Temat: Tereny Centaurów Pią Wrz 19, 2014 9:38 pm\nObszerne ziemie należące do centaurów. W samym środku znajduje się wielki obóz, w którym mieszkają i prowadzą proste życie. Na obrzeżach bardzo często wysyłane są patrole, które pilnują, aby nikt nie naruszał ich spokoju. Bardzo nie lubią, gdy jakieś stworzenia wchodzą na ich teren, łącznie z ludźmi.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Pon Kwi 27, 2015 10:37 pm\nNo nic, gryfon naprawdę cieszył się, że to wszystko między nimi skończyło się tak dobrze...Serio, wyobrażał sobie ich spotkanie po takim czasie zupełnie inaczej. Myślał, że będzie na niego tak wściekła, że będzie krzyczeć, że nic nie wskóra swoim przepraszaniem...A jednak chyba dostrzegła w jego oczach żal i chyba zrozumiała jak bardzo było mu przykro, jak bardzo żałował przez ten cały czas tegoco zrobił...Jego serce radowało się na samą taką myśl, naprawdę. Była niesamowitą kobietą.\nSam nie wiedział, gdzie właściwie teraz idą, ich nogi chyba prowadziły ich same, w każdym razie...Czuł w swojej dłoni jej dłoń, czuł jej delikatną rączkę, którą objął swoją, właściwie...Miał wrażenie, jakby były dopasowane, jakby jej ręka była stworzona do tego, by ją za nią trzymał. Cóż, może to głupota, a może...za bardzo się od niej uzależniał...\n-Rose...nie mam pojęcia co my tutaj robimy, ale cieszę się, że jesteś tu ze mną.. - mruknął wchodząc do zakazanego lasu. O cholera. Tutaj to dopiero mogą narobić sobie kłopotów. Nie daj boże wpadnie tutaj jakikolwiek nauczyciel...Już była tak późna godzina, a oni tak po prostu szwędali się trzymając się za ręce i beztrosko (no prawie) rozmawiając.\nPrzeniósł na chwilę na nią wzrok, a potem zatrzymał się sprawiając, by ona również się zatrzymała. Objął ją w pasie przybliżając się do niej i musnął swoimi wargami jej usta na chwilę przymrużając oczy. Mmm..Kochał się z nią całować.\nUniósł ją na moment do góry przytulając do siebie i obrócił się raz w powietrzu...\n-Tak strasznie się cieszę, że znowu jesteś obok...I powtórzę to po raz kolejny. Kocham Cię.. - po raz kolejny wypowiedział te słowa, tak bardzo mu zależało, by uwierzyła, że to prawda.\nTak mało czasu wystarczyło by tak wiele poczuł.\nChciał by była.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Pon Kwi 27, 2015 11:28 pm\nDziewczyna nie chciała już myśleć o tym co było ani tym bardziej co będzie jeżeli to się powtórzy. Wolała czerpać przyjemność z beztroskiej teraźniejszości. Może nie potrafiła tego wszystkiego wymazać ze swojej pamięci, ale na pewno była w stanie o tym nie myśleć, w szczególności kiedy gryfon był obok. Nie miała pojęcia co tutaj robią, już za samo błąkanie się po błoniach o tej porze dostaliby szlaban, a co dopiero zakazany las, ale w sumie w tym momencie nawet szlaban nie wydawał się taki straszny. Ścisnęła nieco mocniej jego rękę, tak aby dodać sobie trochę pewności, Drogę rozświetlały im niewielkie ilości światła jakie dawał księżyc, nie trudno było się w takich warunkach przewrócić czy zgubić, a ona miała do tego zadziwiające zdolności... dobrze, że nie była tutaj sama.\nDziwne było, że oboje nie wiedzą co robią w tym miejscu, jakby wyłączyli się w chwili podjęcia decyzji... i całej drogi tutaj, miała coś powiedzieć o tym, że też się cieszy, ale nagle chłopak się zatrzymał, po czym zmusił ją do zrobienia tego samego i przymknął jej usta muśnięciem warg... nie wypadało w takich chwilach gadać o pierdołach.\nPoczuła, że unosi, jej ręce powędrowały na boki, a głowę odchyliła do tyłu ze śmiechem jakby latała... miała nadzieję tylko, że nie przyjdzie mu do głowy ją ot tak puścić. Na szczęście odstawił ją grzecznie na ziemię, a ona gdy tylko poczuła grunt pod nogami sięgnęła do swojej torebki.\n-Nie wyobrażam sobie, aby mogłoby mnie obok ciebie nie być...- Powiedziała całując go, wierzyła w to, że ją kocha, ale na prawdę uwielbiała kiedy jej to mówił, więc jak dla niej mógłby jej to powtarzać co pięć minut.\n-Powinniśmy uczcić to, że w końcu udało nam się pogodzić, więc... zabrałam dzisiaj coś z moich podłóżkowych zapasów!- Oświadczyła wyjmując z torebki butelkę ognistej i tabliczkę czekolady. Oczywiście od pierwszej klasy ma pod swoim łóżkiem ogromny kufer pełen słodyczy... no od jakiegoś roku znajdują się tam też napoje wysokoprocentowe, ale ważne, że zawsze znajdzie się tam coś na wyjątkowe okazje...\nTemat: Re: Tereny Centaurów Wto Kwi 28, 2015 8:50 pm\nPrawda, dobrze, że nie była tutaj sama. Nie pozwolił by jej zrobić sobie krzywdy. Nie było nawet możliwości, by się przewróciła, potknęła...trzymał ją mocno, czuł, że na jego barkach spoczywa odpowiedzialność za nią...No po prostu nie widział takiej sytuacji, by cokolwiek jej się stało, gdy on był obok. Zabił by każdego, kto próbował by teraz jej zagrozić.\n-Hmm..Ja też nie wyobrażam sobie już życia bez Ciebie. Wyobraź sobie...jakby los nas nie złączył...Tak strasznie Cię kocham, nie wiem jakby to było, gdyby nie było Cię koło mnie..Ale boję się tego, że Ty nie czujesz tego co ja. - powiedział, gdy w końcu odstawił ją na ziemię. Nigdy nie był taki szczęśliwy i miał wrażenie, że ona chyba też nigdy nie doświadczyła takiego szczęścia, jakie on jej dawał. A możecie wierzyć lub nie, naprawdę było to cudowne wrażenie.\nMimo wszystko w końcu wyraził swoje obawy, może były one bezpodstawne, a może po prostu minęło zbyt mało czasu, a tylko on tak szybko się zakochał...Chociaż to był pierwszy raz, gdy powiedział kobiecie coś takiego po tak krótkim czasie...Właściwie bądźmy szczerzy - nigdy nikomu nic takiego nie powiedział. Była pierwsza, a w głębi duszy teraz chciał by była tą ostatnią.\nUśmiechnął się wesoło, gdy wyciągnęła z torebki flaszkę. Och...był człowiekiem, który lubił sobie po prostu wypić. Może to było złe, ale w tej chwili, gdy sama proponowała...Akurat czekolada go mniej interesowała, bo nigdy nie przepadał specjalnie za słodyczami, a ona o tym doskonale wiedziała, ale to nie ważne. Wyjął jej z dłoni flaszkę, chowając ją za plecy, a potem znów uśmiechnął się bezczelnie - jak zwykle, na swój sposób. Podobno to właśnie w tym uśmiechu kobiety się zakochiwały.\n-Ale zaraz...nie wiem czy Ty powinnaś pić.. - zażartował ponownie się do niej przybliżając, oparł wolną dłoń na jej policzku i pocałował ją ponownie, tym razem dłużej i pozwalając po raz kolejny, by ich języki się spotkały.\nPrzez ten pocałunek uśmiechnął się, a gdy w końcu się od niej oderwał po dłuższej chwili oparł swoje czoło o jej czoło patrząc jej prosto w oczy..\n-Nigdy Cię już nie opuszczę, skazałaś siebie na moją obecność... - wyszeptał, a była to sama prawda. Ni cholerę się już go nie pozbędzie, nawet jeśli kiedykolwiek się (tfu, tfu! Odpukać!) rozstaną wiedział, że już jej nie opuści, ta dziewczyna miała już na zawsze zostać w jego życiu.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Sro Kwi 29, 2015 3:16 pm\nDziewczyna się myliła twierdząc, że nie będzie potrafiła czuć się bezpiecznie przy nim, bo już jej poglądy były zupełnie inne, ale za to nie była pewna czy równie bezpieczni są wszyscy na około, ale chyba w większości przypadków nie specjalnie ją to interesowało. Może było to dość egoistyczne z jej strony, ale cóż... nie miała zamiaru tego w sobie zmieniać.\nNie potrafiła sobie teraz tego wyobrazić, gdyby mieli się nigdy nie spotkać, to było tak nierealne, z resztą jeżeli nie wtedy to na pewno poznaliby się później, była tego pewna, chociaż nie do końca wierzyła w przeznaczenie.\nNiekontrolowanie na je twarzy pojawił się uśmiech, kiedy powiedział jej o swoich wątpliwościach, jak w ogóle mógł wątpić w jej uczucie, fakt, może nie powiedziała mu jeszcze, że go kocha, ale wydawało jej się, że mógł to odczuć, ale tak czy inaczej chyba najwyższa pora aby mu to powiedzieć. Przygryzła wargę i opuściła na moment wzrok zastanawiając się jak to wszystko ubrać w słowa, bo tu nie chodziło o zwykłe powiedzenie "kocham cię", tu chodziło o coś więcej, z resztą przy nim zawsze chodziło o coś więcej.\n-Pamiętasz nasz pierwszy pocałunek?- Zapytała nieśmiało podnosząc wzrok i nie czekając na odpowiedź ciągnęła dalej.-Tę chwilę kiedy złączyły się nasz usta? Zabrałeś wtedy kawałek mojego serca.- Wzięła głębszy oddech i zaczęła mówić dalej zanim się rozmyśli.\n-Pamiętasz tę chwilę na trybunach, kiedy powiedziałeś, że pragniesz bym zawsze była obok?-Jej dłoń odszukał w ciemności rękę gryfona, którą mocno ścisnęła, aby dodać sobie pewności siebie.-To co wtedy powiedziałeś odebrało mi kolejny kawałek serca... A pamiętasz ten moment kiedy pierwszy raz powiedziałeś mi, że mnie kochasz? Nikt wcześniej mi tego nie mówił z taka pewnością, nigdy wcześniej nikomu w to nie wierzyłam. To wtedy skradłeś mi największy kawałek serca.- Nie wiedziała czy Bryan zrozumie to co chce mu powiedzieć... w swoich słowach nie ograniczała się tylko do miłości, ale też do przynależności, czuła że należy do niego.\n-Został mi już ostatni kawałek serca, ale jestem pewna, że kiedyś i on trafi do ciebie.- Wzięła głęboki wdech i popatrzyła mu głęboko w oczy, mając zamiar powiedzieć mu najważniejsze.-Bryanie Carell Kocham Cię jak nikogo innego i nigdy niech ci więcej nie przyjdzie do głowy, aby w to wątpić.- Powiedziała i wspięła się na palce, aby go pocałować.\nPowinna wiedzieć, że nie przepada za słodyczami? No trudno, z resztą zabierając ją z dormitorium i tak bardziej myślała o sobie, w końcu powinni mieć czym to oblać i coś w rodzaju tortu... ale jak nie to nie, sama ją zje.\n-Nie powinnam... A to oddaj wyciągnę dopiero jak już będę mogła.- Zaczęła sięgać za jego plecy usiłując odzyskać butelkę, ale ze względu na ich rozmiary było to dość trudne.\nOdwzajemniła pocałunek, pozwalając połączyć się w tańcu ich językom i jęknęła cicho z niezadowolenia kiedy chłopak go przerwał.\n-Trzymam cię za słowo.- Odpowiedziała i tym razem to ona zainicjowała pocałunek z racji tego, że był na tyle blisko, że mogła to zrobić i korzystając z okazji sięgnęła do tyłu wolną ręką i zabrała mu butelkę.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Czw Kwi 30, 2015 6:55 pm\nCóż, faktycznie można śmiało stwierdzić, że ktokolwiek teraz zapragnął by zrobić jej krzywdę, cóż..Na pewno nie miał by lekko z chłopakiem, który tak mocno ją kochał. Prędzej sam by się pochlastał niż dał ją skrzywdzić, nie było aktualnie człowieka, który mógłby bez walki z Bryanem jej coś zrobić. A ona na pewno o tym doskonale wiedziała - i dobrze!\nSłuchał wszystkiego, co mówiła do niego dziewczyna. Nie odpowiadał, gdy zadawała mu pytania, cóż...Być może nie potrafił nawet wykrzesać z siebie słowa, gdy mówiła o tym wszystkim co już razem przeżyli...Właściwie to niesamowite, znali się tak krótko, a już mieli tyle wspólnych wspomnień...W każdym razie...Uśmiechnął się patrząc jej prosto w oczy i przez dłuższą chwilę właściwie nie miał pojęcia co w ogóle powinien teraz powiedzieć...Aż w końcu postanowił się odezwać.\n-Rose, ja...ja nie wiem co...Też Cię kocham tak mocno...Cieszę się, tak strasznie się cieszę, myślałem, że to ja jestem dziwny i tak szybko się w Tobie zakochałem, ale teraz widzę...W końcu widzę, że to działa w obie strony. Ja...na pewno Cię nie skrzywdzę, zrobię wszystko byś była tak szczęśliwa jak to tylko możliwe... - powiedział w końcu przytulając ją mocno do siebie, oddając jej pocałunek. Och, miło, że zaczęła przejmować inicjatywę, tak po prostu wspinała się na palce, całowała go, przytulała...A on był naprawdę szczęśliwy, gdy to robiła.\nOch, a co to za picie alkoholu przed osiągnięciem odpowiedniego wieku? Nie nie nie, tak to być nie może.\n-Ja to konfiskuję...! - zdążył mruknąć tylko, zanim dziewczyna go pocałowała, a on po raz kolejny zatracił się w smaku jej ust wiedząc, że to najlepsze uczucie jakiego w życiu doznał.\nDziewczyna wyjęła mu z dłoni butelkę, a on tylko westchnął. Dlaczego to ona była ciągle górą, dlaczego nie potrafił się jej sprzeciwić ...Może jego przeznaczeniem było siedzieć sobie grzecznie pod jej bucikiem, może miał zostać pantoflarzem? To wszystko przez Rose! To naprawdę nie fer..Ale kochał ją, mógł się zgodzić na wszystko, byle ona była obok.\n-Oddaj mi ten kawałek serca... - szepnął patrząc jej w oczy, może pogodził się z tym, że zabrała mu butelkę? I tak ją zaraz otworzy, a jak już wypiją, emm..może być ciężko...\nTemat: Re: Tereny Centaurów Pią Maj 01, 2015 3:14 pm\nCisza przeciągała się, jak dla niej trochę za długo... czyżby powiedziała coś nie tak? Zaczęła analizować jeszcze raz swoje słowa w poszukiwaniu czegoś niewłaściwego, ale z drugiej strony chłopak się uśmiechał... w tym momencie już nic nie rozumiała, na szczęście rozmyślenia przerwał jej w końcu głos gryfona.\nOczywiście, że oboje byli nienormalni, nadal uważała, że tak szybkie obdarzenie drugiej osoby uczuciem jest czymś niecodziennym, ale przynajmniej nie była w tym osamotniona. Już teraz była szczęśliwa i nie musiał nic więcej robić, wystarczyło jej, że był.\nNie miała nic przeciwko przejęciu inicjatywy od czasu do czasu, ale tylko czasami, ona musi w to włożyć więcej wysiłku niż on... jemu wystarczy się tylko delikatnie schylić i już może robić co chce... ona za to musi się głowić jak tu się podwyższyć o jakieś 25 centymetrów, by w ogóle dostać do jego twarzy, to było całkowicie nie fair.\nNie ma konfiskacji jej butelek! Zamachała mu ją przed twarzą z szerokim uśmiechem.\n-Wiesz jak nie chcesz brać udziału w deprawowaniu nieletnich to pić nie musisz.- Powiedziała wzruszając ramionami, otwierając butelkę i upijając z niej. Jak zawsze po pierwszym łyku skrzywiła się nieprzyzwyczajona jeszcze do smaku alkoholu, ale później poszło już lepiej.\nNie jej wina, że miała taki silny charakter i niemal zawsze musiało być tak jak ona tego chce, nie lubiła przyznawać racji, a tym bardziej przyznawać się do błędu... no cóż, ciężko będzie chłopakowi nie stać się pantoflarzem, ale niech próbuje, może i on ją zmieni.\n-Trochę cierpliwości... - Również szepnęła całując go w policzek. Nie mogła oddać mu wszystkiego tak od razu, później nie będzie miał się o co strać, znudzi się i odejdzie, a ona zostanie z niczym...\nTemat: Re: Tereny Centaurów Pon Maj 04, 2015 7:00 pm\nOczywiście, że nie powiedziała niczego złego, ba..wręcz przeciwnie. Powiedziała tak wiele, że zanim się odezwał musiał zebrać myśli i opanować je, a przede wszystkim przelać je w słowa. W końcu udało mu się wykrztusić te kilka zdań, które były tak...liche przy tym, co powiedziała ona, wiedział już teraz, że do końca życia zapamięta, co mu tutaj powiedziała.\nI nawet jeśli oboje byli nie do końca normalni, to w sumie dobrze, bo przynajmniej nie jest nudno, prawda?\nW ogóle musiał się nauczyć panować nad swoim rozpływaniem się, gdy go całowała, bo aktualnie wręcz nogi mu miękły, gdy tylko ich wargi się łączyły, a ona wtedy mogła zrobić wiele rzeczy, jak na przykład odebranie mu butelki, którą przecież przed chwilą sam jej skonfiskował! No ale było po ptakach, pokręcił głową zrezygnowany, ale jednak z uśmiechem na twarzy, gdy pomachała mu flaszką przed nosem. Posłał jej spojrzenie w stylu "no dobra, wygrałaś, ale ostatni raz!", chociaż doskonale wiedział, że na pewno nie był to ostatni raz. W sumie akurat jeśli ktoś miał z nim wygrywać, to tylko ona. Dziewczyna napiła się, a on uśmiechnął się jeszcze szerzej.\n-Och, niech będzie...wezmę w tym udział, ale jakby ktoś pytał to mnie tu nie było. - powiedział udając powagę, ale zaraz potem wybuchnął śmiechem, oczywiście, że by się przyznał, jeszcze pewnie wziął by winę na siebie.\n-Nigdy nie byłem cierpliwy... - odszeptał, a potem złapał ją za dłoń ciągnąc za sobą gdzieś...przed siebie. W głąb lasu, kompletnie nie miał pojęcia gdzie, ale...nie bał się, w ogóle się nie bał, mało tego nie czuł nic oprócz swojego przyspieszonego bicia serca, oraz ciepła jej dłoni, na której mocno zacisnął palce. W końcu zatrzymał się, oparł o jakieś drzewo i wyjął jej flaszkę z rąk, upił porządnego łyka, a raczej kilka i skrzywił się lekko, chociaż mniej - jakby picie wódki było dla niego czymś bardzo dobrze znanym...\nPrzytulił ją mocno do siebie, opierając brodę na jej głowie.\n-Pamiętasz, jak mówiłem Ci, że zakochasz się we mnie bez pamięci..? - powiedział, a potem cichutko się zaśmiał. Nie mylił się wtedy, hm?\nTemat: Re: Tereny Centaurów Pon Maj 04, 2015 10:22 pm\nJej akurat bardzo podobało się to jego nie panowanie nad rozpływaniem się, przynajmniej w ten jeden sposób była w stanie zdobyć sobie przewagę. Nie twierdziła, że pocałunki na nią nie działają, ale w momencie kiedy zostaje on zainicjowany przez nią i kiedy skupi się na swoim celu, była w stanie to osiągnąć. Chociaż nie miała zamiaru korzystać z tego zbyt często... jeszcze się chłopak przyzwyczai i skończy się jej broń, albo co gorsza sam zacznie z niej korzystać.\nWidziała jego spojrzenie i odpowiedziała swoim w stylu "Może jednak się przyzwyczaj do moich zwycięstw... " Chociaż wiedziała, że nie zawsze będzie górą, to chłopak mógł być pewien, że zrobi wiele, aby tak było, w końcu ona się nie poddaje. I kocha mieć rację... chociaż chyba bardziej kocha jego, więc może od czasu do czasu pozwoli mu wygrać, w szczególności kiedy będzie widziała, że nie ma szans.\n-Oczywiście, że nie... jak coś to powiem, że jakiś Centaur pomógł mi opróżnić butelkę.- Zaśmiała się mrugając do niego... a ona zapewne nie pozwoliłaby wziąć tej winy na siebie, czułaby się wtedy głupio, jeżeli któreś ma być ukarane, to sprawiedliwiej byłoby gdyby to była ona.\n-To chyba najwyższa pora się nauczyć...- Powiedziała unosząc delikatnie brwi, po czym pod wpływem jego pociągnięcia zaczęła iść gdzieś w głąb lasu. Nie zwracała uwagi na to gdzie są, nawet o tym nie myślała, choć normalnie pewnie byłaby delikatnie mówiąc... przestraszona. Niemal machinalnie przysunęła się bliżej gryfona pozwalając, aby ich ramiona się stykały i zmniejszyła ilość płynu w butelce o kilkanaście milimetrów.\nZatrzymali się, ponownie... czuła, że Bryan robi sobie z nią co chce, ciągnie, później znowu się zatrzymuje, całuje i tak dalej, ale nie miała zamiaru protestować. Pozwoliła mu wyjąć sobie z ręki butelkę i patrzyła jak prawie bez mrugnięcia okiem smakuje alkoholu.\nWtuliła się w niego kiedy tylko nadarzyła się ku temu okazja, naciągając rękawy na zimne dłonie. Musiał sobie teraz o tym przypomnieć!? Dobrze, że twarz aktualnie miała na jego klatce piersiowej i nie mógł dostrzec rumieńców na jej policzkach. Nie chciała przyznać się do tego, że tak łatwo udało mu się ją rozkochać.\n-Nie... nic takiego sobie nie przypominam...- Powiedziała to tonem, który całkowicie przyznawał mu rację... 1:0 dla niego!\nTemat: Re: Tereny Centaurów Wto Maj 05, 2015 6:50 pm\nOj tak, wcale nie dziwię się, że jej naprawdę pasowało to, że tak bardzo tracił kontrolę, gdy była blisko niego. Mogłaby to w sumie wykorzystać w wielu sytuacjach, ale doskonale wiedział, że nie jest taka i tego nie zrobi, chociaż...W tych najdrobniejszych na pewno jeszcze nie raz jej ulegnie i przyzna jej rację. No cóż, taka jest miłość, dla drugiej osoby można zdobyć się na wiele wyrzeczeń, chociaż...Żadna kobieta nie działała na niego do tego stopnia co ona. Ojej, z czasem to może zrobić się naprawdę niebezpieczne!\n-Pff...żaden mężczyzna nie może się do Ciebie zbliżyć, nawet jeśli jest pół facetem, a pół koniem, więc kit z tym, że centaur z Tobą pił odpada! - powiedział oczywiście przekomarzając się z nią, chociaż to była prawda. Po chwili jednak przypomniał sobie niedawną sytuację z Royem i miał nadzieję, że odbierze to...normalnie, nie połączy tego z tym, co zrobił jej przyjacielowi...Bo naprawdę nie chciał teraz poruszać tego tematu.\n-Nauczysz mnie bycia cierpliwym..? - szepnął jeszcze, również puszczając jej 'oczko', zaraz przed tym jak pociągnął ją w głąb lasu. W końcu po dłużącej się drodze (mimo, że to wcale nie było tak naprawdę daleko!), gdy już stali pod tym drzewem i przytulali się, ona bezczelnie zaczęła ściemniać.\n-Ja za to pamiętam doskonale skarbie! - mruknął ujmując ją za podbródek, a potem uniósł jej buzię do góry, by spojrzała mu w oczy i z szerokim uśmiechem pocałował ją.\n-Hmm...chyba się wtedy nie myliłem. - dodał po chwili wiedząc doskonale, że jest 1:0!\nNo, może wygrał bitwę, ale wątpił, by wojna należała do niego...\nTemat: Re: Tereny Centaurów Wto Maj 05, 2015 7:40 pm\nProfesor McGonagall miała do załatwienia kilka ważnych spraw poza szkołą i żeby nie wzbudzać podejrzeń przemierzała zakazany las pod postacią kota... z resztą co ona będzie się tu tłumaczyć, ktoś inny chyba powinien. Tak więc miała już opuścić ścianę drzew, kiedy usłyszała dźwięk jakiś kroków, początkowo pomyślała, że to po prostu centaury, ale śmiech nie był już do nich podobny. Zbliżyła się, nie ujawniając swojej obecności w razie niebezpieczeństwa, ale nie było się czego bać... to tylko dwójka uczniów i to na dodatek z jej domu. Im starsi tym głupsi... myślą, że im wszystko wolno. Podbiegła do nich i powróciła do swojej pierwotnej postaci tuż przed ich nosami, popatrzyła groźnie i po rozejrzeniu się zaczęła przesłuchiwać.\n-A wasza dwójka co tu robi!?- Zagrzmiała nie widząc sensu wymieniać punktów regulaminu, które złamali... niech lepiej wymyślą sobie dobrą wymówkę...\nTemat: Re: Tereny Centaurów Wto Maj 05, 2015 8:02 pm\n-Żaden mężczyzna...- Powtórzyła niedowierzając, miała być niby skazana na towarzystwo samych dziewczyn i jego... przecież ona prędzej zwariuje z nimi wszystkimi!-A jak chcesz tego dokonać!?- Zapytała zainteresowana z uśmiechem.-Zamkniesz mnie w klatce? Czy może jakieś zaklęcie? A może nie odstąpisz mnie na krok!? Mnie osobiście najbardziej podoba się ta ostatnia opcja, jeżeli moja opinia w ogóle się tu liczy.- Nie chciała na razie wracać do sytuacji z Royem, nie było potrzeby psuć sobie nastroju wspominając przykrą sytuację, ale wiedziała, że niedługo będzie musiała złamać swój "zakaz" i go odwiedzić.\n-Gwarantuję ci, że sam się jej nauczysz.- Powiedziała jeszcze zamykając temat, ona może być jedynie powodem dla którego będzie chciał być cierpliwy.\nBezczelne ściemnianie to było za dużo powiedziane... ona mogła co najwyżej delikatnie nagiąć fakty czy minąć się z prawdą, a to ogromna różnica.\n-Masz za dobrą pamięć...- Powiedziała pod nosem odpowiadając na pocałunek, cóż mogła zrobić, że dotrzymał słowa i się nie mylił!?\n-A ja coś nie wspominałam wtedy, że ty zrobisz to pierwszy!?- Zapytała wspominając jak się wtedy przekomarzali i stwierdziła, że może i zakocha się bez pamięci, ale to on pierwszy zapomni jak się nazywa. Tym razem to ona go pocałowała i to trochę dłużej, a później ponownie...\n-To co... pamiętasz jeszcze jak się nazywasz?- Zapytała z uśmiechem, który po chwili znikł z jej twarzy, bo wyrosła przed nimi Profesor McGonagall. Dziewczyna szybko schowała butelkę za plecy, starając się wsunąć ją niezauważenie do torebki.\n-Pani Profesor... My...- Zatrzymała się na chwilę nie wiedząc co powiedzieć.-Poszliśmy na spacer po błoniach i tak jakoś się stało, że się tu znaleźliśmy, nie mam pojęcia dlaczego, a później szukaliśmy drogi powrotnej i tak jakoś zeszło, że jeszcze jej nie znaleźliśmy, jeżeli będzie Pani taka miła i ja nam wskaże, to bylibyśmy bardzo wdzięczni.-Dziewczyna zestresowała się obecnością nauczycielki i włączyło jej się szybkie mówienie... miała nadzieję, że zagada ją na tyle, że ta sobie odpuści.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Wto Maj 05, 2015 8:18 pm\n-No dobra, może nie żaden...Ktoś tam może do Ciebie podejść, ale...niech uważają lepiej, bo lewą ręką zabijam, a prawej to sam się boję. - odparł, a potem zaśmiał się. Noo...nie mógł przecież jej zabronić kontaktów ze wszystkim przedstawicielami płci męskiej, bo nie miał zwyczajnie takiego prawa. Tak jak on potrzebował innych kobiet niż ona w otoczeniu, tak ona musiała czasem pogadać z jakimś chłopakiem, prawda?\n-Emm..sama nie będziesz chciała znać innych, bo ja jestem najlepszym facetem jakiego znasz? - odparł dalej żartobliwym tonem, oczywiście żartował sobie cały czas.\n-Och tak, przy Tobie na pewno.. - odparł zrezygnowany wiedząc, że jeszcze nie raz zmusi go, by na coś czekał, nie będzie dostawał od razu wszystkiego czego pragnie, więc na pewno nauczy się odpowiedzialności.\nAha, faktycznie było coś takiego, ale i tak nie zamierzał jej przytaknąć, było 1:0 dla niego i nic tego nie zmieni, mówił, że zakocha się bez pamięci i tak właśnie się stało! Nie ma, że nie.\n-Jeszcze pamiętam, ale jak długo...tego nie wiem. - odpowiedział jednak oddając jej wszystkie pocałunki..\nA potem nagle bum! I centralnie przed nimi pojawiła się jakaś kobiecina, mniej niż kilka sekund zajęło mu zrozumienie kto to jest...\n-O kurw... - urwał w połowie gryząc się w język, wiedział, że to nie jest najlepszy pomysł przeklinać przy nauczycielce, oraz ich opiekunce...W każdym razie teraz mieli kłopoty. Zauważył jak Roska próbuje schować do torebki butelkę, taak, lepiej żeby Pani profesor tego nie zobaczyła..\n-Taak, właśnie. Po prostu zboczyliśmy z głównej drogi bo się zagadaliśmy, wymienialiśmy akurat informacje na temat referatu na następną lekcję eliksirów i przypadkiem znaleźliśmy się tutaj, ale już wracamy! - wyrzucił z siebie również, potwierdzając jej zdanie, przy okazji dając jej czas by mogła schować flaszkę, bo gdy mówił, pewnie nauczycielka przeniosła swój wzrok na niego.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Sro Maj 06, 2015 3:11 pm\nKobieta spojrzała na nich z politowaniem, byli mało przekonywujący, a to całe gadanie dziewczyny powoli przestawało na nią działać. Zaczęła się zastanawiać nad karą dla tej niby zagubionej dwójki, kiedy zobaczyła jakiś ruch wykonywany przez gryfnkę. Wystawiła rękę i po chwili w jej dłoni znalazła się butelka z alkoholem, odkręciła ją i wylała jej zawartość, nie widząc sensu, aby to komentować, wiedzieli doskonale co o tym myśli.\n-Mam nadzieję, że jutro nie zgubicie się w drodze do wielkiej sali, bo po śniadaniu zjawicie się tam i wyznaczę wam zadanie.- Nie wiedziała jeszcze co to dokładnie będzie, ale miała całą coś, aby wymyślić coś po czym odechce im się nocnych wycieczek.\n-A teraz za mną!- Powiedziała i odprowadziła ich pod samo dormitorium, gdyby przyszło im do głowy zgubić się ponownie.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Pon Cze 15, 2015 9:59 pm\nTo niesamowite, jak po przemianie z jej pamięci uciekały wszelkie wspomnienia. Wywar Tojadowy nie spisał się tej nocy - musiała trafić na jeden z gorszych wyrobów. Do pewnego momentu pamiętała ten okropny ból, kiedy kości się wydłużały, a mięśnie wraz z nimi, ale, gdy futrzasta sprawa przeszła na wyższe obroty, film się urwał. Jakby za sprawą niewidzialnych nożyczek, którymi skracała życie jedna z trzech Moir, sióstr tragicznych. Dopiero nad ranem, zmarnowana, acz nie w pełni świadoma, wydostała się z celi, zabierając swoje rzeczy. Głowa łupała, jakby wypiła kilka litrów alkoholu, a przed oczami miała co jakiś czas nieprzyjemne mroczki. Podświadomość nakazywała ruch obolałemu ciału, choć umysł Alexandry wyraźnie nakazywał jej zatrzymanie i przeczekanie symptomów po przemianie w wilkołaka. Może działała z instynktem, a może z własnym przekonaniem, o czym świadczyłoby założenie podarowanego przez Katherin swetra na porwaną koszulkę, dopiero po całym seansie - mimo wszystko, nie chciała go zniszczyć, choć przyjaciółka wyraźnie zaznaczyła, że nie zależy jej na nim. Trudno, tej upartej Ślizgonce zależało, aby wrócił cały do rąk właścicielki. Niech własne ubrania się niszczą, ale nie panny Grigori.\nGdy w końcu zakodowała, że znalazła się gdzieś w lesie, a zdrowy rozsądek przypomniał, iż w okolicy zamku znajdował się jedynie Zakazany, prędko pożałowała kierunku wędrówki. Stukot końskich kopyt gdzieś w pobliżu roznosił się echem i z każdą sekundą znikał. Centaury? Centaury... Uciekały na jej widok? Może dalej ma te szpony, okropny, wilczy pysk i uszy? Gdyby gdzieś tutaj była kałuża, dostrzegłaby, iż po prostu wyglądała, jak chodząca zaraza. Poszarpane, zniszczone spodnie i buty, blada twarz, dzikie, zmęczone oczy... Opadła bez sił pod jednym z drzew i po prostu zasnęła...\nTemat: Re: Tereny Centaurów Pon Cze 15, 2015 10:23 pm\nWstała bardzo wcześnie. Pierwsze promienie słońca zaczynały dopiero nieśmiało zaglądać do pokoju w którym spała. Jeszcze nie w pełni świadoma odwróciła się w stronę łóżka przyjaciółki. Nietknięta pościel świadczyła tylko o jednym - nie było jej jeszcze w pokoju. Z niepokojem spojrzała na zegar. Według jej obliczeń Alexandra już dawno powinna tutaj być. Coś musiało się stać, skoro jej nie ma. Ta myśl bardzo, ale to bardzo się jej nie spodobała. Natychmiast zerwała się z posłania. Nie zwracała nawet w co się ubiera. Nawet włosów nie uczesała tylko związała w niedbały kok i wziąwszy ze sobą kurtkę przyjaciółki wyszła jej poszukać.\nPierwszym miejscem od którego zaczęła była cela do której schodziła Lexa. Niestety, była pusta. Kath nie chciała przebywać w niej zbyt długo, dlatego od razu ją opuściła. Nie chciała patrzeć na miejsce w którym jej przyjaciółka cierpi podczas każdej pełni. Było to zbyt drastyczne jak dla niej.\nNie miała pojęcia, gdzie udać się później. Klasy? Gabinety? Może Wielka Sala? Nawet jeśli Lexa znajdowała by się w którymś z tych miejsc z pewnością jakiś nauczyciel już by ją znalazł i zaprowadził do... Właśnie! Skrzydło szpitalne. Kath jak najszybciej umiała pobiegła w jego kierunku. Niestety to co zastała po otworzeniu drzwi rozwiało jej nadzieje. Wszystkie łóżka były puste co znaczyło, że i ty jej nie ma. Coraz bardziej się jej to nie podobało. Niby było jeszcze jedno miejsce ale tam by Lexa nie poszła. No chyba, że... A może jednak. W sumie nie miała nic do stracenia.\nNawet nie zarejestrowała momentu przejścia przez większą część zamku i wyjścia pod sam Las. Dopiero silny podmuch wiatru wrócił jej myśli na właściwy tor. Jej puls lekko przyśpieszył. W zakazanym lesie była tylko raz i nie znała go aż tak dobrze aby szukać po nim kogokolwiek. Jednak nie chciała się poddawać. Pewna swego weszła na jedną ze ścieżek.\nBłąkała się przez dobrą godzinę nawołując przyjaciółki. Niestety nic nie znalazła. Dopiero postój przy jednym z drzew dał jej nikłą nadzieję. Pomiędzy jednym a drugim drzewem na przeciwko niej siedziała, a raczej leżała, jakaś postać. Z sercem na dłoni podeszła do niej.\nWidząc, że to Lexa prawie się popłakała. Nie zwracając uwagi na gałązki, liście i kamienie upadła obok niej na kolana. Dziewczyna spała co, mimo wszystko, wywołało uśmiech na ustach Grigori. Fakt, wyglądała strasznie ale zarazem bardzo spokojnie.\n- Lexa. Obudź się. - widząc ruch powiekami otuliła dziewczynę jej własną kurtką.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Pon Cze 15, 2015 10:48 pm\nPodczas ostatniej pełni zawędrowała do gabinetu McGonagall, dwa miesiące temu znaleziono ją pod Bijącą Wierzbą, a teraz skończyła w Zakazanym Lesie. Gdy tak leżała, nieświadoma tego, co się dzieje dookoła, śniła po raz kolejny ten nieprzyjemny sen o nicości i cmentarzu, który był jedynym miejscem, jakie mogła odwiedzić. Te same, murszejące tabliczki z kojarzonymi przez Ślizgonkę nazwiskami, choć były jedynie wytworem fantazji, przyprawiały o ciarki oraz bardzo kiepskie samopoczucie praktycznie za każdym razem, kiedy Al się budziła. Nie brakowało oddechu, nie trzęsła się również, jak suchy liść klonu na wietrze, ale dopadał ją chwilowy paraliż senny i nic nie mogła z tym zrobić, poza poddaniem się dobrowolnie łasce własnego umysłu, który odtwarzał te najmniej przyjemne momenty z życia, jak niechcianą powtórkę serialu w telewizji. Zaczynało od dzieciństwa, a zwykle kończyło na spotkaniu z wilkołakiem. Rutyna, do której wciąż się nie przekonała.\nŚciółka była zimna, twarda i dałaby sobie rękę uciąć, że właśnie leżała na swojej torbie, a najwygodniejsza ona nie była. Coś wbijało się w jej bok; miała dwa strzały - różdżka albo butelka. Jeżeli przedmiot numer jeden, to lepiej, aby nie okazał się złamany. Złość tuż po skończonym teatrzyku przy pełni księżyca nie była wskazana. Nie jedna osoba zdążyła się przekonać o tym, że wigor oraz siła bestii pozostaje jeszcze trochę po zajściu ziemskiego satelity... Cóż, niektórzy bardziej, inni mniej...\nPod prawym policzkiem czuła nieprzyjemny nacisk i chyba go odrobinę rozcięła, co wywnioskowała po tępym uczuciu szczypania. Zielone oczy powoli się otworzyły, a szmer w uszach zlał się z cudzym głosem, a to nie ułatwiło w zrozumieniu rzekomych słów. Bo to były słowa, prawda? Natychmiast zamknęła oczy i ściągnęła brwi, cicho jęcząc, gdy siekacze już ostatni raz zabolały, wracając do normy. Poruszyła obolałymi rękami, szurając nogami po korzeniu drzewa i bardzo mozolnie uniosła się na łokciach, chwiejąc nieznacznie przez zawirowania w głowie.\n- Ugh... - warknęła pod nosem, gdy spróbowała zmienić pozycję na bardziej komfortową, tak aby nie czuć tego kłucia w boku. Powoli podniosła się i wtedy jakieś ubranie spadło z niej na ziemię, co natychmiast wywołało reakcję obronną Alexandry. To trwało może sekundę i już była w kuckach, podpierała jedną ręką o pień drzewa, a dzikie spojrzenie wpatrywało w postać dziewczyny, która klęczała przed nią. Rozszarp, wygryź gardziel, zabij... Podszepty rozkazujące działanie. Wtedy do niej dotarło. Zamrugała kilka razy, zanim na jej twarzy, zamiast agresji i grozy, wymalowało się zdziwienie oraz niespotykany ból.\n- Katherin? - zapytała, wyciągając dłoń powoli do przodu, jakby bała się, że to jedynie iluzja, która zniknie, gdy jej dotknie. - Katherin... Ja... Kath... - nie mogła skleić nawet durnego zdania. Opuściła rękę i niepewnie zbliżyła się, a kiedy wreszcie jej mózg zakodował, że ma do czynienia z dziewczyną prawdziwą, ze skóry i kości, rzuciła się na nią, obejmując mocno ramionami i chowając twarz w szaty Ślizgonki, gdy tak powtarzała imię przyjaciółki, szepcząc je niczym zbawienną mantrę w agonii.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Wto Cze 16, 2015 4:37 pm\nSiedząc tak przed nią widziała wszystkie emocje rysujące się na jej twarzy. I szczerze powiedziawszy nie były one przyjemne. Sen, który najwidoczniej nawiedził ją musiał być koszmarem. Próbowała parę razy obudzić przyjaciółkę wymawiając jej imię, bądź szturchając lekko. Niestety, żadna z tych metod nie skutkowała. Jedyne co mogła teraz zrobić Kath to siedzieć i patrzeć na jej twarz.\nPodarte ubranie, rana na policzku, sińce na rękach jak i nogach. To wszystko wywoływało ucisk w jej klatce. Nie mogła patrzeć na nią w takim stanie. Nie dlatego, że wyglądała ohydnie czy odpychająco. To w ogóle nie o to chodziło. Bardziej było to spowodowane uczuciami jakie ten widok wzbudzał w Grigori. Zacząwszy od współczucia, a kończywszy na nienawiści do osoby która jej to zrobiła. Rozumiała, że tamten ktoś mógł mieć podobnie i również mógł być zmieniony z nie swojej woli, lecz to i tak nie przemawiała na tyle aby przestać chcieć jego śmierci.\nBywały dni kiedy wyobrażała sobie takowe spotkanie. Ciemny las, zero ludzi, zero jakichkolwiek odgłosów. Tylko ona i ten drań. Ona z różdżką a on bez. Wynik był z góry przesądzony. Oczywiście na korzyść Grigori. Jednak czy śmierć tego osobnika przyniosła by jej ulgę? Nie, obwiniała by się do końca życia. To było pewne. Nawet taki osobnik nie zasługiwał na śmierć. W końcu i tak ma gorszy los. Wilkołactwo to klątwa na całe życie.\nJeki przyjaciółki sprowadziły ją na ziemię. Lekko pochyliła się w jej stronę aby sprawdzić czy wszystko jest w porządku.\n- Lexa. Słyszysz mnie? Obudź się piękna. - zmartwiony wyraz, goszczący na jej twarzy, nie odstępował jej nawet na krok. Jedna, jedyna łza potoczyła się po policzku aby spaść na ziemię. Tylko jedna. Szybko wytarła ękawem jej pozostałości.\nI znów cichy jęk. Jednak tego co nastąpiło potem nie spodziewała by się nigdy. Lexa zerwała się w ciągu kilku sekund do siadu patrząc na Grigori dzikim spojrzeniem. W tych oczach, które tak uwielbiała, nie było nic ludzkiego. Czysty dziki instynkt przemawiał przez nie. Kath sama nie wiedziała dlaczego zrobiła to co zrobiła. Przecież to była Lexa - Jej NAJLEPSZA PRZYJACIÓŁKA. A mianowicie, o co chodziło? Gdy Lexa spojrzała na nią tym dzikim spojrzeniem, Kath, chcąc się cofnąć upadła do tyłu. W jej oczach czaił się strach. W jej głowie pojawiła się myśl: Różdżka, gdzie ja mam różdżkę. ! Lecz nie trwało to długo. Wybudzona z amoku skarciła się za takie myśli. Przecież to Lexa do cholery a nie jakieś dzikie zwierzę! Czego tu się bać? W oczach zalśniła jej nowa porcja łez.\n- Lexa. Ja.... Ja przepraszam cię. Nie wiem.... - nie dane było jedna jej dokończyć, gdyż dziewczyna rzuciła się na nią mocno obejmując.\nSama również objęła przyjaciółkę. Nie miała zamiaru jej wypuszczać. Nie teraz. Łzy zaczęły płynąć po jej policzkach.\n- Ciii. - starała się ją uspokoić, sama będąc w rozsypce. Przyciągnęła ją bliżej siebie okrywając przy tym szatą - Tak bardzo cię przepraszam. Nie wiem co się ze mną stało. Alexandra... Ja.... - nie mogła jednak skończyć zdania. Sama zaczęła szlochać. Jak mogła dopuścić do tego co się stało. Nie powinna tak zareagować. Nie powinna.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Wto Cze 16, 2015 5:42 pm\nŚwiadoma tego, jak ludzie mogą zareagować na jej widok, gdy tylko długa, uciążliwa noc z pełnią dobiegała końca, Alexandra w większości przypadków pamiętała, aby nie pokazywać się im na oczy. Jej mózg działał w tej kwestii świetnie, odtwarzał w kółko tę samą komendę Zostań na miejscu!, bądź Dopilnuj, aby cię nie widziano!, jak niechcianą piosenkę. Co z tego, skoro za każdym razem jednak ciało poruszało się samo, wbrew woli dziewczyny? Mogła o to podejrzewać powoli wygasający instynkt dzikiej bestii. Na palcach obu dłoni można by policzyć, ile razy udało się Al dotrzeć do sypialni w Pokoju Dziewcząt bez przeszkód. Wtedy opadnięcie bez sił na łóżko w poszarpanych ubraniach wydawało się być zbawienne dla zmęczonego wilkołaka, a po kilku godzinach snu, widok przyjaciółki obok działał wręcz kojąco.\nCzasami budziła się w Skrzydle Szpitalnym, do którego, jak wieści od nauczycieli głoszą, trafiała albo kompletnie przez przypadek, albo dzięki pomocy któregoś z profesorów. Jedynym pewniakiem w tej sytuacji były dwie rzeczy - pierwsza, pielęgniarka zawsze wiedziała, że w noc po pełni, przynajmniej jedno łóżko musi być wolne. Taki nieprzyjemny przywilej; własne łóżko szpitalne w Hogwarcie. No a drugim - Kath. Była obok, gdy się budziła otępiała i obolała, ale nigdy nie mogła powiedzieć, że widok przyjaciółki nie wywoływał u niej poczucia szczęścia - i wcale nie szkodziło, iż czasami Ślizgonka podjadała czekoladę, którą Al miała zjeść po pobudce. W porównaniu do tego co miesięcznego strachu o nią, jedna tabliczka w tą czy w tamtą nie robiła różnicy, a wręcz było jej za mało. Nigdy nie ureguluje tego długu. W końcu była skazana na życie wilkołaka, prawdopodobnie, na zawsze.\nNigdy też nie chciała, aby ktokolwiek widział te szalone oczy, które nie należały do niej, a świadczyły o zwierzęcej naturze drzemiącej w środku Woods. Pozwoliła na to jedynie Anarhold, a i tak jej pierwsze reakcje wystarczająco przekonały Ślizgonkę, że nikt nie powinien tego widzieć. Ba, nikt nie powinien jej po przemianie w ogóle widzieć. Brakowało tylko większej ilości przypadków pokroju Flavii - raz, dosłownie raz, zobaczyła na żywo, co się dzieje z Alexandrą podczas pełni i tyle wystarczyło, aby przegnać ją z tego lichego życia na zawsze. Od tamtego momentu - to jest czwartego roku - nastawiła się na większy dystans do świat, a nawet początek relacji z Grigori nie był najcieplejszy. Druga Ślizgonka musiała się napracować, aby przekonać Woods do siebie, ale koniec końców podołała. Al poprzysięgła sobie, że nigdy nie pozwoli do powtórki z rozrywki. Nie mogła stracić kolejnej osoby, na której jej tak strasznie zależało i było to kompletnie bezinteresowne. Dlatego, gdy tylko ujrzała Katherin przed sobą, a do niej w końcu dotarło, że patrzy na nią, jak na potencjalną ofiarę, wstyd wlał się do klatki piersiowej i wywoływał nieprzyjemne kłucie. Strach przyjaciółki był ciosem, który sama sobie wymierzyła.\nNie winiła jej za reakcję, ale dźwięk tego płaczu, którego nie powinno dzisiaj być, to drżenie i głośny oddech, jaki towarzyszył szlochaniu, to wszystko bolało o wiele bardziej, aniżeli wszystkie kości i mięśnie razem teraz wzięte. Bała się spojrzeć jej w oczy, dlatego uścisnęła tylko mocniej Katherin, zaciskając mocniej powieki. Nie mogła płakać. Ona nie miała powodu... Poza przestraszeniem dziewczyny.\nZacisnęła mocniej palce na materiale szaty, gdy poczuła, że powoli jej ciało osuwa się w dół. Opuściła głowę w dół i zagryzła mocno dolną wargę. Nie płacz, nie płacz, nie masz prawa, Woods...\n- Przepraszam- mruknęła zza zaciśniętych zębów, czując jeszcze siekacze. - Miałaś mnie nigdy takiej nie zobaczyć... - dodała, odruchowo warcząc pod nosem. Jeszcze trochę. Zaraz powinno przejść wszystko.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Wto Cze 16, 2015 8:09 pm\nW głowie klatka po klatce przesuwały się wszystkie sytuacje mające związek z Alexandrą. Ich pierwsze spotkanie, rozmowa, kłótnie, przekonywania aż na samym końcu zaufanie i przyjaźń. Droga do tego ostatniego nie była łatwa dla Grigori. Musiała się wiele napracować aby Ślizgonka wreszcie jej zaufała. Ale mimo wszystko było warto. Gdyby ktoś zapytał się jej czy zrobiła by to jeszcze raz odpowiedź była by jedna - TAK.\nPamiętała każdą spędzoną noc jak i ranek przy łóżku Lexy. Zawsze po pełni kierowała swe kroki po przebudzeniu do Skrzydła szpitalnego. Oczywiście nie obywało się bez niezbędnego ekwipunku. Czekolada. Płynna, stała - nieważne. Ważnym było, iż była to czekolada. Lubiła też podkradać jej trochę Lexie jak spała. Taki nawyk, którego nie mogła się pozbyć.\nCzuła jak dziewczyna wtula się w nią bardziej. To był odruch, Kath zaczęła głaskać ją po plecach, włosach szepcząc przy tym kojące słowa uspokojenia.\n- Przepraszam cię bardzo. Nawet nie wiem jak usprawiedliwić swoje zachowanie. - pomimo, iż już nie płakała jej głos był zachrypnięty. I faktycznie, mówiła prawdę. Choć bała się na początku. Ale tylko przez chwilę. Później opanowała się. Przecież to LEXA. Jej Lexa. Ona nie zrobiła by jej krzywdy, wiedziała to doskonale - Przecież ty to ty. Nie jesteś zwierzęciem. Jesteś moją Lexą. - słowa wypływały z jej ust strumieniem. Możliwe, że były nie zrozumiałe jednak mówiła prosto z serca.\nZłapała ją mocno aby nie osunęła się jeszcze dalej. Wiedziała, że jest zmęczona jednak to nie to było przyczyną tego. Kath tylko się domyślała.\n- Nie przepraszaj za to. To ja powinnam ciebie błagać i prosić o wybaczenie. - delikatnie głaskała przyjaciółkę po głowie. Tym gestem nie chciała uspokoić tylko i wyłącznie Lexy ale również i siebie. Monotonne ruchy były najlepsze na emocje targające ciałem. Pozwalały się uspokoić choć trochę - Może i nie miała ale stało się. Martwiłam się i to bardzo. Mogła bym cię taką widywać podczas każdej skończonej pełni tylko po to, aby mieć pewność, że żyjesz i jesteś cała.\nWidziała co się z nią dzieje. Nie było to zdrowe aby hamować emocje. Jednak nie chciała jej do niczego zmuszać, nie teraz. Przyjdzie jeszcze na to czas później, gdy już będą w swoim dormitorium.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Wto Cze 16, 2015 9:02 pm\nGdzieś tam w środku odczuwała to beznadziejne obrzydzenie w stosunku do samej siebie. Szydziła ze swojej słabości, która coraz bardziej zakleszczała się na jej sercu wraz z każdą, następującą pełnią. Była przekonana, że któregoś dnia już tego nie zniesie, a ta sytuacja jedynie potwierdziła jej obawy. Nie chciała być powodem do strachu dla Katherin czy kogokolwiek choćby na sekundę. Wrogów nie posiadała, tak było wygodnie, ale to wcale nie musiało oznaczać, że nikt nie miał wobec niej uprzedzeń. Gdyby większość uczniów Hogwartu dowiedziała się o Ślizgonie wilkołaku, prawdopodobnie zostałaby potraktowana przez niektórych tak, jak ci, których podejrzewa się o kontakty z Voldemortem i Śmierciożercami. Jakby już jej korzenie wystarczająco nie dawały się we znaki.\nKręciła jedynie w zaprzeczeniu głową na każdy sprzeciw Katherin. Miała za co przepraszać i tak, była jej Lexą, była wciąż i tym bardziej pluła sobie w twarz. Niby zdarzenie trwało zaledwie kilka sekund, ale zdążyło odcisnąć piętno na przyjaciółce. Ten obraz przerażenia wyrył się w pamięci Alexandry i nie była pewna czy zdąży o nim kiedykolwiek zapomnieć.\nKażde przepraszam wypowiedziane w jej kierunku tworzyło nowe pokłady nienawiści do samej siebie. Chciała się wtrącić, zaprzeczyć wszystkiemu i najzwyczajniej w świecie przekonać Grigori, że to nie ona jest ta zła. Nic nie zrobiła, ona się tylko przestraszyła bestii. Przestraszyła się Alexandry.\n- Przestań... - wyszeptała, trwając w uścisku, gdy zaczęła się trząść. - Przestań, Katherin. Przestań, do cholery!\nOdsunęła się od dziewczyny gwałtownie, aż poleciała do tyłu do siadu, natrafiając odcinkiem lędźwiowym na swoją torbę. Odrobinę zabolało. Warknęła i rzuciła coś pod nosem, gdy oparła ręce do tyłu o konary drzewa, wbijając paznokcie w strukturę kory, aż poczuła, jak drzazgi wbijają się w opuszki. Wbiła zbolały wzrok w te miłe, pełne zrozumienia oczy Kath i znowu pokręciła głową w sprzeciwie.\n- Nie rozumiesz? - zapytała, prychając w marnym rozbawieniu. Wcale jej nie było do śmiechu. - Byłam gotowa ci coś zrobić. Nie możesz mnie przepraszać za coś, na co nie masz wpływu, bo nic nie zrobiłaś, do cholery! To ja cię przestraszyłam! To ja prawie... Ja prawie... Ugh! - złapała się za głowę, zaciskając mocno powieki. - Twoje bezpieczeństwo nie jest warte sprawdzania czy ze mną wszystko w porządku, zrozum!\nWarknęła ponownie i uderzyła prawą pięścią w ściółkę obok zniszczonego półbuta. Miała wrażenie, że ziemia zadrżała. Ciężko było złapać oddech, a jeszcze trudniej utrzymać kontakt wzrokowy, nie płacząc przy tym. Była na granicy. Woodsowie nie płaczą.\nCo ona robiła? Była niewdzięczna... W ogóle nie doceniała tego, że Ślizgonka ją odnalazła tutaj. Po chwili milczenia, przesunęła się do tyłu oparła o pień drzewa, chowając twarz za rękawami swetra Katherin, które oparła o przyciągnięte do klatki piersiowej kolana. Nie płacz.\n- Wracaj do Hogwartu - mruknęła, zaciskając palce na materiale ubrania. - Wracaj, nie jesteś teraz ze mną bezpieczna. To się wciąż nie skończyło.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Sro Cze 17, 2015 1:37 pm\nNie wiedziała co zrobiła źle. Chociaż nie, wiedziała. I to doskonale. Czemu Lexa nie widziała tego, jak Kath teraz cierpiała? Czemu nie widziała bólu w jej oczach na samo wspomnienie swojego przerażenia? To tak bardzo bolało. Z pewnością obraz ten zostanie z nią do końca życia. Obraz w którym przeraziła się własnej przyjaciółki.\nJej gwałtowne wyrwanie się zasmuciło Kath. Nie wiedziała jak ma ją przekonać, iż to co czuje również jest bolesne. No jak?\n- Co mam przestać? Mówić prawdę? - mówiąc nawet nie podniosła głosu. Była spokojna i opanowana na ile było to możliwe. Jedyne co czuła to... Właśnie, jedno uczucie tego nie opisze. Była ich tak duża ilość, że Kath sama się pogubiła.\nWiedziała to. Doskonale. Widziała to przecież w jej oczach. Ale co z tego? Może i była głupia siedząc tutaj ale przecież nie zostawi jej samej.\n- Wiem to. - powiedziała cicho - Ale to mnie nie powstrzyma przed szukaniem ciebie po każdej przemianie.\nCzasami zastanawiała się jak by to było, gdyby i ona była wilkołakiem. Gdyby i ją jeden ugryzł. Nie było by za wesoło ale na pewno Lexa nie była by sama. Bosze, o czym ona myślała. Nie mogła nim zostać. Nie,ze względu na przyjaciółkę. Z pewnością obwiniała by się do końca życia.\n- Nie jest? A pomyślałaś o mnie. Jak ja się czuję, gdy nie wracasz po przemianie do pokoju? Gdy nie wiem co się z tobą dzieje? - może i nie powinna jej tego mówić ale nie mogła dłużej trzymać tego w sobie - Twoje bezpieczeństwo jest również i dla mnie ważne.\nNie spuściła nawet na chwilkę wzroku z Alexandry.\n- Ty chyba żartujesz, że cię tu zostawię! Nie ma nawet takiej opcji. - zostawić ją? Tutaj? O nie.\nDelikatnie podeszła do niej na kolanach i złapała za ręce.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Sro Cze 17, 2015 7:18 pm\nByła czasami samolubna, ale w tym całym egoizmie zawsze chodziło o innych. Jak teraz - nie dopuszczała do siebie myśli, co by Katherin miała się nią zajmować, ryzykując przy tym własnym życiem, bo, nie ukrywajmy, właśnie to robiła. Denerwujące szepty wciąż kusiły to wyrwania trzewi Ślizgonki, a w powietrzu niemalże czuła zapach świeżej krwi. Końcówka była najgorsza, bo uświadamiała Al, jak bardzo kruchą i podatną na wpływ zwierzęcej natury się stała. Przeklinała to swoje ja na każdym kroku, a jednak, jak do tej pory, nie potrafiła poza tym nic zrobić. Puste słowa na wiatr.\n- Ty naprawdę nie rozumiesz? Naraziłaś się. Jaką masz gwarancję, że nic bym ci nie zrobiła, nosz do cholery!\nWywróciła zirytowana oczami, warcząc głośno. Czy już zostało wspomniane, że nie znosiła takich sytuacji? Gdy musiała podejmować decyzje głową, a nie sercem? Uwielbiała Katherin, była jej droższa, aniżeli większość ludzi i mogłaby za nią spokojnie wskoczyć w ogień. Problem tkwił w tej całej przekichanej moralności Lexy. Chciała trzymać Grigori z dala od wszelkich niebezpieczeństw - nawet, jeżeli oznaczałoby bycie taką, jak teraz.\n- Powiedziałam ci, że wrócę, kiedy będzie po wszystkim - wtrąciła, puszczając mimo uszu uwagę Kath o jej bezpieczeństwie. Nie wiedziała na co się porywała podejmując te poszukiwania. - Przecież zawsze wracam, prędzej czy później. Nie ufasz mi?\nOpuściła skonsternowane spojrzenie na dłonie dziewczyny, które teraz naruszały jej prywatną sferę. Warknęła coś niezrozumiałego pod nosem i z całych sił próbowała jeszcze bardziej nie podnieść głosu.\n- Wracaj do Hogwartu.\nPowtórzyła, unosząc wzrok ku oczom dziewczyny, a jej mina wyraźne świadczyła, iż Woods nie zniesie ani krzty sprzeciwu.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Sro Cze 24, 2015 10:40 pm\nI właśnie tu pojawiał się zasadniczy problem - nie miała gwarancji na to. Nie mogła z całą stanowczością powiedzieć : " W stu procentach mi nic nie zrobisz. Nie przejmuj się tak tym". No nie mogła. Zraniła by tym Lexę i prawdopodobnie samą siebie. Choć w większym stopniu przyjaciółkę.\nSchowała swoją twarz za zasłoną włosów.\n- Nie mam takiej gwarancji. - jedynie osoba znajdująca się bardzo blisko niej mogła usłyszeć jakiś sens w tym szepcie - Wiem, że się naraziłam ale czy ty nie rozumiesz ? -gwałtownie uniosła głowę do góry. Nie chciała jej tego mówić lecz dłużej już nie mogła wytrzymać - Tylko ty mi teraz zostałaś. - po policzku popłynęła jej tylko jedna, zbłąkana łza - Nie mam nikogo innego. Już nie.\nNie chciała jej mówić o liście. Jeszcze nie. Okoliczności do tego nie były najlepsze, a i samo samopoczucie Lexy również. Jedynie tyle mogła jej na razie powiedzieć, choć z pewnością to też było za dużo. Miała tylko nadzieję, że przyjaciółka nie będzie o nic pytała i wrócą jeszcze go tego przy najbliższej okazji. Szybko otarła pozostałości po tej jednej, zdradzieckiej łzie. Miała nadzieję, że już dziś ani jednej nie uroni. Jednak nie wiedziała jak bardzo się myliła.\nI kolejne ukłucie w sercu. Jeszcze bardziej boleśniejsze niż poprzednie. Jak mogła uważać, że Kath jej nie ufa! To było niedorzeczne. Wręcz abstrakcyjne. Z niedowierzaniem na twarzy i bólem w oczach patrzyła wprost na nią.\n- To nie jest brak zaufania. - powiedziała po woli chcąc panować nad emocjami - To jest troska o drugą osobę. Nawet nie masz pojęcia .... - wziąwszy głęboki oddech zebrała myśli jeszcze raz - Tylko i wyłącznie o ciebie troszczę się w tym zamku. Tylko ty jesteś dla mnie ważna. Tobie ufam całkowicie. Jesteś moją rodziną. - wypowiedziawszy to wszystko na jednym wydechu zaczerpnęła powietrze. Jej serce galopowało w zawrotnym tempie. Nie wiedziała tylko czy ze strachu, radości, smutku, żalu... Mogła by wymieniać w nieskończoność uczucia targające nią w tym momencie.\nWidząc wzrok Lexy od razu puściła jej dłonie. Nie chciała jeszcze bardziej jej rozgniewać. Jednak to co powiedziała zaraz po tym kompletnie zaskoczyło Katherin. Miała wracać do zamku? Bez niej? Co to, to nie! Nie zrobi tego. Jednak wzrok przyjaciółki wystraszył dziewczynę. Nie dała jednak tego poznać po sobie.\nBardzo powoli podniosła się z ziemi. Stojąc już pewnie na dwóch nogach mogła odpowiedzieć Woods.\n- Skoro tak bardzo tego chcesz. - Odwróciła się tyłem do przyjaciółki. Czuła, jak do jej oczu napływają niechciane łzy. Nie chciała jednak aby je widziała, nie teraz - Chciałam dobrze. - niestety, przy ostatnim zdaniu nie dała rady ukryć drżenia wywołanego łzami i nagromadzonymi emocjami.\nTemat: Re: Tereny Centaurów Czw Cze 25, 2015 9:53 am\nW tym momencie nie wiedziała czy powinna dalej ciągnąć teatr głupiej, zwierzęcej furii i rozchwiania emocjonalnego, do którego przecież się nie poczuwała, czy dołożyć wszelkich starań, aby zminimalizować wszelkie straty. Zadane pytanie było wręcz absurdalne, ale miało swe solidne podstawy, świadczące o tym typowym chłodnym podejściu Alexandry do sprawy - mimo wszystko, stoicyzm poniekąd funkcjonował, choć na chwilę obecną był on po prostu błędnym kołem. Dlaczego? Pozwoliła, pomimo wyraźnego sprzeciwowi w środku, aby Kath czuła się przy niej źle. Krótko powiodła wzrokiem do miejsca na ziemi, gdzie spadła pojedyncza łza Ślizgonki, co wywołało w środku dziewczyny znajomy ból, o którym miała nadzieję zapomnieć. Tak jak i miała nadzieję zapomnieć o Tempestowej - nadszarpana relacja i jeszcze ten głupi manewr, którego się podjęła... Nic tylko strzelić sobie w łeb albo skoczyć z mostu do rzeki. Byłoby prościej, gdyby Katherin nie była jej przyjaciółką. Mogłaby ją wtedy dogłębnie zranić i nie martwić się cokolwiek...\n- To nie jest warte takiego ryzyka, Grigori.\nPowtórzyła twardo swój pogląd wbrew sercu, starając się zignorować kołotanie w klatce piersiowej. W takich momentach bała się samej siebie, bo, gdyby zaszła taka potrzeba, jakoby uratowanie Grigori zależało od dokonania wyboru pomiędzy racjonalnym zachowaniem i ograniczeniem ofiar, a potężnymi stratami, może nawet i życiem własny, to była pewna, że przez rozbicie nie mogłaby funkcjonować. Głowa ponad sercem. Co to da, jeżeli straci Katherin?\nWiedziała, że nie postępuje teraz tak, jak dobry przyjaciel powinien. Nie, zachowywała się, jak nalepszy przyjaciel, który za wszelką cenę chce utrzymać przy życiu najdroższą w jego życiu osobę i choć cel wydawał się szlachetny to świadczył o narcystycznym usposobieniu Lexy. Łatwiej było przecież żyć ze świadomością, iż Kath jest zdrowa i żyje, aniżeli że jest ranna i w niebezpieczeństwie. To ostatnie trzeba było wyeliminować. Musiała zniwelować zagrożenie - siebie, ale to nie takie proste... Nie po tych słowach.\nZagryzła mocno dolną wargę. Chciała znowu przerwać ten potok, nie pozwolić na otworzenie jątrzącej rany, lecz nim zdążyła cokolwiek powiedzieć, ciepłe dłonie Kath puściły te należące do Woods i to był ten moment, kiedy wiedziała, że nawaliła na całej linii. Ślizgonka traktowała ją jak członka rodziny. Wiedziała o problemach w rodzie Grigorich, miała świadomość, iż przyjaciółka najchętniej odcięłaby się od nich, ale raczej nie oczekiwała bycia najważniejszą osobą w jej życiu. Co z Willem? Co z pozostałymi?\nKorzystając z okazji - odwrócona do niej tyłem dziewczyna, wolne dłonie - przyłożyła palce po obu stronach głowy i rozmasowywała łupiący pod czaszką ból. To naprawdę było gorsze od kaca, a wieloletnie doświadczenie wcale nie znaczyło, że wiedziała jak ma sobie radzić z efektami po przemianie. Za dużo myśli, za dużo symptomów, za dużo wszystkiego.\nW gardle urosła gula i nie pozwalała nawet wykrzyknąć prostego nie chcę! jakie teraz zdradziłoby jej kruchą postać. Nie chciała tutaj zostać sama, nie chciała też zostawić Katherin bez porządnych wyjaśnień ani tym bardziej w takim stanie. Nie chciała być powodem do jej łez, a jednak te drżące ramiona były wystarczającym dowodem, że takowym się stała. Była głupia.\n- Katherin - poruszyła ustami bezgłośnie, unosząc głowę nieznacznie, a wtedy tętent kopyt przerwał jakiekolwiek próby, których miała się podjąć Lexa. Panicznym wzrokiem spojrzała w bok, skąd dobiegał dźwięk. Tumany wzbitego kurzu i niebezpiecznie drżąca ziemia. Dobrze pamiętała z lekcji, że centaury atakują tylko w dwóch przypadkach: gdy odczują zagrożenie (patrz, wilkołak) albo gdy wejdzie się na ich teren bez zapowiedzi (patrz, Ślizgonki).\nZ trudem uniosła swe ciało na drżących nogach, podpierając się z tyłu o pień drzewa.\n- Uciekaj, centaury!


Dzięki cienkiej konkstrukcji nowy MOTOROLA RAZR jest cudem myśli technicznej, którym zechcesz się pochwalić przed światem. Jest cieńszy niż urządzenia Twoich znajomych, a profilowane szkło i aluminiowe dodatki cięte diamentem sprawiają, że prezentuje się wspaniale.\nOd teraz cienki nie równa się mało odporny. „Uzbroiliśmy” smartfon MOTOROLA RAZR w Kevlar®, który zapewnia mu dodatkową wytrzymałość. Z kolei szkło Corning® Gorilla® wzmacnia odporność ekranu na nieuniknione upadki i zadrapania. Rozlałeś kawę? Zaskoczył Cię deszcz? Bez obaw. Każdy element smartfona MOTOROLA RAZR jest pokryty powłoką chroniącą przed zachlapaniem.\nMotoCast™, bezpłatna aplikacja firmy Motorola wbudowana w smartfon MOTOROLA RAZR, umożliwia bezproblemowe i bezpieczne strumieniowe przesyłanie muzyki, filmów i innych zasobów komputera. Po drugiej stronie ulicy lub po drugiej stronie świata możesz odtwarzać ulubione utwory i przeglądać zdjęcia, nie zapychając przy tym pamięci telefonu.\nRejestruj emocje aparatem o rozdzielczości 8 MP albo kamerą nagrywającą w jakości 1080p HD. Zdjęcia i filmy będą wyraźne i pełne koloru – zupełnie jak w kinie. Obraz filmowy bez drgań uzyskiwany jest dzięki specjalnej technologii stabilizacji obrazu. Kamera HD na froncie telefonu pozwoli Ci spotkać się ze swoim rozmówcą ‘oko w oko’ już w trakcie następnej rozmowy.\nAplikacja Smart Actions w smartfonie MOTOROLA RAZR pomaga zapanować nad codziennymi zadaniami. Dzięki temu Twój telefon i życie mogą zostać zoptymalizowane. Wyciszenie telefonu po wejściu do biura. Regulacja ustawień po powrocie do domu w celu oszczędzenia baterii. Wysłanie SMSa do żony w przypadku nieodebrania rozmowy. Wszystkim zajmie się aplikacja Smart Actions.\nTagi: Motorola, Smartfon


Porady mec. Marcina Muszyńskiego - SE.pl\nUSA nowy jork ameryka prawnik radzi Porady mec. Marcina Muszyńskiego\nPorady mec. Marcina Muszyńskiego\n10.08.2013, godz. 12:00\nPorady naszego eksperta imigracyjnego, mec. Marcina Muszyńskiego\nMichał z Queensu: – Jestem na statusie F-1 i uczęszczam do szkoły językowej już 7 rok. Za kilka miesięcy przyjdzie moja kolej w sponsorowaniu rodzinnym (sponsoruje mnie moja matka, która jest obywatelem USA). Problem polega na tym, że moja mama ma niskie dochody i potrzebny jest dodatkowy sponsor. Czy można użyć moich dochodów – mam 6 lat rozliczeń na numer zastępczy?\nZ Pana pytania wynika, że pracuje Pan w USA nielegalnie, dlatego obawiam się, że nie może Pan wystąpić o zieloną kartę w USA. (zakładam, że nie jest Pan objęty paragrafem 245(i) ). Mimo, że uczęszcza Pan tyle lat do szkoły, Pana nielegalna praca spowodowała, że jest Pan obecnie bez statusu. Prawo pozwala osobom, które są bez statusu na ubieganie się o zieloną kartę w Polsce, ale taka procedura różni się od procedury ubiegania się o stały pobyt w USA. Radzę jak najszybciej skontaktować się z adwokatem imigracyjnym.\nTomasz z Dolnego Brooklynu: – Byłem w przeszłości aresztowany za posiadanie narkotyków – jest to bardzo długa i skomplikowana historia i czuję się jako ofiara w całym tym zajściu. Podczas rozprawy mój adwokat wynegocjował mniejsze oskarżenie, do którego się przyznałem. Musiałem odpracować 12 dni w parku, co uczyniłem. Chcę ubiegać się o zieloną kartę na podstawie sponsorowania pracowniczego. Czy dla Urzędu Imigracyjnego liczy się o co byłem oskarżony, czy też za co zostałem skazany?\nNa wstępie chciałbym zauważyć, że w pytaniu nie podał Pan, do czego ostatecznie się Pan przyznał, dlatego nie można jednoznacznie stwierdzić, czy w ogóle kwalifikuje się Pan na zieloną kartę. W Pana sytuacji musi Pan skontaktować się z adwokatem imigracyjnym zanim jakikolwiek dokument zostanie w Pana imieniu wysłany do Urzędu Imigracyjnego. Odpowiadając na Pana pytanie, dla Urzędu Imigracyjnego najważniejsze jest to, za co został Pan skazany. Niemniej urzędnik będzie wiedział, za co został Pan aresztowany i na pewno zapyta, co się wydarzyło. Proszę pamiętać, że przyznanie się do przestępstwa przed urzędnikiem imigracyjnym może pozbawić Pana szans na legalny pobyt, dlatego koniecznie musi się Pan skonsultować z adwokatem imigracyjnym.\nAnna z Ridgewood: – Czy będąc na statusie F-1, moja partnerka może otrzymać status F-2. Czy nowe prawo, które ustanowił Sąd Najwyższy dotyczy również osób, które nie są obywatelami lub stałymi rezydentami USA?\nTak. Decyzją Sądu Najwyższego, prawo federalne nie może dyskryminować małżeństw tej samej płci, pod warunkiem, że małżeństwo zostało zawarte w stanie, w którym takie małżeństwa mogą być legalnie zawarte. Decyzja sądu dotyczy wszystkich osób, które podlegają pod prawo federalne, czyli również studentów na statusie F-1. W Pani przypadku, należy przynieść akt małżeństwa do szkoły, która wydała Pani I-20, wraz z innymi wymaganymi dokumentami, i Pani partnerka otrzyma swoje I-20. Na podstawie nowego I-20, partnerka będzie mogła wystąpić do Urzędu Imigracyjnego o zmianę statusu na F-2 (zakładam oczywiście, że partnerka jest w USA legalnie).\nMagdalena z Manhattanu: – Jestem obecnie na wizie H-1B, ale mój pracodawca poinformował mnie, że niedługo nie będzie dla mnie pracy. Czy mogę zmienić swój status na studencki F-1?\nPrawo imigracyjne pozwala na zmianę statusu, pod warunkiem, że przebywamy w USA legalnie. Proszę jednak pamiętać, że aby uzyskać zatwierdzenie wniosku o status studencki, należy przedstawić ewidencję o naszych nieimigracyjnych intencjach. Innymi słowy, należy udowodnić, że po zakończeniu nauki w USA, wróci Pani do Polski. W niektórych przypadkach jest to dość trudne, jeśli spędziło się wiele lat w USA. Proszę rozważyć również opcję zmiany pracodawcy, tak aby mogła Pani kontynuować swój status H-1B.\ntagi: emigracja imigracja Nowy Jork Polonia ma prawo Porady imigracyjne USA


EastWest Rockers - reggae dyskoteka w klubie Alibi\nWiadomości24 » Kultura » Imprezy » EastWest Rockers - reggae dyskoteka w klubie Alibi\nArtykuły (9) Galerie (4) Średnia ocen: (5.00)\nŚwięto wrocławskiego rowerzysty\nFotografie koncertowe, czyli kolejna odsłona fotofelietonu\nBollywood Party w klubie muzycznym Madness we Wrocławiu\n#3163 wg odsłon (miesięczny)\nData dodania: 2009-02-09 11:25\nWczorajszy koncert EastWest Rockers we wrocławskim klubie Alibi powiązany był z promocją najnowszego albumu „Jedyna broń”, wydanym w tym roku przez wytwórnię Presto.\nKoncert rozpoczął się z dwugodzinnym opóźnieniem, a atmosferę w modnym dancehallowym stylu, przed występem głównych aktorów spektaklu rozkręcał DJ. Dyskotekowa muzyka, hip-hopowa nawijka oraz publiczność, którą licznie przybyła na tak płytkie i lanserskie brzmienia. Średnia wieku wynosiła 15 lat, a małolatki zgrabnie machające biodrami, niczym zawodowe tancerki z dyskoteki, rozgrzewały atmosferę w klubie.\nPo dwugodzinnym zabiegu taktycznym, który rozgrzał publiczność czasem oraz alkoholem, na scenę wyskoczył EastWest Rockers. Na dzień dobry zagrano hiciory z najbardziej ostatnio wypromowanej płyty na scenie reggae ("Ciężkie Czasy"), co wprawiło publiczność w ekstazę uwielbienia i czci dla swoich idoli. Nie zabrakło także utworów z najnowszej płyty, która została wydana w tym roku i promowana jest na trasie koncertowej.\nPubliczność dopisała, a parkiet oraz boczne miejsca były tak zapchane, że przyciśnięcie się pod scenę graniczyło z cudem. Piwo lało się strumieniami, małolat świetnie bawiły się pod sceną, co rusz podnosząc ręce w ramach solidarności rytmowej z gwiazdorami dzisiejszego wieczoru.\nMuzyka, jaką prezentuje EastWest Rockers to stylistycznie plastikowy dancehall, który buja bywalców klubów, którzy wcześniej uraczyli swój organizm sporymi ilościami napojów wyskokowych. I tak było i tym razem, w studenckiej dyskotece „Alibi”. Cały klimat klubowego lansu wszystkich wobec wszystkich, sprowadzał się niestety do najpłytszych instynktów, której nie powstydziłaby się żadna korporacyjna branża muzyki hip-hop czy r’n’b.\nEastWest Rockers niby gra klasyczne reggae, tylko pytanie brzmi: gdzie ulokował to reggae i do kogo tak naprawdę adresowana jest ta muzyka? Wczorajszy koncert pokazał, że do dość mało wymagających odbiorców, a cała idea muzyki reggae została niestety sprowadzona do mody, lansu, alkoholu oraz społecznie akceptowalnej atmosfery seksizmu.\nTagi: Wrocław koncert Reggae dancehall EastWest Rockers Alibi Ciężkie Czasy Jedyna Broń\n+ za relację\nZapraszam także do obejrzenia zdjęć z koncertu: link


Hodowcy gołębi otrzymali nagrody z rąk burmistrz [ZDJĘCIA] | Rumia Nasze Miasto\nHodowcy gołębi otrzymali nagrody z rąk burmistrz [ZDJĘCIA]\nHodowcy gołębi, Rumia\nHodowcy gołębi otrzymali nagrody z rąk burmistrz Rumi Elżbiety Rogali-Kończak. Trofea zostały wręczone podczas odbywającej się w weekend drugiej edycji Biesiady Historycznej.\nHodowcy gołębi otrzymali nagrody\nTrofea zostały wręczone podczas Biesiady Historycznej w janowskim parku. Otrzymali je osoby reprezentujące okręg, a więc teren wykraczający daleko poza samą Rumię. Wyróżnienia wręczała burmistrz Rumi Elżbieta Rogala-Kończak.\nZobacz również: SP1 Rumia: Burmistrz rozdaje dzieciom książki [ZDJĘCIA]\nhodowanie gołębi rum...


Archiwizacja danych zalety dla małych firm dla małych firm. - poprzerwie.pl\nArchiwizacja danych może odbywać się za pomocą komputerów połączonych siecią lub siecią lokalną (LAN). Sieć komputerowa składa się z routerów, switchy i telefonów IP. W sieci LAN znajduje się kilka komputerów połączonych za pomocą różnych portów. Wszystkie te komputery będą funkcjonować jako jedna sieć. Pliki, aplikacje z jednego komputera mają być dostępne dla innych komputerów podłączonych przez VPN lub sieć lokalną (LAN). Dzieje się tak dlatego, że cała sieć musi działać razem jako całość ze wszystkimi komputerami połączonymi za pomocą bezpiecznego połączenia.\nVPN to wirtualna sieć prywatna, która oszczędza czas i pieniądze, zapewniając bezpieczeństwo. Pozwala komputerom łączyć się z serwerami bez obaw o zagrożenia bezpieczeństwa. Bezpieczna sieć VPN będzie chronić dane i może zawierać zaporę ogniową, która zapobiegnie nieausztachetyzowanemu dostępowi do całego dysku twardego. Serwery zapasowe mogą zawierać scentralizowaną stację kontrolną, która zapewnia ochronę i bezpieczeństwo całego systemu.\nArchiwizacja danych z programów księgowych czy i kiedy jest konieczna Backup danych dla małych firm?\nProces archiwizacji danych rozpoczyna się od wykonania kopii wszystkich danych znajdujących się na serwerach. Może to obejmować wykonanie kopii zapasowych na głównym dysku twardym, do najmniej uszkodzonej lub uszkodzonej kopii i najnowszej wersji. Ta najnowsza wersja będzie ostatnią zapisaną w systemie. Do przechowywania kopii zapasowych wykorzystywane są również masztachety wirtualne. Masztachety wirtualne umożliwiają użytkownikowi utworzenie masztachety wirtualnej zawierającej tylko te pliki, których kopię zapasową chce utworzyć. Dzięki temu użytkownik może tworzyć kopie zapasowe danych bez zakłócania normalnego przepływu pracy.\nKolejną zaletą archiwizacji danych i tworzenia kopii zapasowych jest zapobieganie utracie danych. Ponieważ do sieci podłączonych jest kilka komputerów, utrata danych nie będzie ich dotyczyć. Mogą one kontynuować pracę niezależnie od siebie. Jeśli jednak jeden z tych komputerów ulegnie awarii, ucierpi na tym cała sieć.\nAby proces archiwizacji danych i tworzenia kopii zapasowych przebiegał prawidłowo, konieczna jest dobra architektura klient-serwer. Archiwizacja danych i tworzenie kopii zapasowych powinno odbywać się na bezpiecznym i niezawodnym nośniku, takim jak dysk twardy lub magazyn online. Dysk twardy powinien być zabezpieczony za pomocą szyfrowania dysku. Architektura klient-serwer systemu archiwizacji danych powinna być podobna do tradycyjnego serwera plików.\nCzy potrzebny archiwizacja danych z programów Chmura Faktur\nArchiwizacja danych i kopie zapasowe mogą zapobiec niepożądanym przestojom w pracy Twojej firmy. Dzięki wdrożeniu systemu archiwizacji i tworzenia kopii zapasowych możesz łatwo odzyskać swoje ważne dane. Możesz również zablokować przechowywanie niechcianych danych na swoim serwerze. Niektóre firmy mogą już korzystać z tego rodzaju systemu, więc łatwiej jest im radzić sobie z problemami związanymi z zapychaniem się danych na serwerach.\nObecnie na rynku dostępnych jest wiele różnych wersji. Różnią się one między sobą np. wersją pliku, wersją różnicową, a także np. sposobem kompresji i transferu.\nFirmy zazwyczaj kupują nowe wersje, jak i kiedy są one potrzebne. Istnieją firmy, które opracowują i utrzymują starsze wersje tych aplikacji dla swoich klientów. To nie jest wskazane, aby uruchomić na starszych wersjach, gdy masz aplikacji korporacyjnych działających na serwerze Windows. Lepiej jest dla Ciebie, aby zainwestować w oprogramowanie, które ma ciągłe wsparcie dla najnowszych funkcji wersji. Mając ciągłe wsparcie dla nowszych funkcji wersji, jesteś w stanie być w stanie wykorzystać aplikację do jego optymalnego poziomu bez żadnych kłopotów.\nDlakogo jest archiwizacja danych czyli kopia zapasowa z ważnych programów?\nSystem archiwizacji i backupu danych w przedsiębiorstwie powinien być tak skonstruowany, aby efektywnie pracował z najnowszą wersją oprogramowania. Najnowsza wersja oznacza, że jest ona efektywna pod względem wykorzystania pojemności i wydajności. Aby być na bieżąco ze wszystkimi wymaganiami i najlepszą wydajność z aplikacji, których używasz, konieczne jest, aby uzyskać pakiet disaster recovery bielsko-biała. Z pakietem disaster recovery bielsko-biała, Twoja firma będzie dobrze poinformowana o aktualnych lub poprzednich poziomach funkcjonalności z aplikacji, których używasz.\nSystem archiwizacji danych w korporacji musi działać sprawnie, gdy firma używa jednej z następujących aplikacji do zarządzania danymi archiwalnymi: ealier edition, windows server, Linux, Mac OS X lub UNIX OS. Archiwizacja danych w tych aplikacjach powinna być wykonywana w celu zachowania ciągłości kopii zapasowych wszystkich zarchiwizowanych danych organizacji w przypadku utraty danych lub awarii serwera. Oprogramowanie powinno pozwolić użytkownikowi na wykonanie archiwizacji danych i kopii zapasowych w najwcześniejszym możliwym czasie, tak aby można było wznowić działalność firmy bez żadnych opóźnień.\nPrevious Previous post: Outsourcing IT czym jest obsługa informatyczna?


120 cm 121 cm 122 cm 123 cm 124 cm 125 cm 126 cm 127 cm 128 cm 129 cm 130 cm 131 cm 132 cm 133 cm 134 cm 135 cm 136 cm 137 cm 138 cm 139 cm 140 cm 141 cm 142 cm 143 cm 144 cm 145 cm 146 cm 147 cm 148 cm 149 cm 150 cm 151 cm 152 cm 153 cm 154 cm 155 cm 156 cm 157 cm 158 cm 159 cm 160 cm 161 cm 162 cm 163 cm 164 cm 165 cm 166 cm 167 cm 168 cm 169 cm 170 cm 171 cm 172 cm 173 cm 174 cm 175 cm 176 cm 177 cm 178 cm 179 cm 180 cm 181 cm 182 cm 183 cm 184 cm 185 cm 186 cm 187 cm 188 cm 189 cm 190 cm 191 cm 192 cm 193 cm 194 cm 195 cm 196 cm 197 cm 198 cm 199 cm 200 cm 201 cm 202 cm 203 cm 204 cm 205 cm 206 cm 207 cm 208 cm 209 cm 210 cm 211 cm 212 cm 213 cm 214 cm 215 cm 216 cm 217 cm 218 cm 219 cm 220 cm 221 cm 222 cm 223 cm 224 cm 225 cm 226 cm 227 cm 228 cm 229 cm 230 cm\nJak często w tygodniu jesteś aktywna/y fizycznie (minimum 30 minut intensywnej aktywności)?\n5 razy w tygodniu lub więcej\nPonieważ chcę stracić wagę.\nPonieważ chcę ukształtować ciało.\nPonieważ chcę zachować elastyczność.\nPonieważ chcę zachować ciało w dobrej kondycji i zdrowiu.\nĆwiczę dla przyjemności.\nPonieważ chcę się zrelaksować po stresującym dniu.\nUprawiam sport profesjonalnie/ biorę udział w zawodach i chcę poprawić swoje wyniki.\nCzy masz jakieś szczególne potrzeby podczas lub po treningu?\nChcę mieć więcej siły\nChcę poprawić swoją wytrzymałość\nChcę spalać więcej tłuszczu\nJaki typ treningu wykonujesz?\nĆwiczenia na wzmocnienie ciał (fitness, trening z ciężarami...)\nTrening interwałowy (MET, TRX, Bootcamp, Crossfit...)\nSporty grupowe (piłka nożna, piłka siatkowa, koszykówka...)\nSporty indywidualne (tenis...)\nTrening wytrzymałościowy (bieganie, kolarstwo, pływanie...)\nRozciąganie (joga, pilates...)\nĆwiczenia aerobowe (Zumba, taniec, aerobik...)\nIle posiłków jesz zazwyczaj w ciągu dnia?\nJaki jest powód tego, że jesz tylko 1-2 posiłki w ciągu dnia?\nStaram się schudnąć\nJak często jesz poniższe produkty spożywcze? Od 0 - nie jem ich lub unikam z pewnych (osobistych, zdrowotnych, etycznych) powodów;do 5 - jem wiele razy w ciągu dnia\nFast foody (pizza, hamburgery, frytki)\nSmażone potrawy (frytki, sznycel, smażony ser itd.)\nSłone przekąski (chipsy, precle itp.)\nSól jako dodatek (dodatkowa sól do jedzenia)\nAlkohol (piwo, wino, drinki itp.)\nSłodkie napoje (soki owocowe, cola itp.)\nNapoje energetyczne z kofeiną\nCzy przestrzegasz jakiejś określonej diety? (1 - wcale nie, 2 - czasami, 3 - cały czas)\nDieta paleo (i podobne)\nDieta wegetariańska (lacto, ovo, lacto-ovo)\nDieta częściowo wegetariańska (drób lub ryby, drób i ryby)\nDieta Montignaca lub o niskim indeksie glikemicznym\nDieta Atkinsa lub LCHF (mało węglowodanów, dużo tłuszczu)\nDieta keto (dieta z ograniczoną zawartością węglowodanów)\nDieta rozdzielna (również 90-dniowa dieta)\nJak dużo papierosów palisz w ciągu dnia?\nJestem biernym palaczem\nPalę tylko okazjonalnie\nDo 10 dziennie\n11 dziennie lub więcej\nZ jakimi problemami zdrowotnymi się zmagasz?\nNiska odporność (częste przeziębienia...)\nPuchnięcie stóp (kostek)\nProblemy trawienne (biegunka)\nProblemy trawienne (zaparcia)\nProblemy trawienne (wzdęcia, puchnięcie)\nJakie są Twoje cele dotyczące Twojego dobrego samopoczucia?\nPodniesienie wydajności mózgu\nJakie są Twoje cele dotyczące wyglądu?\nEliminacja niedoskonałości skórnych (trądzik, pryszcze)\nZapobieganie lub redukcja pierwszych drobnych zmarszczek\nZmniejszenie worków lub cieni pod oczami\nJak dużo wagi (w kg) chcesz zrzucić?\nMiędzy 2 a 5 kg\nMiędzy 5 a 10 kg\nMiędzy 10 a 20 kg\nJestem zadowolona/y ze swojej wagi\nJak szybko chcesz pozbyć się tej dodatkowej wagi?\nJak długo zmagasz się z nadwagą?\nPrzez ostatnie kilka tygodni (np. przejadanie się w krótkim okresie czasu, wakacje, wolne od pracy)\nPrzez kilka ostatnich miesięcy (np. przez życiowe zmiany, nową pracę, ciążę...)\nPrzez kilka ostatnich lat (np. w związku z niezdrowym stylem życia)\nJak myślisz, co jest głównym powodem Twojej dodatkowej wagi?\nZbyt mało sportu lub aktywności fizycznej\nLeki (tabletki antykoncepcyjne, kortykosteroidy...)\nProblemy hormonalne (np. z tarczycą)\nJakimi innymi suplementami diety i podobnymi produtkami jesteś zainteresowana/y (Możesz wybrać wiele odpowiedzi)\nProdukty na poprawę wydajności mózgu i funkcji kognitywnych\nOdżywki i suplementy sportowe (przed ćwiczeniami, po ćwiczeniach itp.)\nMultiwitaminy i pojedyncze witaminy/ minerały na konkretne potrzeby\nOleje Omega i rybne\nWszechstronne produkty prozdrowotne\nProdukty na detoks całego ciała\nProdukty wspierające zdrowie wątroby


Dodatkowy Nabór wniosków na mieszkania w TBS – www.PRABUTY.pl\n2022-06-22 Dodatkowy Nabór wniosków na mieszkania w TBS2022-06-22T11:00:59+02:00 Aktualności\nZgodnie z podjętą uchwałą nr LI/332/2022 z dnia 25 maja 2022 r. Rady Miejskiej w Prabutach w sprawie określenia zasad przeprowadzenia naboru wniosków o zawarcie umowy najmu, w tym określenia kryterium pierwszeństwa, zasad przeprowadzenia oceny punktowej oraz obowiązkowej kaucji dla lokali mieszkalnych w budynku przy ul. Obrońców Westerplatte w Prabutach, utworzonych przy udziale Miasta i Gminy Prabuty informujemy o rozpoczęciu dodatkowego naboru osób chętnych do zasiedlenia w budynku TBS.\nNabór będzie trwać od dnia 01.07.2022 r. do 12.08.2022 r. Wnioski wyłącznie w formie papierowej prosimy składać w Miejsko Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej (ul. Łąkowa 24) pok. nr 10. Dodatkowych informacji udzielać będą pracownicy MGOPS pod nr tel. 55 261 71 16.\nOsoby, które złożyły wnioski w I naborze proszone są jedynie o dostarczenie:\n– deklaracji o średnim miesięcznym dochodzie gospodarstwa za rok 2021 – zaświadczenie z Urzędu Skarbowego\n– informacji o posiadanej „Książeczce mieszkaniowej”.\nOznacza to, że osoby, które złożyły wnioski w I naborze nie składają nowych wniosków.\nWniosek o wynajem mieszkania TBS\nZałącznik do UR LI-332-2022- regulamin\nWyliczona stawka kaucji\n« Taryfa za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków\nParafiada 2022 »\n1 018 916 wyświetleń


Syndrom FOMO a Uzależnienie od Internetu | jamaica.com.pl\nStrona główna » Artykuły » Syndrom FOMO a Uzależnienie od Internetu\nW Jaki Sposób Syndrom Fear of Missing Out, Czyli Strach Przed Pominięciem Wiąże Się z Uzależnieniem Od Internetu\nDla niektórych osób korzystanie z Internetu w pewnym momencie wymyka się spod kontroli. Strach przed pominięciem może mieć w tym swój udział, jak pokazują ostatnie badania.\nMiga, dzwoni i wibruje. Smartfon zawsze zwraca na siebie uwagę. Kolega zamieszcza zdjęcia z ostatniej imprezy. Znajomy wciąż jest bardzo zainspirowany wspaniałym koncertem z ostatniej nocy i dzieli się swoimi wrażeniami na Instagramie. Inni ciągle doświadczają ekscytujących rzeczy. Przynajmniej tak Ci się wydaje. Z drugiej strony jesteś Ty w domu, na kanapie, twoje własne życie może czasami wydawać się nudne. Ogarnia Cię strach przed pominięciem, czyli FOMO i uderza w nastrój. Angielski termin Fear of missing out lub w skrócie FOMO opisuje to uczucie.\nFOMO w cyfrowym świecie z pewnością nie jest zupełnie nowym zjawiskiem. A martwienie się, że coś przegapimy, też nie jest niczym niezwykłym. Człowiek jest istotą społeczną i potrzebuje kontaktu z innymi ludźmi. Ale odkąd zaczęliśmy korzystać z portali społecznościowych, takich jak Instagram, TikTok czy Snapchat, dowiadujemy się więcej niż kiedykolwiek o życiu innych. Dla niektórych osób sięganie po smartfona i ciągłe sprawdzanie wiadomości może stać się problemem.\nW niektórych przypadkach osoby dotknięte FOMO uzależniają się od Internetu. Ponieważ nie tylko zażywanie substancji, ale także takie zachowania jak korzystanie z mediów cyfrowych mogą przybrać charakter uzależnienia. Ostatnie niemieckie badania dotyczyły roli FOMO w tym procesie.\nWpływ FOMO i Ogólnego Stanu Zdrowia Psychicznego Na Korzystanie z Internetu\nZespół badawczy z Uniwersytetu w Lubece i Uniwersytetu Duisburg-Essen przeprowadził ankietę wśród około 8000 osób na temat ich korzystania z Internetu. Średnia wieku wynosiła 21 lat. Wyniki pokazały, że dla niektórych osób FOMO wydaje się być stosunkowo stabilną cechą osobowości. Zgodnie z wynikami badań, samo FOMO nie uzależnia jednak od internetu.\nZgodnie z wynikami, podstawą jest zdrowie psychiczne osoby. Osoby, które są ogólnie bardziej niespokojne lub bardziej podatne na nastroje depresyjne są bardziej narażone na rozwój FOMO. FOMO stanowi więc swoisty łącznik pomiędzy ogólnym stanem psychicznym a rozwojem uzależnienia od Internetu.\nFOMO i korzystanie z internetu będą się wzajemnie wzmacniać w swoistym błędnym kole, jak wyjaśnia zespół badawczy. Z jednej strony, FOMO jako cecha osobowości wzmacnia częste korzystanie ze smartfonów i sieci społecznościowych. Z drugiej strony, FOMO może pojawić się również sytuacyjnie. Duża ilość informacji o życiu innych ludzi konfrontuje użytkowników na nowo z tym, czego sami nie doświadczają i może wywoływać lęk przed przegapieniem czegoś.\nAle ci, którzy spędzają dużo czasu ze swoimi smartfonami, w rzeczywistości spędzają mniej czasu na innych rzeczach. W dłuższej perspektywie może to mieć niekorzystny wpływ na samopoczucie i zmotywować osobę do ponownego sprawdzenia portali społecznościowych, aby poczuć się lepiej.\nWięcej Realnych Spotkań, Mniej Mediów Społecznościowych\nZespół badawczy zaleca zatem, aby użytkownicy Internetu byli świadomi szkodliwego wpływu, jaki może mieć częste korzystanie z mediów społecznościowych. Z pewnością sieci społeczne mogą wzbogacić życie ludzi. Jednak częste używanie i ciągłe porównania społeczne, które mają miejsce świadomie lub nieświadomie, mogą znacznie ograniczyć ich dobre samopoczucie.\nPomocne okazują się być realne spotkania i czynności z innymi osobami. Zespół badawczy wyjaśnia, że to, jak bardzo korzystanie z Internetu jest nadal korzystne, może się znacznie różnić w zależności od osoby i że każdy musi sam się o tym przekonać.\nPoprzedni wpis Czy Związek Pomiędzy Marihuaną a Psychozą Jest Przeceniany?\nNastępny post Badania Nad Wykorzystaniem Marihuany w Walce z Koronawirusem


Szukaj "Samoa Amerykańskie" | KopalniaWiedzy.pl\nStrona główna > Szukaj "Samoa Amerykańskie"\nSamoa ogłasza stan wyjątkowy z powodu epidemii odry\n20 listopada 2019, 11:47\nW Samoa, niewielkim wyspiarskim państwie położonym w połowie drogi pomiędzy Hawajami a Nową Zelandią, ogłoszono stan wyjątkowy z powodu epidemii odry. Epidemia rozpoczęła się pod koniec października, gdy zanotowano pierwszy przypadek śmierci. Od tamtej pory zmarło co najmniej 6 osób, w większości to dzieci przed 2. rokiem życia\n5 grudnia 2019, 12:52\nGlobalne piętno otyłości\n29 marca 2011, 12:16\nNegatywna ocena ludzi z nadwagą i otyłością staje się międzynarodową normą. Dzieje się tak nawet w rejonach świata i społecznościach, gdzie większe gabaryty były kiedyś, zgodnie z tradycją, cenione. Do takich wniosków doszli naukowcy z Uniwersytetu Stanowego Arizony po przeprowadzeniu wywiadów z Meksykanami, Argentyńczykami, Paragwajczykami, Amerykanami, Brytyjczykami, a także obywatelami Portoryko, Samoa Amerykańskiego i Tanzanii (Current Anthropology).\nJak ludzie skolonizowali Oceanię?\n31 października 2016, 12:48\nKolonizacja Oceanii, do której doszło przed około 3500 lat, była jednym z najbardziej ambitnych, ryzykownych i dalekosiężnych wysiłków kolonizacyjnych podjętych przez człowieka. Ludzie musieli przepłynąć tysiące kilometrów otwartych wód oceanicznych, walczyć z prądami morskimi i pogodą, aż w końcu dotarli do Hawajów, Samoa, na Fiji czy do Mikronezji.\nUSA poprosiły, Chiny aresztowały\n12 października 2015, 13:37\nThe Washington Post dowiedział się, że - po raz pierwszy w historii - chiński rząd, na wniosek USA, aresztował na swoim terytorium hakerów. Chińczycy prawdopodobnie ugięli się pod naciskiem administracji prezydenta Obamy, która zagroziła wprowadzeniem sankcji gospodarczych, jeśli Chiny nie będą współpracowało w walce z cyberprzestępczością.\n27 września 2019, 11:27\nPotężna burza geomagnetyczna, która spowoduje wyłączenia prądu, awarie satelitów i urządzeń elektrycznych jest nie do uniknięcia. Prawdopodobnie tego typu wydarzenia mają miejsce częściej, niż nam się wydaje i, bazując na najnowszych badaniach, można przypuszczać, że takiego uderzenia ze strony Słońca możemy spodziewać się prawdopodobnie w ciągu najbliższych 100 lat\nGotowanie na otwartym ogniu oddziałuje na rozwój poznawczy?\n4 czerwca 2012, 10:45\nDotąd można było usłyszeć o wpływie regularnego gotowania na otwartym ogniu na zdrowie fizyczne, np. układ oddechowy czy odpornościowy. Teraz po raz pierwszy wykazano, że taki sposób przygotowywania jedzenia może się wiązać z nieprawidłowościami w rozwoju poznawczym dzieci: zaburzeniami pamięciowymi czy deficytami społecznymi (International Journal of Environmental Health Research).\nBioróżnorodność na... muzealnych półkach\n21 listopada 2012, 13:13\nPomiędzy zabraniem ze środowiska przedstawiciela danego gatunku i umieszczeniem go w formie eksponatu w uniwersyteckiej lub muzealnej gablocie, a rozpoznaniem w nim nieznanego dotychczas gatunku mija średnio aż... 21 lat.\nKoniec sporu o Polinezyjczyków\n4 października 2016, 09:08\nMinęło zaledwie 3000 lat od czasu, gdy ludzie zasiedlili Fidżi i inne izolowane wyspy. Musieli w tym celu przebyć tysiące kilometrów otwartych oceanów. Dotychczas jednak nie wiedzieliśmy, kim byli ci nieustraszeni żeglarze


Rola krwinki czerwonej - Lekarz dziecięcy, pediatra dla Twojego dziecka.\nRola krwinki czerwonej\nZasadniczą funkcją erytrocyta jest transport tlenu pobranego w czasie przepływu krwi przez kapilary płucne, a oddawanego w pozostałych tkankach ustroju oraz transport kwasu węglowego w kierunku przeciwnym. Dla spełnienia tych funkcji hemoglobina w erytrocytach musi być utrzymywana w postaci zredukowanej, a sama krwinka powinna zachować kształt przypominający podwójnie wklęsły krążek, co zapewnia jej dużą powierzchnię. Utrzymanie właściwego kształtu i zdolności redukcyjnych to procesy wymagające dowozu energii. Erytrocyt czerpie ją głównie z wewnątrzkrwinkowej przemiany glukozy wychwyconej z osocza. Ponieważ w krwince czerwonej nie zachodzi synteza nowych enzymów, używane mogą być tylko te, które powstają w czasie erytropoezy.\nMetabolizm glukozy będącej głównym „paliwem” erytrocyta zachodzi w cyklu Embden-Meyerhofa (glukoliza beztlenowa) i cyklu pentozowym (glukoliza tlenowa). W przemianie beztlenowej, której ulega około 90% glukozy krwinek, są wytwarzane wysokoenergetyczne wiązania fosforowe ATP i NADH (zredukowany nukleotyd dwufosfopirydynowy). Ten ostatni związek jest niezbędny do redukcji methemoglobiny. W przemianie tlenowej, której ulega około 10% glukozy erytrocytów, regenerowany jest NADPH (zredukowany nukleotyd trój- fosfopirydynowy).


Najpiękniejsze kolory i wzory plecaków oraz tornistrów dla chłopców - sukceskobiety.pl\nWzór graficzny, który znajduje się na plecaku lub tornistrze syna, jest niezwykle dla niego istotny. Dziecko zawsze wybiera taki produkt, który jego zdaniem jest najpiękniejszy i do którego najchętniej będzie się pakować. Ma również nadzieję, że postawi na taki, który przykuje wzrok kolegów i koleżanek. Jakie są najpiękniejsze kolory i wzory plecaków dla chłopców? Przyglądamy się najpopularniejszym modelom!\nJakiej marki plecak wybrać dla dziecka?\nJednym z produktów najchętniej wybieranych przez uczniów jest markowy plecak Coolpack. Czarny, ogniście czerwony, niebieski? Paleta barw jest bardzo szeroka. Rodzice powinni pozwolić dziecku wybrać wzór, który odpowiada mu najbardziej. Natomiast oni muszą zwracać uwagę na wielkość produktu, aby plecak nie był zbyt duży w stosunku do wzrostu oraz wagi. Powinien mieć regulowane ramiona, aby dopasować jego ułożenie w zależności od ciężaru. Kupując, wybierajmy jedynie te najpopularniejszych marek. Mają one dodatkowe usztywnienie, dzięki czemu obciążenie rozkłada się równomiernie.\nJaki kolor plecaka dla chłopca?\nW zależności od upodobań, chłopiec może wybrać inny plecak Coolpack. Szary to na przykład barwa bardzo uniwersalna, która sprawdzi się zarówno w szkole, jak i w trakcie wycieczek. Jest też doskonałym tłem dla różnego rodzaju naszywek. Szary plecak to dobry pomysł szczególnie dla starszych chłopców, podobnie jak chłodny i stonowany granat.\nTornistry szkolne dla chłopców z superbohaterami\nPierwszym wyborem pierwszoklasistów nie zawsze są plecaki – czasami są nimi tornistry. Choć trochę cięższe, mają inne zalety. Usztywnienie jest solidniejsze, a specjalnie przygotowane przegrody sprawiają, że łatwiej utrzymać w nich porządek. Najmłodsi zachwyceni są postaciami superbohaterów, którzy w komiksach i filmach akcji ratują świat przed zagładą i toczą nadludzkie pojedynki z siłami zła. Wyróżnić w tym gronie należy takich bohaterów jak Superman, Batman, Spiderman, Iron Man czy Kapitan Ameryka – wszyscy mogą znaleźć się na tornistrze.\nPlecak dla fana sportu\nZ kolei aspirujący sportowcy mogą na co dzień nosić plecak z grafiką, która pokaże ich przywiązanie do ulubionego sportu lub ukochanej drużyny. W Polsce najczęściej są to motywy związane z piłką nożną, ale także koszykówką, siatkówką lub tenisem. Plecaki mogą mieć nadrukowane herby najpopularniejszych zespołów, takich jak FC Barcelona, Real Madryt, Juventus, Manchester United (futbol) oraz Chicago Bulls czy Los Angeles Lakers (basket).\nGraffiti na plecaku\nCiekawym, choć bardzo ekstrawaganckim pomysłem, jest postawienie na kolorowy plecak, którego wzór przypomina artystyczne graffiti. Niektóre z obrazków są bardzo czytelne, z kolei inne to zaskakująca abstrakcja, która daje szerokie pole do interpretacji: czy zostało na niej coś przedstawione, czy może to jednak tylko kolorowe bohomazy?\n10 marca 2020 19 sierpnia 2020 adminsukceskobietyParenting\nPrevious Post Fartuchy kucharskie – po co się ich używa?\nNext Post Wyładowania elektrostatyczne w pracy – jak chronić przed nimi pracowników?


Osłona przeciwsłoneczna Nikon HB-35 - WYSYŁKA W 24H - dcfoto.pl\nStrona główna » Obiektywy fotograficzne » Akcesoria do obiektywów » Osłony obiektywów » Osłona przeciwsłoneczna Nikon HB-35 - WYSYŁKA W 24H\nOsłona przeciwsłoneczna Nikon HB-35 - WYSYŁKA W 24H\nNr katalogowy: 3875\nKod producenta: JAB73501\nOryginalna osłona przeciwsłoneczna Nikon HB-35. Pasuje na obiektywy 18-200mm f/3,5-5,6 G IF-ED AF-S VR DX, 18-200mm f/3,5-5,6 G IF-ED AF-S VR II DX. Chroni przednią soczewkę przed padaniem promieni słonecznych.\nKlienci, którzy kupili produkt Osłona przeciwsłoneczna Nikon HB-35 - WYSYŁKA W 24H kupili również:\nOryginalny dekielek na obiektyw Nikon LC-67 o średnicy 67 mm. Dekielek stanowi zabezpieczenie przedniej soczewki obiektywu fotograficznego. Na dekielku znajduje się logo Nikon.


BRD - gminny fina³ dla klas starszych podstawówek i gimnazjalistów (FOTO, WYNIKI)\nDoda³: red Data: 2019-04-03 14:39:53 (czytane: 1444)\nKorczowie odby³ siê dzi¶ gminny fina³ Turniej Bezpieczeñstwo w Ruchu Drogowym. Dzi¶ rywalizowali uczniowie klas VI - VIII szkó³ podstawowych i uczniowie gimnazjów. Po raz kolejny bezkonkurencyjny okaza³ siê Korczów. Dru¿yna reprezentuj±c± Szko³ê Podstawow± w Korczowie, nie tylko zwyciê¿y³a dru¿ynowo, ale tak¿e indywidualnie.\nUczniowie klas starszych podstawówek oraz gimnazjów, musieli zmierzyæ siê z czê¶ci± teoretyczna i praktyczn± konkursu. W czê¶ci teoretycznej by³a konieczno¶æ rozwi±zania zadañ dotycz±cych skrzy¿owañ oraz wykazania siê widz± z zakresu znaków drogowych i przepisów ruchu drogowego. W czê¶ci praktycznej by³y dwa zadania, tor sprawno¶ciowy jazdy na rowerze i pierwsza pomoc przedmedyczna.\nBezkonkurencyjna okaza³a siê dru¿yna Szko³y Podstawowej w Korczowie, zajmuj±c dru¿ynowo i indywidualnie I miejsce. Najlepszymi zawodnikami okazali siê Martyna Myszak, Hubert Blicharz i Arkadiusz Cios. W rywalizacji dru¿ynowej II miejsce zajê³a reprezentacja podstawówki w Smólsku, a III miejsce wywalczy³a dru¿yna z Gromady.\n-Najtrudniejsze by³y testy, trzeba by³o posiadaæ du¿± wiedzê. Ale ja do konkursów BRD przygotowujê siê od klasy V, a wiêc od trzech lat. Mamy zajêcia z panem Edwardem Furlep± po skoñczeniu lekcji, æwiczymy tor przeszkód, pierwsz± pomoc medyczn± i uczymy siê przepisów ruchu drogowego. Trochê tak¿e uczê siê w domu. Wystêpowa³am ju¿ na turnieju ogólnopolskim i mam do¶wiadczenie, my¶lê, ¿e to to do¶wiadczenie i opanowanie pozwoli³y mi wygraæ indywidualnie, a ca³ej dru¿ynie dru¿ynowo - przyznaje uczennica SP w Korczowie, Martyna Myszak. Dla najlepszych dru¿yn i zawodników indywidualnie, czeka³y dyplomy, puchary i cenne nagrody rzeczowe.\nTagi: turniej brd bezpiec w ruchu drogowym szko³a podstawowa w korczowie edward furlepa


Tani sklep akwarystyczny\nDlaczego tak wiele osób decyduje się na wsparcie specjalistów, którzy generalnie bardzo często działają właśnie w tej branży i sprzedają rozmaity sprzęt związany z akwarystyką i tym podobne.? Warto tutaj ogólnie rzecz biorąc uwzględnić kilka czynników, żeby cały temat był od samego początku jasny a także klarowny. Pierwsza znacząca informacja związana z tym tematem jest taka, że są na rynku przedsiębiorstwa bardzo uniwersalne i równocześnie profesjonalne. Czytaj dalszą część wpisu »\nSzukacie odpowiedniego sklepu z oponami? Powinno się zwrócić uwagę tutaj na kilka aspektów, żeby rzeczywiście być zadowolonym z finalnie podjętej decyzji właśnie w tym temacie. Pierwsza ważna sprawa związana z tym aspektem jest taka, że dobrej jakości sklep musi posiadać minimum kilka lat albo wręcz kilkanaście lat doświadczenia. Kolejna kluczowa sprawa związana z tym tematem jest taka, że dla każdego najbardziej istotne musi być także to, by zdecydować się na dobrej jakości producenta. Czytaj dalszą część wpisu »\nProfesjonalna telewizja przemysłowa\nAktualnie nie brakuje osób, które bardzo chętnie decydują się właśnie na takie pod wieloma względami w rzeczywistości nowoczesne a także przetestowane rozwiązania, tj. na przykład telewizja przemysłowa. Trzeba zwrócić uwagę na fakt, że statystyki bardzo jasno pokazują, że coraz więcej osób bardzo chętnie wybiera takie właśnie rozwiązania, aczkolwiek nie powinno to generalnie nikogo zaskakiwać. Warto odnotować fakt, że są na rynku firmy, które oferują usługi cctv łódź na bardzo wysokim poziomie pod wieloma względami. Czytaj dalszą część wpisu »\nGrupa Waszych znajomych jakiś czas temu relatywnie często debatuje ze sobą na tego rodzaju tematy? Nie da się ukryć, że meble z nanolaminatem są tak faktycznie z roku na rok coraz bardziej popularne. Warto zwracać swoją uwagę na ten czynnik. Jakiś czas temu byliście u kogoś ze własnego najbliższego otoczenia na poczęstunku? Widzieliście u niego takie właśnie meble nowoczesnego typu? Czym się one gruntownie charakteryzują? Dlaczego realnie warto je mieć i czy będzie to bardzo dobra inwestycja na długie lata? Należy zauważyć fakt, że elementy tego rodzaju są relatywnie łatwe w konstrukcji, aczkolwiek mają de fakto cechy na bardzo wysokim możliwym pułapie. Czytaj dalszą część wpisu »\nMacie plan niedługo zakupić sobie nowe garnitury? Nie da się ukryć, że jest to poważna inwestycja własnej gotówki. Trzeba zatem zrobić wszystko, by nie popełnić tutaj najmniejszego nawet błędu oraz najmniejszej nawet pomyłki. Generalnie zaleca się, aby zdecydować się na garnitury zwyczajnie od porządnego producenta, który funkcjonuje na polskim rynku już relatywnie długo i ponadto ma pozytywne opinie ze strony Klientów – najlepiej na przestrzeni dłuższego czasu i tym podobne. Czytaj dalszą część wpisu »\nKażda osoba, która kupuje przez Internet preferuje, by wykonywać tego rodzaju czynności nie tylko i wyłącznie z ogromnym skutkiem, niemniej jednak także równocześnie bardzo szybko. Wszystko dlatego, że zwyczajnie aktualnie jest taka sposobność, a także nie brakuje sklepów, które działają w tej dokładnie sprecyzowanej branży. Prócz tego, są specjalne portale, które powodują, że zakupy mogą być realizowane w zgodzie z najwyższymi normami. Czytaj dalszą część wpisu »\nLudzie coraz częściej stają na ślubnym kobiercu, tak pokazują niezależne badania. Inna sprawa jest taka, że najczęściej dochodzi też do rozwodów, chociaż bez wątpienia nikt w takim momencie o tym nie myśli. Trzeba odnotować fakt, że bardzo dużo osób bardzo chętnie decyduje się na wesele zorganizowane z prawdziwą pompą itd. Czytaj dalszą część wpisu »\nJest w rzeczywistości wiele firm, które bardzo specjalistycznie działają właśnie w tym konkretnym temacie. Nas, czyli Klientów, może to tylko cieszyć. Wszystko dlatego, że można zdecydować się de facto na specjalistów sprawdzonych i z tak zwanego prawdziwego zdarzenia. Czytaj dalszą część wpisu »\nJak profesjonalnie i szybko zorganizować własne wesele?\nLudzie coraz częściej stają na ślubnym kobiercu, tak pokazują niezależne badania. Inna sprawa jest taka, że najczęściej dochodzi również do rozwodów, chociaż bez wątpienia nikt w takim momencie o tym nie myśli. Należy odnotować fakt, że bardzo dużo osób bardzo chętnie decyduje się na wesele zorganizowane z prawdziwą pompą itp. Czytaj dalszą część wpisu »\nJaką marynarkę warto wybrać?\nNie brakuje osób, które od długiego czasu zadają sobie właśnie to pytanie, ponieważ nie wiedzą, jakie marynarki będą dla nich zwyczajnie pod wieloma względami odpowiednie… Czytaj dalszą część wpisu »


trening – Blog sportowy\nData wpisu 29 marca, 2022\nWitam, dzisiaj postaram się opisać Państwu na czym polega trening motoryczny i co tak naprawdę on nam daje.\nMotoryka (duża) – jest to sprawność ruchowa całego ciała.\nTagi motoryka, trening\nData wpisu 20 grudnia, 2003\nRola trenera w systemie szkół mistrzostwa sportowego.\nMłodzież uprawiająca sport skupia uwagę nie tylko rodziców i szkoleniowców. Interesują się nią coraz poważniej decydenci różnych szczebli, kształtujący obraz nie tylko …\nTagi młodzież, SMS, Trener, trening\nData wpisu 19 grudnia, 2003\nObciążenia treningowe koszykarek w wieku 16-18 lat.\nSport dzieci i młodzieży to podsystem sportu wyczynowego nastawiony na dobór i selekcję osobników predysponowanych do osiągania najwyższych wyników w wieku dojrzałym oraz …\nTagi koszykówka, młodzież, obciążenia, trening\nWarunki organizacyjne opracowania, wdrożenia i stosowania Systemu przez polskie związki sportowe.\nRozwój fizyczny młodych sportowców powinien być realizowany w ramach Systemu opracowanego, wdrożonego, finansowanego i kontrolowanego przez polskie związki sportowe. …\nTagi młodzież, rozwój, siła mięśniowa, trening\nAutorzy uważają, że rozwój możliwości fizycznych młodych sportowców powinien być zaplanowany w perspektywie 6-8 lat (najlepiej dwóch cykli olimpijskich) i konsekwentnie realizowany w ramach Systemu, …\nRejestracja obciążenia treningowego.\nKonieczne jest prowadzenie przez zawodniczki i zawodników (wszystkich kategorii wieku) indywidualnych zeszytów treningowych „Trening siłowy”, w których powinni rejestrować obciążenie (objętość i intensywność) w poszczególnych: ćwiczeniach, jednostkach …\nTagi energia, młodzież, redukcja masy, siła mięśniowa, trening\nZwiększanie siły i mocy dziewcząt\nZwiększanie siły i mocy dziewcząt.\nProces zwiększania siły i mocy dziewcząt powinien przebiegać podobnie jak u chłopców. Jednakże uwzględniając właściwości psychofizyczne płci żeńskiej warto wziąć pod uwagę poniższe zalecenia.\nTagi energia, rozwój, siła mięśniowa, trening\nĆwiczenia nie zalecane 16-19-letnim sportowcom.\nW programach treningowych ukierunkowanych na zwiększanie siły mięśniowej młodych sportowców powinny przeważać ćwiczenia w pozycjach odciążających (np. w leżeniu przodem lub tyłem, siadzie, klęku, zwisie …\nTagi rozwój, siła mięśniowa, trening\nNaturalne ćwiczenia plyometryczne ukierunkowane na zwiększenie mocy rozwijanej w ruchach kompleksowych.\n10 „Złotych Ćwiczeń” ukierunkowanych na zwiększenie siły głównych grup mięśni.\nRekomendujemy 10 ćwiczeń, wybranych dla 16-17-letnich dziewcząt i chłopców (uzupełnionych o warianty zalecane dla starszych, tj. 18-19-letnich, sportowców), których stosowanie …


Krzesło A-SHAPE - MeblujDom.pl\nMeble salonowe, pokojowe Krzesła Krzesła drewnianeKrzesło A-SHAPE\n😞 Niestety Krzesło A-SHAPE nie jest już dostępny/e w sprzedaży.\nWitam, interesuje mnie zakup produktu Krzesło A-SHAPE dla firmy którą reprezentuję. Interesuje mnie liczba sztuk: Na jaki rabat mogę liczyć? Pozdrawiam i czekam na odpowiedź zwrotną. Tel: (opcjonalnie)\nOpis krzesła z drewna ASHAPE\nKrzesło wykorzystuje zaawansowane techniki gięcia sklejki i łączenia różnych materiałów aby zwiększyć komfort użytkowania. Krzesło sprawdza się idealnie zarówno w poczekalni, recepcji, sali konferencyjnej jak i w jadalni czy przy biurku. Sprzedawany produkt jest inspirowany produktem Organic chair.\nMinimalnie 35.64 zł za te 4 krzesła i kolejne 11% na wybrany stół! Rabat naliczy się automatycznie w koszyku jeśli produkt nie posiada już innej promocji.


Jabłko prażone - SMAK\nDzięki tak przygotowanym jabłkom wykonanie deserów jest mniej czasochłonne. Prażone jabłka Smak są gotowe do jedzenia zaraz po otwarciu słoika. Mają zwartą konsystencję, tak więc nie ma potrzeby dodatkowo ich gotować czy zagęszczać. Przygotowane owoce są słodzone, nie trzeba ich dodatkowo słodzić.\nGramatura: 690 g\nPrażone jabłka to gotowe rozwiązanie dla wszystkich, którzy lubią słodkie desery. Ten produkt idealnie sprawdzi się do szarlotek, zarówno na ciepło jak i zimno. Można je także dodawać do naleśników, bułeczek drożdżowych czy muffinek.\nJabłko uznawane jest przez niektórych za króla owoców. Smak jabłek jest tak uniwersalny, że może stanowić podstawę deserów lub dań wytrawnych. W deserach, jabłka będą jeszcze lepiej smakować z odrobiną cynamonu lub kardamonu, z kolei w daniach wytrawnych pasować do nich będzie majeranek lub tymianek.