Po wyjściu z niego zostałem zauroczony przez wrocławskie miasto nocą, żałuję że nie mogłem zostać dłużej na mieście a także już nei miałem siły na nic i z małą torebką zakup�w złapałem tramwaj i pojechałem na Krzyki. Wszedłem a było już po 21 umyłem się z Justyną porozmawialiśmy na temat mojego wyjazdu jutro i zastanawialiśmy się jak zrobić żeby wszystko dobrze dograć. Był problem z kluczami kt�re musiałem jej oddać, a o zostawianiu ich sąsiadam nie było mowy. Jakoś się udało ale to w opisie następnego dnia. Jeśli chodzi o przemyślenia dotyczące Wrocławia mogę powiedzieć, że podoba mi się rozmieszczenie i ilość budek telefonicznych na mieście, jest ich dużo są bardziej zadbane niż w Łodzi, szczeg�lnie podobała mi się seria budek idąd z panoramy Racławic w stronę Bema. Bardzo podoba mi się Wrocław jeśli chodzi o przestrzeń publiczną, a jest jej wiele w tym mieście, podoba mi się że ludzie potrafią o nią dbać jako o miejsca wsp�lne, jest w nim wiele Plac�w Rynk�w miejsc nad Odrą gdzie można spędzić miło czas w wspaniałym otoczeniu architektury i przyrody. Są co prawda we Wrocławiu budynki budzące mieszane uczucia, nie jestem znawcą architektury i niewiele mogę powiedzieć o stylach w jakich są one budowane. Mogę jedynie moim subiektywnym odczuciem powiedzieć czy mi się dany budynek podoba czy nie. Jeśli chodzi Ci o budynek Sol-polu, nie byłbym szczery jeślibym powiedział że prezentuje on jakąś wartość architektoniczną. Nazwałbym go najzupełniej "wrocławskim kaszalotem" po Waszemu, tak to nie wiem co o nim powiedzieć, widziałem go tylko przez chwilę i nie przy jakiejś słonecznej pogodzie, tylko już o porze prawie zachodzącego słońca i nie prezentował się on jakoś kolorowo. Ten budynek sfotografowałem kilkakrotnie i powiem że na zdjęciach prezentuje się on lepiej niż w rzeczywistości. Budynek ten jest tak niefortunny przede wszystkim ze względu na otoczenie i architekturę innych budynk�w stojących przy owej ulicy przy kt�rej się znajduje. Dla mnie tragedia, nie wiem kto zezwolił na jego postawienie jeśli chodzi o ł�dzkie budynki to nie wiem jaki m�głbym por�wnać do niego, po prostu takiego shitu lat 90 nie mogę sobie w myślach przypomnieć i skojarzyć, bardziej już m�głbym sobie wyobrazić budynki rodem z PRL- u, niepasujące do architektury XIX i pocz. XX wieku położone w kamienicznym centrum Łodzi. Po prostu wsp�łczuję i mam nadzieję że w końcu ten budynek po prostu wyburzą i postawią coś na miarę Wrocławia. My w Łodzi, możemy poszczycić się kaszalotem lat 90 ale trochę w innej wersji. Mam w Łodzi Urząd Pracy wybudowany w tamtych czasach stojący między kamienicami, kt�ry nie pasuje do otoczenia, przede wszystkim nie lubię go za to że został wybudowany z pieniędzy podatnik�w a kosztował niemało i teraz straszy strasznie nie lubię przejeżdżać obok tego budynku. Poza tym mamy w Łodzi kontrowersyjne budynki Saspolu z kt�rym pomylił mi się Sol - pol oraz dom buta stojące przy Piotrkowskiej obok siebie na przeciwległych rogach obciach i brak godnego zagospodarowania...\nOstatniego dnia mojego pobytu we Wrocławiu zobaczyłem kilka miejsc, na kt�re w poprzednich dniach pobytu patrzyłem, ale ich nie widziałem, mijałem je, lecz ich nie dostrzegając. Były to min. Jatki, pomnik niemieckiego artysty � kopia rzeźby z Berlina oraz parę innych ujęć i miejsc. Zdążyłem zobaczyć też Ratusz od środka, trochę sposobem na trzeciego, bo było tam spotkanie religijne ludzi z całego świata, r�żnych religii, a osobą łączącą ich była osoba Jana Pawła II, a także idea spotkań młodzieży z całego świata. Spotkanie było uroczyste, z kelnerami, szampanem, z kt�rego jednak nie skorzystałem, zrobiłem kilka zdjęć i wyszedłem stamtąd. Na szczęście nikt nie zwr�cił mi uwagi, że jestem nieproszonym gościem, na szczęście i dla mnie i dla organizator�w, po co mieliby robić jakieś niepotrzebne nieprzyjemności, a tak to nie pasując do przebywających tam ludzi po prostu po paru minutach sam wyszedłem. Gł�wnym punktem wędr�wki ostatniego dnia był Rynek, jego okolice, min. ulica Oławska, Kiełbaśnicza i inne, także przedstawiany na pierwszych zdjęciach Wrocław zza szyby autobusu 144 i 126 (z kt�rego to jednak zdjęć nie robiłem), okolica przez kt�rą przejeżdżałem wspomnianym 144 przypominała mi ł�dzkie Stare Polesie, i pewien jeden punkt, jakiś plac kt�rego nazwy nie znam, Plac Barlickiego w Łodzi, gdzie stoją hale targowe, ten plac co prawda mniejszy i sama hala też takie było moje pierwsze skojarzenie z Łodzią. Bardzo fajna sprawa jeśli chodzi o poznanie jakiegoś miasta zza szyby środka komunikacji miejskiej, myślę że w Łodzi jest to o tyle łatwiejsze ponieważ ulice w Śr�dmieściu są prostopadłe i sama komunikacja jest przez to łatwiejsza i szybsza, lecz przez to niekt�re rzeczy mogą nam niestety umknąć. Ostatnimi chwilami były momenty na Rynku na piwku na Lechu w Wimbledonie. Ciekawą spotkaniem na Rynku była kr�tka rozmowa z osobą sprzedającą perfumy, kt�rej to zrobiłem fotkę. Fajna, miła dziewczyna, lecz niestety nie byłem zainteresowany ich zakupem ponieważ w plecaku miałem już swoje Dolce i wystarczająco już się wykosztowałem, by zakupować kolejny bagaż pamiątek z Wrocławia, mimo to do Łodzi i tak przywiozłem ich sporo do kt�rych z pewnością będę wracał wspominając tych kilka dni tam spędzonych, aż do momentu kiedy to postawię tam ponownie swoją stopę. Nie wiem kiedy to się stanie, ale na pewno tak będzie w związku z tym nie będę zamykał tego wątku do kt�rego dokleją kolejne zdjęcia i piękne wspomnienia z pobytu w tym pięknym mieście, w kt�rym wielu się zakochało, w tym i ja, co nie zmienia faktu, że moim miastem była, jest i będzie Ł�dź i to ona zajmuje pierwsze miejsce w mym sercu i dla niej robię wszystko co w mojej mocy by pokazać jej ludzką twarz i pokazać ją ludziom, i ten wątek jest także po to, choćby to były tylko słowa, por�wnania, skojarzenia, a nie zdjęcia rodem z Łodzi, anie chciałem wklejać ich tu dla por�wnania. Kończę już, nie będę się rozpisywał, wszystko co chciałem przekazać zostało już powiedziane. AD 06.08.2007 � 10.08.2007\nDzięki Wrocław. Santana & Rob Thomas � �Smooth�\nMan it�s a hot one Like seven inches from the midday sun I hear you whisper & the words melt everyone But you stay so cool My mu-equita, my Spanish harlem mona lisa Your my reason for reason The step in my groove BRIDGE: And if you say this life ain�t good enough I would give my world to lift you up I could change my life to better suit your mood Cause you�re so smooth CHORUS: And just like the ocean under the moon Well that�s the same emotion that I get from you You got the kind of lovin that can be so smooth Gimme your heart, make it real Or else forget about it I�ll tell you one thing If you would leave it would be a crying shame In every breath and every word I hear your name calling me out Out from the barrio, you hear my rhythm from your radio You feel the turning of the world so soft and slow Turning you round and round Last edited by dawidny; November 10th, 2007 at 08:45 PM.\nCel podr�ży - Wrocław\nWrocław (łac. Wratislavia lub Vratislavia, czes. Vratislav, niem. Breslau *, węg. Boroszl�) - historyczna stolica Śląska, jedno z największych (czwarte pod względem liczby ludności) i najstarszych miast w Polsce, położone po obu stronach środkowej Odry, na Nizinie Śląskiej.\nPrzez miasto przepływa 5 rzek większych: Odra i 4 jej dopływy, kt�re zasilają ją w granicach miasta: Bystrzyca, Oława, Ślęza i Widawa. Przed II wojną światową w mieście istniały – licząc według obowiązujących w�wczas niemieckich kryteri�w definiujących budowle drogowe – 303 mosty. Obecnie wszystkie przedwojenne mosty, kt�re uległy zniszczeniu podczas oblężenia w roku 1945 zostały odbudowane, powstało też kilka całkiem nowych, r�wnież powierzchnia miasta wzrosła ze 175,1 km� do 292,8 km�, ale pomimo to według kryteri�w używanych wsp�łcześnie, uznaje się obecnie, że jest ich tylko od 117 (w tym 27 kładek) do 220.\nWrocław jest stolicą wojew�dztwa dolnośląskiego, miastem na prawach powiatu (wrocławski powiat grodzki) oraz stolicą wrocławskiego powiatu ziemskiego grupującego 9 okolicznych gmin.\nMiasto po raz pierwszy wzmiankowane w spos�b jednoznaczny w roku 1000 w związku z założeniem biskupstwa, jednak osadnictwo słowiańskie na Ostrowie Tumskim istniało co najmniej 150 lat wcześniej. Od końca X wieku znajdowało się pod panowaniem Piast�w. W 1035 roku, w okresie tzw. Reakcji Pogańskiej, źr�dła informują o budowie świątyni pogańskiej w mieście. W XIII wieku dokonano lokacji miasta na prawie magdeburskim, w 1335 miasto przeszło pod panowanie kr�l�w Czech, p�źniej (po kr�tkim epizodzie panowania węgierskiego) wraz z Koroną Czeską zostało włączone do Monarchii Habsburskiej. W 1741 wraz z większością Śląska zostało zdobyte przez Prusy, w związku z czym w latach 1741-1918 oficjalna nazwa miasta brzmiała Kr�lewskie Stołeczne i Rezydencjalne Miasto Wrocław (niem. K�nigliche Haupt- und Residenzstadt Breslau), w latach 1918-45 (po rewolucji listopadowej) Miasto Stołeczne Wrocław (Hauptstadt Breslau). W 1945 miasto zostało ogłoszone twierdzą i zniszczone w czasie walk między Armią Czerwoną i Wehrmachtem. Po II wojnie światowej Wrocław decyzją konferencji poczdamskiej został włączony do Polski.\nWrocław dzieli się administracyjnie na osiedla, stanowiące jednostki pomocnicze miasta. Niegdyś miasto składało się z 5 dzielnic: Psie Pole, Śr�dmieście, Stare Miasto, Krzyki, Fabryczna, kt�re obecnie nie posiadają własnej osobowości prawnej, stanowią jednak nadal kryterium organizacji wielu urzęd�w i instytucji.\no Panorama Racławicka\n* Muzeum Miejskie Wrocławia\no Sztuki Medalierskiej\no Sztuki Mieszczańskiej\no Sztuki Cmentarnej\n* Akademii Sztuk Pięknych\n* Archidiecezji Wrocławskiej\n* Mineralogiczne (Uniwersytetu Wrocławskiego)\n* Poczty i Telekomunikacji\n* Przyrodnicze (Uniwersytetu Wrocławskiego)\nTeatry * Ad Spectatores (Scena w Starym Spichlerzu)\n* Gest (Teatr Mimu Politechniki Wrocławskiej)\n* Impart (Centrum Sztuki WOK)\n* Opera Wrocławska\n* Teatr Laboratorium (obecnie Centrum Badania Tw�rczości Jerzego Grotowskiego)\n* Teatr Polski ze scenami: Teatr Kameralny, Scena na Dworcu Świebodzkim\n* Teatr Muzyczny CAPITOL (dawniej Operetka Wrocławska)\n* Teatr Formy\n* Teatr Państwowy Wyższej szkoły Teatralnej\n* Teatr Lalek\n* Teatr Wsp�łczesny\n* Teatr Pantomimy (Dyrekcja)\n* Teatr Pieśń Kozła\nKina * Multikino Arkady Wrocławskie\n* Multikino Pasaż Grunwaldzki\n* Centrum Filmowe Helios\n* Cinema City - CH Korona\nWe Wrocławiu produkowane są autobusy, wagony, sprzęt AGD, środki chemiczne i elektronika. Od kilku lat dynamicznie rozwija się sektor IT (oprogramowanie wewnętrzne firm, oprogramowanie na zam�wienie), r�wnież wiele zagranicznych firm np. WAGO Elwag , Siemens, LG (LG Philips + 6 podwykonawc�w + LG Electronics), Volvo, HP, Google, Opera Software, QAD, Bombardier Transportation (dawniej Pafawag), DeLaval, Whirpool (dawniej Polar), Bosch, Wabco, Fagor, Toshiba, TietoEnator i inne). Siemens właśnie przenosi swoje centra programistyczne do Wrocławia. Swoje siedziby mają tu następujące banki: BZ WBK, Lukas Bank, AIG Bank, Eurobank, Santander Consumer Bank (dawniej PTF Bank), Bank Wsp�łpracy Europejskiej oraz centra finansowo-księgowe: Volvo, Hewlett-Packard, KPIT Cummins, UPS, GE Money Bank, Credit Suisse. W mieście działa największa ilość firm leasingowych oraz windykacyjnych w kraju, w tym największy Europejski Fundusz Leasingowy, znajduje się tu r�wnież siedziba firmy American Restaurants, właściciela sieci KFC, Pizza Hut i Rodeo Drive. Duży ośrodek przemysłu farmaceutycznego; US Pharmacia, Hasco-Lek, Galena, 3M, Labor, S-Lab, Herbapol.\nUkład drogowy Przez Wrocław przebiegają drogi krajowe nr 5, 8, 94, na kr�tkim odcinku granicy miasta przebiega autostrada A4, a w Bielanach Wrocławskich bezpośrednio przy granicy miasta znajduje się węzeł autostrady i dr�g nr 5 i 35.\nStruktura sieci drogowej Wrocławia jest silnie zorientowana na centrum miasta, mając kształt promienisty. Do końca XX wieku wszystkie mosty na gł�wnej odnodze Odry skupiały się na jej odcinku długości około 2500 m. Komunikacja między dzielnicami peryferyjnymi jest dodatkowo utrudniona przez rozległe urządzenia kolejowe, wcinające się w głąb miasta. Od lat 80. postępuje powoli budowa obwodnicy śr�dmiejskiej, w planie są zaś dalsze obwodnice, w tym autostrada A8 czyli tzw. Autostradowa Obwodnica Wrocławia (AOW) oraz obwodnica wschodnia.\nWrocław jest ważnym węzłem kolejowym (Wrocław-Broch�w - 2.największy węzeł kolejowy-stacja towarowa w kraju), z Wrocławia wychodzą linie kolejowe w kierunkach: Leszno – Poznań, Opole – Lubliniec, Legnica – Zgorzelec, Głog�w – Zielona G�ra, Kłodzko – Kudowa-Zdr�j, Wałbrzych – Jelenia G�ra, Oleśnica – Ostr�w Wlkp. Miasto posiada międzynarodowe lotnisko na Strachowicach oraz port rzeczny na Odrze.\nMiejski transport zbiorowy Miejski transport zbiorowy we Wrocławiu korzysta z 22 linii tramwajowych i 74 autobusowych (w tym 13 nocnych). Rozległa sieć tramwajowa jest jedną z większych w kraju, jednak nie obsługuje wielu gęsto zamieszkanych osiedli takich jak Kozan�w, Psie Pole, Gaj czy Zakrz�w, linie autobusowe stanowią zatem r�wnorzędny środek transportowy, obsługiwany przez MPK Wrocław oraz kilku mniejszych prywatnych przewoźnik�w.\nWrocław mimo zniszczeń wojennych (70% budynk�w) zachował wiele budowli bądź w stanie oryginalnym, bądź odrestaurowanych czy odbudowanych po wojnie. Do wyr�żniających się należą: gotycki ratusz na Rynku, gotyckie kościoły: katedra pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela na Ostrowie Tumskim (przy niej barokowa kaplica Elektorska według projektu Fischera von Erlacha), Św. Krzyża, NMP na Piasku; barokowy zesp�ł gł�wnych budynk�w Uniwersytetu Wrocławskiego z Aulą Leopoldina; neogotycki budynek Dworca Gł�wnego; modernistyczne: Hala Ludowa (proj. Max Berg), dom handlowy zaprojektowany przez Ericha Mendelsohna, budynki wystawy Mieszkanie i miejsce pracy (m.in. dom projektu Hansa Scharouna). Opr�cz tego w mieście zachowało się osiem tysięcy zabytkowych kamienic czynszowych, kt�re władze samorządowe starają się w ramach specjalnych program�w rewitalizacyjnych sukcesywnie poddawać renowacjom. Jest to największe tego typu skupisko zabytkowego budownictwa na obecnym terytorium Polski. Kamienice te prezentują style począwszy od baroku poprzez klasycyzm, historyzm, secesję aż po modernizm. Wiele kamienic prezentuje wysokie walory architektoniczno-estetyczne.\n* wyspy odrzańskie:\no Kępa Mieszczańska\no Ostr�w Tumski (dawniej osobna wyspa)\no Wyspa Piasek\no Wyspa Słodowa\no Wielka Wyspa\no plac Solny\no Nowy Targ\no ulica Świdnicka\no ulica Szewska\n* Ogr�d botaniczny\n* Park Szczytnicki z Ogrodem Japońskim\n* Ogr�d zoologiczny (założony w roku 1865 - największa w Polsce liczba gatunk�w - 565, łącznie około 7100 zwierząt)\n* Stary Cmentarz Żydowski\n* 1000 – pierwsza pisemna wzmianka w kronice Thietmara o pewnym potężnym grodzie usytuowanym nad Odrą, czyli o Wrocławiu, w tym roku zostaje też ustanowiona diecezja wrocławska\n* 1327 - miasto zrywa więzy łączące je z Koroną Polską zawierając układ o przeżycie z Janem Luksemburczykiem. Zakazano używania języka polskiego w procesach sądowych o długi i procesach spadkowych.\n* 1337 - Wrocław zostaje wyłączony od sąd�w prawa polskiego. Oznacza to ostateczne zerwanie z porządkiem prawnym Kr�lestwa Polskiego, w tym roku też połączono miasto ulokowane na prawie magdeburskim przez Henryka III Białego z Nowym Miastem, lokowanym w 1263 roku r�wnież przez niego\n* 1418 - Defenestracja wrocławska\n* 1530 - wybicie najstarszej na obecnych ziemiach polskich monety 10-dukatowej. Ta donatywa jest zarazem najstarszą znaną wielokrotnością dukata z terenu Śląska\n* poł. XVII w. - pierwsze na świecie czasopismo lekarskie Miscellanea Curiosa Medico-Physica\n* 1702 powstał Uniwersytet Wrocławski (starszy łącznie od Uniwersytetu Warszawskiego i Poznańskiego), byłby jeszcze starszy, ale przeszkodził w tym Uniwersytet Krakowski, wysyłając swego czasu list protestujący do papieża dokument fundacyjny wydany przez Władysława Jagiellończyka w Budzie w roku 1505, przez co uniwersytet powstał dopiero prawie 2 wieki p�źniej\n* 1742 – Wrocław zostaje podniesiony do rangi kr�lewskiego miasta rezydencjalnego\n* 1842 - pierwsza linia kolejowa na dzisiejszych ziemiach polskich, między Wrocławiem a Oławą (patrz -> Wrocławski węzeł kolejowy)\n* 1893 - pierwsze tramwaje elektryczne na dzisiejszych ziemiach polskich (patrz -> Tramwaje we Wrocławiu)\n* 1945 - Wrocław poddaje się ostatni - 6 maja 1945 roku, parę dni po Berlinie\n* 1948 - odbywa się we Wrocławiu Międzynarodowy Kongres Intelektualist�w w Obronie Pokoju. Zjechało się na niego czterysta światowych sław literatury, nauki i sztuki z 46 kraj�w, m.in. Irena Curie, Pablo Picasso czy Michaił Szołochow. Nie mogąc przybyć, Albert Einstein nadesłał obszerne powitanie\n* 1965 - biskup wrocławski Bolesław Kominek był inicjatorem i autorem listu biskup�w polskich do niemieckich z 1965 roku (słynne"Przebaczamy i prosimy o przebaczenie")\n* 1982 - Jarosław Hyk – student Akademii Rolniczej we Wrocławiu, przejechany w centrum miasta przez ciężar�wkę ZOMO podczas demonstracji w dniu 31 sierpnia w czasie stanu wojennego. Ciężar�wka zaczepiła chłopaka podwoziem i wlokła po bruku przez blisko sto metr�w. Doznał wstrząśnienia m�zgu, odbicia nerek, og�lnych potłuczeń zranień i poparzeń. Mimo to przeżył, a zdjęcia i film z tego wydarzenia obiegły i zmroziły cały świat\n* Kr�tko przed powodzią tysiąclecia w 1997 miasto było organizatorem 46 Światowego Kongresu Eucharystycznego\n* Wrocław jako jedyne miasto nie będące stolicą zostało w r. 2004 wybrane i opisane we francuskiej gazecie Le Figaro jako miasto, kt�re przybliża czytelnikom nowe kraje członkowskie wstępujące do UE(10) przez pryzmat jednego miasta\n* We Wrocławiu na Thanks Jimi Festival 2006 został pobity Gitarowy Rekord Guinessa, kt�ry został poprawiony rok p�źniej na Thanks Jimi Festival 2007\n* We Wrocławiu dwa razy gościł papież Jan Paweł II (raz rozpoczął swą pielgrzymkę do Ojczyzny właśnie od tego miasta), kt�ry wygłaszając tu homilię powiedział: "Wrocław jest miastem położnym niemal na styku trzech kraj�w, kt�re historia bardzo ściśle ze sobą połączyła. Jest poniekąd miastem spotkania, miastem, kt�re jednoczy. Tutaj w jakiś spos�b spotyka się tradycja duchowa Wschodu i Zachodu".\n* Miasto ma czwartą największą ilość most�w (i kładek) w Europie, plasuje się zaraz za Amsterdamem, Wenecją i Sankt Petersburgiem\n* We Wrocławiu zadebiutowali m.in Andrzej Wajda, Krzysztof Kieślowski, Sylwester Chęciński i powstało wiele film�w, kt�re weszły do historii polskiego kina jak m.in.:Popi�ł i diament, Sami swoi, Rękopis znaleziony w Saragossie, Lalka, niekt�re odcinki seriali: Czterej pancerni i pies i Stawka większa niż życie były kręcone we Wrocławiu (w "Stawce" Wrocław występował jako Berlin, m.in. dworzec gł�wny, a Teatr Lalek występował jako Teatr Roma); we Wrocławiu ma być kręcona wielka produkcja "Śmierć w mieście Breslau", z mocną zagraniczną obsadą, kt�rej budżet szacowany jest na blisko 20 milion�w dolar�w\n* Miasto kandydowało do wystawy EXPO 2010, lecz musiało uznać wyższość Szanghaju; obecnie stara się o organizację EXPO 2012\n* Wrocławska Hala Ludowa została wpisana (jako "Hala Stulecia") na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2006 roku\n* Wrocław posiada dwa obiekty (najwięcej w Polsce, wraz z Gdańskiem) na liście Pomnik�w Historii - najcenniejszego wyr�żnienia przyznawanego w kraju, bo na liście znajduje się tylko 30 (wkr�tce 31) obiekt�w uznanych za szczeg�lnie wartościowe dla kultury, będących pod patronatem Prezydenta Rzeczypospolitej. Są nimi: zesp�ł historycznego centrum i Hala Ludowa\n* Tutaj Fryderyk Chopin dał kr�tki koncert podczas opuszczania na zawsze Polski, w drodze za granicę\n* Wrocław ma Stadion Olimpijski, choć nie był nigdy organizatorem Igrzysk\n* Miasto, jako jedno z nielicznych w Europie, ma zachowaną i stale wypełnioną wodą fosę miejską\n* Ostr�w Tumski we Wrocławiu oświetlany jest co noc przez ręcznie obsługiwane gazowe latarnie uliczne\n* W budynku Banku Zachodniego na rogu Rynku i placu Solnego działa jedyny we Wrocławiu paternoster, czyli winda bez drzwi, kt�ra jeździ ze stałą prędkością nie zatrzymując się na poszczeg�lnych piętrach\n* Wrocławskie ZOO, choć wcale nie największe w Polsce, może się pochwalić jednak największą w Polsce ilością gatunk�w\n* Miasto posiada tor konny (w Polsce są tylko 3 takie), mieści się on na Partynicach; na jego terenach w 1983 Jan Paweł II odprawił mszę\n* Wrocławska PTV Echo była pierwszą prywatną telewizją w Polsce\n* We Wrocławiu, wśr�d licznych pomnik�w upamiętniających znane osobistości i doniosłe wydarzenia kilka zasługuje na szczeg�lną uwagę ze względu na ich niezwykłą formę i wymowę. Należą do nich:\no niezwykły pomnik "Pamięci Zwierząt Rzeźnych", ustawiony w zaułku Stare Jatki (przed wojną Gro�e Fleischb�nke - "Wielkie Ławy Mięsne"), historycznym miejscu sprzedaży mięsa z pobliskich nadodrzańskich ubojni (obecnie znajdują się tam galerie artystyczne).\no W roku 2003 prezydent Wrocławia, kontynuując zapoczątkowaną przez Pomarańczową Alternatywę tradycję związaną z krasnoludkami - odsłonił na ścianie kamieniczki "Jaś" pomiędzy Rynkiem a kościołem garnizonowym św. Elżbiety miniaturową tabliczkę-szyld "Muzeum Krasnoludk�w". Tabliczka znajduje się przy drzwiach do kamieniczki, na wysokości ludzkich kolan. W sierpniu 2005 pojawiły się w r�żnych punktach miasta miniaturowe brązowe rzeźby krasnoludk�w wg projekt�w Tomasza Moczka, absolwenta wrocławskiej ASP: "szermierz" przy Uniwersytecie, "rzeźnik" na Starych Jatkach, dwa "Syzyfki" na ul. Świdnickiej oraz "pracz odrzański" przy moście Piaskowym. Ten ostatni krasnoludek nawiązuje swą nazwą do peryferyjnego wrocławskiego osiedla Pracze Odrzańskie.\n* Breda, Holandia\n* Charlotte, Stany Zjednoczone\n* Drezno, Niemcy\n* Grodno, Białoruś (od 28 lipca 2005 zawieszone)\n* Guadalajara, Meksyk\n* Hradec Kr�lov�, Czechy\n* Kowno, Litwa\n* Lw�w, Ukraina\n* Ramat Gan, Izrael\n* Vienne, Francja\n* Wiesbaden, Niemcy\nKrzyki była dzielnica samorządowo-administracyjna Wrocławia, ustanowiona 12 lutego 1952 r., jej funkcje 8 marca 1990 r. przejął w szerokim zakresie Urząd Miejski nowo powstałej Gminy Wrocław. Nazwa Krzyki przywoływana jest dla cel�w statystycznych, oraz funkcjonuje w organach administracji rządowej i specjalnej np. ZOZ, urząd skarbowy, prokuratura, policja, itp. Obszar byłej dzielnicy Krzyki liczy 54,3 km� zamieszkuje ją 166 164 osoby (GUS, 31.12.2005). Tę samą nazwę nosi jedno z osiedli w tej dzielnicy, osiedle Krzyki, (niem. Krietern - "kł�tnicy").\nObecnie na terenie Krzyk�w w miejsce najwyższego budynku we Wrocławiu-Poltegoru buduje się 220-sto metrowy Sky Tower. W pobliżu zostało r�wnież wybudowane nowe centrum handlowe- Arkady Wrocławskie. W południowej części Krzyk�w znajduje się tor wyścig�w konnych- Partynice. Warto r�wnież wspomnieć, że w tej dzielnicy znajduje się wrocławska Akademia Ekonomiczna, Stary Cmentarz Żydowski, Wieża Ciśnień i Dworzec Gł�wny, Wrocławski Teatr Pantomimy, wrocławski oddział Państwowej Wyższej Szkoły Teatralej im. L. Solskiego. Do najbardziej znanych mieszkańc�w dzielnicy zaliczają się Tadeusz R�żewicz, Krzysztof Kiljański i Monika Richardson.\nJest to obecnie jedna z najbardziej prestiżowych dzielnic we Wrocławiu, ze względu na położenie (szybkie połączenie z centrum oraz z autostradą). Znajduje się tam wiele wysokiej klasy mieszkań, a co więcej wartość ziemi podwyższają nowe inwestycje (m.in. Sky Tower i nowy basen w okolicy Wzg�rza Andersa).\nObecnie połączenia komunikacyjne w Krzykach są bardzo dobre. Dzielnica posiada połączenia zar�wno autobusowe jak i r�wnież tramwajowe. Na terenie Krzyk znajdują się obecnie pięć pętli tramwajowych (Krzyki, Park Południowy, Klecina, Księże Małe, Tarnogaj).\nbyła dzielnica samorządowo-administracyjna Wrocławia, ustanowiona 12 lutego 1952 roku, zlokalizowana w p�łnocnej części miasta. Jej funkcje 8 marca 1990 roku przejął w szerokim zakresie Urząd Miejski nowo powstałej Gminy Wrocław. Nazwa Psie Pole przywoływana jest dla cel�w statystycznych, oraz funkcjonuje w organach administracji rządowej i specjalnej np. ZOZ, urząd skarbowy, prokuratura, policja, itp. Obszar byłej dzielnicy Psie Pole liczy 97,7 km 2 (Encyklopedia Wrocławia 2006) zamieszkuje ją 90 740 os�b (GUS, 31.12.2005).\nPsie Pole obejmuje wszystkie osiedla położone na prawym brzegu gł�wnego nurtu Odry, Starej Odry i Kanału Nawigacyjnego, m.in. Karłowice, Osobowice i dawniej niezależne miasto Psie Pole, obecnie w granicach osiedla Psie Pole Zawidawie. Jedynym osiedlem znajdującym się na drugiej stronie rzeki jest Kleczk�w, kt�ry znajduje się pomiędzy Odrą a torami kolejowymi wraz z dworcem Nadodrze. Poza licznymi osiedlami dom�w jednorodzinnych i willi oraz dawnymi osadami wiejskimi znajdują się w niej trzy duże osiedla: Zakrz�w, osiedle Psie Pole i R�żanka. Przez dzielnicę przepływa Widawa, stanowiąca na dużym odcinku granicę miasta. Na południowym wschodzie dzielnicy znajduje się duży zesp�ł przemysłowy, m.in. z Polmosem, Polifarbem i odziałem fabryki autobus�w Volvo, ponadto na terenie dzielnicy znajdują się wytw�rnia sprzętu gospodarstwa domowego (gł�wnie zmywarek, kuchenek i lod�wek) Whirlpool Polar, kuchenek Wrozamet, PZL Hydral i in. P�łnocno-zachodnią część dzielnicy zajmują rozległe pola irygacyjne. Na obrzeżach dzielnicy rosną liczne lasy m.in. las rędziński, osobowicki, sołtysowicki, zakrzowski, strachociński i wojnowski. Pomiędzy ulicami Kamieńskiego i Czajkowskiego znajduje się rozległy teren wojskowy, kt�ry stanowi utrudnienie dla rozładowania ruchu samochodowego w tej części miasta. Jedyną dużą ulicą kt�ra łączy wschodnią część dzielnicy z zachodnią jest ulica Jana Kasprowicza, likwidacja poligonu umożliwiłaby budowę nowych dr�g i stanowiła by atrakcyjny teren pod zabudowę mieszkalną. Jednak pomimo braku plan�w na likwidację poligonu, w jego p�łnocnej części będzie przebiegać p�łnocna część obwodnicy śr�dmiejskiej, budowa drogi ma się rozpocząć w 2007 roku.\nbyła dzielnica samorządowo-administracyjna Wrocławia, ustanowiona 12 lutego 1952 roku, jej funkcje 8 marca 1990 roku przejął w szerokim zakresie Urząd Miejski nowo powstałej Gminy Wrocław. Nazwa Śr�dmieście przywoływana jest dla cel�w statystycznych, oraz funkcjonuje w organach administracji rządowej i specjalnej np. ZOZ, urząd skarbowy, prokuratura, policja, itp. Obszar byłej dzielnicy Śr�dmieście liczy 16 km� zamieszkuje ją 125 819 os�b (GUS, 31.12.2005).\nŚr�dmieście położone jest naprzeciw Starego Miasta Wrocławia, na prawym brzegu Odry. Zachodnia część dzielnicy leży między Odrą i Starą Odrą, obejmując najstarszą część miasta - Ostr�w Tumski, a także osiedle Ołbin (oraz wydzielone zeń Nadodrze i Plac Grunwaldzki). Wschodnią część Śr�dmieścia stanowi Wielka Wyspa z osiedlami: Zacisze, Sępolno, Zalesie , Biskupin.\nStare Miasto była dzielnica samorządowo-administracyjna Wrocławia, ustanowiona 12 lutego 1952 r., jej funkcje 8 marca 1990 r. przejął w szerokim zakresie Urząd Miejski nowo powstałej Gminy Wrocław. Nazwa Stare Miasto przywoływana jest dla cel�w statystycznych, oraz funkcjonuje w organach administracji rządowej i specjalnej np. ZOZ, Urząd Skarbowy, Prokuratura, Policja, itp. Obszar byłej dzielnicy Stare Miasto liczy 6,8 km� zamieszkuje ją 56 952 osoby.\nGranice dzielnicy stanowią: lewy brzeg Odry, dawny bieg Oławy, wschodni odcinek Fosy Miejskiej, ul. Dworcowa oraz linia kolejowa z Dworca Gł�wnego w kierunku Poznania. Do dzielnicy należą osiedla: Stare Miasto (obejmuje także historyczne Nowe Miasto), Przedmieście Świdnickie oraz Szczepin. Ostatnie z nich, zabudowane gł�wnie wysokimi budynkami mieszkalnymi z lat 60. i 70., jest najliczniej zamieszkane, mimo że jego p�łnocna część pozostaje niezabudowana.\nFabryczna była największa dzielnica samorządowo-administracyjna Wrocławia, ustanowiona 12 lutego 1952 roku, zlokalizowana w zachodniej i południowo-zachodniej części miasta. Jej funkcje 8 marca 1990 roku przejął w szerokim zakresie Urząd Miejski nowo powstałej Gminy Wrocław. Nazwa Fabryczna przywoływana jest dla cel�w statystycznych, oraz funkcjonuje w organach administracji rządowej i specjalnej np. ZOZ, urząd skarbowy, prokuratura, policja, itp. Obszar byłej dzielnicy Fabryczna liczy 118,9 km� zamieszkuje ją 196 257 os�b (GUS, 31.12.2005).\nNazwa pochodzi od znajdujących się na jej obszarze dużych zakład�w przemysłowych.\nNa terenie Fabrycznej wyr�żnia się następujące obszary zwane zwyczajowo osiedlami, kt�rych nazwy pochodzą najczęściej od wsi i miejscowości włączonych kiedyś w granice Wrocławia.\nRetkinia - najpiękniejsze ł�dzkie osiedle, na kt�rym mieszkam, w tle m�j wieżowiec.\nJa czyli - Dawid z Łodzi, czasem dawidny, dawinci, na forum po prostu błahu\nLast edited by dawidny; September 21st, 2007 at 05:57 PM.\nUl. Pułaskiego widok na ul.T. Kościuszki, okolice wrocławskiego tr�jkąta bermudzkiego.\nTr�jkąt bermudzki, za stroną:\nPrzedmieście Oławskie osiedle położone we wschodniej części Wrocławia, w dzielnicy Krzyki.\nLiczba mieszkańc�w: ok. 25 tys.\nPowstało na mocy uchwały Rady Miasta Wrocławia nr XX/110/91, a jego dokładne granice można znaleźć w załączniku do uchwały Rady Miejskiej Wrocławia nr LIV/3267/06 oraz w załączniku do statutu Osiedla Przedmieście Oławskie.\nOsiedle obejmuje część miasta zwaną "Tr�jkątem Bermudzkim", a także ciekawe budowle:\n•\twieża ciśnień na Grobli\n•\tsłynny budynek przy ulicy Kościuszki zwany "Trzonolinowcem"\n•\tpałac rodzinny, będący dzisiejszym muzeum przy pl. Zgody\n•\tszpital im. Marciniaka na ulicy Traugutta\nNa terenie osiedla znajduje się najstarszy kości�łek we Wrocławiu, u zbiegu ul. Traugutta i pl. Wr�blewskiego (koło okrągłej, starej kwiaciarni). Przez osiedle przebiega rzeka Oława, za kt�rej prawym brzegiem zaczynają się Niskie Łąki. Osiedle jest w znacznej części zaniedbane, mimo iż jego odległość do Rynku to zaledwie kilka minut spaceru.\nPrzed II wojną światową było to reprezentatywne osiedle Breslau, kt�re zostało w blisko 60% zniszczone (najbardziej jest to widoczne na pl. Wr�blewskiego).\nUlica Miernicza we Wrocławiu (dawniej L�tzow Strasse) położona na Przedmieściu Oławskim (dawniej Ohlauer Vorstadt) w tzw. Tr�jkącie Bermudzkim. Biegnie od ulicy Romualda Traugutta (dawniej Kloster Strasse czyli Klasztorna) do ulicy Komuny Paryskiej (dawniej Vorwerk Strasse czyli Folwarczna). Jest jedną z nielicznych wrocławskich ulic, na kt�rych przetrwała w całości zabudowa sprzed II wojny światowej.\nUlicę zaczęto projektować na początku lat 90. XIX w. na parcelach należących do sp�łki handlowej Cassirer&S�hne położonych przy Kloster Strasse i Vorwerk Strasse z zamiarem zabudowania jej kamienicami czynszowymi dominującymi w tej okolicy. Wytyczona została w 1886 r. Połączyła z p�łnocy na południe Kloster Strasse z Vorwerk Strasse. W połowie nowej ulicy wytyczono skrzyżowanie z planowaną r�wnież w�wczas ulicą Martha Strasse (dzisiaj Waleriana Łukasińskiego) mająca połączyć Br�der Strasse (dzisiaj Kazimierza Pułaskiego) z L�sch Strasse (dzisiaj Ignacego Prądzyńskiego). Ostatecznie Martha Strasse powstała tylko na odcinku do L�sch Strasse z kilkudziesięciometrowym wypustem w stronę Br�der Strasse. W ciągu kilku lat zabudowano kamienicami czynszowymi odcinek pomiędzy Kloster Strasse i Martha Strasse, a do końca XIX w. pozostałą cześć ulicy. Nazwano ją L�tzow Strasse na cześć barona Ludwiga von L�tzow (1782–1834), pruskiego patrioty, organizatora i dow�dcy ochotniczego korpusu w wojnie z Napoleonem (1813).\nKamienice zostały zasiedlone w znacznej mierze przez robotnik�w pobliskich fabryczek i zakład�w położonych wzdłuż Oławy przy Kloster Strasse (Traugutta), urzędnik�w niższych kategorii i rzemieślnik�w prowadzących warsztaty na parterach kamienic i w podw�rkach. Po II wojnie światowej niezbyt majętny charakter ulicy jak i całej dzielnicy został na PRL-owski spos�b utrzymany i Miernicza dzieliła los pozostałych ulic wrocławskiego Tr�jkąta Bermudzkiego, o kt�rych Lech Janerka śpiewał: Strzeż się tych miejsc.\nZe względu na sw�j unikatowy charakter i stan ulica Miernicza często służy filmowcom jako plan akcji do film�w przedstawiających miasta sprzed kilkudziesięciu lat i z II połowy XIX w. Imitowała m.in. Warszawę, Berlin, Wiedeń, Rotterdam i oczywiście wojenny i przedwojenny Wrocław.\n•\tLalka Polska (1977), reż. Ryszard Ber\n•\tKobieta samotna, Polska (1981), reż. Agnieszka Holland\n•\tKobieta na wojnie, Francja, Wielka Brytania (1991), reż. Edward Bennett\n•\tCharakter, Belgia, Holandia (1996), reż. Mike van Diem\n•\tAimee i Jaguar, Niemcy (1998), reż. Max F�rberb�ck\n•\tAvalon Japonia (2001) reż. Mamoru Oshii\n•\tMost powietrzny Niemcy (2005), reż. Dror Zahavi\nLast edited by dawidny; September 21st, 2007 at 05:58 PM.\nRynek (niem. Der Ring, Der Gro�e Ring) - średniowieczny plac targowy we Wrocławiu, obecnie centralna część strefy pieszej. Stanowi prostokąt o wymiarach 205 na 175 m. Jest to drugi (po Krakowie) największy plac Europy. Zabudowę otaczającą Rynek stanowią budynki pochodzące z r�żnych epok historycznych. Centralną część Rynku zajmuje blok śr�drynkowy, składający się z Ratusza, Nowego Ratusza oraz licznych kamienic. Rynek tworzy układ urbanistyczny wraz z przekątniowo przyległymi placem Solnym oraz placem wok�ł kościoła św. Elżbiety. Do Rynku prowadzi 11 ulic - po dwie w każdym narożniku (Świdnicka, Oławska, E. Gepperta (Zamkowa), Ruska, św. Mikołaja, Odrzańska, Kuźnicza, Wita Stwosza), ponadto przebity w XIV lub XV w. Kurzy Targ po stronie wschodniej oraz wąskie ul. Więzienna i Przejście św. Doroty.\nRynek powstał w związku z lokacją Wrocławia, wedle nowszych badań już za czas�w Henryka Brodatego, między 1214 a 1232. Starsze publikacje twierdziły, że powstał dopiero w czasie powt�rnej lokacji w 1241-1242. Z biegiem czasu wok�ł Rynku powstały kamienice patrycjatu, a około połowy XIV wieku utworzyły ciągłe pierzeje i nastąpiło utrwalenie podział�w własnościowych.\nW XIX w. przez Rynek poprowadzono linie tramwaju, najpierw konnego, a p�źniej także elektrycznego. Tramwaje kursowały przez Rynek do połowy lat 70. zeszłego stulecia, gdy przeniesiono je na Trasę W-Z. W latach 1996-2000 wyremontowano nawierzchnię Rynku, ostatecznie zamykając ruch samochodowy po jego wschodniej stronie, jak r�wnież odnowiono większość elewacji.\nPrzy Rynku znajduje się obecnie 60 numerowanych posesji, przy czym niekt�re budynki posiadają kilka numer�w. Podziały działek przebiegają najczęściej inaczej niż dawne podziały lokacyjne, na skutek wt�rnych podział�w i scaleń. Każda działka posiada r�wnież swoją historyczną nazwę, zwykle związaną z atrybutem umieszczonym niegdyś na elewacji kamienicy lub losami miejsca, np. Pod Gryfami, Pod Błękitnym Słońcem, Stary Ratusz.\nBlok śr�drynkowy, określany jako tret, jest obr�cony względem zewnętrznego obrysu Rynku oraz sieci otaczających ulic o 7�, przyczyna takiego położenia nie jest jednoznacznie wytłumaczona.\nNajważniejszym budynkiem na Rynku był rozbudowywany od końca XIII w. Ratusz. Rynek stanowił jedno z niewielu dozwolonych miejsc handlu detalicznego na terenie miasta, wzniesiono na nim trzy duże budynki handlowe: dom kupc�w (sukiennice - niem. Kaufhaus), smatruz (w kt�rym handlowano pieczywem oraz obuwiem, Schmetterhaus) oraz dom pł�cienik�w (Leinwandhaus), ponadto rzędy Kram�w Bogatych i Kram�w Pł�ciennik�w oraz Mały i Wielki Dom Wagi. Najstarszy w tym zespole, powstały jeszcze przed najazdem mongolskim dom kupc�w (w miejscu obecnej ulicy Sukiennice) stanowił dwunawową halę o szerokości 13 m, i długości około 100 m, do kt�rej z obu stron przylegało po 21 kom�r, nieposiadających okien i połączonych z halą jedynie drzwiami. Dwie komory po stronie południowej służyły celom administracyjnym, w pozostałych handlowano suknem. Centralna hala nakryta była pogrążonym w kierunku centralnych filar�w dachem, prawdopodobnie ozdobionym we wnętrzu podwieszonym stropem. Od wschodu sukiennice zamknięte były murem z dwiema bramami, zaś od zachodu przylegał do nich poprzecznie dom pł�ciennik�w. W południowo-zachodnim narożniku linia zabudowy bloku śr�drynkowego jest wycofana, znajdował się tam do połowy XVIII wieku targ rybny, a od 1745 ponadto odwach, w 1788 zastąpiony okazalszym obiektem projektu Carla Gottharda Langhansa.\nPo zniesieniu przywilej�w handlowych sukiennice zajmujące centrum Rynku stały się zbędne, zostały zatem w latach 1821 i 1824 rozebrane i zastąpione klasycystycznymi kamienicami. W tym samym czasie rozebrano smatruz, rozbudowując kosztem jego działki rząd położonych na p�łnoc od niego dom�w. W 1847 rozebrano Wielką Wagę, wznosząc pomnik konny Fryderyka II autorstwa Augusta Kissa, zaś w 1859 Małą Wagę, Dom Pł�ciennik�w i Urząd Chmielny, aby zrobić miejsce dla Nowego Ratusza projektu Augusta St�lera. W miejscu wyburzonego odwachu powstał natomiast w 1861 pomnik Fryderyka Wilhelma III, r�wnież zaprojektowany przez Kissa. Kr�tko po II wojnie światowej oba pomniki usunięto.\nW 1956 przed Ratuszem w miejscu po pomniku Fryderyka Wilhelma III ustawiono przewieziony ze Lwowa  pomnik Aleksandra Fredry. W 1988 zrekonstruowano usunięty kr�tko po wojnie pręgierz po wschodniej stronie Ratusza. W jednym z budynk�w w bloku śr�drynkowym działał Teatr Laboratorium Jerzego Grotowskiego, a dziś mieści się centrum badania jego tw�rczości.\nStrona zachodnia Zachodnia strona Rynku, zwana Stroną Siedmiu Elektor�w (niem. Sieben-Kurf�rsten-Seite), posiada najwięcej zachowanych oryginalnych zabytk�w - renesansowych i manierystycznych kamienic na zrębie gotyckim, gdyż II wojnę światową przetrwała prawie nieuszkodzona. Kamienice tej strony posiadają bardzo głębokie działki (240 st�p), sięgające ul. Kiełbaśniczej (przypuszczalnie wt�rnie scalone), gdyż należały niegdyś do najznamienitszych patrycjuszy. Budynek pod numerem 1 pochodzi z czas�w secesji (1907), w miejscu kamienic 9 do 11 powstał w 1931 według projektu Heinricha Rumpa do dziś budzący kontrowersje wysoki budynek biurowy (obecnie siedziba Banku Zachodniego). Szczeg�lnie wartościowa jest kamienica numer 2, Pod Gryfami, z wysokim manierystycznym szczytem, najokazalsza w Rynku. Kamienica Pod Siedmioma Elektorami (Rynek 8) zwraca uwagę ze względu na bogate zdobienia malarstwem iluzjonistycznym, zrekonstruowane w początku lat 90. Kamienica Pod Błękitnym Słońcem (Rynek 7) natomiast ze względu na problemy własnościowe długo niszczała i dopiero w końcu lat 90. została odremontowana, a jej dziedziniec nakryty szklanym dachem.\nPowierzchnia zachodniej strony Rynku była od 1741 określana jako Paradeplatz, obecnie czasem używa się nazwy plac Gołębi. Po zachodniej stronie Rynku wzniesiono w 2000 kontrowersyjną fontannę, zwaną na cześć �wczesnego prezydenta miasta Bogdana Zdrojewskiego zdrojem lub złośliwie pisuarami.\nStrona południowa Nosiła nazwę Strony Złotego Pucharu (niem. Goldene-Becher-Seite), a wcześniej Przy Starej Szubienicy (Beim Alten Galgen), jej zabudowa stanowi w znacznym stopniu swobodną rekonstrukcję z okresu powojennego (z lat 1952-1960). Duża część budynk�w to dawne secesyjne lub modernistyczne domy towarowe, ukryte za pseudohistoryczną elewacją. Budynek pod numerem 13 stanowiący ciekawy przykład secesji mieści centrum informacji turystycznej.\nStrona wschodnia Obejmująca numery od 29 do 41 strona wschodnia, niegdyś określana jako Strona Zielonej Trzciny (niem. Gr�ne-Rohr-Seite), znajduje się naprzeciw gł�wnej elewacji Ratusza. Pod numerem 29 stała niegdyś renesansowa kamienica Pod Złotą Koroną z 1523-1528, w 1908 zastąpiona domem towarowym o ukośnie wycofanej linii zabudowy, kt�remu w latach 50. XX w. przydano nieproporcjonalną pseudohistoryczną elewację. Na tej stronie Rynku znajdują się ponadto dwa secesyjne domy towarowe z 1904: pod numerem 31-32 duży dom towarowy braci Barasch (obecnie Feniks) projektu Georga Schneidera, zaś 39-40 - firmy Louis Lewy projektu Leona Schlesingera. Zamykający pierzeję dom Pod Złotym Psem powstał dopiero po 1990 według projektu Macieja Małachowicza jako ostatni odbudowany dom w Rynku.\nStrona p�łnocna Po p�łnocnej stronie (numery 42 do 60), dawniej określanej jako Strona Targu Łakoci (Naschmarkt-Seite), znajdują się m.in. trzy domy towarowe zbudowane według projekt�w biura Schlesinger i Benedict w pierwszej dekadzie XX w. pod numerami 48, 49 i 50. R�wnież tutaj duża część kamienic to powojenne swobodne rekonstrukcje. W kamienicy Pod Złotą Kotwicą (pod numerem 52) zachowała się we wnętrzu renesansowa kolumna, zaś dom pod numerem 46 jest oryginalnym zabytkiem barokowym.\nJaś i Małgosia P�łnocno-zachodni narożnik Rynku zajmują dwa (a właściwie trzy) maleńkie dawne domki altaryst�w (opiekun�w ołtarza), pozostałość dom�w otaczających niegdyś zamkniętym wieńcem cmentarz kościoła św. Elżbiety, połączone łękiem bramnym, żartobliwie nazywane Jasiem i Małgosią.\nLast edited by dawidny; September 21st, 2007 at 07:23 PM.\nAugust 22nd, 2007, 07:40 AM\nW drodze do Nova.\nK.Wielkiego i okolice.\nDalej Włodkowica. Wall St House\nKamienica do wyremontowania.\nParę innych przykład�w za stronami z propozycjami:\noraz renowacjami już dziejącymi się lub zakończonych.\nLast edited by dawidny; September 21st, 2007 at 06:16 PM.\nLast edited by dawidny; September 21st, 2007 at 06:26 PM.\nBazylika p.w. Elżbiety Węgierskiej. Zwany także Farą Elżbietańską lub kościołem Garnizonowym.\nGotycki kości�ł w sąsiedztwie Rynku we Wrocławiu, jeden z dw�ch dawnych kościoł�w parafialnych w mieście, położony jest na placu pomiędzy ulicami Kiełbaśniczą, Odrzańską, św. Mikołaja i św. Elżbiety, kt�ry stanowi pendant dla placu Solnego. Pierwszy w tym miejscu kości�ł, początkowo pod wezwaniem św. Wawrzyńca, ceglano-kamienny w stylu romańskim, powstał prawdopodobnie jeszcze na początku XIII w., a w 1253 przekazany przez Henryka III krzyżowcom z czerwoną gwiazdą jako kości�ł klasztorny. 31 marca 1252 wymieniono po raz pierwszy parafię św. Elżbiety, a 19 listopada 1257 kości�ł został konsekrowany już pod imieniem św. Elżbiety przez biskupa Tomasza I, aczkolwiek nadal używano r�wnolegle wezwania św. Wawrzyńca, przeniesionego po 1387 na ołtarz gł�wny oraz wieżę kościelną, kt�rej budowę rozpoczęto przed 1339.\nObecny tr�jnawowy bazylikowy kości�ł ufundowany przez Bolesława III powstał od początku XIV wieku w stylu gotyku redukcyjnego. W latach 1309-1318 wzniesiono zachodnie przęsło naw, w 1340 ukończona była nawa, w 1384 kaplica pw. Najświętszej Marii Panny (budowniczy Otto z Nysy), a w 1387 prezbiterium. Służył jako kości�ł farny wrocławskiego patrycjatu i wyrażał jego ambicje, konkurując wielkością z biskupią katedrą św. Jana. Łęki przyporowe odprowadzające siły ze sklepień nawy gł�wnej umieszczone są nisko, pod dachami naw bocznych, w systemie krakowskim. Same nawy nakryte są prostymi sklepieniami krzyżowymi. Prezbiterium kościoła wydzielone jest jedynie we wnętrzu wydatnymi gurtami, nie wyodrębnia się w bryle i jest zamknięte tr�jbocznie. Nawy boczne przedłużone są do końca prezbiterium i zakończone są analogicznie do niego, nie tworząc zamkniętego ambitu. Bryła kościoła ma długość 68,2 m i szerokość 34,47 m. Ukończona w połowie XV w. przylegająca do kościoła od południa masywna, pozbawiona przyp�r i akcentowana lizenami i blendami wieża osiągnęła wraz z hełmem wysokość 130,5 m, będąc najwyższą wieżą na Śląsku i lokując się w czoł�wce najwyższych budowli �wczesnego świata. Wok�ł kościoła istniał cmentarz, otoczony przez wieniec maleńkich domk�w księży-altaryst�w (opiekun�w ołtarzy), kt�re potęgowały wrażenie wielkości kościoła. Kruchty powstały po stronie południowej i p�łnocnej, gł�wny portal prowadzi do przyziemia wieży. Stosunkowo nieefektowna elewacja zachodnia nie posiada portalu i ze względu na przylegającą do niej ulicę położona jest ukośnie w stosunku do osi kościoła.\n6 kwietnia 1525 kości�ł św. Elżbiety stał się pierwszym ze śląskich kościoł�w, kt�ry przejęli ewangelicy, a pastorem został Ambrosius Moiban; przejęcie kościoła miało jakoby nastąpić w wyniku wygranej wrocławskiego patrycjusza i podskarbiego kr�lewskiego Heinricha von Rybischa w grze w kości nad mistrzem krzyżowc�w Erhardem Scultetusem. W 1529 w czasie wichury zawalił się drewniany hełm wieży, a jego szczątki upadły na otaczający kości�ł cmentarz. Katoliccy pisarze określili to jako karę Boską, kt�ra spadła na ewangelik�w. Ci z kolei argumentowali, że to, że w tak potężnym kataklizmie nikt nie zginął (szczątki przygniotły tylko kota) to świadectwo szczeg�lnej opieki Boga. Wieżę odbudowano w latach 1531-1535 ze znacznie mniejszym hełmem renesansowym o formie istniejącej do dziś. W 1598 podczas remontu dachu położono angobowaną dach�wkę mnich-mniszka, tworzącą wz�r czerwonej-zielonej szachownicy (analogiczne wzory istniały w�wczas na dachach Ratusza oraz Fary Marii Magdaleny. W 1649 zawaliła się część więźby dachowej. Kolejny raz poważnych zniszczeń kości�ł doznał w czasie oblężenia miasta przez wojska napoleońskie w latach 1806/1807, gdy uszkodzony został hełm na wieży oraz dach. W latach 1856-1857 prowadzono renowację kościoła, lecz w czasie prac zawaliła się zewnętrzna ściana nawy południowej, a wraz z nią część sklepień - po odbudowie i wzmiocnieniach konstrukcji kości�ł ponownie konsekrowano 19 listopada 1858. W kościele z biegiem czasu powstało bogate wyposażenie fundowane przez zamożnych mieszczan, a także liczne epitafia (w sumie około 370). W 1750-1761 Michael i Benjamin Engler, a następnie Gottlieb Ziegler zbudowali w kościele wielkie organy, po kilku remontach i przebudowach (ostatnia w 1939-1941) posiadające 91 głos�w (zniszczone w pożarze w 1976. Inne, mniejsze organy z 1718, zbudowane przez Adama Horatio Caspariniego, znajdują się obecnie w Auli Muzycznej Uniwerytetu Wrocławskiego.\nW końcu XIX w. dla zwiększenia przepustowości ulic wyburzono większość domk�w altaryst�w, pozostawiając tylko cztery, zaś w początku XX wieku zburzono jeszcze jeden. Dwa domki, połączone bramką i zwane Jaś i Małgosia pozostały, mimo plan�w nowej regulacji ulic i budowy w tym miejscu domu towarowego w latach 20..\nII wojnę światową kości�ł przetrwał bez większych uszkodzeń. Kr�tko służył jeszcze jako kości�ł polskiej już parafii ewagelicko-augsburskiej, a w listopadzie 1946 został przekazany katolickiemu ordynariatowi polowemu, uzyskując status kościoła garnizonowego. Służył r�wnież jako sala koncertowa, a jego organy wykorzystywano w czasie festiwalu Wratislavia Cantans. Bogate wyposażenie kościoła i dużą część oryginalnej substancji budowlanej strawiły jednak trzy pożary. Pierwszy miał miejsce 4 czerwca 1960, gdy od uderzenia piorunem spłonął szczyt wieży i został uszkodzony dach. Dach i wieża zostały odremontowane, lecz 20 września 1975 wieża ponownie się zapaliła, a wraz z nią otaczające ją jeszcze drewniane rusztowanie. Całkowicie zniszczone zostały renesansowy hełm, kamieniarka wieży oraz jeden z trzech dzwon�w (dwa pozostałe zerwały się z zawieszenia, lecz przetrwały upadek). Ostatni, najpoważniejszy w skutkach pożar 9 czerwca 1976 spowodował prawie całkowite zniszczenie drewnianego wyposażenia kościoła, spłonęły organy, więźba dachowa, zawaliły się sklepienia nawy gł�wnej. Odbudowy podjęto się dopiero w 1981, przez całe lata 80. postępowała ona bardzo powoli. Przy rekonstrukcji wykorzystano wsp�łczesne techniki budowlane, hełm w dawnych formach wykonano z żelbetu, zaś stalową kratownicową więźbę dachową przykryto dla zapewnienia pełnej szczelności wpierw blachą, na nią kładąc dach�wkę (przywr�cono przy tym szachownicowy wz�r). Zrekonstruowana wieża posiada wysokość 90,46 m (wraz z gałką). Wnętrzu przywr�cono formy zbliżone do gotyckich. Kości�ł oraz taras widokowy na wieży zostały otwarte dla wiernych i zwiedzających w maju 1997. 31 maja tegoż roku Jan Paweł II dokonał ponownej konsekracji kościoła, nadając mu status bazyliki mniejszej.\nObecnie trwa rekonstrukcja zniszczonych organ�w w dawnej formie, oraz prowadzi się renowację i naprawę uszkodzonego wnętrza kościoła.\nWnętrze Kościoła Garnizonowego.\nLast edited by dawidny; September 21st, 2007 at 07:19 PM.\nsuper, ale dlaczego w 'po godzinach'? tutaj nikt tego wątku nie zauważy.\ntransformers jest NAJLEPSZY...buhahaha\nAugust 22nd, 2007, 08:40 PM\nWstałem dziś niemalże po 6 rano chcąc już od samego rana wykorzystać czas i nie marnować ani chwili, pierwsze czym się zająłem to owym dziennikiem, kt�ry teraz czytacie i nakreśliłem pierwsze wspomnienia z pobytu już tu na miejscu we Wrocławiu. Po skończeniu pisania, a zdążyłem nakreślić 5 kartek w zeszycie A5 zapaliłem papierosa na balkonie i wyszedłem po zakupy, po drodze wyrzuciłem śmieci, a kosza musiałem się naszukać bo nie stał tam gdzie powinien… Poszedłem do biedronki na ulicy Krzyckiej, po drodze pytając się ludzi dla pewności czy na pewno ją znajdę i się nie zgubie. Po drodze na ulicy Wietrznej oraz na samej Krzyckiej robiłem zdjęcia budowy apartamentowc�w remontowanych pałacyk�w oraz innych budynk�w stojących przy owych ulicach. Kupiłem w biedronce opr�cz chleba, o kt�rym z reszta prawie bym zapomniał, ser, szynkę, zupki i pierogi na obiad, papierosy oraz ł�dzkie piwo sarmackie. Wracając ze sklepu miałem problemy z zamkiem na klatce schodowej, ale po kilku nie udanych pr�bach udało mi się wreszcie otworzyć przeklęte drzwi. Wszedłem do domu rozpakowałem zakupy, zjadłem i ruszyłem na podb�j Wrocławia ok. godz. 11. Poszedłem tą samą drogą jak wcześniej do biedronki tylko kawałek dalej i złapałem tramwaj 17. Kupiłem 2 bilety za złot�wkę, co ciekawe we Wro nie ma bilet�w czasowych jak się spodziewałem tylko na jeden przejazd, co może się sprawdzać w w przypadku akcji podaj bilet. Poza tym w tramwajach chyba nie wszystkich są kasowniki dziurkacze w Łodzi zabytek i stare czasy. Bilety na autobusy można kupić na przystanku z automat�w tam obecnych nie na wszystkich przystankach, poza tym, szyny we Wro są szerokie nie tak jak w łodzi wąskie. Jeśli chodzi o tramwaje są ładne czyste podobne do ł�dzkich, autobusy zaś mają barwy odwrotne do ł�dzkich. Nie zauważyłem we Wrocławiu obecnych w Łodzi Ikarus�w lecz za to w Łodzi nie spotka się już starych kr�tkich Jelczy jakim miałem okazję osobiście się przejechać. Jeśli chodzi o przystanki są to podobne wiaty jak w Łodzi tylko że zamiast zielonego koloru są one o ile dobrze pamiętam brązowe. W każdym razie tak samo jak w Łodzi są one zaniedbane, pomazane, zaskreczowane i nie jest to oczywiście wina miasta tylko tak jak w Łodzi kultury i wychowania młodych ludzi, wandali i chuligan�w. Lecz mimo to wrocławskie przystanki jak i sam Wrocław jest czystszy od Łodzi. To mi się bardzo podoba, że prawie na każdym wrocławskim rogu ustawiony jest kosz, może nie taki jak w Nowym Jorku, gdzie można wrzucić 400 litr�w śmieci, ale jest ich dużo. Sam nie zaśmiecam Łodzi więc, starałem się więc nie śmiecić też we Wrocławiu, nawet kiepa gasiłem na koszu, a kiedy opalałem się w parku południowym wrzuciłem je do torebki, a p�źniej do kosza. Jeśli chodzi o służby oczyszczania miasta to są to właśnie firmy Transformers, Alba i inne. Co ciekawe sam osobiście widziałem jak dwoje młodych ludzi sprzątało skwerek na ulicy Wyszyńskiego, kiedy wyszedłem z Ogrodu Botanicznego i szedłem do trasy grunwaldzkiej. Może nie byłem idealnym turystą, dwa razy nie skasowałem biletu jadąc tramwajem i nie będę się tłumaczył z tego bo i po co. W Łodzi zawsze kasuję bilet, co ciekawe czasami 24 godzinny za 4.80 zł i ruszam w miasto załatwiać sprawy. Z drugiej strony dobrych parę złotych zostawiłem we Wrocławiu więc i tak przysłużyłem się w choć małym stopniu Waszemu miastu. Wracając do Mpk, niekt�re przystanki nie mają czasami wiat takie jak ten na zdjęciu z ulicy Krzyckiej za to obecna jest przy nim klimatyczna niebieska ławeczka. Rozkłady jazdy podane na tablicach są mniej czytelne niż w Łodzi i bardziej zaniedbane. Nie poznałem wrocławskiej komunikacji miejskiej na tyle dobrze żeby ją oceniać pod względem całokształtu. Są rzeczy kt�re ł�dzka komunikacja ma lepsze, a z drugiej strony ta ł�dzka jest gorsza, lecz moim zdaniem nie narzucając jego nikomu uważam że ł�dzka odpowiedniczka jest lepsza. W czasie jazdy ową 17 robiłem zdjęcia ulicy Powstańc�w Śląskich, pierwsze zdjęcie przedstawia zajezdnie tramwajową, przyponinającą mi ł�dzkie Chocianowice potem widok na szerokie tory tramwaje skody jak ł�dzkie cityrunnery, kości�łek o ciekawej wieży oraz Hankę - pomnik komunizmu prawie jak Central...Na początku od ulicy Krzyckiej mijałem bloki, osiedle, Park Południowy. P�źniej budynki biurowe, nowoczesną architekturę oraz urzędy min. GDDKiA we Wrocławiu. Obaczyłem też osławionego Poltegora, kt�rego z dnia na dzień jest coraz mniej, a rozbierają go kawałek po kawałeczku, na dzisiaj zostało im jeszcze 13 pięter. Na jego miejscu ma powstać Sky Tower, najwyższy budynek w Polsce skupiający funkcje mieszkalne, biurowe, usługowe i inne. W og�le owa ulica jest piękna, jak słyszałem jak i on jak i Park Południowy leżący niedaleko swoje najlepsze przedwojenne mają za sobą, ale rozwijają się ku lepszemu i pięknieją nadal. Patrząc przez pryzmat tej i innych inwestycji Wrocław jest na najlepszej drodze rozwoju, rozwija się bardzo dynamicznie i niech tak rozwija się dalej, czego mu z całego serca życzę, by powr�cił do dawnej świetności sprzed czas�w wojny. Myślę, że w niedługim czasie może on dogonić Ł�dź i Krak�w pod względem ilości mieszkańc�w a jeśli chodzi o właśnie inwestycje mieszkaniowe jest ich bardzo dużo. I pomimo, że niekt�re dane pokazują, że ludzie uciekają z miast, w tym także z Wro to nie oznacza, że Wrocław będzie tracił na sile oznacza to, że aglomeracja wrocławska, takie miasta jak podwrocławskie Kąty będą jeszcze bardzie napędzały rozw�j tego miasta. Nie zmienia to faktu, że chciałbym bardzo żeby moje miasto też rozwijało się jak owy dynamiczny Wrocław, żeby nie pozostawało w tyle i mam też nadzieję że samym wrocławianom też będzie zależało by zacieśniać więzy z ł�dzką aglomeracją, myślę że przyszłość jest przed nami i że owe przyjazne stosunki oby naszym pięknym miasto wyjdą na dobre. Jeśli chodzi o moje obserwacje dotyczące Wrocławia, to muszę zauważyć że bardzo dużo jest w nim powierzchni biurowej, świetnie zaadaptowanych przebudowanych i przystosowanych pięknych kamienic na starym mieście w okolicy rynku. Bardzo to się rzuca w oczy niestety w Łodzi bardzo trudno to zobaczyć i za takimi budynkami właśnie w Łodzi tęsknię i marzę. Kamienice same w sobie we Wrocławiu są wysokie i smukłe w niczym nieprzypominające tych ł�dzkich, m�wię o rynku. Bo poza nim jest wiele kamienic rodem z Łodzi lecz nie tych secesyjnych. Dlatego też zaznaczam „czystego” Wrocławia w Łodzi nie odnajdziecie jak i Łodzi nie odnajdziecie „czystej, prawdziwej” Łodzi nie odnajdziecie we Wrocławiu. Tyczy się to przede wszystkim fabryk z czerwonej cegły obecnych w Łodzi na każdym kroku i gdyby się rozejrzeć to w promieniu 100 metr�w rozglądając się rozpoznamy przynajmniej jedną z nich. Właśnie w nich była, jest i będzie tkwiła siła Łodzi, bo od fabryk i fabrykant�w nasze miasto tak naprawdę się narodziło i zajęło miejsce na mapie Polski a także Europy. We Wrocławiu, a nie zwiedziłem niestety dzielnicy Fabryczna widziałem tylko jedną fabrykę (tego z okna pociągu nie liczę, a parę budynk�w widziałem jeszcze ale nawet nie wiem gdzie są one na mapie) była to sławna we Wrocławiu piekarnia Mamut. Bardzo dużo buduje się w okolicach starego miasta i rynku, kt�re jest niemal w całości ukończone i wyrestaurowane. Gł�wnym miejscem centrum miasta jest według mnie Plac dominikański, gdzie mieści się galeria dominikańska, skąd wszędzie jest blisko i na rynek i w drodze na arkady i pasaż grunwaldzki to także miejsce spotkań Wrocławian i punkt przesiadkowy. Poza tym właśnie w jego okolicy buduje się kolejny kompleks handlowy obecnie porządkowany i odgrodzony. Tutaj krzyżują się większe arterie miasta ul. Oławska, częściowo w tunelu, P. Skargi, inne. Tutaj jest fajnie urządzone przejście podziemne na wz�r tego pod galerią ł�dzką tylko że monitorowane ze sklepami czyste i zadbane czego brakuje temu ł�dzkiemu. Co ciekawe tak jak w Łodzi po wyjściu z niego dochodząc do galerii można spotkać żebrzących o parę złotych złamanych przez życie ludzi oraz ludzi rozdających ulotki. Lecz to nie jest wina miasta, takie obrazki można zobaczyć w każdym polskim mieście i niezależne jest to od niego ani bogate miasto takie jak Nowy Jork sobie z tym nie radzi. Jeśli chodzi o mniej reprezentatywne miejsca Wrocławia można tam znaleźć taki ł�dzki Bałucki rynek tylko ogrodzony siatką na pewnym osiedlu, kt�ry zauważyłem gdy jechałem pociągiem, zauważyłem też szkielet biurowca od lat siedlisko grafficiarzy i innych, pozostawiony samemu sobie, wyglądający jak wielopoziomowy parking. S�l w oku prezydenta Dutkiewicza, szukającego wyjścia dla owego budynku. Jeśli chodzi o kamienice we Wro nawet tych najbrzydszych się nie wyburza tylko się je remontuje lub przebudowuje tego chciałbym dla Łodzi. Ulica Pułaskiego, na kt�rej pozostawione są oficyny, pierwsze wrażenia na mnie wywołała wspomnienia z Łodzi – ściany płaczu na ulicy Zachodniej, także ta ulica zabudowana przypominała mi klimat ulicy Wł�kienniczej w Łodzi albo Limanowskiego, okrytych złą sławą i tam są krzywe chodniki i kupy na nich, tam są brudne elewacje i ludzi z marginesu. Mam nadzieję że nie obrażam żadnej ze stron ale takie są moje odczucia. Poza tym to okolice niesławnego tr�jkąta bermudzkiego, w kt�rym to były moje pierwsze chwile we Wrocławiu i po wyjściu z dworca właśnie tam trafiłem, właśnie tam chwilę potem pr�bował zaczepić mnie pewien cygan, lecz na kt�rego zaczepki nie reagowałem i jego „przyjacielu” miałem głęboko w poważaniu, z reszta przyjaci�ł już nie ma a on nazywa mnie przyjacielem. Nie odwr�ciłem się nawet do niego i skręciłem w Traugutta ( ulicy ładnej odnawianej ale też nie idealnej) gdzie z okolic poczty zadzwoniłem dopiero do Justyny i udałem się na rynek gdzie dopiero się z nią spotkałem. Spotkałem się też z plakatami szpecącymi miasto i to w Samej okolicy Rynku na witrynie jednego z nieczynnych sklep�w, lecz jeszcze raz podkreślam pod tym względem Wrocław jest naprawdę czystym i zadbanym miastem. Trochę łączę moje przemyślenia z dziennikiem za co przepraszam ale tak mi już jest wygodniej pisać. Wysiadłem z 17 przy dworcu Gł�wnym od strony PKS, kt�ry podobny jest do ł�dzkiego lecz większy i piękniejszy, spod kt�rego poszedłem na pocztę i wysłałem sporo poczt�wek do Łodzi, do rodziny i znajomych. Owa wizyta na poczcie, za sprawą głupiej pindy siedzącej za okienkiem listowym nie należała do udanych, ta k… pomimo małego ruchu i og�lnego pozytywnego klimatu nie chciała mnie obsłużyć, za to druga inna siedem okienek dalej na faxie zrobiła to z przyjemnością i to nawet trzykrotnie hehehe. Wyszedłem stamtąd, zadzwoniłem gdzie trzeba i poszedłem pieszo do galerii dominikańskiej, trasą Małachowskiego, Kościuszki, Dworcowa, Podwale i P. Skargi co ciekawe codziennie prawie inaczej trafiałem do centrum i do dziś nie mogę rozgryźć w umyśle centrum Wro i poukładać sobie kierunki, niestety jestem przyzwyczajony do ł�dzkiej siatki ulic, po prostu łatwizny do kwadratu,a tu rzucony na głęboką wodę hehe. Skupiając się na ulicach są one brukowane z poniemieckiej kostki szerokiej niebieskiej taką jaką w Łodzi można odnaleźć na ul. Zielonej lub Andrzeja o ile dobrze pamiętam. Jest bardzo dobrze zachowana, obecna na ponad 30 ulicach w centrum i poza nim jest po prostu wszędzie niekt�re większe ulice są wyłożone asfaltem ale kostki i tak jest więcej, ciągle słychać na mieście charakterystyczny dźwięk, jadącego po niej właśnie samochodu. Ulice są spadziste przy krawężnikach co już wcześniej widziałem w Nowym Jorku także chodniki na Krzykach przypominają mi to miasto z resztą Wrocław jak i Ł�dź też ma punkty wsp�lne w związku z Nowym Jorkiem. jednak nie robiąc na razie zakup�w. Po wyjściu z niej trafiłem na rynek gdzie robiłem fotki i gdzie to postanowiłem wejść na wieżę widokową Kościoła Garnizonowego. Gdy wchodziłem po schodach ( jak się p�źniej dowiedziałem jest ich 306) a sam kości�ł ma ok. 96 metr�w), że gdyby to było piekło to pewnie by tak dla mnie wyglądało… Jeśli chodzi o widok to jest przepiękny pokazujący niemal całe miasto, gdzie zrobiłem ponad 50 zdjęć i parę filmik�w gdzie spędziłem ponad godzinę. Schodząc w d�ł zacząłem liczyć schody z resztą i tak po drodzę się pierdolnąłem w obliczeniach co nie zmieniało to faktu, że załamywałem ludzi wchodzących na g�rę, że jeszcze np. 150 albo 220 stopni, żebyście widzieli ich miny hehe sam bym się załamał jakby ktoś by mi tak zajebał… Stamtąd poszedłem na Rynek na piwo do Pod zieloną latarnią na Lecha, kt�rego tutaj tylko piłem, poza Warką i ł�dzkim Sarmackim z biedronki oczywiście, co ciekawe nie ruszając wrocławskiego Piasta, może innym razem wypiję, w Łodzi, wspominając Wrocław. Z Rynku wyszedłem ulicą Oławską mijając po kolei G.D, budynek poczty gł�wnej i otaczający park i wszędzie obecną rzekę, dochodząc wreszcie do mostu Grunwaldzkiego przypominający mi taki mały Brooklyn Bridge, dochodząc wreszcie do Pasażu Grunwaldzkiego, gdzie wszedłem na chwilę, ale zmęczony i z w p�ł żywym aparatem ( karta pamięci + baterie) szybko stamtąd wyszedłem. Okolica trasa grunwaldzka za parkiem gdzie mijałem Urząd Wojew�dzki (po kt�rym z resztą krążyłem po korytarzach, szukając planu zagospodarowania przestrzennego dla Wro dla Justyny) od mostu G. do pasażu przypomina mi klimat Piłsudskiego na odcinku p�łnocnym od Pietryny do Sienkiewicza, chodzi mi gł�wnie o część pieszą, to tylko moje odczucie inni mogą mieć inne skojarzenia… choć ci co mogą w myślach por�wnać oba miejsca być może dojdą do podobnych wniosk�w. Po drodze wszamałem hot doga, kt�rego popiłem Tymbarkiem. Złapałem autobus D, podobno pośpieszny i w domu byłem ok. 17 gdzie prawie na dzień dobry był incydent z sąsiadką, z dołu, kt�rej coś ciągle skrzypi w nocy i nie może ona spać, uzbrojona w WD 40 podbiła do drzwi. Zastanawiałem się czy otworzyć jej, bo w sumie nie chciałem Justynie robić problem�w i niepotrzebnych starć z sąsiadami… Jednak otworzyłem co nie było dobrym wyjściem, co nie zmienia faktu, że idąca po schodach Justyna właśnie szła na g�rę i tak by się z nią spotkała i musiała jej wysłuchiwać. Głupia stara baba, kt�ra zatruwa mi życie, usłyszałem po tym jak zdążyła zalać drzwi WD i po tym jak Justyna zamknęła jej drzwi na do widzenia. Potem zjedliśmy szybki obiad, pogadaliśmy, obejrzeliśmy „Planetę Małp” i poszliśmy kimać.\nPo prostu na Krzykach Krzyki\nOsiedle w południowej części Wrocławia. Od nazwy osiedla wywodzi się nazwa całej dzielnicy Krzyki (jednej z pięciu), w kt�rej skład wchodzi to osiedle. Od 1743 do 1845 ta podwrocławska wieś nosiła niem. nazwę Kritern, potem do 1945 Krietern ("kł�tnicy"), co po wojnie przemianowano na Krzyki. Wieś została włączona w granice miasta w 1928.\nObecne osiedle graniczy na zachodzie i południu z Oporowem, Kleciną i Partynicami, a na p�łnocy i wschodzie z Grabiszynkiem i Borkiem. Znajduje się tu m.in. kompleks sportowo-rekreacyjny Wrocławskiego (do kwietnia 2000 - Wojskowego) Klubu Sportowego Śląsk (otwarte kąpielisko, kryty basen i stadion) oraz wrocławskie schronisko dla zwierząt. W latach 1909-1945 w jednym z budynk�w na rogu ulicy Skarbowc�w i Wietrznej (wsp�łrzędne geograficzne 51�04'00"N/17�00'00"E, położenie 125 m n.p.m.) znajdowało się obserwatorium meteorologiczno-sejsmologiczne (Meteorologisches Observatorium Breslau-Krietern i Erdbebenwarte Breslau-Krietern) założone przez Maksa von dem Borne i stanowiące własność Technische Hochschule Breslau (Politechniki Wrocławskiej) i częściowo finansowane z kasy miejskiej. Zainstalowano tu na poziomie ok. 3 metr�w poniżej poziomu gruntu dwa sejsmografy systemu Wiecherta: pionowy z wahadłem o masie 1450 kg oraz dwuskładowy poziomy z wahadłem tysiąckilogramowym; zapis odbywał się na okopconym papierze.\nObserwatorium funkcjonowało z przerwą pomiędzy 1916 a 1928; przez lata 1928-1929 przeniesione z powodu prac remontowych na Liebichshohe (dziś Wzg�rze Partyzant�w), od 1928 kierowane przez Ludgarda Mintropa. W czasie oblężenia Festung Breslau w 1945 budynek uległ całkowitej dewastacji w wyniku bombardowań i ostrzału. Aparatura sejsmograficzna jednak ocalała i w 1945 została przez profesor�w Stenza i Olczaka wydobyta z ruin i przekazana do stacji sejsmologicznej w Raciborzu (RAC), gdzie została skrupulatnie wyremontowana. W 1959 przekazano ją do stacji w Chorzowie (CHZ), gdzie użytkowano ją aż do roku 1984 i gdzie pozostaje do chwili obecnej. Spalone ruiny budynku krzyckiego obserwatorium niszczały bez opieki do lat siedemdziesiątych, kiedy w obliczu narastającego zagrożenia dla pobliskich mieszkańc�w zostały ostatecznie zr�wnane z ziemią, a piwnice - zasypane.\nOstatnio przeczytałem w wyborczej ciekawy artykuł o osiedlach zamkniętych, wklejam go w miejsce między zdjęciami owej studni, gdzie przez kilka dni mieszkałem. Może nie jest to duże osiedle zamknięte, tylko jeden duży apartamentowiec, w kt�rym to centrum znajduje się plac zabaw dla dzieci. Na forum toczy się dyskusja o przestrzeni publicznej, nie wiem czy już ten artykuł ktoś już gdzieś wklejał, w każdym razie zaryzykuję. Temat nie dotyczy bezpośrednio przestrzeni publicznej jako takiej spełniającej funkcje centrum miast, tj. typu rynk�w, plac�w, innych miejsc, a przede wszystkim funkcji mieszkalnej, lecz myślę mimo to, że warto go przeczytać.\nDo nas przyjeżdżają geografowie i urbaniści z Niemiec, żeby studiować zjawisko osiedli zamkniętych. Rozmowa z profesor Marią Lewicką i jej doktorantką Katarzyną Zaborską z Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego Co robi na paniach największe wrażenie w osiedlach zamkniętych? Maria Lewicka: Może dzieci...\nKatarzyna Zaborska: Na pewne osiedle zamknięte przeniknęły raz dzieci z sąsiadującego z nim osiedla otwartego. Te z zamkniętego początkowo były zadowolone, że jest więcej towarzystwa. Zaczęła się zabawa, jakaś gra, rywalizacja. Było miło, dop�ki dzieci z otwartego nie zaczęły wygrywać. I wtedy rezolutny chłopiec z zamkniętego poszedł po ochroniarza. Kazał mu wyprosić tamte dzieci, bo to nie ich podw�rko. M.L.: Przygnębiające są place zabaw. Piaskownica z huśtawką ogrodzona płotem. Chyba to niezbyt dla dzieci atrakcyjne. Dlaczego? M.L.: Bo przypomina klatkę. Dzieci muszą mieć przestrzeń otwartą, kt�rą mogą samodzielnie eksplorować. Dzikie tereny, jakaś g�rka w pobliżu, z kt�rej można zjeżdżać na sankach, drzewo, na kt�re można wejść.\nK.Z.: W osiedlu Marina Mokot�w, pięciotysięcznym miasteczku o powierzchni 32 ha ogrodzonym murem, każdy z blok�w jest dodatkowo ogrodzony osobnym płotem. Jest plac zabaw zbiorczy i są place przydomowe zamykane na kod. Dziecko nie może spontanicznie zacząć bawić się z innym, bo dzieli je płot. M.L.: Miejmy nadzieję, że dzieci z Mariny zrobią dziurę w płocie. Dzieci zawsze robiły dziury w płotach.\nNiedawno zakończyły panie badania w dziewięciu warszawskich osiedlach zamkniętych. Ankietowały panie 295 mieszkających tam os�b. K.Z.: Teraz dla por�wnania badamy mieszkańc�w osiedli otwartych sąsiadujących z zamkniętymi. Interesują nas ich wzajemne relacje. Jak łatwo się domyślić, nie zawsze są one najlepsze. Przy czym, co ciekawe, większa jest niechęć mieszkańc�w osiedli otwartych do zamkniętych niż odwrotnie.\nM.L.: Zaczyna się od tego, że gdy w środku blokowiska wyrośnie nagle nowe zamknięte osiedle, zmienia ono życie dotychczasowych mieszkańc�w. Na trasie wytartego skr�tu do autobusu czy do osiedlowego sklepu wyrasta płot i trzeba nadkładać drogi. Teren osiedla otwartego traktowany jest jako gorszy, tu mieszkańcy zamkniętego wyprowadzają psy, a ich goście parkują swoje samochody, żeby uniknąć nużącej rozmowy z ochroniarzem. Dzieci z osiedla otwartego nie mogą korzystać z placu zabaw na zamkniętym, ale dzieci z zamkniętego chodzą bawić się na otwarte, bo tam jest fajniej. Nic dziwnego zatem, że osiedla otwarte, położone w sąsiedztwie zamkniętych, też zaczynają się grodzić.\nK.Z.: W ramach protestu pewni mieszkańcy osiedla otwartego wtargnęli raz na teren zamkniętego i zrobili sobie pod oknami sąsiad�w grill z głośnymi śpiewami i krzykami. M.L.: Jedna z naszych studentek zapytała 30 os�b z osiedla zamkniętego i 30 os�b z sąsiadującego z nim osiedla otwartego, jak rozdzieliłyby hipotetyczną kwotę pieniędzy sp�łdzielni pomiędzy swoje osiedla, biorąc pod uwagę takie cele jak malowanie klatek, obniżenie czynszu, odnowienie placu zabaw dla dzieci itp. "Otwarci" przyznawali sobie zdecydowanie więcej. Natomiast "zamknięci" dzielili po r�wno, a nawet więcej przyznawali otwartym. Jak to wytłumaczyć? M.L.: Tym, że większość os�b, kt�re teraz mieszkają na osiedlach zamkniętych, kiedyś mieszkała na otwartych - przeprowadziła się w wyniku awansu społecznego. Znają ludzi z osiedli otwartych i potrzeby ich osiedli, kt�re zwykle są większe niż osiedli zamkniętych. Natomiast ci, kt�rzy pozostali na przestrzeni otwartej, często patrzą na ogrodzonych sąsiad�w z niechęcią. Przypisują im bogactwo, snobizm, mniejszą otwartość na obcych. Z drugiej jednak strony badania, kt�re w 2002 roku przeprowadził profesor Jałowiecki, pokazują, że większość warszawiak�w zaakceptowała fakt istnienia w naszym miejskim krajobrazie zamkniętych osiedli i apartamentowc�w. Skąd to grodzenie się wzięło? M.L.: Ze Stan�w Zjednoczonych. Zaczęło się od enklaw w USA dla ludzi starych. W latach 60. powstawały w Kalifornii całe obmurowane miasteczka ze wszystkimi usługami, przystosowane do potrzeb ludzi nie w pełni sprawnych, kt�rzy potrzebowali odgrodzenia od zgiełku i niebezpiecznego świata. Na szeroką skalę zaczęło się to rozwijać w latach 80. Wtedy powstają osiedla zamknięte ze względu na bezpieczeństwo, ze względu na styl życia - na przykład dla miłośnik�w gry w golfa - oraz czysto prestiżowe. W Polsce mamy gł�wnie do czynienia z tymi pierwszymi - nastawionymi na bezpieczeństwo.\nAngielska Wikipedia podaje, że "gated communnities" występują gł�wnie w USA, Ameryce Południowej, Afryce, Chinach. Natomiast w Europie szczeg�lnie dużo jest ich w Polsce. M.L.: Przede wszystkim szczeg�lnie dużo jest ich w Warszawie. W innych naszych miastach są mniej popularne, choć występują. W Skandynawii nie ma ich w og�le. W Niemczech bardzo mało. Są za to w Wielkiej Brytanii, pojawiają się w Holandii. Są w Rosji - tu pojawiają się też typowe osiedla prestiżu. Niekt�rzy tłumaczą to tym, że potrzeba własności, tłumiona przez lata komunizmu, realizuje się teraz w przesadzonej formie. Ale kiedy nasi studenci organizowali spotkania na ten temat dla student�w ze Słowenii i Estonii, dla nich była to rzecz nowa. W Czechach osiedli grodzonych chyba też nie ma, podobnie w byłym NRD.\nA w Warszawie mamy już 400. M.L.: Polska w większym stopniu naśladuje wzory amerykańskie niż na przykład zachodnioeuropejskie. Do nas przyjeżdżają geo-grafowie i urbaniści z Niemiec, żeby studiować zjawisko osiedli zamkniętych. Kiedy proszą nas o wypowiedź na ten temat, to muszę przyznać, że często czuję się w obowiązku jakoś nas usprawiedliwiać, tłumaczyć, że jest to spos�b odreagowywania czas�w, gdy wszystko było wsp�lne, czyli niczyje, i gdy nie mieliśmy wpływu na to, gdzie i jak mieszkamy. A oni jak to widzą? M.L.: Jako czystą formę segregacji społecznej.\nI mają rację? M.L.: Niestety, tak.\nK.Z.: Ludzie z osiedli strzeżonych to w pewnym sensie miejska elita. Zarabiają lepiej niż przeciętna, mają wyższy status społeczny. Za murem pozostają ci, kt�rych jeszcze na takie mieszkania nie stać. Może to powodować wzajemne antagonizmy. Z psychologii wiadomo, że wystarczy dowolny podział, według jakiegokolwiek kryterium. Wystarczy nazwać jednych ludzi grupą A, a drugich grupą B, żeby pojawiła się wzajemna niechęć - podnoszenie wartości własnej grupy i deprecjonowanie drugiej. Takim naturalnym kryterium podziału na "my" i "oni" jest oczywiście płot lub strażnik broniący dostępu osobom obcym. Dlaczego Polacy tak zapamiętale się grodzą? K.Z.: Pierwszym powodem, kt�ry podają w ankietach, jest bezpieczeństwo. Znajoma m�wi: "Chcielibyśmy się przeprowadzić na osiedle strzeżone. Ale wiesz, my tylko z powodu bezpieczeństwa". Ona mieszka w kamienicy na Starym Mokotowie. Pytam: czy ktoś was okradł? Odpowiada, że nie. M.L.: Ale może okraść.\nW Warszawie przestępczość maleje, a płot�w i mur�w przybywa. Czego się tak strasznie boimy? M.L.: Nie ma związku między obiektywnym poziomem bezpieczeństwa a jego subiektywnym odczuciem. To potwierdzają badania zar�wno polskie, jak i amerykańskie. Bezpieczeństwo może pojawiać się na pierwszym miejscu jako pow�d grodzenia, niezależnie od tego, jak bardzo bezpieczna jest okolica. Brak poczucia bezpieczeństwa wpisuje się w charakterystyczny dla Polak�w brak zaufania do nieznanych sobie os�b. Europejskie sondaże pokazują, że Polacy plasują się najniżej w całej Europie, jeśli chodzi o poziom zaufania do ludzi w og�le. A - jak z kolei pokazują nasze badania - to właśnie brak zaufania jest najlepszym wyznacznikiem stosunku do grodzenia. Ci, kt�rzy zasadniczo ufają ludziom, są przeciwni grodzeniu i woleliby mieszkać na przestrzeni otwartej. K.Z.: Drugim podawanym motywem jest estetyka. Osiedla zamknięte są bardziej zadbane, a klatki czystsze. Trudno się zresztą dziwić temu, że ludzie chcą mieszkać schludnie. Natomiast na trzecim miejscu w naszych ankietach pojawia się potrzeba prywatności. W Polsce zaczyna ona graniczyć z obsesją. Znikły tabliczki z nazwiskiem na drzwiach. Nie wiemy, jak się nazywamy. Kiedy stoję pod klatką koleżanki i zdarzy się, że zapomnę numeru drzwi, muszę dzwonić do niej na kom�rkę. We Francji, podając adres domowy, nie podaje się numeru mieszkania, bo wiadomo, że listonosz czy gość zawsze znajdzie nazwisko na domofonie. U nas najlepiej sprzedają się domofony bez wizytownik�w. K.Z.: Polacy masowo, kiedy to tylko stało się możliwe, wycofali swoje nazwiska z list lokator�w i z książek telefonicznych. Umieściłam takie pytanie w ankiecie: czy znajomi, kt�rzy mnie odwiedzają, powinni mieć obowiązek legitymowania się w portierni? Wiele głos�w było za. Znam osiedla, na kt�rych trzeba pokazać portierowi dow�d tożsamości. I znam osoby, kt�re nie lubią odwiedzać swoich znajomych, bo to uciążliwe. Ja przez kilka lat mieszkałam na warszawskich Stawkach. W latach 70. osiedle to uchodziło za elitarne. Było otwarte i nikomu to nie przeszkadzało do czasu, gdy w połowie lat 90. obok zaczęły wyrastać znacznie bardziej elitarne Osiedle Prezydenckie i Babka Tower. Wtedy zaczęto zbierać podpisy pod wnioskiem o ogrodzenie naszych wieżowc�w. Sąsiadka przekonywała: "Chyba pani nie chce, żeby ktoś obcy przechodził sobie przez nasze podw�rko". M.L.: Pytanie tylko, kim jest ten obcy. Ludzie na nowych osiedlach i tak mało się znają. Duża grupa to osoby, kt�re wynajmują mieszkania. I ciągle się zmieniają.\nK.Z.: Widok obcej osoby nie dziwi, bo nie wiadomo, czy to gosposia, niania, mama sąsiada, a może i sam sąsiad, przecież tak naprawdę nie znamy się z sąsiadami. Ludzie coraz rzadziej m�wią sobie dzień dobry. Jeden ze znajomych opowiadał, że powiedział kiedyś dzień dobry sąsiadce, kt�rą często mija, a ona się wystraszyła. Bezpieczeństwo to słowo fetysz? M.L.: W pewnym sensie fetysz.\nK.Z.: Poza tym łatwiej jest powiedzieć, że zależy mi na bezpieczeństwie, niż że chodzi o snobizm. A chodzi trochę o snobizm? K.Z.: Względy prestiżowe są przez naszych badanych wymieniane na jednym z ostatnich miejsc. Ale z pewnością mieszkanie w strzeżonym osiedlu lub apartamentowcu to tak zwany dobry adres - znak, że nam się w życiu powiodło. O wyjątkowości adresu mają też świadczyć choćby nazwy: Zielone Zacisze, Leśna Polana, Brzozowy Zagajnik, Bukowy Dworek, Osiedle Zeusa, Lazurowa Dolina, Zielone Mieszkanko II, Słoneczny Stok. Deweloperzy kreują modę na domy szczęśliwych ludzi.\nKto więc tam mieszka? M.L.: Z naszych badań wynika, że są to na og�ł osoby młode (średnia wieku około 35 lat) i dobrze wykształcone. 41 proc. badanych przez nas os�b miało w domu więcej niż 200 książek. Byli też bardziej aktywni społecznie - tylko 12 proc. nie uczestniczyło w żadnej formie aktywności niezawodowej. Zdecydowanie odbiegają od przeciętnej krajowej pod względem przekonań politycznych i obyczajowych: 62 proc. głosowało na Platformę Obywatelską, 39,6 proc. uznało, że w stosunkach homoseksualnych nie ma nic niewłaściwego, 67,5 proc. to czytelnicy "Gazety Wyborczej" i tylko 4,1 proc. "Naszego Dziennika". Prawdopodobnie traktują mieszkanie na tego typu osiedlach jako adres tymczasowy - docelowym będzie dopiero własny domek. Pracują lub studiują całymi dniami, wracają do domu p�źnym wieczorem, chcą mieć gwarancję, że mieszkanie jest bezpieczne, że nikt nieproszony ich nie będzie nawiedzał. K.Z.: Trzeba też pamiętać, że mieszkania w osiedlach strzeżonych mają wyższy standard. Jeśli ktoś, kogo na to stać, chce mieszkać nowocześnie, bez dziurawych rur, z miejscem do zaparkowania samochodu, to nie ma wyboru. Innych dom�w się u nas nie buduje.\nDeweloperzy tłumaczą się, że budują osiedla zamknięte, bo wszyscy chcą zamkniętych. K.Z.: Na targach mieszkaniowych pytałam ludzi, na jakim osiedlu woleliby mieszkać. Tylko połowa chciała mieszkać na osiedlu całkowicie zamkniętym. Ale jedna czwarta chciała w zamykanym na noc. Więc generalnie większość jest za. I oferty są przygotowywane pod kątem tej większości. Poza tym nasze badania pokazują, że ludzie, kt�rzy już tam zamieszkali, są z tego zadowoleni. Gdyby mieli się przeprowadzić, to też na osiedle zamknięte. Zwolennicy grodzenia m�wią, że ono zawsze miało miejsce. M.L.: Owszem, przed wojną w szanujących się kamienicach był str�ż, kt�ry otwierał bramę. Ale to nie jest to samo. Czym innym jest zamknięcie podw�rka, kt�re i tak jest zamknięte architektonicznie, czy ogrodu, a co innego, gdy zamyka się przestrzeń, kt�ra jest taka sama jak ta, kt�ra zostaje na zewnątrz. O ile naturalne jest zamykanie przestrzeni prywatnej czy p�łprywatnej, jak podw�rko, o tyle nie jest naturalne zamykanie przestrzeni p�łpublicznej. Ona co prawda należy do jakiejś wsp�lnoty, na przykład sp�łdzielni, ale korzystają z niej inni, bo na jej terenie znajduje się sklep, krawiec czy warsztat samochodowy. Nie przekonuje mnie tłumaczenie, że to czyjaś własność. Jeżeli widzę płotek wok�ł willi czy wiejskiej chatki, zamknięte podw�rko miejskiej kamienicy - to jest widok naturalny, ale gdy płot ogradza pięć dom�w albo kilkanaście blok�w, to już nie jest. K.Z.: Charakter i urodę miasta tworzą place, rynki, skwery, zaułki, do kt�rych można zajrzeć, zwiedzając miasto, czyli tak zwana przestrzeń publiczna. Tylko że jeżeli zawłaszczymy sobie przestrzeń p�łpubliczną, to publiczna przestaje być nam potrzebna. Zostaje sprowadzona do roli korytarzy doprowadzających nas do naszych twierdz. M.L.: W Los Angeles, w Beverly Hills, w części, gdzie mieszkają najbogatsi, nie ma nawet chodnik�w, jest zakaz fotografowania i zakaz zatrzymywania samochodu. Jest jedno miejsce, gdzie można zatrzymać samoch�d, ale tak usytuowane, że nic z niego nie widać. Jeśli trafi się jakiś zabłąkany przechodzień, to podjeżdża do niego policjant i pyta, czy mu nie pom�c.\nZnam takie miejscowości pod Warszawą. Składają się z ogrodzonych obiekt�w i zaniedbanej jezdni pomiędzy murami. Znajomi mieszkają na osiedlu, kt�re reklamuje się bliskością Lasu Kabackiego. Problem w tym, że do lasu, kt�ry jest oddalony zaledwie o 400 metr�w, trudno przejść piechotą, bo brakuje chodnika. K.Z.: Funkcje przestrzeni publicznej przejmują centra handlowe. Tam są rzeźby, place zabaw, fontanny i tam się teraz chodzi na spacery. M.L.: Warto też zwr�cić uwagę, że atrakcyjność miasta, r�wnież dla inwestor�w, zależy od tego, jak dobrą ma przestrzeń publiczną. A więc czy w mieście są miejsca, gdzie mogą się spotkać nieznane sobie osoby. Takie miejsca przyciągają klasę tw�rczą, jak m�wi amerykański teoretyk miasta Richard Florida, a więc osoby, kt�re będą decydować o rozwoju tego miasta. Krakowski Rynek został uznany za najlepszą przestrzeń publiczną na świecie. Może dlatego w Krakowie osiedli zamkniętych jest jak na lekarstwo. Podobnie w Pradze. A w Warszawie, zamiast się zastanowić, jak tę przestrzeń stworzyć - bo jej właściwie nie ma - wykrawamy jej kolejne kawałki i otaczamy płotem.\nCzy osiedla strzeżone rzeczywiście są bezpieczniejsze? M.L.: Jednak trochę tak. K.Z.: Tylko że to nie musi być zasługa grodzenia. M.L.: Z drugiej strony anonimowość, jaka się z nim wiąże, skutecznie to bezpieczeństwo obniża. Prasa opisywała przypadek, kiedy to z pewnego mieszkania złodzieje wywieźli komuś wszystkie meble pod pretekstem przeprowadzki. W starej kamienicy to by nie było możliwe, sąsiedzi wiedzą, kto się przeprowadza. I to sąsiedzi są najlepszą ochroną pani mieszkania. Ciekawym rysem naszych strzeżonych osiedli jest zanik indywidualnego poczucia odpowiedzialności za to, jak mieszkamy. Ludzie coraz częściej przenoszą tę odpowiedzialność na ochronę, rozmaite wynajęte firmy, administrację. Jeżeli ktoś niepowołany wejdzie do mojego domu, to wina ochrony. Jeżeli klatka schodowa nie jest nazbyt czysta, to wina firmy sprzątającej. Ja tylko płacę i wymagam. Zresztą w tych osiedlach trudno jest mieć indywidualną inicjatywę - niech pani spr�buje na własną rękę posadzić kwiatki pod domem! K.Z.: Nie ma nic złego w tym, że ludzie chcą mieszkać bezpiecznie i prestiżowo. Chodzi o to, że to wszystko można osiągnąć inaczej. Jak? K.Z.: W Holandii od pięciu lat buduje się osiedla według projektu secure by design, czyli bezpieczeństwo poprzez projekt. Przestrzeń jest dobrze oświetlona, zwłaszcza śmietniki, klatka schodowa przeszklona. Bryła budynku jest prosta, bez niepotrzebnych zaułk�w, załamań. Z każdego okna jest widok na optymalnie duży teren. Zamiast muru ostrokrzew, kwietnik. W tej przestrzeni jest coś takiego, że jak nie mam powodu, to nie wchodzę. Przysłowiowy menel nie będzie tam się czuł komfortowo. Pierwsze takie osiedle u nas powstało w Siechnicach pod Wrocławiem. Drugie podobne powstaje w Szczecinie. Projektanci postawili na wzrost wzajemnego zaufania, na integrację mieszkańc�w, między innymi poprzez organizację osiedlowych imprez. Jest system kamer, dzięki kt�rym każdy może w telewizji osiedlowej popatrzeć, co się dzieje w pobliżu. Za kamerami panie są? K.Z.: One działają. Tam, gdzie wiadomo, że są, chuligaństwo się zmniejsza. To efekt psychologiczny.\nMam wrażenie, że grodzenie wiąże się też ze sporą niewygodą. Te wszechobecne karty zbliżeniowe, kody, goście pałętający się w poszukiwaniu jakiejś bramy z domofonem, uzgadnianie wszystkiego ze strażnikami, trąbiące pod oknami samochody, kt�re domagają się otwarcia szlabanu, bo chcą np. dostać się do magla za murami. M.L.: A zamknięte na klucz bramy z napisem droga pożarowa? K.Z.: Warto pomyśleć, jaka cenę płacimy za to bezpieczeństwo, kt�re i tak jest fikcją, bo jak widać, pod pretekstem skorzystania z magla i tak wjeżdża każdy, kto chce.\nCzy mury runą? M.L.: Na razie się na to nie zanosi. Czytałam wprawdzie reklamę nowego budynku czy też zespołu budynk�w, chyba na warszawskiej Woli, kt�rej istotnym elementem było to, że nie będzie zamknięty. Może zatem stopniowo pojawi się nowe zjawisko: snobizm na otwarcie. Ale na razie, przynajmniej w Warszawie, to chyba niestety tylko margines. Grodzeń jest na świecie coraz więcej... Michael Moore wyśmiał to w filmie "Zabawy z bronią", kt�ry opowiada o tym, jak boją się Amerykanie. Moore por�wnuje ich z Kanadyjczykami, kt�rzy w og�le nie zamykają dom�w na klucz. Nawet jeśli zostaną okradzeni, to nadal nie uważają za potrzebne się zamykać.\nW Polsce mało jest os�b, kt�re świadomie rezygnują z osiedla strzeżonego. Takich jak m�j znajomy, kt�ry przeni�sł się z warszawskich Kabat na Powiśle i jest z tego bardzo zadowolony. M�wi: Wyniosłem się z tej Kabaciarni. Wreszcie mieszkam w normalnym domu, gdzie starsza pani podlewa kwiatki na klatce schodowej i gdzie mam na dole pijaka. Ja z kolei walczę o to, żeby nie dopuścić do zamknięcia mojego osiedla, kt�re zresztą znajduje się w centrum miasta, więc zdecydowanie nie należy go ogradzać płotem. Jest strzeżone, ale niezamknięte. Kiedy się już zabezpieczymy, zawsze może pojawić się pokusa, żeby zabezpieczyć się jeszcze bardziej. M.L.: Gdyby pani jeszcze raz zapytała, co mnie najbardziej uderza w osiedlach zamkniętych, to powiedziałabym, że bezrefleksyjność ludzkich decyzji o tym, czy płot jest nam naprawdę potrzebny. Większość ludzi rozumuje według schematu: oni się już zamknęli, to my też musimy. Warszawiacy nie lubią swojego miasta, w każdym razie - jak wynika z naszych badań - lubią je mniej, niż lubią swoje miasto poznaniacy, wrocławianie czy krakowianie... Ale robią wszystko, żeby to miasto było jeszcze brzydsze i jeszcze mniej się dawało lubić. Myślę, że najwyższy czas zacząć og�lniejszą dyskusję na ten temat. I zacząć kreować modę na alternatywne sposoby zapewniania bezpieczeństwa. Wzorem mogą być rozwiązania europejskie - trzeba je jednak ludziom pokazać. K.Z.: Najciekawsze jest to, że poczucie bezpieczeństwa os�b żyjących w osiedlach strzeżonych paradoksalnie coraz bardziej się obniża. Przemykamy ze strzeżonego parkingu przy domu do takiego samego w pracy, hipermarkecie. Tu strażnicy, tu kamera, tam szlaban, karta - na każdym kroku coś mi przypomina, że trzeba uważać. Tworzy się kultura strachu. Im bardziej się zamykamy, tym bardziej boimy się ludzi. Źr�dło: Duży Format Gazeta Wyborcza\nMini panoramki z klatki schodowej:\nLast edited by dawidny; October 4th, 2007 at 07:35 AM.\nLast edited by dawidny; September 21st, 2007 at 06:52 PM.\n...co Ty tak z fotografowaniem tych przystank�w komunikacji miejskiej? __________________\nBudynki willowe, pałace przy ulicy Krzyckiej.\nLast edited by dawidny; September 4th, 2007 at 11:21 PM.\nczyżbyś chiał zdemaskować wrocław??\n500 fotek..zajebista fotorelacja\nNo to dawaj te zdjęcia! Lubię Wrocław! Ładuj fotki, Wrocław to fajne miasto!\nUlica Powstańc�w Śląskich.\nHanka - prawie jak ł�dzki central...\nPoltegor Centre - do lipca 2007 najwyższy budynek we Wrocławiu o charakterze biurowym wybudowany w 1982 roku technologią monolityczną. Zlokalizowany jest w dzielnicy Krzyki pośrodku osiedla Południe.\nFundamentem budynku jest kilkumetrowej grubości płyta żelbetowa posadowiona na palach. Konstrukcja budynku oparta jest na środkowym monolitycznym trzonie żelbetowym, wylanym metodą "ślizgową" (w spos�b ciągły). W trzonie tym mieszczą się piony windowe, schody, sanitariaty i szyb instalacyjny, oddzielone od reszty budynku żelbetem. Zewnętrzne dwa trakty zbudowano w konstrukcji stalowej, szkieletowej.\nPrzyziemie budynku zawiera pomieszczenia gospodarcze i inne pomocnicze. Do tego też poziomu zjeżdżają trzy windy towarowo-osobowe (spośr�d dziewięciu zainstalowanych w budynku). Następna kondygnacja to hall wejściowy do budynku (stąd odjeżdżają wszystkie windy), następne 22 piętra wynajmowane są na biura. Na najwyższej kondygnacji znajduje się duża sala konferencyjna oraz bar-kawiarnia, wykorzystywana często w charakterze platformy widokowej. Na dachu nad nimi znajdują się stacje przekaźnikowe i nadawcze anteny telewizyjne i radiowe, stąd m.in. nadawała na początku lat 90. pierwsza w Polsce i w całej post-sowieckiej Europie niezależna Prywatna Telewizja "Echo". Do 18 kwietnia 2007 znajdowały się tu nadajniki: Radia Aplauz, Tok FM, Radiostacji, RMF Classic a także Telewizji Dolnośląskiej TeDe. Część z nich przeniosła nadajnik na dach domu akademickiego "Kredka".\n18 stycznia 2006 wieżowiec i otaczającą go prawie 3-hektarową działkę kupił za (wg nieoficjalnych informacji) 17,5 milion�w euro wrocławski biznesmen Leszek Czarnecki. Od 3 czerwca 2007 r. trwa rozbi�rka Poltegoru piętro po pietrze. W miejsce Poltegoru powstanie nowy wieżowiec Sky Tower, znacznie wyższy od dotychczasowego. Od wiosny 2006 trwają prace ziemne w otoczeniu "Poltegoru", przygotowujące teren pod budowę nowego obiektu.\nJedno z ostatnich wydarzeń związanych z Poltegorem odbyło się 1 czerwca 2007. W godzinach przedpołudniowych przeprowadzono ćwiczenia ratownicze, a po południu w restauracji na ostatnim piętrze odbył się koncert zespołu IRA.\nNazwa wieżowca wywodzi się od nazwy firmy Poltegor (akronim od "Polska Technika G�rnicza"), zajmującej się projektowaniem inwestycji w g�rnictwie, kt�ra dysponowała całym biurowcem w latach 70. i 80., a p�źniej zajmowała znaczną jego część na swoją siedzibę.\nMonnari - rodem z Łodzi\nLast edited by dawidny; September 21st, 2007 at 06:53 PM.\nArkady Wrocławskie ul. Kołłątaja\nArkady Wrocławskie - kompleks handlowo-biurowo-usługowy z parkingiem wielopoziomowym oraz Multikinem, wybudowany w centrum Wrocławia. Całkowity koszt inwestycji szacowany jest na ok. 100 mln EUR. Powierzchnia całkowita Arkad wynosi ok. 100 tys. m�. Na całość kompleksu składa się będzie część handlowa - na pow. 30 tys. m� jest 130 sklep�w, multipleks, 13. piętrowy biurowiec ok. 9000 m� oraz parking. W budynku znajduje się rekinarium na 120 000 litr�w wody.\nBudowę rozpoczęto 24 maja w 2005. Pierwotna data otwarcia obiektu, 25 kwietnia, nie została dotrzymana; ostatecznie centrum handlowe uruchomiono 3 dni p�źniej, 28 kwietnia 2007 .\nArkady Wrocławskie w liczbach\n* 3 piętra w części handlowej,\n* 13 pięter w części biurowej,\n* 7 pięter parking�w – w sumie 1100 miejsc,\n* 130 sklep�w i restauracji,\n* 10 sal kinowych, w tym największa na 550 miejsc (Multikino)\n* wysokość biurowej wieży - 55 m\n* największa szyba akwarium waży 5 ton\n* maksymalna szybkość dźwigu osobowego (Eurolift Schindler) - 1,7 m/s, największa wysokość szyb�w windowych (biurowiec) - 65 m\nDworzec Wrocław - Gł�wny\nWrocław Gł�wny - największa z osobowych stacji kolejowych we Wrocławiu, położona na liniach kolejowych prowadzących z południowego wschodu (Opole oraz Lubliniec) i południa (Świdnica oraz Kłodzko) na zach�d (Jelenia G�ra oraz Legnica), p�łnoc (Poznań) i p�łnocny zach�d (Głog�w), a przez stację Wrocław Nadodrze - na p�łnocny wsch�d (Oleśnica).\nWejście gł�wne, od p�łnocy, mieści się przy ul. Piłsudskiego; dwa wejścia boczne na końcach gł�wnego hallu też prowadzą na ul. Piłsudskiego, natomiast wejście tylne znajduje się po przeciwnej stronie peron�w, od południa (przy ul. Suchej). Na dworcu znajduje się pięć r�wnoległych peron�w (I-IV po dwa tory, peron V z jednym torem), z peron�w prowadzą po dwa wyjścia: jedno w kierunku węższego bocznego tunelu łączącego ul. Suchą z Piłsudskiego (obok dworca), drugie w kierunku r�wnoległego tunelu gł�wnego, prowadzącego także do gł�wnego budynku i hallu dworcowego. Wszystkie tory i perony znajdują się ponad poziomem otaczających dworzec ulic, toteż tunele łączące obie strony dworca znajdują się na poziomie jezdni i chodnik�w, a wejścia na perony prowadzą do g�ry. Tor, biegnący wzdłuż peronu V jako jedyny na tym dworcu wykorzystywany bywa do odprawiania dw�ch pociąg�w w tym samym czasie; przez pewien czas zachodni odcinek tego toru bywał oznaczany jako tor 9, w odr�żnieniu od odcinka wschodniego (w kierunku Kobierzyc) i Świdnicy, oznaczanego numerem 10. Obecnie, od roku 2001, praktyk tych i oznaczeń się już na og�ł nie stosuje, z wyjątkiem rzadkich imprez okolicznościowych (pociągi specjalne, jubileusze).\nWybudowany został w latach 1855-57 jako Dworzec Kolei G�rnośląskiej i Wrocławsko-Poznańsko-Głogowskiej, zastępując położony w pobliżu (przy ul. Małachowskiego, dziś już nieczynny, wykorzystywany jako kolejowa przychodnia zdrowia oraz bocznice przy rozdzielni pocztowej) Dworzec G�rnośląski (zbudowany 1841-42). Projektantem był Wilhelm Grapow, Kr�lewski Architekt Kolei G�rnośląskich. Dworzec znajdował się w�wczas na południowym skraju miasta, jego okolice były jeszcze niezabudowane. Położona w pobliżu dworca ul. Stawowa - Teich Gasse - nazwę swą wywodzi od hodowlanych staw�w rybnych, do kt�rych prowadziła; stawy te zajmowały dość znaczny obszar - kilkanascie hektar�w - ograniczony dzisiejszymi ulicami: Suchą, Gajową, Glinianą i Borowską, a dopiero za tymi stawami (p�źniej przekształconymi w Teich �cker - "Pola Stawowe"), wzdłuż ulicy Glinianej mieściły się zabudowania podwrocławskiej wsi Lehmgruben - dziś osiedle Glinianki (niem. Lehm oznacza "glina", a Grube - "kopalnia")\nPołudniowe wejście (od ul.Suchej) do bocznego tunelu przy dworcu;nad tunelem stoi wagon pasażerski; w zwieńczeniu tunelu herb Wrocławia, data 1903 i częściowo zatarty niem. napis "DURCHGANG ZUR FLURSTRA�E" ("PRZEJŚCIE DO UL.NIWOWEJ", od 1945 Flurstra�e nazywa się ul.Małachowskiego)\nnad tunelem stoi wagon pasażerski; w zwieńczeniu tunelu herb Wrocławia, data 1903 i częściowo zatarty niem. napis "DURCHGANG ZUR FLURSTRA�E" ("PRZEJŚCIE DO UL.NIWOWEJ", od 1945 Flurstra�e nazywa się ul.Małachowskiego)\nPierwotna hala peronowa znajdowała się na miejscu dzisiejszego gł�wnego hallu i przylegała do budynku dworca zbudowanego w stylu pseudohistorycznym. Istniejące do dziś w tym hallu ciągnące się wzdłuż podwyższenie, wykorzystywane jako wewnętrzny taras znajdujących się tu poczekalni i jadłodajni, jest pozostałością peronu, w�wczas jedynego na tym dworcu. Hall, długi na 600 st�p pruskich (około 200 metr�w), nakryty dachem z częściowo przeszklonymi powierzchniami, stanowił swego czasu wraz z budynkiem dworcowym największą budowlę tego rodzaju w Europie. Przy bocznych wejściach znajdowały się ekspedycje bagażu, telefon i telegraf. W budynku dworca mieściła się restauracja, poczekalnia III, II i I klasy oraz dla VIP-�w (ta - z osobnym korytarzem prowadzącym na peron). W pobliżu dworca znajdował się niewielki cmentarz żydowski (zajmował tr�jkąt o bokach wzdłuż dzisiejszej ul. Gwarnej i Piłsudskiego; dziś na tym częściowo zabudowanym miejscu jest też m.in. kort tenisowy). Przed gł�wnym wejściem dworca urządzony był wielki plac - ogr�d (ulica Piłsudskiego od Stawowej na zach�d nazywała się wtedy Gartenstra�e - Ogrodowa; odcinek przed dworcem, wcześniej nazywający się Anger Gasse - "Zaułek Pastwiskowy" - łączący ulicę Ogrodową ze znajdującym się na wsch�d od tego miejsca Der Kleine Anger - tj. "Małym Pastwiskiem" albo "Małym Wygonem" - nazwano Am Oberschlesischen Bahnhof' - "Przy Dworcu G�rnośląskim"). Dziś na miejscu tego ogrodowego placu znajdują się podjazdy taks�wek, plac manewrowy autobus�w i parking; pozostałością po dziewiętnastowiecznym wystroju jest fontanna, kilka niewielkich klomb�w i parę drzew.\nW miarę rozwoju miasta i komunikacji kolejowej wzrastało zapotrzebowanie na zwiększenie liczby odprawianych tu pociąg�w. Rosły też ceny działek w pobliżu dworca, następowała szybka urbanizacja okolicy, choć rejon "za torami" (patrząc od strony miasta, czyli na południe od tor�w) wciąż zagospodarowany był jeszcze bardzo słabo. Od połowy XIX wieku rozdzielne dotychczas sieci kolei G�rnośląskiej, Poznańsko-Głogowskiej, Świdnicko-Świebodzkiej, Dolnośląsko-Marchijskiej oraz Kolei Prawego Brzegu Odry (prowadzącej w kierunku Oleśnicy) łączono ze sobą tworząc powoli wsp�łczesną sieć kolejową w mieście. Jeszcze przed wybudowaniem Dworca Gł�wnego, w styczniu 1848 połączono ze sobą dworce Świebodzki z G�rnośląskim. W następnych latach rozbudowywano połączenia tej sieci, niekt�re torowiska przenosząc przy tym z poziomu ziemi na nasypy, ułatwiając w ten spos�b komunikację między obiema stronami torowiska . Wobec rosnących potrzeb w latach 1899-1904 znajdujące się na południe od Dworca Gł�wnego kolejowe składy węgla zlikwidowano, i na ich miejscu wybudowano pięć nowych peron�w. Pierwsze cztery perony, po dwa tory, całkowicie nakryto p�łokrągłymi nawowymi dachami; peron piąty przylega tylko do pojedynczego toru i nakryty jest własnym osobnym daszkiem. Ilość r�wnoległych torowisk przebiegających przez dworzec, łącznie z manewrowymi (bez peron�w) zwiększono do 13. Perony i torowiska zbudowano wyżej, niż dotychczasowe, dopasowując je do podniesionych na nasypy torowisk. Dotychczasową halę peronową przebudowano, usuwając z niej tory, obniżając posadzkę. W czasie przebudowy, w lipcu 1903, Wrocław został nawiedzony przez wielką pow�dź, podczas kt�rej - według przekaz�w - po dzisiejszej ul. Piłsudskiego i po placu przed dworcem pływano łodziami. Wydarzenie to jednak nie wpłynęło w znaczniejszym stopniu na realizację przebudowy. W czasie modernizacji w latach 20. XX wieku na pierwszych czterech peronach ustawiono kamienne kioski peronowe.\nW czasie II wojny światowej pod powierzchnią placu przed dworcem wybudowano betonowe składy, schrony, kt�re przez pierwsze p�ł wieku po wojnie były zamknięte (dopiero pod koniec XX zaczęły być wykorzystywane na większą skalę, m.in. na potrzeby drobnego handlu). Inne przebudowy powojenne wiązały się z przebudową części fasady (w związku z przeznaczeniem części pomieszczeń na potrzeby komisariatu milicji) oraz z nieodwracalnym zniszczeniem części secesyjnych ozd�b na korzyść modnego w pewnym okresie wystroju "nowoczesnego".\n8 stycznia 1967 roku na peronie III wracający z planu zdjęciowego we Wrocławiu Zbigniew Cybulski usiłował wskoczyć do ruszającego pociągu; skok ten mu się nie udał i aktor zginął pod kołami. W 30 rocznicę tego wypadku, 8 stycznia 1997 reżyser Andrzej Wajda odsłonił na tym peronie pamiątkową tablicę wmurowaną w posadzkę. W lipcu 1997, podczas powodzi tysiąclecia zalana została cała ul. Piłsudskiego wzdłuż dworca, ale ułożone wzdłuż jego zabudowań worki z piaskiem nie dopuściły wody do jego pomieszczeń naziemnych (podziemnych nie udało się zabezpieczyć), toteż ruch kolejowy przez Wrocław Gł�wny nie został wstrzymany.\nOd roku 1947 do lutego 2007 funkcjonowało w budynku dworca, w jego zachodnim skrzydle, ostatnie w Europie kino dworcowe. Przed erą dużych kin-multipleks�w było chętnie odwiedzanym przez Wrocławian przybytkiem kultury. Bywał tu także chętnie m.in. Zbigniew Cybulski. Choć sala tego kina jest bardzo mała, to w ciągu niespełna 60 lat funkcjonowania w systemie projekcji non-stop (przez niemal całą dobę co dwie godziny seans) przewinęło się przez nie ponad 7 milion�w widz�w. W latach 2002-2005, nie mogąc sprostać konkurencji dużych kin "Dworcowe" wyświetlało filmy erotyczne. Mimo to sytuacja ekonomiczna kina stawała się coraz bardziej katastrofalna. Pod koniec 2005 PKP znacznie obniżyły czynsz za lokal kina, a dzierżawca zrezygnował z łatania budżetu erotyką i przeszedł na repertuar ambitniejszy. Na kr�tko nazwa kina zmieniona została na "Dworcoffe" i wyświetlano tu dzieła młodych tw�rc�w z ł�dzkiej Wyższej Szkoły Filmowej i Mistrzowskiej Szkoły Andrzeja Wajdy. Pomimo to budżet kina wciąż się nie bilansował i dwa miesiące przed przypadającym w kwietniu 60. jubileuszem kina zamknięto je definitywnie.\nJako ciekawostkę można podać fakt, że na dworcu Wrocław Gł�wny stosunkowo często i regularnie zatrzymują się pociągi prowadzone trakcją parową. Zatrzymuje się tu prowadzony, pozostającym na stanie wrocławskiego PKP Przewozy Regionalne, parowozem TKt48-18 pociąg osobowy relacji Wrocław - Jelcz Laskowice (parow�z prowadzi pociąg przez tydzień w każdym miesiącu). Wrocław Gł�wny jest także stacją docelową pociąg�w Hefajstos, Piknik z parowozem (pociąg) i Wolsztyn Experience.\nZa pośrednictwem wątku:\nTrzonolinowiec Modernistyczny budynek we Wrocławiu, przy skrzyżowaniu ul. Tadeusza Kościuszki 72-74 i ul. Dworcowej, zbudowany w latach 1961-1967. Trzonolinowiec ma 12 kondygnacji, na kt�rych mieści się 40 mieszkań.\nBudynek powstał na podstawie projektu Andrzeja Skorupy i Jacka Burzyńskiego. Jest to jeden z niewielu tego typu budynk�w w Europie, podstawą jego konstrukcji jest żelbetowy trzon, przenoszący pionowe obciążenia ściskające na podstawę budynku. Na nim osadzone są stropy w postaci kwadratowych platform zawieszonych (w początkowej konfiguracji) na dwunastu stalowych linach. Liny - elementy rozciągane zamocowane są do szczytu trzonu i przenoszą na niego ciężar strop�w, są także zakotwione na poziomie parteru dla usztywnienia konstrukcji. Najniższe piętro zawieszone jest nad niezabudowaną przestrzenią wok�ł trzonu. W przeciwieństwie do tradycyjnych budynk�w, kt�re budowane są od dołu, trzonolinowiec budowany był od najwyższego piętra. Poszczeg�lne kondygnacje, zbudowane na poziomie parteru z gotowych prefabrykat�w, wznoszone były przez siłowniki hydrauliczne.\nBudynek wywołuje mieszane wrażenia estetyczne, budzi kontrowersje i obrasta legendami. Jego sympatycy podkreślają unikalność i niezwykłość konstrukcji, wrażenie "zawisania" w powietrzu. Przeciwnicy krytykują elewację budynku oraz niestaranne wykończenie. Bezpośrednie otoczenie budynku jest obecnie (2007) silnie zaniedbane.\nWisząca na linach konstrukcja, ku oburzeniu konstruktora, została w roku 1974 usztywniona (projekt wzmocnienia trzonolinowca powstał na Politechnice Wrocławskiej). Liny obudowano betonem, a na parterze wzmocnione stalowymi słupami. Wymienione zostały r�wnież ściany osłonowe i wewnętrzne. Obecnie nie jest to już więc budynek wiszący, a de facto szkieletowy.\nDaleki od wygody i pełen usterek, budynek ten zyskał jednak tytuł "Domu Roku 1967". Przedwczesna śmierć wsp�łtw�rcy budynku, Jacka Burzyńskiego (zginął na polowaniu) dała początek pogłosce, jakoby popełnił on w związku z nim samob�jstwo. W trzonolinowcu lokowano artyst�w wrocławskich scen. W początkach swej kariery mieszkali tu m.in. Bogusław Linda i Krzysztof Globisz. Dziś mieszkają w nim gł�wnie przyjezdni studenci.\nWidok z Ul. Kościuszki na Ul.Dworcową\nLast edited by dawidny; September 21st, 2007 at 06:58 PM.\nWidok z ulicy Piotra Skargi.\nDalej w drodze do G.D.\nGaleria Dominikańska � centrum handlowe zlokalizowane na Placu Dominikańskim w ścisłym centrum Wrocławia, bardzo blisko rynku.\nCentrum handlowe zostało otwarte 17 sierpnia 2001 r. i w tym samym roku wyr�żnione przez Stowarzyszenie Architekt�w Polskich nagrodą w dziedzinie architektury. Powierzchnia handlowa wynosi 30 000 m� i mieści się na 3 kondygnacjach, powierzchnia biurowa wynosi 2500 m�. Na klient�w czeka ok. 900 miejsc parkingowych na trzypoziomowym parkingu, kt�rego najwyższy poziom znajduje się na dachu budynku. Tam też mieści się siłownia oraz biura.\nGaleria Dominikańska mieści się w budynku razem z hotelem Mercure Panorama należącym do francuskiej grupy hotelowej Accor.\nGaleria Dominikańska i okolice.\nLast edited by dawidny; September 22nd, 2007 at 03:24 PM.\nLast edited by dawidny; September 21st, 2007 at 07:01 PM.\nWrocławskie Panoramy z Kościoła garnizonowego pw. Św. Elżbiety\n"Cztery strony świata" by Rafis - Szacunek\nWidoki z Galeriowca.\nLinki do innych wrocławskich panoram.\nLast edited by dawidny; September 18th, 2007 at 06:55 PM.