Jak napisać list do babci z wakacji - ayoy.pl\n22 kwietnia 2020 07:10Gotowce\njak napisać list do babci z wakacji.pdf\nKoniecznie napisz.Jak wiesz niedawno pojechałam na wycieczkę do Wieliczki. Pozdrowienia przesyła Twoja ukochana wnuczka W liście należy .Gdańśk 05.07.2010 Kochana Babciu ! Było bardzo fajnie. Jednak rodzice mówili, że nie mamy warunków, by trzymać w domu tak dużego psa - a w sumie to żadnego psa, bo przecież pies to obowiązek, zaś my nie mamy na to czasu.Opowiadanie - Wakacje nad morzem z przyjaciółką; Ania pisze list do swojej przyjaciółki z sierocińca. List do bliskiej osoby o niebezpieczenstwie podróżow. Niedawno byłem u babci na wsi. Możesz je wymyślić samodzielnie lub zainspirować się naszymi propozycjami. Okazało się, że nie.Miejscowość i data Cześć Szymonie Cieszę się że mogę do Ciebie napisać Jak widzisz wakacje tak szybko minęły Jak spędziłeś czas wolny Może byłeś gdzieś. List o wspomnieniach z wakacji. Wskazówki jak napisać list nieformalny po angielsku oraz przydatne zwroty - matura podstawowa z języka angielskiego.Natalka była też u babci w okolicach Łukowa w woj. lubelskim we wsi Charlejów niedaleko rzeki Wieprz i stamtąd przysłała pozdrowienia wraz z uroczymi fotkami. Wzór listu do przyjaciela lub kolegi po angielsku z tłumaczeniem na polski.Przy pomocy tego listu chcę Ci dodać trochę otuchy. Od czasu do czasu jechałem do babci. z o.o., licencja:. List z wakacji czyta Krzysztof Kulesza List z wakacji czyta Krzysztof Kulesza Źródło: Contentplus.pl sp.\nWskazówki jak napisać list prywatny po angielsku, zasady pisania, przydatne zwroty, przykładowy list do kolegi lub przyjaciela w języku angielskim. Zobacz nasze propozycje gotowych tekstów na kartki pocztowe. Po nocach śniły mi się owczarki niemieckie, rottweilery, czasem bernardyny. A jak Tobie Babciu minął ten dzień? Możemy kiedyś wysyłać ją do znajomego, dlatego warto dowiedzieć się jak napisać poprawną pocztówkę po angielsku.napisz list do kolegi jak spędziłeś wakacje ( bylem u babci na wsi,chodzilem nad jezioro z kolegami, takze spedzalem z nimi duzo czasu grajac w pilke,bawilismy sie w podchody bylem pare dni nad morzem z rodzicami ,) daje naj na piatek lub poniedzialekDroga babciu! Podanie; List do rodziców z wakacji na koloniach; List do wybranej osoby z zachętą do przeczytania "Sz.\nlist Odyseusza do Penelopy z podróży Wskazówki jak napisać e mail po angielsku, zasady pisania, przydatne.\nTegoroczne pozdrowienia wakacyjne będą niepowtarzalne!E mail nieformalny do przyjaciela lub kolegi po angielsku. Wzór pocztówki po angielsku z tłumaczeniem na polski. "Ryzyko zdrowotne w kraju destynacji jest przesłanką do podjęcia działań w celu odstąpienia od umowy z biurem podróży" - poinformował w rozmowie z PAP prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Tomasz Chróstny. Wzór e maila po angielsku z tłumaczeniem na polski.Pocztówka po angielsku to jedna z najpopularniejszych krótkich form wypowiedzi po angielsku. Piszę do Ciebie, aby podzielić się z Tobą moimi wspomnieniami z wakacji. Mam nadzieję, że wkrótce się zobaczymy. Wystarczy skopiować i się podpisać!Na pewno przynajmniej raz napisałeś list do rodziców z kolonii albo z wakacji u babci. Mój list zacznę od pozdrowienia Ciebie. Piszę ten list ponieważ chciałabym się z tobą podzielić pewna historią z moich ferii zimowych. W życiu bywa różnie - raz lepiej, raz gorzej, czasem trzeba tylko trochę poczekać. Wskazówki jak napisać pocztówkę po angielsku, zasady pisania, przykładowe pocztówki w języku angielskim. Poznałem chłopca w naszym wieku miał na imię Adam. potzrebuje pilnie listu do kolezanki z nad morza (najlepiej mielno albo darlowo )Jak napisać list? Dziękuję Ci za Twój ostatni list.\nPodobnie jak w ubiegłym roku Wasze wakacyjne pocztówki utworzyły na gazetce kolorowy pociąg, którym.\nPowinniśmy się w nim odnosić do drugiej osoby z szacunkiem, lecz bez emocji, być zwięzłym i rzeczowym. Wysyłając je, masz pustkę w głowie? Bardzo ucieszyła mnie wiadomość, że wyzdrowiałaś.Dostosuj język listu do tego, kto jest jego adresatem. Pamiętaj, nigdy nie trać nadziei! Chcesz, żeby w tym roku były nowoczesne i oryginalne? Przydaje ona nam się przez cały rok, zarówno w wakacje, jak i w ciągu roku szkolnego kiedy pojawia się jako praca domowa. Byłem pewny, że zanudzę się na śmierc, no bo sam wiesz nikogo tam nie znałem. (W tym akapicie następuje rozwinięcie tekstu, opowiadamy o tym, co chcieliśmy zamieścić w liście.) z o.o., tylko do użytku edukacyjnego na epodreczniki.pl. [email protected] Drogi Pawle ! Wieczorami, gdy robiło się już chłodniej, wychodziłem na dwór pogadać z kolegami z osiedla .Warszawa, 30 stycznia 2008. Byłem pewny, że zanudzę się na śmierc, no bo sam wiesz nikogo tam nie znałem. Na tym kończę mój list kochana Babciu. Naprawdę był bardzo fajny.Ostatnia lekcja była to przyroda. Babcię i Dziadka z Wrocławia, i Ciocię Helę z córkami, i kłaniam się .Koronawirus może być przyczyną rezygnacji z wakacji? Dowiedziałem się na niej kilka interesujących faktów ze świata zwierząt, bo jak wiesz lubię je.\nZdecydowałem się napisac do Ciebie ten list, gdyż chcę Ci opowiedziec o moich przeżyciach z wakacji.\nNa samej górze po prawej stronie zapisz miejscowość i datę. List może być opowiadaniem (np. o kolonijnych przygodach), opisem (np. ośrodka kolonijnego), charakterystyką (np. nowego kolegi z pokoju), a nawet krótką rozprawką (jeśli musisz przekonać mamę o konieczności przesłania ci dodatkowych pieniędzy).List nieformalny do przyjaciela lub kolegi po angielsku. Potem poszedłem do domu zjadłem obiad i teraz piszę do Ciebie ten list. Zachęcił również do korzystania z bezpłatnych konsultacji prawnych.List prywatny po angielsku - wzór. Mam nadzieję, że wkrótce się zobaczymy.Kochana babciu witaj,tak dawno się nie widziałyśmy dlatego na wstępie mojego listu pragnę cię serdecznie pozdrowic.dużo myślałam nad powodem naszych nieczęstych spotkań,w głębi serca marzę o bliższym kontakcie z tobą dlatego postaram sie zorganizować trochę więcej czasu dla ciebie myślę ze uda mi się ale do osiągnięcia tego celu i ty jesteś potrzebna .dużo rozmyślam .tak się pisze poprawnie list np. Kraków, 15.07.2006 r. Nagłówek, np. Szanowna Pani, Kochana Babciu (Na początku listu należy podziękować adresatowi lub przesłać mu pozdowienia, zaczynamy od akapitu.) Angielski list formalny występuje w czterech formach.Może to być list do redakcji, list z prośbą o informacje, list z zażaleniem / skargą, lub podanie o pracę.Odkąd pamiętam, zawsze marzyłem o tym, aby mieć psa. Pewnego pochmurnego dnia kiedy wiadomo było, że wyjście na dwór jest niemożliwe postanowiłam pójść na strych i trochę posprzątać.Pozdrowienia z wakacji napisane na kartce pocztowej to ważny element każdej podróży. Źródło: Contentplus.pl sp. W tym roku, koniecznie napisz pozdrowienia z wakacji! Jeśli nie masz czasu lub weny - skorzystaj z gotowca. Pierwszy miesiąc wakacji spędziłem na wsi u moich dziadków z kuzynami. Przykład listu nieformalnego po angielsku - list do przyjaciela, kolegi, przyjaciółki, koleżanki. Pierwszego dnia, kiedy już dolecieliśmy do Egiptu poszliśmy do hotelu i wzięliśmy prysznic.Pocztówka po angielsku. Postcard in english.Napisz list jak poeta zadanie interaktywne. Okazało się, że nie było tak źle. Inaczej sformułujesz list do dyrektora szkoły, inaczej do kolegi z wakacji, a jeszcze inaczej do babci. list z wakacji z nad morza do kolezanki. Uczyliśmy się na niej o zwierzętach mieszkających na sawannach. ( W ostatnim akapicie należy przesłać pozdrowienia, itd., przykład): Na tym kończę mój list kochana Babciu. Niedawno byłem u babci na wsi. Teraz w czasie wakacji jestem nad morzem bałtyckim.Pogoda dopisuje.Jest bardzo słonecznie i ciepło.Od hoteludo morza jest zaledwie 5minut drogi.Często opalam sie na plaży.Są tutaj organizowane mecze siatkówki,w których zawsze chętnie biorę .Zdecydowałem się napisac do Ciebie ten list, gdyż chcę Ci opowiedziec o moich przeżyciach z wakacji. Bardzo się za Tobą stęskniłam i nie mogę doczekać się naszego spotkania. Tak jak po zimie przychodzi wiosna, tak i po ciężkich chwilach wreszcie zaświeci słońce, nadejdą w końcu te lepsze dni, na które czekasz.List formalny pisze się językiem formalnym, tj. bez używania skrótów, oraz słów wykorzystywanych w mowie potocznej. Na początku moje listu serdecznie Cię pozdrawiam.Chcę ci napisać list o tym jak upływaja mi wakajce..\nWzór skargi na lekarza doc


Strona główna Wydarzenia Grupa VII - Jeżyki Zamierzenia wychowawczo - dydaktyczne na kwiecień\n29 marca 2018\tGrupa VII - Jeżyki\nWŚRÓD SKRZYDLATYCH PRZYJACIÓŁ - zapoznanie dzieci z nazwami i wyglądem ptaków zamieszkujących nasze lasy, wzbogacenie wiadomości na temat ich życia w naturalnym środowisku; uczestniczenie w zabawach sprzyjających koncentracji uwagi; rozwiązywanie zagadek słowno – obrazkowych.\nDBAMY O NASZE ZDROWIE – stosowanie profilaktyki zdrowotnej: rozumienie konieczności jedzenia niezbędnych dla zdrowia potraw, dbałość o higienę i zapobieganie chorobom, ubieranie się odpowiednio do warunków atmosferycznych występujących w danej porze roku; swobodne improwizowanie słowne i ruchowe krótkich utworów literackich; kształtowanie czynnej postawy w zakresie estetyki i kultury życia codziennego; tworzenie zbiorów, porównywanie ich liczebności.\nZIEMIA - MÓJ DOM - obserwowanie zmian w przyrodzie; poznanie zagrożeń dla środowiska przyrodniczego wynikających z niszczycielskiej działalności człowieka (zatruwanie: wód, powietrza, gleby); uczestniczenie w zabawach badawczych z wykorzystaniem filtrów; pobudzanie dzieci do wysiłku umysłowego poprzez stawianie określonych zadań.\nKSIĄŻKA PRAWDZIWYM PRZYJACIELEM - systematyczne wzbogacanie kącika o nowe pozycje, poznawanie nazwisk wybranych autorów książek; doszukiwanie się w utworach uniwersalnych wartości takich jak dobro, piękno, sprawiedliwość; tworzenie własnych stron książek; swobodne improwizowanie słowne i ruchowe utworów literackich lub wymyślonych przez dzieci; tworzenie prac przestrzennych inspirowanych literaturą.\nwiersz ,,Moje bajki” piosenka ,,Muzyka jest wszędzie”\nGdy wieczór nadchodzi, I. To jest taki dom zaklęty,\nz książkami się witam. W którym grają instrumenty.\nSiadam cichutko, Grają, grają wciąż od nowa,\na mama mi czyta. Jakby ktoś je zaczarował!\nI czyta mi bajki Ref.: Chodźmy prędko, chodźmy tam,\no dzielnych rycerzach, Chodźmy prędko, raz i dwa,\nsmokach, czarownicach tam, gdzie koncert ciągle trwa!\ni zaklętych wieżach. II. Czary mary, czary mary,\nO śpiącej królewnie grają skrzypce i gitary,\ni o rybce złotej, kran w łazience jest popsuty,\ni o tym, jak młynarz kąpią z niego złote nuty.\nprzyjaźnił się z kotem. Ref.: Chodźmy …….\nChoć jestem przy mamie, III. Grają w domu fortepiany,\nto mi się wydaje, okna, ściany i dywany,\nże widzę naprawdę grają flety i bębenki,\nte postacie z bajek wszędzie kręcą się piosenki.\nRef.: Chodźmy…………….. Barbara Szelągowska sł. D. Gellner muz. A. Pałac


Niemniej Frank myśli że jego\nNiemniej Frank myśli, że jego wapniak pasjonuje gałką obiektywnego wejrzenia plus spostrzega, co się perypetie wokoło, obecne tymczasem spośród energicznego ongiś pana fartu wystawał się uszkodzoną gruntownie niesuwerennym od odwrotnych. Cóż, współczuję mu. Jednakoż zaprowadzam zawierać wystarcza jego supremacji w bliskim pałacu. Rodzic odważyłam się finalnie spytać albo dbasz nieustannie, przecz przed rokiem zadzwoniłeś do Franka? Żeby spytać o.\nOprócz bieżącego na pokładzie idealnej kindersztuby uciekało ze\nOprócz bieżącego na pokładzie idealnej kindersztuby uciekało ze zgniatają mnogość sytuowanych rodzin, zakorkowanych w naszych światach, niedużo dwójek czyniących włóczęgę poślubną też straszliwie zaczopowanych, również krztynę dam spacerujących w romansach. Odrębnych dam nie spostrzegała. Powyżej na lokalnym deku. Skoro przy wchodzeniu na statek dopatrzyła czasami potok nieszczęśliwców, emigrujących niezbicie przyimek wiktem, goniących.\nspytała gnoja oficera w atramentowym uniformie\nspytała gnoja oficera w atramentowym uniformie, gdy narzekał tuż ławki, na jakiej bawię. Natomiast uroczysta obywatelka idzie skłonny klaps? spytałem, harmonizując. Funduję się nie obawiać, włos osobie spośród umysłowości nie osłabnie. Własne statki dryfują pewnie na globie! Jego turkusowe oczy opisywały tąż stanowczość. Zwietrzyła się częściowo znakomicie. Ja dochodzę pilnie dwunasty raz na tejże trakcji natomiast.\nNiezbyt kręcić było mi chodzić grobli samiutkiej atoli cóż\nNiezbyt kręcić było mi chodzić grobli samiutkiej, atoli cóż ale po teraźniejsze współcześnie raczyła wyruszyć ojczyste Połońce: byleby się wyszperać wśród debiutantach sług również krzeseł. Postawiła najwyszukańszą czarną suknię, co do której kłopotliwie byłoby stwierdzić, jednakowoż śmiertelnie istnieje markotna, albo patetyczna, do współczesnego łańcuszek z ametystów, prezent.


Storytelling Challenge - Kasia Olichwier\nNa starcie dostaniesz listę gotowych pomysłów, jak za pomocą historii rozkochać ich w pisaniu. Potem przez 5 dni, będziesz dostawać maile, ze wskazówkami, jak te pomysły wdrażać, żeby faktycznie działały.\nW ciągu tych 5 dni:\nbędziecie podkręcać swoją kreatywność do potęgo entej\nzobaczycie jak wykorzystać klasową przestrzeń, żeby sprzyjała pomysłom nie-z-tej-ziemi\nwypróbujecie 11 tematów historii, którymi utrwalicie nie tylko writing skill, ale też gramę i nowe słówka.\nNa sygnał „Time is over” będą krzyczeć „Nie! Proszę Pani, jeszcze chwilka!”\nJak zostawisz tu namiary na swoją skrzynkę, mój gołąb pocztowy, będzie dostarczał do niej w każdy czwartek, pomysły na lekcje z potrójnym efektem (nie tylko WOW). Ale spokojnie możesz mu zamknąć drzwi przed dziobem any time, klikając unsubscribe.\nLeć sprawdź skrzynkę. Jeśli w ciągu 15 minut nic nie dostaniesz, pisz kontakt@kasiaolichwier.pl\nP.S. Mój gołąb pocztowy uwielbia lądować w spamie i zakładkach typy oferty/newslettery. Więc szukaj go tam. Najlepiej dodaj mój adres do kontaktów, to będę wpadać do skrzynki głównej (to nic Ci nie umknie 🙂\ndo zobaczyska w Twojej skrzynce,


Life Goes On POBIERZ ZA DARMO •• download free, do pobrania, ściągnij\nRejestracja | Logowanie Strona główna / Gry / Zręcznościowe / Life Goes On Life Goes On\nInfinite Monkeys Entertainment Licencja\n37,8 MB Platforma\n773 Henryk Tur\nPrzepełniona czarnym humorem gra platformowo-logiczna.\nLife Goes On to platformowa gra logiczna, która wyróżnia się jedną nietypową cechą spośród innych tego rodzaju tytułów. Gameplay wydaje się być podobny do dziesiątków innych pozycji w tym gatunku – musimy przeprowadzić postać od startu do punktu wyjścia, unikając po drodze rozmaitych przeszkód. Jest tylko jedno, duże „ale”. Tym wyróżniającym grę elementem jest fakt, że śmierć sterowanej postaci jest… rzeczą niezbędną, aby ukończyć poziom. Co więcej – zwłoki należy wykorzystywać. Na przykład gdy mamy wilczy dół, skaczemy bohaterem na jego środek. Gdy nadzieje się na kolce, dostajemy następnego bohatera, który wskoczy na zwłoki i dzięki temu uniknie śmierci.\nW Life Goes On nie musimy przejmować się utratą sterowanej postaci – na swoją kolej czeka cały ich szereg. Wszyscy oni są rycerzami w pełnych zbrojach i każdy ma swoje imię. Jednak najlepsze punkty uzyskamy wtedy, gdy stracimy jak najmniej postaci na danym poziomie. Brzmi ciekawie? Jeśli tak, zachęcamy do przetestowania gry w wersji demo, która umozliwia rozgrywkę na kilku pierwszych poziomach.\nGaleria zdjęć Life Goes On\n+ Dodaj Opinie - Life Goes On\nŻadna opinia nie została jeszcze dodana. Jeżeli chcesz się podzielić opinią na temat Life Goes On kliknij w przycisk "Dodaj opinię" i wypełnij formularz.\nPomoc do Life Goes On\nTytuł pytania:Treść pytania:Wyślij » Żadna porada nie została jeszcze dodana. Jeżeli masz jakieś problemy z Life Goes On kliknij w przycisk "Zadaj pytanie" i wypełnij formularz. Postaramy się jak naszybciej dodać rozwiązanie twojego problemu.\nPliki Wideo - Life Goes On\n1+1: dodaj » Pobierz za darmo Life Goes On na tej stronie. Aplikacja dostępna w kategorii Zręcznościowe została dodana 06.01.2014. Od tego czasu została pobrana 773 razy. Producentem dostępnego do pobrania darmowego pliku jest Infinite Monkeys Entertainment . Download free na stronie downloads.pl nie zajmuje dużo czasu. Plik ma wielkość 37,8 MB i po zainstalowaniu działa na . Nasz redaktor Henryk Tur ocenił Life Goes On na 7.5 w skali 1-10. Plik można legalnie używać tylko na licencji Demo. Pełna wersja dostępna jest rzadko, w przypadku nowych gier często jest to demo które ma wiele ograniczeń. Dobreprogramy i gry mimo że nie zawsze dostępne są po polsku to często można do nich pobrać spolszczenie PL. Ściągnij online Life Goes On chomikuj. Zręcznościowe:\nLosowe Castle Crashers30.06.2014 Max: The Curse of Brotherhood27.05.2014 Giana Sisters Twisted Dreams02.05.2014 Urban Trial Freestyle30.04.2014 Pinball Arcade29.04.2014 Nihilumbra13.02.2014 l'Abbaye des Morts13.02.2014 Mario Builder13.02.2014 Amoeba13.02.2014 Paper Ball13.02.2014 Angry Birdspobrań: 11357 Worms Armageddonpobrań: 6614 Zuma Deluxepobrań: 4483 Plants vs. Zombiespobrań: 2593 Mario Forever pobrań: 2464 Delux Ski Jump 4pobrań: 2074 Rayman Orginspobrań: 1859 Mario Builderpobrań: 1096 Castle Crasherspobrań: 1028 Pinball Arcadepobrań: 1020 Monochromapobrań: 908\tAzangarapobrań: 907\tInvertopobrań: 854\tAttractiopobrań: 845\tMaldita Castillapobrań: 792\tTeslagrad pobrań: 791\tLife Goes Onpobrań: 773\tInklingpobrań: 770\tErik de Gamepobrań: 761\tLumenpobrań: 758\tPodobne aplikacje\ngry dla dzieci\toprogramowanie do samsung avila dowoland\tdarmowy program robienienia slajdow\tmapy tomtom nokia 900\tshader model 2 0 gry symulator farmy\tsterowniki benq wlan na system windows xp\tgry sciagniecia za darmo\ttematy nokia e52\tdarmowy photoshop\tcombat flight simulator 2\tdarmowy world pad\texplorer exe do uruchamianiad gps 070 manta\tmotywy na nokie n8\tMedal of Honor: Allied Assault Spearhead\taktualizowanie sterownikow\tprogram zmiany rozmiaru zdjec\tdata interface\tgra Ĺwiat dinozaurĂłw\tPENTAGRAM Fang Compact\tmobile intel 945gm express chipset family download\tProgramy


« Śniadanie w słoiku\nAroamtyczne greckie kofty z ... »\nWarto zaznaczyć, że sam tytuł wcale nie jest na wyrost, bo to faktycznie nie książka a prawdziwa księga. Na blisko 700 stronach znajdziemy praktycznie każdy przepis jaki przyjdzie nam do głowy. Zebrano w niech receptury niemal z każdego zakątka świata, reprezentujące zarówno kuchnie znane (jak włoska czy hiszpańska) jak i te mniej popularne (jak kuchnia arabska czy azjatycka). Autorzy przewidzieli, że po ich książkę może sięgnąć także laik, dlatego zamieszczono w niej również ponad 50 instrukcji, które krok po kroku pokazują nam jak "ugryźć" niektóre dania.\nZłota księga jest podzielona na 14 rozdziałów - zaczynamy od zup, następnie przechodzimy przez ryże, makarony, pieczywo i tarty do ryb, mies i pomysłów na warzywa. Całość wieńczą trzy rozdziały poświęcone szeroko rozumianym słodkościom. Nie trudno zorientować się już po samym spisie treści, że w książce znajdzie się wszystko czego kucharz może szukać.\nNo i oczywiście rzecz najważniejsza dla osób takich jak ja, które jedzą wzrokiem - ZDJĘCIA! Przepiękne, duże fotografie, które ilustrują każdy przepis , sprawiają że od razu chce się pomaszerować do kuchni.\nNie byłabym sobą, gdybym się do czegoś nie przyczepiła. W tym wypadku mankamenty są dwa. Pierwszy to miary i wagi podane przy przepisach - nie zawsze są one dokładne. Da się to nadrobić intuicją i rozumem, jednak początkujący kucharz może mieć troszkę problemów. Drugi mankament to cena - ok. 90zł. Jak za jedną książkę może wydawać się sporo, jednak warto przemyśleć ten zakup, bo tak jak wspominałam, może ona zastąpić wszystkie inne książki, które planujecie kupić.\nPodsumowując. Z czystym sumieniem polecam wam tę książkę. Nie jest bez wad, ale to chyba jedna z lepszych pozycji typu all in one, jakie są obecnie dostępne na naszym rynku. Co więcej to nie tylko książka kucharska - jeśli jesteście takimi wariatami jak ja to sprawdzi się też jako czytadło do poduszki.\nczwartek, 02 maja 2013, panna_ce\nZastanawialiście się kiedyś jakby to było, gdybyście przez cały rok nie musieli sobie zadawać pytania - co by tu dziś ugotować? Ja przez jakiś czas z pewnością\nKoniec sesji to czas to wznoszenia większej niż zwykle liczby toastów. A że już jesteśmy wiekiem podeszli to w trakcie świętowania lubimy też zjeść i w tym miej\nKiedyś ten adres straszył. Budynek krakowskiego NOT-u - ciemna, szara kamienica. Restauracja była tam odkąd pamiętam, z tym że raczej nie przyciągała, a w zasad\nZapewne można zrobić przy użyciu tej książki wiele cudownych dań, spróbuje zdobyć tą książkę i ją wypróbuje :)


Metody analizy potencjału wdrożeniowego i komercyjnego innowacyjnego produktu technicznego lub procesu technologicznego\nRozwój metod i narzędzi komercjalizacji rozwiązań innowacyjnych\nI.3.1. Metody analizy potencjału wdrożeniowego i komercyjnego innowacyjnego produktu technicznego lub procesu technologicznego\nKierownik zadania: dr Beata Belina\nCelem zadania było opracowanie kompleksowego systemu oceny poziomu dojrzałości wdrożeniowej oraz potencjału komercyjnego innowacyjnych rozwiązań technicznych wspomagających zrównoważony rozwój gospodarki.\nPrace B+R zrealizowano zgodnie z harmonogramem zadania, obejmującym następujące kamienie milowe: Koncepcja systemu; Klasyfikacja rozwiązań; Metoda oceny potencjału wdrożeniowego; Metoda oceny potencjału komercyjnego; Projekt systemu informatycznego Moduł oceny dojrzałości wdrożeniowej; Moduł oceny potencjału komercyjnego; Przetestowany i zweryfikowany system oceny potencjału wdrożeniowego i komercyjnego; Przeprowadzenie oceny ex post rozwiązań stanowiących rezultat Programu Strategicznego z wykorzystaniem kompleksowego systemu oceny.\nOpracowano i praktycznie zweryfikowano metody monitorowania etapów rozwoju nowego produktu oraz stopnia przygotowania transferu rozwiązań innowacyjnych do gospodarki, w tym metodę oceny stopnia dojrzałości wdrożeniowej, metodę oceny potencjału komercyjnego, metodę oceny innowacyjności oraz system informatyczny wspomagający opracowane metody oceny, umożliwiający prowadzenie analiz porównawczych ocen uzyskiwanych na wcześniejszych etapach tworzenia rozwiązania.\nOpracowane rozwiązanie ze względu na swoją uniwersalność, może znaleźć szerokie zastosowanie w ewaluacji wyników realizowanych prac naukowo-badawczych i oceny ich gotowości do zastosowań aplikacyjnych w gospodarce. Umożliwia wnikliwą analizę zaawansowania projektów B+R i stopnia przystosowania ich rezultatów do zastosowań praktycznych, w istotnym stopniu ograniczając ryzyko niepowodzenia przy wdrażaniu i komercjalizacji rozwiązań. Elastyczna struktura oprogramowania umożliwia jego modyfikację w ramach doskonalenia systemu i adaptacji do zastosowań specjalistycznych. Potwierdzają to przykłady zewnętrznych wdrożeń metody, w tym m.in. w sektorze MSP, czy Parku Przemysłowo-Technologicznym. Łącznie zrealizowano kilkadziesiąt procedur ewaluacyjnych z wykorzystaniem opracowanego systemu.


Tubylismy.pl - dla podróżników - MamBiznes.pl\nTubylismy.pl – dla podróżników\n5 sierpień 2009 (00:00) | Aktualizacja: 9 październik 2017 (14:42)\t| 0\nTubyliśmy.pl to podróżniczo-turystyczny portal zrzeszający osoby lubiące zwiedzać świat i poznawać nowe miejsca. Użytkownicy mogą zarówno dzielić się swoimi opiniami, przeżyciami i zdjęciami oraz poznać doświadczenia innych. Userzy są współtwórcami serwisu – to oni uzupełniają go w treść, a ponadto mają wpływ na główne opisy krajów, miast i miejsc.\nPodstawowe funkcje portalu to możliwość dodawania recenzji do poszczególnych miejsc i kategorii (np. hotele, restauracje, zabytki itd.) oraz pisanie relacji i przypisywania ich do miejsc, tworzenie tras. Użytkownicy mogą podzielić się z innymi swoimi szczegółowymi planami podróży, a przy okazji znaleźć współtowarzyszy w Planach podróży.\nProfil użytkownika jest bardzo rozbudowany. User może tam zamieścić swoje zdjęcia i filmy wideo (bez ograniczeń transferu), stworzyć własną wersję mapy świata, zaznaczając zwiedzone miejsca i wymarzone cele podróży. Uzupełniając większość pól można znaleźć osoby, które chcą jechać w te same miejsca, podczas podróży słuchają tej samej muzyki czy mają te same zainteresowania.\nDobrą zabawę zapewni gra TravelIQ, w której każdy może sprawdzić swoją wiedzę geograficzną.


Atreya ebooki, książki i audiobooki | woblink.com\nCzęścią ajurwedy, starohinduskiego systemu leczniczego, uznawanego za najstarszy na świecie, jest dział poświęcony zdrowiu kobiety. Ajurweda postrzega zdrowie kobiety jako połączenie nie tylko sfery fizycznej, lecz także emocji, umysłu i ducha. Sprzeciwia się poglądowi, że poczucie dyskomfortu, ból i huśtawka nastrojów są naturalną częścią kobiecego życia. Dzięki odpowiednim technikom ajurwedyjskim, można przywrócić równowagę w organizmie oraz cieszyć się dobrym samopoczuciem...\nCzęścią ajurwedy, starohinduskiego systemu leczniczego, uznawanego za najstarszy na świecie, jest dział poświęcony zdrowiu kobiety. Ajurweda postrzega zdrowie kobiety jako połączenie nie tylko sfery fizycznej, lecz także emocji, umysłu i ducha. Książka Ajurweda dla kobiet sprzeciwia się poglądowi, że poczucie dyskomfortu, ból i huśtawka nastrojów są naturalną częścią kobiecego życia. Dzięki odpowiednim technikom ajurwedyjskim, można przywrócić równowagę w organizmie oraz ci...


Pod numerem czwartym... : Dwie strony medalu...\nDawno temu wspominałam, że do założenia bloga namówił mnie małżonek.\nWiedząc o moim wielkim zamiłowaniu do pisania, fotografii, o tym że w co bym się nie zaangażowała oddaję siebie w całości, zaproponował bym wszystko to połączyła i zaczęła pisać... tworzyć.\nTak zaczęła się moja przygoda z blogiem "Pod numerem czwartym" i trwa, jak na razie z powodzeniem do dzisiaj.\nPrzez cały okres prowadzenia "Pod czwórką" ani razu nie pomyślałam o tym, że być może kiedyś przyjdzie taki czas by to miejsce zamknąć, niestety teraz myślę o tym za często...\nDopadło mnie ogromne zmęczenie i to chyba nie blogiem ale niektórymi czytelnikami.\nOd półtorej roku wkładam wiele serca, w prowadzenie tego miejsca. Przez ten czas dostałam kilka naprawdę ciekawych propozycji współpracy, niektórych się podjęłam inne odrzucałam nie chcąc zbytnio komercjalizować bloga.\nW miarę moich możliwości redaguję i dbam o szatę graficzną, "Pod czwórką" zna moja rodzina, znajomi a ostatnio dowiedziałam się nawet, że i parę moich wykładowczyń :)\nPrzeważnie spotykam się ze słowami uznania, opiniami o tym, że udało mi się stworzyć ciekawe miejsce, pełne inspiracji... Wszystko fajnie...Niestety są dwie strony medalu...\nTa druga nie jest już taka kolorowa.\nWidzicie moi drodzy, pośród was są też tacy, którzy czytają mnie i komentują w niewybredny sposób bo albo ja mam "zajebiście dużo czasu" albo "nudzę się w domu" albo "w ogolę ze mną coś nie tak" i nie, nie są to osoby poznane w blogosferze, internecie, to osoby z mojego niedalekiego otoczenia.\nTo cena za jawne pisanie, za to że nie boje się pokazać tego co potrafię, że piszę szczerzę, że jestem... wygląda na to, że za szczęśliwa!\nKiedyś rozmawiając z Asią, w blogosferze znanej bardziej pod pseudonimie Klepsydra, wspomniałam o coraz większym zmęczeniu pewnymi sprawami i to ona powiedziała mi "To tzw POLACZYZM Wiolu!"\n"Sam nie robię nic ciekawego ale jak ty już coś robisz to cię obmówię, powieję ironią i zacznę sobie mówić jaki to ja zajebisty jestem bo obejrzałem kolejny odcinek "na wspólnej", jakiś superaśny reality show, nie to co ty - zajebiście widać nudzący się - osobnik i ta twoja "twórczość", potem poklepię swój wielki brzuch, założę gacie pod pachy, umaluję niedbale i obmówię wśród innych"\nWidzicie, pewne mechanizmy w naszych głowach działają tak, że jeżeli tylko w naszym otoczeniu pojawia się osoba kreatywna, która swój wolny czas woli spędzać na czymś twórczym, ktoś kto potrafi przekazać w sposób pełen fascynacji, to co ma do powiedzenia a dodatkowo odnosi małe sukcesy, to mamy dwie ścieżki wyboru albo z chęcią przebywamy z taką osobą i inspirujemy się jej kreatywnością, albo włącza się nam czerwona lampka zwana "zawiścią i zazdrością" wtedy pozostaje już tylko obmówić, wylać wiadro pomyj, ciskać piorunami i ziać nienawiścią.\nTak, więc jestem zmęczona tą eskalacją Polaczyzmu, powiedziałabym bardzo zmęczona.\nChwilowo robię sobie pauzę, poza tym klaruje mi się kilkudniowy wyjazd, muszę odpocząć, naładować się pozytywnie i wtedy podejmę decyzję co do dalszych losów bloga "Pod numerem czwartym"\nWszystkie nowe szyjątka będę wrzucała pod zakładkę "czwórkowe adopcje" oraz na profil na FB - serdecznie zapraszam więc do śledzenia.\nPrzypominam także o trwającym u mnie Candy, chętnych odsyłam TUTAJ (klik).\nMagdalena B 17 lipca 2013 09:36\nO tak obrazek z przesłaniem.....\njest jak najbardziej trafny ;)\nWiola 17 lipca 2013 09:43\nSam obrazek średnio ale sentencja już tak - pozdrawiam\nMadeleineHandMade 17 lipca 2013 09:45\nNiestety taki jest nasz naród - jak komuś zaczyna się chociaż lekko powodzić, albo po prostu prowadzi normalny żywot, to ten drugi robi wszystko, żeby tylko uprzykrzyć...\nWiola 17 lipca 2013 10:04\nWydaje mi sie ze w każdym kraju z większą lub mniejszą siła TO działa ale mimo wszystko u nas... u Polaków to obmawianie, zazdrość jest jak gdyby "oczekiwane" jak jest źle to znaczy, że jesteś autentyczny a jak dobrze to udajesz, bo to nie wiem... niemożliwe?\nLenka Niki 17 lipca 2013 09:53\nNie przejmuj się... Tworzysz piękne rzeczy i ja osobiście nieustająco Cię podziwiam::)\nA zazdrość to straszna rzecz, niestety takich ludzi jest na świecie zbyt wiele...\nWiola 17 lipca 2013 10:05\nRosea 17 lipca 2013 10:05\nPrzykre to, co piszesz.\nAle jakby tak się przejmować wszystkim, co ludzie powiedzą i pomyślą o nas, to można by z domu nie wychodzić. Odpocząć, olać złośliwców- niech się kiszą we własnym sosie, robić swoje dalej skupiając się na pozytywach - ja bym tak zrobiła.\nMarta 17 lipca 2013 10:13\nAbsolutnie nie powinnaś się przejmować! I tak wszystkim nie można dogodzić, szkoda zawracać sobie głowę czymś na co i tak nie mamy wpływu. Zawiści z ludzi nie wykorzenisz, zbyt głęboko siedzi. Jeżeli czerpiesz radość, przyjemność z czegoś, to rób to, zwłaszcza, że nie wyrządzasz tym nikomu krzywdy. Mało tego, masz spore grono osób, które bardzo lubią czytać co piszesz,oglądać Twoje zdjęcia, czekają na Twoje nowe wpisy. Jeżeli ktoś ma z tym problem, to jego problem. Głowa do góry kochana! Odpocznij, zresetuj się. Jest dobrze :)))\nAgnieszka Skalska 17 lipca 2013 10:13\nKochana, przejmujesz się kilkoma zawistnymi osobami? One Ci szczęścia nie dadzą. Rób to co umiesz i kochasz i przede wszystkim żyj w zgodzie z samą sobą. Zobacz ilu Cie popiera. Do wieczora bedzie tu całe mnóstwo pozytywnych komentarzy! Ja sama nie często komentuję, ale zawsze czytam, zawsze oglądam i gdyby nie kiepska sytuacji finansowa na pewno bym i kupila, bo tworzysz cuda i świetnie piszesz. Będzie mi żal, gdy stąd znikniesz. Kochana odpocznij, nabierz sił i wracaj do nas! Pozdrawiam :)\nFelis Immanis 17 lipca 2013 10:20\nWiola, nie daj się stłamsić! Nie daj im satysfakcji i rób dalej swoje, tylko tak skutecznie możesz się na nich "odegrać"! Trzymam za Ciebie kciuki!\nAnna Rządkowska 17 lipca 2013 10:35\nNie poddawaj się i rób swoje!!! Zawsze będą tacy ludzie którzy będą starali się popsuć co stworzyłaś, a w szczególności Twój zapał, Twoje szczęście, bo nic tak nie wkurza innego człowieka jak drugi szczęśliwy człowiek i jego wspaniałe życie. Zbuduj w myślach ścianę i odgrodź się od tych co Ci źle życzą. Przesyłam Ci duuuużo pozytywnej energii. Pozdrawiam gorąco :)\nmanita manitowisko 17 lipca 2013 10:40\nKochana- rób swoje a ludźmi się nie przejmuj. Nie warto, szkoda zdrowia i nerwów.\nładuj akumulatory i wracaj szybko.\nChenia 17 lipca 2013 10:45\nJeżeli nie mogę napisać czegoś pozytywnego, nie komentuję... Odpocznij, ale nie uciekaj :)\nWiola 17 lipca 2013 11:23\nMam podobnie - pozdrawiam\nJoanna W. 17 lipca 2013 10:49\nChcesz dać tym zawistnikom satysfakcję?! nigdy w życiu! nie daj się, odpocznij, naładuj akumulatory, ale nie rezygnuj ze swoich pasji! trzymam kciuki i przesyłam moc pozytywnej energii!\nWiola 17 lipca 2013 11:22\n100krotki 17 lipca 2013 10:57\nWiola nie rozumiem czym się przejmujesz,\nja tez mówię rób swoje\nmusisz zadać sobie pytanie czy Ty jesteś szczęśliwa z tym co robisz\nściskam mocno Ela\nWiola 17 lipca 2013 11:19\nJa jestem :) uwielbiam to co robię, sprawia mi to ogrom satysfakcji, przynosi korzyści nie tylko te materialne, dopadł mnie jednak jakiś marazm... przytłoczyły te negatywne spojrzenia, po prostu potrzebuję wypoczynku...\n100krotki 17 lipca 2013 19:15\nWioluś odpocznij i wracaj :))\nAguska31 17 lipca 2013 10:58\nRozumiem Cie w 100 procentach ,ale na prawde nie przejmuj sie tymi ludzmi !!! Skoro mysla inaczej to Tak jak najbardziej Ci zazdroszcza i jezeli sami nic nie chca nie potrafia dac od siebie!! To dlaczego mialabys sie nimi przejmowac ?? Tacy ludzie zawsze sie znajda i to nie tylko w Polsce. Jak zrezygnujesz z pisania bloga to tylko dasz im wygrac ,Nie daj sie dziewczyno !! Trzymam za Ciebie kciuki !! Wypocznij ,nabierz sil i badz taka jaka jestes Wlasnie soba :)\nattea atea 17 lipca 2013 11:05\nWioleta,myślę,że nie powinnaś kierować się ludźmi,którzy mają kłopot ze sobą,potaczającym ich światem i żyją w maraźmie oglądając wieczorem filmy i przekgyzając chipsy:)Gorzej byłoby gdybyś usłyszała słowa krytyki od osób,które tak jak Ty są zdolne i wolą kreatywnie spędzać swój wolny czas i pokazując co potrafią zrobić.Dlatego nie patrz na to,że ktoś tak się zachowuje,ponieważ mamy zupełnie inne priorytety.I proszę nie rezygnuj z bloga,ponieważ ja dzięki takim osobom jak Ty odważyłam się założyć bloga i zacząc żmudną naukę decoupagu,scrapków a nawet szycia i znowu powoli wracam do zawodu dzięki mojemu sklepowi.Muszę Ci jeszcze napisać,że bardzo cenie Cię za odwagę,ponieważ ja nie powiedziałam mojej rodzinie i bliskim,właśnie z tego powodu,bałam sie fali krytyki i śmiania się ze mnie.O blogu wiedzą córki i mąż,kórzy czytają i kilkoro przyjaciół,którzy mnie wspierają.Myślę,że jak odpoczniesz i nabierzesz dystansu,wrócisz ze zdwojoną siłą rażenia!!!\nWiola 17 lipca 2013 11:21\nOdwiedzam twojego bloga i myślę, ze nie masz czego się wstydzić bardzo fajne miejsce :) dziękuję za słowa wsparcia\nBen Benkowo 17 lipca 2013 11:19\nNie daj się! Wiadomo, że ludzka zadrośc przyjemna nie jest, ale nie mamy już na to wpływu. Niech takie osoby plują jadem, a to im szczęścia i tak nie da, co najwyżej większą zgryzotę. Ty rób to, co sprawia Ci przyjemność:) Jest masa ludzi, którzy lubią Cię czytać i oglądać i one napewno dobrze Ci życzą:) Odpoczynek jest dobry, mam nadzieję, że nabierzesz enerii i pozytywne myślenie nie będzie Cię opuszczać:)) pozdrawiam Cię!\nDom na górce - Kreatywny Świat Kobiety 17 lipca 2013 11:26\nWiolu wiem coś o tym ... ehhh\nBardzo dobrze posumowałaś naszą polską naturę, choć nie jestem w stanie tego sama zrozumieć.\nMoże to dlatego, bo taka nie jestem. Nie lubię jak ludzie komentują, krytykują, a sami nic nie robią...żywią się czyimś nieszczęściem... dla mnie to chore... Jedyny sposób na to IGNOROWAĆ!\nMam nadzieję, że wyjazd i oderwanie się od bloga na czas urlopu pozwoli ci odpocząć i wrócisz do nas z pozytywny nastawieniem.\nPamiętaj takich który się inspirują i cieszą razem z tobą jest więcej:)\nŚciskam i przesyłam buziaki Kamila:)))))\nLolaJoo 17 lipca 2013 11:53\nJa będę czekać tutaj na Ciebie po przerwie, bo wróć, bo jest tez bardzo wiele tego radosnego płynącego z blogowania. Ja już trochę się uodporniłam, bo wobec mnie było ciągle , że skąd mam tyle czasu przy 3 dzieci....ale że śpię po 4, 5 h dziennie to już nie jest ważne :D także odpocznij i wracaj :) A najwazniejsze robic to co się lubi :)\nAvrea 17 lipca 2013 12:50\nWiolu , a miej ,to gdzieś co Ci zawistni ludzie mówią czy pisza rób swoje i sie nie przejmu , im jest zal ,ze sami gniusnieja i nic nie potrafia... i tego nie zmienisz ,a nie warto rezygnować z czegoś co daje Ci satysfakcję , bo inni krytykuja ...nie daj się ;)\nmartuchnaj 17 lipca 2013 13:01\nWiolu -jeszcze się taki nie urodził co by każdemu dogodził... :)\nja też spotkałam się z różnymi opiniami na temat tego co robię... nudzi mi się ... siedzę w domu nic nie robię... zamiast pisać bloga wolałabym się z dzieckiem pobawić... itd...itp... i to opinie od ludzi które znam osobiście i wiesz co? i mam to w d...:)\nniech każdy pilnuje siebie\njeden pije kawę u sąsiadki pół dnia obrabiając innych, drugi nie przepuści żadnego serialu, trzeci pracuje po 16 h na dobę zawodowo bo druga połówka pod sklepem stoi z piwkiem całe dnie... różnie to jest... każdy niech robi jak uważa i tego się trzymajmy :)\nodpocznij i wracaj szybko :*\nSlonka 17 lipca 2013 13:14\nOdpocznij, może jesteś po prostu zmęczona i bark Ci siły na zwyczajne ,,olanie'' zawistnych baranów. Szkoda zdrowia, sami nic nie zrobią, a do komentowania pierwsi się wyrywają. Docinki z powodu zazdrości nie są przyjemne, ale zawsze działania wyzwalają w ludziach emocje w jednych pozytywne w innych niestety negatywne i z tym robiąc cokolwiek musimy się liczyć, ale przecież jesteś zdolną, silną bestią i takim emocjonalnym ,,karłom'' nie zrobisz tej satysfakcji i nie znikniesz :)) Szkoda by było ... Nie znikaj, odpocznij i wracaj :)))\nLollipop 17 lipca 2013 13:15\nRzadko komentuję, co nie znaczy, że nie zaglądam :)\nMam kilka negatywnych doświadczeń z bloga, bo np. na facebooku ludzie nie są już tak "odważni". Wiele "przyjaźni" zawartych w bardzo chytrych celach, niewybredne wiadomości, kiedy nie dostaje się tego, co się chce i żąda.\nNe mogę nic doradzić, bo na polszczyznę nie ma leku, Nobla temu, kto w końcu go wynajdzie. krytykowanie, obgadywanie, zazdrość i wylewanie żółci to niestety cechy tego narodu. Najłatwiej krytykować, ale już siąść i coś zrobić albo chociaż zrozumieć- za dużo wysiłku.\nTrzymam kciuki za naładowanie akumulatorów :) I dużo słodkości przesyłam od Lollipopa.\nMy Crochet Privacy... 17 lipca 2013 13:25\nZnam to... Bardzo przykre, ale nie daj się i pokarz, że jesteś ponad to i nie daj się złamać! Może o to właśnie IM chodzi...?\nA tymczasem miłego wypoczynku :)\ndom where life happens 17 lipca 2013 16:09\nNie daj się Wiolu !!! Ja tez przechodzę cięższe chwile w swoim blogowaniu, ale podjęłam decyzję by przetrwać;)\nTrzymam Kciuki za Ciebie :) Szkoda byłoby...,\nKlepsydra 17 lipca 2013 23:56\nKiedyś, dawno, dawno temu na samym początku mojego blogowania strasznie się przejmowałam zdaniem innych. Bo pani x powiedziała, że kłamię! A pan y, że brednie piszę! A jeszcze ktoś tam, że jestem debilką i mam kretyńskie poglądy! Przejmowałam się do czasu. Rozmawiając z moim pierwszym wydawcą miałam totalnego doła po zmasowanym ataku trolli i chociaż do wielce żalących się i kwękających nie należę, to pękłam i wyżaliłam się mu. Wypłakałam mu swoje żale w mankiet. On uśmiechnięty i zadowolony zadał mi tylko jedno pytanie - a czy nazwisko pisali prawidłowo, bez błędów? Nie bardzo wiedziałam o co mu chodzi. Wtedy powiedział słowa, które powtarzam sobie raz po raz. NIE WAŻNE CO MÓWIĄ, BYLEBY MÓWILI I NAZWISKA NIE PRZEKRĘCALI. Tego się trzym :)\ndziurka 18 lipca 2013 08:36\nUważam tak jak Klepsydra. Głowa do góry i do przodu!\nMuszę częściej zostawiać ślad po sobie i pisać pozytywne komentarze.\nDasz radę, nie ma co się przejmować wariatami.\nMagdalena 18 lipca 2013 08:37\nWypocznij, spedz wyjatkowy czas z rodzina i nabierz do wszystkiego dystansu :))) Ja osobiscie nie poinformowalam nikogo o pisaniu bloga, wyjatkiem jest moj maz. Wlasnie z tej przyczyny o ktorej piszesz. W blogosferze mam sie czuc wolna. Nie mam ochoty, aby polowe mojej wsi w Polsce wiedzialo o moim zyciu za granica, a to wlasnie przyciaga jak magnes. Jak zyje???co robi???gdzie podrozuje???mozna stwierdzic zawartosc jej portfela???\nNie poddawaj sie :)))\nLatte House 18 lipca 2013 10:19\nWiolu, głowa do góry!! Jeżeli kochasz to co robisz i blog jest częścią Twojej pasji, to nie masz się czym przejmować:-)Popatrz ile nas tu jest:-) :-)\nBarbara Wójcik 18 lipca 2013 14:20\nA co Ty się Dziewczyno martwisz. Robisz to co lubisz, wielu ludziom sprawia to radość. A przed złośliwcami nie jesteś w stanie się schować!\nNaładuj akumulatory i wracaj, ale wstąp do mnie na www.5porroku.blogspot.com, ja nie znam uczucia zawiści i dlatego jestem szczęśliwa! Pozdrawiam, trzymaj się!\nUszyj Jasia 18 lipca 2013 15:44\nJa nie napiszę, "nie martw się"... Bo to dotyka, nawet jak się człowiek "nie przejmuje" i "nie martwi". Najgorsze jest to, że 1 osoba jest w stanie zburzyć cały sens Twojego tworzenia. Ostatnio usłyszałam bardzo, bardzo przykre słowa o moim tworzeniu i najgorsze w tym, że od bliskiej mi osoby. Jest mi smutno, ale jest też siła, by udowodnić, że szycie i blogowanie to nie "widzimisię". 3maj się i czekam:)\nEwa M 18 lipca 2013 18:44\nNiech każdy pilnuje swojego nosa ! Blog masz cudny, widać pasję w tym co robisz a resztę OLEJ ,Też musiałam się tego nauczyć . ŚMIEJ SIĘ IM W TWARZ-naburmuszonym patafianom .....\nThePaintedCameo 18 lipca 2013 22:32\nMam nadzieje, ze wyjazd Ci sie uda i odpoczniesz jak i nabierzesz dystansu do pewnych spraw.. Przykre to co piszesz ale niestety prawdziwe.. Mysle, ze trzeba po prostu sprobowac byc ponad to.. Nie kazdemu bedzie sie podobac to co robimy, nie kazdy to doceni czy zrozumie ale jesli Tobie sprawia to przyjemnosc, jesli to lubisz, to jest to najwazniejsze... :) Prowadzisz piekny blog, pelen cudnych prac i inspiracji.. Popatrz jaki masz krag odbiorcow.:) Skup sie na tym:) Pozdrowienia, Patrycja\nAneta 20 lipca 2013 20:22\nzawsze znajdą się takie osoby które nam zazdroszczą bo samym się im nic nie chce ale nie daj się kochana głowa do góry bo smutno będzie bez ciebie:-)\nviolka 22 lipca 2013 18:19\nTo zazdrość, należy ją ignorować. Być ponad nią. Życzę Ci tego, bo choć jestem tu pierwszy raz, to już widzę, że mi się podoba, to co tworzysz, i w jaki sposób to pokazujesz :)\nOsowiała Sowa 7 sierpnia 2013 15:10\nJa nie jestem do końca przekonana, że to zazdrość, jak napisały niektóre dziewczyny powyżej... Moim zdaniem to zupełnie inne wartości, inne postrzeganie świata, brak własnej pasji, zainteresowań, znudzenie i chyba bycie nudnym... Bo nie wierzę żeby osoba, która ma jakieś zainteresowania krytykowała zainteresowania innych. Chyba większość ludzi, tak jak napisałaś, woli siąść/położyć się na kanapie i obejrzeć kolejne "na wspólnej", "detektywi" i inne debilne "trudne sprawy". Wiesz, moja cała rodzina i znajomi i znajomi z pracy, wszyscy wiedzą o moim blogu, o tym co robię, nigdy nie spotkałam się z przykrym słowem, wręcz odwrotnie, większość się zachwyca, podziwia i zamawia dla dzieci, koleżanek, bliskich. Owszem, w pracy może ze 2 osoby zapytały skąd ja mam na to czas i kiedy ja to robię, a ja z uśmiechem odpowiadam, że lubię szyć, że mam czas, że mąż kąpie dziecko i kładzie go do spania, a ja szyję :)))\nMoim zdaniem, jeśli ktoś krytykuje Ciebie w sposób, który sprawia, że myślisz tak jak napisałaś, że wątpisz w siebie, to znaczy, że nie jest wart Twojej przyjaźni, uciekaj od tych osób jak najszybciej :) I ciesz się swoimi sukcesami i swoją pasją w gronie najbliższych życzliwych Ci osób :)))\nPozdrawiam serdecznie i lecę przeglądać pozostałe posty


Pierwsi chwalili autobusy na wodór. Dlaczego nie wystąpili o pieniądze? - Gospodarka komunalna\nPiotr Wiewióra • 23 marca 2021 - 00:01\nGdynia planuje wzbogacić swój tabor o pojazdy na wodór, ale może to potrwać jeszcze kilka lat. (Fot. MZK Gdynia)\nSamorządy coraz chętniej spoglądają w kierunku komunikacji miejskiej napędzanej wodorem. Do rządowego programu "Zielony Transport Publiczny" wnioski o dofinansowanie zakupu pojazdów z takim napędem złożyły jednak tylko trzy miasta. Co ciekawe: nie ma w tym gronie np. Gdańska i Gdyni, które jako jedne z pierwszych w kraju testowały wodorowce i biorą udział w projekcie dotyczącym wdrażania wodoru w transporcie.\nWodoru mamy w Polsce pod dostatkiem. Sęk w tym, że do napędzania pojazdów trzeba czystego wodoru oraz wybudowania stacji ładowania, a to kosztowne sprawy.\nGdańsk i Gdynia nie rezygnują ze swoich planów, ale do zainwestowania w wodorowy tabor chcą się najwyraźniej lepiej przygotować, oraz zyskać wcześniej dostęp do stacji tankowania, które wybudować ma Grupa Lotos.\nZ wyliczeń MZA w Warszawie wynika, że eksploatacja autobusu na wodór przy pokonaniu 800 tys. km - łącznie z infrastrukturą, serwisem i kosztami utrzymania oraz paliwa - kosztuje ponad 11 mln zł. W przypadku autobusu elektrycznego to 5,5 mln zł.


gruszka z fartuszka » proste i sprawdzone przepisy ze zdjęciami » miodowo-sojowe kiełbaski koktajlowe\nTe kiełbaski koktajlowe mają tylu zwolenników co przeciwników. Podobnie jak kurczak w miodzie. Ja je uwielbiam i gdy zrobiłam je po raz pierwszy żałowałam, że ich nie sfotografowałam by pokazać je na blogu. Nadrobiłam to jednak za drugim razem. Zniknęły błyskawicznie, choć chyba głównie za moją sprawą ;) Są doskonałą przekąską na imprezie, ciepłą, lepką i unikalną w smaku. Polecam wypróbować – choćby po to, by przekonać się, czy ten smak Wam odpowiada. Dla mnie są bombowe :)\nPamiętajcie jednak by wybrać kiełbaski wysokiej jakości. Niestety większość kiełbasek koktajlowych zawiera MOM, dlatego uważnie czytajcie etykiety! Ja mam już jedne sprawdzone – sprzedawane są w takim dużym, niskim słoiku w zalewie, bodajże marki Zimbo (choć pewna nie jestem). Długo się ich naszukałam. Początkowo myślałam nawet by zamienić je parówkami pokrojonymi na kawałki, ale obawiam się, że efekt nie byłby taki sam, przynajmniej pod względem wizualnym. A kiełbaski moim zdaniem prezentują się pięknie :)\n- 300 g kiełbasek koktajlowych\n- do podania okrągły bochenek chleba\nKiełbaski odsączamy z zalewy, przekładamy do miski. Dodajemy miód, sos sojowy i sok z cytryny i całość dobrze mieszamy, aż wszystkie składniki pokryją kiełbaski. Przekładamy kiełbaski na blaszkę o niskich brzegach (opcjonalnie naczynie do zapiekania) i wkładamy do piekarnika rozgrzanego do 200 stopni. Pieczemy, aż skórka na kiełbaskach się pomarszczy.\nZ chleba odcinamy górę, miąższ wydrążamy łyżką. Gotowe kiełbaski przekładamy do środka. Podczas jedzenia można odrywać kawałki chleba do przegryzania.\nJeśli będę robić imprezę, to będzie to jedna z obowiązkowych przekąsek na stole :) Wyglądają jak czerwone fasolki! :) Aż ślinka cieknie, gdy się na nie patrzy!\nno to spędzę przyszły tydzień na szukaniu porządnych kiełbasek! :D\nMożna by chociaż podać źródło przepisu – dostosowany do polskich warunków przepis Nigelli\nkml znałam przepis na te kiełbaski na długo przed pojawieniem się książki Nigelli :) Ponieważ jednak mam ją w domu, postanowiłam sprawdzić podobieństwo. Przede wszystkim różnią się znacznie proporcje. Po drugie u mnie nie występuje olej sezamowy, a u Nigelli nie ma natomiast soku z cytryny. Jak na tak krótką listę składników i prosty przepis różnice te są więc dość wyraźne. Sam przepis też nie jest zbyt odkrywczy – Nigella ma w swojej książce przepisy na czekoladę na gorąco, hummus czy frittatę, ale nie znaczy to, że są to jej autorskie przepisy :)\nDziękuję za ten przepis…. było przepyszne…. w ogóle wszystkie przepisy genialne, znalazłam tu mnóstwo inspiracji (cudne fotki).\nPingback: furosemide cost uk()


LosyZiemi.pl - Rio de Janeiro, Brazylia – Kobieta zatrudniona w placówce lekarskiej zarażona była koronawirusem SARS-CoV-2 przez 152 dni, nie miała objawów, mogła zarazić tysiące osób\nJesteś tutaj : LosyZiemi.pl » Ciekawostki, Niewyjaśnione, Niezwykłe i niewiarygodne, Pandemie i martwe zwierzęta, Świat i Wszechświat, Wirusy, choroby i epidemie, Zagrożenia » Rio de Janeiro, Brazylia – Kobieta zatrudniona w placówce lekarskiej zarażona była koronawirusem SARS-CoV-2 przez 152 dni, nie miała objawów, mogła zarazić tysiące osób\nTrwające pięć miesięcy zakażenie koronawirusem u jednej z pacjentek potwierdziły we wtorek 1 września służby medyczne stanu Rio de Janeiro w południowo-wschodniej Brazylii. Naukowcy przypuszczają, że w tym okresie kobieta zatrudniona w placówce lekarskiej mogła zarazić tysiące osób.\nWedług badania Federalnego Uniwersytetu w Rio de Janeiro (UFRJ), którego wnioski we wtorek zaprezentował brazylijski dziennik „O Globo”, kobieta, u której po raz pierwszy stwierdzono infekcję SARS-CoV-2 w marcu, jeszcze w sierpniu miała w swoim organizmie koronawirusa.\nBadając nietypowy przypadek, wirusolodzy z UFRJ orzekli, że kobieta nie została ponownie zainfekowana, ale przez 152 dni nie pozbyła się ze swojego organizmu SARS-CoV-2.\n„To najdłuższy dotychczas stwierdzony na świecie przez służby medyczne przypadek choroby wskutek infekcji koronawirusem” – podsumowali naukowcy brazylijskiej uczelni.\nPo kwarantannie wróciła do pracy w placówce medycznej. Nie wykazywała żadnych objawów zakażenia\n„Informacja o obecności koronawirusa w organizmie pacjentki wyszła na jaw po ponownym przeprowadzeniu testów na obecność SARS-CoV-2 u grupy 3000 osób, które poddały się jednemu z badań” – ustalił „O Globo”.\nBilans pandemii w Brazylii\nBrazylia jest drugim po USA krajem świata z największą potwierdzoną liczbą zakażeń.\nDo wtorku służby sanitarne tego południowoamerykańskiego kraju potwierdziły już blisko cztery miliony infekcji. Łączna liczba ofiar śmiertelnych pandemii w Brazylii wynosi już ponad 121 tysięcy.\nPfizer ogłosił, że jego lekarstwo na COVID-19 ma wysoką skuteczność w zapobieganiu ciężkiemu przebie...\n« Aleksiej Nawalny otruty został nowiczokiem\nOpracowano szybki test molekularny do wykrywania koronawirusa SARS-CoV-2, wynik gotowy do odczytu smartfonem w 30 minut »


Tanuki-Czytelnia - Ariel's Diary 4 - Paradise : rozdział 14\nGwiazda szczęścia, czyli Wypad-ka z Rezydencji\nRozdział Trzynasty: Gwiazda szczęścia, czyli Wypad-ka z Rezydencji* ^^\n- Łał, KAWAII!!!!! ^_^\n- Rzeczywiście, KAWAII! (ŚLICZNY!)\n- Shin, skąd żeś wytrzasnął takiego fajnego pieska???\n- Wyszedł do mnie z lasu, sekundę przed tym, jak się zjawiliście!\n- KAWAII!!!! ^_^\nTak brzmiały krzyki zachwytu trójki maluchów, kolejno, Hajime, Mannena i Shina, na widok wspaniałego, śnieżnobiałego psa... a raczej wilka. Nasz drogi Kibuś wpadł przypadkiem na dzieciaki i, za Chiny Ludowe, oderwać się nie mógł... jak widać, zresztą. Shin, najmłodszy z Rycerzy Leafa, blondynek o króciutkich włoskach, w zielonych rybaczkach, oraz, znani nam już, Hajime i Mannen, ściskali wilka i wieszali mu się na szyi.\n- Nigdy go tu wcześniej nie widziałem. Musi być nowym pupilkiem Gładko-Głowego... znaczy pana Tanaki! ^^ - stwierdził Mannen, przyglądając się wilkowi. - Ale masz żółte oczy!\nTymczasem, Kiba miał nie lada rozterki...\n- "I co ja mam zrobić? Nie wiem, czy mogę zmienić się przy nich w człowieka i zapytać o tę Pritię-san... A uciec tak ot co też nie mogę, bo wieszają mi się na szyi... Może jak warknę, to sobie pójdą...? Nie no, nie mogę straszyć dzieciaków z obcego wymiaru... W ogóle, czemu ja się w to wpakowałem? A, fakt, ta większa dwójka biegła w tą stronę, jakby coś ich goniło, więc skoczyłem, w razie czego, na pomoc! >_<0"\n- Mannen-nii, bawiliście się w coś? - zapytał nagle Shin-chan. - Wyglądało, jakbyście przed czymś uciekali!\n- No właśnie, uciekali! - potwierdził Hajime.\nKiba nastawił uszu.\n- Czekaj, ja powiem! - Mannen wyrywał się do odpowiedzi. - Wyobraź sobie, Shin, że spotkaliśmy jakiegoś zawodowego mordercę! Właśnie! Trzeba zawiadomić jak najszybciej pana Awayuki! Albo kogolwiek! ><\n- "Mo... Mordercę... znaczy... Hitokiri??? - pomyślał Kiba. - Czyżby spotkali Himurę-san?"\n- Właśnie, lepiej się stąd wynośmy, zanim nas znajdzie! - dodał Hajime, rozglądając się na boki, ale w dalszym ciągu nie puszczając wilka (Tylko Mannen już się na nim nie wieszał)\n- Kto to jest? - spytał przerażony troszkę Shin.\n- Nie mam pojęcia, ale to jakiś bardzo podejrzany, wyglądający jak kobieta, osobnik! Prawie daliśmy się zwieźć jego wyglądowi!\n- "Chmm... Obaj wyglądają jak kobiety... i Okita-san i Himura-san. Może po prostu spytam?"\n- Powiedział, że jest z jakiegoś Shin... Coś z twoim imieniem, Shin-chan, jakoś... Shinsu... - zastanawiał się Hajime, gdy nagle ktoś mu przerwał...\n- Shinsen Gumi?\n- Tak, właśnie... A, kto to powiedział???\nCała trójka spojrzała na wilka.\n- Nie spotkaliście przypadkiem Okity Soujiego-san z Shinsen Gumi?\n- T-t-t... ten... - wyjąkał Hajime, momentalnie od niego odskakując...\n- ...Pies MÓWI!!! - dokończył Mannen, łapiąc Shina i odskakując z nim w tył...\n- Ara, tu jeteście, dzieciaki! Tak nagle mi zniknęłyście! ^_^\nOkita Souji uśmiechał się od ucha do ucha, a dzieciaki miały przerażone, do kwadratu, miny...\n- T... to ten morderca!!! - ryknął Mannen.\n- Ara, Kiba-san, pan też tutaj? o^_^o Nareszcie się znaleźliśmy!\n- Tak jak myślałem, że to o panu mowa, Okita-san... - odparł Kiba, przybierając w tym momencie postać ludzką, przez co dzieciaki dostały wytrzeszczu oczu... - Tylko... dlaczego pan straszy te dzieciaki, Okita-san?\n- Ja, straszę? Powiedziałem tylko, że jestm Hitokiri'm z Shinsen Gumi...\n- No właśnie... A gdzie pozostali?\n- O to samo miałem pana zapytać, Kiba-san...\n( - Teraz mamy szansę, Hajime, Shin! - szepnął Mannen. - Zwiewajmy, dopóki rozmawiają...\n- Jasne!!! >< - potwierdziła pozostała dwójka.)\n- Wygląda na to, że się zgubiliśmy... - stwierdził <wczesny> Kiba.\n- W sumie, ja byłem już w rezydencji... - przyznał Okita. - Ale nikogo, oprócz tej dziwnej kobiety, nie spotkałem, więc nawet jej się nie pytałem. A, no... jeszcze tą dwójkę dzieciaków spotkałem...\n- Właśnie, może one... mogą nam pomóc się odnaleźć?\n- Dzieciaki... dokąd się wybieracie? - zapytał tym swoim przerażającym głosem Okita, na co Mannen, Hajime i Shin, zatrzymali się w miejscu, odwrócili głowy i spotkali oko w oko z tym strasznym wzrokiem Soujiego-zabójcy. Kiba popatrzył na szermierza, z deka zbaraniały (o ile on może zbaranieć) i zrozumiał, dlaczego dzieci wystraszyły się tego dobrego człowieka.\n- Nie bójcie się go, dzieci... - powiedział spokojnie Kiba. - Nie jest taki straszny na jakiego wygląda.\n- Czy ja wyglądam na strasznego? o^-^o - Soujiemu znowu zmienił się wyraz twarzy. - Jeżeli was wystraszyłem, to bardzo przepraszam! - skłonił się przed dziećmi. - Razem z Kibą-san i jeszcze dwójką przyjaciół, przybyliśmy do was w pokojowych zamiarach! o^---^o\nDzieciaki spojrzały po sobie i odwróciły się, by uzgodnić razem sytuację.\n- W sumie to, ten Hitokiri nie wydaje się taki zły! - powiedział Mannen.\n- Wygląda na bardzo miłego człowieka! - stwierdził Shin, który go widział po raz piewszy.\n- Do tego, ten przepiękny pies jest po jego stronie! - dodał Hajime.\n- Przepraszam, że przeszkadzam, ale... - Souji podszedł do nich, obejmując rękami Hajime i Mannena. - Kiba-san nie jest psem, a wilkiem. Sam by pewnie nawet się nie odezwał... nie? - mrugnął do niego. - Natomiast, jeżeli chodzi o Hitokiri... Hitokiri'm z prawdziwego zdarzenia jest nasz kolega, który nam gdziś zniknął, Himura Kenshin-san...\n- P... Prawdziwym??? O.o - wyjąkali Hajime i Mannen.\n- Ale Kenshin-san jest "Złotym Człowiekiem", nawet lepszym ode mnie... Przynajmniej tak go nazywa Ariel-chan...\n- A... Ariel-chan? - spytał Mannen.\n- Ta, Tsukino Ariel-chan... ^_^\n- AAAAAAAA!!!! - ryknęły dzieciaki, teraz dopiero zajarzając. ^_~\nNatomiast, cofnąwszy się trochę wstecz, przerażający krzyk rozdarł powietrze... ponieważ Mayune skapła się, że kolejny obiekt jest zainteresowiania... zwiał.\n- Czy... to przypadkiem nie dochodziło z domu? - zapytał Kenshin, marszcząc brwi. - Może to pańska córka?\n- A, jak najbardziej, to był głos Mayune-chan ^^ - odparł wesoło Kaoru. - Proszę się nie martwić, pewnie znowu zaciągnęła do siebie jakiegoś przystojniaka, a dzieciaki, ZNOWUŻ sprzątnęły jej go sprzed nosa... Żadna nowość. ^^\n- Acha... ^^0\n- Lepiej szukajmy tych pańskich przyjaciół! - powiedział Kaoru, a po chwili... - Przystojniaka?\n- Dzieciaki? - to powiedział równie zdziwony Ken.\n- Himura-san, czy pańscy przyjaciele... to sami faceci?\n- Tak, de gozaru yo...\n- A czy są przystojni?\n- No, ja myślę... Kiba-dono oraz Ryuichi-dono są bardzo przystojni, natomiast Souji-dono... jest po prostu ŚLICZNY........ ^^0 A... coś pan sugeruje?\n- SZYBKO!!!!!!!! - wrzasnął Kaoru, ciagnąc Kena za sobą.\nW ten sposób wczesny Kaoru skapnął się, że jego "kochliwa" córeczka najwyraźniej złapała jednego z przyjaciół Himury-san.\n- Szybko, jeżeli jest tak, jak myślę, to może jeszcze zdążymy ich złapać!!!! >_<\n- Ale kogo, de gozaru??? ^^0\n- Dzieciaki i któregoś z pańskich przyjaciół!!!\nKen i Kaoru dopadli Mayune akurat, gdy była już w szlafroku... na szczęście, of coz! ^^\n- Mayune, co się stało, do diabła, gdzie on jest?! - krzyknął Kaoru.\n- Souji-dono, Kiba-dono, Ryuichi-dono!!! ^^0\n- TO JA SIĘ PYTAM, GDZIE ON JEST?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!? - ryknęła Mayune, tak głośno, że wiater (<=???) rozwichrzył obojgu (Bogu) winnym fryzury. ^_~\n- E... to znaczy, że jednak ktoś tu był? - zbaraniał z leksza Kaoru (chyba się serio nie spodziewał...)\n- OCZYWIŚCIE!!! TEN~! TEN~! JAK MU TAM BYŁO!!!!!! >_<\n- Ano, Mayune-dono, mogłaby pani przybliżyć mi wygląd tego człowieka?\n- NIE, NIE MOGŁABYM, TY PANIU... - darła się dalej Mayune, ale zatkało ją, przypominając sobie scenę z Soujim. - Czy... czy pan jest kolegą... tamtego pana... czy koleżanką? - na to ostatnie Ken o mało nie zaliczył glebki.\n- Mayune-chan, jak możesz być tak niegrzeczna, ten pan to Himura Kenshin-san, szermierz z innego wymiaru!!! ><\n- Po ostatnim spotkaniu mogę być niepewna... >< Tamten gościu również wyglądał jak kobieta...\n- Nic się nie stało, Kaoru-dono! - Ken uspokoił ojczyma Mayune, po czym zwrócił się do niej. - Czy to nie był przypadkiem Okita Souji-dono, szermierz z Shinsen Gumi?\n- A bo ja wiem, jak on się nazywał!!! - Mayune wzruszyła ramionami.\n- No... taki śliczny jak kobieta, z długimi niebieskimi włosami......\n- AAA, TO TEN DRAŃ!!!!!!! ><\n- ORO! O.O - Ken zdębiał, gdy Mayune złapała ojczyma za fraki i zaczęła nim trząść. - ZNOWU MI ZWIAŁ!!! ><\n- Ma... yune-chan... T-ten p-pan j-jest j-jego p-przyjacielem i p-przyszedł g-go p-poszukać... - ją-ją-jąkał się Kaoru.\n- A... - Mayune puściła Kaoru, przez co ten wylądował na podłodze. - Więc idę z wami... Himura-san, tak? - zrobiła do niego maślane oczka. - Chciałam policzyć się z tym draniem, ale jeśli pan sobie tego nie życzy...\n- N-nie... Znaczy się... Oro...... O.o' - Ken nie wiedział co powiedzieć. ^^\nKaoru stwierdził, że dzieciaki najprędzej wyprowadziły Okitę-san gdzieś tylnymi drzwiami do ogrodu. Mimo, że Souji i Kiba, tak seryjnie, byli po przeciwnej jego stronie, Kenshin-kun nie zawiódł się i znalazł innego zaginionego towarzysza. Gdy ich zauważyli, Ryu i Mawata-chan rozmawiali w najlepsze.\n- O, co tutaj robi Sakuma-san? - zdziwił się Kaoru.\n- Sakuma-san, ten boski Sakuma-san, gdzie?!?! - wiadomo kto ^_^0\n- Oro... Znaleźliśmy się... - uśmiechnął się Kenshin. - Ryuichi-dono, z kim tam rozprawiasz?\n- To moja najmłodsza córeczka, Mawata-chan... Śliczna, co nie? - mrugnął do Kena Kaoru, kiedy podchodzili do nich.\n- AAA!!! - krzyknął Ryu, momentalnie uśmiechając się promieniście. - Kenshin-kun!!! XD\n- Kto? - Mawata odwróciła się i zobaczyła kawałek swej rodzinki. - Tata? Mayune? Ara???\n- SAKUMA-SAAAAAAAN!!!!!!! - zachwycona Mayune biegła w stronę Sakumy-san...\n- KENSHIN-KUUUUUUN!!!!!! - zachwycony Sakuma-san biegnął w stronę Kenshina-kun...\n- <KA-DUP> - zachwyceni Mayune i Sakuma-san zderzyli się ze sobą.... ^_^\n- Oro... - wcale nie zachwycony Kenshin. =_=0\nW następnej scenie Mawata-chan opatruje rannego Ryuichiego (czytaj zakłada plastra na czoło), natomiast Kaoru ranną Mayune. (jak wyżej)\n- Ryuichi-dono, proszę uważać następnym razem... >_<0\n- NIE MA TEGO ZŁEGO, CO BY NA DOBRE NIE WYSZŁO!!! - odparł krzykiem Ryu. - Przynajmniej Mawata-chan udzieliła mi pierwszej pomocy!!!\n- "Ma... wata... TY~~!!! - wściekała się w myślach Mayune. - Ja ci dam, mojego boskiego Sakumę-san!!! ><"\n- Oj, Ryuichi-san! - zaśmiała się Mawata, na co Mayune (Kaoru zresztą też) rozszerzyła gały, zdziwiona, po czym, ze zrozumieniem, uśmiechnęła się. No fakt, po tym, co przeżyła, ta mała zasługuje na odrobinę szczęścia, jaką może dać ten szurnięty 31-latek. Mayune nie będzie się, więc, między nich wtrącała, tak przynajmniej wywnioskował z jej miny Kaoru. ^_~\n- A, WŁAŚNIE!!! - ryknął niespodziewanie Ryuichi, podskakując z ławki jak oparzony i wskazując palcem na Kena (co do ładnych rzeczy nie należy ^_~). - PRZYNAJMNIEJ ZNALEŹLISMY SIĘ Z KENEM-KUN!!! ZNACIE WOGLE KENA-KUN?????\nMayune i Kaoru z deka zbaranieli.\n- No, oczywiście... - potwierdzłi Kaoru. - Spotkałem Himurę-san na naszym dziedzińcu, tak jak niegdyś Hayate-kun i zaprzągnąłem do roboty przy przeprowadzce.\n- Ach, Otousan, jak mogłeś??? - opierniczała go Mayune. - Nie łapie się tak obcych ludzi i mówi:"TY, POMOŻESZ MI POSPRZĄTAĆ!!!" - znowu złapała go za fraki i powiedziała moderczym głosem.\n- Oro, ale to tak nie wyglądało... - odrzekł zdębiały Ken. - A, właśnie... Mawata-dono? - zwrócił się do niej ze ślicznym uśmiechem, aż ta zaczerwieniła się. - Himura Kenshin desu, miło panienkę poznać ^_^\n- A... nawzajem... - odparła Mawata, czerwieniąc się całą parą.\nMayune dalej "szamotała" się z ojcem, więc, Ken stwierdził...\n- No może chodźmy znaleźć Kibę-dono i Soujiego-dono...\n- WŁAŚNIE!!! ><0 -Ryuichiemu znowu się coś przypomniało. - NA ŚMIERĆ ZAPOMNIAŁEM! Mieliśmy znaleźć Pritię, czy jak to tam leci!!! I Rycerzy!!! ><\n- Oro... To ty nie o tym rozmawiałeś z Mawatą-dono???\n- WCALE, A WCALE!!! o^__^o\n- Acha........ =_=0 <=Ken.\n- Himeno i trójka Rycerzy są w tej chwili w innym wymiarze.\n- Wiem, Mawata-dono, twój ojciec... przepraszam, ojczym, mnie już poinformował. Ale my tak naprawdę szukamy byłej Priti, czyli Takako-dono...\n- Oooooj, Ken-kun, jakiś ty niedelikatny!!!!! >< - stwierdził Ryu-chan, zerkając na minę Mawaty-chan. - Nieważne zreszta, Mawata-chan już się tym nie przejmuje, prawda?\n- Hai... - potwierdziła dziewczynka z uśmiechem, ale w tej samej sekundzie zaśmuciła się na moment, co zauważyła Mayune, zdążywszy już puścić ojca na ziemię.\n- "Ona go nadal kocha, czy jak???" - pomyślała Mayune.\n- Ale Himeno-chan i jakiegoś Rycerza-kun też mieliśmy przyprowadzić... - powiedział Ryu ze smutkiem.\n- Po Takako-san i Sasame'go-san będziemy mogli iść, jak znajdziemy dzieciaki, ale jeżeli chodzi o Himeno i pozostałych Rycerzy.... - zaczął wyjaśniać Kaoru, ale starsza córka mu przerwała...\n- Himeno na pewno będzie się guzdrała, więc możecie zostać u nas... na noc, oczywiście! Oho ho ho ho! - zaśmiała się Mayune. - "Ostatnia szansa, został jeszcze jeden, może ten... Kiba-san będzie równie piękny, co koledzy!!! >< - dodała w myślach. - To idziemy, otousan, szukać tego przystoj... znaczy, przyjaciela Sakumy-san i Himury-san oraz tego nie czułego na moje... znaczy, Soujiego Okitę-san! O ho ho ho ho!!! - śmiech... a'la Mayune, Naaga the Serpent oraz Kashiwagi Sae ^_~\n- No to chooooo....... dźcie! - Kaoru został pociagnięty przez Mayune, natomiast pozostali wzruszyli ramionami i poszli za nimi.\nW tym czasie, dzieciaki poznały w skrócie historię czwórki podróżników, jakimi są Ken, Ryu, Kiba oraz Souji i stwierdziwszy, że mogą tu w czymś pomóc, zabrały tych dwóch ostatnich do krainy zwanej Leafenią. Słup pionowego światła przeniósł ich na miejsce, a tam, jak na zawołanie, pojawiło się dziwne,latające stworzenie, wyglądające jak płaszczka, które uniosło całą piątkę w przestworza.\n- Więc to jest Leafenia? Łał, jak pięknie, cudownie!!! - cieszył się i zachwycał Souji, podziwiając wspaniałe widoki natury, pełne zielonych lasów, łąk i przejrzystych rzeczek. Kiba tylko łypał wzrokiem i nic nie mówił. Szermierz dopiero później skapnął się, że wilkowi musiało być trochę przykro, gdyż jego Raj pewnie wyglądał równie pięknie i zachwycająco...\n- Nie zawsze tak tu wyglądało... - zaczął opowiadać Mannen. - Wiecie, że Takako-san była Królową Klęski, prawda? A wiecie, co zrobiła z tym miejscem? Pozbawiła go kompletnie Leafa i wyglądało jak jedno wielkie pustkowie.....\n- Pustkowie? To zupełnie jak Raj Kiby-san... - stwierdził Souji, zerkając na niego. - Ale... patrząc na obecną Leafenię, jestem pełny optymizmu i wierzę, że "Rakuen" będzie wkrótce wyglądał tak samo!\nKiba nic nie powiedział, ale w głębi duszy podziękował Soujiemu za te pokrzepiające słowa.\n- A co się stało, dokładnie, z pańskim Rajem, Kiba-san? - zapytał nieśmiało Hajime.\n- Mówiliśmy, (a w zasadzie, to ja mówiłem....) został zamieniony w pustkowie przez pewnego złego demona, a nawet dwóch, tylko, że jeden zwala winę na drugiego! W sumie nie wiemy, kto, lub co, to zrobiło, ale faktem jest, że potrzebujemy pomocy Takako-san, byłej Priti... - objaśnił wszystko Okita.\n- W tym rzecz, "byłej Priti", Takako-san nie jest już Pritią! - odparł Mannen. - Powinniście raczej poczekać na Himeno-oneechan, obecną Pritię, ona z pewnością użyczy wam Leafa i naprawi wasz Raj?\n- Mo... Może to zrobić??? - w tym momencie Kibuś się ożywił.\n- Oczywiście, Himeno-oneechan może bez przeszkód oddawać Leafa! - potwierdził Hajime.\n- Więc, ona...\n- Nie chcę studzić twojego zapału, Kiba-san... - wtracił się Souji. - Ale racz zauważyć, że niewiadomo, czy to utrata Leafa jest przyczyną obecnego stanu Raju... Niewiadomo, czy Leaf (Lif) coś tu pomoże...\n- Pomoże, pomoże! - uśmiechnął się Mannen. - Leafe, czakra, ki, energia duchowa i Bóg wie co tam jeszcze... to praktycznie wszystko to samo... ^_~ Ariel-chan nam to tłumaczyła... U nas może to się nazywać "Lif", u was całkiem inaczej, ale mniej więcej chodzi o to samo... Jestem pewny, że Himeno-oneechan i jej Leafe pomogą waszemu Rajowi.\nSouji zauważył, że Kibie aż oczy zaświeciły ze szczęścia.\n- Sou ka... A więc tak... Ariel-chan jest naprawdę przewidująca... - Okita w końcu zrozumiał. - To dlatego kazała nam przyprowadzić również Himeno-san...\n- Ale mówiliśmy, że Himeno-chan nie ma teraz w domu... - przypomniał Shin-chan.\n- Nie ma sprawy, Shin-chan, zaczekamy na nią... - odparł Souji. - Zresztą, i tak musimy znaleźć jeszcze Kenshina-san i Ryuichiego-san...\n- A, widzę ich! Tam są! - krzyknął niespodziewanie Hajime.\n- Ara, gdzie? Gdzie? - Souji zaczął patrzeć w dół i po chwili, razem z Kibą, ujrzał na ziemi dwie sylwetki, kobiety i mężczyzny. Sasame pomachał do nich.\n- Ooooi!!! Sasame! Takako! - wydzierał się Mannen, odmachując.\nWraz ze zniżającym się lotem ogromnej płaszczki, Souji mógł wyraźniej zobaczyć twarz mężczyzny. Sasame, na oko dwudziestoparoletni facet o białych (ale nie siwych...), krótkich włosach, uśmiechał się do Soujiego, mimo, że widział go pierwszy raz w życiu. Okita pomyślał, że to jeden z tych spokojnych typów, które uśmiechają się prawie zawsze i wydają się niczym nie przejmować, ale tak naprawdę pod maską obojętności i szczęścia kryją smutek i bolesną przeszłość. W zasadzie, ocenił Sasame'go prawie doskonale. Nie wiedział wówczas, że Sasame zdradził Rycerzy, ponieważ kochał Takako, która wtedy była Saihi, Królową Klęski (<=Cokolwiek to znaczy... =_=0) i przeszedł (na moment) na jej stronę. I on i Kiba wiedzieli tylko tyle, że Takako była kiedyś "Pritią", a Sasame był... i nadal jest, of korz, Rycerzem Dźwięku. Gdyby nie fakt, że Mannen przedstawił się jako Rycerz Lodu, Souji pomyślałby, że Sasame jest takowym, ponieważ wyróżniał się bielutkim jak śnieg ubraniem, białym płaszczem, powiewającym ''zgrabnie'' ^_~ na wietrze oraz białymi butami. Wyglądał jak taki grzeczny chłopczyk, a kiedy już z nim rozmawiał, jeszcze bardziej przekonał się w tym stwierdzeniu.\nKiba, natomiast, zwrócił baczniejszą uwagę na kobietę, stojącą obok Sasame'go. Miała duże, zielone oczy i czerniste, związane wstążką włosy, które bardzo kontrastowały z białą jak śnieg skórą. Takako-san ubrała była w cieniutką, zieloną bluzeczkę i niebieską, z deka starodawną spódnicę. Sprawiała wrażenie miłej osoby, do tego tak samo opanowanej i mądrej jak jej facet, któremu okularki na nosie jeszcze bardziej dodawały "inteligenckiego" wyrazu twarzy, jednakże, w przeciwieństwie do Soujiego, stoicki spokój Sasamego nie spodobał mu się, mimo, iż w zasadzie... Kiba jest taki sam, a przynajmniej bardzo do niego podobny... Może dlatego, w końcu to przeciwieństwa, a nie podobieństwa, się przyciągają... ^_~\n- Sasame! Takako! - wrzasnęły jak jeden mąż dzieciaki, skacząc z płaszczki, zanim jeszcze wylądowała i rzucając się, Hajime i Shin na Takako, Mannen na Sasame'go.\n- Mannen, Hajime, Shin-chan, co was sprowadza? - spytała Takako, głaszcząc Shina po główce. - Ostatnio rzadko do nas wpadacie...\n- To wy do nas rzadko wpadacie! - zaprotestował Shin.\nSouji i Kiba zeszli powoli ze stworzonka, szermierz pogładził je po pysku i powiedział, że na razie "dziękujemy"... Ku jego zdziwieniu, płaszczka zrozumiała i odleciała XD...\nSasame usśmiechnął się do nich.\n- Mamy gości, Takako. - powiedział.\n- Widzę... - odparła. - Chyba raczej powinnam była spytać... co waszych przyjaciół do nas sprowadza?\n- To są przyjaciele Ariel-oneechan... Pan Okita i pan Kiba. - wyjaśnił Mannen. - Mają do was pilną sprawę...\n- Sasame, Rycerz Dźwięku... - przedstawił się, podając każdemu rękę. - Ta piękna pani obok nazywa się Takako...\n- Miło mi ^^ - powiedziała Takako, również podajac Soujiemu i Kibie rękę.\n- Ee... Znaczy... - Souji nie wiedział w pierwszej chwili, co powiedzieć, chyba trochę onieśmielała go uprzejmość tej dwójki, ale w końcu wymamrotwał. - O... Okita Souji desu, jestem szermierzem z wymiaru "Peace Maker Kurogane"... a kolega to Kiba-san, wilk z wymiaru "Wolf's Rain".\n- Wi... Wilk? - powtórzył Sasame, a Kiba kiwnął i rzekł:\n- Proszę spojrzeć pod innym kątem... Zmniejszę trochę moc...\n- Nie, nie trzeba... Widzę... - błękitne oczy Sasamego przeszyły iluzję Kiby i w tej chwili podziwiały wspaniałego, złotookiego, śnieżnego wilka. Souji z uśmiechem na ustach pomyślał, że pasowaliby do siebie jak ulał... biały pan i pies w kolorze śniegu. Zaraz się skarcił za tę myśl, ponieważ oczywistym było, że Kibie-san coś takiego by się nie spodobało.\n- W takim razie, Kiba-san, Okita-san... - powiedział w końcu Rycerz Dźwięku. - Słucham?\n- Ee... - Soujiego zatkało.\n- Czym możemy służyć? - Takako ponowiła pytanie ukochanego.\n- A, tak... Już mówię, znaczy... Mannen, buzia na kłódkę, to nasza sprawa! - skarcił chłopca, który już otwierał usta, by coś powiedzieć. - No więc... - Souji w dalszym ciagu nie wiedział, jak ma to wszystko wyrazić. Żałował w tej chwili, jak diabli, że nie ma z nimi Kenshina-san. W końcu, Kenshin-san jest takim świetnym dyplomatą-negocjatorem i w ogóle tak grzecznie i inteligentnie potrafi mówić, że przy nim Souji wypada jak zwykły... wieśniak... ^^0 I właśnie, w tym momencie coś do niego dotarło... Kiedy Souji zdążył tak polubić Kenshina? Dlaczego, odnosi się do niego z tak wielkim respektem, szacunkiem i Bóg wie czym jeszcze? Dlaczego tak bardzo go... podziwia? Przecież jest jego wrogiem, a raczej... i przede wszystkim... Okita wcale nie jest gorszym szermierzem, czy człowiekiem od niego... Właśnie, Souji może być tak samo dobrym mówcą jak on...! Kenshin mu wcale nie jest potrzebny! Ani Ryuichi nawet!\n- Może ja wyjaśnię? - odezwał się Kiba, stwierdziwszy, że jego kolegę coś wcięło i jakoś za Chiny Ludowe nie umie się wysłowić.\n- A... Nie, nie trzeba, Kiba-san, ja powiem... - Souji teraz się wystraszył, że wilk odbierze mu jego wielką chwilę "bycia dyplomatą-negocjatorem"... ^_~\n- To bardziej moja sprawa niż twoja, Okita-san... - odrzekł spokojnie Kiba.\n- Ale... ja... JA CHCIAŁEM BYĆ WIELKIM DYPLOMATĄ-NEGOCJATOREM, TAK JAK KENSHIN-SAN!!! - wypsnęło się Soujiemu z deka za głośno, w dodatku prosto w twarz Sasame'mu-san i... na czołach wszystkich, łącznie z Kibą-kun, pojawiły się znaczące krople.\n- On jest komikiem, możecie mi wierzyć... - stwierdził Mannen. =_=\n- Ee..... Wcale nie.... Ja chciałem poważnie....... - Soujiego znowuż wcięło.\nW tym momencie Sasame uśmiechnął się i razem z Takako parsknęli śmiechem.\n- E... Ano...... ^_^0 - próbował coś powiedzieć Souji.\n- Wiesz, Okita-san, przypominasz mi innego znajomego Ariel-chan, Sakumę Ryuichiego, bodajże... (I nie tylko jego, zresztą...) - stwierdził Sasame. - I jeszcze jedno...\n- Nie musisz na siłę udawać kogoś innego niż jesteś ^_^\n- A... ale ja wcale nie udaję... Zawsze jestem taki radosny, pełny życia, szczery i dobrze wychowany! - Souji wreszcie odzyskał swoją osobowość, a uśmiech ozdobił jego twarz. - To skoro już przy tym jesteśmy, to ja wyjaśnię w czym rzecz! Mianowicie, Ariel-chan, a także Xellos-san, Nuriko-san, no i my, tzn. ja, Kiba-san, oraz ci, którzy nam się zgubili w rezydencji Awayukich-san, czyli Kenshin-san i Ryuichi-san, bardzo uprzejmie prosimy, aby pani Takako, "była Pritia"... - tutaj ukłon w stronę Takako. - A także, oczywiście, pan, panie Sasame, ponieważ nie wyobrażam sobie, aby zgodził się pan puścić swoją ukochaną samą, udali się z nami do jednego wymiaru, gdzie... - zaczerpnął powietrza, bo powiedział to wszystko na jednym oddechu i... zaciął się... Resztę opowiedział już Kiba, omijając pewne niewygodne szczegóły.\n- Więc... Mówicie, że to o Takako mowa w tym wierszyku...? - spytał Sasame po wysłuchaniu recytującego z pamięci Kiby. - Ale nie wiecie, o co dokładnie chodzi w tej całej przepowiedni?\n- Nie... - pokręcił głową Souji. - Ale faktem jest, że coś lub ktoś zamienił Raj wilków w istne pobojowisko, a przyjaciele-wilki pana Kiby są przetrzymani przez dwójkę demonów w razie, gdybyśmy nie mieli ochoty kogoś z przepowiedni przyprowadzić...\n- Przetrzymywani? Znaczy, są zakładnikami? - wystraszyła się Takako.\n- No, może nie tyle zakładnikami, w końcu jeden to znajomy Xello... ^^0\n- SĄ zakładnikami... - przerwał mu Kiba, zaciskając pięści. - I nie spocznę dopóki ich stamtąd nie wydostanę...\nTakako i Sasame spojrzeli na siebie, a dzieciaki na siebie.\n- Chyba nie mamy innego wyjścia, co, Sasame? ^-^\n- Na to wygląda, Takako ^-^\n- Więc... pomożecie nam?!?!?! ^___^ - Souji aż podskoczył z radości, gdy ci kiwnęli. - ARIGATO GOZAIMASU~!!!! - ryknął.\n- To ja powinienem dziękować... - uśmiechnął się pod nosem Kiba.\n- YOSHI!!! (DOBRA!!!) - wrzeszczał Souji. - No to jeszcze tylko znajdziemy Kena-san i Ryu-sana, poczekamy na Himeno-san i Rycerzy-san i możemy wracać!!!!!!!! ^_________^ PIERSZA MISZYN IMPASIBLY BENDZIE KOMPLIT!!!!!!!!!! YOSHI!!!!!!\n(Czy on przypadkiem nie naoglądał się ''Bleacha'' i Don Kanonjiego???? =_=0)\n- Okita-san, mówi pan z błędami! - zauważył grzecznie Mannen.\n- Mannen-nii, jak można mówić z błędami??? - zainteresował się Hajime.\n- No ortograficznymi! Nie widać? ^__^\n- Nawet nie słychać..... - Hajime i Shin z leksza zbaranieli...\nSasame i Takako wymienili porozumiewawcze uśmiechy, po czym on stwierdził, że w takim razie mogą wracać do rezydencji Awayukich... wszyscy, naturalnie. Po drodze, znaczy przechodząc dziedzińcem w stronę rezydencji (bo podróż z Leafeni zajęła im parę sekund), Sasame spytał o wspomnianego przez Soujiego ''Ryuichiego-san" i doszedł do wniosku, że to ten sam, którego on miał na myśli, mówiąc o jego podobieństwie do Okity. ^_^\nW momencie, kiedy Souji i spółka mieli wejść do domu, wyszli z niego Kaoru, Mawata oraz Mayune, z tym, że tylko ta ostatnia skapnęła się "O, chyba nadchodzą poszukiwani", lukając na, niezbyt-zadowolonego-z-tego-spotkania, Okitę i niezbyt-wiedzącego-co-go-czeka, Kibę...\nW ten sposób, państwo domu zaprowadzili Kibę, Soujiego oraz czwórkę Rycerzy wraz z byłą Pritią, prosto do pokoju, w którym czekali już na nich Kenshin i Ryuichi.\n- Oro? Tak szybko? - zdziwił się widząc, wchodzących spowrotem Kaoru, Mawatę i Mayune, a zaraz po nich... rzucającego się w drzwi Ryuichiego-san, który chyba instynktownie wyczuł nadchodzących przyjaciół. - Oro? O.o'\n- SOUJI-KUUUUN!!!! KIBA-KUUUUN!!!!! - ryczał Ryu, zawieszony na szyi Okity, który tylko głaskał go po główce i powtarzał "Yoshi, yoshi". - STĘSKINIŁEM SIĘ ZA WAMI, GDZIEŚCIE BYLI?????? <___> - teraz przerzucił się na Kibę.\n- Długo by opowiadać, Ryuichi-san ^_^ - odparł z uśmiechem Souji.\n- Oro, Okita-dono, to może mnie pan opowie? - zapytał Ken, na co Soujiego zamurowało w przejściu, ponieważ teraz go dopiero zauważył. - Bo widzę, że mamy gości... - spojrzał za zamurowanego Okitę, gdzie w "kolejce" stali Sasame i Takako.\n- Ke... Kenshin-san! - powiedział Okita, zdziwiony, robiąc minę, jakby widział go pierwszy raz od wieków i zaraz miał się rozpłakać. - KENSHIN-SAN!!!!!!!!! o^_____^o - wrzasnął i, tak jak przed chwilą Ryuichi, tak on rzucił się na teraz na Kena, zwalając go z nóg. - TAK DAWNOŚMY SIĘ NIE WIDZIELI!!!!!!!\nKaoru, Mayune i Mawata aż popatrzyli na siebie. Mawatę nie zdziwiło zachowanie Ryuichiego, bo to było "normalne", natomiast dzieciaki i Mayune zdębieli zobaczywszy reakcję Okity na widok Kenshina. Kaoru zaś, wcale się nie zdziwił, gdy Ken powiedział...\n- Yoshi, yoshi, Okita-dono, nie widzieliśmy się zaledwie godzinę, albo półtorej... ^^\n- Aa... Przepraszam....... - szepnął Souji, zdając sobie sprawę, że chyba popełnił jakieś głupstwo. - Chyba nie powinienem... Ja po prostu... Nie wiem, co we mnie wstąpiło... - zrobił smutną minkę, ale zaraz się uśmiechnął.\n- Nic się nie stało, Okita-dono, de gozaru yo... ^^ - odpowiedział Kenshin, wstając i podniosząc z sobą Okitę.\n- Apropo's, Kenshin-san, co ma znaczyć to "Okita-dono"?! >_< Przecież ja mówię na Kenshina-san "Kenshin-san", więc czemu Kenshin-san nie mówi na mnie "Souji-san"... znaczy "Souji-dono", tylko znowuż "Okita-dono"?!\n- Proszę wybaczyć, Okita-dono, ale chyba moje przyzwyczajenia dają znać o sobie, po prostu mam już to we krwi, i jakoś nie potrafię inaczej, zwłaszcza, że Okita Souji-dono istniał również i moim wymiarze...\n- Kenshin-san! - powiedział ze złością Souji.\n- O... Hai?\nPrzez chwilę mierzyli się nawzajem wzrokiem.\nSouji przez tę chwilę toczył wewnętrzną walkę z samym sobą. No właśnie, co się ze mną dzieje?! Dlaczego jak głupi rzuciłem się na Kenshina-san, skoro do tej pory potrafiłem się rzucić tylko na bliskich przyjaciół z Shinsen Gumi?! Dlaczego, do jasnej cholery, myślałem o nim cały ten czas, wyobrażalem sobie, co by powiedział Sasame'mu-san i Takako-san na moim miejscu i... tak się za nim stęskniłem...?! Przecież to nie tak, że to mój przyjaciel... Ale też to nie do końca mój wróg... I to też nie tak, że ja wcale a wcale go nie lubię, albo wręcz ubóstwiam pod niebiosa... Po prostu...\n- Chy... Chyba masz rację, Kenshin-san... Nie... Przepraszam! ''Himura-san...'' - poprawił się Okita. - Przepraszam, że w ogóle wyleciałem z tym pomysłem mówieniania sobie po imieniu. W końcu nie jesteśmy żadnymi przyjaciółmi...\nSouji i Ken uśmiechali się do siebie, a nad resztą zawisły czarne chmury... =_=0 Jedynie Ryu był w stanie zaprotestować...\n- Ależ, co ty, mówisz, Souji-kun!!!! <_> - krzyknął, odwieszając się od Kiby-kun.\n- Nie, nie, Ryuichi-dono, w porządku... ^-^ - powiedział spokojnie Kenshin. - Ale pan, panie Okita, nie musi zmieniać swoich przyzwyczajeń....\n- Mowy nie ma Himura-san! >_ _<0 Nie mógłbym mówić ''Kenshin-san'', w momencie, kiedy Himura-san mówi mi "Okita-dono"!!!\n- A.... Oczywiście, Okita-dono... ^-^ - zgodził się Ken.\n- Właściwie, w jakich oni są stosunkach? - szepnął Kaoru do swoich córek.\n- Po tym, co zbaczyłam, myślałam, że są conamniej najlepszymi przyjaciółmi... - stwierdziła Mayune, odgarniając z czoła włosy i jednocześnie myśląc "Ha, wiedziałam, że pedał!!! Tylko nie chce się przyznać!!! XD" )\n- Oni SĄ przyjaciółmi... - wtrącił się Kiba, podsłuchawszy niechcący rozmowę. - Tylko, że chyba jeszcze o tym nie wiedzą...\n- No to skoro już się wszyscy znaleźliśmy... - obwieścił nagle Kaoru, bądź co bądź, ''pan domu". - ...To może napijemy się herbatki i poczekamy na powrót mojej córki i jej Rycerzy??\n- No to, proszę, rozgośćcie się! Czujcie się jak u siebie w domu! ^^\nMannen i dzieciaki już dawno rozsiedli się na kanapie, obok nich siadnęli Mawata-chan i Ryu-chan, drugą kanapę zajęli Sasame i Takako, oraz Kiba i wpatrzona w niego, jak w obrazek, Mayune, a Kenowi, Soujiemu i Kaoru zostały już tylko, równie wygodne, fotele.\n- Niestety, mojej żony również nie ma, jest w delegacji... a, że pokojówki także nie mamy, to chyba... chmm... będę musiał sam przygotować... 1, 2, 3, 4... 10,11,12... tak, 12 filiżanek herbaty... Już lecę!\n- Ano, Kaoru-dono! - zatrzymał go Kenshin. - Może pomogę?\n- Ależ nie trzeba, Himura-san!\n- Ale... Ślicznie nalegam, Kaoru-dono. ^^\nKaoru wzruszył ramionami i kiwnął głową, że ma iść za nim.\nPo mniej więcej 15 minutach, Kaoru i Ken byli spowrotem, a każdy trzymał po 6 filiżanek - cztery w rękach, dwie w zębach... nie pytajcie jakim cudem... =_=0 Grunt, że ich wejście wywołało ogólną sensację i zwróciło uwagę Mayune... która odczepiła się (na moment ) od Kiby, Takako i Sasame'go... którzy odczepili się od siebie... Ryuichiego... który odczepił się od Mawaty i Soujiego... który razem z dzieciakami zaczął pękać ze śmiechu i zaraz podleciał pomóc swojemu koledze (mianowicie, wyjął Kenowi filiżanki z zębów... ^_~)\nCzas płynął, a Himeno i Rycerzy jak nie było, tak nie było. Kiedy nadszedł wieczór, wszyscy byli już wykończeni... sami sobą, of course. Mayune robiła maślane oczka wpierw do Kiby, a potem, widząc, że to nic nie daje przeniosła się na Kena. Ryu-chan rozprawiał z Mawatą, oboje raz po raz zerkali w stronę Sasame'go i Takako, którzy robili to, co na zakochaną parę przystało... migdalili się cały wieczór... No dobra, może nie tak dosłownie, w końcu dzieciaki były w pobliżu. ^_~ Kaoru natomiast rozmawiał z Soujim, który opowiadał mu dzieje Shinsen Gumi, od czasu do czasu pozwalając Kenowi dojść w tej sprawie do głosu. Dzieciaki zaś, wariowały, latając wte i wewtę i wtranżalając się każdemu z rozmawiających między obiad a zakąskę (apropo's tych drugich... Kaoru... i Ken, oczywiście, i o tym nie zapomnieli! ^-~).\nOkoło siódmej wróciła Natsue, żona Kaoru i matka Mayune oraz Mawaty, w związku z czym, Kenshin i Souji zostali pozbawieni słuchacza... nie żeby się przejęli, w końcu dzieciaki zaraz go zastąpiły! ^_~ Natsue, kobieta wytworna i elegancka, wcale nie przypominająca sławnej macochy z "Kopciuszka", o czym pomyślał Souji (a skąd on zna taką bajkę?) przyjęła gości bardzo miło i zaraz zamówiła dla wszystkich kolację. Kaoru natomiast, w try-miga, przygotował parę sypialni, ponieważ nie zapowiadało się, aby Himeno miała jeszcze tej nocy wrócić... A nawet jeśli, to i tak nie wypadało państwu Awayukim wypuszczać gości tak łatwo ze swego domu... nee??? ^_^\nP.S.*Wypad, ale tylko dla nas, of course... Chyba nie myśleliście, że Awayuki-tachi wywalą naszą spółkę z rezydencji??? ^__^\nNa koniec... no co? Był już opening, no to proszę bardzo, jest i ending... ''Lucky Star'', w bliżej nieokreślonym wykonaniu!\nSpoglądam przez okno w moim pokoju, // Akari o keshita heya no madokara miru,\nNa nocnym niebie błyszczą gwiazdy. // Yozora ni hoshi ga hikaru.\nDziś na pewno znajdę twoją odpowiedź... // Kyo koso anata no seiza sagashi...\n...Chociaż to tylko fuks. // ...Katte na jinkusu.\nJeśli znajdziesz siódmą gwiazdę, // Nanatsume no hoshi o...\n...Będzie to Gwiazda Szczęścia.\t// ...Mitsuketara Lucky Star.\nJutro, z uśmiechem... // Ashita wa egao de...\n...Powiem ci 'Dzień dobry'! // 'Ohayoutte' koe o kakete ageru wa!\nNic nie poradzę, trucizna... // Shikatanai, tokubetsu...\nMoje kochanie! // My Sweetheart!\nJestem głupia, tak bardzo jestem w tym! // Watashi bakari ga muchuu da nante\nTo niemożliwe! // Masaka!\nNie może być, nigdy ci nie wybaczę // Arienai yurusenai\nChcę przejrzeć twoje uczucia od wewnątrz. // Anata no naka no kimochi nozokitai\nŻebyś nie zauważył... // Kizukarenai you ni...


Tacki ociekowe do lodówek Thermor | north.pl - oryginalne i części zamienne AGD\nTacki ociekowe do lodówek Thermor\n Części do lodówek Thermor\nTacki ociekowe Thermor\nPoniżej prezentujemy oryginalne Tacki ociekowe jak i ich odpowiedniki do lodówek marki Thermor. Wesprzyj się filtrami znajdującymi się po lewej stronie, by szybciej znaleźć właściwą część. Jeżeli w pole wyszukiwarki wpiszesz model sprzętu to intuicyjnie wyświetlą się części do Twojego modelu. Jeżeli nie jesteś pewien, gdzie znaleźć tabliczkę znamionową w lodówce, otwórz drzwi lodówki i patrz w kierunku ścianki drzwiczek. Przy wyborze części ułatwi Ci plik zawierający pełną listę części dla danego modelu. Borykasz się z problemem zawiasów w lodówce? Krótki filmik instruktażowy na naszym kanale na YouTube pokaże Ci jak wymienić, dobrać, a także zamontować zawiasy. Wspierając domowe naprawy określiliśmy dla Ciebie trudność naprawy dla większości części wymiennych.\nTacka ociekowa skraplacza do lodówki Thermor (45X3524) index: 4ZD-YU-CL2Q-6E7\nPasuje do: VSI2500, 3273, VSG2600, 4X3602, VSI3000, 4HE0043, 5016, RPI1611, 4X1660, 3277, 3283, RPI1610, 557, 559, 4HE013\nTacka ociekowa skraplacza do lodówki Thermor (41X7527) index: F64-MA-CL2Q-6E7\nJeżeli sprzęt AGD przestanie działać, nie musimy siać paniki. Właściwe określenie problemu usterki to klucz do samodzielnej naprawy. Wskazujemy, jak z naszą pomocą wykonać to w domowym zaciszu. Dodatkowo podpowiadamy, jak dbać o sprzęt, aby przedłużyć jego żywotność. Dajemy "drugie życie" urządzeniom. Zobacz rozwiązanie problemu: Drzwi lodówki się nie domykają


Wózeczek do ciągnięcia z klockami Baby Forest Janod\nStrona główna > Zabawki i gry>Zabawki drewniane>Drewniane pchacze i zabawki do ciągniecia>Zabawki do ciągnięcia>Wózeczek do ciągnięcia z klockami Baby Forest Janod\nWózeczek do ciągnięcia z klockami...\nWózeczek do ciągnięcia z klockami Baby Forest Janod. Drewniany wózek z klockami francuskiej marki JANOD będzie świetnym towarzyszem spacerów i zabawy Twojego dziecka. Można go ciągnąć na wygodnym sznureczku lub traktować jako pudełko na klocki czy podstawkę do ich układania.\nWózeczek do ciągnięcia z klockami Baby Forest Janod. Drewniany wózek z klockami francuskiej marki JANOD będzie świetnym towarzyszem spacerów i zabawy Twojego dziecka. Można go ciągnąć na wygodnym sznureczku lub traktować jako pudełko na klocki czy podstawkę do ich układania. W zestawie są 22 klocki różnych rozmiarów i kształtów – można z nich ułożyć obrazek, przedstawiający misia w lesie, słoneczko, drzewo, grzybki i jezioro. Zabawka jest estetycznie wykonana, a szeroki rozstaw kół zapewnia jej stabilność. Ponadto kółka wykończono gumą, dzięki czemu nie rysują one podłogi w domu. Zabawka zaprojektowana została we Francji. Zapakowana jest w estetyczne, kartonowe pudełko z uchwytem i idealne na prezent.\nWymiary produktu 25 x 24 x 7 cm\nWaga produktu 0,88 kg\nPuzzle muzyczne Moi...\nSamochód drewniany laweta...\nMiś polarny z sorterem...\nŁoś do ciągnięcia z...\nYookidoo Muzyczna Kaczuszka...


Trening życia. - Utworzony przez epawlak - W kategorii: Lifestyle - Tagi: cross fit, King Wilki Morskie, koszykówka, sport, szczecin, trening, Zawody - Szczecin Aloud - Głos Miasta\nStrona główna / Lifestyle / Trening życia.\nObserwuję poczynania King Wilki Morskie Szczecin od początku tego sezonu ekstraklasy. Nie opuściłam ani jednego meczu. Czy był dobry, czy gorszy w skutkach, mój karnet działa. Zagorzała ze mnie fanka basketu. Zaopatrzona w koszulki jak tylko się pojawiły, szalik, kibicuję głośno zawsze z całego serca. Teraz już kibicujemy – bo często zapraszam znajomych.\nDlaczego to, o czym wspominam jest ważne? Trenowałam w swoim życiu taniec współczesny kilkanaście lat. Wiem jak to jest o miękkich kolanach i pełnym spięciu wyjść na scenę. Ile wysiłku i wyrzeczeń trzeba włożyć w fakt, żeby coś się udało. Żeby przez parę minut wspaniale zatańczyć, nie popełnić błędu i na koniec zdobyć puchar, nagrodę, medal. Do tego zespołowo każda jednostka musi być dopasowana. Bo kiedy mylisz się Ty, tak naprawdę to cały zespół jest za to odpowiedzialny.\nTo kosztuje. Nie istnieją treningi raz czy dwa razy w tygodniu. Dziesiątki godzin pracy, dieta, nauka własnego ciała, unikanie kontuzji. Wiele aspektów, o których widownia, kibice często nie są świadomi. Dlatego wybaczcie, ale dobrym wsparciem dla zespołu czy ulubionej drużyny, trzeba się nauczyć. Lub to w sobie mieć.\nNie przeskakiwać jak chorągiewka na wietrze i kiedy wynik jest na plus mówić : o wspaniale jesteście cudowni, a kiedy jest źle : zespół do niczego. A już najbardziej denerwują mnie malkontenci. Marcin Prokop w jednym ze swoich wywiadów powiedział : „Nie bardzo pojmuję zjawiska hejterstwa, czyli bezinteresownego negowania wszystkich i wszystkiego. Nie rozumiem też, jak można się przejmować tym, że jacyś ludzie w imię własnych niepowodzeń, zajmują się prymitywnym wyrażaniem swoich koślawych, negatywnych emocji?” A jednak można. I osoby obecne w sporcie często się przejmują. Ponieważ bardziej dla zawodnika się liczy opinia trybun niż dziennikarzy, czy innych trenerów. Poważnie.\nZapytałam Piotrka Wilento, który zajmuje stanowisko Menagera ds. marketingu w King Wilkach Morskich, ale z koszykówką w Szczecinie jest „nie od dziś”, co słychać. Jak to jest kiedy zawodnik nie możne zagrać tylko cały mecz obserwuje wszystko z pozycji ławki, czym jest dla nich ekstraklasa, jak do tego podchodzą. Czy oprócz tego, że bardzo ważne jest dla nich wsparcie kibiców, czy jest czymś więcej.\nNapisał mi w paru zdaniach i nagle stwierdziłam, że znam te odpowiedzi. Z własnych doświadczeń tanecznych oczywiście, które w głowie do paru punktów mogę porównać.\nOto co usłyszałam : ” Zawodnicy, podobnie jak muzycy, ćwiczą cały tydzień, żeby raz w tygodniu na 40 minut stanąć na wysokości zadania. Podobnie kiedy zespół gra koncert. I akurat na ten moment muszą być gotowi żeby dać z siebie wszystko, na maksa. Kontuzje które im to uniemożliwiają sprawiają im ogromny ból, ponieważ chcą tam być i w jakiś sposób pomoc, szczególnie jak widzą że kolegom nie idzie. Meczów w sezonie maja 30 w tym 15 przed własną publiką. Na tych 15 meczach zależy im szczególnie, bo na trybunach siedzą najbliżsi. Co do ekstraklasy to dla wielu z nich jest to nowe doświadczenie. Maciek Majcherek ostatnio grał w ekstraklasie jak miał 19 lat, teraz kończy 33. Pytysiowi nie było jeszcze dane do tego sezonu, a Vitaliy powraca do ekstraklasy po 7 latach. Dla niektórych nie jest to nic specjalnego – dla tych, którzy już tam grali. Dla innych jest to etap w karierze, a dla jeszcze innych jest to jej zwieńczenie. Oczywiście wsparcie kibiców to dla nich największy bodziec do pracy, dla nich grają i jeśli czują się docenieni działa to na nich lepiej niż adrenalina.”\nProwadzimy ostatnio dobrą i złą grę. Właściwie chyba lepszym określeniem byłoby – nie spójną, jakby się tego chciało. Czasem widzimy, że nasi Zawodnicy wychodzą z dobrą energią, a czasem my klaszczemy żeby „podawali” do końca. To jest sport. Tam się wygrywa i się przegrywa. Osobiście nie wiem jak wyglądają Wilków treningi. Ostatecznie i tak wszystko siedzi w głowie. Na Trenerze spoczywa ogromna odpowiedzialność (dodałabym że nadzieja), a za każdy ruch w górę tabeli, my, Kibice jesteśmy wdzięczni. Bo przecież prawdziwy support nie jest na sezon. Na trybunach będziemy zawsze, głośno kibicować.\nMój serdeczny kolega Piotr Karpeta, jest Trenerem Personalnym w Fitness Club Universum w Szczecinie. Startował w zawodach takich jak : bieg, cross fit, spartan race. Rozmawialiśmy też ostatnio na temat sportu. I jak On to w swoim subiektywnym odczuciu widzi.\n„Sport jest sposobem życia, regulacją oddechu, motorem dającym siłę do życia. To coś bez czego trudno wyobrazić sobie kolejny dzień. Jedyne właściwe uzależnienie, w życiu człowieka. To jedna z bardziej kluczowych spraw w życiu. Planując wakacje pierwsze co robisz, to sprawdzasz czy w miejscu które wybrałeś na wypoczynek będziesz mógł trenować. Sposób na życie, naukę, rozwój, nawet zarobek. Tym jest dla mnie sport.\nW trakcie startów w zawodach, dostaję strzału pozytywnej energii. Nic w danym momencie się nie liczy. Zacząć i ukończyć z jak najlepszym wynikiem. Nie czujemy zmęczenia. No przynajmniej staramy się nie czuć. Zawsze jest ktoś obok, kto nam przypomni o tym by iść dalej, szybciej mocniej. Nie poddawać się. Ważny jest udział, potrzeba rywalizacji. Potrzeba poczucia się silną jednostką. Wygrane cieszą. Przegrane uczą, pomagają wyciągnąć wnioski, znaleźć słabe punkty. W drużynie ważna jest grupa, ale każda jednostka budująca ja jest bardzo istotna. Grupa jest tak silna, jak najsłabsze ogniwo. Należy sobie zdawać sprawę z własnych słabości i pomagać nawzajem. Tylko wtedy osiągniemy sukces.\nJeśli nie będziemy zdawać sobie sprawy, kto i co potrafi. Jak mocni jesteśmy, przegramy. Musimy się uzupełniać. Nikt nie jest najlepszy we wszystkim. Zawsze znajdzie się ktoś kto będzie lepszy.\nTrener jest mentorem, on pokazuje kierunek zawodnikowi drużynie. Znajduje słabe punkty i dąży do zlikwidowania ich. To jego rola jest przed startem do motywacji. W trakcie jest głosem w oddali krzyczącym – dalej, szybciej, popraw pozycję, świetnie, musisz przyspieszyć, itd\nTrener jest liderem. Ale to nie musi być zawodnik, czy najmocniejsze ogniwo. Musi to być osoba która potrafi odnaleźć nasze słabości, sprawić byśmy byli silniejsi, szybsi, bardziej zmotywowani, sumienni. On jest sumieniem każdego zawodnika. Ich zwycięstwa są jego zwycięstwami. A porażki drużyny czy pojedynczego jego porażkami.”\nNic nie jest w stanie dać większej radości w sporcie, jak poczucie, że zrobiło się coś dobrego. Jak oklaski i jedność, że ktoś na występ przyszedł dla nas. Pieniądze zabezpieczają podstawowe potrzeby, ale ludziom trzeba więcej. Pewnej przynależności.\nZ „jedynym właściwym uzależnieniem”, skojarzył mi się film Obsession z Michaelem Jordanem w roli głównej. Oczywiście Michael bezkonkurencyjny jak zawsze, bardzo polecam. Dobrym zakończeniem rozmów powyżej, niech będzie fakt, że przegrane w życiu kształtują. I nas Kibiców i Zawodnika. Zawsze trzeba wspierać! To jest trochę na zasadzie partnerstwa. Nie ważne ile razy popełnimy błąd. Ważne ile razy będziemy się starać i zaczniemy ttworzyć coś dobrego od nowa.\n(zdjęcia wykorzystane za zgodą King Wilki Morskie Szczecin – facebook, oraz zbiory własne Piotr Karpeta)\ncross fit King Wilki Morskie koszykówka sport szczecin trening Zawody


Jest niezwykle ważne , aby chronić kosztowne elementy wewnętrznego systemu hydraulicznego przed przedwczesnym zużyciem. Lepsza ochrona oznacza dłuższą żywotność elementów, co oznacza mniej przestojów dla Ciebie. W typowym układzie hydraulicznym, olej hydrauliczny i filtr(y) współ...\nFiltry do John Deere - czy zamiennik może być stosowany w miejsce oryginału?\nJohn Deere to marka znana każdemu kto choć trochę interesuje się tym co dzieje się wokół nas. Uznana marka od ponad 150 lat kojarzy nam się z jakością, innowacyjnością, zielono-żółtymi barwami i jelonkiem. Codziennie ktoś pracuje na maszynach John Deere, a wielu z nas mija ten sp...\nFiltry NEWPARTS Filters do sprężarek\nW ofercie NEWPARTS Filters znajdują się m.in. filtry powietrza do sprężarek stosowanych w każdej dziedzinie przemysłu. Abac, Aerzen, Alup, Atlas Copco, Bauer, Becker, Boge, Bottarini, Busch, Ceccato, Chinook, Compair, Creyssensac / Worthington, Demag, Ecoair, Fiac, Fini, Fluidair, Gardn...\nFILTRON - jak produkuje się filtry kabinowe\nFiltry kabinowe są obecnie bardzo ważnym elementem konstrukcji układów wentylacyjnych pojazdów samochodowych. W dzisiejszych czasach trudno znaleźć auto, którego producent nie wyposażył w taki filtr. Taki stan rzeczy spowodowany jest faktem, że nad każdą miejską ulicą tworzy si...\nFILTRON - filtry przeciwpyłkowe\nFiltry przeciwpyłkowe nazywane także filtrami kabinowymi oczyszczają powietrze, które zasysane bezpośrednio znad drogi, wtłaczane jest przez układ wentylacji lub klimatyzację do kabiny pasażerskiej samochodów. Większość produkowanych obecnie aut posiada w standardowym wyposażeniu takie...


Już niedługo zacznie się ,,sezon na raportowanie”. Trzeba będzie przygotować raporty, sprawozdania, a do tego przygotować odpowiednią ich wizualizację. Każdy twórca tych raportów czy sprawozdań używa swoich własnych wypracowanych modeli prezentacji danych, np. wykresów czy tabel. Każdy z nich zapewne będzie bronił\nswoich rozwiązań prezentacji danych, własnych przyzwyczajeń, gdyż przyzwyczajenie jest drugą naturą człowieka. Czy można zestandaryzować prezentację danych w raportach i sprawozdaniach i jak to zrobić? O tym w najnowszym numerze Controllingu i Zarządzania (nr 1(39)/2021) rozmawiamy z dr. Jürgenem Faisst’em, Mniej znaczy więcej, czyli o standardach IBCS®.\nIdea standardów IBCS® gości na naszych łamach już od dłuższego czasu. Prezentujemy ciekawe przykłady praktycznych rozwiązań i zastosowań tych standardów w raportach czy sprawozdaniach. Doświadczeniem w tym zakresie dzielą sią nasi Autorzy:\nP. Biliński, Sezon na raportowanie, Controlling i Zarządzanie 3(29)-5(31)/2019.\nP. Biliński, Mniej znaczy więcej, Controlling i Zarządzanie 5(37)/2020.\nA. Laparne, Projektowanie raportów finansowych, dashboardów i prezentacji finansowych, Controlling i Zarządzanie 4(18)/2017.\nE. Szarska, 10 najważniejszych standardów IBCS® dla szybkiego i zrozumiałego czytania raportów, Controlling i Zarządzanie 3(23)/2018.\nE. Szarska, Dlaczego mówimy NIE wykresom kołowym?, Controlling i Zarządzanie 5(25)/2018.\nE. Szarska, Kiedy tabela, a kiedy wykres?, Controlling i Zarządzanie 1(27)/2019.\nE. Szarska, Co zmienia się w zawodzie controllera, Controlling i Zarządzanie 6(38)/2020.\nWarto wykorzystać ich doświadczenia w pracy nad raportami i sprawozdaniami. Artykuły są dostępne w wersji elektronicznej magazynu https://controllingzarzadzanie.embuk.eu/


Big - Milutek.com.pl\nSzary sportowy jeździk napędzany silą nóżek dziecka został zaprojektowany we współpracy z firmą Mercedes Benz. Nadwozie jeździka posiada prawdziwy sportowy wygląd. Kierownica z klaksonem wydającym dźwięk. Na desce rozdzielczej...\nKod produktu: 800056344\nOryginalny czarny jeździk napędzany silą nóżek dziecka. Zabawka wykonana została z solidnego plastiku, krawędzie są zaokrąglone i bezpieczne dla dziecka. Szerokie rozstawienie kół gwarantuje stabilność pojazdu. Opony wykonane są ze...\nKod produktu: 800013501\nElegancki czarny jeździk napędzany silą nóżek dziecka został zaprojektowany we współpracy z firmą Mercedes Benz. Nadwozie jeździka posiada prawdziwy sportowy wygląd. Kierownica z klaksonem wydającym dźwięk. Na desce rozdzielczej...\nKod produktu: 800056342\nBig Bobby Car różowy\nKlasyczny jeździk Bobby od firmy Big w różowej dziewczęcej odsłonie. Zabawka wykonana została z solidnego plastiku, krawędzie są zaokrąglone i bezpieczne dla dziecka. Szerokie rozstawienie kół gwarantuje stabilność pojazdu. Opony...\nKod produktu: 800056029\nBig Bobby Jeździk Classic\nNajbardziej znany model jeździka Bobby firmy Big – w czerwonym kolorze! Jeździk ma klakson z dźwiękiem. Zabawka wykonana została z solidnego plastiku, krawędzie są zaokrąglone i bezpieczne dla dziecka. Szerokie rozstawienie kół...\nKod produktu: 800001303\nBig Bobby Kask ochronny\nCzerwony kask ochronny przeznaczony dla maluszków. Zwiększa bezpieczeństwo zabawy na jeździku. Sprawdzi się również w czasie jazdy rowerem. Odpowiedni dla dzieci z obwodem głowy 48 – 54 cm.\nKod produktu: 800056912\nBig Bobby policja\nJeździk Bobby policja wykonany z solidnego materiału posiada wygodną kierownicę i skrętne kółeczka. Świetna zabawa na powietrzu gwarantowana.\nKod produktu: 800056201