Gołębie serce [zawiera humor, który można uznać za kloaczny] - Weryfikatorium.pl - forum literackie\nGołębie serce [zawiera humor, który można uznać za kloaczny]\nPostautor: Bartosh16 » śr 13 gru 2017, 13:45\nOstrzeżenie o wulgaryzmach\nBrat_ruina mnie namówił. Osobiście uważam, że to pomysł głupi, jak samo napisanie takiego czegoś\nMam gówniane życie i sram na wszystko. Istota mojego istnienia sprowadza się do tego, ile uwagi gotowi są poświęcić mi ludzie. A nie poświęcają jej zbyt wiele; najwięcej, kiedy mnie przeganiają, każą iść precz. Ale sram na to. Sram na ich kosztowne ciuchy, lśniące samochody i na nich samych.\nJestem depresantem? Ależ skąd.\nJestem gołębiem. „Sranie to moje powołanie”, jak mawiał dziadziuś.\nTak naprawdę naloty to tylko hobby, bo życie gołębia to coś więcej, niż obrzucanie innych fekaliami. Wiadomo, że można się nawzajem obrzucać gównem i całkiem dobrze z tego żyć, czego znakomitym przykładem jest Parlament, aczkolwiek mi to nie wystarczało. Moje ambicje sięgały dalej i wyżej. Chciałem zmienić świat.\nA przynajmniej wprowadzić do niego jakieś udogodnienia.\nEgzystencja moich towarzyszy upływała im beztrosko. Spędzali czas na tym, co polskie pasożyty lubią najbardziej – żebraniu i sraniu na wszystko inne. Jak mawiał znajomy, który na parapecie jednego inteligenta naoglądał się dużo telewizji, menel w Polsce ma piękne życie. Nic nie robi, od czasu do czasu idzie wyżmendać drobne na autobus, bułkę lub ciepły obiad, które przepija. Nie płaci podatków, bo jałmużna to nie dochód, a jak trafi do więzienia, to się cieszy, że ma sucho, ciepło i dają mu jedzenie. Co go obchodzą problemy polityczne, wojny domowe w krajach Bliskiego Wschodu czy głód w Afryce? Ważne że MOPS rzuci trochę grosza i jest za co kupić alkohol. Rewelka.\nTakoż i my, gołębie, pasożytujemy sobie na ubogim polskim społeczeństwie. Wprost kochamy ludzi, którzy nie mogą sobie pozwolić na samochód i korzystają z usług PPKS. To oznacza tłumy na dworcach. Ktoś w tym tłumie na pewno będzie głodny, zasmakuje w bułce i może zdjęty litością rzuci okruszek. Nawet da się z tego żyć, choć jedzenia nam nie brakuje. W społeczeństwie, które kupuje więcej, niż może przejeść, w koszach zawsze znajdą się smakowite odpadki. A teraz po wprowadzeniu ustawy śmieciowej, żarcie dosłownie leży na ulicy. Ludzie nie wiedzą, gdzie rzucać, to rzucają gdzie bądź.\nProsto w nasze dzioby.\nWszystko byłoby pięknie, gdyby nie kawki.\nJak by je tu opisać... Gdyby gołębie przyrównać do drobnych złodziei i kombinatorów, one stanowiłyby instrument zorganizowanej kradzieży, jak ZUS czy Urząd Skarbowy.\nSkurczybyki są mniejsze od nas, ale dużo zwinniejsze. Inny sposób poruszania się sprawia, że są zdolne wyjąć nam jedzenie praktycznie z dzioba.\nOd lat trwa wojna.\nNa każdym dworcu są kawki i są gołębie. Na każdym z nich toczy się zażarty bój o wszystko, co nadaje się do zjedzenia. Wróg jest cwańszy, ale nas jest więcej. Nie wdają się w bezpośrednie starcie, bo przegrałyby z kretesem. Przeważnie uciekają. Jednakże kiedy uda się nam pochwycić jakąś w pazurki, to żywa z nich nie wychodzi. Ponad trzy czwarte znajdowanych trupów kawek to nasza zasługa. Ludzie niech dalej myślą, że zabija je głód, samochody i upadki z dużych wysokości.\nKtóregoś dnia siedziałem na skraju wiaty, kiedy gruchnęła straszna wieść. Ściślej mówiąc, gruchnął ją mój kolega, Lutek.\n– Jimmy! – zawołał.\n– Zamykają nasz dworzec! Nasz dom! Czaisz?!\n– A niech mnie w kuper! – zakląłem. – Dlaczego?\nLucio poskrobał się pazurkiem po głowie, zdradzając niepewność.\n– Nie wiem dokładnie. - Powiedział. - Mówią, że Mamusia narobiła długów i dlatego. Że dofinansowanie od marszałka województwa poszło na willę, dotacja na oddłużenie poszła nioska wie gdzie. Że działki sprzedane, a kasa też przepadła. Porozdawali sobie nagrody tam na górze i nie starczyło na ratowanie dworca.\n– Do stu kotów... – mruknąłem cicho słowa przekleństwa. Teraz ode mnie, jako od przywódcy, będzie się wymagać przedsięwzięcia kroków, które miałyby uratować naszą dziobatą społeczność. Zamykają dworzec. Kawki kradną wszystko, co nadaje się do jedzenia i nie odpuszczają nawet, jak podrzucamy im darmoszkę ze środkiem na przeczyszczenie. W tamtym tygodniu dwóch chłopaków padło ofiarą kotów. Problemy piętrzyły się, a rozwiązań jak na lekarstwo. Musiałem zastosować drastyczne metody. Rzekłem: – Eskadra z rozwolnieniem do Lublina. Zarządzam regularny ostrzał samochodu Mamusi i jej samej oraz najbliższych współpracowników do odwołania. Nic to nie da, ale należy się jej kilka gównianych dni. Oprócz tego ogłaszam wzmożone gromadzenie zapasów w trybie przedzimowym.\n– Ale jest dopiero sierpień...\n– To nic. Żelazne rezerwy będą nam potrzebne. Musimy zacząć je tworzyć dużo wcześniej, bo pożywienia będzie z czasem ubywać. Młodsze grupy niedopiórków mają natychmiast rozpocząć szkolenie bojowe z zakresu obrony antykawkowej i działań zwiadowczych ze szczególnym naciskiem na wykrywanie kotów. Z naszych dotychczasowych szwadronów obronnych musimy wydzielić grupę zaczepną, która agresywnym zachowaniem wprowadzi zamęt w szeregi kawek i zdobędzie dla nas nieco przestrzeni. Informujcie mnie na bieżąco. Izydor z Parapetu jeszcze żyje?\n– Tak, Jimmy.\n– Wyślijcie do niego agentów. Trzeba się wypytać, co możemy zrobić, żeby dworca nie zamknięto. Wiem, że jesteśmy tylko ptakami, ale mamy ambicję, siłę i zdolności, o które nikt nas nie podejrzewa. Spytajcie starego pryka, czy w świecącym pudle widział ostatnio coś ciekawego, czy słyszał cokolwiek, co może nam pomóc i co on sam myśli o tej sprawie. Jeśli stary Izyk powie, że czas się stąd wynosić, to chętnie przychylę się do jego sugestii. Zrozumiałeś?\nLutek pofrunął gdzieś w dal, by roznieść rozkazy. Jego przodek przenosił wieści zaginionego batalionu majora Charlesa Whittlesey’a, tradycja zobowiązywała.\nSiedziałem dalej na mojej wiacie z myślami zaprzątanymi przez aktualną sytuację, która z nieprzyjemnej zmieniła się w kryzysową. Trzeba było szybko coś wykombinować, inaczej mogliśmy stanąć w obliczu zagłady.\nNadszedł wrzesień. Wraz z częścią pożółkłych i zbrązowiałych liści opadły również zrobione ze złudzeń klapki z moich oczu.\nZbiórka żywności niewiele dała. Mimo że kupka pokarmu była spora i z dnia na dzień rosła, nie gwarantowała nam przetrwania. Patrzyłem na hałdę pożywienia, jakby zamiast niej leżały tam kości moich podwładnych. Choć dawali z siebie wszystko i całymi dniami przynosili odpadki nadające się do długotrwałego przechowywania, rezultaty ich pracy były niewspółmierne do włożonego wysiłku. Obawa o ufające mi ptaki bezczelnie wdarła się do mojego umysłu i zadomowiła się tam. Mogły ją usunąć jedynie radykalne kroki.\nStary Izydor doradzał mi to w ostateczności. Izyk był autorytetem w czystej postaci, wyrocznią, żywą legendą. Dopóki żył. Wieść o krytycznym położeniu naszej skrzydlatej braci sprawiła, że podupadł na zdrowiu. Przysnął na swoim parapecie, spadł i już się nie obudzi. Straciliśmy całe mnóstwo doświadczenia i przydatnej, praktycznej wiedzy, którą stary posiadał i chętnie się dzielił.\nPrześladowanie Mamusi nie przyniosło oczekiwanych skutków. Po kilku dniach wiedziona ostrożnością, pomna setek trafień moich wysłanników zaczęła nosić ze sobą parasol, a samochód zastąpiła komunikacją publiczną. My, jako wychowankowie dworca, uznaliśmy ostrzał autobusów za nieetyczny. Kobiecina niestety nie domyśliła się, z jakiego powodu gołębie się na nią uwzięły.\nI dlatego byłem zmuszony zasiąść do rokowań.\n– Jimmy! – Głos, od którego jeżył mi się puch, należał do potężnej budowy (jak na kawkę) ptaka. Lewe oko wydziobane przed laty przez jednego z naszych zasłonił opaską. Poruszał się dystyngowanie i z gracją typową dla swego gatunku. Jego chód był powolny i spokojny, jakby senny, ale przywódca moich zapiekłych oponentów w każdej chwili był gotów poderwać się do lotu. W jego wyglądzie brakowało jedynie zębów piranii, które uzupełniłyby drapieżny wizerunek. – Owiany sławą James, którego prawdziwe imię brzmi Jan, lecz będąc gołębiem rasy angielskiej, przemianował się.\n- Czy po angielsku nie powinno to brzmieć John?\n- Mam na imię James, tylko idiota w urzędzie nie umiał tego wpisać. Jakie to ma znaczenie?\n- Och, żadnego. - Próbował się uśmiechnąć, co w przypadku posiadania dzioba zamiast ust wygląda dość pokracznie. – Czemuż zawdzięczam tę niewysłowioną przyjemność goszczenia w sanktuarium mych ulubionych wrogów?\n– Jest źle.\n– To wiem, ale czemu mnie tu zaprosiłeś?\nSerce mi pękało. Tyle lat zażartych bojów, a ja musiałem to przekreślić, wypiąć się na krew i pióra przodków, którzy poświęcili swe życie w obronie naszego dominium.\n– Chcę zawrzeć rozejm.\n– Och. – Lucjusz nastroszył piórka, udając, że nie spodziewał się równie szalonej propozycji. – Zaiste. Trupy moich ptaków mi o tym powiedziały.\n– Lucjusz, idzie zima...\n– Zawsze idzie zima. Powiedz coś, czego nie wiem.\n– Zamykają dworzec.\n– Serio? – parsknął czarny ptak. – Do koćset! A myślałem że ogłoszenie przetargu na dworcowe działki to spekulacja, propaganda i plotki.\n– Zdechniemy! – krzyknąłem.\n– Zdychajcie, co mi do tego?\n– Wszyscy zdechniemy, wy też. Nie ma dworca, nie ma autobusów, nie ma ludzi, nie ma żarcia. Jeden po drugim będziemy padać z wycieńczenia, a słabymi od niedożywienia ptakami z radością zaopiekują się drapieżcy, kocia ich mać! Musimy zgromadzić zapasy na zimę, inaczej skończymy w ich paszczach.\n– To bardzo smutne, co mówisz, ale w przeciwieństwie do was mamy się dobrze.\n– Naturalnie. – odpowiedziałem z przekąsem. – Świadczą o tym, jak sam powiedziałeś, trupy twoich ptaków. Nie wszyscy padli po naszych atakach. Część z nich zostawiliście na śmierć głodową, bo byli za słabi, by podkradać nam jedzenie. Faktycznie, dobrze wam się wiedzie.\nTa uwaga zbiła Lucjusza z tropu. Zatrzymał się w pół kroku i odwrócił powoli w moją stronę. Miał w dziobie przygotowaną ripostę, ale nie wypowiedział jej głośno. Widocznie zmienił zdanie i uznał, że zbytnia drażliwość może go wiele kosztować. Lub że ma pomysł, jak nas upodlić. Wiedziałem, że nie jest u niego wesoło i musiał rozważyć moją ofertę.\n– Co proponujesz? – rzekł niechętnie.\nWygrałem. Był gotów do negocjacji. Teraz wystarczyło domknąć je z korzystną umową.\n– Będziemy współpracować. Do wiosny, potem nasze drogi się rozchodzą i każdy leci w swoją stronę. Pokażemy wam, gdzie szukać pożywienia i jakie jest zdatne do przechowania. – Podniósł skrzydło, chcąc coś powiedzieć, lecz nie dopuściłem go do głosu. – Stul dziób! Nie macie do tego pojęcia. Od zamierzchłych czasów czatujecie wszędzie tam, gdzie pracujemy, by wyrywać nam każdy okruszek choćby i z gardła. Nie macie pojęcia o samodzielnym zdobywaniu pokarmu. Pracujemy po równo. Jedzeniem dzielimy się po równo. Każdy ptak będzie otrzymywał racje żywnościowe. Nie ufam ci, a i ty pewnie mi nie ufasz, więc przy zapasach postawimy naszych ludzi, dwóch ode mnie, dwóch od ciebie. Niech pilnują, by nikt niczego nie brał ponad miarę.\nDostrzegłem błysk w jego oku. Takie warunki godziły w jego godność. Równie dobrze mogłem go poprosić, żeby wyrwał sobie pióra z kupra. Najgorsze dla niego było to, że miałem rację i marny byłby los kawek, gdyby teraz uniósł się honorem i odmówił. Czekałem, napięcie mimowolnie zaczęło mi się udzielać. Patrzyłem na niego badawczo, wyczekując odpowiedzi, a każda sekunda trwała niemiłosiernie długo. Analizował moje słowa w swoim czarnym czerepie i w końcu odrzekł:\nZawarłem najgorszy sojusz z możliwych i jedyny, który mógł uratować życie moich ptaków.\nKawki zabrały się do pracy, jakby niczego innego w życiu nie robiły. W pierwszych dniach ich zapał przyprawił mnie o głębokie zdumienie. Nie wiem, czy bardziej bym się zdziwił, gdybym zobaczył mysz jedzącą kota. Pracujące kawki. Zaprzeczenie rzeczywistości. Równie dobrze do pracy można by zapędzić Romów. A jednak – czarni „przyjaciele” dorzucali się do kupki jedzenia, która do października niemalże podwoiła swoją objętość. Trudno było nie czerpać satysfakcji z ryzykownego sojuszu.\nKryształowa czystość intencji moich tymczasowych przyjaciół mimo wszystko bardziej mnie martwiła, niż cieszyła. Wpajany od pisklęctwa brak zaufania dawał o sobie znać na każdym kroku. Ciągle spodziewałem się zdrady, ale kawki swoją działalnością nie potwierdzały moich przeczuć. Znosiły jedzenie, uczyły się je znajdować, odstraszały koty na miarę ich możliwości i pilnowały naszych zdobyczy. Chwytały nawet renegatów, osobników z własnego gatunku, którzy nadal skupiali się głównie na kradnięciu nam jedzenia. To przechodziło ptasie pojęcie. A na dodatek Lucjusz zaczął wpadać na naparstek fermentówki i karty.\nJasna kociara, a może udałoby mi się namówić koty na wegetarianizm?\nZnałem ich przywódcę. Nazywał się Rudy Bobo i, jak jego nazwa wskazywała, był wredny. Gdyby nie charakter, nadal mieszkałby w domu z ludźmi, którzy podstawialiby mu miskę pełną jadła pod nos. Bobo jednak uparł się walić kupę po kątach, drzeć sofę pana domu i włamywać do lodówki. Jakim cudem ją otwierał, pozostawało największą zagadką na mieście. Dość że zdenerwowany właściciel mieszkania wykopał upierdliwego futrzaka na bruk.\nBobo bynajmniej się tym nie przejął. Nadal walił po kątach w tamtym mieszkaniu. Jak wchodził? To druga największa zagadka.\nBezwzględność, brak empatii i skrupułów w krótkim czasie zaprowadziły go na szczyt kociej hierarchii. Mimo że w pewnych kręgach uchodził za psychopatę, miał honor. Pewnego dnia poprosił mnie o zwiad nad psią dzielnicą, za który uczciwie zapłacił przeterminowanym Whiskasem. Kilka dni później w zachodniej części miasta znaleziono kilkanaście martwych psów. Wśród nich był też Bronek, socjopatyczny labrador, który przeczył teorii o łagodności tej rasy.\nKocie żarcie niespecjalnie się nadawało dla nas i chociaż od biedy uszłoby w tłoku, woleliśmy je nasączyć środkiem na przeczyszczenie i podrzucić kawkom. Aż dziw, że Lucjusz mi tego nie wypomniał. Ptaki mówiły, że jako przywódca porwał dla siebie największą porcję, a potem trzy dni siedział z kuprem w rynnie.\nCzyżby naprawdę się zmienił? Czyżby obawiał się, że głód aż tak zajrzy mu do dupy? Najpewniej, innego wytłumaczenia o znamionach logiki nie widziałem.\n– Jimmy! – Z zadumy wyrwał mnie głos Lutka. – Straszne rzeczy!\n– Co jest? – Niepokój zajrzał mi pod pióra.\n– Znaleźli Małego, jest na zdechnięciu. Leć szybko!\nUdałem się za moim adiutantem w miejsce, gdzie przeniesiono rannego gołębia. Niepokój zmieniał się powoli w panikę. Małego uczyniłem jednym z dwóch strażników magazynu, bo był z nas największy i najsilniejszy, najlepiej walczył, a kawki drżały na sam dźwięk jego ksywki. Jeśli coś mu się stało, to musiało być naprawdę źle.\nMały leżał na prowizorycznym posłaniu i gasł. Jego nadal nad wyraz żywe oczy boleśnie kontrastowały z umierającym, poranionym ciałem. Cierpiałem, patrząc na niego, a mimo to nie mogłem odwrócić wzroku. Chlubie moich oddziałów brakowało mnóstwa piór, miał liczne rany szarpane, które upodabniały go do pierzastego tatara.\n– Jimmy – jęknął, gdy mnie zobaczył.\n– Nic nie musisz mówić – odpowiedziałem łamiącym się głosem. Czułem się, że równie dobrze mogłem powiedzieć: „Spokojnie, umieraj, przyjacielu”.\n– Szczury... On wynajął... szczury. Zaskoczyli... nas. – rzęził. – Karol... Rozszarpały go – zakaszlał.\n– Wyciągnęliśmy go z niezłych tarapatów – szepnął do mnie Lutek. – Jakoś umknął szczurom i próbował lecieć, ale atakowały go kawki. Gdyby nie było nas w pobliżu...\n– Przepraszam... zawiodłem – zdołał powiedzieć Mały. Miałem ochotę rozryczeć się, jak przepiórka. Ująłem jego poharatane skrzydło, które cudem uniosło go z paszcz szczurów.\n– Nic się nie stało. Zrobiłeś, co mogłeś. Jesteśmy z ciebie dumni. Zaopiekujemy się Bożeną i pisklętami.\n– To był... zaszczyt... – z trudem wypowiedział te słowa i odszedł.\nW moich zaś rozgorzał gniew. Serce przepełniała chęć zemsty. „Nic na szybko” – przypomniałem sobie słowa Izydora z Parapetu. „Na szybko, to gówno na szybkę można zrobić” – mawiał. Nie miałem zamiaru działać pochopnie.\n– Co robimy, James? – pytał Lutek.\nNakazałem ptakom całodobową obserwację magazynu. Starych drzwiczek od pieca kaflowego, które robiły za odrzwia, stale pilnowały dwa, czasem trzy szczury. Gryzonie niewiele przerastały nas rozmiarami, ale miały ostre zęby, pazury i cztery łapy. Drwiliśmy sobie z nich. Potrafiły się wspinać, prawie jak koty, ale na tym kończyły się ich talenty, bo w przeciwieństwie do dachowców, nie były w stanie połączyć umiejętności wspinaczkowych z polowaniem. Zresztą, z natury leniwe, jak kawki, wolały kraść jedzenie i zadowalały się padliną i odpadkami, zamiast ruszyć zatęchły odwłok i coś upolować.\nW zaistniałej sytuacji zmieniały status z ignorowanej grupy zwierzęcej na wroga numer dwa. W walce nie mieliśmy z nimi szans. Nawet kilka szczurów potrafiło nas pogonić, choćbyśmy bili się zaciekle i w zorganizowany sposób. Nic sobie nie robiły z gównianych ostrzałów, w końcu przez większość parszywego życia taplały się w jeszcze gorszym syfie, niż nasze odchody.\nWarty zmieniały się regularnie co dwie godziny. Krótkie posterunki wynikały z tendencji do nieprzepracowywania się. Widzieliśmy też myszy, szczurzych przydupasów, które, zabiedzone, znosiły jedzenie do magazynu. Oznaczało to, że Lucjusz nadal zdawał sobie sprawę z konieczności przetrwania zimy, po prostu wysadził nas z siodła. Ciekaw byłem, jak zamierza sobie poradzić z Brudnym Freddy’m i jego armią śmierdzących degeneratów.\nTeoretycznie mogliśmy wykorzystać zmianę straży lub wykonać dywersję i po ciężkich bojach odbić magazyn, ale nie widziałem sensu w narażaniu moich ptaków. Zresztą, od momentu, gdy Mały zdechł na moich oczach, miałem inny plan.\nPoszedłem sam. Nie trzeba było nikogo więcej. Nie to, że jestem gołębim supermenem, choć bynajmniej gołębiego serca nie mam, ale tego wymagała sytuacja. Musieli się odsłonić.\nSzczurzy strażnicy najpierw rzucili mi się w nos, a potem dopiero w oczy. Łazili w te i wewte, dzierżąc wykałaczki i drapiąc się nimi od czasu do czasu po tyłku. Co i rusz wygłupiali się, a to pojedynek na wykałaczki, jak muszkieterowie, a to parodiowanie gwardzistów brytyjskich, a to znowu jakieś poronione zawody, których nie rozumiałem i które trudno w jakikolwiek zrozumiały sposób opisać. Kto przy zdrowych zmysłach, nawet tak głupi jak szczur, rozpędza się i uderza w metalowe drzwiczki? Testowanie sensu przysłowia: „Głową muru nie przebijesz?”. Zacząłem się zastanawiać, czy nie zostawić ich w spokoju i czekać, aż własna głupota pozbawi ich życia. Uznałem, że brakuje mi na to czasu. Trzeba było działać.\nPodszedłem do bramy. Jeden szczur po „zawodach” leżał nieprzytomny, drugi też był jakiś niemrawy, ale skierował wykałaczkę w moją stronę i wysyczał:\n– Czego tu szuka?!\n– Przyszedłem porozmawiać z Lucjuszem.\n– Wuce.. Wace... Wici... Zastępca prezesa dabet... debet...\n– „Debatuje”, głąbie, wołaj go, albo zejdź mi z drogi!\n- Głąbie, do mnie. - Słyszałem mamrotanie szczura. - A sam jest głąb... gło... goło... gołąb, no.\nDrzwiczki otworzyły się i wytoczył się przez nie wielki, muskularny szczur. Miałem wrażenie, że przyszedł mnie zeżreć. Straciłem część pewności siebie, która mnie tam przywiodła. Paskudnik najwyraźniej był szefem ochrony. Na szczęście na jakiekolwiek stanowisko raczej nie wybiera się byle przygłupa spod bramy. Pałałem nadzieją, że uda mi się z nim porozumieć.\nBydlak spojrzał na nieprzytomnego podwładnego, chwilę myślał, po czym odwrócił się do tego na nogach i spytał:\n– Znowu wygrał?\n– Tak szefie. Jest niepuk... niepak...\n– Wiem, Trufel, niepokonany. Trzeba było poczytać słownik, zamiast go żreć. – Odwrócił się do mnie i spytał bez ogródek: – Za czym?\n– Przyszedłem do Lucjusza.\n– A skończysz jako kolacja. Lucjusz jest zajęty, nie ma czasu dla pachołków.\n– Posłuchaj, tłusty oblechu! Jeżeli...\n– Jimmy! – Znowu ten piekielny głos, którego tak bardzo nienawidziłem. – Po co zaraz te nerwy, groźby? Komuś może się stać krzywda. – Zwrócił się do szczurów: – Zostawcie nas samych, nasz gość nie będzie sprawiał problemów. To w końcu ciemny, dworcowy gołąb, co potrafi tylko pięknie gruchać i dobrze wyglądać.\nGryzonie odeszły, ciągnąc za sobą bezwładnego kolegę. Prawie było słychać, jak powietrze odetchnęło z ulgą. Ja, prawdę mówiąc też, podobnie jak Lucjusz. Przez moment się zastanawiałem, czy nie zostawić go w tym śmierdzącym sojuszu i czekać, aż się udusi.\n– Co cię sprowadza, Jimmy? Przyszedłeś po Karolka? – Wyjął małą kostkę zza pleców. Pochodziła chyba ze skrzydła. – Niestety, niewiele z niego zostało.\nGniew pulsował mi w czaszce. Miałem ochotę skoczyć na tego pajaca, wydziobać mu jedyne zdrowe oko i patrzeć potem, jak powoli zdycha z głodu, nie mogąc znaleźć niczego do jedzenia.\n– Nie. Przyszedłem się pożegnać, Lucek...\n– Lucek. – Przybrałem groźny wyraz twarzy. Wiedziałem, jak bardzo denerwuje go zdrobnienie jego imienia.\nTrafiłem w czuły punkt. Przywódca kawek nastroszył pióra i warknął:\n– To bardzo nierozsądne z twojej strony. Przychodzisz tu, gdzie nie jesteś już mile widziany, i działasz mi na nerwy. Przegrałeś, jak zawsze. Mogłeś dalej zbierać swoje jedzonko i jakoś przebiedować tę zimę, ale wolałeś szlachetnie napchać nasze dzioby, za co ci jestem wdzięczny. Stać mnie teraz, żeby odpalić szczurom prowizję za ochronę. Sorry, James, ale jesteś za głupi na przywódcę. Pogrążyłeś swój gatunek, powinni obedrzeć cię z piór i zrzucić z dachu, jak tchórza i zdrajcę. Zapomniałeś o kardynalnej zasadzie, że zły sojusz jest gorszy niż dobra wojna. Teraz zbierasz plon, który zasiałeś ziarnem swojej buty i...\n– Stul dziób! – Lucjusz skrzywił się. Nie nawykł do tego, że ktoś mu przerywa wzniosłą mowę. – Źle się wyraziłem. Przyszedłem ciebie pożegnać. Jeśli masz dość rozumu, to oddasz, co moje i odlecisz do swojego grajdołka, gdzie dalej będziesz kombinował, jak podwędzić babci bułkę albo dziecku cukierek.\n– Chyba kpisz ze mnie – roześmiał się. Jego paskudny dla uszu rechot w jednej chwili ucichł, gdy zza kupy śmieci leżących nieopodal dobiegło złowrogie mruczenie. Jedyne zdrowe oko epatowało strachem, jaki można odczuć jedynie w obliczu nadchodzącej śmierci. – Nie... – zdążył jęknąć, zanim zza hałdy ogryzków, kubków jednorazowych i puszek po piwie zwinnych susem skoczył na niego Rudy Bobo.\n– Cześć, Lucek – powiedział wielki, rudy kocur głosem, którym mógłby się łasić do ludzi o jedzenie lub podrapanie za uchem. – Jimmy zaprosił mnie do ciebie na kolację, a sikorki nie od dziś ćwierkają, że jesteś... Mrrrrr... apetyczny – oblizał się.\nZza góry śmieci, z mroku, zewsząd wyszło kilkanaście bezpańskich, bezdomnych kotów, mruczących, jakby leżały u małej dziewczynki na kolanach głaskane po brzuszku, a nie szły do gniazda kawek na wyżerkę.\nNachyliłem się nad Lucjuszem, nastroszyłem pióra, żeby wyglądać groźnie i syknąłem mu do ucha:\n– Zły sojusz jest gorszy, niż dobra wojna. Mogłeś spokojnie przetrwać zimę, a na wiosnę lecieć w swoją stronę, ale tobie zachciało się nas kiwać. A teraz? Zamiast jeść, ciebie będą jedli.\n– Dzięki za żarełko, James – mruczał Rudy Bobo.\n– Drobiazg – odpowiedziałem. – Do tak nędznego menu mogłem chociaż jakiś ketchup dorzucić albo przyprawy.\n– Nie ma problemu. Głód jest najlepszym kucharzem. Zgodnie z umową, masz tydzień na przeniesienie zapasów w inne miejsce. Potem znowu staniesz się ofiarą.\n– Nie musisz mi tego powtarzać. Smacznego.\n– Bobo, psia twoja mać! – wykrakał Lucjusz.\n– No, no, nie obrażaj mamusi, była rasową kotką. Teraz stul dzióbek i bądź smaczny.\nKrzyk Lucjusza przyjemnie łechtał moje uszy i troszkę żałowałem, że mój rudy sojusznik musiał go zjeść. Mógłbym słuchać darcia się zdrajcy przez całą noc, ale Bobo uczciwie zapracował na kolację. Przecież nie będzie siedział do rana o głodzie, by karmić moją żądzę zemsty.\n– Co teraz, szefie? – spytał Lutek, gdy tylko wylądował obok mnie.\n– Gówno – rzuciłem popularnym wśród gołębi sucharem. – A tak na serio, trzeba pochować Małego i zająć się Bożeną, przenieść żarcie, dozbierać to, co zżarły kawki i szczury, masa roboty. – Westchnąłem. – Ale to nie dzisiaj. Teraz lecę na Parapet Inteligenta, jest nowy sezon „Gry o tron”. „Winter’s coming”. – Szturchnąłem Lutka.\n– Wiem, że nadchodzi zima. Zawsze nadchodzi – powiedział mój adiutant.\nSłuchaliśmy jeszcze chwilę pisku szczurów i krakania kawek dobiegających z magazynu, po czym odlecieliśmy na Parapet\nPięćdziesięcioletnia, siwowłosa, elegancko ubrana kobieta kryła się rozpaczliwie pod wielkim parasolem. Drżała ze strachu, patrząc na drzwi, przez które musiała wyjść, i wystawić się na gówniany deszcz. W ostatnich dniach jej życie zmieniło się w horror, pasmo nieszczęść. Czuła się, jakby trafiła do telewizora w momencie emisji „Ptaków” Hitchcocka. Wiedziała, że czasem można dostać „prezent z góry”, ale w jej przypadku to przechodziło ludzkie pojęcie. Od półtora miesiąca nie mogła spokojnie wyjść przed dom po leżącą pod progiem gazetę, żeby nie oberwać. Jej mężowi znudziło się powtarzanie: „To na szczęście”. Żyła w ciągłym stresie. Nawet okna nie wolno było otworzyć, bo ptactwo wpadało do domu i robiło z niego stajnię Augiasza. Jedynymi chwilami wytchnienia, były podróże autobusami, choć jazda maszyną, której dach obsiadły gruchające złowieszczo gołębie też nie pozwalała jej czuć się komfortowo.\nJej pracownicy donieśli, że na wymierającym dworcu nie ma ani jednego ptaka. Czy to miało jakiś związek? Czy będzie musiała kryć się przed ptasimi nalotami aż do śmierci? W jej wyobraźni pojawiła się wizja święta zmarłych za sto lat i jej własny nagrobek, na którym siedzą gołębie.\n– DOŚĆ! – wrzasnęła. – Mam tego dość! Oddam wam ten pieprzony dworzec, słyszycie?! Będziecie tam sobie siedzieć, żreć, srać i zdychać, pierzaste sukinsyny! Tylko niech to się skończy!\nDwa gołębie siedzące na skraju dachu biurowca przybiły piątki. Jeden z nich zapytał:\n- Chyba wygraliśmy. To co teraz robimy?\n- To co Mamusia powiedziała. Będziemy srać. Ognia!\nPostautor: brat_ruina » wt 19 gru 2017, 20:47\nBartosh16 pisze: Brat_ruina mnie namówił.\nBartoshu16, powoływanie się na brata_ruinę nie służy tekstowi jak widać:)\nBartosh16 pisze: „Sranie to moje powołanie”\nTo jest piękne:))\nCiut przepolityczniłeś w tekście, ja bym całość lekko odchudził i został przy sraniu dla samego srania, bez polityki.\nCałość aż się prosi do klasycznej łapanki z czyszczeniem, ale ja Ci nie zrobię. Tutaj trza specjalisty:)\nPostautor: Godhand » wt 19 gru 2017, 21:45\nOmijałem ten tekst, z racji opisu jakim go opatrzyłeś.\nMnóstwo tu literówek, kilka niedociągnięć logicznych, parę razy wywaliłeś się na przekształcaniu znanych zwrotów na "ptasi".\nAle, o zgrozo, jest jeden z niewielu w tym miesiącu tekstów, jakie przeczytałem do końca, bo - prozaicznie do bólu - wciągnęła mnie fabuła!\nBardzo dobre tempo, prosta i przyjemna konstrukcja, fajne postacie - Pixar, zacierałby ręce z uciechy nad wpływami z nowej bajki niby "dla dzieci". Ściągaj tu Romka, koniecznie.\nTo to (wybacz) nie ma żadnych literackich ambicji, i jest w swojej formie bardzo czytalne i bardzo sympatyczne.\nŁapać mi się nie chce - jak przeczytasz sam znajdziesz błędy, to nie ten etap żeby pokazywać Ci literówki.\nPostautor: Bartosh16 » wt 19 gru 2017, 21:50\nbrat_ruina pisze: Source of the post Bartoshu16, powoływanie się na brata_ruinę nie służy tekstowi jak widać:)\nbrat_ruina pisze: Source of the post Ciut przepolityczniłeś w tekście, ja bym całość lekko odchudził i został przy sraniu dla samego srania, bez polityki.\nTo jest do zrobienia, tylko nikomu się nie chce, nawet mi.\nGodhand pisze: Source of the post Ale, o zgrozo, jest jeden z niewielu w tym miesiącu tekstów, jakie przeczytałem do końca, bo - prozaicznie do bólu - wciągnęła mnie fabuła!\nGodhand pisze: Source of the post Ściągaj tu Romka, koniecznie.\nW miejsce, gdzie gołębie prowadzą ostrzał? Nie ośmieliłbym się.\nPostautor: szopen » wt 19 gru 2017, 22:33\nCałkiem niezłe, ale przydałoby się nieco szlifu. Przy czym "całkiem niezłe" to u mnie całkiem duży komplement. Początek lepszy, pod koneic mnie osobiście zaczynało trochę nużyć ciągłą skatologią. Zgadzam się też, że - jakem prawicowiec - jeden akapit o polityce bym wywalił.\nBartosh16 pisze: Source of the post Owiany sławą James, którego prawdziwe imię brzmi Jan, lecz będąc gołębiem rasy angielskiej, przemianował się.\nTo jedno zdanie mi kuleje.\nNatomiast dodam jeszcze, że może, gdyby mi na czacie nie narobili apetytu, może bym ocenił jeszcze wyżej. No, ale jak się ma od razu wysokie oczekiwania, to potem łatwo się zawieść Ale, powtarzam, ogólnie jestem na plus.\nPostautor: Romecki » śr 20 gru 2017, 13:58\nPrzeczytałem. Ale prawdę mówiąc, to jest bardzo mocno przeciągnięte, byłby z tego fajny skecz na 5000 znaków, ale to ma 5x więcej...\nZabawne wydaje mi się średnio. Nawiązania do polityki i obyczajów ludzkich to psują. W sensie: o wiele zabawniejsze by było, gdyby rzecz działa się na poziomie zwierząt, nie ludzi w piórach i futrach\nAle czytałem bez bólu, więc to po prostu średniak.\nPostautor: Bartosh16 » śr 20 gru 2017, 14:07\nRomek Pawlak pisze: Source of the post na poziomie zwierząt, nie ludzi w piórach i futrach\nTo ciekawe. Kto wie...?\nRomek Pawlak pisze: Source of the post Ale czytałem bez bólu, więc to po prostu średniak.\nNie oczekiwałem Zajdla za to. Pisałem w czasach, gdy niektóre teksty tworzyłem na luzie i dla jaj\nRomek Pawlak pisze: Source of the post Zabawne wydaje mi się średnio.\nJeśli mam być szczery, to ja bym tego nie przeczytał, gdyby nie fakt, że moje. Początek do zdecydowanej przeróbki i, jak tak teraz patrzę, pierwsze zdanie zdecydowanie do wywalenia. Za kilka miesięcy pyknę sobie autoweryfkę tak, jakby nie był to mój tekst. Fajne ćwiczenie.\nPostautor: Romecki » śr 20 gru 2017, 14:22\nPrzede wszystkim mocno tnij - to się rozpada (dłuży okrutnie) na poziomie opowieści. Wyraźnie widać gdzieś po pierwszych kilku tysiącach znaków, że będzie to skecz, i się czyta, czyta...\nNo i masz tam niewykorzystaną postać. Bo Izydor jako mentor byłby fajny w długim tekście. A tak... spadło mu się\nPostautor: Bartosh16 » śr 20 gru 2017, 14:28\nRomek Pawlak pisze: Source of the post Wyraźnie widać gdzieś po pierwszych kilku tysiącach znaków, że będzie to skecz, i się czyta, czyta...\nRomek Pawlak pisze: Source of the post Izydor jako mentor byłby fajny w długim tekście\n1. W sensie, że powinienem nad tym tekstem popracować? Nie miałem takiego zamiaru, poza tym na swój sposób jest już opublikowany.\n2. Jako skecz powinno być krótkie; Izydor ma potencjał na coś dłuższego. Jak to rozwiązać?\nPostautor: Grandel » śr 20 gru 2017, 14:39\nStrasznie przejaskrawione, a może nie, siak czy tak powala japiszona tekst, dobry, i za ruinem upolityczniony niepotrzebnie.\nPostautor: szopen » śr 20 gru 2017, 15:02\nBartosh16 pisze: Source of the post Jako skecz powinno być krótkie; Izydor ma potencjał na coś dłuższego. Jak to rozwiązać?\nPostautor: Bartosh16 » śr 20 gru 2017, 15:21\nW moim stylu byłaby wojna, a następnie sojusz gołębi z kawkami i zbieranie żarcia. Następnie w momencie, kiedy koty w porozumieniu z Jamesem odbijają kupę żarcia, na miejsce wpadają psy, żeby pomścić Bronka, a na ich czele kto? Izydor z Parapetu. Koty zabijają kawki i szczury, psy zabijają koty i zostawiają gołębie jako swoich przydupasów. Żarcie jest zatrute, więc psy zdychają, i wtedy wchodzi on, cały na biało, Izydor z Parapetu, mędrzec, filozof, filantrop, najbogatszy wśród pierzastych i niepierzastych, capo di tutti capi, ostatni boss mafii zwierzęcej w mieście.\nPostautor: szopen » śr 20 gru 2017, 15:23\nJa miałem na myśli: skrócić do postaci skeczu, a więc wyrzucić postaci zbędne, czyli Izydora.\nRejestracja: śr 20 gru 2017, 20:00\nPostautor: gregorienko » śr 20 gru 2017, 20:57\nPodobał mi się ten tekst. Jest oryginalny pomysł, ciekawy konflikt. Parę razy uśmiechnąłem się promiennie ("gruchnęła wieść" i "kuper w rynnie" szczególnie mnie ujęły). Jeśli chodzi o minusy to na pewno długość, zgadzam się z przedmówcami, że jest o kilka wersów za dużo. Dodatkowo trochę naiwne to zakończenie, ale w sumie nie wiem, czy można w ogóle używać takiego pojęcia w przypadku tego typu historii. Reasumując - pozytywnie. Pozdrawiam:)\nPostautor: Zwodzisia Trąbisia » śr 27 cze 2018, 11:44\nCześć:) ja odrabiam zaległości i dlatego dopiero teraz tu trafiłam. Dla mnie ten tekst jest przemiłą niespodzianką w ocenie "smutasów" i "poważniaków", świetnie się bawiłam, dziękuję


Pierwszomajowa pikieta we Wrocławiu. "Precz z wirusem kapitalizmu" | Gazeta Wrocławska\nPierwszomajowa pikieta we Wrocławiu. "Precz z wirusem kapitalizmu"\nMarcin Rybak 1 maja 2021, 15:10\nPierwszomajowa pikienta na pl Jana Pawła II we Wrocławiu Marcin Rybak\n"Polska jest krajem taniej siły roboczej, praca na etacie to luksus, wszechobecne umowy śmieciowe, niskie pensje, wykorzystywanie pandemicznego kryzysu do zwolnień i obniżania wynagrodzeń, mobbing, utrudnianie działalności związkowej" – o tym wszystkim można było usłyszeć na pierwszomajowej pikiecie zorganizowanej przez lewicową młodzież z Federacji Anarchistycznej i Związku Syndykalistów Polskich.\n- To nie jest życie wolnych ludzi, to niewolnictwo – słyszeliśmy w przemówieniach. Wspominano trudną sytuację pracowników służby zdrowia, czy osób zatrudnionych „na czarno”, bez jakichkolwiek umów i ubezpieczeń.\nW demonstracji uczestniczyło około 50 osób. Kilkanaście minut przed jej rozpoczęciem anarchiści i syndykaliści zostali obrzuceni petardami przez grupkę nacjonalistów. Na miejscu była jednak policja i do żadnych poważniejszych incydentów nie doszło.\nWladek 05.05.2021 17:23:28\n5 maja, 10:52, WY JE..Ć FOLKSDOJCZÓW:\nZamil śmieciu pisowski\nWY JE..Ć FOLKSDOJCZÓW 05.05.2021 10:52:59\nWY JE..Ć FOLKSDOJCZÓW 05.05.2021 10:52:50\nWY JE..Ć FOLKSDOJCZÓW 05.05.2021 10:28:12\n2 maja, 07:58, Gość:\nObudziły się popłuczyny komuny ,wzorce z czerwonego Berlina?\nWY JE..Ć FOLKSDOJCZÓW 05.05.2021 10:27:53\n1 maja, 20:05, Gość:\nCzemu nacjonaliści obrzucali swoich przyjaciół petardami???????????? Kompletnie tego nie rozumiem.............\nbo dziennikarz chciał zabłysnąć...\na moze nie wie.. że antifa i nacjonaliści to jeden sort O_o\nWY JE..Ć FOLKSDOJCZÓW 05.05.2021 10:27:36\nGość 04.05.2021 07:22:23\nGość 03.05.2021 19:31:21\njak ludzie sie zgadzają na takie umowy to normalne że pracodawca to wykorzystuje\nHin 02.05.2021 18:28:20\n1 maja, 18:27, Gość:\nA co mnie obchodzą umowy śmieciowe? Trzeba było się uczyć to nie byłoby umowy śmieciowej. Ja się uczyłem poszedłem do normalnej pracy w której zarabiam pieniądze. Może nie największe ale wystarcza na mieszkanie i samochód. Zadowolony jestem że swojej ciężkiej pracy. A banda tum.. anów kiedy ja się uczyłem ch..lała piwsko pod mostem i paliła zielsko. Teraz stoją i płaczą że mają umowę śmieciową. Toż to jeśli będą mieć stałą umowę to będzie niesprawiedliwe w stosunku do osób ciężko pracujących na taką umowę.\n2 maja, 10:04, Gość:\nMoże zacznie interesować, gdy twoje pociechy staną w obliczu takich wyborów. I nie z własnego podejścia do budki z piwem, tylko braku przynależności do odpowiedniej grupy społecznej. Dlatego prośba, zanim zaczniesz szufladkować innych poczytaj teorię.\n2 maja, 17:38, Krzysztof:\nKomuchy i pseudo-solidarnościowcy rozkradli Polskę, do kogo oni mają pretensję? Co się stało z państwowymi zakładami? Kto przejął ośrodki wypoczynkowe nad morzem?\nCo się stało z państwowymi? Po przejmowali nieroby związkowe i partyjne, ty jak stadninę koni, ostatni bastion gdzie państwowe było dobrze zarządzane, teraz udają ze dobrze zarządzają wielkimi spółkami, a oni po prostu zawyżają ceny paliw, gazu i prądu\nHin 02.05.2021 18:26:06\nPol roku na państwo pracujemy, oni rozdają biernym zawodowo i swoim udającym że pracują. Mamy ok 33 procent bezrobocia i oni są na utrzymaniu pracujących\nKrzysztof 02.05.2021 17:38:44\nKrzysztof 02.05.2021 17:31:14\n2 maja, 7:58, Gość:\n2 maja, 9:55, Gość:\nZnafco tematu, narzekaliście na komunizm to ponarzekajcie na tych co babciom fundują ścieżki zdrowia zamiast dostępu do lekarza.\n2 maja, 11:56, Gość:\nChłopczyku/dziewczynko! Ty nie masz pojęcia co to jest "ścieżka zdrowia" realizowana przez sługi komunistów. Każda odmiana komunizmu to ZŁO. Komunizm i wszelka lewackośc, to wojny, głód, nędza, egzekucje i obozy koncentracyjne. Początki komunizmu są zawsze takie same, czyli hasła sprawiedliwości społecznej, równości , walki o prawa różne ( prawa są do wyboru: pracownicze, mniejszości seksualne, kobiet, mniejszości etniczne, rasowe itp) oraz walki z faszyzmem i o Pokój. Wielkim szczęściem dla ludzkości był upadek Sowietów, czy przepoczwarzenie się agresywnego komunizmu chińskiego w biznesowy, chociaż o prawach człowieka lepiej w Chinach głośno nie mówić. Długo można by pisać o bezmiarze zbrodni tzw. lewicy.\nOglądnijcie dokument "Soviet Story". Komuniści niczym nie ustępowali hitlerowcom.\nKrzysztof 02.05.2021 17:29:41\nPracownicy? przecież te lenie dnia nie przepracowali. Ta zaraza przyszła z zachodu. Rozwydrzone bachory bogatych rodziców.\nGość 02.05.2021 10:10:00\ntylko po co wam te kagance?\nGość 02.05.2021 10:04:47


Fundusze inwestycyjne przejmują brytyjski rynek paliw - Nafta\nFundusze inwestycyjne przejmują brytyjski rynek paliw\nPrzynajmniej dwa fundusze private equity biorą udział w procesie sprzedaży przez Total sieci niemal 800 stacji paliw w Wiekiej Brytanii.\nTotal jest w tej chwili na etapie wyłącznych negocjacji z konsorcjum, którego liderem jest fundusz Heron. O kupno stacji wartych około 350 mln euro starał się także irlandzki fundusz Ion Equity, który jest już właścicielem znanej w Irlandii sieci Topaz.\nNeil O’Leary, szef Ion Equity, potwierdził złożenie przez fundusz oferty wartej 337,5 mln euro i przyznał, że konkurenci z Herona złożyli lepszą propozycję.\n- Staraliśmy się o kilka przejęć w Wielkiej Brytanii, ale rywalizacja z tamtejszymi inwestorami finansowymi jest bardzo trudna. Dysponują oni znacznymi środkami na takie inwestycje i w efekcie ceny utrzymują się na wysokim poziomie - powiedział. Dodał też, że spółka skupi się raczej na przejęciach wartych około 50-60 mln euro, gdzie irlandzki fundusz ma większe szanse na sukces.\nO’Leary przyznał, że zysk sieci Topaz spadł w ubiegłym roku o około 10 proc., ale nadal jest dodatni.


Tanie słuchawki z Chin - Page 347 - Słuchawki ogólnie - Forum.MP3store.pl\nKażde ma jakieś wady. Kiedyś przez 2pin zgubiłem jedną słuchawkę. Sama się rozlaczyla\nCzyli 2pin tak mocno nie siedzą jak MMCX?\nTo były jakieś tanie chińskie. Wolę się nie wypowiadać jak to wygląda przy lepszych modelach ale mmcx zazwyczaj mam kłopot z wymianą kabla. Trochę się trzeba nameczyc. Raczej bez szans by zgubić sluchawe\n@Caution to nie kiepskie złącze tylko nieumiejętność użytkownika. Mam różne słuchawki z rozmaitymi wtykami i tylko raz przez swoją nieudolność uszkodziłem pin w 2-pin złączu.\n2 godziny temu, Caution napisał:\nDodam, że wykonanie złącza jest też bardzo istotne. Niemożna generalizować i uogólniać.\nJedno jest pewne, że funkcjonalność złącza MMCX jest dużo lepsza.\nUdało mi się, dwukrotnie, "wyrwać" 2-pinowe gniazdo w TF10. I dwukrotnie przyjęli na naprawę gwarancyjną, czyli wymianę.\nTo samo miało miejsce w wypadku jakichś chińskich z mmcx ale te wyrzuciłem.\nNa siłownie Polecam KZ BTE (hybryda 1DD 1BA), lekkie i dobrze leżą, odporne na pot , czas pracy to 8 godzin , dźwiękowo też przyjemnie jak na sportowe słuchawki, jest Aptx.\nWybrałem je ze względu na świetną izolację z zewnątrz ,przy założeniu pianek nie słyszę tej szmiry , które puszczają na siłowni.\nOstatnio widziałem je na OLX za 60 zł ,cena świetna, na ali po 90 zł. W listopadzie na Gearbest były po 10 $, śmieszna cena 🙂\nczy na rynku są już kompletnie bezkablowe dokanałówki, które obsługują aptx ?\nZnalazłem jedynie Mpow T5, ale może jeszcze coś zasugerujecie ?\nW dniu 9.03.2019 o 23:55, FARGO18 napisał:\nPołączenie SMSL M2 z słuchawkami takimi jak KZ ZST lub ZS3 czyli o mocnym choć nie najlepiej kontrolowanym basie nadaje tym słuchawkom kultury brzmienia. Całościowo bardzo zyskują na brzmieniu, choć nie liczył bym tu na wgniatanie w fotel. Bas nabiera kontroli, dostajemy brzmienie bardziej detaliczne.\nGeneralnie M2 nie jest DAC/Ampem epatującym potężnym basiskiem. Nie jest też słabeuszem. Daje dobrze kontrolowane niskie częstotliwości. Idola nie znam.\nPo podłączeniu tych słuchawek do DAP-ów skutki będą zależeć od charakteru tego DAP-a.\nTo ja się pochwalę co dzisiaj doczłapało, i nikt nie powie że budżet przekroczony bo na massdrop były po 59.99 - 10 dilców dla nowego użytkownika\nMi napisali że będzie obsuwa z wysyłką i be końcu anulowałem. Za dużo tego dobrego.\nKojarzy ktoś jaki rozmiar gumek pasuje do cca c10? Zamówiłem same słuchawki żeby nie przekroczyć 24 EUR i nie płacić podatków i teraz chcę dokupić resztę (pianki, etui, przedłużenie Jack żeby włączyć wzmacniacz w lg v30 itd). Jaką przedluzke polecicie żeby działał mikrofon z tych czy innych słuchawek i żeby oporność wyszła > 50 Ohm (słuchawki mają 32)?\nPo co ci ta przejściówka? Na wyższej oporności załącza się wyższy gain dla bardziej wymagających słuchawek, jakościowo będzie przecież tak samo\nPierwsze wrażenia z tinaudio t3. Tak na szybko więcej słychać, detale, scena ale i słyszę jak sony nwz zx1 szumi, stroili bardziej na górne pasma, do tego basu jest mniej niż w t2 i chyba są mniej przyjemne na dłuższe posiedzenia (t2 bardzo relaksowały). A no i ze słabszej mp3 jest kiepsko... Zobaczymy jak się wygrzeją.\nGodzinę temu, piom napisał:\n(t2 bardzo relaksowały)\nSzanuję - muszę przyznać, że jesteś pierwszym użytkownikiem, który coś takiego pisze 😆 Nawet ja, lubiący jaśniejsze i bardziej energetyczne słuchawki nie uważałem T2 za relaksujace. Widać świat się zmienia Daj znać jak T3 się wygrzeją, bo inni użytkownicy pisali raczej, że T3 jest właśnie cieplejsze z większą ilością basu. Z jakiego źródła korzystasz?\nJak podłączyłem kiedyś GR07c pod imp550, to te też mi zagrały ciemno i łagodnie. Także ten 😛\nPorównywał ktoś Senfer DT6 do Tin T2?\nA propos T3, to ja bawiłem się sprawdzaniem, czy wchodzą kupony i ile kosztowałyby finalnie w koszyku, no i jakoś odkładając tablet zahaczyłem kciukiem o PAY\nrefund już przyszedł ale było nie było 20PLN poszło w 3,14zdu na przewalutowaniu!\nJak nie chcesz zmieniać zdania o swojej kobiecie to NIE zaglądaj jej do torebki.\nNie chciałby się ktoś z was pozbyć trn V20? Założyłem temat w dziale kupię ale wiem że nie każdy tam zagląda więc piszę też tutaj .\n27 minut temu, Oskar2905 napisał:\nOdezwij się, PW.\nJuż kupiłem od @SiggyFraud . Szybko nie 😛\nJuż kupiłem od @SiggyFraud . Szybko nie 😛 ? Napisał o 17 minut wcześniej .\nJuż kupiłem od @SiggyFraud . Szybko nie 😛 ?\nOde mnie po znajomości dostałbyś za ship.\nMr Krzychoo 60\nsłuchawki - Crescent\nMam pytanie Majstry na temat tipsów:\nczy Spiral Dot który ma średnicę 4 mm nałożę na tulejkę 5,5 mm (wydaje mi się że tak), czy raczej zainteresować się Spin Fitami CP-500 o szerokości 5,5 mm? Silikon w Spiralach jest na tyle elastyczny że da się je założyć na szerszą tulejkę bez negatywnego wpływu na ich żywotność i trwałość?\nEdited March 21 by Mr Krzychoo\nNa taką mającą około 5,2 nakładałem


Valentina Acqua Floreale Valentino perfumy - to perfumy dla kobiet 2013\nMarki » T-Z » Valentino\nValentina Acqua Floreale Valentino dla kobiet\nSponsoredKup online WIELKA WYPRZEDAŻ on lubWyszukiwanie wykazało 21 propozycji na Oferty sklepów online:Beautyspin.com 3 items for 28.79 - 39.34 USDFragranceNet.com 1 product for 33.99 USDStrawberryNET.com 2 items for 72.00 - 73.00 USDZobacz produkty...\nMam: 14 Miałem: 4 Chcę: 9 główne akordy\nValentina Acqua Floreale marki Valentino to orientalno - kwiatowe perfumy dla kobiet. Valentina Acqua Floreale został wydany w 2013 roku. Twórcą kompozycji zapachowej jest Olivier Cresp. Nutami głowy są bergamotka i kwiat pomarańczy; nutami serca są neroli, mimoza, tuberoza i jaśmin; nutami bazy są paczula i ambra. Perfume rating:\nWięcej o perfumach po angielsku / More in English language about Valentina Acqua Floreale by Valentino.\nValentina Acqua Floreale Recenzje Perfum\nPrzyjemny zapach, dość słodki, kojarzy mi się z lodami waniliowymi i lodami gruszkowymi, podanymi w eleganckim pomieszczeniu, ozdobionym wielkimi bukietami białych kwiatów. Jest sporo jaśminu, kwiatów pomarańczy i innych.\nZapach jest świeży a jednocześnie otulający.\nSerię Valentina cenię przede wszystkim za opakowanie: przepiękna, krągła butelka z subtelnym kwiatkiem i atomizerem, który wygląda, jak głowa czarnoskórej kobiety w golfie z kucykiem na czubku głowy. No jak tego nie lubić? :)\nJeśli chodzi o zapach, jest już trochę gorzej. Nuty głowy to bergamotka z białymi kwiatami - raczej tuberoza, bo ja tu ani jaśminu ani kawiatu pomarańczy nie czuję, do których w sercu dołączają żółte kwiaty, wszystko bardzo delikatnie pudrowe i lekko zielone, ale mimo, że w teorii powinno być fajnie, to nic ciekawego się tu nie dzieje. Na koniec pojawia się obiecywana Acqua z kwiatkami, paczulą i żywicą - i ten moment perfum chyba lubię najbardziej. Wodnistość tego zapachu jest przyjemnie intrygująca ze względu na to, że jest na granicy wyczuwalności. Szkoda, że nie zagrano tym tematem bardziej, bo niesty powstał zapach sztampowy i bez wyrazu. Można, ale można kupić też coś tańszego i lepszego. Ale co im oddaję to to, że pięknie się prezentują na półce - coś za coś.\nJakie ładne i niespotykane ujęcie jaśminu. Słodkawy kobiecy jaśmin ujęty w ciepłe i delikatne ramiona bergamotki, kwiatu pomarańczy i ambry...Pobrzmiewa też w tle tuberoza, paczuli i mimoza, ale cały ten ciekawy bukiet nut jest idealnie wymieszany, harmonijny i jakiś taki spokojny. Nie ma tu niczego zbyt kanciastego, czy chropowatego, tuberoza nie zabija, paczula tylko podkreśla ciepło, mimoza jest cudowna, bardzo delikatna, jaśmin również - jednakże zapach nie jest zbyt uładzony, zbyt słodki i przymilny, w tej puchatej, pudrowej i lekkiej wonnej harmonii jest też pewien pazurek, coś drapiącego, głębokiego i orzeźwiającego, to pewnie bergamotka i ambra ale i ona jest taka przyjazna, miła...\nDla mnie kwietna wersja Valentiny to bardzo udany flankier, nie ma tu jakiś fajerwerków i odkryć, jest po prostu wytchnienie, miękkość, subtelność i delikatna słodycz wiosny...\nWbrew flakonikowi uważam, że Valentina Acqua Floreale to perfumy dojrzałe, nadające się dla każdego, szczególnie dla tych, którzy zmęczyli się mocnymi woniami i szukają przyjemnej niewymagającej alternatywy.\nZakupowe okazjeBeautyspin.comEau De Toilette 1.7oz28.79 USDValentino Valentina Acqua Floreale Eau De Toilette for women 1.7 ozBeautyspin.comEau De Toilette 2.7oz30.49 USDValentino Valentina Acqua Floreale Eau De Toilette tester for women 2.7 ozFragranceNet.comEau De Toilette 1.7oz33.99 USDValentino Valentina Acqua Floreale by Valentino EDT Spray 1.7 oz for WomenBeautyspin.comEau De Toilette 2.7oz39.34 USDValentino Valentina Acqua Floreale Eau De Toilette for women 2.7 ozStrawberryNET.comEau De Toilette 1.7oz72.00 USDValentino Valentina Acqua Floreale Eau De Toilette Spray 50ml 1.7ozStrawberryNET.comEau De Toilette 2.7oz73.00 USDValentino Valentina Acqua Floreale Eau De Toilette Spray 80ml 2.7oz\nTa strona zawiera informacje, recenzje, nuty perfumowe, zdjęcia, reklamy, plakaty i filmy dotyczące perfum Valentino Valentina Acqua Floreale, ale nie gwarantujemy poprawności wszystkich danych. Jeśli posiadasz więcej informacji o zapachu Valentino Valentina Acqua Floreale, możesz o nich nadmienić w recenzji perfum. Fragrantica posiada unikalny system klasyfikowania perfum Valentina Acqua Floreale marki Valentino. Możesz kliknąć na właściwą cechę pod głównym obrazkiem, określającą dany zapach. Dodatkowo znajdziesz odnośniki do stron zewnętrznych / sklepów online, ale Fragrantica nie posiada wpływu na ich zawartość. Nie ponosimy odpowiedzialności za to, co znajdziesz pod tymi linkami, ani za konsekwencje ich odwiedzin. Recenzje użytkowników zapachu Valentina Acqua Floreale marki Valentino reprezentują punkt widzenia poszczególnych osób, a nie opinie redakcji portalu Fragrantica.


W połowie stycznia radna Małgorzata Rynkiewicz skierowała do burmistrza interpelację, w której prosi o podjęcie działań mających na celu uporządkowanie uliczki na tyłach posesji przy ulicy Zwycięzców 40 i 42.\nW interpelacji możemy przeczytać m.in.:\nOd ul. Międzynarodowej do Saskiej na tyłach niedawno wybudowanego budynku (w którym znajduje się m. in. sklep Alma) jest uliczka - alejka, którą dochodzą do ko kilku bloków mieszkańcy. Wzdłuż tej alejki biegnie pas ziemi (przy ogrodzeniu). Dawniej rosła tam trawa [...]\nZ informacji uzyskanej od mieszkańców wynika, że podczas budowy w/w budynków został zniszczony trawnik, a znaki ograniczające wjazd zostały usunięte. Obecnie w miejscu gdzie był trawnik pozostał pas wypełniony gliną, która podczas deszczu wypływa na wyasfaltowane alejki. Na tym pasie parkują samochody rozjeżdżając ziemię - glinę.\nJest to szczególnie uciążliwe w deszczowe dni i utrudnia mieszkańcom normalne funkcjonowanie.\nTo nie jest nowy problem, kilkukrotnie był już analizowany przez Zarząd Gospodarowania Nieruchomościami oraz Urząd Dzielnicy Praga-Południe. Niestety bezskutecznie.\nWspólnota Zwycięzców 40 również nie poczuwa się do zadbania o ten fragment ziemi, twierdząc, że dzierżawa i dbanie o ten pas zieleni wiąże się z dodatkowymi kosztami.\nOdpowiedź burmistrza dzielnicy - pana Tomasza Kucharskiego, na powyższą interpelację pojawiła się 6 lutego w biuletynie informacji publicznej.\nDowiadujemy się z niej, że budżet Zakład Gospodarowania Nieruchomościami (w Dzielnicy Praga-Południe) pozwala jedynie na realizacje najpilniejszych potrzeb (związanych z bezpiecznym użytkowaniem budynków) i wszelkie pozostałe prace muszą być odłożone "na później". Oczywiście bez podania konkretnej daty.\nMieszkańcom okolicznych bloków pozostaje życzyć słonecznych dni i małej ilości deszczu...\nP.S. Zachęcamy do przeglądania Interpelacji naszych radnych.\nTagi: Remonty Ulic, Ulice\npiątek, 20.05.2016 22\nNa Saskiej Kępie nie będzie zapowiadanych przez władze miasta parkomatów. Urzędnicy rezygnują z pomysłu wprowadzenia płatnych stref parkowania na rzecz zwiększenia liczby ulic jednokierunkowych. [...]\nWeekend z żużlem na Narodowym\nsobota, 14.05.2016 3\n14-15 maja na Stadionie Narodowym odbędą się indywidualne mistrzostwa świata w żużlu (LOTTO Warsaw FIM Speedway Grand Prix of Poland) oraz mecz Polska - Reszta Świata. [...]


"The Walking Dead": Nowa postać w 3. sezonie [spoilery] - Serialowa\n"The Walking Dead": Nowa postać w 3. sezonie [spoilery]\nMarta Wawrzyn / 19 marca 2012, 16:48\nW 3. sezonie "The Walking Dead" jedną z głównych postaci będzie ktoś nowy. Ktoś, kto właśnie się pojawił. Uwaga na spoilery, dotyczące finału 2. serii!\nW 13. odcinku 2. sezonu "The Walking Dead", który pokazała wczoraj telewizja AMC (w Polsce będzie on w sobotę - więc jeszcze raz ostrzegam przed SPOILERAMI), pojawiła się po raz pierwszy Michonne, niezwykle twarda kobieta, uwielbiana przez fanów komiksu. Pokazano ją w bardzo komiksowej scenie - miała twarz przysłoniętą kapturem, w ręku miecz, a na łańcuchach prowadziła dwójkę zombie. Jest to zaledwie przedsmak tego, co ta pani pokaże w 3. sezonie (miejmy nadzieję).\nAktorka, która gra Michonne, wielu z Was jest dobrze znana: to Danai Gurira, którą możecie kojarzyć z "Treme". Tak pojawienie się tej postaci, jak i nazwisko aktorki, która ją gra, było aż do wczoraj tajemnicą. Twórca serialu Robert Kirkman zapewnił, że Michonne będzie tym samym badassem w spódnicy, co w komiksie. Jej losy zostaną jednak - do tego chyba już się przyzwyczailiście? - trochę zmienione. Twórcy "The Walking Dead" wiele z komiksu zapożyczają, ale nie kopiują z niego wszystkiego.\n3. sezon "The Walking Dead" już jest zamówiony przez telewizję AMC. Premierę będzie miał jesienią 2012 roku. I jeszcze jedna dobra wiadomość - ma on liczyć aż 16 odcinków. O fabule na razie nie wiadomo za wiele, wiadomo tylko, że oprócz Michonne pojawi się Gubernator, kolejna legendarna postać z komiksów.\nAMC, Danai Gurira, Michonne, Robert Kirkman, seriale, The Walking Dead, The Walking Dead sezon 3, zombie, Żywe trupy


USS Sulaco | Xenopedia | Fandom\n0.74 roku świetlnego na dzień gwiezdny\n78 000 ton\nReaktor fuzyjny Westingland A−59\n8 pocisków przeciwsatelitarnych dalekiego zasięgu\n2 neutralizujące działa laserowe o mocy 800 MeV\n4 działka kinetyczne (dwie bliźniacze wieżyczki)\n60 orbitalnych min fragmentacyjnych\n80 pocisków zdalnie naprowadzanych, w tym przenoszące głowice nuklearne\n2 bezzałogowe drony\nsystem zagłuszający (zasięg 6000 mil w przestrzeni kosmicznej, do 60 mil w atmosferze)\nUSS Sulaco − wojskowy okręt kosmiczny typu Conestoga Troop Transport dowodzony przez Williama Gormana. Posłużył oddziałowi Colonial Marines za główną bazę operacyjną podczas misji na LV−426.\nUSS Sulaco był trzynastą jednostką wyprodukowaną w klasie Conestoga Troop Transport. Liczba ta oraz kilka incydentów jakie miały miejsce na jej pokładzie we wcześniejszym czasie przyczyniły się do utworzenia o Sulaco opinii „feralnego okrętu” wśród żołnierzy USCMC.\nSulaco był średniej wielkości lotniskowcem desantowym. Miał podłużny kształt z wyraźnie wyodrębnioną częścią tylnią, gdzie znajdowały się silniki napędowe. Na dziobie statku umieszczone były liczne anteny i czujniki, przypominające długie i cienkie ostrza. Po bokach kadłuba umieszczone były wystające ramiona, a na spodniej stronie wyrastała wąska dobudówka. Poprzez swój nietypowy kształt okręt przypominał ogromny karabin sunący przez przestrzeń kosmiczną.\nNajwiększym pomieszczeniem na statku był wielki hangar, gdzie żołnierze przygotowywali promy zrzutowe i transportery. Do hangaru przylegało po bokach kilkanaście niewielkich ładowni. W podłodze umieszczona była śluza z podwójnymi osłonami, przez którą wysięgnik mógł opuścić podczepiony prom. Pomieszczenia dla załogi obejmowały salę z kriokomorami, mesę, pomieszczenia z boksami na odzież i rzeczy osobiste oraz z bronią.\nSulaco mógł pomieścić maksymalnie załogę 90 osób, rzadko jednak do tego dochodziło. Okręty typu Conestoga były całkowicie zautomatyzowane i wyposażone w wyjątkowo sprawnego autopilota. Statek napędzany był przez fuzyjne reaktory A−59 Westingland. Zużywały one wyjątkowo mało paliwa – 900 metrów sześciennych na rok lotu przy pełnej mocy silników.\nLot z Gateway Station na LV−426 trwał dwa miesiące. Po dotarciu na miejsce komputer przebudził załogę, która doprowadziła się do stanu używalności i została poinstruowana przez porucznika Gormana o szczegółach akcji. Marines załadowali sprzęt i uzbrojenie a następnie wszyscy opuścili Sulaco na pokładzie UD−4L.\nGorman nie posiadał doświadczenia, popełnił więc wielki błąd nie pozostawiając nikogo na pokładzie. Po katastrofie promu Marines zostali uwięzieni w kolonii, dopiero dzięki Bishopowi udało się ocalałym powrócić na lotniskowiec.\nW drodze powrotnej w pomieszczeniu w kriokomorami wybuchł pożar, a członkowie załogi zostali wystrzeleni w kapsule ratunkowej. Pusty USS Sulaco podryfował przez przestrzeń kosmiczną w kierunku Ziemi, najprawdopodobniej został później przechwycony przez holowniki.\nPorucznik S. Gorman\nECA L. Bishop\nSierżant A. Apone\nKapral Dwayne Hicks\nKapral C. Ferro\nKapral C. Dietrich\nSzeregowy PFC W. Hudson\nSzeregowy PFC D. Spunkmeyer\nSzeregowa PFC J. Vasquez\nSzeregowy M. Drake\nSzeregowy R. Frost\nSzeregowy T. Crowe\nSzeregowy T. Wierzbowski\nNiewiadomy jest czas, kiedy królowa obcych złożyła jajo królewskie twarzołapa na pokładzie statku.


Żółty szlak rowerowy Lachowice - Kurów - Hucisko - Lachowice | rowerowy yellow | TRAIL.PL\n.Żółty szlak dla cyklistów przez Lachowice, Kurów i Hucisko to 27-kilometrowa pętla rowerowa, prowadząca przez malownicze wzgórza i beskidzkie miejscowości na pograniczu województw śląskiego i małopolskiego. Trasa pokonuje po drodze spore różnice wysokości, oferując w zamian za poświęcony jej wysiłek wiele szybkich zjazdów i niepowtarzalne widoki.\nLachowice to stara wieś, położona około 10 km na zachód od Suchej Beskidzkiej. Leży na wysokości ponad 400 m n.p.m. i przepływa przez nią potok Lachówka. Ta licząca zaledwie 2200 mieszkańców miejscowość jest doskonałym punktem wypadowym na górskie szlaki Beskidu Małego i Żywieckiego. Najciekawszym zabytkiem miejscowości jest drewniany kościół św. Piotra i Pawła z drugiej połowy XVIII w. Od czasów austrowęgierskich przebiega przez nią także linia kolejowa z Żywca do Suchej Beskidzkiej. Wiedzie ona głównie przez las i górskie przełęcze, dzięki czemu zyskała sobie opinię jednej z najpiękniejszych w Polsce.\nŻółty szlak rowerowy prowadzi z Lachowic drogą asfaltową na północ. Czeka nas teraz podjazd pod górkę, ponieważ zmierzamy do położonego na wysokości ponad 600 m n.p.m. Kurowa. Obecny, kilkukilometrowy odcinek szlaku zakręca po łagodnym łuku na zachód, mijając po drodze wieś Mączne. W leżącym u stóp Wajdów Gronia i Małysiaków Gronia Kurowie można się natknąć na zabytkowe, wiejskie kapliczki z XIX w. Rowerowa pętla wiedzie z tej miejscowości dalej na zachód, drogą asfaltową. Po dystansie około kilometra docieramy do granicy województw małopolskiego i śląskiego, gdzie żółty szlak dla cyklistów odbija na chwilę w prawo, w kierunku górskich stoków. Po mniej więcej kolejnym kilometrze zakręca znów na południe, wracając na tą samą drogę asfaltową, którą jechaliśmy wcześniej.\nPrzejeżdżamy przez wieś Pewelka, kierując się za nią dalej na południe, szosą na Hucisko. Szlak nie zabiera nas jednak od razu teraz do tej miejscowości. Po dystansie kilkuset metrów skręca na prawo, w kierunku leżącej za niewielką górką osady Potok. W jej okolicach zatacza jeszcze małą pętelkę i wiedzie przez okoliczne wzgórza na południe, doprowadzając nas w końcu na Gachów Groń (758 m n.p.m.), zwany także Gachowizną. Wiodąca dalej wzdłuż granic województw śląskiego i małopolskiego górska droga zatacza wielki łuk, po pokonaniu którego kierujemy się znów na wschód, w kierunku Huciska.\nHucisko to maleńka wieś, licząca nieco ponad 300 mieszkańców. Leży na wysokości 560 m n.p.m. i przebiega przez nią najwyżej położony odcinek starej linii kolejowej z Żywca do Lachowic i dalej Suchej Beskidzkiej. Zaglądając do Huciska, warto zwrócić uwagę na zabytkowy, murowany kościółek p.w. Niepokalanego Serca NMP, którego wieża jest zwieńczona baniastym hełmem. Nazwa wsi pochodzi od znajdującej się w tym miejscu od XV w. huty żelaza, do której około 200 lat później dołączyła także huta żelaza.\nŻółty szlak rowerowy wyrusza z Huciska na południe. Wkraczamy na tereny leśne, przez pewien czas jadąc wzdłuż torów kolejowych. Na wysokości osady Granica nasz trakt zakręca znów na wschód, mijając Kuftówkę. Za tą ostatnią odbijamy znów na północ, aby przejechać ostatni, długi, śródleśny odcinek, który doprowadzi nas do Lachowic.\nfavrielle 24 Jul 11:53\nAdded: 11 Mar 19:26


Ćwierćfinał IMP w Krośnie: Damian Dróżdż bez awansu\nW rozegranym dzisiaj w Krośnie ćwierćfinale Indywidualnych Mistrzostw Polski startował reprezentant forBET Włókniarza Częstochowa Damian Dróżdż. Niestety dzisiejsze eliminacje Dróżdż zakończył z dorobkiem 5 punktów, co...\nBocar Włókniarz Częstochowa wygrywa VII rundę DMPJ w Lublinie!\nZwycięstwem Bocar Włókniarza Częstochowa zakończyła się VII runda Drużynowych Mistrzostw Polski Juniorów, którą we wtorek rozegrano na torze w Lublinie. Nasi młodzieżowcy wywalczyli łącznie...\nBocar Włóniarz Częstochowa drugi w Lublinie\nW rozegranych dzisiaj zawodach o tytuł Drużynowego Mistrza Polski Juniorów w Lublinie udział wzięła drużyna Bocar Włókniarz Częstochowa. Młodzi żużlowcy z Częstochowy zdobyli dziś łącznie 24 punkty zajmując...\nJuż w niedzielę (9 czerwca) na SGP Arenie Częstochowa rozegrany zostanie mecz w ramach VIII rundy PGE Ekstraligi. Tego dnia punktualnie o...\nHalkiewicz i Caban startowali w Wawrowie\nWłókniarz Częstochowa, Kacper Halkiewicz, miniżużel, Paweł Caban\nW miniony weekend (1-2 czerwca) miniżużlowcy Bocar Włókniarza Częstochowa wystartowali w dwóch imprezach w podgorzowskim Wawrowie. W sobotę Kacper Halkiewicz i Paweł...\nStelmet Falubaz Zielona Góra pokonał na własnym torze ekipę forBET Włókniarza Częstochowa w pojedynku w ramach VII rundy PGE Ekstraligi różnicą ośmiu...\n4 punkty i bonus Świdnickiego w 2 Lidze Żużlowej\nW meczu ósmej kolejki 2 Ligi Żużlowej udany występ zaliczył Mateusz Świdnicki. Junior forBET Włókniarza Częstochowa zapisał przy swoim nazwisku 4 punkty i bonus w czterech...\nBiało-zieloni jechali w Grand Prix Krsko. Madsen na podium.\nZawodnicy forBet Włókniarza Częstochowa w sobotni wieczór pojechali w Grand Prix w Krsko. Z najlepszej strony pokazał się w tych zawodach Leon...


Pułapki myślenia. O myśleniu szybkim i wolnym - Daniel Kahneman - opinia o książce (154212) - Lubimyczytać.pl\nPułapki myślenia. O myśleniu szybkim i wolnym /\n8,1 (687 ocen\ti\t77 opinii) Zobacz oceny\npsychologia społeczna, błędy poznawcze, heurystyka,\nNominacje: ALA Notable Books (2012), New York Times Best B ...ooks (2011) więcej\nCzy ludzie są świadomymi i autonomicznymi autorami własnych wyborów i osądów? Czy mogą ufać własnemu myśleniu, zwłaszcza temu szybkiemu – intuicyjnemu i emocjonalnemu? Rozważniej jest na pewno zdać się na myślenie wolne, analityczne. A mimo to trudno uniknąć pułapek myślenia. Przytrafia się to nawet ekonomistom i nie sprzyja podejmowaniu trafnych decyzji… W tej odkrywczej książce Daniel...\nźródło opisu: http://mediarodzina.pl/static/aktualnosci/58/Wazna...(?)\nstagit | 2017-06-26\ndużo mądrych analiz o pracy mózgu, popartych badaniami


Zjazd Chorągwi - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\n11 grudnia 2010 Białystok\nWładze chorągwi wybrane na kolejne 4 lata W dniu 11 grudnia 2010 r. w Sali kominkowej Chorągwi Białostockiej odbył się Zjazd Sprawozdawczo – Wyborczy Chorągwi Białostockiej. Nasz hufiec reprezentowały 3 osoby: dwóch delegatów phm. Lidia Grad i phm. Tomasz Dukowicz oraz komendantka Hufca hm. Dorota Górska. Na zjazd uprawnionych do głosowania było 29 osób, a przybyło 27 osób, co stanowi 93 % uprawnionych do głosowania. To bardzo wysoka frekwencja! Pełnomocnikiem Zjazdu była hm. Jadwiga Marciniak z Głównej Kwatery. Wśród przybyłych była także m.in. była Naczelniczka ZHP, dawna komendantka Chorągwi Białostockiej hm. Teresa Hernik, przewodnicząca CKR – hm. Bożena Kamińska z Suwałk.\nZjazd rozpoczął się od przedstawienia Sprawozdania z działalności Komendanta i Komendy Chorągwi.. Druhna Marciniak odczytała zebranym ocenę pracy ze strony Głównej Kwatery. Następnie zaprezentowano sprawozdanie Sądu harcerskiego, Rady Chorągwi oraz Komisji Rewizyjnej. Zgłoszono wniosek o udzielenie absolutorium ustępującym władzom. Zjazd przyjął go jednogłośnie.\nNastępnie Komisja Wyborcza przedstawiła kandydatury osób ubiegających się na funkcje Komendanta Chorągwi. Byli to hm. Andrzej Bajkowski oraz hm. Mariusz Brzozowski. Po przerwie obiadowej kandydaci zaprezentowali swój program oraz skład przyszłej komendy. Prezentacja druha Andrzeja była krótka i dosyć ogólna, natomiast dh. Mariusz wzbogacił ją o zdjęcia swoich kandydatów do komendy i konkretne rozwiązania w pracy przyszłej komendy. W składzie komendy była także proponowana hm. Dorota Górska, która miała odpowiadać za rozwój Hufców. Odpowiadała także na pytania uczestników Zjazdu, w jaki sposób widzi szansę na ich rozwój. Podkreślała, że jedną z ważniejszych zadań chorągwi powinno być kształcenie i pozyskiwanie nowej kadry, bo to dzięki temu mogą się rozwijać drużyny, potem Hufce.\nPo prezentacji dh. Mariusza jego kontrkandydat uzupełnił swoją wypowiedź o elementy których brakowało w jego prezentacji, w tym także przyszłą Komendę Chorągwi.\nW dyskusji programowej uczestnicy Zjazdu szczególnie mocno dopytywali druha Mariusza o szczegóły związane z przyszłym funkcjonowaniem chorągwi. Nie zawsze była to dyskusja merytoryczna, poruszano sprawy, które dotyczyły bardziej incydentów Hufca Białystok. Ostatecznie dyskusję zakończono. Nastąpiło głosowanie tajne, w wyniku którego komendantem Chorągwi, różnicą jednego głosu, został hm. Adam Bajkowski. A także nastąpił wybór członków komendy Chorągwi.\nWybrano komendę w składzie:\nhm. Jakub Bobrowski - skarbnik\nhm. Edyta Trzeciak - zastępca komendanta ds. programowych\nhm. Hanna Horodeńska - zastępca komendanta ds. organizacyjnych\npwd. Dariusz Kośko - członek komendy (Hufiec Bielsk Podlaski)\nphm. Paula Maja Dzienis - członek komendy\nphm. Mariusz Smoliński - członek komendy (Sejny, Hufiec Suwałki)\nW dalszej części zjazdu wybrano składy Rady Chorągwi i Sądu Harcerskiego:\nhm. Mariusz Tarnawczyk - przewodniczący\nhm. Wojtek Pietraszewski - zastępca przewodniczącego\nhm. Marta Zapolska – sekretarz\nhm. Mirosław Muszyński\nhm. Alicja Malinowska - Smotek\nhm. Tomasz Kuc\nks. hm. Zbigniew Niemyjski\nks. hm. Andrzej Nielipiński\nhm. Lech Magrel – przewodniczący Hufiec Białystok\nhm. Dorota Górska – komendantka Hufca Łomża\nhm. Sławomir Jasiński – dawny skarbnik Chorągwi, Hufiec Białystok\nhm. Adam Kowalczuk – skarbnik Hufca Sokółka\nphm. Janusz Bielawski – Hufiec Sokółka\nphm. Patryk Palczewski – komendant hufca Augustów\nphm. Karol Bikowski – komendant Hufca Kolno\nphm. Lidia Żyniewicz – komendantka hufca Suwałki\nhm. Krzysztof Jakubowski – Hufiec Białystok\nNie udało się zmienić komendanta i komendy Chorągwi, jednakże sukcesem i szansą na zmiany jest fakt, że we władzach Chorągwi pojawili się przedstawiciele Hufców biorących udział w Zjeździe. W Komendzie Chorągwi jest dwóch przedstawicieli Hufców spoza Białegostoku. Miejmy nadzieję, że będą oni bronić interesów wszystkich hufców. W Radzie Chorągwi tylko 3 osoby są z Białegostoku, reszta to instruktorzy z terenu.\nNajdłużej trwały wybory członków Komisji Rewizyjnej. Dodatkowo dwukrotnie uzupełniano skład Komisji Rewizyjnej. Ostatecznie też różnicą jednego głosu ustalił się skład Komisji. To jedyne władze, których skład jest całkowicie białostocki.\nKomisja Rewizyjna Chorągwi Białostockiej\nhm. Jolanta Kitlasz - przewodnicząca\nhm. Irena Pawletko\nhm. Teresa Zarzecka\nphm. Monika Legieta\nhm. Jolanta Woźniczka\nNa końcu głosowano nad przyjęciem uchwał Zjazdu Chorągwi. Są wśród nich między innymi: - doprowadzenie do zmiany bohatera chorągwi z Romualda Traugutta na Ryszarda Kaczorowskiego - wspieranie drużyn specjalnościowych działających na terenie chorągwi białostockiej - podział środków związanych z Akcją Letnią i Zimową: 4% po połowie: na 2% dla Hufca i 2% do Chorągwi. - spotkania z komendantami Hufców przynajmniej raz na dwa miesiące - włączenie w program chorągwi po jednej inicjatywie programowej Hufca.\nTo nie wszystkie uchwały Zjazdu Chorągwi, ale te wydają się najbardziej istotne dla Hufców naszej Chorągwi. Będziemy starać się, aby były realizowane zapewnienia i obietnice komendanta, aby każdy mógł się utożsamiać z Chorągwią Białostocką.\nSzkoda jednak, że niektórzy delegaci uwierzyli w obietnice, podczas gdy przez mijającą kadencje 4 latach nie udało się zrealizować nawet części zadań obiecywanych na ostatnim Zjeździe 4 lata temu oraz zawartych w Strategii Rozwoju Chorągwi. Miejmy jednak nadzieję, że tak niewielka różnica głosów pomiędzy obydwoma kandydatami spowoduje znaczne zmiany w funkcjonowaniu Chorągwi Białostockiej. Obrady Zjazdu Białostockiej Chorągwi trwały prawie 12 godzin i zakończyły się ok. 23.30. Miejmy nadzieję, że nie był to czas stracony i przyniesie korzystne zmiany w funkcjonowaniu władz.\nśr, 15 grudnia 2010 18:06\nData ostatniej edycji: śr, 15 grudnia 2010 19:29:16


Blomqvist poszedł w ślady ojaca\nStartujący BMW w wyścigach GT: Tom Blomqvist poszedł w ślady ojca, rajdowego mistrza świata i zadebiutował w rajdach samochodowych.\nSyn mistrza świata z 1984 roku: Stiga Blomqvista pojawił się na trasach indonezyjskiego Danau Toba Rally w Citroenie C3 R5. Start Szweda był możliwy dzięki przyjaźni z indonezyjskim kierowcą F2: Seanem Gelaelem, którego ojciec wspierał Blomqvista w startach w Formule 3 w 2014 roku. Podczas gdy Gelael zaliczył cały rajd, Blomqvist zamieniał się za kierownicą z Winwayem Nuno Pinto, trenerem Gelaela.\n- Sean chciał zaliczyć jeden z rajdów i zapytał mnie, czy nie chcę spróbować. Nuno jechał w sobotę, a ja w niedzielę. Mieliśmy wsparcie Citroena i portugalskiego zespołu, co pomogło po stronie operacyjnej. To było niesamowite. W moim życiu tylko dwa razy prowadziłem auto rajdowe i to było 10 lat temu. Dawno nie miałem tyle radości za kierownicą - mówił Blomqvist.\n- Walczyliśmy z samochodami grupy N, takimi jak Mitsubishi, więc nie mieli szans. Albo ja, albo Sean wygrywaliśmy odcinki, ale miałem problem na ostatniej próbie, gdy uderzyłem w kamień i uszkodziłem zawieszenie. Musiałem się wycofać. Odcinki były naprawdę trudne. Przypominały Akropol z błotem. Sean był mega. Stoczyliśmy naprawdę zaciętą walkę - dodał.\nBlomqvist przyznał także, że ten start ożywił zachowanie jego ojca: - Nie angażował się w moje wyścigi i nie udzielał mi wskazówek. Podawał mi tylko podstawowe informacje, ale jak powiedziałem mu o rajdzie, udzielił mi wiele ważnych rad na temat spraw, które przeoczyłem. Na przykład nie wykonałem dobrej pracy przy notatkach. Jednak szybko poczułem się komfortowo i zastanawiałem się, co by było, gdybym nie odpuścił startów dziesięć lat wcześniej.\nBlomqvist nadal walczy także o wyścigowe starty w sezonie 2020: - Nadal pracujemy nad tym, ale wkrótce coś ogłosimy. Na pewno wrócę też na kolejny rajd.\nTagi wrc , gt , blomqvist


[Giulietta] Fajny patent z tymi od 166 i średnicą 305. Jak...\nFajny patent z tymi od 166 i średnicą 305. Jak widać można nawet na 16 cali :P\nRaczej nie, Poza tam są chyba 6 tłoczkowe a w Julce 4 tłoczkowe czy jakoś tak. Nie wiem...\nTemat: Giulietta 1.4 170km, na hamowni 195km bez żadnych modyfikacji ani chip tuningu\nWynik możliwy, szczególnie w wersji przed...\nWynik możliwy, szczególnie w wersji przed liftingiem. Poza tym plotka głosi że dla upierdliwych klientów mogą lepiej rozrząd ustawić i wtedy auto lepiej (znaczy się szybciej jeździ :)\n[Giulietta] Witam, Trochę mnie nie było z różnych przyczyn,...\nTrochę mnie nie było z różnych przyczyn, sprzedaję teraz pozostałości po Julce. Trochę głupio mi zachwalać to co mam na sprzedaż i to jeszcze na forum, ale w sumie "towar" jest z tego wątku...\nTemat: oryginalne zaciski brembo plus tarcze, klocki, przewody hamulcowe, przewody\nPozostałości po Julce ciąg dalszy. Tutaj szczegóły.\nDla alfaholików i użytkowników Julki możliwy mały...\nTemat: 4x uniroyal m+s 66 rozmiar 225/45/r17 wyprzedaż garażowa plus 1 opona gratis\n4x uniroyal m+s 66 rozmiar 225/45/r17 wyprzedaż garażowa plus 1 opona gratis\nSprzedaję pozostałości po Julce. Ostatni rok przeleżały w komórce lokatorskiej, więc może komuś jeszcze się przydadzą.\nDla Alfaholików i użytkowników możliwa zniżka albo jakiś gratis...


działki w Międzyrzec Podlaski\nFiltry powiadomienia:działki w Międzyrzec Podlaski\n10 powodów dla których warto rzucić korpo i przeprowadzić się na wieś – warsztat w WarszawieJeżeli masz dość miejskiego zgiełku, życia w betonowym mrowisku, smogu i ciągłej pogoni za niczym TO TEN WARSZTAT JEST DLA CIEBIE!Kilka lat temu zostawiliśmy pracę na etacie, sprzedaliśmy mieszkanie w mieście i osiedliliśmy się na naszym końcu świata (przeprowadzka o 600 km). Tera ......\nokolice Chełma, Dorohuska, Hala produkcyjna, fotowoltaika\nSzanowni Państwo, Przedstawiamy Państwu ofertę kupna działki zlokalizowanej w Rudzie Opalin, w gminie Ruda Huta, powiecie chełmskim, województwo lubelskie. Zabudowanej, o powierzchni 22.013 m2. ogrodzonej, z bramą wjazdową, Działka jest w pełni uzbrojona, posiada: - wodociąg + studnię głębinową - własną stację transformatorową średniej mo ......\nCentrum miasta, duże możliwości inwestycyjne\nSzanowni Państwo, Przedstawiamy Państwu ofertę kupna dużej, bardzo atrakcyjnie zlokalizowanej działki inwestycyjnej, zlokalizowanej w bezpośredniej bliskości centrum Chełm z bezpośrednim dostępem do Alei Żołnierzy I AWP i ulicy Partyzantów. Powierzchnia: 5320m² Nieruchomość zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ma bardzo szero ......\nSprzedam działkę rolną o powierzchni 2,06 ha w miejscowości Niesiołowice, pow. opolski. Przy głównej drodze w środku wsi. ...\nTo jest To! Biuro Nieruchomości To jest To! w Hrubieszowie oferuje na sprzedaż działkę budowlaną nr 387/1 o powierzchni 3900 m2 znajdującą się w Strzyżowie, przy ulicy Nadbużańskiej. Bardzo dobry i szybki dojazd z Hrubieszowa - obwodnicą Hrubieszowa, następnie drogą krajową nr 74 z której bezpośrednio skręcamy w ulicę N ......\nOtrzymuj codziennie e-mail z najnowszymi ogłoszeniami: działki w Międzyrzec Podlaski


Archiwum 03 05 2016 o problematyce podróże po Hiszpanii - http://podroze-po-hiszpanii.animast.kaszuby.pl/\nArchiwum 03 05 2016 o problematyce podróże po Hiszpanii\nDlaczego urlop życia warto spędzić w Andaluzji?Niezapomniane widoki i romantyczne wspomnienia - Costa del Sol!Jak wypożyczyć samochód?Hiszpania dla turystyUrloooooop - wypocznij w HiszpaniiWakacje życia - jedź do HiszpaniiWczasy na południu EuropyDestynacje urlopowe - co zobaczyć w HiszpaniiWakacje na południuRomantyczne wakacje?Hiszpania!Zwiedzamy HiszpanięAndaluzja - kilka faktówZbliża się sezon wakacyjnyWakacje na południu EuropyDla romantyków - Costa del SolDla romantyków - Costa del SolUrlop w Hiszpanii - co zobaczyćO atrakcjach w AndaluzjiWymarzony urlop w tym roku? Zobacz gdzie pojechać i co zwiedzićNie masz planów na wakacjeDlaczego urlop życia warto spędzić w Andaluzji?Marzenia o urlopie w Andaluzji - co zobaczyćKraj wina, słońca i morzaWymarzony urlop w tym roku? Zobacz gdzie pojechać i co zwiedzićZanim pojedziesz do Hiszpanii, zobacz dlaczego naprawdę wartoIdealnie wakacje nie istnieją? Hiszpania!Idealnie wakacje nie istnieją? Hiszpania!Urloooooop - wypocznij w HiszpaniiKochasz morze i ciepłe kraje? Czeka na Ciebie Costa del SolWymarzony urlop w tym roku? Zobacz gdzie pojechać i co zwiedzić


Najwięcej kawoszy w grupie wiekowej 25-34 lata - Trendy konsumenckie\nAutor: dlahandlu.pl 13 lipca 2016 09:33\nJaką kawę lubimy najbardziej i kto najczęściej sięga po ten kofeinowy przysmak? Portal Alleceny.pl sprawdził preferencje konsumenckie Polaków dotyczące kawy.\nZdecydowanie częściej ofert kawy w sklepach szukają kobiety, panowie rzadziej wyszukują oferty tego produktu.\nCo równie istotne wpływ na zamiłowanie do kawy ma również wiek. Zdecydowanie najwięcej kawoszy znajdziemy w grupie wiekowej 25-34 lata. Dużą popularnością cieszy się kawa rozpuszczalna. Powyżej 25 roku życia zaczynamy doceniać walory świeżej, aromatycznej kawy mielonej lub ziarnistej i równie często jak kawy rozpuszczalnej szukamy ofert z kaw wyższej półki. Co jednak ciekawe po 34 roku życia zainteresowanie zakupem kawy zdecydowanie spada.\nJak rozkładają się preferencje zakupowe dotyczące kawy ze względu na miejsce zamieszkania? Najwięcej miłośników kawy mieszka w Warszawie. To właśnie mieszkańcy stolicy najczęściej szukają ofert kawy. Dużo mniejsze zainteresowanie ofertą zakupową tego produktu okazują kolejno mieszkańcy Krakowa, Wrocławia i Poznania. Wśród największych polskich miast najrzadziej ofert takich szukają mieszkańcy Katowic, szczecinianie i lublinianie.\nkawa RSS Alleceny.pl RSS


Dzikuska - Irena Zarzycka | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nWydawnictwo: Towarzystwo Wydawnicze Rój Seria: Biblioteka Powieściowa "Roju" literatura obyczajowa, romans\nAkcja "Dzikuski" rozgrywa się w latach międzywojennych w jednym z małych szlacheckich majątków. Tytułowa bohaterka to Ita Kruszyńska - panienka o dobrym sercu, ale nagannych manierach. Brak wychowania i ogłady towarzyskiej jej samej zdaje się zupełnie nie przeszkadzać, ale razi otoczenie. Ojciec i bracia postanawiają więc znaleźć jej nauczyciela...\nFantastyczna opowieść o dzikiej, młodej dziewczynie, która przeżywa swoją pierwszą miłość i pierwsze zawody miłosne. Wychowywana przez 16 lat przez dziką naturę w końcu zaczyna uczyć sie jak zostać damą pod okiem młodego belfra.\nChyba każda powieściopisarka życzyłaby sobie takiego debiutu - a przede wszystkim takiego przyjęcia - jakie były udziałem młodziutkiej wtenczas Ireny Zarzyckiej. "Dzikuska" (1927) doczekała się przed wojną siedmiu wydań oraz ekranizacji ze Zbigniewem Sawanem i Marią Malicką w rolach głównych (1928, film nie przetrwał do dzisiaj).\nPowodzenie wspaniałe, a co można powiedzieć o książce? Cóż, żadne arcydzieło, ale lekki zabijacz czasu, który możemy sobie zaaplikować, jeśli szukamy czegoś niewysublimowanego literacko.\nPan Kruszyński staje przed nie lada kłopotem, jak ucywilizować swoją zapuszczoną, zdziczałą nastoletnią córkę. Ita miała już sześć nauczycielek, czterech profesorów i naprawdę trudno wyszukać straceńca, który porwałby się na kolejną próbę. Szczęśliwie licho niesie w rejon wschodnich Karpat Witolda Leskiego, z umiłowania malarza, a prywatnie przyjęciela Antosia, starszego brata czarującego kocmołucha. Ciąg dalszy jest dość przewidywalny. Bez wroga w postaci Janeczki Rosowskiej też rzecz jasna się nie obejdzie.\nOdnoszę wrażenie, że przed laty chyba już czytałam tę historię, lecz obecne odczucia są już inne. W moich wspomnieniach procedura oswajania Ity i jej próby pozbycia się "natręta" tworzyły większość, dziś sądzę jednak, że mniejszość opowieści. Szkoda. Dość szybko oboje z Witoldem wsiąkli. Panna to zaledwie 16-latka, lecz jak widać w dwudziestoleciu międzywojennym kierowano się innymi wartościami. Prawdopodobnie czytelnicy współcześni autorce mieli z lektury znacznie więcej uciechy niż my po prawie stu latach. Inne realia, a i Lwów już nie Polski.\nPowodzenie wspaniałe, a co można...\nŚwietna, książka o miłości z biblioteczki mamy, która zaraziła mnie czytaniem. Więc mam do niej sentymentalny stosunek.\nUwielbiam! Ta książka jest genialna. Co ja się przy niej uśmiałam, to moje. Polecam każdemu na poprawę humoru.\nPrzyjemny, lekki romansik. Panienka nieokrzesana i belfer. Początkowe psoty i niechęć prowadzą do miłości. film reżyseria:\tHenryk Szaro\nscenariusz:\tHenryk SzaroLeon Brun\npremiera:\t29 listopada 1928 (Polska) 29 listopada 1928 (świat)\nKsiążkę czyta się bardzo szybko. Przyjemny zapis, nieskomplikowana fabuła i wartka akcja sprawiają, że jest to dobra pozycja na lekturę nie wymagającą wysiłku umysłowego.\nZabójcza opowieść o miłości!!\nCzytałam to kiedyś, w podstawówce jeszcze. Nie pamiętałam całości, a jedynie "przebłyski". Dziś coś mnie podkusiło i, po ponad dwudziestu latach, przeczytałam raz jeszcze... Jakie to infantylne, naiwne, przewidywalne, momentami głupie nawet... Jak to się dobrze czytało... Nie pamiętam, kiedy się tak przy książce popłakałam... Chyba się starzeję ;)\nUwielbiam tę książkę, często do niej wracam. Nawet nick ściągnęłam z imienia głównej bohaterki, bo moje również kończy się na Ita :)\nCo do treści, bardzo podobała mi się postać Ity, u której w zachowaniu widoczny jest brak miłości i opieki matki, a która pod wpływem miłości do swojego nauczyciela zmienia się z każdym dniem. Historia lekka i przyjemna, ale ja lubię takie romantyczne historie :)\nCo do treści, bardzo podobała mi się postać Ity, u której w zachowaniu widoczny jest brak miłości i opieki matki, a która pod wpływem miłości do swojego nauczyciela zmienia się z każdym dniem. Historia lekka i przyjemna, ale ja lubię takie...\nKradzione szczęście mści się prędzej czy później,zostawiając tylko posmak goryczy\nIrena Zarzycka Dzikuska. Historia miłości Zobacz więcej


Sencor SVC 660RD, Odkurzacz tradycyjny - cena i opinie - OleOle!\nDobry za dobrą cene.\nTowar taki jak można było by się spodziewać. Dobrej jakości.\nPowyższe informacje pochodzą ze strony oleole.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Sencor SVC 660RD, wpisz 1071186 w wyszukiwarce oleole.pl.


O blogu – CITY BREAK\nMam na imię Agnieszka i uwielbiam poznawać nowe miasta i nowe smaki, a najlepiej nieznane dotąd smaki w nieznanych dotąd miastach. Fascynację miastem w jego różnych wydaniach dzielę i realizuję wraz z mężem, poprzez wspólne podróżowanie – najczęściej w formie krótkich CITY BREAKÓW.\nPomysł na bloga pojawił się wraz z potrzebą „utrwalenia” naszych wspomnień z wyjazdów. Przeżycia, doznania i odkrycia wraz z upływem czasu bledną w pamięci. Na zdjęciach nie zachowa się wszystkiego, potrzebny jest komentarz, subiektywny punkt widzenia i odczuwania, bo przecież to samo miejsce każdy z nas zobaczy nieco inaczej. Blog służy również zebraniu przydatnych dla innych podróżników informacji: gdzie spać, co zjeść, co zobaczyć itd. Staram się zarażać bakcylem wszędobylstwa i dzielić się wiedzą i doświadczeniem jak zorganizować CITY BREAK.\nNa blogu publikuję relacje z naszych wyjazdów. Są to zarówno opisy tworzone wstecz – o podróżach sprzed kilku miesięcy, a może nawet i lat – jak i takie, które powstają zaraz po przyjeździe. Każdy wyjazd przedstawiony jest w postaci podsumowania z najważniejszymi informacjami, a także osobnych postów na temat miast, jakie mieliśmy okazję zwiedzić. Poza typowymi city breakami pojawiają się też relacje z bardziej „wakacyjnych” destynacji, w których spędzaliśmy dłuższe urlopy, jak również z różnych ciekawych miejsc i wydarzeń w Poznaniu, o których chciałabym Wam napisać.\nZachęcam do czytania, dzielenia się wrażeniami w komentarzach i KONTAKTU! 🙂


PO apeluje o korektę cen leków dla pacjentów po przeszczepach - Farmacja\nAutor: PAP/Rynek Zdrowia 16 maja 2017 17:01\nWedług prof. Tomasza Grodzkiego, senatora PO, nowo ogłoszona lista leków refundowanych zawiera niezwykle drastyczne podwyżki leków niezbędnych po przeszczepie. Fot. archiwum\nPO zaapelowała do Ministerstwa Zdrowia o jak najszybszą korektę cen leków refundowanych dla pacjentów po transplantacji narządów.\n26 kwietnia resort zdrowia wydał obwieszczenie w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.\n- Nowo ogłoszona lista leków refundowanych zawiera niezwykle drastyczne podwyżki leków niezbędnych po przeszczepie - powiedział na konferencji prasowej prof. Tomasz Grodzki, senator PO.\nWedług niego, najmniejsza podwyżka cen leków dla pacjentów po transplantacji narządów wynosi 300 proc., a jeden z leków zmienił swoją cenę z 3,20 zł na ponad 1000 zł.\nTomasz Grodzki podkreślił, że "jeżeli tych leków pacjenci nie będą przyjmować, to po prostu przestaną żyć".\n- Aby żyć wymagają stałego, do końca życia pobierania leków przeciwko odrzutowi narządu, jak również leków, które mają ich zabezpieczyć przed infekcjami: wirusowymi, grzybiczymi i bakteryjnymi, z racji tego, że ich odporność jest znacznie obniżona - mówił prof. Grodzki.\nJak stwierdził tak się nieszczęśliwie składa, że "rządy PiS wiążą się z ciężkimi czasami dla ludzi po przeszczepach". Podkreślał, że leki objęte podwyżką cen nie mają na celu poprawy komfortu życia, a jego podtrzymanie.


Kalendarze książkowe - Druk - PunktReklamy.pl\nKalendarz książkowy jest niezastąpionym przedmiotem profesjonalisty, który musi trzymać rękę na pulsie. Jego użytkowy charakter sprawia, iż często – a wręcz codziennie – będzie przyciągał spojrzenia użytkowników, stanowiąc skuteczny nośnik reklamowy.\nWśród pozostały zalet kalendarza można wskazać niską cenę produkcji, stosunkowo długą trwałość odmierzaną upływem czasu, jak również znaczne możliwości personalizacji.\nSzeroki wachlarz modeli kalendarzy książkowych, możliwość personalizacji układu graficznego, jak również formatu daty sprawia, iż w zależności od Państwa oczekiwań, kalendarz będzie miał indywidualny charakter, w pełni zaspokajający Państwa potrzeby. Prócz druku niezbędnych informacji, kalendarz książkowy umożliwia pisanie krótkich notatek, dzięki czemu żadne spotkanie nie ujdzie Państwa uwadze.


Nie posiadasz pomysłu na swój biznes? Już dzisiaj nawiąż współpracę z hurtownią sprzedającą odzież używaną i otwórz swój prywatny sklep - Artystyczne stylizacje\nNie posiadasz pomysłu na swój biznes? Już dzisiaj nawiąż współpracę z hurtownią sprzedającą odzież używaną i otwórz swój prywatny sklep\nArtystyczne stylizacje > Klasa-str > Stylizacje na różne okazje > Nie posiadasz pomysłu na swój biznes? Już dzisiaj nawiąż współpracę z hurtownią sprzedającą odzież używaną i otwórz swój prywatny sklep\nadmin Kwiecień 15, 2019 Stylizacje na różne okazje bluzka, ciuszki, koszulka, lokal, ubrania\nJesteś po studiach i nie możesz wyszukać pracy? Szukasz pomysłu na rozkręcenie interesu? Już teraz zastanów się czy otworzenie ciucholandu w Twoim miasteczku nie byłoby najdoskonalszym wyjściem.\nZdecydowanie więcej ludzi zaczyna przekonywać się do zakupów w sklepach z używaną konfekcją. Jeszcze do niedawna panowało przekonanie, że znajdują się tam ubrania zniszczone, stare i niemodne. W tym momencie w sklepie z ubraniami z drugiej ręki jesteśmy w stanie odnaleźć prawdziwe perełki. Mamy gwarancję, że żadna nasza koleżanka nie będzie miała takiej samej koszulki czy spodni jak my. Nabywając w słynnych i renomowanych sklepach zawsze niepokoimy się, iż naszej znajomej spodoba się to samo i nabędzie tą samą rzecz. Oczywiście, jeżeli będzie się prezentować gorzej, aniżeli my to żaden szkopuł. O wiele gorzej jeżeli ma ona figurę modelki i we wszystkim się prezentuje odlotowo. W związku z tym, sprawunki w szmateksie są dobrym pomysłem – tutaj.\nJeżeli chcesz rozkręcić taki biznes dowiedz się, w którym miejscu położona jest hurtownia z odzieżą używaną w pobliżu Twojego miasta. Należałoby tam uprzednio zatelefonować i zorientować się, kiedy możemy przyjechać i omówić wszystkie niuanse. Z pewnością każda hurtownia z odzieżą używaną ma stylowe ubrania z Anglii , a także Ameryki. Ważne jest to, żeby ciuchy były posortowane wedle numerów, choć rzadko się to przydarza. Bardzo często wszystko ładowane jest to jednego worka i dopiero po powrocie do lokalu dowiadujesz się co nabyłaś. Jeżeli nie masz pojęcia od czego zacząć to napisz w wyszukiwarce internetowej odzież używana hurtownia, a z pewnością uda się poczytać coś na ten temat. Nie będzie na pewno trudności, aby odnaleźć odzież używana hurtownia, albowiem takie miejsce jest prawie w każdym dużym miasteczku.\nObecnie jest ogromne zainteresowanie butikami z używanymi rzeczami, dlatego jeśli nadal nikt nie wpadł na pomysł otwarcia takiego punktu w Twoim mieście, prawdopodobnie warto w to zainwestować. Na szczęście nie wymaga to wielkich pieniędzy, ponieważ starczy wydzierżawić niewielki lokal, kupić wieszaki na ciuchy oraz kasę i biurko. Tak umeblowany sklepik bez wątpienia na początek starczy.\nNie czekaj na stosowną chwilę, tylko już dzisiaj dopomóż swojemu szczęściu. Niewątpliwie handlowanie odzieżą używaną dostarczy Ci potężne korzyści.\nOdzież w dużych rozmiarach? Sklep XXL to najlepszy sposób na skompletowanie ładnej garderoby\nButy, jakie bez wątpienia zwrócą uwagę wśród wielbicieli sportu\nJak zadbać o swoją skórę? Kilka sprawdzonych porad dla mężczyzn.\nOryginalne kosmetyki i szczególne perfumy dla wszelkiej kobiety


Musiałem obudzić niektórych zawodników - wypowiedzi po meczu Stelmet Zielona Góra - AZS Koszalin - Sport WP SportoweFakty\nMusiałem obudzić niektórych zawodników - wypowiedzi po meczu Stelmet Zielona Góra - AZS Koszalin\nWe wtorkowy wieczór zespół Stelmetu Zielona Góra wygrał drugi pojedynek półfinałowy z AZS-em Koszalin. Jak skomentowali to spotkanie przedstawiciele obu ekip?\nEwelina Bielawska 14 Maja 2013, 22:55\nZoran Sretenovic (trener AZS-u Koszalin): Gratulacje dla Stelmetu za wygrane spotkanie. Jest 2-0, teraz czekają nas mecze w Koszalinie. Naszym celem przed dzisiejszym spotkaniem było pokazanie 100 proc. swoich umiejętności oraz to, że potrafimy walczyć i grać dobrą koszykówkę. Myślę, że to zaprezentowaliśmy, zdecydowanie zademonstrowaliśmy to, że potrafimy walczyć. Niestety znowu zrobiliśmy za dużo strat. Jeśli gramy z tak mocnym przeciwnikiem, nie powinniśmy mieć tyle strat, bo tak nie da się wygrać meczu. Bardzo dobry mecz według mnie zagrał w tym spotkaniu Hosley, który świetnie bronił, miał dużo przechwytów, pomagał wszędzie gdzie mógł pomóc i naprawdę sprawił nam wiele problemów swoją grą w obronie. Jeszcze raz powtarzam: jesteśmy tu by pokazać, że potrafimy i że gramy dobrą koszykówkę. Dziś to nie wystarczyło by zwyciężyć, ale nie poddajemy się i teraz gramy dwa mecze u siebie.\nŁukasz Wiśniewski (zawodnik AZS-u Koszalin): Na wstępie chciałbym pogratulować moim kolegom. Zagraliśmy super zawody. Pokazaliśmy charakter do samego końca, co na pewno cieszy. Elementem, nad którym musimy popracować, bo bez tego nie wygramy z zespołem takim, jakim jest Stelmet, są straty. Zrobiliśmy 20 strat, także w półfinale Mistrzostw Polski trochę to nie przystaje. Teraz jedziemy do siebie, mamy dwa spotkania na własnym parkiecie. Stelmet dwa spotkania u siebie wygrał, nic nie pozostało nam teraz tylko pojechać do siebie i wykorzystać przewagę własnego parkietu.\nMihailo Uvalin (trener Stelmetu Zielona Góra): Gratulacje dla mojej drużyny za bardzo dobrą grę. Oczywiście pierwsza kwarta nie była taka, jak planowaliśmy. Mogę powiedzieć, że zagraliśmy w niej zbyt delikatnie, ale w drugiej i trzeciej kwarcie pokazaliśmy twardą postawę i zadecydowaliśmy o wyniku spotkania. Ostatnia kwarta to element, o którym wspominałem przed chwilą moim zawodnikom. Nie było w mojej pracy wiele zwycięskich meczów, po których bym krzyczał, tak, jak to zdarzyło się dziś w szatni. Nie było w tym nic negatywnego, zrobiłem to po to, by obudzić niektórych zawodników, którzy muszą być gotowi na wyjście na parkiet. Niezależnie od tego, czy wychodzą w pierwszej czy w ostatniej minucie, muszą dać drużynie coś z siebie, a nie grać tak, jakby grali dla naszego przeciwnika. To jest to, o czym wspomniałem moim zawodnikom i to jest element, którego musimy się nauczyć, ponieważ jeśli tego nie zrobimy - możemy odnosić sukcesy, ale nie będą to zwycięstwa, o których wszyscy marzymy. Jeszcze raz, najważniejsze jest dla nas zwycięstwo. Zagraliśmy świetną drugą i trzecią kwartę, w których pokazaliśmy ogromną energię i wolę walki oraz wspaniałą obronę. Jestem bardzo dumny z mojej drużyny za postawę w dzisiejszym spotkaniu. Dziękuję bardzo fanom za wspaniałe wsparcie i jeszcze raz brawa dla moich zawodników. W piątek gramy nowe spotkanie, potrzebujemy jeszcze jednego zwycięstwa by znaleźć się w finale, ale ta rozgrywka jeszcze nie dobiegła końca. Musimy być skoncentrowani, ponieważ Koszalin dwukrotnie pokazał nam, że potrafi walczyć i że ma charakter, by walczyć do końca.\nKamil Chanas (zawodnik Stelmetu Zielona Góra): Chciałbym podziękować kibicom za wspaniały doping i pogratulować całemu mojemu zespołowi. Co do meczu - faktycznie, na początku troszeczkę nerwowo, później kontrolowaliśmy to i zrobiła się przewaga dla nas i powtórka z rozrywki z pierwszego meczu. Ta czwarta kwarta nerwowa zupełnie niepotrzebnie. Musimy się nauczyć, żeby nie odpuszczać do końca, bo jak widać AZS nie odpuszcza do ostatniej minuty. Jedziemy oczywiście po zwycięstwo do Koszalina.\nŁukasz Seweryn: Zasługujemy na grę w półfinale\nWo Falubaz-Zastal 15-05 09:00 Zgłoś komentarz\nPanie Zoran, nie mowi sie dwa mecze u nas - tylko czeka nas mecz u nas. ;)\nhejfalubaz 15-05 01:52 Zgłoś komentarz\ndlaczego zarówno trener jak i Wiśniewski już są pewni, że grają DWA mecze u siebie? o czymś nie wiemy?\nMaras27 15-05 00:28 Zgłoś komentarz\nMam nadzieję, że uda się rozstrzygnąć losy tej rywalizacji już w piątek. Może udało by się odzyskać trochę sił, które mogą okazać się kluczowe w finałowej rozgrywce...\nHenryk 14-05 23:07 Zgłoś komentarz\nBrawo! Finał już prawie jest Wasz i go widać, a więc w piątek Zastal do boju! i wracajcie z Koszalina, z tarczą !.\nKomentarze Zoran Sretenovic Koszykówka Polska AZS Koszalin Zastal Enea BC Zielona Góra Kamil Chanas Mihailo Uvalin Energa Basket Liga Łukasz Wiśniewski


Oskarżony o korupcję były prezydent przed sądem | Centrum Studiów Polska-Azja\n26 marca 2009 13:57 / przez Domyślny dla witryny\nW Tajpej w czwartek rozpoczął się proces oskarżonego o korupcję byłego prezydenta Tajwanu Czen Szuej-biena. Czen – rzecznik niepodległości Tajwanu – odpiera zarzuty, twierdząc iż u ich podstaw leżą względy polityczne.\nŚledztwo przeciwko 58-letniemu Czenowi w sprawie korupcji otwarto w maju zaszłego roku, tuż po jego ustąpieniu z urzędu i objęciu go przez uważanego za prochińskiego prezydenta Ma Iing-cue. 12 listopada ub.r. były prezydent został aresztowany w związku z podejrzeniem o łapownictwo, fałszerstwo, pranie brudnych pieniędzy i inne przestępstwa.\n58-letniemu byłemu prezydentowi zarzuca się sprzeniewierzenie sumy 3,12 mln USD ze specjalnego funduszu prezydenckiego oraz przyjęcie łapówek na ogólną sumę dziewięciu milionów dolarów.\nChen – pierwszy w historii wyspy prezydent, któremu postawiono kryminalne zarzuty – utrzymuje, że proces przeciwko niemu ma podłoże polityczne. Oskarża rządzącą partię Kuomintang, która opowiada się za zbliżeniem z Pekinem, o prześladowanie go pod presją chińskich władz. Od objęcia urzędu Ma bardzo aktywnie działa na rzecz poprawy stosunków z Chinami, przede wszystkim w dziedzinie handlu.\nKomunistyczne Chiny od końca wojny domowej w 1949 roku uważają Tajwan za zbuntowaną prowincję, na którą zbiegły pokonane siły nacjonalistów dowodzonych przez Czang Kaj-szeka. Pekin twierdził wielokrotnie, że wyspa „powróci do macierzy” – nawet siłą, jeśli okaże się to konieczne. Rząd w Tajpej z kolei uważa się za jedyny legalny rząd całych Chin.\n"Film o brutalnej akcji policji w Tybecie to kłamstwo"\nOskarżony o korupcję były prezydent przed sądem Reviewed by Domyślny dla witryny on 26 marca 2009 .\nW Tajpej w czwartek rozpoczął się proces oskarżonego o korupcję byłego prezydenta Tajwanu Czen Szuej-biena. Czen – rzecznik niepodległości Tajwanu – odpiera zarzuty, twierdząc iż u ich podstaw leżą względy polityczne. Śledztwo przeciwko 58-letniemu Czenowi w sprawie korupcji otwarto w maju zaszłego roku, tuż po jego ustąpieniu z urzędu i objęciu go przez uważanego za


KGHM grozi wrogie przejęcie. Tanie akcje i opieszałość rządu niebezpieczne dla koncernu | Niezależna\nKGHM grozi wrogie przejęcie. Tanie akcje i…\nGOSPODARKA / WIADOMOŚĆ / 18.08.2015, godz. 07:16\nKGHM grozi wrogie przejęcie. Tanie akcje i opieszałość rządu niebezpieczne dla koncernu\nPrezes KGHM‑u Herbert Wirth otwarcie mówi o groźbie wrogiego przejęcia spółki. Akcje koncernu są coraz tańsze, a to najlepszy moment do ataku. Przed taką możliwością miała chronić przyjęta w lipcu ustawa o kontroli niektórych inwestycji, ale rząd nie wydał dotąd odpowiedniego rozporządzenia, bez którego nie da się obronić spółki przed wrogim przejęciem.\nGroźba przejęcia kontroli nad KGHM‑em wbrew woli zarządu i wiodącego akcjonariusza, czyli skarbu państwa, posiadającego 31,7 proc. udziałów, jest realna. Mówią o tym w mediach członkowie zarządu spółki.\n– Jesteśmy mocno niedoszacowani. Wycena KGHM‑u na giełdzie jest o 30–40 proc. niższa niż porównywalnych spółek zagranicznych – powiedział tygodnikowi „Wprost” prezes Herbert Wirth i dodał, że koncern może stać się obiektem wrogiego przejęcia. – Od dłuższego czasu nasza wartość rynkowa jest znacznie poniżej naszej wartości księgowej. Czas dekoniunktury jest rzeczywiście okresem, kiedy inni szukają możliwości przejęcia, a dzisiaj jesteśmy relatywnie tani i takie ryzyko potencjalnie istnieje – przyznał na portalu Money.pl wiceprezes KGHM‑u ds. korporacyjnych Marcin Chmielewski.\nPolskiemu koncernowi szkodzą coraz mocniejszy dolar – ceny miedzi w tej walucie spadły w porównaniu do ub.r. o 14 proc. – oraz spowalniająca gospodarka Chin, która do tej pory była największym odbiorcą miedzi na świecie. Wynikom KGHM‑u nie pomaga też wprowadzony w 2012 r. przez rząd PO-PSL podatek od kopalin. Z tego tytułu koncern co roku odprowadza do budżetu 1,5 mld zł.\n– Formuła tego podatku odbiega od standardów światowych. To pogarsza naszą pozycję wobec konkurentów – mówią władze spółki.\nNa poprawę sytuacji nie ma co liczyć, ponieważ premier Ewa Kopacz, mimo apeli PiS‑u, aby podatek ten znieść, nie chce o tym słyszeć. Efekt jest taki, że inwestorzy wciąż pozbywają się papierów miedziowej spółki. Od początku tego roku akcje KGHM‑u potaniały o 15 proc., a w ostatni piątek spadły do poziomu 91 zł. To oczywiście przybliża groźbę wrogiego przejęcia spółki.\n– Potężną część udziałów, około jedną czwartą kapitału, posiadają amerykańskie spółki i fundusze, z których każdy ma mniej niż 5 proc., by nie musieć się z nimi ujawniać na giełdzie – wyjaśnia poseł Ryszard Zbrzyzny, przewodniczący Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Miedziowego. – Jeśli za tymi spółkami i funduszami kryje się jeden właściciel zainteresowany wrogim przejęciem, to korzystając z niskiej ceny KGHM‑u, skupuje akcje, a kiedy ma ich więcej niż 31,79 proc., pojawia się na walnym zgromadzeniu, odkrywa karty i przejmuje kontrolę – dodaje Zbrzyzny. Jego zdaniem, przy obecnej wycenie KGHM‑u, nowy właściciel może mieć cały koncern za mniej niż 10 mld zł. – Tyle wystarczy, by przejąć nie tylko polskie kopalnie i huty, ale też zagraniczne projekty koncernu – podkreśla poseł.\nDo tej niebezpiecznej sytuacji doprowadził rząd Donalda Tuska. W 2010 r. sprzedał 10 proc. akcji miedziowego koncernu, będących w posiadaniu skarbu państwa, ryzykownie zmniejszając w ten sposób próg udziałów, który wystarczy do przejęcia kontroli nad spółką. Pod presją opozycji rządząca koalicja uchwaliła w Sejmie ustawę, która ma chronić strategiczne przedsiębiorstwa przed wrogim przejęciem. Zgodnie z nowymi przepisami minister skarbu mógłby zablokować taką transakcję. Dotąd jednak rząd nie wydał rozporządzenia z listą firm, które mają być objęte taką ochroną, a to oznacza, że w wypadku próby wrogiego przejęcia KGHM byłby właściwie bezbronny.\nŹródło: Gazeta Polska Codziennie,24legnica.pl,Wprost,money.pl


Kolczyki Evebird sztuczne w Domodi\nKolczyki Evebird sztuczne\nWiszące damskie kolczyki wkręty wykonane są z rodowanego metalu. Każdy kolczyk ozdobiony jest dużą, szafirową cyrkonią o brylantowym szlifie, dzięki czemu cyrkonie świecą o wiele bardziej, niż zwykłe, co daje niesamowity efekt przy każdym ruchu głową. Ponad to kolczyki wysadzany jest rzędem mniejszych, bezbarwnych cyrkonii. Kolczyki zapinane są na praktyczny w użyciu bigiel, który sprawi, że kolczyki srebrne będą nosiły się z przyjemnością. Na uszach wyglądają skromnie i efektownie. Będą świetnym dodatkiem dla każdej kobiety, która lubi błyszczeć i nie chce zniknąć w tłumie.\nNadadzą się na każdą okazję – zarówno na co dzień, do szkoły, pracy, ale również na randkę i spotkanie towarzyskie. Kolczyki z niebieskim kamieniem będą rewelacyjną opcją także dla osoby, która szuka ładnej biżuterii w przystępnej cenie. Niezależnie od okazji – czy to będą urodziny, rocznica znajomości czy też ot tak, bez okazji - sprawdzi się jako prezent dla bliskiej osoby, na przykład córki, siostry czy ukochanej dziewczyny lub jako podarunek dla samej siebie.\nNiebieskie kolczyki Anka Biżuteria\nInne kolczyki od Evebird\nKolczyki srebrne Evebird z cyrkonią\nKolczyki Evebird z cyrkoniami\nSrebrne kolczyki Evebird\nZobacz wszystkie Kolczyki evebird


Prezentowane tu owoce to suszone śliwki polskie bez konserwantów. Suszone śliwki powszechnie dostępne w sklepach to śliwki kalifornijskie importowane zza granicy. Polskie śliwki są kwaśniejsze, lepiej pasujące do tradycyjnych polskich dań takich jak bigos czy pierogi ze śliwkami. W przeciwieństwie do polskich śliwek pojawiających się w sklepach w okresie świątecznym są to śliwki polskie niewędzone (nie mają zapachu dymu). Nie zastanawiaj się dłużej, gdzie kupić śliwki polskie suszone niewędzone lub inne suszone owoce, nasz sklep internetowy posiada bogatą ofertę tego typu produktów.