_Victoria_ - Nerwica.com\ntemat odpowiedział _Victoria_ → na pfompfel → Zaburzenia osobowości\nNie chodzi o żadne sukcesy. Wyniki w nauce również nie stanowią dla mnie priorytetu. Jak wspominałam np. o pierwszych studiach - dostałam się na medycynę, a przez psychopatię nie mogłam sobie pozwolić na jej studiowanie ze względu na ryzyko podczas kontaktów z pacjentem. To mam na myśli, gdy piszę, że nie jest to luksus. Wydaje się nim być, bo ludzie chcą odrzucać swoje emocje, nie lubią ich, często nawet się za nie winią. Rozmyślają nad sensem swojego postępowania, analizując jego moralność. To faktycznie może stanowić problem, a im głębsza jest czyjaś emocjonalność - tym większy. Więc tak, pod tym względem psychopatia jest luksusem, jest nim też w porównaniu do innych zaburzeń osobowości i chorób psychicznych. Odstaje od nich bardzo mocno, na tyle, że niektóre publikacje mówią o psychopatii jako o innym typie rodzaju ludzkiego, a nie o zaburzeniu i dlatego psychopaci nigdy nie otrzymają jawnego wsparcia ze strony społeczeństwa, ale borderliny, schizofrenicy i inni wariaci już tak, bo "trzeba pomagać, gdy ktoś jest w potrzebie". Sęk w tym, że ja też w takowej potrzebie jestem, tyle że nikt mi nie pomoże i jak powtarzam tutaj już od miesięcy - byłam wyrzucana z gabinetów lekarskich, co utwierdziło mnie w przekonaniu, że nawet tak zwani "specjaliści" nie są w stanie, już nie tyle pomóc, co nawet mnie wysłuchać. Dopiero niedawno trafiłam na lekarza, który to potrafi i dzięki temu trochę się też u mnie pozmieniało. Najprościej rzecz ujmując - nie masz sumienia i żyjesz bez niego. Czy jest to luksus czy nie, zależy od tego, w jaki sposób żyjesz, z kim i na czym Ci w tym życiu zależy.\nKtóra teoria? Jeśli chodzi o moje wypowiedzi - nie odczuwam złości. Czego mi zazdrościsz? _______________________________________________ Na poprzedniej stronie jest moja odpowiedź na wcześniejsze posty userów.\nSztuczna inteligencja Kazashi , przede wszystkim nawet najlepsi programiści nie są obecnie w 100% pewni, na jakiej zasadzie ma ona działać. Sztuczna inteligencja to czysta inżynieria, a nie natura, a jednak mimo to, naukowcy chcą stworzyć z niej kolejny produkt ewolucji. Coś, co będzie w znacznym stopniu przewyższało człowieka. Tak zwany Deep Learning, czyli głębokie pojmowanie/zdolność uczenia się, już dawno wymknął im się spod kontroli. Sieć neuronowa człowieka to nie jest coś, co da się sztucznie wyprodukować, dlatego osobiście uważam, że pełna, rozwinięta i wysoko funkcyjna sztuczna inteligencja to coś nieosiągalnego na chwilę obecną i na następne kilkadziesiąt lat. Inżynierowie będą musieli zostać przy swoich marnych robocikach, które będą miały wbudowany odpowiedni program i będą przyjmować oraz reagować na komunikaty z zewnątrz, ale nigdy nie będą zdolne odczuwać. Maszyny nie mają uczuć wyższych, udają je, tak jak ja. Wszystkie przestrogi dotyczące SI - eliminacja rasy ludzkiej przez maszyny i tym podobne rzeczy, to póki co sianie paniki i nakręcanie ludzi na protesty. Z jednej strony wspomniane robociki by się przydały, bo odwalałyby za ludzi brudną robotę (poniekąd już przecież są i funkcjonują), a z drugiej pozbawiłyby nas miejsc pracy, co i tak ma już miejsce - weźmy banalny przykład, jakim są kasy samoobsługowe powszechne w USA, Japonii, Chinach i w większości krajów europejskich, poza Polską, do której takie wynalazki weszły dopiero jakiś czas temu. SI to sterowalne funkcje umysłowe, które dają dupy przy braku odpowiedniej ilości danych. Maszynę można nauczyć wykonywania określonych czynności i reagowania dzięki zastosowaniu algorytmów i tyle. Taka SI jest zdolna podejmować decyzje, ale tylko w obrębie dostępnych, wbudowanych funkcji. Aby powstała prawdziwa sztuczna inteligencja, musiałby zostać przeszczepiony mózg od żywego człowieka wraz z rdzeniem kręgowym i wprowadzony do mechanicznego "ciała". Coś takiego można było zobaczyć w futurystycznym filmie "Ghost in the Shell" z tego roku. Na drodze stoją jednak kolosalne przeszkody: 1. Mózg trzeba pobrać od żyjącej osoby. Od zwłok nie da rady, gdyż śmierć jako taką stwierdza się na podstawie śmierci mózgowej, a do tej pory nie znaleziono przecież sposobu na przywracanie do życia zmarłych. 2. Etyka - Kto poświęci swoje życie, wyrazi zgodę na uśmiercenie siebie dla dobra nauki? No, chyba, że posiada pazerną na hajs rodzinkę, która z chęcią weźmie solidną sumkę za taką procedurkę, a pacjent będzie myślał, że dzięki temu zabezpieczy finansowo swoje dzieci i rodziców. Urocza perspektywa, kusząca i nawet podsyciłam teraz lekko swoje psychopatyczne potrzeby. 3. Gdyby eksperyment się powiódł, to co ze wspomnieniami zachowanymi w przeszczepionym mózgu? Co z hormonami, neuroprzekaźnikami, które wytwarzane są u człowieka w konkretnych narządach np. w nadnerczach albo w przysadce mózgowej? Robotyczny korpus nie posiada narządów. Oczywiście można poeksperymentować. To już robotyka medyczna na ogromną skalę. Uważam, że SI to fantastyka. Oglądałam jakiś czas temu filmik, który pokazywał robota prowadzącego dialog z człowiekiem. Robot płci żeńskiej był łysy i specjalnie nie założono mu peruki, by nie wyglądał zbytnio jak człowiek, ponieważ coś takiego ludzi przeraża. Gdy robot zaczyna wydawać się zbyt ludzki, pojawia się nieokreślony lęk przed czymś bardzo niepokojącym i nieznanym. Dokładnie to samo dzieje się w przypadku kontaktu z psychopatami - tyle tylko, że tu jest odwrotnie, bo dostajemy człowieka, któremu emocjonalnie bliżej jest do robota. ___________________________________________________________________________________________________________________ Matura z j. polskiego to groteska. Gdy byłam w liceum, jedna klasa (nie moja) złożyła się na wielki bukiet kwiatów i praliny dla ich polonistki, która była w komisji egzaminacyjnej i babka obiecała im, że każdy zda. Tak też się stało, choć żaden z nich nie powinien był dostać nawet 5%. U mnie z kolei, w mojej byłej klasie, maturę ogólnie zdało tylko 12 osób na 33. Czy ludzie się uwsteczniają? Nie, po prostu jest zbyt duży dostęp do internetu. Żeby odrobić zdanie domowe, wystarczy wpisać treść polecenia i przepisać rozwiązanie. Leniwi gówniarze się nie uczą i takie są skutki. Jest źle, jeśli chodzi o edukację i będzie coraz gorzej. Dodatkowo spada poziom nauczania. Nauczyciele mają coraz bardziej wyjebane, do tego dyscyplina zleciała już całkowicie na pysk, bo kiedyś bachory uczyły się chociażby ze strachu przed oberwaniem drewnianą linijką po grzbiecie albo łapach, a teraz nauczycielowi takiego ucznia nie wolno tknąć. Jesteś introwertykiem i po prostu lubisz analizować, to bardzo dobrze, bo dzięki temu dostrzegasz więcej szczegółów ze swojego otoczenia, np. w zachowaniu osób, które Cię otaczają. Są ludzie, którzy uważają, że to urocze, słodkie i romantyczne. Wręcz się rozpływają nad tym, jakie to cudowne, prawdziwe i według nich bezwarunkowe. Coś obrzydliwego. Typowe ćpuństwo. Przy długotrwałych związkach dochodzi do niechęci wychodzenia poza własną strefę komfortu, przez co gnije się, czasem nawet do samej śmierci, w otoczeniu tej "drugiej połówki", która nas psychicznie eksploatuje, a my nic z tym nie robimy, bo tak jest wygodniej. Możesz napisać na privie, chyba że boisz się pisać o tym w ogóle w taki sposób, jakiego ja oczekuję. Nie jestem lekarzem i nie stosuję lekarskich metod diagnostycznych. Najlepszy i najszybszy jest kontakt bezpośredni. Większość ludzi z miejsca się przede mną otwiera i dopiero po fakcie orientują się, że bardzo źle zrobili, czyniąc to. 2 zmarnowane lata życia. Nie, to nie jest głupota przeżywać, głupotą było wdać się w coś takiego i zmarnować lata życia, pozwolić, by druga osoba Cię omotała, pozbawiła Cię zdolności logicznego myślenia i przedefiniowała Twoją strefę komfortu, tak, że teraz masz poczucie, że czegoś Ci brakuje i nie wiesz, jak wypełnić tę pustkę. To jest głupota.\nOczywiście, są osoby niezaburzone, które również osiągają wysokie wyniki w nauce bez ślęczenia nad książkami. Tyczy się to głównie osób, które mają wysokie osiągnięcia w naukach ścisłych. Nie ma na to recepty, każdy ma inne predyspozycje. Czysta genetyka. Gdy studiowałam fizykę, nie robiłam nic, a zdawałam na piątki wszystkie kolokwia i egzaminy. Jesteś osobą, która posiada wyżej wspomnianą predyspozycję i nie powinieneś się z tym kryć. Masz smykałkę do nauki i tyle. Powinieneś czerpać satysfakcję, że inni nie posiadają takich zdolności i muszą się męczyć, a ty jesteś górą, bo szybko przyswajasz wiedzę. Nie wstydź się tego. Doceń to. Dokładnie. Zwłaszcza, że wykształcenie wyższe nie świadczy o człowieku, ani o jego inteligencji. Jak wiadomo, większość osób ze zdobytym po studiach "papierkiem", to skończone ścierwa nie mające pojęcia o niczym i najczęściej lądują w zawodzie niezwiązanym z ich wykształceniem. Polecam poczytać statystyki. Powiem tak: widok pary trzymającej się za ręce na przystanku wywołuje u mnie obrzydzenie. Całowanie się w miejscach publicznych - jeszcze większe. Nienawidzę afiszowania się związkiem, choć wiem, że jest to naturalny instynkt ze strony faceta. Mężczyzna, trzymając swoją zdobycz blisko siebie, pokazuje innym (potencjalnym wrogom), że jest ona jego własnością. To typowe i ściśle związane z behawioryzmem. Wystarczy na ten temat trochę poczytać - polecam tutaj "Psychologię Społeczną" Gdańskiego Wydwnictwa Psychologicznego (GWP). Są też odchylenia od normy, gdyż niektórzy mężczyźni wręcz przeciwnie - nie lubują się w okazywaniu swoich uczuć w miejscach publicznych i wolą to robić na osobności ze swoją partnerką. W każdym razie brzydzę się miłością, tą słodyczą i cukierkowaniem. Dla mnie to po prostu żałosne zachowania i powinno się je tępić. Zauroczenie i obsesja, które rujnują racjonalne myślenie na wiele miesięcy lub lat, przez co ludzie potrafią całe życie tkwić w tej ułudzie. Gardzę tym oraz wszelkimi głupotami, jakie ludzie robią, będąc pod wpływem miłości, bo inaczej tego nazwać nie można. Działa ona jak narkotyk, a jest przecież tylko wynikiem działania odpowiednich hormonów. Trzeba też pamiętać, że istnieją różne typy miłości: - Miłość własna - Miłość erotyczna - Miłość romantyczna - Miłość platoniczna - Miłość dworska - Miłość romantyczna - Miłość chrześcijańska i inne _________________________________ Bezwarunkowa miłość nie istnieje. ~ moja opinia _________________________________ To prawda, nie da się mnie omotać. Nie jestem podatna na żadne wpływy i z miejsca wyczuwam czyjąś manipulację. Wyjątki stanowią manipulacje stosowane przez psychopatów czy socjopatów. W przypadku tych drugich łatwiej jest rozpoznać ich intencje, ale z kolei prawdziwi psychopaci, głównie Ci inteligentni, to twardy orzech do zgryzienia, bo perfekcyjnie się maskują. Nie ma światła bez ciemności i nocy bez dnia. To oczywistości i na nich opiera się świat. Ludzie żyją w strachu i wolą wypierać myśli, które wciąż szepcą im, że aby świat mógł się rozwijać, potrzeba znacznych ilości ofiar. Dla przykładu - choćby mur chiński budowany był na trupach poległych, którzy konali, będąc bestialsko zmuszanymi do wielogodzinnej pracy fizycznej. Ich szczątki służyły jako scalenie poszczególnych części muru. Nie wiem, czy wiecie, ale np. gdyby nie dr Josef Mengele, dzisiejsi lekarze nie mogliby stwierdzać tożsamości zmarłego na podstawie uzębienia. Mengele wniósł w medycynę cholernie dużo i dotąd eksponaty z jego badań (np. zdeformowane części ciał) znajdują się w berlińskim muzeum, które miałam zaszczyt zobaczyć. Przyznaję, że kiedyś nawet fantazjowałam o tym, by żyć w tamtych czasach i móc być asystentką doktora. Czytałam wszystkie książki na jego temat i jestem pod wrażeniem eksperymentów, które prowadził. Moim zdaniem był wybitnym lekarzem. To zaburzenie (to nie jest choroba psychiczna) wiąże się z nadmierną aktywnością mózgu, co nie pozwala spać, jednak ta przypadłość tyczy się tylko małej grupy psychopatów. Większość osób dyssocjalnych śpi normalnie. Nie, nie czuję się zmęczona po 20 h. Mięśnie bolą mnie tylko, gdy moim zajęciom towarzyszy wysiłek fizyczny, ale nie, nie brakuje mi energii. Dodatkowo też wytrzymuję znacznie dłużej niż inne osoby, jeśli chodzi o wysiłek, choć jestem drobną kobietą o małej masie ciała i wydawać by się mogło, że nie wytrzymam. Jest jednak inaczej, jestem w stanie znieść o wiele więcej niż przeciętny człowiek. Mam też bardzo szybki czas reagowania, co już jest typowym objawem psychopatii. Wyczuwam zagrożenie i momentalnie reaguje albo defensywnie albo ofensywnie. Wywęszę wroga na kilka metrów i instynktownie go wyeliminuję z mojego otoczenia. Spytam ogólnie, czego się boisz i czego się lękasz, bo to dwa różne pojęcia. Opowiedz mi o tym. Otwórz się przede mną, kazashi. Na taką dyskusję zapraszam na priv. Przeanalizuję Twój profil psychologiczny i wystawię Ci diagnozę. Zapewniam, że jestem do tego odpowiednią osobą. I to kolejna rzecz, której nie tolerują w miłości. Przywiązanie tak silne, że świata poza tą osobą nie widzisz, a kiedy zniknie, nie potrafisz pozbierać się do kupy, a do tego niektóre osoby myślą o samobójstwie. Rozumiem samobójstwo w przypadku straty kogoś z rodziny, ale nie obcej osoby - chłopaka/dziewczyny, tym bardziej w okresie nastoletnim, gdy panuje burza hormonów i powinno się mieć świadomość, że te emocje to tylko neuroprzekaźniki i biochemia mózgu, że to nie miłość, a zauroczenie. Dobrze, że myślisz logicznie i masz tego świadomość. Na temat sztucznej inteligencji odpowiem Ci później.\nJak nie znajdziesz, to poszukam za Ciebie, choć dziwi mnie, jak może być trudne dla Ciebie odszukanie czegoś, co było pisane kilka dni temu.\nJuż Ci tłumaczę - osiągam wyższe wyniki przy najmniejszym wysiłku tzn np. na studiach moja nauka sprowadza się tylko do siedzenia na wykładach. To zupełnie wystarcza, bym przyswoiła cały materiał bez konieczności uczenia się w domu. Jeśli uczę się czegoś w domu - czytam różne publikacje, etc, to tylko z ciekawości i w ramach hobbistycznych. Jeśli chodzi o emocje i przyswajanie wiedzy - nie odczuwam stresu, więc nie potrafię się denerwować np. przed egzaminem. Rzecz jasna mam niezły ubaw, gdy patrzę na tych wszystkich studenciaków srających w gacie przed sesją, no ale taką mam osobowość, że nie potrafię odczuwać lęki, m.in dlatego, iż wiem, że to uczucie jest w pełni irracjonalne. Dopiero strach, o wiele istotniejsze uczucie, ma tę moc pozbawiania ludzi logicznego myślenia, ale tutaj znowu - nie tyczy się to mnie. Strach odczuwam tylko w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia i ma on i tak dość małe natężenie. Gdy potrącił mnie samochód, leżąc na ulicy opierdalałam sanitariuszy, by się pośpieszyli, bo ich lenistwo mnie wkurwiało, a byłam w tym momencie w naprawdę w tragicznej sytuacji, jeśli chodzi o uszkodzenia ciała i będąc świadomą, odczuwałam każdy ból, a do najsłabszych to on nie należał. Wiedz też (jak już wspominałam w tym wątku), że standardowo śpię raz na 2-3 dni. Mam więc 72 godziny do wykorzystania. Nie odczuwam w tym czasie zmęczenia. Dopiero po 3 dobach zaczynają się lekkie objawy dezorientacji oraz ucisku odczuwalnego w głowie i wtedy biorę leki nasenne, bo bez nich sen naturalny u mnie nie występuje. . Pomyśl więc - standardowo wykorzystuję 3 razy więcej czasu niż przeciętny człowiek, który po 12 godzinach już odczuwa zmęczenie i musi się położyć. Ja tego zmęczenia nie odczuwam, dlatego np. moi pracodawcy (w pracach dorywczych, sezonowych) dziwią się, że mogę zasuwać 10 godzin ponad ustawową normę 8 godzin pracy i na nic nie narzekam. Jestem w pełni funkcjonalna, wręcz nakręcona, jakbym brała kokainę i ten stan utrzymuje się bardzo długo. Uczucia stanowią ogromną blokadę w dążeniu do osiągnięcia wyznaczonych sobie celów, ale masz tego świadomość. Dla mnie to abstrakcja. Nie wiem, jakie emocje mogłyby mi stanąć na drodze w samorealizacji. Twoja upartość jednak nie powinna Cię irytować. Ta cecha jest akurat pożądana, musi być jedynie dobrze ukierunkowana, a jej właściciel musi nad nią zapanować. Wtedy potrafią się dziać niesamowite rzeczy, zapewniam. Jestem nonkonformistką i wiem, jak ludzi wkurwia, że zwykle mam odmienne zdanie, ale nigdy go nie zmieniam na rzecz dostosowania się do tego marnego, nędznego i ograniczonego intelektualnie pospólstwa. To tylko hipotezy. Interesuję się tym, bo bardzo mocno zgłębiam nauki takie jak: fizyka teoretyczna i doświadczalna, kosmologia, informatyka, technologia, a w tym nawet robotyka. Przez jakiś czas studiowałam fizykę teoretyczną i doświadczalną z matematyką wyższą oraz informatykę też przez krótki okres. Wcześniej byłam na studiach astronomicznych również połączonych z fizyką teoretyczną, także wiem co nieco. To prawda. Oczywiście masz rację, nie znamy pozostałych mechanizmów, tylko częściowo rozumiemy te zagadnienia i wciąż je zgłębiamy. Stąd płynie satysfakcja z uczenia się i poznawania. Ja jednak wzięłabym taką kobietę z arachnofobią i umieściłabym w niedużej kapsule, zamknęłabym ją w niej, po czym zaczęłabym przez otwór w kapsule wpuszczać bardzo dużą ilość pająków. Kobieta musiałaby to znieść, do póki ja nie stwierdziłabym, że eksperyment dobiegł końca. Wtedy odczekałoby się kilka dni lub tygodni i przeprowadziłoby się rozmowę z tą kobietą. Jestem ciekawa, czy miałaby traumę, czy wręcz przeciwnie - na skutek tak silnego bodźca doznałaby pełnego znieczulenia. Nie uważasz, że byłoby to ciekawe? Czy wiesz, że taka kobieta obsypywana pająkami w pewnym momencie przestałaby wrzeszczeć? Czy wiesz, dlaczego? Dokładnie. Gdyby nie tysiące zabitych szczurów laboratoryjnych i ludzi, w przypadku, gdy jednej grupie doświadczalnej podawano eksperymentalny środek na AIDS, a drugiej placebo, by porównać rezultaty, do dziś nie można byłoby leczyć nie tylko AIDS, ale i setek innych chorób. Testy są niezbędne i każdy taki test wymaga ofiar. Ludzie są zjebani, niektórzy nad wyraz emocjonalni i po prostu ślepi. Nie wiedzą, że nawet zwykłe leki p.bólowe, które kupują w aptece, były kiedyś testowane na zwierzętach i ludziach z ofiarami śmiertelnymi. Musiała m.in zostać określona dawka śmiertelna, a myślicie, że w jaki sposób? Głównie poprzez zabijanie zwierząt i przeliczanie tego na masę człowieka. Do tego testowano na ludziach skutki uboczne, dzięki czemu obecnie ulotki obfitują w wypisane w nich objawy niepożądane. Cały świat spowija "zło", jednak ludzie nie chcą dopuszczać tego do świadomości. I co najważniejsze - W medycynie nie ma dobra bez zła.\nTylko że wtedy najczęściej o takiej osobie mówi się, że udaje skłonności psychopatyczne, by zyskać sławę i pieniądze. Bardzo szybko zacznie się rozgłos w kontekście "prawdziwy psychopata by się nie ujawnił". Więc to ma być cierpiąca, sztuczna inteligencja? Stworzona tylko po to, by odczuwać ból? Przyjemna wizja. Umysł, który odczuwa tylko cierpienie i nic poza tym. Cierpienie jako stan naturalny. Interesujące, nawet bardzo. Ciekawe, czy internet odczuwa swoje przeładowanie, natłok informacji. Czy zastanawia się nad ich treścią. Subiektywne stany. Strach nasila ból, a szok potrafi go kompletnie wyłączyć albo przekierować. Ludzie, owszem, potrafią odczuwać bardzo silny ból, ale jego "koszmarność" to tylko wizualizacja. I to jest prawda. Taka osoba przynajmniej widzi, że nie znajduje się w najgorszym położeniu. Odszukaj ten fragment, w którym pisałam Ci na privie, że ból psychiczny jest skończony, a fizyczny nie, dlatego ten drugi jest perfekcyjny. Wywal tu ten cytat i niech sobie poczytają, może do kogoś coś dotrze. Na bólu psychicznym mało kto się uczy, fizyczny przynajmniej hartuje człowieka. Oczywiście może mu też zafundować traumę, ale tu możemy wrócić do tych idealnych maszyn odczuwających tylko cierpienie - z rozumowania wynika, że one traumy doznawać by nie mogły. Traumą mogłoby się okazać zastopowanie u nich bodźca bólowego. Nie ma ani dolnej ani górnej. Wszystko jest płynne. Do tego każdy ma inaczej ustawiony próg bólowy, żeby było ciekawiej. Ogromne pole do eksperymentów. Nie chcę, żeby moja psychopatia sobie gdzieś po śmierci spacerowała albo została przeniesiona do innego ciała. Hinduizm wierzy w istnienie duszy i według tej religii jest ona właśnie taką zwartą jednością, ale nie jest dokładnie podane, o co się ona opiera. Wiadomo jedynie, że ma zdolność przenoszenia się i jest praktycznie nieśmiertelna, jedynie zapominalska, bo w kolejnym życiu nigdy nie pamiętasz, kim byłeś. To oznacza, że ktoś, kto dostanie moją duszę, pewnie nie będzie psychopatą. W Polsce nic nie ma. O PET było bardzo trudno i nadal jest, a co dopiero o profesjonalne badania neuropsychiatryczne na poziomie USA. Link, który podałeś, jest właśnie przeze mnie skanowany. Ciekawy artykuł, w miarę zwarcie porusza kwestię i od razu wskazuje, że "inteligentni psychopaci" stanowią pewną oddzielną grupę w różnicowaniu. Szkoda, że czytelnik jest odsyłany do innych artykułów, które miałyby poruszać kwestię zmiany wyroków sądowych w oparciu o neurokryminalistykę, bo chciałabym przeczytać o tym tutaj, na miejscu. To bardzo ważne zagadnienie, bo obejmuje wpływy na całe środowisko. Okazuje się bowiem, że psychopaci stanowią tak duży odsetek społeczeństwa, że można już prawie dzielić ludzi na dyssocjalnych i nie-dyssocjalnych. Oczywiście teraz przesadzam, ale fakt faktem, nie ma osoby, która by nigdy w życiu psychopaty nie spotkała, co wynika ze statystyki. Ja spotkałam w życiu tysiące osób, więc tysiące osób spotkały mnie. W tych tysiącach byli też inni psychopaci, którzy spotykali siebie wzajemnie, nie wiedząc o tym.\nW związku z tym upomnij również użytkownika Psychciu, który także pisał w tym wątku o zabijanych przez siebie zwierzętach. Lilith zablokowała mi dostęp do działu o zespole stresu pourazowego po jednym moim poście, w którym napisałam, że również byłam ofiarą gwałtu i kobiety nie powinny tak przesadzać, bo naturalnym odruchem mężczyzny jest zdobywanie samicy do rozrodu i nie każdy, mimo samoświadomości, potrafi nad tym popędem zapanować. Nagle wszystkie kretynki poczuły się urażone. Paradoksalnie mogłabym pomóc tym kobietom uporać się z traumą, ale zarówno one jak i administratorka są zbyt ograniczone intelektualnie, by to zrozumieć i uniemożliwiają mi wypowiadanie się w wątkach, które również mnie dotyczą z racji tego, że przeżyłam sporo z rzeczy wymienianych jako "zdarzenia traumatyczne". Mnie to określenie, co prawda, bawi, ale mam prawo opowiedzieć o swoich przygodach. Mam nadzieję, że chociaż ty okażesz choć odrobinę pokładów inteligencji i zrozumiesz, że opisywane przeze mnie w tym wątku przykłady działań i odczuć związanych z zabijaniem, są wręcz konieczne, by móc przedstawić obraz osoby z zaburzeniem F60.2, a dokładnie temu służy ten wątek, by inni mogli poznawać profile psychologiczne psychopatów, jak również ich życie codziennie, ich sposoby radzenia sobie z tą przypadłością. Jeśli będę cenzurować większość rzeczy, to nie ma sensu, bym w ogóle się tu udzielała, a skoro tyle ludzi do mnie pisze i w wątkach, i prywatnie, to znaczy, że zainteresowanie tematem jest duże. Przeczytaj również to, co napisałam poniżej do kazashi'ego, bo odnosi się do mojej działalności na forum. Naturalną cechą przy tym zaburzeniu jest potrzeba kontroli i egocentryzm, chęć bycia zauważonym, ale nie zawsze tak jest. Piszę o sobie tak, jak wygląda to naprawdę. Wiem, że to, o czym opowiadam, o swoich przeżyciach i emocjach (lub ich braku) oraz sposób, w jaki to robię, wzbudzają zainteresowanie, często też odrazę i nienawiść. To naturalna reakcja ze strony otoczenia, ale nie chodzi mi o bycie w centrum uwagi. Cieszy mnie jednak, że moja obecność tutaj spowodowała, że temat psychopatii znacznie się rozwinął i kilka osób poważnie do niego podeszło, dzięki czemu zainicjowane zostały bardzo ciekawe, często zawiłe i skomplikowane dyskusje nawet o charakterze czysto neurologicznym (za sprawą głównie użytkownika niecałego). Chcę, by zaburzenie osobowości F60.2, które dotknęło mnie i inne osoby, było zrozumiałe dla społeczeństwa, by więcej osób chciało je poznawać i odstąpić od panujących stereotypów. Doskonale wiem, że gdyby ludzie, znając prawdę o mnie, chcieli ze mną rozmawiać i rzetelnie podeszliby do tematu, moja wrogość wobec nich zmniejszyłaby się, a frustracja pewnie całkiem by zniknęła, co pomogłoby mi hamować swoje popędy. To prawda. Podejrzewam, że jest tak w większości przypadków, choć znałam tylko jednego psychopatę i utrzymywałam z nim kontakt bardzo krótko, gdyż trafił do więzienia niedługo po tym, jak się poznaliśmy. Jeśli chodzi o mnie, to zdobywam znacznie więcej przy minimum wysiłku, podczas, gdy oni mordują się godzinami nauki, by ledwo zdać. W pracy nigdy nie zwalniam tempa, gdy inni wysiadają już na starcie. Wytrzymuję dłużej, widzę więcej, słyszę wyraźniej, odczuwam mocniej, jednocześnie nie czując wcale. Potrafię zasuwać 72 h bez snu na pełnych obrotach. Gdy czegoś chcę, biorę to i nigdy nie oddaję. Nigdy też nie wybaczam i nie zapominam. Skreślam ludzi za byle przewinienie. Mają czuć, że są dla mnie robactwem, które w każdej chwili mogę rozdeptać. Całe moje środowisko podlega mojej sprytnej, bogatej w socjotechniki manipulacji. Ludzie są tak zmanipulowani przeze mnie, że dodatkowo manipulują innymi, będąc pod moim wpływem. Tworzę łańcuchy przyczynowo-skutkowe. Jestem twórczynią uporządkowanego chaosu. Uosobieniem kontroli, pierdoloną władzą. Dodatkowo ekscytuje mnie moja poczytalność i pełna świadomość podejmowanych działań. Jestem w pełni świadoma wszystkiego, co robię i w pełni za to odpowiedzialna. To mi nie przeszkadza. Nie mam bowiem sumienia, choć mam świadomość, iż postępuję niewłaściwie, amoralnie. Moje ofiary w pełni należą do mnie. Jestem tą istotą, którą mają przed oczyma, gdy odbieram im ich życie, godność, niewinność, czy na co akurat mam apetyt. Teatralnie wyrywam te cnoty z ich ciał i umysłów i mam przy tym mentalny orgazm. Kocham władzę i przejawiam ją wszędzie, w różnych postaciach, na różnych płaszczyznach. Pomiatam, gardzę i znęcam się nad ludźmi, bez względu na ich wiek, płeć czy status społeczny. W pracy, w mojej branży zawodowej, na studiach czy gdzieindziej, w jakiejkolwiek innej sferze życia. Jestem tą zawsze najładniejszą, najbardziej zadbaną, elokwentną, pewną siebie, wygadaną i ambitną, uwielbianą przez wykładowców i pracodawców; tą, która z szyderczą uciechą patrzy na zazdrość w oczach tych wszystkich nędznych śmieci, kulących się ze strachu przed ich własnym życiem. Rajcuje mnie to cholernie i pewnie to, co napisałam wzbudzi tutaj kontrowersje i zaraz pojawią się podludzkie ścierwa, które zaczną piszczeć, jak to się wywyższam, a w realu pewnie jestem kulącą się pod siebie szarą myszką. Fakty są takie, że wszyscy czują moje oddziaływanie, gdy tylko pojawiam się w pomieszczeniu. Czują respekt, nim jeszcze wypowiem jakiekolwiek słowo. Jestem chodzącym zniszczeniem w pięknej, eleganckiej formie. Żaden lek tego nie zmieni. Żaden neuroleptyk - kolejny z rzędu chemiczny kaftan bezpieczeństwa wciskany mi przez psychiatrów. Jestem również uosobieniem cielesnych potrzeb, żądz, popędów i instynktów. Wszystko to składa się na mój całokształt i nie będę udawać, bo jestem z niego dumna. _____________________________________________________________________________________ Jak więc miałyby z technicznego punktu widzenia wyglądać takie maszyny? Jak bez neurostymulacji wywołasz negatywny, subiektywny stan wewnętrzny? W jakich sytuacjach mózg jest niby w stanie wytworzyć takie piekło? Jedyny przypadek, jaki przychodzi mi na myśl, to ostry bad-trip po LSD. Po takim stanie ludzie często mają traumę do końca życia, bo nie potrafią pozbyć się właśnie tego wyobrażenia, które byli zmuszeni oglądać i odczuwać na własnej skórze, mimo iż było subiektywne. Kiedyś jeden człowiek, który był hinduistą i wierzył w reinkarnację oraz karmę, zrobił mi religijno-psychologiczny wywód. Napisał, że to, jak postępuję, sprawi, że po śmierci obudzę się jako inne, niższe stworzenie w zupełnie nowym wszechświecie, w innym wymiarze. Że będę się czołgać przez nieskończony tunel, żywiąc się jedynie robactwem wyskrobywanym z ziemi, że będzie mnie otaczać tylko ciemność i tylko w chwilach mojej niezrównanej z niczym rozpaczy pojawi się płomień, który zamiast dać nadzieje, zacznie mnie palić. Ostrzegł, że od tego, co teraz zrobię, zależy to, czy po śmierci wejdę na wyższy, czy na niższy poziom i oczywiście, że to, kim teraz jestem, to zasługa tej osoby, którą byłam w poprzednim życiu i jej czynów. Wywód był bardzo długi i szczegółowy, a ja byłam wtedy naćpana, więc poniekąd zwizualizowałam sobie to, co pisał i nawet mnie poruszyło. Było to ciekawe zagadnienie. Czytałam potem sporo o hinduizmie. Oczywiście nie popieram, ale zastanawia mnie, jak ludzie mogą żyć ze świadomością i wierzyć w to, że przez swoje złe uczynki mogą skończyć jako amorficzne stworzenia przez całe swoje kolejne życie czołgające się przez tunel i żywiące się robactwem, nie wiedząc, dlaczego znaleźli się w takim położeniu, ponieważ po każdych narodzinach traci się pamięć z poprzedniego życia. Wiedz, że dyssocjale nie wykazują zbyt dużych chęci do zmiany. Wierzę jednak, że zostaną stworzone maszyny, które pozwolą zabijać w nieszkodliwy sposób, wywołując subiektywne, ale bardzo realne odczucia u osoby poddawanej takiej neurostymulacji.\nNie czytałam książki, ale podejrzewam, że te maszyny działałyby na zasadzie neurostymulacji. Nie wiem jednak o wywoływanie jakiego cierpienia chodzi - psychicznego, fizycznego czy obu. Nie da się mnie złamać bólem psychicznym, bo to opiera się na manipulowaniu emocjami, a ja ich nie mam. Złamać mnie można w tym kontekście najwyżej wykorzystując moje popędy. Natomiast bólem fizycznym da się złamać każdego, ale fakt - mój próg bólowy jest mocno podniesiony. Jak mogła być pogodzona ze sobą, skoro była przekonana, że jej diagnoza to F60.2 i żyła w jednym wielkim kłamstwie. I bardzo dobrze, niech cierpi. Bo lekarze uznali, że stanowisz zagrożenie. Powinni trzymać Cię tam dłużej i bez przeciwpsychotyków. Więc jesteś idiotą. Pisałeś, że podejmujesz się wielu zadań, więc dostarczasz sobie wiele bodźców w krótkim czasie. Śmieszne.\nPiszczące na swój widok, cmokające się nastolatki? Oczywiście. Zależy od tego, jak chcę być traktowana. Zależy, co w danym momencie jest dla mnie korzystniejsze. Robię różne rzeczy. Nie, a ty? Więc są zaślepieni, patrzą przez pryzmat "swoich pupilów" i nie potrafią odłożyć ich na bok, by spojrzeć na sprawę raz jeszcze. Oj, są i to jak. Doznałam w życiu wiele cierpienia fizycznego, między innymi z własnej ręki, ponieważ testowałam limity. Niesamowite, ile ludzki organizm jest w stanie wytrzymać i jak długo dałoby się utrzymywać ofiarę przy życiu, jednocześnie cały czas zadając jej psychiczny i fizyczny ból. Co prawda, co jakiś czas traciłaby przytomność na skutek naturalnej reakcji obronnej, ale o to również można właściwie zadbać. Ostatecznie się wybudzi, dostanie pożywienie i będzie można zacząć od nowa. To również robię. Wychodzę wtedy na miasto z transporterem. Ludzie myślą, że zabieram koty do schroniska. Uśmiechają się do mnie. Czasem podchodzą, by porozmawiać, ale nie wdaję się w dłuższe dyskusje. Pamiętam ją. Urocza, prawda? Zdesperowana, poszukująca wsparcia, niepogodzona ze sobą. Nie próbuję odróżnić się od osób dyssocjalnych, bo to jedyna grupa, z jaką mogę się identyfikować, choć nie przepadam za przydzielaniem siebie do jakichkolwiek grup. Mimo to nie mogę kłamać na temat podobieństw między mną a innymi osobami mojego pokroju. Nawet oglądając niektóre filmy, które jako tako pokazują psychopatów w miarę realistycznie, nie mogę zaprzeczyć, że widzę podobieństwa. No widzisz, jak przydatna jest wiedza. Miło, że rozumiesz. Ludzie nie potrafią dostrzec porządku w chaosie. Mimo wszystko psychopatia to dość poukładane zaburzenie, jednak wciąż "zaburzenie". Teoria głosi, że w samym centrum tego spektrum znajduje się człowiek idealny - perfekcyjnie proporcjonalny emocjonalnie. Nie filtrujesz tego. Zakładam, że to trudne. Nie odczuwasz przez to frustracji? Potrzeby ustabilizowania/zespolenia całości? Trzymanie takiego chaosu w głowie musi w pewnym stopniu osłabiać też fizycznie. Tylko nie łudź się, że mam lepiej. Zapewniam, że mój umysł potrafi mnie wykończyć. Dowodem na to jest choćby fakt, że standardowo pozostaję przytomna przez 2-3 doby, po czym potrzebuję przeciwpsychotyków, by się uśpić. Nie spałam naturalnie od kilku lat. I w tym rzecz. Ludzie myślą, że mogą uciekać w nieskończoność, a ostatecznie i tak będą zmuszeni się wykazać. Wciąż jednak łudzą się, że gdzieś jest jeszcze jakaś droga ucieczki. Odwlekają w czasie wydarzenia, tak bardzo pragnąc, by nie nadeszły, choć wiedzą, że to nieuniknione. Wyglądałaby inaczej, gdybym teraz siedziała naprzeciwko Ciebie w pokoju i prowadzilibyśmy tę samą rozmowę? Zawdzięczasz to w dużej mierze swojemu introwertyzmowi. Wytłumacz mi, dlaczego jednocześnie piszesz o tym, jak ilość bodźców niszczy Twój mózg, twierdząc przy tym, że znajdujesz satysfakcję w odbieraniu wielu jednocześnie? Więc uznajesz swego rodzaju psychologiczną hierarchię. Jak w takim razie zaopatrujesz się na równość rasową, religijną itd.? Jesteś za, ale nie mógłbyś wykonać własnoręcznie. Wziąłeś na cel kiepski przykład. Moje słowa na temat emotek były zwykłą prowokacją i wyrażeniem osobistej pogardy dla tego typy środków przekazu. Jakbyś chciał zauważyć - również osoby dyssocjalne ich używają. Wiadomo, do czego służą i jak bardzo są rozpowszechnione. Nikt nikomu nie zabroni ich używać, bo większość ludzi ich potrzebuje do przekazywania emocji. Zakaz też na używanie telefonów komórkowych, portalów typu "Facebook" i audiobooków (bo to zniewaga dla książek). Może wypuszczam się na łowy, bo nie mogę ścierpieć ich emocjonalności? A może tylko się bawię, zabijając nudę? Ależ mocna identyfikacja z grupą.\nJestem perfekcjonistką, ale nie w stopniu dewiacyjnym. Prawdą jest, że moje mieszkanie można by nazwać sterylnym. Wszystko zawsze jest czyste, poukładane i odpowiednio posegregowane. Nie sprzątam jednak 3 razy dziennie każdego pomieszczenia, ale też nigdy nie zostawiam śmieci na meblach czy podłodze. Każda szuflada i półka jest odpowiednio przeznaczona na inną kategorię przedmiotów. Moja biblioteka podzielona jest na działy i poddziały. Jeżeli się za coś zabieram, to musi być to zaplanowane, dopracowane i sprawdzone. Oczywiście popełniam też błędy. Jeżeli ktoś wyjmie książkę i odłoży ją w taki sposób, że grzbiet będzie odstawał od rzędu, to będzie mi to przeszkadzać, ale nie do tego stopnia, by chcieć tę osobę skrzywdzić. Przy nagminnym łamaniu przez kogoś określonych przeze mnie zasad będę jednak odczuwać złość i przejawiać agresję. Jestem głównie wyczulona na brak punktualności, niesumienność, niedokładność, brak higieny osobistej, brak zasad savoir-vivr. Z kolei szczególną niechęć wywołują u mnie przejawy nadmiernej emocjonalności. Nie radzę sobie z tym w żaden sposób. Nie wpłynę też na ludzi, którzy w większości przejawiają wymienione i nietolerowane przeze mnie cechy. Pozostaje unikać takich osób, ale jest to niemożliwe w pracy czy na uczelni. Już w szkole podstawowej zwracałam uwagę na zachowanie dzieci. Nie rozumiałam, dlaczego nie odrabiają zadań domowych, dlaczego brudzą i nie zachowują ciszy na lekcji. Bardzo mnie to irytowało. Uważałam, że w trakcie zajęć powinien panować idealny spokój. Nikt nie ma prawa się odezwać bez pozwolenia. Zawsze siedziałam wyprostowana, patrzyłam na nauczyciela, moje książki były idealnie dosunięte do krawędzi ławki, a gdy je pakowałam do plecaka, musiały być posegregowane według przedmiotów i następujących po sobie zajęć. Tak jest, rzecz jasna, do dzisiaj. W piątej klasie szkoły podstawowej podpaliłam plecak jednej z uczennic, bo nagminnie rzucała nim na korytarzu. Gdy ktoś szedł na wagary, od razu szłam do zgłosić - wymieniałam liczbę osób oraz podawałam personalia tej, która namawiała do tego pozostałe. Podkładałam papierosy i alkohol uczniom, którzy wyjątkowo często spóźniali się na lekcje i alarmowałam nauczycieli, by mogli zawiadomić rodziców. W późniejszych latach doszło też podkładanie narkotyków, a w liceum podpaliłam ogródek szkolny i wrobiłam jedną z uczennic, ponieważ przyszła na apel niestosownie ubrana. Podczas samej procedury odczuwam spokój. Im więcej krwi, tym większy. Jestem zaangażowana w to, co robię i robię to dokładnie. Poza tym nie czuję nic. Otwieram obiekt zaraz po śmierci, więc nie ma czasu, by doszło do procesów gnilnych. Nie wydzielają się więc ptomainy, które są głównie odpowiedzialne za to, co powszechnie znane jest jako "trupi jad". Głównie odczuwalny jest zapach krwi, który akurat w moim pojmowaniu jest bardzo przyjemny, tak jak i smak. Trzeba tu zaznaczyć, że na terenie Szwajcarii popularne są różnego rodzaju potrawy z kota ze względu na charakterystyczny smak, który dobrze komponuje się np. z łagodnym sosem ziołowym. Pojęcie odstręczania jest zależne od ludzkiego pojmowania, a nie tylko od niezależnych odruchów organizmu. Zapach kojarzy się z konkretnym obrazem, więc skoro obraz zwłok jest dla kogoś nieprzyjemny, to automatycznie zapach zgnilizny taki będzie. To ciekawe zagadnienie. Wystarczy wziąć dla przykładu substancję zawartą w kale (jedną z pochodnych indolu), która ma silny zapach, gdy występuje w dużym stężeniu. Ta sama substancja odpowiedzialna za zapach fekaliów jest wykorzystywana w branży perfumeryjnej. Kobiety z zażyłością się nią spryskują.\nSęk w tym, że to nie jest "sporo". Jeden z problemów, na które napotykam przy rozmowie z lekarzem - wspominam o jednej rzeczy, a za chwilę cała wizyta jest podporządkowana tylko temu, zamiast przejść do kolejnych i rozwinąć całość zagadnienia dyssocjalności. Dodatkowo, w trakcie wizyt i rozmów z nowym lekarzem, zawsze pada zdanie "wymienia Pani to wszystko, jakby się Pani tym chwaliła". Fakt, odczuwam swego rodzaju dumę z tego, co robiłam i robię. To uczucie jest ode mnie niezależne. Do tego uśmiecham się w trakcie omawiania tych wydarzeń, więc lekarz musi się z tym dziwnie czuć, ale nie potrafię powstrzymać się przed śmiechem, który pojawia się, gdy wyobrażam sobie zrozpaczoną, sponiewieraną matkę, cierpiącą z mojego powodu. Odczuwam tylko przyjemność. Moje f 60.2 ma podłoże organiczne, co wyszło w badaniu PET mózgu - zmniejszona ilość istoty szarej oraz zredukowany obszar limbiczny. Nie ma w mojej rodzinie ani jednej osoby niezaburzonej psychicznie. Zabawne, bo każdy coś ma. Dodatkowo były przypadki morderstw w dalszej rodzinie.\nPodduszałam i biłam rówieśników w szkole podstawowej, przynosiłam ze sobą noże lub igły, żeby zastraszać dzieci (zdarzały się okaleczenia). Kradłam nauczycielom rzeczy (w tym głównie dowody osobiste i sieciówki) z torebek, by móc je później niszczyć i wyrzucać. 2 lata później trafiłam na prokuraturę, gdzie reprezentowała mnie moja matka, której zniszczyłam małżeństwo, podkładając dowody na to, że ojciec ją zdradza. Zeznałam również, że się nade mną znęcał i molestował seksualnie, aby jeszcze bardziej pogrążyć oboje rodziców i doprowadzić do ich rozwodu. Z kolei w wieku 12 lat byłam już sądzona o dość poważne fałszerstwa i kradzieże. Jeśli chodzi o zwierzęta - przejawy agresji wobec nich miały miejsce na każdym etapie mojego życia. Sporo rzeczy, oczywiście, pominęłam. Nie widzę sensu rozpisywania się na ten temat.\ntemat odpowiedział _Victoria_ → na Lord Cappuccino → Czytelnia\nWciąż nie widzę argumentów, a Twoje zachowanie nadal pozostaje irracjonalne.


Spółki tworzące Netsprint Group – Adrino, Email Network, LeadR, Netsprint oraz WhitePress – integrują swoje rozwiązania dla wydawców. Za przygotowanie i wdrożenie strategii rozwoju oferty na rynku polskim i na rynkach zagranicznych, odpowiedzialni będą Tomasz Musiał i Nikodem Sarna.\nPrzez ostatnich 5 lat Tomasz Musiał pracował w Smart AdServer Polska, gdzie jako General Manager współpracował z polskimi klientami oraz partnerami z obszaru EMEA. W ramach pełnionych obowiązków odpowiadał za rozwój i implementację rozwiązań w obszarze adserver i programmatic. Z branżą digital marketingu związany jest blisko 15 lat.\nWspółautor raportów rynkowych i publikacji, a także prelegent na konferencjach lokalnych i zagranicznych.\nNikodem Sarna posiada pięcioletnie doświadczenie w środowisku reklamy online. Przed dołączeniem do Netsprint Group jako Business Development Manager CEE związany\nbył z polskim oddziałem Smart AdServer. Wcześniej współpracował z warszawskim biurem Starcom MediaVest Group (obecnie Publicis Media) i londyńskim biurem Rubicon Project.\nJest absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego oraz Szkoły Głównej Handlowej. Aktywnie uczestniczy w życiu branży – jest autorem artykułów i prelegentem na konferencjach.\nPoprzedni artykuł Mastercard i Pelé jednoczą kibiców Ligi Mistrzów – rusza kampania #StartSomethingPriceless\nNastępny artykuł Dom mediowy Mindshare zbadał nasze preferencje związane z gotowaniem


Dzień Waszego ślubu to niepowtarzalne emocje, których nie doświadczycie już nigdy więcej. Chwile pełne radości, wzruszeń, przyjemnego napięcia związanego z wkraczaniem w nowy etap życia. Film ze ślubu to opowieść, która nawet po wielu latach pozwoli Wam się roześmiać, rozczulić, zapłakać…\nSztuka pełna wrażeń\nJuż od 4 lat pracuję jako kamerzysta na wesele w Olsztynie i okolicach. Dlaczego wybrałem filmowanie wesel? Właśnie ze względu na związane ze ślubem głębokie, szczere emocje. Bez nich nie można mówić o sztuce, a ja pragnę dzielić się artystyczną pasją.\nTworząc reportaż z Waszego ślubu, przygotowań do niego, z przyjęcia weselnego staram się dostrzec jak najwięcej szczegółów. Szukam drobiazgów, które na pierwszy rzut oka mogą wydać się błahe, a jednak mają największą moc przywoływania wspomnień.\nPodczas realizacji filmów ze ślubów i wesel stawiam przede wszystkim na wysoką jakość rejestrowanego materiału oraz staranność montażu. Pomaga mi w tym sprawdzone wyposażenie techniczne, takie jak profesjonalne stabilizatory ujęć czy sprzęt do cyfrowej rejestracji dźwięku – przydatny szczególnie w kościele, kiedy liczy się każde wypowiadane przez Was słowo.\nZamawiając u mnie filmowanie ślubu lub innej uroczystości, możecie zapomnieć o sztampowym filmie, przy którym Wasi bliscy będą mieli ochotę uciąć sobie drzemkę… Moje realizacje to oryginalne, nieszablonowe reportaże, które oddają Wasze indywidualne, wyjątkowe osobowości.\nChętnie podzielę się bogatym doświadczeniem i podpowiem, jak sprawić, by Wasz film ze ślubu i wesela był jeszcze bardziej interesujący. Uważnie też wysłucham Waszych sugestii i zrobię, co w mojej mocy, by sprostać Waszym oczekiwaniom.\nWyjątkowy plener poza terminem ślubu. 3 - 4 godzinna sesja filmowa.\nZaproszenie na ślub w postaci wideo\nWyjątkowe zaproszenie na ślub w postaci filmu wideo\nPlener w dniu Waszego święta ma jedyny w swoim rodzaju klimat i warto go uwiecznić na filmie. 1 godzinna bezstresowa sesja filmowa Państwa młodych, mogą w niej uczestniczyć również świadkowie i nie tylko :)\nWywiady z gośćmi weselnymi - HIT!\nSerdeczne życzenia gości weselnych dla Państwa Młodych. Niezapomniana pamiątka :)\nDo pracy wykorzystujemy lustrzanki Canon 1DX mark II oraz profesjonalne obiektywy stało i zmiennoogniskowe\nWszystkie niezbędne akcesoria, takie jak: lampka, mikrofon, mikroport, dwa statywy (naramienny i tripod, slider, steadicam, rejestrator dźwięku wspomagają nasza pracę.\nSprzęt i dodatki zapewniają uzyskanie najwyższej jakości obrazu i dźwięku. Najlepiej jest samemu sprawdzić efekty uzyskane w naszych filmach, które pokazują jakość obrazu i dźwięku. Gotowe filmy pokażą także nasz warsztat pracy.\nKamerzysta Karol, Olsztyn Ocena: 5,00 / 5 2 opinie\nBezproblemowy kontakt, bardzo miły i profesjonalny kamerzysta. Podczas ślubu i wesela praktycznie niewidoczny ( w pozytywnym znaczeniu;)) Polecamy!!!! Dziękujemy i pozdrawiamy :) Ola i Piotr 12.09.2015\nAleksandra Sadowska i Piotr Tabaka, ślub: 2015-09-12\nSuper otwarta osoba, zwracająca uwagę na to co się mówi..\nAneta Kiełpińska, ślub: 2015-08-29\nW mojej pracy podczas reportaży ślubnych najbardziej zależy mi na klimacie i oddaniu kameralności tej najważniejszej chwili, żeby Młodzi czuli ...


Wołek zbożowy - Insektpol Pest Control\nTags: Wołek zbożowy\nGazowanie zboża, fumigacja nasion, zwalczanie wołka zbożowego, fumigacja zboża.\nWołek zbożowy, dezynsekcja, oprysk na robaka.\nNiewielki chrząszcz , od 2-5 mm długości, w kolorze od jasnobrązowego do czarnego. Intensywność koloru zależy od wieku, chrząszcze tuz po wyjściu z poczwarki są słomkowo brązowe. Ciało chrząszcza jest smukłe, głowa zakończona ryjkiem, okrągłym w przekroju poprzecznym. Czułki zgięte kolankowato z największym ostatnim członem, pokrytym drobnymi włoskami czuciowymi na szczycie. Przedplecze wydłużone, pokryte drobnymi, elipsowatymi dołkami. W każdym dołku znajduje się szczecinka. Na pokrywach dołki ułożone w wyraźne, podłużne rzędy. Pokrywy zrośnięte wzdłuż szwu, brak skrzydeł lotnych. Słabo zaznaczony dymorfizm płciowy – u samców ryjek jest krótszy i grubszy oraz wygięte w dół ostatnie segmenty ciała.\nJaja wołków są owalnego kształtu, ścięte na jednym końcu, białe i lśniące. Mają od 0,6 – 0,8 mm długości oraz 0,2 – 0,3 mm szerokości. Beznoga, łukowato wygięta larwa osiąga do 2,5 mm długości. Ma białe, pofałdowane ciało z brązowymi szczękami. Brak wyraźnie zaznaczonej segmentacji. Poczwarka typu wolnego, spoczywa wewnątrz ziarna. W budowie można wyróżnić ryjek, pokrywy i odnóża oraz małe zawiązki skrzydeł lotnych. Po wyjściu z poczwarki chrząszcze pozostają wewnątrz ziarna. Po kilku dniach rozpoczynają kopulację i składanie jaj. Długość życia wołków jest uzależniona przede wszystkim od wilgotności powietrza, w mniejszym stopniu od temperatury otoczenia, i tak np:\nPrzy wilgotności 75% i temp. 29*C – wołki żyją ok. 5 miesięcy\nPrzy wilgotności 75% i temp. 21*C – wołki żyją ok. 12 miesięcy\nPrzy wilgotności 100% i temp. 5 – 6*C, bez pokarmu – wołki żyją ok. 166 dni\nPrzy wilgotności 0 – 10% – wołki żyją 13 dni\nJak szybko rozmnaża się wołek?\nW celu złożenia jaja samica wygryza w ziarnie dziurę, składa jajo wewnątrz, po czym zakleja otwór szybko twardniejącą, przezroczystą substancją. Substancja ta służy do ochrony jaja przed czynnikami zewnętrznymi oraz działa jak chemiczny sygnał przeciwdziałający przegęszczeniu populacji. Zdarza się, że samica robi w ziarnie kilka otworów, które pozostawia zaklejone, mimo, iż jajo jest złożone tylko w jednym otworze. Samica składa 1 – 9 jaj w ciągu dnia, w sumie około 150. Jaja umieszczone są przeważnie w części grzbietowej i wierzchołkowej ziarna, rzadziej w okolicy zarodka. Cały rozwój larwy odbywa się wewnątrz ziarna. Prowadzi to do ukrytego porażenia ziarna. W przypadku, gdy w jednym ziarnie znajdą się dwa jaja, rozwija się tylko jedna larwa. Wyjątkiem jest ziarno kukurydzy, w którym może rozwinąć się kilka larw. Do rozwoju larw potrzebne są całe ziarna, w produktach drobno zmielonych larwy nie mogą się rozwijać. W ciągu 21 dni każda larwa czterokrotnie linieje, później przepoczwarza się. Całkowity cykl rozwojowy jednego pokolenia trwa w warunkach optymalnych (wilgotność względna 85 – 95% , temperatura 28*C) 26,5 dnia. W warunkach niesprzyjających (zbyt niska temperatura) może przedłużyć się do 150 – 200 dni. Wciągu roku przeciętnie rozwija się od 2 do 3 pokoleń. W pomieszczeniach ogrzewanych liczba ta może znacznie wzrosnąć, nawet do 10 pokoleń w ciągu roku. Gatunek bardzo szybko zwiększa swoją liczebność, potomstwo jednej pary może wzrosnąć w szóstym pokoleniu nawet do 8 168 202 osobników.\nZnaczenie gospodarcze wołka zbożowego\nPrzedstawiciele gatunku są odporni na działanie wysokich i niskich temperatur, w temperaturze około 6 – 10*C mogą żyć bardzo długo, ale nie mogą się rozmnażać.\nZwalczanie wołka. Szkodniki magazynowe\nNajlepszym pokarmem dla larw są różne gatunki zbóż:\nJęczmień łuskany i niełuskany\nWołki mogą przez długi czas żerować w rozdrobnionych – zmielonych ziarnach zbóż, jednak w takich warunkach larwy nie rozwijają się. Wołki bytują, żerują i rozmnażają się w głębszych warstwach zboża, unikają światła. Po nadmiernym przesuszeniu ziarna lub w przypadku przegęszczenia populacji migrują z porażonego zboża.\nWołki zbożowe to gatunek występujący powszechnie w strefie klimatu umiarkowanego, przystosowany do bytowania w pomieszczeniach zamkniętych. Pospolity szkodnik niszczący ziarno w różnego rodzaju magazynach: silosach, magazynach płaskich czy składach gospodarczych. Jedną z metod walki z wołkiem zbożowym jest zabezpieczenie ziarna preparatem K-Obiol – 25 SC lub – w przypadku inwazji szkodników – fumigacja, gazowanie zboża.\nTAGI: Wołek zbożowy, zwalczanie wołka, chrząszcz w zbożu, robaki szkodniki magazynowe,\nPrevious Skorek pospolity\nNext Przykrótek półskrzydły


Poultry Insider, wydanie z 13 stycznia 2020 - Informacje\nPoultry Insider, wydanie z 13 stycznia 2020\nW branży drobiarskiej nikogo nie trzeba już chyba przekonywać, że polski eksport do Europy traci dynamikę wzrostu. Nasza sprzedaż do krajów Unii Europejskiej może jeszcze rosnąć, natomiast skala tego wzrostu będzie prawdopodobnie niewielka, ściśle związana ze wzrostem konsumpcji w EU. Kluczowe jest zatem budowanie długoterminowej strategii rozwoju w oparciu o wyjście poza obszar celny Unii Europejskiej. W jednym z naszych raportów analitycznych najnowszego wydania Poultry Insidera przyglądamy się wieloletnim trendom u największych światowych importerów mięsa drobiowego. Jednocześnie analizujemy istniejącą konkurencję na obiecujących rynkach krajów trzecich.\nObecne problemy z grypą ptaków w Polsce i restrykcje wywozowe wprowadzane przez kraje trzecie skłoniły nas do przygotowania raportu handlowego. Dokonaliśmy analizy wielkości wysyłek towarów drobiarskich z Polski na rynki państw trzecich zakazujących wywozu z powodu HPAI. Zestawiając w tabelach twarde dane chcemy zobrazować, jakie znaczenie i dla kogo mogą mieć zakazy wywozu do kilku już rejonów świata.\nPoultry Insider to także - tradycyjnie - komentarze i prognozy dotyczące sytuacji na rynku skupu żywca kurcząt rzeźnych oraz na rynku jaj. Okazuje się, że na krajowy rynek skupu żywca kurcząt rzeźnych mogą mieć wpływ „nowe zawirowania” na rynkach zagranicznych…\nW części newsowej nie zapomnieliśmy o „Kronice – Grypa Ptaków”.


Praca Transport Operator, Jelcz-Laskowice: nowe oferty pracy. Znaleźć pracę na pl.trud.com\nPraca Transport Operator w Jelcz-Laskowice: 15 ofert pracy\nDo Twoich obowiązków będzie należało: obsługa wózka widłowego, załadunek ora rozładunek pojazdów dostawczych, rozwożenie materiałów wewnątrz magazynu, kontrola nad obiegiem dokumentów ...\nSzukasz stabilnego zatrudnienia? Chcesz mieć wolne weekendy i dojeżdżać bezpłatnym transportem? Pracuj na stanowisku OPERATOR/KA LASERA w firmie z branży AGD. MIEJSCE PRACY: JELCZ-LASKOWICE ...


„Przy organizacji ślubu i wesela możemy przyjąć dwie skrajne postawy wobec rodziców" · Wybieramy miłość\nWpisy gościnne 31 marca 2020 31 marca 2020 by Wybieramy miłość\nKarolina i Maciej Piechowie: Ślub i wesele były bardzo ważnymi wydarzeniami w naszym życiu. Zanim rozpoczęliśmy organizację rozmawialiśmy, że może się zdarzyć taka sytuacja, że rodzice będą chcieli za nas podejmować pewne decyzje, bo dla nich to też podniosła chwila. Rodzice mogą różnorako uzasadniać swoje zainteresowanie i zaangażowanie w przygotowania. Niektórzy mogą się nawet spotkać z argumentem, że skoro rodzice fundują niektóre lub wszystkie elementy tego wydarzenia, to mają do tego prawo. To jednak stawianie sprawy na ostrzu noża i nie jest to przyjemne dla przyszłych nowożeńców.\nNaszym zdaniem właśnie od tej motywacji wiele zależy i warto o niej porozmawiać. Bo przecież zależy nam, aby każdy czuł się dobrze w czasie naszego ślubu i wesela. My decydowaliśmy o większości rzeczy samodzielnie, jednak pytaliśmy o zdanie rodziców. Było kilka kwestii, które poróżniły nas z rodzicami i nawet nas między sobą. Jedną z nich była decyzja o usadzeniu gości – czy każdy ma mieć wyznaczone miejsce przy stole weselnym, czy pozwolić gościom samodzielnie wybrać towarzystwo i stanowisko. Jak to w konfliktowych sytuacjach bywa, pomogła rozmowa. Znaleźliśmy trzecie rozwiązanie, które każdemu pasowało. To, co nam pomagało trwać w harmonii, to właśnie rozmowa z rodzicami i zrozumienie, że każdemu zależy, aby było to piękne wydarzenie.\nRadzilibyśmy umiar i znalezienie złotego środka. W przypadku organizacji ślubu i wesela możemy przyjąć dwie skrajne postawy. Pierwsza: rodzice o niczym nie zdecydują, wszystko zrobimy po swojemu, ich zdanie nawet nas nie interesuje. Druga: niech mamusie i tatusiowie sami o wszystkim zdecydują, przynajmniej mamy z głowy. Jaki jest zatem złoty środek? Słuchajmy potrzeb swoich i rodziców. Potwierdzajmy, że jesteśmy dla siebie wzajemnie ważni. Zaznaczajmy, że nie robimy nic sobie na złość.\nCo myślicie o mieszkaniu z rodzicami po ślubie?\nZ biegiem życia nasze zdanie w tej kwestii ewoluuje. Na studiach Nauk o rodzinie powiedziano nam, że mieszkanie pary z rodzicami lub teściami jest bardzo szkodliwe dla relacji małżeńskiej, ponieważ brakuje wówczas prywatności i intymności do budowania związku. Na przykład: kłócimy się, rodzice jednego ze współmałżonków słyszą te rozmowy i później jest im bardzo łatwo zająć stanowisko, stanąć po jednej ze stron. Im więcej osób, tym trudniej taki konflikt rozwiązać. Najlepsza postawa rodziców w przypadku konfliktu, to „jesteśmy otwarci na to, by wam pomóc, ale nie narzucamy się z tą pomocą i zachowujemy odpowiedni dystans.” Taki dystans trudno zachować, kiedy jesteśmy współlokatorami.\nBiblia wydaje się w tej kwestii pomocna, bo wskazuje, że (Rdz 2,24) „mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem.” Opuszczenie rodziców jest dojrzałością godną uznania, że rodzice są nadal bardzo ważni, ale inaczej niż to było do tego momentu. Trzeba przyjąć, że na pierwszym miejscu sytuuje się współmałżonek, następnie dzieci, a dopiero potem rodzice i rodzeństwo, znajomi. Także rodzice muszą uznać tę prawdę.Wspomnieliśmy, że nasze zdanie ewoluuje, bo wiemy, że rodzice są wielką pomocą, gdy pojawią się małe dzieci. Nieraz rozmawiamy, czy nie przeprowadzić się bliżej rodziców, jednak czy bycie sąsiadami z teściami to już za blisko? Każde małżeństwo staje przed tym wyborem, warto jednak pamiętać, że miejsce zamieszkania można w każdej chwili zmienić, gdyby okazało się, że nie potrafimy ze sobą żyć w jednym gospodarstwie domowym.\nOd razu po ślubie zamieszkaliśmy razem w jednym pokoju w akademiku i rozpoczęliśmy studia magisterskie. Mieliśmy tyle na głowie, że rzadko kontaktowaliśmy się z rodzicami. Trzy lata wcześniej oboje wyprowadziliśmy się z domów, bo wyjechaliśmy na studia. Już wtedy relacje dziecko-rodzic uległy zmianom. Po ślubie mieliśmy jako małżonkowie czas, aby dużo rozmawiać i ustalić, jak chcielibyśmy, by nasze wspólne życie wyglądało, jak wyobrażamy sobie nasz dom, jakie jest nasze zdanie w różnych kwestiach. To ważne.\nPo ślubie różne kwestie w rodzinie są poruszane. Pojawiają się spory w kwestii dysponowania finansami, podziału obowiązków, sposobu wychowania dzieci. Należy pamiętać, że przy rodzicach, tak jak przy każdej innej osobie, małżonkowie w pełni powinni się ze sobą zgadzać, popierać i bronić. Debatować możemy na osobności, ale przed innymi chcemy mówić jednym głosem.\nNaszym zdaniem celem (być może ukrytym lub nieuświadomionym) takiej rywalizacji jest uwaga współmałżonka. Na przykład: żona chce codziennie gotować na obiad pierogi ruskie, bo mąż powiedział, że jego mama robiła najlepsze. Ona czuje się podświadomie gorsza, mniej kochana, niewystarczająca, póki nie usłyszy, że jej pierogi są nie tylko pyszne, ale i lepsze od tych z domu rodzinnego. To błędne koło, bo takie potwierdzenia nie rozwiązują problemu. Jeśli zauważamy u siebie takie mechanizmy warto o tym porozmawiać. Istnieje sposób, aby takiej sytuacji zapobiec: powtarzajmy sobie, że się kochamy, że przyjmujemy siebie takimi, jacy jesteśmy, że nie oczekujemy doskonałości, że jesteśmy dla siebie najważniejsi.\nJak uważacie, czy trzeba zacząć mówić “tato” i “mamo” do teściów? Co jeśli zupełnie nie odnajdujemy się w tej formie?\nPoczątki są trudne. Nie spotkaliśmy jeszcze nowożeńców, którzy nie mieliby z tym problemu. Niektórzy chwalą się, że nauczyli się tak rozmawiać z teściami, by nie musieć zwracać się do nich osobowo. Inni szybko starają się o dziecko, by od razu przejść do formy „dziadek” / „babcia”. I w tym przypadku rozwiązaniem okaże się zwykła rozmowa z rodzicami. Jeśli mamy takie problemy, powiedzmy o tym rodzicom szczerze. My doświadczyliśmy tego, że z czasem forma ta staje się bardziej naturalna. Im więcej ze sobą przebywamy, im więcej łączy nas trudnych lub szczęśliwych chwil, tym bardziej powiedzenie „mamo” i „tato” przechodzi przez gardło z większą łatwością.\nZałóżmy, że taka sytuacja dzieje się właśnie teraz. Właśnie rozmawiam z moją teściową, temat ognisty – czy wolno karać cieleśnie dzieci. Nasze wargi płoną od wymiany gorących argumentów i nagle kubeł zimnej wody na moją głowę. Mój mąż mówi: „ale moja mama ma rację, zobacz jak mnie wspaniale wychowała, masz jakieś dziwne poglądy”. Co zrobić w takiej sytuacji? Tak jak mówiliśmy wcześniej: zawsze, jako małżeństwo musimy mówić jednym głosem. Jeśli oboje to wiemy, to w tej sytuacji proszę mojego męża, abyśmy na chwilę wyszli. Rozmawiamy i ustalamy wspólną wersję. Warto przypomnieć sobie, że to troska o jedność małżeńską, a nie walka przeciwko rodzicom.\nKarolina i Maciej Piechowie – szczęśliwi małżonkowie oraz rodzice dwuletniej Anielki, twórcy portalu Szczęśliwa rodzina i plakatu ze zdrapką dla par #100naszychrandek.\nPrzeczytaj poprzednie rozmowy:\nNie dajmy sobie wmówić, że jesteśmy źli, bo nie dzwonimy do biednych rodziców\nDobre kontakty z rodzicami i teściami są dla nas ważne, jednak nie najważniejsze\nfacebooku: to tutaj informujemy o kolejnych wpisach, publikujemy grafiki z cyklu “Osobowość w relacji”, przypominajki dla narzeczonych i dzielimy się naszym życiem


#1: Kilka słów o „Oddechu Dziczy” | Cross-Play\nHome MINI SERIEListy z Leftherian #1: Kilka słów o „Oddechu Dziczy”\nPchan 5 października 2019\nJakiś czas temu amerykański NPD podawał ciekawe informacje dotyczące ostatniej Zeldy, że właśnie Breath of the Wild stała się najlepiej sprzedającą odsłoną wieloletniego cyklu na tamtejszej ziemi. Na pewnym portalu, darujmy sobie na którym, rozgorzała jak to w polskich internetach bywa gorąca dyskusja. Jakoby gra nie zasługiwała na taką sprzedaż, bo to przechwalony twór z (jakby inaczej) kupionymi recenzjami. Czyli normalka w naszym grajdole, gdzie zamiast się cieszyć z sukcesu tradycyjnie narzekamy.\nJestem w stanie zrozumieć, że komuś może nie podobać się jakaś gra, bo nie odpowiada nam jej wygląd. Czy firma w przypadku której nie pasuje nam jej polityka wydawnicza. W końcu ilu ludzi tyle opinii, czy jakoś tak to szło. Nie potrafię jednak ogarnąć swoim móżdżkiem skąd się bierze ta polska zawiść do Nintendo i deprecjonowanie ich przy byle okazji. Wmawiając wszystkim na około jakby ich gry były nic nie warte, a samego Switch’a najlepiej to wyrzucić przez okno i pogrzebać w śmietniku historii. Wymyślanie kolejnych bzdur na ich temat nie ma końca, i zawsze znajdzie się tak zwany „znafca”, który będzie chciał popisać się swoją bogatą wiedzą, i udowodnić swoje wyśnione prawdy. W końcu przecież według tych specjalistów od Nintendo ot taka Zelda nie ma fabuły, co kompletnie mija się z prawdą. Aczkolwiek trzeba to podkreślić, nie jest ona tak rozbudowana jak choćby w takim Final Fantasy. Kładąc swój nacisk bardziej na eksplorację samego świata, aniżeli biegania od jednego przerywnika do drugiego. Trzeba też podkreślić, że seria przez swoje lata bytności na rynku dorobiła się innego sposobu narracji, gdzie wiele rzeczy trzeba poznać przez wspomnianą już eksploracje, a resztę trzeba sobie samemu dopowiedzieć. Tym bardziej, że nie mamy tu wszystkiego podanego wprost na tacy, jak w większości gier. Z czego to wynika? Zapewne z faktu że sama seria rodziła się w czasach, gdy gry dopiero co zaczęły wychodzić ze swojego wieku pacholęcego. I nie grzeszyły jakimś bogatym tłem fabularnym. Gdzie ówczesnym graczom wystarczyło proste „uratuj księżniczkę” do pełni szczęścia. Te podstawy w serii istnieją do dzisiaj, co dla nie obeznanych z tematem daje mylne przeświadczenie o braku fabuły. Co sprawia, że sami krytykujący narażają się na śmieszność i ataki tej drugiej strony doprowadzając do bzdurnej wymiany zdań, która nikomu nie służy, no chyba że zwiększeniu klików.\nMusicie wiedzieć, że u podstaw powstawania Breath of The Wild, tak naprawdę stoi pierwsza Zelda z roku 1986, która już w tamtych czasach dawała ogromną wolność i swobodę. Po dziś dzień robiąc wrażenie swoim rozmachem. I to właśnie ten cel przyświecał Eijemu Aonumie, który chciał stworzyć unikatowe doświadczenie w swoim nowym dziele. Byśmy to my jako gracze mogli nie tylko nacieszyć się wolnością i swobodą, na niespotykaną do dziś skalę. Tym samym zostając architektami swojej własnej przygody, kształtując ją na swój własny sposób i użytek. Do tego stopnia, że nawet sam samouczek z jakim mamy do czynienia na początku rozpoczynanej przygody, jest tak skonstruowany by w sposób subtelny zachęcać nas do poznawania i uczenia się świata i prawideł w nim rządzących na własną rękę. Szkopuł w tym, że wiele osób wylewających swoje żale pod adresem tej gry w naszym kraju, nie miała tak naprawdę z tym tworem styczności, a jak jakimś cudem udało im się położyć na tej grze łapska, to nie starało się nawet zrozumieć podstawowych założeń. Jakie zostały przy projekcie zrywającym z tym do czego przyzwyczaiła nas ta seria od czasu Ocarina of Time wprowadzone, i że stara formuła wyczerpała się wraz ze Skyward Sword. Sama seria po prostu potrzebowała rewolucji, którą dostaliśmy choćby przez powrót do korzeni. Gdzie gry nie prowadziły nas za rączkę, nie było rozbudowanych tutoriali, a do wielu rozwiązań trzeba było dochodzić samemu metodą prób i błędów. Co doprowadziło, że wiele osób mających styczność z grami od Ubisoftu choć nie tylko, opatrzonych ogromną ilością znaczników i aktywności tak naprawdę nie wiedziało zapewne co zrobić z taką wolnością i swobodą. Czując się po prostu zagubionymi w ogromnym świecie Hyrule i tym co nam zaoferowano. Właśnie to sprawiło, że z góry skreślono ten tytuł jako coś rewolucyjnego i przełomowego. Zmieniającego obliczę gatunku do którego produkcja Big N została przypisana, zrywając z utartymi schematami. Nawet w obrębie samej serii, co choćby symbolizuje brak zielonego kubraczka, który notabene był cechą rozpoznawalną prowadzonego przez nas bohatera i pewnym symbolem.\nNie są to oczywiście jedyne elementy na które wylewano swoją frustrację w internetach pod adresem przygód naszego elfa. Sporo też powiedziano i napisano na temat niszczenia się broni, które nie wszystkim przypadło do gustu. Nie mam zamiaru tu roztrząsać czy wprowadzenie tej mechaniki było dobrym rozwiązaniem czy też nie. Pamiętać trzeba jednak o tym, że twórcom przyświecał pewien cel, mający za zadanie odzwyczaić graczy od posługiwania się najsilniejszym orężem. Wymuszając na nich pozbycie się starych nawyków i kombinowania. Co niejednokrotnie było podkreślane w udzielanych wywiadach. Niestety jak widać nie wszyscy zrozumieli założenia tego mechanizmu, i tradycyjnie przez internet przelała się fala krytyki, jakby to broń za szybko się niszczyła. Po dość krótkim czasie radosnego hasania po wykreowanym świecie, można było zostać z niczym. Jest to oczywiście na swój sposób prawdą ale dość przewrotną, bo jak to się mówi diabeł tkwi w szczegółach. Mało kto jednak z osób krytykujących ten element przyznaje się do tego: żeby zostać z niczym już na samym początku gry to trzeba się naprawdę oto postarać. Biegnąc na pałę, bez jakiegoś wyraźnego planu. Tym bardziej że sama gra została tak skonstruowana, byśmy co róż otrzymywali jakąś broń. A na późniejszym etapie mieli ją w nadmiarze, do tego stopnia że mamy w czym przebierać. Wychodzi więc na to, że dostaliśmy tu dość przewrotny element gameplayu, który tak naprawdę wynagradzał cierpliwych graczy. Nie bojących się kombinować i korzystających z całego dobrodziejstwa jakie miała do zaoferowania sama gra, potrafiących wykorzystać jej bogactwo jakie nam oferowała. To właśnie takie osoby czerpały przyjemność z tej mechaniki najbardziej, i nie miały powodów do narzekań. Gdzie każda nowo znaleziona broń po prostu cieszyła, tym bardziej że każdym znalezionym orężem walczyło się nie co inaczej, a na pewnym etapie gry można było przecież otrzymać również sam Master Sword.\nOwszem zdaję sobie sprawę, że ostatnia duża Zelda nie jest grą idealną, bo nie ma takich gier i posiada swoje drobne błędy i potknięcia. Ale jest też grą, która mimo ogromnego wykreowanego świata ukazuje nam przemyślaną konstrukcję w każdym calu. Tu każdy element do siebie pasuje i współgra ze sobą. Dając nam ogromną swobodę w kreowaniu własnej przygody co nie wszystkim może się podobać. Szczególnie gdy bardziej do nas przemawiają standardowe mechanizmy i rozwiązania. Nie jest to też tytuł dla wszystkich, i nie każdemu zapewne przypadnie do gustu. Nie jest to jednak powód do pustej krytyki, tym bardziej przy tak ogromnym tytule, który rozwija swoje skrzydła z każdą kolejną godziną i tak naprawdę na samym początku nic nam o sobie nie mówi. Więc jeśli zaczynamy coś krytykować, w szczególności to co nam się nie podoba, to róbmy to z głową bez wylewania swoich żali i frustracji w necie. Byśmy wspólnie dyskutowali o grach, i tematach które bliskie są naszym sercom, bez złośliwości i niepotrzebnych kłótni. I po prostu grali w gry, które lubimy. Rzekłem.


Polityka - Strona 9\nKategoria: Polityka tagi: sondaż\nNie jestem znawcą polityki, ale interesuje mnie to co mówią i czym się zajmują. To przecież my, ja i wy jesteśmy ich pracodawcami. To nasze głosy dają im dobre posady i medialne show. To, co w tej chwili dzieje się na polskiej scenie politycznej jest dość niepokojące, przynajmniej dla mnie. Codzienne relacje z sejmu czy z konferencji prasowych czterech głównych partii wyglądają identycznie. Na każdej z nich poruszane są bardzo „ważne sprawy” dotyczące naszego kraju, a dokładniej mówiąc interesu partii. Mówi się na nich o tym, co powiedzieli na wczorajszej konferencji ich przeciwnicy. Kłótnia i ciągłe tłumaczenia są dla mnie niczym innym, jak marnowaniem pieniędzy podatnika.\nDawno już nie widziałem jakiejś ciekawej merytorycznej rozmowy, czy przedstawienia dobrego planu na przyszłość dla obywateli. Jeśli już ktoś da jakąś propozycję, następnego dnia mówi się o tym, że jest to zły pomysł, ale innych alternatywnych rozwiązań nie mają. Żałosne wystąpienia, jakby jedna partia z drugą walczyły ze sobą niczym za czasów komunistycznych z wrogim systemem. Chciałoby się głośno krzyknąć, panowie weźcie się do roboty, przecież za to Wam płacą. Pensje w Europarlamencie do szaleńcza kwota 10,5 tysiąca euro, a w sejmie w przeliczeniu na złotówki około 10 tysięcy, odejmując od tego podatek.\nZamiast walczyć ze wszystkich sił, aby zwykły Kowalski miał miejsce pracy i dostęp do „darmowej” służby zdrowia, zajmują się wykrzykiwaniem poglądów na tematy swoich przeciwników i wzajemnym oskarżaniem się za swoje polityczne niewypały. W naszym kraju brakuje separatystycznej grupy terrorystycznej, która kasowałaby tych politycznych nieudaczników. Wtedy pewnie przed strachem uginałyby się nogi i żaden immunitet nie dałby bezpieczeństwa. Może to właśnie wtedy, do polityki pchali by się ludzie, którzy działaliby na rzecz obywatela z powołania i chęci zmiany na lepsze.


POZYTYWNIE: Naturalne sposoby na wzmocnienie odporności i przeziębienie\nJest zima i pogoda za oknem nie rozpieszcza, bardzo łatwo teraz zachorować. Kilka dni temu i mnie złapało przeziębienie... Niestety tak już mam, że co najmniej dwa razy do roku moje gardło odmawia posłuszeństwa. Często sięgam więc po naturalne sposoby walki z przeziębieniem i chętnie się nimi z Wami podzielę:)\nIMBIROWA HERBATKA jest smaczna i bardzo rozgrzewająca, piję ją często nawet jak jestem zdrowa. Wystarczy zalać 2-3 plasterki imbiru wrzątkiem, poczekać aż napar ostygnie i dodać plasterek cytryny oraz łyżeczkę miodu. To ważne, żeby nie dodawać miodu do wrzątku, ponieważ traci on swoje właściwości w temperaturze powyżej 60C. Imbir pobudza układ odpornościowy naszego organizmu, dlatego pomaga przy przeziębieniach, kaszlu i bólu gardła.\nSYROP Z CEBULI jest dziecinnie prosty. Do słoiczka wrzucamy pokrojoną cebulę, zasypujemy 2-3 łyżkami cukru, odstawiamy w ciepłe miejsce, aż cebula puści sok. Syrop wbrew pozorom jest smaczny. To naturalne lekarstwo zwalczające bakterie i wspomagające odporność. Syrop z cebuli jest przede wszystkim świetnym sposobem na kaszel.\nZŁOTE MLEKO, o którym tak głośno ostatnio w internecie jest niesamowicie zdrowym napojem. Aby je przygotować potrzebna jest pasta z kurkumy, którą możemy łatwo wykonać w domu. Do garnka lub na patelnię wsypujemy paczkę kurkumy, pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu i zalewamy 125ml wody (pół szklanki). Wszystko podgrzewamy i mieszamy tak długo, aż utworzy się gęsta pasta. Przekładamy do słoiczka. Taką pastę możemy przechowywać w lodówce nawet kilka dni. Do przygotowania złotego mleka potrzebujemy jedną łyżeczkę pasty, jedną łyżeczkę oleju kokosowego i szklankę mleka (może być również roślinne, ja używam kokosowego). Wszystko podgrzewamy, do smaku możemy dodać łyżeczkę miodu. Jeśli mowa o smaku, to jest on dość charakterystyczny i nie każdemu może podpasować. Ja również nie jestem jego fanką.\nDlaczego jednak warto pić złote mleko? Otóż kurkuma w nim zawarta, to przyprawa o niezwykłych właściwościach, m.in. bakteriobójczych, przeciwzapalnych, antynowotworowych i antyoksydacyjnych, a w medycynie ajurwedyjskiej jest uznawana nawet za jeden z najważniejszych leków. Napój ten świetnie pomoże uleczyć chore gardło, ale ponieważ kurkuma ma też właściwości wysuszające, trzeba nasze gardło dodatkowo nawilżać.\nMam nadzieję jednak, że jesteście zdrowi, a jeśli już niestety nie, to że któreś z podanych przeze mnie naturalnych sposobów pomoże Wam w tej ciężkiej walce z przeziębieniem. Warto takie napoje i herbatki pić również regularnie dla wzmocnienia odporności naszego organizmu.\nEtykiety: lifestyle, przeziębienie, zdrowie\nOla Herman 1 lutego 2016 20:52\nStaram się przekonać do złotego mleka, jednak ciężki to proces dla mnie. Chyba jednak moim faworytem jest duży kubek herbaty z miodem i imbirem. ;)\nmadeline 89 3 lutego 2016 11:17\nMi smak złotego mleka też w 100% nie odpowiada, ale mam wrażenie, że z każdym kolejnym łykiem powoli się przyzwyczajam. Choć oczywiście też zawsze będę wolała herbatkę z imbirem:)\nHatred Or Evil 2 lutego 2016 13:18\nNa szczęście już niedługo skończy się ta zima.. :)\nmadeline 89 3 lutego 2016 11:21\nChoć nie mieszkam teraz w Polsce, to chyba i tak wolałabym "naszą" zimę. U mnie są takie wichury, że pierwszy raz w życiu tak szybko marzę o wiośnie...\nAgnieszka SportyGirl 2 lutego 2016 22:24\nJa w tym roku dzięki regularnym spacerom z psem w ogóle nie mam problemów z odpornością.\nCo do złotego mleka, to zużywam tyle kurkumy w potrawach, że chyba mleko mogę sobie darować ;)\nmadeline 89 3 lutego 2016 11:22\nWięc może i kurkuma przyczyniła się do lepszej odporności:) Ale rzeczywiście zaleganie w domu i wychylanie głowy na wiatr od czasu do czasu nie sprzyja odporności..\nclaire 29 października 2016 18:03\nW ogóle nie słyszałam o złotym mleku, ale taką herbatę imbirową robię sobie zawsze jesienią, bo bardzo mi smakuje, daję jeszcze gożdziki. Ja na katary biorę Fervex i Biostyminę ( sok aloesowy) :)\nNaturalne sposoby na wzmocnienie odporności i prze...


eimplantyzebow.info - galeria - obraz EIM#WN-2083-PIC-288\nDane zostały ustandaryzowane poprzez odjęcie średniej wielkości z poprzednich 12 miesięcy dla każdego okresu. Przykład siły nadzoru w okresie przeszukiwania można znaleźć w badaniu niedawnego wybuchu serotypu typhimurium Salmonella enterica wywołanego masłem orzechowym. Korzystając z Google Insights for Search, narzędzia do raportowania liczby wyszukiwań od Google, porównaliśmy krzywą epidemii dat początku potwierdzonych infekcji z trendami w zakresie liczby wyszukiwań w Internecie na powiązanych terminach w Stanach Zjednoczonych (patrz wykres). Terminy wyszukiwania obejmowały biegunkę , ma...\nRynoskopia tylna pozwoli nam zobaczyć w lusterku taki sam brodawczakowany przerost na tylnych końcach muszli nosowych, dolnych lub średnich. Brodawczaki miękkie właściwe mogą występować również w innych miejscach jam nosowych, gdzie mają różną wielkość i są uszypułowane. Są one żywo czerwone, na powierzchni zaś wykazują budowę zrazikową. Rozpoznanie musi uwzględnić nowotwór złośliwy lub przewlekłe swoiste stany zapalne, które mogą nieraz przybierać postać brodawczaków. Często wykrywamy te brodawczaki przypadkowo w badaniu rynoskopowym, gdyż mogą one nie dawać żadnych objawów;...\nPrzeprowadziliśmy sekwencjonowanie całego ekscerdu w punkcie wyjściowym i czas n...\nBadanie rozpoczęto 15 września 2001 r. Pierw...


elka.pl - 7 Bal Przyjaciół Jedynki\nStart Leszno 7 Bal Przyjaciół Jedynki\n7 Bal Przyjaciół Jedynki\n06.01.2018. Radio Elka, Emilia Wojciechowska\nPo raz siódmy odbył się Bal Karnawałowy Przyjaciół Jedynki. W restauracji Finezja bawiło się 280 osób, wsród nich wielu absolwentów pierwszego ogólniaka. Ostatni opuszczali parkiet przed piatą nad ranem. Styczniowia zabawa, to obok pikniku, sztandarowa impreza organizowana przez Stowarzyszenie Przyjacioł I LO, które wspiera placówkę, przekazaując pieniądze na różne projekty edukacyjne.\n1. Dodane przez wytańczony, w dniu - 07-01-2018 00:37\nŚwietna zabawa, jak zwykle! I ta muzyczka na końcu każdego zestawu - la lalala...! Do zobaczenia z a rok!\n2. Dodane przez bal na bogato, w dniu - 07-01-2018 01:52\njak zwykle bida, brak jedzenia, muzyka z magnetofonu, a połowa uczestników pcha się do zdjęć a sama potrzebuje pomocy społecznej lub po rychłych wyborach samorządowych będzie\n3. Dodane przez Partkdf, w dniu - 07-01-2018 04:15\nŚmietana Leszna ja tam z tych zdjeć 5 % kojarzę faktycznie z liceum numer 1 reszta to ...szkoda ze sie z tego zrobił festyn kumpli bogatych z paniami typu królowe życia\n4. Dodane przez Archanioł, w dniu - 07-01-2018 07:36\nNo to się wybawiliśmy ... Dziś wyrównanie oddechu, a od poniedziałku powrót do rzeczywistości.\n5. Dodane przez ja, w dniu - 07-01-2018 08:40\nJuż nie patrzę na foto nawet za free. ;-)\n6. Dodane przez Małgorzata, w dniu - 07-01-2018 09:43\nA gdzie jest w ogóle informacja o tym ze jest organizowany ten ból ?? Co toku te same twarze.\n7. Dodane przez zadali "szyku", w dniu - 07-01-2018 09:53\nPanowie z klasą mają zapięte marynarki kiedy stoją lub tańczą.\n8. Dodane przez Magnat, w dniu - 07-01-2018 10:09\nMało królewski ten bal.\n9. Dodane przez Ania, w dniu - 07-01-2018 11:10\nTrochę zdziwiłam się strojem pani ze zdjęcia numer (...). Raczej nie jest to sukienka na bal.\n10. Dodane przez kasia, w dniu - 07-01-2018 11:43\nNa jednym ze zdjęć najpiękniejsza kobieta z pośród wszystkich\n11. Dodane przez do 5, w dniu - 07-01-2018 11:48\n12. Dodane przez gość, w dniu - 07-01-2018 12:01\nCo roku ten sam scenariusz zabawy, zestaw stały,ścianka zdjęciowa, a w tym lans, rozśmieszyła mnie rekreacja typu (...),tym razem panowie mają zapięte marynarki, ale niektórzy łapy w kieszeni\n13. Dodane przez marian, w dniu - 07-01-2018 12:16\nJeden z Panów był tw w młodości.Ilu jeszcze?\n14. Dodane przez do 11, w dniu - 07-01-2018 12:19\nJak był Maryś to i była grochówka za free\n15. Dodane przez bm, w dniu - 07-01-2018 13:00\npani zdjecie nr (...) nie bardzo pasuje ta sukienka na ten bal przypomina bardziej klimaty hawajskie\n16. Dodane przez genek, w dniu - 07-01-2018 13:12\nBal to impreza na ktorej Panie i Panowie sa odpowiednio ubrani.Dlatego trudn to nazwac BALEM.To zwykla zabawa karnawalowa.\n17. Dodane przez Marcin, w dniu - 07-01-2018 13:34\nWażne jest to że Ci ludzie bawiąc się jednocześnie pomagają.\n18. Dodane przez rodzinka.pl, w dniu - 07-01-2018 13:34\nTo Małgorzata Kożuchowska też była na tym balu...?\n19. Dodane przez absolwentka93., w dniu - 07-01-2018 14:43\nŚwietna zabawa i perfekcyjna organizacja. Czekam cały rok na ten piątek. Panie w pięknych sukniach, Panowie wytwornie i z klasą. Ludzie którzy potrafią bawić się i pomagać nie tylko uczestnicząc w takiej imprezie. Dziękuję kochani\n20. Dodane przez xxx, w dniu - 07-01-2018 14:51\nTen pożal się Boże (...) ma chyba jakieś znajomości z fotografem jest na co 5 zdjęciu\n21. Dodane przez poludnie, w dniu - 07-01-2018 15:39\nSzkoda że te roczniki już wymierają.\nJeśli zaś chodzi o strój to nie jestem przekonany do imitacji pończoch.\nPowinny być oczywiście klasyczne najlepiej jedwabne bez silikonowych uciskaczy, zapinane do paska.\nNo i tylko karuzeli watowskiej brakowało.\n22. Dodane przez SP, w dniu - 07-01-2018 15:58\nJestem absolwentem LO nr 2 .Ale pozdrawiam serdecznie wszystkich absolwentów jedynki.Matura 1983 !W tym roku 35-lecie matury!Szmat czasu!Jakieś spotkanie może?\n23. Dodane przez Od zawsze, w dniu - 07-01-2018 16:02\nIwonka M. Piekna.\n24. Dodane przez Info, w dniu - 07-01-2018 16:05\nKto zna pania na pierwszym zdjeciu w 10 rzedzie od lewej? Rewelacja.\n25. Dodane przez DB, w dniu - 07-01-2018 16:10\nByłem...zobaczyłem...potańczyłem...i było naprawdę super! Polecam!\n26. Dodane przez Janek, w dniu - 07-01-2018 16:11\nAle lansik...dobrze, ze tam nie chodze. Impreza dla tych, co maja "parcie na szklo".\n27. Dodane przez baletnica, w dniu - 07-01-2018 16:12\nPo co się czepiać słowa "bal"....przecież są różne bale, bal przebierańców , bal studniówkowy, etc.\n28. Dodane przez !!!, w dniu - 07-01-2018 16:45\n... laski, że ho, ho !\n29. Dodane przez esteta, w dniu - 07-01-2018 17:59\nW końcu panowie oduczyłi się trzymać łapska w kieszeniach spodni poza dwoma męskimi egzemplarzami ale to już chyba ich tradycja..(...) Podobno to był bal a nie jakiś spęd taneczny w remizie\n30. Dodane przez Paweł, w dniu - 07-01-2018 18:45\nBal świetny. Dobra organizacja, obsługa kelnerska znakomita! (POZDRAWIAM!) Muszę trochę ponarzekać: na płytkach nie tańczy się tak jak na deskach, ale chyba nie ma na to rady. Pan od muzyki grał raczej takie "łupanki" i za bardzo podbijał basami. Toaleta męska i owszem, ale jedna kabina bez klamki i zamknięta na amen. Ale i tak chciałbym przyjść za rok. Pozdrawiam organizatorów!!!\n31. Dodane przez baletnica, w dniu - 07-01-2018 19:12\nMamy karnawał ,czas radości. Jeśli się nie potrafimy , nie możemy, nie chcemy bawić to każdego osobista sprawa....ale po co zaraz krytykować innych za możliwość zabawy, chęć i radość z niej....\n32. Dodane przez Bumper, w dniu - 07-01-2018 20:18\nTen gość na zdjęciu nr (...)uczęszczał ze mną na Metzig plac a nie do ogóla he he ale się podszyl\n33. Dodane przez Ja, w dniu - 07-01-2018 21:13\nStroje Pań niczym z balu przebierańców, a (...) (...) przeszła samą siebie w tym roku - istny kicz!!! Brawo dla Pań Prezydentowych - szyk i elegancja !\n34. Dodane przez jaja, w dniu - 07-01-2018 21:31\na co to za wyjątkowe wydarzenie...no chyba że chodzi o urząd miasta i przyjaciele...trochę krecia robota przed wyborami....\n35. Dodane przez miro, w dniu - 07-01-2018 22:20\nNiwiem czy to wazne,ale Pan Doktor (...)ma ladna zone\n36. Dodane przez s, w dniu - 08-01-2018 09:46\nJa tylko nie rozumiem jednego - czy zwykła zabawa jest wydarzeniem, z którego trzeba robić wielki fotoreportaż. Przyszli sobie ludzie, pobawili się, było pewnie wesoło i by wystarczyło. Takich zabaw są setki w naszym regionie. I to takie przyjemne, że teraz zawistni ludzie mają używanie ?\n37. Dodane przez KOKO, w dniu - 08-01-2018 10:20\nPani ze zdjęcia (...) jest mega, pewnie wszystkie inne zazdrościły jej sylwetki oraz super kreacji. Jak bal to bal!!!dla mnie bomba, zaskoczyła wszystkie inne oryginalnością, już widzę miny pozostałych pań... Jedyna taka, reszta to pożal się Boże...szcześliwe na siłę..heh elita leszczyńska...\n38. Dodane przez ja, w dniu - 08-01-2018 11:23\nSuper szkoła! Jedyna ta Jedynka i Wyjątkowa!\nNie byłam ale podziwiam tradycję bawcie sie co roku oby najdłużej!\nWszystko pięknie aż miło oglądać !\n39. Dodane przez Darek, w dniu - 08-01-2018 13:42\nJedna Pani pomyliła bal z bikini w tropikach, inne sztywno się uśmiechały, co niektóre dekold, kolor, cekin, ramię.. Panowie za to ostro popijali dla utrzymania dobrego nastroju. Czyzby leszczyńska elita zeszła na manowce?\n40. Dodane przez u !, w dniu - 08-01-2018 14:10\nZ nudów poszesz czy z zazdrości?\nBRAWO JEDYNKA! Jesstem nistety z innej :-(\n41. Dodane przez Kto mi pomoże?, w dniu - 08-01-2018 15:31\nMyślę i myślę i nie mogę wymyśleć... kim jest pan z nr 2?\n42. Dodane przez Radek, w dniu - 08-01-2018 15:54\nJaki kicz ! Może już nie pokazujcie więcej zdjęć z tego pseudo balu bo straszny obciach !! Niektóre jak do tańca go-go, inne dekoldy do kostek, albo sylwestrowy brokat szał. Nie przystoi chociażby ze względów ze to szkoła LO - niestety ale ludzie niektórzy są na poziomie ZSZ co najwyżej -nie obrazając ZSZ oczywiscie.\n43. Dodane przez c.., w dniu - 08-01-2018 16:09\nNaprawdę jestem zniesmaczona poziomem intelektualnym niektórych osób biorących udział w balu. Ponadto gdzie się podziały dobry gust, maniery, styl i nienaganna prezencja? Dla mnie zwykła impreza disco polo z ludźmi, którzy chcieli by zabłysnąć i pokazać się za wszelką cenę-śmieszą mnie po prostu...bez komentarza. Dziad -zawsze dziadem będzie..ech. Nie zajmowane stanowisko i pieniądze świadczą o człowieku. Miłego dnia.\n44. Dodane przez Rafał, w dniu - 08-01-2018 18:14\nChcieli się pokazać a stali się pośmiewiskiem...cóż tak bywa jak ktoś wyżej (s..)jak ma...nie ma jak to z Chama na Pana ! no cóż no cóż...\n45. Dodane przez Iza, w dniu - 08-01-2018 18:24\nTe krótkie sukieneczki i grube kolana -to jest klasa i prezencja?\n46. Dodane przez ..., w dniu - 08-01-2018 19:05\nNo cóż - nie wszystkim BOZIA dała zgrabne kolana tak jak nie wszystkich obdarzyła życzliwością i radością życia - wolę mieć to pierwsze i tak dobrze się bawić pomagając innym niż zalewać "żółcią" internet :-)nigdy chyba nie zrozumiem tych frustratów którzy nie byli, nie bawili się a wiedzą LEPIEJ... cudna zabawa, wspaniali ludzie i dobre intencje - DZIĘKUJE za wspaniały wieczór\n47. Dodane przez ulianka, w dniu - 08-01-2018 19:07\nLudzie, o co wam chodzi? Po co ten jad? Idzcie sobie na swoje bale, gdzie jest wszystko tak jak chcecie i lubicie i odczepcie sie od I LO.Wasza zawiść jest żenująca i obrzydliwa. Brawo Stowarzyszenie, że udało się juz 7 raz zorganizować bal i w ten sposób pomóc szkole!!! Nich zyje bal.....!\n48. Dodane przez Stoliński, w dniu - 08-01-2018 20:21\nI nawet byle smród walczący z wentylatorem nazywa się Don Kichot. Jamen.\n49. Dodane przez zatroskany, w dniu - 08-01-2018 20:33\nCzy ktoś wie jak można pomóc tym komentującym frustratom? Może nie wszystko jeszcze stracone...\n50. Dodane przez Mieszkaniec Leszna, w dniu - 09-01-2018 00:15\nTrzeba przyznać, że panie zazwyczaj lepiej prezentują się od swych męskich połówek.\n51. Dodane przez ana, w dniu - 09-01-2018 11:47\nPrzykro mi, też jestem z innej szkoły. Niech żyje bal! Bawcie sie i spotykajcie a komentarzy na Elce nie czytajcie !!!!!!!!!! chyba ze te pozytywne!!!!!!!!!!!Róbcie fotki jak zawsze! Brawo I LO!\n52. Dodane przez zzz, w dniu - 09-01-2018 18:07\nFaktycznie. Ja myślałam, że to tancerka zaproszona na pokaz..ale numer!\n53. Dodane przez ..., w dniu - 09-01-2018 18:08\nPani Adrianna w czerwonej kreacji wygladaa rewelacyjnie! No i partnera pozazdrocic. Na takim wydarzeniu byc razem z dorosym synem , wygladac tak perfekcyjnie to jest to!\n54. Dodane przez Aga, w dniu - 09-01-2018 21:08\nGrunt to dobra zabawa! Żona Marka Weina klasa sama w sobie,pani Miller obłędna .....dziewczyny naturalnie piękne, uśmiechnięte z pogoda ducha. Tak trzymać! Brawo I LO\n55. Dodane przez Adas666, w dniu - 10-01-2018 17:46\nNajpiękniejsza moja sąsiadka w czerwonej sukni Ala ferrari\n56. Dodane przez rob, w dniu - 11-01-2018 17:14\nMnie się raczej z corridą kojarzy niż Ferarii. Rzecz gustu. Nie to miejsce, nie ta impreza..ale..\n57. Dodane przez Bartek, w dniu - 12-01-2018 15:49\nKiedy to było ..gdzie dawne bale LO? Teraz to tylko zwykła normalna impreza bez szyku, gustu i dobrego taktu. Dla mnie kicz.. Co niektóre Panie jak zwykle chciały zabłysnąć, a zrobiło się śmiesznie i mało taktownie.


Afera reprywatyzacyjna w Warszawie | Porady prawne i kodeksy prawa\nBolesław Bierut, komunistyczny prezydent, oraz kierowana przez niego Krajowa Rada Narodowa w październiku 1945 roku przyjęli prawo o własności gruntów, które dzisiaj nazywane jest „dekretem Bieruta”. Dekret ten zakładał, że grunty, które znajdują się w mieście, przechodzą na własność państwa. Dotychczasowe prawo własności zostało przekształcone na wieczyste użytkowanie gruntu. Na ponad 15 tysięcy złożonych odwołań, tylko 303 zostały pozytywnie rozpatrzone. Większość warszawiaków została pozbawiona swoich nieruchomości. Kiedy zabrano grunty, odebrano także kamienice. Sprawa dotyczyła wówczas około 40 tysięcy nieruchomości.\nW 1989 roku powstało Zrzeszenie Właścicieli Nieruchomości w Warszawie. Pojawił się pomysł, by walczyć o zwrot majątku nie na drodze sądowej, lecz administracyjnej. Politycy zdawali sobie sprawę, że roszczenie reprywatyzacyjne może zrujnować budżet. 94% stołecznych gruntów było w rękach prywatnych, a roszczenia się nie przedawniły. Szacowano wówczas wartość odebranych nieruchomości na 44 mld zł. Jednak ustawa reprywatyzacyjna została przedstawiona dopiero w 2001 roku. Przewidywała ona zwrot nieruchomości w naturze lub wypłacenie odszkodowania w wysokości połowy wartości utraconego mienia. Niestety prezydent Andrzej Kwaśniewski zawetował ustawę, gdyż doradcy przekonali go, że są inne ważniejsze sprawy do załatwienia i państwo nie dysponuje odpowiednimi środkami na wypłatę odszkodowań. Wtedy rozpoczęła się era dzikiej reprywatyzacji.\nPojawiła się szansa dla wyspecjalizowanych kancelarii prawnych w walce o odebrane przez komunistów dobra. Do gry wkroczyły także spółki, które za grosze skupowały roszczenia byłych właścicieli nieruchomości. Pojawili się tzw. „czyściciele kamienic”, którzy specjalizowali się w wyrzucaniu lokatorów z przejętych kamienic. Docierali oni do właścicieli budynków, kupowali od nich udziały często za ułamek wartości. Stawali się tym samym następcami prawnymi, odzyskiwali kamienicę, po czym pozbywali się lokatorów i zyski spływały same ze sprzedaży atrakcyjnych mieszkań na wolnym rynku.\nNajbardziej znaną postacią jest Marek Mossakowski, były antykwariusz warszawski. Odkupił prawa do roszczeń do budynku przy Hożej 25 za 50 zł. Wystąpił do miasta o odszkodowanie w wysokości 5 mln złotych za bezpłatne, wieloletnie użytkowanie budynku. Był bardzo skutecznym czyścicielem. Gdy przejął kamienicę, wielokrotnie podwyższał czynsz lokatorom, których nie było stać na jego opłacanie. Odcinał im tez prąd, wodę, gaz. Głośno stało się o nim, kiedy w Lesie Kabackim znaleziono zwłoki Jolanty Brzeskiej, która była wcześniej lokatorką kamienicy przy ulicy Nabielaka, przejętej także przez niego. Jolanta Brzeska walczyła o prawa lokatorów. Niestety w końcu za niepłacony czynsz komornik zajął jej emeryturę, a ona dostała nakaz eksmisji. Początkowo stawiano na samobójstwo, potem ślady wskazywały na udział osób trzecich, jednak w toku postępowania nie postawiono ostatecznej tezy. W 2013 roku umorzono śledztwo w sprawie jej śmierci. Nie znaleziono przesłanek do popełnienia samobójstwa, jednak nie wykryto też śladów zbrodni. Sprawców zabójstwa nie odnaleziono do dzisiaj, lecz sprawa reprywatyzacji wyszła na światło dzienne i została nagłośniona.\n17 września 2016 roku weszła w życie tzw. mała ustawa reprywatyzacyjna. Nowelizacja przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami zakłada, że wnioski byłych właścicieli gruntów wg niej rozpatrywane są na nowych zasadach. Celem wprowadzenia nowelizacji było uporządkowanie kwestii związanych z realizacją roszczeń do gruntów warszawskich, którzy utracili prawo własności na podstawie decyzji wydanych w 1945 roku. Mała ustawa opisuje także dodatkowe sytuacje, w których jest możliwość odmówienia ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. Kolejna zmiana ma na celu zakończenie postępowań dekretowych, które zostały wszczęte ponad 70 lat temu i nie zostały rozstrzygnięte ze względu na brak możliwości ustalenia stron postępowania lub ich adresów. W tej sytuacji ma nastąpić publikacja w prasie lokalnej, dzienniku ogólnopolskim oraz stronie internetowej urzędu, że poszukiwany jest poprzedni właściciel. Jeśli ten nie odnajdzie się w terminie 6 miesięcy, będzie to podstawa do wydania decyzji o umorzeniu postępowania dekretowego.\nW kwietniu 2016 roku wybuchła afera dotycząca działki przy Chmielnej 70. Jak wyszło na jaw, reprywatyzacja nie powinna mieć miejsca w tym wypadku. Właścicielem nieruchomości przed nacjonalizacją był Duńczyk. Rząd PRL podpisał wówczas umowę z Danią. Ministerstwo Finansów twierdzi, że ratusz posiadał dokumenty, w których była informacja, że działka ta została spłacona. Nie powinna być do zwrotu, a mimo to dokonano reprywatyzacji gruntu. Sprawę prowadził mecenas Robert Nowaczyk. Decyzję o zwrocie Chmielnej 70 wydał wiceszef Biura Gospodarki Nieruchomościami Jakub Rudnicki. Jak się okazało, byli oni powiązani finansowo. Przez to działanie Warszawa utraciła grunt o wartości nawet 160 mln zł.\nW ostatnim czasie doszło do szeregu zatrzymań w związku z nieprawidłowościami dotyczącymi reprywatyzacji działki pod dawnym adresem Chmielna 70. CBA zatrzymało w tej sprawie początkowo pięć osób. Adwokata Roberta N., byłego zastępcę Biura Gospodarki Nieruchomościami Jakuba R., jego rodziców Wojciecha R. i Alinę D. oraz architekta Marcina L. Wszystkim postawiono zarzuty udziału w oszustwie na szkodę spadkobierców. Dodatkowo Robert N. i Jakub R. usłyszeli zarzuty korupcyjne.\nKolejne zatrzymania nastąpiły we Wrocławiu. Prokuratura postawiła zarzuty kolejnym trzem osobom. Gertrudzie J.F., Mariuszowi P. oraz Jerzemu M. postawiono zarzuty dotyczące niedopełnienia obowiązków, a dwójce z nich dodatkowo działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Nie dopełnili oni między innymi obowiązku dbania o środki publiczne.\nPrezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz w związku z całą aferą reprywatyzacyjną jest na celowniku śledczych. Jak wynika z opinii osób komentujących szeroko temat, winą za sytuację obarczana jest właśnie ona. Uważa się, że popełniła katastrofalne błędy w związku z procesami reprywatyzacji. Materiał dowodowy ma wskazywać na brak nadzoru nad procesem wydawania decyzji przez urzędników Biura Gospodarowania Nieruchomościami. W mediach wspomina się o tym, że prokuratorzy zamierzają postawić prezydent zarzut niedopełnienia obowiązków.


Koziczki po menstruacji brązowe. Przyczyny, objawy możliwych chorób - PRZEPISY ZDROWOTNE - 2021\nCykl menstruacyjny jest jednym z głównych wskaźników zdrowia kobiet. Wszelkie odchylenia od zwykłego przebiegu cyklu powinny być alarmujące.\nDotyczy to również zjawiska kiczu po menstruacji brązowej. Przyczyny tej manifestacji mogą być różne: od naturalnego do obecności patologii.\nGłówne przyczyny brązowych wydzielin\n2 W niektórych przypadkach brązowa absolutorium - norma\n2.1 Co miesiąc długoterminowo\n2.2 Akceptacja leków hormonalnych\n2.3 Krwawienie z implantu\n2.4 Początek okresu klimatycznego\nWśród głównych przyczyn takiego rozładowania można zauważyć takie jak:\nJeśli istnieje kicz po menstruacyjnym brązowym kolorze, przyczyny takich wydzielin mogą być różne, ale w przeważającej części mają one charakter ginekologiczny.\nNiepoprawnie zainstalowana spirala macicy.\nOwulacja ze zmodyfikowanym tłem hormonalnym\nBrązowe emisje w małych ilościach, obserwowane w połowie cyklu, nie powinny powodować obaw i zwykle odpowiadają normie.\nPrzez cały cykl menstruacyjny następuje stała zmiana poziomów hormonalnych w zależności od fazy cyklu. Przed owulacją wzrasta poziom estrogenu, który powoduje przepływ krwi. Uwalnianiu się jaja podczas owulacji towarzyszy pęknięcie pęcherzyka.\nJeśli naczynie zostanie uszkodzone w tym momencie, niewielka ilość krwi dostaje się do błony śluzowej samicy, a wypływ staje się brązowy.\nPodobne rozładowanie między miesiączką często występuje w następujących sytuacjach:\nu młodych dziewcząt, gdy nie ustalono prawidłowości cyklu miesiączkowego;\nu dorosłych kobiet w okresie menopauzy;\nz ostrymi wahaniami wagi;\nw warunkach ostrej zmiany strefy klimatycznej.\nNastępujące objawy mogą ostrzec:\nczas trwania kiczu brązowy przez 2 dni;\nrozładowanie spowodowało ból brzucha;\nobserwowane są zawroty głowy i spadek ciśnienia.\nDodanie do międzymiesiączkowego rozładowania co najmniej jednego z objawów jest poważnym powodem do uzyskania porady lekarskiej.\nAdenomioza - proces zapalny w macicy\nCzasami takie objawy są dodawane do plamienia:\nobfite i długotrwałe miesiączkowanie;\nból w jamie brzusznej, rozciągający się do krocza;\nTakie objawy mogą być oznaką adenomiozy. Adenomioza - stan zapalny macicy, charakteryzujący się proliferacją endometrium w warstwie mięśniowej.\nNie-rozpoznawalny problem nieprawidłowego wyładowania i brak odpowiedniego leczenia adenomiozy może prowadzić do niepłodności u kobiet.\nPlamienie jest czasami spowodowane erozją szyjki macicy.Erozja jest formacją rany (wrzodami) na nabłonkowej wyściółce szyjki macicy.\nZasadniczo ta patologia jest bezobjawowa i występuje tylko w recepcji ginekologa. Tylko czasami dziewczęta narzekają na brązowy kicz, który pojawia się głównie po stosunku, nie zależy od menstruacji i jest przyczyną bólu.\nZ czasem nieleczona i nieleczona erozja szyjki może prowadzić do chorób zakaźnych, rozwoju niepłodności żeńskiej, a nawet do onkologii.\nWszelkie zmiany w cyklu menstruacyjnym, w tym kałuża z krwią po menstruacji, mogą wskazywać na niewydolność hormonalną.\nZwykle do wyładowania dodawane są następujące symptomy:\nzmęczenie i obniżona wydajność;\nNieprawidłowo zamontowana spirala macicy\nZwolennicy ochrony przed niechcianą ciążą za pomocą urządzenia domacicznego muszą wiedzieć, że jeśli zostaną nieprawidłowo zainstalowane lub gdy zostaną przesunięte, może to również być spowodowane przez okres międzyprzedmiotowy.\nNastępujące objawy mogą być dodane do acyklicznych wydzielin w tej sytuacji:\nzmiana poziomu spirali żarnika w pochwie lub jego utrata.\nW przypadku wystąpienia takich objawów zaleca się usunięcie spirali i ustalenie skutków leczenia w przypadku niewłaściwej instalacji.\nChoroby prowadzące do brązowych wydzielin\nCzęsto takie rozładowanie rozpoczyna się na tle różnych chorób. Najczęściej spotykane są:\nMięśniaki macicy - hormonozależne tworzenie guzków, które występuje w macicy i składa się z warstwy mięśniowej nabłonka.\nWraz z cieniowaniem wydzielin, które nie są związane z krwawieniem miesiączkowym, można zauważyć:\ndolny ból brzucha i dolny odcinek kręgosłupa;\nPolipy mogą występować zarówno na ściankach macicy, jak i szyjce macicy. Polipy to formacje, które powstają z wewnętrznego nabłonka śluzowego.\nCharakterystyczną cechą jest to, że w przypadku pojedynczych formacji i małych rozmiarów formacje te nie deklarują się same. Ale ze znaczącymi formacjami, objawy takie jak:\nDaub brązowy przed miesiączką lub po nich.\nWyładowanie acykliczne w połowie cyklu.\nPowodują ogólne pogorszenie samopoczucia.\nBolesne objawy i wydzielina mieszają się ze współżyciem.\nEndometrioza to patologia zapalna objawiająca się wzrostem warstwy endometrium poza macicę.\nOprócz krwawych wyładowań międzymiesiączkowych mogą występować takie objawy, jak:\ntrudności w kwestii zapłodnienia i ciąży ciążowej.\nDysfunkcja jajników wyraża się w niepowodzeniu normalnego funkcjonowania jajników, co prowadzi do ogólnej nierównowagi hormonalnej i zakłócenia przepływu menstruacji.\nOprócz plamienia międzymiesiączkowego występuje:\ntypowe naruszenie cyklu;\nwahania nastroju przed nadejściem krytycznych dni;\nRozrost endometrium obejmuje proliferację warstwy śluzowej macicy, prowadząc do zgrubienia warstwy macicy i zwiększenia jej rozmiaru.\nDo głównych objawów tej choroby należą:\nproblemy z nawożeniem i ciążą.\nW jakich przypadkach brązowe wyładowanie jest normalne\nWyładowanie brązowe obserwowane po i pomiędzy okresami miesiączkowania można uznać za prawidłowe w następujących przypadkach:\nNawet z pełnym przekonaniem, że kicz po menstruacji brązowej ma naturalne przyczyny, zaleca się zasięgnięcie porady lekarskiej w celu wykluczenia możliwych chorób.\nDługi okres menstruacji\nDługi okres menstruacji z zatwardzającym wyciekiem między miesiączkami może być spowodowany takimi okolicznościami, jak:\nnieuformowany cykl u młodych dziewcząt;\nokres menopauzy w wieku dorosłym;\nW takich przypadkach natychmiastowa interwencja lekarska nie jest wymagana. Konieczne jest jednak dokładne monitorowanie wszystkich osadów wydzielania kobiecego i związanych z nimi objawów, aby zapobiec wystąpieniu poważnej patologii, która mogłaby zaszkodzić normalnemu funkcjonowaniu zdrowia kobiet.\nRozmazom brązowym czasami towarzyszą hormonalne środki antykoncepcyjne. W tej sytuacji acykliczna wydzielina po menstruacji i między nimi w ciągu pierwszych 3 miesięcy jest uważana za normę. Przyczyną takich acyklicznych wydzielin jest potrzeba przejścia okresu adaptacji organizmu na lek.\nWarto to zauważyć Jeśli po tym okresie acykliczny wypływ będzie kontynuowany, powinieneś skontaktować się z własnym ginekologiem. w celu uzyskania porady dotyczącej wyboru nowego hormonalnego środka antykoncepcyjnego.\nKrwawienie z założenia jest wydzieliną z żeńskiego narządów płciowych o charakterze plamistym związanym z przyczepieniem zapłodnionego jaja do warstwy macicy.\nPlamienie podczas nawożenia jest stosunkowo rzadkie. Taka sytuacja jest możliwa, gdy podczas przyłączania komórki do endometrium naruszona zostaje jej integralność.\nW związku z tym możliwe uszkodzenie ścian naczyń krwionośnych ciała. W rezultacie można zauważyć lekkie plamienie krwią.\nPoczątek okresu klimatycznego\nWcześniej czy później każda kobieta będzie musiała stawić czoła takiemu fizycznemu przejawowi jak początek menopauzy. Climax odnosi się do naturalnych zmian związanych z wiekiem w ciele kobiety, co oznacza koniec okresu reprodukcyjnego.\nObjaw Jak oczywiste\nZaburzenia miesiączkowania Opóźniona miesiączka, kiczu brązowa w połowie cyklu lub po menstruacji, całkowite ustanie miesiączki\nPływy Nagłe krople czucia gorączki i dreszczy, które czasami powodują bezsenność\nZmiany w wyglądzie Zmarszczki, zmiany w pigmentacji skóry, pogorszenie włosów, paznokci i szkliwa, przyrost masy ciała\nBóle głowy Od światła okresowego po migrenę\nPojawienie się chorób układu mięśniowo-szkieletowego Choroba zwyrodnieniowa stawów, zapalenie stawów, osteoporoza i inne\nDegradacja wydajności Zwiększone zmęczenie, dezorientacja, zapomnienie\nZmiany psychologiczne Drażliwość, wahania nastroju, depresje\nZmiany w życiu seksualnym Zmniejszenie pożądania seksualnego\nDaubs po menstruacji brown ma różne powody. Takie odchylenie może dotyczyć zarówno naturalnych zmian i procesów zachodzących w ciele kobiety, jak i zgłaszania obecności choroby wymagającej obserwacji medycznej i odpowiedniego leczenia.\nDaubs po menstruacji brązowej - powody tego filmu:\nDlaczego występują brązowe wydzieliny przed miesiączką:\nObejrzyj wideo: Jak przestać się martwić i zacząć żyć - Dale Carnegie w 6 minut (Styczeń 2021).