Szukamy prawdziwej miłości. Dlaczego trafiamy na niewłaściwych partnerów? - Zwierciadlo.pl\nMiłości nikt nas nie uczy. Często mamy jednak o niej błędne przekonania, które utrudniają nam zbudowanie z partnerem szczerej relacji. (fot. iStock)\nJak to jest, że ciągle znajduję nieodpowiednich partnerów? Czemu uciekam, ranię, pozwalam się ranić? Przyczyn szuka małżeństwo terapeutów i coachów Eva-Maria i Wolfram Zurhors.\nZnowu w życiu mi nie wyszło... i trzeba się pozbierać po po kolejnym nieudanym związku. Miłość? Przynosi samo cierpienie… Eva-Maria Zurhors: Miłość, jeśli dobrze ją rozpoznamy – a to można zrobić tylko sercem – nie przynosi cierpienia. To, co powoduje ból, to nasze błędne przekonania na temat idealnego księcia, idealnej księżniczki czy związku, w którym zawsze się rozumiemy, obdarowujemy prezentami i o każdej porze dnia czy nocy możemy liczyć na ukochaną osobę.\nWolfram Zurhors: I ta pewność, że dla miłości tyle trzeba zrobić… Prawdziwe uczucie rodzi się wtedy, gdy przestajemy robić, a zaczynamy po prostu być.\nE-MZ: A to oznacza również pozwolenie sobie na słabości, obawy, strach. Tak popularne dziś „bycie cool” oddala nas od miłości. Może na pierwszy rzut oka taka cool wydam się komuś atrakcyjna, ale na dłuższą metę mój pancerz uniemożliwi mi prawdziwe spotkanie z drugim człowiekiem. Ci, którzy są cool, zawsze w końcu uciekają, odchodzą.\nBudując związek, lepiej postawić na autentyzm? E-MZ: Tak, bo zawsze dostajemy takiego partnera, jaki do nas pasuje. To widać nawet przy problemach. Jeśli on mnie rani – to może dlatego, że ja nieświadomie tego właśnie oczekuję od związku, wybrałam kogoś, kto mi to da. Na przykład: tkwisz w relacji z mężczyzną, którego ciągle przy tobie nie ma, który stale cię zawodzi. A może dobrałaś sobie partnera, który pasuje do twojego nieuświadomionego strachu przed tym, by być kochaną? I nad tym trzeba popracować.\nCzy ten mężczyzna też czegoś się boi? E-MZ: Tak, dlatego ucieka. Kiedyś pracowałam z kobietą, którą bili wszyscy jej czterej kolejni mężowie. Na początku znajomości nosili ją na rękach, ale prędzej czy później pojawiała się przemoc fizyczna i wszystko kończyło się w sądzie. Ktoś powie: „miała pecha”. A tak naprawdę to ona nie miała za grosz poczucia własnej wartości. Zawsze w związkach rezygnowała z siebie, próbowała dopasować do partnera. Gdyby zaczęła nad tym pracować, zmieniła postrzeganie siebie samej, przyciągałaby zapewne innych mężczyzn, takich którzy by ją szanowali i nie stosowali przemocy.\nCzyli jednak to podobieństwa się przyciągają? E-MZ: Opowiem pani o mojej przyjaciółce, która jakiś czas temu była singielką i umawiała się na randki przez internet. Klapa za klapą. Nie mogła zrozumieć, dlaczego nie udaje się jej z żadnym z mężczyzn. Któregoś dnia pokazała mi swój profil na portalu randkowym i to, co o sobie w nim pisze. Oniemiałam. Powiedziałam do niej: „Aleksandro, kto to jest?! Na pewno nie ty! Przecież mężczyzna, który się z tobą umówi, będzie chciał spotkać kobietę, która nie istnieje, bo ją wymyśliłaś. I z całą pewnością nie będzie do ciebie pasował”. Zaczęłam jej to tłumaczyć na prostym przykładzie: „Ty jesteś pełnomleczną czekoladą, a opisujesz siebie jako czipsy. Jeśli chcesz spotkać odpowiedniego dla siebie mężczyznę, to pokaż mu, kim naprawdę jesteś. W przeciwnym razie będzie chciał chipsy, a ty będziesz je udawała. Jako czekolada jesteś najlepszą czekoladą pod słońcem, a jako chipsy – najgorszymi z czipsów”. To proste.\nProste... To dlaczego dla wielu skomplikowane? E-MZ: Bo nikt nas tego nie uczy. W szkole mamy zajęcia z najróżniejszych przedmiotów, ale na żadnych się nie dowiemy, czym jest prawdziwa miłość. Więc w tej materii całą wiedzę czerpiemy z bajek, filmów i książek. Czego nas uczą? Że na miłość trzeba sobie zasłużyć, ciągle o nią zabiegać i bardzo wiele dla niej poświęcić. A to nieprawda.\nNie mamy od kogo uczyć się miłości? E-MZ: Najlepszym nauczycielem miłości jest kryzys. Na przykład zdradza mnie mąż. To jest jak trzęsienie ziemi. Rozpada się wznoszone latami rusztowanie, odsłaniają skrywane uczucia i ukazuje się przed moimi oczami prawda. O mnie, o nim, o naszym związku. Oczywiście pod warunkiem, że sobie na tę chwilę prawdy pozwolę i przyjmę ją z wdzięcznością. Jeśli nie – mogę pogrążyć się w rozpaczy, ale nie korzystam z szansy na rozwój. A to jest właśnie ten moment, w którym mogę nareszcie nauczyć się dbać o siebie...\nCo to znaczy w praktyce? E-MZ: Gdy dzieje się źle, nie uciekać od zranienia czy strachu, tylko je przeżywać. Ale nie poprzez słuchanie przyjaciółek, które powiedzą: „Oj, ty jesteś biedna, a on podły”, lepiej zapytać siebie: „Czego się boję? Co mu tak naprawdę zarzucam?”. Z naszego doświadczenia wynika, że jest w tym pewna prawidłowość: zwykle jeśli ktoś mnie opuszcza, to robi to wtedy, gdy podświadomie coś mu zarzucam. Na przykład mówię do niego: „Chcę ratować nasz związek”, a jednocześnie myślę: „On mnie nie słucha, nie dba o mnie, zawsze wybiera pracę albo swoich kumpli, czemu jest taki?”. I on czuje, że wolałabym, żeby był inny, więc mnie zostawia. Jeżeli bym akceptowła go takim, jaki jest, wtedy pewnie by nie chciał odejść. To nie znaczy, że trzeba godzić się na wszystko, żeby tylko zatrzymać partnera – w sytuacji przymusu też odejdzie. Wyczuje strach. Chodzi o szczerość. O to, by zająć się sobą, nie naginać do związku. Jeżeli go ciągle nie ma w domu, zamiast przyjąć postawę wciąż oczekującej westalki – wypełnić sobie ten czas: nowym hobby, spotkaniami ze znajomymi. W ten sposób związek zyska szansę – partner zaakceptuje to, zauważy i może uszanuje, kontakt stanie się coraz bardziej szczery, a miłość głębsza.\nA jeżeli to ja kogoś porzucam? Czy to też lekcja? E-MZ: Oczywiście. Aby ją odrobić, musisz wiedzieć, czy odchodzisz zawsze w takim samym punkcie. Czy to twoja wewnętrzna prawda czy ucieczka. Przykład: pewien nasz przyjaciel ucieka wtedy, gdy relacja z kobietą staje się poważna. Jego partnerki nie wiedzą, że na takie zachowanie ma wpływ drastyczna historia z dzieciństwa. Jako mały chłopiec był świadkiem, jak matka chciała odebrać sobie życie, żeby odejść od ojca. Inaczej nie umiała go zostawić. Dla tego małego chłopca, dziś już dorosłego mężczyzny, związek zawsze oznacza dużą dawkę strachu. I dlatego żaden mu się nie udaje. Podobnie jak nasz przyjaciel, wszyscy do każdej nowej relacji wnosimy plecak swoich starych historii. Zakodowane w nich strach i tęsknotę projektujemy na partnera czy partnerkę. I nazywamy miłością.\nMówimy też: „kocham, ale nie potrafię z tobą żyć”. E-MZ: My mamy na to określenie: „zderzenie dwóch gór lodowych”. Zaraz to wytłumaczę. Jako ludzie jesteśmy świadomi siebie w 4 do 6 procent. To sam wierzchołek góry lodowej. Właśnie te 4 procenty mówią: „kocham cię”, a cała reszta, czyli 96 procent: „ale nie mogę z tobą żyć”. Ta reszta to moje przekonania, dawne doświadczenia i błędne wzorce.\nCo się dzieje, gdy spotykają się dwie góry lodowe? Widzą jedynie swoje wierzchołki i – dajmy na to – uznają je za atrakcyjne, więc zaczynają się do siebie zbliżać. W końcu tak skracają dystans, że stykają się swoimi podstawami, których nie są świadome.\nI bach! Następuje kryzys. A dalej? To zależy od nich. Prawdopodobnie rozstanie. Dzisiaj mamy o wiele więcej możliwości, niż mieli nasi rodzice. Szybciej od siebie odchodzimy, bo możemy sobie na to pozwolić, także finansowo. Nasi rodzice myśleli: „muszę zostać i gdzieś na boku urządzić sobie życie, które będzie mnie satysfakcjonować”. Byli trzydzieści lat po ślubie i się nie znali – bo po ślubie były tylko wierzchołki ich gór lodowych. O całym dole nie mieli pojęcia. Małżeństwo to droga schodzenia w głąb lodowej góry, a czasem nurkowania pod nią. Na przykład nasze małżeństwo. Zaczęło się klasycznie: jeden wierzchołek poznał drugi. Potem zbliżaliśmy się do siebie, aż nagle doszło do zderzenia podstaw naszych gór. Nastąpiło starcie i rozstanie. Odsunęliśmy się od siebie na bezpieczną odległość i znowu wszystko było niby w porządku. Na szczęście każde zaczęło poznawać swoje wnętrze i bezwiednie znów się do siebie zbliżaliśmy. Ten proces trwa cały czas. Podstawy naszych gór znowu się ze sobą stykają i zachodzą na siebie, przy czym nieraz zderzają się za mocno – wtedy na chwilę odskakują, i znowu się do siebie zbliżają.\nDwa kroki do przodu, jeden w tył… E-MZ: I tak będzie przez całe życie. Im głębiej schodzimy, tym coraz więcej bolących miejsc.\nDobry związek musi czasem boleć? E-MZ: Jak nie boli, to nic się nie zmienia, nie rozwija. To jest jak trenowanie mięśni. Mój mąż jest moim hantlem i dzięki niemu mój mięsień staje się coraz mocniejszy. Im cięższy hantel, tym większy mięsień. W naszym małżeństwie przeżyliśmy już dwa poważne kryzysy, ale dzięki nim dziś jesteśmy ze sobą bliżej.\nJak długo są państwo razem? WZ: 16 lat i wierzymy, że jeszcze wiele lat przed nami. Wiele bólu i radości. Proces poznawania, schodzenia w głąb lodowej góry nigdy się nie kończy.\nE-MZ: Bo góra jest nieskończona.\nO Boże, to straszne! E-MZ: Skąd! To cudowne!\nWZ: Dzięki temu jeden i ten sam związek jest nieustannie podniecający. Nie ma w nim miejsca na nudę czy zmęczenie.\nE-MZ: Niech pani wyobrazi sobie, że ciągle pokazujemy drugiej osobie tylko część siebie. To dopiero nuda!\nWZ: Dzisiaj nasze małżeństwo nie ma nic wspólnego z tym, jakie było na początku. Jest dojrzalsze, szczęśliwsze, a część wspólna, ta poznana, uświadomiona i zaakceptowana staje się coraz większa. Ale po drodze często bolało. I myślę, że w przyszłości też nieraz się zranimy, a to nas wzmocni. I na tym polega ta cudowna przygoda, jaką jest związek dwojga ludzi.\nWywiad z archiwalnego numeru magazynu Sens


Jestem dziś niespełnioną podróżą, o której myślę od tak długiego czasu. Jestem niezobaczoną Islandią, niezwiedzoną Portugalią, nieprzeżytą Toskanią, a przede wszystkim - niedopieszczonym Nowym Jorkiem. Jestem ultraszybkim komputerem, który stał się dziś powodem kłótni z M. Jestem niewybraną nową torbą, na którą nie mogę się zdecydować. Jestem nienapisaną pracą magisterską. Jestem niewybieganym tygodniem i przepełnionym brzuchem. Jestem deficytem przyjaciół, ostrych wrażeń, mocnych imprez. Jestem brakiem bliskich ludzi, z którymi moglibyśmy się spotykać. Jestem moim partnerem, który paczki znajomych potrzebuje nie bardziej niż chińskiej porcelany. Jestem zwyczajnym sylwestrem i brakiem urlopu od kilku lat. Jestem niezadowoleniem z życia. Jestem książką Gaimana, którą czyta mi się tak tragicznie, że chyba niedługo zabraknie mi samozaparcia i po prostu odłożę ją w kąt. Jestem seksem, na który brak mi sił i cierpliwości. Jestem nogami, których nie chce mi się golić. Jestem ludzmi z pracy, których zwyczajnie nie lubię. Jestem przyszłą szefową, której boję się i co do której mam ogromne nadzieje. Jestem serialem, którego najchętniej nie wyłączałabym ani na minutę. Jestem włosami, które mimo zabiegów wyglądają jak kurzy puch. Jestem siłami, których nie mam, motywacją, której nie mam, energią, której nie mam.\nKilka dni temu obiecałam sobie być inspirującą i mądrą kobietą. Oto kurwa jestem.\nOd zawsze miałam problem ze stanami pośrednimi. Dużo czasu musiało minąć, abym zaczęła cieszyć się zwyczajnym spokojem, szczęściem, miłym spotkaniem. Bezpiecznym, ciepłym domem. Facetem, z którym nie trzeba codziennie walczyć. Nie mówię o redukowaniu siebie do stanów pośrednich - zadowolenia z przeciętnego życia. Bardziej - o zwracaniu uwagi na rzeczy, które nie są pieprzonymi fajerwerkami, nie błyszczą się na kilometr, nie dudnią na dwie mile i nie są wywalane na pasek w TVN24. Trudno jest się cieszyć zwykłą codziennością, gdy ta po prostu sobie trwa, leniwie i zwyczajnie, bez zawirowań, tragedii i szoków. Żyjąc w niestabilnym świecie skrajnych emocji, zawsze wyczekiwałam - o ironio - kolejnych skrajnych doznań. Wielkich miłości, wielkich przygód. Tymczasem jadę do pracy i uśmiecham się, patrząc na starszego pana biegającego po śniegu z psem. Zastanawiam się, czy dzisiaj wieczorem i ja znajdę motywację, aby przy minus 10 wybyć w przestrzeń i wytupać kolejne dziesięć kilometrów. Siedzę w domu, czytam książkę i patrzę na Niego - przystojnego, mądrego faceta, który wysypuje ptakom chleb. Po raz setny w tygodniu wchodzę na stronę hodowli kotów i sprawdzam, czy potwierdzą się przypuszczenia opiekunów co do ciąży ich małego archangielskiego cuda. Zatapiam się w smakach i zapachach kolejnych ciast - chyba nawet zakupię specjalny gruby notes, w którym będę zapisywać kolejne sprawdzone przepisy (kto by pomyślał). Ryzykuję z literaturą, wybierając książki, po które wcześniej chyba bym nie sięgnęła. Zastanawiam się, czy by nie nauczyć się wypalania i projektowania biżuterii. Jestem na serialowym haju, całkowicie poddając się rytmowi odcinków, dając się ogarnąć pustce pojawiającej się wraz z ostatnią sceną (Homeland - czapki z głów).\nGdybym chciała, mogłabym zatrząść. Czasami próbuję i sprawdzam. Żeby sobie przypomnieć. Żeby zobaczyć, że to wcale nie jest oczywiste.\nTagi: internet kobieta zakupy\nJest kryzys. Masz pracę. Powinnaś się cieszyć.\nCzasem zastanawiam się, co by było, gdyby do szklanego akwarium mojej szefowej wpuścić panią Bożenkę z ZUS-u, która skontrolowałaby, na jakich warunkach pracujemy w naszej korpowirówce. Ciekawe, czy nasza wymuskana, wiecznie przebojowa Mistrzyni Chaosu choć na chwilę straciłaby rezon w konfrontacji z szaroburą kobietą z urzędu. Pani Bożenka odkryłaby przecież, że z dziesięciu osób dziewięć ma umowy cywilno-prawne, że wszyscy jak jeden mąż dzielnie odsiadujemy swoje osiem godzin na korpokrzesełkach (co jest przedmiotem pogardliwych nibyżartów naszej szefowej, bo przecież osiem godzin to właściwie pół etatu i tak jak ona powinniśmy zostawać jeszcze dłużej), że żadne to dzieło czy zlecenie, skoro wykonujemy miliard rzeczy, które nie są w nasze umowy wpisane. Niby powinnam się cieszyć, że pensja spływa na moje konto regularnie i nie podzielam doli freelancerów, którzy o pieniądze często muszą toczyć długie boje. Może powinnam się też cieszyć, że w ogóle mam gdzie pracować, bo wiele moich kolegów i koleżanek ze studiów nadal nie może się nigdzie zaczepić. No i tak. Jasne. Jestem wdzięczna Bogu, losowi czy jakiejkolwiek sile, która sprawiła, że wzięłam udział w rekrutacji i ostatecznie jako jedyna z 60 osób zostałam przyjęta do pracy. Ale są powody, które mnie nie cieszą, ale denerwują, stresują i niepokoją...\nMój M. na wyjazd integracyjno-szkoleniowy miał przygotować krótką prezentację, w której odpowiedziałby na pytanie, jaki jest jego pomysł na swoje miejsce w firmie w przyszłym roku. Wrócił w szampańskim nastroju, pełen energii i chęci do zmian. Razem z szefami i współpracownikami przeprowadzali analizy różnych strategii biznesowych, byli na szkoleniach motywacyjnych, a w czasie posiłków rozmawiali o swoich potrzebach, doskonałościach i niedoskonałościach firmy. Odkryto tam, co mnie w ogóle nie dziwi, naturalny talent M. do wystąpień i w ogóle naturalny talent prawie do wszystkiego. Tak ma, z reguły mówi się na to potencjał. A na człowieka - żywe srebro.\nCoraz ciężej znoszę więc konfrontację tych dwóch światów. Świadomość, że gdzieś tam, a nawet całkiem blisko, istnieje firma, w której traktuje się ludzi z szacunkiem (a nie jak konie pociągowe); dba o ich rozwój (a nie przez dwa i pół roku unika się jakiejkolwiek szczerej rozmowy podsumowującej); jest się otwartym na rozmowę, wątpliwości, wrażenia (a nie ucina się każdy wątek, kiedy wyczuwa się nadchodzący problem czy chociażby ciężki temat). Może tamta firma jest jedyna na całym świecie?\nW obliczu takich historii coraz mniej sensowna staje się moja egzystencja w obecnym miejscu pracy. Wszyscy próbujemy działać, wyznaczając sobie cele i zadania, podczas gdy Pani Chaosu - zamiast spinać w całość - z reguły rozpierdala wszystko w pył. Zero dyskusji. Kontrolowana rozmowa w konkretnym celu: aby ocieplić swój wizerunek, aby w przyszłości móc o coś poprosić, aby wzbudzić zazdrość czy podziw. Wszystko obliczone na wynik. Rozumiem, że można skończyć MBA, być korporacyjnym szczurem i aspirować do miana supermenedżera, ale litości... człowiek wyczuwa, kiedy traktuje się go jak zwykłego robola stojącego przy taśmie, a kiedy rozmawia się z nim jak z człowiekiem...\nPozostaje tylko jedno pytanie... jak wybrać to nowe miejsce? Jak ułożyć wszystko tak, żeby bezpiecznie wylądować?\nOtwieram okno, żeby lepiej słyszeć deszcz. W głowie szumi. Semi red. Najlepsze ze wszystkich. Moja uzależniona od alkoholu miłość przebywa obecnie na służbowym wyjeździe, co oznacza dla mnie tylko jedno - koniec abstynencji. Umówmy się, brak wina i piwa to naprawdę niewielki koszt za obecność szorstkiego policzka, którego uśmiech wyczuwam co wieczór, kładąc się spać. A że odrobina procentów nikomu nie zaszkodziła, ja - kiedy Uzależniony wypływa na morze - przejmuję stery cudownego upojenia. Anyway.\nCzytam teraz "Poniedziałkowe dzieci" Patti Smith. Głównie w metrze, w autobusach. Zgrywa mi się to z jesienią, porannym rozbudzeniem. Okołopracową dynamiką. Miastem, które budzi się do życia o godzinie 8 i 17. Pierwszy raz z konieczności, drugi - z własnej potrzeby. Pomyślałam nawet, że najlepiej byłoby czytać tę książkę w autobusie, tym na najdłuższej w Warszawie trasie. Bo w domu to trochę zbyt spokojnie. Za mało liści i ludzi. Skończyłam też niedawno "Piaskową Górę" i wbrew moim początkowym wrażeniom - powaliła mnie na kolana. Dawno nie widziałam tak dobrego zakończenia, które nie dość że unosi ciężar całej historii, to jeszcze tworzy mocny, zwarty akcent. Wartość dodaną. Miła odmiana dla książek, które zazwyczaj kończą się jak zbyt długie pranie... wymuszonym furkotem i leniwym dudnieniem bębna. Byle szybciej, bo już myślę o tym, jaką książkę za chwilę wezmę do ręki. Poza tym w "Piaskowej Górze" autorka przez kilkaset stron każde zdanie pisała tak samo mocno, ostro, mądrze i zdecydowanie. Szapoba! Naprawdę. Czapki z głów! (Ciągle zastanawiam się, czy mam ochotę zmierzyć się z drugą częścią - "Chmurdalią", ale chyba jednak nie. Może na razie. Bo co, jeśli mi się nie spodoba...?)\nOstatnio znowu ciągle nie mam czasu. Wiem, że znajomi biegają na kursy i trzecie studia. Nieważne. Ja nie potrafię ogarnąć swojej kuwety. Oznacza to tylko jedno - albo nie umiem zarządzać swoim czasem, albo jestem materiałem straconym. Lost Generation. Tyle że bez wojny. Odżywają więc pod wpływem lektury Patti Smith moje marzenia o Nowym Jorku. O świecie, który wzniósł się jakby ponad poziomem ludzi, aut i mieszkań. O wielkiej panoramie szkła i ruchliwych ulic, które ciągle gnają do przodu. O duszności wrażeń, nadmiarze kolorów, stukocie obcasów, szeleście płaszczy, zapachu kawy i parówkach z budek... Ależ ja chciałabym tam pojechać...\nTagi: alkohol codzienność książki związek\nZ domu wyprowadziłam się, kiedy tylko mogłam. Czyli na studia. Zmieniłam miasto, zmieniłam środowisko, odcięłam się od niekoniecznie pozytywnego wpływu ludzi, z którymi przyszło mi nosić to samo nazwisko. Kredyt wzięłam nie po to, żeby w dorosłość wchodzić z zadłużeniem rzędu ponad 30 tysięcy polskich złotych, ale żeby móc się uniezależnić i podejmować własne decyzje. Do pracy, będąc jeszcze na studiach, poszłam, bo z samego kredytu jednak ciężko było mi się utrzymać. Poza tym chciałam zdobywać doświadczenie, którego inni mogli w przyszłości nie mieć... i od czasu do czasu pójść na jakiś koncert do Stodoły (gdzie te czasy Milordzie). Po studiach poszłam do pracy, bo... właściwie nie miałam wyjścia ;). Także dlatego, że opowieść o spełnianiu swoich potrzeb i rozwoju zawodowym to także moja bajka, moja historia. Czegokolwiek w życiu nie robiłam, nigdy nie lubiłam być zależna od innych. Zawsze chciałam sama. Niezależnie. Samodzielnie.\nWięc kiedy w pracy traktujesz mnie jak małe dziecko, mam ochotę urwać ci tę twoją farbowaną głowę, zedrzeć z twarzy słodko-gorzki uśmieszek i zrobić z nimi to, o czym nawet ja sama nie śniłam w najśmielszych snach. I kiedy próbujesz udowodnić, że jesteś potrzebna, tłumacząc mi rzeczy absolutnie podstawowe, mam ochotę wykrzyknąć ci prosto w twarz: Po co mi to mówisz, masz mnie za debila? Ale najbardziej nie lubię, kiedy widzisz, że przekraczasz granice i zagrywasz z bazy "aaa, będziesz na mnie fukać, ale muszę Ci to powiedzieć". Wtedy zastanawiam się, po co ci kur* ta Twoja gra. Czy naprawdę czujesz się aż tak niepewnie, czy po prostu nie widzisz, że jestem osobnym, dojrzałym człowiekiem, którego nie trzeba prowadzić za rękę?\nCałe życie mam się użerać z takimi jak Ty? No żesz kurwa...\nTagi: praca złość\nRzadko kiedy zdarza mi się siedzieć i nie robić nic - taka myśl wpadła mi dziś rano do głowy, gdy ostatniego dnia swojego dwutygodniowego urlopu wymyśliłam sobie taką scenę na moim poddaszu - świeżo umyte, pachnące włosy, pyszna Lavazza i kilka chwil z nogami za oknem.\nNie jesteśmy przyzwyczajeni do takich chwil spokoju. Ciężko jest się zatrzymać, kiedy wokół nas wszystko pędzi. Medal dla każdego, kto potrafi godzinami wpatrywać się w ruch miasta i nie podążyć za nim; leżeć na łóżku, kontemplować fakturę sufitu i nie ulec zniewalającej fali ciepła i senności; siedzieć w parku bez telefonu, książki i przenośnego internetu, które zajmują jego myśli. Ja na parapecie wytrzymałam bardzo krótko. Carl Honoré nie odklaskałby mi braw. Postanowiwszy jednak przeznaczyć przedpołudnie na całkowity relaks, poszłam do parku z książką (toskańska przygoda dobiega końca, jaka szkoda rozstawać się z tym słonecznym, pełnym serdeczności światem, które każe mi przyglądać się mijanym domom). Była woda, była fontanna, był szum. Klimatycznie, adekwatnie. Ale były też dźwięki autobusów i samochodów pełnych przemieszczających się ludzi, śmiech dzieciaków biegających na placu zabaw, nawet wołania mam, które podążały za nimi krok w krok. Zamiast siedzieć w mojej toskańskiej bańce i cieszyć się, że żadne dziecko nie płacze mi nad głową, i zamiast jechać do pracy albo na pracowniczą imprezę (z której zgrabnie się wywinęłam), mogę poczytać... wstałam i poszłam zrobić zakupy na obiad. Jakby nie mogły poczekać.\nCiesz się tym wolnym. Powtarzam sobie. Przecież możesz.\nTagi: codzienność dda książki relaks stres wakacje\nWłaśnie wtedy, gdy zabierałam się za pisanie (miałam pisać od rana, ale postanowiłam jeszcze pojechać po sportowy biustonosz i po jakiś przyzwoity obiad), zadzwoniła do mnie Ola. Pogratulowała mi nowego zakupu i upewniła w nowym postanowieniu: jeden nowy zajebisty stanik w każdym kolejnym miesiącu. Nie ma co oszczędzać na swoich piersiach - tak rzekła, jasno i dobitnie kończąc temat. Wobec tej stanowczej konstatacji pozostało mi tylko zamilknąć i zgodnie pokiwać głową ...Ale wiadomo, z Olą jest tak - jeden temat się kończy, zaczyna się drugi. Nie ma sytuacji, gdy w słuchawce zapada cisza i wypada sobie powiedzieć "do widzenia". Więc od biustonoszy do depilacji, od depilacji do rozmiarówki w sklepach, od rozmiarówki w sklepach do Anji Rubik na wakacjach, od Anji Rubik na wakacjach do cellulitu, od cellulitu do Witkowskiego... Tak, udało nam się nawet zboczyć w kulturalne rewiry! Był to jednak nic nieznaczący, króciutki romans, i znowu abarot - o kremach, o biustonoszach, o pilatesie, o bieganiu... Rozmawiamy tak może raz w roku (teraz z racji wspólnej magisterskiej niedoli troszkę częściej) i czasem nie mogę się nadziwić, jak tak można. Sama się sobie dziwię - żeby nie było. Rozmowy są jednak autentycznie przyjemne. Bo gdy Ola z pełną stanowczością oświadcza, że jej zdaniem S jest dla -naście, a nie prawie -eści, nie mogę powstrzymać się od śmiechu. I gdy opowiada, jak to ostatnio była w przymierzalni, gdzie spodnie weszły jej do pół łydki i za cholerę nie chciały wejść wyżej, mam wrażenie, że ona właśnie za miliony cierpi, wypowiadając te słowa, te żale. Z przymrużeniem oka i kurwami na języku.\nI tak minęło półtorej godziny (takie rzeczy tylko z Olą), które mogłam (tak jak i ona) poświęcić na pisaniu pracy. Powinnam mieć teraz wyrzuty sumienia, ale nie mam, gdyż właśnie wypiłam szklankę białego półwytrawnego (od czasów studenckich dawno minionych nie zdążyłam dorobić się kieliszków) i jest mi cudownie, szumnie, radośnie. Wezmę tę książkę, którą analizuję, i rozwalę ją w pył swoją przenikliwością. No i jeszcze muszę gdzieś zbunkrować to wino, żeby mój ukochany (z przypadłości alkoholik) nie dopatrzył się w naszej własnej bezpiecznej przystani, własnej norze, wrogiej substancji. Hmm... tylko gdzie ją u licha schować, żeby też jutro służyła?\nTagi: alkohol kobieta Praca magisterska relaks\nCzas przyspieszył. Na kilka chwil uciekłam z W. tam, gdzie wstaje się o 7 rano, bo słońce wypala dziury w nogach i pościeli, gdzie zapomina się o własnych potrzebach, aby zadowolić dwie małe istoty spragnione obecności, zainteresowania i zaangażowania (małe rączki machały do mnie już na dworcu).\nW Starym Domu się zmienia. Albo już naprawdę przetrawiłam wszystkie krzywdy, albo długa rozłąka, którą zawsze z rozwagą uskuteczniam, działa kojąco i pozytywnie. Trzeba też przyznać - czas miałam zaplanowany co do minuty. Spacer z Małymi po parku. Obiad. Kąpiel Małych w fontannie. To już jeden dzień. Tak. Bo Mali potrafią bez opamiętania biegać w samych majtkach po centrum miasta tylko po to, żeby zdobyć kolejny lej wody, trzy razy większy niż oni sami. A potem, z całkowicie niekontrolowanym rechotem, obserwują, czy patrzysz. Więc nawet gdy już myślisz o wycofaniu się, powrocie do ciepłych, cichych pieleszy, nie możesz się zapomnieć, bo zaraz zostajesz zepchnięty ze schodka prosto w wodę. Dzieci są okrutne :) W Starym Domu dzieliłam się sobą i czerpałam z tego przyjemność. Justyna, a odprowadzisz mnie dzisiaj do domu? A przyjdziesz do mnie jutro? Coś się we mnie łamie zawsze, gdy to słyszę. Coś pęka. Coś się rozpływa. I choćbym była nie wiem jak zmęczona, nie potrafię powiedzieć nie. Justyna, a kiedy wyjeżdżasz? Drugiego dnia odwiedziliśmy baseny i fajną ciotkę. Zamknęłyśmy tę przygodę farbowaniem moich włosów. Justyna, a czemu wlewasz to do jednej miski? Średni brąz jak zwykle przybrał kolor fioletowej czerni, którą próbuję zmyć, traktując swoje włosy bardzo, bardzo dużymi ilościami wody i szamponu. Wygram tę wojnę, zawsze wygrywam. Nie jak zwykle z dziką radością, ale ze spokojem przywitałam chwilę, gdy zamknęły się za mną drzwi pociągu... Czas z Małymi był wyjątkowy. Intensywny. Beztroski.\nPoza tym zaczęłam czytać pewną opowieść o Toskanii. Jakiś czas temu trafiłam na blog autorki. Kiedy będę mieć więcej czasu, przeczytam jej książkę. Wygrała m.in. z "Chmurdalią", "Córkami gór", "Muzeum Ciszy" i "Wilgotnymi miejscami" z kategorii "Kobiece", którą niedawno ze sporym podekscytowaniem utworzyłam na swojej Calibre. Postanowiłam rozejrzeć się trochę po tym rejonie literatury i, odłożywszy z wielkim żalem doskonałego, cudownego, zaskakującego i świeżego jak truskawki z cukrem "Drwala", wyleczywszy się z depresji po ukończeniu tegoż, ruszyłam z "Domem w Toskanii". Podróżuję więc po włoskich wzgórzach, zakurzonych ruinach, pełnych życia placach. Brakuje mi trochę jakiegoś dobrego wina towarzysza, ale tę nieobecność planuję nadrobić jutro, gdy mój M. będzie siedział w pracy. Po treningu (pobyt w Starym Domu to nie jest dobry czas na bieganie), pisaniu mgr (a jednak) i gotowaniu jakiegoś zajebistego obiadu (dzisiejsza zapiekanka z kurczakiem curry,warzywami,makaronem, sosem beszamelowym i serem gorgonzola była ABSOLUTNIE DOSKONAŁA), znajdę chwilę dla siebie, książki i dobrego towarzysza. Chyba nigdy nie piłam wina do obiadu, w dzień, no wiecie, poza imprezą, a już tyle lat żyję na tym świecie. Ot, przyjemności urlopu.\nTagi: dom dzieci książki relaks wakacje


Lirene, C+D pro Vitamin Energy, żel myjąco-energetyzujący, każdy typ skóry, 200 ml, nr kat. 261016 - Internetowa drogeria Rossmann - Zakupy online\nJesteś tutaj: Rossmann » Produkty » Pielęgnacja twarzy » Oczyszczanie » Żel, olejek, peeling » Lirene, C+D pro Vitamin Energy, żel myjąco-energetyzujący, każdy typ skóry, 200 ml, nr kat. 261016\nLirene, C+D pro Vitamin Energy, żel myjąco-energetyzujący, każdy typ skóry, 200 ml, nr kat. 261016\nWspaniały żel myjący, który zachwyca cudownym zapachem słodkich pomarańczy! Mmmm...\nEkspertki Laboratorium Naukowego Lirene stworzyły innowacyjne kosmetyki oparte o unikalny potrójny kompleks witaminowy. Ten autorski koncept stanowi połączenie 3 witamin – wit Duo C, hybrydowe połączenie dwóch form witaminy C, wit. Dpro oraz witaminy E. Seria C+Dpro Vitamin Energy zawiera ultranowoczesną podwójną formę witaminy C, która chroni DNA komórkowe oraz aktywuje syntezę kolagenu, natomiast witamina Dpro likwiduje negatywne konsekwencje niedoboru witaminy D w skórze oraz wzmacnia barierę ochronną skóry. Skóra staje się elastyczna, rozświetlona i pełna blasku. Zamknięta w mikrokapsułkach witamina E zapewnia ochronę antyrodnikową oraz reguluje gospodarkę wodno-lipidową skóry. Skóra jest nawilżona oraz pełna energii i witalności. Energetyzujący żel do perfekcyjnego oczyszczania twarzy posiada dodatkowo kompleks oligosacharydowy, który wspomaga odblokowanie i zwężenie porów oraz ujednolica koloryt skóry.\nŻel ma bardzo gęstą konsystencję, ciężko go wydobyć z opakowania. Zawiera małe perełki, które pękają podczas mycia buzi...\nCała seria Lirene bardzo kojarzy mi się z czasami studenckimi i serią do walki z Cellulitisem, więc sentymentalnie produkt już był na plusie...\nKiedy żel trafił w moje ręce przez chwilę zastanawiałam się, czy to na pewno żel do buzi. Opakowanie przypomina dobrze mi znane żele do ciała z tej ma...\nŻel Lirene z innowacyjnym kompleksem witamin (C, D i E) ładnie się pieni, dokładnie zmywa makijaż i pięknie, cytrusowo pachnie...\nEnergetyzujący żel do mycia twarzy z serii kompleksu witaminowego to bogactwo witamin C, D i E, który dokładnie oczyszcza skórę i zapewnia jej zdrowy,...\nŻel do mycia twarzy od Lirene poprawnie spełnia swoje zadanie. Delikatnie rozjaśnia przebarwienia i przyspiesza gojenie małych ognisk trądzikowych...


Komisja zdrowia obradowała [ZDJĘCIA] - Oleśnica - MojaOlesnica.pl\nKomisja zdrowia obradowała [ZDJĘCIA]\n22.01 o 18:39Komentarzy: 26Kategoria: Aktualności\nDzisiaj po raz pierwszy zebrała się komisja zdrowia i pomocy społecznej Rady Miasta Oleśnicy. Wybrano wiceprzewodniczącą tego organu i ustalono, czym będzie się zajmować komisja w najbliższym czasie.\nOd lewej: przewodnicząca komisji Mariola Aiyegbusi, wiceburmistrz Edyta Małys-Niczypor oraz wiceprzewodnicząca Dorota Adamczyk-Gajda\nDzisiaj w ratuszu odbyło się posiedzenie komisji zdrowia i pomocy społecznej, która jest w strukturach Rady Miasta Oleśnicy. Należą do niej Mariola Aiyegbusi (przewodnicząca, klub Jana Bronsia), Paweł Leszczyłowski (JB), Dorota Adamczyk-Gajda (JB), Adam Hrehorowicz (JB), Aleksander Chrzanowski (JB), Jacek Malczewski (JB), Beata Krzesińska (Oleśnica Razem) oraz Wojciech Bartnik (OR).\nPodczas dzisiejszego posiedzenia wybrano wiceprzewodniczącą i sekretarza komisji (zdecydowano o połączeniu tych funkcji). Została nią Dorota Adamczyk-Gajda, na co dzień pracująca jako lekarz.\nUchwalono plan pracy komisji na najbliższe miesiące. Czym zajmą się radni-członkowie tego organu? W lutym będą rozmawiać o reorganizacji powiatowego szpitala, w marcu o pomocy dla seniorów i niepełnosprawnych, w kwietniu o realizacji programów unijnych przez miejskie przychodnie, w maju o realizacji budżetu miasta za 2018 rok, natomiast w czerwcu główną tematyką będzie ta dotycząca przygotowań poszczególnych instytucji do akcji lato dla dzieci i młodzieży na terenie Oleśnicy.\nnie dla PO24.01 o 10:08\nTo wszystko wina Bronsia i PO! Referendum i odwołać go!\n`23.01 o 15:45\nwmawiają temu ciemnemu i choremu Narodowi ,że jest dobrze ,dobrze to dla elity jest bardzo dobrze\n```23.01 o 15:11\nsamowolka w tej Oleśnicy nie zajmują się tym co powinni tylko pilnują swoich stołków nepotyzm taka prawda to tak się dzieje w Oleśnicy od wielu lat .?\nAnonim23.01 o 13:43\nMądrość dnia: ?Jeśli udało ci się kogoś oszukać, to nie dlatego, że ten człowiek jest głupi, tylko dlatego, że otrzymałeś więcej zaufania niż jesteś wart.?\nem23.01 o 13:03\nnajwyższy czas zrobić wymianę tego lekarza orzecznika z Twardogóry po prostu to są żarty ,czy lekceważenie pacjentów ten pan lekarz orzecznik , robi sobie sam nie dobrą opinie o swoim zachowaniu i orzekaniu ,co ma dożywotne, stanowisko ,najwyższy czas wymienić tego pana orzeka na korzyści ministerstwa zdrowia chory powinien stawiać ,się na komisje przykładowo bez głowy to tez by była odmowa jest to wielkie nieporozumienie i niesprawiedliwe?\n.23.01 o 13:01\nNastępna w kolejce do mandatu jest Ilona Brattig, farmaceutka, właścicielka apteki, uczestniczka manifestacji w obronie konstytucji.\n?23.01 o 12:49\nPozostaje istotne pytanie: czy opozycja z Michałem Kołacińskim, lekarzem, będzie w stanie wyjść poza stosunki koleżeńskie i podjąć temat?\n@ZOZ23.01 o 12:45\nNie trzeba być opozycją, aby domagać się praworządności: od konstytucji zaczynając a na decyzjach radnych kończąc.\n@ZOZ23.01 o 12:43\nAnalogiczna sytuacja, ale na gruncie samorządu powiatowego stała się przedmiotem wyroku WSA we Wrocławiu z 2005 r. (sygn. III SA/Wr 221/05 ). __________Teza brzmi: "1. Utworzony przez powiat publiczny zakład opieki zdrowotnej jest "powiatową jednostką organizacyjną", o której mowa w art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym /t.j. Dz.U. 2001 nr 142 poz. 1592 ze zm./".__________Odpowiednio: oleśnicki SZPZOZ jest jednostką utworzoną przez Gminę Miasto Oleśnicę a zatem jest gminną (miejską) jednostką organizacyjną.\n.23.01 o 12:36\nSytuacja prawna jest na tyle jasna, że nawet orzeczeń NSA i WSA w bazie orzecznictwa na ten temat nie ma.\n.23.01 o 12:35\nArt. 24b ust. 1 zd. pierwsze ustawy o samorządzie gminnym brzmi: Osoba wybrana na radnego nie może wykonywać pracy w ramach stosunku pracy w urzędzie gminy, w której uzyskała mandat, oraz wykonywać funkcji kierownika lub JEGO ZASTĘPCY w jednostce organizacyjnej tej gminy.\n.23.01 o 12:34\nArt. 24a ust.2 ustawy o samorządzie gminnym brzmi: Radny nie może pełnić funkcji kierownika gminnej jednostki organizacyjnej lub jego zastępcy.\n.23.01 o 12:33\n@ZOZ - Czy ktoś poniżej powoływał się na art. 24f ustawy o samorządzie gminnym? Nie, to orzeczenie nie dotyczy podniesionej kwestii. Odwołano się do art. 24a ust. 2 i 24b ust.1 zd. pierwsze usg.\nw23.01 o 12:28\nprzecież w Oleśnica to robi co, chce rób ta ,co chcecie nie ma po prostu normalnej kontroli ,wszystko między swoimi nepotyzm tak to cały czas od lat jak rządził Bronś czy Kołaciński nic się nie zmienia dalej ,jest wielki chaos i bałagan w tej wiosce tak trzeba nazwać to miasteczko brudne\ngg23.01 o 11:48\nA ja gratuluję p. Dorocie Adamczyk - Gajdzie bo to jedyna osoba która zna realia funkcjonowania naszego szpitala, ponieważ tyle lat w nim pracuje i wie co w trawie piszczy. Mam nadzieję że podzieli się tą wiedzą z pozostałymi członkami komisji i coś wspólnie z radą społeczną starostwa poradzą na tę samowolę i degradację w szpitalu.\nZOZ23.01 o 10:52\nW skardze do sądu administracyjnego radny tłumaczył, iż jego zdaniem błędne jest twierdzenie organu nadzoru, iż sam zapis w statucie ZOZ umożliwiający prowadzenie działalności gospodarczej, jest wystarczający do uzasadnienia wygaszenia mandatu. NSA zgodził się ze stanowiskiem radnego. Sąd przypomniał, iż co do zasady samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej prowadzi działalność między innymi z wykorzystaniem mienia gminnego. Ponadto samodzielny publiczny zakład opiekli zdrowotnej może uzyskiwać środki finansowe. Środki te mogą pochodzić z odpłatnej działalności leczniczej, jak i z wydzielonej innej działalności niż odpłatna działalność lecznicza, jeżeli statut przewiduje prowadzenie takiej działalności. W ocenie NSA nie można uznać, aby zarządzanie samodzielnym zakładem opieki zdrowotnej, który co do zasady, stosownie do obowiązku ustawowego, wyposażony został w mienie komunalne, stanowiło zarządzanie działalnością gospodarczą z wykorzystaniem mienia komunalnego, o którym mowa w art. 24f ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594). Wyrok NSA z 21 listopada 2014 r., sygn. akt II OSK 2769/14, prawomocny i I WSZYSTKO JASNE ale czy aby dla obecnej opozycji wątpię?\nanty fan23.01 o 00:00\ndo @.(kropka). A kto by się tym przejmował. WSA stwierdza rażące naruszenie prawa przez burmistrza Oleśnicy jako OAP a prokurator Jerzy Prędota nie chce pociągnąć do odpowiedzialności karnej i odmawia ze względu na art 231 KK. Dlatego Rzecznik Praw Obywatelskich został poinformowany o martwocie art 23 ustawy o info jawnej. Z wnioskiem o ochronę obywateli i mieszkanców Olesnicy.\n.22.01 o 22:11\nPani dyrektor ma 3 miesiące od dnia złożenia ślubowania na decyzję (art. 383 par. 5 kodeksu wyborczego). Ślubowanie zostało złożone w dniu 28 grudnia 2018 r., ale wniosek o bezpłatny urlop powinien zostać złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników wyborów przez organ wyborczy, przed przystąpieniem do wykonywania mandatu (art. 24b ust. 1 zd. drugie ustawy o samorządzie gminnym). A zatem, czy wniosek został złożony?\n.22.01 o 22:09\nSZPZOZ to gminna (miejska) jednostka organizacyjna.\n?22.01 o 22:00\nSZPZOZ to jednostka miejska tak? , Aiegbusi jako przewodniczacy komisji zdrowia będzie wyznaczać kierunki działania swojemu szefowi Ptakowi? Czy sobie samej bo jest zastępca dyrektora ?\nZespół szpitali ma pół miliona złotych straty\ndzisiaj o 11:47/ Aktualności\nPowiatowa sesja w środę\ndzisiaj o 11:28/ Aktualności


ŻYWOT ZASTĘPCZY - blog ŻYCIE W NIEBYCIE\nŻYCIE W NIEBYCIE\towsianko1@autograf.pl\nŻYCIE W NIEBYCIE, 24 czerwca 2012 r.\nWłaściwie wszystko przemawiało za moim milczeniem. Ale że nie chciałem poniechać walki z wiatrakami, czyli z absurdami swojego życia, postanowiłem wrócić do publicznego mówienia. Wiem jednak, iż mówienie o czymś, co trwa bez przerwy i towarzyszy mi tak dotkliwie, że staje się częścią mojej egzystencji, jest bardzo ryzykownym przedsięwzięciem. Ryzykownym, ponieważ poczucie otaczających mnie i osaczających bzdur, przepisów i prawnych zawirowań - wyzwala ze mnie stylistyczną agresję, budzi tak silny emocjonalny sprzeciw, że przestaję nad sobą panować.\nCzy nie przesadzam z reakcjami? Wątpię, gdyż mam usprawiedliwienie: niecierpliwość. Niecierpliwość jest niekłamanym argumentem istnienia, katalizatorem postępowania i częścią mnie. Niecierpliwość związaną jest z moją przeszłością i przyszłością. Ze mną. Z moją pamięcią. Z moimi odczuciami i wciąż odwlekanymi zmianami na lepsze.\nZazdroszczę ludziom wspomnień, choćby wędrówek skrajem lasu, polnymi ścieżkami biegnącymi nie wiadomo dokąd. Zazdroszczę swobodnego przemierzania przestrzeni, bezrefleksyjnego chodzenia pośród przeszkód. O ile dla mnie są zawalidrogami nie do pokonania, oni nie dostrzegają ich nawet i omijając je, idą, jak gdyby nie było żadnych trudności. Podczas kiedy ja zastanawiam się, jak je obejść i zamiast kontynuować rozmowę z ludźmi, z którymi wybrałem się na wycieczkę, kombinuję, czy nie zrezygnować z przygody i wrócić do domu, gdzie jestem w miarę bezpieczny.\nAle ciekawość zwycięża i zostaję. Jakkolwiek uczucie zazdrości towarzyszy mi nadal. Nieokreślone, niskie, wiem. Nic jednak nie poradzę, bo kiedy uzmysłowię sobie, ile przeżyłem do tej pory i ile mógłbym mieć wspomnień, gdyby nie moje zawalidrogi, trafia mnie szlag. Nie to jednak jest najgorsze; już dawno pogodziłem się z losem. Najgorsza jest świadomość, że wokół mnie kręcą się osoby, którym nic nie brakuje, a mimo to nie widzą sensu życia.\nMyślimy stereotypowo; nasze poglądy oparte są przecież na własnych doświadczeniach. Zdrowy nie był niepełnosprawnym, więc i o ludziach „zmniejszonych szans" pojęcie ma nikłe. I odwrotnie, chory od urodzenia nigdy nie był człowiekiem zdrowym i nie ma żadnych odniesień do sytuacji człowieka zdrowego.\nSamolubny brak wyobraźni, przewidywania i zastanowienia, pomaga lub uniemożliwia chodzenie po ziemi; nie widzi się czyhających barier. Zdrowi mogą się od nich oderwać, wejść na chodnik i być tam, gdzie chcą. A o chorych można powiedzieć, że zwyczajny chodnik i brak wszelkich przeszkód, istnieje tylko w ich marzeniach.\nDoszedłem do wniosku, że z chorobą żyć się da, lecz jak, to sprawa indywidualna. Można się turlać po zawiściach, pieniactwach i wymaganiach, ale to nie mój styl. Mój polega na akceptacji, nie zaś na obrażaniu się i walce z postępującymi nieuchronnościami. Na uznaniu biologicznych praw powodujących narastanie ograniczeń. Na pogodzeniu się z tym, czego nie potrafię zmienić.\nJestem przecież dłużej chory, niż byłem fizycznie bez zarzutu, a więc w pewnym sensie znajduję się w stanie naturalnym. Kto wie, czy umiałbym być zdrowym po tylu latach? Od nowa przystosowywać się do życia bez przeszkód? Do świadomości, że znowu mogę wykonać to, czego nie potrafiłem przez lata? Na przykład płynnie iść ulicą nie bojąc się upadku? Śmiało stanąć w szczerym polu nie szukając oparcia? Powtórnie wykształcić w sobie zapomniane zachowania i prawidłowe nawyki? Przewalczyć rutynę, obawy i przyzwyczajenia? Czy nagły i zaskakujący powrót do niegdysiejszej sprawności nie byłby raczej przekleństwem, aniżeli dobrodziejstwem? A co z obecną wrażliwością niejako przypisaną do mojego stanu? Przecież nie mam gwarancji, że we mnie zostanie, gdy zacznę korzystać z odzyskanych możliwości ruchowych! Raptem przestanę podziwiać krajobrazy, tęsknić za, marzyć i spodziewać się, iż, i dam się porwać odnowionym namiętnościom do chodzenia po kawiarniach, do poznawania ludzi, którzy przedtem nie chcieli się ze mną zadawać, omijali mnie, bo mieli w pogardzie takich zdegenerowanych cudaków? I, by im dorównać, stanę się jednym z nich, facetem bez krzty wyobraźni, prymitywem odżegnującym się od minionego stanu, kimś wyznającym poglądy sprzeczne z dzisiejszymi? To by mi groziło.\nPrzez okres nieprzerwanej choroby oduczyłem się życia pośród szarej codzienności. Dano mi rentę, nie chodziłem więc do pracy, nie stykałem się z ludźmi zajętymi użeraniem się ze zwykłymi problemami, z tym, za co przetrwać do wypłaty, co włożyć do gara, z czego zapłacić czynsz. W zamian mogłem cieszyć się nieustannie podłym zdrowiem, latać po przychodniach, czepiać się nadziei na cud. A w przerwach pomiędzy pobytami w szpitalach, sanatoriach i u znachorów, świtem lub nocami mogłem uczyć się, czytać, jeździć palcem po mapie, podróżować po tych miejscach, do których nie pojadę wcale.\nI w takich chwilach uświadamiałem sobie, że mam szczęście. Moi znajomi ze szpitala, chorzy na to samo, już od dawna nie wstawali z barłogu, podczas gdy ja hopsałem po całej sali i wszędzie był nadmiar mojej obecności: na korytarzu, w dyżurce, w innych salach. Patrzyli na mnie z zawiścią, a wieczorami zwierzali się, że nie czytają, bo nie potrafią skupić się na jednym rządku liter. Podobnie z oglądaniem telewizji. Skarżyli się, że litery i obrazy są płynne, oleiste, zamazane.\nWięc gdzie mi do nich! Jak mogłem przypuszczać, że jestem do nich podobny? Przecież moje cierpienia były niczym błahostki w porównaniu z ich. I jak ludzi idących do pracy, zdrowych i zagonionych walką o byt, zrozumieć nie byłem w stanie, tak i ludzi chorych bardziej ode mnie, też. Bo trzeba być w skórze drugiego człowieka, trzeba żyć w jego trudnościach, kompleksach i „nierealności", by wydawać o nich sąd.\nOpublikowano: 24.06.2012 05:27. los\tAutor: ŻYCIE W NIEBYCIE\nAUTOR Serdecznie zapraszam (w imieniu redakcji pisarze.pl i oczywiście swoim) do udziału w...\tAUTOR Serdecznie zapraszam (w imieniu redakcji pisarze.pl i oczywiście swoim) do udziału w...\tEMERT\_YT Serdecznie zapraszam (w imieniu redakcji pisarze.pl i oczywiście swoim) do udziału w...\twięcej\nrefleksja na niby\nTematy w dziale Literatura\nSąd Najwyższy płonie. Przypadki Rycerza Smysa nr1.\nwyrwać się z otchłani bezradności


Zobacz wydruki zdjęć online październik 2021 − parafiapolskokatolicka.pl\nNie ma bardziej sprawdzonego sposobu na zatrzymanie najważniejszych momentów naszego życia niż fotografia. Od czasu, kiedy powstała jest w tym niekwestionowaną królową. W obecnych czasach nowoczesnymi urządzeniami z wbudowaną funkcją aparatu uwieczniamy cenne chwile, nie ma jednak nic lepszego niż wielka wypełniona zdjęciami książka książka, którą można wziąć do ręki i obejrzeć wraz z przyjaciółmi w leniwy wieczór przy kominku i kubku gorącej herbaty.\nTeraz masz możliwość samodzielnego opracowania fotoksiążki. Jest ona w 100% Twoją własną kompozycją. Ty jesteś tutaj kreatorem a fotoksiążka, to Twoja wyjątkowa opowieść. Jeśli jednak nie masz konkretnego pomysłu lub nie jesteś pewien co z czym będzie najlepiej się komponować - służymy pomocą. Wspólnie skomponujemy tę niezwykłą historię. Na naszej stronie https://sklep.fotosmart. wywoływanie zdjęć cennik 2021-zdjecia-do-wywolania .com.pl dostępny jest kreator online, który w bardzo szybki i prosty sposób, krok po kroku pomoże Ci w utworzeniu unikalnej fotoksiążki.\nTworząc nasze produkty używamy tylko najwyższej jakości materiały . Są niezwykle trwałe na uszkodzenia oraz upływ czasu. Dostosujemy je do Twoich oczekiwań tak, by w jak największym stopniu współgrały z ideą unikatowej, własnoręcznie stworzonej przez Ciebie fotoksiążki.


Ogłowie NORTON PRO ESSENTIEL\nData dostępności: 2021-07-27\nOgłowie wykonane ze skóry bawolej. Niezwykle lekkie i miękkie. Szwedzki nachrapnik został wykończony skórą bydlęcą. Ogłowie przeszyto jasną nitką, która kontrastuje z resztą materiału. Sprzedawane bez wodzy.\nOgłowie Ivy z futerkiem\nOgłowie Santa Fe\nWkładki neoprenowe do ogłowia Ivy\nWkładki do ogłowia Ivy\nOgłowie Charlotte lakierowane\nOgłowie Anatomic 2\nOgłowie anatomiczne Devi\nOgłowie bezwędzidłowe Sunna\nTorba na ogłowie QHP


Uwaga! - wiocha.pl absurd 53425\nWyuzdane 12-latki atakują\ngiermol 11-04-26, 18:31 Zgłoś\nDodano: 2011-04-26, 18:31:39 przez: giermol\nmina tej blondyny jak z porno i te cycki. wtf?\nIch twarze mnie przerażają.\nOpis to chyba powinien być wypchane 12:D\nPszczółka Maja i Prosiaczek z "Kubusia Puchatka" :-) haha..\nJa znam tą blondynkę - Aldona... i ona ma 15 lat a nie 12.. ale cycki sobie rzeczywiście wypchała..\nE tam... Ona nie ma 12 lat tylko 15 ;D znam ja ;] Ale cycki sobie wypchala...:PPPP\nTrochę za wysoko sobie te "cycki" umiejscowiła.\nSzok jaka morda.Co cycki se wypchałaś i myślisz że jesteś super.\nCYcki rosną z cipy kapie\nciekawe ile skarpetek tam władowała.\nhahaha ... zalosnee teee dziecii ; dd widac ze ma skarpetkii wlozonee ; dd i czym ona sie chwali brakiem mozguu brawooo dla ciebieee ; )))\nale ta nizej sie wypieła, żeby deska zrobila sie wypukła o.o xd\nhahaha ewlina! Moja sąsiadka :D\nNiedlugo 5latki tak beda robily ;/ glupie czasy sie robia ... wspolczuje juz moim nienarodzonym dzieciom...\nlol. tylko tyle można powiedzieć o nich po zobaczeniu tego. żal mi was!!!!!!!!\nale paszczury :D\nAch,ach też takie znam;/ ja na szczęście się z takimi nie zadaje.\nBaronex też ją znam i masz rację, płaska na maxa. ;D\nJak tą blondynę znam i ona tak naprawdę to decha i jest płaska jak kredens.\nCoś nierówno ten maminy staniczek wypchała...\nTa w różowym nieźle sobie napchała różnych rzeczy do stanika. Poprawka- zdarzają się zdrowe 12-latki z normalnych rodzin z dużym biustem, ale tu wyraźnie widać po kształcie, że są napchane.\ni to spojrzenie..grrrrr... kocice;d;d;d\nNie przesadzajcie, gdzie tu wyuzdanie- przeciez trzeba wstawić fotke na 'fotke', a nie będą ich robić w swetrach po szyje...\nPrzyucza sie do przyszłego zawodu.. Niezłe ambicje mają dzisiejsze 12latki.\nAle żeby chociaż cyckonosz wypchała\nCzyżby stanik mamusi ? Boże niektórzy ludzie to naprawdę wiochę SAMEMU SOBIE robią.;/\nPrzecież to nienormalne, 12 - latki nie mają takich cycków.\nZależy które . , znam takie co mają nawet większe i są w jej wieku .\nAkurat widać ,że ta 12-nastka ma push-up .\nWypchała skarpetami xD\nTe to jeszcze nic. Niektóre małolaty to chyba są przez starych karmione jakimiś prochami, bo w wieku 14 lat niektóre mają już kształty 17-18 latek...\nTroszkę sobie za wysoko cycki zrobiła xD\nTa w różowym jest niesamowita!:D W wieku 12 lat wykształcił się u niej niezły biust.. Może to jakaś pomyłka genetyczna? :)\ncycki za nisko ^^\nza duży biustonosz:) przyjrzyj się.\nTa niżej ma chyba push-up a\nno gówniary uczą sie fachu pomału , co chcecie , jedna jest derektorka w firmie druga prostytutką i to zawód i to ....ha ha ha\nBoże dlaczego ja musze żyć na takim świecie? Gdyby tylko ludzie używali tego co mają w głowie a nie tylko tego w majtach, świat byłby lepszy\nza 4 lata bedziecie mieli co bzykac .. wiec nie narzekajcie..\natakują wypchanym skarpetkami stanikiem\nLedwo cycki urosły a już taki lans... dzisiejsze małolaty...\nZałożyła za duży stanik i myśli, że jest fajna ;/\nTo smutne polskie realia :(\nnieźle wypchane ;]\nA te wypchane cycki...idiotki !!


Warto rozważyć przypadek Sol-alkopops te gamecock piłki nożnej ar\nJego młodych pracowników w kolejce z pluszowe kapelusze grzyb i plecaki i wystające promo plakat rolki w kolejce turbulentnie przez wiele godzin na wydarzeniach na całym świecie do gamecock piłki nożnej świadkiem rzeczy, które marketerzy chcą je znaleźć, aby dowiedzieć się, czy powinny kupić rzeczy, czy nie nie oni nie wiedzą, jak dekorować lub komport kamery telewizyjne pan poprzecznie te letargiczne kolejki i często złapać wyrażenia ludzi, którzy nie wiedzą raczej, dlaczego oni sami są tam regularne\nZobacz Na Amazon Gamecock Piłka Nożna Gra Wstępna Kości\nTak naprawdę nie jestem w domu, ani moja pani nie ma prawdziwego numeru. Mam na sobie zestaw słuchawkowy axerophthol realistic reality (VR) z kontrolerami ruchu deuce, które chik i brzęk przeciwko futbolowi gamecock ' a biorą aback Jak mam górę. Ale chociaż wiedziałem, że mam praktyczne doświadczenie z BDSM, mój mózg jaszczurki z salonu-ace, który impulsywnie przekonał mnie do kupna zestawu VR w miejscu Numer jeden—wydaje się zupełnie zapomnieć, że jestem numerem atomowym 49 moja komora. Moje myślenie zwolniło. Moja personifikacja ma przeziębienie. Wyczuwam gotowość do służby., I bardziej niż czegokolwiek, Pragnę zadowolić tę właściwą kobietę.


Oznaki śmierci psa - Szkolenie July\nJak psy umierają\nNiestety wiek naszych czworonożnych przyjaciół jest znacznie krótszy niż człowieka. Wcześniej czy później musimy zmierzyć się z faktem, że ukochany pies się zestarzeje, zacznie osłabiać jego zdrowie... Prawdziwy właściciel powinien wiedzieć, jak umierają psy, tak aby w tak trudnym momencie być z przyjacielem i pomóc mu jak najmniej cierpieć.\nJak rozpoznać przybliżenie\nWłaściciel doskonale zna nawyki swojego psa, jego zwyczajowe zachowanie i charakter. Dlatego zauważając zwyczaje przyjaciela, które zmieniły się w czasie, można zrozumieć, że koniec jest bliski i mieć czas, aby być blisko psa, nie pozwalając mu odejść samemu i odczuwać strach.\nPrzede wszystkim, bliżej śmierci, oddech zwierzęcia bardzo się zmienia. Jeśli zazwyczaj młody pies potrzebuje więcej niż 20 oddechów na minutę, to kilka dni przed śmiercią liczba ta zmniejsza się o połowę. Pies będzie oddychał rzadko i płytko, z przerwami. Kilka minut przed śmiercią zwierzę zacznie bardzo mocno wypuszczać powietrze, ponieważ płuca ustąpią. Impuls spadnie również: od zwykłych 100-130 do 60-80 uderzeń na minutę.\nPies umierający ze starości zacznie stopniowo odmawiać jedzenia i wody, więc usta psa będą bardzo suche. Również pies często ma żółtawe wymioty - jest to żołądek wypluwający żółć. Zwierzę może również przestać kontrolować swoje nawyki w toalecie w wyznaczonych miejscach - faktem jest, że mięśnie słabną, a pies, nawet dobrze wyszkolony, nie może powstrzymać chęci pójścia do toalety. Nie upomnij jej za to.\nJak zmienić zachowanie i chód\nMięśnie psa podczas ruchu mogą mimowolnie drgać z powodu skurczów, także pies może się trochę zatapiać lub straci koordynację w przestrzeni. W ostatnich godzinach życia twój czworonożny przyjaciel będzie próbował się w ogóle nie poruszać i spróbuje położyć się w ciemnym, ustronnym miejscu. Podobnie jak wiele zwierząt, psy wolą chodzić, chować się przed śmiercią, aby nie powodować niedogodności i nie zakłócać spokoju. Ale jednocześnie, jeśli w takiej chwili zbliżysz się do psa i pozostaniesz blisko, to będzie nieskończenie wdzięczny - straci poczucie lęku przed nieuchronnym, poczucie samotności zniknie.\nNajważniejszym wskaźnikiem jest zmiana w aktywności psa jako całości. Jeśli gry zwierząt stały się rzadsze, pies porusza się wolniej i nie biegnie już tak szybko, ale zachowuje apetyt i reakcje, pies odchodzi i kontroluje chęć do toalety - po prostu się starzeje, nie choruje i nadal będzie chorował proszę Zwierzę zrobi to samo, co zwykle, po prostu wolniej ze względu na starość. Ale gdy wszystkie nawyki i próby komunikacji i ruchu są zminimalizowane - najprawdopodobniej twój pies jest albo bardzo chory, albo stary wiek dobiegł końca, a twoje zwierzę jest gotowe na śmierć.\nW najtrudniejszym momencie znajdź się w pobliżu swojego czworonożnego przyjaciela. Zapewnij mu suche i ciepłe miejsce, umieść wodę i jedzenie w pobliżu, na wszelki wypadek. Pamiętaj, aby dotknąć psa, możesz go pogłaskać i porozmawiać. Nawet w chwili tuż przed śmiercią pies czuje się bardzo dobrze - jeśli nie może się poruszyć, spróbuje zareagować na opiekę właściciela z lekkim ruchem ogona lub podążać za nim spojrzeniem. Czasami psy płaczą przed śmiercią, podobnie jak ludzie - trudno im też rozstać się z tobą.\nPamiętaj, że twój czworonożny przyjaciel żył szczęśliwym życiem u boku dobrego gospodarza. Jak stwierdzono w jednym z artykułów: "Ludzie żyją dłużej, ponieważ muszą uczyć się kochać w swoim życiu. A psy już to potrafią...\nSzkolenie Często właściciele psów mają do czynienia z takim problemem, jak choroba na szyi zwierzęcia. Fakt, że zwierzę ma urażone uszy, nie jest trudny do zauważenia w zależności od zachowania psa: często zaczyna drapać uszy łapami, potrząsać uszami, różne rodzaje wydzieliny pojawiają się w uszach.\nSzkolenie Trening Husky jest wyjątkowy: te psy są zasadniczo różne od wszystkich ras występujących w krajach europejskich.Na tych zwierzętach ludzie starali się pielęgnować cechy, które pomogłyby w rozwiązaniu problemów związanych z posiadaniem własności: jej ochroną, ochroną przed atakowaniem wrogów.


"Portret Doriana Graya" w Teatrze Rozmaitości\nWiadomości24 » Kultura » Teatr » "Portret Doriana Graya" w Teatrze Rozmaitości\nData dodania: 2014-12-29 14:05\nJeśli jakiś spektakl budzi kontrowersje, to na pewno ten. I choć wydawać by się mogło, że reżyserem jest sam Markiz de Sade... jest nim Michał Borczuch, który na podstawie powieści Oscara Wilde’a stworzył spektakl, o którym mówi się głośno!\nJeszcze tylko brakuje, żeby ktoś z nich stanął na środku, zdjął spodnie i zrobił kupę! – tak skwitowała przedstawienie jedna z osób będących na sali. Trudno mi się z nią nie zgodzić. Ale o wrażeniach później.\nGłównym bohaterem sztuki jest Dorian Gray (w tej roli Piotr Polak), przystojny młodzieniec o szlachetnych, delikatnych rysach twarzy i bladej, typowo posągowej urodzie. Nieśmiały, skromny, niewinny i niczym nieskażony człowiek, który w połączeniu ze swym pięknem fascynuje malarza Bazylego Hallwarda (Sebastian Pawlak), by wkrótce stać się jedyną inspiracją artysty. Pozuje mu do swojego portretu. Pewnego dnia Dorian poznaje przyjaciela Bazylego - Lorda Henry’ego Wottona (Tomasz Tyndyk), który zaintrygowany urodą i osobowością chłopaka psuje w nim wszystko to, co dobre, uświadamiając mu potęgę młodości i piękna oraz to, że tylko dzięki tym dwóm nadrzędnym wartościom będzie on w stanie zrealizować wszystkie swoje marzenia.\nZafascynowany taką przemową Dorian zdaje sobie sprawę, że wraz z wiekiem jego uroda przeminie. Wypowiada więc życzenie, by to twarz na obrazie szpetniała z wiekiem i pod wpływem popełnionych grzechów, a nie on sam. Ukończony portret zostaje zawieszony w jego pokoju.\nPewnego wieczoru Dorian przypadkiem trafia do podrzędnego teatru na przedstawienie młodej aktorki, Sibyl Vane (Roma Gąsiorowska). Zafascynowany jej pięknem i talentem zakochuje się w niej i zaczyna ją uwodzić. Dziewczyna, która nigdy nie przypuszczała, że podbije serce kogoś klasy Doriana, odwzajemnia jego uczucia. Dorian przychodzi na wszystkie przedstawienia Sybil. Na jedno zabiera nawet Henry'ego i Bazylego z żoną (Katarzyna Warnke), chcąc im pokazać swoją ukochaną i cały jej talent. Okazuje się jednak, że tej nocy dziewczyna gra fatalnie. Przyjaciele buntują go, wytykając, że zakochał się w nieodpowiedniej osobie. Zdruzgotany Dorian po sztuce spotyka się z ukochaną za kulisami i oskarża o zniszczenie ich miłości – kochał ją tylko za jej talent, a teraz nie potrafi dłużej jej adorować. Zrozpaczona Sybil próbuje go przekonać, że po prostu nie potrafiła odgrywać na scenie miłości odkąd sama ją czuje i prosi Doriana o kolejną szansę. Ten jednak zrywa zaręczyny, a dziewczyna wkrótce po jego odejściu popełnia samobójstwo.\nSpektakl "Portret Doriana Graya" w Teatrze Rozmaitości\nZ "Portretu Doriana Graya" zostały tylko ramy\nApokalipsa - miłość i walka klas w Nowym Teatrze\nTagi: Teatr Rozmaitości Portret Doriana Graya Michał Borczuch Roma Gąsiorowska Katarzyna Warnke recenzja teatralna Oscar Wilde


Rusza nabór spektakli na tegoroczną „Talię” - TARNÓW - Polski Biegun Ciepła\nRusza nabór spektakli na tegoroczną „Talię”\n11.02.2019, 12:34 Wydział Komunikacji Społecznej\nW Teatrze im. Ludwika Solskiego w Tarnowie rusza nabór spektakli konkursowych na XXIII Ogólnopolski Festiwal Komedii „Talia”. Festiwal, będący tradycyjnie okazją do zaprezentowania najlepszych przedstawień komediowych z całej Polski, odbędzie się w dniach 21-29 września.\n- Do tegorocznej edycji Festiwalu pragniemy zaprosić spektakle, wyreżyserowane przez zawodowych aktorów – bez względu na to, czy mają za sobą studia reżyserskie, czy też pomysł reżyserowania narodził się jako naturalna droga „poszerzenia pola walki”. Jesteśmy ciekawi czy spektakle przez nich zrealizowane są przede wszystkim oparte na stricte aktorskim warsztacie (konstruowaniu postaci, budowaniu roli) czy można w ich przypadku mówić także o konceptach inscenizacyjnych, voltach interpretacyjnych i wizjonerskich przetworzeniach. Chcemy, by kolejna edycja Talii była okazją do przyjrzenia się, na ile doświadczenie aktorskie jest pomocne w pracy po drugiej stronie teatralnej rampy – mówi dyrektor artystyczny tarnowskiego teatru, Marcin Hycnar.\nWzorem ubiegłych lat, o wyborze najlepszego spektaklu i przyznaniu statuetki Tarnowskiej Talii oraz nagrody pieniężnej zadecyduje jury Festiwalu. Natomiast publiczność w Plebiscycie Publiczności wybierze własne zwycięskie przedstawienie. Dodatkowo zostaną przyznane nagrody indywidualne dla twórców spektakli.\nNa zdjęciu scena ze spektaklu "Śluby panieńskie", w reżyserii Wojciecha Malajkata. Spektakl zainaugurował ubiegłoroczny Festiwal Komedii Talia 2018. Fot. Paweł Topolski.


Jak uzyskać kredyt eksportowy. Zakup nieruchomości przez obywateli ukraińskich w Polsce. ATLAS na Ukrainie 1(13) PDF\nJak uzyskać kredyt eksportowy. Zakup nieruchomości przez obywateli ukraińskich w Polsce. ATLAS na Ukrainie 1(13) 2013\nDownload "Jak uzyskać kredyt eksportowy. Zakup nieruchomości przez obywateli ukraińskich w Polsce. ATLAS na Ukrainie 1(13) 2013"\n1 Jak uzyskać kredyt eksportowy Zakup nieruchomości przez obywateli ukraińskich w Polsce ATLAS na Ukrainie Kijów Gabinet Rady Ministrów Ukrainy фот. R. Paszkowski\n2 Szanowni Państwo! Drodzy Przyjaciele! Po kilkumiesięcznej przerwie wznawiamy wydawanie izbowego Dialogu polsko ukraińskiego magazynu gospodarczego. Mam nadzieję, że teraz już regularnie będziemy dostarczać Wam informacje o polskich i ukraińskich wydarzeniach gospodarczych. Zapraszamy wszystkich do jego współredagowania niech Dialog stanie się forum wymiany doświadczeń, promocji, pozyskiwania partnerów. w imieniu zgromadzonych tam blisko trzystu przedsiębiorców, przedstawiłem obu prezydentom, razem z moim przyjacielem, współprezesem Izby z ukraińskiej strony Oleksandrem Shlapakiem. Wnioski ze Szczytu stanowią przedmiot prac prezydenckich i rządowych administracji. Pracowita jesień Ubiegły rok to ukraińskie wybory. Czytając relacje o nich w polskich mediach, można było czasem odnieść wrażenie, że niektórzy korespondenci tylko wtedy uznaliby je za w pełni demokratyczne, gdyby wygrała w nich ukraińska opozycja. A przecież wynik wyborów nie był zaskoczeniem w dużej mierze odzwierciedlał notowania wcześniejszych sondaży ukraińskiej opinii publicznej. Nie naszym zadaniem jednak, jako organizacji biznesu, jest ich komentowanie. W tym czasie w życiu naszej Izby miało miejsce wiele wydarzeń kilka z nich przypominamy w obecnym wydaniu. Bezsprzecznie najważniejszym, zarówno w naszej ubiegłorocznej działalności, jak i w naszych relacjach gospodarczych, był współorganizowany przez nas XI Polsko Ukraiński Szczyt Gospodarczy, z udziałem prezydentów obu krajów w Kijowie. Wnioski z debaty plenarnej i zespołów merytorycznych, OD Redakcji Gospodarka ponad polityką Najważniejsze są relacje W interesie przedsiębiorców leży przede wszystkim przewidywalność każdej władzy, jej kompetencja, otwartość i zrozumienie potrzeby tworzenia jak najlepszych warunków dla rozwoju gospodarczego. Staramy się budować 2\n3 dobre relacje z kierownikami życia gospodarczego po obu stronach granicy. Na szczeblu centralnym poprzez naszą aktywność w pracach polsko ukraińskiej komisji międzyrządowej ds. współpracy gospodarczej, współpracę z administracją prezydencką i rządową, z ambasadorami i radcami handlowymi. Na poziomie regionalnym coraz intensywniej współpracujemy z ukraińskimi gubernatorami i polskimi marszałkami. Wyrasta nam po polskiej stronie sojusznik Konwent Współpracy Samorządowej Polska Ukraina organizacja polskich gmin i powiatów, współpracujących z ukraińskimi partnerami. Pożegnaliśmy Przyjaciela Niestety nowy rok rozpoczęliśmy smutnym wydarzeniem odszedł od nas wspaniały człowiek Tadeusz Piłat. Izba bez Tadeusza nigdy nie będzie już taka sama! Był pasjonatem polsko ukraińskiej współpracy, wielkim miłośnikiem Galicji, znawcą jej historii i teraźniejszości. Po obu stronach granicy miał mnóstwo przyjaciół. Każdy, kto go poznał, na zawsze pozostawał pod urokiem jego osobowości. To dzięki Tadeuszowi rozpoczęliśmy organizację corocznych konferencji w Krasiczynie, podpisaliśmy porozumienia z marszałkami i gubernatorami, pozyskaliśmy wielu społeczników. To dla mnie osobiście ogromna strata przyjaźń z Tadeuszem pozwalała mi przetrwać najtrudniejsze chwile, i te w Izbie, i te w życiu osobistym. Jako wiceprezes inspirował do działania nas wszystkich, zawsze życzliwie doradzając, ale też gdy trzeba było, otwarcie krytykując. Tej jego roli nikt już nie wypełni! Jednak życie biegnie swoim torem uczcijmy pamięć Tadeusza, organizując nasze coroczne spotkania w Krasiczynie, to przecież Jego dzieło! Warto być członkiem Izby Polsko Ukraińska Izba Gospodarcza obchodzi 20-lecie działalności. Zmieniamy się kompleksowo: od wizerunku, przez ofertę, po sposoby komunikacji. Chcemy być nowoczesną organizacją, która wspiera biznes po obu stronach granicy. Budujemy zespół specjalistów, zdobywamy pozycję wobec administracji, uczestniczymy w ważnych wydarzeniach obu krajów. Dlatego z satysfakcją możemy powiedzieć, że hasło Connecting Business since 1992 jest prawdziwe i pokazuje, że jeśli prowadzi się biznes na linii Polska Ukraina, warto i trzeba być członkiem Polsko-Ukraińskiej Izby Gospodarczej. Konsekwentnie rozszerzamy ofertę dla polskich i ukraińskich przedsiębiorców. Członkom naszej Izby proponujemy udział w programie Grup Zakupowych (www.pol-ukr.com/grupy-zakupowe) to wynik współpracy nawiązanej z Podkarpackim Klubem Biznesu. Za chwilę, również dla członków, zostanie uruchomiony program rabatowy CONNECT uzupełni on ofertę członkowską oraz zapewni dostęp do atrakcyjnych zniżek na towary i usługi związane z prowadzeniem biznesu. Program będzie oferował m.in. zniżki na połączenia lotnicze, hotele, restauracje, hurtowy zakup paliwa oraz wiele innych, atrakcyjnych usług, a także dostęp do towarów. Szczególnie zależy nam na sprawnym organizowaniu współpracy polskich i ukraińskich przedsiębiorców w określonych obszarach. OD redakcji 3\n4 Współdziałanie to organizować będą branżowe komitety (www.pol-ukr.com/komitety-polska). Dzisiaj funkcjonują dwa: ds. projektów inwestycyjnych oraz ds. IPO. W najbliższej perspektywie powołamy zespół ds. środowiska, ds. prawnych, celnych i podatkowych, ds. rolnictwa, ds. energetyki oraz ds. turystyki wszystkich zapraszamy do współpracy! W obecnym wydaniu Dialogu prezentujemy ofertę, dotyczącą projektów inwestycyjnych. To propozycja skierowana szczególnie do naszych ukraińskich przyjaciół, którzy chcieliby bezpiecznie zainwestować w Polsce, ale także polskim przedsiębiorcom radzimy z niej skorzystać. Bądźcie tam z nami Czeka nas w najbliższym czasie wiele nowych wydarzeń. Już 6 marca zapraszamy wszystkich członków Izby i naszych przyjaciół na Ukraiński Dzień na polskiej Giełdzie. Najpierw, wraz z ukraińskimi spółkami notowanymi na polskiej giełdzie i przedstawicielami ukraińskiej administracji, przedstawimy ukraińskie realia gospodarcze i plany nowego rządu. Potem odbędzie OD redakcji się spotkanie dwóch klubów przy naszej Izbie ukraińskich emitentów giełdowych oraz polskich i ukraińskich dziennikarzy. Wieczorem czeka nas uroczysta Gala i po raz pierwszy wręczenie nagród gospodarczych naszej Izby. Pod koniec marca spotkamy się już po raz trzeci na Zamku w Krasiczynie. Konferencja Granica szansa, czy bariera rozwoju na trwałe już weszła do kalendarza imprez, służących rozwojowi naszej transgranicznej współpracy. W kwietniu zapraszamy na polsko ukraińską konferencję poświęconą problematyce wydobycia gazu łupkowego to inicjatywa powołanego przy Izbie Klubu Dziennikarzy. W końcu kwietnia zaś, już po raz piąty spotkajmy się na Baltic Business Forum w Świnoujściu i Heringsdorfie. A w międzyczasie targi, misje, spotkania bilateralne O wszystkim na bieżąco czytajcie na naszej stronie: Do zobaczenia! Jacek Piechota 4\n5 Kijów: XI Szczyt Gospodarczy 20 września 2012 roku w Kijowie w czasie oficjalnej wizyty Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego na Ukrainie odbył się XI Szczyt Gospodarczy Polska Ukraina. Celem wizyty było omówienie przez przedstawicieli najwyższych władz obu krajów kwestii związanych z działalnością samorządu gospodarczego oraz scharakteryzowanie uwarunkowań prowadzenia współpracy gospodarczej pomiędzy polskimi i ukraińskimi firmami. Wizyta była okazją do bezpośrednich rozmów biznesowych podmiotów zainteresowanych dwustronną współpracą. Podsumowania Forum w obecności Prezydentów RP i Ukrainy dokonali Prezesi PUIG: ze strony polskiej Jacek Piechota oraz ze strony ukraińskiej Oleksandr Szłapak. Mówcy podkreślili, że ostatnie lata to przede wszystkim zwiększenie obrotów handlowych oraz współpraca ukraińskich firm z warszawską giełdą, która przyniosła miliard dolarów zysku. W wystąpieniach pojawiła się także teza, wydarzenia że problemem w efektywnym prowadzeniu działalności gospodarczej pozostaje ciągle zbyt duża liczba organów kontrolnych. I choć sytuacja na Ukrainie stale się poprawia, przemiany jednak zachodzą zbyt wolno. W ramach Szczytu podpisano Memorandum o współpracy między Krajową Agencją Poszanowania Energii oraz Państwową Agencją Ukrainy ds. Efektywności Energetycznej i Energooszczędności, Porozumienie między Energetyczną Kompanią Ukrainy DTEK, PolskoUkraińską Izbą Gospodarczą i Ekotech Inżynieria, a także Porozumienie między Agroholding Avangard, Polsko-Ukraińską Izbą Gospodarczą i Polskim Górnictwem Naftowym i Gazownictwem Energia. fot. 5\n6 Kijów: I Forum podatkowe 28 września w Kijowie odbyło się I Forum podatkowe, współorganizowane przez Stowarzyszenie Prawników Ukrainy oraz Rady Społecznej przy Państwowej Służbie Podatkowej Ukrainy Pierwsza próba zebrania pod jednym dachem specjalistów prawa podatkowego oraz przedstawicieli organów państwowych okazała się być bardziej niż udaną w forum wzięło udział około 160 osób. Byli obecni również przedstawiciele podatkowych i finansowych resortów Polski i Gruzji. Stronę polską, oraz PUIG, na forum reprezentował Jacek Piechota jako moderator jednego z paneli, oraz dr Irena Ożóg, która wzięła udział w panelu dotyczącym operacji z nierezydentami, przedstawiając prezentację pt. Spojrzenie z Europy pomiędzy planowaniem podatkowym a uchylaniem się od opodatkowania Celem imprezy było omówienie aktualnych kwestii dotyczących prawa podatkowego oraz praktyki sądowniczej, powstałej w konsekwencji stosowania nowego Kodeksu Celnego Ukrainy. Na otwarciu Forum licznie zjawili się nie tylko prawnicy, ale także sędziowie oraz przedstawiciele organów podatkowych. Głównymi tematami forum były: administracja podatkowa, spory podatkowe, opodatkowanie operacji z udziałem nierezydentów, oraz szereg innych kwestii od kryminalnych aspektów relacji z organami podatkowymi do opodatkowania przedstawicielstw nierezydentów. wydarzenia fot. 6\n7 Roadshow: Prezentacja narodowych projektów inwestycyjnych Ukrainy Ukraina: najlepsze możliwości inwestycyjne pod takim hasłem przebiegała prezentacja narodowych projektów inwestycyjnych Ukrainy, która odbyła się 1 października 2012 r. w siedzibie polskiego Ministerstwa Gospodarki. Wydarzenie zorganizowane było przez Państwową Agencję Inwestycji i Projektów Narodowych Ukrainy, Polską Agencję Informacji i Inwestycji Zagranicznych, Polsko-Ukraińską Izbę Gospodarczą oraz Ministerstwo Gospodarki RP. Technopolis infrastruktura dla rozwoju nowoczesnych technologii, Ciepły Dom termomodernizacja domów mieszkalnych i budynków użyteczności publicznej, Parki Przemysłowe Ukrainy 10 pilotażowych obszarów przemysłowych w wybranych regionach Ukrainy. Ukraińscy prelegenci odpowiadali na pytania z sali. Słuchacze byli zainteresowani projektami i wyrazili chęć otrzymywania bieżących informacji o ich przebiegu i rozwoju. Strona www Polsko Ukraińskiej Izba Gospodarczej pozostanie odpowiednią platformą dialogu w tej kwestii. wydarzenia Ukraińscy Goście zaprezentowali potencjał inwestycyjny Ukrainy, ze szczególnym uwzględnieniem następujących projektów: LNG-Ukraina morski terminal do przesyłu ciekłego gazu ziemnego, Czyste miasto nowoczesny system przetwarzania odpadów, 7\n8 XII Forum Ekonomiczne we Lwowie 12 października 2012 r., w pomieszczeniach konferencyjnych Areny Lwów, toczyły się obrady XII Międzynarodowego Forum Ekonomicznego. Skupiło ono licznych gości ze sfer biznesowych, przemysłowych i rządowych Ukrainy, Białorusi i Łotwy, jednak największa delegacja, pod przewodnictwem prezesa PUIG, Jacka Piechoty, przybyła z Polski. Podczas Forum został przedstawiony potencjał gospodarczy Lwowa oraz nowe założenia polityki inwestycyjnej regionu. Obwód Lwowski, w rankingach efektywności inwestycyjnej plasuje się na drugim miejscu, po Kijowie. Tylko około 30% ogółu inwestycji jest finansowana ze środków budżetowych, reszta to inwestycje prywatne. Ze względu na bliskie położenie, obwód ten cieszy się dużym zainteresowaniem małych i średnich firm z Polski. Łączna wartość polskich, bezpośrednich inwestycji w tym regionie wyniosła na koniec 2011 r. ponad 384 mln dolarów, co stanowi prawie 44 proc. łącznego poziomu polskich inwestycji na Ukrainie. Na spotkaniu poinformowano również o uproszczeniu procedur, pozwalających na założenie własnego biznesu, na wzór polskich rozwiązań. Nowe przepisy polepszą klimat inwestycyjny i będą sprzyjać rozwojowi regionu powiedział gubernator lwowski, Mychajło Kostiuk. Konferencja zakończyła się podpisaniem szeregu umów inwestycyjnych. wydarzenia fot. PUIG 8\n9 Europejskie Dni Handlu na Ukrainie Listopad 2012 roku upłynął pod znakiem przeprowadzonych w Kijowie Europejskich Dni Handlu. Organizatorami przedsięwzięcia byli: Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego i Handlu Ukrainy, Ukraińskie Stowarzyszenie Handlowe, Ukraińska Konfederacja Handlowo-Przemysłowa, Kijowski Narodowy Uniwersytet Handlowo-Ekonomiczny, międzynarodowe stowarzyszenie europejskie EuroCommerce, Ogólnoukraińska Federacja Konsumentów PULS, Stowarzyszenie Producentów AGD i Urządzeń Elektronicznych, Ukraińskie Stowarzyszenie Towaroznawców i Technologów, Ogólnoukraiński Ruch Młodzież w obronie praw konsumentów. PUIG reprezentował Oleg Dubisz. Na wyróżnienie zasługuje zwłaszcza Dzień Handlu, w ramach którego odbyło się Międzynarodowe Forum Handlowe: Najlepsze praktyki europejskie: perspektywy dla Ukrainy. W dyskusji plenarnej zabrali głos: Doradca Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Henryk Danusiewicz, Dyrektor Departamentu Rozwoju Handlu Ministerstwa Rozwoju Gospodarczego i Handlu Ukrainy Igor Garbaruk, Prezes Ukraińskiego Stowarzyszenia Handlowego Igor Balenko, Rektor Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu Handlowo-Ekonomicznego Anatolij Mazaraki oraz pani Prezes OFK PULS Natalia Prytulska. Pierwszy sekretarz Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji Ambasady RP Michał Faleńczyk, wygłosił obszerne przemówienie na temat Polsko-ukraińska wymiana handlowa towarami spożywczymi w latach , a Dawid Stulik, przedstawiciel Przedstawicielstwa Unii Europejskiej na Ukrainie, zaprezentował instrument wydarzenia wsparcia eksportu HelpDesk. Na uroczystej ceremonii wręczono również nagrody zwycięzcom konkursu Towar Roku 2012 na Ukrainie. na zdjęciu: radca Europejskiej Komisji do Spraw Handlu Henryk Danusiewicz, pierwszy sekretarz WPHiI ambasady RP na Ukrainie Michał Faleńczyk i wiceprezes Ukraińsko-Polskiej Izby Handlowej Oleg Dubisz. 9\n10 Memorandum o współpracy z Lwowskim Urzędem Celnym Wrocław: Polska Polityka Wschodnia listopada 2012 r. dyrektor Lwowskiego Urzędu Celnego Serhij Popazoglo oraz dyrektor Zachodnioukraińskiego Przedstawicielstwa PolskoUkraińskiej Izby Gospodarczej Oleksandr Volkov podpisali Memorandum o zamiarze współpracy w celu koordynacji działań związanych z zabezpieczeniem przeprowadzenia konsultacji ze społeczeństwem w kwestiach kształtowania i realizacji polityki państwa w sferze celnej. W Memorandum uwzględnia się między innymi współpracę w sferze ustawodawstwa celnego, sprzyjaniu zagranicznej działalności gospodarczej oraz upraszczania procedur celnych. Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka Jeziorańskiego we Wrocławiu oraz Towa rzy stwo Europy Wschodniej organizowało w dniach listopada 2012 roku konferencję Polska Polityka Wschodnia Dyskutowano m.in. o następujących problemach: Polska polityka wschodnia a współpraca ekonomiczna z obszarem postradzieckim panel z udziałem Jacka Piechoty, prezesa PUIG. Sukcesy, porażki, rozczarowania bilans polskiej polityki na obszarze poradzieckim. Rola polskich samorządów w polityce wschodniej. Co zmieniają gruzińskie wybory? Litwa: nie bracia, lecz sąsiedzi. Polska polityka kulturalna na obszarze poradzieckim: nowe wyzwania czy stare koleiny? Białoruś i Ukraina: co dalej? wydarzenia Radymno: Wkrótce powstanie Korczowa Dolina listopada 2012 r. w miejscowości Radymno w powiecie jarosławskim odbyła się uroczysta inauguracja inwestycji Korczowa Logistic Park w Korczowej i Młynach. Z prezentacją nt. współpracy Polski i Ukrainy wystąpił Jacek Piechota. Wizualizacja Korczowej Doliny (projekt Pracownia Architektoniczna Kaniewski i Łuszczyński) 10\n11 Sanok: Konwent Współpracy Samorządowej Polska-Ukraina W dniach stycznia 2013 r. w Sali Herbowej Urzędu Miasta w Sanoku odbyło się Posiedzenie Zarządu Konwentu Współpracy Samorządowej Polska-Ukraina. W obradach wzięli udział członkowie Zarządu na czele z prezesem, starostą Drawskim Stanisławem Cybulą, członkowie Konwentu, zaproszeni goście z Polski i Ukrainy, a także reprezentanci miast partnerskich Sanoka. W trakcie obrad omówiona została działalność stałych komisji programowych, funkcjonujących przy Konwencie, ze szczególnym uwzględnieniem perspektyw powołania Polsko-Ukraińskiej Współpracy Młodzieży, która integrowałaby środowiska młodzieżowe z obu krajów i realizowała projekty pogłębiające współpracę w tej, jakże istotnej, sferze. Zarząd KWSPU poinformował także o złożonych przez Konwent projektach między innymi skierowanych do Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Polskiej Fundacji Międzynarodowej Współpracy na rzecz Rozwoju Wiedzieć Jak, Ministerstwa Edukacji Narodowej, Fundacji im. Stefana Batorego, Programu Młodzież w działaniu. Omówiono także możliwości współpracy z Instytutem Badań Regionalnych NAN Ukrainy we Lwowie. Obrady zakończyły się uroczystym przyjęciem Deklaracji Sanockiej, określającej ramy i perspektywy działania organizacyjnego. Różnorodność inicjatyw oraz kolejne propozycje wysuwane przez Zarząd KWSPU wskazują na potencjał organizacyjny i kreatywność działania, jakie mają na celu dalsze rozszerzenie integracji oraz poszukiwanie nowych obszarów współpracy polsko-ukraińskiej. wydarzenia fot. kwspu.pl fot. kwspu.pl 11\n12 Polsko-Ukraińska Izba Gospodarcza przy współudziale Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie oraz Ambasady Ukrainy w Warszawie jest organizatorem szeroko zakrojonego wydarzenia konferencyjnego: Polsko-Ukraińskie Forum Giełdowe Forum odbędzie się w dniu 6 marca 2013 r. w siedzibie Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie. Uroczyste otwarcie Forum rozpocznie się o godz Do uczestnictwa w Forum zaproszeni zostali przedstawiciele Ministerstwa Gospodarki RP, Ministerstwa Gospodarki Ukrainy, Ministerstwa Rolnictwa Ukrainy, Administracji Podatkowej Ukrainy, Zarządu GPW, przedstawiciele Zarządów ukraińskich spółek giełdowych; doradców prawnych, audytorów, brokerów; inwestorów instytucjonalnych i analityków. W trakcie Forum zaprezentowane zostaną trzy wiodące panele tematyczne, obejmujące między innymi makroekonomiczną, przemysłową oraz rolno spożywczą problematykę w kontekście specyfiki oraz zmian zachodzących na rynku ukraińskim. Forum będzie także optymalną platformą dla omówienia obecnej sytuacji oraz perspektywy rozwojowej sektorów, reprezentowanych przez ukraińskie spółki notowane na GWP, będzie oferować możliwość bezpośrednich spotkań i dyskusji między polsko ukraińskimi partnerami gospodarczymi. Aktywność ukraińskich podmiotów gospodarczych na GPW charakteryzuje się tendencją wzrostową, co stwarza realne przesłanki dla długoterminowych relacji, jak i szerokiej dyferencjacji branżowej reprezentowanych przez nich sektorów gospodarki. Konferencja zakończy się uroczystością wręczenia specjalnych nagród Buława 2013 podmiotom, których działalność gospodarcza odznaczyła się szczególnymi osiągnięciami na rynku, będąc synonimem sukcesu gospodarczego. Polsko-Ukraińska Izba Gospodarcza przy współudziale Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego oraz Prezydenta Miasta Przemyśla organizują w dniach r. w Krasiczynie koło Przemyśla trzecią już edycja konferencji: Granica polsko ukraińska. Szansa czy bariera rozwoju społecznego i gospodarczego. Współpraca transgraniczna doświadczenia, wnioski, perspektywy. W trakcie konferencji przedstawiciele władz centralnych, lokalnych i samorządowych, a także reprezentanci służb granicznych i celnych oraz przedsiębiorcy, ze szczególnym uwzględnieniem przedsiębiorców pasa przygranicznego, pracować będą nad poprawą warunków rozwoju przedsiębiorczości w obszarze transgranicznym i rozwojem relacji pomiędzy działającymi tam firmami. Jak co roku, celem konferencji jest budowanie polsko ukraińskich relacji biznesowych oraz optymalizacja warunków prowadzenia działalności gospodarczej. 12\n13 Drogowe przejście graniczne Dołhobyczów Uhrynów Kwestie przekraczania granicy polskoukraińskiej i ułatwienia w tym względzie, żywo interesują wszystkich: przedsiębiorców, władze rządowe i samorządowe. Samorząd Województwa Lubelskiego popiera inwestycje w rozwój infrastruktury granicznej stanowiącej istotny element systemu logistycznego w regionie i czynnik pobudzający międzynarodową wymianę handlową z udziałem naszych przedsiębiorców. Niezmiennie również uznajemy nasze najbliższe sąsiedztwo, w tym Ukrainę, za najważniejszych partnerów zagranicznych Województwa. Znaczenie współpracy z najbliższymi sąsiadami naszego regionu po wschodniej stronie granicy podkreślone jest w obecnie aktualizowanych dokumentach strategicznych Województwa. Inspirują przedsiębiorcy Samorząd wojewódzki nie ma kompetencji w zakresie organizacji ruchu granicznego, sprawy te należą do zadań administracji rządowej. Jednakże kwestie usprawnienia ruchu granicznego, obniżenia uciążliwości odpraw i wszelkich innych procedur związanych z przekraczaniem granicy przez ludzi i towary, ze względu na wagę i znaczenie dla regionu, są istotnym tematem poruszanym w rozmowach między przedstawicielami władz samorządu województwa a przedstawicielem administracji rządowej w osobie Wojewody Lubelskiego. Tematyka ta jest podejmowana między innymi z inspiracji organizacji przedsiębiorców, którzy są żywotnie zainteresowani zwiększaniem możliwości prowadzenia działalności i współpracy handlowej na Wschodzie. Nadzieje i szanse na rozwój Poprawa infrastruktury granicznej, w szczególności na terenie powiatu hrubieszowskiego, przyczyni się do ożywienia gospodarczego tego obszaru. Z racji położenia jest to obszar peryferyjny strefy Schengen, a rozbudowa infrastruktury granicznej daje szansę na przekucie dotychczasowych niekorzystnych warunków geograficznych w sukces. Wzmocnienie infrastruktury na tym odcinku granicy dokonuje się również dzięki rozbudowie i modernizacji pobliskiego drogowego przejścia granicznego w Zosinie. Dostęp do lotniska w Lublinie Warto także dodać, że dzięki usprawnieniu i większej wydolności infrastruktury granicznej obywatele naszych wschodnich partnerów, zwłaszcza ci, pochodzący z najbliżej położonych obwodów, będą mieli lepszy dostęp także do oferty nowo otwartego Portu Lotniczego Lublin-Świdnik. Realizacja tak nowoczesnego obiektu, dopasowanego do potrzeb rosnącej wymiany transgranicznej, była możliwa dzięki dofinansowaniu ze środków Programu Współpracy Transgranicznej Polska-Białoruś-Ukraina Beata Górka Rzecznik Prasowy Urzędu Marszałkowskiego Województwa Lubelskiego 13\n14 Baza Paliw nr 13 w Zawadówce Operator Logistyczny Paliw Płynnych sp z o.o. zaprasza do współpracy firmy spedycyjne oraz indywidualnych Klientów w zakresie przeładunku propylenu, propanu, butanu oraz propan-butanu, do nowoczesnej, spełniającej najwyższe standardy bezpieczeństwa, położonej przy kolejowym przejściu granicznym w Dorohusku - Bazy Paliw nr 13 w Zawadówce. Oferujemy: przeładunek z cystern szerokotorowych do cystern o znormalizowanym rozstawie osi, przeładunek z cystern szerokotorowych do cystern samochodowych. Zapewniamy: konkurencyjne ceny, miłą i fachową obsługę. Operator Logistyczny Paliw Płynnych sp. z o.o. tel. (+48) Biuro Handlowe w Warszawie ul. T. Chałubińskiego 8, Warszawa\n15 Zakup nieruchomości przez obywateli ukraińskich w Polsce Coraz częściej mamy do czynienia z inwestycjami osób fizycznych, które kupują w naszym kraju nieruchomości, traktując ich nabycie jako szansę na pomnożenie oszczędności lub bezpieczną lokatę kapitału. Jak przygotować się do tego procesu? Kiedy potrzebne jest specjalne zezwolenie? Jakie należy zgromadzić dokumenty? W Polsce panuje powszechne przekonanie o jednostronności polsko-ukraińskich relacji gospodarczych. Jednostronność ta ma przejawiać się tym, że polski kapitał lokuje się na rynku Ukrainy, a sytuacja odwrotna praktycznie nie występuje. Nic bardziej mylnego. Z każdym rokiem wartość kapitału ukraińskiego lokowanego w Polsce wzrasta. Co istotne inwestycje te mają nie tylko postać Okiem prawnika obrotu pomiędzy podmiotami gospodarczymi. Coraz częściej mamy do czynienia z inwestycjami osób fizycznych, które kupują w naszym kraju nieruchomości, traktując ich nabycie jako szansę na pomnożenie oszczędności lub bezpieczną lokatę kapitału. Niestety obywatel ukraiński, chcący w ten sposób ulokować swój kapitał, musi się liczyć z pewnymi utrudnieniami. Potrzebne dokumenty i zezwolenia Obcokrajowiec, chcący nabyć nieruchomość w Polsce, zobowiązany jest uzyskać zezwolenie Ministra Spraw Wewnętrznych. Forma wniosku o jego wydanie niestety nie została określona. Uważa się, że powinien on zawierać oznaczenie wnioskodawcy, wraz z określeniem fot. R. Paszkowski 15\n16 obywatelstwa, jak i adresu zamieszkania. Konieczne jest oznaczenie nabywanej nieruchomości (położenie, numer działki, powierzchnia, numer księgi wieczystej) oraz oznaczenie zbywcy wraz z adresem jego zamieszkania. We wniosku należy podać rodzaj czynności prawnej, w wyniku której dojdzie do nabycia nieruchomości, uzasadnić cel jej nabycia, wskazać okoliczności potwierdzające więzi wnioskodawcy z Polską oraz wykazać pochodzenie środków finansowych na zakup tejże nieruchomości. Wielkość nieruchomości i księgi wieczyste Obowiązują pewne ograniczenia w kwestii powierzchni, którą cudzoziemiec może nabyć. Dla zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, nie może być to więcej niż 0,5 ha. Wnioskujący musi ponadto wskazać czy posiada już lub jest użytkownikiem wieczystym innych nieruchomości położonych w Polsce oraz podać dane dotyczące tych nieruchomości i określić podstawę ich nabycia. Jeżeli wnioskodawca planuje zakup lokalu mieszkalnego zobowiązany jest określić jego położenie, adres, numer księgi wieczystej, wielkość udziału w nieruchomości wspólnej i określić nieruchomość wspólną poprzez wskazanie numeru działki gruntu i jej powierzchni. W przypadku gdy lokal nie ma założonej księgi wieczystej, należy podać numer księgi wieczystej prowadzonej dla gruntu, na którym znajduje się lokal. ZUS, a dokładniej pisemne stwierdzenie, że nie zalegają ze składkami na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych. Wymagane jest również zaświadczenie z banku, w którym prowadzony jest podstawowy rachunek bieżący Wnioskodawcy, określające wielkość posiadanych środków finansowych oraz jego zdolność kredytową i płatniczą. okiem prawnika Nieruchomości związane z działalnością gospodarczą W przypadku zakupu obiektu na potrzeby działalności gospodarczej lub rolniczej powierzchnia powinna być uzasadniona rzeczywistymi potrzebami wynikającymi z charakteru wykonywanej działalności. Zaświadczenia finansowe Osoby prawne z zagranicy mają obowiązek przedstawić dokument potwierdzający posiadanie środków finansowych na zakup nieruchomości nie starszy niż 3 miesiące, zaświadczenie o nie zaleganiu z wpłatami należności budżetowych oraz podobne zaświadczenie dotyczące fot. 16\n17 Kiedy nie potrzeba zezwolenia? Warto zwrócić uwagę na szereg okoliczności wyłączających konieczność uzyskania zezwolenia. Z obowiązku tego zwolnione jest nabycie samodzielnego lokalu mieszkalnego oraz samodzielnego garażu, o ile jest to związane fot. z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych nabywcy. Z obowiązku zwolnieni są również cudzoziemcy, zamieszkujący w Polsce legalnie nie mniej niż 5 lat. Prawo nie wymaga zezwolenia od małżonka obywatela polskiego, zamieszkującego w kraju co najmniej 2 lata, jak również dozwolone jest nabycie przez cudzoziemca nieruchomości, jeżeli w dniu nabycia cudzoziemiec jest uprawniony do dziedziczenia ustawowego po zbywcy, a zbywca co najmniej 5 lat jest właścicielem lub wieczystym użytkownikiem nieruchomości. Obowiązek nie obciąża również osoby prawnej, która ma siedzibę w Polsce i poszukuje niezabudowanej działki z przeznaczeniem na budynek. Powierzchnia działki nie może przekroczyć 0,4 ha. Zezwolenia nie musi uzyskiwać również bank będący wierzycielem, który uzyskuje nieruchomość na skutek przeprowadzenia bezskutecznej licytacji. Należy pamiętać że zwolnienia nie mają zastosowania, gdy przedmiotem nabycia są nieruchomości położone w strefie nadgranicznej lub grunty rolne o powyżej 1 ha. Aby uzyskać więcej informacji o zasadach nabywania nieruchomości przez obywateli Ukrainy, zapraszam na stronę Polsko-Ukraińskiej Izby Gospodarczej: okiem prawnika Maciej Piłat prawnik, dyrektor Biura Zarządu w Polsko-Ukraińskiej Izbie Gospodarczej 17\n18 Okiem Ekonomisty Jak uzyskać kredyt eksportowy Część przedsiębiorców, rozszerzając swoją działalność (produkcja, handel, usługi etc.), przy jednoczesnym dbaniu o swoją płynność finansową, posiłkuje się finansowaniem zewnętrznym. Spora liczba produktów oferowanych przez instytucje finansowe pozwala dzisiaj w bezpieczny i przemyślany sposób planować rozwój firmy. Ze szczegółowymi zasadami, procedurami i wzorami dokumentów związanych z finansowaniem kredytów eksportowych można zapoznać się na stronie Baku Gospodarstwa Krajowego który w sposób chyba najbardziej przejrzysty i syntetyczny pozwala na przybliżenie tego zagadnienia (i nie jest to reklama tego Banku). Czym jest kredyt eksportowy? Posługując się definicją ustawy o dopłatach do oprocentowania kredytów eksportowych o stałych stopach procentowych, kredyt eksportowy jest to kredyt dla zagranicznego nabywcy lub jego banku, udzielany przez bank w celu finansowania umowy eksportowej, a także refinansowanie kredytu udzielonego przez krajowego dostawcę na rzecz zagranicznego nabywcy, w tej samej walucie, według takiej samej stopy procentowej i takiego samego rozkładu spłat. Dlaczego taki kredyt jest nam potrzebny? Odpowiedź na to pytanie, w mojej ocenie, jest bardzo prosta. Jeżeli chcemy w bezpieczny fot. 18\n19 sposób rozwijać naszą działalność, rozszerzając ją na nowe rynki zbytu, nawet te, o podwyższonym ryzyku, sięgnijmy po kredyt, a wyeliminujemy ryzyko utraty płynności, ryzyko kontrahenta, a także wpłyniemy na uatrakcyjnienie naszej oferty handlowej etc. Kredyt taki może dotyczyć nabywcy naszych towarów, usług lub banku nabywcy. Jakie wymierne korzyści możemy osiągnąć jako eksporter? Po pierwsze, i dla nas najważniejsze, praktycznie niwelujemy ryzyko braku zapłaty za nasz towar, usługi etc., co pozwala nam w bezpieczny sposób zarządzać płynnością i łańcuchem dostaw, a dodatkowo praktycznie wszystkie koszty (finansowe) takiej transakcji mogą zostać w całości przeniesione na naszego kontrahenta. promować nasze towary i usługi, powinniśmy przede wszystkim przygotować i przedstawić instytucji finansowej: a) swoje dokumenty ustrojowe (Statut, KRS, NIP, REGON), b) swoje dokumenty finansowe (sprawozdania finansowe), c) opis transakcji, jakie chcielibyśmy przeprowadzać na nowym rynku (towar, usługa, kwoty transakcji, kraj importera, terminy lub okresy realizacji przez nas dostaw towarów lub usług). Te dokumenty w zasadzie powinny pozwolić nam na przygotowanie przez instytucję finansową wstępnej oferty finansowania eksportu, która może stanowić uzupełnienie naszej oferty handlowej. Jak powinniśmy przygotować się do współpracy z instytucjami finansowymi? Jeżeli nie mamy jeszcze konkretnego kontrahenta z kraju, w którym chcemy zacząć fot. Pamiętajmy, aby w takim przypadku wypracować już na tym etapie wzór standardowego kontraktu, który będzie akceptowalny przez instytucję finansową (bank) i jej partnera ubezpieczeniowego (KUKE Korporacja Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych S.A.) oraz uszczegółowić zakres dokumentów oraz ich formę dla potencjalnego kontrahenta, który może pozyskać finansowanie na nasz towar lub usługi. Pozwoli nam to już podczas ewentualnych rozmów z potencjalnymi kontrahentami zapoznać ich z pełną ofertą handlową, uzupełnioną o ofertę finansową, (często tańszą niż może importer pozyskać na swoim rodzimym rynku). okiem Ekonomisty A jeśli już mamy poważnego kontrahenta? Przede wszystkim najważniejsze jest pozyskanie informacji nt. preferowanej struktury transakcji importera (naszego kontrahenta). Musimy mieć dane czy dalej będziemy rozmawiali o kredycie bezpośrednio dla niego, czy też dla jego banku, który z kolei udzieli mu finansowania. 19\n20 Powinniśmy też pamiętać, że nasz kontrahent, bez względu na to czy kredyt będzie mu udzielony bezpośrednio, czy też jego bankowi, będzie zmuszony przejść pełną procedurę oceny wiarygodności kredytowej. Z tego też względu dokumenty, jakie powinien przedstawić kontrahent do oceny kredytowej, zawierają już większość potrzebnych informacji: a) dokumenty ustrojowe, b) sprawozdania finansowe, c) zaświadczenia o braku wszelkich zaległości podatkowych i społecznych, d) o pinia bankowa (o ile występujemy o kredyt dla nabywcy), e) aktualne kontrakty zawarte przez kontrahenta (w tym listy intencyjne etc.), f ) struktura należności i zobowiązań, g) proponowane zabezpieczenia transakcji wraz z wyceną zabezpieczeń. W związku z tym, że nie ma praktycznie zamkniętego katalogu dokumentów i informacji, których może żądać instytucja finansowa do oceny wiarygodności transakcji i kontrahenta, musimy być przygotowani na przedstawienie także innych, dodatkowych dokumentów i informacji. Kredyt dla banku nabywcy prostszy finansowymi już na wstępnych etapach planowania swego rozwoju. Pamiętajmy, że prostszą transakcją będzie udzielenie kredytu dla banku nabywcy. W takim przypadku to jego bank dokonuje oceny wiarygodności nabywcy i transakcji. I to jego bank składa odpowiedni wniosek kredytowy do współpracującej z nami instytucji finansowej. Po uzyskaniu pozytywnych decyzji pozostanie już tylko wynegocjowanie warunków szczegółowych i podpisanie stosownych umów, zarówno przez nas, jak i naszego kontrahenta. Później musimy już tylko spełnić warunki uruchomienia kredytu. Reasumując, już na etapie planowania transakcji/ kontraktu powinniśmy uwzględniać oczekiwania instytucji finansowej w zakresie dokumentowania planowanej transakcji czy też inwestycji (opis transakcji, spodziewane efekty finansowe, wiarygodność finansowa transakcji czy inwestycji, projekty kontraktów czy też projekty umów inwestycyjnych). Pozwoli nam to znacząco skrócić oczekiwanie na decyzje instytucji finansowych. Zachęcam wszystkich przedsiębiorców do podej mowania rozmów z instytucjami Jak może pomóc Polsko-Ukraińska Izba Gospodarcza? okiem Ekonomisty Nasi wykwalifikowani pracownicy oraz współpracownicy z bogatym doświadczeniem zawodowym służą wszelką pomocą podmiotom, które zamierzają rozszerzać swoją działalność, poczynając już od etapu pomysłu. Wskażemy zarówno szanse, jak i ograniczenia realizacji poszczególnych projektów, wstępnie ocenimy ich rentowność i bezpieczeństwo, zarówno gdy chodzi o klienta, jak i wybraną instytucję finansową. Nasi pracownicy mogą wraz z klientem prowadzić rozmowy z instytucjami finansowymi, pomagając mu sporządzać poszczególne dokumenty, jak i negocjować szczegółowe warunki transakcji. Zapraszam do kontaktu Paweł Małolepszy Przewodniczący Komitetu ds. Projektów Inwestycyjnych w Polsko-Ukraińskiej Izbie Gospodarczej 20


Kulki Vibrating / Wibrujące-y Silicone Kegel Balls / Kulki Kegla Usb 7 Function - Eroprezent.pl - Sklep erotyczny, Sex Shop Online\nSKLEP EROTYCZNY > ZABAWKI I GADŻETY > Trening mięśni kegla > Kulki gejszy > Kulki Vibrating / Wibrujące-y Silicone Kegel Balls / Kulki Kegla Usb 7 Function\nPrevPoprzedniKulki Vibrating / Wibrujące-y Silicone Kegel Balls / Kulki Kegla Set Usb 10 Function Remote Control\nNastępnyStymulator Silicone Panty Wibrator And Pulsator Usb 10 Function Heating Voice ControlNastępny\nilość Kulki Vibrating / Wibrujące-y Silicone Kegel Balls / Kulki Kegla Usb 7 Function\nSKU 139E493 Category Kulki gejszy\nNajdyskretniejsze na świecie kulki gejszy. Wytrenowane mięśnie kegla potrafią sprawić większą rozkosz mężczyźnie, a także kobiecie podczas seksu. Ponadto mięśnie dna miednicy są odpowiedzialne za trzymanie narządów rodnych kobiety na swoim miejscu, a także za trzymanie moczu z czym mogą pojawić się problemy np. po ciąży. Jakie korzyści czerpie się z systematycznego treningu mięśni kegla? Po pierwsze ćwiczone mięśnie stają się mocniejsze. Po drugie mocniejsze mięśnie sprawią dużo większą rozkosz podczas seksu obojgu. Samo noszenie drżących w środku kulek sprawia dużą przyjemność. Zabawka wykonana jest z najwyższej jakości silikonu medycznego. Jest on bezzapachowy, nie klejący i miły w dotyku. Łatwo przyjmuje temperaturę ciała. Zabawka jest ładowana za pomocą kabla USB. Używaj bezpiecznie w kąpieli lub pod prysznicem, ponieważ zabawka jest całkowicie wodoodporna i zatapialna, następnie można ją łatwo wyczyścić środkiem do czyszczenia zabawek i spłukać ciepłą wodą. Bezpieczny dla ciała, wolny od ftalanów. Zabawka obsługiwana jedynym przyciskiem. 1. Krótko naciśnij przycisk, aby włączyć masażer, kolejne krótkie naciśnięcie przenosi masażer do pierwszego trybu wibracji, każde krótkie naciśnięcie przesuwa masażer przez 7 trybów wibracji. Jeżeli szybko dwukrotnie naciśniemy przycisk, uruchomimy specjalny program do ćwiczenia mięśni kegla 2. Produktem tym można również sterować za pomocą pilota. Najpierw włącz masażer, a następnie krótko naciśnij przycisk, aby włączyć pilota, kolejne krótkie naciśnięcie przenosi masażer do pierwszego trybu wibracji, każde krótkie naciśnięcie przesuwa masażer przez 7 trybów wibracji. Jeżeli w dowolnym trybie wibracji, krótko naciśniemy boczny przycisk na pilocie, uruchomimy specjalny program do ćwiczenia mięśni kegla. Możemy sami decydować o ilości wibracji, każde naciśnięcie bocznego przycisku uruchamia 1 sekundową wibrację.\nNapisz pierwszą opinię o „Kulki Vibrating / Wibrujące-y Silicone Kegel Balls / Kulki Kegla Usb 7 Function” Anuluj pisanie odpowiedzi\n49,75 zł 48,70 zł Dodaj do koszyka\n419,24 zł 240,88 zł Dodaj do koszyka\n89,35 zł Czytaj dalej