Książki: Całowałam się na wietrze. - Z kim? - Z powietrzem.: kwietnia 2011\nZdecydowałam się na tę książkę z kilku powodów: Norwegia brzmi fajnie, nie jest oklepana; tam też mówią jakoś po germańsku, więc od biedy mogę to podciągnąć pod edukację; bo tam nigdy nie jest za gorąco; bo tam jest spokojnie; bo mam ochotę dokądś wyjechać, więc podróż na kartach książki brzmi nieźle; bo jakoś zafrapowały mnie te podróże z dzieckiem, chociaż wtedy jeszcze nie wiedziałam, o co mi z tym chodzi. W ten oto sposób dostałam w ręce tę książkę.\nGdy przywitała mnie paczka, zdziwiłam się formatem, zazwyczaj nie zwracam uwagi na te cyferki mówiące o nim, są i niech sobie będą, mnie to nie dotyczy. Jednak "Z Miśkiem w Norwegii" ma niezwykle przyjemny rozmiar, jest on zbliżony do kwadratu, prawie o połowę mniejszy od Murakamiego, który zdecydował się posłużyć mi za miarkę (kończę go!). Niestety na bałagan w mojej torebce jest trochę za mała, ale z drugiej strony... przynajmniej się do niej mieści z milionem innych rzeczy. Chociaż ponad połowę przeczytałam w łóżku - dzisiaj kończyłam ją w autobusie, ale o tym za chwilę.\nBardzo podobała mi się w książce naturalność. Autorka, bohaterka, narratorka pisała to, o czym myślała, jak sama odczuwała każdą przygodę, każdy moment wyprawy. Nie było dla niej samych superlatyw - frustracje również się zdarzały i nie omieszkała o tym wspomnieć. Ta książka jest szczera i tym podbiła moje serce. W dodatku Aldona Urbankiewicz taką miłością darzy Norwegię, że mi również się to na moment udzieliło. Przeżywałam z nimi wszelakie chwile i zapragnęłam tam pojechać. Miejsce, w którym jest tak cudownie, spokojnie i w sporej części bardzo dalekie od cywilizacji w chwili obecnej jest dla mnie wymarzone. Norwegio, przybywam!\nKolejną zaletą tej książki jest to, że zdjęcia do poszczególnych wydarzeń są umieszczone od razu - przeważnie w przewodnikach, książkach nawet podróżniczych (taka "Kobieta na Krańcu Świata"), bądź nawet biografiach - czyli w każdych książkach, w których zdjęcia się zdarzają - są one kilka obok siebie i szukaj potem tych zdjęć, gdy chcesz wiedzieć, jak wygląda orangutan, musisz dojść do połowy książki. A tutaj były od razu i bardzo mnie to ucieszyło. Niestety naturalność narracji czasem zbaczała z toru i przez moment nie wiedziałam, czy cofnęliśmy się do poprzedniej wyprawy, czy jesteśmy jeszcze na aktualnej. Momentami się urywała. To mi się dla odmiany nie podobało. Jeszcze jedna rzecz mnie trochę frustrowała - autorka czuła się zobowiązana podawać różne informacje na temat różnych rzeczy, miejsc i innych takich i one brzmiały dla odmiany nienaturalnie, chociaż doceniam to, że nie potraktowała tej książki jedynie jako wspomnień z podróży.\n"Z Miśkiem w Norwegii" zaszczepiła we mnie ciepłe uczucia do tego kraju, o którym nie wiedziałam prawie nic. Naprawdę chciałabym tam teraz pojechać, chociaż nie natychmiast, tak po prostu kiedyś. Ta książka w swojej przyjemności i, znowu!, naturalności sprawiła, że nie dość, że chcę pojechać, to jeszcze chcę przeczytać kolejną część, tym razem o Portugalii. Zdecydowanie świat wydaje mi się dzięki niej znacznie bliższy, niż za pomocą takich książek jak wspomniana wcześniej autorstwa Martyny Wojciechowskiej (chociaż gdyby porównać poziomy, Martyna wygrałaby bezapelacyjnie). To normalni ludzie, którzy wierzą w to, że mogą coś zrobić i to robią, nie zważając na to, że wraz z nimi jedzie 14-miesięczne dziecko - rozumieją, że posiadanie potomka wcale ich nie ogranicza. Zazdroszczę Miśkowi z całego serca, ja też bym chciała móc podróżować nawet w takim wieku!\nMuszę jeszcze powiedzieć, że tak się zaczytałam w tej książce, że uznałam, że zdążę skończyć ją w autobusie. No i zdążyłam. Zamknęłam ją, podniosłam głowę, okazało się, że zajechałam o przystanek za daleko. Do domu musiałam wrócić na nogach.\nWiecie coooo? Ja chciałam obejrzeć ślub Williama i Kate, ale pewien palant mi to uniemożliwił (proszę nie pytać, co to za palant, bo nie chcę mówić źle o pewnych ludziach, którzy mogą to przeczytać i uniemożliwić mi dalszą karierę naukową :D), ale za to w Faktach miałam jakąś marną namiastkę tego. I był artykuł w Metrze. Czysta przyjemność. Ale jednak wolałabym to obejrzeć w całości.\nAutor: Alina o 20:06 12 komentarze\nEtykiety: Książki, Podróże, Polska, Wydawnictwo Prószyński i S-ka\nAutor: Alina o 06:11 13 komentarze\nWiecie, co mnie najbardziej zdumiewa w Amerykanach? To że oni jako jedyny naród na świecie mają tyle tupetu, żeby wejście na Olimp umieścić na szczycie Empire State Building. Takie coś zostało przedstawione w filmie "Percy Jackson i bogowie olimpijscy". Nie wspominałabym o tym, gdyby nie fakt, iż książka Kelly Keaton ciągle przypominała mi o tym filmie. I wcale nie dlatego, że w niej też na Olimp można się dostać przez ESB (w tym tomie z całą pewnością czegoś takiego nie ma), ale przez bogów i potwory. Tak zresztą tytuł nosi cała seria, której pierwszym tomem jest właśnie "Z ciemnością jej do twarzy".\nBohaterka jest osobą doświadczoną przez życie - sierotą, która krążyła po różnych rodzinach zastępczych, porzuconą przez matkę. W dodatku jest dziwadłem z dziwnymi włosami i oczami. Gdy trafia na trop swojej matki, dowiaduje się, że tak naprawdę długo nie pożyje, jeśli nie będzie ostrożna... Ale, jak to zazwyczaj bywa z charyzmatycznymi bohaterkami książek młodzieżowych, nic sobie nie robi z niebezpieczeństwa, tylko rusza mu naprzeciw. I słusznie.\nAutorka ma naprawdę ciekawą koncepcję - przenosi bogów olimpijskich do świata współczesnego, jednak nie robi tego tak, jak zdarzyło się w ww. filmie. Tutaj mamy do czynienia z Ateną - mściwą boginią, która chce władzy. Szczerze mówiąc, zawsze lubiłam tę kobietę, jednak po przeczytaniu "Z ciemnością jej do twarzy" drastycznie zmieniłam o niej zdanie... Taka siła oddziaływania literatury. Atena niszczy wszystko i wszystkich, którzy staną jej na drodze. Jednak jest jedna rzecz, która powstała z jej winy i potrafi zaszkodzić jej samej... Wszystko jest połączone w bardzo ciekawy sposób, jest dość oryginalne, interesujące. Ale...\n...ale. Książka nosi w sobie zadatki na coś naprawdę bardzo dobrego, jednak mam wrażenie, jakby autorka nie chciała przedobrzyć i uznała, że lepiej napisać mniej niż więcej. W tym wypadku, chociaż zazwyczaj krytykuje się za pisanie o niepotrzebnych bzdurach, powinna ona rozwinąć książkę, napisać ją grubszą i bardziej zagłębić się w poszczególne sceny. Wszystko poszło stanowczo za szybko. Książka jest niezła. Podejrzewam, że kolejne tomy będą coraz lepsze. Niestety na chwilę obecną brakuje mi tutaj zaufania czytelnikowi, pozwolenia mu zanurzyć się w czymś zbędnym, ale dodającym książce czegoś... pochłaniającego? Wydaje mi się, że Kelly Keaton bała się napisać jakieś wątki poboczne, a nawet rozwinąć te główne. Brakuje tego.\nJednak pomimo wad książka mi się podobała (chociaż mogłaby spodobać o wiele bardziej) i chętnie przeczytam kolejne tomy. Mam nadzieję, że tym razem będą napisane z większą pewnością siebie. Pomysł mi się podoba i szczerze życzę autorce, by nie bała się pisać, by dała się sama porwać swojej fabule.\nAutor: Alina o 08:44 13 komentarze\nO tym filmie mówiło się już od dawna. Podejrzewam, że głównie za sprawą aktorów, którzy w nim występują (Leighton Meester - Gossip Girl, Nina Dobrev - The Vampire Diaries, oraz Cam Gigandet, który ostatnio jest coraz popularniejszy, głównie za sprawą roli w ekranizacji Zmierzchu oraz Burlesce u boku Christiny Aguilery). Co ciekawe - w pierwszym tygodniu po wejściu do kin film ten zarobił więcej niż film Jamesa Camerona Sanctum 3D. Tego ostatniego nie widziałam, więc nie wiem, czy to on jest taki kiepski, czy może "The Rommate" jest tak świetne. Chociaż zdziwiłabym się, gdyby naprawdę mówiono o świetności. Na Filmwebie różnią się te filmy jedynie dwoma dziesiątymi w ocenie, z korzyścią dla Sanctum. Po tym drobnym wprowadzeniu możemy przejść do rzeczy.\nFabuła przypomina mi trochę Chloe. Takie samo stwarzanie pozorów i zorientowanie się za późno, o co chodzi. Chociaż w The Roommate widz o wiele szybciej orientuje się, co się dzieje. Również są obsesje i nastrój również jest trochę podobny. Może zmienia się sceneria - tym razem lądujemy w akademiku. Bohaterowie są różni. A ich zachowanie też nie jest identyczne.\nTwórcy zaskoczyli mnie również doborem aktorów. Na początku filmu ciężko odróżnić, kto jest kim. Okazuje się, że Sara jest bardzo podobna do Rebecci (Leighton), szczególnie w półmroku. Więc jeśli ktoś wie, że w filmie gra Leighton, prawdopodobnie - tak jak ja - pomyśli, że ta aktorka to ona. Dopiero później staje się wszystko jasne.\nFabuła jest nudna. Nie warto wspominać, poczytajcie o niej gdzieś indziej. Mi się spodobało wykonanie - zdjęcia, muzyka, delikatne stopniowanie napięcia i mało wyskoków "zza szafy", które są tak przewidywalne, że nie da się wystraszyć, choćby się bardzo chciało. Podobają mi się również postacie - są takie... różne. Niestety wszędobylskie opisy filmu psują. Dlatego uważam, że lepiej ich nie czytać. Bo nie mówią nic, a później się okazuje, że to "nic" odbiera "coś" filmowi. W sumie szkoda.\nTak naprawdę nie rozumiem, o co tyle szumu. Leighton zagrała nieźle, ale nie zachwycająco. Nina Dobrev w swojej epizodycznej roli wyszła kiepsko. Aktorka grająca Sarę była bezbarwna. W sumie chyba o to chodziło, ale i tak mi się nie podobała. Cam... on również potrafi zagrać lepiej. Najbardziej podobała mi się rola Billy'ego Zane'a. Duża zaszła w nim zmiana od Titanica. Z początku go nie rozpoznałam. Ale on pasuje do takiej roli.\nReasumując - film nie jest zły, ale na horror beznadziejny (kto go tak sklasyfikował?! Na IMDb sobie to darowali, i słusznie, to thriller). Gra aktorska mogłaby być lepsza, ale ujdzie. Muzyka - mniam. Zdjęcia - również mniam. Obejrzeć można, ale nie warto się spodziewać czegoś wybitnego. Jestem trochę rozczarowana. Tylko trochę, ponieważ emocje mi się podobały.\nCzekam z utęsknieniem na kolejny film z Leighton, w którym gra u boku Hugh Laurie i który będzie miał premierę w tym roku. Na razie niestety nie wiadomo kiedy dokładnie. Liczę, że nim się nie rozczaruję. A póki co muszę obejrzeć Sanctum dla porównania.\nAutor: Alina o 15:14 9 komentarze\nSą książki, o których trudno jest mówić. Książki, które wzbudzają sprzeczne emocje. Książki, które mają w sobie tak wiele piękna, ale jednak wkradają się pewne wątpliwości...\n"Kompozytor burz", oprócz oczywistości w postaci pięknej okładki oraz nie mniej ładnego, frapującego, nastrojowego tytułu ma jeszcze jedną zaletę, obok której nie potrafię przejść obojętnie - akcja rozgrywa się za czasu Króla Słońce, Ludwika XIV. To, z niewyjaśnionych dla mnie samej przyczyn, mój ulubiony okres i miejsce w historii Europy. W chwili obecnej są dwie przeczytane przeze mnie książki, które traktują o tym czasie - "Kompozytor burz" oraz "Tysiąc drzewek pomarańczowych". I te dwie książki, obie cudowne, chociaż przecież różniące się od siebie, mówią o magii. Magii, miłości, smutku. Czy to zbieg okoliczności? Czy może Król Słońce miał w sobie coś, co każe go pisarzom utożsamiać z czasami tak zawikłanymi i czarującymi? Porzućmy w tym momencie fakty historyczne, bo tak naprawdę nie są mi one do niczego potrzebne.\nWspomniałam, że "Kompozytor burz" wzbudza we mnie sprzeczne uczucia. I to prawda, wciąż nie wiem, w jaki sposób je rozgryźć. Z jednej strony mnie zachwyca, wciąga, porywa, pozwala odpłynąć na Madagaskar, ale z drugiej... nudzi. Rozwleka się w nieskończoność, chociaż gdy popatrzę na numer strony, okazuje się, że przed chwilą byłam czterdzieści stron wcześniej i gdzie mi to zniknęło? W pewnym momencie już nie wiem, czy to z czasem, z książką, czy może ze mną samą jest coś nie tak. Przez coś specyficznego w sposobie pisania tej książki mam problem z określeniem poziomu mojego zachwytu. Bo z jednej strony jestem całkowicie oczarowana, ale zaraz odzywa się ta druga - rozczarowana. One się ze sobą mieszają, są nierozdzielne, komponują burzę w moim sercu. I nie wiem już nic. Ale gdyby ktoś chciał mi tę książkę zabrać, dałabym sobie wyrwać włosy, połamać paznokcie, aczkolwiek książki bym nie oddała. Magia, czary, opętanie?\nSpotykamy się tutaj również z czymś, co może się już wydawać śmieszne i oklepane - Kamień Filozoficzny. Ale jak wspaniale autor się nim zajął! To chyba najlepszy opis Kamienia, jaki w życiu czytałam. Najlepsze zrozumienie jego natury. A to wszystko obleczone muzyką duszy, miłością, pragnieniami. Ta książka jest wręcz gorąca. Oczywiście do czasu, gdy nie spadnie towarzyszący burzy deszcz.\nZ mojej recenzji prawdopodobnie nie wynika nic. Jednak gdyby ktoś naprawdę chciał już wiedzieć, czy w końcu warto ją przeczytać, czy też nie, odpowiem bez wahania - warto. Bo jest piękna. Bo nie jest prosta w odbiorze emocjonalnym. Bo skoro zadałam sobie taki trud, by spróbować ogarnąć, co o niej sądzę, chociaż jest to nie do ogarnięcia, to Wy powinniście się równie bardzo namęczyć. Żartuję. Ale "Kompozytor burz" ma w sobie coś tak wyjątkowego, że nie powinno się przejść obok niego obojętnie. Wsłuchajcie się w melodię duszy. Czym ona dla Was jest? Ja swojej wciąż nie odnalazłam, została zaklęta gdzieś w tej książce. Czegokolwiek bym o "Kompozytorze burz" nie powiedziała i tak nie będę wierzyła nawet sobie samej.\nZa egzemplarz recenzyjny dziękuję bardzo serdecznie wydawnictwu Otwartemu.\nAutor: Alina o 19:13 17 komentarze\nEtykiety: Hiszpania, Książki, Wydawnictwo Otwarte\nBo jeszcze parę książek i mi się zawali... Stosik nr 9.\nTrzydzieści cztery książki na stosiku. Nie pokażę Wam całego, bo będzie mi się robiło słabo za każdym razem, gdy wejdę na bloga, a tego nikt nie chce, prawda? :D. Co prawda Murakisia na nim nie ma, żeby popsuć mi humor brakiem czasu, aaalee... w tym tygodniu stałam się bogatsza o pięć książek, z których każdą bez wyjątku chcę połknąć jak najszybciej. "Lolitka", którą kupiłam na Allegro, "Natalii 5" od wydawnictwa Prószyński, Fitzuś od G+J, który przed paroma minutami zapukał do moich drzwi wraz z "Anioły muszą odejść" oraz "Kompozytor burz", którego już prawie przeczytałam, ale uznałam, że zrobię sobie przerwę na rzecz pieczenia ciast i czytania "Z ciemnością jej do twarzy". Dlatego jutro (lub dziś wieczorem) spodziewajcie się recenzji którejś z tych dwóch książek, jeszcze się zastanowię, która będzie pierwsza ;). Och, jak mi cudownie!\nWesołych świąt, zajączków, kurczaczków, jajeczek, serniczków i innych takich! ;).\nAutor: Alina o 11:24 20 komentarze\n"Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć" - Newt Skamander\nOch, Harry Potter! Od tej książki zaczęła się na dobre moja przygoda z książkoholizmem. Pamiętam, jak w Rosyjskiej Ruletce było pytanie, jak się nazywają w HP ludzie niemagiczni. Nie wiem, skąd znałam odpowiedź, ale znałam, chociaż z szanownym panem bliznowatym nie miałam wtedy jeszcze do czynienia. Mama wtedy zapytała: Czemu tego nie czytasz, skoro wszyscy czytają? Popatrzyłam tylko na nią i powiedziałam: Kup mi, to przeczytam. Szczerze nie spodziewałam się, że faktycznie to zrobi. Zrobiła. Uzależniłam się od książek. I chociaż od tej pory przeczytałam wiele znacznie lepszych utworów literackich, to jednak HP zawsze gdzieś zostaje... Ostatnio, po obejrzeniu pierwszej części ekranizacji siódmego tomu, doszłam do wniosku, że tęsknię. Że chcę znowu przeczytać. Cóż, czasu brak. Kilka dni temu przeczytałam w eBooku "Baśnie Barda Beedle'a", które pokochałam i nie mogę się doczekać, aż będę je posiadać, a dzisiaj przeczytałam "Fantastyczne zwierzęta".\nTa książka, jak i "Quidditch przez wieki" są cieniutkie. Tę ostatnią mam od wielu lat, ale wciąż jej nie przeczytałam. W sumie nie lubię sportu, to dlatego. Ale o zwierzątkach? Jak najbardziej! Wydanie jest uzupełnione o notatki na marginesach sporządzone przez Harry'ego i Rona, z których można się uśmiać. Tak samo czytanie o magicznych zwierzętach było fascynujące. Świat HP nagle staje się pełny - to nie tylko książka, to prawdziwy świat. I właśnie takie książki i baśnie sprawiają, że aż się wierzy w to, że to prawda.\nA co o samej książeczce? Ciężko mi ją zaklasyfikować, bo mieści się gdzieś na granicy poważnej rozprawy naukowej i jednego wielkiego żartu. Czasem mam wrażenie, że autor próbuje potraktować czytelnika poważnie, aż do momentu, w którym natrafiam na specyficzny humor, który zawsze towarzyszył mi w trakcie czytania HP. I w dodatku tak uroczo było napisane o zwierzętach! Już znalazłam jedno, które chcę posiadać. To kuguchar. Chcecie wiedzieć, co to jest? To sięgnijcie po "Fantastyczne zwierzęta". Naprawdę przyjemna, leciutka lektura na pół godziny wolnego czasu. Dla miłośników HP niemal obowiązkowa, bo jakże nie znać wszystkich książek, które go bezpośrednio dotyczą?\nPolecam, a co!\nAutor: Alina o 11:04 6 komentarze\nEtykiety: Książki, Media Rodzina, Wielka Brytania\nAutor: Alina o 19:05 7 komentarze\nCzasem wydaje mi się, że wszystkie książki dla nastolatków są pisane na jedno kopyto - byle się sprzedało. Naturalnie musi być miłość - im bardziej schematyczna i nieszczęśliwa (rzecz jasna zakończona happy endem), tym lepiej. Nie ma co zaprzeczać, że tak nie jest - jest, chociaż zdarzają się sporadyczne przypadki, gdzie literatura młodzieżowa ma sens.\nA co dostajemy od "Jutra"? Mamy grupę nastolatków, którzy wyjeżdżają na kilkudniową wycieczkę w pobliskie góry. Patrzą na siebie, poznają się, tworzą się między nimi coraz ciaśniejsze więzi, no i... zakochują się. No bo jakże by inaczej. Oczywiście są problemy. Resztę każdy zna.\nNaprawdę tak uważacie? Ha! To się mylicie!\n"Jutro" jest prawdziwym fenomenem, prawdziwym dziełem sztuki literatury młodzieżowej - jest książką posiadającą wartości. Bohaterowie muszą dorosnąć niemal natychmiast, ponieważ wybucha wojna, tracą wszystko, mają tylko siebie i swoją kryjówkę w górach, ale walczą. Są odważniejsi niż niejeden dorosły. Zresztą oni stoją już na progu dorosłości, po prostu muszą zrobić ten jeden krok do przodu, by poradzić sobie z nową, niezaprzeczalnie bardzo trudną sytuacją. Czasem się cofają za linię, by znów pobyć beztroskimi, ale tylko na chwilę. Mają zadanie do wykonania, które muszą, chcą wykonać. W dodatku tworzą się między nimi uczucia, z którymi nie do końca sobie radzą, nie w tej sytuacji.\nCo jeszcze uważam w tej książce za wspaniałe? Opis uczuć bohaterów - każdy lęk, adrenalinę, przypływy i odpływy odwagi. Rozdarcie, chwile zwątpienia. Widać wyraźnie, w jakim oni są wieku, nie są sztucznie postarzani, ani robieni na bardziej infantylnych, niż na to zasługują. W dodatku inwazja jest opisana w taki sposób... że gdy czytałam, byłam razem z nimi, wyłączona z życia zewnętrznego, bałam się, że zostanę odkryta, że mnie postrzelą, zabiją... cokolwiek.\nJeśli chodzi o książki dla młodzieży, ta znajduje się na szczycie mojej listy. Ona nie jest błaha, jest wartościowa. Zmusza do rozmyślań. Czemu nie ma takich lektur szkolnych? Od razu zachciałoby się czytać tym, którzy nie mieli książki w ręku. Jest ciekawa, wciągająca, wartościowa. Nie to, co każą czytać w szkołach (jacyś "Krzyżacy" w gimnazjum...). Dlatego z całego serca jestem za akcją wydawnictwa Znak. Mam nadzieję, że osiągnie sukces, a książkę osobiście bardzo gorąco polecam. I nie mogę się doczekać na kolejne części.\nNa podstawie książki powstał również film, który w najbliższym czasie obejrzę.\nZa egzemplarz bardzo ciepło dziękuję wydawnictwu Znak.\nAutor: Alina o 19:28 12 komentarze\nAutor: Alina o 11:11 8 komentarze\nAutor: Alina o 20:40 10 komentarze\nWitajcie. Właściwie miałam przyjść z tym tematem w piątek, jednak uznałam, że nie mogę się doczekać ;). Ostatnio jestem jeszcze bardziej niecierpliwa niż zwykle. Mam tyle rzeczy na głowie, że jeszcze dokładam sobie kolejne i staram się z tym jakoś żyć. A co mi tam! Żyć będę dalej, a im więcej mam roboty, tym większa szansa, że coś uda mi się zrobić ;).\nMoje ogromne zachwyty nad "Zawsze przy mnie stój" sprawiły, że bardzo chciałabym Wam podarować jedną książkę. Wraz z wydawnictwem Otwartym uznaliśmy, że konkurs to dobra rzecz, dlatego, uwaga, zasady:\n1. Musisz naprawdę chcieć tę książkę.\n2. Musisz zmieścić się w terminie od teraz do godziny 21:00 dnia 19. kwietnia 2011.\n3. Musisz stworzyć pracę konkursową.\n4. Musisz mnie przekonać swoją pracą, że to Ty masz wygrać.\nTrudne? Nie? Tak myślicie? Otóż przejdźmy do pracy konkursowej. Jest to opowieść o Twoim aniele stróżu. Nie wymagam napisania książki (ale nie obraziłabym się, gdyby ktoś to zrobił ;)). Nie musi to być opowiadanie, wiersz, epopeja, ani nic w tym stylu. Po prostu chcę wiedzieć, jaki jest Twój anioł stróż. Czy w niego wierzysz? Kim dla Ciebie jest? Jak go sobie wyobrażasz?\nMoże to być jedno zdanie. Może być dłuuuuuga historia. Może być cokolwiek. Od biedy nie obrażę się nawet za piosenkę, rysunek, przedstawienie. Forma dowolna. Ma mnie zachwycić. Będę bardzo subiektywna i wybredna ;).\nPrace zamieszczajcie w komentarzach pod tym postem.\nMam nadzieję, że Was nie zniechęciłam...\nWyniki pojawią się 20. kwietnia, czyli w dzień premiery książki. Powodzenia :).\nAutor: Alina o 16:33 18 komentarze\nEtykiety: Książki, Wydawnictwo Otwarte\nKocham kolory na okładce. Mroczne, ale jednocześnie delikatne; napawające lękiem, ale uspokajające. Nie mogę się na nie napatrzeć. Okładka jest cudowna, otulała mnie niczym skrzydła smutnego anioła. Bo w gruncie rzeczy o tym jest książka. O smutnym aniele. Aniele stróżu.\nJuż wielokrotnie mówiłam, że za dużo jest w literaturze tych wszystkich istot nadprzyrodzonych, wywróconych na lewą stronę, wymyślanych na nowo, ale w gruncie rzeczy wszystko to jedno i to samo. Bo to prawda. Boom na fantastykę, fantasy i tak dalej sprawił, że tak wiele spotykamy papierowych bohaterów, przesłodzonych, nastawionych na miłość aż po zaświaty, bo o grobie mówić nie podobna, ponieważ postacie te zasadniczo już nie żyją. Ale mimo to te książki przyciągają. Czego się spodziewałam po "Zawsze przy mnie stój"? Że to będzie coś podobnego, chociaż napisanego znacznie lepiej, bardziej emocjonalnie. Wydawnictwo Otwarte ma u mnie gigantyczny kredyt zaufania, dlatego jestem niemal pewna, że każda z wydanych przez nich książek będzie co najmniej dobra. I mimo tego, że ta książka jest o aniołach, wiedziałam, że to będzie coś innego, czułam to w całym ciele. Po prostu nie mogłam się doczekać.\nCiekawym pomysłem było, że bohaterka wróciła na ziemię jako swój własny anioł stróż. Takich cudów się nie spotyka, są rzadkością, a może nawet w żadnej książce się wcześniej nie pojawiły. Nie wiem, nie jestem pewna, ale ja się z tym jeszcze nie spotkałam (jeśli macie dowód na to, że się mylę, powiedzcie mi o tym). W dodatku toczy walkę z demonem... W porządku, pewnie wyjdzie z tego jakiś romans, który osłabi książkę. Tego demona uważałam (jeszcze przed przeczytaniem) za najsłabszy punkt, cienki włos na którym zawisł los "Zawsze przy mnie stój". Ale wystarczyło zacząć czytać, by wszystkie wątpliwości odeszły w niebyt.\nMogę tylko podziwiać autorkę, że nie popełniła dziesiątek błędów, tworząc zależności między aniołami, ludźmi, demonami, czasem i Bogiem. Obawiałam się, że nie dotrzyma poziomu do końca, że książka stanie się banalna, skończy się nijako, że w ogóle nie poradzi sobie z tym, co zaplanowała. Czytałam, podszyta tą obawą, i zatapiałam się w historii. W historii smutnej, przemyślanej, ale też pięknej, pokazującej czym jest radość z życia, zmuszającej do myślenia, stawiania pytań i szukania na nie odpowiedzi. Refleksje nadchodzą subtelnie, niemal nie zauważone. Czytając, czułam obecność aniołów dookoła. A konkretnie mojego anioła stróża - zastanawiałam się, co on dla mnie robi, jak mocno o mnie walczy. Często stawały mi w oczach łzy, traciłam oddech. Żyłam historią Margot.\nMuszę powiedzieć, że autorka osiągnęła sukces. Niezwykle mnie zachwyciła, sprawiła, że nie uznałam nawet sekundy poświęconej na czytanie za zmarnowaną. Powiem więcej - to najlepsza z wydanych w tym roku książek i pewnie znajdzie się w bardzo ścisłej czołówce, gdy rok dobiegnie końca. Piękna, nietuzinkowa, emocjonalna. Po prostu wspaniała.\nPolecam każdemu. Ci, którzy nie przepadają za aniołami, wampirami i innymi stworzeniami, również powinni być zadowoleni. Warto przeczytać. Jeśli to Was nie przekonało, nie wiem jeszcze, co powinnam napisać. Ja osobiście kocham tę książkę i mam nadzieję, że Wy również ją pokochacie.\nZ całego serca dziękuję za egzemplarz wydawnictwu Otwartemu.\nPremiera książki 20.04.2011.\nAutor: Alina o 20:17 7 komentarze\nEtykiety: Irlandia, Książki, Wydawnictwo Otwarte\nKolejne brzydkie zdjęcie mojego autorstwa. Ja się kiedyś znowu postaram, ale może najpierw znajdę na to staranie czas ;). Książkoholizm jest naprawdę przerażający momentami. Szczególnie wtedy, gdy przyjeżdżam do domu z pięcioma nadprogramowymi książkami, a pod drzwiami leżą jeszcze dwie paczki, tak ku radości i niemożności wygrzebania klucza z torebki, by otworzyć dom i wtoczyć się do niego z tymi wszystkimi nabytkami. Jedną książkę to w ogóle niosłam w ręce, bo mi się już do torebki nie zmieściła! A jeszcze czekało jedno awizo. Swoją drogą ciekawe, cóż ono zwiastuje... Spodziewam się dosłownie wszystkiego, łącznie z bombą atomową xD.\nAle tak, stosik. Na samym jego dole znajdują się książki, które przyszły, gdy mnie już nie było - "Córki hańby" od wydawnictwa Prószyński, które zapowiadają się na przesmutną książkę. Zaraz nad nimi "Musiałam odejść" od wydawnictwa Znak o żonie Bin Ladena, która pewnie o wiele radośniejsza nie będzie, ale dla mnie, która nie zadowoli się tym, że Bin Laden był terrorystą, będzie idealna, bo mam nadzieję poznać go od innej strony, nie tej kreowanej przez świat. Kolejną półeczkę wyżej znajduje się jedna z dzisiejszych przesyłek od wyd. powyżej wspomnianego. W związku z nią prowadzona jest niesamowita akcja "Przeczytaj dziś, zanim nadejdzie Jutro" i nie mogę się doczekać, gdy ją przeczytam. Zazdroszczę już tym gimnazjalistom zajęć dotyczących książki. "Kojiki" zaś wypożyczyłam z biblioteki (dobra, nie własnoręcznie, ale moja karta biblioteczna została już rozdziewiczona, sama bym chyba umarła, gdybym miała tego dokonać osobiście) ku celom wyzwania Literatura Japońska, ale muszę powiedzieć, że już wcześniej chciałam ją przeczytać po recenzji Luizy i teraz się zmobilizowałam [do wypożyczenia]. Wyżej kolejna książka "zachęcona", tym razem przez Arię, którą użyczył mi chłopak mojej przyjaciółki na czas bliżej nieokreślony. Ale już przeczytałam jedną piątą. Niech mnie bogowie strzegą, bo jeszcze za szybko ją pochłonę!\nPrzyjaciółka pożyczyła mi też obiecane kilka miesięcy temu mitologie - chińską, irańską i słowiańską, z którymi zaprzyjaźnię się z czasie odległym, jednak zapewne najbardziej odpowiednim, ot co! A książeczka na samej górze od wydawnictwa Znak Emotikon - kolejna z serii "wampiry i inne takie", ale powinna mi się spodobać. Zobaczymy ^^. Lektury na za dwa tygodnie prezentować nie będę, bo pewnie i tak jej nie przeczytam w całości, bądź nie zrozumiem, bądź też uznam, że nie warto o niej wspominać.\nAle się napisałam! Jutro, pojutrze, czy jakoś tak uraczę Was recenzją "Zawsze przy mnie stój". Później poznęcam się nad "Effi Briest". Muszę się wziąć za tę pracę semestralną, bo w takim tempie to się nie wyrobię. Został mi tydzień bez połowy dnia.\nA rosyjską wersję "Belle" z Notre Dame de Paris podrzuciła mi Aria. Zakochałam się w niej (wersji ;)) niemal na równi z francuską.\nAutor: Alina o 17:47 7 komentarze\nAutor: Alina o 19:46 13 komentarze\nA to jeszcze raz ja, tuż przed wyjazdem. Właściwie powinnam się powoli zbierać, jednak chciałam Wam powiedzieć, że w najnowszym numerze LifeStyle Magazine możecie przeczytać moją recenzję książki, który tytuł widnieje w tytule postu. Magazyn możecie pobrać na stronie internetowej.\nMiłego weekendu, wracam do Was w niedzielę. Już tęsknię. Poważnie.\nAutor: Alina o 09:12 0 komentarze\nOstatnie dni mnie wymęczają i wykańczają. Niby czytam, ale wszystkiego po trochu, za nic nie biorę się na poważnie. W czwartek wyjeżdżam na weekend, wrócę w niedzielę i przysięgam, że z recenzjami. Na razie muszę odpocząć i poczytać. Później odetchnę na tydzień z ulgą i znowu zacznę się stresować, ale mniejsza z tym ;).\n"Zawsze przy mnie stój"\ni wezmę się zaraz za "1Q84".\nNo i ta nieszczęsna "Effi Briest", ale ją skończę jutro lub pojutrze. Niestety recenzji nie zdążę napisać.\nWrócę do Was może ze zdjęciami... Jakąś popapraną historią... Nie wiem, czymkolwiek, ale obiecuję, że nie będzie tak źle ^^. Będę za Wami tęsknić, prawdopodobnie odcięta od Internetu przez 90% doby.\nŻyczę Wam miłej zabawy beze mnie!\nAutor: Alina o 19:50 8 komentarze\nKiedyś (czyli jeszcze kilka dni temu) byłam pewna, że rozumiem Japonię na tyle, że gdybym tam poleciała, udałoby mi się nie popełniać żadnych rażących błędów w kontaktach z Japończykami. Ale nie zrozumcie mnie źle - nie chodziło mi wcale o to, że znam Japonię super, żadnych wątpliwości. Po prostu trochę rozumiem, ale na tyle, by żadnego mieszkańca tego cudownego kraju nie urazić swoim zachowaniem w jakiś totalnych podstawach dotyczących kultury. A do czego doprowadziła mnie książka Rafała Tomańskiego? Wystraszyła mnie. Po prostu.\nW tej chwili pragnę oznajmić, że każdy, kto interesuje się Japonią, zamierza tam pojechać (na wycieczkę, na stałe, na wymianę, na spotkanie biznesowe, na cokolwiek...) powinien iść do księgarni, kupić "Tatami kontra krzesła", uważnie przeczytać i postarać się zapamiętać chociaż część z nawału informacji, jakim raczy nas autor i uświadomić sobie, jakim jest ignorantem (piję trochę do siebie, ale również do całego świata).\nRafał Tomański pokazuje nam, że Japonia to nie tylko sushi, gejsze, samuraje i nowoczesna technologia - udowadnia, że Japonia to Japończycy ze wszystkimi swoimi "dziwactwami", całe społeczeństwo, które działa jak jeden organizm, a nie jednostka odpowiedzialna sama za siebie. Nie da się zrozumieć jednego Japończyka, trzeba ogarnąć całość, inaczej nic z tego nie wyniknie.\nMogę się rozdrobnić, powiedzieć o poszczególnych rzeczach opisanych w książce, ale to nie ma sensu, zresztą zostało już wspomniane w wielu innych recenzjach. Sama nazwałabym ją mini-leksykonem japońskości, psychologiczną analizą kraju i jego obywateli oraz obcokrajowców, którzy mają do czynienia z Krajem Wschodzącego Słońca. Pokuszę się o stwierdzenie, że czytelnik znajdzie tu niemal wszystko, czego szuka, w wyjątkowo przystępnej formie - dobrej zarówno dla laika jak i kogoś, kto jakieś pojęcie o Japonii posiada. Obala stereotypy, przedstawia sytuacje, o których nie ma się pojęcia, dopóki nie otworzy się tej książki. Powiedzieć, że ta "Tatami kontra krzesła" jest cudowne, to ogromne niedopowiedzenie podobne do stwierdzenia, że gejsza to prostytutka. Można by mówić wiele, ale ja powiem, że należy ją po prostu przeczytać.\nA co mnie tak wystraszyło? Japonia właśnie. Ten pośpiech, bezpieczeństwo, ramy, w których poruszają się ludzie - brak indywidualizmu, brak słodkiego rozleniwienia. Uznałam, że to nie kraj dla mnie, nie mogłabym w nim zamieszkać. Ale z drugiej strony, czy to nie oznacza, że zbliżam się do pojęcia go chociaż trochę, by wiedzieć, że nic nie jest w nim proste i jasne? Może to ma jakieś inne podstawy? Wiem jedynie, że będę próbowała się dowiedzieć coraz więcej, zrozumieć Japonię i może kiedyś uznam, że dojrzałam do niej na tyle, by wreszcie pojechać i przekonać się na własnej skórze, jak to naprawdę jest.\nPolecam "Tatami kontra krzesła" z całego serca. A do tych wszystkich, którzy narzekają na okładkę mam parę słów: sami nie wiecie, o czym mówicie, ona doskonale pasuje do tej książki.\nZa egzemplarz gorąco dziękuję wydawnictwu MUZA.\nAutor: Alina o 15:19 21 komentarze\nEtykiety: Japonia, Książki, Polska, Wydawnictwo MUZA\nLubię moje stosy, naprawdę. Ale kto ich nie lubi? Ten co prawda nie jest jakiś wieeeelki, ale taki ładny! Takie cudeńka na nim są!\nAle pójdźmy od dołu ;).\nW pierwszej liceum przyjaciółka obiecała, że da mi "Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć" (o której to książce można było poczytać w Harrym Potterze), ponieważ miała dwa egzemplarze. W czwartek sobie o tym przypomniała :D. To tylko trzy lata, czym się przejmować... xD. Na górze zaś jest przecudna książka, którą już, już chcę przeczytać, ale czasu odrobinkę brak... To egzemplarz recenzyjny od wydawnictwa Otwartego - "Zawsze przy mnie stój". Ma przecudną okładkę, poszukajcie sobie, mniam!\nKolejne dwie książki w górze (Nabokov i "Tatami kontra krzesła") to książki od wydawnictwa Muza. "Tatami..." zrecenzuję na dniach [bądź godzinach], a Nabokova zawsze chciałam przeczytać. To będzie moje pierwsze spotkanie z tym autorem, ale wydaje mi się, że z miejsca go pokocham.\nPiętro wyżej znajduje się Murakiś, którego użyczyła mi kochana, cudowna, wspaniała itd. itp. etc. usw. Aria wraz z zakładką, którą można podziwiać pod "Fantastycznymi zwierzętami" oraz kartką, która opiera się o kwiatki przyklejone do monitora i książki :D.\nA na samej górze znajduje się prezent urodzinowy dla przyjaciółki, którego niestety nie przeczytam, bo mam za mało czasu, ale przynajmniej optycznie powiększa stosik ;).\nTydzień mnie czeka trudny. Pewnie umrę w jego trakcie kilka razy, ale w czwartek wyjeżdżam daleeeeeko na Podlasie, skąd wrócę w niedzielę z, miejmy nadzieję, nową siłą, nowymi przeczytanymi książkami i nową wiedzą (tak, liczę, że się tam czegoś nauczę...) oraz skończoną pracą semestralną. Będzie ciężko, dlatego w tym czasie spodziewajcie się mnie rzadziej widzieć.\nZapomniałam o jeszcze jednym. Wyobraźcie sobie na tym stosie jeszcze widmowe "Wyznania gejszy", które odbiorę dopiero w poniedziałek, ale prawnie powinny zamieszkiwać mój stosik ^^.\nAutor: Alina o 14:35 14 komentarze


List Mateusza Morawieckiego. "Polski długi rok 1939" - WP Wiadomości\nList Mateusza Morawieckiego. "Polski długi rok 1939"\nNajbardziej wpływowe pisma opinii: Francja: "Le Figaro" i "L'Opinion”, Stany Zjednoczone: "Washington Post" i "Chicago Tribune”, Wielka Brytania: "Sunday Express”, Niemcy: "Die Welt”, Hiszpania: "El Mundo”, Belgia: "Le Soir” oraz polski miesięcznik opinii "Wszystko Co Najważniejsze" w 80. rocznicę wybuchu II wojny światowej przypominają swoim Czytelnikom okładki z 1939 roku i polskie bohaterstwo tekstami najwybitniejszych autorów: historyków i liderów opinii.\nAtak nazistowskich Niemiec na Polskę w 1939 r. 1 września oraz późniejsza agresja sowiecka 17 września oznaczały dla Polski drugą apokalipsę. Polska nie mogła sama wygrać z dwoma najpotężniejszymi armiami świata.\nPolski żołnierz bił się nie tylko we wrześniu 1939 r. Po upadku Polski odbudowana została polska armia na Zachodzie, do której dołączył II Korpus generała Andersa utworzony z polskich zesłańców zwolnionych z sowieckiej niewoli na nieludzkiej ziemi. Narwik, Tobruk, Monte Cassino, Arnhem, Falaise to tylko niektóre z miejsc naznaczonych krwią polskich bohaterów. Fenomenem na skalę światową było Polskie Państwo Podziemne.\nPolskie doświadczenie historyczne związane z drugą wojną światową różni się od zachodniego. Okupacje Francji i Polski były nieporównywalne. To, co działo się wówczas w Paryżu czy Bordeaux, w niczym nie przypominało nazistowskiej eksterminacji ludności na terytorium Generalnego Gubernatorstwa. 6 mln zabitych obywateli polskich, w tym 3 miliony obywateli pochodzenia żydowskiego, oraz zmiana granic skutkująca zniszczeniem wielokulturowego i wieloetnicznego państwa stały się faktami. W sposób szczególny eksterminowano polską elitę – Rzesza poprzez Intelligenzaktion i Akcję AB (Ausserordentliche Befriedungsaktion), Sowieci poprzez mord katyński na polskich oficerach.\nJałta również nie była historyczną koniecznością, lecz polityczną decyzją wielkich mocarstw. Roosevelt ustąpił Stalinowi. Polska zapłaciła straszną cenę za obronę świata Zachodu w 1939 r. Było wiele wariantów uniknięcia tragicznego powojennego losu Polski, łącznie z inwazją aliantów na Bałkany proponowaną przez Churchilla, by zdążyć przed sowieckimi czołgami.\nPaństwo polskie było odbudowywane przez wyniszczone wojną społeczeństwo, które musiało się zmierzyć z nowym totalitaryzmem, którego celem było unicestwienie Polski przedwojennej. Polska kultura materialna ucierpiała w wyjątkowy sposób. Polska nigdy nie otrzymała reparacji za zbrodnie Rzeszy. Po wojennej grabieży dzieł sztuki i ich niszczeniu przez niemieckich nazistów przyszła komunistyczna reforma rolna, która doprowadziła do upadku polskich dworów, zamków i pałaców.\nPo pierwszej wojnie światowej ziemie polskie należały do najbardziej zdewastowanych w Europie, po drugiej straty wojenne Polski również należały do największych. Rok 1945 nie był rokiem wolności, lecz nowego zniewolenia. Żołnierze polskiego podziemia przeszli przez piekło represji stalinowskich. Nie ma nic bardziej symbolicznego niż gruzy Warszawy, miasta dwóch powstań, w getcie warszawskim w 1943 r. i powstania Warszawy w 1944 r., w której później działały komunistyczne katownie dla bohaterów polskiej i europejskiej wolności.\nRok 1939 r. przerwał rozwój Polski, wielki program industrializacji i budowy nowoczesnego państwa. Zaraz po odrodzeniu Polski w 1918 r. przyjęty został wyjątkowo nowoczesny pakiet praw wyborczych i socjalnych. Polska była na drodze ekonomicznej konwergencji z Zachodem po 123 latach zaborów.\nPowojenna Europa doświadczyła niebywałego czasu prosperity. W powszechnej świadomości żyje najbardziej niemiecki Wirtschaftswunder, Francja miała swoje Les Trente Glorieuses, ale największymi historiami sukcesu gospodarczego były historie konwergencji Włoch i Hiszpanii. Na pytanie, gdzie byłaby Polska gospodarka, gdyby nie druga wojna światowa i komunizm, należy odpowiedzieć jasno – na zachodnim poziomie rozwoju. Polska nie mogła uczestniczyć w planie Marshalla ani zbudować powojennego modelu społecznego rynkowego państwa dobrobytu.\nWojna położyła kres lwowskiej szkole matematycznej, Warszawa nie stała się ważnym europejskim centrum finansowym, a Polska centrum rewolucji komputerowej. Mimo apokalipsy drugiej wojny światowej, Polska kultura zdołała odrodzić się niczym Feniks z popiołów, a polska szkoła filmowa czy polska szkoła plakatu zyskały światowe uznanie. Łódź w ponurych czasach komunizmu stała się symbolem kina na światowym poziomie. Polska stała się potęgą poetycką dzięki geniuszowi takich ludzi, jak Zbigniew Herbert czy Stanisław Barańczak.\nPomimo wszystko polski gen innowacyjności nadal rozkwitał. Jack Tramiel, który przeżył Holokaust, jako młody chłopak wyemigrował do Stanów Zjednoczonych i tam stał się twórcą potęgi Commodore i Atari. Susan Wójcicki, wnuczka Franciszka Wójcickiego zaangażowanego w powojenną opozycję antykomunistyczną, jednego z liderów ruchu ludowego, jest dziś szefową YouTube.\nProjekt europejski zawsze był niepełny bez Europy Środkowo-Wschodniej, a zwłaszcza Polski. To drugie płuco Europy, silnie osadzone w tradycji tomistycznego realizmu, jest warunkiem koniecznym prowadzenia racjonalnej polityki Unii Europejskiej dotyczącej migracji czy rosyjskiego imperializmu, jak potwierdzają ostatnie lata.\nDla Polski długi rok 1939 skończył się nie 8 maja 1945 roku, lecz dopiero w roku 1989, gdy upadł system komunistyczny. Komunizm doprowadził Polskę w latach 80. do kompletnej zapaści gospodarczej, znacznie zwiększając dystans rozwojowy między Polską a światem Zachodu.\nPolska wolnościowa tradycja republikańska pomimo hekatomby drugiej wojny światowej i próby budowy nowego, stalinowskiego świata w powojennej rzeczywistości pod sowieckimi kolbami – ostatecznie wygrała z dwoma zbrodniczymi totalitaryzmami.\nWeimarskie Niemcy nie upadły z powodu hiperinflacji czy skutków traktatu wersalskiego. Partia Adolfa Hitlera była niewiele znaczącym politycznie ugrupowaniem do wybuchu wielkiego kryzysu. Wśród historyków gospodarki powszechnie dziś przyjmuje się, że przyczynami wielkiego kryzysu były powojenna rekonstrukcja standardu złota, czyli systemu monetarnego ówczesnej Europy, który nie był dostosowany do nowej rzeczywistości gospodarczej, oraz przyjęte metody walki z kryzysem.\nMentalność standardu złota wymuszała stosowanie polityki deflacyjnej, czyli obniżania pensji i cen, by przywrócić konkurencyjność gospodarek. Efektami były depresja gospodarcza i masowe bezrobocie, czego skutkiem stało się głosowanie na partie radykalne. Keynes w słynnym Traktacie o reformie monetarnej ostrzegał, że dewaluacja, a nie deflacja jest właściwą reakcją na nową gospodarczą rzeczywistość po pierwszej wojnie światowej.\nTak właśnie się stało w weimarskich Niemczech. Gdy kanclerz Brüning zaaplikował politykę deflacyjną, NSDAP nagle stało się główną siłą polityczną, korzystającą z poparcia zdesperowanych obywateli. To kanclerz Brüning, człowiek partii Centrum, doprowadził do załamania się młodej niemieckiej demokracji wskutek ekonomicznego dogmatyzmu i braku politycznej wyobraźni.\nUpadek caratu w Rosji i zwycięstwo bolszewickiego przewrotu byłyby niemożliwe, gdyby carska Rosja stworzyła inkluzywną gospodarkę, która w równomierny sposób rozkładałaby ciężar modernizacji na wszystkie grupy społeczne oraz wcześniej zakorzeniła własność prywatną w narodzie rosyjskim i bardziej demokratyczny system parlamentarny. Wielkim sukcesem Sowietów było natomiast uśpienie Europy w latach 30. poprzez dezinformację co do ich planów podboju demokratycznego świata. Zbrodniczy charakter sowieckiego reżimu i przyszła agresja były przyjmowane z niedowierzaniem na salonach Europy.\nWreszcie wielkim błędem okazał się niedostateczny wysiłek państw Zachodu, by przekonać Amerykę po pierwszej wojnie światowej, że we wspólnym interesie Zachodu leży trwała obecność Ameryki w europejskim ładzie bezpieczeństwa.\nGdy spoglądamy na dzisiejszy świat i dzisiejszą Europę, widzimy, że wśród najważniejszych lekcji 1939 roku są dbanie o budowę maksymalnie inkluzywnych systemów demokratycznego kapitalizmu na świecie, prawidłowo funkcjonujące systemy monetarne, zakorzenione w realnej gospodarce, oraz brak dogmatyzmu w prowadzeniu polityki gospodarczej. W zakresie polityki zagranicznej to silny sojusz transatlantycki i realistyczna ocena zagrożeń wynikających z powrotu agresywnego imperializmu, w przypadku Europy – rosyjskiego.\nDługi polski rok 1939 r. zakończył się dopiero 30 lat temu. Dziś Polska jest globalnym liderem wzrostu gospodarczego oraz jednym z najlepszych dowodów na sukces rozszerzenia NATO i Unii Europejskiej. Polska pokazuje, że można łączyć solidaryzm społeczny z budową konkurencyjnej i innowacyjnej gospodarki dzięki tworzeniu nowoczesnego systemu podatkowego dostosowanego do wyzwań XXI w.


Zarząd przyjął półroczne sprawozdanie – Pomoc Postpenitencjarna\nZarząd Stowarzyszenia przyjął w formie Uchwały nr 7/2021 z dnia 17 sierpnia 2021 roku sprawozdanie za okres od 01 stycznia do 30 sierpnia br. Koordynatora Programu z działalności wszystkich zespołów, sekcji i kół funkcjonujących w ramach organizacji.\nDokument omawia szczegółowo wszystkie formy aktywności pro bono poszczególnych komórek organizacyjnych Stowarzyszenia. Uwagę zwraca aktywność Zespołu ds. Obsługi Prawnej i wypracowanie jednolitej polityki ochrony danych osobowych oraz współpraca z ośrodkami akademickimi w zakresie projektu zmian legislacyjnych w kodeksie karnym wykonawczym.\n– Sprawozdanie to tylko suche dane statystyczne nie mogące oddać wkładu pracy i zaangażowania wszystkich działaczy, szczególnie naszych wolontariuszy – mówi Magdalena Paradowska, Koordynator Programu. – Jesteśmy, naprawdę, bardzo dumni z faktu, że tacy ludzie, szczególnie młodzi, w trakcie i po studiach chcą w ramach naszej organizacji realizować się społecznie.\nSprawozdanie akcentuje również ogrom pracy włożony przez Zespół ds. Rekrutacji i Organizacji Praktyk Studenckich w realizację wspólnego z Fundacją PZU projektu „Wiedza – Edukacja – Resocjalizacja”. Przypomnijmy dzięki projektowi prawie 200. studentów zrealizowało obowiązkowe praktyki zawodowe w roku akademickim 2020 / 2021.\n– Sprawozdanie rozlicza wszystkich działaczy – dodaje Izabela Jarczewska, prezes Zarządu. – Wskazuje w konkluzjach na potrzebę dalszych zmian i wskazuje na popełnione błędy. Zmiany wprowadzane od początku wakacji są właśnie odpowiedzią na wnioski Koordynatora.\nOsoby zainteresowane treścią Sprawozdania proszone są o kontakt z Sekretariatem Zarządu Stowarzyszenia. Dokument jest dostępny do wglądu.


Gmina Pszczew - ROK 2010 ROKIEM OBCHODÓW 750-LECIA PSZCZEWA\nOnline: 1 odwiedzin: 4966996\nstart » ROK 2010 ROKIEM OBCHODÓW 750-LECIA PSZCZEWA » ROK 2010 ROKIEM OBCHODÓW 750-LECIA PSZCZEWA\n12 listopada 2009 roku w Gminnym Ośrodku Kultury w Pszczewie odbyła się uroczysta sesja Rady Gminy Pszczew, w czasie której radni podjęli uchwałę w sprawie ogłoszenia roku 2010 „Rokiem Obchodów 750 – lecia Pszczewa”. Inicjatorem obchodów było Towarzystwo Przyjaciół Pszczewa, które wystąpiło z wnioskiem o uczczenie 750-lecia Pszczewa i 722-lecia nadania Pszczewow i praw miejskich.\nOpracowano i przyjęto ramowy harmonogram roku obchodów. Zgodnie z podjętą uchwałą Wójt Gminy Pszczew powołał Zespół Organizacyjny, który będzie sprawował pieczę nad obchodami i zajmował się przygotowaniem technicznym poszczególnych wydarzeń.\n12 grudnia 2009 r. w Kościele Parafialnym p.w. św. Marii Magdaleny w Pszczewie odbędzie się uroczysta msza św. oraz koncert, które zainaugurują obchody Jubileuszu. Serdecznie zapraszamy wszystkich mieszkańców Pszczewa do udziału w tych uroczystościach.\ndo uchwały Rady Gminy Pszczew w sprawie ogłoszenia roku 2010\n„Rokiem Obchodów 750 – lecia Pszczewa”\nZ wniosku Towarzystwa Przyjaciół Pszczewa podjęta została inicjatywa uchwałodawcza ustanowienia obchodów 750-lecia Pszczewa.\nPszczew posiada długą historię i trudno określić datę powstania miejscowości, początki większości osad giną bowiem w niepamięci dziejów. Najstarsze wzmianki pisane pochodzą z 1256 roku a o samej miejscowości mówi dokument z 1259 roku. Zachowany jest także dokument w sprawie lokalizacji miasta Pszczew z 17 stycznia 1288 roku.\nCytując z wniosku Zarządu Towarzystwa Przyjaciół Pszczewa : „... Ze względu na wielowiekowe istnienie Pszczewa zasadnym wydaje się zainteresować mieszkańców lokalną przeszłością i obchodzić jubileusz miejscowości. ...Rok 1259 będzie stanowił okrągłą cezurę czasową, która zwyczajowo stanowi doskonałą okazję do świętowania jubileuszu.”, należy wzmiankę pisaną z roku 1259 ( KWD,t.I.w.379) mówiącą, że „ wolności i przywileje, jakimi cieszy się Pszczew są tam wymienione jako wzór dla innych wsi kościelnych”, uznać za symboliczną datę początkującą obchody Jubileuszu 750- lecia miejscowości oraz nadać szczególny charakter i rangę przyszłym rocznicom.\nObchody tak znamienitego jubileuszu są dla każdej miejscowości wydarzeniem szczególnym i wyjątkowym. Podstawowym celem, jaki przyświeca organizacji roku jubileuszowego jest okazja do ożywienia zainteresowania lokalną przeszłością, szerszego przedstawienia młodym pokoleniom historii , legend i tradycji kulturowych oraz ukazanie obecnych osiągnięć. To szansa na zaprezentowanie Pszczewa na poziomie regionalnym oraz ogólnopolskim. Uroczystości obchodów jubileuszu będą również doskonałą formą promocji miejscowości.\nRAMOWY PROGRAM OBCHODÓW 750-LECIA PSZCZEWA\nOgłoszenie obchodów 750-lecia Pszczewa – uroczysta Sesja Rady Gminy Pszczew\nPowołanie Zespołu Organizacyjnego ds. obchodów 750-lecia Pszczewa\nMsza św. i koncert inaugurujący obchody Jubileuszu\nw kościele parafialnym p.w. św. Marii Magdaleny\n12, 13 grudnia 2009\nWystawa „Pszczew w pocztówce, fotografii i malarstwie” – spotkania mieszkańców\nKonferencja naukowo - historyczna\n„Jarmark Magdaleński” – korowód historyczny ( historia, legenda, rzemiosło, tradycja kulturowa )\nRekonstrukcja grodziska na „Półwyspie Katarzyna” – kamień węgielny, trwały dar samorządu\nUroczyste zakończenie obchodów 750-lecia Pszczewa –\nMsza św., uroczysta Sesja Rady Gminy Pszczew


strona główna:// wywiady\nShaun "Winter" Steels z MY DYING BRIDE\nWitaj Shaun! Na początku chciałem Ci pogratulować nagrania wspaniałego albumu "The Dreadful Hours". Jako wielki fan My Dying Bride mogę powiedzieć tylko jedno - przepiękna muzyka!\nWielki dzięki, stary!\nJesteś zadowolony w 100% z tego albumu? Czy jest coś, co zmieniłbyś na "The Dreadful Hours"?\nJesteśmy bardzo zadowoleni z tego albumu. Jednak tym razem było trochę inaczej, wszystko odbywało się w spokojniejszej atmosferze i teraz gdy skład się na dobre ustabilibował, można rzec że ten album jest o wiele "mocniejszy" niż poprzedni. Nie ma takiej rzeczy, którą chcielibyśmy zmienić na tym krążku, nawet gdybyśmy mogli. Przecież podczas nagrywania płyty zawsze masz możliwość zmiany pewnych rzeczy.\nOkładka jest oczywiście dziełem Aarona, tak? Co ona dokładniej przedstawia?\nPomysł oparty jest na autentycznej historii okrutnych morderstw dzieci, które były popełniane na opustoszałych polach, poniżej drogi koło której mieszkamy. Patrząc na okładkę, wygląda ona jak stary obraz Van Gogha i przedstawia demona jako postać pochylająca się nad powaloną na ziemię swoją ofiarę, małym bezbronnym dzieckiem. Ten obraz łączy się oczywiście z tytułowym utworem "The Dreadful Hours" i jednocześnie próbuje nam uświadomić, że takie ohydne rzeczy dzieją się cały czas, dla niektórych biednych dzieci jest to nawet chlebem powszednim.\nA co z lirykami? Czy jest to coś w rodzaju kontynuacji "The Light at the End of the World" czy całkiem inne historie?\nTeksty na nowym albumie nie są dosłowną kontynuacją "The Light...", jednak są bardzo ściśle ze sobą powiązane, bo poruszają te same tematy: śmierć, miłość i wiara. Jednak każdy utwór to odrębna historia.\nMuzyka zawarta na "The Dreadful Hours" brzmi jak za dawnych dobrych lat, ale jednocześnie zawiera coś nowego, świeżego. Zgodzisz się z tym?\nOczywiście, muzyka ma tę samą energię i pasję jak wczesne albumy, ale wg mnie jest o wiele bardziej mroczna niż kiedykolwiek. Istotne jest to, że zespół zrobił kolejny krok naprzód w swojej progresji. To wszystko jest odczuwalne w naszej muzyce.\nPartie klawiszowe na "The Dreadful Hours" są grane ponownie przez Johnny'ego Maudlin'a z Bal Sagoth. Jedynie "A Cruel Taste of Winter" jest odegrany przez Yasmin. Nie chcecie mieć kobiety w zespole?\nYasmin nie jest pełnoprawnym członkiem My Dying Bride, jest jedynie muzykiem sesyjnym. Wybraliśmy John'a, bo odwalił kawał dobrej roboty na "The Light...". Wiedzieliśmy, że możemy liczyć na niego w 100%. Więc doszliśmy do wniosku, że powinniśmy poprosić Johnny'ego i oczywiście zgodził się. Nie widzieliśmy Yasmin długo po tym jak nagraliśmy "The Light...", ale wciąż uważamy, że jest ona doskonałym muzykiem.\n"Le Figlie della Tempesta" kojarzy mi się z "34.788%...". Jak Ty uważasz?\nO tak, jednak muszę ci powidzieć, że "34.788%..." został w 90% napisany przez Calvina (Robertshaw - ex-gitarzysta MDB - przyp. Arus), tymczasem jedynym autorem "Le Figlie della Tempesta" jest Andy. Pamiętam jedną z prób, na której Andy powiedział, że ma doskonały pomysł na utwór składający się z dwóch riffów. Pomyśleliśmy, świetnie! Jednak nie wiedzieliśmy, czego się mamy konkretnie spodziewać. Zaczęliśmy to grać w kółko i cholernie nam się spodobało. Szczerze mówiąc, jest to jedna z moich ulubionych pozycji MDB, jest tak baaaaaardzo mroczna!!\n"The Dreadful Hours" został nagrany (jak pozostałe albumy MDB) w Academy Studio. W czym tkwi jego szczególność, że nagrywacie tam przez cały czas?\nStudio wprawdzie wciąż nazywa się Academy, ale w rzeczywistości od środka jest to całkiem inne studio. Jedyne rzeczy jakie pozostały po starym Academy to kilka obrazów, jakieś sztućce i parę starych kubków. Nowe studio jest teraz usytuowane za domem jego właściciela Keith'a Appleton'a (dla tych, którzy go nie kojarzą, przypominam, że jest to facet, który był inżynierem dźwięku na "As the Flower Withers"). Teraz to studio jest fantastyczne, bogate w nowoczesny sprzęt do nagrywania i właśnie dlatego nasz nowy album ma bogatsze i bardziej profesjonalne brzmienie niż jego poprzednicy. Studio jest usytuowane przy tej samej ulicy, przy której mieszkamy i dosłownie sąsiaduje z naszymi domami. Nawet zanim dołączyłem do MDB, nagrałem tam trzy dema, singiel i jeden album. A tak w ogóle, przez osiem lat byłem tylko w jednym studiu! Tak, Academy jest dla nas najlepszym studiem. Nie widzimy najmniejszego sensu, aby podróżować wiele mil do jakiegoś dziwnego miejsca i w rezultacie mieć materiał, który brzmiałby jak skończony niewypał. Mags, nasz inżynier dźwięku jest fantastycznym facetem jeżeli chodzi o współpracę. Znamy go bardzo dobrze, jest dla nas jak starszy brat, który opiekuje się nami - to jest bardzo ważne! Bardzo wygodnie jest nam nagrywać w ciągu dnia, a na noc wracać do naszych wygodnych łóżek.\nCzy planujecie jakieś koncerty w najbliższej przyszłości? Może odwiedzicie Polskę, jak to było w 2000 roku?\nNie planowaliśmy jeszcze nic konkretnego, ale na pewno będziemy grać na żywo w 2002 roku, nie ma wątpliwości. Być może odwiedzimy was znowu w Polsce.\nPodcza jednego z naszych spotkań na czacie na "The Lake of Ghosts" (polskiej stronie MDB) zastanwailiśmy się co przedstwia okładka "Turn Loose the Swans"...\nOkładka przedstawia posąg dziewicy Maryi wyrzeźbiony w topniejącym wosku. Wybacz, ale wiem tylko tyle, bo nie było mnie wtedy przy tym.\nMyśleliście o nagraniu czwartej części "Sear Me"?\nNie, nie mieliśmy takiego zamiaru, ale kto wie, może w przyszłości nagramy.\nDlaczego zdecydowaliście się nagrać nową wersję "The Return of the Beatiful", teraz zatytułoanej "The Return to the Beatiful"?\nPodjęliśmy taką decyzję w ostatniej chwili. Andy i Aaron powiedzieli: "Może nagramy ponownie "The Return..."?" Zawsze chcieliśmy nagrać to w nieco innej wersji, bo to cholernie dobry kawałek. Więc przećwiczyliśmy to parę razy i brzmiało nieźle. Gdy słuchasz tego ponownie w odświeżonej wersji musisz przyznać, że to "The Return to the Beatiful" (z ang. "Powrót do Piękności" - przyp. Arus), dlatego zmieniliśmy nazwę.\nMy Dying Bride nagrał 7 albumów w swojej karierze. Który wg Ciebie jest najlepszy? Jest taki, którego nie lubisz?\nNaprawdę uwielbiam wszystkie albumy, ale muszę przyznać, że "Turn Loose the Swans" i "The Dreadful Hours" są moimi faworytami, głównie z tego powodu, że to bardzo zimne i mroczne albumy. Nie mam takiego, którego nie lubię, wszystkie są świetne.\nSłyszałeś już "A Fine Day to Exit" Anathemy? Wg mnie Cavangh chce na siłę zrobić art-rockowy zespół z Anathemy. Co Ty o tym myślisz?\nCoż, jeśli tak chce Cavanagh, nie możemy go powstrzymać. Osobiście nie lubię ich muzyki, jaką zaczęli tworzyć po "Alternative 4". Muzyka, którą komponował Duncan Patterson była najbardziej kreatywna, no ale od czasu gdy odszedł........\nPrzejdźmy do Meisterwerk I i II. Czy fani są z nich zadowoleni?\nTak, z tego co wiemy większość fanów jest zadowolona. Zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie narzekał, ale bardzo ciężko jest wszystkim dogodzić. Chodzi mi o to: Spójrz tylko na ilość utworów napisanych przez My Dying Bride w ich karierze - 85 kawałków! I tylko dwie kompilacje, na które wpływ mieli fani. Daliśmy wszystkim możliwość głosowania na nie na naszej stronie internetowej (www.mydyingbride.org) i pozostawiliśmy im wolną rękę.\nNie myśleliście o nagraniu koncertówki?\nKto wie co czas przyniesie, może nagramy takową.\nPodpisaliście ponownie kontrakt z Peaceville Records. Czy to najlepsza wytwórnia dla My Dying Bride?\nKiedy poprzedni kontrakt wygasł, szybko zaczęliśmy rozglądać się za kimś, kto złożyłby najlepszą ofertę. Wszyscy nam radzli, żebyśmy podpisali kontrakt z Peaceville i za każdym razem gdy przychodziliśmy do Hammy'ego (właściciela Peaceville - przyp. Arus) mówił nam: "Słuchajcie, mogę Wam zaoferować lepsze warunki", dlatego podpisaliśmy z nim papiery i owszem, nadal uważamy, że Peaceville to najlepsza wytwórnia dla nas.\nCo myslisz o Internecie? Wiesz, że nasz magazyn jest dostępny tylko on-line. Czy to dobra droga promocji metalowych kapel?\nTak, myślę że Internet zapewnia wyśmienitą promocję zespołów i wszystkich rzeczy z tym związanych. Internet to otwarte okno dla całego świata, dociera do najdalszych zakątków na Ziemi. Wszyscy w zespole mamay dostęp do sieci, nie widzimy w tym nic złego.\nJakbyś ocenił kondycję doom metalowej sceny? Czy jest daleko inna od tej z początku lat 90-tych, kiedy to MDB zaczynał swą karierę?\nWydaje mi się, że doom metalowa scena została zepchnięta całkiem do podziemia. Jest zdecydowanie inna niż na początku lat 90-tych. Większość doom metalowych kapel zawiesiła swoją działalność, a te które pozostały tworzą teraz całkiem inną muzykę. Wygląda na to, że my jesteśmy tym zespołem, który jako jeden z nielicznych jest wciąż wierny gatunkowi.\nCzy możesz zdradzić nam skąd Aaron czerpie inspiracje do pisania tekstów dla MDB?\nZłość, smutek i desperacja towarzyszące stracie ukochanej osoby. Śmierć, miłość i religia. Wszystko to wypełnia teksty, które pisze Aaron.\nCzy myślicie już o nowym albumie? Czy macie jakieś pomysły jaka muzyka znalazłaby się n kolejnym krążku?\nSzczerze mówiąc, nie myśleliśmy jeszcze w ogóle o nowym albumie, na razie odpoczywamy i gramy cały czas materiał z "The Dreadful Hours".\nCo sądzisz o nowym gitarzyście Hamish'u Glencross'ie? Jak Ciebie przyjeto w zespole?\nCóż, Hamish jest zupełnie jak mój młodszy brat, ciągle wpada w jakieś kłopoty. Znam go od lat. Wszyscy jesteśmy bardzo zżyci ze sobą. Spotykamy się cały czas i mogę powiedzieć, że wytworzyła się szczególna więź między nami. Jedynie ten gość - Shaun! Trzymałbym się od niego z daleka!!\nDzięki wielkie za wywiad!\nDzięki, że poświęciłeś czas zadajć mi te pytania, było mi bardzo przyjemnie móc ne nie odpowiedzieć. Dziękuję wszystkim za nieustanne wsparcie przez te wszystkie lata. Mam nadzieję, że spotkamy się wkrótce na trasie!!\nautor: Arkadiusz "Arus" Młyniec


The Ship Inn, Chudleigh - recenzje restauracji - TripAdvisor\nChudleigh OSTATNIO PRZEGLĄDANE Brak wyników wyszukiwania DOŁĄCZw:Wyszukaj Informacje o lokalizacji ChudleighHoteleRestauracjeAtrakcjeLotyLinie lotniczeNajlepsze w 2017Centrum pomocyZaloguj się Dołącz Podróże Rezerwacje Przeglądaj\nEuropa Wielka Brytania (UK) Anglia Devon Dartmoor National Park Chudleigh Chudleigh Restauracje The Ship Inn\nNr 7 wśród 10 Restauracje w lokalizacji Chudleigh 4 Fore Street, Chudleigh, Dartmoor National Park TQ13 0HX, Anglia+44 1626 853268+ Dodaj witrynę\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 4,5 Liczba recenzji: 24Doskonałe43%B. dobre41%Średnie16%Złe0%Okropne0%Godziny otwarcia restauracji + Dodaj godziny otwarciaOCENY ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaLOKALIZACJA 4 Fore Street, Chudleigh, Dartmoor National Park TQ13 0HX, AngliaWszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenieCzy ta restauracja jest odpowiednia dla rodzin?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można dokonać rezerwacji?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na lunch?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na kolację?Tak Nie Nie wiem Czy jest to brytyjska restauracja? Tak Nie Nie wiem Czy jest to pub?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja oferuje dania dostępne w barach/pubach?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji obsługa wybiera stolik?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są kelnerzy i kelnerki?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można zamówić alkohol?Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Napisz recenzję\nOceny podróżnych Doskonałe4B. dobre2Średnie1Złe0Okropne0Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (7)angielski (23)niemiecki (1)Język polski (7)angielski (23)niemiecki (1)\nZobacz opinie podróżnych: Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieIngrid WOSLO NORWAY71Zrecenzowano 19 października 2012 RybyJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieKate BCornwall, United Kingdom5634Zrecenzowano 15 października 2012 Trochę rozczarowanie!Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNielindarowlesWeston-super-Mare, England, United Kingdom2825Zrecenzowano 30 lipca 2012 Dobra jakośćJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiejasimmsHeathfield, Wielka Brytania1411Zrecenzowano 18 lipca 2012 Stosunek jakości do ceny ....Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieMonise GSão Paulo, São Paulo, Brazil92Zrecenzowano 5 kwietnia 2012 Starożytnej i wspanialeJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiejody251084cotswolds127Zrecenzowano 26 stycznia 2012 Piękny mały pubJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieDawny2415Belfast, Wielka Brytania3Zrecenzowano 8 listopada 2011 Statku InnJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTrwa aktualizowanie listy... Trwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjePhoenixLiczba recenzji: 272 w odległości 0,06 km The Bishop Lacy InnLiczba recenzji: 208 w odległości 0,18 km Harvey's of ChudleighLiczba recenzji: 65 w odległości 0,01 km The PhoenixLiczba recenzji: 14 w odległości 0,04 km Pobliskie atrakcjeVirtual Jet CentreLiczba recenzji: 678 w odległości 1,46 km Canonteign Waterfalls and Country ParkLiczba recenzji: 361 w odległości 4,61 km Stover Country Park and Nature ReserveLiczba recenzji: 302 w odległości 5,73 km House of MarblesLiczba recenzji: 591 w odległości 5,75 km Pytania i odpowiedziUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu The Ship Inn.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Weryfikacja: Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlij\n4 Fore Street, Chudleigh, Dartmoor National Park TQ13 0HX, Anglia Lokalizacja:


Nadnarwianka Pułtusk: Inauguracja na piątkę!\nW sobotnie popołudnie kibice zgromadzeni na stadionie przy ul. Daszyńskiego nie mogli narzekać na brak emocji. Wysokie zwycięstwo w pierwszym meczu w 2014 roku tylko potwierdziło wszystkich w twierdzeniu, że Nadnarwianka wiosną będzie biła się o awans do IV ligi.\nFotorelacja z meczu (96 zdjęć, Dominik Gregajtys)\nInauguracja wiosny, początek spotkania, kibice nie zdążyli dobrze usiąść na swoich miejscach a już w 2. minucie meczu Kacper Wanielista popisał się fantastycznym uderzeniem zza pola karnego prosto w okienko bramki i otworzył wynik spotkania! Mocne uderzenie już na początku meczu pozwoliło zawodnikom z Pułtuska uporządkować sprawy na boisku i spokojnie prowadzić grę co chwilę zagrażając bramce przeciwnika. Najlepszą okazję do podwyższenia rezultatu miał Rafał Krzyżewski, który trafił w poprzeczkę. Do końca pierwszej połowy rezultat nie uległ zmianie i zawodnicy Nadnarwianki schodzili do szatni z jednobramkowym prowadzeniem.\nTylko 5 minut kibice byli zmuszeni czekać na drugie trafienie w tym meczu autorstwa Patryka Bartczaka. Dobre dośrodkowanie "Tobika" Patryk wykończył celnym strzałem głową. Gra toczyła się pod wyraźne dyktando gospodarzy - zespół Tęczy ograniczał się do wybijania piłki i grania tak zwanej "lagi" do przodu licząc na szczęście. W 68. minucie Marcin Kucharczyk spokojnym strzałem podwyższył wynik meczu na 3:0 i można było powiedzieć, że było po meczu. Niestety w 83. minucie Łukasz Wilczewski za zagranie ręką poza polem karnym otrzymał czerwoną kartkę i byliśmy zmuszeni grać w osłabieniu, jednak nie podziałało to na naszych zawodników negatywnie. W doliczonym czasie gry Łukasz Wolf i Piotr Cywiński ustalili wynik spotkania na 5:0 dla Nadnarwianki.\nNADNARWIANKA PUŁTUSK - TĘCZA OJRZEŃ 5:0 (1:0)\n2' K. Wanielista, 50' P. Bartczak, 68' M. Kucharczyk, 90+3', Ł. Wolf, 90+4' P. Cywiński\nNadnarwianka - Ł. Wilczewski, K. Wanielista, P. Bobowski, A. Miłoszewski, Ł. Wolf , B. Salamon (60' P. Cywiński), J. Zalewski, R. Krzyżewski (84' R. Turek), A. Kembłowski (80' K. Jagielski I), M. Kucharczyk (73' E. Dżawakian), P. Bartczak\nTęcza - K, Lewandowski, P. Lech (75' M. Zmudczyński), D. Drajkiewicz, R. Wesołowski, M. Tomaszewski, K. Sawicki (45' D. Sawicki), H. Kwiatkowski (80' M. Kapczyński), M. Radecki, M. Wesołowski, P. Purzycki (70' Ł. Kozłowski), R. Traczyk\nCzerwona kartka: 83' Ł. Wilczewski\nSędzia: W. Jarząbek\nostatnia aktualizacja - 15:55 26.03.2014\nAutor: madel o 19:04:00


Latanoprost Genoptim® - działanie, dawkowanie, opis leku - PoradnikZdrowie.pl\n100 ml roztworu kropli do oczu zawiera 5 miligramów latanoprostu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy i fosforany.\nLatanoprost Genoptim® but. 2,5 ml, krople do oczu, roztw.\nDorośli (w tym pacjenci w podeszłym wieku): 1 kropla do oka lub oczu objętych procesem chorobowym raz na dobę. Optymalny efekt uzyskuje się, jeśli preparat podawany jest wieczorem. Nie podawać częściej niż raz na dobę. W przypadku pominięcia jednej dawki, należy kontynuować leczenie podając kolejną dawkę o zwykłej porze. W celu ograniczenia ewentualnego wchłaniania substancji czynnej do krwiobiegu zaleca się uciśnięcie przez minutę woreczka łzowego w kącie przyśrodkowym oka (punktowe zamknięcie). Czynność tę należy wykonać natychmiast po zakropleniu każdej kropli. Przed podaniem kropli do oczu należy zdjąć soczewki kontaktowe; można je założyć ponownie po 15 min. Jeśli stosowane są inne miejscowe leki okulistyczne, należy je podać po co najmniej 5-min przerwie. Preparat może być stosowany u dzieci i młodzieży według takiego samego schematu dawkowania co u dorosłych. Brak danych dotyczących wcześniaków (urodzonych przed 36. tyg. ciąży). Dane dotyczące dzieci w wieku poniżej 1 roku (4 pacjentów) są bardzo ograniczone.\nObniżanie podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą otwartego kąta i nadciśnieniem ocznym. Obniżanie podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u dzieci i młodzieży z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym i jaskrą dziecięcą i młodzieńczą.\nW trakcie leczenia może nastąpić zmiana pigmentacji tęczówki; w przypadku wystąpienia tego objawu leczenie można kontynuować, jednak pacjenci powinni być regularnie badani i jeśli wymaga tego stan kliniczny leczenie latanoprostem można odstawić. Należy zachować ostrożność podczas podawania preparatu w przewlekłej jaskrze zamkniętego kąta, jaskrze z otwartym kątem u pacjentów z pseudofakią, jaskrze barwnikowej, w jaskrze zapalnej i neowaskularnej, w stanach zapalnych oka lub jaskrze wrodzonej - ograniczone doświadczenie kliniczne. Brak doświadczenia dotyczącego stosowania leku w ostrych napadach jaskry z zamkniętym kątem - należy zachować ostrożność. Należy zachować ostrożność stosując lek w okresie okołooperacyjnym po usunięciu zaćmy (ograniczone dane). Lek stosować ostrożnie u pacjentów z opryszczkowym zapaleniem rogówki w wywiadzie i unikać jego stosowania w przypadku aktywnego opryszczkowego zapalenia rogówki oraz u pacjentów z nawrotowym opryszczkowym zapaleniem rogówki w wywiadzie szczególnie związanym ze stosowaniem analogów prostaglandyn. Ze względu na ryzyko wystąpienia obrzęku plamki preparat stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z afakią, u pacjentów z pseudofakią i przerwaną tylną torebką soczewki lub wszczepioną soczewką przedniokomorową oraz u pacjentów z udokumentowaną obecnością czynników ryzyka torbielowatego obrzęku plamki (np. retinopatia cukrzycowa i niedrożność naczyń żylnych siatkówki). U pacjentów ze stwierdzonymi czynnikami ryzyka zapalenia tęczówki lub zapalenia błony naczyniowej oka preparat można stosować z zachowaniem ostrożności. Doświadczenie dotyczące stosowania u pacjentów z astmą oskrzelową jest ograniczone; w okresie po wprowadzeniu preparatu do obrotu pojawiły się zgłoszenia kilku przypadków zaostrzenia astmy i (lub) duszności. Pacjentów z astmą oskrzelową powinno się leczyć z zachowaniem ostrożności do czasu uzyskania wystarczających danych. Obserwowano zmiany zabarwienia skóry w okolicy okołooczodołowej, przy czym w większości przypadków objaw ten był zgłaszany przez pacjentów pochodzących z Japonii; zmiana zabarwienia skóry w okolicy oczodołowej nie była trwała i w części przypadków ustępowała w trakcie dalszego leczenia latanoprostem. Latanoprost może stopniowo zmieniać rzęsy i włosy meszkowe w obrębie leczonego oka i jego okolicy; zmiany te mogą polegać na zwiększeniu długości, grubości, pigmentacji, liczby rzęs lub włosów meszkowych oraz zmiany kierunku wyrastania rzęs. Zmiany dotyczące rzęs ustępują po zaprzestaniu leczenia. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy, który może wywoływać keratopatię punktowatą i (lub) toksyczną keratopatię wrzodziejącą, podrażnienie gałki ocznej oraz przebarwienie miękkich soczewek kontaktowych. Pacjenci z zespołem suchego oka lub stanami, w których rogówka jest uszkodzona, wymagają ścisłego monitorowania w przypadku częstego lub długotrwałego stosowania preparatu. Przed wkropleniem preparatu należy zdjąć soczewki kontaktowe i można je ponownie założyć po 15 min. Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w grupie wiekowej poniżej pierwszego roku (4 pacjentów) są bardzo ograniczone. Brak danych dotyczących wcześniaków (urodzonych przed 36. tyg. ciąży). U dzieci w wieku od 0 do 3 lat, u których głównie rozwija się pierwotna jaskra wrodzona, w pierwszej kolejności stosuje się leczenie chirurgiczne (np. trabekulotomię/goniotomię). Nie ustalono długoterminowego bezpieczeństwa stosowania preparatu u dzieci.\nBardzo często: zwiększenie pigmentacji tęczówki (głównie u pacjentów o tęczówkach mieszanego koloru, tzn. niebiesko-brązowych, szaro-brązowych, żółto-brązowych i zielono-brązowych); łagodne lub umiarkowane przekrwienie spojówki, podrażnienie gałki ocznej (uczucie pieczenia, świąd, kłucie i uczucie obecności ciała obcego w oku); zmiany dotyczące rzęs i włosów meszkowych (zwiększona długość, grubość, pigmentacja i liczba; przeważająca większość przypadków dotyczy populacji Japończyków). Często: punktowate zapalenie rogówki (w większości przypadków bezobjawowe), zapalenie brzegów powiek, ból oka, światłowstręt. Niezbyt często: obrzęk powiek, zespół suchego oka, nieostre widzenie, wysypka. Rzadko: zapalenie tęczówki, erozja rogówki, obrzęk okolicy okołooczodołowej, distichiasis-dwurzędność rzęs, miejscowe reakcje skórne powiek, ciemnienie skóry powiek, zaostrzenie astmy, świąd. Bardzo rzadko: zwapnienie rogówki (ze względu na zawartość fosforanów), zmiany w obrębie oczodołów i powiek skutkujące pogłębieniem bruzdy powiekowej, niestabilna dławica piersiowa. Działania niepożądane zgłoszone po wprowadzeniu leku do obrotu. Często: zapalenie spojówek. Niezbyt często: ból i zawroty głowy, zapalenie rogówki, obrzęk plamki (w tym torbielowaty obrzęk plamki), zapalenie błony naczyniowej oka, dusznica bolesna, kołatanie serca, astma oskrzelowa, duszność, bóle mięśniowe, bóle stawowe, ból w klatce piersiowej. Rzadko: opryszczkowe zapalenie rogówki, obrzęk rogówki, trichiasis, torbiel tęczówki, pęcherzyca rzekoma. U dzieci i młodzieży stwierdzono podobny profil bezpieczeństwa stosowania do profilu bezpieczeństwa stwierdzanego u dorosłych, a także brak nowych działań niepożądanych. Działania niepożądane stwierdzane częściej u dzieci i młodzieży niż u dorosłych obejmowały zapalenie błony śluzowej nosa i gardła oraz gorączkę.\nPreparatu nie należy stosować w okresie ciąży i karmienia piersią. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono, aby latanoprost wywierał wpływ na płodność samców i samic.\nLatanoprost Genoptim®, cena 100% 33.81 zł


Sezam czarny łuszczony 1kg - Magia Kuchni\nSezam czarny łuszczony 1kg\n27,50 zł brutto26,19 zł netto5\nZiarna sezamu są bogatym źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych omega-6, flawonoidów i fenoli działających jako antyoksydanty. Nasiona te są pełne witamin z grupy B oraz witaminy A i E. Zawierają dużo wartościowego białka roślinnego oraz aminokwasów niezbędnych w diecie wegańskiej.\nCzarny sezam charakteryzuje się bardziej intensywnym smakiem od sezamu białego. Jest lekko orzechowy, słodki i pozbawiony gorzkiego posmaku. Stanowi składnik dań kuchni azjatyckiej. Dodaje się go do susji, farszy, deserów, surówek , sałatek, posypuje się nim pieczywo. Świetnie komponuje się również z mięsem, rybami, warzywami i owocami.\nWartość energetyczna 2642 kJ / 631 kcal\nMleko kokosowe Real Thai 1lbrutto:15,25netto:14,12Więcej


Regeneracja Włosów Po Pasemkach - Uroda w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: regeneracja włosów po pasemkach\nRegeneracja, nawilżenie i ochrona włosów farbowanych.\nPo wizycie w salonie fryzjerskim włosy są jedwabiście miękkie i głęboko wypielęgnowane. Teraz taki efekt można zatrzymać na dłużej, dzięki nowym produktom do pielęgnacji włosów SYOSS Supreme Selection...\n...odżywia włosy, przyspiesza ich wzrost. Jak ją zrobić: Dwie torebki każdej herbatki zalewamy szklanką oleju słonecznikowego (dla włosów blond) lub oliwy z oliwek (dla ciemnych). Odstawiamy na tydzień(...). Nawilżanie i regeneracja Lipa zawiera substancje, które powlekają pasma niewidoczną warstwą, chroniąc je przed utratą wilgoci. Nagietek bardzo dobrze nawilża i uelastycznia skórę głowy. Jak ją...\nMoże nadszedł czas na zmianę koloru włosów? W trendach na wiosnę jest wiele ciekawych możliwości.\n...w dziedzinie koloryzacji i pielęgnacji włosów od prawie 40 lat ma odpowiedź. Marka proponuje pięć nowych odżywek koloryzujących włosy już w 3 minuty! Nowe odżywki Ultra Color System Joanna nie tylko skutecznie dbają o kondycję włosów, ale także ekspresowo przywracają świeżość koloru. Kwaśne ph powoduje zamkniecie łusek i nadaje włosom blask oraz sprężystość. Jeśli szukasz szybkiej regeneracji...\nChroń włosy w upalne dni\n...zdrowiu i urodzie. Dlatego gdy tylko rozpoczyna się sezon wakacyjny, należy zmienić dotychczas używane kosmetyki i sposób pielęgnacji włosów – radzą nasi eksperci. Co odradzają, a co zalecają? Sprawdź. 1. Nie rozjaśniaj Lubimy złociste pasemka i lekko „wypłowiałe” końcówki włosów, bo kojarzą się nam z udanym urlopem, podczas którego słońce naturalnie rozjaśnia czuprynę. Dlatego latem często...\nNiezbędnik odpowiedzialnego plażowicza\n...i pielęgnacji włosów. W sklepach dostępne są specjalne serie kosmetyków, które pomogą nam ochronić włosy podczas przebywania na słońcu. Preparaty te są wyposażone nie tylko w odpowiednie filtry, ale również składniki, które odpowiadają za regenerację i odżywianie włosów. Mogą zawierać między innymi kolagen morski, witaminy (A, E, B, H, F), olejek makadamia czy jojoba oraz ceramidy. Kosmetyki te...\n.... Tutaj potrzebny będzie efekt push-up. Uniesione u nasady włosy gwarantują ładniejszą fryzurę, bez względu na to, czy układasz je z długich, czy krótkich włosów, rozpuszczonych albo upiętych. Umyte(...) jednak włosów z przodu, dzięki czemu będą ładniej się układały wokół twarzy. Pasma na wierzchu fryzury lekko wygładź gęstym grzebieniem. Końcowy efekt utrwal lakierem. Kolejne upięcie jest proste do...\njak dbać o skórę piersi\nkwas hialuronowy w kremie apteka\nmaseczka domowa z olejku rycynowego\nbłyszczyk blady róż\ncera tłusta i jej pielęgnacja\nfryzura marylin jak\nlakiery do paznokci jaskrawe kolory\noczyszczanie organizmu cytryna