Po co chrzcić dzieci. Ks. Edward Staniek o sakramencie chrztu | Fronda.pl\nPo co chrzcić dzieci. Ks. Edward Staniek o sakramencie chrztu\nCzy należy udzielać chrztu dziecku, czy człowiekowi dorosłemu? W Kościele od początku udzielano chrztu dzieciom, zwłaszcza wtedy, kiedy w ich oczy zaglądała śmierć. W starożytności jednak zdecydowaną przewagę miał chrzest ludzi dorosłych. Jak więc? I czym tak właściwie jest sakrament chrztu?\n1. Sakramentalna obecność Chrystusa\nW refleksji i dyskusji nad sakramentami należy nieustannie mieć na uwadze trzy tajemnice: Boga, Chrystusa i Kościoła. Wszystkie religie świata uznają istnienie Boga i liczą się z Jego prawem. Chrześcijanie wierzą nadto we wcielenie Syna Bożego, czyli w Jezusa Chrystusa prawdziwego Boga i prawdziwego Człowieka. Katolicy i prawosławni wierzą w założony przez Niego, trwający nieprzerwanie od zesłania Ducha Świętego Jego Kościół.\nChrystus został na ziemi w założonym przez siebie Kościele. Taka była Jego decyzja. Ktokolwiek chce się z Nim spotkać, znajdzie Go w Kościele. Zasadniczo tę obecność Jezusa sprowadzić można do trzech form. Jest obecny w spotkaniu świętych ludzi. Gdzie dwóch albo trzech jest zgromadzonych w imię Moje, tam Ja jestem. Druga forma obecności to teksty natchnione. Jezusa można spotkać w Piśmie Świętym czytanym w duchu wiary. Trzecia forma Jego obecności to sakramenty.\nSakramenty są ustanowionymi przez samego Chrystusa widzialnymi znakami Jego obecności i działania na ziemi. Licząc się z naszymi możliwościami odbioru Chrystus postanowił posłużyć się znakami podpadającymi pod zmysły, po to, by dać nam pewność, że przeżywamy spotkanie z Nim. Są to znaki niezawodnie skuteczne, o ile spełnimy postawione przez Boga warunki. To jest mniej więcej tak, jakby Chrystus zostawił w Kościele olbrzymie źródło energii i kilka urządzeń służących do jej przetwarzania np. na światło, ciepło lub moc zdolną poruszać maszyny. To ta energia jest ukryta w konsekrowanym Chlebie i Winie. To jest Eucharystia. Natomiast jej wykorzystanie jest możliwe przez pozostałe sakramenty święte. I trzeba wyraźnie podkreślić, że jest to decyzja Chrystusa, a nie Kościoła. Kościół tylko obsługuje to wielkie urządzenie i tylko on ma monopol na sakramenty. Tak postanowił Chrystus. Ktokolwiek chce spotkać się z Chrystusem obecnym w sakramentach, może spotkać Go wyłącznie w Kościele. Stąd twierdzenie -- Chrystus "tak", a Kościół "nie" -- jest nieporozumieniem, to jest wyznanie całkowitej nieznajomości zarówno Chrystusa, jak i Kościoła.\nSakramenty są organicznie związane z Eucharystią. Chrzest daje prawo podejścia do Komunii Świętej. Jeżeli ktoś straci to prawo, może je odzyskać przez sakrament pokuty. Każdego, kto karmi się Komunią Świętą, czeka trudne świadectwo na ulicy, w domu, w zakładzie pracy. Ten kontakt ze światem wymaga dodatkowego wyposażenia w odwagę i mądrość, czego udziela sakrament bierzmowania. Człowiek chory, chcąc mieć pełny udział w Eucharystii, nie tylko przez jej przyjmowanie, ale i składanie z Chrystusem siebie w ofierze, ma do dyspozycji sakrament chorych. Małżonkowie, jeśli chcą w duchu Ewangelii rozwijać swoją miłość, podchodzą do Eucharystii związani sakramentem małżeństwa. Kapłan, jak już wiemy, jest sługą ołtarza odpowiedzialnym za to, by to wielkie urządzenie Bożej energii na ziemi ustawicznie mogło działać.\nO tych sakramentach, o umiejętności korzystania z nich, i o bogactwie, jakie jest w nich ukryte, pragnę mówić w najbliższych miesiącach. Serdecznie zapraszam do udziału w tych katechezach wszystkich, których interesuje piękno i bogactwo Kościoła Chrystusowego i naszej wiary. Rozważania te potrzebne są nie tylko do odkrycia swojej godności, ale również do twórczych rozmów i do odpierania zarzutów, jakie nam stawia świat.\n2. Znak ustanowiony przez Boga\nW Starym Testamencie jest szereg wydarzeń, zanotowanych przez autorów natchnionych, które zapowiadały ustanowienie sakramentu chrztu świętego i pomagają nam odkryć jego bogactwo.\nTakim obrazem jest potop. Najczęściej dostrzegamy w nim karę, ale to nie tylko kara. Woda została wykorzystana przez Boga do zmycia grzesznej ziemi, aby w odnowionym i oczyszczonym świecie sprawiedliwi mogli rozpocząć nowe życie.\nDrugim wymownym obrazem jest przejście Izraelitów przez Morze Czerwone. Kiedy potomkowie Abrahama, uciekając z niewoli egipskiej, przechodzą przez wodę, zyskują wolność. Otwiera się przed nimi droga do Ziemi Obiecanej. Przez wodę zyskują wolność.\nNa pustyni Mojżesz dwukrotnie przez wodę ratuje naród od śmierci. Raz wyprowadza wodę ze skały, drugi raz gorzką wodę uzdatnia do picia.\nW refleksji nad tajemnicą chrztu świętego pragnę zatrzymać się nad wydarzeniem zapisanym w Drugiej Księdze Królewskiej. Jest tam stosunkowo dokładna relacja z życia proroka Elizeusza, największego cudotwórcy przed przyjściem Chrystusa na ziemię. Otóż Syryjczycy napadli na Izrael i zagarnęli niewolników. Wśród nich na dwór dowódcy wojsk syryjskich dostała się młoda izraelska dziewczyna. Odkrywa ona, że jej pan, Naaman, jest trędowaty. Choroba ta uchodziła wówczas za nieuleczalną i tylko interwencja Boga mogła położyć jej kres. Radzi ona, by pan pojechał do proroka, który jest w Izraelu, a ten go uleczy. Król syryjski wysyła więc Naamana do króla izraelskiego z poleceniem, by ten go uleczył. Król przeczytał list, rozdarł szaty i pyta, czy to nie prowokacja i szukanie zaczepki do wojny. Wówczas prorok Elizeusz prosi króla, by wysłał Naamana do niego, dla przekonania się, że jest prorok w Izraelu. Naaman przyjechał ze wspaniałym orszakiem i stanął przed domem Elizeusza. A ten nie wychodząc do niego, przez sługę polecił mu: Idź i obmyj się siedem razy w Jordanie. Otoczony dworem Naaman, czuje się upokorzony. Prorok nie wyszedł, nie oglądnął, nie dotknął jego ran. Co to za lekarz? Czy wody Jordanu są rzeczywiście takie cudowne? Czyż wody rzek syryjskich nie są lepsze? Cóż to za leczenie przez siedmiokrotne zanurzenie w wodzie? Nie podchodzi do polecenia proroka z punktu widzenia wiary, lecz rozważa je na płaszczyźnie mędrkowania, zamkniętej w ciasnych granicach ludzkiej logiki. Rozgniewany chce wrócić do swojego kraju. Na szczęście jego słudzy są mądrzejsi i przekonują go, że gdyby prorok kazał mu uczynić coś bardzo trudnego, to by to zrobił, dlaczego więc nie uczyni tak prostej rzeczy. Naaman był mądrym dowódcą i umiał słuchać mądrych podwładnych. Zanurzył się siedmiokrotnie w Jordanie i wyszedł z niego bez trądu. Wrócił do proroka, chciał mu płacić. Przywiózł bogate dary, dziesięć talentów srebra i sześć tysięcy syklów złota. Elizeusz powiada: nic nie przyjmę, bo to jest dzieło Boga, a nie moje. W takim razie Naaman prosi: daj mi kilka worków ziemi, chcę bowiem wrócić do swojego kraju i zbudować ołtarz, aby składać ofiarę tylko temu Bogu, który ma moc uzdrowić z trądu.\nObserwował to uczeń proroka, Gechazi, i żal mu było, że taki majątek przemknął mu koło nosa. Postanowił chociaż jego część zatrzymać dla siebie. Dopędził Naamana i powołując się kłamliwie na proroka, wyżebrał u uzdrowionego dwa talenty srebra i dwa ubrania. Kiedy stanął przed Elizeuszem, dowiedział się, że skoro wziął srebro i ubrania Naamana, to weźmie również jego trąd. Gechazi zostaje trędowaty. Taka jest relacja autora natchnionego.\nTo wydarzenie, do którego odwołuje się Chrystus w Ewangelii, zawiera bogatą treść. Dowiadujemy się z niego, że sakrament chrztu, który tu jest zapowiedziany w formie figury, jest ustanowionym przez Boga znakiem. W Jordanie nie było cudownej wody, to była zwykła woda. Nie wystarczy się wykąpać pięć, sześć razy, trzeba to uczynić tyle razy, ile polecił Bóg -- siedem. Nie każdy, który się wykąpie w Jordanie, będzie czysty. Ten znak jest wyraźnie przeznaczony dla tego jednego trędowatego, dla Naamana. To Bóg zapewnił, że jeśli ten dokładnie zrealizuje polecenie, On sam będzie obecny w tym obrzędzie, dotknie go i oczyści. Wielka prawda -- Bóg leczy, posługując się takim prostym znakiem.\nZnak jest bardzo czytelny. Trąd był traktowany jako brud, należało się z niego oczyścić. Uważano, że trąd ciała jest znakiem grzesznej duszy, która wyrzuca na zewnątrz to, co ją gnębi.\nDziś odkrywamy coraz pełniej psychofizyczną jedność człowieka i możemy jeszcze lepiej rozumieć sakramentalne znaki. To, co jest na zewnątrz, w naszej postawie, działaniu, objawia to, co jest w środku, w nas. Słuchałem relacji psychologa. Wspominał on, że w swojej praktyce spotkał sparaliżowanego do połowy ginekologa, który ciągle strzepywał ręce. Długie analizy wykazały, że było to pragnienie strząśnięcia z rąk krwi. Już niewiele i niewyraźnie mówił, ale na zewnątrz wyrażał to, co było w głębi jego serca. Oby ten człowiek odkrył, że jest ustanowiony sakrament, w którym może swoje skrwawione ręce oczyścić.\nTakich elementów, które ujawniają na zewnątrz to, co jest w środku, możemy obserwować dużo. Rozmawiałem z człowiekiem, który ciągle klął. Pytam: czy pan nie próbował opanować języka? "Próbowałem, powiada -- ale to się nie da. To nie wystarczy nie mówić, to jest we mnie. To jest tak jak z wrzodem, który dojrzewa i musi pęknąć". Mówię mu: trzeba by ten wrzód uleczyć. "Ma ksiądz rację, tylko wtedy trzeba by było uleczyć całe moje życie". Klątwa to zewnętrzny znak jego duchowej choroby. Z obfitości serca mówią usta.\nCelowo zrelacjonowałem całość opisu Księgi Królewskiej, przytaczając dramat sługi proroka z powodu zabranych pieniędzy. To również ma charakter typiczny. Otóż łaska sakramentu jest zawsze darem Boga. Sługa, który uczestniczy w przekazywaniu tego daru, nie może z tego powodu brać pieniędzy. <204>le się stało, że w naszej praktyce połączono pieniądze z udzielaniem sakramentów. Jest rzeczą jasną, że kapłan powinien mieć na chleb, ale nie powinno się łączyć pieniędzy z szafowaniem sakramentami. Utrzymanie kapłana winno być na nowo przedyskutowane i ustawione tak, by przekazane mu pieniądze nie przysłaniały wielkości łaski zawartej w sakramentach.\nKończąc to pierwsze rozważanie dotyczące chrztu w oparciu o opis starotestamentalny stawiam pytanie: W jakiej mierze rozumiemy, że w znakach sakramentalnych jest obecny Bóg? W jakiej mierze jesteśmy podobni do Naamana przed oczyszczeniem w Jordanie, a w jakiej po oczyszczeniu? Czy wiemy, że tym znakiem posługuje się Bóg? Za chwilę będziemy świadkami sakramentalnego spotkania z Bogiem w Eucharystii. Czy odejdziemy od ołtarza szczęśliwi jak Naaman?\n3. Obrzędy chrztu świętego\nJest kilka różnych form udzielania chrztu świętego. Już na przełomie I i II wieku autor nieznanego nam dokumentu pochodzącego z Syrii pisze w ten sposób: "Chrzcijcie w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego w wodzie bieżącej, jeśli nie masz wody bieżącej, chrzcij w stojącej. Jeśli nie możesz znaleźć zimnej, to w ciepłej, gdybyś zaś nie miał ani jednej, ani drugiej, wylej trzykrotnie wodę na głowę w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego". Podstawową formą chrztu jest zanurzenie. Słowo greckie "chrzest", przełożone na język polski, znaczy "zanurzyć". Szukano wody bieżącej, tzn. żywej, która płynie ze źródła. Symbolika źródła i wody bieżącej była czytelna. Chodziło o stały dostęp do wody, której nigdy nie braknie. Chrzest był ważny, jeśli woda była stojąca, w jakimś zbiorniku, jeśli takiej wody nie można było znaleźć, wystarczyło polać głowę proszącego o sakrament, wymawiając słowa: ja ciebie chrzczę w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Ta prosta instrukcja podana w Nauce Dwunastu Apostołów była doskonalona i rozbudowywana od IV wieku, kiedy to rzesze ludzi przychodziły do Kościoła, kiedy powstawały wspaniałe bazyliki, a obok nich budowano tak zwane baptysteria.\nChrzest powinien być udzielany u wejścia do świątyni, bo przez chrzest wchodzimy do Kościoła. W starożytności budowano specjalne baptysteria, niektóre z nich zachowały się do naszych czasów. Między innymi odkryto fundamenty baptysterium w Mediolanie, w którym św. Ambroży, biskup tego miasta, w 387 roku ochrzcił św. Augustyna oraz jego syna. Ponieważ ten sam św. Ambroży zostawił nam w dwóch dziełach dokładne wyjaśnienie obrzędu chrztu, mając odkopane fundamenty baptysterium, możemy dokładnie odtworzyć cały obrzęd.\nBaptysterium w Mediolanie miało średnicę ośmiu metrów. To była dość duża budowla. Wokół były krużganki, w środku basen z wodą. Woda sięgała 80 cm. Na jednym brzegu stał biskup, do drugiego podchodził ten, który miał być ochrzczony. Zrzucał z siebie szaty. Był to znak symboliczny, zrzucenia z siebie dawnego życia. Wchodził do wody i dochodził na środek basenu, gdzie czekali na niego dwaj diakoni lub prezbiterzy, a jeśli chrzczona była kobieta, czekały dwie diakonisy. Kiedy kandydat do chrztu znalazł się między nimi, oni na swoich rękach, kładąc go na plecy trzykrotnie zanurzali w wodzie, a biskup wypowiadał słowa: Ja ciebie chrzczę w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Obrzęd miał miejsce z reguły w Wielką Sobotę.\nPo tym trzykrotnym zanurzeniu nakładano na ochrzczonego białą szatę i w niej podchodził do biskupa, który z dłoni wylewał mu na głowę konsekrowaną oliwę, udzielając sakramentu bierzmowania. Po czym przechodził do świątyni, do ołtarza, gdzie po raz pierwszy mógł uczestniczyć we Mszy świętej. Na całej Mszy świętej mógł być obecny wyłącznie człowiek ochrzczony.\nPrzy tej rekonstrukcji obrzędu chrztu warto zaznaczyć, iż wszystkie jego istotne elementy są zachowane w Kościele do dnia dzisiejszego. Najważniejszym jest samo zanurzenie. Są w nim zawarte trzy prawdy. Pierwsza to oczyszczenie. Człowiek w chrzcie zostaje oczyszczony. Kąpiel ciała symbolizuje oczyszczenie duszy.\nDruga prawda. Trzykrotne zanurzenie w wodzie przypominało trzy dni pobytu ciała Chrystusa w grobie. Chrzest to udział w tajemnicy śmierci i zmartwychwstania. W chrzcie człowiek powstaje do nowego życia. Podchodzi do Eucharystii, aby mieć udział w tym jedynym pokarmie, który gwarantuje zmartwychwstanie ciała. W przeżywaniu tajemnicy duchowego zmartwychwstania pomagał fakt, że chrztu udzielano w Wielką Sobotę, w liturgicznym wspomnieniu śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.\nTrzecia prawda zawarta w słowach: Ja ciebie chrzczę w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, czyli zanurzam ciebie w Bogu. Odtąd całe twoje życie jest zanurzone w Bogu. Oto trzy wymiary tajemnicy sakramentalnego znaku.\nObok wejścia do świątyni mamy kropielnicę. Wchodząc mamy ręką dotknąć święconej wody i zrobić znak krzyża świętego: W Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego przypominając sobie, że jesteśmy ochrzczeni i dlatego możemy podejść do ołtarza, by wziąć udział w świętej Ofierze.\n4. Wyrzeczenie się świata\nW chrzcie Bóg uświęca człowieka. Nie każdy jednak, kto wejdzie do wody i nad którym zostaną wypowiedziane sakramentalne słowa, faktycznie zostanie przez Boga uświęcony. Aby to mogło nastąpić, człowiek musi chcieć zostać uświęcony. Dlatego Bóg oczekuje od niego doniosłej decyzji, dokonania wyboru między perspektywami realizacji życia na ziemi.\nJedna to perspektywa życia doczesnego, ograniczonego barierą śmierci. Dla wielu śmierć jest rozwiązaniem wszystkich, nawet najtrudniejszych problemów. Ma to miejsce wówczas, gdy jest traktowana jako definitywny koniec ludzkiej egzystencji. Kto tak pojmuje życie, szuka szczęścia doczesnego i godzi się na logikę tego świata. Chce jak najlepiej się tu urządzić i wygrać doczesność. Taka jest jedna perspektywa życia.\nDruga perspektywa uwzględnia możliwość nieśmiertelnego życia. Śmierć nie jest kresem. Istnieje szansa wejścia w świat wieczności, świat wiecznego szczęścia. W tej perspektywie obowiązuje logika wiary. Kto chce podejść do chrztu, musi zobaczyć te dwie różne perspektywy realizacji ludzkiego życia i dokonać wyboru. Ten wybór jest zasadniczy. Świadomie i dobrowolnie decyduję się na to, że moje życie traktuję jako drogę do życia wiecznego. Wybieram perspektywę nieśmiertelności. Wtedy trzeba zgodzić się na to, że nic, co jest ziemskie, nie może być ostatecznym celem mojego życia, jest tylko etapem, jest dobrem, po które, o ile mi nie przeszkadza w zdobywaniu nieśmiertelności, mogę sięgnąć, ale nie jest ono celem mojego życia. To spojrzenie na doczesność jako na drogę, jako na środek, który pomaga w osiągnięciu wyższego celu, nie jest równoznaczne z odrzuceniem doczesności, z negatywnym spojrzeniem na to, co ziemskie. Przeciwnie, dopiero wtedy człowiek zaczyna rozumieć Pana Boga, który po stworzeniu wspaniałego świata powiedział, że "to wszystko jest bardzo dobre". Ale ta ziemska droga jest tak bogata i pełna uroku, że kusi, by zatrzymać się na niej samej. Doczesne dobra wołają: zostań, nie martw się, nie wysilaj się, zatrzymaj się tylko przy nas. Ten, kto podchodzi do chrztu, musi powiedzieć: nigdy tego nie zrobię. Nigdy nie zdecyduję się na myślenie o moim życiu wyłącznie w kategoriach doczesnych. Zawsze chcę pamiętać o tym, że każdy dzień zbliża mnie do innego, nowego życia.\nKościół, chcąc ułatwić podjęcie tej decyzji, stawia kandydatowi do chrztu trzy pytania.\nCzy wyrzekasz się grzechu, aby żyć w wolności dzieci Bożych? Grzech jest nieporządkiem, grzech to bałagan. Każdy bałagan ogranicza naszą wolność. Wystarczy popatrzeć do szafy: jeśli w niej nie jest poukładane, to chcąc coś znaleźć, tracimy czas i denerwujemy się. Jeśli w niej wszystko jest na swoim miejscu, jesteśmy panami sytuacji, jesteśmy wolni. Jeśli bałagan jest w mieszkaniu, człowiek w nim ginie. Jeśli w mieszkaniu jest porządek, człowiek jest jego panem. Pierwsze pytanie postawione kandydatowi do chrztu dotyczy jego decyzji życia w świecie Bożego porządku. Świat jest rządzony prawami ustanowionymi przez Stwórcę, ochrzczony godzi się na szanowanie tych praw, wiedząc, że ile razy popełni grzech, traci wolność. Chce żyć w świecie ładu i porządku po to, aby był człowiekiem wolnym, chce żyć według logiki Bożego prawa, aby nie stracić wolności.\nCzy wyrzekasz się wszystkiego, co prowadzi do zła, aby cię grzech nie opanował? Chodzi tu o decyzję zachowania higieny ducha, chodzi o to, by człowiek przestrzegał zasad, o których mówi Chrystus. Jeśli cię ręka gorszy, odetnij ją, jeśli oko, wyłup je, jeśli noga, odetnij ją. Chodzi o wielkie wartości, o coś, co może być tak samo cenne jak oko, ręka i noga i co może zagrażać duchowi w naszej wędrówce do świata wielkich wartości. Kiedy ręka zatrzymała się na jakiejś wartości doczesnej i nie chce jej puścić, ochrzczony musi się zdecydować na to, że ją odetnie, aby zachować wolność. To trudna i bolesna decyzja. Tę właśnie decyzję podejmuje człowiek podchodzący do wody chrzcielnej. Jeśli jakakolwiek wartość doczesna zagrozi perspektywie mojego dojścia do domu Ojca Niebieskiego, wtedy z niej rezygnuję, chociażby to miało tak boleć, jak odcięcie własnej ręki.\nCzy wyrzekasz się szatana, który jest głównym sprawcą grzechu? Kandydat do chrztu musi realnie potraktować księcia tego świata. Chodzi tu o potężną siłę zła, z którą trzeba przez całe życie walczyć. Rodzimy się w świecie doczesności i mamy przed sobą perspektywę śmierci. Książę tego świata, który stracił szczęście wieczne, z zazdrości chce nas wszystkimi dostępnymi mirażami zatrzymać w doczesności, abyśmy nigdy nie uczestniczyli w szczęściu, które on bezpowrotnie utracił.\nWchodząc do wody chrzcielnej wiem, że rozpocznę drogę, która jest nie tylko wspaniała, piękna i kusząca różnymi przemijającymi dobrami, abym się przy nich zatrzymał, ale również wiem, że będę musiał walczyć z rozbójnikiem, który na niej czeka, chcąc mi przeszkodzić w dotarciu do domu Ojca Niebieskiego. Przed chrztem mam podjąć decyzję, że nie chcę mieć żadnych układów z księciem tego świata. Tylko ten, kto podjął taką decyzję i zdecydował się na wejście w świat wiary, wchodząc do wody i przyjmując chrzest W Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego może być uświęcony przez Boga. Jeśli tej decyzji nie ma, to może być zanurzony w wodzie i słyszeć wypowiedziane słowa, a świętości nie otrzyma. Tak jest, gdy mamy do czynienia z chrztem człowieka dorosłego. Tak jest również, gdy rodzice przynoszą dziecko, bo w trosce o jego szczęście chcą ustawić je od razu na drodze życia wiecznego. Oni też biorą odpowiedzialność za wychowanie dziecka do wartości chrześcijańskich.\nJeśli człowiek świadomie i dobrowolnie podejdzie do chrzcielnicy, to perspektywa jego chrześcijańskiego życia otwiera się jako droga piękna i wspaniała. Jeśli natomiast ta decyzja jest niedowartościowana i chodzi tylko o ceremonie, a decyzja jest nie podjęta, to wchodzimy w pozorne chrześcijaństwo, które nie daje uświęcenia ani żadnej mocy wewnętrznej, nie zmienia człowieka, a rodzi szereg nieporozumień. Wyrzeczenie się świata to jest punkt wyjścia, sam fundament chrześcijańskiego życia. Ta jedna decyzja -- wiem, jaką perspektywę życia wybieram i z jakiej rezygnuję -- kształtuje wszystkie dni życia, każdą godzinę, każdą sekundę, wymaga wierności. Zdecydowałem, powiedziałem przed Bogiem, mam być słowny. Obok nas żyją ludzie, którzy nigdy tego wyboru nie dokonali. Wybrali doczesność, niech wygrają doczesność, to ich sprawa. My wybieramy doczesność tylko jako drogę do wyższych wartości. Toteż umiemy się nią cieszyć i posługiwać tak, by pomagała nam w realizacji głównego celu naszego życia. Tak stawia sprawę Bóg. Tak ustawione jest wejście w świat wiary, chodzi o realizm i odpowiedzialność za decyzję.\n5. Wyznanie wiary\nOstatnio zwróciłem uwagę na wagę decyzji, jaką musi podjąć człowiek podchodzący do sakramentu chrztu. Wyjaśniłem pierwszą część dotyczącą wyrzeczenia się świata. Ale samo wyrzeczenie nie jest twórcze. Człowiek nie potrafi się wyrzec tego, co posiada, jeśli nie zobaczy wyższej wartości. Tak jest i w tej decyzji. Trzeba znaleźć drogocenną perłę, aby dla niej móc sprzedać wszystko, co człowiek posiada. Jeśli ktoś perły nie znalazł, to nie może sprzedawać tego, co ma w ręku. Ten, kto podchodzi do chrztu świętego, już znalazł drogocenną perłę i dlatego jest gotów oddać doczesność, by posiąść nieśmiertelność. Od samego początku chrześcijanin, który podchodził do chrztu po wyrzeczeniu się świata, publicznie wyznawał swoją wiarę. Na kilka dni przed swoim chrztem otrzymywał tekst wyznania wiary, ten, którym posługujemy się w każdą niedzielę, uczył się tego tekstu na pamięć, przychodził do świątyni, stawał przed wiernymi i osobiście składał wyznanie wiary (dlatego jest ono sformułowane w liczbie pojedynczej "Wierzę w jednego Boga"). To było wielkie przeżycie, kandydat do chrztu wybierał świat, który jest światem Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego. Św. Augustyn wspomina o takim wyznaniu wiary jednego z najsłynniejszych profesorów retoryki starożytnego Rzymu Mariusza Wiktoryna, który w latach pięćdziesiątych IV wieku po długich latach poszukiwań odkrył chrześcijaństwo i który, mimo że Rzymianie otaczali go wielkim szacunkiem jako piewcę bóstw pogańskich, publicznie wyznał swoją wiarę, zdumiewając swych dotychczasowych wielbicieli przejściem na chrześcijaństwo.\nKościół chcąc pomóc w sformułowaniu tej decyzji, stawia przed chrztem świętym trzy pytania: "Czy wierzysz w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi?", kandydat do chrztu odpowiada "wierzę". "Czy wierzysz w Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jedynego, Pana naszego, narodzonego z Maryi Dziewicy, umęczonego i pogrzebanego, który powstał z martwych i zasiada po prawicy Ojca?" -- "wierzę". "Czy wierzysz w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, odpuszczenie grzechów, zmartwychwstanie ciała i życie wieczne?" -- "wierzę".\nW tym publicznym wyznaniu wiary nie chodzi jednak ani o deklarację słowną, ani o czysto intelektualne uznanie, że jest Bóg Ojciec, Syn i Duch Święty.\nPodobno amerykańscy uczeni odkryli galaktykę, która jest sześćset milionów razy większa aniżeli nasza. Nie ma żadnych podstaw, aby im nie wierzyć, ale w tym momencie, kiedy wierzę w istnienie takiej galaktyki, w moim życiu nic się nie zmienia, jakie ono było, takie jest. To jest prawda, ja im wierzę, sam nie będę przeprowadzał badań, ale ta prawda nie ma żadnego związku z moim życiem, ona nie rzutuje na mój dzień dzisiejszy, na moją postawę. Nie o taki akt wiary chodzi w chrzcielnym wyznaniu. Tu chodzi o osobiste spotkanie z Bogiem Ojcem, Synem i Duchem Świętym, chodzi o przymierze. Człowiek wyciąga rękę do Boga Ojca jak syn, jak córka i chce, by Ojciec tę rękę przyjął i uścisnął. Chodzi o wejście w środowisko Boże, o nawiązanie bezpośredniego kontaktu z Bogiem Ojcem, Synem i Duchem Świętym. To jest oświadczenie człowieka: ja chcę należeć do Waszej Bożej rodziny, chcę dzielić Wasze życie. Po wyznaniu czekam na odpowiedź Boga. Jest ona zawarta w sakramentalnym znaku: Ja ciebie chrzczę w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Ojciec wyciąga do mnie jak do dziecka rękę, Syn przyjmuje za brata, a Duch wypełnia moje serce Bożą miłością. Przymierze jest zawarte. Jestem w nowym świecie.\nWierzę na podstawie mądrej refleksji nad całym otaczającym światem, który każdym szczegółem mówi, że Bóg jest. Wierzę na podstawie mądrej refleksji nad tajemnicą objawienia przekazaną w Piśmie Świętym i tradycji. Wierzę w oparciu o świadectwo wielu bohaterów, którzy na przestrzeni dwudziestu wieków wybrali ewangeliczne życie. Po takiej decyzji człowiek nie może się dziwić, że obok niego pozostają ludzie należący do tego świata i żyjący tylko doczesnością. Jeśli oni takiej decyzji nie podjęli, to niech się cieszą tym, co zamyka się w doczesności. Chrześcijanin ma przed sobą nieśmiertelność i dlatego wykorzystuje doczesność już z perspektywą tej nieśmiertelności, inaczej korzysta ze wszystkich darów, jakie są w zasięgu jego ręki.\nTakie są konsekwencje chrzcielnej decyzji wyrzeczenia się świata, nabrania dystansu wobec doczesności i wejścia w świat wiary, w świat samego Boga. Tych, którzy żyją tylko doczesnością, mamy kochać nawet wtedy, kiedy oni nas nienawidzą, a mogą nas nienawidzieć, ponieważ nie potrafią nas wykorzystać do swoich czysto doczesnych celów. Tak było w życiu Chrystusa, i tak jest w życiu każdego Jego ucznia. My jednak jak Bóg, nasz Ojciec, kochamy każdego, nawet tych, którzy nas nienawidzą. Taka jest konsekwencja przejścia przez chrzcielną wodę i zawarcia wiecznego przymierza z Bogiem.\nZastanówmy się, jak często sprawdzamy, czy nasze codzienne życie jest konsekwencją tego wyboru, jakiego dokonaliśmy na chrzcie świętym, czy żyjemy doczesnością, czy też żyjemy w przyjaźni z Bogiem Ojcem, Synem i Duchem Świętym, wiedząc, że już dziś żyjemy w wieczności.\n6. Godność dziecka Bożego\nJakie są skutki Bożego działania w sakramencie chrztu? Przede wszystkim serce człowieka zostaje oczyszczone z wszelkiego grzechu. Nie ma takich grzechów na ziemi, których by woda chrzcielna nie obmyła. Może ktoś popełnić grzechy na miarę Stalina, Hitlera czy im podobnych, gdyby jednak nawrócił się i poprosił o chrzest, to z wszystkich swoich zbrodni, z wszystkich złych czynów zostaje oczyszczony. Wiemy, że nie dokonuje się to mechanicznie, jest bowiem potrzebne nawrócenie człowieka, które obejmuje akt żalu i postanowienia poprawy, co wyraża się w wyrzeczeniu grzechu i okazji do niego. Ten skutek chrztu jest bardzo istotny, dlatego że człowiek staje się, mówiąc naszym językiem, sterylnie czysty. Wszystko, cokolwiek zgromadził w sercu, a co nie było cenne, zostaje usunięte, zostaje oczyszczone. Gdyby taki człowiek umarł bezpośrednio po chrzcie, ma prawo wejścia do nieba.\nSamo oczyszczenie to nie tylko przygotowanie do tego, by Bóg mógł wypełnić człowieka nowym życiem. W chrzcie następuje jakościowa przemiana. Św. Paweł chcąc wytłumaczyć tę tajemnicę, która dokonuje się w ta- jemnicy chrztu, posługuje się porównaniem, nawiązując do aktu adopcji. Sierota bez jakichkolwiek odniesień do matki i ojca, bez jakichkolwiek odniesień do rodzeństwa, zostaje adoptowana i wprowadzona do domu. Kiedy się w nim znajdzie, dom otwiera przed nią perspektywę miłości, której dotychczas nie miała, miłości do ojca, do matki, do rodzeństwa. Ta miłość wnosi w życie sieroty jakościową zmianę. Już nie jest sierotą, ma ojca, matkę i rodzeństwo. Jest kochana i może kochać. Jest członkiem rodziny.\nW chrzcie świętym Bóg wyznając nam swoją miłość, adoptuje nas. Jesteśmy Jego umiłowanym dzieckiem. Mocno akcentuję ten skutek chrztu świętego -- jestem kochany przez samego Boga. Mogę kochać Boga i całą Jego rodzinę. Dla tego, kto odkryje i przeżyje tę prawdę, programem życia staje się Ojcze nasz, a więc troska o chwałę własnego Ojca, własnego domu, troska o rozszerzanie Jego królestwa, o współpracę z Nim. Święć się Imię Twoje, przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja. A równocześnie ten nowy układ daje mu gwarancję, że od Ojca otrzyma codzienny chleb, że od Ojca otrzyma przebaczenie grzechów, że od Ojca otrzyma pomoc w unikaniu zła, a gdyby znalazł się w rękach zła, On go wybawi. To jest ewangeliczny program życia.\nŻycie ochrzczonego, jako dziecka Boga, zyskuje nowy, wieczny wymiar. Jego dobre czyny przynoszą chwałę Ojcu i całej Bożej rodzinie, a złe czyny są kompromitacją nie tylko ochrzczonego, ale Boga i Jego rodziny.\nPrzypominam, że aby być chrześcijaninem, nie wystarczy wierzyć w Boga Ojca, nie wystarczy wierzyć w Bóstwo i Człowieczeństwo Jezusa Chrystusa i nie wystarczy wierzyć w istnienie Ducha Świętego. To jest tylko przygotowanie. Każdy katechumen w to wierzy. Chrześcijanin to człowiek, który uwierzył, że jest dzieckiem Boga, odkrył swoją nową godność, spojrzał na siebie w świetle prawdy, którą Bóg objawia w chwili chrztu świętego. Jeśli ktoś uświadomi sobie, że jest dzieckiem kochanym przez Boga, znikają wszystkie kompleksy. Nie można mieć kompleksów, jeśli się jest dzieckiem Boga. Życie zamienia się w wielkie dziękczynienie za doczesność, bo gdybym nie istniał, to nie mógłbym być adoptowanym dzieckiem Boga.\nWraz ze świadomością godności dziecka Bożego po- jawia się potężna moc, która pozwala przeciwstawić się grzechowi, i to nie na zasadzie walki. Chodzi o to, że nikt z mądrych ludzi nie wprowadzi bydła do pięknego pałacu i nie zamieni salonu w stajnię. Jeśli zajmuję szałas, to stosunkowo łatwo wprowadzę doń owce czy bydło i zamieszkam z nimi. Ale jeśli jest to pałac, w którym spotykam się z Bogiem, to już nie potrafię tego zrobić. W człowieku ochrzczonym jest tak duże wyczucie piękna i dobra Bożego świata, że nie sięgnie po wartości, które by go pomniejszyły.\nCzłowiek, który przeżywa świadomie swoją godność dziecka Bożego, potrafi podjąć każde powołanie, nawet najtrudniejsze. Kochające dziecko nie powie Ojcu "nie", zawsze wykona Jego wolę. Tak jest z wiernością małżeńską, kapłańską, zakonną, tak jest z wykonywaniem nawet bardzo trudnych zawodów czy z podjęciem zadań -- opieki nad chorymi rodzicami czy kalekim rodzeństwem.\nJeszcze raz pragnę zaakcentować to, co w refleksji nad chrztem świętym jest najistotniejsze. My najczęściej podchodzimy do chrztu jako do obrzędu, który posiada swoje konsekwencje prawne. Chrześcijanin to człowiek, który wierzy, że Bóg jest jego Ojcem, że Chrystus jest jego Bratem i że Duch Święty jest duchowym tlenem, bez którego nie potrafi żyć. Bóg mnie kocha. W tych trzech słowach jest zawarte odkrycie wielkiej godności własnej. Jeśli Bóg mnie kocha, to muszę stanowić wartość cenniejszą niż cały materialny wszechświat, bo z materialnym światem Bóg nie może nawiązać kontaktu na płaszczyźnie miłości. Świat nie odpowie miłością, bo do tego jest potrzebna wolność, do tego jest potrzebne serce. Bóg mnie kocha, ja mogę na Jego miłość odpowiedzieć. Oto tajemnica chrztu świętego. Po to przyniesiono nas kiedyś do chrzcielnicy i za to powinniśmy dziękować Bogu.\n7. Wymowne znaki\nW refleksji nad tajemnicą chrztu świętego zwróciłem ostatnio uwagę na odkrycie wielkiej godności, jaką człowiek otrzymuje w tym sakramencie. Wprowadza on jakościową zmianę. Czyni nas dziećmi Boga wszechmogącego. Chcąc pomóc możliwie w pełni odkryć bogactwo skutków chrztu świętego, Kościół w liturgii tego sakramentu stosuje trzy znaki, przy pomocy których chce dotrzeć do naszej świadomości z bogactwem łaski otrzymanej na chrzcie świętym. Powtarzam, że to są znaki, do których nie ma dołączonych dodatkowych łask. Jeśli więc ktoś zostanie ochrzczony w domu w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego i tych trzech znaków już nie otrzyma, chrzest jego jest ważny i równie owocny, jak wówczas kiedy jest ochrzczony w kościele z całą liturgiczną oprawą sakramentu chrztu. O jakie znaki chodzi? Bezpośrednio po chrzcie kapłan namaszcza czoło ochrzczonego krzyżmem, czyli konsekrowaną oliwą. Dla nas gest ten jest mało czytelny, natomiast jest jasny dla ludzi mieszkających w basenie Morza Śródziemnego i dla ludzi Wschodu. Dla nich oliwa jest znakiem dobrobytu, bogactwa, obfitości. Tym znakiem posługuje się Bóg. W Starym Testamencie namaszczano króla, arcykapłana oraz te przedmioty, które Bóg przejmuje na własność. Przez namaszczenie Bóg mówi: ten człowiek, ta rzecz, jest moją własnością. Namaszczenie to pewna forma opieczętowania. Pieczęć jest znakiem przymierza, jakie Bóg zawiera z człowiekiem. Ten znak krzyża świętego, uczyniony nowo ochrzczonemu na czole, ma mu przypominać, iż w jego duszy zostaje wyciśnięte znamię, którego już nie potrafi nigdy usunąć. To znamię dla zbawionych będzie powodem do chluby, dla potępionych będzie źródłem dodatkowych cierpień i wstydu. Zło, które odniosło zwycięstwo i potrafiło uwięzić dziecko samego Boga, traktuje takiego więźnia jako szczególnie cenny łup.\nDrugim znakiem jest biała szata. Już w starożytności ochrzczeni byli ubierani w białe szaty na znak radości i jako symbol czystości. Jeśli dziś udzielamy chrztu ludziom dorosłym, to oni również chcą przez cały tydzień przeżywać to swoje nawrócenie w sposób uroczysty, zachowując odświętny strój. Kilkakrotnie spotkałem kobiety, które przez cały tydzień po swoim chrzcie chodziły do Komunii św. w jasnych kostiumach. W starożytności ten strój obowiązywał przez siedem dni i dlatego pierwszy tydzień po Wielkanocy został nazwany Białym Tygodniem.\nBiała szata to symbol szaty godowej, o której Chrystus mówi w przypowieści o zaproszonych na ucztę, ganiąc człowieka, który znalazł się bez tej szaty przy stole. Dziś są kłopoty z wkomponowaniem tego uroczystego stroju w nasze życie. W pewnej mierze udało się to w odniesieniu do kobiet. Dziewczynki do pierwszej Komunii podchodzą w białych sukienkach. Kto wie, czy zamiast tej maleńkiej białej szaty, którą się podaje dziecku, nie byłoby lepiej przy chrzcie świętym podać już materiał na sukienkę do pierwszej Komunii świętej. Wówczas ten znak byłby znacznie wymowniejszy. Ponieważ dość często dar ten przygotowują rodzice chrzestni, jego przeznaczenie na ubranie czy sukienkę do pierwszej Komunii świętej byłoby bardzo wymowne. Zawierając sakramentalne małżeństwo kobiety podchodzą do ołtarza również w białej sukni, taka jest tradycja.\nTrudniej o znalezienie eleganckiego stroju dla ochrzczonego mężczyzny, stroju, który miałby przypominać, że jego właściciel należy do Boga.\nTrzeci znak, którym posługuje się Kościół, to zapalona świeca. Jest to symbol wiary. W Wigilię Paschalną wnosimy do świątyni płonącą świecę, tak zwany paschał, przypominającą nam Chrystusa. To ona właśnie stoi w kościołach parafialnych przy chrzcielnicy i jej płomień jest przekazany ochrzczonemu lub rodzicom jako symbol wiary. Symbolika świecy ma dwa wymiary. Sama świeca jest znakiem doczesnego życia, a jej płomień znakiem wiary -- świeca jest ograniczona, ona się topi, jest przeznaczona na spalenie. Płomień jest światłem, które karmi się woskiem. Świeca stopniowo zamienia się w płomień. Z tym, że jak świeca nie może siebie zapalić, tak nikt z nas nie potrafi sam siebie zapalić. Wiarę otrzymujemy, znakiem tego jest zapalona świeca. Dramat rozpoczyna się wówczas, gdy świeca naszego życia gaśnie, a nie jest przetapiana przez wiarę. Niebo nie jest miejscem przechowywania świec, lecz jest nagrodą za to, że całe życie do końca zostało przepalone, zamienione w światło dla Boga i bliźnich.\nZ chrzcielną świecą ludzie powinni wędrować przez całe życie. Znam takich, którzy na swojej świecy chrzcielnej wypisali datę chrztu, dołożyli potem datę pierwszej Komunii świętej, datę swojego ślubu, i to są daty etapów ich drogi życia. Z tą świecą podchodzimy do święceń kapłańskich, z tą świecą chcemy również umierać, dowodząc, że zachowaliśmy wiarę otrzymaną na chrzcie świętym. Kilka razy w roku Kościół zachęca do publicznego wyznania wiary ze świecą w ręku. Przychodzimy wówczas do świątyni wyznać, że moja wiara płonie, że nie zgasła.\nPrzed dwudziestu pięciu laty wyjeżdżała z Polski na zawsze młoda kobieta, wtedy nie można było tego czynić oficjalnie. Pakując swoją małą torbę włożyła do niej świecę chrzcielną. Matka jej mówi: "po co ty to bierzesz, ta świeca cię zdradzi". Córka popatrzyła na nią, mówiąc: "Ona mnie przeprowadzi. Ja muszę ze światłem jechać nie tylko przez granicę, ale i urządzić sobie tam życie w świetle wiary". I rzeczywiście, świeca ją przeprowadziła. Nikt jej nie kontrolował. Stosunkowo łatwo znalazła środowisko, w którym potrafiła zbudować dla siebie dom. To jest wyznanie wiary.\nNa zakończenie pragnę postawić pytanie dotyczące trzeciego znaku. Wszyscy zostaliśmy oświeceni, upływają lata, długość naszej świecy się skraca, jak świecimy dla Boga i dla ludzi? Czy nasza wiara jest światłem dostrzegalnym w domu, w gronie najbliższych i przez tych, których spotykamy na co dzień? Jak troszczymy się o światło wiary otrzymane na chrzcie świętym?\n8. Wspólnotowy wymiar chrztu\nTydzień temu w oparciu o symbolikę namaszczenia, białej szaty i świecy, znaków które ubogacają liturgię chrzcielną, ukazałem bogactwo skutków chrztu świętego z punktu widzenia indywidualnego. Dziś pragnę zwrócić uwagę na społeczny aspekt chrztu. Przez chrzest święty stajemy się członkami Kościoła, wchodzimy w wielką wspólnotę aniołów i ludzi świętych. Chciałbym przypomnieć, że nie ochrzczeni nie należą do Kościoła. Ponieważ poza Kościołem nie ma zbawienia, więc każdy musi przejść przez bramę chrztu świętego. Wrócę do tego tematu, kiedy omówię trzy rodzaje chrztu: chrzest z wody, chrzest krwi i chrzest pragnienia. To stwierdzenie jest aktualne również w formie pozytywnej. Każdy ważnie ochrzczony należy do Kościoła Chrystusowego. Chrzest jest ważny nie tylko w Kościele katolickim, jest takim również w Kościołach wschodnich i w wielu Kościołach reformowanych, protestanckich. Przez chrzest ważnie udzielony ochrzczeni należą do Kościoła Chrystusowego, co więcej, tej przynależności już nie można utracić. To jest tak jak z przynależnością do rodziny. Każdy przychodzi na świat w ściśle określonej rodzinie, może się tej rodziny wyrzec, ale nigdy nie przestanie być synem tej matki, synem tego ojca. Tak jest i z Kościołem. Można się Kościoła wyrzec, ale Kościół zostaje zawsze matką ochrzczonego. I ta przynależność ma wymiar wieczny.\nZnakiem włączenia człowieka do wspólnoty Kościoła świętego jest nadanie mu w czasie chrztu imienia. Mówiąc naszym językiem zyskujemy wówczas osobowość prawną. Z tym, kto ma imię, można wejść w osobowy kontakt. Jest to ważne zarówno w odniesieniu do Boga, jak i w odniesieniu do współbraci w Kościele.\nMożna by było wygłosić cały cykl kazań na temat imienia. Bóg sam nadaje imię Adamowi. Bóg sam wielokrotnie zapowiada, jakie imię otrzyma ten, który się urodzi. Imię dla Boga jest znakiem osobowego odniesienia do człowieka. Bezimiennie trudno wchodzić w osobowy kontakt. Chciałbym tu podkreślić, że zostaliśmy ochrzczeni "w Imię Ojca, w Imię Syna i w Imię Ducha Świętego", to znaczy w momencie chrztu Bóg objawił nam swoje Imię. Z punktu widzenia religijnego jest to wydarzenie bardzo ważne. Bóg mówi do nas zawsze po imieniu. Przełomowym momentem na drodze mistycznego zjednoczenia z Bogiem jest usłyszenie z ust samego Boga własnego imienia. Dla wszystkich mistyków jest to początek nowej, tysiące razy głębszej, relacji do Boga. Bóg zarówno na sądzie, jak i w wieczności będzie się do nas zwracał po imieniu.\nImię pozwala nam również nawiązać kontakt z braćmi, przez nie należymy do wspólnoty. Przez chrzest jesteśmy włączeni do Kościoła, który możemy dostrzec oczami wiary. Królestwo Chrystusa to Królestwo, które obejmuje niebo, czyściec i miliony ludzi wierzących na ziemi. Chodzi o wielkie obcowanie świętych, o spotkanie Bożych przyjaciół. Odkrycie tego wymiaru stanowi ważny moment w życiu człowieka wierzącego, ponieważ zostaje on wyzwolony z samotności, wie, że blisko ma wspaniałych przyjaciół.\nPrzez chrzest zostajemy włączeni w Kościół funkcjonujący na ziemi. Zostajemy ochrzczeni w kościele parafialnym. Chrzcielnica jest tylko w kościele parafialnym, dlatego że podstawową komórką Kościoła na ziemi jest parafia. Gdy człowiek zostaje ochrzczony na terenie danej parafii, staje się jej członkiem. Ta parafia jest jego kościołem rodzinnym.\nPo chrzcie człowiek zostaje wpisany w księgę metrykalną. Kościół od wielu wieków prowadzi takie księgi. W tym wyprzedził wszystkie inne instytucje państwowe. Jest to duży wkład Kościoła w rozwój kultury. Dziś księgi metrykalne stanowią ważne źródło historyczne. Księga metrykalna jest tylko tam, gdzie jest chrzcielnica. Dlatego z praktycznego punktu widzenia nie powinno się chrzcić dziecka poza kościołem parafialnym. Ciocia nie może decydować o tym, że nie lubi kościoła parafialnego i dlatego ochrzcimy dziecko w innym, rektoralnym lub zakonnym kościele. Takie ustawienie jest błędne. Po kilkudziesięciu latach dziecko będzie szukało swojej metryki i nie będzie wiedziało, gdzie ona jest, bo gdzie indziej będzie mieszkać, a gdzie indziej zostało ochrzczone. Jeśli zostanie ochrzczone w kościele parafialnym, to znalezienie metryki jest stosunkowo łatwe. To jest pewien kościelny ład. Dlaczego następne pokolenia mają się na nas denerwować?\nPo wpisaniu w księgę metrykalną człowiek staje się członkiem rodzinnej parafii i zyskuje wszystkie prawa, a równocześnie podejmuje obowiązki, jakie są określone w Kodeksie Prawa Kanonicznego. W całym świecie Kościół ma jedno Prawo Kanoniczne. My na kazaniach o tym Prawie nie mówimy, wy czasami głową o to Prawo boleśnie uderzacie, gdy załatwiacie sprawy w kancelarii parafialnej. Trzeba jednak wiedzieć, że jest jeden Kodeks Prawny obowiązujący w całym Kościele Katolickim, z małymi uzupełnieniami lokalnymi. Ten jeden Kodeks obowiązuje każdego ochrzczonego, czyli członka Kościoła.\nCo z przynależności do parafii zyskujemy dziś? Po pierwsze zapewnienie o stałej modlitwie. Proboszcz parafii ma obowiązek w każdą niedzielę ofiarować Mszę świętą za wszystkich swoich parafian. Dlatego, czy wy o tym wiecie, czy nie, w każdą niedzielę, w każde święto nakazane, ksiądz proboszcz modli się, składa ofiarę i prosi dla was o błogosławieństwo. Czy ktoś jest w Pekinie, Argentynie, czy Australii, modlitwa proboszcza dociera do niego. To jest ważny moment. Parafia modli się za wszystkich swoich członków i wszyscy mają udział w tej modlitwie.\nPo drugie. Mamy zapewnioną opiekę duchową, a więc ochrzczony zawsze może wezwać kapłana do posługi wobec chorych, może poprosić o rozgrzeszenie i Komunię świętą, ma do tego prawo.\nPo trzecie. Mamy prawo do wsparcia materialnego, kiedy nasza sytuacja jest krytyczna. Każda parafia prowadzi akcję charytatywną i zajmuje się opuszczonymi. Mamy prawo do pomocy i z tego prawa trzeba korzystać.\nJakie są obowiązki wynikające z przynależności do Kościoła? Jednym jest obowiązek troski o parafialną świątynię, o jej piękno, o budowę, rozbudowę i remont. Świątynia to nasz wspólny dom. Drugim obowiązkiem jest odpowiedzialność za utrzymanie kapłana. Trzecim, odpowiedzialność za współbraci, za organizowanie i niesienie im pomocy. Czwartym jest obowiązek godnego reprezentowania parafialnej wspólnoty.\nZdarza się, że korzystamy z pomocy innych kościołów. Jesteśmy zebrani w krakowskim kościele, który należy do parafii św. Anny. Takich świętych obiektów należących do tej parafii jest pięć i wszystkie są związane z parafią. Korzystamy z innych ośrodków ponieważ parafie są za duże. Niemniej związek z rodzinną parafią, z tą chrzcielnicą, przy której zostaliśmy ochrzczeni, powinien pozostać na całe życie. Kiedyś podeszła do mnie kobieta, która przyjechała do parafii po pięciu latach. Przyniosła ofiarę na odnowienie chrzcielnicy. "Tu zostałam ochrzczona, a teraz mieszkam już za granicą, ale tu jest mój rodzinny kościół". Piękne wyznanie wiary i znak tej troski, by kościół rodzinny dalej rozwijał się, żył i wielbił Boga.\nPodziękujmy dziś za przynależność do wielkiej wspólnoty zbawionych. Podziękujmy za chrzest, za naszą rodzinną parafię, za tych, którzy nas chrzcili. Pamiętajmy, że gdziekolwiek na świecie podejdziemy do ołtarza, na którym jest sprawowana Eucharystia, tam jest nasz dom.\n9. Obowiązki chrzestnych\nChrzest włącza nas we wspólnotę Kościoła. Chodzi równocześnie o wspólnotę świętych oraz o wspólnotę Kościoła widzialnego na ziemi. Świadkiem włączenia we wspólnotę Kościoła widzialnego jest kapłan, który udziela chrztu i wpisuje w księgę metrykalną, oraz tak zwani rodzice chrzestni. Oni są obecni przy chrzcie po to, aby w razie potrzeby, w późniejszych latach zaświadczyć, iż dany człowiek został ochrzczony, i aby w imieniu wspólnoty ludzi wierzących wziąć odpowiedzialność za przyszłe losy tego dziecka. Chodzi o odpowiedzialność za wiarę, którą otrzymuje ochrzczony, i odpowiedzialność za jego losy doczesne. W tej sytuacji rodzice chrzestni winni być wierzący, praktykujący i mieć poczucie odpowiedzialności za przyjęte na siebie obowiązki. Winni żyć w zgodzie z prawem Bożym i z prawem Kościoła. Dlatego nie należy prosić do posługi przy tym sakramencie takich, którzy są w konflikcie z przykazaniami. Nie zawsze wśród bliskich są ludzie, którzy mogą podjąć odpowiedzialność za religijne wychowanie dziecka, wówczas należy szukać ludzi prawych wsród dalszych znajomych, a niekiedy nawet wprost porozmawiać z kapłanem, kto w parafii mógłby być ojcem lub matką chrzestną. Bywa, że rodzice chrzestni powinni podjąć całą odpowiedzialność za losy dziecka tu na ziemi. Podaję konkretny wypadek. Matka pięciorga dzieci umiera na raka, półtora roku później ojciec ginie w wypadku samochodowym. Zostają małe dzieci. Każde jest ochrzczone. W sumie mają dziesięciu rodziców chrzestnych. Gdyby oni się spotkali i zorganizowali dla dzieci dom, rzecz z pewnością by się udała. Jedna dziesiąta wkładu to stosunkowo niedużo. Perspektywa wychowania tych dzieci i stworzenia im domu, przy współpracy rodziców chrzestnych była realna. Tymczasem z tych dziesięciu matka chrzestna jednego dziecka podjęła obowiązek czuwania nad tą gromadką, a wszyscy inni umyli od tego ręce. Pytam, dlaczego zgodzili się na chrzestnych, skoro nie chcieli podjąć obowiązków. To się rzadko zdarza w tym wymiarze, ale może zaistnieć.\nChrzestni powinni w czasie Mszy świętej chrzcielnej przystąpić do Komunii świętej. Jest to bowiem dowód ich pełnego uczestniczenia w życiu Kościoła. Niestety dziś przy płytkim rozumieniu chrześcijaństwa najczęściej motywem doboru rodziców chrzestnych są pieniądze. Chodzi bowiem o drogie prezenty. Warto pamiętać, iż prezenty przy wszystkich uroczystościach religijnych są bardzo niebezpieczne. Po pierwsze dlatego, że przysłaniają samo spotkanie z Bogiem. Trwają dyskusje na temat otrzymanych prezentów z okazji pierwszej Komunii świętej, chrztu, a nawet z okazji bierzmowania, a nie ma dyskusji na temat wielkiego daru, jaki w sakramencie podaje Bóg. Przynoszący prezenty stają się ważniejsi aniżeli Bóg, który udziela łaski.\nDrugie niebezpieczeństwo drogich prezentów polega na tym, że dzielą ludzi. Osobiście znam wiele sytuacji, w których poróżnienie między ludźmi nastąpiło na skutek tego, że matka chrzestna przyniosła wielki dar, a ojciec chrzestny mały. Czy chrzest to okazja do dzielenia ludzi? Ktoś może dużo mieć, lecz winien się liczyć z tym, by dając jakikolwiek prezent nie wyrządzić krzywdy dziecku, a równocześnie tym, którzy prezent chcą przekazać, a nie stać ich na to. W prezentach chrzestnych chodzi głównie o jakiś dar religijny, który byłby pamiątką spotkania człowieka z Bogiem, jakkolwiek mogą również być dary o charakterze doczesnym, takie które przydadzą się dziecku.\nNajważniejsze jednak, by rodzice chrzestni ofiarowali dziecku swoją przyjaźń, swoje serce i gotowość pomocy w jego życiu, bez względu na to, w jakiej znajdzie się sytuacji. Czasami trzeba pomóc w szkole lub w załatwieniu pracy, czasami trzeba pomóc w studiach. Należy pomóc rodzicom dziecka, kiedy ono jest chore. To jest odpowiedzialność za szczęście tego dziecka. Dziecko powinno liczyć na rodziców chrzestnych, to znaczy mieć do nich zaufanie i cenić ich autorytet.\nPrzyjęcie chrzcielne winno mieć charakter religijny. Stół jest potrzebny jako miejsce objawiania radości, przy stole powinniśmy się spotkać z sobą i ciągle trzeba pamiętać, by przy tym stole nie obrazić Boga. W polskich układach szczególnie chodzi o to, by nie było zgorszenia przez pijaństwo. Dotyczy to wszystkich innych religijnych spotkań przy stole, a więc z okazji Pierwszej Komunii świętej, bierzmowania, ślubu kościelnego czy nawet prymicji.\nKończąc tę krótką refleksję chciałbym wyraźnie zaznaczyć, że rodzice chrzestni nie są koniecznie potrzebni do tego, by chrzest był ważny. Są sytuacje, kiedy nie może być żadnego świadka. Na przykład pielęgniarka odbiera dziecko, które jest bardzo słabe, i pyta się matki czy może ochrzcić dziecko. Jeśli matka powie, że tak, może je ochrzcić bez rodziców chrzestnych i chrzest będzie ważny. Dziecko zostanie włączone do Kościoła i wypełnione łaską uświęcającą.\nPodziękujmy dziś za rodziców chrzestnych, którzy uczestniczyli w akcie naszego ubogacenia wtedy, kiedy zostaliśmy wypełnieni łaską uświęcającą i włączeni do Kościoła. Podziękujmy za nich, jeśli nam pomagali w życiu, i pomódlmy się za nich, jeśli o nas zapomnieli. Jeśli natomiast ktoś z nas jest ojcem lub matką chrzestną, to trzeba dziś postawić pytanie, czy ten obowiązek jest przez nas spełniony dobrze. Jeśli nie musimy pomagać materialnie, to zastanówmy się, czy nasza pomoc duchowa, dobra rada, braterskie upomnienie i modlitwa towarzyszy dziecku, a winna towarzyszyć do końca naszego życia.\n10. Aktualne pytania\nDziś chciałbym odpowiedzieć na kilka pytań, które łączą się z udzielaniem chrztu świętego. Pierwsze z nich: kto może ochrzcić człowieka? Może to uczynić każdy, kto tylko chce to uczynić zgodnie z wymaganiami Kościoła. Każdy może być szafarzem chrztu świętego. Chrzest nie jest zarezerwowany dla kapłanów. Wiemy, że przez chrzest człowiek otrzymuje łaskę uświęcającą, stąd też prawo do udzielania chrztu posiada każdy człowiek dobrej woli. Może udzielić ważnie chrztu świętego ten, kto nie posiada łaski uświęcającej i sam żyje w grzechu. Jest tak dlatego, że łaska łączy się ściśle z samym sakramentalnym znakiem, a nie zależy od świętości szafarza, czyli tego, kto udziela chrztu. Człowiek udzielający chrztu, nawet gdyby był w grzechu ciężkim, nie popełnia grzechu, chodzi tu bowiem o wieczne dobro tego, kto ma być ochrzczony.\nChrztu można udzielić, kiedy dostęp do kapłana jest trudny. Tak było przez wiele lat na terenie Związku Radzieckiego, gdzie chrztu udzielali ludzie świeccy. Może to mieć miejsce na polskiej ziemi, kiedy ktoś umierający prosi o chrzest, a kapłan nie może przybyć, czy też wówczas, gdy rodzi się słabe dziecko i grozi mu śmierć. Wówczas chrztu może udzielić matka dziecka, ojciec albo osoba, która towarzyszy matce przy porodzie. Jeśli takie dziecko wraca do pełni sił, można przynieść je do kościoła celem uzupełnienia obrzędu. Jeśli kapłan ma stuprocentową pewność, że osoba udzielająca chrztu uczyniła to w sposób właściwy, modli się przy tym dziecku i przeprowadza je przez wszystkie obrzędy towarzyszące, nie udzielając mu już chrztu, dlatego że tego sakramentu nie można udzielić dwukrotnie. Jeśli kapłan ma wątpliwości, czy osoba udzielająca chrztu zrobiła to poprawnie, może ponowić obrzęd warunkowo.\nNastępne pytanie, dziś coraz częściej stawiane: Czy należy udzielać chrztu dziecku, czy człowiekowi dorosłemu? W Kościele od początku udzielano chrztu dzieciom, zwłaszcza wtedy, kiedy w ich oczy zaglądała śmierć. W starożytności jednak zdecydowaną przewagę miał chrzest ludzi dorosłych. Wielu chrześcijan nawet odkładało chrzest na ostatnie dni swojego życia. Warto dodać, że dorosły człowiek nie musi przed chrztem się spowiadać, gdyż spowiedź jako sakrament jest przeznaczona dla tych, którzy już są ochrzczeni. Najczęściej jednak, chcąc ukoronować swoje nawrócenie, które łączy się ze zmianą życia i wejściem w świat wiary, proszą o dłuższą rozmowę, w czasie której podsumowywują z punktu widzenia dobra i zła dotychczasowe życie. Takiej rozmowy oczekują, nie jest to jednak spowiedź i gdyby tej rozmowy nie było, ich chrzest jest ważny. W starożytności dość często odkładano chrzest, bo sakrament pokuty, o którym tu będziemy mówili, był połączony z bardzo surową dyscypliną pokutną. Za pewne grzechy, które człowiek wyznał, zwłaszcza grzechy publiczne, musiał pokutować dziesięć, piętnaście lat, a niekiedy do końca życia. Nie chcąc więc ryzykować, wielu odkładało chrzest aż do ostatnich dni. Miało to miejsce nawet w rodzinach bardzo pobożnych. Ponieważ jednak nagła śmierć uniemożliwiała przyjęcie chrztu, Kościół -- widząc olbrzymie ryzyko utraty zbawienia -- wezwał rodziców do odpowiedzialności za zbawienie dziecka i -- jeśli to tylko możliwe -- do chrzczenia go stosunkowo szybko po narodzeniu.\nCzy dziś w Kościele polskim jest oficjalnie prowadzony obrzęd chrztu dorosłych? W Krakowie, w kościele św. Marka, jest prowadzony katechumenat dla ludzi dorosłych, którzy nie są ochrzczeni. W tym kościele można zobaczyć, jak wygląda obrzęd chrztu dorosłych w liturgii Wigilii Paschalnej. Ci, którzy nie mogą uczestniczyć w tym zbiorowym przygotowaniu, mogą być przygotowani przy swojej parafii.\nPo Soborze Watykańskim II postawa Kościoła wobec chrztu dziecka uległa pewnej zmianie, nie z tej racji, aby Kościół nie chciał, aby dziecko było ochrzczone, ale z tej racji, że mamy obecnie w Kościele dużą liczbę ludzi, którzy nie praktykują. Zrezygnowali z przystępowania do Komunii świętej, a chcą, aby ich dziecko było ochrzczone. Tam zaś, gdzie nie ma widoków na religijne wychowanie dziecka, Kościół odmawia chrztu dzieciom. Wyjątek stanowi choroba. Dziecko ochrzczone pozostaje w rękach rodziców, jeśli więc oni sami nie cenią wartości religijnych, trudno, aby pielęgnowali je w sercu dziecka. Proszę się nie dziwić, bo obecnie możecie się spotkać z sytuacją, w której kapłan powie, nie udzielimy chrztu dziecku, lecz zostawimy to albo do Pierwszej Komunii Świętej (może sami rodzice powoli do religijnych wartości dorosną), albo do pełnej dojrzałości dziecka. Takich sytuacji w Polsce jest coraz więcej. Mówimy, że Polska jest katolicka, ale niski poziom życia religijnego w rodzinach świadczy o tym, że trzeba do tego określenia podejść bardzo ostrożnie.\nKończąc zwracam uwagę jeszcze na jedno aktualne zjawisko. Młodzi ludzie mają pretensje, że rodzice za nich zadecydowali, że ich "rzucili" w świat wiary, w który oni w ogóle nie chcieli wchodzić. Według nich rodzice nie mają prawa podejmować takich decyzji. Trzeba postawić sprawę jasno. Chodzi o pytanie, czy młody człowiek może mieć pretensje o to, że ma zdrowe oczy. Wiara to są nowe oczy, to wejście w świat wiecznych wartości. Czy można mieć pretensje o to, że ktoś wyprowadził mnie z ciemności i wprowadził w świat światła? Ktokolwiek rozumie, czym jest chrzest, może być tylko i wyłącznie wdzięczny temu, kto wprowadził go w światło wiary. Zarzut świadczy o kompletnym niezrozumieniu tego, czym jest chrzest. Podejmując rozmowy z ludźmi na te tematy, trzeba pytać, czym według danego człowieka jest chrzest, co on daje? Małe dziecko liczące sześć lat przychodzi do ojca i mówi: tato, kiedy ty mnie wreszcie ochrzcisz, bo ja bez chrztu nie mam nawet prawa wejść do kościoła. Wytłumaczyli mu to rówieśnicy na podwórku przed blokiem. To jest świadomość wartości. A jeśli ktoś ma pretensje, że nie pozwolono mu zostać w świecie ciemności i wprowadzono go w świat jasności, to trudno z takim człowiekiem dyskutować.\nPodziękujmy dziś Bogu za tych, którzy zatroszczyli się o nasz chrzest i wprowadzili nas w świat wiary.\n11. Rodzaje chrztu\nDziś kończymy naszą refleksję nad tajemnicą sakramentu chrztu. Przede wszystkim pragnę zwrócić uwagę na różnicę, jaka istnieje między chrztem, którego udzielał Jan, i chrztem, którego udzielali i udzielają do dziś uczniowie Jezusa Chrystusa.\nDo Jana przychodzili wierzący Żydzi i słuchając jego kazań, odkrywali, jak wielkim błędem w ich życiu były grzechy. Przyznawali się przed nim do tych grzechów, wyznawali je, co było połączone z aktem żalu. Jan zanurzał ich w wodach Jordanu i tak oczyszczonych odsyłał do domu. Święty Łukasz Ewangelista wyraźnie zaznacza, że Jan udzielał chrztu "na odpuszczenie grzechów".\nChcąc odkryć zasadniczą różnicę, jaka istniała między chrztem Jana a chrztem Jezusa Chrystusa, trzeba sobie uświadomić, że chrzest Jana nie był w stanie udzielić człowiekowi Ducha Świętego. Posłużę się porównaniem. Nasze serce podobne jest do naczynia, do którego zbieramy różne wartości, czasami zamiast wartości zbieramy śmieci, których się później wstydzimy. Chcemy je z serca wysypać. To jest wyznanie grzechów. Następnie trzeba to serce wymyć. To jest gest zanurzania w wodzie. Serce jest wprawdzie czyste, ale serce jest puste. Ponieważ św. Jan nie mógł udzielić Ducha Świętego, ludzie na podstawie żalu otrzymywali odpuszczenie grzechów przez nich popełnionych. Chrzest Jana nie mógł zgładzić grzechu dziedzicznego, grzechu pierworodnego. Z wody Jordanu wychodzili ludzie czyści, ale ich serce było puste.\nI oto przychodzi do Jana Chrystus. Nie miał On nic w swoim sercu, czego musiałby się wstydzić. Nie złożył więc wyznania grzechów, ponieważ ich nigdy nie popełnił. Podszedł do Jana, prosząc, by zanurzył Go w tej wodzie. Jan się broni: To Tyś powinien mnie ochrzcić, a nie ja Ciebie. Jezus poleca: zanurz, bo to jest wielka lekcja, której chcemy udzielić, Ja, Ojciec i Duch Święty, całej ludzkości. Chcemy pokazać, na czym polega tajemnica sakramentu chrztu. Zanurz. Jan spełnia to polecenie. Chrystus wychodzi na brzeg i w tym momencie następuje publiczne wypełnienie Chrystusa Duchem Świętym. Duch Święty zstępuje na Chrystusa. Od tego momentu Chrystus będzie rozlewał tego Ducha Świętego już w sposób widzialny, czy w formie cudów, a więc działania Bożego, czy na zasadzie pouczenia, czyli głoszenia nauki Bożej. Oto zasadnicza różnica między chrztem Jana, a sakramentem chrztu, który na brzegu Jordanu został objawiony. Kto przyjmuje sakrament chrztu, jego serce zostaje wymyte z grzechów i wypełnione Bogiem. To jest największe wydarzenie. Naczynie już nie jest puste, jest nie tylko czyste, ale jest pełne Boga.\nWykorzystując to porównanie, pragnę uświadomić również drugą rzecz. Mianowicie, my najczęściej oceniamy ludzi na podstawie wartości samego naczynia. Jeżeli mam drogocenną wazę chińską, pięknie ozdobioną, to choćby ona była pusta, to w naszych oczach przedstawia wartość tysiące razy większą, aniżeli kubek zrobiony z gliny. Tak szacujemy ludzi.\nCo się dokonuje na chrzcie świętym? Na chrzcie naczynie serca zostaje wypełnione wartością, która miliardy razy przewyższa wartość samego serca. Dlatego Kościół z polecenia Boga udziela chrztu dzieciom, ludziom upośledzonym i kalekim. Są to naczynia z punktu widzenia tego świata mało wartościowe, czasami nawet stawiamy pytanie, jaki jest sens podtrzymywania życia w takim naczyniu. Otóż chciałbym wyraźnie podkreślić, że po chrzcie świętym te "marne" naczynia ze względu na zawartość przedstawiają miliardy razy większą wartość, aniżeli najpiękniejszy wazon chiński, jaki jest na ziemi. Niebo to jest miejsce, gdzie się gromadzą serca pełne Ducha Świętego, pełne Boga. Czyli wejście do nieba nie zależy od wartości samego naczynia, tylko od tego, czy ono jest pełne Boga czy nie. To jest wielki gest miłosierdzia Bożego. W oparciu o to porównanie możemy zrozumieć, dlaczego Kościół tak bardzo zabiega, by sakrament chrztu świętego mógł być udzielony możliwie przez każdego, kto chce tym sakramentem szafować. Nie jest to, jak wspomniałem, sakrament zarezerwowany dla kapłana, lecz każdy człowiek dobrej woli, nawet niewierzący, może udzielić chrztu, dlatego że chodzi o Boże bogactwo przelane w serce człowieka. To nas wzywa do wielkiej ostrożności w ocenie człowieka. Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni. To jest to myślenie Boga, które jest zupełnie inne, aniżeli nasze. Człowiek wierzący, jeśli potrafi dostrzec bogactwo Ducha Świętego ukryte w naczyniu serca, czasem bardzo skromnym, nawet uszkodzonym, z wielkim szacunkiem pochyli się nad każdym człowiekiem. Tu niejednokrotnie rozmijają się drogi nasze i drogi Boże. To jest niezwykle istotny element, na który szczególnie zwracam uwagę, ponieważ wzywa on nas do wielkiego dziękczynienia Bogu za to, że nasze serca stały się mieszkaniem Boga, bo inaczej nie byłoby nas przy tym ołtarzu. To chrzest dał nam prawo gromadzić się blisko źródła, w którym bije miłość Boga.\nJeśli tak jest, jeśli tylko serce wypełnione Bogiem może dostąpić zbawienia, czyli znaleźć się w niebie, to powstaje pytanie, czy ludzie, którzy nie zostali ochrzczeni, nie dostaną się do nieba. Kościół od samego początku uczy, że istnieją trzy rodzaje chrztu: chrzest z wody i Ducha Świętego, czyli sakrament, o którym mówimy. Drugi to chrzest z krwi i Ducha Świętego. Tam, gdzie mamy do czynienia z męczeństwem za wiarę, człowiek nie musi być zanurzony w wodzie, a zostaje wypełniony Duchem Świętym. Sama bowiem wiara w tej sytuacji wystarczy, aby serce zostało oczyszczone i wypełnione Duchem Świętym. Stąd też męczeńska śmierć to chrzest krwi. W niebie jest wielu ludzi, zwłaszcza z terenów misyjnych czy z pierwszych wieków chrześcijaństwa, którzy dostąpili zbawienia i są kanonizowani, czyli uznani za świętych, a nie zostali ochrzczeni w wodzie, tylko we własnej krwi.\nWreszcie istnieje chrzest pragnienia. Każdy, kto autentycznie pragnie zjednoczyć się z Bogiem, choć może o chrzcie nic nie wiedzieć i o Kościele nic nie słyszeć, to jeśli jego serce jest wypełnione pragnieniem i tęsknotą nawiązania kontaktu z Bogiem, Duch Święty wypełnia je sobą. Wielu ludzi, przez wszystkie wieki, dostaje się do nieba na podstawie tego chrztu pragnienia. To są ludzie, którzy duchowo należą do Kościoła. Będziemy bardzo zdziwieni, gdy w Królestwie Bożym zobaczymy miliony ludzi. Św. Augustyn powiedział słynne zdanie: "Kościół ma wielu ludzi, którzy nie należą do Boga, i Bóg ma wielu ludzi, którzy nie należą do Kościoła". W tym zdaniu jest właśnie wyrażona prawda o przynależności do Kościoła na podstawie chrztu pragnienia.\nKończymy refleksję nad tajemnicą chrztu. Za tydzień przejdziemy do sakramentu bierzmowania. Chciałbym wezwać do wielkiego dziękczynienia Bogu za to, że nasze serce, wcale nie najpiękniejsze, nie genialne, lecz zwyczajne nasze serce, które oprócz Boga my sami najlepiej znamy, zechciał On wypełnić sobą i uczynić swoją świątynią. Od tego chrztu przedstawiamy wartość miliardy razy większą -- nie tylko dla Boga, ale dla wszystkich, którzy myślą po Bożemu -- aniżeli genialni ludzie, których serce nie zostało zamienione na Bożą świątynię.\n,,Uwierzyć w Kościół''


Friuli Venezia Giulia: Sella Nevea, Kanin-Bovec i Tarvisio\nHotel dosłownie przy wyciągach i trasach\nSella Nevea - Kanin (Bovec) to właściwie dwie stacje narciarskie, słoweńska i włoska , które połączono siecią wyciągów i tras. Połączone ośrodki narciarskie Kanin na Słowenii i włoska Sella Nevea znajdująca się na przeciwnym stoku góry Kanin (2587 m n.p.m.). Po połączeniu się ośrodków sposób powstał pierwszy międzynarodowy ośrodek narciarski. To stacja narciarska idealna dla chcących uniknąć kolejek do wyciągów czy tłoku na stokach, świetnie nadaje się do rodzinnego uprawiania narciarstwa, stacja oferuje bowiem łacznie 25 km widokowych tras położonych po obu stronach granicy i idealnych wręcz do nauki i relaksu, ale i zaawansowani narciarze znajdą tu coś dla siebie. Najdłuższe zjazdy to Canin Agonistica oraz Canin Turistica. Turistica to nartostrada idealna dla miłośników widoków, relaksu i spokoju, mimo że jest dość długa spokojnie można ją polecić też rodzinom z dziećmi, Agonistica zaś jest stroma, choć świetnie przygotowana i zabezpieczona polecana zaawansowanym, to tutaj przyjeżdżają trenować włoscy zawodnicy, stok ma homologację na zawody najwyższej rangi, a corocznie odbywają się tutaj zawody Pucharu Europy. Sella Nevea ma też specyficzny mikroklimat, uznaje się ją za jedną z najbardziej śnieżnych lokalizacji we Włoszech (śnieg leży tu od grudnia aż do początku maja), to tutaj też zanotowano najwyższą w Europie pokrywę śnieżną: ponad 6 metrów ! Przy dobrej pogodzie z wyżej położonych tras można podziwiać... Adriatyk !\nSkipass: 6 dniowy wliczony w cenę, obejmuje 6 dni białego szaleństwa na stokach Sella Nevea, w tym 3 dni w Tarvisio-Monte Lusari\nTransfery do wyciągów: dla osób korzystających z transportu autokarowego zapewniamy transfer przez 3 dni transfer do Tarvisio na wyciągi\nleży dosłownie przy wyciągach i trasach Sella Nevea, odnowiony w 2011 roku jest wręcz idealnym wyborem na rodzinny pobyt w Alpach. Sport hotel Forte wyposażono całodobową recepcję, bar, pizzerię, pokój gier, jest także narciarnia i sala gier a dla dzieci: mini - club. Elegancka restauracja hotelowa serwuje dania kuchni międzynarodowej oraz typowo włoskie, można także spróbować lokalnych specjałów. Posiłki serwowane są w formie bogatego bufetu, nie zapomniano również o daniach wegetariańskich i bezglutenowych. Po aktywnym dniu na nartach zrelaksować można się w hotelowym welness, wewnątrz którego znajduje się, whirlpool i sauna. Hotel oddaje do Państwa dyspozycji 110 pokoi, każdy z nich wyposażono w łazienkę, telewizję, telefon, łącze internetowe Wifi (odpłatnie) większość pokoi posiada również balkony.\nWyżywienie: Śniadania i obiadokolacje w formie bufetu szwedzkiego !\n- skipass 6 dni Sella Nevea w tym 3 dni Tarvisio\n- dzieci do 6 lat jako 3,4 osoba w pokoju: zniżka ok 700 zł\n- dzieci do 10 lat jako 3,4 osoba w pokoju: zniżka ok 600 zł


Dodane: 03-08-2020 03:48\nsię nieco różnić. Żeby skorzystać z myjni bezdotykowej wystarczy podjechać do wolnego stanowiska, wrzucić odpowiednią ilość monet i wybrać potrzebny program czyszczenia. Podczas mycia samochodu można zmieniać między poszczególnymi programami dostępnymi w myjni oraz w razie potrzeby dorzucać drobne, jeśli kończy nam się wykupiony czas. W myjniach bezdotykowych płaci się określonymi monetami, często się więc zdarza, że przy myjniach są specjalne rozdrabniarki. Jeśli nie posiadamy przy sobie drobnych, dobrym pomysłem jest skorzystanie właśnie z rozdrabniarki pieniędzy przyjmującej banknoty, a wydającej monety. Podczas korzystania z myjni bezdotykowej sami wybieramy konkretny program czyszczenia, w zależności od tego, co potrzebujemy. Myjnia bezdotykowa posiada kilka programów myjących oraz kilka programów pielęgnacyjnych, jak na przykład woskowanie.Korzyści z używania myjni bezdotykowejZarówno w dużych miastach, jak i w tych mniejszych, jest sporo miejsc z myjnią bezdotykową. Myjnie bezdotykowe najczęściej są ustawiane w pobliżu stacji benzynowych. Myjnie bezdotykowe z pewnością cieszą się sporą popularnością wśród kierowców, skoro można je spotkać w wielu miejscach na terenie całego kraju i nie tylko. Z myjni bezdotykowych warto korzystać głównie dlatego, że jest to zarówno szybki, tani, jak i bardzo efektywny sposób czyszczenia samochodu. Myjnie bezdotykowe sprawdzają się zwłaszcza w większych miastach, gdzie nie każdy posiada możliwość ręcznego umycia samochodu na podwórku. Kolejną sprawą przemawiającą na korzyść myjni samoobsługowych jest to, że posiadają różne programy myjące oraz korzystają z bezpiecznych środków czyszczących dla różnych typów karoserii. Ponadto myjnie bezdotykowe mogą posiadać także programy konserwujące i ochraniające lakier, jak na przykład nabłyszczanie czy woskowanie. Z myjni bezdotykowej można skorzystać w dowolnej porze, ponieważ często są one czynne całodobowo.Zalety korzystania z myjni bezdotykowejPrzejeżdżając przez cały kraj można znaleźć wiele stanowisk z myjnią bezdotykową, co stanowi bardzo wygodne rozwiązanie dla wielu kierowców. Korzystanie z myjni bezdotykowej przy czyszczeniu samochodu posiada wiele zalet. Przede wszystkim myjnia bezdotykowa jest czynna cały czas, ponieważ przy jej obsłudze nie potrzeba żadnych pracowników. Z myjni bezdotykowej można więc skorzystać w różnych porach dnia oraz w różne dni tygodnia, co jest wygodnym rozwiązaniem dla wielu osób. Dzięki temu, że myjnia jest samoobsługowa, kierowcy sami ustalają czas mycia samochodu poprzez wybór odpowiednich programów myjni. Czasem samochód wymaga jedynie pobieżnego przepłukania strumieniem wody pod wysokim ciśnieniem, innym razem konieczne jest użycie programu zawierającego odpowiednie środki czyszczące i pieniące. Do mycia samochodu w myjni bezdotykowej używa się pistoletu z wodą pod ciśnieniem lub specjalnej szczotki czyszczącej. Od samego kierowcy zależy to, jakich programów czyszczenia użyje. Myjnie bezdotykowe posiadają wiele zalet, dzięki którym korzystanie z nich jest wygodne dla wielu kierowców.\nJak umyć samochód?Nigdy Nie Rób Tych 3 Rzeczy Jeśli Chcesz sprowadzić samochódCzy w 2021 warto poświęcić czas aby sprowadzić auto z NiemiecGdzie myć samochódRadzimy jak kupić samochód skuteczniejSprowadzić samochód profesjonalnie?Czy warto pojechać na myjnię?Śmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę kupić samochód. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Myjnie samochodoweProducent myjniNowe metody w 2021 jak lepiej kupić samochódCzy sposób na to jak w 2021 kupić samochód jest łatwy?Ale jak pojechać na myjnię?Myjnie samochodoweNowe metody w 2021 jak lepiej kupić samochódMyjnie bezdotykoweCzy w 2021 warto sprowadzić auto z Niemiec?Te porady jak sprowadzić auto z Niemiec zaskoczą nawet profesjonalistę!12 Pomysłów Aby sprowadzić auto z NiemiecCzy są nowe przepisy jak sprowadzić auto z Niemiec?Śmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę sprowadzić auto z Niemiec. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Gdzie myć samochódŚmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę kupić samochód. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Jak kupić samochód i czy 2021 będzie inny?Metody jak dobrze sprzedać samochódKto może kupić samochód?Lubisz pojechać na myjnię? Po przeczytaniu tego na pewno polubisz!


Akademia Odpowiedzialnego Pożyczania » Speedcash\nWitamy na stronie Akademii Odpowiedzialnego Pożyczania\nfunduszu pożyczkowego Speed Cash Polska.\nDbamy o to aby nasi Klienci czuli się bezpiecznie i komfortowo w trakcie podejmowania decyzji o zaciągnięciu pożyczki pod zastaw. Dlatego postanowiliśmy utworzyć Akademię Odpowiedzialnego Pożyczania. Znajdą tu Państwo odpowiedzi na pytania związane z odpowiedzialnym\ni bezpiecznym pożyczaniem w firmie pozabankowej.\nOdpowiedzialne pożyczanie dotyczy zarówno pożyczającego, jak i firmy, która udziela tej pożyczki. Firma powinna pamiętać, że oprócz potrzeb Klienta, musi uwzględnić jego faktyczne możliwości finansowe. A Klient z kolei musi pamiętać, że zaciągnięte zobowiązanie trzeba spłacić.\nOferta Speed Cash Polska zawsze przygotowywana jest indywidualnie pod każdego naszego Klienta – mówi Paweł Zieliński, Prezes Zarządu Speed Cash Polska Sp. Z o.o. Przygotowuje ją zespół ludzi, za którymi stoi doświadczenie w pracy w kancelariach prawnych, bankach oraz instytucjach finansowych. Właśnie stamtąd nasi Doradcy wynieśli to, co najlepsze, tworząc nową jakość w zakresie doradztwa, finansowania i pożyczek prywatnych – dodaje Zieliński.\nFirma działa w oparciu o przepisy polskiego prawa. Przestrzega procedur i dba, aby Klienci przed podpisaniem umowy otrzymali pełną informację odnośnie warunków udzielenia bezpiecznej pożyczki pod zastaw. Jak i precyzyjnie informuje Klientów o wysokości pożyczki, kosztach oraz długości trwania umowy.\nW Speed Cash Polska Klient ma wgląd w umowę i dokumenty na minimum 24h przed zawarciem transakcji, a umowa podpisywana jest u notariusza, który w ten sposób poświadcza, że wszystkie zawarte w niej zapisy są zgodne z przepisami prawa (w szczególności „Kodeksem cywilnym” oraz „Ustawą o kredycie konsumenckim”). Pożyczkobiorca może zatem spokojnie w bezpiecznym zaciszu domowym przeczytać dokumenty i skontaktować się ze swoim doradcą, jeśli zapisy budzą jego wątpliwości.\nWarto pamiętać, że w profesjonalnej firmie pożyczkowej doradcy są do dyspozycji Klientów przez cały czas trwania umowy, tj. zarówno przed jej podpisaniem, jak i w trakcie jej obowiązywania.\nSPRAWDŹ ZANIM POŻYCZYSZ\nAby nie dać się oszukać firmie udzielającej pożyczki warto poddać ją weryfikacji.\nJak to zrobić? Prezentujemy kilka wskazówek:\nKRS – bezpieczna firma pożyczkowa będzie widniała w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego,\nKNF – na stronie Komisji Nadzoru Finansowego można sprawdzić, czy dana firma pożyczkowa nie została wpisana na listę ostrzeżeń KNF,\nWWW – na swojej stronie profesjonalna firma umieszcza informacje o wysokości rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania pożyczki (RRSO) oraz całkowitej kwocie do spłaty (wraz z dodatkowymi kosztami).\nNa pewno warto zaczerpnąć informacji ten temat firm udzielających pożyczek pod zastaw od przyjaciół, bądź znajomych. Zapytać czy polecają konkretną fimę, czy mają jakieś doświadczenia z tego typu instytucjami finansowymi.\nWarto również poczytać opinie Klientów w Internecie. Sprawdzić, czy firmy pożyczkowe mogą pochwalić się nagrodami, wyróżnieniami, kto stoi na czele takiej spółki.\nU nas ok. 1/3 wszystkich Klientów to osoby z polecenia – mówi Paweł Zieliński, Prezes Zarządu Speed Cash Polska.A ponad10% pożyczek udzielanych jest Klientom, którzy mieli już wcześniej do czynienia z firmą i naszymi Doradcami – dodaje Zieliński.\nNastępnie warto zwrócić uwagę na podejście firmy do Klienta oraz na rozwiązania, które proponuje Doradca.\nTak, pożyczka pod zastaw jest bezpieczna pod warunkiem, że Klient sumiennie wywiązuje się z zawartej umowy. W sytuacji, gdy dzieje się coś nieoczekiwanego, co może spowodować problem ze spłatą zobowiązania należy niezwłocznie skontaktować się ze swoim Doradcą i poinformować go o zaistniałej sytuacji. Pozwoli to na bezpieczne dla Klienta rozwiązanie trudności i wypracowanie korzystnego rozwiązania.\nRRSO to rzeczywista roczna stopa oprocentowania. Każda rzetelna firma pożyczkowa umieszcza te informacje na swojej stronie internetowej. W Speed Cash Polska informacje te zawarte są na dole każdej zakładki na www.speedcashpolska.pl\nDOKUMENTY NIEZBĘDNE DO OTRZYMANIA BEZPIECZNEJ POŻYCZKI POD ZASTAW\nW przypadku Speed Cash Polska staramy się, aby cały proces udzielenia pożyczki pod zastaw przebiegał sprawnie i bezpiecznie. Dla przykładu aby otrzymać bezpieczną pożyczkę pod zastaw np: domu, mieszkania, czy lokalu komercyjnego wystarczy dostarczyć:\nnumer księgi wieczystej i dokument poświadczający sposób nabycia nieruchomości,\nfotografię wnętrza nieruchomości.\nJeśli chcemy zastawić działkę dodatkowo należy dołączyć zaświadczenie z gminy o warunkach zabudowy.\nWięcej informacji na temat naszych produktów znajduje się tutaj: https://www.speedcashpolska.pl/jak-otrzymac-pozyczke/warunki-pozyczki/\nW przypadkach niestandardowych - z niejasną sytuacją własnościową Doradca najprawdopodobniej poprosi o dodatkowe dokumenty wyjaśniające.\nPieniądze można otrzymać nawet w 24h od złożenia wymaganych dokumentów. Wszystko przebiega profesjonalnie, rzetelnie i bezpiecznie– umowa zawierana jest w kancelarii notarialnej. Nie pobierane są żadne przedpłaty.\nBezpieczną pożyczkę można otrzymać w 4 krokach:\nWypełnienić wniosek pożyczkowy.\nOtrzymać decyzję o pożyczce.\nPodpisać umowę notarialną - przelew środków.\nSYTUACJA KIEDY POŻYCZKA NIE JEST SPŁACANA\nW Speed Cash Polska każdy Klient traktowany jest indywidualnie. W przypadku zaistnienia takiej sytuacji rekomendujemy, aby niezwłocznie skontaktować się z doradcą. Pomoże on wypracować plan bezpiecznego rozwiązania problemu.\nODŁOŻENIE TERMINU SPŁATY POŻYCZKI\nW przypadku terminowych spłat, odłożenie terminu na spłatę pożyczki w niektórych firmach jest możliwe. Speed Cash Polska umożliwia przedłużenie ostatecznego terminu spłaty o 12 miesięcy. Jednak całkowity czas spłaty pożyczki nie może być dłuższy niż 10 lat. Firma dostosowuje ofertę do indywidualnych potrzeb i możliwości Klientów.\nKREDYT HIPOTECZNY A POŻYCZKA HIPOTECZNA TO NIE TO SAMO\nPożyczka i kredyt to dwa odrębne produkty finansowe różniące się m.in. pod względem zasad przydzielania, przepisów prawa regulujących ich udzielanie oraz tego, kto posiada je w swojej ofercie.\nKredytów udzielają wyłącznie banki i SKOK’i. Pożyczki udzielą zarówno banki, jak i inne instytucje finansowe – np: firmy pożyczkowe oraz osoby prywatne.\nWięcej informacji dotyczących podstaw prawnych i zasad udzielania kredytów i pożyczek pod zastaw, kosztach obydwu produktów można przeczytać tutaj:


Infosport.pl Dziurawa obrona Romy + Piątek = … – InfoSPORT.pl\nDziurawa obrona Romy + Piątek = …\n… kolejne trafienia Polaka w bieżących rozgrywkach Serie A.\nWczoraj Cristiano Ronaldo strzelił dwie bramki i objął prowadzenie w klasyfikacji najlepszych strzelców włoskiej ligi. Jeszcze do niedawna zachwycaliśmy się faktem, że Piątek ma więcej bramek, niż 5-krotny laureat Złotej Piłki, a dziś jego dorobek strzelecki jest uboższy o 4 trafienia, co pokazuje jak obecnie szybko płynie czas w piłce nożnej. Więcej, gola strzelił również Arkadiusz Milik i dzieli go zaledwie jedna bramka do byłego piłkarza Cracovii, więc Piątek już niedługo może nie być nie tylko najlepszym strzelcem w Serie A sezonu 2018/19, ale też i nie najlepszym polskim strzelcem w bieżących rozgrywkach.\nPanie Gattuso, po co było go sadzać w sobotę na ławce?\nNormalnie sądzilbyśmy, że Piątkowi skończyło się El Dorado i trzeba będzie jeszcze trochę poczekać na jego kolejne trafienia w Mediolanie, gdyż napastnik musi przejść proces aklimatyzacji itp. Jednak po obejrzeniu ostatnich meczów w Pucharze Włoch jesteśmy jakoś dziwnie spokojni, że dziś zobaczymy kolejne trafienia Polaka. I nie, nie chodzi nam tylko o wtorkowy dublet Piątka, bo oglądaliśmy również ostatni mecz AS Romy, z którą dziś zmierzy się ekipa Rino Gattuso.\nWstyd, hańba, kompromitacja – moglibyśmy wymieniać słowa ze słynnej okładki „Faktu”, ale to by nie oddało tego, co musiało dziać się w stolicy Włoch. Romaniści na pewno zrozumieliby porażkę i odpadnięcie z krajowego Pucharu, szególnie z taką ekipą jak Firoentina. Ale przegrać 7:1?! Nie, do nich się tak nie mówi. A że ten blamaż nastąpił po upokarzającym remisie z Atalantą 3:3, to w Rzymie zaczęło wrzeć na tyle, że po raz kolejny w tym sezonie zaczęto mówić o dymisji Di Francesco.\nCo ciekawe, obie ekipy dzieli zaledwie jedno oczko zarówno w bilansie punktowym, jak i w miejscu tabeli. Wyżej plasują się Rossoneri, więc to gospodarze ze stolicy będą mieli więcej motywacji do osiągnięcia korzystnego rezultatu, ale czy w ekipie Giallorossich znajdziemy piłkarza chociażby takiego jak Piątek? Obecnie w ASR nikt nie znajduje się w takiej formie, a atmosfera w szatni – delikatnie rzecz ujmując – nie jest wyborna.\nPomimo tych wszystkich sytuacji opisanych powyżej forBET w roli faworyta tego pojedynku upatruje w drużynie gospodarzy (kursy: 1 – 2.15, x – 3.55, 2 – 3.30). A jak już jesteśmy przy bukmacherce to wyjątkowo kusząca jest oferta na gola Piątka. Naprawdę istnieje duże prawdopodobieństwo, że Polak coś dzisiaj ustrzeli, bo będzie grał przeciwko obronie, która w ostatnich trzech meczach straciła 12 bramek! Nie widzimy powodów, żeby 23-latek miałby dzisiaj się nie wpisać na listę strzelców (kurs forBET na gola Piątka – 2.60). Ciekawie również prezentuje się oferta na zakłady specjalne, w których możemy np. obstawić w jaki sposób Piątek strzeli gola. Poniżej sprawdzicie niektóre z proponowanych zakładów.


Przedawnienie pożyczki lub kredytu - kiedy może nastąpić? | Pożyczasz.pl\nPrzedawnienie pożyczki lub kredytu – kiedy może nastąpić?\nZaktualizowano 05-10-2021 Opinie 0 Autor: Michał Kamiński\nPrzedawnienie pożyczki lub kredytu skutkuje tym, że pożyczkobiorca może odmówić uregulowania zobowiązania bez narażania się na jakiekolwiek konsekwencje. Brzmi kusząco?\nZanim zaczniesz liczyć na przedawnienie swojego długu z tytułu pożyczki, chwilówki lub kredytu, sprawdź, kiedy do takiego przedawnienia może dojść z punktu widzenia prawa i czy w praktyce jest to rzeczywiście możliwe.\n1 Co to jest przedawnienie?\n2 Czy możliwe jest przedawnienie pożyczki?\n3 Jak liczony jest okres przedawnienia pożyczki?\n4 Co w praktyce oznacza przedawnienie pożyczki lub kredytu?\n5 Przerwanie biegu przedawnienia pożyczki\n6 Przedawnienie pożyczki a komornik\n7 Czy warto czekać na przedawnienie pożyczki?\n8 Ugoda z pożyczkodawcą jako rozwiązanie problemu\n9 Przedawnienie długu a poręczyciele i żyranci\nPrzedawnienie to pojęcie, które dotyczy przeterminowanych roszczeń, a więc zobowiązań, których minął już termin zapłaty. Potocznie mówimy więc o przedawnieniu długów, do których można zaliczyć także długi z tytułu zaciągniętego kredytu lub pożyczki. Każde przedawnienie długu lub opłat następuje po kilku latach, ale ilu konkretnie, to zależy już od specyfiki długów oraz samej umowy jaką podpisaliśmy.\nZgodnie z Kodeksem cywilnym (art. 117) po upływie określonego terminu roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu, co oznacza, że można odmówić ich zapłaty. Jeśli dłużnik podniesie zarzut przedawnienia, wierzyciel nie może domagać się od niego swojej należności ani na drodze sądowej, ani egzekucyjnej.\nCzy możliwe jest przedawnienie pożyczki?\nPrzedawnienie pożyczki jest jak najbardziej możliwe, ponieważ wynika to wprost z przepisów Kodeksu cywilnego. Aby doszło do takiego przedawnienia, muszą być spełnione określone warunki – przede wszystkim od terminu wymagalności zobowiązania musi upłynąć odpowiednio długi czas, który jest precyzyjnie określony w przepisach:\ndla kredytów i pożyczek bankowych – 3 lata,\ndla pożyczek i chwilówek udzielanych przez instytucje pożyczkowe – 3 lata\ndla pożyczek prywatnych – 6 lat.\nPrzedawnić się mogą niemal wszystkie rodzaje pożyczek i kredytów, a więc także chwilówki, kredyty gotówkowe, kredyty konsolidacyjne, kredyty samochodowe, pożyczki ratalne itp.\nNie ulega przedawnieniu jedynie roszczenie z tytułu kredytu hipotecznego (wynika to z Ustawy o księgach wieczystych i hipotece), ale tylko w zakresie należności głównej, ponieważ należności poboczne czyli np. odsetki podlegają przedawnieniu.\nJak liczony jest okres przedawnienia pożyczki?\nOkres przedawnienia pożyczki liczymy od dnia wymagalności zobowiązania, dodając do niego 3 lata. Jednak koniec terminu przedawnienia będzie w tym przypadku przypadał dopiero na ostatni dzień danego roku kalendarzowego.\nW przypadku zobowiązań kredytowych możemy mieć tutaj do czynienia z trzema różnymi sytuacjami:\nw przypadku pożyczek i kredytów ratalnych – okres przedawnienia liczony jest oddzielnie dla każdej raty określonej w harmonogramie spłat,\nw przypadku chwilówek z jednorazowym terminem spłaty – okres przedawnienia liczony jest dla całej sumy zobowiązania od dnia wymagalności pożyczki wskazanej w umowie,\nw przypadku wypowiedzenia umowy kredytu lub pożyczki ratalnej – okres przedawnienia liczony jest dla kwoty zaległości od terminu płatności wyznaczonego w wypowiedzeniu.\nZałóżmy, że masz do spłaty szybką chwilówkę w kwocie 1000 zł, którą zgodnie z umową należało zwrócić wraz z prowizją i odsetkami w dniu 30 maja 2019 roku. Zgodnie z przepisami Twoja pożyczka przedawni się po 3 latach na koniec roku kalendarzowego, a więc dokładnie 31 grudnia 2022 roku. Już 1 stycznia 2023 roku będziesz mógł zatem odmówić jej zapłaty.\nCo w praktyce oznacza przedawnienie pożyczki lub kredytu?\nPrzedawnienie pożyczki lub kredytu może dotyczyć części lub całości zobowiązania i oznacza nic innego jak możliwość uchylenia się od zapłaty zaległości bez konsekwencji prawnych.\nW momencie przedawnienia taki dług kredytowy staje się zobowiązaniem niezupełnym, którego nie można egzekwować na ścieżce prawnej. Oznacza to, że bank lub firma pożyczkowa nie może dochodzić swoich należności na drodze sądowej i komorniczej.\nJeśli jesteś konsumentem (czyli zaciągniesz zobowiązanie jako osoba fizyczna na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą) i pożyczkodawca skieruje przeciwko Tobie do sądu pozew o zapłatę przedawnionej pożyczki, sąd automatycznie go oddali. Chronią Cię tutaj przepisy Kodeksu cywilnego, które mówią, że „po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi”.\nPrzerwanie biegu przedawnienia pożyczki\nJak już wiemy, przedawnienie pożyczki następuje dopiero po 3 latach od dnia wymagalności zobowiązania. Jest to dość długi okres, podczas którego może dojść do tzw. przerwania biegu przedawnienia. O co chodzi?\nOtóż zgodnie z przepisami liczenie okresu przedawnienia pożyczki trzeba przerwać, jeśli dojdzie do następujących sytuacji:\npożyczkodawca podejmie wobec dłużnika czynności windykacyjne i rozpocznie z nim mediacje na temat spłaty zadłużenia,\nzostanie skierowany pozew do sądu o zapłatę z tytułu kredytu lub sprawa trafi do komornika,\ndłużnik uzna swój dług wobec pożyczkodawcy – np. poprzez podpisanie ugody w sprawie spłaty zaległości lub nowego harmonogramu spłat, czy też poprzez dobrowolną spłatę części zadłużenia.\nKażda z powyższych czynności przerywa bieg przedawnienia, co skutkuje tym, że należy go liczyć od nowa.\nPrzedawnienie pożyczki a komornik\nPrzedawnionej pożyczki pożyczkodawca nie będzie mógł również skierować do komornika. Musisz jednak pamiętać, że do komornika trafiają długi objęte sądowym tytułem egzekucyjnym, który przedawnia się dopiero po 6 latach.\nOznacza to, że jeśli bank lub firma pożyczkowa w ciągu 3 lat od daty wymagalności zobowiązania skieruje sprawę do sądu i otrzyma nakaz zapłaty, będzie miała 6 lat na skierowanie sprawy do komornika.\nCo więcej, jeśli Twój dług trafi już do egzekucji, bieg przedawnienia zostanie wstrzymany na cały okres prowadzenia czynności komorniczych.\nNa przedawnienie pożyczki umożliwiającej uchylenie się od jej zapłaty trzeba czekać co najmniej 3 lata od daty jej wymagalności. Aby rzeczywiście doszło do jej przedawnienia, pożyczkodawca musiałby przez cały też czas nie wykonywać żadnych działań w celu odzyskania należności. W praktyce więc jest to mało realne.\nZarówno banki, jak i firmy pożyczkowe dość szybko reagują na brak terminowej zapłaty zobowiązania, nawet pojedynczej raty.\nW przypadku pozabankowej chwilówki już na drugi dzień po wyznaczonym terminie jej zwrotu możesz spodziewać się upominawczych SMS-ów, a w późniejszym czasie także innych działań windykacyjnych.\nBanki postępują trochę bardziej opieszale, ale też rzadko zdarza się, by po prostu zapomniały o dłużniku.\nCzekanie na przedawnienie pożyczki jest więc nieopłacalne. Nawet jeśli pożyczkodawca przez pewien czas nie będzie upominał się o zapłatę swojej należności, w końcu to zrobi, choćby po to, by przerwać bieg przedawnienia.\nJeśli skieruje sprawę do sądu i potem do komornika, będziesz musiał się liczyć z tym, że Twój dług znacznie się powiększy o:\nodsetki za każdy dzień zwłoki,\nkoszty postępowania sądowego,\nkoszty postępowania egzekucyjnego.\nNiespłacona pożyczka może zostać także zgłoszona do rejestru dłużników np. KRD oraz do Biura Informacji Kredytowej. Widniejąca w BIK zaległość wpłynie negatywnie na Twoją historię kredytową i utrudni Ci zaciąganie kolejnych zobowiązań.\nUgoda z pożyczkodawcą jako rozwiązanie problemu\nW przypadku problemów z terminową spłatą pożyczki, lepiej nie czekaj, aż Twój dług ulegnie przedawnieniu. Jest to po prostu mało realny scenariusz. Lepiej podejmij rozmowy z pożyczkodawcą (bankiem lub instytucją pożyczkową) w celu zawarcia ugody i rozłożenia zaległości na niewielkie raty.\nW ten sposób unikniesz wielu przykrych konsekwencji finansowych i prawnych, ponieważ dopóki będziesz spłacać zadłużenie według ustaleń zapisanych w ugodzie, pożyczkodawca wstrzyma się ze skierowaniem sprawy do sądu i komornika, nie będzie Cię także nękał żaden windykator.\nPrzedawnienie długu a poręczyciele i żyranci\nWarto też wiedzieć, jak wygląda kwestia przedawnienia pożyczki, która została poręczona przez osobę trzecią. Pożyczki z poręczycielem (żyrantem) są oferowane bowiem zarówno przez firmy pozabankowe, jak i same banki.\nPoręczenie jest tutaj formą zabezpieczenia spłaty zobowiązania, które polega na tym, że pożyczkodawca zyskuje prawo egzekwowania roszczenia zarówno od pożyczkobiorcy, jak i poręczyciela. Żyrant odpowiada za spłatę pożyczki w takim samym stopniu co pożyczkobiorca.\nCo zatem się stanie, gdy pożyczka ulegnie przedawnieniu? Otóż zgodnie z art. 883 Kodeksu cywilnego poręczycielowi przysługują dokładnie te same zarzuty wobec wierzyciela co dłużnikowi.\nMoże on zatem podobnie jak dłużnik podnieść zarzut przedawnienia długu i w ten sposób również uchylić się od jego zapłaty. Co ważne, może to zrobić także w przypadku, jeśli dłużnik uznał roszczenie lub zrzekł się swojego prawa do zarzutu przedawnienia.\nPożyczki i kredyty udzielone przez instytucje finansowe przedawniają się po 3 latach od daty ich wymagalności ze skutkiem na koniec roku kalendarzowego. Jeśli dojdzie do takiego przedawnienia, dłużnik może legalnie odmówić zapłaty zaległości, bez narażania się na konsekwencje prawne.\nOczekiwanie na przedawnienie zobowiązania nie jest jednak dobrym rozwiązaniem, ponieważ banki i firmy pożyczkowe mają wiele możliwości przerwania biegu przedawnienia.\nWystarczy, że rozpoczną mediacje z dłużnikiem w celu polubownego rozwiązania problemu zadłużenia, albo złożą do sądu przeciwko niemu pozew o zapłatę.\nZamiast czekać na przedawnienie pożyczki, które jest mało realne, lepiej postarać się jak najszybciej dojść do porozumienia z pożyczkodawcą i powoli spłacić zaległość w ratach.


Borowik ceglastopory - rybybezkitu Prezentacja +1: wyraźne wyświetlanie\nGrzyb jadalny średniej wartości. Rurkowy. Sosy w połączeniu z innymi grzybami, raczej nie robić przetworów z samego borowika, mydlany smak. Marynaty.\nWystępuje gromadnie w lasach jodłowych i świerkowych, ale też i innych, w mniejszych ilościach. Ja spotykam je już w końcu maja, jest to pierwszy spotykany grzyb z borowików, w lesie pustki a on jest. Rośnie do listopada. Kapelusz w różnych odcieniach brązu, zamszowy, pod spodem ceglasty do purpurowego, po dotknięciu sinieje, trzon oliwkowo czerwony gruby. Miąższ po przekrojeniu sinieje a po płukaniu ciemny kolor się wymywa. Młode owocniki beczkowate, twarde, stare kapciowate. Wygląd i ubarwienie przepiękne puki ich nie zetniesz.\nMam mało zdjęć spotykanych grzybów bo nie zamierzałem robić tak obszernego atlasu, ale jakość zdjęć i piękno grzybów w ich środowisku mnie urzekły. Olbrzymią mam tylko galerię borowika z których kiedyś zrobię dużą galerię.\nJak widać na zdjęciu rośnie razem z borowikiem i lubi te same stanowiska. Osobiście bardzo rzadko go zbieram, nie lubię nietypowego smaku, choć w marynacie może być. Większe ilości w tych samych lasach co borowik. Polubił starą jodłę.


Król Kazimierz | Luksusowe Hotele\nKról Kazimierz Hotel & SPA to miejsce bogate w tajemnice i fascynujące detale, w którym historię widać na każdym kroku. Efektem pracy projektantów jest połączenie wyrafinowanej nowoczesności z historycznymi elementami budowli. Koncepcję architektoniczną oparto na oryginalnym, XVII wiecznym spichlerzu zbożowym, który obecnie stanowi jedną z części hotelu. Przy budowie wykorzystano kazimierski kamień wapienny – opokę. Konstrukcja i wystrój patio są inspirowane architekturą kazimierskich, zabytkowych kamienic. W użytkowej części podziemi pozostały oryginalne, XVII wieczne mury.\nObiekt pełen jest odniesień do rzeki Wisły. Łodzie, będące w przeszłości środkiem transportu, znakomicie komponują się z historyczną funkcją Spichlerza oraz jego unikalnym położeniem - w zakolu Wisły. W zabytkowej łodzi zlokalizowanej na patio, stworzyliśmy kameralny bar, a pod przeszkolonym sufitem unoszą się stylizowane, rybackie łódki. Z hotelowych okien możemy podziwiać malownicze panoramy Kazimierza Dolnego i Puław oraz wewnętrzne patio czy sąsiadujące z hotelem rzekę Wisłę i gęsty las. Okna hotelowych pokoi skierowane są w cztery strony świata.\nKażda kobieta zasługuje na wyjątkowy podarunek. Ty też możesz poczuć się jak piękna Esterka. W SPA Hotelu Król Kazimierz **** jest odpowiednia oprawa, aby te marzenia się spełniły... Profesjonalna kadra dopasuje do indywidualnych potrzeb luksusowe zabiegi pielęgnacyjne twarzy i ciała, które w połączeniu z wyrafinowanymi technikami masażu przywrócą doskonałe samopoczucie i wygląd. Uwierz w terapeutyczną moc dotyku dłoni.\nPlanujesz zorganizować rodzinne przyjęcie, spotkanie integrujące pracowników lub rozmowy z kontrahentami czy wielką konferencję z bankietem? Zrealizuj je w Król Kazimierz Hotel & SPA. Gwarantujemy sukces każdego wydarzenia. W obiekcie znajdują się cztery sale konferencyjne, których powierzchnię można dowolnie kształtować, tworząc w ten sposób przestrzeń o powierzchni 1100 mkw.\nW Barze Łódka zrelaksujesz się przy dobrym drinku. Od 12.00 do 23.00 serwujemy tradycyjne, gorące napoje oraz oryginalne koktajle i alkohole. Bar zlokalizowany jest w centralnym punkcie hotelu, pomiędzy recepcją, a patio. Wystrojem nawiązuje do flisackich tradycji Kazimierza Dolnego.\nKlub nocny w XVII wiecznych podziemiach. Doskonałe miejsce do tańca i swobodnej zabawy. Ponadto, do Państwa dyspozycji oddajemy dwa tory do kręgli i stół bilardowy. Graczy zapraszamy do skorzystania z bogatej oferty baru zlokalizowanego w klubie.


Botki MACIEJKA - 01074-03/00-3 Popiel/Krokodyl - emodi.pl moda i styl\nBotki MACIEJKA - 01074-03/00-3 Popiel/Krokodyl\nkomfortowe botki firmy Maciejka. Przyjemnie układająca się na stopie cholewka to Skóra naturalna - Licowa, Nubuk. Botki posiadają obcas o wysokości 5 cm. We wnętrzu butów filc, ocieplenie. Komfort noszenia unosi wkładka: filc, ocieplenie.\nPodeszwa izolująca, to wysokojakościowe tworzywo. Ciekawy krój na chłodniejsze dni.\nBotki MACIEJKA - 04091-27/00-5 Granat/Kwiaty Rude\nZgrabne botki producenta Maciejka. Cholewka chroni przed chłodem, to Skóra naturalna - Nabłyszczana, Licowa, Zamsz. Całość opiera się na obcasie o wysokości 3 cm. Wewnątrz butów skóra. Komfort...\nBotki - 01074-19/00-3 rudy marki Maciejka\nNowość w sugestiach firmy Maciejka. Wierzchnią część butów buduje Skóra naturalna - Licowa, Zamsz. Botki mają obcas o wysokości 4,5 cm. Botki mają wyściółkę, to filc, ocieplenie, skóra. Komfort...\nBotki MACIEJKA - 01074-43/00-3 Rudy/Wąż, w 6 rozmiarach\nZgrabne botki firmy Maciejka. Wierzchnią część butów formuje Skóra naturalna - Nabłyszczana, Licowa, Zamsz. Botki posiadają obcas o wysokości 4,5 cm. Wewnętrzna wyściółka to filc, ocieplenie....\nBotki - 3623a-08/00-3 czerwony, Maciejka, 36-40\nBotki - 03963-09/00-3 czerwony marki Maciejka\nwygodne botki producenta Maciejka. Przyjemnie układająca się na stopie cholewka to Skóra naturalna - Licowa, Nubuk, Zamsz, Materiał - Materiał. Botki posiadają obcas o wysokości 6 cm. W środku...\nBotki MACIEJKA - 04091-62/00-5 Czarny, kolor czarny\nwygodne botki marki Maciejka. Cholewka broni przed chłodem, to Skóra naturalna - Licowa, Nubuk. Zgrabniejszy wygląd zyskują dzięki obcasom o wysokości 3 cm. Wewnątrz butów skóra. We wnętrzu butów...\nBotki - 01074-55/00-3 czarny/krokodyl marki Maciejka\nNowość w propozycjach marki Maciejka. Przyjemnie układająca się na stopie cholewka to Skóra naturalna - Licowa, Zamsz. Zgrabniejszy wygląd zyskują dzięki obcasom o wysokości 4,5 cm. Botki posiadają...


Zapachy idealne na lato - Konsultantka Avon\nDługotrwałe zapachy to doskonałe towarzystwo na letni dzień.\nZapach Hollywoodzkiej gwiazdy Ewy Mendes to szansa na sukces o każdej porze.\nEve confidens kompozycja kwiat Frangipani eliksir z czerwonych owoców wanilia z Madagaskaru.\nNie dajesz za wygraną? I dobrze! Zdobywaj swoje cele każdego dnia dzięki zapachowi który pobudza pewność siebie i trwa wiele godzin.\nEve elegance kompozycja gruszka magnolia drewno bursztynowe.\nKazda z nas lubi wyglądać elegancko zapach stworzony dla Pań ceniących sobie styl szyk i klasę.\nEve Truth kompozycja wyjatkowa taka jak Ty. Hipnotyzujące nuty soczystej karamboli otulone łagodnym ciepłem różowej frezji i aksamitnym akordem drewna cedrowego. Poczuj radość bycia sobą.\nZmysłowość która nie ma końca.\nTrwałość i urzekający aromat w jednym. Otul się zmysłowym lekko pydrowum zapachem, który wprowadzi Cie w stan błogiej harmonii na wiele godzin.\nPerceive kompozycja frezja gruszka piżmo\nPerceive sinshine kompozycja mango magnolia drewno sandałowe\n“Ufam swoim wyborom. Piszę. Slasne story…”\n“Moje wybory nie muszą być doskonale w oczach innych. Ufam, że są właściwe – dlatego, że są moje. Podejmowałam je przecież w zgodzie ze sobą, wierząc, że zaprowadza mnie tam, gdzie moje miejsce. Jaka jest moja historia? To opowieść o tym, że dzięki podążaniu własną droga, mogę dziś spełniać marzenie o aktorstwie i przekazywać emocje tysiącom widzów, rozśmieszać ich lub wzruszać do łez ”\nHerstory kompozycja różowy pieprz irys paczula\nSpójrz na świat przez różowe okulary.\nCelebre kompozycja melon porzeczka jaśmin to radosny zapach dla niej wybierany przez miliony kobiet.\nWyjątkowa oferta 7 zapachów w specjalnej cenie 155zl dostępna w dniach 3-8.07\npiątek, Lip 03