Oczyść świat, inicjatywa Legambiente od 16 do 18 września | agenda 2022\nOczyść świat, inicjatywa Legambiente od 16 do 18 września\nOdliczanie do największej mobilizacji na świecie, aby ocalić parki, lasy, plaże, rzeki i miasta przed śmieciami i porzuceniem: „Oczyść świat” lub „Oczyść świat” ustawiony na weekend od 16 do 18 września Włochy oraz 23 i 24 także w szkołach.\nWydarzenie, które urodziło się w Sidney w Australii w 1989 roku, jest najważniejszą eko-dobrowolną kampanią na świecie, w której uczestniczą setki krajów i ponad 35 milionów ludzi.\nInicjatywa została wniesiona do Włoch w 1993 r. Przez Legambiente i od tego czasu jest obecna na całym terytorium kraju dzięki pracy ponad 1500 grup „wolontariuszy środowiskowych”, którzy organizują inicjatywę lokalnie we współpracy ze stowarzyszeniami, komitety i administracje miejskie.\nTytuł globalnej kampanii z 2011 roku brzmi „Nasze miejsca … Nasza planeta … Nasza odpowiedzialność”, która podkreśla, w jaki sposób działanie każdej społeczności i każdego wolontariusza ma globalny wpływ.\nRok 2011 jest również międzynarodowym rokiem lasów, dlatego kampania zachęca wszystkich do rozważenia roli zielonych płuc planety poprzez sadzenie drzew, czyszczenie parków lub plaż, promowanie ochrony wód lub dostarczanie informacji na temat edukacji ekologicznej. Organizacje harcerskie, które były bardzo aktywne w ostatnich latach, będą obecne w różnych zakątkach świata.\nWe Włoszech z północy na południe inicjatywy promowane przez stado Legambiente, które w ubiegłym roku objęło 700 tysięcy osób w 1700 gminach, aby oczyścić 4500 miejsc porzuconych odpadów. Wśród wielu działań na polu odbędą się również działania w Genui i chronionym obszarze morskim Egadi, od 16 do 18 września.\n«Przyłączyliśmy się jako gmina Favignana. Planujemy nadzwyczajne czyszczenie plaż i dna morskiego ”, wyjaśnia Stefano Donati, dyrektor Amp z wysp Egadi, organu zarządzającego chronionym obszarem morskim. «Inicjatywa - dodaje Michele Rallo, koordynator Legambiente - będzie wędrować po trzech wyspach chronionego obszaru morskiego, czyli Favignana, ale także Levanzo i Marettimo. Mamy już dobrą sieć wolontariuszy z Legambiente i innych, którzy chcą uczestniczyć w tego rodzaju akcji, zarówno wyspiarzy, jak i turystów ”.\nSymboliczna akcja wpłynie również na zamek w Santa Caterina, „miejscu turystycznym, ale porzuconym na próchnicę”, mówi Donati. Ideą wolontariuszy Legambiente zaangażowanych w obóz letni jest wyeliminowanie zarośli, które zaatakowały ścieżkę. Archipelag Egadi nie jest nowy w tych symbolicznych, ale również bardzo konkretnych interwencjach: «Ostatni raz - mówi Rallo - był w czerwcu ubiegłego roku z„ Clean Up the Med ”, kiedy oczyściliśmy porty trzech wysp, szukając zwłok samochodów, akumulatorów. Tylko w porcie Favignana załadowaliśmy całą ciężarówkę z oponami ».\nZ drugiej strony w Genui inicjatywa zasadniczo angażuje obywateli i szkoły w oczyszczanie parku Peralto z odpadów. „To miejski park w Genui - wyjaśnia Debora Baldisser, lokalny koordynator Legambiente - na wysokości miasta i jest znany wszystkim. W tym roku przenosimy się jednak również do doliny na wysokości regionalnego parku przyrody Antola, przy współpracy z zarządem parku, nad brzegiem jeziora Brugneto, największego basenu wody pitnej w Genui. Chcemy skupić się na ochronie dobra takiego jak woda ». W szczególności oprócz spaceru „myślisz, że możesz posprzątać obszary w pobliżu jeziora, ale także w okolicznych lasach”, podsumowuje koordynator Legambiente.


Morderstwo w windzie - Marketing przy Kawie\nKrótki film nakręcony w windzie jedną kamerą w ciągu pięciu dni zdobył 2,5 mln wyświetleń na YouTube. Jego autorzy to początkujący pisarz i filmowiec, którzy od kilku lat uważani są za najlepszych na świecie specjalistów od marketingu wirusowego. Tworząc virale, kierują się kilkoma prostymi zasadami.\n„Elevator Murder”, umieszczony na YouTube w poniedziałek, 4 marca przez użytkownika BeatriceRevenge, rozlał się po Internecie w niesamowitym tempie. Trzy dni później miał już ponad milion wyświetleń, aby po kolejnych dwóch dniach dobić do 2,5 mln.\nFilm promuje nowy amerykański serial kryminalny „Dead Man Down”, stawiając przeciętnych nowojorczyków w roli świadków morderstwa w biurowej windzie.\nI teraz Ci sami ludzie, jeżeli kiedyś trafia na prawdziwe przestępstwo to nie zareagują, tylko od razu założą, że ktoś ich ściemnia i że pewnie znowu jest ukryta kamera... Są granice podpuszczania ludzi...\nWinda LG – czynna pomimo awarii\nSkrzydełko czy nóżka? Ambient, który przeraża


Królowa angielska porównała helikopter do prezydentów USA\nDodano: 10 kwietnia 2018, 14:53 0\nJak informuje „The Independent”, konwencja konstytucyjna nakazuje królowej angielskiej pozostać neutralną przez cały czas, co oznacza, że nie może wprost wyrażać swoich opinii. Panująca królowa nie udzieliła nigdy żadnego wywiadu, nie bierze też udziału w wyborach. Te okoliczności zapewne sprawiły, że sir David Attenborough był zszokowany, gdy usłyszał żart opowiedziany przez Elżbietę II.\n„Brzmi jak Trump lub Obama”\nAttenborough oraz królowa Anglii wzięli udział w nagraniu dokumentu dla telewizji ITV. Podczas przechadzki w ogrodach pałacu Buckingham konwersowali na różne tematy związane m.in. ze środowiskiem naturalnym. W pewnym momencie ich rozmowę zakłócił przelatujący helikopter. Rozdrażniona królowa zapytała wówczas, „dlaczego tutaj tak krążą, kiedy chcę porozmawiać?” I dodała, że to brzmi jak „prezydent Trump lub prezydent Obama”.\nŻart Elżbiety mógł nawiązać do wydarzeń z przeszłości, kiedy to amerykański helikopter prezydencki zniszczył trawniki przy królewskiej siedzibie. Taki komentarz nie jest pierwszym wyrazem frustracji z powodu hałasujących śmigłowców. Królowa już w przeszłości skarżyła się na rosnący „hałas z powietrza”, który można usłyszeć w Frogmore House w Windsorze.


» Krem rozświetlający - Milky Piggy White Crow Glacial More Cream\nElizavecca - Krem rozświetlający - Milky Piggy White Crow Glacial More Cream\nKrem intensywnie nawilżający o delikatnej (wg. producenta jak chmurka!) teksturze, zawierający ekstrakty z rozmarynu, oregano, lawendy, borówki i maliny, które odżywiają skórę. Bogactwo roślinnych ekstraktów zapewnia uelastycznienie i wygładzenie skóry.\nKrem ten rozświetla skórę, delikatnie rozjaśnia cerę, oraz wyrównuje koloryt skóry. Krem przywraca blask skóry dzięki dodatkowi pyłu diamentowego!\nSposób użycia: Na uprzednio oczyszczoną i stonizowaną skórę nałóż krem. Delikatnie wklep lub wmasuj aż do wchłonięcia. Stosuj jako ostarni krok pielęgnacji.\nSkład: Water, Cyclopentasiloxane. Glycerin, Titanium Dioxide, Niacinamide, Sodium Acrylates/Ethylhexyl Acrylate Copolymer, Purified Water, Lavender Extract, Rosemary Extract, Oregano Extract, Adenosine, Isohexadecane, Polysorbate 80, Hydrogen Dimethicone, Indian gooseberry fruit extract, Diospyros Kaki Fruit Extract, Raspberry Extract, Blueberry Extract, Bilberry Extract, Cranberry Fruit Extract, 1, 2-Hexanediol, Caprylic/Capric Triglyceride, Butylene Glycol, Fennel extract, Thymus Vulgaris Flower/leaf/stem Extract, Diamond Powder, Zermatt Glacier Water, Fragrance


3364 Jul 4, 2014\n9487 Oct 7, 2013\n1613.6K Jun 9, 2013\n-MIŁUJCIE SIĘ-dwutydodnik katolicki- Miłujciesie 5_2011More\n-MIŁUJCIE SIĘ-dwutydodnik katolicki-\nZaraz potem słychać było inny głos, ponury, ochrypły i dyszący: »Jestem Raffaele Barbuto z Porto Salvo«. Nikt z zebranych go nie znał. Głos mówił dalej: »Jestem skazany na wieczny piekielny ogień, dlatego że zniszczyłem jedną dziewczynę… Strzeżcie się przed popełnianiem grzechów nieczystości, nie gorszcie innych, szanujcie kobiety«.More\nmichasia shares from Domino336\nmichasia shares from tahamata\n3.7K May 25, 2013\nks. Karol Stehlin FSSPX: kazanie na Święto Matki Boskiej Częstochowskiej. katolickie kazanie na katolickie święto źródło: youtu.be/j5q-2GYld8YMore\nks. Karol Stehlin FSSPX: kazanie na Święto Matki Boskiej Częstochowskiej.\nkatolickie kazanie na katolickie święto\n3.6K May 25, 2013\nWitaj Królowo... Salve Regina... Salve, Regina, mater misericordiae: Vita, dulcedo, et spes nostra, salve. Ad te clamamus, exsules, filii Hevae. Ad te suspiramus, gementes et flentes in hac lacrimaru…More\nWitaj Królowo... Salve Regina...\nNa stronie internetowej niemieckiego dystryktu Bractwa można obejrzeć obszerną galerię fotografii ilustrujących to wydarzenie oraz wysłuchać kazania wygłoszonego w języku niemieckim przez bp. Fellaya (źródło: pius.info, 26 maja 2013).More


Wycena przedsiębiorstw jako złożony przebieg | wedkarskiezakupy.pl\nPośród najistotniejszych powodów dla których potrzebna jest wycena firmy jest zbycie udziałów, pozyskiwanie inwestora, staranie się o kredyt, czy zbycie przedsiębiorstwa.\nWycena przedsiębiorstw to wieloaspektowy przebieg, który jest w stanie zobrazować rzeczywistą wartość firmy tylko wtenczas, gdy pozostanie umiejętnie wykonany.\nWartość jednostki jest możliwość szacować w różny sposób, a istotną kwestią, którą należy wziąć pod uwagę dokonując doboru procedur wyceny jest jej cel. Jakakolwiek z procedur opiera się na rozmaitych danych, także wymaga odrębnych danych do dokonania dobrej analizy.\nRóżne wiadomości z reguły zmieniają się każdego dnia – aktualna wiadomość (https://www.spoiwex.pl/produkty) zawsze się przyda. Pragnąć się z nią zapoznać, kliknij w ten link – tam ten aspekt dla Ciebie opisaliśmy.\nZastosowanie wyłącznie jednej strategii oceniania może okazać się niemiarodajne, najlepszym rozwiązaniem jest zastosowanie kilku procedur równolegle.\nPrzy realizowaniu wyceny jednostki istotne jest, żeby każdy przypadek rozpatrywać indywidualnie. W odniesieniu do spółek istnieją także sytuacje, w których wykonanie wyceny wymagane jest z mocy ustawy, np. przejęcia, fuzje, przemiany postaci prawnej, wykup udziałów, a również wiele innych.\nWartość rynkowa funduszy własnych szacowana jest na bazie wartości bieżącej przyszłych transferów finansowych, generowanych przez spółkę, przy domniemaniu dalszego prowadzenia aktywności operacyjnej.\nZakres realizowanych prac tą strategią zawiera przegląd i potencjalną weryfikację prognoz pieniężnych firmy, wyliczenie wolnych przepływów pieniężnych do jednostki, kalkulacji stopy dyskonta, wyliczenie wartości rynkowej kapitałów własnych.\nProcedura zdyskontowanych przepływów finansowych jest uważana za wygodną, oraz zapewniającą wyniki w największym stopniu zbliżone do rzeczywistej ceny jednostki.\nTags: czas, rozwiązanie, sposób


Na szlaku pielgrzymki nadziei - Czesław Drążek SJ - Portal OPOKA\nNa szlaku pielgrzymki nadziei\nOd wieków Kraków słynie jako miasto miłosierdzia. Nigdy nie brakowało tu ludzi, którzy mieli oczy i serca szeroko otwarte na potrzeby duchowe i materialne bliźnich. Tu także powstały wielkie dzieła społeczne, które miały na celu zapobieganie w sposób zorganizowany biedzie i ubóstwu i zapewnienie ludziom godnych warunków życia.\nDo tej tradycji Krakowa nawiązał Jan Paweł II podczas ostatniej pielgrzymki do Ojczyzny (16-19 sierpnia 2002 r.), której głównym przesłaniem i treścią było miłosierdzie Boże. Ojciec Święty wspomniał św. Jadwigę Wawelską (1374-1399), panią pełną szlachetności, wielkoduszności, łaskawą matkę sierot — jak mówili współcześni; św. Jana Kantego (1390-1473), profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego, który zasłynął nie tylko z wielkiej wiedzy, ale przede wszystkim z wrażliwości na potrzeby bliźnich; Piotra Skargę SJ (1536-1612), kaznodzieję królewskiego, założyciela pierwszych instytucji dobroczynnych w Polsce, autora słynnych kazań o miłosierdziu; św. Brata Alberta (1845-1916), opiekuna żebraków, założyciela zgromadzeń zakonnych braci i sióstr posługujących ubogim; bł. Anielę Salawę (1881-1922), służącą, opiekunkę chorych w krakowskich szpitalach; kard. Adama Stefana Sapiehę (1867-1951), «Księcia Niezłomnego» Kościoła i Ojczyzny, inicjatora i kierownika ogólnopolskiej organizacji charytatywnej «Caritas».\nW Krakowie żyła przez kilka lat i tu umarła św. Faustyna Kowalska (1905-1938), apostołka Bożego miłosierdzia. Jej posłannictwo nie skończyło się wraz z jej śmiercią, ale szybko rozeszło się po świecie docierając na wszystkie kontynenty. Dziś do kaplicy sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, gdzie znajduje się grób świętej, przybywa rocznie ok. miliona pielgrzymów z wielu krajów świata.\nJan Paweł II nazwał to miejsce «stolicą Miłosierdzia Bożego». Jako Następca św. Piotra przybył tutaj 7 czerwca 1997 r. W wygłoszonym wówczas przemówieniu podkreślił, że Kościół na nowo odczytuje orędzie miłosierdzia, aby nieść nowym pokoleniom światło nadziei. Nieprzerwanie też prosi Boga o miłosierdzie dla świata całego. W czasie tamtej wizyty została przedstawiona Papieżowi makieta nowej świątyni Miłosierdzia Bożego, która miała powstać w pobliżu zabudowań klasztornych. Ojciec Święty złożył na niej swój podpis oraz poświęcił kamień węgielny pod budowę sanktuarium i ośrodka duszpasterskiego.\nRozpoczęte przed trzema laty prace zostały zakończone i Jan Paweł II przybył do Krakowa, by dokonać konsekracji świątyni.\nW piątek 16 sierpnia na rzymskim lotnisku Fiumicino Jana Pawła II udającego się do Polski żegnali: sekretarz ds. relacji z państwami Sekretariatu Stanu abp Jean-Louis Tauran, nuncjusz apostolski we Włoszech abp Paolo Romeo, prefekt Domu Papieskiego bp James Michael Harvey, ordynariusz Porto-Santa Rufina bp Gino Reali, asesor do spraw ogólnych Sekretariatu Stanu ks. prał. Pedro López Quintana, a także przedstawiciel rządu włoskiego Gianni Letta, podsekretarz Prezydium Rady Ministrów, oraz chargé d'affaires ambasady polskiej przy Stolicy Apostolskiej Antoni Kapliński.\nSamolot włoskich linii lotniczych Alitalia Airbus 321 wystartował o godz. 16.40. W samolocie papieskim leciało ok. 70 dziennikarzy akredytowanych przy Biurze Prasowym Stolicy Apostolskiej, którzy mieli przekazywać relacje z pielgrzymki na cały świat. Podczas podróży Jan Paweł II przesłał telegramy do szefów państw, nad których terytorium przelatywał: do prezydenta Włoch Carlo Azeglio Ciampiego, Chorwacji — Stipe Mesicia, Słowenii — Milana Kučana, Austrii — Thomasa Klestila, Słowacji — Rudolfa Schustera.\nO godz. 18.19 samolot wylądował na krakowskim lotnisku w Balicach, które od 1995 r. nosi imię Jana Pawła II. Na pokład samolotu, udekorowanego flagami watykańską i polską, weszli szef protokołu dyplomatycznego Janusz Niesyto i nuncjusz apostolski w Polsce abp Józef Kowalczyk, by powitać Ojca Świętego. W kościołach całej archidiecezji krakowskiej rozległo się bicie dzwonów. Słychać było także dzwon Zygmunta na Wawelu. Zgromadzeni ludzie śpiewali: «Polska wita Cię, Polska kocha Cię, Polska dziękuje Ci». Dzieci w strojach krakowskich wręczyły Ojcu Świętemu bukiet polnych kwiatów oraz podały mu w wiklinowym koszyku ziemię, którą z pietyzmem ucałował.\nDostojnego Gościa witali przedstawiciele najwyższych władz kościelnych i państwowych: Prymas Polski kard. Józef Glemp; metropolita krakowski kard. Franciszek Macharski; metropolita wrocławski kard. Henryk Roman Gulbinowicz; bp Piotr Libera — organizator pielgrzymki ze strony Konferencji Episkopatu Polski; rektor Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie bp Tadeusz Pieronek; krakowscy biskupi pomocniczy; biskupi metropolii krakowskiej i innych diecezji; bp Kazimierz Nycz — przewodniczący Komitetu Organizacyjnego pielgrzymki w archidiecezji krakowskiej; radca Nuncjatury Apostolskiej ks. prał. Joseph Barbieri; prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski i premier Leszek Miller, wraz z małżonkami; marszałkowie Sejmu i Senatu; ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej Hanna Suchocka. Ponadto obecni byli przedstawiciele korpusu dyplomatycznego i władz miejskich Krakowa, Wadowic i Kalwarii Zebrzydowskiej oraz władze wojewódzkie i samorządowe Małopolski.\nPrzybyli również metropolita Pragi kard. Miloslav Vlk, metropolita Kolonii kard. Joachim Meisner, emerytowany prefekt Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów kard. Jozef Tomko; metropolita mińsko-mohylewski kard. Kazimierz Świątek; metropolita Wilna kard. Audrys Juozas Bačkis; arcybiskup Lwowa obrządku łacińskiego kard. Marian Jaworski; biskup Nitry kard. Ján Chryzostom Korec, sekretarz Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych abp Edward Nowak.\nW orszaku papieskim z Watykanu przybyli: Sekretarz Stanu kard. Angelo Sodano; prefekt Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego kard. Zenon Grocholewski; substytut do spraw ogólnych Sekretariatu Stanu abp Leonardo Sandri; drugi prefekt Domu Papieskiego i osobisty sekretarz Ojca Świętego bp Stanisław Dziwisz; mistrz ceremonii papieskich bp Piero Marini; sekretarz Papieskiej Rady ds. Świeckich bp Stanisław Ryłko; sekretarz generalny Gubernatoratu Państwa Watykańskiego bp Gianni Danzi; szef protokołu do specjalnych poruczeń ks. prał. Renato Boccardo; drugi sekretarz osobisty Ojca Świętego ks. prał. Mieczysław Mokrzycki; pracownicy sekcji polskiej Sekretariatu Stanu ks. prał. Paweł Ptasznik i ks. prał. Sławomir Nasiorowski; asystent ceremoniarza papieskiego ks. prał. Konrad Krajewski; dyrektor generalny Radia Watykańskiego o. Pasquale Borgomeo SJ; dyrektor generalny «L'Osservatore Romano» Mario Agnes i redaktor wydania polskiego o. Czesław Drążek SJ; dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej Joaquín Navarro-Valls; dyrektor Watykańskiej Służby Zdrowia Renato Buzzonetti wraz z drem Patrizio Poliscą; kamerdyner papieski Angelo Gugel i s. Tobiana Sobotka SSCJ; inspektor generalny Żandarmerii Watykańskiej Camillo Cibin wraz z zastępcą Domenico Gianim; asystent organizatora podróży Alberto Gasbarri; technicy z Radia Watykańskiego Roberto Calvigioni i Umberto Civitarese; fotograf «L'Osservatore Romano» Arturo Mari; z Gwardii Szwajcarskiej Andreas Clemenz i Christoph Graf; z Żandarmerii Watykańskiej Giuseppe D'Amico, Nunzio Bracchi, Ciro Sposito; z Watykańskiego Ośrodka Telewizyjnego Walter Capriotti i Simone Coali.\nNa lotnisku do orszaku papieskiego dołączyli: kard. Józef Glemp, kard. Franciszek Macharski, kard. Henryk Roman Gulbinowicz, abp Józef Kowalczyk, bp Piotr Libera, bp Kazimierz Nycz, ks. prał. Joseph Barbieri, o. Remigiusz Pollak SJ.\nPo odegraniu hymnów państwa watykańskiego i polskiego oraz defiladzie Kompanii Honorowej Wojska Polskiego przemówienie powitalne wygłosił prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski. «Wszyscy Polacy — powiedział — wierzący i niewierzący, młodsi i starsi, są pod wrażeniem słów i czynów Waszej Świątobliwości. Jest Wasza Świątobliwość dla nas i dla współczesnego świata wielkim autorytetem moralnym».\nW imieniu wspólnoty Kościoła powitał Ojca Świętego metropolita krakowski kard. Franciszek Macharski: «Polska — a w niej Kraków i Łagiewniki, i Kalwaria — stanie się dla Następcy Piotra miejscem przekazywania Dobrej Nowiny o Bogu bogatym w miłosierdzie».\nZwracając się do kilkunastotysięcznej rzeszy wiernych Ojciec Święty podkreślił, że choć przybywa tym razem do Krakowa — to jednak serdeczną myślą obejmuje całą Polskę i wszystkich rodaków. «Niech te trzy dni mojego pobytu w Ojczyźnie — powiedział — obudzą w nas głęboką wiarę w moc miłosierdzia Bożego». Kończąc przemówienie powitalne, które wielokrotnie było przerywane brawami, Ojciec Święty wskazał na pulpit przymocowany do jego fotela i z uśmiechem powiedział: «Jeszcze pragnę przeprosić. Prezydent stoi, kardynał stoi, a ja siedzę. Bardzo za to przepraszam, ale muszę też przyznać, że stworzono tutaj taką barierę, która mi nie pozwala wstać».\nO godz. 19.50, po zakończeniu ceremonii powitalnej, Jan Paweł II w towarzystwie kard. Franciszka Macharskiego i bpa Stanisława Dziwisza udał się samochodem panoramicznym do Pałacu Arcybiskupiego w Krakowie. Wierni zgromadzeni na lotnisku śpiewali: « Pan kiedyś stanął nad brzegiem, / Szukał ludzi gotowych pójść za Nim». Wzdłuż 16--kilometrowej trasy przejazdu stały tłumy, które z wielką radością i wzruszeniem pozdrawiały Ojca Świętego. Wyciągali do niego ręce młodzi, starsi i małe dzieci w objęciach rodziców. Przyszli także ci, których w czerwcu 1979 r., gdy Jan Paweł II po raz pierwszy przybył do Polski, nie było jeszcze na świecie, którzy wzrastali za jego pontyfikatu i uważają za rzecz «normalną», że Papież jest Polakiem i odbywa częste podróże do ojczystego kraju.\nDo siedziby arcybiskupów krakowskich przy ulicy Franciszkańskiej 3, ozdobionej flagami watykańskimi, polskimi i maryjnymi, Ojciec Święty przybył o godz 20.35. Zajął ten sam pokój, który opuścił, gdy udał się do Rzymu na konklawe 2 października 1978 r. Pod oknami domu rozbrzmiewał śpiew: «Kochamy Cię, Alleluja» oraz «Życzymy, życzymy / i zdrowia, i szczęścia, i błogosławieństwa / przez Serce Maryi».\nO godz. 21.30 ku niezmiernej radości zgromadzonych, skandujących: «Ojcze Święty, witaj w domu!», w oknie budynku Kurii Metropolitalnej, udekorowanym herbem papieskim, ukazał się Jan Paweł II. Skierował do nich kilka słów pozdrowień i udzielił błogosławieństwa. «Do jutra» — dodał na pożegnanie. «Do jutra» — odpowiedział zgodny chór.\nKonsekracja świątyni w Łagiewnikach\nNiewiele było wiadomo o tym, w jaki sposób młody Karol Wojtyła zetknął się z posłannictwem Siostry Faustyny. Historię tę poznaliśmy dopiero w dniu jej kanonizacji. Podczas agapy braterskiej w Domu św. Marty w Watykanie Ojciec Święty powiedział do zaproszonych gości: «Dzisiaj odprawiając tę kanonizację przypomniałem sobie lata wojenne. Pięć lat właśnie wychowywałem się do kapłaństwa w zasięgu Łagiewnik. A było to tak, że pracowałem w Solvayu, to znaczy w Borku Fałęckim, i codziennie przychodziłem do pracy przez Łagiewniki. Wiele razy wstępowałem do tego kościółka-kaplicy, który dziś staje się wielkim światowym sanktuarium. Wtedy jeszcze bardzo mało wiedziałem o Siostrze Faustynie, coś niecoś o Bożym miłosierdziu, a właśnie to był czas, kiedy ten podwójny charyzmat Krakowa — miłosierdzie i Faustyna — spełniał swoją misję przede wszystkim w krajach okupowanych. My, którzyśmy tę okupację przeżywali na miejscu, w Krakowie, w Polsce, doznawaliśmy w sposób szczególny obecności Bożego miłosierdzia. To sobie dziś przypomniałem podczas kanonizacji. Przypomniałem sobie to, czego przedtem nie wiedziałem, że rośnie wśród nas, w tym właśnie czasie pogardy, wielkie nowe objawienie, objawienie Bożego miłosierdzia, które ma pójść na cały świat. Pragnę za to podziękować Bożej Opatrzności i Siostrze Faustynie» («L'Osservatore Romano», wyd. polskie, 6/2000, s. 29).\nJako ksiądz i biskup Karol Wojtyła głosił w tym «kościółku-kaplicy» kazania. Jako metropolita Krakowa w 1965 r. rozpoczął w Kurii Metropolitalnej dochodzenie kanoniczne dotyczące życia i heroiczności cnót Siostry Faustyny. Jako Papież dokonał jej beatyfikacji 18 kwietnia 1993 r., a następnie kanonizacji 30 kwietnia 2000 r.\nOsobiste doświadczenie wyniesione przez Karola Wojtyłę z Krakowa — miasta miłosierdzia — towarzyszy mu na Stolicy św. Piotra. Za-owocowało ono w 1980 r. m.in. encykliką «Dives in misericordia», w której Jan Paweł II wzywa cały Kościół i świat do kontemplacji Boga bogatego w miłosierdzie, by przemienionym sercem budować na ziemi cywilizację miłości.\nJakby przypieczętowaniem papieskiego nauczania na ten temat było ustanowienie święta Miłosierdzia Bożego podczas Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 oraz konsekracja świątyni Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Łagiewnikach, której dokonał Jan Paweł II w sobotę 17 sierpnia bieżącego roku.\nDrogę z Kurii Metropolitalnej do sanktuarium, liczącą ponad 12 km, Ojciec Święty przebył samochodem panoramicznym wraz z kard. Franciszkiem Macharskim i bpem Stanisławem Dziwiszem. Ulice, którymi przejeżdżał orszak papieski, były odświętnie udekorowane flagami biało-żółtymi, biało-czerwonymi i biało-niebieskimi. Okna wielu mieszkań zostały zamienione w małe ołtarzyki. Na szybach i parapetach widniały obrazy Chrystusa Miłosiernego, Matki Bożej Częstochowskiej, herby papieskie, portrety Ojca Świętego.\nChodniki, place i skarpy wypełnili mieszkańcy Krakowa i pielgrzymi z wielu stron Polski. Widać było harcerzy, młodzież oazową, siostry zakonne, księży, zakonników. Raz po raz rozlegały się okrzyki: «Niech żyje Papież», «Szczęść Boże», «Witamy w Krakowie», «Dziękujemy».\nKu wielkiej radości wiernych samochód papieski dwa razy się zatrzymał. Najpierw przy ołtarzu polowym wzniesionym w pobliżu kościoła dominikanów. Synowie duchowi i córki duchowe św. Dominika w dniu wspomnienia liturgicznego św. Jacka przynieśli na spotkanie z Następcą Piotra obraz Matki Bożej Różańcowej i relikwie swojego Patrona. Prowincjał o. Maciej Zięba OP powitał Papieża, który następnie pokropił wodą święconą ołtarz oraz zgromadzonych, ucałował relikwie św. Jacka i udzielił wszystkim błogosławieństwa.\nDrugim «przystankiem» — nie przewidzianym w programie wizyty — była ulica Krakowska. Nad głowami zgromadzonych wiernych, którzy śpiewali «Bądź pozdrowiony, Gościu nasz», znajdował się duży napis: «Szpital Bonifratrów pozdrawia Ojca Świętego». Przełożony zakonu mówił donośnym głosem: «Nasze serca przepełnione są wielką radością i wdzięcznością wobec Boga, bogatego w miłosierdzie. Jesteśmy zgromadzeni przed domem macierzystym zakonu bonifratrów w Polsce, który ma już prawie 400-letnią tradycję czynienia miłosierdzia wobec człowieka chorego i potrzebującego». Poprosił Ojca Świętego o błogosławieństwo, «abyśmy umieli czynić miłosierdzie z nową wrażliwością». Jan Paweł II odpowiedział: «Z całego serca błogosławię braciom bonifratrom i wszystkim chorym w szpitalu bonifratrów w Krakowie i gdzie indziej. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus». Gdy kolumna orszaku papieskiego ruszyła, słychać było skandowanie: «Dziękujemy», a później śpiew: «Ty jesteś darem Najwyższego».\nNa ostatnich kilometrach drogi tłum był coraz gęstszy. «Łagiewniki witają Ojca Świętego» — widniało na jednym z transparentów. W kościołach biły dzwony.\nWewnątrz i na zewnątrz sanktuarium Bożego Miłosierdzia wierni już od kilku godzin trwali na modlitwie, odmawiając brewiarz, koronkę, śpiewając pieśni i piosenki religijne. Ojciec Święty przybył ok. godz. 10.30; przywitały go okrzyki «Kochamy Ciebie» i pieśń «Bóg bogaty w miłosierdzie», śpiewana razem ze Skaldami. Nad głowami ok. 15 tys. ludzi, którym udało się wejść na plac przed kościołem, powiewały flagi z wielu krajów świata: hiszpańskie, ukraińskie, węgierskie, włoskie, francuskie, meksykańskie i Stanów Zjednoczonych Ameryki.\nMszę św. konsekracyjną koncelebrowali z Papieżem m.in. Sekretarz Stanu kard. Angelo Sodano; kard. Franciszek Macharski; Prymas Polski kard. Józef Glemp; kard. Henryk Roman Gulbinowicz; prefekt Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego kard. Zenon Grocholewski; metropolita Wilna kard. Audrys Juozas Bačkis; arcybiskup Lwowa obrządku łacińskiego kard. Marian Jaworski; metropolita Kolonii kard. Joachim Meisner; abp mińsko-mohylewski kard. Kazimierz Świątek; substytut do spraw ogólnych Sekretariatu Stanu abp Leonardo Sandri; drugi prefekt Domu Papieskiego i osobisty sekretarz Ojca Świętego bp Stanisław Dziwisz; nuncjusz apostolski w Polsce abp Józef Kowalczyk; sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski bp Piotr Libera; rektor PAT bp Tadeusz Pieronek; abp Władysław Ziółek; sekretarz Papieskiej Rady ds. Świeckich bp Stanisław Ryłko; sekretarz generalny Gubernatoratu Państwa Watykańskiego bp Gianni Danzi; biskupi krakowscy: Stanisław Smoleński, Albin Małysiak, Jan Szkodoń, Kazimierz Nycz; księża ze świty papieskiej: Mieczysław Mokrzycki, Paweł Ptasznik, Sławomir Nasiorowski. Obecni byli również: arcybiskup większy Lwowa obrządku ukraińskiego kard. Lubomyr Huzar; sekretarz generalny Synodu Biskupów kard. Jan Pieter Schotte; biskup Nitry kard. Ján Chryzostom Korec; metropolita Pragi kard. Miloslav Vlk; metropolita archidiecezji Matki Bożej w Moskwie abp Tadeusz Kondrusiewicz; liczni biskupi polscy oraz z wielu krajów Europy.\nWe Mszy św. uczestniczyli goście z kraju i zagranicy, m.in.: były prezydent Lech Wałęsa z małżonką, ostatni prezydent RP na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski, były premier Węgier Victor Orban, ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej Hanna Suchocka, parlamentarzyści, władze Krakowa i Małopolski.\nWitając Ojca Świętego w prezbiterium nowej świątyni, kard. Franciszek Macharski prosił z pokorą o dokonanie jej konsekracji «na uwielbienie Boga, bogatego w miłosierdzie» i na znak, że «nie zazna ludzkość prawdziwego pokoju, dopóki się nie zwróci z ufnością do miłosierdzia Chrystusa».\nJan Paweł II pobłogosławił wodę i pokropił nią ołtarz, a dwaj biskupi pokropili ściany kościoła i wiernych. Po liturgii słowa, homilii i odśpiewaniu Litanii do Wszystkich Świętych Papież namaścił krzyżmem ołtarz i okadził go, a następnie czterech kardynałów: Franciszek Macharski, Józef Glemp, Joachim Meisner i Angelo Sodano namaściło budynek kościoła w dwunastu miejscach. Ostatnim aktem było oświetlenie ołtarza i świątyni. Jako pierwszy zapalił świecę główny Celebrans, mówiąc: «Niech w Kościele jaśnieje światło Chrystusa, aby wszystkie ludy osiągnęły poznanie prawdy». W świątyni rozbłysło światło, a wierni rozradowani zaśpiewali: «Cały świat niech śpiewa tę pieśń, Panem naszym Bóg».\nW homilii Jan Paweł II podziękował wszystkim, którzy przyczynili się do budowy świątyni w Łagiewnikach, w tym wybranym miejscu, gdzie «ludzie będą stawać przed Bogiem w Duchu i w prawdzie» i skąd — jak powiedziała św. Faustyna — wyjdzie «iskra, która przygotuje świat na ostateczne przyjście Chrystusa».\nPapież zakończył homilię aktem zawierzenia świata miłosierdziu Bożemu. Zgromadzeni przyjęli tę decyzję z wielkim entuzjazmem, dając tym jakby do zrozumienia, że program mesjański Chrystusa, program miłosierdzia, będzie programem ich życia, zgodnie z Jego słowami: «miłosierni miłosierdzia dostąpią» (por. Mt 5, 7).\nW procesji z darami szły delegacja sióstr ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia i delegacja Stowarzyszenia Faustinum, które przyniosły Ojcu Świętemu w darze relikwie św. Faustyny oraz księgę modlitw zanoszonych do Boga w Godzinie Miłosierdzia. Dzieci ofiarowały kielich mszalny, pracownicy pozłacaną kopię pierwszej kielni użytej przy budowie świątyni, przedstawiciele dobroczyńców księgę z 42 tys. nazwisk ludzi, którzy przyczynili się wydatnie do wzniesienia sanktuarium.\n«Cieszę się — powiedział Jan Paweł II na zakończenie Mszy św. — że powstała ta piękna świątynia poświęcona miłosierdziu Bożemu». Nawiązał również do osobistych wspomnień, jakie łączą go z Łagiewnikami od lat najmłodszych, gdy w czasie okupacji pracował jako robotnik w zakładach Solvay w Borku Fałęckim. «Kto mógł przypuszczać — wyznał — że ten człowiek w drewniakach będzie konsekrował świątynię w Łagiewnikach». Po tych słowach rozległy się znowu długie oklaski, które wyrażały radość, wzruszenie i wdzięczność.\nW drodze z Łagiewnik do Pałacu Arcybiskupiego Jan Paweł II przejechał koło powstającego nowego kampusu Uniwersytetu Jagiellońskiego w Pychowicach i zatrzymał się przed wznoszonym w sąsiedztwie gmachem biblioteki Papieskiej Akademii Teologicznej. Połączone chóry akademickie odśpiewały «Gaude Mater Polonia», a przemówienia wygłosili rektor PAT bp Tadeusz Pieronek oraz rektor UJ prof. Franciszek Ziejka. Do zgromadzonych ok. 2 tys. przedstawicieli pracowników świata akademickiego z całej Polski — rektorów, profesorów, studentów, pracowników administracyjnych — Jan Paweł II skierował słowa pozdrowień i życzenia, zapewniając o swojej modlitwie i wyrażając wdzięczność za spotkanie. W darze Ojciec Święty otrzymał m.in. «Złotą Księgę», kronikę dziejów Uniwersytetu Jagiellońskiego, przygotowaną z okazji 600-lecia odnowienia Akademii Krakowskiej, album wydany z okazji 20-lecia Papieskiej Akademii Teologicznej, IX tom Encyklopedii Katolickiej wydawanej przez KUL oraz symboliczny indeks od studentów.\nZ ogromnego placu budowy Ojciec Święty udał się na ulicę Tyniecką 10, gdzie mieszkał jako student w latach 1938-1944 i gdzie 18 lutego 1941 r. zmarł jego ojciec. Mały chłopiec z tej niewielkiej kamienicy wręczył kwiaty Ojcu Świętemu. Mieszkańcy osiedla przyjęli Papieża ze wzruszeniem. Napisy na transparentach głosiły: «Witamy najdostojniejszego Mieszkańca dzielnicy VIII» oraz «Witaj w domu».\nOstatnim przystankiem na trasie do rezydencji Jana Pawła II był kościół salezjanów na Dębnikach, jego dawny kościół parafialny. Na polowym ołtarzu umieszczony był obraz Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych, przed którym często modlił się Karol Wojtyła w latach okupacji. «Ojcze Święty, witaj wśród swoich, / witaj wśród nas» — śpiewali licznie zgromadzeni parafianie. Po chwili Papież powiedział do nich oraz ich duszpasterzy: «Zawsze pamiętam o tutejszych ojcach salezjanach, których zabrano w czasie okupacji do obozu, z którego większość już nie wróciła. Zawsze pamiętam o Żywym Różańcu i Janie Tyranowskim. Serdecznie wszystkim salezjanom, duszpasterzom dębnickim, błogosławię. Szczęść Boże!» Na słowa papieskie wierni odpowiedzieli skandowaniem «Bóg zapłać» oraz jeszcze raz śpiewem «Ojcze Święty, witaj wśród swoich, / witaj wśród nas».\nDo Pałacu Arcybiskupiego Jan Paweł II powrócił o godz. 14.15, po ponad pięciu godzinach intensywnej posługi pasterskiej. Po południu przyjął na audiencjach prywatnych prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego z małżonką i osobami towarzyszącymi, premiera Leszka Millera z małżonką oraz członkami rządu, wojewodę małopolskiego Jerzego Adamika, prezydenta Krakowa Andrzeja Gołasia, działaczy samorządowych.\nWieczorem Ojciec Święty pozdrowił z okna rezydencji kilka tysięcy osób, które oczekiwały przed Kurią Metropolitalną, śpiewając piosenki i wznosząc okrzyki: «Witaj w domu», «Kochamy Ciebie», «Dziękujemy». «Ja też Panu Bogu dziękuję — powiedział — że mi pozwolił jeszcze tutaj raz być w Krakowie, i to właśnie z taką posługą, z posługą dzisiejszego dnia, to znaczy konsekracji bazyliki Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach».\nW niedzielę 18 sierpnia od wczesnych godzin porannych Błonia krakowskie przypominały gigantyczną katedrę zapełnioną po brzegi ludźmi. Przybyli z całej Polski, a także spoza jej granic, zwłaszcza z Europy Wschodniej. Czas poprzedzający Eucharystię wypełniały modlitwy i refleksje poświęcone miłosierdziu Boga, widocznemu w życiu i działalności ludzi, szczególnie sług Bożych, którzy mieli dostąpić chwały ołtarzy.\nO godz. 9.15 przybył na Błonia Ojciec Święty, witany z nieopisanym entuzjazmem przez dwa i pół miliona wiernych. Połączone chóry wykonały pieśń «Tu es Petrus», a następnie całe zgromadzenie śpiewało: «Oto jest dzień, który dał nam Pan» oraz «Polska wita Cię, Polska kocha Cię, Polska dziękuje Ci». Samochód panoramiczny z Janem Pawłem II, któremu towarzyszyli kard. Franciszek Macharski i bp Stanisław Dziwisz, objeżdżał sektory pełne kolorowych chorągiewek, flag i transparentów. Ojciec Święty spoglądał na ludzi, pozdrawiał, błogosławił.\nO godz. 9.55 rozpoczęła się Msza św. Chór śpiewał «Gaude Mater Polonia». Z Janem Pawłem II koncelebrowali: kardynałowie — Sekretarz Stanu Angelo Sodano; metropolita krakowski Franciszek Macharski; Prymas Polski i metropolita warszawski Józef Glemp; metropolita wrocławski Henryk Roman Gulbinowicz; prefekt Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego Zenon Grocholewski; arcybiskup Lwowa obrządku łacińskiego Marian Jaworski; emerytowany prefekt Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów i przewodniczący Papieskiego Komitetu ds. Międzynarodowych Kongresów Eucharystycznych Jozef Tomko; sekretarz generalny Synodu Biskupów Jan Pieter Schotte; metropolita Kolonii Joachim Meisner; metropolita mińsko-mohylewski Kazimierz Świątek; metropolita Wilna Audrys Juozas Bačkis; arcybiskup większy Lwowa obrządku ukraińskiego Lubomyr Huzar; liczni arcybiskupi i biskupi, wśród nich: substytut Sekretariatu Stanu abp Leonardo Sandri; sekretarz Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych abp Edward Nowak; metropolita przemyski abp Józef Michalik; metropolita poznański abp Stanisław Gądecki; nuncjusz apostolski w Polsce abp Józef Kowalczyk; drugi prefekt Domu Papieskiego i osobisty sekretarz Ojca Świętego bp Stanisław Dziwisz; sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski bp Piotr Libera; sekretarz Papieskiej Rady ds. Świeckich bp Stanisław Ryłko; sekretarz generalny Gubernatoratu Państwa Watykańskiego bp Gianni Danzi; promotor wiary z Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych ks. prał. Sandro Corradini i pracownik tejże Kongregacji ks. Bogusław Turek CSMA; biskupi krakowscy: Stanisław Smoleński; Albin Małysiak; Jan Szkodoń; Kazimierz Nycz, oraz bardzo wielu biskupów z innych diecezji polskich. Ponadto księża prałaci Paweł Ptasznik, Mieczysław Mokrzycki, Sławomir Nasiorowski, przełożony generalny Towarzystwa Jezusowego o. Peter-Hans Kolvenbach i jego asystent dla Europy Wschodniej o. Bogusław Steczek SJ, prowincjałowie oraz kilkuset kapłanów diecezjalnych i zakonnych, z których wielu przez długie godziny spowiadało wiernych przed Mszą św.\nW sektorze specjalnym miejsca zajęli m.in. prezydent Aleksander Kwaśniewski z małżonką, prezydent Litwy Valdas Adamkus i Słowacji Rudolf Schuster, były prezydent RP Lech Wałęsa i były prezydent RP na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski, premier rządu Leszek Miller z ministrami, ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej Hanna Suchocka, wielu polityków, parlamentarzystów, związkowców i samorządowców, przedstawicieli świata nauki, wyższych uczelni, wojska i policji.\n«Ojcze Święty, przyszliśmy tutaj do Ciebie po Jezusa w Eucharystii i Ewangelii — powiedział w przemówieniu powitalnym kard. Franciszek Macharski — po ufność i wolność ducha, po wytrwanie, po wierność wbrew naszej słabości. Przyszliśmy po taką miłość, żebyśmy potrafili pokochać Jezusa — i człowieka!»\nPo akcie pokutnym rozpoczął się obrzęd beatyfikacji. Prymas Polski kard. Józef Glemp, abp Józef Michalik, kard. Franciszek Macharski oraz abp Stanisław Gądecki wraz z postulatorami (ks. inf. Michałem Jagoszem, ks. Romanem Chowańcem, ks. Czesławem Drążkiem SJ, kard. Zenonem Grocholewskim) zwrócili się do Ojca Świętego z prośbą o wyniesienie do chwały ołtarzy czworga sług Bożych, a następnie odczytali ich krótkie biografie.\nW wielkiej ciszy, jaka zaległa na Błoniach, Jan Paweł II wypowiedział uroczyście formułę beatyfikacyjną: «Spełniając życzenie naszych braci Józefa Kardynała Glempa, Arcybiskupa Metropolity Warszawskiego, Józefa Michalika, Arcybiskupa Metropolity Przemyskiego, Franciszka Kardynała Macharskiego, Arcybiskupa Metropolity Krakowskiego, i Stanisława Gądeckiego, Arcybiskupa Metropolity Poznańskiego, jak również wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym: Zygmuntowi Szczęsnemu Felińskiemu, Janowi Balickiemu, Janowi Beyzymowi oraz Sancji Szymkowiak przysługiwał tytuł błogosławionych i aby ich święta obchodzono w miejscach i w sposób określony przez Prawo. Dla Zygmunta Szczęsnego Felińskiego będzie to corocznie 17 września, dla Jana Balickiego 24 października, dla Jana Beyzyma 12 października, a dla Sancji Szymkowiak 18 sierpnia. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego».\nSłowa Jana Pawła II zgromadzenie przyjęło z wielką radością. Odsłonięto cztery duże obrazy z wizerunkami nowych błogosławionych, po czym do ołtarza podeszły w procesji delegacje sióstr franciszkanek Rodziny Maryi, jezuitów, serafitek, kapłanów z archidiecezji przemyskiej oraz niektórzy uzdrowieni za wstawiennictwem nowych błogosławionych i złożyli na podwyższeniu relikwie Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, Jana Balickiego, Jana Beyzyma i Sancji Szymkowiak w specjalnie na tę okazję wykonanych relikwiarzach, kwiaty oraz zapalone lampiony. W tym czasie całe zgromadzenie śpiewało pieśń «Jezu, ufam Tobie» do Chrystusa Miłosiernego, którego cudowny wizerunek z Łagiewnik znajdował się w ołtarzu.\nW homilii Jan Paweł II mówił o miłosiernej miłości Boga, która nie zna granic i jest także miarą ludzkiej miłości do braci. Nowi błogosławieni swoim życiem pouczają, że ten ideał nie jest dla człowieka utopią czy nieosiągalnym wzorem, ale rzeczywistością dostępną dla każdego. Słowa papieskie były wielokrotnie przerywane oklaskami i okrzykami. Gdy po wygłoszeniu homilii Ojciec Święty dodał: «Dziękuję wam za cierpliwość», zgromadzeni natychmiast odpowiedzieli długim i mocnym skandowaniem: «Dziękujemy, chcemy Cię słuchać».\nW procesji z darami ofiarnymi podeszli do Ojca Świętego przedstawiciele rodzin wielodzietnych, stypendyści Fundacji Episkopatu Polski «Dzieło Nowego Tysiąclecia», delegacje ponad 100 ruchów i stowarzyszeń charytatywnych w Polsce, reprezentanci polskich chłopów, robotników i bezrobotnych, Marianna Popiełuszko — matka sługi Bożego ks. Jerzego Popiełuszki, katolicy wietnamscy, tłumacze i wydawcy dokumentów Soboru Watykańskiego II, o. prof. Mieczysław Krąpiec OP, przedstawiciele wspólnot związanych z nowymi błogosławionymi, rektor kościoła św. Katarzyny w Petersburgu, który zapewnił Ojca Świętego o modlitwie katolików mieszkających w Rosji w intencji jego przyjazdu do tego kraju.\nWierni, także ci znajdujący się daleko od ołtarza, którzy widzieli go jedynie jako mały punkt, uczestniczyli we Mszy św. w wielkim skupieniu, zapominając o zmęczeniu, nieprzespanej nocy, trudach podróży.\nKomunię św. rozdzielało ok. 2200 kapłanów, diakonów i akolitów. Podobnie jak w Łagiewnikach, tak i na Błoniach Chleb Pański przyjęła z rąk Ojca Świętego grupa wiernych.\nPrzed modlitwą «Anioł Pański» Jan Paweł II zwrócił się z pozdrowieniami do młodych, m.in. z ruchu oazowego Światło-Życie, którzy na jego słowa reagowali śpiewem i okrzykami. Gdy skandowali: «Zostań z nami», Papież zażartował: «Ładnie, ładnie, namawiają mnie do tego, żebym zdezerterował z Rzymu. Chcę pozdrowić raz jeszcze całą młodą Polskę».\nNa zakończenie celebry Jan Paweł II poświęcił wiele przedmiotów kultu religijnego, kamienie węgielne pod budynki sakralne oraz korony do cudownego obrazu Matki Bożej Pocieszenia z kościoła parafialnego św. Szczepana w Krakowie.\nPo liturgii podeszli do Papieża prezydenci i przedstawiciele rządu Polski, Litwy i Słowacji, a także generał jezuitów o. Peter-Hans Kolvenbach, który podziękował za beatyfikację o. Jana Beyzyma SJ.\nO godz. 13.20 Jan Paweł II opuścił Błonia. Wierni śpiewali: «Żegnamy Cię, Alleluja, kochamy Cię, Alleluja, Bóg zapłać Ci, Alleluja».\nW drodze na ul. Franciszkańską samochód papieski przejechał przez Rynek Główny, gdzie zatrzymał się na chwilę przed kościołem Mariackim. Proboszcz parafii ks. inf. Bronisław Fidelus powitał Ojca Świętego, a kwiaciarki w strojach krakowskich wręczyły mu piękne bukiety róż.\nObiad Jan Paweł II spożył w Kurii Metropolitalnej wraz z biskupami polskimi i zagranicznymi, członkami orszaku papieskiego oraz zaproszonymi gośćmi. Pod koniec agapy Prymas Polski kard. Józef Glemp podziękował Ojcu Świętemu za wspólny posiłek «po wielkiej liturgii, po wielkiej chwale Boga, która z Błoni krakowskich wzbiła się ku niebu».\n«Dziękuję Księdzu Prymasowi — odpowiedział Ojciec Święty i dodał: — A mnie się przypomniały krakowskie czasy, w szczególności coroczna procesja na Skałkę. Po tej procesji spotykaliśmy się właśnie na obiedzie tutaj. W tym miejscu siedział Ksiądz Prymas Wyszyński, ja obok niego jako gospodarz, no i biskupi ówcześni. Nie wiem, kto jeszcze z tamtych biskupów ówczesnych jest tu dzisiaj. Nie jest tak źle, skoro tylu się zgłasza. W każdym razie dziękuję za to przypomnienie i dziękuję za tę teraźniejszość, którą z Bożą pomocą tworzymy. Już w innym wymiarze trochę, bo nie chodzi tylko o Skałkę i o metropolię krakowską, chodzi o Kościół powszechny. Bóg zapłać wszystkim i polecam się wszystkim, bym jakoś sobie radził z Bożą pomocą. Wszystkim gościom moim jeszcze raz serdecznie dziękuję i serdecznie się polecam. Jeszcze został dzień jutrzejszy, Kalwaria Zebrzydowska. Bóg zapłać».\nPo południu Ojciec Święty nawiedził katedrę wawelską oraz cmentarz Rakowicki, gdzie modlił się przy grobie swoich rodziców i brata Edmunda. Orszak papieski wyruszył spod Pałacu Arcybiskupiego o godz. 17.50 i po chwili zatrzymał się przed kościołem Świętych Piotra i Pawła. Ojca Świętego powitał proboszcz ks. Marian Jakubiec, parafianie i siostry klaryski.\nWzgórze wawelskie było wypełnione ludźmi. Wszyscy serdecznie pozdrawiali Biskupa Rzymu, którego stamtąd Pan powołał na wzgórze watykańskie, by służył Kościołowi powszechnemu i całemu światu. Przy drzwiach katedry zgromadzili się klerycy z Seminarium Metropolitalnego. «Bądź pozdrowiony, Gościu nasz, w radosne progi nasze wejdź» — śpiewali. Przy dźwiękach dzwonu Zygmunta, w otoczeniu członków Kapituły Katedralnej i orszaku papieskiego, w towarzystwie proboszcza katedry ks. inf. Janusza Bielańskiego Jan Paweł II wjechał na ruchomym podeście do historycznej świątyni; zatrzymał się na chwilę przy grobie abpa Eugeniusza Baziaka, relikwiach Królowej Jadwigi, następnie przy konfesji św. Stanisława, Biskupa i Męczennika — na długą cichą modlitwę. Ucałował jego relikwie, wpisał się do księgi pamiątkowej katedry i zostawił złoty krzyż, który został złożony w Skarbcu katedry.\nW drodze na cmentarz samochód papieski wjechał na plac kościoła św. Floriana. «Witaj w swojej parafii» — głosił duży napis, a wierni zgromadzeni wokół kościoła skandowali: «Witaj w domu». Proboszcz ks. Jan Czyrek dał do ucałowania Ojcu Świętemu relikwie św. Floriana. «Ze wzruszeniem — mówił Papież — odnajduję się na terenie parafii św. Floriana, gdzie kiedyś byłem wikariuszem w latach 1949-51, i tutaj zacząłem prowadzić duszpasterstwo akademickie. Wspominam kapłanów: ks. prał. Tadeusza Kurowskiego, mojego proboszcza, ukochanego ks. Czesława Obtułowicza, świętej pamięci, który ze mną dzielił posługę wikarego. Poza tym wielu innych: ks. Józefa Rozwadowskiego, ks. Szablika, ks. Matyszkiewicza i wielu innych kapłanów, którzy uczestniczyli w duszpasterstwie tutejszej parafii. A was, współczesnych parafian św. Floriana, proszę o modlitwę za żyjących i za zmarłych i o modlitwę za Papieża za życia i po śmierci. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!» Jan Paweł II pobłogosławił zebranych, w tym również delegację strażaków, kolejarzy i kominiarzy, którzy czczą św. Floriana jako swego patrona.\nNa cmentarzu w cichej modlitwie towarzyszyli Ojcu Świętemu kard. Franciszek Macharski, bp Stanisław Dziwisz oraz kilkanaście osób z orszaku papieskiego a także grupa sióstr albertynek, które opiekują się grobowcem rodziny Wojtyłów i Kaczorowskich. Chór «Educatus» z Akademii Pedagogicznej w Krakowie śpiewał pieśni religijne. Przed odjazdem Jan Paweł II zapalił znicz na grobie najdroższych mu osób.\nPrzed godz. 20.00 Papież powrócił na ul. Franciszkańską. Na wewnętrznym dziedzińcu Kurii czekali na niego przedstawiciele wielu tysięcy osób zaangażowanych w przygotowanie podróży w Polsce. Przedstawił ich Ojcu Świętemu kard. Franciszek Macharski, prosząc o błogosławieństwo dla nich i ich rodzin oraz wspólne zdjęcie z poszczególnymi grupami. Ojciec Święty powiedział: «Z całego serca pragnę podziękować tym, którzy przygotowywali te odwiedziny w Krakowie. Bóg zapłać! Bóg zapłać! Niech wystarczy!»\nKolację Jan Paweł II spożył z grupą kolegów i koleżanek z czasów szkolnych. Ok. 21.00 ukazał się w oknie Pałacu Arcybiskupiego i powiedział parę serdecznych słów do ludzi, którzy przyszli go pożegnać. Razem z nimi śpiewał: «Żegnamy Cię, Alleluja».\nZ Kalwarią Zebrzydowską wiążą Ojca Świętego przeżycia i wspomnienia z «lat chłopięcych», gdy nieoczekiwanie śmierć zabrała mu matkę, a następnie brata Edmunda. Przychodził tam także w czasie studiów, a potem jako kapłan, biskup i kardynał. Bywał wtedy w Kalwarii wiele razy w ciągu roku, nie tylko po to, aby przewodniczyć uroczystościom maryjnym i spotkaniom modlitewnym różnych grup, ale też prywatnie, by odprawić swoje rekolekcje, dzień skupienia albo po prostu Mszę św. w kaplicy Matki Bożej, lub by obejść Dróżki. Jechał do Kalwarii zawsze, gdy miał trudne sprawy do rozstrzygnięcia, nowe zadania do wykonania, lub też by uprosić pogodę na uroczystość św. Stanisława czy na procesję Bożego Ciała. Doceniał wielkie znaczenie teologiczne i duszpasterskie tego sanktuarium, które w sposób pełniejszy niż inne miejsca kultu Bogurodzicy obrazuje prawdę o szczególnej i czynnej obecności Maryi w tajemnicy Chrystusa i Kościoła, wyrażoną w VIII rozdziale konstytucji soborowej «Lumen gentium». W czerwcu 1979 r. przybył do Kalwarii jako Papież i przybył tu również 19 sierpnia 2002 r., aby uczcić 400-lecie powstania sanktuarium.\nOjciec Święty wyjechał z Pałacu Arcybiskupiego w Krakowie do Kalwarii o godz. 9.10. Żegnali go biskupi i księża krakowscy, pracownicy Kurii, siostry sercanki z matką generalną Heleną Szczęsną Niemiec, rzesza ludzi zgromadzonych na ulicy Franciszkańskiej. Na twarzach widać było smutek, w oczach wielu łzy.\nSamochód papieski zatrzymał się przed kościołem Najświętszego Salwatora, otoczonym przez licznie zebranych parafian, którzy wznosili okrzyki: «Ojcze Święty, kochamy Cię!» Proboszcz parafii ks. inf. Jerzy Bryła dał do ucałowania Ojcu Świętemu relikwie bł. Bronisławy i bł. Sancji. «Z całego serca wam błogosławię» — powiedział na pożegnanie Jan Paweł II.\nDłuższy przystanek, nie przewidziany programem podróży, miał miejsce w Skawinie, gdzie na ulice wyszli mieszkańcy całego miasta. «Ojcze Święty, masz przed sobą nowy kościół Miłosierdzia Bożego w Skawinie, o którego powstanie tak energicznie zabiegałeś jako metropolita krakowski» — mówił w imieniu 11 tysięcy parafian ich proboszcz. Jan Paweł II pobłogosławił duży obraz Chrystusa Miłosiernego przeznaczony dla kościoła i powiedział: «Z całego serca pozdrawiam całą Skawinę. Kiedyś ją wizytowałem, w czasach, gdy proboszczem był ks. Stanisław Kowalski. Bóg wam zapłać za to zatrzymanie. Niech Bóg błogosławi waszym parafiom w Skawinie, wszystkim parafianom, wszystkim mieszkańcom. Szczęść Boże».\nCała droga prowadząca do Kalwarii Zebrzydowskiej była udekorowana kolorowymi wstążkami, flagami, emblematami religijnymi. Gdy patrzyło się na wiernych, którzy od kilku godzin czekali na przyjazd Ojca Świętego, przypominała się scena opisana w Dziejach Apostolskich, kiedy wielu ludzi ze swymi problemami starało się zbliżyć do Piotra, w nadziei, że choć jego cień padnie na nich i wzmocni ich siły (por. Dz 5, 15).\nSamochód papieski zatrzymał się przy kościele w Radziszowie. Ojciec Święty pobłogosławił obraz Matki Bożej Hallerowskiej, dzieci ze szpitala rehabilitacyjnego i licznych wiernych przybyłych z pobliskich wiosek.\nPobocza i chodniki kilkukilometrowej drogi prowadzącej do klasztoru bernardynów były szczelnie wypełnione pielgrzymami. Ich uczucia wyrażały napisy na transparentach: «Witaj wśród nas», «Szczęść Boże», «Kochamy Cię, Ojcze Święty», «Pamiętamy o Tobie w modlitwie», «Dziękujemy, że jesteś z nami».\nO godz. 10.30 Jan Paweł II przybył do sanktuarium. Powitano go śpiewem: «Witaj, witaj, Ojcze kochany, / tu w Kalwaryi umiłowany». Przez krużganki udał się do kaplicy Matki Bożej i modlił się w samotności ok. 30 min. Następnie w bazylice Matki Bożej Anielskiej sprawował Eucharystię upamiętniającą 400-lecie istnienia sanktuarium, ufundowanego przez wojewodę krakowskiego Mikołaja Zebrzydowskiego w 1602 r. Z Papieżem odprawiało Mszę św. jubileuszową ok. 40 koncelebransów — kardynałów, biskupów, kapłanów, ojców bernardynów, w tym również ich generał o. Giacomo Bini z Rzymu. Do bazyliki mogło wejść tylko 500 osób, kilkadziesiąt tysięcy modliło się na placu i na Dróżkach. Przemówienie powitalne wygłosił prowincjał bernardynów o. Romuald Kośla OFM: «Jesteśmy Ci ogromnie wdzięczni, Ojcze Święty, za to — powiedział — że wszystkim pokoleniom, tj. młodym i starszym, ukazujesz drogę chrześcijańskiego życia z krzyżem».\nW homilii Jan Paweł II mówił o tajemnicy męki i śmierci Chrystusa oraz współcierpienia z Nim Jego Matki. Zakończył ją aktem zawierzenia i oddania pod opiekę Maryi całego Kościoła, narodu polskiego oraz swojej posługi pasterskiej: «Tobie jeszcze raz wyznaję: Totus Tuus, Maria!» — wypowiedział wzruszonym głosem.\nW procesji z darami przyszli do Papieża klerycy Wyższego Seminarium Duchownego bernardynów w Kalwarii, delegacja ojców i braci kustodii św. Michała Archanioła na Ukrainie, przedstawiciele urzędu miasta i samorządu oraz mieszkańców Kalwarii, a także kilku przewodników kalwaryjskich, ubranych w strój pątniczy.\nNa zakończenie Mszy św. Jan Paweł II poświęcił korony do obrazu Matki Bożej w Piotrkowie Trybunalskim oraz kopię obrazu Matki Bożej Kalwaryjskiej dla jednego z kościołów. Podziękował także wszystkim kalwaryjskim pielgrzymom za dar modlitwy w jego intencji. «Nie ustawajcie w tej modlitwie — dodał — za życia mojego i po śmierci». Odpowiedzią na te słowa były oklaski, którymi zgromadzeni zapewniali Ojca Świętego, że Kalwaria jest i pozostanie miejscem wielkiej modlitwy za niego. Jako wotum pozostawił złoty krzyż.\nObiad Papież spożył w refektarzu klasztornym wraz z kardynałami, biskupami, ojcami bernardynami oraz osobami z orszaku. Po krótkim odpoczynku udał się znowu do kaplicy cudownego obrazu Matki Bożej Kalwaryjskiej na chwilę osobistej modlitwy. Ojcowie bernardyni zgromadzeni w kościele śpiewali: «Niech Pan Ci błogosławi i niech Cię strzeże. Niech Ci okaże oblicze swoje i zmiłuje się nad Tobą». Później odprowadzili Ojca Świętego do «papamobile», który odjechał na pobliskie lądowisko helikopterów. Była godz. 15.25. Kilkanaście minut później Papież odleciał śmigłowcem z Kalwarii w stronę Wadowic, gdzie na rynku zgromadziło się kilka tysięcy mieszkańców jego rodzinnego miasta. Przekazał im krótkie pozdrowienia i błogosławieństwo, a następnie przeleciał nad Ludźmierzem i Tatrami.\nOk. godz. 17.00 helikopter papieski wylądował na lotnisku w Balicach, skąd Jan Paweł II — na osobiste życzenie — udał się samochodem panoramicznym do eremu kamedułów na Bielanach, bogatego w cenne zabytki sztuki sakralnej, otoczonego zielenią lasów. Na dziedzińcu przed kościołem spotkał się z małą wspólnotą zakonników. «Nieraz tu bywałem — powiedział — jako kapłan, biskup i kardynał. Pamiętam, że prowadziłem tu pierwsze rekolekcje zamknięte dla akademików, może w 1949 r., może w 1950 r. Wydawało się, że młodzi śpią, a oni modlili się na klęczkach w nocy. Z całego serca wam błogosławię». Na pamiątkę spotkania Ojciec Święty ofiarował kamedułom kielich mszalny.\nOstatnie nieprzewidziane spotkanie odbyło się w Tyńcu, gdzie na skalnym wzgórzu nad brzegiem Wisły wznosi się opactwo benedyktynów. Ojciec Święty jako młody kapłan odbywał tu ze studentami wycieczki rowerowe. Uczestniczył w liturgii, odprawiał własne rekolekcje. Przed kościołem zebrali się ojcowie, bracia, siostry zakonne. Przez chwilę Jan Paweł II rozmawiał z nimi: «Dużo zawdzięczam Tyńcowi — powiedział — i myślę, że nie tylko ja, ale i Polska cała». Udzielił zgromadzonym błogosławieństwa i ofiarował dla kościoła kielich mszalny. Z Tyńca samochód papieski odjechał pod eskortą policji do Balic.\nNa lotnisko w Balicach Jan Paweł II przybył o godz. 18.00. Powoli objeżdżał sektory, pozdrawiając biskupów, księży, osoby konsekrowane, wiernych świeckich, Kompanię Honorową Wojska Polskiego. Zgromadzeni śpiewali: «Polska żegna Cię, Polska kocha Cię, Polska dziękuje Ci».\nW ceremonii pożegnalnej uczestniczyli przedstawiciele najwyższych władz państwowych z prezydentem Aleksandrem Kwaśniewskim i premierem Leszkiem Millerem. Obecnych było wielu biskupów z ks. Prymasem kard. Józefem Glempem, kard. Franciszkiem Macharskim, kard. Henrykiem Romanem Gulbinowiczem. Po odegraniu hymnów watykańskiego i polskiego przemówienie wygłosił Prymas Polski, który podziękował Ojcu Świętemu za odwiedzenie Krakowa i Ojczyzny oraz za dary, jakie pozostawił Kościołowi. «Niebawem w Warszawie — dodał na zakończenie — zacznie się wznosić sanktuarium Świętej Opatrzności Bożej. Ufamy, Ojcze Święty, że pobłogosławisz mury tej świątyni, wotum ojców. Gorąco zapraszamy do Warszawy. Zapraszamy!» 30 tys. ludzi obecnych na lotnisku przyjęło te słowa z wielkim aplauzem.\nRównież prezydent Aleksander Kwaśniewski dziękował Papieżowi za wizytę zapewniając, że «Polska pragnie razem z Waszą Świątobliwością budować w XXI w. 'cywilizację miłości'». «Jesteśmy z Tobą! — powiedział. — I jak zawsze z nadzieją mówimy: Do zobaczenia! Do zobaczenia, Ojcze Święty!»\nW przemówieniu pożegnalnym, często przerywanym oklaskami, Ojciec Święty wyraził życzenie, aby jego rodacy przyjęli otwartym sercem orędzie miłosierdzia i «potrafili je nieść tam, gdzie ludzie potrzebują światła nadziei». I dodał: «A na końcu cóż powiedzieć: żal odjeżdżać».\nOrkiestra grała melodie ludowe, krakowskie, góralskie, i wojskowe, a Ojciec Święty, serdecznie żegnany przez zgromadzonych, wchodził powoli po schodach do samolotu. Przed wejściem do kabiny jeszcze raz spojrzał na rodaków, na Kraków i Polskę i udzielił wszystkim Apostolskiego Błogosławieństwa.\nSamolot Boeing 737 należący do PLL LOT wystartował z lotniska w Balicach o godz. 19.28 i przeleciał nisko nad Krakowem, Wadowicami i Tatrami, aby Ojciec Święty w blaskach zachodzącego słońca mógł popatrzeć na ziemię ojczystą. Z pokładu samolotu Jan Paweł II skierował telegram do Prezydenta RP.\nSamolot papieski wylądował na rzymskim lotnisku Ciampino o godz. 21.20. Ojca Świętego witali: sekretarz ds. relacji z państwami Sekretariatu Stanu abp Jean-Louis Tauran, nuncjusz apostolski we Włoszech abp Paolo Romeo, prefekt Domu Papieskiego bp James Michael Harvey, asesor do spraw ogólnych Sekretariatu Stanu ks. prał. Pedro López Quintana, podsekretarz ds. relacji z państwami Sekretariatu Stanu ks. prał. Celestino Migliore, szef protokołu Sekretariatu Stanu Tommaso Caputo, przedstawiciel rządu włoskiego Gianni Letta, podsekretarz Prezydium Rady Ministrów. Był również obecny chargé d'affaires ambasady polskiej przy Stolicy Apostolskiej Antoni Kapliński.\nZ lotniska Jan Paweł II udał się samochodem do Castel Gandolfo, kończąc 98. podróż zagraniczną swego pontyfikatu.\nByła to podróż krótka, ale bogata w doniosłe wydarzenia, słowa i gesty, które nas wzruszały, pobudzały do poważnej refleksji, uczyły modlitwy. Ojciec Święty odsłaniał przed nami prawdziwe oblicze Boga — Miłości, który posłał swego Syna na ziemię nie po to, aby świat potępić, ale zbawić. Równocześnie wzywał do czynnej i konkretnej miłości bliźnich — niezbędnego warunku, by dostąpić miłosierdzia Bożego.\nNie była to «podróż sentymentalna», ponieważ jej przesłanie — Bóg bogaty w miłosierdzie — jest bardzo głębokie i odnosi się do współczesnego człowieka żyjącego pod każdą szerokością geograficzną. Obejmuje ono wszystkie jego zagrożenia i lęki, odpowiada na nie i wskazuje kierunek drogi ludziom XXI w., którzy szczególnie potrzebują nadziei i miłosierdzia.\nStąd też znaczenie tej podróży jest uniwersalne. «Kościół żyje swoim autentycznym życiem — czytamy w encyklice «Dives in misericordia» — kiedy wyznaje i głosi miłosierdzie — najwspanialszy przymiot Stwórcy i Odkupiciela — i kiedy ludzi przybliża do Zbawicielowych zdrojów miłosierdzia, których jest depozytariuszem i szafarzem» (n. 13).\nByła to podróż w duchu słów Chrystusa, cytowanych często przez Jana Pawła II: «Duc in altum», wezwania do pełnienia misji apostołów i świadków Bożego miłosierdzia w trzecim tysiącleciu.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: Polska sanktuarium dominikanie Kraków benedyktyni beatyfikacja podróż Błonia Faustyna Kowalska PAT bonifratrzy Kalwaria Zebrzydowska Tyniec Łagiewniki kameduli Bóg bogaty w miłosierdzie Tyniecka 10 Skawina


Adam Bielan jest przekonany. "Niedługo napięcie między Polską a USA zniknie" - WP Wiadomości\nusaadam bielanustawa o IPN\nAdam Bielan jest przekonany. "Niedługo napięcie między Polską a USA zniknie"\nWicemarszałek senatu twierdzi, że kwestia ustawy o IPN nie zepsuje relacji między Polską a Stanami Zjednoczonymi. Polityk przekonuje, że polsko-amerykańskie stosunki staną się niebawem "najlepsze od lat".\nKryzys dyplomatyczny związany z nowelizacją ustawy o IPN nie robią wrażenia na Bielanie, który mówi, że "takich burz w swoim życiu politycznym przeżył już wiele".\n- Niedługo to napięcie zniknie, bo amerykańscy politycy słyną z tego, że są również bardzo pragmatyczni, a wiele ich łączy z Polską i mają wiele inwestycji w Europie Środkowej. Łączą nas ścisłe związki we współpracy wojskowej. Amerykanie wspierają inicjatywę Trójmorza, w której Polska jest głównym aktorem, więc te relacje wrócą do najlepszego poziomu od lat, bo musimy pamiętać, że jeszcze nigdy tylu amerykańskich żołnierzy nie stacjonowało w Polsce, a wymiana handlowa nie była tak wysoka jak w roku ubiegłym - powiedział w rozmowie z Marcinem Wroną, podczas forum gospodarczego w Miami.\nWicemarszałek Senatu twierdzi, że również strona polska ma pewne zastrzeżenia do Amerykanów. Politykowi nie podoba się m.in. fakt, że Kongres USA proceduje ustawę o restytucji mienia. Bielan podkreśla jednak, że Polacy nie zamierzają atakować swoich sojuszników, gdyż takie rzeczy "nie mogą się zdarzać między przyjaciółmi".\nZobacz też: Adam Bielan o programie 500+: nie nadwyręży budżetu\n"Izrael nie będzie chciał stracić sojusznika"\nBielan wskazuje, że w ustawie o IPN Polska "skopiowała rozwiązania które są stosowane w Izraelu", a kryzys wynika jedynie z "różnicy stanowisk". Polityk Porozumienia twierdzi również, że Polska jest istotnym partnerem Izraela.\n- Środowiska proizraelskie będą brać pod uwagę to, że Polska była najwierniejszym sojusznikiem Izraela w UE. Nie sądzę, by nerwowymi reakcjami Izrael chciał stracić tego sojusznika - ocenia.


Nowy dom dla papugi | Rozrywka\nHome » Hobby » Nowy dom dla papugi\nBob budowniczy odwiedził dom Pana Grysika. Podłoga w jego domu była mokra – zaczęła nawet pleśnieć. Bob postraszył Pana Grysika, że już niedługo mogą tak wyglądać podłogi w całym jego domu. Bob zaproponował, że nasączy deski specjalnym środkiem. Pan Grysik zmartwił się, czy to nie wzmoże jego uczulenia. Już od jakiegoś czasu wciąż kichał i miał katar. Bob potwierdził, że mogłoby się tak stać. Do tego lakiery mogłyby zaszkodzić papudze Pana Grysika. Zaproponował im, by wyszli gdzieś na cały dzień. Pan Grysik chciałby odwiedzić siostrę , ale ona nie przepada za jego papugą. Bob pojechał poprosić wywrotkę, by zabrała deski z podłogi i obiecał, że znajdzie kogoś, kto zaopiekuje się papugą. Pomoc zaproponowała Maja, która bardzo chciała się nią zająć. Niestety papuga nie chciała wejść do klatki, by Maja mogła przewieźć ją do domu. Maja nasypała do niej ziarenek, a papuga natychmiast do niej wleciała. Pojechała wraz z nią do Dżodżo a gdy Bob naprawił podłogę, wróciła wraz z Panem Grysikiem do domu.


Nagość przy dziecku. Kto na TAK, kto na NIE? (SKOMENTUJ) - Swiat Rodziców\nPewnie w życiu nie napisałabym o tym tekstu, gdyby nie post na jednej z facebookowych grup dla mam. Dziewczyna pytała, czy to normalne, że rodzic kąpie się z rocznym dzieckiem w jednej wannie, a później przy nim chodzi nago, i gdzie ewentualnie to...zgłosić. Długo zbierałam szczenę z podłogi, gdy to przeczytałam.\nA to dlatego, że nie wyobrażam sobie chować się przed dziećmi w łazience, czy wstydzić się we własnym domu przejść nago z łazienki do jakiegokolwiek innego miejsca! Nie wyobrażam sobie też ubierania do wspólnej kąpieli (od kiedy człowiek kąpie się w ubraniu czy stroju?!), choć te już praktycznie się nam nie zdarzają. Ale gdy dzieciaki były bardzo małe owszem - kąpaliśmy się z nimi, gdy o to prosiły, albo gdy akurat bały się wody (kto ma dzieci ten wie, że okresy fascynacji wodą przeplatają się z momentami, gdy woda parzy ;-)) Nikt gaci wtedy nie wkładał.\nOczywiście - żeby była jasność - nikt w naszym domu nie paraduje całymi dniami na golasa, nagość jest w naturalnych sytuacjach - podczas ubierania czy kąpieli. Kiedy zaczniemy się "kryć"? Pewnie gdy tylko zauważymy, że nasza nagość zaczyna krępować dzieci. Nie wiem - być może stanie się to w przyszłym miesiącu, być może za dwa lata. Sądzę jednak, że szybciej niż później, bo Dziedzic już od dłuższego czasu kategorycznie zabrania nam wchodzić do łazienki, gdy korzysta z toalety. Coraz częściej też sam się myje. Respektujemy tę potrzebę samodzielności i intymności. To niechybnie pierwszy sygnał, że inaczej zaczyna postrzegać własną cielesność.\nAnatomia, obraz ludzkiego ciała na wyjątkowych, ażurowych rycinach, od 53 zł\nza 53,32 zł\nZ tym tematem łączy się jeszcze jeden, bardzo ważny - rozmowa o ciele, powstawaniu człowieka. Gdy pojawiają się te pytania, zawsze na nie odpowiadamy zgodnie z prawdą, czasem posiłkując się odpowiednimi do wieku książkami.\nW naszym domu dzieci nie przynosi bocian. A w Waszym? Jak jest u Was? Nagość i seksualność to temat tabu, czy wręcz odwrotnie? Jestem bardzo ciekawa, dajcie znać w komentarzach - tutaj albo na FB!


Rzutem Oka. Miesięcznik kulturalny. Marzec 2017 (1) - Portal 3droga.pl\nRzutem Oka. Miesięcznik kulturalny. Marzec 2017 (1)\nOd dłuższego czasu chodziło za mną coś przypominające przegląd narodowej prasy, prezentowany w formie wideo, okraszany dyskusją ze współprowadzącym. Niestety nie zawsze można mieć to co się chce, choć mam nadzieję, że kiedyś uda nam się wrócić do tego projektu! Tymczasem kompromisem okazała się być formuła pisana, w której autorzy, rozdzieliwszy pomiędzy siebie poszczególne cykle publikacji, będą dzielić się z Czytelnikami, tym co najcenniejsze w świecie kultury i szeroko pojętej publicystyki. Formuła ta ma charakter zupełnie subiektywny, sam będę się chciał dzielić z Państwem wszystkimi perełkami, które wprawiły mnie w czytelniczy trans, bez względu na to czy dotyczyły one szeroko rozumianych spraw narodowych, czy były też doskonałym tekstem Andrzeja Stasiuka Inne przyjemności: palenie. Sami często błąkamy się bez celu po czeluściach Internetu, nie mogąc uchwycić się na dłużej jednego artykułu, jednej, strony, jednego tematu. Przegląd ten będzie miał na celu przede wszystkim wyrzucenie z siebie przemyśleń odnośnie tych znalezisk, ale też odesłanie Ciebie, nasz drogi czytelniku, do tekstów czy innych materiałów, które są wartościowe i wnoszą wartość dodatnią do naszego życia. Mamy nadzieję, że nasza praca będzie dla was użyteczna!\nNa pierwszy rzut zdecydowanie musi iść autor, który od przeszło roku mnie prześladuje! Michel Houellebecq, bo o nim mowa, zapukał do moich drzwi, tradycyjnie – a jak! Swoją Uległością. Książka, rzecz jasna, napisana wspaniale, sprawiła, że przepłynąłem przez nią w jeden wieczór. Zacząłem więc sięgać po pozostałe efekty jego twórczości, zastanawiając się co więcej ma on do powiedzenia. W połowie roku obiecałem sobie, że do przyszłej jesieni Houellebecqa nie ruszę, od niektórych autorów trzeba po prostu odpocząć. Niestety na rynku pojawiły się Interwencje 2, które szeroko cytowane, zmusiły mnie do lektury. Książka jest zbiorem artykułów i wywiadów publikowanych przez autora w ciągu lat. Zasadniczo nie wzbudza wielkich emocji, chyba, że interesują nas prywatne poglądy pisarza. I tak dowiadujemy się, że Huellebecq nie tylko nie znosi Islamu, ale generalnie, jak na prawdziwego Francuza przystało, nie przepada w ogóle za wiarą w jakiegokolwiek Boga. Islam choć twardy i żywotny, nie zdoła pokonać materialistycznych filozofii, które prędzej czy później pożrą jego wyznawców, a współczesna architektura symbolizuje prędkość przepływu informacji (oszczędne w wystroju biurowce zbudowane ze szkła). Bez wątpienia Interwencje 2 to lektura inspirująca (być może dlatego, tak często zdarza mi się mylić jej tytuł i nazywać Inspiracjami 2), jednak jeśli spodziewacie się, że w trakcie czytania, sufit zwali wam się na głowy, to bez obawy, tak nie będzie. Możecie liczyć natomiast na poszerzoną refleksję o otaczającym nas świecie.\nDaleko mocniej uderzył we mnie numer Pressji wydawnictwa Klubu Jagiellońskiego pt. Inny Uniwersytet jest możliwy. Choć think-tank sam określa się jako mieszanka konserwatyzmu, liberalizmu i idei republikańskich, co niejednokrotnie powoduje u mnie ambiwalentne odczucia, to jest to jedno z wydawnictw, które bez wątpienia warto śledzić i czytać. Na pierwszej płaszczyźnie wita nas piękna polszczyzna, która sprawia, że lektura artykułów poruszających zagadnienia wcale nie lekkie, staje się czystą przyjemnością. Wielokrotnie w czasie czytania, pocieszałem się biogramami autorów, z których duża część jest pracownikami naukowymi Uniwersytetu Jagiellońskiego. To miłe wiedzieć, że są na tej najstarszej polskiej uczeni, wciąż, ostatni sprawiedliwi, którzy uniwersytecką ideę odczytują wraz z Benedyktem XVI i jego słynnym wykładem z Ratyzbony. Etos i logos – to korzenie, do których musi wrócić Uniwersytet jeśli nie chce stać się weekendową szkołą gotowania na parze.\nNa naszym portalu już jakiś czas temu, ukazała się recenzja biografii Św. Maksymiliana Marii Kolbe autorstwa Philippe Maxence. Świetna książka, którą wszystkim serdecznie polecam! Przypomniałem sobie o niej, gdyż o to okazuje się, że niebawem rynek wydawniczy zaatakuje biografia Świętego, autorstwa Tomasza Terlikowskiego. Choć nie jestem sympatykiem tegoż autora, to z przyjemnością sięgnę po tę pozycję, żywiąc ogromną nadzieję, że mnie nie zawiedzie. Przy okazji warto wspomnieć o krakowskim spotkaniu promocyjnym.\nNie mniej ciekawym wydarzeniem było odkrycie przeze mnie pisma Suma, redagowanego przez Kamila i Marcina Suskiewiczów. To internetowy periodyk, którego profilu ideowego nie będę starał się definiować, poza ty czuję, że jest to zbędne. Ważne, że interesujące mnie teksty czyta się wspaniale, a szata graficzna przenosi nas jakby w inny świat. Ostatnio zachwycił mnie tekst Mathilde Suskiewicz (czyżby pismo było rodowym projektem) PAN OD HISTORII (UN PASSIONNÉ PASSIONNANT)\nNajbardziej pasjonują mnie nowe odkrycia z dużą dozą nieprzewidywalności. Kiedyś chodziłem do teatrów, wiadomo, w królewskim mieście Krakowie, całkiem sporo tych przybytków i zdawało się, że jest w czym wybierać. Niestety wraz z upływającym czasem narastało moje obrzydzenie do koncepcji „sztuki” jaką przyjęto w tych instytucjach, a niektórymi miejscami byłem już po prostu znudzony. Być może dlatego taką ekscytację wywołała u mnie informacja, że w Teatrze Bez Rzędów wystawiana jest sztuka, w której grają obecni i byli więźniowie. Za pięć godzin zobaczę Jezusa to spektakl na podstawie więziennego dziennika pisanego dla sześcioletniej córeczki, przez Jecquesa Fesha, skazanego na śmierć w 1957 r. za napad w trakcie, którego zginął policjant. Spektakl odniósł sukces, organizowane są kolejne wystawienia, a ja mam nadzieję jedno z nich zobaczyć.\nSkoro już znaleźliśmy się przy ulicy Krakowskiej, to kończąc dzisiejszą publikację, wspomnę o jednym z moich ulubionych kanałów na YouTube PasjonaciTV, na którym publikowane są krótkie reportaże o zawodach nietypowych i rzemieślniczych. To kanał, który opowiada o ludziach ogromnej pasji, czerpiących niesamowitą satysfakcję z życia. Wielokrotnie dzięki niemu, odzyskiwałem wiarę w to, że można być szczęśliwym, przez długie lata wykonując takie same zajęcia, te same czynności, gdyż gruntem wszystkiego jest prawdziwa pasja! Wdzięczny jestem szczególnie za poniższy materiał, któremu zawdzięczam swój kaszkiet:\nTo tyle na dzisiaj! Mam nadzieję, drogi czytelniku, że znalazłeś tutaj coś dla siebie i wrócisz w do naszego cyklu pod koniec kwietnia, kiedy ukaże się jego kolejne wydanie, autorstwa mojego redakcyjnego kolegi.


Świętokrzyskie "naj"\nLegendy i zwyczaje Ciekawostki Świętokrzyskie "naj"\nPoprawiony: poniedziałek, 03 marca 2014 19:35\tWpisany przez Dorota Skwark\tśroda, 04 grudnia 2013 18:15\nRegion świętokrzyski przykuwa uwagę turystów swoimi widokami i wieloma atrakcjami rozsianymi w całej okolicy. Z pewnością jednak nawet mieszkańcy regionu nie wiedzą, lub nie pamiętają, co w świętokrzyskim wyróżnia się pod względem swojej wielkości, powierzchni czy długości. Warto sobie przypomnieć lub uświadomić.\nKilka informacji na temat co w Świętokrzyskiem jest "naj":\nnajwiększe miasto pod względem liczby ludności to Kielce (ponad 203 000 mieszkańców);\nnajmniejsze miasto pod względem liczby ludności to Działoszyce (ponad 990 mieszkańców);\nnajwiększe miasto pod względem powierzchni to Kielce, 109,65 km2,\nnajmniejsze miasto pod względem powierzchni to Działoszyce 1,92 km2;\nnajmniejsza gmina w świętokrzyskim – Radkowice, powierzchnia 86,32 km2; obejmuje 14 sołectw;\nnajwiększa gęstość zaludnienia w mieście – Kielce, 1859 os/km2;\nnajmniejsza gęstość zaludnienia w mieście – Zawichost 89 os/km2;\nnajwyższy szczyt w Górach Świętokrzyskich to Łysica, 612 m n.p.m.\nnajdłuższą rzeką naszego regionu jest Nida, całkowita długość 156,2 km, powierzchnia 3 862 km2, powstaje z połączenia Białej i Czarnej Nidy, a łączy się w miejscowości Brzegi, to lewy dopływ górnej Wisły, do której wpada w okolicach Nowego Korczyna; to najcieplejsza rzeka nie tylko w regionie, ale i w Polsce (temperatura dochodzi do 27 stopni Celsjusza), zyskała miano najbardziej rybnej rzeki w Polsce, gdyż padły tu dwa rekordy w łowieniu ryb drapieżnych – szczupak, 128 cm i sandacz, 109 cm;\nnajwiększy zbiornik wodny w naszym regionie to Zalew Chańcza, zbiornik retencyjny na rzece Czarna Staszowska; powierzchnia lustra zalewu wynosi 340 hektarów (3,4 km2), zaś maksymalna pojemność to 40 mln m3; głębokość jest zróżnicowana i waha się od 3 do 11 m;\nnajstarsza wieś w regionie i należąca do najstarszych w Polsce – Sobótka, powiat opatowski, gmina Ożarów; jak sama nazwa wskazuje odbywały się w niej obrzędy sobótkowe Słowian w czasach pogańskich;\nnajdłuższa wieś w świętokrzyskim to Brzeziny (gmina Morawica), ciągnie się na około 7 km, licząc od Morawicy do rzeki Bobrzy niedaleko Radkowic;\nnajdłuższy system jaskiniowy to Chelosiowa Jama – Jaskinia Jaworznicka; jaskinia położona jest w gminie Piekoszów, jej powierzchnia wynosi 25,83 ha; labirynt korytarzy jaskinirozwinął się w dewońskich wapieniach; najdłuższa i najgłębsza świętokrzyska jaskinia o długości 3670 m, deniwelacja 61 m - to najdłuższa polska jaskinia po tatrzańskiej;\nnajcieplejsze regiony świętokrzyskiego – Niecka Nidziańska i Kotlina Sandomierska;\nnajstarsza wolno stojąca kapliczka w regionie i jednocześnie w Polsce to gotycka Kapliczka św. Katarzyny, ufundował ją biskup Zbigniew Oleśnicki w 1430 roku; postawiono ją we wsi Kaplica, dziś już nieistniejącej, w powiecie ostrowieckim, gmina Kunów\nnajwyższym drzewem w regionie (do niedawna uważano, że także w Polsce) jest jodła pospolita, mierzy 51 m i ma 270 lat, rośnie w Świętokrzyskim Parku Narodowym;\nnajsłynniejsze drzewo w Polsce to nasz dąb Bartek, który rośnie w okolicach Zagnańska, 30 m wysokości, obwód pnia przy ziemi wynosi 13,4 m, a rozpiętość korony ok.20x 40 m; Bartek uważany jest także za jedno z największych i najstarszych drzew w Polsce (ok.670 lat);\nnajstarszym cmentarzem w Kielcach jest zabytkowy Cmentarz Stary, powstały między 1801 a 1805 rokiem; na terenie Cmentarza spoczywa wiele zasłużonych dla Kielc osób, np. : porucznik Zbigniew Kruszelnicki, pseudonim „Wilk”, żołnierz AK, a także inni żołnierze AK, czy też Antonina Marcela Gombrowicz, matka pisarza, Witolda Gombrowicza oraz wielu żołnierzy poległych w wojnach napoleońskich i powstaniach: listopadowym i styczniowym;\nnajstarszy kościół parafialny to wybudowany w stylu romańskim kościół Św. Idziego w Tarczku, konsekrowany w 1072 roku, zaś najstarszym i jednocześnie największym kościołem dwunawowym nie tylko w regionie, ale iw Polsce jest Bazylika Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Wiślicy, ufundowana przez Kazimierza Wielkiego w 1350 roku.\nJesteś w: Start Legendy i zwyczaje Ciekawostki Świętokrzyskie "naj"


Przyjęcie w Barcelonie - Michelle Smart ebook - Ravelo – eBooki PDF, EPUB, MOBI\nKsięgarnia Ravelo.pl > Ebooki i Audiobooki > Beletrystyka > Romans > Przyjęcie w Barcelonie\nPrzyjęcie w Barcelonie (Ebook)\nwydawca: HarperCollins Polskadata wydania: 4 marca 2017\nPełny opis eBooka – Michelle Smart "Przyjęcie w Barcelonie"\ndata wydania: 4 marca 2017\nnumer produktu: 300017198\nkod produktu: B46250BEEB\nEbooki i Audiobooki > Beletrystyka > Romans > Michelle Smart - Przyjęcie w BarcelonieEbooki i Audiobooki > HarperCollins > Michelle Smart - Przyjęcie w Barcelonie\nSycylijski macho (Ebook)\nMalarka Grace Holden poznaje Lucę Mastrangela podczas swojej podróży po Europie. Zakochują się w sobie i biorą ślub. Jednak po pewnym czasie Grace jest coraz bardziej zaniepokojona zachowaniem męża. Luca zbyt często wpada w złość, a całe noce spędza w kasynie. Grace boi się, że prowadzi on...zobacz więcej »\nZdarzyło się w Paryżu (Ebook)\nPepe Mastrangelo uwiódł malarkę Carę Delaney tylko dlatego, że potrzebował uzyskać od niej pewne informacje. Cara czuje się oszukana i wykorzystana. Gdy okazuje się, że jest w ciąży, oczekuje, że Pepe weźmie na siebie odpowiedzialność i pomoże jej finansowo w utrzymaniu dziecka. On jednak nie...zobacz więcej »\nSycylijski poker (Ebook)\nSycylijski właściciel kasyn i klubów nocnych Francesco Calvetti jest twardym i bezwzględnym człowiekiem. Jednak Hannah Chapman, której pomógł, gdy uległa wypadkowi, dostrzega w nim dobro i wrażliwość. Francesco jednak wie, że należą do różnych światów i Hannah dla własnego dobra nie powinna się z...zobacz więcej »\nEmily Richardson włamuje się do biura rosyjskiego milionera Saszy Virszilasa. Chce wykraść dane, które pomogą oczyścić jej ojca z zarzutów. Przy okazji niechcący poznaje plany Saszy dotyczące ważnej transakcji. Emily postanawia zagrać vabank i szantażuje Saszę. Virszilas przyjmuje jej warunki,...zobacz więcej »\nRejs w tropikach (Ebook)\nRosa wyszła za mąż za swojego szefa, rosyjskiego milionera Nicolaia Baranskiego. Był to układ, który nie zakładał miłości. Jednak po niespełna roku Rosa uświadomiła sobie, że zakochała się w mężu i dłużej nie wytrzyma jego obojętności. Chce się rozwieść, lecz Nicolai nie pozwala jej odejść....zobacz więcej »\nŚlub w Atenach (Ebook)\nGrecki milioner Christian Markos spędził noc z siostrą swojego przyjaciela, Alessandrą. Ponieważ Alessandra zaszła w ciążę, postanowił postąpić honorowo i się z nią ożenić, choć nie planował zakładania rodziny. Zapewni jej wygodne życie, ale zamierza zachować dystans. Jednak Alessandra chce od...zobacz więcej »\nCharlotte Cazorla pojawia się na przyjęciu w Barcelonie, by spotkać się ze swoim mężem. Od dwóch lat są w separacji, ale wpływowy i bogaty Raul Cazorla może pomóc uratować ośrodek pomocy dla dzieci, któremu Charlotte poświęciła swoje życie. Raul zgadza się dać pieniądze na ośrodek, ale w zamian...zobacz więcej »\nKoncert dla króla (Ebook)\nKsiążę Talos Kalliakis poszukuje skrzypka, który zagra koncert podczas uroczystości jubileuszowej na cześć króla. Książę przesłuchał już wielu wybitnych muzyków, lecz dopiero gdy usłyszał grę Amalie Cartwright, poczuł, że znalazł właściwą osobę. Ku jego zdumieniu Amalie odmawia zaszczytu, lecz on...zobacz więcej »\nWyspa słońca (Ebook)\nAngielka Joanna Brookes bezskutecznie usiłuje odnaleźć greckiego inżyniera Thea Patakisa, który jest ojcem jej syna. Gdy otrzymuje zlecenie, by napisać biografię króla Kalliakisa, ze zdumieniem odkrywa, że wnukiem Kalliakisa jest jej Theo. Jedzie na wyspę, licząc, że nie tylko wykona zadanie...zobacz więcej »\nDługo oczekiwane zaręczyny (Ebook)\nHelios Kalliakis musi poślubić kobietę z arystokratycznego rodu. Gdy wybiera odpowiednią kandydatkę i zamierza ogłosić zaręczyny, jego kochanka Amy Green natychmiast z nim zrywa. Helios nie chce pozwolić jej odejść, ale Amy nie zamierza być tą drugą… zobacz więcej »\nChirurg Antonio Balducci, znany w świecie biznesmen, powiększa swoje imperium naukowe, przejmując laboratorium, w którym pracuje doktor Liliana Accardi. Poprzez Lilianę pragnie wejść do rodziny Accardich. Wie, że nie ma szansy jej zdobyć, ale pożądanie, jakie Liliana w nim budzi, sprawia, że robi...zobacz więcej »\nDodaj recenzję produktu "Przyjęcie w Barcelonie"\nPrzyjęcie na Manhattanie (Ebook)\nMilioner Lorenzo D’Angeli prosi swoją asystentkę Faith Black, by towarzyszyła mu podczas przyjęcia wydanego dla nowojorskiej elity. Dla Faith to bardzo niezręczna sytuacja. Publiczne pojawienie się u boku Lorenza, sławnego mistrza rajdowego, oznacza zdjęcia na pierwszych stronach gazet. A Faith...\nPrzyjęcie w Regent’s Park (Ebook)\nŚwiąteczne przyjęcie (Ebook)\nPieniądze czy miłość? Biznesmen Samuel Hale nie chce, żeby jego młodszy brat widywał się z malarką Anną Cameron. Jest przekonany, że interesują ją tylko jego pieniądze. Jednak gdy spotyka Annę podczas przyjęcia świątecznego, zaczyna mieć wątpliwości co do słuszności swojej oceny. Zaczynają...\nPrzyjęcie rozwodowe (Ebook)\nLilly od ponad roku prosi swojego męża Riccarda De Campo, żeby dał jej rozwód. Riccardo w końcu się zgadza i obiecuje ogłosić to na najbliższym przyjęciu. Jednak nie dotrzymuje słowa. Nie wycofuje się wprawdzie z obietnicy, ale odwleka jej spełnienie. Stabilna sytuacja rodzinna jest mu potrzebna,...\nWłaściciel największego banku we Włoszech Cesario Piras organizuje w swoim trzynastowiecznym zamku na Sardynii przyjęcie dla pracowników. Wtedy niespodziewanie pojawia się młoda kobieta z dzieckiem. Cesario po raz pierwszy widzi ją na oczy, a ona oznajmia mu, że kilkumiesięczna dziewczynka jest...\nPrzyjęcie w Singapurze (Ebook)\nJames Drummond musi się szybko ożenić. Wizerunek odpowiedzialnego mężczyzny ma mu pomóc w podpisaniu ważnej umowy. Na przyjęciu w Singapurze poznaje piękną i przedsiębiorczą Fionę Lam, dostrzega w niej idealną kandydatkę na żonę i zaprasza ją do swego zamku w Szkocji. Cieszy się, gdy Fiona...\nPrzyjęcie w Nowym Jorku (Ebook)\nEleonora chciała założyć rodzinę z ukochanym Jace’em i otworzyć cukiernię. Życie potoczyło się inaczej. Zaszła w ciążę i Jace ją opuścił. Minęły lata. Została najsłynniejszą w Nowym Jorku organizatorką imprez. Pewnego dnia otrzymuje wyjątkowe zlecenie od nowego klienta, milionera, by zorganizować...\nMilioner Lorenzo D’Angeli prosi swoją asystentkę Faith Black, by towarzyszyła mu podczas przyjęcia wydanego dla nowojorskiej elity. Dla Faith to bardzo niezręczna sytuacja. Publiczne pojawienie się u boku Lorenza, sławnego mistrza rajdowego, oznacza zdjęcia na pierwszych stronach gazet. A Faith...zobacz więcej »\nFlavia Lassiter nigdy nie czuła się dobrze w pełnym blichtru świecie swojego ojca. Zaciągnęła jednak u niego dług, który musi spłacać, spełniając jego żądania. Wezwana, przybywa więc do Londynu, aby odgrywać rolę pani domu na jednym z przyjęć. Ma być szczególnie miła dla bogatego inwestora, który...zobacz więcej »\nMaureen Child, Hyatt Sandra\nPieniądze czy miłość? Biznesmen Samuel Hale nie chce, żeby jego młodszy brat widywał się z malarką Anną Cameron. Jest przekonany, że interesują ją tylko jego pieniądze. Jednak gdy spotyka Annę podczas przyjęcia świątecznego, zaczyna mieć wątpliwości co do słuszności swojej oceny. Zaczynają...zobacz więcej »\nLilly od ponad roku prosi swojego męża Riccarda De Campo, żeby dał jej rozwód. Riccardo w końcu się zgadza i obiecuje ogłosić to na najbliższym przyjęciu. Jednak nie dotrzymuje słowa. Nie wycofuje się wprawdzie z obietnicy, ale odwleka jej spełnienie. Stabilna sytuacja rodzinna jest mu potrzebna,...zobacz więcej »\nWłaściciel największego banku we Włoszech Cesario Piras organizuje w swoim trzynastowiecznym zamku na Sardynii przyjęcie dla pracowników. Wtedy niespodziewanie pojawia się młoda kobieta z dzieckiem. Cesario po raz pierwszy widzi ją na oczy, a ona oznajmia mu, że kilkumiesięczna dziewczynka jest...zobacz więcej »\nJames Drummond musi się szybko ożenić. Wizerunek odpowiedzialnego mężczyzny ma mu pomóc w podpisaniu ważnej umowy. Na przyjęciu w Singapurze poznaje piękną i przedsiębiorczą Fionę Lam, dostrzega w niej idealną kandydatkę na żonę i zaprasza ją do swego zamku w Szkocji. Cieszy się, gdy Fiona...zobacz więcej »\nEleonora chciała założyć rodzinę z ukochanym Jace’em i otworzyć cukiernię. Życie potoczyło się inaczej. Zaszła w ciążę i Jace ją opuścił. Minęły lata. Została najsłynniejszą w Nowym Jorku organizatorką imprez. Pewnego dnia otrzymuje wyjątkowe zlecenie od nowego klienta, milionera, by zorganizować...zobacz więcej »


Gra zręcznościowa Flamingi francuskiej marki JANOD to wspaniała zabawa, zarówno dla dwojga, jak i jednego dziecka. Zestaw składa się ze sporego drewnianego flaminga, balansującego na podstawce o zaokrąglonym spodzie oraz 10 drewnianych pisklaków w różnych kształtach i pięknych pastelowych kolorach, które należy ustawiać na jego rozłożonych skrzydłach w taki sposób, by z nich nie spadły oraz aby flaming jak najdłużej zachował równowagę. Celem gry jest stworzenie jak najbardziej stabilnej konstrukcji. Gracz, który doprowadzi do jej upadku – przegrywa.\nGra ta ćwiczy koncentrację, planowanie i zręczność.\nwymiary produktu: 26 x 14 x 19 cm\nwaga produktu: 0,45 kg\nwymiary opakowania: 23 x 8,5 x 18 cm\n26 x 14 x 19 cm\nDrewniane puzzle koła zębate deluxe Plan Toys\nZabawka wykonana jest z ekologicznego materiału PlanWood®\nJanod, rakieta magnetyczna\nRakieta magnetyczna składa się z kilku elementów, które należy złożyć w całość tworząc prześliczny statek kosmiczny\nJellycat, Królik zielony 31cm\nJanod, Zestaw do tworzenia biżuterii Drewniane koraliki z elementami fluorescencyjnymi...\nZestaw kreatywny Drewniane koraliki Łabędzie francuskiej marki JANOD zawiera 220 drewnianych koralików w dwóch rozmiarach, w kolorach: różowym, jasnoróżowym, czarnym, białym i naturalnego drewna, a także elementy w kolorze seledynowym, pomalowane fluorescencyjną farbą.\nDjeco, nawlekanka Moda\nUbierz lalkę w co tylko zechcesz!\nLittle Dutch, Memory Zoo\nGra memory - 40 kart\nJanod, klocki drewniane 6 elementów puzzle Baby Forest\nZestaw drewnianych klocków-puzzli francuskiej marki JANOD. Składa się z 6 drewnianych klocków i pudełka-podstawki, na którym się je układa.\nOribel, Zabawka Wesoła Ciuchcia VertiPlay\nJanod, Magnetyczna układanka Śmieszne buzie Dziewczynka Magnetibook kolekcja 2018\n71,73 zł 94,00 zł\nMudpuppy, Gra Domino Magiczne jednorożce 28 elementów 3-8 lat\nGra Domino Magiczne jednorożce amerykańskiej marki MUDPUPPY składa się z 28 dwustronnych, sporych (13 x 6 cm) kart.


Muzeum Śląskie w Roku Reformacji\nW placówce otwarto wystawę „Wszystko osiąga się przez nadzieję… Kulturowe dziedzictwo Reformacji na Śląsku”\nWystawa akcentuje bogatą, 500-letnią tradycję kościoła reformacyjnego w regionie. Skupienie uwagi na Kościele ewangelicko-augsburskim służy pobudzeniu refleksji nad obecnością ewangelików na Śląsku i przybliża ich tożsamość wyznaniową. Ruch reformacyjny połączył działalność religijną z powszechną edukacją, wpłynął na architekturę sakralną oraz muzykę, spopularyzował też druk.\nW otwarciu wystawy wzięli udział m.in. Henryk Mercik, członek Zarządu Województwa Śląskiego, Alicja Knast, dyrektor Muzeum Śląskiego oraz kuratorzy ekspozycji – Ada Grzelewska, Henryka Olszewska-Jarema, koordynatorka, Krystyna Pieronkiewicz-Pieczko, Jan Sasor i Joanna Szeligowska-Farquhar.\n„Rok Reformacji ogłoszony przez Sejmik Województwa Śląskiego powoli się dopełnia. Przed nami jedno z najważniejszych wydarzeń. Wystawa pokazuje nie tylko 500 lat reformacji, ale przede wszystkim 500 lat reformacji na Górnym Śląsku. Nie byłoby w dużej części dziedzictwa materialnego, architektury, muzyki, sztuki czy dziedzictwa duchowego, gdyby nie twórcza obecność luteran przez te wszystkie wieki” - powiedział Henryk Mercik.\n„Wystawa traktuje o śląskim dziedzictwie Reformacji. Dziedzictwie, czyli czymś więcej niż historia, kultura materialna, pamięć. Mówi o przeszłości odzwierciedlonej w teraźniejszości – wpisanej w krajobraz, żywej w tradycji, obecnej w codzienności. Dla części Ślązaków jest to dziedzictwo rodzime, rozpoznają w nim samych siebie. Dla innych może okazać się na pierwszy rzut oka nieoczywiste” – mówiła dyrektor Alicja Knast.\nPodczas wernisażu wystawy wystąpił zespół Concerto Polacco pod przewodnictwem prof. Marka Toporowskiego. Zespół wykonał utwór, który był odegrany podczas uroczystości położenia kamienia węgielnego pod Kościół Jezusowy w Cieszynie dnia 13.10.1710 r. Oryginalny rękopis z 1710 r. udostępniło Muzeum Protestantyzmu w Cieszynie i można będzie go obejrzeć na wystawie w Muzeum Śląskim. Transkrypcji zapisu nutowego na potrzeby koncertu dokonał prof. Marek Toporowski, natomiast dr Zenon Mojżysz podjął się transkrypcji warstwy tekstowej utworu, uwspółcześnienia go oraz tłumaczenia na język polski. Będzie to pierwsze współczesne wykonanie utworu.\nUzupełnieniem wystawy będzie cykl dyskusji „Pokłosie reformacji – konflikty religijne i ich oblicze we współczesnej kulturze”. To seria spotkań z ekspertami z zakresu teatru, sztuki, literatury, z artystami oraz krytykami teatralnymi i badaczami kultury. W odniesieniu zarówno do wydarzeń historycznych, jak i różnych przekazów literackich czy filmowych postawione zostaną pytania o to, jaki obraz minionych konfliktów religijno-politycznych przetrwał do naszych czasów.\nPierwsze spotkanie pt. „Z historią w tle…” odbędzie się 27 października o godz. 17.00. Z kolei 21 listopada, również o godz. 17.00, będzie miała miejsce rozmowa z twórcami spektakli podejmujących temat konfliktów na tle religijnym pod hasłem „Dyskurs sceniczny jako debata o współczesności”. Ostatnie spotkanie z cyklu, „Popkulturowe rewizje historii”, odbędzie się 16 stycznia 2018 roku. Miejscem wszystkich wydarzeń będzie budynek stolarni. Wstęp 1 zł.\nDodatkowo 7 listopada odbędzie się wykład „Reformacja i kontrreformacja na Śląsku Cieszyńskim (XV–XVII w.)”, prowadzony przez Marcina Gabrysia, kustosza Muzeum Protestantyzmu w Cieszynie. Wydarzenie rozpocznie się o godz. 17.00 w Muzeum w Strefie Kultury (sala A). Wstęp wolny.\nCałe rodziny zaproszone są na przedświąteczne spotkanie „Zapachniało piernikami…” 19 grudnia o godz. 16.00 (Muzeum w Strefie Kultury, sala A). Opowieści o luterańskich tradycjach połączone zostaną z warsztatami lukrowania świątecznych pierników. Wstęp wolny.


Kurator wolna od lewactwa\nMałopolskiej kurator oświaty Barbarze Nowak marzy się Polska "wolna od lewactwa zachodniego i rodzimych zaprzańców".\nByłe liceum prezydenta Dudy odwołało "Tęczowy piątek"\nKrakowskie II Liceum Ogólnokształcące im. Króla Jana III Sobieskiego zrezygnowało z organizacji "Tęczowego piątku". Ile jeszcze małopolskich szkół przestraszyło się listu kurator oświaty i pohukiwań prawicy? Kampania Przeciw Homofobii: Nie mamy...\n| Justyna Suchecka | współpraca: Olga Szpunar | Paweł Figurski |\n"Tęczowy piątek" rozdrażnił prawicę. Jedna szkoła już się wycofała. "Pojawiły się groźby"\nPosłowie, minister edukacji i podlegli jej kuratorzy oświaty oraz o. Tadeusz Rydzyk próbowali zablokować organizację "Tęczowego piątku" w szkołach. Ale i tak w ponad 200 placówkach będą dziś lekcje o tolerancji wobec młodzieży LGBTQI\n| Olga Szpunar | Paweł Figurski |\n"Tęczowy piątek" w szkołach. Kurator protestuje, Ordo Iuris straszy sądem\nMałopolska kurator oświaty sprzeciwia się obchodzonemu w szkołach "Tęczowemu piątkowi". Nie ma na to mojej zgody - pisze do ich dyrektorów. Młodzież Wszechpolska tropi szkoły, w których organizowana będzie akcja, a Ordo Iuris straszy je sądem i...\n10 tys. uczniów na marszu w Krakowie. "Widowisko dumy i radości", słowa o Bogu i ojczyźnie na Wawelu\n- Nie bójcie się ludzi, którzy mogliby odebrać wam życie, bójcie się Boga, który może was wtrącić do piekła - mówił uczniom arcybiskup Marek Jędraszewski podczas mszy rozpoczynającej " Widowisko dumy i radości". Małopolska kurator oświaty zapewniła...\nNauczyciel - autor scenariusza filmu "Kler". Szkoła wydaje oświadczenie\nSzkoły im. Reja w Krakowie, w których pracuje Wojciech Rzehak, autor scenariusza do filmu "Kler", oświadczyły, że nie należy utożsamiać filmu z ich środowiskiem. - Uspokajamy w ten sposób rodziców uczniów i nauczycieli - wyjaśnia Waldemar Uhl,...\n"Dzieci, brońcie się przed islamem". Wzburzenie po słowach kurator oświaty\n- Co to jest? Nawoływanie do wojny religijnej? - pytają nauczyciele. "Potem się dziwimy, że dzieci muzułmanów żyjących w Polsce mają w szkole przes...e" - pisze publicysta katolickiego portalu Deon. To reakcje na słowa kurator Barbary Nowak...\n1918 darmowych lekcji w Muzeum Narodowym w Krakowie\nRozwijają wyobraźnię, uczą myślenia, dyskusji, pracy w grupach... Do niedawna trzeba było za nie płacić. Teraz Muzeum Narodowe w Krakowie zaprasza dzieciaki na swoje lekcje za darmo. Dokładnie na 1918 lekcji.\nRozesłali informację o pedofilu z danymi poszkodowanego dziecka. Matka pozywa gminę\nMatka molestowanego chłopca, którego dane magistrat przesłał do kilkuset krakowskich szkół, pozywa gminę.\nJak oceniać pracę dyrektora szkoły? Kurator z gminami nie skonsultowała\nMałopolska Kurator Oświaty nie skonsultowała z gminami wskaźników oceny pracy dyrektora szkoły, które wysłała do zaopiniowania związkom zawodowym. Złamała prawo - ocenia ZNP. A jego wiceprezes komentuje: - Tak udaje się szacunek do partnerów...\n| Olga Szpunar | Justyna Suchecka |\nBy awansować, chemik musi być patriotą. Rok szkolnych absurdów minister Zalewskiej\nAwans zawodowy i premie nauczycieli będą zależały m.in. od tego, czy uczą patriotyzmu, są wolontariuszami, inicjują spotkania i imprezy z rodzicami, cechują się wysoką kulturą osobistą. Co to wszystko właściwie znaczy? To już oceni dyrektor szkoły.\nFotograf pogroził PiS-owi sądem. PiS odpowiada: To prowokacja. Jednak radny spotka się z autorem zdjęcia\n- Idę do sądu przeciw PiS - zapowiada krakowski fotograf Marek Lasyk. Powodem jest wykorzystanie przez partię fotografii, którą zrobił prezydentowi Jackowi Majchrowskiemu. - Nie zapłacili za nią, nie podpisali i nie przeprosili, gdy sprawa wyszła na...\nInicjowanie wieczorków integracyjnych, wycieczek i pikników z rodzicami - według Ministerstwa Edukacji Narodowej takiej działalności powinien oddać się nauczyciel, który chce uzyskać wysoką ocenę swojej pracy.\nRodzice remontują krakowskie szkoły. Choć to niezgodne z prawem\nPrawie 2 mln zł w cztery lata - tyle wydali rodzice na remonty w krakowskich szkołach. A to... niezgodne z prawem!\nRekrutacja do szkół średnich. Tylko dzieci żal\nTo był pogrom. Dzieci strasznie żal - tak dyrektorzy krakowskich liceów mówią o tegorocznych wynikach pierwszego etapu rekrutacji.\nZamieszanie ze świadectwami w szkołach muzycznych. Trzeba będzie zwracać?\nMożliwe, że część uczniów szkół muzycznych będzie musiała oddać świadectwa. Zostały wystawione niezgodnie z obowiązującym prawem bo... Ministerstwo Kultury spóźniło się z rozporządzeniem.\nJak lubić matmę, skoro psor jej nie lubi\nWiększość nauczycieli w klasach I-III nie zdawała matury z matematyki a ich wątpliwości matematyczne sięgają zagadnień z podstawówki LFz="Magazyn Świąteczny" LFt="Polecamy" LFo=1\nWiększość nauczycieli w klasach I-III nie zdawała matury z matematyki a ich wątpliwości matematyczne sięgają zagadnień z podstawówki. Dlatego wolą z dziećmi czytać, tańczyć, śpiewać, rysować\nZamieszanie z RODO w szkołach. Monitoring zgodny z prawem czy nie?\nU nas nie działa! - można usłyszeć w wielu krakowskich szkołach. Wyłączają monitoring z powodu nowych przepisów o ochronie danych osobowych. A tam, gdzie kamery nadal pracują, nie ma pewności, czy zgodnie z prawem. RODO w oświacie wywołało chaos.\nPrzemiana dyrektorki Baśki\n2002: Barbara Nowak dzwoni do Wyborczej po pomoc dla bitego ucznia. Lata 2000: wychowuje malutkie dziecko nastoletniej córki. Dziś: jako kurator z PiS piętnuje złe matki niepełnosprawnych i broni uniwersytetu przed Belzebubem LFz="Magazyn...\n2002: Barbara Nowak dzwoni do "Wyborczej" po pomoc dla bitego ucznia. Lata 2000: wychowuje malutkie dziecko nastoletniej córki. Dziś: piętnuje złe matki niepełnosprawnych i broni uniwersytetu przed Belzebubem\nKurator Nowak usunęła swój wpis o protestujących w Sejmie rodzicach osób niepełnosprawnych\nKurator Barbara Nowak usunęła z Twittera i Facebooka swoje wpisy o protestujących w Sejmie rodzicach osób niepełnosprawnych. Pojawiły się tam w sobotę i wywołały burzę.\nNie będzie finansowania in vitro z budżetu Krakowa. "Pięć tysięcy głosów poszło do kosza"\nNie będzie finansowania in vitro z budżetu Krakowa. W głosowaniu przepadł obywatelski projekt, pod którym podpisało się 5 tys. osób.\nRadni Krakowa wreszcie dyskutują o in vitro. Ale poziom przeraża. "Depresja, nowotwory"\nPo wielu próbach i bojach doszło wreszcie do dyskusji nad finansowaniem przez Kraków zabiegów in vitro mieszkańcom bezskutecznie starającym się o dziecko. - To niegodziwa metoda - mówi Jan Franczyk z Prawa i Sprawiedliwości.\n- Dlaczego świecka uroczystość w publicznej placówce oświatowej nie może obejść się bez mszy? - pyta w liście do "Wyborczej" mama malucha z Przedszkola nr 80. Nie podoba się jej, że przedszkole będzie świętować swój jubileusz w kościele w godzinach...\nOsiedle Fatimskie tylko dla katolików\nCzego oczekuje od ludzi, którzy tam zamieszkają? Po pierwsze, świadectwa wiary, by swoim życiem i zachowaniem na co dzień świadczyć, że się jest dobrym chrześcijaninem LFz="Duży Format" LFo=3\n| Olga Szpunar | Magdalena Kursa |\nDyskusja o dofinansowaniu in vitro przeniesiona na maj. Manewr PiS-u się nie udał\nWielkie było zaskoczenie, gdy na środowej sesji to PiS wprowadziło pod obrady obywatelski projekt "In vitro dla krakowian". - Chcieli wykorzystać nieobecność niektórych z nas i projekt odrzucić - komentowali radni PO i Nowoczesnej. Ostatecznie...\nProboszcz z Krzywaczki: To nie ma u nas katolików, że trzeba specjalne osiedle dla chrześcijan budować?\nRadni blokują projekt in vitro dla krakowian. Decydują o tym... mężczyźni\nKomisja Główna rady miasta po raz kolejny odrzuciła wprowadzenie do porządku obrad obywatelskiego projektu in vitro dla krakowian. Przychylni mu radni zapowiadają kolejną próbę wprowadzenia go na sesję w trybie nagłym, a jeśli się nie uda - sesję...\nRadna: Wielki Tydzień nie jest od rozmów o in vitro. Do wprowadzenia projektu pod głosowanie zabrakło jednego głosu\nAby projekt o dofinansowanie in vitro wszedł pod obrady radnych, potrzebny był jeden głos więcej. Zabrakło wsparcia radnej Marty Pateny. Dlaczego? Bo jak twierdzi, Wielki Tydzień to nie jest dobry moment na rozmowy o in vitro.\nKurator Barbara Nowak nie stanie przed komisją dyscyplinarną\nWojewoda nie postawi przed komisją dyscyplinarną dla nauczycieli kurator oświaty Barbary Nowak. Tymczasem pod wnioskiem o jej odwołanie podpisało się półtora tysiąca osób.\nTragedia w Białce. Nikt się nie przyznaje do postawienia bramy, która zabiła kobietę\n- Rozmawiałem z Pawłem Dziubasikiem, prezesem spółki zarządzającej hotelem Bania, i ten zapewnia, że nie budował bramy ani nie zna osoby, która ją postawiła - mówi "Wyborczej" Jan Kęsek, powiatowy inspektor nadzoru budowlanego w Zakopanem. W...\n- Chodziło mi o to, by wycieczki po muzeum Auschwitz dostawały rzetelną wiedzę, a nie wybiórczą. Jest wiele informacji, że coś nie gra, są relacje świadków. Jakie? Proszę sobie poszukać w internecie - tak małopolska kurator oświaty, Barbara Nowak,...\nKrakowski wydział edukacji wysłał do szkół ostrzeżenie, by nie zatrudniały mężczyzny skazanego za pedofilię. Do informacji dołączył wyrok sądowy z imieniem i nazwiskiem... molestowanego dziecka. Sprawą zajmie się GIODO.\nKatechetka walczy o tablicę pamiątkową w miejscu dawnej synagogi. Miasto odmawia\nKatechetka z Mszany Dolnej bezskutecznie walczy o postawienie w mieście tablicy pamiątkowej w miejscu, gdzie kiedyś stała żydowska synagoga. Choć pod jej apelem do rady miasta w tej sprawie podpisało się wiele osób, nie doczekał się reakcji. A...\n| Olga Szpunar | Bartłomiej Kuraś |\nTragedia na drodze w Świdniku. Przesłuchają podejrzanych\nProkurator przesłucha dziś podejrzanych o udział w wypadku w Świdniku. Jego sprawca, kierowca samochodu, potrącił trzy osoby, w tym dziecko. Uciekł, zostawiając je na drodze. Nie wezwał pomocy. 10-letni chłopczyk i jego rodzice zmarli.