W Pępku Trójmiasta: marca 2014\nPowieść Lśniące dziewczyny wyszła spod pióra Lauren Beukes, autorki kontrowersyjnego i bardzo oryginalnego Zoo City, którym to zachwycałam się późnym latem 2012 roku. Dziwaczny Johannesburg, w którym żyją ludzie dosłownie "zrośnięci" ze zwierzętami, oznaczającymi popełniony grzech, na długo zapadł mi w pamięć. Polubiłam też główną bohaterkę Zizni z jej leniwcem.\nTej wiosny REBIS wydał kolejną powieść L. Beukes o magnetycznym tytule Lśniące dziewczyny.\nPowieść ma dwoje głównych bohaterów; seryjnego modercę Harpera Curtisa oraz Kirby Mazrachi, jedyną kobietę, która wyszła cało z tej brutalnej napaści.\nHarper Curtis, to człowiek o nieciekawej przeszłości, brzydkiej aparycji i przeciętnym stylu bycia. Ten pozornie niegroźny włóczęga, w rzeczywistości jest jednak brutalnym i niebezpiecznym psychopatą, który spełniony czuje się tylko, gdy osacza swoją ofiarę, a potem ją morduje.\nMłoda, a jednak już ciężko doświadczona przez los Kirby, to córka narkomanki i prostytutki, która nigdy nie umiała się ani podnieść z nałogu, by zrobić coś ze swoim życiem, ani choćby po to, żeby zatroszczyć się o wychowanie dorastającej córki.\nPowieści o mordercy i jego ofierze trochę już było, istnieją nawet filmy o tej tematyce. L. Beukes chciała zrobić jednak z tym motywem coś innego, dlatego brutalną rzeczywistość w swojej powieści, okrasiła nieco magią, a konkretnie niezwykłym Domem.\nKiedy listopadową nocą roku 1931 Harper Curtis ucieka przed ścigającymi go towarzyszami od gry w karty i trafia na ten właśnie Dom, nie wie, że od tej chwili jego życie zmieni się diametralnie. Czym jest Dom?\nZ wierzchu to rudera zabita dechami. Wewnątrz wręcz przeciwnie, pięknie urządzone miejsce, tchnące luksusem, ale też emanujące złą, brudną energią, która skłania Harpera do zabijania wybranych kobiet. Oprócz tego na podłodze w korytarzy leży trup, który się rozkłada. Mało tego Dom jest czymś w rodzaju portalu, bramą do podróży w czasie, więc dzięki temu Harper ma szansę stać się zabójcą doskonałym, bo nie do wykrycia i nie do złapania.Od tej pory Harper będzie wędrował do różnych momentów XX wieku i nie tylko zabijał wybrane kobiety. Najpierw będzie je obserwował, poznawał jako małe dziewczynki lub dorastające kobiety, by potem w sposobnej chwili brutalnie je mordować.\nTaki los spotyka Kirby. Dziewczyna pada ofiarą napaści, a od śmierci ratuje ją jedynie to, że zaatakowany przez psa morderca nie miał już możliwości, by sprawdzić, czy faktycznie jego ofiara zmarła. Od momentu wyzdrowienia obsesją Kirby staje się znalezienie mordercy. Całe swoje życie bohaterka podporządkowuje temu jednemu celowi. Szuka innych kobiet, a drobne poszlaki, na które natrafia, bardziej komplikują sprawę, niż prowadzą do jej wyjaśnienia.\nNa przestrzeni okołu 60 lat poznajemy kobiety, które Harper sobie upatrzył, zdefiniował jako "lsniące", by następnie je zabić. Próżno by się doszukiwać w tych wszystkich kobietach jakiejś cechy wspólnej. Każda jest zwyczajna na wskroś. Nie są ani wybitnie piękne, ani niczego wielkiego nie dokonały, wręcz przeciwnie znajdzie się wśród nich narkomanka, "społecznica" wspierająca kobiety w nielegalnych aborcjach czy kobieta o męskich cechach płciowych. Dlaczego zatem Harper je wybiera? Bo Dom mu każe, a one lśnią. Takie jest jedyne wyjaśnienie. Może chodzi o ukryty w nich potencjał? Coś co mają głęboko w sobie, co może, ale nie musi się nigdy ujawnić? Czytelnikowi pozostają tylko spekulacje.\nSama Kirby, po przebytej traumie, nieudanym dzieciństwie także nie jest szczególna. Wykazuje się nie lada uporem to prawda, ale poza tym?\nKsiążka, muszę to przyznać, wciąga, jednak czyta się ją trudno, a powodem tego jest pętla czasowa, którą tworzy autorka, pozwalając Harperowi przeskakiwać do różnych dekad. Miałam wrażenia, że momentami nawet sam Harper się gubił. Marzył o tym, by stworzyć coś w rodzaju układu zamkniętego, który był czytelny tylko dla jego chorego umysłu, podświadomie jednak sam zaczynał się obawiać chwili, gdy lista kobiet się skończy. Co wtedy?\nDo myślenia skłania także zakończenie, które niczym klamra spina całą historię i każe gdybać. A co by było, gdyby wtedy ten samochód gwałtowniej skręcił? Kiedy?\nJeśli chcecie się tego dowiedzieć, to zapraszam do lektury powieści Lśniące dziewczyny.\nZa książkę dziękuję panu Bogusławowi z Domu Wydawniczego REBIS.\no marca 28, 2014 13 komentarzy:\nTytuł: Kitty i Nocna Godzina\nSeria: Kitty Norville, t.1.\nWydaje się, że moda na paranormale z wampirami i wilkołakami stopniowo się już wypala. Ponieważ swoją przygodę z tego typu literaturą zaczęłam stosunkowo późno, to teraz jestem na etapie może nie zachwytu, ale odgrzebywania tego, co mnie wcześniej ominęło. Obowiązków w pracy i domowych mi przybywa, dlatego preferuję historie lekkie i niewymagające myślenia.\nNa książki o Kitty Norville, dziewczynie, którą okrutny przypadek zmienił w wilkołaka, natknęłam się na wyprzedaży. Opis nie był zbyt zachęcający, pomijając już sam fakt, że jest mocno mylący, ale jakoś tak pomyślałam sobie, że za 5.90..., no sami wiecie.\nKitty pracuje w lokalnej rozgłośni radiowej, gdzie prowadzi audycję pod tytułem "Nocna Godzina"; audycję dla wszelkiego rodzaju istot paranormalnych nie radzących sobie ze swoją paranormalną stroną. Kitty, niczym dobry, cierpliwy terapeuta, wysłuchuje żali, obaw i pretensji swoich słuchaczy, którzy dzwonią w najprzeróżniejszych sprawach. Sama bohaterka dobrze zna temat, gdyż kilka lat temu została niespodziewanie ugryziona i od tamtej pory jest wilkołakiem. Obowiązkowo każdej pełni musi się zmieniać w wilkołaka i wraz ze swoją watahą, biegać po okolicznych lasach oraz polować. Poza tą jedną porą, jeśli nie chce się zmieniać, nie musi. Kiedy audycja Kitty zyskuje na popularności, Carl, samiec alfa wilczej watahy oraz miejscowy klan wampirów naciskają na Kitty, by zrezygnowała z prowadzenia audycji. Dziewczyna znajdzie się w trudnej sytuacji, tym bardziej, że program jest tylko jej i sama zapracowała na to, co obecnie ma. Przeciwstawienie się Carlowi i wampirom nie będzie proste. Jakby tego było mało w trakcie jednej z audycji do studia przyjdzie łowca wilkołaków, chcący zabić Kitty, a na dokładkę okaże się, że po mieście grasuje bezpański wilkołak, który zabija ludzi.\nPierwszy tom serii o Kitty Norville jest lekką, nawet dowcipną historią o dziewczynie wilkołaku, która jeszcze dużo musi zrobić, by znaleźć swoje miejsce w życiu, a co najważniejsze w watasze.\nRecenzje na stronach księgarni internetowych zarzucają głównej bohaterce, że jest głupia, bezmyślna i bezwolna. Do ideału Kitty daleko, to fakt, ale aż tak źle, moim zdaniem, z nią nie jest. Kitty jest młoda, więc jak powiedziałam wcześniej, wszystko przed nią. Autorka cyklu ukazuje ją jako najmłodszego wilka w stadzie, którym inni mogą pomiatać i z którym nikt się nie liczy. Po polowaniu będzie zjadać same resztki, a samiec alfa może z nią zrobić niemal wszystko, gdyż wszystkie wilki są mu ślepo posłuszne. Wataha daje wilkom poczucie bezpieczeństwa i przynależności, pojedynczy osobnik, bez własnego stada, nie da sobie rady. Kitty dobrze to wie, i choć z wieloma zachowaniami alfy i stada, nie zgadza się jako człowiek, to gdy jej wilcza natura bierze górę, nie potrafi się przeciwstawić. Zresztą co może zrobić najmniej ważne szczenię w stadzie? Myślałam, że supermanek, kładących osiłków jednym palcem mamy już dość, a tym samym wielu psioczy na Kitty, że jest jaka jest? Kitty jest młodą dziewczyną i zdaje sobie sprawę, że bez wsparcia ze strony stada, nie da sobie sama rady, a jej ludzka rodzina nie spełni już jej zwierzęcych pragnień i instynktów. Co ma zrobić jako niewysoka, słaba kobieta? Rzucać się na silniejszych od siebie?\nZ czasem, i tu należy się jej pochwała, bohaterka zaczyna walczyć, o to, na czym jej zależy i staje się coraz bardziej samodzielna, choć ma świadomość, że kosztem może być wyrzucenie jej ze stada. Myślę, że bardziej zawodzi tu sam Carl, który nie dość, że nie sprawdza się jako przyjaciel, to jeszcze okazuje się zbyt słaby, aby być alfą. O wiele lepszy byłby T.J., pomimo swojej orientacji.\nIntryga zawarta w powieści jest prosta i jak na zwierzęce zagrywki wewnątrz stada, bardzo przypomina taką na ludzkim, zawistnym poziomie. Pomimo to czyta się szybko, a dialogi, zwłaszcza te radiowe są dowcipne i błyskotliwe.\nWygląda też na to, że każda część to oddzielna przygoda, dzięki czemu lepiej się czyta, choć w Polsce wydano tylko 4 części, a w oryginale jest ich już ponad 10. Szkoda, bo jak na odmóżdżacz książka naprawdę się nadaje.\nPolubiłam Kitty i chętnie sięgnę po kolejną część cyklu.\no marca 25, 2014 1 komentarz:\nSeria: Czas wygnania, t.3.\nKiedy po wielu trudach Luisowi i Cassiel udało się odzyskać Ibby, wszystkim, łącznie z czytelnikiem, mogło się wydawać, że to już koniec. Uratowanie małej Isabel z rąk porywaczy, na czele których stoi, zbuntowana dżinn, Perła, okazało się wierzchołkiem góry lodowej. Oprócz tego samo uratowanie dziecka, to także nie koniec, ponieważ raz obudzona w nim moc, prędzej czy później je zabije. Po prostu młode ciało i niewinny umysł, nie są w stanie znieść tej olbrzymiej ilości energii.\nZ czasem Isabel także zaczyna zdradzać objawy tej "choroby". Zaniepokojeni Cassiel i Luis stają przed najtrudniejszą decyzją; albo oddadzą dziewczynkę do tajnego ośrodka zwanego Strefą 51, albo znajdą inny sposób, który obecnie właściwie nie istnieje. Dzięki sprytnemu fortelowi Cassiel, Ibby sama podejmuje decyzję i pozwala się odwieźć, do ośrodka, w którym ma się nauczyć kontroli nad swoimi mocami. Ośrodek wydaje się być w porządku, jednak Cassiel nie chce być tylko nauczycielem i strażnikiem, skrzywdzonych przez Perłę dzieci. Postanawia wcielić się w rolę wtyczki i we współpracy z FBI przenika do jednego z obozów, w którym gromadzą się wyznawcy nowej wiary, a właściwie nieświadome narzędzia wielkiego planu Perły. Dla Cassiel nadejdzie czas wielkiej próby. Czy trafi na właściwy moment i pozna Perłę, w ludzkim ciele, tak by móc ją pokonać? Czy też może otumaniona spokojem obozu, zapomni o tym, co czeka na nią za jego murami?\nTymczasem pozostały w ośrodku wraz z Ibby, Luis, będzie się musiał zmierzyć z ukrytym zdrajcą, rosnącymi mocami bratanicy oraz uwięzionym podstępnie w butelce dżinnem. Czy da radę bez Cassiel?\nTrzecia część cyklu jest zdecydowanie najlepsza i to z kilku powodów.\nPo pierwsze wszystkie wątki zaczynają się łączyć i robi się coraz ciekawiej. Z rozdziału na rozdział dzieje się coraz więcej i czyta się jednym tchem aż do finału.\nPo drugie między Luisem a Cassiel wreszcie dochodzi do czegoś poważniejszego. Czekałam na to dwa tomy i muszę przyznać, że autorka bardzo dobrze zrobiła, że tak długo to odwlekała. Świetnie to rozrysowała i nie pozwoliła, aby wątek romansowy zdominował całą fabułę. Zarówno Cassiel, jak i Luis to silne charaktery i choć łączące ich uczucie jest niezwykle silne, to nadal dzieli ich perspektywa, z której patrzą na całą sprawę. Z tego powodu często dochodzi między nimi do kłótni, co pokazuje uczucia kobiety (byłego dżinna) w zupełnie nowym świetle.\nPo trzecie bardzo dobrze prezentują się postaci drugoplanowe takie jak: przewrotny dżinn Rashid, kobieta - wąż Esmeralda czy pan wielki nieobecny Ashan, którego wreszcie mamy okazję poznać. Kreacja postaci, szefa i sprawy przemiany Cassiel zaskakuje, przyznam, że trochę inaczej go sobie wyobrażałam. Myślałam, że będzie bardziej samolubny i zadufany w sobie, a tymczasem okazał się całkiem do rzeczy.\nTrzecia część cyklu kończy się nagle i wypadałoby od razu sięgnąć po część czwartą, a tu zonk, bo jak na razie jej nie ma. A czy będzie, tego nie wiadomo.\nOstatnio jestem na etapie czytania starszych paranormali. W natłoku obowiązków domowych, pracy i studiów, potrzebuję czegoś co będzie lekkie, przyjemne i nie wymagające wielkich, ambitnych interpretacji.\nCykl Czas wygnania o kobiecie, która z potężnego dżinna, "spadła" na ziemię i stała się śmiertelniczką, naprawdę zasługuje na uwagę. Żałować mogę tylko tego, że sięgnęłam po te książki dopiero teraz. Ale lepiej późno niż wcale.\no marca 22, 2014 5 komentarzy:\nTytuł: Rywalki, t.1.\nŻyjemy w dobie reality show, stylizowanych na prawdziwe, spontaniczne, podglądane z ukrycia obrazy. W programach tego typu pokazano już chyba każdą dziedzinę i aspekt życia człowieka; radzenie sobie w warunkach trudnych, rywalizację miedzy płciami, przebieranie się i naśladownictwo, taniec, śpiew, sport, zakochiwanie się, seks oraz wiele, wiele innych. Wszystko to ma zawsze być jak najbardziej emocjonalne, im więcej skrajnych, zniesmaczających zachowań, tym lepiej i choć często się na taką formę programów oburzamy, bo z góry wiadomo, że wszystko jest obliczone, na jak największą oglądalność, to i tak chcąc nie chcąc zerkamy. Zresztą czasem nawet trudno nie zerkać, bo jakiego kanału by człowiek nie wybrał, to i tak na coś trafi. Swego czasu jedna ze stacji emitowała program Kawaler do wzięcia. Akcja rozgrywała się w pięknych, egzotycznych plenerach, a o serce jednego przystojniaka, rywalizowało ok. 30 kobiet. Były uwodzicielskie spojrzenia, kołysanie biodrami i dekoltami, piski i krzyki, wyzwiska. Kawaler miotał się i kajał, że musi kogoś odrzucić, choć nie chce (ale musi!), kobiety płakały i odchodziły ze złamanym sercem. Gdy na placu boju została tylko jedna, miały być zaręczyny, a potem ślub jak z bajki. Już po programie okazało się, że kawaler był podstawionym modelem, a żadnego ślubu tak naprawdę nie było. No cóż; najważniejsza oglądalność. Był też program z piękną panią w roli głównej, za którą to panowie szaleli, jak wariaci, a w finale okazało się, że pani tak to tak naprawdę... pan. No cóż, widzowie, którzy wiedzieli o wszystkim od razu, mieli niesamowity ubaw. Panowie uczestnicy, ubawili się już znacznie mniej.\nA jak jest w książce Kiery Cass? Od razu przyznam, że zdecydowanie lepiej. Nie tylko dlatego, że jest to historia uładzona i przystosowana do potrzeb młodego odbiorcy, ale także dlatego, że tego typu opowieści o walce o swoje miejsce w życiu oraz o miłość, nigdy dość. Jeśli dodać do tego jeszcze elementy dystopijne i społeczne, to już w ogóle jest bardzo, bardzo dobrze.\nAkcja powieści toczy się w świecie, który przeżył już 4 wojny światowe. Z dawnych potęg militarnych i gospodarczych takich jak Ameryka, nie zostało nic. Na tym miejscu powstało młode państwo Illea, o nieustabilizowanej jeszcze pozycji politycznej, podzielone na nierówne klasy społeczne, które albo są bardzo bogate, albo bardzo biedne. Ponieważ młody następca tronu osiąga wiek, w którym powinien już mieć kandydatkę na żonę, zostają ogłoszone Eliminacje. Zgłaszają się tysiące młodych dziewcząt. Ich pozycja społeczna nie ma tu znaczenia, każda ma prawo wypełnić i wysłać zgłoszenie. Z 35 prowincji kraju zostaje jednak wybranych tylko po jednej kandydatce. Wśród tych 35 młodych kobiet znajduje się przyszła królowa Illei. Która nią będzie? Która zdobędzie serce księcia Maxona i oczaruje go na tyle, że wybierze właśnie ją? Czas pokaże.\nGłówna bohaterka Ami nie ma najmniejszej ochoty na udział w Eliminacjach. Wywodząca się z kasty artystów, utalentowana muzycznie i wokalnie dziewczyna, jest zakochana z wzajemnością w Aspenie, synu sąsiadów i gdyby tylko lepiej stali finansowo, już poprosiliby rodziców o zgodę na ślub. Są jednak bardzo ubodzy, a perspektyw nie mają prawie żadnych, dlatego Ami naciskana przez rodzinę, a potem i namawiana przez ukochanego, wypełnia formularz i ku własnemu zdziwieniu, trafia do finałowej 35. Już od tego momentu jej życie zaczyna się zmieniać. Awansuje społecznie, a jej rodzina dostaje wsparcie finansowe. Na czas Eliminacji Ami i inne kandydatki zamieszkują w pałacu, gdzie będą miały pod dostatkiem jedzenia, słodyczy, strojów i wszystkiego czego tylko może sobie zażyczyć młoda dziewczyna. Wisienką na torcie, swoistym trofeum, największą nagrodą jest oczywiście książę Maxon, który ku zaskoczeniu Ami wcale nie jest zarozumiałym bufonem, czy arogantem. Maxon okazuje się być...zwyczajny; sympatyczny, miły i uprzejmy, nieco przytłoczony całą sytuacją, tym bardziej, że ma przecież wybrać sobie żonę, a więc kobietę, z którą nie tylko będzie dzielił życie, ale także ciężar obowiązków władzy i polityki. Wybór zatem nie jest prosty, wbrew komercyjnemu i rozrywkowemu stylowi programu.\nIm dłużej Ami przebywa w pałacu, tym lepiej poznaje Maxona i zaczyna go rozumieć. Umawiają się, że zostaną przyjaciółmi i będą się wzajemnie wspierać. Z czasem długie rozmowy i wspólne spacery, stają się bardziej poufałe i Ami już nie wie, czy to przyjaźń, czy może początek kochania. Czy oczarował ją blichtr i bogactwo królewskiego pałacu? Czy już zapomniała o Aspenie, po którym tak płakała? Czy też może nie kochała go tak mocno jak się jej wydawało? A może punkt widzenia zależy od tego, czy jest się Piątką czy Trójką? No właśnie.\nPrzyznam, że Rywalki okazały się wspaniałą lekturą na wietrzne, niedzielne popołudnie. Trochę tu Kopciuszka, trochę elementów polityczno - dystopijnych, a trochę komediowych. Dialogi są błyskotliwe, bohaterowie zabawni i sympatyczni, opisy nie nużą długością. Nie dzieje się tu może zbyt wiele, ale i tak czyta się szybko aż do samego zakończenia. Z góry jest się przekonanym, że ta historia raczej nie może się zakończyć źle. Prawda jest taka, że kogo Ami nie wybierze i tak będzie wygrana. Trafiła na dwóch normalnych i uczciwych chłopaków, z których każdy darzy ją szczerym uczuciem. Czy mogłoby być lepiej? Teraz tylko od niej zależy, którego wybierze.\nPolecam powieść K. Cass wszystkim romantyczkom i wielbicielkom Kopciuszka. Spodoba się Wam na pewno!\no marca 19, 2014 7 komentarzy:\nPowieść Dziewczyna w mechanicznym kołnierzu to druga część Kronik steampunkowych i kontynuacja przygód młodych londyńczyków poznanych w powieści Dziewczyna w stalowym gorsecie.\nKady Cross znana czytelnikom także pod pseudonimami Kate Locke, Kate Cross oraz Kathryn Smith, najwidoczniej zasmakowała w tworzeniu tego typu powieści, ponieważ dość szybko ich przybywa. W kolejce z tej samej serii już stoi bowiem The girl with the iron touch, a oprócz tego, jak się dowiedziałam istnieje podobna tematycznie seria wydana pod nazwiskiem Kate Cross, zatytułowana The Clockwork Agents.\nO steampunku pisałam już tutaj wielokrotnie, powtórzę więc tylko, że dla mnie jest on niezwykłym połączeniem tradycji z nowoczesnością. Akcja takich historii dzieje się zazwyczaj w wiktoriańskiej Anglii, w której oprócz ówczesnej mentalności, rewolwerów, meloników i gorsetów, króluje postęp techniczny i cywilizacyjny. Po ulicach mogą jeździć zarówno tradycyjne powozy, jak i parowe konie, a w powietrzu fruwać ogromne łabędzie. Mistrzem gatunku wydaje się ostatnimi czasy być Mark Hodder, który podbił serca czytelników serią o przygodach Burtona i Swinburne'a.\nNa polu steampunku spróbowała swoich sił także Kady Cross i choć jej próby póki co, dalekie są od ideału, to przy odrobinie starań być może uda się jej coś fajnego wypracować. Jak do tej pory udało się jej stworzyć sympatycznych bohaterów i dość ciekawe tło obyczajowe. To już coś. Ale zacznijmy od początku.\nW pierwszej części cyklu czytelnicy poznali nastoletnią Finley Jayne, która posiada ogromną moc, dzięki której wychodzi cało z każdej opresji. Dziewczyna nie wie, skąd posiada te umiejętności, ma jedynie świadomość, że non stop pakują ją one w kłopoty oraz powodują dziwne rozbicie jej natury. Zupełnie jakby jej jasna i ciemna strona ze sobą walczyły.\nPo kolejnej takiej awanturze Finley fuksem trafia do domu młodego księcia Greythorne, który nie dość że sam posiada niezwykłe umiejętności, to jeszcze gromadzi wokół siebie, równie niezwykłych ludzi. Delikatna i stanowcza Emily konstruuje oryginalne rzeczy, a gdy trzeba, potrafi zrozumieć maszyny. Porywczy Sam, będący w części cyborgiem, jest nad wyraz silny, a więc niezawodny w starciu z wrogiem. Jest jeszcze Jasper Renn, młody kowboj, z Nowego Jorku. O nim, na razie, nie wiadomo prawie nic.\nPo sporej dawce przygód, kolejnych kłopotach, walce z tajemniczym, pałającym żądzą zemsty Machinistą i uratowaniem Anglii przed armią automatonów, Finley odnajduje wreszcie miejsce, które nieśmiało może nazwać domem, a ludzi w nim mieszkających - rodziną.\nW finale części pierwszej, gdy już się wszystkim wydawało, że mogą tylko świętować, Jasper został aresztowany i odtransportowany do Nowego Jorku, by tam ponieść karę za zabójstwo. Czyżby sympatyczny kowboj był sympatyczny tylko pozornie?\nPowodowani lojalnością wobec przyjaciela, Griffin, Emily, Sam oraz Finley zdecydowali się na podróż do Ameryki, a efekty tej podróży przedstawiła autorka właśnie w Dziewczynie w mechanicznym kołnierzu. W sumie skoro Wielka Brytania może być steampunkowa, to czemu nie Ameryka?\nNowy Jork na przełomie wieków, kreowany przez Kady Cross to tygiel kulturowy. Z jednej strony mamy śmietankę arystokracji, a a drugiej uliczne gangi. Nadal ważna jest reputacja oraz konwenanse społeczne, jednak powoli ulega to pewnym zmianom. Coraz większym zainteresowaniem cieszą się poglądy i wynalazki Nikoli Tesli ekscentryka i indywidualisty.\nW drugiej części cyklu autorka wprowadza nowych bohaterów. Pierwszym z nich jest Reno Dalton, przywódca miejscowych rzezimieszków, który po części skojarzył mi się z Jackiem Dandym, z tą różnicą, że jest nieco bardziej groźny. Z Jasperem łączą go niedokończone sprawy, przez które nasz kowboj uwikłał się nie tylko w duże kłopoty z prawem, ale i też w te z dziedziny uczuciowej. Okazuje się bowiem, że zakładniczką Daltona jest piękna Chinka Mei, wielka miłość Jaspera i właściwie przyczyna wszystkich jego kłopotów. To jednak stanie się jasne nieco później. Bystry czytelnik szybko domyśli się pewnych powiązań.\nDalton żąda od Jaspera konkretów; chce odzyskać tajemnicze urządzenie, które Jasper przed ucieczką do Angli przed nim ukrył. Jeśli kowboj nie dostarczy mu wszystkich elementów urządzenia, Dalton uruchomi mechaniczny kołnierz na szyi Mei, a ta się udusi. Zakochany Jasper nie ma zatem innego wyjścia; w trosce o życie Mei, zaczyna odzyskiwać poszczególne, ukryte w różnych miejscach części maszyny.\nBardzo szybko do akcji wkroczą nasi bohaterowie, tym razem głównie z Finley na czele, która będzie miała okazję nie tylko powalczyć na arenie, ale też wykazać się w roli wtyczki. Emily skupi się głównie na zachwytach nad panem Teslą, zaś Sam i Griffin do roboty będą mieli raczej mało.\nFabuła części drugiej opiera się na podobnym schemacie, jak w części pierwszej. Podobnie jak to było z Samem, tym razem to Jasper da się naiwnie podejść, choć z drugiej strony można mu to wybaczyć, gdyż kierował się sercem, więc trochę go to usprawiedliwia.\nPoczątkowo akcja toczy się dość wolno. Czyta się co prawda przyjemnie, bo jak wspomniałam sympatyczni są bohaterowie, ale o jakimś wielkim napięciu raczej nie ma mowy.\nDla zagorzałego miłośnika gatunku, którym jestem, trochę w tym wszystkim było za mało steampunkowego klimatu i tzw. gadżetów. Na początku co prawda bohaterowie podróżują sterowcem, a "gwoździem programu" jest owo tajemnicze urządzenie, mające związek z Teslą, jednak dość długo każe ono na siebie czekać.\nZakończenie powieści tym razem jest optymistyczne i nie daje żadnych wskazówek co do kontynuacji cyklu, doczytałam się jednak na stronie autorki, że w części trzeciej w duże kłopoty wpadnie Emily.\nKomu polecam książkę? Czytelnikom szukającym dla siebie lekkiej lektury na wiosenne popołudnie. Odrobina przygody, szczypta uczucia, budzący sympatię bohaterowie; to wszystko powinno przypaść do gustu młodemu czytelnikowi. Być może zachęci go to do poszukiwania innych książek z tego gatunku?\no marca 17, 2014 8 komentarzy:\nSerdecznie zapraszam do udziału w konkursie organizowanym\nprzez portal literacki Secretum.pl\nNagrodami są 2 egzemplarze powieści Felixa J. Palmy\npt. Mapa czasu.\nTym razem zadanie konkursowe jest banalnie łatwe!\nSzczegóły i regulamin znajdują się tutaj\nZgłaszać się można do 6 kwietnia.\no marca 16, 2014 1 komentarz:\nTytuł serii: Czas wygnania, t.2.\nNieznana to druga część przygód kobiety, która kiedyś była potężnym dżinnem, a obecnie jest skazana na życie w ciele śmiertelniczki. Tak w skrócie można by opisać treść cyklu autorstwa Rachel Caine.\nCassiel, niegdyś potężna istota, mająca ludzi za zwykły pył i drobiazg, unosząca się w sferze eterycznej, niewidzialnej gołym okiem, stała się kobietą. Nie powiem, że zwykłą, bo wiele o niej można powiedzieć, ale na pewno nie to, że jest zwykła. Wyróżnia się nie tylko samym wyglądem, jest bowiem chudą albinoską o dość ponurej aparycji.\nPo tym jak jej Pan i Stwórca Ashan strącił ją na Ziemię, Cassiel duchowo pozostała dżinnem, ale zaczęła patrzeć na wiele spraw z ludzkiej perspektywy. To, co kiedyś wydawało się jej błahe i płytkie, teraz nabrało dla niej zupełnie nowych odcieni. Mam tu na myśli nie tylko świat, w którym przyszło jej żyć, czy więzi, jakie niechybnie trzeba czasem zawiązać. Jako człowiek Cassiel okazała się być niezwykle uparta w dążeniu do celu, a sprawy, w które jako dżinn nie zaangażowałaby się nigdy, teraz są dla niej priorytetem.\nW pierwszej części cyklu nowe życie Cassiel jako człowieka od razu zostało wywrócone do góry nogami. Jej ziemski opiekun i partner Manny, w tragicznych okolicznościach został brutalnie zamordowany. Wraz z nim zginęła jego żona Angela. Małżeństwo osierociło pięcioletnią córeczkę Ibby, która niedługo potem została porwana przez nieznanych sprawców. Cassiel razem z bratem zmarłego, Luisem, wyruszyła na poszukiwania dziewczynki. To co początkowo wydawało się porwaniem podyktowanym zemstą gangów, szybko okazuje się tylko wierzchołkiem góry lodowej i początkiem konfliktu na znacznie większą skalę. Dawne czyny Cassiel, niemal zapomniane, wychodzą na jaw. Bohaterowie zaczynają współpracować z FBI oraz Strażnikami, a także jednym irytującym dżinnem Rashidem, którego intencje nie są do końca jasne. Śledztwo zatacza coraz szersze kręgi, bo przypadek porwanej Isabel nie jest odosobniony. W całym kraju zaczynają znikać dzieci, a w coraz to innych miejscach tworzą się zgromadzenia swoją strukturą przypominające sekty. W finale okazuje się, że ktoś, o kim Cassiel już dawno myślała, że nie żyje, jednak egzystuje i ma wielkie, bardzo okrutne plany co do Strażników oraz ludzi. Perła, bo o niej mowa, także kiedyś była dżinnem, zaś teraz jest, a raczej próbuje być, czymś potężnym i silniejszym od samej Matki Ziemi.\nCassiel, chcąc uratować Ibby, udaje się do Wyroczni. Otrzymuje od niej listę dzieci ze zdolnościami. Ma nadzieję, że w ten sposób uda się jej nie tylko zapobiec kolejnym porwaniom, ale przede wszystkim uratować Isabel. Czy się jej to uda? Czy jako człowiek, ma w ogóle szansę z potęgą Perły oraz jej młodymi żołnierzami?\nTrzeba przyznać autorce, że druga część cyklu jest jeszcze lepsza niż pierwsza. Intryga nabiera głębi, pojawiają się nowi bohaterowie i momentami trudno się domyślić, kto tu jest po czyjej stronie. Przyjaciel może okazać się zdrajcą, a wróg wcale może wrogiem nie być.\nZ wyżej wymienionych powodów książkę czyta się naprawdę szybko. Pikanterii fabule dodają nowe fakty, dotyczące Luisa, a jego relacja z Cassiel wkracza na zupełnie nowy poziom. Mimo to autorka bardzo długo nie wprowadza momentów romansowych. Wiadomo, że coś tam się kroi, ale kto w takiej sytuacji miałby na to czas, sposobność, czy ochotę? No właśnie. Prawdziwi bohaterowie najpierw ratują świat, a dopiero potem mogą odpoczywać, czy spędzać miłe chwile w zaciszu sypialni. Za takie prowadzenie wątku erotyczno - romansowego należy się autorce naprawdę ogromny plus.\nPonieważ w zanadrzu czekają kolejne części cyklu, dlatego zrozumiałym jest, że część druga kończy się pewnym zawieszeniem. Cassiel i Luisowi zostaje co prawda dane małe zwycięstwo, ale jest ono zaledwie kroplą w morzu zbliżającej się batalii. Jakiej?\nO tym już niebawem we wrażeniach z lektury części trzeciej.\no marca 14, 2014 8 komentarzy:\nDziś rozmawialiśmy o naszych uczuciach, konkretnie o frustracjach. Każdy miał prawo się wypowiedzieć, pod warunkiem, że słuchał tego co mówili inni. Burza mózgów była wielka. Okazało się też, że wszystkich łączy jedno; wspólnota odczuwania i podobieństwo sytuacji.\nPoniżej kilka wniosków, dotyczących dorosłych.\nDobrze by było gdyby:\n- mieli świadomość, że nauka, chodzenie do szkoły i przygotowywanie się do sprawdzianów to też ciężka praca, (nawet tytaniczna, powiedziałabym);\n- nie mówili, że wyprana koszulka leży tam gdzie leży, choć sprawdzaliśmy już pięć razy i na bank jej tam nie było;\n- nie wołali nas, gdy jesteśmy w piwnicy/strychu/garażu, a potem kazali tam ponownie schodzić po ogórki;\n- nie wołali nas, gdy jesteśmy w piwnicy/strychu/garażu, a gdy przyjdziemy, mówili: "już nic";\n- nie wychodzili po nas, gdy wracamy z koleżanką;\n- nie wchodzili do pokoju w momencie, gdy jest przerwa od nauki, tylko po to, by powiedzieć, że znowu się nie uczymy;\nJak mocno by nas to nie irytowało, tak jeszcze mocniej doceniamy, że:\n- karmią nas, ubierają i dbają o to, byśmy mieli dach nad głową;\n- kochają nas, choć niekiedy gderają;\n- po prostu są!\no marca 13, 2014 1 komentarz:\nEtykiety: W pępku uczniowskich pomysłów\nTytuł: Nigdy nie mów żegnaj\nAmitabh Bachchan jako Samarjit Singh Talwar\nShahrukh Khan jako Dev Saran\nRani Mukerji jako Maya Talwar\nAbhishek Bachchan jako Rishi Talwar\nPreity Zinta jako Rhea Saran\nGościnnie: Kajol, John Abraham\nCzas trwania: 190 minut\nNajważniejsze motywy: zdrada małżeńska\nNa pierwszy ogień pójdzie film, który należy do moich ukochanych z tego gatunku. Oglądałam go już kilka razy i z każdym razem coraz bardziej mi się podoba. Raz dlatego, że grają w nim moi ulubieni aktorzy bollywoodzcy, dwa, że wyreżyserował go Karan Johar, a trzy, że jest dopracowany w każdym detalu i to widać, zarówno pod względem muzyki, scenerii, kostiumów, a zwłaszcza tematu.\nPonieważ w społeczeństwie hinduskim zdrada i rozwód są tematem bardzo drażliwym, przed Karanem, jako reżyserem i scenarzystą stało trudne zadanie. Czy mu się udało? Spiewająco!\nDwoje głównych bohaterów poznajemy w przełomowym dla nich momencie.\nMaya szykuje się do ślubu z przyjacielem z dzieciństwa Rishim i mimo że wiele on dla niej znaczy, to Maya i tak ma wątpliwości. Zastanawia się bowiem, co zrobi, gdy prawdziwą miłość spotka, będąc już mężatką?\nDrugi z bohaterów Dev, właśnie osiągnął szczyty popularności; jest świetnym piłkarzem, czeka go podpisanie wielomilionowego kontraktu.\nW dniu ślubu Mayi bohaterowie spotykają się po raz pierwszy. Po krótkiej rozmowie, Maya idzie na ceremonię ślubną, a Dev zamyślony wychodzi na ulicę wprost pod koła pędzącego samochodu.\nMija 5 lat.\nMaya jest żoną Rishiego; pedantyczną, poukładaną przedszkolanką. Od razu widać, że małżeństwo z Rishim nie spełniło jej oczekiwań. Mimo że on zabiega o nią bardzo, to ją te zabiegi głównie irytują. Myślę, że główną przeszkodą są ich charaktery i inne podejście do życia. Maya jest poważna, ceni sobie domowe zacisze. Rishi to człowiek sukcesu, po trosze bananowy chłopak, bywalec klubów i dyskotek.\nWypadek przerwał karierę piłkarską Deva, skazując go na pracę trenera chłopięcej drużyny, a jego samego czyniąc rozgoryczonym i złośliwym człowiekiem. Nie lubi on swojej pracy, innych ludzi; momentami wydaje się też, że nie lubi nawet swojej żony i synka. Skupiona na karierze dziennikarki Rhea, wydaje się nie dostrzegać goryczy i bólu Deva.\nGdy Maya i Dev spotkają się ponownie, świadomi niedoskonałości ich związków, a także ich samych, postanowią na zasadzie wzajemnego wsparcia i wymiany doświadczeń, pomóc sobie, doradzić, wytknąć błędy, a może nawet coś we własnych małżeństwach ulepszyć.\nIch starania trafią jak kulą w płot. Z biegiem czasu okaże się, że to czego szukają w swoich małżonkach, odnajdują w sobie nawzajem. Odkrycie to na zawsze zmieni ich życie oraz życie ich rodzin, a ich samych zmusi do ważnych decyzji.\n"Miłość ma to do siebie, że przychodzi nieproszona" - mówi jeden z bohaterów.\nCzy będąc już w poważnym związku, trwającym kilka lat, ustabilizowanym, w którym jest dziecko, można sobie pozwolić na przerwanie tego, bo człowiek właśnie się zakochał? Czy wolno złamać wcześniej złożone obietnice i zranić najbliższych? Czy może należy przemóc się i zawalczyć o ten związek, który był pierwszy? Na to pytanie twórca filmu postara się odpowiedzieć, przedstawiając dzieje trudnej, ale pięknej miłości między Mayą a Devem.\nPrawda jest bowiem taka, że tych dwoje wydaje się być dla siebie stworzonych. Ona łagodzi jego wybuchowość i złośliwość, a jego cynizm i pewność siebie, zmuszają ją do większej asertywności. W dodatku oboje się raczej domatorami i nad życie zawodowe cenią to rodzinne w domowych pieleszach.\nFabuła wydaje się raczej zwyczajna, a temat zdrady małżeńskiej i rozwodu nikogo już raczej nie zaszokuje. W społeczeństwie indyjskim jest jednak trochę inaczej i widać z jak wielkim wyczuciem o pewnych sprawach się w filmie mówi.\nWielkim atutem filmu jest muzyka, piosenki oraz układy taneczne, które pięknie oddają nastrój i melancholię. W moim odczuciu tak właśnie miało być i jako widz i słuchacz jednocześnie, jestem bardzo z tego zadowolona. Zachwycają stroje bohaterów, w pamięć zapadła mi zwłaszcza kurtka Shahrukha z czerwoną różą na plecach.\nFilm jest dość długi, bo trwa blisko 3 godziny, ale wcale się tej długości nie czuje. Umiejętnie rozłożone momenty komediowe, sceny muzyczne i te bardziej dramatyczne, wszystko jest idealnie dopasowane.\nZ racji drażliwości kwestii rozwodu i rozbicia rodziny, także zakończenie przedstawiono tak, aby nie było ono kompletnym wybieleniem decyzji bohaterów. Konieczna była także pewna pokuta w rodzaju trzech lat, spędzonych przez bohaterów oddzielnie, w przeświadczeniu, że ta druga osoba zdecydowała się na ratowanie swojego związku.\nBędąc posiadaczem wydania dwupłytowego (prezent na Walentynki) często wracam do tego filmu, choćby po to, by posłuchać piosenek.\nZdaję sobie sprawę, że nie każdy takie kino lubi. Jednych może ono zachwycać, drugich irytować lub śmieszyć. Jeśli jednak uda mi się choćby jedną osobę do obejrzenia tego filmu zachęcić, będzie mnie to bardzo cieszyło.\nTo pierwsze moje wrażenia z filmu, a jednocześnie próba poszerzenia zakresu bloga. Mam nadzieję, że dzięki temu będzie tu ciekawiej i kolorowiej. Miłej lektury i oglądania!\no marca 11, 2014 6 komentarzy:\nEtykiety: Abhishek, Amitabh, Karan Johar, Preity, Rani, Shahrukh\nJak w temacie powyżej. Najlepsze życzenia!\no marca 08, 2014 1 komentarz:\nSeria: Czas Wygnania, t.1.\nPrędzej czy później chyba każda magiczna istota doczeka się swojej serii książek. Z jednej strony może się to kojarzyć z epidemią, ale z drugiej strony może to i dobrze? W sumie, dlaczego nie, a poza tym, a nuż będzie to fajna, wciągająca i przyjemna w odbiorze seria?\nNa serię z kobietą dżinnem w roli głównej czaiłam się już od jakiegoś czasu, jednak nie mając do niej stuprocentowego zaufania, zdecydowałam się na jej kupno dopiero wtedy, gdy cena była śmiesznie niska. Chyba najbardziej obawiałam się, że część przygodowa zejdzie na plan drugi, a raczej zepchnie ją tam, strona erotyczna, której niestety czasem w tego typu książkach mamy aż za dużo.\nObecnie jestem po lekturze Wyklętej, która cykl otwiera i przyznam, że jestem mile zaskoczona.\nGłówną bohaterką i jednocześnie narratorką powieści jest Cassiel, niegdyś potężny i groźny dżinn, obecnie zwykła, śmiertelna kobieta o wyglądzie albinoski. W chwili, gdy poznajemy Cassiel, odmawia ona wykonania rozkazu swojego zwierzchnika Ashana. Nie wiemy, jaka była treść tego rozkazu i przez długi czas się tego nie dowiemy. Możemy się tylko domyślać, że było to naprawdę coś dużego i wymagającego, skoro Cassiel, zdecydowała się sprzeciwić i zaryzykować nienaruszalność swojego dotychczasowego życia. Mimo że dżinny często przebywają w świecie ludzkim, to sprawy śmiertelników i sami ludzie są dla nich mało znaczące. Właściwie wszystko czym żyją i kierują się ludzie, jest dla tak wiekowych i eterycznych istot jak dżinny, błahe, głupie i naiwne.\nJeden głos sprzeciwu powoduje, że Cassiel zostaje dosłownie strącona na ziemię, pozbawiona statusu i niektórych mocy. Adaptacja do nowych warunków w ciele człowieka jest dla Cassiel niezwykle bolesna. Dodatkowo, aby żyć i móc jakoś funkcjonować bohaterka będzie odtąd musiała korzystać z pomocy Strażników Pogody, którzy za bardzo za dżinnami nie przepadają. W ten sposób Cassiel poznaje Many'ego i jego rodzinę; żonę Angelę i córeczkę Ibby. Obserwując ich wzajemne relacje i codzienne życie przekonuje się, że ludzkie emocje oraz ludzkie (na pozór banalne) odczuwanie świata nie są wcale takie proste.\nPoczątkowe rozdziały dotyczą odczuć bohaterki, która każdą najmniejszą zmianę odbiera mocno i w sposób bardzo osobisty. Stopniowo Cassiel przyzwyczaja się do życia w kobiecym ciele i nawet zaczyna dostrzegać pierwsze zalety, jak przykładowo, dziecięce przywiązanie czy świadomość bycia potrzebną komuś. Sielanka nie trwa jednak długo. Groźne siły wydają się zagrażać nie tylko zbuntowanej Cassiel, ale też Manny'emu. Kiedy na horyzoncie pojawia się brat Manny'ego, Luis, mający za sobą przeszłość w gangu oraz dość niejasne powiązania z dżinnami i strażnikami, sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej. Gdy bohaterom wydaje się, że niebezpieczeństwo zostało zażegnane, tajemniczy wrogowie uderzają ponownie.\nCassiel, której jeszcze niedawno wydawało się, że może jakoś uda się jej przyzwyczaić do ludzkiego życia, stanie przed wielkim wyzwaniem, a uczucia, których doświadczy całkowicie nią zawładną.\nJak już wspomniałam początkowo akcja toczy się wolno i spokojnie. Z czasem jednak intryga gmatwa się coraz bardziej, a napięcie rośnie i dosłownie trudno się od książki oderwać.\nWarto też dodać, że opis z tyłu książki jest trochę mylący. Co prawda Luis jest tajemniczy i reprezentuje ten typ łobuza, którego nie sposób nie lubić, ale nie ma w pierwszej części niczego takiego jak "walka głównej bohaterki z namiętnością" do tegoż śmiertelnika. Niewykluczone i bardzo prawdopodobne, że w kolejnych częściach jakiś romans będzie, ale póki co autorka dobrze porządziła fabułą i nie kazała swoim bohaterom wzdychać i uprawiać gorącego, nieokiełznanego seksu. I całe szczęście, gdyż często w takim przypadku, cała fabuła zwyczajnie pada na pysk.\nNa razie ciekawsze są zmagania Cassiel i Luisa z Perłą oraz porywaczami dzieci.\nTrochę mnie zmartwił fakt, że zakończenie części pierwszej jest otwarte. Spodziewałam się raczej układu: co powieść, to kolejna sprawa, a tu wygląda na to, że wątki te będą się ciągnąć przez kolejne części. I tu pewnym mankamentem jest fakt, że w polskim wydaniu mamy trzy książki, zaś w oryginalnym cztery. No nic zobaczymy.\nJeśli o mnie idzie, to zarówno bohaterowie, jak i świat przedstawiony wzbudzili moją sympatię na tyle, by sięgnąć po kolejne dwie części i przekonać się co dalej.\no marca 05, 2014 7 komentarzy:\nNagrodami są 2 egzemplarze powieści Andre Nortona\npt. Czarodziej ze Świata Czarownic\nZgłaszać się można do 20 marca.\no marca 03, 2014 Brak komentarzy:\no marca 02, 2014 7 komentarzy:\nLekcja z lektury "Kamienie na szaniec",\ntemat: Dywersja i sabotaż.\nNauczycielka pyta o nazwy miejscowości, w których przeprowadzono takie akcje.\nDla podpowiedzi dodaje, że przeważnie były one w okolicach Warszawy. Odpowiada jej cisza.\nW końcu nauczycielka zaczyna pisać na tablicy:\nKraków, Gdańsk, Zakopane, Lublin. Klasa gorliwie przepisuje, nikt nie zgłasza wątpliwości. Poirytowana już trochę polonistka pyta:\n- Wszystko w porządku? Niczego nie brakuje? - Zgłasza się jeden uczeń:\no marca 01, 2014 5 komentarzy:


Podczas spotkania dyrektorzy szkół podstawowych przedłożyli informacje dotyczące spotkań z rodzicami uczniów klas VI organizowanych w dniach 3, 5 i 6 marca 2014 r. oraz dyskutowano na temat arkuszy organizacyjnych szkół na rok szkolny 2014/2015.\nPonadto omówiono realizację projektu 9.1.1. „Modernizacja oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych”, na który pozyskaliśmy środki z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Na zakończenie odbyła się dyskusja na temat bieżącego funkcjonowania placówek.


Bp Julian Wojtkowski jako pielgrzym - Debata - Regionalny Portal Olsztyna\n"w pewnym środowisku"? Wśród mutantów!\nKilka lat spędziłem z dala od Olsztyna nie mając pewności, czy kiedykolwiek tu jeszcze będę. Często przypominała mi się olsztyńska katedra św. Jakuba, spowiedzi u biskupa Wojtkowskiego i kazania księdza Pawła. A'propos komentarzy do artykułu, to "Jezus powiedział do swoich apostołów: Oto Ja was posyłam jak owce między wilki..."\nArni, wśród mutantów... tych mutantów...\nNa szczęście ci mutanci nie pomykają po ulicach w marszach "Mutanciej dumy", ani nie sieją zgorszenia na forach internetowych.\nArni, może byłoby uczciwiej, gdyby właśnie owi mutanci, obnosili swoją "mutancią dumę" publicznie, zamiast siać zgorszenie cichaczem,\naż do złapania i wydalenia...\nTylko w waszych chorych głowach powstają takie pomysły, żeby się obnosić z dewiacją.\nArnie, jakie dewiacje? To tylko mutantyzm... W opozycji do chorej głowy - zdrowa wypowiedź publicysty katolickiego Tomasza Terlikowskiego:\n"Jedno jest pewne homolobby wygrywa wojnę w Kościele" .\nDo niedawna można było spotkać naszego Pielgrzyma spacerującego samotnie na trasie obecnej Łynostrady, gdy wędrował w górę rzeki ścieżką od strony mostu przy Szpitalu Miejskim w kierunku Brzezin. Mam nadzieję, że ta trasa nie straci atrakcyjności dla takich wędrowców...\nPrzy niedzieli, może coś na temat samego pielgrzymowania, bo pielgrzymem bywałem...\nMoje spojrzenie na pielgrzymowanie jest nieco odmienne. Dwa razy uczestniczyłem w liczebnych pielgrzymkach. Raz w młodzieżowej, raz dla dorosłych, mimo, że było to przed moim 18tym rokiem życia. Pierwszy raz potraktowałem wędrówkę jako imprezę, bo tak to wszyscy traktowali. Atrakcje były jak na dobrej imprezie (alkohol, chętne dziewczyny, a nawet wiejskie zsiadłe mleko na drugi dzień). Zadziwiała mnie tylko solidarność tych, którzy nas karmili i pod swój dach przyjmowali, w tym również księży, którzy na swoich parafiach nas także przyjmowali. Jednak oznak życia duchowego wtedy nie zauważyłem. Z dzisiejszego punktu widzenia taka pielgrzymka to już nie jest atrakcja. Istnieją bardziej luźne formy imprezowania. Drugi raz potraktowałem pielgrzymkę jako przeżycie duchowe – uczyłem się (raczej ćwiczyłem) medytacji i kontemplacji. Obiektywnie przyznaję, że to była atrakcja, ale dziś religia już w ogóle nie jest atrakcją więc wątpię, czy ten wątek da się jeszcze utrzymać. To były moje doświadczenia, ale już nie chodzę na pielgrzymki, więc trudno mi powiedzieć, jak jest dzisiaj. Sądzę jednak, że moja religijność kiedyś była bogatsza od przeciętnej dzisiejszej, więc jest mi trudno zaryzykować jakiekolwiek twierdzenie. Faktem jest, że znam ludzi, którzy poszukują „zamkniętych” rekolekcji, wyjeżdżają do buddyjskich klasztorów w celu przeżyć religijnych, ale ten rodzaj życia duchowego przegrywa w moim kraju z uproszczoną religijnością maryjną. Wydaje mi się, że jest to problem jakości wiary i braku duchownych, którzy mieliby predyspozycje do czuwania nad religijnością wysublimowaną.\nBiskup Wojtkowski cieszy się ogromną popularnością wsród wiernych i pątników w Gietrzwałdzie. Ale w tym roku z trybuny nie wymieniono go z nazwiska, nie przywitano. Za to cała plejadę pisoowskich polityków i aparatczyków....


Wto sie 11, 2020 8:12\nPosty: 471 • Strona 7 z 32 • 1 ... 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ... 32\n» Pt wrz 28, 2018 20:20 Re: Mała Matydzia (Felv+) też chciałaby mieć dom\njejku caly czas mialam nadzieje, ze bedzie dobrze...\n» Pt wrz 28, 2018 20:25 Re: Mała Matydzia (Felv+) też chciałaby mieć dom\nkwiryna pisze: :placz: jejku caly czas mialam nadzieje, ze bedzie dobrze...\nniestety, życie jest do du..y\n» Pt wrz 28, 2018 20:39 Re: Mała Matydzia (Felv+) też chciałaby mieć dom\nGrunt zeby sie nie uaktywnilo, przeciez mozna z tym zdrowo zyc. Miejmy nadzieje, ze reszta nie zlapala..\n» Pt wrz 28, 2018 21:02 Re: Mała Matydzia (Felv+) też chciałaby mieć dom\nkwiryna pisze: Grunt zeby sie nie uaktywnilo, przeciez mozna z tym zdrowo zyc. Miejmy nadzieje, ze reszta nie zlapala..\nNiestety Matylda jest teraz w fazie wiremii czyli pozostałe koty nie są bezpieczne , głowa mnie już boli od myślenia jak to zorganizować.\n» Pt wrz 28, 2018 21:04 Re: Mała Matydzia (Felv+) też chciałaby mieć dom\nA łazienka chociażby - dla Matyldy na wyłączność? Póki nie wyjaśni się, co z Kubą...\n» Pt wrz 28, 2018 21:13 Re: Mała Matydzia (Felv+) też chciałaby mieć dom\nKociaMama44 pisze: A łazienka chociażby - dla Matyldy na wyłączność? Póki nie wyjaśni się, co z Kubą...\nMam dwie łazienki, ale obydwie mają wejścia dla kotów ( tzn pozbawione są kratek ), jedna w części domu gdzie jest Kuba, z drugiej korzystają pozostałe koty.\n» Pt wrz 28, 2018 21:25 Re: Mała Matydzia (Felv+) też chciałaby mieć dom\nA czemu Kubus jest odizolowany?\n» Pt wrz 28, 2018 21:38 Re: Mała Matydzia (Felv+) też chciałaby mieć dom\nkwiryna pisze: A czemu Kubus jest odizolowany?\nKubuś to kot który niestety jest dominantem , kiedyś na początku Malwina przemknęła do pokoju w którym przebywa, a on ją tak zaatakował , że biedna się posiusiała pod siebie. Od tego czasu nie ryzykuję żeby się poznały. Kuba ma zachowania typu : podejdzie z tyłu i ugryzie w łydkę bo np. za długo czeka na jedzenie albo chce wyjść na dwór , a ja mu to ograniczam bo jest jakaś impreza w miasteczku i jest duży ruch samochodowy. Z drugiej strony jest bardzo pocieszny: bawi się zabawkami jak mały kociak , albo pakuje się na kolana i mruczy. No i jest bardzo łowny w tym roku w lecie codziennie była jakaś zdobycz\n» Sob wrz 29, 2018 8:10 Re: Mała Matydzia (Felv+) też chciałaby mieć dom\nbędziesz robić badania pozostałym kotom?\n» Sob wrz 29, 2018 9:19 Re: Mała Matydzia (Felv+) też chciałaby mieć dom\nTrudna sprawa bedziemy kibicowac by mimo wszystko znalazl sie domek z innymi bialaczkowcami albo moze na jedynaczke\n» Sob wrz 29, 2018 9:33 Re: Mała Matydzia (Felv+) też chciałaby mieć dom\nmir.ka pisze: będziesz robić badania pozostałym kotom?\nChciałabym , ale żeby były wiarygodne najpierw muszę odizolować Matyldę , poczekać ( nie wiem ile muszę się dowiedzieć, chodzi o tzw. okienko serologiczne) i dopiero zrobić . Ostatnio był badany Maksiu (wtedy gdy był chory) i wyszedł paskowy negatywny.\nLogistycznie i niestety finansowo jest to dla mnie bardzo trudne\n» Sob wrz 29, 2018 9:38 Re: Mała Matydzia (Felv+) też chciałaby mieć dom\nA tego wejścia dla kotów w łazience nie da się jakoś zasłonić / zalepić / zabudować? Rozumiem, że jedna z łazienek jest w części, gdzie przebywa Kubuś. Ale ta druga? Może koty się da oduczyć korzystania z tej drugiej łazienki? Na pewno z początku będą obrażone, ale przyzwyczają się...\n» Sob wrz 29, 2018 13:03 Re: Mała Matydzia (Felv+) też chciałaby mieć dom\nKociaMama44 pisze: A tego wejścia dla kotów w łazience nie da się jakoś zasłonić / zalepić / zabudować? Rozumiem, że jedna z łazienek jest w części, gdzie przebywa Kubuś. Ale ta druga? Może koty się da oduczyć korzystania z tej drugiej łazienki? Na pewno z początku będą obrażone, ale przyzwyczają się...\nRaczej niewykonalne, tzn samą kratkę dało by się może gdzieś dokupić , ale łazienka nie jest jakąś osobną częścią mieszkania, zrobiona została właśnie z pokoju, w którym przebywają koty. Każde wejście do łazienki to przejście przez "koci" pokój, a znając zwinność Matyldy to mała będzie się przemykać. No i nie bardzo sobie wyobrażam trzymanie Matyldy w małej łazieneczce gdzie nie ma dziennego światła.\nNajłatwiej byłoby umieścić ją w tej części (kuchnia z pokojem) gdzie przebywa Kubuś , ale najpierw muszę wyadoptować Kubusia o którego były dwa telefony przez dwa i pół roku\n» Sob wrz 29, 2018 14:17 Re: Mała Matydzia (Felv+) też chciałaby mieć dom\nBędę "udostępniać Kubusia"... Gorzej, że ma być jedynakiem... Ale w sumie ja tez dwa lata temu wzięłam kota na jedynaka (potem dokociłam) czyli czasem się tak zdarza...\n» Sob wrz 29, 2018 15:39 Re: Mała Matydzia (Felv+) też chciałaby mieć dom\nNul pisze: Będę "udostępniać Kubusia"... Gorzej, że ma być jedynakiem... Ale w sumie ja tez dwa lata temu wzięłam kota na jedynaka (potem dokociłam) czyli czasem się tak zdarza...\nPosty: 471 • Skocz do • Strona 7 z 32 • 1 ... 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ... 32\nUżytkownicy przeglądający ten dział: ASK@ i 9 gości


POGROM GRODZISK MAZOWIECKI\nIdąca na awans Pogoń Grodzisk Mazowiecki rozgromiła MKS Piaseczno aż 6-1 w sobotnim (11 maja) meczu 24. kolejki IV ligi.\nGospodarze od początku spotkania byli stroną przeważającą i już w 14. minucie objęli prowadzenie. Cezary Michalak próbował przeciąć na przedpolu akcję Pogoni, ale zrobił to tak niefortunnie, że skierował piłkę do siatki obok bezradnego w ten sytuacji Radka Wąszewskiego.\nCztery minuty później czerwono-biali mogli prowadzić już 2-0. Po dobrym dośrodkowaniu z rzutu rożnego z prawej strony zamykający akcję zawodnik odegrał piłkę na środek pola karnego, jeden z naszych defensorów wybił ją wprost pod nogi rywala, ale ten uderzył jedynie w lewy słupek piaseczyńskiej bramki.\nPo chwili gospodarzom udało się jednak trafić do siatki. Damian Jaroń dośrodkował z lewej strony boiska na dalszy słupek, a zamykający akcję Michał Strzałkowski pokonał golkipera MKS-u precyzyjną główką.\nEkipa trenera Igora Gołaszewskiego, osłabiona między innymi brakiem Kamila Matulki i Kamila Ziemnickiego, zdołała odpowiedzieć w 21. minucie. Jeden z obrońców Pogoni sfaulował w polu karnym Mateusza Jaroszewskiego, a „jedenastkę” pewnie wykorzystał Zbyszek Obłuski, który strzałem w prawy róg kompletnie zmylił stojącego między słupkami grodziszczan byłego reprezentanta Polski, Sebastiana Przyrowskiego.\nNiestety, to było wszystko, na co tego dnia zawodnicy Pogoni pozwolili piłkarzom MKS-u. Jeszcze przed przerwą na 3-1 podwyższył Michał Strzałkowski, który po dośrodkowaniu z lewej strony boiska wyprzedził Radka Wąszewskiego i bez problemu trafił do „pustaka”, a po zmianie stron drużynę Piaseczna dobili jeszcze: Patryk Szymański (ładne uderzenie z rzutu wolnego, podyktowanego za faul Bartłomieja Gołaszewskiego), Jakub Łabęda (pewny strzał w sytuacji sam na sam po błyskawicznie wyprowadzonej kontrze) i Sebastian Szewczyk, który w 77. minucie ustalił wynik technicznym uderzeniem przy lewym słupku.\nJeżeli chodzi o grę MKS-u w drugiej połowie, to godny odnotowania był jedynie debiut kolejnego młodego, zdolnego juniora. W 68. minucie na placu pojawił się 17-letni Natan Korzeniewski, który zmienił kapitana zespołu, Czarka Michalaka.\nOkazję do rehabilitacji biało-niebiescy będą mieli już w środę (15 maja). MKS Piaseczno podejmie wówczas drugi zespół Radomiaka Radom. Początek spotkania o godzinie 17.30. Zapraszamy!\nPogoń Grodzisk Mazowiecki 6 – 1 MKS Piaseczno\nBramki: 14’ Michalak (sam.), 19’, 29’ Strzałkowski, 58’ Szymański, 72’ Łabęda, 77’ Szewczyk – 21’ (k) Obłuski\nPogoń: Przyrowski – Pietraszek, Jędrzejczyk, Pałuba, Pieczyński (72’ Skorupa) – Łabęda (73’ P.Jaroń), Baranowski (59’ Szewczyk), Kołaczek, D.Jaroń (80’ Mordaka) – Szymański, Strzałkowski (82’ Czaplicki)\nPiaseczno: Wąszewski – Pruszczyk (46’ Lewandowski), Michalak (68’ Korzeniewski), Wojtkielewicz, Doliński – Aziz, Cetra, B.Gołaszewski (59’ Wiśniewski), Jaroszewski – Orłowski, Obłuski\nŻółte kartki: Strzałkowski, Jędrzejczyk (Pogoń) – Wąszewski, Obłuski (Piaseczno)


Pozycjonowanie Kraków - SEO Profi | Katalog SEO\nSEO Kraków Pozycjonowanie Kraków - SEO Profi (Katalog pozycjonowanie i…)\nInternet pełni coraz ważniejszą funkcję w naszym życiu. Sporo osób używanego go na codzień oraz dodatkowo w życiu zawodowym. Skuteczne pozycjonowanie stron jest w stanie zwiększyć zysk firmy.\nDodaj komentarz www.seokrakow.pl teraz!\nSeokrakow.pl w Katalogu SEO - skomentuj!


Zgłoszenie budowy lub robót budowlanych…. | KHG Group\nKiedy wystarczy zgłoszenie budowy lub robót budowlanych?\nPrzepisy prawa budowlanego nie należą do najprostszych w interpretacji, między innymi ze względu na zawarte w nich specjalistyczne nazewnictwo. Taki stan rzeczy sprawia, że sprawdzenie wymagań dotyczących budowy poszczególnych obiektów budowlanych może stanowić niełatwe zadanie.\nNowelizacja ustawy Prawo budowlane, obowiązująca od września 2020 r. stanęła temu naprzeciw, jednolicie formułując, które z obiektów budowlanych nie wymagają pozwolenia na budowę:\nwolno stojące budynki mieszkalne jednorodzinne, których obszar oddziaływania mieści się\nw całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane\n– elektroenergetyczne obejmujących napięcie znamionowe nie wyższe niż 1 kV,\n– gazowe o ciśnieniu roboczym nie wyższym niż 0,5 MPa\nPowyższe obiekty nie wymagają pozwolenia na budowę – jednakże wymagają zgłoszenia budowy wraz z projektem budowlanym. Projektem budowlanym nazywamy dokument przedstawiający przewidywane rozwiązania projektowe określonej inwestycji, stanowiący podstawę uzyskania opinii, zgód i pozwoleń.\nCo do zasady, zgłoszenia dokonuje się we właściwym starostwie lub urzędzie miasta. Wyjątkiem są jednak inwestycje realizowane m.in. na terenie zamkniętym, obszarze kolejowym, terenach przeznaczonych do utrzymania ruchu i transportu morskiego – w takim wypadku zgłoszenia dokonujemy we właściwym urzędzie wojewódzkim. Właściwość miejscową danego urzędu ustala się na podstawie położenia danego obiektu budowlanego.\nIstnieje kategoria obiektów, które również wymagają tylko zgłoszenia – z tą jednak różnicą, że nie jest wymagany ich projekt budowlany. Ta kategoria obejmuje, m.in.:\no powierzchni zabudowy do 35m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500m2powierzchni działki\no powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500m2powierzchni działki\nwolno stojące parterowe budynki rekreacji indywidualnej rozumiane jako budynki przeznaczone do okresowego wypoczynku, o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać jednego na każde 500m2 powierzchni działki\nprzydomowe tarasy naziemne o powierzchni zabudowy powyżej 35m2\nobiekty gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę.\nZgłoszenie, zarówno z i bez projektu budowlanego należy złożyć przed wszczęciem robót budowlanych. Roboty można zacząć już po upłynięciu 21 dni od dokonania zgłoszenia.\nNależy pamiętać, że nawet jeśli budowa dotyczy powyższych obiektów, pozwolenie na budowę należy jest wymagane, jeśli dla danej inwestycji konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko lub jeśli roboty budowlane mają być wykonywane przy obiekcie wpisanym do rejestru zabytków.\nPowyższy artykuł przedstawia jedynie wybrane zagadnienia z zakresu obiektów budowlanych, których budowa nie wymaga pozwolenia. W celu uzyskania dokładnej i rzetelnej oceny stanu faktycznego – zachęcamy do kontaktu z Kancelarią KHG. Nasi radcowie prawni posiadają ogromne doświadczenie z zakresu prawa budowlanego i z chęcią pomogą rozwiać wszelkie wątpliwości.


Tłumik drgań - 167-8125 - do silnika Caterpillar C12\nTłumik drgań C12\nTłumik drgań 167-8125 do silnika Caterpillar C12\nNr ref.: 167-8125\nNr. mag.: 39516\nTłumik drgań jest to produkt Używany, Oryginał o numerze referencyjnym części: 167-8125 do silnika spalinowego Caterpillar C12. Produkty są przez nas sprawdzane przed wysyłką. Silniki spalinowe Caterpillar C12 były montowane w maszynach budowlanych jak równiez samochodach cieżarowych. Asortyment firmy Caterpillar obejmuje jedne z największych na świecie ciężarówek używanych w kopalniach odkrywkowych - Caterpillar 797B.


Sandały damskie ze sklepu Gerris - Kolekcja lato 2020 - Chillizet.pl\nSandały damskie ze sklepu Gerris już od 0.00 zł – Kolekcja lato 2020 to feeria wzorów i kolorów od najlepszych marek: . To obuwie, które świetnie sprawdzi się w sezonie letnim. W zależności od wybranego fasonu, zdecydować można się zarówno na ich wersję sportową, idealną na wyjazd za miasto, jak i nieco bardziej kobiecą, którą z powodzeniem zestawimy z sukienką.\nJeżeli szukamy letnich butów, które będą pasowały do spódnicy czy sukienki, postawmy na model wyposażony w wygodne, stabilne koturny. Promocja już ruszyła – czy zdążysz kupić poszukiwane Sandały damskie ze sklepu Gerris zanim ktoś Cię uprzedzi? Ceny od 0.00 zł na Sandały damskie ze sklepu Gerris kuszą, więc nie czekaj na pustki. Przeglądaj Sandały damskie póki są dostępne!\nSandały damskie ze sklepu Gerris - Kolekcja lato 2020


Właścicielem witryny nejetaa.org jest spółka nejetaa.org Limited, spółka prawa Belize z siedzibą w Belize City w Belize, pod adresem Corner Hutson & Eyre Street, Blake Building, Suite 308 Belize City, Belize 4/5.\nKorzystanie z zasobów dostępnych na stronie internetowej nejetaa.org (włącznie ze wszelkimi materiałami w niej zawartymi), wiąże się z wyrażeniem zgody i zaakceptowaniem warunków i zasad użytkowania zawartych w niniejszym regulaminie.\nOdwiedzając serwis nejetaa.org, wyrażasz zgodę na: używanie nejetaa.org tylko do celów osobistych, wykorzystywanie fragmentów, lub całości materiałów zawartych na stronie w innych celach, niż prywatne jest zabronione, nie wolno kopiować i rozpowszechniać żadnej części serwisu bez uzyskania uprzednio pisemnej zgody właściciel serwisu nejetaa.org, przestrzeganie wszystkich punktów regulaminu oraz przyjętych zasad użytkowania.\nSerwis nejetaa.org nie zawiera żadnych nielegalnych treści. Witryna nie zawiera żadnych plików z filmami, a jedynie informacje na ich temat zawierające (opis, długość, zastosowany kodek, rodzaj kompresji, suma kontrolna, kody embed (HTML) zewnętrznych serwisów, linki do zewnętrznych serwisów lub bezpośrednie linki do plików na nich umieszczonych). Informujemy, że pliki objęte prawem autorskim wolno kopiować tylko wtedy, gdy jest się w posiadaniu oryginału. W tym przypadku, ściągnięta kopia będzie traktowana, jedynie, jako materiał zapasowy. Administratorzy, właściciele oraz redakcja nie ponoszą odpowiedzialności, za to co użytkownicy publikują w serwisie.\nUżytkownicy naszego serwisu mogą jedynie dodawać materiały do strony w postaci: kodu HTML/odnośnika do innych stron. Jeśli są państwo właścicielami zamieszczonych na serwisie nejetaa.org materiału/-ów, bez wiedzy i zgody właściciel treści, redakcja serwisu prosi o zgłoszone bezpośrednio na adres redakcji. Wówczas plik zostanie niezwłocznie usunięty. Informujemy, że korzystając z serwisu robisz to na własną odpowiedzialność, a administracja nie ponosi żadnej odpowiedzialności za to w jaki sposób korzystasz z materiałów umieszczonych na witrynie.\nSerwis nejetaa.org jest w pełni legalnym serwisem i zawiera jedynie linki do innych stron lub plików w Internecie w tym : megavideo.com, megaupload.com, rapidshare.com, youtube.com, video.google.com, ustream oraz innych. Serwis nejetaa.org nie przechowuje, nie publikuje, oraz nie umieszcza bezpośrednio filmów i plików (avi, mov, flv, mpg, mpeg, divx, dvd rip, mp3, mp4, torrent, ipod, psp) na serwerach serwisu nejetaa.org.\nSerwis nejetaa.org nie odpowiada za jakość obrazu, zgodę na publikacje, prawa do powielania, legalność, przyzwoitość czy jakikolwiek inny aspekt odnoszący się do wyświetlanych filmów online. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości co do prawnej strony możliwości wyświetlania filmów online, prosimy o kontakt z właścicielami odpowiedniego serwisu, na łamach którego dany film jest zamieszczony.\nSerwis nejetaa.org nie gwarantuje poprawnego funkcjonowania. Zrzeka się także odpowiedzialności za czasowe wstrzymanie, przerw technicznych lub pełnej likwidacji serwisu. Serwis nejetaa.org nie gwarantuje i nie bierze odpowiedzialności za poprawne funkcjonowanie linków, dostępność filmów online, poprawnych opisów filmów, a także za inne problemy związane z korzystania z zasobów. Warunkiem utworzenia konta jest prawidłowe wypełnienie wszystkich wymaganych pól w podczas procesu rejestracji. Aktywacja konta następuje po potwierdzeniu autentyczności maila klikając w link aktywacyjny otrzymany w wiadomości email. Serwis nejetaa.org zastrzega sobie prawo do usunięcia konta użytkownika bez podania przyczyny.\nDo korzystania z konta utworzonego w serwisie nejetaa.org ma prawo wyłącznie jego właściciel (osoba której dane zostały podane w formularzu rejestracyjnym). Korzystanie z konta osób trzecich skutkować będzie blokadą lub usunięciem konta przez administratorów. Administratorzy zastrzegają sobie prawo, także do usunięcia/zablokowania czasowego lub trwałego konta użytkownika w przypadku łamania regulaminu, wysyłania niechcianych treści (w tym także reklam, spamu, obraźliwych lub/i wulgarnych wypowiedz) wiadomości do administratorów, innych użytkowników oraz serwisów partnerskich nejetaa.org, a także w przypadku innych działań, które zostaną przez redakcje serwisu uznane za niestosowne lub szkodzące dobru serwisu/użytkowników.\nnejetaa.org zezwala użytkownikom na przesyłanie linków do zewnętrznych serwisów lub bezpośrednio do filmów zamieszczonych na ich łamach lub innych materiałów. Odpowiedzialność za materiały oraz ich konsekwencje przesyłania oraz ich zamieszczania ponoszą wyłącznie serwisy przechowujące, publikujące, udostępniające materiały wideo lub/i ich użytkownicy.\nnejetaa.org nie podpisuje się pod żadnymi materiałami zamieszczonymi przez użytkowników i nie ponosi odpowiedzialności prawnej w związku zamieszczonymi przez użytkowników materiałami. nejetaa.org nie zezwala na łamanie praw autorskich oraz naruszania praw własności intelektualnej w tym serwisie i będzie bezzwłocznie oraz bez powiadamiania usuwać wszelką zawartość gdy tylko zostanie poinformowany o naruszeniu praw własności intelektualnej osób trzecich. Powtarzające się naruszenia zaowocują zablokowaniem dostępu do strony.\nAkceptując regulamin, zgadzasz się na możliwość narażenia się na zamieszczane przez innych użytkowników materiały, które mogą naruszać strefę intymności, mogą zawierać treści nieprzyzwoite, obraźliwe lub niepożądane. Niniejszym zrzekasz się jakichkolwiek roszczeń ustawowych i prawnych postępowań w celu uzyskania odszkodowania od nejetaa.org oraz ich właścicieli, współpracowników.\nnejetaa.org zastrzega sobie prawo do zaprzestania udostępniania dowolnego elementu serwisu w dowolnym momencie, bez podania przyczyn i wcześniejszego powiadomienia użytkowników.\nUżywasz serwisu nejetaa.org na swoją odpowiedzialność. W całym zakresie prawnym. nejetaa.org wraz z wszystkimi współpracownikami oraz pełnomocnikami zrzekają się wszelkich gwarancji w związku z serwisem oraz jego użytkowaniem. nejetaa.org nie udziela gwarancji na temat dokładności lub kompletności zawartości serwisu lub serwisów oraz nie przyjmuje odpowiedzialności za wszelkie: błędy, pomyłki, nieścisłości zawartości, szkody osobistej czy strat mienia, wynikającej z dostępu i użytkowania naszego serwisu, przypadki nieautoryzowanego dostępu i użytkowania naszych zabezpieczonych serwerów i/lub informacji osobistych i/lub informacji finansowych w nim zawartych, przerwy lub zaprzestanie transmisji do lub od naszego serwisu, wszelkie usterki, wirusy konie trojańskie, lub podobne, transmitowane do lub poprzez nasz serwis przez osoby trzecie, błędy lub zaniedbania dowolnej postaci w zawartości lub powodujące utratę lub szkodę dowolnego rodzaju poniesione jako efekt użytkowania zawartości zamieszczonej, przesłanej, transmitowanej, lub dostępnej przez usługę nejetaa.org.\nnejetaa.org nie poręcza, nie gwarantuje czy przyjmuje odpowiedzialności za produkty lub usługi reklamowane lub oferowane przez podmioty trzecie z wykorzystaniem serwisu nejetaa.org lub też stron do których się odnosi w dowolnym odsyłaczu grafice czy reklamowane w inny sposób.\nnejetaa.org nie bierze udziału lub nie będzie odpowiedzialne za monitorowanie transakcji zawartych pomiędzy klientem a dostawcami produktów lub usług podmiotów trzecich wraz z nabyciem produktu lub usługi przez dowolne elementy pośrednie lub środowisko. Odpowiedzialność ponosi klient, który powinien zachować zdrowy rozsądek i ostrożność w razie konieczności.\nW żadnym wypadku nejetaa.org, współpracownicy oraz administratorzy serwisu nie ponoszą odpowiedzialności prawnej za wszelkie bezpośrednie, pośrednie, przypadkowe, celowe, szkody wynikające z wszelkich: błędów, pomyłek lub nieścisłości w zawartości, osobistych urazów lub szkód mienia, dowolnej natury jakkolwiek wynikających z dostępu i użytkowania naszego serwisu, nieautoryzowanego dostępu lub użytkowania naszych zabezpieczonych serwerów i/lub jakichkolwiek lub wszystkich osobistych informacji i/lub danych finansowych w nim zawartych, dowolnej postaci przerw w transmisji do lub z naszego serwisu, wszelkich usterek, wirusów, koni trojańskich lub podobnych, które mogą zostać przesłane z użyciem naszego serwisu przez podmioty trzecie, wszystkie błędy lub zaniedbania w informacjach lub powodujące utratę lub szkody dowolnego rodzaju wynikające z użytkowania zawartości zamieszczonej.\nUżytkownik potwierdza także iż nejetaa.org nie ponosi odpowiedzialności za materiały zamieszczone przez innych użytkowników, zawierające treści oszczercze, obraźliwe lub nielegalne. Postępowanie podmiotów trzecich oraz ryzyko poszkodowania wynikające z powyższych ustaleń spoczywa wyłącznie w użytkowniku.\nRegulamin ten wraz z polisą ochrony prywatności i innymi prawnymi ogłoszeniami zamieszczonymi w serwisie nejetaa.org, stanowią całość porozumienia pomiędzy użytkownikiem a nejetaa.org. Jeśli klauzula zostanie uznana prawnie za nieważną przez upoważnione instytucje, nie wpłynie to na ważność pozostałych, obowiązujących klauzul zawartych w tym regulaminie, które pozostaną w obowiązujące w pełnym zakresie. Zrzeczenie się z powyższych punktów regulaminu nie będzie rozpatrywane w późniejszym ani teraźniejszym terminie, także w przypadku nie udowodnienia przez nejetaa.org takiego prawa lub klauzuli. Nie będzie to stanowić podstawy do nie przestrzegania obowiązujących reguł.\nnejetaa.org zastrzega sobie prawo do poprawiania lub zmiany regulaminu w dowolnym czasie bez uprzedniego powiadamiania użytkowników. Zapoznanie się z aktualną treścią regulaminu spoczywa w pełni na użytkowniku serwisu, który jest zobowiązany do znajomości aktualnych zasad korzystania z zasobów serwisu.\nUżywanie serwisu nejetaa.org od momentu wprowadzenia kolejnych poprawek do regulaminu wiąże się z ich akceptacją i wyrażeniem zgody na ich przestrzeganie.


Hokej.net - W przyszłym sezonie bez Sławomira Krzaka\nSławomir Krzak urodził się 4-ego listopada 1977 roku w Krynicy. Występował w Kanadzie, Niemczech, Francji. W Polsce grał m.in. w swoim macierzystym klubie oraz tyskim GKS-ie. W Tychach występował dwukrotnie - w latach 2003-2006, a później 2008-2011. W poprzednim sezonie zagrał w 35 ligowych meczach, w których zdobył 8 bramek i 7 asyst.


Dane kontaktowe - striptizerka.pl\n"oferuję pokazy tańca erotyczny striptiz"\nOferuję pokazy tańca erotyczny STRIPTIZ - STRIPTIS w każdym mieście na terenie Śląska... Występuje na różnego rodzaju imprezach: wieczór kawalerski, urodziny, jubileusze,puby, dyskoteki, imp. plenerowe - firmowe itp. Występy składają się z paru odsłon w różnych kostiumach tematycznych np: PIELENGNIARKA, DIABLICA, POLICIANTKA, STWEARDESSA, UCZENNICA,KRÓLICZEK PLEYBOYA, SEKRETARKA, ANIOŁEK. Możliwość również występów w duetach - zapraszamy do współpracy !!!\nStriptizerka na > Wieczór kawalerski\nTarnowskie Gory Śląsk I Okolice, Śląskie\nJeżeli chcesz otrzymać BEZPŁATNIE dane tego anonsu. Poniżej podaj po prostu swój adres email, na który niezwłocznie wyślemy dane kontaktowe anonsu ID:359


Reksio. Wielka księga przygód. - Anna Sójka, Ewa Barska, Marek Głogowski - opinia o książce (4541369) - Lubimyczytać.pl\nReksio. Wielka księga przygód. /\nAnna Sójka, Ewa Barska i inni... Anna Sójka, Ewa Barska, Marek Głogowski\nNa półkach: Przeczytane, Ulubione, Książki wypożyczane, Literatura polska, Przeczytane w 2017\n''Wielka księga przygód'' Reksia to wspaniała PRZYGODA dla młodszych i starszych czytelników. Reksio nie zna pojęcia wieku, jest absolutnie dla każdego! :) Wspaniały tekst dopełniają piękne ilustracje, a przedstawienie postaci przed każdym opowiadaniem to świetny pomysł! Wydanie idealne na prezent, nawet dla samego siebie, nie będąc już dzieckiem... ;)


Potis & Verso » » Regular » ŻAKIET ONTARI 6896\nKlasyczny taliowany żakiet z ozdobnym stebnowaniem. Zapinany z przodu na guzik. Krótszy fason i zaszewki dopasowujące podkreślają i wysmuklają kobiecą sylwetkę. Idealnie sprawdzi się z ołówkowymi spódnicami z podwyższonym stanem i klasycznymi spodniami. Żakiet jest niezbędnym elementem w garderobie każdej kobiety. Uniwersalny krój żakietu podkreśli każdą elegancką stylizację.


Jakup Krasniqi zatrzymany przez Polaków w Kosowie. Ma odpowiadać za zbrodnie wojenne - RMF 24\nJakup Krasniqi zatrzymany przez Polaków w Kosowie. Ma odpowiadać za zbrodnie wojenne\nŚroda, 18 listopada 2020 (11:17)\nPolscy policjanci w Kosowie zatrzymali byłego rzecznika tamtejszej Armii Wyzwolenia i byłego szefa parlamentu – Jakupa Krasniqi. Polityk podejrzany o zbrodnie wojenne ma odpowiadać przed Trybunałem Sprawiedliwości w Hadze.\nOskarżony o zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości Jakup Krasniqi zatrzymany przez polskich policjantów z Jednostki Specjalnej Polskiej Policji w Kosowie. Więcej���� https://t.co/Wk5l5ViP2S pic.twitter.com/yYM4JqCiuZ — Polska Policja �������� (@PolskaPolicja) 18 listopada 2020\nAkcję przeprowadzili funkcjonariusze Jednostki Specjalnej Polskiej Policji w Kosowie. Działali w ramach misji EULEX. Uzbrojone oddziały weszły do domu polityka w stolicy kraju w Prisztinie oraz w jego rodzinnej wiosce Negrovc.\nPo zatrzymaniu Krasniqi nie przyznał się do zarzutów. Krytykował też decyzję o wykorzystaniu przeciwko niemu uzbrojonych oddziałów sił specjalnych. Twierdził, że wystarczyłoby wezwanie na przesłuchanie.\nJakup Krasniqi w Hadze ma zostać oskarżony o zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości. Był przewodniczącym Zgromadzenia Kosowa od 2008 do 2014 roku. Od 27 września 2010 do 22 lutego 2011 oraz ponownie od 30 marca 2011 do 7 kwietnia 2011 pełnił obowiązki prezydenta Kosowa.\nPolscy policjanci stanowią największą liczebnie grupę wchodzącą w skład misji EULEX Kosowo.


Powoli wyrastamy z kołyski i zastanawiam sie czy ze względów psychologicznych niewarto kupić łóżeczka turystycznego, dziecko w każdym miejscu zaśnie w tym samym łóżeczku, “u siebie”. Ale czy takie łóżeczka nadają się do sypiania w nich cały rok?\n2 odpowiedzi na pytanie: łóżeczko turystyczne\nMy używamy łóżeczka turystycznego tylko na wyjazdach.\nMyślę, że dziecko może spokojnie spać w takim łóżeczku przez cały rok, pod warunkiem, że będzie w nim porządny materacyk. Bo w naszm… Pożal się Boże…\nAla śpi w łóżeczku turystycznym od urodzenia, z małymi przerwami na spanie u rodziców 😉\nKupiliśmy jej łóżeczko firmy Arti, bo podobno te są największe na rynku. Rzeczywiście są szersze niż normalnie, nasze ma 70 cm. szerokości.\nOststnio dokupiliśmy do tego łóżeczka materacyk – niestety mniejszy, bo nigdzie nie było 70/120. Przerwę uzupełniliśmy zwiniętym kocem.\nBardzo sobie chwalimy łóżeczko turystyczne ze względu na wyjazdy do teściów (przez pół Polski). Super rzeczą jest również to, że szalejące w łóżeczku dziecko nie uderzy się np. w szczebelki.


Na czym polega baby shower? Kiedy i jak go zorganizować? - Mama Ebaby\nPrzyjęcia baby shower są coraz popularniejsze również w Polsce. Z jakiej okazji organizuje się takie imprezy? Jak urządzić udane baby shower? Podpowiadamy!\nBaby shower to przyjęcie urządzane na część przyszłej mamy, która niedługo spodziewa się dziecka. Spotkanie to ma na celu obsypanie jej upominkami, stąd też angielskie słowo „shower”, które oznacza „prysznic”. Oprócz tego organizowany jest poczęstunek dla zaproszonych osób, zabawy, konkursy. Ważnym elementem są także dekoracje podkreślające tematykę imprezy.\nImpreza ta jest okazją do spotkania się z rodziną i przyjaciółmi przed porodem i jest swoistego rodzaju ceremoniałem przyjęcia młodej kobiety w grono matek. Dodatkowo może być połączona z gender reveal, czyli z ogłoszeniem płci dziecka uczestnikom imprezy.\nTradycja urządzania baby shower jest żywa głównie w Ameryce Północnej oraz w Wielkiej Brytanii, gdzie organizowane są one od wielu lat. Teraz zwyczaj przyjęć dla przyszłej mamy jest coraz popularniejszy także w Polsce.\nPrzyjęcie baby shower zazwyczaj organizowane jest przez przyjaciółki lub rodzinę przyszłej mamy, dlatego stanowi rodzaj niespodzianki. Organizatorką jest najczęściej najbliższa przyjaciółka, siostra lub kuzynka.\nNic jednak nie stoi na przeszkodzie, aby imprezę zorganizowała również przyszła mama, która chciałaby w ten sposób zaprosić najbliższe jej osoby na spotkanie.\nBaby shower – kiedy urządzić imprezę?\nNajczęściej baby shower organizuje się w trzecim trymestrze, czyli wtedy, gdy przyszła mama niedługo spodziewa się porodu. Wtedy ma ona więcej czasu dla siebie i jest to ostatni moment, by spędzić go na zabawie w gronie najbliższych przed powitaniem na świecie nowego członka rodziny.\nPrzyjęcia nie powinno się organizować w pierwszym trymestrze ze względu na większe ryzyko związane z problemami ciążowymi oraz gorsze samopoczucie kobiety.\nImpreza dla przyszłej mamy wymaga właściwych przygotowań. Najlepiej zacząć je z co najmniej miesięcznym wyprzedzeniem, aby zorganizować wszystko, co potrzebne dla udanego spotkania. Na co należy zwrócić szczególną uwagę, urządzając baby shower?\n1. Miejsce na baby shower\nPrzyjęcie może być zorganizowane w domu albo w lokalu, na przykład w restauracji albo w kawiarni.\nUrządzenie imprezy w domu jest najtańszą opcją, chociaż konieczne jest wtedy samodzielne przygotowanie miejsca na spotkanie. Z kolei impreza w lokalu będzie wygodniejsza, ponieważ nie trzeba szykować wtedy domu na przybycie gości. Baby shower poza domem sprawdzi się też świetnie jako niespodzianka dla przyszłej mamy maluszka.\nJeżeli zamierza się urządzić przyjęcie w lokalu, warto pamiętać o jego wcześniejszej rezerwacji. W zależności od wybranego miejsca terminy mogą być dostępne od ręki lub trzeba będzie zaczekać na nie nawet parę miesięcy. Warto zaznaczyć, że na wolne terminy można łatwiej natrafić w środku tygodnia niż w ciągu weekendu.\n2. Zaproszenia na baby shower\nNa przyjęcie najczęściej zapraszane są osoby z najbliższego otoczenia przyszłej mamy. Tradycyjnie biorą w nim udział wyłącznie kobiety, lecz nic nie stoi na przeszkodzie, aby urządzić spotkanie dla wszystkich członków rodziny i znajomych.\nPrzed imprezą można przygotować i przekazać zaproszenia na baby shower. Najczęściej wyróżniają się one motywami tematycznymi związanymi z dziećmi jak wózek, butelka, miś czy smoczek, ale też wzorami kwiatów, pastelowymi barwami. Zaproszenia można kupić jako gotowe.\nZamiast standardowych zaproszeń można także posłużyć się mediami społecznościowymi, na przykład zorganizować wydarzenie na Facebooku, zapraszając na nie uczestników.\n3. Dekoracje na baby shower\nAby przyjęcie odbywało się w wyjątkowej scenerii, warto zdecydować się na dekoracje na baby shower. Za ich pomocą można podkreślić tematykę wydarzenia i nadać mu uroczysty wymiar.\nOzdoby pomogą też zaakcentować płeć dziecka przez zastosowanie odpowiedniego koloru – różowego dla dziewczynki i błękitnego dla chłopca.\nNajczęściej wybierane dekoracje na baby shower:\nBalony – balony w pastelowych kolorach, na przykład różowy, błękitny, beżowy, mleczny, miętowy, balony przezroczyste, balony foliowe formujące napisy „Boy”, „Girl”, „Baby shower”, balony w kształcie bobasów, serduszek, wózków, butelek, śpioszków.\nGirlandy – banery z kolorowymi nadrukami i napisami, w kształcie chorągiewek na taśmie.\nSerpentyny – kolorowe serpentyny, które można zawiesić na lampie, przykleić do sufitu.\nPapierowe kwiaty, rozety dekoracyjne – w kolorze białym i pastelowych odcieniach.\nDekoracje stołu – tematyczne obrusy, serwetki, ozdoby w kształcie dziecięcych butelek, koników na biegunach, grzechotek.\nToppery (pikery) na ciasta i ciasteczka – z tematycznymi dekoracjami w kształcie wózków, butelek, serduszek, gwiazdek, dziecięcych stópek.\n4. Poczęstunek na baby shower\nPodczas baby shower nie może zabraknąć również poczęstunku. Najczęściej to ciasta i ciasteczka, a także tort na baby shower, który jest zdobiony motywami związanymi z dziećmi.\nAby nie spędzać czasu na gotowaniu, można zdecydować się na catering. To wygodna opcja także wtedy, gdy przyjęcie ma być zorganizowane w domu.\n5. Prezenty na baby shower\nPrezenty na baby shower mogą być praktyczne, ale także piękne, aby stać się wyjątkową pamiątką dla przyszłej mamy.\nWśród najczęściej wybieranych prezentów na baby shower znajdują się:\n– Ubranka dziecięce – pajacyki, śpioszki, body, czapeczki, skarpetki i inne.\n– Akcesoria dla dziecka i mamy – poduszka do karmienia, kocyki, otulacze, butelki do karmienia, mata edukacyjna, leżaczek do bujania, fotelik samochodowy, torba do wózka.\n– Zabawki dla dziecka – grzechotki, zabawki sensoryczne, karuzela nad łóżeczko, huśtawka dziecięca.\n– Dekoracje do pokoju dziecięcego – plakaty, obrazy, poduszki.\nCiekawym pomysłem na baby shower jest również wynajęcie fotobudki. Można też dokupić różne akcesoria do zdjęć na patyczkach i samemu zrobić pamiątkowe fotografie z humorem.\nBaby shower to impreza, która cieszy się w Polsce coraz większym powodzeniem. Teraz już wiesz, jak ją zorganizować!\nJak zorganizować urodziny dla dziecka w ogrodzie? Na czym polega dieta wysokotłuszczowa Kiedy dziecko zaczyna siadać, czyli ważne momenty w rozwoju dziecka Cytomegalia w ciąży – czym grozi?


Katalog zasobów Gimnazjum Biologia Punkt podstawy programowej XI.2.d\nIlustracja przedstawia skrzyp błotny.\nNa zdjęciu barwinek pospolity (Vinca minor).\nOcena stanu żywotności wybranych gatunków drzew i krzewów nasadzonych w ogrodzie dendrologicznym\nNa podstawie wyglądu liści uczniowie oceniają żywotność drzew i krzewów w ogrodzie przyszkolnym. Spo...\nNawłoć późna (Nawłoć olbrzymia)\nNawłoć późna (Nawłoć olbrzymia - Solidago gigantea).\nZdjęcie przedstawia jeża europejskiego (Erinaceus europaeus).\nZdjęcie pająka krzyżaka łąkowego.


Notatki komiwojażera - jedynie 29,78 zł w matras.pl\nPo opowieściach z dyliżansu i wozu nastała inna epoka w literaturze jidysz. Jak powiada Dan Miron, „obranie ławki w przedziale kolejowym jako scenerii opowiadania symbolizuje koniec intymności w literaturze sztetlu”, następuje bowiem okres dezintegracji społeczności miasteczka. Pierwszą klasą podróżują zamożniejsi, coraz bardziej aspirujący do asymilacji Żydzi, a im bardziej są zasymilowani ... tym silniej na ogół gardzą swoimi współbraćmi. Trzon akcji opowiadań osadzony jest zatem najczęściej w wagonach trzeciej klasy. Po opowieściach z dyliżansu i wozu nastała inna epoka w literaturze jidysz. Jak powiada Dan Miron, „obranie ławki w przedziale kolejowym jako scenerii opowiadania symbolizuje koniec intymności w literaturze sztetlu”, następuje bowiem okres dezintegracji społeczności miasteczka. Pierwszą klasą podróżują zamożniejsi, coraz bardziej aspirujący do asymilacji Żydzi, a im bardziej są zasymilowani, tym silniej na ogół gardzą swoimi współbraćmi. Trzon akcji opowiadań osadzony jest zatem najczęściej w wagonach trzeciej klasy. Na ogół jeżdżący pociągiem Żydzi nie podróżowali dla samej przyjemności poznawania nowych miejsc czy przeżywania przygód, lecz w konkretnym celu — zazwyczaj ekonomicznym. (…) Notatki komiwojażera (Ksowim fun a komiwojażer. Ajznban geszichtes) Szolema Alejchema, powstałe w latach 1902–1910, (…) to historie pasażerów zanotowane przez narratora-komiwojażera podróżującego trzecią klasą pociągu. W końcu każdy może zostać pisarzem — powiada komiwojażer — trzeba tylko mieć pod ręką notes i rejestrować to, co mówią inni. Opowieści także mogą być towarem, którym da się zapracować na kawałek chleba. Powstanie Notatek komiwojażera zbiega się w czasie z emigracją i chorobą samego Szolema Alejchema (ur. w 1859 roku w rodzinie chasydzkiej w Perejasławiu). Po rewolucji 1905 roku polityczna sytuacja w Imperium Rosyjskim uległa pogorszeniu. Po zapowiedzi reform nastąpiły pogromy. Pisarz zresztą był świadkiem jednego z nich — w Kijowie — widział pogrom z okna hotelu Imperial. Wkrótce potem Szolem Alejchem wyemigrował do Ameryki. Gdy jako znany pisarz wrócił w rodzinne strony na „tournée”, zapadł na gruźlicę i leczył się w sanatoriach w Europie, by potem znów ją opuścić. Poczucie niepewności losu i zagrożenia odcisnęły się niewątpliwie na Notatkach. Jakże daleko jesteśmy od Kasrylewki — swojskiego, przyjaznego mimo biedy i rozmaitych przeciwności żydowskiego miejsca na ziemi! Choć opis tego miasteczka trudno uznać za realistyczne odwzorowanie życia w sztetlu, to jednak nie da się nie zauważyć, że w Notatkach pisarz zmienił okulary z różowych na zwyczajne. Niniejsza edycja Notatek komiwojażera stanowi opatrzone szczegółowymi przypisami drugie powojenne wydanie przekładu z 1925 roku, dokonanego przez Jakuba Appenszlaka. Poza oczywistymi pomyłkami drukarskimi i niewielką korektą redakcja starała się nie naruszyć swoistego stylu tłumacza. Do tego wszak języka, potoczystego, a zarazem eleganckiego, przywykli czytelnicy. z posłowia Belli Szwarcman-Czarnoty „Notatki komiwojażera to świetna bezspornie książka. (…) W tych czasami beztroskich na pozór, »obiektywnie« kreślonych obrazkach zamilkłej przeszłości Żydów, zawsze pod powłoką prostych i trafiających do przekonania słów, znajdujemy smutek tragicznego narodu. Mieszkaliśmy z tym narodem przez wiele wieków pod jednym dachem, znaliśmy go tak mało i widywaliśmy go w bardzo wypaczonych zwierciadłach. Notatki komiwojażera tę przede wszystkim mają wartość, że przy całym swoim prostym i bezpretensjonalnym artyzmie są zawsze prawdziwe”. ze wstępu Jarosława Iwaszkiewicza. Czytaj dalej >> << Zwiń


Nie od tego dnia wiadomo, że inwestowanie na giełdzie wcale nie jest takie proste, jak mogłoby się wydawać. Przewidywanie kursów akcji jest bez wątpienia możliwe, ale wymaga wielkiej ilości wiedzy z zakresu analizy fundamentalnej oraz technicznej. Prawdziwy gracz giełdowy w każdym momencie będzie miał przed sobą kilka monitorów, dzięki którym będzie mógł na bieżąco kontrolować wszystkie notowania.\nJest to szalenie istotne w czasie ogłaszania bardzo wrażliwych i bardzo istotnych danych przez dane państwo, które mogą w ogromnym stopniu wpłynąć na kształtowanie się cen akcji danego dnia (zobacz więcej: Intel Core i3). Największe zmiany na giełdzie , a ponadto na rynku walutowym wprowadza polityka pieniężna, dlatego grając na giełdzie powinno się w każdej sytuacji trzymać rękę na pulsie i znać wszystkie terminy publikacji najważniejszych danych.\nKontrolowanie kilku monitorów równocześnie nie jest wcale proste i będziecie potrzebowali specjalnego systemu. Kontrolery ścian wideo pięknie pomogą wam zarządzać wszystkimi waszymi monitorami (dodatkowe informacje: procesory intel 7 generacji). System ten cieszy się ogromnym zainteresowaniem w gronie inwestorów i praktycznie obecnie każdy szanujący się gracz giełdowy posiada go w swoim asortymencie. Komputery do ścian wideo pozwalają na szybkie kontrolowanie wszystkich sześciu monitorów znajdujących się na naszej ścianie, abyśmy mogli na bieżąco śledzić wszystkie dane giełdowe. Czasami to właśnie sekundy są najbardziej istotne przy podejmowaniu bardzo istotnej wyborów dotyczącej zakupienia albo sprzedania danych akcji lub par walutowych. Warto więc mieć bardzo dobrze skoordynowany system do obsługi wszystkich naszych monitorów.\nWięcej informacji na stronie: praca wielomonitorowa.


Pensje i ceny w górę, giełda i wzrost w dół – Za Wielkim Murem: Chiny i Azja\nMichał Bogusz\ton 31/05/2013\nJest to związane z rosnącymi kosztami pracy. Tylko w zeszłym roku 25 prowincji podniosło płacę minimalną średnio o 20,2%. Wzrost płac przekroczył prawie trzykrotnie oficjalny wzrost gospodarczy.\nPrzede wszystkim jednak rosną obawy, że nowe władze z Xi Jinping nie są zdolne do przeprowadzenia koniecznych reform strukturalnych i gospodarczych (tylko 38% wierzy, że nowe władze mają taki potencjał). Wzrasta liczba monopoli, zapowiadane reformy prawne, wprowadzenie transparentności itd. pozostają tylko w sferze zapowiedzi.\nObecny model rozwoju wyczerpuje swoje możliwości, co jest wyraźnie widoczne w wynikach finansowych europejskich firm. Z 64% do 44% spadła liczba notujących wzrost obrotów, a z 14% do 21% skoczył udział firm, których dochody zmalały.\nTylko 1/3 firm oczekuje poprawy swoich wyników finansowych w ChRL w perspektywie następnych dwóch lat. w 2008 roku, na początku kryzysu światowego była to połowa.\nW sytuacji, kiedy nie możemy być pewni danych statystycznych podawanych przez chińskie władze i organizacje gospodarcze, to właśnie działalność obcych przedsiębiorców stanowi w miarę wiarygodny barometr chińskiej gospodarki.\nMimo wszystko tylko 10% jest gotowa do wycofania swoich operacji z kontynentu. Wynika to głównie z pragnienia utrzymania obecności na chińskim rynku i zaangażowania zbyt dużych środków w okresie dosyć ślepego optymizmu przed 2008 rokiem.\nRównocześnie giełda w Hong Kongu, na której są rejestrowane papiery najważniejszych spółek giełdowych z ChRL znowu dołuje. China Enterprises Index (najważniejsze spółki z ChRL) spadł w czasie ostatniej sesji o 0,9%. W całym miesiącu spadek wyniósł 2,9%. Podobnie dołują giełdy w samej ChRL.\nTagged in: China Enterprises Index, giełda, wzrost gospodarczy\nRT @niubi: Coronavirus began 'as an accident' in Chinese lab - X-MI6 boss Dearlove, citing "a scientific paper... by a Norwegian-British re… 12 minutes ago


Azimo debiutuje na polskim rynku przelewów międzynarodowych - RMF24.pl\nAzimo debiutuje na polskim rynku przelewów międzynarodowych\nPiątek, 14 grudnia 2018 (13:34)\nStartup Azimo umożliwiający szybkie przelewy międzynarodowe dostępny jest od niedawna w Polsce. Nowa usługa pozwoli klientom w Polsce cieszyć się tym samym produktem, który Azimo oferuje w 27 innych krajach europejskich. Klienci będą mogli wysyłać pieniądze do 190 krajów i terytoriów na całym świecie, korzystając z takich metod dostawy, jak przelew bankowy, odbiór gotówki czy doładowanie telefonów komórkowych.\nAzimo debiutuje na polskim rynku przelewów międzynarodowych /\nAzimo jest jedną z pierwszych firm, które dostrzegają potencjał Polski jako rynku dla wychodzących przekazów pieniężnych. Michael Kent, CEO Azimo, stwierdził: "Polska jest w naszym DNA. Mamy siedzibę w Krakowie i ludzi na terenie całego kraju. Stereotyp Polaków emigrujących w poszukiwaniu lepszego życia gdzie indziej jest szybko zastępowany przez emigrantów przybywających tłumnie do Polski, by szukać szczęścia."