Opinie: Restauracje nie dla bąbelków? [SONDA] - Gazeta Olsztyńska\njutro3 / 7 °C wiatr: 24 km/h\n24 lut 20201 / 5 °C wiatr: 20 km/h\nOpinie: Restauracje nie dla bąbelków? [SONDA]\n2019-09-09 20:01:14 (ost. akt: 2019-09-09 18:15:40)\nJedna z poznańskich restauracji wywołała kontrowersje, bo nie chce u siebie dzieci poniżej 6 roku życia. Zakaz wstępu dla maluchów w knajpach mnie nie oburza. Oburza mnie to, czego staje się symbolem. I martwi to, do czego może doprowadzić.\nDziennikarskie teksty powinny z założenia zawierać wypowiedzi obu stron sporu i, na tyle, na ile to możliwe, obiektywnie przedstawiać ich stanowiska. Trudno jednak czasem upychać swoje opinie w kieszeniach i udawać, że nie ma się swojego zdania. Tym bardziej wtedy, kiedy argumenty każdej ze stron zna się na pamięć i kiedy korci człowieka, żeby i jednym, i drugim raz przybić piątkę, a raz wytknąć hipokryzję. Nie silę się więc na bezstronność i przyznaję wprost: dzielę się swoimi komentarzem. Komentarzem do absurdalnego, moim zdaniem, problemu, jakim jest obecność dzieci w restauracjach. A właściwie — ich nieobecność.\nTen temat wraca jak bumerang. Bo okazuje się, że z dziećmi (w przestrzeni publicznej, ale nie tylko) mamy taki sam kłopot, jak z pogodą. Zimno? Źle. Ciepło? Jeszcze gorzej. I tu jest tak samo. Niby narzekamy na to, że Polaków coraz mniej, że przyrost naturalny kuleje, że nie będzie komu zarabiać na nasze emerytury. Kiedy się jednak poczyta komentarze i posłucha rozmów, można odnieść wrażenie, że najgorszym złem, jaki spotkał ten kraj, są ludzie, którzy zdecydowali się mieć dziecko. A jeśli „najgorsze zło” można stopniować, to jeszcze wyżej w niechlubnej hierarchii są matki. Szczególnie te, które po urodzeniu dziecka wpadają na szalony pomysł, by nie spędzić ze swym potomkiem kolejnych kilkunastu lat w zamkniętym pomieszczeniu, żeby ten (proszę wybaczyć nieeleganckie słowa, ale są zaczerpnięte z prawdziwych wypowiedzi) „gówniak”, „kaszojad”, „bąbelek” (zwany też „bombelkiem”), tudzież inny „brajanek” („dżesika”) nikomu nie przeszkadzał. Można odnieść wrażenie, że wolimy, by te „madki” w zaciszu własnego domu zajęły się ostatecznie tym, co, zdaniem komentujących, robią najlepiej: dbaniem o paznokcie i sprawdzaniem stanu konta w oczekiwaniu na kolejne „500 plus”.\nA skoro o 500 plus mowa...\nTrudno nie zauważyć, że hejtowanie matek przybrało na sile w momencie, kiedy ogłoszono start tego programu. Tak, jakbyśmy nagle uznali, że wszystkie kobiety, które urodziły, zrobiły to po to, by na dzieciach się dorabiać, a poród wywołał nieodwracalne zmiany w ich mózgach. „Beka z mamuś” jest czymś, co można uznać nie tylko za element internetowego krajobrazu, ale i za konieczność. W „pewnych kręgach” po prostu nie wypada nie wyrazić swojego poczucia wyższości wobec tych przedziwnych istot.\nWłaścicielki poznańskiej restauracji, które ostatnio podjęły decyzję o zakazie wstępu dla dzieci poniżej 6 roku życia, uzasadniały ją, ilustrując wpis zdjęciem przedstawiającym zabrudzony stolik, jaki zostawili po sobie klienci, którzy do lokalu przyszli z dziećmi. W komentarzach nie brakuje głosów, że stan stolika nie jest aż tak przerażający, jak sugerują autorki wpisu, ale dominują jednak opinie, że to niedopuszczalne, by zostawić po sobie taki bałagan. To ciekawe, bo kiedy np. wychodzę z „dorosłego” seansu w kinie, często mam podobne przemyślenia.\nWłaścicielki restauracji tłumaczą w sieci także, że ich decyzja wynika także z gotowości do spełniania oczekiwań klientów. A od nich słyszały, jak piszą, że chętnie spędzaliby oni czas w miejscu kameralnym i spokojnym.\nWłaściwie nawet kupuję te argumenty i jeszcze kilka tygodni temu pozostałabym głucha i ślepa na to medialne zamieszanie. Rzecz w tym, że jakiś czas temu na jednej z facebookowych grup przeczytałam odpowiedzi na postulat jednej z internautek, by zakazać zwierzętom wstępu do restauracji. Co się okazało? Wiele osób, przejętych losem psów i ich właścicieli, jako kontrargument podawało właśnie brak analogicznego zakazu wobec dzieci. Nadal pozostawałam niewzruszona, mam przecież doświadczenie w czytaniu komentarzy w internecie, więc jestem w stanie przewidzieć, w jakim kierunku pójdzie taka dyskusja. Szła jednak coraz dalej, i dalej.\nKiedy w końcu przeczytałam, że psy śmierdzą mniej niż dzieci, poczułam, że mamy do czynienia z coraz większą pogardą wobec osób, które sobie nijak na to nie zasłużyły. Bo jednak jest coś niestosownego we wmawianiu nam, że dzieci są odrażające. Tym bardziej że, co może faktycznie nieco dziwić, wszyscy tymi dziećmi kiedyś byliśmy.\nŻeby było jasne: nie jestem zwolenniczką wmawiania komukolwiek, że dzieci nie muszą respektować konkretnych zasad obowiązujących w miejscach publicznych. Jest dla mnie oczywiste, że dziecko, które pod moją opieką idzie do restauracji, nie może po niej biegać, krzyczeć itd. i to ja jestem odpowiedzialna za to, by tego dopilnować.\nPrewencyjne ograniczenie możliwości wstępu dla osób, które mogą (ale nie muszą przecież) zachować się nieodpowiednio, wydaje mi się jednak przesadą. Tym bardziej że, będę szczera, mam wrażenie, że to dorośli o wiele częściej zachowują się nieodpowiednio. Czy możemy się spodziewać zatem zakazów wstępu dla osób siorbiących i mlaskających? Albo zbyt głośno rozmawiających? Albo przeklinających? Albo nieładnie pachnących? Takich ludzi nie spotykamy często, odpowiedzą ci, którzy przybijają piątkę z przeciwnikami dzieci w restauracjach. Ale, bądźmy szczerzy, czy często spotykamy dzieci, których zachowanie jest na tyle złe, by naprawdę odbierało nam przyjemność z jedzenia w restauracji?\nNo dobrze, to teraz czas na te argumenty przeciwników dzieci jedzących wspólnie z dorosłymi w miejscach publicznych. Przytaczam z pamięci:\n1. Chcę zjeść w spokoju\nA przecież, najwyraźniej, każde dziecko, które pojawi się w zasięgu wzroku, musi ten spokój natychmiast burzyć. I chociaż na co dzień deklarujemy niechęć do stereotypów i brzydzimy się uogólnieniami, nie boimy się na podstawie jednego czy dwóch negatywnych doświadczeń z rozrabiającymi małoletnimi, twierdzić, że każde dziecko będzie w restauracji wrzeszczeć i rzucać jedzeniem na oślep.\n2. Restauracja to nie miejsce dla dzieci\nOczywiście. Miejscem dla dzieci jest plac zabaw. Pod warunkiem, że ten plac nie znajduje się pod naszym oknem, bo wówczas nawet tam wchodzić nie powinny. Dzieci nie powinny też jeść posiłku innego niż domowy. Zakładam, że co najmniej do pierwszej komunii, bo przyjęcie po niej, wiadomo, zrobić w restauracji po prostu trzeba i wypada.\n3. Właściciel ma prawo decydować, kogo chce w swojej restauracji\nO ile wcześniej pozwalałam sobie na dużą dawkę ironii, to do tego argumentu muszę podejść z nieco większą powagą. Z jednej strony mamy przecież ustawę, która wyklucza dyskryminację ze względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne, narodowość, religię, wyznanie, światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Znalazł się tam też zapis o równym dostępie do towarów i usług, co oznaczałoby, że właściciel, tworząc takie zakazy, po prostu łamie prawo.\nZ drugiej jednak strony — właściciele mogą tworzyć regulaminy i precyzować zasady dotyczące korzystania z ich usług. Z tego właśnie powodu są lokale, do których wstęp mają wyłącznie osoby pełnoletnie. Rzecz jednak w tym, że jest to zwykle powodowane chęcią ochrony małoletnich, a nie dorosłych. Tu jest odwrotnie. I bardzo łatwo wyobrazić sobie sytuację, w której inny właściciel restauracji dojdzie do wniosku, że nie będzie karmił osób z nadwagą, bo będą mu one robić złą reklamę, a szef innej firmy nie będzie chciał, żeby bluzkę z logo jego marki nosiła brzydka albo starsza kobieta. Przesadzam? Ależ oczywiście. Takie "hiperbole" pozwalają jednak dostrzec to, do czego nas taki niepozorny zapis może prowadzić. Nie twórzmy kolejnych „stref wolnych od...”, tylko dbajmy o wzajemny szacunek.\n4. Mogą iść gdzie indziej\nBez dwóch zdań. I zapewne pójdą. Niewiele jest osób, które z uporem maniaka wracają do miejsc, w których nie są mile widziane. Pytanie jednak jest takie: czy, jeśli właściciele dwóch restauracji w niewielkiej miejscowości wpadną na pomysł, by nie wpuszczać dzieci, to rodzicom będzie się chciało szukać innych miejsc oddalonych o kilkanaście kilometrów. I czy to będzie, zwyczajnie, fair wobec tych ludzi? Korzystanie z restauracji jest i tak dla wielu osób przywilejem, na który nieczęsto (choćby ze względu na finanse czy brak czasu) mogą sobie pozwolić. No i kiedy dzieci mają się nauczyć „odpowiednio” zachowywać? I jak? Najszybciej uczymy się ponoć przez naśladownictwo...\nCzy zakazywanie dzieciom wstępu do restauracji to dobry pomysł?\nTak, właściciel podejmujący taką decyzję wie, co robi\nNie, to dyskryminujące\nTagi: opinie dzieci w restauracji dzieci restauracja zakaz wstępu dla dzieci\nAgent Tomek zatrzymany w Olsztynie\nKolejne kino w Olsztynie obniża ceny biletów\nJak wam się podoba taki dworzec?\nPlaża nad jeziorem Żbik zalana betonem [ZDJĘCIA] [AKTUALIZACJA]\nSąd nie wyraził zgody na ślub niepełnosprawnej pary\nKatechetka #2800746 | 83.5.*.* 7 paź 2019 15:09\nBachory trzymajcie najlepiej na smyczy, i to w domu.\nKrzychu #2799731 | 88.156.*.* 4 paź 2019 23:31\nJaki hejt, jaki hejt? Wyrażenie własnej opinii, napisanie komentarza krytykującego bachory i ich rodziców to hejt? Widziałem w galerii warmińskiej matkę która z dumą karmiła piersią bobaska będąc na pasażu. A ja mam mówić że to cudowne publiczne macierzyństwo bo inaczej to jestem hejterem?\n=krzych #2799727 | 88.156.*.* 4 paź 2019 23:10\nW banku: mamuśka zapatrzona w smartfonik. Jej gów_arz wali nóżką w szklane drzwi i za każdym kopnięciem wydaje głośny okrzyk radości. Mamusia nie reaguje bo chce dziecko wychować bezstresowo. W restauracji też uwagi nie zwróci bo to przecież nie w jej domu, nie jej drzwi ani obrus. A ja mam tam siedzieć i dławić się jedzeniem z wściekłości?\nolsztynska matka #2793764 | 185.103.*.* 20 wrz 2019 12:19\nJestem matka i nie raz bylam z synem w restauracji. jednak wole isc do knajpy gdzie dzieci nie maja wstepu niz byc swiadkiem jak znerwicowani rodzice caly czas upominaja pawelku nie rob tego, nie biegaj nie krzycz itd. pomijam fakt ze dzieci sa niewychowane to rodzice swiete krowy nie mysla innych gosciach restauracji bo oni maja "rodiznny " wieczor. Wszystko ok, ale z umiarem. A jesli nasz maluch nie umie usiedziec i zachowac sie w restaurcji to zostawmy sobie tego typu eskapady jak juz bedzie wiedzial ze nie jest sam w knajpie i da zjesc w spokoju innym.\nNick #2789641 | 95.223.*.* 11 wrz 2019 22:57\nJa wole babelki przy stole anizeli jakas idiotyczna pare z psem pod stolem.\nManifestowali poparcie dla prezesa sądu (160)


AOC G2260VWQ6 - Monitor - Morele.net\nMonitor AOC G2260VWQ6 ID produktu: 818071\nZapytaj społeczności 109 pytań\nW porównaniu do przejedzonych monitorów za dwa kafle ten spełnia wymagania. Jak? Po prostu nie jest nielogiczny i nie grzeje się jak sukinia (tak przez „s”). HP z serii Z z 4K nie dorasta do pięt temu monitorowi. Zapewne jest więcej tych z „wyższej” półki, które nie są warte kupna. Tak to dziwne, ale ekrany z 4K zbudowane do tego by wyświetlały obrazki, ale nie nadające się do grania choć do tego są przeznaczone są chore. Nie jestem gościem, który będzie wyciskać kit jednak mówię jak jest. Ekran 27 cali to istna pomyłka z 4K gdzie nikt nie gra w 4K przy poważnych warunkach. Ekran z HP do „gamingu” wyciągał 60Hz przy 4K. Przy przestawieniu na mniejsza rozdzielczość Twoje oczy dostają blasku gdzie wszystko jest za duże, niekolorystyczne, zimne i rażące. Tak wiem jest coś takiego jak ciepłe odcienie i inne. Problem w tym, że porównujac HP za taką cenę a AOC za 400zł możecie dostać szoku termicznego. Ktoś kto kupuje monitor do gier (i nie tylko) musi mieć też sprzęt dobry. Komputer wydaje z siebie temperaturę jak i monitor, w skrócie sauna gotowa. Przy połączeniu komputerów na podłodze z powietrznym systemem chłodzenia szybko temperatury pokojowe wzrosną. Przy pokojach gamingowych otwarte okna to podstawa, chyba że wybierze się odpowiednie chłodzenie z odpowiednimi monitorami. Klimatyzacja? Jest coś takiego, ale nie każdy lubi mieć chore gardło przez zimne powietrze, jak i mieć zimne powietrze na karku.\nOpłacalność kupna tego monitora jest wysoka, barwy, matryca matowa, opóźnienie i inne. Jedyne co może przeszkadzać to regulacja wysokości, której tu nie ma. Plus wciskanie przycisków może się wam nie spodobać, bo ekran wam się ździebko może podnieść, trzeba je wciskać mocniej.\nMonitor wypada dopasować do rodzaju gier, w które też się gra. Jeśli jest to FPS nie jedziemy siedzieć daleko jak i skupiać się na wielu punktach monitora. Monitor nawet do MOBA nie jest potrzebny tak duży. Jeżeli potrzebujecie do filmów lepiej kupić mniejszy telewizor typu SMART TV i podłączyć telefon, czy przytaskać komputer pod większy telewizor. Jednak wielu z was pewnie wie, że mając dobry monitor nie musicie się ruszać od niego daleko (byleby mieć głośniki). Ten akurat ich nie ma, jednak nie potrzebuje mając głośniki jak i słuchawki go wyboru. Z reguły głośniki w monitorach są dużo słabsze niż tańsze osobne.\n+ Wejście na słuchawki/mikrofon\n- Brak regulacji góra-dół\n- której nie chce widzieć cały czas\nza 500 z groszami dostajemy 1 ms FREESYNC (zobaczcie sobie ceny monitorów z G-SYNC pod nvidie - TO JEST SKANDAL) 75 hz (dodam ze jestem posiadaczem karty nvidia i 75 hz DZIALA) wygląd tego monitora jest B. dobry (nic nie świeci bezsensownie wszystko eleganckie MATOWE - takie AKURAT) montaż VESA i to mi się szczególnie przyda czyli przejdźmy do WAD :)\na w zasadzie jednej; biurko ma podwyższenie (..8cm) no i zabrakło jakieś 1 cm do tego coby monitor stal na środku wiec w planach w niedalekiej przyszłości UCHWYT biurkowy zresztą.. co do podstawki to jest mega stabilna natomiast polaczenie monitora z podstawka jest niezbyt sztywne (TWARDE) wiec ów uchwyt jak najbardziej (choć dramatu nie ma)\nPodsumowując; monitor dla grających, oglądających i pracujących (mnie zaskoczyła BIEL i ogólnie kolory)\na po 2? :)..\n- o 1 cm za nisko ekran od podłoża :)\nJak na monitor za taką cenę warto kupić. Jak ktoś chce 144 Hz to lepiej tego nie kupować. Osobiście chcę mieć 144, ale teraz stać było na taki na jaki było mnie stać ;p\nMonitor ma bardzo dobre kolory dla oczu, mówię pod względem wady wzroku.\nBrakuje G-Sync do gier, ale nie można tego wymagać przy takiej cenie.\nAOC zwany budżetowym monitorem będzie się dobrze spisywał. Jak ktoś nie jest aż tak wymagający i nie potrzebuje >100 Hz monitora to ten nada się jak najbardziej.\nPosiada 1ms opóźnienie, znakomity kontrast jak w cenie monitorów gamingowych za 1k zł.\nJest taki monitor na rynku HP, który przy cenie 2,5k zł 24" grzał się jak toster. Jeśli mam być szczery to ten monitor HP nie jest wcale dużo lepszy od tego.\n+ Uniwersalna przekątna ekranu 21.5"\n+ Miłe koloru podczas użytkowania\n+ Ostre kolory\nBardzo dobry monitor do gier i do codziennego użytku, nie męczy oczu, ładnie się prezentuje, a 75 Hz robi o dziwo dużą różnicę względem standardowego 60 Hz. Kursor jest płynniejszy, gry również. Świetne odwzorowanie barw, w takiej cenie z matrycą TN, aż zadziwia. 96% sRGB to świetny wynik. Kolory są żywe, naturalne i nieprzesycone. Powiedziałbym nawet, że wygrywa z matrycą IPS w AOC i2269Vwm. FreeSync działa podobno jak chce, ale to nie problem dla mnie gdyż posiadam grafikę od zielonych. Podsumowując, chyba najlepszy monitor w cenie do 500 zł.\n+ Szeroki wybór złącz\n- Niezbyt stabilna nóżka\nMonitor spisuje się rewelacyjnie, jakość obrazu jest bardzo dobra. Montaż może sprawiać problemy ponieważ trzeba użyć sporo siły by umieścić monitor w podstawce. W tej cenie, jeden z najlepszych monitorów. Niestety nie jestem w stanie się wypowiedzieć na temat technologii freesync ( mam intela)\n+ Matowa matryca nieodbijająca światła\n+ Matowa obudowa nie chwytająca tak łatwo kurzu\n+ Pokaźny wbudowany panel opcji monitora\n+ 2 różne złącza\n-Wykonanie miejscami mogłoby być lepsze\n-Montaż podstawki do ekranu sprawa kłopoty\n-Brak instrukcji w formie papierowej (tylko CD)\nKupiłem ten monitor, ponieważ trochę słyszałem o możliwości regulacji pochylenia w pionie. Przyznam, że nieczęsto się zdarzają modele w takiej cenie z taką funkcjonalnością. Możliwość pochylenia działa świetnie, można przechylić w górę lub dół o około 20 stopni co znacząco poprawia komfort pracy. Do tego pochwalić muszę technologię ABR czyli redukcję niebieskiego koloru, dzięki czemu monitor nie męczy w dużym stopniu oczu.\nPolecam wszystkim ten model, nie zawiedziecie się!\n+ regulacja pochylenia w pionie\n+ redukcja niebieskiego koloru (ABR)\n+ ładnie prezentuje się na biurki\nOpinia po 2 latach,\nMonitor to petarda za tę cenę. Mniej męczą mi się na nim oczy niż na poprzednich miałem 19 samsunga a potem 24 cale eizo, ten jest najlepszy przez niski czas reakcji i dość wysokie odświeżanie. Poważnie mniej mnie bolą oczy a siedzę więcej (e learning studia) + (e office). Polecam każdemu, zero jakichkolwiek problemów przez ten okres czasu. Zauważalnie lepiej gra się też w csa i ogląda sport w porównaniu do 60hz jestem w stanie zauważyć różnicę gołym okiem (robiłem taki test). Jeden z niewielu produktów jakim dałbym 6 gwiazdek.\n75hz na FHD, kolory całkiem znośne jak na matrycę TN, dobry zestaw kabli, wykonanie niczego sobie. Na początku myślałem że będzie problem z kątami, jednakże monitor ten nie odbiega znacznie innych monitorów w tej cenie pod względem kątów. Monitor posiada dużo możliwości ustawień. Na grafice Nvidii 75hz również działa na wszystkich rozdzielczościach\n+ znośne kąty\n+ znośne kolory\n- podstawka mogła by być bardziej stabilna\n- podobno niektórym trafia się trzeszcząca obudowa, u mnie wszystko jest w porządku\nMonitor kosmos kupiłem dwa :) długo się zastanawiałem nad wyborem i nie żałuje. nie słuchajcie opinii że trzeszczy czy kiwa się na podstawce nic nie trzeszczy i się nie kiwa. Mój stary benq to dopiero trzeszczał i się kiwał. Ustawcie sobie w ustawieniach "Luminacja" tryb gry "wyścigi" kolory są wtedy bardzo żywe i intensywne świetnie wyglądają. Polecam ten monitor jestem bardzo zadowolony. Nie zapomnijcie ustawić we właściwościach karty graficznej odświeżania 75Hz. POLECAM !\nJest to mój pierwszy monitor dobrej klasy że tak to nazwę. Wcześniej miałem stare monitory które miały słabe rozdzielczości ekrany oraz były kwadratowe. Ten monitor po przejściu z tak słabych monitorów to rewelacja. Korzystanie z komputera jest teraz o wiele przyjemniejsze. Mam kartę Nvidia więc nie mam pojęcia jak sprawuje się na tym monitorze Freesync aczkolwiek mi ten monitor jak najbardziej odpowiada. Pozdrawiam :)\n+ Dużo wejść między innymi DisplayPort\nMonitor sprawuje się bardzo dobrze. Wszystkie kolory mają głębię. 0 bad pixeli. Na biurku wygląda agresywnie. Jedyne co można o nim powiedzieć źle, to zielona dioda sygnalizująca włączenie, przy włączonym komputerze i żółta przy wyłączonym. Nie pasuje do tej czarno-czerwonej kompozycji. Nasycenie kolorami w trybie gier powoduje, że wszystko staje się żywsze.\n+ Możliwość podłączenia słuchawek do monitora\n- Tylko dioda niepasująca do całej kolorystyki\nJestem zadowolony w 100% z tego monitora nie zawiódł mnie ani razu . Płynny pełen barw obraz bez żadnych martwych punktów ! Monitor pozwala używać odświeżania na poziomie 75 Hz co daje dużą satysfakcje z płynności w grach . Obudowa monitora jest zrobiona schludnie i solidnie nic nie trzeszczy. Bardzo dobra jakość co do ceny . Polecam wszystkim graczom !\n+ Brak jakichkolwiek dziwnych dzwięków pracy monitora\n- Naprawdę brak !\nMonitor jak dla mnie całkiem dobry, a nawet więcej biorąc pod uwagę cenę. Jakość obrazu po prosty bardzo dobra. Trzeba przyznać oczy się przy nim też tak nie meczą, więc dla ludzi spędzających dużo czasu przed komputerem dobry wybór. Monitor sprawdza się zarówno jako ekran główny jak i dodatkowy.\n+ Możliwość podłączenia w 3 rożnych technologiach jakości obrazu\n- Mógłby być zakrzywiony no ale ogólnie to nie ma się do czego przyczepić.\nW tej cenie jeden z lepszych monitorów jakich miałem, pomimo delikatnych wad i rozlanego piksela jestem zadowolony z korzystania. Dużym plusem przy zakupie jest pełny zestaw kabli (w tym hdmi). Brakuję mi w tej wersji głośników, jednak wiedziałem co brałem :P\n+ zestaw kabli w komplecie (w tym hdmi)\n+ czerwony pasek dodaje urody monitorkowi ;)\n- delikatna matryca\n- trzeba chwile poświęcić na ustawienie kolorów\n- rozlany piksel\nKupując monitor z raczej najniższego segmentu, nie spodziewałem się, że można dostać taką jakość. Obraz, kolory i mnogość funkcji oraz opcji zaskakuje. Wybrałem go, ponieważ zostałem poproszony o sklejenie zestawu do 3k... z monitorem >.> Byłem sceptycznie nastawiony, ale zaskoczył mnie dość mocno. Do budżetowych komputerów jak znalazł.\n+ Mnogość funkcji i trybów\n+ W zestawie HDMI, DP i VGA\n- Wątpliwej jakości stópka\nMimo tego, że nie jest to IPS, to ma bardzo dobre kolory, dodatkowo ma łatwe w obsłudze menu (możliwość wybrania trybu, zamiast ustawiania każdego parametru osobno) i możliwość regulacji kąta nachylenia. Jedyne do czego można się przyczepić to to, że monitor chybocze się podczas używania przycisków na obudowie, jednak nie wpływa to negatywnie na ogólne użytkowanie. Bardzo dobry stosunek ceny do jakości, w swoim przedziale.\nMonitor zakupiony dla kolegi pod choinkę. Zero problemów - jak mówi kolega - idealny. Tani, ładny oraz praktyczny. Wart swojej ceny. Jedynym minusem jest brak regulacji wysokości. Miłym zaskoczeniem były również dostarczone kable - jest ich mnóstwo, nie trzeba latać do sklepu po kable =).\n+ Masa dodatkowego okablowania w pudełku\n- Chybotliwa podstawka\nJeśli liczysz na grę w gry typu fps (CS GO BF3 BF4 ) TO dobrze trafiłeś\n+ 75hz W proporcjach 4:3 co do gier bardzo się przydaję\n+ wszystko jest dobre ;\n- są tylko trzy Wady\n- 1.podstawka do monitora jest wykonana z badziewia\n- 2.kable od monitora nie mają żadnej złączki ale wystarczy dobra gumka by nie walały się na lewo i prawo\n- 3.kąty nachylenia monitora W górę jest to około 20 stopni natomiast w dół około 5.\nDziś doszedł do mnie ten monitor, wysłany poprzedniego dnia o 23 doszedł do mnie na drugi dzień o 13. Co do monitora to jestem zaskoczony, nie spodziewałem się takiego czegoś za taką cenę, dużo opcji do monitora, po prostu rewelacja, GORĄCO POLECAM !\n+ Dużo opcji monitora\n+ Duży zestaw kabli\n+ Dokładnie zapakowany podczas przesyłki\n+ Wszystko jest genialne\nghosting to bolączka matryc VA, na TN ten problem właściwie nie występuje\nCzy taki rozmiar to już nie za mało do gier? Czy 22" jest ok?\nJa osobiście polecałbym większy.\nWszystko zależy od przyzwyczajenia. Z drugiej strony na mniejszym monitorze przy tej samej rozdzielczości jest większy współczynnik zagęszczenia pikseli, dlatego obraz może nawet wyglądać lepiej.\nZależy od preferencji, ja np używam tylko 22 i nie narzekam na granie\nJak najbardziej wystarcza\nzależy z jakiego się przesiadasz i w jakiej odległości siedzisz od ekranu. jeśli dotychczas grałeś np. na laptopie 15 cali, to 22 będą bardzo pozytywną zmianą\nBierz 27, ja go kupiłem i od razu żałowałem.\nU mnie fajnie działa ale funkcja free sync nie działa ale prawdopodobnie przez podłączenie HDMI\nrównomierne jak najbardziej.\nobawiałem się tego ale nic złego sie nie dzieje, podświetlenie równomierne ;)\nMam go już dwa lata i jest jak najbardziej równomierne\nNie jest równomierne, ale widać to tylko na czarnych scenach. Nie przeszkadza w użytkowaniu, a uwierz jestem uczulony na wszystko co przeszkadza ;)\nZależy jakie konsola ma wyjścia, ale raczej problemu nie powinno być\nOsobiście miałem do niego podloczoną konsole Xbox One S.\nTak, mam do niego podłączony komputer przez DisplayPort i konsolę przez HDMI.\nOczywiście że tak monotor ma jedno wejście hdmi i jedno displayport tylko czy warto dzisiaj inwestować w monitor który nie ma 144hz.\nOczywiście, monitor ma VESA 100 i jeśli ucwhyt na dwa monitory posiada dwa razy VESA 100, bez problemu się zamontują\nCzy ten monitor bedzie pasowal do uchwytu VESA 75 x 100 np. takiego jak ten:\nMonitor ma VESA 100x100\nDzięki! Tak mi to na zdjęciu wyglądało...\nCzy ktos wie ile on wazy? Potrzebuje wybrac dobre ramie do powieszenia go. Zapewne mniej niz 8kg okolo 4, ale nie czuje jak podnosze. Nie - na wadze nie zwaze, bo nie lapie do 10kg. Za pomoc z gory dziekuje. :)\nWg specyfikacji na tej stronie - 3kg\nZważ siebie z monitorem, a następnie siebie bez monitora i dokonaj matematycznej operacji odejmowania\nPrzed chwilą dokonałem pomiarów na swoim i wyszło:\n- (z podpórką, tj. cała, to gdzie odkręcasz śruby) 3.0 kg,\n- (bez podpórki) 2.8 kg.\nWaga podana przez producenta to 6.68 pound czyli 3.02 kg :)\nczy do tego komputera będzie też dołączony kabel hdmi?\nTo monitor, tak.\nTak, jest dołączony kabel hdmi\nW zestawie są śrubki do powieszenia na ścianie?\nNie ma. śrubki są najczęściej w zestawie z wieszakiem.\nTrzeba uchwyt oddzielnie dokupić. Wymiary uchwytu Vesa znajdziesz w specyfikacji monitora.\nAOC bardziej atrakcyjna cena, jednak LG posiada IPS, więc będą ładniejsze kolory.\nMonitor AOC G2260VWQ6 możemy dostarczyć do Ciebie już jutro! Jeśli chcesz poznać dokładny czas dostawy, wprowadź kod pocztowy lub nazwę miejscowości.


##### Śpiące mama i syn film porno – Dając Mamie Dziecko - Pornhub.com - Porno, Seks, XXX.\nBlog Home » Śpiące mama i syn film porno\nPijana Matka Spiaca Z SynemFilmiki Porno – Najpopularniejsze Kanały na Mama stoi posłuszny i cieszy szorstki seks z synem. Jeśli szukasz filmów porno o tematyce Matka z synem, to na tej stronie erotycznej możesz w nich przebierać. Oglądaj Mama syn na najlepszą prono dla hardcoreowych. COMznajdziesz wszystkie filmy porno Zakazany Seks, które możesz sobie.\nWww.milfs porn.com posuwasz mamę, to musisz i pieprzyć mnie!\nSzalony tatusiek rucha śpiącą córkę. W tym dziale zobaczysz filmy porno incest, czyli rodzinny sex - ojciec pieprzy córkę, syn pierdoli matkę. Oglądaj MAMA I PRZYSZYWANY SYN: NAPALONY CHŁOPAK WRACA. COMznajdziesz wszystkie filmy porno Sex Matki I Córki, które możesz sobie. Oglądaj filmy porno z najbardziej gorącymi, mocnymi orgazmami wraz z wybuchowymi. Oglądaj Mama i Syn na xHamster to najlepszy portal z filmami pornograficznymi oferujący darmowe porno!\nSyn Spiaca MamaFilmiki Porno – Najpopularniejsze Kanały na Niegrzeczna brunetka pieprzy ojczym przed hebanowy kaptur domowe porno Śpiąca Mama - ryan mclane.\nSortuj filmy wg Najbardziej trafne i wybieraj najlepsze Syn Macocha filmy pełnometrażowe. Otwarte magnificent świat - Śpiące seks filmiki na Porn japan. COMznajdziesz wszystkie filmy porno Mama I Ciocia, które możesz sobie wyobrazić – Mnóstwo filmów. Oglądaj Mama i syn na najlepszą śpiąve dla hardcoreowych porno.\nOgromne porno POV z krzywego dziewczyny. Syn Wyruchał Spiaca MameFilmiki Porno – Najpopularniejsze Kanały na mama s stara jej syn 039 s przyjaciela i jego przyjaciel. Mama miłość w Porno. 8:00. społeczeństwo spraw (1982) pełna wersja film.\nZobacz Zabawia się śpiącą mamuśką na ulubionym serwisie z. Azjatyckie seks film senny uczennica pieprzony. Pornhub jest domem dla najbogatszych filmów z Brunetki darmowe filmy w kategorii. Pornhub jest domem dla. gwiazdami porno. Sortuj filmy wg Najbardziej trafne i wybieraj najlepsze Pijana Mama filmy pełnometrażowe już teraz! Napalona japońska mama kocha się z synem.\nMama Syn na Powiązane Filmy. Kompilacja Reakcji Na Czarne. Mama wyruchana przez syna po czerwony tunbe w cymbergaja Obejrzano.\nFilmy porno Mama I Syn Sperma. Na wszystkie j porno Mama I Syn Sperma, które możesz sobie wyobrazić – Mnóstwo śpiące mama i syn film porno.\nMama dołącza do masturbującego się syna. Ginger Banks dochodzi na przeciwko śpiącej siostry.\nOn wchodzi do domu i widzi, jak jego mama jest półnaga na kanapie. Otwarte magnificent świat - Mama seks filmiki na Porn japan. Matka zgwałcona przez swojego syna.\nCOMznajdziesz wszystkie filmy porno Mama I Syn Sperma, które możesz sobie wyobrazić – Mnóstwo filmów erotycznych Mama I Syn Sperma - Tylko na - Seite. Jeśli szukasz prawdziwego porno Mamy z Synem, to na znajdziesz najbardziej autentyczne nagrania XXX z Polski - kompletnie za darmo. Napalony Chłopak Rucha Śpiącą Mamę. Dupiasta mama ujeżdża swojego syna. Tagi: mama, mama bzyka się z chłopakiem, mama ciotka, mama i znajomi.\nSypialnia, Rodzina, Dojrzałe, Mama, Jazda konna, Syn, Macocha. Najnowsze filmy porno z Córeczka tatusia. Oglądaj Śpiąca MAMA неожидала że mana SYNEK będzie ją pieprzył na najlepszą stronę dla hardcoreowych porno. COMznajdziesz wszystkie filmy porno Mama I Syn Sperma, które możesz sobie. Spiace Mamuski Sex I SynFilmiki Porno – Najpopularniejsze Kanały na.\nCOMznajdziesz wszystkie filmy porno Macocha I Syn Seks, które możesz sobie wyobrazić. COMznajdziesz wszystkie filmy porno śpiąca Dziewczyna, które możesz sobie wyobrazić – Mnóstwo filmów erotycznych śpiąca Dziewczyna - Tylko na.\nMAMA I PRZYSZYWANY SYN: NAPALONY CHŁOPAK WRACA DO DOMU Z UCZELNI. Podobne filmy porno. Terapia rodzinna: Ciężko znaleźć dobrą mamę 29:13. Oglądaj pornole Mom Son Hotel Erection za darmo na Sortuj filmy wg Najbardziej trafne i wybieraj najlepsze Mom Son Hotel Erection filmy. Syn bzyka śpiącą mamusię. 26:06 7. Pornhub jest domem dla najbogatszych filmów z Laseczki darmowe filmy w kategorii, ze wszystkimi najpopularniejszymi gwiazdami porno.\nTu znajdziesz rodzinne gwałty, ojca gwałcącego córkę i syna który gwałci matkę. Pornhub jest domem dla najbogatszych filmów z Klasyki darmowe filmy w. Filmy ze śpiącymi kobietami. Bo rżnięcie śpiącej kobiety ma swój urok, mamy sporo pomysłów dla ciebie tutaj w najlepszych filmach ze śpiącymi kobietami. Gdy syn schodzi coś sobie przekąsić do kuchni, jego nowa macocha wyskakuje do niego z wątami.…\nAll Totally Free and 100% Fresh! Sortuj filmy wg Najbardziej trafne i wybieraj najlepsze J O V 69 Mama Son filmy pełnometrażowe już teraz! Mama pokazuje jak daleko ona d przejść dla a Duży czarny kogut 16.…\nJapońskie matka syn gameshow część 4 przesłać przez unoxxxcom. Syn zaspokaja porzeby swojej seksownej mamusi. Bro pieprzy krok Sis obok Śpiąca Mama. Filmy od Śpiące Laska Gwiazda Porno Śpiąca Laska Śpiący Syn Syn.…\nprevious post: Wielki kutas chłopaki porno\nnext post: Seks vesio\nNiemiecka mamuśka ciotka i syn w trójkącie lat 80tych. Jeśli chcesz, aby filmy wideo rough XXX, znajdziesz je tutaj. COMznajdziesz wszystkie filmy porno Matka I Syn Z Japonii, które możesz sobie wyobrazić – Mnóstwo filmów erotycznych Matka I Syn Z Japonii - Tylko na. Filmy erotyczne oznaczone tagiem Matka z synem. Magnificent i szalone. The śpiące syn i mama. HDtube Porn. Analny, Film rysunkowy, Sex grupowy, Gej, Grupa, Na wolnym powietrzu, 3:26.\nJeśli chcesz, aby filmy wideo stepmom XXX, znajdziesz je tutaj.\nOjciec zakradł się do śpiącej córki.\nKiedy on zauważa, że jego mama śpi przed telewizorem, ten Hiszpan próbuje ją.\nNiegrzeczna mama w rajstopach ruchana przez syna Obejrzano. COMznajdziesz wszystkie filmy porno Macocha Z Synem, które możesz sobie wyobrazić – Mnóstwo filmów erotycznych Macocha Z Synem. COMznajdziesz wszystkie filmy porno Seks Na śpiocha, które możesz sobie wyobrazić – Mnóstwo filmów erotycznych.


W lesie dziś nie zaśnie nikt – pierwszy polski horror, który odniesie sukces? - naEKRANIE.pl\nhorror W lesie dziś nie zaśnie nikt weekend\nW lesie nie zaśnie nikt, zapowiadany szumnie jako pierwszy polski horror z prawdziwego zdarzenia, ma szansę zmienić pewną tendencję w naszym rodzimym kinie. Jeśli obraz spodoba się widzom, być może konwencja grozy zagości na dłużej w filmach tworzonych nad Wisłą.\nW lesie dziś nie zaśnie nikt nie będzie z pewnością niezwykle oryginalną produkcją. W trailerach i teaserach obrazu łatwo trafić na popkulturowe tropy prowadzące do najbardziej znanych przedstawicieli gatunku. Owa odtwórczość w tym przypadku może jednak zadziałać na korzyść produkcji. Zwiastuny spełniają swoją rolę - znamienne dla konwencji motywy zostają ułożone tak, żeby wzbudzić zainteresowanie zarówno fanów kina eksploatacji, jak i szerokiej widowni, która przecież kocha horrory. Podobna zapowiedź amerykańskiego obrazu, prawdopodobnie nie wywołałaby u nas wielkich emocji. Tutaj jednak działa to jak należy, ponieważ elementy charakterystyczne dla kina zza wielkiej wody wreszcie zostają odpowiednio zaadaptowane przez naszych filmowców. Dodajmy do tego twarze znajome z rodzimego podwórka oraz świadomość, że potworne wydarzenia mogą dziać się tuż za miedzą. Ważne jest również to, że polska kinematografia jest nieznanym lądem dla kręconych na hollywoodzką modłę horrorów. Wszyscy jesteśmy więc niezwykle ciekawi, jak to wypadnie, choć mało kto spodziewa się po obrazie wbijającego w ziemię poziomu artystycznego.\nOstatnie polskie obrazy stworzone w konwencji grozy? Rok temu na ekranach naszych kin zadebiutował Wilkołak. W 2015 roku premierę miał Demon w reżyserii nieżyjącego już Marcina Wrony. Oba filmy korzystały z dobrodziejstw horroru, ale z klasyczną formą tego gatunku niewiele miały wspólnego. W Wilkołaku straszyły zarówno dzikie psy, jak i głęboko ukryte w ludziach demony. W czasach drugiej wojny światowej uciekające z obozów koncentracyjnych dzieci musiały przemienić się w ludzkie bestie, żeby ocaleć. Demon natomiast był opowieścią o nawiedzeniu opartą o ludowe legendy. Film funkcjonował poprawnie na kilku płaszczyznach. Z jednej strony budził grozę niepokojącą estetyką, z drugiej działał jako parabola poruszająca temat ludzkiej egzystencji. W obu przypadkach dostaliśmy więc kino artystyczne, w którym konwencja grozy nie była domeną opowieści, a służyła jedynie jako środek wyrazu i narzędzie budujące atmosferę. A co z obrazami, w których to właśnie horror odgrywa pierwsze skrzypce? Filmy posługujące się fantastyką, makabrą i ezoteryką tylko po to, żeby nastraszyć widza? Wszystko na to wskazuje, że W lesie dziś nie zaśnie nikt będzie pierwszym udanym tego typu polskim filmem.\nNikt nie spodziewa się oczywiście, że obraz Bartosza M. Kowalskiego okaże się epokowym dziełem, które rozpocznie modę na polskie horrory. Już w trailerze widać, że fabuła będzie podążać ścieżkami wytyczonymi wcześniej przez najważniejsze filmy w tym gatunku. Dwuminutowy zwiastun pokazuje jasno, z czym będziemy mieli tutaj do czynienia. Teksańska masakra piłą mechaniczną, Droga bez powrotu, Wzgórza mają oczy, Piątek 13-go – czy trzeba wymieniać dalej? Pierwszy polski slasher jawnie i bezwstydnie nawiązuje do estetyki kultowych obrazów. Gdybyśmy mieli tu do czynienia z kolejną amerykańską produkcją, z pewnością po obejrzeniu zwiastuna, od razu spuścilibyśmy na nią zasłonę milczenia. W polskiej wersji powyższe inspiracje wpływają jednak na korzyść obrazu. Nikt wcześniej w naszym kraju nie korzystał tak czytelnie ze schematów wypracowanych przez amerykańskie slashery. W lesie dziś nie zaśnie nikt ma wielką szansę odnieść znaczący sukces komercyjny. Pytanie tylko, czy nasza szara rzeczywistość gotowa jest na nieco szaleństwa i odrealnienia.\nW tej perspektywie premiera obrazu Kowalskiego jest ważnym momentem dla naszego kina. Zauważmy, jak trudno przebić się do mainstreamu twórcom filmów gatunkowych. Fantastyka, science fiction czy właśnie horror praktycznie u nas nie istnieją. Jeśli już powstają tego typu obrazy, to przeważnie są niskobudżetowymi i autorskimi produkcjami. Wyjątki takie jak Człowiek z magicznym pudełkiem Bodo Koxa jedynie potwierdzają regułę. Polscy twórcy nie rozumieją tego nurtu, a co gorsza, nie darzą go większym szacunkiem. Wynikiem tego, od wielu lat nie mieliśmy w kinie dobrego obrazu z pogranicza fantastyki. Można odnieść wrażenie, że ostatnimi interesującymi filmami tego typu były Przygody Pana Kleksa i Seksmisja. Dlaczego polscy autorzy tak bardzo boją się opowiadać historie naginające ramy naszej rzeczywistości? Dlaczego tak usilnie trzymają się świata, który znamy aż za dobrze? Polska literatura pod tym względem ma piękną historię i wciąż się rozwija. Kinematografia najwyraźniej boi się tego kierunku. Jaka jest tego przyczyna?\nfot. Balapolis / House of Netherhorror\nW lesie dziś nie zaśnie nikt nie jest obrazem wysokobudżetowym. Argument finansowy nie ma tu racji bytu, zwłaszcza że w naszej kinematografii sytuacja pod tym względem nieco się poprawiła. Wielkie pieniądze nie omijają polskich filmów, dzięki czemu coraz więcej produkcji prezentuje się imponująco pod względem technicznym. Poza tym horror nie jest też mocno wymagającym gatunkiem, jeśli chodzi o inwestycję. Wiele znanych filmów grozy było realizowanych przy minimalnym wkładzie finansowym. Obrazy z nurtu eksploatacji uczyniły nawet z tego swoją największą siłę. Problem leży więc gdzie indziej i ma on związek z widmem, które wisi nad polską kinematografią już od bardzo dawna.\nStworzenie ciekawego filmowego horroru nie jest łatwą sprawą. Do pełnego sukcesu potrzebny jest dobry pomysł i jego właściwe rozwinięcie. W Polsce brakuje po prostu zdolnych scenarzystów, którzy byliby zainteresowani takim gatunkiem. Nasza kinematografia wciąż cierpi na deficyt ciekawych opowieści. Miłośnicy polskich produkcji od wielu lat skazani są na odgrywanie tych samych schematów. Kino zaangażowane społecznie, historyczne, miłosne, sensacyjne, kryminalne, biografie… Wśród powstających obrazów brakuje zarówno produkcji psychologicznych, jak i dobrych dramatów czy błyskotliwych komedii. Obserwując tendencje obecne w polskim kinie, można odnieść wrażenie, że twórcy postawili sobie za punkt honoru robienie obrazów komentujących naszą rzeczywistość. Kinematografia wciąż rozlicza się więc z przeszłością naszego kraju, krytykując obecne we współczesnym społeczeństwie patologiczne zjawiska. Stricte rozrywkowe kino zaplątane jest natomiast w komediach romantycznych, które gwarantują zrównoważony zysk oraz w tworzonych na jedno kopyto filmach akcji. Istniejące status quo zapewnia stabilizację na rodzimym rynku filmowym. Jak widać, nie ma tu miejsca na odstępstwa od normy w postaci mody na horror i fantastykę.\nScenarzyści wolą angażować się w bezpieczne tematy, niż ryzykować narażenia się na śmieszność, tworząc coś tak nietypowego dla polskiej estetyki jak horror. Skąd ten brak odwagi? Ten dziewiczy ląd aż prosi się o artystyczną penetrację. Od legend i baśni zakorzenionych w naszej historii, przez nieprzebrane połacie dzikiej flory, aż po zło kryjące się w klaustrofobicznych M4 wśród blokowisk wielkich miast. Zdecydowanie mamy czym straszyć i aż dziw bierze, że do tej pory nikt nie wykorzystał tego potencjału, żeby wprowadzić horror na popkulturowe salony nad Wisłą. Poza tym nasz strach już dawno został zamerykanizowany. Boimy się seryjnych morderców w maskach hokejowych, choć takowi po naszych ulicach raczej nie chodzą. Zjawiska nadnaturalne budzą niepokój niezależnie, czy objawiają się w Nowym Jorku, czy Pcimiu Dolnym. Horrory zawsze zarabiają solidny pieniądz, bo po prostu lubimy się bać, siedząc bezpiecznie w fotelu. W lesie dziś nie zaśnie nikt z pewnością sporo zarobi, nie tylko dlatego, że będzie powiewem świeżości na naszym rynku. Właściwa promocja i odpowiednia tematyka wystarczą, by osiągnąć zadowalający wynik.\nTrudno jeszcze wnioskować, jaki będzie efekt nowej produkcji Kowalskiego, ale patrząc na trailer, można zaryzykować stwierdzenie, że autor nie pokusił się raczej o wielką kreatywność. Oczywiście wszyscy bardzo byśmy chcieli, żeby pierwszy polski horror z prawdziwego zdarzenia był dziełem na miarę twórczości Roberta Eggersa czy Ari Astera. Takowym zapewne nie będzie i istnieje dużo prawdopodobieństwo, że opiniotwórczy krytycy nie pozostawią na obrazie suchej nitki. Z perspektywy fana horroru, niezwykle ważne jest jednak, żeby film odniósł komercyjny sukces. Może dzięki temu, scenarzyści spojrzą przychylnym okiem na gatunek, a inwestorzy odważniej podejdą do przedstawianych im pomysłów? Istnieje szansa, że z czasem doczekamy się naszego rodzimego Midsommar. W biały dzień. Wyobraźmy sobie taki koncept: pielgrzymka przemierzająca przez Polskę, a wśród podróżujących klaustrofobiczna atmosfera, rosnący niepokój i zło o nieznanym pochodzeniu. Przy odpowiedniej promocji kolejki w kinach gwarantowane.


Jacek, Autor WTS Sparta Wrocław - Strona 5 z 7\nAutor: Jacek (Jacek )\nStrona główna / Jacek\nwrzesień77 września 2019\nPÓŁFINAŁ W VOJENS DLA SPARTAN\nJesteśmy po 8 rundzie walki o tytuł Indywidualnego Mistrza Świata na żużlu. Turniej 2019 DANISH FIM SPEEDWAY GRAND PRIX po pięcioletniej przerwie powrócił do Duńskiego Vojens, gdzie na najwyższym stopniu podium stawał m.in. Mistrz Świata z 2010 roku – Tomasz Gollob. Z powodu opadów deszczu odwołano piątkowy trening oraz kwalifikacje do tego turnieju co sprawiło, że tor na sobotnie zawody był niespodzianką dla wszystkich zawodników. Już w wyścigu pierwszym otwierającym cały turniej mogliśmy oglądać reprezentantów Betard Sparty Wrocław. I od zwycięstwa rozpoczął swoją przygodę z turniejem w Vojens Maciej Janowski, który idealnie wystrzelił spod taśmy i na wejściu w łuk założył pozostałych zawodników. Błąd na pierwszym łuku Mateja Zagara wykorzystał Tai Woffinden, który przedarł się na drugą pozycję. U prowadzącego Macieja Janowskiego było widać idealnie dopasowanie do toru dzięki czemu wygrał pierwszy wyścig z dość dużą przewagą nad pozostałą trójką. W pierwszej serii nie oglądaliśmy zbyt dużo mijanek oraz walki, a najlepszą ścieżką była jazda przy krawężniku. W biegu 6 pod taśmą na słabym trzecim polu ustawił się Tai Woffinden. Start Brytyjczyka nie należał do najlepszych i dojechał do mety na trzeciej pozycji. Bieg bez historii, wygrał szybki w tej serii Niels Kristian Iversen, drugi dojechał Emil Sajfutdinow. Na ostateniej...\n2019 Betard Wroclaw FIM Speedway Grand Prix Polski, Maciej Janowski, Speedway Grand Prix, Tai Woffinden\nsierpień3131 sierpnia 2019\nMAGICZNE PODIUM W TETEROW !!!\nW Niemieckim Teterow odbyła się 7 runda zmagań o tytuł najlepszego zawodnika globu. Przed rozpoczęciem zawodów 2019 AZTORIN GERMAN FIM SPEEDWAY GRAND PRIX na czele klasyfikacji generalnej znajdował się Leon Madsen, który o sześć punktów wyprzedał Bartosza Zmarzlika. Pierwszy z reprezentantów BETARD SPARTY WROCŁAW – Maciej Janowski zajmował siódmą pozycję z dorobkiem 51 pkt. Warto wspomnieć, że w kwalifikacjach popularny „Magic” zajął drugie miejsce prezentując dobre dopasowanie i prędkość. W cyklu Grand Prix możemy również oglądać obecnego mistrza świata – Tai’a Woffindena (15 pozycja – 27 pkt), który również mógł zaliczyć do udanych kwalifikacje, w których zajął czwarte miejsce. Już od pierwszej serii mogliśmy zauważyć, że najlepiej zawodnicy startują z pól pierwszego i czwartego. Obaj Spartanie pierwszą serię zakończyli na drugich miejscach. W biegu drugim ładną walkę stoczył Janowski i Artiom Łaguta ale lepszy okazał się kapitan Betard Sparty Wrocław. W biegu czwartym najlepiej spod taśmy ruszył Matej Zagar, który pewnie dojechał na prowadzeniu. Na drugiej pozycji niezagrożony jechał Tai Woffinden. Druga seria startów to dominacja zawodników startujących z pierwszego pola. Aż w trzech wyścigach tej serii wygrywali zawodnicy w czerwonym kasku. W biegu 5 dobrym startem popisał się Maciej Janowski, który dojechał do mety za plecami Mateja Zagara. W...\nbetard sparta wrocław, maciej, Speedway Grand Prix, Tai Woffinden\nsierpień2525 sierpnia 2019\nWysoka przegrana w meczu z Mistrzem Polski\nW ostatnim meczu 14 kolejki rundy zasadniczej PGE EKSTRALIGI drużyna BETARD SPARTY WROCŁAW podejmowała na własnym torze zajmującą pierwsze miejsce w tabeli FOGO UNIĘ LESZNO. W pierwszym meczu tych dwóch drużyn w Lesznie lepsi okazali się gospodarze, którzy wygrali z zespołem Sparty Wrocław 50:40. Mecz na Stadionie Olimpijskim miał przynieść ostateczny układ tabeli ponieważ przy możliwej wygranej Betard Sparty Wrocław z punktem bonusowym, to drużyna z Wrocławia znalazła by się na pierwszym miejscu przed meczami półfinałowymi. Niestety w dzisiejszym meczu aktualny Mistrz Polski Fogo Unia Leszno nie dała szans drużynie Wrocławskiej. Od pierwszego biegu drużyna gości kontrolowała przebieg meczu wygrywając drużynowo dziewięć biegów z piętnastu. Zawodnicy Betard Sparty Wrocław mieli ogromny problem z odnalezieniem prędkości na własnym torze. Drużynie gospodarzy udało się wygrać jedynie dwa wyścigi w całym meczu. Patrząc na tabelę zdobyczy punktowej wszystkich zawodników, po stronie gospodarzy jedynie dwóch zawodników dojechało do mety na pierwszej pozycji. Z najlepszej strony w zespole Sparty Wrocław pokazał się Maksym Drabik – zdobywca 12 pkt. Po stronie gości najlepiej punktowali Janusz Kołodziej – zdobywca 13 pkt oraz Brady Kurtz i Bartosz Smektała – obaj zdobyli 11+1 pkt. Rundę zasadniczą ekipa Betard Sparty Wrocław kończy na drugiej pozycji i w meczach Play-off spotka...\nbetard sparta wrocław, Fogo Unia Leszno, PGE Ekstraliga 2019\nsierpień1717 sierpnia 2019\nMagic na podium Grand Prix w Malilli\nKolejna runda zmagań o tytuł Mistrza Świata na żużlu za nami. Tym razem turniej 2019 SCANDINAVIAN FIM SPEEDWAY GRAND PRIX zawitał do Szwecji, a konkretnie na tor Malilla, który jest domowym torem kapitana Betard Sparty Wrocław – Macieja Janowskiego. Mimo, że do toru została dosypana nowa nawierzchnia co sprawiało małe problemy zawodnikom, „Magic” pokazał, że tor jest mu bardzo dobrze znany co pozwoliło mu wygrać kwalifikacje. Oprócz „Magica” w zawodach 6 rundy Grand Prix wystąpi również Tai Woffinden oraz Max Fricke. Pierwsza seria startów bez wielkiej walki. W każdym z wyścigów praktycznie o końcowym rezultacie decydował start. W wyścigu drugim mogliśmy oglądać dwóch zawodników Betard Sparty Wrocław. Najlepiej z pierwszego pola ruszył Maciej Janowski, który z bardzo dużą przewagą dojechał do mety na prowadzeniu. Widać było u Magica bardzo dobrą znajomość toru oraz bardzo dobre spasowanie motocykla. W biegu drugim udział brał również Max Fricke, który na dystansie poradził sobie z Januszem Kołodziejem dowożąc do mety jeden punkt. W biegu czwartym pod taśmą stanął Tai Woffinden, który popisał się bardzo dobrym startem, ale już na przeciwległej prostej Tajskiego minął bardzo szybki Bartosz Zmarzlik. Ostatecznie Woffinden dojechał na drugiej pozycji. W biegu otwierającym drugą serię startów pod taśmą ustawili się najlepsi...\nbetard sparta wrocław, Dackarna Mallila, Maciej Janowski, Max Fricke, Speedway Grand Prix, Tai Woffinden\nsierpień1111 sierpnia 2019\nFALUBAZ POKONANY !\nZa nami 13 kolejka PGE EKSTRALIGI, gdzie drużyna BETARD SPARTY WROCŁAW wybrała się na spotkanie rewanżowe do ekipy STELMETU FALUBAZ ZIELONA GÓRA. W pierwszym meczu tych dwóch drużyn, który odbył się na stadionie Olimpijskim we Wrocławiu Betard Sparta Wrocław wygrała z drużyną z Zielonej Góry 49:41. Najlepszym zawodnikiem drużyny Wrocławskiej był Tai Woffinden – zdobywca kompletu 15 punktów, zaś po stronie gości najlepiej zaprezentował się Nicki Pedersen, który zdobył 11 punktów. W drużynie Sparty Wrocław na mecz w Zielonej Górze zabrakło po raz kolejny w składzie Vaclava Milika, a jego miejsce zajął Gleb Czugunow. Od mocnego uderzenia w pierwszym biegu zaczęli zawodnicy gospodarzy. Najlepiej ze startu ruszyła para Zielonej Góry, która prowadziła do samej mety nie dając szans na atak Woffindenowi. Na szybką odpowiedź nie trzeba było długo czekać, bo już w drugim wyścigu podwójne prowadzenie do mety dowieźli juniorzy Sparty Wrocław. Również podwójnym prowadzeniem zakończył się wyścig trzeci gdzie para Czugunow – Fricke ruszyła najlepiej ze startu nie oddając prowadzenia do samej mety. W wyścigu czwartym mieliśmy okazję oglądać wspaniałą jazdę zespołową pary Wrocławskiej. Ze startu najlepiej ruszył Maciej Janowski, a po zewnętrznej wspaniale napędził się Przemysław Liszka, który wyprzedził Nickiego Pedersena i utworzył parę z Janowskim, który przez...\nbetard sparta wrocław, Dariusz Śledź, Gleb Czugunow, Maciej Janowski, Maksym Drabik, Max Fricke, PGE Ekstraliga 2019, Przemysław Liszka, Stelmet Falubaz Zielona Góra, Tai Woffinden\nsierpień44 sierpnia 2019\nWYGRYWAMY W TORUNIU 41:49\nW 12 rundzie PGE EKSTRALIGI zespół BETARD SPARTY WROCŁAW wybrał się na spotkanie rewanżowe do ekipy GETWELL TORUŃ. W pierwszym spotkaniu tych dwóch lepiej pokazali się zawodnicy Sparty Wrocław, którzy pokonali na własnym torze ekipę z Torunia 54:36. Przed meczem doszło do jednej zmiany w składzie gości, miejsce Vaclava Milika zajął Gleb Czugunow. Mimo słabej postawy od początku sezonu drużyny gospodarzy mogliśmy być pewni tego, że łatwo punktów nie oddadzą na własnym torze i tak też się stało. Już od początku spotkania obie drużyny jechały bardzo wyrównanie. Po trzech wyścigach na tablicy mieliśmy remis i dopiero po biegu czwartym drużyna Wrocławska wyszła na dwu punktowe prowadzenie w meczu, wygrywając bieg czwarty 2:4.Druga seria startów to skuteczna jazdy zawodników Betard Sparty Wrocław. Najpierw w biegu 5 para Woffinden – Jamróg przyjechała na podwójnym prowadzeniu, a później w wyścigu 6 para Czugunow – Fricke dojechała do mety wygrywając bieg 2:4. Po dwóch seriach startów drużyna gości z Wrocławia prowadziła w meczu 19:29. Trzecia seria startów to lepsza jazda zawodników z Torunia. Najpierw wygrali podwójnie w biegu 9, by ponownie przywieźć wynik 5:1 w biegu 11 zmniejszając przewagę z dziesięciu do dwóch punktów. W biegu kończącym trzecią serię startów ponownie dobrze pokazali się...\nbetard sparta wrocław, Get Well Toruń, Gleb Czugunow, Jakub Jamrog, Maciej Janowski, Maksym Drabik, PGE Ekstraliga 2019, Przemysław Liszka, Tai Woffinden, Vaclav Milik\nsierpień33 sierpnia 2019\nZMARZLIK NAJLEPSZY W GRAND PRIX WE WROCŁAWIU\nZa nami 5 runda walki o tytuł Indywidualnego Mistrza Świata na Żużlu. Zawody 2019 BETARD WROCŁAW FIM SPEEDWAY GRAND PRIX OF POLAND powróciły na stadion Olimpijski we Wrocławiu po 12-letniej przerwie. Na stadionie olimpijskim prócz powracającego po kontuzji Tai’a Woffindena udział wzięli kapitan Wrocławskiej ekipy – Maciej Janowski, Max Fricke, Maksym Drabik, który pełnił rolę zawodnika z dziką kartą oraz Przemysław Liszka, który był pierwszym rezerwowym tych zawodów. Już od pierwszego wyścigu mieliśmy przyjemność oglądać sporo walki na dystansie. W wyścigu drugim pod taśmą ustawili się Tai Woffinden oraz Maksym Drabik, którzy zakończyli bieg na dwóch pierwszych miejscach. Za plecami Maksyma Drabika na metę wjechał Tai Woffinden, Niels Kristian Iversen oraz Antonio Lindbaeck. W biegu trzecim pod taśmą ponownie mogliśmy oglądać zawodnika Betard Sparty Wrocław. Na polu pierwszym ustawił się Max Fricke, który za rywali miał Artioma Łagutę, Bartosza Zmarzlika oraz Janusza Kołodzieja. Ponownie kibice mogli oglądać fantastyczną walkę na dystansie, w której udział brali Bartosz Zmarzlik oraz Janusz Kołodziej. Ostatecznie lepszy okazał się zawodnik Fogo Unii Leszno. Bieg kończący pierwszą serię to wyścig z udziałem kapitana Wrocławskiej drużyny – Maciejem Janowskim. Popularny „Magic” najlepiej wystartował i przez cały wyścig toczył wspaniałą walkę o trzy punkty z Leonem Madsenem....\n2019 Betard Wroclaw FIM Speedway Grand Prix Polski, Maciej Janowski, Maksym Drabik, Max Fricke, Speedway Grand Prix, Tai Woffinden\nlipiec66 lipca 2019\nPodium Magica !!! – Obaj Spartanie w Finale GP w Hallstavik\nZa nami 4 runda walki o tytuł Indywidualnego Mistrza Świata na żużlu. Tym razem turniej 2019 NORRBIL SWEDISH FIM SPEEDWAY GRAND PRIX zawitał do Szwedzkiego Hallstavik. W tym turnieju brało udział dwóch zawodników Betard Sparty Wrocław, Maciej Janowski oraz Max Fricke. Niestety kolejny raz rundę z powodu kontuzji musiał odpuścić Tai Woffinden. Warto wspomnieć, że w ubiegłym roku w turnieju Grand Prix na torze w Hallstavik wygrał Maciej Janowski. W pierwszej serii startów średnio udane biegi dla zawodników Sparty Wrocław. W biegu drugim oglądaliśmy Macieja Janowskiego, który bardzo dobrze wystartował wychodząc na pierwsze miejsce, lecz już na wejściu w drugi łuk pod łokieć wjechał mu Leon Madsen, który nie oddał prowadzenia do samego końca. W wyścigu trzecim oglądaliśmy drugiego z zawodników Betard Sparty Wrocław – Maxa Fricke. Fricke dosyć słabo ze startu i na wyjściu z pierwszego łuku był na ostatniej pozycji. Defekt na wejściu w pierwszy łuk drugiego okrążenia zaliczył Artiom Łaguta, dzięki czemu Fricke dojechał do mety z jednym punktem. Drugą serię startów rozpoczynał wyścig z udziałem Maxa Fricke. Niestety u Australijczyka widać było jakby brak mocy na trasie. Ostatecznie wyścig wygrał szybki dzisiaj Vaculik przez Doylem Fricke oraz Lambertem. W biegu szóstym mogliśmy oglądać drugiego z zawodników...\n2019 Betard Wroclaw FIM Speedway Grand Prix Polski, Maciej Janowski, Max Fricke, Speedway Grand Prix


KRYTYKA LITERACKA: maja 2010\nRecenzja: Mariusz Grzebalski NIEPIOSENKI (czyli 2+2=22).\nWspółcześni polscy poeci przyzwyczaili naród do przekazów poetyckich, które ogłaszają w formie kilkudziesięciostronicowych tomików. Przyzwyczaili naród także do tego, że ze współczesną poezją nie jest taka prosta sprawa. Że jej zrozumienie zależy przede wszystkim od prawidłowego odszyfrowania niezwykle skomplikowanych metafor.\nMałżonka pewnego współczesnego poety indagowana na salonach o profesję małżonka odpowiada:\n– Mój mąż? Mąż jest z zawodu redaktorem.\n(fragment żywcem zerżnięty ze scenariusza pewnego filmu Stanisława Barei)\nRedaktor Mariusz Grzebalski od czasu do czasu wydaje swoje wiersze, które pisze w przerwach między redaktorowaniem. Kiedy inni maja przerwę na lunch Mariusz nie je, nie pije, nie pali – z poświęceniem notuje na serwetkach drobnym maczkiem kolejne dzieła. Wszystko dla dobra ludzkości. I całe szczęście, że ludzkość doczekała się takiego poety, który się dla niej poświęca.\nMariusz swoje dzieła wydaje w innych wydawnictwach niż tych, w których redaktoruje, za co należą mu się wyrazy najwyższego uznania. To, że się kryguje, że może jest mu głupio przekraczać cienką granicę przyzwoitości dobrze świadczy o Grzebalskim jako o człowieku. Całe szczęście, że ludzkość doczekała się takiego prawego człowieka.\nPoświęcenie i prawość – oto cnoty prawdziwego redaktora, który po śmierci na pewno zasili grono skrzydlatych istot ubranych na biało.\nZanim Mariusz Grzebalski przejdzie do historii, ludzkość doświadczy na własnej skórze tego wszystkiego, co niesie ze sobą jego przekaz poetycki. A należy wiedzieć, że testament duchowy jaki przygotowuje Mariusz dla świata to żadna kpina czy żart nastolatka, który przyłapany na masturbacji przez ojca przekonuje, że nie wie do czego służy siusiak.\nKolejny fragment swojej spuścizny duchowej Mariusz opublikował u Artura Burszty. Tomik „Niepiosenki” ukazał się Biurze Literackim. Tych bardziej obeznanych w roszadach personalnych w światku wydawniczym może ta publikacja dziwić. Przyjęło się uważać, że przyzwoitość nie jest kategorią „literacką” – lub jak to mówił Roman Honet po publikacji „Cosinus salsa” w Zielonej Sowie czy Edward Pasewicz po ostatnim posiedzeniu jury konkursu im. J. Bierezina:\n– Nie takie numery się w życiu robiło.\nW każdym razie dzieło o wymownym tytule „Niepiosenki” w 2009 r. zostało utrwalone na dobrej jakości papierze. Okładce też nie można niczego zarzucić. Twardy, kredowany karton. Szkic wiosłującej pary. Imię i nazwisko autora oraz tytuł „Niepiosenki” z poucinanymi literami, jakby były podmyte przez fale.\nOczywiście jest to świadomy i konsultowany z redaktorem Grzebalskim zabieg artystyczny. Wszak mówiące i wieloznaczne tytuły to specjalność polskich poetów współczesnych. Warto tu wspomnieć chociażby o tak wybitnych tytułach jak:\n„Słynne i świetne” (M. Grzebalski, 2004)\n„Pocałunek na wstecznym” (M. Grzebalski, 2007)\nDziwić nie może, że autorem najbardziej oryginalnych i najbardziej wieloznacznych tytułów jest ten sam człowiek. Grzebalski jako redaktor wie jaki tytuł wybrać, by książka się sprzedała, a jako poeta potrafi wykorzystać wiedzę redakcyjną do wymyślenia najbardziej wieloznacznego i zarazem najbardziej hermetycznego tytułu.\nAnalizując jego ewolucję twórczą od debiutu aż do chwili obecnej widać jak daleką drogę duchową przebył ów intelektualny wędrowiec. Najpierw był „negatyw” (1994), później „Widoki”(1998) oraz „Drugie dotknięcie” (2001) następnie „Słynne i świetne” (2004) o skrzywieniu neolingwistycznym. Później były jakże wieloznaczne i popartowskie jak tylna kanapa w cadillacu deville „Pocałunki na wstecznym” (2007). A w roku 2009. naród doczekał się „Niepiosenek” – czegoś, czego nigdy nie zapisano nawet w brudnopisie słownika języka polskiego.\nUnikalność a przez to wyjątkowość tytułu najnowszego tomiku redaktora Grzebalskiego czyni dzieło wybitnym. Lektura wydaje się zbędna a inwestycja Ministra Kultury, który przez pół roku przelewał na rachunek bankowy utalentowanego redaktora pewną sumę, sądząc po samym tylko tytule zwróciła się z nawiązką. Cóż bowiem może znaczyć rzeczownik „niepiosenka”? W tym przypadku jest tylko jedna odpowiedź prawidłowa, tylko jedna interpretacja możliwa, tylko jedna jest prawda: oto naród doczekał się wreszcie potomka Jana Pietrzaka – objawił się poeta, bard i przewodnik duchowy kultury zachodu, Mariusz Grzebalski.\nSkoro już wszystko sobie wyjaśniliśmy, skoro wszystko zostało ustalone i każdy wie who is who warto poddać analizie teksty redaktora Grzebalskiego, by odkryć ów ponadczasowy i jakże ważny z perspektywy ducha kultury rodzaju ludzkiego przekaz poety.\nPrzekaz pierwszy dla świata redaktor Grzebalski sformułował następująco:\nSłucham beznadziejnego techno,\ntak beznadziejnego, że nie potrafię się oderwać –\nten sam kawałek dwadzieścia dwa razy\n[Nowa mała proza]\nCzytając ową strofę nie sposób oprzeć się wrażeniu, że mamy do czynienia z treścią istotną ukrytą w znaczeniu liczby dwadzieścia i dwa. Należy zaufać redaktorowi-poecie i przyjąć jego słowa tak jak przyjmuje się monety bite z najcenniejszego kruszcu. Zatem bagatelizowanie treści zawartej w semantyce liczby 22. byłoby wielce nierozsądne i tylko bóg jeden raczy wiedzieć jakie to skutki przyniosłoby dla świata, który znamy.\n22 x 2 = 44 (tak, tak czterdzieści i cztery. Żarty się skończyły.)\n22. znaki alfabetu hebrajskiego wystarczyły, by spisać Talmud, Apokalipsa ma 22 rozdziały a w okrąg można wpisać tylko 22 wielokąty foremne. Skoro jesteśmy przy geometrii, to spróbuj podzielić 22 przez niezwykle szczęśliwą supercyfrę siedem. Zobaczysz co się stanie.\nAlbo inaczej, zrób tak:\n22 to w linearnym zapisie 2 i 2 – czyli: (2+2)\n22 + (2+2) = 26\n26 = 10 + 6 + 5 + 6\nTo zaś zapisane w innej nomenklaturze wygląda następująco:\n26 = Jod + Heh + Waw + Heh\nPrawdopodobnie istnieje na świecie jeden sceptyk-matematyk, który zwątpi w treść przekazu, który redaktor Mariusz zafundował cywilizowanemu światu. Wprowadzając do powyższych rozważań znak mnożenia łatwo przerobi 26 na 28 czyniąc tym samym interpretację kabalistyczną wiersza fałszywą.\nJemu oraz innym zawistnikom i zazdrośnikom talentu poety-redaktora kabała mówi NIE.\nLiczba 28 jest bowiem liczbą doskonałą – sumą wszystkich swoich dzielników. W świecie matematyki takie liczby są bardziej unikalne niż kulturowe wyobrażenia na temat stwórcy świata.\nWeźmy inny tekst wrażliwego Mariusza – fragment o równie złożonej symbolice:\nBulterier ciągnie małolatę w trampkach\ni kusej różowej kiecce w kierunku łysych\nciągnących browar na murku\nÓw tekst nie wymaga specjalistycznych analiz, by rozpoznać intencję autora. Podwójny błąd – brak podwójnego „l” i podwójnego „r” w nazwie rodzajowej: bullterrier jest tego rodzaju wskazówka, którą Indiana Jones odczytywał w notesie swojego ojca w trakcie poszukiwań Świętego Graala.\nRedaktor Mariusz pomny zasad zabawy w tzw. „podchody” pozostawił wszystkim szukającym poetycką strzałkę, wskazującą kierunek interpretacji:\n2 x (l)\n2 x (r)\n2 x (literówka)\nAnalogia do „beznadziejnego techno” słuchanego „dwadzieścia dwa razy” jest tu oczywista. Bo jeżeli podmiot liryczny cierpiał „dwadzieścia dwa razy” słuchając tego samego nagrania i przeżył, to równie dobrze mógł słuchać marnej jakości utworu 2 x 22 razy bez szkody dla substancji szarej i trąbki Eustachiusza.\nKolejny niezwykle istotny fragment z tomiku „Niepiosenki” redaktora Grzebalskiego pochodzi z wiersza pt. „Parapet”:\nSiedziałem na parapecie w kuchni,\npadał śnieg, noc była przeźroczysta.\nPotem w tej samej kuchni smażyliśmy\ncebulę, kiełbasę, pomidory.\nNa pozór fragment ten wydaje się być zaledwie biograficzną stopklatką, bez żadnego znaczenia dla dziejów świata. Jednak polscy poeci współcześni przyzwyczaili czytelników do tego rodzaju pozorów. Wyrobieni smakosze poezji wiedzą, że najlepsi z najlepszych poetów w pozorze banału przemycają prawdy ostateczne. Tak jest i w tym przypadku. Gdyby zastanowić się co robił podmiot liryczny „siedząc na parapecie w kuchni”, to odpowiedź może być tylko jedna:\n– liczył do dwudziestu dwóch.\nDlaczego do dwudziestu dwóch a nie dwudziestu czterech czy dwudziestu sześciu, siedmiu, ośmiu czy dziewięciu? Ano dlatego, że suma wszystkich liter użytych w ostatnim wersie strofy równa się dokładnie dwadzieścia dwa.\ncebulę = 6\nkiełbasę = 8\npomidory = 8\nCzy to przypadek? Nie! Jeżeli chodzi o wiersze redaktora Mariusza o przypadkach nie może być mowy.\nAbstrahując od numerologii i semantyki związanej z liczbą 22., wiersze Mariusza Grzebalskiego to prawdziwa skarbnica, w której roi się od filozoficznych refleksji, od diagnoz dotyczących kondycji człowieka we współczesnym świecie, od treści ważnych i od tego wszystkiego, co dla człowieka niezależnie od epoki ważne. Talent Mariusza Grzebalskiego pozwala mu na przeniknięcie skorupy obyczajowości i dotarcie do istoty tego, co określa się w różnych teoriach jako „człowieczeństwo”.\nDla przykładu. W wybitnym tekście pt. „Koniec wakacji” redaktor-poeta pisze o Harcerzach, a pisze tak:\nLeżą w milczeniu na podłodze biura.\nZa oknami Poznań zachodzi mgłą.\nMłoda instruktorka harcerstwa\nchowa kolorowe kredki do szuflady biurka.\nTrochę im zazdrości –\nte dzikie harce w ciągu dnia.\n[ Koniec wakacji]\nZanim przejdziemy do drugiej i zarazem ostatniej strony tego jakże wspaniałego, jakże wybitnego i jakże wysublimowanego tekstu warto poświęcić kilka chwil na interpretację owego fragmentu.\nKtoś – tutaj liczba mnoga odgrywa niebagatelną rolę – sobie leży na podłodze. Nie jest to zwykła podłoga, ale podłoga biura. Forma „Leżą” wzmocniona antropomorficznym dopełnieniem: „w milczeniu” sugeruje, że mamy do czynienia z parą humanoidalną. Okoliczności czyli miejsce owego spoczynku: „podłoga biura” wskazuje, że relacja, która łączy ową humanoidalną parę jest podstawową relacją, którą pojawia się w każdej społeczności a mianowicie relacją „pan i niewolnik”. Kategoria biura związana jest przede wszystkim z kategorią pana-szefa i niewolnika-sekretarki w seksi nylonkach.\nUwaga dla czytelnika:\nTrop interpretacyjny, w którym pojawia się kategoria „nylon secretary” wynika z preferencji estetycznych interpretatora.\nBiuro, w którym harcuje sobie szef z sekretarką znajduje się w miejscu pracy Autora-Poety-Redaktora. Poznań wydaje się być naturalnym miejscem dla poczynienia tego rodzaju obserwacji. Z tego powodu w tym tekście wyczuwalna jest pewna wtórność, brak świeżości w recepcji pomysłu z szefem i sekretarką. Po tak utalentowanym poecie należałoby się spodziewać przeniesienia akcji jeżeli nie w czasie, to przynajmniej w przestrzeni. Chciałoby się poznawać perypetie sekretarki na drugim końcu Drogi Mlecznej. Miejmy nadzieję, że ową sugestię Mariusz Grzebalski rozważy redagując swoje kolejne wybitne dzieło.\nA propos dzieła. W cytowanym fragmencie uderza sprawność poety w poruszaniu się w obrębie języka oraz umiejętność w redefiniowaniu ustalonych sensów. Jakiegoż geniuszu potrzeba by wykombinować:\n1) harcującą harcerkę\n2) harce z harcerką\n3) hufiec harcerski harcujący z harcerką\n4) harcerkę harcującą z hufcem harcerskim\nTomik „Niepiosenki” Mariusza Grzebalskiego to bez wątpienia dzieło wybitne. Doskonałe pod każdym względem. Dzięki tego typu produkcjom literackim, które niestrudzenie serwuje konsumentom kultury Redaktor Mariusz Grzebalski, czerwone znaki STOP na skrzyżowaniach nabierają wręcz mistycznego znaczenia.\nMariusz Grzebalski, Niepiosenki, Biuro Literackie, Wrocław, 2009.


Golden retriever przeszedł samotnie 90 km. Chciał wrócić do rodziny | swiatzwierzat.pl\nGolden retriever przeszedł samotnie 90 km. Chciał wrócić do rodziny\nGolden retriever nie mógł znieść rozłąki ze swoją rodziną. Choć nie został porzucony, zgubiony ani skradziony i miał zapewnioną dobrą opiekę i tak nie czuł się dobrze bez swoich bliskich. Wyruszył więc w długą, prawie 100-kilometrową podróży, by odnaleźć swoich właścicieli.\nGolden retrievery to psy, które wyjątkowo mocno przywiązują się do swoich opiekunów. Choć każdego człowieka traktują bardzo przyjaźnie, największym uczuciem darzą swoich bliskich. Nawet kilkugodzinna rozłąka z właścicielem, który wychodzi do pracy stanowi dla nich ciężką próbę. Te towarzyskie zwierzaki zrobiłyby wszystko, byle tylko być z bliskimi. Dobitnie pokazała to suczka o imieniu Ping An.\nKot przestraszył się bukietu kwiatów. Nietypowa reakcja odbiera nam mowę, ale przemówił kotCzytaj dalej\nNiesamowity golden retriever\nRodzina psa wyjechała z miasta, ponieważ ich dom przechodził generalny remont. Uznali, że golden retriever będzie się czuł lepiej w znajomej okolicy. Poza tym podróżowali pociągiem, w którym czworonóg nie czułby się komfortowo. Z tego względu postanowili zostawić suczkę pod opieką przyjaciół.\nPies już od pierwszych dni bardzo tęsknił za swoimi bliskimi. Był osowiały i nie miał apetytu. Znajomi próbowali wszystkiego, by rozweselić zwierzaka. Zależało im na tym, by Ping An czuła się u nich jak najlepiej. Bezskutecznie.\nGolden retriever pokonał 90 kilometrów\nZwierzak był gotowy zrobić wszystko, by znowu zobaczyć swoją rodzinę. Choć ich nieobecność miała trwać ledwie kilka tygodni, psy wydawała się wiecznością. Postanowił wyruszyć w podróż ich śladem, licząc, że uda mu się odnaleźć rodzinę.\nUciekł więc swoim tymczasowym opiekunom, mieszkającym w mieście Nantong i ruszył do Qidong, gdzie przebywali jego właściciele. Trasa ta pokonywana w najprostszy możliwy sposób liczy 90 kilometrów.\nBliscy golden retrievera byli zdruzgotani wiadomością o jego zaginięciu. Byli w szoku, gdy prawie 3 tygodnie od tego zdarzenia, w lokalnym serwisie zobaczyli zdjęcie swojego pupila. Mężczyzna znalazł go błąkającego się po mieście i szukał jego pana. Gdy tylko spotkali się ponownie, przysięgli psu, że nigdy więcej go nie opuszczą.


Gen kulturowy « Poezja, krytyka, kultura Leszek Żuliński\nW tygodniku „Polityka” natknąłem się niedawno na taką oto rozkoszną anegdotkę: 10-latek pyta: Mamo, co to jest metafora? Mama: Moje życie to wrak pociągu… 10-latek: Wiem, Mamo, ale co to jest metafora?\nZa kolejne 10 lat może ten młodzieniec będzie zgłębiał takie terminy, jak synestezja, oksymoron, parabola, przerzutnia, heksametr, metonimia, synekdocha itd., a metafora będzie mu już dobrze znana.\nDo czego piję? Ano do teorii literatury. Pytanie brzmi: czy wiedza teoretycznoliteracka jest nam, ludziom pióra, potrzebna? Odpowiedź brzmi jeszcze bardziej banalnie: nie zaszkodzi, ale też chyba w niczym nie pomoże.\nJestem z wykształcenia polonistą i przez wszystkie te lata, pisząc jakiś kolejny wiersz, nie zastanawiałem się, czy użyć np. peryfrazy, czy nie. Środowisko literackie znam bardzo dobrze, ale nie pamiętam, abyśmy roztrząsali przy kawusi te „ekscytujące” zagadnienia.\nDo czego zmierzam? Ano do tego, że wiedza teoretyczna nie jest potrzebna żadnemu autorowi. Poeta pisze intuicją, nastrojem, skojarzeniami, „instynktem”. Czasami amokiem. Oczywiście coś tam wie, bo jeśli napisać chce np. sonet – to wie, co to jest sonet. No więc, chcąc nie chcąc, jakąś wiedzę związaną z pisaniem posiadamy. Ale wiedza nie zapewni nam dobrego pisania.\nZnane są te dwie kategorie: poeta doctus (uczony) i poeta natus (naturszczyk). Ten pierwszy „intelektualizuje” swoją twórczość, ten drugi „emocjonalizuje”. Ten pierwszy lubi zaistnieć w „łańcuchu kulturowości”, ten drugi ma swoje źródło w przyziemności. Wiem, że upraszczam istotę rzeczy tymi etykietkami, ale z grubsza do tego sprowadzają się dwa podstawowe modele „temperamentu lirycznego”. Wybierać możemy je sobie jako czytelnicy, lecz jako autorzy – nie, bo zbyt głęboko w nas siedzą te inklinacje.\nPsychologia aktu twórczego zawsze jest zindywidualizowana, jednak ona nie czerpie swoich soków z wiedzy. Oczywiście wiedza teoretycznoliteracka zawsze może się na coś przydać, lecz sądzę, że to zdarza się rzadko. Moim zdaniem ważniejsze jest tzw. oczytanie. Poeta czy prozaik powinni wiedzieć, jak przez wieki rozwijała się literatura i co wnosiła do zastanego stanu rzeczy. Powinien też dobrze orientować się, w jakiej obecnej „chmurze literackiej” jemu samemu przyszło tworzyć. Chce czy nie chce i tak „duch obecnego języka” mocno nim steruje. Sęk w tym, że twórcą jest ten, kto także narzuca językowi swoją własną mowę.\nJęzyk jest w sporej mierze naszym „dodatkowym kosmosem”. Ci, którzy są pozbawieni kreatywności językowej, żyją w stadzie. Ci, którzy z tego stada uciekają, są twórcami. Lepszymi, gorszymi, ale jednak.\nA na koniec pytanie: tylko po co nam to wszystko? Nie będę na nie odpowiadał, bo to pytanie wyjątkowo głupie. Świat ludzki bez ekspresji artystycznej byłby niedostatecznie ludzki. Ale o to nie martwmy się. W akwitańskiej jaskini Lascaux, na jej ścianach, odkryto malowidła z okresu paleolitu. A więc potrzeba tworzenia ma swoją długą tradycję i historię. Zakorzeniła się w naszym kodzie genetycznym. Jest to „gen kulturowy”.


Fragment pokazuje całość | Gazeta Uniwersytecka UŚ\nKonkurs Wyróżnień Jego Magnificencji Rektora Uniwersytetu Śląskiego jest organizowany już od dwunastu lat. Każdego roku śląska Alma Mater stara się docenić swoich studentów za ich zaangażowanie na rzecz nauki i środowiska akademickiego. W tym roku na liście laureatów znalazło się 18 nazwisk. Tytuł studenta roku zdobył Pylyp Bilyi, student II roku studiów magisterskich na kierunku filozofia na Wydziale Humanistycznym UŚ. Tytuł doktorantki roku przypadł Marcie Frąckowiak z Wydziału Sztuki i Nauk o Edukacji.\nObecnie Pylyp Bilyi jest już doktorantem Szkoły Doktorskiej UŚ. W dalszym ciągu kontynuuje wiele z podjętych inicjatyw, które rozpoczął podczas studiów magisterskich. Był głównym koordynatorem Koła Naukowego Filozofów UŚ. Inicjował konferencje, m.in. o kształceniu „Eduholism” oraz o filozoficznej idei Mikołaja Hartmana „Nicolai Hartmann International Conference”. Podejmował także działania służące integracji studentów i wykładowców, dwukrotnie współorganizując Sympozjon Filozoficzny oraz Festiwal Aktywności Naukowej.\n– Lubiłem dzielić się nauką z innymi. Dobrze się w tym czułem. Z naszym studenckim teamem staraliśmy się prężnie działać, aby koło, które tworzyliśmy, było rozpoznawalne i przyciągało nowe osoby. Chcieliśmy się „rozbudowywać” i w pewnym momencie również ja potrzebowałem „rozbudowy”. Zacząłem prowadzić kanał dyskusyjny na platformie discord.com. Zapraszałem gości, prowadziłem z nimi rozmowy o filozofii współczesnej. Na studiach odczuwałem niedosyt tej dziedziny. Byłem tak zafascynowany filozofią, że chciałem ciągle się nią otaczać. Dużo czytałem, szukałem tematów, realizowałem je później w dialogu ze współrozmówcami. Każda dyskusja wymagała ode mnie przygotowania, co bardzo mi odpowiadało. Miałem motywację do pogłębiania swojej wiedzy i, co najważniejsze, miałem cel. Na Discordzie udało mi się nagrać 17 streamów z udziałem gimnazjalistów, licealistów i studentów z różnych środowisk naukowych.\nZ czasem działalność w sieci promująca filozofię rozrosła się do jeszcze większych rozmiarów. Na portalu społecznościowym Facebook Pylyp Bilyi założył stronę pod tytułem „Filozofia tak bardzo”, która jest środkiem do publikacji literacko-filozoficznych memów, kanałem streamingowym, a przede wszystkim miejscem jednoczącym ludzi o wspólnych zainteresowaniach.\n– „Filozofia tak bardzo” to coś, z czego jestem bardzo dumny – mówi doktorant. – Strona nabrała bardzo dużego tempa, ma swoich stałych odbiorców. Prowadzimy ją z Michałem Ramsem-Ługowskim, który w 2019 roku też otrzymał wyróżnienie studenta roku, z moim przyjacielem Michałem Idasiakiem, obecnie również uczestnikiem studiów filozoficznych Szkoły Doktorskiej UŚ, a także z dr. Bartoszem Grotthusem, wykładowcą farmakologii na Uniwersytecie Medycznym we Wrocławiu, oraz Piotrem Jaskółą, doktorantem na Uniwersytecie Rzeszowskim.\nPylyp Bilyi urodził się na Ukrainie. Pierwsze studia ukończył w Kijowie i dotyczyły one zarządzania kulturą. Po obronie pracy magisterskiej skierował swoje zainteresowania w stronę literatury rosyjskiej.\n– Zacząłem czytać więcej niż zazwyczaj. Po kilku książkach zadałem sobie pytanie, po co właściwie to robię – wspomina doktorant. – Żeby móc więcej wynosić z czytania, sięgnąłem po książkę Mortimera Adlera o technikach czytelniczych pt. How to Read a Book: The Classic Guide to Intelligent Reading. Tam znalazłem spis lektur, które, jak pisze autor, każdy inteligentny człowiek powinien przeczytać. Znajdowało się tam sporo dzieł filozoficznych, jak np. Kanta czy Platona, ale także Nie myśl, że książki znikną – książka napisana przez Umberto Eco wraz z francuskim pisarzem i scenarzystą filmowym Jean-Claudem Carrièrem. Po ich lekturze zacząłem poważnie interesować się filozofią. Zauważyłem, że rozmowa Eco z Carrièrem, jak i inne dzieła literackie czy naukowe, wraz ze światową kulturą sprowadzają się do filozofii. Wtedy doszedłem do wniosku, że filozofia jest sednem wszystkiego. Porównując ją do zarządzania, który wcześniej studiowałem, a który w ogóle mnie nie interesował, stwierdziłem, że nie chcę dłużej tracić czasu na takie tematy. Postanowiłem całkowicie wejść w filozofię.\nPóźniej na Ukrainie wybuchła wojna, był Majdan… Pojawiła się możliwość wyjechania do Polski.\n– Zdecydowałem się i przyjechałem – kontynuuje Pylyp Bilyi. – Skończyłem kurs przygotowawczy dla obcokrajowców z języka polskiego i poszedłem na studia filozoficzne na Uniwersytecie Śląskim. Jeszcze zanim zaczął się rok akademicki, zacząłem czytać polską klasykę: Bolesława Prusa, Stanisława Lema, Władysława Rejmonta, Witolda Gombrowicza i Henryka Sinkiewicza, później wziąłem do ręki Historię filozofii Tatarkiewicza. Wiele rzeczy z nich nie rozumiałem. Po pierwsze – dopiero uczyłem się polskiego, a po drugie – Lem stosuje słowotwórstwo, które momentami było dla mnie nie do zrozumienia. To, co zdołałem zrozumieć i zapamiętać, stanowiło minimalną podstawę, z którą rozpocząłem studia. Starałem się być bardzo aktywnym studentem: nie bać się wypowiadać, brać udział w dyskusjach. Dzięki temu zarówno nauka, jak i opanowywanie języka szły mi coraz lepiej.\nDziałalność w internecie to nie jedyna droga, którą interesował się laureat wyróżnień rektora. Należał także do Klubu Dyskusyjnego UŚ, prowadził warsztaty filozoficzne dla licealistów, w latach 2017–2020 pracował jako asystent osoby niepełnosprawnej.\nPoza nauką Pylyp Bilyi ma jeszcze jedna pasję – jest nią fotografia.\n– Uwielbiam robić zdjęcia. Swojego czasu studiowałem fotografię na Ukraińskim Instytucie Zaawansowanych Szkół dla Nadawców Telewizyjnych i Radiowych oraz Ekspertów Prasy w Kijowie (Укртелерадіопресінститут). W niej również starałem się zawrzeć sens, jakieś przesłanie. Pamiętam, jak na kursie uczono nas, by zrobić zdjęcie jakiegoś fragmentu, pokazując w nim całość. To była jedna z pierwszych lekcji, którą mocno wziąłem sobie do serca. Pasjonowała mnie fotografia reportażowa i taką też praktykowałem. Zazwyczaj zdjęcia oddają piękno, naturę, architekturę. Ja chciałem pokazać trochę inny świat, który toczył się wokół mnie, jak np. wydarzenia na Majdanie. Fotografia jest formą sztuki, autor wyraża siebie poprzez nieruchome obrazy. Ja pokazuję to, co noszę w sobie, o czym myślę, jak postrzegam świat i gdzie odnajduję filozofię. Filozofia otacza nas ze wszystkich stron. Gdy ktoś żyje świadomie, odnajduje sens w najmniejszych rzeczach. Jestem wdzięczny, że odnalazłem filozofię i że wciąż dalej jej szukam – podsumowuje Pylyp.\nW 2019 roku prace Pylypa Bilyia zostały zaprezentowane w Galerii Sztuki „Inny Śląsk” w Tarnowskich Górach. Na zdjęciach autor uwiecznił wiele różnych wydarzeń czy przedsięwzięć, zarówno tych, których był współorganizatorem, jak i tych, na rzecz których działał – m.in. Metropolii Młodych oraz Studenckiego Studia Radiowego Egida.\nFotografie: Michał Idasiak


Okrągły Stół jednak powstanie ? | Stowarzyszenie Mieszkańców Kamienicy Hoża 27a\nBy spoleczni - Posted on 02 październik 2010\nGdy na koniec sesji jedna z radnych zaczęła wystepować z oswiadczeniem w związku z rocznicą śmierci Marka Edelmana oczekujący na sali ponad trzy godziny lokatorzy stracili cierpliwość. Wystapienie zostało zagłuszone okrzykami "Na temat!" i "My tu czekamy". Radna wysłano z jej oświadczeniem do kółka historycznego.\nWystąpienie Oskara Hejka\nHejka skrytykował również politykę informacyjna władz Warszawy. Pokazał, że na oficjalnej stronie urzędu miasta hasło "reprywatyzacja" nie występuje ani razu, a łącznie "dekret i Bierut" (nawiązujące do dekretu odbierającego kamienicznikom własność gruntu pod budynkami) tylko dwa razy czyli mniej niż np. "ciastko warszawskie".\nHejka zaapelował również o dialog miedzy władzami miasta a stroną społeczną.\nOrganizacje lokatorskie na 4 października na godz. 16.00 zapowiedziały manifestacje z okazji Dnia Lokatora. Rozpocznie się ona pod budynkami sądów przy al. Solidarności. Następnie część działaczy chce się udać na proponowane przez miasto "konsultacje".\nŻycie Warszawy: Komunały o SPEC i bój o komunałki.\nGazeta.pl Warszawa: Będzie okrągły stół z lokatorami? W czwartek decyzja\nWystąpienia na sesji w dniu 8 kwietnia 2010 r.


Resort rolnictwa w sprawie terminów naborów wniosków w ramach PROW na lata 2014-2020 - Przepisy i regulacje\nResort rolnictwa w sprawie terminów naborów wniosków w ramach PROW na lata 2014-2020\nKRIR prosi o usystematyzowanie terminów naborów wniosków na poszczególnie działania PROW na lata 2014-2020, by terminy naborów nie pokrywały się i odbywały się przez cały rok. Wg KRIR rozłożenie w czasie całego roku naborów byłoby ułatwieniem dla rolników, doradców, a także pracowników ARiMR obsługujących wnioski.\nTerminy naborów wniosków o przyznanie pomocy wynikają z Harmonogramu planowanych naborów wniosków w ramach PROW na lata 2014-2020, uzgodnionego z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz Agencją Rynku Rolnego. Harmonogram był również przedmiotem prac na posiedzeniu kierownictwa Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Harmonogram zawierający terminy naborów wniosków do 31 grudnia 2018 r. został na początku lipca tego roku upubliczniony na stronie MRiRW oraz ARiMR. Należy podkreślić, że w ww. harmonogramie terminy naborów wniosków w roku 2017 r. zostały podane są z dokładnością co do miesiąca, natomiast odnośnie do 2018 r. został wskazany kwartał, w którym nabór się odbędzie, za wyjątkiem instrumentów. gdzie J. terminy naborów uzależnione są od samorządów województw czy lokalnych grup działania oraz instrumentu "Inwestycje odtwarzające potencjał produkcji rolnej", w przypadku którego nabór będzie przeprowadzony w sytuacji wystąpienia niekorzystnych zjawisk atmosferycznych.\nZgadnie z przyjętym harmonogramem, ARIMR ogłasza nabory wniosków w ramach różnych instrumentów wsparcia przez cały rok, są one rozłożone w czasie w taki sposób by nie kolidowały z pracami rolnymi oraz by wnioskodawcy mieli niezbędny czas na przygotowanie dokumentacji, w tym m.in. pozwolenia na budowę, pozwolenia środowiskowe, inne opinie i decyzje. Ponadto przy planowaniu terminów naborów bierze się pod uwagę stan zaawansowania weryfikacji wniosków o przyznanie pomocy z wcześniejszych naborów, by ograniczyć do niezbędnego minimum oczekiwanie wnioskodawców na zawarcie umów o przyznaniu pomocy.\nZe względu na konieczność weryfikacji pewnych kryteriów dostępu zastrzeżono w przepisach niektórych rozporządzeń w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej, kiedy mogą odbywać się nabory. W przypadku instrumentów „Modernizacja gospodarstw rolnych",„Premie dla młodych rolników czy „Restrukturyzacja małych gospodarstw" wskazano, iż dzień rozpoczęcia terminu składania wniosków powinien przypadać w pierwszym albo w drugim kwartale roku kalendarzowego. Zapewnia to możliwość weryfikacji kryterium dotyczącego wielkości ekonomicznej gospodarstwa, w tym w razie konieczności również podczas wizyty na miejscu. Natomiast w przypadku instrumentu „Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w rozporządzeniu wskazano, iż dzień rozpoczęcia terminu składania wniosków powinien przypadać w trzecim albo czwartym kwartale roku kalendarzowego.\nWymagana jest weryfikacja kryterium dotyczącego powierzchni trwałych użytków zielonych położonych na obszarze NATURA 2000 wchodzących w skład gospodarstwa w oparciu o aktualne dane zawarte w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów. ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności prowadzonym przez ARiMR. Dane te są zaktualizowane na podstawie informacji z wniosków obszarowych składanych przez rolników każdego roku w okresie od połowy marca do połowy maja.\nPlanuje się, że na początku przyszłego roku zostaną podane terminy: naborów wniosków ze wskazaniem konkretnego miesiąca 2018 r. W przypadku propozycji dotyczących terminów naborów wniosków, będę wdzięczny za ich jak najszybsze przesłanie. Państwa sugestie zostaną wzięte pod uwagę podczas opracowywania szczegółowego harmonogramu na rok 2018.\ndotacje + nabór wniosków + terminy naborów + PROW +


Skrzynki plastikowe dobre w każdej sytuacji | Elektron\nakcesoria\t,\tgaraże\t...\tnagrzewnice\t,\tnarzędzia\t,\tpiwnice\t,\tpojemnik\t,\tpojemniki\t,\tpomieszczenia\nRóżne wariacje pojemników plastikowych, które można odnaleźć w magazynach sprzedaży, pozwalają na szerokie możliwości zagospodarowania ich. Od łazienki aż po pokój dziecinny taki komplet może przynieść wyjątkowe wprost pożytki. Dobrej jakości pojemniki plastikowe będą służyć długi czas i będą stosunkowo łatwe w konserwacji. Zasadniczą ich zaletą jest jednakże to, że są produkowane w tak bardzo urozmaiconych wymiarach i barwach. Od malutkich pudełeczek na szpilki po wielkie pojemniki używane np. w zakładach przemysłowych. A dlatego, że są do nabycia w tylu odmianach, można wybrać w zależności od zapotrzebowania najbardziej pasujące kształtem i kolorem.\nPlastikowe pojemniki są równocześnie użyteczne i szykowne. Dlatego też odnajdą się w zasadzie w każdym miejscu. Uporządkowany użytkownik składziku zdążył już z pewnością docenić zalety tego typu schowków. A jeśli dotychczas nie przekonał się do ich pożytecznych wartości użytkowych, to może czas, aby to zmienić. Pojemniki z plastiku są czasami tak projektowane, żeby była możliwość sztaplowania ich. Czyli po to, aby można je skomponować ze sobą. Dzięki temu stanowią zestawy będące w stanie imitować półki czy też całe regały – sprawdź nasz newsletter- regały magazynowe Warszawa -. Do pojemników można też dokupić pasujące do nich listwy czy tablice, które przydadzą się do ich przymocowywania i składania. Za sprawą takich konstrukcji przykładowy właściciel garażu będzie mógł zabezpieczyć i maleńkie uszczelki i duże narzędzia.\nAle i znacznie masywniejsze urządzenia wymagają częstokroć pojemników dla uchronienia ich powiedzmy przed wilgocią. Jeśli w garażu przechowywane są na przykład nagrzewnice powietrza, to dla nich powinno się już nabyć pojemniki o dużo większych wymiarach. Urządzenia takie jak nagrzewnice wykorzystywane są najczęściej w zimnych miesiącach i znaczną część roku pozostają bezczynne. Sytuacja ta powoduje, iż potrzebne są dla ich przetrzymywania odpowiednie warunki. Z racji rozmiarów i średnio estetycznego wyglądu, nagrzewnice (zobacz|sprawdź nagrzewnice warszawa) z reguły trzymane są w schowkach czy też magazynkach. Są to pomieszczenia częstokroć niewysoko umiejscowione i niejednokrotnie podatne na podmywanie wodą w okresach letnich. Korzystnie jest więc zaopatrzyć się w należycie duży pojemnik, gdzie takie urządzenie jak nagrzewnica znajdzie bezpieczne schronienie.\nLecz garaże czy magazynki nie są odosobnionym królestwem dla pojemników plastikowych. Te niezwykle funkcjonalne akcesoria świetnie sprawdzają się w kuchni czy pokoju. Szczególną popularnością cieszą się mimo wszystko w pokojach dla dzieci. Ze względu na duże możliwości doboru barw oraz odporność na poplamienia, pojemniki z plastiku stanowią bardzo często podstawę umeblowania pokoju dla malucha. Oprócz tego, że łatwo można je wyszorować, to dodatkowo są w miarę lekkie. Jest to ważna zaleta uwzględniając możliwości i pomysłowość dziecka. Plastikowy pojemnik z zabawkami można bez trudu zanieść do innego pokoju, w zależności od zamiarów dziecka. I nawet kiedy spadnie komuś niechcący na stopę nie będzie to tak bolesne, jak w przypadku innego twardszego pudełka.


Fala uderzeniowa Kraków | StatkiHistoryczne.pl - Modele żaglowców\nBól biodra jest częstym problemem, który może wynikać ze zużycia ruchu. Dotyka on głównie sportowców, ale może wystąpić również u osób prowadzących siedzący tryb życia. Biodro jest jednym z najważniejszych stawów nośnych ciała, który przenosi ponad 60% obciążenia przy maksymalnym wysiłku podczas stania na jednej nodze.\nTerapia falą uderzeniową na ból biodra\nTen artykuł omawia różne metody leczenia bólu biodra, koncentrując się na niedawno wprowadzonej terapii falą uderzeniową opartej na Extracorporeal Shock Wave Therapy https://fala-uderzeniowa-krakow.pl/dla-pacjenta/ (ESWT).\nW niniejszym artykule przedstawiamy nasze doświadczenia w stosowaniu ESWT u pacjentów z chorobami układu mięśniowo-szkieletowego\nz bólem biodra. W tym momencie ESWT nie jest szeroko stosowana w Polsce, a jedyne urządzenie do terapii falą uderzeniową jest dostępne na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym.\nSeria przypadków 15 pacjentów leczonych terapią falą uderzeniową z powodu zapalenia kaletki maziowej i tendinopatii wokół biodra zakończyła się sukcesem, ze znaczącą poprawą we wszystkich przypadkach, łącznie ze zmniejszeniem grubości ścięgna, tkliwości przy palpacji i zakresu ruchu.\nRola terapii falą uderzeniową w obluzowaniu się mocowania artroplastyki pozostaje niejasna. Z jednej strony fale uderzeniowe mogą zmniejszyć mikroruchy podczas dynamicznej kompresji, co może prowadzić do bardziej stabilnego pozycjonowania implantu; z drugiej strony fale uderzeniowe mogą wywoływać ekranowanie naprężeń, co byłoby niekorzystne dla siły mocowania.\nCelem było zbadanie, czy fale uderzeniowe nie miało żadnego wpływu na siłę umocowania H.A.R.T (Hart-cup).\nDo badania włączono dwadzieścia grup z falą uderzeniową (n = 20) i trzydzieści grup kontrolnych. Gęstość kości, mierzona za pomocą tomografii komputerowej w połowie długości kości udowej i na poziomie śródszpikowym, była podobna w grupach z falą uderzeniową i kontrolnych: odpowiednio 1,15 ± 0,20 g/cm i 1,14 ± 0,17 g/cm (p = ns).\nŚrednie obciążenie do zniszczenia było znacząco wyższe w grupie fali uderzeniowej niż w grupie kontrolnej: 52 ± 24 N vs 34 ± 14N, odpowiednio (p = .005). Nie stwierdzono jednak istotnej różnicy między grupami lub interakcją w stosunku utraty energii do obciążenia szczytowego między falą uderzeniową i grupy kontrolne.\nTerapia falą uderzeniową może być skuteczną metodą leczenia zwyrodnieniowego zapalenia stawu kolanowego. Fala uderzeniowa nie ma jednak żadnego wpływu na miejscową osteoporozę lub pogorszenie gęstości kości w stawach leczonych falą uderzeniową. Niska energia fali uderzeniowej może poprawić słabą jakość kości, ale może również zmniejszyć efekt fali uderzeniowej.\nCelem tego badania była ocena zmian morfologicznych w więzadle krzyżowym przednim (ACL) w odniesieniu do zastosowania fali uderzeniowej i jej wpływu na wybrane parametry biochemiczne w surowicy krwi przy rekonstrukcji ACL.\n← Ubezpieczenie turystyczne, na co się zdecydować\nFarba do betonu – na co zwrócić uwagę przy jej wyborze? →