Odczarowanie [Marek Morawski] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00162 005385 22587610 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Marek Morawski Liczba stron:\nISBN: 978-83-8104-630-5 Data wydania: 2017-11-23\nMarek Morawski Odczarowanie\n© Marek Morawski, 2017 Opracowanie inspirowane m.in. pracami R. Dawkinsa i D. Dennetta podejmuje polemikę pomiędzy rozumem, a wiarą traktując Boga, jako hipotezę wymagającą potwierdzenia w surowych warunkach nauki. Jest to zarazem próba odnalezienia części wspólnych pomiędzy tak różnymi światami. Kontrowersyjna, a czasami łagodząca napięcia publikacja stara się przedstawić zagadnienie z różnych punktów widzenia. Nauka, filozofia, teologia i historia, wszystko to przeplata się w poszukiwaniu dowodów istnienia Boga. ISBN 978-83-8104-630-5 Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero\nSpis treści Odczarowanie Wstęp I. Niewidzialny produkt II. Prawdopodobne początki III. Naturalne źródła wiary IV. Religijny plagiat V. Oficjalne prawdy VI. Fenomen wiary VII. Słowo spisane VIII. Rachunek sumienia IX. Następstwa Zakończenie Dodatek nr 1. Kontrowersyjne fragmenty Biblii Dodatek nr 2. Fragmenty ewangelii apokryficznych Bibliografia\nWstęp „Żaden Bóg nigdy nie dał człowiekowi prawa do wolności przekonań”. Jerzy Kijewski Rozważania nad fenomenem, jakim jest wiara milionów ludzi w istnienie nadprzyrodzonych i niewytłumaczalnych sił trwa nieprzerwanie od wieków. W zależności od głoszonych przekonań oraz miejsca i czasu ich upublicznienia możliwe było nałożenie ewentualnych konsekwencji na śmiałków poddających w wątpliwość całość lub część przekonań religijnych. Nawet współcześnie krytyka podstaw religii i religijności jest często uważana za zbyt daleko idącą ingerencję w obszar prawnie chroniony lub przynajmniej za działania dalece nietaktowne. Prowadzi to niejako do wymuszonej akceptacji obarczonego licznymi wewnętrznymi sprzeczności religijnego sposobu pojmowania rzeczywistości. Uderzające okazuje się zbiorowe wyrzeczenie się naturalnego dla każdego człowieka dążenia do potwierdzenia, zbadania wszystkich przesłanek stojących za wyznawanym przekonaniem. Prowadzi to do sytuacji, gdy wbrew własnej logice przyjmujemy tezy z założenia irracjonalne uznając je jedynie na podstawie wieloletniej tradycji czy potęgi instytucji je głoszącej, co w żadnym przypadku nie może zastąpić rzetelnej weryfikacji dowodów przemawiających za lub przeciw nim. Sam Harris pisał wręcz o ludzkim mózgu, że jest on istną fabryką przekonań, która stale chłonie, wytwarza i łączy różne liczne przekonania o otaczającym nas świecie ale i o nas samych. Każdy chyba doświadczył takiego odczucia np. po nietrafionym zakupie, kiedy to wobec zaistniałej już sytuacji usilnie szukamy dobrych jej stron, by w konsekwencji przyznać „może to w końcu nie jest takie złe”. Potrafimy się w końcu sami oszukiwać by uzyskać emocjonalny komfort wobec niewygodnych faktów. Mogłoby się wydawać, że w XXI wieku badający rzeczywistość rozum wygra z niczym niepopartymi zabobonami. Tak się jednak nie stało, a wiara ze swoimi irracjonalnymi założeniami trzyma się mocno przechodząc z pokolenia na pokolenie. Fenomen ten zapewne można wytłumaczyć przywiązaniem do tradycji z jednej strony oraz strachem lub raczej pewną formą zabezpieczenia się na przyszłość na zasadzie „a co jeśli to jednak prawda?” Jest to swoista forma polisy ubezpieczeniowej, kiedy to ponosimy stosunkowo niewielki koszt dzisiaj by zabezpieczyć się wobec niepewnej przyszłości. Wiara dodatkowo podejmuje próby „wyjaśnienia” świata znacznie prościej niż czyni to nauka. Aby pojąć zasady funkcjonowania świata trzeba się wysilić i zdobyć wiedzę z obszaru fizyki, chemii i jeszcze kilku innych nauk przyrodniczych. Religia tłumaczy to samo znacznie prościej, w sposób idealny dla szerszych mas odbiorców. Taka interpretacja fenomenu wiary nie zmienia jednak jej irracjonalnych podstaw. W dalszym ciągu nie jest ona poparta żadną wiedzę naukową, a brak dowodów powinien stać się dość jednoznaczną i wyraźną przesłanką. Każde twierdzenie nieudowodnione przez ponad dwa tysiące lat powinno wzbudzać poważne wątpliwości co do swojej prawdziwości. Podczas dyskusji z osobami wierzącymi na argument dotyczący dowodów na istnienie jakichkolwiek sił nadprzyrodzonych niezwykle często pada argument o analogiczne dowody na nieistnienie Boga. Podstawowy błąd takiego rozumowania wynika z równego traktowania obowiązków obu stron dyskusji obligując wszystkich, w takim samym stopniu, do prezentacji dowodów potwierdzających ich punkt widzenia. Równowaga ta jest jednak zaburzona, co wynika z jej logicznych podstaw. Jeżeli ja wymyślę dowolny byt obdarzony nadprzyrodzoną mocą to absurdem byłoby twierdzenie, że istnieje on tylko, dlatego że inni nie potrafią udowodnić jego nieistnienia, tak więc to pomysłodawca, a obecnie raczej wyznawca ma obowiązek udowodnić swoje twierdzenia, a nie oponent ma poszukiwać dowodów na ich podważenie. Obowiązek ten jest jeszcze dodatkowo potęgowany przez samą religię poprzez tzw. obowiązek ewangelizacji. Tak więc propagowane są na kolejne pokolenia wypracowane przez wieki przekonania niepoparte żadnymi dowodami naukowymi. Przyjmując założenie, że to pomysłodawca wprowadzający nowe twierdzenie ma obowiązek udowodnienia jego prawdziwości widzimy dalsze tego konsekwencje. Najstarsze ślady kultu religijnego przedstawicieli naszego gatunku pochodzą z przed 95 tys. lat, początki samego tylko Homo Sapiens czyli już człowieka rozumnego datowane są na ok 300 tys. lat temu tak więc najpierw byliśmy niewierzący, co więcej dłużej byliśmy niewierzący niż wierzący. Zawsze też można rozbudować koncepcję Boga o niemożliwość jego udowodnienia. Wówczas brak dowodów staje się elementem wiary, swoistą cechą jego samego. Jeżeli powiem, że wierzę niewidzialnego Boga to fakt, że nikt go nie widzi będzie wspiera tą wiarę bo spełniona jest jego cecha, którą przyjęliśmy na samym początku. Zatem brak dowodów na niemożliwego do udowodnienia Boga jest potwierdzeniem jego cechy. Chociaż można by podejmować próby doszukiwania się nietzscheańskich inspiracji niniejsze opracowanie było w dużej mierze pisane pod wpływem m.in. prac amerykańskiego filozofa Daniela C. Dennetta oraz profesora Richarda Dawkinsa z Uniwersytetu Oksfordzkiego czy publicysty Sama Harrisa, którzy w swoich dotychczasowych publikacjach nie tylko krytykowali wyznawanie niczym nieudowodnionej wiary, ale prezentował postawę niezłomnego naukowca, który nieustannie poszukuje niepodważalnych dowodów na poparcie swoich tez. Podobnie jak i oni nie jestem w stanie przyjąć za ogólnie obowiązującą prawdę twierdzenia, które nie zostało wiarygodnie zbadane, potwierdzone i udowodnione. Nie ukrywam też, że spora część tej publikacji jak i jej podobnych zawiera jeszcze sporą dawkę twierdzeń, hipotez lub spekulacji stanowiących jednocześnie ciekawy punkt startowy wymagający dalszych badań i dociekań. Jeżeli nawet niewielka część stawianych tu hipotez znalazłaby swoje potwierdzenie to naprawdę mamy już nad czym się zastanawiać w kwestiach wiary. Czy zatem zagadnienia religii można poddać surowemu osądowi nauki? Czy poszczególne twierdzenia i dogmaty można wpleść w tryby bezdusznego wnioskowania i analizy uzyskanych wyników? Na styku religia i nauka dominuje przekonanie, że są to zupełnie rozdzielne obszary, że religii nie da się zweryfikować naukowymi metodami. Sprzeciw wobec takiego postawienia sprawy legł u podstaw dalszych rozważań tego opracowania. Religię da się i należy badać, a argumentów za tym dostarcza nam sama religia, która niejako wkracza w obszar nauki twierdząc o stanie faktycznym rzeczywistości. To religia poprzez opisy ze swoich świętych ksiąg podaje konkretne wydarzenia jako historyczne, jako zaistniałe na tym świecie. Morze czerwone w końcu miało rozstąpić się na tym świecie, a nie gdzieś w zaświatach. Jezus miał chodzić po tafli konkretnie określonego zbiornika wodnego. Tak więc jeżeli chcemy twierdzić, że tak właśnie było i podawać to jako fakt historyczny musimy poddać to weryfikacji. Sam kościół sięga do narzędzi naukowego poznania. W swoich procedurach bada w pełni naukowymi metodami cuda przypisywane kandydatom na przyszłych świętych. Jednocześnie wiara stała się już tak silnym, powszechnym i wpływającym na codzienne funkcjonowanie całych społeczeństw zjawiskiem, że wręcz nie może pozostawać poza obszarem naukowej weryfikacji. Jeżeli zgadzamy się z przyznaniem religii silnej roli w kształtowaniu bieżącej rzeczywistości od polityki poprzez kształtowanie prawa po stosunki międzyludzkie to musimy o niej możliwie jak najwięcej wiedzieć. Dodatkowo jeśli zgodzimy się z tym, że wielu ludzi wręcz osobiście doznaje objawień, bo oto ujrzą boską postać lub usłyszą głos przemawiający wprost do nich to już nie możemy twierdzić, że jest to poza zasięgiem i zainteresowaniem nauki. Ludzki mózg w swoich licznych połączeniach neuronowych odebrał uznany za „realny” dźwięk i obraz zatem jest to już jak najbardziej pole działań nauki. W dalszej części przedstawione zostaną różne wyniki badań ludzi, którzy na przestrzeni lat przyglądali się zagadnieniom wiary. Przykładając „szkiełko i oko” do tematu, który uznawany jest za tabu odkrywali różne nieznane nam tajniki tego zagadnienia. Dowiemy się, m.in. że uczucia duchowe można np. sztucznie wywoływać odpowiednio stymulując nasz mózg, przyjrzymy się również efektom pracy takich znakomitości świata nauki jak Sigmund Freud czy Karol Darwin. Poszukamy ponadto naturalnych, czysto biologicznych i ewolucyjnie uzasadnionych mechanizmów zdolnych do wytworzenia wierzeń. „Czy nie starczy, że ogród jest piękny? Czy muszą w nim jeszcze mieszkać wróżki?” Douglas Noël Adams\n Sam Harris, „Pejzaż moralny. W jaki sposób nauka może określić wartości”, CiS, Stare Groszki 2012, s. 28.  Podobne przekonanie głosił brytyjski filozof Bertrand Russell.  „Nie jest dla mnie powodem do chluby to, ze głoszę Ewangelie. Świadom jestem ciążącego na mnie obowiązku. Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii!” (Pierwszy List do Koryntian 9: 16).  Red. Tobias Daniel Webbler, „Czy przed Wielkim Wybuchem był Bóg? Argumenty naukowców i teologów”, PIW, Warszawa 2007, s. 102.\nI. Niewidzialny produkt „Niewykluczone, że w niektórych z tych doktryn tkwi ziarno prawdy, ale ich powszechna akceptacja wskazuje na brak intelektualnego rygoru i sceptycyzmu oraz na zastępowanie doświadczenia przez iluzje i marzenia”. Carl Edward Sagan Wiara, powtarzając za Billem Maherem, jest jak próba sprzedaży niewidzialnego produktu, podkreślenia wymaga jednak fakt, iż jest to bardzo udana próba. Nikt nigdy nie widział Boga ani nawet niepodważalnego dowodu na jego istnienie, a uznajemy go za postać istniejącą, a nawet świadomie kierującą naszym życiem. Postawa taka od wieków była wykorzystywana do zdobywania władzy, posłuszeństwa czy wreszcie majątków. Ów niewidzialny produkt, jaki jest nam oferowany w swoich podstawach zakłada ponoszenie kosztów dziś, aby zapewnić nam lepszą przyszłość po śmierci. Nie wiemy jednak jak wygląda owa przyszłość, jest to jedynie obietnica, której i tak nie możemy zweryfikować ani rozliczyć z niej osób ją składających. Jedyne, co jest w całym procesie realne i pewne to ów bieżący koszt, jaki trzeba ponieść, aby obietnica ta była nam dana. Co stoi za tym, że ludzie „kupują” tak niepewny niewidzialny produkt? W dużej mierze jest to strach, strach przed nieuniknioną wieczną karą, która nota bene jest równie prawdopodobna jak i obiecana nagroda. Opracowana na przestrzeni wieków krwawa i bolesna wizja kary ma za zadanie wzbudzać wątpliwość („a co jeśli to jednak prawda?”), a tym samym motywować do wiary „na wszelki wypadek” podobnie jak asekuracyjna wiara wynikająca ze słynnego Zakładu Pascala. Jest to typowa forma zabezpieczenia przed mało prawdopodobnym, ale niezwykle dotkliwym następstwem. Jeżeli do tego dodamy, że koszt nałożony na jednostkę w postaci udziału w obrzędach czy danin nie będzie wydawał się zbyt duży to tego typu zabezpieczenie zacznie funkcjonować przypominając nieco współczesne polisy ubezpieczeniowe gdzie koszt ponoszony przez wyznawcę stanie się odpowiednikiem składki wnoszonej do całego systemu. Zarówno w przypadku ubezpieczeń jak i religii sprzedawany jest niewidzialny produkt, i tu i tu przedmiotem obrotu jest swoista obietnica, zapewnienie pewnych zdarzeń w przyszłości. Różnica jest jednak taka, że każdy z nas osobiście zna kogoś kto „dostąpił” odszkodowania i nikogo kto zbawienia. U podstaw fenomenu wiary legło zatem mniej lub bardziej świadome działanie we własnym interesie. Jest to działanie ukierunkowane na zapewnienie sobie lepszej przyszłości po śmierci, co nosi przesłanki cynicznej gry we własnym interesie, a bieżący koszt ma teraz charakter inwestycji, której efektów spodziewamy się w późniejszym życiu. Przez całe życie bijemy pokłony przed różnego rodzaju bóstwami w nadziei, że coś na tym „ugramy” lub czegoś unikniemy. Tak interpretowana wiara nosi przesłanki zwykłej transakcji wymiennej czy też umowy zawartej z Bogiem, poprzez ziemskich pośredników, którzy w jego imieniu przyjmują profity, a my żyjemy w przekonaniu, że tą drogą zapewnimy sobie lepsze miejsce po śmierci. Jest to nic innego jak tylko podlizywanie się Bogu, od którego chcemy coś w zamian uzyskać. Wierzący robią zatem dobre uczynki, aby zagwarantować sobie zbawienie, ateiści robią dobre uczynki bezinteresownie. Czynienie dobra bezinteresownie, bez wizji nagrody, musi mieć w sumie wyższą wartość moralną. Strach i własny interes legły u podstaw wiary i funkcjonują tak samo przez wieki niosąc nadzieję, że kiedyś będzie nam lepiej i że mamy na to wpływ teraz. Czy zatem rujnowanie tej nadziei nie jest zbyt okrutne? Bo jak tu powiedzieć osobom cierpiącym, że nic ich już nie czeka, że to co mają to już wszystko, odebranie nadziei wydaje się niezwykle okrutne, ale czy złudna nadzieja i okłamywanie jest lepszym rozwiązaniem? A jeżeli uznamy, że mimo wszystko jest nam potrzebna nadzieja, jaką daje religia, pomimo braku jakichkolwiek dowodów na jej prawdziwość, to może powinniśmy otwarcie przyznać, że jest to nic innego jak tylko przydatne kłamstwo. Ale jeśli uznajemy religię jako przydatną to czy warto ją badać czy wręcz krytykować lub podważać? Pytanie to powinno jednak brzmieć inaczej. Czy nawet jeśli coś jest korzystne to czy z tego powodu mamy prawo na świadome fałszowanie rzeczywistości? Podczas licznych dyskusji z osobami wierzącymi niemal zawsze pada ten sam argument skali. Zakłada on, że przecież tyle osób wierzy, więc wszyscy oni nie mogą się przecież mylić. Otóż mogą się mylić, a skala rozprzestrzenienia się wiary nie jest tu żadnym argumentem. W historii świata mamy ogrom przypadków, w których ogół się mylił, a mniejszość miała rację. Kiedyś większość ludzi twierdziła, że Ziemia jest płaska, że Słońce krąży wokół niej, a morza zamieszkują potwory pożerające statki kupców. Przez wieki medycy wierzyli w skuteczność leczenia poprzez upuszczanie krwi. Współcześnie wiemy już, że niosło to za sobą raczej zagrożenie dla zdrowia i życia chorego. Poglądy te były uznawane za prawdziwe, a każdy, kto się z nimi nie zgadzał w najlepszym przypadku był uznawany za odmieńca. Nie zmienia to faktu, że w tych przypadkach większość po prostu się myliła, a sam argument skali nie może być traktowany jako ostateczny wyznacznik. Fakt rozprzestrzenienia się wiary można wytłumaczyć tym, że po prostu była ona potrzebna. Dawała nadzieję oraz odpowiedzi na pytania, na które współcześnie odpowiada nauka. Z jednej strony zaspokajała ciekawość udzielając prostych odpowiedzi na trudne pytania, na które dawniej człowiek nie mógł samodzielnie udzielić odpowiedzi, z drugiej zaś rozbudzała wizję lepszego jutra. Któż nie skusiłby się na taką perspektywę? Obrońcy wiary zaznaczają, że nie można tego porównywać, że religia odpowiada na inne kategorie pytań. Otóż nie, nie dość, że religia stawia twierdzenia o świecie fizycznym i o wydarzeniach podawanych jako historyczne to na nic tak naprawdę nie odpowiada bo każde jej twierdzenie ostatecznie i tak trzeba przyjąć na wiarę. Twierdzenie, że religia odpowiada na pytania, na które nie odpowiada nauka, typu „dlaczego?” i „po co?” autorytarnie wcześniej jednak zakłada, że w ogóle istnieje jakieś „dlaczego?” i „po co?” Wielość i różnorodność wyznań doprowadziła do powstania teorii „piekła nieuniknionego”. Pogląd ten zakłada, iż niezależnie od naszych czynów i sposobu życia wszyscy zostaną potępieni z prostego powodu. Wyznając jedną konkretną wiarę pozostajemy ateistami wobec pozostałych i w ten sposób, jako niewierzący wobec tysięcy różnych bogów powinniśmy trafić do ich piekieł. Upraszczając nieco opisywany model załóżmy, że istnieją tylko dwie religie chrześcijaństwo i islam. Będąc wyznawcą chrześcijaństwa pozostaję ateistą wobec islamu, a tym samym zasługuję na potępienie wg. tej religii. Wyznając islam, analogicznie pozostaję ateistą wobec chrześcijaństwa, więc powinienem trafić do chrześcijańskiego piekła. Rozwiązaniem wydawałoby się wyznawanie wszystkich możliwych religii, aby uniknąć tego przykrego losu. Otóż nie, gdyż w tym momencie pojawia się przykazanie ”nie będziesz miał bogów cudzych przede mną”, co niechybnie przyczyniłoby się do ukarania naszego hipotetycznego wyznawcy. Pojmowanie Boga jako absolutu jednego wobec wszystkich religii też w tej sytuacji nie pomaga, gdyż on sam na kartach Pisma Świętego mówi wprost o „innych bogach”. Tak, więc pogląd ten głosi, że niezależnie, co uczynimy los nasz może być tylko jeden, a my nie mamy wpływu nawet na to, w którym piekle wolelibyśmy się znaleźć. Przedstawiony tu problem mnogości religii przypomina raczej wielką loterię gdzie nieświadomi swojej przyszłości musimy wybrać jedną z pośród wielu dostępnych religii, by potem u bram raju usłyszeć, — Przepraszam, ale pomyliłeś się, wybrałeś nie to wyznanie, żegnam. Przypomina to wprawdzie wielką loterię, ale możliwości wyboru jest znacznie więcej, co obniża nam prawdopodobieństwo dokonania „właściwego wyboru”. Podjęcie przemyślanej, świadomej decyzji jest też ograniczone obszarem kulturowym, w jakim się urodzimy. Jaką możliwość swobodnego wyboru religii ma człowiek urodzony w państwie wyznaniowym, w którym dominuje jedna religia? Bierze on zatem udział we wspomnianej wcześniej wyznaniowej loterii z narzuconym mu przez otoczenie losem. Potrafimy nawet z pełnym przekonaniem bronić trafności tego „wyboru” będąc jednocześnie świadomym, że gdybyśmy się tylko urodzili np. w Iraku, Indiach czy Pakistanie z równie silnym przekonaniem bronilibyśmy trafności wyboru zupełnie innego systemu wierzeń. Człowiek jest zatem ateistą bo taki jest jego wybór, jeżeli jest jednak katolikiem, muzułmaninem czy buddystą to głównie dlatego, że takie jest jego położenie geograficzne. Jest to nieco prześmiewczy obraz podejścia do religii, ale skutecznie obrazujący absurd, w jakim żyjemy, jaki został nam wpojony i prawdopodobnie przekażemy go kolejnym pokoleniom. Wspomniany już Richard Dawkins porównał ten proces do wirusa, który jest przekazywany na kolejne pokolenia, klasyfikując je i przypisując do poszczególnych grup. Zarażanie tym „wirusem” trwa i nic nie wskazuje na to, aby cokolwiek miało go zatrzymać. Zauważmy jak przebiega ten proces w przypadku katolicyzmu. Leżące u podstaw chrześcijaństwa Stary i Nowy Testament różnią się zasadniczo poziomem abstrakcyjności. Pomijam fakt, że zarówno Stary i Nowy Testament opisują wydarzenia irracjonalne i w żaden sposób nieudowodnione. Stary Testament opisuje jednak wydarzenia znacznie bardziej abstrakcyjne jak stworzenie świata w sześć dni czy fakt przeżycia człowieka przez trzy dni wewnątrz wielkiej ryby. Nowy Testament skupia się na życiu i nauczaniu Jezusa Chrystusa momentami tylko opisując cudowne wydarzenia jak chodzenie po wodzie czy rozmnożenie pokarmów. Są to irracjonalne wydarzenia, które pozornie wydają się bardziej „prawdopodobne”. Jak do tego zatem podchodzi się w systemie edukacji? Otóż lekcje religii we wczesnych klasach szkoły podstawowej skupiają się właśnie na „bardziej abstrakcyjnym” Starym Testamencie, wykorzystując w ten sposób naiwność małych dzieci ich nieznajomość innych nauk przyrodniczych, łatwowierność oraz zaufanie, jakim darzą autorytet nauczyciela. W kolejnych latach, gdy uczeń przestaje już tak bezkrytycznie wierzyć w każde słowo, zaczyna być krytyczny wobec świata, a jednocześnie zaczyna posiadać wiedzę z innych dziedzin, nauka religii stopniowo przechodzi w kierunku Nowego Testamentu. Testamentu opisującego wydarzenia, które łatwiej uznać za fakty historyczne. W tym miejscu często padają głosy, że to był Stary Testament, a Nowy to wszystko zmienił. Słyszymy, że Stary Testament Wprawdzie jest nieco „magiczny” i niezwykle krwawy, ale mamy też Nowy, który łagodzi wcześniejszy przekaz. Podstawą wiary jest jednak Słowo Boże jako całość, a nie Stary czy Nowy Testament rozdzielnie. Nowy Testament nie jest aneksem znoszącym zapisy Starego. Jak bowiem mielibyśmy traktować w takim przypadku np. 10 przykazań, które pochodzą ze Starego Testamentu? Jest to zapewne przemyślana strategia indoktrynacji, nastawionej w końcu na efekt, jakim jest pozyskanie bezkrytycznego wyznawcy. Zastanawiam się jak wyglądałaby lekcja religii gdyby odwrócić opisane wyżej relacje i np. licealistom przedstawić biblijny opis stworzenia świata czy rozstąpienie się Morza Czerwonego? Mogłoby się to spotkać ze sceptycyzmem, dodatkowymi pytaniami, wątpliwościami. Wyszłyby na jaw oczywiste sprzeczności z wiedzą pozyskaną z nauk przyrodniczych. Ostatecznie trzeba przyznać, że żadna wiara nie posiada naukowo potwierdzonych podstaw, a mimo to rości sobie prawa od kształtowania naszej rzeczywistości od wymiaru sprawiedliwości poprzez podatki czy medycynę po kształcenie dzieci. Skutkuje to ciągłą chęcią organizowania życia innych osób wg własnych przekonań. Czy mamy do tego prawo? Czy jeden człowiek może mówić innemu jak ma żyć? Wydawałoby się, że odpowiedź powinna być negatywna, a jednak rzeczywistość jest odmienna. Osoby wierzące wpływają na polityków, by ci kształtowali naszą codzienność wg ich wizji świata. Stąd biorą się konflikty wokół praw homoseksualistów, obecności religii w szkołach, obecności symboli religijnych w urzędach, odwołań w konstytucji czy w końcu finansowania kościołów. Jesteśmy świadkami jak jedna grupa usiłuje kształtować prawo dotyczące wszystkich, również tych, którzy do niej nie należą, zamiast pozostawić pewną dozę wolności oraz prawa o decydowaniu o sobie. Pamiętajmy, że stan prawny mamy jeden, a sumień wiele. Obserwując dzisiejszy świat można zauważyć, że religia, a raczej religie przekształcają się stopniowo w coś na kształt firm świadczących podobne usługi i wzajemnie konkurujących o klientów — wiernych. Nieśmiało słyszalne stają się przy tym głosy, iż tego typu konkurencja w efekcie dąży do wzbogacenia oferty poszczególnych wyznań, a tym samym i całego „rynku religijnego”. Czy w ogóle możemy mówić o religii w kategoriach z pogranicza ekonomii i marketingu? Być może pod względem praw, jakimi się kieruje nie różni się ona od innych produktów oferowanych nam przez rynek każdego dnia. Pierwszym specjalistą od marketingu religijnego okazał się już sam Apostoł Paweł. Podjął on bowiem na samym początku funkcjonowania nowej wówczas religii dość istotne z punktu widzenia pozyskiwania nowych wiernych decyzje. Zadecydowano wówczas o rezygnacji z nakłaniania nowych współwyznawców do niektórych zasad prawa mojżeszowego. Rezygnacja z takich tradycji jak obrzezanie mężczyzn czy wyłączenie niektórych rodzajów potraw uczyniły religię mniej kłopotliwą, a tym samym łatwiejszą do upowszechnienia. Kosztem złamania niektórych kłopotliwych nakazów i zakazów udało się dopasować religię do „wymagań rynku”. Niemal do złudzenia przypomina to wyścig czysto komercyjnych marek w walce o klienta, a w tym przypadku o wiernego. Znane są już przypadki, gdy świątynie różnych wyznań rozpoczęły proces ubiegania się o certyfikaty ISO, aby potwierdzić wysoką, jakość swojego systemu zarządzania. Czy można to już uznać za działania o charakterze marketingowym? To zależy, do czego w dalszym etapie uzyskany certyfikat posłuży. Jeżeli stanie się on elementem nawoływania czy wręcz pozyskiwania nowych wiernych to mamy do czynienia z marketingiem w najczystszej postaci. Mistrzami marketingu religijnego są amerykańscy teleewangeliści, którzy całymi godzinami mogą naprzemiennie grozić, straszyć, błagać, obiecywać i zachęcać dopóki przesuwający się u dołu ekranu numer rachunku bankowego nie zostanie zasilony odpowiednią sumą datków. Rozgorączkowany tłum wiernych w studio traktuje ich jak celebrytów co ci skutecznie podtrzymują kolejnymi płomiennymi kazaniami. Do historii już przeszło oświadczenie amerykańskiego teleewangelisty Orala Robertsa, który oświadczył iż „Bóg weźmie go do siebie” jeżeli nie uda mu się zebrać datków na kwotę 8 milionów dolarów. Kontrowersyjne działania amerykańskich teleewangelistów można nazwać „lokalnym epizodem”. Świat wiary często jednak dystansuje się od takich naciągaczy woląc nie epatować tak otwarcie ze swoimi oczekiwaniami czy potrzebami. Zdaniem profesora zarządzania komunikacją Alexandra Moutchnik z Akademii Media Design w Monachium Kościół jest w stanie wytworzyć i wytwarza różnego rodzaju, powiązane z nim i „dobrze sprzedawane” mniejsze marki, jak np. Światowe Dni Młodzieży. W czasie tych dni następuje z jednej strony spotkanie młodych z papieżem, z drugiej zaś religia upowszechniana i umacnia jest w umysłach zgromadzonych. Społeczność międzynarodowa już dawno zauważyła ten proces, podjęto nawet próby formalnej klasyfikacji oferty religijnej. Światowa Organizacja Handlu prowadzi Centralną Klasyfikację Produktów, w której znajdują się wszystkie oferowane na rynku produkty i usługi. Na kartach tej klasyfikacji znajdujemy pozycję „usługi religijne” z dalszym podziałem na konkretne typy usług. Świadczy to o tym, że rynek usług religijnych jest zauważalny na szczeblu międzynarodowym, co więcej może nawet stanowić istotną część gospodarki. Fakt postrzegania Kościołów jako usługodawców w połączeniu z ich aktualną pozycją rynkową może w konsekwencji wpłynąć na ich strategię działania względem innych wyznań i samych wiernych. Małe związki wyznaniowe chcące konkurować z wielkimi religiami muszą prowadzić bardziej intensywną i wielokanałową akcję marketingową. Stąd też biorą się różne formy marketingu religijnego za pośrednictwem np. mediów elektronicznych. Jest to jednak mało zróżnicowany produkt, obrzędy religijne w wielu Kościołach wyglądają podobnie, trudno zatem konkurować na tym polu. Siła marketingu skupia się często na innych aspektach jak autorytet czy entuzjazm jakiegoś lokalnego duchownego, jednorazowe lub cykliczne, dobrze rozpropagowane akcje i wydarzenia np. festyny, koncerty religijne czy pielgrzymki. Problemem dla marketingu religii jest sam produkt, którego nie można pokazać, jest nim bowiem zbawienie. Trudno jest zareklamować „niewidzialny produkt”, to jest jedynie forma obietnicy, pewnych wydarzeń po śmierci, których nie może zweryfikować ani sam kupujący ani nawet sprzedający. Nie możemy w reklamie telewizyjnej przedstawić uśmiechniętych klientów zachwalających zbawienie oferowane przez konkretne wyznanie. Skąd zatem mamy mieć pewność, że wybieramy produkt pewny i dobrej, jakości skoro sam sprzedający jeszcze go nie wypróbował? Uwzględniając przy tym ograniczoną możliwość wyboru religii, dochodzimy do wniosku, że wolność wyznania to trochę teoretyczna swoboda wyboru. Większość wierzących jest członkami wyznania, w którym się urodzili, podobnie jak są użytkownikami języka, w którym się wychowali. Późniejsze prawo do odstąpienia od lokalnej religii, czy zamiana na inną, ograniczone jest różnego typu społecznymi, lub wręcz prawnymi obostrzeniami, których skrajnym wyrazem jest podejście do tego tematu w państwach czysto wyznaniowych. „Za grobem nie znajdą niczego oprócz śmierci. Ale powinniśmy trzymać to w tajemnicy i dla ich własnego dobra łudzić ich nagrodą niebios i życiem wiecznym”. Fiodor Dostojewski „Bracia Karamazow” W praktyce częściej obserwujemy stopniowe odchodzenie od religii poprzez zaniedbywanie nakładanych przez nią obowiązków, by w konsekwencji całkowicie z niej zrezygnować, niż świadoma z niej rezygnacja lub przejście do całkiem nowego wyznania. Zauważalna jest również praktyka polegająca na celebrowaniu zachowań postreligijnych tzn. pierwotnie wywodzących się z religii lecz obecnie luźno lub wcale już z nią niepowiązanymi np. halloween czy hojny św. Mikołaj. Wraz ze stopniowym obniżaniem znaczenia religii w codziennym życiu znacznie łatwiej jest nam porównywać ją do produktów, których zamiana i tym samym dopasowanie do indywidualnych potrzeb jest znacznie łatwiejsze. Ostatecznie i tak każda religia obiecuje, że uwolni człowieka. Żadna jednak nie planuje uczynić tego za jego życia. Socjolog Jochen Hirschle z Uniwersytetu w Innsbrucku uważa jednak, że linia podziału, a tym samym i walka konkurencyjna przebiega w nieco innej płaszczyźnie. To nie wyznania konkurują między sobą, a raczej wszystkie razem walczą z laicyzującym się światem o zahamowanie procesów odejścia od religii, jako takiej. W czasach, gdy kino, pub czy teatr stały się skuteczną i nierzadko ciekawszą alternatywą dla spędzania swojego czasu kościoły stały się jedynie jedną z wielu opcji spędzenia niedzielnego popołudnia. W praktyce wyznania mają swoich konkurentów na dwóch płaszczyznach. Z jednej strony są to właśnie inne wyznania odbierające sobie nawzajem wiernych, z drugiej zaś laicki świat konsumpcji, który skutecznie odciąga ludzi od mało atrakcyjnego współcześnie świata religijnego umartwienia. Pierwsi podróżnicy przywozili ze swych wypraw liczne opowieści o niewiarygodnych stworzeniach, których to istnienia rzekomo byli świadkami. Słuchacze często łaknący wiedzy o świecie przyjmowali ich słowa na wiarę. W końcu mieli „wiarygodne” źródło informacji z pierwszej ręki. Podróżnik był zatem traktowany niemal jak współczesny ekspert w danej dziedzinie, jego słowa były wystarczającym potwierdzeniem, że tak jest. Brak wiedzy o świecie, z którą można by porównać owe opowieści sprawiał, że było to jedyne źródło informacji. Sytuacja zmieniła się dopiero w momencie, kiedy pozostali również zaczęli podróżować, co pozwalało na dokonanie weryfikacji zasłyszanych opowieści. Ludzka wyobraźnia podsycana opowieściami innych fantastów, a niekiedy i własnymi doświadczeniami prowadziła do kreowania coraz to bardziej niezwykłych hipotez. Odnalezienie czaszki dinozaura mogło przyczynić się do powstania opowieści o smokach, wspomnienie zmarłego w śnie mogło lec u podstaw wymyślenia zaświatów i życia po śmierci. Kreowano w ten sposób nowatorskie teorie, które często wygłaszane przez autorytety wdzierały się w ludzką świadomość, gdzie uznawane były za pewnik. Człowiekowi, w kontekście braku wystarczających informacji, dosyć łatwo przychodziło akceptowanie twierdzeń niepopartych żadnymi badaniami. Kiedyś przejawiało się to wiarą w przedziwne potwory, magię czy duchy i bóstwa. Dziś, kiedy uważamy się już za światłe społeczeństwo i jednoznacznie odrzucamy stare zabobony nadal dosyć często wbrew logice wczytujemy się w horoskopy lub zawierzamy niepotwierdzonym zabiegom medycyny alternatywnej. Wiele kultur poważnie podchodziło do zagadnień czarów i magii, a obecnie przyzwyczailiśmy się do obecności w przestrzeni publicznej znawców astrologii i zawodowych wróżbiarzy. Nasza zdolność do magicznego pojmowania świata została ukierunkowana w stronę przeróżnych teorii spiskowych lub chorobliwego zawierzenia przesądom. Sportowiec na ważne zawody założy swoją szczęśliwą koszulkę, a student zabierze na ważny egzamin swój szczęśliwy długopis uważając przy tym, aby po drodze nie napotkać czarnego kota (na marginesie można by zwrócić uwagę, że jeżeli Bóg przyczynia się do wygranej sportowca to w taki sam sposób przyczynia się do przegranej kogoś innego). Cóż są ludzie, którzy są święcie przekonani, że Elvis Presley żył w ukryciu jeszcze długo po roku 1977 kiedy to ogłoszono jego śmierć lub wręcz relacjonują swoje porwanie i pobyt na statku kosmitów. 30 października 1938 roku nowojorska stacja radiowa CBS nadała słuchowisko będące adaptacją powieści Georga Wellesa. Powieść „Wojna światów” opublikowana pod koniec XIX wieku opisywała inwazję Marsjan na Anglię lecz na potrzeby słuchowiska zmodyfikowano ją tak, aby inwazja odbyła się w Stanach Zjednoczonych. Efekt w pełni zaskoczył radiowców. Pomimo jasnego komunikatu na początku audycji, iż jest to jedynie adaptacja powieści oraz niezwykle fantastycznych opisów strzelających laserami kosmitów z czułkami w panikę wpadło tysiące Amerykanów. Na posterunkach policji i w siedzibie radia rozdzwoniły się telefony, ludzie zaczęli porzucać domy i uciekać w popłochu, doprowadzając do zablokowania głównych dróg wylotowych. Inni uzbrojeni w strzelby zaczęli wypatrywać najeźdźców. Pomimo, że żadnej inwazji nie było to znaleźli się nawet świadkowie, którzy zapewniali, że widzieli te „potwory”. Historia z fantastycznym słuchowiskiem radia CBS pokazuje, jak łatwo poddajemy się sugestii i wierzymy, a nawet widzimy coś czego nie ma. Przypadek ten był później wielokrotnie analizowany przez różnej maści psychologów i socjologów, którzy chcieli dowiedzieć się jak to możliwe, że tak wielu ludzi uwierzyło w wydawałoby się dość abstrakcyjne treści. Zapewne istotną rolę odegrał tu autorytet radia, które w latach 30 uchodziło za rzetelne źródło informacji. Zresztą do dziś dużo łatwiej jest nam przyjąć za pewną i rzetelną informację podaną np. w telewizji. Nasza wrodzona podatność na zawierzane autorytetom oraz zdolność do magicznego pojmowania świata była niejednokrotnie wykorzystywana przez różnych hochsztaplerów i oszustów, a czasem i zwykłych kawalarzy. Mechanizm zawierzania autorytetom wykorzystała w roku 1966 brytyjska telewizja BBC emitując w prima aprilis reportaż z farmy uprawiającej … spaghetti. Co istotne dla całej sprawy prezenterem był Richard Dimbleby czyli dziennikarz stacji, który zajmował się do tej pory jedynie poważnymi relacjami, nigdy nie żartujący na antenie i prezentujący rzetelne dziennikarstwo. Wizerunek dziennikarza zajmującego się wyłącznie najważniejszymi sprawami i relacjonującego dotychczas wyłącznie najistotniejsze wieści ze świata tak dalece wpisał się w świadomość brytyjskich telewidzów, że w żadnym wypadku nie wyobrażali oni sobie Richarda żartującego. Zadziałał mechanizm autorytetu. Stąd też tak wielu telewidzów uwierzyło mu gdy z pełną powagą relacjonował sposób uprawy spaghetti, wskazywał na najczęściej atakujące je szkodniki oraz tłumaczył dlaczego makaron dorasta zawsze do tej samej długości. Efekt byłby zapewne inny gdyby zamiast poważnego reportera z podobnym reportażem wystąpił np. komik Alfred Hawthorne Hill. Na szczęście w tym przypadku ludzka naiwność została wykorzystana jedynie dla niewinnego żartu. Jak powiedział niegdyś Mark Twain „1 kwietnia jest dniem, w którym przypomina się nam, kim jesteśmy przez pozostałe 364 dni”. Nie zawsze jednak nasza naiwność wykorzystywana jest w tak nieszkodliwy sposób. Przeróżni uzdrowiciele potrafią sprzedać ludziom złudzenie poprawy ich losu. Sprawiają wrażenie, że posiedli jakieś nadprzyrodzone zdolności, w które my poprzez naszą podatność na magiczne pojmowanie świata wierzymy. Przykładów różnych uzdrowicieli znajdziemy niezwykle dużo, rzadko jednak udaje się im jednoznacznie wykazać oszustwo jakim się posługują. Sztuki tej udało się dokonać jednej z ekip telewizyjnych, która w latach 1975 — 1977 nagrywała reportaż o działających głównie w Brazylii i na Filipinach uzdrowicielach „chirurgach”. Zyskali oni spore uznanie wśród lokalnych społeczności, w których działali. Ludzie ci bez żadnej wiedzy medycznej, ani nawet bez żadnych narządzi dokonywali skomplikowanych zabiegów chirurgicznych. Na oczach świadków wsuwali rękę w brzuch chorego po czym wyjmowali ją zakrwawioną wraz z wyrwanym guzem. Po ranie nie było żadnego znaku, żadnej blizny, a niezdezynfekowana ręka „chirurga” nie dokonywała żadnych zakażeń. Blizny oraz zakażeń oczywiście nie mogło być bo nie było też samego zabiegu. Lokalna społeczność w pełni jednak zawierzała magicznym zdolnościom uzdrowicieli. Jak bowiem mogli inaczej sobie wytłumaczyć to co widzieli? Automatycznie wyjaśniali to czego nie rozumieli zdolnościami nadprzyrodzonymi. Nieco bardziej sceptyczna ekipa telewizyjna podejrzewając szwindel założyła, że jest to głównie dopracowana gra aktorska uzdrowiciela oraz zwinne ręce, które jedynie sprawiały wrażenie jakby zagłębiały się we wnętrznościach chorego. Lokalna społeczność wierzyła jednak w magiczną moc „chirurga” jeszcze długo po tym jak ekipa telewizyjna w tajemnicy przed nim wykradła i przebadała tkani wyjęte z pacjenta wykazując, że były to m.in. elementy organów kurczaka, a krew pochodziła od krowy. O sile naszej podatności na magiczne i irracjonalne myślenie niech zaświadcza fakt, że przejawia się ona nie tylko w działaniach pojedynczych osób ale i instytucji czy państw. Znane są przypadki kiedy to policja w poszukiwaniu zaginionej osoby uciekała się do pomocy zawodowych jasnowidzów. Na kartach historii zapisał się epizod z II Wojny Światowej kiedy to Niemcy przy wsparciu astrologa Karla Ernsta Krafta starali się przewidzieć dalsze losy wojny. Alianci robili w tym czasie dokładnie to samo odwołując się do wróżbiarza Louisa de Wohla. Obaj panowie dostarczali swoim mocodawcom wróżby i przepowiednie zgodne z ich oczekiwaniem, przewidując zwycięstwo odpowiednio Niemiec i Aliantów. Dowodem na wiarygodność wszelkich tego typu „magów” niech będzie fakt, iż ufundowana przez Jamesa Randiego i współtworzony przez niego Komitet ds. Badań Naukowych Zjawisk Paranormalnych nagroda w wysokości 1 mln dolarów przeznaczona dla każdego kto metodami naukowymi, w wiarygodny sposób udowodni dowolne zjawisko paranormalne jeszcze nigdy nikomu nie została przyznana. Na tle tych wszystkich hochsztaplerów religia wcale nie wydaje się być bardziej wiarygodna ani bardziej potwierdzona. Nie przeszkadza to jej jednak prezentować się, jako poważna nauka, a przekazywanie jej dzieciom sugeruje, że opiera się ona na faktach historycznych i naukowych. Czy jest w tym wszystkim jeszcze miejsce na racjonalne myślenie? Zbyt mało racjonalizmu skazywałoby nas na życie w „magicznym świecie” gdzie naukowiec i kapłan znaczyłby zapewne to samo, a większość zagadnień tłumaczono by cudami lub tzw. Boską interwencją, co prowadziłoby do cywilizacyjnej śmierci. Skrajny racjonalizm jest z kolei punktem nieosiągalnym, to forma utopii lekceważąca sporą część ludzkiej świadomości skłaniającej nas do owego magicznego myślenia. Nie powinniśmy zatem walczyć z którymkolwiek ze sposobów myślenia, powinniśmy raczej dbać o ich optymalny dobór tak, aby nie popaść w niebezpieczną skrajność. Religie utrwalając się i upowszechniając przechodziły wiele etapów, by w konsekwencji uzyskać sukces i utrwalić się na stałe w świadomości ludzi. Najlepszym sposobem wiernego przekazywania treści wiary jest pismo i jako takie legło u podstaw licznych kultów. Wcześniej jednak treści te były przez wiele pokoleń przekazywane wyłącznie ustnie. Jak zatem zapewnić przetrwanie treściom, które nie doczekał się jeszcze wiarygodnej formy utrwalenia i przekazu? Najlepiej poprzez wielość kopii. Gdy mamy do dyspozycji tylko jeden zegarek to nie wiemy czy działa on prawidłowo, czy się minimalnie śpieszy czy późni. Gdy mam dwa zegarki to wiemy, że działają prawidłowo gdy oba wskazują tę samą godzinę, lecz gdy pojawia się różnica to nie wiemy który śpieszy, a który późni. Gdy mam do dyspozycji trzy zegarki i jeden wskazuje inną godzinę niż dwa pozostałe to wiemy, że to właśnie on zawiódł bo niezwykle mało prawdopodobne jest, aby dwa pozostałe zepsuły się w ten sam sposób i pokazywały tą samą błędną godzinę. W ten sam sposób przekazuje się rytuały religijne poprzez zwielokrotnienie. Jeżeli ja nie pamiętam kroków tańca lub słów świętej pieśni (a nie ma jeszcze spisanych rytuałów ani śpiewników) to z pewnością w grupie tancerzy lub śpiewaków znajdę kogoś u kogo będę mógł skorygować swoją niewiedzę. Stąd też tak wiele religii wypracowało w swoich kultach różne formy zbiorowych obrzędów. Aby uspójnić dalsze rozważania należałoby doprecyzować pojawiające się gdzieniegdzie, ale za to konsekwentnie pojęcie racjonalności. Racjonalizm to cecha kierująca nasze poczynania w stronę działań zwiększających prawdopodobieństwo osiągnięcie wyznaczonego celu. Zgodnie z tym założeniem podejmujemy nieustannie cały szereg decyzji, które w naszym przekonaniu są racjonalne. Podejmowane decyzje mogą być jednak dalece zróżnicowane, zakładając tożsamość celów możemy do nich dążyć różnymi drogami, a decyzja o jej wyborze będzie uzależniona od posiadanej wiedzy oraz dostępnych środków. Tym samym wszelkie działania prowadzące do uzyskania obranego celu będzie można uznać za racjonalne i odwrotnie wszelkie inne działania będzie można określić, jako nieracjonalne. Kontynuując tego typu rozważania można dojść do wniosku, iż wszelkie działania wywodzące się z nieracjonalnych przekonań same stają się nieracjonalne. Ideałem racjonalnego postępowania jest rozstrzyganie sporu pomiędzy przeczuciami, nagłymi bodźcami zmysłowymi, a rozumem na rzecz tego ostatniego. Bezbłędne rozumowanie winno zatem wieść prym nad naszymi przeczuciami, a w przypadku sprzecznych komunikatów racjonalny umysł powinien odrzucić swoje przeczucia całkowicie uznając je za mylące lub zakłócające obraz. Do podobnego konfliktu dochodzi na płaszczyźnie religijnej. Z jednej strony słyszymy, czujemy, że jest ktoś nad nami, a z drugiej rozum „krzyczy” wręcz by to zbadać i udowodnić. Racjonalny umysł odrzuca jednak wszelkie twierdzenia oparte jedynie na niepotwierdzonych przesłankach. Wszelkie próby łączenia obu tych nurtów myślowych, z uwagi na znaczące różnice między nimi, skazane są na niepowodzenie. Nauka dostarcza twierdzeń zweryfikowanych pod kątem ich prawidłowości, wykorzystując przy tym surowe zasady dochodzenia prawdy oraz poprzez wielokrotną weryfikację uzyskanych wyników. Badacze dokonują prób obalenia własnych twierdzeń, poszukują w nich dziur i uchybień. Działania te czynione są przez cały czas prac nad nowym twierdzeniem, ale również i później, tj. po jego uznaniu przez świat nauki. Procedura weryfikacji naukowej zakłada wielokrotne obserwowanie badanego obiektu w zróżnicowanych warunkach, by możliwe było wyciągnięcie jak największej ilości wniosków. Jeżeli badana hipoteza przetrwa ową procedurę oraz wielokrotne próby podważenia uzyskanych w ten sposób wyników, wnioski końcowe mogą być upublicznione i poparte autorytetem nauki. Ogłoszenie wyników badań nie jest jednak końcem prac w tym obszarze, w każdym momencie wyniki mogą być podważone i obalone przez kolejne pokolenia badaczy. Przekonania religijne zupełnie nie odnajdują się w tak surowej procedurze weryfikacji. Nie ma tu bowiem miejsca na przyjmowanie czegokolwiek na wiarę czy bezkrytycznie. Metoda naukowa eliminuje przyjęte z góry wyobrażenia i zastępuje je stopniowym dochodzeniem do prawdy. Krytyka w religii traktowana jest w najlepszym przypadku, jako nietakt, a sam krytyk porównywany niemalże do heretyka. Wręcz przeciwnie wygląda to w świecie nauki, krytyka jest tu niezbędna do odkrywania i sięgania coraz dalej w niezbadanych jeszcze obszarach. Każde twierdzenie naukowe, które posiadałoby tyle dowodów potwierdzających jego prawdziwość co religia, w warunkach surowej naukowej weryfikacji uznane by było za błędne. Cechą wspólną wszystkich systemów religijnych jest jednak jawna i wyraźna różnica pomiędzy poziomem pewności wyznawców, a stopniem udowodnienia prawdziwości podstaw tej wiary. Dochodzi zatem do wyraźnego zaburzenia racjonalnego myślenia, kiedy to jesteśmy w stanie twierdzić o prawdziwości zdarzeń i postaci, na których istnienie nie mamy żadnego dowodu. Brak dowodu nie staje się tu zatem żadną podstawą do zmiany swoich przekonań. Cechą charakterystyczną wszelakich wierzeń religijnych jest ogromna dysproporcja pomiędzy ogromnym przekonaniem o ich prawdziwości, a nikłym stopniem ich udowodnienia. Tą dysproporcję zapewne miał na myśli Bertrand Russell gdy mówił „Nigdy nie umierałbym za swoje przekonania, bo mogę się mylić”. Twierdzenie, że zarówno w nauce, podobnie jak i w religii jesteśmy skazani na zawierzenie przekonaniom głoszonym przez autorytety również nie jest prawdziwe. Przewaga nauki jest taka, że ostatecznie każde twierdzenie jesteśmy w stanie sami zweryfikować. Będzie to oczywiście wymagało poświęcenia znacznej ilości czasu i wysiłku, ale sfera ta nie jest przed nikim ostatecznie zamknięta. Zawierzenie naukowcom wywodzi się raczej z kwestii praktycznych, samodzielne weryfikowanie wszystkich twierdzeń byłoby bowiem niezwykle praco i czasochłonne, lecz wiedza ta jest ogólnodostępna i nie skrywa się za żadną niepojętą tajemnicą. Można zatem zawierzyć twierdzeniom naukowym „na słowo” mając w świadomości fakt, iż gdyby były one błędne z niezwykłą ochotą zostałyby one podważone przez całą rzeszę innych naukowców. Naukowcy niejako „patrzą sobie na ręce” doszukując się błędów w twierdzeniach kolegów i wytykając je, jeżeli tylko nadarzy się okazja. Wierzymy zatem naukowcom bo wiemy, że całe ich rzesze, a czasem i pokolenia robiły wszystko by wykazać błędy twierdzeń naukowych i im się to nie udało. Widzimy zatem, że przyjmowanie za pewnik twierdzeń naukowców nie jest tożsame z bezkrytycznym przyjmowaniem słów kapłanów. Nauka ma bowiem dwie fascynujące cechy, są nimi samonadzór i samonaprawa. Powyższe rozważania najlepiej kwitują słowa Giordano Bruno, człowieka którego życiorys najdobitniej ukazuje konflikt pomiędzy wiarą, a nauką: „Ignorancja i arogancja to dwie nierozłączne siostrzyce. Kto chce w prawidłowy sposób rozumować powinien umieć się odzwyczaić od przyjmowania czegokolwiek na wiarę. Przyzwyczajenie się do wierzenia jest największą przeszkodą poznania naukowego”.\n Wypowiedź z filmu „Wiara czyni czuba” z 2008 roku.  Stuart Gordon, „Księga oszustw”, Amber, Warszawa 1996, s. 301 — 302.  Jak śluby, chrzty czy pogrzeby.  Ibidem, s. 323 — 326.  Ibidem, s. 251  Ibidem, s. 253 — 255.  Ibidem, s. 96.\nII. Prawdopodobne początki „Ateistą jestem z powodów moralnych. Uważam, że twórcę rozpoznajemy poprzez jego dzieło. W moim odczuciu świat jest skonstruowany tak fatalnie, że wolę wierzyć, iż nikt go nie stworzył!” Stanisław Lem Niepewność, jaką spotykamy w tytule tego rozdziału obrazuje przypuszczalny charakter początków religii. Możemy się wprawdzie domyślać jak to się wszystko zaczęło, ale do pewności nam jeszcze daleko. Archeologia dostarcza nam podstaw do tego by wyciągać wnioski i formułować teorie o początkach religii. Możemy dotrzeć do pierwszych symboli, czy przedmiotów wykorzystywanych w obrzędach, ale czy poznamy kiedyś, co myśleli ówcześni ludzie o otaczającym ich świecie? Co popchnęło ich do opracowania skomplikowanych systemów wierzeń? Tego możemy się obecnie jedynie domyślać. Darmowy fragment\n Daniel C. Dennett, „Odczarowanie. Religia jako zjawisko naturalne”, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2013 s. 153. Darmowy fragment\nIII. Naturalne źródła wiary Darmowy fragment\n Daniel C. Dennett, op. cit., s. 175 — 176. Darmowy fragment\nIV. Religijny plagiat Darmowy fragment\n Świątynia poświęcona bogu Mitrze. Darmowy fragment\nV. Oficjalne prawdy Darmowy fragment\nVI. Fenomen wiary Darmowy fragment\n Robert M. Sapolsky, „Świat nauki”, październik 2012 nr 10 (254), s. 27. Darmowy fragment\nVII. Słowo spisane Darmowy fragment\n Richard Dawkins, „Bóg urojony”, op. cit., s. 285. Darmowy fragment\nVIII. Rachunek sumienia Darmowy fragment\nIX. Następstwa Darmowy fragment\n Richard Dawkins, „Bóg urojony”, op. cit., s. 30. Darmowy fragment\n Badania Fundacji Bertelsmanna z 2013 roku oraz „Świat nauki”, styczeń 2014 nr 1 (269), s. 74. Darmowy fragment\nDodatek nr 1. Kontrowersyjne fragmenty Biblii Darmowy fragment\nDodatek nr 2. Fragmenty ewangelii apokryficznych Darmowy fragment\n ks. Marek Starowieyski (red.), Apokryfy Nowego Testamentu, tom I, Ewangelie apokryficzne Opowiadania o Jezusie, Maryi, Józefie i Janie Chrzcicielu, Wydawnictwo WAM 2003. Darmowy fragment\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Odczarowanie-ebookRO/p02039506i020" target="_blank" title="Odczarowanie [Marek Morawski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Odczarowanie [Marek Morawski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


11. Grand Prix Polski Par 2010\nstatystyka dotychczasowych turniejów,\n1. "Budimex Grand Prix Polski Par rozgrywane będzie jako cykl 14 turniejów w wybranych imprezach z Jednolitego Kalendarza Sportowego 2010 PZBS:\n2. Turnieje eliminacyjne rozgrywane będą metodą małych 5-stolikowych sektorów na powielanych rozdaniach. Sektory mogą być krótsze, bądź też turniej może zostać rozegrany pełnym barometrem.\n3. Liczba rozdań w turnieju eliminacyjnym wynosi 50.\n4. Turnieje eliminacyjne i finał są zaliczane do kategorii trzeciej zawodów zgodnie z Polityką Systemową PZBS, czyli dopuszcza się systemy Zielone i Niebieskie.\n5. Punktacja indywidualna opiera się na zasadzie sumowania procentów z każdego z turniejów.\n6. Każdemu zawodnikowi liczy się jego 7 najlepszych turniejów.\n7. Zróżnicowanie miejsc dzielonych:\na) większa liczba turniejów eliminacyjnych,\nb) wyższe WK zawodnika,\n8. Po zakończeniu cyklu - 24 najlepszych zawodników z wybranym przez siebie partnerem, (ale z takim, który rozegrał co najmniej 4 turnieje eliminacyjne) startuje w finale. Potwierdzenie startu do 1 grudnia do godz. 12:00 do Sędziego Głównego GP. Jeśli dwaj zawodnicy z najlepszej „24” tworzą parę lub któryś z zawodników nie potwierdzi udziału, do finału dopuszcza się kolejnych zawodników z utworzonej listy rezerwowej, począwszy od miejsca 25.\n9. Finał będzie dwufazowy:\na) Faza I – „każdy z każdym” po 2 rozdania, rozgrywane systemem “barometr”, na zasłonach, łącznie 46 rozdań. Po zakończeniu fazy I, 16 najlepszych zawodników wraz ze swoimi partnerami awansuje do fazy II. Jeśli dwaj zawodnicy z pierwszej szesnastki tworzą parę, to do fazy II dopuszcza się kolejnych zawodników wraz z partnerem, począwszy od miejsca 17.\nb) Faza II – dwie sesje „każdy z każdym” po 2 rozdania, rozgrywane systemem “barometr”, na zasłonach, z rozstawieniem par takim, aby w każdej sesji finału w ostatniej rundzie grały ze sobą pary 1-2, 3-4, 5-6 itd. (wg kolejności par na starcie danej sesji).\n10. W I fazie finału zalicza się carry-over w wysokości 1/7 zdobytej sumy procentów w turniejach eliminacyjnych z przeliczeniem na punkty odpowiadające pierwszej fazie finału.\n11. W II fazie finału zalicza się carry-over w wysokości 1/4 dotychczasowej liczby punktów.\nII. Łączna pula nagród w finale wynosi 60.000 zł (załącznik)\nZ listy zawodników, którzy rozegrali co najmniej 9 turniejów (według punktacji po ich najlepszych 9 turniejach), pierwszym trzem zawodnikom oraz kolejnym siedmiu zawodnikom, wybranych drogą losowania, zostaną pokryte koszty wpisowego na 5. Otwarte Mistrzostwa Europy w konkurencji par open, czerwiec 2011, Poznań. Warunkiem refundacji kosztów wpisowego do par open 5.OME będzie start z partnerem, który rozegrał co najmniej 4 turnieje eliminacyjne.\nFundusz nagród – minimum 50% funduszu wpisowego. Organizator turniejów eliminacyjnych przeznaczy dodatkowo 2.500 zł dla par z miejsc 1-3.\n75 zł + 10 zł na organizację 5.OME – uczestnik niebędący członkiem PZBS,\n50 zł + 10 zł na organizację 5.OME – członek PZBS,\n25 zł + 10 zł na organizację 5.OME – członek PZBS do 25 lat lub od 66 lat (wpisana ulga w legitymacji).\nSławomir Latała, Sędzia Główny GP 2010\nPowyższe założenia organizacyjne, sportowe i finansowe zostały zatwierdzone przez ZG PZBS na posiedzeniu 3 grudnia 2009.


Słupskie Porozumienie Obywatelskie. Nowe stowarzyszenie ma kandydata na prezydenta? [ZDJĘCIA] | Dziennik Bałtycki\nSłupskie Porozumienie Obywatelskie. Nowe stowarzyszenie ma kandydata na prezydenta? [ZDJĘCIA]\nHubert Bierndgarski 22.10.2013 Zaktualizowano 22.10.2013\nSłupskie Porozumienie Obywatelskie już zawarte. W środku - założyciel Andrzej Twardowski APR/SAS\nSłupskie Porozumienie Obywatelskie - to nowa siła polityczna w mieście. Głównym celem stowarzyszenia - jak mówią założyciele - jest poprawienie ogólnej sytuacji w mieście. Wiadomo, że SPO będzie chciało wprowadzić swoich przedstawicieli do Rady Miasta. Nieoficjalnie mówi się też, że zaproponują swojego kandydata na prezydenta.\nZałożycielem SPO jest Andrzej Twardowski, prezes klubu koszykarskiego Energa Czarni Słupsk. Pod listem założycielskim podpisało się 26 osób. To przedstawiciele słupskiego biznesu, kultury i oświaty. Są wśród nich również duchowni, nieoficjalnie wspierający porozumienie. Główne cele stowarzyszenia to m.in. angażowanie się w życie społeczne obywateli i pobudzanie ich aktywności społecznej.\nW celach stowarzyszenia znalazło się też umacnianie pozycji Słupska jako ośrodka akademickiego i tworzenie komitetów wyborczych do władz miasta.\n- Chcemy być stowarzyszeniem obywatelskim - mówi Andrzej Twardowski. - Reprezentujemy różne środowiska, chcemy jednak pokazać, że można się porozumieć. Zamierzamy również chronić prawa obywatelskie mieszkańców Słupska. Prawo to czasami jest, naszym zdaniem, naginane, dlatego chcemy patrzeć władzy na ręce, czy działa w imieniu obywatela.\nTwardowski przyznał też, że SPO chce brać udział w kreowaniu polityki miasta i wystawi swoich przedstawicieli w wyborach samorządowych. - Chcemy mieć realny wpływ na to, co się dzieje w mieście. Najbliższy czas przeznaczymy na naukę działań samorządowych. Później będziemy chcieli przygotować jak największą grupę osób do samorządu - dodaje.\nNieoficjalnie mówi się jednak, że SPO chce wystawić swojego kandydata na prezydenta. Ma nim być właśnie Andrzej Twardowski.\nPrzedstawiciele stowarzyszenia zapewniają, że nie powstało ono na potrzeby referendum (27 października w Słupsku odbędzie się referendum w sprawie odwołania prezydenta Słupska Macieja Kobylińskiego dop. red.), a jego członkowie według własnego uznania będą brać w nim udział.\nSceptycznie do nowego tworu politycznego odnoszą się funkcjonujący już w mieście politycy. Co na jego temat mówi Zbigniew Konwiński, słupski poseł PO?\nCały artykuł przeczytasz we wtorkowym, papierowym wydaniu "Dziennika Bałtyckiego" z 22.10.2013 r. oraz na www.prasa24.pl\nSłupsk nowe stowarzy...\nSłupsk Andrzej Tward...\nTylko pytam 22.10.2013 15:25:30\n'Są wśród nich również duchowni, nieoficjalnie wspierający porozumienie. Główne cele stowarzyszenia to m.in. angażowanie się w życie społeczne obywateli i pobudzanie ich aktywności społecznej".\nOraz wybudowanie kilku kościołów , oraz pomników JP II , a zamkniecie marketów ????\nTylko pytam 22.10.2013 15:23:07\n"Są wśród nich również duchowni, nieoficjalnie wspierający porozumienie. Główne cele stowarzyszenia to m.in. angażowanie się w życie społeczne obywateli i pobudzanie ich aktywności społecznej."\nA przede wszystkim wybudowanie kilku następnych kościołów , oraz pomników JP II , a zamknięcie marketów ??????\nwyborca 22.10.2013 15:17:34\nTen kandydat na prezydenta Słupska , to komisarz mianowany przez PO ???\nSpełni się zasada "'cała władza w ręce ........ PO "\nW przedterminowe wybory, kilka miesięcy przed planowymi wyborami, wierzą tylko przedszkolaki z grupy maluchów , bo starszaki już nie.


Łokieć tenisisty – postępowanie – Wielkopolskie Centrum Fizjoterapii\nŁokieć tenisisty – postępowanie\nBól w bocznej części łokcia może wystąpić z wielu powodów.\nProblem tego typu może się pojawić w związku z zapaleniem nadkłykcia bocznego (TENDINITIS) lub też na skutek zaburzeń w procesach degeneracji i odbudowy włókien w okolicy ścięgien mięśni prostowników nadgarstka, przyczepiających się nadkłykcia bocznego kości ramiennej, w szczególności mięśnia prostownika promieniowego nadgarstka krótkiego (TENDINOSIS). W różnicowaniu bólu w okolicy nadkłykcia bocznego uwzględnić należy również radikulopatię szyjną.\nBól pojawić się może podczas czynności angażujących mięśnie prostowniki nadgarstka takich jak podnoszenie krzesła, otwieranie drzwi, a także podczas rozciągania tych mięśni i ucisku obszaru ich przyczepu.\nCo więcej dysfunkcja w obrębie łokcia nigdy nie jest jedyną dysfunkcją w obrębie kończyny górnej. Często zaangażowane są również stawy w obrębie nadgarstka i staw ramienno-łopatkowy.\nW Wielkopolskim Centrum Fizjoterapii terapia dobrana jest zawsze zależenie od przyczyny dolegliwości bólowych. Fizjoterapeuci z Wielkopolskiego Centrum Fizjoterapii w terapii tego schorzenia zastosować mogą wiele technik z terapii manualnej, takich jak mobilizacje i manipulacje stawów kończyny górnej i kręgosłupa. Mobilizacje tkankowe obszarów związanych z drenażem płynów kończyny górnej oraz techniki nakierowane na mięśnie i powięzi. Wśród technik stosowanych przez fizjoterapeutów z Wielkopolskiego Centrum Fizjoterapii wyróżnić można masaż tkanek głębokich, terapia mięśniowo-powięziowych punktów spustowych, rozluźnianie mięśniowo-powięziowe i wiele innych.\nW Wielkopolskim Centrum Fizjoterapii doskonale wiemy, że w terapii wszystkich schorzeń ćwiczenia fizyczne mają nieprawdopodobnie dużą wartość. W scenariuszu, w którym zaburzone są procesy degeneracji i regeneracji, Fizjoterapeuci z Wielkopolskiego Centrum Fizjoterapii wykorzystują odpowiednio i indywidualnie dobrane ćwiczenia o charakterze ekscentrycznym. W procesie terapii swoje miejsce znajduje również zastosowanie fizykoterapii poprzez zabiegi między innymi ultradźwiękami i falą uderzeniową.\nPrevPoprzedniTrening u seniora? Postępowanie w bólach pleców\nNastępnyŁokieć golfisty – postępowanieNastępny


luty 2019 – Szkoły Sióstr Prezentek w Krakowie\nNa Lednicy, w Panamie i Betlejem, czyli: w zakątkach Polski i Świata!\nPosted on 26 lutego 2019 by s. Aurelia Patrzyk\nSzkoły Sióstr Prezentek w Krakowie to także serdeczne relacje, budowane w naszej szkolnej codzienności, a często także i poza nią. To relacje nawiązywane w różnych zakątkach Polski i świata!\nNaszymi doświadczeniami chcemy dzielić się z Wami na bieżąco. Już dziś możecie o nich poczytać, otwierając menu: Po lekcjach – W zakątkach Polski i Świata – Lednica / Betlejem / Panama.\nPosted in AktualnościLeave a Comment on Na Lednicy, w Panamie i Betlejem, czyli: w zakątkach Polski i Świata!\nRekrutacja do Liceum – regulaminy\nPosted on 25 lutego 2019 25 lutego 2019 by s. Aurelia Patrzyk\nZachęcamy do zapoznania się z regulaminem rekrutacji do Liceum 3-letniego oraz z regulaminem rekrutacji do Liceum 4-letniego: REGULAMINY\nPrzypominamy także, iż zapisy na rozmowy rekrutacyjne do Liceum ruszają 1 marca, to jest w najbliższy piątek.\nMożna dzwonić pod numer telefonu: 12/422-50-42 lub kom.: 793-830-299\nPosted in AktualnościLeave a Comment on Rekrutacja do Liceum – regulaminy\nPosted on 22 lutego 2019 22 lutego 2019 by s. Aurelia Patrzyk\nGdy w tłusty czwartek człek w jedzeniu pofolguje,\nłaskawy Pan Bóg grzech obżarstwa daruje\ndnia 28 lutego 2019 r. (tłusty czwartek) na terenie szkoły, podczas przerw, odbędzie się tradycyjna już sprzedaż pączków w ramach akcji charytatywnej „WYŚLIJ PĄCZKA DO AFRYKI”. Zebrane środki finansowe zostaną przekazane za pośrednictwem Fundacji Kapucyni i Misje na dożywianie i sfinansowanie opłaty za szkołę dzieci w Afryce.\nSerdecznie dziękujemy Siostrze Dyrektor, Ewie Mierzwie, za zakup pączków na akcję.\nZapraszamy wszystkich Uczniów i Państwa Profesorów do wspólnego ,,pączkowania” 🙂\nPAMIĘTAJ! W CZWARTEK ,,PĄCZKUJEMY”\nPosted in AktualnościLeave a Comment on Wyślij pączka do Afryki!\nVII Festiwal Talentów\nPosted on 14 lutego 2019 18 lutego 2019 by s. Aurelia Patrzyk\nDzień św. Walentego był dla naszej społeczności szkolnej okazją do wyrażenia wzajemnej sympatii, przyjaźni i życzliwych uczuć, ale także szczególnym czasem, w którym mogliśmy się podzielić i wzajemnie obdarować swoimi talentami. Już po raz siódmy odbył się bowiem szkolny Festiwal Talentów. Przewodnim kolorem tego dnia był czerwony (lub też różnorakie jego odcienie).\nNa lekcji 2. i 3. swój czas Festiwalu mieli uczniowie szkoły podstawowej i gimnazjum, zaś na lekcji 4. i 5. – uczniowie liceum.\nChętni uczniowie z każdej szkoły zaprezentowali swoje umiejętności: taneczne, recytatorskie, muzyczne, plastyczne, aktorskie, językowe, kulinarne, akrobatyczne. Byli i najmłodsi, i najstarsi. Nasi pierwszoklasiści wystąpili z inscenizacją wiersza „Jak wróbelek Elemelek w szkole uczył się literek”, czym zasłużyli sobie na owacje na stojąco. Nie zabrakło też i uczestników najstarszych. I nie chodzi tu wcale o maturzystów! Chodzi o… nauczycieli, którzy muzycznie przypomnieli wszystkim, że „znów będą wakacje”.\nBył to dla wszystkich czas radości i poznawania siebie od niecodziennej strony. Oby takich chwil było jak najwięcej!\nZachęcamy również do obejrzenia zdjęć znajdujących się w zakładce „Galeria”.\nPosted in AktualnościLeave a Comment on VII Festiwal Talentów\nPosted on 8 lutego 2019 by s. Aurelia Patrzyk\nZachęcamy do zapoznania się z regulaminem rekrutacji do 3-letniego Liceum Ogólnokształcącego (dla absolwentów gimnazjum).\nZapisy na rozmowy rekrutacyjne ruszają 1 marca.\nRegulamin rekrutacji do Liceum 4-letniego pojawi się niebawem.\nPosted in AktualnościLeave a Comment on Rekrutacja do 3-letniego Liceum\nSpotkanie ze św. Michałem Archaniołem\nPosted on 7 lutego 2019 by s. Aurelia Patrzyk\nW kaplicy sióstr przy ul. św. Jana 7, nieoficjalnie, ale prawdziwie, w dniach 4-7 lutego przebywała figura św. Michała Archanioła, wierna kopia oryginału znajdującego się w sanktuarium w Monte Sant’Angelo we Włoszech, czyli – według przekazów – jedynej świątyni na świecie poświęconej nie ręką ludzką, lecz przez samego Archanioła.\nW ramach katechez (i nie tylko), wspólnie i indywidualnie, zarówno uczniowie, jak i nauczyciele mieli okazję zatrzymać się i pomodlić przed tym wielkim Orędownikiem u Boga, zawierzając Mu swoje intencje i sprawy, a także zapoznać się z historią Jego objawień.\nPo wizycie w naszej szkolno-siostrzanej wspólnocie, figura Świętego wyruszyła w dalszą peregrynację po Polsce.\nPosted in AktualnościLeave a Comment on Spotkanie ze św. Michałem Archaniołem\nSpontan wyśpiewał pierwsze miejsce\nPosted on 4 lutego 2019 13 lutego 2019 by s. Aurelia Patrzyk\n2 lutego 2019 r. w przepięknej auli „Florianka” im. B. Rutkowskiego w Krakowie odbyła się kolejna edycja Małopolskich Spotkań Kolędowych. Jest to coroczny konkurs dla szkolnych zespołów chóralnych z województwa małopolskiego, organizowany przez Akademię Muzyczną i Młodzieżowy Dom Kultury im. J. Korczaka. W wydarzeniu wzięło udział 12 chórów, w tym nasz szkolny chór „Spontan”. Najpierw wykonaliśmy a capella pochodzącą z kancjonałów staniąteckich renesansową kolędę „Puer Natus in Betleem”, po czym zaprezentowaliśmy nigeryjską kolędę „Betelehemu” z towarzyszeniem instrumentów perkusyjnych. Jury konkursu doceniło nasz śpiew i muzykalność, przyznając nam pierwsze miejsce. Bardzo dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do tego sukcesu.\nPosted in AktualnościLeave a Comment on Spontan wyśpiewał pierwsze miejsce\nNiezupełnie Spontaniczny Koncert Kolęd i Pastorałek\nPosted on 1 lutego 2019 13 lutego 2019 by s. Aurelia Patrzyk\nW mroźne niedzielne popołudnie 27 stycznia 2019 w kościele św. Kazimierza Królewicza przy ul. Reformackiej 4 w Krakowie gościł chór Spontan, który zaprezentował „Niezupełnie Spontaniczny Koncertem Kolęd i Pastorałek”.\nPierwsza część koncertu obejmowała pochodzące z XVI wieku kolędy łacińskie – odnalezioną w kancjonałach klasztoru w Staniątkach „Puer Natus in Betleem” oraz skandynawską „Gaudete”. Następnie pojawiły się nieco młodsze kolędy polskie – „Anioł Pasterzom mówił”, „Tryumfy Króla Niebieskiego” i wykonana wspólnie przez wszystkich zgromadzonych „A wczora z wieczora”. Ostatnią część stanowiły utwory nieco bardziej egzotyczne, takie jak orawska pastorałka „Ziymianie”, ukraińska kolęda „Boh sja rożdaje” i wieńcząca koncert, poruszająca nigeryjska pieśń „Betelehemu”.\nWystęp spotkał się z ciepłym przyjęciem (potrzebny był nawet bis – afrykańska kolęda „Shangwe”). Duża w tym zasługa konferansjera, absolwenta naszego liceum oraz byłego „spontanowicza”, Krzysztofa Kozaka, który w pełen uroku sposób spajał koncert w całość.\nSłowa wdzięczności kierujemy do wszystkich, dzięki któremu koncert mógł się odbyć: gospodarzy miejsca, ojców franciszkanów – za ciepłe przyjęcie; chórzystów – za zaangażowanie, wytrwałość, dyscyplinę i poświęcenie ostatniego dnia ferii; wszystkich przybyłych, by posłuchać naszej muzycznej opowieści o Narodzeniu Pana – za obecność; Bartłomieja Ślęzaka – za wykonanie plakatu.\nDyrygenci chóru Spontan: Maciej Rutkowski i s. Wanda Putyra\nPosted in AktualnościLeave a Comment on Niezupełnie Spontaniczny Koncert Kolęd i Pastorałek


Zinda HALAY Oksfordki navy - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Półbuty › Półbuty sznurowane › Zinda HALAY Oksfordki navy\nZinda HALAY Oksfordki navy\nTe Zinda HALAY Oksfordki navy były tanio do kupienia w www.zalando.pl. półbuty sznurowane damskie pełnią rolę obuwia codziennego użytku w garderobie kobiecej. Trzeba wspomnieć, że marka Zinda jest ceniona przez kobiety z całego świata. A tym razem chodzi o genialnie zaprojektowane Zinda HALAY Oksfordki navy, które idealnie dopasowują się do.. więcej »\nTe Zinda HALAY Oksfordki navy były tanio do kupienia w www.zalando.pl. półbuty sznurowane damskie pełnią rolę obuwia codziennego użytku w garderobie kobiecej. Trzeba wspomnieć, że marka Zinda jest ceniona przez kobiety z całego świata. A tym razem chodzi o genialnie zaprojektowane Zinda HALAY Oksfordki navy, które idealnie dopasowują się do kształtu stopy. Zobacz dokładną specyfikację butów i przekonaj się z jakiej przyczyny są tak popularne.\nZinda HALAY Oksfordki navy, materiał zewnętrzny: skóra, materiał wewnętrzny: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, Kształt obcasa: obcas słupek, materiał zewnętrzny: skóra, nosek buta: szpiczasty, wyściółka: skóra, wzór: kolor jednolity, materiał wewnętrzny: skóra, wysokość obcasa: 2 cm, zapięcie: sznurowanie, materiał: skóra.\nJeśli pragniesz zobaczyć więcej podobnych modeli to na buty360.pl znajdziesz półbuty sznurowane damskie firmy Zinda. Namawiamy do korzystania z rozbudowanej wyszukiwarki , która pozwoli na drobiazgowe określenie takich cech jak numer butów, cena czy kolor.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Zinda HALAY Oksfordki navy


Ruszyła produkcja Toyoty GR Yaris - ChceAuto.pl\n#Toyota Yaris#toyota gr yaris\nToyota rozpoczęła produkcję 261-konnego sportowego GR Yarisa. Pierwszy egzemplarz gorącego hatchbacka, spokrewnionego z Yarisem WRC nowej generacji, opuścił 24 sierpnia linię produkcyjną i jest w drodze do swojego właściciela. Samochód powstaje w fabryce Motomachi, znanej z produkcji takich modeli jak Lexus LFA, Lexus LC czy Toyota Mirai.\nRozpoczęcie produkcji GR Yarisa oznacza, że niedługo samochód zacznie docierać także do klientów w Polsce. Auto spotkało się w naszym kraju z ogromnym zainteresowaniem. W przedsprzedaży zamówiło go 187 osób – bez obejrzenia na żywo i bez jazdy próbnej. To ponad 60 proc. całkowitej puli 305 samochodów, które Toyota przeznaczyła na polski rynek.\nNa terenie fabryki Motomachi powstał nowy obiekt zaaranżowany według zupełnie nowej koncepcji. Wybudowano go specjalnie na potrzeby montażu GR Yarisa. Zamiast tradycyjnej taśmy, zaprojektowano wielosekcyjną przestrzeń montażową, skomunikowaną dzięki zautomatyzowanym pojazdom. Dzięki tym innowacyjnym procesom produkcji można wytwarzać wiele typów niskoseryjnych modeli bez ograniczania produktywności.\nProdukcja każdego egzemplarza wymaga wielu manualnych procesów, za które w Toyocie odpowiada przeszkolony zespół.\nGR Yaris czerpie pełnymi garściami z doświadczeń i wiedzy inżynierów Toyota GAZOO Racing oraz Tommi Mäkinen Racing, partnera Toyoty w WRC. Ma wszystkie cechy samochodu rajdowego i został tak skonfigurowany, by jego właściciele mogli odnosić sukcesy w lokalnych rajdach.\nAuto zostało opracowane na modułowej płycie podłogowej TNGA i powstało dzięki połączeniu platformy GA-B Yarisa i GA-C Corolli. Jest to zupełnie nowy projekt, odrębny od Yarisa czwartej generacji.\nDo jego świetnych właściwości jezdnych przyczynia się obok platformy TNGA napęd na cztery koła GR-FOUR, lekka konstrukcja nadwozia, która gwarantuje korzystny stosunek masy do mocy 4,9 kg/KM i specjalnie zaprojektowane, sportowe zawieszenie.\nPod maską pracuje trzycylindrowy, turbodoładowany silnik 1,6 l o mocy 261 KM, współpracujący z manualną skrzynią o 6 biegach. Masa auta wynosi tylko 1280 kg. Przyspieszenie od 0 do 100 km/h mieści się w czasie 5,2 s, a maksymalna, ograniczona elektronicznie prędkość to 230 km/h.\nRuszyła produkcja Toyoty GR Yaris - GALERIA ZDJĘĆ


Zniszczono ponad 420 gniazd ptaków i zabito 5 mln ryb. Pomóż wygrać batalię prawną ze sprawcami!\nFot. Marcin Jaskólski\nRobert Jurszo 3 maja 2019\nW maju 2018 zrzut wody na tamie we Włocławku zniszczył ponad 420 gniazd. Jesienią 2018 roku zatrzymanie Wisły w tym samym miejscu uśmierciło ok. 5 mln ryb. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uznał, że w pierwszym przypadku "szkody w środowisku nie było", w obydwu nie zrobił nic. Fundacja Greenmind szykuje się na batalię sądową. Potrzebuje Waszej pomocy!\n„Jako społeczna organizacja strażnicza często bronimy środowiska w postępowaniach administracyjnych i sądowych. Zazwyczaj sami piszemy odwołania i skargi, rzadko prosimy o pomoc prawników. Teraz mamy przypadek szczególny – czeka nas skomplikowany i długotrwały proces. Chcemy wykazać, że nie tylko złamano prawo ochrony przyrody, ale też ustawę o ochronie zwierząt” – pisze Fundacja Greenmind w apelu o wsparcie finansowe.\nOrganizacja zbiera pieniądze na batalię sądową związaną z manipulacjami przepływem wody na stopniu wodnym Włocławek, które wiosną 2018 roku doprowadziły do zniszczenia kilkuset ptasich gniazd, a jesienią – zabicia kilku milionów ryb.\nZłamano wtedy ustawę o ochronie zwierząt, a także polskie i unijne prawo środowiskowe. Środki finansowe są potrzebne na obsługę prawną – m.in. opracowanie pozwów i opłaty sądowe – oraz ekspertyzy wspierające zarzuty.\nNa opłacenie wszystkiego potrzeba 11 tys. zł. Do tej pory zebrano ok. 6,5 tys. zł.\nOKO.press gorąco zachęca do wsparcia Fundacji Greenmind nawet najdrobniejszymi kwotami.\nKażda złotówka jest ważna – nieduże organizacje ekologiczne nie są zamożne, a to właśnie one najczęściej stają na pierwszym froncie walki ze zniszczeniem przyrody.\nPieniądze można wpłacać tu. Więcej informacji o zbiórce można przeczytać na stronie internetowej organizacji i jej profilu na Facebooku.\nFundacja Greenmind jest członkiem Koalicji Ratujmy Rzeki i koalicji Kocham Puszczę, która walczy o objęcie całej Puszczy Białowieskiej parkiem narodowym. W opisywanej sprawie współpracuje z mec. Karoliną Kuszlewicz – adwokatką specjalizującą się w prawach zwierząt, pierwszą społeczną Rzeczniczką ds. ochrony zwierząt.\nUtopione ptaki, uduszone ryby\nPrzypomnijmy: 26 maja 2018 roku Wody Polskie wykonały zrzut wody na zaporze we Włocławku, podnosząc poniżej stopnia wodnego poziom rzeki o metr.\n„Sztuczna fala zniszczyła jaja i pisklęta w ponad 420 gniazdach ptaków podlegających ochronie – sieweczki rzecznej, mewy siwej, rybitw białoczelnej i rzecznej, gnieżdżących się na piaszczystych wyspach i brzegach Wisły poniżej Włocławka” – pisze organizacja.\nA wszystko po to, by umożliwić transport kadłuba zbiornikowca ze stoczni w Płocku do Gdańska. OKO.press informowało o tych wydarzeniach jako pierwsze (podawaliśmy wtedy liczbę ponad 130 zniszczonych lęgów, która – niestety – wzrosła po ekspertyzach ornitologicznych).\nDruga batalia prawna, na którą Fundacja Greenmind zbiera pieniądze, dotyczy zatrzymywania Wisły na stopniu wodnym we Włocławku. W okresie od października do grudnia 2018 roku. Wody Polskie wstrzymały przepływ aż 30 razy. Każda taka operacja powodowała obniżenie lustra wody o metr poniżej stopnia wodnego.\nWskutek tych działań, uśmiercono blisko 5 mln ryb, również tych chronionych. Większość z nich po prostu się udusiła na płyciznach i odsłoniętym dnie: „ginęły w męczarniach na odcinku 22 kilometrów Wisły od Włocławka do Bobrownik”.\nFundacja Greenmind zaznacza, że w obydwu przypadkach Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Bydgoszczy nie zrobił nic, by zapobiec zniszczeniom przyrodniczym i łamaniu prawa. „W prowadzonym na nasz wniosek postępowaniu administracyjnym dotyczącym zniszczenia gniazd uznał, że szkody w środowisku nie było” – pisze organizacja.\nA skoro została już wyczerpana ścieżka administracyjna, to pozostała już tylko droga sądowa.\nPoniższe zdjęcia pokazują śnięte ryby w wyniku zatrzymania przepływu wody we Włocławku:\nFot. Fundacja Greenmind\nPoniższe fotografie pokazują zalanie łachy podczas zrzutu wody 26 maja 2018 roku we Włocławku. Właśnie z takich łach spiętrzona fala zmywała gniazda z jajami i pisklętami.\nEkologia, Prawa zwierząt, Wody Polskie,\nZagłodzone cielaki w państwowym instytucie badawczym. Jeden martwy, drugi bez racicy, trzeci bez ogona [DRASTYCZNE]


Pomoc z funduszy UE: Ponad 3,5 mld zł dla polskiej gospodarki - Forsal.pl\nPomoc z funduszy UE: Ponad 3,5 mld zł dla polskiej gospodarki\n16 kwietnia 2020, 11:24 Ten tekst przeczytasz w 3 minuty\nJak zaznaczył resort, taka pomoc będzie możliwa dzięki nowemu rozporządzeniu w sprawie udzielania pomocy z instrumentów finansowych w ramach programów operacyjnych na lata 2014-2020 w celu wspierania polskiej gospodarki w związku z wystąpieniem pandemii COVID-19, które weszło w czwartek w życie.\nResort wskazał też w komunikacie, że tarczę antykryzysową uzupełnia Funduszowy Pakiet Antywirusowy przygotowany w Ministerstwie Funduszy i Polityki Regionalnej (MFiPR).\n"Ma on dwa cele: skierowanie funduszy unijnych na walkę z koronawirusem i bezpiecznie przeprowadzenie przez gospodarcze turbulencje tych, którzy skorzystali ze środków europejskich" - napisano. Dodano, że Polsce mamy ponad 60 tys. projektów z dofinansowaniem unijnym – kilkadziesiąt tysięcy jest w realizacji.\nResort zaznaczył, że działania pomocowe podejmowane są w obszarach – prawa i pieniędzy. "Nie da się uruchomić pieniędzy na walkę z koronawirusem bez zmian w prawie!" - podkreślono.\nJak przypomniano, w połowie marca MFiPR wydało rekomendacje dla instytucji zajmujących się funduszami unijnymi, by łagodniej traktowały rozliczanie dotacji przez osoby, firmy, organizacje pozarządowe korzystające z funduszy europejskich. "Dzięki nim mogliśmy na przykład wydłużyć nabory wniosków, przesunąć terminy rozliczania inwestycji czy sfinansować z funduszy UE wydatki na szkolenia i wyjazdy, które się nie odbyły przez koronawirusa" - napisano.\nKolejnym krokiem była specustawa funduszowa, czyli przeniesienie tych rekomendacji do prawa. "Podstawowa zasada tej ustawy – zero obciążeń, same ułatwienia" - zaznaczono. Ustawa jest w Senacie (3 kwietnia przyjął ją Sejm).\nDodano, że resort uzgodnił z marszałkami województw i Komisją Europejską szybką ścieżkę dla nowych inwestycji w służbę zdrowia w związku z koronawirusem. "Wiemy, że marszałkowie korzystają z tej ścieżki. Sprzęt dla szpitali kupuje na przykład województwo mazowieckie" - napisano.\nResort wskazał też na przygotowane i przesłane do Komisji Europejskiej dwa projekty rozporządzeń, dzięki którym przedsiębiorcy będą mogli między innymi: wykorzystać fundusze unijne na kapitał obrotowy (do tej pory nie było to możliwe); uzyskać pomoc z UE nawet, wtedy gdy są w trudnej sytuacji (do tej pory w ogóle był zakaz udzielania wsparcia unijnego przedsiębiorstwom w trudnej sytuacji); otrzymać nawet 800 tys. euro dotacji (do tej pory limitem było 200 tys. euro).\nNowe rozwiązania, które MFiPR uruchamia dla firm to m.in. 400 mln zł z programu Inteligentny Rozwój. "Trafi na nowy antykryzysowy fundusz pożyczkowy, który uruchomimy w kwietniu z BGK" - wyjaśniono. Pożyczka ma być połączona z dotacją – przedsiębiorca spłaci sam kapitał – maksymalnie 15 mln zł, a okres spłaty pożyczki to nawet 6 lat. Natomiast we współpracy z Bankiem Gospodarstwa Krajowego resort uruchomił w programie Inteligentny Rozwój nowe gwarancje Biznesmax z dopłatą do oprocentowania kredytu. Z kolei 200 mln zł z programu Inteligentny Rozwój ma trafić do polskich przedsiębiorców i naukowców, którzy pracują nad diagnostyką, leczeniem i przeciwdziałaniem koronawirusowi.\nUnia Europejska finanse fundusze


Zobacz piękną sesję narzeczonych.\npiękna jest i taka szczupła kocham ją!!!\nZaraz jej mucha wpadnie do buzi :) MUCHO -ŁAPKA\nwh0cd23283 Clindamycin HCL tetracycline\nwh0cd122156 tetracycline motrin purchase metformin wellbutrin pharmacy buy bentyl\nN1aG51 <a href=" [url= [link=\n5bSiYq <a href=" [url= [link=\nNie ma na świecie lepszej modelki od Anji Rubik\nAnja jak zawsze pięknie!!!\nAnja otwartoustna, po obciąganiu ciągle ,czy jak ,a może w trakcie?\nOna jest śliczna i on też:) Pasują do siebie przynajmniej na zdjęciach jakie widzeXD\nsuper !! uwielbiam ją :P\nJest niesamowicie fotogeniczna, super!!!!!!!!!!!!\nanja mogła by wreszcie zamknąć usta, na każdym zdjęciu wygląda tak samo.. a właśnie za to krytykowali kasie z tap madl


Najpierw stracił jądro, później zmarła mu matka. A on... po prostu się z tego śmieje [wideo] - KRKnews\nNajpierw stracił jądro, później zmarła mu matka. A on… po prostu się z tego śmieje [wideo]\nMateusz Posted on 23 września 2019\nMichał Pałubski / fot. YouTube Michał Pałubski StandUp na życie\nJest szery, śmieje się z samego siebie i wali prosto z mostu! W dodatku rozśmiesza, wzrusza i skłania do refleksji. Michał Pałubski, stand-uper i były członek Formacji Chatelet w najnowszym programie mówi o… poważnej chorobie, która według niektórych zagraża mitycznej męskości. Na dodatek były kabareciarz mówi o utracie bardzo bliskiej osoby. Musicie to zobaczyć!\nMichał Pałubski przez wiele lat należał do krakowskiej Formacji Chatelet, którą opuścił w czerwcu b.r. Największą sławę przyniosły mu rolę Buby i Miszy. Od niedawna były kabareciarz próbuje sił w stand-upie, a 9 miesięcy temu zamieścił na Facebooku wyznanie dot. choroby nowotworowej.\nPałubski zachorował na raka jądra. Apelował na Facebooku do mężczyzn, by chodzili na badania. Na jego profilu możemy przeczytać: – „I szczerze, co się stanie jak Wam wytną jajo? Stajecie się mniej męscy? Kto jest mniej męski: Facet z jednym jajem, czy jego zwłoki? Dlatego badajcie się i leczcie!!!”.\nTeraz będzie troszkę poważnie. Pamiętacie moje badania krwi? Doprowadziły one tu…na łóżko.Diagnoza: „guz” szybka…\nOpublikowany przez Michał Pałubski StandUp na życie Środa, 2 stycznia 2019\nNamawia do badania w stand-upie\nPałubski postanowił wykorzystać własne, bardzo intymne przeżycia do rozbawiania ludzi. Stworzył występ, który zarówno śmieszy, jak i skłania do refleksji. Już na samym wstępie zaczyna z grubej rury!\n– Zdiagnozowali u mnie raka. Myślę sobie – „K***a, za*******e! Za*******e mam raka!”. Już Wam tłumaczę, dlaczego. Jest taki stand-uper, Antonii Syrek-Dąbrowski i jak u niego zdiagnozowali guza mózgu, to był najlepszy program, najlepszy! Myślę sobie „K***a, mam raka!” – mówi Michał Pałubski, nie kryjąc zadowolenia i ekscytacji.\nJuż na samym początku występu opowiada o nowotworze… jądra. Zwierzył się publiczności z operacji i pobycie w szpitalu, gdzie pielęgniarka prosiła go o autograf i dała mu morfinę zamiast paracetamolu. Pałubski stwierdził, że „nie ma tematów tabu”.\nKobiety, nowotwór i siłownia\nW stand-upie były kabareciarz poruszał nie tylko temat problemów i zmagania się z chorobą nowotworową jak skorzystanie z publicznej toalety czy tłumaczenie córce, dlaczego tata miał operację. Pałubski komentował również zachowania społeczne na siłowni czy w Lidlu, a także zwracał uwagę na to, że ludzie są ciekawscy i lubią podsłuchiwać czy obserwować innych.\n– Dziewczyny po co wy bierzecie brzydszą koleżankę? Już wiem! Chodzi o konkurencję! Na gorszym tle się lepiej wygląda – żartuje Pałubski.\nJednym z ważniejszych tematów występu były także kobiety. Michał Pałubski zastanawiał się, dlaczego panie chodzą w makijażu na siłownię i się nie myją. Pytał również publiczności, dlaczego dziewczyny nie mają brwi i dorysowują je flamastrem.\n– Moja żona żuje gumy i zżute zostawia wśród drobnych. Ja się zastanawiam, czy bardzo będzie się wściekała, jak ja tam zacznę zostawiać swoje zużyte gumy – komentuje były kabareciarz.\nZwierzył się z ogromnej straty\nPo wywodzie na temat segregacji rasowej oraz o robieniu porządków przez kobiety, Pałubski nagle ostrzega publiczność. Zapowiada, że będzie hardcorowo, po czym wyznaje, że zmarła mu matka pół roku temu!\n– Zauważyliście, że nasi bliscy wybierają złe momenty na odejście? Bo moja mama zmarła dokładnie w rocznicę mojego ślubu. No już lepiej mi pokazać, że jej się to k***a nie podobało mi nie mogła.\nStand-uper zręcznie połączył wątek śmierci matki i pogrzebu z… rozmyślaniem nad organistami, artystami i polską mentalnością. Pałubski zauważył, że Polacy są narodem, który lubi się smucić i zakończył występ wzruszającymi słowami.\n– My lubimy dzielić się smutnymi rzeczami. Moglibyście pomyśleć, że to jak mówię o raku czy śmierci mojej mamy, to też jest dzielenie się smutnymi rzeczami. Nic bardziej mylnego. Moja mama jest w fantastycznym miejscu – stwierdza Michał Pałubski. – Życzę Wam wszystkim, żebyście przeszli swoje życie na takiej petardzie, żeby Waszym bliskim chciało się o tym mówić – podsumował stand-uper.\nMore : Michał Pałubski\nCzy sztuczne pola elektromagnetyczne mogą mieć wpływ na zdrowie? Ważna debata w Krakowie\nZbuduj miasto przyszłości lub wymarzony dom z... klocków! Kapitalne lekcje muzealne dla dzieci!\nKrakowskie Stowarzyszenie Obrony Zwierząt apeluje, aby w trosce o dobro zwierząt nie świętować nadejścia Nowego Roku głośnymi petardami i fajerwerkami. Krakowski magistrat z kolei...\nKartka z kalendarza. 27 grudnia. Ta data przejdzie do historii\nPosted on 27 grudnia 2020 23 grudnia 2020\nZwykle 27 grudnia to pierwszy dzień roboczy po Świętach Bożego Narodzenia. Tym razem to ciąg dalszy świętowania. Ale do historii 27 grudnia 2020 przejdzie...


Ten model można zamówić wyłącznie na indywidualnie podane wymiary.Sukienka koktajlowa na ramiączkach. Dopasowana góra z dużymi wycięciami z tyłu i z przodu, eksponującymi dekolt. Dół skrojony z dwóch kół, dzięki czemu bardzo obficie faluje na dole i pięknie układa się podczas obrotów. Uszyta z tkaniny bawełnianej w białe groszki na czekoladowym tle. Cała na błękitnej podszewce. Zapinana z boku na zamek. Nosi się bardzo dobrze, najlepiej wygląda w tańcu.\nSukienka uszyta z cienkiego, lekko sztywnego płótna bawełnianego 100%.


Stolik Kawowy Rodeo - 78497 - Kare Design - SfMeble.pl\nNr Produktu: 78497\n2189 złTwoja cena: 1751 zł-20% taniej o 438 zł, tylko do: 20.08.2017\nŁawa Stolik Kawowy Rodeo 110x60cm Drewno Sisso\nStolik kawowy Rodeo marki Kare Design powstał z myślą o zwolennikach naturalnych materiałów i kreatywnych projektów.\nProsta forma mebla została zestawiona z naturalnie wzorzystą fakturą blatu. Każdy stolik z tej serii jest unikatowy ze względu na niepowtarzalną strukturę palisandru z jakiego wykonano stoliki. Proste nogi utrzymane w ciemnej kolorystyce efektownie kontrastują z ciepłą barwą drzewa.\nStolik Rodeo świetnie wkomponuje się w różnorodne stylizacje wprowadzając do wnętrza odrobinę oryginalności i elegancji.\nStolik wykonano z drewna palisander.\nRozmiary; wysokość 40 cm, szerokość 110 cm, głębokość 60 cm.


Wydaje mi się że w życiu każdej kobiety przychodzi pora aby z dziewczynki przeobraziłć się w kobietę a co za tym idzie wymienić garderobę. Czas by sukienki z falbankami, kolorowe sweterki, tenisówki i inne dziewczęce ubrania zamienić na klasyczne, pewne i bezbłędne połączenia które zapewnią ze idąc ulicą będziesz czuć się jak zmysłowa kobieta. Właśnie dotarłam do tego etapu i potrzebuję zmian. Ale jak to zrobić ? Jak być zadbaną, elegancką mamą jeśli wychodząc z domu musisz zabrać ze sobą pół tony rzeczy: pieluszki, jedzonko, mleko, ubranko na zmianę, przekąski, zabawki wózek i Małego Człowieka który waż już 9 kg ? Czytaj Dalej\nTina\t14 sierpnia 2016\nMama, Moda\t2 komentarze\nZycie poza miastem ma wiele plusów, świeże powietrze, podwórko dla Małego Człowieka, drzewa z owocami, spokój i wydaje mi się że więcej prywatności. Czasem jednak brak mi bliskości kawiarni, lodziarni, restauracji czy kina. Czasem spacer polną drogą nie wystarczy i pomimo ze jest tam pięknie to potrzeba więcej wrażeń więc pakuję wózek do bagażnika i w drogę do najbliższego Miasta. Czytaj Dalej\nZabiegani pomiędzy codziennymi obowiązkami, czasem zapominamy o tym co ważne i przyjemne. Z radością sięgam pamięcią do czasów dzieciństwa gdzie nie liczyło się nic prócz zabawy, przyjemność i smakołyków w kuchni babci. Wspominając to dociera do mnie że dorosłość do której tak usilnie dążyłam jako dziecko nie jest wcale taka cudowna. Możliwość samodzielnego podejmowania decyzji nie raz przyprawiła mnie o ból głowy czy nieprzespane noce. A miało być tak pięknie, szkoda że wtedy nie zdawałam sobie sprawy ze dorosłość to nie tylko możliwość wyjścia z domu bez pytania, kupowanie w sklepie samych smakołyków, jedzenie tortu na śniadanie, dorosłość to dbanie o siebie i ludzi którzy nas otaczają i życie w dużo większym ograniczeniu niż decyzje rodziców. Czytaj Dalej


Fotografia w podczerwieni | Największy wybór prezentów i plakatów | 3+1 GRATIS\nplFotografia w podczerwieni euInfrared Photography gbInfrared Photography deInfrarotfotografie skInfračervená fotografia czInfračervená fotografie esFotografía infrarroja frPhotographie Infrarouge itFotografia agli Infrarossi usaInfrared Photography ptFotografia Infravermelha dkInfrarød fotografering huInfravörös fotózás nlInfrarood Fotografie seInfraröda fotografier fiInfrapunavalokuvaus bgИнфрачервена фотография roFotografii cu infraroșu beInfrarood Fotografie ieInfrared Photography siInfrardeča fotografija hrInfracrvena fotografija chInfrarotfotografie noInfrarøde bilder uaІнфрачервона зйомка grΥπέρυθρη φωτογραφία\nFotografia w podczerwieni - Artystyczne fotografie, Plakaty, Obrazy na płótnie\nFotografowanie przy użyciu filtra IR korzysta ze zjawiska pochłaniania, odbijania lub emisji promieniowania podczerwonego przez przedmioty. Dzięki użyciu specjalnego filtra uzyskuje się niesamowicie piękne i niepowtarzalne zdjęcia. Zdjęcia te wyglądają jakby zostały poddane obróbce w programie graficznych, jednak ich tajemnica tkwi w tej efektownej technice.\nPalm Trees in Pastel Infrared Color 100,90 zł W magazynie!\nBeautiful fantasy infrared landscape with lots of… 174,90 zł 139,90 zł W magazynie!\nColor Infrared Palm Trees and Sky at Key West,… 117,90 zł W magazynie!\nwhite cargo flat bed truck transportation driving… 102,90 zł W magazynie!\nRural landscape in the city Salzburg in spring,… 174,90 zł 139,90 zł W magazynie!\nNear infrared landscape old stupa in temple in… 125,90 zł W magazynie!\nThe trees in The Summer Palace of Beijing,in… 100,90 zł W magazynie!\nPalms and plants on background of hotels 174,90 zł 139,90 zł W magazynie!\nDuck in infrared 117,90 zł W magazynie!\nPInk palm trees on infrared color film 110,90 zł W magazynie!\nGarden Gazebo with Lush Infrared Colors 174,90 zł 139,90 zł W magazynie!\nPeaceful Garden Bridge and Foliage in Infrared… 117,90 zł W magazynie!\ninfrarouge 100,90 zł W magazynie!\nPink hotel and palm tree in infrared style 174,90 zł 139,90 zł W magazynie!\nPark in Infrared 117,90 zł W magazynie!\nPark in Infrared 174,90 zł 139,90 zł W magazynie!\nCathedral garden 117,90 zł W magazynie!\nRural landscape at the area lake Almsee in… 100,90 zł W magazynie!\nFantasy tropical landscape with palm trees in… 174,90 zł 139,90 zł W magazynie!\nRural landscape at the area lake Almsee in… 117,90 zł W magazynie!\nInfrared photo. Kremlin 100,90 zł W magazynie!\nRural landscape at the area lake Almsee in… 174,90 zł 139,90 zł W magazynie!\ninfrared forest landscape 117,90 zł W magazynie!\nBright infrared leaves on cute plant near 174,90 zł 139,90 zł W magazynie!\nInfrared Old Summer Palace, Haidian District,… 117,90 zł W magazynie!\nPink forest 100,90 zł W magazynie!\nView of trees in park during spring 174,90 zł 139,90 zł W magazynie!\nPark landscape in the city Salzburg in spring,… 117,90 zł W magazynie!\nPrairie and Single Large Tree in Color Infrared 100,90 zł W magazynie!\nThe Summer Palace of Beijing,in infrared light 174,90 zł 139,90 zł W magazynie!\nInfrared countryside in England 117,90 zł W magazynie!\nInfrared photo. Moscow city on the background of… 100,90 zł W magazynie!\nFlorida's nature in infrared light 174,90 zł 139,90 zł W magazynie!\nHouses of the seaside town 148,90 zł W magazynie!\nFlorida Cypress Trees in Infrared 100,90 zł W magazynie!\nOutdoor Volleyball Court 117,90 zł W magazynie!\nThe Summer Palace of Beijing,in infrared light 100,90 zł W magazynie!\nVibrant colorful flower at night 174,90 zł 139,90 zł W magazynie!\nA branch of a pomegranate tree against a blue sky… 117,90 zł W magazynie!\nA view of beautiful landscape, water and… 100,90 zł W magazynie!\nScenic view of trees during summer 174,90 zł 139,90 zł W magazynie!\nA big rock on the swiss alps in color infrared 117,90 zł W magazynie!\nRural house in the city Salzburg in spring, shot… 100,90 zł W magazynie!\nA view of a lake, forest and mountains in the… 174,90 zł 139,90 zł W magazynie!


Hotel Bocagrande Cartagena de Indias 2.5* (Cartagena, Kolumbia) — Opinie o hotelach - TripAdvisor\nAvenida San Martin No 7-159, Cartagena, Kolumbia Udogodnienia hotelu\nMiejsce nr 69 wśród 89 pensjonatów/zajazdów w Cartagena\nNajpierw angielski Najpierw hiszpański Dowolne cookiezzzzz\nŚwietna oferta podobnego hotelu Patio de Getsemani Cartagena, Kolumbia 25 recenzji Nadal szukasz hotelu? Cartagena — zobacz również następujące kwatery w tym miejscu lub jego okolicy\nByłeś(-aś) w Hotel Bocagrande Cartagena de Indias? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\nHotel Bocagrande Cartagena de Indias — dodatkowe informacje\nAdres: Avenida San Martin No 7-159, Cartagena, Kolumbia Region:\nStyl hotelu: Miejsce nr 69 wśród 89 pensjonatów/zajazdów w Cartagena\n315 PLN - 403 PLN\nTripAdvisor jest dumnym partnerem firm Hotels.com, Booking.com, Expedia, Venere, HotelsClick i Priceline, dzięki czemu możesz dokonywać rezerwacji w następującym hotelu bez obaw: Hotel Bocagrande Cartagena de Indias. Co miesiąc pomagamy milionom podróżnych w wyszukiwaniu najlepszych hoteli na podróże w celach wypoczynkowych i biznesowych. Zawsze oferujemy najkorzystniejsze zniżki i oferty specjalne.\nWłaściciele: A jak Twoim zdaniem przedstawia się sytuacja? Jeśli jesteś właścicielem lub zarządzasz obiektem Hotel Bocagrande Cartagena de Indias, teraz możesz się zarejestrować, aby skorzystać z bezpłatnych narzędzi w celu uatrakcyjnienia ogłoszenia, zachęcenia gości do pisania recenzji lub napisania odpowiedzi na już przesłane opinie. Zarządzaj listą Powiązane hotele... Patio de Getsemani\nCartagena, Kolumbia Więcej Hotel da Pietro\nCartagena, Kolumbia Hotel Charlotte - Cartagena de Indias\n18 recenzji ABS:HotelCheckRates-d566758?&src=Hotel_Review&fromServlet=Hotel_Review&Action=QC_AlsoViewedAboveFold\nVillaggio Camping Pineta Al Mare, Carovigno\n4.0 z 5, Liczba recenzji: 31 Najnowsza recenzja 3 gru 2012\n4.5 z 5, Liczba recenzji: 900 Najnowsza recenzja 22 maj 2013\nTripAdvisor — informacje® Serwis TripAdvisor™ zapewnia recenzje, artykuły, rekomendacje i opinie na temat Hotel Bocagrande Cartagena de Indias 2.5*, Cartagena.


Nazycie.pl - ubezpieczenia zdrowotne - Katalog-Stron.info - profesjonalny katalog stron www\nNazycie.pl - ubezpieczenia zdrowotne\nFirma naŻycie. pl oferuje Państwu trzy rodzaje ubezpieczeń: na życie, medyczne oraz oszczędnościowo-inwestycyjne. Poza tym proponujemy Państwu ubezpieczenia grupowe, które skierowane są do przedsiębiorstw w których pracuje więcej niż 10 pracowników. W takich sytuacjach zapewniamy korzystne warunki ogólne a także bardzo atrakcyjne składki. Umieszczony na witrynie internetowej nazycie. pl kalkulator umożliwia porównanie ofert 12 instytucji. Zachęcamy Państwa do kontaktu telefonicznego lub zostawienia numeru telefonu, na który oddzwonimy. Dokonujemy bezpłatnej wyceny.\nSzczegóły strony nazycie.pl:\nTytuł: Nazycie.pl - ubezpieczenia zdrowotne\nSłowa kluczowe: życiowe, medyczne, zdrowotne, ubezpieczenia, inwestycyjne\nPodlinkuj stronę nazycie.pl:\nNasza agencja ubezpieczeniowa jest na rynku do wielu lat dostarczając odpowiedniej jakości standardy usług związanych z ubezpieczeniami. Jesteśmy w stanie zagwarantować sto procent satysfakcji, oszczędność czasu a także niskie koszty zakupu ubezpieczeń. Współpracujemy z tego rodzaju ubezpieczycielami jak Axa, PZU, Uniqa oraz wieloma innymi. Tanie u...


Transkrypcja nagrań, jako sposób pracę – Przepisywanie nagrań, transkrypcja nagrań\nW dzisiejszych czasach coraz bardziej popularne staje się szukanie pracy oraz zarabianie w Internecie. Dla osób dobrze władających językiem polskim (ale również innym językami),ciekawym sposobem na pracę jest copywriting, pisanie artykułów na blogi, czy też transkrypcja nagrań (ręczna lub wspomagana programem komputerowym).\nTranskrypcja nagrań, jako sposób pracę Nie każdy jednak może zajmować się transkrypcją. Ręczne przepisywanie nagrań wymaga kilku kluczowych cech. Pisanie poprawną polszczyzną często nie wystarcza, potrzebny jest również dobry słuch oraz pewnego rodzaju wrażliwość, na to co usłyszymy.\nTranskrypcja nagrań wymaga bowiem dużej dozy cierpliwości, szczególnie jeśli nagranie jest słabej jakości. Możemy co prawda odmówić wykonania takiego zlecania, jednak są one często lepiej płatne. Należy zwrócić uwagę także na problemy etyczne, jakie może postawić przed nami przepisywanie nagrań.\nMogą się trafić nagrania poufne, których nie możemy rozpowszechniać, a które mogą nas w pewien sposób obciążać psychicznie (tak może być choćby w przypadku nagrań z rozpraw sądowych).\nprzepisywanie e protokołów praca przepisywanie nagrań przepisywanie nagrań sądowych jako praca skuteczne przepisywanie nagrań szybkie przepisywanie nagrań usługi transkrypcja nagrań


Dorn: są dwa warianty wypłat emerytur z OFE - WP Finanse\nDorn: są dwa warianty wypłat emerytur z OFE\nWicepremier Ludwik Dorn, który stanie na czele międzyresortowego zespołu ds. nadzoru nad ubezpieczeniami, społecznymi powiedział, że są dwa warianty wypłat emerytur z otwartych funduszy emerytalnych (OFE) - systemowy, który wymagałby podjęcia szybkiej decyzji i epizodyczny, z okresem przejściowym na najbliższe lata.\nPierwsze emerytury z OFE, czyli tzw. II filara powinny być wypłacone w 2009 r. Według szacunków resortu pracy w pierwszym roku wypłaty obejmą ok. 5 tys. osób.\n_ Albo decyzję trzeba będzie podjąć dość szybko, ale nie jest to oczywiście kwestia dni, lecz miesięcy i to niewielu, w przypadku gdybyśmy chcieli stworzyć rozwiązanie systemowe dla wypłat już od 2009 r. Albo możliwy jest wariant, że do 2012-2014 r. stworzy się rozwiązanie epizodyczne, ponieważ w 2009 r. tych wypłat będzie kilka tysięcy, zaczną narastać po 2012, 2014 r _ - powiedział dziennikarzom Dorn po uroczystości z okazji 62. rocznicy utworzenia 36 Specjalnego Pułku Lotnictwa Transportowego im. Obrońców Warszawy. Dorn dodał, że potrzebuje czasu, aby wyrobić sobie zdanie w tym zakresie.\nPytany czy jego poglądy bliższe są propozycjom minister pracy i polityki społecznej Anny Kalaty, czy wicepremier i minister finansów Zyty Gilowskiej, Dorn powiedział: _ zwykłem ważyć słowa i póki nie zaznajomię się z tą problematyką, opiniami i rekomendacjami oraz ich różnymi uwarunkowaniami to w sprawie, co tu dużo kryć, dotyczącej wielu lat i setek milionów złotych, nie będę się wypowiadał _. Kalata proponuje, by emerytury z II filara naliczał i wypłacał ZUS. Taka propozycja została ostro skrytykowana przez Gilowską.\nWicepremier powiedział, że "zaczął się wgryzać" w tematykę ubezpieczeń. _ Rozmawiałem już z ministrem Pawłem Wypychem (podsekretarz stanu w kancelarii premiera odpowiedzialny m.in. za ubezpieczenia społeczne - PAP). Podczas weekendu będę studiował raport komisji nadzoru finansowego _ - powiedział. W piątek weszła w życie nowelizacja ustawy o działach administracji rządowej, która zakłada m.in., że premier przejmuje nadzór nad Zakładem Ubezpieczeń Społecznych (ZUS). Dotychczas nadzór ten sprawowało ministerstwo pracy i polityki społecznej.\nJeszcze na początku tygodnia premier Jarosław Kaczyński poinformował, że za nadzór nad ZUS-em będzie odpowiadał Dorn. W skład międzyresortowego zespołu na czele, którego będzie stał Dorn, wejdą m.in. przedstawiciele resortu pracy i polityki społecznej, spraw wewnętrznych i administracji, zdrowia, finansów oraz przedstawiciel ZUS.\nZespół będzie m.in. analizował obowiązujące przepisy, przygotowywał własne propozycje zmian oraz opinie dotyczące funkcjonowania ZUS i dokończenia reformy ubezpieczeń społecznych, czyli rozstrzygnięć dotyczących wypłaty emerytur z OFE, emerytur pomostowych oraz reformy systemu rent z tytułu niezdolności do pracy.\nW piątek minister pracy i polityki społecznej Anna Kalata na konferencji prasowej podtrzymała swoje stanowisko, że ZUS byłby właściwą instytucją do zarządzania i wypłat środków zgromadzonych w OFE. Kilka dni temu Kalata nie wykluczyła rozważenia rozwiązania, aby w chwili, gdy ZUS zacznie odpowiadać za duże środki zgromadzone w OFE, do wypłat włączyć także firmy zewnętrzne.\nMinister pytana, czy przejęcia przez premiera nadzoru nad ZUS nie traktuje jako braku zaufania do niej premiera, odparła, że "współpraca z kancelarią premiera jest bardzo dobra", a przejście nadzoru nie jest dla niej "problemem".\nWyraziła zadowolenie z powołania międzyresortowego zespołu ds. ubezpieczeń społecznych, jednak podkreśliła, że nadal minister pracy odpowiada za dział zabezpieczenie społeczne i inicjowanie rozwiązań legislacyjnych w tym zakresie.


Mieszkańcy ul. Wiejskiej dostali odpowiedź. Czy doczekają się remontu drogi?\n2021-09-03T12:44:48+02:00 eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg\nOstrołęka, 03 września 2021, 12:44\nMieszkańcy ulicy Wiejskiej prosili o pilną interwencję w sprawie wyrównania nawierzchni drogi. Doraźna pomoc będzie zapewniona, ale czy możliwa jest większa inwestycja? O tym przekonamy się dopiero, gdy poznamy budżetowe plany na przyszły rok.\n- 16 sierpnia miałem przyjemność spotkać się z mieszkańcami ulicy Wiejskiej i przedyskutować temat, który ich nurtuje - pisał niedawno w interpelacji radny Mariusz Łuba.\nMieszkańcy proszą o niezwłoczną interwencję - podsypanie i wyrównanie terenu, ponieważ notorycznie uszkadzają swoje auta. Dużym problemem jest również unoszący się kurz, który zanieczyszcza ich posesje, ale i dostaje się do wnętrz domów. W związku z tym zwracają się z prośbą o ułożenie tymczasowych płyt betonowych na wskazanym odcinku (do momentu budowy drogi), co znacznie poprawi komfort poruszania się i życia mieszkańców. Jednocześnie zwracam się z prośbą o uwzględnienie budowy ul. Wiejskiej w planie inwestycyjnym miasta na 2022 r.\nJest już odpowiedź prezydenta: możliwość budowy tej ulicy będzie rozważana, ale w przyszłym roku.\n- W roku bieżącym w budżecie Miasta nie zostały zabezpieczone środki finansowe na ułożenie tymczasowej nawierzchni z płyt betonowych na odcinku ulicy Wiejskiej o nawierzchni gruntowej - poinformował prezydent Łukasz Kulik, dodając:\nW celu poprawy komfortu poruszania się użytkowników po ww. ulicy zlecono prace związane z wyrównaniem nawierzchni Ostrołęckiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. Możliwość budowy tej części ulicy Wiejskiej będzie rozpatrzona podczas prac nad budżetem inwestycyjnym miasta na rok 2022.\nWięcej o: Ostrołęka, ul. Wiejska\nNabór do sekcji tenisa stołowego. Zaprasza UKS MAG Ostrołęka