Szukam dobrego DJ w Kielcach.\nFani Lecha Poznań / Gorąca dyskusja / W wolnej chwili... / Szukam dobrego DJ w Kielcach.\nCzesc. Szukam namiarów na DJ z Kielc, który ma praktyke w prowadzeniu zabaw weselnych. Możecie polecic kogoś wartego uwagi?\nDJ na wesele? Wesela zawsze kojarzyły mi się z orkiestrą-zespołem, ale widocznie moda się zmienia. Widać już nie jestem na czasie\nNie wiem, może już znasz, ale na wszelki wypadek wrzucam linka do znanego DJ z Kielc, który specjalizuje się właśnie w obsłudze wesel. Tutaj masz linka http://djmarjo.pl/. Co prawda osobiście nie byłem na weselu prowadzonym przez tego didżeja, ale z tego co słyszałem, puszcza fajnie dobraną muzykę no i co najważniejsze, jest znacznie tańszy niż orkiestra. Poza tym umie prowadzić imprezę, a to jest najważniejsze. Tylko tak jak mówię, to są opinie zasłyszane, a nie moje osobiste przemyślenia\nByłam już na niejednym weselu, na którym zamiast orkiestry był didżej i zabawa była naprawde świetna. Nie wiem czemu ludzie są tak zakręceni na punkcie orkiestry. Wiadomo, żywa muzyka to żywa muzyka, ale jak didżej jest ogarnięty, to zabawa też moze byc świetna i tak jak ktoś wspomniał wyżej, usługi takiej osoby są zwykle znacznie tansze niż wynajęcie orkiestry składającej sie z kilku osób.\nNo ja szukam DJ właśnie z uwagi na cene, ale też dlatego, że samemu chce dobrac repertuar muzyczny, a wiem że didzeje są na to nieco bardziej otwarci niż orkiestry Dzieki za tego linka, napewno sprawdze goscia.\nNie ma sprawy Tutaj masz kilka dodatkowych informacji o tym didżeju, może sie przyda http://djmarjo.pl/djmarjo.html. Powiem szczerze, że zawsze cenie ludzi z pasją, a ta osoba wydaje się właśnie mieć taką pasję. Z tego co jest napisane na stronie, to on graniem na weselach zajmuje się już dobre kilka lat, więc doświadczenie ma spore i na pewno wie jak poprowadzić taką imprezę. Zresztą najlepiej skontaktuj się z nim osobiście i będziesz wiedział na czym stoisz.\nSpoko. Dzieki za namiary.


Rzeszów Działki na sprzedaż i do wynajęcia OLX.pl Rzeszów\nRzeszów Działki na sprzedaż i do wynajęcia - OLX.pl\nRzeszow “ ROD KROKUS” Dzialka rekreacyjna,pilnie sprzedam\nPLAC utwardzony 800 m2 przy ul. Połoninskiej Rzeszów boczna Podkarpack\nDziałka budowlana 16 ar, Chmielnik, 600m od granicy Rzeszowa\nWynajem plac 7.5 a utwardzony ogrodzony z garażami Rzeszów Warneńczyka\nSprzedam działkę budowlaną w Sokołowie Małopolskim\nDziałka budowlana 7,22ar Borek Stary z warunkami zabudowy\nDziałka 672 m2 pod wynajem. ul. Bałuckiego Rzeszów\nDziałka przy autostradzie z dojazdem i mediami\nDziałka - Miłocin - Rzeszów / 9.5 ar /\nDziałka pod działalność gospodarczą/4200 m2/Załęże\nDziałka budowlana 21a Chmielnik rzeszowski WZ + pełne uzbrojenie\nDziałka, 900 m², Rzeszów\nMalowniczo położona działka Chmielnik\nRzeszów/Krasne 70ar pod szeregówki - bezpośrednio\nDziałka dla inwestora Rzeszów Zwięczyca\nDziałka Pogwizdów Nowy - 35ar - ŚWIETNA OKAZJA !!!\nDziałki budowlane i inwestycyjne w Rzeszowie i okolicach ok. 40Ha\nDziałka 26 ar Rzeszów - Załęże\ndziałka inewstycyjna w Rzeszowie\nDziałka o walorach widokowych 29a południowy stok\nChmielnik (rzeszowski) działka budowlana 14ar okazja !!\nSprzedam działkę na ul. Herbowej w Rzeszowie\nPodnajmę plac przy ulicy Baczyńskiego\nWynajmę działkę 57ar przy ul. Miłocińskiej\nSprzedam dziłakę w Chrząstowie\nDziałka budowlana z sadem - Tylko U Nas\nAtrakcyjna działka, spokojna okolica z widokiem Rzeszów Zalesie\nMieszkania Rzeszów ,\tDomy Rzeszów ,\tDziałki Rzeszów,\tBiura i Lokale Rzeszów ,\tGaraże i Parkingi Rzeszów ,\tKwatery pracownicze Rzeszów ,\tNoclegi Rzeszów ,\tStancje i Pokoje Rzeszów ,\tHale i Magazyny Rzeszów ,\tPozostałe nieruchomości Rzeszów\nDziałka Działki rzeszów Działka budowlana Działki rolne Sprzedam działkę Budziwój Działki Widokowa Budziwoj Dzialki rolne\nDziałki Rzeszów. Polecamy działki budowlane w dobrych lokalizacjach, działki rolne pod uprawę. Dla odpoczynku działki rekreacyjne.


Ciekawostki odnośnie kosmetyki samochodowej. | EURO-BIT\nJeżdżąc samochodem po większości krajowych ulic, całych ubytków, kolein oraz wyrw po ulewach deszczu albo śniegu, nasz samochód będzie zdatne, trzymajmy kciuki że „jedynie”, do skrupulatnego czyszczenia.\nNiewątpliwie, ogólnie państwowe drogi są kiepskiej próby. Rzecz jasna, gdzieniegdzie wykorzystywany jest asfalt modyfikowany, z zastosowaniem dodatkowych dodatków zmieszanych ze spoiwem, lecz wiele dróg jest jedynie remontowanych. Tego typu remonty to uzupełnianie dziur, identycznym tworzywem jaki był wcześniej, a to oznacza, że po pewnym czasie luka znowu powstanie.\nAle nie wolno powiadać tylko o ubłoconych jezdniach. Przeciwieństwem błota jest kurz. Tego typu kurz na drogach, objawiający się po parudniowej suszy, szczególnie problematyczny jest na drogach prowadzących pośród pól uprawnych. Starczy jeździć jakiś czas tego typu szosą, by wóz był nim całkowicie pokryty. Odmiennym elementem powodującym ubrudzenie pojazdu są owady fruwające. Kierowcy podróżujący nocą, doskonale zdają sobie sprawę w jak masywnym stopniu owady mogą pobrudzić auto, pędząc w stronę światła i uderzając o maskę samochodu.\nCałe szczęście, na brudne auto jest kapitalna rada, a jest nią myjnia samochodowa.\nW jakimkolwiek wielkim mieście znajduje się profesjonalna myjnia samochodowa Warszawa jest jednym z nich. W większości wypadków są to myjnie mechaniczne, tymczasem są także manualne. W myjniach manualnych samochody są myte delikatniej, często staranniej jak również ze specjalną dbałością o lakier. W tego typu punkcie usługowym oprócz mycia, znacząca jest również kosmetyka samochodowa Warszawa to miasto dysponujące wieloma tego typu salonami, w jakich za pomocą fachowych kosmetyków do pojazdów, zabezpiecza się a także odświeża lakier, pucuje karoserię, odkurza oraz pierze się tapicerkę i sprawuje wiele czynności posiadających na względzie wszechstronne czyszczenie pojazdu.\nTego rodzaju działania to usługi najwyższej próby. Każde działania wykonywane są poprzez szczególnie przeszkolonych pracowników, którzy w sposób profesjonalny przystępują do wszelkiego samochodu.\nBy Kruger 17 sierpnia 2017 Wpisy bez kategorii


Awanturnicy i napinacze głosu nie mają? Cenzura – ratunek czy osłabienie MMA? - MMA PL - MMA PLAwanturnicy i napinacze głosu nie mają? Cenzura – ratunek czy osłabienie MMA? - MMA PL\nPiotr Pasieczny 17 stycznia 2018\n„Niech skończy to pier@%&3nie” – o McGregorze. „Nie interesuje mnie ten muslim” – o Aslambeku Saidovie. „Osrał zbroje” – o Uriah Hallu. Są takie komentarze, na które szkoda odpowiadać. Są takie reakcje i zachowania, które odrzucają człowieka i sprawiają, że traci się poczucie sensu jakiejkolwiek dyskusji – „Niech się kłócą, mam to gdzieś…”. Czy cenzura w Internecie może być ratunkiem dla środowiska MMA?\nJeszcze ładnych kilka lat temu nie sądziłem, że napiszę taki tekst. Zdarzały się ostrzejsze i wulgarne opinie, ale przynajmniej czasami udawało się nawiązać normalną, kulturalną dyskusję. Totalnie burackie komentarze były rzadsze, a ich autorzy raczej byli wyśmiewani i olewani. Dziś coraz bardziej panoszą się w mediach społecznościowych. To specyficzny, nowy typ internauty – zakompleksiony, radykalny, wulgarny, czerpiący radość z tzw. „gównoburzy”. Zawsze znajdzie się ktoś, kto zburzy spokój, sprowokuje daremną, nic nie wnoszącą słowną bójkę, do której podłączą się inni facebookowicze głodni napinkowych wrażeń. Powoli zanika zdolność kulturalnego wyrażania opinii. I nie chodzi tylko o wulgaryzmy. Najpopularniejszy komentarz to najczęściej ten, który kogoś obraża, wyśmiewa. Nie może prezentować jakiejkolwiek myśli, bo nie zostanie zrozumiany. Powoli odchodzi do lamusa komentowanie na temat. W przypadku publicystycznych tekstów, najczęściej komentują je ludzie, którzy nawet ich nie przeczytali (zrozumienie tekstu to kolejny poziom niedostępny dla wielu „czytelników”).\nUsuwać komentarze i blokować konta? Będzie płacz, bunt i wypowiedzenie wojny w imię… no właśnie… W imię czego? Wolności słowa? Bardzo mnie bawią te osoby, które widzą wolność słowa jako możliwość pisania bez jakiekolwiek sensu, bez szacunku dla zawodników, organizacji, dziennikarzy, innych internautów. Być może spora część napinaczy przeniesie się tam, gdzie będzie mogła prowadzić swoją destrukcyjną działalność bez żadnych ograniczeń. „Wróg portalu” będzie szalał poza nim i najeżdżał, gdzie tylko się da, ale w zamian znajdzie się miejsce dla normalnych ludzi. Coś za coś. Może będzie mniej lajków i wyświetleń, ale zyska się coś cenniejszego – poczucie sensu.\nA może zostawić wszystko i dać pełną swobodę komentowania, obrażania, napinki? Wkrótce będziemy „topić się” w szambie głupoty i prostactwa. Nie będzie się dało poruszyć trudniejszego tematu bez wywołania awantury. Atmosfera już nie będzie ciężka, stanie się po prostu nieznośna. To poczucie bezkarności jest paliwem dla wszelkiej maści internetowych awanturników, a to oni są najaktywniejsi i ich liczebność wzrasta. Swego czasu na różnych forach internetowych gromadzili się adepci i sympatycy MMA. Całkiem ciekawy poziom, spory sensowne, nie zawsze zakończone, ale istniało poczucie wspólnoty. Z czasem wszystko się rozwinęło – pierwsze portale, upadek forów, ale rozwój mediów społecznościowych i wzrost popularności MMA. Dawne poczucie wspólnoty gdzieś zaginęło. Brak kontroli pogłębi ten stan, a normalne komentarze zostaną zalane falą bezsensu.\nOczywiście nikt nie jest bez winy. Zarówno media, jak i sami zawodnicy wywołują przeróżne emocje, a to właśnie one dają popularność, oglądalność i zarobek. Wiele da się napisać o medialnych wojenkach, prostackich zachowaniach części organizatorów, zawodników i internetowych awanturach wywołanych właśnie przez nich. Warto rozbudzać emocje, ale nie prowokować. Warto dawać swobodę, ale obserwować sytuację. Czy będziemy to robić? To kwestia poczucia odpowiedzialności za to, co kiedyś udało się zbudować.\nJestem zwolennikiem racjonalnej cenzury. Nie można gnębić swoich czytelników i odrzucać ich za każdy błąd, jednak trzeba też postawić wyraźną granicę – określić, co można robić, a co będzie tępione. Terapia wstrząsowa odpada, ale nie można lekceważyć postępującej „choroby” kibicowskiego środowiska. Racjonalna cenzura może pomóc.


Wysłany: 2010-12-15, 11:14\nA no to, że może karta (mimo że nowa) z wgraną AM jest jakaś skopana i "omizg" mógłby spróbować wgrać AM do pamięci flash. AM tylko na Polskę waży jakieś 300 MB więc powinna się wcisnąć\nWysłany: 2010-12-15, 11:40\nMoże i pomoże, tylko pytanie, jaki jest problem kolegi, bo jak na razie niewiele powiedział\nPodczas instalacji na kartę microSD podawałem numer licencji i wyskakiwał błąd,\nCzyli albo ma nie naładowaną baterię, albo źle zarejestrował AM\nWysłany: 2010-12-15, 13:00\nA ja mam odwrotny problem. Można zmienić jakieś ustawienia, żeby navi się nie włączała automatycznie po wsadzeniu kabelka USB?\nWysłany: 2010-12-15, 14:15\nAM tylko na Polskę waży jakieś 300 MB więc powinna się wcisnąć\nA wgrany fabrycznie program? Zmieszczą się obydwa? A co w przypadku konieczności oddania do serwisu? Kasowanie? A jesli już się nie da połaczyć z Larkiem bo i tak bywa?\nSlot na kartę SD i swobodny dostęp do innych programów z poziomu menu firmowego jest jedna z wiekszych zalet Larka. Nie słyszałem jeszcze, że problem z działaniem Larka lub programów na nim uruchamianych ma jakikolwiek związek z tym gdzie te programy wgrano. Zwykle przyczyną problemów jest zła instalacja, majsterkowanie w plikach "fabrycznych" i nie czytanie instrukcji.\nWysłany: 2010-12-16, 01:02\nA wgrany fabrycznie program?\n370 MB razem z Windowsem\nZmieszczą się obydwa?\nRaczej tak bo zostaje pół giga wolnego miejsca.\nA co w przypadku konieczności oddania do serwisu? Kasowanie?\nKasowanie - z tym chyba nie ma wielkiego problemu.\nA jesli już się nie da połaczyć z Larkiem bo i tak bywa?\n- to już większy problem pewnie przydał by się jakiś back-up\nNie słyszałem jeszcze, że problem z działaniem Larka lub programów na nim uruchamianych ma jakikolwiek związek z tym gdzie te programy wgrano.\nJa słyszałem że mapa na karcie może się "zamulać", ale od razu dodaję, że u mnie to nie występuje.\nWysłany: 2010-12-16, 07:34\nJak nie możesz się połączyć z poziomu komputera z Larkiem poprzez ActiveSync - żaden backup nie pomoże, bo niby jak go wgrasz.... A takie sytuacje przy majsterkowaniu w bebechach zdarzają się - wystarczy poczytać na tym forum jak zmienić navi w przycisk do papieru na biurko...\nGadki o "muleniu na karcie" można włożyć między bajki - przynajmniej w przypadku Larków. Mam dwa: serii 35.x i 50.x - Na obydwu programy z kart SD śmigają całkiem nieźle i nie sądzę aby Lark 50.3 odbiegał znacznie mocą procesora czy jakością slotu na kartę od swych poprzedników. Różnica to jedynie rozmiar karty (moje chodzą na normalnej a nie micro).\nAutoMapa z włączonymi wszystkimi wodotryskami rzeczywiście zamula słabszy sprzęt, ale miejsce jej wgranie nie ma tu znaczenia lub ma niewielkie. Decyduje siła obliczeniowa procka, choć szybkość karty SD tez ma znaczenie. Karty "no name", kupione "taniej", "okazyjnie" są często mułem samym w sobie. Ktoś kto nie włożyłby takiej karty do aparatu, kamery czy telefonu jęczy potem, że w nawigacji mu muli.\nWysłany: 2011-04-10, 11:58\nPanowie, dziękuję za zainteresowanie problemem.\nDałem radę - okazało się, że komp na którym działałem miał jakąś chorą blokadę administratora. :/\nSkorzystałem z innego kompa i wszystko poszło gładko.\nAM wgrana, działa, już nawet aktualizację zrobiłem. :)\nAle... no właśnie - czasem się przycina lub zawiesza i puszcza... To wina procesora, czy AM???\nWysłany: 2011-06-07, 00:29 Problem z Automapą - Lark 50.3\nAuto Mapa na karcie czy w larku jak jest lepiej szybciej ??\nbo nie wiem gdzie lepiej miec auto mape narazie prubowałem na karcie pamieci jest ok ale moze da sie szybciej lepiej ??? prosze o odpowiedz to moja pierwsza navi nie znam sie\nOstatnio zmieniony przez jacekp1313 2012-06-17, 16:21, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: 2011-06-07, 07:00\nJak dobra karta, to niewielka róznica.\nWysłany: 2011-06-07, 08:59\nO szybkości działania AM na jakiejkolwiek nawigacji decyduje procesor urządzenia. AM jest dość wymagająca pod tym względem i jeśli myślisz, że na Larku 50.3 pójdzie szybciej to zapomnij.\nPłynnego przesuwania się kursora nie uzyskasz nigdy, chyba, że zastosujesz wygląd mapy jak na "sztabówkach" (bez kolorów) i wyłączysz wszelkie dodatki (wyświetlanie POI, budynków, znaków drogowych itp.).\nJeśli koniecznie chcesz używać AM to wgraj ją na dobrą, szybką kartę (10-15 Mb/s) i wyłącz w niej wszelkie wodotryski (budynki 3D, czerwone daszki, animowane menu, milion POI). Wtedy pójdzie lepiej.\nA tak nawiasem mówiąc: gdzie w Larku zmieścisz w pamięci wewnętrznej AM EU (2 GB) ? Jeśli nawet znajdziesz miejsce to samo wgrywanie przez ActiveSync zajmie tydzień o ile się w ogóle powiedzie\nWysłany: 2011-06-20, 09:16 Problem z Automapą 6.8.1 - Lark 50.3\nkupiłem niedawno nawigację Lark 50.3 (wcześniej miałem 50.1 i chodził bez problemów).\nWgrałem automape 6.8.1 europę i coś nie chce mi to dobrze działać.\nW mieście jeszcze w miare ok, łapie sygnał i tylko czasem się coś przymuli, natomiast w trasie i przy prędkościach powyżej 100km/h zaczyna świrować, raz pokazuje że się rozgląda, raz całkiem gubi sygnał i muszę wyłączyć i włączyć obsługę GPS, czasem pokazuje że jadę 300km/h albo opóźnia się o kilkaset metrów...\nKombinowałem już z różnymi portami i prędkościami portów, najlepiej działa na tym co sama sobie ustawia czyli COM2 i 48000kbps. Mapę też już wgrywałem parę razy i ciągle to samo.. również wyłączyłem w opcjach synchronizacje czasu z GPS.\nmoże być że sprzęt jest jakiś trefny? szukałem na forum ale nic nie znalazłem co może być tego przyczyną?\nczy ktoś z was ma larka 50.3 i działa mu dobrze z najnowszą automapa?\nWysłany: 2011-06-20, 09:34\nMapę też już wgrywałem parę razy\nCo oznacza wgrywałem? Instalowałeś czystą instalkę a następnie patchowałeś wcześniej za każdym razem formatując kartę? Czy ta AM to jakiś gotowiec i za każdym razem go wrzucasz na kartę? Jak podaje tabela prawidłowy port i prędkość dla twojej nawigacji to COM1 i 4800. Podane jest również, że sygnał łapało na COM6.\nWysłany: 2011-06-20, 10:13\nformatowałem kartę i instalowałem ze spatchowanej instalki, na COM1 i 4800 nic nie łapie. Jedynie na COM2 4800 łapie szybko i jakoś działa z tym że tak jak pisałem co jakiś czas gubi sygnał itp, na COM8 jeszcze też działa ale tutaj to już całkiem wywala co chwile.\nWysłany: 2011-06-20, 10:15\nCóż, proponuję byś ściągnął czystą instalkę, po zainstalowaniu użyj patchera, ustaw zalecany port i prędkość i sprawdź efekty.\nDodam, że AM 6.8.1 PL (wersja instalacyjna posłodzona od razu) działa na Larku 50.3 bez problemów. Wyłączone wszelkie wodotryski, wyświetlanie milionów POI, animacja menu itp.\nOstatnio zmieniony przez Andrzej P 2011-06-20, 10:23, w całości zmieniany 1 raz


Nasza flota | BEDNARfilm\nCampery – mobilne garderoby i make-up\nCampery, mobilne garderoby z stanowiskami make-up\nFlota camperów dostosowana jest do przeprowadzenia profesjonalnego make-up oraz do wykorzystania na obszerną garderobę.\nZapraszamy do zapoznania się z szczegółową galerią dla każdego z naszych pojazdów.\nGaleria jest dostępna poprzez kliknięcie zdjęcia pojazdu lub kliknięcie przycisku „Zobacz galerię”.\nSuper samochód do wypoczynku, jedyny taki w Polsce. Najlepiej wyposażony samochód w naszej firmie. Przestronny z dużą ilością miejsca do komfortowego wypoczynku sprawi, że twoja Gwiazda idealnie wypocznie pomiędzy zdjęciami.\nProfesjonalnie wyposażona garderoba (wieszaki, lustra)\nDeska do prasowania i żelazko – opcjonalnie możliwość zamówienia steamera\nMożliwość dostawienia profesjonalnego lustra make-up’owego\nSamochód ma rozsuwane 4 sekcje !!!\nBarek z szerokim wyborem alkoholi\nTrzy systemy klimatyzacji\n2 kominki !!!\nSamochód posiada dwa oddzielne pomieszczenia\nWoda zimna i ciepła\nKanapa – ma możliwość rozłożenia się w łóżko\nDuży blat do ustawiania np posiłków\nSpecjalny stolik z krzesłami do jedzenia lub pracy przy komputerze\nTelewizor 49″ do podglądu reżyserskiego/agencyjnego\nMonitor na zewnątrz samochodu wraz ze stacją multimedialną\nKażdy monitor posiada profesjonalne wejścia BNC na zewnątrz campera\nPełna lodówka jak w mieszkaniu z kostkarką\nMarkiza na zewnątrz samochodu oraz stacja multimedialna\nCamper wyposażony w automatyczne poziomowanie oraz stabilizację przechyłów\nAgregat prądotwórczy o mocy 5kW\nGniazda sieciowe mają dwa systemy napięć USA i UE (120V i 240V)\nOpcjonalnie profesjonalny automatyczny ekspres do kawy\nOpcjonalnie przenośna lodówko/zamrażarka (12V lub 240V)\nSzerokość: 2,5 metra, 4 metry po rozsunięciu slide-out’s\nWyjątkowy i jeden z najbardziej luksusowych samochodów w Polsce. Czołowa pozycja w naszej firmie. Przestronny z dużą ilością miejsca (prawie 40 m2 !!!) sprawia idealne warunki do pracy. Można swobodnie pracować przy wszystkich trzech stanowiskach równocześnie.\nTrzy stanowiska do make-up\nSamochód ma 3 rozsuwane boki\nDwie kanapy z czego jedna ma możliwość rozłożenia się w łóżko\nMonitor LCD 32″ do podglądu reżyserskiego/agencyjnego\nDwie lodówki do napojów i wina oraz normalna z zamrażalnikiem\nAgregat prądotwórczy o mocy 8kW\nWyjątkowy bardzo luksusowy camper. Przestronny z dużą ilością miejsca do wypoczynku lub miejsca do pracy np agencji. Ponad 30 m2 !!! Ma wydzielone miejsce do odpoczynku i do pracy.\nSamochód ma 2 rozsuwane boki\nKanapa bardzo długa i wygodna pomieści ponad 8 osób\nDruga kanapa, która ma możliwość rozłożenia się w łóżko.\nDuży blat do ustawiania np posiłków i jeden mały kawowy\nSamochód ma rozsuwany cały bok\nDuże dwu osobowe łóżko z masażem\n2 Monitory LCD 3D 32″ do podglądu reżyserskiego/agencyjnego\nDwie stacje multimedialne z opcją bluetooth obsługujące 64 głośniki idealnie rozmieszczone po samochodzie\nIdealny samochód agencyjny lub jako mobilne biuro produkcyjne. Jedyny taki samochód na świecie wykonany na specjalne zamówienie. Już dziś może ułatwić twoją pracę. Pomyśl o sobie i zadbaj o swoje stanowisko do pracy.\nDwa profesjonalne monitory NEC 50” do poglądu reżyserskiego/agencyjnego\nDwa systemy klimatyzacji\nWygodna długa kanapa\nRadio – stacje multimedialne z opcją bluetooth\nDwie lodówki do napojów i wina oraz normalna\nOddzielne miejsce do pracy przy komputerze\nOpcjonalnie drukarka i Internet\nMiejsce do wieszania tablic i storyboardów\nCamper wyposażony w poziomowanie oraz stabilizację przechyłów\nAgregat prądotwórczy o mocy 3kW\nDuży camper idealny do produkcji filmowych. Z bardzo dużą garderobą. Bardzo praktyczny!!!\nDwa stanowiska do make-up (możliwe 3 stanowiska)\nProfesjonalnie wyposażona przestronna garderoba (wieszaki, lustra)\nW części Garderobianej znajdują dwa blaty, szafki oraz 3 specjalne mocowania do wieszania ubrań na wieszakach\nKanapa – ma możliwość rozłożenia się w łóżko.\nŚredni blat – np do kawy, stanowisko fryzjerskie istnieje możliwość dostawienia dodatkowego profesjonalnego lustra Make-up’owego (3 stanowisko)\nMonitor LCD 25″ do podglądu reżyserskiego/agencyjnego\nLodówka normalna z zamrażalnikiem\nMarkiza na zewnątrz samochodu\nOpcjonalnie lodówka do wina i napojów\nŚredniej wielkości bardzo mobilny camper dla małej ekipy lub gwiazdy. Idealny na sesje zdjęciowe.\nDwa stanowiska do make-up\nW części Garderobianej znajdują blat, szafki oraz 2 specjalne mocowania do wieszania ubrań na wieszakach\nKanapy – ma możliwość rozłożenia się w łóżko\nOpcjonalnie Monitor LCD 25″ do podglądu reżyserskiego/agencyjnego\nLodóka normalna z zamrażalnikiem\nAgregat prądotwórczy o mocy 4kW\nSzerokość: 2,5 metra,\nMonitor 16″ do podglądu reżyserskiego/agencyjnego\nPrzetwornica 12/220V o mocy 2000 watt\nMożliwość wynajęcia na sesję fotograficzną\nMercedes 200 „Skrzydlak”\nLand Rover 109 „Seria IIA”\nVolkswagen 1200 „Garbus”\n+48 601 537 577


Nietuzinkowe fryzury | umberto.pl\nCiekawym zabiegiem na lśniące włosy jest spłukiwanie ich wodą z łyżeczką octu winnego. Sprawia to zakwaszenie i zamykanie łuski włosa, co skutkuje tym, że robią się one lśniące.\nNiekiedy należy zastosować szampony specjalistyczne, np. przeciwłupieżowy. Zmywamy włosy delikatnie, przy okazji masując skórę, co regeneruje cebulki, dzięki temu włosy odbudowywują się lepiej, a przez to nasze http://najfryzury.pl są atrakcyjne.\nGdy włosy są w dobrej kondycji, nabłonkowe komórki leżą w jednej linii, prawie jak dachówki na dachu. Oświetlenia padające na gładką powierzchnię włosa są odbijane pod takim samym kątem przez co lśnienie jest bardzo mocne. W sytuacji, gdy powierzchnia włosa jest nierówna, padające na nią światła są odbijane w różne strony, a włosy sprawiają wrażenie nijakich. Mocniejszy połysk mają również włosy ciemniejsze, ponieważ pochłaniają co prawda więcej promieni niż włosy blond, ale odbite przez nie promienie jest intensywniej skupione, np.: fryzury damskie. Co więcej- pomiędzy odbitym, jasnym promieniem a ciemnymi włosami jest znaczny kontrast, przez co lśnienie wydaje się dużo większy.\nFryzury trzeba regenerować raz w tygodniu, po umyciu nałożyć maskę lub odżywkę na włosy na mniej więcej 5-10 min.. Jeśli ich stan jest zadowalający, odżywkę nakładamy wyłącznie na końcówki. Znane są odżywki, których nie można nawet spłukiwać.


poszukiwaczkazdrowia: grudnia 2013\nChyba w życiu nie napisałam recenzji. I w sumie nie chodzi mi o to, żeby pisać tylko o treści książki.\nByło wiele przygód zanim dotarła do moich rąk. Najpierw miałam tydzień nie pisania i unikania bloga. Za dużo bowiem pracy, która spada nagle na człowieka. Kiedy w końcu udało mi się wszystko w miarę opanować podałam Elenie adres i znów czekałam. Książka dotarła jednak tuż przed weekendem i nie byłam w stanie odebrać jej z poczty. Leżała ponad dwie doby zamknięta za szklanym okienkiem. Kiedy w końcu ją dostałam moje szczęście było wielowymiarowe. Przebrnęłam bowiem przez kłody stawiane mi przez los i czytanie było już bardziej realne.\nPoczątek wydał mi się nieco zabawny, choć bohaterce do śmiechu raczej nie było. I jedynie ten początek o znikającym bucie udało mi się przeczytać w dniu odebrania przesyłki. Ale potem poszło już gładko. Czyta się ją bowiem tak przyjemnie, że nie sposób się oderwać.\nAle nie może być tak miło cały czas. Cheryl jest bowiem nieco... hmm nie chcę powiedzieć szurnięta, ale w sumie to trochę pasuje. Wikła się w dziwne romanse, bierze narkotyki i sama wyrusza PCT. Niekiedy zbyt wiele opisów trudnych spraw budziło we mnie różne lęki i dziwne uczucia. Trochę bowiem przesadzała. Ale nieszczęśliwy człowiek, który nie może sobie poradzić sam, a musi niestety robi różne dziwne lub głupie rzeczy.\nAle. Wszystko to sprowadza się do głównego jak dla mnie wątku drogi. O szlaku prowadzącym od Meksyku przez Stany, aż do Kanady słyszałam już kiedyś. Nawet widziałam krótki dokument na temat ludzi idących nim. Ciekawe to było, ale jednocześnie dziwne. I nagle dostaję książkę w której Cheryl opisuje swoją drogę tym oto szlakiem. Samotną wyprawę z ciężkim Monstrum na plecach. Byłam zachwycona i wysyłając ją dalej miałam ochotę zatrzymać ją u siebie i przeczytać jeszcze raz od samego początku. Powstrzymałam się jednak. Może kiedyś będzie mi dane tego dokonać.\nJednym z punktów dla biorących udział w tej akcji jest prośba o zdjęcie z książką. Hmm... do fotogenicznych nie należę. A robienie sobie zdjęcia z ręki, telefonem w pochmurny dzień...\nZresztą zobaczcie sami :P\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 08:10 4 komentarze:\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 03:01 Brak komentarzy:\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 01:25 Brak komentarzy:\nMożna się ze mną nie zgodzić, ale jeżeli chodzi o człowieka to będę się upierała przy swoim.\nUważam bowiem, że człowieka należy traktować całościowo. Już w starożytności wielcy filozofowie preferowali medycynę holistyczną, a zupa Hipokratesa przeżywa swój kolejny renesans. Niby jedynie myśliciel, a ciało było dla niego równie ważne. I ja się pod tym podpisuję w 100, a nawet 200 procentach. Uważam bowiem, że rozwój człowieka powinien przebiegać wielotorowo. Nie zgadzam się także, że przeciętny homo sapiens dobry jest jedynie w wybranej dziedzinie i jego rozwój w wielu kierunkach nie jest dobrym rozwiązaniem. Oczywiście najmocniejsze predyspozycje warunkują bazę. Poprzestanie jednak na tym jest według mnie marnowaniem potencjału. Mnie tak długo wpajano, że muszę wybrać TYLKO jedno. Wiele lat się wszyscy wtrącali tak skutecznie, że dziś żałuję, że presja była tak olbrzymia i nie dała mi zrobić inaczej.\nNie chodzi jednak o użalanie się, ale o zrozumienie, że skoro wiem już co mam robić, muszę tak postępować. I nie neguję tu niczyich wyborów. Każdy postępuje jak uważa za słuszne. Żal mi tych, którzy na tym tracą, ale cieszy mnie rozwój innych. Ostatnio wdałam się w dyskusję z Alani. W pewnym miejscu zaczęła się tłumaczyć, jakbym za moment miała ją oceniać i hejtować jej pomysły. Wiem, że jest takich wielu, ale jak jej napisałam ja do nich nie należę. To jej wybór, którą drogą podąży. Nie mnie to negować. Mogę wspierać dobrą radą, ale nic poza tym. Oby ją to wzmocniło i rozwijało.\nDziś wiem jak już na początku wspomniałam, że człowiek to złożona maszyneria zdolna do wielu rzeczy. Od niedawna rozwijam się więc w różnych kierunkach. Poza moim zawodem zaczęłam uczyć się języków obcych i czytać na przeróżne tematy. Głównie związane z odżywianiem, ale także bardziej hobbystyczne i zupełnie z innej beczki. Zainteresowałam się nieco medycyną (chyba bardziej na własne potrzeby), a także sportem. Ale nie tak bezmyślnie. Po nabawieniu się poważnej kontuzji patrzę na wszystko inaczej. Co poza tym? No niby mam zawód artysty, gdzie słuch liczy się najbardziej, ale jakoś liczby to mój świat i w wielu badaniach wyszło, że na pierwszym miejscu mam... wzrok. Uwielbiam wszelkiego rodzaju ćwiczenia, podnoszące zdolności mózgu. Spostrzegawczość to mój konik w takich sytuacjach. Jestem więc idealnym przykładem, że nie możemy zamykać się i szufladkować. Kiedy zapuścimy się w jednej "dziedzinie", inna również zaczyna szwankować. Jesteśmy ludźmi, a nie maszynami. Dbajmy o siebie całościowo! I róbmy to z głową.\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 01:52 Brak komentarzy:\nEtykiety: HOLISTYCZNE TRAKTOWANIE, UMYSŁ, ZDROWIE\nPostanowiłam odciąć się nie tylko od bloga, nie tylko od facebooka, nie tylko od internetu, ale zupełnie od komputera na około 3 dni. No i udało mi się przez dwie doby nawet go nie dotykać. Kończę dzięki temu "Dziką drogę" i udało mi się posiedzieć z bliskimi. Powiem szczerz, że gdyby nie kilka rzeczy nie potrzebowałabym internetu. Wygodnie jest sprawdzić rozkład autobusów czy pociągów. Wygodnie jest kupić bilet czy zamówić książki. Miło jest coś do Was napisać. Fajne są także strony na których można coś przeczytać i obejrzeć. Do wiedzy zawsze mnie ciągnęło. Poza tym uczę się języków dzięki wielu stronom. W szkole jakoś nie przywiązywałam do tego wielkiej wagi. Moim nauczyciele tym bardziej. Dopiero przed maturą zaczęłam sama się uczyć (innej możliwości nie widziałam), żeby zdać. Na studiach też nie było ciśnienia. Teraz sama sobie takowe nałożyłam. I uczę się przez internet. Zaglądam na różne blogi, a czasem zdarzy mi się wejść na jakiś portal społecznościowy. Niby nie wiele, a codziennie uruchamiam komputer.\nKilka dni temu koleżanka przesłała mi tekst o pewnym ciekawym badaniu. Młodzież/dzieci zgłosili się do niego zupełnie dobrowolnie. Mieli przez 8 godzin odciąć się od elektroniki. Komputery, telefony, sprzęt grający. Zero. I najlepiej jakby zajęli się sobą, swoimi myślami i zerwali na "chwilę" kontakt z ludźmi. Mogli robić cokolwiek chcieli, ale nie mogło mieć to związku z nowymi technologiami. Czyli sport, książka, zwierzęta, nauka, sprzątanie, cokolwiek. Wyniki? Większość nie umiała wytrzymać (mogli dobrowolnie przestać). Psychicznie i fizycznie mieli wiele problemów. Dziwne myśli, objawy fizyczne jak u chorych (kołatanie serca, zawroty głowy...). Jedna z dziewczynek zapisała wszystko co miała w głowie. Tekst jest podobno tak straszny, że zakazano jego publikacji. Do normy większość wróciła dopiero, kiedy mogli ponownie zalogować się za portale społecznościowe lub zadzwonić do znajomych i słuchać muzyki. Sama autorka badania była w szoku. Spodziewała się różnych rzeczy, ale nie aż takich. Ja nie jestem wychowana z komputerem i telefonem od małego. Dopiero w liceum dostałam komputer. Telefon po maturze. Mogę bez problemu odłączyć się od sieci, bez całego emocjonalnego bagażu jaki dźwigają dzisiejsze dzieciaki. Oni zdecydowanie lepiej czują się w wirtualnym świecie, niż prawdziwym. Tam dopiero swobodnie komunikują się z innymi. To jest straszne i bardzo niepokojące. W Polsce powstała w tym roku kampania: "Wyloguj się". Oby to choć trochę zmieniło sytuację, którą mamy.\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 09:43 2 komentarze:\nJak co roku o tej porze wszyscy składają sobie życzenia. Nie jest ważne czy robimy to z pobudek religijnych czy po prostu z dobroci serca. Ważne, że dzielimy się swoją radością z innymi. Grudzień to okres podwójnie wyjątkowy. Oprócz Bożego Narodzenia mamy końcówkę roku i Sylwestra. Zatem życzenia również są podwójne. Dzielimy się słowem z innymi, ale jest to chyba jedyny moment w roku, kiedy to życzenia składamy również sobie. Bo jakże inaczej nazwać składanie noworocznych obietnic jak nie życzeniami. Życzymy sobie czegoś, obiecujemy to zrealizować i basta. Nie zawsze jednak słowa dotrzymujemy. A najczęściej jednak nic z naszych planów nie wychodzi i w trakcie roku snujemy marzenia o przyszłorocznych planach. Ja przed końcem roku zabrałam się nie za snucie planów, a już za realizację. Podchodzę do tego bardziej poważnie i nie poprzestanę już w styczniu. Zamierzam zrobić kilka rzeczy na dłużej, że tak powiem.\nI Wam tego życzę. Aby plany nie były tylko dalekimi marzeniami. Aby realizacja nie była jedynie chwilowa pod wpływem postanowień noworocznych. Aby Wasze pomysły były mądre i zdrowe. Bo uważam, że te dwie cechy są dla człowieka najważniejsze.\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 03:08 Brak komentarzy:\nOstatnio skupiłam się na pracy i czytaniu książki "Dzika droga". Już wcześniej słyszałam o szlaku PCT, ale jakoś nie przykuł mojej uwagi w większym stopniu. Teraz jednak cieszę się mając możliwość czytania tej książki. Sama złożyłam obietnicę przekazania jej dalej i do wczoraj można było do mnie napisać w tej sprawie. Myślałam, że zainteresowanie otrzymaniem książki będzie nieco większe. Miło mi było, kiedy czytałam wpisy osób mających już książkę w rękach. A co dalej? Jedna osoba napisała, że naprawdę chce przeczytać "Dziką drogę". Tylko jeden komentarz pojawił się pod moim postem. Od rana siedzę i myślę co z tym faktem zrobić. Może przedłużyć termin i dać szansę innym? No, ale zasady to zasady.\nDlatego nie przedłużając stwierdzam autorytatywnie i bezstronnie, że kolejną osobą, która będzie miała szansę przeczytania "Dzikiej drogi" jest Katarzyna K.\nZa chwilę wyślę do Ciebie maila i uzgodnimy gdzie i kiedy nadam paczuszkę.\nSerdecznie gratuluję, bo książka warta jest uwagi:)\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 05:26 3 komentarze:\nKiedy przestałam jeść mięso byłam mało uświadomiona o co w tym wszystkim chodzi. Usłyszałam w paru miejscach, że jest niezdrowe. Dowiedziałam się, że istnieją dużo lepsze sposoby odżywiania. Byłam mało doinformowana i podjęłam szybką decyzję. Dziś myślę, że brakowało mi wiele wiedzy i nadal muszę się "uczyć" w temacie żywieniowym. Wielu sceptyków przewidywało u mnie brak B12 i D. W pewnym momencie tak bardzo im uwierzyłam, że zaczęłam się obawiać o swoje zdrowie fizyczne oraz psychiczne i wpadłam w panikę. Nastrój obniżył się niemiłosiernie, a czarny humor zagościł praktycznie na stałe. Czekałam już tylko na depresję.\nW pewnym momencie coś mnie otrzeźwiło i po prosty zrobiłam badania. Mam świetne wyniki jeżeli chodzi o krew, mocz i tym podobne. Żadnego składnika mi nie brakuje i moja panika była zupełnie nieuzasadniona. Badania kontrolne robię od ponad roku i wszystko jest ok.\nAle oni nadal mnie straszą. Ze wszystkich stron dowiaduję się, że MUSZĘ zmienić sposób odżywania lub przyjmować tony leków i suplementów. Długotrwale może tak, ale nie garść każdego dnia.\n"Grupa rozpuszczalnych w tłuszczach steroidowychorganicznych związków chemicznych, które wywierają wielostronne działanie fizjologiczne, przede wszystkim w gospodarce wapniowo-fosforanowej oraz utrzymywaniu prawidłowej struktury i funkcji kośćca."\nWitamina D istnieje w dwóch wariantach. D2 oraz D3. Popularniejsza jest ta druga wersja ponieważ jest odzwierzęca. Kiedyś istniał mit jakoby ona wchłaniała się lepiej. Dziś są na równi. Pierwsza oczywiście pochodzi z roślin. A pastylki? Nikt sobie nie zdaje sprawy jak ciężko jest znaleźć w sklepach i aptekach roślinny odpowiednik. W suplementach nie spotkałam się z D2. W kilku aptekach również nie mieli. Dlatego na razie nie kupiłam. I pomimo „ciemnej” pory roku jakoś depresji nie złapałam, a humor pogarsza mi się jak mam problemy, a poprawia od razu kiedy znikają. W przyszłości na pewno przeszukam jeszcze apteki i internet, ale braku D nie odczuwam.\nB12 (nazwy chemiczne: cyjanokobalamina, kobalamina) - złożony organiczny związek chemiczny zawierający kobalt jako atom centralny. W organizmach żywych pełni rolę regulatora produkcji erytrocytów (czerwonych ciałek krwi). Jego niedobór powoduje niedokrwistość. Zaliczany jest do witamin z grupy B, tj. rozpuszczalnych w wodzie prekursorów koenzymów. Długi artykuł o niedoborze można przeczytać tutaj.\nJej brak jest wręcz niebezpieczny. Jednak organizm gromadzi ją i magazynuje na „chude” lata. Może moje zapasy nie zdążyły się wyczerpać. Kto wie. Kupiłam jednak tabletki. Zjadłam kilka i zapomniałam o nich... kilka miesięcy temu. A tak poza tym od czasu do czasu używam mleka sojowego. Fortyfikowane jest wapniem, witaminą D i B12. Piję od 2-4 litrów miesięcznie. Zatem mało jest dodatkowych składników w mojej diecie. A ja (i mój lekarz) nie widzimy w tym większego problemu. Może jednak przyjmuję je w pokarmach? B12 zjem czasem w żółtym serze czy jogurcie. Ale to i tak raz w tygodniu, najwyżej dwa. To o co chodzi z tymi witaminami i normami dziennego spożycia? Ja nie kumam.\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 02:04 2 komentarze:\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 01:21 Brak komentarzy:\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 01:27 Brak komentarzy:\nJestem już. Jestem. To był niezły tydzień. Dawno tyle się nie działo. Dziś chciałam się wyspać i napisać posta. Kot obudził mnie po szóstej, co zaowocowało moim nagłym zaśnięciem o 15, kiedy to zrobiłam obiad. Nawet nie miałam siły go zjeść.\nWstałam, przekąsiłam i piszę. Próbowałam zrobić zdjęcie, ale światła mało i nie jestem zadowolona. Zrobię jutro coś lepszego. Zatem okładkę możecie podziwiać w dobrej jakości dzięki wujkowi Google.\nA oto zasady, które zaproponowała pomysłodawczyni projektu Anna Matysiak:\nPonadto Anna napisała:\nzgłaszasz chęć udziału w komentarzu pod tym postem (obowiązkowe)\npodajesz swój mail, abym mogła się skontaktować ze zwycięzcą (obowiązkowe)\ndodajesz mój blog do obserwowanych na Google (będzie mi miło, ale nie jest to obowiązkowe)\nrównież miło mi będzie jeśli też polubisz mój blog na Facebooku (jeśli posiadasz, bo nie zmuszam do zakładania konta oczywiście)\nbyłoby super, gdybyś umieścił/a też na swoim blogu baner akcji\nA ja ze swojej strony dodam jeszcze, że również zapraszam do czytania mojego bloga oraz jako termin zakończenia akcji wyznaczam przyszłą niedzielę (22.12.2013)\nJeżeli macie ochotę poczytać o przebiegu akcji od samego początku to zapraszam pod ten adres.\nA od teraz na przemian czytam "Dziką drogę" i wasze komentarze:)\nSłońce pięknie świecie o czym możecie przekonać się już za moment. Poniżej dwa porankowe zdjęcia "Dzikiej drogi". Udało się:)\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 08:33 2 komentarze:\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 00:25 3 komentarze:\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 01:30 4 komentarze:\nJak sojowe to nie mleko? I ta cena...\nMyślę, myślę i rozkminiam. No tak ogólnie rzecz biorąc słyszałam, że mlekiem można nazywać tylko to, co pochodzi od zwierząt i jest ich mlekiem. Wszystko co roślinne, choć mleko przypomina nazywać należy inaczej. Z drugiej jednak strony z kokosów mamy mleko i nikt się nie czepia. No, ale prawo w Polsce dziurawe jest i różnie to też bywa z interpretacją. Nie jestem znawcą tematu więc może się mylę. Niezależnie od tego co w księgach napisali, dla mnie napój sojowy to mleko. Podobnie jak specyfiki z migdałów, orzechów i ryżu. Dodaję do płatków. Od czasu do czasu napiję się z nim kawy. No mleko pełną gębą.\nA jogurty sojowe? Śmietanka? Czy mogą być tak nazywane? Wiem jedynie, że producenci nie stosują zamienników (przynajmniej ja nie znam). Chodzi w tym wszystkim o dobro konsumenta, producenta czy jeszcze jakieś inne? Chyba nie dojdę z tym do ładu i składu. Wiem jedno. Nigdy nie przepadałam za mlekiem krowim. Koziego nienawidziłam. Śmierdzi mi tak, że aż robi mi się niedobrze. Ciężko jednak było przestawić się na sojowe. Jakieś takie trawiaste orzekł mój przyjaciel raz próbując dla eksperymentu. Krzywo na mnie popatrzył i do tematu nie wrócił. Ja się przekonałam i nie mam dziś większych problemów. Jogurty uwielbiałam. Sojowy jogurt naturalny jest nadal nie do przejścia. Dodaję domowe dżemy i rozkoszuję się konsystencją, bo to głównie od niej się uzależniłam. Śmietanki jeszcze nie używałam, ale może te czasy takie nadejdą.\nA wspólny mianownik jest jeden. Ogromna różnica w cenie, jeżeli porównamy produkty odzwierzęce i roślinne odpowiedniki. Dotarło do mnie kilka informacji na ten temat i widzę, że w innych krajach bywa dużo lepiej niż u nas. Weźmy pod uwagę choćby graniczące z nami Niemcy. Wybór większy, ceny niższe. W odpowiedzi usłyszałam, że taki to już nasz kraj jest, że mało osób żywi się wegańsko i firmy produkują mało tego typu produktów. Co za tym idzie koszt jest większy.\nWidzę małe światełko w tunelu. Najlepiej bowiem jeść świeże warzywa i owoce, a nie przetworzone produkty: „jogurty”, „wędliny”, „sery”. Kupię zatem więcej zieleniny, niż „przetworów”. Ale MLEKO sojowe musi być. Tego się nie wyrzeknę :)\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 01:50 3 komentarze:\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 06:30 2 komentarze:\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 23:35 Brak komentarzy:\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 22:56 Brak komentarzy:\nTemat miał być zupełnie inny. Miałam wielki plan i... los pokierował mnie na inne tory. Ale zacznijmy od początku.\nZawsze chciałam być samowystarczalna. Nauczyła mnie tego moja mama, która łatwego życia nie miała i rzadko kiedy mogła na kogoś liczyć. Zresztą nie lubiła nic pożyczać. Ani czasu drugiej osoby (np na opiekę nad dziećmi) jak i pieniędzy oraz przedmiotów. Zawsze starała się mieć jakieś zaskórniaki na wszelki wypadek choć finansowo nigdy nie mieliśmy łatwo. Wolała sobie nie kupić nić pożyczyć na nasze (moje i brata) zachcianki. Było ich trochę. Ale myślę, że tak przeciętnie jak na dzieciaki w tamtym czasie.\nJa też taka jestem. Staram się nie pożyczać. Mieć coś na czarną godzinę, a jak nie mam to po prostu nie kupuję. Nie liczę nigdy na szczęśliwy los, na jakąkolwiek niespodziewaną nagrodę. Stąpam mocno po ziemi i jestem pesymistką. I do tego raczej introwertyczką. Nauczyłam się zmieniać i przybierać maski. Cieszę się pomimo wewnętrznych łez i niepokojów. Jestem żywiołowa, mimo spokojnej natury. Dzieci mnie kochają, choć ja raz uwielbiam je równie mocno, a raz jest to jedynie oszustwo. Może to i dziwne z racji mojego zawodu i niektórych moich postępowań, ale ja po prostu zostałam tak „wyszkolona” przez studia, życie i pracę, a prawdziwa moja natura jest spokojna, łagodna i raczej oddalona od ludzkiego, codziennego zgiełku. Rzadko zgłaszam się do konkursów/losowań, pesymistycznie nie wierzę w wygraną a jedynie w to co sama wypracuję. I zawsze zazdrościłam innym prawdziwej, szczerej otwartości, ich osiągnięć, stylu życia i jeszcze wielu, wielu innych rzeczy. Jakiś czas temu zrozumiałam, że sama siebie spinam i nie jest mi z tym dobrze. Brzydko mówiąc olewałam momenty, kiedy mogło się wydarzyć coś fajnego w moim życiu. Tym razem jednak pokonałam mój wewnętrzny opór i napisałam komentarz pod postem Eleny. Walczyłam ze sobą, ale tak się cieszyłam jej wpisem, że udało mi się. Bardzo szybko jednak o wszystkim zapomniałam i ze względu na przerywane dostawy internetu sama pisałam mało i nie bardzo czytałam co piszą inni. Pochłonęła mnie codzienność. A tu nagle niespodzianka.\nPrzechodzę zatem do właściwego tematu. Jak się okazało to ja zdobyłam możliwość przeczytania książki „Dzika droga”. Nie sądziłam, że mi się uda. To była najwspanialsza informacja od wielu tygodni. I pomijając już samą książkę ucieszyło mnie kilka rzeczy. Przeczytałam wpis Eleny. Zastanawiała się bowiem kto z dwóch osób powinien ją dostać. Myślała o tym jak los powinien zadziałać. LOS. Ja nigdy nie myślałam o nim. Zawsze chciałam mieć pod kontrolą to, co się dzieje dookoła mnie. Dlatego omijało mnie tak wiele. Teraz wiem, że jest to znak od losu i muszę wiele zmienić i zaufać mu. Los wie co robi.\nA ja czekam na przesyłkę i już niedługo przekażę dalej cudowną książkę i cudowną ideę.\nZ całego serca dziękuję Elenie. Dziękuję za Twój wybór, który zrobił bardzo pozytywną rewolucję w mojej głowie :):):) <3\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 05:05 8 komentarzy:\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 05:36 4 komentarze:\nŚniadaniowo, ale i zdrowo. Co zjeść? I nagle pomysł przyszedł z drugą osobą, która jadła grejfruty. Podobno usprawniają pracę żołądka i regulują pracę jelit. Mimo, że przeczytałam, iż najlepiej jeść pół grejfruta jako kolację co najmniej godzinę przed snem to ja uważam je za rewelację rano. Kiedy wstaję rzadko zdarza mi się czuć głód. Nie ważne czy kładę się z pustym brzuchem czy nie rano musi się on nieco obudzić. Przyzwyczajona jestem do odczekania kilkunastu czy nawet kilkudziesięciu minut (do godziny) zanim coś zjem. Staram się wtedy wypić zieloną herbatę lub szklankę wody (często z sokiem z cytryny) i skoro mogę to czekam na właściwy sygnał do jedzenia. Zdarza mi się jednak rano mam niewiele czasu i coś na ząb musi być, bo drugie śniadanie to już prawie lunch.\nJako dziecko nienawidziłam grejfrutów. Wszystkie były mega gorzkie i kwaśne, czyli wszystko to czego przeciętny człowiek nie lubi. Zatem zasypywaliśmy je toną białego cukru i mrużyliśmy oczy kiedy strzelał z nich sok po wbijaniu w miąższ łyżeczki. Ja zniechęciłam się tak bardzo, że przez wiele lat wybierałam z cytrusów pomarańcze i mandarynki. Byłam w stanie także zjeść kawałek cytryny, ale grejfrytu omijałam szerokim łukiem. Potem przyszły czasy na import wszystkich możliwych owoców egzotycznych i pojawiły się zielone owoce z rodziny grejfrutów nazywane potocznie "sweety". Są nieco cierpkie, ale słodyczą zbliżają się nieco do pomarańczy, co tworzy dla mnie owoc idealny. Zdrowy, a do tego smaczny. Kilkukrotnie udało mi się także spróbować owocu pomelo, które po obraniu bardzo przypomina obranego zielonego grejfruta. Jest jeszcze bardziej zbliżony do słodkiej pomarańczy. A wracając do "sweetów" to zakochałam się w nich bez pamięci. Traktuję je na równi z pomarańczową koleżanką i gdyby nie ich cena kupowałabym je przy każdych zakupach w warzywniaku.\nA o czym warto pamiętać kupując cytrusy?\nWiele osób trąbi, że jest to bogate źródło witaminy C. Okazuje się jednak, że wiele produktów ma jej więcej. Ale kiedy podsumujemy różnorodność witamin i związków mineralnych dochodzimy do wniosku, że i tak warto od czasu do czasu zafundować sobie nieco tych owoców.\nCitrus L. to roślina z rodziny rutowatych. Do dziś istnieje spór, które owoce do nich zaliczyć. W zależności od źródła badań mamy 20-25 gatunków. Wykorzystuje się je do jedzenia, w medycynie oraz są stosowane w wielu produktach kosmetycznych. W niektórych krajach służą również jako rośliny ozdobne.\nZatem czy warto zjeść co dziennie jeden z owoców cytrusowych? Oczywiście. Nie mam żadnych wątpliwości!\nAutor: poszukiwaczkazdrowia o 06:23 3 komentarze:


HQ - ekskluzywne meble do przedpokoju - Aktualności - ALLHALL=ALL FOR HALL\nTu jesteś: Strona główna » ARANŻACJE » HQ - ekskluzywne meble do przedpokoju\nHQ - ekskluzywne meble do przedpokoju\nHQ to ekskluzywne meble do przedpokoju. Jest to linia premium marki ALLHALL. Odchodzi ona od tradycyjnego wzornictwa i stawia na nowatorskie kształty oraz ciekawe kolaboracje przeróżnych faktur. Spełnia ona wszystkie kryteria ekskluzywności; misterna dbałość o szczegóły, wykorzystanie materiałów wyłącznie najwyższej jakości i szyk charakterystyczny dla najlepszych designerów.\nEkskluzywne meble do przedpokoju HQ\nNazwa HQ została zaczerpnięta z Kultury Dalekiego Wschodu. Haiku to japońska sztuka poetycka, gdzie wiersze mają oddawać w sposób najbardziej trafny jakiś określony moment - wycinek świata, który chcemy uchwycić i zapamiętać. Takie też są meble do przedpokoju HQ, wykraczają daleko poza toporne szafy- lekkie w formie i zachwycające.\nLoft to miejsce, z któym idealnie komponują się meble do przedpokoju HQ\nProducent przygotował bardzo ciekawą ofertę, skłądającą się z różnego typu wieszaków, stojaków na wino, garderoby naściennej, parasolników oraz gazetownika. Wszystkie te produkty dostępne są w naszym sklepie internetowym.


Happily Ever After isn't really the end...: Dream a little dream of me\n24 lata z wyglądu znacznie młodszy - apartament woodlands - bogaty - utrzymanek i pan do towarzystwa dla innych panów, którzy bez pamięci tracą dla niego głowę, a później lądują z niczym ogołoceni z majątków - złodziej, oszust, krętacz i znawca sztuki - poznał sekret wiecznej młodości i prawdopodobnie przehandlował swoją duszę z diabłem\nJasnowłosy młodzieniec może wyglądać niepozornie, lecz bez wątpienia jest jedną z najbogatszych osób w Fabletown. Majątku swojego nie zdobył jednak w uczciwy sposób ciężką pracą, ale dzięki wykorzystywaniu i oszukiwaniu innych. Zaczynał prosto, jako drobny kieszonkowiec, który wykradał ludziom pieniądze. Nie zdobywał wtedy dużo, ale wystarczało mu na przeżycie. Jego sytuacja znacznie się poprawiła, gdy pomocną dłoń wyciągnął do niego mężczyzna, z którym nikt normalny nie chciałby mieć do czynienia, a jego skusił obietnicą bogactwa i dogodnego życia w zamian za przysługę. Dorian Gray słynął ze swoich zdolności mamienia ludzi i pozbawiania ich szczęścia. Młodzieniec, który raz zakosztował hedonistycznego stylu życia pragnął już nigdy nie przestać czerpać przyjemności ze wszystkiego. Bez trudu potrafił owinąć sobie ludzi wokół palca i naprawdę niewielu było mu się w stanie oprzeć, a on to wykorzystywał. Od tamtego czasu niewiele się zmieniło. Gdy trafił do Fabletown pod nowymi personaliami nie zrezygnował ze swojego dawnego życia. Bawił się i czerpał z życia to co najlepsze, mając nadzieję, że napisze swoją historię na nowo. Okazało się jednak, że nie wszystko było takie proste jak dawniej. Niemniej jednak pomocna dłoń niebezpiecznego człowieka sprawiła, że życie po raz kolejny stało się bajką, której na przeszkodzie stoi jedynie cholerny obraz, ukryty gdzieś pod podłogą. Anthony to przyjemna postać, której charakter rozwinę w wątkach. Szukamy romansów, klientów i człowieka, dzięki któremu chłopak stał się tym kim jest obecnie. Męsko-męskie idą nam najlepiej, ale proszę się nie zrażać. Możemy pokusić się o jakąś erotykę.\nAnthony Miller •\nburton2 kwietnia 2017 21:25[Cześć, ptero, w końcu!Fajny Ci ten Dorian wyszedł, serio. Życzę ciekawych wątków, dużo powiązań, no i wpadaj do mnie, gdybyś chciał, a może damy radę coś wykombinować.]Indrid ColdOdpowiedzUsuńBociek2 kwietnia 2017 21:32[Witam, witam w naszych skromnych progach :)Bardzo fajny pan ci wyszedł. Jeśli pojawi się ochota na wątek to zapraszam do siebie. Myślę że pewnie coś się fajnego wymyśli :D]LucyferWillOdpowiedzUsuńIce Queen2 kwietnia 2017 21:34[Im dłużej się wpatruję w to zdjęcie tym bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że to jest J. Bieber, ale pewności nie mam. Takie pół na pół. Ale no nie ważne! Bardzo ciekawa ta postać i fajna, mi osobiście przypadła do gustu. Dobrej zabawy życzę i w razie chęci, gdybym zainteresowała to zapraszam do siebie. :) ] Kenna Pierce OdpowiedzUsuńNight Tear2 kwietnia 2017 21:35[Cześć! Robię z Feli okropnego strażnika Teksasu, ale... bardzo chętnie by sobie porozmawiała z Anthonym na temat bezinteresownej miłości, szczerości i niezależności finansowej. O ile dowiedziałaby się o jego przekrętach, rzecz jasna. :DPowodzenia z Twoim panem, mnóstwa fascynujących wątków. I zapraszam do nas, jeśli znajdzie się ochota. ;)]Felice Fletcher & Miyuki FuyuhimeOdpowiedzUsuńburton2 kwietnia 2017 21:43[A masz ochotę na coś bardzo pojebanego czy tak tylko trochę?]Indrid ColdOdpowiedzUsuńburton2 kwietnia 2017 21:50[Hm, dobra.Widzi mi się coś takiego, że Anthony (ale chyba będę go ostatecznie nazywać Dorian, bo się poplątam), mógł kiedyś ukraść Indridowi coś cennego. To w sumie taki trochę dziwak, bo rzeczy Doczesnych uważa za dziwne i skomplikowane, więc je kolekcjonuje. Miksery, telewizory itp. Twój Pan mógłby ukraść mu jedną z tych rzeczy, bo w gruncie rzeczy są nieistotne, ale dla Indrida bardzo istotne. Cold zaplanowałby zemstę. Przykładowo, mógłby go porwać do swojej prywatnej rzeźni, czyli po prostu magazynu, w którym na hakach zamiast zwierząt wiszą ludzie.]IndridOdpowiedzUsuńBociek2 kwietnia 2017 21:55[Może Will kilka lat temu nauczył Anthonego złodziejskiego fachu (albo przynajmniej podszkolił go)? A teraz po iluś tam latach proponuje mu jakiś napad na bank, albo jakiś spory przekręt?]WillOdpowiedzUsuńburton2 kwietnia 2017 22:03[To może tak — Indrid ma zdolność nawiedzania ludzi w nocy i zmieniania ich snów, więc często z tego korzysta i uprzykrza im życie na wszelkie możliwe sposoby. Co Ty na to, żeby tak właśnie zrobił z Anthonym? Mógłby zesłać na niego kilka napraaaawdę nieprzyjemnych snów. W jednym z nim mogłaby być właśnie ta rzeźnia i nie wiem, Anothony udałby się tam myśląc, że właśnie tam znajduje się źródło tych conocnych koszmarów?]IndridOdpowiedzUsuńgodless heathen2 kwietnia 2017 22:36[Ja się dziwię, że mieszkańcom Fabletown zostało jeszcze coś do rozkradnięcia, skoro populacja złodziei zwiększa się w tak zastraszającym tempie :D Dzień dobry!]Harley FletcherOdpowiedzUsuńPendragon3 kwietnia 2017 11:26[ Witam na blogu :D Ciekawy i podstępy młodzienic... lubię takich.Może jakaś mała współpraca z moim Peterem? Coś mi się wydaje że się nieźle dogadają :DMiłego pisania życzę :D ]Pan PeterOdpowiedzUsuńPendragon3 kwietnia 2017 11:49[ Mój Peter nie został przeze mnie określony, jeśli chodzi o orientacje więc nie widzę problemu by stworzyć między nimi jakiś romansik.Co powiesz na coś takiego, że twój pan robiąc to co robi, po prostu wpadł w oko komuś nieodpowiedniemu lub też naraził się komuś dla kogo skopanie do nieprzytomności człowieka to nic nadzwyczajnego. Możemy uznać, że Peter w jakiś sposób wstawiłby się za Anthonym a przez to zawiązaliby pewną współpracę. Peterowi przydadzą się pieniądze i towarzystwo, a Anthonemu zapewne przyda się pewnego rodzaju ochroniarz, wspólnik i ktoś kto zawsze będzie na miejscu.Co ty na to?]Pan PeterOdpowiedzUsuńburton3 kwietnia 2017 12:14[Skoro byłaby to zemsta za kradzież, to zwabiłby go tam po to, żeby zmusić Doriana (chociażby torturami) do oddania "cennego" przedmiotu, którym mógłby być chociażby mikser.]IndridOdpowiedzUsuńPendragon3 kwietnia 2017 12:46[ To w sumie zależy też od ciebie :) Chociaż możemy spróbować ten ich romans potraktować poważnie. Albo może stać się poważny z czasem :) Możnaby zacząć od ich pierwszego spotkania, może w jakimś przydrożnym motelu albo barze, do którego twój Anthony wcale by nie pasował, dlatego zwróciłby na siebie uwagę. Albo w jakimś klubie bądź na tyłach tego klubu? Jak wolisz?]Pan PeterOdpowiedzUsuńburton3 kwietnia 2017 12:48[Zawsze można przerobić Anthony'ego na mielonkę. XD]głodny IndridOdpowiedzUsuńburton3 kwietnia 2017 12:56[Obawiam się, że mógłby odebrać to jako coś seksualnego. XD]IndridOdpowiedzUsuńburton3 kwietnia 2017 13:00[Ta postać nie ogarnia chyba niczego oprócz wypruwania flaków. XD]IndridOdpowiedzUsuńburton3 kwietnia 2017 13:06[Gdyby mu oddał ten głupi mikser, mogliby razem kraść. XD]Indrid<OdpowiedzUsuńPendragon3 kwietnia 2017 13:25Wpatrywał się w drogę przed sobą. Przesuwające się rytmicznie białe pasy, oddzielające strony jezdni były wręcz hipnotyzujące. Zaczął napadać zmrok. Miał już zdrętwiałe nogi a prostowanie ich już przestawało pomagać. Musiał się zatrzymać, chwilę pochodzić a potem położyć się spać. Był w trasie, przerywanej na tankowanie, jakiś posiłek i toaletę, już prawie dziewięć godzin. Warkot silnika zaczynał mu się wwiercać w czaszkę.Reklama motelu wyłoniła się zza zakrętu jakby za sprawą magii. Tego właśnie potrzebował. Tani motel z barem i kto wie, może z jakimiś dziewczynkami na godziny. Przyda mu się relaks.Zatrzymał się na parkingu dla gości, wybierając najmniej widoczne z drogi miejsce. Wątpił by szukali go na drugim krańcu kraju. Żaden normalny człowiek nie przebyłby takiej odległości, poruszając się po ziemi, w kilka godzin. Całe szczęście, że on nie był taki jak każdy. Mógłby wybrać inną część kraj, albo nawet inny kraj, nawet taki za oceanem. Jednak lubił Stany i ten specyficzny, panujący tu klimat.Przerzucił przez ramię wojskową torbę. Odczepił od maszyny nieduży kuferek i wkroczył do motelu. Dzwonek zaweszony nad drzwiami, obowiązkowy w takich miejscach, oznajmił przybycie gościa.Recepcjonistka, pomarszczona ciemnoskóra kobieta, oderwała wzrok od robionej na drutach skarpetki i wbiła je w mężczyznę.Peter zbliżył się do biurka, z dużym napisem recepcja, wymalowanym czarną farbę na desce. Uśmiechnął się w sposób, jaki tylko on potrafił. Ludzie chyba podświadomie wczuwali w nim niebezpieczeństwo i dopiero ten przyjemny uśmiech ich nieco uspokajał. Kobieta przestała kurczowo ściskać drut i zmrużyła oczy.- Dobry wieczór. - przywitał się. - Chciałem pokój na jedną albo dwie noce.- Wieczór dobry, ciepły. - odparła zachrypniętym głosem. - No to na jedną czy dwie? Mamy tu spory ruch...Pete rozejrzał się po korytarzu. Poza nim i recepcjonistką nie było widać nikogo. A na parkingu stało ledwie kilka aut i motocykli, przy czym prawie wszystkie w bliskości wejścia do baru.- Dobrze, więc na dwie.- Jednoosobowy?Mężczyzna poszerzył nieco swój uśmiech. Wyglądało na to, że przyprowadzenie poderwanych panienek na numerek do hotelu było dodatkowo płatne.- Więc dwuosobowy.Przesunęła po nim podejrzliwym spojrzeniem. Otworzyła kalendarz, leżący przed nią i przejrzała listę.- Płatne z góry. Jakiś dokument poproszę...- A jak zapłacę za trzy noce i powiem, że nazywam się Derek Wick, to to wystarczy?W podejrzliwych oczach starej recepcjonistki, która widziała i słyszała już wiele, rozbłysła chciwa zgoda. Za to właśnie lubił takie małe motele przy drodze. Można było pozostać anonimowym.Rozgościł się w swoim pokoiku. Łóżko było nawet wygodne a pościel dziwnie świeża. Pewnie ktoś tu zmarł i byli zmuszeni zmienić na nową. Otworzył kuferek i zajrzał do środka. Kuferek sam w sobie był większy w śordku niż na zewnątrz. Wyglądało na to, że dziewczynki śpią. Postawił więc uchylony na parapecie okna. Wziął prysznic, przebrał się, powalczył chwilę z hotelową pralką na monety, postawioną w korytarzu. Poczekał aż pranie i suszenie się skończy. Jeszcze rozwiesił ubrania na skrzydłach drzwi szafy. Pochował to co trzeba było pochować, wziął kilka banknotów i udał się do baru.- Fireball. - zamówił, siadając przy barze. Barmanka spojrzał na niego unosząc brew.- Poważnie?- Jasne. Mój ulubiony. - obdarzył kobietę swoim magicznym umiechem. nie dziwił się jej. Nawet w jego gangu krzywili się gdy pił tego drinka. Nie każdy odważyłby się wypić drinka z tabasco, cynamonu i wódki. Odwrócił głowę, przyglądając sie pozostałym gościom. Nie było ich wiele. Większość zgromadziłą się wokół dwóch stołów bilardowych, organizując jakieś zakłady. Peter pociągnął spory łyk ze szklanki. Możliwe że spodziewałby się zobaczyć tu żywego albo martwego Elvisa, niż mężczyznę, który właśnie wszedł. Wydawał się całkowicie nie pasować do tego miejsca. Jakby znalazł sie tu przez przypadek. Przyglądał mu się z zaciekawieniem, które trudno było ukryć. OdpowiedzUsuńOdpowiedziPendragon3 kwietnia 2017 13:25[Proszę bardzo :) ]UsuńOdpowiedzburton3 kwietnia 2017 14:06[Wybacz późny odpis, ale tworzyłem zakładkę.Hm, to może jak już znajdą się w tej rzeźni i trochę pobawią w kota i myszkę, Indrid zaproponuje mu zarobek w zamian za oddanie miksera?]IndridOdpowiedzUsuńburton3 kwietnia 2017 14:25[Jasne. :)]IndridOdpowiedzUsuńPendragon3 kwietnia 2017 15:25- Szczerze wątpie. - odparł, gdy nieznajomy się odezwał. - Zabłądziłeś? - była to pierwsza rzecz jaka mu wpadła do głowy. Ludzie, którzy tak wyglądali od których wręcz zionęło pieniędzmi, dumą i pewnego rodzaju pychą, nie zapuszczali się w miejsca takie jak to bez konkretnego powodu. Zwykle było nim właśnie zbłądzenie.wychylił połowę zawartości swojej szklaneczki. Był ciekaw kiedy tubylcy zwrócą na obcego uwagę i zechcą by się z nimi podzielił tym co ma. Było to nieuniknione, czy tego chciał czy nie. Ludzie nie zwykli przepuszczać takich dobrych okazji. - Zastanawiam się jeszcze czy lubisz adrenaline... - dodał. Po ubiorze Petera można był od razu wywnioskować, że jet motocyklistą i to nie z gatunku tych, którzy wydają setki tysięcy na specjalnie wzmacniane ubrania i aerodynamiczny plecaczek by móc sobie przewieźć gatki na zmianę. Nie czekał długo na pierwszą reakcję. Ktoś odwrócił się i dostrzegł obcego. Szturchnął kolegę, ten następnego aż w końcu wszyscy, łącznie z dziewczętami zerkali w kierunku obcego. Gdy Peter wszedł do środka niemal nikt nie uraczył go spojrzeniem, poza dziewczynkami. A ten tu, zwrócił uwagę nawet barmana i gościa który od godziny grał w tę samą grę na automacie, licząc w końcu na wygraną. - Zgubiłeś się człowieku? - rzucił jedna z mężczyzn, opierając na ramieniu kij do bilarda. powtórzył wczesniejsze pytanie Petera, co potwierdzało tylko wyalienowanie gościa. OdpowiedzUsuńPendragon3 kwietnia 2017 16:51Peter wzruszył ramionami. Cóż mógł go obchodzić jakiś facet, który z własnej woli ładował się w takie bagno? Może był wariatem? A może gliną? Zerknął znów na obcego. Nie wyglądał na policjanta. Był zbyt porządny. Znał wielu gliniarzy chociaż nie w tej części Ameryki. Jednak mógł się mylić.- Ja chyba znam na to wiele określeń. - mruknął, mając na myśli tę specyficzną mieszankę głupoty z naiwnością. Dokończył swojego drinka, odstawił szklankę i czekał na dalszy rozwój wypadów. Musiał przyznać, że w nieznajomym było coś niezwykłego. Nie należał do tego świata. A przebywał z nim z dużą swobodą. - Twoi przyjaciele? - parsknął mężczyzna. - Też takie księżniczki jak ty? To poczekamy na nich. Nam się nie spieszy. Teraz Peter już był pewien, że cała sytuacja nie skończy się miło ani przyjemnie. Mogliby odpuścić. Jednak nie zrobili tego z jednego waznego powodu... Obcy był zbyt przystojny. Dziewczynkom się spodobał. Nie było dla takich ludzi jak ci tutaj nic gorszego niż nadziany, przystojny mężczyzna i to do tego tak bezczelnie pewny siebie.- Może z nami zagrasz, co? Pete zamknął na chwilę oczu. No tak... Będzie burda, przyjedzie policja a on będzie musiał w popłochu uciekać. A był taki zmęczony... Do szczęścia brakowało mu tylko ze dwóch drinków i kogoś kto postawi mu laskę za kilka gorszy. OdpowiedzUsuńBociek3 kwietnia 2017 17:15[Hmmm brzmi ciekawie :D A co miałoby być tą cenną rzeczą? I czy byłaby to rzecz cenna dla Anthony'ego, czy może cenna tak w ogóle? No i mam pytanie za milion pięćset sto dziewięćset punktów...gdzie rozpoczynamy wątek? Według mnie przypadkowe spotkanie na ulicy albo w barze to takie oklepane to jest. Moze Will złoży po prostu wizytę w domu Millera? Przyjdzie, powie co proponuje i może popyta o kilka rzeczy i sobie po tym wszystkim pójdzie xD]WillOdpowiedzUsuńBociek3 kwietnia 2017 17:46[Dobra.Wydaje mi się, że Will traktowałby Anthony'ego jak dobrego znajomego/przyjaciela, ewentualnie jak młodszego brata, któremu od czasu do czasu należy wskazać drogę ;)tyle byłoby odnośnie tego jak ja widziałbym ich przeszłość i relacje :DPasuje ci takie coś? Czy może wolałbyś pójść w innym kierunku?]WillOdpowiedzUsuńBociek3 kwietnia 2017 20:15Szybko przemierzał ulice Fable. Po zmroku było tutaj zdecydowanie ciekawiej niż za dnia, ale niestety musiał zadowolić się wieczorną rutyną mieszkających tutaj Baśniowców. A także przechodzącymi od czasu do czasu zwykłych Mundies, którzy szczerze powiedziawszy to średnio go obchodzili. Bardziej interesował się zawartością ich portfeli…ale o tym cii…Poprawił poły skórzanej, nieco już znoszonej, kurtki. Podciągnął rękawy tak, żeby widać było jego przedramiona. Miał zamiar spotkać się z kimś. Kimś kogo dawno nie widział i był dla Willa na swój sposób bliską osobą. Naprawdę zastanawiał się jak to będzie po tylu latach nieobecności znowu się spotkać i usłyszeć swój głos.Sprawdził godzinę na telefonie i uśmiechnął się pod nosem. Zastanawiał się czy nadal trudni się tym czego go nauczył. Młodego chłopaka kiedyś może nie tyle co nauczył złodziejskiego fachu, co pokazał mu jak ma się zachowywać, na co ma popatrzeć…nakierował go na „właściwe” tory. Sam Will wiedział, że bardzo ciężko jest się pozbyć starych przyzwyczajeń, które gdzieś tam siedzą w głowie i dają o sobie znać w najmniej oczekiwanych momentach.Wszedł spokojnym krokiem do apartamentowca Woodlands, gdzie mieszkał jego przyjaciel. Szkarłatny minął sprzątającego podłogę Muchołapa, śpiącego (jak zwykle) strażnika. Wszystko było takie jak zawsze…z pozoru zwyczajne i nie rzucające się w oczy. Doświadczony jednak zdoła zauważyć więcej. Zobaczy też różnice, które na pierwszy rzut oka są niewidoczne.Wszedł do windy i wcisnął odpowiedni numer piętra. Uśmiechnął się pod nosem widząc jak pozłacane wrota windy się zamykają. Niby przyzwyczaił się do tego, ale jakoś chyba nigdy nie przestanie go to bawić.Wyszedł po krótkiej chwili z windy i przemierzył, wydawać by się mogło, niekończący się korytarz. Zatrzymał się przed drzwiami do jednego z mieszkań i zadzwonił dzwonkiem. Przez chwilę czekał aż ktoś łaskawie mu otworzy drzwi. Kiedy usłyszał szczęk przekręcanego zamka wypalił nie przerywając obserwacji podłogi:— Tęskniłeś? – uśmiechnął się pod nosem i podniósł nieco głowę. – Tylko nie mów, że zapomniałeś o mnie. O Willu Szkarłatnym się nie zapomina – dodał po chwili.WillOdpowiedzUsuńPendragon3 kwietnia 2017 20:40– Nie, jestem tutaj tylko przejazdem. Odpoczywam po długiej podróży – powiedział, przedrzeźniając mężczyznę. Uśmiechnął sie przy tym łobuzersko. Wyciągnął z tylnej kieszeni spodniparę rękawić w których jeździł. Miały odpowiednio wstawione stalowe płytki. Miał zbyt duże doświadczenie w barowych burdach by się do tego nie przygotować. Ostentacyjnie położył je na blacie obok siebie. Tylko po co? Miał się nie mieszać... Co go obchodzi jakiś obcy facecik?Znów spojrzał na swojego dziwnego towarzysza. Za kogoś takiego ma się dać oklepać? Chociaż może i warto? Był miły dla oka. I najwyraźniej zdawal sobie ztego sprawę. Westchnął głęboko, wkładając rękawiczki. - A wy nie jesteście parą? - rzucił ten sam, który najwyraźniej lubi wymachiwać kijem, stając tuż za mężczyznami. Peter odwrócił się energicznie. Zdzielił faceta w brzuch, a potem wyprowadził silny lewy prosty, rozwalając mu nos. Trysnęła krew, brudząc podłogę. Odizwo agresor utrzymał się na nogach. Ale po kopniaku w krocze ciężkim buciorem, padł na ziemię kwiląc cicho. - No dobra. Ktoś jeszcze? Nie mam ochoty się zabawiać. Jak ktoś chce jeszcze w pierdol to zapraszam. Bez swojego przywódcy nie byli już tacy chętni, ale Peter podejrzewał, że zaraz się któryś ruszy a za nim cała reszta. Wsunął dłoń pod poł kurtki. Wszyscy spieli się, czekając na broń którą wyciągnie. Jednak zamiast gnara ujrzeli w jego dłoni mały woreczek z umieszczoną w środku dziwną tutką. Peter wyciągnł ją, nabrał głęboki wdech i dmuchnął w tutkę. Srebrzysty proszek rozpylony został w stronę tubylców. Wtedy Peter odwrócił się, złapał nowego za łokieć i wyprowadził. Ledwo zamknął drzwi a z baru doszły ich krzyki przerażenia. Peter schował tutkę z powrotem do woreczka. To był jego własny patent. Proszek który wytwarzała Will, wciągnięty przez nos wywoływał straszliwe wizje. Im mniej proszku tym krótsze wizje. Ta ilość którą w rozproszonej formie wciągnęli goście baru powinna dać im może minutę albo trzy minuty prawdziwej grozy. To zwykle wystarczało by całkowicie obezwładnić przeciwnika. Swego czasu wypróbował to na grupie motocyklistów z wrogiego gangu. Nieziemsko skuteczne.- No dobra panie ładny. Czekaj tu sobie na tych swoich wyimaginowanych przyjaciół. A do środka nie wchodz jeszcze przez jakieś dziesięć minut. Chyba że lubisz się bać. OdpowiedzUsuńkundel baskervillów4 kwietnia 2017 09:16[Witaj w Fabletown! :D Trochę spóźnione, ale mam ostatnio sporo na głowie ;')Bardzo urocze zdjęcie w karcie, idealnie dobrane do postaci :D Chyba tak właśnie wyobrażałabym sobie współczesnego Doriana. Życzę samych ciekawych wątków; zostań z nami jak najdłużej! W razie chęci zapraszam do siebie, może uda nam się wymyślić coś ciekawego.]Administracja & LucyOdpowiedzUsuńFox5 kwietnia 2017 04:03[Witam serdecznie. :) Dorian wyszedł bardzo klasycznie, więc naprawdę udane i ciekawe uwspółcześnienie postaci. Życzę samych ciekawych wątków, a w razie chęci zapraszam również do siebie.]Mordred DeschainOdpowiedzUsuńBociek8 kwietnia 2017 15:09Uśmiechnął się nieco i wszedł do mieszkania. Włożył ręce do kieszeni, przeszedł się po salonie należącym do Anthony’ego i rozejrzał się po nim uważnie. Nie pytając o jakiekolwiek przyzwolenie usiadł w fotelu i spojrzał na swojego przyjaciela. Czy też może i dawnego znajomego…— Uprzejmy jak zawsze – powiedział, można było wyczuć w wypowiedzi złodzieja nutkę ironii oraz sarkazmu. Jednak chyba nie powinno to dziwić w końcu to Will od dłuższego czasu unikał ludzi i nie spotykał się (raczej z przyzwyczajenia) ze swoimi byłymi współpracownikami, albo z kimkolwiek z kim spotykał się zanim trafił do pierdla. – Interesy Anthony. Interesy, które powinny cię zainteresować – uniósł prawy kącik ust.Rozejrzał się dokładniej po mieszkaniu. Apartamentowiec Woodlands nie był miejscem dla biednych baśniowców. Tutaj mieszkała ta słynna „elita”. Król Cole, Śnieżka, ukochany szeryf a także kilku innych. Will niby miał wystarczająco wiele funduszy na to aby zamieszkać w jednym z apartamentów w tym budynku, jednak wzbraniał się przed tym. Wolał mieszkać możliwie najdalej od najważniejszego budynku w Fable. Ze względów bezpieczeństwa…gdyby mieszkał tutaj nie mógłby „normalnie pracować”… znaczy się musiałby zacząć pracować uczciwie, co z jego kartoteką byłoby trudnym zadaniem. Bardzo trudnym. Bo kto zechciałby przyjąć złodzieja do swojej firmy?Poza tym uczciwa praca nie była dla Willa. Całe życie spędził na kradnięciu, zabieraniu i pożyczaniu na wieczne nieoddanie.— Ładnie się urządziłeś – powiedział z niejakim podziwem. Wydawało się, że Will chce możliwie najdłużej odciągnąć moment w którym powie o co konkretnie chodzi. Z jakim „interesem” przychodzi do Millera. Szkarłatny wyglądał zupełnie tak jakby w myślach wyceniał ile co jest warte i po ile mógłby to wszystko opchnąć…Znaczy się przez chwilę przemknęło mu to gdzieś przez myśl, ale jednak miał zasady. Dosyć okrojone, ale miał. I jedna z mnich mówiła o tym, że kolegów, znajomych, starych i biednych się nie okrada… Znaczy się jeśli ktoś był stary ale i bogaty to robił wyjątki. W końcu jeśli jakiś staruszek miał paręset tysięcy na koncie to wypadałoby sobie to wszystko pożyczyć, bo przecież emeryt nie wykorzysta tego, a jemu bardziej się przydadzą te pieniądze (albo ich część).— Powiedz jednak co to u ciebie słychać… Bo widzę, ze nie było mnie przez jakiś czas i wygląda na to, ze nie próżnowałeś – spojrzał na niego z lekkim uśmiechem, który chyba miał jakoś nakłonić Anthony’ego do zwierzeń.WillOdpowiedzUsuńkundel baskervillów9 kwietnia 2017 11:47[Wpadło mi do głowy to, że właściwie zajmowali się niemal tym samym. Lucy, tuż po przybyciu do Fabletown uwodziła mężczyzn i okradała, bądź po prostu żyła z tego, czym ją obdarowywali. Może nie do końca była utrzymanką, ale działała na podobnej zasadzie co Anthony :D Z pewnością nie raz na siebie wpadali i wchodzili sobie w paradę. Widzę nawet sytuację, w której oboje zasadzają się na jednego faceta xD Mogli się znać z widzenia lub nieco lepiej i może traktowaliby się jako konkurencja? Dałabym im wówczas dość zabawną relację, w której na swój widok przewracaliby oczami z myślą "to znowu on/ona" :D Co o tym sądzisz? ;)Co do samego wątku - zależy właściwie od tego, czy takie powiązanie, o którym napisałam by ci pasowały ;) Możemy ich w coś wplątać, w jakiś morderstwo jednego z "klientów"... Mamy właściwie sporo możliwości. Daj znać :D]LucyOdpowiedzUsuńBociek9 kwietnia 2017 14:02Zaśmiał się cicho słysząc Anthony’ego. Naprawdę był to na swój sposób niezły żart.— Nie przesadzaj. Noc, czy nie nigdy nie wiesz kiedy coś stanie się – opowiedział. – Poza tym to nie jest noc… Druga to nie noc, to ranek prawie, podobnie jak czwarta czy trzecia. Dwudziesta druga to późny wieczór, podobnie jak dwudziesta trzecia… Noc to w sumie dwunasta/dwudziesta czwarta/północ… niepotrzebne skreślić – wzruszył ramionami. Tłumaczenia Willa zawsze były…na swój sposób inne, oryginalne. Ale zazwyczaj szło je łatwo zapamiętać oraz wziąć sobie to wszystko do serca. Wbrew pozorom Will nie mówił głupio, nie był głupi.Niektórzy co prawda sądzili inaczej. Bo pewnie gdyby był odrobinę mądry/inteligentny/wykształcony, to z cała pewnością nie byłby złodziejem. Co z tego, że udało mu się obejść najróżniejsze zabezpieczenia, że potrafi dostać się tam gdzie nikt inny nie potrafi…dla niektórych wciąż będzie tylko głupim złodziejem bez jakiejś szkoły.Niby szkołę kiedyś skończył… i nie tylko podstawową, bo był swego czasu na studiach i nie była to uczelnia gdzie zdobywało się wyższe wykształcenie w robieniu hałasu.Po prostu o swoich edukacyjnych przygodach nie mówił nic. Nie chwalił się bo i tak nikt by mu nie uwierzył. A po co mówić o tym innym? Nie musieli wiedzieć, niech żyli w nieświadomości i nadal sądzili, że Will Szkarłatny jest głupim złodziejem, bez jakiegokolwiek wykształcenia.— Niby tak…ale wiesz…ktoś mógłby mnie wtedy okraść, co nie? – puścił mu oczko. Miał jakiś dystans do siebie oraz do swojego fachu.Pokiwał głową. Znał, pamiętał…on sam nie miał jakiegoś takiego zmysłu estetycznego. Po prostu w niektórych momentach nauczył się kiedy coś można połączyć ze sobą, a kiedy nie należy. Chyba nawet wolałby zapłacić trochę za jakiegoś projektanta wnętrz; aby ktoś inny urządził mu mieszkanie. Mieszkanie, które nie było tak okazałe jak to należące do Anthony’ego. Wbrew pozorom lepiej było mieć jakiś niczym nie wyróżniający się domek i po prostu zginąć w tłumie.—Wiesz, ze ja nie potępiam. Jeśli coś przynosi efekt to dobrze – odpowiedział. – Chyba, że za przeproszeniem „wytarłeś sobie dupę” moimi „zasadami”, czyli oszukałeś biednych i zabrałeś im resztę forsy, czy też okradłeś starze osoby to wtedy to potępię. Bo w tym fachu tez należy mieć zasady – odpowiedział Will. – I owszem, mam pewne informacje…ale chyba bardziej mnie ciekawi co u ciebie. Jak ty powiesz, to wtedy przyjdzie czas na mnie – wskazał Millerowi miejsce. – Na co czekasz? Siadaj chłopie i opowiadaj.Will[Przy okazji dziękuję za miłe słowa :D / Ivan]OdpowiedzUsuńPendragon15 kwietnia 2017 18:36Peter przesunął spojrzeniem po sylwetce swego rozmówcy. Skąd ten koleś się w ogóle urwał, nie rozumiał. Wydawał się zywcem wyciągnięty z jakiegoś bogatego domu na przedmieściach. Podejrzewal, ze gdyby wyjrzał na karking bez problemu wskazałby pojazd, którym ów czlowiek przyjechał. - To nie zabawki dla dzieci. - odparł z całkowitą powagą wypisaną na twarzy. - Po co ci to? Lubisz się bać? Do niczego innego nie służy. Jakby na potwierdzenie tych słów, zza drzwi dobiegły ich znów opentańcze krzyki. Peter zerknął na zegarek na swoim nadgarstku. Niedawno wziął go jako spłatę długu. ale wtedy miał jeszcze swój gang, swoją rodzinkę. Teraz był sam i musiał bardzo uważac. Minęły już dwie minuty. Pyłek zaraz powinien przestać działać. Pete uchylił drzwi, wstrzymując na chwilę powietrze w płucach. Standardowo, ludzie nagle ockneli się, nie będąc do końca pewni gdzie się znajdują. Zupełnie jakby przed chwilą obudzili się z ciężkiego i nieprzyjemnego snu. Zamknął drzwi i ruszył w stronę recepcji. Wątpił by ktoś chciał się na nim zemścić za to co zrobił. Zwłaszcza, ze nie można było tego całkowicie wyjaśnić. Stanął przed ladą. Mimo że kobieta siedziała na swoim miejscu nawet nie podniosła spojrzenia gdy podszedł. Więc Peter wcisnął staromodny dzwoneczek, by zwrócić na siebie uwagę.- Można zamówić zimne piwo do pokoju? Tu jakiś burdel na dole się zrobił.- Moża, kochaneczku...- To propozycja? - rzucił Pete, unosząc brew uśmiechając się szelmowsko. - Cztery butelki poproszę. [ Ja też nieczęsto ostatnio jestem... Praca mnie wykończy w końcu. ]OdpowiedzUsuńBociek21 kwietnia 2017 14:10Zaśmiał się nieco szyderczo. Chyba tylko tak potrafił się śmiać Will Szkarłatny – szyderczo. Od dawna z jego gardła nie wydobył się szczery śmiech, czy chociażby ten nieco histeryczny. Tylko ta wyuczona szyderczość, która towarzyszyła mu od zawsze, która być może urosła nawet do rangi przyjaciółki, albo nawet i kochanki.— A ile bierzesz od starych znajomych za godzinę przy kawie? – wypalił. Kącik jego ust nieco drgnął, zupełnie jak przy jakimś tiku nerwowym. Nie powiedział tego tylko dlatego, że Anthony uraził jego ego, które może było zbyt wysokie, ale nie aż tak wysokie jakie miał taki Lucyfer, czy każdy inny diabeł, tudzież wysłannik z piekła. Oni to zawsze mieli zbyt wybujałe mniemanie o sobie. Co innego takie aniołki i inne stworzenia niebiańskie, które były niemalże skromne i dobre aż do bólu…to irytowało chyba każdego, kiedy ktoś był miły i przyjazny i zastanawiał się dlaczego, ludzie odtrącają albo i wyśmiewają takie osoby. Niestety anioły tego chyba nie rozumiały do końca.— Pamiętasz co ci mówiłem kilka lat temu? – zapytał. – Nigdy nie chwal się ile zarobiłeś i co ukradłeś, nawet wrogom….a już zwłaszcza przyjaciołom i znajomym – jedna z mądrości życiowych, które pielęgnował Will. Prawdopodobnie dlatego Szkarłatny nie mieszka w jakiejś willi, albo innym pałacu. Nie potrzebuje… nigdy tego nie potrzebował. Paradoksalnie dążył do bogactwa i innych wygód, ale nie potrzebował żadnego pałacu z tuzinem łazienek, z dwudziestoma sypialniami i innymi zbędnymi bajerami. Wystarczało mu dosyć mały apartament na skraju dzielnicy. Nie potrzebował jeszcze większego rozgłosu wokół siebie.— Nie patrz się tak na mnie. I nie zamierzam ciebie okraść, nigdy nie zamierzałem – westchnął. – Ale to nie zmienia faktu, że nie powinno się mówić o takich rzeczach. Ale cóż…skoro jesteśmy przy tym temacie, to mam coś, co powinno ciebie zainteresować – powiedział wyciągając z kieszeni kurtki zdjęcie pewnego naszyjnika. Właściwie kolii wysadzanej diamentami. Will nie interesował się takimi błyskotkami, interesowały go zielone. Ale skoro pewien mężczyzna płacił w wielu zielonych, to nie zamierzał odmawiać.— Ładne prawda? – zapytał jednak nie oczekiwał odpowiedzi. – Z cała pewnością drogie, cenne w… sam wiesz w co – machnął ręką. – Ma ją w posiadaniu pewien mężczyzna, trzyma zamkniętą w sejfie. Mężczyzna wyprawia przyjęcie w tym miesiącu, cóż… niestety nie dostałem zaproszenia i najprawdopodobniej nie dostanę, a muszę to mieć… Pomyślałem, że ty prędzej się wkręcisz na bankiet tudzież przyjęcie. Co mnie interesuje… Muszę się dostać do tego mieszkania. Do tej jebanej willi z basenem. A ty mi w tym pomożesz, jasne? – zapytał. – Podzielimy się… fifty-fifty. Myślę, że to uczciwa cena. WillOdpowiedzUsuńWładca Nocy Złodziej Snów21 kwietnia 2017 21:46[ Wpadam po nasz wątek :) ]AlexanderOdpowiedzUsuńWładca Nocy Złodziej Snów28 kwietnia 2017 20:34[ Ja jestem w trakcie pisania magisterki i mam wszędzie opóźnienia. Mam pomysł taki...Panowie mogliby sie poznać jeszcze zanim Dorian dostał swój portret albo zaraz po tym. Mógłby pożreć duszę kogoś, kto byłby w Dorianie w jakiś sposób zakochany albo zauroczony. I przez to właśnie ta duszyczka ciągle podpowiadała i szeptała, by chociaż spojrzał na Doriana z daleka. W czasie mogliby się spotkać kilkukrotnie, a potem już w Fabletown wpadliby na siebie przypadkiem. Lex zapewne miałby jakieś zlecenie "z góry" i mógłby sobie szukać towarzystwa :) ]Lex OdpowiedzUsuńWładca Nocy Złodziej Snów29 kwietnia 2017 19:40Świat przyspieszył. Odkąd człowiek opanował parę i elektryczność, świat pędził rozpędzając się coraz bardziej. Dla Alexa był to dobry znak. Im więcej się działo, tym było ciekawiej. Czekał na lorda Corwella, z którego wiedzy chciał skorzystać. Był to człowiek odpowiedzialny za zabezpieczenie wystawy królewskich klejnotów. Alexandrowi nie zależało na wszystkich małych i dużych dziełach sztuki jubilerskiej i rzemieślniczej, które były wystawiane przez miesiąc w muzeum narodowym. Chodziło o dwie konkretne rzeczy, jednak mimo wszystko niełatwo byo się dostać do środka. Zbliżył się powoli do mężczyzny. Wsunął między wargi papierosa. Obszukał kieszenie, udając że szuka ognia.- Przepraszam. – zwróci się do lorda. – Ma pan może zapałki?Uśmiechnął się do mężczyzny. Jego demoniczna natura działała na wszystkich, czy tego chcieli czy nie. Ludzi zawsze przyciągały istotny nadzwyczajne, nadnaturalne. - Mam, oczywiście. – powiedział mężczyzna, wyciągając z kieszonki kamizelki pudełko zapałek. Gdy tylko się zbliżył, Lex ujął jego twarz w dłonie i przycisnął wargi do ust mężczyzny. Przez chwilę był w szoku, ale nim jego dusza przeszła do ciała demona, Lex poczuł jak mężczyzna oddaje pocałunek. Takie rzeczy się raczej nie zdarzają… Przynajmniej nie u mężczyzn. Przytrzymał bezwładne ciało, nim upadło na ziemię. Już po sekundzie usyszał w głowie przerażone wołanie mężczyzny. Zaczął przeglądać jego wspomnienia. Wyciągnął z jego kiszeni pęk kluczy i umieścił w swojej. Zaciągnął ciało w zaułek. Zabrał wszystko co mogło w jakiś sposób zidentyfikować ciało i podpalił, prostym zaklęciem. Przeszukiwał umysł lorda szukając czegoś co może mu pomóc. I znalazł. Idealny moment, to ledwie kilka minut między zmianami wart ochrony. Ale potem, w umysle lorda pojawił się inny obraz. Przystojny młodzieniec o jasnych włosach i uwodzicielskim uśmiechu. Widział jak siedzi na fotelu z wysokim oparciem a lord podchodzi niepewnie by choćby pocałować młodzieńca w dłoń. Poczul jak ogarnia go fala gorącego uczucia, którym Corwell darzył tego mężczyznę. Widział jak całował go i dotykał. Jak pragnął i wielbił jego młode piękne ciało. Chciał jego uwagi i całego jego na wyłączność.Alexander otrząsnął się. Dziwne uczucie… Jednak chyba musiał zobaczyć tego młodzieńca swoimi oczami.Odszukał we wspomnieniach Corwella wszelkie informacje o swoim oblubieńcu. Obdarowywał go wieloma podarkami. Bardzo drogimi. Kupował mu nawet kwiaty. A dziś było jakieś przyjęcie. Corewll właśnie szedł do jubilera by odebrać spinki do mankietów, które dla tego młodzieńca zamówił. Lex przejrzał zawartość portfela nieboszczyka i udał się do jubilera by odebrać prezent w imieniu denata, a potem przekazać go młodzieńcowi ze snów. [ Nie przejmuj się XD Ja wciąż udaję, że pisze magisterkę XD ]OdpowiedzUsuńBociek4 maja 2017 10:50Zaśmiał się. Wiedział co działa na Anthony’ego. Błyskotki działały z pewnością na kobiety oraz na tego pana. Will zdążył się przyzwyczaić do tego, zazwyczaj dzielili się tak, że Miller brał jakieś błyskotki, al. Szkarłatny zabierał ze sobą mamonę, albo drogie samochody, które i tak wcześniej czy też i później znikały tak nagle jak się pojawiały. Jedyne do czego Scarlet miał słabość to były zegarki, im droższy tym lepszy. Poza tym czasomierze były o tyle dobre, że ich cena z wiekiem nie spadała tak bardzo i były to wielokrotnie dobre inwestycje.Jednak naszyjniki, kolczyki i kolie to nie była jego broszka. Mógł ukraść i dostać za to pieniądze, jednak w życiu nie przywłaszczał dla siebie takich błyskotek. Wadziłyby mu w domu, poza tym byłoby to dosyć podejrzane, że taki „przeciętniak” posiada coś co jest warte pół miliona. Coś co przewyższa wartość jego mieszkania… Czego jak czego ale więzienia to nie lubi. Wylądował raz i powiedzmy, że to mu naprawdę wystarczy.— Sporo młody. Z całą pewnością więcej niż możesz przypuszczać. Nie kosztuje dziesięciu milionów, ale też i nie kosztuje dziesięciu tysięcy – odpowiedział. Pewnie to nie zadowoli Anthony’ego, ale miał to gdzieś. Wpierw interesy później ceny i podziały. Najpierw rzeczy ważne i ważniejsze.— Kto chce go kupić to już nie twój problem. Zasada pierwsza, nie pytamy o nazwiska im mniej zleceniodawca wie o nas tym lepiej, na odwrót nie zawsze się to sprawdza, ale z cała pewnością brak nazwisk jest kluczową sprawą no i najważniejszą – wzruszył ramionami. Uśmiechnął się delikatnie do chłopaka. Wbrew pozorom nie czuł się skrępowany tym, że Anthony woli panów. Czasami to nawet sobie żartował, że nie boi się kiedy ma chłopaka za plecami. Może było to wredne z jego strony, ale no cóż…bywało.Uśmiechnął się pod nosem widząc adres. Idealnie, po prostu idealnie. Świetnie, na razie wszystko idzie jak po maśle i nie będzie musiał przebierać się za jakiegoś kelnera, albo kogokolwiek innego.— To ten adres – powiedział po chwili. – Czyżbyś mi coś proponował? – uniósł brew i uśmiechnął się pod nosem. Jeśli od tego miało zależeć powodzenie akcji to mógł się nawet przebrać za Conchite Wurst. Byleby się tam dostać i zabrać „to co jego”. Może był to z jego strony akt desperacji, ale jednak…zależało mu na wykonaniu roboty.WillOdpowiedzUsuńPendragon6 maja 2017 14:51Uniósł brew. Odwócił się powoli by spojrzeć na tego ciekawego mężczyznę. Otaksował go spojrzeniem od góry do domu. Właściwie takie podejście było dość logiczne. Peter nie wyglądał na chemika, który potrafi tworzyć takie cudowne proszki. - Myślisz, że musiałem kogoś załatwiać? Mnie dają za darmo... - odparł dwuznacznie. - Coś taki ciekawski? Nie wiesz że to bywa niebezpieczne?Był ciekaw co zrobi. Nie wydawał się być człowiekiem szalonym, chociaż pozory czasem mogły mylić. Dla Petera ostatnio nie było rzeczy prostych. We wszystkim znajdował jakąś pokrętną logikę, jakieś niebezpieczeństwo. Bał się odosobnienia. Nie znosił samotności. Właśnie dlatego, pierwszą myślą jaką miał po wtargnięciu policji do dawnego lunaparku, głównej siedziby gangu była ucieczka. Nie wytrzymałby długo w więzieniu. POtrzebował nieba nad sobą, drogi i świeżego powietrza. Właśnie dlatego nie chciał zwracać na siebie uwagi. Ale to nie nie udało. Po co wyciągał tego faceta z baru? Mógł to gam zostawić by przeżył swoje koszmary razem z resztą. A teraz co miał z nim zrobić? Jeszcze by tego brakowało by zadzwonił po policje. PeterOdpowiedzUsuńWładca Nocy Złodziej Snów6 maja 2017 15:17Dotarł na miejsce spotkania trochę zbyt wcześnie. Usiadł całkowicie z boku by nie zwracać na siebie uwagi. Zamówił jakąś kawę i chyba ciasto. Czuł dziwne podniecenie oczekiwanka. Wiedział, ze to nie jego uczucie. Corewll jeszcze nie wie że jest martwy. To zawsze był największy problem z jakim się spotykał. Dopiero gdy udowadniało się duszom, że nie są już w swoim ciele i że umarli, można mieć nad nimi pełną władze. W końcu przyszedł. Lord chyba nie rozumiał dlaczego się do niego nie przysiadł, bo puścił cienką wiązkę cierpierpienia, która zabarwiała się w umyśle Lexa na żółto. Ale potem pojawiło się znów to uczucie. Demon zaczynał odczuwać satysfakcję z czerpania z emocji i uczuć lorda. Był prawdziwie zakochany. Nie zdarzało się to zbyt często. Siedział spokojnie,przyglądając się młodzieńcowi, a Corwell wyrzucał z siebie błękitno czerwone pasma uczuć i obrazy, które były wspomnieniami i wyobrażeniami. W końcu skapitulował. Skoro i tak odebrał spinki od jubilera, a Corwell trwał w przedorgzmicznym stanie gdzieś głęboko w jego umyśle, mógł się zapoznać osobiście z tym młodzieńcem. Wstał i podszedł do stolika młodzieńca.- Dzień dobry. - przywitał się. Znów dostrzegł rozbłysk błękitu i czerwieni, którymi co chwilę częstował go lord. Teraz barwy wydawały się otaczać młodzieńca. To zawsze tak działało, gdy był blisko kogoś konkretnego, ważnego dla pożartej duszy. - Przysłał mnie lord Corwell. On... niedomaga i kazał bardzo serdecznie przeprosć, ale nie będzie wstanie dziś dotrzeć. Ale kazał mi to przekazać.Wyciągnął z kieszeni marynarki pudełko i położył je na stoliku przed młodzieńcem.OdpowiedzUsuńBociek14 maja 2017 17:11Zaśmiał się. Czyżby jego przyjaciel go nie doceniał? Jego Willa Szkarłatnego? No to go zaskoczy, pytanie tylko, czy teraz, czy może za kilka dni, na tym całym bankiecie.Fakt, może nie wyglądał na kogoś kto zna się na modzie, albo na kogoś, kto zawsze musi mieć nową linię odzieżową jakiejś marki. Nie ubiera też bielizny od Kleina, bo zwyczajnie nie uważa aby był to jakikolwiek wyznacznik.W jego „zawodzie” najważniejsze było żeby ubierać się tak aby nic nie krępowało ruchów, a także żeby nie wyróżniać się oraz odstawać od większości. Z cała pewnością na koncert rockowy nie przyszedłby w garniturze, do jakiejś speluny nie zjawiłby się w stroju kąpielowym, a na przyjęcie, gdzie będą same szychy tego miasta nie przyszedłby w skórzanej kurtce i jeansach. Miał pojęcie o istnieniu czegoś takiego jak dress code. I nawet starał się do tego stosować, oczywiście w miarę możliwości.— Spokojnie. Przecież nie zjawię się tam w byle czym – powiedział. Chociaż nie przypuszczał aby uspokoił Anthony’ego. Spojrzał na niego, na swojego…przyjaciela. – Spokojnie, czy kiedykolwiek zawiodłem? Nie, powiedziałem, że załatwię to załatwię. Aha…mam takie pytanie. Czy mam przyjechać pod ten apartamentowiec swoją limuzyną? – zapytał. Może nie wyglądał na takiego, ale posiadał znajomości w odpowiednich kręgach. Mógł przyjechać nawet na koniu z piekła. Naprawdę, wystarczyłoby że zapytałby się pewnego diabła czy pożyczyłby mu tego stworka.Wstał z miejsca. Przekrzywił głowę tak, że kręgi w jego szyi nieprzyjemnie trzasnęły. Poruszył ramionami i uśmiechnął się po raz ostatni do Anthony’ego. — Powiedz w takim razie o której mam się zjawić pod twoim mieszkaniem – włożył ręce do kieszeni. Był pewny siebie oraz swoich możliwości. Możliwe, że nie obawiał się aż tak bardzo samej wpadki, bardziej przerażała go wizja więzienia. Oraz jednego strażnika.Nie chciał tam wracać, po prostu nie miał zamiaru znowu obserwować świata zza krat. Życie na powietrzu było zbyt przyjemne, żeby się z nim żegnać. Chociaż zawsze istniała opcja, że zniknąłby na jakiś czas z miasta, poczekał aż wszystko przycichnie i dopiero wtedy by wrócił.— Wiesz co, może zrobimy tak, że w razie czegoś to zadzwonię do ciebie, albo ty do mnie – na wszelki wypadek napisał na kawałku kartki, którą wyrwał z notesu, swój numer telefonu. – Zadzwonisz, kiedy mam przyjechać. A teraz do widzenia panu – po tych słowach wyszedł. Zamknął za sobą drzwi, przeszedł do windy, nacisnął przycisk i czekał chwilę aż przyjedzie. Miał nadzieję, że Anthony się nie rozmyśli odnośnie całej akcji.Will OdpowiedzUsuńWładca Nocy Złodziej Snów14 maja 2017 20:48W pierwszym odruchu, chciał odpowiedzieć "najprawdopodobniej nigdy", co było niejako zgodne z prawdą ale powstrzymał się. Po co tego młodzieńca denerwować? Chociaż... nie obchodziło go to, jak mężczyzna się poczuje. Zatem dlaczego się tym przejął? Westchnął głęboko. Chyba powinien popościć przez kilka dni albo tygodni, by znów nauczyć się trzymać dusze i ich obleśne uczucia i sumienia, z dala od siebie i swoich myśli. - Alexander Heller. - odparł bez namysłu. Takie imię i nazwisko przyjął już dawno temu. Prawdopodobnie powinien je zmienić, gdyż zaczęło występować zbyt często i za bardzo kojarzyło się z jego twarzą. Wolał pominąć odpowiedź na pierwsze pytanie. Zapewne jutro znajdą zwęglone szczątki lorda. Zacznie się śledztwo. Zaczną się babrać w sekretach i tajemnicach Corwella. Potem wyjdzie na jaw związek lorda z tym młodzieńcem. Człowiek, którego duszę w sobie posiadał był typem nieuleczalnego romantyka, ukształtowanego przez ociekające bólem, platońską miłością i szczęściem peany, wiersze, dramaty i wszelką możliwą literaturę, skutecznie pomijając erotyki. Wyciągnął z kieszonki w kamizelce zegarek kieszonkowy i sprawdził godzinę. Zgodnie z tym co wiedział Corwell, a przecież wiedział wszystko o wystawie którą nadzorował, strażnicy wystawy zmieniali się o godzinie trzeciej. Wtedy też będzie miał właściwie jedyną możliwość wejścia i zabrania tego czego potrzebował. - Lord Corwell, zaproponował bym towarzyszył panu na tym charytatywnym balu.Dostanie się na ten bal ułatwiłoby sprawę. O trzeciej większość gości będzie nawalona. Będą kopulować gdzieś w kątach albo w pokojach na piętrze. Ludzie zawsze tak robią. A on będzie mógł niepostrzeżenie wykraść łupy. LexOdpowiedzUsuńPendragon21 maja 2017 19:55Zatrzymał się w półkroku. Oparł dłonie na biodrach i odwrócił w jego kierunku. Otaksował sylwetę swego rozmówcy i pokręcił lekko głową.- Lubisz się bać? Ten proszek wywołuje koszmary... Wszystko czego kiedykolwiek się bałeś, pojawia się tuż przed tobą. Tego chcesz? Poznać sowje strachy?Zbliżył się. Okrążył go, oglądając z każdej strony.Miało to głównie ocenić, czy mógł posiadać jakąś broń albo czy w jakiś sposób mógł by być niebezpieczny. - Ja nie musiałem nic zrobić by to dostać. To dla mnie trzeba coś robić by móc posmakować tego co mam... A dla ciebie, mam coś ciekawszego niż straszaki. Chodź, jeśli sie odważysz. Ale się zastanów. Jak za mną pójdziesz, nie wypuszczę cie za darmo...Minął go i udał się do swojego pokoju. Jak się spodziewał, wróżki były zbyt zmęczone by wstać i się rozejrzć po nowym lokum. Zamknął kuferek i odstawił go na parapet. Byl ciekaw czy ten dzieciak był wystarczająco niwny by za nim pójść. Zdjął kurtkę. Wydobył z niej resztkę proszku i wrzucił do jednej z szuflad. Kurtkę powiesił na oparciu krzesła. Zapalił papierosa i czekał na to co się wydarzy. PeterOdpowiedzUsuńBasca1 czerwca 2017 17:50[Hej! Jeszcze zanim stworzyłam Setha, twój pan strasznie mi się spodobał, dlatego wpadam teraz po jakiś wątek jeśli jest chęć :)Jeżeli nadal nie został znaleziony człowiek, który pokazał Anthony'emu łatwą drogę do życia jak z bajki to w sumie może Seth mógłby być tą osobą? :D]OdpowiedzUsuńBasca5 czerwca 2017 00:02[Zdradź więcej szczegółów co do tego romantyzmu w tle, a może uda się dopasować do tego Setha :) bastardobasca@gmail.com ]OdpowiedzUsuńBociek10 czerwca 2017 21:32— Naprawdę, nie spodziewałem się że mamy mało czasu – zironizował. Doskonale o tym wiedział. Wiedział też, że Anthony był złodziejem perfekcjonistą…czyli chyba najgorszym możliwym połączeniem w złodziejskim fachu. On osobiście wolał mieć w planie, jakieś niewielkie luki, luki które pozwolą na dodanie czegoś od siebie, albo na ewentualną zmianę planu. Przecież zawsze mogło okazać się że coś pójdzie nie tak.— Przynajmniej jedną kwestię wyjaśniliśmy – powiedział. – A czego się po mnie tak właściwie to spodziewałeś? Mnie nie interesują notowania na giełdzie, nie ciekawią mnie obecne ceny ropy, nie jest mi potrzebne do szczęścia to że Armani wypuścił nową kolekcję garniaków za co najmniej dwadzieścia tysięcy – powiedział zupełnie szczerze. Może była pomiędzy nim oraz tymi ludźmi przepaść klasowa, ale za to znał się na kilku innych rzeczach. Bardziej potrzebnych w jego życiu oraz zawodzie. – Do fryzjera? – spojrzał na Anthony’ego. – Co ci się nie podoba w moich włosach? Poza tym, byłem niecałe dwa tygodnie temu u fryzjera – dodał, jakby to miało w czymś pomóc. Nie sądził żeby jego fryzura była jakoś okropna. No może nie miał jakiś pięknych włosów niczym modelka, ale sądził że te jakoś ujdą. Poza tym nie musiał od razu udawać jakiegoś poważnego biznesmena, zawsze mógł poudawać…aktora, reżysera, sportowca…modela, jakiegoś niespełnionego artystę. Każdego kto mógłby mieć inne włosy niż reszta.— Jeśli od tego zależy to czy weźmiesz mnie ze sobą i wprowadzisz do budynku to tak. Jeśli byłoby to konieczne to mógłbym nawet udawać twoją babcię, albo twojego ojca – powiedział bez ogródek. Will raczej należał do osób bezpośrednich i na swój sposób szczerych. Zazwyczaj mówił prosto z mostu o tym co leży mu na wątrobie. Spojrzał na Millera, miał rację. Mogliby więcej rzeczy zaplanować, mogliby dłużej siedzieć nad niektórymi sprawami. A poza tym w razie czegoś to zawsze „wiarygodniej” wyglądało ich wspólne mieszkanie. Najwyżej będą plotki o tym jakoby Will zapomniał zapłacić za czynsz, albo nie zrobił czegoś w tym stylu. Ewentualnie pojawią się ploty o tym, że przerzucił się na chłopców.— Mam tylko takie pytanie. Chciałbyś aby twój chłopak był kim z zawodu? – zapytał. Mówił teraz całkiem poważnie, jeśli będzie trzeba, to nawet będzie do niego mówił w miejscach publicznych „kotku”, „kochanie”, czy też „słońce”. Nawet oswoi się z tym, że Anthony tak do niego się zwraca.Miał szczerą nadzieję, że Miller nie powie że chce żeby był jakimś biznesmenem, albo projektantem mody…albo modelem. Naprawdę wolał uniknąć czegoś takiego, bo musiałby się katować jakimiś nazwiskami, nazwami. Nie, to zdecydowanie odpadało. Już chyba wolałby być jakimś aktorem, reżyserem, sportowcem. Znał się na wielu sportach, najbardziej na piłce nożnej, sportach motorowych. Na siatkówce i koszykówce też się znał…ale za koszykarza by nie uszedł. Na sportach walki też się trochę znał, ale za karatekę, czy boksera to raczej można by go od biedy uznać.[Spoko loko, nic się nie dzieje :D JA nigdzie nie uciekam, ani nie krzyczę jeśli odpisy sie nie pojawiają :D]WillOdpowiedzUsuńWładca Nocy Złodziej Snów14 czerwca 2017 15:37Lex zmrużył nieco oczy. Lourence, inteligentny człowiek jeden z inspektorów Scotland Yardu, podszeptywał, ze młodziak kręci. Widocznie nie chciał z nim isć. Ale dla Alexa to co ten młodzieniec chciał było nieistotne. - Nie będę panu przeszkadzał. - odparł z niewinnym uśmiechem. - W środku, dam panu pełną swobodę. Alex chciał tylko wejść do środka. A potem uda się do części z wystawą i zajmie się swoimi sprawami. - Przyjdę po pana o 19. Wiem gdzie pan mieszka. Skłonił się lekko i odszedł. Dopiero po kilku krokach dotarło do niego, ze zabrzmiało to bardziej to trochę jak groźba. Ale trudno. Nie iał czasu na zabawy. Lord opiewał urodę młodzieńca, co stawało się irytujące. Stojąc przed kawiarnią zapalił fajkę i zaciągnął się mocno dymem. Fajka zdecydowanie do niego nie pasowała. Ale ją lubił. Teraz musiał się przygotować do zbrodni. Włożył garnitur. Czarny, wyjściowy. Rękawiczki, jedną parę włożył na dłonie a drugą wsunął do kieszeni, podobnie jak piórnik z przyborami do otwierania zamków. Sprawdził w lustrze czy nie widać żadnych podejrzanych wypukłości.Rewolwer w kaburze na boku również był niewidoczny. O umówionej porze czekał na mężczyznę, paląc tym razem papierosa. LexOdpowiedzUsuńDodaj komentarzWczytaj więcej...


Niedziele handlowe: 12.08 - czy sklepy będą otwarte czy zamknięte? Kalendarz niedziel handlowych - dziennikpolski24.pl\nNiedziele handlowe: 12.08 - czy sklepy będą otwarte czy...\nNiedziele handlowe: 12.08 - czy sklepy będą otwarte czy zamknięte? Kalendarz niedziel handlowych\n12 sierpnia 2018 12.08.2018 Aktualizacja: 12 sierpnia 2018 09:30 12.08.2018 09:30\nNiedziele handlowe: Kalendarz niedziel handlowych ©Przemyslaw Świderski\nSprawdźcie, w które niedziele w sierpniu będzie obowiązywał zakaz handlu. W sierpniu 2018 sklepy będą zamknięte w dwie niedziele. Przypomnijmy, że w niedziele wolne od handlu zamknięte będą wszystkie największe hipermarkety: Lidl, Biedronka, Tesco, Carrefour, Auchan, Kaufland i inne. Czy zrobimy zakupy w najbliższą niedzielę, 12 sierpnia.\nŹródło: Gazeta Krakowska - Zamknięte sklepy. Kalendarz niedziel handlowych


Celem studiów jest wyposażenie słuchaczy w specjalistyczną wiedzę i kwalifikacje dotyczące problematyki doradztwa zawodowego młodzieży, jak i również osób dorosłych. Absolwenci posiądą umiejętności wskazania ścieżki wyboru kolejnego etapu kształcenia, doboru szkoły i ewentualnego zawodu stosownie do predyspozycji osób wymagających porady i niezorientowanych na rynku pracy. Wybranie tego kierunku to gwarancja poznania wszelkich wspierających procesów planowania kariery zawodowej na dynamicznym rynku pracy.\nOsoby pracujące w urzędach i instytucjach zajmujących się pracą z młodzieżą, ośrodkach wychowawczych, poradniach specjalistycznych,.\nOsoby legitymujące się dyplomem ukończenia studiów wyższych: I i II stopnia lub studiów jednolitych magisterskich. Zatrudnienie w placówce oświatowej nie jest wymagane, jednak do podjęcia studiów konieczne jest posiadanie przygotowania pedagogicznego.


Seo katalog stron - Katalog stron seo - polskie strony internetowe\nZatem dodaj stronę do: Katalog stron Jabole\nSłowa kluczowe: jabole, katalog stron, jabole katalog, katalog, seo, strony www, katalog seo, katalog firm, strony internetowe\n37 1 72\nSkuteczne narzędzie prezentacyjno reklamowe - katalog seo - seoindexer.pl. Katalog to atrakcyjny adres na zaprezentowanie Państwa strony internetowej, jak również kolejny wartościowy link z serwisu o dużej odwiedzalności. Reklama ...\nKatalog profesjonalnych stron o-nk.pl jest to moderowany katalog stron mający w swoich zasobach tylko wartościowe i przydatne użytkownikom strony www takie jak: firmy wg branż, hobby i rozrywka oraz internet i komputery. Katalog j...\nCiekawe www »\nAby Twoja strona była systematycznie odwiedzana przez użytkowników powinno się wdrożyć odpowiednią promocję w Internecie. Jednym ze sposobów skutecznej reklamy jest dodanie witryny www do nowoczesnych spisów stron online. Wobec te...\nKatalog luxme. pl jest ogólnotematyczny. Doskonały pomysł dla osób, które pragną podciągnąć się w wyszukiwarce. Zaznaczamy, że treść Twojej strony przydatna innym. Zwracamy też uwagę na wizerunek dołączanych stron, przygotuj popra...\nZawartość wysokim lotów, ciekawa nazwa oraz duży odsetek wpisów w indeksie świadczą o sile jak też renomie naszego katalogu internetowych stron. Nieprzerwanie w zasobach naszej strony dochodzą nowe witryny osób chcących zadbać o ź...\nKapele weselne »\nOdwiedzając Portal Ślub i Wesele. pl znajdziesz dobre kapele weselne oraz wiele porad, który zespół wybrać. Nie od dziś wiadomo, że dobór właściwej kapeli może sprawić, że wesele będzie bardzo udane, dlatego chociażby warto odwied...