Gra o tron s08 - spoiler dotyczący Winterfell - Antyradio.pl\nZnaczący przeciek z planu 8. sezonu „Gry o tron”\nW sieci pojawiło się nagranie z planu zdjęciowego 8. sezonu „Gry o tron”, które zdradza, co wydarzy się w finale serialu.\nNajpopularniejszy serial ostatnich lat powoli zmierza ku końcowi. Oczywiście stacja HBO zapowiedziała, że po premierze ostatniego sezonu „Gry o tron” zaprezentuje aż 5 spin-offów dziejących się w Westeros, ale te produkcje raczej nie powtórzą sukcesu telewizyjnej adaptacji sagi „Pieśń lodu i ognia”. 8. sezon cały czas jest w produkcji i wciąż nie wiadomo, kiedy odbędzie się premiera finału „Gry o tron”. Fani serialu jednak nie śpią i ci, którym niestraszne spoilery śledzą, co dzieje się na planie zdjęciowym. Do sieci trafiło wideo, które może zdradzać, co czeka zamek Winterfell.\n8. sezon „Gry o tron” - spoilery\nPortal Watchers on the wall zaprezentował amatorski film wykonany w pobliżu miejsca, gdzie ekipa „Gry o tron” kręci sceny dziejące się w fortecy rodu Starków. Pod koniec stycznia 2018 roku informowaliśmy, że w tym samym miejscu dokonano kilku zdjęć, przedstawiających oblężenie Winterfell. Z nowych materiałów wynika, że zamek upadnie. I to w jakim stylu!\nNagranie mówi samo za siebie. Ogromna łuna nie zostawia złudzeń. Zamek Neda Starka stanie w ogromnych płomieniach. Do tej pory nie wiadomo, kto najedzie fortecę Północy, ale ogień sugeruje dwie najbardziej prawdopodobne możliwości. Albo Daenerys poszła w ślady ojca i zapragnęła być Szaloną Królową, albo Nocny Król wykorzystał zabitego Viseriona, by zniszczyć kolejny ważny punkt na mapie Westeros.\nKto zniszczy Winterfell?\nW 7. sezonie Dany udowodniła, że igranie z jej smokami to nie przelewki.\nZ drugiej strony przywódca Białych Wędrowców też pokazał, że wskrzeszony smok posiada ogromną moc, niszcząc Mur i otwierając drogę do Westeros swoim wojskom.\nBardziej prawdopodobna wydaje się druga opcja. Niech nie zwiedzie Was kolor płomieni. Ogień można pokolorować na niebiesko podczas postprodukcji. Z drugiej strony, co jeśli atak na Winterfell to sprawka Cersei, która podpaliła zamek, żeby skłócić Jona i Daenerys? Scenariusze mogą być różne. Przestrzegamy też, żeby nie wierzyć we wszystkie przecieki, bo Emilia Clarke zasugerowała, że nie każda informacja musi być prawdziwa, tym bardziej że twórcy zdecydowali się na zrealizowanie kilku alternatywnych zakończeń.\nCzy scena płonącego Winterfell w ogóle pojawi się w serialu? Przekonamy się, kiedy wejdzie na antenę HBO. Prawdopodobnie stanie się to najwcześniej w połowie 2019 roku.\nKto według Ciebie zaatakował Winterfell?\nA może ci dobrzy zamknęli Białych Wędrowców w Wintefell i podpalili zamek, poświęcając go dla dobra Westeros?\nMoże Starkowie robili grilla i po prostu wybuchł pożar...\nNikt. To podpucha dla naiwnych fanów „Gry o tron”


W sytuacji, gdy Twój Ranking Bukmacherow zostanie naprawiony? – Webtiyer\nZatem czymże jest cashback w kontekście zalet dla typera? Czy daje on rzeczywiste korzyści, czy pozostaje wyłącznie przynętą na rzecz nowego narybku? Nikt nie ukrywa marketingowego znaczenia proponowanych promocji.\nW miesiąc poprzednio wyborami w naszym kraju nie zaakceptować było jednakże żadnej propozycji dotyczącej http://link.chatujme.cz/redirect?url=https://adidas-fc.pl/ naszego własnego ogrodu, więc pod pewnymi względami zakłady u LV BET będą jednak wybrakowane. Jeśli chodzi o najpopularniejszych bukmacherów, STS ponownie przybywa tutaj dzięki wysokości zlecenia. Na tym serwisie znajdziesz rzeczywiście dużo zakładów politycznych, w poniższym takich wraz z polskiej sceny.\n10 najbardziej fantastycznych Ranking Bukmacherow zmieniających się szczegółowo w tym, jak postrzegamy rzeczywistość\nDzięki niej można momentalnie rozpocząć obstawianie, wyjąwszy konieczności dopełnienia http://asiafilm.ru/user/hebethogyl wszystkich formalności jeszcze przed rozpoczęciem gry. Możliwość taką proponują jednak wyłącznie niektórzy bukmacherzy. U niektórych bukmacherów online należy również w formularzu wpisać wyjątkowy kod promocji.\nTo przede wszystkim piłka nożna – ligowe rozgrywki, ale też te najważniejsze o szerszym zakresie (m. in. Rozgrywka Mistrzów czy Puchar Europy).\nW ten sposób w jeszcze większym stopniu zawężamy powyższy ranking legalnych bukmacherów netowych.\nFortuna udostępniła aplikację mobilną, która posiada tego rodzaju funkcje jak logowanie za pomocą odcisku palucha, dostęp do zaawansowanych statystyk sportowych i modułu monitorowania meczów.\nJak takiego urzekło nas po aktualnej ofercie tej ogólnoświatowej spółki bukmacherskiej?\nJakby owego było niedużo, to eWinner cieszy też stałymi upustami mając wiele okazji do uzyskania faktycznie uwielbianych freebetów.\nOperator jest oficjalnym sponsorem klubu Legia Warszawa jak i również wiernie podtrzymuje jego postęp. Tacy potentaci jak Bet365, Bet-at-home, Unibet bądź William Hill nie wykluczali, że w niedługiej przyszłości, po przeprowadzeniu odpowiedniej analizy potencjalnych zysków, zdecydują się na powrót. Lata jednakże mijają, natomiast żaden z ludzi bukmacherów nie otworzył się ponownie dzięki legalną działalność http://seclub.org/main/goto/?url=https://polsport.tv/ w naszym kraju.\nOczywiście legalny bukmacher Fortuna jest uwielbiany nie tylko zbytnio bonusy w start. Analizując marże kursowe na polskim rynku legalnych bukmacherów śmiało można wytypować, że poniższa firma niejednokrotnie ma najkorzystniejsze przeliczniki dzięki proponowane zakłady sportowe. Obszerna oferta na zdarzenia w tym dzięki Ligę Narodów, Ligę Profesjonalistów, NBA i tak dalej.?\nPopularne gatunki zakładów na koszykówkę to zakłady dzięki mecz i handicapy, zwycięzcę pierwszej połowy i kwotę punktów. Krajowe batalii także są porządnie relacjonowane, bowiem zawodnicy mogą obstawiać różne mecze z miejscowych lig, Pucharu Polski http://pravapatsientov.ru/user/tinianlmum i Ekstraklasy. Właściciele nielicencjonowanych stron nie zaakceptować są bezpośrednio informowani o wpisaniu ich domen dzięki czarną listę.\nFunkcja odrabia w Totalbet sprawnie i pozwala zapiąć kupon po wielu sytuacjach, tak więc pozytywne recenzje i opinie odnośnie tematu cashoutu nie są w tej sytuacji wygłaszane na wyrost. W zawartość tej niebanalnej promocji rejestracyjnej wchodzi bonus od 3 pierwszych składów oraz bezpieczny zakład bezpiecznie o zalety 100 zł (cashback, innymi słowy zwrot gotówki na konto). Najwyższy w dziedzinie bonus powitalny – z własnym kodem promocyjnym 5050 zł. Wyśmienicie rozbudowana propozycja zakładów bukmacherskich w dziale „Rozrywka”. Wybierając dobrego bukmachera warto zastanowić się jaki bukmacher będzie specjalnie dla ciebie najlepszy. Spółki bukmacherskie rywalizują ze sobą podając coraz lepsze warunki, coraz to ciekawsze zakłady oraz coraz bogatszą podaż.\nTo jeden z koniecznych względów do uzyskania tytułu legalnego bukmachera w naszym kraju. Ten prawny bukmacher ukończył sporą metamorfozę – naturalnie ocenianą przez graczy dzięki plus.


Październik, 2008 | . MiKaAla .\nOpublikowano 31 października 2008 Autor: MiKaAla\nKogoś cieszy jutrzejsze święto? Mnie, bo wolne. Nie idę do pracy i trzeba być wśród ludzi. Ale odwiedziny na cmentarzach to jedno a natłok spraw rodzinno-nierozwiązywalnych to drugie.\nWczoraj wieczorem pierwszy raz od wieków, obejrzałam film w tv. Z aktorką, którą i ja lubię. Ale czy mi się podobał? Póki trwał. Bo dosyć dobrze zrobiony, ciekawie prowadzona akcja komedii romantycznej, czyli prosta, nieskomplikowana ku pokrzepieniu serc. Ale Aliston mnie nie zachwyciła. Wszystko takie jednoznaczne, takie od płaczu do śmiechu i koniec. Żadnych wątpliwości, komplikacji. Już jestem na takie filmy za stara. Jeśli ku pokrzepieniu serc, to proszę cieniej, subtelniej, głębiej. Wtedy uwierzę i przez chwilę chociaż znów będę miała nadzieję. A taka łopatologia mnie nie jest w stanie wzruszyć. W sumie, nie jest to aktorka takich lotów, jak by ją widziały plotkarskie media. Zresztą, może scenariusz zbyt prymitywny? Ale subtelna gra aktorska wiele ze scenariusza potrafi załagodzić.\nCzy ja jestem taką aktorką? Ależ skąd! Gdybym była, nie siedziałabym teraz w moim skromnym domu tylko korzystałabym z dóbr i luksusów. A film obejrzeć i ocenić ma prawo każdy, kto go widział.\nJa widziałam i jestem z siebie, że już mogę, bardzo dumna.\nWiem, że to brzmi fałszywie, ale od dłuższego czasu nie mogłam oglądać niczego, co jest filmem w tv. Mogłam ewent. pójść do kina, tam było ok, ale nie chodzę do kina z powodów prozaicznych. Finansowych. Muszę w końcu się przyznać sama przed sobą, że jestem osobą w bardzo nędznej sytuacji materialnej. Ot, co.\nPewnie w jakiś sposób na własne życzenie. Ale nie umiem inaczej. Przyznaję, nie jestem zaradna. W ogóle, jest o wiele więcej tego, jaka nie jestem i jaka być nie umiem niż tego, jaka jestem i co umiem w akceptowalnych dla kultury, w jakiej przyszło mi przeżyć swoje życie, aspektach. Ale muszę kończyć, przyjechała moja dziwna siostra i muszę już tam być a nie tutaj.\nOpublikowano 28 października 2008 Autor: MiKaAla\nJuż coraz bardziej myśli się o cmentarzach. To święto tych, których tu nie ma. Pamięci o nich. Dlatego dzisiaj nareszcie wybrałam się w odwiedziny do Babci, której już nie ma 6 lat. To nie moja babcia. (ja i babcia- nieosiągalny duet)\nAle miałam dla niej wiele dobrych uczuć. Była jedyną babcią, jaką znałam, wspaniale pasującą do tej roli. Kochała wściekle swoje dzieci i wnuki, popełniła tysiące błędów wychowawczych, była za prosta, za bardzo wpatrzona tylko w swoich, może i za głupia, tzn za mało wiedziała, była niewykształcona. Miała zbyt wiele uprzedzeń i przesądów, nic nie rozumiała ze współczesności. Ale miała w sobie tyle miłości, że obejmowała nią nawet mnie. Choć nie byłam dla niej łatwym obiektem do nawiązania bliskości.\nDużo rozmawiałyśmy. O tym, co dla nas najważniejsze. Rozumiałam ją, współczułam. Otaczało ją wiele wrogości, niezrozumienia, okrucieństwa. Nie okazywano jej wdzięczności ani miłości. Tylko złość, niechęć, nienawiść. Nie wiem dlaczego. Nie jestem w stanie przeniknąć tajemnic ani przeszłości. Żal mi jej było tu i teraz. Poza tym umiała tak pięknie, kwieciście i taką piękną staropolszczyzną opowiadać. Pamiętała wszystko bardzo dokładnie. Umiała opisywać smaki, kolory, zapachy, stany duszy i pogodę towarzyszącą zdarzeniom. Mieszała rzeczywistość z zabobonną wiarą i lękami, była chodzącą literaturą w najlepszym stylu.\nDzisiaj, nad jej grobem powiedziałam jej, że zawsze będę ją pamiętać na tyle, na ile jej okazywane w stosunku do mnie uczucie było szczere. Jeśli było, to moja pamięć i wdzięczność będzie jej towarzyszyć do końca moich dni tutaj. Jeśli nie, to mój szacunek sczeźnie i tyle. Postawiłam tam dwie lampki, choć nijak nie pasowały do wystroju grobu a w dodatku postawiłam w odciętej do połowy butelce po wodzie mineralnej, takiej małej, pozbierane z ziemi oderwane gałązki małych chryzantem. Dla mnie to śliczny bukiecik, ale jak go zobaczą zawiadujące grobem i porządkiem na nim panie, skandal będzie pod chmury!\nPo tym, jak to zrobiłam, wsiadłam do samochodu i odjechałam. Po drodze obejrzałam przez ogrodzenie dom i podwórko, które niegdyś zajmowała. Jej dom i jej podwórko. Nic już jej tam nie pamięta. Porządek, zimny ład i nic więcej. I kłódki na bramie i furtce nowe, mocne. Pustka i cisza. Drzewa leszczyny bardzo rozrośnięte. Posadzonych parę krzaków, jakiś kwiat, jakieś nowe tuje i nic więcej, co wskazywałoby, że ktoś tam jest, czy bywa.\nAcha, podłączone dwie anteny telewizyjne, co by wskazywało na to, że każdy z dwóch pokoi kto inny używa. I nic więcej. Nic, do czego mogłabym się choć trochę przytulić. Za ogrodzeniem wyrósł duży dom. W dodatku wejściem zwrócony na działkę babci. Przedziwnie. Że też tamtym nie przeszkadza bliskość ogrodzenia i domu innych włascicieli. Ciekawe.\nNa swoich grobach nie byłam. U Mamy byłam w niedzielę. Będę w nastepną niedzielę. A ojciec? Nie byłam tam od zeszłego roku. Za daleko i nie taka, jak trzeba motywacja. Trudne to sprawy. Mam wyrzuty sumienia, jak myślę o tym, że nie ma kto o nim pamietać, bo nikt go dobrze nie wspomina. Ale ja jestem córką. Może mu jakoś już po trochu wybaczam?\nPrzyjedzie moja siostra. Razem tam pojedziemy. Może wreszcie ona się zadeklaruje, że mi jakoś pomoże. Zobaczymy.\nWstyd się przyznać, ale kombinuję, kiedy by zajrzeć na działkę. Może się uda? Chciałabym mamie posadzić parę cisów, ale dzisiaj nie sprawdziłam, czy jeszcze są w Carfourze. Może trzeba wykopać te, o które za dużo wydaje mi się być na działce. Ale to się wiąże z wielką robotą. Nie wiem, czy umiem, czy dam radę, czy to byłoby dobrze. Ale ten pomysł, to niezłe wytłumaczenie, żeby tam pojechać. Może właśnie jutro? Po bajce?\nA u dziadka też nie najlepiej. Otaczają go ludzie wielkiej małości.\nNie stać ich na zrozumienie ani szacunek. Są bezduszni. Ale tak to teraz jest. Więcej na świecie zaburzonych, patologicznych postaci niż zdrowych, dobrych, może szlachetnych? Takich chyba już wcale nie bywa wśród młodszych.\nWieczorem, właściwie nocą.\nOpublikowano 27 października 2008 Autor: MiKaAla\nPies nie może czegoś wykasłać. Jest oczywiście noc, niedziela i nie wiadomo co robić. Boję się o niego, ale sama nie potrafię mu pomóc. Strasznie jest niespokojny, pojękuje chyba, albo tylko pokichuje. No, nie wiem, co robić. Kasia przyszła do mnie z nauką i obie się niepokoimy. Zamiast się uczyć patrzy na niego i słucha czy się dusi. A on pokasłuje i wzdraga nim coś co chwilę, ale się nie dusi, więc do rana musi poczekać. Rano pójdę z nim do przychodni. Jak już będą pieniądze.\nPieniądze – to straszny temat. Nie ruszać. Zresztą, po prawdzie nie chce mi się nim przejmować. Nigdy nie przepadałam za rozmyślaniem o pieniądzach, nigdy im nie poświęcałam zbyt wiele uwagi, więc problem dopadł mnie sam, nie proszony. A jak już dopadł, to w całej krasie. Nie, proszę mnie źle nie zrozumieć, nie chodzi o majątek utracony na zniżkującej giełdzie. Ja żyję na poziomie normalnego zjadacza chleba, bez oszczędności, inwestycji ani nawet dodatniego konta w banku. Mam długi, kredyty, karty wybrane do dna i debet, na którego dnie bezustannie dryfuję. Apetyt na życie w dostatku i obyczaje z wyższych sfer. Może bez przesady, ale jadam nieregularnie i szybko, więc drogo, ubieram się - właściwie nie ubieram się tylko Kasię, standardowo młodzieżowo, więc nie w jedne spodnie i dwie bluzki na zmianę, tylko tak, żeby nie czuła się jak Kopciuszek. Lubię czytać, internet i telefony komórkowe, mam je i korzystam. Lubię kupowanie, wybieranie drobiazgów, które są bardzo przydatne i wcale nie okazują się niepotrzebne, a więc to nie zakupoholizm, tylko przyjemność z możliwości kupienia czegoś nowego i fajnego do domu, na działkę, dla kogoś. Poza tym, wiele rzeczy się niszczy, powinno się je kupować częściej. Do tej pory jakoś sobie z tym wszystkim radziłam, pomagały mi dodatkowe wpływy od Michała, ceny pewnie były niższe i nie płaciłam za parking, garaż, zajęcia taneczne, obiady Kasi i inne wydatki, które są niezbędne! Poza tym przez całe lata grałam we wszystkich przedstawieniach, teraz już nie gram w jednym, dużym. Mam rosnące wydatki i malejące wpływy. Same świadczenia, opłaty, raty kredytów, nie mieszczą się w podstawowej pensji. Z norm, jeśli zawierają gaże z ok. 10 przedstawień, po dopełnieniu wszystkich opłat pozostaje mi od 300 do 1000zł. Zależy od ilości przedstawień. Czasem są też przecież miesiące, gdy nie ma przedstawień, więc nie mam norm. Wtedy zadłużam się tylko po to, żeby opłacić raty kredytów, czynsz, światło, gaz i telefony. No i przeżyć do końca miesiąca. Jest super. Nie wszyscy tak mają ale jest trochę ludzi, którzy mnie rozumieją, wiem o tym.\nNie lubię o tym myśleć, ale ostatnio często myślę. I wtedy nie mam miejsca w głowie na inne, ciekawsze i owocniejsze rozmyślania. A potem jestem już tak zmęczona, że tylko mogę spać.\nI teraz właśnie nadeszła ta chwila, gdy wszystko już staje się jednakowo dalekie, bo mój mózg powoli zasnuwa się mgłą senności.\nNie potrafię nad tym zapanować. Jak ogarnia mnie senność, muszę zasnąć. Czy mogę sobie pozwolić na drzemkę 15,20-minutową czy nie, to i tak śpię. Chociaż często, np na zajęciach, patrzę, mówię, reaguję i nawet coś wytwarzam, ale ja, ta w środku, śpię.\nNie wiem, jak to przybliżyć, inaczej tego stanu opisać nie potrafię. Ja, ta w środku śpię, chociaż ja, ta odbieralna przez otoczenie, jestem wśród ludzi, poruszam się, mówię, reaguję.\nŻe to niebezpieczne? Nie, bo nie zasypiam do zerwania kontaktu z rzeczywistością. Śpi we mnie wszystko, co nie należy do obwodów systemu kontroli i reagowania. A więc mój świat wewnętrzny (i tak niedostępny otoczeniu) a zwłaszcza system odczuwania i emocji. Nawet ból, jeśli jest do wytrzymania, się przytępia. Ale kontrola nie śpi i czuwa.\nCzasem to czuwanie kosztuje mnie wiele ogromnego wysiłku i objawia się bólem wszystkiego, ale jeszcze nie zdarzyło mi się zasnąć do utraty przytomności, gdy walczyłam. Bywają sytuacje tak wielkiej walki i bólu i cierpienia, że nikomu tego nie życzę.\nNie będę już tego opisywać, bo chyba nie potrafię. Wiem tylko, że teraz, gdy jestem już bardziej uwolniona od tego śmiertelnego wyczerpania, które towarzyszyło mi, łącznie z latem tego roku, od wielu, wielu lat, teraz ten ból walki z sennością zdarza mi się o wiele rzadziej. Ostatnio jakoś jest spokojniej.\nAle przecież już nie muszę uczyć się tekstów przez sen – bo to jedyny czas, który mam dla siebie i dla swoich potrzeb i obowiązków zawodowych, nie licząc kariery, tylko podstawowych, żeby na scenie nie stanąć w obliczu czarnej dziury pamięci.\nTaka sytuacja, jej niesamowite trwanie, gdy czas mija, muzyka leci a delikwent nie ma pojęcia o co chodzi i nie potrafi zacząć od żadnego miejsca i na oczach publiczności w ten żałosny sposób przerywa nić łączącą aktora ze sceniczną rzeczywistością, jest w stanie spowodować zawał, paraliż, natychmiastową śmierć.\nTego przeżycia, jeśli da się przeżyć, nie można z niczym porównać. To koszmar, który pozostaje w pamięci aktora jako stały uraz, blizna, niezagojona rana już do końca jego dni. A powraca koszmarami w codziennych snach.\nNie zasnęłam jakoś jeszcze, ale to pewnie dlatego, że opisywanie tego stanu jest dla mnie odkrywcze i fascynujące. Takie sytuacje potrafią moją senność odsunąć ale nie całkowicie, gdzie tam! Jedno oko i tak podsypia. Wydaje się to śmiesznie brzmieć. Ale tak właśnie czuję. Jedno oko już śpi, najczęściej prawe, to chyba od lewej półkuli, a lewe, od prawej daje sobie radę i pokonuje natręctwo zasypiania.\nTe nieopisanie trudne sytuacje dopadają mnie zwykle, gdy jestem bardzo, bardzo zmęczona.\nAle teraz nie mam już planów na całe życie do zrealizowania, nie mam już maleńkich, bezradnych dzieci, za które jestem odpowiedzialna, nie mam na głowie straszliwie toksycznego partnera ani ciężko chorej matki, ani dwóch pełnych etatów i domu z dwojgiem dzieci, kilkorgiem zwierząt, które się pojawiły jakoś nie wiadomo skąd, ale ich przecież nie wyrzucę; i z nieodpowiedzialnym partnerem, nie mam już kariery przed sobą. To wszystko mam już za sobą…\nTa świadomość, wbrew pozorom, absolutnie nie jest bolesna. Jedyne, co mnie jeszcze boli, to świadomość, że już nic mi się dobrego, takiego tylko dla mnie, nie zdarzy. Coś, co pozwoliłoby tamtą całą, piekielnie trudną i obarczoną błędem, w którym pławiły się wszystkie dni i lata, całe dziesięciolecia – jakoś wynagrodzić? Usprawiedliwić? Przesłonić?\nBłędem było narzucenie sobie namiaru odpowiedzialności i brania na siebie wszystkiego, czego nikt inny wziąć ani nie chciał, ani nie umiał. Błędem też było tak długie trwanie w związku, o którym bardzo wcześnie wiedziałam, że się nie uda… Ale nie dopuszczałam takiej myśli do siebie, bo (znowu błąd!) nie potrafiłabym jej znieść!\nA dziś, broń Boże nie zgorzkniała, ani pełna rozczarowań, za to spokojna choć smutna, bardzo zmęczona i przez jakiś jeszcze czas niezdolna do ponownego zerwania sie do lotu, dziś lubię siedzieć na tamtym drewnianym, skromniutkim tarasie i patrzeć z niesłabnącą radością jak rośnie trawa i nadmiernie nagromadzone roślinki, których tam jeszcze rok temu nie było. I cieszyć się przerzuconymi przez furtkę kępkami hortensji do posadzenia, jako prezentu od niezidentyfikowanego tymczasem, życzliwego działkowca.\nI słuchać niekończących się opowieści o trudach życia starego człowieka, który cieszy się, gdy zabieram go tam samochodem, bo on jeździ autobusami a od przystanku na piechotę musi iść dwa kilometry. I jeść kradzione kartofle, opiekane jabłka z cukrem, popijać herbatą na tym-że tarasie, nawet gdy pada deszcz. To frajda dojść do takiego momentu, że mam już czas i cierpliwość przyjrzeć się takiemu życiu, pochylić się nad codziennością, nad grudką ziemi, nad kępką trawy, cieszyć się najdrobniejszym przejawem życia roślin i mieć je za bliskich sobie przyjaciół. Bez goryczy pożegnań ze światem show-biznesu, bez darcia szat i gestów rozpaczy. Spokojnie, pogodnie i całkowicie pogodzona.\nTylko na brak pieniędzy nie ma we mnie jeszcze zgody. I chyba nie będzie. Pieniądze szczęścia co prawda, nie dają, ale minimalna przynajmniej ich ilość daje poczucie wolności. A najlepiej je po prostu, bez zbędnych zabiegów, w przyzwoitej, skromnej ale wystarczającej ilości, mieć. Jak ich brak, taki upokarzająco dokuczliwy, niszczący w człowieku poczucie godności, to niewiele da się z człowieczeństwa uchować. Ale skromność zasobów jest w porządku. Dlatego pieniądze są ważne, niestety. Ale w żadnym wypadku nie są bóstwem, dla którego poświęciłabym jakąkolwiek wartość. Niestety, dla dobra dzieci, potrafię zmusić się do służby w imię ich zdobycia. A służba nie bywa raczej stopniem rozwoju kariery. Jest sposobem na utrzymanie siebie i dzieci przy życiu. Służba wyklucza formę ryzyka. A ryzyko jest warunkiem zwycięstwa i kariery. Dlatego ktoś, kto musi zarobić, nie robi kariery. Tylko ci, którzy rzucają na szalę swoją egzystencję, ryzykują, puszczają się w wir zdarzeń bez obliczania konsekwencji, mają szansę wygrać.\nJa swojego życia w żadnym razie nie przegrałam. To sprawa świadomych wyborów. A tak właśnie przebiegały kolejne lata mojego dotychczasowego życia. I niczego nie żałuję.\nCzas rozliczeń, jakbym się gdzieś wybierała?\nNie, chyba nie. Tylko taki nastrój.\nNic ciekawego i coś o teatrze\nOpublikowano 25 października 2008 Autor: MiKaAla\nMoże i byłoby o czym pisać, gdyby to, co interesuje mnie, było trochę ciekawsze dla innych. Ale obawiam się, że moje zainteresowania są nudne dla tych dwudziestu kilku milionów konsumentów „You can dance z gwiazdami” jak to celnie, jak zwykle, ujął wielki bloger Wawrzyniec Pruski. Reszta to niemowlęta i starcy, nie umiejący operować internetem, ba, komputer to już dla nich diabelska maszyna. Z nimi też nie dzielę zainteresowań, bo jak tylko niechcący ustawi mi się radio na R.M.\n( bo ta stacja może być odbierana na każdej długości fal, rozrosła się i rozepchnęła jak perz po skali), szybciutko ratuję się ucieczką jak przed szatańskim napadem i wyłączam wszystko z wrzaskiem. Dopiero po chwili ostrożnie włączam wtyczki po kolei a radio na końcu i błyskawicznie przekręcam gałkę . Oczywiście kolejna słyszalna stacja to Polskie Radio pr. I, którego równie unikam jako diabeł święconej wody, żeby w końcu, przez ocean skrzypów i szumów, natrafić i z ulgą pozostawić do słuchania jakąś młodzieżową muzyczną stację, której w normalnych warunkach tym bardziej bym nie słuchała. Tym razem już nie z powodów ideologiczno-światopoglądowych, ale z powodu głupoty, pustoty i powierzchowności prezentowanego tam stylu promowania bezmyślnej, łatwej, lekkiej i nieprzyjemnej konsumpcji, co napycha kabzę tym, którzy żyją z głupoty tłumów, zarażonych szerzącą się, tragicznie nieuleczalną chorobą zwaną zanikiem mózgu!\nWiem, że nieprzyjemnie brzmi ta moja żałosna paplanina. Wiem, że niewiele mam do zaproponowania w zamian. Bo to, że przesadziliśmy w końcu tę czereśnię, która ma wyrosnąć na 50 m!, to nuda w porównaniu do jaskrawości strojów i wysokości obcasów kolejnych śmigających w super-sexy tańcu z ekranu telewizora, do którego przyklejone trwają w zachwycie tłumy wielbicieli.\nAlbo, że póki tego nie zrobiłam, niepokój nie dawał mi spokoju, po nocach o tym rozmyślałam, jak, nie przymierzając, mój kolega, który z powodu roli teatralnej, w której nie miał go kto zastąpić, musiał zrezygnować z zarobienia najpierw 7 , a w sumie ponoć nawet 17 tys. zł. Pieniądze do pozazdroszczenia ale teatr jest pierwszy i bywa, że takich właśnie trzeba dokonywać wyborów. Teatr jest zaborczy i niewdzięczny, tego uczono mnie na studiach. I nie oszukano mnie w tym względzie. Teatr jest wielką miłością tych, którzy mu się poświęcili, ale niezmiernie zaborczym , niewdzięcznym i niewiernym kochankiem. A na starość porzuca bez skrupułów.\nOpublikowano 18 października 2008 Autor: MiKaAla\nDzięki temu, że mój syn przeniósł się do swojego wynajętego, więc piekielnie drogiego mieszkania, za ktore będą płacić wspólnie z dziewczyną i jej siostrą, u nas wielka cisza. Jakoś się zrobiło pusto, luźno, cicho. Czasmi nawet dziwnie, niekoniecznie przyjemnie. Nie pamiętam juz czasów mojego własnego, 40metrowego pokoju w Szczecinie. Wcale tam chyba nie byłam szczęśliwa. Pamiętam całe godziny spędzane po ciemku z głośno nastawioną muzyką. Ba, dnie i noce, nie tylko godziny. Chyba było mi smutno, samotnie, cierpiąco. Nie, ten wielki, piękny pokój z fortepianem wcale nie stanowił podstawy do szczęścia. I jak to wytłumaczyć tym miliardom ludzi, ogłupionych propagandą posiadania i konsumpcji, że nic materialnego, żaden najpiękniejszy, czy najbardziej luksusowy przedmiot, sam z siebie szczęścia nie daje. Przedmioty cieszą ludzi szczęśliwych a nic nie dają ludziom zgorzkniałym. Poza poczuciem złudnej wyższości. Dlaczego taka wiedza, oczywista i niepodważalna, znana wszystkim myślącym samodzielnie, czyli niewielkiej niestety części ludzkości, jest tak niedostepna reszcie? W czym tkwi błąd? Gdzie został popełniony, podczas wielkiego dzieła stworzenia. I przez kogo?\nOpublikowano 17 października 2008 Autor: MiKaAla\nDzięki, że czasem ktoś tu wchodzi i może czyta posty? Nie dyskutuje z nimi, bo nie ma o czym, ale że w ogóle ktoś to czyta? Jestem zdumiona. Pewnie, że nie miliony, ale dwie, trzy osoby? Ciekawe, czy zawsze te same, czy różne, przypadkowe? To chyba w prowadzeniu bloga jest najciekawsze.\nCzereśnie dziadek na mnie wymusił. Nie chciałam kupować drzewek, bo nie umiem o nie dbać, tak jak trzeba. Ale kiedyś powiedziałam dziadkowi, że uwielbiam czereśnie. Bo to prawda. Jadałam je kiedyś wiadrami. Zawsze zazdrościłam tym, którzy mogą mieć czereśni do woli, bo im rosną w ogrodzie. Ale nie myślałam o własnej plantacji. Ale dziadek, zniecierpliwiony moim marudzeniem i kupowaniem cisów, których nie ma gdzie sadzić, zaprowadził mnie do miejsca, gdzie stoją drzewka owocowe i kazał odnaleźć takie czereśnie, jakie chcę i kupić. Posłuchałam go, jak grzeczna dziewczynka. I kupiłam dwie. Jedna czerwona a druga jasna. Może to będzie najlepsze, co zrobiłam dla siebie na tej działce?\nTe cisy, nie wiem, czy o nich już pisałam, to dopiero zagadka!\nKupiłam je jako maleńkie roślinki. Ale co z nich wyrośnie? Dziadek twierdzi, że niewielkie drzewka, więc je posadził wzdłuż dróżki do domku. Ale ja szukam po internecie i znajduję różne odmiany. Niektóre wyrastają na 5 m. A te, które oglądam w różnych miejscach, mimo, że nie takie ogromne, też zajmują dużo miejsca i mogą Kasi zasłonić słońce na jej polance do opalania… Tego nie umiem przewidzieć. Taki ze mnie super-mistrz w dziedzinie działkowania!\nRóża i przeprowadzka\nOpublikowano 11 października 2008 Autor: MiKaAla\nMój drogi, dorosły syn postanowił iść na swoje. To swoje, to jego, dziewczyny, jej siostry i wielkiego, pięknego psa. Dla bliskiej mi pary jest pokoik, dla psa całkiem duże posłanie. Mają tam kuchenkę, w niej lodówkę i zlew, i blat kuchenny, i nawet jakieś szafki. Najładniejsza jest chyba łazienka. Mieści się w niej wanna i kabina prysznicowa, szafka z koszyczkowymi półkami, pralka, umywalka, jakieś półeczki. Chyba udany ten pomysł, żeby poszli na swoje. Może im się uda?\nA ja już trochę korzystam z luzu. Bo, co by nie powiedzieć, jest luźniej.\nNie, żebym się wprowadzała do zwolnionego (nie całkiem) pokoiku, ale już postawiłam tam suszarkę i deskę do prasowania. I o to mi lżej tutaj. No dobra, zobaczymy, co będzie dalej.\nNo i wyciągnęłam garnek na parę na wierzch i już w nim coś gotuję. Dlaczego nie mogłam tego zrobić, jak tu byli? Chyba nie było czasu i miejsca. Nie mam pojęcia. W kuchni też ustawiłam po swojemu. Dlaczego nie zrobiłam tego, gdy tu mieszkali? Może dlatego, że jak były dwa gospodarstwa i dwie gospodynie, to tamta była lepsza?\nA jeśli chodzi o tytułową różę, to ostatnio, podczas 2-godzinnej wizyty na działce, posadzone zostały cisy wzdłuż ścieżki. Nie wiem, czy mi się to podoba. Jutro sprawdzę.\nNo i moje różyczki, zwłaszcza jedna, puściły listki.\nJesienne kaprysy pogody\nOpublikowano 5 października 2008 Autor: MiKaAla\nJeszcze wczoraj późny listopad: zimno, mokro, szaro, ciemno. A dzisiaj od rana tak, jak powinno być, choć trochę chłodno: słońce, złota polska jesień, ślicznie, pogodnie i byłoby tak rozkosznie gdyby nie pośpiech. Udało się rano wstać i wybrać się na działkę przed 10-tą. Po drodze zakupy roślin do posadzenia, torfu, kory, żwirku na dróżkę. Dziadek trochę złośliwy, trochę zadowolony, trochę ubawiony, trochę jakiś taki, że nie wiem. Pojechała z nami Justyna i dlatego się zdecydowałam na te zakupy. Żeby jej było przyjemnie mieć wpływ na to, co się tam dzieje. Nie chciała iglaków, więc nakupiłam innych roślin. Chciałyśmy mieć własne orzechy, więc jak zobaczyłam napis „leszczyna” to, nie patrząc na cenę, kupiłam. Dopiero na działce dziadek miał z nas ubaw, bo powiedział, że kupiłyśmy jakąś śliczną roślinę ozdobną, ale orzeszków to z niej nie będzie. No i trudno. Tymczasem niedługo, jak twierdzi dziadek, nie będzie widać trawy, tyle tego wsadzam w ziemię i wkrótce będę miała „małpi gaj”. No tak, to zdaje się być możliwe. Co wtedy zrobię? Będę „wysadzać” rośliny? Też coś!\nDzisiaj posadzone zostały 2 chryzantemy, sosenka w miejsce tamtej zdechłej no i ta leszczyna. A przedtem różne inne krzaczki, jak róże i paprocie i wrzosiki, ale jakoś to wszystko mi się zdaje widać mało, bo ciągle coś wymyślam nowego. Dziadek się ze mnie ostro nabija.\nMusiałyśmy w drogę powrotną wyruszyć za 20 druga! Nieźle trzeba było się śpieszyć. Ale zdążyłyśmy posadzić co chciałyśmy, Justyna zgrabiła liście, zjedliśmy dziadkowe zapasy, nawet pozmywałam i w drogę. Tempo w moim najlepszym stylu. Spacer szybko wybiłyśmy sobie z głowy. Tylko tak mi się chce spać, że czuję że umrę z senności. Teraz jesteśmy już po Justynowym obiedzie, i zaraz wychodzimy do pracy. A ja nawet byłam na poszukiwaniu parkingu dla samochodu na noc, bo dzisiaj tylko to, że Michał wrócił w nocy po balangowaniu z kumplami i usłyszał, że złodzieje dobierali sie do samochodu, uratowało nas od kolejnej straszliwej straty!\nDramat z tym złodziejstwem, naprawdę!\nOpublikowano 1 października 2008 Autor: MiKaAla\nKto je do cholery wymyślił! I po co! Gdyby ich nie było! O ile prostszy byłby świat. Ale są. Tzn nie ma ich właśnie. I o to chodzi. Parę wydatków, koniecznych przecież, i do końca miesiąca bryndza.\nSą na świecie ludzie, którzy w ogóle nie wiedzą co to jest brak kasy. Znam kilka takich osób. Zazdroszczę im? Może? Nie zanurzając się zbytnio w głębię problemów egzystencjalnych, odczuwam czystą zawiść i złość, i nienawiść, i gorycz, i pretensje do losu, że to takie niesprawiedliwe, że oni mają a ja? Dlaczego ja nie mam?\nI taka, wypełniona po brzegi wstrętnymi namiętnościami, czuję się okropnie. Jest mi zimno i niewygodnie, wszystko boli i ciąży. Świat jest szary, ludzie brzydcy i źli a ja sama jakaś taka niepotrzebna, paskudna.\nPonieważ jednak nienawidzę tak się czuć, nie pozwalam sobie na wypełnienie siebie tymi namiętnościami. Używam do tego rozumu. Myślę, myślę i wymyślam, że pieniądze mają ludzie, dla których są one ważne. Dla mnie nigdy nie były ważne. Wychowałam się w systemie, w którym każdy miał tyle, żeby żyć, niespecjalnie było o co zabiegać, nawet gdyby te pieniądze się miało. No i moja Mama nigdy do pieniędzy nie miała ani szczęścia ani namiętności. I taka teraz jestem. Dobrze i fajnie, jak są i normalnie, jak ich nie ma. Ile bym nie zarobiła, tzn pracowała, czy z wielkim zaangażowaniem czy w ogóle bez, wszystko gdzieś wsiąka w codzienne potrzeby. Nic nie zostaje. Ale jakoś żyję. I ja i moje dzieci. Wiecznie czegoś nie mamy ale też różne rzeczy mamy. Choć do tego, co na topie, co modne, co stylowe i imponujące snobistycznym znajomym, bardzo nam nie po drodze i obawiam się, że w bliskiej przyszłości tych rzeczy mieć nie będziemy. Dlaczego? Bo nie mamy takich wyrobionych potrzeb. I brakuje mi na to wszystko środków, to proste. Nie potrafię dążyć do zdobycia jakiegoś przedmiotu dlatego, że inni go mają albo, że jest obiektem westchnień napalonych tłumów. Lubię mieć to, co mnie się podoba. A nie podobają mi się ani luksusy, ani meble w nowoczesnym stylu, ani stylowe wnętrza, ani markowe ciuchy ze względu na markę! Czasem coś fajnego zobaczę, jak bluzkę, którą sobie bez wahania kupiłam w Orsey’u, ale nie dlatego, że to firma, tylko dlatego, że bluzka jest ładna, taka, jak ja lubię. A dlaczego nie mam pieniędzy? Bo za mało zarabiam, bo nie potrafię cisnąć i oszczędzać, bo ile mam, tyle wydaję, bo mam tyle zainteresowań i tyle lubię, że ciągle na coś potrzebuję pieniędzy!\nButy do tańca dla córci, korki z chemii, różyczka do posadzenia, żarcie dla zwierząt i rybki, żwirek dla kotów, bluzka w Orsey’u, płatki do demakijażu i płyn do demakijażu oczu, kosmetyki, szczotki do zębów dla wszystkich, serki pleśniowe dla wszystkich, czekolada, kawa, zielona herbata, rajstopy, makaron, cukier, sosy do makaronu, wędliny i mięso, sery białe i żółte, i wino! Benzyna i naprawy samochodu, jazdy na działkę, książki, gazety, lekarstwa, soczewki i płyny do soczewek, wizyty u okulisty i innych lekarzy, czasem nowe okulary dla niej albo i dla mnie, bo moje oczy już niczego bez szkieł powiększających nie odróżniają, przyjemności i ciuchy dla córki, bo ciągle czegoś nie ma, coś się kończy, z czegoś wyrasta, przychodzą kolejne pory roku… I płatności! A więc czynsz i telefony, internet, światło i gaz, dokształcanie, spłaty kredytów i kart, obiady, taniec, zajęcia, podręczniki, szkoła muzyczna. Ciągnąć dalej? Bo to daleko nie koniec. Codzienne zakupy żarcia i chemii gospodarczej, komunikacja. Czy to aż taki wysoki standard, że nie można go osiągnąć z normalnych zarobków? Oczywiście z jednej pensji, bo ja jestem z konieczności, nie z wyboru, odwieczny singiel.\nMoże jednak, skoro tyle jest wydatków, nie zarabiam tak mało. Ale za mało na moje potrzeby. Bo, jeśli ktoś spostrzegawczy, to widzi, że nie ma tu w spisie zbyt wielu rzeczy dla mnie. Książka od czasu do czasu bo i tak nie ma gdzie wstawiać, gazety, lekarstwa, lekarze, okulary, wino i samochód. Internet. Jazdy na działkę. Codzienne żarcie. I zielona herbata. To moje. Reszta całej rodziny. Cieszę się, że ją mam, bo co poniektórzy, jak były ojciec mojej i niegdyś jego córki, nie mają. On nie ma naszej rodziny. Może mu z tym dobrze, a może wcale nie? Kto za takim nadąży?


Polska Ziemia- Polski handel za 7 miesięcy 2018 r. - Kalendarzrolnikow.pl - lepsza strona polskiego rolnictwa.\nObecnie jest on kluczowym sektorem polskiej gospodarki, generującym znaczące wpływy z wywozu produktów rolno-\n-spożywczych. W 2017 r. wartość eksportu osiągnęła rekordowo wysoki poziom 27,8 mld EUR, ponad pięciokrotnie wyższy niż w roku akcesji Polski do UE.\nWzrost wartości eksportu towarów rolno-spożywczych utrzymał się w okresie pierwszych siedmiu miesięcy 2018 r. W tym czasie wpływy uzyskane z wywozu wyniosły 16,3 mld EUR i były o 6% większe niż rok wcześniej. Jednocześnie import ukształtował się na poziomie 11,3 mld EUR, o blisko 3% wyższym. Tym samym dodatnie saldo wymiany zwiększyło się o 14%, do 5,0 mld EUR.\nW strukturze towarowej polskiego eksportu produktów rolno-spożywczych od wielu lat nie zachodzą znaczące zmiany.\nDominującą pozycję zajmuje mięso i jego przetwory\nW pierwszych siedmiu miesiącach 2018 r. mięsa czerwonego wraz z przetworami wywieziono 837 tys. ton (wzrost o 3% w porównaniu z tym samym okresem poprzedniego roku), uzyskując 2,2 mld EUR (o 5% więcej). Eksport mięsa drobiowego (łącznie z podrobami) wyniósł 738 tys. ton (wzrost o 15%), a jego wartość osiągnęła poziom\n1,3 mld EUR (o 22% więcej). Wzrost wartości eksportu odnotowano także w przypadku tytoniu i wyrobów tytoniowych (o 17%, do 1,9 mld EUR), przetworów zbożowo-mącznych (o 3%, do 1,4 mld EUR), produktów mlecznych (o 1%, do 1,3 mld EUR) oraz ryb i przetworów (o 11%, do 1,1 mld EUR). Większa była również wartość wywozu m.in.: wyrobów cukierniczych, warzyw łącznie z przetworami, produktów paszowych (łącznie z makuchami), soków owocowo-warzywnych oraz piwa.\nStruktura towarowa polskiego eksportu rolno-spożywczego w okresie styczeń–lipiec 2018 r.\nKonkurencyjność polskich produktów rolno-spożywczych, przy korzystnej koniunkturze w UE, sprzyja wzrostowi eksportu na rynek unijny. W okresie styczeń–lipiec 2018 r. dostawy do krajów UE wygenerowały 82% przychodów uzyskanych z eksportu towarów rolno-spożywczych (13,4 mld EUR). Głównym partnerem handlowym Polski pozostają Niemcy. Eksport do tego kraju wyniósł 3,8 mld EUR i był o 11% większy niż\nw okresie pierwszych siedmiu miesięcy 2017 r. Ważnymi odbiorcami polskich artykułów rolno-spożywczych są także: Wielka Brytania (1 477 mln EUR), Holandia (1 108 mln EUR), Włochy (920 mln EUR) oraz Francja (867 mln EUR) i Czechy (834 mln EUR). Z Polski do krajów pozaunijnych w okresie pierwszych siedmiu miesięcy 2018 r., podobnie jak przed rokiem, wyeksportowano produkty rolno-spożywcze o wartości 2,9 mld EUR. Eksport do krajów Wspólnoty Niepodległych Państw w okresie styczeń–lipiec 2018 r. ukształtował się na poziomie 757 mln EUR, nieznacznie (o 0,4%) niższym niż rok wcześniej. Największe przychody generował wywóz do Federacji Rosyjskiej (281 mln EUR), na Ukrainę (258 mln EUR) i Białoruś (147 mln EUR). Eksport do pozostałych krajów (spoza UE i WNP) wyniósł 2,1 mld EUR. Znaczącym odbiorcą spośród tych krajów były Stany Zjednoczone, do których sprzedano towary rolno-spożywcze o wartości 291 mln EUR.\nStruktura geograficzna polskiego eksportu rolno–spożywczego w okresie styczeń-lipiec 2018 r.\nInstytut Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej – Państwowy Instytut Badawczy przewiduje, że w 2018 r. wpływy z eksportu produktów rolno-spożywczych mogą osiągnąć nienotowany dotąd poziom 29 mld EUR, o ponad 4% wyższy niż\nw 2017 r. i o 5,6 razy wyższy niż w roku akcesji Polski do UE. Wydatki na import prawdopodobnie zwiększą się o blisko 2%, do 19,6 mld EUR. Wobec powyższego nadwyżka obrotów może wzrosnąć do 9,4 mld EUR wobec 8,5 mld EUR w 2017 r.


Transport Polska Niemcy, lawety - Bavarczyk\nPodróżowanie po Europie w obecnych czasach jest wygodne i łatwo dostępne. Wybierając się na trasy o różnej długości, zdarzyć się może, że wystąpi potrzeba zorganizowania lawety z Polski do Niemiec. Transport pomiędzy tymi dwoma krajami jest niezbędną pomocą w kilku przypadkach.\nJeżeli mieszkamy za zachodnią granicą Polski i wybierzemy się ze swoimi przyjaciółmi Niemcami na wakacje do Polski, może okazać się, że po przekroczeniu granicy lub w drodze powrotnej do Niemiec zepsuje nam się samochód, który będzie wymagał naprawy w warsztacie samochodowym. Nasi przyjaciele Niemcy mogą nie chcieć dokonać naprawy w Polsce, ponieważ w swoim kraju mają zaufany serwis. W takiej sytuacji będzie konieczne wezwanie lawety z Polski do Niemiec. Podobnie może być w przypadku kolizji lub wypadku, który również unieruchamia samochód. Zawiadomienie odpowiedniej firmy sprawi, że pojazd wróci bez problemu na lawecie z Polski do Niemiec.\nPodobny scenariusz może mieć miejsce, kiedy podróżujemy z naszego kraju do Niemiec. Nasz pojazd może zawieść na każdym kilometrze drogi lub w nieoczekiwanym momencie ulec kolizji. W takim przypadku zorganizowanie lawety do Polski z Niemiec będzie nieocenionym rozwiązaniem. Transport pojazdu jest także dobrym rozwiązaniem w innych przypadkach, jak w sytuacji sprowadzenia samochodu zza granicy. Może się zdarzyć, iż przebywając za granicą spodoba nam się samochód, który postanowimy zakupić. W niektórych sytuacjach nie jest możliwe przyprowadzenie go do Polski tzw. na kołach. Wtedy firma zajmująca się transportem samochodów, przewiezie zakupiony pojazd do Polski z Niemiec, gdzie będziemy mogli dopełnić wszelakich formalności czy poddać auto naprawie w wybranym warsztacie.\nTelefon do firmy oferującej lawetę na tasie Polska - Niemcy powinien mieć zapisany każdy kierowca, który porusza się poza granicami kraju. Usługi takiego przedsiębiorstwa niejednokrotnie są jedynym rozwiązaniem, za sprawą którego nasz ulubiony samochód może znaleźć się kilkaset kilometrów dalej.


Test antygenowy wykrywa koronawirusa w kwadrans. Czy jest skuteczny? - Zdrowie\nAktualizacja: 05.11.2020 22:27\nTest antygenowy to szybki test na koronawirusa, służący do wykrywania aktywnej infekcji. Wyniki można poznać już w 15 minut. Czym się różni od obecnie funkcjonujących testów na rynku?\nTesty antygenowe są już w Polsce - poinformował wiceminister zdrowia Waldemar Kraska na konferencji prasowej zorganizowanej 18 kwietnia 2020 r. Pierwsza partia testów antygenowych dotarła do Polski z Korei Południowej, w liczbie 27 tys. egzemplarzy. Czym są testy antygenowe i jak działają?\nTest antygenowy to test, który wykrywa aktywne zakażenie koronawirusem. Jest prostszy i tańszy od obecnie stosowanego w diagnostyce koronawirusa SARS-CoV-2 testu genetycznego, a wyniki dostępne są już w 15 minut. Jak działa?\nTest genetyczny PCR, obecnie stosowany do diagnostyki zakażenia koronawirusem, jest bardzo dokładny, wykrywa materiał genetyczny koronawirusa w próbce pobranej od pacjenta, ale diagnostyka jest długa i bardzo skomplikowana. Materiał biologiczny pobierany jest z nosa i gardła pacjenta, a jego oceny dokonuje specjalistyczne laboratorium. Ponieważ proces jest drogi i czasochłonny, testy genetyczne ciężko go zastosować do masowych testów przesiewowych społeczeństwa.\nTest immunologiczny - drugi rodzaj testów, stosowany w diagnostyce koronawirusa - to test na przeciwciała przeciw koronawirusowi. Służy do oceny, czy pacjent przebył zakażenie i nabył odporność na koronawirusa. Może być przydatny w ocenie odporności populacyjnej, ale nie wykrywa świeżego zakażenia.\nDowiedz się więcej: Testy immunologiczne. Prof. Jakub Rybka: "Nie chcemy dzielić ludzi"\nTest antygenowy to tzw. szybki test na koronawirusa, który w założeniu ma wypełnić lukę pomiędzy drogimi i skomplikowanymi testami genetycznymi, a wykrywającymi przeciwciała pojawiające się później testami immunologicznymi. Test antygenowy wykrywa białko wirusowe, wywołujące reakcję obronną organizmu. Wykonywany jest z wymazu pobranego od pacjenta, ale zrobić go można w każdym szpitalu, bez konieczności wysyłania materiału biologicznego do wyspecjalizowanego laboratorium, a wyniki dostępne są w kwadrans.\nTylko czy jest skuteczny?\nTest antygenowy - skuteczność\nPierwsza partia testów antygenowych, tzw. szybkich testów, dotarła do Polski z Korei Południowej w liczbie 27 tys. egzemplarzy i od razu trafiła na "testy testów" do Państwowego Zakładu Higieny i dwóch szpitali w Warszawie.\n- Jeśli skuteczność testów antygenowych będzie wysoka, to w najbliższym czasie do Polski dotrze ponad 100 tys. takich testów - poinformowało Ministerstwo Zdrowia 20 kwietnia. Wyniki mamy poznać w ciągu kilku dni.\nPolska jest jednym z pierwszych krajów, które zdecydowały się na zakup testów antygenowych z Korei Południowej. Wcześniej rozwiązanie to sprawdzano m.in. w Malezji. Minister zdrowia Malezji, Noor Hisham Abdullah, cytowany przez brytyjską agencję Reuters, poinformował, że z ich badań wynika, że czułość koreańskich testów antygenowych dla koronawirusa to 84,4%.\nSzczepionka na koronawirusa. Na jakim etapie są prace?\nTesty na koronawirusa: Polska w ogonie Europy pod względem liczby testów\nŹródło: pap.pl, uk.reuters.com


Taxi-transfer w mieście Dabrowa Gornicza do lotniska miasta Krakow na pre-order\nTransfery w mieście Dabrowa Gornicza do lotniska miasta Krakow\nDabrowa Gornicza — John Paul II Airport Krakow\nZalety transferów do innych opcji, jak dojechać w mieście Dabrowa Gornicza\nDlatego że Dabrowa Gornicza jest ważnym węzelem komunikacyjnym, znajdują się tam taksówki, shuttly, autobusy, pociągi.\nJak dojechać w mieście Dabrowa Gornicza do punktu przeznaczenia\nSzybsze co najmniej o 10 minut o kierowca Kiwitaxi zna z wyprzedzeniem czas przyjazdu i czeka na Ciebie w mieście Dabrowa Gornicza, w określonym miejscu.\nTransfer i taxi w mieście Dabrowa Gornicza, zamówione na mejscu\nSzybsze co najmniej o 10 minut: w mieście Dabrowa Gornicza istnieje kilka oficjalnych służeb taxi, ale często są kolejki na samochody bo pracownicy lotniska rozprowadzają pasażerów do samochodów lub turyści wybierają wariant przez długi czas. Na lotnisku mogą pracować taxówki prywatni, wśród nich należy wybrać najbardziej godnedo zaufania - to też wymaga czasu.\nSzybsze o 1,5–2,5 razy. Biorąc pod uwagę średni czas oczekiwania na transport poruszający się zgodnie z rozkładem i przeszczepy, podróż w mieście Dabrowa Gornicza do hotelu w obszaru miasta albo węzela komunikacyjnego będzie trwać średnio dłużej o 1,75 razy.\nSpokojnie i wygodne. Kierowca Kiwitaxi będzie czekać na Ciebie w określonym miejscu w mieście Dabrowa Gornicza i pomoże z bagażem. Podczas podróży zawsze możesz poprosić o zatrzymanie, przejazd przez kawiarnię lub sklep. W razie potrzeby kierowca pomoże Ci zaludnić się do hotelu, działając jako tłumacz podczas komunikowania z administratorem – trzeba tylko poprosić go o tym.\n"Od drabinki do pokoju". Nie zgubisz się w nawigacji w mieście Dabrowa Gornicza, bo kierowca spotka Ciebie i prowadzi do samochoda. Dowiezie Cię do miejsca przeznaczenia i nie musisz już chodzić ze stacji transportu.\nTransfery Poland Dabrowa Gornicza – John Paul II Airport Krakow


Sothys | Salon Kosmetyki\nHome » OFERTA » Zabiegi na twarz » Sothys\nSothys to nie tylko ekskluzywna francuska firma rodzinna, ale również nowoczesna koncepcja pielęgnacji twarzy. Rekomendowana przez profesjonalistów w salonach piękności i instytutach Spa na całym świecie. Intensywne zabiegi Sothys to wysoce zaawansowane rytuały oparte na wyjątkowych formułach połączonych z metodą masażu Digi– Esthetique.\nKosmoceutyczny program odmładzający wykonywany zgodnie z wybranym stopniem odmładzania. Opatentowany kompleks H2CR chroni DNA skóry i działa silnie przeciwrodnikowo. Zabieg zapewnia szybkie i długo utrzymujące się efekty.\nINTENSYWNY ZABIEG ODMŁADZAJĄCY Z ŻEŃ SZENIEM SYBERYJSKIM\nPrzywraca skórze blask i pełnię młodości. W całej linii zastosowano bogactwo składników pozyskiwanych z Rokitnika i z liści chilijskiego krzewu Boldo. Celem zabiegu jest uzupełnienie i utrzymanie odpowiedniej rezerwy energii w komórkach skóry.\nIntensywny zabieg nawilżający skórę na trzech poziomach w celu przywrócenia zdolności skóry do utrzymania\nodpowiedniego nawodnienia. Skóra jest idealnie nawilżona, uelastyczniona, a jej młodość zachowana.\nZabieg zainspirowany medycyną estetyczną, który w połączeniu z innowacyjnymi składnikami aktywnymi zapewnia pełną regenerację, wygładzenie i rozjaśnienie skóry. Idealnie przygotowuje do intensywnych zabiegów instytutowych.\nSEZONOWY ZABIEG WITAMINOWY\nTo nowatorska koncepcja pielęgnacji skóry, dostosowana do pory roku, kondycji i potrzeby naszej skóry. To podróż do wspaniałych aromatów i nasyconych kolorów. Skóra staje się zrewitalizowana i odżywiona.\nMULTI — ACTION EYE CONTOUR\nZabieg stworzony i dopasowany do wrażliwych okolic oczu, zmniejszający natychmiast oznaki zmęczenia i starzenia się skóry . Nowoczesne składniki, profesjonalny masaż w połączeniu z porcelanowymi pałeczkami to intensywna ochrona i pielęgnacja.\nJest to innowacyjny, komfortowy zabieg z użyciem tlenu i soli fizjologicznej, przynoszący zaskakujące rezultaty! Już po pierwszym zabiegu, Twoja skóra będzie nawilżona, wygładzona i rozświetlona (tętniąca życiem-blaskiem). Pojedynczy zabieg jest znakomitym oczyszczeniem skóry, usunięciem martwych komórek naskórka, przygotowaniem tkanki do penetracji aktywnych składników. Decydując się na serię zabiegów wykonanych w salonie kosmetycznym, poprawisz stan swojej skóry.


Scheherazade | Baobab ZnadPlanszy.pl Baobab – Scheherazade\nJedna z legend mówi, że kiedyś Bóg rozgniewał się na baobaby za to, że samowolnie chodziły z miejsca na miejsce. Chcąc ukrócić te wędrówki, wetknął je konarami w ziemię. Inna legenda powiada, że to właśnie diabeł ze złości posadził je korzeniami do góry. Która jest bliższa prawdy, tego nikt nie wie, faktem jest jednak, że w porze letniej, kiedy nie ma na nich liści wyglądają jakby rosły korzeniami do góry. Zaś w porze deszczowej pokrywają się pięknym listowiem, dając wielu zwierzętom schronienie.\nBaobab to nie tylko gatunek drzew. To również świetna gra zręcznościowa dla dzieci, którą testowałam dokładnie 6 lat temu. Wtedy to wydawnictwo Piatnik wypuściło na polski rynek Baobab w bardzo brzydkim wydaniu. Dziś mam w rękach nową edycję tego zacnego tytułu, tym razem wydaną przez Rebel.pl. Baobab wyrósł i wypiękniał.\n25 m wysokości i 45 m obwodu pnia\nNa szczęście Baobab w wersji rebelowej nie jest aż taki wielki. Grę wydano w metalowej puszce w kształcie walca, imitującej pień. Pokrywa puszki to korona drzewa, będąca istotną częścią dla rozgrywki. Jest płaska i na niej właśnie będą wykładane karty.\nWszystkich kart jest 108 i mają kształt pofalowanego koła. Posiadają 2 cechy, ważne z punktu widzenia mechaniki: są sztywne i bardzo śliskie. Jest 9 rodzajów kart przedstawiających fragmenty roślin i zwierzęta: gałęzie, kwiaty, małpy, tukany, nietoperze, pszczoły, lamparty, węże i kameleony. Wszystko pięknie, w porównaniu z pierwowzorem, i adekwatnie zilustrowane. Każdy rodzaj karty ma przypisaną do siebie akcję, czyli sposób jej dokładania do korony. Uogólniając, karty dokłada się na brzegu korony, w dowolnym miejscu, między 2 kartami, zrzucając z góry, rzucając jak frisbee, z zamkniętymi oczami. Są też karty: kopiujące działanie poprzednio zagranej karty i takie, na które można położyć tylko kartę kwiatu lub liści. Ta ostatnia służy do wrednych zagrywek.\nZmagazynowana woda, witamina C, wapń czy tworzenie ekosystemu to jedne z cech tego drzewa. Inną, szczególnie ważną dla ludzi jest duża dawka zabawy. Potasowane karty rozdaje się po równo między graczy. Czasem stosy są ogromne, czasem mniejsze, zależnie od liczby uczestników. Gracz w swojej turze dociąga z własnego zakrytego stosu 1-3 kart i stara się je umieścić na koronie drzewa, zgodnie z przypisanymi do nich akcjami. Karty, które podczas tego układania spadną z drzewa, albo gracz nie będzie mógł/chciał ich tam ułożyć, trafiają na karny stos gracza. Gracze rozgrywają swoje tury na zmianę do momentu, aż któryś z graczy wyczerpie swój stos kart. Karty niewykorzystane przez innych graczy trafiają na ich karne stosy. Zwycięża osoba z najmniejsza liczbą karnych kart.\nZ nasion baobabu produkuje się olej i napój orzeźwiający, zaś młode liście jadane są jako jarzyna. Tak jak i natura, tak i ta gra dostarcza wiele dobrego. Jest lekką grą zręcznościową, szczególnie atrakcyjną dla dzieci młodszych i starszych, choć i dorośli mogą przy niej dobrze się bawić. Dla dzieci jest wyzwaniem, dla dorosłych niekoniecznie, chyba, że przez całą grę będą układali karty w bardzo niestabilnych miejscach lub takie miejsca tworzyli. Ja właśnie tak gram i dzięki temu rozgrywka jest nadzwyczaj emocjonująca. W grze można używać obu rąk, spróbujcie jednak zagrać używając tylko 1 rękę, szczególnie przy karcie z wężem. To kolejna podpowiedź dla sprawnych manualnie graczy.\nTrudność układania kart polega na: wykorzystaniu niewielkiej powierzchni stabilnej podstawki, powiększaniu niestabilnej powierzchni złożonej z kart, śliskości kart, specyfiki układania danego rodzaju karty. Każdy rodzaj karty powoduje zwiększenie powierzchni korony drzewa, czy to w górę, czy na boki. Emocje rosną wraz z powiększaniem się korony – jest po prostu coraz trudniej. W grze jest też niewielki element negatywnej interakcji związany z kartą pszczół. Można je tak ułożyć, że inni gracze nie będą w stanie położyć żadnej z dobranych kart. Na pszczoły kładzie się tylko kwiaty lub gałęzie. Jeśli zaś pszczoły znajdą się na środku korony, to przykryć je można już tylko gałęziami (kwiat musi mieć przynajmniej 1 wystający róg poza koronę). Los czasem podrzuca więcej pszczółek i blokada korony gotowa.\nZwróćcie również uwagę na liczbę możliwych do zagrania kart. Stale zagrywając po 3 karty szybciej kończy się swój stos. Dzieciaki przeżywają szok, że ich ostrożność, czyli wykładanie mniejszej liczby kart skutkuje większą liczbą karnych punktów. Po takiej lekcji, w kolejnych rozgrywkach idą na całego i zagrywają po 3 karty.\nW grze trzeba mieć sprawne ręce i wykazać się odrobiną sprytu – tak układać karty, by innym było trudniej. W razie kłopotu trzeba najpierw zagrać kartę, która trochę wzmocni konstrukcję. Jest przyjemnie, zabawnie i emocjonująco. Gra powróciła po 6 latach na mój stół i została przywitana z ogromnym entuzjazmem. Okazało się nawet, że nie każde 10-letnie dziecko radzi sobie z grą tak samo. Dzieciaki mają różną sprawność manualną i różną cierpliwość. Najważniejsze jednak, że gra podoba się, wciąga, jest źródłem spontanicznego śmiechu i zabawnych komentarzy. Prosty pomysł, emocjonujące oraz szybkie rozgrywki i atrakcyjny wygląd to przepis na sukces. Baobaby niech rosną w każdym domu gdzie są dzieciaki. Choć gra polecana jest od 6 roku życia, to z doświadczenia wiem, że z dużo młodszymi przedszkolakami też da się zagrać, oczywiście przymykając oko na przytrzymywanie kart rączkami.\nP.S. Do instrukcji wkradł się błąd – ma być 1 karta pomocy, a nie 6.\nTagi: Baobab, gra dla dzieci, Josep M. Allué, Rebel.pl\nGet packing Rurka wodna


W ostatnim tygodniu kwietnia podrożały zboża\nZazwyczaj w okresie przednówkowym, w związku z wyczerpywaniem się zapasów, ceny zbóż rosną. W bieżącym sezonie tendencja wzrostowa utrzymuje się w przypadku pszenicy i kukurydzy. Według danych Zintegrowanego Systemu Rolniczej Informacji Rynkowej MRiRW, w dniach 25.04.-01.05.2011 r. średnia cena skupu pszenicy konsumpcyjnej ukształtowała się na poziomie 992 zł/t, tj. o 0,6 proc. wyższym niż w poprzednim tygodniu i o 3 proc. wyższym niż przed miesiącem.\nPrzeciętna cena skupu kukurydzy w porównaniu z poprzednim tygodniem wzrosła o 1 proc., do 941 zł/t. Ziarno to było o 2 proc. droższe niż miesiąc wcześniej.\nCena żyta konsumpcyjnego w ostatnich tygodniach była względnie stabilna. W końcu kwietnia 2011 r. za zboże to przeciętnie płacono 798 zł/t, tj. niewiele (o 0,3 - 0,4 proc.) więcej niż tydzień wcześniej oraz przed miesiącem.\nCeny jęczmienia paszowego, przy dużych wahaniach tygodniowych, od początku 2011 r. wykazują tendencję spadkową. Spadek cen tego ziarna wynika prawdopodobnie z nadal dużej jego podaży. Natomiast wahania cen jęczmienia mogą być spowodowane sprzedażą ziarna odbieranego z zapasów interwencyjnych przez przedsiębiorców realizujących umowy w ramach programu "Dostarczanie nadwyżek żywności najuboższej ludności Unii Europejskiej" w 2011 roku. W ostatnim tygodniu kwietnia br. cena jęczmienia paszowego w skupie wynosiła 775 zł/t. Była ona o 0,6 proc. większa niż w poprzednim tygodniu, ale o 1 proc. mniejsza niż miesiąc wcześniej.\nW odniesieniu do cen z końca kwietnia 2010 r. zboża są około dwukrotnie droższe.\n© Portal Spożywczy 2021-09-25 14:22:18


Ekspresy ciśnieniowe są obecnie jedną z najpopularniejszych metod przyrządzania kawy, ponieważ pozwalają na wydobycie głębi smaku i aromatu z odpowiednio zmielonych ziaren. Na rynku istnieje wiele różnych\nDodane: 03-06-2020 08:26\nrodzajów oraz modeli ekspresów ciśnieniowych, które mogą posiadać wbudowane dodatkowe funkcje. Podstawowymi rodzajami ekspresów ciśnieniowych są tak zwane ekspresy kolbowe, ekspresy automatyczne i półautomatyczne oraz ekspresy kapsułkowe. Każdy z rodzajów ekspresów posiada wiele zalet. Najbardziej profesjonalne ekspresy ciśnieniowe posiadają wiele różnych funkcji i są najczęściej używane w gastronomi. Nieco prostsze modele idealnie sprawdzą się do użytku domowego lub do użytku w firmie lub przedsiębiorstwie. Serwis ekspresów ciśnieniowych zajmuje się naprawą występujących uszkodzeń i usterek przeróżnych modeli ekspresów. Naprawa ekspresów ciśnieniowych jest więc możliwa, co stanowi jedną z zalet korzystania z tego typu urządzeń. Dzięki szerokiemu wyborowi ekspresów ciśnieniowych każdy znajdzie coś odpowiadającego jego potrzebom.\nWarto naprawić ekspres do kawyRóżne rodzaje kawy do ekspresuJaką kawę wypijesz w hoteluDobrej jakości kawaProfesjonalny ekspres do kawy?Tylko u Nas jak serwisować ekspresy do kawy w 7 dni!Parzenie kawy z profesjonalnego ekspresuO kawie i ekspresach do kawyLepsze sposoby jak kupić włoską kawę w sieciGdzie kupić ekspres do kawyKursy dla baristów - czy warto?Jaka jest najlepsza kawa do ekspresuEkspresowa naprawa ekspresów do kawyKażdy lubi włoską kawęSerwis ekspresów do kawyJaki ekspres wybrać?Dobra kawaJak długo musisz serwisować ekspresy do kawy?8 Wypowiedzi Ekspertów Na To Jak wybrać ekspres do kawyJak zrobić wyśmienitą kawęGdzie kupić ekspresParzenie dobrej kawyCzy ktoś może mi pomóc kupić ziarnistą kawę?Daj Mi 10 Dni A Ja Pokażę Ci Jak Zaparzyć Włoską KawęBardzo Dziwna Ale Skuteczna Metoda Aby naprawić ekspres do kawyŚmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę Zaparzyć Włoską Kawę. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Kawa po włosku w domu?Kawa z WłochCzy warto kupic włoską kawę do końca 2020Czy Rozpoznajesz Te 10 Czynników, Które Nie Pozwolą Ci serwisować ekspresy do kawy?


Monty Green | The 100 Wikia | FANDOM powered by Wikia\nArtykuły w edycji, Bohaterowie, Główni bohaterowie\nW razie wątpliwości skontaktuj się z administratorem lub z użytkownikiem o nicku Rosa1905.\nMonty Green naukowiec\nAktor: Christopher Larkin — Pierwsze pojawienie: Pilot — Status: Martwy\n~70-80 (pod koniec S5)\nBezimienny ojciec† (wspomniano)\nHarper McIntyre† (żona)\nJordan Green (syn)\nStrażnicy Mount Weather\n~350 pozostałych mieszkańców Mount Weather (pośrednio)\nMonty Green - jest jedną z głównych postaci w w pierwszym, drugim, trzecim, czwartym i piątym sezonie. Gra go Christopher Larkin.\nMonty był w pierwszej setce zesłanych na Ziemie. Został aresztowany wraz ze swoim najlepszym przyjacielem, Jasperem Jordanem, za kradzież ziół z ogrodu arki. Został wysłany do więzienia dla nieletnich.\nPodczas pobytu na Ziemi Monty zmaga się z nowo odkrytym heroizmem Jaspera i cierpi z powodu dystansu, jaki dzieli między nimi. Pracuje nad nawiązaniem kontaktu z Arką przy pomocy Raven. Jest pierwszym Upadłym, który zostaje schwytany przez Mount Weather.\nPodczas pobytu w Mount Weather pomaga Jasperowi chronić pozostałych więźniów, poznając ich bezpieczeństwo i technologię, aby znaleźć luki. W końcu pomaga Clarke i Bellamy'emu zabić wszystkich ocalałych mieszkańców Mount Weather, włamując się do systemu kontrolującego promieniowanie w całym obiekcie. Jego działania doprowadziły do śmierci wielu niewinnych ludzi, w tym Maji, co bardzo zniszczyło przyjaźń między nim a Jasperem. Pod koniec drugiego sezonu żyje i jest w Obozie Jaha, ale nie bez konsekwencji swoich działań.\nW trzecim sezonie Monty dołącza do jednostki straży Arkadii. Po tym, jak Charles Pike zostaje nowym kanclerzem Arkadii, Monty staje z nim i staje się jednym z najbardziej zaufanych sojuszników. Później zwraca się przeciwko Pike'owi, po tym, jak uświadamia sobie, że jest po prostu głodnym władzy szaleńcem. Razem z Bellamym Blake'iem śledzi plany Pike'a przeciwko Ziemianom, a następnie przekazują informacje Kane'owi, który przekazuje je dalej Octavii Blake. Monty jest zmuszony do strzelania i zabicia własnej matki po tym, jak atakuje go pod wpływ A.L.I.E. i próbuje zabić Octavię.\nMonty dorastał na stacji Arka ze swoim najlepszym przyjacielem Jasperem Jordanem. Monty zna Jaspera od dzieciństwa, a Jasper jest w każdym jego wspomnieniu. W pewnym momencie Monty został zwerbowany przez inżynierów i spotkał Kyle'a Wicka.\nMonty został aresztowany wraz z Jasperem po tym, jak zostali przyłapani na kradzieży ziół, gdy Monty zapomniał je czymś zastąpić.\nPodczas odcinku ,,Pilot'', Monty jest przywiązany do ściany, obok Jaspera Jordana. W drodze na Ziemię Monty i reszta dowiedzą się, że zmierzają w kierunku Mount Weather. Kiedy kapsuła ląduje na Ziemi, Monty i Jasper komentują, że nie ma szumu maszyny. Podobnie jak reszta Delikwentów, Monty obserwuje konflikt między Wells'em Jaha a Johnem Murphym.\nPóźniej Monty i Jasper zostają odsunięci od rozmowy z innymi ludźmi przez Finna Collinsa. Mieli wyruszyć w podróż do Mount Weather. Finn pyta, jak zostali uwięzieni. Jasper i Monty wskazują, że zostali aresztowani za robienie nielegalnych substancje za pomocą ziół ze stacji Arka. Jasper oskarży się że przez Monty'ego ich aresztowano, a Monty mówił, że przeprosił go już tysiąc razy. Kiedy Jasper denerwuje Octavię, Monty wyśmiewa go, mówiąc mu, że denerwuje ją. Kilka minut później widzą swoje pierwsze zwierzę, jelenia. Monty patrzy z podziwem, dopóki Finn nie zaskoczy gałązki, a jeleń odwraca się do nich, szokując grupę dwoma głowami.\nKiedy przybywają do rzeki, Monty czuje się oszołomiony, ponieważ Oktawia się rozebrała, następnie wskakując do wody. Monty bał się, gdyż nie umie pływać, ale Octavia podnosi się, pokazując, że rzeka nie jest głęboka. Monty idzie się rozebrać, ale zatrzymuje go Jasper, ponieważ zauważa ruch w wodzie. Monty patrzy w szoku, gdy Oktawia zostaje zaatakowana przez morskiego węża, który zabrał ją pod wodę. Kiedy grupa zdaje sobie sprawę, że wciąż żyje, Monty pomaga ją uratować, wrzucając kamień do rzeki. Później tej nocy Monty śpi w pobliżu Jaspera i Oktawii.\nNastępnego ranka znajdują inny sposób na przekroczenie rzeki. Kiedy Jasper ląduje bezpiecznie po drugiej stronie, Monty i inni go dopingują. Jednak chwilę później Jasper zostaje przebity w pierś włócznią, pozostawiając Monty'ego i resztę w szoku.\nW odcinku ,,Earth Skills'', Monty powraca do innych więźniów wraz z Clarke, Finn'em i Octavią, aby opowiedzieć im o Jasperze. Kiedy Clarke postanawia znaleźć Jasper'a. Później, gdy pracuje, Octavia zostaje tam wysłana i rozmawiają. Monty mówi, że Jasper był dla niego jak brat i nie może go stracić. Monty pomaga także Octavii zdjąć opaskę, by móc stworzyć radio.


Bytom nie jest już nawet 150-tysięcznym miastem! - Forum Bytom - forum Bytomia - Bytomski.pl\nBytom nie jest już nawet 150-tysięcznym miastem!\nTEMAT: Bytom nie jest już nawet 150-tysięcznym miastem!\nBytom nie jest już nawet 150-tysięcznym miastem! 2018/01/07 20:28 #176436\nJak przyznają urzędnicy, ujemny przyrost naturalny...\nUrząd Stanu Cywilnego podsumował ubiegły rok. Są powody do radości - w naszym mieście urodziło się więcej dzieci, niż rok wcześniej. Niestety liczba zgonów wciąż jest znacznie większa, a populacja bytomian cały czas się kurczy.\nBytom nie jest już nawet 150-tysięcznym miastem! 2018/01/07 21:52 #176440\nNiech ktoś policzy liczbę zgonów i średnią wykonania usługi pogrzebowej i będziemy wiedzieć ile zarabia rocznie Walicki\nJako, że jest monopolistą to pewnie 90% ofiar pada jego łupem. Ostatnio gdzieś mówili w telewizji 180 tysięczny Bytom - zdziwiłem się trochę skąd takie dane wzięli, teraz okazuje się, że już nawet 150 tyś nie ma.\nBytom nie jest już nawet 150-tysięcznym miastem! 2018/01/07 23:55 #176444\nZ przykrością muszę stwierdzić, że bytomski.pl podaje nieprawdziwe, kłamliwe, stronnicze, niezweryfikowane informacje. Jako dowód zamieszczam poniższe oświadczenie najważniejszej, najbardziej kompetentnej osoby w bytomskim UM.\n"W czasie programu „Rozmowa dnia” w Radiu Piekary, która odbyła się 5 października, na pytanie redaktora Dziennika Zachodniego Marcina Zasady o to, czy Bytom jest w gorszej kondycji, niż pięć lat temu( wtedy Damian Bartyla został prezydentem-przyp.red), prezydent Bartyla zdecydowanie zaprzeczył."\n38 sek " To nieprawda. Nie jest w gorszej sytuacji. Jest w lepszej. Spadło bezrobocie ..."\n49 sek " Sytuacja się poprawia gospodarczo głownie z tego tytułu, że spada bezroocie ..."\n1 min 45 sek " Myślę, że budzenie Bytomia następuje. Przychodzą podmioty gospodarcze, spada bezrobocie, czyli jakby ten proces odbudowy potencjału ekonomicznego naszego miasta następuje ..."\n11 min 06 " Pojawili się inwestorzy, zmniejsza się bezrobocie ... "\n11 min 12 sek\nMZ - " A co pan zrobił właściwie żeby to bezrobocie zmniejszyć ?. Bo mam wrażenie, że to nie do końca jest to efekt jakichś przemyślanych działań.ze strony miasta.\nDB - Myślę, że zdecydowanie przemyślanych. Przez te pięć lat nie wzrosły podatki. Bytom był jednym z najdroższych miast jeśli chodzi o obciążenia podatkowe, wręcz obniżyłem niektóre, i tutaj zahamowaliśmy proces wyrejestrowywania się podmiotów gospodarczych. ...\nMZ - A może ci ludzie po prostu uciekają z Bytomia ?, bo tu mamy wizerunek Bytomia ...\nDB - Nie uciekają, to wizerunek kreowany przez media niesprawiedliwie, przez grupę radnych którzy zostali odsunieci od władzy.... "\nSkoro Bartyla mówi, że to nieprawda, to tak mówi.\nBytom nie jest już nawet 150-tysięcznym miastem! 2018/01/08 10:14 #176447\nZorro, wyczuwam sarkazm, ale dla tych, którzy nie zajarzyliby sensu Twojej wypowiedzi wyjaśnię, że zaprezentowane dane statystyczne pochodzą z Urzędu Miejskiego\nBytom nie jest już nawet 150-tysięcznym miastem! 2018/01/08 16:11 #176455\nGUS ( demografia.stat.gov.pl/bazademografia/Tables.aspx ) podaje, że w połowie ubiegłego (2017) roku Bytom zamieszkiwało 168 968... a nie 148 000, więc może by sprawdzić czy na pewno 148 000? Jeśli USC faktycznie podaje 148 000 to warto zapytać ich (i GUS także) skąd tak znaczna rozbieżność. Również porównanie danych do roku 2000 należy oprzeć o te samego źródła - czyli ile wtedy podawał USC, a nie GUS - bo tak są one nieprzystające i nic z nich nie wynika.\nBytom nie jest już nawet 150-tysięcznym miastem! 2018/01/08 18:22 #176456\nNic dziwnego, że miasto się wyludnia skoro tak mało wydaje na kopanie piłki.\nBytom nie jest już nawet 150-tysięcznym miastem! 2018/01/08 19:09 #176457\nMarek Wojcik napisał: GUS ( demografia.stat.gov.pl/bazademografia/Tables.aspx ) podaje, że w połowie ubiegłego (2017) roku Bytom zamieszkiwało 168 968... a nie 148 000, więc może by sprawdzić czy na pewno 148 000? Jeśli USC faktycznie podaje 148 000 to warto zapytać ich (i GUS także) skąd tak znaczna rozbieżność. Również porównanie danych do roku 2000 należy oprzeć o te samego źródła - czyli ile wtedy podawał USC, a nie GUS - bo tak są one nieprzystające i nic z nich nie wynika.\nCzyli 20 tysięcy.\nWygląda na to, że Bartyla pozbawił "obywatelstwa" 20 tysięcy uczestników grudniowego referendum.\nBytom nie jest już nawet 150-tysięcznym miastem! 2018/01/08 19:13 #176458\nTeraz już naprawdę nie wiem kto tutaj sobie robi żarty i z kogo. Ale odnoszę takie wrażenie, że albo GUS ma mocno nieaktualne dane odnośnie tych co wyjechali do UK, do innych miast za chlebem, ale, żeby aż o 20 tysięcy? Pasuje tutaj jedynie równanie Sir Zorro - wyjątkowo trafne.\nBytom nie jest już nawet 150-tysięcznym miastem! 2018/01/08 20:12 #176460\nDodam, że wg GUSu stan na 30 VI 2017 r. w Bytomiu było 168 968 mieszkańców w tym 26 857 w wieku przedprodukcyjnem - czyli pełnoletnich powinno być 142 111. Tymczasem uprawnionych do głosowania w ostatnim referendum podobno było 124 000. Ta ostatnia liczba potwierdzała by dane z USC (148 000)... no trzeba zapytać. Ja rozumiem, że co do sztuki to trudno wyliczyć, ale 20 000 martwych dusz to nawet na carską Rosję sporo.\nW 2000 r. uprawnionych do głosowania było 158 710 (zob. prezydent2000.pkw.gov.pl/wyniki.html ), w 2010 r. - 136 128 (zob. prezydent2010.pkw.gov.pl/PZT/PL/WYN/W/246201.htm ), a w 2015 r. - 126 516 (zob. parlament2015.pkw.gov.pl/Frekwencja/2462 ) czyli przez te 17 lat ubyło ponad 34 000 wyborców.\nBytom nie jest już nawet 150-tysięcznym miastem! 2018/01/09 00:20 #176472\nWidzę że referndalna matematyka unosi się nad tym forum niczym zapach sprężonego powietrza z karabinku pneumatycznego?


Bar Mleczny Pod Twierdzą, Kłodzko - recenzje restauracji - TripAdvisor\nBar Mleczny Pod Twierdzą, Kłodzko\nNr 6 wśród 28 Restauracje w lokalizacji Kłodzko\nBrak wystarczającej liczby ocen dotyczących jedzenia, obsługi, cen i atmosfery w restauracji Bar Mleczny Pod Twierdzą, Polska. Napisz jedną z pierwszych recenzji!\nBrowarna 4 Koło Twierdzy Kłodzko, Kłodzko 57-300 Polska\nTaka historia Zadzwoniłem do lokalu by dowiedzieć się jakie serwują menu. Było lekko po 9. Liczyłem na śniadanie. Okazało się, że lokal jest jeszcze zamknięty. Ku mojemu zdziwieniu, Pani po "drugiej stronie" słuchawki zaprosiła nas na jedzenie. W środku wszyscy bardzo mili, czyste stoliki i...Więcej\nPolecamy! Pyszny naleśnik biszkoptowy z twarożkiem, bita śmietana i owocami za 8zl, wypieczony schabowy za 10zl, z ananasem i serem za 12, do tego ziemniaki i surówka, razem niecałe 15zl :-) naprawdę dobre jedzenie\n"jak u Babci" :)\nJedzenie super, polecam placki ziemniaczane i naleśnik biszkoptowy. Smaki jak u Babci sprzed lat. Obiad dla 4osobowej rodziny do 50 zł. Bardzo miła obsługa. Miejsce warte polecenia\n1 Dziękujemy, wiscers\nMiejsce klimatyczne, proste z domowym, smacznym i do tego tanim jedzeniem. Przepyszne naleśniki, polecam każdemu\n1 Dziękujemy, neoskaj\nJedzenie przecętne, bez rewelacji. Smakowo można by trochę popracować, wnętrze w odczuciu "chłodne". Ceny przystępne, ale mało urozmaiceń w walorach smakowych\nSmacznie, domowo i niedrogo.\nNaleśnik biszkoptowy jest super. Obsługa sympatyczna. Jedzenie na bazie naturalnych składników. Potrawy doprawione bardzo delikatnie.\nDomowe jedzenie po zwiedzaniu\nIdealnie położony bar, tuż po wyjściu ze zwiedzania podziemnego miasta. Z zewnątrz nie za bardzo przyciąga lecz po wejściu jest całkiem miło i lecz czysto. Duża ilość osób sugeruje, że warto tu zjeść. Ceny są też dostępne, jedzenie szybko podane. Polecam na chwilkę się posilić...Więcej\nBar ma niewątpliwy plus - jest bardzo blisko głównej atrakcji Kłodzka - u podnóża Twierdzy Kłodzko. Ceny rozsądne, bez oszczędzania można się najeść za ok. 15zl. Jest wybór dań mięsnych, zup, surówek, dodatków. Są naleśniki, pierogi, placki.\nBardzo dobre, domowe posiłki. Obiad dla 4 osobowej rodziny nie przekroczył 40 zł, więc przynajmniej o 100 zł taniej niż w restauracji. Polecam.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Bar Mleczny Pod Twierdzą.


Usuń Browsing Clear\nPrzewodnik usuwania Browsing Clear\nW oparciu o silnik JustPlugIt , Browsing Clear jest naszej ery dostawca program, który dociera do komputera z różnych instalatorów. Aplikacja wprowadza system i natychmiast rozpoczyna pokazując wiele reklam. Ponieważ reklamy są wyświetlane we wszystkich przeglądarkach (Internet Explorer, Google Chrome i Mozilla Firefox), użytkownicy są w stanie ich unikać i w ten sposób zacząć szukać sposobów, aby pozbyć się Browsing Clear.\nZasadniczo ten adware jest bardzo podobny do SaveNShop, SharkManCoupon, RightCoupon, RealDeal, LuckyCoupon, SaveON i wielu innych aplikacji, które działają w celu zwiększenia ruchu do stron trzecich. Jeżeli widzisz reklam od ten oprogramowanie w komputerze, zalecamy do wyeliminowania Browsing Clear teraz.\nPobierz za darmo narzędzie do usuwaniaAby usunąć Browsing Clear\nCo Browsing Clear zrobić?\nPodobnie jak wszystkie inne programy reklama obsługiwane głównym celem tego wniosku jest bezpośrednie jak najwięcej ruchu jako możliwe do strony promowane. Zrobić, że intruz powodzie użytkownikom wiele wyskakujących okienek, banery reklam tekstowych, i tak dalej. Ponadto użytkownicy szybko zauważyć, że reklamy bardzo dobrze odpowiadają ich najnowsze zapytań, co oznacza, że oprogramowanie następuje działań online i rejestruje dane zebrane. Wszystkie informacje, które udaje się zebrać służy do reklamy bardziej atrakcyjne i atrakcyjne dla użytkowników. Więc nie zdziw się, jeśli reklamy, którą widzisz odpowiadają wyszukiwania, przeglądania historii odwiedzanych stron i tak dalej. Ponadto powinieneś wiedzieć że Browsing Clear akcji tych informacji osobom trzecim, które, jak będziemy wyjaśniać, są nierzetelne.\nNiestety, strony trzecie, które własne reklamy prezentowane są zupełnie nieznane i Niezaznaczone oznacza, że mogą one być kontrolowane przez cyberprzestępców. Nie trzeba dodawać nie można podjąć takiego ryzyka bezpieczeństwa komputera, bo spotkanie z hakerów może prowadzić do poważnych infekcji. Nie opóźnienia i zakończyć Browsing Clear na raz.\nAby móc chronić komputer przed intruzami podobne w przyszłości, trzeba zrozumieć, jak program wprowadzony komputera. W większości przypadków adware slithers do systemu z Installrex, Amonetize lub Vittalia instalatorów. Użytkownicy otrzymują te instalatorów w podejrzanych stron trzecich stron po kliknięciu przycisku Pobierz fałszywe. Trzeba nauczyć się stać się bardziej ostrożny z przeglądania i, co najważniejsze, zdobyć bezpłatne tylko z oficjalnej strony. Ponieważ ten adware jest już w Twoim komputerze, natychmiast usunąć Browsing Clear.\nTak szybko, jak jesteś pewny, że ta aplikacja jest w komputerze, zalecamy, aby nie opóźnić i dbać o usunięcie Browsing Clear. Najlepszym rozwiązaniem byłoby kupić komputer uzasadnione i aktualne narzędzie bezpieczeństwa, niech się porządki w komputerze i usunąć Browsing Clear. Użytkownicy, którzy chcieliby zrobić wszystko sami znajdą szczegółowe instrukcje jak zakończyć Browsing Clear poniżej tego artykułu.\nWybierz Dodaj lub usuń programy i odinstalować Browsing Clear.\nDostęp do Start menu i naciśnij przycisk Panel sterowania.\nWybierz Odinstaluj program i kliknij prawym przyciskiem myszy na Browsing Clear.\nWybierz Odinstaluj usunąć Browsing Clear.\nKliknij prawym przyciskiem myszy menu Metro UI i otworzyć wszystkie aplikacje.\nDostęp do panelu sterowania i przenieść odinstalować program.\nKliknij prawym przyciskiem myszy Browsing Clear i kliknij przycisk Odinstaluj.


18 cze TVP3 Kielce o projekcie LIFE\n- 08:17 - kategoria: Aktualności, Media o nas\t- autor\tMilena Bilewska\nStają oko w oko z żółwiem błotnym, poznają żyjące nad Nidą, ptaki i uczą się jak małże filtrują wodę w rzece. Na Ponidziu rozpoczął się cykl warsztatów edukacyjnych „Na łonie natury”. To przedsmak tego co już wiosną znajdzie się w ofercie Centrum Edukacji Przyrodniczej w Umianowicach.\nLornetka, podręczny atlas ptaków do tego skoroszyt i ołówek. To wystarczy by spróbować swoich sił jako młody ornitolog.\nNad rzeką Nidą ptaków spotkać można bardzo wiele. Tych gniazdujących i takich które zatrzymują się tu na chwilę. W sumie jest ich około 160 gatunków. W tym też bardzo rzadkie ptaki drapieżne. – Największą ciekawostka jest bielik, i różne gatunki błotniaków np. błotniak stawowy ale też zbożowy to już taki ewenement – mówi Marcin Słoma ze Świętokrzyskiego Parku Krajobrazowego.\nNajmłodszych na poszukiwania okazów przyrody zabrali dziś pracownicy Świętokrzyskich i Nadnidziańskich Parków Krajobrazowych. Podczas zajęć młodzież uczy się również o gatunkach zwierząt które zamieszkują rzekę i o tym jak ważne są dla środowiska.\nBezpłatne zajęcia edukacyjne, są elementem szerokiego programu Life For Delta. Jego zadaniem jest między innymi przywrócenie unikatowych walorów przyrodniczych Ponidzia. Rozpoczęto już hodowlę niektórych gatunków płazów i skorupiaków.\nNaukowcy pracują również nad tym by nad Nidę powrócił żółw błotny. A wszystkie zwierzęta żyjące na Ponidziu będzie można już niebawem zobaczyć w Ośrodku Edukacji Przyrodniczej w Umianowicach. Jego budowa zaczęła się w 2019 roku. Obecnie trwają prace wykończeniowe. – Jesienią tego roku powinniśmy te prace zakończyć, Z ofertą edukacyjną prawdopodobnie ruszymy na wiosnę przyszłego roku – mówi Tomasz Hałatkiewicz, dyrektor Świętokrzyskich Parków Krajobrazowych.


Torańska: Nie mam czasu na marzenia\n4 stycznia 2013 | 11:36\nMama sprzedała dobytek, za fortepian dostała dwa kilogramy wełny owczej. Wywiozła nas, mimo że ojciec był na Syberii. To była jej najmądrzejsza decyzja w życiu. Granicę zamknięto - z Teresą Torańską rozmawiał Remigiusz Grzela (fragment wywiadu)\nREMIGIUSZ GRZELA: To prawda, że chciałaś zostać pianistką?\nTERESA TORAŃSKA: Muzyka była całym moim życiem. Miałam sześć lat, kiedy zdawałam do szkoły muzycznej. Miałam za małe rączki, więc powiedziano mi, że za rok zostanę przyjęta bez egzaminu. Przez całe lata uczyłam się gry na fortepianie. Mając 14 lat, zagrałam koncert z orkiestrą, poprawnie, ale czułam, że w tym wykonaniu nie ma duszy. Wiedziałam, czym jest dobra muzyka. Zrezygnowałam z pianistyki. Piszę tekst tak długo, aż uznam, że już lepiej nie umiem. Zawsze zadaję sobie pytanie, czy tym razem się nie będę wstydzić. Jestem samokrytyczna, bo tego uczyła mnie mama.\nJakie są twoje najwcześniejsze wspomnienia z domu?\n- Białystok. Mama i my dwie w jednym łóżku sprężynowym z siennikiem - miało miedziane gałki na oparciach, a nad nim wisiał gobelin z końmi. Mama czytająca nam książki w tym łóżku. Cudowne wieczory, najlepsze w życiu. Mama nie lubiła bajek, czytała nam dorosłe książki, na przykład "Pana Tadeusza". Nic z tego nie rozumiałam, ale pamiętam, że bardzo mnie podniecała Telimena, zadawałam sobie pytania: dlaczego te mrówki, po co ona tam usiadła, po co w ogóle tam poszła? Zasypiałyśmy przy Czechowie, którego mama uwielbiała, bo dziadek czytał jej Czechowa po rosyjsku.\nWiesz więcej o rodzinnej przeszłości?\n- Mama urodziła się w 1915 roku w Wołkowysku - dzisiejsza Białoruś - ale była pierwsza wojna, w caracie przenoszono całe instytucje i dziadek z pocztą, której był naczelnikiem, został przeniesiony do Smoleńska. Mama była kilkumiesięcznym dzieckiem. Do Wołkowyska wrócili dopiero w 1923 roku, kiedy miała osiem lat. Tam mieszkała dziesięć lat, zapisała się na romanistykę w Warszawie, zaczęła studia. Był czerwiec 1939 roku, mama pojechała na wakacje do domu. Kiedy wybuchła wojna, wybrała się z moim ojcem pociągiem do Warszawy po książki, które tam zostały. Spakowała, m.in. encyklopedię Gutenberga, z której do dzisiaj korzystam, zwłaszcza kiedy szukam wiedzy o przedwojennej Polsce, dojechali do Małkini, dalej już nic nie kursowało, i pieszo wracali do Wołkowyska. Kiedy weszli Rosjanie, przekraczali granicę, siedzieli jeszcze dwie doby na ziemi niczyjej, na której podobnie tak jak oni siedział tłum ludzi. W Wołkowysku była już władza radziecka i mama, będąc osobą wykształconą, dostała nakaz pracy na polskiej wsi. Prowadziła białoruską szkołę w Janowiczach. Wołkowysk, gdzie i ja się urodziłam, jest naszą siedzibą.\nTeresa Torańska w 2006 r.; Fot. Maciej Zienkiewicz / Agencja Gazeta\nNie mówisz nic o ojcu i jego rodzinie.\n- To będzie moja ostatnia książka. Dziadek ze strony ojca był Rosjaninem, carskim oficerem, babcia poznała go przed wojną jako uczennica Institutu Błagorodnych Diewic w Białymstoku, w którym był nauczycielem. Potem jako kurator w Warszawie, a później w Płocku, gdzie urodził się mój ojciec, rusyfikował Polaków, ale jak widać po mnie - nie udało mu się. Z Płocka dziadkowie przenieśli się do Petersburga. Nadszedł rok 1917. Mój ojciec miał cztery lata, jego siostra sześć. Dziadek Aleksander wpadł w nocy do domu ze swoim adiutantem, obudził dzieci, wziął je na ręce. Były zaskoczone, na guziczkach carskiego munduru nie było prezentów: cukierków, czekoladek. Zmienił ubranie, pożegnał się z nimi i zniknął. Babcia mówiła, że prawdopodobnie uciekał na Kaukaz, gdzie miała powstać białogwardyjska republika. Być może został zabity po drodze. Kiedy uciekł, babcia nie mogła wyjechać z Rosji. Była Polką, ale dzieci zostały uznane za Rosjan i zabrano je do ochronki. Rodzina w Wołkowysku - bo podobnie jak rodzina mojej mamy też stamtąd pochodziła - przez kilka lat toczyła batalię przez Czerwony Krzyż, żeby babcię z dziećmi wydostać ze Związku Radzieckiego. Chodziło też o to, żeby uznano dzieci za Polaków. Wrócili w 1923 roku, kiedy otworzono granice. Pamiętam jedno zdjęcie dziadka Aleksandra. Po śmierci Stalina panował w Polsce strach. Babcia zawołała mnie i moją siostrę, pokazała nam zdjęcie dziadka siedzącego w fotelu w zakładzie fotograficznym, trzymał w ręku lorgnon, mnie wydał się bardzo stary, łysy i brzydki. Kazała nam to zdjęcie zapamiętać i je spaliła.\nOdwiedziłaś kiedykolwiek Wołkowysk?\n- Pojechałam tam pięć lat temu razem z przyrodnimi braćmi, Alikiem i Błażejem. Był z nami też mój mąż Leszek. Znałam nasze adresy, ale zmieniono nazwę ulicy i numerację domów. Poszłam do najstarszej chałupinki. Kiedy otworzyłam drzwi, wyskoczył kot i już wiedziałam, że to na pewno Polacy, bo Białorusini nie trzymają zwierząt w domu. Otworzyła starsza pani. Powiedziałam, że szukam domu Bernatowiczów, a ona, że to następny. Zapytała, dlaczego szukam. "Bernatowicz to był mój dziadek". Zapytała: "Tereska czy Halinka?". Wyobrażasz sobie, co czułam. A potem wyjeżdżamy z Wołkowyska i Leszek mówi: "Popatrz, drogowskaz na Janowicze". W Janowiczach urodziła się moja starsza siostra. Skręcamy, słyszymy szczekanie psów. No, to już absolutnie Polska. Właśnie w tej wsi mama miała sowiecki nakaz pracy. Szukamy szkoły. Wszyscy rozmawiają po polsku. Podchodzi do nas jedna pani: "Kogo szukacie?". Mówię, że mama tutaj uczyła. "A jak mamy nazwisko?". "Eleonora Torańska". "Halinka czy Tereska?" - pyta. "Boże, a ja jestem Karusia! Gdzie jest pani Lonia?". Miała kilkanaście lat, kiedy mama zabrała ją z tej wsi do Wołkowyska, żeby pomagała przy dzieciach. Mój ojciec został aresztowany. Mama woziła paczki do Grodna, bo tam miał sprawę sądową o przekazywanie fałszywych informacji i sabotaż władzy radzieckiej. Karusia opowiedziała, jak raz mama wróciła z Grodna z paczką w plecaku, nie zastała ojca w więzieniu. Był już wywieziony na Syberię, do gułagu w Mołotowsku. Powiedziano jej, że połucził diesiat' let.\n- Mama mówi, że za dowcipy o władzy sowieckiej, czyli za "sianie wrogiej propagandy". Karusia zapamiętała, że uklękły przed obrazem Matki Boskiej. W Grodnie ojciec siedział blisko rok i chociaż cała mamy rodzina już z Wołkowyska wyjechała, bo powtarzano, że to już ostatni transport przed zamknięciem granicy, mama ze względu na areszt ojca nie decydowała się na to. Na blacie węglowej kuchni smażyła karmelki, które sprzedawała - z czegoś musiałyśmy żyć. Wkrótce po wywiezieniu ojca na Syberię przyszedł znajomy kolejarz. Powiedział, że to już naprawdę ostatni transport. Mama sprzedała dobytek, za fortepian dostała dwa kilogramy wełny owczej. Wywiozła nas, mimo że ojciec był na Syberii. To była jej najmądrzejsza decyzja w życiu. Granicę zamknięto.\nRozmowy Agnieszki Kublik. Teresa Torańska: Wojna na emocje\nTeresa Torańska rozmawia z Agnieszką Kublik o katastrofie smoleńskiej i książce, którą na ten temat przygotowuje\n- Nic nie pamiętam. Znam ją z opowiadań. Jechałyśmy pociągiem. W czasie postoju w Warszawie mama zostawiła nas w pociągu, poszła zobaczyć miasto. Było w gruzach, postanowiła jechać dalej. W Szczecinku wyszła na ulicę. Spotkała brata. Zamieszkałyśmy w pięknym poniemieckim domu z ogrodem, do którego prowadziły wahadłowe drzwi. Mama wieczorem zastawiała je szafą, żeby nikt się do nas nie włamał. Przeniosłyśmy się do Sulechowa. I raptem mama ojca dostała wiadomość z Czerwonego Krzyża, że ojciec wraca. Był rok 1948, Stalin przeprowadził amnestię, żeby oczyścić obozy i przygotować je dla "kosmopolitów". Obejmowała więźniów z tak zwanymi krótkimi wyrokami. Babcia zawiadomiła nas depeszą. Ojciec miał nasz adres, ale mama była pewna, że najpierw wysiądzie w Białymstoku, żeby zobaczyć swoją mamę. Wsadziła nas w pociąg i pojechaliśmy do babci. Tymczasem ojciec nie wysiadł w Białymstoku, tylko pojechał do Sulechowa. Tam dowiedział się od drugiej babci, gdzie jesteśmy, więc wsiadł w kolejny pociąg, co przecież nie było takie proste, i przyjechał do nas. Rodzice rozstali się po dwóch latach, ojciec był nie do życia. Mama mieszka teraz z nami, więc wiem, jaka jest niezależna i uparta. A ojciec, no, co mam powiedzieć - mam sporo przyrodniego rodzeństwa.\nMiałaś potem kontakty z ojcem?\nNie brakowało ci go?\n- Dziecku zawsze brakuje, zwłaszcza kiedy inni ojcowie przychodzą do szkoły muzycznej wieczorem, żeby je odebrać. Mnie odprowadzała i przyprowadzała mama.\nO co zapytałabyś ojca?\n- Nie mam żadnych pytań. A złość wykrzyczałam, kiedy byłam w klasie maturalnej. Nie kochał ani mnie, ani innych swoich dzieci, nie potrafił. Może ciężkie życie go takim zrobiło.\nJakiego pytania byś nie zadała?\n- Uważam, że każde pytanie można zadać. Tylko po co?\nWiesz, kiedy ludzie kłamią?\n- Wyczuwam. Patrzę w oczy. Może jeszcze nie wiem, co ktoś kombinuje, ale potem jest autoryzacja i zdejmowanie majtek. Ludziom drży ręka, kiedy mają skłamać na papierze.\n- Nie mam czasu na marzenia. A jak się czegoś boję, to sobie wyobrażam, że jest odwrotnie. Zaklinam, żeby się nie spełniło. Boję się, że się dom spali, że mama upadnie, a mnie nie będzie w pobliżu.\n- Praca. Kończę książkę i zaczynam następną. Ale robię przerwy. Wiesz, co robiłam dzisiaj, zanim przyszedłeś? Prasowałam. Bo co to jest praca? Poczucie, że komuś jestem potrzebna, że się do czegoś nadaję.\nFragment pochodzi z książki Remigiusza Grzeli ''Wolne'' wydanej właśnie przez Krytykę Polityczną\nPołowa Rosjan jest w stanie kupić żywność i ubrania, ale nie pralkę lub lodówkę


Caryca Katarzyna i król Stanisław - mobi, epub mobi,epub, eBook | Księgarnia Gandalf.com.pl\nCaryca Katarzyna i król Stanisław - mobi, epub Historia namiętności\nCaryca Katarzyna i król Stanisław - mobi, epub\nCaryca Katarzyna i król Stanisław (miękka) 50.77 zł\nCaryca Katarzyna i król Stanisław (miękka) 37.64 zł\nCaryca Katarzyna i król Stanisław. Historia namiętności - audiobook mp3 20.78 zł\nCaryca Katarzyna i król Stanisław Historia namiętności Audiobook CD Audio 22.70 zł\nCaryca Katarzyna i król Stanisław - mobi, epub, Historia namiętności - opis produktu:\neBook, multiformat: mobi, epub Caryca Katarzyna i król Stanisław - mobi, epub Historia namiętności, pochodzi z wydawnictwa Lira Publishing. Autorem książki jest Iwona Kienzler. Należy do gatunków: literatura piękna, powieść biograficzna. Publikacja dostępna jest również w formie elektronicznej.\nCaryca Katarzyna i król Stanisław - mobi, epub, Historia namiętności\n-16% Caryca Katarzyna i król Stanisław - mobi, epub ebook


Artelis - Outsourcing IT w biznesie - waysel - Internet i Komputery, Bezpieczeństwo i haking\nKATEGORIE Internet i Komputery Bezpieczeństwo i haking\nKategoria: Internet i Komputery / Bezpieczeństwo i haking\n915 razy czytane\nAdministracja każdej firmy mającej w posiadaniu swoją sieć IT powinna ciągle zadawać sobie dwa kluczowe pytania. Pierwsze, fundamentalne, odnosi się do bezpieczeństwa przechowywanych danych, a także ich przepływu. Drugie zaś, nie mniej kluczowe, obejmuje nakłady pieniężne, jakie należy ponosić z powodu bezbłędnego funkcjonowania firmowej bazy IT.\nAby nareperować to pierwsze, równocześnie minimalizując nakłady na nie, coraz więcej podmiotów preferuje korzystanie z profesjonalnego outsourcingu IT.\nCzemu tak jest bezpieczniej? Przeważnie outsourcing IT zapewnia nam patronat zespołu fachowców od IT bez obligowania ich do fizycznego stawiennictwa w pracy. Do dziś w wielu biznesach, a szczególnie w strefie publicznej, panuje zdanie, że dla pewności i odpowiedniego użytkowania zaplecza IT istnieje konieczność po prostu przyjąć do pracy informatyka. Tyle, że wówczas narażamy się na takie położenie, że w razie potrzeby nasze otoczenie sieciowe zostanie bez nadzoru, bo choćby najlepszemu etatowemu pracownikowi może wypaść raptowna niedyspozycja albo inny wypadek losowy. Nietrudno można sobie przedstawić ewentualność, gdy z chwilą jego absencji nastąpi uszkodzenie naszego systemu IT lub inna sytuacja kryzysowa może wstrzymać całą naszą aktywność, a wówczas do chwili ustabilizowania kondycji sieci zostanie tylko dokuczliwy obowiązek obliczania doznanych strat.\nJeśli natomiast zdecydujemy się na usługi IT, zagwarantujemy sobie ciągłą kuratelę bez narażania się na wspomniane już niebezpieczeństwa. Wybrany w drodze outsourcingu IT podmiot (centralą większości z nich jest Warszawa) będzie niemal nieprzerwanie kontrolował co się dzieje z zakładowym IT, a w razie sytuacji kryzysowej do naszej dyspozycji będziemy mieli całe rezerwy kwalifikacji i zaplecza technicznego przedsiębiorstwa, które podejmie się tego zlecenia. Tym samym nasze możliwości na uniknięcie niepożądanych procederów rosną niejednokrotnie.\nPozostając przy wątku zysków i strat trzeba nadmienić kwestię opłat za usługi outsourcingu IT. W uderzającej większości spraw sumy jakie zaznajemy z racji kurateli nad firmowym IT będą bezwzględnie mniejsze przy wyborze zewnętrznego kooperanta niż decydowaniu się na zatrudnianie jednego, a tym bardziej całego zespołu pracowników. Odstąpienie od kosztów zatrudnienia, a w szczególności opłacania wszelkiej maści obowiązujących składek powinna dobrze zaznaczyć się w zestawieniu kierowanej przez nas działalności.\nLista Tagów: outsourcing it, opieka informatyczna, usługi it\n» Antywirus + firewall, czyli o kosztach ochrony firmowej sieci komputerowej\n» Bezpieczeńśtwo danych w chmurze - kopie zapasowe\n» Monitoring komputera\n» Jak zabezpieczyć komputer przed utratą danych?\n» Bezpieczny Internet dzięki bezpłatnej usłudze DNS\n» Jakie są korzyści i zagrożenia wynikające z powszechnej komputeryzacji?\nartelis.pl › Internet i Komputery › Bezpieczeństwo i haking › Outsourcing IT w biznesie\nSposoby i sens pozycjonowan... >>\nPowstawanie społecznościowy... >>\nbezpieczeństwa chmura danych informacji internet osobowe Antywirus Antywirusy Avast Eset Facebook Hakerzy NOD WiFi antywirusowe awast backup backup danych bezpieczeństwo bezpieczeństwo IT bezpieczeństwo danych chmura dla biznezu chmura obliczeniowa cloud computing dane dane osobowe drukowanie firewall haker internet komputery nod32 ochrona odzyskiwanie danych perceptus phishing podsłuch podsłuchy program antywirusowy programy robak security sieci sieć silne hasło spam wep wirus wirusy zagrożenia\nAntywirus + firewall, czyli ... >>\nBezpieczeńśtwo danych w chmu... >>\nMonitoring komputera >>\nJak zabezpieczyć komputer pr... >>\nBezpieczny Internet dzięki b... >>\nJakie są korzyści i zagrożen... >>\nOdzyskiwanie danych >>\nNiewidoczny złodziej w Twoim... >>\nCo to jest backup danych? >>\nJakie są korzyści i zagrożeni... >>\nTablica ARP >>\nZwolnienie dyscyplinarne za p... >>\nAntywirus płatny czy darmowy? >>\nOszuści internetowi >>\nSposoby zabezpieczenia sygnał... >>\nJaki program antywirusowy wyb... >>\nBezpieczeństwo danych w firmie >>\nBezpieczne płatności kartą kr... >>\nBezpieczny Internet dla najmł... >>


Juniorki #VolleyWrocław zgodnie z planem awansowały do ½ finału Mistrzostw Polski! Volejki Rafała Błaszczyka zajęły, w organizowanym przez siebie turnieju ćwierćfinałowym, drugie miejsce i razem z LTS Legionovią Legionowo znalazły się wśród 16 najlepszych drużyn w kraju. Losowanie grup półfinałowych odbędzie się w najbliższym tygodniu, a sam turniej – od 4 do 6 marca.\nOd czwartku do niedzieli (17.02-20.02) we wrocławskiej hali przy ulicy Parkowej rozgrywany był turniej ¼ finału Mistrzostw Polski w kategorii wiekowej juniorek. Gospodyniami imprezy były siatkarki #VolleyWrocław, które końcem stycznia tego roku po raz kolejny sięgnęły po złoto wojewódzkiej rywalizacji.\nDo stolicy Dolnego Śląska przyjechało w ostatnim tygodniu 5 drużyn – SMS XXI LO Jedynka Tarnów (brązowe medalistki mistrzostw Małopolski), UMKS Tuszyn (brązowe medalistki mistrzostw województwa łódzkiego), LTS Legionovia Legionowo (mistrzynie Mazowsza), UKS Pomorzanie Pogodno Bukowe Szczecin (wicemistrzynie województwa zachodniopomorskiego) i MUKS X LO Toruń (brązowe medalistki województwa kujawsko-pomorskiego). W czwartek i piątek mierzyły się one w grupach A i B, a przez kolejne dwa dni grały o zakończenie turnieju na jak najlepszej pozycji.\n– Myślę, że ćwierćfinał Mistrzostw Polski był w naszym wykonaniu dobrym turniejem. Graliśmy bardzo poprawnie, w sposób zdecydowany pilnując podstaw, takich jak zagrywka czy przyjęcie. To pozwalało nam na dobrą, stabilną grę. Cały skład, czyli piętnaście zawodniczek, pojawiło się na boisku w różnych momentach, z czego też jestem zadowolony. Każda z siatkarek miała okazję zaznaczyć swoją obecność, zdobyć punkty i przeżyć stres meczowy. Nie da się ukryć, że w kolejnym etapie rywalizacji może się to bardzo przydać\n– podkreślił trener juniorek #VolleyWrocław, Rafał Błaszczyk.\nO triumf we wrocławskim ćwierćfinale walczyły gospodynie i legionowianki, a więc mistrzynie województwa dolnośląskiego oraz mazowieckiego. Po emocjonującym, czterosetowym meczu, decydującym o rozstawieniu w dalszej części zmagań, 3:1 wygrały zawodniczki LTS Legionovii Legionowo (25:16, 19:25, 25:23, 25:20). Mimo jednej przegranej w turnieju juniorki #VolleyWrocław awansowały do ½ finału Mistrzostw Polski z drugiego miejsca.\n– Radość z awansu do półfinałów zdecydowanie przeważa nad lekkim niedosytem, który odczuwamy po porażce w meczu z Legionovią, W tym meczu do pełni szczęścia zabrakło nam umiejętności opanowania emocji, ale uważam też, że spotkanie z Legionovią było najlepszym w naszym wykonaniu na tym turnieju. W każdym secie walczyłyśmy do końca, pokazałyśmy wolę walki i oddałyśmy serce na boisku\n– mówi kapitan juniorek #VolleyWrocław, Aleksandra Gołębiowska.\n– To był zacięty mecz, zagraliśmy dobre zawody, ale Legionovia lepsze. Pierwszy, drugi i trzeci set mógł się podobać wszystkim zgromadzonym tu kibicom, niezależnie od tego, komu kibicowali. Rzadko się zdarza, że jestem zadowolony po przegranym meczu, jednak dzisiaj podobała mi się postawa dziewcząt i pogratulowałem im sportowej ambicji oraz walki do końca\n– podsumował szkoleniowiec Volejek.\nKlasyfikacja końcowa turnieju ćwierćfinałowego MP we Wrocławiu w kategorii juniorek:\n1. LTS Legionovia Legionowo (awans)\n2. #VolleyWrocław (awans)\n3. SMS XXI LO Jedynka Tarnów\n4. UKS Pomorzanie Pogodno Bukowe Szczecin\nLosowanie grup ½ finału centralnych rozgrywek przeprowadzone zostanie jeszcze w tym tygodniu. Awans z drugiego miejsca do tego etapu Mistrzostw Polski sprawia, że #VolleyWrocław że na pewno nie będzie gospodarzem półfinałowego turnieju, zatem drużynę czekają wyjazdowe zmagania.\nDo najdalszej fazy rywalizacji centralnej #VolleyWrocław awansował ostatni raz w sezonie 2017/2018, kiedy to zespół zdobył wicemistrzostwo Polski. Z kolei minione dwa sezony juniorki naszego klubu kończyły na etapie półfinałów.


Bal Halloween dla dzieci - Nowy Dwór Gdański Forum Mieszkańców\nWysłany: Czw 13:47, 24 Paź 2013 Temat postu: Bal Halloween dla dzieci\nHalloween zagościło już u nas na dobre. Święto strachów przejęliśmy w jego amerykańskiej popkulturowej wersji, traktujemy je więc z przymrużeniem oka i sympatią.\nUpiory, zombie, wampiry, duchy i czarownice zapraszamy jak co roku na straszny bal w Żuławskim Ośrodku Kultury.\nW programie oczywiście tańce, konkursy, animacje i zabawy. I wcale nie mroczna atmosfera. Oczywiście przebieramy się, bo bez przerażających i zabawnych kostiumów nie ma Halloween.\nZapraszamy do przynoszenia smakołyków - ciastek, cukierków, owoców, które łatwo podzielić. Nasz bal jest imprezą koszykową, czyli dzielimy to, co przyniesiecie. My zapewniamy kawę i herbatę. I skoczną muzykę oczywiście:)\nZapraszamy dzieci, rodziców, dziadków, opiekunów 30 października (środa) w godzinach 17:00-19:00 do sali kameralnej.


Kreatywność na stojąco - Kognitywnie\nTagged: Knight, kreatywność, pozycja\nSiedząca praca prowadzi do chronicznych chorób nerek, cukrzycy, zawałów serca (54% więcej przypadków wśród osób siedzących), otyłości i raka. Choroby te zostały nawet sklasyfikowane do nowej grupy „chorób siedzących„. Thomas Yates z Uniwersytetu w Leicester przeprowadził badania dotyczące siedzącego trybu życia na 5 650 osobach biorąc pod uwagę ich styl życia, płeć, narodowość, używki, aktywności, które potwierdziły, że u osób najdłużej siedzących częściej występują choroby nerek (w szczególności u kobiet). Zła wiadomość jest taka, ze nawet regularne ćwiczenia po czasie długie siedzenia nie zapobiegają powstawaniu tych chorób.\nW pracy, krzesła być może przydają się podczas długich spotkań, gdzie słuchacze są tylko odbiorcami, ale podczas spotkań w trakcie których szukasz rozwiązań problemów lepiej odstawić je pod ścianę. Pozycja stojąca podczas spotkań pobudza myślenie kreatywne.\nJak zauważyli naukowcy, już niewielka zmiana w sferze fizycznej wpływa na to, jak ludzie pracują ze sobą w grupach. Knight i Bauer przeprowadzili badania w których grupy pracowały ze sobą 30 min. Ich zadaniem było nagranie rozmowy rekrutacyjnej na Uniwersytecie. Osoby pracujące wspólnie albo siedziały dookoła stołu albo stały. Po nagraniu oceniana była jakość video i sposób w jaki osoby ze sobą współpracowały. Dodatkowo uczestnicy mieli na nadgarstku czujniki mierzące fizyczne reakcje pobudzenia. Czujniki rejestrują podwyższoną potliwość, która wskazuje na podwyższone pobudzenie uczestnika.\nKnight i Bauer odkryli, że osoby stojące wykazywały większe fizyczne pobudzenie i wymagały mniej protekcyjnego podejścia do ich pomysłów. Samodzielni członkowie grupy chętniej dzielili się swoimi pomysłami i dzięki temu osiągali wyższa jakość nagrywanych video.\nPodobny zabieg jest często stosowany podczas spotkań „scrum” dotyczących planowania w branży software. Spotkania dotyczące projektów prowadzone są w pozycji stojącej. W ocenie Knight’a takie działania sprzyjają kolektywnej realizacji projektów i współzależności członków grupy. Ponadto uczestnicy są bardziej zaangażowani i nastawieni na cel.\nSam Knight w biurze ma biurka z możliwością dostosowania wysokości zarówno do pozycji siedzącej jak i stojącej, a obecnie testuje kolejna formę „spotkań kroczących„, w trakcie których uczestnicy rozwiązując problemy spacerując.\nOczywiście stojąca praca non stop też ma negatywny wpływ na nasze ciało, obciąża nogi i serce. Na pomoc przychodzą krzesła przystosowane do pozycji stojącej i regulowane stoiska pracy, przy których pracownik sam decyduje czy pracuje na komputerze stojąc czy siedząc. Również tutaj powiedzenie „Rutyna zabija” znajduje zastosowanie. Kierując się jednak wynikami Knight i Bauer pamiętajmy, że kreatywność budzi się w pozycji stojącej.\nObecnie stojących stanowisk używa się w Google, Facebook, Twitter i AOL. Przypadek?\nPrevious Post: Jak zabija lista TO-DO\nNext Post: Dlaczego Facebook jest niebieski?


Cukinie faszerowane mięsem królika - Przepisy w ŚwiatKobiety.pl\nCukinie faszerowane mięsem królika\nSkładniki na 4 porcje: 600 g udek z królika 4 okrągłe cukinie 150 g marchwi 4 szalotki 4 ząbki czosnku 3 łyżki oliwy sól zmielony czarny pieprz gałązka tymianku 200 ml czerwonego wina 400 g pomidorów mała garść natki pietruszki 80 g czarnych oliwek\nPokrój mięso królika w małe kawałki. Zetnij czubki cukinii i wyżłób. Drobno posiekaj miąższ. Marchew pokrój w drobną kostkę, szalotkę posiekaj, a czosnek pokrój w plastry.\nPodsmaż na oleju najpierw szalotkę z czosnkiem. Dodaj pokrojoną w kostkę marchew i smaż razem na małym ogniu przez 5 minut. Pod koniec dodaj miąższ z cukinii i mięso z królika. Dopraw solą, pieprzem i tymiankiem i zalej winem. Na wolnym ogniu gotuj przez ok. 15 minut.\nPomidory i oliwki pokrój, posiekaj natkę pietruszki i dodaj je do garnka na pięć minut przed końcem gotowania. Mieszanką napełnij cukinie. Przykryj górnymi częściami i piecz 20 min w 180°C.\nCzas przygotowania: 80 minut. Poziom: średni\nsałatka z pora jajka i pieczarek\nsos z tluszczu po schabowych\ntiramisu mascarpone słodka śmietanka\nziemniaki z sosem jarskim\ntarta z zielonych warzyw\nNews Cukinie faszerowane mięsem królika w kategorii Dania główne w serwisie Przepisy w ŚwiatKobiety.pl