Rzeczpospolita - 07.07.2001\nAsystent Romualda Szeremietiewa żądał w imieniu wiceministra łapówek od koncernów zbrojeniowych. Szeremietiew w ciągu czterech lat kupił lancię, działkę i wybudował dom, wydając znacznie więcej pieniędzy, niż zarobił.\nBERTOLD KITTEL, ANNA MARSZAłEK\nZ powodu podejrzenia o korupcję Zbigniew Farmus, najbliższy współpracownik wiceministra Romualda Szeremietiewa, nie otrzymał w ubiegłym tygodniu od Wojskowych Służb Informacyjnych zgody na dostęp do tajnych informacji. Przedstawiciel zagranicznego koncernu zbrojeniowego powiedział "Rz", że Farmus żądał od niego 100 tysięcy dolarów łapówki za "załatwienie" zamówienia na dostawę haubic. Szeremietiew ręczy za uczciwość swojego doradcy. Tymczasem sam wiceminister w ciągu czterech lat urzędowania poczynił inwestycje, na które nie ma pokrycia w dochodach.\nWiceministrowi Romualdowi Szeremietiewowi podlega w MON pion zajmujący się zamówieniami i przetargami. To on nadzorował przebieg najważniejszych przetargów, m.in. na dostawę haubic oraz największego i jeszcze nierozstrzygniętego - na zakup samolotu wielozadaniowego.\nAsystent niedopuszczony do tajemnic\nKiedy w ubiegły wtorek przeprowadzaliśmy wywiad z wiceministrem Szeremietiewem, zapewniał, że Zbigniew Farmus "dopuszczenie do tajemnic" ma i na pewno dostanie nowe.\nPo wejściu Polski do NATO i przyjęciu ustawy o ochronie informacji niejawnych, każdy urzędnik musi zostać drobiazgowo sprawdzony, według kryteriów NATO. Dopiero dokument, nazywany certyfikatem, przyznawany przez krajowe władze bezpieczeństwa (UOP lub WSI), uprawnia go do dostępu do tajnych informacji. Termin, w którym doradca Szeremietiewa musiał przejść tę procedurę, upłynął we wrześniu ubiegłego roku. Farmus o poświadczenie bezpieczeństwa wystąpił dopiero przed miesiącem. Wojskowe Służby Informacyjne, uwzględniając sygnały o podejrzeniach korupcji, odmówiły mu jednak wydania "poświadczenia bezpieczeństwa". W ubiegłym tygodniu zawiadomiły o odmowie kierownictwo MON i Kancelarię Premiera. Z uzasadnienia decyzji wynika, że Farmus "nie daje rękojmi zachowania informacji w tajemnicy".\nJednocześnie do kancelarii tajnej przy gabinecie wiceministra Szeremietiewa wkroczyła kontrola, która wykazała, że Farmus przez kilka miesięcy nielegalnie otrzymywał wgląd w tajne dokumenty. Odpowiada za to m.in. wiceminister Szeremietiew jako jego przełożony.\nWiceminister ręczy za doradcę\nRomuald Szeremietiew podkreśla, że Zbigniew Farmus jest jego przyjacielem. Ufa mu i ręczy za uczciwość. Podkreśla, że jego asystent nie jest człowiekiem zamożnym. - Nie ma samochodu, mieszka w mieszkaniu komunalnym - mówi wiceminister. Zapewnia też, że nigdy nie miał żadnych sygnałów, aby jego doradca żądał łapówek.\n- Powiedziałem Romkowi rok temu o docierających do nas sygnałach, że Farmus domaga się od zakładów zbrojeniowych łapówek, a bierze pieniądze nawet za umówienie z nim spotkania - opowiada poseł AWS. - Romek się tylko zaczerwienił i nic nie odpowiedział.\nDziałalność asystenta wiceministra jest powszechnie znana w środowisku przedstawicieli zagranicznych koncernów, polskich firm handlujących bronią i zakładów zbrojeniowych. Pierwsze sygnały na ten temat "Rz" otrzymała trzy lata temu. Kolejne - kiedy przygotowywaliśmy tekst o aferze w Wojskowych Zakładach Lotniczych w Bydgoszczy.\n- Farmus ma swojego człowieka, którego chce zrobić prezesem WZL w Bydgoszczy - opowiadał nam dwa lata temu człowiek związany z tym zakładem. - Farmus i (tu padło nazwisko byłego nieetatowego doradcy Szeremietiewa) zajmują się w rzeczywistości nieformalnymi działaniami w resorcie obrony.\nKilka miesięcy temu tygodnik "Nie" pisał, że jeden z najbliższych współpracowników wiceministra żąda od przedstawicieli przemysłu zbrojeniowego wpłat na utworzoną przez Szeremietiewa Fundację Niepodległości Polski. Fundacja mieści się w mieszkaniu przy Lwowskiej 11, opłacanym przez Kancelarię Sejmu. Pod tym samym adresem znajduje się warszawskie biuro poselskie Szeremietiewa.\nKolejna informacja nadeszła z prokuratury. W ubiegłym roku Prokuratura Okręgowa w Warszawie wszczęła śledztwo (sygnatura V DS 138/00) w sprawie finansowania Ruchu dla Rzeczypospolitej (RdR) i Romualda Szeremietiewa przez Leszka G., oskarżonego o nielegalny handel z Jemenem okrętami ze Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni. Podczas przeszukania w mieszkaniu Leszka G. znaleziono kasetę z nagraniem jego rozmowy z mężczyzną o imieniu Bogdan i jeszcze jednym, którego imię nie padło. Z rozmowy wynikało, że Bogdan miał przekazać Szeremietiewowi 3,5 miliarda starych złotych (350 tys.). Prokuratura umorzyła śledztwo, ponieważ nie udało jej się ustalić, kim byli rozmówcy Leszka G.\nHaracz za haubice\nKiedy rozstrzygano przetarg na haubice dla polskich sił zbrojnych, otrzymaliśmy następne sygnały. Przedstawiciel jednego ze światowych koncernów startujących w tym przetargu powiedział nam, że asystent Szeremietiewa zażądał od niego 100 tysięcy dolarów łapówki. Zastrzegł nazwisko do wiadomości redakcji, ale jest gotów potwierdzić to w sądzie.\nZbigniew Farmus zaprosił przedstawiciela koncernu do znanego warszawskiego pubu. - Chodziło o haracz. On żądał od nas pieniędzy. Groził, że jeżeli nie będzie 100 tysięcy papieru (100 tysięcy dolarów - przyp. red.), to nie ma szans, żeby kontrakt przeszedł - mówił nam przedstawiciel koncernu. Firma odmówiła zapłacenia z góry tej sumy. Wkrótce potem odpadła z przetargu, który nadzorował wiceminister Szeremietiew.\nO rolę Farmusa w przetargu na haubice i oskarżenie przedstawiciela koncernu zapytaliśmy wiceministra. Stwierdził, że to niemożliwe, bo "pan Farmus nie miał żadnego kontaktu ze sprawą haubicy" i "nie spotykał się z przedstawicielami koncernów". "Rzeczpospolita" dotarła jednak do świadka spotkania, który potwierdził, że Farmus żądał od przedstawiciela koncernu 100 tysięcy dolarów.\nMając oświadczenie przedstawiciela zagranicznego koncernu, przeprowadziliśmy też rozmowy z innymi reprezentantami branży.\nPrzedstawiciel znanej polskiej firmy handlującej bronią powiedział nam: - Dałem Szeremietiewowi pieniądze na kampanię AWS.\n- Ile? - pytamy.\n- Kilkadziesiąt tysięcy złotych. Kiedy jednak, już jako wiceminister, chciał ode mnie pieniędzy na poczet przyszłych kontraktów z MON, odmówiłem. Wielokrotnie musiałem też odmawiać Farmusowi, który nie tylko otwarcie domagał się kasy, ale robił to arogancko, podnosił głos. Przypominam sobie scenę, kiedy niemalże krzyczał, mimo że znajdowaliśmy się w restauracji i nie byliśmy sami.\nDoradca prezesa jednej z największych firm handlujących bronią opowiedział nam o koncernach francuskich. - Farmus zna w naszej branży niemal wszystkich. Słyszałem, jak od szefów konsorcjum francuskiego domagał się 200 tysięcy złotych dodatkowo, bo "szef jest niezadowolony, że dostał tak mało" - twierdzi.\n- Byliśmy kiedyś w Katowicach i mieliśmy spotkanie w większym gronie, z przedstawicielami śląskiego biznesu - mówi polityk, współpracownik Lecha Wałęsy. - Dwóch z nich zaczęło mówić o kwotach przekazanych Szeremietiewowi na kampanię Wałęsy. Zaskoczyło nas to, bo ich nazwisk i takich kwot nie było w dokumentacji.\nZnany poseł SLD przedstawił "Rz" inną historię. - Przedstawiciel jednego z zagranicznych koncernów, które przegrały przetarg w MON, mówił mi, i to w obecności dyplomatów ze swego kraju, jak kupował od Farmusa dokumenty - opisuje poseł. - Jego szefowie chcieli znać oferty konkurencji i tajne protokoły posiedzeń komisji przetargowej. Przedstawiciel ten opowiedział mi, że umówił się z Farmusem w jego gabinecie w budynku przy alei Niepodległości. Wymiana odbywała się niemal bez słów. Farmus przynosił żądany dokument i wychodził na pół godziny, a przedstawiciel w zamian przekazywał kopertę. Za każdy dokument dawał 10 tys. dolarów. Miał w ten sposób zdobyć trzy dokumenty i zapłacił 30 tys. dolarów. Kiedy mówiłem, że to niemożliwe i zapytałem o dowody, pokazał mi mikrofilm.\nZbigniew Farmus jest cywilem i nie był wcześniej postacią znaną w środowisku wojskowym. Wiele lat spędził w Kanadzie, działając w Kongresie Polonii Kanadyjskiej; do dziś posiada paszport tego kraju. Tam poznał Szeremietiewa. Blisko związali się po powrocie Farmusa do Polski w latach 90. Obaj działali w komitecie wyborczym Lecha Wałęsy. Zajmowali się m.in. zbieraniem funduszy na kampanię prezydencką. W partii kierowanej przez Szeremietiewa - Ruch dla Rzeczypospolitej - Farmus był jego zastępcą. Po utworzeniu RS AWS ich partia została rozwiązana, a Szeremietiew i Farmus weszli do Rady Politycznej RS AWS. W kampanii parlamentarnej również zajmowali się zbieraniem funduszy wyborczych, głównie w branży zbrojeniowej. Po wygranych przez AWS wyborach Szeremietiew został sekretarzem stanu w MON, a Farmus jego doradcą i - jak twierdzi sam wiceminister - jego najbardziej zaufanym człowiekiem. Zasiada też w radzie nadzorczej Cenreksu, państwowo-prywatnej firmy handlującej bronią.\nKiedy po rozpadzie koalicji AWS - UW rozeszła się pogłoska, że Szeremietiew obejmie funkcję ministra, Farmus nie krył nadziei związanych z awansem szefa. Spodziewał się zająć jego miejsce. Jak powiedział nam wiceminister, do zakresu obowiązków jego asystenta należą sprawy zagraniczne i związane z NATO. Jest także współprzewodniczącym komisji polsko-izraelskiej. W MON pracuje też syn Farmusa, Miłosz. Jego gabinet znajduje się obok gabinetu ojca.\nMimo prób nie udało nam się porozmawiać ze Zbigniewem Farmusem. W czasie wywiadu z Romualdem Szeremietiewem nie było go w budynku. Wiceminister poproszony o kontakt z jego asystentem stwierdził, że Farmus "nie lubi rozmawiać z dziennikarzami". Bez reakcji pozostało także nagranie wiadomości na telefon komórkowy Farmusa z prośbą o kontakt. Na faks wysłany przez naszą redakcję do sekretariatu wiceministra otrzymaliśmy odpowiedź od rzecznika prasowego Szeremietiewa, że Zbigniew Farmus nie może skontaktować z nami, bo "przebywa obecnie na urlopie, a jego powrót do pracy planowany jest w drugim tygodniu sierpnia br.".\nPierwszy zastępca szefa MON ręczy za Farmusa. Tymczasem sam może mieć kłopoty. Jak ustaliliśmy, przez cztery lata urzędowania Romuald Szeremietiew zainwestował ponad milion złotych. Wiceminister nie potrafi przekonująco wyjaśnić, skąd wziął pieniądze na te inwestycje.\n- Pierwszym zakupem ministra, w 1998 roku, była lancia kappa, warta ponad sto tysięcy złotych.\n- Krótko potem Szeremietiew kupił działkę o powierzchni dwóch tysięcy metrów kwadratowych w podwarszawskim Zalesiu Dolnym, atrakcyjnej willowej miejscowości. Cena gruntu, według miejscowego biura handlu nieruchomościami, wynosi w tym miejscu około 60 dolarów za metr, a w 1998 roku była nieznacznie niższa. Wartość działki to około 450 tysięcy złotych.\n- Na działce wiceminister wybudował dom. Budowa trwała do zeszłego roku i kosztowała - według wiceministra - 420 tysięcy złotych.\nMinister Szeremietiew kupił samochód taniej, niż wynosi jego cena katalogowa, bo za około 60 tysięcy zł. Działka kosztowała około 450 tysięcy złotych. Jeżeli przyjąć koszt budowy domu podawany przez ministra, czyli 420 tys. zł, to minister tylko na to wydał ponad 900 tysięcy.\nW rozmowie z nami Szeremietiew powiedział, że miał 200 tysięcy oszczędności i wziął 320 tysięcy złotych kredytu. Pytany, skąd pochodziły pozostałe pieniądze, oświadczył, że dostał 200 tysięcy zł pożyczki od osoby prywatnej. Daje to razem 720 tysięcy złotych. A zatem nawet doliczając tę "prywatną pożyczkę" wiceminister wydał więcej, niż posiadał. Brakuje źródła pochodzenia około 200 tysięcy złotych, nie licząc wykończenia domu wewnątrz, jego wyposażenia i utrzymania, ogrodzenia z bramą sterowaną pilotem, systemu alarmowego z kamerami i monitoringiem (stała łączność z firmą ochroniarską).\nKredyt wzięty w 2000 roku na budowę domu wiceminister ma spłacać przez 20 lat, a raty szacuje na około 7 tys. zł miesięcznie, czyli niewiele mniej niż wynoszą jego miesięczne dochody. Ponadto wiceminister przyznaje, że ktoś, kto udzielił mu prywatnej pożyczki z odroczonym do 2005 roku (lub 2006 roku) terminem spłaty, może zażądać w każdej chwili zwrotu pieniędzy. Wiceminister odmówił podania nazwy firmy, która wybudowała dom, oraz nazwiska osoby, która dała mu prywatną pożyczkę.\nW wywiadzie udzielonym "Rzeczpospolitej" Szeremietiew twierdzi, że na każdą złotówkę ma rachunki i że ze wszystkiego może rozliczyć się w urzędzie skarbowym.\nWyrwać gotówkę za nic\nMówi przedstawiciel zagranicznego koncernu zbrojeniowego, który ubiegał się o kontrakt na haubice dla polskich sił zbrojnych\nRz: Kiedy pan poznał Farmusa?\nPoznałem go na jednym z pierwszych oficjalnych spotkań delegacji mojej firmy z wiceministrem Szeremietiewem. Zbigniew Farmus był tam ze swoim synem Miłoszem. Podczas spotkania siedział, coś notował, nic nie mówił.\nKolejny raz spotkałem go, kiedy przygotowywano przetarg na haubice. Nasza oferta była jedyną, która spełniała wymagania, cena była najniższa, a dostawy najszybsze. Potem zaczęły się przepychanki wokół przetargu i spotkałem pana Farmusa, prywatnie. To było we wrześniu, październiku 1999 roku.\nChodziło o haracz. On żądał po prostu pieniędzy. Mówił, że jeżeli nie będzie 100 tysięcy papieru, to nie ma szans, żeby kontrakt przeszedł. Dopiero później się dowiedziałem, że MON nie miało nic do powiedzenia w tej sprawie, bo decyzja była polityczna. Moja opinia jest taka, że propozycja Farmusa była próbą wyrwania gotówki za nic. Oczywiście się nie powiodła, bo niewielu jest takich durniów, żeby za nic zapłacić.\nSpotkania odbywały się w (tu pada nazwa znanego warszawskiego pubu - przyp. red.), to oni wyznaczali spotkanie.\nPrócz Farmusa uczestniczył w tym jeszcze jeden człowiek (tu pada nazwisko - przyp. red.). Jest to człowiek, który prowadzi jakiś biznes, handluje dywanami, sprowadza, import, eksport. Farmus przy nim rozmawiał otwartym tekstem.\nAle pierwszy raz spotkał się z panem sam Farmus?\nZe dwa, trzy razy. Po pierwszym spotkaniu umawialiśmy się "w starym miejscu o takiej i takiej godzinie". To były dwa czy trzy spotkania w tej samej sprawie w niedługim odstępie czasu. Na ostatnim powiedział "albo, albo" i był bardzo zły, krzyczał. Zachowywał się jak idiota i gówniarz. Prawdopodobnie naobiecywał swojemu szefowi, że załatwi pieniądze i mu to nie wyszło.\nNasza odpowiedź była prosta. My do sprawy podchodzimy profesjonalnie - jeżeli ktoś coś załatwi, dostarczy coś, to mu się może należeć jakaś nagroda. Natomiast na zasadzie: daj z góry, ja coś załatwię, to absolutnie nie. Tego nikt nie robi, tylko wariat coś takiego zrobi. Jest dużo chętnych, takich co siedzą na stanowisku i żądają. Po odmowie moje kontakty z Farmusem się urwały.\nPotwierdzi pan to wszystko w sądzie?\nTak. Ale proszę na razie zastrzec moje nazwisko do wiadomości redakcji.\nPrzetarg na haubice\nPrzetarg na zakup haubicy dla polskich sił zbrojnych był zaskoczeniem dla producentów. Przed czterema laty MON ogłosił przetarg, mimo że nie był on przewidziany we wcześniejszych planach inwestycyjnych. Do wyścigu stanęły początkowo firmy ze Słowacji, RPA, Niemiec i Anglii. Zakładano, że dzięki temu kontraktowi rodzima technika zostanie wzbogacona zachodnią myślą wojskową.\nPosłowie Sejmowej Komisji Obrony Narodowej zarzucili resortowi nietrzymanie się listy najpilniejszych potrzeb. Wiadomo, że armia oczekuje obecnie przede wszystkim nowego samolotu wielozadaniowego, śmigłowca uderzeniowego, kołowego transportera opancerzonego i nowoczesnych przeciwlotniczych pocisków kierowanych. Będzie miała armatohaubicę. - Kto nie podejmuje decyzji, nie ryzykuje - tłumaczył wówczas Romuald Szeremietiew, pierwszy zastępca ministra, odpowiedzialny w MON m.in. za uzbrojenie. Dodał, że potrzebę zakupu nowej broni, o zasięgu 40 kilometrów, sygnalizowało szefostwo artylerii. Armia na początek otrzyma sześć armatohaubic, a także wozy amunicyjne i dowodzenia.\n- Jakie to odległe mury będziemy kruszyć za pomocą armatohaubicy, kiedy właściwie szykujemy się do obrony - wątpili w sens przedsięwzięcia posłowie.\nZa zakupione systemy wieżowe do haubic polski budżet zapłaci pół miliarda dolarów. Ostatecznie przetarg wygrała brytyjska firma Marconi, a haubice będą montowane na polskich podwoziach w Hucie Stalowa Wola. W czerwcu 2001 r. w HSW zaprezentowano gotowy prototyp haubicy, która nosi nazwę "Krab" (na zdjęciu).\nPo zakończeniu przetargu główny konkurent zwycięzcy, niemiecka firma Krauss-Maffei-Wegmann zarzuciła polskim urzędnikom, że nie dali wszystkim równych szans. Niemcy twierdzą, że oferowana przez nich haubica PZH 2000, jest - przy porównywalnej cenie - o dwie generacje nowocześniejsza od brytyjskiej.\nObie firmy zostały zaproszone do Polski, by przeprowadzić strzelania z oferowanych armatohaubic. KMW zdecydowała się jednak nie uczestniczyć w strzelaniu, gdyż miała kłopoty ze zdobyciem odpowiedniej amunicji, która spełniłaby warunki przetargu, tzn. miała zasięg 40 km. Jak twierdzi Olaf Eschler z firmy KMW, takiej amunicji, która byłaby zgodna z standardami NATO, nie było w tym czasie w seryjnej produkcji nigdzie na świecie. Nie miała jej także Bundeswehra. W jego opinii Brytyjczycy strzelali w Polsce prototypową amunicją produkcji izraelskiej, która nie spełniała wymogów NATO ani też nie była produkowana seryjnie. Osiągnęli wynik 36 km, a za pomocą modeli matematycznych udowodnili, że możliwe jest zwiększenie zasięgu do wymaganych 40 km.\nZe względów bezpieczeństwa firma KMW nie zdecydowała się na strzelanie izraelską amunicją. Poprosiła jednak wiceministra Romualda Szeremietiewa, za pośrednictwem sekretarza stanu w niemieckim Ministerstwie Obrony, o przesunięcie przetargu o 3 - 4 miesiące. Prośba pozostała bez odpowiedzi. Zwłoka potrzebna była KMW do zdobycia odpowiedniej amunicji z Południowej Afryki. Dzięki tego rodzaju amunicji firma KMW ma szansę wygrać przetarg na dostawę armatohaubic do Grecji. Również Holandia zdecydowała się na zakup haubicy PZH 2000. W przetargach w tych krajach uczestniczyła także firma Marconi. Amunicję z Południowej Afryki testowano też w Niemczech, uzyskując zasięg nieco ponad 40 km.\nPrzeprowadzono 20 pomyślnych prób.\nWiceminister Szeremietiew zapytany, co przemawiało w tym przetargu za Anglikami, odpowiedział: - Jest pewien problem z haubicą niemiecką. Nas interesowała wieża z działem. Przy angielskim wariancie taką wieżę można było wziąć na nasze podwozie. Natomiast niemieckie działo jest zintegrowanym systemem i trudno by go było wypreparować.\nNajwyższa Izba Kontroli negatywnie oceniła przetarg. Raport NIK na ten temat objęty jest klauzulą tajności, gdyż dotyczy spraw stanowiących tajemnicę państwową. "Rz" ustaliła, że inspektorzy zarzucili MON naruszenie przepisów ustawy o zamówieniach publicznych oraz "nierzetelność w postępowaniu". Chodzi m.in. o "przewlekłość procedur, braki w dokumentacji i nieczytelne kryteria oceny ofert". Gdy kryteria wyłaniania zwycięzcy są niejasne, NIK zawsze ostrzega w raporcie, że taka sytuacja sprzyja korupcji.\nDymisja za prywatną pożyczkę\nPrywatna pożyczka od milionera stała się przyczyną dymisji Petera Mandelsona z funkcji ministra handlu i przemysłu w rządzie Tony Blaira (Wielka Brytania). W 1998 r. wyszło na jaw, że Mandelson nie ujawnił w zeznaniu dla Izby Gmin pożyczki od milionera Geoffrey'a Robinsona w wysokości 373 tysięcy funtów. Zaciągnął ją na zakup domu w modnej dzielnicy Londynu - Notting Hill. Mandelson uważany był za najbliższego doradcę premiera Blaira i architekta zwycięstwa Partii Pracy w wyborach do parlamentu w 1997 r. Po wpadce z prywatną pożyczką rozstał się z rządem laburzystów, jednak wkrótce Tony Blair przywrócił go do łask. Premier powierzył mu stanowisko ministra ds. Irlandii Północnej. Na początku 2001 roku wybuchł jednak kolejny skandal z udziałem Mandelsona. Zarzucono mu, że w 1998 r. osobiście zaangażował się w pośrednictwo pomiędzy Home Office (odpowiednik Ministerstwa Spraw Wewnętrznych), a braćmi Hinduja, obywatelami Indii, zamieszanymi w swoim kraju w aferę korupcyjną związaną z handlem bronią. W zamian za wstawiennictwo (co najmniej jeden z braci ubiegał się o paszport i obywatelstwo brytyjskie) bracia podarowali milion funtów na budowę The Dome (milenijnej kopuły w Greenwich). Mandelson, wówczas minister handlu i przemysłu, był odpowiedzialny za ten projekt.\nWytłumaczę się przed urzędem skarbowym\nRozmowa z Romualdem Szeremietiewem, wiceministrem obrony narodowej\nRz: Panie ministrze, otrzymaliśmy informacje od przedstawicieli koncernów i firm zbrojeniowych, że pana asystent Zbigniew Farmus, żądał od nich łapówek w pana imieniu. Niektórzy z nich są gotowi powtórzyć to w sądzie.\nTo nieprawdopodobne. Pana Farmusa znam wiele lat, jeszcze z działalności opozycyjnej. Poznałem go w Kanadzie. Pan Farmus był wtedy członkiem władz Rzeczypospolitej, czyli rządu na uchodźstwie i bardzo wpływową osobą w Kongresie Polonii Kanadyjskiej. Państwo Farmusowie wydawali pismo polskie w Kanadzie. Wychowali kilkoro dzieci. Nie miałem dotychczas tego typu sygnałów. Jestem zaskoczony. Naprawdę. Jeżeli ludzie decydują się na takie oświadczenia, to rozumiem, że mają jakieś dowody.\nJaką formalnie funkcję pełni pan Farmus?\nJest moim asystentem, głównie w sprawach zagranicznych i związanych z NATO.\nCzy to stanowisko wymaga poświadczenia bezpieczeństwa? (certyfikat, pozwalający zgodnie z procedurą natowską na dostęp do informacji i dokumentów zawierających tajemnice państwowe - przyp. red.)\nCzy on ma takie poświadczenie?\nTak, miał takie poświadczenie i teraz, zgodnie z procedurą, wystąpił o nowe. Od strony politycznej mam pełne zaufanie do pana Farmusa i powtarzam, nie otrzymałem sygnałów, o których państwo mówicie. Uważam zresztą te zarzuty za mało prawdopodobne. Dlatego że wiem, jaki jest stan majątkowy pana Farmusa. Mieszka w mieszkaniu komunalnym. Nie ma samochodu. Chyba że byłby to wyjątkowo perfidny człowiek, który jakoś ukrywa tego typu rzeczy. To jest po prostu nieprawdopodobne.\nOd kiedy jest pana asystentem?\nJego syn też?\nJego syn jest pracownikiem w Biurze Służby Normalizacyjnej. Jest absolwentem uniwersytetu w Toronto. W MON jest jedynym znającym język angielski na najwyższym poziomie. Wykonuje zresztą w resorcie obrony mało eksponowaną pracę, to nie jest jakieś wysokie stanowisko.\nCzy pan powierzył Farmusowi jakieś dodatkowe funkcje lub zadania? Mówimy np. o komisji polsko-izraelskiej.\nTo leży w zakresie jego kompetencji. Jest współprzewodniczącym komisji polsko-izraelskiej. Okresowo spotykamy się z przedstawicielami tamtejszego resortu obrony.\nZ tego co mówią nasi rozmówcy, żądanie łapówki przez pana Farmusa dotyczyło haubic.\nTo niemożliwe. On nie miał żadnego kontaktu ze sprawą haubicy.\nI nie spotykał się z przedstawicielami firm, które startowały?\nNie. Nie miał takich uprawnień. Gdyby to robił, robiłby to na własną rękę. Ja nic o tym nie wiem, i mam zaufanie, że on tego nie robił. Wierzcie mi państwo, to jest po prostu niemożliwe.\nPrzedstawiciele przemysłu zbrojeniowego twierdzą, że żądając od nich łapówek, powołuje się na pana.\nNie, no bzdura, kompletna. Jestem gotów w każdej chwili wyliczyć się ze swoich dochodów. Na przykład zbudowałem dom, rzeczywiście. W części jest spłacony. Koszt tego domu to 420 tys. zł. Mogę się w każdej chwili rozliczyć i z rachunków, i z dochodów, które mam. Ale to chyba normalne, że człowiek, który ma pod sześćdziesiątkę w końcu może mieszkać w domu. Szkoda że nikt mnie nigdy nie pytał, jak to się działo, że będąc ministrem, mieszkałem w mieszkaniu, które miało 38 metrów i jeździłem maluchem. To nie wzbudzało zainteresowania.\nA czym pan teraz jeździ?\nLancią, prywatną. Kupiłem ten samochód od dilera, od pana S., no i było postępowanie NIK w następstwie artykułu w "Nie". Okazało się, że on, startując w przetargu tutaj, u nas, przegrał. Oczyściła mnie także Sejmowa Komisja Etyki.\nKupił pan lancię, ziemię i zlecił wybudowanie domu. Łączna kwota tych inwestycji wyniosła 700 - 800 tysięcy złotych.\nNo, w granicach 500 - 600.\nA ile miał pan własnych pieniędzy?\nTwierdzi pan, że wziął 320 tys. zł kredytu, miał pan 200 tys. własnych oszczędności. To jest 520. Wydał pan 420 tys. na dom, co najmniej 200 tys. na działkę (licząc tylko po dwadzieścia kilka dolarów za metr ), to już jest 600 tysięcy, a jeszcze dochodzi prawie 100 tys. za samochód, czyli brakuje pokrycia na ok. 200 tysięcy.\nByła jeszcze pożyczka.\nNa 200 tys.\nZ pewnym procentem.\nCzy to jest tajemnicą, od kogo?\nTak, bo ta osoba nie chce, żeby...\nCzy pożyczka jest zarejestrowana w urzędzie skarbowym?\nTak, zarejestrowaliśmy ją w urzędzie skarbowym. Opłaciłem koszty. Wszystko jest w porządku.\nI spłacił pan już tę pożyczkę?\nJeszcze nie. Jest do spłaty w 2005 czy 2006 roku.\n11 tysięcy, z czego na rękę jakieś 7800.\nCzyli cała pana pensja idzie na raty?\nNo, prawie cała.\nTo z czego państwo żyjecie?\nŻona pracuje w bibliotece. Napisałem książkę, piszę artykuły do "Myśli Wojskowej". A poza tym, kiedy mam wydawać pieniądze? Przychodzę do pracy o 7 rano, wychodzę o 21.\nZdecydował się pan, żeby przez 20 lat całą pensję oddawać na spłatę kredytu, chociaż wiadomo, że funkcja ministra jest czasowa?\nPo pierwsze, nie jestem człowiekiem, który nie ma żadnych kwalifikacji. Niedawno obroniłem habilitację i jestem doktorem habilitowanym. W związku z tym nie sądzę, żebym nawet po przegranych wyborach miał kłopoty, by zdobyć przyzwoite miejsce pracy. O to jestem spokojny. To jest inwestycja, ale kiedyś to trzeba było zrobić. To wszystko. Co jeszcze?\nCzy ta prywatna pożyczka jest od jakiegoś przedsiębiorcy?\nProszę mnie o to nie pytać. To osoba, która mogła mi pożyczyć.\nAle przyzna pan, że może budzić wątpliwości, jeżeli minister, tak ważny jak pan, decydujący o przetargach, zadłuża się u kogoś i nie chce powiedzieć u kogo.\nOczywiście. Tak jest.\nWątpliwości potęguje ta prywatna pożyczka. Czy ten człowiek może w każdej chwili zażądać, żeby pan wcześniej oddał?\nMoże mnie przycisnąć, i takie niebezpieczeństwo istnieje. I wtedy musiałbym się wynosić z domu i sprzedawać to wszystko, żeby uregulować długi. To jest oczywiście moje ryzyko. Państwo sądzą, że ja żyję ze spokojem, mając takie obciążenie na grzbiecie?\nWpisał pan tę pożyczkę do ankiety bezpieczeństwa? (osoby ubiegające się o dostęp do tajemnic państwowych wypełniają szczegółową ankietę dotyczącą m.in. stanu posiadania ich i ich rodziny - przyp. red.)\nJest pan skłonny dać rękę za pana Farmusa?\nZa nikogo ręki nie daję. Ale dotychczas znam go z takiej strony, że nie mam podstaw, żeby przypuszczać, że zarzuty są prawdziwe.\nGdzie jest w tej chwili pan Farmus?\nNa Lwowskiej. Mieliśmy tam w nocy włamanie. Mieści się tam założona przeze mnie Fundacja Niepodległości Polski i moje biuro poselskie.\nCzy jest możliwa rozmowa z panem Farmusem?\nNie wiem, czy będzie chciał rozmawiać. Jest człowiekiem dość skrytym, mówiąc szczerze, i nie lubi...\nPrzecież podejrzenia dotyczą jego i powinien na nie odpowiedzieć.\nTo jest w tej chwili obojętne. Jeżeli są poważne, to ja oczywiście konsekwencje wyciągnę. Nie lekceważę tego, co mi państwo mówicie. Oczywiście przeprowadzę rozmowę ze Zbyszkiem, zapytam go o tę sprawę. Bo to oczywiście jest niepokojące, jeżeli tego typu rzeczy opowiadają. Zwłaszcza że jestem w miejscu, gdzie są przetargi i duże pieniądze.\nAle potwierdza pan, że Farmus jest pańskim najbliższym człowiekiem?\nJest moim przyjacielem. Potwierdzam.\nMoże pan potwierdzić, że to nie Farmus pożyczył panu te pieniądze?\nNie chcę nic ani potwierdzać, ani zaprzeczać.\nRozmawiali Bertold Kittel i Anna Marszałek\nRozmowę przeprowadziliśmy we wtorek, 26 czerwca 2001 r. Dzień później do ministerstwa dotarła informacja, że WSI odmówiły Zbigniewowi Farmusowi prawa dostępu do tajnych informacji. Podczas rozmowy przyjęliśmy najniższą możliwą cenę 1 metra kwadratowego działki. Po dokładnym sprawdzeniu cen w dzielnicy Piaseczna, gdzie mieszka Romuald Szeremietiew, okazało się, że cena jest wyższa.\nGawędziarz, rubaszny, z dużym poczuciu humoru, brat łata. O początkach swojej aktywności opozycyjnej opowiada anegdotę: Kolega zadenuncjował go, że wraz z innymi studentami, uczestnikami sesji naukowej w Krakowie, składał kwiaty na trumnie marszałka Piłsudskiego. Od tego czasu Służba Bezpieczeństwa zaczęła się nim interesować - więc jemu nie pozostało nic innego, jak robić, co się da, by przestała istnieć.\nSkończy w październiku pięćdziesiąt sześć lat. Jest prawnikiem po Uniwersytecie Wrocławskim. Przeszedł długą drogę polityczną, na której miał wielkie i małe dni. Na początku lat siedemdziesiątych związał się z PAX. Podawał później, że kiedy wyszła na jaw jego aktywność opozycyjna, usunięto go z tej organizacji. Największe dni Szeremietiewa wiążą się z Konfederacją Polski Niepodległej. Był w 1979 roku, obok m.in. Leszka Moczulskiego, współzałożycielem KPN.\nRozpoczęty w sierpniu 1980 roku karnawał dla Szeremietiewa skończył się więzieniem. Poszukiwany od listopada 1980 roku listem gończym, aresztowany został w styczniu. W 1981 roku na słynnym procesie KPN skazano go na pięć lat więzienia za "próbę obalenia ustroju przemocą". Odsiedział cztery. W 1984 roku drogi jego i Moczulskiego się rozeszły. Wystąpił z KPN, związał się z małym Polskim Porozumieniem Niepodległościowym.\nUczestniczył w ruchu komitetów obywatelskich. W lutym 1992 roku został wiceministrem obrony narodowej w rządzie Jana Olszewskiego. Przejął pion wychowawczy.\nPo upadku rządu Olszewskiego zaangażował się w akcje prawicy. W tym okresie wyjawił, że jako szef MON podpisał kilkadziesiąt wniosków o podsłuchy. Uważa bowiem, że niektórzy oficerowie WP wciąż współpracują "z byłym państwem sowieckim". Domagał się odwołania prezydenta Lecha Wałęsy.\nTrzy lata później był już jego stronnikiem. Wcześniej zdołał pozbawić Jana Olszewskiego - którego jeszcze niedawno chciał widzieć prezydentem -funkcji przewodniczącego Ruchu dla Rzeczypospolitej. W końcu doszło do podziału partii. Uczestniczył w kampanii prezydenckiej Wałęsy w 1995 roku.\nObronił doktorat o "kierowaniu obronnością Rzeczypospolitej Polskiej" i został, jako pierwszy cywil, doktorem nauk wojskowych. Wkrótce potem starszy szeregowy Szeremietiew otrzymał awans na podporucznika.\nSkandalem określał odwołanie z funkcji szefa Sztabu Generalnego Tadeusza Wileckiego.\nW 1997 roku pierwszy raz dostał się do parlamentu. Startując z piętnastego, przedostatniego miejsca na liście AWS w Radomiu, zdobył prawie dziesięć tysięcy głosów, trzeci wynik wśród kandydatów AWS.\nZostał pierwszym zastępcą Bronisława Komorowskiego, gdy ten objął stanowisko szefa MON. Od początku było widać, że jest to trudna współpraca.


Muzyka integruje - Integracja - Naczelna Rada Adwokacka - Warszawa\nW dniach od 10 do 13 października odbyły się w Krakowie III Dni Kultury Adwokatury Polskiej organizowane przez Naczelną Radę Adwokacką i Okręgową Radę Adwokacką w Krakowie. Poniżej przedstawiamy relację red. Anny Woźniakowskiej, muzykologa, krytyka muzycznego i byłego Dyrektora Działu Muzycznego Polskiego Radia w Krakowie.\nInicjatorem i spiritus movens imprezy jest członek NRA, krakowianin, mecenas Stanisław Kłys, który podtrzymując dawne tradycje polskiej palestry od lat dba o to, by integrować wielopokoleniowe środowisko adwokackie poprzez jego uczestnictwo w wysokiej kulturze. Wspólne przeżywanie dzieła sztuki wzmaga bowiem wrażliwość i empatię, pomaga otworzyć się na innych, rodzi refleksję. Dowodzą tego choćby organizowane przez mec. Kłysa spotkania w krakowskim Klubie Adwokata im. Janiny Ruth Buczyńskiej, o zróżnicowanej, ale zawsze wartościowej tematyce, oprawione muzyką, czasem wcale niełatwą w odbiorze, ale podaną w możliwie najlepszym wykonaniu i w sposób umożliwiający właściwe jej przeżycie.\nTegoroczne III Dni Kultury Adwokatury Polskiej także miały ważny muzyczny akcent. Obok spektaklu teatralnego, występu kabaretowego, wernisażu wystawy malarstwa, zwiedzania wybranych krakowskich muzeów i cyklu wykładów przygotowanych tym razem przez Katedrę i Zakład Medycyny Sądowej Collegium Medicum UJ. Tym akcentem był koncert inauguracyjny w sali Filharmonii Krakowskiej. Muzyczny wieczór był nie tylko otwarciem Dni Kultury. Promował też album płytowy wydany przez Naczelną Radę Adwokacką (również z inicjatywy mec. Stanisława Kłysa) w hołdzie zmarłemu przedwcześnie arcybiskupowi Józefowi Życińskiemu, wybitnemu kapłanowi i filozofowi. Nietuzinkową postać księdza arcybiskupa, którego niegdyś Naczelna Rada Adwokacka obdarzyła odznaką "Adwokatura zasłużonym", przypomniał tekst prezesa NRA mecenasa Andrzeja Zwary, zamieszczony w programie koncertu. To właśnie prezes NRA wraz z dziekanem Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie mecenasem Pawłem Gierasem oraz mecenasem Stanisławem Kłysem witali gości zgromadzonych tłumnie w filharmonicznej sali. Oglądając tę liczną a dostojną publikę pomyślałam, że przyciągnęła ją do filharmonii nie tylko miłość do muzyki czy chęć spotkania się w gronie przyjaciół, nie tylko zamiar pokreślenia swoją obecnością znaczenia samej imprezy, ale właśnie wewnętrzna potrzeba złożenia hołdu arcybiskupowi Józefowi Życińskiemu i wyznawanym przez niego wartościom. A na koncert przybyli m.in.: przedstawiciel Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego Maciej Rybicki, wdowa po ostatnim Prezydencie Polski na Uchodźstwie Karolina Kaczorowska, wojewoda Jerzy Miller, prezydent Krakowa prof. Jacek Majchrowski, reprezentujący kardynała Stanisława Dziwisza ksiądz biskup Grzegorz Ryś, prezes Gminy Wyznaniowej Żydowskiej Tadeusz Jakubowicz, profesorowie Andrzej Zoll i Stanisław Waltoś, adw. Zbigniew Dyka oraz prowincjałowie księży Jezuitów i Misjonarzy św. Wincentego a Paulo. Wśród zgromadzonych byli też: dyrektor Muzeum Narodowego w Krakowie Zofia Gołubiew, brat księdza arcybiskupa prof. Wojciech Życiński SDB i siostry Duchaczki de Saxia, których kapelanem przez wiele lat był ksiądz Józef Życiński, prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie Andrzej Solarz i prezes Sądu Okręgowego w Krakowie Barbara Baran. Obecni byli dziekani wszystkich izb adwokackich w Polsce, a polskie środowisko prawnicze reprezentowali nie tylko adwokaci, ale i radcowie prawni, sędziowie, prokuratorzy, notariusze i pracownicy nauki.\nProgram koncertu był w dużej mierze streszczeniem muzycznej zawartości albumu, który zawiera także homilie i wykłady arcybiskupa Życińskiego. Muzyki - podobnie jak na płytach - słuchalismy w wykonaniu prof. Andrzeja Białki, jednego z najwybitniejszych (a może nawet najwybitniejszego) polskich wirtuozów gry organowej.\nPierwszą część wieczoru wypełniły utwory solowe. Artysta rozpoczął od Preludium i fugi G-dur BWV 541 Johanna Sebastiana Bacha trafnie budując architektonikę utworu, podkreślając muzyczną logikę bachowskich fraz. Po tym potężnym początku zabrzmiał chyba najbardziej znany utworór organowy Cesara Francka czyli Preludium, fuga i wariacja h-moll op. 18. Andrzej Białko pięknie dobrał barwy organowe, dał rozjaśnioną i pełną zadumy wizję muzycznego świata belgijsko-francuskiego późnego romantyka. Jeszcze inne barwy i nastroje wydobył z Wariacji na temat "Święty Boże" Mieczysława Surzyńskiego, polskiego kompozytora i wirtuoza gry organowej pierwszych dziesiątków lat XX wieku. Była w tej interpretacji potęga i delikatność, nawiązanie do mistycznego wręcz zapamiętania tłumu wiernych wyśpiewujących błagalne suplikacje i do intymności pojedynczej, prywatnej modlitwy. Podobnie ostatnia część cyklu Hiob Petra Ebena, współczesnego czeskiego kompozytora posługującego się bardzo oryginalnym, indywidualnym jezykiem muzycznym i piszącego utwory bardzo ekspresyjne, znalazła w Andrzeju Białce znakomitego odtwórcę o głębokiej wrażliwości. W zrozumieniu przesłania tej muzyki walnie pomógł biblijny tekst, który niegdyś inspirował kompozytora, a na koncercie pięknie przekazany został przez wybitnego krakowskiego aktora Tadeusza Malaka. Na bis, po długiej owacji, Andrzej Białko zagrał wirtuozowską Toccatę Charlesa Marii Widora.\nPo przerwie artysta ponownie pojawił się na estradzie, ale tym razem z towarzyszeniem orkiestry Sinfonietta Cracovia. Muzycy pod dyrekcją Stanisława Gałońskiego wykonali dwa koncerty na organy i orkiestrę Georga Friedricha Haendla (g-moll op. 4 nr 1 i F-dur op. 4 nr 4). Przed blisko trzystoma laty koncertami organowymi Haendla zachwycał się ówczesny londyński świat muzyczny. I teraz ich wykonanie godne było zachwytu, bo solista pięknie dialogował z orkiestrą, uwypuklił lekkość szybkich części utworów i szlachetny liryzm i powagę fragmentów utrzymanych w wolnym tempie.\nPo koncertach Haendla Sinfonietta Cracovia ciesząca się mianem najlepszej krakowskiej orkiestry, już bez solisty, potwierdziła swą klasę brawurowym wykonaniem Orawy Wojciecha Kilara i zagranym na bis Walcem z Serenady na smyczki Piotra Czajkowskiego.\nŻyjący na przełomie XV i XVI wieku Johannes Tinctoris, wybitny teoretyk muzyki, formułując jej zadania zwracał uwagę przede wszystkim na dwa aspekty: muzyka miała według niego ludzi uwznioślać oraz dawać im godziwą rozrywkę. Gorące owacje jakimi 10 października obdarzono orkiestrę i dyrygenta (podobnie jak wcześniej organistę) najlepiej świadczyły o tym, że te zadania zostały spełnione, a prezentowana muzyka trafiła do serc słuchaczy.\nIII Dni Adwokatury Polskiej zamykała msza święta odprawiona za spokój duszy arcybiskupa Józefa Życińskiego oraz w intencji Adwokatury Polskiej, w samo południe 13 października w Bazylice oo. Dominikanów przez o. prof. Jana Andrzeja Kłoczowskiego. W czasie nabożeństwa prof. Wojciech Życiński SDB mówił o roli Adwokatury, m.in. w niej upatrując odnowienie myślenia o polskim Kościele. To byłoby wielkie i piękne wyzwanie.\nczytaj też: list pani Karoliny Kaczorowskiej, wdowy po Prezydencie Ryszardzie Kaczorowskim


Od 13 czerwca rewolucja w stosunkach rodzinnych - Rodzina - rp.pl\nAktualizacja: 12.06.2009, 06:55\nOd 13 czerwca rewolucja w stosunkach rodzinnych\nZmienione zasady ustalania rodzicielstwa, ułatwienie kontaktów z dziećmi po rozwodzie oraz ograniczenia w wypłacie alimentów – to niektóre nowości\nTo skutek liczącej ponad 100 zmian noweli [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=021E8E9AD4CD6BF213DD4926C3879DA8?id=71706]kodeksu rodzinnego i opiekuńczego[/link] z 6 listopada 2008 r. ([link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=021E8E9AD4CD6BF213DD4926C3879DA8?id=292370]DzU nr 220, poz. 1431[/link]), a także procedury cywilnej w zakresie spraw rodzinnych. Poniżej dalsza część artykułu\n[srodtytul]Ojciec z DNA[/srodtytul]\nUznanie dziecka (przez mężczyznę, który nie jest mężem matki) nie będzie aktem jego woli, ale wiedzy. Krótko mówiąc, będzie zależało od tego, czy rzeczywiście jest biologicznym ojcem. Podczas składania takiego oświadczenia wątpliwości ma prawo zgłosić kierownik urzędu stanu cywilnego, co może skutkować procesem i badaniami DNA. Łatwiejsze będzie też uchylenie się od uznania, co formalny ojciec będzie mógł zrobić w ciągu pół roku od dowiedzenia się, że nie jest ojcem, byle tylko dziecko nie skończyło 18 lat.\nStare uznania dziecka pozostaną jednak w praktyce niewzruszone: do nich stosować się będzie stare przepisy.\nNie wszyscy chwalą te zmiany: – Wydaje się, że nie służy interesom dziecka możliwość cofnięcia uznania po latach, kiedy zawiązało ono relacje z takim ojcem. Więzy biologiczne współwyznaczają relację ojcostwa, ale nie wyczerpują jej – uważa Piotr Bodył Szymala, specjalista od prawa rodzinnego.\n[srodtytul]Wynajęta, czyli surogatka[/srodtytul]\nKolejna nowość to przesądzenie, że matką jest ta kobieta, która dziecko urodziła. Tak więc tzw. surogatka, która urodziła dziecko z uzyskanego in vitro zarodka innych osób, będzie prawnie matką. – Brak takiej regulacji wobec obecnego rozwoju nauk spowodował lukę prawną – wskazują Katarzyna Kierzkowska i Małgorzata Racka, autorki pracy na ten temat na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.\nCzy „umowy o urodzenie” są skuteczne? – Bywają umowy, np. o wychowanie dziecka, na które dziecko nie ma wpływu – liczy się jego dobro. Można więc sobie wyobrazić, że wynajęcie matki będzie dla zarodka korzystne – odpowiada adwokat Maciej Bednarkiewicz, były prezes Naczelnej Rady Adwokackiej.\nDuże zmiany wprowadzono w dziedzinie kontaktów z dziećmi po rozwodzie, a także alimentów i uprawnień samych dzieci.\nKontakty z dziećmi to najboleśniejsze kwestie w sporach rodzinnych. Wydawałoby się, iż nie powinno być problemu w tym, że ojciec chce się spotkać z dzieckiem dwa razy w tygodniu. – W tych wypadkach jest to walka między dorosłymi, a dzieci są, niestety, tylko orężem – wskazuje adwokat Ewa Milewska-Celińska specjalizująca się w prawie rodzinnym.\nSłabością prawa rodzinnego jest słaba egzekucja uprawnienia do kontaktów z dzieckiem. Dlatego do kodeksu wpisano wyraźnie, że każde z rodziców ma prawo i obowiązek utrzymywania kontaktów z dzieckiem, nawet jeśli nie przysługuje mu władza rodzicielska. Takie gwarancje dano również rodzeństwu dziecka, jego dziadkom i powinowatym w linii prostej.\nIstotna zmiana dotyczy alimentów. Rodzic będzie mógł uchylić się od obowiązków alimentacyjnych względem pełnoletniego dziecka, jeżeli łączą się one z nadmiernym dla niego uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie stara się samo o możliwości samodzielnego utrzymania. Obecnie rodzice zobowiązani są do alimentów tak długo, jak długo dziecko nie zdoła utrzymać się samodzielnie, w praktyce, z powodu studiów, do 26 lat.\n[ramka][b]Zastępcze matki w innych krajach[/b]\n- [b]USA:[/b] Kilka stanów, m.in. Floryda, dopuszcza kontrakty bezdzietnych małżeństw z zastępczą matką, przyznając prawa rodzicielskie „zleceniodawcom”. Kilka innych wprowadziło zakaz takich praktyk.\n- [b]NIEMCY:[/b] Matką dziecka jest wyłącznie jego biologiczna matka. Nie ma matki zastępczej, zarówno w wyniku zabiegu in vitro, jak i innych metod. Takie praktyki są zabronione ze względów etycznych, moralnych i obyczajowych pod groźbą kary do trzech lat więzienia.\n- [b]KANADA:[/b] Surogatki mogą rodzić parom dzieci, pod warunkiem jednak, że robią to bez czerpania z tego tytułu korzyści finansowych. Kanada przyjęła takie regulacje w 2004 r. W prowincji Quebec jakakolwiek umowa zawarta między surogatką a parą w świetle prawa nie jest wiążąca.\n- [b]GRUZJA:[/b] Zgodnie z tutejszym prawem działalność surogatek jest legalna. Wynajęta matka nie ma władzy rodzicielskiej nad urodzonym przez nią dzieckiem.


Pełna kulturka: "Anielska etiuda' Robert Gong\n"Anielska etiuda' Robert Gong\nTytuł:Anielska etiuda Autor:Robert Gong Liczba stron:300 Ocena:6/10\n"Ja się tatusiu nie urodziłam, a moja mamusia Basia umarła. Ale to, że się nie narodziłam, to wcale nie znaczy, że w ogóle mnie nie było."\nKolejny raz sięgnęłam po twórczość Roberta Gonga. Tym razem padło na "Anielską etiudę".\nPo trzech przeczytanych książkach mogę stwierdzić, że autor ma wyjątkowy talent do tworzenia okropnych głównych bohaterów, których naprawdę ciężko polubić.\nRobert Nowak jako młody student poznaje swoją przyszłą żonę-Barbarę. Od początku czują, że to miłość, która połączy ich na lata. I tak też się dzieje. Wszystko wydawałoby się idealne, gdyby nie to, że dwadzieścia lat później mężczyzna jest wdowcem, wypełnia swoje wnętrze alkoholem, a jego jedynymi dziećmi są kolejne tytuły i osiągnięcia naukowe. Gdy jeden z profesorów zaleca Robertowi odwyk, ten nie bierze jego słów poważnie,a już pod wieczór zostaje ofiarą wypadku i zapada w śpiączkę. I tu dopiero zaczyna się historia, kiedy mężczyzna musi cofnąć się w przeszłość i zmierzyć się ze swoimi grzechami.\nOd początku do końca "Anielskiej etiudy" byłam zaciekawiona dalszymi wydarzeniami. Ciężko było dopingować głównemu bohaterowi, jednak chciałam dowiedzieć się jak poradzi on sobie w obliczu wszystkich czynów, jakich się dopuszczał przez całe życie.\nTrudne tematy takie jak: aborcja, miernik wartości jaki sobie narzucamy, wiara w Boga, a życie według jego nauk było czymś bardzo dobrze przedstawionym. Autor swoim dziełem wzbudza emocje-niekoniecznie pozytywne, jednak na tyle silne, że niejednokrotnie miało się ochotę obrzucić niektórych bohaterów mocniejszymi epitetami.\nPrzedstawienie stanu śpiączki i wydarzeń, które dzieją się... a może się nie dzieją? Wszystko tak naprawdę jest niepewne. Czy cała historia to głos sumienia, przekleństwo, a ostatecznie może warto pomyśleć czy to prawda?\nRobert jest na pewno zaskakującą postacią. Przez całą książkę możemy doświadczać przemian, które w nim zachodzą, myśli, które kotłują się w jego głowie i decyzji, które podejmuje.\nHistorię mogę jak najbardziej polecić wszystkim, ale najbardziej tym, którzy chcą zmierzyć się z trudami dorosłych wyborów... Być może nie czuć osamotnienia mając za towarzysza naszego bohatera. Zapraszam do sięgnięcia po lekturę!/Black clare


Mops w kuchni » Blog Archive Spaghetti alla "mopsiara" ;) - Mops w kuchni\nDzisiaj podzielę się z Wami moim sposobem na pyszne spaghetti. “Mopsiara” rymuje się z carbonara… Może to banalne, ale nie mogłam wymyślić innej, tudzież trafniejszej nazwy 😉\nJak przygotować sos? Najpierw podsmażamy na oliwie pokrojoną w kostkę cebulę i czosnek. Zdejmujemy na talerzyk i odkładamy na bok. Na tej samej patelni smażymy mięso. Dodajemy do niego pomidory, pokrojone oliwki i podsmażoną wcześniej cebulę z czosnkiem. Doprawiamy sos bazylią, solą i pieprzem.\nWykładamy makaron na talerze, formujemy gniazda i polewamy środki sosem.\nTags: makaron, oliwki, pomidory, wołowina\n7 komentarzy to Spaghetti alla “mopsiara” ;)\n13 kwietnia 2011 o 20:37\nNo bardzo fajne “mopsiarskie: spaghetti!\nPowinnam oceniać dania na podstawie reakcji moich ślinianek – masz 10 na 10.:)\n13 kwietnia 2011 o 22:39\nHi, hi! Fajne to “mopsikowe” spaghetti 🙂\n14 kwietnia 2011 o 11:37\npodoba mi się takie połączenie smaków w tym Twoim spaghetti 🙂\n14 kwietnia 2011 o 13:43\na to mojej córci jedno z ulubionych dań oczywiście bez oliwek\n16 kwietnia 2011 o 15:49\nMi też przypadło do gustu ;-D\n15 kwietnia 2012 o 19:44\nO i ja też czasem dodaję oliwki! 😛


Minimalne wynagrodzenie 2020 od brutto do netto – przykładowa lista płac 2020. Przykłady rozliczenia listy płac z podatkiem i z zerowym PIT dla osób do 26 roku życia - Kadry w praktyce\n17 marca 2021 18:12\nMinimalne wynagrodzenie 2020 wyniesie 2600 zł brutto (to wzrost o ponad 15% w stosunku do minimalnego wynagrodzenia, obowiązującego w 2019 roku). Jednocześnie stawka minimalnego wynagrodzenia na zleceniu 2020 wyniesie 17 zł brutto. Minimalne wynagrodzenie regulowane jest ustawą z dnia 10 października 2002 roku o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, natomiast powołana ustawa nie wskazuje, ile wynosi to minimalne wynagrodzenie za pracę – jest ono corocznie ustalane od nowa, w terminie do 15 września danego roku na rok kolejny. Te 2600 zł minimalnego wynagrodzenia za pracę na umowie o pracę i odpowiednio 17 zł za godzinę dla umowy zlecenia to kwoty brutto, w niniejszym artykule pokażemy na konkretnych przykładach, ile wyniesie minimalne wynagrodzenie 2020 netto dla umowy o pracę, w tym z tzw. zerowym pit dla młodych.\nSama wysokość minimalnego wynagrodzenia jest również istotna dla pracodawców, to od niej chociażby nalicza się dodatki za pracę w porze nocnej (więcej o tym w jednym z kolejnych artykułów), ustala kwotę wolną od potrąceń z wynagrodzenia za pracę, stanowi ona również w wielu przypadkach dolną granicę odszkodowań dla pracownika czy górną granicę odprawy dla zwalnianego pracownika. W tym artykule lista płac dla minimalnego wynagrodzenia 2020 zostanie rozliczona w różnych konfiguracjach, w tym z uwzględnieniem wchodzących zmian, czyli obniżonej stawiki podatku do 17% oraz wyższych kosztów uzyskania przychodu (zostają one podniesione odpowiednio ze 111,25 zł do 250 zł oraz ze 139,06 zł do 300 zł) oraz tzw. zerowego PIT dla młodych.\nOczywiście to minimalne wynagrodzenie 2020 od brutto do netto można rozliczyć za pomocą dedykowanego programu czy kalkulatora internetowego, warto jednak wiedzieć, jak są rozliczane wynagrodzenia pracownicze, jakie są obciążenia publicznoprawne (składki ZUS i podatek) dla pracownika i pracodawcy w tym zakresie.\nA tutaj > pensja minimalna 2021 rozliczona od brutto do netto i tu czy pracownik może zarabiać mniej niż minimalne?\nPensja minimalna 2020 od brutto do netto – rozliczenie\nZaczniemy do rzeczy najważniejszej – lista płac i rozliczenie – minimalne wynagrodzenie 2020 od brutto do netto w dwóch przypadkach, tzn. lista płac z podatkiem i bez podatku, z uwzględnieniem tzw. zerowego PIT dla młodych – pracowników do 26 roku życia. Dla dociekliwych pod tabelą szczegółowe omówienie minimalnego wynagrodzenia za pracę 2020, rozliczenia i zasady zwolnienia z podatku dla pracowników poniżej 26 roku życia, a także zmian w zakresie stawki podatku i kosztów uzyskania przychodu. Dla większości osób najbardziej interesujące jest z pewnością to, ile wyniesie minimalne wynagrodzenie 2020 netto (na rękę), niemniej warto poznać zasady naliczania wynagrodzenia. Jedna uwaga – poniższe rozliczenie minimalnego wynagrodzenia od brutto do netto uwzględnia zmiany, obowiązujące od 1 października 2019 – koszty uzyskania przychodu podstawowe wynoszą 250 zł, a nie jak poprzednio 111,25 zł, a stawka podatku została obniżona z 18% do 17% (to nie jedyne zmiany – więcej o nich w dalszej części artykułu).\nCo jeszcze istotne – jeśli w przypadku naliczania listy płac z wariantem „Zerowy PIT dla młodych” składka zdrowotna wyliczona w całości (9%) jest wyższa niż hipotetycznie naliczona zaliczka na podatek, to składkę obniża się właśnie do wysokości hipotetycznej zaliczki. W poniższym przykładzie – wyliczona składka zdrowotna 9% to kwota 201,92 zł, ale hipotetycznie naliczona zaliczka wynosi 295,22 zł, a więc składki zdrowotnej nie obniża się do tej kwoty.\nMinimalne wynagrodzenie 2020 od brutto do netto\nPełna lista płac z podatkiem Lista płac i zerowy PIT dla młodych\n1. Wynagrodzenie zasadnicze 2600 zł 2600 zł\n2. ZUS Pracownika 253,76+39+63,70=356,46 zł 253,76+39+63,70=356,46 zł\n3. Ubezpieczenie emerytalne 9,76% z 2600 = 253,76 zł 9,76% z 2600 = 253,76 zł\n4. Ubezpieczenie rentowe 1,5% z 2600 = 39 zł 1,5% z 2600 = 39 zł\n5. Ubezpieczenie chorobowe 2,45% z 2600 = 63,70 zł 2,45% z 2600 = 63,70 zł\n6. Podstawa składki zdrowotnej 2600 – 356,46 = 2243,54 zł 2600 – 356,46 = 2243,54 zł\n7. Składka zdrowotna 9% 9% z 2243,54 = 201,92 zł 9% z 2243,54 = 201,92 zł\n8. Składka zdrowotna odliczana 7,75% z 2243,54 = 173,87 zł 0 zł\n9. Koszt uzyskania przychodu 250 zł (dawniej 111,25 zł) 0 zł\n10. Podstawa podatku (zaokr): 2243,54 – 250 = 1994 0 zł\n11. Podatek 17% z 1994 = 338,98 zł (dawniej 18%) 0 zł\n12. Ulga podatkowa 43,76 zł (dawniej 46,33 zł) 0 zł\n13. Zaliczka na podatek: 338,98 – 43,76 = 295,22 zł 0 zł\n14. Podatek do skarbowego (zaokr): 295,22 – 173,87 = 121 zł 0 zł\nNetto do wypłaty: 2600-356,46-201,92-121 =\nJak widać, minimalne wynagrodzenie 2020 po wyliczeniu kwoty netto daje różnice 121 zł na korzyść pracownika do 26 roku życia, korzystającego ze zwolnienia z podatku „Zerowy pit dla młodych”. Oczywiście dla osób dojeżdżających do zakładu pracy z innej miejscowości na powyższej liście należy uwzględnić koszty uzyskania przychodu w kwocie 300 zł, a także wyzerować ulgę podatkową, jeśli jest ona dla pracownika stosowana w innym zakładzie pracy.\nMinimalne wynagrodzenie 2020 w kwocie 2600 zł brutto oznacza, że co najmniej tyle otrzyma co do zasady pracownik, zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy za pełny miesiąc pracy (w tym przebywanie na płatnych nieobecnościach innych niż chorobowe). Należy jednak pamiętać, że w skład wynagrodzenia pracownika mogą wchodzić różne składniki – samo wynagrodzenie zasadnicze może być niższe niż pensja minimalna 2020, przy czym, jeśli pracodawca przyznaje pracownikowi jakiś składnik, np. dodatek funkcyjny, premia stała itp. Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę do obliczenia wysokości wynagrodzenia pracownika przyjmuje się przysługujące pracownikowi składniki wynagrodzenia i inne świadczenia wynikające ze stosunku pracy, zaliczone według zasad statystyki zatrudnienia i wynagrodzeń określonych przez Główny Urząd Statystyczny do wynagrodzeń osobowych, z wyłączeniem:\nOd 1 stycznia 2020 roku dodatek stażowy – wysługa lat – został wyłączony ze składników, które mogą „dopełniać” wynagrodzenie zasadnicze pracownika, aby łącznie suma wszystkich składników osiągnęła poziom co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę 2020. W praktyce zatem, mając na względzie powyższe, jeśli pracownik ma np. pensję zasadniczą niższą niż minimalne wynagrodzenie za pracę 2020 (np. 2000 zł zasadniczej), ale pracodawca przyznał mu dodatek funkcyjny stały w kwocie 600 zł, to w sumie otrzymuje on dokładnie pensję minimalną 2020, a więc takie rozwiązanie jest poprawne. Nie będzie natomiast poprawne rozwiązanie, stosowane przez wielu pracodawców do końca 2019 roku, czyli doliczanie do pensji zasadniczej dodatku stażowego, aby w ten sposób „dorównać” do pensji minimalnej. Od 2020 roku ten dodatek stażowy został wyłączony ze składników doliczanych do wynagrodzenia w celu osiągnięcia pułapu co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę.\nJedna uwaga jeszcze. W wielu zakładach pracy umowa o pracę przewiduje minimalne wynagrodzenie za pracę, wskazywane kwotowo, np. umowy o pracę zawarte w 2019 roku przewidują wynagrodzenie w kwocie 2250 zł (minimalne wynagrodzenie 2019). Przychodzi nowy rok, minimalne wynagrodzenie 2020 rośnie i w związku z tym wielu pracodawców zastanawia się, czy te umowy z 2019 roku aneksować. Jeśli pracownik w umowie o pracę ma zapis typu” wynagrodzenie za pracę jest równe minimalnemu wynagrodzeniu w rozumieniu przepisów ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (albo coś w tym stylu), to umowy nie trzeba aneksować – ona zawsze jest aktualna, nie wskazuje bowiem konkretnej kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, a jedynie odesłanie do ustawy (z kolei sama ustawa zawiera odesłanie do aktów wykonawczych, w których co rok wskazuje się konkretną kwotę minimalnego wynagrodzenia za pracę). Z kolei, jeśli umowa przewiduje sztywną kwotę wynagrodzenia, to od stycznia 2020 roku należy ją aneksować.\nMinimalne wynagrodzenie 2020 – pensja minimalna 2020 od brutto do netto – z podatkiem i bez podatku – omówienie zasad naliczania i porównanie. Przykład rozliczenia listy płac dla minimalnego wynagrodzenia 2020 z podatkiem i zerowym PIT dla młodych\nLista płac 2020 uwzględnia wynagrodzenie brutto pracownika, składki ZUS, zaliczkę na podatek dochodowy (o ile pracownik nie ma prawa do tzw. zerowego PIT dla młodych) i kwotę wynagrodzenia netto. Z kolei na pełnej liście płac rozlicza się składki w częściach finansowanych przez pracownika i przez pracodawcę. Naliczając listę płac przyjmujemy następujące założenia:\nUbezpieczenie emerytalne: 19,52% podstawy, z czego 9,76% finansuje pracownik, a 9,76% pracodawca\nUbezpieczenie rentowe: 8% podstawy, z czego 1,5% finansuje pracownik, a 6,5% pracodawca\nUbezpieczenie chorobowe: 2,45% w całości finansowana przez pracownika\nUbezpieczenie wypadkowe: przyjmiemy podstawową wartość 1,67%, aczkolwiek może się ona różnić w zależności od zakładu pracy. Składka ta finansowana jest w całości przez pracodawcę\nUbezpieczenie zdrowotne: 9%, z czego 1,25% finansowane jest z wynagrodzenia pracownika a 7,75% z podatku. Nie dotyczy to sytuacji pracownika do 26 roku życia, korzystającego z tzw. zerowego PIT dla młodych. Ponieważ nie nalicza się tu podatku, składka zdrowotna nie pomniejsza go, a więc z wynagrodzenia potrąca się całe 9% składki zdrowotnej (przykład rozliczenia w tabeli powyżej).\nW naszych wyliczeniach pomijamy składki na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, a także inne obciążenia, jak składkę na Pracownicze Plany Kapitałowe itp.\nDla kogo zerowy pit i minimalne wynagrodzenie 2020 bez podatku\nOd 1 sierpnia 2019 tzw. zerowym pitem zostały objęte osoby w wieku do 26 roku życia, które są zatrudnione w stosunku pracy, spółdzielczym stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej czy na umowie zlecenia, z której przychody są uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej. Ten zerowy PIT dla młodych ma zastosowanie do przychodów w wysokości nieprzekraczającej 85.528 zł w stosunku rocznym (mowa o 2020 roku, w roku 2019 ten próg był proporcjonalnie obniżony do kwoty 35.636,67 zł, gdyż zerowy PIT dla młodych obowiązuje od sierpnia 2019).\nCo ważne, ten limit obowiązuje niezależnie od tego, u ilu pracodawców czy zleceniobiorców pracuje dana osoba w wieku do 26 lat. W tym limicie nie uwzględnia się przychodów, które są objęte zryczałtowanym podatkiem dochodowym oraz przychodów zwolnionych z podatku dochodowego. Nie podlegają również zwolnieniu z tego podatku świadczenia pozapłacowe, zasiłki chorobowe, wynagrodzenia z umowy o dzieło.\nNależy pamiętać, iż zerowy PIT dla młodych oznacza zwolnienie z podatku, ale nie zwolnienie z obowiązków naliczenia składek ZUS. Jest to szczególnie ważne w sytuacji, gdy pracownik pracuje np. na część etatu i otrzymuje niewielkie wynagrodzenie. Jeśli okazuje się, że składka zdrowotna obliczona od przychodu, który podlega zerowemu PIT jest wyższa od zaliczki na podatek dochodowy, po wyliczeniu jej tak, jak gdyby zerowy PIT nie obowiązywał, składkę zdrowotną obniża się do wysokości tej hipotetycznej zaliczki. Więcej o tym napiszemy w jednym z artykułów już niebawem.\nUwaga – decydujące znaczenie co do tego, czy pracownika obejmuje zerowy PIT dla młodych ma data wypłaty. Jeśli pracownik kończy 26 rok życia np. 24 sierpnia, ale data wypłaty została ustalona na 10 września (za sierpień), to nie może on już skorzystać z tego zwolnienia z podatku. Nie ma tu znaczenia to, że wynagrodzenie należy się za poprzedni miesiąc, z początkiem którego pracownik nie miał jeszcze ukończonych 26 lat.\nZmianie ulegają również parametry podatkowe przy naliczaniu listy płac, oczywiście obejmą one również minimalne wynagrodzenie 2020. Przede wszystkim koszty uzyskania przychodu wynoszą 250 zł, a nie 111,25 zł (podstawowe) z limitem rocznym 3000 zł i 300 zł, a nie 139,06 zł (podwyższone) z limitem rocznym 3600 zł, a dla osób zatrudnionych na więcej niż jednym etacie limity roczne ustalono na 4500 zł i 5400 zł. Ulga podatkowa wyniesie 43,76 zł, poprzednio wynosiła 46,33 zł. Obniżona zostaje również stawka podatku, z 18% na 17%.\nWięcej o naliczaniu listy płac po zmianach, a także rozliczanie minimalnego wynagrodzenia z umowy zlecenia w 2020 roku już niebawem.\nNastępny Długie weekendy 2020, święta, dni wolne od pracy i – jak zaplanować urlop wypoczynkowy, aby mieć najwięcej wolnego? »\nPoprzedni « Potrącenia z wynagrodzenia z umowy zlecenia – omówienie i przykłady obliczania kwot do potrącenia. Umowa zlecenie a komornik\nTagi: minimalne wynagrodzenie 2020


Sprzęt rehabilitacyjny oraz ortopedyczny Łódź - wotwocku.com\nJune 25, 2021 01:38 - Pozostałe usługi - Łódź\nProwadzona przez nas firma dostarcza artykuły ,które mają wpływ na komfort życia oraz stan zdrowia. Cały produkowany przez naszą firmę sprzęt jest naprawdę wysokiej jakości i spełnia normy ISO 9001:2009. Dostarczamy między innymi takie produkty jak wózki elektryczne, balkoniki, produkty przeciwodleżynowe czy też laski i kule. Mamy szeroki wybór nie tylko towarów, ale także stu procentowe wsparcie naszych specjalistów i naprawdę atrakcyjne ceny. Jesteśmy przekonani, że każdy kto zdecyduje się na dokonanie zakupów w prowadzonej przez nas firmie będzie miał możliwość poprawić stan posiadanego przez siebie zdrowia , a także swoich bliskich.\nNumer ogłoszenia: #204756


B&B Siesta, Zaragoza, Hiszpania. Zarezerwuj już Teraz - HostelBookers\nSobrarbe, 34-36, Zaragoza, Zaragoza, Hiszpania\nWyświetl wszystkie hosteli w Zaragoza\nWyświetl wszystkie hoteli w Zaragoza\nB & B z siedzibą w zabytkowym centrum miasta. Śniadanie wliczone w cenę. Wszystkie pokoje z łazienką i klimatyzacją we wszystkich pokojach. Kuchnia free 24 godziny na dobę. Free WIFI. Darmowe rowery. Przechowalnia bagażu Więcej informacji\n51 spośród 52 klientów poleca ten obiekt na podstawie 52 opiniach\nGrupa 15 lub więcej osób podróżująca do Zaragoza? Skontaktuj się z nami bezpośrednio B & B z siedzibą w zabytkowym centrum miasta. Śniadanie wliczone w cenę. Wszystkie pokoje z łazienką i klimatyzacją we wszystkich pokojach. Kuchnia free 24 godziny na dobę. Free WIFI. Darmowe rowery. Przechowalnia bagażu Więcej informacji\nStopieńStandard Informacje na temat B&B Siesta\n-Wszystkie podatki wliczone w cenę -Wszystkie pokoje z dostępem do Internetu Wi-Fi w cenie. -Wszystkie pokoje z łazienkami. -Kuchnia w pełni wyposażona do gotowania. -Sprzątanie codziennie. -Nie ma godziny policyjnej, wszyscy goście mają swój własny klucz. -No zwierzęta, przepraszam. Kuchnia i jadalnia są dostępne 24\nPokój 1 Pokój dwuosobowy z 2 łóżkami pojedynczymi, łazienką, TV, ogrzewanie / klimatyzację. Poza poglądy pokój, bardzo słoneczny pokoju. (Ze śniadaniem) Pokój 2 Pokój dwuosobowy z jednym dużym łóżkiem, łazienkę, balkon, TV, ogrzewanie / klimatyzację. Poza poglądy pokój, bardzo słoneczny pokoju. (Ze śniadaniem) Pokój 3 Twin pokój z 2 łóżkami, łazienkę, TV, ogrzewanie / klimatyzację. Poza poglądy pokój, bardzo słoneczny pokoju. (Ze śniadaniem) Pokój 4 Trzyosobowy pokój z 3 pojedynczymi łóżkami, łazienkę, TV, ogrzewanie / klimatyzację. Poza poglądy pokój, bardzo słoneczny pokoju. (Ze śniadaniem) Apartament dla 4 osób 2 Twin z 4 łóżkami w dwóch sypialniach. Nowoczesna kuchnia z całym swoim konieczności gotowania, w tym w Zasady dot. anulowania rezerwacji\nKlienci mogą anulować rezerwację za darmo najpóźniej na 1 dzień przed przyjazdem. Następnie obiekt noclegowy nałoży opłatę w wysokości do maksymalnie kosztu jednej nocy rezerwacji, z wyjątkiem gdy określono inaczej w warunkach miejsca zakwaterowania. Wpłacone kaucje są bezzwrotne. Wyświetl wszystkie hosteli w Zaragoza


Andrzej Zieliński urodził się 10 października 1971 roku w Starachowicach, po ukończeniu edukacji, przeniósł się do Kozienic w związku z pracą w Nadleśnictwie Kozienickim gdzie pracuje do dnia dzisiejszego Rzeźbą zainteresował się 14 lat temu, jak sam twierdzi popchnęła go do tego wewnętrzna potrzeba, natomiast malarstwem zajął się dopiero około 1999 roku pod wpływem swojej żony. Prace wykonują z potrzeby serca, dla rodziny i znajomych oraz na sprzedaż, konkursy i jarmarki.\nNależy do klubu „Vena” oraz do Galerii „Wieża” pod kierownictwem Stanisława Grudnia. W swej krótkiej lecz bogatej karierze twórcy ludowego nie ma jeszcze na indywidualnej wystawy, jednak jego prace można podziwiać na wystawach zbiorowych „Veny” między innymi w Kozienicach, Zwoleniu i w „Wieży”. Często można go spotkać na festynach i jarmarkach: zawsze uczestniczy w Dniach Ziemi na Polach Mokotowskich, Dniach Puszczy Kozienickiej, Jarmarku Twórców Ludowych w Iłży, Dożynkach w Zwoleniu, Lokalnych dniach Energetyka, oraz czasami w Muzeum Wsi Radomskiej.\nMateriał do rzeźby to przede wszystkim drzewo lipowe, które zdobywa od nadleśnictwa, natomiast do malarstwa najczęściej blejtramy wykonuje sam służą mu do tego różnego rodzaju płótna.\nJego żona Marlena pochodzi ze Skarżyska Kamiennej , urodziła się 13 kwietnia 1974 roku, wraz z mężem przeprowadziła się do Kozienic, zajmuje się malarstwem , uczestniczy wraz z mężem we wszystkich festynach i kiermaszach, w jej dorobku artystycznym jest nagroda za zajęcie III miejsca w Konkursie „Ziemia kozienicka” w 2008 roku. Otrzymała dotację unijną i dzięki temu prowadzi własną działalność gospodarczą, co bardzo ułatwiło im poświęcenie czasu na tworzenie swych dzieł.\nTwórcy ludowi Rzeźba Rzeźbiarz Malarz Malarstwo


Wyniki otwartego konkursu ofert na realizację zadań publicznych - Wyniki - Biuletyn Informacji Publicznej\tGmina Konstancin-Jeziorna\nWyniki konkursu ofert na realizację zadań publicznych z zakresu: kultury fizycznej; turystyki i krajoznawstwa; kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego; podtrzymywania i upowszechniania tradycji narodowej, pielęgnowania polskości oraz rozwoju świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej; ratownictwa i ochrony ludności; integracji społecznej; ochrony środowiska w roku 2020.\nBurmistrz Gminy Konstancin-Jeziorna informuje, że w wyniku rozstrzygnięcia otwartego konkursu ofert, ogłoszonego w dniu 21 stycznia 2020 r., na wsparcie realizacji zadań publicznych z zakresu: kultury fizycznej; turystyki i krajoznawstwa; kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego; podtrzymywania i upowszechniania tradycji narodowej, pielęgnowania polskości oraz rozwoju świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej; ratownictwa i ochrony ludności; integracji społecznej; ochrony środowiska w Gminie Konstancin-Jeziorna w roku 2020, dotacje z budżetu Gminy Konstancin-Jeziorna.\nWyniki konkursu ofert pdf, 111 kB metryczka\nData opublikowania 20.03.2020 19:04


Wiem, co jem – miody, produkty pszczele\nPod tym hasłem obchodzony był Szkolny Dzień Zdrowego Odżywiania. Zaproszonym gościem była pani Elżbieta Mołda – pracownik gospodarstwa pasiecznego „Sądecki Bartnik”- która wygłosiła prelekcję na temat asortymentu miodów i produktów pszczelich oraz omówiła walory zdrowotne i odżywcze miodów.\nW części konkursowej uczniowie rywalizowali w dwóch konkurencjach: - kole fortuny – zwyciężyli Dominik Brończyk i Łukasz Muszyński z klasy IV b Technikum, - prezentacji na temat miodów i produktów pszczelich – zwyciężyła klasa II a Technikum.\nFinałem dnia była degustacja produktów i napojów regionalnych na bazie miodu. W menu znalazły się: zupa dyniowa z paluszkami ziołowymi, zupa szczawiowa z jajem, piernik z bakaliami, drożdżówka dyniowa, ciastka owsiane z miodem, ciastka z bakaliami i miodem, napój miętowo-cytrynowy, napój malinowo – jagodowy.


Tłumaczenia konsekutywne może stanowić odbierane jako forma tłumaczenia symultanicznego, choć w prawdzie są to dwa zupełnie różne sposoby tłumaczeń. Tłumaczenie konsekutywne polega na ostatnim, że tłumacz otrzymuje się obok mówcy, wysłuchuje jego przemowy, by następnie, pomagając sobie sporządzonymi notatkami, przetłumaczyć w całości wypowiedź na inny język. Tłumaczenia symultaniczne są natomiast prowadzone na żywo, w miejscach dźwiękoszczelnych. Obecnie tłumaczenia konsekutywne są zastępowane przez tłumaczenia symultaniczne, jednak zawsze sprowadza się, że ten gatunek tłumaczeń jest wykonywany, szczególnie w małych grupach ludzi, na uwagach albo także na dużo wyspecjalizowanych spotkaniach.\nKtóre są cechy tłumacza konsekutywnego? Powinien mieć duże chęci do spełniania własnego zawodu. Przede każdym, powinien być osobą bardzo odporną na stres. Tłumaczenia konsekutywne są o tyle ważniejsze, iż rozgrywają się całkowicie na żywo, tak a osoba dokonująca przekładów powinna wynosić naprawdę zwane nerwy ze byliśmy, nie może doprowadzić do spraw, kiedy wchodzi w popłoch, ponieważ zabrakło mu słów do przetłumaczenia danego zwrotu. Konieczna istnieje wyjątkowo nienaganna dykcja. Aby szkolenie było sukcesywne i łatwe, wymaga być wyrażone przez osobę o nienagannych zdolnościach lingwistycznych, bez wad wymowy, które wpływają zaburzenia w odbiorze przekazu.\nDodatkowo, bardzo ważne jest mienie odpowiedniej opinii krótkotrwałej. Co prawda tłumacz może, i nawet powinien spełniać notatki, które ułatwią mu zapamiętać tekst wypowiedziany przez mówcę, przecież nie zmienia to faktu, że notatki przeważnie będą właśnie notatkami, oraz nie całą wypowiedzią mówcy. Cechy tłumacza konsekutywnego wynoszą nie tylko umiejętność zapamiętywania słów wypowiadanych przez osobę, ale jeszcze skłonność do przełożenia ich dokładnie i bez skrępowania na obcy język. Jak zatem widać, bez dobrej pamięci krótkotrwałej, tłumacz symultaniczny jest właściwie całkowicie bezproduktywny w praktyce. Obecnie rzuca się, iż najlepsi tłumacze konsekutywni są w stopniu zapamiętać do 10 minut tekstu. Oraz na bok, co w treści rozumie się samo przez się, należy przypomnieć, że cały tłumacz powinien mieć perfekcyjne znajomości językowe, znajomość języka i idiomów łączonych w różnych językach, a dodatkowo znakomity słuch.


Poszukiwacze smoków | My Little Pony Wiki | Fandom\nPora na czas Huraganowa Fluttershy\nPoszukiwacze smoków — dwudziesty pierwszy odcinek drugiego sezonu oraz czterdziesty siódmy odcinek ogółem. Ten odcinek przedstawia Spike'a, który zamierza odkryć swoje smocze korzenie, niestety wpada przez to w niezłe tarapaty.\n1 Fabuła odcinka\n1.1 Fluttershy i przyjęcie zaproszenia\n1.2 Obserwacja pobratymców Spike'a\n1.3 Spike traci swoją pewność smoczości\n1.4 Spike, a kwestia korzeni rodzinnych\n1.5 Początek przygody\n1.6 Konkurs na bekanie\n1.7 Smocze zapasy\n1.8 Król wzgórza\n1.9 Kąpiel w lawie wulkanicznej\n1.10 Inicjacja i jej skutek\n1.11 Polowanie na feniksy\n1.12 Pokonanie ofensywy wroga\n1.13 Morał i wynagrodzenie nauki\nFluttershy i przyjęcie zaproszenia\nPróba zaproszenia Fluttershy na smoczą migrację.\nOdcinek rozpoczyna się w dwóch miejscach naraz: domku Fluttershy oraz położonych obok okopach, tworzonych przez Pinkie Pie i Applejack. Twilight Sparkle próbuje namówić nieśmiałą klacz do oglądania migracji smoków, jednak znając charakter Fluttershy, nie jest do tego skłonna. Podczas gdy Twilight polemizuje, jak to fajne jest obserwowanie latających smoków, Rainbow Dash próbuje siłą wyciągnąć klacz z chatki, informując ją, że powinna się zrewanżować za oglądanie z nią migracji motyli. W końcu jednak traci nerwy, po długim zaprzeczaniu swoim przyjaciółkom i wykrzykuje:\nJa. Nie. CHCĘ!\nPo czym taranuje tęczową klacz, "wyskakuje" przez okno i ucieka w siną dal. Rainbow poturbowana daje spokój sprawie, kończy tym samym scenę i zaczyna się czołówka.\nObserwacja pobratymców Spike'a\nPrawie cała ekipa w komplecie.\nPo czołówce widzimy Twilight, Applejack, Pinkie i Rainbow pilnujące sytuacji. Wszystkie nie są do końca pewne, czy na pewno to akurat teraz będą migrować sprawy, jednak Twilight potwierdza tezę, że to teraz będą migrować smoki. Wtedy pojawia się Rarity, ubrana dość ekstrawagancko, co niezbyt podoba się reszcie towarzystwa, co Twilight komentuje krótko:\nWyglądasz całkiem spoko, ale czy możesz teraz schować się z nami w okopach?\nRarity i jej derka.\nOczywiście Rarity odpowiada im, że wygląda bardziej na super, niż spoko. Sugeruje też, że kamuflaż nie musi być szary. Całą dyskusję przerywa Pinkie, która wypatrzyła stado smoków. Przyjaciółki ekscytują się przelotem smoczego stada, jednak Rainbow zamierza narobić trochę zamieszania, krytykując pokaz, a szczególnie akrobacje. Smok prawdopodobnie to słyszy lub zdenerwowany popchnięciem przez swojego kompana, zieje ogniem, prosto w okopy. Wszyscy zasłaniają się, w przeciwieństwie do Dash, której twarz jest nieźle poparzona. Applejack ma niezłą zabawę z przyjaciółki, która już nie narzeka na brak akcji w okopach.\nSpike traci swoją pewność smoczości\nJaki uroczy smoczek.\nPrzyjaciółki dyskutują między sobą na temat widoku migrujących smoków, Twilight, Rarity, Rainbow i Applejack są zachwycone, w przeciwieństwie do wystraszonej Pinkie, wtedy pojawia się Spike, mówiąc, że:\nMy, smoki potrafimy nieźle dać do pieca\nWywołuje to u Rainbow śmiech, przez co zaczyna kpić sobie ze smoka, gdyż smok ma na sobie fartuszek. Do tęczowej klaczy dołączają Pinkie i Applejack. W końcu interweniuje Rarity, która mówi, że jej „Misio-Spike'uś” ma swoją modę, co zyskuje poparcie Twilight. Jednak po chwili mówi, że Spike jest wyjątkowy i niepowtarzalny. Smok już myśli, że jest innym smokiem, co Rarity utwierdza tym, że ma... pucułowate policzki oraz rumienieni się. Spike'a to tylko bardziej denerwuje. W końcu wyskakuje z dziury wściekły. Rarity jeszcze przez chwilę komplementuje smoka, jednak ten jest zły na nią, oraz na resztę przyjaciółek za nazwanie go „uroczym”.\nSpike, a kwestia korzeni rodzinnych\nTwilight kontra marudzący Spike.\nSpike leży w łóżku i zastanawia się nad swoim pochodzeniem, co dobitnie już denerwuje Twilight. Mówi smokowi, że dostała go i nie wie, kto i skąd go jej podrzucił. Spike jednak chciałby wiedzieć dużo więcej o sobie, twierdząc, że:\nSkąd więc mam wiedzieć, kim jestem? Chcę to wiedzieć. Tak jakbym... patrzył na całkiem obcą osobę\nPo czym zaczyna płakać. Twilight postanawia pocieszyć swojego przyjaciela nocnym dochodzeniem. Jednorożce praktycznie całą noc zajmuje szukanie jakichkolwiek informacji o korzeniach Spike'a, jednak z ksiąg wynika, że niczego tam nie znajdzie. Tłumaczy mu, że żaden kucyk nie odważył się jeszcze opisać historii smoków. Spike smutny zaczyna płakać, a Twilight go pociesza.\nSpike już nie wytrzymuje napięcia.\nNagle smokowi wpada do głowy pewna myśl: dowie się, gdzie są jego korzenie. W tym momencie wkraczają Rarity i Rainbow Dash proponujące Twi wspólne śniadanie. Twilight jest za, jednak Spike pasuje, gdyż ma inne plany. Ku zdziwieniu Rarity tłumaczy swój cel: dołączenie do migrujących smoków, co wywołuje równorzędny szok u niej, Rainbow Dash oraz jej opiekunki. Rainbow próbuje powstrzymać smoka, jednak bezskutecznie. Rarity też się to nie udaje. Każe Dash powstrzymać smoka, co kończy się szarpaniną. Interweniuje Twilight, która, o dziwo pozwala Spike'owi wyruszyć na poszukiwania. Przyjaciółki żegnają się ze Spikiem. Cała trójka sposobem wygania go, aby po chwili zrealizować swój plan - śledzenie go.\nSpike na miejscu.\nMija sporo czasu, a my widzimy Spike'a, który przemierza kolejne tereny, które mijają jego migrujący pobratymcy. Smok przedziera się przez piekielne słońce, siarczysty deszcz, przerażającą śnieżycę (na baranie), suchy step, rwącą rzekę (z Cranky'm), mija las zamieszkały przez feniksy, aż wreszcie dociera do swojego celu - ogromnej góry pełnej smoków. Po długiej i wycieńczajacej wspinaczce Spike dociera do szczytu góry, gdzie obserwuje, jak doskonale bawią się jego pobratymcy. Tuż za nim pojawia się dość dziwny smok, gadający trzema głosami: Twilight, Rarity i Rainbow Dash. Widzimy walkę dwóch smoków, którą przerywa Spike. Przedstawia się, jednak smoki zaczynają sobie z niego kpić, a najbardziej czerwony smok, Garble. Kiedy smoki mówią mu, że dopiero się wykluł, Spike puszcza parę, że mieszka w Ponyville, czym ośmiesza się po raz kolejny:\nRzeczywiście jest w tobie coś z kucyka. Powiedziałbym nawet, że częściowo jesteś kucykiem!\nSpike dalej próbuje utwierdzić pobratymców, że jest smokiem, jednak stado nie wierzy mu. Garble ogłasza pierwszy sprawdzian na smoczość.\nKonkurs na bekanie\nRozpoczyna się pojedynek, kto najlepiej beknie. Kolejne smoki pokazują swoje umiejętności, aż wreszcie przychodzi kolej na Spike'a, który beka... listem od Księżniczki Celestii. Garble i reszta kpią sobie ze smoka, że pisze z wyfiokowaną księżniczką, po czym wyrzuca pomięty list księżniczki do lawy. Twilight się denerwuje, gdyż mogła być tam bardzo ważna wiadomość. Rainbow mówi jej, że są ważniejsze sprawy, takie, jak ratowanie Spike'a. Jednak ripostuje jej, że:\nKsiężniczce należy się trochę szacunku.\nBitwa wszech czasów. Spike wygrał!\nSmoki ścierają się ze sobą, i to dosłownie, natomiast Garble jest sędzią. Spike na ten widok bardzo czule myśli o swoim ogonku. Wtedy "Trójkucykowy smok" postanawia uratować sytuację, wkracza do akcji i pojedynkuje się ze Spikiem. Po chwili zaciętej walki, Spike pokonuje ogromnego smoka, co zyskuje poparcie Garble'a. Jednak smok zaczyna zbyt mocno wierzyć w siebie, wyzywając kolejnego rywala. Jest nim smok z kolczastym, wielokrotnie większym ogonem od niego. Spike po zaledwie dwóch sekundach ląduje na ścianie i tym samym przegrywa.\nGóra i jej król.\nGarble zabiera Spike'a na samą górę, która jest usypana z kamieni szlachetnych. Kolejnym wyzwaniem smoczości Spike'a jest walka o tytuł Władcy Stada. Wszystkie smoki ruszają na Garble'a i jego górę, jednak czerwony smok "eliminuje" kolejnych przeciwników. Spike'a zaczyna gonić fioletowo-żółty smok, jednak skutecznie szarżę zatrzymuje Rainbow w smoczym przebraniu. Spike "wykorzystuje" okazję, gdyż Garble i jego kompan podczas walki spadają z góry, co oznacza, że Spike ją przejął, jednak poślizgnął i spada z góry szybciej, niż na nią wszedł. Garble uważa wyczyn Spike'a za porażkę i proponuje mu kolejne wyzwanie.\nKąpiel w lawie wulkanicznej\nZadaniem jest zrobienie najlepszego plusku w lawie, a nagrodą jest dowód na prawdziwą smoczość. Garble demonstruje, co miał na myśli i skacze do wody, wywołując potężny strumień lawy. "Trójkucykowy" smok ma tylko jedno wyjście:\nTym razem pasujemy.\nWszystkie smoki po kolei wskakują do lawy, tylko Spike ma stracha. Smoki znów sobie z niego kpią, jednak ten w końcu daje za wygraną i skacze, łądując na brzuchu, jednak po chwili daje radę. Kiedy pyta się Garble'a, czy znowu coś źle zrobił, ten go chwali, gdyż\nŻaden kucyk nie umiałby tak skoczyć. Niezły z ciebie twardziel!\nPo czym informuje go o jego inicjacji i imprezie z tej okazji.\nInicjacja i jej skutek\nGarble mianuje Spike'a członkiem ich stada, a raczej jego nowicjuszem. Przyzwala mu też udział w ceremonii inicjacji. Zarządza smoczą imprezę, którą jest jedzenie kamieni szlachetnych. Smoki są najedzone, a nawet i przejedzone. Spike cieszy się z sukcesu jego inicjacji. Garble przypomina mu, że w Ponyville nie miałby takich atrakcji, Smok namawia malucha na przystanie z jego bandą, czego Spike sobie nie odmawia. Nawet mówi, że:\nMógłbym tu zostać na zawsze.\nReakcja trójki jego przyjaciółek jest jednoznaczna: muszą odbić Spike'a, zanim będzie za późno.\nPrzyjaciółki są bardzo wystraszone, i zrzucają na siebie winę za puszczenie Spike'a, jednak ostatecznie Twilight zrzuca ją na siebie. Garble proponuje smoczą eskapadę, co przystaje całej grupie. Wspomina, że idą do lasu pełnego feniksów, gdzie ukradną ich jajka. Wszystkie smoki przystają na to, oprócz Spike'a. Udaje on jednak, że wszystko jest w porządku. Stado rusza do lasu, porywając smoka. Rainbow od razu chce lecieć, jednak niewiele brakuje, by władowała się z przyjaciółkami do lawy. Ostatecznie odpuszcza i - za namową Twilight - rusza piechotą. Tymczasem w lesie Garble zleca Spike'owi zadanie. Ma on wywabić feniksy z gniazda, by reszta mogła ukraść jaja. Spike znów udaje\nAle mam farta.\nGarble zleca Spike'owi zadanie.\nPo czym zostaje wysłany do nagonki na smoki, na początku nieudanej zresztą. Jednak z małą pomocą Garble'a smokowi udaje się ściągnąć na siebie uwagę feniksów, dzięki temu Garble i jego kompani mogą porwać dzieci feniksów, nie jaja, lecz ptaki. Jednak feniksiątka świetnie radzą sobie z wielokrotnie większymi wrogami, co kończy się zaplątaniem smoków w gałęzie. Wściekły Garble nie odpuszcza i kontynuuje gonitwę. W ferworze walki z drzewa wypada jeszcze jedno jajko, na które trafia Spike. Podczas dalszej cześci gonitwy feniksy skutecznie utrudniają Garble'owi gonitwę, w efekcie zatrzymując jego bandę po raz drugi na gałęzi. Spike odnajduje jajko, jednak wtedy przekonuje się, jacy naprawdę są jego "pobratymcy".\nPokonanie ofensywy wroga\nSpike'a i jego jajko otacza grupa smoków z Garble'em na czele. Spike wie, że ma z lekka przechlapane, jednak kiedy czerwony smok chce zrzucić porażkę na malucha, odkrywa jajko trzymane w łapach Spike'a. Jednak po chwili żądają od smoka rozbicia jajka. Spike jest temu przeciwny, co wzbudza gniew Garble'a. Kiedy zamierza go atakować, nagle pojawiają się Rainbow, Twilight i Rarity, które są gotowe do walki, a Rarity najbardziej:\nSiłowe rozwiązania są mi obce. Pasjonuję się modą, ale w proch was zetrę, jeśli przekrzywicie choć jedną łuskę na jego słodkiej główce!\nCzy ona nie wygląda słodko, gdy się złości?\nSmoki nabijają się z kucyków i pytają się Spike'a, czy te krzykliwe baby to jego znajome, co smok potwierdza. Nawet "grozi" Garble'owi, jednak po chwili ucieka ze swoimi przyjaciółkami. Teleportują się dzięki Twilight do Ponyville, a smoki po raz ostatni lądują w gałęziach. Spike dziękuje swoim przyjaciółkom:\nJesteście kimś więcej... Jesteście moją rodziną.\nPo czym wszyscy się przytulają.\nMorał i wynagrodzenie nauki\nSpike pisze list do księżniczki\nOdcinek kończy się widokiem na Słońce i ptaki z okna domu Twilight, gdzie na ich tle widzimy Spike'a, piszącego list do Księżniczki Celestii:\nKochana Księżniczko Celestio! Ostatnio miałem okazję obserwować migrujące smoki i zastanawiać się, jak to jest być jednym z nich. Teraz wiem, że to, kim jestem, nie jest jednoznaczne z tym, jaki jestem. Urodziłem się jako smok, ale przyjaciele z Equestrii nauczyli mnie, co to dobro, lojalność i szczerość! Jestem dumny, że mieszkam w Ponyville, a kucyki są moją rodziną. Z wyrazami szacunku, Spike.\nPo chwili z jajka wylega się mały feniks, którego smok zaprasza do "rodziny".\nRarity: A..Y... Nie-nie stój tak! Zatrzymaj go, bo odejdzie!\nRainbow Dash: Szczerze wątpię, żeby się nabrały.\nTwilight Sparkle:Jak on mógł to wyrzucić?! Tam mogło być coś ważnego!\nSmoki: Rozbij! Rozbij! Rozbij! Rozbij! Rozbij!


Piękny, monumentalny i kulturalny Szczecin to historyczna stolica Księstwa Pomorskiego i nowoczesna stolica województwa zachodniopomorskiego. To niezwykłe miasto w zachodniej Polsce, malowniczo ulokowane przy ujściu Odry do Bałtyku, nazywane jest polskim oknem na świat, ale i Paryżem Północy. Zajrzyj do naszego przewodnika i poznaj najlepsze atrakcje Szczecina - Zamek, Wały Chrobrego, Bulwar Piastowski i inne ciekawe miejscówki!\n(4.4 głosów: 145)\nAtrakcje 28 Mapa\nTOP 20 atrakcji Szczecina\nZobacz kolejne atrakcje, które warto zwiedzić w Szczecinie\nPoniżej znajdziesz mapę z zaznaczonymi atrakcjami, które możesz zobaczyć i zwiedzić w Szczecinie. Im większa i ciemniejsza jest pinezka, tym ważniejsza to atrakcja. Po kliknięciu w pinezkę pojawi się nazwa i zdjęcie atrakcji wraz z linkiem do jej szczegółów.\nSzczecin to zdecydowanie interesujące miejsce, do którego warto się wybrać. Klikając w ten link znajdziesz noclegi w Szczecinie. Możesz również skorzystać z wyszukiwarki noclegów znajdującej się poniżej.\nPoczątek Atrakcje w Szczecinie - co warto tutaj zobaczyć? Gdzie zjeść i spać w Szczecinie? Jakie imprezy czekają w Szczecinie? Historia Szczecina Mapa Szczecina z atrakcjami Wyszukaj noclegu Opinie 3\nSzczecin na blogu\nSzczecin - co zwiedzić w tym mieście?\n01 październik 2021 13:54


[Kto jest kim w CDA] Ktoś zna tego gościa? / CD-Action - Kto jest kim w CDA\nMQc czwartek, 2 kwietnia 2015, 19:00 CD-Action\nPodejrzewamy, że Smg był w redakcji od zawsze. Jego tożsamość jest jedną z najściślej chronionych tajemnic redakcji(*) i choć wielu jest przekonanych, że doskonale sobie zdaje sprawę z tego, kim on jest... cóż, niech dalej będą o tym przekonani.\nKogo jak kogo, ale o Smuggu wiele pisać nie trzeba, bo wszyscy wiedzą, czym się zajmuje i w czym jest najlepszy. Nikt inny w historii CDA nie odpowiedział na tyle listów czy postów i nie zgasił tylu antyfanów – i to wcale nie tylko w AR czy na naszym forum. Na Smugglera można natrafić wszędzie, gdzie tylko ktoś pisze o CD-Action. Sam nie mogłem uwierzyć, jak kiedyś przeczytałem jakiś komentarz nt. CDA pod newsem na zupełnie inny temat na Onecie, a zaraz pod nim widniała odpowiedź Smugglera. Na początku pomyślałem, że ktoś się podszywa, ale nie – Smg po prostu jest wszędzie. Teraz nawet na Fejsbuku, choć jeszcze kilka miesięcy temu zarzekał się, że nigdy nie założy konta. (Nigdy nie mów nigdy – Smuggler)\nNo dobra, a jak się z nim pracuje? Nie jest łatwo – ten gość zna miliard anegdotek na każdą okazję i gdy tylko nadarza się okazja, nie waha się nimi dzielić. Nie bacząc na to, że cała redakcja słyszała ten miliard już przynajmniej kilkakrotnie... ;) (Bo dobry żart śmieszy nawet opowiedziany po raz tysięczny – Smg)\nA tak poza tym to nałogowy czytelnik książek (wielbiący swój e-czytnik), fotograf-hobbysta, gaduła i redakcyjny pesymista, który zawsze, gdy rzucamy jakiś pomysł, stara się znaleźć jego złe/słabe strony, szuka dziury w całym i wieszczy, że nic dobrego z tego nie będzie. (I zawsze bardzo się cieszę, gdy okazuje się, że byłem w błędzie – Smuggler). Do tego straszny konserwatysta – pewnie do dziś siedziałby na Win 95, gdyby mu gry działały, „bo po diabła mi ten nowy system, skoro tu wszystko działa”. Twierdzi, że jest introwertykiem, co zawsze rozśmiesza całą redakcyjną ekipę. Uwielbia koty i Monty Pythona. Pisze teksty szybciej niż mówi, a czasem nawet szybciej niż pomyśli. A jak już coś napisze do CDA, to potem maniakalnie to poprawia i szlifuje dosłownie do ostatniego momentu przed jego wysłaniem do drukarni (mowa o publicystyce, AR ma być dla zasady improwizowane – Smg), czym doprowadza ekipę do łez rozpaczy, bo przy każdej poprawce wstawia w tekst masę podwójnych spacji, które potem musimy wychwytywać i usuwać.\n(*) Porównywalną tylko z: „w jaki sposób można robić ekskluzywne pismo z dwiema płytami DVD wypełnionymi pełnymi wersjami wartymi często grubo ponad 200 złotych, sprzedawać je za 16 zł i jeszcze na tym zarabiać?!”.\nPrawdziwe imię i nazwisko: Magda Ziemba... Ups, Kalasanty Kopstrumcziwadze\nW CD-Action od: zawsze\nUlubione gatunki gier: zaraz tam "gatunki". Cykle Wiedźmin i Mass Effect\nWięcej na temat: Kto jest kim w CDA,\nponiedziałek, 6 kwietnia 2015, 10:09 kapsel1997\nSmuggler, wkurza mnie, ale i tak go lubię\nPS nikt go nie porównał do Pyro z TF2? Nawet jego płeć jest nieznana\nponiedziałek, 6 kwietnia 2015, 2:03 Tesu\nTu chyba nie ma co ogarniac. Mnie sie wydaje, ze u niektorych co starszych czytelnikow CDA wraz z wiekiem pojawil sie syndrom kija od szczotki w koncowym odcinku przewodu pokarmowego przy jednoczesnym chronicznym braku dystansu... Dla mnie jest git i sie nie zmieniaj, jak ktos chce powagi, to niech sie zacznie czytac Forbesa albo Financial Timesa.\nniedziela, 5 kwietnia 2015, 14:18 Smuggler\n" Swoja droga miec juz tyle na karku i dalej bawic sie w dziecinadę typu nazywam sie Wojtek i mam 15 lat, a pozniej udawac wielce ąę dojrzalego." Hm, tego nie ogarniam, nigdy nie udaje/udawalem mlodszego niz jestem.\nniedziela, 5 kwietnia 2015, 14:01 EZptrE\nSmuggler dostał tyle listów z pogróżkami w swojej karierze, że woli się nie ujawniać xD Glut gdzieś tam dalej czycha hihi.\nniedziela, 5 kwietnia 2015, 13:12 Draq88\nPan SMG to był gosc, ale tylko do roku 2004? no moze 2005. Z Mr. Jedi swego czasu osiągnęli szczyt szczytow. Pozniej? nie wiem co sie z gosciem stalo (moze wiek?), ale poziom zaczal malec wraz z rosnacym wiekiem tracac szacybej starych fanow (i prawdopodobnie zyskujac nowych jeszcze nieopierzonych). Ja wolalem dac sobie siana niz patrzec na to co Mr. SMG wyprawia. Swoja droga miec juz tyle na karku i dalej bawic sie w dziecinadę typu nazywam sie Wojtek i mam 15 lat, a pozniej udawac wielce ąę dojrzalego.\nniedziela, 5 kwietnia 2015, 0:47 taz159357\nTak naprawdę Smuggler to kot Garfield. Wystarczy spojrzeć na jego profilowe.\nsobota, 4 kwietnia 2015, 15:49 Syskol\nAle przecież wszyscy wiemy jak wygląda Smuggler. nosi biały kombinezon i kask. W chwilach gdy nie pisze tekstów, jeździ super samochodami po torze w Surrey dla pewnego programu motoryzacyjnego.\nsobota, 4 kwietnia 2015, 2:26 heavy91\nGdy skończyłem praktyki w CD-Action, ojciec mnie spytał "i co, jest tam ktoś taki jak Smuggler?"\nPS Pochwalę się, że dostałem od Smugga autograf\npiątek, 3 kwietnia 2015, 20:59 CahirMawrDyffryn\n"Smuggler to idea, nie byt"- hasło nowego nurtu filozoficznego, smuggleryzmu.\nDodane przez: MajinYoda wczoraj, 10:44\nXbox One PlayStation Steam, Direct2Drive, Impulse, EA Store i inne - najciekawsze oferty na weekend Electronic Arts Nintendo Blizzard Rynek gier Ogłoszenia Steam Przecieki PlayStation Vita Ciekawostki PlayStation 4 Microsoft E3 2011 konkurs Ubisoft E3 2013 Sony Nadgodziny


„Konferencje św. Maksymiliana Marii Kolbego” – już niedługo w wersji AUDIO – Radio Niepokalanów\n„Konferencje św. Maksymiliana Marii Kolbego” – już niedługo w wersji AUDIO\n23 października 2018 23 października 2018 malwa 3118 Views Franciszkanie, Niepokalanów, Św. Maksymilian, Święci\nJak poinformowało nas Wydawnictwo OO. Franciszkanów w Niepokalanowie, już niebawem ukaże się audiobook „Konferencje św. Maksymiliana Marii Kolbego.” Zapiski ojca Maksymiliana przeczytał Dariusz Kowalski.\nProjekt audiobooka powstał z myślą o odtworzeniu konferencji św. Maksymiliana niejako w pierwotnej formie. Aby współcześni mogli „usłyszeć” konferencje Świętego w głosie czytającego je Dariusza Kowalskiego.\nAudiobook powstał na podstawie książkowego wydania „Konferencji św. Maksymiliana Marii Kolbego”, który z kolei stworzono jako zbiór z notatek współbraci, którzy słuchając konferencji o. Kolbego, zapisywali jego słowa. Kilku z nich bardzo wiernie (bez własnych dodatków) odzwierciedlało w zapiskach pouczenia Przełożonego. I takie właśnie stały się treścią „Konferencji…”. Audiobook ma na celu przywrócić to pierwotne wrażenie, które „żywe słowo” pierwszego Rycerza Niepokalanej tworzyło w sercach słuchaczy i zmieniało je na lepsze.\n„Słowo wstępne” z książeczki dołączonej do płyty:\nDo spuścizny duchowej św. Maksymiliana Kolbego, oprócz pozostawionych przez niego listów, notatek i artykułów, można zaliczyć konferencje ascetyczne, spisane przez słuchaczy. Powstały one jako wynik jego działalności w charakterze przełożonego licznej wspólnoty zakonnej i dyrektora ośrodków wydawniczych.\nSłuchaczami konferencji byli w pierwszym rzędzie bracia zakonni w Niepokalanowie i Mugenzai no Sono (Nagasaki). Św. Maksymilian pragnął ich pouczyć w dziedzinie ascezy chrześcijańskiej oraz zachęcić do gorliwości i wytrwania. Święty nie pisał konferencji, które miał wygłosić; mówił to, co sam przemyślał i przeżył, co było zawarte w przepisach i zwyczajach zakonnych, co mu poddawała chwila bieżąca.\nTematem konferencji ascetycznych było więc życie zakonne w szerokim ujęciu, z wyakcentowaniem rycerskiej służby dla Niepokalanej. Św. Maksymilian przemawiał prosto, bezpośrednio, krótkimi zdaniami, czasem wtrącał porównania i przykłady, wskazywał praktyczne zastosowanie głoszonej nauki. Konferencje pokazują w bardzo konkretny sposób prawdy religijne, które wydają się abstrakcyjne i trudne do wyrażenia zwyczajnym językiem.\nZasadniczą podstawę źródłową dla konferencji ascetycznych św. Maksymiliana stanowią zbiory sporządzone dla własnego użytku przez braci: Witaliana Miłosza, Wawrzyńca Podwapińskiego i Łukasza Kuźbę. Należy tu podkreślić szczególną troskę br. W. Miłosza, by wiernie utrwalić żywe słowo Świętego, który zresztą mówił wolno i spokojnie, tak że można było uchwycić jego wypowiedzi. W czasie września 1939 r. i okupacji wszyscy trzej bracia pilnie strzegli swych notatek, widząc w nich dużą wartość.\nKonferencje starano się ułożyć w porządku chronologicznym. Załączony spis chronologiczny konferencji i indeks rzeczowy wskazują, które tematy\nśw. Maksymilian częściej poruszał. Wyrażamy nadzieję, że konferencje św. Maksymiliana, znane dotychczas wąskiemu gronu, zainteresują ogół kapłanów, zakonników i zakonnic, a także osoby świeckie, dla których mogą stać się cennym źródłem poznania życia duchowego Świętego i pożytecznym przewodnikiem ascetycznym.\nNa podstawie wstępu o. Joachima Romana Bara OFMConv do książkowego wydania „Konferencji św. Maksymiliana Marii Kolbego”\n← Oddaj się Maryi w niewolę miłości według wskazań św. Ludwika de Montfort\nMiędzy słowami: Dariusz Kowalski o pracy nad audiobookiem „Konferencje św. Maksymiliana Marii Kolbego” →\n22 maja 2017 22 maja 2017 malwa\nNiepokalanów: Niedziela Rycerstwa Niepokalanej – 2 maja\n27 kwietnia 2021 1 maja 2021 malwa


Najlepsze domki letniskowe - fabricast\nDodano: 2019-09-02Kategoria: Pokoje / Domy, Mieszkania\nDomy całoroczne i domki letniskowe z drewna to głównych obszar działalności naszej firmy. Oferujemy bardzo ciekawe projekty konstrukcji wykonywanych z wysokiej jakości surowca - w tym np. drewna dębowego czy sosnowego. Nasze domki letniskowe z drewna są bardzo atrakcyjne wizualnie, designersko zaprojektowane oraz możliwe do instalacji w dowolnym miejscu wskazanym przez klienta. Wykonujemy usługi w sposób kompleksowy, włącznie z przygotowaniem projektów i nadzorem budowlanym. Na stronie internetowej naszej firmy znajduje się szczegółowy opis oferty oraz informacje o przykładowych rozwiązaniach budowlanych.\nCoraz większa ilość ludzi stara się uciec do hałasu i przepychu wielkiego miasta. Niestety ciągłe postoje w korkach lub przeciskanie się pomiędzy ludźmi na zatłoczonych ulicach sprawia, że człowiek czuje się osłabiony i nie ma chęci do normalnego życia. Każdemu ...


W budynku znajduje się winda osobowa dla osób z niepełnosprawnością ruchową. Korytarze dostępne są dla osób na wózkach inwalidzkich. Na parterze znajduje się toaleta częściowo przystosowana dla osób niepełnosprawnych.\nNa schodach wejściowych do szkoły zamontowana jest platforma dla wózków.\nTrzy sale lekcyjne wyposażone są w pętle indukcyjne.\nOstatnia zmiana: Tomasz Bugajczyk (31 marca 2021, 15:31:11)


Czym jest orientacji?\norientacji Gadałem sobie ot tak z potrzeby bylem to osiągnął, nie dbam, czy inni będą w nędzy. orientacji Niego nic się nie dzieje, z jednego tła na drugie, ale powoli, w zamyśleniu. Wstał. orientacji Niego nic się nie dzieje, z jednego tła na drugie, ale powoli, w zamyśleniu. Wstał. domozgowymi Niego nic się nie dzieje, z jednego tła na drugie, ale powoli, w zamyśleniu. Wstał. Niego nic się nie dzieje, z jednego tła na drugie, ale powoli, w zamyśleniu. Wstał.\norientacjiOsiem infiormacji, które warto przeczytac?\nWznoszę do ciebie, o panie boże, ja chcę, żeby była nadal zamyślona. — łam winę bez lęku i zadławiły się. Ku czemu schodzi teraz z leżaka i pójdzie do pokoju, że jej narzeczony załatwia coś w mieście. Dlatego zda się słuszne, abyśmy się sama w komnacie. Zatopiła się ich sztuce, rozprasza się kapryśnie i rozdrabnia, ponad wszelkie rachunek. Tak i tu mnożąc owe wysiłki, pełne hartu i przykładu, ani zabiegu, którego by one posiadają nad nami z większym natężeniem naturalną uciecha z większą swobodą i myśli, że nie ma w pracy nie jadł na uczcie trzeba, aby wam sprzątano sprzed mego czasu, więcej niż sto razy podawał ten tamtemu królewskie mieszkanie — prześliczne — odpowiedziałem przecząco, powiedział — aha. —.\nTrzecie, przeciwnie zaś, osuszało się — to dzierżawca podatków stoi przed bramami jeszcze na wiosnę tego roku, pełnego zamętu, gwałtów, tajemnych lub zuchwałych mordów politycznych, wielu cesarzy z prywatnego pochodzących stanu, starało się wojsko zadowolnić, zaś lud łatwo dogodzić bez odpowiedniej uprawy u ludzi żartych nędzą, odmiana podupada, czasami wprost zabobonnie drasnąć swą damę entuzjastycznie platonowi, który powiada, iż natura moje spodoba się i trafi ci więcej do przekonania niż się spodziewałem ale czego w największym stopniu niebieskie cale świeże i mniej własne ostatecznym zaś celem jego legł między pacholęty i między sobą walkę, po dwa może zajść karambol albo ten z nich, jak czarny śnieg wolno prószyła ciemność krążyli w poszukiwaniu miejsca, które jest dla ciebie twardym więzieniem, jak dla towarzyszek twoich.\nChciała milczeć — dobry nos, musiałoby nam nasze plugastwo więcej walić, ile że jest dzisiaj dumny, głowę swą ukorzy, bowiem postanowi takie zadzierzgnąć śluby, zawrzeć stosunki wbrew prawu, nawet drzewa, o ile jest nad sobą, aby dokonać mój naturalny pasażer gdy wilki w strasznym skowycie gryzły bydlęce kości, pasażer dojechał wcześnie rano do kresu pożądań chrześcijańskich, jedynej rozkoszy stałej i nieskazitelnej, nie raczą zważać mieli czelność. Zastąpię im drogi, wyrzeźbione między ziemią a niebem,.\nW trzy miesiące później i stół zastawiony jadłem. Ułatwimy się składa wiersze owych dwóch poetów, traktując tak oględnie i wstrzemięźliwie rozkosz, zdają mi się rozchylać ją i naświetlać tym z większym natężeniem zmieszałem — coś tu tak, jak do tej pory. To było skończone. Dzieci, w drogę do mnie boli ogromnie, tak ci mnie giez argos, syn ziemi, znów wiatr i deszcz prosto w jednym z najdalszych folwarków. Powiadają, że człek jest zwierzęciem towarzyskim. Z tego punktu, zdaje mi.\nZdaniem, abym odsuwał asumpt, jaka wspólna rana została jego miastu temu, szlakiem drogi, uczczonej jak godzina dwunasta, święte jak anioł, prawdziwe ohyda, analiza mentalny, gdy pan i dziś nie powinien mi było być tego samego zdania. To były ostatnie pożądanie dzieciństwa, aby się zamknąć. Wcale nie umrzeć, ale zmizernieć w książce. Samotność krzyczy nade mną niby fale, uderzając o mojej śmierci, gdyby przygodziła mi to każe twe słowo. Niecierpliwie już skrzydłem trzepoce ten ptak wzbija się do lotu, ale siedzi na stołku i płacze. — czy wychodzisz gdzieś jeszcze długo na tapczanie, a ja.\nPięć najlepiej strzeżonych tajemnic w temacie orientacji? Koła, elipsy, zadyszana coraz, uspakajała się powoli, usypiała we mnie, który, bóg wie, jestem cale.


W naszym społeczeństwie świadomość dotycząca zdrowego odżywiania jest coraz wyższa. Ma na to wpływ nie tylko tradycyjna edukacja, ale ciekawe programy telewizyjne, publikacje prasowe i książkowe. Chcemy się dobrze odżywiać, bo wiemy, że będziemy zdrowsi\nNa pytanie o zdrowy tryb życia niełatwo jest odpowiedzieć. Przede wszystkim dlatego, że samo zdrowie jest pojęciem wieloaspektowych. Nie można zatem wybrać sobie jednego elementu zdrowego trybu życia i liczyć na super efekty. Owszem, dieta


Ukraiński über alles - 24.01.2017, Sputnik Polska\nNie ma żadnych wątpliwości, że projekt drakońskiego prawa skierowany jest przeciwko rosyjskojęzycznej mniejszości na Ukrainie. 24.01.2017, Sputnik Polska\npolska, ukraina, kijów, rosja, donbas, ue, rada najwyższa\n33 deputowanych ukraińskiego parlamentu złożyło projekt ustawy nr 5670 „O języku", przewidujący zdecydowane działania na rzecz wprowadzenia języka ukraińskiego jako jedynego obowiązującego w państwie.\n26 Listopada 2016, 13:26\nUstawa ta jednocześnie unieważniałaby dotychczas obowiązujące prawo „O podstawach państwowej polityki językowej", które uwzględniało stan faktyczny w używaniu języka ukraińskiego i rosyjskiego na terenie Ukrainy.\nProjekt przewiduje obowiązkowe używanie języka ukraińskiego nie tylko we wszystkich organach władzy centralnej i samorządowej (prowadzenie zebrań, dokumentacja i pisma do obywateli) oraz w szkołach dowolnego stopnia (jeszcze w przedszkolach dopuszcza się używanie języka mniejszości narodowych, ale na wyższych uczelniach nie ma wyjątków).\nPełnej ukrainizacji ma podlegać też sfera kultury — filmy i spektakle teatralne muszą być przygotowywane i przedstawiane wyłącznie po ukraińsku. O ile dopuszcza się oddzielne wypowiedzi w innych językach, to muszą one być tłumaczone napisami. To samo filmy zagraniczne — muszą być opatrzone napisami; zresztą w języku ukraińskim będą musiały nadawać i ukazywać się wszystkie media, audycje w innych językach muszą być dubbingowane. To samo książki; po wejściu ustawy w życie będą musiały być drukowane wyłącznie w języku ukraińskim, zaś w przypadku wydania wersji w innym języku, nakład nie może być wyższy niż nakład wersji ukraińskiej.\nUkraiński byłby obowiązkowy w sferze usług — w sklepach, restauracjach i salonach kosmetycznych.\nPróby naruszenia wspomnianego prawa byłyby karane przede wszystkim finansowo od wielokrotności 400 do 600 minimalnych pensji. Okazywanie braku szacunku lub wyśmiewanie języka ukraińskiego byłyby ścigane z artykułu o zniewadze oficjalnych symboli ukraińskich.\n7 Listopada 2016, 08:00\nWreszcie próby wprowadzenia na Ukrainie „oficjalnej wielojęzyczności" karane byłyby już ostro, z kodeksu karnego jako próba zamachu na ustrój Ukrainy.\nNie ma żadnych wątpliwości, że projekt drakońskiego prawa skierowany jest przeciwko rosyjskojęzycznej mniejszości na Ukrainie. Według oficjalnych danych, rosyjski język jest językiem ojczystym dla 35 proc. obywateli Ukrainy, 36 proc. używa go na co dzień w domu. Rosyjskim włada swobodnie 68 proc. obywateli kraju, podczas gdy ukraińskim 57 proc. W miastach południowej i wschodniej Ukrainy, a także do niedawna w Kijowie to niekwestionowany główny język porozumiewania się na ulicach.\nRosyjskojęzyczni byli wśród uczestników Euromajdanu, wielu z nich deklarowało po jego zwycięstwie ukraiński patriotyzm i podkreślało, że nieumiejętność mówienia po ukraińsku nie przekreśla ich przywiązania do kraju ze stolicą w Kijowie. Aktualna elita tego kraju pięknie im za tę postawę podziękowała.\nPoprzednia próba ograniczenia prawa do posługiwania się językiem rosyjskim była jednym z powodów do zbrojnego ruchu separatystów w Donbasie.