Wymiana kasety w rowerze. Kaseta a wolnobieg w rowerze - Roweres\nRoweres > Poradnik rowerowy > Naprawa rowerów > Czym jest kaseta rowerowa? Jak powinna przebiegać wymiana kasety w rowerze?\nJak zbudowany jest układ napędowy w rowerze? Czym różni się kaseta od wolnobiegu? Na czym polega wymiana kasety w rowerze? Wszystkiego dowiesz się z poniższego artykułu!\nUkład napędowy w rowerze zbudowany jest z kilku różnych elementów. Jednym z nich jest kaseta. Co zrobić, gdy ulegnie awarii? Jak powinna przebiegać wymiana kasety w rowerze? Czy można to zrobić samodzielnie, czy trzeba udać się do punktu serwisowego? Zachęcamy do lektury artykułu!\nKaseta rowerowa – co to jest?\n1 Kaseta rowerowa – co to jest?\n2 Do czego służy kaseta w rowerze?\n3 Napęd rowerowy – budowa\n4 Wolnobieg i kaseta – różnice\n5 Wymiana kasety w rowerze – potrzebne narzędzia\n6 Wymiana kasety w rowerze – proces\n7 Demontaż i montaż kasety\nKaseta jest elementem napędu, który niestety jest jednym z najbardziej awaryjnych. To mechanizm zapadkowy lub zębatkowy, który łączy przekładnię łańcuchową i koła zębate z kołem. To wyjątkowo ważna część układu napędowego w rowerze, ponieważ dzięki kasecie możliwe jest poruszanie się na zatrzymanych pedałach. Wyglądem przypomina tarczę i stosunkowo szybko się zużywa, więc jeśli regularnie jeździsz na rowerze, z pewnością będziesz zmuszony do inwestycji w nową kasetę.\nDo czego służy kaseta w rowerze?\nZanim dowiesz się, na czym polega wymiana kasety w rowerze, przeczytaj, za co odpowiada ten element. Kaseta lub wolnobieg są mechanizmami, które wprawiają rower w ruch. Dzięki nim napęd z przekładni na koło jest przenoszony w taki sposób, by koła roweru kręciły się ciągle, nawet jeśli przestałeś pedałować. Każda kaseta jest połączona z zębatkami i współpracuje z mechanizmem przełożeń.\nNapęd rowerowy – budowa\nUkład napędowy jest głównym elementem roweru. Jest on odpowiedzialny za wprawianie go w ruch i przenoszenie siły włożonej w pedałowanie na ruch obrotowy kół. Składa się on z:\nmechanizmu korbowego i tzw. suportu;\nkasety bądź wolnobiegu;\ndługości łańcucha dopasowanego do danego modelu;\nfragmentu łańcuch do blokowania kasety;\nmanetek lub klamkomanetek;\nlinek oraz pancerza.\nWolnobieg i kaseta – różnice\nMimo tego, że wyglądają podobnie i mają praktycznie te same zadania, kaseta i wolnobieg różnią się od siebie. W obu przypadkach znajduje się zestaw zębatek, które służą do poruszania się łańcucha. Kaseta jednak wyróżnia się prostszą budową, ponieważ jest pozbawiona mechanizmu wolnobiegu, który jest wbudowany w bębenek piasty. Do tego kaseta jest nasuwana na ten element i jest zakończona nakrętką przymocowaną do piasty. Na największej lub najmniejszej zębatce powinno znajdować się oznaczenie, które poinformuje cię, co jest zamontowane w twoim rowerze. Natomiast jeśli posiadasz 8 lub więcej zębatek, raczej na pewno posiadasz kasetę.\nWymiana kasety w rowerze – potrzebne narzędzia\nDo demontażu kasety potrzebujesz specjalnego klucza do kasety, bacika i klucza płaskiego. Zadaniem pierwszego jest odkręcenie nakrętki, natomiast drugi pomoże ci przytrzymać tryby. W przypadku demontażu wolnobiegu możesz potrzebować również dedykowanego klucza do wolnobiegu. Gdy masz już potrzebne akcesoria, możesz zabrać się za wymianę kasety w rowerze.\nWymiana kasety w rowerze – proces\nNa początku powinieneś owinąć bacikiem jeden z trybów kasety na tylnym kole. Ważne, by uniemożliwić jej kręcenie się. Następnie włóż klucz do nakrętki i kręć w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Nie zapominaj o blokowaniu kasety bacikiem. Po jej odkręceniu możesz przystąpić do rozebrania kasety. Odkładaj elementy w odpowiedniej kolejności – znacząco ułatwi to twoją pracę.\nDemontaż i montaż kasety\nPo demontażu powinieneś wyczyścić tylną piastę, jej bębenek oraz samą kasetę. Montaż jest analogiczny do pierwszego etapu procesu. Warto wiedzieć, że każda zębatka różni się od siebie wielkością i są ułożone od najmniejszej do największej. To dzięki niej możliwe jest działanie przerzutek, więc powinieneś zrobić to dokładnie. Na końcu powinieneś założyć nakrętkę kasety i używając klucza, dokręcić ją zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Bacik nie będzie na tym etapie potrzebny.\nWiesz już, jak powinna przebiegać wymiana kasety w rowerze. Jeśli musisz wymienić kasetę, powyższy poradnik z pewnością pomoże ci z tym procesem. Wbrew pozorom nie jest to trudna czynność i każdy powinien sobie z nią poradzić.


Smak życia: O NOWYM NABYTKU DEKORACYJNYM,KSIĄŻKACH I OWOCOWYM CIEŚCIE\nW biegu pisane... 14 lipca 2015 06:54\nTa ostatnia promocja książkowa była rewelacyjna. Naprawdę pozycji do wyboru bez liku. Jak się dobrze poszuka to jeszcze można coś upolować za 9,90. Ja sama się obłowiłam:) W takim otoczeniu to nic tylko czytać i zajadać pyszne ciasto :)\nattea atea 14 lipca 2015 12:16\nTeż tak uważam,fajnie,że czasami można kupić taniej ksiażki,teraz będzie świetna promocja w Lidlu,widziałam książkę Katarzyny Bondy o 50% taniej w ich gazetce.\nred artist 14 lipca 2015 07:05\nNo piękny masz ten tarasik!\nA ciastem narobiłaś mi ochoty, bo właśnie nie mam nic do kawy ;-)\nattea atea 14 lipca 2015 12:17\nTo polecam się z tym ciastem,nie zawodzi:)\nMarzeniami malowane 14 lipca 2015 07:19\nWiesz, nie czytałam jeszcze Body, bo nie przepadam za kryminałami, ale jednak to nazwisko jest już tak opiewane, że chyba czas sięgnąć po jaj książki..., no nie wypada nie znać. ;)\nChoć nie wiem o co chodzi, ale za nowe wyzwania zawodowe trzymam mocno kciuki. :)\nWerandkę masz bardzo ładną, jak jej ślicznie w tej szarości! I ile kwiatów, istny kącik relaksowy, aż się chce zasiąść z książką... i Twoim ciastem. :)) A kanka jest boska! :)\nattea atea 14 lipca 2015 12:19\nJA przeważnie gdy wszyscy pieją nad danym autorem staję okoniem i długo zwlekam z czytaniem,tak było z Tolkienem,Rowling i wielu innymi ale Katarzynę Bondę przeczytałąm zanim nastąpił wzrost jej popularności i zachwyciłąm się,a muszę przyznać,że kryminałów nie czytam.Zrobiłam wyjątek dla niej i dla Miłoszewskiego:))\nCzarnyKot 14 lipca 2015 07:23\nMój ulubiony przepis:) masz racje jest niezawodny i ciasto zawsze jest pyszne, bez żadnego stresu. Kwiaty na tarasie rzeczywiscie pięknie się rozrosly, ale ziola to dopiero dały popis- ledwo się mieszczą:).\nŻyczę Ci dużo więcej wolnych chwil do cieszenia się letnim urokiem tarasu:)\nattea atea 14 lipca 2015 12:21\nMój też:)Fakt kwiaty pięknie rosną a zioła już raz scinałam i nadal cudownie się rozrastają:)Dziękuję Ci za tak miłe słowa.\naldia arcadia 14 lipca 2015 07:50\nKsiążki idealne na letni relaks! Ale pięknie wszystko ustroiłaś, naprawdę! :)\n♥ Łucja-Maria ♥ 14 lipca 2015 08:17\nCudnie jest u Ciebie na tarasie. Masz rękę do kwiatów.\nNarobiłaś mi ochoty tym ciastem. Wygląda przepysznie.\nLubię dbać o swoje kwiaty,to mnie uspakaja:)\nAnonimowy 14 lipca 2015 08:25\nBiorę przepis na to szybkie ciasto:) Jeśli chodzi o taras,to zachwyca:))\nattea atea 14 lipca 2015 12:22\nKlimaty Agness 14 lipca 2015 09:55\nCudnie na Twoim tarasie, kwiaty rozrosły Ci się niesamowicie. Ciasto i dobra książka w takim otoczeniu, to prawdziwa przyjemność :))\nNo fakt,kwiaty mimo deszczów jakoś dają radę:)))\nPicot Kinga 14 lipca 2015 10:23\nTen deszcz, to tylko na jedno dobry: bujność roślinności :)) Pięknie u Ciebie.\nA Toskanię uwielbiam. Miałam okazję spędzić tam zeszłoroczny urlop. I polecam każdemu. Klimat, ludzie, jedzenie. Naprawdę warto.\nattea atea 14 lipca 2015 12:25\nAleż Ci zazdroszczę,że zwiedziłaś Toscanię ja tylko przejechałam na skraju:)W drodzę do klienta:)Ale marzę o tej krainie,miałam nawet możliwość uczestniczenia w kursach kulinarnych w Toscanii ale na razie ciągle mi albo data nie pasuje albo kasy brak:)))Może kiedyś się uda!!!\nrękodzieło-art Wioleta 14 lipca 2015 11:08\naj kochana u Ciebie zawsze smakowicie, inspirująco i coś ciekawego do poczytania. Powodzenia Ci życzę :*\nDziękuję Ci ślicznie i dziękuję że zawsze do mnie wpadasz:)\nmartuchnaj 14 lipca 2015 11:16\nale cudnie u Ciebie\nattea atea 14 lipca 2015 12:26\nShabby Shop 14 lipca 2015 12:58\nJak u Ciebie jest pieknie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Taki taras to moje marzenie... przepiękne kwiaty... bajecznie\nW kuchni Uli 14 lipca 2015 13:20\nAga Waleria 14 lipca 2015 13:34\nKwiaty rozwinęły Ci się pięknie, więc i zawodowo również będzie się rozwijało - wiem to!!!!\nDorota JONIAK 15 lipca 2015 00:41\nPiękne kwiaty i ziółka, kanka cudowna.\nPrzepis na placek wypróbuje, bo jestem łasuchem\nKoronkowy Ogródek 15 lipca 2015 02:01\npopieram, ten przepis jest banalny a zarazem najpyszniejszy, wszystkie owoce do niego pasują, tez lubię piec to ciasto :)\na tarasik przepiękny! te kwiaty.. cudowne, też tak bym chciała mieć u siebie :)\njustyna9ewa 15 lipca 2015 04:15\nCudny taras! :) Z miłą chęcią posiedziałabym na nim z kawusią i książką :)\nA do książki wracając - "Smakując Toskanię" na pewno kupię, bo uwielbiam takie książki, a koniecznie wolnym wieczorkiem oglądnij "Pod słońcem Toskanii" - świetny i bardzo pozytywny film :)\nAlicja 15 lipca 2015 11:37\nW takim pięknym miejscu jak stworzyłaś to tylko przysiąść i odpoczywać ale podobnie jak Ty i ja nie bardzo mam czas na siedzenie więc tylko chwileczkę podziwiam i lecę dalej pielić , sadzić , kosić... :-). Pozdrawiam.\nZielonkowy Domek 16 lipca 2015 02:08\nPamiętam Beatko jak mi napisałaś , jak zakładałam bloga , że nic na siłę .. że czasami trzeba odpocząć , pomyśleć o sobie .. , że nie liczy się ilość postów .. i ja ta właśnie robię , bo byłam tą szczęściarą , bo miałam Ciebie, takiego dobrego nauczyciela :-) Kanka urocza ! U nas w owadzim sklepie już mały wybór tych książek , ale dorwałam ostatnio fajne książki o Nowej Zelandii autorki Sarah Lark , Pieśń Maorysów i dalsze jej książki ... Piękna saga osadzona w przepięknych nowozelandzkich plenerach ... Uściski Beatko z zaś upalnego Śląska :-)))) Dorota\nUTKANE Z PASJI 16 lipca 2015 05:17\nAleż u Ciebie kwieciście i smakowicie jak zwykle, kanka jest ekstra, ja mam taką przyrdzewiałą i chyba musze ją podmalować trochę...tylko teraz latem ciężko mi chwycić za pędzel:(\nPanna Mysia 16 lipca 2015 11:55\nCiacho bym zjadła! :)\ngosiaczkowepasje 17 lipca 2015 06:37\nPięknie u Ciebie 😊 jak tylko się wykuruję wypróbuję przepis na to smakowite ciasto😊\nBrujita 17 lipca 2015 15:37\nWiem jak to jest "chcieć a nie mieć czasu"\nZresztą - Ty wiesz, ze ja wiem, że Ty wiesz ;-)))\nTrzymam mocno kciuki za Twój sukces\na taras... eh... jak zawsze - się rozmarzyłam ;-)))\nAnkha 21 lipca 2015 12:51\nPięknie Ci się wszystko ładnie rozrosło! A o książce "Smakując..." myślałam nawet. Niestety jak już się zdecydowałam, to ktoś mi sprzątnął sprzed nosa :)\nAnonimowy 28 sierpnia 2015 03:13\nJestem zakochana bez pamięci w Twoim blogu ;) Od wczoraj założyłam swojego szyciowego bloga i od teraz będę mogła Cię chwalić na okrągło :)\nPatryk Piwnicki 11 czerwca 2018 19:18\nswietnie wygląda szczególnie ten zadaszony taras, dobrze według mnie wyglądałyby markizy tarasowe wrocław dostepne np. w sklepie perfecta.pl . Dodałyby temu tarasowi zupełnie nowego wyglądu :)


Mini statyw elastyczny z głowicą kulową Octopus S GP283- Sklep fotograficzny Mitoya\n> Foto>Statywy fotograficzne>Statywy stołowe>Mocny statyw elastyczny Octopus S\nKod produktu: GP283\nMini statyw elastyczny Octopus to idealny dodatek do smartfona, kamery sportowej lub niewielkiego aparatu fotograficznego. Pozwoli nie tylko uzyskać proste, nieporuszone zdjęcia, ale też umożliwi zamocowanie urządzenia w nietypowym miejscu, np. na gałęzi drzewa, rurce, czy balustradzie. Uniwersalny gwint 1/4 cala pozwala na stosowanie rozmaitych adapterów i dalszych przejściówek, a także wygodny montaż dodatkowego sprzętu - np. niewielkiej lampy LED bądź zewnętrznego mikrofonu.


VOLVO XC70 D4 Momentum - Kombi II 2.0 163KM (2012)\nVOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 163KM\nVOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 163KM (diesel) (2012 - 2013)\nWersja była produkowana od 2012 do 2013 roku. VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 to klasa wyższa średnia samochodów osobowych.\nMoc maksymalna wynosi 120 kW, a licząc w koniach mechanicznych moc wersji VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 wynosi 163 KM, co sprawia, że prędkość maksymalna wynosi 205 km/h, a przyśpieszenie do 100 km/h zajmuje 10,2 s. Silnik VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 jest rzędowy posiadający 5 cylidrów o pojemności 1984 cm3. Na każdy cylinder w silniku VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 przypadają 4 zawory.\nCały układ napędowy VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 osiąga moment obrotowy 400 Nm. VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 posiada napęd przedni a typ paliwa na jaki jeździ VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 to diesel.\nŚrednie spalanie VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 wynosi około 5,5 l na 100km. Warto nadmienić, że VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 posiada 5 drzwi, 5 siedzeń a bagażnik ma maksymalną pojemność wynoszącą 1600 litrów. Wymiary samochodu: 4838 mm długości, 1861 mm szerokości, 1604 mm wysokości.\nOpinie o VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 163KM (diesel)\nRaporty spalania VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 163KM (diesel)\nDane techniczne VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 163KM (diesel)\nWymiary VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 163KM (diesel)\nWyposażenie VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 163KM (diesel)\nCeny VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 163KM (diesel)\npaździernik 2012 - sierpień 2013 175 900 PLN\nmaj 2012 - wrzesień 2012 173 900 PLN\nZdjęcia VOLVO XC70 D4 Momentum Kombi II 2.0 163KM (diesel)


Magazyn Maszkety Nr 4 by magazyn Maszkety - issuu\nfot. Jan PizoĹ„\npizonjan.wordpress.comWstympniok3\tMaszkety rychtujóm4\tJodło na łobrozkach6\tBakusowe forszpajzy26\tJodło do duszyRożnem i wiosłem, czyli karnawał\nkontra postPaszteciki francuskie\nBurgery z krupnioka\nKawior z bakłażana28\tHarynki i inksze szpajzy na\nsuchy łobiodŚledzie z cytryną\nWodzionka / Wodziónka\nKartofelkraut lub ciapkapusta34\tGryfnie, czyli ładnie48\tBombóny i zistyWegańskie ciasto czekoladowe\nTarta czekoladowo-bananowa56\tFizymatynta ło kafyjuKawiarka58\tDejcie na to pozór!Co ma uśmiech do deseru?\nPobyt tolerowany12\tSznapsy, chlasty i blambóry36\tIno gymizyDrink biały Rosjanin\nMojito z nutą imbiru\nHot Whiskey / Gorko whiskey\nBiałe grzane wino z mandarynkami18Pasztet z kaszą\nPasta grzybowa z soczewicy\nPasta z ciecierzycy z pieczonym\nczosnkiem i orzechami włoskimi\nPasztet z kaszy jaglanej z warzywami\tKreple i chrusty na zapustyChurros\nPączki rumuńskie papanași\nAmerykańskie pączki z dziurką44\tŚlónzoki rajzujóm61\tPo szychcie, czyli naszo\ninszo strónaKatarzyna Godlewska62\tGrajfka mom – poradzo\nsomKule kąpieloweZima, góry i… chleb\nAlpy66\tRecepisy za rajomMaszkety1w numerze:1\tMaszkety rychtujóm:Magdalena Cielenga-Wiaterek\nSkładmistrzyni, opracowanie graficzne\nmagazynmaszkety@gmail.comfot. Magdalena ŚciborWstympniok\nredaktor naczelnaNapiszę coś kompletnie niepopularnego: tęsknię\nza „prawdziwymi” zimami, z zaspami i solidnym\nmrozem (bądźmy jednak rozsądni – maksymalnie\n10 stopni na minusie w zupełności mnie uszczęśliwi). No cóż, wydaje mi się, że takie zimy to już tylko\nw moich wspomnieniach albo w górach. Żeby osłodzić sobie plusowe temperatury, zajrzę chętnie do\nnaszego słodkiego działu „Bombony i zisty”, który\nw karnawale serwuje same czekoladowe smakowitości! Gdyby było mi mało, zjem krepla z „Krepli\ni chrustów na zapusty”, a deser popiję drinkiem\nz naszego specjalnego, karnawałowego działu z napojami wyskokowymi o wdzięcznej nazwie „Sznapsy, chlasty i blambory”. Dla tych, którzy nie przepadają za maszketami, mamy sporo propozycji na\nprzystawki, a także na postny obiad i tradycyjnego\nśledzika, który, mimo że nie jest regionalną tradycją,\ndobrze się u nas przyjął. Jak zawsze dbamy także\no stronę duchową i numer zimowy obfituje w interesujące artykuły – podróżniczy, bardzo na czasie o Alpach; o edukacyjnym projekcie „Pobyt tolerowany”.\nMnie szczególnie zainteresował ten o obrazie Petera\nBreughla „Wojna karnawału z postem”, który bardzo\npolecam. Życzę Czytelnikom upojnego karnawału,\na sama oddalam się w poszukiwaniu prawdziwej\nzimy ze szklaneczką grzanego cydru w dłoni – przepis oczywiście w magazynie!krepel – pączek\nfot. Katarzyna Godlewska6Urszula MazurowskaDla jednych karnawał rozpoczyna się w noc sylwestrową, dla innych w dniu Trzech Króli, ale dla\nwszystkich definitywnie kończy się ostatkami, nazywanymi też często pieszczotliwie „śledzikiem”,\nprzed Środą Popielcową, która oznacza początek\nwielkiego postu i oczekiwanie na Wielkanoc. W tym\nokresie spotykamy się z przyjaciółmi tak często, jak\nto tylko możliwe, częściej w naszych domach niż\nw lokalach, bo większość z nas woli nieformalny\ncharakter takich spotkań. Mamy wtedy wpływ\ni na muzykę, i na stroje, i oczywiście na menu. Dla\nmnie to doskonały pretekst, by wypróbować niecodzienne przepisy, choć to nie zawsze prosta sprawa.\nZdarza się, że ktoś jest na diecie, inny nie je mięsa\nlub produktów z glutenem, a jeszcze inny lubi zjeść\ncoś solidnego raz a dobrze. Jeśli nie masz jeszcze\npomysłu na to, czym ugościsz przyjaciół, skorzystaj\nWarto pamiętać, że najwygodniejsze na takie imprezy są przekąski „na jeden kęs”, sałatki, dania na\ngorąco oraz desery, które goście bez problemu, nie\nbrudząc się, zjedzą na stojąco. Warto też zwrócić\nuwagę na ich wygląd, bo nie ma co ukrywać, jemy\nprzede wszystkim oczami. Poświęćmy chwilę na\nspokojne zaplanowanie wszystkiego, od zakupów po\ndekorację stołu, tak abyśmy brali udział w zabawie\nwypoczęci i zadowoleni z efektów swojej pracy, bo\nw końcu szefowie kuchni też się lubią bawić.Maszkety7– BAKUSOWE FORSZPA JZY –przepis i zdjęcie: Aneta WojciechowskaPaszteciki francuskie\n1 opakowanie ciasta francuskiego, 150 g suszonych grzybów, 300 g kiszonej kapusty, 1 cebula, 2 łyżki masła,\n1 żółtko, sól i pieprzSuszone grzyby namaczamy w wodzie, a następnie gotujemy je przez 20 minut. Odcedzamy, zachowu-jąc wywar. Cebulę kroimy w drobną kostkę i podsmażamy na maśle. Kapustę drobno siekamy i odciskamy. Przekładamy ją do garnka, dodajemy cebulkę i zalewamy wywarem grzybowym. Dusimy razem, aż\nkapusta będzie miękka. Do przestudzonej kapusty dodajemy drobno posiekane grzyby. Doprawiamy do\nsmaku solą i pieprzem. Ciasto francuskie rozwijamy na blacie, dzielimy je na prostokąty o szerokości ok.\n15 cm. Pośrodku każdego kawałka na całej długości układamy farsz. Smarujemy brzegi ciasta rozkłóconym żółtkiem i dokładnie zlepiamy. Ostrym nożem kroimy rulony na kawałki o długości 6 cm. Każdy pasztecik układamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia i smarujemy żółtkiem. Pieczemy\n25 minut w piekarniku nagrzanym do 180°C. Podajemy jako dodatek do barszczu.Maszkety8– BAKUSOWE FORSZPA JZY –przepis: Józefina Hądź, zdjęcie: Marcin MazurowskiBurgery z krupnioka z kiszoną kapustą\n2 małe, świeże krupnioki, 95 g ugotowanej kaszy jaglanej, 2 łyżki bułki tartej, 2 bułki do burgerów, 2 spore\ngarści kiszonej kapusty, ½ małej cebuli, ½ czerwonej cebuli, 1 duży kiszony ogórek, kilka listków świeżej\nkolendry, 1 łyżka oleju rzepakowego, musztarda Dijon, ketchup, sól, pieprz, cukierFarsz krupnioka wyciskamy do miski (skórkę wyrzucamy), dodajemy kaszę jaglaną i bułkę tartą. Do-kładnie razem mieszamy. Z powstałej masy lepimy 2 burgery, układamy na blasze wyłożonej papierem\ndo pieczenia i pieczemy 10 minut w temperaturze 150°C. Po tym czasie przewracamy burgery na drugą stronę i pieczemy kolejne 10 minut. Kapustę kiszoną dokładnie odcedzamy i odciskamy nadmiar\nzalewy. Drobno szatkujemy. Cebulę kroimy w bardzo drobną kostkę, dodajemy do kapusty, wlewamy\nłyżkę oleju i doprawiamy solą, pieprzem i cukrem. Górę i spód bułki smarujemy musztardą i keczupem.\nNa spód kładziemy solidną garść kiszonej kapusty, na wierzchu układamy upieczony kotlet z krupnioka, kilka krążków czerwonej cebuli i kilka plasterków kiszonego ogórka. Dekorujemy świeżą kolendrą\ni przykrywamy drugą połówką bułki.Maszkety9– BAKUSOWE FORSZPA JZY –przepis i zdjęcie: Bernadeta Jarnot-ManeckaRolada serowa\n500 g sera gouda w kawałku, 300 g pieczarek, 350 g szpinaku, 2 trójkąty serka topionego, 1 czerwona papryka,\n50 g masła, sól do smaku, pieprz do smaku, 3 łyżki masła\nW garnku zagotowujemy wodę. Garnek zdejmujemy z ognia i wkładamy do środka ser szczelnie owinięty\nw folię. Przykrywamy i odstawiamy na 45 minut, kiedy to ser musi zmięknąć, by dać się łatwo formować.\nW tym czasie przygotowujemy farsz. Pieczarki i paprykę kroimy w drobną kostkę. Szpinak myjemy i osuszamy. Na dużej patelni rozpuszczamy 3 łyżki masła. Wrzucamy pieczarki i smażymy kilka minut, dodajemy szpinak, doprawiamy solą, pieprzem. Mieszamy razem, smażymy tylko tyle, by szpinak zmniejszył swą objętość.\nOdstawiamy do lekkiego ostygnięcia. Dodajemy paprykę, mieszamy. Kiedy masa nie będzie już gorąca, dodajemy 50 g masła i serki topione. Wszystko dokładnie razem ucieramy. Miękki ser wyjmujemy z folii. Kładziemy\nna blat, stolnicę albo silikonową matę, a następnie rozwałkowujemy na prostokątny placek o grubości około\n0,5 cm. Na ser wykładamy przygotowaną masę, rozprowadzamy równomiernie na całej powierzchni. Zwijamy\nw roladę wzdłuż szerszego boku, dokładnie dociskając. Owijamy folią spożywczą oraz ściereczką i wkładamy\ndo lodówki na całą noc, by stężała. Gotową kroimy na cienkie plastry.\nMaszkety10– BAKUSOWE FORSZPA JZY –przepis i zdjęcie: Magdalena KozłowskaNaleśnikowe szaszłyki\nz łososiem i mascarpone\n250 ml mleka, 170 g mąki pszennej, 1 jajko, spora\nkilka plasterków wędzonego łososia, małe\nopakowanie serka mascarpone, pęczek koperku, sól,\nMiksujemy mleko, mąkę, jajko i szczyptę soli. Smażymy naleśniki (5-6 sztuk). Odkładamy do wystudzenia. Każdy naleśnik smarujemy serkiem mascarpone na wierzchu, układamy gałązki świeżego\nkoperku i cienkie kawałki wędzonego łososia. Wedle\nuznania doprawiamy solą i pieprzem. Zrolowane\nwkładamy do lodówki, bo schłodzone łatwiej się\nkroi. Po schłodzeniu każdy naleśnik kroimy na 2\ncentymetrowe kawałki i nadziewamy na patyczki do\nszaszłyków.przepis i zdjęcie: Urszula MazurowskaKawior z bakłażana\n2 bakłażany, 3 czerwone papryki, 2 cebule,\n2 marchewki, 6 pomidorów, 5 ząbków czosnku, sól,\nCebulę, marchewkę i paprykę kroimy w drobną kostkę. Cebulę z marchewką smażymy na oleju przez 5-7\nminut. Następnie dodajemy paprykę i smażymy\nkolejne 5 minut. Przyprawiamy do smaku tymiankiem, solą i pieprzem. Bakłażany kroimy w kostkę\ndwa razy większą niż pozostałe warzywa. Dodajemy\ndo reszty warzyw i smażymy 10 minut. Obrane ze\nskórki pomidory i czosnek drobno siekamy (czosnek\nmożemy zetrzeć na tarce), dodajemy do reszty. Dusimy na średnim ogniu przez 40 minut. Przed podaniem ewentualnie ponownie doprawiamy. Możemy\npodawać i na ciepło, i na zimno.Maszkety11Maszkety\nfot. Marta Borowiec12Magdalena ŚciborWitamy w karnawale! Mieszkanie posprzątane, dekoracje gotowe, w lodówce pyszności czekające na przyjście przyjaciółek…\nJest karnawał, więc zaskoczcie je alkoholowymi drinkami, które\nbędą efektownym dodatkiem do waszego spotkania w babskim\ngronie. Kilka prostych i sprawdzonych przepisów pozwoli Wam\npodać napój cieszący nie tylko kubki smakowe, ale i oko.\nMy kobiety mamy tendencję do sięgania po drinki słodkie – z dodatkiem likierów lub słodkich napojów. Warto mieć pod ręką prosty syrop cukrowy, który możemy przygotować dużo wcześniej,\ngotując taką samą ilość wody i cukru, do momentu jego rozpuszczenia – i nim dosładzać koktajle według uznania. Zwracamy też\nwiększą uwagę niż panowie na dekorację. Z tą starajmy się jednak\nzachować umiar, pamiętając, że przygotowujemy napój, a nie sałatkę owocową podaną na szklance – kilka plasterków owoców\nNa pewno znajdą się wśród nas także miłośniczki drinków serwowanych na ciepło, idealnych na zimę. Wśród nich dominują\nróżne wersje wina grzanego, grzańce z dodatkiem rumu. My proponujemy spróbować miodowo-korzennego cydru, białego wina\nw zimowej odsłonie i rozgrzewającej whiskey.\nNie warto planować serwowania bardzo skomplikowanych drinków, których przygotowanie niepotrzebnie będzie nas stresować\ni zamiast spędzić czas na wesołych rozmowach, przesiedzimy go\nw kuchni. Wystarczy trochę wyobraźni i sprawdzone połączenia.\nPamiętajcie tylko, że nawet jeśli alkohol jest ledwo wyczuwalny,\nnie znaczy, że jest go w drinku niewiele, o czym możecie przekonać się następnego dnia. Udanej zabawy!Maszkety13– SZNAPSY, CHL AST Y I BL AMBÓRY –przepis i zdjęcie: Bernadeta Jarnot-ManeckaDrink biały Rosjanin\n5 kostek lodu, 50 ml śmietanki słodkiej lub mleka skondensowanego, 30 ml likieru\nkawowego Kahlúa, 30 ml wódki\nKostki lodu wkładamy do wysokiej szklanki. Pozostałe składniki wlewamy w następującej kolejności: wódkę, likier kawowy oraz śmietankę. Warstwy powinny się zachować, ale możemy także wszystko wymieszać.Maszkety14– SZNAPSY, CHL AST Y I BL AMBÓRY –przepis i zdjęcie: Magdalena ŚciborOrzechowy milkshake\n40 ml wódki o smaku orzechów laskowych,\n40 ml likieru Baileys, 160 ml mleka, kilka\nkostek lodu, starta czekolada mleczna\nWódkę, likier, mleko i kostki lodu wrzucamy\ndo shakera i energicznie wstrząsamy, aż mleko\nsię spieni na gęstą pianę. Gotowy drink przelewamy do szklanki, posypujemy startą czekoladą mleczną i podajemy.przepis i zdjęcie: Marta BorowiecMojito z nutą imbiru\n50 g świeżego imbiru, 200 g cukru, 200 ml wody\nW rondlu podgrzewamy wodę z cukrem, dodajemy imbir.\nGotujemy pod przykryciem ok. 15 minut, aż syrop nabierze\n40 ml białego rumu, 40 ml syropu imbirowego, sok z ½\nlimonki, 1 łyżka cukru trzcinowego, cząstki limonki, garść\nliści mięty, woda sodowa, pokruszone kostki lodu\nLiście mięty przekładamy do wysokiej szklanki, dodajemy\ncukier i sok z limonki. Całość ugniatamy za pomocą drewnianego tłuczka, aby mięta oddała swój aromat, a cukier się\nrozpuścił. Do szklanki wsypujemy lód i cząstki limonki do\nokoło ⅔ jej wysokości. Wlewamy syrop oraz rum, dopełniamy wodą sodową i lekko mieszamy. Dekorujemy listkami\nmięty.Maszkety15– SZNAPSY, CHL AST Y I BL AMBÓRY –\nprzepis: Dagmara Gładysz-Raiwa, zdjęcie: Magdalena ŚciborGrzany cydr\n1 l soku żurawinowego, ½ l cydru, 2 łyżki naturalnego miodu, kawałeczek świeżego imbiru (1 cm), 2 laski\ncynamonu, 6 goździków, cienko obrana skórka z 2 pomarańczy\n1 jabłko pokrojone w cienkie plasterki, garść świeżej żurawiny\nCydr, sok żurawinowy i miód wlewamy do rondla, stawiamy na małym ogniu i mieszamy, aż miód się zupełnie\nrozpuści. Dodajemy drobno starty imbir, laski cynamonu, goździki i skórkę z pomarańczy. Podgrzewamy –\npilnując, by nie zagotować − ok. 10 min. Rozlewamy do szklanek, dekorujemy plasterkami jabłka oraz świeżą\nżurawiną.Maszkety16– SZNAPSY, CHL AST Y I BL AMBÓRY –przepis i zdjęcie: Dagmara Gładysz-RaiwaHot Whiskey\n35 ml irlandzkiej whiskey, łyżeczka brązowego\ncukru lub miodu, plasterek cytryny, 8-10 goździków,\nPlasterek cytryny szpikujemy goździkami. Do\nszklanki z grubego szkła wkładamy cukier lub miód,\nzalewamy whiskey i mieszamy, aż się częściowo\nrozpuści. Ostrożnie, lejąc po odwróconej łyżeczce,\nuzupełniamy szklankę gorącą wodą. Mieszamy, aż\ncukier całkowicie się rozpuści, wkładamy plasterek\ncytryny, podajemy od razu.Gorko whiskeyprzepis i zdjęcie: Anna ŁabońskaBiałe grzane wino\n0,7 l białego półwytrawnego wina, 3 słodkie\nmandarynki bez pestek, 60 g miodu, 4 strąki\nkardamonu, 4-5 goździków, 2 większe kawałki kory\ncynamonowej, 2-3 plasterki obranego imbiru\nMandarynki dokładnie myjemy w ciepłej wodzie\ni kroimy w poprzek, w cienkie plastry wraz ze skórką,\nkońcówki odcinamy. Wszystkie składniki grzańca\numieszczamy w szerokim garnku. Całość gotujemy\nna niewielkim ogniu do chwili, aż wino będzie silnie\nparować, co jakiś czas mieszając. Nie dopuszczamy\ndo zagotowania wina. Gorący trunek przelewamy\ndo wysokich szklanek z uszkiem i uzupełniamy plasterkami mandarynek. Podajemy gorące.35 ml irlandzkij whiskey, 1 łeżyczka brunotnego\ncukru abo miodu, szajdka citróna, 8-10 nelków, war\nSzajdka citróny filujymy nelkami. Do szolki z rubym\nspodkiym sujymy cuker albo dowomy miód, wlywomy whiskey i miynszomy, aż sie wszyjsto do kupy\nrozpuści. Po łobróconyj łeżyczce wlewómy war, fyrlomy, wciepujymy citróna i zarozki dowómy do picia.\nJest taki dzień w roku, w którym można sobie pofolgować bez\nwyrzutów sumienia – tłusty czwartek. To święto wyjątkowo\nmocno zakorzenione w kulturze chrześcijańskiej, choć swoimi\nkorzeniami sięgające czasów starożytnych. W tym dniu starożytni Rzymianie organizowali huczne przyjęcia i zabawy, okraszone\ntłustym jedzeniem i alkoholem, aby godnie pożegnać zimę i przywitać wiosnę. Zwyczaj ten ewoluował przez wieki i trafił również\npod polskie strzechy.\nTłusty czwartek rozpoczyna ostatni tydzień karnawału, jest\nwięc ostatnim czwartkiem przed wielkim postem. Obecnie świętujemy w tym jednym dniu, ale kiedyś trwało to przez cały tydzień, do środy popielcowej. Okres ten nazywano mięsopustem\nlub ostatkami, trzeba było się wybawić i najeść do syta, by móc\npościć przez następne 40 dni. W tym czasie w polskich domach\norganizowano bale i zabawy, które trwały do białego rana. Stoły\nbyły suto zastawione, królowały tłuste mięsiwa i równie tłuste\nsłodkości. Podawano smażone racuchy, bliny, pampuchy, a także\nStary przesąd mówi, że „kto w tłusty czwartek nie zje ani jednego\npączka, temu źle się będzie w życiu wiodło”. Być może dlatego\nnajczęściej sięgamy właśnie po pączki. Tradycyjnie są nadziewane konfiturą z róży i oblewane lukrem, ale cukiernie prześcigają\nsię w tworzeniu nowych kompozycji – z adwokatem, bitą śmietaną, czekoladą, budyniem. Oprócz pączków jada się także faworki\noraz smażone serowe oponki. Ale tłuste, smażone łakocie nie są\nwyłącznie naszą domeną. W USA niepodzielnie królują słodkie\ndoughnuts, oblewane polewami w różnych smakach i kolorach.\nW Hiszpanii zajadają się chrupiącymi churros obtoczonymi\nw cukrze i nurzanymi w sosie czekoladowym. W Rumunii podaje się fantazyjne papanași, z dużą ilością cukru, śmietany i musu\nowocowego. Lista regionalnych „pączków” z pewnością jest bardzo długa i nieprzyzwoicie słodka. Tym razem zapraszam do wypróbowania kilku typowo polskich przysmaków przełamanych\nsłodkościami ze świata. I pamiętajcie, by w tłusty czwartek zjeść\nprzynajmniej jeden pączek!Maszkety18– KREPLE I CHRUST Y NA ZAPUST Y –przepis i zdjęcie: Marta BorowiecChurros\n250 g mąki pszennej, 1 łyżka proszku do pieczenia, duża szczypta soli, 50 g masła, 2 łyżki cukru, 1 łyżka\nekstraktu waniliowego, 350 ml wrzącej wody\n150 g drobnego cukru, 1 łyżka cynamonu\n150 g czekolady mlecznej, 60 ml mleka\nMąkę przesiewamy do dużej miski razem z proszkiem do pieczenia, solą i cukrem. W garnku gotujemy wodę, dodajemy ekstrakt waniliowy i masło. Gdy masło się rozpuści, gorący płyn wlewamy do\nmąki i energicznie mieszamy za pomocą drewnianej łyżki. Ciasto powinno być gęste i jednolite. Ciasto\nodstawiamy na 10 minut. Po tym czasie przekładamy ciasto do rękawa cukierniczego z gwiaździstą\nkońcówką. Ok. 10-centymetrowe kawałki ciasta wyciskamy bezpośrednio na rozgrzany olej. Smażymy\nna głębokim oleju na ciemnozłoty kolor. Po usmażeniu przekładamy churros na ręcznik papierowy, aby\nodsączyć je z nadmiaru tłuszczu. W rondelku podgrzewamy mleko i rozpuszczamy w nim posiekaną\nczekoladę. Drobny cukier mieszamy z cynamonem i w tej mieszance obtaczamy usmażone churros.\nPodajemy z ciepłym sosem czekoladowym.Maszkety19– KREPLE I CHRUST Y NA ZAPUST Y –Maszkety20– KREPLE I CHRUST Y NA ZAPUST Y –kreple\nprzepis i zdjęcie: Anna PoloczekPączkizaczyn\n30 g drożdży, 80 ml mleka, 1 łyżka mąki, 1 łyżeczka cukru,ciasto:\n250 g mąki pszennej, 4 żółtka, 75 g cukru, 150 ml słodkiej śmietanki, szczypta soli, 60 g masła, konfitura, dżem lub\npowidła, tłuszcz do smażenia\nZaczyn: ucieramy drożdże z cukrem i mąką, dokładnie mieszamy z letnim mlekiem, odstawiamy na\npół godziny do wyrośnięcia. Do miski żaroodpornej lub metalowej wbijamy żółtka i dodajemy cukier.\nMiskę ustawiamy na garnku z gotującą się wodą, ubijamy na parze na jednolity, jasny i puszysty krem.\nMąkę z solą przesiewamy do miski miksera, dodajemy do mąki ubite żółtka i śmietankę (nie z lodówki!), zaczyn i wyrabiamy ciasto około 10 minut. Do ciasta wlewamy stopione, ostudzone masło i wyrabiamy jeszcze kilka minut. Przykrywamy miskę ściereczką i zostawiamy w ciepłym miejscu do wyrośnięcia – ciasto powinno podwoić swoją objętość. Wyrośnięte ciasto wykładamy na stolnicę (ciasto jest\ndosyć luźne, musimy blat mocno podsypać mąką). Rękami rozpłaszczamy ciasto na placek grubości 2 cm.\nZ ciasta wycinamy pączki, nadziewamy je konfiturą, starannie zlepiamy, układamy na posypanej mąką stolnicy zlepieniem do dołu. Odstawiamy w ciepłe miejsce, żeby wyrosły. Tłuszcz rozgrzewamy. Na gorący tłuszcz\nkładziemy po 2-3 pączki. Pączki smażymy na złoty kolor. Na dobrze wyrośniętych pączkach w czasie smażenia\ntworzy się jasna obrączka. Usmażone pączki odkładamy na talerz wyłożony ręcznikiem papierowym, który\nwchłonie nadmiar tłuszczu. Z cukru pudru i niewielkiej ilości wody przygotowujemy płynny lukier. Osączone\nz tłuszczu pączki lukrujemy.\nMaszkety21– KREPLE I CHRUST Y NA ZAPUST Y –przepis i zdjęcie: Marta BorowiecFaworki\n5 żółtek, 1 łyżka masła, 2 łyżki\ncukru pudru, 2 łyżki jogurtu\ngreckiego, 2 łyżki ekstraktu\nwaniliowego (na alkoholu),\n260 g mąki pszennej, olej\ndo smażenia (rzepakowy,\nsłonecznikowy), cukier puder\nMąkę razem z cukrem pudrem\nprzesiewamy do dużej miski. Masło roztapiamy i łączymy razem\nz cukrem, jajkami i ekstraktem\nwaniliowym. Mieszamy suche\nskładniki z mokrymi i zagniatamy\nciasto. Powinno być dosyć twarde,\nale elastyczne. Formujemy kulę,\nzawijamy ją w folię spożywczą\ni odkładamy w chłodne miejsce na\nokoło godzinę. Ciasto dzielimy na\nkilka części, rozwałkowujemy na\nbardzo cienkie placki. Za pomocą\nnoża wycinamy średniej długości\npaski. Na środku każdego paska\nrobimy niewielkie nacięcie i przewlekamy przez nie jeden koniec\nciasta. Gotowe faworki smażymy\nna głębokim oleju przez kilkanaście sekund na złoty kolor. Przekładamy na ręcznik papierowy\ni odsączamy z nadmiaru tłuszczu.\nNa koniec posypujemy cukrem pudrem i od razu podajemy.Maszkety22– KREPLE I CHRUST Y NA ZAPUST Y –przepis i zdjęcie: Bernadeta Jarnot-ManeckaRumuńskie\n100 g cukru, łyżka cukru\nwaniliowego, 2 jajka, 200 g mąki\n(plus mąka do podsypania),\nfix do śmietany (opcjonalnie),\n150 g owoców sezonowych\nświeżych lub owocowej konfitury\nalbo dżemu, olej do smażenia\nW misce mieszamy biały ser razem\nz cukrem, cukrem waniliowym\ni sodą. Dodajemy mąkę i jeszcze\nraz mieszamy. Masa może być lekko klejąca. Stolnicę posypujemy\nmąką, wykładamy na nią masę\ni jeszcze raz zagniatamy. Ręce powinny być cały czas omączone.\nZ ciasta dłońmi formujemy małe\nkuleczki oraz większe pączki, które lekko rozpłaszczamy i palcem\nrobimy w środku wgłębienie. Kulek\ni oponek powinno być po tyle samo.\nW głębokiej patelni rozgrzewamy\nolej i porcjami smażymy pączki na\nrumiano z obu stron. Odsączamy\nz nadmiaru tłuszczu. W międzyczasie ubijamy śmietankę na\nsztywno, opcjonalnie dodajemy\nfix, jeśli pączki mają być na stole dłużej niż chwilę. Inaczej pod\nwpływem ciepłego pączka śmietana łatwo topnieje. Owoce myjemy, miksujemy na gęstą papkę.\nJeśli używamy konfitury czy dżemu, to ten krok jest niepotrzebny.\nNa oponki do środka zagłębienia\nwkładamy łyżkę śmietany, na to\nłyżeczkę musu owocowego, konfitury lub dżemu i przykrywamy\nmałą kuleczką. Posypujemy cukrem pudrem.\nMaszkety23– KREPLE I CHRUST Y NA ZAPUST Y –przepis i zdjęcie: Aneta WojciechowskaOponki serowe\n250 g twarogu , 100 g śmietany\n12%, 300 g mąki pszennej,\n2 żółtka, 3 łyżki cukru, 1 płaska\nłyżeczka sody, 1 łyżeczka\nspirytusu lub octu, olej do\nsmażenia, cukier puder do\nMąkę z sodą przesiewamy do\nmiski. Ser przepuszczamy przez\nmaszynkę lub mielimy blenderem. Łączymy ze sobą wszystkie\nskładniki i zagniatamy je w jednolite ciasto. Delikatnie podsypując\nstolnicę mąką, wałkujemy ciasto\nna grubość około 5 mm. Szklanką\nwycinamy krążki, następnie kieliszkiem robimy małą dziurkę pośrodku każdego krążka. Rozgrzewamy olej w głębokim naczyniu.\nOponki smażymy z dwóch stron\nna złoty kolor, odsączamy je na papierowym ręczniku i posypujemy\ncukrem pudrem.Maszkety24– KREPLE I CHRUST Y NA ZAPUST Y –przepis i zdjęcie: Magdalena ŚciborAmerykańskie pączki\nskładniki na ok. 15-20 sztukciasto drożdżowe:\n375 g mąki, 7 g suchych drożdży,\n1 duże jajko, 180 ml ciepłego mleka,\n40 ml letniej wody, 60 g cukru pudru,\nszczypta soli, 1 łyżka roztopionego\nmasła, ¼ łyżeczki pasty z wanilii, olej\n1 ½ łyżki ciepłego mleka, ¾ szklanki\nMąkę przesiewamy, dodajemy do niej\npozostałe składniki. Wyrabiamy ciasto ręcznie przez kilka minut, aż będzie elastyczne i składniki się połączą.\nNastępnie formujemy z niego kulę,\nprzekładamy do natłuszczonej miski\ni przykrywamy ściereczką. Odstawiamy w ciepłe miejsce na ponad godzinę,\naż podwoi swoją objętość. Wyrośnięte ciasto rozwałkowujemy na grubość\nok. 1 cm na oprószonym mąką blacie.\nSzklanką wykrawamy kółka, a kieliszkiem – dziurki w ich środku. Surowe\npączki przekładamy na blaszkę na pół\ngodziny, by znów wyrosły. Smażymy\nje w rozgrzanym oleju, z każdej strony\npo kilka sekund, aż się zrumienią. Olej\nnie może być za gorący, bo zamiast rumienić zaczną się palić, a środek nadal\npozostanie surowy. Po usmażeniu najlepiej przekładać je na talerz wyłożony\nręcznikiem kuchennym, by odsączyć\nnadmiar tłuszczu. Przygotowanie lukru jest bardzo proste. Ucieramy cukier\npuder z ciepłym mlekiem i voilà! Jeśli\nbędzie zbyt rzadki, dodajemy stopniowo więcej cukru pudru. Obtaczamy\nw nim usmażone pączki, kiedy są jeszcze ciepłe. Najlepiej smakują tego samego dnia!\nMaszkety25– JODŁO DO DUSZY –Rożnem i wiosłem,\nkarnawał kontra post\nW XVII i XVIII wieku funkcjonowało powiedzenie,\nże Polak woli człowieka zabić niż złamać post.\ntekst: Dominika ZagrodzkaW 1559 Pieter Bruegel namalował jeden ze swoich\nnajbardziej znanych obrazów. Jego kompozycja\njest dla widza nieco frustrująca – ogromna liczba\npostaci, kilka planów akcji, mnóstwo szczegółowo przedstawionych przedmiotów. Obraz jest\npodzielony niewidoczną linią na dwie połowy.\nPo lewej stronie na dole znajduje się gruby mężczyzna siedzący okrakiem na beczce z rożnem\nw dłoni. Na jego twarzy maluje się wyraz błogiej\nrozkoszy, z którego domyślamy się, że prawdopodobnie przed chwilą skończył spożywać duży\nposiłek, najpewniej zakrapiany niemałą ilością wina. Po prawej stronie na wozie siedzi zaś\nwychudzony mężczyzna, z twarzą wyrażającą\nsmutek i cierpienie. Jego bronią jest wiosło, na\nktórym spoczywają dwie niepozorne ryby. Obraz\nnosi tytuł „Walka karnawału z postem” i chyba\nnikt nie ma wątpliwości, która z opisanych postaci jest personifikacją którego okresu. Obżarstwo kontra wstrzemięźliwość, rozpusta versus\ncelibat – jak wyglądały kiedyś, a jak wyglądają\nZacznijmy od karnawału. Większości osób kojarzy się on z okresem zabawy i szalonego imprezowania. Początki karnawału sięgają czasów\nstarożytnych. Pierwowzorem były odbywającesię wczesną wiosną greckie uczty ku czci Dionizosa. Wino lało się wtedy strumieniami, a jedną\nz popularniejszych rozrywek były seksualne orgie. Największy rozkwit karnawałowej kultury\nprzypada jednak na okres średniowiecza. Karnawał był wówczas przede wszystkim świętem ludu.\nBarwne korowody i uliczne zabawy na chwilę odwracały społeczną hierarchię. Nie bez powodu\nmówi się o „świecie na opak”, w którym osoby\nstojące na najniższych szczeblach drabiny społecznej symbolicznie przejmowały władzę przypisaną warstwom wyższym. Za pomocą śmiechu,\nmnóstwa jedzenia, radosnych tańców i śpiewów\nludzie robili sobie przerwę od szarej, przygnębiającej codzienności, a przy tym wyładowywali negatywne emocje.\nPodczas karnawału należało nie tylko się bawić,\nale także dużo jeść. Kulminacją obżarstwa do dzisiaj jest tłusty czwartek, w który zwyczajowo spożywamy pączki i faworki. Podobno w 1829 roku\nw Warszawie w cukierniach sprzedano ponad 45\ntysięcy pączków, a trzy razy tyle upieczono w prywatnych domach! Współcześnie prawdopodobnie\nliczby te są jeszcze większe. Tłusty czwartek daje\nnam możliwość najedzenia się „na zapas”, tuż\nprzed okresem ograniczeń, czyli wielkim postem.Maszkety26– JODŁO DO DUSZY –Wielki post, rozpoczynający się Środą Popielcową,\nteoretycznie powinien trwać 40 dni, czyli dokładnie\ntyle, ile trwał post Jezusa na pustyni. Dzisiaj jednak\nmało kto restrykcyjnie tego przestrzega. Dawniej\nsytuacja wyglądała zupełnie inaczej. Ludność biedna pościła właściwie przez cały czas. Jedzenia było\nmało, a mięso i ryby stanowiły luksus, na który nie\nmożna było sobie pozwolić. Wśród warstw wyższych\nnatomiast post był szansą na urozmaicenie jadłospisu. Jadano drogie ryby, raki, a jednym z przysmaków był słynący z dużej zawartości tłuszczu… ogon\nbobra. Aby post nie był zbyt uciążliwy, podawano\npotrawy w oryginalny sposób, na przykład stylizując dania rybne na mięsne poprzez układanie ich\nw kształt ptaków i doczepianie prawdziwych piór.\nObecnie post nie wiąże się tylko i wyłącznie z względami religijnymi. Często podejmujemy go po to, byodciążyć nasz organizm, dać mu odpocząć po zimowym obżarstwie. Jemy lżej i mniej, chociaż dziś\nnie jesteśmy już tak restrykcyjni jak dawniej, kiedy\nza pokarmy niedozwolone uznawano też słodycze\nCoraz częściej też nie odgraniczamy od siebie postu\ni karnawału tak stanowczo, jak zrobił to na swoim\nobrazie Bruegel. Na imprezy i zabawy chodzimy\nwłaściwie przez cały rok, a lekkostrawne, bezmięsne potrawy goszczą na naszych stołach na co dzień.\nJednocześnie nadal lubimy podtrzymywać stare\ntradycje. Dlatego właśnie w wieczór sylwestrowy\nchcemy się hucznie bawić, a w piątki serwujemy\npotrawy bezmięsne. Nie odrzucamy więc całkowicie zwyczajów karnawałowych i postnych, jednak\nich współczesne modyfikacje często nie mają wiele\nwspólnego ze swymi pierwowzorami.Maszkety27– BERY I BOJK I ŁO KUCHNI –Maszkety28Bernadeta Jarnot-ManeckaŚroda Popielcowa to koniec karnawału a początek\nwielkiego postu. Na Śląsku, który od lat mocno jest\nzwiązany z tradycją i religią, post był surowy i rygorystycznie przestrzegany, obecnie nadal wielu go\nw tym dniu zachowuje. A jak kulinarnie on wygląda? Podstawą zawsze były ryby, a szczególnie śledź,\nnp. w postaci popularnej pasty hekele. Dzisiaj ryby\nprzyrządzamy na wiele sposobów, a śledź wykorzystywany jest chętnie nie tylko w trakcie postu. Do\ntego zupa obowiązkowa wodzionka, proste, biedne\ni postne danie, obecnie wizytówka śląskiej kuchni.\nŚląski post to także ziemniaki, zarówno gotowane,\ndodawane do wodzionki czy żuru, ale także jako\nbratkartofle, podawane z jajkiem i kwaśnym mlekiem. W śląskich domach na zimę kisiło się kapustę,\nktóra w okresie postu często gościła na śląskich stołach. Zdrowa, pełna witamin, w połączeniu z ziemniakami jako ciaper kapusta syta i pożywna. Współczesne wersje z użyciem tych produktów to nasze\npropozycje dań na post, który przygotuje nas na\nnadchodzący później radosny okres Wielkiej Nocy.przepis i zdjęcie: Magdalena KozłowskaŚledzie z cytryną\n3 filety typu matias, cytryna, kilka ziaren ziela angielskiego, szalotka, 3 listki laurowe, olej\nFilety moczymy, jeśli są zbyt słone, i kroimy na mniejsze kawałki. Cytrynę oraz obraną szalotkę kroimy\nw plasterki. W słoiczku lub misce układamy warstwami śledzie, plastry cytryny, plasterki szalotki i przyprawy.\nDopełniamy olejem. Odstawiamy do lodówki na minimum 24 godziny.\nMaszkety29– H ARY NK I I INKSZE SZPA JZY NA SUCHY ŁOBIOD –przepis i zdjęcie: Józefina HądźŚledzie po śląsku\n2 duże albo 3 małe filety śledziowe matias, 2 jajka ugotowane na twardo, 100 g wędzonego boczku, ½ cebuli,\n250 ml crème fraîche, garść posiekanej świeżej kolendry, sól, pieprz\nŚledzie zalewamy zimną wodą i namaczamy (najlepiej przez noc). Dokładnie płuczemy i bardzo drobno kroimy. Ugotowane jajka kroimy bardzo drobno i dodajemy do śledzi. Wędzony boczek i cebulę kroimy w bardzo\ndrobną kostkę, dodajemy do pozostałych składników. Całość polewamy śmietaną, doprawiamy solą, pieprzem\ni kolendrą. Bardzo dokładnie mieszamy. Podajemy na pieczonych ziemniakach lub na ciemnym, razowym\nchlebie.Maszkety30– H ARY NK I I INKSZE SZPA JZY NA SUCHY ŁOBIOD –przepis i zdjęcie: Bernadeta Jarnot-ManeckaWodzionkaWodziónka abo bróutzupa3 kromki czerstwego chleba, 4 ząbki czosnku, sól\ndo smaku, pieprz do smaku, 750 ml gorącej wody,\ndomowa vegeta lub domowa jarzynka albo maggi,\nKromki chleba kroimy na małe kawałki. Czosnek\nsiekamy bardzo drobno. Do miski dajemy chleb,\nczosnek, sól, pieprz, vegetę albo maggi, zalewamy\nwrzątkiem, mieszamy, przykrywamy i odstawiamy\nna chwilę. Wierzch posypujemy natką pietruszki.\nW wersji niepostnej do zupy dodajemy łyżkę smalcu\nze skwarkami.3 sznity zeschniyntego chlyba, 4 kónski czosku, sól\ni korzyni do smaku, 1 liter waru, domowo vegeta abo\nmaggi, trocha pietruzielo\nSznity i czosnek pokróć na małe kónski. Pokróny\nchlyb wrazić do gorka, dociepać czosku, soli, korzynio, vegety abo maggi i zaloć to warym, wyfyrlać,\nprzikryć deklym i łodstawić na kwila. Na wiyrch\nposuć pietruzielym. W maszkietnyj zorcie do bróutzupy dowómy łyżka tustego ze szpyrkami.Maszkety31– H ARY NK I I INKSZE SZPA JZY NA SUCHY ŁOBIOD –przepis i zdjęcie: Bernadeta Jarnot-ManeckaKarminadle rybneprzepis i zdjęcie: Katarzyna GodlewskaKulki rybne1 kg filetów z ryby: dorsza, morszczuka lub innej,\ntakże mrożonej (np. w kostce), 1 jajko, 1 duża\ncebula, sucha bułka kajzerka, 2 ząbki czosnku, sól\ndo smaku, pieprz biały do smaku, szczypta pieprzu\ncytrynowego, koperek świeży, 2 łyżeczki soku\nz cytryny wg smaku, bułka tarta, olej do smażenia1 kg ryby w filetach (najlepiej dorsz, tołpyga lub\nmorszczuk), 2 jajka, 1 cebula, 2 ząbki czosnku, sól\ni pieprz do smaku, bułka tarta, olej do smażeniaSuchą bułkę kajzerkę zalewamy wodą, gdy rozmięknie, dokładnie ją odciskamy. Rybę mielimy razem\nz odciśniętą bułką. Cebulę i czosnek drobno siekamy i szklimy na oleju. Dodajemy do masy rybnej, razem z jajkiem. Przyprawiamy solą, pieprzem białym\ni cytrynowym, sokiem z cytryny, posiekanym koperkiem, wyrabiamy dokładnie. Jeżeli masa jest za\nluźna, dosypujemy 2-3 łyżki bułki tartej.Na talerzyk\nwysypujemy trochę bułki tartej. Formujemy z masy\nkotlety, obtaczamy je w bułce tartej. Na patelni rozgrzewamy olej i smażymy kotlety do uzyskania brązowego koloru. Podajemy ciepłe.Maszkety32zalewa:\n125 ml octu spirytusowego, 1 litr wody, 2 cebule,\npapryka czerwona, koncentrat pomidorowy, 3 łyżki\ncukru, 3-4 liście laurowe, 4-5 kulek ziela angielskiego\nCebulę kroimy w drobną kostkę i szklimy na patelni.\nRybę mielimy, dodajemy cebulę, 2 łyżki bułki tartej,\njajka, przeciśnięty czosnek oraz sól i pieprz. Całość\nzagniatamy i formujemy kulki wielkości orzecha\nwłoskiego, które następnie obtaczamy w bułce tartej i smażymy na patelni. Cebulę i paprykę kroimy\nw kostkę. Wodę zagotowujemy z octem, warzywami, cukrem i przyprawami. Dodajemy 2-3 łyżki\nkoncentratu i mieszamy. Zalewamy kulki zalewą\ni odstawiamy na dzień lub dwa, żeby smaki miały\nszansę się połączyć.– H ARY NK I I INKSZE SZPA JZY NA SUCHY ŁOBIOD –przepis i zdjęcie: Bernadeta Jarnot-ManeckaKartofelkraut lub ciapkapusta\n250 g kiszonej kapusty (najlepiej domowej), 500 g ziemniaków, 2 cebule, 2 ząbki czosnku, 2 łyżki oleju, listek\nlaurowy, 3 kulki ziela angielskiego, 1 łyżeczka kminku, 1 łyżeczka domowej jarzynki (vegety), świeżo mielony\nZiemniaki obieramy, myjemy i gotujemy w osolonej wodzie. Gotowe odstawiamy, odlewamy wodę i dokładnie\nrozgniatamy. W czasie gdy ziemniaki się gotują, przygotowujemy kapustę. Kapustę odciskamy z nadmiaru\nsoku i siekamy. Cebulę i czosnek obieramy i kroimy w kostkę. Na dużej patelni albo w rondlu rozgrzewamy\nolej, dodajemy cebulę i czosnek, smażymy, aż się wszystko zeszkli. Następnie dodajemy kiszoną kapustę, liść\nlaurowy, ziele angielskie, kminek, jarzynkę i pieprz. Wszystko dokładnie mieszamy. Smażymy razem około\n5 minut. Zalewamy całość wrzącą wodą, tak aby zakryła kapustę. Dusimy na małym ogniu, pod przykryciem,\naż kapusta będzie miękka, a woda odparuje. Raz na jakiś czas mieszamy. Całkowity czas przygotowywania\nkapusty nie powinien zająć więcej niż 20-30 minut. Uduszona kapustę dodajemy do ziemniaków, mieszamy\ndokładnie razem, doprawiając do smaku solą i pieprzem.\nMaszkety33Nazwa „Gryfnie” wzbudza zaciekawienie zarówno\nwśród tych, którzy ją rozumieją, jak i wśród tych,\nktórzy muszą dopytać, co ona znaczy. Gryfnie to\npo polsku pięknie, ładnie. W tym słowie mieści się\nidea przyświecająca właścicielom sklepu. By o Śląsku mówić po śląsku, bo tak jest gryfniej. By śląskość\nprzedstawiać nie jako skansenowy relikt, a jako\nżywe, wibrujące serce naszego regionu.\n„Gryfnie” nie jest „cepelią”, jest sklepem na miarę naszych czasów, promującym doskonały design inspirowany śląską mową. Tekstylia z nadrukowanymiśląskimi słowami zostały okraszone piękną grafiką, która z gracją balansuje między postmodernistyczną stylistyką a pop-kulturą. W redakcji\n„Maszketów” najbardziej podobają nam się taszki\ni koszulki z kulinarnymi nadrukami. Oberiba\ni Nudelkula to moje ulubione modele, ale wybór jest\nnaprawdę duży. Równie ciekawa jest oferta dla panów, znajdą tu nie tylko koszulki i bluzy, ale także\nstylowe zoki i praktyczne mycki. Najładniejsze wzory\nzarezerwowane zostały dla bajtli. Koszulki Chrobok\ni Bożo Krówka po prostu kipią optymizmem i cieszą\noko kolorami.Gryfnie,czyli ładnieW centrum Katowic, przy placu Miarki znajduje się niezwykły sklep.\nNiezwykłą ma nawet nazwę. Niezwykłą, bo śląską.\ntekst: Dagmara Gładysz-Raiwa\nzdjęcia: Radosław KaźmierczakMaszkety34Śląskie słownictwo zdobi nietuzinkowe\nkartki okolicznościowe, popularne magnesy na lodówkę, przypinki oraz „stołówkowe” kubki. Sklep oferuje również literaturę zorientowaną na tematykę Śląska\no różnym ciężarze gatunkowym. Znajdziecie tutaj „Cholonka” Janoscha, nagrodzoną Śląskim Wawrzynem Literackim\nksiążkę „Lajerman” profesora Aleksandra\nNawareckiego oraz ilustrowane Achimowe przygody autorstwa naszej redakcyjnej\nkoleżanki Joanny Furgalińskiej.\nJeśli nie mieszkacie w Katowicach, zajrzyjcie koniecznie do sklepu internetowego. Nie tylko możecie zamówić gryfne\nprodukty, ale jeszcze podciągniecie się\nz gwary, gdyż nie tylko opisy zostały napisane po śląsku, ale także nawigacja pokazuje, że nasza godka jest zupełnie nowoczesnym językiem.\nInternetowy sklep jest częścią portalu\ngryfnie.com pisanego w całości po śląsku.\nAutorzy za punkt honoru przyjęli sobie\nprezentację Śląska współczesnego, ale\npamiętającego o swych korzeniach. Korzenie to przede wszystkim język, którym\nna co dzień posługuje się kilkaset tysięcy\nludzi w naszym regionie. Język, który się\nrozwija, w którym tworzą się nowe wyrazy pozwalające opisać dzisiejszy świat\n(jak mobilniok, czyli telefon komórkowy). Język, który jest odbiciem kultury\ni śląskiego charakteru, w którym wyraża\nsię nasz stosunek do otoczenia.\nSerwis wypełniają wywiady z twórcami\npochodzącymi i działającymi na Śląsku,\nrozważania na temat języka (pisane przez wybitnego filologa profesora Zbigniewa Kadłubka), przepisy\nna tradycyjne potrawy oraz wycieczki po naszym\nGłową i sercem „Gryfnie” są Klaudia i Krzysztof\nRokselowie z Pszczyny. Ona jest rodowitą Ślązaczką, on pochodzi z Krakowa, na Śląsku mieszka od\nponad dekady. „Gryfnie” powstało z ich wspólnej pasji i poczucia, że czas najwyższy odkurzyćgwarę śląską, pokazać ją w formie atrakcyjnej także dla młodych ludzi. Zaczynali w 2011 roku od\nstrony na facebooku, a gdy liczba fanów przekroczyła 20 tysięcy, rozszerzyli działalność o serwis\ngryfnie.com. Szybko okazało się, że rosnąca popularność nie jest chwilową modą, lecz autentyczną potrzebą identyfikacji wielu tysięcy młodych\nludzi, którzy pamiętają rugowanie gwary śląskiej\nw szkołach oraz zawstydzanie dzieci mówiących po\nśląsku. Dzisiaj „Gryfnie” ma ponad 70 tysięcy fanów, którzy z dumą mówią o sobie „Jeżech stond”.Maszkety35Maszkety36Magdalena Cielenga-WiaterekZima nastraja do przyrządzania pożywnych, rozgrzewających potraw. Świetnie sprawdzą się w tej\nroli wegetariańskie pasztety – pełne sycących\nstrączków, bogatych w witaminy i błonnik warzyw,\nokraszone aromatem leśnych grzybów. Nie zapomnijmy też o solidnej dawce pachnących przypraw\ni ziół. Takie pasztety możemy podać na kromce\ndomowego chleba lub w towarzystwie liściastej sałaty – w takiej formie sprawdzą się świetnie także\nna karnawałowych przyjęciach! Przygotowałyśmy\nz koleżankami kilka smakowitych przepisów, zapraszamy do wypróbowania!przepis i zdjęcie: Magdalena KozłowskaPasztet z kaszą\n170 g czerwonej fasoli, 90 g pęczaku, 90 g kaszy gryczanej, 110 g płatków jaglanych, 2 cebule, marchewka,\npietruszka, pół selera, 2 łyżki oleju, 3 ząbki czosnku, 3 jajka, 3 łyżki posiekanej natki pietruszki, 1 łyżeczka\nmajeranku, sól, pieprz do smaku\nFasolę namaczamy przez noc i gotujemy na miękko. Kasze gotujemy w lekko osolonej wodzie. Marchew, pietruszkę i pół niedużego selera obieramy i ścieramy na dużych oczkach tarki. Cebulę i czosnek obieramy i drobno siekamy. Na patelni rozgrzewamy dwie łyżki oleju. Szklimy cebulę i czosnek, następnie dodajemy starte\nwarzywa i dusimy, aż zmiękną. Ostudzoną fasolę i kasze przepuszczamy przez maszynkę do mięsa. Mieszamy\nz warzywami, płatkami jaglanymi, jajkami, posiekaną natką i przyprawami. Pieczemy w foremce keksowej\nwyłożonej papierem do pieczenia w temperaturze 180°C przez godzinę.\nz– INO GYMIZY –Maszkety38ety\n– INO GYMIZY –przepis i zdjęcie: Magdalena Cielenga-WiaterekTrójkolorowe paszteciki z chrzanowym sosem ze słonecznika\nna ok. 50 pasztecików200 g żółtej soczewicy, 200 g zielonej soczewicy, 180 g czerwonej soczewicy, 270 g kaszy jaglanej, ½ małej dyni,\n500 g szpinaku (przed oczyszczeniem), 4 średnie buraki, 4 cebule, 2 łyżki oleju, 3 ząbki czosnku, 3 łyżeczki soli,\n1 łyżka kurkumy, 1 łyżka czarnuszki, 1 łyżka gałki muszkatołowej, 1 pęczek natki pietruszki\n1 pęczek koperku, 150 g słonecznika, 2 łyżki chrzanu, ½ łyżeczki soli, 2 łyżki octu jabłkowego\nSłonecznik namaczamy najlepiej na noc lub co najmniej 2-3 godziny. Przygotowujemy 3 garnki, każdy o pojemności ok. 2 l. Soczewice płuczemy każdą osobno i przekładamy do garnków. Kaszę jaglaną parzymy porcjami\npo pół szklanki, aby straciła ewentualną goryczkę – i dokładamy do każdego rodzaju soczewicy. Buraki obieramy, kroimy w kostkę, dokładamy do czerwonej soczewicy. Dynię obieramy, usuwamy pestki, kroimy w kostkę\ni dodajemy do żółtej soczewicy. Szpinak oczyszczamy, obrywamy grube łodyżki, dokładnie płuczemy i pozostawiamy na sicie. Do każdego garnka wlewamy po 4 szklanki wody, doprowadzamy do wrzenia, zdejmujemy\nz wierzchu pianę. Gotujemy na małym ogniu pod przykryciem, aż składniki będą zupełnie miękkie, około\n45-60 minut. Mieszamy co jakiś czas, staramy się raczej nie dolewać wody, chyba że będzie to absolutnie niezbędne. Po ugotowaniu odcedzamy. Gdy składniki się gotują, siekamy cebulę i szklimy ją na 2 łyżkach oleju.\nMyjemy i siekamy natkę pietruszki. Na żółtą warstwę miksujemy w blenderze soczewicę ugotowaną z kaszą\ni dynią z ⅓ cebuli oraz z kurkumą, ząbkiem czosnku i łyżeczką soli. Na zieloną warstwę miksujemy zieloną soczewicę ugotowaną z kaszą z dodatkiem surowego, grubo porwanego szpinaku, ⅓ usmażonej cebuli, ząbkiem\nczosnku, łyżeczką soli i gałką muszkatołową. Na różową warstwę miksujemy czerwoną soczewicę ugotowaną\nz kaszą i burakami z ⅓ usmażonej cebuli, ząbkiem czosnku, czarnuszką i łyżeczką soli. Piekarnik nagrzewamy\ndo 180°C. Przygotowujemy foremki na muffinki. Nakładamy porcje poszczególnych mas warstwami po 1 łyżce,\nkażdą wyrównując przed nałożeniem kolejnej. Pieczemy ok. 45 minut, aż paszteciki dobrze odparują. Wykładamy na talerz lub kratkę, gdy ostygną. Gdy paszteciki się pieką przygotowujemy sos: miksujemy w blenderze\nodcedzony słonecznik z dodatkiem chrzanu, octu jabłkowego i soli. Dodajemy tyle wody, aby osiągnąć pożądaną konsystencję. Dodajemy posiekany koperek, mieszamy. Paszteciki podajemy z sosem słonecznikowym.\nMaszkety39– INO GYMIZY –przepis i zdjęcie: Magdalena Cielenga-WiaterekPasta grzybowa z soczewicy\nna ok. 250-300 g100 g zielonej lub brązowej soczewicy, 1 liść laurowy, 2 kuleczki ziela angielskiego, garść dowolnych suszonych\ngrzybów, 250 g pieczarek, 1 cebula, 1 łyżka oleju, 2 ząbki czosnku, ½ pęczku natki pietruszki, 1 łyżeczka soli,\n½ łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu, ½ łyżeczki gałki muszkatołowej, ½ łyżeczki słodkiej papryki\nSoczewicę płuczemy, zalewamy 2 szklankami wody. Dodajemy suszone grzyby, liść laurowy i ziele angielskie.\nZagotowujemy, zbieramy z wierzchu pianę. Gotujemy do miękkości na małym ogniu pod przykryciem ok. 45\nminut. Odcedzamy, usuwamy przyprawy, jeżeli się da. W międzyczasie obieramy pieczarki i cebulę. Kroimy na\nmniejsze kawałki. Na patelni rozgrzewamy olej, szklimy cebulę. Dodajemy pieczarki, zwiększamy ogień, aby\nodparowały i się zrumieniły. Smażymy, aż cały płyn odparuje, studzimy. Soczewicę miksujemy z grzybami\ni czosnkiem. Doprawiamy do smaku.Maszkety40– INO GYMIZY –przepis i zdjęcie: Magdalena ŚciborPasztet z soczewicy z orzechami i serem feta\n300 g czerwonej soczewicy, 2 liście laurowe, 3 ziarenka ziela angielskiego, 1 cebula, 1 średniej wielkości marchew,\n1 mała cukinia, 150 g sera feta, 60 g orzechów włoskich, 3 ząbki czosnku, 1 łyżeczka tymianku, olej (np. z pestek\nwinogron), sól , pieprz\nSoczewicę płuczemy i gotujemy ją w osolonej wodzie wraz z liśćmi laurowymi i zielem angielskim, aż będzie\nmiękka. Wyjmujemy liście i ziele angielskie, soczewicę odstawiamy, by ostygła. Cebulę drobno kroimy i smażymy na niewielkiej ilości oleju. Cukinię i marchew trzemy na tarce, posypujemy szczyptą soli, mieszamy\ni dodajemy do cebuli. Ostudzoną soczewicę miksujemy ręcznym blenderem, następnie dodajemy podsmażone\nwarzywa, tymianek, drobno posiekane orzechy, 3 wyciśnięte przez prasę ząbki czosnku i ser feta pokrojony\nw kostkę. Wszystkie składniki dokładnie mieszamy, doprawiając solą i pieprzem. Gotową masę przekładamy\ndo keksówki wyłożonej papierem do pieczenia. Wierzch posypujemy pokrojonymi orzechami. Pasztet pieczemy w 180°C przez około godzinę. Studzimy przed podaniem, najlepiej przez całą noc.\nMaszkety41– INO GYMIZY –przepis i zdjęcie: Dagmara Gładysz-RaiwaPasta z ciecierzycy z pieczonym czosnkiem i orzechami\n110 g suchej ciecierzycy, główka czosnku, 120 g orzechów włoskich, 2 łyżki soku z cytryny, 4 łyżki oliwy extra\nvirgin, sól, pieprz\nCiecierzycę wkładamy do sporego naczynia, zalewamy dużą ilością wody i odstawiamy na noc. Następnego dnia dokładnie płuczemy i odsączamy. Przekładamy do garnka, zalewamy trzykrotnie większą objętością\nwody i gotujemy pod przykryciem na bardzo małym ogniu przez 1,5 h. W połowie gotowania odszumowujemy\nzgromadzone na powierzchni wody białko. Ugotowaną ciecierzycę odsączamy i bardzo dokładnie płuczemy.\nNastępnie wyłuskujemy z łupin, dzięki czemu po zmiksowaniu uzyskamy jednolicie gładką masę. Ścinamy\nczubek główce czosnku, czosnek kładziemy na blasze odciętą stroną do góry i pieczemy 25 min. w temp. 190°C.\nPo upieczaniu odstawiamy, by przestygł. Wyłuskujemy ząbki, 6 odkładamy na bok, resztę przekładamy do\nszczelnego pojemnika i przechowujemy do tygodnia w lodówce. 6 upieczonych ząbków czosnku oraz orzechy\nwłoskie wrzucamy do malaksera, rozdrabniamy. Dodajemy ugotowaną ciecierzycę, oliwę i sok z cytryny, miksujemy na gładką masę. Doprawiamy solą i pieprzem.\nMaszkety42– INO GYMIZY –przepis i zdjęcie: Katarzyna GodlewskaPasztet z kaszy jaglanej z warzywami\n90 g suchej kaszy jaglanej, 100 ml oleju roślinnego, 2 marchewki, 2 pietruszki, 5-6 pieczarek, 1 por (biała część),\n3 ząbki czosnku, 3 łyżki sosu sojowego, 1 łyżeczka majeranku, ½ łyżeczki tymianku, ½ łyżeczki gałki\nmuszkatołowej, sól i czarny pieprz do smaku\nPor kroimy na plasterki i wrzucamy na rozgrzaną patelnię. W tym czasie pieczarki kroimy na cienkie plasterki,\na marchewkę i pietruszkę trzemy na tarce. Kiedy por się zeszkli, dodajemy pieczarki i czekamy, aż zmiękną.\nNastępnie dodajemy startą marchewkę i pietruszkę oraz przeciśnięte ząbki czosnku. Warzywa dusimy 15-20\nminut, aż zmiękną. Płuczemy i gotujemy kaszę. Do dużej miski przekładamy kaszę oraz warzywa, dodajemy\nolej, sos sojowy oraz przyprawy. Wszystko blendujemy na gładką masę i doprawiamy solą i pieprzem. Całość\npieczemy w keksówce przez 50-60 minut w 200°C. Po wyjęciu pozwalamy pasztetowi ostygnąć, zanim go\npokroimy.Maszkety43Zima, góry i… chleb\nZimowym przebojem województwa śląskiego są oczywiście Beskidy. Co jednak\npocząć, gdy na nartach nie jeździmy lub – o zgrozo – nie ma do szusowania\nodpowiednich warunków? Nawet wtedy w górach jest co robić. Można odwiedzić\nnp. Chlebową Chatę w Górkach Małych. Taki mały powrót do tradycji\nprzyda się każdemu – i dużemu, i małemu.\nzdjęcia: Magdalena Bromboszcz-Puto\nGórki to malutka miejscowość w gminie Brenna.\nCzym się wyróżnia? W zasadzie niczym, nawet\nChlebowa Chata, którą chcę dziś polecić, jest bardzo\nniepozorna. Za to gdy przekroczymy jej próg, przenosimy się do innego świata. Świata tradycji, natury\ni smakowitych zapachów.\nWłaściciele Chaty starają się oprowadzić każdego\nturystę, najlepiej jednak przed planowanym przyjazdem zadzwonić, wtedy jest się dołączanym do\ngrup. Do wyboru jest kilka wariantów zwiedzania\n– od półtoragodzinnego do programu trwającego\naż trzy godziny. Długo, ale zapewniam, że warto.\nW tym czasie naprawdę nie ma czasu na nudę – są\nciekawe opowieści, można to i owo zobaczyć i – co\nnajważniejsze – samemu się wykazać i np. ubić masło czy upiec podpłomyki. Robicie w domu takie rzeczy? Szczególnie miastowe dzieci (ich rodzice często\nteż) wychodzą z naprawdę sporą dawką nowej wiedzy i umiejętności.\nNa początku przewodnik (lub przewodniczka, nie\nwiadomo czy trafimy na gospodarza, czy gospodynię Chlebowej Chaty) opowiada co nieco o zbożach.\nŻeby ubarwić swoją opowieść, pokazuje autentyczne rolnicze narzędzia i maszyny. Jak wiadomo, ze\nzboża możemy zrobić np. chleb. Kiedy już się go ma,\nwarto też czymś jego pajdę posmarować – właśnie\ndlatego rozmowa przechodzi na inne tory. Już po\nchwili zgromadzeni turyści wiedzą też, jak się robi\nmasło i twaróg. Następnie przychodzi czas na…\npszczoły! Poza wieloma ciekawostkami o tych pożytecznych (choć nie zawsze lubianych) owadach\ndowiadujemy się, jak się pozyskuje miód i oglądamyMaszkety44– ŚLÓNZOK I R A JZUJÓM –pszczelarski sprzęt. Żeby nie było nudno, poza interesującymi, ale jednak cały czas teoretycznymi,\nopowieściami, jest też czas na praktykę. Nie tylko\ndzieci z zadowoleniem zabierają się do młócenia cepami, mielenia ziarenek zboża na żarnach czy – i to\nchyba największa frajda – wyrabiania ciasta i pieczenia podpłomyków. W przypadku najdłuższej wersji\nzwiedzania można również robić swojski twaróg czy\nubijać masło. Jak się okazuje, nie wszystko jest tak\nłatwe, jak mogłoby się wydawać… Na szczęście jest\nteż nagroda – na koniec wszyscy siadają przy stole\ni mogą zjeść świeżutkie podpłomyki i napić się zbożowej kawy.\nNa tyle części, nazwijmy to, teoretyczno-warsztatowej. Ale Chlebowa Chata jest też swego rodzaju\nskansenem. W jej wnętrzach odtworzono góralski\ndom sprzed lat. Są autentyczne sprzęty i charakterystyczny wystrój. W kuchni, która stanowi centrumdomu, stoi wielki kaflowy piec. To on tworzy niesamowity klimat tego miejsca. To w nim wypiekane są\npodpłomyki. Jeszcze cieplutkie, posmarowane domowym masłem czy miodem, smakowały każdemu.\nZwiedzanie wnętrza chaty to jednak nie wszystko.\nJest jeszcze stodoła, w której zgromadzono mnóstwo rolniczych narzędzi i maszyn, od cepów i żaren\npo ciągniki. Wszystkiego można tam dotknąć, niektórymi narzędziami można spróbować pracować\n(co nie zawsze wychodzi).\nTurysta czuje się tam naprawdę dobrze, bo… no\nwłaśnie: bo nie jest turystą, jest traktowany jak domownik. Choćby dla tego domowego ciepła warto\ndo Chlebowej Chaty wracać. O własnoręcznie zrobionych podpłomykach nie wspomnę.Maszkety45– ŚLÓNZOK I R A JZUJÓM –Kiedy ostatnie kolorowe liście zaczynają opadać,\na z szaf wyciągane są cieplejsze kurtki, czapki oraz\nrękawiczki, zaczynam wypatrywać zmian atmosferycznych wskazujących na to, że nadchodzi zima.\nJednak z niepokojem obserwuję (pewnie nie tylko\nja, a większość zapalonych narciarzy i snowboardzistów), że w ostatnich latach zima pojawia się w Polsce\npóźniej i często nie przynosi wystarczających warunków pozwalających na szusowanie na stoku tak, jak\njeszcze kilka lat temu. Sezon na stokach zaczyna się\npóźniej, często przerywany jest nagłymi odwilżami,a planowanie tygodniowych ferii zimowych z wyprzedzeniem często kończy się spędzeniem tygodnia\nna spacerach po górskich miejscowościach, zamiast\njazdą na nartach, bo na stokach brakuje śniegu.\nAlpy to najwyższy łańcuch górski w Europie ciągnący się od okolic Wiednia do wybrzeża Morza Śródziemnego. Większości pewnie ich położenie kojarzy\nsię z południową Austrią, Szwajcarią, północnymi\nWłochami czy Francją, więc droga do przejechania\nwydaje się dość długa.AlpyGorsze warunki zimowe w Polsce powodują, że zaczynamy rozważać wyjazdy za\ngranicę – najczęściej do Czech i Słowacji, ale coraz częściej także w Alpy. Jeśli dobrze\nsię rozejrzymy, możemy się przekonać, że taki wyjaz wcale nie musi oznaczać długiej\npodróży, a także kosztować majątku.\nJeżeli zależy nam na możliwie krótkim czasie dojazdu, możemy rozważyć wyjazd w niższe partie Alp\nw rejonie Styrii – do takich ośrodków jak Zauberberg Semmering ze szczytem Hirschenkogel oraz\nHochkar czy Präbichl. Trasa z Katowic to tylko 5-6\ngodzin jazdy. Dzięki temu można zaoszczędzić nie\ntylko czas, ale także pieniądze na karnetach, które\nkosztują mniej niż w wyższych partiach Alp.uwagi jest Ramsau am Dachstein, gdzie szczyt lodowca sięga 2700 m. n.p.m., a cały region jest świetną\nbazą do uprawiania sportów zimowych nawet przez\ncały rok. Tuż obok znajduje się region Schladming,\nktóry łączy kilka dużych ośrodków – Reiteralm,\nHauser Kaibling, Planai oraz Hochwurzen, gdzie dobrym rozwiązaniem może być zakup multi ski passu\npozwalającego na jazdę we wszystkich ośrodkach.Nieco dłużej, bo ok. 7 godzin z Katowic, zajmuje dojazd do wyższych gór, których szczyty osiągają po\n2 tys. metrów. Jednym z bardziej znanych i wartychJeżeli czas dojazdu nie ma dla nas dużego znaczenia, można wybrać jeden z ośrodków leżących\nw Tyrolu, Szwajcarii lub Francji. Wśród naszychMaszkety46– ŚLÓNZOK I R A JZUJÓM –rodaków największą popularnością stale cieszy się\nten pierwszy – Tyrol, obejmujący tereny zachodniej\nAustrii oraz północnych Włoch, który oferuje sporą różnorodność pod względem warunków. Austria\nmoże pochwalić się kilkoma rejonami lodowcowymi, które działają przez większość (a czasem i przez\ncałość) roku. W miejscowościach Stubai, Pitztal czy\nHintertux dolna stacja kolejki znajduje się na wysokości prawie 2 tys. metrów, a wjechać można na\nponad 3 tys., co pozwala na jazdę wśród niesamowitych widoków ośnieżonych szczytów. Nie trzeba\nsię też martwić o warunki w grudniu czy w maju,\nbo również wtedy spora część tras powinna być otwarta. Dodatkowo roślinności prawie nie ma, więc\nwiększość tras jest szeroka i bez przeszkód, co nawet przy dużej ilości narciarzy i snowboardzistów\npozwala na swobodną jazdę swoim tempem.\nNajwiększym zagrożeniem, jakie niesie ze sobą\nwyprawa na lodowiec, są warunki pogodowe, które potrafią zmieniać się z minuty na minutę, a gołe\nszczyty w żaden sposób nie chronią przed wiatrem\ni zamiecią. Nawet jeśli na dole tylko trochę wieje\ni pada delikatny śnieg, to na górze może być gęsta\nmgła uniemożliwiająca jazdę, co skutkuje zamknięciem wyciągów. Na szczęście w rejonach lodowców\nzazwyczaj są także inne ośrodki, do których można się wybrać, a w Alpach od wielu lat dostępne są\nkarnety pozwalające na jazdę w kilku ośrodkach\nBardziej stabilną i słoneczną pogodę może zapewnić\nwyprawa w Dolomity – Cortina d’Ampezzo, Marmolada czy Val di Fiemme to tylko kilka z wielu miejsc,\nKiedy miejsce zostaje wybrane, pada pytanie – jak\nchociaż trochę zaoszczędzić na takim wyjeździe?Dość oczywistymi sposobami jest jechanie maksymalnie dużą grupą jednym samochodem czy zabranie częściowo jedzenia z Polski, żeby nie musieć jeść\nobiadów na stoku (chociaż osobiście jestem za tym,\nżeby jednak kosztować miejscowych specjałów). Jednak największym sposobem na oszczędność są tzw.\nFreeski, czyli okresy tuż przed sezonem i tuż po, kiedy\nw wielu miejscach w cenie noclegu można otrzymać\nrównież skipass, bądź też same ośrodki wpuszczają\nnarciarzy za darmo. W przypadku organizowania\nwyjazdu na ostatnią chwilę, można znaleźć również hotele, które z powodu niepełnego obłożenia\nsame wprowadzają tego typu promocje np. płacimy\nza 6 noclegów, a dodatkowo otrzymujemy skipass\nna 5 dni (sama miałam okazję z tego skorzystać\nw Egnadin, w Szwajcarii). Takich promocji najlepiej\nszukać na stronach danego ośrodka – zazwyczaj\nz wyprzedzeniem pojawia się informacja o tygodniach darmowego jeżdżenia.\nOstatnio coraz popularniejsze stają się wyjazdy zorganizowane, które również pozwalają obniżyć koszt\ntakiej wycieczki. Jedynym ich minusem jest uzależnienie od grupy i brak swobody w podejmowaniu\ndecyzji. Dla niektórych minusem może być także\nkonieczność zakupu całego pakietu – przejazd, nocleg i karnet, ponieważ Alpy gwarantują rozrywkę\nnie tylko dla narciarzy i snowboardzistów. W wielu\nośrodkach są świetnie przygotowane trasy do narciarstwa biegowego oraz liczne lodowiska, z których\nosobiście lubię korzystać i zazwyczaj jeden dzień pobytu poświęcam właśnie na tego typu sporty.\nAlpy, mimo odległości i cen zachodnich, mogą stać\nsię alternatywą dla wyjazdu w polskie, czeskie lub\nsłowackie góry. Wystarczy dobrze poszukać i zaplanować swój wyjazd – wciąż nie jest za późno na organizowanie urlopu w tym sezonie!Maszkety47Anna Poloczek\nNiezwykle trudno jej się oprzeć, bo kto z nas nie jest\namatorem czekolady i jej niezwykłego smaku. Nawet\nniewielka kostka czekolady potrafi przegonić zły nastrój, odprężyć i przywołać pozytywne uczucia.\nNiezwykłe właściwości czekolady jako pierwsi odkryli Aztekowie i Majowie, którzy z ziaren kakaowca sporządzali pobudzający napój. Nazwali go\nchocolatl (gorzka woda). Niewiele miał wspólnego\nz współczesną czekoladą. Składał się z tłuczonych\nna miazgę ziaren kakaowca, cynamonu, gałki muszkatołowej, miodu i chili. Po przywiezieniu czekolady do Europy przez Krzysztofa Kolumba Hiszpanie\nwzięli sprawy w swoje ręce i zmienili skład czekoladowego napoju. Zamiast pieprzu dodawali cukier,\nznane na kontynencie cynamon i anyż oraz wyłącznie gorącą wodę. Od tego czasu czekolada stała się\nprzepysznym, cudownie aromatycznym napojem,\nna którego punkcie zwariowała cała Hiszpania, a za\nnią Europa i reszta świata.\nDzisiejsza czekolada ma wiele kolorów i smaków.\nZwykle kojarzy się z czymś wyjątkowo przyjemnym.\nW pochmurne dni nie ma nic milszego od dźwięku\nprzełamywanej tabliczki i smaku rozpływającego się\nw ustach kawałka czekolady...\nZapraszam do przygotowania ciast z dodatkiem\nczekolady.Maszkety48– BOMBÓN Y I ZIST Y –przepis i zdjęcie: Aneta WojciechowskaWegańskie ciasto czekoladowe z orzechami\n100 g gorzkiej czekolady (min. 65% zawartości kakao), 2 małe, dojrzałe banany, 50 g musu jabłkowego,\n50 g oleju, 100 g cukru pudru, 125 ml mleka roślinnego, 40 g ciemnego kakao, 30 g orzechów włoskich,\n200 g mąki pszennej, 1 łyżeczka proszku do pieczenia, ½ łyżeczki kardamonu, szczypta soli\nCzekoladę łamiemy na kawałki i rozpuszczamy w kąpieli wodnej. Banany rozgniatamy widelcem na\npurée, mieszamy z musem jabłkowym, mlekiem i olejem. Dodajemy do tego roztopioną czekoladę i mieszamy wszystko razem. Mąkę przesiewamy do miski razem z proszkiem do pieczenia i kakao. Dodajemy\ncukier puder, sól i kardamon. Orzechy grubo siekamy, dodajemy do mąki. Łączymy ze sobą zawartość\nobu misek i mieszamy do połączenia się składników. Ciasto przekładamy do tortownicy wyłożonej papierem do pieczenia. Wstawiamy do piekarnika rozgrzanego do 170°C i pieczemy ok. 40 minut.Maszkety49– BOMBÓN\nY IY ZIST\nY –Y –Maszkety50tetki\n– BOMBÓN Y I ZIST Y –przepis i zdjęcie: Anna PoloczekTort „Pavlova”masa czekoladowa:\n1 tabliczka gorzkiej czekolady, 1 opakowanie budyniu czekoladowego, mleko i cukier do przygotowania budyniu, 170\ng miękkiego masłaBudyń gotujemy zgodnie z przepisem podanym na opakowaniu, ale zmniejszamy podaną ilość mleka o ¼.\nDo gorącego budyniu dodajemy połamaną w kostki czekoladę, mieszamy i czekamy chwilę, aż czekolada się\nrozpuści. Mieszamy intensywnie, żeby budyń połączył się z czekoladą na jednolitą masę. Odstawiamy do\ncałkowitego wystudzenia. Miękkie masło ucieramy na puszystą masę i dodajemy po łyżce masy budyniowej.\nGotowy krem wstawiamy na godzinę do lodówki. Krem możemy przygotować dzień wcześniej.\n5 białek, 340 g cukru pudru, 1 łyżeczka esencji waniliowej, 4 łyżki ciemnego kakao, 100 g płatków migdałowych\nBiałka umieszczamy w misce i ubijamy mikserem na sztywną pianę. Gdy piana będzie dobrze ubita, stopniowo\ndodajemy połowę (170 g) cukru. Ubijamy, aż piana podwoi swoją objętość, i dodajemy esencję waniliową oraz\nkolejną porcję (85 g) cukru. Ciągle ubijając, dodajemy pozostały cukier, kakao i miksujemy tak długo, aż masa\nbędzie przylegać do rózgi miksera. Na pergaminie rysujemy ołówkiem koła (można obrysować talerz). Pergamin kładziemy na blaszce do pieczenia (śladem ołówka do dołu). Masę bezową nakładamy łyżką na pergamin.\nWarstwa powinna być dość gruba. Na brzegach nakładamy więcej masy, żeby utworzyło się w środku wgłębienie, wówczas krem nie będzie „wypływać” z pomiędzy blatów bezowych w czasie krojenia. Bezy suszymy\nw temperaturze 100-110°C przez około 90 minut. Na wystudzony blat bezowy wykładamy krem, przykrywamy drugim blatem i na wierzch wykładamy warstwę kremu. Płatki migdałowe prażymy na suchej patelni,\nzimnymi płatkami posypujemy wierzch tortu.\nY –Y –zp\n– BOMBÓN Y I ZIST Y –przepis i zdjęcie: Anna PoloczekCiasto czekoladowe z whiskyciasto:\n300 g brązowego cukru, 200 g masła, 3 jajka, 100 ml śmietanki 30% (słodkiej), napar z kawy (3 łyżeczki kawy\nrozpuszczalnej zalanej 60 ml wody), 150 g gorzkiej czekolady 70%, 120 ml whisky, 230 g mąki, 5 łyżek gorzkiego\nkakao, 1 łyżeczka proszku do pieczenia, ¼ łyżeczki solikrem czekoladowy:\n240 ml słodkiej śmietanki 30%, 120 ml mleka, 100 g cukru, 150 g gorzkiej czekolady 70%, 2 żółtka, 3 łyżki kaszy\nmanny, 200 g masła, 3 łyżki whisky (opcjonalnie)\nMasło przekładamy do miski miksera i ucieramy z cukrem. W czasie ucierania dodajemy po jednym jajku.\nKolejne jajko dodajemy dopiero, jak poprzednie dobrze połączy się z masą, która stanie się wyraźnie pulchniejsza. Brązowy cukier uciera się nieco gorzej niż zwykły biały kryształ, całkowicie rozpuści się dopiero po dodaniu wszystkich jajek. Czekoladę rozpuszczamy w kąpieli wodnej. Mąkę, kakao, proszek do pieczenia i sól\nprzesiewamy przez sitko. Śmietanę, napar kawowy i whisky łączymy razem i dokładnie mieszamy. Mikser\nprzestawiamy na wolne obroty i dodajemy do masy maślanej rozpuszczoną, chłodną czekoladę. Gdy czekolada\ncałkowicie połączy się z masą maślano-jajeczną, zaczynamy dodawać produkty sypkie na przemian z płynem\nśmietanowo-kawowym. Najlepiej dodawać po dwie łyżki produktów sypkich i dwie łyżki płynnych. Gdy dodamy wszystkie składniki, chwilę jeszcze miksujemy, aż wszystko idealnie się połączy. Ta ilość składników\nwystarczy na zapełnienie tortownicy o średnicy 30-32 cm. Ciasto pieczemy około godziny w temperaturze 170180°C . Ciasto trzeba sprawdzić patyczkiem. Na wierzchu ciasta tworzy się słodka, pękająca skorupka. Jeżeli\npodamy ciasto bez kremu, to nada ona mu bardzo dekoracyjny wygląd. W rondelku umieszczamy śmietanę,\nmleko, żółtka, cukier, kaszę mannę i połamaną na małe kawałki czekoladę. Wszystko podgrzewamy, cały\nczas mieszając. Gdy masa zgęstnieje, doprowadzamy ją do wrzenia i zdejmujemy z palnika. Odstawiamy do\nostygnięcia. Po zupełnym wystudzeniu miksujemy krem blenderem, po zmiksowaniu kasza manna będzie\ncałkowicie niewyczuwalna w kremie. Miękkie masło ucieramy na jasną i puszystą masę. Do masła dodajemy po jednej łyżce krem czekoladowy. Po dodaniu całego kremu czekoladowego miksujemy całość jeszcze\nprzez kilka minut. Pod koniec miksowania dodajemy whisky (opcjonalnie). Kremem przekładamy placki ciasta\ni smarujemy wierzch oraz boki tortu. Tort możemy ozdobić dodatkowo różyczkami z bitej śmietany i kandyzowanymi wisienkami.\nMaszkety53– BOMBÓN Y I ZIST Y –przepis: Iwona Starzec, zdjęcie: Anna PoloczekGorąca czekolada z chili\ni cynamonemprzepis i zdjęcie: Katarzyna GodlewskaMusna 4 duże porcje\n250 g gorzkiej czekolady, 3 łyżki likieru, 4 łyżki\nwody, 50 g masła, 4 duże jajka, 50 g drobnego cukru,\n200 g śmietanki 36%500 ml mleka, 50 g gorzkiej czekolady,\n50 g czekolady mlecznej, 2 łyżeczki miodu, pół\nłyżeczki cynamonu, chili w proszku\nMleko podgrzewamy, dodajemy chili według uznania, na początku dosłownie szczyptę (pod koniec\nmożna dodać więcej). Gdy mleko będzie już gorące,\ndodajemy czekoladę, miód i cynamon. Wszystko\nmieszamy tak długo, aż czekolada się rozpuści. Na\nsam koniec można dodać więcej chili, cynamonu lub\nmiodu. Czekoladę odstawiamy, czekając, aż zgęstnieje. Przed podaniem znowu podgrzewamy – dzięki temu czekolada będzie gęstsza.Maszkety54Czekoladę łamiemy w kostki i wrzucamy do garnuszka, dodajemy likier oraz wodę i roztapiamy w kąpieli\nwodnej. Następnie miksujemy z miękkim masłem\nna gładką masę. Rozdzielamy żółtka i białka, białka ubijamy na sztywną pianę, pod koniec ubijania\ndodając cukier. Do masy czekoladowej dodajemy\nna zmianę żółtka oraz białka, delikatnie mieszając\ncałość. Następnie ubijamy śmietankę i łączymy delikatnie z masą czekoladową. Przekładamy do pucharków i wstawiamy do lodówki, żeby mus stężał.– BOMBÓN Y I ZIST Y –przepis i zdjęcie: Magdalena KozłowskaTarta czekoladowobananowa\n4 dojrzałe banany, 50 g masła, 100 g cukru,\n75 g gorzkiej czekolady, 2 laski cynamonu\nFormę do tarty smarujemy masłem. Piekarnik rozgrzewamy do 200°C (180°C z termoobiegiem). Masło i cukier dajemy do rondelka\ni podgrzewamy na średnim ogniu. Potrząsamy od czasu do czasu rondelkiem, aby składniki się połączyły. Gdy cukier rozpuści się\ni powstanie ciemnozłoty karmel, dodajemy\npołamaną na kawałki czekoladę, zdejmujemy\nz ognia i dokładnie mieszamy, aż czekolada\nsię rozpuści. Przekładamy gorący karmel do\nformy. Na środku formy układamy cynamon. Banany kroimy na grube kawałki (3 cm)\ni układamy ciasno na karmelu. Całość przykrywamy ciastem francuskim, wciskając wystające brzegi między owoce a krawędź formy.\nWierzch ciasta nakłuwamy w kilku miejscach\nnożem. Wstawiamy do piekarnika na 25-30\nminut, aż wierzch mocno się zrumieni. Od\nrazu po upieczeniu odwracamy ciasto dołem\ndo góry i przekładamy na talerz lub paterę.\nTartę podajemy z lodami waniliowymi.Maszkety55tekst i zdjęcie: Katarzyna GodlewskaKawiarka\nZima to moja ulubiona pora roku, chociaż o wiele\ntrudniej wtedy o ciekawe, lekkie i sezonowe dania\nw kuchni. Mój smak się nieco zmienia i zaczynam\nodczuwać ochotę na przysmaki bardziej intensywne: gorzką czekoladę, grzane czerwone wino albo\nmocniejszą w smaku kawę, najlepiej bazującą na\nespresso lub mocnym kawowym naparze. Odstawiam więc ulubiony chemex nieco w kąt, a sięgam\nczęściej po dość dobrze znaną kawiarkę. Jest to metoda parzenia kawy bardzo popularna we Włoszech\noraz w USA. Sama znam ją z wielu polskich domów,\nale szczerze przyznam, że nigdy nie kojarzyłam kawiarki z dobrą kawą. Odkąd zaczęłam zgłębiać temat właściwego parzenia czarnego napoju, zrozumiałam dlaczego.\nWybór chemexu, aeropressu czy drippera wydaje\nsię być banalnie prostym wyborem w porównaniu\ndo kawiarki, a wybór sprzętu w tym przypadku ma\nNajtańsze kawiarki można znaleźć w supermarketach za 20-30 złotych, jednak nie jest to najlepszy\nwybór. Kiepska jakość materiałów, niedokładne\nspasowanie, a kawa przygotowana w taniej kawiarce\nmoże smakować gumową uszczelką. Dlatego warto\nwybrać kawiarkę sprawdzonej firmy, nawet płacąc\nza nią nieco więcej – na pewno się to nam wynagrodzi w smaku kawy.\nOryginalnie kawiarki były produkowane z aluminium, ale można znaleźć także kawiarki ze stali.\nStalowe są nieco trwalsze, bardziej odporne na ślady\npo kawie i mają inny kształt – aluminiowe są kanciaste, a stalowe okrągłe. Dodatkowo kawa może nieznacznie różnić się w smaku. Kiedy określimy, który\nmateriał wolimy, musimy się zastanowić, jakie ilości\nkawy zamierzamy parzyć w naszej kawiarce. Należy\nprzygotowywać tyle filiżanek, na ile przewidziana\njest kawiarka, bo tylko wtedy w pełni wykorzystamy\ntę metodę parzenia. Jedna filiżanka kawy z kawiarki to 50 ml mocnego napoju, dlatego warto się zastanowić, czy będziemy w kawiarce parzyć bazę do\ndużej kawy mlecznej czy może niewielką filiżankę\nintensywnego napoju. Ostatnim kryterium na liście\npowinien być rodzaj kuchenki, na której będziemy\nMaszkety56używać kawiarki – większość kawiarek można bez\nproblemu używać na kuchenkach gazowych oraz\nelektrycznych, ale tylko niektóre nadają się na płyty\nPo wyborze odpowiedniej kawiarki możemy przejść\ndo parzenia kawy. Kawa powinna być świeżo palona i świeżo mielona. W przypadku kawiarki ma\nto szczególne znaczenie, gdyż uzyskujemy bardzo\nintensywny napój, a jeśli kawa będzie zwietrzała,\nwydobędziemy z niej gorycz. Również ze względu na wydobywany intensywny aromat najlepiej\nwybrać kawę słodką, średnio paloną. Powinna być\nwypalona lżej niż do ekspresu ciśnieniowego, ale\nnieco mocniej niż do dripa i metod przelewowych.\nPrzy zamawianiu kawy zawsze warto wspomnieć\no tym, jaką metodą zamierzamy ją parzyć. Podobną zasadę należy również zastosować do mielenia\nziaren − powinny być zmielone nieco grubiej niż do\nespresso, bo inaczej kawa może być gorzka z powodu zbyt długiego przesączania wody przez kawę. Ale\npowinny być też zmielone drobniej niż do ekspresu\nW przypadku parzenia kawy w kawiarce nie trzeba pamiętać odpowiednich proporcji wody i kawy,\nbo urządzenie to na nas i tak wymusi. Do dolnego zbiornika należy nalać zimnej, przefiltrowanej\nwody do poziomu zaworu bezpieczeństwa. Na sitko wsypujemy kawę tak, aby wykorzystać całą jego\nobjętość. Jednym z podstawowych błędów, który\njest popełniany przy parzeniu kawy tą metodą, jest\nubijanie kawy w sitku − nie należy tego robić. Kawę\nnależy wyrównać, jednak nie ubijać. Oczyścić brzegi sitka i nakręcić górną część kawiarki, pamiętając\no tym, żeby trzymać za korpus, a nie rączkę, bo\nłatwo można ją złamać. Następnie stawiamy kawiarkę na kuchence, bezpośrednio na źródle ciepła.\nW przypadku kuchenki gazowej płomień nie powinien wychodzić poza obręb kawiarki.\nTeraz trzeba chwilę poczekać. Pomiędzy trzecią\na czwartą minutą parzenia kawa zacznie się przelewać do górnego zbiornika. Jeśli kawa zacznie bulgotać to znak, że należy ją szybko zdjąć z kuchenki\ni najlepiej od razu przelać kawę do filiżanek. Napój\nbędzie dość intensywny, ale zawsze można dolać\nnieco wody lub więcej mleka.– FIZYM AT Y NTA ŁO K AFYJU –Maszkety57– DEJCIE NA TO POZÓR! –Co ma uśmiech\nKilka słów o projektowaniu usług (service design)\ntekst: Ola Oslislo\nzdjęcie: Katarzyna GodlewskaMaszkety58– DEJCIE NA TO POZÓR! –Jedzenie nie zaczyna i nie kończy się na talerzu.\nJeżeli w mieście są dwie kawiarnie, które sprzedają\npodobnej jakości kawę w porównywalnej cenie – to\nco sprawia, że wybieramy pójście do jednej, a nie do\ndrugiej? Intuicyjnie powiemy: klimat, wystrój miejsca, barista, którego lubię, miękki fotel, muzyka itp.\nFachowo powiemy: usługa. To pozornie nienamacalne i „magiczne” coś stało się wiele lat temu ważną\ndziedziną projektowania i do estetycznego obszaru\nfood design dołączył service design. Kiedy w 2013 roku\nprowadziłam zajęcia „Projektowanie usług dla gastronomii” studenci kierunku Food Design nie byli\npewni, co ich czeka i czego tak właściwie będą się\nuczyć. Spodziewali się rozmów o tym, jak zaprojektować graficznie menu, nie zaś dyskusji o tym, czy\ngość ma do wyboru miód do słodzenia obok tradycyjnego cukru albo czy w toalecie jest krem do\nrąk lub przewijak. Projektuje się bowiem nie tylko\nprzedmioty i procesy, ale przede wszystkim pozytywne doświadczenia. A wizyta w bistro czy restauracji ma być przecież niczym innym jak przyjemnością, nie tylko w kwestii smaku.\nBy uzyskać pożądany efekt, projektanci usług używają wielu metod i technik, czerpiąc garściami\nz socjologii, antropologii czy psychologii. Robią notatki, wykresy, badania terenowe itp., ale pytani\no sposób, w jaki należy projektować usługę, odpowiadają często banalnie: od końca. Wyobrażają sobie klienta, gościa wychodzącego w tym przypadku\nz restauracji. Co myśli po zamknięciu drzwi, w jakim\njest nastroju, co powie innym o tym, czego właśnie\ndoświadczył. Jeśli uda się to trafnie określić, to potem dużo łatwiej ustalić, co należy krok po kroku\nzrobić, by uzyskać pożądany efekt końcowy. Sam\ndobry produkt i utalentowany kucharz niestety nie\nWracam do tematu, który wciąż w Polsce jest\nnowy, a fachowców od projektowania usług, którzy odwrócili swoje oczy od banków i salonów\nsprzedaży na rzecz gastronomii, jak na lekarstwo.\nRozwój wypadków szczęśliwie przyspieszył liczący 250 stron żółty przewodnik, który od czasu\njego wydania wertuję na wszelkie możliwe sposoby. Pod koniec minionego roku na rynku pojawiła\nsię pierwsza edycja przewodnika „Gault&Millau”.Po kilkudziesięciu latach od powstania przewodnika we Francji, lokalni inspektorzy postanowili\nsprawdzić, jak jada (nie tylko co jada) się w Polsce. Przejechali anonimowo kraj i spośród 600\nocenionych miejsc wybrali 250 najlepszych. Nie\nmiejsce teraz i czas na dyskusję nad wskazanymi\nmiejscami i wyborami inspektorów. Chcę zwrócić\nuwagę na fakt, jak tego wyboru dokonano. W rozmowie opublikowanej w książce Łukasza Modelskiego „Piąty smak. Rozmowy o jedzeniu” Côme\nde Chérisey, dyrektor generalny wydawnictwa\n„Gault&Millau”, mówi o specjalnym formularzu\ndla inspektora, mającym prawie 500 punktów odnoszących się do funkcjonowania danego miejsca.\nWyjaśnia, że inspektorzy zwracają uwagę m.in. na\nto: „Jak nas witają przy wejściu, jak wygląda wystrój, jaka jest obsługa, jakiej jakości jest chleb na\nstole, jaki rodzaj wody nam proponują, czy karafka\nna wodę jest czysta, czy na stole stoją kwiaty, czy\ntoalety są czyste, czy kelner się do nas uśmiecha,\nczy zaproponowano nam kartę win, czy ta karta\nma sto stron czy dwie, czy sprzedają wino na kieliszki” itd. „Więc to długa lista, a jej szczegółowość\njest owocem naszych czterdziestoletnich doświadczeń” – dodaje rozmówca Modelskiego.\nPrzeglądam z zadumą żółty przewodnik i dochodzę\ndo wniosku, że jeśli nie rozsądek, to choć próżność\nstanie się przyczyną zmian na lepsze w naszych\nrestauracjach. Współzawodnictwo i rywalizacja\nsprawią, że ileś miejsc, chcąc wejść na listę tych najlepszych, poprawi najsłabsze punkty swojej usługi, zmieni personel, wprowadzi nowe rozwiązania\ndo swoich gastronomicznych biznesów. Jeżeli jest\nszansa, by choć w kilku miejscach poprawiło się\njedzenie, aby dobrano odpowiednią do jedzenia\nmuzykę (nie ograniczając się do popularnych i głośnych radiostacji), sprzątnięto ze stolików plastikowe\nkwiaty i kiczowate stroiki, kelnerzy i kelnerki zostali przeszkoleni z uprzejmości i znajomości menu,\na w razie potrzeby goście mogli używać np. młynków z prawdziwym całym i niezwietrzałym pieprzem oraz smakową solą – to warto. Tu nie ma\nprzegranych. Skorzystają wszyscy.\nPomyślcie szczerze, czy wiele jest restauracji do których z pełnym przekonaniem chcecie wracać?Maszkety59– DEJCIE NA TO POZÓR! –Pobyt\nProjekt „Pobyt tolerowany” jest przedsięwzięciem o charakterze edukacyjnokulturalnym, powstałym w wyniku działań prowadzonych przez Centrum Kultury\nNiezależnej „Teatr Szwalnia” w Łodzi oraz Ośrodek Teatralny „Kana” w Szczecinie.\nPoznanie sytuacji uchodźców w Polsce było możliwe przez zajęcia z dziećmi z Ośrodka\ndla Cudzoziemców w Grotnikach koło Łodzi oraz spotkania z rodziną czeczeńskich\nuchodźców – Luizy i Adama z dziećmi: Khedą, Abdulem, Mediną, Aiszą i Eliną.\nBliskie relacje, jakie z nimi zostały nawiązane, zderzyły się z niskim poziomem\nwiedzy Polaków o problemie uchodźctwa, niechęcią wobec obcych i powszechnymi\nGrudniowe popołudnie raczej sprzyja świątecznym\nprzygotowaniom niż rozmyślaniom nad problemami obcych, których obecność często podświadomie\njest spychana na margines. Ale w CSW „Kronika”\nna warsztaty pod nazwą „Obce smaki” stawiają się\nchętni do spotkania z nieznaną kuchnią kaukaską\ni do dyskusji o zwyczajach związanych z gościnnością. Oprócz seniorów przybyli mieszkańcy domu pomocy. Łączy ich to, że znaczna część nie pochodzi ze\nŚląska, więc z problemem „inności” zetknęli się osobiście. Ale zanim to wynikło, Weronika Fibak – autorka koncepcji projektu, opowiada o tym, czym dla\nniej było spotkanie z uchodźcami, jak docierali dodorosłych, zdobywając zaufanie dzieci. Wspólna zabawa była pretekstem do rozmów, do obserwacji oraz\npomocą dzieciom w nauce języka polskiego. Przez\nnie i ich rodzinę poznali i historię wojny w Czeczeni, i czeczeńskie smaki potraw, i powody, dla których\nwybrali Polskę. Nasz kraj wydawał się być otwarty\ni życzliwy. Uchodźcy liczyli na to, że tutaj ze znajomością rosyjskiego poradzą sobie lepiej niż gdzieś\nindziej. Niby powszechna znajomość rosyjskiego zostaje w trakcie warsztatów szybko skonfrontowana\nz rzeczywistością. Dostajemy przepis napisany cyrylicą. Odczytania go podjęła się tylko jedna osoba.\nPrzed podobnym problemem stają uchodźcy, którzy\npo przyjeździe dostają instrukcje zapisane po polsku.\n„Zaszyfrowanym” przepisem była sałatka Adama\no szczególnej dla niego wartości sentymentalnej,\ngdyż wykonywana niegdyś przez jego babcię. Dla\nuczestników spotkania była wstępem do kuchni\nkaukaskiej, z którą, jak się okazało, niewiele osób\nmiało do czynienia. Dla starszej części uczestników\nspotkania było to również pierwsze zetknięcie się\nze smakiem bakłażana, do którego doszły później\nznane już warzywa, takie jak marchewki, papryki,Maszkety60– DEJCIE NA TO POZÓR! –cebule i pomidory. Wszystko doprawione zostało na ostro\nczosnkiem oraz tymiankiem. Nie zabrakło chętnych do\nobierania i krojenia warzyw, a siekanie cebuli mieszało się\nz intymnymi historiami o bezdomności, pobycie w więzieniu, latach dziecięcych, przepisach babć, sposobach zachowania przy stole, różnicach w rozumieniu gościnności\nna Śląsku i w pozostałych częściach kraju. Nie sprawdziło\nsię przysłowie „gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść”.\nPowstał olbrzymi kocioł kaukaskiego przysmaku, który odgrywał niebagatelną rolę w następnej części projektu.\nDrugim smakiem są czepałgasze – pszenne placki z nadzieniem z twarogu. Przepis pochodzi od Luizy, ich wykonanie\nwymaga precyzji i wprawy, bo ciasto trzeba bardzo delikatnie rozciągnąć i nie zrobić w nim dziur, przez które mogłoby uciekać nadzienie. Nasze placki wychodzą zbyt grube,\nnadzienie ucieka, ale przyjemność, jaką mają wypisaną na\ntwarzach uczestnicy, rekompensuje tę kulinarną klapę.\nSałatka (którą ja znałam pod nazwą kawior z bakłażana\ni której przepis znajdziecie na str. 11) i czepałgasze zrobione\nna warsztatach, trafiają do kolejnej części akcji – spotkania\nw prywatnym, niewielkim mieszkaniu. Tym razem to rozmowa z przypadkowymi ludźmi, którzy przyszli na spektakl w nietypowym miejscu. Z roli widzów muszą wejść\nw rolę gości – dostają domowe kapcie, siadają przy zasłoniętym ceratą stole, piją herbatę ze szklanek w plastikowych\nkoszyczkach, a wybór między sałatką Adama, a czepami Luizy decyduje o historii, jaką mogą dalej usłyszeć. Spotkaniu\ntowarzyszy grający w tle telewizor rozpraszający migawkami z wystąpień prezydenta Rosji i czeczeńskimi krajobrazami. To wstęp do wielu ważnych pytań, na które niekoniecznie publicznie padnie odpowiedź. To również wstęp do\nspektaklu, którego sceną stanie się stół, przy którym chwilę\nwcześniej wypełniano ankietę badającą chęć wyjazdu do\nCzeczenii, napisaną również po rosyjsku.\nSam spektakl jest opowieścią zbudowaną z obserwacji dziecięcych zabaw. Jedną z takich zabaw było budowanie z kartonu własnego domu. Ta przestrzeń dawała im poczucie\ninnej rzeczywistości. Tu rzeczywistość zbudowana jest na\nstole z odwróconych nogami do góry krzeseł, opakowań po\nżywności, sznurków, papierowych ludzików. Podświetlone latarkami i lampkami nocnymi rysują na ścianach cienie zrujnowanego przez wojnę miasta. Te widoki pozostają\nrazem z pytaniami o naszą wrażliwość, empatię i szacunek wobec inności, które są czymś więcej niż tylko godzeniem się na obecność uchodźców mimo braku aprobaty ich\nporadza somKule kaË›pielowe\nAnna PoloczekMaszkety62– GR A JFK A MÓM – POR ADZA SÓM –sypkich produktów będzie się wydawać, że masa jest mało zabarwiona, nie\ndosypujemy więcej barwnika na tym\netapie, bo po dodaniu płynów masa będzie miała intensywniejszy kolor.Aby zrobić musujące kule kąpielowe,\n•\t1 szklankę sody oczyszczonej\n•\t½ szklanki kwasku cytrynowego\n•\tkilka łyżeczek oleju roślinnego\n•\tdowolne dodatki: suszone kwiaty\nlawendy, suszone kwiaty nagietka,\nsłonecznika, skórka z pomarańczy,\n•\tbarwniki spożywcze (najlepiej\n•\twodę w atomizerze (opcjonalnie)\nPotrzebne też będą foremki do kształtowania masy oraz rękawiczki gumowe, bo nawet minimalna ranka\nna skórze dłoni będzie bardzo mocno\nszczypać.1. Do miski wsypujemy sodę, kwasek\ncytrynowy i niewielką ilość barwnika. Barwnika dodajemy dosłownie na\nkońcu noża, nawet jak po wymieszaniu2. Wszystkie sypkie składniki dokładnie mieszamy. Olej kokosowy podgrzewamy w mikrofalówce, żeby się rozpuścił i wlewamy do składników sypkich.\nRęką wyrabiamy masę. Początkowo\nmasa będzie miała konsystencję mokrego piasku, ale po chwili wyrabianiabędzie coraz bardziej lepka. Co jakiś\nczas ściskamy masę w dłoni, sprawdzając, czy daje się formować. Gdyby masa\nciągle była za sucha, dodajemy 2-3 łyżeczki oleju roślinnego. Olej dodajemy\npo jednej łyżeczce. Na tym etapie można dodać trochę wody, ale – uwaga! –\nwodę dodajemy, spryskując masę wodą\nz atomizera. Psikamy raz i wyrabiamy\nMaszkety63przez chwilę. Po dodaniu wody masa\nzaczyna się pienić, więc szybko trzeba\nzarabiać masę, żeby przestała się pienić. Gdy dodamy wodę, wlewając ją do\nmasy, nie będzie się dało opanować\n3. Teraz nadszedł czas na dorzucenie\ndodatków, czyli suszonych kwiatów,\nskórki pomarańczowej – według uznania. Jeszcze raz mieszamy masę i wypełniamy nią foremki. Można kupić\nspecjalne foremki do formowania kul,\nale doskonale sprawdzą się też silikonowe foremki na babeczki, muffiny\nlub pralinki. Masę mocno ugniatamy\nw foremkach. Masa trochę zwiększy\nobjętość, więc żeby zapobiec jej „wychodzeniu” z foremek, przykrywamy\nformę folią, przyciskamy deską do krojenia i obciążamy. Masę zostawiamy na\ncałą noc. Po tym czasie będzie twarda\ni będzie można z łatwością wyjąć kulki\nkąpielowe z foremek.Maszkety64katarzynę godlewską\nrozpracowuje Iwona Starzec\nzdjęcie z archiwum bohaterki\nkto? Katarzyna Godlewska\nKasia do niedawna publikowała przepisy na blogu\nsiksowna.blogspot.com, ale zdecydwała się na radykalne odświeżenie i założyła nowy blog Według\nLokatej. Na nowym blogu znajdziemy oczywiście\nprzepisy kulinarne, ale także relacje z podróży\ni odwiedzonych przez autorkę miejsc. Dzisiaj chciałabym napisać o zupełnie niekuchennej pasji naszej\nkoleżanki, o tym, co robi, gdy odłoży aparat, posprząta po pieczeniu i odwiedzi wszystkie ulubione kawiarnie. Chciałabym przedstawić Wam Kasię\nw zimowej, śnieżnej szacie…\nZima… Niektórym z nas kojarzy się z błotem oraz\ndojmującym chłodem. Wielu z nas najchętniej zaszywa się w domu z kubkiem gorącej herbaty i marzy\no niewychodzeniu aż do wiosny. Kasia nie należy do\nzmarzluchów, dla niej zima to właśnie TEN czas.\nCzas ulubionych sportów, wyjazdów w góry. Chociaż\nlubi „kolorowe kwiaty i wiosenną zieleń, morską\nbryzę w lecie oraz szum złotych liści na jesień”, to\nczeka cały rok na zimę. Wtedy wyjeżdża w góry, które o tej porze roku są najpiękniejsze, majestatycznie\nprzystrojone skrzącą bielą.\nNajlepiej czuje się w towarzystwie męża, rodziny\ni przyjaciół. Preferuje narty, snowboard, łyżwy, a od\nroku nawet narciarstwo biegowe, które bardzo przypadło jej do gustu. Dla spędzenia chociaż chwili na\nstoku zrobi wszystko, pokona miłość do ciepłej pierzyny i wstanie przed 6 rano. Każdy urlop organizujez myślą o zimowym szaleństwie i najszęśliwsza jest,\ngdy może szusować cały dzień na nartach. Lubi\npolskie góry, ale zimowa aura bywa u nas kapryśna. Dlatego wyszukuje ciekawe miejsca zagranicą,\nktóre gwarantują odpowiednią warstwę śniegu na\nstokach, a dodatkowo pełne są zapierających dech\nRadzenie sobie z zimnem nie jest jej obce, ubiera\ngruby sweter pod kurtkę, czapkę z obowiązkowym\npomponem, wysokie buty i ciepłe rękawiczki. Jak\nsama mówi, rękawiczek ma bardzo dużo, przede\nwszystkim tych jednopalcowych.\nZapytałam Kasię, czy wieczór przy kominku, otulenie miękkim kocem i oglądanie dobrych filmów nie\nprzedstawia sie dla niej nęcąco? Odpowiedziała, że\nnie ma nic lepszego po całym, intensywnie spędzonym dniu na mrozie jak wieczór z grzanym winem\nlub herbatą, ale woli wybrać towarzystwo innych\nosób niż ciepły koc i film.\nLetnie miesiące Kasia spędza również aktywnie: na\nrowerze, rolkach czy nawet na desce wakeboardingowej. Przyznaje, że narty i snowboard lubi jednak\nSkąd taka narciarska pasja? To tradycja rodzinna, na\nnartach jeżdżą dziadkowie i rodzice, więc naturalnie malutkiej Kasi też dopięto narty i zaszczepiono\nzimowego bakcyla. Nie trudno zrozumieć, że zamiłowanie do śniegu, do prędkości na stoku, a nawet\npokorne przyjmowanie bólu w mięśniach przy zjeżdżaniu stanowią integralną część jej osobowości. Po\nprostu ten typ tak ma.\nMaszkety65Recepisy za rajom\nAmerykańskie pączki z dziurką | 25\nBiałe grzane wino z mandarynkami | 17\nBurgery z krupnioka z kiszoną kapustą | 9\nChurros | 19\nCiasto czekoladowe z whisky | 53\nDrink biały Rosjanin | 14\nFaworki | 22\nGorąca czekolada z chili i cynamonem | 54\nGorko whiskey | 17\nGrzany cydr | 16\nHot Whiskey | 17\nKarminadle rybne | 32\nKartofelkraut lub ciapkapusta | 33\nKawiarka | 56\nKawior z bakłażana | 11\nKulki rybne | 32\nMojito z nutą imbiru | 15\nMus | 54\nNaleśnikowe szaszłyki z łososiem i mascarpone | 11\nOponki serowe | 24\nOrzechowy milkshake | 15\nPasta grzybowa z soczewicy | 40\nPasta z ciecierzycy z pieczonym czosnkiem i orzechami włoskimi | 42\nPaszteciki francuskie | 8\nPasztet z kaszą | 37\nPasztet z kaszy jaglanej z warzywami | 43\nPasztet z soczewicy z orzechami i serem feta | 41\nPączki | 21\nRolada serowa | 10\nRumuńskie papanași | 23\nŚledzie po śląsku | 30\nŚledzie z cytryną | 29\nTarta czekoladowo-bananowa | 55\nTort „Pavlova” | 51\nTrójkolorowe paszteciki z chrzanowym sosem ze słonecznika (wegańskie, bezglutenowe) | 39\nWegańskie ciasto czekoladowe z orzechami | 49\nWodzionka | 31\nWodziónka abo bróutzupa | 31\nMaszkety66fot. Jan PizoĹ„All pages:3459101112131516171819202123242526272829313233343536373941424344454647484950515355565758616263656768InfoSaveLikeShareDownloadMoreMagazyn Maszkety Nr 4 Published on Jan 29, 2015 Karnawał, ostatki, śledzik, drinki, czekoladamagazynmaszketyFollowRead moreRead moreSimilar toPopular nowJust for youGo explore