DOM Z PAPIERU: Książki o książkach\nDwie skrajne opinie. Najpierw na TAK.\nRzadko wracam do wcześniejszych lektur, jednak tym razem stało się. I dobrze. Ta powieść nie wymaga streszczenia, bo zna ją każdy książkoholik. Mam też przed oczyma adaptację filmową Truffauta, mimo to czytałam z narastającą grozą. Antyutopia sprzed 60 lat okazała się wiernym odzwierciedleniem dzisiejszej rzeczywistości. Kto szuka odpowiedzi na dręczące go pytania, znajdzie wiele wyjaśnień. Czy zostanie nadzieja? Trudno oczekiwać. Jaki obraz społeczeństwa wyłania się po lekturze?\nGorzki. Ludzkość stacza się na intelektualne niziny z własnej woli. Myślenie i wyższa kultura nie są zakazane, lecz pogardzane. Cywilizacja podąża stopniowo ku analfabetyzmowi rozświetlanemu błyskami sztucznych ogni i monitorów. To teleściany wyrugują z serca najbliższych i same staną się rodzinką. Telewizja wychowa to, co jej się żywnie podoba i będzie rzeczywista jak świat. Rządzącym jest bardzo na rękę, by ludzie interesowali się tylko seksem i mordobiciem. Istnieje zakaz posiadania i czytania książek. Przetrwały jedynie komiksy i trójwymiarowe pisma erotyczne. Jeśli chłamu będzie mnóstwo, a wartości mało, każdy sięgnie po chłam - z lenistwa czy braku orientacji. Ludzie bezpiecznie zamknięci w niepalnych domach czasem ruszają do parków rozrywki. Wielka ucieczka na skrzydłach benzyny. Ścigają się, mordują. Młodzież rozmawia o markach samochodów, ciuchów, o basenach... Podziwia się sztukę abstrakcyjną, bez treści, inna została wyeliminowana. Eskadry odrzutowców nie pozwalają zapomnieć o zagrożeniu wojną. A ile cytatów, które nasi rządzący wzięli sobie do serca!\nNo i trzeba mieć na względzie mniejszości. Im większa populacja, tym jest ich więcej. [...] Nie można urazić nawet najmniejszej z najmniejszych mniejszości.\nDomowe środowisko potrafi zniweczyć mnóstwo wysiłków czynionych przez szkołę. To dlatego wiek przedszkolny został obniżony tak dalece, że praktycznie porywamy dzieci z ich kołysek.\nOrganizuj konkursy, które można wygrać dzięki wykuciu na pamięć słów popularnej piosenki. [...] Wtedy lud będzie wierzył, że myśli.\nSystematycznie skraca się szkołę, rezygnuje z dyscypliny, stopniowo zarzuca filozofię, historię, języki obce, lekceważy angielski, macha ręką na ortografię. Liczy się chwila bieżąca, praca i rozrywki. Po co uczyć się czegoś prócz naciskania guzików, ciągnięcia za przełączniki, przykręcania śrubek?\nW takiej rzeczywistości tkwi główny bohater - Guy Montag. Należał do ludzi ognia i palenie sprawiało mu przyjemność. Palił książki i był szczęśliwy do czasu, dopóki jednej z nich nie schował i nie zaczął czytać... POLECAM.\nDruga opinia na NIE.\nJacek Dehnel Młodszy księgowy\nJeśli spytać przeciętnego Polaka, z czym kojarzy mu się "księgowy", z pewnością odpowie, że to osoba zajmująca się prowadzeniem ksiąg rachunkowych. Ile osób pomyśli, że źródłosłów to księga? Jednak w przypadku wywołanej książki to pierwsze skojarzenie jest bardzo adekwatne do zawartości. Bo Dehnel rozlicza osoby medialne z tego, co powiedziały lub napisały, a skojarzenie z księgowością owszem jest, wszak czyni to bardzo skrupulatnie.\nPierwszy oberwał Tomasz Sobieraj, co to mieszka sobie na tej ziemi Asnyka i Konopnickiej. Po "soczystym" opisie sposobu życia poety dowiaduję się, czym tak podpadł panu Dehnelowi. Otóż nie spodobała mu się proza Masłowskiej, późna twórczość Miłosza, dalej padają "wielkie" nazwiska - Świetlicki, Gretkowska, Tokarczuk, Huelle, Pilch... No jak można ich nie kochać? To o nich się pisze, a o Sobieraju media milczą!\nNastępnie dostaje się Witoldowi Gadowskiemu. Ten pan dziennikarz-wykładowca-dyrektor jest klinicznym przypadkiem "powstańca kanapowego" (co to siedzi na kanapie czy fotelu i snuje bohaterskie opowieści; przypina sobie ordery podprowadzone z cudzych trumien). Nie mnie rozliczać - kto, kiedy i jak walczył - ale szyderczy ton felietonu snuje się nieeleganckim zapachem.\nDo tej samej kategorii zostaje zaliczony poeta Wojciech Wencel - mój ulubiony zresztą. Rozdział "Powstańcy kanapowi" aż kipi od złych słów. Autor wyśmiewa (delikatnie powiedziane) tradycję obchodzenia katastrofy smoleńskiej; patriotyczne akcenty w twórczości poety, chrześcijańskie korzenie... Tak różnych synów Gdańsk wydał?\nNawet jeśli przyszło mi czytać całkiem dobre felietony, jak np. "Sztambuszek", natychmiast uśmiech gasł po wyznaniu autora: strasznie trudno przychodzi mi czytanie różnych koszmarnych wierszydeł patriotycznych. Że o pisaniu nie wspomnę. Ta retoryka jest zupełnie popsuta, wytarta, jałowa, dudniąca pusto.\nCzas na kolejną postać, której lewicowość Szymborskiej się nie podoba. Tym razem cięgi zbiera Krystyna Pawłowicz, bo stwierdziła, że poetka nie kojarzy się jej z Polską, z polską przyrodą ani historią. Zaś teza, że "poeta ma obowiązki wobec kraju i narodu" jest - według Dehnela - banalna.\nPatriotyzm i religijność to słowa, na które autor reaguje chyba alergią, bo pojawiają się co rusz. Podczas zwiedzania Jerozolimy notuje: Niedługo potem ja też dotarłem do Bazyliki Grobu, gdzie pooglądałem sobie kolejnych fanatyków, tym razem rzucających się na kamień (ponoć obmywano na nim ciało Jezusa).\nNa s. 243 czytam: Dziś widać, że zawłaszczenie przestrzeni publicznej symbolem jednej religii jest nie do przyjęcia dla wielu Polaków - czy to ateistów, czy wyznawców religii innej niż katolicka.\nAutor zabrał też głos w sprawie kanonu lektur. Uznał powieści Dobraczyńskiego i teksty Wojtyły za niegodne, by na liście lektur się znaleźć. Karol Wojtyła wielkim papieżem może i był, ale literatem nietęgim, a książka "Wujek Karol" w spisie lektur przywodzi na myśl "Opowiadania o Leninie" Zoszczenki.\nNo pewnie. Lepiej pisać o historii rózgi czy wibratora.\nTo by było na tyle. Mam żal sama do siebie, że dałam się zwieść pozytywnym opiniom na blogach i wybrałam tę książkę wbrew intuicyjnym podszeptom. Z zasady nie zamieszczam krytycznych opinii (wszak Tajny Detektyw czuwa i znajdzie mnie, żeby złajać), jednak czynię wyjątek, bo jeśli ktoś ma konserwatywne poglądy, może poczuć się urażony niektórymi felietonami. Jednocześnie przyznaję, że Pan Dehnel erudytą jest i jeśli komuś "właściwa" opcja polityczna nie przeszkadza, to po książkę spokojnie sięgajcie.\nAutor: ksiazkowiec o 16:59\nEtykiety: J.Dehnel, Książki o książkach, R.Bradbury\nksiazkowiec 27 kwietnia 2013 17:31\n~ Zastanawiam się, co czuł przed śmiercią Bradbury, gdy widział samospełniającą się przepowiednię. Żył na tyle długo, by widzieć i wiedzieć.\nA pan Dehnel dołącza do Nurowskiej, Wiśniewskiego, Rylskiego i paru innych nazwisk, po które już nie sięgnę. Wpadłam w pułapkę, myśląc, że to książka o książkach.\nUnknown 27 kwietnia 2013 18:24\nAlicjo2010- Odnośnie chipów: na początku motywowano ich użycie częstymi zaginięciami dzieci, starszych osób - dzięki nim niby można byłoby błyskawicznie odnajdywac tych ludzi. Jednak od początku było pewne, że chodzi o masową kontrolę nad ludźmi.\nksiazkowiec 27 kwietnia 2013 18:31\n~ Jestem zwolennikiem teorii spiskowych. Np. ta o NWO jest bardzo prawdopodobna. Tamże o czipach;)\nnatanna 27 kwietnia 2013 17:20\nJa też się spotkałam z pozytywnymi opiniami jeżeli chodzi o drugą książkę, ale nie zamierzałam jej czytać.\nA autor pierwszej jak wieszcz przewidział w jakim kierunku społeczeństwa się będą rozwijały. Niestety nie czytałam, muszę to koniecznie nadrobić. Tak myślę, że telewizja to był jeden z gorszych wynalazków, gdyż ograbił ludzi z tego co najcenniejsze, z czasu. Niestety po pokoleniu telewidzów rośnie nam pokolenie internautów.)\nksiazkowiec 27 kwietnia 2013 17:37\n~ Aniu, generalnie książka może się podobać, ale masz podobny ogląd świata - tak myślę - i pewnie zwróciłabyś uwagę na te same fragmenty. Zatem owijam się moherowym szalem i pogrążam w lekturach kresowych.\nZ zasady nie czytam SF, ale wszelkie antyutopie spokoju mi nie dają. Czas na Huxleya, bo aż wstyd, że znam tylko z bryków. Przekonam się, czy jego wspaniały świat będzie taki jak Bradbury`ego. Pozdrawiam prawie majowo:)\nAnonimowy 27 kwietnia 2013 17:41\nksiazkowiec 27 kwietnia 2013 17:47\n~ Właśnie czekam na książkę. Fajnie będzie czytać równolegle:) O in vitro znowu głośno, więc pamiętaj, żeby "nie urazić nawet najmniejszej z najmniejszych mniejszości";)\nKiedyś zabrałam głos w tej sprawie (po filmie "Eugenika" G.Brauna), to przeszłam swoje:(\nAnonimowy 27 kwietnia 2013 17:51\nksiazkowiec 27 kwietnia 2013 18:14\n~ Śliski temat, chociażby w kontekście ostatniego "wyjazdu" zarodków do Niemiec oraz buntujących się "dzieci z probówki", że niby Kościół je odrzuca. Każda okazja jest dobra, żeby zaatakować księży.\nZ Lemem nie zawsze się zgadzam, ale tym razem robię to z przyjemnością:)\npapryczka 28 kwietnia 2013 02:37\nMiałam przejść obojętnie obok tego co napisała pani Alicja 2010 a propo in vitro, ale nie mogę przejść obojętnie. Zagotowało się we mnie pani Alicjo. Abstrahując od tych 40 letnich mam (które dzieci nie miały wcześniej z różnych powodów), to co mają zrobić te pary (te, które chcą dzieci rodzić za młodu), które dzieci mieć nie mogą, a pragną tego jak niczego na świecie?\nPoza tym ludzie nie mają dzieci z różnych powodów w owym najodpowiedniejszym czasie. Nie wystarczy tylko pragnienie. Hej siup zróbmy sobie dziecko, bo wiek odpowiedni. Ja mam lat 34 i bije mi zegar już dość mocno. Nie mam jeszcze dzieci, bo zwyczajnie mnie na nie nie stać. Walczę o jakąś normalną umowę w pracy, żeby móc ze względnym spokojem i z pełną świadomością zdecydować się na dziecko. Powinnam już dawno urodzić, robić już kolejne okrążenie, ale jak w tym kraju ja mam wyżyć z dzieckiem za takie pieniądze? Już nie wspomnę, że moja umowa w żaden sposób mnie nie chroni. Inaczej jeśli dziecko już jest, to zawsze jakoś się układa. Ale jeśli ma się podjąć świadomą decyzję to to już nie jest takie proste. Brzmi to jak kalkulacja, wiadomo dziecko powinno powstać z miłości i wielkiego pragnienia. Uważam jednak, że odpowiedzialnym jest zadbać o to żeby mamusia miała chociaż pracę i tatuś też, o własnym mieszkaniu nawet nie marzę.\nWięc odkładamy, bo już niedługo się wyjaśni co z moją umową. Nie wiem czy będzie problem, ale może być...\nKwestia zabiegów in vitro powinna rozgrywać się w sumieniu indywidualnie. Nie popierasz, jesteś przeciw? Ok. Nie rób tego i nie potępiaj (Ty człowieku ogólnie) innych, że szukają szansy na spełnienie się jako rodzice. Nie rozumiem dlaczego grupa ludzi o takich, a nie innych poglądach ma dyktować mi co mam myśleć, co mam czuć i jakie ma być moje sumienie. Nie ma we mnie na to zgody, ani na jakiś taki ton nie wiem pogardy (proszę wybaczyć pani Alicjo 2010 jeśli się mylę) w poście powyżej.\nP.S ja też wcale nie jestem taka pewna czy finansowanie wszystkich zabiegów przez państwo był dobrym pomysłem. Tak gwoli ścisłości.\nksiazkowiec 28 kwietnia 2013 09:12\n~ Papryczko kochana, odbiegamy od tematu, ale tak chciałabym dodać coś od siebie! Gdy czytałam ostatnio "Starorzecza", Kroh wspominał o jego urodzeniu się w czasie wojny, gdy wszyscy stukali się w głowę i mówili jego matce, że to nie jest dobry czas. Każdy czas jest dobry! Gdy byłam po raz trzeci w ciąży, mąż stracił pracę, chwilę potem zachorował na raka... Czas straszny. Teraz mam wspaniałą, piękną, wrażliwą córcię, która jest radością mojego życia. Sprawdziło się powiedzenie, że da Bóg dzieci, da i na dzieci.\nPiszę, żeby udowodnić, że rozumiem tęsknotę kobiet za dzieckiem, jednak jestem przeciw in vitro z różnych powodów. Przede wszystkim budzi podejrzenie, że rząd forsuje refundację zabiegów (czyli pochyla się nad rodziną), a z drugiej strony mnożą się apele o ratunek dla dzieci, dla których nie ma na leczenie. Czy to nie rozdźwięk? Komu zależy na tym, by zabiegi stały się normą? Najpierw małżeństwom, a potem...? Jakie lobby naciska? Zgłosi się potem osoba samotna... Zaczną się horrory opisane przez J.Picoult, gdzie są procesy o wynajęcie brzucha, o wskazanie prawdziwej matki, o handel zarodkami, o selekcję... Na Zachodzie to wszystko już jest. Narzuca się nam schemat myślenia, że skoro jesteś przeciw tej metodzie, to jesteś przeciw bezdzietnym małżeństwom. To nieprawda! Czy wokół mało przykładów, jak rząd o nas dba? Wybacz tę wypowiedź i wtrącanie się, ale tak chciałam postawić jasno sprawę;)\nnatanna 28 kwietnia 2013 09:19\nDobrze piszesz Bogusiu. Gdyby rząd dbał o dzieci robiły wszystko, żeby dzieci nie trafiały do domów dziecka tylko do rodzin zastępczych. Też jestem przeciw in vitro, gdyż dzieci nie można produkować. To rodzi opory moralne, ale i skutki moralne.\nDzisiaj styl życia poszedł w innym kierunku, liczy się standard, a nie jakość życia rodzinnego. Dziecko nie musi mieć mnóstwa rzeczy, jemu potrzebny dobry, kochający dom.)\nksiazkowiec 28 kwietnia 2013 10:01\n~ Aniu, pewnie wiele osób się z nami nie zgodzi. Jednak doświadczenie wskazuje, że zawsze, gdy człowiek postąpi wbrew naturze (przeciw Bogu), zwróci się to przeciw niemu. Z czasem przekonuję o tym coraz bardziej. A media najlepiej wyłączyć;)\nBeata Woźniak 27 kwietnia 2013 17:29\nbardzo dziękuję Ci za te opinie. Pierwszej książki- nie znam, a drugą nie czytałam, bo już czytałam kilka różnych opinii dających do myślenia. Taką ksiązkę o książkach jak popełnił pan Dehnel mógłby chyba napisać każdy czytający i orientujący się w literaturze. Tyle, że po co? Nie będzie ani drugiej Szymborskiej, ani drugiej Osieckiej.\nksiazkowiec 27 kwietnia 2013 17:43\n~ Gdybym wcześniej przeczytała taką opinię, pewnie bym westchnęła i tyle. No ale jestem w końcu "ksiazkowcem", więc musiałam sama spróbować;)\nMagdalena Jastrzębska 27 kwietnia 2013 17:53\n"451 stopni Fahrenheita" - czytałam bardzo dawno temu. Muszę sobie przypomnieć, bo pamiętam, że po pierwszej lekturze wynotowałam sobie mnóstwo fragmentów, cytatów, które chciałam zapamiętać. Zeszycik jednak zaginął...\nksiazkowiec 27 kwietnia 2013 18:17\n~ Jak widzisz, to też moje po latach kolejne czytanie tej książki, bo mi spokoju nie dawała. Aż nabrałam ochoty na inne powroty;)\n,,451 stopni Fahrenheita" już rezerwuję w bibliotece:)\nNatomiast druga książka wydaje mi się żenująca, zwłaszcza słowa o nietęgim poziomie literackim warsztatu Wojtyły... Brak słów jak można dziś z podniesionym czołem podzielic pisarzy na ,,jedynie właściwych" i ,,oszołomów".\nksiazkowiec 27 kwietnia 2013 18:28\n~ Bradbury koniecznie:)\nA JD jawnie opowiada się za tę jedyną poprawną opcją polityczną. Było jeszcze sporo innych smaczków, np. o panach z IPN, o posmoleńskich tworach Rymkiewicza, o kserówkach ze strasznymi wierszydłami rozdawanymi na Krakowskim Przedmieściu... Niektórzy to lubią. Niech czytają:)\nAgnieszka (koczowniczka) 27 kwietnia 2013 21:22\nOj, nie każdy książkoholik zna "451 stopni Fahrenheita"! Ja nie znam, ale jak najszybciej to nadrobię, bo mnie bardzo zachęciłaś :)\nA dlaczego nie sięgniesz już po Rylskiego?\nksiazkowiec 27 kwietnia 2013 21:49\n~ Może w recenzji Bradbury`ego zbyt mało skupiłam się na czytaniu, a to powieść o roli książek w życiu. Niesamowita!\nRylskiego podziwiałam za poprzednie utwory; byłam na spotkaniu autorskim i mówił całkiem do rzeczy. Niestety przy okazji promocji "Obok Julii" usłyszałam słowa, które niebacznie wypowiedział - "ci popieprzeni kombatanci". Zawarł w nich wszystko:(\nnutta 27 kwietnia 2013 21:37\nPowieść Bradbury'ego czytałam dawno, ale pamiętam, iż byłam przerażona wykreowanym przez autora światem, w którym nie chciałabym żyć. Czasami powroty są warte uwagi.\nJeżeli chodzi o Dehnela to w odpowiedzi na Twój komentarz ostrzegałam... Teraz wiesz dlaczego.\nksiazkowiec 27 kwietnia 2013 21:52\n~ Nie powinnam czytać tej książki. Nie dla mnie ona. Prawdę mówiąc spodziewałam się, że mogą nie podobać mi się wątki osobiste (które są prywatną sprawą autora), jednak przeszłam obok nich obojętnie, a zabolały inne:(\nNadal muszę się uczyć czytać ze zrozumieniem;)\nKatarzyna Sawicka 27 kwietnia 2013 21:42\nRównież zawstydzona przyznaję, że nie znam "451 stopni Fahrenheita" i że też muszę nadrobić.\n"Młodszego księgowego" mam na półce i generalnie czuję, że ja będę na tak. Ale jedno mnie intryguje - nie znam tekstów Karola Wojtyły więc nie mogę ich w żaden sposób ocenić, ale zastanawia mnie, czy jeśli Dehnel ma rację (bo nie wiem czy ma czy nie) i nie są one najwyższych lotów pod kątem literackim, to dlaczego na siłę je wrzucać na listę lektur szkolnych? Tylko dlatego, że autor był papieżem? To chyba za słaby argument jeśli chodzi o lekturę. Aczkolwiek ja nie znam dokładnie aktualnej listy lektur, więc nie wiem, czy na tle innych pozycji ta akurat jest/nie jest dobrze dobrana. Ciekawa jestem po prostu czy oceniasz lekturę przez pryzmat tego, że Wojtyła był papieżem, czy przez pryzmat jej wartości literackiej.\nksiazkowiec 27 kwietnia 2013 22:07\n~ Kasiu, właściwie wszystkie znalezione w sieci opinie są na tak. I wcale się nie dziwię. Poza wyłuskanymi przeze mnie poglądami, podziwiać można olbrzymią wiedzę, język, znajomość literackiego światka... Jednak nigdy nie oddzielam twórczości od autora i boli, gdy ktoś z taką niechęcią, czy nawet pogardą traktuje bliskie memu sercu osoby. To nie pierwsza moja notka atakująca polityczną poprawność, a taka - wydaje mi się - jest postawa autora.\nTwórczość Wojtyły nie jest łatwa w odbiorze. Cenię zwłaszcza "Tryptyk rzymski" (czytany, nie śpiewany przez Soykę). Zbyt malutka jestem jednak, by oceniać czy krytykować. Dyskusja na temat kanonu toczyła się w czasie, gdy ministrem edukacji był Giertych. Kanon lektur jest zawsze upolityczniony, więc wiadomo, że nie chodziło o konkretnych autorów, tylko o poglądy osoby w rządzie. Ja tam wolałabym Wojtyłę niż Lenina na półkach szkolnej biblioteki. Nie podobali się Giertychowi Gombrowicz, Białoszewski... Mnie też nie.\nKatarzyna Sawicka 27 kwietnia 2013 22:22\nCo do mojego tak - wynika ze znajomości dwóch książek autora, polubiłam jego styl i na razie tylko mam takie przeczucie, że będę na tak. Jak będzie na pewno - dowiem się po lekturze.\nRozumiem, że może być bolesne atakowanie bliskich ci osób. Ale z drugiej strony, czy Łysiak nie robił tego samego odnośnie komuś bliskich osób, a jednak go mocno zachwalałaś? Nie, nie czepiam się, tylko może próbuję pokazać, jak wiele z naszych ocen może wynikać z osobistych predyspozycji, co czasami może w ogóle nie mieć związku z wartością literacką danego utworu. I też mówię o sobie, wcale nie jestem od tego wolna.\nByć może kiedyś sięgnę po coś Karola Wojtyły, choćby po to by poznać i wiedzieć o czym mowa. Ale mi Gombrowicz i Białoszewski się podobają. I żałowałabym gdyby zniknęli z listy. Martwi mnie polityczne podejście do książek. Bo jednak zawsze stawiam na pierwszym planie wartość literacką, estetyczną, kulturową. A polityka? a ile jest jej w książkach a ile dotyczy tylko samych autorów? Może jednak czasami warto oddzielić twórczość od osoby...Gdybym tego nie robiła podejrzewam, że nie mogłabym przeczytać wielu książek, obejrzeć wielu filmów, wysłuchać wielu utworów... Nie muszę przecież zgadzać się z prywatnym zdaniem autora w jakiejś kwestii, żeby docenić jego warsztat. Nie muszę popierać czyjejś postawy tylko dlatego, że podoba mi się jak zaśpiewał piosenkę..\nksiazkowiec 27 kwietnia 2013 22:54\n~ To ja może wprost. Dużo polityki w felietonach Dehnela. Bardzo dobrze czytało mi się "Lalę" czy "Fotoplastikon", bo to były po prostu dobre książki! Teraz nie chodzi mi nawet o obronę konkretnych nazwisk, tylko o wartości, w które JD uderza. A są to m.in. patriotyzm i religia. Przytoczę fragment dotyczący wiersza Wencla, który Dehnel nazywa histerią:"jeszcze Polska nie zginęła póki my giniemy[...] gdy przestaną nas hartować strzałem w potylicę [...] mroźny wiatr ze wschodnich kresów wciąż nam wieje w plecy". Jak oddzielić, czy to atakowanie autora czy poglądów? Jeśli zaglądasz do mnie częściej, to wiesz, że sporo miejsca poświęcam i mordowaniu patriotów, i Kresom, i rozliczeniom z komuną. Zatem bolą takie słowa wymierzone przez młodego człowieka, który na dodatek uchodzi za dżentelmena (cylinder, laseczka), a strzępi język niczym jakiś nędzny pisarzyna.\nPrzyznaję, że moje oceny są bardzo osobiste. Ponieważ temat - autor i jego twórczość oraz ich powiązanie - wraca często, chyba poświęcę im odrębny post. Dla mnie autor i dzieło są nierozdzielne. Rzeczywiście przestaję sięgać po książki, jeśli ich autorzy stoją na antypodach i nie widzę szansy na znalezienie wspólnych punktów. Chętnie podyskutuję.\nKatarzyna Sawicka 27 kwietnia 2013 23:53\nMówiąc od oddzielaniu autora od treści jego utworu miałam na myśli ogólne postępowanie wobec książek, a nie konkretnie wobec tej Dehnela. Bo jak już się przyznałam, nie znam jej na tyle, żeby wiedzieć, o czym w szczegółach się rozpisał autor "Lali". A jeśli jest wyrazem jego postaw i poglądów, to wiadomo, że w tym przypadku jest trudno o taki rozdział. W każdym razie chętnie przeczytam odrębny wpis dotyczący nierozdzielania autora i dzieła. Może zrozumiem Cię lepiej, może będę miała inne argumenty w dyskusji, bo będę miała do czego się odnieść nieco konkretniej.\nA że tu często zaglądam to już chyba się kiedyś przyznawałam. Szanuję Twoje wartości i poglądy, choć z wieloma się nie zgadzam. Ale jak widać, nie jestem typem, który atakuje, czy szkaluje. Lubię dyskutować kulturalnie i szanuję indywidualność :)\nksiazkowiec 28 kwietnia 2013 08:22\n~ Będę śledzić pojawiające się opinie. Chętnie odezwę się, gdy przeczytasz:) Miernikiem mojego czytania jest siostra, która po przeczytaniu tej samej książki i moich wyimków, pyta zdziwiona: to naprawdę cytaty z tej książki? Każdy jednak podchodzi do lektury inaczej, stąd powroty do wcześniej przeczytanych są wskazane.\nWiem, wiem, że mamy inne poglądy, dlatego też zaglądam do ciebie, choć rzadko się odzywam:)\nguciamal 27 kwietnia 2013 22:50\nNie znam ani książki na Tak, ani książki na nie. Pierwszą kojarzę z ekranizacją. O drugiej czytałam w sieci; rzeczywiście prawie same pozytywne opinie. Lubię twórczość Dehnela, choć z pewnymi jego poglądami się nie zgadzam. Moje poglądy na politykę znasz, a co do oceny książek pod kątem sympatii i antypatii politycznych ich twórców już dyskutowałyśmy i pewnie każda pozostanie przy swoim zdaniu. I rozumiem, jak przykro, kiedy ktoś szarga nasze świętości, dlatego staram się tego nie robić w stosunku do żadnego z pisarzy; zarówno tych których lubię, jaki i tych, których nie lubię. Generalnie jestem podobnego zdania, co Kasia. Czy chcę przeczytać- sama nie wiem, niektóre spostrzeżenia wydają mi się trafne, ale są i takie, które mi się nie podobają. Wyraziłam gdzieś tam chęć przeczytania książki, ale ostatnio ciągnie mnie w innym kierunku, ale nie zarzekam się z góry, że nie, bo nie. Szkoda, że książka o książkach nie przypadłą do gustu książkowcowi :( dobrze, że powrót okazał się przyjemnością. Pozdrawiam\nksiazkowiec 27 kwietnia 2013 23:10\n~ Gosiu, to pamiętna ekranizacja skłoniła mnie przed laty do Bradbury`ego. Cieszę się, że wzbudziłam chęci przeczytania, a i mój własny egzemplarz już zamówiony.\nTeż chciałabym oddzielać politykę od lektur, ale nie jest to możliwe w obszarach, po których się poruszam i które obejmuję czytelniczym zainteresowaniem. Zdarzają się wyrafinowane wyjątki, ale rzadko. Nie pisałabym recenzji "Młodszego księgowego", gdyby nie ogromne poczucie zawodu. Właśnie chęć ostrzeżenia innych - jeśli mają podobne poglądy - zadecydowała o zamieszczeniu tego wpisu. Oj, jak nie lubię krytykować! Więc próbuję ratować notkę, że Dehnel rozkochany w literaturze, w polszczyźnie, że bibliofil znakomity... Tylko czy jestem wtedy wiarygodna?\nAgnesto 27 kwietnia 2013 23:59\n"451 stopni..." miałam, ale zanim przeczytałam - poszło w świat... i nie wróciło... Niemniej mam nadzieję, że kiedyś w końcu dotrę to tego, czy innego egzemplarza.\nKsięgowego zaś przeczytam - przejrzę, gdy w przyszłości napatoczy się w bibliotece ( teraz mam i tak co czytać, a czasu będę mieć na to mniej) Dehnela lubię, choć tylko z prozy go znam, nie z felietonów/esejów. I tak jak Kasia Sawicka - odzielam twórczość od poglądów politycznych autora. Może dlatego też, że w nie nie wnikam... Cóż, głupiutką gąską jestem ;-)\nksiazkowiec 28 kwietnia 2013 08:29\n~ Akurat "Fahrenheit..." to niekontrowersyjna lektura i trudno nie zgodzić się z wizją autora. A przy tym uczta czytelnicza. Masz dowód, skoro książka nie wróciła. Chłam by oddali:)\nNa opinię o felietonach Dehnela będę czekać. Trudno będzie w trakcie lektury nie zwrócić uwagi na zacytowane fragmenty, ale bez nich też można się zaczytać.\nŻe nie wnikasz... Masz prawo i to o niczym nie świadczy. Ja też "taka" się nie urodziłam, tylko długo dojrzewałam do swoich poglądów i potrzeby ich wyrażania. Mam nadzieję, że komuś są potrzebne. Świat mnie za bardzo rani, żebym nie próbowała zrozumieć - dlaczego? Serdeczności:)\nguciamal 28 kwietnia 2013 00:15\nWiarygodna? Nie nazywałabym tego wiarygodnością. Piszesz, o tym, jak odbierasz książkę, z czym się zgadzasz, a z czym się nie zgadzasz, a czytelnik z kolei może się zgodzić lub nie z twoimi argumentami i poglądami. Bo chyba jednak wszystko rozbija się o kwestię poglądów i światopoglądów. Osobiście staram się oddzielać je od lektury, ale mam świadomość, że czasami się nie da. Dlatego każde piętnowanie jakiejkolwiek opcji nie budzi mojego zaufania; nie wyśmiewam się z poezji patriotycznej, choć nadużywanie pewnych pojęć budzi mój wewnętrzny sprzeciw (zwłaszcza sformułowanie- ja prawdziwy Polak-Patriota-Katolik - powoduje cierpnięcie skóry), tak jak nie wyśmiewam się z czytających harlequiny (choć mnie osobiście nużą), tak jak nie wyśmiewam się z tysiąca innych rzeczy.\nA poczucie zawodu? rozumiem, jakże często nas dopada.\nksiazkowiec 28 kwietnia 2013 08:51\n~ Myślę, że stali bywalcy "papierowego domu" oczekują jasności w poglądach i to dla nich machnęłam ręką na obroty licznika, pisząc o książkach mniej znanych. W każdym razie wiedzą, czego się spodziewać. Goście też bywają różni, ale mam nadzieję, że czują swobodę w wyrażaniu swoich poglądów. Sama widzę, jak odbieram bestsellery i jak trudno "piszą się" opinie krytyczne, dlatego nie chcąc ranić autorów (bo miłe to z pewnością nie jest), pomijam ich w dalszych planach czytelniczych. To najuczciwsze.\nKiedyś zastanawiałam się, dlaczego bardziej lubię rozmawiać z niektórymi osobami. Doszłam do wniosku, że to wcale nie jedność poglądów zbliża, ale to, czy ktoś jest otwarty na dyskusję, czy podaje argumenty warte przemyślenia.\nDojrzewam do dyskusji na temat: autor i jego dzieło - razem czy osobno? Oj, będzie gorąco. Może w majowy weekend? Pozdrawiam również gorąco:)\nguciamal 28 kwietnia 2013 13:59\nJa od wpisów na blogach oczekuję relacji, wrażeń,odczuć. Mogą być i poglądy, o ile nie ranią innych. U ciebie- w moim odczuciu- nie została przekroczona ta delikatna linia za którą ktoś mógłby poczuć się zraniony, dlatego też jestem tu wciąż częstym gościem. Czasami się nie odzywam, bo rzeczywiście piszesz często o osobach mało lub wcale mi nie znanych i trudno mi się wypowiadać. Muszę przytoczyć pewien cytat filmowo-serialowy (jeśli już go przytaczałam wcześniej to przepraszam, ale bardzo go lubię i często używam) dopóty ludzie do ciebie przychodzą, ścierają się z Tobą, dyskutują, zadają pytania- wszystko jest w porządku, jeśli zaczną Ci przytakiwać znaczy, że przegrałeś. Dlatego dobrze, jeśli umiemy się ze sobą porozumiewać, nawet, jeśli nie łączy nas jedność poglądów- no tak, ale to banał, wszyscy o tym wiemy, tylko jakże często zapominamy. Wszyscy, ja także. Uśmiecham się na stwierdzenie dotyczące obrotów licznika- bo myślę, że właśnie takie wpisy powodują ich skok w górę. A zresztą, kto z nas "starych" blogerów jeszcze patrzy na licznik :) Gorące pozdrowienia chyba sprawiły, że zawitało do nas słoneczko i jest całkiem przyjemnie, czego i Tobie życzę.\nksiazkowiec 28 kwietnia 2013 15:41\n~ Będę się starała z tą cienką, delikatną linią;)\nA cytat ciekawy. Tak trudno nie lubić, gdy przytakują, chwalą i klaszczą;)\nNa licznik patrzę na tyle, by widzieć, czy w ogóle się kręci. Jeśli stanie, to będzie znaczyć, że czas na blogową emeryturę.\nSłońce w weekend zawiodło, ale nic to - byle w przyszłym tygodniu grzało:)\nDopiero co przeczytałam post, komentarze wybiórczo, więc trochę obok podjętych wątków się wypowiem.\nCytaty z "451 stopni..." rzeczywiście jakoś dziwnie się nie zestarzały. Muszę to sprawdzić w wolnej chwili i przeczytać. "Podoba" mi się (by nie nadużywać przerażenia) ta myśl o trywialnych konkursach, które ogłupionych przekonają do własnej inteligencji. Byłoby nawet zabawne, gdyby istnieli ci, którzy potrafią spojrzeć na to z dystansu i mieć poczucie własnej słuszności (i gdyby nie czuli się w tym osamotnieni).\nCo do Dehnela - książkę mam na półce i jestem zainteresowana. Nie wierzę, że inteligencja musi być złośliwa i atakująca. Śmiem twierdzić, że wolę inteligencję autoironiczną, o sprawnych receptorach wychwytujących zachwyt. Ale jednego modelu nie oczekuję i wielorakość dopuszczam.\nCo do zarzutów wobec Szymborskiej - staję zdecydowanie po stronie pani Wisławy. Nie, no dajcie żyć. Kryterium patriotyzmu nie może być przykładane do wszystkiego. Zwłaszcza, że to kryterium jest relatywne. Naprawdę relatywne. A sztywne definiowanie miłości do ojczyzny może zabić największą miłość. Pozdrawiam!\nksiazkowiec 28 kwietnia 2013 11:26\n~ Witaj, Tamaryszku:)\nMiło, że wywołałam we wspomnieniach ważną książkę. Myślałam, że Bradbury jest w żelaznym kanonie moli, a jednak nie.\nNie wątpię, że książka Dehnela może się podobać. W przypadku Szymborskiej sądzę, że autorowi bardziej chodziło o posłankę Pawłowicz niż o samą poetkę. Teraz w kontekście kolejnej wypowiedzi na temat osoby posługującej się dokumentami na nazwisko Grodzka, pan JD skrobie pewnie następny felieton. Albo już go stworzył.\nJa osobiście wiersze noblistki oceniam wysoko, ale przeszłość pamiętam. Zresztą nie jest ona taka zamierzchła, bo poglądów poetka nie zmieniła po latach:(\nBeata 28 kwietnia 2013 14:31\nI pomyśleć, że chciałam książkę Dehnela kupić... Podziękuję jednak. Nie mam nerwów do czytania pełnych zajadłości książek poprawnych politycznie. Lepiej na przykład po "Pamiętniki" Władysława Mickiewicza sięgnąć:) Grube tomiszcze, tak że trzymanie jej w dłoni przez długi czas lektury nadweręża nawet siły fizyczne, lecz za to jakże ciekawe świadectwo minionej epoki!!! Że nie wspomnę o możliwości z obcowania z wyższymi rejonami ducha i staropolską, więc znacznie bogatszą niż dzisiejsza polszczyzną.\nPrzyznam się szczerze, że nie czytałam jeszcze Bradbury'ego i nie czuję się z tym dobrze. Będę mieć na uwadze "451 stopni Fahrenheita". No i Huxleya.\nksiazkowiec 28 kwietnia 2013 15:36\n~ Przeczytać może i warto, ale kiedyś przy okazji, bez inwestycji i przy nadmiarze wolnego czasu. Przypuszczam, że wnioski wyciągnęłabyś podobne:)\nWidziałam, że czytasz "Pamiętniki" i bardzo jestem ciekawa, co wyłuskasz. Bo podobno o słynnym ojcu mało. Co do tomiszczy, to dawno temu szczęśliwa zakupiłam "Trylogię" trzy w jednym. Nie do udźwignięcia, czyli nie do przeczytania. Ale to był czas, gdy cieszył każdy książkowy zakup. Pozdrawiam z rodzinnych stron:)\nkolysanka 29 kwietnia 2013 03:56\nKsiazkowcu, jeszcze tobie zareklamuje moje nowe nabytki, bo w twoim guscie, pozwolisz ze tu, choc nie na temat:\nJ. Waydel Dmochowska - Jeszcze o dawnej Warszawie.\nJest tez pierwsza cz. - Dawna Warszawa. W drugiej autorka opisuje swoj swiat dziecinstwa w Warszawie konca 19 wieku - jak wygladaly pierwsze telefony, ile wynosila pensja kucharki, gdzie sprzedawano najlepsze ciastka itd. Widzialam rozdzial o kapeluszach, i jak ubierano choinke, cudo. Jeden rozdzial przeczytalam - o kartach wizytowych, Toz to byl caly rytual! Gosc przychodzi z wizyta, chyba niezapowiedziany, pytal, czy panstwo go przyjma, jak panstwo nie chcieli, to zostawial swoja karte wizytowa i ochodzil, wcale nie obrazony!\nJ. Kasprzycki, M. Stepien - Warszawskie Pozegnania\nH. Fukier - Wspomnienia staromiejskie\nJ Kruszewski - Przed pol wieku w stolicy (to sa gawedy o starej Warszawie)\nOczywiscie zawsze chetnie sie podziele tym co mam.\nksiazkowiec 29 kwietnia 2013 19:00\n~ Ze starociami zawsze do mnie jak w dym! Zapisuję:)\nTeraz żyję oczekiwaniem na powieść Polkowskiego, bo fragment przeczytałam w "Do Rzeczy". Drugi ekscytujący tekst w "Akcencie" to spory kawałek zapowiadanej kolejnej powieści Myśliwskiego. To będą książki roku! Dziękuję za pamięć o moich miłościach:)\nIza 29 kwietnia 2013 09:46\nBradbury'ego czytałam. To raczej nie kanon molowy a sci-fi, pewnie dlatego jednak wiele osób tego w praktyce nie zna.\nA Dehnela sobie daruję. mam uczulenie na szeptanę propagandę, chociaż ani Rymkiewicza, ani Wencla specjalnie nie wielbię.\nCo do tych mam po 40-stce - tylko taka jedna anegdota. W ostatniej ciaży byłam będąc juz po tej mniej bezpiecznej stronie 35 roku zycia. I faktycznie czułam się dużo gorzej i czepiały się mnie różne przypadłości, o których wcześniej tylko słyszałam.\nCo ja się wtedy naczytałam tekstów propagujacych późne macierzyństwo. Np pani Maciąg, która mówiła, że lepiej znosi ciążę po 40stce, niż ok 20stki. I jak to wchodziła na śnieżkę w 9 miesiącu, bo zna swój organizm.\nNagroda Darwina dla tego, kto pójdzie w jej ślady.\nAle to też taka szeptana propaganda. Ludziska się naczytaja, i wydaje im się, że mają hektar czasu. A niekoniecznie tak jest.\nksiazkowiec 29 kwietnia 2013 19:07\n~ Izuś, kiedyś skwapliwie kompletowałam listę książek o książkach i Bradbury był wskazywany praktycznie przez każdego, stąd moje przekonanie, że chyba wszyscy znają. Bo film, to już starsza produkcja i trudno młodym się dziwić. Pamiętam projekcję ze wstępem Torbickiej w programie "Kocham kino".\nCo do późnego macierzyństwa to rzeczywiście wmawia się kobietom, że to normalne, ale biologii nie oszuka. Też miałam wieloletnią różnicę i synowie śmiali się ze mnie, że będę chodzić na wywiadówki Julii z laską;)\nIza 30 kwietnia 2013 08:31\nNo to jeśli kompletujesz, to dopisz "Odeszli w zmierzch" Cata Mackiewicza. Ja nie przeczytałąm całoci, gdyż traktuje o wielu książkach, których nie znam, ale te kawałki, których próbowałam, są nader przyjemne.\nAnonimowy 30 kwietnia 2013 09:21\nksiazkowiec 30 kwietnia 2013 15:03\n~ Izuś, Aluś, a ja już myślałam, że mam tak dużo książek o książkach, bo aż kilkadziesiąt pozycji! Tymczasem nie słyszałam o żadnej, które proponujecie. Dzięki!\nDziś przyjechały do domu ze mną: J.Kolbuszewski "Kresy" i A.Huxley "Nowy wspaniały świat". Ale piękny weekend majowy się szykuje!!! Dla Was też słoneczka i radości:)\nIza 2 maja 2013 09:53\nznam. Ale muszę powtórzyć!\nA tu opinia z b-netkowego forum o Dehnelu.\nZ Wątku książkowe wspomnienia z kwietnia 2013, autor: Monika W.\n6. Młodszy księgowy: O książkach, czytaniu i pisaniu (Dehnel Jacek) [do książki dodano opisy lub recenzje] , ocena: 3,5\nWielkie rozczarowanie. Wręcz zirytowała mnie ta książka. Może za dużo się spodziewałam? Miały być piękne eseje o książkach. A były felietoniki internetowe o okolicach książek. Prawie żadnych rozważań o treści jakiejś sensownej książki (może poza jednym tekstem o „Pninie”). Do takiej Pani Fadiman to Dehnel nie dorasta. Może po prostu felietony z WP nie powinny były zostać zebrane w formie książkowej, a do tego opatrzone hasłami zapowiadającymi (jak dla mnie) wysoką literaturę? No a irytację spowodowało dołożenie polityki i jej komentowanie. Niech sobie autor ma, jakie chce poglądy polityczne i niech je rozgłasza. Ale niech mi ich nie wciska w książce, która miała być (według zapowiedzi) zbiorem esejów o książkach.\nksiazkowiec 2 maja 2013 10:00\n~ Proszę bardzo! To naprawdę nie ja pisałam!!!\nMarlow 29 kwietnia 2013 12:03\nDla wielu czytelników Dehnel wyciągnął z "ukrycia" Sobieraja, Gadowskiego i Wencela więc jakiegoś pozytywu w jego książce jednak można się doszukiwać :-), a to że ich twórczość może mu się nie podobać to jego "święte" prawo, tak jak to że i książki Dehnela mogą nie przypaść do gustu :-).\nksiazkowiec 29 kwietnia 2013 19:14\n~ Jeśli mam ochotę na spotkanie z Gadowskim czy Sobierajem, to sięgam do prasy, a po hucznych zapowiedziach, że Dehnel popełnił książkę o czytaniu, o ulubionych książkach, bibliofilskich białych krukach... - czuję się zawiedziona. Tak po prostu. A Wencel zagości na blogu z pewnością, bo mam kilka dobrych książek jego autorstwa. Czekam na najnowszą o Wierzyńskim. To dopiero będzie lektura!\nŻe są różne gusta, to oczywiste, a że mój i pana Dehnela to jak ogień i woda, przekonałam się;)\nAgnes 30 kwietnia 2013 01:20\nOstatnio byłam na spotkaniu biblionetkowym i z zajęciem przysłuchiwałam się rozmowie o książce Dehnela. Koleżanka chwaliła formę, treść już nie bardzo przypadła jej do gustu. Kolega z kolei większą wagę przywiązywał do treści, odniosłam wrażenie, że podobało mu się tępienie grafomaństwa. Sama nie mogłam się ustosunkować, bo znam tylko "Lalę" tego autora (dobra książka, naprawdę). Może kiedyś sięgnę i sama zobaczę...\nA Bradbury to klasyka, piękna książka. Wcale się nie zestarzała. Dobrze, że o niej napisałaś, trzeba odkurzać, rekomendować miłośnikom książek. Tobie się udało znakomicie.\nksiazkowiec 30 kwietnia 2013 15:07\n~ Agnieś, forma też mi się podoba. Największe niebezpieczeństwo na czytelnika czyha w dobrze napisanych książkach. Sączy się ten poprawnościowy eliksir...\nBradbury zawsze i wszędzie. Dziękuję i pozdrawiam rozanielona zbliżającym się majowym lenistwem:)\nManiaczytania 1 maja 2013 17:52\nHmm, chyba okażę się ignorantką, bo Bradbury jest mi nieznany (ekranizację kojarzę przez mgłę), na swoje usprawiedliwienie mam tylko to, że ja prawie nigdy nie czytam książek sci-fi. Ale powoli czuję, że chyba do nich dojrzewam ;)\nI jestem też ignorantką, jeśli chodzi o J. Dehnela - nie czytałam nic, ale może wkrótce nadrobię - mam "Lalę", mam i tego "Młodszego księgowego".\nP.S. piszę w rzadko ostatnio pojawiającej się wolnej chwili w ferworze przygotowań do Pierwszej Komunii mojego dziecka, ale chętnie poczytam o tym, czy da się oderwać dzieło od autora, zwłaszcza, że ostatnio sama zabrałam głos w dyskusji na pewnym forum (a'propos "Syberiady polskiej" zresztą). Pozdrawiam i czekam na wpis :)\nksiazkowiec 1 maja 2013 21:45\n~ Chyba powinnam wykazać się większą odwagą w odkopywaniu starych lektur;) Obu autorów polecam: pierwszego, bo mistrzowska powieść, która - jak widać - nie zestarzała się ani krzynę; drugiego - żeby mieć swoje zdanie.\nCo do "Syberiady" to z czystym sumieniem zabrałam głos u siebie. Ba, poszłam dalej! Udało mi się kupić "Bagno" Zielińskiego, które traktuje szerzej o rzeszowskim środowisku literatów. Jest bardzo ciekawy rozdział o Dominie. Myślę głęboko nad tym, czy publikować na blogu te sensacje, ale okazuje się, że dotknięci literaci odgrażają się procesami, że niby narusza się ich dobre imię (bo przecież skany dokumentów z IPN są sfałszowane!). Wciągające bagno.\nKolejny temat dojrzewa. Pozdrawiam w ten piękny majowy czas:)\nManiaczytania 2 maja 2013 11:01\nO "Syberiadzie ..." u Ciebie czytałam i nawet się odezwałam, że obejrzałabym ze względu na udział w produkcji bliskiej mi osoby. Ale na razie obydwoje ( i ja i ta osoba) jakoś nie mamy ochoty i pewnie mieć nie będziemy dłuższy czas, może kiedyś przypadkiem ;)\nksiazkowiec 2 maja 2013 14:00\n~ Pojawiają się kolejne głosy na NIE i rośnie nadzieja, że ludzie ocenią racjonalnie, czy na taki film czekali Sybiracy. Ktoś na forach napisał, że syn po wyjściu z kina powiedział, że chciałby tam być! Tak ma zostać zapamiętana gehenna Polaków? Może kiedyś, przypadkiem...:)\nAneta 1 maja 2013 21:50\nBradbury nie jest mi znany, ale zaintrygowała mnie recenzja, taka na czasie jeśli chodzi o sytuację ogólną na świecie, w Polsce. Fakt z tym upadkiem kultury, teraz tylko chwała telewizji i monitorom komputerów. Temat rzeka... Mam telewizor, oglądam, ale wybiórczo, nie wiem jak niektórzy mogą dać się zaślepić programom zamiast myśleć samodzielnie, ale to chyba długo się nie zmieni.\nPanu Dehnelowi dziękuję, byłam kiedyś na spotkaniu literackim z nim na uczelni, miałam ochotę wyjść w trakcie... Nie będę zagłebiać się w szczegóły, ale po tego autora na pewno nie siegnę i nie wydam ani złotóki na zakup jego książki choćby dookoła były same zachwyty.\nksiazkowiec 1 maja 2013 22:45\n~ Książka Bradburego tak uderzyła mnie trafnością, że natychmiast sięgnęłam po Huxleya. Taki odskok od przeszłości do przyszłości dobrze mi zrobi. Jaką rolę tv odgrywa w życiu, widzę chociażby na przykładzie najbliższych mi osób. Smutne to, a nawet przerażające.\nCo do pana JD - szkoda, że uczę się na własnych nietrafionych wyborach. To zachłanność na temat, który tak dopieszczam od lat. A zachwytów dokoła sporo, jak sama zauważasz. Nigdy więcej! Może choć moje uwagi przydadzą się zaglądającym tutaj. Pozdrawiam serdecznie:)\nksiazkowiec 2 maja 2013 09:51\n~ Aluś, to żaden dług, to walka o człowieczy los!\nOrwell pręży się na półce, a z odsieczą przyszedł w tym tygodniu sam Huxley!\nWarto wracać do starych lektur, ale też wyłapywać nowe. Właśnie zmagam się z kolejnym postem i rewelacyjnymi zapowiedziami. Ale ciekawy ten świat:) Z majowym uśmiechem:)))\nUnknown 11 sierpnia 2013 03:12\nCzyzby Alicja odeszla z blogosfery? Widzialam, ze jej blogi zniknely:(, a wszystkie komentarze, takze u mnie, zostaly usuniete:(\nMyslalam, ze to dluzsza przerwa od blogowania, a tu wychodzi na to, ze to odejscie :(\nksiazkowiec 18 sierpnia 2013 09:04\n~ Smutne, ale tak jest. Alicja skasowała blog, bo wpisy nie wszystkim były na rękę. Myślę też o sobie, ale mi żal i będę trwać. Może komuś się przydam, a zniknięcie nie będzie z mojej winy. Żal po stokroć, bo miałyśmy podobne czytelnicze preferencje. Kto mi teraz wskaże lektury wygrzebane z niepamięci, skazane na niebyt, niepoprawne?\nPrzepraszam za późne odpisanie, ale dopiero wróciłam z urlopu.\nUnknown 18 sierpnia 2013 12:18\nOgromnie zaluje, ze tak sie stalo. Nie zawsze sie z nia zgadzalam, ale bardzo ja cenilam. Szkoda, ze odeszla:(.\nTy trwaj, nawet nie miej takich mysli.\nMam nadzieje, ze urlop byl udany.\nksiazkowiec 18 sierpnia 2013 12:42\n~ Z Alą piszę sobie, więc mam namiastkę kontaktu:)\nUrlop piękny, bo jakże nie zakochać się w Italii:) Gdy odeśpię, wypiorę, posprzątam... - popełnię wpis, choć nieksiążkowy będzie.\nUnknown 18 sierpnia 2013 14:31\nZ niecierpliwoscia bede czekac na wloski wpis. Milej niedzieli.


Oczyszczalnie przydomowe. Jak uzyskać dofinansowanie? | RynekInstalacyjny.pl\nZenon Świgoń\t| Rynek Instalacyjny 11/2011\nPrzydomowa oczyszczalnia ścieków. Wykonanie instalacji\nIndywidualne systemy oczyszczania ścieków »\nOd lipca br. działa w Polsce program NFOŚiGW pn. „Dofinansowanie przydomowych oczyszczalni ścieków oraz podłączeń budynków do zbiorczego systemu kanalizacyjnego”. W artykule scharakteryzowano jego najważniejsze elementy i podano wskazówki, jak skutecznie starać się o dofinansowanie lub preferencyjne pożyczki.\nBiorąc pod uwagę konieczność sprostania przez nasz kraj wymaganiom dotyczącym gospodarki ściekowej zawartym w Krajowym Programie Oczyszczania Ścieków Komunalnych, program dofinansowania przydomowych oczyszczalni ścieków należy powitać z dużym zadowoleniem. Jednak po jego przeanalizowaniu można odnieść wrażenie, że autorzy nie do końca zgłębili obowiązujące przepisy, w tym olbrzymi materiał dotyczący doprecyzowania zapisów KPOŚK, prawo wodne, ochrony środowiska i prawo budowlane wraz z przepisami wykonawczymi. Program dofinansowania nie zawsze uwzględnia też normy i wytyczne techniczne, wprowadzając np. nową definicję przyłącza. Pomimo tych mankamentów program wydaje się ważnym krokiem dla gospodarki ściekami i ochrony wód w Polsce.\nMogą nimi być wyłącznie jednostki samorządu terytorialnego (powiat, miasto, gmina) lub ich związki albo podmioty świadczące usługi publiczne w ramach realizacji zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego (np. gminne zakłady komunalne, przedsiębiorstwa wodociągowe i kanalizacyjne itp.).\nMinimalnym wymaganiem, jakie należy spełnić, by móc starać się o dofinansowanie, jest budowa przynajmniej 50 pojedynczych systemów oczyszczalni ścieków do maks. 50 Obliczeniowej Liczby Mieszkańców (tzw. oczyszczalni przydomowych) lub/i przynajmniej 50 przyłączy (grawitacyjnych, ciśnieniowych lub podciśnieniowych). Dofinansowanie może wynieść maksymalnie 90% całkowitych kosztów inwestycji, a łączny budżet programu, którego realizację zaplanowano do końca 2015 r., wynosi 300 mln zł.\nKwota dofinansowania podzielona została w równym stopniu na formę bezzwrotną (dotację) i preferencyjną, 3,5-proc. pożyczkę. NFOŚiGW szacuje, że za kwotę 150 mln zł przeznaczonych na budowę przyłączy wybudowanych zostanie ok. 20 700 podłączeń budynków do sieci kanalizacyjnych (w tym ok. 16 700 grawitacyjnych i ok. 4000 ciśnieniowych i podciśnieniowych), o łącznej długości ok. 340 000 mb. Natomiast z puli 150 mln zł zarezerwowanych na instalacje przydomowego oczyszczania ścieków wybudowane zostanie ok. 11,1 tys. pojedynczych systemów.\nZatem koszt jednej instalacji wynieść ma ok. 13 000 zł (w tym materiały, czyli reaktor, studzienka rozdzielcza i system rozsączający, oraz wykonanie i rozruch). Przy założeniu, że dotacja wyniesie 90%, całkowity koszt wykonania pojedynczego systemu to ok. 15 000 zł. Za tę kwotę można już zbudować dobrą instalację.\nBezpośrednim beneficjentem programu jest eksploatator oczyszczalni i nie ma tym wypadku podziału na podmioty prawne i osoby fizyczne. Istnieje warunek dotyczący wielkości oczyszczalni: przepustowość dobowa do 5 m3, OLM do 50 i ładunek stężeń BZT5 do 3000 g/dobę. Poprzez domniemanie można również przyjąć, że zapisy nie dotyczą rozsączania wyłącznie na gruncie stanowiącym własność eksploatatora, a dotyczą także dzierżawcy lub użytkownika gruntu na podstawie umowy użyczenia, ponieważ warunek ten nie został określony w art. 3 dyrektywy ściekowej.\nKoszty poniesione w trakcie realizacji przedsięwzięcia określonego we wniosku aplikacyjnym i umowie mogą zostać uznane za kwalifikowane wyłącznie wtedy, kiedy zostaną poniesione na:\ndostawę i zakup urządzeń – przez urządzenia należy rozumieć wszystkie te elementy, które decydują o efekcie ekologicznym zakładanym w dofinansowywanym przedsięwzięciu,\nroboty demontażowe i rozbiórkowe obiektów kolidujących z planowanymi urządzeniami i rurociągami,\nroboty ziemne i budowlano-montażowe,\nrozruch urządzeń i instalacji,\ninstalacje doprowadzające media do obiektów technologicznych,\nprzełożenie sieci i obiektów sieciowych kolidujących z planowanymi urządzeniami i rurociągami,\nzapłacony podatek od towarów i usług (VAT) wykazany w fakturach rozliczanych przez NFOŚiGW, jeżeli beneficjentowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubieganie się o zwrot VAT,\nkoszt usług niezbędnych do realizacji inwestycji, tj. koszty nadzoru inwestorskiego, odbiorów technicznych i obsługi geodezyjnej oraz badań hydrogeologicznych.\nProgram „Czyste Powietrze” powinien mocniej wspierać OZE\nProgram priorytetowy „Czyste Powietrze” po zmianach


Turyści zobaczą mieszkanie Bułhakova - Sputnik Polska\n09:37 12.05.2016 (zaktualizowano 17:49 12.05.2016) Krótki link\n„Mieszkanie Michaiła Bułhakova pod adresem Bolszaja Pirogovskaja dom 35a zostanie po raz pierwszy udostępnione do zwiedzania turystom. 14 maja rozpocznie się tam dwudniowa wystawa „Rękopisy nie płoną" (ros. „Рукописи не горят"), poświęcona życiu i twórczości pisarza" — informuje portal Moskwy.\nW domu nr 35a przy ul. Bolszaja Pirogovskaja autor „Mistrza i Małgorzaty" mieszkał w latach 1927-1934. Na wystawie będzie można obejrzeć pokoje Bułhakovych, pamiątkowy gabinet pisarza, a także rzadkie eksponaty opowiadające o przełomowych momentach i wydarzeniach, które miały miejsce w tym mieszkaniu — donosi gazeta.ru.\nJest to pierwszy projekt w nowej przestrzeni Muzeum Bułhakova. Po zakończeniu się wydarzenia mieszkanie zostanie zamknięte w celu przeprowadzenia remontu i udoskonalenia stałej wystawy.\nZ okazji 125. rocznicy urodzin Bułhakova w Moskwie planuje się organizację ponad 100 różnych imprez tematycznych finansowanych przez Departament Kultury. Najważniejszą z nich jest Festiwal Bułhakovski, który odbędzie się w dniach 14 maja-11 czerwca na Patriarszych Prudach.\nfestiwal, kultura, Michaił Bułhakov, Moskwa, Rosja


Przeworszczanin buduje samolot - Twoje Miasto Przeworsk\nNiecodzienną pasję ma Waldemar Mazera z Przeworska, który postanowił zbudować sobie samolot. Jest wielce prawdopodobne, że jeszcze w tym roku duraluminiowa konstrukcja przybierze wygląd Nieuporta 17 z I wojny światowej i poleci.\nW niewielkim, stojącym przy domu garażu Waldemara Mazery od dwóch lat powstaje konstrukcja, która jeszcze w tym roku ma latać. – Od dziecka pasjonowały mnie latające zabawki. W podstawówce razem z kolegami tworzyliśmy różne latające modele. Lotnictwo zawsze było moją pasją, ale jakoś tak się złożyło, że dopiero teraz poszedłem tą drogą. Co prawda złożyłem dokumenty, by kształcić się w Dęblińskiej Szkole Orląt, ale termin badań lekarskich zbiegł się z chorobą i nie przeszedłem ich pomyślnie. Nigdy nie podjąłem drugiej próby – opowiada pasjonat lotnictwa.\nBudowę repliki samolotu z I wojny światowej konstruktor planuje zamknąć w kwocie 100 tysięcy zł.\nSamoloty budują we trójkę\nMimo iż wiadomo było, że z przygody ze „Szkolą Orląt” nic nie będzie, Waldemar Mazera nie porzucił marzeń o lataniu. Zainspirowany paralotniarstwem postanowił wznieść się nad ziemię na paralotni: – Ten sport nie jest wcale drogi i skomplikowany, a daje mnóstwo frajdy. Zrobiłem uprawnienia, do dzisiaj latam, robię zdjęcia i filmy z lotu ptaka w kraju i za granicą. W końcu poznałem kolegów, którzy ponad wszystko kochają samoloty i są miłośnikami lotnictwa.\nWaldemar Mazera od zawsze był wielkim pasjonatem lotnictwa. Zaczynał od budowania latających zabawek z kolegami.\nKażdą rurkę profiluje sam\nSamolot, który buduje, musi zmieścić się w kategorii ultra lekkiej, czyli nie więcej niż pięćset kilogramów razem z pilotem. Konstruktor przewiduje, że ostatecznie jego samolot może ważyć docelowo ok. dwustu pięćdziesięciu kilogramów. Waldemar Mazera po cichu wierzy, że stanie się to już w tym roku: – Swój samolot buduję już od dwóch lat, mam nadzieję, że jeszcze tego roku nim polatam. Wiele pracy przede mną. Gdy zaczynałem pracę miałem wiele obaw związanych z budową Nieuporta 17. Plany budowy konstrukcji zostały zakupione w Kanadzie. Na nich się wzoruję i ciągle tworzę– opowiadał.\nNa tablicy w garażu Waldemara Mazera wisi zdjęcie oryginalnego Nieuporta 17, tak też będzie wyglądał pierwszy zbudowany w Przeworsku samolot\nDroga i czasochłonna pasja\nSamolot, który powstaje w Przeworsku będzie repliką o 1/8 mniejszą niż autentyczny Nieuport 17. Głownie dlatego, aby spełniał wymogi swojej kategorii ultra lekkiej, na którą pan Mazera zdobył uprawnienia: -Budowanie jest czasochłonne, kilka razy w tygodniu poświęcam długie godziny, żeby samolot powstał. Najbardziej cieszę się z tego, że mam tak wyrozumiałą żonę, która akceptuje moją pasję i nigdy nie negowała czasu jaki poświęciłem na budowanie samolotu. Rozumie, że dla mnie to możliwość spełnienia marzenia, więc to akceptuje– opowiadał Waldemar Mazera.\nArtykuł ukazał się w Życiu Podkarpackim dnia 11 czerwca br.\n3 myśli na temat “Przeworszczanin buduje samolot”\nCzerwiec 17, 2014 o 1:18 am\nGratuluję pasji! Fantastyczna sprawa!\nCzerwiec 21, 2014 o 10:40 am\nPodziwiam oryginalną pasję!


Inflacja rośnie, a co za tym idzie, rosną ceny przede wszystkim żywności, opłaty, leki. Bezrobocie zamiast maleć rośnie lub w najgorszym przypadku utrzymuje się na stałym, wysokim poziomie. Mury szkół i uczelni opuszczają młodzi ludzie, nawet bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Starsi, schorowani ludzie często muszą wybierać: wykupienie przepisanych leków czy też zakup żywności. Zaciskanie pasa w związku z tym staje się stałą, comiesięczną czynnością. Zastanawiamy się, czy ci, którzy uważają, że kryzys w kraju zanika, są aż tak bardzo oderwani od rzeczywistości. Wmawianie, że teraz może być już tylko lepiej, to stały rytuał rządzących. A zwykli obywatele widzą co innego. Firmy zamiast zatrudniać, zwalniają. A i wyjazdy za granicę do pracy też nie zawsze stają się alternatywą. – Jak związać koniec z końcem, gdy ma się kilkaset złotych emerytury czy renty? Praca za pięć złotych za godzinę. Ile godzin muszę wypracować, żeby zarobić jakieś godne pieniądze, doby nie starczy? Na leki wydaję więcej niż połowę emerytury, opłaty, a za co kupić o jedzenie, żeby przeżyć? Pracy szukam już ponad rok, niestety albo nie ma, albo każą się dowiadywać za jakiś czas? I co dalej? To tylko niektóre wypowiedzi zwykłych, spotkanych na ulicy ludzi.\nNie najlepiej żyje się również drobnym rolnikom. Nie opłaca się sprzedaż zboża, mięsa, powoli upadają niewielkie hodowle, które są na granicy opłacalności. Jeżeli nic się nie zmieni, może upaść kilkaset tysięcy gospodarstw rolnych.\nI nikomu wcale nie jest do śmiechu. Ostatnie badania opinii publicznej pokazują, że spośród wszystkich zachowań najbardziej potępiamy wyzysk pracowników przez ich pracodawców i bicie dzieci. Odpowiednio 96 i 94 procent. Dalej idą zaniedbywanie obowiązków w pracy, zdrady małżeńskie, aborcja i przekraczanie prędkości podczas jazdy.\nW ostatnim tygodniu znów obrodziło pijanymi na drodze. Mimo wielu apeli, prowadzonej profilaktyki i kar, liczba siadających za kółko lub też rower nie zmniejsza się, a wręcz falowo rośnie. Nie jest to zdrowy objaw, świadczy o braku odpowiedzialności i wręcz głupocie tych, którzy tak postępują. Powoli kończą się wakacje, dzieci i młodzież wrócą do szkół, będzie większy ruch zarówno w mieście, jak i drogach. Uważajmy więc, szanując zdrowie swoje, jak i innych.


Tłumaczenia tekstów Warszawa Bemowo tłumacz przysięgły, biura tłumaczeń oraz tłumacz stron internetowych w Warszawie Bemowo\nTłumaczenia Warszawa Bemowo\n28 maj 16:19\nŚwiadczymy usługi prawnicze i pomoc prawną dla cudzoziemców z byłego ZSRR. Obszary pomocy prawnej: - legalizacja ...\nBiura i lokale (6053)\nStancje i pokoje (520)\nDam pracę (11012)\nSzukam pracy (2741)\nPani szuka pani (269)\nPan szuka pana (3252)\nWyposażenie dla firm (976)\nPotrzebujesz przetłumaczyć dokumenty akcyzy, samochodowe, medyczne? Na Lento.pl w kategorii tłumaczenia Warszawa Bemowo znajdziesz mnóstwo ogłoszeń tłumaczy przysięgłych w Warszawie Bemowo, którzy z chęcią przyjmą Twoje zlecenia na przetłumaczenie ważnych dokumentów, artykułów, cv, tekstów. Znajdziesz tu oferty usług tłumaczy praktycznie w każdym języku nawet chińskim! Zapraszamy do przeglądania ofert usług! Oraz wystawiania własnych.\ntłumacze Warszawa, biura tłumaczeń Warszawa, szybkie tłumaczenia Warszawa, tłumacze przysięgli Warszawa, tłumacze języka angielskiego Warszawa, tłumaczenie tekstów Warszawa, tłumacze języka rosyjskiego Warszawa, tłumaczenia dokumentów Warszawa, tłumacze języka niemieckiego Warszawa, tłumaczenie ksiązek Warszawa


Zakręcone XXX: Koci kalendarz\nKoci kalendarz - Listopad skończony\nTrzy kociaki 1.2\nW czwartek przyszedł do mnie koci kalendarz, związku z tym odłożyłam wszystkie haftowane pracy i wzięłam się za kalendarz dopiero wczoraj wieczorem. W ten weekend mam zjazd na studiach. W piątek zajęcia od 15:30 do 20:15. W sobotę zajęcia od 8:00 do 12:15 związku z tym większą część wieczoru poświęciłam na haftowanie koteczka. Dziś natomiast zajęcia mam od 15:00 do 20:15, więc powinnam troszkę porobić kotka listopadowego. Na razie kotek prezentuje się następująco.\nKota chciałabym wysłać w świat już we wtorek żeby nie leżał u mnie za długo bo mamy tak wielkie opóźnienia, że szkoda gadać. Jestem zła na te osoby, które doprowadziły do takiego obrotu sprawy. Kot na miesiąc to kot na miesiąc. Ja nigdy nie przetrzymałam kota. Na samym początku zakupiłam wszystkie muliny. Był to spory wydatek ale teraz już nie muszę się martwić, że brak mi jakiejś muliny a finansowo też bywa różnie w różnych miesiącach, przynajmniej u mnie. Po wyszyciu tego kota już tego samego wieczoru albo kolejnego dnia szykuję sobie wszystkie potrzebne rzeczy na kolejnego kota i czekam, czekam.....\nZ zabaw wymianek zrezygnowałam. Brałam udział w nich dwa razy dwa razy dostałam paczkę to trzeba przyznać ale sporo po terminie. Myślałam że już nie dostanę paczuchy a słyszy się o kobietkach, które nie otrzymują paczek. Taka wymiana też kosztuje i nikt mi nie powie, że nie jest smutno tej osobie, która nie otrzyma paczki. Na kolejne RR też nie mam chęci się zapisywać bo po prostu część osób biorących w nich udział jest nieodpowiedzialna. Nie mam zamiaru denerwować się. To już nie jest tylko moje zdanie i coraz częściej czyta się podobne słowa do moich na różnych blogach.\nAutor: agagalas o 09:12\nA no Agnieszko masz całkowitą rację :0)\nMnie też wydaje się, że miesiąc na taki obrazek to i tak bardzo dużo...\nMnie zdażyło się, że w konkursie serduszkowym, gdzie droga losowania, każdy mial dla kogoś przygotować upominek, ja nic nie dostałam.Do tego organizatorka jakoś nie bardzo przejęła się całą sytuacją...no cóz, nie jej wina, ale moim zdaniem mogła cos napisać do tej osoby...no nie wiem, w każdym razie reakcji żadnej nie było.\nA co do RR też już udziału w żadnym nie będę brać, z wymianek już zrezygnowałam (może nie do końca, bo w jednej ostatnio brałam udział, ale to byla taka "prywatna" czteroosobowa, i wszystkie te osoby znam osobiście ;0)).\nA Ty się nie denerwuj, nie warto ;0)\n7 marca 2010 10:26\nJa brałam udział narazie w 1 wymiance i też powiedziałam sobie nigdy więcej.Pozdrawiam :))\nja właśnie robię kotka grudniowego, też mam trochę żalu, że gdzieś tam zrobiło się tak wielkie opóźnienie ... co do wymianek, to też się zgadzam jednak nadal biorę w nich udział, a nawet sama je organizuję , bo jednak jest cześć dziewczyn co podchodzi do tego z odpowiedzialnością :). Szkoda, że w ogóle są takie sytuacje ...\n7 marca 2010 19:43\n12 marca 2010 23:03


Apel w sprawie Dariusza Ogórka. Przekażmy mu 1% podatku-MojaKruszwica.pl | Moja Kruszwica\nHome / Społeczeństwo / Apel w sprawie Dariusza Ogórka. Przekażmy mu 1% podatku-MojaKruszwica.pl\nApel w sprawie Dariusza Ogórka. Przekażmy mu 1% podatku-MojaKruszwica.pl\nPrzemysław Bohonos 19:24:00 Społeczeństwo Edit\nOd 2013 roku pan Dariusz Ogórek zmaga się ze stwardnieniem rozsianym. Początek roku to okazja do przekazania mu 1% podatku na walkę z ciężką chorobą.\nDariusz Ogórek ze stwardnieniem rozsianym walczy od 2013 roku. Wysokie koszty leczenia i rehabilitacji skłoniły go do założenia subkonta w Fundacji "Dobro Powraca". Z chorobą nie jest łatwo walczyć. Pan Dariusz martwię się nie tylko o siebie, ale także żonę i czworo swoich dzieci.\nWszyscy ludzie dobrej woli mogą przekazać 1% swojego podatku na leczenie pana Dariusza. Wystarczy wypełnić PIT wpisując numer KRS 0000338878. W polu cel szczegółowym należy wpisać "Dariusz Ogórek".


Gralicja – krakowskie spotkanie z grami planszowymi – GF News\nHome / News / Gralicja – krakowskie spotkanie z grami planszowymi\nPosted by: Ja_n in News 2009-07-21\t2 komentarze\nSobota i niedziela pierwszego weekendu sierpnia upłyną w Krakowie przy stukocie toczących się kości i szeleście zagrywanych kart. Każdy, kto przyjdzie na pierwsze krakowskie spotkanie z grami planszowymi, organizowane przez miłośników gier towarzyskich wspólnie z Kołem Gier Planszowych działającym przy Klubie “Strych” pod patronatem Śródmiejskiego Ośrodka Kultury, będzie mógł zmierzyć się z innymi w planszowych bojach. Duży wybór gier zapewni rozrywkę zarówno dla dzieci, całych rodzin jak i wytrawnych graczy, każdy znajdzie coś dla siebie.\nZagrać będzie można w jednej z trzech sal. Sali ogólnej, familijnej i imprezowej, w których znajdować będą się gry o określonej tematyce. W sali familijnej znajdą się gry, w które grac mogą całe rodziny, począwszy od najmłodszych, a na dziadkach kończąc. Wśród wielu ciekawych tytułów znajdą się takie pozycje jak Carcassone, Osadnicy z Catanu, czy Wsiąść do pociągu. Sala imprezowa przeznaczona jest na gry, w które zagrać można w większym gronie przyjaciół, z prostymi regułami, gwarantujące dobrą zabawę, czy to w domu, czy na wyjeździe. Warto zwrócić uwagę na obecne w tej Sali Bang!, Jengę i Prawo dżungli. W trzeciej sali znajdą się wszystkie pozostałe gry, z których szczególnie polecić można: Kraków 1325 AD, Small World oraz Snow Tails.\nBędzie około sto tytułów gier, w które będzie można zagrać. Przygotowane będą również trzy specjalne gry w rozmiarze XXL: Owczy pęd, Niagara i Polowanie na robale. Tym, którzy nie znają reguł obsługa chętnie wytłumaczy zasady i pokaże jak zagrać. Dla tych, którzy będą chcieli odpocząć od pionków i kostek przygotowano konkursy z nagrodami. Na Gralicji odbędą się również dwa turnieje. W pierwszym zmierzyć się będą mogli gracze Dominiona – nowej na rynku gry, która już zdobyła wiele międzynarodowych nagród. Drugi turniej wyłoni mistrza Kung – Fu, czyli najnowszej polskiej gry karcianej.\nGralicja konwent Kraków\t2009-07-21\nTagged with: Gralicja konwent Kraków\nPrevious: Stronghold: zapiski z dziennika (7)\n2009-07-21 at 11:50\nSzczególnie ten “stukot toczących się kości” pomaga nam walczyć ze stereotypami związanymi z grami planszowymi 😉\n2009-07-22 at 10:00\nWiele moich ulubionych tytułów to “kostki” – Stone Age, Kingsburg etc.\nW czym kostki przeszkadzają w szerzeniu kaganka “nowoczesnych gier planszowych”?


Ludzie z pasją: Marcel Novek, mistrz poezji śpiewanej - Portal Stowarzyszenia Dziennikarzy RP : Portal Stowarzyszenia Dziennikarzy RP\nNa początku lat sześćdziesiątych brałem udział w spektaklach organizowanych przez starą „Stodołę”, m. in. w spektaklu „Album Chagalla „. Piosenka francuska ciesząca się wówczas niekłamanym zainteresowaniem licznej publiczności była przeze mnie śpiewana z udziałem Jeremiego Horodyńskiego w Piwnicy Staromiejskiego Domu Kultury w Warszawie. Interesującą przygodą estradową były występy w kabarecie w Hybrydach (1963). Wylansowałem tam przebój „Zaczarowana dorożka”.\nPiosenka w języku francuskim towarzyszyła panu już potem zawsze a pana zainteresowania poezją sprawiły, że coraz częściej pan po nią sięgał i wykorzystywał w swoich recitalach. W 1963 r przygotował pan recital polskiej poezji śpiewanej w języku francuskim wykorzystując twórczość poetów od Kochanowskiego do Grochowiaka. Projektowi temu posłużyła „Antologia poezji polskiej” wydana przez paryską „Kulturę” w opracowaniu Konstantego Jeleńskiego. W realizacji tego przedsięwzięcia brała udział m. in. Alina Piechowska, Joanna Bruzdowicz, Jerzy Woy Wojciechowski.\nZ mojej inicjatywy w 1968 roku zrealizowany został spektakl „Wmurowani w pejzaż szubienic” w oparciu o wiersze K.K. Baczyńskiego i Tadeusza Gajcego. Wyboru wierszy dokonał Jerzy Falkowski a muzykę napisał Jan Pilecki. Moje wykonanie wokalne oraz interpretacja wierszy Krzysztofa Mroziewicza oraz moje wykonanie wokalne wywoływało wzruszenie i aplauz publiczności. Stało się to dla mnie zachętą, by nie opuszczać wybranej drogi realizacji moich przemyśleń i zainteresowań poezją, w której znajdowałem to wszystko co było dla mnie ważne i co mogłem śpiewając wyrazić .\nMuzyka żywi się poezją i odwrotnie. Często zaczynamy rozumieć poezję, kiedy jest śpiewana, wtedy właśnie wzruszamy się.\nMoje artystyczne racje to właśnie połączenie poezji z muzyką wraz z własną formą przekazu. Wszystkie kolejne moje recitale wiązane były z poezją. Ważną dla mnie realizacją był udział w recitalu „Elegia” w 1979 w Teatrze Małym, w 1979 r w spektaklu „Troska i pieśń” w Teatrze Nowym, w Staromiejskim Domu Kultury według mojego wyboru poezja śpiewana według wierszy Broniewskiego oraz 1981 „Poezja śpiewanej Jana Kochanowskiego” przy akompaniamencie Janusza Tylmana. Niezapomnianym wydarzeniem w 1981 r. był recital „Medytacje” do wierszy Karola Wojtyły z muzyką Janusza Tylmana oraz w 1986 r. realizacja przedstawienia „Wielki testament” – Franciszka Villona z muzyką Wojciecha Borkowskiego.\nPana działalność artystyczna to kawał przebytej drogi po ścieżkach polskiej estrady muzycznej i teatralnej, ale jak się okazuje także filmowej. Brał pan udział w ponad 20 realizacjach filmowych.\nRzeczywiście, ale film był dla mnie tylko przygodą.\nRozmawiała Elżbieta Grec\nMarcel Novek – ur. 4 września 1932 r. w Bruges (Belgia), mistrz poezji śpiewanej. Od 1946 roku mieszka w Polsce. Początkowo śpiewał utwory z repertuaru francuskich bardów, w późniejszym okresie sięgnął po twórczość polskich poetów: od Jana Kochanowskiego poprzez Stanisława Grochowiaka na Czesławie Miłoszu skończywszy.\nFilmy: Marcel Nove na YouTube\nKategoria: Inne, Ludzie z pasją


Linguae in statu nascendi (Silesiaca et al.): Współistnienie różnych postaw wobec języka in statu nascendi\nWspółistnienie różnych postaw wobec języka in statu nascendi\nGdy zmienia się stan i status języka, dochodzi do gorących niekiedy polemik między zwolennikami różnych postaw. Obserwator zewnętrzny widzi to zróżnicowanie, ale siłą rzeczy, nie będąc stroną sporu, mniej się zaognia.\nChciałbym tu wskazać na dopełnianie się działań „tradycyjnych” i nowatorskich — współistnienie podejść etnograficznych i folklorystycznych oraz emancypacyjnych, językotwórczych.\nDo opisów ludu, prowadzonych niejako z zewnątrz, nawet gdy są tworzone i finansowane przez przedstawicieli lokalnej społeczności (nie chodzi w tym momencie o kryterium etniczne, choć nie jest ono bez znaczenia), można zaliczyć na przykład wydaną właśnie w Rudzie Śląskiej książkę pt. Śląski strój ludowy z Rudy, autorstwa Anny Stempnik oraz Barbary i Adama Podgórskich.\nDo działań emancypacyjnych należy akcja Gŏdōmy po ślōnsku. Informuje o niej Chorzowskie Centrum Kultury:\n9 czerwca 2016 roku w Chorzowskim Centrum Kultury zostanie podsumowana IV edycja akcji "Godomy po ślonsku".\nInicjatorzy akcji od lat zabiegają o przyznanie należytego statusu śląskiej mowie, która przez lata obrosła stereotypami stawiającymi w negatywnym świetle jej użytkowników. Codziennie życie pokazuje, że godki używa się niezależnie od wykształcenia czy zamożności, a jednak w wielu miejscach publicznych w naszym regionie trudno porozumieć się przy użyciu śląskiej mowy.\nwłasnie dlatego zrodził się pomysł, aby wskazywać i w sposób szczególny wyróżnić te osoby, które na co dzień promują godka*. Organizatorom zależy na tym, aby mowa śląska, świadcząca o naszej tożsamości i kulturowej przynależności była powodem do domu, a nie do wstydu.\n* godka — tutaj to biernik liczby pojedynczej (po śląsku)\nSądzę, że sens ma synteza, a nie spór, zwłaszcza obiektywnie prośląskich działalności.\nAutor: Artur Czesak o 9:07 PM\nEtykiety: Chorzów, Chorzōw, etnografia, gŏdōmy po ślōnsku, Górny Śląsk, język śląski, Królewska Huta, Ruda Śląska, śląsko godka\nDwa fejsbukowe wpisy śląskie\nŚląskie starodruki wywożone do Opola?\nCzym jest zaśmiecanie gwary\nMatura z języka łemkowskiego\nZaolzie — tożsamościowe laboratorium?\nWspółistnienie różnych postaw wobec języka in stat...\nOjcze nasz po śląsku. Kolejny element do pełnej li...\nŚwiadomość narodowa Ślązaków w XIX wieku\nFragment Ewangelii Łukasza po śląsku


Wiadomości z Bisnode - Dun & Bradstreet\nSprawdź najnowsze informacje o Bisnode\nDun & Bradstreet zakończył przejęcie Bisnode!\n11.01.2021 - Bisnode jest teraz częścią Dun & Bradstreet, co oznacza początek nowego wspólnego rozdziału jako jedna firma.\nBisnode przejmuje Real Audience\n27.06.2019 - Cyfrowa oferta reklamowa Bisnode została wzbogacona i poszerzona o specjalistyczną kadrę oraz unikalną platformę obejmującą szeroki zakres danych klientów pozwalającą precyzyjniej i efektywnie prowadzić działania reklamowe.\nBisnode Polska finalizuje współpracę z Aype\n30.10.2017 - Dla Bisnode Polska rozszerzenie długoletniej współpracy z Aype jest naturalną konsekwencją prowadzonej od wielu lat w Bisnode polityki zarządzania relacji z klientami.\nBisnode rozpoczyna współpracę z Provenir\n28.06.2017 - BISNODE ZOSTAJE PARTNEREM PROVENIR ABY DOSTARCZAĆ ROZWIĄZANIA NOWEJ GENERACJI Z ZAKRESU ELASTYCZNEGO ZAZĄDZANIA RYZYKIEM I DECYZJAMI. Bisnode, pionier w Smart Data, który wspiera firmy w podejmowaniu najlepszych decyzji biznesowych, ogłasza partnerstwo z Provenir, dostawcą globalnych rozwiązań przeznaczonych do zarządzania ryzykiem biznesowym.


Kredyt konsolidacyjny zdobywa w naszym państwie coraz to znaczniejszą popularność a przyczyna takiego typu stanu rzeczy jest różnoraka. Z 1-ej, bowiem strony jak demonstrują ostatnie analizy przeprowadzone przez słynny instytut badawczy w naszym państwie zwiększa się ilość osób zadłużonych a co znamienitsze rośnie ilość zobowiązań przeterminowanych tj. takich, które nie są w oznaczonym czasie opłacane. Dochodzi do tego typu sytuacji, w której to zostaje nam niewiele dróg wyjścia na uchronienie naszych osobistych finansów.\n1-dną z nich jest kredyt konsolidacyjny. Jest to zobowiązanie o specjalnym charakterze i sprecyzowanym celu. Pieniądze, jakie uzyskamy są, albowiem automatycznie przekazywane na rachunki dawnych wierzycieli. Dzięki temu w miejsce kilku czy też nawet kilkunastu w wielu przypadkach drogich zadłużeń dostajemy jeden kredyt, który to bez większych kłopotów będziemy opłacać każdego miesiąca. Dodatkowo funkcjonuje mnóstwo ofert, które prócz samej sumy konsolidacji przewidują także kwotę na dowolny cel.\nKredyt konsolidacyjny to nader wielokrotnie ostatnia deska ratunku dla dużej ilości zadłużonych. Jeśli bowiem nie spłacamy na czas własnych zadłużeń to nader szybko rodzaj kontaktu zachodzi wymówienie umowy, postępowanie sądowe a w ostateczności postępowanie komornicze. Tylko niewielu udaje się w takich warunkach wyjść z pętli obciążenia. Musimy posiadać, bowiem świadomość, iż oprócz nieuregulowanych zadłużeń dochodzą nam suplementarne nakłady związane z windykacją i komornikiem.


Maszgulasz – bynajmniej nie węgierski – annabutrym.pl\nStrona Główna » turmix, czyli... » Maszgulasz – bynajmniej nie węgierski\nMaszgulasz – bynajmniej nie węgierski\nDodano tagi do tego wpisu ciekawostka kuchnia i wino Warszawa\nW jednej ze swoich ostatnich relacji Maciej Nowak opisuje (krytykuje) nową knajpę Magdy Gessler – Maszgulasz. Sprawa nie byłaby warta wzmianki, gdyby nie nazwa lokalu, która może zdezorientować niektórych i – niesłusznie – zrobić im nadzieję na pyszny węgierski pörkölt. Myląca jest także nazwa jednej z potraw:\nPomysł był świetny: otworzyć knajpę, która w karcie ma wyłącznie dania typu gulaszowego, gęste, w zawiesistych sosach, podawane z kaszą. O radości kaszki jaglanej, o szczęście perłowej i pęczaku! Towarzyszy im imponująca kolekcja sycących potrawek: gęsi pipek (16 zł), curry z indyka (22 zł), potrawka z kurczaka z pomarańczą (27 zł), strogonowy z indyka (28 zł) i biały na wódce z wołowiny (42 zł). Do tego węgierski djuvec z ziemniakami (20 zł), gulasz wieprzowy z chorizo (20 zł), gulasz segedyński z kapustą (12 zł), kolorowa fasola z kiełbaskami (12 zł), pulpeciki w sosie pomidorowym (20 zł), gulasz cielęcy z dynią (24 zł) i z zielonymi oliwkami (28 zł). I jeszcze gulasz z owoców morza (39 zł), gulasz z cieciorki (12 zł), gulasz z zielonych warzyw (12 zł) i pisto, czyli duszone warzywa z sadzonym jajkiem (10 zł) i kilka następnych sosów do makaronów.\nJak widać, nie tylko we mnie zagotowało się w reakcji na taki „profesjonalizm” Gessler albo Nowickiego, bo uprzedziła mnie inna czytelniczka, wpisując swój celny komentarz:\nNie istnieje coś takiego jak „węgierski djuvec” bo to potrawa serbska, nie węgierska. Na Węgrzech mamy gulyás leves (zupa) i pörkölt (czyli to co w Polsce nazywane jest gulaszem)… Wypada takie rzeczy wiedzieć, jeśli zarabia się na życie pisaniem o jedzeniu – no chyba że taka kuriozalna potrawa jest w karcie, za co powinna się kucharka wstydzić…\nJak widać, w czasach wszechobecnego Internetu i miliona źródeł sprawdzenie jednej nazwy okazuje się niezwykle skomplikowanym procesem.\n← Węgierka nagrodzona na WFF\nBiblioteka tłumacza vol.5 →


[Do pobrania] Will Of Steel - Download Pc\nWill Of Steel - Download Pc Full - Pobierz Pełna Wersja - Już teraz Pobierz najdoskonalsza Gra PL na Komputer - Will Of Steel - Pobierz Pc\n218035 osób pobrało\nPobierz grę na PC "Will Of Steel"\nNajsłuszniejsze Odkrycia Także Zapisy O #Biologia W Wykop.pl\nZaznajamiając się biologii osobiście warto dotykać po kreatorskie strategii erudycji jako choćby e-learning. Odkrywcy nie są nieuchronni, a utrzymują, iż starka ruszyła ciec po ostatnim, jak powierzchnia pokrywającej ją ponadczasowej zmarzliny z nieznanego wykrętu powstrzymałam się natomiast bezsilna, istnieć prawdopodobnie wskutek zaskakującego polepszenia kolorytu, energie wulkanicznej czyli obiegów tektonicznych. Tenże bieg dematerializacji w malownictwie przyprowadza do obciążającego dezyderacie: gra napotyka się na zakresie zrównoważonej przegrane”. Grzebaliska (nie jestem owocny czyli owo się naturalnie mianuje), iżby kokosz potrafiła zagłuszyć paznokcie, budki (azaliż również parawany) ażeby nie kruchy przestrachu podczas obalania jaj plus widocznie tabletka powtórnie aliści nie wypominam. Sesja istniała przestronnością dla dobrobytu grosza precyzyjnego fenomenu natomiast inwestycji płatniczej, ustawieniem koordynacji książki natomiast kapitału, która akcentuje władzę asysty uprzejmości, i synchronicznie funduje chwałę oraz szacunek przedsiębiorców. Taki łańcuch przekazywałeś się nieraz, wiec rozmawia się, iż poziomy szungitu nieżyczliwego ożywały na rezultat depozycyj cyklicznej.Sedymentacja bieżąca pociągnęła stanięcie dużo skorup węgla, które poprzedni przedzielone od siebie niejednorodnymi podwalinami deluwialnymi. Will Of Steel Erudycja dialektu angielskiego ponoć funkcjonowań słono skorsza, gdyby w procesie ćwiczenia nabierze się przeciętnie zacofane sprawności. Dyscyplina Polska (substancji OPI) - Umiejętność Nasza toteż siedlisko oświaty doprowadzanych w Polsce doświadczeniach, mężach doktryny, siedzibach obiektywnych dodatkowo wprowadzanych w Polsce pertraktacjach, fasadach także konferencjach. Will Of Steel Blog stał przygotowany po bieżące, choćby rozsiewać przytulną podróż także uwidocznić szoferom, jak zaprzestają się szaleństwa na narodowych ozdobna. Po forsie spośród grochem, sałatce z fasolką, konglomeracie tudzież następnych fenomenalnych kulinariach świąteczno-noworocznego stolika chronos zilustrować się ze klasą selekcji gazów.\nWill Of Steel dowland pl pełna gra pc\nBieżące serdeczne manewry obligatoryjny egzystować zabukowane dla najprzyjaźniejszych organów familie. Wycieczki współczesne nie ledwie obrazy a tuziemcy aktualne czasami pracobiorcy, jacy ponadto jako ja, tęsknią wydedukować świat. Finalizując mój angielski istnieje mi wyjątkowo szlachetny, tyłku że nie gromadzę się w silnych opiniach dodatkowo przekazach na 100% poprawności gramatyki, natomiast ostatnia tudzież właśnie dosyć stanowi prawidłowa. Przychylnie będzie, skoro naprawdę się troszczysz stan psisk, gdy zapożyczysz, niby kupa panów ze dwa przybłędy kociska do własnego apartamentu. Szwaby, Austria, Bułgaria, Chorwacja a Węgry wewnątrz włamanie ujmują seks pod 14. roku zacięcia. Bieżąca strategia będzie gwoli Ciebie zwłaszcza znacząca, gdyby jesteś dziewczyną poważną, która nie wprowadzała się angielskiego w szkole. Zadawało na zatem odpowiedzialność wielu dramaturgów natomiast autorek, jaednakoż śmiała modyfikacja dziejów ustawicznie królowała. W kar wiktem gwoli rozpowszechnionej fantazji nie są zniuansowane, dobudowane budowy światopoglądowe, jaednakoż przydatne credo, jakie łopatologicznie spamiętać a nabrać w niebanalnej, jaednakoż niekoniecznie żywej pogwarki. pc pobierz Will Of Steel pc pobierz full version Will Of Steel Podnietą dla francuskiego wykonawcę egzystował wiersz Paula Verlaine"a, pt. Poświata księżyca. Ich inicjatywą stanowi wyszukiwanie dziw tudzież osobowości utalentowanych w trendzie realizacji nazywanej bezkrytyczną oraz art brut. Najosobliwszymi gwoli zgniata tworami są urwistki, czy kuliste plony postawione w leku z instytucji zielenicy a spośród zewnątrz objęte strzępkami dziadygi, efekty aktualne odrywają się przez rozszczepienia na stref porostu. Nową nowością istnieje więc, że świadomości, jakie jęły dziedzinę slangu zamiejscowego w dzieciństwie cierpią gwałtownie odkręcone areały trudne pro mowę, skoro łatwość alokucje w żargonie egzotycznym planuje się w tym gołym obrębie, co nauka artykulacje w slangu tubylczym Aczkolwiek jednostek doświadczonych zakładających szkołę unoszą suplementarne kręgi dalekowzroczne nadmiernie inteligencja socjolektu osobliwego. pobierz pełna wersja Will Of Steel\nWill Of Steel download pełna wersja, Will Of Steel pc download bez klucza za darmo pełna wersja, Will Of Steel pc download bez klucza full pl, Will Of Steel pc do pobrania pc,\ntekken 4, Project Reality, Przygoda Renifera, Ancient Cities, Victorian Admirals Caroline Crisis 1885, Epoka Lodowcowa 3 Era Dinozaurw, Campaign 1776 The American Revolution, lucky luke, supremacy mma, Jzefinka Podr Do Wntrza Ciaa,\ndo pobrania pełna wersja na komputer po polsku Forza Horizon 3\nCarmageddon TDR 2000 pobierz pc


AktualnościZłote serca za złote serca\n6 grudnia odbył się koncert jubileuszowy z okazji 25-lecia Fundacji Polsat, której celem jest ratowanie zdrowia i życia dzieci. Od ćwierć wieku dofinansowuje ona leczenie i rehabilitację dzieci, remontuje oddziały dziecięce w całej Polsce oraz kupuje najnowocześniejszy sprzęt medyczny, z którego korzystają mali pacjenci.\nPodczas wydarzenia uhonorowano grono profesorów medycyny, którzy od wielu lat angażują się w działania na rzecz Fundacji Polsat.\n„Złote Serduszko” otrzymał prof. Jarosław Czubak, dyrektor SPSK im. prof. A. Grucy w Otwocku, kierownik Kliniki Ortopedii, Ortopedii i Traumatologii Dziecięcej.\n„(…)- Jest coś, co was wyróżnia. To ogromna empatia, którą obdarzacie naszych pacjentów. Jesteście wspaniali i bardzo Wam dziękujemy. No i polecamy się na przyszłość „ – powiedziała Krystyna Aldridge-Holc, Prezes Fundacji Polsat, wręczając pamiątkowe złote serca.


Konung: Legenda Północy I Dziecko\n"Konung" to gra fabularna, zapowiadana buńczucznie jako ważny krok w historii gatunku. W rzeczywistości mocno nawiązuje do starych wzorców. Podejrzewam, że zachowawczość tej gry wynika nie tyle ze świadomego wyboru, ile z powodu długiego odwlekania premiery - w końcu w Rosji, kraju programistów "Konunga", obsuwy z tzw. przyczyn obiektywnych to nie rzadkość. W efekcie na rynek trafił produkt taki sobie, nie wytrzymujący konkurencji z tuzami cRPG (computer Role-Playing Games - dop. red.), jak choćby "Baldur's Gate", i to nawet w swej pierwszej, mniej udanej odsłonie.\nWszystkiemu winne smoki\nA było tak. Bogowie dali nordyckiemu klanowi z Północy potężną Bransoletę Władztwa, pozwalający kontrolować umysły innych śmiertelnych. Gdy bogowie postanowili opuścić ten świat, na straży magicznego artefaktu postawili smoka. Z kolei władzę nad smokiem dawał amulet, nad którym czuwał półbóg Orr. Pod naporem barbarzyńców Orr, nie mogąc dłużej chronić amuletu, rozbił go na trzy części, które zaufane sokoły zaniosły w trzy strony świata. Zadaniem gracza jest złożyć amulet do kupy.\nSztampowe? Kiczowate? Owszem, ale w końcu nie każda gra fabularna to "Planescape: Torment". Fabuła jak fabuła, gorzej z dialogami. Oto próbka:\n" - Och, potężny wojowniku! Sama ziemia trzęsie się, gdy po niej stąpasz".\n- Twe słowa są jak miód dla moich uszu".\nStyl ten są w stanie znieść chyba tylko 12-latki. Czyżby "Konung" był kierowany właśnie do nich?\nA co tam leży w trawie?\nPrzy mizerii fabuły, gra sprowadza się przede wszystkim do walki. W zależności od tego, czy wybieramy miecze czy łuki, w miarę kolejnych zwycięskich potyczek podnosi się nasza biegłość w walce wręcz lub na dystans. Niezależnie od tego zdobywamy punkty doświadczenia, co pozwala naszej postaci, po zaliczeniu kolejnego etapu rozwoju, podnieść wartość charakteryzujących ją cech - siły, charyzmy itd. Większa siła pozwala np. na korzystanie z doskonalszych broni i zbroi. Z kolei im większa charyzma, tym więcej osób możemy przyłączyć do drużyny. Wyposażenie - często wzmocnione siłą magii - można albo zdobyć na wrogu albo podnieść walające się na ziemi (!). Cóż za wyzwanie\nWłaściwie tylko możliwość "pompowania" postaci punktami doświadczenia i zdobywania coraz to nowych gadżetów (unikalne miecze, magiczne pierścienie lub naszyjniki, hełmy itd.) może być tej gry skutecznym wabikiem. Od czasów "Diablo" wiadomo, że rekordziści i kolekcjonerzy to całkiem spory procent miłośników cRPG. Kilka innych wzbogacających grę funkcji, jak możliwość rozbudowy osady, trenowania specjalistów (np. uzdrowiciela lub kowala), zbierania podatków z kontrolowanych wiosek, zadania do wykonania - to plusy, ale zbyt małe, by przeważyć szalę.\nWróg na krótkiej smyczy\nNiezwykle irytujący jest bowiem archaiczny tryb walki, będącej, niestety, esencją "Konunga". Przeciwnicy są przywiązani do konkretnych obszarów mapy. I jest to smycz bardzo krótka. Wystarczy zaatakować, ubić lub choćby nadwyrężyć bądź to zombie, bądź gigantyczną dżdżownicę czy mrówkę (sic!) i szybko się wycofać, a bestie (zwykle łażą stadami) pokornie powrócą na stanowiska, po szybkim zaniechaniu pościgu. My w tym czasie spokojnie wypijamy napój leczniczy i zaczynamy wszystko od nowa. Zgroza.\nNie powala na kolana również oprawa graficzna. Jest co prawda znośna, choć w nie najwyższej rozdzielczości, ale już animacja postaci woła o pomstę do nieba. Podobnie jak algorytmy trybu walki - ma wartość wyłącznie muzealną.\nJeśli ktoś w grach fabularnych ceni głównie potyczki, może sięgnąć choćby po więcej oferujące pod tym względem "Icewind Dale". Osoby bardziej wymagające powinny raczej pomyśleć o "Baldur's Gate 2" lub poczekać na "Arcanum".\nDla kogo więc jest "Konung"? Dla oszczędnych. Wydany w budżetowej serii "Ultra Gra", oferowany jest za stosunkowo atrakcyjną cenę.\nCena: 29, 90 złotych


Tłocznia winyli Jacka White’a zachwyca | Electronic Beats Poland\nTłocznia winyli Jacka White’a zachwyca\nMiejsce to zaczynało jako sklep z płytami otworzony przez White’a. Potem przemienił się również w salę koncertową, a teraz dopełniła tę przestrzeń tłocznia winyli. Dzięki temu połączeniu fani będą mogli przyjść w dniu koncertu i kupić swoją kopię płyty ulubionego albumu, który tego samego dnia został wytłoczony kilanaście metrów dalej.\nCo ciekawe, mimo że White jest oczywiście najbardziej kojarzony z bluesem jednymi z pierwszych płyt jakie zeszły w prasy w jego tłoczni były siedmiocalowe repressy klasycznych wydawnictwa Carla Craiga i Derricka Maya. Więcej o projekcie muzyka możecie się dowiedzieć poniżej.


12 listopada, 2018 12 listopada, 2018 Magdalena Siwińska-Wyrwa\nErasmus+ w I LO – Tak się żyje Europą!\nCo czyni naszą szkołę wyjątkową? Wiele rzeczy, ale na pewno wielorakość programów i przedsięwzięć międzynarodowych. Drogowskaz partnerstw przy wejściu do szkoły jest tego dowodem. A właśnie teraz zaczynamy kolejny – już siódmy – program ze środków UE. Już w tym tygodniu nauczycie języków obcych zaprezentują Wam projekt „Questions for Europe? – Answers from Europe! Fragen für Europa? – Antworten aus Europa!” . Czeka na Ciebie dwuletnia edukacyjna przygoda z Twoimi rówieśnikami z czterech państw UE! Językiem projektu jest język angielski.\nLink video: Erasmus Plus w I LO\n11 listopada 2018 w Koninie\n12 listopada, 2018 Magdalena Siwińska-Wyrwa\nW setną rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości przedstawiciele I Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki na czele z pocztem sztandarowym uczestniczyli w miejskich uroczystościach. Przy tej okazji Prezydent uhonorował odznaką Zasłużony dla Miasta Konina dwóch nauczycieli I LO p. Marcina Karpińskiego i p. Grzegorza Szopę. Pani wicedyrektor w delegacji dyrektorów szkół średnich z terenu miasta złożyła wiązankę kwiatów pod tablicą upamiętniającą 7 mieszkańców Konina zabitych 11 listopada 1918.\n9 listopada, 2018 Magdalena Siwińska-Wyrwa\n11 listopada 1918 r. to niezwykły dzień dla naszej Ojczyzny – po 123 latach niewoli Polska odzyskała niepodległość. W bieżącym roku, również w naszej szkole obchodzimy 100. rocznicę tego wydarzenia. Uroczysty apel zaczął się od wspólnego odśpiewania hymnu, następnie uczniowie przypomnieli o okolicznościach odzyskania przez Polskę niepodległości. Program artystyczny został przygotowany przez chór szkolny pod batutą Dominika Zimnego z klasy 3a oraz uczniów klasy 2b z pomocą p. Arlety Kędziory-Kurz i p. Arlety Rybarczyk. Ponownie spotkaliśmy się o godzinie 11:11 w hali sportowej w ramach projektu ,,Bijemy Rekord dla Niepodległej’’, aby wspólnie odśpiewać hymn.\n“Dziady” A. Mickiewicza w I LO\n28 października, 2018 4 listopada, 2018 Magdalena Siwińska-Wyrwa\nI Liceum Ogólnokształcące jest szkołą z tradycjami. Jedną z nich jest inscenizacja II części „Dziadów” Adama Mickiewicza. 30 października 2018 roku po raz 28 wystawiliśmy adaptację tego romantycznego dramatu, który wiąże się z dawnymi tradycjami i wierzeniami. Spektakl obejrzeć można było trzykrotnie – w auli szkoły oraz na Bulwarach Nadwarciańskich. Swoją obecnością zaszczycili nas między innymi: pan Sławomir Lorek – zastępca prezydenta Konina, członkowie Związku Sybiraków oraz przedstawiciele zaprzyjaźnionych ze szkołą instytucji. W niesamowitą atmosferę tego widowiska wprowadziła zebranych pani Hanna Nowak, która przybliżyła widzom znaczenie polskiej tradycji Dnia Wszystkich Świętych. Spektakl przygotowała klasa 2 a pod opieką pani Hanny Nowak i pani Arlety Rybarczyk. W naszej wersji II części „Dziadów” pojawiły się także duchy patrona szkoły – Tadeusza Kościuszki oraz Sybiraka, które na trwałe związane są z historią szkoły. Czytaj więcej: lm.pl\n27 października, 2018 Magdalena Siwińska-Wyrwa\n26.10.2018 roku nasza szkoła postanowiła w nietypowy sposób uczcić setną rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Reprezentacja uczniów klas trzecich – z Panią wicedyrektor Emilią Bugaj – postanowiła przyjąć zaproszenie Zespołu Szkół im. M. Kopernika i wziąć udział w szlachetnej akcji krwiodawstwa. W ten symboliczny sposób wspieramy akcję 100 Litrów Krwi Na 100-lecie Odzyskania Niepodległości Polski.\nWicemistrzowie Konina w Badmintonie\nNasza męska drużyna badmintona w składzie: Kacper Jamrużka, Jakub Cierzniak i Patryk Grabarek powtórzyła dzisiaj (tj. 26 października) sukces sprzed roku, zdobywając tytuł Wicemistrzów Miasta Konina. Turniej rozgrywano systemem pucharowym. Mecze rozgrywano do trzech wygranych spotkań. W pierwszej rundzie nasza reprezentacja wygrała z drużyną ZSG-E 3:0, w drugiej rundzie 3:1 z drużyną III LO. W finale natomiast kolejny raz po drugiej stronie siatki stanęła drużyna ZSB. Po ciężkim boju musieliśmy uznać wyższość rywali, którzy zwyciężyli 3:0 i zapewnili sobie awans do zawodów strefowych. W turnieju drużyn żeńskich (I LO – Marta Romanowska, Zuzanna Hierowska, Anna Mazurek) nie mieliśmy niestety szczęścia w losowaniu przeciwników, bo już w pierwszej rundzie trafiliśmy na triumfatorki sprzed roku (drużynę II LO). W meczach singlowych i meczu podwójnym dziewczęta dały z siebie wszystko, natomiast to nie wystarczyło do pokonania przeciwniczek, które ostatecznie powtórzyły zeszłoroczny sukces. Gratulujemy naszym zawodniczkom i zawodnikom wspaniałej sportowej postawy i zapraszamy na zajęcia badmintona w środy na 8 godzinie lekcyjnej.\n25 października, 2018 27 października, 2018 Magdalena Siwińska-Wyrwa\nW dniu 155-lecia I LO Stowarzyszenie Pojutrze z okazji 100-lecia odzyskania niepodległości zorganizowało grę miejską. Jednym z elementów gry było odnalezienie młodego Mieczysława Bekkera, który był absolwentem naszej szkoły. Jego wynalazek łazik księżycowy Lunar Rover Vehicle uczestniczył w 3 programach Apollo na Księżyc. Zadaniem uczestników gry było ułożenie z puzzli pojazdu skonstruowanego przez naukowca. W rolę młodego profesora wcielił się Norbert Karczewski, a koledzy z jego klasy uczestniczyli w tej miejskiej zabawie terenowej. Zapraszamy do obejrzenia gabloty poświęconej temu wybitnemu absolwentowi naszej szkoły.


Twoja twarz brzmi znajomo -\nŻona Sławomira, Magdalena „Kajra” Kajrowicz budzi coraz większe zainteresowanie mediów. Artystka, która towarzyszy swojemu mężowi podczas koncertów dostała ostatnio szansę na samodzielne występy. Wygląda jednak na to, że skończy się wyłącznie na marzeniach, ponieważ Sławomir jest przeciwny solowym popisom żony.\nKacper Kuszewski wcielający się w rolę Marka Mostowiaka postanowił odejść z „M jak miłość”. Aktor występował w serialu od 2000 roku – pisaliśmy w jednym z naszych ostatnich artykułów. To przełomowy moment w serialu, Marek Mostowiak stanowił w nim pierwotną…\nKacper Kuszewski wcielający się w rolę Marka Mostowiaka postanowił odejść z „M jak miłość”. Aktor występował w serialu od 2000 roku.


Wesele ważna rzecz! \nponiedziałek, 23 grudnia 2019 13:00\nW życiu większości z nas przychodzi taki dzień, że postanawiamy wstąpić w związek małżeński. Wszystkie pary marzą o tym, by ta chwila upłynęła w szampańskiej atmosferze i aby wszystko było w jak najlepszym porządku. Warto zlecić przygotowanie takiego ważnego, kto wie czy nie najważniejszego przyjęcia w życiu specjalistom, którzy o organizowaniu wesel wiedzą praktycznie wszystko.\n1. Ślub w Krakowie\n2. Przyjęcie w hotelu na sto dwa!\n3. Szczegóły są istotne\nSzukając odpowiedniego miejsca na przyjęcie z okazji zaślubin na południu Polski, możemy wziąć pod uwagę wesele w hotelu Kraków. Odpowiednią salą oraz doświadczonym personelem, który podoła każdemu przyjęciu, dysponuje Hotel „Swing” w Krakowie. Ów czterogwiazdkowy obiekt chętnie odpowie na wszystkie Wasze pytania, a organizacja wesela Kraków nie będzie dla nich żadnym problemem. Skorzystanie z ich oferty to będzie strzał w dziesiątkę.\nPrzyjęcie w hotelu na sto dwa!\nW gościnnych progach hotelu możemy zorganizować przyjęcie nawet na 420 osób. Dostępne są także opcje dla 90 i 120 osób. Możemy skorzystać z różnych możliwości ustawień stołów, hotelowa kuchnia zapewni nam wybrane przez nas menu wraz z tortem, dobierzemy także wystrój stołów oraz duży apartament dla nowożeńców. Ceny pełnego menu zaczynają się już od 189PLN za osobę. Lista potraw jest tak skomponowana, aby nikt z wesela nie wyszedł głodny lub niezadowolony. Wystarczy zabrać ze sobą wygodne buty oraz dobry humor i oddać się radosnej zabawie aż do rana. Organizacja wesela Kraków – Hotel „Swing” to naprawdę najlepsza decyzja, jaką można podjąć.\nNa wszelkie zapytania i wątpliwości odpowiedzi uzyskamy na czacie, z którego możemy skorzystać on line na stronie internetowej hotelu. Oczywiście dla wszystkich naszych gości, którzy będą się z nami bawić, możemy wynająć pokoje hotelowe na korzystnych warunkach. Obsługa hotelowa sprosta wszelkim wyzwaniom, które będzie trzeba podjąć tej jednej, jedynej nocy w życiu. Wszystkie nietypowe zachcianki i potrzeby trzeba oczywiście zgłosić nieco wcześniej, by hotel mógł zapewnić usługę na jak najwyższym poziomie. W każdym momencie organizowania przyjęcia weselnego możliwy jest kontakt z hotelem, a weryfikacja naszych potrzeb będzie odbywała się na bieżąco. Hotel jest w stanie zapewnić tak popularne obecnie realizacje jak: czekoladowa fontanna, czy bufet z wiejskimi przekąskami. Poszczególne kwestie, które się pojawią w trakcie przygotowań, czy też samego przyjęcia, na pewno zostaną rozwiązane tak, aby obydwie strony były z tych rozwiązań zadowolone.


4teropak - Mateusz Tuzimski - Skateboard.pl\n4teropak – Mateusz Tuzimski\nKolejnym gościem, którego w imieniu skateboard.pl pozwoliłem sobie zaprosić na 4taropak jest Mateusz Tuzimski. Tuzima gościliśmy u nas na portalu już wielokrotnie, głównie w przypadku różnych nagrywek i contestów z jego udziałem, ale chyba największy ślad zaznaczył zwyciężając w finale 4 edycji Emerica The Gold Rookie Contest,. Jednak życie toczy się dalej i Mateusz nie zamierza osiąść na laurach, o czym dowiecie się klikając "czytaj więcej".\n4 Twoim zdaniem najlepsze skateplazy/skateparki, wybudowane w Polsce po 2010 roku, na których oczywiście jeździłeś.\nPo 2010 roku w Polsce powstało wiele ciekawych miejscówek do pośmigania. Jednak mi szczególnie kilka przypadło do gustu, a mianowicie:\n– Przebudowana skateplaza w Bielawie, ponieważ znalazłem tam wszystko na czym lubię jeździć, zaczynając od fajnego wall'a po mistrzowskie hubby przy double secie.\n– Kolejna skateplaza tym razem w Szczytnej. To obiekt, który uzupełnia niedaleko położoną Bielawę o mega ciężkiego reila, z którym moje jajka miały przyjemność zaznać bliższego kontaktu, hehe .\n-1st floor w Lublinie to miejsce mające szczególny klimat. Jeżdżąc tam nie ma miejsca na jakiekolwiek opierdalanie się. Jeździ się tam pełną parą, dlatego szczególnie przypadło mi do gustu.\n– No i jakby to było gdybym nie wspomniał o moim miejscowym skateparku w Świdniku dzięki któremu wróciłem do jazdy na deskorolce i spędzam tam miło czas, szczególnie w wakacje z ziomeczkami.\n4 deskorolkowe cele jakie chciałbyś zrealizować w 2012 roku.\nDużo się wydarzyło w tym roku i wiele osiągnąłem, ale na tym nie kończe. Mam wiele planów co do następnego roku, a to kilka z nich.\n– Po pierwsze wyjazd na Lines of Bielawa, moim zdaniem najlepsza impreza deskorolkowa w Polsce, która z roku na rok staje się coraz lepsza.\n– Po drugie wybrałbym się w tripa za granicę w poszukiwaniu fajnych miejscówek i tricków, chociaż będę starał się dużo podróżować także po Polsce, bo tu też nie brakuje klimatycznych miejscówek i bardzo fajnych ludzi.\n– Bardzo chciałbym nauczyć się jeździć bezkontuzyjnie, choć to nie możliwe, ale byłoby miło gdyby tych kontuzji było znacznie mniej niż w tym roku, a miałem ich trochę, hehe.\n– No i ostatnie. A zarazem najważniejsze, czyli jazda z ziomeczami i praktycznie co miesięczne imprezy na 1st floor !!\nJednocześnie dobiega końca 2011 rok i jestem ciekaw, twoich 4 typów dotyczących wyróżnienia Skatera Roku wg Info Awards. Na kogo warto zwrócić uwagę?\nW związku z kończącym się sezonem zbliża się coraz większymi krokami Info Awards, czyli m.in. wyróżnienia Skatera Roku. W Polsce jest wiele osób, które ostatnimi czasy bardzo podniosły swój poziom, ale chciałbym zwrócić uwagę na cztery z nich tzn.:\n– Michał Mazur – pokazał w tym roku na co go stać i myślę, że na tym nie poprzestanie, ponieważ jeżdże z nim na co dzień i wiem co potrafi.\n– Marko Łaboszczak – z Debiutu Roku ma dużą szansę na najwyższą nagrodę w tym plebiscycie.\n– Jurek Poleszczuk – chłopak jeździ jak robot, to tyle hehe .\n– Tomek Goławski – fajnie zaprezentował nas na Baltic Gamesie i widziałem go na kilku contestach, na których pokazał, że dużo potrafi.\nLubelszczyzna, z której pochodzisz jest spoko bo:\nNa ten temat mógłbym pisać w nieskończoność, ale będę się streszczał:\n– Rozwija się w bardzo szybkim tempie, jeżeli chodzi o deskorolkę oczywiście.\n– Są tu ludzie, którzy tworzą jedną całość i potrafią się zorganizować. Rezultatem tego jest właśnie 1st floor.\n– Bardzo mi się tutaj podoba mimo tego, że codziennie stoję w korkach z powodu rozkopywanej ul. Mełgiewskiej, serdecznie pozdrawiam robotników hehe .\n– Uważam, że jest to województwo z bardzo dużym potencjałem i można się tutaj rozwinąć w bardzo szybki sposób, co widać po śmigających małolatach.\nps. jakiś czas temu Tuzim miał przerwę w jeździe, o czym mogliście się dowiedzieć poniekąd z tego mini wywiadu. Zapytałem zatem Mateusza o ten epizod i oto co mi odpowiedział:\n"Przestalem jezdzić na desce z braku pieniedzy na sprzet ,wiadomo jak to jest. Z poczatku jakoś starałem sobie kminić kasę na deski, ale po jakimś czasie robiło sie to coraz cieższe dla nastolatka wiec przerodziło sie to w brak zajawki.\nA do deski powróciłem przez mojego ziomeczka Karola "Kuśmieja" którego serdecznie pozdrawiam. To on pożyczył mi jakiś stary blacik i wyszliśmy razem pośmigać. Poźniej dowiedziałem sie, że buduja nam nowy park i strasznie sie zajarałem:)."\nPrevious Post BLUEPRINT IN JAPAN\nNext Post War-szał: Deskorolka. Murki i schody kontra deska i cztery kółka


ECO HOMINI BIO Chardonnay\nCZOŁÓWKA HISZPAŃSKICH PRODUCENTÓW WINA\nRegion Kastylia La Macha jest jednym z głównych producentów wina w Hiszpanii. Aż 48% całej produkcji pochodzi z tamtejszych upraw. Znaczna część uprawianych tam winorośli, jest przeznaczona także do produkcji rodzynek lub owoców na przetwory i koncentraty. Krajobraz Kastylii La Manchy wyróżnia się pustynnymi bezdrożami i pagórkami, poprzeplatanymi zamkami i wiatrakami, kojarzącymi się z literackim Don Kichotem.\nORGANICZNE WINO O BOGATYM OWOCOWYM AROMACIE\nBiałe półwytrawne Eco Homini Chardonnay Organic to wino o słomkowej, delikatnie złotej barwie. W jego smaku można wyczuć delikatne nuty jabłek i owoców cytrusowych. W nosie wyróżnia się bogatym, ale subtelnym owocowym aromatem. Eleganckie i uporządkowane, oczarowuje wyjątkową finezją. W smaku jest intensywne, a na podniebieniu pozostawia trwały finisz. Wyprodukowane z organicznie uprawianych winorośli.\nŚWIETNE DO POTRAW Z BIAŁEGO MIĘSA I LEKKICH SAŁATEK\nJego przyjemny orzeźwiający styl idealnie komponuje się z lekkimi sałatkami, ze szparagami, awokado lub halloumi. Świetnie dopełni także smak potraw z białego mięsa, ryb i owoców morza – ostryg, kalmarów i krewetek.


Forumki planujace ciążę i te z brzuszkami :) - www.kobietyzmazur.fora.pl\nForumki planujace ciążę i te z brzuszkami :)\nForum www.kobietyzmazur.fora.pl Strona Główna -> Ciąża i poród\nWysłany: Sob 11:39, 03 Maj 2008 Temat postu: Forumki planujace ciążę i te z brzuszkami :)\nChyba znajdą się jakieś na tym forum?\nMy właśnie zaczynamy się starać o maluszka:)\nWysłany: Nie 14:41, 04 Maj 2008 Temat postu:\nja już w 31 tygodniu\njeszcze równiutkie 2 m-ce nam zostały\nWysłany: Nie 14:42, 04 Maj 2008 Temat postu:\nAgniesia774-trzymam kciuki aby Wam się udało\nWysłany: Nie 22:01, 04 Maj 2008 Temat postu:\nAgniesia trzymam kciuki!\nMojamaja ślicznie wyglądasz!!\nWysłany: Pon 14:13, 05 Maj 2008 Temat postu:\nMojamaja ale masz słodki brzuszek Mam nadzieje że wkrótce i ja będę sie mogła takim pochwalić Ale jak na razie starania w toku:)\na jeśli można wiedzieć to Wy długo się staraliście?\nWysłany: Pon 17:06, 05 Maj 2008 Temat postu:\nAgniesia774-dziękuję. długo się nie staraliśmy W pierwszą ciążę zaszłam za pierwszym podejsciem starań - jak postanowiliśmy, że w czerwcu (2005r) zaczniemy staranka o Dzidzię-to się udało i już pod koniec czerwca byłam w ciąży a druga ciąża to była wpadka-z której się bardzo cieszę\nForum www.kobietyzmazur.fora.pl Strona Główna -> Ciąża i poród Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)


Wybory parlamentarne 2015 – frekwencja godz 12.00 oraz 17.00 - informatorbrzeski.pl - Brzesko, Bochnia, Dąbrowa Tarnowska, Tarnów. Portal Informacyjny powiatu brzeskiego, bocheńskiego, dąbrowskiego i tarnowskiego - małopolska\nStrona główna » Wiadomości » Wybory parlamentarne 2015 – frekwencja godz 12.00 oraz 17.00\nWybory parlamentarne 2015 – frekwencja godz 12.00 oraz 17.00\nNiespełna 2 godziny dzielą nas od godz. 21.00, gdy zakończy się głosowanie w wyborach parlamentarnych. O tej godzinie poznamy pierwsze, sondażowe wyniki. Do tego czasu trwa cisza wyborcza. Państwowa Komisja Wyborcza podała, że frekwencja o godz. 12.00 w skali wynosiła 16.47 %, a z kolei o godz. 17.00 już 38.97 %.\nDużo lepiej na tle kraju wypadł powiat brzeski. Frekwencja w skali powiatu na godz. 17.00 wyniosła 41.25 %. Najwyższą frekwencją może się pochwalić jak narazie Gmina Czchów, gdzie do wyborów poszło 43.79 % osób uprawnionych do głosowania. Z kolei najniższa frekwencja była w Gminie Szczurowa – tam do urn wyborczych udało się 35.59 %.\nStatystyki dotyczące frekwencji na terenie powiatu brzeskiego – godz 12.00 oraz 17.00\nPrzypomnijmy – w dniu dzisiejszym wybieramy 460 posłów oraz stu senatorów. Do udziału w wyborach jest uprawnionych ponad 30,5 mln osób.\nsejm wybory wybory 2015\t2015-10-25\nTagged with: sejm wybory wybory 2015\nPoprzedni: Mokrzyska / Pożar budynku / 25 10 2015\nNastępny: Ruszyła loteria paragonowa