W środku epidemii sąd wypuścił członków mafii lekowej! - wGospodarce.pl\nPortal wPolityce.pl dotarł do kulis piątkowej decyzji Sądu Okręgowego w Gdańsku. / autor: wPolityce.pl/cba.gov.pl\nOpublikowano: 30 marca 2020, 17:00\nNie zastosowano wobec nich nawet wolnościowych środków zapobiegawczych. A to - jak pisze portal wpolityce.pl bardzo niezbeczni przestępcy. Grupa wywoziła polskie leki za granicę, by tam sprzedawać je z olbrzymim zyskiem.\nBandyci to nie tylko cwaniacy. To ludzie bardzo niebezpieczni. Jeden ze zwolnionych podejrzanych podczas pobytu w areszcie podżegał do polania substancją żrącą córki innego podejrzanego w celu wymuszenia na nim zmiany złożonych wyjaśnień - czytamy w portalu.\nMilionowy biznes przestępców polegał na tzw. „odwróconym łańcuchu dystrybucji leków”, tj. wywożeniem i sprzedażą za granicę leków pozyskanych z polskich aptek.\nCzytaj także:Lekcja z pandemii: przemysł farmaceutyczny ważny jak silna armia\nSprawę prowadzili elitarni śledczy z Prokuratury Regionalnej w Gdańsku. Jedna z grup nadzorowała działalność aptek z m.in. z województwa pomorskiego, natomiast druga podmiotów skupujących leki i wywożących je za granicę – tj. hurtowni farmaceutycznych polskich i zagranicznych oraz fikcyjnych podmiotów leczniczych.\nProkuraturze udało się zakwestionować transakcje sprzedaży leków na około 50 milionów złotych.\nW śledztwie przedstawiono zarzuty 37 osobom.To właśnie wobec tych osób – członków i organizatorów grupy przestępczej, zajmującej się hurtową sprzedażą leków z polskich aptek za granicę – Sąd Okręgowy w Gdańsku 27 marca 2020 r. odmówił przedłużenia aresztowania.\nZ ustaleń portalu wynika, że zdaniem sądu, „kontynuacja izolacji podejrzanych nie jest konieczna dla dobra postępowania.”. Sąd nie zastosował wobec członków mafii lekowej nawet wolnościowych środków zapobiegawczych. Obecnie podejrzani ci przebywają już na wolności. Od decyzji sądu prokuratura złoży zażalenia.\nCzytaj całość:UJAWNIAMY. Kolejna szokująca decyzja sądu. W środku epidemii koronawirusa wypuścił na wolność członków mafii lekowej\nKrakowski Sąd Okręgowy przedłużył we wtorek areszt o trzy miesiące dla adwokata Marcina Dubienieckiego, podejrzanego o kierowanie grupą przestępczą, wyłudzenie 14,5 mln zł z PFRON i pranie brudnych pieniędzy.


Ocean odrzuconych. Córka jubilera (6060062) - Magdalena Knedler; - książka, streszczenie\nTom 1 cyklu Ocean odrzuconych\nWielkich wojen nie musimy oglądać jedynie oczami weteranów czy historyków. I chociaż relacje z lini frontu oraz obrazy śmierci, która niejednokrotnie zaglądała żołnierzom prosto w oczy, są przerażające, to równie istotne jest życie ludności cywilnej i historie, które się z nim wiążą. I właśnie przede wszystkim z takiej perspektywy ukazuje pierwszą wojnę światową Magdalena Knedler w swojej monumentalnej, dwutomowej sadze Ocean odrzuconych. Otwiera ją powieść Córka jubilera, która zachwyci wszystkich ceniących publikacje z mocno zarysowanym tłem histor... więcej\nOpinie o książce - Ocean odrzuconych. Córka jubilera\nPrzeczytane:2019-04-18, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2019, 26 książek 2019, 12 książek 2019, Wyzwanie - wybrana przez siebie liczba książek w 2019 roku - 100 sztuk,


Psi żywot - refleksje: Jak sprzedać "stary kit" w nowym opakowaniu\nNa polskim rynku szkoleniowym od dobrych kilku lat trwa walka o zmianę podejścia w szkoleniu psów, rezygnacji z "tradycyjnych" metod, opartych często na awersji, na rzecz bardziej humanitarnych. Niestety jak w każdym przypadku także i tu pojawiają się kolejne ekstrema zarzucania psów tonami jedzenia, nie zważając na stan emocjonalny psa, stres, ale nie o tym dzisiaj.\nWspółczesna wiedza, badania naukowe dowodzą niezbicie, iż psy posiadają osobowość, emocje, ich różne odcienie, komunikują się nie tylko w obrębie swojego gatunku, ale także umiejętnie rozczytują komunikację człowieka, jego nastroje. Dla wielu z nas, szkoleniowców staje się ona podstawą do budowania odpowiednich relacji z poszanowaniem drugiego gatunku, ale komercja, oczekiwania klienta nakładają na niektórych presję nie do zniesienia.\nI tu pojawia się pierwszy schodek.\nJak wyszkolić szybko psa, żeby zachowywał się jak robot, na skinienie palcem wykonywał wszystkie polecenia, a autorytet szkoleniowca wysławiany był pod niebiosa? Czyli innymi słowy jak sprzedać awersyjną drogę na skróty, jako nowoczesny sposób nauki, ku chwale szkolącego.\nO znanych już obrożach behawioralnych i obrożach elektronicznych, znanych nam doskonale jako dławiki i obroże elektryczne.\nCzy wspólna nauka ma tak wyglądać, czy etyka zawodowa nic już dzisiaj nie znaczy? Rozumiem szkoleniowców sprzed 20 laty, ale dziś, kiedy tyle mówimy o dobrostanie psów, emocjach i stresie. Czy problem jest z presją klienta, a może jednak brakiem feelingu na coś banalnego, czyli komunikację.\nI tu pojawia się drugi schodek, może zbyt ciasny umysł lub brak jego otwartości powoduje brak umiejętności czytania, a może idąc dalej ułomność w patrzeniu nie pozwala dostrzec czegoś więcej. Czasem mam wrażenie, że ludzie robią coś na siłę, tylko w tym przypadku kosztem żywych organizmów. Psy czują, są traumatyzowane w imię czego, chorej ambicji?\nLudzka pycha to najbardziej bolesne doświadczenie dla psów, wobec którego są niestety bezbronne.\nAutor: Monika Suchowiak o 14:06


Toyota Łódź Auto Podlasie - Kompaktowy samochód użytkowy Toyota PROACE CITY\nKompaktowy samochód użytkowy PROACE CITY\nNowość w gamie Toyoty\nW salonach Toyoty już można składać zamówienia na nowy kompaktowy van Toyota PROACE CITY. Samochód będzie dostępny zarówno w wersji dostawczej (PROACE CITY), jak i osobowej (PROACE CITY Verso). Do wyboru będą dwie długości nadwozia oraz szeroka gama silników. Auto trafi do pierwszych klientów w marcu 2020 roku.\nOfertę aut użytkowych Toyoty uzupełni PROACE CITY o długości nadwozia Standard (4403 mm) lub Long (4753 mm). Ładowność samochodu sięga nawet 1000 kg, a pojemność przestrzeni ładunkowej – od 3,3 do 3,8 m3. Auto może ciągnąć przyczepę o masie do 1,5 t.\nW zależności od potrzeb PROACE CITY można dostosować do przewozu osób lub towarów. Z przodu jest możliwość zamontowania dwóch indywidualnych foteli lub trzyosobowej kanapy. To drugie rozwiązanie umożliwia zamontowanie systemu Smart Cargo, znanego z modelu PROACE. System ten łączy otwieraną przegrodę z unoszonym przednim siedzeniem pasażera, zwiększając w ten sposób długość przestrzeni bagażowej o 1,3 m, a pojemność – o 0,4 m3.\nW drugim rzędzie PROACE CITY w wersji Furgon Brygadowy Active dysponuje składaną na płasko kanapą z przesuwaną przegrodą. Maksymalną długość użyteczną można uzyskać przez złożenie fotela pasażera i wykorzystanie otwieranej klapy w przegrodzie. Takie rozwiązanie zwiększa funkcjonalność pojazdu.\nZ kolei osobowy PROACE CITY Verso zarówno w wersji Standard, jak i Long może pomieścić do 7 pasażerów.\nTu również wnętrze można skonfigurować na kilka sposobów. W drugim rzędzie do wyboru są m.in. trzy indywidualne fotele przesuwane po szynach lub składana kanapa dzielona w proporcji 60/40. Niezależnie od wybranego rozwiązania PROACE CITY Verso jest wyposażony w trzy mocowania ISOFIX w drugim rzędzie siedzeń. Do tego można dodać trzeci rząd siedzeń.\nW wersji pasażerskiej PROACE CITY Verso można zamontować multifunkcyjny dach panoramiczny SkyView. Liczne schowki, w tym umieszczony ponad głowami w przestrzeni pasażerskiej czy w konsoli centralnej, zapewnią kierowcy i pasażerom komfortową jazdę.\nToyota PROACE CITY jest dostępna z silnikami benzynowymi 1.2 D-4T 110 KM (z 6-biegową manualną skrzynią biegów) lub 1.2 D-4T 130 KM (z 8-stopniową przekładnią automatyczną). Do wyboru są również jednostki wysokoprężni o pojemności 1,5 litra i mocy 75 KM, 100 KM lub 130 KM. W zależności od wybranej wersji współdziałają one z 5- lub 6-stopniową skrzynią manualną lub 8-stopniową przekładnią automatyczną\nStandardowe wyposażenie PROACE CITY\nToyota PROACE CITY wyróżnia się bogatym wyposażeniem podstawowym. We wszystkich wersjach tego użytkowego modelu standardowo montowany jest system eCall, który automatycznie nawiązuje kontakt z krajowymi służbami ratowniczymi, a także umożliwia pasażerom komunikowanie z operatorem alarmowym, nawet jeżeli są unieruchomieni.\nDostawczy Furgon w wersji Active jest standardowo wyposażony w radioodbiornik fabryczny zdalnie sterowany ze zintegrowanym wyświetlaczem (Bluetooth, USB, minijack) i 2 głośniki, elektrycznie regulowane szyby w 1. rzędzie, czujnik zmierzchu czy elektrycznie regulowane i podgrzewane lusterka zewnętrzne, a także fotel kierowcy z regulacją odcinka lędźwiowego.\nOsobowy PROACE CITY Verso w standardzie jest wyposażony w zestaw systemów bezpieczeństwa czynnego Toyota Safety Sense. O bezpieczeństwo kierowcy i pasażerów zadba układ wczesnego reagowania w razie ryzyka zderzenia (PSC), podstawowy lub rozszerzony system rozpoznawania znaków (RSA) czy tempomat z ogranicznikiem prędkości.\nCeny – od 58 500 zł\nPROACE CITY w wersji Furgon Life z silnikiem 1.5 D-4D o mocy 75 KM i nadwoziem Standard kosztuje już od 58 500 zł. Za wyższą wersję Active z tym samym silnikiem zapłacimy co najmniej 66 800 zł. Najmocniejsze odmiany silnikowe o mocy 130 KM z automatyczną skrzynią biegów kosztują od 75 600 zł (za silnik benzynowy 1.2 D-4T) lub od 84 900 zł (za silnik Diesla).\nPROACE CITY w nadwoziu Long i ze 100-konnym silnikiem Diesla kosztuje od 76 900 zł, za auto z silnikiem wysokoprężnym o mocy 130 KM z automatyczną skrzynią trzeba zapłacić od 86 700 zł. Benzynowa wersja 1.2 D-4T130 KM kosztuje od 78 600 zł.\nCeny osobowej odmiany Verso z nadwoziem Standard zaczynają się od 84 200 zł, zaś z nadwoziem Long – od 88 200 zł.\nSpecyfikacja PROACE CITY Furgon\nWymiary zewnętrzne (mm) Wersja Standard Wersja Long\nDługość 4403 4753\nSzerokość (bez lusterek) 1848 1848\nSzerokość (bez lusterek) 1 848 1 848\nToyota umacnia się na rynku aut dostawczych w Polsce Sprawdź szczegóły Toyota PROACE CITY Sprawdź wyniki sprzedaży w Polsce Toyota PROACE CITY liderem wartości rezydualnej Dowiedz się więcej Oferta specjalna Toyoty dla firm kurierskich Dowiedz się więcej\nToyota PROACE CITY w nowych, niższych cenach Dowiedz się więcej Toyota Professional Poznaj nową sieć salonów Toyoty Toyota PROACE Samochód stworzony dla Twoich potrzeb Zabudowy Toyoty Samochody dostawcze Toyoty Sprawdź ofertę przygotowaną przez Toyota Professional


Apartamenty Kradenbach - Oferty apartamentów Kradenbach - eSky.pl\nApartamenty - Kradenbach\nSchalkenmehren, 06 sierpnia 2021, 2 noce\nWelcherath, 06 sierpnia 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej apartamentów Kradenbach\nApartamenty zapewniają maksimum prywatności i pozwalają wypocząć dokładnie tak, jak ma się na to ochotę. Wybierając nocleg w obiekcie tego typu, spędzisz przyjemny czas z rodziną, przyjaciółmi lub ukochaną osobą. Apartamenty Kradenbach są przystosowane do różnych grup podróżnych, dlatego bez trudu znajdziesz miejsce z odpowiednią liczbą sypialni oraz udogodnieniami, których oczekujesz. W apartamentach Kradenbach zapomnisz o tłumach turystów, wypoczywając w nacznie spokojniejszej atmosferze i oddając się swoim ulubionym formom relaksu. Ponadto apartament sprawdzi się, gdy podróżujesz służbowo i chcesz zamieszkać w komfortowym mieszkaniu w dogodnej lokalizacji. Do wyboru masz zarówno obiekty położone w centrum, jak i w pobliżu lotniska, dedykowane podróżnym przesiadującym się do następnego samolotu.\nKradenbach - najlepsze apartamenty\nJeżeli chodzi o apartamenty, Kradenbach charakteryzuje się bogatą ofertą obiektów o różnych standardach. Wśród nich szczególne miejsce zajmują luksusowe apartamenty, dzięki którym wypoczynek jest naprawdę wyjątkowy. Do wyboru masz apartamenty Kradenbach z basenami, klimatyzacją, telewizją kablową i szybkim Internetem oraz wieloma innymi udogodnieniami. Czekają na Ciebie również obiekty przystosowane do szczególnych potrzeb rodzin z małymi dziećmi, alergików i osób niepełnosprawnych. W każdym z apartamentów Kradenbach znajdziesz to, czego potrzebujesz. Jednocześnie spędzisz czas w spokojnej atmosferze z dala od ogromnych hoteli i zatłoczonych restauracji. Możesz skorzystać w apartamentach z opcji samego noclegu lub noclegu połączonego ze śniadaniem w zależności od Twoich preferencji.\n1. Jak znaleźć apartamenty Kradenbach?\nDostępne apartamenty Kradenbach w kilka minut wyszuka się poprzez eSky.pl. Po podaniu terminu zameldowania i wymeldowania, liczby gości oraz oznaczeniu rodzaju obiektu, wyszukiwarka wskazuje, które apartamenty na terenie Kradenbach posiadają wolne pokoje w wybranym czasie. Rezerwacji każdego dostępnego noclegu możesz dokonać online bez żadnego ryzyka - anulacja rezerwacji jest bezpłatna nawet na kilka dni przed dotarciem na miejsce. Płatność za pobyt jest pobierana przez serwis lub regulowana w apartamencie.\n2. Jakie udogodnienia znajdę w apartamentach Kradenbach?\nUdogodnienia w apartamentach Kradenbach są zależne od standardu całego obiektu i jego lokalizacji. W części apartamentów na gości czekają w pełni wyposażone aneksy kuchenne z miejscem do gotowania, zmywarką i zestawem do parzenia kawy. W innych obiektach dodatkowo można skorzystać z transferu z lotniska i na lotnisko, łóżeczka turystycznego dla niemowląt, prywatnego basenu, mebli ogrodowych oraz osobnego wejścia i strzeżonego parkingu. Niektóre apartamenty Kradenbach przyjmują gości podróżujących ze zwierzętami.\n3. Gdzie rezerwować apartamenty Kradenbach?\nRezerwacja apartamentów Kradenbach jest możliwa przez serwis eSky.pl, który oferuje wyłącznie sprawdzone obiekty w Polsce oraz na świecie. Na stronie znajdziesz nocleg w ponad 100 krajach w każdym zakątku globu. Rezerwacji dokonuje się w pełni bezpiecznie, dokonując płatności za pomocą karty kredytowej lub PayU. Jeżeli plany podróży ulegną zmianie, rezerwacja może zostać anulowana bez żadnych kosztów. Dzięki temu opłatę za apartament Kradenbach wnosi się na długi czas przed wyjazdem bez ryzyka utraty pieniędzy.\n4. Ile kosztuje apartament Kradenbach?\nCena apartamentu Kradenbach jest zależna od kilku czynników i zmienia się w czasie. Na jej wysokość wpływają termin rezerwacji, długość pobytu, liczba gości, typ wybranych udogodnień w obiekcie oraz lokalizacja apartamentu. Tanie apartamenty Kradenbach są dostępne głównie poza szczytem sezonu w sporej odległości od centrum. Obiekty zlokalizowane w najatrakcyjniejszych okolicach kosztują więcej, a ich ceny dodatkowo rosną w okresie wzmożonego ruchu turystycznego.


NPR - Wernerki\nZaczynamy kolejną edycję Kursu NPR\n10.10.2009 o godz. 15.00 w Warszawie/Centrum\nzaczynamy kolejną edycją kursu Naturalnych Metod Planowania Rodziny\nOd 3 lat jestesmy dyplomowanymi nauczycielami NPR, zrzeszonymi i wyszkolonymi przez Stowarzyszenie "Liga Małżeństwo Małżeństwu". Sami stosujemy metodę od 2000 roku, w tym od 2004 roku w życiu malżeńskim.\nKurs jest przeznaczony dla każdego, dla narzeczonych i par, dla młodych i "starszych" małżonków, dla odkładających i pragnących poczęcia, dla tych tuż po porodzie i karmiących. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych ...\nCoś wiecej o samym kursie: Kurs to cztery trzygodzinne spotkania, odbywające się co miesiąc. W sklad kursu wchodzą: wykład, konsultacje (indywidualne, w czasie przerwy), ćwiczenia, i przede wszystkim własna obserwacja miedzy kolejnymi zajęciami.\nKoszty - Oplata kursowa wynosi obecnie 95zł (od pary) i obejmuje:\n1 egzemplarz książki "Sztuka naturalnego planowania rodziny" (30 zł)\n1 egzemplarz "Ćwiczeń" (5 zł)\n1 egzemplarz zeszytu obserwacji cyklu (5 zł)\nZgłoszenia przyjmujemy pod adresem: werner@lmm.pl\nW zgloszeniu prosimy podac takie informacje (beda one dla nas ułatwieniem do\nprzygotowania sie do kursu):\n- imie i nazwisko obojga małżonków (narzeczonych),\n- czy jestescie malzenstwem - staż, czy narzeczonymi\n- czy macie dzieci i ile\nW kursie mogą uczestniczyć również pojedyncze osoby (np. "samotne" Panie). W takiej sytuacji prosimy o kontakt e-mailowy i informację, że będzie Pani sama. Koszt od takiej osoby jest również 95 zł.\n14:58, ewerner , NPR\nNikt nie jest sam na świecie\nSt. Benedict Project Conference, 5-6.09.2009, Warsaw\nWeekend spędzilismy przede wszystkim twórczo, a na dodatek radośnie. Ogromne było bogactwo spotkanych na konferencji osób, a przy okazji spotkanie z Bogiem. Konferencja, sama w sobie ważna i pouczająca, a przy okazji warsztaty w grupach językowych. Wiedza, otrzymywana i dawana, i rozmowa, dzielenie sie doswiadczeniem nauczania NPR. NPR w kraju w świetle NPR w krajach ościennych i\n... jesteśmy ZWYCIĘZCAMI, jestesmy BOGACI ...\nNie wiem czy zdajecie sobie sprawę, że w Polce jest kilka dużych organizacji, zajmujące się m.in. propagowaniem i nauczaniem Naturalnych Metod Planowania Rodziny:\n- Liga Małżeństwo Małżeństwu (do której my należymy, LMM strona), pierwotnie: metoda Kippley'ów\n- Polskie Stowarzyszenie Nauczycieli Naturalnego Planowania Rodziny (PSNNPR strona), pierwotnie: tzw. metoda angielska\n- Instytut Naturalnego Planowania Rodziny (INER Polska, strona), metoda prof. J. Rötzera\n- Stowarzyszenie "Miłość i Odpowiedzialność" (strona), tzw. metoda polska, opracowana przez dr T. Kramarek,\ndo tego sa jeszcze:\n- Fundacja Misja Służby Rodzinie (strona), która propoaguje NPR jakby "mimowoli"\n- Światowa Organizacja Metody Owulacji Billingsa (strona), która prowadzi stronę internetową na temat metody objawowej po polsku.\nCałe bogactwo już w samej Polsce ... a na konferencji było nas dużo więcej.\n"Nikt nie jest sam na świecie, nawet zwykły przechodzień, tym bardziej właśnie TY"\n16:11, ewerner , NPR\nNa stronie Frondy pojawiła się, jakiś czas temu, informacja o 12-latce, która wygrała konkurs krasomówczy wystąpieniem dotyczącym aborcji. "A gdybym Ci powiedziała, że właśnie w tej chwili ktoś wybiera czy masz żyć czy umrzesz?" - pyta na YouTube amerykańska dwunastolatka.\nPosłuchałam tego co mówi Lia, i chcę abyście Wy również tego posłuchali - wersja z polskimi napisami.\nTo wszystko natchnęło mnie też do dalszych poszukiwań i przemyśleń...\nI stąd cztery kolejne filmy z You Tube.\nZ piosenkami o życiu, o dzieciach, o stracie dzieci, i o zabjaniu dzieci.\nI wiele, bardzo wiele zdjęć dzieci w łonie ich matek.\n02:09, ewerner , NPR


Niezwykłe perygrynacje pewnej pięknej rzeźby | Moja Brama\nNiezwykłe perygrynacje pewnej pięknej rzeźby\nNieczęsto w naszych czasach zdarza się odnaleźć zaginione dzieła sztuki; rzeźby, obrazy, przedmioty rzemiosła artystycznego. Najczęściej ulegają one zniszczeniu, czasem pozostają w posiadaniu zbieraczy, nie zawsze świadomych ich wartości. Tak na przykład zdarzyło się przed kilkunastu laty, kiedy to kłodzkie Muzeum otrzymało ofertę zakupu „Płaczącego Anioła”, daremnie poszukiwanego od dłuższego czasu. Oferta była tym bardziej interesująca, że autorem rzeźby był Michał Klahr Starszy, wybitny artysta rzeźbiarz działający w pierwszej połowie XVIII wieku na terenie Ziemi Kłodzkiej. Historia życia tego artysty mogłaby posłużyć za niezły scenariusz do filmu. Jako kilkuletni chłopiec z Bielic pasł krowy i rzeźbił małe figurki z drewna. Zauważony przez kłodzkich jezuitów został zabrany do Kłodzka, wykształcony w kolegium jezuickim i warsztacie pracującego dla jezuitów rzeźbiarza Sebastiana Flackera. Prędko przerósł mistrza i już w latach 1717 – 21 wykonał dla kościoła WNMP w Kłodzku wielkie działa; ambonę, prospekt organowy i niepowtarzalny na skalę europejską zespół konfesjonałów ze wspaniałą rzeźbiarską nastawą. W roku 1721 opuścił jezuitów, przeniósł się najpierw do Bielic, a od 1725 roku do Lądka, gdzie kupił dom i otworzył własny warsztat. Poprzez tę pracownię realizował dla zleceniodawców kościelnych całe zespoły rzeźbiarskie dla wielu kościołów na Ziemi Kłodzkiej. Wysoko ceniono jego wyobraźnię twórczą, znajomość chrześcijańskiej ikonografii, dojrzałość warsztatu. Działając początkowo pod wpływem sztuki włoskiej i czeskiej stworzył własną, oryginalną formułę stylową, dając w ten sposób początek regionalnej tradycji artystycznej, kontynuowanej aż do początku XIX wieku przez jego potomków, syna Ignacego, wnuka Dawida, prawnuka Kazimierza i innych, mniej znanych artystów.\nNie bez powodu postać Michała Klahra jest w kontekście niniejszego artykułu ważna. Wiąże się bowiem z aktualnym „odkryciem” najprawdopodobniej dzieła tego mistrza lub jego warsztatu, małej 75 centymetrowej figurki stojącej we wnęce szczytowej elewacji budynku nr 37 przy ulicy Armii Krajowej w Kłodzku (dawnej Armii Czerwonej). Nie wiadomo jaki spotkałby ją los, gdyby przechodzący obok tego domu, znany kłodzki fotografik pan Tomasz Gmerek nie podniósł wysoko głowy i nie zauważył, że rzeźba zmieniła swoje położenie i niebezpiecznie zawieszona na samym brzegu wnęki mogła w każdej chwili runąć w dół i rozsypać się na kawałki. Być może figurka mogła się przewrócić podczas niedawnych prac dekarskich albo zmienić położenie podczas nieudanej próby kradzieży. Wiele takich figurek świętych Florianów, Nepomucenów, Piet, Madonn zaginęło, wiele zniszczono podczas rozbiórek domów. Do dziś pozostały po nich puste wnęki.\nZawiadomione o figurce z domu nr 37 Dyrekcja Muzeum w Kłodzku i Urząd Konserwatorski w Wałbrzychu zadecydowały o przechowaniu jej w Muzeum do czasu decyzji o jej dalszych losach. Wstępnych oględzin rzeźby dokonano przy udziale Renaty Dubiel – Białas, doświadczonego konserwatora dzieł sztuki, od lat współpracującego z tutejszym Muzeum. Ustalono, że obiekt pochodzi z pierwszej połowy XVIII wieku, posiada wyraźne cechy rzeźby śląskiej, prezentuje wysoką klasę artystyczną, niewykluczone, że wyszedł z pracowni Michała Klahra. Tezę tę będą mogły potwierdzić wnikliwe studia i analogie ze znanymi dziełami Klahra (choćby uderzające podobieństwo rysów twarzy tej rzeźby do głowy Dawida z prospektu organowego w kościele jezuickim w Kłodzku).\nUratowana rzeźba przedstawia postać Jana Nepomucena, bardzo popularnego świętego na ziemiach dawnej Monarchii Habsburskiej, głównie w Czechach i Ziemi Kłodzkiej, który poniósł śmierć męczeńską w 1393 roku. Ale już dużo wcześniej, nim został wyświęcony (1729 r. !), czczono go i stawiano mu pomniki.\nŚwięty Jan Nepomucen był kanonikiem kościoła Św. Idziego w Pradze i spowiednikiem żony czeskiego króla Wacława. Skłócony z królem, został na jego rozkaz torturowany i zrzucony z mostu Karola do Wełtawy. Przyczyny jego męczeństwa do końca nie wyjaśniono. Legenda głosi, że nie zdradził tajemnicy spowiedzi królewskiej małżonki i, że\nw miejscu zatopienia jego ciała ukazało się na wodzie pięć gwiazd. Stąd główny atrybut świętego to aureola z pięciu gwiazd, ale także palma męczeńska, język, palec na ustach oraz krucyfiks. Czczony do dziś jako patron dobrej sławy, chroniący od nieszczęść i powodzi, przedstawiany jest zawsze w szatach obowiązujących wyższych duchownych; w komży zwanej rokietą z wąskimi rękawami, w mantolecie z gronostajów, z biretem na głowie i zarostem na twarzy. Takie rzeźby znamy stojące przy mostach, przy gospodarstwach, w kapliczkach przydomowych i wnękach frontowych elewacji domów miejskich i wiejskich.\nTak też przedstawiona jest rzeźba z domu nr 37 przy ulicy Armii Krajowej w Kłodzku. Drewno, z którego jest wykonana, niezabezpieczone i wystawiane przez długi czas na różne warunki atmosferyczne wyschło i spękało na całej powierzchni. Tylko w niewielu miejscach zachowały się resztki XIX i XX-wiecznej polichromii, skorodowała aureola, odpadła prawa dłoń. Cała postać została ustawiona w lekkim kontrapoście, z ugiętym prawym kolanem, miękkim modelunkiem szat poruszonych ruchem postaci, z palmą męczeńską w lewej ręce.\nW partii pleców modelunek został nieco uproszczony, ale uwagę oglądających zwrócił wydrążony tam mały schowek, przysłonięty drewnianą płytką umocowaną dwoma gwoździkami. Po otwarciu skrytki wyjęto z niej złożone w kwadraciki karteczki – intencyjne modlitwy do Świętego, grafiki sygnowane nazwiskami znanych autorów publikacji poświęconych Janowi Nepomucenowi z początków XVIII wieku i inne związane z jezuickimi świętymi.\nNajwiększą jednak sensacją okazała się ręcznie wypisana notatka o następującej treści:\n„Figurka została przeniesiona w 1978 roku w dniu 3 maja z ulicy Łukasińskiego na ulicę Armii Czerwonej (dawna nazwa) do budynku po kapitalnym remoncie przez PGKiM zakład remontowy. Przeniesiona została przez Pana Krysińskiego i Pana Sawickiego, którą to osadzono w ścianie szczytowej ”.\nChwała obu Panom, którzy jej nie zawłaszczyli, ale zatroszczyli się o jej uratowanie, pewnie urzeczeni jej pięknem.\nRok 1978 to czas, kiedy na skutek wielkiej katastrofy budowlanej na terenie kłodzkiej starówki rozebrano ponad dwieście zabytkowych kamienic, wśród nich dom numer siedem przy ulicy Łukasińskiego. W małej monografii Kłodzka wydanej w 1970 roku autor, prof. Tadeusz Broniewski, znany wrocławski historyk architektury, omówił i sfotografował, istniejące jeszcze wówczas elewacje m.in. dwóch kamieniczek – jednej przy ul. Łukasińskiego 7 i drugiej przy ul. Armii Czerwonej 37. Zdjęcia obu tych frontowych elewacji wyjaśniają historię figury św. Jana Nepomucena. Na zdjęciu domu nr 7 widnieje fasada, którą prof. Broniewski określa jako jedną z najbardziej, mimo wcześniejszych przeróbek, efektowną w tej części miasta. Kamienica ta powstała w 1770 roku na zrębie dwóch wcześniejszych domów. Należała zapewne do zamożnego i wymagającego właściciela o wyrafinowanym guście, który potrafił znaleźć odpowiedniego mistrza budowlanego dla zrealizowania swoich planów. Pod koniec XIX wieku dom przeszedł niewielką przebudowę widoczną na elewacji w części parteru i poddasza. Bez przeróbek pozostała część środkowa z wnęką, w której ustawiono figurkę Madonny z Dzieciątkiem powtarzającą typ tzw. „Kłodzkiej Madonny” z ołtarza głównego w kościele jezuickim w Kłodzku. Nad wieńczącym elewację tympanonem stanęła figurka Św. Jana Nepomucena. Na zdjęciu reprodukowanym w pracy prof. Broniewskiego, wykonanym z poziomu ulicy, widoczna jest tylko głowa świętego\nw birecie i ręka trzymająca palmę. O niej napisał Profesor: „Na szczycie widnieje mocno zębem czasu naruszona figurka świętego.” Musiała więc stać w tym miejscu, być może nawet od czasu budowy domu w latach 70. XVIII wieku, zdobyta lub zakupiona wcześniej z kłodzkich warsztatów rzeźbiarskich, albo Sebastiana Flackera albo Michała Klahra. Mogła stanowić tzw. bozzetto, czyli model do większych figur tego świętego, umieszczanych w ołtarzach wielu kościołów Kłodzczyzny. Trudno dziś ostatecznie ustalić jak rzeźba tej klasy trafiła na szczyt domu przy ulicy Łukasińskiego 7, jak przetrwała tam niemal trzysta lat. Następny etap jej wędrówki kończy się już w innym domu, przy ul. Armii Krajowej 37, we wnęce, w której wcześniej stała rzeźba św. Floriana.\nObecnie pozostaje rozstrzygnięcie „adopcji” tego dzieła – miejsca, gdzie zapewnione będzie dalsze jego przetrwanie, odpowiedni mikroklimat, zabiegi konserwatorskie i pewność zahamowania dalszej destrukcji. Zadecydują o tym władze konserwatorskie i muzealne oraz dotychczasowi gospodarze. Można mieć nadzieję, że gremia te podejmą właściwą decyzję o jej dalszym losie.\n• Kalinowski Konstanty, Rzeźba barokowa na Śląsku, PWN, Warszawa 1986\n• Katalog rzeźby barokowej na Śląsku, pod red. K. Kalinowskiego, t. I Hrabstwo Kłodzkie, Poznań 1987\n• Rzeźba Śląska 1650-1770, katalog wystawy w opr. Danuty Ostrowskiej, Wrocław 1969\n• Nowak Romuald, Michał Klar Starszy i jego Theatrum Sacrum, katalog wystawy, Kłodzko 1992\n• Nowak Romuald, Podpisy mistrza Klahra, maszynopis w zbiorach autora\n- Tadeusz Broniewski, Śląsk w zabytkach sztuki. Kłodzko, Ossolineum, 1970


Kanonicy Regularni na Lateranie - Canons Regular of the Lateran - qwe.wiki\nCanons Regular of the Lateran - Canons Regular of the Lateran\nW Kanonicy laterańscy ( CRL ), formalnie zatytułowany przez kanoników regularnych św Augustyna Kongregacji Najświętszego Zbawiciela na Lateranie , jest międzynarodową zgromadzenie zlecenia z kanoników regularnych , obejmujący księży i świeckich braci w katolika kościół .\n2.1 W Anglii\nKanonicy regularnie śledzą swoje początki do reform duchowieństwa z IV wieku przez Martina z Tours we Francji i Euzebiusza z Vercelli we Włoszech. Oni i inni biskupi starali się modelować akceptowany styl życia ich duchowieństwa w modelu domowym, opartym na wspólnym wzorcu, za którym podążają pierwsi chrześcijanie, jak przedstawiono w Dziejach Apostolskich . Najważniejszym przykładem tego wysiłku było życie i dzieło Augustyna z Hippo , który sam żył jako mnich, zanim został powołany do objęcia urzędu biskupa w swoim północnoafrykańskim mieście. Później napisał małą zasadę monastycznąkierować wspólnotą kobiet, które chciały żyć w monastycznym ideale. Dokument ten stał się oficjalnym przewodnikiem dla najwcześniejszych wspólnot religijnych, które pojawiły się w kościele w późniejszych wiekach, równolegle z Regułą św . Benedykta . Stąd pochodzi tytuł „zwykły”, co oznacza jeden zgodny z „regułą” (łac. Regula ).\nPod przewodnictwem kardynała Hildebranda z Sovany (później papieża Grzegorza VII) Synod na Lateranie z 1059 r. Zorganizował i rozpoznał te rozwijające się wspólnoty i zalecił je jako preferowany wzór życia duchownego w czasach, gdy obowiązkowy celibat stał się powszechny wymóg duchowieństwa Kościoła rzymskiego.\nKanony Laterańskie pochodzą od Kanoników Regularnych z Santa Maria in Portu na wyspie Corizo w pobliżu Rawenny, o których po raz pierwszy wspomniano w 1103 r. Do XV wieku społeczność konająca prawie wymarła z powodu braku przywództwa i kierownictwa było to bezpośrednim wynikiem praktyki opatów pochwalnych, aż w końcu w 1419 r. społeczność zmniejszyła się do zaledwie dwóch: wcześniejszego i jednego kanonu. Jednak pobożny arystokrata z Rawenny, Obizone, zorganizował związek między Santa Maria in Portu i nowo założonymi Kanonikami Regularnymi z Fregionaia.\nKanony Fegionaia powstały w 1402 roku. W 1408 roku Grzegorz XII wzniósł rozdział dla trzech niezależnych domów. W 1449 r. Kanonicy Fregionaia powitali kanoników regularnych Świętego Krzyża Mortara, który został założony w 1082 r. Wzdłuż jednego z najważniejszych szlaków pielgrzymkowych w Europie między Rzymem a Santiago de Compestella. Z powodu niestabilności politycznej i niepokojów społecznych kanony i ich domy upadły. Sercem zboru była Fregionaia, w której żyły pierwsze kanony reformatorskie. Zmieniło się to jednak, gdy kanonicy zostali wezwani do Rzymu w 1431 r. Przez Eugeniusza IV, aby przejąć bazylikę św. Jana na Lateranie. W 1446 r. Wraz z papieskim bykiem Cum ad sacratissimam Eugeniusz potwierdził pozycję kanoników regularnych w bazylice i zmienił nazwę na Kanoników Regularnych na Lateranie.\nZgromadzenie to wywodzi się z trzech starożytnych wspólnot:\nZgromadzenie Najświętszego Zbawiciela utworzone w 1419 r. Przez zjednoczenie wspólnot kanoników św. Marii z Reno w regionie Bolonii z kanonikami św. Ambrożego w Gubbio .\nDuchowieństwo obsługujące Bazylikę Laterańską w Rzymie przez większą część średniowiecza stanowiło wspólnotę o tym tytule. Później wyjechali, aby w XVII wieku zastąpić ich kanonami świeckimi . W ogóle kanony nie zrobić pracę parafialną per se . Nie byli proboszczami. Zamiast tego powrócili do bardziej prymitywnej pracy apostolskiej, zwłaszcza popularnego głoszenia i katechezy. Udzielali także duchowych wskazówek organizacjom świeckim i domom mniszek, kanonizek i wspólnot innych kobiet, a także wsparli szpitale, lazaria , bezpłatną edukację dla biednych i wszelkiego rodzaju dzieła miłosierdzia.\nW 1823 r., Po zniszczeniu wielu wspólnot religijnych podczas najazdów napoleońskich, osoby, które przeżyły te dwa zgromadzenia, przyłączyły się do tego jednego zgromadzenia, w którym to czasie uzyskał swój obecny tytuł.\nW XII wieku kanonicy regularni na Lateranie, znani również jako kanonicy augustianów, ustanowili klasztor w Bodmin . Bodmin Priory stał się największym domem religijnym w Kornwalii. Został stłumiony 27 lutego 1538 r., A budynki zostały zniszczone i zburzone; prześladowani Kanoni rozproszyli się i całkowicie zniknęli z Anglii. Po trzystu latach Kanonicy Regularni na Lateranie powrócili do Anglii, kiedy w 1884 r. Dom Felix Menchini został założony na przeora i nowicjusza mistrza klasztoru Mariackiego w Bodmin. Przeorat w Bodmin uzyskał status opactwa w 1953 r. Kamień węgielny obecnego kościoła został położony w 1937 r., Ale wojna spowodowała opóźnienie prac budowlanych o wiele lat i dopiero 24 czerwca 1965 r. Konsekrował biskup Restieaux Kościół. Kościół katolicki w Kornwalii był bardzo wspierany przez Kanonika Regularnego, który założył znaczną większość obecnych kościołów katolickich w Kornwalii. Członkowie społeczności są pochowani na cmentarzu Kanoników Regularnych w Bodmin na terenie przylegającym do kościoła.\nW 2010 r. Arcybiskup Birmingham Bernard Longley poprosił kapłanów Kanoników Regularnych, aby mieszkali w prezbiterium kościoła św. Michała w Birmingham i zaspokajali potrzeby nie tylko polskich i anglojęzycznych katolików miasta. Arcybiskup Longley odprawił Mszę św. W sobotę 27 kwietnia 2013 r., Aby poświęcić nowy ołtarz wraz z opatem generalnym kanoników regularnych na Lateranie, Giuseppe Cipolloni oraz przełożonym prowincji polskiej prowincji kanoników regularnych na Lateranie, Marianem Szczecińskim.\nWśród godnych uwagi kanonów był opat Giuseppe Ricciotti (1890–1964), który pisał o Piśmie Świętym i historii starożytnej.\nCharakterystyczny zwyczaj kanonów obejmuje całkowicie białą sutannę , szarfę, pelerynę ( mozzetta ) i czapkę czaszki ( zucchetto ), identyczne z tym, co Papież nosi jako codzienny strój.\nZgromadzenie opiera się w pobliżu starożytnej bazyliki z Piotra w Okowach , gdzie obecny opat mieszka ogólne z Kurii Generalnej Zakonu. Prowincje istnieją w Argentynie, Belgii, Włoszech, Polsce, Hiszpanii i Stanach Zjednoczonych. Jest członkiem Konfederacji Kanonów Regularnych.\nMedia powiązane z Canons Regular of the Lateran na Wikimedia Commons\nOstatnia edycja tej strony była 6 czerwca 2020 r., O 23:51 (UTC) .


WSK Mi-2URP - Opisy Broni\nPosted in Śmigłowce bojowe\nŚmigłowiec bojowy WSK Mi-2URP\nW drugiej połowie lat 50. w Biurze Doświadczalno-Konstrukcyjnym-329 Michała L. Mila (OKB-329) zaczęto pracować nad programem poważnej modernizacji lekkiego wielozadaniowego śmigłowca Mi-1. Wśród rozważanych zmian uwzględniano możliwość zastąpienia silnika tłokowego nowym napędem turbinowym. Założono również, że wymiary nowej konstrukcji pozostaną takie same jak Mi-1, przy jednoczesnym znacznym wzroście pojemności kabiny (8 ludzi). Spośród kilku koncepcji wybrano najbardziej obiecujący układ “klasyczny”(jednowirnikowy ze śmigłem sterującym), napędzany dwoma silnikami turbinowymi, połączonymi wspólną przekładnią redukcyjną.\nPrzedział napędowy zaplanowano nad kabiną, w górnej części kadłuba. Można było w ten sposób uzyskać dodatkową przestrzeń dla pasażerów lub ładunku. Układ dwusilnikowy zwiększał również bezpieczeństwo lotu w wypadku awarii, zakładano możliwość lotu i bezpiecznego lądowania na jednym silniku. Projekt nowego śmigłowca dostał nazwę W-2. Jedynym problemem nowej konstrukcji był brak odpowiedniego napędu. Projektowanie nowego silnika rozpoczęto w Biurze Konstrukcyjnym Klimowa w Leningradzie w latach 1959-60, pod kierunkiem głównego konstruktora S. P. Izotowa. Powstał tam mały silnik turbinowy GTD-350, wzorowany na amerykańskim śmigłowcowym Allison 250. W 1963 roku GTD-350 przeszedł próby państwowe, ustępował jednak podobnym konstrukcjom zagranicznym pod względem parametrów technicznych.\nPrzy projektowaniu śmigłowca W-2 starano się wykorzystać jak najwięcej elementów z produkowanego Mi-1. W praktyce okazało się to niemożliwe. Pod koniec września 1961 roku prototyp W-2 wykonał pierwszy zawis w powietrzu i lot z małą prędkością. Miesiąc później rozpoczęto próby państwowe. Loty doświadczalne przebiegały bez żadnych kłopotów, W-2 okazał się bardzo udaną konstrukcją. Wojskowi byli zainteresowani wersją transportowo-sanitarną, a lotnictwo cywilne wariantem rolniczym. We wrześniu 1963 roku Komisja Państwowa postanowiła skierować śmigłowiec do produkcji seryjnej pod nazwą Mi-2.\nWe wrześniu 1962 roku pierwszy prototyp W-2 został pokazany polskiej delegacji rządowej. Wtedy też wstępnie zaczęto rozważać możliwość jego produkcji w Polsce. W tym celu, pod koniec 1963 roku w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku, rozpoczęto wstępne przygotowania. W styczniu 1964 roku podpisano oficjalnie umowę o przekazaniu licencji na produkcję śmigłowca Mi-2 oraz silnika GTD-350 wraz z przekładnią redukcyjną. Śmigłowiec miał być produkowany w zakładach w Świdniku, a silnik w wytwórni w Rzeszowie.\nWariant uzbrojony śmigłowca Mi-2 US w wyrzutnie rakiet niekierowanych. W tej wersji karabiny maszynowe PK umieszczone po bokach kadłuba zastąpiono dwiema podwieszanymi wyrzutniami Mars-2 dla rakiet S-5 kal. 57 mm. Jedna wyrzutnia mieściła 16 niekierowanych rakiet. Poza tym uzbrojenie stanowiło jeszcze działko NS-23 i dwa ruchome km PK umieszczone w oknach. Część Mi-2 URN powstała poprzez przebudowę Mi-2 US. Pierwsze śmigłowce w tym wariancie pojawiły się w 49. Pułku w roku 1973, a nieco później także i w 56. Pułku. Alternatywnie można było przenosić dwie bomby o masie do 100 kg.\nKilkakrotnie próbowano zmodernizować Mi-2, w Polsce i w ZSRR powstało kilka interesujących prób udoskonalenia tej konstrukcji. Na drodze do tego stawał jednak brak odpowiedniego silnika turbinowego o większej mocy. M.L. Mil i jego następca M. N. Tiszczenko kilkakrotnie próbowali zachęcić konstruktorów silników w ZSRR do opracowania nowej turbinowej jednostki napędowej małej mocy. Były to jednak działania nieskuteczne. W Polsce podjęto się modernizacji poprzez zastosowanie amerykańskiego śmigłowcowego silnika turbinowego Allison 250. Nowy śmigłowiec nazwano PZL “Kania”. Jego osiągi znacznie się poprawiły w stosunku do Mi-2.\nPierwszymi wersjami używanymi przez polskie siły zbrojne były: Mi-2T – transportowy z możliwością szybkiej adaptacji na sanitarny, mógł zabierać ładunek do 700 kg lub 6-8 osób, Mi-2P – pasażerski zabierający 6 ludzi, Mi-2Sz (Mi-2U, UMi-2) – szkolny z podwójnymi urządzeniami sterowniczymi, przystosowany do nauki latania bez widoczności.\nNa przełomie lat 60. i 70. polscy specjaliści wojskowi poddali analizie użycie śmigłowców przez armię amerykańską w wojnie w Indochinach. Doświadczenia amerykańskie zrewolucjonizowały poglądy na użycie śmigłowca na polu walki, który okazał się nie tylko doskonałym środkiem transportowo-desantowym ale też niezwykle skutecznym środkiem wsparcia ogniowego, mógł też walczyć z czołgami. W 1970 roku w Polsce, specjaliści wojskowi przeprowadzili analizę możliwości uzbrojenia Mi-2. W jej wyniku postanowiono zastosować na śmigłowcu jedno stałe działko kal. 23 mm zamontowane po lewej dolnej stronie kadłuba i zawieszane na burtach cztery karabiny maszynowe (Mi-2US) lub dwie wyrzutnie z 32 rakietami niekierowanymi (Mi-2URN). W tym czasie podobne próby prowadzono w ZSRR.\nW tym samym czasie rozpoczęto też próby przystosowania Mi-2 do zwalczania czołgów, wyposażono go w 4 wyrzutnie kierowanych przewodowo przeciwpancernych pocisków rakietowych typu „Malutka M” konstrukcji rosyjskiej. Nową wersję śmigłowca nazwano Mi-2 URP (Uzbrojona – Rakiety Przeciwpancerne). Próby ze strzelaniem rakietami przeprowadzono w 1972 i na początku 1973 roku. W 1977 roku śmigłowce Mi-2URP zostały użyte w czasie ćwiczeń wojsk Układu Warszawskiego.\nMi-2URP był uzbrojony w 1 działko kal. 23 mm zamontowane pod lewą dolną stroną kadłuba, 2 ruchome karabiny maszynowe kal. 7,62 mm w odsuwanych bocznych oknach kabiny transportowej i 4 przeciwpancerne rakietowe pociski kierowane typu 9M14M “Malutka M” na wyrzutniach po obu stronach kadłuba, w którym przewożone były zapasowe 4 rakiety.\nRakieta była naprowadzana na cel obserwowany przez operatora metodą “trzypunktową” : oko-pocisk-cel. Aby poprawić kierowanie rakiety, próbowano zastosować lunetę celowniczą, ale drgania śmigłowca uniemożliwiały właściwą obserwację celu. W dalszym ciągu najpewniejszym sposobem sterownia rakietą pozostawało oko obserwatora i jego ręka, obsługująca manipulator wysyłający komendy kierujące, przesyłane przewodem.\nNa początku lat 80. rozpoczęto próby śmigłowca Mi-2 w wersji przystosowanej do zwalczania celów latających, nazwanej Mi-2URS. Uzbrojono go w 4 rakiety kierowane “Strzała M” (przenośny zestaw przeciwlotniczy), naprowadzające się na źródło promieniowania podczerwonego. I w tym wypadku drgania śmigłowca spowodowały problemy z użyciem takiego uzbrojenia. W tej sytuacji Mi-2URS nie został przyjęty na uzbrojenie. W drugiej połowie lat 80. niektóre Mi-2URP zostały wyposażone w rakiety “Strzała M” nazywane też “Gad”, zawieszane pod wyrzutniami rakiet przeciwpancernych “Malutka M”. Tak powstała ostatnia wersja uzbrojonego śmigłowca, nazwana Mi-2URP-G.\nMi-2URP – Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie\nŚrednica wirnika – 14,56 m\nDługość kadłuba – 11,94 m\nMasa startowa – 3550 kg\nMaksymalna prędkość – 185 km/h\nZasięg – do 355 km\nUzbrojenie – opis w tekście\nSilnik – dwa silniki turbowałowe GTD -350 o mocy 400 KM każdy\nMuzeum Wojska Polskiego w Warszawie – oddział Polskiej Techniki Wojskowej\nAKM (ros. автомат Калашникова модернизированный, awtomat Kałasznikowa modiernizirowannyj, wersja spolszczona – automat Kałasznikowa modernizowany) – radziecki karabinek automatyczny. Zmodernizowana wersja karabinka AK. Historia W 1949 roku Czytaj dalej...\nBy Kerim44 - Praca własna, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=15146170 TRI - Transporter rozpoznania inżynieryjnego jest pływającym, opancerzonym Czytaj dalej...\nMaszyna inżynieryjno-drogowa MID Historia i opis konstrukcji: Pojazd powstał na podwoziu wozu WZT-3. Jest przystosowana do pracy w warunkach styczności Czytaj dalej...\nSamobieżny układacz min - SUM-Kalina W latach 80. polskie i wschodnioniemieckie ośrodki konstrukcyjne rozpoczęły wspólne prace nad samobieżnym ustawiaczem min. Czytaj dalej...\nTagged Polskie śmigłowce bojowe\n← 2S4 Tulipan\nM.56 Zastava →


Inwestuj w opcje tylko część kapitału – nabycie opcji oznacza, że w porównaniu do rynku kontraktów terminowych, ograniczenie potencjalnych strat, niemniej jednak inwestor może stracić całą zainwestowaną kwotę. Nie wolno lekceważyć tego faktu...\nIstotne praktyczne zasady inwestowania w opcje na akcje notowane na GPW to przede wszystkim ...\nOpcje na akcje, tak jak wszystkie instrumenty pochodne, można wykorzystać do ograniczenia ryzyka, czyli w hedgingu. Podstawową jego formą jest zabezpieczenie akcji poprzez nabycie opcji sprzedaży opiewających na tyle akcji, ile posiada ...\nWykonanie opcji stylu europejskiego, a tylko takie notowane są na GPW, możliwe jest wyłącznie w terminie wygaśnięcia opcji. Realizowane są wówczas tylko te opcje, które mają wartość wewnętrzną (czyli opcje w cenie - ITM). Przychodem właściciela zrealizowa\ndodano: 1 January 2007\nOpcja na akcje jest kontraktem dającym jej właścicielowi (nabywcy, zajmującemu długą pozycję opcyjną) prawo kupna od wystawcy ...


"Mam kota na punkcie mleka". Jogurtowa ambrozja z owocami i migdałami prażonymi w miodzie - Lawendowy Dom\nStrona główna / Kuchnia / Bezglutenowe / „Mam kota na punkcie mleka”. Jogurtowa ambrozja z owocami i migdałami prażonymi w miodzie\nNa taki deser to skusi się chyba każdy, nawet największy niejadek. Jemy przecież w pierwszej kolejności oczami, a oczy moich dzieci, gdy proponuję im szklanicę wypełnioną bogactwem owoców, przykrytych jogurtową kołderką i posypanych chrupiącymi, lśniącymi od karmelu miodowego migdałów mówią, że takich pyszności to one nigdy nie odmawiają. To kolejna sztuczka Kota Mleczysława, który doskonale wie, co dzieci lubią najbardziej i czego potrzebują ich rozwijające się w zawrotnym tempie młode organizmy. Jogurt niejedno ma imię, a także, co ciekawe wygląda i smakuje odmiennie w różnych rejonach świata. Pozytywnie wpływa na organizm, zawiera dużo łatwo przyswajalnego wapnia, jest cennym źródłem białka oraz witamin A i D oraz tych z grupy B. W naszym deserze użyłam gęstego jogurtu greckiego, którego lekko kwaskowy, orzeźwiający smak doskonale się łączy ze słodyczą owoców, Deser wzbogaciłam chrupiącą posypką ze skarmelizowanych migdałów. Więcej mlecznych inspiracji oraz informacji o Mleczysławie znajdziecie na stronie „Mam kota na punkcie mleka” , na którą Was serdecznie zapraszam.\nJogurtowa ambrozja z owocami i migdałami prażonymi w miodzie\nOwoce umyć. Truskawki pozbawić szypułek, pokroić w ćwiartki. Łyżkę miodu wymieszać z sokiem i skórką z cytryny, skropić owoce, zostawić na 10 minut. W tym czasie przygotować chrupiącą posypkę. Migdały dość grubo pokroić. Na patelni rozgrzać pozostały miód, gdy na powierzchni zaczną się tworzyć bąbelki, wrzucić migdały, smażyć 3 minuty, cały czas mieszając, a następnie przełożyć na talerz wyłożony papierem do pieczenia i zostawić do ostygnięcia. Owoce przełożyć do szklanek lub pucharków, pokryć warstwą jogurtu, posypać prażonymi migdałami.\nRenata Soallina pisze:\nTakie proste i tak efektownie się prezentuje. Na pewno zrobię na niedzielę. Ostatnio z mężem unikamy zbędnych kalorii (żeby nie powiedzieć, że jesteśmy na diecie ;)). W związku z tym zrezygnowałam z niedzielnych deserów, ale myślę, że na taki możemy sobie pozwolić.\nRenatko, trzymam kciuki za unikanie kalorii i życzę smacznego :)\nZdrowo Najedzeni pisze:\n25 czerwca 2015 o 19:08\nwygląda pięknie – im prościej tym lepiej i smaczniej :)


Rewizje psują szyki rządowi. Wskaźnik, na którym jemu najbardziej zależy, wciąż wypada blado\nWszyscy cieszyliśmy się, kiedy GUS podał we wstępnym odczycie, że środki na inwestycje wzrosły przy IV kw. 2017 r. o 11, 3 proc. Pisaliśmy wtedy, że nasz kraj gospodarka jedzie w ukończeniu na dwóch silnikach a mianowicie konsumpcji i właśnie lokatach zapewniających zdrowy i przede wszystkim trwały wzrost PKB. Niestety, urząd zrewidował swoje wyliczenia i zamiast jedenaście, 3 proc., nakłady te wzrosły o 5, cztery proc. A to znaczy, że inwestycje prywatne, w których najbardziej zależy rządowi, wypadły kolejny raz niesłychanie blado.\nPrzypomnijmy, iż tego dnia GUS zrewidował także swoje pierwotne szacunki dotyczące PKB w pojedynczych kwartałach minionego roku i dowiaduje się, że końcówka 2017 r. nie była jednak aż tak dobra, jak wcześniej szacowano. Wzrost gospodarczy w IV kwartale wyniósł 4, 9 proc. jak i również był nieco niższy od czasu wstępnego szacunku na pułapie 5, 1 proc. Sprzeczność była relatywnie niewielka i nawet po rewizji rozwój PKB wydaje się imponujący.\nInwestycje prywatne na terytorium polski po rewizji GUS. Rząd ma problem\nJednak to właśnie same inwestycje najbardziej zastanawiają ekonomistów. Wszak spadek spośród 11, 3 proc. do 5, 4 proc. wydaje się być bardzo znaczący - aż o połowę. Co się stało? Urząd pisze, hdy "na spadek złożyły się niższe nakłady poniesione przez jednostki sektora instytucji rządowych i samorządowych, w tymże głównie nakłady poniesione przez jednostki samorządowe oraz koszty poniesione na systemy uzbrojenia".\nZawiedzione nadzieje widać również wśród ekonomistów. - O ile wstępne szacunki zakładały wzrost nakładów inwestycyjnych o 11, 3 proc., po rewizji wynosi mężczyzna zaledwie 5, 4 proc. r/r. Tym samym życzenia na długi czas oczekiwane odbicie nakładów ponownie okazały się wczesne i to pomimo bardzo wyraźnego przyspieszenia napływu kapitałów unijnych - piszą fachowcy Citi Handlowego.\nInnymi słowy, to właśnie inwestycje publiczne, finansowane ze zasobów UE, pozostają głównym motorem wzrostu inwestycji ogółem. Widać zresztą, jak błyskawicznie odbijają. Jednak te osobiste wciąż są rozczarowujące.\nWidać to wyraźnie to wykresie przedstawionym przez bank:\nFoto: Szacunki Citi Handlowy, dane Eurostat jak i również GUS Rosną głównie środki sektora rządowego i samorządowego, sektor prywatny wciąż czeka\nInwestycje prywatne mogły wzrosnąć zaledwie o 1, sześć proc.\nWedług szacunków ekonomistów nakłady sektora rządowego i samorządowego wzrosły nominalnie o 32 proc. r/r, podczas gdy inwestycje sektora prywatnego zaledwie o 1-wszą, 6 proc. r/r.\n- Choć wyniki na rzecz sektora prywatnego są solidniejsze niż w poprzednich 2 kwartałach, trudno mówić dzięki razie o przełomie. Spodziewamy się, że postęp inwestycji sektora prywatnego zostanie nabierał tempa w kolejnych kwartałach wraz z większymi wydatkami w maszyny a także budynki. Wciąż jednak w szybszym tempie rosnąć pozostaną nakłady sektora rządowego jak i również samorządowego - przekonują.\nEksperci argumentują, że jeśli nie pojawi się dzięki horyzoncie jakieś nagłe załamanie, PKB w tym roku kalendarzowego powinien wzrosnąć o czterech, 2 proc., co oznacza, że będzie bardzo nieznacznie wyhamowywał. Pewnym sygnałem ostrzegawczym jest też to, co dzieje się zbytnio naszą zachodnią granicą, o czym pisaliśmy w poniedziałek.\nFoto: Citi Research W kolejnych kwartałach wzrost będzie powoli hamował, aczkolwiek wzrośnie wkład nakładów inwestycyjnych\n- Rewizja danych zbytnio 2017 rok niewiele przerabia w naszych oczekiwaniach odnośnie 2018 roku, jednak potwierdza, że gospodarka ma obecnie za sobą okres najszybszego wzrostu i w pozostałych kwartałach PKB będzie spowalniać. W tym kontekście na uwagę zasługuje seria słabych danych empirycznych ze strefy euro, w tym również z Niemiec. Na razie przełożyła się ona co najwyżej dzięki osłabienie produkcji przemysłowej (wzrost o 5, 6 proc. w I kwartale), chociaż w tym przypadku spowolnienie dynamiki rocznej może również odzwierciedlać statystyczne efekty listy - komentują.\nZ drugiej strony, jak dostrzegają, sprzedaż detaliczna lekko przyspieszyła, a produkcja budowlana wzrosła o ponad 27 proc. r/r.\n- Skojarzony efekt słabszej produkcji przemysłowej oraz poprawy w handlu i budownictwie jest neutralny dla dynamiki PKB. Biorąc to pod uwagę szacujemy, że wzrost gospodarczy w I kwartale wyniósł blisko 4, 7-4, 8 proc., a w porównaniu z poprzednimi szacunkami spodziewamy się nieco silniejszej konsumpcji oraz słabszych inwestycji - przewidują.\nRząd ciągle ma nadzieję na lepsze inwestycje\n- Wzrost inwestycji przy I kw. 2018 r. był znacząco wyższy niż w IV kw. 2017 roku - tak wraz z kolei po informacji o rewizji przez GUS danych empirycznych o inwestycjach w państwa zareagował minister inwestycji jak i również rozwoju, Jerzy Kwieciński. Dodał, że jest zaskoczony skalą rewizji:\nCo do inwestycji w IV kw., to jestem zaskoczony naprawdę silnym rozdźwiękiem pomiędzy wstępnymi danymi a tymi wczorajszymi. Dysproporcja jest bardzo wysoka, będę musiał się wstecz przyjrzeć i przeanalizować katalogów strukturę\nNa koniec wyjaśnił jednak, że jest spokojny, iż w I kw. tego roku inwestycje były znacząco wyższe niż przy IV kw. zeszłego. Wynik ma być zbliżony do odwiedzenia pierwszego odczytu urzędu statystycznego za IV kw. zeszłego roku, czyli ok. 11 proc.


Domy drewniane Zelów | Master Dom\nDomy drewniane Zelów\nNasza firma pragnie zaprezentować ofertę budowy domów drewnianych mieszkańcom z Zelowa. Z miłą chęcią nawiążemy współpracę z klientami, których interesuje budowa domu.\nWykonujemy lekkie konstrukcje stropów. Wykończenie tarasu czy balkonu zawiera szereg opcji. Ocieplenie watą, wełną jest montowane pomiędzy kantówki drewniane. Kable elektryczne umieszczane są w stelażu z dodatkowym ociepleniem. Dla każdego budynku sporządzamy wizualizację 3D oraz pliki montażowe. Każda mata grzewcza podłączona jest do regulatora temperatury pokojowej.Coraz częstszym rozwiązaniem w domu ekologicznym jest zastosowanie systemów fotowoltaicznych. Każdy dom musi mieć elewację. Maty grzewcze przeważnie umieszczane są na podłodze pod deską drewnianą lub panelami podłogowymi. Płyta fundamentowa to rozwiązanie dające gwarancję trwałości budynku. Grubość wełny i jej parametry powinna być przeanalizowana na etapie planowania i ustalona z projektantem. Certyfikowane okna dachowe to gwarancja szczelności. W wycenie uwzględniamy wyznaczony zakres przez inwestora.\nDocieramy również do takich miejscowości, jak: Bocianicha, Bujny Księże, Bujny Szlacheckie, Chajczyny, Dąbrowa, Faustynów, Grabostów, Grębociny, Ignaców, Jamborek, Janów, Jawor, Karczmy, Kociszew, Kolonia Grabostów, Kolonia Karczmy, Kolonia Kociszew, Kolonia Łobudzice, Kolonia Ostoja, Kolonia Pożdżenice, Krześlów, Kurów, Kurówek, Kuźnica, Łęki, Łobudzice, Marszywiec, Mauryców, Nowa Wola, Ostoja, Pawłowa, Podlesie, Pożdżenice, Przecznia, Pszczółki, Pukawica, Sobki, Sromutka, Tosin, Walewice, Wola Pszczółecka, Wygiełzów, Wypychów, Zabłoty, Zagłówki, Zalesie, Zelówek oraz nie stanowi dla nas problemu budowa domów na terenie całej Polski.\nCałoroczne domy drewniane Zelów


Remont ratusza w Brzegu – eBrzeg – portal lokalny\n20 maja, 2020\t0\tprzez Redakcja\nMieszkańcy Brzegu będą mogli wkrótce podziwiać nowy wygląda ratusza. Budynek remontowany jest w ramach programu Rewitalizacja zabytkowych obiektów użyteczności publicznej. Część środków na odremontowanie pochodzą ze środków z Unii Europejskiej.\nZakres praz remontowych\nW ramach remontu przeprowadzone zostaną następujące prace: remont elewacji, wymiana tynków renowacyjnych, remont elementów kamiennych w loggi, wymiana okien, remont miedzianych parapetów zewnętrznych, konserwacja płycin elewacji północnej, renowacja tarcz zegarowych na wieży, malowanie elewacji. Robotnicy podejmą także próby wykonania sgraffito na wieży zegarowej oraz alkierzowej.\nTermin planowanego zakończenia prac\nJeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, to remont zakończony zostanie 27.08.2020. Koszt inwestycji szacuje się na 7612775,54 zł brutto. Dofinansowanie z Unii to 3986102, 53 zł. Całkowity koszt remontu budynku ratusza to 15 000 000 złotych. Dzięki renowacji ratusz w Brzegu stanie się najpiękniejszą wizytówką miasta. Teraz nie pozostaje nic innego, jak czekać na rezultaty renowacji.


Sanepid ukarał finansową karą w wysokości 5 tys. zł mężczyznę, który odbywał nałożoną na niego z powodu powrotu do Polski z zagranicy kwarantannę, w związku z panującą epidemią COVID-19. Karę nałożono na niego za to, że w trakcie tej koronawirusowej kwarantanny odwiedził go w mieszkaniu ojciec. Decyzję sanepidu zaskarżył Rzecznik Praw Obywatelskich.\nJeden z obywateli 18 marca 2020 r. wrócił do kraju z zagranicy. W związku z przekroczeniem granicy, została na niego nałożona kilkunastodniowa kwarantanna. W trakcie jej odbywania odwiedził go w mieszkaniu ojciec. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny 3 kwietnia 2020 r. wymierzył synowi karę finansową w wysokości 5 000 zł. Według organu, syn zawinił, bo wpuścił ojca do mieszkania objętego kwarantanną.\nJak relacjonował sanepid, zawinieniem obywatela było to, że „wpuścił do mieszkania, w którym wraz z rodziną obywał kwarantannę swojego ojca, który wnosząc zakupy, wszedł do domu i zostawił zakupy, a następnie nadal będąc w domu złożył wnukowi życzenia z okazji urodzin i pocałował go” (www.rpo.gov.pl). Stworzył przez to ryzyko rozprzestrzenienia się wirusa COVID-19 poza miejscem odbywania kwarantanny. Co więcej, tego samego dnia, u odbywającej wraz z nim kwarantannę żony stwierdzono zakażenie koronawirusem. Sanepid wymierzył obywatelowi karę finansową na podstawie notatki sporządzonej przez swojego pracownika z rozmowy telefonicznej, jaką odbył z ojcem mężczyzny. Mężczyzna ten nie mógł brać czynnego udziału w postepowaniu w sprawie ukarania, bo przebywał na kwarantannie. Jego odwołanie oddalił Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny.\nNa decyzję sanepidu skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego złożył Rzecznik Praw Obywatelskich, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. Podniósł w niej po pierwsze, że kwarantanna, której został poddany obywatel, polegała na zakazie opuszczania mieszkania. I zakazu tego nie złamał, bo z mieszkania nie wyszedł. Po drugie, obowiązek poddania się kwarantannie po powrocie z zagranicy został wprowadzony w Polsce niezgodnie z Konstytucją RP, bo można ją było nałożyć na obywatela jedynie w przypadku gdy istniało podejrzenie, że mógł on być narażony na zakażenie. Sam powrót z zagranicy nie mógł stanowić wystarczającej do tego przesłanki.\nRPO zwrócił uwagę, że Minister Zdrowia nie był podmiotem uprawnionym do wprowadzenia obowiązku poddania się kwarantannie. Nie posiadał do tego upoważnienia ustawowego. A ustawowe kryterium objęcia kwarantanną realizowały się tylko w sytuacji, gdy obywatel narażony był na zakażenie wirusem COVID-19, a nie za każdym razem, gdy wracał z zagranicy. Nałożenie więc takiego obowiązku bez podstawy prawnej stanowiło rażące naruszenie art. 7 oraz art. 41 ust. 1 i art. 52 ust. 1 Konstytucji RP.\nPośród licznych zarzutów Rzecznika znalazły się też ten, o bezpodstawnym pozbawieniu obywatela czynnego udziału w postepowaniu, podczas gdy jego sprawa nie wymagała bezzwłocznego załatwienia. Podniósł również, że organy nie przeprowadziły postępowania wyjaśniającego, a ustaleń dokonano wyłącznie na podstawie notatki służbowej pracownika sanepidu. Natomiast wynika z niej chociażby i to, że ojciec sam wszedł do mieszkania przez otwarte drzwi, a nie został wpuszczony przez ukaranego, a po wejściu nie kontaktował się z odbywającym kwarantannę synem.\n„… organ jest zobowiązany przeprowadzić czynności dowodowe, w tym przesłuchanie świadków, ewentualnie stron. Skoro bowiem z notatki wynikało, że ojciec ukaranego ma informacje istotne dla sprawy, to powinien był on zostać przesłuchany jako świadek. Niedopuszczalne jest zaś zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego i uczynienie ustaleń faktycznych wyłącznie na podstawie notatki” (www.rpo.gov.pl).\nŹródło: Rzecznik Praw Obywatelskich, nr sprawy V.7018.736.2020, informacja z dnia 12 października 2020 r.\nCOVIDkarakwarantannarzecznik praw obywatelskichsanepid


Klasa czwarta w projekcie Majsterkowicze 2.0.\nNasza szkoła zakwalifikowała się do ogólnopolskiego programu edukacyjnego Fundacji Orange #SuperKoderzy. Jest on adresowany do uczniów w wieku 9–12 lat. W czasie trwania programu dzieci uczą się programowania, podstaw robotyki i poznają świat nowych technologii.\nSzkoły uczestniczące w #SuperKoderach mają do wyboru jedną z pięciu ścieżek tematycznych, z których każda zawiera materiały dydaktyczne na dwanaście lekcji przygotowanych zgodnie z podstawą programową.\nUczniowie naszej szkoły będą realizować ścieżkę pt. Majsterkowicze 2.0. na której zbudują i zaprogramują roboty. W ramach projektu zakupione zostaną zestawy edukacyjne EDUBOX LOFI ROBOT.\nSukces ten zawdzięczamy klasie czwartej, która przygotowała pod opieką wychowawcy pana Jerzego Zyguły filmik, do którego roboty z tworzyw sztucznych i innych materiałów wykonali uczniowie przy wsparciu rodziców.\nPoniżej można obejrzeć konkursowy filmik.


Stare zdjęcia Pieńki - gmina Pajęczno - archiwum historycznych fotografii\nZobacz historię dziejów utrwaloną na wiekowych fotach - Pieńki - gmina Pajęczno\nDawne zdjęcia uratowane od zapomnienia mogą stanowić skarbnice wiedzy dotyczącą historii otaczających nas miejsc. Pozwalają zobaczyć jakie różnice pojawiły się na przełomie wieku. Tworząc portal chcemy ukazać obraz dziejów zarazem wskrzesić patriotyzm lokalny wśród społeczności.\nMiejsca, obywatele, panoramy, budowy, legendy...\nUbiegamy o to żeby zamieścić obrazy dotyczące wszystkich wymienionych punktów w taki sposób aby można było zobaczyć historię miejscowości. Wybitnie ważne są dla nas fotografie dawnych miejsc, dotyczące faktów nieznanych szerszemu gronu odbiorców oraz wydarzeń przekazywanych ustnie z pokolenia na pokolenie. Ciekawe są również zdjęcia z architekturą przemysłową jak również te związane z dawnymi zawodami.\nPieńki - Zachowane dawne fotografie w kolorze\nKładziemy duży nacisk na to, aby każda publikacja przedstawiona jako czarno-biała posiadała swoją kolorową wersję. Przez poddanie takim zmianom dostajemy szanse dostrzeżenia wnikliwiej zmiany oraz perspektywy dawnych lat. Naszą misją jest też publikacja opisów oraz daty utworzenia zdjęcia a także wzmianki o tym co przedstawia zamieszczone zdjęcie.\nWykonanie strony internetowej i umieszczanie na nim starych zdjęć to najlepszy pomysł na ocalenie ich przed skutkami działania czasu. Rozpowszechniając skarby swoich albumów pomagasz mnożyć wiedzę o swojej miejscowości. Dzięki ogólnopolskiemu portalowi ilustracje mogą być promowane wśród wszystkich użytkowników portalu co ma charakter popularyzacyjny.\nCegielnia Anna Kuźnia Goszczańska Anielew Żelazno Serwitut Goszczanowiec Zagórze Duża Grobla Kukułka


Jak Michał Szpak wyglądał dawniej? - Chillizet\nSzpak opublikował zdjęcie z młodości. Takiego go nie znaliśmy. "W życiu bym sobie ciebie tak nie wyobraziła"\nNie wszystkim przypadł do gustu dawny wizerunek piosenkarza.\nMichał Szpak lubi zaskakiwać. Zwłaszcza wyglądem. Podczas gdy przyzwyczaił nas do swoich pięknych, długich włosów, niedawno w mediach pojawiło się jego zdjęcie z młodości, na którym ma całkiem krótką fryzurę. Teraz jednak zaskakuje jeszcze bardziej. Na jego profilu na Instagramie pojawiło się zdjęcie z młodości Szpaka. W takim wydaniu jeszcze go nie widzieliśmy.\nZobacz także: Tak wygląda Michał Szpak w krótkich włosach. Fani w szoku\nOkazuje się, że Michał Szpak dawniej miał o wiele krótsze włosy. Nieustannie towarzyszyły mu jednak charakterystyczne loki. Na zdjęciu sprzed lat ma fryzurę w stylu afro. Włosy do ramion i burza loków – do tej pory nie wyobrażaliśmy sobie go w takim wydaniu. Teraz możemy zobaczyć, jak dawniej prezentował się znany wokalista.\nInternauci porównują Szpaka do innych gwiazd\nMichał Szpak ma rzeszę wiernych fanów, którzy zawsze stoją za nim murem i lubią prawić mu komplementy. Nie inaczej było również tym razem. Wielu internautów stwierdziło, że choć nie są przyzwyczajeni do takiego wyglądu swojego idola, podoba im się również w takim wydaniu. W komentarzach pod zdjęciem posypało się bardzo dużo komplementów w kierunku wokalisty.\nStyl i indywidualność od zawsze.\nJuż wtedy przystojniak.\nNie wszystkim taki wizerunek Szpaka przypadł jednak do gustu. Długie włosy dodają piosenkarzowi rockowego stylu, który współgra z jego piosenkami. Nic więc dziwnego, że niektórzy fani są do tego przyzwyczajeni i nie potrafią odzwyczaić się od długowłosej wersji swojego idola.\nDługie włosy zaje*iste. W innym wydaniu cię nie widzę.\nJezu, w życiu bym sobie tak Michała nie wyobraziła.\nNajbardziej zaskakuje jednak spostrzegawczość internautów. Wielu z nich zauważyło ogromne podobieństwo Szpaka w wersji afro do innych znanych osobowości. W większości porównują ją do Nicka Jonasa z zespołu Jonas Brothers. Nie tylko jego jednak dopatrzyli się w polskim artyście.\nPodobieństwo do Jesse’a Eisenberga jest uderzające.\nPrawie jak Nick Jonas.\nJak widać, w dawnym Szpaku można dopatrzeć się naprawdę wielu oblicz. Nam najbardziej do gustu przypadło porównanie do Janusza Panasewicza z zespołu Lady Pank. Tak czy inaczej, przede wszystkim uwielbiamy Michała Szpaka w wersji z długimi włosami. A waszym zdaniem, w jakim wydaniu prezentuje się najlepiej?


Strony (44): « Wstecz 1 ... 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44\n19-10-2017, 01:45 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 19-10-2017, 01:45 przez GreenScratch.)\nUmbra uśmiechnął się do Haywire’ra:\n– Czy ja wiem, całkiem ładnie wygarnął i na poczekaniu, prawie mnie zachwycił, ale nie przejmuj się tym, jeszcze zobaczysz, co dzieje się na Pustkowiach Equestrii… Smok jest elokwentny i bardzo stroni od nas, podróżuje sam jak widać, a to już powinno dawać ci do zrozumienia, że nie jest to osoba, która sroce z pod ogona wypadła. To weteran albo w czepku wyklute indywiduum. Tak czy siak, nie chcemy mieć w nim wroga, a on w nas raczej też nie, choć będziemy zapewne na niego uważać – powiedział do kuca gryf , gdy tylko się oddalili.\n– Nienawidzę robactwa! – Um prawie podskoczył w miejscu, widząc przebiegającego radrakana – szczęście, że nie był to pajęczak… – gryf uspokoił się.\nGdy starszy zaczął wykład dla młodego jednorożca, Mirage rozpoczął akcję związaną z rozbrojeniem Shielda. Akcja definitywnie nie poszła po myśli braci. Gdy młodszy chwycił za broń, jednorożec jak zwykle poszedł na całość, dało się to przewidzieć i obaj spodziewali się tego, ale nie znali jeszcze możliwości młodzika, za to nie mogli pozwolić by sytuacja, w jakiej się znaleźli zaczęła przeobrażać się w strefę otwartego konfliktu, a na pewno nie po starciu ze Skinnerami. Potrzebowali odpoczynku, chwili na zajęcie się ranami oraz czasu na przygotowanie i spożycie porządnego posiłku, gdzie nie stanie się tak, gdy każdy będzie siedział pod bronią po kątach zajazdu, obserwując każdy ruch innych chwilowych mieszkańców tej przeklętej rudery.\nZachowanie jednoroga było nieprzemyślane, gdy tarcza uderzyła w Mirage, ten został delikatnie odepchnięty, co sprawiło, że kabel łączący broń z właścicielem napiął się nie znacznie. Potem gryf poczuł jak przez jego ciało przechodzi wyładowanie elektryczne, wtedy gryf stracił kontrolę, a jego mięśnie i układ nerwowy doznały prawdziwego szoku. Gryfem wstrząsnęło łapa, w której trzymał broń Phantoma, zacisnęła się na niej jeszcze bardziej, a spazm, który przeszedł przez jego kończynę sprawił, że broń została wyrwana właścicielowi razem z kablami. Mir zdążając wrócić do wyuczonej pozycji, z której mógł szybko oddalić się od wrogo nastawionego celu, utrzymując ciężar ciała z tyłu zanim doszło do porażenia. Upadł, gdy tylko nastąpiło, uderzając plecami w jedną z szafek kuchennych i usiadł w konwulsjach, wciąż przyciskając do siebie broń.\nUm widząc, co się stało zawahał się, utwierdzając się w przekonaniu, że naprawdę nie lubi konfliktów z jednorożcami. Widząc, że jego brat uśmiecha się zaniepokoiło go to. Gryf wciąż siedząc, schował broń za plecy, gdzie czekał już w pełnej gotowości rozpięty plecak, gdy broń zniknęła w jego odmętach, słychać było jak ten na powrót się zapina.\n– No młody takie rzeczy na pierwszym spotkaniu robisz, trzeba było mi najpierw postawić drinka – gryf wstał jak gdyby nigdy nic, choć wciąż czuł efekty porażenia – Nie wiem, czy cię pieprznąć, czy kontynuować grę wstępną… i…\n– Koniec! – Umbra wszedł pomiędzy dwójkę – Albo jesteśmy jedną szczęśliwą rodziną z problemami, albo wypad na zewnątrz!\nGryf nie wyjmował broni, by nie doprowadzić do dalszej eskalacji konfliktu, tylko dla tego by utrzymać względny spokój i ze względu na brata, któremu ze wskazań na EFS nie dolegało nic ponad to, co było przedtem. Spojrzał na młodego kuca, nie opuszając jeszcze gardy:\n– Zacznij myśleć i zastanów się po czyjej jesteś stronie, to nie pierwszy raz, kiedy stawiasz nas w złej sytuacji, nie wychodzi ci za bardzo to odwdzięczanie za ratunek, sprawiasz same problemy. Daj rozwiązywać sprawy starszym, a nikt nie będzie się ciebie czepiać. Broni nie dostaniesz dopóki nie zobaczę poprawy w twoim zachowaniu, a na pewno nie do momentu opuszczenia tego ośrodka, masz czas żeby odpocząć i pomyśleć. Zobaczymy, do jakich wniosków dojedziesz, może nie podoba ci się nasza paczka i chciałbyś pójść w swoją stronę sam.\nRana na brzuchu Mirage znów krwawiła, a prawie cały Biożel prawie całkowicie ją opuścił, przez spazm mięśni brzucha. Gryf zapalił latarkę kierując snop światła na ranę, po czym rozchylił ją delikatnie, a jej wnętrze rozbłysło wieloma refleksami, najbardziej na suchych jej jeszcze brzegach. W goglach wyglądało to nawet ładnie, gdyby nie groteskowy wygląd rozharatanych tkanek.\n– To pył kwarcowy, nie ma go wiele, ale skutecznie zapobiega gojeniu się rany i dlatego nie działa na nią magia! To jest niespotykane!\n– Teraz i ty brat robisz mi dobrze… – powiedział jakby zagubiony i wciąż lekko oszołomiony gryf – ja nie wiem czy to jest dobry pomysł, w końcu jesteśmy braćmi.\n– Zamknij się ty zwichrowany pacanie! I idź włożyć jakieś ciuchy, bo zaczynasz się zbytnio ekscytować… Jak skończysz spakuj nasze rzeczy i migiem do generatora, tam zajmę się twoją raną, a ty przywrócisz zasilanie w tej dziurze zapomnianej przez księżniczki.\nGryf skierował się teraz w stronę ćpuna:\n– Nie ma problemu, ale jesteś mi teraz coś winien, tak więc schowasz broń i będziesz grzeczny, a jak spełnisz moje oczekiwania dostaniesz działkę i będziesz mógł odprężyć gdzieś w szafce nikomu nie przeszkadzając.\nJeśli jednorożec nie stawiał więcej żadnych oporów, Umbra pociągnął za sobą Haywire’ra i przeszedł z nim przez pomieszczenia biurowe, trzymając pistolet w gotowości. Wszystko wyglądało na opuszczone i wolałby tak pozostało w pozostałej części budynku. Przeszli potem razem przez korytarz, w którym drzwi prowadziły do kabin sypialnych i pomieszczeń sanitarnych. W końcu na samym szczycie korytarza drzwi zaprowadziły ich do warsztatu, z którego kolejne drzwi prowadziły do pomieszczenia z generatorem. Na szczęście reszta budynku była równie opuszczona, jak część biurowa.\n– W końcu mamy chwilę, żeby porozmawiać – gryf schował pistolet do kabury na udzie, po czym usiadł na jednym ze stołów warsztatowych – ale zanim to nadejdzie, powinieneś zając się radioaktywną wilgocią, jak rozumiem nie chciałeś eksponować swojej cybernetyki przy reszcie, teraz masz możliwość… – gryf wiedział, że kuc oddaje tłem, jego licznik odzywał się co chwilę alarmująco, gdy znajdował się w pobliżu kuca.\n– Trzeba wyrze mać te okrycie i sierść, zanim zaczniesz odczuwać efekty choroby po promiennej, tutaj cię nie zobaczą, dobrze robisz, że ukrywasz się z tym. Niektórzy mogliby chcieć zrobić coś bez twojej zgody, na przykład Steel Rangers albo Kolegiat, z naszej strony nie musisz się niczego obawiać, większość tej zbieraniny ma wszystko gdzieś, choć Doktorek, to inna sprawa…\nGdy kuc podjął jakieś działania, gryf zapytał:\n– Długo już jesteś na powierzchni?\n- Grrrrr, chcesz bym się uspokoił i przemyślał swoje poczynania? I jeszcze wymagasz ode mnie poprawy w zachowaniu? Oddaj moją broń a ci się poprawię, będę cichszy od myszy pod miotłą może nawet zniknę...... I się nie pojawię jak tak bardzo chcesz..... Ja po prostu nie będę się umiał skupić na niczym jeśli nie będę czuł swojej broni na swoim grzbiecie..... Będę nie wydajny jeszcze bardziej bezużyteczny niż byłem w waszym mniemaniu..... - tak powiedział, i mówił to głosem szczerości, było coś w broni że nie mógł jej od tak o zostawić w szponach braci, nie wierzył im i chociaż zaufanie to podstawa on im nie ufał, może lekko ale nie tak by oddać im własna broń. - Możesz mi w to nie wierzyć ale tej broni używała moja mama i później ojciec, w obudowę są wbudowane ich nieśmiertelniki, ma to wartość sentymentalną..... Muszę tą broń odzyskać by funkcjonować.... Więc mi ją oddaj.....\nUlubiony kucyk: Tempest\nspojrzał na Umbre który siadł na jedym ze stołów w warsztacie i za zacętą Gryfa ściągnął napromieniowany płaszcz z siebie odkładając go dalej od siebie - No wiesz nie ufam im wyjątkiem jesteś ty i twój brat... A jeśli chcesz się dowiedzieć skąd się tu wziąłem, i ile jestem na powierzchni to już ci mówię\nUsiadł wygodnie i przemyślał jak wszystko opowiedzieć i zaczął mówić - No więc na pustkowiach jestem od około tygodnia, a zaczęło to się od zwykłego ataku na moją stajnię.\n- Nie wiem jak przeszła walka ilu było wrogów, wiem tyle że wysadzili grodzia od stajni jakimś ogromnym ładunkiem wybuchowym. Gdy już byłem wystarczająco blisko znalazłem może truchła, pełno zabitych napastników i około 10 strażników w pełnym wyposażeniem i ulepszeniami cybernetycznymi specjalnie do walk, mieli generatory tarcz magicznych jedne z lepszych ale widocznie wrogów było zbyt dużo i tarcze nie mogły powstrzymać tylu pocisków. Przeszukiwałem wszystko w stajni nic nie znalazłem przydatnego prócz kilku eliksirów, stealthbucków, jedzenia oraz broni, ale gdy przeniosłem się aby przeszukać ciała znalazłem nagranie na jednym z pipbucków że całą krypte zabrali jako jeńców na północ, gdzie ruszyłem.\n- Przez kilka godzin podrużowałem aż trafiłem na karawanę do której mnie przyjeli jako ochroniarza, przez półtora dnia było fajnie jechaliśmy w moim kierunku, lecz gdy przez przypadek odsłoniłem płaszcz i ukazałem swoje ulepszenia to zrobiło się nie miło, zaczęli widzieć we mnie tylko kapsle, nie chciałem z nimi walczyć więc chciałem opuścić karawane nim posuną się za daleko lecz zaatakowali nas zwani przez nich skinnerzy . no i uciekając trafiłem na tereny industrial saddle a resztę już znasz,\nskończywszy opowieść wstał z ziemi i zaczął przeglądać warsztat szukając jakiś przydatnych części czy narzędzi a nawet metalu do napraw polowych ,\nznalazł kilka blaszek pociętych w sam raz do naprawy po pociskach lub aby zrobić lekki pancerz. -no cóż zawsze coś - schował wszystkie 8 blaszek do juków i spowrotem sprawdził płaszcz który teraz zobaczył że przy kopytach już jest poszarpany\n(nie wiem czy mogę więc w razie czego John poprawisz mnie o znalezisku )\nCobalt stał przez chwilę z doktorem i obserwował wydarzenia dziejące się dookoła niego. Krzyki, strzały, wyrywanie sobie broni i jeszcze raz krzyki. Wszystko to było dla niego zbyt głośnie i chaotyczne. Nie podobała mu się ta sytuacja.\n- Ciężkie zadanie przed tobą jeżeli oni mają ci w czymś pomóc. - powiedział smok odwracając się z powrotem do kuca z którym prowadził rozmowę – Dobra, to ja pójdę poszukam jakiegoś spokojnego kąta i się ogarnę. A oni jeżeli chcą ogień to niech przygotują na niego jakieś miejsce. Nie chciał by przypadkiem spalić tej rudery jak w niej jesteśmy.\nPodnosząc swój plecak z ziemi, Cobalt przerzucił go przez ramię po czym wziął kamizelkę do ręki i ruszył wolnym krokiem w kierunku wejścia do kuchni. Zatrzymując się w drzwiach, oparł się o framugę i z zaciekawieniem obserwował walkę z lodówką, szarpaninę z bronią i ogląd ran w dość mało sterylnych warunkach. Z całego tego przedstawienia mógł wyciągnąć tylko jeden wniosek. Im mniej czasu spędzi z tą bandą tym lepiej. Po chwili tłum jak by się zmniejszył gdy cześć postaci poszła zając się swoimi zadania. Cobalt postanowił podążyć za gryfem i jednym mało ogarniętym kucem przez drzwi po drugiej stronie kuchni.\nPodążając powoli za dwoma postaciami Smok wszedł do „pomieszczeń” biurowych. Nie było tu dużo, dwa biurka z niedziałającymi od dawna terminalami i z dwie szafki na dokumenty. Zajazd tej wielkość raczej nie potrzebował dużej przestrzeni biurowej. Cobalt z ciekawości otworzył szufladę w biurku po czym zamkną ją gdy się okazało że nie ma w niej nic poza 3 kapslami i paczką naboi 10mm. Gdyby miał zbierać każdy jeden nabój z przypadkowych szafek i biurek chodził by lepiej uzbrojony niż nie jeden stalowe. Poza tym, kto w ogóle trzyma amunicje w takim miejscu.\nPrzechodząc przez drwi prowadzące w głąb budynku, Smok znalazł się na korytarzu po obu stronach którego znajdowały się pokoje gościnne. Podchodząc do pierwszych drzwi, Cobalt je powoli otworzył. Po drugiej stronie znajdowało się coś co kiedyś było pokojem. Aktualnie brakowało w nim jednej ściany a łóżka które kiedyś w nim stały można było dojrzeć wiszące na drzewie oddalonym o jakieś 100m od budynku. Tu to musiała być impreza.\nZamykając drzwi Smok podszedł do następnych i je otworzył. Ten pokój był cały, ale łóżko było już zajęte. Przepraszając za wtargnięcie zamkną on drzwi po czy stał przez chwile zastanawiając się na tym co przed chwilą zobaczył. Wyciągając z kamizelki flamaster napisał na drzwiach „Radroach Sex Dungeon – Proszę nie przeszkadzać” i ruszył w kierunku następnych drzwi.\nDo trzech razy sztuka. Ten pokój był cały i nie zajęty. Był prosto umeblowany, Dwa łóżka pod ścianą, nie wielki stolik i drzwi do małej łazienki. I wyglądało na to, że łóżka są nawet w niezłym stanie jak na 200 lat nie wymieniania pościeli.\nWchodząc do pokoju Smok zamkną za sobą drzwi i rzucił swoje rupiecie na łóżko znajdujące się najbliżej niego. Zdejmując z siebie mokrą bluzę, Cobalt wytarł nią z siebie resztki wody po czym rzucił ją na łóżko obok kamizelki i plecaka. Wysuszy się je potem przy ognisku. Po sprawdzeniu czy bandaże które są obwiązane wokół niego nadal są w dobrym stanie i nie wymagają zmiany smok wyciągną z plecaka koszule, założył ja na siebie i zaczął powoli zapinać guziki zastanawiając się przy tym kto projektował ten zajazd. By przejść z pokoi gościnnych do jadalni trzeba przejść przez kuchnie i biuro. Całkiem bez sensu.\nAktualny czas: 22-10-2017, 07:25 Polskie tłumaczenie © 2007-2017 Polski Support MyBB


17 listopada 2010\tw Ogrody\nBorówka wysoka jest rośliną długowieczną, uprawianą od pierwszej połowy dwudziestego wieku. W Polsce w środowisku naturalnym rosną trzy pokrewne gatunki - borówka czernica, brusznica i łochynia.\nBorówka wysoka swoje powodzenie zawdzięcza małej podatności na przemarzanie oraz choroby i szkodniki, wielkości i pokrojowi, bardzo dużej plenności i niezawodności. Owoce borówki doskonale nadają się do bezpośredniego spożycia i do przetwórstwa. Roślina ta ze względu swoje zalety idealnie nadaje się do naszych ogródków i działek. Oprócz wymienionych już cech, krzewy borówki wysokiej mają charakter dekoracyjny. Wiosną pokrywają się bardzo obficie dość dużymi, białymi, rurkowatymi kwiatami.\nLatem krzew przyjmuje barwę niebieskozieloną od dojrzałych owoców poprzetykanych zielonymi, błyszczącymi liśćmi. Natomiast jesienią liście przebarwiają się, tworząc paletę kolorów - od żółtego do karminowego. Owoce dojrzewają nierównomiernie i zbieramy je w odstępach tygodniowych. Dojrzałość konsumpcyjną i najlepszy smak uzyskują po kilku dniach od przybrania typowej barwy dla swojej odmiany. Należy uważać na przejrzenie owoców ze względu na ich opadanie.\nWarunkiem uprawy borówki wysokiej jest naturalnie kwaśna gleba i uregulowane stosunki powietrzno-wodne. Kwasowość gleby powinna być wyższa niż 4,5 pH. Zasadowa gleba, nawet zakwaszona szybko wraca do poziomu obojętnego lub zasadowego. Borówka wysoka może rosnąć na glebie mineralnej i torfowej. W obu tych przypadkach nie może to być teren zalewowy lub o bardzo wysokim poziomie wody gruntowej, choćby przez krótki okres. Z kolei na terenie przesuszającym się należy przygotować odpowiednie nawadnianie. Najczęstszym a zarazem najpraktyczniejszym sposobem przygotowania podłoża jest wykopanie dołka w miejscu sadzenia głębokości około 40 cm i średnicy około 60 cm, a następnie wymieszanie wykopanej ziemi z około 40 litrami kwaśnego torfu z równoczesnym dodaniem nawozu mineralnego o przedłużonym działaniu.\nPrzygotowanie roślin i sadzenie\nNajlepiej jest zakupić gotowe już sadzonki borówki. Należy wybierać tylko oznakowane rośliny z pewnego źródła, silne, z kilkoma pędami, o wysokości przynajmniej 30 cm. Rośliny najczęściej sprzedawane są w pojemnikach i mogą być sadzone przez cały sezon wegetacyjny, jednak optymalnym terminem jest wczesna wiosna. Posadzone jesienią narażone mogą być na przemarznięcie nie w pełni zakorzenionych roślin oraz na uszkodzenie przez myszy i inne gryzonie.\nPo wyjęciu z pojemnika rośliny sadzimy na taką głębokość, aby bryła korzeniowa była pokryta 3-4 - centymetrową warstwą podłoża. Zaleca się również usypanie kopczyka wokół rośliny z przegniłych trocin, skrócenie pędów tuż nad kopczykiem i obfite podlanie. Odległość między roślinami w rzędzie powinna wynosić od 1 do 2 metrów, a pomiędzy rzędami przynajmniej 2 metry.\nPielęgnacja polega na zapobieganiu zachwaszczeniu, dostarczeniu roślinie wody i składników pokarmowych, cięciu i formowaniu krzewów. Niedobór wody bardzo niekorzystnie wpływa na wzrost i owocowanie borówki. Woda nie może zawierać dużo wapnia gdyż powoduje podwyższanie pH podłoża. Borówka bez ograniczeń może być podlewana przez deszczówkę. Dobre efekty przynosi ściółkowanie trocinami lub korą drzewną, gdyż pozwala utrzymać równomierną wilgotność podłoża. Jest to również korzystne ze względu na ograniczenie zachwaszczenia. Dla dobrego wzrostu borówki najważniejszym składnikiem mineralnym jest azot. Zwykle stosuje się saletrę azotową w okresie wiosennym w dwóch lub trzech dawkach. Nawozy potasowe i fosforowe możemy zastosować jesienią np. siarczan potasu lub superfosfat potrójny.\nCięcia zazwyczaj dokonujemy po kilku latach owocowania. Usuwamy wówczas najstarsze pędy lub ich części. Zabieg ten pobudza roślinę do wydania nowych pędów i zapobiega drobnieniu owoców.\nChoroby i szkodniki rzadko dopadają borówkę wysoką. Na działkach i plantacjach najczęściej musimy chronić roślinę przed myszami, zającami, sarnami. Musimy też pamiętać o ptakach, które chętnie zjadają dojrzewające owoce. Skuteczna ochroną przed nimi jest nałożenie siatki ochronnej.\nBluetta - jest odmianą bardzo wczesną, wytrzymałą na mróz. Owoce są średniej wielkości, kuliste, ze słabym nalotem, dość smaczne.\nEarlyblue - odmiana wczesna, plenna, o silnym wzroście, wytrzymała na mróz. Owoce są duże, kuliste, z silnym nalotem, bardzo aromatyczne i smaczne.\nBluecrop - najczęściej uprawiana u nas odmiana, wczesna, wytrzymała na mróz i mało wrażliwa na susze. Owoce duże, kuliste z intensywnym nalotem, bardzo smaczne.\nPatriot - odmiana o silnym wzroście, wytrzymała na mróz. Owoce duże lub średniej wielkości, nieco spłaszczone, bardzo smaczne.\nDarrow - nie w pełni wytrzymała na mróz. Owoce bardzo duże, nieco spłaszczone, ze średnim nalotem, smaczne dopiero po uzyskaniu pełnej dojrzałości.\nJersey - odmiana bardzo plenna o silnym wzroście, mało podatna na przemarzanie. Owoce są średniej wielkości lub małe, smaczne.\nSpartan - kwitnie późno, dzięki czemu nie uszkadzają ją wiosenne przymrozki. Owoce dojrzewają w drugiej połowie lipca, są duże i smaczne.\nChandler - nowa odmiana o wyjątkowo dużych i smacznych owocach, dojrzewających od sierpnia do połowy września.\nborówka amerykańska,\tborówka wysoka,\todmiany borówki wysokiej,\twarunki uprawy borówki amerykańskiej\nUprawa agrestu nie jest trudna, a owoce mają różnorodne zastosowanie. Owoce wyróżniają się wysoką zawartością węglowodanów, związków mineralnych: potasu, fosforu, wapnia oraz dużą ... Czytaj dalej »\nNazwa "floks" pochodzi z języka greckiego i oznacza płomień. Roślina zawdzięcza ją prawdopodobnie jaskrawym kwiatom pierworodnego gatunku. Floksy zaczęto uprawiać około 300 lat temu. Floks nazywany ... Czytaj dalej »


Dlaczego góry cieszą się popularnością? | Ptaki z Marin Country\nTatry i Sudety w odróżnieniu od innych miejsc w naszym kraju mogą oferować niezapomniane atrakcje dla turystów w sezonie letnim i zimowym. Zimą są to rzecz jasna narty i możliwość spędzenia Świąt Bożego Narodzenia lub (skutery-wodne.com) sylwestra. Kuligi z pochodniami czy ogniska z góralską kapelą to emocjonujące przeżycia dla turystów. Wiosna, mimo końca sezonu narciarskiego, to z kolei dogodny czas na rodzinne Święta Wielkanocne, które można spędzić, podziwiając jeszcze żywe tradycje regionu. Latem nadchodzi czas na masową turystykę trekkingową, piesze wędrówki i zdobywanie szczytów, ale także na atrakcje, które oferują doliny.\nDuża liczba basenów, spa i aquaparków, jazda konno lub bryczkami, wypożyczalnie rowerów, spływy kajakowe lub tratwą – to tylko niektóre atrakcje dla miłośników aktywnego wypoczynku. Prawdziwi znawcy i miłośnicy gór z powodu zbyt dużych tłumów turystów świadomie jada w góry jesienią – to wtedy można liczyć na mniej turystów na trasach, ostre górskie powietrze, ciszę i spokój oraz możliwość podziwiania górskiej jesieni, która maluje tysiącami barw drzewa na zboczach, co pozostawia niezapomniane wrażenia.\nGórskie kurorty żyją z turystyki, oferują więc witryny internetowe, na których łatwo wyszukamy interesującą nas lokalizację oraz typ lokalu: mogą to być hotele lub spa, pensjonaty lub pokoje gościnne, gospodarstwa agroturystyczne, campingi albo pola namiotowe. Musimy tylko wpisać w wyszukiwarkę frazy: noclegi w bukowinie tatrzańskiej, jeśli zamierzamy mieszkać w pobliżu Zakopanego, a zarazem uniknąć tłumów, lub (patrz ruszajwpolske.pl) Polanica Zdrój noclegi, gdy preferujemy wypoczynek w Sudetach. Serwis Google podpowie nam, jaką trasę dojazdu wybrać i jakie ciekawe miejsca znajdują się w pobliżu interesującej nas miejscowości.\nMiejmy świadomość, że jeśli planujemy wyjechać na urlop w góry w najpopularniejszym okresie sezonu, musimy zarezerwować miejsca dużo wcześniej, niejednokrotnie noclegi w atrakcyjnych miejscach w czasie dni wolnych, świąt czy urlopu w sierpniu trzeba zabukować nawet pół roku wcześniej.


KSIĄŻKI DZIECI – Strona 2\nSeria “Bajki 5 minut przed snem” jest już z pewnością tak samo dobrze znana wam, jak i mnie. W naszej kolekcji książek dla dzieci mamy już kilka pozycji z tej kolekcji i wszystkie oceniam tak samo dobrze. Ogromnym plusem jest jakość wykonania, która sprawia, że […]\n“Szalone kury Pana Dropsa” Ala Hanna Murgrabia – Recenzja\n“Wyobraźcie sobie kurnik. A teraz wyobraźcie sobie 4 kury… Urodzona przywódczyni to Pola, najbardziej łakoma to Klementyna, Gertruda jest znana z wyciągania logicznych wniosków, a Emma jest najmłodsza i pewnie dlatego najbardziej dba o linię. Kury niepodzielnie królują na podwórku. Wie o tym Pan Drops, […]


lornetki | Aktualności-24\nTag Archives: lornetki\nJeszcze zupełnie do niedawna w kwestii lornetek raczej nie mieliśmy zbyt wielkiego wyboru. Na naszym rynku najczęściej można było zakupić standardowe lornetki 8×42, bez żadnych dodatków, które wystarczały do wszystkich zastosowań. Obecnie jednak na rynku pojawia się coraz więcej nowoczesnego sprzętu, który zapewnia nam jeszcze lepsze warunki do eksploatacji. Lornetki, które pozwolą nam na ich […]\nLeave a comment grawertop Posted in Optyka\tTagged Alpen, eksploatacja lornetki, lornetka, lornetki, lornetki Alpen, użytkowanie lornetki, wybór lornetki\nLornetka na wyjazdy turystyczne\nJedną ze zdecydowanie największych atrakcji jakichkolwiek wyjazdów turystycznych, jest bez wątpienia możliwość podziwiania miejsc, których na co dzień nie mamy możliwości zobaczyć. Wyjazd w góry czy też nad morze, zapewnia nam nie tylko odpowiedni relaks, ale przede wszystkim daje wrażenie inności, odmienności, czegoś niecodziennego, a co za tym idzie, warto te wrażenia dodatkowo spotęgować poprzez […]\nLeave a comment grawertop Posted in Optyka\tTagged Alpen, eksploatacja lornetki, lornetka, lornetki, lornetki Alpen, użytkowanie lornetki\nKażdy powinien mieć jakąś pasję, bo w przeciwnym razie popada w marazm i znudzenie. Ludzie, którzy nie wiedzą co z sobą począć w swoim wolnym czasie, w moich oczach zasługują na współczucie. Przecież jest tyle sposobów na zagospodarowanie czasu wolnego i przeżycie czegoś nowego. Z drugiej strony, osoby, mające swoje pasje zdają się być po […]\nLeave a comment kornel Posted in Myślistwo, Rozrywka, Turystyka\tTagged lornetki, lornetki myśliwskie, lunety, profesjonalne lornetki\nPrzyrządy optyczne są obecnie wykorzystywane w wielu dziedzinach życia człowieka. Wraz z postępem techniki, wprowadzane są nowe modele, wzbogacone o nowe, a przede wszystkim przydatne funkcje. Stosuje się je w laboratoriach chemicznych, pracowniach badawczych, w obserwatoriach astronomicznych, a nawet na lekcjach biologii.\nLeave a comment kornel Posted in Bez kategorii\tTagged lorneta, lornetka, lornetki, lornetki i lunety, luneta, lunety, profesjonalne lornetki


Turniej Piłki Nożnej ,,Oldbojów'' na Orliku\nUtworzono: wtorek, 11, lipiec 2017 11:15\nDnia 9 lipca 2017 na boisku „Orlik” w Kamieniu Krajeńskim odbył się „Turniej Oldbojów” w piłce nożnej. W turnieju udział wzięło blisko 40 zawodników z czterech drużyn: Zryw Dąbrówka, Cerkwica, Płocicz i Kamień Krajeński. Zgodnie z regulaminem turnieju w rozgrywkach mogli brać udział wyłącznie zawodnicy którzy ukończyli 35 lat.\nPiłkarze rywalizowali w drużynach złożonych z pięciu zawodników + bramkarz. Spotkania rozgrywane były systemem “każdy z każdym”. O rozstawieniu końcowym miejsc decydowała większa ilość zdobytych punktów. Za wygrany mecz drużyna otrzymywała 3 pkt., za remis 1 pkt., za przegraną 0 pkt.\nKlasyfikacja końcowa rozgrywek :\n• I miejsce – Kamień Krajeński\n• II miejsce – Płocicz\n• III miejsce – Zryw Dąbrówka\n• IV miejsce – Cerkwica\nNajlepsza okazała się drużyna „Oldbojów” z Kamienia Krajeńskiego, drugie miejsce po zaciętym i wyrównanym boju zdobyła drużyna z Płocicza ,natomiast trzecie miejsce zajęła drużyna z Dąbrówki. Uczestnicy turnieju podeszli do zawodów z ogromnym zaangażowaniem, starając się wypaść jak najlepiej.\nTurniej zakończył się w przyjaznej atmosferze i duchu sportowej rywalizacji. Zwycięska drużyna w składzie: Cysewski L., Stasierowski M., Piekałkiewicz A., Radzio K., Bereźnicki M., Jańczak J., Grzelka D., Betin Z., Spica D., otrzymała puchar który wręczył Prezes GZLZS Pan Henryk Żmuda Trzebiatowski, wszystkie zespoły uczestniczące w turnieju, zostały uhonorowane pamiątkowymi dyplomami i medalami.\nDziękujemy wszystkim zawodnikom i opiekunom drużyn za udział i grę fair play.


Suzanne Vega: Kocham to, co robię! | Prestiż Szczecin\nSuzanne Vega: Kocham to, co robię!\nDo Suzanne zadzwoniliśmy o godzinę za wcześnie, wyrywając ją ze snu. A wszystko przez zmianę czasu na letni. Pomimo tego artystka odniosła się do całej sytuacji ze śmiechem i obiecała, że nie wpłynie to negatywnie na jej opinie o szczecińskich dziennikarzach. Z poranną herbatą w ręku chętnie i szczegółowo odpowiadała na nasze pytania. Wzięliśmy ją „na spytki” ponieważ Suzanne Vega odwiedzi Szczecin już po raz drugi! Jej koncert odbędzie się 19 czerwca w Filharmonii.\nfoto: / George Holz\nPierwszy raz odwiedziła pani Szczecin latem 2008 roku. Jak pani wspomina tamten pobyt?\nMoje wspomnienia związane ze Szczecinem ogniskują się wokół wody. Pamiętam, że jeździliśmy tam i z powrotem i ciągle towarzyszyła nam… rzeka. To co pamiętam z poprzedniej trasy to stan dróg, które poznaliśmy dość dogłębnie (śmiech). Muszę przyznać, że ich kondycja uległa znacznej poprawie, jest to duży plus przy trasie koncertowej.\nCzy tym razem będzie miała pani więcej czasu na zwiedzanie?\nMam taką nadzieję, tym razem zabieram ze sobą męża, ponieważ ma urodziny 15 czerwca, a zawsze w takich chwilach jeździmy razem na koncerty. On ma polskie korzenie więc wizyta w Polsce jest dla niego tym większą atrakcją. Zwiedzanie w trasie koncertowej jest prawie niemożliwe, ale mam nadzieje, że ta trasa koncertowa będzie przyjemna i uda nam się trochę zrelaksować. Lubię przyjeżdżać do Polski i lubię Polaków. Ćwiczę swój polski i naprawdę doceniam, że ludzie rozumieją co do nich mówię.\nUczucie jest odwzajemnione, ponieważ my również uwielbiamy, kiedy przyjeżdża pani do nas.\nZmieniając trochę temat… zarówno w Polsce jak i USA aktualnie dużo mówi się o polityce. Czy jako artystka stara się pani trzymać z dala od tych tematów, czy bierze pani aktywny udział w politycznej dyskusji?\nJako obywatelka jestem bardzo zaangażowana w sprawy polityczne. Nie jest to żadną tajemnicą, że nie głosowałam na Trumpa. Mam poglądy, które można nazwać liberalno-demokratycznymi. Dorastałam w Nowym Jorku, chodziłam do szkół państwowych i dzięki nim osiągnęłam coś, co mogę dziś nazwać dobrym życiem. Ludzi, którzy teraz są u władzy nie mogę nazwać swoimi przyjaciółmi, odnoszę wrażenie, że nie wyznają tych samych wartości co ja. Chodzę na marsze i wzywam swoich reprezentantów w rządzie do protestów. Nie przenoszę poglądów politycznych na scenę, ponieważ nierzadko okazuje się, że wśród moich fanów są również osoby, które głosowały na Trumpa. Do tej pory nie mogę uwierzyć, że on wygrał, ale wiem, że niektórzy z jego elektoratu są pośród mojej widowni. Tak więc nie rozmawiam o polityce ze sceny ale to nie oznacza, że mnie ona nie interesuje.\nW Polsce również borykamy się z podobnymi podziałami, także doskonale wiem co ma pani na myśli, ale wróćmy do wartości, które pani wyznaje…\nTo co stanowi dla mnie prawdziwą wartość to edukacja. Mój przybrany ojciec wychował mnie tak, aby wierzyć w edukację i sztukę. Nie mieliśmy praktycznie pieniędzy, tak więc za każdym razem kiedy rząd proponował pomoc, niezależnie od tego czy była to akcja lunch za darmo, program darmowych śniadań czy wspieranie młodych talentów zawsze nas zapisywał. Pochodzę z wielodzietnej rodziny. Nie korzystaliśmy nigdy z zasiłków ale z wszelkiego rodzaju pomocy jakie dawał nasz rząd, bo dzieci było dużo a pieniędzy zawsze za mało. I wszystkim nam się udało - moi bracia i siostry ukończyli świetne szkoły, moja siostra jest po Harvardzie, mój brat poszedł na Yale, ja także ukończyłam uniwersytet. Wychowywałam się w dzielnicy gdzie było dużo imigrantów. Rosłam pośród ludzi z Puerto Rico, Niemiec, Polski w zasadzie moją dzielnicę zamieszkiwali ludzie z całego świata. Upper West Side była mieszanką wszelkich kultur, kuchni, języków, muzyki i narodowości.\nTeraz nietrudno zrozumieć dlaczego nie głosowała pani na Trumpa.\nTrump należał do ludzi uprzywilejowanych. Co prawda twierdzi, że dojeżdżał pociągiem do szkoły ale po tylu latach trudno jest stwierdzić czy mówi prawdę! (śmiech)\nGdyby ułożyć przewodnik „Nowy Jork według Suzanne Vega”, to co by się w nim znalazło?\nMiejscem, które niedawno odkryłam, choć może zabrzmi to zaskakująco, jest Central Park. Teraz jest to piękne i wyjątkowe miejsce ale kiedy byłam nastolatką było to miejsce, którego należało unikać.\nW latach 70. Central Park był opuszczoną przez wszystkich, niebezpieczną ruiną. Przepiękny zamek, który się tam znajduje – Belvedere Castle był cały pokryty graffiti, trawniki były zarośnięte, koczowało tam pełno narkomanów i handlarzy narkotyków. To było naprawdę przerażające miejsce, w którym napadano na ludzi. W 1980 roku utworzyła się grupa Central Park Conservancy, byli to ludzie, którzy mieszkali blisko parku, byli zamożni i po prostu chcieli wyprowadzać tam swoje psy na spacer. Zawiązali organizację, zebrali fundusze i od ostatnich 30 lat opiekują się tym miejscem. Central Park jest teraz przepiękny. Razem z mężem i naszym psem - Molly chodzimy tam codziennie na ponad półtoragodzinne spacery, miałam więc okazję poznać to miejsce bardzo dobrze. Także na pierwszym miejscu poradziłabym każdemu odwiedzającemu NY żeby odwiedził park niezależnie od sezonu i pogody.\nNowy Jork to także mekka artystów i miejsce z mnóstwem fajnych kawiarni...\nJeżeli chcesz się wybrać do świetnej kawiarni, jest jedno wyjątkowe miejsce – Cornelia Street Cafe, zaczęłam tam chodzić jeszcze na studiach, a ostatnio byłam tam wczoraj. Ćwiczyłam monolog ze swojej sztuki „Lover Beloved – an Evening with Carson McCullers”, która pojawi się na scenie w styczniu 2018. Ostatni album, który się ukazał zawiera piosenki z tej sztuki.\nZ pani biografii dowiedziałam się, że zaczęła pani pisać wiersze w wieku 9 lat, a komponować muzykę kiedy skończyła Pani 14. Skąd w tak młodziutkiej osobie zainteresowanie poezją?\nZawsze uwielbiałam słuchać muzyki i czytać, również poezję. Interesowały mnie historie dzieci, sierot, które musiały już w bardzo młodym wieku zmierzyć się z dorosłym życiem. Utożsamiałam się z nimi - byłam jednym z nich. Również zmagałam się z życiem i starałam się znaleźć swoją drogę. Na pewno środowisko w którym się wychowywałam sprawiło, że chciałam opowiedzieć nie tylko swoją historię ale również losy ludzi wokół mnie.\nPani życie mogłoby posłużyć za inspirację dla sztuki, albo do scenariusza filmowego. Czy nie chciałaby pani odsłaniać aż tyle ze swojego życia?\nSadzę, że w pewnym momencie mojego życia chciałabym napisać książkę. Oczywiście pozostaje kwestia prywatności ale wiem, że zawsze znajdzie się sposób na opowiedzenie historii z zachowaniem pewnego osobistego marginesu. Koniec końców to właśnie historia się liczy a nie to czy podałam wszystkie szczegóły ze swojego życia. (śmiech) To właśnie sprawia, że książka jest dobra. Tak, napisanie książki to dobra myśl.\nLata 80. ubiegłego wieku były chyba najlepszym czasem dla muzyki pop. Kiedy usłyszałam w radiu Pani przebój „Luka” nie miałam pojęcia, że jest pani artystką folkową. A po latach nagle dowiaduję się, że stawiała pani pierwsze kroki w tym samym klubie co Bob Dylan. Łatwo było się przebić do mainstreamu, czy była to kwestia szczęścia?\nNie powiedziałabym, że była to tylko kwestia szczęścia, było tu dużo pracy ze strony producentów. Praca nad „Luką” producentom i menadżerom zajęła ponad dwa lata. Chcieliśmy żeby ten utwór był grany w radiu, dlatego musiał być perfekcyjny. Stworzenie i wypromowanie tej piosenki wymagało niemalże inżynieryjnego podejścia. Naszym celem było to, by utwór mógł być grany niezależnie od okoliczności i miejsca oraz przede wszystkim by brzmiał świetnie w eterze. I to podejście się sprawdziło już od pierwszych chwil kiedy nasz utwór został wyemitowany. Podobna sytuacja miała miejsce w przypadku „Tom’s Diner”, nie była to moja produkcja ale ekipa, która się nią zajmowała i remiksowała utwór wpadła na świetny pomysł odnośnie refrenu i tak jak w przypadku „Luki” utwór okazał się hitem. To właśnie produkcja tych dwóch utworów sprawiła, że świetnie nadawały się do radia.\nCzy lubi pani wracać myślami do przeszłości, czy woli pani koncentrować się na dniu dzisiejszym?\nKocham to, co robię w chwili obecnej, mam bardzo udane życie, ponieważ ludzie znają mnie z imienia i z mojego głosu, ale nie wiedzą tak naprawdę jak wyglądam, nie są tego do końca pewni. Także cieszę się prawie niczym niezakłócona prywatnością, dzięki temu wiodę świetne życie w Nowym Jorku. Mam dużo wolności, a gram zarówno kameralne jak i duże koncerty, gram dla każdego kto się pojawi i nie narzekam na samotność. Ciągle czuję się składową społeczeństwa, mogę swobodnie poruszać się po mieście i być sobą.\nDo pani fanów należy amerykański reżyser Quentin Tarantino. W „Pulp Fiction” miała się ukazać scena (finalnie wycięta), w której bohater grany przez Johna Travoltę wyjaśnia skąd pochodzi jego nazwisko – Vega. W rozmowie tłumaczy, że jego kuzynką jest Suzanne Vega. I co Pani na to?\nTo bardzo zabawne, jeżeli kiedykolwiek spotkam Tarantino zapytam go dlaczego umieścił mnie w scenariuszu, to było bardzo miłe, czułam się zaszczycona\nTarantino w jednym z wywiadów powiedział „Jeżeli chcesz poznać duszę kobiety, posłuchaj Suzanne Vegi”. Zgadza się Pani z nim?\nCzytałam o tym i sądzę, że jest to ciekawe co powiedział choć nie do końca się z nim zgadzam, ponieważ nie zawsze piszę z kobiecej perspektywy. Staram się być neutralna w swoich tekstach ale bardzo doceniam to co powiedział i nie zamierzam się z nim spierać.\nMoże sprawiła pani, że zrozumiał lepiej kobiety?\nTak, jest to miła myśl, doceniam to!\nW połowie czerwca zaśpiewa Pani ponownie w Szczecinie. Czego możemy się spodziewać?\nNa pewno wykonam kilka utworów, które pojawiają się w mojej sztuce. Na scenie będę tylko ja i świetny gitarzysta Gerry Leonard. Z tego co pamiętam poprzednim razem byłam w Szczecinie z większym składem. Gerry jest swoistym magikiem gitary i wystarczy za cały zespół, kiedyś grał z Davidem Bowie. Także będziemy we dwoje wykonywać zarówno te dobrze znane utwory takie jak „Luka” i „Tom’s Diner” ale również piosenki z nowego albumu. A jeżeli starczy mi czasu to może zdążę przygotować zupełnie nowy utwór na gitarę ale niech na razie pozostanie to naszą tajemnicą – nie chce nikogo rozczarować, gdy nie zdążę na czas.\nDziękuję za fantastyczną rozmowę i raz jeszcze przepraszam za poranną pobudkę!\nNie ma problemu, cieszę się, że mogłyśmy porozmawiać. Czekam z niecierpliwością na koncert w Szczecinie, czuję, że będzie wyjątkowy!\nDama w trampkach\nSztuka przeciwko manipulacji\nDrugie życie wrotek\nAktorki, tancerki... Kobiety