@trepcia (autor: Promilus | data: 31/10/12 | godz.: 20:53)\nheh, a mnie się dobrze gra panterą i co z tego? Skorzystałem z free expa żeby względnie szybko przeskoczyć do matildy - gra się ciężko tymi czołgami, jako support jeszcze może się gdzieś znajdą, ale ogółem to jest coś między francuskimi lt a ht - z zachowaniem większości ich wad.\nCo do pierwszego zdania - to co powiesz o T29? Albo T-150? Pierwszy - dobre kształty jak i sam pancerz, celne działo, dobra penetracja i uszkodzenia. Drugi - dobry pancerz, sporo życia i względnie dobre działo (zis) - okupione co prawda szybkością, ale do takiego typu HT można się łatwo przyzwyczaić. KV-1 to samo - świetny pancerz i dobre działo. Tiger II, IS-3. Przeskoczyłem przy użyciu free expa szybko do przodu - mam matilde, rozczarowanie mocne. Tak, prawie we wszystko wchodzi, ale co z tego? Taką matildę stawiam poniżej nie tylko t-28, ale nawet poniżej m3lee :)\n... (autor: trepcia | data: 31/10/12 | godz.: 21:22)\nWszystko zależy od tego, jak kto gra :-) Ja strasznie unikam pocisków wroga (ahh ten papierowy pancerz w T20) i cały czas jeżdżę po mapie, nie lubię czekać w krzakach (stąd wszystkie TD mi nie leżą). Taka partyzantka :-) Im czołg zwinniejszy i szybszy, tym lepiej dla mnie. Przed chwilą T32 upolowałem, sam na sam, zaczynaliśmy przy pełnym życiu, po zniszczeniu została mi połowa. Ot, T32 wolniej się obraca i kręci wieżą niż T20 jest w stanie go okrążać :-)))\n@Promilus (autor: kombajn4 | data: 31/10/12 | godz.: 21:27)\ntylko że działko w Cunninghamie ma magazynek na 6 pocisków więc można strzelać co 0,5 s a 6x40 =240 HP. I dlatego Cunninghamem można tak pieknie rzeźbić. W przeciwieństwie do karabinów maszynowych działko ma w miare normalną celność i na półdystansie pawie zawsze trafiam.\n@trepcia (autor: Promilus | data: 31/10/12 | godz.: 21:34)\n"Ot, T32 wolniej się obraca i kręci wieżą niż T20 jest w stanie go okrążać :-)))"\nHighly unlikely, prędzej grał tym noob - mam t29 i wiem, że jedynie małe gówna pokroju t-50-2 tak mogą mnie robić w jajo, t20 zresztą tak samo mogą zrobić w jajo, bo mają ekstra przyspieszenie i max speed więc tylko inne lt mogą z nimi efektywnie walczyć 1on1.\n@promilus (autor: trepcia | data: 31/10/12 | godz.: 21:37)\nO dziwo t-50-2 ma całkiem mocne działo jak na swój tier.\n@trepcia (autor: Promilus | data: 31/10/12 | godz.: 21:40)\nTak samo chaffee (chyba najlepsze z tych LT), z drugiej strony w dobie prem ammo za sreberka VK2801 wcale nie wygląda źle, wręcz przeciwnie ;)\n@promilus (autor: trepcia | data: 31/10/12 | godz.: 21:42)\nLecę grać, właśnie tukę M6 i chcę jak najszybciej do T29 wskoczyć. Dobrze, że M6 często dobrze rozstawiają i jest na górze czołgów, wtedy wszędzie wchodzi z działa 90mm.\njak dla mnie (autor: kombajn4 | data: 31/10/12 | godz.: 21:47)\nto szkoda że na wyższych HT nie ma opcji jak w KW-1 -> szybkostrzelne 57mm,czlowiek może spokojnie próć do wszystkiego co sie rusza martwiąc sie tylko niektórymi przeciwnikami. Takim zestawem nabiłem 8 kilów na autostradzie :) ahh piękne czasy. No ale teraz jak wejdzie to cholerne gold ammo to ja wogule nie widze tej gry, aż sie boje zagrać.\nbtw (autor: kombajn4 | data: 31/10/12 | godz.: 21:49)\nedycja komętarzy faktycznie by sie przydała. Podobne odczucia mam wsumie na prawie stockowym vk3601 z 7,5cm L70\n... (autor: trepcia | data: 31/10/12 | godz.: 22:08)\nJa KW-1 zdobyłem raz 12 zabić. Zobaczcie na profil trepek24, to mój :-)\n@trepcia (autor: Promilus | data: 31/10/12 | godz.: 22:12)\n12 spoko, kv-1, ale zrób 9 na leopardzie ;)\n@promilus (autor: trepcia | data: 31/10/12 | godz.: 22:36)\nGrałeś przeciwko samym MK1? ;-)\nphi, kazdy ma 12 killi (autor: RusH | data: 31/10/12 | godz.: 23:51)\nmam i ja :) rasz_pl :)\n@RusH (autor: Promilus | data: 1/11/12 | godz.: 07:43)\nA ja nie. Rekord to 9, na pz35t, t2mt, leo, t-150, 8 na t-28. Największa adrenalina jest jak zostajesz np. T-150, Panther, T29 ostatni z drużyny kontra 2-3 względnie nieuszkodzone maszyny wroga i szukając sposobu na ocalenie chociaż własnej skóry udaje się jeszcze wygrać :P Jak tak dalej będę grał w tą grę to obawiam się o stan mojej pikawy :P\n@21 (autor: lcf | data: 1/11/12 | godz.: 08:04)\nGratulacje :). Mi się ponad 9 jeszcze nie udało wyskoczyć :). Wrzucałeś gdzieś .wotreplay, albo może filmik z replaya robiłeś?\na największy (autor: kombajn4 | data: 1/11/12 | godz.: 08:07)\nból jest jak dobijasz do powiedzmy 6-7 kila z koncówką życia i sie orientujesz że oto znowu trafiłeś na partacką drużyne, i co z tego że sam jeden wykonczyłeś pół dróżyny przeciwnika, jak na placu boju zostałeś sam a do dróżyna przeciwna ma jeszcze z 5-6 wozów. Mi w tedy morale zdycha. Szczególnie jak gram td bo i herkules dupa jak mieczy kupa i pieciu rozgarniętych kolesi na raz nie ubijesz(rozgarniętych bo przy inimalnych stratach własnych wykosili ci całą drużyne).\n@kombajn (autor: Promilus | data: 1/11/12 | godz.: 08:32)\nA co ja mam powiedzieć np. klasztor - wszystkie HT i TD jadą jedną stroną, mediumy przynajmniej trochę słuchają i bronią klasztoru, a ja sam po drugiej stronie mam pilnować, żeby nikt nam bazy nie przejął. Zabiję jednego HT, zabiję drugiego, objadą mnie z drugiej strony i wystrzelają, a w tym samym momencie duma lemingów wkracza zajmować bazę i zamiast porządnej walki z 1000 expa dostaję śmieciowe 300-400; żeby było śmieszniej król lemingów za zajęcie bazy dostaje niewiele więcej - bo porządny exp to się dostaje jak wykrywasz, podświetlasz, rozbijasz i na koniec jeszcze zajmujesz baze ;)\n@promilus (autor: trepcia | data: 1/11/12 | godz.: 11:21)\nJest lekarstwo na Twoją pikawkę, w Holandii nawet ciastka z tym lekarstwem sprzedają ;-)))\nDużo expa dostaje się za zabieranie życia, za zabicie wroga nic nie ma. Jak np. masz do oddania ostatni strzał to lepiej walnąć w tego, co ma więcej życia niż w tego, co mniej i go zabić.\nna 704 (autor: angh | data: 1/11/12 | godz.: 12:09)\nzdobylem 9 killli. Co ciekawe, pierwszy kill byl w momencie, gdy stan byl 14:3 dla przeciwnika.\n@trepcia - lepiej walic w tego, ktorego mozesz sciagnac, bo nawet jezeli ktos jest na 3% to moze Ciebie czy innych z teamu ustrzelic.\n@trepcia (autor: Promilus | data: 1/11/12 | godz.: 12:23)\nZerknij jeszcze raz na "nagrody"\nKilling blow - very small bonus modified by enemy tier in comparison to yours.\nTak - dobijanie w przypadku np. SU-5 albo jakiegoś cienkiego LT, czy właśnie panthery pozwala nawet coś expa zarobić (ale wkur... innych graczy ^^).\nA co do pierwszego to bez urazy, ale wolę własne winko :)\n" bo nawet jezeli ktos jest na 3% to moze Ciebie czy innych z teamu ustrzelic."\nNo bez przesady, jak jedziesz T34 i masz obok T-34-85, widzisz gdzieś wałęsającego się KV-1S na skraju zezłomowania a nieco dalej np. Tigera II full to BARDZO wątpię byś zmarnował na kv-1s ammo za ponad 1000 sreberek ;) Niemniej nadgryzionych trzeba kończyć, bo mogą niemile zaskoczyć.\n@promilus (autor: Thadeus | data: 1/11/12 | godz.: 15:49)\nMylisz się i to bardzo. Pierwszy oberwie Sporting i będę mógł tłuc się z kim sam na sam a nie z dwoma lufami naraz.\nNawet jak ma 1hp to jest lufa która może dać w dupę. Sam się o tym przekonałem na t-28 gdy pozostałem sam na mapie z 1hp i udało mi się 4 wrogów ubić. Niestety nie było wtedy nagrań a była to super bitwa.\nPoza tym Chłopaki ja się nie stresuje - szczególnie takie akcje mnie luzują jak miałem wczoraj kiedy 2 e75 dały w długa gdy zobaczyły 1 wroga w e100. Szybko uciekając daleko za mnie. No i nic pozostało postrzelać z Trolla do wroga :) I jeszcze później tych dwóch napoleonów się wymądrzało - oc po ich smierci :)\n@Thadeus (autor: Promilus | data: 1/11/12 | godz.: 16:25)\n"Mylisz się i to bardzo. Pierwszy oberwie Sporting i będę mógł tłuc się z kim sam na sam a nie z dwoma lufami naraz"\nPrzedstawiłem ci bardzo konkretną sytuację. Konkretną w znaczeniu w miarę szczegółowo opisaną. Jak uważasz inaczej to ci powiem zaraz gdzie tkwi błąd w twoim rozumowaniu - tracąc ammo na dobicie kv-1s tracisz kilkanaście sekund i inicjatywę - to ty zaczynasz się bronić przeciw KT, a nie on przeciw tobie. T-34-85 z powyższego przykładu przeciw KT wiele nie zdziała więc w tym wypadku zostajesz na dobrą sprawę sam z minimum 2 kulkami od tigera zanim przeładujesz po dobiciu kv-1s. Przyjemna perspektywa? IMHO - niespecjalnie. Nie ma czegoś takiego jak sztywne reguły walki - na polu bitwy trzeba się umieć zaadaptować do sytuacji. Cele trzeba priorytezować, a ataki koordynować. Dopiero wtedy rzeczywiście można "iść jak burza". Inaczej jest tylko bezmyślna egoistyczna walka o fragi. Bardzo często kończąca się druzgocącą porażką.\n@promilus (autor: angh | data: 1/11/12 | godz.: 17:27)\nTo, co piszesz dotyczy istotnie bardzo szczegolnej sytuacji. Mianowicie uwazasz, ze t-34-85 skupi sie na dobiciu celu, a nie sproboje wyskoczyc gdzies do przodu lub sie zschowac. To ma sens tylko, gdy jest on czlonkiem Twojego plutonu. Zwykle tak nie jest. Jezeli tiery sa zblizone, i grasz z randomami, nie ma na co czekac tylko eliminowac zagrozenie. Nie mozesz liczyc na to, ze ktos w teamie bedzie myslal rozsadnie. kv1-s ma solidna armatke i moze zrobic bubu, tym bardziej, ze t-34-85 wcale nie koniecznie sie przebije w niego, a wtedy obrywasz nie od 1 a od 2 luf, a to juz boli. Grajac o704 staram sie uderzac w cele z duza iloscia HP, ale jezeli blizko mnie pojawia sie cos na strzala, nie czekam, bo mnie zespotuje nawet majac 1HP. Pomijam fakt, ze dobry lekki z t5 moze spokojnie sciagnac o704 i podobne, w sytuacji sam na sam.\nW sytuacji grania w gildii, gdzie kazdy jest na teamspeak, to inna bajka. Ale nie o takiej sytuacji mowimy.\n@angh (autor: Promilus | data: 1/11/12 | godz.: 18:44)\n"Grajac o704 staram sie uderzac w cele z duza iloscia HP, ale jezeli blizko mnie pojawia sie cos na strzala, nie czekam, bo mnie zespotuje nawet majac 1HP"\nInaczej jest grajac TD, inaczej SPG, inaczej HT, a inaczej LT.\n"Mianowicie uwazasz, ze t-34-85 skupi sie na dobiciu celu"\nPo to m.in. są komendy w grze, niestety stanowczo nadużywane przez co gubią się rzeczy istotne z nieistotnymi. Pisałem w oparciu o doświadczenia z kompanii - takich pół randomowych - bo z "łapanki", ale przynajmniej z ludźmi mającymi ciut pojęcia o taktyce.\n"kv1-s ma solidna armatke"\nNie aż tak solidną - długi reload, słaba celność i nie aż tak imponująca penetracja. Prawda jest taka, kilka KV-1S potrafi zagryźć niemal każdego, w pojedynkę zazwyczaj rykoszetują wyższe tiery albo nie przebijają jednak pancerza.\n"dobry lekki z t5"\nMoże też ściągnąć gwtiger, ale to już nie tyle słabość gwtigera co ekipy zostawiającej go bez wsparcia. To samo dot. TD bez ochrony przed atakiem z flanki - możesz być herkules, ale co z tego jak zajadą cię z boku i zrobią kuku. Random to chaos, z rzadka zdarzają się plutony z graczami z lepszych klanów, wtedy można przez te 30s coś tam uzgodnić, podzielić się. A w pozostałych przypadkach jest "lemming wars". Prosty przykład szturm na prochorówce. 99% zwycięstwa to odpowiednie ustawienie się za torami przy przejazdach - na wzgórzu co najwyżej SPG i jakiś dobry TD przyczajony. Tymczasem 90% randomów HT zostają, LT wyjeżdżają w ch** szukać SPG i dostają po kulce, a MT błąkają się bez celu, aż pojawia się info, że ktoś przy fladze się kręci - w którym to momencie jest może 120s zanim będzie porażka.\n... (autor: trepcia | data: 1/11/12 | godz.: 21:40)\n"To samo dot. TD bez ochrony przed atakiem z flanki - możesz być herkules, ale co z tego jak zajadą cię z boku i zrobią kuku."\nZawsze grając T20 obserwuję na mapie, jakie jest ustawienie i położenie czołgów. Albo szukam samotników albo atakuję flanką wrogą grupę HT, która walczy z moją grupą HT. Nie robię z siebie jakiegoś super mada faka rozpierdzielacza ale zwykle moje działania, gdy jest w miarę rozgrarnięta drużyna, przynoszą pozytywne skutki. Skoro wróg będzie we mnie celował to nie będzie celować w grupkę HT mojej drużyny :-)\nzarabista (autor: marios89 | data: 2/11/12 | godz.: 22:41)\nkurde grałem w tę gierkę bardzo dawno ale przestałem, teraz widzę, że ładnie ją poprawili i chyba do niej wrócę na zimowe wieczory ;D jakie to ma w ogóle wymagania ?\n@marios89 (autor: ostryyy | data: 2/11/12 | godz.: 23:56)\nwymagania masz na tej stronie o wot http://world-of-tanks-mmo.blogspot.com/ po lewej stronie\n@marios89 (autor: kombajn4 | data: 3/11/12 | godz.: 08:02)\ntylko uważaj bo na nowym silniku można się zapatrzyć na widoczki zamiast grać. Mi sie zdazyło na klasztorze(gdy go pierwszy raz zobaczyłem) jak jechałem wzdłuż urwiskatak się na wode zapatrzyłem że z rozmyślań wyrwał mnie dopiero przeciwnik ;)\n@news (autor: Promilus | data: 3/11/12 | godz.: 09:40)\nT-150, himmelsdorf, pierwsza bitwa dnia, 10 ściągniętych, 9635 exp ;) Me like HT :P\nSmocza Grań... (autor: lukines | data: 3/11/12 | godz.: 15:45)\nPo raz pierwszy dziś tam trafiłem... Cudeńko! :D Niestety dość szybko mnie ubili, bo... jak głupek podziwiałem widoki zamiast grać :D


AKWEN KĄPIELOWY » JAŁOWCE Ośrodek Rekreacyjno – Wypoczynkowy\nOśrodek zajmuje 21 hektarów, z czego niemal połowę powierzchni przypada na zalew, który pełni funkcje rekreacyjne.\nZalew został podzielony na część Akwen kąpieliskową, strzeżoną w sezonie letnim przez ratowników, oraz na Akwen rekreacyjno – sportową, przeznaczoną do wędkowania, ale też uprawiania sportów wodnych, jak kajakarstwo czy pływanie rowerkiem wodnym.\nPrzy kąpielisku znajduje się publiczny natrysk, palma, z którego można korzystać przed lub po kąpieli w naszym Ośrodku. W pobliżu plaży znajdują się także darmowe przebieralnie.\nAkwen kąpielowy w naszym Ośrodku jest każdego sezonu kilkukrotnie badane przez Powiatową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną i jeszcze nigdy nie zostało zamknięte ze względu na zły stan wody. Bez obawy o własne zdrowie możecie u nas spędzić czas w wodzie.\nTegoroczne badanie wody z 24 maja 2019 r., przeprowadzone przez Wojewódzką Stację Sanitarno – Epidemiologiczną w Rzeszowie, potwierdziły doskonałe warunki mikrobiologiczne kąpieliska, gdzie zanieczyszczenie mikrobiologiczne wody jest 0.0 % dopuszczalnego stężenia! Jest to doskonały wynik, który zapewnia bezpieczną i zdrową zabawę w naszym Ośrodku. Dokument z wynikami w zdjęciach poniżej.\nW naszym zalewie można złowić wiele gatunków ryb, np: Karpia, Lina, Leszcza, Sandacza, Szczupaka, Amura, Tołpygę, Płoć, Karasia itd.


Tytuł: Kajtek Niesforek\nZwykłe – niezwykłe historie z życia błyskotliwego ośmiolatka i jego rodzinki […]\nCzy prostota jest czymś złym? Albo książki związane z prostotą są mało pożądane? Ciężko powiedzieć, bo ja uwielbiam historie, które pisze przede wszystkim życie. I nie tylko chodzi mi tu o to, że dwoje zakochanych przez lata szuka siebie wzajemnie. Mam tym razem na myśli rodzinę, której codzienne perypetie nie zawiodą nas względem poczucia humoru czy umilenia czasu. Nawet zdarzy się, że sytuacje w powieści, są łudząco podobne do tych, które spotykają nas, Czytelników, w naszej codzienności.\nKajtek Niesforek to ośmiolatek, który opowiada nam o swoim życiu. W prosty zabawny sposób opowiada nam, jak Mama odchudzała Tatę i ten zjadł porcję przeznaczoną dla psa lub też jak przez przypadek dostaje się do lokalnej drużyny piłkarskiej. Poczucie humoru gra tutaj pierwsze skrzypce, licząc, że narratorem jest dziecko – będziemy się bawić wystrzałowo! Śmiałam się do łez, oczywiście są chwile konsternacji, bo przecież nie tylko wesołe chwile są w naszym życiu. Mamy też bardzo sympatycznie ukazane relacje rodzic – dziecko i jak granica między przyjacielstwem, a rodzicielstwem, jest nieprzekroczona.\nJęzyk Autora jest świetny, oczekiwałam najwyższej poprzeczki i takiej właśnie dosięgnął pan Krzysztof. Anegdoty są opowiadane z poziomu dziecka i wiem, że to nie lada wyzwanie, bo przecież to nie tak prosto opowiadać jak dziecko. Niemniej jednak tutaj należy się ogromny pokłon dla pana Żaryna, bo sprostał temu zadaniu „śpiewająco”! Podobało mi się jak zgrabnie, bez zbędnych ogródek pan Krzysztof pokazał, że można radzić sobie z różnymi sprawami bez krzyku i przemocy. Dopingowałam naszego bohatera w jego pasji – piłce nożnej. Mimo, że starszy brat nie był zadowolony i nieraz, a nawet nie dwa chłopcy sobie dokuczali to jednak obstawali jeden za drugim 🙂\nBardzo polecam tę historię – każdemu, młodszemu jak i starszemu czytelnikowi. Myślę, że to świetna sprawa na wieczór z naszą pociechą i doskonała pozycja na lekki wieczór z książką. Nie można zapomnieć również o przesympatycznych ilustracjach, które cieszą oko i pozwalają mocniej zobrazować sobie przygody naszego kolegi Kajtka. Tutaj po prostu nie ma nic do dodania ani nic do ujęcia – wspaniała, zabawna, rewelacyjna do czytania, taka jest właśnie ta książka!\nOgromne podziękowania dla pani Kasi i całego wydawnictwa NOVAE RES ♥\nMitek cz. I oraz II – Joanna Barthel