Poziomowskaz rurkowy typu 461 - Continental Trade Sp. z o. o.\nPoziomowskaz rurkowy typu 461\nPoziomowskaz typu 461 z rurą szklaną pozwala na pomiar poziomu cieczy przy ciśnieniach roboczych do 10 bar. Wykonany z mosiądzu w wersji z gwintem zewnętrznym.\nDo obserwacji poziomu płynów w zbiornikach, kotłach i silosach.\nOpis skrócony - poziomowskaz z rurą szklaną i gwintowanymi głowicami z brązu\nPoziomowskaz typu 461 jest wykonany z wysokiej jakości mosiądzu, a rura ze szkła borokrzemowego 3.3.\nPołączenie ze zbiornikiem, który ma być monitorowany, odbywa się przez połączenia gwintowane tuż przy ścianie zbiornika. Typ 461 jest dostarczany niezmontowany ze względu na delikatne szklane elementy. Po połączeniu głowic ze ścianą urządzenia, szklana rura jest umieszczana w uszczelkach każdej głowicy i mocno dokręcona.\nJako materiał uszczelniający można wybrać PTFE i EPDM. Podczas, gdy PTFE jest bardzo odporny chemicznie, uszczelnienie EPDM jest znacznie trwalsze, w przypadku, gdy szklana rura musi być często demontowana, na przykład do czyszczenia. Dzięki zintegrowanym zaworom odcinającym można szybko i niezawodnie oddzielić poziomowskaz od monitorowanego zbiornika i opróżnić go w kontrolowany sposób. Dzięki temu nie ma potrzeby wyłączania urządzenia w celu konserwacji i czyszczenia.\nTyp 461 oferuje doskonały widok poziomu płynu w rurze szklanej. Jeśli poziom napełnienia nadal będzie trudny do odczytania, na przykład dla przezroczystych i bezbarwnych cieczy, takich jak woda, oferujemy opcjonalną pływającą kulkę wykonaną z tworzywa sztucznego, która unosi się na powierzchni cieczy i można ją łatwo zobaczyć nawet z większej odległości lub w złych warunkach oświetleniowych.\nTyp 461 może być dostarczany w różnych długościach. W przypadku dłuższych odcinków używamy dodatkowych łączników rur szklanych, które mocuje się do ściany zbiornika (nie są połączone z wnętrzem) i służą tylko do połączenia kilku części rury szklanej. Zapewnia to dodatkowo, że szklana rura jest podtrzymywana w regularnych odległościach, co zmniejsza ryzyko jej uszkodzenia podczas pracy.\nAby wyeliminować ryzyko uszkodzenia rury szklanej, dostępna jest specjalnie wykonana osłona przeciwuderzeniowa z pleksiglasu, która otacza całą długość szklanej rury i chroni ją przed uszkodzeniem, np. na skutek uderzenia.\nSkontaktuj się z naszym zespołem sprzedaży, aby znaleźć najlepsze rozwiązanie dla Twojego systemu.\nszkło borokrzemowe 3.3\nPoziomowskaz z rurą szklaną i przyłączem gwintowanym.\nRozmiar nominalny: (między środkami przyłączy)\nDługość od 170 do 1600 mm\n- max. 80 °C\nPTFE (200 °C)\nUwaga: Podczas montażu należy zachować szczególną ostrożność i dbałość, aby obie gwintowane głowice były ustawione dokładnie w jednej linii, aby uniknąć naprężeń w rurce szklanej.\nPobierz kartę informacyjną (481.2 KiB)


Trudne warunki pracy przedszkolanek - Świat - rp.pl\nAktualizacja: 15.05.2009, 13:05\nTrudne warunki pracy przedszkolanek\nNiemieckie przedszkolanki protestują przeciwko niskiej płacy i trudnym warunkom pracy. W czterech krajach związkowych przedszkola będą zamknięte\nRodzice i dzieci w Bremie, Hesji, Nadrenii-Palatynacie i Nadrenii-Północnej Westfalii stanęli rano przed zamkniętymi drzwiami przedszkoli. W tym ostatnim landzie zamknięto przedszkola na czas nieograniczony w dwudziestu sześciu miastach. Poniżej dalsza część artykułu\nW Kolonii i kilku innych niemieckich miastach zapowiedziano dzisiaj manifestacje. Związek zawodowy ver.di domaga się podwyżek płac, poprawy warunków pracy i opieki zdrowotnej dla ponad dwustu tysięcy przedszkolanek i pracowników społecznych w Niemczech. Przedszkolanki grożą rozszerzeniem protestu na inne kraje związkowe. Związek zawodowy ver.di grozi długim ogólnoniemieckim strajkiem jeśli przedstawiciele władz komunalnych nie przystąpią do negocjacji.


DKV: Przewodnik po opłatach drogowych cz.IV- Włochy | e-przewoźnik\nDKV: Przewodnik po opłatach drogowych cz.IV- Włochy\nPosted by | Lip 13, 2012 | Sprawy przewoźnicze | 0 |\nTelepass to nazwa włoskiego systemu poboru myta, który został wprowadzony w roku 1989. Obejmuje on wszystkie autostrady we Włoszech oraz część tuneli i mostów. Zarządcą i głównym beneficjentem opłat autostradowych jest państwo, które dodatkowo wynajmuje odcinki dróg koncesjonariuszom. W 2006 r. w związku z unijnym programem EETS (ujednolicenie systemów myta w Europie) system Telepass został przebudowany w taki sposób, aby działać na zasadzie automatycznej.\nWłoska sieć autostrad obejmuje ok. 6500 km dróg. System automatycznego poboru myta oparty jest na technologii DSRC, czyli tak samo jak w Polsce czy Austrii, składa się z OBU i bramek ustawionych na drogach. Opłata zostaje pobrana w momencie przejazdu pod bramką. Jest ona obowiązkowa dla wszystkich uczestników ruchu drogowego, a jej wysokość zależy od kategorii pojazdu.\nOpłatę należy uiścić w punkcie poboru myta. Składa się on z kliku bramek, które różnią się od siebie formą zapłaty. Znajdziemy tam bramki zautomatyzowane przyjmujące gotówkę, bramki przyjmujące karty kredytowe, bramkę z pracownikiem punktu oraz specjalne bezpostojowe pasy ruchu. Do skorzystania z bezpostojowego pasa należy wyposażyć pojazd w urządzenie pokładowe Telepass.\nOpłacie podlegają wszystkie pojazdy, które poruszają się po włoskich autostradach. Wysokość opłaty zależy od liczby osi pojazdu. Pojazdy dzielą się na kilka kategorii:\nI. Jednoślady i pojazdy dwuosiowe:\nKategoria A – wysokość przedniej osi nie przekracza 1,30 m\nKategoria B – wysokość przedniej osi jest większa niż 1,30 m\nII. Pojazdy o liczbie osi powyżej 2\nKategoria 3 – trzy osie\nKategoria 4 – cztery osie\nKategoria 5 – pięć osi\nPełny opis kategorii pojazdów można znaleźć na stronie włoskich autostrad www.autostrade.it (aby zobaczyć opis kategorii, należy kliknąć w guzik Toll Classes po prawej stronie)\nOpłaty zależne są od kategorii pojazdu oraz zarządcy autostrady. Generalnie można przyjąć, że autostrady standardowe (na płaskim terenie) są tańsze od tych biegnących przez góry. Operatorzy włoskich autostrad nie udzielają rabatów za przejazdy płatnymi drogami.\nWłoski system Telepass można opłacać na wiele sposobów. Do dyspozycji mamy gotówkę (Euro), karty kredytowe, karty VIACARD oraz urządzenie pokładowe Telepass. Niezależnie od sposobu płatności, wszelkie rachunki regulowane są na bramkach opłat. Kierowca musi jedynie podjechać do okienka honorującego wybraną formę płatności.\nPłatności gotówką i kartą kredytową nie wymagają szczegółowego opisu, dlatego skupimy się wyłącznie na automatycznym poborze myta oraz karcie VIACARD\nSystem Telepass jest na tyle zamknięty, że jedyne karty, jakimi można płacić za myto, to karty kredytowe oraz wewnętrzne karty Telepass o nazwie VIACARD. Karty te są emitowane przez zarządzającą systemem spółkę Autostrade S.p.A. Kartę można zamówić bezpośrednio u operatora Autostrade (należy liczyć się z zabezpieczeniem finansowym – ok. 300 Euro) lub u pośrednika opłat drogowych, np. DKV Euro Service. Warto także dodać, że posiadanie karty VIACARD jest niezbędnym elementem zamówienia urządzenia pokładowego OBU Telepass.\nKarty VIACRD pozostają własnością operatora autostrady. Za ich użytkowanie pobierana jest roczna opłata w wysokości 15,49 EUR za pierwszą kartę i 3,10 EUR za każdą następną. W przypadku uszkodzenia lub zniszczenia karty wymiana jest bezpłatnie, pod warunkiem, ze zwrócimy zniszczony produkt. W razie kradzieży lub zginięcia karty możemy otrzymać jej duplikat, jednak będziemy do tego potrzebować raportu policji.\nWarto także wiedzieć, że VIACARD nie działa na Sycylii.\nOBU Telepass to urządzenie pokładowe działające w technologii mikrofali. Podobne urządzenia działają w Austrii, Francji czy w Polsce. Umieszczamy je po wewnętrznej stronie przedniej szyby. Gdy zbliżamy się do punktu poboru opłat, kierujemy pojazd na specjalny pas Telepass. Jest to stanowisko bezpostojowe. Bramka otworzy się sama, gdy urządzenie połączy się z systemem i pobierze należną opłatę. Warunkiem posiadania OBU Telepass jest zamówienie karty VIACARD. Każda karta VIACARD daje dostęp do jednego urządzenia Telepas.\nMiesięczna opłata za użytkowanie OBU Telepass wynosi 1,03 EUR +VAT za każde urządzenie. Telepass jest własnością spółki Autostrade S.p.A. W przypadku wypowiedzenia umowy OBU Telepass należy zwrócić. Kara za brak zwrotu wynosi 25,82 euro +VAT za każde urządzenie.\nKary i kontrole\nWłoskie kary za wykroczenia drogowe są wysokie i restrykcyjnie egzekwowane. Jeżeli kierowca otrzyma mandat musi go niezwłocznie opłacić gotówką, w przeciwnym razie zostanie skierowany na płatny parking, za który oczywiście także trzeba będzie uiścić opłatę.\nNajsurowsze mandaty i kary dotyczą zmian pasów przy punktach poboru myta. Za opuszczenie pojazdu, wycofanie się z kolejki bądź nieuzasadnioną zmianę pasa możemy dostać karę do 6000EUR,zawieszenie prawa jazdy na okres do dwóch lat lub konfiskatę pojazdu do trzech miesięcy.\nKwestie związane z nieprawidłowościami naliczanymi automatycznie są traktowane dużo łaskawiej. Nieuiszczenie opłaty jest często wybaczane kierowcy w takim sensie, że ma on zawsze 15 dni na uregulowanie zaległej opłaty. Jeśli nie zostanie ona wpłacona, system automatycznie doda płatność do kolejnej faktury. Warto też zaznaczyć, że tylko pojazdy wyposażone w OBU Telepass mogą korzystać ze specjalnego pasa ruchu. Jeżeli ustawimy pojazd na automatycznym pasie bez urządzenia, zostaniemy zatrzymani. Przedstawiciele firmy Inkasso Technobroker obliczą należność za odcinek drogi wraz z kosztami operacyjnymi. Płatność musi nastąpić z góry. W przeciwnym wypadku auto zostanie odholowane na płatny parking.\nW przypadku, gdy decydujemy się opłacić myto gotówką lub kartą, a zgubiliśmy bilet autostradowy, system naliczy nam najdłuższą możliwą trasę.\nKlienci, którzy zdecydują się na pośrednictwo DKV otrzymują pełną pomoc przy rejestracji usług Telepass. Dodatkowo, wszystkie opłaty poniesione w trasie (paliwo, serwis, myjnia, opłaty drogowe) zostaną zestawione w jednej, przejrzystej fakturze z 21 dniowym terminem płatności. Faktura może być wystawiona w euro, złotówkach lub w obu walutach.\nKażdy klient DKV dostaje także darmowy dostęp do platformy eReporting DKV. To narzędzie do bieżącej kontroli wydatków. W programie sprawdzimy każdą transakcję dokonaną za pomocą karty DKV jeszcze przed fakturowaniem. Dzięki DKV przewoźnicy mają pełną kontrolę nad kosztami ponoszonymi w trakcie przewozów.\nKarty VIACARD oraz urządzenia Telepass można bez problemu zamówić za pośrednictwem DKV Euro Service. W tym celu wystarczy wejść na stronę DKV i wybrać Włochy w zakładce Formularze.\nOpłaty drogowe we Włoszech są wysokie. Z tego powodu rząd włoski utworzył specjalną organizację transportową o nazwie Consorzio. Członkowie Consorzio mają dostęp do rabatu na opłaty drogowe. Rabat przyznawany jest raz w roku i wynosi ok. 10% rocznej sumy wydatków klienta na autostrady włoskie. Kwota rabatu odliczana jest następnie od kolejnej faktury za Telepass.\nAby dołączyć do Consorzio , należy prowadzić firmę zarejestrowaną na terytorium UE, która działa w ruchu dalekobieżnym. Opłaty członkowskie wynoszą 50 euro kaucji wpisowej oraz 100 euro rocznej składki członkowskiej.\nW celu dołączenia do Consorzio z DKV należy skontaktować się z opiekunem lub wypełnić wniosek o członkostwo na stronie DKV\nSłowa kluczowe: opłaty drogowe Włochy\nPreviousZakaz ruchu pojazdów ciężarowych w dniach 20-21.07.2012\nNextRenault Trucks: CHŁODNIA W 100% ELEKTRYCZNA DLA NESTLE SWITZERLAND\nGDDKiA: rusza z drugą turą przetargów\nNa osi w TVN TURBO 4.12- 10.12.2010\nRola obwieszczenia w przedsiębiorstwie transportowym


e-przewodniki.pl obiekty i zdjęcia Ogród Oliwny (Getsemani)\nOgród Oliwny (Getsemani)\nWspółrzędne GPS: 35.23972 E, 31.77917 N\nGetsemani, Ogrójec, dosłownie "tłocznia oliwek", tradycyjnie tłumaczone jako "ogród oliwny" - miejsce w Jerozolimie, w którym Jezus przebywał na czuwaniu modlitewnym razem z Apostołami, w wieczór przed pojmaniem.\nWspominany w Nowym Testamencie teren znajdujący się w Dolinie Cedronu u podnóża Góry Oliwnej. Miejsce, z którego roztacza się widok na wschodnie stoki wzniesienia Moria – Wzgórza Świątynnego. Ewangelie podają, iż w miejscu tym zatrzymywał się wielokrotnie Jezus podczas swoich pobytów w stolicy starożytnego Izraela, szczególnie w czasie żydowskiego święta Paschy. Znał je apostoł Judasz, który właśnie tutaj miał wydać Chrystusa wysłanej przez najwyższych kapłanów kohorcie. Zanim jednak do tego doszło Jezus pogrążyć się miał w modlitwie, prosząc Boga, by jeśli to możliwe, ominęło go cierpienie, którego się spodziewał. W ogrodzie rosną zabytkowe drzewa oliwne, uważane przez pielgrzymów za niemych świadków wydarzeń ewangelicznych, za jedne z najstarszych w Jerozolimie.


Podczas gdy mężczyźni spali na pryczach, w marzeniach sennych czekając na nowy, lepszy dzień, bunkier zalewała ciemność. Postawione na straży lampy bały się mroku, ich światło nie rozjaśniało ani jednej twarzy śpiącej uczciwym snem. Jednak dwóch ludzi zamkniętych na górze w pokoju obserwacyjnym stawiało opór, medytując wspólnie nad gazową lampką, która ich jedynemu schronieniu dawała ciepło oraz światło.\n- Więc naprawdę nie słyszałeś tej historii? Od nikogo? - Starzec nachylił się nad błękitnym, mimo pozorów ciepłym, płomieniem. Jego oczy zabłyszczały, ale nagle je zamknął.\n- Nie, dlatego będziesz pierwszym, który mi ją opowie, prawda?\nMłodzieniec stał na drugim końcu pokoju kontrolnego. Tonąc w ciemnościach mówił do kompana jakby z innego świata. Chłopak nie czuł się dobrze, gdy przy zaimprowizowanym aneksie kuchennym przygotowywał kawę. Nie widział ruchów swoich rąk, ale robił to niemal machinalnie, poświęcając uwagę tylko utrzymaniu kontaktu z Valentinem. Szybko zdjął metalowy dzbanek z płytki grzewczej, by powrócić na swoje miejsce przy stole. Kawa była letnia i, z perspektywy chłopaka, ciemna jak niebo nad frontem.\n- Zacznij, proszę, od początku. Kto wymyślił tę historię, i czy ma ona służyć straszeniu nowych?\n- Cóż, to bardzo stara legenda, możesz mi wierzyć. Mimo że służę tu od dwudziestu pięciu lat nie byłem pierwszym, który ją usłyszał. O genezę musiałbyś spytać ludzi, którzy jako pierwsi zasiedlili Posterunek, by walczyć z Molochem. Oczywiście, jeżeli jacyś wciąż żyją - ja żadnego nie poznałem, ale na pewno nie są już na służbie. Co do drugiego pytania... -mężczyzna uśmiechnął się zagadkowo - Tak, można tak powiedzieć. Ale pocieszę cię, że zwykle opowiada się ją zupełnym żółtkom, którzy sikają w nogawki gdy widzą mutanta.\n- Już daj sobie spokój Valentine, ja po prostu chciałbym usłyszeć tę historię, jeszcze tego dnia.\n- Dobrze, wysłuchasz teraz grzecznie historyjki. Wczujesz się w nią dobrze, bo zaczyna się podczas zamieci podobnej do dzisiejszej, tylko odrobinę gorszej, wiele lat temu. Jej bohaterem jest ktoś w mniej więcej twoim wieku. To mógł być twój ojciec, lub mój starszy brat.\nTo koniec Rob. - mężczyzna usłyszał w swoim komunikatorze - Przez ciebie zginiemy, i to w tym cholernym pyle! Tam był transporter, mogliśmy do niego wrócić! Słyszysz mnie? Słyszysz?!\nWściekłość zmieszana z wrogością była doskonale wyczuwalna mimo zakłóceń i ogromnego hałasu. Wiatr niósł radioaktywny, szary pył - żołnierską przepustkę do kliniki onkologicznej, ale mężczyźni byli zawodowcami. Nigdy nie zapominali o maskach filtrujących i kombinezonach. Dobrze - pomyślał ten drugi - Dzięki nienawiści ten gość nie zginie, ale musi nauczyć się ją dobrze kierunkować.\n- Przestań się wydzierać! Reszta nie żyje! Wiesz czemu? Bo nie docenili mutantów! Jeszcze przez wiele minut po tym jak ich dopadli, w słuchawkach słyszałem jak rzężą - jak starają się umrzeć! My też skończylibyśmy marnie!\n- Wiesz Rob? Pieprzę to! Ja też położę się tu, na tej wydmie i umrę! Nikt nie będzie mnie żałował!\n- Ach tak? Naszych chłopaków w schronie też pieprzysz? Co? Jeszcze godzina i oni też będą przeszłością! Właściwie to umieraj! Sam dojdę. Przetnę tylko tę idiotyczną linę asekuracyjną, przez którą muszę cię holować i marnować filtry w masce, ty kutasie!\n- Kiedy tylko będziemy w schronie dam ci w mordę tak, że będziesz potrzebował biletu z Orbitalu!\nDobrze, całkiem dobrze. Jeszcze mamy szanse. Schron ma szanse. Mężczyzna nawet chciał się uśmiechnąć, ale nagłe szarpnięcie liny wydusiło powietrze z jego płuc – na twarzy zagościł grymas bólu. Oddychało się już bardzo ciężko.\n- Boman... Eeech... Nie wydurniaj się! Nie chcesz chyba umrzeć na serio?! Boman? Powiedz coś!\nLina zafalowała i szarpnęła ponownie, tym razem rzucając Roba w grząski pył.\n- Boman! - mężczyzna walcząc z krępującym ruchy strojem, ustawił się równolegle do kierunku asekuracji, ale nie mógł się dobrze zaprzeć w grząskim podłożu.\n- Boman! Trzymaj się kolego! - koncentrując siły przyciągnął linę i zdołał przewlec ją przez elektryczny bloczek - ten od razu podjął pracę i zaczął wciągać zawieszony na końcu ciężar. Wiatr tymczasem rzucał piachem z nowym entuzjazmem, ograniczając widoczność do odległości wyciągniętej ręki. Po chwili mechanizm bloczka zaczął się ślizgać i wtórować jękiem ciągnącemu ostatkiem sił mężczyźnie. Choć zamieć całkowicie go oślepiała, wiedział że walczy o życie osoby na drugim końcu asekuracji.\n- Puść mnie... to... boli - interkom ledwie przepuścił słowa przez potok szumu. Rob rozumiał teraz kolegę, ale postanowił udawać, że jest inaczej. Tymczasem szczyt wydmy oddalał się z każdą sekundą i żołnierz wiedział, że to Boman ciągnie go ze sobą do grobu.\n- Zniknął pod wydmą?\n- Dokładnie. Widzisz - tak się zdarza, kiedy wydmy przemieszczają się bardzo szybko. Zdarza się to rzadko, ale jeżeli ktoś się znajdzie na takim zboczu, to zawsze kończy się to katastrofalnie.\n- Ten drugi gość w końcu się uratował? Pewnie jednak dotarł do schronu, inaczej nie miałby kto opowiedzieć tej historii.\n- Masz rację, ale to jeszcze nie koniec! Najważniejsze co stało się potem! Kiedy burza ucichła następnej nocy, ten żołnierz zaczął twierdzić, że widział w snach swojego kolegę i ten prosił, aby go odszukano, bo ma coś ważnego do przekazania.\n- I co? Pewnie nikt nie chciał mu uwierzyć i chłopiec zginął na pustyni, goniąc za mogiłą, której nikt nie zdążył postawić.\n- To brzmiało jak szaleństwo, zgoda. Ten chłopak nie miał szans na zapamiętanie miejsca nieszczęścia choćby w przybliżeniu, ale to był jeszcze młodzik. To wydarzenie było dla niego traumatyczne, więc kilka osób wzięło transporter i wyjechało na pustynię z dzieciakiem! Sądził on, że słyszy w mózgu głos swojego nieszczęsnego kolegi i w ten sposób uda mu się odnaleźć miejsce jego wiecznego spoczynku. Dzisiaj każdy powie, że musiał nasłuchać się z sieci rozrywkowej starych programów o tych sektach "psychicznych" - oni twierdzą, że mają takie moce. Kiedy pojazd był już bardzo blisko tego, co dzieciak nazywał "Tym Miejscem", gąsienice zaczęły pracować w miejscu, i cała wydma zaczęła się walić. Ponieważ mieli doświadczonego pilota odwrócił on maszynę o 180 i nabierając prędkości zjechał na inny fragment zbocza, ale właśnie wtedy chłopak zupełnie zeschizował i wyskoczył w sypiący się lawinowo pył.\n- Wiesz, widziałem te programy o sektach kiedy były emitowane przez ludzi z orbity - stek bzdur. Tu, na Północy ludzie są nadzwyczajnie nimi podjarani. Nazywają ich "nadludźmi", "nowym porządkiem świata", "mesjaszami", albo po prostu "nieślubnymi dziećmi Jezusa"... Już wielu ludziom odbiło na ich punkcie.\n- Ja im wierzę!\n- Nie, nie w "Dzieci Jezusa", w tych "psychicznych"! Bo widzisz, kiedy po pół godziny zdołali odkopać zwłoki chłopca, w jego zesztywniałej dłoni znaleźli nieśmiertelniki nieboszczyka! Coś w tym więc musi być!\n- A gdzie była "wiadomość"?\n- W nanopamięci wdrukowanej w metal! Wojsko umieszcza tam szczegółowe dane o służbie, ale zostaje jeszcze sporo miejsca, gdzie żołnierz może umieścić listy, nagrania, hologramy albo nawet klucze do swoich kont bankowych. Po śmierci wszystko zostaje oddane rodzinie... Nie bardzo chcesz uwierzyć w tę historię, co?\n- Cóż... Nie. Pamiętasz, mówiłem ci, że byłem dziennikarzem. Przyjechałem z Nowego Jorku że...\n- ...by robić materiał o walce z Molochem, tak.\n- Ale nie tylko! W podróży zwiedziłem wiele innych "egzotycznych" miejsc, jak Florydę, Bastion, Salt Lake, liczne pustynie i wiesz, że niemal w każdej części Ameryki można znaleźć tę historię? Zawsze występuje w niej chłopiec i mężczyzna. Mógł to być poszukiwacz skarbów, złomiarz, albo łowca nagród. Zawsze mężczyzna ginie na początku, często w tajemniczych okolicznościach. W niektórych wersjach chłopak również później ginie, a w niektórych zachowuje życie. Czasem odnajduje list, innym razem płytę z holowideo. Podsunąłem ten temat nawet mojemu koledze od socjologii. Dzięki tobie poznałem jednak zupełnie nową, wyjątkową wersję tej historii i za to chcę ci podziękować.\n- Wyjątkową? W jakim sensie?\n- W każdym innym zakątku Ameryki chłopakowi nikt nie chciał pomóc w odszukaniu przyjaciela. Skrucha i litość przychodziła dopiero, kiedy znajdowano dziecko zawalone psychicznie w jakimś ciemnym zaułku, lub martwe w kontenerze na śmieci. Wiesz, coraz bardziej mi się wydaje, że Posterunek jest jedynym miejscem na Ziemi, gdzie jeszcze żyją przyzwoici ludzie.\nMężczyzna przyjął te słowa i nie kontynuował rozmowy. Oparty jednym łokciem o stół majstrował przemarzniętą dłonią przy płomieniu kuchenki, przytłumiając go i wyzwalając na przemian. Atmosfera powoli sublimowała wokół, osiadając ciężkimi czapami na barkach mężczyzn. Pierwszy znów odezwał się starszy żołnierz.\n- Nie spytałeś, jaka informacja była w nieśmiertelniku.\nMłodzik mimowolnie wstrzymał oddech, ale po usłyszeniu tego stwierdzenia wypuścił powietrze z uśmiechem.\n- Co było na nieśmiertelniku?\n- Nikt się nie dowiedział. Ten chłopak, który zginął w czasie poszukiwań miał znać hasło do archiwum na nośniku.\n- Takie jest tu życie. Bez sensu. Krótkie, szare. Już nie ma czego bronić, nikt nas nie finansuje, ale rzucają nam wciąż nowych rekrutów. Wiesz co tu trzyma człowieka chłopcze?\n- Poza grawitacją?\n- Przyjaciele. Nigdzie na tym zasranym świecie nie znajdziesz lepszych kolegów niż tutaj. Dołącz do szeregów, a nie opuścisz Posterunku już nigdy, gdziekolwiek byś się udał.\nPiotr "Grim" G.\nKomentarze do "Kuchenka Gazowa"\nStrona wygenerowana w 0.018443 sek. pg:


Sukienka kopertowa wykonana z miękkiego przewiewnego lnu. Sukienka ozdobiona perłowymi guzikami i wdzięcznie zakończonym rękawkiem. Sukienka jest bardzo lekka i bardzo uniwersalna. Robi niesamowite wrażenie dzięki swej prostocie i idealnemu krojowi. Dół sukienki podszyty podszewką.


100 Ladies Slot Online Za Darmo » 2000+ Automatow do Gier\nHome 5 bębnowe 100 Ladies\n5 bębnoweautomaty onlinedarmowe gry hazardowedarmowe slotygry automatygry kasynogry maszynyIGT slotsJednoręki Bandyta\nTematyką tego 5-bębnowego automatu video z 100 liniami wypłat (stąd nazwa „100 ladies”) jest miłosna historia dwóch biedronek, której tło stanowi ukwiecone pole z unoszącymi się bąbelkami. Do symboli należą biedronki obu płci, które oprócz symbolu Wild są najwyżej płatnym symbolem, słonecznik, liść, symbol bonusowy oraz standardowe figury karciane. Symbolem Wild jest ikonka z kilkoma biedronkami.\nDarmowa Kasyno Gra 100 Ladies Online\nTrafienie 3 symboli bonusowych aktywuje rundę bonusową w postaci darmowych spinów, których można wygrać więcej, jeżeli podczas darmowych spinów trafi się ponownie przynajmniej 3 symbole bonusowe na 3 środkowych bębnach. Dodatkowe darmowe spiny mogą być ponownie wywołane przez symbol Wild.\nKwota zakładu waha się w przedziale 1 – 30 przy maksymalnym zakładzie 3000 żetonów z wszystkimi aktywnymi liniami wypłat.


Krater Jacksona 0 - Wiedza\nJeden z kraterów na Księżycu zostanie nazwany na cześć Michaela Jacksona. W poniedziałek (6 lipca) zadecydował o tym zarząd Lunar Republic Society.?Jackson był właścicielem parceli o powierzchni niemal 5 km kwadratowych. Działka z przyległym 22-km kraterem znajduje się na terenie Jeziora Marzeń (Lacus Somniorum), zlokalizowanego na widocznej części Srebrnego Globu. Krater, już wkrótce Michaela Josepha Jacksona, nosił dotąd nazwę Posejdonios J. Oprócz dużej księżycowej posiadłości, którą nabył w 2005 r., piosenkarz mógł się też pochwalić mniejszym skrawkiem Księżyca z okolic Morza Oparów (Mare Vaporum).\nO przemianowaniu nie zadecydowały wyłącznie względy właścicielskie, lecz także, a właściwie przede wszystkim artystyczne. Nie ma chyba nikogo, kto nigdy nie widziałby księżycowego chodu (moonwalk) Michaela…\nKrater Michaela Josepha Jacksona stanowi część grupy kraterów Posejdoniosa (greckiego filozofa z Apamei, astronoma, historyka i geografa, nauczyciela Cycerona). W sumie naliczono ich 12. Mają one bardzo różne rozmiary – najmniejsze są zaledwie 2-kilometrowe – a ten przypisany Jacksonowi należy do największych i ma aż 650 m głębokości. W klasyfikacji Félixa Chemli Lamecha krater ten występował pod nazwą Héllene.\nŹródło: Lunar Republic Society/kopalniawiedzy.pl\nTagi: Jezioro Marzeń, krater, Księżyc, Michael Joseph Jackson\nJeden komentarz :) w artykule: ”Krater Jacksona”\nsay thanks to so a lota lot for your website it helps a whole lot…


Qlimax - najlepsze znaleziska i wpisy o #qlimax w Wykop.pl\nFreakz 6 dni temu\nMamy aftermovie z tegorocznego Qlimax! (｡◕‿‿◕｡) Wzięcie w nim udziału było wspaniałym przeżyciem! To nie jest zwykły event, to coś więcej...\n#hardstyle #hardmirko #qlimax #muzyka #muzykaelektroniczna #festiwale #odkryjhardstyle\n+: Apollo1993, albartosz +7 innych\nalternatereality 3 dni temu via Android\n@Encepence2 my się kochamy co nie @Freakz ?\n+: Freakz, Encepence2 +1 inny\nFreakz 3 dni temu\n@alternatereality: Tylko w nocy, tzn na nocnej ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n+: alternatereality, Encepence2 +2 innych\nFreakz 2 tyg. temu\nQlimax 2019 - Rytuał dobiegł końca, symfonia cieni ucichła\nNiesamowitym początkiem był oczywiście zagadkowy Qreator, kto stoi za tajemniczą postacią w masce? W moim odczuciu Prophet, ale mogę się bardzo mylić. W każdym razie zapewnił doskonałe otwarcie eventu wyzwalając niesamowite emocje porcją klasyków! Nie mogę się doczekać opublikowania całego seta i przeżycia tego na nowo!\nPrzypominając kto wystąpił:\n- Sound Rush\nScena jak najbardziej mi się podobała. Brakowało tylko większej ilości nawiązujących elementów po bokach. Od strony audio-wizualnej wiemy, że Q-Dance są mistrzami i nie ma żadnego innego eventu na świecie, który pobiłby Qlimax pod tym względem. Legendarny festiwal, legendarny poziom.\nJak dla mnie za dużo było rawstyle, to najmocniejszy Qlimax w historii pod tym względem. Sound Rush zagrali biesiadny hardstyle w sam raz do przerwy na piwo ;p To oczywiście kwestia gustu. Artyści zaleli tłum dużą porcją nowej, niewydanej muzyki oraz niepowtarzalnymi editami.\nSurprise act jako Phuture Noize na 2-3 utwory szału nie zrobił. Pojawiający się się i znikający B-Front na ceremonię hymnu wprowadził troszkę dziwnego zamieszania. Sam hymn na żywo to zupełnie inne odczucie, teraz już wiem że na pewno był na miarę Qlimax.\nNajlepsze sety wg. mnie przedstawili: Keltek, DBSTF, Headhunterz, Disturb, niesamowicie przyjemnym zakończeniem była Miss K8, o ile nie słucham dużo hardcore, tak tutaj żałowałem, że to już koniec.\npokaż spoiler CZYM PRĘDZEJ, to niezapomniane przeżycie\n#hardstyle #hardmirko #muzyka #muzykaelektroniczna #hardcore #qlimax #odkryjhardstyle pokaż całość\n+: albartosz, Bilu3800 +8 innych\n@alternatereality: No eloo, dobrze że idziesz bo już wyprowadzać Cię miałem\n+: Apollo1993, alternatereality +1 inny\nevozord 2 tyg. temu\n@Freakz: od zawsze chciałem pojechać na qlimax, ale tak jakoś po 2010 te edycje wydawały mi się zmieniać ten klimat, charakter, który widziałem na filmach i słyszałem w setach.. A teraz tylko KoH xD\n+: Freakz, sunkillmoon\nlogin___zajety 2 tyg. temu\nŁapcie torrenty z video z #qlimax ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nSugeruje się pospieszyć ze ściąganiem zanim znowu spadnie z rowerka jak sety z defqonu ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nbezposrdenio gdocs: link\n#hardstyle pokaż całość\n+: wytrwalyzdobywca, albartosz +4 innych\n@koxok szukales to wolalam ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n+: koxok, Freakz\nkoxok 2 tyg. temu\n@login___zajety: dziękuję <3\n+: login___zajety, Freakz\nKrwawyPacyfista 2 tyg. temu via Wykop Mobilny (Android)\n#qlimax #hardstyle #hardmirko\nWszystkim mirkom w GerleDome życzę świetnej zabawy. Może kiedyś do was dołączę!\n(ง ͠° ͟ل͜ ͡°)ง (งⱺ ͟ل͜ⱺ)ง\n+: login___zajety, Elementary +7 innych\nwytrwalyzdobywca 2 tyg. temu\n@KrwawyPacyfista: @Niemabigosuteraz: @login___zajety:\nKiedyś też tam będziemy!\n+: KrwawyPacyfista, Apollo1993 +2 innych\ngreg-lepkie-raczki 2 tyg. temu\n@KrwawyPacyfista: bylo zajebisciee\n+: KrwawyPacyfista, Apollo1993 +1 inny\nLista obecności na Qlimax 2019!\nWiem, że będę ja i @greg-lepkie-raczki, czy ktoś jeszcze weźmie udział w mistycznym rytuale? ;) Piwo na Gelredome, może wspólny jumpstyle / melbourne shuffle?\n#hardstyle #qlimax #hardmirko #festiwale #odkryjhardstyle\n+: Apollo1993, greg-lepkie-raczki +4 innych\n@sunkillmoon: są na hardtripach\n+: Apollo1993, Cybek-Marian\nNiemabigosuteraz 2 tyg. temu via Android\nJako, że zbliża się Qlimax, to podsumujmy wszystkie anthemy. Który hymn podoba się wam najbardziej, który zapadł wam najgłębiej w pamięć lub który jest po prostu najlepszy? Poniżej link do playlisty, gdzie zebrałem wszystkie anthemy od początku eventu, nawet jest jeden nieoficjalny z 2004r.\n2003: The Prophet - Follow the Leader\n2003: Deepack - The Prophecy\n2004: Future Tribes - Deadlock (Unofficial)\n2005: DJ Zany - Science & Religion\n2006: Alpha² - The Dark Side (Co-Produced By JDX)\n2007: Headhunterz - The Power of the Mind\n2008: Technoboy - Next Dimensional World\n2009: D-Block & S-te-Fan - The Nature Of Our Mind\n2010: Brennan Heart - Alternate Reality\n2011: Zatox - No Way Back\n2012: Psyko Punkz - Fate or Fortune\n2013: Gunz For Hire ft. Ruffian - Immortal Essence\n2014: Noisecontrollers - The Source Code of Creation\n2015: Atmozfears - Equilibrium\n2016: Coone - Rise of the Celestials\n2017: Wildstylez - Temple of Light\n2018: Sub Zero Project - The Game Changer\n2019: B-Front - Symphony of Shadows\npokaż spoiler Dwa hymny w 2003, ponieważ odbyły się dwie edycje imprezy.\n#hardstyle #hardmirko #muzyka #muzykaelektroniczna #qlimax #odkryjhardstyle pokaż całość\n+: 2xTheTap__, login___zajety +6 innych\nalternatereality 1 mies. temu via Android\n@Freakz mój nick chyba mówi sam za siebie! ʕ•ᴥ•ʔ\n@alternatereality: Tak, The Power of the Mind? ;3\n+: alternatereality, greg-lepkie-raczki +1 inny\nFreakz 4 mies. temu\nDla takich momentów warto żyć. To był piękny moment (｡◕‿‿◕｡)\n#hardstyle #qlimax #hardmirko #odkryjhardstyle #muzyka #muzykaelektroniczna\n+: robsosl, annlupin +10 innych\nPan-Wladca-i-Faraon-Pierwszy 4 mies. temu\n@Freakz: pierdole, jade w tym roku\n@Pan-Wladca-i-Faraon-Pierwszy: zapraszam ^^\nFreakz 8 mies. temu\nJeszcze tylko 8 miesięcy i tam wracam <3\n#hardstyle #qlimax #odkryjhardstyle #hardmirko\n+: Juran, annlupin +8 innych\n@gienon: Ja mam identyczną sytuację. Więc pojechałem samemu, ludzi poznałem na wyjeździe. Obczaj " Hard Tripy"\n+: kaslapek, Czekoladowy_Nadgarstek\nkaslapek 7 mies. temu\n@Freakz: QLIMAX <3\nFreakz 1 rok temu via Wykop Mobilny (Android)\nChciałem zrobić relacje od razu po rozpoczęciu, ale nie miałem zasięgu. Qlimax odbyty ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n#hardstyle #qlimax #hardmirko #muzykaelektroniczna #festiwale\n+: JullietteKai, Emilithu +16 innych\nGraner 1 rok temu\nnienarodzony 1 rok temu\n@Freakz: Ja w ogole nie mialem internetu w holandii ;(\nKarton12 1 rok temu\nmamy scene, co sadzicie? ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n#hardstyle #hardmirko #harddance #qlimax #muzykaelektroniczna\nźródło: Screenshot 2018-11-24 22-39-05.jpg\n+: m.........o, Macias990 +8 innych\n@koxok: jak dla mnie to mogliby sie tej maski pozbyc teraz, srednio tam pasuje ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nMeckoleeko 1 rok temu\nw ogóle ta maska nie przypominała mi robota z ghost in the shell ( ͡° ͜ʖ ͡°) https://www.geeksofdoom.com/GoD/img/2017/03/ghost-in-the-shell-weta-workshop.jpg\nkoxok 1 rok 3 mies. temu\nMotyw na ten rok już znany ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n#muzyka #muzykaelektroniczna #hardstyle #hardmirko #qlimax\n+: asapa, Limelight2-2 +4 innych\nIryseq 1 rok 3 mies. temu\n@koxok: Chujoza, porównajcie z 2015... Albo z przed roku - Temple of Light...\nkoxok 1 rok 3 mies. temu via Wykop Mobilny (Android)\n@Iryseq: zalezy co kto lubi ¯\__(ツ)_/¯ Temple of light imo slabe bylo jak na Qlimax\nSpie spobie wczoraj dochodzi polnoc, a tu sasiad jeb dyskoteka muza na maksa... cos tam kupi sobie 200W kino domowe, obudzil mnie i nie moglem zasnac... akurat pech chcial, ze nie wiedzial, bo nie mogl wiedziec... ze posiadam zestaw alteclansing subwofer lampowy moc na oko 2k watt przy moim setupie, ale nigdy go nie uzywalem odkad sie wrowadzilismy i corka sie urodzila... wiec wstaje rano i sub na max robie kawe i slucham #qlimax ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n#muzyka #zalesie #sasiedzi #blok\nAle ze mnie #polak #nosacz #malpa zamknalem okna, aby zrobic box i rozchodzilo sie po scianach ( ͡° ͜ʖ ͡°) pokaż całość\n+: TwojStaryToKorniszon, Szyra +8 innych\ndziekuje 1 rok 5 mies. temu via iOS\n@HHHHHH: I dobrze\nFreakz 1 rok 5 mies. temu via Wykop Mobilny (Android)\n@HHHHHH: ooo też tak chce (｡◕‿‿◕｡)\nFreakz 1 rok 5 mies. temu\nProject One - Life Beyond Earth\nTyle lat, a dalej każdy odsłuch to niesamowite przeżycie (｡◕‿‿◕｡)\n#hardstyle #hardmirko #projectone #odkryjhardstyle #muzyka #muzykaelektroniczna #qlimax\n+: s.........i, lubie-sernik +10 innych\ns.........i 1 rok 5 mies. temu\n@Freakz: to jest jeden z tych kawalkow ktorych nie trzeba odpalac na jutubie ;) Widzisz tytul i juz gra w glowie\nMisiekD 1 rok 5 mies. temu\n+: Freakz, m..........s\nKarton12 1 rok 10 mies. temu\npytanie do wszystkich: wybiera się ktoś na #headhunterz w katowicach 26.01? (⌐ ͡■ ͜ʖ ͡■)\nlink do wydarzenia: https://www.facebook.com/events/1425886510867217/\n#hardstyle #hardmirko #muzykaelektroniczna #muzyka #festiwale #qlimax #defqon #headhunterz #energy2000 #katowice pokaż całość\n+: lubie-sernik, naprawioneTAGI +7 innych\n@jumperkaa: ej mloda ale ...\nnastepnym razem to wczesniej krzycz\n+: Advance, Freakz\nj.......a 1 rok 10 mies. temu\n@szaremyszki: spoko, ja mam loże i właściwie będzie nas 2 osoby na całą loże wiec sie dogadamy ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nFreakz 1 rok 11 mies. temu\nHardstyle w połączeniu z orkiestrą? No któż inny jak Brennan Heart (｡◕‿‿◕｡)\n#hardstyle #qlimax #muzyka #muzykaelektroniczna #festiwale\n+: p.............k, Cyborg_Franky +6 innych\nkurp 1 rok 11 mies. temu\n@Freakz: Wszystko fajnie, ale deska klozetowa założona na szyję trochę psuje efekt... ¯\__(ツ)_/¯\n+: Freakz, Advance\nFreakz 1 rok 11 mies. temu via Android\n@kurp o nie, teraz będzie mi się tak kojarzyć XD\n+: Karton12, Advance\nNajlepsze efekty audiowizualne na świecie (｡◕‿‿◕｡)\n#hardstyle #muzyka #festiwale #qlimax #muzykaelektroniczna #ciekawostki #audio #efektyspecjalne\n+: gienek_, j.......a +6 innych\n@Felonious_Gru Te efekty są regularnie, wiadomo zależy od edycji i subiektywnych odczuć. Np. Dla mnie najlepsze były w 2014 roku.\nBilet normalny kosztuje 80euro, vip 120. Do kosztów należy doliczyć dojazd do Arnhem, Holandia.\n+: Felonious_Gru, Karton12\nj.......a 1 rok 11 mies. temu via Android\n@Felonious_Gru ja jezdze z hardtripami, za qlimax 640 zapłaciłam o ile dobrze pamiętam. To zależy od eventu, ile trwa i gdzie się odbywa. Zobacz sobie organizację "Hardtripy" i ich wydarzenia.\nWonszniedorzeczny 2 lata temu\nZachęcam do zapoznania się z utworem. Możemy w przyszłym roku umówić się na #hardstylewykopchamber\nNp na defqonie :)\n#hardstyle #hardmirko #defqon #qdance #qlimax #dominator #techno #trance #hardtrance #muzyka #muzykaelektroniczna pokaż całość\n+: gienek_, asapa +4 innych\npschemo 2 lata temu\nKtos popelnil cos lepszego w tym roku?\n#defqon1 #qlimax #hardstyle\n+: Trollusek, j.......a +6 innych\n@pschemo: Skąd zachwyt tym trackiem? W czym jest on specjalny, że każda wersja nabija tyle wyświetleń?\n+: Freakz, Luxurious\npschemo 2 lata temu via Android\n@Perla_Export nie wiem ma coś w sobie zajebistego. Orginalne wersji też uwielbiam słuchać ale tu w połączeniu z raw kikiem totalna masakra\n+: Twmaxik, Freakz +1 inny\nFreakz 2 lata temu\n+: K.........a, owenek1 +4 innych\nFreakz 2 lata temu via Android\n@owenek1 Jak na Qlimax to taka sobie w porównaniu z poprzednimi edycjami ;)\nCzyli w 30 min da się zdążyć\nowenek1 2 lata temu via iOS\n@Freakz: Powinienes, tylko trzeba rowno o tej godzinie co zaczynaja sprzedaz. Jak bedziesz probowal za rok to daj znac moze bedzie mozliwosc razem pojechac.\nHighContentWolfdog 2 lata 1 mies. temu via Android\nJak wrażenia? Intro i second drop imo pierwsza klasa (ʘ‿ʘ)\n#hardmirko #hardstyle #qlimax\n+: Akap120, asapa +6 innych\ns.........i 2 lata 1 mies. temu\n@HighContentWolfdog: troche przydlugi. Mordują melodie do pozygu na kazdej tonacji. 3-4 minuty i by bylo spoko\n@szaremyszki 3-4 minuty i by byl generic track a nie anthem. The Nature Of Mind od DBSTF trwało 8 minut (✌ ﾟ ∀ ﾟ)☞,\nempee 2 lata 2 mies. temu\nMoj filmik z tegorocznego Defqon.1 w Sydney. Super impreza!\n#hardmirko #hardstyle #defqon1 #qlimax #sydney\n+: login___zajety, kapucynka93 +68 innych\n@Freakz: Dzieki :) Rzeczywiscie surowo ale krecone telefonem i skladane w iMovie wiec mysle ze i tak nie jest zle jak na amatorska produkcje. Plus wiekszosc czasu spedzilem bawiac sie raczej niz nagrywajac wiec mialem ograniczona ilosc materialu z ktorego to skladalem - stad niektore ujecia moglyby byc lepsze.\nJezeli podobal Ci sie ten filmik to mozesz tez sprawdzic moja poprzednia produkcje spod znaku #hardmirko - Qlimax 2016. pokaż całość\ns.........i 2 lata 2 mies. temu\n@empee: wrzuc to na osobny wpis bo za gleboko w komentarzach a dobre i szkoda zeby sie atencja zmarnowala ;)\nequu 2 lata 9 mies. temu\nStaree, ale cudo w swoim gatunku :) #hardmirko #hardstyle #hardcore #muzyka #thunderdome #qlimax\n+: korni007, a.....C +6 innych\n@aLmanaC: Jeśli faktycznie najdzie Cię klimat/ochota na HS to najlepszym strzałem będzie właśnie posłuchanie Isaaca setów. Co miesiąc nowy z wybranymi najnowszymi kawałkami. Zawsze kosy z klimatem :)\n+: a.....C, Freakz\n@equu: Ok ok dzięki :)\nShavarus 2 lata 11 mies. temu\npokaż spoiler jakie to już stare :|\n+: user_p, Geron +5 innych\ns.........i 2 lata 11 mies. temu\n@user_p: konkret !\nnejtan 2 lata 11 mies. temu\n@Shavarus: BYLEM!! head, project one, d-block & s-te-fan, technoboy!!! 19 lat mialem damn. Dalej micha sie cieszy!!\n+: Shavarus, user_p\nj.......a 3 lata temu\nTo mi sie podobało nooo\n+: Iryseq, D..k +9 innych\nPuszkincom 3 lata 1 mies. temu\nQlimax za 10 dni\n+: P..6, m....3 +7 innych\ns.........i 3 lata 1 mies. temu\n@Puszkincom: ciemny pokoj i 80 cali w 4K . Czlowiek zatapia sie w obrazie ᶘᵒᴥᵒᶅ\nB.........s 3 lata 1 mies. temu\nwisyrr 3 lata 3 mies. temu\nCzemu ja to odkryłem tak późno? ( ͡° ʖ̯ ͡°)\n#muzyka #qlimax #hardstyle #randomanimeshit to coś dla Was też ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n+: Cervantes006, Arveit +7 innych\nHighContentWolfdog 3 lata 3 mies. temu\n@wisyrr: To jest tragiczne. Frontliner poszedł w ilość ostatnim czasem a nie jakość\n@HighContentWolfdog: No może i tak, ale ta mu się akurat całkiem udała xd\nSzyra 3 lata 11 mies. temu via MirkoWP\nJakieś śmieszki wczoraj na domówce mi rękę pomalowały.. Najgorsze, ze nie wiem kiedy.. ( ͡° ʖ̯ ͡°)\n#hardstyle #hardmirko #qlimax\n+: magiczny_orangutan, Kidl3r +6 innych\nPolacus 3 lata 11 mies. temu\nDobra jestem #atencjuszem i #chwalesie. W tym roku na #qlimax byłem na hardstajlach i przy okazji #pokazmorde .\n+: ninetyeight, Rumpertumski +6 innych\nj.......a 3 lata 11 mies. temu\n@Polacus: w autokarze -.-\nPolacus 3 lata 11 mies. temu via Android\nj.......a 4 lata temu\nA więc w skrócie o tym jak spełniłam jedno z moich marzeń mianowicie #qlimax !\nWyjazd planowałam na długo przed, byłam na wielu hardstylowych eventach w Polsce i w sumie na nich dowiedziałam się że istnieje coś takiego jak Hardtripy, czyli wspólne wyjazdy na największe Hard Eventy, więc śledziłam na bieżąco informacje o biletach i jak tylko pojawiła się informacja odnośnie Qlimaxa to nawet się nie zastanawiałam, kupiłam bilet i czekałam z niecierpliwością na listopad. Co do podróży to jest chyba minus, z mojej winy, wyjeżdżaliśmy 20.11. o 24 z Katowic i właściwie od 8 rano byłam na nogach byłam przekonana że wyśpię się w autokarze więc lajcik, nie przemyślałam tego, jechaliśmy party busem a ja usiadłam sobie na przeciwko głośnika, w Arnhem byliśmy około 16-17 więc sporo czasu prędzej to korzystając z czasu wolnego pozwiedzałam miasto, o 21 zaczęli nas wpuszczać i tutaj kolejny minus, najpierw wejście do szatni a z szatni jeszcze jakieś 15 metrów trzeba było przejść dworem na stadion (tylko 15 metrów ale przez pogodę niestety się przeziębiłam). Oczywiście było konkretnie trzepanie na bramkach, pzdro @Vaster ( ͡º ͜ʖ͡º)\nMoje pierwsze wrażenie po wejściu na stadion jedno wielkie wow, na prawdę tutaj jestem. Co do samej sceny troszeczkę się zawiodłam bo w pierwszych minutach to porównałam ją ze sceną jak na Maydayu, jednak szybko zmieniłam zdanie, lasery wszystko idealnie, ogólnie organizacja super nie mam żadnych zastrzeżeń, czas w kolejkach to maks 3 minuty i miałam co chciałam, piwo tańsze niż woda ale nie wiem ile trzeba było go wypić żeby się że się tak wyrażę najebać. Aa i co mnie zaskoczyło? Spotkałam bardzo ale to bardzo dużo polaków, wszędzie sami swoi.\nCo do secików każdy z Was już słyszał są dostępne, każdy ma swoją opinię, chciałam wstawić kilka filmików które nagrałam ale na tą chwilę nie mam jak, na dniach pododaję i wstawię tutaj w komentarzu. Ogólnie bardzo mi się podobało i polecam wszystkim, wcale nie uważam że to komercyjna impreza. Następny event na który się na pewno wybiorę to Defqon.1 nie mniej jednak myślę też nad czymś bardziej hardcorowym i może wybiorę się również na Dominator.\nWołam @sentis77 @Freakz i @Frontliner\nNo i dodam pare foteczek.\n#takietam #hardmirko #hardstyle pokaż całość\n+: arrent, mcibq +37 innych\n@Polacus: haha no ładnie :D\n@tallman: po prostu kupiłam, przez hardtripy\nj.......a 4 lata 1 mies. temu via Android\nAAAAAAA WIEDZIAŁAM, ANTHEM OD ATMOZFEARSA.\nALE SIE CIESZE!!!!!\n#qlimax #hardmirko #hardstyle\n+: arrent, Kidl3r +5 innych\n@Iryseq: mi sie podoba, zgodze sie z @Kidl3r przyjemnie.\n@Kidl3r nie łam się :)\n+: arrent, Freakz\nKidl3r 4 lata 1 mies. temu\n@jumperkaa: juz po ptokach moja droga ;/\nj.......a 4 lata 3 mies. temu\nNOTHING ELSE MATTERS !!!!! (｡◕‿‿◕｡)\n#hardmirko #hardstyle #qlimax #jakbylotobedziejeszczeraz\n+: brkk, Rumpertumski +7 innych\nRumpertumski 4 lata 3 mies. temu\nj.......a 4 lata 3 mies. temu via Android\n@Rumpertumski: i będzie pewnie jeszcze nie raz :D\n+: kromkas, Rzuku +1 inny\nj.......a 4 lata 4 mies. temu\nCzy ktoś z Was wybiera się w tym roku z hardtripami na #qlimax ?\n+: Rumpertumski, DecibelHS +4 innych\n@Iryseq: ja też z hardtripami jadę do zatoru, gdzie wsiadasz?\nIryseq 4 lata 3 mies. temu\n@jumperkaa: nie jade z tripami, dzień wcześniej z bratem do Krk (blablacar), a potem do Zatoru. Po prostu nie ma już miejsca z Tripami :<\nj.......a 4 lata 6 mies. temu\nNo ponad pół roku ale jest!\n+: oscyp33, HARDrychuCORE +8 innych\nE.........t 4 lata 6 mies. temu\nj.......a 4 lata 6 mies. temu via Android\n@EmpireAgent: Nie mam pojęcia\nsentis77 4 lata 8 mies. temu\nThis is Qlimax 2005. Science and religion.\n#hardstyle #qlimax #muzyka #muzykaelektroniczna\n+: 8_in, WujekSkip +4 innych\nMcLukas 6 lat 4 mies. temu\nQlimax 2011 anthem zawsze spoko wersja rozszerzona tym bardziej. Jest klimat. ;)\n+: Hardstyler, p.......k +9 innych\nRumpertumski 6 lat 4 mies. temu\n@zdechly_jez: a samogwałt?\nłap, to jest lżejsze:\nzdechly_jez 6 lat 4 mies. temu\n@Rumpertumski: to tez nie dla mnie ;_;\nTak się bawią emeryci\n@Demolka90 youtube.com #rozrywka #humor #emeryci #qlimax #techno #dance +4 inne\nHahaha to nie wymaga mojego komentarza , to poprostu trzeba zobaczyć\n156 komentarzy opublikowany 9 lat 11 mies. temu\nPowiązane z #qlimax\n#hardmirko (8) #hardstyle (8) #muzyka (3) #festiwale (1) #odkryjhardstyle (1)


Need For Speed: Hot Pursuit Remastered z datą premiery. Zagramy już niebawem – PlanetaGracza.pl\nPlanetaGracza.pl » Need For Speed: Hot Pursuit Remastered z datą premiery. Zagramy już niebawem\nTagi: data premiery Need For Speed: Hot Pursuit Remastered, gry wyścigowe, Need for Speed: Hot Pursuit Remastered\nNeed For Speed: Hot Pursuit Remastered z datą premiery. Zagramy już niebawem\nJuż od jakiegoś czasu wiedzieliśmy, że powstaje Need For Speed: Hot Pursuit Remastered. Teraz EA potwierdziło, że premiera gry zaplanowana jest na listopad.\nPlotki o rychłej premierze Need For Speed: Hot Pursuit Remastered okazały się wręcz lustrzanym odbiciem informacji zaprezentowanych przez EA. Dziś oficjalnie potwierdzono datę premiery gry na wszystkich platformach. Najpierw nowy NFS zadebiutuje na PC, Xbox One i PS4 już 6 listopada. Natomiast w wersji na Nintendo Switch ukaże się 7 dni później.\nW zestawie premierowym mamy otrzymać wersję gry z podrasowaną oprawą graficzną. Remaster wprowadzi rozdzielczość 4K wraz z ostrzejszymi teksturami, nowym poziomem cieniowania oraz większym dystansem rysowania otoczenia. Wśród kosmetycznych zmian znajdziemy również nowe kolory do samochodów, osiągnięcia i usprawnienia w ramach trybu Photo Mode.\nJak zapowiadane zmiany wyglądają w praktyce? Przykładowe ujęcia z gry możemy zobaczyć na powyższym materiale wideo. Choć większą część czasu zajmują wstawki aktorskie, to jednak jest kilka fragmentów z wirtualnej trasy.\nNatomiast gameplay pozostanie raczej nienaruszony. Kolejny raz do wyboru otrzymamy dwie ścieżki w kampanii singleplayer – zagramy jako policjant lub rajdowiec o szemranym życiorysie. Dodatkowo w menu dostępny będzie tryb multiplayer, który umożliwi graczom wspólną rywalizację z każdej platformy.\nGra dostępna jest już w ramach zamówień przedpremierowych na platformie Steam.


Ładowarka samochodowa 2 x USB 5V 3.4A (3400mA) do tabletów - Tabletoid.pl\nStrona główna > Ładowarka samochodowa 2 x USB 5V 3.4A (3400mA) do tabletów\nIndeks: Archiwum produktów (dawne 105)\nOto rodzynek na tynku ładowarek do urządzeń mobilnych: zasilacz samochodowy z 2 gniazdami USB o maksymalnym prądzie ładowania aż 3.4A (3400mA). Oznacza to, że ta ładowarka nadaje się doskonale do ładowania w aucie nawet najbardziej prądożernych tabletów i innych urządzeń (smartfonów, nawigacji GPS, odtwarzaczy mp3, DVD itp.).\nWiększość tabletów będących w sprzedaży działa na napięciu 5V i właśnie takie napięcie wychodzi z tej ładowarki do auta.\nŁadowarka wyróżnia się na kilka sposobów. Jednym z nich jest bardzo estetyczny wygląd (spójrz na zdjęcie poniżej), a do tego bardzo małe wymiary.\nWiększość ładowarek tego typu może dać maksymalnie 2 Ampery natężenia prądu (czasami max. 2.1A). Wyjątkowość tego zasilacza polega na tym, że możesz ładować nim równocześnie tablet i inne urządzenie (np. telefon) i obydwa będą otrzymywały odpowiednią moc\nParametry oferowanej ładowarki do auta:\nnapięcie wejściowe: 12 lub 24 V (czyli pasuje do każdego gniazda zapalniczki w samochodzie)\nparametry wyjściowe: 5V i 3,4A (czyli 3400 mA)\nmaksymalny prąd sumaryczny z dwóch portów: 3.4A\nmaksymalny prąd przy korzystaniu tylko z jednego portu USB: 3.4A\nJeśli potrzebujesz kabel do ładowania tabletu, mamy zarówno taki z wtykiem o średnicy 2.5 mm, jak i z wtykiem 3.5 mm.\nŁadowarka jest niezawodna – nie mieliśmy jeszcze żadnej reklamacji. Oczywiście przed wysyłką testujemy akcesoria, więc masz pewność, że dostaniesz sprawdzony i działający sprzęt.


Lopez, Berger, Caples i Penny na europejskim tourze w poszukiwaniu miejscówek i diy spotów.\nOto najnowsza produkcja Flipa pod reżyserią Arto Saari, całość to tylko kilka miesięcy pracy z najmłodszymi członkami teamu czyli Currenem Caples, Louie Lopezem oraz najnowszym pro Aleciem Majerus. Czekałem na to bo jaram się każdym z nich z osobna, ale jakoś mnie to nie porwało, oczywiście materiał zajebisty, ale zabrakło mi tego czegoś.\nCzęść trzecia karkołomnych przygód sprzed lat teamu Flip.\n7 minutowy montaż z kanadyjskiego tripu teamu Flip. Ogląda się to zupełnie inaczej niż to co widzimy dotychczas, widać jak dużo pracy włożyli w ten film, mi się bardzo podobało i obejrzałem całość z wielką przyjemnością. Na desce Louie Lopez, Curren Caples, Matt Berger, Alec Majerus, Lance Mountain, Arto Saari i Ben Nordberg.\nTe kilkanaście lat temu nie każdy był jeszcze świadomy tego, że Barcelona to jedne z najlepszych miejsc na deskorolkę w Europie. Arto, Appleyard, Bastien, Rowley i Boulala podczas legendarnego tripu Flip.\nTo tylko kilka tricków ze Stoner parku, ale ciężko sobie wyobrazić, że można zrobić którykolwiek z nich lepiej od Bena, coś pięknego.\nOscar Meza „Let It Ride”\nOscar Meza z LA dołączył do teamu Flip już rok temu, jednak z powodu kontuzji musieliśmy do teraz na powitalny przejazd. Wawrto jednak było się uzbroić w cierpliwość bo materiał, który przygotował jest niesamowity, olbrzymie poręcze i gapy mamy na każdym pojedynczym klipie.\nFlip „Weight Of The World”\nJest już nowy montaż od Flip skateboards, który jest naprawdę majstersztykiem, materiał tylko z jednego wypadu, a mocnych tricków od groma, całość w typowo Flip klimacie, więc szczerze wątpię by ktoś niezadowolony był po obejrzeniu.


Aktualności – Przedszkole w Lipowcu\n,,Na niebiesko dla AUTYZMU”\n#Jesteśmy z wami#\n2 kwietnia obchodzony jest Światowy Dzień Świadomości Autyzmu. Obchody tego dnia mają na celu podniesienie wiedzy i świadomości społecznej na temat autyzmu, uświadomienie potrzeb osób dotkniętych autyzmem i włączania ich w życie społeczne. Prosimy dzieci, rodziców i nauczycieli o włączenie się do wspólnej akcji on-line: Przyłącz się do akcji ,,Polska na niebiesko” i ubierz się na niebiesko. Wykonaj niebieskie ozdoby, prace plastyczne, a może upiecz niebieskie ciasteczka. Puść wodze fantazji. Zrób zdjęcie i wyślij do szkolnego koordynatora akcji (wozniak-oligo@o2.pl). Kolaż zdjęć z waszych działań zostanie udostępniony na stronie przedszkola oraz na FB Powiatowego Ośrodka Rozwoju Edukacji w Nidzicy.\nW najbliższy czwartek (02.04) zapraszamy wszystkie dzieci uczęszczające do tej pory na zajęcia logopedyczne w Kamionku na spotkanie logopedyczne online.\nProszę o kontakt na Messengerze z Panią Anią Kwiatkowską\nW związku z Rozporzadzenie MEN z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 obowiązującym od 25 marca zmienia się sposób pracy przedszkola.\nMinisterstwo Edukacji Narodowej ustaliło, że w przypadku przedszkoli nauczyciel ma obowiązek poinformowania rodziców o dostępnych materiałach, a także możliwych sposobach i formach ich realizacji przez dziecko w domu.\nProsimy Was Drodzy Rodzice o przybycie do przedszkola w celu odebrania pakietów edukacyjnych (kart pracy oraz wyprawek plastycznych), z których korzystają dzieci podczas pobytu w przedszkolu. Odbiór możliwy jest:\nw Lipowcu czwartek – grupa „Sówki“ i „Krasnoludki“ (26.03) w piątek „Motylki“ (27.03) w godz. 9.00-13.00.\nw Kamionku – czwartek – grupa „Nutki“ (26.03) w godz. 10.00 – 13.00 w piątek „Rybki“ (27.03) w godz. 10.00-13.00.\nPakiety będą do odebrania w ganeczku przedszkola z zachowaniem higieny osobistej (Prosimy o użycie rękawiczek jednorazowych).\nKażdy z wychowawców grup będzie kontaktował się z Państwem za pomocą naszej strony internetowej telefonu i maila lub innego komunikatora funkcjonującego w grupie i przedszkolu.\nOd 25.03.2020r. Nauczyciele poszczególnych grup na stronie internetowej przedszkola w zakładce „Praca zdalna“ udostępniają Państwu i Dzieciom propozycje materiałów do pracy w domu, w taki sposób, aby dzieci miały możliwość realizacji podstawy programowej wychowania przedszkolnego w kształceniu na odległość. Materiały są udostępniane w taki sposób, aby kształcić konkretne umiejętności dzieci w wieku przedszkolnym.\nDla każdej grupy przedszkolnej został utworzony adres e-mail, za pomocą którego możecie Drodzy Rodzice kontaktować się z wychowawcą swojego dziecka. Adresy te pojawią się w zakładce „Praca zdalna“.\nW przypadku pytań oraz wątpliwości prosimy o kontakt z Nauczycielkami grup oraz Dyrekcją Przedszkola.\nKontakt: Dyrektor: 608420095\nW środę 11.03.2020 Pan premier Mateusz Morawiecki poinformował o podjętej decyzji o zamknięciu wszystkich placówek oświatowych (w tym przedszkoli) i szkół wyższych na dwa tygodnie W czwartek 12.03.2020r i piątek 13.03.2020r przedszkole zapewnia opiekę, ale nie będzie prowadziło zajęć w przedszkolu.\nOd poniedziałku 16.03.2020 r do środy 25.03.2020r przedszkole będzie zamknięte.\nRodzicom pracującym, należy się zasiłek opiekuńczy na czas opieki nad dzieckiem ( do lat 8) w związku z zamknięciem przedszkola. Wzór oświadczenia jest dostępny na stronie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych\nDodatkowy zasiłek opiekuńczy przysługuje na czas opieki nad dzieckiem w związku z zamknięciem żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola, szkoły z powodu COVID-19\nProsimy Rodziców o bieżące śledzenie informacji na stronach internetowych:\nw związku z planowaną zmianą obwodów Szkoły Podstawowej z OI nr 2 i Szkoły Podstawowej nr 6 w Szczytnie dzieci rozpoczynające naukę szkolną w kl. I od dnia 1.09.2019 r. z miejscowości : Lemany, St. Kiejkuty, Marksewo, Zielonka, Wałpusz, Ochódno będą należeć do obwodu Szkoły Podstawowej nr 6 w Szczytnie. Natomiast starsi uczniowie z tych samych miejscowości, którzy kontynuują naukę w Szkole Podstawowej z OI nr 2 mają możliwość przejścia do Szkoły Podstawowej nr 6 na zasadzie dobrowolności z zachowaniem prawa do dowozu na takich samych zasadach jak dotychczas.\nOd 01.01.2019 r. opłaty za przedszkole będzie można regulować wpłacając należność na konto:\n80 8838 0005 2001 0000 0172 0002\nInformację o kwocie do wpłaty otrzymają państwo:\n– od nauczyciela w formie pisemnej\n– w sekretariacie informację ustną\n– telefonicznie, dzwoniąc pod numer: 89 624 50 13 (oddział Kamionek)\n89 622 00 30 (p-le Lipowiec).\nWpłacając należność na konto należy w tytule przelewu umieścić informację:\nOpłata należności za przedszkole za miesiąc/rok …………….…… za dziecko ………………………….……………….. grupa ………………………………………\n(imię i nazwisko dziecka) (nazwa grupy)\nOdbiorca przelewu: Gminne Przedszkole w Lipowcu „Jasia i Małgosi”\nOd 01.01.2019 r. opłaty na Radę Rodziców można wpłacać na konto:\n05 8838 0005 2001 0100 6460 0001\nDobrowolna wpłata na Radę Rodziców na rok szk. ……../…….. za dziecko ………………………….………………..\nRada Rodziców Gminnego Przedszkola w Lipowcu „Jasia i Małgosi”\nKolejny certyfikat zdobyty!\nSzkoła Wierna Dziedzictwu dla Gminnego Przedszkola\nw Lipowcu „Jasia i Małgosi”\nDnia 29.11.2018 w Urzędzie Wojewódzkim w Olsztynie odbyła się gala wręczenia certyfikatów Kuratora Oświaty – „Szkoła Wierna Dziedzictwu”. Jesteśmy wśród wyróżnionych szkół i placówek oświatowych!\nRóżnorodność naszych działań, zaangażowanie dzieci i nauczycieli pozwoliło na poznanie dziedzictwa i historii naszego kraju.\nWiele działań realizowanych było wspólnie z rodzicami i środowiskiem lokalnym.\nNajwięcej radości sprawiła dzieciom wycieczka do Warszawy, a w szczególności poznanie historii „Małego Powstańca” i obejrzenie zmiany warty przy Grobie Nieznanego Żołnierza.\nCieszymy się ogromnie i jesteśmy dumni z otrzymanego certyfikatu Kuratora Oświaty.\nBarbara Kordek – przedszkolny koordynator programu\nTak świętowaliśmy 100-lecie odzyskania niepodległości!\nW październiku przedszkolaki z grupy „ Motylki” przystąpiły do realizacji projektu „Zdrowo jem, więcej wiem” Organizowanego przez Bank Ochrony Środowiska. W ramach projektu realizowano wyznaczone zadania.\nFotograf w naszym przedszkolu


mass-media – Strona 22 – Bibula – pismo niezalezne\nTomasz Dostatni pisze nieprawdę\nGazeta Adama Michnika i Seweryna Blumsztajna, choć ustawicznie szarga wartości chrześcijańskie, zawsze może liczyć na kilku duchownych, którzy wylansowani przez nią na tzw. „katolickie autorytety moralne”\nAmerykański producent telewizyjny Yuri Rutman wraz z innym współproducentem prowadzą obecnie casting do nowego programu telewizyjnego. Chodzi o nowy reality show o roboczej nazwie „Warsaw\nKierownictwo „Gazety Wyborczej” od początku jej istnienia miało jeden cel: wychować i ukształtować nowe pokolenie. Dlatego, tworząc redakcję, sięgnięto głównie po psychologów i socjologów. Nie\nFotoreporter TVN24 uderzył w twarz starszą kobietę pełniącą funkcję męża zaufania w lokalu wyborczym w Gdyni – informuje dzisiejsza „Gazeta Polska Codziennie”. Doszło do tego\nPieniactwo Aarona Szechtera: Wykaz pozwów Adama Michnika i Agory SA wytaczanych o „ochronę dóbr osobistych”\nWykaz pozwów Adama Michnika i spółki Agora SA wytaczanych o ochronę dóbr osobistych Aneks do Raportu o zagrożeniach wolności słowa w Polsce w latach 2010-2011\nDlaczego przez ostatnie 5 lat polski Kościół – jak wykazały badania OBOP – stracił zaufanie, aż 14 procent społeczeństwa? – Przyczyn jest wiele – mówi\nMedia w Polsce zdecydowanie korzystniej i częściej pokazują Platformę Obywatelską oraz jej lidera, Donalda Tuska. Z największą krytyką spotyka się PiS i Jarosław Kaczyński. To\nCoraz więcej Polaków nie używa telewizora. Z badań TGI przeprowadzanych przez MillwardBrown SMG/KRC wynika, że w Polsce telewizora nie ma już 700 tys. domostw. Coraz\nTelewizja TVN jak w soczewce skupia poglądy III RP, żywcem przeniesione z PRL. Nie ma w tym nic dziwnego – stworzyli ją przecież ludzie, którzy\nDo poniedziałkowego wieczoru można było sądzić, że opowieści o tym jak to w obozie prorządowym zapanowała panika, że dominują obawy przegrania wyborów, są przesadzone. Jednak\nBBC „neutralnie” antychrześcijańska\nBBC zaleciła pracownikom unikanie określeń dat wywodzących się z religii. Jak informuje dziennik „Rzeczpospolita”, chodzi o powszechnie używane w Wielkiej Brytanii skróty BC, czyli przed\nSąd nakazuje przeprosić za nazwanie Agory „organizacją przestępczą i wrogą naszej cywilizacji”\n27 września 2011 odczytano w Sądzie Okręgowym w Opolu wyrok w sprawie z powództwa AGORA S.A. przeciwko Antoniemu Klusikowi o naruszenie dóbr osobistych. Tak jak\n„Audycja Podzwrotnikowa” się skończy w ostatnią sobotę września. Cóż za koincydencja – idą wybory, i ja zawsze z tej okazji mam zamykaną audycję w której\nCzy kojarzą Państwo nazwisko Magda Barcik? Z zawodu, jak podawała na posterunku policji, „dziewczynka”? Wyjaśnię, że to postać literacka, z jakże aktualnej powieści „Kariera Nikodema\nNa samochodzie historyka Holokaustu Dariusza Libionki jacyś idioci namalowali sprayem swastykę. Można odnieść wrażenie, że „Gazeta Wyborcza” kolejny raz (pierwszy po dewastacji pomnika w Jedwabnem)\nPrezes TVP nie widzi nic niestosownego w tym, że w jednym z programów w telewizji publicznej występuje człowiek, który szarga chrześcijan i otwarcie chwali szatana.\nW notce poniżej przedstawiam tekst wniosku o sprostowanie wysłanego wczoraj w moim imieniu przez kancelarię adwokacką do redaktora naczelnego Gazety Wyborczej. Poniżej przedstawiam tekst wniosku\nDrodzy Czytelnicy! W dniu 11 września tzw. nieznani sprawy dokonali zmasowanego ataku DDoS na nowojorskie serwery firmy dostarczającej usługi dla portalu 'Bibuła-pismo niezależne', skupiając się\nNie jestem stałym czytelnikiem „Gazety Polskiej”, nie podzielam też wielu poglądów formułowanych przez osoby z nią związane. Jeśli jednak na miesiąc przed wyborami środowisko to\nW tekście Jurija Andruchowycza opublikowanym w Gazecie Wyborczej możemy przeczytać, że potępianie Bandery na forum europejskim jest „skandaliczne”. A major UPA Wasyl Andrysuk ps. „Rezun”\nNie odnosząc się w tym momencie do wykładni i interpretacji tzw. „przestępstw o charakterze rasistowskim”, przytaczamy poniżej dzisiejszą odpowiedź Prokuratury Generalnej na pomówienia Gazety Wyborczej,\nOd czasu, kiedy doktorzy przeszczepili mu szpik, Adam Darski ps. „Nergal”, uchodzący za delegata Lucyfera na Polskę, a w każdym razie – na województwo pomorskie\n« Poprzednie Page1 … Page20 Page21 Page22 Page23 Page24 … Page26 Następne »


aborygeni | harom blog\nWpisy z tagiem: aborygeni\nPchamy dalej ten kierat. Może z czasem …….\nNie odpowiadałem na komentarze do poprzedniego wpisu, bo właściwie to musiałem sam sobie odpowiedzieć na parę pytań. Ta przerwa poza chwilą do namysłu pozwoliła mi na kilka odskoczni. Po pierwsze pochłonąłem kilka książek. Przeżułem Trylogię Husycką Sapkowskiego. Mistrzowski język, choć czasami na siłę zbyt agzaltowany. Fabuła do dupy. Lektura przywiodła mi na myśl gry RPG, gdzie bohater pokonuje coraz większe trudności na coraz wyższych poziomach gry. Lektura ciężka jednak miła. Pochłonąłem też trylogię Ahaja Ziemiańskiego. Mogę powiedzieć, że czyta się ją miło i bezproblemowo. I to wszystko dobre co mozna powiedzieć o dziele Ziemiańskiego. Fabuła nędzna, wiele wątków zupełnie niepotrzebnych, nic nie wnoszących do akcji. Trochę przypomina dzieło emerytowanego wojskowego, który na cały świat patrzy z pryzmatu hełmu, sztabowej mapy i podręcznika taktyki i strategii prowadzenia kampanii wojennej.\nW tak zwanym międzyczasie zorganizowaliśmy wypad pod namiot. Niedaleko, nawet nie wyjechaliśmy z Cairns, choć biwakowaliśmy około 120 km od domu. Pojechaliśmy na mały camping na jednej z odludnych plaż. Pole biwakowe oferowało 5 stanowisk. Trafiliśmy na początek szkolnych wakacji, więc odludnie tak nie było. Na stanowisku obok nas rozbiła się aborygeńska ferajna. Dwie dorosłe Aborygenki, jedna Azjatka, szóstka dzieci z czego piątka czarnych a jedno białe, przeraźliwie rude i piegowate. Raz dziennie rozklekotanym sedanem dojeżdżał do nich zaniedbany 50-latek, do którego cała ferajna bez wyjątku zwracała się per „tato”. Wyjazd udał się połowicznie. Chciałem odbyć daleki spacer wzdłóż plaży do osady, gdzie nie prowadzi żadna droga, gdzie można tylko dopłynąć łodzią lub dojść z buta po plaży. Niestety przyroda okazała się tym razem niezbyt łaskawa. Plaża nieopodal pola namiotowego przecięta jest przez zamieszkały przez krokodyle strumień. Jedyna szansa by dostać się na jego drugi brzeg to przebrodzenie w oceanie. Możliwe jest to tylko podczas odpływu. Woda w tym miejscu przybiera około 1.9m, czyli jeśli podczas odpływu jest do połowy łydek, to podczas przypływu sięga ponad głowę. Tego dnia maksymalny odpływ był około godziny 15. Musielibyśmy wyruszyć tak ze dwie godziny przed końcem odpływu, o 13, by wrócić najpóźniej o 17. Inaczej utknelibyśmy na drugim brzegu do kolejnego odpływu, do 3 nad ranem. Tyle, że w tych godzinach upał jest niemiłosierny. Zupełnie inaczej sprawa by wyglądała gdyby odpływ miał miejsce o godzinie 9 rano. Wtedy poszlibyśmy na dłuuuugi spacer zaraz po wschodzie słońca i wrócili przed 11, kiedy słońce nie piecze jeszcze tak niemiłosiernie. W trakcie tego wypadu zrozumiałem dlaczego niektóre ośrodki reklamują się „child free enviroment”. Doceni to każdy, kogo o 5 nad ranem obudzi rozkrzyczany, nieokiełznany żywioł.\nW Cairns przez wszystkie przypadki odmienia się słowo bezrobocie. Oficjalne statystyki wskazują, że w całej Australii bezrobocie osiągnęło 5,8%. Niby niewiele, lecz główną przyczyną jest sposób w jaki ABS zakłamuje statystyki. Otóż osobę, która pracowała choć przez godzinę tygodniowo nie uznaje się jako bezrobotną. W Australii jest bardzo duzy odsetek ludzi pracujących na niepełne etaty po kilka/kilkanascie godzin tygodniowo. Pod presją firm zajmujących się badaniem rynku ABS przyznało w końcu, że w przeliczeniu na pełne etaty bezrobotnych pozostaje 13,9% (sic !!!). To dotyczy całej Australii. W Cairns ten oficjalny, zaniżony wskaźnik wynosi (w zależności od mediów) od 11,4% do 12,8%. A to już jest tragedia. Na to nakłada się fakt, że Cairns żyje z turystyki a w tym biznesie, jak również w handlu detalicznym odsetek pracowników niepełnoetatowych może sięgać aż 66%, choć zamiast tej ekstremalnej wielkości bliżej jest przyjąć przeciętną około 45%. Dla przykładu w skład działu którym kieruje Szplulka wchodzi 6 osób przy czym tylko 1 ma pełny etat. Pozostali pracują „dorywczo”. Nakładając to na oficjalne statystyki okazuje się, że bezrobocie w mieście realnie wynosi 25-30%. Mieliśmy nawet swoje 5 minut, kiedy premier Kevin „ministrant” Rudd wspomniał mimochodem o Cairns podczas swojego wystapienia w ONZ. Choć ja uważam, że to taki powód do dumy jak być ostatnim przypadkiem dżumy podczas światowego kongresu zdrowia.\nW bardziej ogólnoaustralijskim zakresie przyglądam się jak rozwija się się sprawa ostatnich napaści na studentów z Indii. O co chodzi? Przez wiele lat Australijczycy zapominając jak wyżynali Aborygenów uważali siebie samych za wzór tolerancji rasowej i idealnie pracujący mechanizm wielokulturowego społeczeństwa. Pierwsza poważna rysa na tym kryształowym wizerunku pojawiła się w 2005 roku kiedy w Sydney na Cronulla Beach doszło do reguralnych zamieszek na tle rasowym. Nie tak dawno wypłynęła na powierzchnię afera ze studentami z Indii. Otóż w Sydney i Melbourne lokalna młodzież okazywała Hindusom tradycyjną australijską gościnność urządzając im co pewien czas regularne mordobicia. Wracałem właśnie z pracy do domu słuchając ABC News Radio, kiedy wypowiadał się wysokiej rangi gliniarz z Melbourne. A był to wyjątkowo głupi oficer. W skrócie szedł w zaparte. Powiedział, że żadnych napadów na tle rasowym nie było, a tak w ogóle to przestępczość ciągle spada a w kategorii rozbojów, to już zupełnie odnoszą nieustające pasmo sukcesów. No kretyn niemiłosierny. Jakby powiedział, że bardzo przejęli się sprawą, wzieli do serca, ustanowili priorytety a sprawców złapią i doprowadzą przed oblicze sprawiedliwości byc może sprawa rozeszłaby się po kościach. nawet gdyby nikt nie kiwnął palcem i nie ruszył się zza biurka. Niestety duma i pycha nie pozwoliła na taki przebieg sprawy, no bo przecież to byłoby przyznanie się, że nie jest dobrze. Od tej chwili sprawa nabrała tempa. Hindusi przestali siedzieć cicho, sprawę podchwyciły media. I tu się okazało, że usługi edukacyjne są trzecim co do wielkości przemysłem eksportowym Australii dostarczającym prawie 15 mld dolarów rocznie. Jak na nieistniejące napady władze dość ciekawie rozegrały sprawę. Na początku poleciała do Indii 10 osobowa delegacja notabli z Wiktorii przekonywać, że Australia jest jednak bezpiecznym miejscem do studiowania. Misja chyba im się nie powiodła, bo w sprawę „nieistniejących” napadów zaangażował się rząd stanowy a później Pani wicepremier rządu federalnego. Ostatnim akordem było spotkanie w USA premierów Indii i Australii, gdzie również poruszano tą kwestię. Musicie przyznać, że dość ciekawa reakcja władz jak na coś co podobno było mało istotne a wręcz nie mające miejsca. Przy okazji niejako rykoszetem padło kilka szkółek wizowych, które wystawiają lipne papiery pozwalające na staranie się o wize studencką (z pozwoleniem na pracę). Ten wątek szybko jednak ukręcono, 15 mld dolarów to bardzo istotna wielkość dla Australijskiej ekonomii, za dużo do stracenia, by była polityczna chęć walki z edukacyjnymi oszustami.\nNa koniec coś świeżutkiego. ABC NEws Radio zadało swoim słuchaczom pytanie czy Polański powinien być wydany USA. Prawie 82% respondentów odpowiedziała „tak, oczywiście”. Stacja ta ma bardzo wysoko sprofilowanych odbiorców. Nie są to ani niewykształceni robotnicy, ani farmerzy czy nastoletni studenci. Dlaczego więc ludzie z elity tak głosowali? Może dlatego, że w Australii (poza nielicznymi wyjątkami) nie istnieje pojęcie przedawnienia i za przestępstwo sprzed 30 i więcej lat odpowiada się tak samo jak za to sprzed tygodnia. Może dlatego, że w przekonaiu Aussiech tkwi, że przepisów trzeba zawsze przestrzegać, więc nie powinno się robić żadnych wyjątków bez względu na to kim jest i czego dokonał oskarżony i czy cała procedura ma w ogóle sens i czemuś służy. Musze powiedzieć, że ten wynik nawet lekko mnie rozczarował. Znając australijską mentalność i mając na uwadze obyczajowy aspekt sprawy sądziłem, że za ekstradyjcją będzie powyżej 90%.\nBez kategorii aborygeni, cairns, polityka, zycie\nLaura Festival – Część III – Fotorelacja i podsumowanie.\nZa podsumowanie niech wystarczy stwierdzenie, że była to najlepsza impreza na jakiej byłem do tej pory w Australii. A teraz fotostory.\nTablica ostrzegawcza przed wjazdem na Cape York. Teraz zimą wszystkie drogi są przejezdne, ale od grudnia do kwietnia cały obszar jest odcięty od swiata. Tam gdzie są asfaltowe pasy startowe mozna dotrzec samolotem. Tam, gdzie są jedynie ziemne, pozostaje czekac aż opadną wody.\nW piątek po przyjeździe na miejsce załapalismy się na końcówkę występu grupy z Kurandy. Kuranda to turystyczna wioska 8 km na zachód od Cairns. Zespoły mają dużo okazji by tańczyć i szlifować rzemiosło. Nazwałbym ich półprofesjonalistami w tym fachu.\nZespół ze wspólnoty w Lockhard River szlifuje choreografię przed występem. O ile nie pominąłem kogoś w tabunach kurzu jaki wzbudzali, to naliczyłem ponad 50 osób. Cała osada liczy 700 stałych mieszkańców.\nWieczorne występy rozpoczeły się wraz z zachodem słońca. Niestety pozyczony aparat typu „małpka” kiepsko spisywał się w nocy.\nZaaczelismy się zastanawiać, czy duzo papug zostało w osadzie skąd pochodził ten zespół. Dodatkową atrakcją jaką zaproponowali były sześdziesięcioletnie babcie tańczące bez biustonoszy. Powalające wrażenie.\nA ten zespół roboczo nazwaliśmy arlekinami. Wygadali fantastycznie w bladoniebieskim swietle. Farba, którą byli pomalowani fosforyzowała jak białe bluzeczki w dyskotekach.\nZespół z Hope Valey składał się głównie młodych tancerzy. Z braku starszych w wiosce uczą ich dorośli z innych wspólnot.\nTypowy zespół to mieszanka tancerzy obu płci w wieku od pieluchowca po starsze babcie.\nPierwsza z prawej Aborygenka wraz ze starszym prowadzi zespół z Hope Valey, o którym wspominałem wyżej.\nTu dokładniej widać rozpiętość wiekową.\nTo była historia o Aborygenie wywiezionym z kajdanach na Plan Island (osrodek odosobnienia), który ucieka z niewoli i wraca pieszo do swojej wspólnoty. Na powitanie wychodzi mała dziewczynka, jako jedyna się go nie boi. Wspólnota przekonuje się i przygarna go na powrót.\nA to opowieść o życiu w stadzie kangurów. Kiedy wszyscy śpią mały kangurek bawi się samopas i dostrzega niebezpieczeństwo. Wraca więc do stada i po kolei budzi dorosłe kangury.\nTo natomiast opowieść o życiu w stadzie nietoperzy.\nW każdym zespole wiodącą postacią był stary Aborygen, który dysponował wiedzą i mógł przekazać młodszemu pokoleniu całą tradycję.\nWspółcześnie we wspólnotach aborygeńskich żyją przedstawiciele wielu klanów i grup. Nie brakuje również dzieci z mieszanych związków.\nGdyby ta młoda tancerka urodziła się 30 lat wcześniej mogła by zostać siłą zabrana ze swojej wioski i umieszczona w przytułku w celu „asymilacji” z białą wiekszością. Takie osoby nazywane są w Australii „stolen generation” czyli skradzione pokolenie. Jako dorośli nie znają tradycji swoich klanów, są wobcowani a biali zawsze ich traktowali jako podludzi.\nZespół z Brisbane. Przybycie tu kosztowało ich wiele wyrzeczeń, miedzy innymi dwa dni drogi autokarem. Wszystko to, by przez dwa dni pokazać swoje tradycje na festivalu. Można też zauważyć jak wspólnoty mające kontakt z cywilizacją na codzień różnią się od tych, dla których kontakty te sa nadal limitowane.\nWśród tanczerzy z Brisbane widziałem też po raz pierwszy w życiu blond Aborygenkę. Dodam, że nie jedyną tego dnia.\nWspólnota z Yarrabah, które znajduje się po drugiej stronie zatoki w Cairns. To druga co do wielkości wspólnota w Australii. Nic więc dziwnego, że przysłali aż trzy zespoły.\nIch rekwizyty były zrobione z najprostrzych dostępnych pod ręką materiałów.\nTu za „starszego” robił ten pan z mikroportem (pierwszy z lewej). Jak widac też pochodzi z mieszanego związku a o tym, że jest „lokalem” świadczył jego angielski. Dużo gorszy nawet od mojego.\nTo chyba najmniej liczna reprezentacja. Cały zespół wliczając akompaniujacych składał się z 8 osób. Wykorzystywali elementy, które juz lekko odbiegały od tradycji. Malowane w aborygeńskim stylu tarcze są trochę „pod publikę”.\nTen zespól jako jeden z 2 wykonywał też układ taneczny, który uzywając aborygeńskiego języka ruchów opowiadał współczesną historię. Śmialismy się, że chłopcy mają piersi większe niż większość ich rówieśnic. Widocznie jedzą wiele kurczaków, ktorym na fermach podaje się hormony na przyrost masy.\nZespół ze wspólnoty Wujal Wujal (czyt. łudżu – łudżu). Jak widać od gości z Kurandy różnili się jedynie kolorem pieluchy.\nDrugi z trzech zespołów z Yarrabah. Jak wszystkie chętnie pozował turystom do fotografii.\nPokaż, pokaż jak wyszłam !!!\nA ja jestem bardzo (po)ważna artystka.\nA tu już zespół w „akcji”. I znów najbardziej dostrzegalną różnicą jest kolor pieluchy.\nI kolejna wspólnota i też w pieluchach.\nTen panw słomkowym kapeluszu za wszelką cenę chciał zobaczyć, czy Aborygeni nosza pod pieluchą majtki.\nA to już Wyspiarze, czyli Melanezyjczycy z Cieśniny Torresa. Na pierwszy rzut oka widać różnice w kostiumach.\nTo uczniowie jednej ze szkół. Utrzymywanie tradycji jest przedmiotem, który wykładany jest w ramach normalnych zajęć lekcyjnych zamiast np. geografii, biologii czy fizyki. Można do tego różnie podchodzić, ale chyba przychylam się do opiniil, że znajomość tradycji jest dla nich ważniejsza niż wiedza o wodniczce tętniącej rozwielitki.\nWspólny taniec dziewcząt i chłopców. Większośc tańców wykonywali oddzielnie.\nI na koniec występ prawdziwych wojowników w tańcu wojennym.\nPoza sceną działo się wiele równie ciekawych rzeczy. Choć farby używane do malowania nie zrobiono metoda tradycyjną, to można mieć 100% pewności o tym, że aborygeńskie artefakty zostały zrobione ręcznie.\nDla chętnych Aborygeni prowadzili darmowe warsztaty tradycyjnego plemiennego rękodzieła.\nWykładowcy byli zróźnicowani pod względem płci i wieku.\nTu mała Aborygenka uczy obdartusy młodzież wyzwoloną jak wykonać najprostrze plecionki.\nKiedy obdartusy dzieci kwiaty już się nauczą ….\nWolna miłość, pokój wszystkim ludziom i wycofanie wojsk z Afganistanu to fajna rzecz, ale żyć trzeba. Np. sprzedając na aborygeńskim festiwalu plecionki, których wytwarzania nauczyli się od Aborygenów. To chyba jedyna rzecz, która mnie zniesmaczyła na festiwalu.\nWidownia była zróżnicowana. Na fotce Szpulka z dalsza rodziną.\nTo była druga blond Aborygenka jaką widziałem w życiu.\nI na koniec najlepsza fotka, jaką udało mi się pstryknąć w Laura.\nBez kategorii aborygeni, fnq, turystyka, zycie\nLaura festival – Część II Impreza\nI pojechali. Harom ze Szpulką i Szpulka z haromem. Z początku jedną z czterech dróg, którymi mozna wydostać się z miasta. Wijącymi się niczym piskorz wyciągnięty z wody serpentynami wspięli się na strome zbocza Wielkich Gór Wododziałowych, przecięli tropikalny las deszczowy, pokonali rzekę Barron i pognali przez płaskowyż na zachód. Teren, choć stepowy zagospodarowany był przez ludzi. Minęli Zoo-Safari, kilka plantacji kawy i dotarli do miasteczka Mareeba, gdzie odbili na północ. Nie minęło pół godziny a powoli zaniknęły przejawy działalności człowieka. Skończyły się plantacje kawy, herbaty, mango czy orzeszków ziemnych. Jeszcze tylko wielkie rozlewisko sztucznego jeziora z wystającymi ponad powierzchnię kikutami drzew okupowanymi przez dziesiątki gatunków wodnego ptactwa przypominało o pozostawionej gdzieś tam w tyle cywilizacji. Gnali na Półwysep York, miejsce o powierzchni połowy Polski gdzie znajduje się góra 20 miejscowości a połowa z nich ma nie więcej niż 200 mieszkańców. Duża biała tablica przy drodze informowała, że wszystkie odcinki dróg są przejezdne. Dalej już towarzyszył im już tylko czerwono-bury jednostajnie monotonny krajobraz stepu porośniętego sucholubną roślinnością wśród której majaczyły karłowate drzewa i kolczaste krzaki. Kiedy wdrapali się na jedyne w okolicy wzniesienie ujrzeli ogromną, płaska niczym stolnica równinę zamkniętą od wschodu wysokim łańcuchem górskim. Gdzieś tam za nim był las deszczowy i ocean. Później była już tylko asfaltowa wstęga podążająca w stronę słońca. Wkrótce jednak skończył się i asfalt. Dalej był juz tylko kurz i kamienie.\nNa miejsce dotarli szybciej niż się spodziewali. Camping zlokalizowany był w środku niczego. Ot drewniany portal pomiędzy drzewami. Gdyby nie kolejka kilku oczekujących na wjazd samochodów można by go przeoczyć w biały dzień. Po zachodzie słońca raczej nie ma mowy by go znaleźć. Wjechali. Tuż za wjazdem mdły ochotnik stał wymachując kartonem z napisem „max 10 km/h”. Zaraz zrozumieliśmy dlaczego. Dróżka wiodąca wśród zagajnika pokryta była pyłem tak drobnym jak talk. Poprzedzający samochód jadący nie więcej niż owe 10 km/h wzbijał tumany kurzu. „Jak nic zderzyła się tu ciężarówka wioząca talk z drugą, wiozącą kakao, to by wyjaśniało kolor” – pomyślał harom zastanawiając się czy nie włączyć wycieraczek. Camping, a właściwie coś co nazwalibyśmy polem namiotowym był ogromny. Od wjazdu do miejsca gdzie ostatecznie rozbili namiot mógł spokojnie kursować autobus. Wśród drzew królowały samochody z napędem na 4 koła, minibusy lub wozy campingowe. Choc widać było całkiem sporo pojedynczych namiotów, to przeważały całe „obozowiska”. Jeden rzut oka wystarczył by nabrać pewności, że ich mieszkańcy mogli spokojnie przetrwać na biwaku długie tygodnie. Niektórzy mieli nawet własne generatory elektryczne. Mniej więcej w środku campingu znajdowała się scena. Wygadała jak zrobiona z falistej blachy wiata większego przystanku autobusowego, albo zadaszenie na peronie kolejowym. Przed sceną rozciągała się arena, na której tańczyli Aborygeni. Długa na około 30m i szeroka na 15, otoczona rzędami krzesełek campingowych i ludzi leżących bezpośrednio na ziemi. Kiedy tam dotarli właśnie kończyła się popołudniowa sesja pokazów. W centralnym punkcie imprezy rozlokowały się namioty handlarzy oraz sponsorów imprezy. Było stoisko z pizzą (10 AUD za placek wielkości spodeczka pod herbatę), z wodą (5 AUD za butelkę), fryzjer na kółkach, namioty władz celnych, kwarantanny, lokalnych instytucji pozarządowych. Szybką inspekcję campingu zakończyli nad rzeką. Gromada kapiacych się w niej aborygeńskich dzieci pozwalała miec nadzieję, że w rzece nia ma krokodyli (albo ze się najedzą zawczasu).\nWieczorne pokazy zaczynały się około 18.30. Zanim dotarli na miejsce przydybali zespół z Lockhard River ćwiczący na uboczu. Robił wrażenie. Trzech wiekowych Aborygenów siedziało na ziemi. Jeden dmuchał w digeridoo, dwaj wybijali rytm dwoma kawałkami drewna drąc się wniebogłosy. Około 50 tancerzy, kobiet, mężczyzn, dziewczyn, chłopców i nieokreślonej płci berbeciów wzbijało tabuny kurzu tak geste, że tracili z oczu członków zespołu stojących 2 metry od nich. Momentalnie otoczyła ich cała masa turystów z aparatami. Harom mógł tylko zgrzytać zębami, że utopił swojego Nikona, bo pozyczony aparat zastępczy nie był tym, „co tygryski lubia najbardziej”. Zakurzeni opuścili trenujących i zajęli miejsca leżące na trawie w pierwszym rzędzie. Na dworze zmierzchało. W tej szerokości geograficznej od zmierzchu do całkowitej ciemności mija nie więcej niż pół godziny. Arena przed scena zalana została kolorowym światłem z reflektorów. Wyszedł pierwszy zespół. Kilkanaście osób. Mężczyźni zawinięci w „pieluchę”, wymalowani białą farbą tak by podkreślić żebra, kości rąk czy nóg, kobiety w spódnicach do kolan, topach odsłaniających brzuch. Jeden ze starszych usiadł na ziemi z digeridoo, inni stanęli obok. Chwila ostatnich konsultacji i zaczęli. Aborygen na ziemi dmuchał w rurę, starsi niemiłosiernie zawodzili, Szpulka mogłaby przysiąc, że słowa każdej z pieśni nie składały się z więcej niż 3 wyrazów powtarzanych w kółko. Kilku starszych wiekiem tancerzy wybijało rytm dwoma kawałkami drewna lub dwoma bumerangami, reszta zwijała się jak w ukropie wzbijając tabuny kurzu. Wśród nich pałętali się 3-4 letni gówniarze próbując naśladować starszych. Jak to się stało, że żaden nie został zadeptany nikt do końca nie wie. Aborygeńskie tańce to krótkie historie przekazujące jakąś legendę, wiedzę mit czy scenkę z życia klanu. I tak odtańczono np. historię o polowaniu na kangura lub o tym jak krokodyl zjadł człowieka, skąd się wzięli ludzie lub dlaczego kruk jest czarny i paskudnie skrzeczy. Taki taniec jest dość bezpośredni. Wygląda to tak, że np. całe plemię kładzie się na ziemi udając sen. Jeden mały odgrywa skaczącego kangura. Kica między leżącymi udając że podnosi coś krótkimi kangurzymi łapkami z ziemi i wkłada do ust, albo podnosząc ręce do głowy imitując, że kangur nasłuchuje. Następnie budzi po kolei członków klanu i nadchodzi „finał”. Wybijany na drewienkach rytm nabiera szaleńczego tempa, „prowadzacy” Aborygen wykrzykuje coraz głośniej i szybciej te same słowa a tancerze biegaja trzęsąc nogami i wzbijając tabunu kurzu. Nagle wszystko cichnie jakby ciął nożem. trzy sekundy kompletnej ciszy i bezruchu i znów szaleńcza kakofonia, „finał B”. Zarówno Szpulka jak i harom widzieli wcześniej jak tańcza Aborygeni, ale wieczorne pokazy miały dodatkowa magię. Atmosferę tworzyło niebo z milionami gwiazd, unoszący się dookoła zapach dymu, ciepła trawa, na której siedzieli a przede wszystkim gra światła i cieni, która dawała pokazom niesamowitej magii. Operator oświetlenia był dobry w swoim fachu. We właściwym momencie potrafił podświetlić arenę adekwatnie do odgrywającej się tam akcji. I tak czasami w trupio bladym świetle widać było jedynie fosforyzujące refleksy odbijane przez farbę, która wymalowani byli tancerze. Innym razem pokaz zalewało żółte światło uwydatniając plecione z wysuszonych liści rekwizyty, albo zielone podkreślając te uwite ze świeżych. Czasami zapadała całkowita ciemność, by po sekundzie całkowitej ciszy wybuchnąć kolorem wraz z kakofonią dźwięków i orgią ruchów. Wszystkie zespoły, które prezentowały się tego wieczoru miały powtórzyć swój występ nazajutrz w świetle dnia. Ale wraz z końcem pokazów aborygeńskich nie kończyła się impreza. Na drugim końcu pola rozłożył się całkiem współczesny zespół. Do późnych godzin nocnych można było pobujać się w rytmie bluesa, jazzu, rocka i regge. Nieopodal pomiędzy dwoma drzewami rozciągnięto wielki biały ekran, na którym wyświetlano filmy.\nW sobotę impreza rozpoczęła się około 9.00. Tym razem Szpulka z haromem zajęli dwa porzucone plastikowe krzesełka. Na scenie, ponad areną, na której tańczą zespoły pojawili się oficjele. Z Cairns przyleciała minister turystyki w rządzie stanowym oraz lokalny poseł do parlamentu federalnego. Gdzieś między gapiami krążył również federalny senator. Tuż obok polityków usadzono 82 letniego starszego z jednego z klanów zamieszkujących okolicę, ostatniego człowieka mówiącego jednym z 4 języków, którymi posługiwali się lokalni Aborygeni. Był zarośnięty, ogromna siwa broda kontrastowała z ciemną i pomarszczoną jak suszona sliwka twarzą. Ubrany w długie spodnie i niebieską koszulę strażnika przyrody, na której jak łaty na dziurawym kocu widniały naszywki z logo różnych instytucji wyglądał trochę jak wystawione na pokaz ludzi zwierze w zoo. Zanim z ust pani minister padła formułka „Festiwal uwazam za otwarty” Szpulka zdążyła oblecieć wszystkie stragany i przynieść 3 reklamówki różnych gadżetów. I zaczął się pokaz. Na arenę wychodziły kolejno zespoły z różnych wspólnot. Niektóre liczyły od kilkunastu do kilkudziesięciu członków inne zaledwie kilku. Wszędzie pałętały się pod nogami dzieci. Po kilku pierwszych występach można było zacząć się nudzić. We wszystkich zespołach grano jedynie na digeridoo, wybijano rytm dwoma kawałkami drewna, czasami na pustym pniu drzewa. Wszystkie prezentowały te same „figury taneczne”, (chód emu, skoki kangura, itp.), opowiadały podobne historie. A to o rybaku, którego zjadł krokodyl, a to o kangurze ostrzegającym stado przed niebezpieczeństwem, a to o zrywaniu owoców z drzew przez kobiety lub „łowieniu” krewetek w utkane z palmowego łyka siatki. Harom nie mógł wyjść z podziwu dlaczego paralityczno drgawkowy taniec „dżimbalu” (drżenie nóg), który mógł przypominać ruchy targanego epilepsją Elvisa wzbudzał euforię wśród publiczności. Wszystkie występujące plemiona, a było ich kilkanaście, niewiele różniły się też ubiorem. Główna różnica była w kolorze pieluchy w którą zawinięci byli mężczyźni. Czasami mieli na ciele więcej farby, czasami mniej. I wreszcie wyszedł przed scenę zespół z Wysp w Cieśninie Torresa. I na własne oczy można było zobaczyć, co to jest przepaść cywilizacyjna. Mieszkańcy wysp, to Melanezyjczycy. Ich występ pod każdym względem pokazywał kierunek ewolucji. Muzycznie, występ różnił się od poprzedników tym czym różnią się naskalne, płaskie, dwuwymiarowe malowidła ludzi pierwotnych od średniowiecznych obrazów z głębią i perspektywą. Instrumenty nadal były nieskomplikowane, bębenki, grzechotki, itp, ale wygrywane melodia i rytmika zdecydowanie bardziej urozmaicona. Zamiast powtarzanych przez Aborygenów w kólko słów, które brzmiały mniej więcej jak „szewc zabija szewca, bumtarara, bumtarara, bum” (Misiowie Puszyści zespołu Siekiera) wykonywane piosenki miały melodykę, zdawały się mieć zwrotki i refreny. Kobiety i dziewczęta ubrane były w kolorowe, kwieciste sukienki, we włosy wpięte kwiaty. Mężczyźni mieli białe koszule, ciemne spodenki, białe opaski dookoła nadgarstków, pod łokciami, pod kolanami i na kostkach. Ich taniec był bardziej statyczny, nie biegali po całym obszarze jakby ktoś wylał na nich wiadro wrzątku. Tancerze uformowali dwa równoległe rzędy a z przodu przysiadła kilkunastoosobowa grupa akompaniująca. W odróżnieniu od plemion Aborygeńskich całą grupą trzęsła babka.\nSobotnie pokazy odbywały się w t sesjach. Pierwsza do południa, druga po obiedzie a trzecia najbardziej atrakcyjna wizualnie nocą. Tak samo jak dnia poprzedniego po zakończeniu pokazów na drugim końcu pola grały współczesne kapele na jak najbardziej współczesnych instrumentach oraz wyświetlano filmy. Szpulka z haromem udali się nad rzekę, gdzie zmyli z siebie kurz z całego dnia udowadniając, że w tym miejscu nie ma krokodyli. Później poszli przed namiot, gdzie rozpalili wieczorne ognisko. Siedzieli tak pod parasolem gwiazd wsłuchując się w trzask pękających w płomieniach polan i czekali aż upieką się wrzucone w żar ziemniaki. To był bardzo udany wieczór.\nNiedziela przywitała ich zimnym rankiem. Zanim słońce nie wzeszło i nie rozgrzało okolicy mozna było szczękać zębami. Zwinęli się z samego rana chcąc uniknąć powrotu wśród tłumu innych gości, nie czekając na ogłoszenie festiwalowych wyników, które miało byc o 15.00. Pojechali do oddalonej o 15 km Laury, osady liczącej niewiele ponad 100 stałych mieszkańców. Tam nawiedzili lokalne centrum informacyjne, gdzie prześledzili krótką historię okolicy. Poznali jak radzili sobie farmerzy w czasach, gdy nie znano lodówek, jak wybuchła i zgasła gorączka złota, jak obszar ten był eksplorowany przez pierwszych pionierów. Przypomnieli sobie, że choć potomkowie Angoli skrzętnie tego unikają wysławiając Jamesa Cooka, to nie był on pierwszym europejczykiem, który miał kontakty z Aborygenami. Naocznie przekonali się również jak sztuczne są obecne podziały administracyjne. Wśród 4 grup językowych, którymi posługiwali się lokalni Aborygeni trzy są zbliżone jak język polski do czeskiego i słowackiego a czwarty odstaje od nich jak niemiecki od języków słowiańskich. I bogatsi o ta wiedzę oraz cały szereg niezatartych wrażeń wrócili szczęśliwie do Cairns.\nP.S. Część 3 będzie zawierać fotorelację wzbogaconą o krótki opis i podsumowanie.\nLaura festival – Część I Wprowadzenie\nAborygeni uważani są za najbardziej prymitywny lud na Ziemi dlatego, że przez 50 tysięcy lat ich cywilizacja nie posunęła się ani na krok na przód. Pierwsi biali osadnicy na kontynencie zastali Aborygenów dokładnie w takim samej fazie rozwoju społecznego w jakiej przybyli oni do Australii z Nowej Gwinei czy Indonezji 40-65 tysięcy lat temu. Zawsze mnie ciekawiło, dlaczego ludzie, którzy przecież musieli wykazać inicjatywę i chęć zmian by skolonizować nowy ląd przybywszy na miejsce zarzucili postęp i zdegenerowali się, bo przecież brak postępu jest cofaniem się. I tak nasi przodkowie z paleolitu, którzy udomowili psy czy polowali na mamuty żyli na wyższym poziomie cywilizacyjnym niż Aborygeni w dniu przybycia Jamesa Cooka. Aborygeni prowadzili koczowniczy tryb życia, byli nomadami. Żyli w składających się z kilkunastu do kilkudziesięciu członków klanach rodzinnych. W zależności od warunków przemieszczali się po obszarze od 200 km2 w urodzajnych okolicach Cairns aż do 30 000 km2 (powierzchnia Belgii) w skrajnie nieprzyjaznych warunkach pustyni Zachodniej Australii. Zakładali tymczasowe obozowiska w miejscach obfitujących w pokarm, a gdy ten się wyczerpał ruszali dalej. Nie zakładali stałych osad, nie uprawiali roli, nie posiedli umiejętności hodowli zwierząt. W polowaniu posługiwali się włóczniami z kamiennymi ostrzami. Polowanie za pomocą narzędzi, malowidła naskalne oraz zalążek handlu wymiennego to jedyne rzeczy, które nie pozwalały sklasyfikować ich jako kolejne zwierze w przyrodzie. Ich życie było bardzo podobne do tego, które w barwny, literacki przedstawia film Jean-Jacques Annauda pt. „Walka o ogień”. Teorii o Aborygenach jako istotach ludzkich nie podzielali bynajmniej Angole, którzy podbijając kontynent i tworząc niezależne od korony państwo wpisali Aborygenów do Księgi Flory i Fauny. I tak jako nieludzie przetrwali do początku lat 70-tych XX wieku, kiedy ich oficjalnie skreślono z tej haniebnej publikacji. Pełnię praw wyborczych uzyskali jednak dopiero w 1984 roku, aczkolwiek w „świadomości społecznej” jeszcze nie zaistnieli jako ludzie. Liczbę Aborygenów u progu kolonizacji szacuje się na około 600-700 tysięcy. Pod czułą opieką władz kolonialnych (a później australijskich) populacja skurczyła się do ok. 67 tys. w 1933 roku. Dziś ludność aborygeńska to około 220 tys.\nMimo całego swojego zacofania lud ten posiadał jakąś ponadplemienną mądrość. Cały szereg wierzeń, nakazów i zakazów kierował ich postępowaniem tak, jak kazała logika przetrwania gatunku. Logika, której nikt nie rozumiał, a której przestrzegano z żelazną konsekwencją. Fascynuje mnie to, że pierwotny lud żył według zasad nadrzędnych, stawiających interes przetrwania rasy nad interesem grupy etnicznej czy klanu. Tak, jakby kierowała nimi jakaś niewidzialna ręka, siła wyższa. Skąd bowiem ludzie, którzy nie mogli miec pojęcia o podstawie genetyki mogli wiedzieć, że zbyt bliskie pokrewieństwo między rodzicami powoduje w dłuższym okresie mutacje, że potrzeba jest wymiany genów, by nie dopuścić do degeneracji rasy? Nie mogli tego wiedzieć, ale reguły nakazywały im by co pewien czas do klanów napływała „świeża krew”. Dlatego klany z sąsiadujących ze sobą grup etnicznych w wyznaczonym miejscu regularnie organizowały ponadplemienne spotkania, które w dzisiejszym języku nazwalibyśmy festiwalami. Prezentowano na nich tańce, obrzędy i rytuały każdego z klanów, które de-facto były opowiadaniem historii, formą przekazywania wiedzy w społeczeństwie, które nie rozwinęło pisma. Prowadzono prymitywną wymianę handlową. Plemiona znad oceanu mogły „oferować” wyroby np. z rybich ości w zamian za kamienne groty do włóczni. Najważniejszą rzeczą na takim „zlocie” było jednak aranżowanie małżeństw a pośrednią spotkanie z rodziną. W każdym klanie bowiem ktoś miał swoją ciotkę, wuja, brata czy siostrę. W ten sposób zabezpieczano różnorodność genetyczną klanu i zapobiegano konfliktom. Jednym z miejsc, gdzie od tysięcy lat odbywały się takie spotkania jest oddalona o 350 km na północ od Cairns miejscowość Laura. Regularnie, co dwa lata w czerwcu spotykają się tu aborygeńskie plemiona by prezentować swój dorobek kulturalny i kultywować tradycję.\nKiedy w 2003 roku byłem w Cairns jako student, byłem biedny jak mysz kościelna i festiwal przeszedł mi koło nosa. W 2005 roku, będąc w Cairns po raz drugi znów nie było sprzyjających warunków finansowych, by tam pojechać. Dwa lata później sprowadziliśmy się do Cairns na stałe dokładnie w miesiąc po festiwalu. Teraz jednak już nie odpuszczę, nie pozwolę by czwarty raz festiwal przeszedł mi koło nosa. Dlatego już jutro wyruszamy ze Szpulką do Laura na festiwal tradycyjnego tańca i sztuki aborygeńskiej. A o tym, jak współcześnie wygląda spotkanie plemion aborygeńskich dowiecie się już z następnej notki.\nKilka miesięcy temu bigoci znajdujący się aktualnie u koryta postanowili przebić bigotów z poprzedniej ekipy rzadzącej w uszczęśliwianiu ludu pracującego poprzez wzmożoną walkę z alkoholizmem. Głównym orężem w tej nierównej batali jest akcyza na ….. jeden wybrany asortyment alkoholu, mianowicie gotowe do picia drinki zwane tu „alcopops”. W wyniku tej niezwykle sprytnej i przebiegłej polityki 0,25l drinka kosztuje mniej więcej 70% więcej niż stojące obok piwo czy wino. Jak ktoś przezornie (trzeźwo?) zauważył, delikwent udający się do monopolowego z myślą o urżnięciu się w sztok zamiast wódki z sokiem czy rumu z colą kupi zgrzewkę piwa czy karton wina. Gorzelnicy od samego początku dali do zrozumienia, że nie oddadzą tak łatwo części tego lukratywnego rynku piwowarom i producentom win. Skoro nie opłaca się kupować gotowego drinka, to zrób sobie sam. Do każdej butelki czegoś mocniejszego zaczęli dodawać 2l colę gratis. No, ale to ma jednak swoje ograniczenia, jest trochę zachodu by zrobić sobie drinka, nie zawsze są ku temu warunki. Zaczęto szukać innych rozwiązań. Co bardziej chciwi i krótkowzroczni importerzy do puszek z napisem „piwo” wlewali drinki. Niestety kiepsko to wypada marketingowo a i można do pierdla trafić. Sprytniejsi doszli do wniosku, że skoro podwyższony podatek jest tylko na mieszanki wódek, rumów i innych mocnych alkoholi, to zaczną robić drinki z piwa. Wszak dzisiejsza technologia pozwala warzyć czyste piwo i mieszać je z różnymi substancjami aromatycznymi i smakowymi. W kręgach rządowych zawrzało !!! Obecna wicepremier o aparycji Dzierżyńskiego w spódnicy o mało się nie zagotowała komentując to posunięcie. Zapowiedziała szybką likwidację tej luki w przepisach a producentów nawała nieodpowiedzialnymi aspołecznikami.\nCo dalej? Może wzorem rządów stanowych wprowadzimy prohibicję taką jaka obowiązuje we wspólnotach aborygeńskich? W zależności od wspólnoty można mieć góra 2 kartony lekkiego lub średniej mocy piwa (do 3.5%) i butelkę 750ml wina. To najłagodniesze z ograniczeń. W skrajnych przypadkach (a jest ich nie mało) we wspólnotach obowiązuje całkowity zakaz posiadania, wytwarzania, sprzedawania i spożywania aloholu. Niemożna też mieć zestawów do warzenia piwa, ani żadnych jego składników czy surowców. Kara za jego złamianie to 37 500 AUD za pierwszym razem, 52 500 (lub pół roku pierdla) za kolejne przewinienie i 75 000 (lub półtora roku pierdla) za trzecie przewinienie. W każdym przypadku konfiskowany jest również pojazd, którym przewożono kontrabandę. Taryfikator nie przewiduje 4 razu, może od razu zastrzela na gorącym uczynku? Są dwa namacalne efekty tego rozwiązania. Pierwszy, wzrosła mobilność Aborygenów. Nie mogąc ani kupić ani przywieźć alkoholu na miejscu wypuszczają się poza rezerwaty wspólnoty na „gościnne występy”. I tak z Terytorim Północnego potrafią dymać 600 km by nachlać się w Mont Isa. Drugi efekt, to jeszcze dotkliwszy drenaż portfeli, bo im bardziej rzecz jest nielegalna i im większe są za to kary, tym wyższa cena na „czarnym rynku”. I tak dla przykładu przed styczniowym zaostrzeniem restrykcji karton piwa, który w monopolowym koszuje ok 35 AUD we wspólnocie aborygeńskiej średnio schodzi po 200 AUD. Karton wina 60-80 AUD.\nHistoria uczy, że każdy kraj, który w przeszłości wprowadzał częściową lub całkowita prohibicję był książkowym przykładem działania zasady niezamierzonych skutków podczas gdy te zamierzone były minimalne. W USA w latach 20-tych dzieki prohibicji skonsolidowała się i urosła w siłę mafia. W efekcie alkohol można było pic częściej, drożej i w gorszych warunkach. Zakaz sprzedaży alkoholu na wynos w Rosji w latach 1914-1923 przyniósł ze sobą wzrost bimbrownictwa na niespotykaną dotychczas skalę. Wprowadzone mniej więcej w tych samych latach ograniczenia w krajach skandynawskich przyczyniły się do powstania gigantycznej „szarej strefy” przemytników, do zwalczania których trzeba było odciągnąć siły z innych miejsc. W Australii mało kto jednak zna historię. Ci, natomiast, którzy o tym słyszeli żyją w przeświadczeniu, że mieszkamy w tak unikalnym i niepowtarzalnym kraju, że żadne reguły „starego świata” do niego się nie odnoszą.\nBez kategorii aborygeni, australia, zwyczaje, zycie