WPK » Meteor zamiast PKM-u w Olkuszu?\nMeteor zamiast PKM-u w Olkuszu?\nZwiązek Komunalny Gmin "KM" w Olkuszu w marcu 2007 r. ogłosił trzy przetargi na obsługę łącznie aż 18 linii autobusowych (450, 451, 452, 453, 454, 455, 456, 457, 462, 463, 465, 470, 471, 473, 474, 475, 476, 477).\nPierwszy przetarg obejmował obsługę trzech linii na obszarze gmin Olkusz, Bolesław i Klucze. Do przetargu mogli wystartować przewoźnicy, posiadający co najmniej 4 autobusy mieszczące nie mniej niż 30 i 40 pasażerów. Po otarciu ofert okazało się, że najniższą cenę za wozokilometr zaproponował Meteor.\nDrugi przetarg dotyczył kolejnych 4 linii "związkowych" przebiegających przez gminy Olkusz, Trzebinia i Klucze. Aby wystartować w przetargu, oferent musiał posiadać co najmniej 7 autobusów. Tym razem najkorzystniejszą ofertę przedstawił PKM Olkusz.\nW piątek 4 maja 2007 r. otworzono kolejne - ostatnie już - oferty. Tym razem przetarg obejmował obsługę 11 linii przebiegających przez teren gmin: Olkusz, Bolesław, Bukowno, Klucze i Sławków. Do obsługi wspomnianych linii potrzeba nie mniej niż 17 autobusów. W tym największym zamówieniu okazało się, że po raz kolejny PKM Olkusz przegrał z Meteorem.\nOznacza to, iż gdyby doszło do zawiązania ofert, PKM Olkusz straciłby swoją dominującą pozycję na rynku. Dotychczas bowiem rodzimy przewoźnik obsługiwał 18 z 25 linii. Autobusy jaworznickiej firmy kursowały tylko na 6 liniach (458, 460, 461, 464, 466 i 472).\nTeraz sytuacja może się znacząco zmienić. Meteor jeździłby w sumie na 20 liniach, a PKM Olkusz tylko na czterech. Jedna linia (467) obsługiwana jest przez PKS Olkusz, jednak z uwagi na upadłość i likwidację PKS-u, w najbliższym czasie najprawdopodobniej także i tam zostanie ogłoszone przez ZKG "KM" postępowanie przetargowe.\n(tekst: Łukasz Kmita)\nPKM się odwoła na pewno.\nDominacja METEOR-a w Olkuszu? napisał(a):\nTo jest nie do uwierzenia.Firma, która "ledwo zipie", ciągle boryka się ze sprawnym taborem ma być głównym przewoźnikiem w Olkuszu.Coś tu nie gra.To chyba jakiś kolejny przekręt.Wystarczy pooglądać tabor METEOR-a kursujący na liniach KZK GOP a wyrobimy sobie nienajlepszy pogląd na tego przewoźnika.Chyba,że nagle stanie się jakiś cud i nagły przypływ pieniędzy na zakup nowszego i sprawniejszego taboru (oby nie Jelcze M-11).\nMeteor zwycięzcą napisał(a):\nTeż jestem zdziwiony, bo na bieżąco czytam wpk od dawna i wiem jaki autobusami jeździ meteor. Pochodze z Olkusza i interesuje sie komunikacją i tą informacje potwierdziłem w ZKG ,,KM" w Olkuszu.\nByć może Meteor kupił za grosze stare autobusy z PKS Olkusz, który ogłosił upadłość i sprzedaje swoje autobusy za grosze.\nW każdym razie nie wróży to najlepiej dla pasażerów w Olkuszu.\nja wole METEORA w olkuszu niz pkm\nMeteor na pewno cos kupi, bo obecnie nie ma takiej rezerwy - to po pierwsze. Po drugie uważam,że firma dzięki temu przetargowi ma szansę odbić się od dna. Do niedawna jeszcze dna dobijali, a dziś już jest dużo lepiej. Myślę,że do roku całkowicie wyjdą z kłopotów:)\nSerdeczne współczucia dla mieszkańców Olkusza.\njeszcze sie zrzygaja na tego zdechlego meteora, popelnili bardzo wielki blad\ndlaczego w bazie taboru WPK.Katowice.PL nie ma spisu autobusow, ktore posiada meteor? pytanie do Redakcji\nCzy ktoś zna stawki zaproponowane przez oferentów? Jeśli yes to prosiłbym o przytoczenie.\nŁukasz Kmita napisał(a):\nStawki są takie: ok. 2.69 zł za wozokilometr w przetarg obejmujący 3 pierwsze linie.\nW reszcie przetargów cena ok. 2.90 zł - na pewno nie przekracza 3 zł.\nAle największy absurd to wystawienie przez ZKG KM w Olkuszu, na 3 linie tylko 4 pojazdów i to niskopojemnosciowych!(3 autobusy co najmniej 30 osobowe i tylko 1 co najmniej 40 osobowy).\nA w tym pakiecie przetargowym, który wygrał Meteor jest linia 450, łącząca dwa największe osiedla z centrum i S-Samem. Dotychczas jeździły tu pojazdu PKMu mieszczące 100 pasażerów (Ikarusy, Jelcze, many). Teraz nagle bedą jeżdziły 30 i 40 osobowe.\nPS. Czy ktoś wie czy Meteor ma pojazdy o takiej pojemności?\nW tym przetargu jest linia 450. Dla niezorientowanych trzeba dodac, ze jest\nPkm olkusz przeciesz niemam zadnych dobrych wozów jusz Meteor w olkuszu ma lepsze kupiom pewnie jakies JELCZE z pksu i mogli by dac jakis niskopodłogowy autobus\nłukasz ja tez jestem z olkusza i wole Meteora niz pkm ,Meteor posaida bus\nNiech wygra lepszy napisał(a):\nMoim zdaniem, niezależnie jaka będzie jeździć firma, najważniejsze jest to, aby pasażerowie mieli zapewnieni odpowiedni komfort podróżowania.\nOstatnio Meteor w Olkuszu trochę "przegina"... Mają kilka fajnych autobusów, ale znacząca część jest - jak sam wiesz na pewno - w naprawdę fatalnym stanie. Ostatnio jechał Meteor/PKS na lini 461 bez żadnych kasowników... Przecież to skandal. Tymczasem tylko gmina Olkusz dopłaca do komunikacji miejskiej ok. 2 mln zł. Na takie sytuacje nie możemy sobie pozwolić. Tymczasem w Meteorze to nie nowość...\nMAm jednak nadzieje, ze od 1 lipca sytuacja się zmieni i na linie wyjadą porządniejsze pojazdy.\n@Łukasz Kmita: Dzięki za info. W Olku mieszkałem z dziesięć lat i spoko znam całą sieć, nie byłem chyba tylko w kilku miejsach. Busiki na 450 to jest porażka na całego, choć tak naprawdę to w Olkuszu potrzebne są rozwiązania systemowe, a nie prowizorka...\nWybaczcie ale co nas tak w ogóle obchodzi Olkusz ? Przecież to inne województwo, nie chcieli pozostać przy Katowicach dokąd mają drogę i kolej to po co się o nich rozpisywać tak w ogóle ?\nWPK posiadało oddział w Olkuszu, niektórzy przewoźnicy z centrum regionu także tam działają, dlaczego więc mielibyśmy ten rejon pomijać?\nz tego co wiem to olkusz leży w malopolsce i powinni zrobic tam oddział krakowskiego mpk;];] wtedy ludzie by cie wozili cacy autobusami;];]\n@krakus: to dlaczego ten oddział tam jeszcze nie istnieje?\nBo epoka WPK dawno minęła i samorządy same organizują komunikacje w swoim zakresie.Dla mnie to bez róznicy co tam jezdzi po Olkuszu choc patrzac wstecz i przypominajac sobie czerwone ikary w stosunku do tego co jest obecnie to az łza sie w oku kręci. Ten meteor powinien w takiej sytuacji odkupic badz wydzierzawic czesc taboru od PKMu któremu defacto w zaistniałej sytuacji taka ilosc pojazdów jest nie potrzebna, a dla meteora była by ona zbawieniem. Nie licze w tej firmie na zakup jakichkolwiek uzywanców z Niemiec, a tym bardziej nowyh pojazdów. Ratunkiem w tej sytuacji jest tabor PKMu badz upadłego PKSu. Wcale bym sie nie zdziwił gdyby na miejskich trasach meteor uzywał ex PKSowych "H-9tek" hehe, to byłby dopiero numer;-)\na kiedy bendzie Metero jezdził na olkuskich liniach\nblizej do KZK napisał(a):\nwidocznie MPK Kraków się to nie opłaca.\nPoza tym Olkusz komunikacyjnie zawsze związany był ze Śląskiem i KZK GOP niż MPK Kraków. Jeszcze kilka lat temu jeździły 633 z Olkusza do Będzina.\nUstawa o zamówieniach publicznych tak właśnie działa- zamiast dobrych usług i towarów za noramlną cenę, mamy wielkie "G" prawie za darmo i tak jestw każdej branży nie tylko autobusowej. Z drugiej strony tak myślę że przecież można wpisać w specyfikacji taki warunek: "przewoźnik miał mniej niż 3 pożary autobusów podczas wykonywaniausług na trasie w ciągu 3 ostatnich lat". Był by to bardzo mądry warunek bo przecież chodzi o bezpieczeństwo i wrazie odwołań taki protest był by odrzucony. Meteor z uwagi na swoje częste pożary byłby odrzucony raz na zawsze :)\nponadto przy stawce< 3zł nic innego sie nie da eksploatowac jak Ik260, M11, 120M, pr 110 i w porywach jakies 15-letnie zachodnie lub północne używańce.\nOlkusz - czy wiecie na jakiej to trasie kolejowej leży??\npago: meteor juz ma jelcze z olkuskiego pks-u tylko ze to sa stare migi. dzisiaj rano widzialem jednego na dworcu w katowicach na 46. jak ruszal na stanowisko to myslalem ze sie rozleci na miejscu\nbo jakbyś powiedział w krakowskim MPK o stawkach poniżej 3 zł... ;-)\n@EGON: to spytaj sie rządzących w olkuszu czemu wola usługi gop-u!!;/\n@andrzej69: Ustawa działa, jak działa. Jeśli się napisze konkretne wymagania i będzie je egzekwować, to wszystko będzie w porządku. Aha, trzeba też za to odpowiednio zapłacić. Cudów nie ma.\nTylko, że w Olkuszu nikt nie chce stawiać wymagań. Kiedyś w jednym przetargu było wymagania dotyczące wieku pojazdów. Nie starsze niż 5 lat. Ujednolicono także kolor. Teraz w ramach redukcji kosztów nikt nie stawia wymagań!\nGmina Olkusz dopłaca do komunikacji miejskiej 2 mln zł i więcej już nie chce. Dlatego gmina zdecydował się, ze nie będzie żadnych wymagań... zarówno dotyczących wieku pojazdu jak i ich stanu itp. Jedyny warunek to pojemność.\nkiru:ja jaki to był jelcz w katowicach M11 czy L11 nikture som w dobrym stanie te kture przeszły remont generalny\nja dzis widziałem ex Olkuskiego Jelcza na Miechowicach w Bytomiu na lini 92...\nmiał jeszcze napis PKS Olkusz czy już go usunięto?\nz boku była jeszcze naklejona plansza o stacji kontroli pojazdów PKS Olkusz?\nno i czy miał kasowniki?\nprosba o foto napisał(a):\njesli macie zdjęcia to przeslijcie na emaila: dziennikarz5@tlen.pl\nbede bardzo wdzięczny!\nWczoraj na 46 był #836 i chyba #80517 czy coś takiego:) Co do wypowiedzi Andrzeja: pożary miały miejsce u Zagozdy, w PKM Tychy i nawet PKM Katowice (#155 i #091),więc nieuzasadnionym jest taka nagonka na Meteora. Znalazły się osoby, które robią nagonkę i choćby teraz meteor kupił 10 nowych SU12 III to też będą jęczeć bo je zajedzie. Podobnie media też się uwzięly. Fakt jest,że palił się przede wszystkim jeden typ taboru z mielczańskimi silnikami, które nie mają najlepszej opinii, więc nie można powiedzieć jednoznacznie,że wynikło to z winy przewoźnika. Pamiętajcie też jakim taborem zaczynali Panowie Pieczara i Rechul i że to własnie organizatorzy KM stworzyli sobie swoimi stawkami takiego Meteora jaki dziś jeździ. Co do wypadku #887 - to były jedyne śmiertelne ofiary w historii firmy, ale dopóki nie poznamy ekspertyz wypadku nie przesądzajmy z góry niczego. Możesz nie lubić firmy, ale proszę Cię o trochę obiektywizmu. Ja typuję,że kupią albo już coś kupili od PKS Olkusz, bo PKM pewnie nic im nie sprzeda.No i Scanie też mają przyjść. To już jest pewne,że nie będzie żadnych odwołań??\nna razie nic nie jest pewne, bo zaproponowane stawki muszą być omówione na posiedzeniu Zarządu Związku - poszczególne gminy muszą wyrazić zgodę na warunki zaproponowane w przeatgu\nZapewne tym głosem podpadnę memphisowi i nie tylko, ale to w końcu trzeba powiedzieć. 1) Nie widzę jakoś nagonki na Meteora w prasie. Ba, nawet w doniesieniach o wypadku mało kiedy podaje się nazwę przewoźnika. Wręcz można by powiedzieć, że WPK myje ręce od Meteora, a kmtychy równie skrzętnie pomija jego wpadki. Skoro WPK opisuje wydarzenia w Olkuszu, będącym kiedyś w WPK, to niech zajmuje się również i Tychami, bo i należało do WPK i przewoźnicy ci sami i redakcja bardziej rzetelna. 2) Wypadek autobusu Meteora na linii 45 był spowodowany wybuchem gaśnicy (oficjalnie podano w Dzienniku Zachodnim: http://mikolow.naszemiasto.... , a dzień później szerzej w Aktualnościach na TVP3). Wniosek był jeden - winę ponosi przewoźnik (bo typ gaśnicy nie był przeznaczony do pojazdów komunikacji miejskiej), oraz serwisant lub producent (ponieważ w gaśnicy było za dożo, niewłaściwego proszku). 3) Meteor jako przedsiębiorca prywatny ma sam ocenić opłacalność przedsięwzięcia. W przeciwieństwie do PKM, Meteor WCALE nie musi jeździć, jeżeli oceni interes jako niedochodowy. Jeżeli naprawdę chce wozić ludzi nowymi autobusami, to niech startuje w przetargach w Warszawie jak robi to np. Michalczewski. Zdajcie sobie w końcu sprawę, że Meteorowi opłaca się jeździć rozpadającymi się rzęchami i tyle. Gdyby z tego nie było pieniędzy już dawno zmienił by zakres działalności. Na stare gruchoty nie ma norm czystości spalin, byle by sztuka była, a ITD może sprawdzać do woli, jak pojazd nie obowiązują normy, to nic nie zrobią. Komunikację miejską na Śląsku rozwalają nie tylko organizatorzy, ale również i przewoźnicy jeżdżący za zbyt niskie stawki. Bojkot kilku przetargów dałby szybko do zrozumienia, że tak się dalej nie da.\n@pszonar: jeśli chodzi o początki Meteora to był chyba jakiś mig z PKS Będzin, klamkowy autosan z Pszczyny OIDW i parę naprawdę ciekawych "wynalazków" ;-)\nPortal WPK nie pisze o wydarzeniach w Tychach i okolicy, gdyż zamiast konkurencji wolimy współpracę z kmtychy.pl i nie wchodzimy sobie w drogę. A co do opłacalności jeżdżenia heblami - oczywistym jest, że każdy prywatny przedsiębiorca działa po to, żeby przynosić zysk i nie będzie fundował charytatywnie nowych autobusów skoro nikt ich nie wymaga. A co do stawek - na tym m.in. polega wolny rynek, że przedsiębiorsca sam ustala cenę za swoje usługi i chcąc je komuś sprzedać musi dać cenę niższą od innych. Jakby Meteor dał wyższą stawkę w olkuskich przetargach (chcąc później za to kupić nowe wozy, nawet pomimo tego, że ZKGKM tego nie wymaga) to by po prostu przegrał z PKMem.\n@YoMaHa: na samym początku jeździły trzy migi 816, 839 i 886. Klamowce (dwa: 827 i 828) były nieco później, podobnie jak mig 883 (nie z PKS Będzin, tylko dopiero później tam sprzedany, a pochodził z Krakowa).\nMemphis zwróć tylko uwagę na wydarzenia sprzed bodaj dwóch lat? kiedy to w Olkuszu nikt nie złożył oferty, bo stawki i warunki były delikatnie mówiąc żenujące. W kilka lat później warunki są nadal żenujące, a mimo to jeden z oferentów dobija drugiego. Czy nadal twierdzisz, że Meteor jest zainteresowany długimi kontraktami i jeżdżeniem leasingowanymi autobusami? Gdyby był omijałby Olkusz szerokim łukiem, tak jak Connex omija Górny Śląsk.Pozatym w gospodarce rynkowej istnieje coś takiego jak pojęcie Dumping i gdyby instytucje prawne działały sprawniej nie wiadomo, czy nie dopatrzyłyby się w zbyt niskich stawkach takich właśnie praktyk.\n@Memphis: Faktycznie, ale ze mnie blond-pussy, w końcu jeżdżąc PKS Będzin na 633 jeździłem wozem ex-Meteor, a nie odwrotnie. Ehh, że też nie mam kiedy odpalić starego peceta i przerzucić dane... W każdym raie dzienks za odświeżenie pamięci.\nNatomiast co do stawek - prawem zamawiającego jest ocena rzetelności wykonawcy przed zawarciem umowy. Jeśli zachodzą uzasadnione przesłanki do uznania, iż cena jest rażąco zaniżona, to moim zdaniem sprawa powinna znaleźć się w prokuraturze z racji skutków, jakie może wywołać "oszczędzanie na wszystkim". Niestety u nas zamawiający przyjmują postawę "a nas przy tym nigdy nie było" - gdzie jest ich odpowiedzialność??? W końcu wiedzieli, co podpisują skazując ludzi na jeżdżenie złomexami!\nCo do tego autobusu z PKS Olkusz "80517" to jeździł w piątek na lini 92 Chorzów-Zabrze Helenka\nwpierw nauczcie się ortografii a później stańcie w kolejce po szare komórki a o komunikacji niech dyskutują Ci co się na tym znają.\nNa marginesie powiem, że ile by takiemu organizatorowi komunikacji jak KZK GOP nie dał i tak będzie miał mało\nNajlepiej wychodzą im przekręty czego najlepszym przykładem są pierwsze drzwi i ostatnie przetargi.\nten jelcz l11 o numerze taboru 80517 to ja nim jezdzilem PKS-ie Olkusz przez 2 lata i to byl naj lepszy Jelcz z tych wszystkich po generalnym remoncie a naj gorszy był 80540 i 80512\ni bardzo bobrze znam cały tabor meteora i Pks-u\nMETEOR przekształcił sie w Konsorcjum i staje siś potentatam na skale śląska jak narazie posiada 120 autobusów a to dopiero początek. Myśle ze za ok 4 lata bedzie największa prywatna firmą w polsce


In Love With Movie: września 2017\nZ kina familijnego wyrosłam jakiś (nawet całkiem spory) czas temu, a do współczesnych animacji nie mam ani zapału, ani motywacji, ani cierpliwości. Na Tarapaty dotarłam do kina tylko i wyłącznie dlatego, że nieustannie kolekcjonuję obejrzane filmy polskiej produkcji. Miło, że pomimo niesprzyjających warunków kinowych (szkolna, głośna wycieczka okupująca najwyższe rzędy, wychowawczyni biegająca od sali do sali, lub mająca problemy z pęcherzem, a do tego wołająca o pomstę do nieba matka, która trzymała nogi na fotelu przed sobą i zdecydowanie nie dawała dobrego przykładu swojemu zatopionemu w pudełku z popcornem synowi) film okazał się całkiem sympatyczny i lekkostrawny.\nW Tarapatach śledzimy wakacyjną, nieco kryminalną przygodę Julki (udany debiut Hanny Hryniewickiej), która z powodu zapominalstwa rodziców jest zmuszona zamieszkać na kilka dni u swojej sztywnej i zdystansowanej ciotki (Joanna Szczepkowska). Na pierwszy rzut oka motywem przewodnim filmu jest poszukiwanie materialnego i nie byle jakiego skarbu, bo Julka wraz z nowym kolegą, Olkiem (Jakub Janota-Bzowski), chcą odnaleźć mural Syrenki Warszawskiej, którego autorem jest Picasso. Jak się jednak z czasem okazuje, szukanie drogocennego skarbu można traktować dwojako - zarówno dosłownie (czyli właśnie materialnie), jak i bardziej metaforycznie i górnolotnie. Młodzi widzowie dostają więc minilekcję wychowawczą na temat ważności i wartości przyjaźni. Ładne to, a zarazem nienachalne i takie pocieszne. Dodatkowy plus za sprytny twist z bohaterami i antybohaterami, który dodaje nieco pikanterii tej z pozoru oczywistej opowieści ;)\nTarapaty nie przyniosły wstydu. Dzieciakom chyba się spodobało (te, które siedziały na tej samej sali kinowej co ja, raz na jakiś czas się zaśmiały, były też momenty, gdy całkowicie przestawały gadać i słychać było jedynie, jak chrupią popcorn i siorbią colę), a dorośli nie umrą z nudów, ani z zażenowania. Mam nawet nadzieję, że po wielu latach posuchy polskie kino familijne wróci do łask. Pamiętam, że w dzieciństwie byłam fanką kilku starych, polskich filmów, ówcześnie współczesnych dla mnie seriali oraz książek polskich autorów. Nie da się ukryć, że z polskimi bohaterami oraz akcją, która działa się w dobrze mi znanych miejscach i realiach o wiele łatwiej było się zżyć i utożsamić.\nA Tarapaty, po dłuższym zastanowieniu, oceniam 6/10\nAutor: Agata_ILWM o 18:11 2 komentarze:\nHistoria co prawda luźno, ale jednak oparta na faktach. Historia niezwykłej przyjaźni, która teoretycznie nie miała prawa się narodzić, a co dopiero rozwinąć! Historia królowej Wiktorii i jej hinduskiego sekretarza, Abdula Karima.\nDoskonałe kreacje aktorskie. Zarówno Judi Dench w roli królowej Wiktorii, jak i Ali Fazal w roli Abdula Karima sprawdzili się rewelacyjnie. Czasami po prostu widać na pierwszy rzut oka, że coś między aktorami zaskoczyło w sposób, który pozwala im stworzyć duet idealnie zgrany. Tak jest właśnie w przypadku tej dwójki. Mimo, że mamy tutaj do czynienia z niesamowicie doświadczoną, przegenialną, niegwiazdorzącą gwiazdą gigantycznego formatu oraz tajemniczym, nierozpoznawalnym i stosunkowo młodym fircykiem. Być może właśnie to pomogło stworzyć aktorom tak wiarygodnie wypadającą na ekranie więź emocjonalną. W końcu mamy tutaj do czynienia niemalże z identycznym mezaliansem - aktorsko-prywatnie, jak i bohatersko-zawodowo.\nPoczątkowo, film ma ton typowo komediowy. Perypetie Wiktorii i Abdula są bardzo pocieszne, momentami urocze i rozczulające. Aż chciałoby się westchnąć klasyczne aaawwwwww. Jednak, im brniemy dalej, tym robi się poważniej, smutniej, bardziej nostalgicznie i wzruszająco. A używając tych przymiotników naprawdę nie robię tego bezmyślnie. Na sali kinowej siedzieli widzowie, którzy nie krępowali się łez i głośno pociągali nosem. I byli to zarówno widzowie nastoletni płci żeńskiej, jak i rośli, dorośli faceci. Nie oceniam, nie krytykuję i naprawdę tego nie wyśmiewam. To bardzo ładne i godne pozazdroszczenia, że w ludziach tkwią takie ogromne pokłady emocji.\nNiestety, ja od zawsze mam problem z szybkim przywiązywaniem się do bohaterów, więc ich nawet najżałośniejszy los nie jest w stanie wywołać u mnie potoku łez. A to automatycznie pozbawiło mnie frajdy z seansu. Chociaż to chyba dość niefortunne stwierdzenie. Mimo wszystko film ogląda się naprawdę dobrze. Historia jest ciekawa. Aktorzy fantastyczni (będę to powtarzać, by wszystkim się utrwaliło). I ciekawe, różnorodne, prześliczne plenery. Polecam więc z czystym sumieniem, chociaż dla mnie jest to film jednokrotnego użytku, którego nie przeżywałam przesadnie długo.\nAutor: Agata_ILWM o 18:49 Brak komentarzy:\nAutor: Agata_ILWM o 12:30 Brak komentarzy:


Zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami 10 stycznia 2022 r. uczniowie wracają do nauki w trybie stacjonarnym. Organizacja pracy w naszej szkole…\tCzytaj więcej\nŚwiąt niosących spokój i odpoczynek oraz Nowego Roku spełniającego wszelkie marzenia pełnego optymizmu, wiary, szczęścia i powodzenia życzy dyrektor Krzysztof…\tCzytaj więcej\nZ wizytą w OREW Wolbrom\n13 grudnia przewodniczący Samorządu Uczniowskiego - Adam Pieklak oraz jego zastępca Nikola Wojtacha wspólnie z panią Urszulą Latacz odwiedzili Ośrodek Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczy…\tCzytaj więcej\nDnia 24 czerwca 2021 roku odbyło się wręczenie nagrody dla Joanny Pasich uczennicy klasy VIII za zajęcie II miejsca w etapie regionalnym ogólnopolskiego konkursu „Jakie znasz zawody?”. Pomysłodawcą i organizatorem jest Związek Rzemiosła Polskiego w Warszawie, a realizatorem Wielkopolska Izba Rzemieślnicza w Poznaniu.\nCelem konkursu jest kształtowanie pozytywnego wizerunku pracy zawodowej i promowanie wiedzy o rynku pracy ze szczególnym uwzględnieniem zawodów rzemieślniczych.\nZadaniem konkursowym było stworzenie krótkiego filmu przedstawiającego wykonywanie wybranego zawodu rzemieślniczego. Joasia nakręciła film przedstawiający pracę stolarza w jej rodzinnej firmie.\nW konkursie filmowym uczestniczył też Kacper Marchajski z klasy VII. W konkursie plastycznym dla dzieci przedszkolnych wzięły udział Joanna Mendak i Kamila Sojka.\nGratulujemy sukcesu i ciekawej przygody filmowej.\nCzytaj więcej: Sukces Joanny Pasich w konkursie filmowym "Jakie znasz zawody?"\nDnia 16 czerwca 2021 roku odbył się egzamin na kartę rowerową. Do sprawdzenia wiedzy z przepisów ruchu drogowego i umiejętności praktycznych w poruszaniu się na rowerze przystąpiło 46 uczniów z klas od czwartej do siódmej szkoły podstawowej.\nEgzamin składał się z dwóch części, pierwszą był test sprawdzający wiedzę teoretyczną złożony z 25 pytań. W części praktycznej uczniowie zdawali egzamin na placu manewrowym przygotowanym na dziedzińcu szkolnym. Egzamin przeprowadził Jerzy Zyguła.\nWszystkim, którzy ukończyli egzamin z wynikiem pozytywnym gratulujemy wiedzy teoretycznej i umiejętności jazdy na rowerze oraz życzymy bezpiecznej jazdy.\nDzień Mamy w Szkole Podstawowej w Dłużcu\nZ okazji Dnia Matki przyjmijcie wyrazy wdzięczności za Wasz macierzyński trud i wypełnianą ogromnie ważną rolę w rodzinie. Dziękujemy za Waszą odwagę, cierpliwość, poświęcenie i wyrzeczenia.\nSkładamy Wam również najserdeczniejsze życzenia zdrowia, sił i codziennej radości.\nPrzedszkolaki z grupy "Pszczółki" oraz "Motylki" przesyłają muzyczny upominek\nSejm Dzieci i Młodzieży jest projektem edukacyjnym i obywatelskim mającym na celu\npropagowanie postaw patriotycznych wśród młodych ludzi oraz popularyzowanie i upowszechnianie wiedzy o wydarzeniach historycznych.\nGłównym organizatorem konkursu jest Kancelaria Sejmu w porozumieniu z Ministerstwem Edukacji i Nauki oraz Instytutem Pamięci Narodowej – Komisją Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.\nNa mocy uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej jednym z patronów 2021 roku został ustanowiony kardynał Stefan Wyszyński.\nTemat tegorocznej edycji Sejmu Dzieci i Młodzieży zachęcał młodych ludzi, którzy zdecydowali się wziąć udział w konkursie, do przyjrzenia się bliżej postaci Prymasa Tysiąclecia oraz sięgnięcia do jego nauk.\nUczestnicy zrealizowali zadanie:\n"Śladami kardynała Stefana Wyszyńskiego – w poszukiwaniu drogowskazów we współczesnym świecie według wartości i ideałów Prymasa Tysiąclecia".\nW jaki sposób możesz wykorzystać nauki kardynała Stefana Wyszyńskiego w obecnej rzeczywistości w odniesieniu do swojego życia, do życia Twojej rodziny lub społeczności, w której mieszkasz?\nW dniu ogłoszenia wyników okazało się, że mamy 4 posłów na Sejm Dzieci i Młodzieży.\nUczennice klasy VIII Magdalena Szczęśniak i Karolina Żurek uzyskały tytuł laureata w kategorii praca plastyczna.\nMartyna Pawłowska i Kacper Marchajski uczniowie kl. VII, znaleźli się w grupie najlepszych zespołów (IV miejsce w Polsce).\nTo właśnie Martyna i Kacper w dniu 02.06.2021 r. razem z Panem dyrektorem Krzysztofem Szczepankiewiczem udali się na galę finałową do Warszawy.\nCzytaj więcej: Mamy posłów na Sejm Dzieci i Młodzieży... kolejne sukcesy uczniów Szkoły Podstawowej w Dłużcu\n1) etapu I (IV-V) – godzina 9.00,\n2) etapu II (VI-VII) – godzina 11.00.\nOd poniedziałku wróciliśmy małymi kroczkami do „normalności”, czyli do klas na lekcje stacjonarne.\nW związku z tym nauczyciele i Rada Rodziców postanowili zorganizować naszym uczniom Dzień Dziecka.\nOsobami odpowiedzialnymi za całokształt organizacyjny były: pani Ewelina Katarzyńska (która postarała się również o pozyskanie sponsorów) oraz Marzena Krężel.\nO godzinie 8.00 rozpoczęliśmy wspólną rozgrzewką na boisku szkolnym, następnie podzieleni na grupy wiekowe i drużyny rozpoczęliśmy rywalizację indywidualną.\nI miejsce Guz Kacper\nII miejsce Komperda Jakub\nIII miejsce Borowiec Maksymilian\nI miejsce Jakub Haberka\nII miejsce Przybylik Norbert\nIII miejsce Posyłek Dominik\nI miejsce Jakub Laskowski\nII miejsce Gawron Maja\nIII miejsce Kuźniak Gabriela\nI miejsce Barczyk Wiktoria\nII miejsce Turek Jessica\nIII miejsce Jakub Pałka\nI miejsce Dawid Trawiński\nII miejsce Witek Kuba\nIII miejsce Laskowski Jakub\nI miejsce Laskowski Jakub\nII miejsce Rolka Jakub / Gamrat Kacper\nIII miejsce Trawiński Dawid\nI miejsce Krężel Julian\nII miejsce Biały Jakub\nIII miejsce Pałka Jakub\nI miejsce Pacia Maja\nII miejsce Wydymus Wiktor, Ziółkowski Oliwier, Bratek Julia, Kyć Ariadna, Inglot Maciej, Krzysztoforska Magdalena\nII miejsce klasa 5/6\nIII miejsce klasa 4\nForum Młodych Talentów - Bądź częścią wyjątkowej społeczności\nKolejny sukces Kacpra Marchajskiego\nKampania "Tydzień Ulgi".\nKategoria: Z ortografią za pan brat Zespół Szkół w Dłużcu organizatorem etapu gminnego XVII edycji Powiatowego Konkursu Ortograficznego pt.: „Mały Mistrz Ortografii Powiatu Olkuskiego”\nUrszula Latacz Renata Opiłka sukcesy naszych uczniów Jerzy Zyguła Agnieszka Koryto Agata Piwowarczyk Anna Barczyk Karolina Słaboń szkoła sekretariat adres Aneta Osmęda Stanisław Osmenda Marzena Krężel patriotyzm


Stanowisko społeczników w sprawie uchwały krajobrazowej w Zielonej Górze\nOświadczenie strony społecznej w sprawie zapowiedzi złożenia przez Radnych Klubu Platformy Obywatelskiej Rady Miasta Zielona Góra projektu uchwały inicjującej rozpoczęcie prac nad uchwałą krajobrazową dla Miasta Zielona Góra.\nStrona społeczna na sierpniowej konferencji oświadczyła, że uporządkowanie przestrzeni krajobrazowej miasta Zielona Góra powinno być priorytetem dla działań Urzędu Miasta, mieszkańców i społeczników. Wskazując przykłady dobrych praktyk, gdzie uchwała krajobrazowa została przyjęta (Kraków, Warszawa, Łódź, Ciechanów, Poznań), społecznicy zadeklarowali pełne zaangażowanie na rzecz wsparcia miasta w przygotowaniu uchwały. W skład grupy weszły stowarzyszenia, które od wielu lat działają w kwestii estetyki miejskiej i specjalizują się w przedmiocie partycypacji i konsultacji społecznych.\nZapowiedzieliśmy przygotowanie debaty edukacyjnej na temat ładu przestrzennego z ekspertami z Polski i przeprowadzenie badań opinii mieszkańców ze wsparciem socjologów z Uniwersytetu Zielonogórskiego. Zaplanowaliśmy spotkania z Prezydentem Miasta i wszystkimi Klubami w Radzie Miasta. Uważamy, że ład krajobrazowy, harmonia poszczególnych jego elementów jest bardzo istotna dla identyfikacji wizualnej miasta i jego marki a także i ważna z punktu widzenia podmiotów prowadzących działalność gospodarczą dlatego musi być wypracowana w bardzo szerokiej formule. Oświadczamy, że szyld partii nie jest potrzebny do realizacji tego zadania.\nZaskoczeni jesteśmy, że radni Platformy Obywatelskiej wiedząc doskonale o naszej inicjatywie i podjęciu tematu zignorowali to i zapowiedzieli działania swojego klubu. Wyrażamy dezaprobatę dla postawy Radnych Klubu Platformy Obywatelskiej za to, że nie zaproponowali stronie społecznej spotkania na temat ewentualnego rozpoczęcia prac nad projektem uchwały. Uważamy, że Platforma Obywatelska nie reprezentuje swoimi działaniami postawy obywatelskiej a prowadzi oficjalną kampanię wyborczą sięgając po inicjatywy podejmowane przez społeczników. Niech za przykład posłuży kampania promocyjna Radnych Platformy Obywtalskiej prowadzona w przedmiocie budżetu obywatelskiego, dla którego stworzyli niedawno uchwałę. Pokazuje ona, że radni wykorzystują jedynie tematy społeczne do lansowania swoich nazwisk na plakatach informacyjnych.\nDziwi również fakt, że dopiero teraz radni Platformy Obywatelskiej zauważyli potrzebę rozpoczęcia prac nad uchwałą krajobrazową dla naszego miasta na rok przed wyborami. Ustawa krajobrazowa weszła w życie w 2015 roku i to za kadencji Bronisława Komorowskiego z Platformy Obywatelskiej. Przypommieć należy także fakt, że strona społeczna już 1,5 roku temu apelowała o powołanie w mieście architekta i plastyka miejskiego między innymi celem zapanowania nad chaosem architektonicznym i reklamowym w mieście. Wówczas nie dopuszczono nas nawet do wystąpienia i zabrania głosu w tym temacie na sesji Rady Miasta, prowadzonej przez przedwodniczącego z Platformy Obywatelskiej.\nApelujemy do włodzarzy miasta i wszystkich radnych o szeroki dialog a nie wyłączne indywidualne działania jednego klubu, który uzupruje sobie prawo do regulacji prawa miejscowego. Niestety postawa taka pokazuje także brak zrozumienia zasad dialogu społecznego oraz partycypacji oddolnej, inicjowanej przez organizacje pozarządowe, grupy inicjatywne, ruchy miejskie i społeczne.\nUchwała krajobrazowa, to bardzo trudny i złożony proces wymagający strategii, debat, warsztatów, ankiet i kampanii informacyjnej. Radni PO nie podejmują się też konkretnych zadań a jedynie wskazują prezydenta i urzędników do pracy nad uchwałą, my z kolei oferowaliśmy wariat partnerski. Nie akceptujemy postawy sprowadzającej się do zasady „weźmy się a wy zróbcie”.\nObawiamy się , że przez pośpieszne działania radnych PO, powstanie kolejny bubel, tak jak w przypadku projektu uchwały o budżecie obywatelskim, na co my jako strona społeczna nie dajemy zielonego światła.\nZTUM -Zielonogórskie Towarzystwo Upiększania Miasta


MIEJSCE: ŚWIDNICKI OŚRODEK SPORTU I REKREACJI ul. ŚLĄSKA 35\nTRENER PROWADZĄCY SZKOLENIE DLA TRENERÓW ZWIĄZANYCH Z PIŁKĄ SENIORSKĄ I JUNIORSKĄ\nZBIGNIEW SMÓŁKA TRENER UEFA PRO – TRENER SENIORSKICH DRUŻYN:\nARKA NOWA SÓL – 3 LIGA, POLONIA/SPARTA ŚWIDNICA – 3 LIGA, MKS OŁAWA - 3 LIGA, ODRA OPOLE - 3 LIGA, CZARNI ŻAGAŃ – 2 LIGA, JAROTA JAROCIN -2 LIGA , MKS KLUCZBORK -2 LIGA ZAWISZA BYDGOSZCZ – 1 LIGA, STAL MIELEC - 1 LIGA, ARKA GDYNIA- EKSTRAKLASA\n1. 14.30 -16.00 – Nowoczesne systemy gry – na podstawie doświadczeń z uczestnictwa w stażach zagranicznych oraz pracy z drużynami seniorskimi na różnych poziomach ligowych.\nWykład teoretyczny prowadzący: Trener UEFA PRO Zbigniew Smółka\n2. 16.00 – 16.20 – Przerwa kawowa Bistro Lodowisko\n3. 16.30 -18.00 – Doskonalenie działań taktycznych w defensywie – trening pokazowy -juniorzy Dolnośląska Liga Juniorów – trener S. Ratajczak.\nprowadzący: Trener UEFA PRO Zbigniew Smółka\n4. 18.00 – 18.30 – Przerwa obiadowa – catering wiata koło boiska\n5. 18.30 – 20.00 Doskonalenie działań taktycznych w ofensywie - trening pokazowy – seniorzy IV Liga Dolnośląska - trener R. Markowski prowadzący: Trener UEFA PRO Zbigniew Smółka\nRejestracja tylko na pzpn24 na koncie trenera do dnia 25.05.2019.\nOdpłatność za szkolenie wynosi 40 zł proszę o wpłatę na konto Stowarzyszenia\nz dopiskiem imię i nazwisko uczestnika warsztaty szkoleniowe Świdnica 27.05.19\nBiuro konferencji czynne od 13.30 – hol Lodowiska\nListy uczestników aplikujących będą weryfikowane i zmieniony status z oczekującego na zaakceptowany tylko po odnotowaniu wpłaty na koncie Stowarzyszenia.\nKonferencja zakończona uzyskaniem Certyfikatu uczestnictwa.\nProcedury związane z udziałem w konferencji – po przyjeździe na szkolenie trenerzy podpisują się na listach uczestników okazując licencję trenerską. Identyczna procedura występuje po zakończonych zajęciach.


Nawilżacz Venta - LW 15\nNawilżacz / oczyszczacz powietrza Venta - LW 15\nEkonomiczny i kompaktowy nawilżacz - idealny do małych pomieszczeń. Łączy funkcje nawilżania i oczyszczania. Nawilża pomieszczenia do 20m2. Oczyszcza pomieszczenia do 10m2. Uwalnia powietrze od zanieczyszczeń i nawilża do optymalnego poziomu 45-55%. Bez wymiennych filtrów: woda jest filtrem. Posiada zintegrowany czujnik poziomu wody. Energooszczędny i cichy. W całości wyprodukowany w Niemczech.


Wylicz zeznania PIT 28 2019 – łatwy program do rozliczenia pit-ów\nPrzekaż swój 1% na Fundacja Zachodniopomorskie Hospicjum dla Dzieci i Dorosłych\nByłoby wskazane przypomnieć sobie, że jeden procent naszego podatku, jakie odprowadzamy na rzecz Organizacji Pożytku Publicznego, to dla nich istotna pomoc. Miej wpływ na to kto dostanie 1 %, to na ogół są nieduże kwoty, jednak kiedy jest od wielu osób wówczas bardzo często sprawia, że możliwa jest wykonanie decydujących obowiązków organizacji. Rozliczając swój roczny osobisty podatek dochodowy tradycyjnie lub przez e-deklaracje, również i TY posiadasz możliwość nieść wsparcie osobom w potrzebie, a sprawdzony, dobry program PIT 2019 ułatwi odprowadzić 1%. PIT 2019 Format program to nie jedynie szybkie i pewne wypełnienie rocznych zeznań podatkowych za 2019 rok oraz rozliczenie podatkowe, to na dodatek sposobność udzielenia wsparcia dla konkretnej Organizacji Pożytku Publicznego na realizowane przez nie cele dobroczynne.\nDarmowy wiarygodny program do sporządzania pit, wypełnienie druków PIT 36, obliczanie rocznych zeznań PIT 2019. Sporządź zeznania podatkowe roczne PIT 36L 2019, obliczenie druku PIT B 2019, sporządzenie druków PIT ZG, roczne rozliczenia formularzy PIT Z. Składanie formularzy PIT DS 2019, rozlicz druki PIT 38 2019. Rozliczenie druku PIT BR 2019, rozliczanie zeznania podatkowego rocznego PIT 28 2020, rozliczenie roczne - PIT DS 2019.


Opowieści z ostatnich dni. Trylogia - jedynie 32,26 zł w matras.pl\nOpowieści z ostatnich lat to trylogia, na którą składają się trzy krótkie powieści: Służbowa baśń, Sprawa Matuszyna i Karagandyjska tryzna. Akcja wszystkich toczy się w schyłkowym okresie sowieckiego imperium, w wojsku i łagrach Kazachstanu. Pierwsza z nich opisuje dzieje kapitana ukaranego za to, że bez rozkazu obsadził pole kartoflami, by wyżywić ... swoich okradanych przez zwierzchność żołnierzy, druga – życie obozowego strażnika, trzecia – podróż grupy żołnierzy z trumną zabitego kolegi. Posępny obraz tego czasu, jego grozy i absurdów, ludzkiej niedoli rozjaśnia wysokiej próby czarny humor, sugestywność psychologicznych portretów bohaterów i tak charakterystyczna dla wielkiej rosyjskiej prozy solidarność z prostym, poniżonym, bezbronnym człowiekiem. Czytaj dalej >> << Zwiń


Stabilne wyniki finansowe ZUE za I półrocze 2021 - Rynek Infrastruktury: Porty, Stocznie, Lotnisko, Porty lotnicze, Autostrada, Obwodnica, Energetyka, Ciepłownictwo, Linie kolejowe, PKP PLK, Telekomunikacja, Operatorzy\n| Jakub Madrjas ⚫ źródło: ⚫ 19.08.2021 ⚫ ▶\nGrupa ZUE opublikowała wyniki finansowe za I półrocze 2021 roku. Najważniejsze wskaźniki są nieznacznie niższe, niż w analogicznym okresie ubiegłego roku.\nJak podano w komunikacie, spółka ZUE zanotowała w I półroczu 2021 r. przychody ze sprzedaży w wysokości 332,2 mln zł. Zysk brutto na sprzedaży wyniósł 7,7 mln zł, a wynik EBITDA 7,9 mln zł. Na poziomie operacyjnym spółka wypracowała 1,8 mln zł zysku, a na poziomie netto: 1,1 mln zł. Skonsolidowane przychody całej Grupy ZUE w I półroczu 2021 roku wyniosły 362,4 mln zł. Zysk brutto na sprzedaży sięgnął 10 mln zł, a wynik EBITDA wyniósł 8 mln zł. Wynik operacyjny Grupy wyniósł 1,9 mln zł, a zysk netto: 0,7 mln zł.\nWyniki te są niższe niż w analogicznym okresie ubiegłego roku. Przychody grupy spadły o 20 mln złotych (5%), EBITDA o 1 mln zł (11%). Zysk netto jest niższy o 20% niż rok temu. 90% udziału w przychodach grupy wygenerowanych w I półroczu 2021 roku ma działalność budowlana. Przychody Railway gft stanowiły 9% przychodów Grupy, BPK Poznań wygenerowała 1% przychodów Grupy ZUE.\nBez presji wygrania przetargu za wszelką cenę\nJak czytamy w komunikacie, obecny portfel zamówień spółki ma wartość ponad 1,2 mld zł. Od początku 2021 roku spółka pozyskała nowe kontrakty o wartości ok. 68 mln zł netto. Dodatkowo wybrane przez zamawiających jako najkorzystniejsze oferty w przetargach typu „buduj” na rynku infrastruktury miejskiej opiewają na łączną kwotę ok. 302 mln zł netto oraz złożoną najlepszą ofertę w przetargu kolejowym na kwotę 69 mln zł netto. - Pozyskanie tych zleceń zwiększy portfel spółki do ok. 1,6 mld zł, a jesteśmy nadal uczestnikiem kolejnych postępowań przetargowych, z szansą na kolejne zlecenia. W obecnym trudnym okresie „dołka inwestycyjnego” do pozyskiwania nowych zleceń podchodzimy rozsądnie, bez presji wygrania przetargu za każdą cenę - zapewnia w komunikacie spółka.\n- W tym roku obchodzimy 30-lecie istnienia ZUE. Spółka osiągnęła i utrzymuje pozycję jednego z renomowanych, dużych wykonawców na polskim rynku budowy i utrzymania infrastruktury miejskiej oraz kolejowej. Od początku istnienia naszymi priorytetami były zachowanie elastycznej struktury organizacyjnej, efektywny i niezależny proces podejmowania decyzji, a także utrzymanie bezpiecznego i niskiego na tle branży poziomu zadłużenia. Umożliwia to Spółce stabilne funkcjonowanie i adaptowanie się do zmieniających się realiów rynkowych, niezależnie od struktury gospodarczej czy bieżącego poziomu koniunktury. Pozwala to na równorzędne rywalizowanie z uczestnikami rynku, na którym dużą rolę odgrywają międzynarodowe, jak i państwowe holdingi budowlane. Za nami kilka lat trudnej realizacji zadań kolejowych pozyskanych w latach 2016-2017, po skokowym wzroście kosztów, bez waloryzacji kontraktowej. Mimo tak trudnych warunków kończymy te zadania. Nie zadłużyliśmy firmy, nie musieliśmy się wspomagać pomocą inwestorów zewnętrznych czy finansować długiem. Ta sytuacja miała oczywiście wpływ na nasze wyniki w ostatnim czasie, ale dzięki rozsądnemu podejściu do realizacji „trudnych” kontraktów, równoczesnemu pozyskaniu nowych, marżowych, pozycja finansowa spółki jest dobra i stabilna. W tym czasie również konsekwentnie inwestowaliśmy w rozbudowę naszego potencjału sprzętowego, zakupując tam, gdzie to jest możliwe sprzęt spełniający najwyższe normy ekologiczne – powiedział Wiesław Nowak, prezes ZUE cytowany w komunikacie.\n- W najbliższych latach zamierzamy uczestniczyć w realizacji projektów z nowej perspektywy finansowej na rynku miejskim i kolejowym, gdzie konsekwentnie dążymy do pozyskania zrównoważonego portfela zamówień. Przywiązujemy wagę do zabezpieczania kontraktów z podwykonawcami i dostawcami, co jest istotne z punktu widzenia minimalizacji ryzyk związanych ze zmiennością kosztów czynników produkcji, a także do zachowania i rozwoju kluczowych kompetencji w zakresie sił własnych, umożliwiających zachowanie wysokiej jakości świadczonych usług oraz zabezpieczenie ciągłości procesu produkcyjnego także w niesprzyjających warunkach. Zakładamy dalszy rozwój i dywersyfikację prowadzonej działalności, zarówno pod względem segmentowym, jak i w zakresie uczestnictwa w przetargach zagranicznych. Bardzo istotną wagę przykładamy do obszaru społecznej odpowiedzialności Spółki, zamierzamy konsekwentnie wzmacniać ten aspekt działalności ZUE – dodał Wiesław Nowak.\nKomentarz ZUE dotyczący sytuacji rynkowej\n- Rynek infrastruktury kolejowej bacznie obserwuje działania PKP PLK. Pierwotne zapowiedzi dotyczyły ogłoszenia w tym roku przetargów na łączną kwotę ok. 17 mld zł. W czerwcu 2021 pojawił się jednak komunikat o kwocie 10 mld zł do końca roku z jednoczesnymi planami ogłaszania w kolejnych latach przetargów na kwoty kilkunastu mld zł rocznie. Mamy za sobą pierwszą połowę roku i póki co ogłaszane są jedynie pojedyncze przetargi. Kluczowa pula zleceń pojawi się prawdopodobnie nie wcześniej niż w IV kwartale 2021. Popyt ze strony wykonawców jest duży i niestety mamy do czynienia z wojną cenową. Wykonawcy niejednokrotnie składają oferty, które następnie na aukcjach są radykalnie obniżane cenowo - komentuje Nowak dodając, że planowane przetargi to zadania głównie w konwencji „buduj”, co jest dobrą wiadomością, gdyż oznacza skrócenie czasu realizacji. W konsekwencji, tego typu zadania są w mniejszym stopniu obarczone ryzykami takimi jak zmiana cen czynników wytwórczych.\n- W unijnej perspektywie budżetowej na lata 2021-2027 duży nacisk będzie stawiany na rozwój transportu kolejowego. Jest to duża szansa dla polskiego systemu kolejowego, który jest w trakcie modernizacji i rozbudowy. Poza głównym budżetem UE, środki na kolej będzie można pozyskać m.in. z nowo utworzonego Funduszu Odbudowy, który ma wesprzeć gospodarkę UE po pandemii. Środki będzie można pozyskać również z programu „Łącząc Europę”, którego znaczna większość zostanie przeznaczona na inwestycje kolejowe.\nRynek miejski niezmiennie jest dla Grupy ZUE głównym kierunkiem dywersyfikacji portfela zamówień. Pozyskujemy w tym segmencie zarówno zlecenia typu „buduj”, jak i „utrzymaj”. Ostatnio złożyliśmy najkorzystniejszą ofertę na kontrakt typu „buduj” w Dąbrowie Górniczej na kwotę 62 mln zł, a także w Krakowie na kwotę 27 mln zł oraz w Szczecinie na kwotę 213 mln zł. W przypadku popisania wszystkich tych umów oraz zadania kolejowego, dla którego mamy najlepszą ofertę, nasz backlog wzrośnie do ok. 1,6 mld zł, a kontrakty miejskie pozyskane tylko w tym roku stanowić będą ok. 25% naszego portfela. Ofertujemy dalej na tym rynku. Miasta zapowiadają przy wsparciu środków z UE kolejne inwestycje w infrastrukturę tramwajową - dowodzi Wiesław Nowak.\n- Podsumowując, pomimo czynnika niepewności związanego z zapowiadaną kolejną falą pandemii, rosnącymi kosztami materiałów budowlanych i energii elektrycznej, a także wciąż ograniczoną liczbą zleceń i przetargów na rynku infrastruktury kolejowej, widzimy dobre długofalowe perspektywy rozwoju rynku. Jako firma z 30-letnim stażem, doświadczaliśmy już bardzo różnych sytuacji koniunkturalnych i jestem przekonany, że dobrze poradzimy sobie także z nadchodzącymi wyzwaniami, jednocześnie wykorzystując rynkowe szanse, które na najbliższe lata wyglądają dla naszej branży bardzo dobrze - kończy prezes ZUE.\nOlsztyn. Sąd oddalił skargę ZUE ws. rozbudowy tramwajów\nGrupa ZUE podsumowuje wyniki po pierwszym półroczu 2020


Showing results for tags 'człowiek'. - Forum Kopalni Wiedzy\nShowing results for tags 'człowiek'.\nNaszym rozmówcą jest dr n. med. Tomasz Stępień, adiunkt w Instytucie Psychiatrii i Neurologii i koordynator wyjątkowego projektu Digital Brain. Doktor Stępień specjalizuje się w neuropatologii, jest autorem licznych prac naukowych z tej dziedziny. Poza tym opiekuje się największym zbiorem mózgów na świecie. Jest Pan koordynatorem projektu Digital Brain. Na czym on polega? Kto będzie mógł korzystać z cyfrowych zasobów platformy? Digital Brain to projekt digitalizacji, gromadzonych od przeszło pół wieku, zasobów Instytutu Psychiatrii i Neurologii. Wychodząc naprzeciw potrzebom środowiska naukowego i medycznego, przy współpracy z Centrum Projektów Polska Cyfrowa i Ministerstwem Cyfryzacji, powołano do życia projekt o nazwie Digital Brain. Głównym celem przyświecającym autorom projektu było zdigitalizowanie skolekcjonowanego materiału archiwalnego Zakładu Neuropatologii, Instytutu Psychiatrii i Neurologii. W grupie docelowej projektu znalazły się także instytucje szkolnictwa wyższego, jednostki naukowe, placówki medyczne, przedsiębiorcy rozwijający innowacyjne technologie medyczne, organizacje pozarządowe zajmujące się ochroną zdrowia. Platforma Digital Brain powstała przede wszystkim z myślą o lekarzach, naukowcach różnych specjalności, psychologach, studentach, dziennikarzach popularnonaukowych, a także wszystkich tych, którzy są zainteresowani neuronauką. Dzięki takiej formie szerzenia wiedzy udostępnione zasoby nauki będą cennym materiałem dla lekarzy i naukowców poszukujących czynników patogenetycznych, prowadzących badania nad nowymi biomarkerami i terapiami w jednostkach chorobowych. Czy mógłby Pan opowiedzieć o historii zbiorów Instytutu Psychiatrii i Neurologii? Przeczytałam, że archiwizację fragmentów mózgu zapoczątkowała wybitna polska neuropatolog, prof. Ewa Osetowska. Od lat 50. kolekcja się rozrastała. Czy to prawda, że obecnie należy do największych na świecie? Jak ma się jej wielkość do zasobów Harvard Brain Tissue Resource Center czy LIBD? W zasobach Instytutu Psychiatrii i Neurologii znajduje się ogromny, unikalny zbiór mózgów Zakładu Neuropatologii, obejmujący materiał gromadzony od 1952 roku do chwili obecnej przez kolejne pokolenia neuropatologów. Archiwizację fragmentów mózgów zainicjowała wybitna polska neuropatolog, prof. Ewa Osetowska. Kolekcja obejmuje zbiór fragmentów mózgów utrwalonych w zbuforowanym roztworze formaliny, bloczki parafinowe, preparaty histologiczne i immunohistochemiczne oraz protokoły neuropatologiczne z kilkudziesięciu jednostek chorobowych. Mózg przeznaczony do diagnostyki neuropatologicznej zostaje umieszczony w zbuforowanym roztworze formaliny w celu utrwalenia. Sekcja utrwalonego mózgu przeprowadzana jest metodą Spielmeyera. Podczas sekcji mózgu został sporządzony protokół badania neuropatologicznego wraz z wykazem pobranych wycinków mózgu. Do protokołu badania neuropatologicznego zostały dołączone dane kliniczne i patologiczne. Pobrane fragmenty mózgu zostały zatopione w parafinie. Skrojone 5-8-μm preparaty zostały zabarwione metodami histologicznymi oraz metodami immunohistochemicznymi przy użyciu odpowiednich przeciwciał. Po wykonaniu diagnostyki mikroskopowej fragmenty mózgów, bloczki, preparaty i protokoły badania neuropatologicznego zostają zarchiwizowane. Całość stworzyła zasoby o unikalnym charakterze, które są gotowym materiałem do dalszych badań. Wyjątkowy charakter zasobów Instytutu Psychiatrii i Neurologii podkreśla fakt, że jest największa tego typu kolekcja na świecie. « powrót do artykułu\nNa stanowisku Nesher Ramla w Izraelu międzynarodowy zespół archeologów znalazł czaszkę przedstawiciela nieznanej dotychczas populacji człowieka. Nazwany roboczo „Nesher Ramla Homo” reprezentuje nieznaną dotychczas ostatnią istniejącą populację środkowoplejstoceńskiego Homo, która przetrwała w Europie, Azji Południowo-Zachodniej i Afryce. Wiek czaszki określono na 120–140 tysięcy lat. Dotychczasowe badania pokazały, że człowiek ten posługiwał się technologiami, które są łączone z H. sapiens lub H. neanderthalensis. Nesher Ramla Homo polował na małą i dużą zwierzynę, używał drewna na podpałkę, podtrzymywał ogniska i gotował lub piekł mięso. Odkrycie to potwierdza, że w środkowym plejstocenie dochodziło do mieszania różnych linii rozwojowych gatunku Homo. Niedawne badania morfologiczne i genetyczne wskazują, że neandertalczycy mogli w pewnym momencie historii krzyżować się z nieznaną wcześniej populacją spoza Europy. Tymczasem analizy kości ciemieniowej, żuchwy i drugich dolnych zębów trzonowych wykazały, że Nesher Ramla Homo łączy w sobie cechy neandertalskie i archaiczne. Odkrywcy nowego gatunku, wśród nich Israel Hershkovitz, Yossi Zaidner, Gerhard W. Weber i Fabio Di Vincenzo, uważają, że populacja ta brała w środkowym plejstocenie udział w ewolucji Homo na terenie Europy i Azji Wschodniej. Analizy wykazały, że nie mamy tutaj do czynienia ani z „pełnym” H. sapiens, ani z neandertalczykiem. A dotychczas sądzono, że w tym czasie w regionie żyły tylko te dwa gatunki. Nesher Ramla H. reprezentuje zatem nieznaną dotychczas unikatową populację. Jego kość ciemieniowa jest bardziej archaiczna i znacząco różni się od kości ciemieniowej H. sapiens, jest też znacząco grubsza od kości ciemieniowej neandertalczyka i większości wczesnych H. Sapiens. Żuchwa ma cech archaiczne oraz cechy neandertalskie. W sumie całość to unikatowa kombinacja cech archaicznych i neandertalskich, różna od wczesnych H. sapiens i późniejszych neandertalczyków. Autorzy obecnych badań sugerują, że wcześniej znalezione na terenie Izraela ludzkie skamieniałości, w tym szczątki Tabun C1 oraz te z jaskiń Qesem i Zuttiyeh, mogą należeć do Nesher Ramla Homo. Jeśli tak, to wyjaśniałoby to niektóre niezgodności zauważone w ich budowie. Co więcej, na stanowisku Nesher Ramla znaleziono koło 6000 kamiennych narzędzi, które są tak podobne, do współczesnych im narzędzi wytwarzanych przez H. sapiens, co sugeruje, że H. sapiens i Nesher Ramla Homo nie tylko wymieniały geny, ale regularnie dochodziło między nimi do kontaktów i wymiany kulturowej. Wyniki badań nad Nesher Ramla Homo opublikowano na łamach Science. « powrót do artykułu\nNesher Ramla Homo\nObecność nieprzyjaznego robota pozwala nam skupić uwagę\nHumanoidalne roboty będą powoli wkraczały do naszej codzienności. Dlatego też psychologów interesuje kwestia interakcji człowieka z takimi maszynami i chcą znać odpowiedź na pytanie, jak reagujemy na obecność humanoida. Okazuje się, że obecność takiej maszyny zmienia np. naszą zdolność koncentracji. Grupa francuskich naukowców przeprowadziła eksperyment, w którym wzięło udział 58 osób. Badani mieli do rozwiązania standardowy test skupienia uwagi. Na ekranie pokazywano im różne wyrazy, a ich zadaniem było odpowiedzenie, jakiego koloru są litery. Trzeba było zatem skupić się na kolorze, a ignorować znaczenie słowa. Szybkość odpowiedzi świadczyła o stopniu skupienia uwagi. Respondenci byli poddawani testom dwukrotnie. Raz gdy byli sami, a drugi raz gdy w odległości 1,5 metra od nich stał humanoidalny robot i obserwował ich przez 60% czasu testu. Zanim jednak przystąpili do testu ludzie zapoznawali się z robotem. Zadawali mu serię zdefiniowanych wcześniej pytań. Robot odpowiadał albo przyjaźnie, przekazując pozytywne odpowiedzi, albo był niegrzeczny, a treść odpowiedzi miała negatywny wydźwięk. Okazało się, że osoby, które były obserwowane przez „niegrzecznego” robota kończyły test wcześniej niż wówczas, gdy wykonywały go same. W przypadku, gdy mieli do czynienia z „dobrym” robotem nie zauważono żadnej zmiany tempa odpowiedzi. Naukowcy spekulują, że w obecności nieprzyjaźnie nastawionego robota ludzie są bardziej czujni, co pozwala na lepsze skupienie uwagi. Wcześniej podobne zjawisko zaobserwowano u osób, które były obserwowane przez krytycznie nastawionych do nich ludzi. Tutaj opisano pierwsze badania, w których ludzi zastąpiono robotem. « powrót do artykułu\nHomo sapiens nie pochodzi z jednej populacji afrykańskiej. Grupa naukowców, na czele której stała doktor Eleanor Scerri z Uniwersytetu w Oxfordzie i Instytutu Historii Człowieka im. Maxa Plancka, stwierdziła, że nasi przodkowie byli rozsiani po całej Afryce i tworzyli różne populacje. Grupy te były od siebie odizolowane przez różne habitaty i zmieniające się granice różnych ekosystemów, takich jak np. lasy deszczowe i pustynie. Przez tysiące lat izolacji powstało wiele różnych form przodków człowieka i dopiero ich wymieszanie się dało początek naszemu gatunkowi. Drogi, którymi człowiek opuścił Afrykę i rozprzestrzenił się po planecie, są od dawna przedmiotem intensywnych badań. Znacznie mniej uwagi przywiązuje się do zbadania, jak wyglądała ewolucja naszego gatunku w samej Afryce. Wielu naukowców przyjęło, że nasi wcześni przodkowie pochodzili od jednej dość dużej populacji. Zespół Scerri opublikował w Trends in Ecology and Evolution artykuł na temat badań, podczas których wzięto pod uwagę nie tylko zwyczajowe badania kości, kamiennych narzędzi i DNA, ale również dokonano nowej bardziej szczegółowej analizy klimatów i habitatów Afryki na przestrzeni ostatnich 300 000 lat. Kamienne narzędzia i inne przejawy kultury materialnej są znacząco rozrzucone w czasie i przestrzeni. Mimo, że na całym kontynencie widzimy trend ku wykorzystywaniu coraz bardziej złożonej kulturze materialnej, to modernizacja ta z pewnością nie pochodzi z jednego źródła ani z jednego czasu, mówi Scerri. Podobne zróżnicowanie widać w szczątkach ludzkich. Gdy przyjrzymy się morfologii ludzkich kości z ostatnich 300 000 lat, widzimy złożoną mieszaninę starych i nowych cech, występujących w różnych miejscach i w różnym czasie, zauważa profesor Chris Stringer z London Natural History Museum. Podobnie jak w przypadku kultury materialnej także i tu widoczne jest przechodzenie do współczesnej formy człowieka, jednak różne jej cechy pojawiają się w różnym miejscu i czasie, a niektóre archaiczne cechy były widoczne jeszcze stosunkowo niedawno. Podobny wzorzec występuje w DNA. Trudno byłoby pogodzić ze sobą DNA współczesnych mieszkańców Afryki z DNA ludzi, którzy żyli tam przed 10 000 lat jeśli byśmy przyjęli, że pochodzimy od jednej populacji. Obserwujemy tutaj bowiem, że pewne cechy przestały być wspólne bardzo bardzo dawno, a poziom różnorodności genetycznej jest tak duży, że pojedyncza populacja miałaby kłopoty z jego utrzymaniem. Naukowcy, chcąc dowiedzieć się, dlaczego populacje naszych przodków tak bardzo się od siebie różniły i w jaki sposób podziały te zmieniały się w czasie, przyjrzeli się klimatom i habitatom Afryki. W przeszłości Czarny Ląd bardzo się zmieniał. Sahara była niegdyś wilgotna i zielona, płynęły tam rzeki, istniały jeziora i tętniło życie zwierzęce. Dzisiejsze wilgotne zalesione regiony były niegdyś suche. Te zmieniające się warunki znajdują swoje odzwierciedlenie w różnorodonści gatunków i podgatunków zwierząt zamieszkujących Afrykę subsaharyjską. Zmiany takie oznaczały, że ludzkie populacje bywały mocno od siebie odizolowane przez warunki naturalne, a gdy te się zmieniały, dochodziło do genetyczne i kulturowego mieszania się różnych populacji. W naszych modelach ewolucji człowieka musimy uwzględnić te różne populacje. Tak złożona historia podgatunków człowieka skłania nas do zakwestionowania współczesnych modeli dotyczących zmian liczebności populacji. Niewykluczone, że pewne zjawiska, które obecnie interpretujemy jako spadki liczebności były po prostu zmianami połączeń pomiędzy populacjami, mówi doktor Lounes Chikhi z francuskiego Narodowego Centrum Badań Naukowych i Instituto Gulebenkian de Ciencia w Lizbonie. Ewolucja człowieka w Afryce przebiegała w różnych regionach. Nasi przodkowie byli wieloetniczni, a kultura materialna – wielokulturowa. Jeśli chcemy zrozumieć ewolucję człowieka, musimy przyjrzeć się wszystkim regionom Afryki, dodaje doktor Scerri. « powrót do artykułu\nCzłowiek opuścił Afrykę i dotarł do Azji znacznie wcześniej niż sądzono\nNarzędzia i kości znalezione na chińskiej Wyżynie Lessowej wskazują, że ludzie opuścili Afrykę i przybyli do Azji wcześniej niż sądzono. Datowanie artefaktów wskazuje, że wcześni ludzie zasiedlili Azję Wschodnią ponad 2 miliony lat temu. Najstarsze z narzędzi i kości znalezionych w Shangchen są datowane na około 2,12 miliona lat. Są więc o około 270 000 lat starsze niż kości i narzędzia z Dmanisi w Gruzji, które były dotychczas najstarszymi poza Afryką śladami bytności człowieka. Większość z odkrytych kamiennych narzędzi zostało wykonanych z kwarcytu i kwarcu, pochodzących z podnóży gór Qin Ling, położonych o 5–10 kilometrów na południe od miejsca ich znalezienia. W sumie znaleziono 96 kamiennych narzędzi. Osiemdziesiąt z nich odkryto w 11 różnych warstwach lessu, który nawarstwiał się w ciepłym, wilgotnym klimacie, a 16 pochodzi z 6 warstw lessu, które powstały gdy klimat był bardziej suchy i chłodny. To oznacza, że ludzie radzili sobie na Wyżynie Lessowej w różnych warunkach klimatycznych, jakie panowały tam pomiędzy 1,2 a 2,12 miliona lat temu. « powrót do artykułu\nGniazda szympansów są czystsze niż... ludzkie łóżka. Taki wniosek płynie z badań, podczas których sprawdzano gniazda pod kątem mikrobiologicznym oraz występujących w nich pasożytów. Wiemy, że ludzkie domy mają własny ekosystem, a w naszych łóżkach znajdują się liczne gatunki mikroorganizmów. Na przykład około 35% bakterii w ludzkich łóżkach to bakterie pochodzące z naszych ciał, w tym bakterie kałowe, skórne oraz te z jamy ustnej, mówi główna autorka najnowszych badań, Megan Thoemmes, doktorantka na North Carolina State University. Chcieliśmy dowiedzieć się, jak czystość naszych łóżek ma się do czystości łóżek szympansów, które zwierzęta codziennie sobie przygotowują, dodaje. Naukowcy pobrali próbki z 41 szympansich gniazd w Tanzanzanii i zbadali je pod kątem mikrobiologicznym. W przypadku 15 gniazd użyto też odkurzacza do pobrania próbek znajdujących się tam owadów. Badania wykazały, że – jak się można było spodziewać – pod względem mikrobiologicznym gniazda znacząco różnią się od łóżek. Występuje w nich większa różnorodność mikroorganizmów, które w dużej mierze są odzwierciedleniem ekosystemu drzew, na których małpy zakładają gniazda. Tutaj jednak różnice się nie kończą. Szympansie gniazda zawierały znacznie mniej bakterii kałowych, skórnych i z jamy ustnej, niż ludzkie łóżka. Zaskoczyło nas to, że w gniazdach te bakterie niemal nie występowały, mówi Thoemmes. Spodziewaliśmy się też, że znajdziemy duża liczbę pasożytujących stawonogów. Ku naszemu zaskoczeniu we wszystkich gniazdach znaleźliśmy cztery pasożyty. Nie cztery gatunki pasożytów, a cztery sztuki, dziwi się Thoemmes. Te badania pokazują, jaką rolę w otaczającym nas środowisku odgrywają struktury stworzone przez człowieka. W niektórych przypadkach nasze wysiłki zmierzające do stworzenia czystszego otoczenia mogą przynosić wręcz przeciwny skutek, dodaje uczona. « powrót do artykułu\nEwentualne podobieństwo komputerów do ludzkiego mózgu od dawna fascynowało ludzi: zwykłych śmiertelników, pisarzy, naukowców ogarniętych mitem sztucznej inteligencji. Gdy jedni mówili o podobieństwie, inni uważali, że komputerowi daleko do udawania mózgu człowieka. Problem ten w pewnym sensie rozstrzygnął zespół badaczy z Wielkiej Brytanii, USA i Niemiec. Przeprowadzili oni zaawansowaną analizę i porównanie trzech dobrze znanych typów połączeń sieciowych: w ludzkim mózgu, w komputerowym czipie i w... systemie nerwowym nicieni. Wykorzystano gotowe, istniejące w olbrzymiej ilość dane, jak wyniki obrazowania rezonansem magnetycznym ludzkiego mózgu, mapy systemu nerwowego nicieni i schematy komputerowych układów scalonych. Badano w jaki sposób poszczególne elementy wszystkich struktur połączone są w działającą i efektywną sieć. Wyniki dla niektórych zaskakujące: istnieją wyraźne, istotne analogie między nimi. Trzy podstawowe własności były wspólne dla wszystkich trzech badanych typów sieci. Po pierwsze: zarówno ludzki mózg, układ scalony, jak i układ nerwowy nicienia mają strukturę, którą badacze porównali do rosyjskiej matrioszki: te same wzory rozmieszczenia powtarzają się w coraz mniejszej skali. Po drugie, wszystkie trzy wykazywały właściwość nazwaną skalowaniem rentiana - regułę opisującą liczbę elementów zawartej w danej powierzchni i liczbę połączeń między nimi. Te uderzające podobieństwa wynikają prawdopodobnie z tego, że przedstawiają najbardziej efektywny z istniejących sposób połączenia elementów w sieć w danej przestrzeni, czy to jest dwuwymiarowa powierzchnia układu scalonego, czy trójwymiarowa struktura mózgu - uważa prof. Edward Bullmore, psychiatra z Uniwersytetu w Cambridge. - Ludzie, nicienie i układy scalone dzielą tę właściwość prawdopodobnie z podobnych przyczyn: naturalnej selekcji ewolucji w przypadku tych pierwszych i drugich, komercyjnej presji optymalizacji w przypadku tych trzecich. Wyniki badań pokazują, że nie tylko wciąż możemy się uczyć z dokonań naturalnej ewolucji, ale także, że wyjątkowość człowieka jest mitem: obowiązują go te same, proste zasady doboru i optymalizacji, co pospolite robaki, czy układy elektroniczne. Wyniki badań opublikowano w magazynie „PLoS Computational Biology".\nPrzyszłość ludzkości: gobliny i piękni?\nDr Olivier Curry, wiodący ewolucjonista z Londyńskiej Szkoły Ekonomii, prognozuje, że w przyszłości ludzkość podzieli się na dwa podgatunki: wyznaczającą zasady atrakcyjną i inteligentną elitę oraz niezbyt rozgarnięte istoty, z wyglądu przypominające gobliny. Według Brytyjczyka, ludzie osiągną szczyt swoich możliwości fizycznych do 3000 roku, a potem nastąpi regres. Superczłowiek będzie miał 180-215 cm wzrostu i dożyje sędziwego wieku 120 lat. Cechy fizyczne staną się wskaźnikami zdrowia, młodości i płodności, które wyewoluowały u kobiet i mężczyzn, by ułatwić wybór potencjalnego partnera – twierdzi Curry. Naukowiec prorokuje, że postępy w zakresie kosmetycznej chirurgii plastycznej i innych technik modyfikacji wyglądu doprowadzą do ujednolicenia rodzaju ludzkiego. Mężczyźni będą mieli symetryczne twarze, niski głos i dużego penisa, a kobiety błyszczące włosy, imponującej wielkości piersi, duże oczy i gładką, bezwłosą skórę. Zanikną rasy, ponieważ w wyniku krzyżówek międzyrasowych standardem stanie się skóra o odcieniu kawy z mlekiem. Setki lat po osiągnięciu szczytu możliwości fizycznych nastąpią kolejne zmiany. Będą one związane z postępującym uzależnieniem od nowoczesnych technologii. W dodatku medycyna osłabi nasz układ odpornościowy, który zacznie przypominać ten występujący u współczesnych nam dzieci.\ndr Olivier Curry\nNowotwory: zemsta ewolucji za inteligencję?\nDlaczego ludzie zapadają na nowotwory częściej od szympansów? Dr John McDonald, pracownik uczelni Georgia Tech, twierdzi, że zwiększona podatność na choroby z tej grupy jest "efektem ubocznym" ewolucji naszych mózgów. Dlaczego ewolucja układu nerwowego miałaby mieć tak wiele wspólnego z nowotworami narządów całego organizmu? Zdaniem McDonalda, winę ponosi apoptoza, czyli zjawisko eliminacji bezużytecznych i uszkodzonych komórek. Proces ten zachodzi u ludzi znacznie mniej intensywnie, niż u innych naczelnych, przez co zwiększa się prawdopodobieństwo przetrwania komórek mogących stać się zarzewiem nowotworu. Swoje wnioski badacz oparł na analizie aktywności genów w materiale pobranym z pięciu organów: mózgu, jądra, wątroby, nerki oraz serca. W porównaniu do szympansów, we wszystkich próbkach pobranych od ludzi zaobserwowano wyraźne wyciszenie genów odpowiedzialnych za apoptozę. Wyniki naszych analiz sugerują, że ludzie nie są równie efektywni co szympansy w przeprowadzaniu procesu programowanej śmierci komórek. Jesteśmy przekonani, że ta różnica mogła wyewoluować jako środek pozwalający na zwiększenie rozmiaru mózgu oraz poprawę związanych z tym zdolności poznawczych u ludzi, lecz kosztem tego mogła być zwiększona podatność na nowotwory, tłumaczy dr McDonald. Autor hipotezy zaznacza wyraźnie, że ma ona wyłącznie charakter spekulacji. Nie bez powodu opublikował ją na łamach czasopisma Medical Hypothesis. Mimo to, przyznać trzeba, że powiązanie ze sobą inteligencji człowieka oraz jego podatności na nowotwory to odważna, lecz całkiem sensowna myśl.\nOd czasu, gdy odkryto, że w ciągu ostatnich 300 milionów lat chromosom Y stracił setki genów, popularna jest teoria, iż w przyszłości chromosom ten całkowicie utraci swoje geny, co doprowadzi do zniknięcia mężczyzn. Naukowcy z Whitehead Institute zadali ostateczny cios tej teorii. Od 10 lat jednym z głównych tematów dotyczących chromosomu Y było jego spodziewane zaniknięcie. Niezależnie od tego, na ile teoria ma naukowe podstawy, stała się ona bardzo popularna. Nie można wygłosić odczytu na temat chromosomu Y, by ktoś nie zapytał o jego wyginięcie - mówi dyrektor Whitehead Institute David Page. Wraz ze swoim zespołem postanowił on w końcu zweryfikować twierdzenia o spodziewanej zagładzie płci męskiej. Zanim chromosomy X i Y stały się chromosomami płciowymi, były zwykłymi identycznymi autosomami podobnymi do reszty z 22 par, które posiada człowiek. Autosomy, broniąc się przed mutacjami i dążąc do utrzymania różnorodności genetycznej, wymieniają między sobą geny. Około 300 milionów lat temu jeden z segmentów X przestał wymieniać geny z Y, co doprowadziło do szybkiej degeneracji Y. Później cztery kolejne segmenty X zaprzestały dostarczania genów do Y. Wskutek tego obecnie Y posiada zaledwie 19 z ponad 600 genów, które wcześniej dzielił ze swoim partnerem. Laboratorium Page’a zsekwencjonowało chromosom Y rezusa i porównało go z chromosomem Y człowieka i szympansa. Wykazali w ten sposób, że od czasu, gdy linie ewolucyjne rezusów i ludzi oddzieliły się od siebie przed 25 milionami lat chromosom obu gatunków jest niezwykle stabilny. Chromosom rezusa nie utracił w tym czasie żadnego genu przodka, a z ludzkiego chromosomu zniknął 1 gen. Na początku Y tracił geny w niewiarygodnie szybkim tempie. Jednak sytuacja się ustabilizowała i od tamtej pory chromosom ma się dobrze - mówi Page. Nasze badania rozbijają teorię o znikającym chromosomie Y. Jestem gotów na konfrontację z każdym, kto temu zaprzecza - dodał uczony.\nObecnie ludzie odbierają świat przez pięć zmysłów, ale jeden z naszych przodków wyposażony był również w szósty zmysł - elektrorecepcję. W najnowszym numerze Nature Communications ukazały się wyniki studium obejmującego 25 lat prac nad ewolucją kręgowców. Wynika z nich, że zdecydowana większość kręgowców, około 30 000 gatunków zwierząt lądowych (w tym człowiek) oraz niemal taka sama liczba gatunków ryb promieniopłetwych, pochodzi od wspólnego przodka, który posiadał zdolność do elektrorecepcji czyli wyczuwania słabego pola elektrycznego. Tym przodkiem była prawdopodobnie drapieżna ryba o dobrym wzroku, rozwiniętych szczękach i zębach oraz z linią boczną służącą do wykrywania pola elektrycznego. Stworzenie takie żyło około 500 milionów lat temu. Willy Bernis, profesor ekologii i biologii ewolucyjnej z Cornell University wyjaśnia, że przed setkami milionów lat doszło do ważnego podziału w drzewie ewolucyjnym kręgowców. Powstały wówczas dwie linie. Jedna, która dała początek rybom promieniopłetwym (actinopterygii) i druga, która zapoczątkowała ryby mięśniopłetwe (sarcopterygii). Te drugie z czasem wyszły na ląd, dając początek lądowym kręgowcom. W procesie przystosowywania się do życia na lądzie, kręgowce utraciły zmysł elektrorecepcji. Jednak niektóre z promieniopłetwych wciąż go zachowały. Na przykład wiosłonosowate, które w skórze głowy mają około 70 000 elektroreceptorów, mogą poszczycić się jednym z najlepszych zmysłów tego typu. Dotychczas jednak nie było jasne, czy występowanie elektrorecepcji wśród różnych zwierząt świadczy o istnieniu wspólnego przodka, czy też zmysły te wyewoluowały niezależnie. Naukowcy zbadali więc dwa gatunki: ambystomę meksykańską, płaza, który jest przedstawicielem linii ewolucyjnej prowadzącej do pojawienia się kręgowców lądowych oraz wiosłonosowate, z linii promieniopłetwych. Odkryli, że elektroreceptory u obu gatunków powstają według tego samego wzorca z tej samej tkanki embrionalnej, co wskazuje na istnienie wspólnego przodka. Uczeni próbują teraz dowiedzieć się, jak mógł wyglądać ten wspólny przodek.\nBadania ostatnich kilkuset lat historii raf koralowych wokół Hawajów wykazały, że interakcja człowieka z przyrodą wychodzi poza schemat działanie-skutek i nie zawsze to, co ludzie robią ma negatywny wpływ na środowisko naturalne. Uczeni skupili się na ostatnich 700 latach historii raf koralowych w dwóch różnych regionach Hawajów. Podczas rekonstrukcji dziejów wzięliśmy pod uwagę m.in. dowody archeologiczne, historyczne obserwacje stanu środowiska i współczesne dane ekologiczne i dotyczące rybołówstwa. Wykazaliśmy, że nie zawsze wystarczy postrzegać degradację środowiska w ramach uproszczonego obrazu przyczyny i skutku. W badanym przez nas okresie historycznym stwierdziliśmy, że działanie człowieka jest częściowo odpowiedzialne za odradzanie się środowiska, co oznacza, że nie wszystkie interakcje człowiek-przyroda prowadzą do negatywnych zmian oraz że zdegradowane ekosystemy wciąż mają możliwość odrodzenia się ze zniszczeń dokonanych przez ludzi - powiedział doktor John N. Kittinger, główny autor badań. Badania pokazały, że wkrótce po osiedleniu się Polinezyjczyków na Hawajach, rafy koralowe stały się głównym źródłem pożywienia, co doprowadziło do ich degradacji. Jednak do roku 1400 straciły one na znaczeniu na rzecz udomowionych zwierząt. Ponadto miejscowa ludność zaczęła świadomie chronić rafy, dzięki czemu ich ekosystemy się odrodziły. Proces ten trwał do roku 1778 gdy przywleczone przez Europejczyków choroby zdziesiątkowały ludność. Przed połową XIX wieku ponownie doszło do zniszczenia środowiska wywołanego zbytnią eksploatacją raf, zanieczyszczeniami pochodzącymi z lądu oraz innymi czynnikami związanymi ze zmianami w demografii, systemie ekonomicznym i pojawieniem się nowych technologii. Negatywny wpływ człowieka trwa do dzisiaj, z krótką przerwą w latach II wojny światowej, gdy w związku z ograniczeniami w przybrzeżnej żegludze doszło do odradzania się raf. Doktor Kittinger ostrzega, że trwająca od 150 lat nadmierna eksploatacja raf może w każdej chwili doprowadzić nas do punktu, w tym odrodzenie się zniszczonego środowiska będzie bardzo wątpliwe. Jednak zastrzeżenia te dotyczą raf znajdujących się w pobliżu 8 głównych wysp. Inaczej wygląda sytuacja raf wokół małych wysp na północnym zachodzie archipelagu. Były one odizolowane od reszty, mieszkało na nich też mało osób. Ponadto rdzenni mieszkańcy uważali te miejsca za święte i je chronili. Historycznie sytuacja tamtejszych raf była znacznie lepsza. Ucierpiały one dopiero po przybyciu Europejczyków. Jednak po II wojnie światowej, w związku z wyludnianiem się mniejszych wysp i związanym z tym zmniejszaniem się eksploatacji raf, doszło do odrodzenia ich ekosystemu. To, zdaniem doktor Ellen Pikitch z Institute for Ocean Science dowód, iż nie powinniśmy rezygnować z wysiłków na rzecz odrodzenia nawet najbardziej zdegradowanych raf koralowych.\nMałpa naga przez bieganie\nW porównaniu do zwierząt podobnej wielkości ludzie wyglądają zupełnie inaczej. Nie dość, że poruszają się na dwóch nogach, to są pozbawieni włosów. Różnica ta od dawna fascynowała naukowców, lecz dopiero dzięki nowoczesnym modelom komputerowym potwierdziło się, że przyczyn utraty owłosienia należy upatrywać w bieganiu. Podczas polowania liczy się każda sekunda i chłodzenie. W końcu na czas zawodów sportowcy również często się golą. Jak próbowano wyjaśniać ludzką nagość i postawę? W latach 80. i na początku lat 90. prof. Peter Wheeler z Liverpool John Moores University (LJMU) opublikował serię prac, w których dowodził, że wymienione cechy są przystosowaniami pomagającymi w chłodzeniu ciała na sawannie. Ponieważ Wheeler bazował na programowalnym kalkulatorze, a nie na komputerze, nie mógł wziąć pod uwagę wpływu biegu na gospodarkę termiczną człowieka. Ludzie są sprawnymi biegaczami wytrzymałościowymi, ale podczas biegu wytwarza się wewnętrzne ciepło, co ma duże znaczenie w gorących środowiskach. Po pracach Wheelera pojawiła się teoria podkreślająca znaczenie biegów wytrzymałościowych za zwierzyną dla ewolucji człowieka. Jako że jest to teoria kontrowersyjna, a koncepcja Wheelera nie została do końca rozwinięta, nowe pokolenie naukowców postanowiło rozpatrzyć je łącznie i sprawdzić, jak sprawy się naprawdę mają. Dr David Wilkinson z LJMU i prof. Graeme Ruxton z Uniwersytetu w Glasgow doszli do intrygujących, jak sami podkreślają, wniosków. We wcześniejszych modelach nasi wirtualni przodkowie stali spokojnie, wystawiając twarz na łagodne powiewy bryzy, ale najnowszy model pozwolił im biegać po okolicy. To oznacza, że mogliśmy zbadać teorię, że ukształtowanie ludzkiego ciała jest adaptacją, która pozwoliła naszym przodkom przebiegać długie trasy przy wysokich temperaturach. Model pozwolił wykazać, że biegi wytrzymałościowe wymagają obfitego pocenia i obszarów nagiej skóry o powierzchni porównywalnej do występującej u współczesnych ludzi. Nasz model sugeruje, że chociaż pierwsi wyprostowani ludzie mogli sprawnie przechodzić z miejsca w miejsce lub biec przez chwilę – np. by uciec drapieżnikom – nie byli w stanie biec długo w pogoni za swoją kolacją. Ludzie są niezwykle potliwymi ssakami, a nasze wyniki pokazują, jak ważny jest wskaźnik pocenia w umożliwieniu długodystansowych biegów w tropikach – podkreśla dr Wilkinson. Wilkinson dodaje, że model sugeruje, że o ile Wheeler miał rację co do powodu utraty futra i rzeczywiście chodziło o chłodzenie, o tyle postawa wyprostowana wyewoluowała z innych powodów.\nOdkryto nowego adenowirusa, który przenosi się pomiędzy małpami a ludźmi. Wspomniany wirus nazwany titi monkey adenovirus (TMAdV) wywołał w 2009 roku epidemię wśród małpek titi miekszających w Kalifornijskim Narodowym Centrum Badań nad Naczelnymi (CNPRC). W czasie, gdy małpy były chore, jeden z opiekujących się nimi pracowników zapadł na infekcję górnych dróg oddechowych połączoną z gorączką. Zachorowało też dwóch członków jego rodziny, którzy nie mieli kontaktu ze zwierzętami. Teraz badacze z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco (UCSF), pracujący pod kierunkiem doktora Charlesa Chiu potwierdzili, że zarówno małpy jak i ludzie padli ofiarą tego samego wirusa. Co ciekawe, jest on niemal niespotykany u titi i u człowieka. Ciągle nie wiadomo, czy to człowiek zaraził się od małp, czy małpy od człowieka. Specjaliści z UCSF prowadzą obecnie badania w Brazylii i Afryce. Chcą sprawdzić czy TMAdV występuje u dziko żyjących małp oraz czy nosicielami tego wirusa są lokalne społeczności ludzkie.\nZmarłe goryle zaraziły się od ludzi\nNaukowcom udało się, po raz pierwszy, dowieść związku pomiędzy wirusem powodującym u ludzi problemy z układem oddechowym a zgonami wśród zagrożonych goryli górskich. Uczeni z Mountain Gorilla Veterinary Project, University of California w Davis, Columbia University i Rwanda Development Board opisali wyniki badań nad dwoma gorylami górskimi zmarłymi w 2009 roku. Jako, że na świecie żyje mniej niż 800 goryli górskich, każdy osobnik jest niezwykle ważny dla przetrwania gatunku. Jednak górskie goryle są otoczone przez ludzi, a nasze odkrycie pokazuje, iż życie w chronionych parkach narodowych nie jest barierą dla przenoszonych przez ludzi chorób - mówi Mike Cranfield z UC Davies. Bliskie pokrewieństwo genetyczne ludzi i goryli powoduje, że od dawna obawiano się, iż zwierzęta mogą zarażać się od nas różnymi chorobami. Sytuację dodatkowo pogarsza fakt, że rezerwaty goryli w Rwandzie, Ugandzie i Demokratycznej Republice Kongo znajdują się w najgęściej zaludnionych miejscach Afryki. Ponadto do rezerwatów goryli każdego roku przybywają tysiące ludzi z całego świata. To z jednej strony pomaga utrzymać rezerwaty, ale z drugiej naraża zwierzęta na większy kontakt z człowiekiem. W ciągu ostatnich lat weterynarze z Mountain Gorilla Veterinary Project, którzy dbają o zdrowie żyjących w rezerwatach zwierząt, zauważyli rosnącą liczbę oraz nasilenie chorób dróg oddechowych u swoich podopiecznych. W badaniach opisano dwa zgony, do których doszło w grupie Hirwy, żyjącej w Rwandzie. W latach 2008-2009 w liczącej 12 osobników (1 dorosły samiec, 6 samic, 3 młode i 2 noworodki) grupie zachorowało 11 zwierząt. Goryle kaszlały, ciekło im z nosów i oczu, zapadały w letarg. W wyniku choroby zmarła jedna dorosła samica i jeden noworodek. Badania tkanek zwierząt wykazały obecność biochemicznej sygnatury RNA ludzkiego metapneumowirusa (HMPV). Bezpośrednią przyczyną śmierci dorosłej samicy była infekcja bakteryjna płuc, ale HMPV prawdopodobnie wywołał podatność na tę infekcję. Obecnie na świecie żyje jedynie 786 górskich goryli. Opisane powyżej badania finansował m.in. Google.\nWilki śledzą ludzkie spojrzenie\nWilki potrafią podążać za ludzkim spojrzeniem. U zwierząt społecznych to ważna umiejętność, ponieważ pozwala przewidzieć czyjś kolejny ruch, np. drapieżnika lub ofiary, a także śledzić ważne wydarzenia w stadzie. Wiele gatunków potrafi śledzić czyjeś spojrzenie w dal, jednak podążanie wzrokiem za kimś skanującym przeszkodę to trudniejsza sprawa. Dotąd sądzono, że potrafią to wyłącznie naczelne i krukowate. Friederike Range i Zsofi Viranyi z Uniwersytetu Wiedeńskiego stwierdziły jednak, że wilki nie ustępują im w tym zakresie. Austriaczki odkryły, że wykarmione przez ludzi wilki badały wzrokiem przeszkodę, by sprawdzić, gdzie spogląda inny wilk lub eksperymentator. Jeśli stwierdziły, że po drugiej stronie nie ma niczego interesującego, szybko przestawały reagować na powtarzające się spojrzenia. Co ciekawe, nie następowało przyzwyczajenie (habituacja) do ciągłego spoglądania ludzkiego demonstratora w dal. Range i Viranyi sądzą, że w ten sposób udało się potwierdzić, że u podłoża wpatrywania się w dal i w zlokalizowaną nieopodal przeszkodę leżą dwa różne mechanizmy poznawcze. Pewna badaczka prowadziła kiedyś doświadczenia, które pokazały, że udomowieni krewni wilka - psy - reagują na ludzkie spojrzenie. Przez tysiące lat hodowano je pod kątem spełniania ludzkich pragnień, dlatego są na nas uwrażliwione i sprawdzają nie tylko ukierunkowanie głowy, ale również to, co dzieje się oczami. Gdy pani biolog mrugnięciami wskazywała, w której dłoni znajdują się smakołyki, psy niemal bezbłędnie odnajdywały właściwą rękę. To jednak bardzo ciekawe, że już pierwsze pokolenie wilków mających kontakt z człowiekiem tak szybko się uczyło.\nAntropolodzy z George Washington University i New York University kwestionują ostatnie odkrycia dotyczące ewolucji człowieka. W piśmie Nature ukaże się wkrótce artykuł The evolotionary context of the first hominins, którego autorzy starają się powściągnąć entuzjazm swoich kolegów i przyglądają się szczątkom nazwanym Orrorin, Sahelanthropus i Ardipithecus. Skamieniałości te zostały odkryte w ciągu ostatniej dekady. Są datowane na 4-7 milionów lat i mają być najwcześniejszymi przodkami człowieka. Najbardziej znany z nich, etiopski Ardi, znacząco różni się od tego, co spodziewano się znaleźć, jednak został uznany za naszego przodka. Teraz amerykańscy naukowcy zdają się mówić panowie, spokojnie, nie każda stara skamielina to przodek człowieka. Terry Harrison, profesor archeologii i dyrektor Centrum studiów nad pochodzeniem człowieka Uniwersytetu Nowojorskiego stwierdza: nie mówimy, że te skamieniałości to z całą pewnością nie są przodkowie ludzi. Jednak ich status został raczej wstępnie założony, a nie odpowiednio udowodniony i możliwych jest wiele innych interpretacji. Naszym zdaniem z takim samym lub nawet większym prawdopodobieństwem możemy stwierdzić, że to skamieniałości małp spokrewnionych z wielkimi małpami i ludźmi. Harrison i współautor artykułu, profesor anatomii ewolucyjnej i dyrektor Centrum zaawansowanych studiów nad paleobiologią hominidów, Bernard Wood, sceptycznie podchodzą do wymienionych powyżej odkryć i ich interpretacji. Ich zdaniem skamieniałości trzeba jeszcze raz sklasyfikować biorąc pod uwagę wszelkie niuanse. Uważają też, że naiwnością jest sądzić, iż wszystkie skamieniałości to przodkowie obecnie żyjących stworzeń. Przypominają też o istnieniu homoplazji, a tymczasem - jak wskazują - obowiązująca obecnie teoria na temat Ardiego wydaje się sugerować, jakoby homoplazja nie dotyczyła ludzi, ale była powszechna wśród naszych najbliższych kuzynów. Zwracają również uwagę, że o ile obecnie łatwo możemy odróżnić szczątki współczesnego człowieka od szczątków współczesnego szympansa, to już odróżnienie szczątków obu tych gatunków z czasów, gdy żyli Orrorin, Sahelanthropus i Ardi nie jest proste. Uczeni przypominają, że Ramapithecus był w latach 60. i 70. ubiegłego wieku uznawany za przodka człowieka. Dopiero później okazało się, że jest on blisko spokrewniony z orangutanem. Zwracają uwagę, że najbardziej przekonującym dowodem na to, że Ardi i Sahelanthropus to przodkowie człowieka są ich małe kły. Jednak, podkreślają, redukcja kłów nie zachodziła tylko u ludzi, ale również niezależnie u wielu linii małp.\nPracownicy Centrum Badania i Ochrony Pandy Wielkiej Hetaoping w Rezerwacie Przyrody Wolong przebierają się za pandy, by młode nie przyzwyczaiły się do widoku ludzi i mogły kiedyś bez przeszkód żyć na wolności. Chińczycy mają się czym zajmować, ponieważ pozostało niewiele pand, niszczone są ich habitaty, a zwyczaje związane z rozrodem tych zwierząt są nietypowe. Ruja samicy trwa zaledwie 72 godz. w roku, a zapłodnić ją można w jeszcze węższym okienku czasowym od 12 do 24 godz. Poza tym, gdy urodzą się bliźnięta, matka porzuca jedno z dzieci. Metodę "wyglądam jak panda" zastosowano po raz pierwszy w odniesieniu do 4-miesięcznego młodego, które przyszło na świat w Centrum. To bodajże pierwszy przypadek całkowitego przebrania. Wcześniej uciekano się raczej do częściowego kamuflażu bądź pomocy pluszaków. Zdjęcia z parady prawdziwych i przebranych pand można zobaczyć na witrynie MSN/Sankei News.\nLudzie bronią się jak rośliny\nW walce z wirusami nasz organizm wykorzystuje m.in. przeciwciała czy inteferon. Ostatnio Holendrzy odkryli, że u ludzi występuje system odpornościowy zidentyfikowany wcześniej u roślin. Esther Schnettler z Uniwersytetu w Wageningen i prof. Ben Berkhout z Akademickiego Centrum Medycznego w Amsterdamie zauważyli, że białko używane przez wirusy roślinne do przezwyciężenia obrony gospodarza upośledza również walkę z wirusem HIV u ludzi. Rośliny radzą sobie z wirusami, atakując, deaktywując i uszkadzając ich materiał genetyczny w procesie zwanym wyciszaniem z udziałem RNA. Wirusy walczą z tym mechanizmem, produkując blokujące go proteiny – białka supresorowe. Podczas eksperymentów Schnettler sprawdzała, czy mają one wpływ na nasz układ odpornościowy. Wraz z akademikami z Amsterdamu ustaliła, że zmutowane wirusy HIV, które nie są w stanie wytwarzać pewnego specyficznego białka, co skutecznie uniemożliwia im namnażanie, po dodaniu białka supresorowego wirusa roślinnego zaczynają się dzielić, osiągając miano wirusów typu dzikiego. [badanie wskazuje, że] proces wyciszania z udziałem RNA jest powszechnie występującym mechanizmem obrony przeciwwirusowej. Nasze odkrycia dają możliwość opracowania nowych leków. Na razie nie wiadomo, czy wyciszanie z udziałem RNA nie spełnia w ludzkim organizmie jakichś dodatkowych funkcji, które nie powinny zostać upośledzone przez medykamenty.\nwyciszanie z udziałem RNA\nNiedźwiedzie epoki lodowcowej wyginęły, ponieważ ludzie pozajmowali zamieszkiwane przez nie jaskinie (Molecular Biology and Evolution). Ostatnie studium, w ramach którego badano mitochondrialne DNA z 17 nowych próbek skamieniałości niedźwiedzi jaskiniowych (Ursus spelaeus) i porównywano je z materiałem genetycznym współczesnego niedźwiedzia brunatnego (Ursus arctos), wykazało, że populacja tych zwierząt zaczęła się zmniejszać ok. 50 tys. lat temu. Było to raczej spowodowane ekspansją ludzi niż zmianą klimatu. Jaskinie miały dla tych zwierząt kluczowe znaczenie, ponieważ na czas zimy zapadały tam w hibernację. Dr Mathias Stiller z Instytutu Antropologii Ewolucyjnej Maxa Plancka wyjaśnia, że przez ludzi niedźwiedzie występujące w Europie w plejstocenie straciły zwyczajnie domy... Spadek zróżnicowania genetycznego niedźwiedzia jaskiniowego rozpoczął się ok. 50 tys. lat temu, o wiele wcześniej niż dotąd sugerowano, w czasie, gdy nie zachodziła większa zmiana klimatu. Pokrywało się to zaś z początkiem ekspansji naszego gatunku – opowiada Aurora Grandal-D'Anglade z University of Coruña. Po zakończeniu datowania radiowęglowego międzynarodowy zespół ujawnił, że ok. 35 tys. lat temu U. spelaeus nie był już powszechny w Europie Środkowej. Można to przypisać ekspansji ludzi i zrodzeniu się wskutek tego międzygatunkowej konkurencji o terytorium i schronienie. Specjalistka zwraca uwagę, że mimo wielu skamielin typowych ofiar niedźwiedzi jaskiniowych znaleziono niewiele śladów świadczących o upolowaniu. Międzynarodowy zespół naukowców badał mitochondrialne DNA ze skamielin z osadów syberyjskich, ukraińskich, środkowoeuropejskich oraz pochodzących z Półwyspu Iberyjskiego, a zwłaszcza z Galicji. Następnie przeprowadzono analizę prawdopodobieństwa subiektywnego poszczególnych scenariuszy wydarzeń. Poza tym akademicy dokonali porównań ze współczesnymi niedźwiedziami brunatnymi oraz ich skamielinami. By wykazać, czemu U. spelaeus wyginął, a U. arctos nie, trzeba było się przyjrzeć 59 sekwencjom genetycznym niedźwiedzia jaskiniowego i 40 niedźwiedzia brunatnego, datowanym w przypadku tego pierwszego na okres sprzed 60-24 tys. lat, a w przypadku drugiego od 80 tys. lat temu do teraz. Zubożenie środowiska podczas maksimum ostatniego glacjału było przysłowiowym gwoździem do trumny dla niedźwiedzia jaskiniowego. Niedźwiedź brunatny nie podzielił jego smutnego losu, bo hibernując, nie polegał w tym samym stopniu na jaskiniowym habitacie. Tak naprawdę jego skamieliny nie są zbyt licznie reprezentowane w osadach jaskiniowych – wyjaśnia Grandal-D'Anglade. Ostateczne wyginięcie niedźwiedzia jaskiniowego zbiega się w czasie z ostatnim ochłodzeniem klimatu podczas plejstocenu (miało to miejsce 25-18 tys. lat temu).\nPrawdziwa miłość człowieka i robota\nDavid Levy, autor książki Miłość i seks z robotami uważa, że prawdziwe romantyczne związki człowiek-robot będą możliwe już za około 40 lat. O swojej wizji przyszłości opowiedział na konferencji prasowej zorganizowanej na Uniwersytecie w Maastricht. Pisarz uważa, że skoro maszyny mają, a właściwie będą mieć, swoje emocje, osobowość i świadomość, będą z nami rozmawiać, rozśmieszać nas, czemu nie miałby mówić "kocham cię" i naprawdę tego czuć? Wg niego, roboty jako gadżety erotyczne pojawią się na rynku w ciągu 5 najbliższych lat. Zostaną wyposażone w czujniki i syntezatory mowy, dzięki czemu będą w stanie wydawać dźwięki podczas pieszczenia przez człowieka ich stref erogennych. Levy, szkocki mistrz szachowy i biznesmen, udowadnia, że choć już teraz powstają czujące roboty, miłość jest tak złożoną sytuacją, że potrzeba jeszcze lat pracy, by maszyny mogły jej sprostać. Najtrudniejsza wydaje się kwestia umiejętnego prowadzenia konwersacji. Pragniemy mieć robota, który potrafiłby mówić o czymś, co nas zajmuje. Chcemy partnera o podobnych zainteresowaniach, mówiącego w sposób miły dla ucha, który ma podobne poczucie humoru. Szkot podkreśla, że choć kwestie komunikacji robot-człowiek są kluczowe dla stworzenia maszyny, w której człowiek mógłby się zakochać, pozostają one daleko w tyle w porównaniu do innych dziedzin robotyki. Specjaliści wskazują na parę kwestii natury etycznej. Brytyjski naukowiec Dylan Evans zaznacza, że miłość nie jest ani bezwarunkowa, ani wieczna. Tymczasem robot nie może sobie ciebie wybrać ani cię odrzucić. Może się to stać bardzo nudne, a nietrudno sobie wyobrazić przypadki okrucieństwa wobec bezbronnego partnera. Dałoby się zaprogramować maszynę obdarzoną wolą, która potrafiłaby odrzucić ludzkiego partnera, ale wg Evansa, bardzo trudno byłoby ją sprzedać. Vincent Wiegel z Politechniki w Delft dodaje, że sztuczna inteligencja, jaką człowiek jest w stanie obecnie stworzyć, odpowiada poziomowi intelektualnemu rocznego dziecka. Na razie daleko jej więc do możliwości dorosłego, a mówienie o związkach człowiek-robot już za niecałe pół wieku to spore nadużycie. Levy uważa, że związki z robotem będą stanowić wybawienie dla milionów samotnych ludzi na całym świecie, którzy z różnych powodów nie mogą związać się z drugim człowiekiem. W przyszłości problem tego trzeciego lub tej trzeciej może się nie ograniczać do pojawienia się w ludzko-ludzkim związku trzeciej istoty ludzkiej, lecz właśnie robota. Dla części osób będzie to stanowić mniejsze zagrożenie własnej pozycji, dla innych nie będzie miało najmniejszego znaczenia, czy konkurent jest człowiekiem, czy maszyną. Wielu ludzi uważa, że pewnym ułatwieniem dla stworzenia związków człowieka z robotami jest tendencja naszego gatunku do antropomorfizowania obiektów z otoczenia. Inni prorokują, że będziemy mieć do czynienia ze zjawiskiem roboseksualności, a więc swego rodzaju rozszerzeniem dzisiejszych hetero-, bi- lub homoseksualności.\nZwykliśmy uważać ludzi za najinteligentniejsze ze stworzeń, a nasze zdolności matematyczne są - oprócz językowych - tym, co potwierdza ten pogląd. Jednak badania nad paradoksem Monty Halla wykazały, że w rozwiązywaniu, przynajmniej niektórych, problemów matematycznych ludzie radzą sobie gorzej niż... gołębie. Z paradoksem Monty Halla stykamy się oglądając wiele teleturniejów telewizyjnych, polegających na otwieraniu pudełek/drzwi za którymi może znajdować się nagroda. Prowadzący takie turnieje pokazują trzy pudełka, a w jednym z nich znajdują się np. kluczyki od samochodu. Uczestnik wybiera jedno z pudełek, a wówczas prowadzący otwiera inne - zawsze puste - i pyta uczestnika, czy nie chce zmienić swojego pierwotnego wyboru. Najczęściej wybór nie jest zmieniany, gdyż ludzie intuicyjnie uważają, że szansa trafienia wygranej wynosi - po otwarciu pustego pudełka - 50:50. Nie jest to jednak prawda. W rzeczywistości powinniśmy zmienić swój wcześniejszy wybór, gdyż jeśli go zmienimy, szansa trafienia wynosi 2 do 3, podczas gdy pierwotny wybór był wykonywany przy szansie 1:3. Zatem, gdy prowadzący pokazał nam puste pudełko, zmiana pierwotnej decyzji dwukrotnie zwiększa szansę na wygraną. Większość osób jednak nie rozumie tej zależności. Co więcej, gdy Marilyn vos Savant, dziennikarka magazynu Parade, która trafiła do Księgi Rekordów Guinessa jako posiadaczka najwyższego IQ, podała rozwiązanie paradoksu Monty Halla i stwierdziła, że najlepszą strategią zawsze jest zmiana pierwotnego wyboru, tysiące ludzi napisało do niej listy, w których sprzeciwiali się takiemu stwierdzeniu. Byli wśród nich naukowcy i matematycy. Dopiero symulacje komputerowe, przeprowadzone na olbrzymiej liczbie prób przekonały ich, że rzeczywiście rozwiązanie vos Savant jest prawidłowe. Walter Herbranson i Julia Schroeder opublikowali w Journal of Comparative Psychology artykuł, z którego wynika, że gołębie znacznie lepiej radzą sobie z tym problemem niż ludzie. Naukowcy najpierw przebadali ludzkich uczestników i potwierdzili to, co można zaobserwować w teleturniejach - po odsłonięciu pudełka bez nagrody zdecydowana większość pozostawała przy pierwotnym wyborze. Następnie uczeni przystosowali zabawę tak, by można było za jej pomocą testować gołębie. Nagrodą były - oczywiście - smakołyki. Testy prowadzono z udziałem 6 ptaków. W pierwszym dniu prób zmieniały one pierwotną decyzję tylko w ok. 33% przypadków. Jednak po miesiącu badań wszystkie zwierzęta w niemal 100% zmieniały decyzję, uzyskując w ten sposób najwyższe możliwe korzyści. Ludziom nie szło tak dobrze. W pierwszym dniu zmieniali decyzję równie często jak gołębie na początku. Po miesiącu odsetek zmienianych prób u ludzi... spadł. Uzyskali oni zatem znacznie gorsze wyniki niż ptaki. Herbranson i Schroeder uważają, że stało się tak, gdyż ludzie za bardzo wierzą w swoją inteligencję. Gdy spotykamy się z problemami z zakresu prawdopodobieństwa, staramy się je najpierw przemyśleć, a potem przystępujemy do działania. Jednak zdecydowana większość ludzi nie radzi sobie dobrze z rozwiązywaniem takich zadań. Z kolei gołębie przystępują do działania i na podstawie doświadczeń przyjmują najlepszą z możliwych strategii.\nNowy przodek człowieka\nW jaskini położonej 40 kilometrów od Johannesburga zespół profesora Lee Bergera z University of the Witwatersrand odkrył szkielety nieznanego dotychczas gatunku hominida. Australopithecus sediba żył przed dwoma milionami lat. Być moze to właśnie z niego powstał gatunek Homo. Myślę, że to dobry kandydat na gatunek przejściowy pomiędzy południowoafrykańskim małpoludem Australopithecus africanus a Homo habilis lub nawet Homo erectus - powiedział Berger. Odkryte szczątki należą do nastoletniego mężczyzny i dorosłej kobiety. Nowy gatunek miał długie ramiona, jak małpy, krótkie silne dłonie, zaawansowaną w budowie miednicę i długie nogi, które prawdopodobnie pozwalały na bieganie podobnie jak czynią to ludzie. Niewykluczone, że Australopithecus sediba potrafił się wspinać. Znalezione osobniki miały po około 127 centymetrów wzrostu, jednak z pewnością młodszy przerósłby swoją matkę. Berger uważa, że w chwili śmierci chłopiec ważył około 27 kilogramów, a jego matka - około 33 kg. Wielkość mózgu młodzieńca wynosiła 420-450 cm3, a więc był on mały [w porównaniu z ludzkim - red.], jednak kształtem wydaje się bardziej zaawansowany od mózgu innych australopiteków - stwierdził odkrywca. Naukowcy ocenili, że ciała zostały przyniesione do jaskini przez wodę krótko po śmierci matki i syna. Wiek otaczających je osadów wyliczono na 1,98-1,78 miliona lat.


cukrzyca typu 2 - tags\nZobacz tagi: zakażenie paciorkowcami, najczęstsze objawy zażywania dopalaczy, orączka, ropień wątroby objawy, łuszczenie się warg, udar a objaw Babińskiego, Objawy anaplazmozy, pierwsze objawy astygmatyzmu, domowe sposoby na biegunkę, Objawy zapalenia opon mózgowo ? rdzeniowych\ncukrzyca typu 2 - tags\nCukrzyca typu I najczęściej dotyczy dzieci, młodzieży i dorosłych przed 30. rokiem życia. Jest spowodowana podwyższoną ilością glukozy w organizmie. Stan ten wywołuje postępujące niszczenie komórek beta trzuski- odpowiedzialnych za wydzielanie insuliny, której zadaniem jest właśnie obniżanie stężenia cukru we krwi....\nCzerwone mięso, a w szczególności wędliny, ma zwiększać w sposób znaczący ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2. I na odwrót, źródła protein, takie jak orzechy, produkty mleczne z niską zawartością tłuszczu oraz pełne ziarna, mają zmniejszać to ryzyko....\nObjawy wirusowego zapalenia wątroby typu D\nW przypadku jednoczesnego zakażenia wirusem wątroby typu B i D, choroba ma taki sam przebieg jak w przypadku zapalenia wątroby typu B, jednak ulega nasileniu i zaostrzeniu niektórych objawów.\nObjawy wirusowego zapalenia wątroby typu A\nWirusowe zapalenie wątroby typu A, w języku potocznym zwane jest chorobą brudnych rąk, czy też żółtaczką pokarmową jest jedną z najczęściej diagnozowanych chorób zakaźnych na świecie.\nObjawy nerkowej kwasicy cewkowej typu 4\nZaburzenie to nazywane jest również hiperkaliemiczną kwasicą nerkową. Choroba ta powstaje poprzez zaburzenia metaboliczne, które spowodowane są niedoborem aldosteronu bądź odpornością cewki na jego działanie. Najczęstsze występowanie zaobserwowano u dorosłych. Jakie są objawy? Kiedy powinniśmy skonsultować się z lekarzem?...\nObjawy wirusowego zapalenia wątroby typu C\nObjawy wirusowego zapalenia wątroby typu C mogą być bardzo trudne do rozpoznania. Choroba, jest bardzo podstępna i w swoim pierwszym stadium, bardzo często przebiega bezobjawowo.\nCukrzyca: jagody i jabłka obniżają ryzyko\nJedzenie większych ilości jagód, gruszek oraz jabłek może być związane z mniejszym ryzykiem cukrzycy, jak pokazuje nowe badanie przeprowadzone przez naukowców amerykańskich. Owoce te bowiem mają być naładowane flawonoidami, które są naturalnym składnikiem obecnym w niektórych owocach, warzywach i ziarnach....\nWywiad z prof. Leszkiem Czupryniakiem: Cukrzyca - objawy, powikłania. Nowoczesne metody leczenia cukrzycy\nCukrzyca to choroba cywilizacyjna. W Polsce boryka się z nią blisko 2 mln Polaków. Ponad połowa chorych nie wie, że jest chora, nie leczy cukrzycy, co może niestety może skutkować groźnymi powikłaniami. Na jakie objawy zwracać uwagę, jak radzić sobie z chorobą i jakie możliwości leczenia mają Pacjenci w Polsce - na te i inne pytani...\nNiedobór laktazy, zmiany przeciążeniowo ? zwyrodnieniowe, uproczywy kaszel, nowotwór skóry, leczenie stulejki, leczenie nietrzymania moczu, badanie radiologiczne, zaburzenia koncentracji, wypadek, rak kory nadnerczy


Strona główna Blog Techniki antystresowe\nTo drugi wpis (a zarazem ostatni) z serii, w którym opisuję najlepsze fragmenty pochodzące z książki Manipulacja Neuroperswazyjna Jacka Ponikiewskiego. W pierwszym wpisie przedstawiłem poglądy autora w zakresie manipulacji kobietą i mężczyzną, by zwiększyć sprzedaż swoich produktów. W tym wpisie pokażę słowami autora jak radzić sobie ze stresem.\nW biznesie nieustannie mamy do czynienia z sytuacjami, które mogą wywołać u nas uczucie stresu. Stres ma bardzo negatywny wpływ na nasze zdrowie, nie wspominając już o tym, że może znacznie utrudnić prowadzenie naszej działalności. Warto zapoznać się z kilkoma sposobami walki ze stresem. Pozbycie się irracjonalnych lęków i destrukcyjnych stanów emocjonalnych spowoduje, że będziemy mogli poprawić nasze wyniki w sprzedaży i w konsekwencji doprowadzi nas to do sukcesu.\nDopełnieniem naszej zdecydowanej i całościowej postawy będzie również wewnętrzny spokój. Pamiętajmy bowiem, że stresu nie da się zmanipulować. Albo uda się nam go pozbyć i skutecznie z nim radzić, albo nie. Dlatego tak ważne jest przyswojenie kilku prostych metod antystresowych, które możemy wykorzystać w codziennych zmaganiach na polu służbowym. Oczywiście nie ma sposobu, dzięki któremu zawsze osiągniemy spokój.\nPoprzedni artykułPodróż po Polsce samolotem\nNastępny artykułTechnika nadgarstków i punktu X