Osób online 327\n100 Zdarzenie otwierające serię 100 ważnych wspomnień Liverpoolu to dzień, w którym Steven Gerrard spotkał się z królową angielską, Elżbietą II w pałacu Buckingham i odebrał odznaczenie Member of The British Empire. Miało to miejsce 21 marca 2007 roku.\n99 Numer 99 na liście Ważnych wspomnień Liverpoolu zajmuje towarzyski mecz między drużynami Liverpoolu i Celticu Glasgow. Spotkanie odbyło się na Anfield 16 maja 2000 roku i było poświęcone Ronniemu Moranowi.\n98 Pozycję nr 98 w rankingu najważniejszych wydarzeń w historii Liverpool Football Club zajmuje niesamowita dyspozycja Johna Barnesa w meczu z Quuens Park Rangers.\n97 Numer 97 w rankingu najważniejszych wydarzeń w historii Liverpool Football Club to dzieło pewnego młodego Anglika, wychowanka naszej Akademii, który przykuł uwagę całego świata jednym strzałem na Stade Geoffroy-Guichard w Saint Etienne.\n96 Numerem 96 na liście najważniejszych wydarzeń w historii Liverpoolu jest finał FA Youth Cup w 1996 roku. Było to pierwsze zwycięstwo the Reds w tym turnieju, a drużyna pełna była zawodników ze świetlaną przyszłością, takich jak David Thompson, Phil Brazier, Jon Newby, Michael Owen czy Jamie Carragher.\n95 Wielu ludzi pamięta nasze wspaniałe zwycięstwo nad Newcastle 4-3 kilka sezonów temu, utrzymując, że to jeden z najlepszych meczów w historii Premier League, ale nie należy zapominać o sezonie 1909/10, gdy 22.000 fanów zgromadzonych na Anfield przeżywało jeszcze większe emocje podczas meczu z tym samym przeciwnikiem. Liverpool w tym sezonie do końca walczył o mistrzostwo, mając jedynie 5 punktów mniej niż późniejsi mistrzowie, Aston Villa.\n94 Numerem 94 w rankingu najważniejszych wydarzeń w historii Liverpoolu jest wspaniała bramka zdobyta przez Steve McManamana w meczu przeciwko Celtikowi Glasgow w 1997 roku.\n93 Pod numerem 93. serii „Ważne wydarzenia” kryje się niezapomniana bramka autorstwa Johna Arne Riise przeciwko Manchesterowi United na Anfield. Strzałem, który niemalże rozerwał siatkę w bramce Norweg dał wiele radości kibicom The Reds na całym świecie...\n92 Numer 92 na liście 100 najważniejszych wydarzeń w historii Liverpoolu to zdobycie po raz siódmy Pucharu Ligi. Ian Rush tak kiedyś opisał ten moment: - Pokonanie United zawsze jest wyjątkowe. Dokonanie tego w finale znaczącego turnieju to uczucie nie z tego świata. Jednak zrobienie tego, kiedy jesteś pod presją i wszyscy oczekują zwycięstwa United jest nie do opisania słowami.\n91 Numer 91 na liście 100 najważniejszych wydarzeń w historii Liverpoolu to mecz z Manchesterem United na Old Trafford w 1915 roku. Gospodarze walczyli o utrzymanie, podczas gdy Liverpool zajmował miejsce w środku tabeli. George Anderson otworzył wynik, strzelając bramkę dla United. W drugiej połowie Pat O'Connell spudłował z rzutu karnego, podobnie zresztą jak gracz Liverpoolu, Jackie Sheldon.\n90 W przeddzień 20 rocznicy najczarniejszego dnia w klubowej historii zawodnicy Liverpoolu mieli dokonać jednego z najbardziej heroicznych wyczynów. 14 kwietnia 2009 roku the Reds zremisowali na Stamford Bridge 4-4 z Chelsea w rewanżowym meczu 1/4 finału Ligi Mistrzów. To wydarzenie zajmuje w rankingu 100 najważniejszych momentów w historii Liverpoolu miejsce 90.\n89 Dzień 15. stycznia roku 1959 na zawsze zostanie zapamiętany jako jedna z najbardziej hańbiących porażek w historii Liverpoolu, gdy Worcester mierzyło się z rewelacją ówczesnych rozgrywek FA Cup, Liverpoolem, grającym wówczas w drugiej lidze.\n88 11 maja 1996 roku Liverpool przyjechał na Wembley by zmierzyć się z Manchesterem United w finale FA Cup, jednak pomimo rywalizacji pomiędzy tymi klubami nie był to wspaniały mecz, raczej szybko zapomniany. To wydarzenie zajmuje w rankingu 100 najważniejszych momentów w historii The Reds miejsce 88.\n87 Dziesiąty sierpnia przywołuje wiele pamiętnych wspomnień z archiwów historii Liverpoolu – tego dnia w 1977 przybył Król Kenny, w 1990 Ian Rush zdobył hattricka w wygranym 6-3 przedsezonowym sparingu przeciwko szwedzkiemu zespołowi Landskrona BoIS, Arthur Shepherd opuścił Anfield w 1949 podczas gdy Cyril Gilhespy dołączył do nas z Sunderlandu w 1921 roku.\n86 Pod numerem 86. na liście „100 Ważnych Wspomnień z historii LFC” kryje się pamiętne spotkanie z Irlandzkim zespołem Dundalk, wygrane przez Liverpool aż 10-0!\n85 W sezonie 1991/92 Liverpool powracał do europejskich pucharów po okresie banicji spowodowanym tragedią na Heysel. Po przeskoczeniu finlandzkiego Kuusysi Lahti w pierwszej rundzie Pucharu UEFA the Reds zmierzyli się z francuskim Auxerre w kolejnym etapie. Pierwszy mecz Liverpool rozgrywał na wyjeździe i przegrał 0-2. W tym meczu w barwach Czerwonych debiutował młody Jamie Redknapp.\n84 Obraz Michaela Owena trzymającego koszulkę Realu Madryt z numerem 11 i stojącego obok legendy tej drużyny, Alfredo di Stefano, podczas jego prezentacji w hiszpańskim klubie, wciąż jest świeży w umysłach wielu kibiców.\n83 Miejsce 83 na liście 100 najważniejszych wydarzeń w historii Liverpoolu zajmuje pierwszy finał FA Cup z udziałem naszej drużyny. Po pokonaniu Aston Villi 2-0 w półfinale, the Reds pojechali do Crystal Palace 25 kwietnia 1914 roku by zmierzyć się z Burnley w walce o pierwszy triumf w rozgrywkach o Puchar Anglii. Na trybunach zasiadło 72778 widzów.\n82 Numer 82 w rankingu 100 najważniejszych wydarzeń w historii Liverpoolu to mecz pożegnalny Rogera Hunta. 11 kwietnia 1972 fani z the Kop przygotowali miłe pożegnanie dla "Sir Rogera", który debiutował w barwach the Reds we wrześniu 1959 i szybko rozwinęła się jego współpraca z innym napastnikiem, Ianem St Johnem.\n81 Po imponujących występach w angielskiej kadrze U-18 w okresie przedsezonowym w lecie 1993, Robbie Fowler otrzymał szansę gry w pierwszej drużynie Liverpoolu i w swoim debiucie zdobył bramkę w meczu przeciwko Fulham na Craven Cottage w drugiej rundzie Pucharu Ligi. W rewanżu Fowler strzelił pięć goli, stając się jednym z zaledwie czterech graczy the Reds w historii, którzy trafili do bramki rywala pięć w razy w ciągu jednego spotkania.\n80 Pierwszy mecz 4 rundy Pucharu Miast Targowych to numer 80 na liście 100 najważniejszych wydarzeń w historii Liverpoolu. Ten wieczór na zawsze będzie zapamiętany jako ten, w którym Alun Evans strzelił hattricka, a działo się to 10 marca 1971 roku, kiedy the Reds podejmowali niemieckiego giganta, Bayern Monachium, a na Anfield zasiadło 45616 widzów.\n79 „Przejdźcie się wokół mojego obrońcy, panowie. To olbrzym!” - te słowa zostaną zapamiętane na Anfield na zawsze... Gdy Bill Shankly nabył kamień węgielny swojej pierwszej wielkiej drużyny latem 1961 roku, zaprosił przedstawicieli prasy, by z bliska przyjrzeli się Ronowi Yeatsowi.\n78 W 1998 roku po raz pierwszy w historii Liverpool Football Club jego zarząd zdecydował się pozwolić pracować dwóm menedżerom. Houllier pojawił się w w klubie latem po udanym okresie w roli dyrektora technicznego reprezentacji Francji, która wygrała mistrzostwa świata. Obowiązki menedżerskie podzielił na Anfield z Royem Evansem.\n77 Po pierwszym meczu zakończonym bezbramkowym remisem w Niemczech, the Reds podejmowali na Anfield Kolonię w ćwierćfinale Pucharu Europy 3 marca 1965 roku. Cały stadion był pokryty grubą warstwą śniegu, jednak pomimo tego bramy wejściowe były otwarte, a na wejście na Anfield czekało ponad 45000 widzów.\n76 16 kwietnia 2001 roku Liverpool okazał się lepszy w derbach Merseyside, wygrywając na boisku Evertonu pierwszy raz od 1990. W meczu padło 5 goli, zmarnowano rzut karny, Liverpoolowi nie podyktowano kolejnych dwóch jedenastek, a sędzia pokazał 12 kartek, w tym czerwoną dla Igora Biscana! To wydarzenie zajmuje 76 miejsce na liście 100 najważniejszych wspomnień w historii Liverpoolu.\n75 10 marca 2009 roku Liverpool podejmował na Anfield Real Madryt w rewanżu 1/8 finału Champions League i było to jedno z najbardziej emocjonujących spotkań w tych rozgrywkach ostatnimi czasy. The Reds zagrali jeden z najlepszych meczów w sezonie 2008/09, demolując hiszpańskich gigantów 4-0 (5-0 w dwumeczu).\n74 24 sierpnia 2001 roku na Stade Louis II w Monaco zdobywcy Pucharu UEFA, Liverpool FC, podejmowali zwycięzcę Champions League, którym w zakończonym w maju sezonie zostali gracze Bayernu Monachium. The Reds zapisali nową kartę w historii tamtego wieczora, stając się pierwszym angielskim zespołem, który w ciągu roku kalendarzowego sięgnął po pięć trofeów.\n73 2 kwietnia 1995 roku Liverpool pojechał na Wembley, by zmierzyć się z Boltonem Wanderers w finale Coca-Cola Cup na oczach 75,595 widzów. Był to spektakl jednego aktora, Steve'a McManamana, a wydarzenie to zajmuje 73 miejsce w rankingu 100 najważniejszych momentów w historii klubu z Anfield.\n72 Legendarny kapitan Liverpoolu Ron Yeats w rozmowie z liverpoolfc.tv pewnego razu wspomniał pamiętny moment na Anfield, kiedy pierwszy raz Bill Shankly zarządził, że drużyna grać będzie w strojach tylko w kolorze czerwonym.\n71 Na the Kop zawsze pamiętany będzie Albert Stubbins i jego spektakularna bramka zdobyta głową, "na szczupaka", w meczu z Birgmingham na zamarzniętym Anfield. To był pierwszy mecz rozgrywany w marcu 1947, a goście zawitali na stadionie the Reds by rozegrać mecz 6 rundy FA Cup.\n70 30 marca 1976 na Nou Camp Liverpool zagrał jeden z najlepszych meczów w europejskich pucharach, kiedy przyszło mu rywalizować z Barceloną w pierwszym meczu półfinału Pucharu UEFA. The Reds stanęli przed trudnym wyzwaniem, bo barw Blaugrany broniły wtedy takie nazwiska, jak Miguel Mir, Johan Cruyff i Neeskens.\n69 Pod numerem 69. w serii „100 Ważnych Wspomnień z historii LFC” kryje się mecz, w którym Liverpool pokonał na Anfield fiński zespół Oulu Palloseura – lecz jednocześnie był to bardzo smutny wieczór dla wszystkich ludzi związanych z klubem... Zapraszamy do lektury!\n68 28 marca 2007 roku dwóch amerykańskich potentatów George Gillett i Tom Hicks, oboje będąc właścicielami klubów w NHL, przejęli Liverpool. Gillett, którego zespołem jest Montreal Canadiens złączył siły z Hicksem, właścicielem Dallas Stars i bejsbolowego Texas Rangers i obaj wygrali przetarg na drużynę z Anfield.\n67 Przedstawiamy Państwu kolejną część serii „100 Ważnych Wspomnień z historii LFC”, tym razem wspomnimy niezapomniane przemówienie Billa Shankly'ego, które wygłosił w 1971 roku... Zapraszamy do lektury!\n66 Długo oczekiwany powrót ligowej piłki nastąpił we wrześniu 1946 roku, po przerwie zarządzonej z powodu wybuchu II Wojny Światowej. Liverpool rozpoczął sezon 1946/47 od zwycięstwa 1-0 nad Sheffield United, jednak później uległ 0-1 Middlesbrough po pechowym samobójczym trafieniu Laurie Hughesa.\n65 13 sierpnia 1966 roku Liverpool i Everton zmierzyły się w walce o Tarczę Dobroczynności, a mecz okazał wyjątkowym rozpoczęciem sezonu piłkarskiego w Anglii. Był to 44. mecz o wspomniane trofeum w historii. Tamtego dnia na Goodison zasiadło 63,329 widzów, co czyni to spotkanie jednym z najbardziej przyciągających, jakie widziało Merseyside.\n64 Numer 64. na liście stworzonej przez serwis This Is Anfield "100 Najważniejszych Wspomnień Liverpoolu" zajmuje dzień 8 maja 1971 roku, kiedy Liverpool mierzył się z Arsenalem w finale FA Cup i przegrał, ale sam mecz był niezwykle zacięty i emocjonujący.\n63 Pod numerem 63. w serii „100 Ważnych wydarzeń z historii Liverpoolu” kryje się spotkanie w finale Pucharu Ligi przeciwko Manchesterowi United z 1983 roku. Zapraszamy do lektury!\n62 Kenny Dalglish zrezygnował z prowadzenia Liverpoolu w lutym 1991, po niewiarygodnym spotkaniu FA Cup na Goodison Park z Evertonem, zakończonym wynikiem 4-4. Cztery razy wychodziliśmy na prowadzenie, a Everton za każdym razem wyrównywał, to był fantastyczny mecz. Kenny zrezygnował dwa dni później.\n61 Ian St John wyrobił sobie reputację będąc zawodnikiem Motherwell, kiedy strzelił hattricka w meczu przeciwko Hibernianowi w ciągu zaledwie 150 sekund. To wydarzenie dobrze zapamiętał Bill Shankly, Ian wydał mu się inteligentym, silnym, przebiegłym i niszczycielskim w grze powietrznej napastnikiem, który miał stworzyć wspaniałą współpracę z Rogerem Huntem.\n60 15 lutego 2001 Liverpool zaliczył kapitalny występ na Stadio Olympico, boisku, na którym dwa razy wygrywał Puchar Europy. Gerrard Houiller i jego podopieczni podejmowali Romę, która przewodziła w tabeli Serie A z sześcioma punktami przewagi.\n59 W 1979 roku Liverpool rozegrał z Arsenalem 57 finał Tarczy Dobroczynności. The Reds dołożyli to trofeum do swojej bogatej kolekcji, a dzień 11 sierpnia 1979 zajmuje 59. miejsce na liście 100 Najważniejszych Wspomnień z historii Liverpoolu.\n58 Kolejny dzień, kolejny odcinek z serii „100 Ważnych Wspomnień z historii LFC”. Pod numerem 58 kryje się porażka w finale Ligi Mistrzów z 2007 roku z drużyną AC Milan.\n57 Tematem kolejnego odcinka serii 100 Ważnych Wspomnień z historii LFC będzie powrót drużyny Liverpoolu do miasta Beatlesów, po tym jak pokonali w finale FA Cup Leeds United w 1965 roku.\n56 Piątego kwietnia 2005 roku Anfield było świadkiem emocjonującego wieczoru, kiedy to Liverpool miał spotkać się z Juventusem po raz pierwszy od czasu tragedii na Heysel Stadium w 1985. Przed meczem fani the Reds zaprezentowali "transparent przyjaźni", który ciepło przyjęła większość kibiców gości.\n55 W ostatnim meczu First Division w sezonie 1946/47 Liverpool pokonał Wolves. Strzelcami bramek byli Stubbins i Balmer, a the Reds zwyciężyli 2-1. Wynik ten dał Liverpoolowi pierwsze mistrzostwo od 1923 roku, a całe Merseyside świętowało zdobycie dwóch trofeów jednego dnia.\n54 Tematem kolejnego odcinka serii „100 Ważnych Wspomnień z historii LFC” będzie niezapomniana wiktoria z zeszłego sezonu nad Manchesterem United na Old Trafford, kiedy to drużyna prowadzona przez Rafaela Beniteza starła gospodarzy 4-1.\n53 Na osłodę po gorzkiej porażce w Lidze Mistrzów polecamy Państwu lekturę materiału, który przypomni drogę Liverpoolu do zwycięstwa w Pucharze Ligi w 1982 roku, a w szczególności sam finał rozgrywany na legendarnym Wembley, kiedy to nasza drużyna pokonała po dogrywce Tottenham Londyn 3-1. Tak więc –\n52 Tematem numeru 52. serii „100 Ważnych Wspomnień z historii LFC” będzie nasz stadion - Anfield - a także historia założenia klubu nierozerwalnie z nim złączona.\n51 Przedstawiamy państwu kolejną część z serii „100 Ważnych Wspomnień z historii LFC”. Pod numerem 51 znajduje się wspaniały wieczór na Anfield,podczas którego po długiej przerwie na ławkę trenerską powrócił Gerarda Houllier.\n50 Liverpool podejmował Arsenal w trzeciej rundzie FA Cup 6 stycznia 2007 roku. Przez pierwsze sześć minut kibice zademonstrowali protest, jakiego nie widziało wcześniej żadne futbolowe boisko. To wydarzenie zajmuje na liście 100 najważniejszych wspomnień Liverpoolu miejsce 50.\n49 Numer 49. na liście Ważnych Wydarzeń Liverpoolu to finał FA Cup rozgrywany 9 maja 1992 roku, kiedy The Reds mierzyli się na Wembley z Sunderlandem. W tym właśnie meczu Michael Thomas zapewnił sobie status bohatera Anfield Road.\n48 12 września 1989 to data, która na zawsze zapisała się w historii Anfield. Prawie 36 tysięcy widzów było świadkami, jak Liverpool niszczy Crystal Palace 9:0. Swój ostatni mecz dla the Reds rozgrywał John Aldridge.\n47 Robbie Fowler reprezentował Liverpool latach 1993-2001, kiedy zdobył 120 bramek w 236 występach, a później 2006-2007, kiedy strzelił 8 bramek w 30 meczach. Jeden z najbardziej pamiętnych momentów jego kariery zaczął się 28 sierpnia 1994 roku o 16:29 i trwał magiczne 4 minuty i 33 sekundy.\n46 Stambuł, jeden z najwspanialszych finałów wszech czasów. Ludzie wciąż mówić będą o tym meczu i o tej paradzie Jerzego Dudka po strzale Shevchenko w końcówce, jednak z pewnością nie zapomni się również o magicznym powrocie drużyny i związanych z nim uroczystościach dzień bo finale.\n45 13 maja 2007 roku the Kop przygotowało wzruszające pożegnanie dla Robbiego Fowlera, który pojawił się na świętej murawie Anfield ten ostatni raz. Była to końcówka sezonu 2006/07, the Reds podejmowali Charlton. W Liverpoolu zadebiutował Daniele Padelli, a sam "Bóg" dostał szansę poprowadzenia Czerwonych jako kapitan.\n44 Po długich spekulacjach uznano, że następcą Gerarda Houliera na stanowisku trenera Liverpoolu zostanie Rafael Benitez. 16 czerwca 2004 roku Hiszpan podpisał 5-letni kontrakt i ten dzień został uznany za numer 44 na liście Ważnych Wydarzeń Liverpoolu.\n43 Numer 43 serii „100 Ważnych Wspomnień z historii LFC” opisuje debiut Kevina Keegana w barwach Liverpoolu, który był jedynie wstępem do jego bogatej kariery piłkarskiej... Zapraszamy do lektury!\n42 Za numer 42 na liście „100 Ważnych Wspomnień z historii LFC” zespół redaktorów serwisu This Is Anfield uznał powrót „do domu” prawdziwej legendy klubu z Anfield, Robbiego Fowlera. Zapraszamy do lektury! Zeszłego roku na stronie This Is Anfield Matt Ladson tak oto wspominał historię Robbiego na Anfield:\n41 Bayern miał dużą przewagę w pierwszej części dwumeczu z Liverpoolem na Anfield, ale the Reds utrzymali wynik bezbramkowy. Jednakże to rewanżowy mecz półfinału Pucharu Europy w sezonie 1980/81 został zapamiętany na długo, głównie dzięki inspirującemu występowi Howarda Gayle'a.\n40 Fernando Torres stał się piłkarzem Liverpoolu 4 lipca 2007 roku i strzelił 33 gole w swoim pierwszym sezonie w angielskim futbolu, czym poruszył the Kop. Przyjazd Hiszpana na Anfield Road zajmuje na liście 100 najważniejszych wydarzeń w historii klubu miejsce 40.\n39 Numerem 39. na liście 100 najważniejszych wydarzeń w historii Liverpoolu jest finał FA Cup z 1974 roku. Dla Liverpoolu był to piąty finał najstarszych rozgrywek świata, zaś Newcastle pobiło rekord występując w nim po raz jedenasty. Scena była gotowa na mistrzowskie przedstawienie.\n38 Przedstawiamy Państwu kolejną część z serii „100 Ważnych Wspomnień z historii LFC”. Pod numerem 38 znalazł się mecz z 29 kwietnia 1899r., który miał rozstrzygnąć o tytule.\n37 Numer 37 na liście 100 Ważnych Wspomnień Liverpoolu zajmuje niesamowity wyczyn Iana Rusha, który na zawsze wpisał się historię derbów Merseyside zdobywając cztery bramki w meczu, w którym Liverpool upokorzył Everton wygrywając aż 5:0.\n36 3 maja 2005 roku to dzień, w którym Luis Garcia zdobył bardzo kontrowersyjną bramkę w półfinale Ligi Mistrzów z Chelsea, a która to bramka dała Liverpoolowi awans do finału w Stambule. Ten gol zajmuje 36. miejsce na liście 100 Ważnych Wspomnień Liverpoolu.\n35 Miejsce 35 na liście 100 najważniejszych wydarzeń w historii klubu z Anfield zajmuje dzień 26 maja 1989 roku, kiedy Arsenal odebrał the Reds mistrzostwo. Od tamtej pory Liverpool nie zdobył ligowego trofeum, tak upragnionego zarówno przez piłkarzy, jak i kibiców.\n34 W 1892 roku, po odłączeniu się od Evertonu Johna Houldinga, powstał Liverpool Football Club. Houlding został z zaledwie trzema zawodnikami pierwszego składu i garstką oddanych kibiców. Pierwszego września 1892 roku, nowy klub rozegrał swój pierwszy oficjalny mecz i to wydarzenie zajmuje miejsce 35. na liście Ważnych Wspomnień Liverpoolu.\n33 Miejsce 33 na liście „100 Ważnych wydarzeń z historii Liverpoolu” znalazł się mecz finałowy rozgrywek FA Cup z 1986 roku, w którym to przyszło nam się zmierzyć z rywalami zza miedzy – Evertonem. Zapraszamy do lektury!\n32 Zwycięstwo to zwycięstwo, choć zdarzają się zwycięstwa mniej lub bardziej spektakularne. Pod numerem 32 serii „100 Ważnych wydarzeń z historii Liverpoolu” znajduje się zwycięstwo, o którym do dziś się pamięta i śpiewa na Anfield, czyli 7-0 ze Spurs w sezonie 1978/79. Zapraszamy do lektury!\n31 Zanim zasiądą Państwo do wigilijnej wieczerzy, proponujemy lekturę numeru 31. serii „100 Ważnych wydarzeń z historii Liverpoolu”, w którym to zostanie wspomniany półfinałowy mecz PZP na Anfield z 1966 roku, kiedy na Merseyside przybył Celtic Glasgow z legendarnym Jockiem Steinem na czele.\n30 30 kwietnia 1994 roku na zawsze zostanie zapamiętany w historii Liverpoolu jako pożegnanie ze stojącą trybuną the Kop. Na Anfield tego dnia zjawiło się 44,339 kibiców, a the Reds podejmowali Norwich City.\n29 Numer 29 na liście 100 Ważnych Wspomnień Liverpoolu zajmuje dzień, w którym The Reds wywalczyli swój siódmy tytuł mistrza Anglii w historii. Miało to miejsce w sezonie 1965-1966, a w zwycięskiej drużynie byli tacy piłkarze jak:\n28 W sezonie 1961/62 Liverpool wygrał drugą dywizję i uzyskał awans do najwyższej klasy rozgrywkowej. 21 kwietnia 1962 roku zespół Billa Shankly'ego pokonał na Anfield 2-0 Southampton na oczach 40 tysięcy kibiców i zapewnił sobie mistrzostwo, mimo tego, iż do końca kampanii zostało jeszcze 5 meczów.\n27 17 września 1974 roku Liverpool podejmował półamatorski zespół norweski Stromsgodset na Anfield w pierwszej rundzie Europejskiego Pucharu Zdobywców Pucharów. 24,743 widzów przybyło tamtego wieczoru na Anfield, jednak żaden z nich nie zdawał sobie sprawy, że stanie się świadkiem historii.\n26 Numerem 26 na liście 100 najważniejszych wydarzeń w historii Liverpoolu jest dzień 10 sierpnia 1977 roku, kiedy nowa legenda the Kop pojawiła się na Anfield. Najlepszy piłkarz w historii klubu, Kenny Dalglish.\n25 Zaledwie 2 dni po triumfie w FA Cup w 1965 roku, Liverpool musiał się zmierzyć na Anfield z Interem Mediolan w półfinale Pucharu Europy. To wydarzenie zajmuje 25. miejsce na liście 100 Ważnych Wspomnień Liverpoolu.\n24 3. kwietnia 1996 roku Liverpool pokonał Newcastle 4:3 i pogrzebał nadzieje Srok na tytuł mistrzowski w dramatycznym stylu. To wydarzenie zajmuje 24. miejsce na liście 100 Ważnych Wspomnień Liverpoolu. Dzięki użytkownikowi forum TIA o nicku Bojde, możemy powrócić do tego emocjonującego meczu:\n23 Numer 23 na liście 100 najważniejszych wydarzeń w historii Liverpoolu jest wieczór, w którym Bob Paisley poprowadził the Reds do pierwszego tytułu mistrzowskiego pod jego wodzą, a wydarzyło się to na Molineux w 1976 roku.\n22 To była środa, 8 grudnia 2004 roku, kiedy Steven Gerrard strzelił kapitalnego gola w samej końcówce spotkania, a Liverpool odrobił straty i pokonał Olympiakos, czym zapewnił sobie awans do następnej fazy Champions League. Ten moment to numer 22 na liście 100 najważniejszych wydarzeń w historii klubu.\n21 Miejsce 21 na liście 100 najważniejszych wydarzeń w historii naszego klubu zajmuje finał FA Cup z roku 2001. Serwis "This is Anfield" wspomina tamten sezon, w którym the Reds zdobyli wspaniałą potrójną koronę. Zachęcamy do lektury!\n20 Kolejny niesamowity epizod w historii Liverpoolu został napisany 13 maja 2006 roku w finale FA Cup w Cardiff. Fantastyczne zwycięstwo nad West Hamem będzie zawsze wspominane jako ‘finał Gerrarda’, który dał Liverpoolowi dogrywkę strzelając bramkę w ostatnich sekundach regulaminowego czasu gry.\n19 Pod wodzą inspirującego, grającego menadżera Kenny'ego Dalglisha the Reds wyprzedzili w ligowej kampanii broniący tytułu Everton i zdobyli 16. mistrzowską koronę w ostatniej kolejce sezonu 1985/86.\n18 Numer 18 na liście 100 najważniejszych wydarzeń w historii Liverpoolu to dzień 13 kwietnia 1988 roku, kiedy nasz ówczesny zespół rozgromił Nottingham Forest. Dla wielu tamto spotkanie i tamten skład pozostają najlepszymi w historii klubu.\n17 Powoli zbliżamy się do pierwszej 10. Ważnych wspomnień Liverpoolu. Tym razem numer 17, czyli najwspanialszy finał Pucharu UEFA w historii, w którym Liverpool pokonał Deportivo Alaves 5:4. Miało to miejsce 16 maja 2001 roku.\n16 Gdyby nie Bill Shankly, na Anfield Road grałby dzisiaj zupełnie inny zespół niż ten, który możemy podziwiać. Dzień przyjścia Szkota do Liverpoolu zajmuje 16. miejsce na liście 100 Ważnych Wspomnień Liverpoolu. Użytkownik forum TIA o nicku Bkwitche przybliży nam mroźny, grudniowy dzień, w którym na Merseyside zagościł Bill Shankly:\n15 Po pokonaniu Hibernian, Ralu Sociedad, Śląska Wrocław, Dynama Dresden i Barcelony na drodze do finału Pucharu UEFA w 1976 roku, Liverpool podejmował na Anfield FC Bruges, w pierwszym meczu finałowym.\n14 10 maja 1973 roku na oczach ponad 41 tysięcy widzów Liverpool rozegrał znakomite spotkanie, które dało mu pozycję faworyta do zwycięstwa w Pucharze UEFA w tamtym sezonie i dodania tego trofeum do już zdobytego mistrzostwa ligi. The Reds pokonali na Anfield Borussię Mönchengladbach 3-0 w pierwszej części dwumeczu.\n13 Numer 13 na liście 100 najważniejszych wspomnień w historii Liverpoolu to dzień, w którym po raz pierwszy zdobyliśmy mistrzostwo najwyższej klasy rozgrywkowej. Po prawie dekadzie wzlotów i upadków pomiędzy dywizjami, mistrzostwo ligi zawitało w końcu na Anfield w sezonie 1900/01.\n12 To był jeden z najważniejszych dni w historii Liverpoolu. Klub istniał już 73 lata i wciąż czekał na triumf w FA Cup. Od 1892 roku The Reds sześciokrotnie zdobywali mistrzostwo Anglii, ale najważniejszy krajowy puchar wciąż wymykał się im z rąk.\n11 Numer 11 na liście 100 najważniejszych wspomnień w historii Liverpoolu to finał Pucharu Anglii z roku 1989, kiedy na przeciw siebie stanęły dwie drużyny z miasta Beatlesów, a sam mecz odbywał się niedługo po tragedii na Hillsborough. Felietonista serwisu "This is Anfield" Ste Speed wrócił ostatnio pamięcią do tamtych wydarzeń:\n10 Numer 10 na liście 100 najważniejszych wydarzeń w historii Liverpoolu to dzień, w którym ze stanowiska zrezygnował Bill Shankly. Przeczytaj, jak felietonista serwisu This is Anfield Simon Pearce opisał tamte chwile, które miały miejsce w roku 1974.\n9 Kontynuujemy serię 100 najważniejszych wydarzeń w historii Liverpoolu. Miejsce dziewiąte to zwycięstwo w finale Pucharu Europy nad Realem Madryt 27 maja 1981 roku w Paryżu, dzięki trafieniu Alana Kennedy'ego.\n8 Que Sera, sera, whatever will be, will be, we’re going to Italy, que sera, sera… Była elektryzująca atmosfera, napięcie rosło, oczekiwania wyczuwano na godziny przed rozpoczęciem meczu. Wchodząc na Anfield nikt nie zdawał sobie sprawy, że stanie się świadkiem jednej z najpiękniejszych europejskich nocy na tym stadionie w historii. Całe Anfield było rozśpiewane, nawet fani St. Etienne siedzący na trybunie Anfield Road End śpiewali Allez les Verts.\n7 15 marca 1892 roku w domu Johna Houldinga, lokalnego piwowara, członka rady miasta i przyszłego burmistrza Liverpoolu, założono Liverpool Football Club. Z powodu sporu o dzierżawę nastąpił konflikt pomiędzy Houldingiem i Evertonem, 12 marca 1892. Houlding i William Barclay (pierwszy w historii Liverpoolu sekretarz) przy pustym Anfield uformowali nowy klub.\n6 Numerem 6 na liście 100 najważniejszych wydarzeń w historii Liverpoolu jest dzień, w którym zdobyliśmy swój drugi w historii Puchar Europy. Przeczytaj, jak Gerry Ormonde, współpracujący z serwisem This is Anfield opisuje finał z roku 1978 i te niezapomniane sceny podczas świętowania.\n5 Historia lubi się powtarzać. Liverpool po raz kolejny wygrał Puchar Europy, tym razem po cudownym wieczorze w Rzymie. W 1981 roku Liverpool dołączył do Ajaxu i Bayernu, a więc do drużyn, które trzy razy zdobyły Puchar Europy. Czwarte zwycięstwo nastąpiło niedługo potem, w 1984...\n4 Numer 4 na liście 100 Ważnych Wspomnień Liverpoolu zajmuje najpiękniejszy finał Ligi Mistrzów w historii, w którym The Reds grali z Milanem w Stambule. Zapraszamy do lektury opisu nocy, po której Liverpool miał znacznie większe grono kibiców.\n3 Ostatnią trójkę Ważnych Wydarzeń Liverpoolu otwiera niezapomniany finał Pucharu Europy w Rzymie, w którym The Reds pokonali Borussię Monchengladbach 3:1 i po raz pierwszy zdobyli najważniejsze klubowe trofeum.\n2 29 maja pozostaje dniem Pamięci i Przyjaźni pomiędzy kibicami Juventusu i Liverpoolu. Tego dnia w roku 1985 39 kibiców zmarło, kiedy zawaliła się ściana na stadionie Heysel w Belgii. Te tragiczne wydarzenia sprzed prawie dwudziestu pięciu lat to numer 2 na liście 100. najważniejszych wydarzeń w historii klubu z Anfield.\n1 Numerem 1 na liście Ważnych Wydarzeń w historii Liverpoolu zostaje katastrofa na Hillsborough, w której w tragicznych okolicznościach zginęło 96. fanów the Reds.


NA ZIEMI ŁOWICKIEJ – SLOW ROAD by MAZDA\nNA ZIEMI ŁOWICKIEJ\nDługość trasy: 114 km\nWyruszając z Łodzi w kierunku Wiączyna na odkrywanie malowniczych zakątków Ziemi Łowickiej, ciągle czułem miejski stres. Dopiero kiedy zjechałem na gruntową drogę do leśniczówki, nieco się zrelaksowałem. Zaparkowałem obok szlabanu i poszedłem w głąb lasu ścieżką rowerową. Już po kilkuset metrach szum drzew, śpiew ptaków i czyste powietrze pozwoliły mi się całkowicie odprężyć. Po niespełna godzinnym spacerze wróciłem do samochodu i pojechałem dalej, by dowiedzieć się więcej o lesie. Idealnym miejscem do tego okazało się rogowskie Muzeum Lasu i Drewna. Bardzo ciekawe wystawy opisują poszczególne gatunki występujące w tym ekosystemie i pozwalają go lepiej zrozumieć. Poznawszy teorię, poszedłem do sąsiadującego z muzeum Arboretum Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Wybrałem jedną ze ścieżek dydaktycznych i rozpocząłem zapoznawanie się z kolejnymi okazami. W zależności od pory roku i upodobań na tę wizytę można poświęcić nawet cały dzień. Ja po niecałych dwóch godzinach byłem już w drodze do kolejnego punktu.\nLipce Reymontowskie to znakomite miejsce, jeśli szukamy wprowadzenia w świat etnografii, sztuki ludowej i tradycji polskiej wsi. Ich oblicze na zawsze odmieniła nagrodzona w 1924 roku literackim Noblem powieść „Chłopi”. W 1983 roku do nazwy miejscowości dodano drugi człon, żeby nikt nie miał wątpliwości, które Lipce były inspiracją dla Reymonta. Pisarz mieszkał we wsi przez pewien czas w niewielkim domu tuż przy linii kolejowej. Budynek zachował się do dziś, znajduje się na nim pamiątkowa tablica, jednak jako własność prywatną można go obejrzeć tylko z zewnątrz. By to zrobić, trzeba przejechać tory i skręcić w polną drogę wiodącą wzdłuż nich. Cudowny świat polskiej wsi można lepiej poznać w Muzeum Regionalnym im. Wł. St. Reymonta. Ekspozycja jest spora, mieści się w kilku budynkach. Opowiada o życiu na wsi w czasach, kiedy to natura wyznaczała rytm życia, nie było elektryczności, a prognozę pogody odczytywało się z chmur i zachowań zwierząt. Co prawda nie wykorzystano tu nowoczesnych form przekazu, ale w pewien sposób odpowiada to treści wystawy.\nChcąc dalej zgłębiać tematy historii i ludowości, ruszyłem do parku etnograficznego w Maurzycach nieopodal Łowicza. Zboczyłem z drogi, by zobaczyć pierwszy na świecie most spawany. Jest zawieszony nad Słudwią i wygląda imponująco. W oddali dojrzałem pierwsze zabudowania skansenu. Wróciłem na główną drogę.\nDrogowskazy pokierowały mnie na końcowy, szutrowy odcinek i doprowadziły na parking przy kasach biletowych. Jestem entuzjastą skansenów i traktuję je z dużą dozą wyrozumiałości, ale mimo to w Maurzycach dostrzegłem więcej wad niż zalet. Park zwiedza się chaotycznie i przy akompaniamencie odgłosów ruchliwej drogi. Wiele budynków było zamkniętych, często brakowało też przy nich tablic z opisem. Te niedociągnięcia sprawiły, że jeszcze bardziej doceniłem Muzeum Ludowe Rodziny Brzozowskich w Sromach. To tam poznałem prawdziwy folklor.\nWyczerpany zwiedzaniem, potrzebowałem solidnego posiłku. Trasę zakończyłem przy wyśmienitym jedzeniu w Oberży pod Złotym Prosiakiem w Nieborowie. Dzięki przepięknemu wystrojowi przez chwilę poczułem się tam, jakbym cofnął się w przeszłość. Jeśli starczy wam czasu i sił, w okolicy nie brakuje miejsc wartych zobaczenia. Należą do nich park i pałac w Nieborowie czy równie piękny ogród romantyczny w Arkadii. Również Łowicz jest godny uwagi – urzekło mnie tam Muzeum Guzików w witrynie sklepu w Galerii Łowickiej. Wojaże po tych terenach przekonały mnie, że Ziemia Łowicka niejednego może zaskoczyć i oczarować swoimi urokami.


Obchody Święta Niepodległości w Poznaniu / Wiadomości Polska\nObchody Święta Niepodległości w Poznaniu\n11.11.2010 16:46, aktualizacja 11.11.2010 16:52\nZOBACZ WIĘCEJ Bilans demonstracji z okazji 11 listopada\nModlitwa za ojczyznę w kościele oo. dominikanów oraz Parada Wolności złożyły się na oficjalne uroczystości z okazji Narodowego Święta Niepodległości w Poznaniu. Po południu rozpoczęła się zabawa - imieniny ulicy św. Marcin.\nMszę św. poprzedziło złożenie kwiatów pod tablicami marszałka Józefa Piłsudskiego, Ignacego Paderewskiego, Franciszka Ratajczaka i pod pomnikiem Powstańców Wielkopolskich.\nParadę wolności poprowadziła Orkiestra Dęta Wrzesińskiego Ośrodka Kultury. Parada, w której wzięły udział poczty sztandarowe, bractwo kurkowe, poznańscy motocykliści, harcerze i młodzież szkolna przeszła z al. Niepodległości przez Plac Wolności na Stary Rynek, gdzie przed poznańskim ratuszem odbył się apel poległych. Do zgromadzonych przemówił wojewoda wielkopolski mówiący m.in. o potrzebie współczesnego patriotyzmu.\n"Kiedy historia nie stawia nas na barykadach walki o suwerenność, kiedy nie musimy już śpiewać Ojczyznę wolną racz nam wrócić Panie, naszym zadaniem jest pojmowanie patriotyzmu jako budowania szczęścia własnego i bliskich. Angażowanie swojego czasu oraz umiejętności na rzecz tych, którzy tego potrzebują" - powiedział wojewoda wielkopolski Piotr Florek.\nPo zakończeniu oficjalnych uroczystości, tuż przed południem, ze schodów poznańskiego ratusza wypuszczono w niebo kilkaset biało-czerwonych balonów.\nBezpośrednio po uroczystościach patriotycznych, w kościele św. Marcina mszą rozpoczęły się obchody imienin ulicy noszącej imię świętego. Po południu ulicą sprzed kościoła do Zamku przeszedł barwny korowód z udziałem jadącego na koniu aktora, odgrywającego św. Marcina.\nNarodowy charakter święta podkreślili uczestniczący w korowodzie ułani w strojach 15. Pułku Ułanów Wielkopolskich, harcerze z proporcami oraz grupa miłośników rekonstrukcji historycznych ubrana w stroje powstańców wielkopolskich.\nNa placu przed Zamkiem św. Marcin otrzymał z rąk prezydenta Ryszarda Grobelnego klucz do bram miasta, co było sygnałem do rozpoczęcia ostatniej przed zimowymi chłodami ulicznej zabawy w Poznaniu.\nPodczas festynu główną atrakcją kulinarną jest jedzenie świętomarcińskich rogali - lokalnego przysmaku, którego w okolicach 11 listopada zjada się w Poznaniu ponad 400 ton. Wystąpi kilka zespołów muzycznych, a gwiazdą wieczoru będzie zespół Elektryczne Gitary. Imprezę zakończy wielki pokaz sztucznych ogni.\nRogale świętomarcińskie są produktem regionalnym chronionym przez Unię Europejską i muszą spełniać ściśle określone warunki: muszą być wykonane z ciasta półfrancuskiego i wypełnione nadzieniem na białym maku, polukrowane i posypane orzechami. Na stoiskach przed poznańskim Zamkiem można wybierać rogale od kilkunastu producentów. Jeden kosztuje od 6 do 8 złotych.\nSwoje stoiska z rogalami ma również Caritas Archidiecezji Poznańskiej. Wraz z Cechem Cukierników i Piekarzy w Poznaniu, Caritas zorganizowała specjalną sprzedaż rogali świętomarcińskich. Dochód zostanie przeznaczony na organizację wigilii dla najbiedniejszych.\nJest to powrót do tradycji wypiekania rogali na rzecz najuboższych. W listopadzie 1891 roku proboszcz kościoła św. Marcina zaapelował do wiernych, aby - wzorem świętego patrona - zrobili coś dla biednych. Na apel proboszcza odpowiedział cukiernik Józef Melzer, który sprzedawał rogale bogatym, a biednym rozdawał za darmo.\nTagi: obchody święta niepodległości, poznań, rogale świętomarcińskie


Michał Drzewiecki: „W dzieciństwie chciałem zostać rycerzem” – off-film.pl\nMichał Drzewiecki razem z grupą filmową CrusaderFilms tworzy niezależne filmy historyczne. W dorobku grupa ma takie produkcje jak ,,The Legend of the Dragon Company”, ,,Gniew Husarii”, ,,The Lancers – The story of the 2nd regiment of Grand Dutchy Uhlans”. Do tej pory największym projektem Michała i grupy jest film ,,Dawno temu w Iłży”, nagrodzony w Stanach Zjednoczonych. Specjalnie dla off-film.pl Michał Drzewiecki przybliży rekonstrukcje historyczne i niezależny film historyczny od tzw. kuchni.\n1. Skąd pomysł na zajęcie się akurat rekonstrukcjami historycznymi i kręceniem filmów na ich podstawie? Interesuje Was tylko historia polskiego oręża, czy również myśl wojskowa innych państw europejskich, bądź innych kultur też?\nJest to spełnienie marzeń z dzieciństwa. Jako mały chłopak, zawsze chciałem zostać rycerzem i fascynowało mnie Średniowiecze, wraz ze swoim etosem rycerskim i pewnym nimbem tajemniczości, jaką ta epoka była owiana. Jednak w przeciwieństwie do większości małych chłopców, z wiekiem ta fascynacja mi nie przeszła a wręcz przybrała na sile. W wieku kilkunastu lat dowiedziałem się, że istnieją ludzie, będący takimi samymi wariatami, jak ja, co doprowadziło do tego, że dzisiaj rekonstrukcją historyczną zajmuję się już prawie dwadzieścia lat.\nPoza tym, od dziecka chciałem też być filmowcem. Nie chcę uderzać w zbyt górnolotne nuty, ale zawsze odbierałem tworzenie rzeczywistości przed kamerą, jako coś niemalże mistycznego. Jak miałem trzynaście lat, zabrałem rodzicom kamerę i wyszedłem z nią na podwórko. Tam zacząłem realizować swoje pierwsze filmy z kolegami. Przyznaję szczerze, że do dzisiaj nic nie daje mi większej satysfakcji, niż to, kiedy widzę jak ludzie w skupieniu śledzą na ekranie to, co nakręciliśmy. Sądzę więc, że było to nieuniknione i z czasem dojdzie do połączenia obu pasji i że będzie to mieszanka wybuchowa.\nGdy realizuje się film z rekonstruktorami, na wstępie ma się dostęp do strojów i rekwizytów, które normalnie kosztują ogromne pieniądze w wytwórniach filmowych. Poza tym nasze są wiernymi replikami tych z epoki, a nie tylko atrapami. Sądzę, że na ekranie dobrze to widać. Rekonstruktorzy są także specjalistami w okresach, które odtwarzają. Znają realia czasów. Wiedzą jak nosić strój, w jakim szyku maszerować i jak używać swojej broni. Często też zorganizowani są na wzór wojskowy, co również bardzo ułatwia pracę.\nCo do innych krajów i kultur, nie ograniczamy się tu absolutnie. Póki co, jednak większość projektów historycznych, jakie realizujemy, oscyluje wokół historii Polski, z racji tego, że tu mieszkamy. Poza tym, nasza historia jest piękna, barwna i fascynująca i warto ją pokazywać. Z racji położenia, przez prawie tysiąc lat byliśmy jednym z większych pól bitewnych Europy. Nasze dzieje pełne są chwalebnych momentów o których np. w świecie anglosaskim, niewiele wiadomo. Może to więc być coś dla nich nowego i świeżego.\n2. W ciągu ostatnich paru lat powstały takie filmy ,,historyczne” jak ,,Bitwa pod Wiedniem”, czy ,,1920 Bitwa warszawska”. Oba okazały się komercyjną klapą i nie szczędzono im krytyki. Jakie według Ciebie popełniono błędy, zaniedbania przy obu produkcjach?\nNie uważam się jeszcze za żaden autorytet w dziedzinie kina. Dorobek wciąż mam na tyle niewielki, że jeśli mam coś krytykować, wolę to robić wyłącznie z punktu widzenia oglądającego. „Bitwy Warszawskiej”, jeszcze nie widziałem. Co do „Bitwy pod Wiedniem”, trochę brakowało mi tam dynamiki i realizmu w sferze wizualnej. Miałem też wrażenie, że kreację postaci potraktowano trochę po macoszemu. Mówiąc potocznie, trochę papierowo to wszystko wyglądało.\nMimo wszystko uważam, że ostatnio, polskie kino wypada dużo lepiej, niż kilka lat temu. Z filmów historycznych, na przykład, bardzo podobała mi się „Różyczka”, „Obława” (świetny scenariusz), albo „Miasto 44”, które świetnie się ogląda i śmiało można je pokazać za granicą.\n3. Jedna z Waszych produkcji ,,Dawno temu w Iłży”, odniosła sukces w USA i w planach jest niskobudżetowy film, na pograniczu przygody i fantasy. Czy produkcję będzie można zobaczyć w kinach?\n„Dawno Temu w Iłży’ był naszym pierwszym, godzinnym filmem, który nakręciliśmy za własne fundusze, jeszcze zupełnie amatorskimi środkami. Był on dla nas prawdziwym poligonem doświadczalnym. Produkcja trwała pięć lat i skończyliśmy ją w 2010 roku, kiedy niektórzy zaczęli powoli wątpić, czy to kiedyś nastąpi. Na szczęście udało się. Jak na amatorską produkcję, film ma spory rozmach, bo są w nim konie, zamki i sceny batalistyczne, z komputerowo pomnożonymi wojskami. Kiedy odbierałem nagrodę w Stanach, byłem w szoku. Zwłaszcza, że w Polsce, jeden festiwal go odrzucił. Sądzę jednak, że było to najlepsze zadośćuczynienie dla wszystkich tych, co spędzili całe dnie z nami na planie, pocąc się w słońcu, lub moknąc w deszczu, nie wiedząc, czy ten szalony projekt kiedykolwiek ujrzy światło dzienne. Potem jeszcze film kilka razy wyemitowany został w TVP Historia i nawet wydany jako dodatek do gry komputerowej „Polskie Imperium”. Sądzę więc, że było warto. Premierę też urządziliśmy huczną. W kinie, z wynajętą limuzyną i czerwonym dywanem. Patrząc jak ponad trzysta osób wchodzi na salę, a niektórzy nasi znajomi, ubrani są jak ochrona, lub robią zdjęcia, jak reporterzy, kolega stwierdził, że rekonstruujemy już wszystko. Nawet Hollywoodzkie gale filmowe.\nTyle jeśli chodzi o przeszłość. Natomiast film, który mamy w planach obecnie, jest już najzupełniej profesjonalną pełnometrażową fabułą, którą planujemy zrealizować w koprodukcji amerykańskiej. Film nosi tytuł „The Legend of the Dragon Company” i ma być opowieścią przygodową, z elementami magii, osadzoną w realiach przełomu XIV i XV wieku, na pograniczu Polski i Litwy. Obecnie gotowy jest scenariusz, który napisał Stephan Bugaj – człowiek, który wcześniej współpracował między innymi ze studiem Pixar. Otrzymaliśmy też list intencyjny od amerykańskiej firmy Wonderphil Entertainment, która zobowiązuje się wziąć film w dystrybucję, w momencie kiedy powstanie. Czy będzie w kinach? Sądzę, że w tym momencie jest zbyt wcześnie, żeby cokolwiek o tym mówić. Na chwilę obecną szukamy inwestorów. Wstępne rozmowy trwają, ale jak to w sprawach pieniędzy bywa, są dość powolne, co bywa frustrujące.\n4. Jeśli chodzi o historię (,,Rzym”), czy fantasy (,,Gra o Tron”) dużą popularnością cieszą się produkcje od stacji HBO. Zamierzacie iść w podobnym kierunku, czy robić totalnie po swojemu?\n„Rzym” i „Gra o Tron”, mają ten gigantyczny plus, że z jednej strony włożona tam jest ogromna ilość pieniędzy, z drugiej strony, pracują tam ludzie, którzy są mistrzami w swoim fachu. Bardzo podoba mi się ich styl realizacji, bo stawiają tam na maksymalny realizm i stworzona tam rzeczywistość jest dokładna i wiarygodna, w każdym szczególe. Kino niskobudżetowe, często w tej kwestii kuleje. Poza tym nie ma tam miejsca na nudę i dłużyzny, a postacie są trójwymiarowe. Mają zalety, ale i skazy, przez to widz bardziej się z nimi identyfikuje. Jest to więc dla nas na pewno ogromna inspiracja. Z drugiej strony ja osobiście wychowywałem się na klasyce kina akcji i kina przygodowego z lat 80tych i 90tych. Podpatrując najlepszych, w dużej mierze tamto kino stanowi dla mnie wzór. Jeśli jednak projekt ruszy do realizacji, sporo będzie zależeć od budżetu.\n5. Jakie przeszkody najczęściej napotykacie na swej drodze, podczas kręcenia filmów?\nW zasadzie w tej chwili, kiedy mamy już zaprawioną w bojach ekipę, z którą realizujemy nasze produkcje, wszystko idzie bardzo sprawnie. Za przeszkodę można uznać fakt, że nie mamy na nasze filmy wielkich funduszy. Czasem są wręcz przerażająco małe i trzeba kombinować, jak przysłowiowy koń pod górę. Pamiętając jednak czasy, kiedy robiliśmy jeszcze filmy kompletnie po amatorsku, nie panikujemy, kiedy nagle trzeba improwizować, bo wiemy, że i tak damy radę. W najgorszym wypadku będzie co opowiadać.\nTak, jak zawsze jednak są dwie strony medalu i wszystko ma swoje plusy. Nie na darmo mówi się o kinie niezależnym. Robiąc film za własne, niewielkie pieniądze, jesteśmy kompletnie niezależni od producentów, wytwórni i inwestorów. Nikt nam nie dyktuje warunków, nie wciska swoich ludzi, ani nie ingeruje w scenariusz. W momencie kiedy pojawiają się duże pieniądze, pojawiają się większe możliwości, ale też i zależności. Poza tym wynajmując obiekty, lub sprzęt, zupełnie inaczej wygląda rozmowa o kosztach w przypadku niskobudżetowego filmu. Dużo ludzi i instytucji, chętnie pomaga niezależnym projektom, dzięki czemu, często dobry efekt można uzyskać mniejszymi środkami.\n6. Wasza działalność ma jedynie charakter kulturalno-rozrywkowy, czy także dydaktyczny, biorąc pod uwagę młodszą część widowni?\nOsobiście uważam, że od nauki o faktach, są książki i filmy dokumentalne. Fabuła rządzi się trochę innymi prawami. Ma być przede wszystkim porywającą opowieścią, która sprawi, że widz na moment zapomni o otaczającej go rzeczywistości i przeniesie się w inny świat. Jeśli mówimy o filmach kostiumowych, to te produkcje, które wywarły na mnie największe wrażenie, były uniwersalnymi opowieściami o ludziach i ich charakterach wystawionych na próbę w ciężkich momentach. Wydarzenia historyczne, były tam niejako w tle. Dla przykładu taki klasyczny już film jak ,,Braveheart”, owszem opowiada o powstaniu w Szkocji, ale przede wszystkim jest to epicka opowieść o odwadze, walce o wolność, o miłości, przyjaźni i wierności zasadom. Dzisiaj patrząc na kostiumy w tym filmie, można powiedzieć, że mocno się zestarzał, ale uniwersalność przekazu zawsze będzie aktualna i w tym tkwi jego siła. Sądzę, że w momencie kiedy w filmie kostiumowym, zamiast na bohaterach i ich losach, bardziej koncentrujemy się na dydaktyzmie historycznym, czy politycznym, film ma sporą szansę stać się drętwym wykładem ex catedra, który zanudzi widzów i szybko się zestarzeje.\nJeśli zaś chodzi o filmy dokumentalne, obecnie jesteśmy w trakcie postprodukcji do fabularyzowanego dokumentu, o garncarstwie, we wczesnym średniowieczu. Zdjęcia były realizowane między innymi na Wolinie, w Biskupinie i w Stajni Pa-Ta-Taj, w Kaniach, pod Warszawą. Nie chcę zdradzać zbyt wielu szczegółów. Powiem tylko tyle, że film będzie nosił tytuł „Z ziemi i ognia” i będzie to historia widziana oczami bardzo nietypowego bohatera. Sądzę, że całość będzie gotowa w okolicach kwietnia.\n7. Razem ze swoją grupą nakręciłeś filmy z różnych epok, od czasów husarii po II wojnę światową. Która epoka jest waszą ulubioną?\nJako rekonstruktorzy skupiamy się na odtwarzaniu Średniowiecza (XIII i XV w.), okresu wojen Napoleońskich, oraz wieku XVII. Można powiedzieć, że to są nasze ulubione okresy, z punktu widzenia zainteresowania ich kultura materialną. Patrząc okiem filmowca jednak, sądzę, że każdy okres w historii, to były przysłowiowe ciekawe czasy i o każdym z nich, można opowiedzieć interesującą historię.\n8. Jakie macie plany wobec przyszłych produkcji?\nPlany wobec przyszłych produkcji mamy ambitne, a mianowicie takie, żeby je bezwzględnie zrealizować. 🙂 A tak poważniej, to kończąc nasz dokument i prowadząc rozmowy w sprawie „The Legend of the Dragon Company”, mamy jeszcze pomysł na film dziejący się podczas odwrotu spod Moskwy w 1812 roku. Tyle że ma to być thriller. Nie chcę jednak nic więcej mówić, dopóki nie będzie na to jakiegokolwiek budżetu, bo chcemy żeby był to pełny metraż. Z zasady nie chcemy jednak ograniczać się do tematyki historycznej. Dlatego też kończymy realizację krótkiego filmu, będącego czymś zupełnie innym, niż to co robiliśmy do tej pory, a który w nietypowy sposób oscylować będzie wokół tematyki Śmierci. Ma on nosić tytuł „Ostatni taniec” i będzie gotowy na pierwszego listopada.\nautor: Marcin Lipiński\nautor: Michał Dyk\nautor: Mariusz Sieńko\nShare the post "Michał Drzewiecki: „W dzieciństwie chciałem zostać rycerzem”"\nRozmowa: Jakub Półtorak Rozmowa: Nikodem Wojciechowski Błażej Kujawa: „Lubię kicz, kontrasty, humor, potwory, krew i seksowne dziewczyny” Hubert Bąk: „Jako dziecko oglądałem „Jurassic Park” po kilka razy w tygodniu”


Świątek przegrała z Kuzniecową. Polka odpadła z WTA Doha [WYNIK] - Super Express\nIga Świątek pożegnała się z turniejem WTA Doha. W drugiej rundzie musiała uznać wyższość Swietłany Kuzniecowej, przegrywając 2:6, 2:6. Rosjanka nie pozostawiła żadnych złudzeń, kto był lepszy. W kolejnym spotkaniu zmierzy się z Amerykanką Amandą Anisimovą.\nDla Świątek ten mecz był m.in. okazją do zdobycia bezcennego doświadczenia. Kuzniecowa w swoim CV ma triumfy w US Open 2004 i French Open 2009, grała także w finale French Open 2006 i US Open 2007. W całej karierze wygrała osiemnaście turniejów WTA.\nPolka w pierwszej rundzie turnieju WTA Doha wyeliminowała znacznie wyżej notowaną Donnę Vekić. W związku z tym wydawało się, że Kuzniecowa będzie łatwiejszą przeszkodą... Nic z tego.\nPoczątek meczu Świątek - Kuzniecowa był wyrównany. Przełomowy okazał się piąty gem, kiedy Rosjanka przełamała Polkę po raz pierwszy. Doświadczona, 34-letnia tenisistka kontrolowała przebieg dalszej gry i wygrała seta 6:2. W drugiej partii jej przewaga była jeszcze większa. W pewnym momencie prowadziła 5:1. Ostatecznie, Kuzniecowa zwyciężyła 6:2.\nIga Świąek - Swietłana Kuzniecowa 2:6, 2:6\nWTA Doha: Iga Świątek - Swietłana Kuzniecowa\nWitamy! Dziś znów trzymamy kciuki za Igę Świątek.\nIga Świątek i Swietłana Kuzniecowa pojawią się na korcie po zakończeniu meczu Anett Kontaveit - Aryna Sabalenka.\nW meczu Kontaveit - Sabalenka trwa trzeci set. W związku z tym spotkanie Świątek - Kuzniecowa rozpocznie się ok. godz. 14:10.\nKolejne przesunięcie. Mecz Świątek i Kuzniecowej rozpocznie się ok. godziny 14:20.\nPrzyjdzie nam jeszcze poczekać na mecz Świątek i Kuzniecowej. Tym razem w grę wchodzi godz. 14:40.\nSabalenka pokonała Kontaveit 7:5, 2:6, 7:5. Czekamy na mecz Świątek z Kuzniecową.\nŚwiątek i Kuzniecowa są już na korcie. Trwa rozgrzewka.\nSerwis Świątek. Gem bardzo wyrównany, na przewagi. Lepsza okazała się Polka. Oby tak dalej!\nSerwis Kuzniecowej. Zaczęło się od kapitalnego returnu Świątek. Później do głosu doszła bardziej doświadczona Rosjanka. Na koniec Świątek trafiła w siatkę. Gem dla Kuzniecowej.\nGenialny gem w wykonaniu Świątek! Do zera!\nRole się odwróciły. Tym razem to Kuzniecowa wygrała gema do zera.\nKolejny wyrównany gem. W międzyczasie Świątek przytrafił się podwójny błąd serwisowy. Niestety, Kuzniecowa przełamała Polkę.\nNiewiele brakowało, by Świątek przełamała Kuzniecową. Rosjanka obroniła jednak dwa break pointy. Chwilę później gem padł łupem Kuzniecowej.\nKuzniecowa znów przełamała Świątek.\nKuzniecowa wykorzystała drugą piłkę setową. Koniec. Świątek musi zagrać o wiele lepiej w drugiej partii, na razie udała się do szatni.\nTymczasem na innym korcie...\nThere's that exquisite one-handed backhand from @CarlaSuarezNava!👏#QTO2020 pic.twitter.com/6GzIpN6c7w\nCzas na drugiego seta!\nSerwis Świątek. Kuzniecowa radzi sobie jednak znakomicie. Swoje robią także błędy popełnianen przez Polkę. Gem do zera dla Rosjanki.\nDominacja Rosjanki od pewnego czasu nie podlega dyskusji. Kolejny gem do zera...\nSerwis Świątek. Kuzniecowa zakończyła w tym secie swoją serię na dziesięciu wygranych punktach. Zrobiło się 30:30 po dwóch błędach Rosjanki. Kuzniecowa miała break pointa i zakończyła gema znakomitym zagraniem.\nSerwis Kuzniecowej. Rosjanka nadal gra jak z nut. Gem do 15.\nSerwis Świątek. Pierwszy gem wygrany przez Polkę w drugim secie. Jest jeszcze nadzieja!\nŚwiątek popełnia dużo błędów. Gem do zera.\nGem dla Świątek. Na koniec Kuzniecowa trafiła w siatkę.\nKuzniecowa przy swoim serwisie jest nie do zatrzymania. Świątek walczyła i doprowadziła do gry na przewagi. Rosjanka okazała się jednak lepsza.


Casting You Can Dance - Pomponik\nPlotki Pomponik » casting you can dance\nArtykuły na temat: casting you can dance\nPokonali kilkutysięczną konkurencję, która zgłosiła się na castingi organizowane w największych miastach w Polsce. Zwyciężyli też własną słabość, nad którą wygrała wola walki.\nPiróg: Podziwiam i szanuję tych ludzi\nŚmiech, łzy, stres, szczęście, realizowanie marzeń, podcięcie skrzydeł... To emocje towarzyszące uczestnikom castingów do popularnych programów rozrywkowych. PAP Life rozmawia z Michałem Pirógiem o jego przeżyciach i obserwacjach uczestników w programach "You can dance" oraz "Top Model. Zostań modelką".\nNowy program z Kingą Rusin\nZwyciężczyni czwartej edycji "Tańca z gwiazdami" poprowadzi nowe taneczne show. Jak donosi magazyn "Fakt TV", właśnie zakończyły się castingi do TVN-owskiego show "You can dance - po prostu tańcz".\nWideo na temat: casting you can dance


Wydarzenia w dniu 2019-10-10 - Strona Urzędu Miasta w Raciborzu\nWydarzenia w dniu 2019-10-10\nWydarzenia w dniu: 10 październik 2019\nKonkurs tańca - XII Powiatowy Festiwal Twórczości Artystycznej\nZapraszamy na XII Powiatowy Festiwal Twórczości Artystycznej - konkurs tańca odbędzie się tradycyjnie w Raciborskim Centrum Kultury 10 października 2019 roku. Regulamin i karta zgłoszeń dostępne poniżej.\nKONKURS TAŃCA W RAMACH XII PFTA ZOSTAŁ ODWOŁANY!!!\nTrening świadomego apetytu i cardmaking\nRuszył projekt „Biblioteka bez barier”! Uczestnicy spotkali się już z dietetykiem i wzięli udział w twórczych warsztatach integrujących. A to dopiero początek!\nPierwszym działaniem w ramach projektu „Biblioteka bez barier” były warsztaty ze specjalistką do spraw żywienia z zakresu dietetyki klinicznej Magdaleną Kopel, która przeprowadziła z seniorkami trening świadomego apetytu. Teraz, po interesującym wykładzie i cennych praktycznych wskazówkach, uczestnicy będą mogli skorzystać z bezpłatnych, indywidualnych konsultacji.\nZaktywizowane i zachęcone panie dzień później wzięły udział także z warsztatach integrujących. Inspiracją była popularna i lubiana technika ręcznego tworzenia i dekorowania – cardmaking. Uczestniczki projektu wykonały wspaniałe kartki okolicznościowe.\nA co w najbliższym czasie? Wszyscy, którzy zgłoszą się do udziału w projekcie mogą liczyć m.in. na kontynuację warsztatów i konsultacji z dietetykiem, spotkania z fizjoterapeutą, trening umiejętności społecznych czy trening pamięci.\nSzczegółowe informacje dotyczące udziału w projekcie „Biblioteka bez barier” można znaleźć tutaj: https://www.biblrac.pl/pl/site/index/347-projekty/344-biblioteka-bez-barier/350-do-pobrania.html i pod numerem telefonu: 324153724.\nProjekt jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2021.\nGaleria - Trening świadomego apetytu\nGaleria - Cardmaking - warsztaty integrujące.


WCZASY HAJDUSZOBOSZLO TERMIN: CAŁY ROK (DO UZGODNIENIA)WOLNE DLA GRUP – Superpielgrzymka.pl\nWczasy wypoczynkowe w Hajduszoboszlo na Węgrzech\nZakwaterowanie: hotel 4*, położony w centrum miasta, ok. 100 metrów od Kompleksu Basenów Termalnych „Hungarospa” – największego kompleksu łaźni w Europie.\nNa terenie hotelu: recepcja, kawiarnia, bar, restauracja serwująca dania kuchni węgierskiej i międzynarodowej, bezpłatny bezprzewodowy dostęp do internetu.\nDodatkowo dla uczestników bezpłatne, codzienne korzystanie z Centrum Wellness w Park Hotel Ambrozia *** – kryty basen z hydromasażem i sauna (30 m od hotelu)\nZakwaterowanie: pokoje 2-osobowe z łazienkami (prysznic, umywalka, wc, suszarka do włosów, ręczniki), wyposażone w klimatyzację (bezpłatnie), TV, szafę, stolik i krzesła, mini bar, częściowo balkony.\nWyżywienie: 2 posiłki dziennie w formie bufetu szwedzkiego – śniadania i obiadokolacje, do obiadokolacji woda mineralna lub napój (0,25 l). Pierwszy posiłek – obiadokolacja w dniu przyjazdu, ostatni – śniadanie w dniu wyjazdu.\n1 dzień: zbiórka uczestników w godz. rannych, pakowanie bagaży, odjazd autokaru w kierunku Węgier. Przyjazd do Hajduszoboszló, zakwaterowanie w hotelu, obiadokolacja, nocleg.\n2-10 dzień: wypoczynek w Hajduszoboszló\n– korzystanie z Centrum Wellness w Park Hotel Ambrozia *** – kryty basen z hydromasażem i sauna (30 m od hotelu);\n– wycieczka autokarowa do Budapesztu (zwiedzanie miasta z lokalnym przewodnikiem m.in.: Parlament, Wzgórze Zamkowe, Pałac Królewski, Góra Gelerta, rejs statkiem po Dunaju);\n– plażowanie i kąpiele na kąpielisku termalnym (zapewniamy 7 całodziennych biletów);\n– 1 x degustacja win węgierskich\n11 dzień: śniadanie, zwolnienie pokoi. Wyjazd w kierunku Polski. Przyjazd do miejsca zbiórki w godz. wieczornych. Zakończenie wczasów.\nCena od osoby (grupa od 45 os.): ok. 2.570 zł\na) zakwaterowanie – 10 noclegów w pokojach 2-os. z łazienkami;\nb) wyżywienie w restauracji hotelowej: 10 śniadań i 10 obiadokolacji w formie bufetu szwedzkiego;\nc) korzystanie z Centrum Wellness w Park Hotel Ambrozia *** – kryty basen z hydromasażem i sauna;\nd) wycieczka autokarowa do Budapesztu (zwiedzanie miasta z lokalnym przewodnikiem m.in.: Parlament, Wzgórze Zamkowe, Pałac Królewski, Góra Gelerta, rejs statkiem po Dunaju);\ne) 7 całodziennych biletów wstępu na kąpielisko termalne „Hungarospa”;\nf) 1 x degustacja win węgierskich;\ng) opieka rezydenta w trakcie pobytu;\nh) ubezpieczenie Signal Iduna Polska TU S.A. Europa Standard+ CP w zakresie: KL 15.000 €, KR 6.000 €, NWI 16.000 zł, NWS 16.000 zł, bagaż 1.000 zł (ubezpieczenie jest rozszerzone o ryzyko następstw chorób przewlekłych i nowotworowych);\ni) transport autokarem + opłaty drogowe i parkingowe;\nUwaga: na miejscu w hotelu pobierana jest opłata klimatyczna – ok. 500 HUF/os./dzień lub ok. 1,70 €/os./dzień\nNapisz pierwszą opinię o “ WCZASY HAJDUSZOBOSZLO\nWCZASY NA COSTA BRAVA ALL INCLUSIVE TERMIN: CAŁY ROK


FILTR ZMIĘKCZAJĄCY WODĘ AQUAPHOR STIRON (WKŁAD) - Zmiękczacze wody - FILTRACJA WODY - E-Rutek\nFILTR ZMIĘKCZAJĄCY WODĘ AQUAPHOR STIRON (WKŁAD)\nSprzedanych produktów: 38\nUWAGA! AQUAPHOR Stiron nie służy do uzdatniania wody przeznaczonej do spożycia.\nJest to sam wkład do filtra AQUAPHOR STIRON.\nAQUAPHOR Stiron to filtr wstępny pralkowo - zmywarkowy zapobiegający osadzaniu się kamienia na urządzeniach gospodarstwa domowego, takich jak pralki, zmywarki. Stiron jest bardzo oszczędny - zmniejsza zużycie i zwiększa wydajność środków piorących. Dzięki swojej wydajności wystarcza do nawet do roku użytkowania.\nDzięki optymalnie dobranym składnikom chemicznym, AQUAPHOR Stiron skutecznie obniża twardość wody oraz usuwa kamień, który zdążył się osadzić na elementach grzewczych, zapobiega korozji i pojawieniu się żółtych plam na ubraniach.\nFiltr wody montowany na elastycznym wężu doprowadzającym wodę do pralki. Pasuje do pralek sprzedawanych na polskim rynku. Jego montaż nie wymaga żadnych specjalistycznych narzędzi.\nFiltr zmiękcza wodę, dzięki czemu przede wszystkim znacząco zmniejsza osadzanie kamienia na grzałce. Mniej kamienia na grzałce to wyższa wydajność grzewcza grzałki, a więc mniejsze zużycie energii elektrycznej i mniejsze rachunki. Trzeba zdawać sobie sprawę, że zakamieniona grzałka to nie jest kilka procent zmniejszenia wydajności, a nawet kilkaset procent!\nMniejsza wydajność grzałki, to także dłuższy cykl prania - oczekiwanie na nagrzanie wody do zadanej temperatury.\nOsadzający się kamień na grzałce i innych elementach pralki jak np. bęben, zmniejsza także ogólną żywotność tych elementów.\nDzięki używaniu filtra można także zrezygnować ze stosowania drogich odkamieniaczy, dodawanych bezpośrednio do prania.\nMiększa woda to także mniejsze zużycie proszku. Proszę zwrócić uwagę, że na opakowaniach proszków są tabele pokazujące odpowiednie dozowanie dla różnych twardości wody. Ogólna zasada jest taka, że czym twardsza woda, tym więcej proszku jest potrzebne. Stosując filtr Stiron należy dozować proszek wedle wskazań dla wody miękkiej lub bardzo miękkiej.\nZbyt twarda woda i dużo proszku jest także niekorzystne dla ubrań - są źle wypłukane, sztywne i nierównomiernie odbarwione.\nPozostałe cząsteczki proszku, których nie jest w stanie wypłukać twarda woda są niekorzystne dla zdrowia - przy długotrwałym narażeniu na kontakt mogą powodować uczulenia i alergie.\nMając powyższe na uwadze, koszt zakupu filtra zwróci się wielokrotnie.\nWymiary (dł.х szer. х wys.): 6,1 х 14,1 х 6,1 cm\nTemperatura robocza: 5 - 30 °C\nWydajność: ok. 300 cykli prania/zmywania\nKontrola wydajności: Wizualna\nFILTR ZMIĘKCZAJĄCY WODĘ AQUAPHOR STIRON\nWKŁAD FILTR BRITA MAXTRA + PLUS PURE PERFORMANCE (Pakiet 8 SZT.)


Budujmy kulturę poznania - Franciszek w Bangladeszu | eKAI.pl\nPapież Franciszek w Bangladeszu: Budujmy kulturę spotkania, dialogu i współpracy!\n02 grudnia 2017 | 12:39 | Ramna / st, tom, kg (KAI) / mip Ⓒ Ⓟ\nO kształtowanie kultury spotkania, dialogu i współpracy w służbie rodzinie ludzkiej zaapelował Franciszek podczas spotkania międzyreligijnego i ekumenicznego na rzecz pokoju w rezydencji arcybiskupa w Ramna w stolicy Bangladeszu – Dhace. Papież zachęcił do przeciwdziałania wirusowi politycznej korupcji, destrukcyjnym ideologiom religijnym, pokusie zamknięcia oczu na potrzeby ubogich, uchodźców, mniejszości prześladowanych i najsłabszych.\nPapież podkreślił, że spotkanie z przedstawicielami różnych wspólnot religijnych w tym kraju stanowi bardzo ważny moment jego wizyty w tym kraju. „Zebraliśmy się, aby pogłębić naszą przyjaźń i wyrazić wspólne pragnienie daru prawdziwego i trwałego pokoju” – zaznaczył w swym przemówieniu.\n„Niech to nasze spotkanie będzie wyraźnym znakiem wysiłków zwierzchników i wyznawców religii obecnych w tym kraju, aby żyć razem we wzajemnym szacunku i w dobrej woli” – powiedział Ojciec Święty. Przypomniał, że w Bangladeszu prawo do wolności religijnej jest zasadą podstawową i wyraził nadzieję, że będzie ono napomnieniem dla tych, którzy usiłują wzniecać podziały, nienawiść i przemoc w imię religii.\nZwrócił uwagę, że szczególnie pocieszającym znakiem naszych czasów jest to, że wierzący i ludzie dobrej woli coraz częściej czują się powołani do współpracy w kształtowaniu kultury spotkania, dialogu i współpracy w służbie rodzinie ludzkiej. „Wymaga to czegoś więcej niż tylko tolerancji” – zaznaczył papież i wskazał na potrzebę wzajemnego zaufania i zrozumienia, aby zbudować jedność, która pojmuje różnorodność nie jako zagrożenie, ale jako potencjalne źródło ubogacenia i rozwoju.\nZaznaczył następnie, że „otwartość serca” jest też podobna do „drabiny”, która dociera do Absolutu. Wskazał na potrzebę nadprzyrodzonego wymiaru działalności, aby zobaczyć wszystkie sprawy w ich prawdziwej perspektywie. „Z każdym krokiem nasza wizja stanie się jaśniejsza i otrzymamy siłę, aby wytrwać w staraniach o zrozumienie i docenienie innych i ich punktu widzenia. W ten sposób znajdziemy mądrość i siłę potrzebną, aby wyciągnąć do wszystkich rękę przyjaźni” – wyjaśnił mówca.


lublin.gosc.pl → Wiadomości z archidiecezji lubelskiej → Archanioły pojawiły się nad Lublinem\nArchanioły pojawiły się nad Lublinem\tprzejdź do galerii\nArchanioł nad lubelskim deptakiem\tCentrum Kultury w Lublinie\nArchanioły zostały wykonane w związku z 600. rocznicą zakończenia prac nad freskami w kaplicy Trójcy Świętej. Być może to one staną się symbolem miasta w miejsce lubelskiego koziołka.\nDokładnie 600 lat temu, 10 sierpnia 1418 r., ukończono freski we wnętrzu kaplicy Trójcy Świętej. W związku z tą rocznicą w przestrzeni Lublina objawiły się 2 archanioły - nad Starym Miastem i nad deptakiem. Swoją obecnością przypominają o historii malowideł. Projekt zrealizował Jarosław Koziara przy współpracy z Aldoną Popek. Producentem jest Rafał Koziński. Na razie są dwa archanioły, nie wiadomo, kiedy pojawi się trzeci. Jeżeli się pojawi, to prawdopodobnie okolicach zamku.\nMówi się coraz głośniej, że anioły z kaplicy Trójcy Świętej mogą stać się symbolem Lublina, bo - jak niektórzy twierdzą - koziołek się nie przyjął. Anioły z fresków w kaplicy Trójcy Świętej już znajdują się na wielu rekwizytach dostępnych w sklepiku na zamku. Przemawiać za nimi mogą dziedzictwo i historia miasta oraz atrakcyjność i oryginalność.\nMalowidła ufundowano w okresie niezwykłego rozwoju miasta. W tym miejscu podpisano w 1386 r. umowę ślubną między królową Jadwigą a Władysławem Jagiełłą. Budowla pełniła przez lata rolę kaplicy królewskiej. Wiadomo, że na zamku w Lublinie przebywał również Jan Długosz, który był nauczycielem synów Kazimierza Jagiellończyka. W tej kaplicy wreszcie odprawiono nabożeństwo dziękczynne za podpisanie Unii Lubelskiej w 1569 r. Wraz z dekretem Piusa VII z 1818 r., zmniejszającym uposażenie duchownych opiekujących się kaplicą, rozpoczął się schyłek jej świetności. Świątynia, stanowiąca część zabudowań zamku, bywała w niektórych okresach nawet kaplicą więzienną. Na początku XIX w. kaplica zamkowa stała się więzieniem, a bezcenne malowidła zostały zatynkowane. W 1899 r. odkrycia fresków dokonał lubelski malarz Józef Smoliński. W latach 1939-1954 doszło do znacznego uszkodzenia malowideł. Do jeszcze gorszego ich stanu doprowadziła konserwacja zakończona w 1959 roku. Dopiero w latach 70. ubiegłego wieku rozpoczęto długoletnie prace, które przyniosły oczekiwane efekty. Dziś kaplica jest otwarta dla zwiedzających.\nKościół Trójcy Świętej, nazywany kaplicą Trójcy Świętej, jest jednym z najcenniejszych zabytków sztuki średniowiecznej w Polsce i w Europie. Jest to miejsce, w którym spotkała się i współistnieje kultura Wschodu i Zachodu. To właśnie w Lublinie można podziwiać bezcenne bizantyńsko-ruskie malowidła.\nW XV w. z fundacji króla Jagiełły malarze ruscy, z mistrzem Andrzejem na czele, pokryli wnętrze kościoła freskami w technice i stylu wschodnim. Najwcześniejsze wzmianki o tej świątyni pochodzą z 1326 roku. Zachowany na łuku tęczowym napis fundacyjny informuje o dacie zakończenia prac. Jest to 10 sierpnia 1418 r. Wymienia też imię głównego mistrza - Andrzeja.\nMotyw Trójcy Świętej, główny i centralny temat malarski, został przedstawiony na malowidłach w formie starotestamentowej sceny gościny u Abrahama.\nNa sklepieniu kaplicy można odnaleźć wielu aniołów. Są to najpierw archaniołowie Rafał, Michał, Gabriel. Otaczają oni ze wszystkich stron Chrystusa. Pełnią niejako zadanie strażników świata i miasta oraz wykonują wolę Kyriosa - Chrystusa Króla Wszechświata. Pozostali aniołowie występują na malowidłach w całości lub tylko w charakterze półpostaci. Oni również pełnią rolę posłańców Chrystusa. Aniołowie są obecni ponadto na wielu innych malowidłach przedstawiających rozmaite sceny biblijne.\nFoto Gość DODANE 11.08.2018 AKTUALIZACJA 11.08.2018\nArchanioły z fresków w kaplicy Trójcy Świętej mają szansę stać się symbolem miasta.\ndodane 11.08.2018 09:52


Shirley Temple uważana jest za dziecięcą gwiazdę wszechczasów. Kim była i jak wyglądało jej życie? | Viva.pl\nFot. Shirley Temple w 1933 i 2006 roku. Jako dziecięca aktorka i dorosła polityczka, fot. Hulton Archive/Getty Images/Mirek Towski/Getty Images\nAgnieszka Dajbor • 27 kwietnia 2022 15:45\nByła słodkim aniołkiem, który podbił świat. Wcześniej nigdy nie było takiej dziecięcej gwiazdy. Może dlatego stała się ikoną. Do jej słodkiego wizerunku próbowały odwoływać się nawet dojrzałe aktorki, na przykład nasza Irena Grossówna. Shirley Temple była nie tylko dziecięcą aktorką, ale zjawiskiem w kinie. Dziewczynki z lat 30. ubiegłego wieku marzyły, żeby wyglądać jak ona.\nKiedy z powodu zakaźnych chorób miały obcinane włosy, ich mamy obiecywały, że gdy wyzdrowieją będą miały loki jak "Szirlejka". Produkowano mnóstwo gadżetów z jej wizerunkiem i oczywiście lalki. Mówiono nawet, że przed Barbie, była Shirley. Jej filmy biły rekordy popularności. Była idealną gwiazdą na kryzys lat 30. Ludzie byli zmęczeni, znękani i chętnie chodzili do kina, żeby zapomnieć na chwilę o kłopotach, obejrzeć filmy o przygodach dzielnej, uśmiechniętej dziewczynki, tym bardziej że jej historie zawsze kończyły się happy endem. A kino, mimo kryzysu przyciągało w USA co tydzień około 80 milionów widzów.\nShirley grała na ogół sierotki, które spotykały na swojej drodze dobrych ludzi. Nie tylko grała, także śpiewała, tańczyła, stepowała. Według amerykańskiego Instytutu Sztuki Filmowej Shirley Temple jest na 18 miejscu wśród aktorek wszech czasów. Nieźle, biorąc pod uwagę, że jej kariera trwała tylko kilka lat. Jak wyglądało życie jednej z największych dziecięcych gwiazd w historii kina?\nFot. Shirley w musicalu „Słowiczek" z 1938 roku, fot. Bettmann/Getty Images\nJak wyglądało dzieciństwo Shirley Temple?\nShirley Temple urodziła się w kwietniu 1928 roku w Santa Monica w Kalifornii, jej mama Gertruda była gospodynią domową, ojciec Gregory pracował w banku. Shirley była długo wyczekiwanym dzieckiem, dlatego rodzice, szczególnie mama traktowali ją jak oczko w głowie, była dla nich małą księżniczką. Ale też źródłem ambicji. Do szkoły baletowej Gertruda zapisał swoją córkę, gdy mała była jeszcze w wieku niemowlęcym. W wieku 3 lat Shirley rozpoczęła naukę w słynnej szkole tańca pani Melgin, gdzie uczono stepowania. Miała niecałe 5 lat, kiedy po raz pierwszy pojawiła się w „Glad Rags to Riches”, serii zapowiadającej nowe gwiazdy. Potem została obsadzona w muzycznej serii „Dziecko Burleski”, w której jako 4-latka udawała m.in. Marlenę Dietrich. Jej pierwszym filmowym przebojem był musical „Stand up and Cheer” z 1934 roku.\nZobacz też: Pippi Langstrump po 53 latach. Kim obecnie jest aktorka znana z kultowej roli rudowłosej bohaterki?\nFot. Shirley Temple w 1935 roku, została wtedy nagrodzona Oscarem, fot. Bettmann/Getty Images\nLata 30. był pasmem sukcesów Shirley. Zagrała w takich hitach, jak „Mała Miss Maker” i „Roześmiane oczy”, „Złotowłosy brzdąc”, „Heidi” i w ekranizacji słynnej powieści „Mała księżniczka”. Niektóre z nich ogląda się z mieszanymi uczuciami. Na przykład „Roześmiane oczy”, gdzie mała Shirley w autobusie wypełnionym mężczyznami śpiewa swój, wielki skądinąd przebój „On The Good Ship Lollipop”. Dzisiaj taka scena by nie przeszła, zresztą to mizdrzenie się 6-letniej dziewczynki do dorosłych facetów wydaje się nieznośne. Czy Shirley miała dzieciństwo? Nie, kiedy była rozbrykana, na planie zamykano ją w „kabinie kary” z wielką bryłą lodu. Świętego Mikołaja spotkała w domu handlowym, poprosił ją o autograf. Była jednak bardzo kasowa i sama świetnie zarabiała, jej gaże były takie, jak dorosłych gwiazd w rodzaju Katherine Hepburn czy Joan Crafword ( około 300 tysięcy dolarów za film).\nJej mama brała dodatkowe pieniądze za opiekę i usługi fryzjerskie. Shirley nie miała tak wspaniałych loków, jak w filmach. Włosy zakręcała jej mama, zawsze na 56 wałkach, samo uczesanie pani Temple wymyśliła, wzorując się na gwieździe kina niemego – Mary Pickford.\nZobacz też: Katharine Hepburn żyła według swoich zasad, prywatnie i zawodowo\nShirley była popularniejsza od Roosevelta\nW czasie największej popularności Shirley była fotografowana częściej niż ówczesny prezydent USA Franklin D. Roosevelt. Był on zresztą wielbicielem dziewczynki, nazywał ja Małą Cudowną Miss. Posunął się nawet do twierdzenia, że póki Ameryka ma takie dzieci jak Shirley, wszystko z tym krajem będzie dobrze. Shirley Temple miała mnóstwo fanklubów liczących w sumie 4 miliony członków, jak na tamte czasy zawrotnie dużo.\nKiedy pojawiła się plotka, że Shirley jest chora i obcięto jej włosy, pisały o tym gazety na całym świecie. Ludzi interesowało wszystko, co było związane z ich ulubienicą, na przykład, dlaczego nigdy nie wypadają jej mleczne zęby, jak innym dzieciom. Okazało się, że wytwórnia filmowa miała w pogotowiu dentystę i gdy Shirley wypadały mleczaki, doklejano jej na potrzebę filmu sztuczne ząbki. Pojawiała się też jakaś nawiedzona kobieta, które uważała, że Shirley ukradła duszę jej dziecku, które przez to zmarło. Groziła jej śmiercią, dzieciństwo małej gwiazdy naprawdę nie było proste.\nZobacz także:Nie tylko Macaulay Culkin. Tym gwiazdom kariera zniszczyła dzieciństwo...\nFot. W latach 50. jako dwudziestolatki nikt jej już nie chciał. Kochano ją za dzieciącą urodę i wdzięk. Fot. NBCUniversal via Getty Images\nShirley Temple dorasta\nJak wiele dziecięcych gwiazd, Shirley straciła urok dla kina, gdy zaczęła dorastać. Widzowie chcieli słodkiej dziewczynki z pućkami, a nie nastolatki. W latach 40. jej kariera była praktycznie skończona, rolę w wielkim filmowym przeboju „Czarnoksiężniku z krainy Oz”, zwinęła jej sprzed nosa Judy Garland.\nLekarstwem na kryzys w karierze miała być miłość. Shirley w wieku 17 lat po raz pierwszy wyszła za mąż, jej wybrankiem był pilot Johna Agar. Szybko jednak okazało się, że mąż kocha w niej to, że była wielką gwiazdą. I liczy, że pomoże mu zrobić filmową karierę, o której w skrytości marzył. Wystąpili razem w dwóch filmach, ale żaden z nich nie odniósł sukcesu. Wraz z nadziejami na karierę skończyła się miłość. Shirley zabrała córkę, którą urodziła w tym związku, rozwiodła się i wróciła do swojego nazwiska. W Hollywood mówiono, że w wieku 21 lat przeszłą na emeryturę.\nCzytaj też: „Dzieciaki z showbiznesu”: samotność, przemoc, seks i ludzie, którzy żerują na dzieciach...\nCharles Alden Black i Shirley Temple\nPlotkowano, że jest w depresji, że pije. Z życiowego dołka wyciągnęła ją kolejna miłość. Tym razem na całe życie. Okazał się nią amerykański oficer wywiadu Charles Alden Black. Byli razem do jego śmierci w 2005 roku. Być może to on sprawił, że Shirley Temple nie skończyła jak wiele innych byłych gwiazd, z poczuciem odrzucenia, krzywdy, wśród alkoholu i narkotyków. Zaangażowała się za to w politykę. Działała w Partii Republikańskiej. W latach 70. była ambasadorką USA w Ghanie, w 1989 roku została ambasadorem w Czechosłowacji. Dobrze znała ten kraj, była w nim w czasie Praskiej Wiosny w 1968 roku i inwazji tzw. bratnich armii na Czechosłowację. Na jej oczach zabito kobietę. Ona wspierała czeską opozycję, przyjaźniła się z Vaclavem Havlem. Shirley Temple miał też z drugim mężem udane życie rodzinne, urodziła troje dzieci, dwie córki i ukochanego syna Charlesa jr.\nZmarła w wieku 85 lat w 2014 roku na obturacyjną chorobę płuc, paliła jak smok, i nigdy nie chciała rzucić tego nałogu. Ale była też załamana po śmierci męża, nie mogła się z nią pogodzić. Od lat była bardzo prywatną osobą, nie została jednak zapomniana. Wystawy o Shirley Temple cieszą się zawsze powodzeniem, ma też swoją gwiazdę z Hollywood, przeszła do historii jako najmłodsza laureatka Oscara, Nagrodę Specjalną Akademii dostała w 1935 roku jako 7-latka\nTAGI #Hollywood #niezwykłe historie\nSalma Hayek z córką na okładce Vogue Mexico


Wolontariusze sprawdzą, czy nieletni mogą kupić alkohol\nNa początku sierpnia rozpoczną się wzmożone kontrole sklepów pod kątem sprzedaży alkoholu nieletnim na kieleckich osiedlach Świętokrzyskie, Stok, Bocianek i Uroczysko.\nW Staszowie powstanie pierwszy w tym mieście żłobek i klub dziecięcy\nMiasto otrzymało 50 procentowe dofinansowanie na ten cel z programu rozwoju instytucji opieki nad dziećmi do lat trzech pod nazwą." Maluch". Jest to 150 tysięcy złotych. Burmistrz Romuald Garczewski podpisał ostatnio umowy z...\nProblem z parkingiem. Winna burzowa pogoda\nOd kilku dni na czteropoziomowym parkingu przy Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Kielcach nie działa elektroniczny system, który nalicza czas postoju samochodów. Został on uszkodzony podczas jednej z ostatnich burz.\nŁódzka policja zatrzymała sprawcę napadu na bank w Końskich?\nZatrzymany przez łódzką policję 37-letni mężczyzna podejrzany o napady na placówki bankowe może być również sprawcą napadu na bank w Końskich. Doszło do niego na początku czerwca. Ukradziono wówczas kilkanaście tysięcy złotych.\nTak będzie wyglądała wieża widokowa Politechniki Świętokrzyskiej\nWiadomo już, jak będzie wyglądała wieża widokowa, która powstanie na terenie Politechniki Świętokrzyskiej. Reporter Radia Kielce dotarł do jej makiety. Wieża ma zostać oddana wiosną przyszłego roku.\nPKS pod lupą. Zainteresowani zdecydują się na zakup świętokrzyskich przewoźników?\nDo końca lipca firmy zainteresowane zakupem świętokrzyskich PKS mają czas na podjęcie ostatecznej decyzji i złożenie wiążącej oferty. Teraz przyglądają się działalności przewoźników i zapoznają się z ich sytuacją finansową.\n"Wielkie i małe panoramy Sandomierza"\n"Wielkie i małe panoramy Sandomierza" to tytuł nowej wystawy w Saloniku Fotografii Artystycznej Zamku Kazimierzowskiego w Sandomierzu. Autorem 29 prezentowanych zdjęć jest prof. Wojciech Hildebrandt, architekt, założyciel i...\nPogrzeb redaktora Andrzeja Zalewskiego w środę w Warszawie\nUroczystości pogrzebowe redaktora Andrzeja Zalewskiego odbędą się jutro (środa 27 lipca) w Warszawie. Rozpoczną się o godzinie 13.00 w kościele Świętego Karola Boromeusza na Powązkach.\nKielce: Wypadek na skrzyżowaniu ulic Seminaryjskiej i Tarnowskiej\nUtrudnienia na skrzyżowaniu ulic Seminaryjskiej i Tarnowskiej w Kielcach. Zderzyły się tam dwa samochody. Na miejscu jest straż pożarna. Ratownicy za pomocą specjalnych sorbentów zbierają z jezdni płyny, które wylały się w trakcie...\nSytuacja spółki PKP Cargo poprawiła się\nWbrew obawom związkowców, sytuacja spółki PKP Cargo po połączeniu zakładów w Skarżysku i Lublinie, jest zadowalająca – twierdzi Krzysztof Czarnota z Niezależnego Związku Zawodowego Kolejarzy PKP Cargo. Obecnie w zakładzie...


Wysłany: 17-03-2007, 11:10\nja patrze do solucji jak juz "nigdy" nic nie wymysle (tak sobie mysle ze nigdzie sie nie da nic zrobic) ale tak w ogole to heheh jak zaczelam grac w aod to juz w pierwszym poziomie...\nWysłany: 17-03-2007, 11:13\nGdy przechodziłam TRAOD musiałam z czasem skorzystać do solucji gdyż np. nie wiedziałam co dalej zrobić w etapie "Sala Pór Roku" , gdy się przejdzie wszystkie próby ^^\nWysłany: 17-03-2007, 13:58\nJa jak korzystam z solucji to najbardziej lubię te "filmikowe". TU jest link jakby ktoś chciał: http://www.youtube.com/results?search_query=TRAOD\nZamierzasz pisać o tym w każdym możliwym temacie ?\nWysłany: 17-03-2007, 22:56\nWiemy wiemy. Ja filmikowatymi solucjami się podpieralem w TR3 w tej misji z Kajajkiem. (Chodziłem od wodospadu do wodospadu i nic nie kumałem) Co do tego rodzaju solucji to uywałem ich w Le Serpent rouge. A twój post Eckhardt to chyba już gdzieś widziałem\nWysłany: 25-04-2007, 12:44\nJa w galeriach Luwru korzystam z solucji. Jestem do tego zmuszona bo zrobilam cos inaczej (zle) i juz nie moge tam wrocic zeby to naprawic . Bede musiala caly etap przejsc od nowa .Ta gra to istna masakra. No tak sie zniechecilam ze szok .\nWysłany: 27-04-2007, 19:45\nJa TRAoD przeszłam samodzielnie, przynajmniej do Boaz, bo jej nie przeszłam. Znudziło mi się przy niej tańczyć. I porzuciłam to.\nPoza tym 1-3 też przeszłam samodzielnie. W 4 i 5 nie ukończyłam gdy, ale w 4 bodajrze 1 zasięgnęłam porady, do momentu do którego doszłam, a w 5 też 1.\nWysłany: 14-06-2007, 09:37\nSzkoda tylko, że usunięto niektóre video solucje.\nWysłany: 15-06-2007, 08:22\nEndżel był w miarę łatwy, chociaż kiedy przechodziłam getto to szlag mnie trafiał. Tym razem obyło się bez żadnej solucji, bo w sumie do czego? Żadnych trudniejszych zagadek (oprócz tej z czerwonym duchem). Boaz załatwiłam w dwa dni (chociaż ruchy Kurta denerwowały mnie strasznie).\nW sumie z solucji nie korzystam, pierwsze - bo to zmniejsza radość z gry, ewentualnie z wygranej nad samą sobą, drugie - większość raiderów przechodziłam, kiedy nie miałam jeszcze internetu i nie miałam jak.\nPotem się dziwić że gram w jedną grę parę miesięcy.\nWysłany: 12-07-2007, 14:42\nA ja przeszłam TRAOD zupełnie samodzielnie -- Bo niestety kiedy znalazłam w sobie wene twórczą na włączenie jakiejkolwiek gierki ^^, odcieli mi dostęp do neta Nie wiem dlaczego, ale kilka miesięcy wcześniej wkurzyłam się na tego ducha i postanowiłam już więcej nie włanczać tej części : PP Ale jednak cosik mi się przestawiło, więc włączyłam i udało mi się przejść do kolejnego poziomu. Później w Oblężonych galeriach, gierka coraz bardziej mi się podobała i "Wena" jakoś sama przyszła Gierka zajęła mi 2 tygodnie Pozdro dla wszystkich\nWysłany: 26-07-2007, 17:09\nA ja traod przechodziłam bez solucji do momentu paru pozimów mój brat strasznie drżał o kompa gra wciąż sie wyłańczała to PSUJE komputer. Zasypiam myśląc zagrać w tomb raider angel of darknes.Szkoda.\nSkąd: z 4 ścian\nWysłany: 26-07-2007, 17:14\nehhh ja tez uzywalam czesto solucji:axe: ale do czasu pozniej stwierdzilam ze to bez sensu i gralam sama wiec pol gry gralam sama a to pierwsze pol z pomocami mojego wujka\nWysłany: 30-07-2007, 14:16\nJA czasami zerkałem do solucji ale tylko po to by zobaczyć co mnie czeka dalej.\nWysłany: 30-07-2007, 15:16\nkraju92, ale to trochę bez sensu. Gra ma zaskakiwać, a solucja, tym bardziej oglądana tylko po to, by "zerknąć" zubaża ją nie tylko o element zaskoczenia.\nWysłany: 30-07-2007, 17:50\nGra ma zaskakiwać, a solucja, tym bardziej oglądana tylko po to, by "zerknąć" zubaża ją nie tylko o element zaskoczenia.\nDokładnie, ja staram się grać bez korzystania z solucji. Chyba że naprawdę stwierdzę już że nic zupełnie nie wymyślę więc wtedy sięgam po pomoc.\nGrając jednak bez żadnych pomocy typu solucja, kody itp. gra się zdecydowanie lepiej, i zawsze jest ten moment zaskoczenia\nWysłany: 30-07-2007, 18:51\nDobra. Przyznaję się- korzystałam z solucji podczas gry w AoD! Raz [może dwa ] np. kiedy trzeba było klocki [skrzynki jak kto woli] w Strahovie poustawiać no i przy słynnym Red Ghost'cie. Ogólnie jestem przeciwniczką korzystania z podpowiedzi i zgadzam się z al-Kahinat. Moja siostra na ten przykład większość przygodówek przechodzi uprzednio przeczytawszy solucję! Uważam, że to psucie sobie zabawy..\nNatomiast co do tipsów [cheat'ów]- po ukończonej grze- czemu nie? Niektóre gry jak np. AoE: Rise of Rome miały prześmieszne kody, które warto zobaczyć. Największą przyjemność jednak miałam wpisując kody do BloodRayne- klawisze wystukują wtedy taki fajny rytm. Nieźle to sobie twórcy gry przemyśleli\nWysłany: 30-07-2007, 20:04\nkorzystałam z solucji podczas gry w AoD!\nNie!! Po Tobie bym się tego nie spodziewała, przyznam szczerze. ^^\nWysłany: 30-07-2007, 20:16\nPsieplasiam al-Kahinat ale czasem samo tak wychodzi, że człowiek już nie może niczego wymyślić sam i... bach!... sięga po solucję! Czasem w domu rozpisuję konkurs na Najlepszego Gracza w Domu- wygrywa ten, kto wymyśli rozwiązanie zagadki Mam siostrę i brata, którzy zawsze obecni są przy grze w którą gram, więc solucja to rzadkość- taka rodzinna rozrywka Ale nie uciekam od solucji jak diabeł od wody święconej- wspieram się nią w ostatecznej ostateczności! Słowo harcerza!\nWysłany: 01-08-2007, 15:04\nJa kiedyś ciągle grzebałem w solucjach do każdej gry Nie czekałem do szczególnie trudnego momentu Nawet w HP1/2/3/4 grałem z solucją\nAle już od niedawna gram bez Princa całego przeszedłem i tylko dwa czy trzy razy zajrzałem do solucji ^^ przeważnie to był ten sam moment PoP: Warrior Within gram już w ogóle bez solucji ^^\nTomby jednak jeszcze nie przechodziłem bez solucji... ehh...\nSkąd: z Urana\nWysłany: 18-09-2007, 19:05\nCo do solucji, przyznaje się szczerze bez bicia, że korzystałam nie raz, nie dwa z pomocy. Są momenty kiedy staram się, myślę, wymyślam wszystkie możliwe sposoby, trace w końcu cierpliwość [ a nie mam jej za dużej ] i szukam rozwiązania w solucji. Najczęściej okazuje się potem, że ta "trudna zagadka" była banalna, a ja wymyślałam niestworzone rzeczy.\nWysłany: 19-09-2007, 20:19\nogolnie to nie korzystam w ogole z solucji..\nale raz zajrzalem do solucji TR:AOD.. aby zobaczyc jak zabic tego ducha głupiego\ni praktycznie zamiast cos odkryc nwoego.. to sie upewniłem ze dobrze kombinuje i msuze probowac dalej\nWysłany: 12-10-2007, 17:24\nJa patrzę do solucji tylko wtedy kiedy nie mogę czegość przejść a jeśli umiem coś zrobić, wiem co robić to nie zaglądam do solucji. Ale czasami kiedy nie mogę czegość przejść wolę pogłówkować\nWysłany: 09-12-2007, 23:04\npowiem tak , ja z solucji staram się nie korzystać chociaż czasami są trudne momenty (lub ja jestem taka bezmyślna hi hi) .w angel of darkness tylko raz korzystałam z solucji gorzej z 1 2 3 4 lub 5 . Co do legendy była tak łatwa że nie korzystałam z solucji ani razu . O anniversary się nie wypowiadam bo niestety nie mogę przejść t-rexa bo nie umiem zrobić uniku ale to już inna historia\nWysłany: 23-12-2007, 17:14\nO mi się zdarzyło zajrzeć do solucji przy AoD, pierwszy raz wymiękłam przy Czerwonym Duchu, drugi przy Boaz. I faktycznie przy Boaz to było mało przydatne , nie uwazam natomiast, że z solucji korzystają tylko eee...mało inteligentne osoby, jak to gdzieś powyżej wyczytać można... myślę, że to z inteligencją nie ma dużo wspólnego, czasem jest to np.niecierpliwość albo sprzęt a przeczytanie opisu nie sprawia,że się już zaliczyło dany lewelek A przy okazji, żeby odkryć solucję, też trzeba trochę inteligencji\nWysłany: 23-12-2007, 19:04\nU mnie to było tam że jak doszłam do Lombardu Rennesa z misją od Louisa Boucharda, to weszłam sobie na TRPL i luknęłam w solucję. Zobaczyłam, że zaraz będę miała ten piękny strój I to tyle jeśli chodzi o moją solucję w sumie...\nWysłany: 29-12-2007, 23:20\nzaznaczyłam drugą odpowiedź parę razy zaglądałam do solucji gdy chodziło się Kurtisem, ponieważ nienawidzę mutantów i chciałam wiedzieć kiedy coś na mnie wyskoczy\nStrona wygenerowana w 0.194 sekundy. Zapytań do SQL: 12


Nowy herb biskupa na święto patronalne diecezji\nswidnica.gosc.pl → Wiadomości z diecezji → Nowy herb biskupa na święto patronalne diecezji\nNowy herb bp. Marka Mendyka.\nPo przejęciu funkcji ordynariusza świdnickiego bp Marek Mendyk zdecydował się uaktualnić symbole zawarte na swoim godle.\nZacznijmy od tego, co się zmieniło (Uwaga. Strony w heraldyce podawane są z widoku osoby stojącej za herbem). W dolnym lewym polu herbu, na czerwonym tle przedstawiono skrzyżowaną zieloną palmę ze srebrnym pastorałem. Jest to nawiązanie do atrybutów patrona diecezji świdnickiej – biskupa krakowskiego św. Stanisława ze Szczepanowa. Palma jest metaforą człowieka sprawiedliwego (Ps 91, 13) i jego męczeństwa (Ap 7,9). Pastorał natomiast to liturgiczny znak władzy biskupa. Jego symboliczna wymowa wiąże się głównie z troską pasterską biskupa o powierzonych mu wiernych. Oznacza także: podporę, służbę ludowi i kierowanie nim oraz umacnianie w wierze. Srebro i biel symbolizują czystość, prawdę oraz niewinność.\nWcześniej w tym miejscu znajdowała się litera "M", która zastąpiła na sąsiednim żółtym polu dwie ryby. Ciemno-błękitny monogram litery "M" otoczony białym szeryfem to znak Maryi. Błękit, barwa królewska, podziela symboliczne znaczenie z bielą jako znakiem nieskazitelności wszystkiego, co związane jest z niebem. Stąd niebieska barwa stała się kolorem Matki Bożej, a niebiesko-biały znakiem szczególnego oddania i poświęcenia się Niepokalanej.\nW prawym górnym polu na czerwonym tle umieszczono stylizowaną białą gołębicę - symbol Ducha Świętego. Skierowaną w dół głowę gołębicy otacza nimb, a układ korpusu i skrzydeł nadaje figurze wrażenie dynamizmu, symbolizując Jego boskie działanie.\nW lewym górnym polu, na żółtym tle, przedstawiono Księgę Życia z wypisanymi na stronach pierwszą (A) i ostatnią (Ω) literą greckiego alfabetu. W ten sposób określa siebie Chrystus, Syn Boży, który jest „Alfą i Omegą, Pierwszym i Ostatnim, Początkiem i Końcem” (Ap 21,6; 22,13). Otwarte Pismo Święte świadczy o tym, że Słowo Boże jest żywe i stanowi niezachwiany autorytet. Księga staje się symbolem prawdziwości Bożego Słowa, jak i obiecanego przez nie życia. Jest to również obrazowe przedstawienie idei wybrania (por. Dn 7,10; Hbr 12,23; Ap 20,12). Rozłożone Pismo Święte wpisane jest w biały trójkąt. Trójkątna aureola zarezerwowana jest w symbolice chrześcijańskiej dla pierwszej Osoby Boga Ojca, a w tym sensie jawi się również jako emblemat Trójcy Świętej i znak Bożej Opatrzności.\nWarto zauważyć, że w obrębie herbowej tarczy wykorzystano motyw Ducha Świętego i monogram litery "M" o podobnej stylizacji jak ten, który znajdujemy w herbach biskupów posługujących w Legnicy: bp. Tadeusza Rybaka (1992-2005) oraz bp. Stefana Regmunta (1995-2007).\nStylizowana renesansowa tarcza herbowa (cartouche), czteropolowa, zakończona jest czarno-stalową bordiurą. Sam podział tarczy czwórdzielnej w krzyż implikuje jego symboliczną interpretację. Kolorystyka czerwono-żółta nawiązuje w swojej treści zarówno do barw związanych z Dolnym Śląskiem, archidiecezją wrocławską, jak również do emblematów heraldycznych biskupów legnickich, w tym własnego.\nNad tarczą umieszczono stylizowany zielony ringowy kapelusz z dwoma zielonymi sznurami. Zieleń to nie tylko oznaka godności w hierarchii kościelnej, ale również symbol sprawiedliwych. Podobnie jak laska (pastorał) - kapelusz to atrybut pasterza. Związany jest także ze strojem pątników pielgrzymów i przypomina o ziemskiej wędrówce, pielgrzymowaniu do niebiańskiego Jeruzalem. Z wnętrza kapelusza wyprowadzone są przewleczone dwa sznury o zielonej barwie, ułożone w sploty skierowane ku krawędzi ronda kapelusza. Końce sznura ułożone są w trzy rzędy z sześcioma chwostami (łac. fiocci) tej samej barwy, co kapelusz. Zamykają one po obu stronach kompozycję tarczy herbu. Drugie końce sznurów przytwierdzone są do ronda kapelusza pojedynczymi chwostami.\nPod tarczą na srebrnej wstędze o wywiniętych końcach widnieje naniesiona literami o czerwonej barwie dewiza herbowa z hasłem posługi "IN VERBO TUO DOMINE" (Na Twoje słowo Panie).\nZawołanie "na Twoje słowo zarzucę sieci" (Łk 5,5) jest swoistym programem połączonym z ideami, którym biskup pragnie być wierny. Sens sceny połowu ryb należy rozumieć w kontekście wiary i zaufania Bogu. To On otwiera serca na swoją obecność i działanie w naszym życiu. Słowa: „Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił” (Łk 5,10) oznaczają, że Pan, nie zważając na ludzką słabość, wzywa człowieka, aby stał się narzędziem Bożego królestwa, przekazicielem tej łaski, która staje się jego udziałem.\nWacław W. Szetelnicki (oprac. xp)\ndodane 08.05.2020 11:54


Shelby Mahurin - Krew i miód premiera książki, polska data wydania\nDataPremiery.pl » Książki » Dla młodzieży » Shelby Mahurin - Krew i miód\nStawka jest jeszcze wyższa, czarownice bardziej zabójcze, a romans niezmiennie gorący! Z niecierpliwością wyczekiwana kontynuacja "Gołębia i węża", która stała się natychmiastowym bestsellerem New York Timesa i IndieBound. Idealna dla fanów Sarah J. Maas!\n"Rzuca zaklęcie na fanów romansów".\n"Zapierająca dech w piersiach kontynuacja «Gołębia i węża» jest rozwinięciem magicznego świata, który stworzyła Mahurin. Konfrontuje siłę miłości z potrzebą ochrony ukochanych... za wszelką cenę. Czy oddałbyś swoją duszę, aby ocalić kogoś innego? «Krew i miód» nie tylko odpowiada na to pytanie, ale wciąga czytelnika w genialną historię. To jak niekończąca się jazda kolejką górską!".\n"Genialny debiut, pełen wszystkiego, co kocham: z nietuzinkową bohaterką z krwi i kości, pokręconym i śmiercionośnym systemem magii oraz płomiennym romansem, który sprawiał, że zarywałam noce, czytając kolejne strony. "Gołąb i wąż" to absolutna perełka wśród książek".\nJaka jest data debiutu książki Krew i miód?\nKsiążka Krew i miód debiutowała będzie 14 kwietnia 2021 (data wydania w Polsce). Żeby wyświetlić datę z innego regionu należy kliknąć w odpowiednią flagę. Domyślnie pokazywany region można zmienić w ustawieniach konta.\nŻeby to zrobić trzeba przyporządkować odpowiednią ocenę od 1 do 5, a następnie potwierdzić wybór kliknięciem. Głos mogą oddać tylko zarejestrowani użytkownicy serwisu.\nPremiera książki Krew i miód nie dostała jeszcze oceny. Użytkownicy mogą oceniać tytuły jeszcze przed pojawieniem się ich na rynku, wyrażając w ten sposób swoje oczekiwania. System umożliwia późniejszą modyfikację przyznanych głosów – w tym celu użytkownik powinien wybrać inną wartość w polu "Ocena". Ocena w serwisie to średnia ważona, gdzie waga głosu zależy przede wszystkim od stażu użytkownika.\nAutorem jest Shelby Mahurin. Żeby sprawdzić listę pozostałych książek tego twórcy należy udać się do pola "Informacje" i kliknąć w jego nazwisko albo kliknąć utaj.\nKsiążka ma być wydana przez We Need YA. Żeby poznać inne książki od tego wydawcy należy kliknąć utaj lub w jego nazwę w polu "Informacje".\nKiedy premiera Shelby Mahurin - Krew i miód? Kiedy wychodzi Shelby Mahurin - Krew i miód?\nData wydania książki zaplanowana została na 14.04.2021. Nowa książka Shelby Mahurin z 2021 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz fragmenty tego utworu literackiego. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2021 roku.\nData ostatniej aktualizacji: 2021-04-18 16:26:30\nNowa książka Shelby Mahurin - Krew i miód data premiery


Zostań rannym ptaszkiem! - 100% energii od samego świtu - Mam Zdrowie\nZostań rannym ptaszkiem! - 100% energii od samego świtu\nProblemy z porannym wstawaniem z łóżka ma większość z nas. Ciężko szaroburej, codziennej rzeczywistości naszpikowanej obowiązkami i gonitwą rywalizować z ciepłą kołdrą i miękką poduszką. Budzik grzeje się od kolejnych dzwonków drzemki, a my, pogrążeni w śnie marzymy o jeszcze jednej chwili w objęciach Morfeusza.\nNiestety rzeczywistość jest nieubłagana. Czekają obowiązki na kilku frontach, czas wstawać! Jeżeli co rano staczasz taką bolesną batalię, a później w pośpiechu i poddenerwowaniu gnasz przez dzień, to wiedz, że być wydajnym fizycznie i umysłowo rannym ptaszkiem wcale nie jest takie trudno i opanowanie tej umiejętności leży w twojej mocy. Oto jakie cenne odkrycia i rady serwują badacze snu.\nIlość światła docierającego do mózgu jest najlepszym regulatorem snu i stanu pobudzenia. Ekspozycja na światło słoneczne podpowiada mózgowi, kiedy powinien pracować na pełnych obrotach i kiedy nadchodzi czas, by pogrążyć się w nocnym odpoczynku. Niestety, w dobie sztucznego oświetlenia i zaciemniających wnętrza rolet - organizm nieco traci orientację, czego skutkiem są zaburzenia cyklu snu, nagłe spadki aktywności czy problemy z budzeniem się i zasypianiem.\nJak doradzają specjaliści, by wyskoczyć z energią z łóżka potrzebna jest porcja jasnego światła. Najlepiej, by jego dostęp do sypialni nie był ograniczony. W górę rolety i na bok zasłony! Kilkuminutowa sesja z twarzą skierowaną w stronę jasnego światła lampy również pozwala osiągnąć znakomite efekty. Po kilku dniach takiego systematycznego treningu obserwuje się znaczną poprawę pobudzenia i aktywności mózgu o wczesnej godzinie.\nKto z nas marzy o porannej przebieżce w parku lub przemierzeniu kilku długości basenu z samego rana? Niewielu. Ale poranna aktywność fizyczna wcale nie musi oznaczać wymagających ćwiczeń. Wystarczy energiczny spacer z psem czy kilka minut gimnastyki przy otwartym oknie.Poziom energii po takim umiarkowanym wysiłku od razu wędruje w górę i pomaga osiągnąć lepszą wydajność mózgu od wczesnych godzin.\nO tym, że śniadanie to król wśród posiłków wiemy wszyscy. Wielu z nas jednak nawykło do spożywania słodkich śniadań z udziałem dżemów, czekoladowych past do smarowania pieczywa i słodkich, mlecznych dań. I tu uwaga! Pamiętajmy o tym, że spożycie dużej ilości cukru oznacza spadek pobudzenia organizmu w mniej więcej godzinę po spożyciu posiłku oraz senność, która dopadnie nas nie gdzie indziej tylko w środku dnia pracy.\nŚwietnym posiłkiem, który niestety nie cieszy się zbyt wielka popularnością, jest obfitująca w składniki odżywcze owsianka. Ten bogaty w błonnik posiłek skutecznie zapobiega chorobom serca i reguluje poziom cukru we krwi gwarantując jednocześnie stabilny poziom energii w ciągu dnia. Jak dowodzą badania naukowców z Uniwersytetu w Leeds, dieta bogata w błonnik i zboża redukuje również ryzyko zachorowań na raka piersi.\nO energii i pełnej wydajności organizmu decyduje w dużej mierze rytm dnia. Nasze samopoczucie rano jest tak naprawdę efektem tego, czy kładziemy się spać o tej samej godzinie, czy też żonglujemy momentem przyłożenia głowy do poduszki.\nNależycie wyspany organizm budzi się sam z wystarczającą porcją energii, by stawić czoła obowiązkom dnia. Już przed pobudką ciało wchodzi w fazę lekkiego snu przygotowującą nas do wybudzenia. Zakłócenia rytmu wynikające ze zmieniającej się godziny kładzenia się do łóżka i różnych pór budzenia się (często z pomocą nachalnego budzika) doprowadzają do rozregulowania naturalnego rytmu aktywności.\nNie oznacza to, że musimy kłaść się spać z przysłowiowymi kurami. To, czego potrzebuje organizm to w miarę ustalony rytm i zdrowo rozumiana rutyna dotycząca snu, która pozwoli mu w pełni zregenerować się i "przygotować" porcję energii do wykorzystania od samego rana.\nRedakcja mamZdrowie.pl 14 października 2011, 11:25\nTematy: sen, rytm dnia, zakłócenia cyklu snu\nbabaryba 14 października 2011 - 14:10\nJuż od jakiegoś czasu zbieram się do przełożenia biegania z wieczora na poranek przed pracą, ale cóż.. nie jest to łatwe zadanie


Tanio, czysto, ekologicznie. Geotermalna promocja w Łódzkiem — Radio Łódź\nwto, 19 wrz 2017 10:10:30 +0200\nTanio, czysto, ekologicznie. Geotermalna promocja w Łódzkiem\nPoddębice i Konstantynów Łódzki będą uczestniczyć w projekcie dotyczącym rozwoju energii geotermalnej. O możliwościach, jakie dają odnawialne źródła energii, rozmawiali w Łodzi przedstawiciele Ministerstwa Środowiska, samorządowcy oraz eksperci z Islandii i Norwegii.\nKonstantynów wystartował w konkursie Ministerstwa Środowiska. Jeśli wniosek miasta zostanie pozytywnie rozpatrzony, to jeszcze w tym roku można się spodziewać pierwszych odwiertów geotermalnych.\nBurmistrz Konstantynowa Henryk Brzyszcz liczy, że dzięki geotermii miasto stanie się samowystarczalne. - Spodziewamy się wydobycia ok. 10 MWt na ogrzanie naszego miasta, każdą nadwyżkę oddawalibyśmy do systemu ciepłowniczego. Efekt ekologiczny byłby stuprocentowy.\n- Polska chce rozwijać pozyskiwanie energii podziemnej korzystając z doświadczeń krajów nordyckich - wyjaśnia prezes Geotermii Poddębice Anna Karska. - W Poddębicach już większość miasta ogrzewamy geotermią, z sieci korzystają domy wielorodzinne oraz budynki użyteczności publicznej, teraz planujemy włączać do geotermii osiedla domków jednorodzinnych. Powietrze dzięki temu jest czystsze, a energia jest na pewno tańsza od oleju, porównywalna do ceny gazu.\nW projekcie dotyczącym energii geotermalnej udział biorą cztery miasta - Lądek Zdrój, Sochaczew, Poddębice i Konstantynów Łódzki.\nWoda pod Sieradzem może być cieplejsza i w większej ilości Geotermia w Sieradzu. Miasto czerpie z doświadczeń Duńczyków Sieradz czeka na odwiert geotermalny Geotermia. Dofinansowanie odwiertów badawczych Czy w Łodzi powstanie największe w Polsce źródło geotermalne?