"Kłamstwo nie staję się prawdą tylko dlatego, że wierzy w nie więcej osób." - O. Wilde: #1: Pieprzona moralność pani Larce.\n#1: Pieprzona moralność pani Larce.\nZwyczajny, niezbyt słoneczny dzień w zwyczajnym, niezbyt słonecznym Londynie. Pochodzę z Bradford, gdzie deszcz leje się zimny, ale faceci są gorący. Podobno. Zwłaszcza ich pogrzany temperament i żarzący się wciąż chciwością charakter. Tak, wierzę w stereotypy, a ten wydałam sama. Całe pół roku temu.\nJeden z nich to mój powód wyjazdu do serca krainy wiecznego wiatru i wody. Cała masa czerwonych budek telefonicznych, piętrowych autobusów i Harry'ego Pottera to wierzchołek góry lodowej mojego ukochanego Londynu. On okazał się moją najlepszą decyzją w życiu i niemal codziennie zmywa ze mnie wszystkie troski i drogi tusz do rzęs. Uwielbiam to.\nW Bradford mieszał pewien Irlandczyk imieniem Larkin, co w wolnym tłumaczeniu oznacza "surowy i dziki/gwałtowny", przypadek? Naprawdę nie sądzę. On i ja mieliśmy masę wspólnych planów na przyszłość. Wspólne studia, później praca w jednej firmie, małe mieszkanie w centrum i beagle. A to wszystko mieliśmy opłacić z kredytu studenckiego i całej masy zapożyczeń od babć, matek, ciotek i wujków, którzy wcześniej nawet nie widzieli nas na oczy. Z reguły naprawdę dużo nie przeklinam, ale kiedy przypominam sobie ten "związek", a raczej relację psychol-dziewczyna, brzydkie słowa i wyzwiska same nasuwają mi się na myśl.\nByła wiosna. Początek maja. Cieplutki dzień, pierwszy od niemal miesiąca, kiedy nie kropiło i wyszło słońce. Mieliśmy iść na spacer, a kiedy gotowa pobiegłam otworzyć drzwi, za którymi stał mój ówczesny chłopak wszystko nabrało innego znaczenia. Był pijany, choć nie wybiła nawet szesnasta. Siłą wepchnął mnie wgłąb salonu, a ja uderzyłam głową o ścianę i zrobiło mi się ciemno przed oczami. Ból wzmagał się z każdą sekundą, gdzieś jakby za szkłem słyszałam niski głos, widziałam jedynie zarys jego sylwetki i czułam okropny odór alkoholu, od którego zrobiło mi się niedobrze i musiałam złapać się za brzuch. Kręciło mi się w głowie, czułam, że muszę usiąść, a kiedy zaczęłam osuwać się na dół, ktoś mocno złapał mnie w talii. Tak długo już czekam...\nZa każdym razem się wzdrygam i wpadam w melancholię, choć obiecuję sobie, że nigdy więcej nie dam się wspomnieniom. Jednak mimo tych wszystkich przysiąg, tych postanowień to wraca za każdym razem, kiedy moja myśl przemknie na ten wątek. Boli. Tak cholernie boli i sprawia, że boję się kiedykolwiek z kimkolwiek rozpocząć coś nowego. Wyjazd do Londynu i rozpoczęcie tutaj studiów miało mnie uwolnić, miałam nabrać dystansu, ale... Wyszło jak wyszło.\nStudiuję filologię angielską. Jestem wyjątkowo pilną uczennicą, starającą się o każdy grosz, jaki oferuje mi oferta stypendialna. Potrzebuję pieniędzy, moja mama została w Bradford z młodszym bratem i jest jedynym źródłem dochodów rodziny. Nigdy jednak niczego nie brakowało ani mnie, ani mojemu czteroletniemu braciszkowi. Mama ma całkiem niezłą posadę w porządnej kancelarii adwokackiej, ale to nie są kokosy, dzięki którym możemy pozwolić sobie na luksusy. Co miesiąc wysyła mi kilkaset funtów, z których opłacam małe mieszkanie, życie i drobne wydatki. Rzecz jasna to wciąż bardzo mało, dlatego staram się o stypendium i udzielam korepetycji dzieciakom, które nie radzą sobie z angielskim.\nWłaśnie wracałam z egzaminu. Kułam na niego całe trzy tygodnie, dzień w dzień powtarzając kilka stron materiału. To był najcięższy sprawdzian do tej pory, a ja po prostu musiałam dostać piątkę, bez względu na to czy musiałam zaszyć się w swoim pokoju i zapomnieć o życiu towarzyskim. Błagam, jakim życiu...\nMiałam jedną przyjaciółkę, z którą spędzałam każdą wolną chwilę. Peggy była cudowna, rozumiałyśmy się bez słów i nigdy nie miałyśmy siebie dość. Nawet wtedy, kiedy żarłyśmy się ze sobą o byle co. Żartowałyśmy nawet, że ktoś musiał się nieźle pomylić, bo to chyba my jesteśmy sobie przeznaczone, a nie dwójka facetów-ideałów, których coś nie mogłyśmy spotkać.\nWłaśnie przemierzałam szkolny korytarz w moich nowych, granatowych szpilkach, kiedy wyjęłam telefon z torebki i wyszukałam w kontaktach prędko nazwę "mama" i pisałam, że zdałam najgorszy egzamin w życiu na piękną piąteczkę z minusem. Kiedy skończyłam pisać uśmiechniętą minkę, wzdrygnęłam się, bo ktoś z wielkim impetem trzasnął drzwiami. Kliknęłam prędko "wyślij" i podeszłam bliżej wystraszona.\nOprócz siarczystego "kurwa" i nerwowego szurania butami nie słyszałam już nic. Obejrzałam się i upewniłam, że nikogo w pobliżu nie ma i chyba powinnam sprawdzić czy wszystko w porządku. Na ławce pod ogromnymi, uczelnianymi oknami siedział pewien chłopak. Zmarszczyłam czoło, bo nie poznałam go od razu, mimo że wyszedł z sali, gdzie połowa mojej grupy zdaje dzisiaj egzamin. Czyżby był to jakiś mój kolega-widmo z grupy? Podeszłam niepewnie bliżej.\nSiedział schylony z łokciami opartymi o kolana i zaciskał dłonie przy głowie. Włosy miał dłuższe, brązowe i chyba te loki układały się w grzywkę, ale nie byłam pewna, bo nie podniósł na mnie spojrzenia. Kto to? Przegryzłam dolną wargę i położyłam mu delikatnie dłoń na ramieniu.\n- W porządku? - spytałam niepewnie, a on uniósł twarz i skierował wzrok na mnie.\nBoże... Aż usiadłam obok i przez kilka chwil nie dowierzałam. Fakt faktem, że słyszałam takie pogłoski, ale wydawało mi się, że to typowe, wyssane z palca plotki, ale...\nHarry Styles patrzył na mnie jak na idiotkę, a ja nie mogłam nawet przymknąć ust. Wszystko było dokładnie takie samo, jakie znałam z kolorowych pism, telewizji i internetu. Zielone, zeszklone oczy patrzyły na mnie ze smutkiem, a ja nagle zgłupiałam. Nawet mimo tego, że nigdy nie byłam Directioner.\n- Nie... - szepnął, wzdychając ciężko, ale szybko zmienił ton głosu. - Nie. Nieważne. - burknął, zabierając prędko z podłogi swoją skórzaną torbę.\n- Może... - wydukałam. - Może mogę jakoś pomóc? - zapytałam, a on tylko pomachał ręką, pokazując mi w ten sposób, że niczego ode mnie nie chce. - Uczysz się tutaj? - dopytałam szybko, zanim zdążył się odwrócić.\nZatrzymał się w miejscu i patrzył na mnie wyczekująco. Boże, jakie to krępujące... Sam fakt, że stałam sam na sam z ucieleśnieniem marzeń jednej piątej nastolatek na świecie na pustym, szkolnym korytarzu, a w dodatku do niego mówiłam było dla mnie czymś nie do ogarnięcia. Koszmar, dziewiętnastoletnia, poważna studentka, przyszła nauczycielka...\n- No teraz tu już chyba nie. - warknął z wyrzutem, wymownie spoglądając na duże, czarne drzwi, którymi kilka minut temu trzasnął przy wyjściu.\nPoczułam, że musiałam kontynuować tę rozmowę.\n- Jestem Nathalie. - przedstawiłam się prędko, unosząc niepewnie dłoń w jego kierunku, a on zdziwiony ją uścisnął. - Nie poszedł ci egzamin z językoznawstwa? Za dwa tygodnie jest termin poprawkowy, masz jeszcze szansę, wystarczy...\n- Raczej nie. - wzruszył ramionami. - Trudno.\n- Nie podejdziesz do poprawki? - zdziwiłam się, a on się roześmiał.\n- Mam w dwa tygodnie ogarnąć cały semestr? Równie dobrze mogę od razu się stąd zabrać. Nie ma szans, nawet jakbym siedział nad tym dzień i noc, ale dzięki za zainteresowanie. - dokończył, wymuszając uśmiech.\nW tym momencie dobrze wiedziałam, że podejmuję ogromne ryzyko, ale z racji tego, że nie używa się mózgu, kiedy Harry Styles stoi pięć metrów od ciebie i gapi się na twoje cycki, mogę się usprawiedliwić.\n- Może potrzebujesz pomocy? - zaproponowałam, a jego mina jakby spoważniała jeszcze bardziej.\nTo był Hazza, jakiego nie zna świat mediów. Zakłopotany, markotny i załamany. Boże, on chyba na poważnie wziął moją propozycję. Rozważał ją! Boże, naprawdę nie miałam pojęcia dlaczego tak się tym podniecałam. To był normalny student pierwszego roku, w dodatku taki z problemami, a ja jak na pomocną koleżankę po fachu przystało, proponowałam pomoc. Swoją drogą to byłoby tylko kilka spotkań, a miałabym naprawdę czyste sumienie, że nie olałam go na rzecz spicia się z Peggy wieczorem. Chociaż to nadal nie było przesądzone.\nZmarszczył brwi i przyjrzał mi się uważnie i z dystansem. Okej, rozumiałam, że musiał uważać kto właśnie zaprosił go do wspólnej nauki, ale czy ja wyglądałam na psychofankę? Rozpłakałam się albo rzuciłam na niego? Kiedy go zaczepiłam nawet nie wiedziałam kim jest.\n- Chcesz dać mi... korki? - spytał rozbawiony, a ja poczułam, że atmosfera się trochę rozluźnia.\n- Tylko zaproponowałam. - wzruszyłam ramionami. - Dlaczego masz oblać cały semestr przez jeden przedmiot? Ale w porządku - uśmiechnęłam się, o dziwo, szczerze. - rozumiem. Czas nie...\n- Dzięki. - przerwał mi, jeszcze uważniej mi się przyglądając. - Chętnie skorzystam.\nW tym momencie zrobiło się niezręcznie. Styles patrzył na mnie z lekkim uśmiechem, a ja spuszczałam co chwilę spojrzenie na podłogę z pewnym burakiem na twarzy. Brawo, Nat!\n- Więc... - zaczęłam niepewnie. - Domyślam się, że masz sporo na głowie, także postaram się dostosować do twojego grafiku. - wyśpiewałam.\n- Teraz? - zapytał od razu, widocznie uradowany faktem, że mam zamiar pomóc mu zdać. - Chyba, że masz już plany.\n- Nie... - zaprzeczyłam od razu. - Właściwie to nie, ale... Nie mam przy sobie żadnych notatek.\n- I tak nie jestem w stanie siedzieć teraz nad podręcznikiem. - odparł. - Chcę ci tylko powiedzieć z czym mam największy problem, a skoro masz czas to może pójdziemy na szybką kawę?\nAutor: Melie o 18:14\nAnonimowy 14 sierpnia 2013 18:57\nCudowne opowiadanie, piszesz na serio bardzo mądrze, czekam na drugą część <3 / Paulina\nMonika 14 sierpnia 2013 19:19\nBez zastanowienie dodałam do obserwowanych! Swietnie się zapowiada, oby tak dalej ;))\nTrzymam kciuki, żeby Cię wena nie opuściła ;))\nzieemniak 14 sierpnia 2013 22:34\nPrzeciez to jest genialne! Jezu masz talent!\nCiekawa jestem tej kawy Harrego i glownej bohaterki. Informuj mnie o nowych rozdzialach :)\nPaula Styles. 15 sierpnia 2013 12:02\nJesteś świetna i to co tworzysz też jest boskie.Czekam na następny rozdział..:) Pozdrawiam..:)\nEmma Sparks 15 sierpnia 2013 15:13\nNo no, nie mogę się doczekać kolejnego ;))\nSzykuje się kolejne opowiadanie, którego będę fanką ;) Poprawka, już nią jestem ;D


Kopel Paweł z klasy 1A ? wyróżnienie\nOlszamowski Mateusz z klasy 2B\nKurzawa Adrianna z klasy 2C\nWojnar Mateusz z klasy 1A\nSuchorab Aleksander z klasy 2B\nNiemiec Anna z klasy 3B\nWszystkim uczestnikom konkursu gratuluję wyników\ni trzymam kciuki za kolejne sukcesy\nW lutym 2013 r. Dom Kultury "Podgórze" przy ul. Sokolskiej w Krakowie zorganizował konkurs recytatorski pt. "Poezja kobiet". W konkursie wzięło udział 207 uczniów z 34 szkół małopolskich. Z naszego gimnazjum zgłosiło się 8 uczestników, a wyróżnienia zdobyły uczennice: Anna Niemiec - klasa 3B (opieka p. A. Szwaj) i Anna Orłowska - klasa 1A (opieka p. A. Kieblesz).\nNagrodzonym uczennicom serdecznie gratulujemy!\nprzygotowała: p Agnieszka Kieblesz\n19 grudnia 2012 r. w gimnazjum przeprowadzono ogólnopolski konkurs humanistyczny jednokrotnego wyboru "Alfik humanistyczny", którego organizatorem jest Firma Jersz - Łowcy talentów. W konkursie uczestniczyło 16 229 uczniów z 487 szkół z całego kraju. Z naszej szkoły w konkursie startowało 36 uczniów gimnazjum.\nNastępujący uczniowie zajęli wysokie lokaty i zdobyli wyróżnienia:\nklasa 2B: M. Olszamowski: 15 miejsce w województwie (82,33 %)\nklasa 3A: E. Migo: 17 miejsce w województwie (81,67 %)\nklasa 3A: W. Werońska: 19 miejsce w województwie (81,50 %)\nklasa 3A: H. Gacek: 20 miejsce w województwie (80,83%)\nklasa 3B: A. Bar: 2 miejsce w województwie (90,67%)\nklasa 3B: A. Niemiec: 5 miejsce w województwie (87,50%)\nklasa 3B: M. Kluszewska: 10 miejsce w województwie (83,33%)\nklasa 3B: A. Solawa: 14 miejsce w województwie (82,50 %)\nPozostali ucvzniowie otrzymali dyplomy uznania\nOrganizatorzy szkolni konkursu:\nA. Kieblesz, A. Szwaj\nW listopadzie 2012 r przeprowadzono w gimnazjum ogólnopolski test mitologiczny wielokrotnego wyboru "Olimpus mitologiczny", którego organizatorem jest firma Olimpus z siedzibą w Warszawie, posiadająca wieloletnie doświadczenie w przygotowywaniu tego typu konkursów. Do konkursu przystąpiło 23 uczniów z naszego gimnazjum.\nDylomy laureatów i nagrody książkowe otrzymali następujący uczniowie:\nAnna Pieniążek, Mateusz Sułkowski, Maria Garbacz, Emilia Migo, Konrad Pachel.\nPozostali uczniowie otrzymali dyplomy uznania. Laureatom serdecznie gratulujemy.\nOrganizatorzy szkolni: A. Kieblesz, A. Szwaj\nW listopadzie 2012 r przeprowadzono w gimnazjum ogólnopolski test polonistyczny wielokrotnego wyboru "Olimpus humanistyczny", którego organizatorem jest firma Olimpus z siedzibą w Warszawie, posiadająca wieloletnie doświadczenie w przygotowywaniu tego typu konkursów. Do konkursu przystąpiło 33 uczniów z naszego gimnazjum.\nZnaczące wyniki osiągnęli następujący uczniowie:\nMaria Garbacz: 14 miejsce w kraju - Dyplom laureata\nEmilia Migo: 7 miejsce w kraju - Dyplom laureata\nW dniu 5 listopada w Domu Kultury "Podgórze" przy ul. Sokolskiej w Krakowie odbył się Test wiedzy z Antyku. W konkursie wzięło udział 232 uczniów z małopolskich gimnazjów, z naszej szkoły w konkursie startowało 26 uczestników. Następujący uczniowie zajęli wysokie lokaty:\n7 miejsce - Tomasz Maurek - klasa 2C\n10 miejsce - Helena Gacek i Mikołaj Bać - klasa 3A\nWyróżnienia otrzymali następujący uczniowie z klasy 3A: Andrzej Łach, Emilia Migo, Gabriela Dziedzic, Barbara Janusz, Mateusz Sułkowski, Katarzyna Czerlunczakiewicz.\nszkolni opiekunowie: p. Agnieszka Kieblesz, p. Anna Szwaj\nKonkurs literacki pt. ?Nie wolno zostawiać świata takim, jakim jest?\nW marcu 2012 r. Centrum Edukacyjne ?Radosna Nowina? w Piekarach zorganizowało Festiwal Twórczości im. ks. Siemaszki w kategorii ?literatura?. Do konkursu literackiego pt. ?Nie wolno zostawiać świata takim, jakim jest? przystąpiły następujące uczennice naszego gimnazjum: Anna Cebula kl. IB, Katarzyna Małek kl. IIA, Justyna Pażucha kl. IIA, Patrycja Oleniacz kl. IIIB. Do finału zakwalifikowała się Justyna Pażucha. Serdecznie gratulujemy! opiekun mgr Agnieszka Kieblesz\nLaureaci w Małopolskich Konkursach Przedmiotowych w Gimnazjum w roku 2011 - 2012\nMatan Jan (3A)\nopiekun: mgr ks. Kazimierz Foltyn\nOleniacz Patrycja (3A)\nopiekun: mgr Anna Szwaj\nWojtas Bartłomiej (3A)\nJakub Jęcek (2B)\nMateusz Puto (2B)\nopiekun: mgr Marta Pilch\nWerońska Karolina (1C)\nWerońska Weronika (2A)\nWerońska Maria (2B)\nPrzewięźlikowski Marcin (3B)\nopiekun: mgr Marcin Pilch\nCiarach Marcin (3B)\nDutka Barbara (3B)\nRęka Paweł (3B)\nHofman Anna (3A)\nWierzbowska Maria (3A)\nopiekun: mgr Katarzyna Kotarba\nPatrycja Oleniacz (3B)\nopiekun: dr Mariusz Stopa\nAnna Skoczeń (3A)\nopiekun: mgr Agnieszka Kisielewska\nKonkurs "Jak to łatwo powiedzieć"\nW dniu 22.03.2012 roku 12 uczniów naszego gimnazjum brało udział w konkursie recytatorskim pt. ?Jak to łatwo powiedzieć?, zorganizowanym przez MDK przy al. 29 Listopada 102. Ogółem w konkursie uczestniczyło 73 recytujących. Wyłoniono 22 laureatów, drugie miejsce zajęła Anna Skoczeń z klasy IIIA gimnazjum a wyróżnienia otrzymali: Jakub Kwater z IC i Jakub Sokokołowski z IA. Gratulujemy!\nopiekun: mgr Agnieszka Kieblesz\nPatrycja Oleniacz klasa IIIB ? I miejsce w województwie, 11 miejsce w kraju (96,67 % pkt.)\nAnna Hofman klasa IIIA ? 19 miejsce w województwie, 264 miejsce w kraju (82% pkt.)\nLaura Janik klasa IIIB ? 22 miejsce w województwie, 315 miejsce w kraju (80% pkt.)\nProza i poezja Antyku\nW konkursie recytatorskim ?Proza i poezja Antyku? zorganizowanym w dniu 4 listopada br przez Dom Kultury Podgórze udział wzięło 150 uczniów ze szkół i placówek oświatowych. W kategorii gimnazjum pierwsze miejsce zajęła Anna Skoczeń z klasy IIIA, wyróżnienie zdobyła Joanna Koza z klasy IIIA.\nEdukacyjna wartość dodana może uchodzić za najbardziej wiarygodne źródło, które stanowi miarę efektywności nauczania w szkole. Termin edukacyjna wartość dodana (EWD) oznacza zarówno metodę, jak i wskaźnik liczbowy, wyliczony tą metodą. Metody EWD to metody statystyczne, pozwalające na podstawie zasobów na wejściu (np. wyniku na egzaminie poprzedniego etapu kształcenia) oraz wyjściu (np. wyniku na egzaminie końcowym) oszacować efektywność nauczania, czyli wkład danej szkoły w końcowy poziom wiedzy uczniów na danym etapie kształcenia.\nPoniżej przedstawione zostały porównania wyników egzaminu gimnazjalnego w naszej szkole z wiodącymi gimnazjami krakowskimi. Pozioma oś wskazuje średni wynik egzaminu w szkole, uzależniony nie tylko od wysiłku uczniów i nauczycieli, ale także poziomu przyjętych na początku gimnazjum uczniów. Natomiast oś pionowa wskazuje na wynik edukacyjnej wartość dodanej w konkretnej szkole. Stanowi ona porównanie analizy ucznia na wejściu (na podstawie wyników egzaminu gimnazjalnego) z analizą ucznia, który szkołę ukończył (na podstawie wyników matury). Im zatem wyższy poziom wskazuje oś pionowa, tym więcej uczniowie ?pomnożyli swoje talenty? w szkole.\nLaureaci w Małopolskich Konkursach Przedmiotowych w Gimnazjum w roku 2010 / 2011\nMatan Jan (2A)\nopiekun: mgr ks. Jarosław Chlebda\nWojtas Bartłomiej (2A)\nOlech Michał (3A)\nKociołek Rafał (3A)\nopiekun: mgr Paweł Naleźniak / mgr Marta Pilch\nWerońska Weronika (1A)\nPrzewięźlikowski Marcin (2B)\nJanecka Iga (3A)\nPyrcz Aleksandra (3A)\nopiekun: mgr Elżbieta Stańko\nDerbisz Jan (3A)\nSiwecki Kamil (3A)\nRząsa Piotr (3B)\nZalecki Paweł (3B)\nopiekun: mgr Anna Kukuła\nPiekarczyk Adam (3A)\nSabatowski Karol (3A)\nMilewski Bartłomiej (3B)\nSłodowska Katarzyna (3B)\nopiekun: mgr Hanna Perdenia\nGrabowska Celina (3B)\nPodsiadło Jan (3B)\nopiekun: mgr Krystyna Palka\nopiekun: mgr Katarzyna Dziadowiec\nopiekun: mgr Tomasz Łaska\nInterdyscyplinarny Konkurs Wiedzy ?Wiem Więcej?\nHofman Anna (2A)\nWojtas Jakub (3A)\nopiekun: mgr Dorota Pach\nLaureaci w Małopolskich Konkursach Przedmiotowych w Gimnazjum w roku 2008 / 2009


ŻYCIE OD KUCHNI: PASZTET DZIADKA TADKA\nAutor: ankawell o 10:35\nEtykiety: BOŻE NARODZENIE, dania mięsne, danie mięsne, do chleba, kolory w kuchni - wielobarwnie, menu na przyjęcie, sezonowo - cały rok\nMałgosia i Piotr 21 grudnia 2013 11:50\nWspaniale wygląda :) Aniu-życzymy Tobie i Twoim bliskim wspaniałych świąt....bo smaczne to one z pewnością będą :) Specjalne życzenia dla Dziadka :)\nankawell 24 grudnia 2013 06:08\nWszystkiego dobrego dla Was Małgosiu i Piotrze.\nKasia 21 grudnia 2013 16:37\nJak pięknie wygląda ten pasztet po upieczeniu!\nFajnie, gdy każdy ma jakąś specjalność, którą robi na święta, potem wszystkie te smakołyki na jednym stole są powodem do radości, wspomnień, żartów, śmiechów a zjedzone doładowują potężną dawką miłości :)\nankawell 24 grudnia 2013 06:07\nTakie wspomnienia spotkań przy wspólnym rodzinnym, świątecznym stole bardzo wzmacniają rodzinne więzy.\nMarta 21 grudnia 2013 16:57\ngdybyś szukała chętnych to moja rodzina się zgłasza do testowania drugiej foremki :)\nankawell 24 grudnia 2013 06:03\nOd wczorajszego popołudnia moje chłopaki wzięły się za testowanie świątecznego chleba z orzechami i żurawiną wg przepisu Amber z bloga "Kuchennymi drzwiami" , Testują i testują :):)\nOlimpia Davies 21 grudnia 2013 18:34\nAleż pysznie wygląda, zazdrosze Ci takiego urozmaicenia na świątecznym stole:-)\nankawell 24 grudnia 2013 06:11\nStaramy się, żeby Święta były wyjątkowe. Nie chodzi o to by było "na bogato", ale by pojawiły się potrawy tradycyjnie przygotowywane na święta w naszej rodzinie, żeby te receptury "ocalić od zapomnienia".\nkrzywa kromeczka 21 grudnia 2013 22:35\nJa rowniez zglaszam rodzine do testowania drugiej foremki :) Pasztet wyglada wybornie :)\nankawell 24 grudnia 2013 06:00\nKamila 21 grudnia 2013 22:47\nPysznie wygląda! Tak też pewnie smakuje! Pozdrawiam\nskoraq cooks 23 grudnia 2013 12:41\nWygląda wspaniale. Chętnie bym ci podkradła kawałek tych pasztetowych rarytasów :)\nankawell 24 grudnia 2013 05:59\nAleż proszę :) Pasztetu ci u nas dostatek :):)\nAga 23 grudnia 2013 18:28\nZbieraj Aniu, zbieraj te receptury, bo to największy skarb w domu! Skorzystam z przepisu Dziadka Tadka kolejnym razem, bo swoje pasztety - nota bene z żurawiną także - już upiekłam, u mnie w rodzinie piekła Babcia Irenka, ale nie zdążyłam zapytać ją o przepis niestety...\nankawell 23 grudnia 2013 23:24\nMoja Babcia też miała na imię Irena :)\nW życiu chyba już tak jest, że nigdy nie zdążymy innych o wszystko zapytać, bo pytania rodzą się w nas z czasem...\nŁucja 23 grudnia 2013 23:11\nnie ma nic lepszego jak taki domowy pasztet :) u mnie rodzice się w tym specjalizują :)\nmasz rację, ja nie potrafię zrobić wielu rzeczy tak dobrze jak moja mama! może kiedyś mi się uda :)\nŻyczę zdrowych i spokojnych Świąt :)\nankawell 23 grudnia 2013 23:20\nŁucja, my po prostu wiele rzeczy robimy inaczej niż nasze mamy ... nie wiem czy gorzej, po prostu inaczej :)\nSto Łyżek Szczęścia 26 grudnia 2013 17:51\nJa baaardzo lubię pasztet z suszonymi śliwkami. No i oczywiście te domowej roboty, bo te sklepowe mi w ogóle nie podchodzą ;)


Próbna matura 2014 z Operonem. Od 25 listopada sprawdzian poziomu wiedzy licealistów - Dziennikbaltycki.pl\nPróbna matura 2014 z Operonem. Od 25 listopada sprawdzian...\n21 listopada 2014 21.11.2014 Aktualizacja: 3 grudnia 2014 10:27 03.12.2014 10:27\nKażdego roku rośnie liczba uczniów, którzy przystępują do próbnej matury. W tym roku weźmie w niej udział około 250 tysięcy uczniów, czyli ponad 90 procent wszystkich maturzystów.\nPrzez cztery dni – od wtorku, 25 listopada, do piątku włącznie – uczniowie będą się mierzyć z maturami próbnymi z wybranych przedmiotów. Na początek uczniowie napiszą maturę z j. polskiego.\nZobacz koniecznie MATURA 2014 MATEMATYKA ROZSZERZONA była bardzo trudna? [OPINIE, ARKUSZ CKE]\nPróbna matura 2014/2015 na Pomorzu\nW całym województwie pomorskim do matury z Operonem zgłosiło się 196 szkół. Oznacza to, że swoją wiedzę sprawdzać będzie około 22500 uczniów.\nW Gdańsku chęć przystąpienia do matury z wydawnictwem zgłosiło 39 szkół (około 3500 uczniów), w Gdyni – 25 szkół (około 2500 uczniów), a w Sopocie 5 szkół (około 500 uczniów).\n- Dla uczniów jest to ważne wydarzenie. Mają bowiem szansę sprawdzić poziom swojej wiedzy. W arkuszach maturalnych znajdują się różne typy zadań: część z nich weryfikuje znajomość faktów, inne sprawdzają umiejętność ich łączenia, czy też czytania ze zrozumieniem. Dzięki Próbnej Maturze z Operonem uczniowie dowiadują się, z jakimi typami zadań radzą sobie lepiej, a które warto, by jeszcze potrenowali – mówi Agata Bartkowska, menadżer projektu.\nprobna matura listopad 2014\ngosc (gość) 25.11.14, 22:07:23\nbla bla taki ten test jest najważniejszy w moim zyciu jak codzienna wizyta w toalecie


Blog – czyszczenie separatorów Wrocław Zastosowanie machin w akcjach budowniczych wydaje się być czynnością wybitnie normalną. To dzięki niej jest możliwość wykonania mniej, jak i znacznie bardziej skomplikowanych prac. Za pomocą wielu machin możemy stworzyć daną nieruchomość w nadzwyczaj prędkim czasie i na wysokim poziomie. Jeśli zdecydujemy się na wykorzystanie maszyn wysokiej jakości, to możemy być pewni, że prawidłowo na tym wyjdziemy – przykład to motywy wordpress. Jedynie to naturalnie [ Read More ]\nrozliczenie i wnioski o dofinansowanie stowarzyszenia przez gminę granty i dofinansowania Darmowa wycena i skup banknotów Możesz również przynieść monety, odznaczenia, medale, ordery i odznaczenia wojskowe


Swisscoin kurs – wykres, gdzie kupić, kalkulator (SIC/PLN), notowania\nŚledź kurs waluty Swisscoin w wykresie online lub skorzystaj z naszego kalkulatora w celu przelewu SIC na złotówki. Wiesz, gdzie kupić Swisscoin?\nSwisscoin wykres rozwoju kursu\nHistoryczny kurs Swisscoin\nSwisscoin wykres kursu SIC/USD\nW lewym górnym rogu możesz widzieć symbol waluty (obecnie SIC/USD), w prawo są do dyspozycji interwały 1 minuta, 30 minut, 1 godz. reprezentujące czas jednej świecy, możesz ją dowolnie zmieniać, klikając na wielokropek (w prawo od interwałów czasowych).\nCzy warto handlować Swisscoin?\nPonieważ Swisscoin należy do walut ze stosunkowo niską całkowitą wartością rynkową, może dochodzić do większych wahań cen w porównaniu z już przez dłuższy czas działającymi kryptowalutami.\nOsobiście mam złe doświadczenia z handlem altcoinami z niską wartością rynkową, kilkakrotnie już się spaliłem, wolę więc handlować kryptowalutami z pierwszej dwudziestki (według kapitalizacji rynkowej). Z mojego doświadczenia wynika, że wahania cen u najlepszych kryptowalut są zazwyczaj niższe, można je więc w prostszy sposób przewidzieć. Należy pamiętać o tym, iż cena BitCoinu/Ethereum ma podstawowy wpływ na wartość SIC. Polecam przeczytać artykuł – W co i jak inwestować.\nNajczęściej zadawane pytania dotyczące Swisscoin\nJaki będzie kurs kryptowaluty Swisscoin za dzień/tydzień/miesiąc?\nPrawidłowe przewidywanie kursu SIC nie jest proste. Mimo to przygotowaliśmy analizę techniczną, która pomoże Ci ustalić, czy lepiej sprzedać czy kupić kryptowalutę.\nJak kupić Swisscoin?\nOpłaca się handlować monetą Swisscoin, czy polecasz jakąś inną kryptowalutę?\nRealnie, nie możemy ocenić czy opłaca się handlować SIC,każda kryptowaluta jest specyficzna i musisz ją poznać wszystko, co wpływa na ich cenę. Uważamy jednak, że zawsze bezpieczniej jest handlować kryptowalutami o wyższej kapitalizacji rynkowej, z regułu mogą uniknąć takich wahań kursów, jak te o niższych cenach.\nJaka jest twoja opinia na temat kryptowaluty Swisscoin?\nCzy warto interesować się Swisscoin, rozważając zakup? Czy w ogóle ma jakąś przyszłość? Podziel się z nami swoją opinią.


[Wh40K/Deathwatch] Przebudzenie się - lastinn\n[Wh40K/Deathwatch] Przebudzenie się\n« [Cyberpunk 2020] Forlorn Hope | [Wh40k] Veritas »\nZobacz wyniki ankiety: Przygoda o:\nCanis Salient (o walkach z Tau) 0 0%\nAcheros Salient (o walkach z Chaosem) 3 13.64%\nOrpheus Sailent ( o walkach z Tyranidami) 4 18.18%\nSpace Hulk ( w kosmicznych wrakach) 6 27.27%\nSlinnar Drift ( o przebudzeniu Necronów) 2 9.09%\nWszystko powyższe razem 7 31.82%\nSłabe światła gwiazd próbowały bezskutecznie rozświetlić tajemniczą przestrzeń kosmiczną przed sobą. Smolisty cień zasłaniający gwiazdy zdawał się powoli rozglądać, badać swoją okolicę, aby w końcu wybrzuszyć się i zrodzić nagle ze środka ciemności mały kawałek metalu, za nim powoli z cienia wydobywała się co raz większa konstrukcja. Obrysy wynurzającego się statku stawały się co raz większe. Konstrukcja, która na początku wydawała się zarysem fregaty stawała się co raz bardziej mroczna i pokrętna. Powykrzywiane elementy kadłuba wyciągały metalowe macki przed siebie, jakby starały się węszyć w próżni. Przez obie burty przechodziła wbita na wylot druga fregata nosząca liczne ślady po ogniu, dziury w poszyciu, wśród nich migotały szczątki ludzkie poprzebijane włóczniami do poszycia. W dalszym zlepku statków z metalicznymi konstrukcjami widniały prymitywne statki oraz szczątki tętniących życiem biostatków. Wśród potężnego metalicznego cielska szło zauważyć ślady powbijanych w poszycie meteorydów i złowieszcze czarne sarkofagi. Gdy moloch przedzierał się przez przestrzeń na jego pokładach migotały różnobarwne światła, cielskiem wstrząsały eksplozje, a różne pordzewiałe elementy odpadały tworząc krwawy zainfekowany ślad w mroku kosmosu.\nPrzed potężnym obiektem pojawiła się mała sonda, rozbłysła światłami i ożywiona wysunęła anteny. Zdążyła wysłać krótki binarny kod nim gigantyczny statek poschnął ją w swoje czeluści.\nKod odbijał się binarnym echem od jednej do drugiej kosmicznej stacji, aż dotarł do czujników stacji Erioch. W jednej z komnat Inkwizycji zabłysł monitor, na ekranie wylał się potok danych opisujących miejsce wystąpienia zjawiska, jego rozmiary oraz nazwa jaka została mu nadana w przeszłości. Posępny Mędrzec wrócił do Jericho Reach i miał towarzystwo…\nDeathwatch jest tajnym zakonem Space Marines na usługach Inkwizycji z Ordo Xenos, która zajmuje się zwalczaniem obcych. To co wyróżnia zakon na tle innych to członkowie rekrutowani z zakonów Space Marines. W małych uderzeniowych drużynach Deathwatchu znajdują się najczęściej wojownicy z zakonów Black Templars, Blood Angels, Dark Angels, Space Wolves, Storm Wardens, Ultramarins, Imperial Fists, Iron Hands, Raven Guards, Salamanders, White Scars, którzy muszą pokonać swoje różnicę i niechęci do siebie, by stworzyć nową drużynę zwaną Kill-Team . W składzie początkowej drużyny można napotkać klasy postaci jak: Apothecary, Assalut, Devastator, Librarian, Tactical, Techmarine, Black Shield, Kill-Marine. Każdy z wojowników walczył u boku pozostałych sił Imperium, więc poszczególne jednostki Imperium może darzyć większym uczuciem niż pozostałe. Każdy przeżył parę bitew z obcymi rasami, ma wyrobioną wiedzę na temat przynajmniej jednego wroga oraz zna sposoby jego eliminowania, a nawet musiał pokonać odrazę do niego i razem stanąć naprzeciwko jeszcze groźniejszemu zagrożeniu.\nKażdy z braci posiada inny charakter od matematycznego, charyzmatycznego, myśliciela, gwałtownego, dumnego, wesołego, skrytego, ambitnego po całkowicie milczącego. Każdy jest natchniony zasadami własnego zakonu i z chwilą przybycia do Deathwatch działa w trybie samotnika. Dopiero poprzez wspólnie misje otwiera się na innych braci i tworzy wraz z nimi drużynę lub ginie osamotniony w ogniu bitwy. Gdy postacie wejdą już w stan umysłu pozwalający im na bycie drużyną to zaczną korzystać z unikalnych zdolności niedostępnych dla samotników, wpływających na całą drużynę.\nWraz z wykonywanymi misjami przybywa doświadczenia w postaci xp, które jest wydawane na statystyki i talenty czerpane z tabel ogólnych dla wszystkich Space Marine, tabel związanych z ojczystym zakonem, tabel aktualnego zakonu Deathwatch oraz tabel danej klasy postaci oraz jej następnych rozwinięć. Wraz z nowymi rangami zdobywanymi w organizacji przybywa nowych umiejętności, z których można wybierać. Ze zdobywaną chwałą na polach bitwy rosną punkty rekwizycji pozwalające na dobór lepszych ekwipunków na kolejne misje. Pojawiają się możliwości korzystania z reliktów i dodatkowych imperialnych środków (drużyna gwardii imperialnej, pojazdy, środki transportu, bombardowanie, sługa, zwierze, towarzysz).\nAkcja rozgrywa się w rejonie Jericho Reach, w którym znajduje się Warp Gate. Konstrukcja ta przeniosła ludzkość na kraniec znanych map imperium. Zakon Deathwatch zabezpiecza rejon przed atakami sił Tau, Tyranidów i Chaosu. Zakon posiada zamaskowane fortece, stacjonarne jak i ruchome. W nich przygotuje się nowo przybyłych Space Marines do nowej służby. W uroczystej ceremonii modyfikuje się ich pancerze o czarny kolor na torsie i nogach, uzupełnia się o heraldykę zakonu na prawym ramieniu, wszystko zgodnie z tym aby nie rozgniewać ducha w pancerzu. Space Marines posiadają własne pomieszczenia w fortecy gdzie mogą wypocząć, można znaleźć kapliczki każdego z zakonów, kantynę by się posilić, pogadać czy zdobyć subquesta zgadzając się na jakiś zakład i informację, są powierzchnie treningowe i szkoleniowcy u których można rozwijać dopuszczone do nauki umiejętności.\nDeathwatch współpracuje ściśle z Inkwizycją, która przyczyniła się do jego założenia – widać to po ikonografii poszczególnych jednostek (duże I). Dlatego często na misje z drużyną zabiera się ktoś jeszcze czy to wysłannik Inkwizycji, władz imperialnych czy skryba lub specjalista, „świadek”, itp.\nKapitan Deathwatchu na czas misji przeważnie zostaje na Thunderhawku, na orbicie planety. Z tej pozycji komunikuje się z wysłanymi drużynami, monitoruje ich stan i powiadamia o nowych celach udzielając wsparcia. Na powierzchni drużyną kieruje jeden z graczy wybierany na dowódcę na początku misji.\nSpace Marines z Deathwachu wracają do swoich zakonów po wykonaniu pewnych misji jako legendarna postać. Inni przejęci wydarzeniami, długami honoru zostają na dłużej, często przewleka się to do ukończenia kampanii, która może ciągnąć się aż po wieczność. Rzadziej zdobywają się na to, aby złożyć śluby długie służby i już do śmierci służyć w Deathwatchu i jego wewnętrznych kręgach typu Dead Cabal (szukającej śladów przebudzenia się Necronów i pierwotnego zła).\nMisje mają rożne stopnie trudności od łatwych w stylu zabezpieczenia lądowisk dla transporterów Gwardii Imperialnej, pościgów za przemytnikami ze skradzionym artefaktami po lądowania na martwych planetach, skażonych bakteriologicznie środowiskach, zabezpieczanie starożytnych katakumb z artefaktami po starcia w obozach wroga oraz miastach. Rejon działań jest obszerny, a wokół są nieodwiedzone przez Imperium planety na których czekają liczne tajemnice i nowi potężni obcy do odkrycia. Można także toczyć bitwy w mroku kosmosu, na pokładach gigantycznych kosmicznych wraków zainfekowanych obcymi rasami.\nImię postaci: (tylko imię)\nZakon: (Black Templars, Blood Angels, Dark Angels, Space Wolves, Storm Wardens, Ultramarins, Imperial Fists, Iron Hands, Raven Guards, Salamanders, White Scars)\nKlasy podstawowe: Apothecary, Assalut, Devastator, Librarian, Tactical, Techmarine, Black Shield, (patrz też dział rozwój postaci trochę niżej, aby móc od razu rozwinąć postać o kolejną klasę)\nHistoria: (najczęściej zwalczany wróg, najbardziej szanowany wróg, ulubiony zakon, najmniej lubiany zakon, najbardziej lubiana jednostka Imperium u boku której walczył)\nStatystyki opisujące postać (Każdy SM ma bazowe 30. Daję wam dodatkowe 100 punktów na rozdanie, nie więcej niż 50 (30+20) w sumie na daną statystykę)\nWeapon Skill (zdolności walki wręcz, pięści, noże, młoty, lighting clwas): 30\nBallistic Skills (zdolności strzeleckie, boltguns, lascannos, meltaguns):30\nStrenght (nadnaturalna siła, wspinanie się, zastraszanie, pływanie):30\nToughness (nadnaturalna wytrzymałość, kondycja, odporność): 30\nAgility (szybkość, refleks, postawa, prowadzenie pojazdów, ukrywanie się): 30\nIntelligence (rozsądek, wiedza, bystrość, chemikalia, materiały wybuchowe, nawigacja, taktyka, tropienie, targowanie się): 30\nPerception (spostrzegawczość, czujność, czytanie z ust, przeszukiwanie):30\nWillpower (odporność psychiczna na okropieństwa wojny, inwokacja, przesłuchania):30\nFellowship (oddziaływanie na stworzenia, dowodzenie, charyzma, zwodzenie, zaprzyjaźnianie się, posłuch): 30\nEkwipunek: startowy danej klasy\nPunkty do rozdania: 1000xp tak jak w podręczniku, postać 1 rangi.\nMożna wykupić za nie Statystyki do postaci: (+5 z cennika klasy)\nZdolności i Talenty: z rozwojów Zakon, Klasa, Space Marine, Deathwatch\nCzyn: (Postać może być rozpoznana po czynie, który kiedyś dokonała koszt od 100 do 500 xp, opisać czyn, im więcej wydanych xp tym bardziej znakomity był czyn).\nPrezent: (Na odchodne z zakonu dostałeś podarunek, koszt od 100xp do 1000xp, losowy)\nRozwój Postaci: (można rozwinąć podstawowe klasy postaci o te wypisane niżej lub się wstrzymać na później)\nKill-marine - musi mieć w statystykach Fellowship 40+, każda klasa podstawowa, oprócz Aphotecary i Techmarine i nie dostaje końcowego bonusa w postaci 1000xp (bo taki jest koszt wskoczenia na tą klasę postaci).\nSanguinary Priest - musisz być Blood Angelem, wybrać Apothecary, i zapłacić 500xp\nRavenwing Veteran - musisz być Dark Angelem, dowolna klasa, Ag 45+, Per 35+, WP 35+, nie dostaje końcowego bonusa w postaci 1000xp (bo taki jest koszt wskoczenia na tą klasę postaci).\nWolf Scout - musisz być Space Wolfem, wybrać Tactical Marine, koszt 200xp\nTyrannic War Veteran - musisz być Ultramarinem, dowolna klasa, nie dostaje końcowego bonusa w postaci 1000xp (bo taki jest koszt wskoczenia na tą klasę postaci).\nPoszczególne zakony nie mają w swoich rangach pewnych typów klas lub te klasy z tego zakonu nie są werbowane:\nBlack Templars nie mają Devestators i Librarians\nSpace Wolves nie mają Apothecary\nApothecary - Medyk pilnujący czystości genoziarna, leczy rannych na polu bitwy, potrafi tworzyć i negowac trucizny oraz toksyny\nAssalut - Posiada plecak odrzutowy, szarżuje na wroga z doskoku, z powietrza zbijając z nóg całe grupy przeciwnika.\nDevastator - Używa ciężkiej broni palnej by siać spustoszenie w szeregach wroga\nLibrarian -Nastawiony na zdobywanie wiedzy i używanie mocy psionicznych\nTactical - Postać nastawiona na wspieranie, dowodzenie i walkę\nTechmarine - Przejawia talent w naprawianiu i konserwowaniu mechanizmów, broni i pojazdów.\nBlack Shield – Postać zrywa więzy ze swoim zakonem, może być jednym z ostatnich przedstawicieli nieznanego zakonu, jego rodzinny zakon mógł ulec mrocznym mocą, mógł popełnić straszliwe czyny i szuka odkupienia. Postać próbuje odkupić grzechy by wrócić do zakonu lub zrywa ze swoją przeszłością i stara się służyć w barwach Deathwatch do końca swych dni.\nKill-Marine – Postać lubująca się w ekwipunku i taktykach zwiadowców, często rusza do walki bez pancerza, lubi skradać się, ukrywać, korzystać ze snajperki i podstępu.\nStorytelling posiłkowany podręcznikiem i dodatkami. Znaczy to tyle, że przy większych wyczynach sugeruję się statystyką by ocenić możliwość wyczynu.\nPunkty przeznaczenia postaci służą do automatycznego sukcesu. Wykorzystując je postać może zmniejszyć otrzymane obrażenia, wykonać pomyślnie czynności czy obudzić się z ogłuszenia, zignorować przygwożdżenie itp.\nPrzyjmę od 2 do 6 graczy.\nJeśli będzie chętna jakaś graczka to można pomyśleć o postaci z Sororitas lub Malleus\nGdy będzie więcej rezerwujących graczy niż miejsc w przygodzie o dostaniu się będą świadczyć różnorodności zakonu i charakteru postaci. Np. jeśli do wyboru będę miała 3 Devastatorów, a w drużynie będzie już z 2 Ultramarins to pewnie odpadnie Dev z Ultramarins. Później spojrzę na osobowość 2 pozostałych Dev i wybiorę tą, która się nie powtarza u innych klas postaci.\nCzas rekrutacji do końca 1 listopad. Karty na PW.\nKarty, które wybiorę uzupełnię wam o talenty i cechy wynikające z zakonów i klas postaci, a następnie odeślę z zakupionymi bonusami.\nPiszę z angielskiego podręcznika więc część nazewnictwa będzie z oryginału, a reszta po swojemu przetłumaczona. Tak samo ze zdolnościami\nOstatnio edytowane przez Rahaela : 16-10-2013 o 21:37.\n13-10-2013, 15:00 #2\nBlack angels techmarine reporting\n13-10-2013, 16:01 #3\nRaven Guards kill-marine on position!\n15-10-2013, 19:19 #4\nPrawdopodobnie jutro zacznę coś skrobać prawdopodobnie Apothecary z Ultramarines ( bo mają najdoskonalsze geny )\n15-10-2013, 22:35 #5\nA tak w ogóle, to jeśli znajdę czas (co nie jest pewne), może napiszę assaulta z Blood Angels.\n16-10-2013, 15:09 #6\nPatrząc na ankietę zaczęłam gromadzić materiały do Space Hulka. Na pewno w sesji pozwiedzacie kosmiczne wraki, przygody tego typu są nastawione na przetrwanie w kryzysowych warunkach z szybko kończącą się amunicją i zapasami. Panuje tu nastrój zaszczucia, tajemniczości i pośpiechu, który może udzielić się nawet nieugiętym Space Marines. Jednak sesje takie wymagają od postaci posiadania poszczególnych umiejętności i wykupionej właściwej wiedzy. Więc zrobimy sobie jedną misję wprowadzającą w realia świata, aby drużyna mogła się zgrać, przetestować postacie i wykupić jakieś umiejętności i wiedzę. Później zrobimy sobie poważną kampanię w jakimś kosmicznym wraku i zrobimy głosowanie co do następnej misji.\nOdnośnie tworzenia postaci:\nBonus, który dostajecie (1000 xp) możecie wydać według podanych przykładów jeśli posiadacie podręcznik lub zachować do wykupienia umiejętności, gdy staną się dostępne w stosownym temacie.\nOdnośnie ekwipunku i zbrojowni:\nJa widzę to tak, że posiadacie w swojej celi (pokoju) miejsce na prywatny ekwipunek. Czyli ekwipunek startowy danej postaci, który zabrała ze sobą ze swojego zakonu, ekwipunek który dostajecie za awans podczas wykupywania kolejnej klasy postaci oraz ekwipunek, odznaczenia lub relikt, które dostaniecie w nagrodę, zaszczyt, pochwałę itp. Taki ekwipunek zawsze będzie darmowy.\nZbrojownia Deathwatchu będzie dostarczała dodatkowo opcjonalny sprzęt, którym będzie można zastąpić podstawowy lub go rozbudować o dodatki lub lepszą amunicję i efekty za punkty rekwizycji. Każdy dostanie parę punktów, które spożytkuje na sprzęt. Może tych punktów nie wykorzystywać lub ich resztkę przekazać koledze, by mógł zakupić lepszą broń (np. zrzutka dla Devestatora na wyrzutnie rakiet, aby łatwiej rozprawić się z czołgiem). Rekwizycję będzie można także wydać na wsparcie Imperialne: Regiment rekrutów gwardii, który zabezpieczy zdobyte pomieszczenia, ludność, obsadzi bunkry i wieżyczki. Bojową drużynę braci ze znanych zakonów czy wykupienie pojazdów lub nalotu dywanowego.\numiejętności, a zwłaszcza te związane z wiedzą będą dawały postacią pasywne bonusy i umożliwią rozmowę na dany temat, lub jej zrozumienie przez postać, dodatkowe objaśnienie lub w szczególnych okolicznościach podpowiedź odnośnie możliwości poprowadzenia dialogu.\nTalenty będę wyuczonymi zdolnościami, które będzie można wykorzystać raz na jakiś czas z automatycznym sukcesem w poście. Czyli np. atak wręcz i natychmiastowy odskok do tyłu lub zamiast jednego cięcia mieczem dwa ataki w jednej turze.\nDałam temat już z informacjami do sesji, który będę powoli uzupełniała. Świeżych w temacie zapraszam do zapoznania się z opisem umiejętności, aby wiedzieli w czym są wyszkoleni. http://lastinn.info/komentarze-do-se...zenie-sie.html\nOstatnio edytowane przez Rahaela : 16-10-2013 o 22:00.\n17-10-2013, 13:59 #7\nBibliotekarz Salamander czeka na nowy przydział.\n19-10-2013, 12:44 #8\nZapytam (nie)śmiało czy nie ma szans na wybór coś z poza tego kanonu? Pamiętam że w którymś z podr do DW są dostępni Flesh Tearers - dało by rade upchać jednego z nich ?\n19-10-2013, 13:25 #9\nHonour the Chapter, strona 50. Jak nie będzie sprawiał dużych problemów na misjach przez swój szał to może być\n19-10-2013, 13:27 #10\nWszyscy wiedzą, że Flesi są łagodni jak owieczki, nie? spoko pomyślę nad konceptem i wyśle na PW. Na pewno będzie to asflat chociaż patrząc na sondę nie polata we wraku ale nie ma to jak po szarżować na wroga w ciasnym korytarzu wywijając chainswordem


Profesjonalne cyklinowanie parkietu – Białystok » Podłogi drewniane czy panele podłogowe?\nPanele nie są nowością, ale producenci cały czas starają się udoskonalać ich technologię.\nMają trójwarstwową budowę, stąd ich względna trwałość na uszkodzenia i czynniki zewnętrzne. Mimo to, nie mają szans w porównaniu z litym drewnem. Na rynku pojawiają się coraz to nowe gatunki drewna, jakie można wykorzystać na ich wierzchnią warstwą.\nPanele podłogowe powstały jako alternatywa dla droższego odpowiednika, czyli podłogi z drewna, która zachowuje jego częściowy wygląd i pozbawiona jest jego pewnych wad. Chodzi o fakt, że podłogi z naturalnego drewna z biegiem czasu zmienia swój kolor i blask. Z reguły ciemnieje, szarzeje, powstają nieestetyczne szpary pomiędzy deskami. Jednak nie każdy uważa to za wadę. Podłogi wyglądające jak w dawnych, tradycyjnych domach to obecnie coraz częściej pojawiający się trend.\nWspółcześnie na wierzchnią warstwę paneli podłogowych mamy do wyboru kilkadziesiąt gatunków drewna w różnych kolorach. W procesie produkcji zabezpiecza się ją lakierem lub warstwą winylu. Istotnym parametrem, na jaki należy zwrócić uwagę przy wyborze paneli to klasa ścieralności wierzchniej warstwy. Im wyższa klasa, tym oczywiście lepiej. Im więcej przebywamy w danych pomieszczeniu, tym wyższej klasy panele powinny się w nim znaleźć.\nIstnieją nawet takie panele, które są odporne na spory nacisk lub polecane do układania w pomieszczeniach o większej wilgotności. Ich rdzenie są wykonane ze wzmocnionej, impregnowanej płyty HDF, która maczana jest w środkach grzybobójczych. Dzięki temu pod wpływem ewentualnej wilgoci nie odkształcają się. Panele są odporne na wiele rodzajów zabrudzeń np. tłuszcz, lakier do paznokci, a nawet szybko zebrany żar z papierosa czy kominka. Nie płowieją pod wpływem promieni słonecznych i nie odkształcają się pod wpływem wyższej temperatury.\nPodłoga z naturalnego litego drewna to materiał trwały – nawet najcieńsze drewniane deski są trwalsze od paneli warstwowych, a posadzki z nich zrobione mogą przetrwać nawet setki lat.\nMateriał ten wymaga jednak wyjątkowej pielęgnacji, by mógł wyglądać dobrze przez tak długi czas. Możliwości renowacji drewna to m.in. cyklinowanie, lakierowanie, olejowanie.\nDrewno posiada doskonałą izolację termiczną od podłoża oraz zapewnia mikroklimat w pomieszaniu, czyli „oddycha” (oddaje i zabiera wilgoć), a także co ciekawe, pochłania szkodliwe pola wytwarzane z urządzeń elektrycznych. Do istotnych właściwości zalicza się także to, że nie ulega naładowaniu elektrostatycznemu, a tym samym nie przyciąga kurzu. Taka podłoga jest szczególnie polecana alergikom. Drewno ma właściwości tłumienia hałasów znacznie bardziej niżeli panele. Jakiś czas temu poza rodzimymi gatunkami drewna zaczęto wykorzystywać gatunki egzotyczne, które mają inne właściwości (lepsza odporność na temperaturę, wilgoć). To pozwoliło na zastosowanie drewnianych podłóg w pomieszczeniach takich jak np. kuchnia czy łazienka. Takie drewno jest bogatsze w naturalne oleje, niżeli te krajowe, dlatego jest odporniejszej na wilgoć.


Atrakcyjny magnes na pracownika - Puls Biznesu - pb.pl\nOśmiu laureatów nagrody głównej i trzy wyróżnienia. Laury dla przedstawicieli różnych branż: od bankowości poprzez ubezpieczenia po IT i marketing przyznawane za działania w różnych kategoriach: i niskobudżetową kampanię rekrutacyjną, i skierowaną do milenialsów, i najlepszy program wdrożenia pracownika. Tak w telegraficznym skrócie zakończyła się pierwsza edycja konkursu „Siła przyciągania”. „Puls Biznesu” zorganizował go wspólnie z partnerami: Work Service’em, PwC i Orange Polska. Jego celem jest wyłonienie najciekawszych — i najskuteczniejszych — przedsięwzięć, które mają na celu przyciągnięcie i zatrzymanie w firmie najbardziej utalentowanych pracowników. Uczestnicy gali podsumowującej konkurs podkreślali jednak, że sukcesu na polu employer brandingu nie mierzy się kolejną statuetką lub dyplomem, lecz realnymi działaniami, ważnymi dla rozwoju biznesu. Tym bardziej że w ostatnich latach sytuacja na rynku pracy w Polsce bardzo się zmieniła. Padają rekordy zatrudnienia, rosną płace i wielu obserwatorów zaczyna mówić o rynku pracownika. W takiej sytuacji szczególnie ważne są przemyślane i dobrze przeprowadzone działania wzmacniające markę dobrego pracodawcy. Bez nich firmy mogą nie uzyskać odpowiedniej pozycji rynkowej lub stracić dotychczasową, nie przyciągną nowych pracowników, a dotychczasowi zaczną odchodzić. Najciekawsze przedsięwzięcia z zakresu employer brandingu, które wyłonił nasz konkurs, mogą być dobrymi przykładami i inspiracją dla innych. Prezentujemy je w naszej publikacji. Zapraszamy do lektury.


Funkcjonariusze współpracowali z przemytnikami | Niezależna\nFunkcjonariusze współpracowali z przemytnikami\nPOLSKA / WIADOMOŚĆ / 14.01.2019, godz. 07:15\n"Dwaj byli funkcjonariusze Straży Granicznej są oskarżeni o przyjmowanie korzyści majątkowych od członków zorganizowanej grupy przestępczej, zajmującej się przemytem papierosów przez rzekę graniczną Bug, na olbrzymią skalę"\n– poinformował w poniedziałek prok. Karol Borchólski z Działu Prasowego Prokuratury Krajowej. Śledztwo w tej sprawie prowadził wydział PK w Lublinie wspólnie z funkcjonariuszami Nadwiślańskiego Oddziału Straży Granicznej w Chełmie i z Biurem Spraw Wewnętrznych SG w Warszawie.\n"W toku śledztwa ustalono, że część przemytów zrealizowanych przez zorganizowaną grupę przestępczą została dokonana na tzw. układzie. Miejsce dokonania przemytu i godzina jego realizacji wskazywana była przez funkcjonariusza Straży Granicznej"\n– podał prok. Borchólski.\nChodziło o to, że w czasie przemytu straż nie wysyłała w ten rejon żadnego patrolu. Takie przemyty odbywały się w rejonie działania Placówki Straży Granicznej w Skryhiczynie i Placówki Straży Granicznej we Włodawie.\n"To spowodowało uszczuplenie należności celnej w wysokości nie mniejszej niż 920 tys. zł, uszczuplenie podatku VAT w kwocie co najmniej 4,7 mln zł i należnego podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 17,9 mln zł"\nByłego strażnika oskarżono także o niedopełnienie obowiązków służbowych i ukrywanie na swojej posesji "dokumentacji procesowej".\nDrugiemu funkcjonariuszowi przedstawiono zarzuty dziewięciokrotnego udzielenia pomocy przestępcom, za co miał dostać od 5 do 8 tys. zł łapówki lub zgodzić się na przyjęcie takiej kwoty. Według ustaleń prokuratury papierosy produkcji białoruskiej zostały przemycone trzy razy. "W sumie było to 28 tys. paczek o wartości ponad 371 tys. zł" – powiedział prokurator Borchólski.\n"Każdemu z oskarżonych przedstawiono ponadto zarzuty pomocnictwa do przestępstw karnoskarbowych"\n– doprecyzował prokurator.\nStrażnik, który ułatwił przemyt ponad miliona papierosów i pośrednik przebywają w aresztach śledczych. Drugi ze strażników przed sądem będzie odpowiadał z tzw. wolnej stopy. Jest wobec niego zastosowane poręczenie majątkowe. Oskarżonym grozi do 10 lat więzienia.


Mamy to, co mamy – Rynek książki\nStrona główna / Czasopisma / Mamy to, co mamy\n1. „Jadłonomia po polsku” Marty Dymek to zbiór 120 przepisów kuchni roślinnej. Czytelnik dowie się z niego, jak zredukować aquafabę (oczywiście, o ile ma pojęcie, co to jest) i jak z wody po gotowaniu fasoli zrobić pyszny rosołek. Smacznego! 2. „Ballada ptaków i węży”, czwarta powieść Suzanne Collins z cyklu „Igrzyska śmierci”, opowiada o czasach Dziesiątych Głodowych Igrzysk i stanowi prequel wydarzeń znanych już czytelnikom. Czytelnikom młodym, czy wręcz bardzo młodym trudno sobie bowiem wyobrazić miłośnika tego rodzaju literatury w wieku dojrzałym. Chociaż w książkach i wśród książek dzieją się rzeczy, o których nie śniło się… I tak dalej. 3. „Wyrwa” Wojciecha Chmielarza przynosi taką opowieść o polskim budowlańcu, choć po prawdzie nie tylko o nim: „Kiedyś, czekając w szatni, aż jego dziecko włoży buty, opowiadał innemu ojcu o Ukraińcach, z którymi teraz pracuje. »Zabierają nam pracę« – rzucił ten drugi, ale bez gniewu, raczej żartobliwie. »No co ty. Naszych to, kurwa, nie ma. Wszyscy wyjechali w euro zarabiać. Gdyby nie te skurwysyny, tobyśmy w tym kraju nic nie wybudowali« – odpowiedział budowlaniec. Jedna z matek spojrzała na niego oburzona i wskazała na maluchy. Budowlaniec machnął ręką, jakby nic się nie stało, ale jednak potem uśmiechnął się przepraszająco. Stałem wtedy niedaleko i poczułem coś na kształt wyrzutów sumienia. Żałowałem, że to nie ja zwróciłem mu uwagę, by nie przeklinał przy dzieciach. Nie dlatego, że jakoś szczególnie mi to przeszkadzało. (...) Ale przeczuwałem, że Iwonka powtórzy jedno z zasłyszanych słów w domu, a wtedy Janina spyta, skąd ona je zna, i będę musiał opowiedzieć o ojcu Pawełka, a wtedy Janina zapyta, co zrobiłem, kiedy zaczął przeklinać, i będę musiał przyznać, że nic, a wtedy ona spojrzy na mnie rozczarowana i rozżalona, jakbym nie wiadomo jak ją zawiódł”. No i z kim mamy więcej kłopotów wychowawczych: z dziećmi czy dorosłymi? Wprawdzie zawsze można winę zwalić na budowlańców, ale to jednak rozwiązanie połowiczne. 4. Z „Lotu 202” Remigiusza Mroza – na zachętę: „– Może ktoś pomógł mu na pewnym etapie, zanim odebrał sobie życie, nie wiem. Ale na moje oko to dość pewny kandydat na samobójcę. Podkomisarz skinęła głową, zbliżając się jeszcze o pół kroku. Dalej podejść nie mogła, bo wdepnęłaby we wnętrzności nieszczęśnika. (...) – Zajęcia z anatomii miałem dość dawno… – odezwał się technik. – Ale powiedziałbym, że to jelito grube – dodał, wskazując na pofałdowany, pokryty śliską błoną śluzową przewód, który zwisał z ciała. Agnieszka podniosła wzrok znad bebechów na podłodze. – Okrężnica – burknęła. – Mniejsza z anatomią. Jak to zrobił? – Dość wymyślnie, ale w gruncie rzeczy też tradycyjnie – odparł kryminalistyk i lekko się uśmiechnął. Podkomisarz trwała z kamiennym wyrazem twarzy, więc szybko wrócił do służbowego tonu. – Stanął na krześle, umocował pętlę na szyi, a pod policzki włożył żyletki przyczepione do …\nWyświetlono 25% materiału - 455 słów. Całość materiału zawiera 1822 słów\nPoprzedni wpis: Salon u Tomasza Lerskiego


5 najbardziej niezwykłych pojazdów do podróży | Blaber\n5 najbardziej niezwykłych pojazdów do podróży\nby Hanna Pałczyńska 14 czerwca 2016 12 sierpnia 2016\nHanna Pałczyńska 14 czerwca 2016 12 sierpnia 2016\nWiększość osób w wakacje wybiera loty za granicę i mieszkanie w hotelu. Dla tych, którzy preferują nieco inne spędzanie wolnego czasu powstały te niezwykłe pojazdy do podróży, którymi można dotrzeć w niemal każdy zakamarek świata.\nDuży, funkcjonalny i całkowicie amerykański – taki jest ten pojazd na podwoziu przygotowanym przez firmę GMC. Cena tej ciężarówki zależy od wyposażenia, jednak nawet najtańsza wersja kosztuje około 250 tysięcy dolarów.\nZobacz również: super drogi jacht, który wygląda jak pojazd Batmana\nWe wnętrzu dominuje drewno oraz minimalizm przypominający szwedzki styl wystroju wnętrz.\nW każdej chwili można skorzystać ze schowanego quada i wybrać się na małą przejażdżkę po okolicy.\nPomysłodawca KiraVana zaprojektował ten samowystarczalny pojazd dla swojej córki. Oprócz dwóch sypialni pojazd wyposażony jest w całe mnóstwo zaawansowanego sprzętu.\nW środku znaleźć można nie tylko zaawansowane systemu radarowe, lecz także kilka systemów nawigacji i komunikacji, a wszystko to zasilane jest panelami słonecznymi. Pozostaje pytanie po co te wszystkie funkcje dziecku.\nEarthRoamer zbudowany na podwoziu Forda również jest całkowicie samowystarczalny. Zbudowano go specjalnie z myślą o podróżach po najbardziej wymagających terenach amerykańskich parków narodowych.\nNie tylko na pustynię\nDla pasjonatów prawdziwie dalekich podróży dobrą opcją może być ta ciężarówka MAN, gdzie zamiast naczepy znajduje się całkiem przytulny dom na kółkach. Do tego dochodzi ogromny, 1200-litrowy bak paliwa i możliwość poruszania się po pustyni. Czego chcieć więcej?\nŚmieciarką przez świat\nPojazdy do podróży powstają na przeróżnych podwoziach, ten powstał jednak poprzez zmodyfikowanie zwykłej śmieciarki. Komfort wnętrza został oczywiście podniesiony, ale za tym poszła także cena, która wynosi teraz 150 tysięcy dolarów.\nMoże nie jest to najpiękniejszy dom na kółkach, ale jest z pewnością najdroższy. Niebagatelną cenę 3 milionów dolarów trudno przebić. Podróżowanie ze stylem ma jednak swoją cenę.\nW środku królują najwyższej jakości drewna i tkaniny. Na wyposażeniu są trzy ogromne telewizory, barek i dwie sypialnie z dużymi łóżkami.\nJakie pojazdy do podróży Wy byście wybrali?\n(źródło: mashable.com, matadornetwork.com)\nGdzie oglądać EURO 2016? 6 najlepszych miejsc do obejrzenia meczów\nKit Harington dołączył do “Call of Duty: Infinite Warfare”


Anomalia (roboczy) - Strona 2 - Literka.info • Forum Literackie\nRe: Anomalia (roboczy)\nPost autor: Siemomysła » 14 lipca 2015, 15:53\nNie odniosę się do kwestii naukowych w tekście, bo się na tym nie znam zupełnie i można mi wcisnąć wszystko, byle wiarygodnie i ciekawie napisane\nMam natomiast takie spostrzeżenia: sam początek, ten – jak go określiła Marsza – trailer, spełnia swoją funkcję. Zaciekawia i kierunkuje odbiór. Oto widzimy, że coś się dzieje, jest napięcie i mamy bohatera, który coś o tym wie. Nietrudno się domyślić, o czym będzie tekst. Przy czym w żadnym razie nie postrzegam tego wady, to po prostu ten sposób snucia opowieści i wszystko zależy od tego, co będzie dalej. Nie mogę natomiast nie zwrócić uwagi na to rozdwojenie – krzyczący ludzie i puste półki w sklepach i nasi bohaterowie siedzący w domu przed telewizorem. Prawdę mówiąc mi to nie pasuje. Zwłaszcza, że niby ich dzieci nie wiedzą nic o katastrofie. Kiedy pojawiły się pierwsze doniesienia? Kiedy ci ludzie zdążyli rozszabrować sklepowe półki? To chyba nie jest tak, że słyszę w radio, iż do ziemi zbliża się meteoryt, czy inne zagrożenie – to wybiegam z domu i lecę do pierwszego sklepu po cokolwiek. To jednak jakiś proces. I prawdę mówiąc znacznie prędzej bym uwierzyła w niemówienie nic, nie puszczanie takich informacji publicznie. W sensie ok – w ostatniej chwili, ale nie na tyle wcześnie, by mogło dojść do zamieszek. Ale to ja – w Twoim opowiadaniu stało się inaczej i przyjmuję, że tak było.\nTeraz rozwinięcie zaprezentowane w dwóch kolejnych wrzutkach. Tu od samego początku mam wrażenie, iż tekst się dusi. Brakuje przestrzeni temu wszystkiemu. To ledwie sześć stron standardowego druku, a my już wiemy, że małżeństwo niby szczęśliwe nie jest szczęśliwe, bo żona nie wierzy w męża. Że mąż ma kompleks i gdzieś kiedyś został potraktowany niesprawiedliwie. Zdążyliśmy też dotrzeć na konferencję (tu w pełni zgadzam się z Marszą - zwłaszcza, że masz taki fragment\n- Cieszymy się, że jest pan z nami. Przekazaliśmy już NASA pańską przetłumaczoną pracę. Liczył się czas, mam nadzieję, że nie miał pan nic przeciwko - uśmiechnął się.\n- dla mnie ten fragment oznacza, że NASA dostała pracę w chwili, gdy nastąpiło dziwne zjawisko; czasu na zapoznanie się z nią było naprawdę niewiele).\nMało tekstu, dużo faktów - i myślę, że to dlatego te fakty zdają mi się być mało wiarygodne, albo mało znaczące. Myślę, że całkiem nieźle byłoby zacząć od konferencji właśnie i gdzieś powoli, stopniowo przemycać informacje dotyczące relacji między bohaterami i ich problemów wynikających z przeszłości, a także samą tę przeszłość właśnie. Teraz jest tak, jakbyś chciał po prostu zrzucić całą ideę tekstu na raz - ja to odbieram trochę jako notatki do tekstu, a nie tekst właściwy.\nTyle ode mnie i niech się weni!\nPost autor: Krin » 15 lipca 2015, 21:50\nPrzegapiłam drugą wstawkę. Naprawdę. O mały włos bym napisała tylko o tej ostatniej, ale szukałam jakiegoś cytatu, kiedy zauważyłam, ze jest jeszcze jedna.\nWnioski: śpieszysz się. W drugiej jest trochę lepiej niż w trzeciej, ale wciąż. W obu objawiają się dwa różne problemy. W drugiej masz, przynajmniej według mojej pamięci, większe problemy ze stylem. W niektórych miejscach wyszło naprawdę nieelegancko. Radziłabym jeszcze raz przejrzeć go pod tym kątem i żeby już mojej własnej tradycji stało się zadość wspomnę, że czytanie na głos pomaga.\nW trzeciej masz problem z realizmem i pośpiechem. Wyszła ta konferencja potwornie nieformalna i byle jaka z wykładaniem wszystkich faktów z taką szybkością, jakby oni ten meteoryt mieli dopiero powstrzymać i spodziewali się, że za kilka minut spadnie im na głowę. Niby sytuacja dość kryzysowa, ale istnieją jednak jakieś normy. Nie mam pojęcia, jak wyglądają takie konferencję, ale coś mi mówi, że jednak nie tak. Może należałoby obejrzeć jakieś nagranie z podobnego wydarzenia ( w sensie z kryzysowej konferencji naukowej), żeby wczuć się w klimat. Brakuje też naturalnie opisów. Przydałoby się powiedzieć, jakie wrażenie robiło całe to wysoko postawione otoczenie, budynek i cała reszta na zwykłym nauczycielu przyrody.\nWybacz, że to powiem, ale pachnie mi to trochę jak opis sceny rodem z amerykańskiego filmu akcji. Pisanie filmu zamiast książki to częsty grzech, ale jednak grzech. I to śmiertelny.\nI jeszcze tylko łapanka do drugiej wstawki:\n- Stefan, za dwie godziny masz się stawić w szkole, dzwonili panowie z Polskiego Towarzystwa Astronomów, zabierają ciebie gdzieś na zebranie.\nDopiero wczorajsze wyrażenie zaburzyło jej piramidę, którą budowała przez całą ich znajomość.\nRuszył w stronę samochodu. Wsiadł i przekręcił kluczyk, słysząc chrząkanie swojego starego samochodu.\nStarszy człowiek uznał, że duży pojazd bardziej przyda się im niż owdowiałemu mężczyźnie. Był dużym autorytetem dla Stefana. To on zaszczepił w nim pasję spoglądania w gwiazdy. Poznali się, gdy miał dwanaście lat. Teść wraz z ojcem często chodzili łowić ryby i nieraz zabierali ze sobą młodego chłopaka.\nZ czasem do paczki wędkarzy dołączyła Anastazja, która później chodziła już tylko po to, by spotkać się ze Stefanem.\nNie wiem, czy to jest dobre miejsce na taką opowieść. Może bardziej, by to pasowało jako ukazanie tego, o czym myślał. Bo tak to trochę ni z gruszki ni z pietruszki.\nProfesorzy zapewniali mu świetlaną przyszłość patrząc na jego wyniki i sukcesy w nauce.\nChyba zapewniali go, bo tak to nie byłby nauczycielem przyrody.\nOd dawna domyślał się o co chodzi, jednak nie miał na to żadnych dowodów. Prawdopodobnie jego praca magisterska nie została na uniwersytecie.\nNie rozumiem. O.o\nKarol położył rękę na plecach mężczyzny.\n- Nie przyjmujemy odmowy - zaśmiał drugi.\n"się" się zgubiło\nPost autor: Ag. » 26 lipca 2015, 18:39\nPierwszy fragment przywołał na myśl dosyć stary już i klasyczny film katastroficzny "Deep impact" (Dzień zagłady). Lubię ten film, też ma meteoryt i próbę jego zniszczenia, więc od razu opowiadanie dobrze mi się skojarzyło\nAle dalej było już trochę gorzej. Przede wszystkim świat przedstawiony jest trochę suchy. Brakuje mi opisów, nie wiem jak wyglądają postaci, ich uczucia też przedstawione są dosyć ogólnikowo, nie czuć też napięcia. Nie czuję się specjalnie zainteresowana głównym bohaterem, nie kibicuję mu, bo niewiele o nim wiem. Tak samo cały świat po prawie-zagładzie przedstawiony jest bardzo ogólnie – wiem, że to ma być opowiadanie, a nie powieść, ale osobiście po prostu lubię, gdy się szerzej kawałek tła zarysuje.\nCo do konferencji, muszę zgodzić się z Marszą, że wygląda mało profesjonalnie. Przede wszystkim to główny bohater dowiedział się o niej dwie godziny wcześniej, a mimo to stresuje się, że nie zdążył przygotować przemowy. Tylko kiedy miał ją przygotować? W ogóle nie wiedział, że będzie musiał przemawiać!\nTaka konferencja to też świetna okazja, by dokładnie wyjaśnić czytelnikowi, o co chodzi w tej niezwykłej teorii. Czasem, zwłaszcza w filmach, stosuje się taką sztuczkę, że bohaterowie, choć są naukowcami, tłumaczą sobie nawzajem podstawowe terminy, by widz/czytelnik mógł zrozumieć, co się dzieje (zwłaszcza męczące jest to w przypadku Kota Schreodingera…). Tutaj też bohaterowie mogliby użyć jakichś prostych porównań czy podać podstawowe fakty o wydarzeniach, właśnie po to, by w pełni wprowadzić czytelnika. Bo ja na przykład nie do końca rozumiem, o co chodzi. Uważam, że dobrze byłoby to znacznie jaśniej opisać.\nAle pomysł jest Dopracowania wymaga głównie warsztat, więc pracuj dalej.\nTrochę rzeczy, które wyłapałam po drodze:\nze statku Hope, którym uciekli ludzie świata\nSzczerze mówiąc, niesamowicie mnie ten króciutki fragment zainteresował – ile budowali ten statek? Kto na niego trafił? Jak to się odbyło, czy miały miejsce jakieś zamieszki, bo ludzie koniecznie chcieli się dostać na pokład? Jakie mieli plany, gdyby Ziemia jednak została zniszczona?\nTo jest niezły temat na zupełnie oddzielne opowiadanie\nzabierają ciebie gdzieś na zebranie.\nW jej głowie już od wczoraj hipotezy i teorie swojego męża zaczęły się plątać.\nCoś tu jest nie tak z zaimkami. Możesz po prostu napisać „teorie męża”, wiadomo o czyjego męża chodzi.\nWidziała w tym błąd swojego męża\nPowtórzenie z poprzedniego zdania. Po prostu: Widziała jego błąd.\nWidziała w tym błąd swojego męża, który, mimo ogromnej wiedzy, nie błyszczał asertywnością.\nBrzmi, jakby to błąd miał wiedzę.\nNie wierzyła w niego, […] Po dziesięciu wspólnie spędzonych latach i godzinach słuchania o nowych pomysłach Stefana straciła już wiarę w niego.\nPowtórzona informacja. Potem znów żona mówi, że jednak odzyskała wiarę w męża, a główny bohater marzy, by żona w niego uwierzyła. W bardzo krótkim fragmencie powraca ten wątek w mało zgrabny sposób.\nChyba chodziło o wydarzenie, nie wyrażenie? I nie do końca rozumiem, co to znaczy, że budowała piramidę. Ta metafora potem znowu się pojawia, ale nie wiem, co Anastazja ma na myśli. Piramida czego? Symbolizująca co?\nMetka potwierdzała, że trzyma w ręce ten materiał, który siedem lat temu miał jej mąż w tym cudownym dniu.\nBardzo niezgrabne zdanie.\nzaśmiał się drugi\nProfesor Tadeusz podszedł do ambony.\nAmbona jest w Kościele. Tutaj raczej mównica.\nEDIT: oj, chyba strona mi się nie do końca wczytała, więc przegapiłam część komentarzy. Jeśli z czymś się powtórzyłam to przepraszam.\nPost autor: DDelside » 18 stycznia 2016, 14:07\nNapisałem od nowa scenę konferencji, w sumie tylko pierwszej części. Może teraz jest dobrze (chociaż trochę lepiej?).\nJechali w milczeniu. Co prawda była to jakaś godzina jazdy, jednak w takim napięciu dla Stefana trwało to wieczność. Przeglądał kolejne strony swojej magisterki na laptopie. Wszystkie zaistniałe wydarzenia można było wytłumaczyć jego teorią. Pozostaje tylko czekać, aż meteoryt odnajdzie się w nienaruszonym stanie z dala od Ziemi. "Teoria zagięcia przestrzeni" - taki tytuł widniał na pierwszej stronie jego pracy. Mimo tego, że jego "chora" hipoteza, bo tak była nazywana przez innych, może się potwierdzić w stu procentach, nurtowało go jedno pytanie. Skoro w czasoprzestrzeni oprócz przestrzeni jest czas, to czy w przypadku zagięcia jednego, konsekwencje są także z tytułu drugiego elementu? Kto wie.\nPo dotarciu na miejsce panowie z MSW odjechali, Stefan został pokierowany przez portiera do sali konferencyjnej. Szedł przez korytarz pełen profesorów, astronomów i fizyków. Przypadkowo obił barkiem jednego z nich. Spojrzenie wysokiego, tęgiego mężczyzny z śmiesznymi, okrągłymi okularkami przeanalizowało Stefana od góry do dołu. Skanowanie przerwał jednak facet w garniturze, który z uśmiechem podbiegł do Kryszyńskiego.\n- Witamy pana bardzo serdecznie - podszedł jeden z naukowców i wyciągnął rękę. - Nazywam się Tadeusz Nowak, prowadzę tą konferencję, pewnie kojarzy mnie pan.\n- Oczywiście, że kojarzę - odpowiedział zmieszany nauczyciel. Dlaczego nie miałby znać głowy Polskiego Stowarzyszenia Astronomów?\n- Dobrze, nie mamy zbyt dużo czasu, więc naprędce przedstawię panu przebieg konferencji. Odbędą się trzy panele dyskusyjne. W pierwszym przedstawione zostanie wydarzenie, które zaistniało wczorajszego dnia. Okazuje się, że meteoryt miał uderzyć w dokładnie to samo miejsce co superbolid tunguski. Doskonale pan zna tą katastrofę, prawda? – astronom uśmiechnął się. – Dowie się pan wszystkiego. Rządy USA i Rosji planują ekspedycję w tamte rejony. O, już zaczynamy, chodźmy do sali.\nWeszli do dużego pomieszczenia z miejscami na około sto osób. Naukowcy z porządkiem mrówek wchodzili przez futryny i siadali na starych, skrzypiących krzesłach. Stefan zastanawiał się w niektórych przypadkach, jak takie zabytki potrafią wytrzymać taki nacisk. Tadeusz Nowak podszedł do mównicy.\n- Witam państwa na kryzysowej konferencji zwołanej w sprawie asteroidy Apokalipsa. Na początku chciałbym powitać wszystkich zgromadzonych, ale przede wszystkim pana Stefana Kryszyńskiego, osoby kluczowej w dzisiejszym wydarzeniu. Odbędą się trzy panele dyskusyjne. Pierwszy poprowadzi profesor Krystian Nawrocki, który zaznajomi państwa z zaistniałą sytuacją w dniu wczorajszym. Potem będzie pół godziny przerwy. Następny panel poprowadzi pan Stefan Kryszyński, w którym zapoznamy się z jego teorią tłumaczącą wczorajsze „ocalenie świata”. Ostatni panel będzie podsumowaniem. Sporządzony zostanie raport, który wyślemy do ESA. To już wszystko… – naukowiec spojrzał na Krystiana –tak, wszystko. Proszę więc o zabranie głosu profesora Krystiana Nawrockiego.\nDo mównicy podszedł niski, chudy dziadek. Wyglądał na około siedemdziesiąt lat. Nauczyciel nie kojarzył go jednak. Bardzo dziwne, bo przegląda często listy wykładowców i czyta niemal wszystkie pisma o astronomii i fizyce.\n- Witam państwa bardzo serdecznie – dziadek rzekł tak głębokim basem, że niektórzy aż otworzyli usta ze zdziwienia. – Nazywam się Krystian Nawrocki, jestem wykładowcą astrofizyki na Uniwersytecie Warszawskim od trzech lat. Chciałbym państwa zaznajomić z wszystkimi faktami o wczorajszym zjawisku, które wiemy do tej pory – wyjął z swojej teczki plik kartek i chrząknął. – Dzień czwarty stycznia dwa tysiące osiemnastego roku zapisze się na kartach historii jako jeden z najdziwniejszych dni na świecie. Tegoż dnia, o godzinie dziewiętnastej minut około siedemnaście superbolid Apokalipsa miał runąć w miejsce takie samo jak bolid tunguski, którego wybuch nad powierzchnią ziemi miał miejsce trzydziestego czerwca tysiąc dziewięćset ósmego roku. Rosyjska rakieta z ładunkiem wodorowym zmieniła trajektorię lotu obiektu, który teraz miał uderzyć na terenie wschodniej Jakucji, w basenie rzeki Wiluń. W momencie katastrofy niebo zajaśniało, pojawił się mocny wstrząs, który odnotowały sejsmografy na całym niebie. Zgodnie z przesłanymi raportami magnetometrów rosyjskich w tym obszarze pojawił się drugi biegun północny. Kawałki oderwane w wyniku uderzenia rakiety spadały w linii prostej od miejsca katastrofy Tunguskiej aż do basenu rzeki Wiluń. Nieznanym pozostaje fakt zniknięcia głównego bolidu, który miał zniszczyć naszą cywilizację. Pierwsze zdjęcia satelitarne ukazują wyjałowiony teren w promieniu dwudziestu kilometrów od miejsca uderzenia – obrazy pojawiły się na ekranie za profesorem. – Niestety nie mamy grafik lepszej jakości, spodziewamy się zdjęć z przelotu helikoptera nad tym regionem w ciągu najbliższych godzin. Teren zostanie zabezpieczony przez wojsko rosyjskie. Planowany jest wyjazd delegacji europejskiej i amerykańskiej w celu zbadania zjawiska. Jakieś pytania?\nSala milczała. Stefan zaśmiał się pod nosem – gdyby na każdej lekcji był taki spokój. Jeden z naukowców w ostatnim rzędzie nacisnął włącznik mikrofonu.\n- Dawid Wiśniewski, profesor UMK. Panie Krystianie, czy wiadomo coś więcej na temat tajemniczych okrągłych kształtów, jakie widać na grafice? Czy to może tylko moje złudzenie?\nRzeczywiście mimo niewielkiej różnicy kolorów po dokładniejszej obserwacji można było zauważyć kręgi w innym odcieniu. Po powiększeniu zdjęcia i zwiększeniu kontrastu zarys zrobił się wyraźny.\n- Może i są jakieś kształty, lecz równie dobrze może to być spowodowane słabą jakością obrazu. Na razie brak dokładnych zdjęć. Musimy czekać. – rzekł profesor Nawrocki.\n- Więc po co już dzisiaj zaczęła się konferencja, skoro rzetelne informacje dostaniemy jutro albo pojutrze? – spytał Wiśniewski z wyraźną frustracją.\n- Dzisiejszym głównym punktem jest prezentacja pana Kryszyńskiego. Co do informacji, będą one napływały w czasie rzeczywistym. Musimy omówić sprawę i wytypować osobę, która wraz z panem Kryszyńskim ruszy w delegacji europejskiej.\n- Że co?! – krzyknął wysoki i tęgi mężczyzna ze śmiesznymi okularkami.\nWszyscy spojrzeli na Stefana. On niemal zapadł się pod ziemię.\n- Coś tutaj wyraźnie nie gra – odezwał się ktoś z przodu.\n- Dlaczego akurat on? Jakim cudem? - mówiły kolejne głosy.\nNa sali powstał chaos. Profesor Krystian nie mógł uspokoić ludzi. Zaczęto odchodzić od tematu i mieszać politykę z listą składu delegacji. Nauczyciel z niedowierzaniem patrzył na kłótnię. Nowak podszedł do mównicy i ogłosił przerwę.\nPost autor: Krin » 22 stycznia 2016, 20:42\nSkoro w czasoprzestrzeni oprócz przestrzeni jest czas, to czy w przypadku zagięcia jednego, konsekwencje są także z tytułu drugiego elementu? Kto wie.\nTo już pewnie czepialstwo, ale jakoś mi to drugie zdanie zabiło cały dramatyzm pytania.\nSpojrzenie wysokiego, tęgiego mężczyzny z śmiesznymi, okrągłymi okularkami\nMężczyzna był raczej w okularach, a nie z okularami.\nSkanowanie przerwał jednak facet w garniturze, który z uśmiechem podbiegł do Kryszyńskiego.\n- Witamy pana bardzo serdecznie - podszedł jeden z naukowców i wyciągnął rękę.\nDwa razy powtarzasz, jak mężczyzna przybywa. No chyba, że to dwóch różnych mężczyzn, ale to też nie pasuje logicznie.\nW pierwszym przedstawione zostanie wydarzenie, które zaistniało wczorajszego dnia.\nRaczej bym skonkretyzowała, co dokładnie. Brzmi to sztucznie, biorąc pod uwagę towarzyszące wszystkiemu emocje.\nStefan zastanawiał się w niektórych przypadkach, jak takie zabytki potrafią wytrzymać taki nacisk.\nktóre wiemy do tej pory\nKtóre poznaliśmy do tej pory?\nwyjął z swojej teczki plik kartek i chrząknął.\nRaczej ze swojej teczki, ale równie dobrze można by pominąć czyjej. Było by zgrabniej, a przecież wiadomo, że nie kradnie teczek pozostałym zgromadzonym.\nDzień czwarty stycznia dwa tysiące osiemnastego roku zapisze się na kartach historii jako jeden z najdziwniejszych dni na świecie.\nPowtórzenie. Myślę, że "dni" można pominąć.\nMusimy czekać. – rzekł profesor Nawrocki.\nDobra. Już podręczyłam tekst. Idźmy dalej.\nMoże teraz jest dobrze (chociaż trochę lepiej?).\nTrudno mi udzielić odpowiedzi na pytanie, czy jest lepiej, ponieważ czytałam to bardzo, bardzo dawno temu ( w lipcu) i kiedy czytam go teraz, w głowie miesza mi się z tym nowym, bo w końcu mamy do czynienia z bardzo podobną akcją. Tym razem jednak wydaje mi się to o wiele mniej pospieszne, o wiele bardziej realistyczne. To znaczy, że zastosowałeś się do naszych wskazówek. Miło. Trudno mi powiedzieć, czy teraz jest to dobrze przedstawione, ale na pewno lepiej.\nNadal trochę pędzisz, ale nie ma już tak mocnego wrażenia, że streszczasz na szybko konferencję, bo musisz to zrobić, żeby przejść do dalszych działań.\nWszelkie nieporozumienia nadają wydarzeniom pewnego... smaku. Tak sobie myślę, że opóźnienia w tym przypadku dobrze współgrają z tym, co pokazujesz później - z kłótniami i polityką. To środowisko jawi się jako skłócone właśnie, bijące się o wpływy. Skoro już zagrożenie ustało (przynajmniej na razie) czuje się w obowiązku rzucić się sobie do gardeł. Tak to widzę. I wieszczę tym ludziom kolejną katastrofę, być może ze Stefanem jako jedyną nadzieją na ocalenie.\nPost autor: Siemomysła » 24 stycznia 2016, 12:49\nTo ja wrzucę garść przemyśleń.\nMimo tego, że jego "chora" hipoteza, bo tak była nazywana przez innych, może się potwierdzić w stu procentach, nurtowało go jedno pytanie.\nNie widzę związku pierwszej części zdania z drugą. W sensie, czemu mimo tego? Wątpliwości mogły go dręczyć przecież niezależnie od tego, czy teoria, którą opracował się teraz potwierdzi czy nie. Jak rozumiem te wątpliwości dotyczyły dalszych konsekwencji teorii? Po prostu ja bym to zdanie widziała rozpoczęte jakimś "Nawet teraz - a może zwłaszcza teraz -" i tak dalej. Znaczy nie myśl, że coś narzucam. Po prostu mi się te dwie części zdania nie łączą, nie wypływają z siebie płynnie.\nPo dotarciu na miejsce panowie z MSW odjechali, Stefan został pokierowany przez portiera do sali konferencyjnej.\n"Po dotarciu na miejsce" sugeruje, że tylko ci panowie z MSW dotarli - dotarli i natychmiast odjechali.\nSpojrzenie wysokiego, tęgiego mężczyzny z śmiesznymi, okrągłymi okularkami przeanalizowało Stefana od góry do dołu. Skanowanie przerwał jednak facet w garniturze, który z uśmiechem podbiegł do Kryszyńskiego.\nSamo spojrzenie? Raczej facet go analizował, nie jego spojrzenie. Natomiast to przerwane skanowanie bardzo mi się podoba.\nI w sumie mu nie przedstawił a poza tym, jeśli piszesz, że przedstawię przebieg, to ja od razu jestem pewna, że konferencja już trwa i Nowak chce Kryszyńskiemu streścić, co stracił. No i może pokrótce? Nie naprędce?\nNaukowcy z porządkiem mrówek wchodzili przez futryny i siadali na starych, skrzypiących krzesłach.\nTo taka inna wersja gęsiego?\n- Witam państwa na kryzysowej konferencji zwołanej w sprawie asteroidy Apokalipsa. Na początku chciałbym powitać wszystkich zgromadzonych, ale przede wszystkim pana Stefana Kryszyńskiego, osoby kluczowej w dzisiejszym wydarzeniu.\nOdbędą się trzy panele dyskusyjne. Pierwszy poprowadzi profesor Krystian Nawrocki, który zaznajomi państwa z zaistniałą sytuacją w dniu wczorajszym. Potem będzie pół godziny przerwy. Następny panel poprowadzi pan Stefan Kryszyński, w którym zapoznamy się z jego teorią tłumaczącą wczorajsze „ocalenie świata”. Ostatni panel będzie podsumowaniem. Sporządzony zostanie raport, który wyślemy do ESA. To już wszystko… – naukowiec spojrzał na Krystiana –tak, wszystko. Proszę więc o zabranie głosu profesora Krystiana Nawrockiego.\nHym... to chyba pan Nowak prędzej powinien Stefanowi wcześniej powiedzieć po prostu, że drugi panel będzie należał do niego, bo to chyba jest najistotniejsze, a tymczasem wychodzi na to, że tego się Stefan dowiaduje już siedząc pośród innych. Oczywiście mogę uwierzyć w chaos w głowie naukowca, który miast mówić konkrety, ślizga się po temacie, bo ma umysł zajęty czym innym, ale tego też nie bardzo widać w tekście.\nBardzo dziwne, bo przegląda często listy wykładowców i czyta niemal wszystkie pisma o astronomii i fizyce.\n- Witam państwa bardzo serdecznie – dziadek rzekł tak głębokim basem, że niektórzy aż otworzyli usta ze zdziwienia.\nRaczej staruszek chyba? "Dziadek" jest w tym momencie pozbawione szacunku, a chyba jednak wiadomo, że musiał być kimś, skoro pojawił się na konferencji?\n– Nazywam się Krystian Nawrocki, jestem wykładowcą astrofizyki na Uniwersytecie Warszawskim od trzech lat. Chciałbym państwa zaznajomić z wszystkimi faktami o wczorajszym zjawisku, które wiemy do tej pory – wyjął z swojej teczki plik kartek i chrząknął.\nznamy? Mam świadomość, że w dialogach obowiązuje pewna dowolność, że ludzie z rzadka mówią w pełni poprawnie, ale jednak odruch jest, że fakty się zna, a nie wie.\nRaczej profesor Nawrocki. Nie wydaje mi się, by był obyczaj u nas stawiać imię po tytule. Kłótnia w sumie nie jest dziwna. Dziwne jest to, że konferencja ledwie się zaczęła, a już przerwa. Nie wiem, czy to był dobry moment na ogłaszanie takiej decyzji (mam na myśli skład delegacji), która musiała wzburzyć środowisko. Po prostu dla mnie dziwne jest zachowanie prowadzących konferencję - nie kupuję tego, bo to jednak zabrzmiało tak, jakby robili materiał pod sensacyjne wiadomości, a nie chcieli rzetelnej dyskusji w temacie. Wydaje mi się, że to info powinno paść po prezentacji Stefana, a odpowiedzią na pytanie tego gościa, od "po co dziś konferencja" powinno być stwierdzenie w stylu "istnieją inne dane, powiązane z tematem, z którymi zapozna nas pan Stefan". Przecież to wszystko są ludzie inteligentni. Muszą mieć świadomość tego, co się dzieje w środowisku i tak dalej.\nNatomiast powiem Ci, że ten fragment, który wrzuciłeś do Sztambucha, każe czekać na ciąg dalszy Wyjdźmy z teorii konferencyjnych i jedźmy w teren! Tam się będą działy rzeczy znacznie ciekawsze coś czuję\nPost autor: DDelside » 24 stycznia 2016, 23:41\nCiąży mi ta konferencja i ciąży. Chyba jednak polecę dalej. Wrzucę tylko teorie Kryszyńskiego i zabiorę się za wyprawę, bo naprawdę nie mam wizji tego panelu.\nW każdym razie dzięki wielkie za pomoc, za scenę konferencji zabiorę się jak w końcu coś mi zaświta. Może też będę wrzucać pojedyncze wyrywki, bo kusi napisać najważniejsze fragmenty a potem na spokojnie i bez pośpiechu wykończyć nudniejszymi scenami i opisami.\nPost autor: pierdoła saska » 08 grudnia 2016, 16:56\nCzasu minęło sporo, ale mnie na forum coś nie było, a że się wceśniej do tej konferencji odnosiłam, to zdecydowanie wypada, abym się po powrocie wypowiedziała :|\nTo tak od środka zacznę, ale to będzie miało sens. Konkretnie od:\nPlanowany jest wyjazd delegacji europejskiej i amerykańskiej w celu zbadania zjawiska. Jakieś pytania?\n- czy mówiąc o 19:17 mówimy w czasie środkowo europejskim, moskiewskim czy lokalnym dla miejsca spodziewanego uderzenia?\n- czy mówiąc " superbolid Apokalipsa miał runąć w miejsce takie samo jak bolid tunguski" miał pan na myśli dokładnie to samo miejsce czy lokalizację o podobnej topografii lub innym zbiorze cech? jeśli to ostatnie, prosiłabym o doprecyzowanie.\n- mówiąc o mocnym wstrząsie miał pan na myśli jaką siłę w skali MSK-64 używanej w Rosji lub w skali Richtera?\n- czy uderzenie fragmentów meteorytu mogło mieć wpływ na wodę w rzece Wiluń? (to pytanie pewnikiem zostałoby oddalone, jako w sumie nie związane z tematem konferencji oraz wymagające pomiarów, których jeszcze nie ma)\n- czy przez katastrofę wymienioną wcześniej ("W momencie katastrofy niebo zajaśniało") rozumiemy wejście obiektu w atmosferę Ziemi, zniknięcie głównego obiektu czy uderzenie odłamków?\n- szacowana wielkość głównego obiektu po rozerwaniu na części to?\n- ilość, szacowana wielkość, może też masa największych oderwanych szczątków to?\n- szacowana/zmierzona prędkość obiektu przy wejściu w atmosferę to?\n- z humanistycznej dobroci: czy teren gdzie walnęło był zamieszkany?\n- czy poza anomalią magnetyczną, jak rozumiem stwierdzenie o drugim biegunie północnym, dysponujemy innymi informacjami o skutkach uderzenia. Np. promieniowanie?\n- na jakiej wysokości nad poziomem morza i nad poziomem gruntu zniknął główny obiekt?\n- czy w chwili zniknięcia głównego zniknięcia aparatura pomiarowa w okolicy odnotowała jakąś nagłą zmianę (pik) wskazań?\nUznajmy to za punkt wyjścia. Primo scena teraz bardziej przypomina konferencję, więc w ogóle mam jakieś pytania w głowie. To jest duży plus w stosunku do tej poprzedniej, która konferencji za bardzo nie przypominała. Secundo, przynajmniej na kilka z nich fajnie, aby odpowiedź była jednak w tekście - nie musi być powiedziane,\nże to było 6 w skali MSK-64 czy że miało coś miejsce 135,75m n.p.m, bo nadmiarem precyzji można sobie strzelić w stopę, ale spokojnie można wypowiedź Nawrockiego przerywać uwagami, że zmienił slajd, dać mu rzucić tekstem "wartości zarejestrowane przez stacje magnetometryczne w odległości tylu a tylu km od miejsca zdarzenia zostały przedstawione w tej tabeli". Ot tak, żeby kolega Nawrocki nie opowiadał bajek dla ludu, a gadał jak dla naukowców. I pewne dane powinni mieć, chyba że Rosjanie niczego nie odtajnili (i wtedy ciekawe czyj satelita focił,amerykański, chiński...?). Poza tym czasami lepiej powiedzieć, że tych i tych danych jeszcze nie mamy, ale się spodziewamy ich niebawem, niż nie mówić nic, jakby się zapomniało ;) Zresztą pytanie Wiśniewskiego jest tu cud, miód <3\nReakcja publiki na wieść o tym, że Kryszyński będzie częścią delegacji była piękna xD Zatchnęły się boroki, a wziąwszy pod uwagę, że najwyraźniej on wpadł na coś jako studenciak i przez lata nikt z nich nie ogarnął tematu, i(!) dodawszy do tego fakt, że fizycy&co. zwykle więcej mają w głowie niż umieją to w słowach wyrazić i przelać na papier, to... nie powinni się dziwić. I to jest taki fajny dysonans między tym jak czytelnik na zimno analizuje, a jak bohaterowie w ferworze chwili widzą sytuację. Lubię :)\nMoim zdaniem pora pisać dalej :3 dajesz teorie Kryszyński :D\n""Teoria zagięcia przestrzeni" - taki tytuł widniał na pierwszej stronie jego pracy"\no ile kojarzę o ugięciach przestrzeni i zagięciach przestrzeni dyskutuje się od dość dawna, więc rozważyłabym tę nazwę.\n"Szedł przez korytarz pełen profesorów, astronomów i fizyków."\npsyt, fizyk i astronom jak najbardziej mogą być profesorami ;)\n"Spojrzenie wysokiego, tęgiego mężczyzny z śmiesznymi, okrągłymi okularkami przeanalizowało Stefana od góry do dołu."\n"- Witamy pana bardzo serdecznie - podszedł jeden z naukowców i wyciągnął rękę. - "\n"serdecznie. - Podszedł...\nA i tak brzmi dziwnie\n"Nazywam się Tadeusz Nowak, prowadzę tą konferencję, pewnie kojarzy mnie pan."\n"Weszli do dużego pomieszczenia z miejscami na około sto osób. "\nnie chcę psuć skali, ale sala/amfiteatr na 300 osób w cale nie należała na mojej uczelni do dużych. ;)\n"Naukowcy z porządkiem mrówek wchodzili przez futryny i siadali na starych, skrzypiących krzesłach."\neee o.O coś tu nie wyszło\n"Na początku chciałbym powitać wszystkich zgromadzonych, ale przede wszystkim pana Stefana Kryszyńskiego, osoby kluczowej w dzisiejszym wydarzeniu."\nosobę kluczową dla dzsiejszego wydarzenia\n"Ostatni panel będzie podsumowaniem. Sporządzony zostanie raport, który wyślemy do ESA. "\nZ dyskusji nikt nie zrobi raportu (za mało czasu aby cyzelować zdania). Powstanie tak zwany MoM (minutes of meeting) - w punktach kto co, główne idee. To potem ktoś przerobi na raport lub nie, dobry MoM jest ok. Technicznie niewykonalne jest sporządzenie czegoś, co można nazwać pełnoprawnym raportem, ze wstępem i zakończeniem w warunkach burzy mózgów :) MoM - jak najbardziej.\n"Nazywam się Krystian Nawrocki, jestem wykładowcą astrofizyki na Uniwersytecie Warszawskim od trzech lat."\nnasuwa się pytanie co pan robił wcześniej\n"W momencie katastrofy niebo zajaśniało, pojawił się mocny wstrząs, który odnotowały sejsmografy na całym niebie."\nummmm nope? sejsmograf nie wiem co by mógł mierzyć na niebie...\n"Kawałki oderwane w wyniku uderzenia rakiety spadały w linii prostej od miejsca katastrofy Tunguskiej aż do basenu rzeki Wiluń."\nznaczy ja tam twierdzę, że nadal zasuwały po parabolach... chyba że mówimy o rzucie płaskim tychże parabol na grunt i generalnie chodzi o to, że nie leciały slalomem :)\n"Nieznanym pozostaje fakt zniknięcia głównego bolidu, który miał zniszczyć naszą cywilizację."\nznany jest, zniknął. Niezrozumiały a to inna bajka\n"Pierwsze zdjęcia satelitarne ukazują wyjałowiony teren w promieniu dwudziestu kilometrów od miejsca uderzenia"\nuderzenia czego? kawałków było kilka, mówimy o wszystkich (jaki był rozrzut) czy o największym (optowałabym za mówieniem o głównej grupie odłamków, które uderzyły w ziemię blisko siebie; bezpieczne ^_^)?


Miłosz Wilczyński lekarz 19 stycznia 2018\nOpublikowano: 20.06.2013; aktualizacja: 19.01.2018\nBól po stosunku to najczęściej efekt przyjęcia niewłaściwej pozycji, niewystarczającego nawilżenia pochwy, co prowadzi do ...\nPrzyczyną bólu po stosunku mogą być infekcje intymne, w tym zapalenie pochwy, zapalenie sromu. Często ...\nWideo – Ból w czasie stosunku (dyspareunia)\nDyspareuniajest zaburzeniem dosyć często spotykanym. Częstość tego zaburzenia seksualnego jest związana z wiekiem. Dotyczy zdecydowanie ...


Philips Sonicare For Kids, PHILIPS Nowość - Dentashop Profilaktyka jamy ustnej od A do Z\n> -SZCZOTECZKI SONICZNE>Philips Sonicare For Kids, PHILIPS Nowość\nPhilips Sonicare For...\nPhilips Sonicare For Kids, PHILIPS HX...\nPhilips Sonicare For Kids, PHILIPS HX 6311/07 Nowość\nPhilips Sonicare For Kids to elektryczna szczoteczka dla dzieci w wieku od 4 lat. Oferuje najskuteczniejsze usuwanie płytki nazębnej technologią soniczną, specjalne naklejki, które można spersonalizować, a także narzędzia edukacyjne, dzięki którym poprawne szczotkowanie zębów staje się przyjemnym nawykiem na całe życie.\nPhilips Sonicare For Kids, PHILIPS HX 6311/07\nSzczoteczka soniczna Philips Sonicare dla dzieci HX6311/07 wykorzystuje opatentowaną technologię DFA (Dynamic Fluid Action), która umożliwia połączenie niezwykle szybkich ruchów włókien (o częstotliwości dźwiękowej 31000 drgań/minutę) z jednoczesnym szerokim zakresem ruchów wymiatających. Dzięki temu szczoteczka dźwiękowa Sonicare jest bardzo skuteczna w oczyszczaniu powierzchni między zębowych, kieszeni dziąsłowej oraz okolicy przydziąsłowej, a także zachyłków w obrębie aparatów ortodontycznych i stałych. Szczoteczka usuwa skutecznie również przebarwienia, płytkę nazębną oraz biofilm.\nSzczoteczka soniczna posiada 2 tryby czyszczące dostosowane do wieku dziecka, które je używa\n2 - Zwykły: tryb mocniejszy z ruchami końcówki dostosowanymi do dzieci w wieku powyżej 7 lat\nGłowica dla dzieci w wieku 4+ i 7+ - do szczoteczki dołączona została 1 głowica dla dzieci, która idealnie nadają się do codziennego, kompletnego czyszczenia zębów. Końcówkę należy wymieniać na nową co 3 miesiące. Prosty mechanizm sprawia, że wymiana końcówki zajmuje niecałe 5 sekund.\nSzczoteczka Sonicare dla dzieci z 2 trybami pracy.\n8 różnokolorowych naklejek na panel\n1 końcówka dla dzieci


Watykańska agencja: Katolicki ksiądz zginął w Syrii\nrik 01.07.2013 22:57\nFrancuski ksiądz Murad François zginął w Gassanieh, w północnej Syrii, podała watykańska agencja prasowa.\nOkoliczności śmierci duchownego nie są do końca jasne. Serwis News.va poinformował, że klasztor w Gassanieh w północnej Syrii został zaatakowany przez grupę związaną z ugrupowaniem Jabhat al-Nusra. W tym znajdującym się niedaleko Turcji regionie mieszkają katolicy.\nJedna z wersji mówi o tym, że duchowny zginął od pocisku skierowanego w zabudowania klasztorne; inne źródła podają, że został zastrzelony przez islamistów z grupy Jabhat al-Nusra stawiając opór w ataku na obiekt.\nZ kolei serwis Catholic Online napisał: "Syryjscy dżihadyści dokonali egzekucji katolickiego księdza przez ścięcie głowy".


Efekty ćwiczeń z Chodakowską- goadult.info\nJakiś czas temu dostałam na e maila kolejną metamorfozę. Przyznam się szczerze, że są to najwspanialsze wiadomości jakie dostaję. Zostawiam Was sam na sam z tą przemianą :). Mam nadzieję, że takie posty motywują Was do aktywnego trybu życia i pokazują, że naprawdę warto jest\n” Cześć kochana Tipsi 🙂\nwstawiam moją małą metamorfozę . Jestem z siebie dumna , że uzyskałam taki niewielki w sumie efekt ale jeśli na mnie leniuszka to bardzo dużo 🙂 Chciałam Ci podziękować, za to , że dzięki tej stronce zmotywowałaś mnie do ćwiczeń i poprawiłaś moje dotychczasowe życie 🙂 Jestem teraz pewniejsza siebie , bardziej radosna , już nie narzekam na swoje ciało choć i tak wymaga jeszcze dużo pracy ale wiem że mogę osiągnąć wszystko ! powolutku do celu . Teraz wiem, że marzenia się spełniają , są w zasięgu ręki!! wystarczy chcieć 🙂\n1,5 miesięczny efekt pracy nad ciałem. Ćwiczę codziennie turbo spalanie lub killer Ewy Chodakowskiej + 2 ćwiczenia z Melką 🙂\nco do diety – po prostu ograniczam słodkie\npozdrawiam Ciebie jak i wszystkie kobietki dążące do celu ! Uda się 🙂 możesz udostępnić na stronce\nPrzed przemianą Kasia ważyła 60,5 kg a teraz jej waga wynosi 57 przy wzroście 167. Jak widzicie waga nie jest najważniejsza. Skupiamy się na straconych centymetrach. Na zdjęciu widać dużą różnicę a to tylko 3, 5 kg :). Mięśnie robią swoje! 🙂\nSama od siebie mogę tylko pogratulować Autorce niesamowitego podejścia i cudnych efektów. Mam nadzieję, że spełnią się wszystkie marzenia Kasi i trzymam za to kciuki. Jak same widzicie aktywny tryb życia nie tylko zmienia Naszą sylwetkę ale również pozytywnie wpływa na samopoczucie i dotychczasowe życie. Zawsze powtarzam, że efekty wizualne są mniej ważne od tych, które zachodzą w Nas samych.\nJeżeli Wy również uważacie, że Autorka zmieniał swoje życie diametralnie, to zostawcie dla Niej jakiś miły komentarz do którego będzie mogła wrócić w chwilach słabości, który zmotywuje ją jeszcze bardziej :). Mam nadzieję, że na dzisiejszym treningu po takiej metamorfozie dacie z siebie 300% :).\nPoprzedni artykułDzień 32 wydarzenia ” Idealne ciało do Walentynek ” – reset\nNastępny artykułDzień 33 wydarzenia ” Idealne ciało do Walentynek ” – trening ramion\nBasia Lut 3, 2014 at 08:00\nEfekty rzeczywiście znaczące, jak na 1,5 miesiąca ćwiczeń 🙂 Podziwiam osoby wykonujące takie ciężkie ćwiczenia, ale jak widać, warto!!! Czasem lepiej przycisnąć i w krótkim czasie cieszyć się lepszym ciałem 🙂 Gratuluję Kasi i życzę niegasnącego zapału do pracy nad sobą 🙂\nLut 3, 2014 at 08:45\nGratulacje! Chyba dzisiaj też w takim razie poćwiczę Ewkę;)\nEfekt jest naprawdę genialny, trzymaj tak dalej!:)\nMagda Lut 3, 2014 at 10:33\nRewelacyjne przemiana pośladków!\nZ tego co widzę po metamorfozach dziewczyn treningi z Ewa sa bardziej skuteczne niż inne. Ja po 3 miesiącach nie mam prawie różnicy na pupie.\nGratuluje takich efektów 🙂\nLut 3, 2014 at 12:41\nĆwiczenia z Ewą chodowską są naprawdę świetne ostatnio moja dziewczyna je wykonuje i nie powiem efekty są naprawdę niesamowite 🙂 Zapraszam też na mojego bloga.\nAsia D Lut 3, 2014 at 15:24\nKillera czy Turbo można wykonywać MAX 3 RAZY W TYGODNIU bo to są wyczerpujące treningi ( napisane na płytach) a w pozostałe dni coś lżejszego.Trzeba dać ciału odpocząć.\nKasia Lut 3, 2014 at 16:57\ndodam , że na pupę codziennie Mel B 🙂\nKinga Lut 3, 2014 at 18:20\nLut 3, 2014 at 22:37\nGratulacje dla Kasi 😉 Piękny efekt, życzę dalszych sukcesów w przemianie swojego wyglądu 😉 Pozdrawiam 🙂\nMika Lut 7, 2014 at 12:46\nNa ostatnim zdjęciu widzę małą kozę… czy coś ze mną nie tak? Ps. Świetne efekty!\nKasia Lut 9, 2014 at 19:40\njaką znowu kozę ?:D chodzi o czarnego kota?\nTips Lut 9, 2014 at 19:43\nHahaha te zwierze przy lusterku bez kitu wygląda jak koza 😀\nfanka Tips;-) Mar 6, 2014 at 20:55\nZmiana ogromna ! I ten tyłek teraz !!! Motywacja 100% dla nas wszystkich;-)\nwjustys Mar 6, 2014 at 21:42\nCzy tylko z Ewką można osiągnąć takie efekty?\nTips Mar 6, 2014 at 21:52\nOczywiście, że nie. Wystarczy ruszyć tyłeczek i zacząć ćwiczyć obojętnie z kim\nwjustys Mar 6, 2014 at 22:42\nRuszam już od dwóch tygodni z Twoimi wydarzeniami i wierzę w to że będę do lata mieć fajne ciałko 🙂\njustyśka86 Mar 6, 2014 at 22:03\nizabela__22 Mar 6, 2014 at 22:54\ngratulacje przemiany w tak krótkim czasie. Brawo! Tak nawiasem kiedyś też miałam czarnego kotka, ale uciekł, nazywał sie Mruczysław (Mruczek), a Twój?\nJustine Kwi 21, 2014 at 19:55\nFajny kociak! 😀 W sensie, ten czarny.\nOd 2ch tygodni z Ewką jestem, do tego wykonuję ćwiczenia, które udostępniłaś, mam nadzieję, że też będę miała się czym pochwalić niedługo :))\nJestem zachwycona metamorfozą w/w pani. Gratulacje!! Wyglądasz bajecznie ;))


Szamba betonowe -Biuro nieruchomości na wynajem Warszawa\nponiedziałek, Grudzień 12th, 2016 By pawelh Off 115\nPodejmując decyzję o budowie domu musimy wziąć pod uwagę nie tylko fakt usytuowania działki, na której wybudujemy nieruchomość. Musimy mieć na względzie również możliwości podłączenia mediów. Nie zawsze działka do nas należąca będzie dysponowała bezpośrednim podłączeniem do kanalizacji miejskiej. I tu pojawia się problem, który musimy w jakiś sposób rozwiązać. Najprostszym rozwiązaniem zdają się być szamba betonowe. Te zbiorniki na nieczystości to idealne wręcz rozwiązanie wszędzie tam, gdzie nie ma możliwości podłączenia się do kanalizacji. Niewątpliwie bardzo dużym ich atutem jest fakt, że szamba betonowe możemy bezproblemowo dostosować do naszych wymagań. Firmy je produkujące oferują bowiem szereg różnych ich modeli.- od betonowych zbiorników jednokomorowych, poprzez dwukomorowe na wielokomorowych kończąc. Zaletą nie do przecenienia jest również to, iż dają się one w łatwy sposób rozbudowywać.poprzez przyłączanie kolejnych modułów. Zbiornik jednokomorowy staje się zbiornikiem dwukomorowym bądź wielokomorowym.\nFrazy kluczowe: przesłony wodoszczelne, Aquaclear przydomowe oczyszczalnie ścieków, markizy Kęty, kostka fakturowana producent, Usuwanie owłosienia żary, Minikoparka Gorlice, Szybkoschnąca Lakierobejca do wnętrz zastosowanie, Stojaki na ulotki - Brooklyn, Fotoodmładzanie żary, Tanie multiplikatory, mezoterapia vivaderm\nBiuro nieruchomości na wynajem Warszawa - http://nieruchomosci-na-wynajem.eu - Umywalka Simas Flow 82x50cm FL20, niskonadkładowy haft komputerowy warszawa, Vetrex Radom okna, usługi dźwigowe żagań, laweta Golub-Dobrzyń, Primacon przenośniki rolkowe, szambo betonowe w Piotrkowie Trybunalskim, Umywalka Simas Flow 87x49,5cm FL05, Dochodzenie odszkodowań górniczych Konin, Umywalka Simas Evolution 90x50cm EVO12


Mitsui Garden Hotel Okayama, Okayama, Japonia – Porównaj oferty\nMitsui Garden Hotel Okayama – najlepsze oferty\nOpinie o Mitsui Garden Hotel Okayama\nMitsui Garden Hotel Okayama – informacje\nObiekt Mitsui Garden Hotel Okayama jest usytuowany w mieście Okayama i oferuje nowoczesne zakwaterowanie w standardzie 4-gwiazdkowym z basenem krytym. Goście obiektu przez cały pobyt mogą także korzys...\nMitsui Garden Hotel Okayama – udogodnienia\nMitsui Garden Hotel Okayama - zdjęcia\nGdzie znajduje się Mitsui Garden Hotel Okayama\nCzęsto zadawane pytania (FAQ) rezerwujących noclegi w Mitsui Garden Hotel Okayama\nJaki jest numer telefonu do hotelu Mitsui Garden Hotel Okayama?\nMożesz skontaktować się z recepcją hotelu Mitsui Garden Hotel Okayama pod numerem +81 862 351 131.\nCzy Mitsui Garden Hotel Okayama oferuje Wi-Fi?\nTak, Mitsui Garden Hotel Okayama udostępnia swoim gościom Wi-Fi.\nJaki jest czas wymeldowania w obiekcie Mitsui Garden Hotel Okayama?\nCzy w obiekcie Mitsui Garden Hotel Okayama jest restauracja?\nTak, w obiekcie Mitsui Garden Hotel Okayama (Okayama, Japonia) znajduje się restauracja na miejscu.\nCzy obiekt Mitsui Garden Hotel Okayama oferuje usługi prania?\nMitsui Garden Hotel Okayama oferuje opcję prania. Zadzwoń do obiektu, aby uzyskać więcej informacji.\nHotele podobne do Mitsui Garden Hotel Okayama\nObiekt ANA Crowne Plaza Okayama jest położony w Okayama, w niedużej odległości od wielu lokalnych atrakcji turystycznych, takich jak na przykład Notre Dame Seishin University. Obiekt oferuje zakwaterowanie w standardzie 4-gwiazdkowym oraz klimatyzowane pokoje.\nHotele w pobliżu Mitsui Garden Hotel Okayama\nAPA Hotel Okayamaekimae oferuje gościom urzekające zakwaterowanie w standardzie 3-gwiazdkowym w mieście Okayama. Na gości czekają też takie udogodnienia, jak sala balowa, darmowy internet bezprzewodowy w przestrzeni ogólnodostępnej i ekspresowe meldowanie/wymeldowywanie.\nTen hotel w Okayama jest usytuowany w dzielnicy Kita Ward i zapewnia gościom między innymi przechowalnię bagażu i darmowy internet bezprzewodowy w przestrzeni ogólnodostępnej. Obiekt jest zlokalizowany w odległości niespełna 5 minut drogi spacerem od takich miejsc, jak Dworzec Okayama.\nHotel Maira jest zlokalizowane w Okayama i oferuje darmowy internet bezprzewodowy w przestrzeni ogólnodostępnej. Hotel ma bardzo dobrą lokalizację, ponieważ znajduje się w odległości zaledwie dziesięciu minut drogi od Dworzec Okayama.\nZlokalizowany w Okayama obiekt Recent Culture znajduje się w dzielnicy Kita Ward, kilka minut spacerem od Momotaro Arena.\nToyoko Inn Okayama-eki Nishi-guchi Hiroba jest zlokalizowany w Okayama i oferuje darmowy internet bezprzewodowy w przestrzeni ogólnodostępnej. Obiekt posiada komfortowe pokoje z prywatną łazienką i aneksem kuchennym.\nBusiness Hotel Via inn Okayama oferuje komfortowe zakwaterowanie w czasie pobytu w mieście Okayama.


Najlepsze pożyczki pozabankowe - ekstrachwilowka.pl\nGdzie szukać informacji o produktach bankowych? Najbardziej dostępnym i oferującym największą ilość informacji źródłem będzie oczywiście Internet. Tutaj jednak też można się pogubić. Warto więc poszukać kilku lub kilkunastu stron, które zajmują się pisaniem na temat korzystnych promocji w bankach oraz różnych rodzajów oferowanych produktów. Bardzo pomocne są również porównywarki – najczęściej lokat czy kredytów – które są w stanie prześwietlić kilkanaście ofert jednocześnie, takie jak w serwisie pozyczkowydoradca.pl.\nObserwuj również fora internetowe poświęcone bankowości – internauci bardzo lubią wychwytywać nowe oferty i dzielić się ze sobą informacjami. Jeśli na przykład interesuje Cię założenie konkretnego konta, z łatwością znajdziesz opinie osób, które już takie posiadają. Możesz w ten sposób łatwo zweryfikować, czy warto je zakładać, czy też kontynuować poszukiwanie innych, ciekawych ofert.\nCo z kredytami i pożyczkami? Istnieje wiele kryteriów, którymi powinniśmy kierować się przy wyborze. Dla niektórych z nas najlepsza będzie taka, z którą wiąże się jak najmniej formalności, dla innych natomiast taka, którą można załatwić w jak najkrótszym czasie. Idealnie będzie również, jeśli zapłacimy za nią możliwie jak najmniej. Jak znaleźć dobry kredyt? Można wybrać staromodną opcję, czyli wybranie się do kilkunastu placówek różnych banków w celu zdobycia informacji. Istnieje też bardziej nowoczesny sposób, czyli skorzystanie z Internetu.\nTen ostatni sposób pozwoli nam zaoszczędzić całkiem sporo czasu, skoncentrujmy się więc na nim. Zacznij od przeszukania stron kilkunastu banków i zorientowania się w ofertach. Skorzystaj też ze stron internetowych, które zajmują się monitorowaniem ofert bankowych – dzięki tym ostatnim szybko trafimy na najlepsze pożyczki, jakie możemy znaleźć. Owocnego szukania!


Fox - Ubrania - DecoBazaar\nDecoBazaar > Ubrania > Bluzki i T-shirty > Fox (nr 5095788)\n80% bawełna 20% poliester koszulka-bluza. Modne półokrągłe zakończenie dołu. Wywinięte mankiety rękawów . Szeroki dekolt z obszyciem. Uszyta z grubszej tkaniny dresowej.Od wewnętrznej strony jak na zdjęciu.