Posted on 19 czerwca 2013 by administrator\nRada Unii Europejskiej ds. Środowiska przyjęła konkluzje dotyczące „Strategii UE w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu”. Dokument zawiera wytyczne dla krajów członkowskich pomocne w tworzeniu ich krajowych strategii. Działania adaptacyjne mają przygotować państwa do radzenia sobie ze skutkami ekstremalnych zjawisk pogodowych, takich jak np. powodzie czy susze m.in. poprzez budowę odpowiedniej infrastruktury, np. przeciwpowodziowej. W spotkaniu w Luksemburgu udział wzięła Beata Jaczewska, wiceminister środowiska.\nStrategia UE dot. adaptacji do zmian klimatu została opublikowana przez Komisję Europejską 16 kwietnia br. Dokument zawiera główne cele i kierunki dla działań dostosowawczych, które powinny być podejmowane przez poszczególne państwa UE. Ustanawia także system wymiany informacji i doświadczeń pomiędzy krajami Unii w zakresie adaptacji.\nStrategia zwraca uwagę m.in. na konieczność podjęcia działań adaptacyjnych, przede wszystkim w miastach, jako obszarach o szczególnej wrażliwości na zmiany klimatu. Dokument zawiera także postulaty dotyczące zaangażowania środków UE, w tym środków strukturalnych, w finansowanie działań adaptacyjnych.\nPodczas Rady w Luksemburgu minister Jaczewska podkreśliła:\n– Polska poparła zaproponowane przez Radę UE ds. Środowiska konkluzje dotyczące unijnej strategii w zakresie adaptacji do zmian klimatu. Nasze uwagi do dokumentu zostały przyjęte podczas wypracowywania strategii. Dotyczyły one przede wszystkim elastyczności w doborze działań adaptacyjnych przez każde z państw członkowskich.\nSPA2020 – polska strategia adaptacyjna\nDo opracowania własnej strategii adaptacji do zmian klimatu zobowiązane są wszystkie państwa członkowskie. Wynika to z wymogów Komisji Europejskiej określonych w 2009 r. w „Białej Księdze – Adaptacja do zmian klimatu: Europejskie ramy działania, COM(2009)147”.\nPolska jest na etapie przygotowania „Strategicznego Planu Adaptacji dla sektorów i obszarów wrażliwych na zmiany klimatu do roku 2020 z perspektywą do roku 2030”, tzw. SPA2020. Dokument ten został już poddany konsultacjom społecznym. Kolejnym etapem będzie jego rozpatrzenie przez Radę Ministrów.\nSkutki zmian klimatu, zwłaszcza nasilenie ekstremalnych zjawisk pogodowych, pogłębiają się w ostatnich latach. Zjawiska te stanową zagrożenie dla społecznego i gospodarczego rozwoju wielu krajów na świecie, w tym także dla Polski. Konieczne jest zatem podjęcie działań adaptacyjnych, które powinny być realizowane jednocześnie z działaniami ograniczającymi emisję gazów cieplarnianych.\nStrategia SPA2020 wskazuje cele i kierunki działań adaptacyjnych, które należy podjąć w najbardziej wrażliwych sektorach i obszarach w okresie do roku 2020 i określa konkretne działania adaptacyjne, wskazuje podmioty odpowiedzialne za ich realizację oraz podaje wskaźniki monitorowania i oceny realizacji przyjętych celów.\nDziałania adaptacyjne zawarte w SPA2020 obejmują zarówno przedsięwzięcia techniczne, np. budowa niezbędnej infrastruktury przeciwpowodziowej i ochrony wybrzeża, jak i zmiany regulacji prawnych, np. w systemie planowania przestrzennego ograniczające możliwość zabudowy terenów zagrożonych powodziami.\n– Warto podkreślić, że działania określone w strategii SPA2020 będą miały korzystny wpływ na rozwój społeczno-gospodarczy Polski. Wśród planowanych do realizacji inwestycji znajduje się szereg przedsięwzięć poprawiających jakość życia mieszkańców i pobudzających wzrost gospodarczy. To m.in. działania obejmujące poprawę jakości wód, rozwój odnawialnych źródeł energii, zwiększenie zalesienia czy wsparcie dla rozwoju technologii środowiskowych. W strategii ujęte są również działania edukacyjne wyjaśniające zjawisko zmian klimatu. – tłumaczy wiceminister Jaczewska.\nRada UE ds. Środowiska obradowała 18 czerwca.\nWięcej informacji o strategii UE w sprawie adaptacji do zmian klimatu:


"Józef Mackiewicz uważał, że bolszewików należało dobić" - Dwójka - polskieradio.pl\n"Józef Mackiewicz uważał, że bolszewików należało dobić"\nOstatnia aktualizacja: 30.03.2022 13:19\n- Rozmawiając o antykomunizmie Józefa Mackiewicza nie mówimy o wycinku. To jest wielonurtowa myśl, która wynika z doświadczeń pisarza - 1 kwietnia minęło 120 lat od chwili narodzin Józefa Mackiewicza. Była to najlepsza z możliwych okazji, aby porozmawiać o nim jako o najbardziej - z polskich intelektualistów - przenikliwym krytyku komunizmu. Rozmawialiśmy o nim z dr. Pawłem Chojnackim.\nJózef Mackiewicz uznawany jest za jednego z najważniejszych polskich pisarzy XX wiekuFoto: NAC\nJózef Mackiewicz przedstawiał się następująco: "zawód: pisarz; narodowość: antykomunista; przekonania: kontrrewolucjonista; kraj pochodzenia: Europa Wschodnia".\nDr. Pawła Chojnackiego zapytaliśmy o to, na jakim etapie życia ukształtowały się poglądy tego wybitnego pisarza, dziennikarza i publicysty na komunizm. O to, dlaczego uważał, że komunizm jest niereformowalny, dlaczego uważał, że jedyną możliwością zmiany ustroju komunistycznego jest obalenie go siłą.\n- Najpełniej Mackiewicz wypowiedział się w powieści "Lewa wolna". Tam zarzuty wobec polityki wschodniej Józefa Piłsudskiego i dwukrotnego zaniechania ofensywy, która mogłaby doprowadzić do rozbicia ofensywy Rosji bolszewickiej są najsilniej sformułowane - mówił nasz gość. - One wzbudziły najsilniejszą reakcję, kiedy książka się ukazała.\nCzy pogląd Mackiewicza wyrażony w "Nie trzeba głośno mówić" zarzucający władzom podziemnym, że przez wymianę informacji de facto współpracowały z Armią Czerwoną, da się obronić? Zapytam też o jego raport w sprawie Katynia, czy to nie ten dokument spowodował, że autor "Drogi donikąd" był tak zaciekle atakowany przez komunistów.\nW Polsce po II wojnie światowej książki Mackiewicza, zarówno powieści jak i publicystyka, były zakazane. Ale i w drugim obiegu wydawniczym były przynajmniej do pewnego momentu problemy z wydawaniem jego powieści (np. w największym wydawnictwie podziemnym - "NOW-ej" - nie ukazała się żadna jego książka). Wielu prominentnych ludzi podziemia uważało, że "zoologiczny" antykomunizm autora "Kontry" jest nie do przyjęcia. Zapytam więc mojego gościa także o to, czy po latach antykomunistyczne poglądy Mackiewicza przebiły się do powszechnej świadomości, czy Polacy uznali je za własne.\nW nawiązaniu do trwającego Roku Józefa Mackiewicza od stycznia prezentujemy w Dwójce od stycznia cykl audycji "Zawsze w kontrze".\n29:33 Strefa literatury Dwójka 1 kwiecień 2022 21_28_51.mp3 Rozmowa o Józefie Mackiewiczu najbardziej - z polskich intelektualistów - przenikliwym krytyku komunizmu (Strefa literatury/Dwójka)\nGość: dr Paweł Chojnacki\nZobacz więcej na temat: Józef Mackiewicz komunizm Dwójka Wacław Holewiński\n35'58 Mackiewicz i Wielkie Księstwo Litewskie (Zawsze w kontrze/Dwójka)\nOstatnia aktualizacja: 15.03.2022 13:50\n- Był człowiekiem występującym pod prąd opinii publicznej, to zaczęło się już w dwudziestoleciu międzywojennym. Pierwszym sygnałem jego niezgody na powszechnie uznane sądy i postawy był moment, kiedy został dziennikarzem - o bohaterze swoich publikacji opowiadał w Dwójce profesor Włodzimierz Bolecki, autor książek "Ptasznik z Wilna" i "Wyrok na Józefa Mackiewicza".\nJózef Mackiewicz (P) i Michał Chmielowiec (L). Monachium 1961Foto: Archiwum Emigracji Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu\n30'02 Prof. Włodzimierz Bolecki o postawie Józefa Mackiewicza (Zawsze w kontrze/Dwójka)\nWbrew głównemu nurtowi\nŹródła napięć pomiędzy Józefem Mackiewiczem a jego antagonistami sięgają czasów przedwojennych i ukazują, jak często dyskusję publiczną dominują osobiste antagonizmy i zadawnione uprzedzenia. - Józef, i w ogóle rodzina Mackiewiczów, od samego początku za jeden z problemów II Rzeczpospolitej nierozumianych w Polsce centralnej, nierozumianych przez administrację państwa polskiego, uważał kwestię związaną z tzw. Kresami - mówił nasz gość.\n- Będąc dziennikarzem, formułował rozmaite oskarżenia - podkreślił biograf. - O niedocenianie, nierozumienie, o butę, niechęć do mieszkańców Kresów i rodzaj wyższości, który przejawiał się w traktowaniu tzw. tutejszych jako obywateli drugiej kategorii.\nPożegnania w cieniu przeszłości\nIlustracją zadawnionych zatargów były dwie ceremonie pożegnalne Józefa Mackiewicza. Najpierw panichida, która odbyła się jeszcze w Monachium, a na której nie stawił się nikt z redakcji polskiej Radia Wolna Europa, a potem msza pożegnalna w polskiej parafii, w londyńskim kościele przy Shepherd’s Bush w Londynie.\nOsie napięć i niezgody pomiędzy Józefem Mackiewiczem a jego adwersarzami były rozmaite. Właściwie wszyscy oni na emigracji byli antykomunistami, tyle że Mackiewicz uważał, iż prawda jest wartością naczelną i nie powinna ustępować przed tzw. racjami taktycznymi.\n30:02 Zawsze w kontrze Dwójka 14 marzec 2022 21_29_34.mp3 Prof. Włodzimierz Bolecki o postawie Józefa Mackiewicza (Zawsze w kontrze/Dwójka)\n"Uznając wielkość dorobku Józefa Mackiewicza, m.in. wytrwale wspierającego idee: niepodległości Polski, wolności i przyjaznego współistnienia narodów Europy Środkowo-Wschodniej i niezłomnego oporu przeciwko komunizmowi, Sejm ustanowił rok 2022 Rokiem Józefa Mackiewicza".\nZobacz więcej na temat: Józef Mackiewicz RWE Dwójka Anna Lisiecka


Hipnoterapia. Strona 10. Psychiatria.pl - portal wiedzy o psychiatrii i psychoterapii\nwitam pana edwarda k, pamieta pan jak pytałam o hipnoze na nerwice natrectw? szukałam dla męza ratunku, poddał sie nie hipnozie a EW i pomogło,\nGość 2013-08-11 19:30:55\nPS W sprawie pytań o regresję hipnotyczną oraz o różnice w podejściu terapeutycznym psychoterapii i hipnoterapii odpowiem następnym razem – pewnie za kilka dni (musze sobie zrobić krótki „odwyk” od forum, bo zaczynam na nim spędzać zbyt wiele czasu)\nEdwardzie wspaniały czekam na kolejne Twoje wpisy i mam nadzieję, że lada dzień zawitasz wśród nas aby kontynuować ten bardzo interesujący temat.\nTymczasem podbijam temat aby nie wsiąkł w otchłani tematów opuszczonych\nnie wiem co oznacza EW, pierwsze słysze\nEW- to elektrowstrząsy.\nposzukuję literatury nt. hipnozy i hipnoterapii, pozycji w internecie można znaleźć wiele, trudniej zweryfikować, co z tego jest wartościowe, więc byłabym wdzięczna, gdyby ktoś doświadczony w temacie mógłby polecić książki/artykuły(najlepiej w j.polskim).\nposzukuję osoby, która chciałaby udzielić wywiadu nt. hipnozy.\nKonkretnie interesują mnie osoby, które były w stanie hipnozy, osoby wierzące w reinkarnację oraz hipnoterapeuci.\nNigdy u żadnego lekarza czy terapeuty nie zgodziła się bym na Hipnoterpię. Są to wymysły- babuszek szeptuszek, klaunów w cyrku.\nI po raz kolejny zebrało się bardzo sporo spraw:\nGratuluje powodzenia terapii z elektrowstrząsami – udowadnia to, że nie należy bać się żadnej metody, która ma solidne naukowe podstawy. Choć oczywiście dużo bardziej ucieszyłaby mnie informacja, że Pani mąż skutecznie poddał się hipnoterapii\nWracając do tematu hipnoterapii i reinkarnacji – otóż: w moim mniemaniu, żaden poważny terapeuta nie będzie stosował regresji reinkarnacyjnej w terapii. Sama regresja reinkarnacyjna jest może zjawiskiem ciekawym, ale jej wartość terapeutyczna jest żadna. Wszystkie problemy, które nas trapią są konsekwencją przeżyć, traum i emocji powstających w ciągu naszego życia. Nigdy jeszcze nie widziałem przekonywujących dowodów na to, żeby jakiś problem pochodził „poprzednich wcieleń” czy innych tego typu spraw. Oczywiście zdarzają się ludzie (szczególnie wywodzący się ze środowiska ezoterycznego), którzy przychodzą do hipnoterapeuty i wręcz życzą sobie rozwiązania tego typu problemów, ale jak zapewne doskonale zdajecie sobie Państwo sprawę terapia ma być prowadzona przez terapeutę a nie przez pacjenta, więc rolą terapeuty jest spokojnie i rzeczowo skierować terapię na realne tory, a nie bawić się w rozwiązywanie spraw wydumanych.\nNatomiast regresję stosuje się w normalnej terapii, ale nie jest to regresja reinkarnacyjna, tylko po prostu regresja do jak najbardziej realnego traumatycznego przeżycia w obecnym życiu, które w konsekwencji spowodowało jakieś zaburzenie.\nWracając jeszcze na moment do zjawiska regresji reinkarnacyjnej – należy zawsze pamiętać o tym, że stan hipnozy to stan podatności na sugestię. Kiedy więc „terapeuta” (z bożej łaski) sugeruje swojemu pacjentowi regres do poprzednich wcieleń, w bardzo wielu przypadkach otrzymuje to, co zasugerował. Innymi słowy – choć na świecie istnieje bardzo szeroki nurt kulturowy obejmujący opisy najprzeróżniejszych przypadków (od pacjentów hipnoterapeutów począwszy a na tybetańskich mnichach skończywszy), to patrząc na całe to zjawisko trzeźwym okiem można dojść do jednego sensownego wniosku; ludzie bawią się swoją wyobraźnią. I tyle.\nWszelkie „dowody” na temat reinkarnacji przedstawiane w tysiącach książek i źródeł są co najwyżej tak zwanymi dowodami anegdotycznymi. (Jeśli ktoś nie wie, co to jest dowód anegdotyczny zachęcam do skorzystania z Wikipedii).\nPodsumowując i zakańczając temat: oczywiście zdarza mi się na życzenie klienta przeprowadzać sesję regresji reinkarnacyjnej, ale tylko w wypadku, kiedy ktoś, kto się do mnie zgłasza nie ma żadnych konkretnych problemów, które chciałby rozwiązać, a całą sprawę traktuje rozrywkowo i jako ciekawostkę. Bo tym właśnie jest regresja reinkarnacyjna. Rozrywką i ciekawostką. A ja jako hipnotyzer i hipnoterapeuta zajmuje się świadczeniem usług, więc jeśli klient płaci, a wiem, że nie jest to szkodliwe – czemu nie? Natomiast w wypadkach, kiedy ktoś zgłasza się do mnie z problemem i jest nastawiony na rozwiązywanie owego problemu w ten właśnie sposób, możliwości są dwie: albo zgodzi się na realną terapię (która z poprzednimi wcieleniami nie ma nic wspólnego), albo nie będziemy ze sobą pracować.\nObiecałem słowo na temat różnicy pomiędzy psychoterapią a hipnoterapią. Oczywiście jest to temat niezwykle trudny i szeroki, bardziej nadający się na książkę niż wpis na forum. Pierwszym poważnym pytaniem jest, jaką formę psychoterapii mamy na myśli – jest przecież odmian psychoterapii kilkadziesiąt – w przekroju od szkoły mediolańskiej, poprzez zorientowaną na proces a skończywszy na neuropsychoanalizie czy moich ulubionych terapiach kognitywno behawioralnych…\nNie mniej jednak istnieje jeden konkretny aspekt, na którym chciałbym się tu skoncentrować – otóż: w odróżnieniu od wszelkich innych form terapii, hipnoterapia koncentruje się na dotarciu do tak zwanego initial sensitizing event (ISE), czyli pierwszego wydarzenia, które spowodowało powstanie jakiegoś zaburzenia. Wychodząc z założenia, że tak świadomie, jak i nieświadomie człowiek jest zdolny do generalizowania, jeśli rozwiąże się problemy emocjonalne związane z owym pierwszym wydarzeniem psychika pacjenta będzie w stanie rozwiązać wszelkie inne podobne problemy z owej kategorii już bez niczyjej pomocy.\nDla przykładu – w toku psychoterapii osoba chora na nerwicę, będzie mozolnie i dosyć powoli starać się zrozumieć mechanizmy własnych niewłaściwych reakcji, uczyć się im przeciwdziałać, oraz będzie rozładowywać napięcie emocjonalne pracując nad własnymi wspomnieniami i emocjami. W toku hipnoterapii dążymy do rozwiązania pierwszego problemu, a kiedy ów problem zostanie rozwiązany wszelkie inne wynikające z niego emocje czy wspomnienia wpadają do tej samej kategorii – problemów rozwiązanych. Właśnie dla tego hipnoterapia jest metodą niezwykle szybką w porównaniu do wszelkich innych form terapii.\nPani Karolino – bodajże najlepszą książką wydaną po Polsku jest Hipnoza Kliniczna Stanislava Kratochvila. Bardzo polecam.\nZwracam się oczywiście do Pani o aliasie kamciaa – jak widać nie zadała sobie Pani trudu, żeby przeczytać ten wątek od początku, bowiem w innym wypadku byłaby Pani w stanie przewidzieć moją reakcję i reprymendę, na którą się właśnie Pani naraziła…\nJak widzę Pani wiedza naukowa zatrzymała się gdzieś przed rokiem 1841 kiedy po raz pierwszy chirurg James Braid zatknął się ze zjawiskiem hipnozy, zaczął owo zjawisko badać a następnie publikować owych badań wyniki, dając początek współczesnej hipnoterapii.\nW trakcie tych krótkich 172 lat badań, które raczyły umknąć Pani szanownej uwadze poczyniono w zakresie hipnozy i hipnoterapii kilku ciekawych odkryć – żeby nie być gołosłownym – między innymi kolegium medyczne uniwersytetu Harvard używając urządzeń do rezonansu magnetycznego mózgu ustaliło, że pod wpływem transu hipnotycznego w mózgu człowieka zachodzą trzy podstawowe zmiany:\nIstne babuszki szeptuszki i cyrkowi klauni jak raczyła się Pani wyrazić. A każda z tych babuszek i klanów z tytułem doktora najlepszej na świecie uczelni i sprzętem wartym miliony dolarów.\nAle, ale… Może jestem niesprawiedliwy tutaj. A może Pani przeprowadziła jakieś badania i udowodniła, że hipnoza jest wymysłem? Jeśli tak, to zapartym tchem czekam na publikację owych badań. Bo najwyraźniej jest Pani umysłem większym i wspanialszym niż cała światowa naukowa elita…\nA łagodząc nieco ton – jestem świadomy, że Pani zdanie wynika z tego, iż w Polsce większość tak zwanych „hipnoterapeutów” to rzeczywiście ludzie mówiąc delikatnie nieodpowiedzialni. Ławo jest, więc skojarzyć zjawisko hipnozy z grupą dosyć mocno nawiedzonych, machających wahadełkami i bredzących o energii miłości dziwaków.\nAle dostało się Pani ode mnie za lenistwo – bo już nawet pal sześć z szukaniem poważnych źródeł w internecie czy czytaniem książek, ale po raz kolejny – wypowiadając się w tym wątku nie zadała sobie Pani trudu, żeby go przeczytać. A jeśli się chce uczestniczyć w jakiejś dyskusji to dobre wychowanie i rozsądek nakazują, zanim jeszcze człowiek zacznie się odzywać, zorientować się najpierw, o czym i na jakim poziomie jest mowa.\nTakże gorąco zapraszam Panią do dalszej dyskusji – tylko na przyszłość, proszę się najpierw zapoznać z tematem, bo w innym wypadku znów będę zmuszony Panią ośmieszyć.\nA wszystkich Państwa pozdrawiam serdecznie\nEdward Kern 2013-10-22 13:15:26\nRozumiem, że uczestniczy Pan wyłącznie w tym wątku i nie czyta reszty forum ("nie mam czasu, jestem zajęty, mam lepsze rzeczy do roboty" itp itd) niemniej chyba Pan zapomina w jakim miejscu się znalazł. To forum dla chorych i leczących się, więc groźba ośmieszania niektórych nie przystoi komuś, kto ponoć zawodowo zajmuje się pomaganiem właśnie takim osobom.\nTutaj trzeba czasami trzy razy pomyśleć zanim się coś napisze...\nReszta niech zostanie niedopowiedziana, ponieważ nie logując się nie ma możliwości wysłania PW a nie wszystko można napisać wprost.\nCieszę się, że wspomniał Pan o regresingu.\nPodejrzewam Edwardzie, że nie jesteś świadom jaką radość sprawiłeś mi kolejnym wpisem i w tym miejscu wstawię się w obronie Kamci jako, że być może pośrednią (albo nawet bezpośrednią) jej to jest zasługą. Być może to jej wpis sprowokował Cię do odwiedzin tego tu naszego końca świata, który zdawało się - na zawsze opuściłeś. Przyznaję, że korciło mnie aby sprostować pogląd jaki Kamciaa przedstawiła, jednak wierzyłem w to że zrobi to ktoś dużo lepiej niż ja potrafię, znaczy Ty.\nNawiązując do Twojej wypowiedzi, konkretnie do reinkarnacji i to nie w sensie oczekiwanego efektu hipnozy lecz ogólnie pojętej (postrzeganej), to zastanawia mnie skąd u Ciebie tak krytyczna ocena wobec wiary w reinkarnację lub choćby bezkrytyczny brak wątpliwości. Znanych jest przecież tyle historii których naukowymi metodami wytłumaczyć nie sposób i choćby historia Cameron Macauley z Glasgow (o którym nie tak dawno emitowano film dokumentalny). Twój krytyczny pogląd Edwardzie zastanawia mnie tym bardziej, że podejrzewam iż interesujesz się tematyką której nauka jeszcze nie ogarnia i tym samym wykracza ona poza namacalne czy matematyczne dowody (wzory). Przyznam, że zaskoczyłeś mnie swoją postawą wobec tematu reinkarnacji, no ale cóż, w sumie lubię gdy mnie zaskakujesz\nW toku hipnoterapii dążymy do rozwiązania pierwszego problemu, a kiedy ów problem zostanie rozwiązany wszelkie inne wynikające z niego emocje czy wspomnienia wpadają do tej samej kategorii – problemów rozwiązanych.\nPrawie jak matematyka i gorzej jeśli początku nie sposób ustalić, a to dlatego, że nigdy go nie było i to wskutek ciągu zdarzeń reakcje lub zachowania ewoluowały w problem. Założyć przecież można jako początek - zdarzenie które skutkowało reakcją lecz samo w sobie jej nie wzbudziło i dopiero suma zdarzeń (bez konkretnego) taką reakcją się objawiła.\nZatem czy wystarczy cofnąć się do przyczyny która sama w sobie może być już skutkiem?\nOstatnia edycja: 22-10-2013 14:33:32


Chemdog / Nasiona Mari | Zapraszamy na NasionaMari.pl\n> Chemdog / Nasiona Mari\nChemdog / Nasiona Mari\nNASIONA MARIHUANY - Chemdog\nOG Kush x Indica\n450 - 500 g/m2 / 120 - 190 g/roślina\n70 - 130cm.\n20,50% / 1,50%\nO odmianie Chemdog można śmiało powiedzieć - klasyk. Jest to połączenie OG Kush z wybranymi odmianami Indica. Odmiana to prócz bardzo dużej zawartości THC (20,50%) sposowana jest również w medycynie - zawartość CBD na poziomie 1,5% - zastosowanie: przeciwbólowy - przewlekły ból, antydepresyjne. Po 9 tygodniach kwitnienia otrzymamy plon rzędu 450 g/m2. Odmiana dobrze znosi SCROG lub LST.\nOdmiana polecana każdemu kolekcjonerowi.


Opiekun osoby starszej najczęściej wkłada w swoją pracę całe serce. Nie zawsze jest łatwo – zdarzają się trudne sytuacje, które ciężko zaakceptować. Jedną z najtrudniejszych jest śmierć podopiecznego. Trudność jest tym większa, im większe zaangażowanie emocjonalne opiekuna. Nic w tym dziwnego. Opiekunowie z powołania mocno przeżywają wspomnianą sytuację. Są w stałym kontakcie z osobą starszą, towarzyszą jej na co dzień, zapewniają nie tylko podstawową opiekę, lecz często także jedyne wsparcie. Śmierć dla każdego jest przykrym oraz stresującym wydarzeniem. Podejmując się pracy w zawodzie opiekuna, należy się z nią liczyć. To naturalna kolej rzeczy, zwłaszcza jeśli podopieczni są bardzo schorowani i wyraźnie znajdują się u kresu swoich dni. Opiekun przede wszystkim powinien pamiętać, że nie da rady zapobiec śmierci.\nByć opiekunem, czy przyjacielem?\nDecydując się na pracę w zawodzie opiekuna, wiele osób nie zdaje sobie sprawy z faktu, że prędzej czy później stanie się życiowym kompanem osoby starszej, kimś niezwykle ważnym. Dość często zdarza się, że zarówno podopieczny, jak i jego rodzina traktują opiekuna jak członka rodziny. Często opiekunowie również traktują pracodawców jak drugą rodzinę. Takie zachowanie nie dziwi – przebywając z kimś 24/7, łatwo się przywiązać. Opiekunowie powinni też wiedzieć, że nie jest to ani nic dziwnego, ani niepożądanego. Wręcz przeciwnie – nawiązanie porozumienia i pojawienie się sympatii pomiędzy opiekunem a osobą starszą sprawia, iż opieka oraz wspólnie spędzany czas stają się przyjemniejsze.\nMało kto zdaje sobie sprawę, że opiekun osoby starszej jest nie tylko pomocnikiem w codziennych czynnościach, lecz także przyjacielem, który udzieli wsparcia w trudnych momentach, dlatego przyjacielska relacja może się okazać niezwykle pomocna. Trudność pojawia się w momencie śmierci – zdarzenia niestety nieuniknionego i bardzo trudnego do zaakceptowania dla części opiekunów. Nawet do tego stopnia, że rezygnują z dalszej pracy w zawodzie bądź zmagają się z problemami emocjonalnymi. Przed rozpoczęciem pracy opiekun powinien więc uświadomić sobie, że śmierć podopiecznego jest niezależna od jego starań i woli. Należy po prostu to zaakceptować.\nJak powinien postąpić opiekun w przypadku śmierci podopiecznego?\nOpiekun wykonujący swoje obowiązki w domu podopiecznego jest za niego odpowiedzialny. Dość często to jedyna bliska osoba, przebywająca w otoczeniu osoby starszej. W przypadku śmierci lub innej trudnej sytuacji opiekun jako pierwszy powinien zareagować, podejmując odpowiednie działania. Najważniejsze jest racjonalne podejście i zachowanie zimnej krwi. W przypadku śmierci konieczne jest natychmiastowe powiadomienie lekarza – tylko on będzie mógł stwierdzić zgon, a następnie sporządzić niezbędną dokumentację medyczną. Kolejnym krokiem, jaki powinien wykonać opiekun osoby starszej, jest sprawne powiadomienie rodziny, wraz z prośbą o jak najszybsze przybycie na miejsce.\nOpiekunowie zatrudniani za pośrednictwem agencji pracy powinni powiadomić o zaistniałej sytuacji również swoją firmę. W tym miejscu pragniemy zaznaczyć, że praca opiekuna osoby starszej często nie kończy się w momencie śmierci podopiecznego. Podpisana umowa nadal obowiązuje, a opiekun musi dopełnić wszelkich formalności. Najczęściej powinien pozostać w domu podopiecznego, dopóki nie przyjadą najbliżsi. Z uwagi na fakt, iż to on po raz ostatni kontaktował się z osobą starszą przed śmiercią, często przekonuje najbliższych, że zapewnił podopiecznemu należytą opiekę i jak najwyższy komfort w ostatnich chwilach życia. Wbrew pozorom takie zapewnienia są bardzo ważne dla rodziny zmarłego. Wielu opiekunów decyduje się na pozostanie z rodziną do czasu pogrzebu oraz na wzięcie udziału w uroczystościach pogrzebowych.\nŚmierć osoby starszej jest dla opiekunów bolesnym przeżyciem – doświadczają wtedy silnych negatywnych emocji i nie potrafią sobie poradzić. Pamiętajmy jednak, że nie warto na siłę walczyć ze smutkiem. Naszym opiekunom zalecamy, aby dali sobie czas nie tylko na odpoczynek, lecz także przemyślenia. Najlepsze w takiej sytuacji będzie wzięcie urlopu i odwiedzenie najbliższych. Zaznaczamy również, że nie należy pochopnie rezygnować z pracy opiekuna. Warto się wyciszyć i zaakceptować zaistniałą sytuację. Jeśli opiekunowi bardzo trudno pogodzić się z odejściem podopiecznego, zachęcamy do wizyty u psychologa, który pomoże się uporać z negatywnymi emocjami.


Rozpoczęło się zgłaszanie książek do 14. edycji Nagrody Literackiej m.st. Warszawy - Portal Księgarski\nZgodnie z regulaminem Nagrody czytelnicy i czytelniczki mogą zgłaszać w konkursie książki wydane w 2020 r., napisane po polsku przez żyjących autorów i autorki, w jednej z 4 kategorii: proza, poezja, literatura dziecięca (tekst i ilustracje) i edycja warszawska” - wyjaśniono na stronie.\nPrzypomniano, że „zgłaszane publikacje nie mogą być tłumaczeniem książki”, a „ich autorzy/autorki nie muszą być mieszkańcami Warszawy”.\nSwoje typy do Nagrody w kategoriach: proza, poezja, literatura dziecięca (tekst i ilustracje) oraz edycja warszawska mogą zgłaszać wydawcy, księgarze, bibliotekarze, a także czytelniczki i czytelnicy. Propozycje tytułów z tego roku prosimy przesyłać za pośrednictwem formularza zgłoszeniowego na stronie: http://www.um.warszawa.pl/nagrodaliteracka-zgloszenia/\nJak wyjaśniono, „jedna osoba może zgłosić kilka książek, za każdym razem wypełniając na nowo formularz”.\n„Zgłaszających swoje książki wydawców prosimy o wysłanie 8 egzemplarzy na adres: Biuro Kultury Urzędu m.st. Warszawy, Pl. Bankowy 2, 00-095 Warszawa” - napisano, dodając, że „obok egzemplarzy papierowych mile widziane będą ebooki w formatach epub i mobi”.\nNagroda Literacka m.st. Warszawy to prestiżowe wyróżnienie, którego historia sięga czasów przedwojennych. „Konkurs jest kontynuacją tradycji nagrody o tej samej nazwie, przyznawanej w latach 1926-38, a przerwanej przez wybuch II wojny światowej. Pierwszym jej laureatem był najstarszy syn Adama Mickiewicza - Władysław, ostatnim zaś przed wojną - Leopold Staff” - czytamy o nagrodzie.\nNagrodą tą wyróżniono m.in. twórców takich, jak: Wacław Berent (1929), Tadeusz Boy-Żeleński (1933), Pola Gojawiczyńska (1935) i Maria Kuncewiczowa (1937).\nJak przypomniano, „Nagroda Literacka m.st. Warszawy w obecnej formie przyznawana jest od 2008 r., kiedy to Rada Miasta Stołecznego Warszawy przyjęła uchwałę reaktywującą to wyróżnienie”.\nNagrody w konkursie przyznawane są w pięciu kategoriach. W regulaminie przewidziano miejsce nie tylko dla kategorii tradycyjnych jak proza, poezja, literatura dla dzieci i młodzieży, ale również stworzono kategorię wyłącznie dla pozycji varsavianistycznych - edycja warszawska.\n„Szczególnym wyróżnieniem jest tytuł - warszawski twórca, przeznaczony dla wybitnych pisarzy, w szczególny sposób związanych z Warszawą. Pierwszym, w 2008 r., uhonorowanym tym tytułem był Tadeusz Konwicki, o którym w laudacji napisano »za wszystko co stworzył o Warszawie, dla Warszawy i w Warszawie«” - napisano.\nW kolejnych latach tytuł warszawskiego twórcy otrzymali: Józef Hen (2009), Marek Nowakowski (2010), Janusz Głowacki (2011), Janusz Tazbir (2012), Joanna Kulmowa (2013), Wiesław Myśliwski (2014), Jarosław Marek Rymkiewicz (2015), Eustachy Rylski (2016), Hanna Krall (2017), Ernest Bryll (2018), Kazimierz Orłoś (2019) i Piotr Wojciechowski (2020).\n„Nominowani autorzy ogłaszani są w kwietniu, a laureatów wyłonionych przez jury - poznajemy podczas uroczystej gali, która odbywa się w czerwcu” - wyjaśniono.\nFundatorem i organizatorem nagrody jest Miasto Stołeczne Warszawa.


Proces w trybie wyborczym, darmowe prezerwatywy i awaria prądu [PODSUMOWANIE DNIA] • www.tuwroclaw.com\nProces w trybie wyborczym, darmowe prezerwatywy i awaria prądu [PODSUMOWANIE DNIA]\nZnamy już kolejność ogólnopolskich komitetów na liście wyborczej. We wrocławskim sądzie został złożony pierwszy pozew w trybie wyborczym. Jedna z kandydatek miała nietypowy sposób promocji swoich postulatów – rozdawała przechodniom prezerwatywy. Zobacz, czym jeszcze w środę żył Wrocław.\nPo południu doszło do awarii prądu w części dzielnicy Stare Miasto. Z tego powodu ciemności zapadły m.in. w jednym z wrocławskich kin, gdzie miało odbyć się spotkanie przedsiębiorców z udziałem Rafała Dutkiewicza.


Oryginalny scyzoryk szwajcarski to jakość, klasa i powód do dumy każdego właściciela. Są to gadżety legendarne, wręcz kultowe. Są używane przez zarówno przez specjalistów z rozmaitych branż, podróżników czy miłośników tego typu gadżetów. Na rynku dostępnych jest szereg modeli prześcigających się w ilości funkcji jakimi dysponują. Jest jednak jeden gigantyczny model, którego ilość funkcji może przyprawić o zawrót głowy.\nTo ręcznie składany w Szwajcarii scyzoryk Wenger. Wykonany z zachowaniem najwyższych standardów jakości gadżet posiadający 85 narzędzi, które zdolne są wykonać 140 różnych funkcji. Jako, ze jest to najbardziej zaawansowany scyzoryk na Świecie, jego cena jest odpowiednio wysoka. Ze względu na swoją wagę i rozmiary raczej nie da się go nosić w kieszeni spodni. Ale coś kosztem czegoś. Jest to idealny zakup dal kolekcjonerów, wyposażony w siedem ostrzy, ogromną ilość różnych śrubokrętów, parę wersji kombinerek, piły, otwieracze i klucze. Co więcej posiada również gwizdek, wskaźnik laserowy o zasięgu ok. 90 m i latarkę. Jakby tego było mało znajdziemy tam również obcinacz do cygar, krystaliczne szkło powiększające czy też zestaw do niezbędnych napraw podczas gry w golfa.\nPoznanie wszystkich dostępnych funkcji wymaga poświęcenia dużej ilości wolnego czasu. Wszystko to sprawia, że można nazwać go niekwestionowanych królem scyzoryków i jednym z najbardziej niezwykłych gadżetów wszech czasów.


LARYNGOLOG | Oferty pracy w medycynie.\nArchiwum kategorii: LARYNGOLOG\nLARYNGOLOG do Prywatnej Przychodni – Warszawa Targówek\nLaryngolog – oferta pracy\nW związku z rozwojem firmy, Centrum Medyczne HENDIMED na warszawskim Bródnie zatrudni\n(także w trakcie Specjalizacji).\nW razie pytań, zapraszam do kontaktu pod nr telefonu 691965536 lub drogą mailową: lenaskoli@gmail.com\nStanowisko / Specjalizacja: Lekarz Laryngolog\nlaryngologlaryngolog Warszawapraca laryngologpraca lekarz\nCHIRURG, LARYNGOLOG, LEKARZE, NEUROLOG, OKULISTA, ORTOPEDA, Polska, PSYCHIATRA, SZUKAM PRACOWNIKA\n9 stycznia 2019 Marcin\ndodatkowa pracadodatkowa praca lekarzlekarzmedycynaogłoszeniapracapraca neurolog\nZatrudnimy lekarza laryngologa.\nOferty pracy w Warszawie dla lekarzy laryngologów\npraca lekarz warszawaZatrudnimy lekarza laryngologa. ZArobki laryngologa Warszawa


Funkcjonariusze ze Starego Miasta zatrzymali mężczyznę podejrzanego o pobicie w rejonie Pasażu Niepolda - Bieżące informacje - Komenda Miejska Policji we Wrocławiu\nDo bardzo niebezpiecznego zdarzenia doszło w lipcu br. w popularnym miejscu spotkań młodych ludzi, jakim jest wrocławski Pasaż Niepolda. Tam w rejonie klubów muzycznych w godzinach porannych, w wyniku awantury pomiędzy kilkoma osobami, został pobity mieszkaniec Wrocławia. Mężczyzna ten w stanie ciężkim został przewieziony do szpitala, gdzie wymagał specjalistycznej pomocy medycznej.\nPolicjanci zajęli się sprawą od razu po otrzymaniu informacji o tym zdarzeniu i wykonali szereg różnych czynności procesowych oraz pozaprocesowych, w tym także zabezpieczyli zapisy z kamer monitoringów. I właśnie nagrania z monitoringu zostały upublicznione, w celu namierzenia osób, które mogą mieć związek z popełnionym przestępstwem. Po niedługim czasie, do policjantów z komisariatu przy Trzemeskiej zaczęły zgłaszać się osoby, które twierdziły, że rozpoznają mężczyzn z nagrania oraz zdjęć.\nFunkcjonariusze pionu kryminalnego z Komisariatu Policji Wrocław-Stare Miasto dokładnie weryfikowali każdą otrzymaną informację. Policjanci podczas pracy operacyjnej m.in. na podstawie monitoringów oraz otrzymywanych od mieszkańców sygnałów ustalili, że jedną z osób podejrzewanych o popełnienie tego przestępstwa prawdopodobnie jest 26-letni mieszkaniec województwa łódzkiego.\nŚledczy cały czas ściśle współpracowali z prokuraturą, w celu ustalenia wszelkich szczegółów dotyczących tej sprawy oraz zabezpieczeniu pełnego materiału dowodowego. Kiedy zatrzymanie mężczyzny było już tylko kwestią czasu, ten sam zgłosił się do wrocławskiej prokuratury, na której terenie został zatrzymany przez kryminalnych, a następnie doprowadzony do komisariatu.\nTam z mieszkańcem województwa łódzkiego zostały przeprowadzone czynności procesowe, a następnie 26-latek trafił do pomieszczenia dla osób zatrzymanych, gdzie spędził noc. Następnego dnia kryminalni doprowadzili go prokuratury, gdzie usłyszał m.in. zarzuty spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Dzięki zebranym wcześniej przez policjantów materiałom sąd mógł zastosować wobec niego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania, jednak tego nie zrobił, uznając, że wspomniany mężczyzna podejrzany jest jedynie o udział w bójce lub pobiciu i adekwatnym środkiem zapobiegawczym będzie poręczenie majątkowe, zakaz opuszczania kraju i dozór policyjny.\nFunkcjonariusze jednak cały czas pracują nad sprawą, a mężczyźnie zgodnie z obowiązującymi przepisami za popełnienie przestępstwa może grozić kara wieloletniego pozbawienia wolności.\nO tym, jaka ona będzie i przyszłość podejrzanego zadecyduje ostatecznie sąd. Warto przypomnieć, że w wyniku pobicia mieszkaniec Wrocławia aktualnie nie jest w stanie samodzielnie się poruszać, ma bardzo duże problemy zdrowotne, a także cały czas wymaga też specjalistycznej pomocy medycznej.\nPobierz plik (format mp4 - rozmiar 48.55 MB)


Kilka słów o badaniu histopatologicznym » Zdrowi Polacy\nJak podaje definicja, badanie histopatologiczne polega na ocenie pod mikroskopem materiału pobranego od pacjenta, w celu oceny charakteru procesu chorobowego. Taki fragment materiału pobierany jest najczęściej w trakcie operacji lub przed zabiegiem poprzez biopsję. Co należy wiedzieć o zabiegu i w jaki sposób jest przeprowadzany? Zapraszamy do lektury.\nMateriał lub fragment pobrany od pacjenta do badania, lekarz umieszcza w tak zwanym utrwalaczu, na przykład w formalinie medycznej. W drugiej kolejności poddaje fragment obróbce histopatologicznej, polegającej na zamieszczeniu wspomnianego wycinka tkanki w stężonym roztworze etanolu lub innym płynie, który taką próbkę odwodni. Tak przygotowany materiał umieszczany jest następnie w płynnej parafinie, aby otrzymać parafinowy bloczek. Wszystko po to, aby specjalnym przyrządem zwanym mikrotomem, pociąć go na jak najmniejsze skrawki, przystosowane do oglądania i dokładnej analizy komórkowej pod mikroskopem.\nOceny histopatologicznego preparatu najczęściej podejmuje się lekarz, specjalizujący się w dziedzinie patomorfologii lub histopatologii. Dzięki dokładnej analizie mikroskopowej wyciąga precyzyjne i szczegółowe informacje dotyczące stanu zdrowia pacjenta i ewentualnych negatywnych zmian w organizmie. Preparat jest w stanie wykazać wszystkie nieprawidłowości, dzięki którym lekarz może zaplanować odpowiednie leczenie. Wczesne wykrycie jakichkolwiek zmian jest szczególnie istotne.\nW przypadku niektórych zmian chorobowych do zdiagnozowania problemu nie wystarczą badania takie jak USG lub cytologia. Histopatologię wykonuje się w celu wykluczenia lub potwierdzenia zmian w organizmie. Jeżeli wyniki wspomnianych badań potwierdzają zmiany chorobowe, lekarz może zlecić jej wykonanie w celu dokładniejszej analizy i oceny. Biorąc pod uwagę, jak ważne jest nasze zdrowie, wysoki stopień skuteczności badań histopatologicznych jest nie do zastąpienia w diagnostyce między innymi nowotworów.