Wołyń - Sławuta\npowiat Zasław, "za kordonem"\nBiałotyń, Polany, Krzywin, Nadyszyn, Wielbowno, Cwietocha, Berezdów, Mokrzec, Szepetówka, Krąglik,\n1. MIERZWIŃSKI Władysław 15.09.1888 (*Ostróg) - s. Antoniego i Cezarii z d. Chojna, żona Wiktoria 24.12.1892 (*Gruzów) z d. Borkowska - c. Stanisława i Emilii, dzieci ur. w Ostrogu: Feliks 1920, Bronisław 29.06.1921, Izabela 27.04.1926, Witold 14.05.1928, Władysław 1934?, Mieczysław 18.02.1942. Rodzina w roku 1939 mieszkała w Sławucie przy ul. Horyńskiej 66.\n2. WITUSZKIN Jan 1900, żona Helena 1909 z d. Harasiewicz, dzieci: Ludmiła, Teresa, Irena, Aleksander 24.11.1939-3.03.1943 - zabity w czasie zagłady wsi Borszczówka. Rodzina mieszkała w Sławucie w latach 1937-1946.\n3. ARENDT Anatol 1901-1981 - s. Antoniego i Anny z d. Raticz, dzieci: Anatol, Anna, Ryszard. Po wojnie w Polsce.\nKwartał 22 (lokalizacja nieustalona).\nK1. MAZUROWSKI :Aleksander, żona Anna z d. Wierzbicka, córka Janina 1940.\n1. Barbara Mosler [maj 2008] poz. 1. na podst. relacji matki Izabeli Janiszewskiej z d. Mierzwińska, [czerwiec 2008] uzup. w poz. 1. mausi_p(a)wp.pl\n2. Tamara Szczygieł [luty 2010] poz. 2 tamara(a)nieruchomosci.swinoujscie.pl\n3. Maria Chromcewicz [listopad 2010] GAWROŃSKI Napoleon -zm.1925; żona Wanda z d. Lisiecka -zm.1918, dzieci: Ireneusz 1900-1979; Barbara -zm.1922; Bohdan -zm.1936; Halina 1908-2003; Irmina 1909-1983; Wanda -zm.1926; Krystyna 1913-2006; Zbigniew 1914-1995. Mieszkali w Sławucie w latach od 1915 lub 1916 do 1918 najdalej 1921. Będę wdzięczna za wszelkie informacje. marchr(a)neostrada.pl\n4. Anatol Arendt [kwiecień 2013] poz. 3. anatol(a)ufl.edu\n5. Danuta Wojtowicz [luty 2016] poz. K1. z akt w archiwum par. Ostróg. wodanka(a)o2.pl\nDODATEK - fragment wspomnień Bronisława Nietykszy\n(4) BUNT WYCOFANEGO Z FRONTU, KWATERUJĄCEGO W SŁAWUCIE PUŁKU PIECHOTY ROSYJSKIEJ I ZAMORDOWANIE KSIĘCIA ROMANA SANGUSZKI\nJesień 1917 roku. Zajęcia szkolne w pełni. Okazało się, że nie tylko ja mam trudności z językiem polskim, miało je wielu uczniów. Ponadto miałem trudności z francuskim. O ile z językiem polskim dawałem sobie radę sam, to z francuskim nie udawało mi się. Musiałem więc korzystać z korepetycji. Korepetytorką moją była nauczycielka języka francuskiego w gimnazjum, pani Kirchnerowa, żona urzędnika Zarządu Dóbr sanguszkowskich. Musiałem więc pogodzić intensywną naukę w szkole. Pewnego razu, w ciepły słoneczny dzień jesienny, byłem po południu na lekcji francuskiego u pani Kirchnerowej, w jej domu położonym przy ulicy Annopolskiej, tuż koło parku okalającego rezydencję Sanguszki. W czasie lekcji usłyszeliśmy strzały karabinowe i krzyki. Pani Kirchnerowa przerwała lekcję, wyszliśmy na ganek, aby zobaczyć co się dzieje. Zobaczyliśmy pędzącą galopem od strony lasu parę jeźdźców. Za nią z wylotu lasu biegło kilku żołnierzy i wrzeszcząc strzelali. Z domów położonych po obydwóch stronach ulicy wyskakiwali żołnierze. Dołączali do grupy biegnącej z lasu, która goniła uciekającą parę jeźdźców. Strzałów było coraz mniej, wkrótce umilkły w ogóle. Para jeźdźców uciekała w stronę głównej bramy, prowadzącej do zabudowań pałacowych znajdujących się w głębi parku. Żołnierze nadal wybiegali z domów, i podnosząc coraz większy i głośniejszy wrzask biegli w kierunku centrum miasta, nawołując się nawzajem i wykrzykując przekleństwa pod adresem uciekającej pary, która zdążyła się schronić w zabudowaniach pałacowych.\nPani Kirchnerowa, tknięta złym przeczuciem, kazała mi biec do pałacu i Zarządu Dóbr, by powiadomić o grożącym niebezpieczeństwie zarówno mieszkańców pałacu jak i pracowników Zarządu. Puściłem się pędem w stronę najbliższej furtki, prowadzącej z dziedzińca kościoła do parku, dotarłem w oka mgnieniu do pałacu, gdzie już wiedziano co się święci od pary jeźdźców. Powiedziałem także, aby natychmiast zamknięto wszystkie furtki i bramę główną prowadzącą do pałacu, a sam poleciałem uprzedzić pracowników Zarządu. Znalazłem pana Kirchnera, któremu opowiedziałem o zdarzeniu, powtórzyłem polecenie żony, aby natychmiast zamknięto Zarząd, a pracowników zwolniono do domów, szykuje się bowiem napad zbuntowanych żołnierzy na pałac.\nWypełniwszy zadanie, pobiegłem tak zwanym długim mostkiem do domu, opowiedziałem szybko co się dzieje, doradzając natychmiastowe zamkniecie sklepu i zajazdu oraz zabarykadowanie się w mieszkaniu. Zawróciłem i pobiegłem długim mostkiem z powrotem w stronę parku, by zobaczyć co się będzie działo dalej. Z zakrętu ulicy Annopolskiej okalającej park od zachodu, biegli grupkami uzbrojeni już w karabiny żołnierze i strzelając w stronę pałacu próbowali dotrzeć do furtki i głównej bramy i wedrzeć się tymi przejściami do zabudowań pałacowych. Furtka i brama były już zaryglowane. Jedyna możliwość wdarcia się na teren parku i zabudowań była przez ogrodzenie. Ale ogrodzenie było bardzo wysokie, składające się z podmurówki wysokości ponad metra oraz żelaznych, grubych, ostro zakończonych prętów. Łączna wysokość ogrodzenia wynosiła około trzech metrów. Można je było sforsować tylko górą, ryzykując nadzianie się na ostre pręty i ewentualne zastrzelenie przez broniącą się, z rzadka strzelającą służbę i kilkudziesięciu kozaków pałacowych.\nBiorąc pod uwagę wielkość parku i długość ogrodzenia wynoszącą w obwodzie około 3 kilometrów, trudno było przypuszczać, że nieliczna obrona nie dopuści zbuntowanych żołnierzy do wnętrza parku, a więc i zabudowań. Żołnierzy było 600, podczas gdy obrony zaledwie 50.\nPołożyłem się po stronie zewnętrznej muru, tuż przy furtce prowadzącej z parku do długiego mostku i śledziłem przebieg wypadków. Kule gwizdały nad głową. Znalazłem się między stronami walczącymi.\nStrzelanina trwała do zmierzchu. W tym czasie udało się wielu żołnierzom wedrzeć na teren parku i zaatakować pałac. Stary, ponad 80 lat liczący książę Roman Sanguszko, widząc iż sprawa przybiera zły obrót, wyszedł na balkon, próbując załagodzić zatarg. Ale buntownicy zdołali już wyważyć furtkę i otoczyć główną bramę. Wszyscy znaleźli się koło pałacu, próbując siłą wtargnąć do środka. Książe nie uciekł i nie schował się, choć mógł to uczynić, mając do dyspozycji przejście podziemne do kościoła, leżącego tuż poza obrębem parku. Domownicy, którzy sprowokowali całe zajście, zdołali uciec z pałacu i z tereny parku. Książe Sanguszko próbował nawiązać pertraktacje, licząc prawdopodobnie na to, że starcowi w jego wieku nie grozi niebezpieczeństwo, że może wykupi się w jakiś sposób i ocali siebie oraz bezcenne zbiory sztuki, stajnie arabów i inne dobra. Nie zdawał sobie sprawy z sytuacji i chciwości zbuntowanej bandy. Przypłacił to życiem. Żołnierze wyciągnęli go z pałacu, wyprowadzili na długi mostek, postawili pod murem i bestialsko zamordowali. Wyprowadzili go przez furtkę, koło której leżałem, bardziej już ze strachu, niż z potrzeby, gdyż już nie strzelano.\nReszta bandy plądrowała pałac, rabując wszystko co się dało i niszcząc to czego udźwignąć nie mogli, po czym podpalili pałac i zaczęli rabować oficyny. Pałac płonął, rozrzucając dookoła snopy iskier, wspaniałe rumaki urywały się ze stajni, pędząc uliczkami przed siebie z rozdętymi chrapami, byle jak najdalej od ognia. Żołnierze, nie mając już do kogo strzelać, strzelali do pędzących koni i na wiwat, na znak zwycięstwa nad osiemdziesięcioletnim starcem.\nWidziałem, jak wynoszono pełne kosze różnych skarbów, obrazy, srebra, porcelanę, meble. Sprzedano to przy świetle łuny za grosze lub za wódkę Żydom, którzy zbiegli się tu z całego rynku, gdy tylko ustała strzelanina. Grabież i handel trwały całą noc. Nikt z mieszkańców Sławuty nie kładł się spać. Był to pierwszy, bezpośrednio przeze mnie obserwowany straszliwy obraz bestialstwa, który wywarł na mnie wstrząsające wrażenie. Nigdy tego nie zapomnę. [...]\nPo trzech dniach odbył się uroczysty pogrzeb Sanguszki. Kozacy, którzy jeszcze nie włączyli się do fali rewolucji, skauci, uczniowie polskiego gimnazjum i sanguszkowskiej szkoły handlowej oraz cała ludność polska Sławuty, utworzyli szpaler z miejsca gdzie znajdowały się zwłoki zamordowanego do kościoła, w którym po uroczystym nabożeństwie złożono w podziemiach trumnę z ciałem księcia.\nCo było przyczyną opisanego pogromu? Nie byłem świadkiem początku zajścia, które stało się przyczyną dramatu. Dowiedziałem się o tym już po pogrzebie od pani Kirchnerowej. Podobno dwie osoby z rodziny Romana Sanguszki wybrały się konno na przejażdżkę do lasu. W lesie natrafiono na grupę żołnierzy, którzy ścinali drzewo rosnące tuż przy drodze w Sanguszkowskim lesie. Mężczyzna zareagował ostro na to bezprawie i podobno, nie zsiadając z konia zamierzył się szpicrutą na jednego z żołnierzy. Pozostali żołnierze, którzy także ścinali drzewo, podnieśli krzyk i rzucili się z siekierami i piłami na jeźdźca. Jeźdźcy zawrócili i zaczęli szybko uciekać. Żołnierze rzucili się za nimi w pogoń, krzycząc i nawołując towarzyszy z budynków stojących po obydwu stronach ulicy, aby się do nich przyłączyli. Ktoś zakwaterowany w jednym z pierwszych domów przy lesie miał karabin, wybiegł więc z domu i dołączywszy do grupy goniących, zaczął strzelać do uciekających. To te właśnie strzały zaalarmowały panią Kirchnerową i mnie.\nPodczas gdy ja z polecenia pani Kirchnerowej pobiegłem do pałacu Sanguszki, a następnie do biura Zarządu, żołnierze dopadli do prowizorycznie zbudowanego cekhauzu, w którym złożona była broń pochodząca z rozbrojenia tego pułku, rozbili cekhauz, zabrali karabiny, amunicję i rozpoczęli atak na pałac. Tych kilkanaście minut, w czasie których brali broń, opóźniło ich napad na pałac i pozwoliło jego obronie zamknąć furtki i bramę prowadzącą do zabudowań pałacowych. Dzięki temu też zdążyłem wydostać się z parku przez otwartą jeszcze furtkę, przeskoczyć przez długi mostek i powiadomić Wakulenkę o buncie żołnierzy oraz wrócić pod mur okalający park.\nJeżeli istotnie taka była przyczyna buntu żołnierzy, to nasuwa się nieodparcie uwaga, że głupota interweniującego jeźdźca w istniejącej wtedy sytuacji rewolucji była nie do darowania. On zresztą uniknął śmierci, przedarłszy się przez rozgorączkowany tłum buntowników na miasto. Jego bliski krewny, Roman Sanguszko, przypłacił tę głupotę życiem i mieniem.\nPowstanie strony: maj 2008 r., ostatnia edycja: sierpień 2016 r.


Ekologiczne konkursy, piosenki i smakołyki na pikniku | Powiat Bełchatowski\nStrona główna / Powiat / Aktualności / Ekologiczne konkursy, piosenki i smakołyki na pikniku\nW Festiwalu Piosenki Ekologicznej, odbywającego się w ramach tegorocznego Eko-pikniku, organizowanego przez bełchatowskie starostwo, zaprezentowało się ponad osiemdziesięciu wokalistów z placówek oświatowych i wychowawczych z terenu powiatu oraz Gminnego Ośrodka Kultury w Klukach. Rozstrzygnięty został także konkurs plastyczny.\nJury festiwalu postanowiło przyznać nagrody następującym placówkom: Akademii „Jabłuszko” z Bełchatowa, Szkole Podstawowej Nr 1 w Zelowie, Szkole Podstawowej w Chabielicach, natomiast wyróżnienia zostały przyznane: Szkole Podstawowej Nr 3 w Bełchatowie, Zespołowi „Biedroneczki” z Kluk, II Liceum im. Kochanowskiego w Bełchatowie.\nNagrody przyznano również laureatom konkursu plastycznego: Akademii „Jabłuszko”, Przedszkolu Nr 1 w Zelowie, Zespołowi Szkół Ogólnokształcących w Zelowie oraz wyróżnienia: Zespołowi Szkolno-Przedszkolnemu Nr 9 w Bełchatowie, Szkole Podstawowej nr 3 w Bełchatowie, Specjalnemu Ośrodkowi Szkolno-Wychowawczemu w Bełchatowie.\nNa scenie zaprezentowały się się nasze wokalne zespoły: Promienie Bełchatowa, Moderato oraz „Ale Babki”, które bawiły wypoczywających bełchatowian na leżakach zgromadzonych na scenie przy gigantach Mocy. Podczas EKO-PIKNIKU można było skosztować żywności przyrządzonej przez Gminne Stowarzyszenie Kobiet Wiejskich w Drużbicach, skosztować lodów oraz miodów. Swoje stoisko zaprezentowało również Stowarzyszenie „Amazonki”, na którym można było zakupić zaproszenia oraz biżuterię własnoręcznie wykonaną przez jego członkinie. Niewątpliwą atrakcją były warsztaty przygotowane przez Nadleśnictwo Bełchatów, gdzie można było zagrać w leśne gry i wykonać magnes z drzewa. Do zabawy zagrzewali animatorzy z firmy Bajkoland, którzy przeprowadzili warsztaty wykonywania biżuterii, stworzyli balonowe ZOO oraz bajkowy świat baniek. Wszystkiemu sprzyjała przepiękna pogoda, co dawało atmosferę odpoczynku i relaksu.\nWydział Referat Edukacji Ekologicznej


Gilowice: Potężna kraksa na moście - Beskidzka24.pl\nAutor: Redakcjaaccess_time 01.02.2017 17:36 chat_bubble_outlineZostaw komentarz\nNastoletni kierowca został uwięziony w samochodzie po potężnym uderzeniu w barierę mostu. Szczęście, że samochód – jak kilka jego części – nie spadł z kilku metrów do koryta rzeki.\nDo groźnego wypadku doszło dzisiaj o 9.55 na ulicy Krakowskiej w Gilowicach. Jak wynika ze wstępnych ustaleń policjantów, zawinił 58-latek prowadzący seata cordobę. Włączał się on do ruchu z terenu parkingu. Nie ustąpił pierwszeństwa i doprowadził do zderzenia z seatem leonem, kierowanym przez 19-latka. Co gorsza, seat z dużą prędkością wbił się przodem w barierę mostu. Maska złożyła się jak harmonijka. Gdyby jednak nie solidna bariera, samochód mógłby wylądować w rzece.\nPierwszy na miejscu był zespół ratownictwa medycznego z Łękawicy. Udzielono kierowcy pierwszej pomocy. Zaraz potem na miejscu pojawili się strażacy, w tym druhowie z Gilowic, których remiza znajduje się o rzut kamieniem od mostu. Jak relacjonują, ich praca polegała na zabezpieczeniu miejsca zdarzenia oraz wydostaniu poszkodowanego z wraku pojazdu. Nie było to łatwe, gdyż został tam uwięziony. Trzeba było użyć specjalistycznego sprzętu hydraulicznego i rozcinać nawet deskę rozdzielczą. Minęło pół godziny, zanim udało się uwolnić rannego i przenieść do karetki.\n19-latek trafił do szpitala. Z pierwszych informacji wynikało, że jego życiu nie zagraża niebezpieczeństwo.\nPoprzedni post Poprzedni post Jutro Koleje Śląskie znowu bezpłatne!\nNastępny post Następny post Trzy osoby poszkodowane po wybuchu pieca


Posłowie zakładać się lubią... - Puls Biznesu - pb.pl\nTak na przykład Zbigniew Ziobro wygrał od jednego publicysty butelkę znanego, greckiego trunku, bo obstawił, że Adam Bielan "jako pierwszy ucieknie z tonącego okrętu...", czyli opuści PJN.\nPodobne zakłady nie są w polskim parlamencie rzadkością. Bywają prywatne lub publiczne. Te drugie często z dziennikarzami. W jednych i drugich biorą udział czasem nawet premier czy prezydent.\nDla polityka taki publiczny zakład może być testem wiarygodności. Stawki są różne, od symbolicznych po bardzo wysokie.\nJednak wiele zakładów nie zostało do dzisiaj zrealizowanych, a zwycięzcy skarżą się, że nie zaznali pełnej radości z wygranej.\nO tym kto, kiedy i o co się zakładał na polskiej scenie politycznej pisze poniedziałkowa "Rzeczpospolita".\nKomentarz Jacka Zalewskiego: Koalicja silnie zwarła szeregi\nPrezes Jagiełło nie chce być malowanym królem\nRuszył wyścig po warszawski SPEC\nTrunki , Premier , Zakład , Polityka , Polityk , Premiera , Politycy\nPolityka / Posłowie zakładać się lubią...


3 - Tarot, Wróżka, Horoskopy 3 - Tarot, Wróżka, Horoskopy\nOsoby z wibracją trójki są typem artysty. Są twórcze, pewne siebie, mają mnóstwo oryginalnych pomysłów i talentów, głównie artystycznych. Mają dobrą pamięć i lubią opowiadać. Uwielbiają słowa, zarówno pisane jak mówione oraz komunikowanie się z innymi. Są szalenie spontaniczne, żywe i wesołe. Przepełnione entuzjazmem i radością życia, bardzo towarzyskie i ekstrawertyczne. Mają doskonałe poczucie humoru. Nawet jak dzieje się źle, trójki nie martwią się, żyją dniem dzisiejszym i przyjmują rzeczywistość taką, jaka jest. Są błyskotliwe, obrotne, łatwo się uczą. Interesują się wieloma dziedzinami na raz i czasem same nie mogą się zdecydować, co jest ciekawsze. Są zmienne, wolne od przesądów i ograniczeń, potrzebują niezależności. Ulegają wpływom innych osób, ich nastrojom, postawom. Szybko nawiązują przyjaźnie i kontakty z innymi ludźmi. Są ogólnie lubiane, wywierają korzystne wrażenie na innych ludziach. Romantycy i idealiści, poszukujący miłości i piękna. Nie lubią problemów, wolą prowadzić życie beztroskie i szczęśliwe, pełne radości. Są prostolinijne i wierzą innym, zwłaszcza, gdy ktoś odwołuje się do ich szlachetności. Dbają o swój wygląd, lubią być ubrane elegancko i atrakcyjnie. Mają dużo szczęścia w życiu, okoliczności i ludzie im sprzyjają. Uwielbiają podróże, zmiany. Są mało praktyczne. W wersji negatywnej mogą być lekkomyślne i powierzchowne, uciekają od odpowiedzialności i problemów, zajmują się tylko zabawą. Bywają pyszałkowate i zarozumiałe. Wiele obiecują, ale nie wymagaj od nich, żeby te obietnice spełniły. Przeskakują z jednego celu na inny, w pogoni za nowością.\nTo typowi artyści, ekspresyjni i pomysłowi, wybijają się w każdej dziedzinie, w której potrzebne są zdolności twórcze i artystyczne. Lubią pracę urozmaiconą, zapewniającą aktywne życie. Nie powinny brać się za prace monotonne i rutynowe, bo szybko się znudzą. Umiejętność radzenia sobie ze słowami i wyobraźnia kwalifikują ich do zawodów pisarza, dziennikarza, specjalisty od reklamy, wykładowcy. Dobrze sprawdzają się w świecie mody, dekoracji wnętrz. Również dobrze sobie radzą w zawodach związanych z pracą z klientem, handlu, wszędzie tam, gdzie w grę wchodzi komunikacja z ludźmi. Są rozrzutne, lubią przepych i markowe wyroby, żyją z dnia na dzień. Pieniądze same do nich przychodzą, ale równie szybko są przez nie wydawane.\nMają zwykle dużo przyjaciół i znajomych, ale są to znajomości dość powierzchowne. Uciekają od nieprzyjemnych sytuacji. Są romantykami, którzy szukają miłości doskonałej, idealizują swoich partnerów, gdy w końcu się zakochają, to oddają się bez reszty. Są czułe i lojalne, dobrze się z nimi współżyje, bo nie mają potrzeby zdominowania partnera. Dobrze się rozumieją ze wszystkimi i do każdego potrafią się dostosować, ale szczególnie dobrze układa im się z innymi trójkami, jedynkami, piątkami i dziewiątkami.


NBP: inflacja w 2022 r. wyniesie 10,8 proc. Koniec tarczy antyinflacyjnej w lipcu /fot. shutterstock\nInflacja w 2022 r. wyniesie 10,8 proc. – wynika z centralnej ścieżki projekcji inflacji, opublikowanej przez NBP.\nAutor: PAP Data: 11 marca 2022 12:06\nJak wskazano na konferencji prasowej, na której prezentowany był raport o inflacji - dużo zależy od tego, jak długo będzie utrzymywana tarcza antyinflacyjna.


6. W czasie stanu nadzwyczajnego nie mogą być zmienione: Konstytucja, ordynacje wyborcze do Sejmu, Senatu i organów samorządu terytorialnego, ustawa o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitejoraz ustawy o stanach...\nCzytaj dalej wpis Dlaczego PO nie zarządzi stanu klęski\nŁażący_Łazarz - 18 Czerwca, 2010 - 10:44\nList otwarty, 17-06-2010\nto jest drugi list, który do Pana piszę. Sądzę, że i tym razem, tak jak poprzedni, pozostanie bez odpowiedzi. Niech więc to będzie list otwarty.\nW pierwszym liście, pisanym 15 grudnia 2007 roku, niedługo po wyborach parlamentarnych i sformowaniu przez Pana rządu, prosiłam...\nCzytaj dalej wpis CÓRKA GEN. FIELDORFA PISZE DO TUSKA O KOMOROWSKIM I POWODZI\nTo czysta blokada psychologiczna. Jeśli zamach to znaczy, że Moskwa miała motyw. Jeśli był motyw, to znaczy, że Lech...\nPolska dzidziusiem Europy.\nŁażący_Łazarz - 16 Lipca, 2008 - 10:49\nNo, może przedszkolakiem z wielką balonówą Donalda. Od pewnego czasu obserwujemy powstawanie systemu dwupartyjnego w Polsce. Co prawda partii (póki co) jest więcej, ale funkcjonują już właściwie tylko dwie,...\nCzytaj dalej wpis Polska dzidziusiem Europy.


Uprzemysłowienie ziem polskich w XIX wieku (w czasie zaborów)\nNasze materiały pobrano już 204718680 razy\nRozwój gospodarczy ziem polskich w dużej mierze uzależniony był od stopnia uprzemysłowienia kraju zaborcy, który wszedł w posiadanie tych terenów. Jako, że Rosja, Prusy i Austria rozwijały się różnym tempie, również i uprzemysłowienie ziem polskich dokonywało się nierównomiernie.\nPolityka, jaką prowadzili zaborcy pruscy, miała za zadanie stworzyć na terenach polski gospodarkę kapitalistyczną. Rozpoczęto reorganizację zacofanego systemu gospodarczego opartego o nierentowne rolnictwo. Priorytetem było zmniejszenie liczby gospodarstw małych, niemogących rywalizować na nowoczesnym rynku. Już w 1811 roku wprowadzono „regulację” uwłaszczeniową, dzięki której chłopi mogli nabywać ziemię na własność (za wysokim odszkodowaniem). Pełne uwłaszczenie miało miejsce w roku 1850. Tym samym rolnictwo na tych terenach rozpoczęło zupełnie nowy etap rozwoju. Komasacja gruntów doprowadziła do dominacji wielkiej własności i do uprawy której potrzebne były nowoczesne maszyny (fabryka Cegielskiego w Poznaniu powstała w 1848 r.).\nChłopów, którzy nie posiadali ziemi lub nie mogli rywalizować na rynku, kierowano do pracy w przemyśle miejskim. W momencie, gdy siła robocza była potrzebna zatrudniano również ludność z terenów z Kongresówki i Galicji (tz. „saksy”). Progres w rolnictwie przyczyniał się do powstawania przetwórstwa rolnego, tj. gorzelnie, młyny i cukrownie. Kwitł przemysł: ciężki na Górnym Śląsku, stoczniowy na Pomorzu i kolejowy. Następował rozwój budownictwa mieszkaniowego jak i drogowego. Wszystkie te reformy skutecznie odsuwały widma rewolucji społecznych.\nNa terenach Kongresówki sytuacja przedstawiała się różnie. Nie potrafiono rozwiązać kwestii zacofanego rolnictwa, co miało niebagatelne znaczenie dla losów aktywnej walki o niepodległość. Determinację w tej kwestii wykazał dopiero Aleksander Wielopolski, który w roku 1861 doprowadził do zniesienia pańszczyzny i oczynszowania chłopów. Proces uwłaszczenia zakończył się dopiero w trakcie powstania w roku 1864 na mocy ukazu cara. Dominowały gospodarstwa małe, niemogące pozwolić sobie na wykorzystywanie nowinek technicznych. Na przeszkodzie rozwoju stały również wysokie cła. Sytuacja w przemyśle polepszać zaczęła się dopiero w drugiej połowie wieku XIX i związana była z rozbudową kolei żelaznej oraz zniesieniem barier celnych z Rosją. W łodzi prężnie rozwijał się przemysł włókienniczy, a na południu (Dąbrowa Górnicza) przemysł ciężki. Względem zaboru pruskiego Kongresówka pozostawała jednak daleko w tyle.\nRównie trudna, jeśli nie trudniejsza, sytuacja panowała w Galicji. Choć chłopi uzyskali uwłaszczenie już w roku 1848 to ich gospodarstwa obłożone były wysoki podatkami, które hamowały rozwój. Polityka Austrii, traktującej te tereny jako rynek zbytu, powodowała w efekcie ogólną biedę. Broniąc się przed widmem głodu Polacy decydowali się na emigracje zarobkową na zachód, w tym również do Ameryki. Przemysł rozwijał się głównie w okolicach Krakowa (metalurgia, Wieliczka – sól) oraz Bielska Białej (włókiennictwo). Pewne ożywienie nastąpiło dopiero po roku 1853, kiedy to Ignacy Łukasiewicz oczyścił ropę i wydzielił naftę, co zaowocowało powstaniem rafinerii w Jaśle i Borosławiu. Nadal w powijakach był jednak przemysł transportowy. Powstawało mało linii kolejowych, rzadko budowano drogi. Przyczyną takiego stanu rzeczy był głównie fakt, iż większość kapitałów znajdowało się w rękach obcych, którym nie zależało na wspieraniu rozwoju terenów galicyjskich.\nLekcja, jaką odebrali Polacy w wieku XIX od zaborców (głównie pruskich) miała olbrzymie znaczenie dla późniejszych losów państwowości. Zmuszeni przez nowoczesny kapitalizm do rywalizowania na rynkach, rozwijali przedsiębiorczość i determinację – cechy, bez których zorganizowanie II Rzeczpospolitej byłoby niemożliwe.\nTAGI: przemysł historia Polski gospodarka zabory\nPodobne wypracowania do Uprzemysłowienie ziem polskich w XIX wieku (w czasie zaborów)\nSiergiej Prokofiew - biografia, życiorys\nNormanowie i ich podboje - Podboje Normanów na Wyspach Brytyjskich\nReforma Grabskiego. Opracowanie\nWielka Schizma Zachodnia - opracowanie, bilans\nBolesław Chrobry - Portret Bolesława Chrobrego na podstawie „Kroniki” Galla Anonima\nŚwiadomość narodowa i polityczna Polaków - uwarunkowania i przemiany\nWojny perskie - I wojna perska\nWyobraź sobie, że jesteś jednym z posłów, który doprowadził do uchwalenia Konstytucji 3 maja 1791 roku. Przygotuj odezwę do społeczeństwa.\nWojny polsko-tureckie w 2. połowie XVII w. - opis i bilans\nZakończenie I wojny światowej - I wojna światowa - traktaty pokojowe\nCyrenajka - przewaga włosko-niemiecka - charakterystyka\nFrancis Bacon - biografia, życiorys (filozof)\nReformy Kazimierza Wielkiego - gospodarka i administracja\nGeorg Friedrich Händel - biografia, życiorys\nSprawozdanie z wycieczki - Sprawozdanie z wycieczki szkolnej do lasu Przepis prawny - definicja, charakterystyka, przykłady Asceza - co to jest asceza? Definicja, historia, opis. Asceza cielesna i duchowa Egon Schiele - biografia, życiorys Adam Mickiewicz „Sonety Krymskie” - „Widok gór ze stepów Kozłowa” - interpretacja i analiza Ernest Bryll - biografia, życiorys\nStarzenie się społeczeństwa - na czym polega? Przyczyny i skutki starzenia się społeczeństwa Schopenhaueryzm - charakterystyka. Artur Schopenhauer i jego filozofia Antoni Czechow „Mewa” - charakterystyka bohaterów dramatu Organizmy modyfikowane genetycznie - GMO - co to jest GMO? Definicja, znaczenie, przykłady Paul Gauguin „Skąd pochodzimy...” - opis, interpretacja obrazu Opis uczuć - „Było mi wtedy bardzo przykro...”\nDunkierka Trójprzymierze blok wojskowy pod Hohenlinden Christmette Pierścień wielkiej damy konferencja w Poczdamie postanowienia mała ojczyzna Peru przestępstwa Jacques-Louis David moje marzenia rozbiory Polski


PL: Chelsea FC 1-0 Manchester United (18.04.2015)\nRE: PL: Chelsea FC 1-0 Manchester United (18.04.2015)\nCytat: Under, co Ty ćpiesz :O Herrera był fatalny? Jeden z najlepszych dziś, w pierwszej połowie był niemal perfekcyjny\nZwłaszcza kluczowe podanie do Drogby? Gdyby tam był Remy, albo ktoś kto nie ma 54 lat to Herrera mógł załatwić nas całkowicie. Zgadzam się z tym, że on te braki zaraz wyeliminuje i będzie wymiatał.\nGdzie jest ten dobry mecz United? Graliśmy dokładnie tak, jak pozwolił na to Mourinho. Oddał nam środek, schował Chelsea za podwójną gardą i kontrował. W ofensywie nie licząc szarż Shawa United nie miało żadnego pomysłu. Wrzutka+wrzutka+wrzutka, jak za Moyesa. Mata zupełnie niewidoczny, Azpilicueta pokrył go jak juniora.\nMimo to, nie mam pretensji do drużyny. Gra skrzydłami to wciąż coś nad czym trzeba sporo pracować, do tego graliśmy bez napastnika(tego kołka z długimi włosami przez grzeczność nie wspomnę). Brakowało Rooney'a na żądle.\nNiestety meczu nie oglądałem bo okoliczności sprawiły, że po prostu nie mogłem. Po samym wyniku i statystykach można by sądzić, że cisnęliśmy, ale patrząc na szanse do zdobycia bramki to jednak z tej naszej przewagi mało co wychodziło. Mourinho jest doświadczony, została mu już tylko liga i przy tych kontuzjach.. nie ma opcji, żeby dał sobie wydrzeć zwycięstwo.\nJednak co do Herrery to wyłączając mecz w którym grał jednak jako najbardziej cofnięty to w poprzednich, zwłaszcza w meczu z City widziałem, że gość już ma bardzo dużo odpowiedzialności. Na pewno to ławkowanie sprawiło, że ogarnął te sprawy, teraz grał znów głębiej a jednak w Atleticu grał najgłębiej jako 8 a nie 6, więc mecz z Chelsea nie powinien kłaść aż tak dużego cienia na jego postawie. A pojedyncze błędy każdemu się zdarzają.. o jedno podanie z którego nie padła z resztą bramka też nie ma co robić tragedii...\nhttps://gfycat.com/ShabbyNarrowCurlew Herrera niestety postanowił zrobić z siebie Januzaja co rzutuje na klub ostro.\nOprócz tego rozegrał dobre zawody. Chelsea ustawiła świetnie swój zespół pomimo że grała cały mecz w 10-tke bo Drogba to parodysta a nie piłkarz. Zouma schował Fellainiego do kieszeni jak jakiegoś juniora.\nValencia, Mcnair,Shaw,Herrera,Mata,Rooney prezentowali najzwyższy poziom w drużynie, niestety reszta się nie dostosowała.\nMata? Rooney? Szczególnie ten pierwszy nie istniał. Zgadzam się, że Cesar absolutnie wyłączył go z gry. Rooney był co najwyżej dobry, nic ponadto nie pokazał. Ale nie ma co tego oczekiwać, bo nie grał na swojej pozycji.\nNiestety meczu nie oglądałem, widziałem jedynie obszerne skróty i wczytywałem się w wasze opinie. Biorąc pod uwagę kontuzje jakie nas dopadły, ten mecz był całkiem niezły i nie ma się czego wstydzić, chociaż spodziewałem się, że może być krucho. Trudno gra się przeciwko drużynie, która za cel stawia sobie "wkładanie patyka w szprychy". Mou niestety przez defensywną taktykę wyeliminował duże zagrożenie, ze strony Fellainiego, Mata chyba też zniknął, może trochę za łatwo wykluczyli tą dwójkę, ale jak pisałem nie oglądałem całego meczu. Trudno, ale nie ma co się załamywać, fajnie, że Shaw wreszcie coś pokazał, noi te akcje McNaira też pokazują, że chłopak ma niezły potencjał, w ogóle drużynowo można też dostrzegać plusy. Tak sobie myślę, że fajnie by było móc w takim meczu wpuścić z ławki takiego Depaya... United musi dograć ten sezon i zakończyć go z przytupem. Ja mam nadzieję, że do meczu z Arsenalem wrócą kontuzjowani i weźmiemy rewanż za FA Cup, ale najpierw trzeba rozprawić się z Evertonem.\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 19-04-2015 23:14 przez Silvan.)\nJak dla mnie Mata bardzo cierpiał w tym meczu, gdyż nie miał Herrery w pobliżu. Rooney niby się tam gdzieś wałęsał, ale jak bardzo by się nie starał to jednak nie to samo.\nAktualny czas: 28-02-2020, 02:39 Polskie tłumaczenie © 2007-2020 Polski Support MyBB


Hala Legionów zostanie powiększona. Ponad 28 mln złotych na ten cel z Ministerstwa - CKsport.pl - Sport Kielce\nHala Legionów zostanie powiększona. Ponad 28 mln złotych na ten cel z Ministerstwa\nPo wielu miesiącach oczekiwania w końcu są pozytywne informacje w sprawie rozbudowy Hali Legionów. Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu przyznało miastu Kielce na ten cel 28 milionów 250 tysięcy złotych. To połowa kosztów inwestycji, która być może już niedługo ruszy w stolicy województwa świętokrzyskiego.\nTemat inwestycji sportowych przewija się w Kielcach od jesieni 2019 roku. Wówczas miasto złożyło do ministerstwa dwa wnioski - jeden dotyczący Hali Legionów, a drugi w związku z projektem budowy kompleksu boisk na potrzeby Akademii Piłkarskiej. Przez wiele miesięcy w tym temacie zapadła cisza, ale piątkowa konferencja prasowa przyniosła ważny impuls.\nMinisterstwo Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu przyznało miastu Kielce połowę środków z 56,5 mln złotych, jakie będzie kosztowała przebudowa kieleckiej hali.\n- Inwestujemy w kielecki, świętokrzyski sport. To również przede wszystkim inwestycja dla polskiego sportu. W związku z tym środki na rozbudowę Hali Legionów będą pochodziły z programu dla inwestycji o szczególnym znaczeniu. Czekamy na wniosek, jaki do 31 lipca wraz z pozwoleniem na budowę musi złożyć prezydent Bogdan Wenta - poinformowała Anna Krupka, sekretarz stanu w Ministerstwie Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu.\nW ramach rozbudowy Hala Legionów będzie mogła zostać powiększona do 6 tys. miejsc na trybunach.\nŚrodki pozwolą na dobudowę trybuny północnej, która zostanie funkcjonalnie połączona z trybuną wschodnią i zachodnią, co w sumie da blisko trzy tysiące nowych miejsc siedzących. - Oprócz tego pojawi się nowa strefa VIP z pomieszczeniem sanitarno-szatniowym, nowe pomieszczenie techniczne, foyer i pomieszczenie dla mediów. Przebudowana zostanie również cała część centralna i frontowa hali. Z kolei teren przed budynkiem powiększymy i obniżymy do płaszczyzny boiska – poinformowała Anna Krupka.\nTagi:łomża vive kielce, hala legionów, anna krupka, bogdan wenta, kielce, łomża vive kielce


Mój kącik z różnościami.: Spotkanie.\nPewnego pięknego dnia w "stołecznym" mieście Katowice, spotkałam się z Pieguchą.\nI wiecie co?? Fajna z niej babeczka!\nOd razu zaczęłyśmy gadać, jakbyśmy się znały kilka lat!\nSzkoda tylko, że miałam tak mało czasu...\nDla Ani przygotowałam puszkę na przydasie i krówkową klamerkę, bo takiej jeszcze nie miała.\nA wczoraj czekała na mnie koperta. Nie spodziewałam się żadnej przesyłki, więc luzik ... patrzę ... o! jakie fajne stempelki... nie znam takiej Anki... ale skoro do mnie adresowane to zobaczę co tam w środku jest...\nOtwieram a tam cuuuda!\nI już wiedziałam kto mnie tak niespodziewanie obdarował!\nŻe też mnie te stempelki na kopercie nie olśniły?!\nZestaw do haftu wszystkomający, guziki i wstążeczka w serduszka i liścik.\nAle to jeszcze nie wszystko, bo dostałam też od Ani kolczyki :\nZ kamykami, które wyglądają jak zmrożony metal, podobają mi się szalenie!\nA te turkusowe doskonale pasują do wisiorka, który już wcześniej pokazywałam. Mam teraz super komplet.\nI jeszcze jedna mała rzecz. Ania się chyba zasugerowała moim żakietem i podarowała mi guzik, ale nie byle jaki!\nBo w kształcie stokrotki! A guzik doskonale pasuje do tych kolczyków, które zrobiłam sobie specjalnie do kwiatowego żakietu. Ania o kolczykach nie wiedziała, ale siódmym zmysłem odgadła, że sprawi mi tym dużą radość.\nZ guzika zrobię sobie wisiorek. Jeszcze nie wiem jak, ale wisiorek będzie.\nAniu, jeszcze raz dziękuję za wspaniałe spotkanie.\nA drugi raz dziękuję za wspaniałą niespodziankę, bo dostałam od Ciebie same wspaniałości! warte jeszcze jednej puszki!\nAutor: Diwina o 21:47\nNerula 10 lipca 2011 22:55\nPiękne upominki. Kolczyki z guzikiem stanowią idealny komplet. A biżuteria cudna !!!\nAnonimowy 10 lipca 2011 23:11\nI nic nie napisałaś, ze doszlo:P\nCiesze sie, ze kolczyki Ci tak spasowaly:) Sama robilam:P A Twoja puszka po porzadkach stoi na czolowym miejscu:) Dziekuje jeszcze raz za spotkanie! I mam nadzieje, ze jeszcze kiedys uda nam sie umowic na pogaduchy:)\nI poducha gotowa.\nWstęp do poduszki.


Rosa Gallery classic zestaw 24 akwareli w kostce kartonowe opakowanie - sklep plastyczny - szał dla plastyków - Szał dla Plastyków - Prawdziwy Sklep Plastyczny\nStrona głównaFarby wodneAkwareleAkwarele - zestawyRosa Gallery classic zestaw 24 akwareli w kostce kartonowe opakowanie\nRosa Gallery classic zestaw 24 akwareli w kostce kartonowe opakowanie\nNumer katalogowy.: 340024\nProducent: Rosa Gallery\nWięcej produktów: Rosa Gallery\nFarby akwarelowe ROSA opracowane zostały przez wysoko wykwalifikowanych technologów firmy ROSA i stworzone do profesjonalnego malowania, z uwzględnieniem wymagań i rekomendacji artystów z Ukrainy. Wykonane są z naturalnych i syntetycznych pigmentów na bazie stuprocentowej gumy arabskiej. Grupy kolorów kadmowych, kobaltowych i ziemnych są wykonane z naturalnych pigmentów, zapewniając szlachetne odcienie i wszechstronność każdego koloru. Większość gamy kolorów to kolory jednopigmentowe, co umożliwia czystą postaci mieszania kolorów i wysokiej odpornośc na światło oraz że pigmenty zachowują niezmienione w czasie pracy.\nW zestawie znajduje się 24 kolorów akwareli w kostce o pojemności 2.5ml, zamkniętych w kartonowym opakowaniu.\n702 Cadmium lemon, 731 Cadmium yellow light, 732 Cadmium yellow deep, 730 Golden yellow, 705 Cadmium orange, 706 Cadmium red light, 707 Cadmium red medium, 708 Carmine, 725 Madder red, 710 Violet, 713 Olive green, 711 Green, 712 Emerald green, 714 Turquoise, 716 Cobalt blue, 715 Ultramarine, 729 Bright blue, 717 Indigo, 719 Yellow ochre, 721 Raw sienna, 722 Umber, 720 Sepia, 723 Mars brown, 724 Neutral black.\nBlok Gamma watercolour 15 arkuszy 200g\nPapier do wszystkich technik wodnych polecany szczególnie do akwareli. Papier bezkwasowy wykonany z mieszanki bawełny i celulozy. Kolor biały, papier z delikatną fakturą. Idealny do akwareli, gwaszu, akryli, tuszu, węgla i ołówka.\nTen produkt został dodany do naszego katalogu na 22/03/2022.


"Polska potrzebuje reformy służby zdrowia poprzez prywatyzację i to "potrzebuje" nade wszystko. Niech już ta prywatyzacja nawet i będzie złodziejska. Utrzymywanie obecnego stanu rzeczy jest rozwiązaniem najgorszym z możliwych, a w przyszłości i...\nPrzeszłość ma ogromne znaczenie dla teraźniejszości i może na nią wpływać. To prawda. Jednak z jakichś powodów znaczna część polskich publicystów bardzo nie lubi mówić o przeszłości; i wcale nie chodzi tutaj o ich własną przeszłość, chociaż o tej także niejeden z nich wolałby pewnie nie mówić. Oczywiście stale mam na myśli tę mroczną części...\nW "Rzeczpospolitej", która jest jedną z ostatnich obiektywnych gazet, można przeczytać raport eksperta na temat stanu polskiej armii. Przytaczane są tam dane, z których jednoznacznie wynika, że mamy jednego generała na około 500 szeregowych żołnierzy oraz jednego oficera na circa 1,5 szeregowego żołnierza (sic!). Może to oznaczać, że głównym...\nSpitfire - 12 Maja, 2010 - 21:04\nNa stronach TVN24 możemy przeczytać: "Znaczna część telefonów komórkowych pasażerów była aktywna przynajmniej w końcowym etapie lotu samolotu. Taką informację przekazał dziś prokurator generalny Andrzej Seremet. Prokuratorzy sprawdzają właśnie, czy komórki nie zakłócały one urządzeń Tu-154M. Seremet zapowiedział też m.in. przesłuchanie...\nCzytaj dalej wpis Kandydata PO wspiera nawet prokuratura?\nSzanowni Państwo, w Warszawie straż miejska złapała mężczyznę, który z wału przeciwpowodziowego kradł worki z piaskiem. Wydawałoby się, że w chwili, gdy do miasta zbliża się fala powodziowa, to czyn godny potępienia. Okazało się jednak, co zresztą wygląda na rzecz pozadyskusyjną, że człowiek ten - jak sam tłumaczył - kradł worki z piaskiem, bo...\nSpitfire - 4 Czerwca, 2010 - 16:26\nNigdy nie należałem do jakichś wielkich miłośników starych filmów, aczkolwiek przyznam, że czasem lubię sobie coś obejrzeć. Na YouTube istnieje kanał, należący do Centrum Starych Polskich Filmów im. Z. Cybulskiego, na którym zamieszczono cały szereg filmów do obejrzenia.\nNa teraz dostępne są w całości następujące filmy:\nCzytaj dalej wpis Centrum Starych Polskich Filmów im. Z. Cybulskiego


W wolnej chwili...: kwietnia 2012\nPochwała macochy opowiada o wspólnym życiu don Rigoberta, jego syna Fonsito oraz jego drugiej żony - doni Lukrecji. Rodzina wiedzie wygodne, spokojne życie w nieokreślonym miejscu i nieokreślonych, ale raczej współczesnych czasach. Małżonkowie są ze sobą szczęśliwi, głównie z powodu bujnego pożycia seksualnego, które jest źródłem ich radości. Lukrecja pragnie jednak być nie tylko wzorową małżonką, ale także idealną macochą dla małego Fonisto. Stara się więc zaskarbić sobie uczucia chłopca.\nJest zbyt rozpasana, perwersyjna i wyuzdana.*\nTo fakt. Ta krótka powieść niejednego czytelnika mogłaby naprawdę zgorszyć. Dlaczego? Dlatego, że jej fabuła kręci się głównie wokół seksu i fizyczności człowieka. Chciałoby się powiedzieć - ot, większość współczesnych romansów kręci się wokół seksu. Ale w tym przypadku jest trochę inaczej. O ile wątek małżeńskiego pożycia don Rigoberta i doni Lukrecji raczej nikogo nie zdziwi, to już relacje macochy i małego pasierba dla niejednego czytelnika mogą okazać się zbyt odważne, a może nawet niesmaczne. Podobne odczucia mogą budzić szczegółowo (czasem aż do bólu) opisane sceny, w których don Rigoberto dokonuje czynności higienicznych. Niemniej jednak, trzeba przyznać, że Llosa tak skomponował akcję, iż trudno oderwać się od czytania. Od początku historii przeczuwamy, że coś się stanie. Coś niezwykłego, coś strasznego, coś dziwnego... Co dokładnie? Tego nie wiemy. Ale pobudzona ciekawość pcha nas przez kolejne strony ku zakończeniu. Pozornie, czytamy o wydarzeniach, które kojarzą nam się ze spokojnym codziennym życiem i raczej nie są dynamiczne. A mimo to, fabuła ewoluuje szybko. Co jakiś czas przerywają ją opisy zamieszczonych w książce obrazów. Są one związane z opisaną historią i oczywiście, nacechowane silnym erotyzmem. Trzeba jednak przyznać, że autor patrzy na znane dzieła sztuki w sposób nowatorski oraz interesujący. Język zastosowany w powieści jest bardzo plastyczny, uwalnia wyobraźnię czytelnika, który, chcąc nie chcąc, dokładnie widzi obrazy podsuwane przez przewrotnego pisarza.\nNajmocniejszym atutem książki jest zakończenie. Dla mnie cała konstrukcja fabuły i rozwiązanie akcji okazały się zaskakujące i zupełnie nieprzewidywalne. Miałam nawet wrażenie, że Llosa umyślnie spłatał czytelnikom psikusa - naszpikował historię takimi rzeczami, które skutecznie zajmowały ich myśli podczas lektury, aby na koniec odkryć szokującą (przynajmniej według mnie) prawdę. Częściowo, ten zabieg utwierdził mnie w przekonaniu, że peruwiański literat ma naprawdę przewrotną wyobraźnię, na tyle nietuzinkową, żeby nagrodzić ją Noblem. Poza tym, zakończenie ujawnia też bardzo ważny aspekt psychologiczny, który na pierwszy rzut oka jest ukryty i nie odgrywa aż tak dużego znaczenia. Dopiero kiedy czytelnik odrzuci pozory i odkryje rzeczywistość, w pełni doceni misterną intrygę, jaką uknuł Llosa rękami jednego ze swoich bohaterów.\nDochodząc do momentu, kiedy powinnam przedstawić moją subiektywną ocenę, nadal nie jestem do końca pewna, co napisać. Pochwała macochy niewątpliwie wywarła na mnie ogromne wrażenie, głównie z powodu wyżej wspomnianych walorów. Czytałam zachłannie, z ogromną ciekawością i ogólnie uważam lekturę za przyjemną. Zdaję sobie jednak sprawę, że ze względu na treści erotyczne, wielu czytelników może ocenić tą pozycję bardzo negatywnie. Osobiście, myślę, że to, co prezentuje nam w tym temacie Llosa, w gruncie rzeczy nie jest takie złe. Nie raz czytałam o gwałtach, seksualnym wykorzystywaniu i w porównaniu z tym, opisy małżeńskiej, nawet trochę wyuzdanej miłości wydają mi się do przyjęcia. Jeśli chodzi o macochę i pasierba - te sceny trochę mnie zaniepokoiły, ale również mogło być gorzej. Podsumowując, myślę, że ta pozycja na pewno zainteresuje niejednego miłośnika niebanalnych historii. Polecam ją, bo przecież nie trzeba jej lubić ani podziwiać, ale na pewno warto ją znać. Choćby po to, żeby wiedzieć, za co dostaje się Nobla. ;)\n* cytat z opisu wydawnictwa z okładki.\nTa recenzja została nagrodzona w konkursie na najlepszą recenzję września 2012 na stronie internetowej wydawnictwa Znak\nEtykiety: filozoficzna, książki, literatura peruwiańska, romans, Vargas Llosa Mario, wygrany konkurs\nM. Gutowska-Adamczyk - Cukiernia pod Amorem. Hryciowie\nNo i nastał w końcu ten dzień, kiedy przyszło mi pożegnać się z Cukiernią pod Amorem. Nie ukrywam, że szkoda mi kończyć lekturę tej serii, bo przywiązałam się do bohaterów i wciągnęłam w historię. Mam jednak nadzieję, że to nie jest moja ostatnia przygoda z twórczością Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk. Autorka ma na koncie wiele innych powieści, a oprócz tego, pracuje nad historią Róży Wolskiej, dobrze znanej miłośnikom gutowskiej sagi. Tak więc, okazji mam wiele, trzeba z nich tylko skorzystać! :)\nTrzytomowy cykl zamyka Cukiernia pod Amorem. Hryciowie. Tytuł zdradza, że tym razem poznajemy nie tylko dalsze losy Celiny, Waldemara oraz Igi Hryciów, ale także dowiadujemy się, jak nestorka rodu spędziła swoją młodość, przypadającą na czasy II wojny światowej i jakie życie wiodła po niej, jak udało jej się przejąć cukiernię i przywrócić jej świetność. Pojawiają się także powiązane wątki, które znamy z poprzednich części - hrabiego Tomasza Zajezierskiego, który wkracza w podeszły wiek; Adama Toroszyna, walczącego o niepodległość ojczyzny oraz jego matki, Grażyny, której wojna nie oszczędzała.\nAutorce serii należą się ogromne brawa! Do samego końca stworzona przez nią opowieść utrzymuje wysoki poziom. Wątki obyczajowe i miłosne w trzeciej części w dalszym ciągu dynamicznie ewoluują i obfitują w zwroty akcji, jednym słowem skutecznie przykuwają uwagę czytelnika. Na dodatek, świadomość, że już za kilkaset stron poznamy zakończenie tej historii, sprawia, że nie sposób oderwać się od lektury. Dramatyczne wydarzenia, dla których tłem jest przepełniona okrucieństwem II wojna światowa, budzą w czytelniku silne uczucia - wzruszenie, czasem smutek, litość dla prześladowanych bohaterów i podziw dla tych, którzy pokonują trudy wojennej codzienności. Muszę też przyznać, że Gutowska-Adamczyk bardzo przyzwoicie zakończyła historię - wszystkie wątki rozwiązują się w sposób logiczny i łączą się w całość, nie natrafiamy na niedociągnięcia, czy niedopowiedzenia. Odniosłam jednak wrażenie, że autorka z rozmysłem zostawiła sobie otwartą furtkę do kontynuacji cyklu... W tej książce, ze względu na bardziej współczesny czas akcji, nie pojawia się już staropolskie słownictwo, jednak zastosowany język nadal buduje specyficzną atmosferę minionych lat.\nBardzo ważną rolę odgrywa w Cukierni pod Amorem. Hryciach tło historyczne. Determinuje ono losy rodziny, a więc aktywnie kształtuje fabułę. Warto też zauważyć, że autorka daje czytelnikom szansę przyjrzenia się temu kluczowemu dla polskiej historii konfliktowi zbrojnemu z zupełnie nowej perspektywy. Zwykle ze szkoły wynosimy jedynie pobieżną znajomość przebiegu wojny, zapamiętujemy kilka najważniejszych nazwisk i nie drążymy tematu. Dzięki lekturze tej powieści, możemy spojrzeć na nią oczami zwykłych, młodych ludzi, którzy mieli niefart żyć w tych niespokojnych czasach. Dowiadujemy się, jak Polacy reagowali na prześladowania Żydów, wśród których nierzadko byli ich najbliżsi przyjaciele, mamy szansę zrozumieć, jak naziści wykorzystywali osoby publiczne do realizacji swoich celów propagandowych, jak obchodzili się z polską własnością. Niejako odczuwamy całe to okrucieństwo, bo przecież na naszych oczach wojna doświadcza bohaterów, z którymi czujemy się w pewien sposób związani. Na mnie ten aspekt książki zrobił ogromne wrażenie. Autorce udało się opisać życie w wojennej codzienności bardzo realistycznie, w taki sposób, że lektura zmusza czytelnika do przemyślenia pewnych spraw.\nPodsumowując, przypomnę, że dwie poprzednie części serii również wzbudziły mój entuzjazm. Rozpoczynając lekturę tomu pierwszego, spodziewałam się tylko spokojnej opowieści o znakomitym polskim rodzie szlacheckim i jego potomkach. Okazało się jednak, że elementy obyczajowe, miłosne intrygi to tylko część ze złożonej, bogatej, dynamicznej fabuły, którą proponuje nam Gutowska-Adamczyk. Cukiernia pod Amorem. Hryciowie w piękny, porywający sposób zamyka historię Zajezierskich, Cieślaków i ich potomków. Dostarcza czytelnikowi zarówno dużo emocji, jak i historycznych ciekawostek dotyczących Polski, której większość z nas już nie zna lub nie pamięta. Gorąco polecam tom trzeci, ale i całą serię. Myślę, że doceni ją każdy, kto lubi porządną, wielowymiarową literaturę.\nNa zakończenie trochę prywaty. :)\nPo pierwsze, zapraszam Was do wzięcia udziału w ankiecie dotyczącej serii Cukiernia pod Amorem. Można ją znaleźć na facebookowym fanpage'u mojego bloga.\nPo drugie, rozpoczęłam przygodę z audiobookami. Jak widać na pasku bocznym, obecnie słucham książki Jeden dzień Davida Nichollsa. Jeżeli ją skończę, to na pewno napiszę o niej kilka słów, ale raczej nie będzie to pełnowymiarowa recenzja. Prawdopodobnie, zamieszczę krótki komentarz i ocenę. Zobaczymy, jak to w praniu wyjdzie. :)\nM. Gutowska - Adamczyk - Cukiernia pod Amorem. Cieślakowie\nKilka luźniejszych dni i kolejny tom Cukierni pod Amorem za mną. Kontynuując opowieść, poszperałam jeszcze co nieco o autorce i ogólnie o cyklu, i wpadłam na ciekawego bloga. Można na nim znaleźć linki do wielu wywiadów z polską pisarką, która odpowiada na pytania intrygujące czytelników. Nie będę Wam odbierać przyjemności odkrywania tych małych tajemnic, więc tylko gorąco polecam poczytanie tych artykułów. :)\nCukiernia pod Amorem. Cieślakowie jest kontynuacją poprzedniej części. Tak więc, wielowątkowa fabuła biegnie dalej. Współcześnie, czyli w roku 1995, śledzimy losy Hryciów. Dowiadujemy się, jak Iga radzi sobie z nową sytuacją miłosną ojca, a także, czy udaje jej się wyjaśnić tajemnicę rodzinnego pierścienia. Jednocześnie, wątek historyczny, obejmujący pierwszą połowę XX wieku, opowiada o dalszych dziejach rodu Zajezierskich i ich potomków. Poznajemy więc dorosłe życie przebojowej Grażyny Toroszyn oraz polskie losy Paula Connora.\nZawsze, kiedy sięgam po serię, obawiam się, że kolejne części nie dorównają pierwszemu tomowi. Tym razem jestem miło rozczarowana! Historia przedstawiona w drugiej książce okazała się równie dobra, jak jej poprzedniczka. Coraz liczniejsze wątki obyczajowe tworzą prawdziwą sagę, która wciąga czytelnika. Magnetyzm powieści jest tym większy, że koniecznie chcemy się dowiedzieć, co się stało z bohaterami, których poznaliśmy w poprzednim tomie. Jak potoczyły się ich losy? Czy mają dzieci? Jaki jest ich związek z Hryciami? Tak więc, kiedy już zasiądziemy do lektury, to naprawdę trudno się oderwać. Na dodatek, Gutowska-Adamczyk po raz kolejny naszpikowała swój utwór niespodziewanymi wydarzeniami, miłosnymi intrygami i głęboko skrywanymi tajemnicami. Dzięki temu, nasza ciekawość jest ciągle pobudzana, akcja staje się dynamiczna - sami nie wiemy, kiedy przelatuje ponad 400 stron opowieści. Ponownie pochwalę oryginalnie zastosowany przez autorkę, bogaty język, który nie tylko idealnie oddaje atmosferę dawnych lat, specyficznych środowisk (takich jak warszawska socjeta, czy też społeczność Zajezierzyc), ale także jest poprzetykany obcojęzycznymi zwrotami. Nie brak mu też humoru sytuacyjnego, który naprawdę mnie rozbawił.\nTym razem, wątek historyczny był faworyzowany przez autorkę, przez co zwrócił moją uwagę. Spodobało mi się, w jaki sposób zostały opisany zmiany, zachodzące w Polsce i na świecie, zarówno społeczne, kulturalne, gospodarcze, jak i te, które przyniosła wojna. Wielką przyjemność sprawiło mi zwiedzanie dawnej Warszawy (w której obecnie mieszkam - mogę więc wyobrazić sobie miejsca, które mijam w codziennym biegu) oraz poznawanie jej charakteru, pełnego szyku i elegancji. Za sprawą Grażyny Toroszyn, zdobyłam pojęcie o tym, jak rozwijała się stołeczna scena teatralna, jakie życie wiodły ówczesne gwiazdy. Zaintrygowała mnie również osobista przemiana bohaterki. Wychowana w Zajezierzycach na kolejną dziedziczkę rodowego tytułu hrabiowskiego, okazała się być nad wyraz wyzwolona, zdecydowanie inna, niż jej matka i ciotka. Autorka na jej przykładzie pokazała bardzo ważną zmianę mentalności, jaka w latach 20. XX wieku zaszła w społeczeństwie, a której pokłosie widoczne jest do dziś. Muszę przyznać, że aspekt historyczny w tym tomie podobał mi się w równym stopniu, co fikcyjna fabuła powieści.\nNa koniec czas na moich faworytów wśród nowych bohaterów. Na miejscu pierwszym uplasowała się wspominana już Grażyna, która, chcąc nie chcąc, jest główną bohaterką wątku historycznego. Dużą sympatią zapałałam też do Wiktora i Adama (ale nie będę pisać, kim są ci panowie, bo zdradzę zbyt dużo). O dziwo, nie przypadł mi do gustu żaden z Cieślaków, a patrząc po tytule, wydawałoby się, że to oni powinni zdominować drugą część cyklu...\nCukiernia pod Amorem. Cieślakowie to zdecydowanie bardzo porządna kontynuacja. Nie mam się do czego przyczepić, pozostaje mi więc szczerze przyznać, że jej lektura sprawiła mi dużo przyjemności. Urok tej powieści na pewno docenią podobni do mnie miłośnicy historii. Myślę jednak, że lekka, ale niezmiernie ciekawa fabuła obyczajowa również przyciągnie wielu czytelników. Polecam książkę, zwłaszcza na nadchodzące (mam nadzieję) wiosenne popołudnia, a sama rozpoczynam czytanie części trzeciej - niestety, ostatniej.\nZ okazji nadchodzącej Wielkanocy życzę wszystkim moim czytelnikom radosnych, zdrowych dni świątecznych, spędzonych z najbliższymi, w zadumie nad tajemnicą Zmartwychwstania. A oprócz tego - pyszności na świątecznym stole, mokrego Śmigusa-Dyngusa oraz przynajmniej kilku wolnych chwil, które będzie można spędzić na lekturze. :)


Opinie o Lutania Beach | Travelplanet.pl\nDoskonałe miejsce na rodzinne wakacje!\nW hotelu Lutania Beach byliśmy we wrześniu 2017 roku. Pojechaliśmy na wakacje w podróż poślubną razem z dwuletnim synkiem i do dzisiaj mamy miłe wspomnienia związane z tym pobytem. Począwszy od przywitania na recepcji, Pan był bardzo uprzejmy pomimo, że był środek nocy do obsługi na sali. Jedzenie było\nsmaczne, ciągle dokładne świeże porcje dań. Można było spokojnie urozmaicić sobie posiłki gdyż jedzenie nie było monotonne. Były momenty, że dopiero co zdążyliśmy zjeść i panie kelnerki z uśmiechem szybko reagowały wymieniając nam talerze na czyste co uważam za duży plus. Jedna z pań pracujących na sali zawsze jak widziala naszego synka to od razu witała się z nim i pytała co słychać. Próbowała rozmawiać z nami po Polsku a z kolei nas uczyła mówić po Grecku. Była mega sympatyczna i zapamiętamy ją na długo. Oprócz smacznego jedzenia był duży wybor napojów, były przeróżne słodkości, owoce i lody a w godzinach wieczornych był otwarty bar i mogliśmy wybrać sobie drinki z karty bądź poprosić o coś z własnej inicjatywy. Hotel przystosowany dla rodzin z dziećmi. Synek mógł korzystać z placu zabaw a także korzystać z klubiku dla dzieci. Codziennie wieczorem były organizowane zabawy z udziałem animatora zarówno dla dzieci jak i dorosłych a w ciagu dnia prowadzony był fitness w basenie (korzystałam, polecam) Oprócz basenu był jeszcze brodzik więc dla dzieci jest to dodatkowy plus. Natomiast miejsce na leżaku przy basenie było utrudnione większość gości już od samego rana zajmowała sobie miejsca ale myśle, że to powszechny problem. Pokój mieliśmy na parterze z widokiem na morze więc byliśmy zachwyceni. Standard pokoi oceniam na bardzo dobry. Było w nich czysto, panie codziennie sprzątały. Lokalizacje hotelu uważam też z bardzo dobrą. Do morza było zejście bezpośrednio z hotelu.Przed hotelem był przystanek i kursowały co chwilę autobusy do innych miejscowości. Wiele sklepików również było niedaleko hotelu. Cały wyjazd uważam za udany. Dodam jeszcze, że ostatniego dnia mieliśmy wieczór grecki, zostały serwowane potrawy jak i zabawy greckie. Było świetnie myślę, że jeszcze kiedyś tu wrócimy a hotel mogę smiało polecić wszystkim osobom ceniącym spokój, piękne widoki i przyjemną atmosferę☺


Włoski weekend w Warszawie - zakupy.kobiety.net.pl\nStrona glówna ›Styl ›Zakupy ›Włoski weekend w Warszawie\nW dniach 6-8 lipca warszawskie centrum handlowe „Złote Tarasy” zaprasza na imprezę „Weekend pod hasłem FORCA ITALIA”.\nW piątek odbędzie się prezentacja sportowego Fiata Bravo. Dodatkowo w programie wyścigi samochodowe (na ekranie) oraz koncert grupy BENE. W ramach „Warsaw Summer Jazz Days” wystąpią Jonas Gabo i Tariska Krajnak. W sobotę nastąpi prezentacja regionów Włoch, pokaz mody oraz festiwal piosenki włoskiej. W niedzielę odbędzie się pokaz kulinarny oraz mecz piłkarski (na PS2) Polska – Włochy. W ramach „Warsaw Summer Jazz Days” wystąpią Mikołaj Trzaska & Peter Brotzman.\nDodatkowo tylko do 8 lipca w „Złotych Tarasach” znajduje się stoisko Lancome. Stylistki tej marki udzielają porad dotyczących technik makijażu i nie tylko. Można wypróbować kosmetyki tej marki oraz zrobić sobie profesjonalny wizaż.\nZainteresował Cię ten artykuł? Przeczytaj podobne. Kliknij i wybierz temat: Złote Tarasy, fiat, weekend, włochy, włoski\n»Dziś Dzień Lasagne


Analiza: Braga - Szachtar Donieck\nAnaliza: Braga - Szachtar Donieck 06.04.2016 22:59 Liga Europejska\nZ serią 13 z rzędu meczów bez porażki na własnym stadionie przystąpią do pierwszego spotkania ćwierćfinałowego Ligi Europy piłkarze Bragi. Portugalczycy o półfinał będą walczyć z zawsze groźnym Szachtarem Donieck, który w tej edycji wyeliminował już Schalke 04 i Anderlech Bruksela. Czy Ukraińcy będą w stanie ograć Bragę?\nBraga w Lidze Europy walczy od fazy grupowej, w której nie miała większych problemów z wywalczeniem awansu do fazy pucharowej. "Os Arsenalistas" z dorobkiem 13 punktów wygrali grupę F, wyprzedzając Marsylię, Slovan Liberec i Groningen. W 1/16 finału okazali się lepsi od szwajcarskiego FC Sion, choć była to dla nich trudna rywalizacja. W pierwszym meczu na wyjeździe Braga zwyciężyła 2:1, a w drugim na własnym boisku zremisowała 2:2. Z kolei w poprzedniej rundzie Portugalczyków postraszyło Fenerbahce Stambuł, które po pierwszym spotkaniu wygranym 1:0 było w korzystniejszej sytuacji. W rewanżu u siebie Braga nie pozostawiła jednak złudzeń rywalom, zwyciężając 4:1.\nSzachtar natomiast do walki w Lidze Europy dołączył dopiero w fazie pucharowej, jako trzeci zespół fazy grupowej Ligi Mistrzów. Najpierw los skojarzył Ukraińców z Schalke 04 (remis 0:0 i zwycięstwo 3:0), a następnie z Anderlechtem Bruksela (oba mecze wygrane - 3:1 i 1:0).\nW obu ekipach nie wszyscy piłkarze są gotowi do gry, ale szkoleniowcy nie mogą prawa narzekać na brak możliwości w kwestii ustalania składów. Jeśli chodzi o gospodarzy, to w czwartek na boisku na pewno zabraknie Rui Fonte, Josue i Alana. Trener Paulo Fonseca wierzy jednak w swój zespół. - Wiemy, że czeka nas trudne zadanie, bo nasz przeciwnik ma duże doświadczenie w europejskich rozgrywkach, a w tym sezonie jest jednym z faworytów do wygrania Ligi Europy. Pokonanie rywali nie jest jednak dla nas misją niemożliwą do wykonania. Chcemy wygrać i zachować czyste konto - zapowiedział Fonseca na przedmeczowej konferencji prasowej. W ekipie z Doniecka w czwartek nie wystąpią dwaj obrońcy: Marcio Azevedo i Ołeksandr Kucher.\nKilka dni temu obie drużyny walczyły w swoich ligach o punkty. I nastroje po tych meczach w obu zespołach były zupełnie odmienne. Powód? Braga poniosła dotkliwą porażkę na wyjeździe z Benficą Lizbona 1:5, natomiast Szachtar rozbił w drobny pył Metalist Charków 8:1. Zdaniem trenera gości te wyniki nie będą miały jednak żadnego znaczenia w kontekście tego, co jutro będzie działo się na boisku. - To różne rozgrywki i nie ma sensu ich porównywać. To co dzieje się w Lidze Europy to zupełnie inna historia - przyznał Mircea Lucescu, szkoleniowiec gości.\nUnibet typuje na to spotkanie kurs 2,60 na zwycięstwo Bragi, 3,10 na remis i 2,90 na wygraną Szachtara.\nBraga na własnym terenie przegrywa bardzo rzadko, ale goście tworzą solidny zespół. Remis w tej potyczce wydaje się bardzo możliwy.


Jeszcze troche haiq - Voyteq (Adalbertus) Hieronymus von Borkovsky - diary\n19 may 2012, saturday ( Jeszcze troche haiq )\nNigdy nie policzyłem, ile haiq udało mi sie popełnić w życiu. Zdecydowana ich część została ponumerowana rzymskimi liczbami, na zasadzie przekory (gdzie Rzym, gdzie Krym). Do tej pory, na Trumlu, wkleiłem ich 250. Teraz pora, ku utrapieniu pewnych czytelników, na następne tyle. Więcej, chyba, nie będzie. Ten rozdział swojej pisaniny zamknałem kilka lat temu i, najpewniej, bezpowrotnie. Tę drugą połowę zaczyna haiq napisane po angielskiemu:\nmy song stammers\nlike an oyster in crystal\norchids are sparrows\należ proszę o następne tylko 250 ;)) ale jak można to po polsku ;))\npo polskiemu, grzecznie proszę..\ntrzeba będzie latać do tłumacza:)\nJa tez prosze o nastepne 250...a potem mozesz wszystkie 500 jeszcze raz wkleic...Bede miala wiecej czasu na czytanie ;)) Osobiscie uwazam, ze po angielsku brzmi wszystko swietnie. Ten haiq rowniez sie pieknie czyta. Ale Wojtusiu, nie mecz mnie, bo znam tylko kilkanascie angielskich wyrazow! ;D


| Dodano: 12 wrzesień 2013 | Dodana przez: paulinna\nPowieśc po raz pierwszy wydano w 1983 r. Mistrz horroru zaprasza czytelników na wycieczkę do piekła i z powrotem! Stephen King napisał tę powieść podczas pobytu w wynajętym domku w Orrington, w stanie Maine. Fakt ten nic by nie znaczył, gdyby nie cmentarz zwierząt, który znajdował się za domkiem... Powieść zekranizowano w 1989 roku, scenariusz napisał sam autor książki (film znany w Polsce pod tytułem „Smętarz dla zwierzaków”). King wystąpił w filmie w roli księdza odprawiającego mszę podczas pogrzebu.\nNa świecie istnieją dobre i złe miejsca. Nowy dom rodziny Creedów w Ludlow był niewątpliwie dobrym miejscem - przytulną, przyjazną wiejską przystanią po zgiełku i chaosie Chicago. Cudowne otoczenie Nowej Anglii, łąki, las, idealna siedziba dla młodego lekarza, jego żony, dwójki dzieci i kota. Wspaniała praca, mili sąsiedzi - i droga, po której nieustannie przetaczają się ciężarówki. Droga i miejsce za domem, w lesie, pełne wzniesionych dziecięcymi rękami nagrobków, z napisem na bramie: CMĘTARZ ZWIEŻĄT (cóż, nie wszystkie dzieci znają dobrze ortografię...). Zazwyczaj przeprowadzka to początek nowego życia, ale dla rodziny Creedów stała się początkiem ich końca. Ci, którzy nie znają przeszłości, zwykle ją powtarzają... i nie chcą słuchać ostrzeżeń.\nOpinie o: "Cmętarz zwieżąt"\nOpublikowana 12 maj 2009\nWydawca Proszynki i S-ka\npapier ( 9788376486086 )


CERAMIKA I PORCELANALALKI I ZABAWKILAMPYMEBLEMETALOWE PRZEDMIOTYOBRAZKI I RAMKIPOJEMNIKI I PUZDERKAŚWIECZNIKISZKŁOTEKSTYLIAWIESZAKIZEGARYINNE DecoBazaar > Dodatki vintage > Buty > Czekolada (nr 4872690)\nCena: 10 zł Wysyłka krajowa pocztą: 11,00 zł / 2,20 złWysyłka zagraniczna (dotyczy krajów UE): 49,00 zł / 9,80 zł Zapytaj o szczegóły produktu\nSkórzane, zamszowe szpilki w kolorze ciemnego brązu. Zdobione kokardą.\nZapraszam do mojej galerii :)Rozmiar buta: 40UWAGA: To nie jest autorski produkt. Pochodzi z działu Vintage, w którym wystawiane są rzeczy używane. TAGI: #brązowe, #skóra, #skórzane, #szpilki Możesz zwrócić kupiony towar jeśli nie spełni Twoich oczekiwań. Przysługuje Ci prawo do zwrotu towaru bez podania przyczyny, w terminie 14 dni od momentu otrzymania przesyłki z zamówieniem.


Jakob von Gunten – Robert Walser | GoodBuk – portal o dobrych książkach\nKiedy rok temu sięgałam po Zbója Roberta Walsera, wiedziałam tylko tyle, że to powieść eksperymentalna, ale nie spodziewałam się odnalezienia kolejnego ulubionego autora, po którego mogę sięgać w ciemno. Jakob von Gunten (1909) to wczesny utwór Walsera, jedna z nielicznych jego powieści. Jak wspominałam w tamtej recenzji, pisał przede wszystkim krótkie formy (mikrogramy), ale też poezję i dramaty. Niniejsza książka zawiera już charakterystyczne dla autora cechy, które odnalazłam również w Zbóju – ironiczny humor, wątki autobiograficzne, konflikt ja-świat, niepowtarzalny styl. Jednak w odróżnieniu od ostatniej książki Walsera, Jakob von Gunten to powieść-przyśnienie, przywodzi momentami na myśl lżejszą wersję opowiadań Schulza, choć została napisana ponad dwadzieścia lat wcześniej.\nPodtytuł powieści brzmi Dziennik, ale nie ma on tradycyjnej formy. Narracja jest co prawda pierwszoosobowa, ale nie ma tutaj żadnych dat ani jakichkolwiek form oddzielania od siebie konkretnych dni czy w ogóle upływu czasu. Trudno powiedzieć, jak długo trwa akcja. Rzeczywiste zdarzenia mieszają się ze snami i rozmyślaniami.\nNiniejsze wydanie jest wznowieniem, po raz pierwszy powieść ukazała się nakładem Wydawnictwa Poznańskiego w 1988 roku w tłumaczeniu Małgorzaty Łukasiewicz.\nMali i podrzędni\nNiżej podpisany Jakob von Gunten, syn zacnych rodziców, urodzony tego a tego dnia, spędziwszy młodość tam a tam, został wychowankiem Instytutu Benjamenty, aby przyswoić sobie te parę wiadomości, jakie są niezbędne, jeśli chce się wstąpić na służbę. Tenże niczego od życia nie oczekuje. Pragnie być traktowany surowo, aby dowiedzieć się, jak to jest, kiedy trzeba brać się w garść. Jakob von Gunten nie budzi wielkich nadziei, ale zamierza sprawować się porządnie i uczciwie (s. 49).\nInstytut Benjamenty niegdyś szczycił się sławą wybitnej szkoły dla lokajów, ale w ostatnim czasie jego wielkość zaczęła podupadać. Młody Jakob wraz z kolegami gorliwie uczą się jednej lekcji: jak powinien zachowywać się chłopiec. Nie mają wiele obowiązków, „nauczyciele śpią albo pomarli, albo są w letargu, albo zamienili się w kamienie, tak czy inaczej nie ma z nich żadnego pożytku” (s. 7). Ich przełożonymi są dyrektor szkoły, pan Benjamenta, i jego siostra, panna Lisa. To ona jest ich jedyną nauczycielką, a uczniowie darzą ją bezgranicznym uwielbieniem. Wkrótce między Jakobem a rodzeństwem nawiążą się osobliwe więzi.\nWbrew pozorom warstwa fabularna powieści nie skupia się wyłącznie na opisywaniu zajęć chłopców w Instytucie. Jakob często wędruje po mieście, marzy oraz rozmyśla o sobie i innych. Czasem zdarza mu się popadać w dygresje, ale nie przysłaniają głównego wątku. W przeciwieństwie do Zbója składającego się niemal z samych dygresji, ta książka jest przystępniejsza, dzięki swojej jeszcze względnie tradycyjnej formie nie wymaga takiego nakładu energii i skupienia. Jest jednak pod niektórymi względami nowatorska jak na czasy, kiedy modernizm dopiero się zaczynał, a jego wielkie dzieła miały dopiero powstać. Wyprzedza epokę dzięki nieokreślonej, onirycznej atmosferze, umieszczeniu w tekście fragmentu dramatu wystawianego przez chłopców i na poły erotycznej relacji Jakoba i rodzeństwa Benjamentów, do której jeszcze wrócę. Nic dziwnego, że Walserem inspirował się Kafka.\nInstytut Benjamenta to miejsce z pogranicza jawy i snu, porównanie do Sanatorium pod Klepsydrą wcale nie jest aż tak bardzo na wyrost, choć klimat u Schulza jest gęstszy. Uczniowie żyją prawie jak manekiny, są posłuszni, pracowici i obowiązkowi, nie kwestionują niczego i nie zadają pytań. Rzeczywiście szkolą się na idealnych służących, nie mogą się doczekać, aż będą mogli pójść do pracy. Kolegą Jakoba wykazującym największe natężenie tych cech jest Kraus, który nie zauważa postępującego upadku szkoły. Za wiele ich różni, zupełnie inaczej patrzą na rzeczywistość. Czy Walser tak samo zmagał się z całą kulturą mieszczańską? W końcu ostatecznie wolał dobrowolnie spędzić wiele lat życia w zakładzie dla umysłowo chorych.\nOdważyłem się rzucić wobec Krausa pewną uwagę na temat Benjamentów. Mam wrażenie, rzekłem, że blask, jaki Instytut zawsze roztaczał, uległ pewnemu zmąceniu. Co to może być? Czy Kraus może coś wie?\nRozzłościł się i odparł:\n– Człowieku, nabijasz sobie głowę jakimiś głupstwami. Co to za pomysły. Weź się do roboty! Pracuj, to nie uderzy cię nic uderzającego. Chodzi i węszy. Chce wywąchać opinie i poglądy. Zejdź mi z oczu. Jeszcze trochę, a w ogóle nie będę mógł na ciebie patrzeć (s. 121).\nPrzewrotnie o dojrzewaniu\nJakob, rozpoczynając naukę w Instytucie, pragnie być użyteczny, a zdobycie zawodu ma mu to umożliwić. Kiedy na służbę odchodzą kolejni koledzy, coraz bardziej naciska na dyrektora, aby wysłał go na posadę, ale ten ciągle odmawia. Ostatecznie chłopiec znajduje swoje miejsce, ale nie takie, jak przypuszczał. Wygląda to tak, jakby Walser odwrócił schemat osiągania dojrzałości według standardów społeczeństwa mieszczańskiego. Czy dojrzali są byli uczniowie, którzy trzymają się utartego modelu życia i pracują jako lokaje, czy raczej Jakob odnajdujący własną drogę? Według Krausa Jakob jest głupi i niepoprawny, żegna się z nim słowami: „popraw się, zmień się […] więcej pracy, mniej pragnień” (s. 153-154). Sam Walser ukończył podobną szkołę i pracował kilka miesięcy jako służący w Dąbrowie Niemodlińskiej (wówczas Dambrau), więc na pewno zawarł w powieści jakieś własne doświadczenia.\nOprócz innego sposobu myślenia o dojrzewaniu do życia w społeczeństwie, Jakob von Gunten przedstawia również nietypowe dojrzewanie seksualne. Nie wiadomo, ile lat mają dokładnie uczniowie, czy są nastolatkami, czy trochę starsi, a okazuje się, że ma to znaczenie. Jakob wikła się w stosunki z panem i panną Benjamentami, a choć Walser opisuje spotkania i rozmowy z nimi naprawdę subtelnie, to między wierszami można wiele wyczytać. Nie ma tu żadnych scen erotycznych, ale są sugestie. Pewne fantasmagoryczne epizody można interpretować w różny sposób, z kolei niektóre opisy chemii pojawiającej się między bohaterami są wyrażone wprost. Jakob podkochuje się w Lisie, a jej brat w nim, i muszą znaleźć wyjście z tej niełatwej sytuacji. Więcej o tym problemie, jak również o całej książce, pisze w posłowiu Piotr Paziński.\nProza Walsera jest wyjątkowym zjawiskiem, autor potrafił w niezwykły sposób wytworzyć oniryczny klimat i aurę upadku, łącząc je z pogodą ducha narratora. Instytut nie jest więc miejscem rodem z koszmaru, jakim mógłby być. Same opisane tu wydarzenia mogłyby służyć za kanwę horroru, ale Walser w ogóle nie idzie w tę stronę. Książka jest napisana tak lekko i frywolnie, że albo w ogóle nie ma tam rozpaczy, albo osiągnęła takie stadium, w którym nie pozostało już nic poza śmiechem. Nawet ostatnie słowa powieści można odczytać różnie. Może to właśnie najwyższe stadium dojrzałości – pogodzenie się z własną nicością.\nA jeśli zginę i zmarnieję, co właściwie zginie i zmarnieje? Zero. Ja, pojedynczy człowiek, jestem tylko zerem. Ale teraz precz z piórem! Precz z myśleniem! […] Nie chcę już o niczym myśleć. O Bogu także nie? Nie! Bóg będzie ze mną. Po co jeszcze o nim myśleć? Bóg jest z bezmyślnymi (s. 164).\nCo tu dużo mówić, mam nadzieję, że PIW wyda tyle Walsera, ile tylko będzie mógł.\nTYTUŁ - Jakob von Gunten\nTYTUŁ ORYGINALNY - Jakob von Gunten. Ein Tagebuch\nAUTOR - Robert Walser\n← „Kwarantanna” – W. Versteeg → „Izbica, Izbica” – R. Hetman


Atak terrorystyczny na London Bridge. Nożownik był skazany za przestępstwa związane z islamistycznym terroryzmem - RMF 24\nPiątek, 29 listopada (15:16)\nAktualizacja: Piątek, 29 listopada (23:45)\nStrzały padły po południu w piątek na London Bridge w stolicy Wielkiej Brytanii. Mężczyzna uzbrojony w nóż zaatakował przechodniów. Ci obezwładnili go i zabrali broń. Napastnika następnie zastrzeliła policja. Według ustaleń śledczych, atak miał podłoże terrorystyczne. Dwie osoby nie żyją, a trzy zostały ranne. Jak informuje dziennik "The Times", powołując się na źródła rządowe, sprawca ataku był w przeszłości skazany za przestępstwa związane z islamistycznym terroryzmem.\nSłużby na miejscu zdarzenia /FACUNDO ARRIZABALAGA /PAP/EPA\nDo ataku doszło około godz. 14 czasu lokalnego (godz. 15 czasu polskiego). Nie znane są na razie dokładne okoliczności, jednak według ustaleń policji i dziennikarzy, mężczyzna uzbrojony w nóż zaatakował przechodniów na London Bridge, znajdującym się w samym sercu stolicy Wielkiej Brytanii.\nWhat’s happening on #londonbridge Lorry across the road, lots of police and rumours of a shooting? pic.twitter.com/kauH4G2Ai5 — adam cannon (@adam_cannon) November 29, 2019\nKilka postronnych osób rzuciło się na mężczyznę. Media opisują to jako wielki akt odwagi - napastnik bowiem był nie tylko uzbrojony w nóż, ale miał na sobie coś, co przypominało pas z materiałami wybuchowymi. Przechodnie wyrwali mężczyźnie broń. Do akcji wkroczyła policja, która obawiając się eksplozji, zastrzeliła agresora. Napastnik zginął na miejscu.\nJedna z mieszkanek Londynu w rozmowie z BBC opowiada, że w momencie ataku była w autobusie, który przejeżdżał przez most. Nagle zatrzymaliśmy się, było zamieszanie. Spojrzałam przez okno i zobaczyłam trzech policjantów nad mężczyzną. Wyglądało jakby miał coś w ręku, ale nie jestem pewna. Jeden z funkcjonariuszy go postrzelił - mówi.\nDwie osoby zaatakowane przez napastnika zginęły. Trzy osoby trafiły do szpitali - wcześniej “The Guardian" pisał o “przynajmniej 10 osobach".\nSomeone just shot on London Bridge #london @BBCBreaking @SkyNews pic.twitter.com/qVk5IPmofb — amanda** (@AmandaHunter87) November 29, 2019\nRzekome materiały wybuchowe, które miał z sobą napastnik, okazały się na szczęście atrapami. W mediach społecznościowych pojawiały się także informacje o eksplozji na Borough Market, znajdującym się nieopodal London Bridge. Informacje te się jednak nie potwierdziły - rejon był ewakuowany ze względu na atak na moście, a nie osobne zdarzenie.\nWhat’s happening on #LondonBridge ?? Heard two bangs and many police arriving on the scene @talkRADIO pic.twitter.com/3SUDzTVttq — Einar Orn (@einarorn_) November 29, 2019\nPolicja bada okoliczności zdarzenia na London Bridge. Komisarz Neil Basu poinformował, że atak miał podłoże terrorystyczne. Nic więcej jednak nie wiadomo.\nW związku z atakiem premier Boris Johnson przerwał trwającą kampanię wyborczą i udał się na Downing Street, by zapoznać się ze szczegółami zdarzenia.\nNear borough market #londonbridgeshooting #londonbridge pic.twitter.com/ufhtqV0oLd — katrina���� (@yekaterina71) November 29, 2019\nJak informuje dziennik "The Times", powołując się na źródła rządowe, sprawca ataku był w przeszłości skazany za przestępstwa związane z islamistycznym terroryzmem. Według "The Timesa", został on wypuszczony z więzienia mniej więcej rok temu, zgadzając się na noszenie tzw. elektronicznej bransolety.\nOdnosząc się do informacji o kryminalnej przeszłości sprawcy brytyjski premier Boris Johnson powiedział w piątek wieczorem, że "błędem" jest pozwalanie przestępcom skazanym za poważne zbrodnie z użyciem przemocy na przedterminowe wychodzenie z więzienia.\nSzef rządu zapowiedział zwiększenie liczby patroli policyjnych na ulicach.\nW 2017 roku na London Bridge również doszło do ataku terrorystycznego. Trzech zamachowców wjechało w przechodniów samochodem, a następnie zaatakowało ich nożami. Zginęło wówczas osiem osób, a 48 zostało rannych. Dżihadystyczne Państwo Islamskie poinformowało wówczas, że bojownicy należeli do ich organizacji.\nTagi:Londyn, Wielka Brytania, strzelanina\nNewsWarszawa: Nocny pożar bloku przy ul. Grzybowskiej. Ewakuowano 83 osoby


"My life. Passionelka's life.": lipca 2018\nJuż wiele razy mówiłam, że tu wrócę, że będę systematyczna, że posty będą się często pojawiać... Tak... Szkoda, że tylko mówiłam. Obiecanego słowa niestety nie dotrzymałam. Jednak jest konkretny powód mojej nieobecności.\nMianowicie: staram się od dawna dokończyć wszystko, co zaczęłam. Moją wadą, o której dobrze wiem i zdaję sobie z niej sprawę jest to, że zaczynam wiele różnych rzeczy i ich nie kończę. Obiecałam sobie, że w tym roku postaram się kilka spraw dokończyć i móc z czystą kartą zacząć kolejny etap w swoim życiu. Jest ciężko, a czasem bardzo ciężko. Mam chwile zwątpienia, nieraz chciałam się poddać, ale jedna myśl cały czas jest w mojej głowie "zrobisz to i już nigdy nie będziesz musiała do tego wracać". Uwierzcie mi: strach i panika, która mnie paraliżuje to moi kompani od dawna i chcę wreszcie się ich pozbyć! Wiem, że mówię ogólnikami, nie mam żadnych konkretów, ale musicie jeszcze chwilkę poczekać i obiecuję, że o wszystkim Wam opowiem :)\nTymczasem przejdę do stylizacji.\nOstatnio kolor biały stał się moim ulubionym. W mojej szafie pojawiło się sporo białych t-shirtów, a wśród nich, ten, który widzicie na zdjęciach poniżej. Wiem, nie jest to nowa kolekcja, że już był "sezon" na te koszulki, ale ja ostatnio ją pokochałam i mimo kontrowersji, które wzbudza bardzo ją lubię i noszę dość często. Dobrałam do niej białe spodnie z lampasami, których szukałam od dawna i wreszcie znalazłam w Zarze. Na stopy powędrowała kolejna nowość, czyli białe Pumy z grubymi sznurówkami. Czaiłam się na nie bardzo długo, aż wreszcie je zakupiłam. Na nos ubrałam okulary, które mam chyba od 5 lat i ostatnio sobie o nich przypomniałam, czyli cieniowane Raybany. Ostatnim elementem jest wiklinowa torebka, którą wykonałam sama z małą pomocą taty.\nDajcie znać, co myślicie o tym zestawie oraz czy interesują Was moje "sprawy", czy wolicie oglądać na tym blogu tylko stylizacje.\npuma basket heart - answear\nwicker bag - by me, o tym jak nosić wiklinowe koszyki możesz poczytać tutaj!\nsunglasses - rayban, więcej okularów znajdziesz tutaj!\nAutor: passionelka o 20:57:00 36 komentarzy:\n#401 Koszulka KISS, białe spodnie z lampasami i wi...


Adriana Bello - 13.06.17\nBiorąc pod uwagę, jak drogie mogą być zapachy, będziesz chciała tych błędów uniknąć.\nHistoria perfum sięga niemal początków cywilizacji. Nie zawsze służyły one jednak wyłącznie do podtrzymania przyjemnej woni danej osoby. Używano ich także do „oczyszczania” (uważano, że mogą mieć właściwości lecznicze), odróżniania wyższych klas od plebejuszy, obrzędów religijnych i – oczywiście – dla próżności (mówi się na przykład, że Napoleon Bonaparte zamawiał 50 butelek wody kolońskiej miesięcznie).\nWspółcześnie perfumy są przez wielu traktowane jak element sztuki ubioru, który w oryginalny sposób może podkreślić urodę. Jednakże używając ich często nieświadomie popełniamy błędy, które sprawiają, że ulubiony zapach nie jest tak trwały jakbyśmy sobie tego życzyły.\n1. Pocieranie nadgarstkami po aplikacji perfum\nKto tego nie robi? Nakładasz odrobinę perfum na nadgarstki, łączysz je ze sobą, pocierasz i wąchasz, żeby nacieszyć się pięknym aromatem. Problem w tym, że owo pocieranie niszczy strukturę zapachu. Każde perfumy są zbudowane z trzech rodzajów nut i każda z nich wypełnia swoją funkcję w innym czasie. Kiedy pocierasz nadgarstkami, ostatnie nuty zapachowe zostają podgrzane i aktywowane szybciej, dlatego zapach nie utrzymuje się zbyt długo.\n2. Trzymanie perfum w łazience\nTo prawda, istnieją buteleczki tak piękne, że masz ochotę wykorzystać je do dekoracji. Ale wilgotność i para produkowana za każdym razem, gdy bierzesz prysznic, niszczą chemiczną kompozycję perfum, aż do momentu, w którym zjełczeją (co następuje, gdy zauważamy ciemniejący kolor). Pojemnik powinien znajdować się w chłodnym i suchym miejscu, w którym nie będzie miał bezpośredniego kontaktu ze światłem słonecznym. Jeżeli bardzo lubisz buteleczkę, po zużyciu perfum możesz napełnić ją wodą i kilkoma kroplami barwnika spożywczego (albo wodą różaną) i wykorzystać do dekoracji.\n3. Potrząsanie perfumami przed użyciem\nTo rodzaj miejskiej legendy, zgodnie z którą powinnaś dobrze wymieszać składniki, zanim użyjesz perfum. Zapachy wyprodukowane przez firmy o wysokiej jakości są już perfekcyjnie wymieszane i im bardziej pozostaną niezmącone, tym lepiej. Jeśli wymieszasz je z powietrzem, możesz wpłynąć na ich kompozycję. Poza tym, nie trzęsąc nimi, zmniejszasz ryzyko wyślizgnięcia się buteleczki z rąk i jej potłuczenia.\n4. Nakładanie perfum w niewłaściwych miejscach\nSą ludzie, którzy bezpośrednio spryskują perfumami ubrania. To duży błąd – nie tylko dlatego, że możesz zniszczyć swoją ulubioną bluzkę lub sukienkę, ale również z tego powodu, że nie wykorzystasz długotrwałego działania zapachu. Różne nuty zapachowe aktywują się w zależności od ciepła ciała, dlatego dla najlepszego efektu powinnaś perfumować miejsca, w których żyły są blisko skóry, jak nadgarstki, szyja, za uszami i w pobliżu serca. Oczywiście, postaraj się nie aplikować perfum na wszystkich tych obszarach jednocześnie. Nie chcesz chyba, żeby ktoś się udusił?\n5. Nienawilżanie skóry\nJednym z sekretów, który pozwala na dłuższe utrzymanie aromatu, jest nasmarowanie ciała bezzapachowym kremem nawilżającym przed spryskaniem się perfumami. To sprawi, że Twoja skóra lepiej zaabsorbuje zapach. I właśnie z tego powodu niektórzy twórcy perfum sprzedają również kremy z dodatkiem swoich zapachów, by używać ich razem. Ja jednak uważam, że oba produkty są zbyt intensywne (nie wspominając już, że drogie).\nChcesz poznać kolejny trick? Jeżeli cię na to stać, wybierz eau de parfum zamiast eau de toilette, ponieważ zawiera wydajniejszą formułę. Eau de parfum wystarcza – i jest tego warta – na dłużej.


Jak się najkorzystniej przygotować, ażeby znaleźć pracę? Jak najkorzystniej się w niej czuć? | ASV Landau\nHome » Jak się najkorzystniej przygotować, ażeby...\nBez właściwie przygotowanego cv trudno oczekiwać sukcesu podczas szukania pracy. Na szczęście przygotowanie tego typu cv, które zainteresuje przyszłego pracodawcę nie jest takie trudne.\nŻyciorys to wizytówka kandydata na dane stanowisko, to też pierwszy test, czy jest odpowiedni, doczytaj . Na pewno więc dobrze poświęcić czas na zorganizowanie tego typu dokumentu. Koniecznie pamiętajmy, by tego samego dokumentu nie przesyłać do kilku pracodawców. A toz tego powodu,iż może nas zdradzić najprostszy błąd, np. zły numer referencyjny czy nazwa innego przedsiębiorstwa sprawią, że nasze podanie faktycznie wyląduje w koszu. Tak więc jak napisać cv? Na pewno życiorys osoby, jaka stara się o pracę, musi pomieścić się na jednej stronie A4. Jeśli mamy za sobą kilkuletni staż pracy, to możemy dołączyć jeszcze jedną stronę.\nMusisz znaleźć dodatkowe takiego typu materiały? Kliknij ten link - więcej zobaczysz w tekście (http://ideamo.pl/), który omawia analogiczne zagadnienia.\nPowinniśmy jednak mieć na uwadze, by kolejne strony drukować zawsze na osobnych kartkach. Informacje w curriculum vitae najlepiej jak są podawane normalną, czarną czcionką na białym tle. Jeśli chodzi o ustawienia strony, to też powinny być one standardowe. Oczywiście możemy dorzucić kolorowe elementy graficzne, aby wyróżnić się z tłumu, lecz powinniśmy zachować umiar. Na pewno efektowna grafika nie może odwracać uwagi od tego, co najbardziej ważne, czyli od treści. Najbardziej ważne informacje w cv warto pogrubić. Korzystnie również zapisać plik w formacie pdf, zwłaszcza jak dodaliśmy elementy graficzne. Będziemy mieli wtedy gwarancję, że nasz życiorys będzie prezentował się identycznie na każdym z komputerów. Ale oczywiście cv to nie wszystko, trzeba bowiem pamiętać o różnorakich pojęciach, które przydają się podczas pracy. Ich znajomość jest niekiedy konieczna, tak na pewno możemy powiedzieć o work life balance. Ta koncepcja sprawia, iż możliwa jest do uzyskania równowaga między życiem prywatnym oraz zawodowym.\nTaka równowaga pomiędzy wszystkimi sferami funkcjonowania może spowodować, że pracownik będzie się samorealizował, dzięki temu będzie bardziej usatysfakcjonowany z życia. Nie chodzi tylko o ścisłe rozdzielanie sfery prywatnej i zawodowej, raczej mówimy o harmonijnym łączeniu i przenikaniu, tak by praca, rodzina oraz pasje kreowały spójną całość.


Zdjęcia ślubne w górach - Zdjęcia Ślubne Warszawa, Fotografia Ślubna Warszawa, Fotograf ślubny Jarosław Piętka\nBardzo gorąco zapraszam wszystkich na Jesienny plener ślubny w Tatrach. Od 18 do 21 września macie szanse na wyjątkową fotograficzną pamiątkę w najpiękniejszym miejscu w Polsce ? Zapraszam Pary Młode, narzeczonych oraz wszystkich którzy chcą stanąć przed moim aparatem w […]\nMagda i Tomek – plener w Tatrach\nZapraszam do obejrzenia malutkiej zapowiedzi fantastycznej sesji ślubnej Magdy i Tomka. Jako że zarówno ja jak i Magda i Tomek jesteśmy entuzjastami górskich wycieczek ich plener ślubny musiał odbyć się w Tatrach. Poniżej prezentuję kilka fotografii które stanowią zapowiedź całego […]


Tanie śniadanie vol. 8 - warszawskie promocje śniadaniowe\n© 2020 The Adventure Seekers Wszystkie prawa zastrzeżone\n|In gastrofaza, knajpy\nLubicie sobie podjeść o poranku? Oczywiście to pytanie retoryczne. Nie ufam ludziom, którzy nie lubią śniadań. Szczególnie takich, które ktoś zrobi i poda. A jak jeszcze są w promocji z kawą to w ogóle żyć, nie umierać. Nie zaskoczę was więc tym, że moje poszukiwania warszawskich promocji śniadaniowych trwają w najlepsze. Dziś mam dla was kolejne, już ósme zestawienie miejsc, w których zestaw kawa+śniadanie dostaniecie taniej.\nUprzedzając komentarze z pytaniem o promocję śniadaniową za złotówkę w weekendy, odpowiadam: tych weekendowych promocji jest mniej i często obowiązują na innych zasadach, bo najzwyczajniej w świecie restauracjom mniej się opłacają. To nie ja ustanawiam zasady, ja tylko wyszukuję i przedstawiam wam opcje oszczędzenia hajsu kiedy to możliwe. Opisane w tym poście promocje weekendowe nie są jakieś spektakularnie tanie, ale kilka (kilkanaście?) tańszych opcji weekendowych znajdziecie w poprzednich zestawieniach opublikowanych na naszym blogu. Znajdziecie je tutaj: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7. Są tam też wszystkie zasady jakie ustaliłam odnośnie tego co jest promocją, a co nie. Wybaczcie, nie chce mi się tego pisać ósmy raz 😉\nZaczynamy od miejsca z tradycjami, w którym jednak śniadanie w promocyjnej cenie dostać można od niedawna. Mokotowska Mozaika istnieje już od ponad sześćdziesięciu lat, jakiś czas temu przeszła lifting, a teraz kusi gości obietnicą świetnych, oryginalnych śniadań w promocyjnej cenie. No i teraz pojawia się pierwszy problem z tym postem. Ponieważ zebranie materiału do posta, w którym opisanych jest 5 różnych miejsc wymaga zjedzenia pięciu śniadań, więc trochę to jednak trwa. Wbrew powszechnej opinii, ja też nie zawsze mam wolne w tygodniu żeby iść na śniadanie. I tak, zdaje się, że od czasu mojej wizyty w Mozaice (miesiąc temu) zasady promocji zdążyły już ulec zmianie. Co nie zmienia faktu, że wciąż polecam wam się tam wybrać.\nMy za nasze śniadania płaciłyśmy po 5 złotych, plus cena za kawę. Teraz na stronie restauracji znalazłam natomiast informację, że od poniedziałku do piątku zapłacicie normalną cenę za śniadanie, a kawę, kakao lub turecką herbatę dostaniecie gratis. Niestety jest to mniej opłacalne finansowo, bo ich śniadania wcale nie są tanie (wybrane przez nas opcje kosztują ponad 20 złotych). Być może bardziej opłaca się więc opcja weekendowa, czyli bufet. Na ten z kolei lepiej wybrać się w sobotę, bo z nieznanych ludzkości powodów wtedy kosztuje 25 zł/os, a w niedzielę już 40 zł/os. W każdym razie polecam wam spróbować Mozaikowych śniadań, nawet jeśli nie są już tak tanie jak były. My wyszłyśmy absolutnie zachwycone tym, co wjechało na nasz stolik.\nPromocja: Teraz już nie taka fajna. Od poniedziałku do piątku do śniadania kawa, kakao lub herbata gratis. W weekend bufet.\nKolejna propozycja to ukryty na Powiślu Rabarbar. W tym malutkim, roślinnie przystrojonym lokaliku na ulicy Radnej, od poniedziałku do piątku do śniadania dostaniecie kawę gratis. Z cenami samych śniadań jest natomiast różnie. Możecie zjeść kanapkę z buraczanym hummusem za 12 zł albo wegańską szakszukę z awokado za 16 zł, ale możecie też zaszaleć i zjeść huevos rancheros bowl za 21 zł lub szakszukę z kiełbaskami jagnięcymi za 24 zł. Przy czym szakszuka deluxe zdecydowanie jest tego warta, a bowl już niekoniecznie. Większość jego elementów jest zimnych, a najeść też nie bardzo jest się czym. Natomiast jeśli pragniecie strzelić fotkę na insta swojemu jedzeniu, to jak najbardziej będzie wam pasować. Aha, z przychodzeniem na śniadanie zbytnio się nie spieszcie. Otwierają o 9, ale kucharz przychodzi później, bezpieczniej będzie więc jeśli zjawicie się bliżej 10.\nPromocja: Od poniedziałku do piątku do śniadania kawa gratis.\nTeraz czas na zagadkę. Sofra to pierwsze miejsce, które odwiedziłam robiąc research do tego posta. Mam zdjęcia, pamiętam co jadłam, a z własnego posta na Instagramie wnioskuję, że wydałam tam 15 złotych za zestaw kawa+śniadanie. Problem polega tylko na tym, że nie mam pojęcia skąd wzięłam info o tym, że w ogóle jest tam promocja. Ich strona internetowa nie działa, na Facebooku nie mają menu, profil Jem w Wawie, na którym często sprawdzam czy nie trafili na coś o czym nie słyszałam, nie wspomina o Sofrze ani słowem, w telefonie nie mam też zrzutu ekranu z informacją o promocji (a tak zazwyczaj pamiętam na czym polegała). Słowem, nie mam pojęcia jak tam w ogóle trafiłam! Co z tego wynika? Niestety nie umiem sobie przypomnieć na czym polegała ich śniadaniowa zniżka (czy to kawa była za darmo, czy śniadanie do kawy sprzedawali taniej), nie jestem też w stanie powiedzieć na sto procent powiedzieć czy promocja nadal obowiązuje. No cóż, słaby ze mnie tym razem bloger.\nCo wam na pewno mogę powiedzieć, to że cały czas idąc do Sofry myślałam, że idę do Sokotry (note to self: iść do Sokotry, bo nie byłam od kilku lat, a kiedyś było super). Lokal jest znacznie większy niż myślałam, a rano są tam totalne pustki, więc to dobre miejsce jeśli poszukujecie świętego spokoju, żeby popracować na mieście. Jedzenie było smaczne, chociaż ja po pożarciu jajek sadzonych byłam nadal głodna i musiałam iść zagryźć pączkiem w MODzie. Zdecydowanie lepiej na całym tym doświadczeniu wyszła Pinkol, która zamówiła jajka zapiekane. Były ciekawsze, a porcja satysfakcjonująca.\nPromocja: Nie mam pojęcia. Za zestaw kawa plus śniadanie zapłaciłam 15 złotych. Nie ma też info o promocji na profilu knajpy, więc nie wiem czy wciąż obowiązuje.\nByło już dzisiaj trochę blogerskich niepowodzeń, to teraz czas na poprawę nastroju kanapkowym sztosem. Wchodząc na fejsbukowy profil Warszawskiego Mostku nie spodziewałam się, że zjem tam coś tak dobrego. I to jeszcze w promocji, bo od poniedziałku do piątku za dowolne śniadanie do kawy zapłacicie tylko złotówkę, a w weekendy odwrotnie (do śniadania kawa za 1 zł) Nie wiem kto im prowadzi fanpage, ale wydaje mi się, że na tym tracą, bo knajpa sprawia wrażenie studenckiej mordowni z żarciem kiepskiej jakości nadrabianym codziennie inną promocją. Nic bardziej mylnego! Wbijajcie tu przede wszystkim na mięso, bo na tym się tu dobrze znają. My wypróbowałyśmy ich śniadaniowe bajgle w trzech odsłonach: z kurczakiem, z indykiem i z pastrami. Dwa pierwsze są okej, ale to pastrami kradnie całe show! Jeśli więc jesteście mięsożerni, to nie zastanawiajcie się dwa razy.\nPromocja: Od poniedziałku do piątku dowolne śniadanie do kawy za 1 zł, w weekendy odwrotnie (do śniadania kawa za 1 zł).\nDzisiejsze zestawienie kończymy na Ochocie, w lokalu, gdzie wcześniej zdarzało mi się wpadać raczej na słodką ucztę niż wytrawne śniadanie, a tu proszę bardzo, okazuje się, że mają i jedno i drugie! Promocja nie jest tu jakaś spektakularna, ale za to obowiązuje również w weekendy. Za zestaw kawa plus śniadanie (dowolne z karty) zapłacicie tu 20 zł, jeśli zrezygnujecie z kawy, samo jedzenie wyniesie was 17 zł. Jest tu za to sporo ciekawych propozycji, których nie spotkałam w innych lokalach. Dostaniecie tu pankejki, bajgle, jajka, opcje słodkie i wytrawne, znajdzie się też coś dla wegan. My co prawda najbardziej nastawiałyśmy się na sezonowe Buddha Breakfast, ale go nie było (czym byłby ten post bez kolejnego niepowodzonka!), ostatecznie zdecydowałyśmy się więc na pankejki – jedne w wersji amerykańskiej z bekonem i jajkiem sadzonym polane syropem klonowym, drugie szwedzkie z pieczarkami i kremowym sosem. Obie wersje były okej, a porcje tak godne, że obiad nie był tego dnia wskazany.\nPromocja: Dowolne śniadanie + kawa za 20 zł. Obowiązuje codziennie, również w weekendy.\nI to by było na tyle śniadaniowych podbojów. Już mam listę kolejnych pięciu miejsc do odwiedzenia, więc postaram się odwiedzić jak najszybciej, by uniknąć niepowodzeń z nieaktualnymi promocjami. Na szczęście jest już wiosna i o poranku chce się wstać i wyjść z domu, zamiast zakopywać się głębiej pod kołdrą, więc jest szansa, ze teraz research pójdzie szybciutko. Jak zwykle zostawiam was też z mapą opisanych dzisiaj miejsc.\ngastrofaza kawa knajpy omnomnom promocje warszawa śniadanie\nTanie śniadanie vol. 7 – warszawskie promocje śniadaniowe\nTanie śniadanie vol. 6 – warszawskie promocje śniadaniowe\nTanie śniadanie vol 5 – warszawskie promocje śniadaniowe\nKorona ci z głowy nie spadnie, czyli jak żyć w czasach zarazy 16 marca 2020\nKopenhaga w 36h – szybki przewodnik przesiadkowy 3 lutego 2020


Biuletyn Informacyjny nr 12/2018\nZ posiedzenia Okręgowej Rady Aptekarskiej w dniu 13 grudnia 2018 r.\n- „Dbam o Zdrowie” w Zielonej Górze ul Dworcowa 18.\n4. Rada Aptekarska wydała negatywną opinię do wniosku LWIF w związku z wnioskiem farmaceuty ubiegającego się o uzyskanie zgody na pominięcie organiczeń geograficznych i demograficznych, z zamiarem ubiegania się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostepnej w odrębnym lokalu na terenie Szpitala Wojewódzkiego w Gorzowie Wielkopolskim przy ul. Dekerta 1.\n5. Skrócenie terminu wykonania kary orzeczonej przez Naczelny Sąd Aptekarski w Warszawie, w sprawie farmaceuty, uznanego za winnego popełnienia przewinienia zawodowego przez Okręgowy Sąd Aptekarski w Zielonej Górze.\n6. Podjęcie uchwaly w sprawie przyjęcia preliminarza budżetowego LOIA na 2019 rok.\n7. Przyjęcie planu pracy ORA na 2019 rok.\n8. Rada Aptekarska prowadzi dyskusję i prace nad wniesioną propozycją dotyczącą przeprowadzania rozmów z kandydatami na objęcie funkcji kierownika apteki ogólnodstępnej, szpitalnej i hurtowni farmaceutycznej.\n9. ORA rozpatrzyła dwa wnioski w sprawie przedłużenia czasu trwania szkolenia ciągłego.\nKolejne posiedzenie ORA planowane jest na dzień 17 stycznia 2019 r.\nWnioski do rozpatrzenia należy przedłożyć do dnia 14 stycznia 2019 r.\nBiuro izby wysłało przypomnienia, bądź wezwania do zapłaty, na prywatne adresy email lub adresy email aptek - w przypadku braku kontaktu do farmaceuty.\nDyżur odbędzie się w dniu 28 stycznia 2019 r., w godzinach 10:00 - 13:00.\n1/ Komunikat nr 1 Prezesa URPLWMiPB z dnia 3 grudnia 2018 r. o Suplemencie 2018 do Farmakopei Polskiej wydanie XI.\n2/ Dziennik Urzędowy Ministra Zdrowia 2018 r. poz. 123 - Obwieszczenie MZ z dnia 27 grudnia 2018 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych - ustalonego na dzień 1 stycznia 2019 r.\n3/ Dziennik Urzędowy Ministra Zdrowia 2018 r. poz. 124 - Obwieszczenie MZ z dnia 27 grudnia 2018 r. w sprawie wykazu leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, dla których ustalono urzędową cenę zbytu - ustalonego na dzień 1 stycznia 2019 r.\nCopyright © 2006 Lubuska Okręgowa Izba Aptekarska Licznik: 2031071 projekt i realizacja:


LE CASTELAS (Aurons, Francja) - opinie o pensjonat oraz porównanie cen - TripAdvisor\nTurystyka - Aurons\nHotele - Aurons\nPensjonaty - Aurons\nLoty - Aurons\nRestauracje - Aurons\nZdjęcia - Aurons\nMapa - Aurons\nWszystkie hotele - Aurons\nOferty hoteli - Aurons\nHotele biznesowe - Aurons\nNajlepsze hotele dla rodzin - Aurons\n3-gwiazdkowe hotele - Aurons\nKanał o podróżach: Aurons\nLe Castelas opinie, Aurons\nPensjonaty/zajazdy w Aurons\nZobacz wszystkie pensjonaty w lokalizacji Aurons\nNr 2 wśród 2 pensjonatów/zajazdów w lokalizacji Aurons\nVallon des Eoures, 13121 Aurons, Francja\n25,9 km od Port lotniczy Marsylia\nAurons — wyświetl wszystkie restauracje (3)\nZrecenzowano: 26 kwietnia 2009\nNajwyższej jakości B & B, piękny pokój i wspaniałe śniadanie\nOkazało się, że to Chambre d' hôtes przez przypadek, to było polecane przez innego miejsca, które był w trakcie renowacja. Richard uprzejmie nas w "Garance" pokoju, który był wspaniały, to własnej pokój dzienny, bardzo wygodne łóżko i wanną w łazience. Wejściach na pokoje są oddzielne...i otwarte na taras z bardzo ładny widok. Wszystkie pokoje są sporządzono przez właścicielkę Monique który ma najbardziej equisite smak aż do ostatnich szczegółów. Określanie ona ma grafiki w sobie i należy zobaczyć, by uwierzyć. Śniadanie było bardzo w oranżerii powyżej sam pokój. Wspaniały widok z tam i smaczne pieczywo, ciasta, herbatniki, dżemów (większość tego domu) i wszystko serwowane w pięknym Chin. Dzięki Richard i Monique na naprawdę piękny kilka dni i na pewno tam się zatrzymamy!Więcej\n114 USD–115 USD (na podstawie średniej ceny za pokój standardowy)\nFrancja > Prowansja > Bouches-du-Rhone > Aurons\nZobacz 1 hotel w pobliżu.Zobacz 3 restauracje w pobliżu.Zobacz wszystkie atrakcje w pobliżu\nUzyskaj szybką odpowiedź od personelu i byłych gości obiektu Le Castelas.


Horoskop znaku zodiaku Wodnik od 1 marca do 31 marca – Kalkulator snu\nHoroskop znaku zodiaku Wodnik od 1 marca do 31 marca\n1 Wodnik (20.01-18.02)\nMimo ostatnich niepowodzeń, popatrz optymistycznie na swoje sukcesy. Czasem trzeba cofnąć się dwa kroki w tył, by wykonać kolejne trzy naprzód. Szef będzie zawiedziony, ale dzięki pracowitości i dobrym pomysłom szybko odbudujesz swoja pozycje w firmie. Nie daj się stłamsić przez nielubianych współpracownikom i staw im czoła. Zyskasz szacunek, który w przyszłości będzie niezbędny przy chęci aplikowania na wyższe stanowisko. Zdobywaj jak najwięcej sojuszników.\nOstatnie problemy z partnerem są tylko przejściowe. Zorganizuj romantyczny wieczór we dwoje podczas, którego wyjaśnicie sobie wszelkie problemy. Niech kłótnie oraz niedomówienia nie zniszczą waszej kilkuletniej relacji. Postarajcie się określić i zmobilizować do określenia planów na przyszłość. Być może pójście o krok dalej podsyci waszą miłość i bardziej się zrozumiecie. Ufaj parne torowi, mimo obecnej pracy bardzo się kocha i szanuje.\nSamotne wodniki powinny się rozglądać, ponieważ Wenus wam sprzyja. Szukajcie wśród ludzi, którzy mają podobne zainteresowania i hobby. Dzięki temu nie będziecie się nudzić.\nW tym miesiącu Wenus pomoże Ci również wśród zawierania nowych przyjaźni. Dzięki swojej uprzejmości oraz otwartości zyskasz nowych sojuszników, ale i przyjaciół w pracy. Pokaż się z jak najlepszej strony i wspieraj ich. Część z nich będzie potrzebowała twojej pomocy już na samym początku więc znajdź dla nich czas. Wśród najbliższych członków rodziny wystąpią spięcia wynikające z braku twojej nieobecności w domu. Wystarczy, ze wyjaśnij jakie są tego powody, a na pewno zrozumieją.\nMerkury w koniunkcji do twojego znaku będzie Ci sprzyjał. Już od tak dawna nie miałeś tyle energii i siły co teraz. Postaraj się ja odpowiednią spożytkować. Znajdź sport, który sprawia Ci dużo radości, a w kolejnym miesiącu unikniesz problemów ze zdrowiem.


Lampa Re Gen\nLampa Re Gen™\nWspółczesny rynek kosmetyczny proponuje całe bogactwo zabiegów, sprzętu i aparatury poprawiających urodę człowieka. Taka liczba możliwości może przyprawić o zawrót głowy. Normą jest, że wybiera się renomowane marki, sprzęt z atestami, ale z praktycznego punktu widzenia najlepiej wybierać aparaturę, którą można wykorzystać do wielu zabiegów, czyli wielofunkcyjną. Przykładem niech będzie tu supernowoczesna, wykorzystywana w kosmetyce, dermatologii i medycynie, lampa Re Gen®.\nJak działa lampa Re Gen™?\nJej działanie polega na emisji stałego, niejonizującego promieniowania fal w przedziałach 415 nm (+/– 5 nm) oraz 630 nm (+/– 7 nm). Na podobnej zasadzie funkcjonuje laser diodowy o niskiej częstotliwości. W zabiegach z użyciem lampy Re Gen™ wykorzystuje się terapię LILT (Low Intensity Laser Therapy, czyli terapia laserowa o niskiej intensywności), która już od ponad 30 lat stosowana jest w celu leczenia zmian chorobowych skóry i tkanki podskórnej. W metodzie tej wykorzystuje się światło widzialne – niebieskie o długości fali 415 nm i czerwone (633 nm) oraz niewidzialne – podczerwień (830 nm). Światło widzialne wzmacnia proliferację komórkową poprzez wywoływanie zmian fotochemicznych w mitochondriach oraz pobudzenie syntezy RNA. Czerwone światło jest znane także z tego, że przyspiesza aktywność fagocytarną neutrofili oraz makrofagów (wychwytywanie i wchłanianie drobnych cząstek organicznych) oraz powoduje znaczne przyspieszenie syntezy czynnika wzrostu fibroblastów (FGF), odpowiedzialnego m.in. regenerację uszkodzonej tkanki.\nW czasie naświetlania tkanki następuje absorpcja fotonów – „cząstek” światła – które oddziałują na aminokwasy i kwasy nukleinowe, będące składnikami budulcowymi DNA i białek, oraz na tzw. chromofory (np. hemoglobina, melanina, porfiryna), substancje absorbujące daną długość fali świetlnej, pozwalające na celowane oddziaływanie biologiczne. Ta właściwość znajduje zastosowanie np. w terapii trądziku, gdzie wykorzystuje się fotowrażliwość zawierającej porfiryny Propionibacterium acnes.\nStosując terapię LILT, stwierdzono, że w jej trakcie pory skórne otwierają się i zamykają, co powoduje migrację jonów takich jak wapń do środka i na zewnątrz komórek. Jony wapnia zachowują się jak nośniki międzykomórkowe wykorzystywane w przewodzeniu sygnałów.\nSprawdzając wpływ naświetlania miejscowego metodą LILT, zaobserwowano już w latach osiemdziesiątych szereg procesów, które mają działanie:\nLampa Re Gen posiada 4 diodowe panele emitujące stały strumień światła (czerwone, niebieskie oraz kombinacje obu w zależności od problematyki skóry). Podczas zabiegu lampy umieszcza się w odległości około 20- -40 cm od okolicy zabiegowej. Standardowy zabieg naświetlania trwa około 20 minut.