Colliers International Group Inc. przejął Hatton Real Estate Limited (Hatton), jedną z londyńskich firm oferujących profesjonalne usługi w sektorze nieruchomości komercyjnych.\nColliers International Group Inc. przejął Hatton Real Estate Limited (Hatton), jedną z londyńskich firm oferujących usługi w sektorze nieruchomości komercyjnych. Przejęta spółka działa głównie w obrębie „City Fringe” (obrzeża środkowego Londynu), co umożliwi firmie Colliers International zwiększenie skali swoich działań w sektorze inwestycyjnym i biurowym w na terenie Wielkiej Brytanii. Szczegóły transakcji nie zostały ujawnione.\nPowstała w 2010 r. firma Hatton szybko zyskała opinię wiodącej firmy doradczej w branży nieruchomości na rynku „City Fringe”, zwanym również „Tech City”. W chwili obecnej „City Fringe” cieszy się opinią jednego z najbardziej atrakcyjnych obszarów Londynu jeśli chodzi o nieruchomości komercyjne i mieszkaniowej – podkreślił Tony Horrell, prezes Colliers International w Wielkiej Brytanii i Irlandii.\nHatton zmieni nazwę na Colliers International, a także przeniesie swoje biuro do nowego, większego znajdującego się przy Old Street w marcu 2016 r. Colliers nieustannie poszukuje nowych możliwości rozwoju i dywersyfikacji swojej działalności na największych rynkach, w szczególności londyńskim. Przejęcie innowacyjnego zespołu wysokiej jakości ekspertów ds. rynku nieruchomości jest kolejnym milowym krokiem w naszym rozwoju – powiedział Tony Horrell.\nJednym z nadrzędnych celów związanych z naszym rozwojem w przyszłości było znalezienie partnerów biznesowych, którzy idealnie wpisywaliby się w naszą kulturę organizacyjną – poinformował Shaun Simons, partner w firmie Hatton.\nColliers International Group Inc. posiada sieć 502 biur w 67 krajach zatrudniającą ponad 16 300 pracowników. W Polsce firma działa od 1997 r. i posiada biura w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Poznaniu, Gdańsku, Katowicach i Łodzi, w których łącznie zatrudnia ponad 200 specjalistów.


Przewozy Regionalne - nowe oblicze. Warszawa, 25 maja 2010 r. - PDF\nDownload "Przewozy Regionalne - nowe oblicze. Warszawa, 25 maja 2010 r."\n1 Przewozy Regionalne - nowe oblicze Warszawa, 25 maja 2010 r.\n2 Agenda Nowatorskie rozwiązania w skali kraju związane z dystrybucją biletów: - nowa strona internetowa, - system internetowej sprzedaŝy biletów, - elektroniczny asystent podróŝnego, - automaty biletowe, Zmiany w rozkładzie jazdy pociągów.\n3 Nowa strona internetowa spółki - twój dworzec w Internecie - premiera juŝ 1 czerwca 2010 To juŝ nie tylko wizytówka firmy - to miejsce, gdzie: - otrzymasz informacje o połączeniach, - dowiesz się wszystkiego o aktualnych promocjach, - kupisz bilet, - dowiesz się wszystkiego o usługach na stacjach, - załatwisz przejazd grupy, - zamówisz swoją REGIOkartę w nowoczesnej przyjaznej formie.\n4 Nowa strona internetowa spółki\n5 i-pr.pl - Internetowy System SprzedaŜy kupujesz bilet nie wychodząc z domu, wystarczy komputer z dostępem do Internetu, drukarka oraz 2 minuty wolnego czasu, moŝesz kupować bilet dla siebie i swoich przyjaciół, od 1 czerwca br. na pociągi interregio, jeszcze w czerwcu bilet turystyczny i REGIOkarnet, zapłacisz :\n6 i-pr.pl - Internetowy System SprzedaŜy Jeszcze w tym roku: bilet w Twojej komórce, bez drukowania, bilet równieŝ na pociągi REGIO, bilet tygodniowy i miesięczny.\n7 Zapraszamy na prezentację sprzedaŝy\n8 i-pr.pl - nowa oferta dla grup juŝ od 10 osób, 30% taniej, z ulgą uczniowską/studencką jeszcze taniej!, minimum formalności, wystarczy wypełnić formularz w Internecie, by po chwili odebrać swoje bilety w dowolnej kasie biletowej, nie masz Internetu? nasi konsultanci czekają na Twój telefon, wystarczy zadzwonić:\n9 Asystent podróŝnego specjalnie dla osób, które nie mogą czekać w kolejkach do kas, przez telefon skompletujemy wszystkie informacje o planowanej podróŝy oraz przygotujemy bilety, wystarczy zgłosić się do dowolnej kasy biletowej lub automatu i podać swój kod zgłoszenia by od razu otrzymać takie bilety, jakie zamówiono, uruchomienie w drugiej połowie 2010 roku.\n10 Elektroniczny asystent podróŝnego MoŜesz sprawdzić czy twój pociag jedzie zgodnie z rozkładem jazdy\n11 To juŝ działa Automaty biletowe - nie musisz stać w kolejkach do kasy pierwsze dwa automaty uruchomione 4 maja w Szczecinie, kolejne cztery automaty juŝ w czwartek na stacji Wrocław Główny, bilety Przewozów Regionalnych oraz Kolei Dolnośląskich, jeszcze w tym roku 49 kolejnych urządzeń.\n12 To juŝ działa Automaty biletowe - nie musisz stać w kolejkach do kasy bilety we wszystkich relacjach kursowania pociągów, bilety na wszystkie pociągi PR i KD (docelowo równieŝ innych przewoźników kolejowych, takŝe wybrane oferty w komunikacji międzynarodowej), bilety normalne oraz ze wszystkimi ulgami, zapłacisz bilonem, banknotami oraz kartą płatniczą.\n13 Terminale mobilne we wszystkich pociągach zakończyliśmy projekt wyposaŝania druŝyn konduktorskich w kasy mobilne, na pokładach wszystkich naszych pociągów moŝna kupić bilet z terminala mobilnego, To juŝ działa moŝna posłuŝyć się biletem zakupionym przez Internet i wydrukowanym w domu\n14 Zmiany w rozkładzie jazdy pociągów w ramach II korekty Rocznego Rozkładu Jazdy\n15 Od wszystkie pociągi interregio wracają na swoje trasy\n16 Potwierdzenie ze strony PLK SA\n17 Mapa połączeń interregio i REGIOekspres RZESZÓW ZAKOPANE KRAKÓW KATOWICE ŁÓDŹ WARSZAWA BYDGOSZCZ SZCZECIN POZNAŃ WROCŁAW BIAŁYSTOK OLEŚNICA OSTRÓW WLKP. KALISZ SIERADZ KUTNO WŁOCŁAWEK KONIN KRZYŻ STARGARD SZCZ. WŁOSZCZOWA TARNÓW DĘBICA TŁUSZCZ ŁAPY ZAWIERCIE SOSNOWIEC KOŁO TORUŃ IŁAWA TCZEW GDAŃSK GDYNIA KIELCE BIELSKO-BIAŁA LEGNICA OPOLE RYBNIK CZĘSTOCHOWA OLSZTYN PIŁA ŚWINOUJŚCIE KOSZALIN SŁUPSK inter ekspres\n18 Nowy produkt REGIOekspres WyŜszy standard (wagony bezprzedziałowe, miejsca dla osób niepełnosprawnych, miejsca do przewozu rowerów, klimatyzacja, Wi - Fi na pokładzie) Taryfa jak w pociągach interregio Od wakacji moŝliwość rezerwacji miejsc za 2 zł\n19 Zmiany w rozkładzie jazdy pociągów interregio Dodatkowe postoje na stacji śyrardów pociągów relacji Łódź Fabryczna Warszawa Wschodnia Łódź Fabryczna; dodatkowe postoje na stacji Uhowo, Zaręby Kościelne, Łapy Osse, Jabłoń Kościelna, Zagościniec, Wołomin, Zielonka, Warszawa Rembertów pociągów relacji Białystok Warszawa Zachodnia - Białystok\n20 Zmiany w rozkładzie jazdy pociągów REGIO nowe połączenia: województwo małopolskie - Nowy Sącz - StróŜe; województwo podlaskie - Białystok Kuźnica; województwo podkarpackie - Rzeszów Zagórz; województwo pomorskie - reaktywacja przewozów na odcinku Somonino Kartuzy; województwo warmińsko mazurskie reaktywacja przewozów na odcinku Pisz Ełk.\n21 zmiany w rozkładzie jazdy pociągów REGIO wygodne przesiadki: - Gdynia (w kierunku Łeby) - Sędzisław (w kierunku czeskiego Trutnowa) - Jelenia Góra (w kierunku Szklarskiej Poręby) - Racibórz (w kierunku Wrocławia i Katowic)


Wybił okno, by wydostać dziecko z samochodu\n2019-09-08 09:47:27 KPP Pszczyna 2481\nSt.sierż. Tomasz Gębala pomógł młodej kobiecie, wybił szybę w samochodzie i wyciągnął z środka jej półrocznego synka, a że akurat na urlopie, nie ma to znaczenia, bo jak podkreśla- „Policjantem jest się zawsze, choć nie zawsze na służbie”.\nUpał i zamknięte małe dziecko w samochodzie stały się kolejnym sprawdzianem dla policjanta z pszczyńskiej patrolówki. St.sierż. Tomasz Gębala pomógł młodej kobiecie, wybił szybę w Fordzie Focusie i wyciągnął z środka jej półrocznego synka. Do sprawy podszedł bardzo profesjonalnie, a że akurat na urlopie, nie ma to znaczenia, bo jak podkreśla- „Policjantem jest się zawsze, choć nie zawsze na służbie”.\nKorzystając z pierwszych dni urlopu, sierżant Gębala postanowić uzupełnić domowe zapasy i udać się do sklepu. Po uregulowaniu rachunku, zauważył na parkingu roztrzęsioną kobietę. Biegała wokół samochodu i spoglądała do środka forda. Zaniepokojony, podszedł do niej i zapytał, czy potrzebuje pomocy. Było po 14.00, środa, było bardzo gorąco, a w samochodzie, jak się okazało, znajdował się półroczy chłopiec. Kobieta nie była w stanie otworzyć drzwi. Zaciął się centralny zamek, a kluczyki od focusa zostały w stacyjce. Zrozpaczona, nie wiedziała co robić i nie była nawet w stanie nigdzie zadzwonić, ponieważ nie miała przy sobie telefonu. Wszystkim zajął sierżant Gębala. Uspokoił kobietę, zadzwonił do jej męża, do punktu awaryjnego otwierania drzwi w samochodach i do dyżurnego komisariatu w Czechowicach- Dziedzicach. Niestety, nikt z tych osób, z którymi kontaktował się policjant, nie był w stanie w jak najkrótszym czasie dotrzeć na miejsce. Liczyły się minuty, dlatego sierżant postanowił nie czekać. Wszedł do sklepu, poprosił ekspedientkę o młotek, owinął polarem swoją dłoń, uprzedził o swoich zamiarach matkę dziecka, wybrał szybę najbardziej oddaloną od chłopca i uderzył. Starał się nie wystraszyć malucha, a przede wszystkim nie spowodować, żeby jakikolwiek odłamek szkła zrobił mu krzywdę. Udało się, chłopiec wprawdzie płakał, bo temperatura w samochodzie przez te kilka chwil znacznie wzrosła, lecz był to jedynie płacz wystraszonego chłopca, który jak najszybciej chciał znaleźć się w ramionach swojej mamy.\nProblemy na rynku pracy, czy to prawda?\nRozmowa z Panem Januszem Mika, stolarzem z wieloletnim stażem w zawodzie


Na co zwracać uwagę kupując zabawki dla niemowląt - ForumDlaMam.pl\nNa co zwracać uwagę kupując zabawki dla niemowląt\nPost autor: LadyKatha » 13 gru 2013, o 16:59\nNa co Wy zwracacie szczególną uwagę kupując zabawki dla swoich maluszków? Czym się kierujecie? Czy zwracacie uwagę na jakieś atesty itp? Jakich zabawek powinnam się wystrzegać? Napiszcie jak to u Was wygląda\nRe: Na co zwracać uwagę kupując zabawki dla niemowląt\nPost autor: daria_kowalik » 14 gru 2013, o 23:58\nJa przede wszystkim zwracałam uwagę na to czy ma jakieś elementy, które może połknąć lub takie które ewentualnie może odgryźć -mogą odpaść. Oczywiście żadnych ostrych kantów itd. Żadnymi atestami się nie kierowałam, raczej też nie patrzyłam nigdy na to dla jakiego przedziału wiekowego jest zabawka. Zdrowy rozsądek i tyle\nPost autor: parysia8 » 23 lip 2018, o 14:43\nPrzede wszystkim czy zabawka czegoś uczy i czy rozwija


Kolejne 12 koni – Fundacja Tara\n25 listopada 2014/ AKTUALNOŚCI/ Brak komentarzy/\nUff, kolejny dzień strugania za nami, i tak jak wczoraj poszło bardzo szybko, dziś już rozpoczęły się małe problemy z nietrzymaniem nóg. Zrobiliśmy 12 koni, u niektórych tylko przednie nogi, z tylnymi będziemy musieli przejść się do poskromu.\nDziś wyprofilowane kopytka zostały u:\nTajfun – wraz z wiekiem tetryczeje nam coraz bardziej, trochę próbował się siłować i wyjąć nogę z rąk Piotra, ale po kilku chwilach stał spokojnie i pozwolił się wystrugać\nPosejdon – i tu małe zaskoczenie, chyba chłopak nie miał dziś ochoty, przy wszystkich poprzednich obsługach przez kowala, zawsze był spokojny a w tej turze nawet dęby mu się trafiły, ale ważne, że zrobiony\nBiała Tara – stara to już klacz i szaleć jej się nie chce pewnie pomyślała sobie niech zrobią, czym prędzej i wracam do swego boksu.\nGrosik – równie stary i niestety w związku z tym w dniu jutrzejszym pójdzie do poskromu, gdzie podwiesimy go na pasach i zrobimy tylne nóżki, nie wyrywa się, ale ciężko już mu ustać na 3 nogach.\nAchilles – zrobiony cały, ale pokazał, co potrafi z tylnymi nogami, musiał nimi pomachać i pokazać ludziom, kto tu rządzi. Chyba bał się o swą „piętę”\nSekret – taki sobie, całkiem średni, przód baranek, tył trochę z wilka.\nScarlett – siła spokoju, kraina łagodności, jak gdyby jej w ogóle nie było przy struganiu kopyt.\nExcalibur – tak samo jak Scarlett, aż nas zadziwił, gdyż jest to trochę stresujący się koń.\nAllegro – ot stanął jednego małego dębika, tak dla zasady, przy ostatnim kopycie, resztę stał spokojnie. Zresztą, od kilku strugań wzięliśmy się na pewien sposób i nie przywiązujemy go ktoś stoi i go trzyma. Wcześniej niestety potrafił pokazać, że koń zamiast 4 ma 8 nóg i są one wszędzie.\nJeżynek – wystrugaliśmy tylko przód i to z wielkimi kłopotami, kładł się na człowieka, co przy jego wadze było straszne, nie chciał trzymać skręcił się, wiercił, przepychał. Sapał oburzony, że ktoś śmie mu nogi trzymać.\nRóża – a już miałem pisać o zmianie charakteru Różyczki, ale się jeszcze zastanowię. Udało nam się zrobić przód, a Rózia pokazała, że jak na swą wagę, to jest całkiem skoczną i szybką dziewczyną i dęba też potrafi stanąć.\nSyjon – wypłoch, dał się złapać w boksie i przednie kopytka z małym oporem, ale też dał wystrugać, ale tył, przy pierwszej próbie podniesienia (a nóż, coś Mu się zmieniło od ostatniego strugania) nastąpiło kopnięcie, tak szybkie, tak silne, że patrząc na siebie z kowalem wypowiedzieliśmy razem jedno słowo – „poskrom”\nAle i tak nie było źle, czekają nas dni, kiedy będziemy już bardziej zmęczeni, a konie bardziej niegrzeczne, na chwilę obecną cieszmy się z tego, co jest.


SloEnduro 2016: pierwsza runda padła łupem Austriaków - 43RIDE magazyn rowerowy\nStrona główna»Zawody i imprezy»SloEnduro 2016: pierwsza runda padła łupem Austriaków\nSloEnduro 2016: pierwsza runda padła łupem Austriaków\nAutor: Tomas 12 kwietnia 2016\nZwycięzcami pierwszej rundy SloEnduro w 2016 roku, zawodów Enduro 3 Camini w San Dorligo della Vale niedaleko Triestu we Włoszech, zostali Austriacy Birgit Braumann (Trek Gravity Girls) oraz Daniel Schemmel (Cube Action Team).\nBirgit Braumann / zdjęcie: Nejc Bole\nUbiegłoroczna zwyciężczyni, Włoszka Giulia Albanese (UC Caprivesi) zajęła drugie miejsce, a na trzeciej lokacie uplasowała się austriacka juniorka Yana Dobnig (RLM Mondraker Racing Team). Wśród mężczyzn podium uzupełnili Słoweńcy Peter Mlinar (KK Črn trn) oraz ubiegłoroczny zwycięzca Vid Peršak (Gaes Orbea Enduro Crew).\nSłoweniec Matjaž Istenič (Energijateam.com) był najlepszym juniorem i zakończył zawody na 12 miejscu. Z kolei Robi Kordež (Black Hole Enduro Team) był najszybszym mastersem, a Włoch Ruggero Iob (Pedale Gemonese) był najszybszy wśród mastersów 40+.\nW piątej edycji zawodów Enduro 3 Camini wzięło udział 183 zawodników z 9 krajów. Impreza była częścią festiwalu rowerowego organizowanego przez Trieste club 360 MTB.\nDaniel Schemmel / zdjęcie: Nejc Bole\nOprócz czystych umiejętności zawodników, podczas sześciu etapów (1200m podjazdów!) decydowały także kraksy i złapane kapcie. Na ostatnim odcinku przebita opona zwolniła Peršak’a, który walczył przez cały dzień z 30-sekundową karą za niestawienie się na prologu w sobotnie popołudnie. Ostatecznie udało mu się zająć trzecie miejsce.\nMlinar wygrał prolog, a następne trzy etapy padły łupem Peršak’a. Zwycięzca całych zawodów Daniel Schemmel wygrał tylko ostatni etap, który został nazwany Kenda Superstage, ze względu na różnorodność i długość. Na koniec dnia z łącznym czasem ponad 15 minut, Schemmel miał zaledwie 7 sekund przewagi nad Mlinar’em i 21 sekund nad Peršak’iem.\nPeter Mlinar / zdjęcie: Nejc Bole\n„Starałem się trzymać dobre tempo i nie spaść z roweru. To były moje pierwsze zawody enduro gdzie mi się to udało” – powiedział 18-letni zwycięzca ze Styrii. W zeszłym sezonie ścigał się bardzo dużo czasu w cross country, gdzie wygrał nawet krajowe mistrzostwa czy Europejskie Mistrzostwa Enduro w kategorii Junior. W tym roku w ekipie Cube, będzie to jego pierwszy pełny sezon zawodów enduro. „To był świetny wyścig i zdecydowanie chcę przyjechać na kolejne wyścigi SloEnduro. Oprócz tego planuję starty na europejskich rundach Enduro World Series oraz we włoskich wyścigach Superenduro.”\nDla doświadczonej Birgit Braumann zwycięstwo we Włoszech było bardzo ważne, ponieważ w zeszłym roku złamała tu rękę. „Zaczęłam wyścig bardzo nerwowo, wciąż w pamięci miałam kraksę z zeszłego roku i nie spodziewałam się, że tak będzie mi to ciążyć w głowie. Po pierwszych dwóch odcinkach trochę się uspokoiłam, ale rozluźniona jechałam dopiero na ostatnim odcinku i w końcu poczułam, że się ścigam.”\nMen’s podium / zdjęcie: Nejc Bole\nTrasy w dolinie wokół Triestu napakowane były luźną ziemią i kamieniami. W nocy deszcz zmoczył górną partię tras i wysychały one bardzo powoli, co z pewnością nie ułatwiało zawodnikom rywalizacji.\nKolejna runda SloEnduro odbędzie się w dniach 28-29 maja w Cerkno, które zostało uznane za najlepszą rundę SloEnduro 2015. Jednak zanim odbędą się te zawody, w międzyczasie rozegrane zostaną dwie jednodniowe rundy SloEnduro 4Fun – Enduro Krokar w Dorbnej 24-go kwietnia oraz Merjasec Enduro w Ruše 14-go maja.\nKanał YouTube: youtube.com\nPoprzedni artykułMade in Poland – odcinek pierwszy\nNastępny artykuł Diverse Downhill Foto Contest: ustrzel zdjęcie i wygraj! + video zapowiedź


Portal Samorządu Województwa Podkarpackiego - Nagroda w konkursie fotograficznym „Podkarpacka Ikonosfera”\nNagroda w konkursie fotograficznym „Podkarpacka Ikonosfera”\nZałącznik nr 5 do Uchwały nr XXXII/532/21 Sejmiku Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie z dnia 15 lutego 2021 r.\nRegulamin przyznawania Nagrody Konkursowej Marszałka Województwa Podkarpackiego w konkursie fotograficznym „Podkarpacka Ikonosfera”\nNiniejszy Regulamin dotyczy warunków udziału, przeprowadzenia i trybu rozstrzygania konkursu fotograficznego „Podkarpacka Ikonosfera”, zwanego dalej „Konkursem”.\nKolejne edycje Konkursu, a w szczególności temat przewodni, termin składania prac, harmonogram, skład jury, ogłaszane są każdorazowo uchwałą Zarządu Województwa Podkarpackiego.\nEfektem Konkursu może być wystawa pokonkursowa obejmująca prace laureatów Konkursu oraz opcjonalnie prace innych Uczestników wskazanych przez jury.\na) popularyzacja wartościowej fotografii, dla której inspiracją jest krajobraz kulturowy Podkarpacia,\nb) nagradzanie najlepszych twórców wykorzystujących w swojej pracy medium fotografii,\nc) promocja województwa podkarpackiego poprzez działania artystyczne,\nd) edukacja kulturowa w obszarze fotografii.\nPrzedmiotem Konkursu jest twórcze wykonanie fotografii na zadany temat dotyczący krajobrazu kulturowego Podkarpacia.\nWarunki udziału, nabór prac\n1. Uczestnikami Konkursu mogą być wyłącznie osoby fizyczne pełnoletnie, posiadające pełną zdolność do czynności prawnych. Do Konkursu mogą przystąpić zarówno osoby trudniące się zawodowo fotografią, jak i amatorzy fotografii.\n2. Uczestnikami Konkursu nie mogą być pracownicy i przedstawiciele Organizatora, a także inne podmioty biorące bezpośredni udział w przygotowaniu i przeprowadzeniu Konkursu na zlecenie Organizatora.\n1.Zgłaszając fotografie do Konkursu, Uczestnik oświadcza, iż jest autorem zgłaszanych fotografii. Ponadto Uczestnik oświadcza, że do zgłoszonych fotografii przysługują mu autorskie prawa majątkowe oraz że nie są one ograniczone na rzecz osób trzecich, a także, że publikacja nadesłanych fotografii oraz ich wykorzystanie przez Organizatora stosownie do zasad niniejszego Regulaminu nie narusza jakichkolwiek praw osób trzecich lub obowiązujących przepisów. Uczestnik Konkursu równocześnie oświadcza, iż osoby uwidocznione na fotografiach, których zgoda jest konieczna do ich publicznego udostępniania, publikacji i rozpowszechniania, wyraziły zgodę na publiczne udostępnianie, publikację i rozpowszechnianie swojego wizerunku. Uczestnik Konkursu zobowiązuje się, że w momencie wystąpienia\nz roszczeniami w stosunku do Organizatora przez osoby trzecie z tytułu naruszenia ich praw przez wykorzystanie przesłanych przez Uczestnika Konkursu fotografii, przejmie na siebie w całości koszty ewentualnego postępowania sądowego, koszty zastępstwa procesowego oraz zasądzonych lub ustalonych w drodze ugody odszkodowań, a także wstąpi do ewentualnego postępowania sądowego w miejsce lub po stronie Organizatora.\n2. Zgłaszając fotografie do Konkursu, Uczestnik Konkursu udziela Organizatorowi nieodpłatnej, nieograniczonej terminem i terytorium licencji do wykorzystania zgłoszonych zdjęć w celach związanych z przeprowadzeniem, promocją Konkursu i publikacją wyników, w tym publikacji w prasie i w Internecie (w oficjalnych kanałach komunikacyjnych Organizatora oraz partnerów Konkursu). Licencja jest udzielana w następujących polach eksploatacji:\n- w zakresie rozpowszechniania utworu – publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie i reemitowanie, a także publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.\n3. Uczestnik Konkursu zgadza się na posługiwanie się przez Organizatora jego imieniem i nazwiskiem w celach informacyjnych.\n4. Zezwolenie, o którym mowa powyżej, obejmuje również zgodę na wykonywanie przez Organizatora praw zależnych i nie jest ograniczone ani czasowo ani terytorialnie i udzielane jest nieodpłatnie.\n1. Nie ma ograniczeń dotyczących technik wykonywania fotografii.\n2. Każdy Uczestnik może zgłosić jeden projekt. W ramach projektu może zgłosić do 12 fotografii.\n3. Projekt może być zgłoszony przez pojedynczego Uczestnika lub grupę, kolektyw.\n4. Autorami fotografii zgłaszanych w ramach projektu przez grupę, kolektyw muszą być osoby wskazane w formularzu rejestracyjnym. Nie dopuszcza się zgłaszania fotografii, które są chronione prawami autorskimi osób trzecich.\n5. Konkurs jest jednoetapowy. Uczestnik przesyła formularz rejestracyjny będący załącznikiem do niniejszego Regulaminu oraz fotografie w formie cyfrowej na wskazany przez Organizatora w ogłoszeniu o Konkursie adres e-mail lub przy pomocy oprogramowania na wskazanej przez Organizatora w ogłoszeniu o Konkursie stronie internetowej. Uczestnicy Konkursu przesyłają Organizatorowi za pośrednictwem formularza rejestracyjnego następujące informacje: imię i nazwisko, adres e-mail, opisu projektu. Do udziału w Konkursie mogą zostać zgłoszone fotografie z zachowaniem wymagań technicznych: rozdzielczość – dłuższy bok minimum 3000 pikseli, RGB lub grey scale, format – JPG o maksymalnej jakości.\n6. Każda zgłoszona na konkurs fotografia musi mieć własną nazwę, która nie może zawierać żadnych danych identyfikujących Uczestnika.\n7. Zgłoszenia (formularz i fotografie) podlegają ocenie formalnej i merytorycznej.\n8. Oceny formalnej dokonują pracownicy Departamentu Kultury i Ochrony Dziedzictwa Narodowego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie.\n9. Zgłoszenie (formularz i fotografie) podlega odrzuceniu z powodów formalnych, gdy:\na)zostało złożone po wyznaczonym w ogłoszeniu terminie,\nb)zostało złożone na niewłaściwym formularzu,\nc)nie zostały wypełnione wszystkie części formularza,\nd)przesłane fotografie nie zawierają nazwy,\ne)przesłane fotografie nie spełniają warunków technicznych określonych w Regulaminie,\nf)ilość przesłanych fotografii jest wyższa niż określona w Regulaminie.\n10. Organizator dopuszcza możliwość jednokrotnego uzupełnienia braków formalnych. Uzupełnienie braków formalnych dokonywane jest w terminie wskazanym przez Organizatora w wezwaniu do uzupełnienia braków.\n11. Organizator zastrzega prawo odmowy przyjęcia nadesłanej fotografii, jeżeli jej treść narusza przepisy prawa, dobre obyczaje lub godność przedstawionych osób.\n12. Przesłanie prawidłowo wypełnionego formularza i fotografii jest równoznaczne ze zgłoszeniem się Uczestnika do udziału w Konkursie.\nJury i rozstrzygnięcie Konkursu\n1. Oceny merytorycznej zgłoszonych fotografii oraz wyłonienia laureatów dokonuje profesjonalne jury, złożone z uznanych fotografów, przedstawicieli instytucji, organizacji, mediów powołanych do popularyzacji sztuki fotografii (do pięciu jurorów). W skład jury wchodzą również przedstawiciele Organizatora lub osoby wskazane przez Organizatora (do dwóch jurorów).\n2. Jury powoływane jest uchwałą Zarządu Województwa Podkarpackiego.\n3. Jury obraduje na dokumentowanych posiedzeniach, a jego członkowie podpisują sporządzone w ich następstwie protokoły. Dopuszcza się zdalny tryb prac jury.\n4. Wyniki obrad są objęte tajemnicą do momentu ogłoszenia werdyktu Konkursu.\n1. Wskazanie laureatów i wyróżnionych w Konkursie, w oparciu o ocenę jury, następuje w drodze głosowania, zwykłą większością głosów w obecności minimum połowy członków jury.\n2. Jury nie może wskazać więcej laureatów i wyróżnionych niż przewidzianych\nw Konkursie nagród.\n3. Jury nie jest zobowiązane do uzasadniania swoich decyzji ani udzielania informacji o przebiegu obrad.\n1. Efektem prac jury jest protokół, który podpisany przez wszystkich jego członków, wskazuje Zarządowi Województwa Podkarpackiego na zasadzie rekomendacji laureatów wraz z propozycją kwot nagród pieniężnych.\n2. Zarząd Województwa Podkarpackiego może odstąpić od wyboru laureatów. Nie powoduje to zmiany wysokości środków finansowych przewidzianych na nagrodę główną i wyróżnienia.\n3. Zarząd Województwa Podkarpackiego podejmuje uchwałę w sprawie ostatecznych rozstrzygnięć Konkursu, które są następnie podane do informacji publicznej za pośrednictwem stron internetowych Organizatora (imiona i nazwiska laureatów, tytuły projektów oraz wysokość nagród). Rozstrzygnięcia Konkursu nie podlegają odwołaniu.\n4. Laureaci o rezultatach swojego udziału w Konkursie zostaną powiadomieni pisemnie, na wskazany w formularzu rejestracyjnym adres e-mail, nie później niż 30 dni od daty ogłoszenia wyników.\n1. Łączna pula nagród przewidziana w Konkursie wynosi 15 000 zł brutto:\n- nagroda główna: 6000 zł brutto,\n- 3 wyróżnienia po 3000 zł brutto.\n2. Organizator przewiduje ponadto możliwość przyznania dodatkowych nagród, których fundatorami mogą być podmioty zaproszone do współpracy przez Organizatora.\n3. Fundator nagród dokona ich wypłaty po potrąceniu przewidzianych prawem obciążeń.\n4. Organizator zastrzega sobie możliwość zakończenia Konkursu bez przyznania nagród.\n5. Jeden Uczestnik może otrzymać tylko jedną nagrodę przewidzianą Regulaminem. W przypadku zwycięstwa pracy konkursowej zbiorowej, nagroda pieniężna, o której mowa w ust. 1 powyżej nie ulega zwiększeniu. W przypadku pracy konkursowej zbiorowej, w formularzu rejestracyjnym, oprócz wskazania wszystkich autorów pracy konkursowej zbiorowej, należy wskazać z grona autorów Uczestnika, któremu\nw imieniu wszystkich autorów pracy zbiorowej zostanie wypłacona nagroda konkursowa.\nPrzyznawane w każdej edycji nagrody będą wręczane po uprzednim rozesłaniu pisemnej informacji do laureatów Konkursu.\nNiniejszy regulamin będzie dostępny na stronie internetowej Organizatora konkursu i w wersji papierowej w siedzibie Organizatora.\nFormularz rejestracyjny w konkursie fotograficznym „Podkarpacka Ikonosfera” POBIERZ w DOCX (19,1 KB)


Mieszkanie na wynajem - Bielsko-Biała - Górne Przedmieście - INT-MW-355 - 84.00m² - Bronowska\n3 pokoje 1 piętro 84,00 m2 16,67 zł/m2\nOferujemy do wynajęcia 3 pokojowe mieszkanie o powierzchni 84 m2 położone na I piętrze w czteromieszkaniowym budynku w dzielnicy Górne Przedmieście w Bielsku.\nMieszkanie składa się z pokoju z aneksem kuchennym, 2 sypialni (jedna przechodnia), łazienki, wc, pomieszczenia gospodarczego oraz przedpokoju z wyjściem na duży 30 m2 taras. Do mieszkania przynależy miejsce parkingowe na terenie ogrodzonej posesji oraz komórka lokatorska przypisana do 4 mieszkań.\nMieszkanie jest częściowo umeblowane (zakres umeblowania do uzgodnienia). Aneks kuchenny w zabudowie wyposażony w zlewozmywak, kuchenkę elektryczną z płytą elektryczną, zmywarkę i lodówkę. Łazienka w płytkach z wanną narożną oraz kabiną prysznicową wyposażona w pralkę.\nOdstępne 1400 zł./m-c plus media. Kaucja w wysokości jednomiesięcznego czynszu. Umowa najmu na min. rok.\nDostępne od 1 stycznia 2018 r.\nPolecam i zapraszam na oglądanie nieruchomości.\nSymbol oferty INT-MW-355


ESEJ. Sztabka złota – KULTURA ENTER\nStrona główna/ESEJ. Sztabka złota\nESEJ. Sztabka złota\nFragment eseju Tętno rzeki\nUrodził się w czasie Apokalipsy. Według Emanuela Swedenborga dokładnie w roku 1757 miał odbyć się Sąd Ostateczny. Tworzył w epoce, która miała zrodzić nową duchowość. I zmarł dwanaście lat po zapowiedzi nowego końca świata, jaki miał nadejść na drugim krańcu Europy. Na przemierzanej codziennie przez tysiące miejscowych i przybyszów lubelskiej ulicy. Sądny dzień miał nastąpić pod wpływem żarliwych modlitw trzech cadyków, niczym dalekowschodnich magów. Ulica ta dla całego świata będzie położona – gdzieś na południowy wschód od Albionu, daleko za Morzem Północnym i Bałtykiem, dla Środkowoeuropejczyka – tu, u nas, za miedzą, w żydowskim sztetlu, w samym centrum świata. Wymodlona apokalipsa właśnie tam miała się wydarzyć. Kiedy? W roku bitwy pod Waterloo i zwycięstwa księcia Wellingtona, dumnie górującego po dziś dzień na swym rumaku pośród seledynowych alei Hyde Parku. Gdy dawny cesarz pozostał uwięziony na wyspie św. Heleny. Wizjonerzy muszą natrafić na specjalne okoliczności miejsca i czasu, aby móc pobudzać wyobraźnię. Przestrzeń daje rozmach. Dlatego Bonaparte na wyspie zmarł. My, spadkobiercy legendarnego przywódcy religijnej sekty Ha-Choze mi-Lublina, oświeceni Panasową latarnią*, dopiero od nastu lat nie dziwimy się, że prorocy czynią cuda na ulicy Szerokiej, szczególnie pod numerem dwadzieścia i osiem. Na Szerokiej 28 (zwaną dziś Placem Zamkowym) w hebrajsko-katolicko-prawosławno-ewangelickim Lublinie, kilka kroków od niewielkiej rzeki Czechówki, zmienionej po ogniu Szoah w realny Styks, dziś niewidocznie tętniący pod miejskim betonem – bezprecedensowo, właśnie tu i nigdzie indziej – w swojej bożnicy cudotwórca Widzący z Lublina odmawiał modlitwy, mające na celu przywołanie Mesjasza na Ziemię. Równolegle żyjący z nim twórca Zaślubin Nieba i Piekła przyszedł na świat na ulicy Szerokiej 28 (zwaną dziś Broadwick Street) w londyńskiej dzielnicy Soho w rodzinie przynależącej do jednej z pomniejszych sekt1, z codziennym rytuałem modlitwy i studiowania hebrajskich ksiąg. Zanim przeprowadził się na drugą stronę Tamizy, mieszkał też przez krótki czas na ulicy Polskiej 28. Ulica, zamieszkała również przez innego romantyka, Percy’ego Bysshe’a Shelleya, zawdzięczała nazwę wiedeńskiej wiktorii króla Sobieskiego. Jej mieszkaniec decyduje się przekroczyć rzekę i rozwinąć skrzydła w innej dzielnicy, znajdując symboliczne wrota pomiędzy Mostami Westminster a Blackfriars. Lambehitha stała się domem artysty. Tam powstały najbardziej dojrzałe dzieła. Kto powiedział, że most jest tylko przejściem, że łączy dwa różne światy? Że jest związany tylko z miarą odległości, że nie można na nim osiąść, budować?\nWspółczuję czułemu oku profety, które od dzieciństwa obserwowało nędzę robotniczych rodzin, bezdomnych, obłąkanych i sierot, musiało ujrzeć przyszłość skompromitowanej instytucji państwa i kościoła jako „świątyńki ze złota”, gdzie na dobre zadomowił się wąż, akomodowało się w schyłku epoki i bólach narodzin przemieniającego się świata, pozostając rewolucjonistą ducha. Aktualność jego widzenia przynosi niepokój, ale i ulgę. Bowiem gdzie niemoc, pustka i jałowizna słów, tam sztuka może przyjść z ratunkiem. Jakim dla nas wsparciem może być William Blake? Jak ustrzec się niegodnej epoki?\nDzieci przyszłości odległej,\nCo wiersz ten czytacie gniewny,\nPomnijcie: był wiek niegodny,\nKtóry miłość miał za zbrodnię2.\nPrzyszedł do mnie – zasłonię się porównaniem Czesława Miłosza – z powodów emocjonalnych oraz strzały dziecinnego Erosa. Z tym że mój Eros zadomowił się nad rzeką. Blask „sztabki złota”, jak mawiał o Tamizie Blake, potrafi zachwycić, onieśmielić. Wszelkie plany zarysowane pieczołowicie – nocami nad stosem książek i map ze smartfonem w ręce, w maksymalnym napięciu mięśni nagromadzonym niczym na Newtonowskim grzbiecie, pochylonym nad kosmicznymi obliczeniami z cyrklem w naprężonym ramieniu – po przybyciu na brzeg wymagały nagłej modyfikacji, aby móc zmierzyć się z dziedzictwem wodnego żywiołu. Kiedy zwolnisz, a twoje stopy zawędrują w miejsce, gdzie nie było dawniej mostów, dotkną kamieni i piasku, można ze spokojem przyjąć, że otchłań rzeki nie ma końca i każdego dnia rodzi nowy świat symboli, by następnego ogłosić upadek nowo odkrytego alfabetu. Jego twórczość i obecność przyszły z pomocą. Tak niespodziewanie, i niezasłużenie, Blake stał się moim przewodnikiem po londyńskich kręgach piekła. Wergiliuszem udzielającym lekcji flaneuryzmu, intensywnie odrabianej pod lutowym słońcem portowego giganta. Aby podejść, zbliżyć się do dzieła, jakim jest Tamiza, trzeba było się przez jakiś czas zadowolić Hiobowym ślepcem i życzliwą intuicją, córką wyobraźni. Działo się to w erze, kiedy dopiero po moim powrocie do kraju miał pojawić się wybór tekstów Blake’a w przekładzie Tadeusza Sławka.\nJak w rozpoczynających się latach 20. XXI wieku będzie wyglądać ziemia rządzona przez Urizena? Gdyby [nasze] wrota\npostrzegania zostały oczyszczone3…., to od razu dostrzeżemy – tak, dzieło przyszło do nas we właściwym czasie. Warto było czekać na Wyspę na Księżycu Blake’a (którego przez lata niewiele tłumaczono, jakby zamknięty w swoim mistycyzmie i mitologii był zbyt oryginalny, hermetyczny, niewygodny) w przekładzie kapitalnego znawcy twórczości profesora Sławka. Ten, kto zna niepowierzchownie myśl oraz życiową postawę Blake’a, musi przyznać, że zanosi się w literaturze na przełom, niewątpliwą transgresję kulturowo-filozoficzną. Transgresja stanowi podstawę sztuki.\nPod wieloma aspektami jego dzieła dają nadzieję. Sam upatruje jej nie w myśli racjonalnej, nie w zimnych masach zdominowanych przez technologię i analitykę, lecz w niesfornej, nieokiełznanej energii życiowej, dotykającej osobistego przeżycia i współodczuwania. „Kiedy Myśl zamknięta jest w Jaskiniach, Wtedy miłość w najgłębszym Piekle zapuszcza korzenie”, przemawia w Czterej Zoa.\nWydanie dziś Blake’a odczytuję jako akt przypomnienia najważniejszego przykazania. Manifest odcięcia się od usztywnionej pozy eksperta, wszechwiedzącego narratora, od krzepnącej w domach, na podwórkach i, najsilniej, na politycznej agorze ksenofobii i narodowych ekspozytur przybranych pod płaszczykiem romantyczności. Upatruję w tym wydaniu przeczucia potrzeby zogniskowania transgresji, nadania nowego kierunku w literaturze, wynikające z dojrzałości pokoleniowej, środowiskowej deklaracji wyłamania się poza dyktando marketingu, technokracji, cynizmu, pospolitości, plagi kopiowania, politycznej koniunktury. Wyspa na Księżycu stoi w obronie wyobraźni artystycznej, wrażliwości skierowanej do wewnątrz i na zewnątrz, a więc na drugiego człowieka.\nGdzie dziś Blake znalazłby niszę dla siebie? Jak na swoje czasy był w mniejszości. Twórca o poglądach antysystemowych, niecierpiący militarystycznego, pełnego rasizmu i niewolnictwa imperialnego świata, wymuszającego na obywatelach sztywną hierarchię. Mierziło go puste nazywanie, przyzywanie okrzepłych pojęć, niewolnicze przywiązania do dogmatów i wyznaczonych odgórnie praw. Jak przystało na kontemplatyka przesadnie nie zaprzątał swojej uwagi światem materialnym.\nW nowej dekadzie mamy genialną możliwość stać się tzw. Starożytnikami, młodymi fascynatami trzeźwo patrzącymi na rzeczywistość, lecz potrafiących docenić mistrzowską sztukę, wznieść się ponad obowiązujące, powszednie standardy. Inspiracją Starożytników, jak nazwa wskazuje, byli klasycy i archetypiczne mity. Środowisko tworzyli młodzi londyńscy poeci i malarze, dla których Blake był autorytetem. Spotykali się w jego dwupokojowym mieszkaniu, wiodąc dysputy przy Fountain Court w rejonie Strand, skąd dziś można dostrzec nieprofetyczne Londyńskie Oko. Kiedy większość bezwolnie powtórzy „szalony Blake”, możemy odpowiedzieć za Starożytnikami: „nowy Michał Anioł”. Podczas gdy część zaklasyfikuje go jako ostatniego poetę religijnego Anglii, my odpowiemy: mistyk, gnostyk, teozof, który gromił kościół za pychę i hipokryzję (Wielki Czwartek, Mały włóczęga).\nTadeusz Sławek, Artur Burszta i jego współpracownicy wykonali tego rodzaju pracę dla polskiego czytelnika, co w swoim czasie William Butler Yeats i E. J. Ellis. Anglicy musieli czekać dziewięćdziesiąt latach od śmierci Blake’a, aż poeci wydali jego dzieła zebrane! Natomiast wydanie w Polsce nowego wyboru zawsze wpływa na dotychczasowy stan badań literackich, otwiera nowe myślenie, inspiruje. Wpisuje się więc w bliską Blake’owi myśl ciągłego odczytywania kultury i (do)dawania nowej wartości.\nWyrafinowana konstrukcja książki będzie od razu czytelna tylko dla wtajemniczonych. Dla pierwszych czytelników Blake’a poezje mogą brzmieć nieco ugrzecznione. Każdego poetę warto czytać w oryginale i Blake nawet w starej angielszczyźnie brzmi mniej naiwnie, a przede wszystkim mniej religijnie, jak próbują niektórzy usystematyzować tę twórczość. Wybór oraz układ tekstów zostały roztropnie przemyślane. W końcu literatura jest zadaniem. Całość zbioru ułożona jest chronologicznie, bowiem po satyrycznej Wyspie… mamy dwa cykle wierszy: Pieśni niewinności (1789) oraz Pieśni doświadczenia (1794).\nOdbiorca przyzwyczajony do barwnych, uważanych długo za heretyckie, wizji artysty może być zaskoczony. Dopiero w trakcie lektury odnajduje słowo od autora przekładu, nieco konkretyzujące, z pozoru abstrakcyjne, postaci i okoliczności dialogu. Następnie w tym wyborze pojawiają się już liryki. Ale znowu nie będą to fragmenty proroczych ksiąg, ale delikatne, znowu z pobieżnego wrażenia oszczędne, wynikające z chrześcijańskiego spojrzenia na świat uciśnionych ludzi. Całość zamyka posłowie Krzysztofa Siwczyka, który wspomina o ostatniej największej wystawie poświęconej Blake’owi w Tate Britain, z której uszczknęłam tylko, może aż, garść poręcznych puzzli do swojej układanki, czyli kilka punktów nad Tamizą.\nTom rozpoczyna się od młodzieńczego prześmiewczego poematu satyrycznego, w konwencji tematycznie zbliżonej do Uczty Platona. Obiektem kpin stają się ówcześni naukowcy i poeci, a nawet sam Platon z jego ideą Rozumu górującego nad Duchem. Wyspa na księżycu powstała w końcu 1784 roku, a więc w roku, kiedy zmarł ojciec Blake’a. Utwór należy do jego wczesnego okresu twórczości, „smuga cienia” jeszcze przed artystą. Pobrzmiewają w nim nuty zawadiackiego buntu, prześmiewcze, ostre tony i kąśliwa krytyka. Blake w tym okresie wycofuje się z gnuśnego środowiska literatów, znużony poetyckimi wieczorami, organizowanymi przez małżeństwo Harrietty i Anthony’ego Stephena Mathew.\nTo dialog o ewidentnych znamionach stylu Uczty Platona, quasi-traktat, w którym podobnie jak całej twórczości Blake’a, chodzi o pobudzenie metafizycznych pobudek zarówno w sztuce, jak i życiu. Uważał, że ich zanik spowodowany jest kolejnymi wynalazkami cywilizacyjnymi. Newton rewolucjonizował poznanie i miał według poety (jeszcze gwałtowniej to przeżywał Goethe) negatywny wpływ na zmianę postrzegania praw natury fałszywie postrzeganej, machinalnie przyswajanej. Jego teksty w licznych miejscach wyrażają sceptycyzm wobec powszechnej edukacji, wychowania obywateli przez państwo. W Zaślubinach Nieba i Piekła przewidywał powtarzane prawdy i dogmaty, bezrefleksyjnie podawane dalej. Poeta w swoich wizjach odwiedza drukarnię i bibliotekę, do której księgi trafiają z upiornej przeszłości, zarządzanej przez smoki i żmije. Jego recepta na galopujący postęp? Intelekt powinien być zastąpiony intuicyjną wyobraźnią.\nTransgresja u Blake’a polega na zerwaniu z tradycją i jej samodzielnym odczytywaniu, a także tworzeniu własnej koncepcji znaków kultury i tradycji, „Wiecznej Teraźniejszości”. Dziedziczenie myśli poprzedników nie może odbywać się z sposób bierny, mimowolny. Ma przejawiać się w twórczej aktywności umysłu: w sprzeciwie, przyjęciu lub odrzuceniu, kwestionowaniu i dociekaniu – słowem – w dialogu z innymi twórcami, nigdy w kopiowaniu, w budowaniu własnego przemyślanego stanowiska, wizji stworzenia świata i budowania własnego sytemu znaków, pozwalających zajrzeć za zasłonę oddzielającą nas od prawdy. Transgresja to odważne, ryzykowne przejście, wymagające wiedzy i zahartowanego ducha.\nDla przykładu stosuję transgresję na poziomie interpretacji wybranych dzieł oraz w stworzeniu pomocnego sobie określenia „u-życia”. Mogłoby się ono rozwinąć w zamyśleniu tylko i wyłącznie nad dziełem Blake’a i profesora Sławka. A nawet w odwrotnej kolejności. Przy czym filozofia pełna pozytywnych odcieni w „u-bywanie” i „u-chodzenie” jako dawania przestrzeni innym, zasadna peryferyzacja centrum daleka jest od krainy Urizena. Z kolei „u-życie” desakralizuje życie, nadaje mu jedynie formę użyteczności. Nie znajdziemy niczego metafizycznego w u-życiu i u-żywaniu, podmiot zostaje uprzedmiotowiony. Znowu kiedy mówimy o prze-życiu dotykamy traumy śmierci.\nU-życie pomaga mi zilustrować sobie greckie rozróżnienia między bios i dzoē. Dwa osobne słowa wskazują na bogactwo nazywania przez Greków tego, co we wszystkich niemalże współczesnych językach określamy mianem życia. I nie zawierają się w nich funkcje rozrodcze (oikos). Tak więc dzoē (w liczbie pojedynczej) określa cechę wspólną wszystkim ożywionym bytom, czyli ludziom, zwierzętom, a także bóstwom. Natomiast jak podkreśla Giordio Agamben bios (w odróżnieniu posiada liczbę mnogą) jest pewnym sposobem, określonym stylem życia, na przykład dla poszczególnej grupy. To, co dla Blake’a jest ułudą, edukacją, przyzwyczajeniem, pewnym wygodnym u-życiem zobrazowania faktycznej egzystencji, istniejącej jednak w sferze poznania nieracjonalnego. Dzoē to nagie, instynktowne, wolne od przekonań, biologiczne życie, dzieło bytu. Bios jest jego dopełnieniem, dzoē potrzebuje u-życia bios, zanurzonego w kulturze, w warunkach cywilizacji, aby móc funkcjonować społecznie, umownie. Przenikają się wzajemnie, czasem będąc w konflikcie. Blake mógł ten koncept rozwijać w swojej filozofii cielesnej powłoki świata wykrzywionych idei, w symbolicznym państwie Urizena, gdzie przyszło nam żyć, i gdzie nasza duchowość została wykorzeniona z naturalnego środowiska. Artysta walczy o to, aby duch dążył do przylgnięcia do pierwotnego bytu i tam odnalazł spokój, dopełnienie. Głównym zadaniem jest udoskonalenie życia. Arystoteles ożywia dzoē w pierwiastku boskim i podnosi rangę postrzegania do aktu myślenia jako dzieła nieszablonowego, niż standardowe powtórzenia myśli czy słów.\nBlake postulował wielką przemianę ducha, w której funkcję wewnętrznego wzroku miała spełniać wyobraźnia, ponieważ intelekt, mimo wielkich aspiracji, pozostanie bezradny na drodze do poznania tajemnicy bytu. Miłością i oddaniem ogarnąć cały boży świat: drozda, muchę, jagnię i tygrysa, dziecko i węża. Kontemplacja, co charakterystyczne, wymaga odrzucenia tego co zewnętrzne, co potencjalnie może „zamazać” prawdę poznania. Stąd zarówno w licznych obrazach, również w tych poetyckich, charakterystyczny motyw chmury, symbolizujący niemożność bezpośredniego ujrzenia Boga na naszym (zewnętrznym) świecie. Obłoki wypełniają swoje zadanie: oddzielają człowieka od jasności światła.\nJak rozumieć poemat Czterej Zoa lub spór Blake’a z Newtonem? Z jeden strony, u Blake’a-preromantyka należałoby odrzucić fascynację paligenezą, którą podzielał na naszym rodzimym gruncie Adam Mickiewicz. Z drugiej, warto przypomnieć, że romantyzm pojmował Naturę jako żyjącą istotę oraz przekładał poznanie (intuicyjne, zmysłowe) nad racjonalnie wytłumaczone zjawiska natury. Poza tym Blake, jako dojrzały mężczyzna, podobnie jak w XX stuleciu Miłosz, będzie uczył się łaciny i greki. Za pomocą nauczyciela opanował je tak świetnie, by swobodnie studiować starożytną filozofię i literaturę bez zapośredniczeń.\nNasz ogląd rzeczywistości, stan rzeczy jest możliwy dzięki naszemu emocjonalnemu nastawieniu do bytu, do ludzi. Nasza wrażliwość decyduje gdzie przylegamy, przynależymy. To jedyny ostateczny rachunek. Wszystko to, co dzieje się w naszym wnętrzu, poza racjonalną głową, poza gospodarką, polityką, gdzieś w trzewiach, oddechu, stłumionym tętnie. Oczywiście, u-życie jest niezbędne do pełni życia, jest potrzebne, mimo że wydaje się ciemną stroną życia, stanowi o jego pełni. Jest niezbędne. To rozróżnienie można przybliżyć zgodnie z koncepcją rozumu i rozumienia Friedricha Heinricha Jacobiego. U-życie jest bliskie uproszczeniu, w sensie tragicznym, lecz nigdy beznadziejnym, uznanym przez Primo Leviego jako niemożność zrozumienia tragedii po Zagładzie:\nto, co powszechnie uważa się za <<zrozumienie>>, jest tożsame z uproszczeniem (…) musimy redukować to, poznawalne, do schematu, a pomagają nam w tym wspaniałe narzędzia, które stworzyliśmy sobie w toku ewolucji i które są specyficzne tylko dla rodzaju ludzkiego, czyli język i myślenie pojęciowe4.\nJak przebija się bios przez dzoē? A może raczej odwrotnie. Czemu służy, przyjęte za Grekami, takie rozróżnienie? U Blake’a po to, aby mógł człowiek z należną delikatnością przylgnąć do dzieła boskiego. Łagodnie rozpoznać piękno świata, jego mało atrakcyjnymi przejawami w postaci muchy, chrabąszcza czy larwy. Przejrzeć i wejrzeć w czystą emanację światła, pierwotnego obrazu całości zanim została rozbita na sfery, strony świata, rzeczy i słowa. Udźwignąć ciężar ziemi tej sprzed nazwania raju. Pojąć bezmiar szlachetnego czasu, który ułaskawia i nie musi niegodnie odnosić się do ludzkości jakąś karą w postaci piekielnych czeluści, gadzich demonów, końca świata. Zrozumieć tę responsywność odbitego kosmosu w kamieniach, rzece, ludzkich twarzach, szczególnie kiedy są wykrzywione w bólu lub ze strachu. Pojąć dogłębność troski o to, co obok, dookoła.\nNic nie jest oczywiste zarówno w twórczości, jak i biografii Blake’a. Jako prawdziwy artysta i samouk sporo zawdzięcza wyobraźni. Nie znosił hierarchii społecznej, zaś w sztuce i życiu duchowym dosłowności. Nie wykluczają się fakty, że był kontynuatorem tradycji i równoczesnym prekursorem, przenikają się jego fascynacje antykiem i średniowieczem, mistycyzm i antyklerykalizm. Nie musiał wierzyć w świętych obcowanie, nie musiał wierzyć w anioły, po prostu je widział doświadczał z nimi rozmów, widział je we śnie, które traktował – jak twórcy epoki romantyzmu – jako naturalną część świadomości. Ówcześni (skąd my to znamy) woleli jego geniusz strącić w nicość, uznać za biednego szaleńca, a jednak przez grupę młodych twórców został u progu życia uznany za przywódcę i wzór. Był zupełnie świadomy swojej twórczości i konsekwentnego trzymania się na uboczu, na uboczu („u-bywał”, „u-chodził”, dookreśliłby jego polski tłumacz). Samozwańczych następców tak zainspirował, że zapomnieli się o niego upomnieć. Wydawać, tłumaczyć, odwoływać się oznacza upominać o Drugiego, o jego obecność poprzez słowo, nawet jeśli będzie polemiką. Jakże łatwo negować ustaloną hierarchię społeczną i po cichu tworzyć wygodną dla siebie, zaskarbiając sobie wysiłki innych na potrzeby nowego ekskluzywnego kręgu zależności.\nW życiu Blake’a rok 1804 rok wydaje się być przełomowy w odrzuceniu klasycznych wzorców, antyczny, antropocentryczny model świata staje się w jego oczach nieadekwatny. W tym roku książę Enghien został rozstrzelany za rzekomy udział w spisku przeciwko Napoleonowi. W podobnych zamieszkach, a potem opałach znalazł się w Anglii pan Blake. Dzięki wsparciu przyjaciela, nieprzyjemności ominęły go, uniknął więzienia, może nawet śmierci, ale ślad tych wydarzeń z pewnością w nim pozostał. W tym samym czasie w wyniku referendum zlikwidowano republikę francuską i powstało cesarstwo. Na domiar złego niespodziewanie zmarł ukochany brat poety. I w tym, nie w innym, roku napisze Jeruzalem.\nSpora część jego twórczości zaginęła. Okoliczności jego pochówku pozostają praktycznie nieznane, nad grobem żegnała go garstka osób. W część mogił na cmentarzu Bunhill Fields uderzyła bomba i dopiero dwa lata temu upamiętniono właściwe miejsce pochówku. Stało się to dzięki portugalskim miłośnikom jego twórczości, małżeństwu Carol i Luisa Garridów, którzy dzięki skrupulatnym badaniom zlokalizowali miejsce prawdziwego grobowca, na trawniku „77, wschód i zachód, 32, północ i południe”5. Wędrowcy i turyści odwiedzają więc symboliczna płytę jakieś siedemdziesiąt metrów dalej. Przy szarej tablicy, wrastającej spod chodnika jak macewa, stoi obok wyniosły, kunsztowny nagrobek Daniela Defoe. A kilkanaście kroków dalej wyróżnia się pokaźny nagrobek Johna Bunyana, do którego Wędrownego pielgrzyma Blake robił ilustracje. Za płytą nagrobną na kawałku zieleniejącego się wiosną skweru przychodzą mieszkańcy dzielnicy, wyprowadzają psy. Na wąskiej płycie nagrobnej ktoś położył monety zamiast kamieni lub kwiatów – czyżby spóźniona zapłata dla Charona? Umarł w ubóstwie, do tego ignorował komercję i rolę pieniądza. Nieudolnie poprawiano litery czarna farbą: „Nieopodal leżą William Blake i jego żona Catherine Sophie Blake”. Czasem zajrzą tu miłośnicy artysty. Mało kto wie, że ten wielki artysta ma w zasadzie od niedawna dwa groby. Według źródeł z jakichś względów małżeństwo zostało pochowane oddzielnie. Na pewno nie leżeli we wspólnym grobie. Jednak ktoś zaprojektował tę tablicę w wersji idealnej. Nawet jego grób jest symboliczny. Ale może to i lepiej niż miałby podzielić los innego wielbionego Wilhelma, którego wapienne kości podzieliły los własnego bohatera Hamleta. Profani włamali się do grobu Kolegiaty Świętej Trójcy w Stratford-upon-Avon i wykradli czaszkę Szekspira. Kto wie, czy i dziś nie znalazłby się szaleniec, który włamałby się do żeber twórcy mieszkańca idealnego Albionu, aby wyczytać informacje o jego wnętrzu (czytanie z wnętrzności wydaje się zamierzchłą praktyką wróżbitów, do jakiej jednak formalnie upodabniają się nasze awatary, bezduszne algorytmy śledzące emocje i połączenia sieciowe).\nW wierszu pt. Człek-abstrakcja bez wątpienia pobrzmiewają echa myśli Richarda Hookera, które mogły przypaść do gustu Blake’owi swoją prostotą rozwiązania odwiecznego problemu ludzkości, jaką jest niesprawiedliwość społeczna. Zalecenia angielskiego teologa można streścić według zasady: czynić innemu warunki, które tobie są oczywiste i miłe. Naszym cywilizacyjnym obowiązkiem jest zapewniać warunki tam, gdzie ich inni ludzie nie mają. Ten wiersz jest niezwykle istotny jeszcze z innego powodu. Odwołuje się do przesłania, zamieszczonego przez autora również w akwareli Litość. Można wyłożyć credo twórcy i wskazówki, jak ma człowiek dalej działać, aby zbawiać świat. W oryginale wiersz rozpoczyna się:\nany Mercy no more could be\nLitość nie byłaby konieczna\nGdyby tylko nie czynić innym Biedy\nżadnego Miłosierdzia nie będzie potrzeby\nGdy wszyscy będą szczęśliwi jak my; (spolszczyłam – A.Z.)\nWiersz ten czytam, mając w pamięci The Divine Image (Boski wizerunek). Tam miłosierdzie ma serce człowieka, litość jego twarz, miłość jest boskością w człowieku, a pokój ludzkim strojem, suknią. Pokój jest zawsze czymś nietrwałym. Jedynie elegancką tkaniną na zimnym, marmurowym ciele antycznych bogiń Eleos lub Clementii. Inna strofa opisuje kontemplację, kolejne kroki zanurzenia się w medytacji, nieustannie narażonej na podstępne myśli i ambicje serca:\nA lęk powszechny pokój przynosi,\nAż wzrosną samolubne miłości:\nWtedy pułapkę zostawi Okrucieństwo,\nI z ostrożnie zacznie kąsać męstwo. (A.Z.)\nW Boskim wizerunku zawarta jest ta sama wykładnia co w akwareli zatytułowanej Litość. Spomiędzy wersów wyłania się sugestywnie i wieloznacznie odmalowany wodnymi farbami jednorożec. Na akwareli w centralnej kompozycji, na górze obrazu w postaci kobiety, u splotu jej lewej dłoni połączonej z nóżką dziecięcia zarysowują się nozdrza konia (Szekspirowski opis niewidomego powietrznego rumaka) i leżącej martwej dziewicy. Figury niewinności, niemowlęcia i rumaka zawarte w akwareli odnajdziemy najpierw w Makbecie Szekspira, który definiuje litość:\nPrzeciw tej czarnej odezwą się zbrodni;\nLitość, jak nagie, nowo narodzone\nNa skrzydłach burzy lecące niemowlę,\nLub jak niebieski posłaniec, cherubin,\nNa niewidomym powietrznym rumaku,\nW każde by oko czyn dmuchała krwawy,\nI w łez potoku zatopiła wichry.\nJedyną moich zamiarów ostrogą\nMoja ambicja, własną pochopnością\nZa szranki celów swych przeskakująca.\nBłądząc ulicami Londynu, poznałam nad rzeką aktualnych królów tego miasta: są nimi bezdomni. Witali mnie w nadbrzeżnych kanałach, przy wiadukcie kolejowym w Lambeth. Wyłączałam aparat, mijając ich przy wejściach do gotyckich kościołów, sieciowych sklepów, stacji metra. Zawsze uprzejmi, cisi, nienapastliwi, często zawstydzeni. Niewiele się zmieniło od widoku zapisanego przez poetę. Zamiast godnego życia – wycie:\nWędruję po każdej podejrzanej ulicy\nW pobliżu podejrzanego ujścia Tamizy\nI na kolejnej spotkanej twarzy czytam\nŚlady nędzy, ślady wycia. (A.Z.)\nRozpoznawałam w napotkanych twarzach znajome kultury, słyszałam znajome języki. A więc tak wygląda współczesna Wieża Babel. Trzeba obok jej podstawy stąpać delikatnie, „by przypadkiem anioła spod drzwi nie przepędzić”.\nLudzki abstrakt, zwykła myśl może przemienić się w rzeczywiste działanie i znaleźć odpowiednik żywego Boga. Jeden warunek, by nastała ta idealna, wydawałoby się abstrakcyjna, okoliczność – to zaprzestanie upokarzania innych ludzi, porzucenie pogardy, dołożenie wszelkich starań, aby stan dobrostanu, szczęśliwości, jaki osiągnęliśmy, był również dobrem powszechnie dostępnym.\nBlake otwiera przed nami swoją wizją nowe rozumienie świata, proponuje redefiniowanie pojęć wyuczonych, jakie dziedziczymy od poprzedników, sztucznie zreplikowanych wyobrażeń o kosmosie, świecie nauki, przyrody. Zdrowe zapomnienie, odrzucenie starego i przyjęcie bardziej zobiektywizowanego punktu widzenia jest możliwe wówczas, kiedy człowiek nagi, ogołocony z dotychczasowych przyzwyczajeń, przyzna, że nic o sobie nie wie, ani o świecie. Jednak człowiek XXI w. niewiele się różni od pobratymców poprzednich stuleci. Nadal zbyt pyszny, aby wrócić do źródeł w sposób bezstronny, bezinteresowny. Pod zmienioną postacią pozostajemy tyranami dla innych, pełni pogardy lub nieufności do wszystkiego.\nMotyw wartości nadrzędnych, jakie powinna pielęgnować ludzkość każdej doby stanowią Litość, Miłosierdzie i Troska, przywołane w wierszu Człek-abstrakcja. Ironia historii polega na odrzuceniu człowieczeństwa Chrystusa na rzecz abstrakcji. Nie wystarczy pielęgnować cnót, które mogą pozostać abstrakcjami nawet dla najbardziej świętobliwych ascetów. Najbardziej esencjonalnie ujął to Tomas Merton, którego przytoczył w swoich rozważaniach profesor Sławek: „test na ich grzech był następujący: Kiedy Prawda przyszła do nich jako Osoba, nie jako abstrakcja, odrzucili ją”6.\nTkliwość oraz troska okazana wobec dzieci są jednym z powtarzających się wątków Pieśni niewinności i Pieśni doświadczenia. Nie stanowią jedynie metafory. Swoje źródło posiadają w realiach, jakich przyszło malarzowi żyć. Faktem jest, że mitologizowany po dziś dzień Londyn rozwijał się w największy port świata nie bez mrocznych konsekwencji. Od dawien dawna był miastem złodziei, spekulantów, kloszardów, osieroconych, odrzuconych dzieci. Sam Blake wcześnie stracił ojca i w stosunkowo młodym wieku (choć nie na jego czasy) został sierotą. Równolegle żyjący i tworzący Charles Dickens podnosił anonimowe sieroty do rangi bohaterów swoich powieści, i więcej – wspierał dziecięcy Szpital Foundling, dziś muzeum wzmacniające dzieci z nierównościami społecznymi funkcjonuje nieopodal domu Dickensa w rejonie Bloomsbury. (Nie bez znaczenia będzie fakt, że epoka wiktoriańska to nie tylko eleganckie porcelany, kolonialne meble, imperialne wzory, lecz także zaangażowanie społeczne artystów.)\nZanieczyszczona Tamiza, wszechobecny odór (po katastrofie ekologicznej znanej jako the Great Stink), wreszcie powracające epidemie cholery, wszechobecne bose znajdy, poczęte zapewne w kanałach wokół Wyspy Psów, gdzie królowe nocy wyczekiwały kosztowności i marynarzy, składają się na codzienność ówczesnych Londyńczyków. Poza tą szarą rzeczywistością istnieją niewinne i nieświadome u-życia elementy przyrody oraz dzieci. Stają się bohaterami większości wierszy: Kominiarczyk, Chłopczyna zagubiony, Chłopczyna odnaleziony. Ich kontekst jest osadzony w ówczesnych realiach życia, jak brytyjskie majowe święto z przebranymi dziećmi za kominiarzy. Co więcej, poeta przeciwstawia się najpodlejszym przejawom braku człowieczeństwa i współodczuwania zakłamanego świata angielskich elit: handlu ludźmi i niewolnictwu.\nW utworach Dziewczyna zabłąkana i Dziewczynka odnaleziona są zapowiedzią przełomu i wejścia w dojrzałość :\nWidzę mym okiem proroka\n(żłobcie tę prawdę głęboko),\nŻe w przyszłości odległym dniu\nPoderwie się ziemia ze snu,\nBy poszukać Stwórcy swego\nUpadły, niedojrzały anioł ukazany jest pod postacią dziewczynki (Ange)Liki. Blake zdaje się zachęcać do pracy nad sobą, pielęgnowania wartości, jaką jest samodoskonalenie się. Przy czym daje szansę całemu stworzeniu. Odrzuca predestynację, wszelkie nakazy i kary, w tym apokalipsę, jako jeden z efektów zastraszania ludzkości, przez stulecia narzucane przez instytucje kościelne zakazy, groźby, emocjonalne szantaże, którym z łatwością poddają się masy.\nTymczasem postawa kontemplatyka ma być ostrożna, lecz daleka od strachu, to codzienny wysiłek skupiony na przeżyciu wewnętrznym, sekunda po sekundzie – trzymania uważności w największym skupieniu. Okoliczności choroby i świadomego umierania Blake’a potwierdzają jego absolutne zanurzenie się w świat duchowy. Uznawał go za bardziej prawdziwy niż ten fundowany przez Urizena. Doceniał świadome u-życie życia do ostatniego etapu – świadomego i pełnego prze-życia śmierci, doświadczenia tej niewidzialnej granicy, bez lęku, w zgodzie. W tej postawie, jak sądzę, był mu pomocny trening duchowy, nie tylko wyniesiony z domu rodzinnego, także z myśli kościoła anglikańskiego, i tej pierwszej księgi poświęconej kontemplacji, której anonimowy autor pozostaje w ukryciu, prosząc o dochowanie tajemnicy.\nAntyapokaliptyczna wizja prapoczątku i upadku świata daje w jego twórczości nadzieję w figurze odradzającego się świata. Zgodnie z koncepcją Swedenborga Blake miał się urodzić w roku, w którym odbył się na ziemi duchowy sąd ostateczny. Mityczny początek i próba stworzenia nowego świata po apokalipsie towarzyszyły Blake’owi całe życie, podobnie jak naścienna reprodukcja Melancholii Albrechta Dürera. Przypomnijmy w tym miejscu, że autor Zaślubin Nieba i Piekła toczył spór ze Swedenborgiem, zarzucając mu wprost, że nie przekazał ludziom nic nowego, jedynie „spisał stare kłamstwa”. (Tyle że kłamstwa w znaczeniu utartego, przejętego sposobu rozumowania. Jak stwierdza biograf Blake’a znalazł istną „żyłę złota” w ideach szwedzkiego mistyka, by móc przekuć je na swoje alchemiczne wzory. Zresztą z powodzeniem zapożyczyli ideę korespondencji inni twórcy, jak Charles Pierre Baudelaire czy Juliusz Słowacki.)\nBlake nie czekał, jak reszta świata na apokalipsę, lecz przyjął czas po apokalipsie za moment do wypełnienia. W jego przypadku było to oddanie się sztuce. Ten moment uchwycił Dürer na tajemniczej rycinie. Melancholia towarzyszy piasek odmierzający czas w klepsydrze. Artysta, geniusz czeka na natchnienie, wizję, boskie objawienie. Obraz wypełnia oczekiwanie, może nawet apatia. Na ziemi przewrócony głaz grobowca i narzędzia męki pańskiej, zdjęte gwoździe bez śladu krwi. (Z anielskiej togi zwisa przewiązana opaska, na niej artysta wyhaftował jakieś słowo. Może chodzi o ciszę; świat jest bezdźwięczny, niesłyszący?) Waga na sąd ostateczny jest niewielka, ani drgnie, podobnie jak dzwoneczek. Życie toczące się poza realnym firmamentem świata (dzoē) toczy się w cichym oczekiwaniu. To, w czym jesteśmy zanurzeni poprzez kulturę i naturę należy do krzykliwego królestwa Urizena (bios). Rolą artysty jest odkrywanie prawdziwych prześwitów egzystencji. Przywoływaniu w duchu człowieka manifestu metafizyki. Niektórzy historycy sztuki zalecają interpretować to dzieło w zestawieniu z pracownią św. Hieronima. Można jednak równie dobrze uznać je za zwiastun późniejszego cyklu apokaliptycznego.\nJednak taki koniec, jaki wymyślił sobie człowiek, nie nadejdzie. Na kamiennej płycie odbiła się czyjaś twarz. Czyżby ta czaszka kobiety to ostateczny profil zamyślonej postaci, a może należy do zapracowanego putto? Albo to matka, której głos usłyszymy w rozważaniach starzejącego się człowieka w Chłopcu czarnoskórym. Jej głos umiejscawia mu świat wraz ze wschodem słońca i obiecuje nadzieję, że u kresu życia:\nWłos siwy pogładzę na skroni,\nSpojrzę w jego oczy, tak pełne miłości.\nMógł też Dürer delikatnie zaznaczyć odbicie matki, która zmarła w roku 1514, dacie symbolicznie uwiecznionej w prawym górnym rogu na płaszczyźnie kwadratu. W tym samym roku wykonał Melancholię. Może to jednak nie jest matczyny profil, tylko przypadkowy cień.\nMelancholia jest cichym oczekiwaniem na nienadchodzące. Od każdego z osobna zależy, jak będzie wyglądało jego życie po końcu świata: odsłonięte czy zasłonięte. Liczne wyobrażenia ukształtowały naszą zbiorową podświadomość. Dany nam czas przypiera nas ograniczonością, nalegając, aby się podnieść, aby u-żyć go, być żyć w pełni, godnie, dobrze i świadomie tu i teraz, bez oglądania się na wieczność czy apokalipsę:\nNam dano na ziemi ledwie chwilę małą,\nBy ogrzać nas mogły miłości promienie,\nA twarz słońcem spalona i to czarne ciało\nJest tylko chmurą, tylko gęstych liści cieniem.\nMądrzejsi lub bardziej otwarci (to będzie właściwe określenie) już wiemy, że Blake miał rację. Wyobraźnia daje nam wolność, której deficyt przejawia się dziś ponownie w łamaniu i zniekształcaniu (najczęściej z prymitywnych pobudek) praw człowieka, w tym podstawowego demokratycznego prawa do wolności myśli i wypowiedzi. Dlatego, że przy szybkim postępie technologicznym maszyna wyprzedza refleksję, antycypuje dzieje człowieka, określa jego przyszłość w kolorowych algorytmach. Sięgając stale po schematy i uproszczenia wyciągamy narzędzia męki spod stóp Melancholii i zabijamy największą cząstkę nas – wyobraźnię, dar niebios.\nJuż czas wizję apokalipsy pożegnać, a więc doskonalić nieskończoną liczbę początków świata tak długo, jak trzeba będzie wypełniać zadanie tu i teraz. Nie czekając na wygodne okoliczności miejsca i czasu. Jak zauważył bohater jednej z Dickensowskich powieści „wahanie jest złodziejem czasu”. Na cóż je eksplikować, skoro:\nGdy widzę bliźniego żale,\nMogę smutku nie czuć wcale?\nNa widok jego udręki\nPomocnej nie podać ręki? (Smutek bliźniego).\nWracałam kilkakrotnie na Wzgórze Savoy przed opuszczeniem Londinium, podziękować w duchu, że wszędzie musiałam dotrzeć (raczej jedynie zbliżyć się) dzięki wysiłkom osobistej wyobraźni: do tych miejsc Blake’a, z którymi był związany, najczęściej nieupamiętnionymi w żaden sposób, po obu stronach Tamizy: do okna, z którego codziennie oglądał zachody słońca, ilustrując Księgę Hioba i Boska Komedię, stolika na drugim piętrze Fountain Court (na drugim piętrze Boskiej Komedii znajduje się czyściec, z którego Wergiliusz prowadzi Dantego wyżej), do dwupokojowej izby, gdzie z żoną modlili się, oczekując na kolejne wizje). Aż do momentu śmierci („przejścia z jednego pomieszczenia do drugiego”) i wreszcie do punktu nad rzeką, aby „zapytać czułą Chmurę” o misternie utkane dzieło.\nPod koniec życia zdarzało się, że zajeżdżał dorożką na ulicę Szeroką po przyjaciela. Trudno zapomnieć miejsce urodzenia, pierwszą wizję Boga-Urizena, który też musiał upodobać sobie to miejsce na objawienie kilkuletniemu Williamowi. Może wizjoner potrzebuje szerokiej przestrzeni, a kto inny zadowoli się prześwitem, szczeliną, ziarnkiem piachu:\n(…) Żegnajcie, gaje i łąki zielone,\nGdzie stada się pasły do woli\nI trawy skubały ruszone\nStopą świetlistych Aniołów;\nCo słali strumienie łaski\nI szczodrej radości blaski,\nChociaż nikt ich nie widzi –\nNa kwiat każdy, na śpiących ludzi (…) (Noc)\nAutor Księgi Thel w swojej walce o wyobraźnię przegrał na chwilę, płacąc cenę za osobność i trwanie przy swoich przekonaniach, ówcześni zapomnieli o nim, uznali za szaleńca, aby następne pokolenia dokładały nieśmiało kamyki na ten szaniec szaleńca. Jego symbolicznego grobu nie usunięto. Nadal turyści trafiają do płyty obok grobowca Defoe. Surowe angielskie nagrobki wspomniałam na Józefowskim kirkucie, ulokowanym nieopodal kamieniołomów, w pobliżu ulicy Biłgorajskiej, w dolinie delikatnej Niepryszki, gdzie o cudotwórcy Horowitzu nikt nie pamięta. Ale jak przyjęliśmy na początku tej wędrówki, dar niektórych potrzebuje przestrzeni. Nie ma się co dziwić, że wstępując na ich drogę, odwiedziliśmy groby, przecież Frédéric Gros przypomina – każde wyruszenie w drogę jest małą śmiercią.\nLondyn – Lublin, luty/marzec 2020\nTekst napisany podczas pobytu w University College London. Jeden z powstałych esejów zostanie opublikowany w Paryżu przez Relais Culture Europe w ramach projektu Transmaking.\nPeter Ackroyd, Blake, przeł. Ewa Krasowska, Zysk i S-ka Wydawnictwo, Poznań 2016.\nGiordio Agamben, Homo sacer. Suwerenna władza i nagie życie, przeł. Mateusz Salwa, posłowie Piotr Nowak, Warszawa 2008.\nJan Bialostocki, Albrecht Dürer, Wydawnictwo Ruch, Warszawa 1970.\nWilliam Blake, Songs of Innocence and of Experience, Penguin Book, London 2001.\nWilliam Blake, Wyspa na Księżycu, wybór i tłumaczenie Tadeusz Sławek, posłowie Krzysztof Siwczyk, Biuro Literackie, Stronie Śląskie 2020.\nMaria Cieśla-Korytowska, O romantycznym poznaniu, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1997.\nMichał Fostowicz, Boska analogia. William Blake a sztuka starożytności, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2008.\nCzesław Miłosz, Ziemia Ulro, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1994.\nTadeusz Sławek, U-bywać. Człowiek, świat, przyjaźń w twórczości Williama Blake’a, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2001.\nTadeusz Sławek, U-chodzić, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2015.\n*Spopularyzowanie legendy cadyka oraz podwaliny pod mit żydowskiego dziedzictwa ze swoim axis mundi Lublin zawdzięcza twórczości prof. Władysława Panasa.\n2 William Blake, Wyspa na Księżycu, wybór i tłumaczenie Tadeusz Sławek, posłowie Krzysztof Siwczyk, Biuro Literackie, 2020. Cytaty jeśli nie wskazano inaczej za tłumaczeniem Tadeusza Sławka.\n3Gdyby wrota postrzegania oczyszczone zostały, każda rzecz ukazałaby się człowiekowi taką, jaką jest, nieskończoną (Zaślubiny Nieba i Piekła, przeł. Wiesław Juszczak). Za: https://www.biuroliterackie.pl/biuletyn/william-blake-wyspa-ksiezycu/.\n4Primo Levi, Pogrążeni i ocaleni, przeł. Stanisław Kasprzysiak, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2007, s. 38.\n5 James Tapper, How amateurs sleuths finally tracked down burial place William Blake, „The Guardian” 2018.\n6 Za: Tadeusz Sławek, U-chodzić, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2015, s. 190.\nAkwarela Blake'a pt. "Litość". [Domena publiczna.]\nRękopis poety w Bibliotece Brytyjskiej. Fotografie: Aleksandra Zińczuk.\nProjekt okładki - Marianna Sztyma, redakcja - Joanna Mueller. Wyd. Biuro Literackie.\nW roku, w którym urodził się William Blake zburzono domy na London Bridge. Dawniej domy na moście były powszechne. Panorama mostu nad Tamizą pędzla Claude'a de Jongha. [Domena publiczna]\nLondyńska ulica Szeroka...\nBlake kilka razy zmieniał miejsce zamieszkania. Poland Street od strony Oxford Street.\nObecny adres ulicy Polskiej 28.\nMozaika żony artysty w kanałach prowadzących do Lambeth.\nBlake wraz z żoną prenieśli się na drugą strone rzeki do Lambeth...\n... a biała ściana znajduje się w tym miejscu, gdzie stał dom państwa Blake'ów. Krytycy uznają, że przy Hercules Building 13 powstały najlepsze prace...\n... i Hercules Building od podwórka.\nJedyne fizycznie istniejące miejsce, w którym przez osiemnaście lat żył i tworzył Blake to kamienica przy South Molton 17 w dzielnicy Soho.\nTablica pamiątkowa na tejże kamienicy.\nNear-by, nie-daleko, obok, jak czytamy u Tadeusza Sławka: „Centrum ” zlokalizowane jest poza światem, stanowi o-środek insularnej jaźni. Można zatem z tego wyprowadzić wniosek, iż jaźń, zasklepiona w sobie podmiotowość jednostki [Selfhood], nie rozszerzająca się, jak czyni to „Wnętrze”, w pewnym sensie nie należy do świata, stoi obok niego, nie uczestniczy w jego grze stawania się nazwanej byciem, czyli definiuje swoją pozycję - z czym zgodziłby się Derrida - po stronie śmierci i bezwładu. (U-bywać)\nI kilkanaście kroków dalej wyróżnia się pokaźny nagrobek Johna Bunyana, do którego "Wędrownego pielgrzyma" Blake robił ilustracje.\nSymboliczny grób poety i jego żony...\n... i drugi grób w miejscu faktycznego pochówku poety. [Domena publiczna]\nWzgórze Savoy, czyli ostatni adres zamieszkania artysty. Fotografie: Aleksandra Zińczuk.\nBiuro Literackie: Wyspa na Księżycu


Czym są katalogi stron internetowych? – 4DeeJays.pl\nCzym są katalogi stron internetowych?\nIstnieje wiele praktycznych narzędzi, które pozwalają na szybsze i efektywniejsze pozycjonowanie internetowych witryn. Raczej mało komu uda się je wszystkie zastosować w jednym czasie, dlatego warto by było na samym początku umiejętnie odróżnić te wartościowe od tych, które absolutnie niczego nie dają.\nSwego rodzaju narzędziem, wykazującym się wysoką skutecznością w kontekście usprawniania procesu pozycjonowania stron, są na pewno katalogi stron i firm, nazywane też katalogami stron internetowych bądź katalogami SEO. To pewna odmiana platformy skupiająca w sobie mnóstwo wirtualnych wizytówek. A taką wizytówkę w obecnych czasach każdy powinien mieć, a już na pewno ten, kto chce aktywnie działać właśnie w wirtualnej przestrzeni.\nOgólnie rzecz biorąc można więc powiedzieć, że każdy katalog SEO jest takim miejscem w sieci, w którym właściciele stron czy blogów oraz przedsiębiorcy posiadający swoje internetowe witryny mogą się aktywnie (i skutecznie) promować. Katalogi nie są bezmyślnym zlepkiem tysięcy marek. Zawsze przydzielają nowe strony i firmy do odpowiednich kategorii, by użytkownik mógł szybko znajdować w nich to, co rzeczywiście go interesuje. Najlepsze i najsumienniej przykładające się do swojej pracy katalogi stron posiadają tych kategorii nawet kilkadziesiąt! Zawsze zwrócą więc uwagę na to, jaką dziedziną zajmuje się konkretna strona, by jak najdokładniej określić jej tematykę i na jej podstawie przypasować ją do dobrej grupy. Wybór kategorii jest jednak ważny.\nOczywiście osoba, która chce trafić do katalogu, na początku sama określa tą tematykę strony czy firmy, ale w razie czego osoby obsługujące platformę mogą jej zaproponować pewną zmianę i skorygować jej wybór. Z tego rodzaju narzędzi na pewno warto korzystać. Wszystko to, co może wpłynąć pozytywnie na pozycjonowanie stron, jest absolutnie warte zastosowania. Osoba, która rzeczywiście planuje umieścić wizytówkę swoje strony bądź firmy w katalogu, powinna jednak częściowo się do tego przygotować.\nW pierwszej kolejności znajdując jakiś wartościowy i przede wszystkim moderowany katalog, a następnie poświęcając trochę czasu na stworzenie wyczerpującego opisu. Na podstawie tego opisu Internauta zadecyduje, czy chce wejść na daną stronę.\nPreviousWoreczki na lawendę – zapach do domu i modny prezent\nNextJak zainteresować potencjalnych klientów? Postaw na napoje reklamowe


Dzień Św. Jerzego - Zespół Szkół Centrum Kształcenia Ustawicznego\nW dniu 12 maja 2017 r. odbył się w Technikum – technik hodowca koni w Wolborzu po raz kolejny Dzień Św. Jerzego. Jest to święto koniarzy i tych którzy władają bronią. Możemy się pochwalić, że Technikum w Wolborzu było pierwszą placówką, która w roku 1999 zorganizowała Dzień Św. Jerzego\nW tym dniu młodzież technikum hodowli koni demonstrowała swoje umiejętności jeździeckie i powożeniowe w konkurencjach zręcznościowych, tj.:\nW prezentowanych konkurencjach wzięła udział również zaproszona młodzież z: Publicznego Gimnazjum w Wolborzu, Gimnazjum w Moszczenicy, Gimnazjum nr 3 i Gimnazjum nr 4 w Tomaszowie Mazowieckim.\nImpreza miała charakter integracyjny i dydaktyczny, ukazująca szeroki wachlarz zainteresowań jeździeckich uczniów naszej szkoły.\nMłodzież z gimnazjów bardzo aktywnie zaangażowała się w poszczególne konkurencje. We wszystkich konkurencjach klasyfikacja przedstawiała się następująco:\nI miejsce – Gimnazjum nr 3 w Tomaszowie Maz.\nII miejsce – Gimnazjum w Moszczenicy\nIII miejsce – Publiczne Gimnazjum w Wolborzu\nIV miejsce – Gimnazjum nr 4 w Tomaszowie Maz.\nWszyscy uczestnicy otrzymali pamiątkowe dyplomy oraz upominki. Imprezę zakończyliśmy poczęstunkiem przygotowanym przez stołówkę szkolną.\nMamy nadzieję, że wszyscy uczestnicy imprezy, zarówno nasi uczniowie oraz zaproszeni goście, bawili się dobrze i ponownie za rok spotkamy się na Dniu Św. Jerzego wolborskim technikum hodowli koni.


W Słubicach otwarto polsko-niemiecką ścieżkę edukacyjną - NaszeMiasto.pl\nRoland Semik 01.06.2012 Zaktualizowano 04.06.2012\nOblicze dawnych Słubic na starych widokówkach. Roland Semik\nKolejnym punktem uroczystości była już multimedialna prezentacja Rolanda Semika na temat idei ścieżki edukacyjnej po historycznych miejscach Słubic. Audytorium dowiedziało się, które miejsca zostały objęte projektem i które z nich mogłyby zostać oznaczone w latach następnych. W tym kontekście ważna wydaje się publiczna deklaracja burmistrza Ciszewicza, że będzie wspierał poszerzenie projektu w roku 2013.\nNiezwykłą gratką dla wszystkich zebranych była możliwość obejrzenia niemego filmu dokumentalnego ukazującego Słubice lat 1965-1969. Autor filmu a zarazem współautor projektu ścieżki Eckard Reiß opowiedział w interesujący sposób o sfilmowanych przez siebie miejscach.\nNa koniec Roland Semik wręczył Eckardowi Reißowi prezent, tj. książkę z przepisami kuchni staropolskiej w języku niemieckim, zaś podczas loterii dziewięcioro gości wygrało pamiątkowe zestawy regionalne, m.in. kubki z archiwalnymi widokami Słubic (wszyscy chętni mogą je nabyć bezpośrednio u Rolanda Semika w cenie produkcyjnej 12 zł lub 3 euro).\nLampką szampana wzniesiono toast i udano się bezpośrednio w okolice Collegium Polonicum, gdzie czekał już dyrektor administracyjny dr Krzysztof Wojciechowski. To właśnie tu dokonano symbolicznego odsłonięcia pierwszej gotowej tablicy.\nWszyscy zainteresowani szczegółami projektu mogą pisać bezpośrednio do pomysłodawcy na adres: roland_semik@yahoo.de\nMateriał oryginalny: W Słubicach otwarto polsko-niemiecką ścieżkę edukacyjną - Słubice Nasze Miasto\nobwodnica rafalska s...\nwały rafalska olejni...\nSłubice: Minister Rafalska powalczy o obwodnicę, a burmistrz Olejniczak o wały\n- W tej chwili jest przygotowywany program inwestycyjny obwodnicy - mówiła w środę na konferencji minister rodziny, pracy i polityki społecznej Elżbieta Rafalska.\nsesja w słubicach\nnowy burmistrz sławo...\nBurmistrz Słubic już zaprzysiężony. Kto rządzi radą miejską?\n- Ponawiam zaproszenie do bezpośredniego kontaktu i przekazywania swoich pomysłów - mówił zaraz po zaprzysiężeniu nowy burmistrz Słubic Mariusz Olejniczak. Ślubowali też radni miejscy.\nreklamy słubice niem...\nniby polska a niemcy\nNiby jeszcze Polska, a już jak Niemcy - mówią mieszkańcy\n- Jesteśmy miastem nadgranicznym i poniekąd zarabiamy z racji tego faktu. Jeśli jednak umieszczamy reklamę, to powinna być w dwóch językach, a nie tylko w niemieckim - mówi Anna Schoepe ze Słubic.


ustawienie anteny Bytom - Niemoderowany klaser stron internetowych\nAutor: Chiro | Data publikacji: Piątek, 23 października 2020r.\nGdy ważny cios w architekturze natknęłam się na test czarnej maski Pilaten, więc przemyślałam, że owo coś gwoli mnie. Producent daje o tymże, że maseczka stanowi niesłychanie gwarantowana taping kursy w dogłębnym oczyszczaniu, usuwaniu zaskórników i zask(...)\nTvSatSerwis.net zapewnia usługi montażu anten oraz ustawienie anten satelitarnych w tym nc+, cyfrowy polsat, orange oraz montażu i ustawienia anten naziemnych, dvb-t. Oferujemy też usługi multiroom, z pełn(...)\nUważam, że blog prawniczy omawiający prawo nieruchomości zupełnie nie jest koniecznością. Prowadzony regularnie i z pasją może lecz wygenerować znakomite rezultaty. Jest coraz istotniejszym elementem (...)\nTagi: blog prawo administracyjne, blog prawa budowlanego, blog prawa medycznego, blog prawa pracy, prawo wyznaniowe blog,\nFirma Artdoors zajmuje się sprzedażą stolarki drzwiowej i okiennej na rynku lubelskiem od 1999r .Doświadczenie zebrane przez te lata umożliwia nam zaoferować Państwu duży wybór produktów wielu producentów w konkurencyjnych cenach. Posiadamy w sprz(...)


Miejsce, gdzie masz możliwość pytać oraz udzielać odpowiedzi na wszystkie tematy – #LNK\nData: 22 października 2020 13 stycznia 2021 | Autor Piotr Warzecha\nO tym, iż wypada się uczyć, aby zdołać być kimś poprawniejszym w życiu, zdobywać szczyty kariery zawodowej na pewno wie nawet dziecko. Nie jest w żadnym wypadku trudno unaocznić sobie, iż tak wiele zależy od tego, jakie szkoły się pokończyło i z jakim wynikiem. Dlatego właściwe nastawienie do kwestii edukacyjnej staje się niezwykle istotnym zadaniem w tym kierunku. Nauka okazuje się być nadzwyczaj odpowiednia wobec praktycznych zagadnień zawodowych. Ważne jest obieranie stosownego kierunku w takim zagadnieniu edukacyjnym. Od tego zależna jest przyszłość młodego człowieka, dla którego aktualnie szkoła jest czymś w rodzaju przymusu, niekoniecznie lubianego przez niego.\nNauka okazuje się być pomocna również w codziennych sprawach, nie jedynie w staraniach o poprawniejsze stanowisko pracy. Widać to niesłychanie całkowicie na podstawie choćby pielęgnowania roślin, należy, co trochę na ten temat wiedzieć, by móc podjąć się tego zadania – wypróbuj zatem serwis internetowy https://dispark.pl. To bezsprzecznie jedynie przykład, ale bezbłędnie wizualizuje potrzebę odpowiedniego edukowania się na danym poziomie. Bardzo niejednokrotnie liczy się to, w jaki sposób uczeń samodzielnie podchodzi do szkoły i edukacji. W domu odrabia lekcje oraz przygotowuje się do zajęć. To ile czasu na to poświęca zależy już jedynie wyłącznie od niego.\nW pewnych sytuacjach nie czas świadczy o konkretnym przygotowaniu, lecz koncentracja. Nauka po szkole jest przeważnie ustalana na parę godzin, od dwóch do czterech. W tym czasie wolno faktycznie przyswoić wiedzę z zakresu danego materiału jak również w odpowiedni sposób przygotować się sprawdzianów czy rzekomo niezapowiedzianych kartkówek, których oraz tak wolno się spodziewać. Uczniowie, którzy troszczą się o swój poziom edukacyjny na pewno będą mieć na uwadze to, że przygotowanie we właściwy sposób zezwoli poczuć się pewniej na lekcji, nawet, jeżeli zostanie wywołany do odpowiedzi. Wiadome jest, iż takie sprawdzanie wiedzy przez nauczyciela, jest o dużo trudniejsze dla ucznia aniżeli na przykład kartkówka. Co poniektórzy uczniowie w tym przypadku mogą czuć pewien dyskomfort, np. z uwagi na niedostateczne nieprzygotowanie.\nSklep ogrodniczy, w którym dodatkowo można rozszerzyć swoją wiedzę na temat ogrodnictwa\nCzasopismo szkoła czy nowoczesne nauczanie to dobra jakość na e-platformie nowoczesna szkoła https://journals.umcs.pl/rh. Chcesz się rozwijać? Pragniesz wiedzieć więcej? Koniecznie sięgaj po takie czasopisma, które sprawdzają się doskonale.


Graj, aby walczyć z cukrzycą 👗 Oh! Hillary!\nInteraktywne gry zostały opracowane dla diabetyków, aby wprowadzić ich wiedzę w życie. Wyjaśnimy Tobie.\n"Leczenie cukrzycy za pomocą insulinoterapii jest skuteczne, ale metody uczenia się oparte na obliczeniach są surowe" - mówi Aurore Guillaume, lekarz specjalizujący się w cukrzycy i prezes Zippyware, założyciel firmy Gluciweb. "Dlatego stworzyliśmy interaktywne gry dla osób z cukrzycą typu 1, aby wprowadzić ich wiedzę w życie." Meli-melo, dla dzieci, składa się z czterech quizów. Cel? Zidentyfikuj źródła węglowodanów i cukrów szybko, ale także naucz się robić zakupy - z dostępem do wykresu, aby zidentyfikować obecność lub brak węglowodanów w niektórych typowych produktach spożywczych. Birmy Affair i Time Out są dla nastolatków i młodych dorosłych. Te przygodowe gry 3D mają dwóch diabetycznych bohaterów. Trzeba znaleźć naukowca, który został porwany, a drugi musi spłacić swoje długi przed końcem dnia. Podczas zarządzania chorobą: (de) podłącz swoją pompę insulinową, monitoruj dawki, weź pod uwagę czas chodzenia ... Scenariusze są skomplikowane, intrygi wstrzymują oddech. Ale uwaga, ostrzega Aurore Guillaume, "aby pozostać w dynamice uczenia się, aby skorzystać."\nDarmowe i dostępne online.\nObejrzyj wideo: Dzieci i cukrzyca. Dziewięcioletnia Zuzia gra w tenisa, pływa i jeździ na rowerze\nOpakowania w kształcie zwierząt, owoców lub jaj, tekstury lekki, świeży i oryginalny, jesteś w Tony Moly. Po dziesięciu latach istnienia, całkiem koreański marki w Sephora przychodzi do naszego zachwytu, możliwość odkryć to, co ma w żołądku. Pojawia się we właściwym czasie, podczas gdy koreański trend dmucha świeżego powietrza na całej planecie piękna.\n1. W przypadku przeciążenia pracą ćwiczyć świadome chodzenie. Na ulicy lub w parku, zanim dołączysz do biura lub w porze lunchu, zacznij od spaceru i skup się na swoich krokach. Następnie po 2 lub 3 minutach wdychaj na 3 schodkach (2 lub 4 według rytmu) i wydychaj na kolejnych 3 schodkach.\nCały świat odkrył Jennifer Aniston jako Rachel Greene, córkę tatusia w poszukiwaniu niezależności i miłości w kultowym serialu Przyjaciele. Od 1994 do 2004 roku będzie się zmieniało w ciągu epizodów i pór roku i stanie się ulubieńcem całego kraju i pokolenia kobiet.\nTatin z mango i sorbet z limonką\nOpinia psychologa: "Dlaczego nie trzeba wszystkiego mówić?"Konsultacja modowa ... Jennifer LawrenceTwój astro coaching od 5 grudnia do 11 grudniaKonkurs na książkę kieszonkową - tekst Marjorie FERON


Kosmetyki dermatologiczne do codziennej pielęgnacji | Dr W. Rosiński\nStrona główna » Kosmetyki dermatologiczne\nKosmetyki dermatologiczne to sprawdzone kosmetyki o udowodnionej skuteczności oraz dużym profilu bezpieczeństwa – nie powodujące uczuleń.\nDo tej grupy zalicza się Zinalfat i Cicaplast Baume B5\nKosmoceutyk a kosmetyk\nNawilżanie skóry oraz ochrona przed słońcem to konieczność jeśli chodzi o właściwe postępowanie w obecnych czasach.\nWłaściwe nawilżenie zapobiega powstawaniu zmarszczek oraz pozwala przedłużyć jędrność skóry.\nProfesjonalne kosmetyki pozwalają chronić skórę przed niekorzystnym działaniem promieniowania UV oraz właściwie nawilżać ją, pozwalając dłużej zachować zdrowy i młody wygląd.\nKosmetyki dermatologiczne, zwane również dermokosmetykami, kosmetykami aptecznymi lub kosmeceutykami, zyskują w ostatnich latach coraz większą popularność. Cieszą się tak wielkim uznaniem, ponieważ nie uczulają i mogą być bez przeszkód stosowane przez alergików, których niestety we współczesnym świecie jest coraz więcej.\nAle to nie wszystko! Kosmetyki dermatologiczne to nie tylko kosmetyki, mają one także nieocenione działanie lecznicze. Wspomagają leczenie chorób skóry, a także opóźnianie procesu starzenia. Przeznaczone są do pielęgnacji różnych typów cery.\nKosmetyki dermatologiczne są to preparaty o podwójnym działaniu. Zarówno pielęgnują skórę, regenerują ją, łagodzą powstawianie defektów oraz zwiększają jej odporność, jak i wspomagają leczenie niektórych chorób skóry. Zawierają zwiększone ilości substancji aktywnych, np. witamin A, C, E oraz witamin z grupy B, lipidów, substancji roślinnych oraz antyoksydacyjnych, a niektóre produkowane są na bazie wód termalnych.\nStosowane są jako preparat pomocniczy w terapii:\nzmian związanych z pigmentacją.\nMogą być również używane do pielęgnacji skóry kobiet w ciąży, niemowląt i małych dzieci oraz pacjentów leczonych sterydami i po radioterapii. Korzystają z nich także osoby z cerą suchą, wrażliwą czy odwodnioną.\nCoraz częściej kosmeceutyki wykorzystywane są w celu późnienia procesów starzenia się skóry oraz w profilaktyce powstawania zmarszczek. Czasami ich działania przyrównywane jest także do mechanizmu, jaki występuje przy zabiegach z użyciem botoksu, gdyż niektóre z kosmetyków dermatologicznych są produkowane na bazie peptydu – białka zmniejszającego podatność na impulsy nerwowe i spowalniającego pracę wybranych mięśni twarzy.\nInne z kolei – tworzone na bazie kwasów (mlekowego, cytrynowego czy salicylowego) wspomagają i przyspieszają łuszczenie się skóry – te najczęściej używane są w terapii trądziku lub do usuwania blizn. Dermokosmetyki z dodatkiem metali, takich jak miedź czy cynk przyspieszają z kolei gojenie się skóry.\nTworzeniem kosmetyków dermatologicznych zajmują się zespoły specjalistów, w tym wyspecjalizowanych dermatologów i kosmetologów, dlatego preparaty są w pełni bezpieczne, nie powodują skutków ubocznych, a ich używanie nie wiąże się z ryzykiem reakcji alergicznych.\nSą także zwykle bezbarwne i bezzapachowe. Zaleca się stosowanie ich nie tylko w celach leczniczych, ale także profilaktycznych i pielęgnacyjnych. Dzięki takiemu wyborowi każda skóra zachowa dłużej zdrowie oraz piękny, świeży i młody wygląd.\nPreparat w kremowej postaci przeznaczony do oczyszczania skóry delikatnej, wrażliwej, podrażnionej przez czynniki atmosferyczne lub agresywne zabiegi. Również dla każdego rodzaju cer po zabiegach z użyciem peelingów chemicznych.\nBogata formuła pianki przywraca skórze naturalną równowagę, usuwa zanieczyszczenia oraz martwe komórki, chroni przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi, doskonale nawilża.\nSubstancję zawarte w preparacie: wyciąg z zielonej herbaty, wyciąg z rumianku, witamina C, pantenol, wyciąg z winorośli, kwas hialuronowy.\nStosować rano i wieczorem na nawilżoną skórę twarzy., delikatnie masując aż do wytworzenia piany. Zmyć wodą.\noczyczenie, mycie twarzy\npo peelingach chemicznych/ agresywnych zabiegach\nPreparat oczyszczający dla wszystkich typów skóry\nDelikatny preparat oczyszczający o działaniu regenerującym, reguluje pH skóry, usuwa nadmiar martwych komórek naskórka. Po zastosowaniu skóra jest gładka, czysta a pory zwężone. Preparat idealnie nadaje się przed zabiegami anti-aging oraz antystresowymi. Substancje w składzie: kompleks nawilżający, kwas glikolowy 4%\nWycisnąć niewielką ilość na dłoń, dodać kilka kropel wody i utworzyć obfitą pianę. Nakładać na zwilżoną skórę okrągłymi ruchami, delikatnie masując. Zmyć wodą.\nFace & Body Cleanser 15 %\nPreparat przeznaczony do pielęgnacji skóry twarzy oraz ciała. Przeznaczony dla skóry tłustej, łojotokowej, ze skłonnej do wyprysków również dla cer bladych i zniszczonych. Po stosowaniu preparatu skóra jest idealnie odświeżona, głęboko oczyszczona oraz wygładzona i dotleniona. Zapobiega wydzielaniu łoju, ułatwia odblokowanie porów, zapobiega powstawaniu zaskórników. Przygotowuje skórę przed zabiegami przeciwstarzeniowymi oraz przeciwtrądzikowymi. Substancję zawarte w preparacie : kompleks nawilżający, kwas glikolowy 15 %.\nStosowanie: Wycisnąć niewielką ilość na dłoń, dodać kilka kropel wody i utworzyć obfitą pianę. Nakładać na zwilżoną skórę okrągłymi ruchami, delikatnie masując. Zmyć wodą.\nzahamowanie wydzielania łoju\nzapobieganie powstawaniu zakórników\nredukcja uszkodzeń wywołanych przezz UVA, UVB\nMaska regenerująca i oczyszczająca\nMaska dla skór problemowych, przetłuszczających się, ze skłonnością do wyprysków. Preparat zawiera unikalne połączenie glinki z kwasem glikolowym. W kilka minut po zastosowaniu koloryt skóry staje się jednolity oraz matowy. Maska działa ściągająco, obkurcza pory, mniejsza nadmiar łoju. Usuwa martwe komórki naskórka, wygładzając skórę. Maska może być stosowana przed zabiegami z użyciem peelingów chemicznych.\nMaska w składzie zawiera: kwas glikolowy, kaolin, bentonit, ekstrakt z rumianku, olejek z prymuli i orchidei, hydrolizowaną kolastynę.\nStosowanie: niewielką ilość produktu nałożyć na oczyszczoną skórę. Pozostawić na 2-4 minuty, aż do odczucia lekkiego szczypania. Następnie zmyć obficie wodą.\nzmniejszenie wydzielanego łoju\nKrem rozjaśniająco- rozświetlający\nKrem do twarzy z zawartością kwasu fitowego i glikolowego, działający rozjaśniająco oraz redukuje plamy melaninowe. Wygładza i ujednolica koloryt skóry z przebarwieniam, nadając jej zdrowy wygląd. Zapobiega tworzeniu przebarwień, dodatkowo energetyzując i nawilżając skórę. Zawartość wyciągu z winogron dodaje efekt przeciwstarzeniowy.\nW składzie preparatu znajduje się: kwas fitowy 2%, kwas glikolowy 8%, wyciąg z winogron, cholesterol, kompleks nawilżający.\nStosowanie: Rano i/lub wieczorem na oczyszczoną skórę twarzy. Zaleca się jednocześnie stosować ochronę przeciwsłoneczną.\nredukcja plam melaninowych\nzapobieganie tworzeniu nowych przebarwień\nKrem rozświetlająco- nawilżający\nOdżwyczy krem nawilżający o lekkiej konsystencji, działający przeciwutleniająco i przeciwzapalnie. Chroni przed powstawaniem przebarwień, idealnie sprawdza się do pielęgnacji skóry wokół oczu, zwłaszcza na tzw. sińce pod oczami. Substancję łagodzące koją zmęczoną skórę. Krem doskonale nadaje się do pięlęgnacji po peelingach chemicznych.\nSubstacje aktywne: kompleks nawilżający, kwas fitowy 4%, masło karite, cholesterol, wyciąg z rumianku, bisabobol.\nStosowanie: Rano i wieczorem na oczyszczona skórę twarzy.\nBalsam dla skóry odwodnionej, dojrzałej, zestresowanej. Dzięki składnikom przeciw utleniającym skóra staje się miękka i jedwabista. Kwas glikolowy regeneruje, niweluje rozstępy oraz wspomaga leczenie pomarańczowej skórki.\nStosowanie: nakładać raz dziennie na oczyszczoną skórę. W sezonie letnim zaleca się dodatkowo stosowanie filtrów przeciwsłonecznych.\nStand by C cream krem przeciwutleniający i przeciwstarzeniowy\nKrem dedykowany dla wszystkich typów skór i o każdej porze roku.\nZawarte substancje aktywne rewitalizują i regenerują. Niwelują drobne zmarszczki i przebarwienia, dodatkowo łagodzi i uspokaja naskórek. Skóra zyskuje zdrowy wygląd i blask.\n5% witamina C ester palmitynowy\nkwas fitowy 4 %\nStosowanie: nałożyć rano i wieczorem na oczyszczoną skórę\nFacial C lotion\nMleczko dla skóry zmęczonej, pozbawionej blasku. Preparat zawiera koktajl przeciwutleniaczy w wysokiej dawce. Regularne stosowanie odbudowuje i ujędrnia skórę\n20% witamina C ester palmitynowy\nkwas glikolowy 6%\nkwas fitowy 4%\nStosowanie: rozprowadzić na całej twarzy po wcześniejszym jej oczyszczeniu. Stosować rano i wieczorem.\nDottore to marka polskich kosmeceutyków wywodzących się z medycyny estetycznej, której receptury wykazują wysokie działanie, dając pożądane rezultaty. Składniki kosmetyków są niemalże w 100 % naturalne, pozbawione związków o działaniu toksycznym. Zabiegi przeznaczone dla osób poszukujących nieinwazyjnych a zarazem skutecznych sposobów pielęgnacyjnych lub jako uzupełnienie zabiegów medycyny estetycznej.\nKosmoceutyki oprócz działania upiększającego posiadają również działanie lecznicze. Ich skład jest bogatszy oraz posiada większe stężenie substancji biologicznie czynnych, dzięki czemu wykazuje się większą skutecznością pielęgnacyjną lub leczniczą. Produkty pozbawione są substancji mających zły wpływ na naszą skórę jak np.: oleje mineralne, parabeny, barwniki oraz składników o działaniu alergizującym.\nZabieg Rossatore xpress , dedykowany dla cery naczyniowej z tendencją do trądziku różowatego.\nJest to pierwszy zabieg o adaptogennym działaniu na skórę naczyniową. Obniża reaktywność skóry, działa przeciwzapalnie, redukuje zaczerwienienie dodatkowo poprawia koloryt oraz odbudowuje barierę hydrolipidową wpływając na nawilżenie i elastyczność skóry. Badania nad skutecznością zabiegów wykazały pierwsze efekty w poprawie kolorytu już po pierwszym zabiegu. Po całej serii zauważa się znacząco zmniejszenie zaczerwienienia, dzięki czemu można zrezygnować z maskujących naczynia podkładów.\nskóra wrażliwa, nadreaktywna\nZalecany cykl zabiegów: 4-6 raz w tygodniu\nCYTRYNIEC CHIŃSKI- składnik wspomniany już w chińskiej farmakopei z 250 r p.n.e. Bogaty w witaminy A, C i E oraz schisandrynę. Nawilża, tonizuje, zwęża naczynia krwionośne, łagodzi podrażnienia, wzmacnia skórę, oczyszcza, rewitalizuje, koi, uelastycznia\nARGININA- skutecznie nawilża naskórek jak i głębsze wartwy skóry, działa przeciwzapalnie, pobudza komórki skóry, wykorzystywana po zabiegach mocno drażniących(laseroterapia, peelingi chemiczne) neutralizuje i łagodzi\nWĄKROTKA AZJATYCKA- pobudza fibroblasty do produkcji kolagenu i elastyny, poprawia nawilżenie, spłyca zmarszczki, wzmacnia naczynia krwionośne, działa przeciwzapalnie i antybakteryjnie\nNIACYNAMID (Wit. b3)- poprawia nawilżenie, elastyczność, spłyca zmarszczki, poprawia koloryt, sprzyja gojeniu i regeneracji, zwiększa odporność skóry, działa antytrądzikowo, zmniejsza zaczerwienienia oraz podrażnienia, reguluje pracę gruczołów łojowych, redukuje wielkość porów\nAZELOGLICYNA- rozjaśnia przebarwienia, normalizuje wydzielanie sebum, działa przeciwzaskórnikowo, przeciwzapalnie, nawilża i uelastycznia\nDemakijaż + peeling oczyszczająco wzmacniający+ delikatny masaż na serum+ maska kremowa+ krem redukujący rumień, stan zapalny\nZabieg mocno nawilżający, reguluje proces rogowacenia, wpływa na poprawę struktury kolagenu oraz zwiększenie ilości kwasu hialuronowego, poprawiając nawodnienie i elastyczność. Bogaty kompleks składników nawilżących daje efekt długotrwałego oraz natychmiastowego nawilżenia.\nGłównym składnikiem zabiegu jest liposomalna woda lodowcowa, która jest cennym źródłem minerałów oraz śladowych pierwiastków o właściwościach energetyzujących i nawilżających. Budowa liposomalna wody lodowcowej pozwala na jej wnikanie do głębszych warstw skóry. Zabieg świetnie sprawdza się u osób z cerą suchą, odwodnioną, po opalaniu lub zimie oraz przy pierwszych objawach starzenia.\ncera sucha, przesuszona, odwodniona\nskora uszkodzona przez czynniki atmosferyczne :wiatr, mróz, słońce\nskora szara, matowa, zmeczona\npoprawa nawilżenia, kolorytu skory\nwzmocnienie płaszcza hydrolipidowego skóry\nZalecana seria 4-6 zabiegów co 1-2 tygodnie\nDemakijaż+ peeling stymulujący nawilżenie+ masaż twarzy+ serum z lizosomalną wodą z lodowca+ maska kremowo-kaolinowa+ krem nawilżający\nWoda lodowcowa- bogata w naturalne minerały i pierwiastki, silnie nawilża, wzmacnia, energetyzuje skórę, dzięki lizosomalnej budowie przenika do głębszych wartw\nmasło Shea- nawilża, natłuszcza , odżywia skórę, naturalny filtr UV\nCeramidy- uelastyczniają, poprawiają jędrność, regenerują, ochraniają przed czynnikami zewnętrznymi\nPullulan – wiąże oraz zapobiega utracie wody z naskórka, napina skórę, wypełnia zmarszczki


Piotr Kozłowski 28.11.2015 10:40\nProjekt wyposażania Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego w nowy sprzęt dobiega końca. Sprawdziliśmy, jakim arsenałem Inspektorat będzie dysponował od stycznia przyszłego roku\n"Budowa centralnego systemu automatycznego nadzoru nad ruchem drogowym" - pod tą nazwą kryje się projekt budowy arsenału Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego. Umowę podpisano ostatniego dnia grudnia 2012 r., a jej zakończenie przewidziano na koniec 2015 r. Co w niej zawarto?\nPrzede wszystkim zakup 400 stacjonarnych fotoradarów, 29 fotoradarów mobilnych, 29 urządzeń rejestrujących do odcinkowego pomiaru prędkości i 20 kompletów urządzeń do monitorowania przejazdu na czerwonym świetle. Do tego utworzenie Centrum Automatycznego Nadzoru nad Ruchem Drogowym (CANARD) wraz z zakupem i wyposażeniem budynku oraz stworzenie oprogramowania systemowego umożliwiającego gromadzenie, przechowywanie i automatyczne przetwarzanie danych pozyskiwanych z urządzeń rejestrujących. Wszystko to za niespełna 190 mln zł, z czego 160 mln pochodzących z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Zdecydowana większość umowy została już zrealizowana. Czym już dysponuje GITD, a co dołączy do jego arsenału do końca roku?\nPo pierwsze, fotoradary\nW 2011 r. Inspektorat przejął od policji i Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad około 75 fotoradarów. Już wówczas było wiadomo, że ta liczba szybko się zwiększy. Planowano zakup 300 nowych urządzeń. Rok później pojawiła się możliwość gigantycznego dofinansowania z UE, co GITD wykorzystała, wpisując do projektu "POIS.08.01.00-00-030/12" 400 fotoradarów stacjonarnych. Wszystkie robią już zdjęcia przekraczającym prędkość kierowcom. 75 przejętych od policji i GDDKiA urządzeń zniknęło z dróg. Jak dowiedzieliśmy się w GITD, nie dało się ich zintegrować z nową siecią. Oprócz działających już stacjonarnych fotoradarów kierowców pilnuje też 29 urządzeń mobilnych zamontowanych w radiowozach Inspektoratu.\nPo drugie, monitorowanie przejazdu na czerwonym świetle\nNa 20 skrzyżowaniach w kraju GITD monitoruje przejazd na czerwonym świetle. Nie jest tu mowa o klasycznych fotoradarach, czyli żółtych skrzynkach wyrastających z ziemi, o których istnieniu informują stosowne znaki. Chodzi o zupełnie nowy system kamer odczytujący numery rejestracyjne i sprawdzający, czy kierowcy nie wjeżdżają na skrzyżowanie po zmianie światła na czerwone. O kontroli nie ostrzegają żadne znaki. Kierowca dowiaduje się o swojej winie, gdy w skrzynce znajduje wezwanie do wskazania osoby, która prowadziła pojazd danego dnia o konkretnej godzinie. Na skrzyżowaniach których miejscowości postawiono systemy monitorujące?\nDokładne adresy skrzyżowań znajdują się na stronie CANARD.\nPo trzecie, odcinkowy pomiar prędkości (OPP)\nOPP to jedyna część arsenału GITD, która nie działa w pełni. Od nowego roku w 29 miejscach w kraju Inspektorat będzie mierzył średnią prędkość pojazdów na wybranych odcinkach. Gdy tydzień temu informowaliśmy o uruchomieniu systemu, aktywne były trzy odcinki. Jak poinformowano nas dziś w Inspektoracie, system zarejestrował do tej pory 420 wykroczeń.\nŁącznie inspektorzy odebrali już 20 odcinków, ale 17 pozostaje w fazie testów. Nie wiadomo, w jakiej kolejności będą przechodziły w tryb normalnej pracy. Jak nas zapewniono, GITD nie spodziewa się żadnych opóźnień, a zatem wszystkie 29 odcinków do nowego roku będzie już monitorowane. Poniżej miejsca, w których OPP działa normalnie.\nŹródło: GITD/CANARD.Dokładne lokalizacje znajdują się na stronie CANARD.\nLafayette Atena PRESIDENT Thomas CANVA CB-278