News 5_Mistrzostwa Europy Juniorów i Kadetów w kickboxingu - Skopje 2017\nZłote medale Zuzanny Matusiewicz i Michała Adamka\nZuzanna Matusiewicz (-70kg) w juniorkach starszych w formule low kick i Michał Adamek (-94kg) w juniorach kick light zdobyli złote medale w ostatnim dniu Mistrzostw Europy Kadetów i Juniorów w kickboxingu. Turniej zakończył się w Skopje.\nW walkach finałowych Zuzanna Matusiewicz (Legion Głogów) wygrała ze Słowaczką Alexandrą Filipovą, zaś Michał Adamek (UKS Tom Bee Team Góra Kalwaria) pokonał Cezarego Pletę (MUKS Olimpia Nowe Miasto Lubawskie). Pochodzący z miejscowości Tuczki w gminie Rybno Czarek Pleta wcześniej zdobył złoty krążek w wersji light contact juniorów po zwycięstwie z Niemcem Berkayem Akbasem.\nPół roku wcześniej w Kartuzach Cezary Pleta obronił tytuł Mistrza Polski, pokonując właśnie Michała Adamka, aktualnego Mistrza Świata (Dublin 2016).\n- W finale w Skopje Michał Adamek wygrał z Czarkiem Pletą 2:1. Pod koniec walki Pleta był bardziej zmęczony. Podczas całych mistrzostw on stoczył więcej walk niż Adamek i to dało się we znaki - mówił obserwujący ten pojedynek Rafał Mazurowski, trener reprezentacji kadetów kick light.\nZ jego podopiecznych w finale ostatniego dnia wystąpił kadet starszy Hubert Kudra (Łaski Klub Sztuk Walki) i w pojedynku o złoto w kategorii +69kg przegrał 1:2 z Izraelczykiem Kirilem Dodonovem.\n- Kadeci w kick light zdobyli 10 medali - 1 złoty, 3 srebrne i 6 brązowych. Biorąc pod uwagę rangę zawodów i bardzo młody skład naszej reprezentacji, to z pewnością nasze oczekiwania zostały spełnione. Kadrowicze oddali serce, pokazali charakter i to dobrze rokuje na przyszłość. Gdyby nie potknięcia sędziowskie zdobycze byłyby bogatsze - dodał Rafał Mazurowski.\nW 1 dniu finałów po złoto sięgnęli - juniorka starsza Jolanta Cichoń (+70kg, UKS Evan Nowy Sącz) i junior starszy Kacper Dąbrowski (-91kg, Smok Toruń) w full contact, wspomniany junior Cezary Pleta w light contact, junior młodsi Wiktor Melka (-81kg, MUKSW FF Sport Opoczno) w low kicku oraz w kick light: juniorka Klara Piętak (-65kg, KS Beniaminek 03 Starogard Gdański), juniorka Krzysztof Łuniewicz-Stępniak (-74kg, LKSW Tajfun Legionowo) oraz kadet starszy Jonatan Babińczuk (-52kg, Ragnarok Białystok).\nNie powiodło się Biało-Czerwonym w finałowym dniu wersji K1. - Juniorka młodsza Martyna Kierczyńska (Legion Głogów) w walce o złoto kategorii wagowej -56kg przegrała z Rumunką Cebuc 1:2, zaś juniorzy starsi Dominik Bala (-86kg, Legion Grębków) i Jakub Jaskuła (-56kg, LKSW Tajfun Legionowo) zostali pokonani odpowiednio przez Rosjanina Ramazana Paramizova i Ukraińca Maksyma Hreitsara - powiedział trener Maciej Domińczak.\n- Początek decydującej walki ułożył się po mojej myśli, niestety później Ukrainiec trafił i zostałem wyliczony - powiedział Kuba Jaskuła, który był już mistrzem (2014 rok) i wicemistrzem świata (2016 rok) oraz 2 razy wicemistrzem Europy (2015 i 2017 rok).\nW light contact kadetów nie było Polaków w finale. Turniej podsumowała trenerka kadry Agnieszka Turchan. - Oczekiwania były zdecydowanie większe szczególnie do Z.Kalbarczyk, L. Zgolińskiej i J. Babińczuka. Dziewczyny pewne wygrane oddały w "prezencie". Jonatan nie znalazł sposobu na Słoweńca. Potwierdziło się doświadczenie Ł. Wojtowicza, a niesamowicie zaskoczyła mnie M.Popczyk. Ogólnie większość kadry to całkowicie nowi zawodnicy, bez doświadczenia międzynarodowego.\nTrenerzy reprezentacji w poszczególnych grupach wiekowych zwracali uwagę na konieczność częstszych konsultacji i szkolenia w systemie międzynarodowym.\n- Oczekiwaliśmy, że Patrycja Jaworska zdobędzie medal i tak się stało. Wiedzieliśmy też, że poziom jak i obsada innych kategorii może nie pozwolić na zdobycie miejsc medalowych. Cieszy jednak kilka wygranych pojedynków, ponieważ pokazały one, że możemy rywalizować w kategorii juniorów na europejskim poziomie. Może jeszcze nie z takimi krajami jak Włochy czy Węgry, które są światowymi potęgami, ale z innymi jak najbardziej - uważa szkoleniowiec juniorów w pointfightigu Bartosz Baczyński.\nNatomiast trener kadetów PF Rafał Karcz stwierdził: - Nasi zawodnicy stanęli na wysokości zadania i zrobili co mogli. Pointfighting na świecie stoi na bardzo wysokim poziomie. Głównie przegrywaliśmy z wiodącymi zawodnikami z Włoch, Węgier czy Wlk. Brytanii. Moi kadeci, szkoleni na co dzień przez bardzo dobrych trenerów klubowych, zostawili serce na macie, a trzem z nich, dokładnie dziewczynom, przyszło stanąć na podium czempionatu Europy. Mieliśmy w kadrze dużo debiutantów w tak wielkiej imprezie. Zabrakło też zapewne kontuzjowanej Michel Meier, zeszłorocznej Wicemistrzyni Świata, która leczy kontuzję. Nie zawiodła Kalbarczyk, potwierdzająca przynależność do europejskiej czołówki. Pozostali również zasługuję na wyróżnienie. Dziękuję kadrze kadetów PF oraz trenerom klubowym i rodzicom młodych sportowców za wielkie zaangażowanie. Dziękuję również PZKB za zaufanie i powierzenie mi obowiązków trenera podczas ME.\nWyniki 4 dnia - finały cz.2:\n-56kg Martyna Kierczyńska - Alexandra Andreea Cebuc (Rumunia) por. Kierczyńska\n-86kg Dominik Bala - Ramazan Paramizov (Rosja) por. Bala\n+91kg Jakub Jaskuła - Maksym Hreitsar (Ukraina) por. Jaskuła\n+69kg Hubert Kudra - Kiril Dodonov (Izrael) por. Kudra\n-94kg Michał Adamek - Cezary Pleta wygr. Adamek\n-70kg Zuzanna Matusiewicz - Alexandra Filipova (Słowacja) wygr. Matusiewicz


…Ale niezależnie od kwoty pieniędzy i od priorytetów pytanie pozostaje: skąd weźmiemy lekarzy i pielęgniarki? – Stowarzyszenie Pielęgniarki Cyfrowe\nPR – …Ale niezależnie od kwoty pieniędzy i od priorytetów pytanie pozostaje: skąd weźmiemy lekarzy i pielęgniarki? To jest podobno największe wyzwanie czy jedno z większych w tej chwili wyzwań ”.\nMinister Szumowski– ,, …Tak, to jest wyzwanie ogromne. Mamy 250 tysięcy pielęgniarek, z czego pielęgniarek poniżej 40 roku życia tylko około 30 tysięcy. Musimy coś zrobić, tutaj mamy strategię dla pielęgniarstwa, którą wspólnie z samorządem pielęgniarskim i ze związkami zawodowymi wprowadzamy w życie, czyli normy pielęgniarstwa, pewnego rodzaju zachęty, aby pielęgniarki, które kończą studia, odbierały w ogóle prawo wykonywania zawodu, bo 30% nie odbiera i emigruje do innych zawodów – do kosmetologii, w inne obszary gospodarki. Więc tutaj staramy się takie zachęty stworzyć, żeby ten zawód był bardziej atrakcyjny. No i, oczywiście, warunki pracy i warunki płacy to są kluczowe(..) „.\nSygnały Dnia – Program I Polskiego Radia. 13.06.2018\nCały wywiad z ministrem zdrowia, Łukaszem Szumowskim dostępny TU\nKategorie Minister Zdrowia, opieka zdrowotna, strategia, styl życiaTagi ministerstwo zdrowia, opieka zdrowotna, pielęgniarki, położne\tZobacz wpisy\nA Ty jakie masz oczekiwania po rozmowach NIPIP z MZ ?\n1 048 626 odwiedzin


Forum eCoal.pl v3.5 problem z piecem ogniwo eko plus 20 Subskrybuj\nProblem z piecem .podłoczyłem zasilanie do zaworu cztero drogowego na rurze zamontowałem 2 wloty do Co 2 grzejniki i Cwu kture nie jest podłoczone a na zaworze czterodrogowym podłogówke ok 160 m2. Piec mam nastawiony na 16 kw temperatura zadana 60stopni bez ochrony powrotu .podłogówka na zaworze 40 stopni . Pompy startuja od 50 stopni. Powrót od zaworu czterodrorznego na kturym sa wlotu do co i cwu i przepony . Wszystko startuje zawór od zera do 80 procent a Co tesz fanie grzeje po uzyskaniu 61- 63 w przyblirzeniu zaczyna mi wszysko się wychładzac i co wyscie za zawore na połogówke i temperatura na piecu spada do 46 stopni i nanowo wszstko zaczyna Piec zaczyna się rozgrzewac pompki załaczja się przy 50 stopni zawór startuje od zera osiagnie piec 62 i tak wkółko.Połogówka rozgrzana do 23 stopni dwa grzejniki ciepłe . niewiem gdzie popełniłem błąd w ustawieniach pieca czy zaworu a morze w podłoczeniu prosze o pomoc dołaczam zdjęcia internetu niemam bo dom w remocie i nie zamieszkany .\ndodane 2020-01-09 22:33\nMógłbyś się postarać, pisać poprawnie ew foty większe zamieszczać, bo nie chce się ani czytać ani oglądać.\nZwiększ moc kotła, obniż temp na podłogę.\nMoże brak ciągłej pracy pompy CO (włączona opcja zatrzymania pompy po dogrzaniu pomieszczenia) ? pewny\nNa moje, to ma jak było u szulczyka. Czyli za dużo na podłogę, a za mała moc na kotle. Gdy kocioł nabije powyżej 50, to pompy ruszają, ale za chwilę kocioł zalany zimną wodą zdycha, temp spada poniżej temp załączenia pomp, i tak w koło. Ustaw mu tryb spalania jak u szulczyka, i się rozrusza. A ile pompuje w podłogę to mi lotto - info na necie jest, niech się zainteresuje, bo kłócił się zaś o to nie będę.\nFakt u "hrabiego" może być podobnie , szkoda że nie widać sterownika i tych jego ustawień\nQrcze wymyślają pompki, zaworu, mieszacze, sterowniki itp. A można prostą instalację zrobić maksymalnie na dwóch pompach i opędzi grzejniki z podłogówką i CWU oraz dodatkowo podwójną ochronę powrotu.\nNiedawno na innym forum wklejałem naprędce na kolanie zrobiony szkic:\nOczywiście podłogówka może być i na 3D, wtedy ochrona powrotu tylko przez 3D przełączający.\nTo na ile mam nastawić piec 20kw a teperature podłogówki 35 a pompy45 , zrobiłem tymczasowo bajpas na cwu to do brze czy zle bo niemam zbiornika jeszcze i właczyc mu ochrone przez cwu czy inaczej doradzcie musze to jakoś opanować do wiosny czy jakieś ogólne ustawienia pieca O błędach w pisowni jusz pisałem nie odrórzniam niektórych słów pisze dórzo błedów no i z wiekiem mi się za ciera mało pisze. i staram się to ogarnoć bo tą hydraulike rozómię ale z ustawieniami na elektronice to jusz problem\nUstaw sobie w ustawiania / spalanie /parametry spalania/ typ kotła na pellet, czas pracy podajnika 5s, korekta dmuchawy +10 (jak będzie za mocno dmuchać to korektę będziesz zmniejszał). Zadana na kotle była dobrze 60st, start pomp 45-50st. Podłogą nie grzeje się jak grzejnikiem, więc wysil się i poczytaj jak to ma być, bo pisać nie umiesz, ale czytać tak.\ndodane 2020-01-11 07:58\ngmaj22 napisał » 2020-01-10 16:14\n...A można prostą instalację zrobić maksymalnie na dwóch pompach i opędzi grzejniki z podłogówką i CWU oraz dodatkowo podwójną ochronę powrotu.\n3DT na CWU to dobre rozwiązanie. Można instalację napędzić jedną pompą\nPrzełączać można zasilając zawór od króćca poprzecznego, ale to napęd musiałby kręcić o 180*. Muszę poczytać o co w tym chodzi, może się kiedyś przydać.\nPrzełącza o 90 stopni. To jest typowy zawór przełączający pełnoprzepływowy, dlatego nie nadaje sie jako mieszacz.\nMam teraz takie rozwiązanie u siebie na jednej pompie (bez podłogówki) i działa dość stabilnie. Zawór "napędzany" jest siłownikiem elektrotermicznym NC/230 V zasilanym z wyjścia pompy CWU. Musze jeszcze pomyśleć, jak załatwić temat "auto-lato" - prawdopodobnie zasilę pompę z dwóch wyjść CO/CWU. Problem jedynie w tym, że pompa startuje/zatrzymuje się natychmiast, natomiast zawór potrzebuje 2-3 minuty na pełne otwarcie/zamknięcie. Stąd niewielkie przebitki temperatury powyżej zadanej i poniżej histerezy CWU.\nUkład działa dość stabilnie, mimo termostatów na grzejnikach. Mocniejsze szarpnięcie jest rano, gdy odpala na stałe pompa cyrkulacyjna i zmienia się strefa CWU.\nŁadnie Ci to gada, ster o którym pisałeś via mail, na batorym chodzi całkiem elegancko.\nUstawiłem pompy na 40 stopni zawór czterodrogowy się nie cofie podłogówka na 45 ale temeratura narazie 32 i minimalnie wzrasta na wyjsciu , temperatur na piecu 45 i bardzo pomału wzrasta zadane jest 60 .Piec dałem na 20 kw. Do jutra zobacze , jak wszystko się rozgrzeje Załącze mu cwu i ochrone powrotu przez cwu . Mam nadzieje że się rozrusza system . Parter 80m2 podłogówki i 2 grzejniki ,góra 80m2 podłogówki.Cała podłogówka na jednej pompie czyli dwa rozdzielacze 160m2 ok 1500 metrów róry pex przepływomierze widać że działają\ndodane 2020-01-12 23:28piec nie daje rady stanoł na temeraturze 56 stopni i w tym zakresie chodzi plus minus,ustawiłem mu 20 kw minimumi 25 max jak zwiękrzyć mu wegla bo widze że w palniku się robi dołek jak mu recznie pocisne to zaczyna rosnoć temperatura pieca\ndodane 2020-01-12 23:34zawór cztero drożny fajnie miesza mam ustawione 34 stopnie 61 procet otwarcia tak wyswietla, to dobrze czy zle powroty przychodza 29 stopni\nZmniejsz zadaną za zaworem do 30st Napisz jakie masz obecne ustawienia spalania w grupowym Jak nie dajesz rady z grupowym to ustaw automat I 55 temp. zadaną na kotle\njest Retortowy - grupowe a automat to co to jest Retortowy - eCoal\nTak, to jest tryb automatyczny\ndodane 2020-01-15 00:22Piec ustawioty typ kotła na pellet, czas pracy podajnika 5s, korekta dmuchawy +10 , piec narazie daje rady , zo baczymy spalanie jutro dzieki za rade Inter-qrwa-nauta .Góra nie ocieplona widać krokwie dlatego chyba piec niedawał rady .\nhrabia66 napisał » 2020-01-15 00:22\nJak widać hrabia66 , robisz postępy Coraz lepiej się Ciebie czyta\ndodane 2020-01-15 00:47Zabawię się w prof. Miodka i spróbuję to przełożyć na nasze\nKocioł ustawiony na : typ kotła - pellet , czas pracy podajnika 5s, korekta dmuchawy +10, kocioł na razie daje radę . Zobaczymy spalanie jutro. Dzięki za radę @Inter-qrwa-nauta . Góra nie ocieplona , widać krokwie , dlatego chyba kocioł nie dawał rady pewny\nKocioł daje rady ale spalanie 40-45 kg na dobe co zrobić by było mniej , spaliny na wylocie z pieca prawie 200 stopni\nDaj korektę dmuchawy na 0 i sprawdź czujnik temp.kotła , czy jest do końca wsunięty w dedykowane miejsce\nhrabia66 napisał » 2020-01-15 23:07\nSpieprza Ci ciepło, ogrzewanie świeże uruchomiłeś, to czego się spodziewałeś ? Chciałeś aby kocioł osiągał zadaną i tak masz.\nOstrożnie z poradami o zerowaniu korekty w tym trybie spalania, bo wpa06 to tam chyba nie masz.\nNie no jak spaliny prawie "200 stopni" to nie ma o czym gadać , jak się ładnie spala , nie ma "kalafiorów" na palniku to OK\nUsers on-line: RavOgniwoT12


Jurassic World 2 Hawaje\nJuż w lutym na Hawajach rozpocznie się produkcja nowego filmu o prehistorycznych gadach.\nPrzypomnijmy, że za kamerą filmu staje Juan Antonio Bayona. W obsadzie ponownie będzie można zobaczyć Chrisa Pratta, Bryce Dallas Howard i BD Wonga, a także Toby'ego Jonesa, Rafe'a Spalla i Justice'a Smitha. Niedawno dołączyła Daniella Pineda.\nJak zapowiedział reżyser kontynuacji hitu z serii "Park jurajski", nadchodzący film będzie robił "zdecydowanie większe wrażenie" niż ostatnia produkcja o prehistorycznych gadach. - Scenariusz zaprowadzi nas tam, gdzie jeszcze nie byliśmy - wyjawił artysta. - Przywoła także jedne z najważniejszych elementów z poprzednich filmów i przerobi je. Moim zdaniem to bardzo interesujące.\nPremierę zaplanowano na lato 2018 roku.\nDołącz do dyskusji: "Jurassic World 2" na Hawajach


Aktualności - Galeria Roca w Pekinie: zobacz niezwykłe video z showroomu! | Łazienka.pl\nNajnowsza Galeria Roca w Pekinie zaskakuje niezwykłymi wnętrzami, w których ściany pokrywają ogromne ekrany LED. Zobaczcie, jakie wnętrza stworzył dla hiszpańskiej marki znany azjatycki architekt Ma Yansong.\nPisaliśmy niedawno o tym, że hiszpańska firma Roca otworzyła drugą już Galerię w Chinach, tym razem w stolicy państwa, Pekinie. Podążając ustanowioną przez siebie tradycją współpracy z renomowanymi architektami przy tworzeniu swoich markowych showroom'ów, firma zaangażowała znanego chińskiego architekta Ma Yansonga z pracowni MAD architects.\nChcecie się przekonać jak wygląda Galeria stworzona przez jednego z najbardziej renomowanych architektów na świecie? Poniżej przedstawiamy filmik:\nRoca MAD architects Ma Yansong


1 c - Pierwsze miejsce w drużynowym konkursie plastycznym.\nW ramach projektu "Koalicja z kulturą" nasza klasa wzięła udział w konkursie plastycznym: "Wspomnienia z wakacji", oraz "Kolory jesieni". Wykonaliśmy bardzo dużo prac, niektórzy nawet po dwie. Zajęliśmy pierwsze miejsce w kategorii drużynowej konkursów plastycznych. Nagrodą był dyplom oraz mnóstwo słodyczy.\nWięcej… dodano dn.\t12.12.18\nSukces Maćka Misiaszka z 2B - 1 miejsce w konkursie plastycznym.\nW listopadzie 2018 r. zostały rozdane nagrody w konkursie plastycznym "Wspomnienia z wakacji"\nMaciek Misiaszek, uczeń klasy 1B, zdobył 1 miejsce. Gratulujemy!\nGry Matematyczne i Logiczne - Mistrzostwa Polski\nZapraszamy do udziału w XVI Mistrzostwach Polski w Grach Matematycznych i Logicznych oraganizowanych przez Politechnikę Wrocławską. Konkurs jest płatny, dokładne informacje są na stronie:http://gmil.pwr.edu.pl/final-krajowy/etap-i. Chętni uczniowie samodzielnie rejestrują się w domu i wnoszą opłatę przez internet. Oczekujemy, że pochwalą się swoim sukcesem. Konkurs jest trzy etapowy, drugi etap w dokladnie wyznaczonym czasie odbywa się przez internet. Trzeci, czyli finał organizowany jest we Wrocławiu.\ndodano dn.\t10.12.18\n26 listopada odbył się w naszej szkole Konkurs Polskiej Poezji Religijnej. Uczniowie klas I – VIII pięknie recytowali wiersze o tematyce religijnej polskich autorów. Najczęściej były to wiersze ks. J. Twardowskiego, br. Tadeusza Rucińskiego czy znanej poetki Beaty Kołodziej. Najliczniejszą grupę stanowiły dzieci klas czwartych, a wszystkich występujących było 41 dzieci.\nWięcej… dodano dn.\t06.12.18\nWYNIKI DIECEZJALNEGO KONKURSU FOTOGRAFICZNEGO\nZ przyjemnością informujemy, że uczniowie naszej szkoły zostali nagrodzeni w konkursie, zorganizowanym przez Kurię Diecezjalną w Tarnowie pt."Uczczenie setnej rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę". Zdjęcie uczennicy klasy 8c Anity Zielińskiej zajęło pierwsze miejsce, a zdjęcie ucznia klasy 6c Dawida Sobola zostało wyróżnionie.\nWięcej… dodano dn.\t14.11.18\nZachęcamy do udziału w następujących konkursach plastycznych międzyszkolnych:\n- XXI MIĘDZYSZKOLNY KONKURS PLASTYCZNY "Ilustracje do utworów A.Mickiewicza"\n- XXIII MIĘDZYSZKOLNY KONKURS SZOPEK BOŻONARODZENIOWYCH\n- WOJEWÓDZKI PRZEGLĄD DZIAŁAŃ ARTYSTYCZNYCH "POD SKRZYDŁAMI ANIOŁA"\nWięcej… dodano dn.\t07.11.18\nW październiku, miesiącu modlitwy różańcowej uczniowie naszej szkoły brali udział w konkursie pt.: ”Najpiękniejszy różaniec”. Konkurs stał się świetną okazją do włączenia dzieci w przeżywanie październikowych nabożeństw różańcowych w kościele, motywacją do odmawiania różańca w domach jak i okazją do rozwijania talentów twórczych. Konkurs cieszył się dużym zainteresowaniem wśród uczniów.\nWięcej… dodano dn.\t29.10.18\nMiędzyszkolny konkurs fotograficzny dla rodziców „Moje ukochane miasto Nowy Sącz”\n23 października 2018 r. w Sądeckiej Bibliotece Publicznej miało miejsce otwarcie wystawy prac, które wzięły udział w międzyszkolnym konkursie fotograficznym dla rodziców „Moje ukochane miasto Nowy Sącz” organizowanym przez naszą szkołę pod honorowym patronatem Urzędu Miasta Nowego Sącza. Konkurs wpisuje się w obchody jubileuszu odzyskania przez Polskę niepodległości i stanowi część Turnieju Szkół 2018. W trakcie wernisażu ogłoszono wyniki rywalizacji i wręczono nagrody.\nWięcej… dodano dn.\t25.10.18\nXXII Konkurs Piosenki Patriotycznej\nW dniu 10 X 2018 r. w sali sądeckiego ratusza odbył się XXII Konkurs Piosenki Patriotycznej, którego organizatorem była Szkoła Podstawowa nr 9 im. Tadeusza Kościuszki. Honorowy patronat na konkursem sprawował Prezydent Miasta Nowego Sącza Ryszard Nowak. Wyróżnienie w konkursie zdobyła uczennica klasy 6B Zuzanna Leśniak – gratulujemy.\nWięcej… dodano dn.\t12.10.18\nWgląd do prac oraz tryb składania i rozpatrywania zastrzeżeń. Harmonogram konkursu.\nWięcej… dodano dn.\t09.10.18\nSerdecznie zapraszamy wszystkich chętnych zdolnych uczniów do udziału w konkursach przedmiotowych oraganizowanych przez nasze Kuratorium Małopolskie. Konkursy odbywać się będą według harmonogramu już od 10 pażdziernika: pobierz harmonogram konkursów Udział w konkursie należy zgłosić nauczycielowi danego przedmiotu.\nWięcej… dodano dn.\t27.09.18\ndodano dn.\t03.09.18\nSukces naszych uczniów w konkursie.\nW konkursie plastycznym organizowanym corocznie przez Szkołę Podstawową nr 16 w Nowym Sączu pt. "Literacka hulajnoga" nasi uczniowie zostali dostrzeżeni i wyróżnieni.\nKonkurs był pod patronatem Prezydenta Miasta Nowego Sącza.\nIII nagrodę zdobyła Zuzanna Komperda z kl.1d a wyróżnienie Oliwia Bugajska również z klasy 1d.\nWięcej… dodano dn.\t12.06.18\nWyniki Konkursu Poetyckiego „Strofy dla Niepodległej”\n8 czerwca odbyło się rozstrzygnięcie IV Międzyszkolnego Konkursu Poetyckiego pn. „Strofy dla Niepodległej” organizowanego przez Szkołę Podstawową nr 18 im. K. Szymanowskiego w Nowym Sączu. Uroczyste podsumowanie, ogłoszenie wyników i rozdanie nagród miało miejsce w sali ratuszowej Urzędu Miasta. Wyróżnienia otrzymali : Wiktoria Surma z klasy 1c i Oskar Życzyński z klasy 3a. Wiersze wszystkich uczestników zostały zamieszczone w tomiku pt. „Strofy dla Niepodległej” wydanym przez Szkołę Podstawową nr 18\nLaureatka konkursu '' Jak uchronić się przed smogiem z Fakro''\nLaureatką konkursu zorganizowanego przez firmę Fakro '' Jak uchronić się przed smogiem z Fakro '' została Gabriela Plata z grupy OB. Która oprócz cennych nagród rzeczowych wygrała dla szkoły ramkę filtrującą. Gratulujemy\nWięcej… dodano dn.\t05.06.18\nWyniki Powiatowego Konkursu Plastyczno – Fotograficznego „Wiara w moim mieście”\n28 maja w Szkole Podstawowej Nr 3 w Nowym Sączu odbyło się uroczyste zakończenie Powiatowego Konkursu Plastyczno – Fotograficznego pt. „Wiara w moim mieście”. Tematem konkursu były miejsca, ludzie i wydarzenia związane z religijnością naszego regionu. W kategorii plastycznej Julia Bydlińska z kl.5 d zajęła III miejsce, a wyróżnienia otrzymały: Wiktoria Dadał z kl. 5 c i Jolanta Szczurek z kl. 5 d. W kategorii fotograficznej II miejsce zajął Mateusz Jurkowski z kl. 6 c. Prace dzieci można będzie oglądać w Bazylice Św. Małgorzaty podczas odpustu ku czci Przemienienia Pańskiego.\nWięcej… dodano dn.\t04.06.18\nWyniki ogólnopolskiego konkursu literackiego „Odpowiedz na list Jana Pawła II”\nUczeń z klasy 5c Dawid Sobol zdobył wyróżnienie w ogólnopolskim konkursie literackim pt. „Odpowiedz na list Jana Pawła II”. Konkurs organizowany był przez Instytut Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II w Krakowie. Zadaniem konkursowym było udzielenie odpowiedzi na słowa Papieża w wybranym liście do młodzieży. Praca Dawida zostanie opublikowana na stronie organizatora konkursu. Gratulujemy !!!\ndodano dn.\t27.05.18


46. Art Basel. Jedzenie jest nową sztuką - Magazyn O.pl\n46. Art Basel, Bazylea, 18-21.06.2015 r.\nDaniel Spoerri, „Sevilla Serie no 3”, 46. Art Basel, fot. A. Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)\nPodczas trwania wernisażu nowojorska galeria Cheim & Read pozbyła się namalowanego w 1957 roku obrazu amerykanki, Joan Mitchell za sześć milionów dolarów. Natomiast w galerii Thaddaeus Ropac (Salzburg/Paryż) zapłacono za obiekt Roberta Rauschenberga Truck Heaven z 1990 milion sto tysięcy euro. Z kolei wystawiona przez tę galerię drabina Scala Liebera z 1985 roku autorstwa Josepha Beuysa zmieniła właściciela za półtora miliona euro. Nowojorska galeria Skarstedt otrzymała za dzieło Keitha Haringa sześć milionów dolarów. Galeria Zwirner (Nowy Jork/ Londyn) sprzedała akwarelę Helene autorstwa Marlene Dumas oraz obraz Skelett Sigmara Polke za trzy i pół miliona euro. Ponadto milion dolarów dostał Zwirner za instalację Yayoi Kusama zatytułowaną My Ocean. Natomiast za metalowego delfina, Dolphin Jeffa Koonsa zapłacono cztery miliony dolarów. Z kolei dwa i pół miliona dolarów wpadło szwajcarskiej galerii Hauser & Wirth (Zurych) za rzeźbę Louise Bourgeois. Galeria Pace (Nowy Jork/Londyn) udostępniła serię prac Roberta Raushenberga za cenę pięć milionów trzysta tysięcy dolarów. Berlińska galeria Georg Nothelfer sprzedała pracę zmarłego w 2008 roku japońskiego malarza i performera Kazuo Shiraga za cenę milion osiemset tysięcy euro. Do 28 czerwca 2015 roku trwał w Fundacji Ernsta Beyelera w Bazylei przyciągający turystów pokaz dorobku Paula Gauguina, na którym znalazły się też najdroższe malowidła wszech czasów. Podczas targów sztuki w Bazylei przedstawione tam płótno Gauguina Nafea faa ipoipo (Kiedy się ożenisz?) z 1892 roku zakupiło muzeum w Katarze za trzysta milionów dolarów.\nRynek sztuki w Bazylei kwitnie. Jednak jak pisała gazeta codzienna „Basel Zeitung” z powodu ogólnego wzrostu cen w Szwajcarii zmalała liczba turystów odwiedzających bazylejskie targi. Przykładowo całodzienny bilet wstępu na 46. Art Basel wynosił czterdzieści osiem franków, najtańszy posiłek (w postaci hamburgera) można było nabyć za dziesięć franków. Dobrze, że tajlandzki artysta Rirkrit Tiravanija zrealizował na placu przed halami wystawienniczymi zamówiony przez dyrekcję targów projekt artystyczny Do we dream under the same sky (Czy śnimy pod tym samym niebem), polegający na częstowaniu miłośników sztuki, artystów, krytyków, kuratorów darmowym jedzeniem. „You are making the art in real time as you eat and talk to your friends” („Tworzysz sztukę w czasie rzeczywistym, kiedy jesz i rozmawiasz z przyjaciółmi”) – mówił Rirkrit Tiravanija, który wraz z niemieckimi architektami: Niokolausem Hirschem i Michelem Muellerem oraz fińskim kucharzem Antto Melasniemi sworzył miejsce odpoczynku i refleksji, gdzie przy jedzeniu można było podyskutować o sztuce. Serwowano dania tajlandzko-fińskie, przygotowane zostały z lekko przeterminowanych warzyw i owoców, podarowanych przez lokalne hurtownie oraz sklepy spożywcze. Gdyby nie wykorzystano tych produktów, to zostałyby wyrzucone. W przeciwieństwie do tradycyjnych namiotów gastronomicznych, garkuchnia pod gołym niebem Rirkrita Tiravaniji nie posiadała żadnych stałych godzin otwarcia, menu, ani cennika. Projekt ten uwzględniał alternatywne metody wykorzystania energii słonecznej, poruszał temat konsekwencji geopolityki względem żywności. Mobilizował także do debat i publicznych dyskusji, zainicjowanych przez grupę artystyczną Superflex z Kopenhagi, artystę Tobiasa Rehbergera, filozofa Haralda Lemke oraz kuratora Hansa Ulricha Obrista. Od dwudziestego trzeciego sierpnia 2015 roku Rirkrit Tiravanija będzie gotował i podawał rosyjskiej publiczności pierogi w moskiewskim Muzeum Sztuki Współczesnej Garage. Dasha Zhukova zakupiła bowiem ten utopijny, daleki od komercji, socjalny projekt.\nRirkrit Tiravanija, „Do we dream under the same sky”, 2015, 46. Art Basel, fot. A. Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)\nKolejną atrakcją targów była zaprezentowana na Art Basel Unlimited instalacja Davida Shrigleya zatytułowana Life Model. Praca ta stanowiła też część pokazu solowego tego artysty w National Gallery of Victoria w Melbourne, w Australii. W hali wystawienniczej Unlimited umieszczono trzymetrową plastikową rzeźbę nagiego, nieproporcjonalnego mężczyzny o dużych uszach i długim nosie. Dookoła ustawiono sztalugi oraz krzesła. Każdy z odwiedzających mógł spróbować swych sił w szkicowaniu tego zabawnego modela. Powstałe w wyniku interakcji z publicznością rysunki parodiowały tradycyjną szkołę artystyczną. Natomiast urodzony w 1966 roku w Kamerunie belgijski twórca Pascale Marthine Tayou przedstawił piękną, krytyczną instalację Plastic Tree (Plastikowe Drzewo). Wiszące na bezlistnych gałęziach kolorowe plastikowe worki symbolizowały kondycję konsumpcyjnego społeczeństwa, borykającego się z ogromnymi ilościami zbędnych opakowań po spożytych towarach. Na pokazie Unlimited warszawska galeria Foksal wystawiła propozycję Jakuba Juliana Ziółkowskiego zatytułowaną Imagorea. W przypominającej klatkę ażurowej, drewnianej konstrukcji artysta powiesił gęsto obok siebie sto dziewięćdziesiąt sześć obrazów. Namalowane w latach 2013-15 płótna ukazywały abstrakcyjne kształty form biologicznych, a także portrety i pejzaże odnoszące się do mrocznych głębin podświadomości.\nOgółem w 46. Art Basel wzięły udział dwieście osiemdziesiąt cztery galerie z trzydziestu trzech krajów. Różnorodne prace artystyczne, projekty i filmy prezentowało ponad tysiąc siedemset twórców z różnych krajów świata. Z Polski zakwalifikowano wspomnianą Galerię Foksal z Warszawy oraz Galerię Starmach z Krakowa. Galeria Starmach udostępniła między innymi instalację złożoną z konceptualnych prac Edwarda Krasińskiego w cenie od osiemdziesięciu tysięcy euro za sztukę. Tegoroczne Art Basel odwiedziło dziewięćdziesiąt osiem tysięcy osób, obrót ze sprzedanych prac wyniósł 1,7 miliarda euro.\n„Kultur.Woche – Basel Zeitung”, Donnerstag, 18. Juni 2015, Seite 19, „The Art Newspaper Art Basel Daily Edition”, 16 June 2015 , Page 23.\n„Kultur.Woche – Basel Zeitung”, Donnerstag, 18. Juni 2015, Seite 19.\n„The Art Newspaper Art Basel Daily Edition”, 16 June 2015 , Page 23.\nMateriały prasowe 46. Art Basel.\nPoprzedni artykuł Inne Brzmienia w Lublinie\nNastępny artykuł Doświadczanie Rumunii


Biznes plan - Katalog Stron | vexso\nDotacje z Unii Europejskiej, dotacje dla zatrudnionych i dotacje dla bez pracy – wszystko to masz możliwość już teraz otrzymać. Wystarczy, że dostarczysz wniosek i masz możliwość otrzymać określoną kwotę pieniędzy na finansowanie potrzeb biznesowych, w tym takich jak: zakup artykułów przedsiębiorstw, oraz zapłacenie bieżących kosztów także takich kosztów dotyczących Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i US. Trzeba więc złożyć zaświadczenia i otrzymać dotacje na sfinansowanie określonych zakupów. Doradcy pieniężni już teraz zapraszają do składania wniosków w Internecie i w oddziałach finansowych.\nSłowa kluczowe: dotacje dla bezrobotnych, dotacje na firmę, biznes plan\nJeśli potrzebujesz pomocy przy organizacji imprezy firmowej bądź integracyjnej to poszukujesz Grupy Vision&Team. Zespół składa się z wielu osób posiadających wieloletnie doświadczenie w tej branży. Przez 12 lat działalności firmy na rynku, proponowana oferta znacznie się poszerzyła, zapewniając przy tym nowe pomysły i wrażenia. Vision&Team proponuje współpracę przy organizacji takich spotkań jak: imprezy integracyjne, pikniki, konferencje oraz inne eventy. Siedziba firmy mieści się w Gdyni co również ma odniesienie w ofercie i wzbogaca ją o organizowane imprezy na wodzie. Grupa Vision&Team zapewni Ci niezapomniane wrażenie, a także zabawę w miłej atmosferze.... zobacz szczegóły wpisu »\nfalownik (18), silniki (13), Gdańsk (17), Softstarty (14), Lenze (14), medycyna (18), przekładnie (14), styczniki (20), falowniki (18), lokaty bankowe (15), reduktory (13), oprocentowanie lokat (13), kredyt hipoteczny (13), regulacja napędów (13), falowniki omron (13), Motovario (14), zdrowie (24), wroclaw (17), Bydgoszcz (14), uroda (13)


NASZYJNIK GOLD DIPPED pojedynczy grubszy łańcuch\n» GOLD DIPPED złoty naszyjnik pojedynczy grubszy łańcuch\nPojedynczy naszyjnik z grubszego łańcuszka o dużych ogniwach. Naszyjnik wygląda super solo, jak i z innymi łańcuszkami. Na zdjęciach z czerwoną bluzką połączony jest z innym naszyjnikiem naszej serii.\n50 cm+ 5cm, długość możesz regulować.\nStla chirurgiczna, zalecamy nie moczyć w wodzie.


Asoa Serum pod Oczy z koenzymem Q10 10ml | Vesa Beauty\nHome > Asoa Serum pod Oczy z koenzymem Q10 10ml\nAsoa Serum pod Oczy z koenzymem Q10 10ml\nAsoa Serum pod Oczy z koenzymem Q10 i wit. C, E (10ml) Serum Anti-age to olejowe serum pod oczy, które składa się ze starannie dobranych nierafino...\nKategorie ASOA, Pod Oczy, Twarz\nAsoa Serum pod Oczy z koenzymem Q10 i wit. C, E (10ml)\nSerum Anti-age to olejowe serum pod oczy, które składa się ze starannie dobranych nierafinowanych olei. Kluczowe składniki:\n-Olej z Baobabu chroni skórę przed utratą wilgoci, ma działanie wygładzające, pomaga poprawić elastyczność skóry. Posiada właściwości przeciwutleniające.\n-Olej z dzikiej róży posiada właściwości nawilżające, antyseptyczne, przeciwzapalne, ściągające. Olej z dzikiej róży jest często określany jako „olej młodości”. Chroni przed wolnymi rodnikami, poprawia elastyczność skóry, regeneruje komórki, spowalnia procesy starzenia, zmniejsza powstawanie zmarszczek i redukuje blizny.\n-Skwalan z oliwek posiada właściwości nawilżające, zmiękczające i wygładzające. Stabilizuje strukturę lipidów skórnych. Łatwo wnika w skórę, dzięki czemu pomaga w przenoszeniu substancji aktywnych w głąb skóry.\n-Wit C chroni DNA komórek pobudza produkcję kolagenu i elastyny, które poprawiają sprężystość skóry, wygładza zmarszczki.\n-Koenzym Q10 sprzyja spłyceniu zmarszczek, poprawia elastyczność i nawilżenie skóry.\nInci: Adansonia Digitata (Baobab) Seed Oil,Rosa Canina Seed Oil, Squalane, Persea Gratissima Oil,Tocopheryl Acetate, Ubiquinone, Tetrahexyldecyl Ascorbate,Litsea Cubeba Essential Oil ,Juniperus Virginiana Wood Oil, Cananga Odorata Flower Oil, Limonene, Linalool, Isoeugenol


Gdańsk: Pijany kierowca z impetem wjechał w drzewo. "Miał prawie 1,5 promila" - Trójmiasto, Super Express\nAutor: KMP Gdańsk Gdańsk: Pijany kierowca z impetem wjechał w drzewo. "Miał prawie 1,5 promila"\nW miniony wtorek, 23 listopada 2021 roku, na jednej z gdańskich ulic doszło do groźnego wypadku. Wezwani na miejsce mundurowi ustalili, że 42-letni mężczyzna uderzył w przydrożne drzewo. Jak się okazało, był on pod znacznym wpływem alkoholu. Teraz grożą mu poważne konsekwencje.\nKierowca Renault Scenic, który uderzył w drzewo na ulicy Siennej w Gdańsku, był pod wpływem prawie 1,5 promila alkoholu. Na miejscu funkcjonariusze zauważyli uszkodzony pojazd oraz siedzącego za kierownicą auta rannego mężczyznę. Nocny wypadek mógł być o wiele poważniejszy w skutkach. - Policjanci udzielili 42-latkowi pierwszej pomocy przedmedycznej i wezwali pogotowie, które zabrało mężczyznę na dalsze badania - informuje Komenda Miejska Policji w Gdańsku. - Podczas czynności w tej sprawie funkcjonariusze ruchu drogowego ustalili, że 42-letni kierowca Renault, jadąc ulicą Sienną w kierunku ulicy Stryjewskiego, z nieznanych przyczyn stracił panowanie nad pojazdem i uderzył w drzewo. Badanie wykazało, że sprawca zdarzenia był pijany i miał w wydychanym powietrzu prawie 1,5 promila alkoholu - podaje KMP.\n- Za kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości grozi kara pozbawienia wolności do dwóch lat, a także utrata uprawnień do kierowania. Za spowodowanie kolizji w stanie nietrzeźwości grozi kara aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny - przypominają stróże prawa.\nZostań Świętym Mikołajem z Galerią Morena! To bardzo łatwe\nWybudował "osiedle covidowe" w otulinie Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Jest akt …\nPomorskie: Z bagna wystawała tylko głowa. Na pomoc ruszyli strażacy\nTrójmiasto: Firma cateringowa oszukiwała klientów? Wybuchające jogurty, śmierdzące j…


Naprawa betonu, systemy balkonowe | Best Opole – Hurtownia Budowlana\nHurtownia Best oferuje Państwu profesjonalne systemy naprawcze i powłoki izolacyjne firmy Caparol oraz Sopro do betonu i balkonów zapewniają wielokrotnie wypróbowaną, trwałą ochronę w każdym przypadku zastosowania.\nSystemy izolacyjne skutecznie odprowadzają wodę z balkonu, są wysoce odporne na warunki atmosferyczne i korozję. Wszystkie dostępne systemy naprawcze i powłoki izolacyjne zapewniają szczelność, są łatwe w montażu i gwarantują estetyczne wykończenie.\nZapraszamy Państwa do skorzystania z naszej oferty systemów naprawczych do betonu i balkonów. Chętnie służymy pomocą i profesjonalnym doradztwem.


Przygoda Marlenki - ambelucja.pl - książki dla dzieci\nHome › KSIĄŻKI DLA DZIECI › KSIĄŻKI DLA PRZEDSZKOLAKÓW 3-5 lat › KLASYKA LITERATURY DZIECIĘCEJ › Przygoda Marlenki\nOdważna i ciekawa świata bohaterka przenosi się do cudownej krainy Królowej Zimy. Marlenka, królewna i śnieżynki oddają się beztroskiej\nPierwsza książka Sibylle von Olfers i jedna z najbardziej uwielbianych przez dzieci. Na naszych oczach śnieg, wiatr i bałwany ożywają. Dzięki nim zima już nigdy więcej nie będzie taka jak dawniej. Przekonajcie się sami!\nOlle dostał od ojca nowe narty i nie może się doczekać, kiedy będzie mógł je wypróbować. A zimy jak nie ma, tak nie ma. Nareszcie przed\nNiemal wszystko, co może przydarzyć się jesienią, spotkało Janka: rozedrgana łąka, pełna rozpadających się dmuchawców; zbieranie\nMalutki Lisek i Wielki Dzik. Najdalej\nDrugi tom pięknie namalowanej opowieści dla młodszych dzieci. Album jest kontynuacją historii nagrodzonej w drugiej edycji „Konkursu imienia\nBajki w ilustracjach Jana Marcina Szancera Ignacy Krasicki\nIgnacy Józef Krasicki (1735-1801) – wybitny poeta, komediopisarz. Biskup warmiński, senator i książę, arcybiskup gnieźnieński. Autor\nImponujący pop-up o pięknie podmorskiej przyrodyWejdź na pokład jachtu Oceano i wyrusz z nami w wielki rejs dookoła świata. Pożeglujemy przez


By Piotr Jochymek on\t 17 września 2015 0 Comments\nMuszę zacząć od prawdy …\nA więc tytuł tego tekstu kłamie. Rejvíz jest częścią czeskiego miasta Zlaté Hory, administracyjnie i oficjalnie. Kiedyś było wsią, osobną jednostką administracyjną, ale dzisiaj określa się ją jedynie mianem osady, ale części miasta, od którego dzieli ją co prawda spory dystans bo ponad 6 km. Tak już u tych Czechów bywa, że takie „wiejskie obszary” przykleja się do większych, miejskich jednostek.\nTrwa sobie pośród głębokich łąk i lasów. Położona jest na wysokości od 750 m. n. p. m. aż do 900 m. n. p. m.\nPanorama Rejvizu z tzw Starego Rejvizu, przez pryzmat „udomowiongo” wagonu 😉\nWszystkie zabudowania osady położona są między 760 a 810 m. n. p. m. co czyni ją najwyżej położoną wsią/osadą w całych Sudetach, całych Morawach i na całym Śląsku. Usytuowana jest w czeskiej części Gór Opawskich czyli w Zlatohorskiej vrchovinie a te zaliczane są do pasma Jesioników (Sudety Wchodnie).\nPanorama rozciągająca się z poziomu osady\nMiejscem w którym osada ma swoje korzenie jest tzw. Stary Rejviz, najstarsza część wsi (na zdjęciu poniżej).\nTo było jeszcze w XVIII wieku. Pierwszy dom z drewna wybudowano tu w 1768 roku.\nPo co i dlaczego? Otóż prowadziła tędy droga transportu soli z austriackich kopalń do Kłodzka i dalej na północ Śląska. Budynkiem tym był zajazd, który służył transporterom tej soli. Do końca XVIII wieku stało tu już około 40 domostw. Zamieszkiwali je w ogromnej większości Niemcy.\nDroga przez Stary Rejviz\nPojawia się tez wątek greckich, prosowieckich bojówkarzy, którzy osiedlili się tu za sprawą rządu Czechosłowackiego w połowie XX wieku. Pojawili się również okryci złą sławą koczownicy ze wschodu – Romowie – ale nie przyszli tu z Azji a jedynie z terenów Słowacji. W połowie minionego wieku Rejviz przeżywał swój największy rozkwit: mieszkało tu wtedy ponad 350 osób, funkcjonowała szkoła i poczta, była stacja benzynowa a mieszkańcy posiadali połączenie telefoniczne ze światem.\nKończąc wątek historyczny warto dodać, że jeszcze przed 1990 rokiem wysiedlono stąd Romów i Greków, a osada zmieniła się w miejsce wypoczynkowe.\nRejviz widziany pomiędzy starymi przytraktowymi drzewami.\nOsada rozpościera się na wielkiej górskiej łące. Można ją porównać do Izerskiej Łąki (Hali izerskiej) w Górach Izerskich po polskiej stronie. Zresztą gdyby wieś, która żyła na niej (trwała jeszcze do końca II wojny światowej), to Wielka Izera była by teraz najwyżej lokowaną wsią Sudetów. O te miano jednak teraz powinna sięgnąć Mala Upa z Karkonoszy, rozciągnięta pomiędzy 770 a 1040 m. n.p.m. ale będąca całkowicie osobną jednostką administracyjną.\nW ostatnich latach Rejviz rozbudował swoją bazę turystyczną.\nPrace trwają od kilku lat.\nPrzybywa (nieznacznie) również stałych mieszkańców. Ich liczba nie przekracza jednak 90 osób.W okresie wakacyjnym jednorazowo może tu przebywać nawet tysiąc gości. I takie sytuacje się zdarzają. Rejviz jest modny w Czechach, przyjeżdżają tu również Europejczycy z zachodu, zdarzają się również i Polacy (m.in jednoosobobowa delegatury „Wyszedł Z Domu” w moim, jednoosobowym składzie :p).\nNajstarszym budynkiem we wsi jest Pensjonat Rejvíz (na zdjęciach poniżej).\nTo piękna, stara, drewniana chata całkiem sporych rozmiarów. Najstarsza jej część wybudowana została w 1796 r., znajduje się niej szynk. Jadalnie z pokojami gościnnymi dobudowano znacznie później bo dopiero w drugiej dekadzie XX wieku.\nTaką wzmiankę o obiekcie znalazłem na ich oficjalnej stronie internetowej:\n„W 1931 r. zbudowano trzypiętrowy hotel. Na początku XX wieku wnętrza były zdobione własnoręcznymi rzeźbami obu braci, którzy również są autorami świetnego pomysłu wyrzeźbienia na oparcia krzeseł karykatur stałych gości. Każdy gość, który chciał mieć swoje rzeźbione krzesło zapłacił za jego zrobienie, lecz wtedy przychodząc do gospody miał zawsze prawo do siedzenia na swoim krześle. Możemy podziwiać karykatury pisarza gminnego, leśniczego, wariacko śpiewającej Bety, kościelnego, kominiarza i rzeźnika” – ciekawe i oryginalne 🙂\nBudynek nazywał się jeszcze przed II wojna światową „U Jeziornego Pasterza” (Zum Seehirten).\nNie brakuje tu również kościoła (N. M. P.).\nNie brakuje również straży pożarnej).\nJest i skromne muzeum.\nW Rejvíz’ie znajduje się tez rezerwat o tej samej nazwie. Większość chronionego obszaru stanowi urokliwe torfowisko z jeziorkiem – Velké mechové jezírko. Ścieżka edukacyjna, która może nas do niego zaprowadzić (a nawet musi) wykonana jest z drewnianych kładek i bali. Rezerwat zajmuje powierzchnię niespełna 300 hektarów.\nPrzez osadę prowadzi cała mnogość szlaków turystycznych.\nTo co mi się bardzo rzuciło w oczy w tym miejscu, to w miarę homogeniczna/jednolita zabudowa. Ogromna większość chat wybudowana jest w bardzo podobnym stylu. Drewniane chaty, w lekko tyrolskim stylu o strzelistych dachach prezentują się bardzo urokliwe. Poniżej prezentuję małą galerię tych domostw. Trzeba dodać, ze wszystkie są zadbane, nie spotkamy na terenie osady żadnych ruin czy gruzów. Zaledwie kilka było lekko zaniedbanych, ale w sensie, że nie odmalowanych itd. Cała reszta prezentuje się na prawdę urodziwie 🙂\nNazwa Rejviz funkcjonuje oficjalnie dopiero od 1948 roku, wcześniej osada miała piękną, słowiańską nazwę – Swatosz!\nA poniżej cudzysłowiowe centrum miasta (tzn. wsi) 🙂\nI jeszcze rozebrana panorama widocznych wzgórz i szczytów z Rejvizu.\nWpadnijcie tu kiedyś, najmijcie nocleg i zjedzcie coś pysznego! Oj warto 🙂\ngórskie osady Jesioniki: Wysoki Jesionik\nPrevious ArticleDwa medale Stanka na Mistrzostwach Polski w popularną „zośkę”\nNext Article Sudecki potok w finale konkursu na Rzekę Roku 2015. Głosowanie Trwa!


Ewa Jankowska | najnowsze informacje, komentarze, opinie\nTagi Ewa Jankowska\nTag: Ewa Jankowska\nEDUKACJA Redaktor - Paź 19, 2015\nMEDYCYNA I FARMACJA Qas - Kwi 28, 2014\nPolacy coraz częściej i coraz chętniej kupują suplementy diety. Wybierane są przede wszystkim te produkty, które mogą uzupełnić codzienną dietę o niezbędne witaminy i minerały – stanowią połowę sprzedaży w tym segmencie. Konsumenci chętnie sięgają też po specyfiki...\nPRAWO Qas - Kwi 10, 2014\nPo likwidacji sklepów z dopalaczami i ograniczeniu ich spożycia, problemem stały się łatwo dostępne w aptekach substancje psychoaktywne. Kupują je młodzi ludzie, ale nie w celach leczniczych, lecz jako substytut używki. Dotyczy to zwłaszcza tych leków, które zawierają ...\nMEDYCYNA I FARMACJA Qas - Mar 31, 2014


• komplet ślubny opakowanie na wino i kartka kopertówka\nart-Madam.plślubkomplet ślubny - opakowanie na wino i kartka kopertówka\nPapierowa p - Opakowanie-na-wino ślub\nopakowanie na wino prezent ślubny\npudełko na wino kartka ślubna\nmłodej parze ślub\nkomplet ślubny - opakowanie na wino i kartka kopertówka\nślub kartka-ślubna prezent-ślubny młodej-parze pudełko-na-wino opakowanie-na-wino pomarańczowe ślub różowe ślub kolorowe ślub\nKomplet ślubny- opakowanie drewniane na wino kartka kopertówka dopasowane stylem i kolorem do siebie.\nCzęsto dostajemy zaproszenie na ślub w którym Młoda Para prosi nas o nieprzynoszenie kwiatów lecz jakieś wino lub inny trunek, dlatego drewniana skrzynka na wino to świetny pomysł a i zawsze coś innego, wyjątkowego i bardzo oryginalnego.\nWewnątrz kartki znajduje się elegancka wkładka na karnet z życzeniami i kieszonka na "prezent pieniężny", bon lub kupon lotto.\nDrewniana skrzynka pomieści standardową butelkę wina.\nPrzód wysuwany w górę (zasuwka).\nPersonalizacja w cenie zestawu\nKartka kopertówka 20,5 cm * 9 cm\nDrewniane opakowanie na wino 36 cm szer *11 cm *11 cm\nPapierowa P - komplet ślubny- opakowanie na wino i kartka Pięknie wykonana pamiątka .W rzeczywistości ładniejsza niż na zdjęciach Super cena i szybka dostawa Jeszcze raz Dziękujemy i pozdrawiamy Polecam naprawdę warto\nPapierowa P - kartka na ślub opakowanie na wino Komplet jest przepiękny. Dziękuję za "dzieło sztuki". Polecam wszystkim.\n• wyjątkowe ślub • ślub • ślub papierowa p •\nMagdalena maxi flower - sukienka. Suknia maxi o wysmuklającym fasonie, Głęboki dekolt, co najlepsze w kobiecej sylwetce989,00 zł Kolczyki ślubne glamire crystal soutache. Zamów podobne *****, perełkami Swarovski, drobnymi koralikami TOHO i łezkami perły380,00 zł\nBŁYSKAWICZNIERóżane - pierścienie do serwetek. Pierścienie i pudełko malowane na biało, ozdobione techniką decoupage, Wymiary120,00 zł Szal zielony z eko-futra. Ślub lis Elegancki szal z eko - lisa w kolorze butelkowej zieleni, Wymiary 30x160cm, Szal jest na podszewce270,00 zł\nPudełko ślubne- niezbędnik małżeński. „na przyszłość”, proszę o informację tuż po zakupie89,00 zł Pudełko ślubne- niezbędnik małżeński. Istnieje możliwość umieszczenia życzeń wewnątrz skrzyneczki, Rozmiary89,00 zł


PŚ Klingenthal: Granerud z dziewiątym zwycięstwem, Stoch z 78. podium! | SkokiPolska.pl\nKamil Stoch w Klingenthal (fot. Konstanze Schneider)\nHalvor Egner Granerud kontynuuje znakomite skoki w zmaganiach elity. Norweg zgarniając najwyższy stopień podium w sobotnim konkursie Pucharu Świata w Klingenthal, już po raz dziewiąty okazał się najlepszym zawodnikiem tej zimy. Świetnie spisał się także Kamil Stoch, który po przeciętnych treningach, dziś zdołał się zmobilizować i zameldował na drugim miejscu, notując 78. podium w karierze.\nGranerud niezwyciężony, Stoch z kolejnym podium\nPodium konkursu, od lewej: Stoch, Granerud, Pavlovcic (fot. Konstanze Schneider)\nHalvor Egner Granerud nie pozostawił rywalom złudzeń w sobotnim konkursie na Vogtland Arenie (K-125 / HS-140). Norweg prowadził już po pierwszej serii, w której startując jako jedyny z obniżonej belki poszybował najdalej, bo aż 140,5 metra. W rundzie finałowej 24-letni podopieczny trenera Alexandra Stoeckla ponownie trafiając na bardzo dobrej warunki wietrzne poszybował jeszcze dalej (141,5 m) i uzyskując notę 284,2 punktu mógł się cieszyć z dziewiątego triumfu i jedenastego podium w karierze. Co więcej, dominujący w sezonie 2020/2021 reprezentant Kraju Wikingów, dokonał tego tylko w ciągu ostatnich kilku miesięcy.\nNa półmetku zmagań drugie miejsce zajmował Kamil Stoch. Mimo tego, że podczas wczorajszych treningów 33-letni Polak nie błyszczał, dziś w pierwszej rundzie poszybował aż 138,5 metra i do liderującego Norwega tracił zaledwie 2,1 punktu. Wtedy wydawało się, że otwartą kwestią jest jeszcze powalczenie o triumf. W finale Graneruda wyprzedzić się nie udało, jednak Stoch postawił kropkę nad i – szybując 134 metry zapewnił sobie 78. pucharowe podium w karierze i zasygnalizował tym samym, że pogłoski o spadku jego formy są mocno przesadzone.\nNajwiększą sensacją dzisiejszego konkursu był jednak Bor Pavlovcic, który zajmując trzecie miejsce, po raz pierwszy w karierze zameldował się na pucharowym podium. 22-letni Słoweniec po pierwszej serii był szósty ze 137,5 metrową odległością, jednak świetna finałowa próba na odległość 142,5 metra pozwoliła mu przesunąć się do przodu o trzy pozycje. Warto jednak zaznaczyć, że już od pierwszych treningowych prób na Vogtland Arenie, Pavlovcic zaliczał się do czołówki.\nTrzech Polaków w czołowej szóstce\nNa drugim miejscu Kamila Stocha nie kończą się jednak pozytywy, których można upatrywać w sobotnim występie Biało-Czerwonych. Tuż za czołową trójką zameldował się Piotr Żyła, który po pierwszej serii był piąty po skoku na odległość 137,5 metra. W finale tuż przed skokiem 34-latka jury obniżyło belkę startową, a na domiar złego wiatr pod narty nieco zelżał, co skończyło się 131 metrową odległością. Tuż za czwartym Żyłą uplasował się kolejny ze Słoweńców, Anze Lanisek (139,5 / 131,0 m). Czołową szóstkę uzupełnił następny z naszych reprezentantów, Dawid Kubacki (138,5 / 131,5 m), który w stosunku do pierwszej serii spadł o dwie lokaty.\nW rundzie finałowej świetnie spisał się Jakub Wolny (126,5 / 136,0 m), który dzięki świetnej odległości zdołał awansować z 23. na 14. pozycję. O kilka miejsc poprawił się także Andrzej Stękała (123,5 / 127,0 m), dla którego jednak 21. pozycja zajęta w dzisiejszym konkursie, po lokatach w czołowej dziesiątce zajmowanych już tej zimy, nie jest z pewnością szczytem marzeń. Po jeden pucharowy punkt sięgnął dziś Klemens Murańka (127,0 / 121,0 m), który po przyzwoitej pierwszej próbie w finale miał sporo problemów w locie, tuż po wyjściu z progu. Już po pierwszej rundzie z konkursem pożegnał się 43. Tomasz Pilch (119,0 m). Niespodziewanie w gronie zawodników, którzy wylądowali poza finałową trzydziestką znaleźli się także skoczkowie czołowej dziesiątki PŚ, w tym Niemiec Karl Geiger, Norweg Marius Lindvik oraz Austriak Daniel Huber.\nGranerud odlatuje rywalom w generalce\nHalvor Egner Granerud zanotował dzisiaj dziewiąte zwycięstwo w karierze. Dołączył tym samym do takich gwiazd skoków, jak choćby Japończyk Masahiko Harada, Fin Toni Nieminen, czy jego rodak Roger Ruud. Norweg w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2020/2021 zgromadził już 1306 punktów. Drugie miejsce zajmuje wciąż Niemiec Markus Eisenbichler (917 pkt), a na trzeciej pozycji umocnił się Kamil Stoch (805 pkt). W czołowej dziesiątce wciąż plasują się także czwarty Piotr Żyła (652 pkt) i szósty Dawid Kubacki (608 pkt).\nNa czele Pucharu Narodów wciąż są Norwegowie (4107 pkt), jednak dziś drużynowo lepsi okazali się od nich drudzy Polacy (3805 pkt). Trzecie miejsce zajmują Niemcy (1997 pkt).\nKolejny pucharowy konkurs na dużej skoczni w Klingenthal już jutro. Start pierwszej serii jest zaplanowany na godzinę 14:30 (kwalifikacje rozpoczną się o 13:15).\n1 Halvor Egner Granerud NOR 13 T* 0,76 140,5 m 13 0,75 141,5 m 284.2\n2 Kamil Stoch POL 14 0,34 138,5 m 13 0,33 134,0 m 271.6\n3 Bor Pavlovcic SLO 14 0,46 137,5 m 15 0,71 142,5 m 270.8\n4 Piotr Żyła POL 14 0,32 137,5 m 13 0,17 131,0 m 262.9\n5 Anze Lanisek SLO 14 0,63 139,5 m 13 0,6 131,0 m 261.0\n6 Dawid Kubacki POL 14 0,63 138,5 m 13 0,64 131,5 m 259.7\n7 Pius Paschke GER 14 -0,12 126,5 m 15 0,39 137,5 m 251.6\n8 Robert Johansson NOR 14 0,35 132,0 m 15 0,45 135,0 m 251.4\n9 Markus Eisenbichler GER 14 0,44 135,0 m 15 0,44 135,0 m 251.0\n10 Yukiya Sato JPN 14 0,21 127,0 m 15 0,44 137,0 m 245.6\n11 Ryoyu Kobayashi JPN 14 0,48 133,0 m 15 -0,1 128,0 m 244.4\n12 Johann Andre Forfang NOR 14 0,24 126,0 m 15 0,38 136,0 m 242.4\n13 Daniel Andre Tande NOR 14 0,51 133,5 m 15 0,48 129,5 m 241.7\n14 Jakub Wolny POL 14 0,33 126,5 m 15 0,68 136,0 m 240.1\n15 Keiichi Sato JPN 14 0,36 128,0 m 15 0,46 134,0 m 238.2\n16 Philipp Aschenwald AUT 14 -0,12 126,5 m 15 0,1 127,5 m 233.4\n17 Mikhail Nazarov RUS 14 0,31 130,0 m 15 0,02 126,0 m 231.3\n18 Thomas Lackner AUT 14 0,47 126,0 m 15 0,31 131,5 m 230.6\n19 Stefan Kraft AUT 14 0,32 128,5 m 15 0,08 127,0 m 229.6\n20 Simon Ammann SUI 14 0,34 129,0 m 15 0,36 127,0 m 229.2\n21 Andrzej Stękała POL 14 -0,1 123,5 m 15 0,13 127,0 m 224.8\n22 Domen Prevc SLO 14 0,5 126,0 m 15 0,21 127,5 m 224.1\n23 Antti Aalto FIN 14 0,35 126,5 m 15 0,8 130,0 m 223.8\n24 Michael Hayboeck AUT 14 0,36 127,0 m 15 0,17 123,5 m 219.7\n25 Constantin Schmid GER 14 0,37 130,0 m 15 0,36 122,0 m 219.5\n26 Naoki Nakamura JPN 14 0,19 126,0 m 15 0,12 122,5 m 219.4\n27 Jan Hoerl AUT 14 0,59 127,0 m 15 0,07 124,0 m 218.6\n28 Martin Hamann GER 14 0,38 128,0 m 15 0,51 123,5 m 218.1\n29 Ziga Jelar SLO 14 0,26 125,0 m 15 -0,02 119,0 m 209.7\n30 Klemens Murańka POL 14 0,28 127,0 m 15 0,43 121,0 m 209.3\n31 Severin Freund GER 14 0,29 124,0 m – – – 107.6\n32 Karl Geiger GER 14 0,13 123,5 m – – – 107.4\n33 Artti Aigro EST 14 0,22 123,0 m – – – 106.0\n34 Vladimir Zografski BUL 14 0,42 124,0 m – – – 105.2\n35 Gregor Deschwanden SUI 14 0,27 122,5 m – – – 103.6\n36 Timi Zajc SLO 14 0,26 122,0 m – – – 103.3\n37 Thomas Aasen Markeng NOR 14 0,49 123,0 m – – – 102.6\n38 Daniel Huber AUT 14 0,23 121,5 m – – – 102.2\n39 Daiki Ito JPN 14 0,49 123,0 m – – – 102.1\n40 Mackenzie Boyd-Clowes CAN 14 0,12 121,0 m – – – 102.0\n41 Marius Lindvik NOR 14 0,08 118,5 m – – – 98.4\n42 Manuel Fettner AUT 14 0,47 121,0 m – – – 98.2\n43 Niko Kytosaho FIN 14 0,09 118,0 m – – – 94.9\n43 Tomasz Pilch POL 14 0,44 119,0 m – – – 94.9\n45 Cestmir Kozisek CZE 14 0,37 118,0 m – – – 93.4\n46 Denis Kornilov RUS 14 0,31 116,0 m – – – 89.5\n47 Tilen Bartol SLO 14 0,41 115,5 m – – – 88.5\n48 Sabirzhan Muminov KAZ 14 0,22 107,0 m – – – 72.7\n49 Viktor Polasek CZE 14 0,43 103,0 m – – – 63.3\n50 Sergey Tkachenko KAZ 14 0,39 95,0 m – – – 43.3\n* T – na prośbę trenera\nTagi:Bor Pavlovcic, Halvor Egner Granerud, Kamil Stoch, Klingenthal PŚ 2020/2021, PŚ Klingenthal 2021\nPoprzedni wpisPŚ Klingenthal: Granerud na czele serii próbnej, Stękała najwyżej z Polaków\nNastępny wpisKamil Stoch na podium w Klingenthal: „Wiem, że dalej muszę twardo stąpać po ziemi”


Pieczone ziemniaczki kebab z sosem tzatziki • Pysznie czy przepysznie\nPieczone ziemniaczki kebab z sosem tzatziki\nOstatnio kiedy pokazałam Wam te ziemniaczki zrobiły na Was ogromne wrażenie. Te ziemniaki są równie rewelacyjne bo z dodatkiem przyprawy kebab- gyros i sosem tzatziki. Dodatkiem była sałata i nic mi więcej nie potrzeba.\n1/2 łyżeczki przyprawy gyros- kebab\nZiemniaki obrać, umyć i osuszyć ręcznikiem papierowym. Pokroić na mniejsze kawałki lub ćwiartki. W garnku zagotować wodę z 1 łyżeczką soli i pokrojonymi 2 ząbkami czosnku. Kiedy woda będzie wrzeć dodać pokrojone ziemniaki i gotować pod przykryciem przez około 5-8 min w zależności od wielkości ziemniaków.\nW szklance wymieszać oliwę, paprykę słodką, przyprawę gyros- kebab, czosnek granulowany, mąkę ziemniaczaną .Zawartość szklanki wlać do ziemniaków i wymieszać dokładnie. Przełożyć na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia, doprawić solą i pieprzem.\nPiec około 30-40 min aż ziemniaczki będą rumiano złote.\nPo wyjęciu z piekarnika posypać natką pietruszki i w razie potrzeby jeszcze posolić.\nCzosnek przecisnąć przez praskę i wymieszać z jogurtem. Ogórka obrać i zetrzeć na tarce o grubych oczkach, posypać delikatnie solą i odstawić żeby puścił sok. Odcisnąć sól i dodać do jogurtu. Dodać pozostałe składniki i dokładnie wymieszać.\nZiemniaczki polać sosem tzatziki i posypać natką pietruszki.\n6 sierpnia 2019 at 12:43 Odpowiedz\nPancia Franka i Stefanka������\nKatalog Smaków - wypromuj swojego bloga!\n7 kwietnia 2019 at 09:06 Odpowiedz\nWitaj 🙂 Jesteśmy zbiorami blogów.. kulinarnych i lifestylowych 🙂\nJeśli chcesz zwiększyć ilość odwiedzin na blogu, to serdecznie zapraszamy do rejestracji na naszych serwisach:


Wyświetlenie artykułów z etykietą: Wojciech Sumlinski\nwtorek, 30 styczeń 2018 10:08\n“Nigdy się nie poddawaj” - spotkanie z Wojciechem Sumlińskim\nZapraszamy na spotkanie autorskie pod tym tytułem\nz dziennikarzem śledczym\noraz Jego Gościem\n27 lutego 2018-wtorek w Centrum JPII o godz.18.30\nTematem spotkania będzie komentarz do bieżących wydarzeń w Polsce oraz dyskusja na ten temat.\nWojciech Sumliński zaprezentuje też dwie ostatnie swoje książki\n- “Niebezpieczne związki Sławomira Petelickiego” i\n“Ksiądz - historia zawierzenia silniejszego, niż nienawiść i śmierć”.\nObie książki i audiobuki będzie można zakupić.\nKlub Gazety Polskiej Toronto GTA Kanada,\nStowarzyszenie Jozefa Piłsudskiego\n“Orzel Strzelecki”w Kanadzie,\nRadio Polonia Toronto 100.7 FM, Polski Monitor.com\nniedziela, 15 maj 2016 10:11\nWojciech Sumliński w telewizji polskiej\nDyskusja w Studio Polska między Sumlińskim a Szczerbą\npiątek, 28 wrzesień 2012 15:39\nCi ludzie za nic mają Polskę... (II)\nWojciech Sumliński – polski dziennikarz, absolwent psychologii Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Pracował w "Życiu", "Gazecie Polskiej" i "Wprost". Autor licznych reportaży i programów w TVP: "Oblicza prawdy" o działalności SB i magazynu śledczego "30 Minut". Autor książek "Teresa. Trawa. Robot" o tajnych operacjach specjalnych SB, "Kto naprawdę go zabił?" o zabójstwie księdza Jerzego Popiełuszki, "Z mocy bezprawia" o aresztowaniach i stawianych dziennikarzowi zarzutach. Obecnie współpracuje z Frondą i magazynem śledczym "Focus", pisze kolejne książki i jest redaktorem naczelnym "Tygodnika Podlaskiego".\nPodczas spotkania w Ottawie, fot. Jolanta Szaniawska\nAndrzej Kumor: Mówił Pan, że ludzie, którzy chodzą po ulicy, widzą to państwo inaczej niż Pan miał okazję zobaczyć, czy w związku z tym może Pan cokolwiek powiedzieć o ludziach, którzy rzeczywiście w Polsce rządzą?\nCzy to są zepsuci gangsterzy, czy to są cyniczni sprzedawczycy, czy też są to ludzie, którzy – tak jak na czekistach w Rosji – można oprzeć nadzieję, że w ich interesie będzie silne państwo? Czy ci ludzie wewnątrz, czy oni mają w ogóle ochotę na Polskę, czy też ich Polska nie interesuje i tylko robią swoje interesy?\nWojciech Sumliński: Myślę, że sytuację Polski dobrze obrazowałaby rozmowa zawarta na kartach Sienkiewicza, Andrzeja Kmicica z Bogusławem Radziwiłłem, gdy Bogusław Radziwiłł w chwili szczerości mówi do Kmicica, że Polska to takie wielkie czerwone sukno i trzeba z tego sukna rwać, ile się da, dla siebie.\nMyślę sobie, i nie jestem w tym myśleniu odosobniony, że dzisiejsza Polska w myśleniu ludzi, którzy rządzą dziś Polską, to jest właśnie takie wielkie czerwone sukno, że trzeba rwać, ile się da, póki się da, a jak się skończy, to nas już tu nie będzie.\nBędą tam gdzieś w strukturach Unii Europejskiej, myśli sobie jeden bardzo ważny polityk, pan Donald, ktoś inny myśli sobie o tym, że tyle się nakradnę, tyle zrobię rzeczy, że niech to tonie, po mnie choćby i potop. Jestem głęboko przekonany, że ci ludzie za nic mają Polskę.\nMówię to zupełnie otwarcie, bo patrząc na to, co robią, absolutnie nie mam żadnych złudzeń, że ludzie, którzy obecnie rządzą Polską, nie interesują się polską racją stanu.\nTo tak dumnie brzmi "polska racja stanu", nie interesują się po prostu tym, co będzie się działo z Polską za parę lat, ich interesuje tylko jedno – trzymać się jak najdłużej władzy, a jak ją oddadzą, to choćby to była spalona ziemia, ale jeszcze rok, jeszcze dwa, jeszcze można jakiś interes zrobić, jeszcze można lasy państwowe sprzedać, bo już wszystko zostało sprzedane, a teraz jeszcze lasy chcą sprzedać.\nPodam taki przykład, kto w Polsce robi dzisiaj interesy? Ja to mówiłem otwarcie na spotkaniu, napisałem to w książce, ja mówię tylko rzeczy, które można udowodnić.\nDwie wielkie inwestycje w Warszawie, największe ostatnich lat, Stadion Narodowy i budowa mostu Północnego, czyli mostu wysuniętego najbardziej na północ, najdłuższego mostu w Warszawie. Dostała to firma Aqua, firma Aqua to jest firma, w której jest cała masa pułkowników, generałów Wojskowych Służb Wewnętrznych, później Wojskowych Służb Informacyjnych. Udziałowcem tej firmy był m.in. mój informator Aleksander L. Tam jest cała armia tego typu ludzi.\nStadion Narodowy, najdroższy stadion świata, grubo ponad miliard. Most Północny tak samo, grubo ponad miliard. Autostrady też dostają ludzie z klucza. Oni potem dają podwykonawcom, ci podwykonawcy jeszcze podwykonawcom i dopiero gdzieś tam na końcu jakaś firma ma to wykonać za powiedzmy 20 proc. środków.\n– Tak jest w krajach Trzeciego Świata.\n– Tak się to odbywa w Polsce. Więc dochodzi do takich paradoksów, ja to opisywałem na przykładzie jednej spółki.\nSą pewni ludzie, którzy mogą w Polsce robić interesy na niebywałą skalę. Wychodzę po swoim załamaniu ze szpitala, gdzie byłem trzy miesiące, i na mnie czeka chyba sześć pozwów, między innymi od firmy, która się nazywa Megagaz.\nTa firma się mieściła w mniejszym pomieszczeniu niż to, w którym jesteśmy. Tę firmę założyło paru pułkowników, generałów Wojskowych Służb Informacyjnych i SB, m.in. pan admirał Waga, m.in. były opozycjonista pan Andrzej Celiński, działacz Solidarności.\nOprócz tych ludzi syn ministra ówczesnego SLD Jan Michał Piłat, oprócz niego Roman Kurnik.\n– Czy to nie jest wszystko efekt Magdalenki, czy nie jest to efekt dogadania się?\n– Ja tylko dokończę, bo to jest bardzo ciekawa firma. Paru ludzi umawia się, żeby zrobić interes. Zakładają firmę Megagaz, firmę bez żadnego doświadczenia.\nStartują do przetargu na miliard złotych na budowę trzeciej nitki rurociągu naftowego Przyjaźń. Wygrywają ten przetarg, zaczynają budować przez sieć podwykonawców. Ale że pieniądze zagrabili, nie starcza na budowę. Inwestycja kończy się rurą w lesie. Ponad pół miliarda zdołali już sprzeniewierzyć.\nZaczynam o tym pisać jako jedyny dziennikarz, oni się mnie nie czepiają. Piszę o tym w roku 2004.\nDopiero w 2008, gdy ABW się za mnie wzięło, oni wytaczają mi procesy. Ja nie mam dokumentów, bo oni mi wszystko zabrali, chcą mnie zniszczyć. Później się okazało, w roku 2010, że napisałem prawdę i tylko prawdę. Wie pan, jaka spotkała ich kara za sprzeniewierzenie, w sumie 700 milionów z miliarda zostało zmarnowane? Dla człowieka, który stał na szczycie tej piramidy, dwa lata w zawieszeniu. Czyli za kradzież 700 milionów zł, bo tak to trzeba nazwać, nie przesiedział nawet jednego dnia!\n– Stąd było moje pytanie o Pana doświadczenia z sądami, bo te sądy właśnie na telefon, tak działają, są w ramach całego oligarchicznego układu, który w Polsce funkcjonuje od czasów Magdalenki, kiedy część WSW dogadała się z ludźmi tzw. opozycji, czyli ze swoją własną agenturą...\n– Na pewno zna pan taką postać jak ks. Stanisław Małkowski, z którym mam zaszczyt się przyjaźnić od wielu lat, jest przyjacielem mojego domu, wspaniały kapłan.\nW jednej z telewizji, w której byliśmy razem, zadano mu pytanie – kiedy jeszcze zadawano takie pytania, parę lat temu, dzisiaj już nikt o to nie pyta, nie ma takiej telewizji poza Telewizją Trwam, gdzie można by zadać takie pytanie – jak ksiądz wytłumaczy, dlaczego tak się dzieje.\nA on na to odpowiedział tymi słowami: bo na Węgrzech, w Rumunii, w Niemczech, w Czechach, Słowacji, wszędzie komunistów od władzy odsuwano, a u nas się z nimi dogadano. I to jest całe clou. Na bazie tego dogadania było, że pewnych tematów się nie rusza, nie rusza się takich tematów jak zbrodnia na ks. Jerzym, nie rusza się wielu innych, nie rozliczamy tego. Natomiast wy macie to poletko, a agentura, esbecja, w III RP w tej chwili czuje się jak ryba w wodzie.\n– Panie Wojciechu, czy warto było to wszystko robić? "Ziemia rodzi", rodzą się nowe pokolenia ludzi, ludzi, którzy wyrośli już w latach 90. Oni powinni być zainteresowani prawdą, oni powinni być zainteresowani swoim państwem, swoją gminą, miastem, tym żeby tam było sprawiedliwiej, żeby to było dobrze urządzone.\nCzy Pana słowa, Pana narażanie się, Pana działalność trafiała na jakiś podatny grunt? Czy Pan miał oddźwięk? Czy też może ludzie są już zmęczeni tzw. aferami i reagują na to obojętnością?\n– Powiem panu tak. Bardzo trudne pytanie, sam się nad tym pytaniem wiele razy zastanawiałem, czy było warto, i tak do końca nie umiem na nie odpowiedzieć.\nZ jednej strony, jak patrzyłem na łzy moich dzieci, na załamanie mojej żony, ja sam przeżyłem głębokie załamanie, jak to wszystko się stało, to tak naprawdę myślę, że część odpowiedzi powinna brzmieć: nic nie jest warte tego, żeby narażać swoją rodzinę, żeby narażać swoje dzieci, narażać swoją żonę, a ja to zrobiłem.\nWięc z tej perspektywy nie było warto. Ale z drugiej strony – miałem całkiem niedawno takie spotkanie, bo jeżdżę po Polsce na różne spotkania z moimi książkami, i podszedł do mnie taki chłopak, może 19, może 20 lat, taki student, po spotkaniu – rzecz się działa w Bydgoszczy – i mi mówi: panie Wojtku, przeczytałem pana książkę "Z mocy bezprawia" i po raz pierwszy od kilku lat poszedłem do kościoła, wyspowiadałem się, wróciłem do Boga. Dziękuję panu za tę książkę, dziękuję za to, co pan zrobił, jestem z panem.\nJedno spotkanie, ktoś mógłby powiedzieć bez znaczenia, ale ten chłopak do mnie podszedł. Nie wiem, ilu innym ludziom ta moja praca w jakiś sposób pomogła. Jeżeli takich ludzi było choć kilku, to już odpowiedź na pytanie, czy było warto, już nie jest taka jednoznaczna. Jeżeli takich ludzi było więcej jak ten chłopak, no to może właśnie było warto. Bo tak naprawdę ja coś zasiałem i nie wiem, jaki będzie z mojej pracy plon.\nMoże się okazać, że żaden, że cała moja praca poszła na marne, że tylko naraziłem na cierpienie żonę, dzieci i że tak naprawdę trzeba było się w to nie mieszać, trzeba było sobie spokojnie żyć. Nie miałbym dziś problemów, żyłbym sobie być może spokojniej i wygodniej, tak jak moich wielu kolegów, którzy byli kiedyś dziennikarzami, a w pewnym momencie założyli firmy public relations po to, by za gigantyczne pieniądze bronić tych, których kiedyś opisywali.\nTak np. zrobiło dwóch świetnych, kapitalnych dziennikarzy, którzy w latach 90. opisali aferę w Cetniewie z Kwaśniewskim, Jacek Łęski i Rafał Kasprów. Jacek Łęski jest piarowcem Donbasu, Rafał Kasprów jest piarowcem wielu innych firm, założonych przez ludzi, których kiedyś opisywał. Ale zarabiają tyle, ile ja w życiu nie będę zarabiał.\n– Może to jest tak, że dziennikarzem śledczym można być tylko w okresie, kiedy – jak Pan powiedział – nie ma się wystarczającej wyobraźni, żeby sobie wyobrazić, jakie są zagrożenia. Z drugiej strony, cóż jest warte życie, czy praca w ogóle, bez zabiegania o prawdę; w końcu wszyscy umieramy i to, że Pan naraża swoją rodzinę czy dzieci – każdy żołnierz to robi, idąc walczyć za słuszną sprawę i być może Pana poświęcenie, tak jak Pan mówi, wyda właśnie ten owoc, że ktoś się zdecyduje Pana naśladować, że ktoś się nie zgodzi na zło. Bo ta sytuacja, która jest w Polsce, jest dlatego, że ludzie się zgadzają na zło, że uważają, że nie może być inaczej.\n– No więc takie myślenie, jak pan teraz mówi, też mi towarzyszy, że jak by pan popatrzył tylko na cierpienie bliskich, to że nie było warto, ale że jak ileś osób zrobi, co do nich należy, może takich osób będą tysiące, to musi zakiełkować. Ja sam nic nie zrobię, bo ja jestem pyłek, ale jak takich pyłków będzie ileś tysięcy, to już coś może się dobrego stać. Więc na pytanie, czy było warto, odpowiem: chcę wierzyć, że było warto.\n– Czy Pan wróci do zawodu, bo Pan jest w tej chwili dziennikarzem, wydaje tygodnik, pisze, ale czy można żyć bez tej adrenaliny, bez tego posłannictwa, bez tego poczucia misji, które Panu w pewnym momencie zaczęło przecież towarzyszyć?\n– Powiem tak. Trudno mi na to pytanie odpowiedzieć. Bo z jednej strony, wydawało mi się, że robię coś, co trzeba robić, z drugiej strony, my wszyscy przeszliśmy przez jakieś przedpiekle, nie chcę używać wielkich słów, ale rzeczywiście zostaliśmy zaszczuci.\nOd kilku lat jestem na takim poboczu głównego nurtu dziennikarstwa, dlatego że po tym wszystkim, co się stało, co przeżyła moja rodzina, ja po prostu chciałem być bliżej niej. Wróciłem do Białej Podlaskiej, tam prowadzę regionalny tygodnik, mam audycję w radiu Wnet, ale to cały czas nie jest to dziennikarstwo, które uprawiałem przez wszystkie lata. W najbliższym czasie musi mi wystarczyć pisanie książek z okresu dziennikarstwa śledczego. Tej jesieni wydam dwie, jedna wyjdzie w październiku, druga w grudniu. Więc to jest taka forma, która pozwala mi na pisanie o bardzo trudnych sprawach, śledczych sprawach, a jednocześnie nieoddalanie się od rodziny. Bo ja przez całe lata funkcjonowałem tak, że moja rodzina mieszkała w Białej Podlaskiej, ja wyjeżdżałem w poniedziałek do Warszawy i wracałem w piątek.\n– Był Pan takim weekendowym ojcem...\n– Tak. I po tym wszystkim, co się stało, obiecałem rodzinie, że będziemy bliżej siebie.\n– A jakie były naciski na Pana, jeżeli Pan w skrócie może o nich mówić, jeżeli można o tym mówić? Co Panu zrobiono, co zrobiono Pana rodzinie?\n– To jest bardzo długa opowieść, spróbuję to opowiedzieć w pigułce, bo wiem, że tego nie da się opisać. To były takie naciski, które zaczęły się od tego, że próbowano mnie wsadzić do więzienia. Przeszliśmy kilkakrotne, dogłębne kontrole. Skontrolowano nam wszystko, co się tylko dało, Urząd Skarbowy, tak skrupulatnie, i to dwukrotnie w ciągu dwóch miesięcy, na zasadzie, że zrobiono kontrolę źle. Skontrolowano wszystkie moje kontrakty telewizyjne, przesłuchano wszystkich moich współpracowników, niekiedy w sposób zawoalowany im grożąc. Szukano na mnie wszystkich możliwych haków, próbowano stawiać mi zarzuty także w innych sprawach. Próbowano ze mnie zrobić nie przestępcę, wielokrotnego przestępcę. Rozpuszczono poprzez tzw. czarny piar plotki na mój temat. Byłem chyba już wszystkim, nie byłem tylko pedofilem, poza tym to byłem już wszystkim, współpracownikiem bin Ladena, wszystkie przestępstwa, wszystkie łotrostwa przypisano mi.\nTo się robi na zasadzie takich informacji gdzieś tam rzucanych pobocznie, które potem żyją swoim życiem. Więc próbowano zdezawuować nas totalnie, na wszystkie sposoby. To się cały czas dzieje, to się wcale nie skończyło. Zastraszano moją żonę poprzez jakieś anonimowe telefony, listy.\nBył czas, gdy moja najstarsza córka bała się chodzić do szkoły, bo my byliśmy przez długi czas obserwowani, i to obserwowani tak, żebyśmy wiedzieli, że jesteśmy obserwowani. Jak na przykład szliśmy gdzieś w jakieś miejsce publiczne, do restauracji, naprzeciwko nas siada dwóch panów w garniturze, którzy piją przez godzinę kawę i się nie odzywają do siebie ani słowem.\nWiadomo, że tak się nie robi obserwacji, obserwację robi się tak, żeby ktoś nie wiedział, że jest obserwowany. A u nas to robiono tak, żebyśmy czuli na sobie, patrzymy wam na ręce, bójcie się.\nJak jeszcze mieszkaliśmy w mieszkaniu – mieszkaliśmy na pierwszym piętrze – na dole był domofon, więc dzwoniono na ten domofon, funkcjonariusze ABW dzwonili, nie do nas, dzwonili do sąsiadów: Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, idziemy do państwa Sumlińskich, proszę otwierać.\nO godzinie szóstej rano. Cały blok wiedział, że znowu ABW przyjechało do nas. Po tym jak dostali się na klatkę, to dopiero do nas pukali do drzwi. I robili to tylko po to, żeby np. dostarczyć mi wezwanie. Mogli to zrobić przez listonosza, ale chodziło to, żeby była taka forma udręczenia.\nZnowu szósta rano, znowu przychodzą, żebyśmy znowu myśleli, że może przyjdą mnie aresztować, żeby znowu ten stres wyzwolić. Takie sytuacje się powtarzały wielokrotnie przez długi czas.\nNa dłuższą metę to wszystko, te oskarżycielskie artykuły nieprawdziwe, te informacje, te rozpuszczane plotki bez autora, te wszystkie kontrole, to ciągłe widmo, że dorzucą mi jakieś nowe zarzuty karne nie wiadomo za co, to powodowało, że – jakby mnie pan poznał pięć lat temu, ja byłem brunetem. Osiwiałem w ciągu kilku tygodni.\nMoja żona przez długi czas była na środkach psychotropowych. Myśmy zwątpili – szumnie to nazwę – w państwo.\n– Myślę, że Państwo odkryli tę prawdę, którą teraz coraz więcej Polaków odkrywa, patrząc na to, co się w Polsce dzieje, patrząc na pokłosie katastrofy smoleńskiej, patrząc teraz na to wszystko. To państwo jest zawłaszczone przez tych ludzi, z którymi miał Pan nieprzyjemność styczności.\n– Dokładnie tak jest. My zawsze 1 sierpnia chodziliśmy na Powązki, tam gdzie powstańców jest najwięcej – mi bardzo zależało, żeby dzieci poznawały tych powstańców, póki jeszcze są. Oni zawsze byli chętni do rozmowy i wspominali itd. Zawsze mówiłem moim dzieciom, że sobie nie wyobrażam, żebyście mieszkały gdziekolwiek indziej niż w Polsce, a po tym wszystkim córka mnie zapytała, najstarsza córka, bo ja mam czwórkę dzieci, najstarsza ma 16 lat, najmłodszy dwa i pół roku.\nPowiedziałem najstarszej córce, i zresztą generalnie wszystkim dzieciom, uczcie się dzieci języków obcych. Tak im powiedziałem. Bo myślę sobie, że ja już chyba jestem za stary na to, za bardzo wsiąkłem w pewne rzeczy. Wiadomo, że wyjechać człowiekowi w moim wieku nie jest łatwo, tym bardziej że mam jeszcze dużo spraw do uporządkowania. Ale moje dzieci... Nie wiem, czy chcę, żeby mieszkały w Polsce, nie wiem. Na pewno nie w takiej Polsce, bo to nie jest moja Polska. To jest Polska ludzi, którzy ją zawłaszczyli, zniszczyli.\n– No ale czy właśnie nie trzeba tego kraju odbić po prostu, czy da się odbić, czy sądząc po tym układzie, którego Pan był świadkiem, jest taka siła, żeby ulica, ludzie odbili swój kraj?\n– Wie pan, cały czas mam nadzieję, że tak. Gdyby tej nadziei w ogóle nie było, to naprawdę bym się już załamał. Paradoksalnie, po tych wszystkich trudnych dla mnie chwilach poznałem dużo dobrych ludzi, których wcześniej nie znałem, którzy okazali wsparcie, życzliwość. Choćby to że tu jestem. Przecież państwo Kardynał nie byli moimi znajomymi wcześniej, myśmy się nie znali. Na jednym ze spotkań podeszła pani, czybym zgodził się przyjechać do Kanady, opowiedzieć o tym wszystkim. Jestem w tej chwili w mieszkaniu ludzi, których parę dni temu jeszcze nie znałem, a oni mnie ugościli jak przyjaciela. Na mojej drodze spotkałem wiele takich życzliwych osób.\n– Czy to właśnie nie w ten sposób należy odbudowywać solidarność narodową, więzi narodowe, które zostały zniszczone?\n– Więc to przywraca nadzieję, bo państwo Kardynał mnie tu zaprosili i okazali taką przyjaźń i wielką gościnę jak najbliższemu przyjacielowi, ale poznałem też sporo takich osób w Polsce, naprawdę życzliwych i wspaniałych, i to przywraca nadzieję. Z drugiej strony, mam wrażenie, że wiele osób w Polsce wciąż śpi w letargu. Bo jak czasami z kimś rozmawiam, to mam wrażenie, że wielu ludzi nie widzi rzeczy oczywistych.\nJak już brakuje argumentów, i mówię: zobacz, co oni zrobili, i to zawłaszczyli, to sprzedali, tu oszukali, tu nie dotrzymali obietnic, tu zniszczyli ludzi, więc jak ty możesz mówić, że oni dobrze rządzą Polską. Jak już nie ma żadnych argumentów, to czasami słyszę taki argument: fakt, nie rządzą dobrze, ale gdyby rządził Kaczyński, oj, to ten by doprowadził Polskę, to już by była tragedia.\n– To jest efekt prania mózgów, efekt działania środków przekazu, które nie są polskie.\n– Dokładnie tak jest. Ludziom zrobiono tak totalne pranie mózgu, że taka afera, jak z tym sędzią – myślę – w większości państw demokratycznych spowodowałaby tak potężne trzęsienie ziemi, że nawet doszłoby do załamania rządu.\n– Minister sprawiedliwości powinien podać się do dymisji, może premier powinien podać się do dymisji, a przynajmniej powinno być głosowanie nad wotum zaufania.\n– Dokładnie, bo to godzi w podstawy demokracji. Jeżeli sędzia sądu okręgowego, nie byle jaki sędzia, tylko ważny sędzia w ważnym mieście staje na baczność przed asystentem asystenta premiera i wykazuje pewną gotowość na pytanie, czy pan jest pewny tych sędziów – proszę się nie martwić. To znaczy, że ta demokracja tak naprawdę nie istnieje. A co się stało w Polsce? Z Kanady to obserwuję. To już tak naprawdę jest wyciszone. Gdzieś tam jeszcze ktoś o tym wspomni, ale czy rząd się zatrząsł?\n– Bo nie ma dziennikarzy, są piarowcy.\n– Dokładnie tak. Minister sprawiedliwości się zmienił? Nie. Podejrzewam, że nawet ten sędzia się nie zmieni, będzie tam, gdzie jest.


Zlecenia z odroczonym terminem płatności | Experto24.pl\nArray ( [docId] => 24792 )\nZlecenia z odroczonym terminem płatności (OTP) to bardzo wygodna dla inwestora możliwość skorzystania ze swego rodzaju linii kredytowej oferowanej przez dom maklerski. Po podpisaniu wcześniej stosownej umowy z brokerem, można dokonywać zakupu akcji, nie mając jednocześnie pełnego pokrycia w gotówce.\nW tym przypadku wystarczy posiadać 30 proc. wartości zamawianych akcji, pozostałą część zlecenia pokryje dom maklerski, w którym dokonujemy zakupu papierów wartościowych. Tutaj obowiązują jednak pewne, bardzo ścisłe zasady.\nZobowiązanie ze strony inwestora musi zostać uregulowane, najpóźniej w tzw. dniu D+3 (D oznacza dzień zawarcia transakcji). Jeżeli inwestor nie spełni warunków umowy, pośrednik automatycznie sprzedaje akcje, a następnie odbiera pożyczoną gotówkę.\nW zależności od panującej na rynku koniunktury, zlecenia z odroczoną płatnością mogą być bardzo pomocne w realizowaniu strategii inwestycyjnej, ale mogą również nieść ze sobą spore ryzyko straty.\nNależy bowiem pamiętać, że ten rodzaj składania zleceń jest szczególnie wygodny w okresie, kiedy na rynku mamy do czynienia z długotrwałymi wzrostami cen akcji, a więc hossą. Wówczas nawet automatyczna sprzedaż papierów przez dom maklerski nie stanowi zagrożenia dla inwestora. Kupując akcje może on osiągnąć spore zyski z tytułu wzrostu kursów, angażując jednocześnie niewielkie środki.\nZdecydowanie bardziej ryzykowne jest składanie zleceń z odroczonym terminem płatności podczas długotrwałych spadków cen – czyli w sytuacji, kiedy mamy do czynienia z bessą. Tutaj gwałtowne załamanie na parkiecie może kosztować inwestora utratę sporej części portfela.\nJeżeli inwestor nie ureguluje bowiem zobowiązania w terminie, a broker automatycznie wystawi papiery na sprzedaż, gracz zdany jest na łut szczęścia – musi liczyć, że tego dnia nie dojdzie do gwałtownej przeceny i jego udziały nie stracą. W przeciwnym wypadku czeka go zimny prysznic w postaci spadku wartości posiadanych udziałów.


Strona główna›Hover Camera Passport: składany autonomiczny dron z kamerą 4K i rozpoznawaniem twarzy\nStartup, który dotrzymał słowa\nGdy ponad pół roku temu startup Zero Zero Robotics opowiadał o swoim dronie, wzbudził niemałe zainteresowanie. Nie brakowało komentarzy, że projekt jest ambitny, ale przez to obarczony dużym ryzykiem. Dziś można już potwierdzić, że choć producent poprzeczkę zawiesił sobie wysoko – dotrzymał słowa i Camera Passport trafia na rynek taki, jakim go obiecano.\nDron waży zaledwie 242 gramy i ma wymiary 182 × 132 × 33 mm, a po złożeniu zmieści się w każdej torbie. Po włączeniu i rozruchu startuje „z ręki”, a więc wypuszczony w powietrzu. Cały proces przebiega w pełni bezpiecznie dla użytkownika, gdyż śmigła z każdej strony okrywa obudowa z włókna węglowego.\nKilka trybów nagrywania i pełna autonomia lotu\nW trakcie lotu kamera rozpoznaje twarz użytkownika (bądź przez niego wyznaczoną) i podąża za nią, nie wymagając żadnej ingerencji ze strony operatora. Dzięki łączności WiFi z urządzeniem mobilnym w każdej chwili można zmienić styl lotu lub wykonać zdjęcie. Największą zaletą jest jednak właśnie autonomia, dzięki której kamera nie zabiera naszego czasu i uwagi.\nWśród trybów nagrywania znajduje się podążanie za celem, panoramiczne wideo 360°, nagrywanie z krótkiego dystansu lub w trakcie obrotu drona wokół własnej osi. Zakończenie lotu jest równie proste co rozpoczęcie – po maksymalnie 10 minutach, na jakie pozwala bateria 1360 mAh, łapiemy drona w powietrzu bez obawy o swoje palce.\nCamera Passport wznosi się na pułap do 50 metrów i leci z prędkością do 28.8 km/h. Nagrania trafiają na wbudowaną pamięć 32 GB. Wbudowana kamera z podwójną diodą doświetlającą nagrywa wideo w rozdzielczości 4K, FullHD lub 720p (wszystkie przy 30 kl/s) i wykonuje zdjęcia 13 MP. W komplecie poza urządzeniem producent dołącza m.in. zapasową baterię i komplet śmigieł.\nNagrywanie uniezależnione od umiejętności\nTakie inicjatywy są świetną wiadomością dla wszystkich poszukujących drona a niekoniecznie planujących poświęcać mu pełną uwagę w trakcie lotu. Urządzenie wyposażono w na tyle zaawansowaną autonomię, że przyniesie sporo satysfakcji także użytkownikom debiutującym w dziedzinie nagrywania z powietrza.\nPerspektywy przed Hover Camera Passport są więc jak najbardziej obiecujące, a jako trafny wybór dla początkujących może odnieść niemały sukces. Zwłaszcza że sezon świątecznych prezentów nadciąga wielkimi krokami. Jak to jednak z jedynymi w swoim rodzaju produktami bywa, cena do najniższych nie należy: dron jeszcze przez dwa tygodnie kosztuje 549 dol., później już 599 dol.


Opowieść Nachmana, w której po raz pierwszy pojawia się Jakub | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Magazyn literacki "Książki w Tygodniku" » Opowieść Nachmana, w której po raz pierwszy pojawia się Jakub\nŻaden prorok nie może być swój, musi być jakoś obcy. Musi skądś przyjść, pojawić się, wydać się dziwny, niezwykły. Musi go owiewać tajemnica, jak choćby ta, jak u gojów, że się narodził z dziewicy. Musi stąpać inaczej, mówić inaczej.\nTarg w Hrubieszowie (1925) Fot. Alter Kacyzne\nHałas i szemranie powoli cichnie, Nachman odczekuje długą chwilę, świadomy, że ma teraz ich całkowitą uwagę. Zaczyna od westchnienia, tak głębokiego, że zapada absolutna cisza. Powietrze, które wciąga i zaraz wypuszcza z płuc, jest niewątpliwie z innego świata – oddech Nachmana rośnie jak ciasto na chałkę, złociście, zaczyna pachnieć migdałami, mieni się w ciepłym południowym słońcu, niosąc zapach szeroko rozlanej rzeki – bo to jest powietrze z Nikopola, miasta wołoskiego w dalekim kraju, a rzeka – to Dunaj, nad którym Nikopol leży. Dunaj jest tak szeroki, że czasami w mgliste dni w ogóle nie widać drugiego brzegu. Nad miastem góruje warownia o dwudziestu sześciu basztach i dwóch bramach. W zamku pełni straż załoga, a jej komendant mieszka nad więzieniem, gdzie trzyma się dłużników i złodziei. Nocą strażnicy biją w bęben i wołają „Ałłah akbar!”. Okolica jest skalista, latem wyschnięta, lecz w cieniu domów rosną figi i morwy, a wzgórza porasta winorośl. Samo miasto leży nieco na wschód, a w nim stoi trzy tysiące pięknych domów krytych dachówką lub gontami. Najwięcej jest w mieście dzielnic tureckich, trochę mniej żydowskich i chrześcijańskich. Na rynku nikopolskim zawsze bywa tłoczno, bo jest tam aż tysiąc pięknych kramów. Rzemieślnicy mają swoje warsztaty w porządnie zbudowanych halach, które sąsiadują z kramami. Szczególnie liczni są tam krawcy, którzy słyną z tego, że uszyją każdą szatę, każdy żupan czy koszulę, ale najbardziej im wychodzą stroje na czerkieską modłę. A ile tam narodów na bazarze! Czyżakowie i Wołosi, Turcy, Mołdawianie i Bułgarzy, Żydzi i Ormianie, a nieraz można zobaczyć nawet kupców z Gdańska.\nTłum kłębi się pełen kolorów, gada w różnych językach, niezwykłe towary rozkłada do sprzedaży: pachnące przyprawy, jaskrawe kilimy, słodycze tureckie tak słodkie, że się po nich omdlewa z przyjemności, suszone daktyle i rodzynki każdego gatunku, pięknie barwione łapcie skórzane, wyszywane srebrnymi nićmi.\n– Wielu tam naszych ma swoje kramy albo utrzymuje faktorów, a i niektórzy z nas dobrze znają to błogosławione miejsce – Nachman poprawia się na siedzeniu, i patrzy na starego Szora, ale twarz jego jest nieprzenikniona i w ogóle nie reaguje najmniejszym mrugnięciem powieki.\nNachman znowu głęboko wzdycha i chwilę milczy, panując w ten sposób nad swoją i cudzą niecierpliwością. Oczy wszystkich zdają się go popędzać i mówią: dalej, dalej, człowieku, bo wiedzą przecież, że właściwej opowieści jeszcze nie zaczął.\nNajpierw Nachman opowiada o pannie młodej. Gdy mówi o niej, o Chanie, córce wielkiego Towy, nieświadomie robi ręką kilka miękkich ruchów, bardzo delikatnych, i w ten sposób czyni swoje słowa aksamitnymi. Oczy starego Szora przez chwilę zwężają się, jakby w uśmiechu zadowolenia, tak właśnie należy mówić o pannach młodych. Słuchacze kiwają głowami zadowoleni. Piękność, łagodność i roztropność młodych panien są nadzieją całego ludu. A znowu, kiedy pada nazwisko jej ojca, rozlega się w izbie kilka cmoknięć, więc Nachman znowu milknie na chwilę, żeby dać słuchaczom dość czasu, iżby nacieszyli się tym wszystkim. Tym, jak świat się dopełnia, składa na powrót. Tikkun rozpoczęty.\nŚlub odbył się w Nikopolu kilka miesięcy temu, w czerwcu. O Chanie już wiemy. Ojciec panny młodej to Jehuda Towa Lewi, mędrzec, wielki chacham, którego pisma dotarły nawet tutaj, do Rohatynia i Elisza Szor ma je w swojej szafce; niedawno je studiował. Chana to jedyna córka Towy pośród wielu synów.\nCzym zasłużył sobie na nią ów Jakub Lejbowicz, to wciąż nie jest jasne. Kim jest ten człowiek, o którym z takim przejęciem opowiada Nachman? I dlaczego o nim? Jakub Lejbowicz z Korolówki? Nie, z Czerniowców. Nasz to czy nie nasz? Jakże to, musi być nasz, skoro Nachman o nim mówi. To człowiek stąd, komuś się przypomina, znał jego ojca, czy to nie on będzie więc wnukiem Jentl, która leży w tym domu i umiera? Wszyscy spoglądają teraz na Izraela z Korolówki i na jego żonę Soblę, ale ci, niepewni jeszcze, co zostanie powiedziane, siedzą cicho. Jej napływają na twarz wielkie rumieńce.\n– Jehuda Lejb z Czerniowców, on jest ojcem tego Jakuba – mówi z powagą Elisza Szor.\n– To on był rabinem w Czerniowcach – kojarzy Mosze z Podhajców.\n– A tam zaraz rabinem? – odzywa się z niezadowoleniem Jeruchim, który handluje z Szorami. – Uczył pisać dzieci w jesziwie. Buchbinder, tak na niego mówili.\nI już się im przypomniało. Teraz mówią jeden przez drugiego, że arendował najpierw w Bereżance i Czerniowcach, służył panu i ściągał od chłopów podatki. Ponoć raz się zdarzyło, że pobili go chłopi. A gdy doniósł na nich panu, pan ich oćwiczyć kazał, aż jeden z nich od tej chłosty zmarł i wtedy musiał się ów Buchbinder z okolicą pożegnać, bo nie daliby mu chłopi spokoju nigdy. Na dodatek i Żydzi byli mu wrodzy, bo czytywał pisma Natana z Gazy. Dziwny to był człowiek, porywczy. Komuś się przypomina, jak to rabini na Lejba, ojca Jakuba szczuli, aż w końcu on się z tej służby wymówił i ruszył do Czerniowiec na Wołoszczyznę, gdzie pod rządami Turków dawało się żyć spokojniej. Dodaje jeszcze Małka, siostra Szora:\n– Ich zawsze do Turków ciągnęło, tak się Kozaków bali.\nNachman rozumie, że nie jest im miła postać ojca. Im więcej o nim wypływa wieści, tym gorzej dla syna. Więc daje spokój ojcu.\nTo jest zawsze wielka prawda: żaden prorok nie może być swój, musi być jakoś obcy. Musi skądś przyjść, pojawić się, wydać się dziwny, niezwykły. Musi go owiewać tajemnica, jak choćby ta, jak u gojów, że się narodził z dziewicy. Musi stąpać inaczej, mówić inaczej. Najlepiej by było, gdyby był z miejsc niewyobrażalnych, stamtąd, skąd przylatują słowa egzotyczne, potrawy niesmakowane, zapachy nie wąchane – mirra, pomarańcze, banany.\nAle i to nie jest prawda do końca. Prorok musi być także i swój, najlepiej niechże ma kroplę naszej krwi, niechże będzie dalekim krewnym kogoś, kogo mogliśmy znać, ale już zapomnieliśmy, jak wygląda. Bóg nigdy nie zstępuje na sąsiada, na tego, z którym kłócimy się o studnie, ani na tego, którego żona kusi nas swoimi wdziękami.\nNachman czeka, aż skończą.\n– Ja, Nachman z Buska, byłem na tym weselu drużbą. Drugim był reb Mordke ze Lwowa.\nW głowach zebranych, w tej ciasnej niskiej izbie, pojawia się myśl, która dodaje otuchy. Wszyscy są ze wszystkimi powiązani. Świat jest zaledwie wielokrotnością tej izby w rohatyńskim domu Szorów na górze przy rynku; przez nieszczelne zasłony w oknach i niedbale zbite drzwi przenika doń światło gwiazd, więc i gwiazdy są dobrymi znajomymi, jakiś przodek czy kuzyn miał z nimi na pewno bliższą styczność. Powiedz jedno słowo w rohatyńskiej izbie, a za chwilę rozniesie się po świecie ścieżkami i drogami, śladem handlowych wypraw, z pomocą posłańców, którzy nieustannie krążą po świecie, noszą listy i powtarzają plotki. Jak Nachman Lewi z Buska.\nNachman już wie, co mówić – rozwodzi się nad strojem panny młodej, nad pięknością jej brata bliźniaka Chaima, tak do niej podobnego, że są jak dwie krople wody. Opisuje potrawy, jakie podano na stół, i muzykantów, i ich egzotyczne instrumenty, jakich tutaj, na północy, nawet się nie widzi. Opisuje dojrzewające na drzewach figi, kamienny dom położony tak, że widać z niego wielka rzekę Dunaj i winnice, w których już zawiązały się grona i wkrótce będą przypominać sutki karmiącej Lilith.\nPan młody, Jakub Lejbowicz – tak jak opisuje Nachman – jest wysoki i dobrze zbudowany, ubrany po turecku, przypomina paszę. Mówią już o nim „mądry Jakub”, choć nie ma jeszcze trzydziestu lat. Studiował w Smyrnie u Isochara z Podhajców (tutaj znowu słychać pełne podziwu cmokania słuchaczy). Mimo młodego wieku już zgromadził spory majątek, handlując jedwabiem i kamieniami. Jego przyszła żona ma lat czternaście. Piękna para. Gdy odbywa się ceremonia zaślubin, ustaje wiatr.\n– Wtedy – mówi Nachman i znowu zawiesza głos, choć samemu mu się spieszy, żeby to opowiedzieć. – Wtedy teść Jakuba wszedł pod baldachim i przysunął usta do ucha Jakuba. Ale nawet gdyby wszyscy zamilkli, gdyby ptaki przestały śpiewać i psy szczekać, gdyby wozy zatrzymały się, nikt by nie usłyszał tej tajemnicy, którą Towa wyznał Jakubowi. Bo to była raza de-mehemanuta, tajemnica naszej wiary, ale rzadko kto dorósł do tego, żeby ją usłyszeć. Tajemnica ta jest tak potężna, że podobno ciało zaczyna drżeć, gdy już ją usłyszy. Można ją wyszeptać do ucha tylko najbliższemu, na dodatek w ciemnym pokoju, żeby się nikt nie wyznał ani z ruchu warg, ani ze zmienionej ze zdumienia twarzy. Szepcze się ją do ucha tylko wybranym, co przysięgli, że nigdy nie powtórzą jej nikomu pod groźbą klątewnej choroby i nagłej śmierci.\nJak daje się tę wielką tajemnicę zawrzeć w jednym zdaniu? – Nachman wyprzedza pytanie, które mogłoby paść. Czy jest to proste oznajmienie, czy może przeciwnie – zaprzeczenie? A może to pytanie?\nCokolwiek to jest, każdy, kto pozna tę tajemnicę, będzie spokojny i pewny swego. Odtąd już najbardziej skomplikowana rzecz będzie się wydawała prosta. Może jest to jakaś zawiłość, ona jest zawsze najbliższa prawdy, zdanie-korek, które zamyka głowę na myślenie, a otwiera na prawdę. Być może tajemnica jest zaklęciem, kilkunastoma sylabami, wydawałoby się bez znaczenia, albo ciągiem liczb, gematryczną doskonałością, kiedy liczbowe wartości liter otwierają zupełnie inny sens.\n– Po tę tajemnicę wysłano z Polski do Turcji wiele lat temu Chaima Malacha – mówi Szor.\n– Ale czy przywiózł? – powątpiewa Jeruchim.\nTę samą oto tajemnicę wyszeptał pod ślubnym baldachimem Jakubowi Jehuda Lewi Towa, gdy mu oddawał za żonę swoją córkę Chanę. Podobno twarz Jakuba zmieniła się i pojawił się na niej ten blask, który przetrwał do dzisiaj.\n– Kto go widział, wie, o czym mówię – Nachman podnosi palec do góry i kończy: – To jest blask księżyca. To jest odbite światło Szechiny.\nKątem oka widzi wlepione w siebie oczy Chai.\nPrzez izbę idzie szmer. Nachman opowiadał pięknie, ale ludziom trudno uwierzyć, że to wszystko dotyczy ich ziomka. Tu? Świętość? Stąd się wzięło to imię? „Jakub Lejbowicz” brzmi jak imię każdego rzezaka, kuśnierz z Rohatyna nazywa się tak samo.\nPóźnym wieczorem, gdy wszyscy się już rozeszli, stary Szor bierze Nachmana i wychodzą na zewnątrz, przed sklep.\n– Nie możemy tu tkwić – mówi, wskazując na ubłocony rohatyński rynek i szybkie, ciemne rozpędzone chmury, tak że prawie słyszą, jak się drą, zaczepiając o wieżę kościoła. – Nie wolno nam kupić ziemi, osiedlić się na stałe. Przeganiają nas we wszystkie strony, a w każdym pokoleniu – pogrom. Kim my jesteśmy i co nas czeka?\nOdchodzą od siebie kilka kroków i słychać w ciemności, jak strużki moczu uderzają w sztachety płotu.\nNachman widzi mały domek, przygięty do ziemi, pod czapą słomianej strzechy, o oknach maluteńkich, deskach zmurszałych, a za nim majaczą inne, dobudowane, równie przygięte, przyklejone jeden do drugiego, jak pszczele komórki. I wie, że jest w nich mnóstwo przejść, korytarzy, zaułków, gdzie stoją wózki z nierozładowanym drzewem. I podwórka ogrodzone niskimi plotkami, na których za dnia grzeją się w słońcu gliniane garnki. Stamtąd zaś prowadzą przejścia na inne podwórka, malutkie, tak że się ledwo w nich można obrócić, z trojgiem drzwi, a każde do innego domu. A wyżej są stryszki łączące te domki górą, a w nich pełno gołębi, które odmierzają czas warstwami odchodów, żywe zegary. W ogródkach wielkości rozłożonej na ziemi kapoty zwija się z wysiłkiem kapusta, pęcznieją ziemniaki, marchew pazurami trzyma się grządki. Szkoda w nich miejsca na kwiaty, więc można pozwolić sobie tylko na malwy – one rosną w górę, teraz, w październiku badyle po malwach wydają się podpierać dom. Pod płotami wzdłuż uliczek rozrasta się śmietnik, przy którym wartują koty i zdziczałe psy. Tak to się ciągnie, przez całe miasteczko, wzdłuż ulic, przez sady i miedze aż do rzeki, gdzie kobiety pracowicie wypłukują wszystkie brudy tego osiedla.\n– Potrzebujemy kogoś, kto nas stąd wyprowadzi – mówi Elisza Szor.\n– Dokąd? – pyta Nachman. – Dokąd mielibyśmy iść?\nElisza odwraca się i rusza z powrotem. Nachmana dochodzi na chwilę jego zapach – stary Szor pachnie niedosuszonym tytoniem.\n– Do świata.\nGdy są już w środku, Elisza Szor mówi:\n– Ty go tu sprowadź. Tego Jakuba.\nFragment powieści „Xięgi Jakubowe”, która ukaże się jesienią tego roku nakładem Wydawnictwa Literackiego.\nOLGA TOKARCZUK (ur. 1962) jest pisarką i eseistką, laureatką m.in. Nagrody Kościelskich i Nagrody Literackiej Nike. Ostatnio opublikowała powieść „Prowadź swój pług przez kości umarłych” oraz zbiór esejów „Moment niedźwiedzia”.