Göteborg do Ystad Pociągiem,Autobusem,Autobus nocny,Samochodem lub Samolotem\nJak dojechać z Göteborg do Ystad poprzez pociągiem,autobusem,autobus nocny,samochodem lub samolotem\nSą 7 sposoby dostania się z Göteborg do Ystad by pociągiem,autobusem,autobus nocny,samochodem lub samolotem\nPociągiem Swedish Railways (SJ) • 3 godz. 27 min\nWeź pociągiem z Malmö Centralstation do Ystad station Pågatåg\nAutobus nocny, pociągiem • 4 godz. 23 min\nWeź autobus nocny z Göteborg Nils Ericsonterminal do Lund Centralstation Nettbuss\nWeź pociągiem z Lund Centralstation do Ystad station Pågatåg\nPociągiem Öresundståg • 4 godz. 47 min\nWeź pociągiem z Mölndals Nedre St. do Lund C 029 / ...\nAutobusem • 4 godz. 49 min\nWeź autobusem z Gothenburg do Lund 603 / ...\nWeź autobusem z Lund Centralstation do Sjöbo busstation 160 / ...\nJedź z Göteborg do Ystad 203.7 mil\nLot do Copenhagen, pociągiem • 3 godz. 33 min\nWeź pociągiem z Malmö Hyllie station do Ystad station\nLot do Malmo, pociągiem • 6 godz. 29 min\nLeć z Gothenburg (GOT) do Malmo (MMX) GOT - MMX\nWeź pociągiem z Malmö Centralstation do Ystad station\nJaka jest najtańsza opcja dostania się z Göteborg do Ystad?\nNajtańsza opcja dostania się z Göteborg do Ystad to autobus nocny i pociągiem , podróż kosztuje 170 kr - 240 kr i zajmie 4 godz. 23 min.\nJak najszybciej dostać się z Göteborg do Ystad?\nNajszybsza opcja dostania się z Göteborg do Ystad to samochodem podróż kosztuje 420 kr - 650 kr i zajmie 3 godz. 22 min.\nJak daleko jest z Göteborg do Ystad?\nOdległość pomiędzy Göteborg a Ystad wynosi 278 km. Odległość drogowa wynosi 325.9 km.\nJak długo zajmie dostanie się z Göteborg do Ystad?\nDostanie się z Göteborg do Ystad zajmie około 3 godz. 27 min, wraz z transferami.\nCzy istnieje bezpośredni bus pomiędzy Göteborg i Ystad?\nNie ma bezpośredniego bus z Göteborg do Ystad. Jednakże istnieją serwisy które odjeżdżają z Gothenburg i dojeżdżają do Ystad Lasarettet przez Lund Centralstation i Sjöbo busstation. Podróż wraz z transferami zajmuje w przybliżeniu 4 godz. 49 min.\nCzy istnieje bezpośredni train pomiędzy Göteborg i Ystad?\nNie ma bezpośredniego train z Göteborg do Ystad. Jednakże istnieją serwisy które odjeżdżają z Göteborg Centralstation i dojeżdżają do Ystad station przez Malmö Centralstation. Podróż wraz z transferami zajmuje w przybliżeniu 3 godz. 27 min.\nKtóre firmy świadczą usługi pomiędzy Göteborg, Szwecja and Ystad, Szwecja?\nLoty z Gothenburg do Malmo przezStockholm Bromma\nLoty z Gothenburg do Malmo przezOstersund\nLoty z Gothenburg do Malmo przezStockholm\nPoniedziałek, Wtorek, Środa i Niedziela\nLoty z Gothenburg do Malmo przezWarsaw\nPociągiem z Malmö Centralstation do Ystad station\nPociągiem z Lund Centralstation do Ystad station\nPociągiem z Malmö Hyllie station do Ystad station\nPociągiem z Mölndals Nedre St. do Lund C\nAutobusem z Göteborg Nils Ericsonterminalen do Lund Centralstation\nAutobus nocny z Göteborg Nils Ericsonterminal do Lund Centralstation\nAutobusem z Lund Centralstation do Sjöbo busstation\nKościół św. Piotra. Średniowieczna zabudowa Ystad – miasto w południowej Szwecji, siedziba władz administracyjnych gminy Ystad w regionie (szw. län) Skania (w krainie Skania), port nad Morzem Bałtyckim. - Wikipedia\nAles stenar Rysunek Ales stenar z 1777 roku Ales stenar – kamienny kompleks znajdujący w miejscowości Kåseberga, niedaleko Ystad w południowej Szwecji. Składa się z 59 głazów i ma 67 metrów długości oraz 19 szerokości. Z lotu ptaka przypomina kształt łodzi. Nie wiadomo, kto i w jakim celu go zbudował.\nKamień runiczny ze Sjörup\nKamień runiczny ze Sjörup Kamień runiczny ze Sjörup (DR 279) – kamień runiczny pochodzący z przełomu X i XI wieku, znajdujący się w Sjörup w gminie Ystad w szwedzkiej prowincji Skania.\nKamienie z Hunnestad\nKamienie z Hunnestad na rycinie Ole Worma z 1643 r. Kamienie z Hunnestad (DR 282-286) – niezachowana grupa kamieni runicznych, znajdująca się dawniej w Hunnestad koło Ystad w Szwecji.\nKamień runiczny z Tullstorp\nKamień runiczny z Tullstorp Kamień runiczny z Tullstorp (DR 271) – granitowy kamień runiczny o wysokości 1,70 m, znajdujący się w Tullstorp w prowincji Skania w Szwecji.\nDzięki Rome2rio podróż z Göteborg do Ystad jest ułatwiona.\nRome2rio to informacja turystyczna oraz portal rezerwacji, dzięki której możesz dotrzeć do każdego miejsca na świecie. Tu znajdziesz wszystkie opcje transportu związane z podróżą z Göteborg do Ystad. Rome2rio zawiera aktualne harmonogramy, mapy, czas podróży oraz szacunkowe ceny biletów operatorów transportowych umożliwiające podjęcie decyzji dotyczące podróży. Rome2rio to także system rezerwacji online dla wybranych operatorów, ułatwiający wygodne rezerwacje.\nGöteborg do Malmö Göteborg do Karlskrona Göteborg do Kopenhaga Göteborg do Fjällbacka Göteborg do Lotnisko Stockholm Skavsta NYO Göteborg do Jönköping Göteborg do Trollhättan Göteborg do Kristiansand Göteborg do Strömstad Göteborg do Lotnisko Malmo MMX Göteborg do Świnoujście Göteborg do Halmstad Göteborg do Helsingborg Göteborg do Trelleborg Göteborg do Stavanger Göteborg do Karlstad Göteborg do Lysekil Göteborg do Bergen Göteborg do Varberg Göteborg do Lund Göteborg do Århus Göteborg do Örebro Göteborg do Lotnisko Billund BLL Göteborg do Växjö Göteborg do Kristianstad Göteborg do Gdynia Göteborg do Frankfurt nad Menem Göteborg do Uddevalla Göteborg do Ullevaal Stadion Göteborg do Mölnlycke\nPodróże do Ystad\nMalmö do Ystad Oslo do Ystad Sztokholm do Ystad Lotnisko Malmo MMX do Ystad Lund do Ystad Kopenhaga do Ystad Lotnisko Copenhagen CPH do Ystad Karlskrona do Ystad Trelleborg do Ystad Jönköping do Ystad Sarpsborg do Ystad Stralsund do Ystad Kristianstad do Ystad Helsingborg do Ystad Liberec do Ystad 5 lotnisk w pobliżu miasta Ystad Biała Podlaska do Ystad Københavns Hovedbanegård do Ystad Warszawa do Ystad Kristiansand do Ystad Moss do Ystad Borås do Ystad Gmina Köping do Ystad Falkenberg do Ystad Fredrikstad do Ystad Lotnisko Wroclaw WRO do Ystad Stocznia Gdańska do Ystad Trondheim do Ystad Bydgoszcz do Ystad Umeå do Ystad


Pięć lat temu rozpoczęła się rewolucja w polskiej chemii - chemia\nKluczem w łączeniu spółek chemicznych było przekonanie załóg i lokalnych decydentów, że powstanie jednego podmiotu przyniesie wszystkim korzyści, a ewentualna strata wpływów będzie minimalna. Fot. PTWP (Andrzej Wawok)\nDodano: 25-10-2015 11:35\nPrzejęcie przez Zakłady Azotowe w Tarnowie-Mościcach kontroli nad kędzierzyńskim ZAK-iem, rozpoczęło budowanie obecnej Grupy Azoty. Jak dzisiaj należy oceniać zmiany właścicielskie w polskiej chemii?\nPaździernikowe (2010 rok) połączenie obu firm dobrze zostało odebrane przez rynek. - Tyle że trzeba pamiętać, że teraz ten rynek oczekuje konkretnych posunięć, takich, aby okazało się, że wejście ZAT do ZAK-u nie było tylko inwestycją kapitałową - komentował sytuację ówczesny prezydent Centrum im. Adama Smitha Robert Gwiazdowski.\nDo artykułu: Pięć lat temu rozpoczęła się rewolucja w polskiej chemii


radom.gosc.pl → Wiadomości z diecezji radomskiej → Być z ludźmi, a nie nad ludźmi\nByć z ludźmi, a nie nad ludźmi\tprzejdź do galerii\nOkolicznościowe kazanie wygłosił ks. prał. Edward Poniewierski, kanclerz kurii, ojciec duchowny w kleryckich czasach dzisiejszych srebrnych jubilatów\nKs. Zbigniew Niemirski /Foto Gość\tWspominając tamten czas, gdy kończyli sześcioletnią seminaryjną formację, o okolicznościowe kazanie, wygłoszone podczas Mszy św., której przewodniczył bp Henryk Tomasik, poprosili swego ówczesnego ojca duchownego, ks. Edwarda Poniewierskiego.\n- Byliście pierwszym rocznikiem, który stąd, z Radomia, szedł do święceń kapłańskich. Zacznijmy od początku. 3 września 1989 r. rozpoczynałem z wami rekolekcje przed diakonatem w Sandomierzu. 9 września, to była sobota, przyjechał do Sandomierza bp Edward Materski. W mieszkaniu rektora poprosił, bym po niedzieli sprowadził się do Radomia, do budującego się seminarium. Z rzeczami do radomskiego seminarium przyjechałem w środę, 13 września. Kilka godzin później sprowadził się ks. Wacław Depo, dziś metropolita częstochowski. Potem osiedliście wy. 21 września miała miejsce pierwsza inauguracja roku akademickiego, w której uczestniczyli alumni, którzy formację odbywali w Sandomierzu i ci, którzy mieli formować się w Radomiu - mówił ks. Poniewierski.\nWspominając tamte lata, kaznodzieja podkreślał, że tamte spartańskie warunki zahartowały ówczesnych diakonów. - Po ćwierć wieku nikt z was nie odpadł. To jakiś znak, że tamten surowy ostatni rok formacji do kapłaństwa miał swój sens. Wspierała go modlitwa bp. Edwarda Materskiego. On pokazał niezbicie, że w posłudze kapłańskiej istotnym jest postawa bycia z ludźmi, a nie ponad nimi. Być z ludźmi, a nie nad ludźmi - mówił kaznodzieja.\nSrebrni jubilaci swą rocznicę święceń przeżywali najpierw w Sandomierzu. Tutaj przez pierwsze pięć lat formowali się do sakramentu święceń kapłańskich. Tam jubileuszowej Eucharystii przewodniczył ks. Kazimierz Skawiński, ówczesny rektor.\nZwieńczeniem jubileuszowych obchodów była Msza św., sprawowana w radomskiej kaplicy seminaryjnej, pod przewodnictwem bp. Henryka Tomasika przy obecności bp. Piotra Turzyńskiego.\nSrebrny jubileusz kapłaństwa w naszej diecezji przeżywają księża: Karol Adamczyk, Marcin Andrzejewski, Andrzej Bartosiński, Wincenty Chodowicz, Dariusz Czajkowski, Edward Czech, Wojciech Górlicki, Mirosław Janowski, Edward Kania, Ireneusz Kosecki, Antoni Koza, Janusz Krupa, Artur Lach, Dariusz Maciejczyk, Marian Marszałek, Sławomir Matyga, Andrzej Mizak, Grzegorz Roszczyk, Bogumił Siurnik, Zbigniew Stanios, Jarosław Wojtkun, Henryk Wólczyński, Wojciech Zdon oraz o. Rajmund Guzik OCist.\nWspólna fotografia jubilatów z biskupami Henrykiem Tomasikiem i Piotrem Turzyńskim po zakończonej Mszy św.\ndodane 29.05.2015 20:15


Recenzje książek - Pokój pełen książek: Wymiana u Sabinki\nsabinka.t1 12 marca 2011 15:41\nGdzie Cię nosi do Japonii???????\nkasandra_85 12 marca 2011 15:49\nJulia, Ty mnie nie strasz. Zostajesz z nami i już:)). A co do paczki - gratuluję i pozdrawiam!!\nJulia 12 marca 2011 15:57\nSabinka - Odkąd pamiętam chciałam po studiach zamieszkać w Japonii w Tokio, chociaż koszta wysokie, ale nie wiedziałam, że aż tak ;o\nKasandra - Dzięki ;D Haha spokojnie, już ten pomysł odrzuciłam, ale pomarzyć zawsze można :)\nDaria 12 marca 2011 16:00\nTo co dzieje się w Japonii to jest straszne i mimo szkoleń itp. rzeczy, na pewno ciągle odczuwają strach i nigdy się z tym nie pogodzą.\nZazdroszczę bratu wyjazdu, a Ciebie pozdrawiam i życzę szybkiego powrotu do zdrowia :)\nJulia 12 marca 2011 16:54\nDaria - też mam taką nadzieję :D Ogólnie, to trafiłaś z cappucino, bo tą saszetkę Jacobsa wprost uwielbiam...\nDzięki, muszę się wykurować do poniedziałku, a Sabinka już mi kilka rad podała :)\nBellatriks 12 marca 2011 18:18\nNa wielu blogach widziałam wpisy dot. wymiany książkowej u Sabiny i w końcu sprawdziłam jak to się wszystko zaczęło :) Z przykrością muszę stwierdzić iż mnie cała ta akcja ominęła -blog dość świeży więc i tak bym się nie załapała :/ Oby jeszcze kiedyś się trafiła taka wymiana :)\nWracaj szybko do zdrowia -> dużo zdrówka i słodyczy Bellatriks Ci życzy ;)\nIrena Bujak 13 marca 2011 01:52\nPozostaje rzyczyć tylko miłej lektury ;)\nDeline 13 marca 2011 14:40\nPiękna paczka :) A co do mieszkania w Japonii - rzeczywiście, to naprawdę cudowny kraj, ale także niebezpieczny (choćby ze względu na te trzęsienia). Nie chciałabym tam mieszkać, ale zwiedzić go owszem :)\nJulia 13 marca 2011 15:34\nBellatriks - Z pewnością jeszcze trafisz na taką wymianę, a ogólnie pomysł na taką akcje - rewelacyjny! Bardzo dziękuję :*\nBujaczek - Za książkę zabieram się od razu, gdy skończę te, które zaczęłam :)\nDeline - I właśnie przez te niebezpieczeństwa pojawia się dość poważny problem, którego chyba obejść się nie da. Zwiedzić, to ja też w przyszłości planuję :)\nEliza 13 marca 2011 15:43\nmnie do Japonii nigdy nie ciągnęło. Masz racje, że straszne te ostatnie wydarzenia ;(\nAnia 13 marca 2011 15:59\nJa także bardzo lubię Japonię i chciałabym tam kiedyś pojechać :)\nMeme 13 marca 2011 17:56\nPaczuszka interesująca ;p\nA co do Japonii, to też mi strasznie żal tych wszystkich ginących tam ludzi ;(


Indie: Czterem więźniom przebywającym w celach śmierci grożą rychłe egzekucje – Amnesty International\nIndie: Czterem więźniom przebywającym w celach śmierci grożą rychłe egzekucje\nIndie muszą natychmiast zawiesić zbliżające się egzekucje czterech więźniów, których prośby o ułaskawienie, stanowiące ostatnią możliwość apelacji w tym kraju, zostały odrzucone przez Prezydenta Pranaba Mukherjee.\nCzterem więźniom o imionach Gnanprakasham, Simon, Meesekar Madaiah oraz Bilavendran grozi w tej chwili bliska egzekucja.\nPrezydent podjął decyzję zaledwie kilka dni po tym, jak powieszono Afzala Guru, co stanowiło już drugą egzekucję w Indiach w okresie ostatnich trzech miesięcy, po ośmiu latach całkowitego braku egzekucji.\n– Od listopada 2012 rząd Indii wykonał egzekucje na większej ilości osób niż w ciągu poprzednich dziesięciu lat. Kontynuowanie takiego negatywnego trendu byłoby doprawdy haniebne – stwierdziła Draginja Nadaždin, Dyrektor Amnesty International Polska. – Biorąc pod uwagę klimat polityczny i dwie pozostałe, niedawne egzekucje, pojawia się rzeczywista obawa o to, że tych czterech mężczyzn zostanie wkrótce zabitych. Rząd Indii musi zagwarantować, by tak się nie stało.\nCzterech mężczyzn zostało skazanych w roku 1993 za udział w podłożeniu miny lądowej w stanie Karnataka. W wyniku wybuchu zginęły 22 osoby, wiele osób odniosło też obrażenia, w tym funkcjonariusze policji, którzy zamierzali właśnie aresztować notorycznego przemytnika drewna sandałowego znanego jako Veerappan.\nPierwotnie mężczyźni skazani zostali na wyroki dożywocia przez sąd specjalny w Karnataka, ustanowiony na podstawie Ustawy o zapobieganiu działalności terrorystycznej i wywrotowej, ale w roku 2004, w procesie apelacyjnym, Sąd Najwyższy zamienił je na karę śmierci. W tym samym roku więźniowie złożyli swoje prośby o ułaskawienie. W innej sprawie Sąd Najwyższy stwierdził, że nadmierne opóźnienie w podejmowaniu decyzji o ułaskawienie mogłoby stanowić podstawę dla złagodzenia kar śmierci. Według doniesień obecnie składają oni wniosek o ponowne rozpatrzenie, kwestionując odrzucenie ich próśb o ułaskawienie. Rozprawy prowadzone w oparciu o powyższą ustawę nie zachowują międzynarodowych standardów sprawiedliwego procesu; dodatkowo jej postanowienia są często nadużywane, co ułatwia naruszanie praw człowieka. Ustawa została uchylona w roku 1995.\nOd listopada 2012 indyjskie władze konsekwentnie nie udostępniają opinii publicznej przed wykonaniem wyroków wszystkich informacji na temat odrzucania próśb o ułaskawienie. Nie informują także o planowanych datach egzekucji. W jednym przypadku rodzina otrzymała powiadomienie o zbliżającej się egzekucji już po jej wykonaniu.\nTa nowa praktyka polegająca na przeprowadzaniu egzekucji bez wcześniejszego powiadamiania członków rodziny budzi głęboki niepokój. Wzywamy rząd Indii do natychmiastowego ustanowienia moratorium na egzekucje, co stanowiłoby pierwszy krok w stronę ich zniesienia – powiedziała Draginja Nadaždin.\nAmnesty International sprzeciwia się karze śmierci jako naruszającej prawo do życia zapisane w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka. Uznaje ją za krańcowo okrutną, niehumanitarną i poniżającą metodę karania.\nOrganizacja sprzeciwia się karze śmierci we wszystkich przypadkach – bez wyjątku, bez względu na charakter i okoliczności przestępstwa, winę, niewinność i inne cechy skazanych na nią osób.\nAktualność Azja-Pacyfik Indie Kara śmierci


Przedszkoleblizne w Bliznem Jasińskiego - Koncepcja pracy\nKategoria: Koncepcja pracy\nWszystkiego, co naprawdę trzeba wiedzieć, nauczyłem się w przedszkolu:\n-o tym, jak żyć, jak postępować, współżyć z innymi,\n-patrzeć, odczuwać, myśleć\n- i wyobrażać sobie lepszy świat\nMiejsce radosnej zabawy i wszechstronnego rozwoju, bezpiecznego poznawania świata oraz aktywnej nauki\nOtwarte na indywidualne potrzeby dzieci oraz oczekiwania rodziców\nPrzedszkole przygotowujące do odnoszenia sukcesu\nRodzice sprzymierzeńcami i sojusznikami w organizowaniu procesu wychowawczo-dydaktycznego\nPrzedszkole zapewnia dzieciom właściwą i stałą opiekę, poczucie bezpieczeństwa, dba o zdrowie dzieci i zaspokojenie ich codziennych potrzeb.\nDostosowuje metody i sposoby oddziaływań do wieku dziecka i jego możliwości rozwojowych.\nUczy poprzez zabawę, aktywne poszukiwanie, odkrywanie i doświadczanie.\nPrzedszkole wyposaża dzieci w wiedzę i umiejętności potrzebne w edukacji szkolnej.\nWspomaga w rozwijaniu uzdolnień. Wspiera ciekawość, aktywność i samodzielność dziecka.\nPrzedszkole stwarza warunki do wspólnej i zgodnej zabawy oraz nauki, do rozwijania umiejętności społecznych, które są niezbędne w poprawnych relacjach z rówieśnikami i dorosłymi.\nProces wychowawczy oparty jest na najważniejszych wartościach: dobro, zło, piękno, prawda, miłość, przyjaźń, współdziałanie, odpowiedzialność, szacunek, tolerancja.\nPrzedszkole promuje zachowania prozdrowotne poprzez prowadzenie edukacji zdrowotnej i promocję zdrowia wśród dzieci, nauczycieli i rodziców. Troszcząc się o zdrowie dzieci i ich sprawność fizyczną, zachęca do aktywności , uczestniczenia w zabawach i grach sportowych.\nPlacówka przestrzega praw dziecka zawartych w Konwencji o Prawach Dziecka.\nWażnym elementem działalności dydaktycznej przedszkola jest edukacja artystyczna. Organizujemy spotkania z muzyką, sztuką i teatrem. Rozwijamy na zajęciach umiejętność wypowiadania się poprzez muzykę, małe formy teatralne, sztuki plastyczne.\nNasze przedszkole to miejsce dla każdego dziecka, zarówno zdrowego jak i niepełnosprawnego. To miejsce, gdzie na zasadach równości i poszanowania drugiej osoby realizujemy indywidualne potrzeby każdego z naszych podopiecznych.\nPraca wychowawczo-dydaktyczna opiera się na znajomości dziecka i jego środowiska rodzinnego. Dążymy do ujednolicenia oddziaływań wychowawczych nauczycieli i rodziców.\nWspomagamy proces wychowawczy prowadząc pedagogizację rodziców.\nNauczyciele monitorują indywidualny rozwój każdego wychowanka, wyrównują szanse edukacyjne udzielając pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Pomoc świadczą specjaliści: : psycholog, logopeda, terapeuta, pedagog.\nKształtujemy u dzieci odporność emocjonalną, aby potrafiły radzić sobie w sytuacjach nowych i trudnych, łagodniej znosiły stres, porażkę, niepowodzenie.\nPrzedszkole współpracuje z rodzicami dzieci, uwzględnia ich potrzeby i oczekiwania. Angażuje rodziców do pracy na rzecz przedszkola, do uczestniczenia w akcjach dla dzieci i na rzecz dzieci. Zachęca rodziców do udziału z dziećmi w zajęciach edukacyjnych, wspólnych zabawach, warsztatach, pokazach, uroczystościach.\nPrzedszkole zapewnia fachową kadrę nauczycielską, twórczych i aktywnych pedagogów, wprowadzających do pracy z dziećmi innowacyjne i twórcze metody pracy.\nPrzedszkole integruje się ze środowiskiem lokalnym, otwiera swoją placówkę i wychodzi z propozycjami edukacyjnymi organizując imprezy i zajęcia dla dzieci spoza przedszkola. Uczestniczy w konkursach, festynach, przeglądach.\nczuje się w przedszkolu bezpiecznie, jest akceptowany takim, jakim jest,\njest radosny, otwarty, samodzielny, aktywnie uczestniczy w życiu przedszkola,\njest ciekawy poznawczo, kreatywny, chętnie podejmuje nowe wyzwania,\nwrażliwy estetycznie, rozwija swoje talenty: maluje, śpiewa i tańczy,\nzna zasady kultury, normy współżycia społecznego i zachowania,\ndostrzega potrzeby drugiego człowieka, pomaga innym,\nNASZE TRADYCJE – cyklicznie pojawiające się imprezy:\n-Ogólnopolski Dzień Przedszkolaka\n-Spotkania rodzinne: Wigilia, Dzień Babci i Dziadka, Piknik Rodzinny\n-Rodzinny Przegląd Kolęd i Pastorałek\n-Festiwal Tańca i "Dzieci- Dzieciom" - Teatr Przedszkolaka\n- Przeglady taneczne i teatralne: gminne i powiatowe\n-warsztaty i konkursy plastyczne z Rodzicami, wystawy wytworów rodzinnych: rzeźba, fotografia, galeria rysunku\n-Dzień Dziecka na sportowo\n-występy dla mieszkańców, wycieczki, spotkania z ciekawymi gośćmi\n-Kiermasz Mikołajkowy w Gminie\n-Historyczny Rajd Rowerowy


Żwirek dla kotów benek, drewniany żwirek dla kota - jaki wybrać dla swojego kociaka? | Erg-bierun\nWszystkie osoby, które posiadają zwierzęta w domu dobrze wiedzą, że niezbędna jest do nich cierpliwość. Ale poza cierpliwością musimy też posiadać środki na to, żeby kupić im karmę i różne inne rzeczy, które dadzą możliwość nam i im odpowiednio żyć w naszym domostwie. Dlatego jeżeli mamy kota powinniśmy wiedzieć, że jedną z podstawowych rzeczy, jakie należy kupić jest kuweta oraz żwirek dla kota benek.\nDobrze kupić żwirek właśnie tej firmy, bo jest rzeczywiście wydajny i idealnie będzie spełniał swoje zadanie – https/. Każdy, kto miał dla swojego kociego pupila żwirek firmy Benek jest zadowolony, bo nie wyczuwa wreszcie niepotrzebnych zapachów, których pozostałe żwirki tak dobrze nie pochłaniają. Drewniany żwirek dla kota. Wszyscy mający koty wiedzą, że to taka sama odpowiedzialność jak w chwili, kiedy ma się innego zwierzaka. Oczywiście wielu ludziom wydaje się, że kota możemy zostawić na dwa dni samego w mieszkaniu, ale nie jest to najlepsze rozwiązanie. Oczywiście, gdy musimy iść do pracy to zwierzak będzie musiał posiedzieć sam w mieszkaniu, ale nie można na zbyt długo kota zostawiać w samotności.\nNie nałoży on sobie czegoś do zjedzenia ani nie zmieni żwirku. Jeśli więc chcemy zostawić kota na kilka dni dobrze poprosić sąsiada by odwiedzał naszego zwierzaka. Jeżeli chcemy, by żwirek przez dłuższy czas spełniał swe wszystkie funkcje to kupmy drewniany żwirek dla kota (Super ZooMarket). Tego rodzaju żwirek ma naturalny zapach, bo nie ma dodanych żadnych zapachowych substancji.\nJeśli omawiany wątek niesamowicie Ci odpowiada, to aby uzyskać kolejne dane na to zagadnienie, pójdź dalej i kliknij tutaj.\nDodatkowo jest on całkowicie biodegradowalny. A kiedy ruszamy w podróż z naszym kotem, to też warto kupić drewniany żwirek, bo jest lekki i nie ma kłopotu z jego przewożeniem.\nPowinniśmy jednak pamiętać, że nawet najcudowniejszy żwirek powinien być we właściwy sposób stosowany. Po pierwsze nim go wsypiemy należy wyczyścić kuwetę i powycierać ją do sucha. Dopiero potem dać odpowiednią ilość żwirku. A później należy systematycznie usuwać stałe odchody z kuwety, a po pewnym czasie należy wyrzucić z kuwety wszystko, znowu ją wymyć i osuszyć i wsypać nowy żwirek.\nZainteresowała Cię ta informacja? Jeżeli masz chęć dowiedzieć się więcej – odwiedź www a na pewno poznasz wiele fascynujących faktów.\nTylko tak sprawimy, że żwirek naprawdę będzie spełniał swoją funkcję. Inaczej z kuwety będziemy czuć niemiły zapach. A wszystko dlatego, że nie chce nam się czyścić kuwety i systematycznie wymieniać żwirku.\nTen wpis został opublikowany w Hurt metali i otagowany kuwety, zwierzęta, żwirek przez admin. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Absurdalne pamiątki beatyfikacji Jana Pawła II - Expressilustrowany.pl\nPapież z aureolą, papież uśmiechnięty, papież błogosławiący ludzi. Niby kiczowate, podobne do tych, które każdy ma w domu, a jednak się sprzedają. Pamiątki z wizerunkiem Jana Pawła II można dziś kupić już nie tylko w sklepach z dewocjonaliami, ale też w internecie, na straganach, odpustach.\nW Sukiennicach na razie spokojnie. Pamiątki "papieskie" można znaleźć na kilku straganach: talerz z wizerunkiem JP II za 55 zł, wyszywany proporczyk do powieszenia, drewniana płaskorzeźba, za 110 zł, posrebrzana - za 80 zł. - Magnesy z Janem Pawłem II idą świetnie przez cały rok - zaznacza Małgorzata Marion z kramu nr 6. - Najwięcej gadżetów będzie można dostać przed kościołami, w sanktuarium w Łagiewnikach. Czytaj także: Beatyfikacja Jana Pawła II: jak dojechać na uroczystości do Łagiewnik\nI chyba się nie myli. Sprzedawcy i straganiarze czekają na pielgrzymów, którzy powoli zaczynają przybywać do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Przygotowali dla nich rozmaite pamiątki, od tych najtańszych, plastikowych i tandetnych, do droższych, które powstały w pracowniach artystycznych. W czterech sklepach z dewocjonaliami, które odwiedziliśmy wczoraj, towar jest podobny. Absurdalne pamiątki beatyfikacji Jana Pawła II (ZDJĘCIA)\nPatrzą na nas wielkie obrazy Jana Pawła II w złoconych ramach, mniejsze obrazki na drewnianych deseczkach i całkiem malutkie papierowe obrazeczki. - Po ile te małe? - pyta starsza pani. - Po 30 groszy. - To wezmę pięć. A są jeszcze inne? - Jutro będziemy mieć dostawę - informuje ekspedientka. Ksiądz Andrzej Szkoła, który przyjechał do Krakowa z pielgrzymką z Bieszczadów, też się rozgląda. - Chciałem kupić flagę papieską z okazji beatyfikacji.\nStandardową dostanie za 15 zł, z herbem papieskim - za 29 zł. Decyduje się na tę drugą.\nNa półce przy kasie stoi podświetlany kryształ, a w nim wygrawerowana za pomocą lasera postać Karola Wojtyły w technologii 3D. - Mamy tylko kilka sztuk - podkreśla pani Anna ze sklepu przy Centrum Jana Pawła II. - Po 65 zł sztuka. To ledowa lampka z zasilaczem. Stąd cena.\nWiększość klientów kupuje drobnostki: flagi, plakaty. Duże obrazy idą rzadziej.- Ludzie pytają o obrazki z napisem "błogosławiony" - mówi pani Anna.- Wiadomo, że jest trochę chińszczyzny. I z Włoch coś się zdarza, z Polski też jest dużo rzeczy.\nW sklepie obok twarz papieża uśmiecha się do wiernych i pielgrzymów z breloczków, pudełek na różaniec, świec. Obrazy można kupić za 15-90 zł. Różańce, w zależności od materiału, z którego są wykonane - kryształowe, drewniane, z masy perłowej - kosztują od 10 do 16 zł. - Ludzie już przyozdabiają okna na beatyfikację - opowiada pan Dawid, student Uniwersytetu Papieskiego. - Kupują obrazy, plakaty. Pytają o coś, co kojarzy się z papieżem i Bożym Miłosierdziem.\nPierwsze pamiątki beatyfikacyjne pojawiły się już na Emausie (poniedziałek) i na Rękawce (wtorek). Od straganiarzy z Dębicy można było kupić ręcznie wykonaną płaskorzeźbę z masy drewnianej za 58 zł i zdjęcie papieża w drewnie za 43 zł. - Tydzień temu byliśmy w Kalwarii - mówili panowie. - Podobizny papieża schodziły na pniu.\nProf. Zbigniew Nęcki, psycholog społeczny podkreśla, że dla niektórych takie pamiątki mogą być tandetne i kiczowate, dla innych są piękne i szlachetne. - Bo nie oceniają oni pod kątem wartości artystycznej, ale w oparciu o siłę uczuć, emocji - wyjaśnia. - Pamiątki dają poczucie bliskości, wspólnoty. Nie jedziemy do Rzymu, ale kupujemy mapę, plan uroczystości. I prawie, jak byśmy tam byli.\nNo niestety biznes nie ma hamulcow. Dla rownowagi poswiecmy chwile na refleksje i wspomnienie o Janie Pawle II: http://www.judytapapp.com/john-paul-ii.php\n+170 / -123 :) (gość)\nPamiętacie drodzy polscy katolicy jak to Jezus wypędził handlarzy ze świątyni? Chyba już od tej głupoty całkiem rozum tracicie. odpowiedzi (0)\n+179 / -125 ZŁoty (gość)\nSerdecznie zapraszamy wszystkich na tegoroczną edycję Marszu Wyzwolenia Konopi w Krakowie, który wyruszy 29 kwietnia o godzinie 17:30 z rogu al. 3 maja i ul. H. Reymana. Swoją obecność na marszu potwierdzili m. in. Janusz Palikot i Janusz Korwin-Mikke. Bedzie również Gota, Siou i Jedrek. Grube Jointy krecic beda teledysk!\n29 kwietnia ; 17:00 - 20:30\nul. Szczepańska godz: 21:00


Marian Janusz Paździoch - sympatyczna menda | Kiepscy.org.pl - Świat według Kiepskich\nMarian Janusz Paździoch – sympatyczna menda\n24/05/2017 20/05/2017 by Kiepski Widz\t/\nMarian Janusz Paździoch – chyba nikomu z fanów “ŚWK” nie trzeba go przedstawiać. To zwykła menda i złodziej mieszkająca w lokalu obok Kiepskich. Według mnie jest to świetna postać, a to zasługa fenomenalnej gry Ryszarda Kotysa oraz scenarzystów, którzy tę postać wymyślili i ją obdarzyli takimi, a nie innymi cechami. Obecne oczywiście te cechy się zacierają, co mi się nie podoba, Marian na przykład coraz rzadziej pokazuje swoją mendowatość, a częściej gra przyjaciela Ferdka czy ofiarę, nad którą znęca się żona. Łysy sąsiad Kiepskich dał nam się poznać jako bardzo sprytny i przebiegły mężczyzna, który w nie zawsze do końca legalny sposób chciał zarobić sporą sumę pieniędzy. Ze wzajemnością nie przepadał za Ferdkiem, ale w sytuacjach, gdy pojawiała możliwość wspólnego zarobku, potrafili ze sobą współpracować. Nie oznacza to jednak, że się lubili. Wątek ten świetnie pokazał odcinek “Papierowy motyl”, gdzie Paździoch chciał założyć z Ferdkiem firmę tylko dlatego, że nawzajem sobie nie ufają i będą sobie patrzeć na ręce.\nMarian “Menda” Paździoch wielokrotnie robił Ferdkowi konkurencję, np. w odcinkach “Fryzjer” czy “Perpetum mobile”, gdzie podstępem chciał zdobyć nagrodę. Uważam jednak, że szczytem jego bezczelności było wykorzystanie pomysłu Waldka w odcinku “Akademia umiejętności”, tam Paździoch przeszedł samego siebie. To tylko kilka z wielu sytuacji, w których Marian pokazał swoją ogromną złośliwość.\nObecnie natomiast, czyli od co najmniej kilku lat, zauważyłem, że Paździoch się zmienił, nie jest już wredną mendą, tylko starszym panem, którego żona trzyma krótko i który często żyje z Ferdkiem w zgodzie. Uważam to za zmianę na minus, ponieważ postać Paździocha przestała być wyrazista i ciekawa. Jak tylko pojawia się Helena, to wiadomo, że za chwilę urządzi mężowi awanturę. To przestaje być zabawne, ponieważ na chwilę obecną w tym serialu w zasadzie każda żona regularnie wrzeszczy na swojego męża: Halina, Helena, Jolasia, Kozłowska. Kiedyś Marian potrafił oszukiwać żonę, teraz podobne sytuacje mają miejsce coraz rzadziej. Postać pojawia się też dużo rzadziej, a w 25. sezonie wcale, ze względu na słabszy stan zdrowia Ryszarda Kotysa.\nAle na koniec wróćmy do “pierwotnego”, czyli najlepszego Paździocha – tego z pierwszych odcinków. Czy w realnym życiu można by było z kimś takim się zakumplować? Wydawać by się mogło, że nie, w końcu kto z nas by chciał mieć za sąsiada taką osobę, która nas nie lubi, potrafi donieść do administracji, czy uprzykrzać życie? Z drugiej strony jednak, gdyby się znalazło klucz do takiej osoby, tak jak Ferdek, to można z nią nawet wiele zdziałać. Tym kluczem jest wspólny cel oraz… alkohol lub pieniądze. Jak ktoś jest mendą i to łasą na pieniądze i wódkę, to na pewno dogada się z nami w każdej sprawie. Tylko czy jeśli nam zależy, aby dogadać się w taki sposób, to czy też nie stajemy się takim Paździochem?\nReasumując – uważam, że Paździocha po prostu nie da się nie lubić, jego przebiegłość i wady zostały pokazane w tak świetny sposób, że ta postać, mimo, że obdarzona negatywnymi cechami, wzbudza sympatię. Najśmieszniejsze dla mnie były zawsze odcinki i sceny w starych odcinkach, kiedy Marian wraz z Ferdkiem działali w komitywie przeciw Boczkowi, z tego zawsze była masa śmiechu i charakterystycznych tekstów. Dziś już niestety tego brakuje, ale kto wie, może po jednosezonowej przerwie, gdy Paździoch wróci jesienią coś się w tej kwestii polepszy? Tak mogą myśleć optymiści, ja myślę, że nie.\nPoprzedni wpis507 Wysokie obcasy\nNastępny wpis506 Mocne uderzenie


raz uchem / raz okiem: października 2014\nAutor: Nasłuchy o 03:19 Brak komentarzy:\nW majowym wpisie odnoszącym się do wydanego przez Bôłt zbioru nagrań Mirona Białoszewskiego i współczesnych reinterpretacji tekstów mistrza ("Białoszewski do słuchu") zachęcałem wydawców, aby rozwinąć ten eksperyment zapraszając do interpretacyjnej pracy nad tekstami i taśmami kolejnych artystów. I oto połączoną siłą Bôłt Records i Mik Musik ukazała się właśnie króciutka, 25 minutowa płyta / kaseta Asi Miny "Biało", stanowiąca wspaniały suplement dla wydanego na wiosnę boxu. Materiał ten jest niepodważalnym argumentem, że warto do Białoszewskiego wracać, warto go przytaczać, cytować, interpretować, a nawet remiksować nie narażając przy tym pisarza na śmieszność i wypaczenie jego twórczości.\n"Biało" jest - powstałą na bazie tekstów zaczerpniętych z "Szumów, Zlepów, Ciągów" - błyskotliwym i przenikliwym wczytaniem się w słowa pisarza i w to co znajduje się pomiędzy tymi słowami. To dedykacja nasycona dużą wrażliwością na nastrój, emocje i intencje Białoszewskiego. Spojrzenie zarówno na twórczość jak i na osobę autora. Słodko-gorzkie połączenie nadziei i entuzjazmu ze zwątpieniem i zamknięciem przed światem. Joanna Bronisławska (Asi Mina) opisuje to tak : "30 lat temu fascynowała mnie bardziej forma, którą Białoszewski stosuje (...) Teraz widzę inną, bardziej mroczną stronę. Czytam o życiu. O dylematach, pytaniach, strachu, doznawaniu mocnym, głębokim, do bólu. Niemożności nazwania. Osobności. Klaustrofobii bycia w środku samego siebie i wynurzania się stamtąd od czasu do czasu, żeby złapać oddech i podglądnąć świat. Bardziej czuję czy przeczuwam. Dotyka mnie to co pisze Pan Miron." Autorka "Biało" twórczo podeszła zarówno do samego wyboru tekstów jak i do ich interpretacji, choć jej ekspresja jest dość minimalistyczna patrząc zarówno na ilość przytaczanych wersów, jak i na długość samego materiału. Jednak Bronisławska proponując mniej paradoksalnie zyskała więcej, w pełni oddając sedno twórczości pisarza i swojego w tej twórczości odbicia.\nLapidarność w doborze tekstów nie stanęła bynajmniej na przeszkodzie, aby pokazać bogaty wachlarz ich interpretacji. Pomysły artystki świetnie ze sobą dynamizują i wzajemnie się dopełniają, często w dowcipny sposób. Asi Mina oddaje esencje tekstów Białoszewskiego sięgając m.in. do formy zbliżonej do piosenki aktorskiej, wyraźnie korespondując z charyzmą wokalną Ewy Demarczyk ("No No", "Cudo", Odbicia"). Innym razem artystka zabiegiem edycyjnym wchodzi w wymianę zdań z samym Białoszewskim snując króciutki skecz "Nie wstanie". Następnie sam pisarz pojawia się jako drugi głos i niczym echo z zaświatów dopełnia wokalizy artystki ("Cudo"). Z kolei w "Nic" Asi Mina jednym wersem puentuje dźwiękową impresję, napełniając z pozoru banalną melodyjkę zadumą. Kompozycja "A" to zabieg redukcji tekstu Białoszewskiego od pełnego wersu "A najlepiej mają łysi, nic im nie stoi, nic im nie wisi", aż do głoski "A" ("A" jak Asi Mina?). Dzięki finezyjnemu rozkładowi akcentów i przytomnej intonacji, każde, zredukowane o jedno słowo powtórzenie tekstu nabiera innego znaczenia. W "Nago" artystka dokonuje błyskotliwej ingerencji w tekst pisarza, z dowcipem zamieniając padające w zdaniu słowo "miganie" na wyraźnie słyszalne "mikanie" co oczywiście jest jawnym nawiązaniem do Skoczowskiego labelu prowadzonego przez Wojtka Kucharczyka (prywatnie brata Asi).\nWarstwa muzyczna "Biało" jest na wskroś nowoczesna, oparta na zapożyczeniach z muzyki klubowej, szyta grubymi basami syntezatora, a w brzmieniu niedaleka od chropowatych i niepokornych nagrań z Mik Musik. Odnaleźć można tu nawet nawiązania do zimnej fali ("Odbicia"). Całość dopełniają subtelne ozdobniki, w formie ciepłych, szklistych dzwonków i dźwięków przypominających harfę (Björk utkała z nich cały album "Vespertine"), które ubierają kompozycję w liryczny i lekko melancholijny woal. Asi Mina nie ilustruje tekstów Białoszewskiego, a aranżuje interesujący akompaniament do jego słów. W jej wykonaniu muzyka emanuje lekkością i przejrzystością nie zapuszczając się w zbyt zawiłe wątki.\nTo, zaledwie 25 minutowe wydawnictwo, niezwykle skromne i oszczędne, wręcz skrzy pomysłami Asi, która wchodząc w dialog z Białoszewskim pokazuje go jako zwykłego śmiertelnika, nie zaś ikonę literatury. Nie odbiera przy tym pisarzowi nic z jego unikalnego talentu. Podkreśla za to plastyczność jego tekstów ich żywotność i aktualność. Przede wszystkim jednak, "Biało" jest interpretacją na wskroś przesiąkniętą kobiecością. Interpretacją niezwykle intymną i nastrojową, momentami żartobliwą, częściej jednak popadającą w zadumę.\nASI MINA - "Biało"\n2014, Bôłt Records / Mik Musik\nEtykiety: 2014, Asi Mina, Bołt Rec., Mik Musik, Miron Białoszewski, Polska muzyka\nJest rok 1996, swoje płyty wydają: Nick Cave "Murder Ballads", Beck "Odelay", Fugees "The Score", DJ Shadow "Endtroducing", Tool "Aenima", Orbital "In Sides", Aphex Twin "Richard D. James Album", Tortoise "Millions Now Living Will Never Die", Stereolab "Emperor Tomato Ketchup", Swans "Soundtracks For The Blind", Underworld "Second Toughest In The Infants", The Future Sound Of London "Dead Cities", Microstoria "Snd", Coil "A Thousands Lights in a Darkened Room". Nie oszukujmy się, większość z tych albumów dociera do mnie na przestrzeni kilku następnych lat. Mam 16 lat, a nośnikiem, który z pragmatycznych powodów preferuję jest, chyląca się z wolna ku zapomnieniu kaseta magnetofonowa. Nie mam pieniędzy na kompakty (kosztują wtedy 50 - 70 PLN), a internet jest tylko w kafejkach poupychanych w szemranych norach, wzbudzających nieufność przeciętnego chłopaczyny z dobrego domu. Nie ma You Tube, Torrentów, czy internetowych sklepów z muzyką. Mało tego, format MP3 jeszcze nawet nie zdobył sobie zaufania wśród producentów sprzętu i słuchaczy. Nie ma więc Napstera, Kaazy, Soulseeka W Polsce tryumfy święcą Robert Chojnacki, O.N.A., i "Dziewczyna Szamana". Mój sąsiad chodzi w dzwonach i sandałach, z dzwoneczkiem wiszącym przy harcerskim plecaczku i pacyfą na t-shircie. Na szczęście pojawia się już Machina. Raczkuje Yass, a Ewa Braun nagrywa "Esion". Jednak o tym jak i o materiale, nagranym przez bohaterów dzisiejszego wpisu dowiaduje się z 3-4 letnim opóźnieniem. Wtenczas w mojej głowie brzęczy i rozpala wyobraźnie cykl łódzkich raveów, w których uczestniczę z entuzjazmem neofity. Slogan "nowa muzyka", nigdy nie był dla mnie tak adekwatny jak wtedy gdy przyswajałem pierwsze porcje połamanych bitów UK Hardcore i kiedy doznawałem przyjemności z molestowania się tresorowym techno.\nTymczasem od 1993 w nieznanym Rogalowie, gdzieś na rubieżach świata, działa najważniejsze (z dzisiejszej perspektywy) niezależne wydawnictwo muzyczne w Polsce. Założony przez Wojcka Czerna OBUH Records (Odgłosy Bocznic Utworzą Harmonię) wydający muzykę "jakiej świat nie widzi". W 1996 nakładem labelu ukazuje się kaseta o numerze katalogowym C17 i chyba nikt nie spodziewa się, że właśnie ten materiał niemal dwie dekady później będzie rozpalał dyskusje i wspomnienia słuchaczy zorientowanych wokół muzyki polskiego niezalu.\nZawsze chciałem napisać o tym wydawnictwie, szukałem jednak idealnego ku temu pretekstu. I oto znalazło się tych pretekstów nawet kilka. Po kilkunastu latach hibernacji zespół Księżyc, bo to oczywiście o nim mowa, wybudził się z letargu (a właściwie to został z niego wyciągnięty lawiną westchnień i tęsknot) i wystąpił w ramach Festiwalu Unsound w Krakowie. W tym samym Krakowie, w którym w 1991 w ramach Festiwalu Piosenki Studenckiej zespół w jeszcze w okrojonym (do samych wokalistek) składzie rozpoczynał swoją działalność. Unsoundowy występ zbiegł się z reedycją kasety Księżyca. Po ubiegłorocznym wznowieniu winylowym, wydanym sumptem brytyjskiego labelu Penultimate Press, również legendarny OBUH zdecydował się na zremasterowane wydanie materiału na CD. Dodatkowo zespół zapowiedział wzmożoną aktywność koncertową (13.11 wystąpi również w warszawskim CSW) i wydawniczą (w planach są zarówno nowe nagrania, jak i koncertowe archiwalia).\nMoją przygodę z Księżycem zacząłem zupełnie przypadkowo, pod koniec millenium. Miało to miejsce prawdopodobnie w 1999 roku na jednej z industrialnych imprez organizowanej w łódzkim klubie Forum Fabricum. W trakcie eventu na, którym Rafał Księżyk prezentował selekcję nagrań śmietanki brytyjskiego industrialu i postindustrialu, pomiędzy utworami Death In June, Coil,czy Current 93, na telebimie wyświetlony został koncert Księżyca. Moje mgliste wspomnienia podsuwają mi projekcje rustykalnego dziwadła o hipnotycznej mocy przyciągania, które jak się okazuje już w niedługim czasie miało uwieść swoją muzyką moją wyobraźnie.\nMuzyka Księżyca, przez prawie dwadzieścia lat od wydania jedynego długogrającego materiału -, kasety "Księżyc"- nie zestarzała się ani trochę i zdaje się być pozbawiona znamion czasu. Ani teraz, ani w momencie nagrywania kompozycje zespołu nie nawiązywały do żadnych aktualnych nurtów i estetyk. Bezczasowość księżycowej muzyki tkwi jak mniemam w rytmie natury i kultury magicznej w której jest mocno osadzona. Jest jak przytaczana przez pokolenia baśniowa opowieść, zawsze anachroniczna, zerkająca tęsknie w zaświaty. W zgromadzonych na płycie utworach non stop dochodzi do ścierania się ze sobą pierwiastka kultury i natury. Grupa wiedziona głównie instynktem stworzyła prymitywistyczny spektakl, muzyczny odpowiednik art brut, którego mikrokosmos przywodzi skojarzenia z niesamowitymi obrazami malarstwa, naiwnego będącego wypadkową atmosfery fantastyczności i po amatorsku interpretowanej sztuki, często o ludycznym zacięciu. Od "Księżyca" bije ta sama spontaniczność, intuicja i bezpretensjonalna potrzeba wyładowania ekspresji towarzysząca choćby artystom zgromadzonym wokół Teofila Ociepki i Janowskiej Gminy Okultystycznej, z tą różnicą, że członkowie Księżyca w bardziej świadomy sposób traktują narzędzia i zasady kompozycji. Księżycową muzykę wypełniają równoważnie: namiętność, turpizm, baśniowe mroki, liryzm, drapieżność, słowiańska melancholia i zaduma. Wszystkie te elementy w alchemicznej syntezie emanują osobliwym, niesłyszanym dotąd w rodzimych produkcjach nastrojem.\nMuzyczna warstwa "Księżyca" została podporządkowana minimalistycznej idei kompozycji. Frazy żywych instrumentów poddane dynamicznej repetycji stanowią surowy zręb utworów. Piętrzące się klawesynowymi (wydobywanymi z syntezatora Lechosława Polaka) melodiami konstrukcje imitują brzmieniem barokową koturnowość, a liryczna nuta fortepianowych polifonii łagodzi nastrój romantyczną balladą. Tło tworzy delikatny pogłos, który wzmacnia dostojność kompozycji. Na zremasterowanej wersji wyraźniej wybrzmiewają również analogowe szumy, przybierające niejednokrotnie postać masywnych dronów. Niebagatelną rolę odgrywa również obecność klarnetu Roberta Nizińskiego, którego sonorystyczna artykulacja wywołuje u słuchacza dreszcz przerażenia. Warto też wspomnieć o obecności na płycie samego Wojcka Czerna ornamentującego szlachetnymi głoskami cytry w "Mijanej". Chwilami muzyce Księżyca brakuje jedynie wijących się syntezatorowych arpeggiów, aby ich nagrania ustawić w bezpośrednim sąsiedztwie utworów Coil. Im dłużej zasłuchuje się w melodiach "Zakopanej", "MM", "Mijanej", "Dychanej", czy "Verlaine 2" tym w mojej wyobraźni coraz wyraźniej słyszę zjawiskowy tembr głosu Johna Balance'a deklamującego swoje dzienniki obłędu.\nMrocznej i momentami drapieżnej muzyce towarzyszą surowe, na poły anielskie, na poły upiorne głosy Agaty Harz i Katarzyny Smoluk. W ich artykulacji również ścierają się bieguny ekspresji. Raz przejmujące i uwodzicielskie, innym razem oschłe, zdystansowane, wreszcie widmowe i dzikie, zwierzęce. Integralną częścią zaświatowego charakteru muzyki księżycowej, są teksty napisane przez Remigiusza Hanaja, oraz adaptacja wiersza Stanisława Grochowiaka "Verlaine". Wyestetyzowane w surrealistycznej i ekspresjonistycznej manierze rzucają czar na słuchacza snując fabuły opowieści niesamowitych, pełnych zagadek i niedopowiedzeń. Wojcek Czern błyskotliwie porównał kiedyś muzykę Księżyca do piosenek Ewy Demarczyk. Najlepszym potwierdzeniem jego tezy zdaje się być kompozycja "Verlaine1", zaśpiewana w manierze piosenki aktorskiej. Jej rytm, artykulacja wokalna, tonacja, tembr głosu i tekst Grochowiaka niezwykle intensywnie korespondują z "Karuzelą z Madonnami" pióra Mirona Białoszewskiego. Inne znaczące inspiracje wokalne słyszane na płycie to nieśmiałe nawiązania do eksperymentów wokalnych Meredith Monk.\nNietuzinkowość nagrań - unikalne połączenie ludowej obrzędowości, folkloru, poezji, wątków dworskich i barokowych, oraz inspiracji minimalizmem - spowodowało, że sam materiał uległ procesowi mitologizacji. Księżyc ma wszelkie znamiona ku temu, aby być traktowany jako zespół kultowy. W ciągu ćwierćwiecza działalności (licząc od 1991) wydał tylko jedną, ale jakże osobliwą płytę. Jeśli do tego dołożyć enigmatyczność otaczającą projekt, kilkunastoletnie zniknięcie ze sceny, pół anonimowość członków zespołu, niedostępność pierwszego wydania kasety, funkcjonowanie w drugim obiegu, a wreszcie samą muzykę i teksty; magiczne, uwodzące i przerażające to naszym oczom ukaże się żywa legenda, odradzająca właśnie swój mit. Trudno oprzeć się urokowi Księżyca, który odsyła nas do podświadomości, rodzącej fantasmagorie naszych pierwotnych lęków i namiętności. Który swą zagadkowością podsyca naszą ciekawską naturę.\nOd wydania pierwszej wersji "Księżyca" minęło 18 lat. Jest 2014. Swans nagrywają najlepszą swoją płytę, Thom Yorke potyka się o własne nogi, Flying Lotus gmatwa w szczegółach, Perc powala brutalnością, a ikoną seksu staje się porcelanowa lalka FKA Twigs. W Polsce króluje Donatan,Cleo i mój były sąsiad Rogucki. Brylewski ledwo wiąże koniec z końcem. Na szczęście pojawia się M/I Kwartalnik Muzyczny, a Jacaszek, The Kurws i Pole nagrywają swoje nowe płyty. Kaseta wraca do łask, a OBUH trafia na salony. Internet czai się w każdym zakamarku, a dostęp do każdej z wymienionych w tym wpisie płyt jest możliwy w ciągu kilkudziesięciu sekund. Moja głowa puchnie od nadmiaru muzycznych bodźców, a slogan "nowa muzyka" nigdy nie był tak zdewaluowany. Ukazuje się reedycja "Księżyca" na CD, a zespół decyduje się upomnieć o zasłużone tryumfy. 14 utworów nadal jednak tkwi w opozycji do muzycznych trendów i wciąż magnetyzuje swym urokiem.\nMuzyka Księżyca w swym niedopasowaniu jest ze wszech miar osobna. Jedynym rodzimym materiałem, który przychodzi mi na myśl, a który podobnie wymyka się wszelkim gatunkowym i estetycznym garniturom, tworząc zupełnie indywidualny język jest "Edena" Piotra Kurka, równie zjawiskowa, widmowa, umiejscowiona poza czasem... i również wydana na kasecie.\nNadchodzące występy i wzmożone zainteresowanie powrotem skazują zespół na konfrontacje z własną legendą. Jestem ogromnie ciekaw w jakiej fazie znajdzie się Księżyc w najbliższych kilku miesiącach niesiony doświadczeniem coming outu. Na pewno, bogatsi o tą wiedzę są szczęśliwi świadkowie, Unsoundowego koncertu i mam nadzieję, że zechcą się tym wkrótce podzielić.\nKSIĘŻYC - "Ksieżyc"\n1996, OBUH Records / 2014, OBUH Rcords\nAutor: Nasłuchy o 03:14 Brak komentarzy:\nEtykiety: 1996, 2014, eksperyment, folk, industrial, Księżyc, OBUH Records, Polska muzyka, reedycja\nPrzy bombastycznej wizji "You're Dead!" opisywanej w poprzednim wpisie, album rodzimego Skalpela wydaje się być lekkim spacerkiem. Nie ma w tym jednak żadnego zarzutu bowiem najnowsze dzieło duetu Cichy - Pudło niesie ze sobą lekkość, zwiewność i orzeźwienie, tonizujące zmysły po intensywnych doświadczeniach z nowym Flying Lotusem.\nKalifornijczyka i polski duet więcej powinno łączyć niż dzielić, bowiem oba projekty metodą elektronicznego montażu wyrażają hołd dla jazzowej tradycji. Jednak poza skalą rozmachu obu realizacji podyktowanej rozpoznawalnością artystów, (wobec czego nie mam zamiaru brać jej pod uwagę), odmienny charakter ich muzyki uderza przy pierwszym kontakcie z ich płytami. Skalpel stawia przede wszystkim na klarowność, skrupulatną adaptację i subtelność jazowej kompozycji, co przy rozdmuchaniu wizji i ambicji uczynienia przez Amerykanina muzycznej rewolty może wydawać się działaniem zachowawczym, wręcz ubogim. Ponad to,oba projekty różnią zupełnie odmienne metody kreacji; w przypadku FL to zawiadywanie dużym zaciągiem instrumentalistów, którzy ogrywają materiał według reżyserii i scenariusza Ellisona. Jeśli zaś chodzi o Polski duet, to posługuje się on rozbudowaną bazą sampli i edycyjną maestrią łączącą owe próbki w płynne kompozycje. Różnica tkwi także u źródła tych projektów, a więc w inspiracjach. Flying Lotus odnosi się w swoich realizacjach do tradycji światowego,a więc w głównej mierze amerykańskiego jazzu, kiedy to Polacy biorą na warsztat rodzime i europejskie wzorce. Duet Cichy - Pudło który przecież szeroko zaistniał w świadomości "zachodniego" słuchacza za sprawą swojej przygody z Ninja Tune nie powinien mieć jednak żadnych kompleksów wobec kalifornijskiego producenta. Najnowszy album "Transit" skrzy bowiem od eklektycznych inspiracji, zachwyca warsztatem, ujmuje powabem, a przede wszystkim nokautuje Amerykanina selektywnością brzmienia.\n"Transit" wiedzie słuchacza w rozmarzoną podróż po zakątkach, w których jazz łączy się z najwyższej klasy muzyką rozrywkową. To tu koktajlowy easy listening rodem z Irma Records ("Siesta", "Sea"), płynnie przechodzi w acid jazz zdynamizowany junglowe'ą wibracją ("Simple"). Tutaj namiętność koturnowego flamenco ("Saragossa") przeradza się w jazzową potańcówkę ("Switch"). A echa serii Polish Jazz i milianowskiego wibrafonu wchodzą w zaskakujący, dynamiczny i zarazem stylowy romans z tropikalnymi bongosami tworząc iście kinowy, sensacyjny klimat ("Transit"). Wreszcie wspomnienie opartego na jazzowych samplach brytyjskiego hip-hopu ("Sound Garden") sygnowanego logiem Ninja Tune, wybrzmiewa nastrojowym downtempo ("If Music Was That Easy"). Całość zaś mogłaby ilustrować jako ścieżka dźwiękowa, którąś z części przygód Jamesa Bonda dziejącą się w latach sześćdziesiątych, bądź siedemdziesiątych pośród bankietów, pięknych kobiet i wystawnych wnętrz.\nJak słychać Marcin Cichy i Igor Pudło wciąż posługują się skalpelem z chirurgiczna precyzją i artystycznym polotem. Ów Skalpel poprawia urodę w sposób subtelny, nadając wyciętym samplom kolorytu i dostojności. Zabiegi edycyjne duetu są na tyle płynne i wysmakowane, że brzmią jak zagrane przez nieduży big band. Jedynie sterylność brzmienia zdaje się ujawniać użycie softwearu do realizacji materiału.\nSkalpel wciąż robi swoje i zachwyca jak nigdy, stając się synonimem polotu i muzycznej elegancji. Oczekiwany od dziewięciu lat nowy album to gwarancja świetnego brzmienia, nienagannego wykonania, rozmaitości muzycznych tropów, przejrzystość narracji, oraz zgrabnego żonglowania okołojazzowymi konwencjami. Prawdziwą rozkoszą jest spijać produkcyjne smaczki, pojedyncze dźwięki, wyławiać inspiracje i relaksować się przy szykownych kompozycjach "Transit".\nSKALPEL - "Transit"\n2014, Plug Audio\nAutor: Nasłuchy o 01:17 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2014, easy listening, Plug Audio, Polska muzyka, polski jazz, Skalpel\nHistoria tego bloga zatacza dziś pewne koło. 22 listopada 2012 pojawił się tutaj jeden z pierwszych muzycznych wpisów mojego autorstwa; recenzja albumu Flying Lotusa "Until the Quiet Comes". Dziś prawie po dwóch latach osoba Stevena Ellisona zagości na łamach 1u/1o po raz drugi, tym razem jako autora premierowego materiału "You're Dead!".\nSłuchając tej płyty nie mogę oprzeć się wrażeniu, że Ellison miałby ambicje zostania prawdziwym muzykiem, instrumentalistą i nagrać stricte jazzowy materiał. Jako, że prawdopodobnie nie posiada umiejętności manualnych, które umożliwiłyby mu spełnienie tej zachcianki stawia się w roli reżysera. Niezwykle zachłannego na muzyczne motywy, klisze, i estetyki. Idealisty, który ponad jakość nagrania stawia jego koncept.\nFlying Lotus przy nagrywaniu płyty lubi otoczyć się wianuszkiem zacnych osobistości. Również na "You're Dead!" zgromadził imponujący zestaw współpracowników (choć w przypadku dorobku niektórych z nich to Ellison śmiało mógłby kandydować do roli asystenta). Herbie Hancock, Snoop Dogg, Kendrick Lamar, Kimbra, Arlene Deradoorian, to w istocie działająca na wyobraźnię obsada. Jeśli dołożyć do tego tego sample z Ennio Morricone i Queen, to na pierwszy plan wysuwają się wysokie (megalomańskie?) artystyczne ambicje Ellisona, który ma w poważaniu muzyczną ascezę i harmonię, jako punkt honoru stawiając sobie rozmach, często ocierający się o przebodźcowanie. Nie można mu jednak odmówić kompozycyjnej błyskotliwości, która pozwala na ułożenie tak rozsypanych puzzli w jedną zachwycającą całość. Ilość tych bardziej i mniej wpływowych gości jest faktycznie oszałamiająca, lecz sam kompozytor traktuje ich w pełni egalitarnie (może za wyjątkiem jednego z nich, o czym dalej). Każdy z zaproszonych do nagrania twórców ma swoją chwilę chwały na "You're Dead!". To z reguły krótki fragment, w którym jednak odbija się pełnia artystycznej charyzmy gościa. Tak jest m.in. w przypadku ciętej nawijki Kendricka Lamara, w brawurowym "Never Catch Me", Herbie Hancocka malującego ciepłe plamy pianina w "Tesla", czy wspomnianym "Never Catch Me", czy saksofonisty Kamasi Washingtona wtrącającego Coltrane'owskie frazy w "Cold Dead". Jednak, jakich Ellison nie zaprosiłby do nagrania "You're Dead!" gości i w jakiej nie obsadziłby ich roli, to po raz kolejny zza pleców reżysera karty rozdaje Stephen Bruner, znany szerzej jako Thundercat. Ten błyskotliwy basista, najbliższy współpracownik FL zajmuje się czarną robotą jaką jest łączenie wszystkich elementów tego galimatiasu w spójną całość. Jego bas dynamizuje, łączy i ilustruje kolejne epizody "You're Dead!", gitara zaś odznacza na nich swe drapieżne ślady.\nNowy album Kalifornijczyka to rodzaj rozliczenia z tematem śmierci, która swą kostuchą zebrała spore żniwo także wśród rodziny, przyjaciół i grona najbliższych współpracowników artysty. Stylistycznie nie odbiega niczym od rewolucyjnej "Cosmogrammy" i lokuje się tuż obok "Until the Quiet Comes". To wciąż ta sama wizja przywoływania jazzowej tradycji we współczesnym wykonaniu, głównie za pomocą cyfrowego montażu. Pewnym novum na tle poprzednich albumów wydaje się jeszcze dynamiczniejsze podejście do budowania kompozycji, które w fragmentarycznym kształcie zostają zamknięte bardziej w formie mixtapeu, niż regularnego albumu. Ellison nie traci czasu na wstępy, rozwinięcia i zakończenia, nie wspominając już o podziale zwrotka-refren, lecz niczym klasowy dj miksuje ze sobą esencje i kulminacje."You're Dead!" jawi się jako składanka intr, zbiór motywów; melodycznych, wokalnych, rytmicznych, gdzie praca Fly Lo przypomina defragmentowanie jazzowej tradycji w czterdziestominutowy bryk.\nPomimo nagromadzenia wybitnych instrumentalistów "You're Dead!" nie brzmi jednak zbyt analogowo. Wszystko przez produkcję albumu, która gdyby nie ranga przedsięwzięcia, jego autor, obsada i przede wszystkim zajmująca treść, dyskredytowałaby całe to wydawnictwo. Nawet najciekawszymi pomysłami nie da się przesłonić faktu, że album brzmi na takim poziomie który zwyczajnie nie przystoi artystom takiej rangi. Zastanawia mnie co musi czuć wirtuoz Herbie Hancock słuchając kompletnie płaskiego, przesterowanego, przekompresowanego, pozbawionego jakiejkolwiek głębi i selektywności nagrania. Pokuszę się o konstatację, że "You're Dead!" brzmi tak samo na dobrej jakości nagłośnieniu, co na głośniczkach laptopa. To postprodukcyjne niedbalstwo odbija się na przyjemności słuchania płyty, która w kluczowych momentach traci swój impet i konsternuje.\nWe wspomnianej na wstępie, recenzji poprzedniej płyty Flying Lotusa nazwałem go mistrzem krawiectwa, zszywającego intrygujący paczwork z szerokiego wachlarza muzycznych fasonów. Jeśli miałbym podążyć tropem tekstylnych metafor, to skoro "Cosmogramma" jawiła się jako szalona kreacja haute couture, a "Until the Quiet Comes" jako jej użytkowa wersja, to "You're Dead!" do tej linii wnosi już jedynie stylowe dodatki. Najnowszy album, wbrew tytułowi nie zabija, choć nadal pozwala delektować się bombastyczną wersja elektronicznego fusion. Myślę jednak, ze następne dzieło powinno przynieść już bardziej radykalne posunięcia Ellisona, takie jakie po "Los Angeles" przyniosła "Cosmogramma".\nFLYING LOTUS -"You're Dead!"\nAutor: Nasłuchy o 15:36 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2014, elektronika, flying lotus, jazz, warp\nTu nie będzie rewolucji / Thom Yorke "Tomorrow's Modern Boxes"\nIm bardziej artysta idzie pod prąd burząc zastałe schematy, tym jako słuchacz wymagam od niego w tym geście konsekwencji i nie potrafię zadowolić się odbitym (wielokrotnie) echem nawet najbardziej udanych eksperymentów. W przypadku lidera Radiohead rewolucje (nawet kilka) mamy już dawno za sobą, a jego najnowszy album "Tomorrow's Modern Boxes" nie zwiastuje w nadchodzącym czasie żadnych kolejnych.\nPierwszy przewrót Thom Yorke dokonał wraz z zespołem albumem "OK Computer" którym nadętą i nudną stylistykę brit popu zaprzągł do popowego eksperymentu wyznaczając w pełni autorski szlak dźwiękowych poszukiwań. Przez chwilę muzyka pop znów aspirowała do miana sztuki. Najważniejsza rewolucja miała jednak dopiero nadejść. W 2000 albumem "Kid A" zespół przekroczył siebie i zaszokował cały świat, a będąc ukształtowaną i szeroko rozpoznawalną grupą wymyślił się na nowo. Połączenie wyszukanej elektroniki z pogranicza idm i ambientu, niemal całkowite porzucenie gitar, na rzecz pulsujących, klaustrofobicznych, antyprzebojowych kompozycji spowodowało, że grupa oderwała się od zastanej muzycznej rzeczywistości stając się klasą samą dla siebie. Być może w tym należy doszukiwać się faktu, że już każde kolejne wydawnictwo zespołu, solowe nagranie i poboczny projekt Yorke'a niosą na sobie i brzemię tego wybitnego albumu. Nie mogę przestać myśleć w ten sposób słysząc w 2014 na "Tomorrow's Modern Boxes" te same fortepianowe plamy ("The Mother Lode"), syntezatorowe rewresy ("Truth Ray") i wciąż tą samą artykulacje Yorke'a, które czternaście (podkreślam czternaście) lat temu olśniewały na "Kid A"\nWspominając o rewolucyjnych aktach Yorke'a i załogi, warto jeszcze z rzetelności przypomnieć album "In Rainbows" (2007), który z prekursorskiej strony ukazał możliwość zarządzania i dystrybuowania swoją twórczością (album oferowany był w internecie, za kwotę zaproponowaną przez słuchacza), a od strony muzycznej proponował powrót do gitar i pozbawione znamion przebojowości kompozycje. Albumem tym członkowie Radiohead przekornie postawili się muzycznej scenie na, której (między innymi za sprawą "Kid A") przewartościowaniu uległ paradygmat muzyki "popularnej" z gitarowej na wszechobecną, elektroniczną. Ruch ten nie był jednak na tyle wyrazisty co w przypadku "Kid A" i głównie zapamiętamy ten album ze świeżości i muzycznej bezpretensjonalności. Małą rewolucją okazał się również solowy debiut Yorke'a - wydany rok później - "The Eraser" (2006) na którym artysta wszedł w mocny alians z rytmiczną indie-elektroniką.\nTak dochodzimy do roku 2014 i płyty "Tomorrow's Modern Boxes". Po tylu latach śledzenia artystycznych wolt Thoma Yorke'a co raz trudniej podchodzić mi z entuzjazmem do jego kolejnych "objawień". Jakkolwiek, przez niemal trzydzieści lat muzykowania Radiohead i jego lider potrafili zmieniać się, wymyślając swą muzykę na nowo, tak dziś Yorke wydaje się koniunkturalny i konserwatywny jak nigdy dotąd. Wypracowując swą artystyczną wrażliwość na "Kid A" uporczywie i nieustannie pozostaje więźniem swojego stylu. Ma jednak Brytyjczyk o tyle szczęścia, (a może sprytu i wyrachowania), że za współpracownika wybrał sobie Nigela Godrich'a, który jak nikt inny potrafi kamuflować jego niedostatki w braku inwencji.\nGodrich to szara eminencja, znakomity producent, tyran i tytan pracy. Jego wpływ na działalność Radiohead i samego Yorke'a z perspektywy czasu wydaje się kluczowa. Nie zaryzykuje chyba wiele, twierdząc że ten, specjalista od programowania rytmiki i edycyjnych sztuczek zasłużył na miano lidera grupy chowając się za charyzmą Yorka i wygrywając rywalizację o wpływy z innym wybitnym członkiem zespołu, kompozytorem Jonny'm Greenwoodem. O bezkompromisowości tego osobnika (Godricha) niech mówi fakt, że wszystko co zostaje zagrane na próbach przez jego macierzystą formację, jak i przez Atoms For Peace zostaje zmielone w jego elektronicznej montażowni i po znaczącej ingerencji wyplute jako materiał końcowy zgodny z jego koncepcją. Przekonać możemy się o tym słuchając płyty "Amok" kolektywu Atoms For Peace, gdzie praca dwóch zaproszonych do nagrania perkusistów (Joey Waronker, Mauro Refosco) została spreparowana i zaprogramowana zgodnie z działaniem automatu perkusyjnego obsługiwanego, (jak nietrudno dociec) przez Godricha.\nMając za sobą tak uzdolnionego i natchnionego producenta, można niemal niezauważalnie przez, kilka lat opierać swą twórczość na tym samym patencie i tej samej manierze. Godrich jako mistrz kamuflażu maskuje wstecznictwo (bo tak należy nazwać stanie w miejscu) Yorke'a, który w masce ikonoklasty cynicznie reprodukuje swą twórczość w oparciu o schematy wypracowane kilkanaście lat temu. Ileż to razy nasłuchaliśmy się już pogrążonych w szumie fortepianowych plam, rozwlekłych, meandrujących, ambientowych teł, wyziewów syntezatora, ascetycznych bitów, na których tle rozlewają się wokalne mazgaje Yorke'a. Jednak finezyjne (nie przeczę) sztuczki Godricha, za każdym razem skutecznie oszukują co mniej wrażliwego słuchacza, mamiąc go wizją obcowania z czymś świeżym i zjawiskowym.\nMuszę przyznać, że mam kłopot z "Tomorrow's Modern Boxes" ponieważ doceniam błyskotliwość Godricha w próbie maskowania słabości Yorke'a i nabieram się słysząc ascetyczną i jednocześnie chwytliwą elektronikę, imponującą klarownością brzmienia i lapidarnością gestu. Chętnie też wysłuchałbym tej płyty w wersji instrumentalnej lub z innym wokalistą, bowiem charakterystyczna maniera lidera Radiohead, po tylu latach na odległość zalatuje mułem, oraz weltshmerzem gimnazjalisty. Jakby się jednak Godrich nie starał to nie jest nic w stanie zdziałać z brakiem pasji i charyzmy uderzającym z tych ośmiu kompozycji. "Tomorrow's Modern Boxes" to album skromny i subtelny, choć może lepszym określeniem byłoby nudny i boleśnie wtórny. Być może świadom tego Yorke wydał tą płytę, znienacka chcąc uniknąć nadmiernych oczekiwań ze strony słuchaczy.\nTen materiał podobnie jak nowa płyta Aphex Twina to smutny dowód na to, że nawet rewolucjoniści przestają kiedyś płynąć pod prąd. Obu tym albumom brak pomysłu, werwy, woli walki, czy potrzeby odróżnienia się od wcześniejszej dyskografii. Na tym tle doceniam jednak bardziej postawę Richarda D. Jamesa, który nie mając nic wybitnego do zaprezentowania przez ostatnie trzynaście lat milczał, oszczędzając sobie rozmieniania talentu na drobne. Puentą tego wpisu niech będzie życiowa prawda uderzająca z wyświechtanego już cytatu z Grochowiaka, o tym, że "bunt nie mija bunt się ustatecznia".\nAutor: Nasłuchy o 07:15 3 komentarze:\nEtykiety: 2014, elektronika, nigel godrich, pop, thom yorke\nTrudno dłużej ukrywać zachwyt i nie zasypać nowego albumu Gaby Kulki lawiną pochlebstw i komplementów, skoro tak rzadko (szczególnie wśród polskich wykonawców balansujących pomiędzy popem a awangardą) zdarza się album na którym nie pada choćby jedna fałszywa nuta, czy zbędne słowo. "The Escapist" jest płytą tak kompletną i wysmakowaną, że nie rzuca co do tego cienia wątpliwości i nie pozostawia miejsca na dociekania. Współbrzmienie wokaliz, instrumentacji, oraz dramaturgia i nastrój zostają zaklęte w pełnej rozmachu artystycznej kreacji, imponującej harmonią, kunsztem i lekkością realizacji. Cytując słowa wokalistki "wszystko robi na mnie wielkie wrażenie".\nArtystka której nazwisko stało się synonimem wokalnej i scenicznej charyzmy, pięć lat, które upłynęły od wydania ostatniego w pełni autorskiego materiału "Hat Rabbit" spędziła na gromadzeniu doświadczeń w licznych pobocznych projektach (Młynarski Plays Młynarski, Kot, czy też kotka, The Saintbox czy Baaba, Michał, Gabriela). Taki poligon doświadczalny, umożliwiający wokalistce przetarcie się w różnych muzycznych estetykach i światach, musiał zaowocować na "The Eskapist" dojrzałością kompozytorską. Stało się to podstawą do świetnie wyreżyserowanego spektaklu z elegancko porozkładanymi akcentami, barwnymi kontrastami, subtelną grą nastrojami, a przede wszystkim wysmakowaną aranżacją albumu. Kulka - mimo że, wokalnie i muzycznie dość blisko orbituje wokół teatralnej artykulacji, czy estetyki piosenki aktorskiej świadomie, zachowuje potrzebny dystans, aby nie przekraczać granic koturnowości. Mimo to, płyta kipi wręcz energią i emocjonalnym rozstrzałem, w którym intymne i nastrojowe ballady dynamizowane są fragmentami przebojowego i pełnego rozmachu swingu. W tych budujących dramaturgię nagrania kontrastach ukryty jest cały koloryt, zwiewność i uroda "The Eskapist".\nMimo tak narzucających się (zachodzących zarówno w ekspresji wokalnej jak i w muzycznej narracji) pokrewieństw z muzyką Kate Bush, czy Tori Amos (z czasów kiedy ta ostatnia, była jeszcze ikoną dobrego smaku w muzyce pop) Gaba Kulka na "The Eskapist" przywołuje inspiracje latami siedemdziesiątymi, piosenkami Abby, Led Zeppelin, Fleetwood Mac czy Eltona Johna. Artystka wskrzesza tym samym ducha klasycznej muzyki rozrywkowej pełnej elegancji wykonawczej i kunsztu instrumentalnego, chwytliwych i niebanalnych szlagierów. Począwszy od nietuzinkowej melodyki, a kończąc na aksamitnym brzmieniu instrumentów, wszystkie kompozycje "The Escapist" z wdziękiem, choć nie w oczywisty sposób rozsmakowują się mniej lub bardziej w stylistyce retro, a nad płytą unosi się aura szlachetnej staroświeckości. Sięga ona dużo głębiej w historię muzyki niż wynikało by to z samych inspiracji i natchnień wokalistki. Wehikuł czasu, który zainscenizowała artystka dociera, aż do lat dwudziestych i wybrzmiewa echem międzywojennych variétés. Przykładem niech będzie spowity dymem cygaretek i oparami absyntu utwór "Christmas Party Song", w którym szmer szczotek po werblach tak sugestywnie oddaje szum starej pocztówki dźwiękowej, a barwa głosu Kulki uwodzi niczym głos Lizy Minnelli w "Kabarecie" Boba Fosse'a.\nHarmonijnej współpracy ze swoimi zaufanymi muzykami (perkusistą Robertem Raszem, Wojtkiem Traczykiem grającym na basie i kontrabasie, oraz klarnecistą Wacławem Zimplem) Kulka zawdzięcza spójność swojej koncepcji, która pomimo rozmachu zachowuje zmysłową lekkość. Nie ma tu jednak wątpliwości, kto jest liderem tego projektu, gdyż trzon wszystkich utworów tworzy fortepian, bądź ukulele artystki. Najbardziej charyzmatyczny gest, ze zgromadzonych przez Gabę instrumentalistów zaznacza jednak Zimpel, który potrafi zarówno pięknie cieniować główne motywy i wypełniać tło pastelową barwą klarnetu ("Bad Wolf", "Christmas Party Song", "The Escapist"), jak i dorzucić do ognia skowytem free jazzowego odjazdu ("Keep Your Eyes Peeled"). Motoryczna sekcja Rasz - Traczyk, z werwą i bez odrobiny wulgarności dynamizuje cały skład dopasowując się do panującej na płycie elegancji.\nNiezależnie od tego czy nazwiemy piosenki Gaby Kulki popowymi, czy awangardowymi, album "The Escapist" jest rozrywką najwyższych lotów. Wykwintnym daniem do smakowania i rozkoszowania się nim niespiesznie, dostojnie i z wielokrotną przyjemnością.\nGABA KULKA - "The Escapist"\nAutor: Nasłuchy o 07:49 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2014, avant pop, Gaba Kulka, mystic, Polska muzyka, Robert Rasz, Wacław Zimpel, Wojtek Traczyk


Zezwolenie na wyciągi ze słomy makowej | Biznes.gov.pl - Serwis informacyjno-usługowy dla przedsiębiorcy\nZezwolenie na sporządzanie wyciągów ze słomy makowej\nChcesz prowadzić działalność związaną ze sporządzaniem wyciągów ze słomy makowej. Taka działalność wymaga zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Poniżej dowiesz się jak uzyskać takie zezwolenie.\nSporządzanie wyciągów ze słomy makowej może odbywać się wyłącznie u przedsiębiorcy oraz w jednostce naukowej i Centralnym Ośrodku Badania Odmian Roślin Uprawnych – w zakresie ich działalności statutowej, po uzyskaniu zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego.\nGłówny Inspektor Farmaceutyczny wydaje zezwolenie po stwierdzeniu, że podmiot ubiegający się o wydanie zezwolenia:\n1) prowadzi badania naukowe w zakresie przerabiania lub przetwarzania surowców, których dotyczy zezwolenie;\n2) gwarantuje przechowywanie i zabezpieczenie surowców objętych zbiorem albo sporządzonych wyciągów przed dostępem osób nieupoważnionych;\n3) zapewnia ewidencjonowanie rozchodu surowców objętych zbiorem;\n4) wyznaczył osobę odpowiedzialną za zapewnienie właściwej kontroli zbioru albo sporządzonych wyciągów i ich zabezpieczenie.\nZłóż wniosek o zezwolenie na sporządzanie wyciągów ze słomy makowej\n1. Wniosek o zezwolenie na sporządzanie wyciągów ze słomy makowej\nWniosek o wydanie zezwolenia na sporządzanie wyciągów ze słomy makowej zawiera:\n1) pełną nazwę i adres podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia;\n2) szczegółowe uzasadnienie dokonania zbioru albo sporządzenia wyciągów;\n3) imię i nazwisko, wykształcenie oraz staż pracy osoby odpowiedzialnej za zapewnienie właściwej kontroli zbioru albo sporządzonych wyciągów i ich zabezpieczenie;\n4) określenie terminu prowadzenia badań, jeżeli dotyczy;\n5) datę sporządzenia wniosku i podpis osoby składającej wniosek w imieniu podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia.\n3. Dane dotyczące lokalizacji, rodzaju i wielkości uprawy, z której będzie dokonany zbiór\n4. Dane dotyczące sposobu przechowywania i zabezpieczania zbioru albo sporządzanych wyciągów przed dostępem osób nieuprawnionych\n5. Opis sposobu prowadzenia ewidencji rozchodu\n6. Zaświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON\nWnioskodawca załącza poniższe dokumenty, tylko w przypadku, jeżeli go dotyczą:\nstatut lub inny dokument organizacyjny podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia,\nzaświadczenie o nadanym numerze identyfikacyjnym w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON).\nWeryfikacja formalna wniosku i załączników\nGłówny Inspektor Farmaceutyczny sprawdza, czy wnioskodawca złożył wszystkie niezbędne dokumenty konieczne dla poprawnego przeprowadzenia procedury.\nMożesz wnieść wniosek o zawieszenie postępowania, gdy wyznaczony termin jest niewystarczający by uzupełnić braki.\nUsunięcie braków formalnych w zgłoszeniu i/lub załącznikach\nWnioskodawca zgodnie z wezwaniem, dokonuje usunięcia braków formalnych i/lub składa wyjaśnienia lub uzupełnia dane. Odpowiednie dokumenty lub informacje przekaż do Głównego Inspektora Farmaceutycznego.\nPonowna weryfikacja formalna wniosku\nGłówny Inspektor Farmaceutyczny dokonuje ponownej weryfikacji kompletności i poprawności danych zawartych w złożonym wniosku i załącznikach.\nW przypadku nieusunięcia braków w wyznaczonym w wezwaniu terminie, organ wysyła do wnioskodawcy zawiadomienie o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania.\nWydanie decyzji w sprawie zezwolenia na sporządzanie wyciągów ze słomy makowej\nGłówny Inspektor Farmaceutyczny wydaje zezwolenie lub odmawia wydania zezwolenia w trybie decyzji administracyjnej.\nPrzed podjęciem decyzji w sprawie wydania zezwolenia organ wydający zezwolenie może:\nwezwać wnioskodawcę do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, brakującej dokumentacji poświadczającej, że spełnia on warunki określone przepisami ustawy;\ndokonać kontrolnego sprawdzenia faktów podanych we wniosku o udzielenie zezwolenia w celu stwierdzenia, czy podmiot spełnia warunki wykonywania działalności objętej zezwoleniem.\nZezwolenie na sporządzanie wyciągów ze słomy makowej wydaje się na czas nieokreślony, albo na wniosek wnioskodawcy na czas oznaczony.\n1. Zezwolenie na sporządzanie wyciągów ze słomy makowej\nZgodnie z art. 39 ust. 9 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, wnioskodawca wnosi opłatę za złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na obrót hurtowy, dystrybucję, wytwarzanie, przetwarzanie, przerób lub stosowanie do badań środków odurzających, substancji psychotropowych lub prekursorów kategorii 1. Opłatę wnosi się na rachunek bieżący Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego.\nUdzielenie zezwolenia, odmowa udzielenia zezwolenia oraz cofnięcie zezwolenia następuje w drodze decyzji administracyjnej. Decyzja o cofnięciu zezwolenia podlega natychmiastowemu wykonaniu.\nOrgan zezwalający, w przypadku powzięcia informacji o tym, że podmiot, któremu udzielono zezwolenia, działa w sposób niezgodny z przepisami ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wyznacza niezwłocznie termin do usunięcia tych nieprawidłowości.\nOrgan zezwalający cofa zezwolenie w przypadku, gdy:\npodmiot, któremu udzielono zezwolenia, przestał spełniać warunki wymagane do wykonywania działalności określonej w zezwoleniu;\npodmiot nie usunął, w wyznaczonym przez organ zezwalający terminie, stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.\nPodmiot, któremu cofnięto zezwolenie z ww. przyczyn, może ponownie wystąpić z wnioskiem o wydanie zezwolenia w takim samym zakresie, nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia.\nPodmiot, któremu udzielono zezwolenia jest obowiązany zgłaszać organowi zezwalającemu wszelkie zmiany danych określonych w zezwoleniu.


Sonny Rollins -Tenor Madness - Prestige - Ogólnopolski cykl koncertów jazzowych Era Jazzu\nStrona główna/Wpisy/Informacje/Sonny Rollins -Tenor Madness – Prestige\nSonny Rollins to niewątpliwie jeden z najwybitniejszych saksofonistów i twórców jazzu. W 1956 roku nagrał ( z sekcją rytmiczną z zespołu Johna Coltrane’a: Paulem Chambersem i Phillym Joe Jonesem) jedną z najważniejszych swoich płyt – „Tenor Madness”.\nStarszy brat Rollinsa grał na skrzypcach, zaś Sonny w wieku 9 lat zaczął pobierać lekcje gry na fortepianie, by niebawem (mając 11 lat) grać na saksofonie. W 1944 roku grał w na saksofonie altowym, później (już w 1947 roku) wybrał saksofon tenorowy. Jeszcze w szkole założył własna grupę, do której zaprosił Jackie’go McLeana, Kenny’ego Drew i Arta Taylora. Przez wiele miesięcy (1948 ) ćwiczył z zespołem Theloniusa Monka. Pierwszą sesję nagraniową zrealizował ( w 1948 roku) z wokalistą Babsem Gonzalezem; wkrótce nagrywał z Budem Powellem, Charliem Parkerem, Maxem Roachem, Fatsem Navarro i J.J. Johnsonem ( z którym zarejestrował swą pierwszą kompozycję „Audubon”). Jego nowoczesne podejście do be-bopu zjednywało mu wielu entuzjastów oraz doskonale rekomendowało u innych innowatorów modern-jazzu: Milesa Davisa, Arta Blakeya, Charliego Parkera, Theloniousa Monka. W 1949 roku Rollins koncertował wraz z Milesem Davisem a ta doskonale rozwijająca się ( oraz perfekcyjnie i artystycznie uzupełniająca) współpraca zaowocowała nie tylko doskonałymi nagraniami, ale przede wszystkim włączeniem kilku kompozycji do jazzowego repertuaru obu muzyków: w 1954 roku Davis dokonał z Rollinsem nagrań, w tym trzech ważnych kompozycji tenorzysty: „Airegin” , „Oleo” i „Doxy”. Niefortunnie. tak doskonale rozwijająca się współpraca została przerwana wyjazdem Rollinsa do Chicago; Davis natychmiast wybrał na jego miejsce Johna Coltrane’a .\nW styczniu 1956 roku kiedy kwintet Clifforda Browna i Maxa Roacha stracił w Chicago swego tenorzystę ( Harolda Langa) na jego miejsce wszedł Sonny Rollins ( pozostając w zespole przez półtora roku). Od tej pory Rollins zaczął kierować także własnymi zespołami ( choć w 1957 roku pojawił się na krótko w zespole Milesa Davisa). W 1956 roku nagrał ( z sekcją rytmiczną z zespołu Coltrane’a: Paulem Chambersem i Phillym Joe Jonesem) jedną z najważniejszych swoich płyt – „Tenor Madness”. Tytułowy utwór prezentował starcie tenorzystów, gdzie melodyczne myślenie Rollinsa atakowało stężoną frazę Coltrane’a. W kwietniu 1956 roku Rollins nagrał kolejny rewelacyjny album „Saxophone Colossus” doskonale plasujący tenorzystę na rynku jazzowym. Historycznego wymiaru nabrały kolejne nagrania Rollinsa: ”St.Thomas”, ’Blue 7”, „Wagon Wheels”, ”Valse Hot” oraz albumy „Way Out West i „The Freedom Suite”. Znamiennym w muzyce i karierze Rollinsa było pojawienie się na jazzowej scenie Ornette’a Colemana oraz jego nowoczesnej muzyki. Dotychczasowy ‘król jazzowego saksofonu” nabrał pokory i ze sporym zainteresowaniem przyglądał się koncepcjom free-jazzu Colemana. Prawie dwa lata (od lata 1959 do jesieni 1961 roku) Rollins nie uczestniczył w jazzowych projektach oraz zarzucił koncerty i nagrania. W 1961 roku powrócił do pracy z Jimem Hallem, a następnie dołączył nieoczekiwanie do zespołu Colemana. Album „Our Man In Jazz „ ukazuje Rollinsa, atakującego z pasją obszary nowoodkrytej swobody, tworząc np. z dwudziestominutowego „Oleo” doskonałą wizytówkę nowoczesnego jazzu. Potem znów przemienił się w podróżującego solistę, angażując do akompaniowania w trasie koncertowej w Europie miejscowe sekcje rytmiczne. W 1966 roku nagrał album „East Broadway Rundown” z sekcją rytmiczną z klasycznego kwartetu Coltrane’a ( Jimmy Garrison, Elvin Jones). Sonny Rollins postrzegał wtedy zmiany formalne i strukturalne jazzu, jako konsekwencję kreatywną tej muzyki. By wzbogacić własne postrzeganie jazzu i wzbogacanie go nie tylko o elementy ekspresyjnej improwizacji zainteresował się muzyką etniczną i studiami w Indiach i Japonii ( 1968-71). W 1973 roku Rollins nagrał „ Horn Culture” wspierając się akompaniamentem zelektryfikowanych instrumentów. Mimo charakterystycznych, pełnych ambicji solówek Rollinsa, całość ugrzęzła w miernym jazz-rocku. Album Cutting Edge” z 1974 roku zawierał brawurowe wykonanie „To A Wild Rose”, ale zespół ponownie nie zachwycał. Dużo ciekawiej Rollins prezentował się na koncertach ( z doskonałym, na żywo albumem „Sonny Rollins Live”).\nW 1978 roku Rollins koncertował w ramach Milestone All Stars, zespołu złożonego z jazzowych gwiazd tej oficyny (McCoy Tyner, Ron Carter i Al Foster). Niestety, w grupie było zbyt wielu indywidualistów, i choć powstawała ciekawa muzyka, to wyczuwało się brak emocjonalnej współpracy. Rozgoryczony brakiem komercyjnego sukcesu Sonny Rollins odrzucał odtąd wszelkie oferty klubowych występów decydując się wyłącznie na koncerty w ramach prestiżowych festiwali. W 1985 roku S. Rollins dokonał ( w Museum Of Modern Art) nagrania bez sekcji rytmicznej ( „The Solo Album”). Entuzjastycznie przyjęty przez krytyków stał się zaczątkiem nowego etapu w karierze i muzyce saksofonisty. Już w trasę koncertową w Europie wybrał się z basisty Victorem Bailey’em i perkusistą Tommym Campbellem. Eksperymentowanie w ramach szeroko pojętego jazzu stało się odtąd stałym elementem muzyki Rollinsa. W 1986 roku jego album „Concerto For Saxophone And Orchestra” miał swe prawykonanie w Japonii. W 1988 roku dołączył do nowej, jazzowej awangardy (perkusisty Marvina „Smitty” Smitha), nie stronił także od komercyjnych przedsięwzięć (np. album „Dancing In The Dark”).\nMimo dość ekscentrycznych projektów Sonny Rollins jest niewątpliwie jednym z najwybitniejszych saksofonistów i twórców jazzu. Najnowsze, jubileuszowe albumy z serii „ Road Show ” są nie tylko dokumentem jego ostatniej, jazzowej kondycji, ale przede wszystkim wspominkowym zapisem niepowtarzalnych koncertów. Z brawurową obsadą oraz równie wspaniałymi interpretacjami. Magazyn „ Stereophile ” rekomenduje nagrania : „ to albumy, które powinny znaleźć się na żelaznej liście płyt stanowiącej elementarz każdego miłośnika jazzu „.\nSonny Rollins to dwukrotny laureat Grammy, zdobywca „ muzycznego Nobla ” – Polar Music Prize oraz seryjny zwycięzca plebiscytów magazynów jazzowych. Odznaczony najważniejszym laurem dla amerykańskiego artysty: medalem National Medal of Arts.\nBillie Holiday – Giganci Jazzu – Agora John Coltrane – EMPiK Jazz Club – Universal


Dom.pl Indywidualna elewacja gotowego projektu domu. Czy można zmienić projekt? - PDF Free Download\nDom.pl Indywidualna elewacja gotowego projektu domu. Czy można zmienić projekt?\nDownload "Dom.pl Indywidualna elewacja gotowego projektu domu. Czy można zmienić projekt?"\n1 Indywidualna elewacja gotowego projektu domu. Czy można zmienić projekt? Elewacja domu to jego wizytówka. Podkreśla charakter i styl budynku, wkomponowuje go w istniejącą zabudowę, dekoruje i poprawia proporcje. Materiały elewacyjne mają jednak za zadanie nie tylko zdobić ściany, ale przede wszystkim zapewniać im ochroną i właściwą izolację przed wpływem czynników zewnętrznych. Zarówno kolory elewacji, jak i wykorzystane materiały mogą korygować kształt budynku, optycznie zmieniać jego proporcję, dopasowywać lub eksponować go z otoczenia. Decydując się na konkretne rozwiązania elewacyjne, warto wziąć pod uwagę okoliczną zabudowę, a także tereny, z którymi sąsiadować będzie nasz przyszły dom. Wizualizacje projektów domów dostępnych w naszej bazie pozwalają inwestorom na wybór optymalnego projektu także pod względem estetyki. W dokumentacji architektonicznej znajdziemy zestawienie materiałów, które wybrał architekt możemy się z nimi zapoznać przed zakupem projektu domu. Projekt domu HP LITTLE JOHN B CE (DOM HP1-79) Projekt domu HP LITTLE JOHN A CE (DOM HP1-78) page 1 / 18\n2 m l Kolory elewacji poprawiają proporcje domu Kolor elewacji powinien być dobrany zarówno do otaczającego budynek krajobrazu, jak i do charakterystycznych elementów architektury jego bryły, czyli dachu, stolarki okiennej i drzwiowej, ogrodzenia. Budując domy klasyczne, np. popularne dworki, nadal chętnie sięgamy po tradycyjne zestawienie czerwonej dachówki z białym tynkiem. Jeżeli jednak do białych ścian wybierzemy grafitowe czy szare pokrycie dachu, budynek nabierze bardziej współczesnego wyglądu, zgodnego z najnowszymi trendami. Ale kolory elewacji mogą nie tylko podkreślać styl domu, ale również poprawiać jego proporcje. Projekt domu DN NOELIA CE (DOM PC1-26) Projekt domu DN NOELIA BIS CE (DOM PC1-51) page 2 / 18\n3 m l page 3 / 18\n4 m l Zestawienie białych ścian parteru z ciemniejszą górną kondygnacją, uzyskaną za pomocy np. desek drewnianych, nada bardziej przytulnego wyglądu zbyt dużemu budynkowi piętrowemu. Przykryte dużą powierzchnią dachu poddasze możemy page 4 / 18\n5 m l wyróżnić białą elewacją, a na parterze zastosować okładziny kamienne, dzięki czemu podwyższymy optycznie bryłę budynku. Poziome deski elewacyjne na krótkiej ścianie poprawią proporcję domu przeznaczonego na wąskie działki. page 5 / 18\n6 m l Styl budynku podkreślimy zestawiając różne materiały elewacyjne. Drewno i kamień na elewacji nada mu elegancji i szlachetności, skomponuje z ogrodem i okolicznym lasem czy łąką. Jeżeli jednak drewniane okładziny połączymy z ciemną page 6 / 18\n7 m l cegłą klinkierową na cokole czy fragmentach ścian, budynek zyska nowoczesny wygląd. Współczesny charakter zabudowy możemy uzyskać stosując także blachę elewacyjną, aluminiową stolarkę okienną i drzwiową czy beton architektoniczny, page 7 / 18\n8 m l współgrający z miejską zabudową blokowisk. Materiały elewacyjne chronią budynek Istotne dla trwałości i estetyki elewacji, jest dobór materiałów do otoczenia i strefy klimatycznej, w której znajduje się dom. Jeżeli budujemy dom przy ruchliwej ulicy, zagrożeniem dla elewacji staje się kurz, brud czy spaliny. Przed zabrudzeniami najlepiej chronią tynki silikonowe. Budowa domu nieopodal terenów zielonych zwiększa prawdopodobieństwo występowania glonów na elewacji. Tynki silikonowe, mineralne i silikatowe mają znacznie wyższy odczyn alkaiczny niż na przykład tynk akrylowy, w związku z tym dużo bardziej odporne są na powstawanie mikroorganizmów. page 8 / 18\n9 Projekt domu KBP ŁOWICZ CE (DOM BP6-66) page 9 / 18\n10 Adaptacja projektu - zmiany dostosowane do potrzeb inwestora Warto pamiętać, że w przypadku gotowych projektów zaproponowane przez architektów rozwiązania możemy zmienić na materiały i kolory bardziej odpowiadające naszemu gustowi oraz sąsiedniej zabudowie, a także warunkom klimatycznym. Zmianę materiałów elewacyjnych możemy przeprowadzić na etapie adaptacji projektu. Alternatywne rozwiązania muszą jednak zapewnić budynkowi tą samą ochronę izolacyjną, jaką przewidział projektant z konstruktorem. Adaptacja projektu polega przede wszystkim na dostosowaniu dokumentacji do lokalnych warunków i zapisów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego (lub Decyzji o Warunkach Zabudowy). Na tym etapie inwestorzy mogą jednak wprowadzać zmiany, dostosowujące projekt do własnych potrzeb. Zobacz także: Projekt domu KBP ŁOWICZ CE (DOM BP6-66) Piękne projekty małych domów parterowych. Zobacz, jak dobrać kolor elewacji do małego domu Materiały elewacyjne mają za zadanie chronić ściany przed czynnikami zewnętrznymi i zabezpieczać izolację, ale także dekorować budynek i eksponować jego walory. Odpowiednio dobrana elewacja domu może korygować jego proporcje, eksponować go z otaczającej zabudowy lub wkomponować w estetykę otaczającej przestrzeni. Zobacz, jak elewacja może odmienić wygląd małego domu jednorodzinnego i sprawić, by wydał się większy niż w rzeczywistości. page 10 / 18\n11 page 11 / 18\n12 15 pomysłów na połączenie tynku i drewna na elewacjach nowoczesnych domów Połączenie tynku elewacyjnego i drewna to efektowny sposób na ładną i nowoczesną elewację. Drewno ociepla prostą architekturę, nadaje jej elegancji i ponadczasowego wyglądu. Wykonując kilka page 12 / 18\n13 elementów z okładzin drewnianych możemy skorygować kształt budynku, urozmaicić fasadę i nadać mu przytulności. Zobaczmy, jak połączyć drewno z tynkiem, by dom zyskał na atrakcyjności. page 13 / 18\n14 Najpopularniejsze projekty domów jednorodzinnych: nowoczesna klasyka page 14 / 18\n15 Jakie projekty domów wybierają najchętniej Polacy? Według DOM.pl największą popularnością wciąż cieszą się projekty domów z poddaszem użytkowym i z garażem w bryle budynku. Klasyczna konstrukcja, nawiązująca do dworkowej zabudowy, ma dziś jednak zupełnie nowoczesny wymiar. Piękne elewacje z modnych materiałów, duże przeszklenia i przejrzysty układ wnętrza to zalety, jakie mają najpopularniejsze projekty domów jednorodzinnych. page 15 / 18\n17 Projekty domów z poddaszem z nowoczesną elewacją. Zobacz, jak elewacja może odmienić styl budynku Jeszcze do niedawna projekty domów z poddaszem użytkowym budowane były jako popularne dworki, z tradycyjnym zestawieniem białej elewacji i czerwonej dachówki. Dziś coraz częściej inwestorzy decydują się na bardziej współczesne rozwiązania, nadające klasycznej zabudowie nowoczesny charakter. Zobacz projekty domów z poddaszem użytkowym w nowoczesnym stylu. page 17 / 18\n1. Projekt domu ARN Irys CE - pow. użyt. 78,40 mkw\nPiękne projekty małych domów parterowych. Zobacz, jak dobrać kolor elewacji do małego domu Materiały elewacyjne mają za zadanie chronić ściany przed czynnikami zewnętrznymi i zabezpieczać izolację, ale\nDom.pl Piaskowiec: kamień na elewacje, podmurówki, schody\nPiaskowiec: kamień na elewacje, podmurówki, schody Choć kamień elewacyjny jest materiałem drogim, to coraz chętniej wykorzystujemy go wykańczania ścian zewnętrznych czy chociażby ich fragmentów, jak np.\nDom.pl Czarny dach, białe ściany. Modne połączenie dla nowoczesnych domów\nCzarny dach, białe ściany. Modne połączenie dla nowoczesnych domów Czerń i biel to ponadczasowe połączenie, które nigdy nie wychodzi z mody. Zestawienie black-and-white wygląda atrakcyjnie nie tylko we\nDom.pl Dobierz tynk elewacyjny do otoczenia, w którym budujesz dom\nDobierz tynk elewacyjny do otoczenia, w którym budujesz dom Murowane ściany dwuwarstwowe najczęściej wykańcza się cienkowarstwowym tynkiem elewacyjnym. Tynk ma za zadanie chronić i izolować ściany przed\nDobieranie kolorów dachu - inspiracje\nDobieranie kolorów dachu - inspiracje Na estetyczny wygląd domu jednorodzinnego ma wpływ nie tylko kolor elewacji, ale odpowiednio z nią skomponowany dach, okna i drzwi. Choć dachówki występują w szerokiej\nDom.pl Tynk modelowany: oryginalne formy wykończenia elewacji\nTynk modelowany: oryginalne formy wykończenia elewacji Projektowanie wyglądu fasady nabiera współcześnie nowego wymiaru. Czasy kiedy kolor był właściwie jedynym środkiem wyrazu minęły bezpowrotnie. Dziś\nCedr Kanadyjski - gatunek na drewniane elewacje\nCedr Kanadyjski - gatunek na drewniane elewacje Naturalne drewno jest coraz częściej wykorzystywane w wykańczaniu domów w nowoczesnym stylu. Łączy się je odważnie z metalem, aluminium czy szkłem, tworząc\nDom.pl Malowanie ścian zewnętrznych: dobieramy farby i kolory elewacji\nMalowanie ścian zewnętrznych: dobieramy farby i kolory elewacji Elewacja stanowi wizytówkę domu jednorodzinnego. Podkreśla styl i charakter budynku, dekoruje, a nawet optycznie zmienia jego proporcje.\nDom.pl Klinkier elewacyjny. Galeria domów w tradycyjnym stylu z klinkierem na elewacji\nKlinkier elewacyjny. Galeria domów w tradycyjnym stylu z klinkierem na elewacji W poprzednim artykule wskazaliśmy, że klinkier może być stosowany na elewacje domów nowoczesnych. Jednak ponadczasowa cegła\nCoraz popularniejsze domy z dachem płaskim. Jakie zalety ma płaski dach? Nowoczesny, energooszczędny, a do tego bardzo funkcjonalny dom z płaskim dachem to jeden z najmodniejszych trendów architektonicznych,\nMagia stylowych połączeń\nModne elewacje nowoczesnych domów Współczesne budownictwo wybiera domy o prostych, geometrycznych formach, pozbawione zbędnych detali architektonicznych, które sprzyjają osiągnięciu optymalnych parametrów\nDom.pl Dach kolebkowy. Oryginalne projekty domów z dachem kolebkowym\nDach kolebkowy. Oryginalne projekty domów z dachem kolebkowym Projektanci coraz chętniej sięgają po niestandardowe rozwiązania, tworząc unikatowe domy nowoczesne, wyróżniające się wśród klasycznej, dworkowej\nProjekt domu AC Astrid (mała) G2 CE (DOM AF8-66) spełniający WT2021\nProjekty domów z normą WT2021 - co to oznacza? Niektóre nasze projekty domów wyselekcjonowane zostały w kategorii WT2021. Są to projekty energooszczędne, które już dziś spełniają zaostrzone wymagania dotyczące\nElewacja domu pod lasem\nBudowa domu pod lasem: czym wykończyć elewację? Dom na podmiejskich terenach, w otoczeniu lasów to marzenie wielu osób, planujących budowę. Ucieczka przed zgiełkiem miasta, bezpośredni kontakt z przyrodą,\nDom.pl Jak dostosować projekt dachu domu do warunków zabudowy?\nJak dostosować projekt dachu domu do warunków zabudowy? Warunki Zabudowy, wydawane przez gminę, określają szczegółowe parametry domów, jakie można budować na danym terenie. Zgoda na budowę domu jest wydawana\nDom.pl Nowoczesne materiały na elewację: panele elewacyjne imitujące kamień\nNowoczesne materiały na elewację: panele elewacyjne imitujące kamień Okładzina elewacyjna, imitująca naturalny kamień, to praktyczna alternatywa dla tradycyjnych materiałów elewacyjnych. Stosowana może\nPlanujesz budowę? Najpierw działka, potem projekt domu!\nPlanujesz budowę? Najpierw działka, potem projekt domu! Gotowe projekty domów to imponująca baza profesjonalnych dokumentacji architektonicznych. Z tak pokaźnej oferty dużo łatwiej jest wybrać odpowiedni\nDom.pl Domy z dachem bez okapu: nowoczesne i energooszczędne\nDomy z dachem bez okapu: nowoczesne i energooszczędne Okap to część konstrukcji dachu, która wystaje poza obrys ścian zewnętrznych budynku. Jest to standardowe i powszechne rozwiązanie, spotykane w domach\nJakie okna poleca autor projektu? Czy inwestor może zmienić układ i wielkość okien?\nJakie okna poleca autor projektu? Czy inwestor może zmienić układ i wielkość okien w gotowym projekcie? Jedną z ważniejszych decyzji, jaką powinien podjąć inwestor na etapie budowy domu, jest wybór okien.\nDom.pl Gonty bitumiczne na dachach domów drewnianych\nGonty bitumiczne na dachach domów drewnianych Gonty bitumiczne to tanie i lekkie pokrycie dachowe. Stanowią atrakcyjne rozwiązanie na remontowane dachy starych domów z drewna, a ich coraz bardziej atrakcyjny\nBudowa domu w granicy działki: kiedy jest możliwa? Nowe projekty domów jednorodzinnych mogą być wybudowane z zachowaniem odpowiednich odległości od granicy sąsiedniej nieruchomości: w przypadku ściany\nDom.pl Projekty domów z garażem: kiedy warto zdecydować się na garaż w piwnicy?\nProjekty domów z garażem: kiedy warto zdecydować się na garaż w piwnicy? Garaż w piwnicy domu jednorodzinnego nie jest popularnym rozwiązaniem, ale w niektórych sytuacjach może okazać się jedyną możliwością\nNa co zwracać uwagę wybierając farbę do malowania fasad? Wiadomości z rynku Elegancko pomalowana fasada przyciąga uwagę i podkreśla wygląd domu. Aby jednak osiągnąć taki efekt, trzeba wybrać dobrej klasy\nProjekty domów parterowych, z poddaszem użytkowym czy pełnym piętrem?\nDom parterowy czy z poddaszem? Baza projektów domów DOM.pl to największy zbiór gotowych projektów w Internecie. Do wyboru mamy domy parterowe i domy z poddaszem, projekty na wąską działkę i takie, przy\nSiding winylowy. Efektowna elewacja domów w amerykańskim stylu Emigracyjne społeczeństwo sprawiło, że domy w stylu amerykańskim inspirowane są wieloma zakątkami świata. Są wśród nich wiktoriańskie rezydencje,\nCo to jest adaptacja projektu? Jeden projekt, kilka opcji\nhttps://www.dom.pl/mniejszy-garaz-wyzsza-scianka-kolankowa-jak-polacy-zmieniaja-gotowe-projekt y Mniejszy garaż, wyższa ścianka kolankowa. Jak Polacy zmieniają gotowe projekty domów? Popularność, jaką\nDom.pl Jakie domy najczęściej wybierają Polacy?\nJakie domy najczęściej wybierają Polacy? Jakie domy cieszą się największą popularnością? Co sprawia, że inwestorzy interesują się konkretnym typem budynku? Jakie są aktualne trendy w architekturze? Przytulna\nProjekty domów 2019: jakie domy można budować bez pozwolenia? Budowa domu jednorodzinnego w 2019 roku może być realizowana wyłącznie na podstawie uzyskanej zgody. Może mieć ona formę decyzji, wydawanej\nDom.pl Okna dachowe w nowoczesnych domach z poddaszem\nOkna dachowe w nowoczesnych domach z poddaszem Budując dom z poddaszem, na którym przewidujemy pomieszczenia mieszkalne, bardzo ważne jest zwrócenie uwagi na prawidłowe oświetlenie poddasza światłem naturalnym.\nDom.pl Nowoczesny dom na wąską działkę: jaki projekt wybrać?\nNowoczesny dom na wąską działkę: jaki projekt wybrać? Projekty domów na wąską działkę pozwalają stworzyć na terenie o niewielkiej szerokości komfortowy, funkcjonalny dom jednorodzinny. Zwolenników współczesnej\nOryginalne projekty domów na trudną działkę: gotowe rozwiązania na każdy teren Gotowe projekty domów jednorodzinnych to zróżnicowana oferta, pozwalająca dobór idealnego projektu na każdą działkę. Po zapoznaniu\notworów okiennych czy drzwiowych. Nie jest do końca estetyczne rozwiązanie, niekiedy jednak tylko taki projekt domu można usytuować na działce.\nProjekty domów bez okien z jednej strony. Jakie korzyści daje "ślepa ściana"? Niektóre projekty domów mają "ślepą ścianę", czyli jedna najczęściej - z bocznych elewacji jest całkowicie pozbawiona otworów\nDom.pl Elewacja z klinkieru. Galeria domów nowoczesnych wykończonych klinkierem\nElewacja z klinkieru. Galeria domów nowoczesnych wykończonych klinkierem Elewacja z klinkieru nie jest najtańszym rozwiązaniem na wykończenie ścian budynku, jednak szlachetny urok cegły klinkierowej oraz\nDom.pl Jakie domy można budować na działce bez planu zagospodarowania?\nJakie domy można budować na działce bez planu zagospodarowania? Jeżeli działka budowlana, na której chcemy realizować projekty domów, objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wystarczy\nNowoczesne domy piętrowe: duży dom na małą działkę Nowoczesne domy piętrowe to idealne rozwiązanie na dom w mieście, gdzie działki są często małe i wąskie. Taki typ zabudowy pozwala na usytuowanie na mniejszym\nElewacje Domów - sposób ułożenia cegieł Elewacja z cegły nadaje domom ponadczasowy charakter. Jest trwała, wytrzymała, odporna na czynniki atmosferyczne. Wykonana przez profesjonalną ekipę nie będzie wymagała\nDom.pl Adaptacja gotowego projektu. Jakie zmiany można wprowadzić w projekcie katalogowym?\nAdaptacja gotowego projektu. Jakie zmiany można wprowadzić w projekcie katalogowym? Aby złożyć wniosek o pozwolenie na budowę bądź zgłosić zamiar budowy domu ( budowa bez pozwolenia - zobacz więcej) potrzebny\nPrzegląd tynków zewnętrznych - który produkt wybrać?\nPrzegląd tynków zewnętrznych - który produkt wybrać? Docieplenie budynku wiąże się najczęściej z wykończeniem elewacji tynkiem zewnętrznym. Na rynku dostępne są różne rodzaje tynku, różniące się spoiwem\nDom.pl Nowoczesne projekty domów: domy energooszczędne ogrzewane pompą ciepła\nNowoczesne projekty domów: domy energooszczędne ogrzewane pompą ciepła Pompa ciepła to alternatywny sposób ogrzewania budynków, który mimo wysokiej ceny instalacji, cieszy się coraz większą popularnością\nDom.pl Domy dwurodzinne. Projekty domów dwulokalowych to nie tylko bliźniaki\nDomy dwurodzinne. Projekty domów dwulokalowych to nie tylko bliźniaki Projekty domów dwulokalowych to rozwiązanie nie tylko dla dwóch rodzin, chcących mieszkać obok siebie. Projekty z dwoma lokalami z\nDom.pl Dach nowoczesnego domu. Jakie pokrycie dachowe wybrać?\nDach nowoczesnego domu. Jakie pokrycie dachowe wybrać? Pokrycie dachowe należy dostosować do kąta nachylenia dachu i wytrzymałości więźby, przewidzianych w projekcie domu. Ważna jest także estetyka budynku\nDom.pl Domy parterowe czy z poddaszem? Działka, koszty, powierzchnia\nDomy parterowe czy z poddaszem? Działka, koszty, powierzchnia Parter czy poddasze? Kiedy warto budować domy parterowe, a kiedy lepszym rozwiązaniem jest poddasze użytkowe? Który typ zabudowy będzie tańszy\nElewacje Domów z kamienia - inspiracje Elewacje domów z kamienia wyglądają imponująco. Odpowiednio zaimpregnowane i pielęgnowane okładziny kamienne są trwałe, wytrzymałe i odporne na czynniki atmosferyczne.


LD Systems MAUI 44 - ShowDMX\n LD Systems MAUI 44\nAktywny system kolumn PA 1600 W RMS/129 dB SPL (szczytowy)/40 Hz - 20 kHz\n6 625,20 zł\nAktywny system kolumn PA\nEleganckie kolumny PA dla muzyków i DJ-ów, które mogą służyć jako nagłośnienie w trakcie konferencji.\n1600 W RMS/129 dB SPL (szczytowy)/40 Hz - 20 kHz\nOgromny zakres emisji z jednolitą głośnością nagłośnienia.\nSystem monitoringu bez sprzężenia zwrotnego i system kolumn PA\nJednolita emisja dźwięku o dużym kącie emisji (120° poziomo)\nSzybki i łatwy montaż bez użycia statywów i kabli\nWydajny subwoofer typu band-pass z niską częstotliwością rezonansową\nKrystalicznie czyste tony wysokie i bardzo dokładne odtwarzanie tonów średnich\nLECC DSP zapewniają odtwarzanie sygnału audio bez zniekształceń\nWyłącznik ochronny zapewniający bezpieczną i niezawodną pracę\nAktywny system kolumn PA LD Systems MAUI 44 z LECC DSP\nSystem MAUI 44 to główny reprezentant serii LD Systems MAUI, oferujący imponujące 1600 W mocy całkowitej (RMS) przy częstotliwości od 40 Hz do 20 kHz i ciśnieniu akustycznym wynoszącym 129 dB (szczytowe). Kompaktowa kolumna PA, posiadając znakomite w łaściwości dźwiękowe i zróżnicowane funkcje, jest idealnym rozwiązaniem dla muzyków, DJ-ów i organizatorów eventów. Doskonale sprawdza się również w przypadku instalacji stałych.\nW wykonanej z wytrzymałej sklejki brzozowej o grubości 15 mm obudowie subwoofera typu band-pass znajdują się dwa woofery neodymowe 2 x 12” oraz dwa moduły hypex z oddzielnymi zasilaczami. Cztery grupy częstotliwości pionowego systemu array składają s ię w sumie z szesnastu neodymowych głośników 3,5” o pełnym zakresie z podstawą żeliwną i zintegrowanym radiatorem oraz dwoma driverami Celestion HF 1” z Waveguide, które są zasilane przez 4 oddzielne końcówki mocy klasy D.\nSystem MAUI 44 oferuje zarówno gniazda combo (XLR/jack 6,3 mm), jak i złącza cinch. Poziom całkowity i poziom subwoofera można indywidualnie regulować, dzięki temu głośniki gwarantują perfekcyjnie zrównoważony dźwięk charakteryzujący się czystym brzm ieniem, głębokimi tonami średnimi i mocnymi basami. Urządzenie LD Systems LECC DSP (limiter, korektor, kompresor i zwrotnica głośnikowa), jak również dwa dodatkowe limitery zapewniają odtwarzanie sygnału audio bez zniekształceń w rozszerzonym zakresi e dynamicznym i gwarantuje niezawodną pracę dzięki skutecznemu wyłącznikowi ochronnemu, chroniącego przed zwarciem, prądem przeciążeniowym i przepięciem.\nSystem MAUI 44, który został stworzony z myślą o łatwym transporcie, składa się z subwoofera i aluminiowego układu Array, ważących mniej niż 60 kg. Specjalne wielostykowe złącza skracają czas montażu do minimum, a dzięki ponadprzeciętnej odporności n a sprzężenia zwrotne i bardzo szerokiemu polu akustycznemu wynoszącym 120° system radzi sobie doskonale bez dodatkowych monitorów.\n(poziomo) 120 °\nLECC-DSP , stabilne trzpienie stalowe zapewniające niezawodne połączenie poszczególnych elementów\n2 x 304,8 mm\nWłaściwości użytkowe subwoofera\nzłącze wielostykowe dla pionowego układu Array na zamówienie\n16 x 88,9 mm\n(z falowodem 1 x z nachyleniem 7°) 2 x 1\n(z falowodem 1 x z nachyleniem 7°) 2 x 25 mm\nWłaściwości użytkowe systemu Mid/Hi\npionowy układ Array z niezwykle szerokim zakresem emisji dźwięku\nLimiter wielopasmowy , Prąd przetężeniowy , Przepięcie , Zwarcie\nMain Level , Power On/Off , Sub Level\nLimit , On , Protect (aktywne wyłączniki ochronne) , Signal\n100 V AC–120 V AC/50–60 Hz , 220 V AC–240 V AC, 50–60 Hz\ncinch , gniazdo jack 6,3 mm , XLR\nCompressor , Crossover , EQ , Limiter