Czy i jaka bielizna może dodać ci pewności siebie? Zapytałyśmy psycholożkę - Glamour.pl\nNa rynku pojawia się coraz więcej bieliźnianych marek, które mają w swojej ofercie rozmiary dla każdej z nas. Ale czy bielizna faktycznie może być naszym sprzymierzeńcem w budowaniu lepszej świadomości cała i zwiększaniu naszego szacunku do niego? Zapytaliśmy o to eksperta.\nNie trzeba podpierać się żadnymi badaniami, żeby wiedzieć, że ubrania mogą wpływać na nasz nastrój. Kiedy zakładamy to co lubimy, mamy lepszy humor, jesteśmy dla siebie, więc również milsze dla innych, bo uważamy, że wyglądamy dokładnie tak, jak chcemy. Naukowcy jednak chętnie pochylają się nad tym zjawiskiem. Katarzyna Kucewicz, psycholożka i psychoterapeutka, przywołuje tutaj jeden z eksperymentów, jaki kilka lat temu przeprowadzono w Stanach Zjednoczonych. Na jego podstawie wykazano, że jeżeli jesteśmy w ubraniu, które nas krępuje, w którym nie czujemy się dobrze, spadają nasze umiejętności analityczne. Oznacza to, że aby w pełni rozwijać swój potencjał, musimy czuć się komfortowo w tym, co zakładamy. Ubranie nie może nam przeszkadzać.\nCo za tym idzie? Pewność siebie, której tak wielu kobietom brakuje. I tutaj również można by odwoływać się do wyników wielu badań, które wyraźnie pokazują, że nie dość, że kobiety czują się zdecydowanie mniej pewne siebie niż mężczyźni, to w dodatku zaledwie kilka procent w pełni akceptuje siebie. Powodem tego bardzo często są kompleksy i to głównie te dotyczące naszego wyglądu. Dlaczego o wiele bardzie przeszkadza nam w nas to, że mamy nie takie piersi lub nie takie usta jakie chciałybyśmy, niż na przykład to, że nie znamy jakiegoś języka? - Wynika to niestety z kultury, w której żyjemy i z wyśrubowanych standardów wizualnych, jakie są nam narzucane przez mass media i social media. Tam ciało ogrywa kluczowa rolę, jest poddawane stałej krytyce i ocenie – mówi psycholożka i zwraca również uwagę na to, że czytając różne artykuły o cielesności gwiazd czy influencerek o tym, że przytyły, schudły, wygładziły sobie zmarszczki czy odessały tłuszcz, nabieramy przekonania, że wygląd to największy kapitał człowieka. - Nikt nie robi nagłówków o tym, że jakaś celebrytka nauczyła się mówić po hiszpańsku, ale o tym, że powiększyła usta już tak – zauważa Katarzyna Kucewicz i dodaje, że przez to zaczyna nam się (niesłusznie!) wydawać, że idealny wygląd jest absolutnie niezbędny do tego, by odnieść sukces. Pytamy ekspertkę, jak w takim razie nie ulegać tej presji idealnego wyglądu, co możemy zrobić, żeby wprowadzić większą harmonię w naszych relacjach z ciałem, a tym samym dodać sobie pewności siebie? I czy na przykład zakup bielizny może być jednym z takich kroków?\nBielizna marki Elomi, fot. materiały prasowe\n- Może być, bo inwestowanie w bieliznę jest elementem życzliwej troski o samą siebie. Bielizny nie widać, nie kupujemy jej po to, by nas podziwiano w pracy, czy kiedy idziemy po ulicy. Nosimy ją dla siebie, by same ze sobą czuć się atrakcyjnie, seksownie, i że jesteśmy zadbane. Harmonia ze swoim ciałem polega na tym, że chcemy o nie dbać, że chcemy je traktować godnie, z miłością. Dlatego jemy zdrowe produkty, masujemy się przyjemnymi balsamami, czy nosimy odpowiednią bieliznę – mówi Katarzyna Kucewicz. Zadaliśmy jej to pytanie nie bez powodu. Na rynku jest bowiem coraz więcej marek, które skutecznie przypominają nam, że bez względu na rozmiar możemy czuć się piękne. Dokładnie taką ideę wyznają wszystkie brandy w katalogu grupy Wacoal, a każda z nich przykłada wagę nie tylko do tego, by idealnie dopasować się do naszej osobowości, ale również do tego, aby bielizna dała nam poczucie komfortu. A za tym stoi odpowiedni wybór odpowiednich materiałów czy konstrukcji najlepszej dla danego kształtu i rozmiaru biustu.\nModele z metką Fantasie pokocha każda elegancka, a zarazem praktyczna kobieta. Czyli taka, która lubi modę, ale ceni sobie też wygodę. Marka Fantasie już od 70 lat dba o kobiety oferując im bieliznę pełną stylu, wyrafinowania oraz elegancji. Po bieliznę marki Freya z pewnością sięgną te z was, dla których ważny jest odpowiedni kształt i wsparcie biustu. Co wcale nie oznacza zrezygnowania z ulubionych kolorów. Wręcz przeciwnie – z ofercie tej marki mnogości odcieni, jak i wzorów na pewno nie brakuje. Freya zaskakuje kolorami, fasonami oraz nieskazitelnym dopasowaniem. Z kolei Freya Active to bielizna, która powstała z myślą o miłośniczkach aktywnego stylu życia. Każda aktywność fizyczna wiąże się z mimowolnym ruchem biustu, który biustonosze Freya Active skutecznie ograniczają. Po to, by kobieta mogła skupić się na ćwiczeniach a nie na bólu czy braku komfortu. W portfolio marek grupy Wacoal znajduje się również Elomi, którą podobnie jak wszystkie powyższe, charakteryzuje jakość wykonania i szeroka rozmiarówka. Marka Elomi dedykowana jest kobietom o pełniejszych kształtach a w swojej ofercie posiada biustonosze do miseczki O. Elomi stanowi dowód na to, że kobieta w każdym rozmiarze może czuć się modnie, pięknie i żyć bez ograniczeń.\nBielizna marki Freya, fot. materiały prasowe\nDuży biust to dla wielu kobiet powód do kompleksów. A biorąc pod uwagę fakt, że duże piersi ma ponad 60 procent Polek, można wnioskować, że tyle samo może się z tym kompleksem zmagać. Czy da się zamienić go w swój atut? Katarzyna Kucewicz mówi, że jest to trudne, ale nie niemożliwe. - Wszystko zależy od tego, czy jesteśmy w stanie wyjść poza schemat idealnego biustu jaki sobie wyobrażamy. Pragnienie, by piersi były mniejsze albo większe wynika często z naszych doświadczeń z młodości, kiedy na przykład ktoś nas wyśmiał, krytykował, rzucał kąśliwe uwagi. Często takie teksty lokują się w naszej głowie i stają naszą wewnętrzną narracją. Warto jednak wyjść poza nią i zastanowić się, czy naprawdę to, że kolega z podwórka naśmiewał się z naszego niewielkiego biustu, musi być dziś w dorosłości naszym punktem odniesienia? Psycholożka zaznacza również, że zmiana kompleksów w atutu jest procesem, który rozgrywa się w czasie. I zaczyna się właśnie od takiej weryfikacji przekonań z dzieciństwa, a kończy na tym, ze uczymy się patrzeć na swoje ciało z miłością i szacunkiem. - Wielkość naszego biustu to przecież coś, co łączy nas z naszą historią – historią naszych mam, babć, czyli jest czymś, co odziedziczyłyśmy. Patrząc w ten sposób na swoje ciało, również nabieramy do niego większego szacunku – podkreśla nasza rozmówczyni.\nBielizna marki Fantasie, fot. materiały prasowe\nCzy w ramach tego procesu przekształcenia kompleksu w atut dużą rolę odgrywać może właśnie bielizna? Katarzyna Kucewicz mówi, że psychologicznie jest ona bardzo ważnym elementem garderoby, bo bardzo osobistym. Określa ją „naszym sprzymierzeńcem”. - Może bowiem sprawić, że to czego nie akceptujemy, nagle staje się ładnie podkreślone i wydobywa z naszego ciała wdzięk, którego bez niej nie widziałyśmy. Dzięki bieliźnie możemy czuć się kobieco, nawet jeśli na zewnątrz pozostajemy w uniseksowym uniformie. Dla wielu dziewczyn to bardzo ważne, by nie zapominać o swojej kobiecości, by ją celebrować choćby w takich małych gestach, jak choćby koronkowy stanik założony pod garnitur.\nKatarzyna Kucewicz – psycholożka, psychoterapeutka, seksuolożka. Autorka 3 poradników, twórczyni Ośrodka Psychoterapii i Coachingu INNER GARDEN w Warszawie, prowadzi instagram psychologiczny @psycholog_na_insta.\nmoda bielizna psychologia body positive ciałopozytywność\n5 książek, które musisz przeczytać, jeśli kochasz francuski styl. Napisane przez paryskie ikony!


Nowy szef działu procesowego w warszawskim biurze Wolf Theiss - Prawo i wymiar sprawiedliwości - GazetaPrawna.pl - wiadomości, notowania, kursy, praca, emerytury, podatki -\ngazetaprawna.plPrawoNowy szef działu procesowego w warszawskim biurze Wolf Theiss\n10.09.2015, 13:12; Aktualizacja: 10.09.2015, 13:16\n1 września 2015 r. do kancelarii dołączył dr Marcin Asłanowicz. Będzie pełnił funkcję partnera i szefa zespołu ds. sporów sądowych i arbitrażu, liczącego piętnastu prawników.\nMarcin Asłanowicz ma ponad dwudziestoletnie doświadczenie zawodowe. Przez ostatnie dziewięć lat prowadził dział postępowań sądowych i arbitrażowych w warszawskim biurze Baker & McKenzie, a wcześniej związany był z kancelariami Clifford Chance oraz Sołtysiński Kawecki & Szlęzak.


Rynek nie wierzy w nadmiar podaży długu - Finanse publiczne - parkiet.com\nPublikacja: 08.03.2019 13:32\nMinisterstwo Finansów sprzedało na piątkowym przetargu obligacje skarbowe za 5 mld zł. Popyt na te instrumenty przekroczył 9,2 mld zł.\nMinisterstwo planowało sprzedaż obligacji w granicach 3 do 5 mld zł. Na przetargu podstawowym sprzedało więc maksymalną dopuszczalną pulę i ogłosiło, że przeprowadzi też przetarg uzupełniający.\nPiątkowa aukcja była pierwszą od ogłoszenia przez rząd planu znaczącego zwiększenia wydatków publicznych począwszy od II połowy roku. Złoży się na to m.in. rozszerzenie programu 500+ na każde dziecko oraz wypłata „trzynastek" w wysokości 1100 zł emerytom. Część analityków przewidywała, że sfinansowanie tych pomysłów będzie wymagało zwiększenia podaży obligacji skarbowych, co z kolei będzie negatywnie wpływało na ich ceny.\nW wynikach piątkowej aukcji trudno dopatrzyć się przejawów strachu inwestorów, że podaż obligacji istotnie wzrośnie. Z drugiej strony, jak tłumaczył w raporcie przedaukcyjnym Arkadiusz Urbański, ekonomista z banku Pekao, popytowi na obligacje skarbowe sprzyjają ostatnie komunikaty banków centralnych.\nW czwartek Europejski Bank Centralny ogłosił nową rundę TLTRO (preferencyjnych pożyczek dla banków komercyjnych zwiększających akcję kredytową) oraz odroczył możliwe podwyżki stóp procentowych poza 2019 r. To przyczyniło się do spadku rentowności (wzrostu cen) obligacji skarbowych w całej Europie. Dzień wcześniej Rada Polityki Pieniężnej oceniła, że zapowiedziane przez rząd bodźce fiskalne, choć pozytywnie wpływają na prognozy wzrostu gospodarki, nie zwiększają prawdopodobieństwa podwyżek stóp procentowych w Polsce w najbliższych latach. Przewodniczący tego gremium, prezes NBP Adam Glapiński powiedział, że prawdopodobne jest utrzymanie stóp na obecnym poziomie do końca kadencji tej RPP, czyli do 2022 r.\nNajwiększym zainteresowaniem inwestorów cieszyły się w piątek obligacje pięcioletnie o stałym oprocentowaniu PS0424. Popyt na te papiery sięgnął 4,8 mld zł, a ich sprzedaż wyniosła blisko 2,9 mld zł. Maksymalna rentowność, odpowiadająca minimalnej cenie sprzedaży, wyniosła 2,2 proc., mniej więcej w zgodzie z oczekiwaniami ekonomistów Pekao.\nInwestorzy zgłosili też duży popyt na dziesięcioletnie o stałym oprocentowaniu DS1029. Przekroczył on 2 mld zł, a maksymalna rentowność tych papierów wyniosła 2,84 proc. Jeszcze kilka dni temu na rynku wtórnym rentowność polskich 10-latek zbliżała się do 3 proc.\nPopularność obligacji skarbowych już nie rośnie


Schorzenia związane z migracją ludności\nOpublikowano: wtorek, 04 kwiecień 2017 12:46\nWśród różnych zagadnień związanych z migracją ludności istotnym problemem są schorzenia przemieszczające się wraz z imigrantami i uchodźcami, zwykle nieznane lub rzadko występujące w kraju nowego osiedlenia. Europejskie spojrzenie na te schorzenia powoduje, że stosunkowo mało wiemy o problemach zdrowotnych napływającej ludności. Na łamach „Clinical Inectious Diseases” 2004,38,1742-8 znajdujemy obszerne doniesienie autorstwa B.D. Gushulaka i D.W. MacPhersona Globalization of infectious diseases: the impact of migration poświęcone tym zagadnieniom.\nTematyka schorzeń związanych z migracją ludności jest szczególnie istotna w krajach, które z różnych względów i powodów prowadzą politykę proimigracyjną. Do krajów tych autorzy zaliczają Stany Zjednoczone (11,1% ludności jest urodzonych za granicą), Australię (25% ludności urodzonej za granicą), Kanadę (18,4% ludności urodzonej za granicą) oraz Izrael (42,4% ludności urodzonej za granicą).\nW ciągu minionych 50 lat międzynarodowa polityka zdrowotna w zakresie zapobiegania chorobom zakaźnym, powszechność szczepień, działania edukacyjne, poprawa poziomu życia przyniosły dużą poprawę w tym zakresie. Jednakże pozostają pewne choroby, które mogą stanowić problem dla krajów przyjmujących imigrantów i uchodźców. Do schorzeń takich zalicza się przede wszystkim gruźlicę występującą w Afryce i Azji z większą częstością niż ma to miejsce w Europie. Inne schorzenie to zespól ostrej niewydolności oddechowej w przebiegu nietypowych zapaleń płuc występujących u mieszkańców Azji Wschodniej i Południowowschodniej. Ospa małpia (ang. monkeypox) to nieznana na kontynencie europejskim, a spotykana w Afryce Subsaharyjskiej choroba wirusowa mogąca przenosić się z małp na ludzi (zoonoza).\nKolejna choroba to leiszmanioza – występująca w Azji Środkowowschodniej i Południowej oraz w Afryce. Także malaria należy do schorzeń wędrujących wraz z migrantami. Inne schorzenie to węgorzyca (więcej http://www.medycynatropikalna.pl/chorobazakazna/28/wegorczyca-%28strongyloidoza%29), dość często spotykana w Azji Południowowschodniej i Afryce.\nWięcej o schorzeniach tropikalnych można przeczytać na http://www.medycynatropikalna.pl/choroby. (K.K.)


Obchody Święta Niepodległości w Gminie Pierzchnica\nStrona startowa»Aktualności»Obchody Święta Niepodległości w Gminie Pierzchnica\nW dniu 11 listopada 2015 roku miały miejsce obchody Święta Niepodległości w Gminie Pierzchnica, uroczystość rozpoczęła się Mszą Świętą w intencji Ojczyzny. W uroczystości uczestniczył Wójt Gminy Pierzchnica Pan Stanisław Strąk, Dyrekcja szkół z Pierzchnicy i Drugni, przedstawiciele gminnych jednostek Ochotniczych Straży Pożarnych, przedstawiciele jednostek organizacyjnych Gminy Pierzchnica, a także licznie przybyli mieszkańcy naszej Gminy.\nLiturgię Eucharystyczną uświetniła obecność delegacji z pocztami sztandarowymi. Po jej zakończeniu wszyscy uczestnicy udali się w uroczystym przemarszu na cmentarz pod Pomnik Powstańców. Tam, po odmówionej modlitwie, nastąpiło złożenie kwiatów oraz zniczy.\nKolejna część obchodów narodowego święta miała miejsce w Zespole Szkół w Pierzchnicy, gdzie na uroczystej akademii przygotowanej przez p. Marzenę Wojtkowicz , p. Teresę Rokicką i p. Piotra Makucha zaprezentowali się uczniowie tejże szkoły.\nNa zakończenie uroczystych obchodów 97 rocznicy Odzyskania przez Polskę Niepodległości przygotowany został poczęstunek.


Daniel – Tchibo\nAromatyczny zapach kawy\nKawy, które kochają Polacy – najpopularniejsze marki kaw\nPolacy przeciętnie wypijają w ciągu dnia od dwóch do trzech filiżanek kawy. Dla wielu z nas picie tego napoju to poranny rytuał, inni delektują się nim w ciągu dnia. Z cukrem, z mlekiem, a może bez dodatków? Każdy z nas ma swój ulubiony wariant. Jednak, która z marek podbiła serca kawoszy w naszym kraju? Lavazza, Tchibo, a może Nescafe?\nMiłośnicy kawy na samą myśl o aromatycznym napoju rozbudzają się i są gotowi do działania. Od dawna panuje spór o to, która kawa – rozpuszczalna czy ziarnista – jest lepsza. Bez wątpienia, kawa ziarnista popularnych marek jak Tchibo czy Lavazza ma do zaoferowanie znacznie bogatszy aromat i głębie smaku. Rozpuszczalne kawy jednak pozwalają zaoszczędzić czas i cieszyć się ulubioną kawą dosłownie w kilka sekund od zalania wodą. To jednak nie spór o rodzaj kawy jest głównym tematem artykułu. Która marka kawy jest więc najpopularniejsza w Polsce?\nKawa dobrej jakości – Tchibo, Lavazza i inne marki\n– Kawa rozpuszczalna to szybkie rozwiązanie idealne, gdy nie mamy czasu. Kawa ziarnista natomiast to wybór dla osób chcących odkryć pełnię smaku i aromatu tego napoju\n– Wśród konsumentów z Polski najchętniej wybieranym producentem kawy jest m.in. Lavazza i Tchibo dostępne w sklepie Bee.pl.\n– Wysokiej jakości ziarna kawy pozwalają wydobyć z niej najlepsze walory, dlatego zawsze powinniśmy wybierać produkty zaufanych marek\nUlubione kawy Polaków – TOP 5 marek\nOd lat w Polsce jednym z niekwestionowanych liderów wśród producentów kawy jest Nescafe. W czołówce znalazła się także kawa Tchibo, która nieprzerwanie od 1992 roku cieszy podniebienia polskich smakoszy czarnego napoju. Oto 5 najpopularniejszych marek kawy, po które sięgają konsumenci w kraju znad Wisły:\nKlasyczna mała czarna, a może kawa po wiedeńsku?\nGłębia smaku i aromatu, która rozbudza zmysły i zachęca do działania? Sposobów na kawę jest mnóstwo, od klasycznej, przez cappuccino, a na kawie po wiedeńsku skończywszy. Aby cieszyć się pełnią bogactwa oferowanego przez kawę, warto sięgać po produkty dobrej jakości. Wymienione w powyższym tekście marki są gwarancją doskonale wyselekcjonowanych ziaren kawowca tak, abyśmy mogli rozkoszować się ulubionym napojem.\nKawa w stylu …\nStwierdzenie, że kawa to sposób wyrażania siebie, może wydawać się przesadne i na wyrost. Jednak, gdy przyjrzeć się bliżej naszemu podejściu do kawy, to staje się ono zasadne. Już sam wybór kawy wyraża nasze upodobania i preferencje, ot choćby smakowe. Sposób w jaki przygotowujemy kawę, również wiele o nas mówi, bo niektórzy kawę piją kawę tak po prostu, zwyczajnie w szklance i w pośpiechu, inni zaś do sprawy podchodzą w sposób bardzo poważny – kawa tylko w filiżance, najlepiej z ekspresu. I już to nas bardzo wyraża. Mamy też swoje geograficzne upodobania, bo pijemy, np. tylko kawę z Brazylii. Kawa mówi o nas wiele, ale i my o kawie wiemy coraz więcej. Kawę wybieramy z namysłem, cenimy nie tylko jej smak, ale również jakość. Nie są nam obce również obce urządzenia i akcesoria do parzenia kawy. Lubimy smak kawy z ekspresu, dlatego urządzenia do jej przygotowywania kupujemy chętnie, lecz z rozwagą i namysłem, uwzględniając przy tym starannie swoje oczekiwania. Dobra kawa ma dla nas po prostu znaczenie.\nKawa z tradycją\nO tym, że kawa ma dla nas znaczenie wiedzą doskonale jej producenci, którzy dokładają niemałych starań, by sprostać naszym kawowym potrzebom i oczekiwaniom, a te, jak sami wiemy, bywają naprawdę różne. Wybór kaw jest niemały, jednak starajmy wybierać się z rozsądkiem i namysłem. Warto kupować kawy producentów, którzy na rynku działają od lat, ponieważ ich doświadczenie nie jest bez znaczenia dla smaku i aromatu kawy. Produkty marki tchibo od wielu lat cieszą się niesłabnącą popularnością wśród miłośników kawy. Cenimy ją przede wszystkim za jakość i smak. Nie ma znaczenia, czy kawę tchibo przyrządzamy w ekspresie czy zalewamy wrzątkiem – jej smak wszyscy cenimy tak samo. I choć każdy z nas ma nią swój sposób, to lubimy ją tak samo. I zapewne tak samo nie wyobrażamy sobie bez niej życia, a szczególnie poranków, które bez kawy byłyby dla wielu z nas prawdziwym koszmarem. Nie pozostaje nam zatem nic innego jak picie dobrej kawy na dobry początek dnia.\nPoranek najczęściej zaczynamy od wypicia filiżanki kawy. To nasz mały rytuał, który pozwala nam pozyskać niezbędną do działania energię. Jednak jest to jedyny powód, dla którego tak chętnie sięgamy po małą czarną. Kawę cenimy również za jej aromat – któż z nas nie lubi unoszącego się w domu zapachu kawy? Pijemy ją różnie, w zależności od upodobań i przyzwyczajeń. Niektórzy z nas kawę lubią posłodzić cukrem, inni zaś uważają, że to zbrodnia, dlatego kawę piją tylko niesłodzoną. Kawę pijemy z dodatkiem mleka lub czarną, słabą lub mocną. I choć różnimy się w kwestiach tego, jak kawę należy spożywać, by była ona kawą – niektórzy uważają, że kawa z cukrem to nie kawa, to łączy nas to, że ją lubimy.\nCzęsto nasze zainteresowanie kawą nie ogranicza się wyłącznie do jej picia. Chętnie poszerzamy swoje kawowe horyzonty, dlatego próbujemy nieznanych nam dotąd gatunków kawy, by móc wyrobić sobie o nich własne zdanie. Z kawą również coraz śmielej sobie poczynamy, co przejawia się tym, że próbujemy różnych sposobów jej przyrządzania. O kawie wiemy coraz więcej, dlatego kawę wybieramy, a nie kupujemy. Stajemy się coraz bardziej w kwestii kawy świadomi.\nNajważniejszy jest wybór\nKawę wybieramy świadomi znaczenia naszego wyboru. Wiemy, jakie gatunki kawy lubimy, dlatego uważnie czytamy etykiety, by jak najbardziej sprostać swoim oczekiwaniom. Z naszych śmiałych poczynań z kawą sprawę zdają sobie producenci, dlatego systematycznie poszerzają swoją ofertę, by zapewniać nam nowych doznań smakowych. Producenci kawy tchibo od lat dotrzymują nam kroku w naszych kawowych rytuałach. Dostarczają nam oni, jakże cenną, kawę oraz, jakże ważne i przydatne, akcesoria do jej przyrządzania. Dzięki kawowym gadżetom możemy poczuć się (prawie) jak bariści. Z jaką pasją mielimy ziarna kawy, następnie kawę odmierzamy, przyciskamy guziki na ekspresie, spieniamy mleko. I może wydawać się to dla wielu niezdrowe i niezrozumiałe, ale tylko ci, którzy nie próbowali, nie wiedzą, ile radości, satysfakcji i smaku kawy tracą.


Domowe sale kinowe radują się dużo znaczniejszym zainteresowaniem - Artykuły na każdy temat\n/Domowe sale kinowe radują się dużo znaczniejszym zainteresowaniem\nDomowe sale kinowe radują się dużo znaczniejszym zainteresowaniem\nJeśli lubimy obejrzeć filmiki, lecz równocześnie nie posiadamy nazbyt wiele godzin, żeby pójść do kina na aktualne hity, to mamy szansę się namyślić czy odpowiednim rozwiązaniem dla nas nie okażą się domowe sale kinowe.\nKiedy przeznaczymy na to jedno z naszych pomieszczeń, to będziemy mieli okazję tam założyć dobry ekran, nagłośnienie (do kupienia tutaj), a nawet fotele takie jak te, które mamy w kinach. Takie sale będące w domu powodują, że w każdej chwili mamy szansę włączyć ukochany filmik, lub jakiś najnowszy hit oraz odciąć się od tego co dzieje się na zewnątrz.\nJeśli chcesz uzyskać równie ciekawe informacje na przedstawiany temat, to przenieś się do tekstu, który zawiera cenne wiadomości odnoszące się do podnoszonego zagadnienia.\nCo godne zaznaczenia to fakt, że stworzenie takiej sali nie wiąże się z dużymi kosztami, więc możemy być pewni, że będziemy mogli sobie na nią pozwolić, zwłaszcza że dzięki niej sporo oszczędzimy na biletach do kina, a przecież do domu także będziemy mieli szansę zapraszać przyjaciół jeśli nie będziemy pragnęli danego filmiku widzieć sami.\nInteligentne oświetlenie domu będzie bardzo oszczędneCoraz znaczniejszą mamy wiedzę odnośnie tego jak nasze zachowanie wpływa na ekologię, dlatego robimy się coraz bardziej świadomymi użytkownikami przeróżnych zasobów. To powoduje, że inteligentne oświetlenie domu znacznie częściej jest wyszukiwane oraz montowane, a to dlatego że włącza się ono tylko wtedy jeśli wyczuje ruch. Natomiast głośniki Wrocław to zwłaszcza trzeba rozpocząć.\nPoszukujesz dodatkowych wiadomości na prezentowany w tym miejscu temat? To żaden problem, po prostu wejdź dalej klimatyzator okienny a przekonasz się, że to było niezwykle łatwe.\nKupisz je na witrynie spod linka.\nDzięki temu skończą się niewyłączone światła w pokojach w których nas nie ma i nie będziemy już musieli martwić się tym, że dzieci co chwilę bawią się światłem. Takie oświetlenie z jednej strony oddziałuje na ochronę środowiska, a z drugiej dopomoże nam oszczędzić wielkie ilości finansów, które zmuszeni bylibyśmy wydać na rachunki.\nWarto sobie wydawać sprawę z tego, że ewentualności do wykorzystania mamy tu sporo, więc powinniśmy przemyśleć w co wyposażyć nasz dom. Im bardziej będzie odpowiadał naszym oczekiwaniom, im mocniej będzie oszczędny i przyjazny środowisku, tym znaczniejsza będzie szansa, że miło będzie nam się w nim mieszkało.\ndom, ekologia, film, kino, środowisko


Okładki tygodników. "Sieci" ujawnią tajemnice Tomasza Grodzkiego - WP Wiadomości\nOkładki tygodników (WP.PL)\nTygodnik "Do Rzeczy" obiecuje czytelnikom, że "zdradzi tajemnice papieża Franciszka". Z najnowszego wydania gazety dowiemy się "kim była komunistyczna mentorka biskupa Rzymu". Ponadto w numerze artykuł Piotra Semki o abp. Paetzu i reformie sądownictwa.\nW najnowszym "Newsweeku" przeczytamy natomiast obszerny tekst o Oldze Tokarczuk. Tygodnik Tomasza Lisa zapowiada, że przedstawi nieznane dotąd oblicze polskiej noblistki. Gazeta ujawni również kulisy prawyborów w Platformie Obywatelskiej.\n"Wprost" szykuje propozycję dla zainteresowanych tematyką kryminalną. Tygodnik przedstawi wyniki dziennikarskiego śledztwa, dotyczącego pierwszego w Polsce seryjnego mordercy, który zabijał dla pieniędzy. W najnowszym wydaniu gazeta ujawni szczegóły nieformalnego porozumienia, jakie PiS zawarł z szefem NIK Marianem Banasiem.\n"Mówią o nim Napoleonek. Miał być zbawcą opozycji, ale dziś widać jak wiele nieciekawych spraw się za nim ciągnie" - tak zajawia tekst o Tomaszu Grodzkim tygodnik "Sieci". Sądząc po tle okładki, przeczytamy sporo o majątku marszałka Sejmu. W nowym numerze ukażą się także teksty o ideologii LGBT oraz Prawie i Sprawiedliwości.


Władimira Putina Archives - Prawo gospodarcze\nTag » Władimira Putina\n„Wiedomosti”: Trzecia kadencja Putina to okres spadku poziomu życia Rosjan\nodkąd roku 2012, gdy rozpoczęła się trzecia kadencja prezydencka Władimira Putina, sytuacja materialna wielu Rosjan pogorszyła się; są oni aktualnie bardziej zależni odkąd państwa, przy czym ludzie zaadaptowali się do tej sytuacji -…\nDrugi dzień wizyty prezydenta Władimira Putina w Japonii rozpoczął się, tradycyjnie, odkąd jego spóźnienia na rozmowy z premierem Shinzo Abe w Tokio. Samolot rosyjskiego przywódcy, który miał go przetransportować z Yamaguchi do stolicy,…\n„Wowa, Wołodia, Władimir” – opowieść o prezydencie Rosji [wywiad]\nObciążony nieszczęśliwym dzieciństwem KGB-ista, szpieg, członek narkomafii, głowa państwa, który nigdy nie zaryzykował legalnych wyborów – taki obraz Władimira Putina pokazuje Krystyna Kurczab–Redlich, w biografii prezydenta Rosji,…\ngłowa państwa Turcji Recep Tayyip Erdogan napisał list do prezydenta Rosji Władimira Putina, w którym przeprosił za zestrzelenie rosyjskiego bombowca w listopadzie 2015 roku na granicy z Syrią – poinformował w poniedziałek rzecznik Kremla…\nPrzedstawiciele rosyjskich władz nie widzą niczego niepokojącego w\nprzecenie rubla. podług Władimira Putina, niski kurs rodzimej waluty\notwiera nowe możliwości przed przedsiębiorcami.\nDla Syrii Zachód zapomniał o Krymie: Putin wrócił na salony\nW ostatnich miesiącach 2015 roku głowa państwa Rosji wrócił na\nmiędzynarodowe salony. Izolacja Władimira Putina trwała poniekąd półtora\nroku. Związana była z rolą, jaką Kreml odegrał w kryzysie ukraińskim.\nPutin wraca na salony\nTurecki prezydent zaprasza Rosjan do rozmów, ale ostrzega „nie igrajcie z ogniem”\nTureckie władze namawiają Rosję do rozmów. głowa państwa Turcji Recep\nErdogan poprosił o spotkanie rosyjskiego przywódcę Władimira Putina.\nMiałoby do tego dojść w poniedziałek na rozpoczynającym się w Paryżu\nRosja wybuduje bazę lotniczą na Białorusi? Putin chce rozmawiać z Łukaszenką\nPrezydenci Rosji i Białorusi chcą porozmawiać o budowie rosyjskiej bazy\nlotniczej w Bobrujsku. Niektóre źródła twierdzą, że do spotkania\nWładimira Putina i Aleksandra Łukaszenki miałoby dojść dziś w\nSoczi. Jednak oficjalnie…\nWładimira Putina i Aleksandra Łukaszenki miałoby dojść w sobotę w\nwizytówka firmy | kalkulator kredytowy


Vegas Crime City - graj za darmo w Friv5\nO grze «Vegas Crime City»\nZagraj w darmową wersję Vegas Crime City online. Las Vegas to ogromne amerykańskie miasto, które jest znane na całym świecie ze swojej branży rozrywkowej. Wszystkie te kasyna należą do różnych organizacji mafijnych. Czasami ci przestępcy walczą ze sobą o różne strefy wpływów. W tej niesamowitej grze Vegas Crime City powinieneś poznać młodą damę, która pracuje dla najlepszego syndykatu przestępczego. Twoim celem jest pomóc jej w wypełnianiu różnych misji. Na przykład ta dziewczyna ma za zadanie dostarczyć motocykl w wybrane miejsce na mapie miasta. Albo na przykład musisz obrabować bank. Powinieneś także walczyć z innymi przestępcami i ich niszczyć. Zagraj w tę grę na wszystkich typach urządzeń i gadżetów.\nGry Samochodowe Gry samochodowe Gry Motory Gry Strzelanki Gry dla chłopców Gry 3D Gry rowerowe


Sebastian_M26 12 Mar 2018 18:37 216 2\n#1 12 Mar 2018 18:37\nRamię staje prostopadle do drzwiczek, już wcześniej były objawy, bo czasem stanęło i znów obracało się, lecz teraz zatrzymuje się w tej pozycji na stałe, czy pusta czy pełna i na dowolnym programie. Wszystkie funkcje działają.\nZmywarka wyczyszczona środkiem, filtry czyste, zawsze pracowała z solą, dodam że ma ponad 4 lata intensywnie eksploatowana, często na 60C i 70C, więc mułu z tłuszczu nie podejrzewam.\nWodę na ramię podaje, nawet mocno, nie wiem czy takie same ciśnienie jak nowa bo wcześniej nie sprawdzałem z otwartymi drzwiczkami. Poziom wody prawidłowy, ręczne zmiany poziomu wody nic nie dają.\nCzy to zbyt słabe ciśnienie pompy (500zł) co oznacza złom, czy coś jeszcze sprawdzić?\nCo napędza śmigło, tylko ciśnienie z bocznych dysz czy może rowki na dopływie ramienia spryskiwacza?\nW tego typie zmywarki kompaktowej CDCF ramie jest proste, widziałem że w nowym modelu CDCP ramię jest już wygięte.\n#2 13 Mar 2018 07:50\nWyciągnij dolne śmigło i sprawdź czy wszystkie otwory są drożne. Śmigła są napędzane wypływającą przez nie wodę, jeśli dziurki są zatkane to nie ma jak się obracać. Sprawdź też czy filtr jest dobrze zamocowany i czy śmigło o niego nie haczy\n#3 13 Mar 2018 09:29\nPodobne tematy Zmywarka Candy CDCF 6-S - przestało obracać się ramię, staje w jednej pozycji\nWitam Mam problem ze zmywarką jak w temacie. Po rozebraniu mechanizmu rozdzielacza sprawdziłem, czy silniczek pracuje poprawnie. Wygląda raczej, że t... (10)


Historia ciekawej restauracji São Paulo – Mocotó –\nAż do ostatniego dnia nie byłam pewna, czy powinnam wybrać się do tej restauracji. Dojazd był dość długi i skomplikowany, ale uznałam, że jeśli tam nie pójdę, będę żałować. Głównym celem było tak naprawdę zebranie materiału do pewnego artykułu, ale ten jednak nigdy nie powstanie. Wysiadłam ze stacji metra, a później czekała mnie jeszcze przejażdżka autobusem. Błądziłam przez jakieś 2h, ale w końcu dotarłam na miejsce.\nZ zewnątrz wygląda raczej jak zwykła restauracja w tej robotniczej, pn-wsch dzielnicy Sao Paulo.\nTrafiłam tam popołudniu, goście z pory lunchu dawno się zmyli, do kolacji było jeszcze dużo czasu więc wewnątrz panował spokój. Wieczorami restauracja jest pełna, a w weekendy ustawiają się przed nią kolejki.\nNa początek dostałam Dadinhos de Tapioca, kostki tapioki z serem Cualho smażone w głębokim tłuszczu, serwowane ze słodko-kwaśnym sosem chili. Świetna przekąska, nie ma osoby, której mogłoby to nie smakować.\nMocofava, wspaniała zupa ze szpikiem kostnym i fasolą. Taka domowa zupa, którą chciałabym rozgrzewać się w zimowe popołudnia.\nDaniem głównym było Baião-de-Dois, czyli ryż z fasolą, podstawowe danie północno-wschodniej kuchni przyrządzone w stylu Mocoto. Ryż był z dodatkiem wołowiny i sera, do tego kremowe puree z manioku i okra posypana farofą. Proste, sycące i świetne danie.\nBrytyjczyk, który w restauracji był barmanem regularnie przychodził zapytać jak się miewam. Odmówiłam deseru, bo nie miałam przy sobie za dużo kasy, ale on stwierdził, że nie mogę wyjść nie próbując ich popisowego dżakfruta i poprosił kelnera, żeby przyniósł małą porcję. Postawiono przede mną miseczkę z dżakfrutem w syropie. W momencie, kiedy znalazł się w mojej buzi z zaskoczenia zrobiłam wytrzeszcz i byłam w stanie powiedzieć tylko „mmmmm…”. Rozpływający się jak masło, przyjemnie słodki, ale to właśnie jego tekstura była niezwykła, taka kojąca. Nie wiem czy kiedykolwiek wcześniej miałam coś podobnego w ustach, dlatego z trudnością przychodzi mi opisanie tego.\nPomieszczenie było podzielone na dwie części, kuchnię i pokój z długim stołem przy którym odbywają się zapewne wszelkie spotkania pracowników. Rodrigo przedstawił mnie kucharzom, którzy akurat zajmowali się degustacją nowych win.\nW eksperymentalnej kuchni testuje się przepisy, ale również trenuje kucharzy.\nRodrigo zaprosił mnie do degustacji. Były to głównie wina z Argentyny, Chile, ale kilka również z Brazylii. Zawsze kiedy mam do czynienia z winami żałuję, że moja wiedza o nich jest tak mała. Ciągle obiecuję sobie, że dokształcę się tej dziedzinie…\nW pierwszym poście napisałam o deserze Romeo & Julia, ale nie pokazałam jak wygląda. Twardą „marmoladę” z gujawy kroi się na plasterki i zjada razem z serem żółtym. Musi to być konkretny rodzaj sera żółtego, dość miękki o niezbyt wyraźnym smaku. Przywiozłam z Brazylii gujawę w tej formie, więc będę musiała pomyśleć z jakim serem zaserwuję ją rodzicom.\nHehe T-shirt mówi wszystko! Tego wieczoru Artur zrobił dla nas brigadeiro, nie tyle w formie ‚cukierków’, co masy, którą można wyjadać łyżeczką (z gotowanego mleka skondensowanego, masła i kakao). Jeszcze ciepłą wysmarowałam kawałek ciasta z manioku z poprzedniego posta. Pyyyyycha! A niedosyć, że Artur regularnie dla nas gotował, to jeszcze uprzyjemniał czas grając na gitarze i śpiewając. Jest naprawdę dobry, posłuchajcie jego coveru Black- Pearl Jam.\nUcieszyłam się, kiedy Ewelina przyniosła do domu nasiona szyszki, mieliśmy je ugotować. Szkoda, że ostatecznie zapomnieliśmy, bo byłam ciekawa ich smaku.\nPrzyznam, że dopiero w Brazylii dowiedziałam się, że orzechy nerkowca biorą się z pestki nanercza zachodniego. Patrząc na owoc widać nawet gdzie się chowają. Nic też dziwnego, że są takie drogie, skoro na jeden owoc przypada tylko jeden orzech. Sam owoc nie zasmakował mi jakoś szczególnie, pomyślałam sobie, że jest taką dużo gorszą wersją mango.


Znamy kolejny nowotwór zakaźny | KopalniaWiedzy.pl\n14 kwietnia 2015, 07:50 | Nauki przyrodnicze\nZ kwietniowego wydania magazynu Cell dowiadujemy się o odkryciu kolejnego zaraźliwego nowotworu. Naukowcy z Howard Hughes Medical Institute i Columbia University stwierdzili, że wybuchy epidemii białaczki, które zdziesiątkowały niektóre populacje małżów wzdłuż wschodniego wybrzeża Ameryki Północnej, były spowodowane zarażaniem się jednych osobników od drugich. Zdobyte przez nas dowody wskazują, że guzy są zaraźliwe. Komórki nowotworowe mogą rozprzestrzeniać się pomiędzy zwierzętami. Wiemy, że tak się dzieje, gdyż genotypy komórek guzów nie odpowiadają genotypom chorych zwierząt, a pochodzą od pojedynczej linii komórek - mówi Stephen Goff, jeden z autorów badań. Nowotwór rozpoczął się u jednego zwierzęcia, u którego komórki nowotworowe się namnożyły, uwolniły i wraz z wodą przeniosły na inne zwierzęta.\nDotychczas nauka znała dwa przypadki zaraźliwych nowotworów. Jeden to zakaźny psi guz weneryczny (CTVT), który przenosi się pomiędzy psami drogą płciową, a drugi to zakaźny nowotwór pyska występujący u diabłów tasmańskich.\nJuż podczas wstępnych badań zespół Goffa zauważył, że w komórkach nowotworowych występuje wyraźnie większe zagęszczenie pewnej konkretnej sekwencji DNA, którą naukowcy nazwali Steamer. W zdrowych komórkach Steamer znajdował się w 2-5 kopii, w komórkach chorych znajdowano nawet 150 kopii. Początkowo sądzono, że to wynik naturalnych procesów zachodzących osobno u każdego zwierzęcia, jednak szybko okazało się, że komórki nowotworowe u zwierząt żyjących w różnych lokalizacjach były niemal identyczne pod względem genetycznym. Były klonami.\nNaukowcy nie tylko odkryli kolejny znany nowotwór zakaźny, ale przekonali się, że komórki nowotworowe mogą przetrwać w słonej wodzie wystarczająco długo, by dotrzeć do innego zwierzęcia i je zarazić. Na razie nie wiadomo, czy wspomniany nowotwór może zarażać też inne skorupiaki.\nNajnowsze odkrycie pokazuje, że nowotworów zakaźnych może być więcej niż sądzimy.\nnowotwór zakaźny białaczka skorupiak małż\ngooostaw, 14 kwietnia 2015, 16:54\nCiekawe. Jest teoria że przynajmniej niektóre wirusy powstały jako nowotwór, który był w stanie przeżyć jakiś czas poza pierwotnym organizmem i był w stanie zarazić inne osobniki. Może w tym przypadku stanie się podobnie i w procesie ewolucji nowotwór uprości się pozbywając się większości pierwotnego materiału genetycznego. Tak właściwie to jaka jest w tym przypadku różnica pomiędzy nowotworem, a wirusem? Jeśli w jakimś organizmie rozwija się guz, który nie powstał z komórek tego organizmu, tylko został nabyty, to czy to jeszcze jest nowotwór, czy może właśnie wirus? Przecież teraz ten nowotwór/wirus może ewoluować i zdobyć zdolność zarażania nawet innych gatunków.\npogo, 14 kwietnia 2015, 19:30\nTakiemu nowotworowi bliżej chyba do bakterii niż do wirusa. Tyle tylko, że jest to twór zbudowany z komórek zwierzęcych, więc bakterią z pewnością nie jest.\nTo wręcz jest nowa rodzina patogenów... Mamy teraz wirusy, priony, bakterie, grzyby, ameby, robaki i inne pasożyty wielokomórkowe, nowotwory zakaźne i pewnie masę innych ich rodzajów.


Hennessey Venom F5 z roku 2020\nW ciągu trzydziestu lat od rozpoczęcia działalności amerykańskie zakłady Hennessey Performance Engineering stały się punktem zbiórki wszelkiego rodzaju maniaków prędkości. Wszystko zaczęło się w 1991 roku od wyścigowego Mitsubishi, którym startował sam John Hennessey, a niedługo później przeobraziło się w coraz dalej idącą zabawę w tuning, której najsłynniejszym efektem był ponad 1000-konny, podwójnie turbodoładowany Dodge Viper w wydaniu Venom.\nW roku 2010 zadebiutował Hennessey Venom GT, pierwszy, w dużym stopniu autorski model marki, pod którym skrywały się elementy Lotusa oraz ponad 1260-konne, podwójnie turbodoładowane V8. Venom GT przyniósł producentowi kilka rekordów prędkości i pozwolił na rozpędzenie się do 435 kilometrów na godzinę, ale z racji na swoją konstrukcję i pochodzenie nie mógł być traktowany wystarczająco poważnie. W sumie zbudowano trzynaście egzemplarzy z zamkniętym oraz otwartym nadwoziem, które tylko rozbudziły apetyty marki i jej klientów. Punktem zwrotnym i początkiem nowej ery Hennessey'a miał być zaprojektowany od zera Venom F5, który został zapowiedziany latem 2014 roku jako pierwsze dzieło oddziału Hennessey Special Vehicles.\nNowy model jako statyczny, pozbawiony mechanizmów i wnętrza koncept zadebiutował pod koniec 2017 roku z obietnicą przeszło 1600 koni mechanicznych i ambicją przekroczenia 500 km/h. Seryjny Venom F5, błękitny, kliencki egzemplarz w kolorze Speed Devil Blue na podwoziu numer 01 zadebiutował ponad trzy lata później, w grudniu 2020 roku. Co symbolizuje F5 w nazwie modelu? Oznaczenie to pochodzi ze skali Fujity, którą od lat siedemdziesiątych określa się siłę tornada, zależną od prędkości wiatru oraz zniszczeń. F5 to najwyższy stopień skali, w którym zanotowano jakiekolwiek tornado: prędkość wiatru przekracza w nim 420 km/h i dochodzi do 510 km/h, a tornado takie nie pozostawia właściwie nic na swojej drodze.\nVenom F5 to zupełnie inna bestia w porównaniu z Venomem GT, który kilka lat wcześniej przetarł w imieniu tunera wiele szlaków. Model GT wywodził się z podwozia Lotusa, model F5 to zupełnie nowa, w całości autorska konstrukcja, którą oparto o lekki, węglowy kadłub, którego fragmenty widać na zewnątrz jak i w środku samochodu. Kadłub, który waży tylko 86 kilogramów, produkowany jest przez brytyjskie KS Composites, które zaopatruje w części wykonane z włókien węglowych między innymi zespoły Formuły 1. Standardem, obniżającym masę całego samochodu, są między innymi węglowo-ceramiczne tarcze hamulcowe, aluminiowe felgi z oponami Michelin Pilot Sport Cup 2 oraz lekkie amortyzatory firmy Penske. Z włókien węglowych wykonano również wszystkie panele karoserii. Cała tylna część karoserii co największy panel z włókien węglowych wśród samochodów drogowych, jaki produkowany jest w technologii CNC.\nWęglowy kadłub połączony jest z aluminiowymi ramami pomocniczymi, do których zamocowano niezależne zawieszenie, elementy układu hamulcowego oraz inne części. Dodatkowym zabezpieczeniem i usztywnieniem całej konstrukcji są połączenia wahaczy tylnego zawieszenia z kadłubem, które biegną przez komorę silnika. Amortyzatory Penske będzie można regulować ręcznie, a na wyposażeniu znajdzie się hydrauliczny system pozwalający na chwilowe zwiększenie prześwitu przedniej osi z 75 do 140 milimetrów i tylnej z 85 do 160 milimetrów, na przykład w obliczu zbliżania się do wysokiego progu zwalniającego.\nKształty karoserii Venoma F5 miały być inspirowane myśliwcami, a ich twórcom przyświecał minimalizm. Wszelkie elementy odpowiadające za aerodynamikę oraz chłodzenie zostały tu umiejętnie ukryte dla oka i takie detale, jak "płetwy" przed przednimi kołami, nieruchomy spoiler z tyłu, wklęsły dach, wyloty powietrza zintegrowane z tylnymi światłami czy wentylowana komora silnika wychodzą na pierwszy plan przy kolejnych spotkaniach z autem. W seryjnym F5 w porównaniu do starszego o trzy lata konceptu najbardziej zmieniła się tylna część nadwozia, w której miejsce położonych nisko trzech końcówek wydechu zajęły położone wyżej dwie pary okrągłych wylotów i z której zniknęło duże skrzydło. Ale to ostatnie może wrócić - na życzenie Hennessey będzie uzbrajał maszynę w pakiet torowy, obejmujący m.in. duże skrzydło z tyłu oraz powiększony splitter z przodu.\nOszczędne podejście zaaplikowano również w kabinie, w której znajdziemy spłaszczoną, wyciętą od góry wielofunkcyjną kierownicę z karbonu, dwa niewielkie wyświetlacze - przed kierowcą 7-calowy, na środku dotykowy ekran Alpine o przekątnej 9 cali - oraz zestaw interesujących przełączników w wąskim tunelu środkowym z 1,3-calowym wyświetlaczem dotykowym, służącym do sterowania klimatyzacją. Dwuosobową kabinę wypełniają nagie włókna węglowe, tapicerka ze skóry szkockiego Muirhead, Alcantara, aluminium oraz takie detale, jak flagi USA i stanu Teksas, w którym od samego początku działa Hennessey. Samochód dostępny jest z kierownicą umieszczoną po prawej lub lewej stronie.\nSercem F5 jest umieszczony centralnie silnik, któremu dano na imię Fury - Furia. Od czasu pierwszych zapowiedzi jednostka skurczyła się z 7,6 do 6,6 litra, ale przybyło jej kilkaset koni mechanicznych. Fury to podwójnie turbodoładowane V8 z żeliwnym blokiem, aluminiową głowicą, suchą miską olejową oraz elementami z tytanu i Inconelu, które waży 280 kilogramów i produkowane jest w całości ręcznie. W celu panowania nad temperaturą komora silnika wyłożona jest miejscami powłoką ze złota oraz ceramiczną powłoką Cerakote, którą zabezpieczono również układ wydechowy. Widlastą ósemkę połączono z półautomatyczną, jednosprzęgłową przekładnią włoskiego Cima o siedmiu przełożeniach, którą sterujemy za pomocą łopatek przy kierownicy. Napęd przenoszony jest wyłącznie na tylne koła.\nMotor kręci się do 8,5 tysięcy obrotów na minutę i przechowuje w sobie wyobrażalne pokłady mocy. Przy ośmiu tysiącach obrotów na minutę Fury wypluwa 1843 koni mechanicznych, a przy 5,5 tysiącach obrotów na minutę generuje maksymalny moment obrotowy 1617 niutonometrów! Skrzynia biegów zestrojona jest tak, że w teorii pozwala na rozpędzenie się do 534 kilometrów na godzinę. W praktyce będzie to niemożliwe, a Hennessey przymierza się "tylko" do udowodnienia pod okiem niezależnych obserwatorów, że jest w stanie przekroczyć 500 km/h (w czasie testów rozwinięto 437 km/h). Maszyna na sucho waży tylko 1360 kilogramów, co oznacza, że na każdy koń mechaniczny przypada tylko 0,74 kilograma.\nOgromna moc i niska masa własna w połączeniu z opływową karoserią i przyczepnym ogumieniem będą gwarancją oszałamiających osiągów. Hennessey zapowiada 2,6 sekundy w sprincie do 100 km/h, tylko 4,7 sekundy w sprincie do 200 km/h, jedynie 8,4 sekundy w sprincie do 300 km/h i skromne 15,5 sekundy w sprincie od zera do 400 kilometrów na godzinę! Do wyboru będzie kilka różnych trybów jazdy, od warunków deszczowych po szaleństwa torowe: Sport, Wet, Drag, Track oraz F5. Maksymalna moc silnika ma być dostępna jedynie w trybie F5, którego odblokowanie będzie wiązało się z zaliczeniem specjalnej programu treningowego u producenta.\nVenom F5 zostanie wyprodukowany w liczbie zaledwie dwudziestu czterech egzemplarzy w cenie 2,1 miliona dolarów za każdy samochód... plus podatki i lokalne opłaty, oczywiście. Pierwsze sztuki mają zostać oddane w ręce właścicieli w 2021 roku. Na pierwszą połowę tego samego roku Hennessey planuje przeprowadzenie prób przyspieszeń i prędkości maksymalnej na Florydzie w placówce NASA, będącej częścią Kennedy Space Center, z ponad 5-kilometrowym pasem startowym, który do 2011 roku służył do lądowania promom kosmicznym. Venom F5 ma czuć się równie dobrze także na torach wyścigowych, a jego finalne testy mają być przeprowadzane m.in. na pętli Circuit of The Americas.\nGaleria (zdjęć: 192)\nZdjęcia: Hennessey Special Vehicles Dane techniczne i osiągi\nTyp limitowane (24)\nCena 2100000 USD\nPojemność 6555 cm³\nMoc 1843 KM\nMoment obrotowy 1617 Nm\nSkrzynia biegów semi-auto 7\nWysokość 1131 mm\nRozstaw kół przód/tył 1574/1584 mm\nOpony przód 265/35 ZR19\nOpony tył 345/30 ZR20\n0-200 km/h 4.7 s\n0-300 km/h 8.4 s\n0-400 km/h 15.5 s


» SwissMedicus Alpine, spirytusowy wyciąg z 10 alpejskich ziół, z konopiami, 250 ml\nSwissMedicus Alpine, spirytusowy wyciąg z 10 alpejskich ziół, z konopiami, 250 ml\nKod produktu: 60DB-49644\nProdukt SwissMedicus Alpina to spirytusowy płyn zawierający wyciągi i olejki z 10 alpejskich ziół wzbogacony wyciągiem z konopi. Dodatek mentolu sprawia, że po aplikacji następuje przyjemne uczucie chłodzenia.\nSubstancje aktywne to relaksujące olejki eteryczne oraz ekstrakty ziołowe. Mają one właściwości pomocne przy: bólach stawów, mięśni i kręgosłupa (smarowanie, kompresy), bólach głowy i sztywności karku (smarowanie, masaż, kąpiel), przeziębieniach i katarach (smarowanie klatki piersiowej, inhalacje, skropienie pościeli), obrzęki i uczucie "ciężkich stóp" (smarowanie, okłady, masaż, kąpiel), drobne otarcia (dezynfekcja), ogólne zmęczenie fizyczne (smarowanie, masaże, kąpiele). Zastosowanie Bóle mięśni, stawów, głowy. SwissMedicus Alpine można stosować do masaży, okładów, kąpieli. Sposób użycia Kosmetyk tylko do użytku zewnętrznego. Unikać kontaktu z oczami, śluzówką i zranioną skórą. Do okładów rozcieńczyć wodą przy użyciu płatków kosmetycznych lub kompresu. Nie stosować u dzieci poniżej 3 lat.


Zarządzanie ryzykiem w przedsiębiorstwach przemysłowych na przykładzie huty stali - PDF\nZarządzanie ryzykiem w przedsiębiorstwach przemysłowych na przykładzie huty stali\nDownload "Zarządzanie ryzykiem w przedsiębiorstwach przemysłowych na przykładzie huty stali"\n1 AKADEMIA GÓRNICZO-HUTNICZA WYDZIAŁ ZARZĄDZANIA mgr inŝ. Ewa Kubińska-Kaleta Zarządzanie ryzykiem w przedsiębiorstwach przemysłowych na przykładzie huty stali Promotor pracy: dr hab. inŝ. Wiesław Waszkielewicz, prof. AGH Kraków\n2 Składam serdeczne podziękowania Panu prof. dr hab. inŝ. Wiesławowi Waszkielewiczowi za okazaną pomoc i cenne uwagi przekazane mi w trakcie realizacji pracy 4\n3 Spis treści Wstęp Ryzyko w działalności przedsiębiorstwa Geneza i definicja ryzyka Klasyfikacja ryzyka Zarządzanie ryzykiem Metody i techniki kontroli ryzyka Proces produkcji i ryzyko w działalności huty stali Charakterystyka struktury produkcji przedsiębiorstwa hutniczego Schemat przebiegu produkcji i przetwórstwa stali Postęp techniczny jako czynnik integrujący procesy w hutnictwie Rodzaje ryzyka występującego w przedsiębiorstwach hutniczych ZagroŜenia występujące w badanym przedsiębiorstwie Propozycja metodyki oceny ryzyka w przedsiębiorstwie przemysłowym na przykładzie huty stali Modele systemowe opisujące ryzyko w przedsiębiorstwie hutniczym Ogólne modele systemowe opisujące ryzyko Próba stworzenia modeli systemowych ryzyka w odniesieniu do badanego przedsiębiorstwa Model zarządzania hutą w warunkach zagroŝenia ryzykiem i-tego rodzaju Model działania Hutniczej Agendy Antyryzyka Model poziomów zagroŝeń Model sterowania zmianami ryzyka Model ogniska ryzyka Metoda I macierzowa Identyfikacja obszarów ryzyka Ocena ryzyka Wnioski wypływające z analizy ryzyka metodą I Metoda II oparta na przypisywaniu wag lub wartości skutków dla obszarów zagroŝeń i moŝliwości przeciwdziałania Identyfikacja najwaŝniejszych obszarów zagroŝeń i moŝliwości przeciwdziałania Przypisywanie wag lub wartości skutków do obszarów zagroŝeń i moŝliwości przeciwdziałania Określenie skali prawdopodobieństwa Wyznaczenie zakresu wyników liczbowych Weryfikacja otrzymanych wyników metodą III - zmodyfikowaną metodą FMEA Analiza porównawcza metod zastosowanych w pracy\n4 4. Ocena procesu zarządzania ryzykiem w analizowanym przedsiębiorstwie hutniczym w świetle badań empirycznych Analiza ryzyka stanowiącego najpowaŝniejsze zagroŝenie dla poprawnej działalności huty Zastosowanie metody FTA w odniesieniu do analizowanego ryzyka Próba stworzenia algorytmu monitorującego analizowane ryzyko Wnioski końcowe Spis załączników Załącznik Załącznik Literatura\n5 Wstęp Ryzyko to zjawisko powszechne w warunkach gospodarki rynkowej i kaŝda podejmowana decyzja jest z nim powiązana. Działanie w warunkach ryzyka jest nieodłącznym atrybutem kaŝdej gospodarki. Obserwując rozwój człowieka i jego otoczenia, łatwo spostrzec, Ŝe ryzyko istniało zawsze i nie było i nie ma działań człowieka, które nie byłyby związane z ryzykiem. Ryzyko towarzyszy zatem działaniom (ryzyko związane z realizacją określonych zamierzeń), ale i stanom (ryzyko związane z zachowaniem istniejącego stanu rzeczy, czyli z niepodjęciem lub zaniechaniem określonych działań) [70, s ]. KaŜda decyzja jest związana z przewidywaniem określonego stanu w przyszłości. Niestety, nigdy nie moŝna w sposób absolutnie pewny ustalić, jak ukształtują się w przyszłości poszczególne czynniki stanowiące podstawę bieŝącej decyzji. Ryzyko w tym rozumieniu polega na tym, Ŝe dzisiejsza decyzja moŝe nie przynieść w przyszłości oczekiwanych efektów. Oczekiwania w ekonomii formułuje się po to, aby zmniejszyć ryzyko [103, s. 7-35]. Ryzyko występujące w Ŝyciu codziennym moŝe wynikać z róŝnych przyczyn. MoŜe ono być następstwem pierwotnych uwarunkowań, za jakie trzeba uznać uwarunkowania biologiczne. W podręcznikach medycznych opisywane są szczegółowo czynniki (np. określone błędy genetyczne) podwyŝszające ryzyko zachorowania na określone choroby. Mówi się teŝ np. o biologicznych uwarunkowaniach ryzyka samobójstwa. PowaŜnym źródłem róŝnych rodzajów ryzyka w Ŝyciu codziennym są nie zawsze odpowiednie poczynania innych osób. Zwiększają one liczbę ofiar wypadków w domu, na drodze, w pracy. Nie zawsze maja one wymiar jednostkowy czy lokalny. Niekiedy wiąŝą się z zagroŝeniami dla wielu osób. Chodzi tu np. o ryzyko epidemiologiczne, ryzyko spoŝywania Ŝywności zmodyfikowanej genetycznie czy ryzyko ekologiczne. Postęp wiedzy i rozwój nowoczesnych technologii z jednej strony przyczynia się do zmniejszania pewnych rodzajów ryzyka, a z drugiej - generuje jego nowe formy. I tak, nowoczesna technika medyczna pozwala zmniejszyć, a nawet wyeliminować ryzyko przedwczesnego zgonu z powodu określonych jednostek chorobowych. Uzyskiwane doświadczenia pozwalają teŝ zmniejszyć ryzyko (zawodność) konstrukcji budowlanych, elementów i układów technicznych, a zatem ryzyko niezawodnego funkcjonowania mniej lub bardziej złoŝonych systemów inŝynierskich. Trzeba jednak zauwaŝyć, iŝ nie zawsze moŝliwe jest uwzględnienie wszystkich elementów ryzyka tkwiących w systemach i ich otoczeniu, zwłaszcza ze względu na nieprzewidywalność zachowań ludzkich (przykładem mogą być nie dające się wykluczyć działania obliczone na zniszczenie elektrowni atomowych). Szczególnym źródłem występującego ryzyka są nowoczesne techniki informacyjnokomunikacyjne. Swego czasu rozpowszechniane były informacje o ryzyku milenijnym w związku z trudnościami w rozpoznaniu roku 2000 przez komputery, których prawidłowe działanie opiera się na moŝliwości właściwej kalkulacji daty i czasu. Z perspektywy moŝna ocenić, w jakim stopniu ryzyko to - z uwagi na interesy branŝy komputerowej - było wyolbrzymiane. Ryzyko milenijne moŝna traktować jako jeden z rodzajów ryzyka utraty informacji. W obecnych warunkach, kiedy informacje zaliczane są do podstawowych zasobów, konsekwencji tego rodzaju ryzyka nie sposób przecenić. Inny przykład to telefonia komórkowa. Mimo poniesienia wysokich nakładów na badania naukowe dotyczące stosowania - tak powszechnych juŝ w uŝyciu - telefonów komórkowych nie udało się do końca wyjaśnić, czy i jakie ryzyko zdrowotne jest z tym związane. Nie tylko znaczne korzyści, ale i określone ryzyko wiąŝe się równieŝ z takimi współczesnymi wynalazkami, które stały się nieodłącznymi 3\n6 towarzyszami naszego Ŝycia, jak komputer, Internet czy plastykowy pieniądz. Prócz ryzyka szczegółowego, charakteryzującego kaŝde z tych rozwiązań cywilizacyjnych, zachodzi takŝe niebezpieczeństwo pogłębienia się nierówności między pracobiorcami, wynikające z niejednakowego dostępu do wyŝej wskazanych moŝliwości technicznych (np. według raportu o zatrudnieniu w świecie, opublikowanego w 200l r. do Internetu ma obecnie dostęp tylko 5% ludności świata) [59, s ], [64, s ]. Specyficzny typ ryzyka wiąŝe się z uwarunkowaną technologicznie większą dostępnością do określonych treści przekazów, z wyŝszą liczbą nadawców informacji, a takŝe z multimedialnością, która moŝe w niektórych przypadkach ułatwiać komunikację, a w innych - mnoŝyć bariery komunikacyjne, uniemoŝliwiając zapanowanie nad szumem informacyjnym. Źródłem ryzyka mogą być nie tylko określone trendy technologiczne i kulturowe, ale takŝe aktualna i prognozowana rzeczywistość gospodarcza. Stwarzać moŝe ona nie tylko mniejsze lub większe ryzyko inflacyjne, a tym samym groźbę stopnienia oszczędności, ale i zwiększone ryzyko utraty pracy. Na wysokość tego ryzyka w Polsce na początku lat dziewięćdziesiątych wpływały zasięg i głębokość procesów transformacji ustrojowej i gospodarczej, a w latach późniejszych - uwarunkowania restrukturyzacyjne i rynkowe. W przyszłości wysokość tego ryzyka będą współokreślały procesy rozszerzania się europejskiego rynku pracy. Niektóre kraje Unii Europejskiej w procesach tych upatrują zagroŝenie dla swoich rynków pracy. Chcąc je oddalić w czasie rządy tych krajów proponowały okresy ochronne, czyli okresy zakazu pracy dla obywateli państw kandydujących do Unii. Włączanie się Polski w europejski rynek pracy moŝe więc z jednej strony zwiększyć szanse zatrudnieniowe dla naszych obywateli, a z drugiej powodować m.in. następujące zagroŝenia: wzrost bezrobocia koniunkturalnego wskutek ujemnego salda bilansu handlowego (nadwyŝki importu nad eksportem) w stosunkach między Polską a Unią, zwiększenie poziomu bezrobocia strukturalnego w wyniku przesunięć zasobów ludzkich między sektorami gospodarki, drenaŝ mózgów, upadek małych i średnich przedsiębiorstw, które nie wytrzymają konkurencji z przedsiębiorstwami państw unijnych. Ryzyko moŝe być związane nie tylko z róŝnymi procesami społeczno-gospodarczymi, ale i z wielorakimi formami aktywności człowieka. Występujące przy wykonywaniu czynności zawodowych tzw. ryzyko zawodowe ujmowane jest niekiedy jako kryterium wartościowania pracy, a zatem analizy i oceny jej złoŝoności. Na przykład, według metody autorstwa Ch. Bedauxa ryzyko cząstkowe (odpowiednik elementarnych kryteriów tworzących stopień trudności pracy) to: choroby zawodowe, wypadki przy pracy, skutki przeciąŝenia pracą [59, s ], [64, s ]. Rodzaje i poziomy ryzyka są zróŝnicowane dla poszczególnych sfer ludzkiego działania, dla róŝnych zawodów, specjalności i funkcji. Pewne elementy ryzyka związane mogą być juŝ z samym faktem zajmowania eksponowanego stanowiska. W literaturze przedmiotu znaleźć moŝna interesującą specyfikację składowych ryzyka zawodowego polityka. Wśród nich są np. ryzyko niereprezentatywności, ryzyko wykoszenia w rywalizacji wewnętrznej, ryzyko niewdzięczności, ryzyko dezintymizacji, ryzyko śmierci cywilnej, ryzyko kozła ofiarnego oraz ryzyko haniebnego uwiecznienia. Osoba podejmująca działalność polityczną ryzykuje nie tylko moŝliwością utraty dobrego imienia w przypadku braku sukcesów, ale i niekiedy odcięciem sobie 4\n7 moŝliwości powrotu do dotychczasowych zajęć i zajmowanych funkcji. S. Borkowska tego rodzaju ryzyko w odniesieniu do stanowisk kierowniczych nazywa ryzykiem utraty twarzy i pozycji [5 s ; ], [6, s ], [59, s ]. Ryzyko jest pojęciem interdyscyplinarnym. Inaczej definiują je inŝynierowie, inaczej ekonomiści, jeszcze inaczej lekarze i prawnicy. Pomimo tego definicje te maja pewien obszar wspólny. Pojęcie ryzyko wywodzi się z języka włoskiego risicare, czyli mieć śmiałość, przekraczać ustalone tradycją ograniczenia. W polskiej Małej Encyklopedii Powszechnej jest ono określane jako prawdopodobieństwo zaistnienia niespodziewanej katastrofy, np. powodzi, huraganu, poŝaru [22, s. 15]. W medycynie mówi się o ryzyku choroby, rozwaŝa etap profilaktyki, leczenia ambulatoryjnego, szpitalnego i rekonwalescencji. Ryzyko w hutnictwie ma równieŝ wiele aspektów, takich jak: rodzaj zagroŝeń (dla dyrekcji, dla pracowników, dla środowiska naturalnego), prawdopodobieństwo zajścia niekorzystnego wydarzenia, cięŝar gatunkowy jego skutków itp. Uzasadnienie wyboru tematu Podejmowanie jakiejkolwiek decyzji we wszystkich rodzajach i strukturach produkcji wiąŝe się zawsze z ryzykiem. TakŜe współczesne przedsiębiorstwa funkcjonują w warunkach znacznego ryzyka. Szczególnie w ostatnim czasie, gdy następowała restrukturyzacja gospodarki, wystąpiły bardzo złoŝone problemy w przemyśle, w tym równieŝ w hutniczym. Problemy te wymusiły dokonywanie zmian w zakresie programu inwestycyjnego, polityki zatrudnienia, finansowej oraz ochrony środowiska. Brak monitoringu i zarządzania ryzykiem moŝe doprowadzić do sytuacji kryzysowej i zagroŝenia poprawności funkcjonowania całego przedsiębiorstwa. Szczególnie skomplikowane zaleŝności występują w duŝych przedsiębiorstwach przemysłowych, do których naleŝą teŝ przedsiębiorstwa hutnicze. W przedsiębiorstwach takich mogą wystąpić praktycznie wszystkie moŝliwe zagroŝenia ze względu na złoŝoność procesu produkcyjnego oraz wielorakość stosowanych rozwiązań technologicznych i konstrukcyjnych. Czynniki te powodują zagroŝenie dla Ŝycia ludzkiego i środowiska, przyczyniają się do wytwarzania duŝej ilości odpadów. NaleŜy teŝ pamiętać o szeroko rozwiniętej współpracy z otoczeniem przedsiębiorstwa, która równieŝ generuje róŝnego rodzaju zagroŝenia. W pracy wyodrębniono 25 rodzajów ryzyka występującego w hutnictwie, przyjmując jako kryterium wyodrębnienia podstawowe przyczyny zagroŝeń. Są to następujące rodzaje ryzyka: rynkowe, inwestycyjne, kursowe, ekologiczne, bezrobocia, edukacyjne, toŝsamości, bankructwa, transportowe, siły wyŝszej, nieinwestowania w rozwój pracowników, związane z ceną, nienadąŝania za światowym postępem technologicznym i organizacyjnym, technicznotechnologiczne, finansowe, polityczne, związane z bezpieczeństwem pracy, szarej strefy, kadrowe, inflacji, zarządzania, związane z ubezpieczeniem, zwalniania, powstawania negatywnych konfliktów, prawne i administracyjne. Ilość wyszczególnionych rodzajów świadczy o ogromnej mnogości zagroŝeń dla poprawnego funkcjonowania huty. Na chwilę obecną brak jest systemowych rozwiązań słuŝących zarządzaniu ryzykiem w tej gałęzi przemysłu. Fakt ten stał się motywacją do podjęcia tematu pracy. 5\n8 Celem głównym jest konstrukcja modeli systemowych ryzyka oraz znalezienie jego miar i wyraŝenie ich za pomocą określonych wskaźników. Modele te umoŝliwią stworzenie odpowiedniego algorytmu pozwalającego na napisanie programu komputerowego, monitorującego i zarządzającego ryzykiem w duŝych przedsiębiorstwach przemysłowych jak np. huty stali Cele szczegółowe: Wskazanie zasadności konstruowania modelu zarządzania ryzykiem w przedsiębiorstwach przemysłowych. Wskazanie moŝliwości praktycznego pomiaru i kierowania ryzykiem w przedsiębiorstwach przemysłowych. Wyznaczenie ryzyka, które stanowi najpowaŝniejsze zagroŝenie dla poprawnej działalności przedsiębiorstwa przemysłowego. Utworzenie algorytmu będącego podstawą do napisania programu komputerowego monitorującego i zarządzającego ryzykiem. Teza Na podstawie analizy czynników wewnętrznych i zewnętrznych, oddziałujących na poprawne funkcjonowanie współczesnego przedsiębiorstwa przemysłowego, moŝna opracować modele zarządzania ryzykiem. Jest to szczególnie istotne dla duŝych przedsiębiorstw, gdzie występuje bardzo złoŝona struktura zaleŝności wpływających na powstawanie róŝnych rodzajów ryzyk. Stworzenie modeli pozwala na wyznaczenie najpowaŝniejszych zagroŝeń związanych z róŝnymi rodzajami ryzyka, a takŝe skutecznych moŝliwości przeciwdziałania lub całkowitego ich wyeliminowania. Opracowanie modeli pozwoli na znalezienie ryzyka najtrudniejszego w przeciwdziałaniu, czyli najgroźniejszego dla poprawnej działalności przedsiębiorstwa przemysłowego. Temu ryzyku naleŝy poświęcić najwięcej uwagi i poddać szczegółowej analizie. Zakres pracy Treść rozprawy zawarto w czterech rozdziałach. W pierwszym rozdziale dokonano analizy literaturowej dotyczącej przedmiotu badań niniejszego doktoratu. Obejmowała ona studia ksiąŝkowe, materiały konferencyjne, czasopisma, literaturę internetową, zarówno w języku polskim jak i obcojęzycznym, tak by uzyskać moŝliwie szerokie spojrzenie na badany problem. W rozdziale tym przedstawiono genezę i przegląd definicji ryzyka, klasyfikacje ryzyka, relacje zachodzące między ryzykiem a niepewnością, a takŝe pojęcie i metody zarządzania ryzykiem. W rozdziale drugim przedstawiono krótką charakterystykę przedsiębiorstwa hutnictwa stali, a takŝe najwaŝniejsze zagadnienia, takie jak: przebieg produkcji i przetwórstwa stali, procesy integracyjne w hutnictwie. W rozdziale tym autorka określiła równieŝ moŝliwe rodzaje ryzyka występującego w badanym przedsiębiorstwie. Rozdział trzeci i czwarty zawiera część badawczą. W rozdziale trzecim zostały zaprezentowane modele systemowe opisujące ryzyko w przedsiębiorstwie hutniczym. Przedstawiono podstawowe modele ryzyka, jakie mogą dotyczyć całego hutnictwa lub tylko pojedynczych hut. Są to modele: zarządzania hutą w warunkach zagroŝenia ryzykiem i-tego rodzaju, poziomów zagroŝeń, sterowania zmianami ryzyka i ogniska ryzyka. Ponadto opracowany został model antyryzyka, dzięki któremu moŝna opracować konkretne standardy 6\n9 postępowania w wypadku pojawienia się zagroŝenia technologicznego, rynkowego lub innego. Modele te dają równieŝ podstawę do sporządzenia programu komputerowego, pozwalającego monitorować i zarządzać ryzykiem. Rozdział ten przedstawia równieŝ metodykę procesu zarządzania ryzykiem w praktyce. Proces ten przeanalizowano za pomocą trzech metod: metoda I macierzowa, metoda II - oparta na przypisywaniu wag lub wartości skutków dla obszarów zagroŝeń i moŝliwości przeciwdziałania, metoda III - zmodyfikowana FMEA. Zastosowanie trzech róŝnych metod badawczych pozwoliło na uzyskania wiarygodnych wyników, niemoŝliwych do uzyskania jedną tyko metodą. W rozdziale czwartym zastosowano teŝ metodę FTA, która była podstawą do stworzenia algorytmu monitorującego badane ryzyko. W przyszłości daje to moŝliwość napisania programu komputerowego pozwalającego zarządzać ryzykiem w duŝych przedsiębiorstwach. 7\n10 1.1. Geneza i definicje ryzyka 1. Ryzyko w działalności przedsiębiorstwa Historycznie ryzyko zawsze było związane z działaniem jednostki i całych społeczności. JuŜ około 3200 lat p.n.e. w dolinie Tygrysu i Eufratu grupa ludzi nazywanych Asipu, słuŝyła radą ludziom, którzy podejmowali ryzykowne, niepewne i trudne decyzje. Grecy i Rzymianie obserwowali przyczynowe związki pomiędzy warunkami środowiska i stanem zdrowia obywateli. Hipokrats w IV wieku p.n.e. dostrzegał ryzyko dla zdrowia człowieka płynące z uwarunkowań zewnętrznych, a Vitruvious w pierwszym wieku p.n.e. stwierdził toksyczność ołowiu. Wreszcie Agricola w XVI wieku opisał wpływ pracy w kopalni węgla na zdrowie górników. Z podanych przykładów wynika, Ŝe najpierw interesowano się ryzykiem i zagroŝeniami w odniesieniu do zdrowia człowieka. Jednak z upływem lat zaczęto dostrzegać ryzyko w innych obszarach działania ludzi. Blaise Pascal w 1657 roku opublikował teorię prawdopodobieństwa, a w 1693 roku Emond Halley opracował tablice długości Ŝycia. W 1792 roku Pierre Simon de La Place rozwinął prototyp nowoczesnych metod ilościowej analizy ryzyka z szacowaniem prawdopodobieństwa śmierci i/lub przeŝycia z zastosowaniem szczepionki przeciwko ospie lub bez jej uŝycia. John Evelyn ( ), obserwując środowisko i stan zdrowia mieszkańców Londynu, stwierdził, Ŝe dym i smog są przyczyną chorób płuc. Co więcej, udowodnił on, Ŝe sadza jest przyczyną zachorowań kominiarzy na raka. Rozwój formacji kapitalistycznej, powszechne i masowe uŝycie pieniądza oraz oprocentowania spowodowały stosowanie metod matematycznych w odniesieniu do kategorii ryzyka i prawdopodobieństwa, a opublikowanie i udostępnienie tablic długości Ŝycia było przełomem metodologicznym dla firm ubezpieczeniowych [39, s ; s ]. Rozwój definicji ryzyka kształtował się następująco: A. Willet [108, s. 6] w 1901 r. definiował, Ŝe: ryzyko jest zobiektywizowaną niepewnością wystąpienia niepoŝądanego zdarzenia. Ryzyko zmieni się wraz z niepewnością, nie zaś ze stopniem prawdopodobieństwa. J. Sinkey [97, s. 391] definiuje ryzyko jako niepewność związaną z jakimś zdarzeniem lub dochodem w przyszłości. Niepewność zaś jest według niego odzwierciedlona przez nieoczekiwane zmiany wydarzeń. W.A. Rowe [89, s. 24] twierdzi, Ŝe ryzyko jest moŝliwością urzeczywistnienia się czegoś niepoŝądanego, negatywną konsekwencją pewnego zdarzenia. Według L. Tepmana [105, s. 20] ryzyko to moŝliwość zaistnienia niekorzystnej sytuacji podczas realizacji planów i wykonywania budŝetów przedsiębiorstwa. Autor ten podkreśla, Ŝe ryzyko jest kategorią, którą naleŝy rozumieć jako potencjalną moŝliwość prawdopodobieństwa utraty zasobów lub nie uzyskania dochodów w porównaniu z wariantem uwzględniającym racjonalne wykorzystanie zasobów w określonym czasie działalności gospodarczej. Inaczej mówiąc, ryzyko jest tu rozumiane przez autora jako niebezpieczeństwo tego, Ŝe przedsiębiorca poniesie straty w zasobach lub uzyska dochody mniejsze od tych, na które liczył. Jedna z koncepcji dotyczących definicji ryzyka została opracowana przez Komisję do Spraw Terminologii Ubezpieczeniowej USA w 1966 roku. Efektem prac były dwie definicje ryzyka. Według pierwszej z nich ryzyko jest to niepewność co do określonego zdarzenia w warunkach dwóch lub więcej moŝliwości. W tym rozumieniu ryzyko jest to mierzalna niepewność, dotycząca tego czy zamierzony cel działania zostanie osiągnięty. Druga definicja, koncentrująca uwagę na zagadnieniach praktyki ubezpieczeniowej, podaje, Ŝe ryzyko jest to ubezpieczona osoba lub ubezpieczony przedmiot. 8\n11 Ryzyko (termin angielski: risk, francuski: risque, niemiecki: Risiko) jest niełatwym do zrozumienia pojęciem i wiele kontrowersji łączy się zarówno z próbami jego określenia, jak i pomiaru. Wieloznaczność pojęcia utrudnia skonstruowanie jednoznacznej, uniwersalnej definicji. Niewątpliwie jednak warto podjąć próbę systematyzacji rozumienia pojęć ryzyka i niepewności oraz określenia relacji zachodzących między nimi [74, s ]. P. L. Bernstein  wskazuje na źródła słowa ryzyko, jak juŝ zostało wcześniej wspomniane, we wczesnowłoskim risicare, które oznacza: ośmielić się, stawić czoło, odwaŝyć się, lub nawet w greckim rhize, które odnosi się do opłynięcia przylądka, czyli śmiałego czynu. Łacińskie słowo risicum oznacza szansę, prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia pozytywnego lub negatywnego, sukcesu lub poraŝki. Tak więc termin ryzyko (czasownik ryzykować) w swoich korzeniach dotyczy podjęcia trudnej decyzji o działaniach, w których moŝna coś zyskać albo stracić. Potocznie ryzyko kojarzone jest wyłącznie z zagroŝeniem lub zagroŝeniem i szansą jednocześnie. Termin ryzyko w tym ujęciu oznacza stan lub zespół uwarunkowań, w otoczeniu których podejmowane są decyzje implikujące konsekwencje nieznane w chwili podejmowania tych decyzji. Powszechnie uŝywa się go dla opisu takich sytuacji jak: nieszczęśliwe wypadki, nieprzewidziane zdarzenia, moŝliwość poniesienia straty, moŝliwość, Ŝe uzyskany wynik będzie odmienny od oczekiwanego [20, s. 13], [75, s ]. Na rys. 1.1 przedstawiono rodzaje definicji ryzyka występujące w literaturze. eksponujące przyczyny ryzyka akcentujące aspekt decyzyjno-skutkowy w kontekście realizacji określonych celów. Ryzyko, zgodnie z tym spojrzeniem, to niebezpieczeństwo niezrealizowania celu przyjętego przy podejmowaniu decyzji podkreślające zakres zmienności wartości docelowej w stosunku do jej oczekiwanego poziomu RODZAJE DEFINICJI RYZYKA stosowane w praktyce ubezpieczeniowej a akcentujące brak pewności co do zaistnienia wydarzenia, którego prawdopodobieństwo wystąpienia jest znane utoŝsamiające ryzyko z jego miarami probabilistycznymi (rozkład prawdopodobieństwa) oraz statystycznymi: miernikami tendencji centralnej (wartość oczekiwana) oraz miarami dyspersji (wariancją, semiwariancją, odchyleniem standardowym) konkretyzujące pojęcie ryzyka w perspektywie działalności określonych podmiotów gospodarczych. Wskazuje się tu potencjalne wahania oczekiwanego dochodu lub niepewność, co do rozkładu prawdopodobieństwa przyszłego dochodu jako podstawowe cechy ryzyka wskazujące na negatywny związek pomiędzy ryzykiem a wiedzą wskazujące na informacyjny charakter przyczyn powstawania ryzyka. Ryzyko oznacza sytuację lub zjawisko polegające na tym, Ŝe na skutek niepełnej informacji są podejmowane decyzje, które nie są optymalne z punktu widzenia przyjętego celu Rys Rodzaje definicji ryzyka spotykane w literaturze [75, s ] 9\n12 Ryzyko moŝna takŝe definiować jako: Prawdopodobieństwo. Niektórzy autorzy utoŝsamiają ryzyko z prawdopodobieństwem: a. pod pojęciem ryzyka rozumie się, (...) prawdopodobieństwa zdarzenia ocenianego negatywnie ; b. ryzyko jest to stopień prawdopodobieństwa zajścia zdarzeń niezaleŝnych od podmiotu działającego, których nie moŝe on dokładnie przewidzieć i którym nie moŝna w pełni zapobiec, ale które - przez zmniejszenie wyników uŝytecznych i/lub przez zwiększenie kosztów - odebrałoby działaniu zupełnie lub częściowo cechę skuteczności, korzystności i ekonomiczności ; c. zazwyczaj ryzyko określa się jako prawdopodobieństwo straty i ta definicja kojarzy się negatywnie ; d. ryzyko to prawdopodobieństwo poniesienia straty, związane z podjęciem określonej decyzji gospodarczej. Ryzyko jest miarą niepewności dochodów, oczekiwanych w przyszłości jako efekt określonej inwestycji kapitału. Ryzyko związane z inwestowaniem w papiery wartościowe występuje, gdy zrealizowana stopa zwrotu w przyszłości moŝe róŝnić się od stopy oczekiwanej; e. prawdopodobieństwo poniesienia strat przez podmiot gospodarczy w następstwie podjęcia określonej decyzji; działanie, w którym nie wszystkie zmienne dają się oszacować na podstawie rachunku prawdopodobieństwa; f. ryzyko jest to prawdopodobieństwo nieuzyskania wyznaczonych celów. Z ryzykiem w tym znaczeniu nierozerwalnie związane jest pojęcie szansy. JeŜeli ryzyko to jest prawdopodobieństwo mniejsze, róŝne od jakiejś liczby - wyznaczonego celu, to szansa jest prawdopodobieństwem liczby większej od danej. Praktycznie jest to 1 - prawdopodobieństwo przypisane do ryzyka. W tym znaczeniu ryzyko naleŝy szacować tam gdzie moŝna je jakoś zminimalizować lub stworzyć jakiś mechanizm zabezpieczający. Skalkulowana niepewność. Brak pewności. Wynika on stąd, Ŝe aktywa mogą nie przynieść spodziewanej stopy zysku lub moŝe zdarzyć się strata. [74, s ] Negatywne odchylenie osiągniętej wielkości celowej od poziomu wcześniej zaplanowanego. ZagroŜenie. Chodzi tu o zagroŝenie niezrealizowaniem załoŝonego celu. Niebezpieczeństwo. Niemieckojęzyczni ekonomiści ograniczają treść pojęcia ryzyka do negatywnego stanu faktycznego, traktując ryzyko jako niebezpieczeństwo - moŝliwość wystąpienia wydarzenia szkodzącego. Z takim podejściem moŝna się takŝe spotkać w polskiej literaturze. M. Sierpińska, T. Jachna oraz A. Matuszewski , [96 s. 9, ] piszą: ryzyko definiuje się zazwyczaj jako niebezpieczeństwo poniesienia straty. Szerzej ujmując, przez ryzyko moŝemy rozumieć niebezpieczeństwo niezrealizowania celu załoŝonego przy podejmowaniu określonej decyzji. W działalności gospodarczej nie osiągnięcie celu moŝe się bowiem wyraŝać nie tylko wystąpieniem straty, lecz równieŝ niŝszym niŝ załoŝony wynikiem. Amerykańscy autorzy rozszerzają pojęcie ryzyka, biorąc pod uwagę takŝe jego pozytywne działanie, czyli obok wystąpienia straty takŝe i moŝliwość wystąpienia zysku. [74, s ] G. Borys definiuje ryzyko jako: niebezpieczeństwo błędnych rozstrzygnięć (decyzji), niebezpieczeństwo niepowodzenia działania, niebezpieczeństwo negatywnego odchylenia od celu [7, s ; 39-54]. RóŜny sens definicji ryzyka przedstawia rys\n13 moŝliwości. Ryzyko oznacza moŝliwość, Ŝe wynik działania nie zawsze jest zgodny z oczekiwaniami. Ujęcie potoczne tego terminu jest bardziej radykalne i oznacza moŝliwość poniesienia szkody. Niektórzy autorzy ryzyko w sensie moŝliwości odnoszą do innych zdarzeń ocenianych negatywnie, takich jak: a. nieuzyskanie zamierzonych efektów działalności gospodarczej, poniesienia niezamierzonych strat lub nakładów wyŝszych od przewidywanych, b. powstanie odchyleń od zamierzonych efektów działania, przy czym odchylenia te podlegają prawu wielkich liczb i mogą być przewidziane za pomocą rachunku prawdopodobieństwa. sumy moŝliwości. Ryzyko to suma moŝliwości, Ŝe oczekiwania (cele) systemu (przedsiębiorstwa) nie zostają spełnione wskutek istniejących zakłóceń. Definicja ta wydaje się trudna do przyjęcia gdyŝ termin suma uŝyty został nie w sensie arytmetycznym, lecz w sensie kolektywnym. zmienności. Ryzyko moŝna określić jako zmienność oczekiwanych przyszłych wpływów z projektowanego przedsięwzięcia. W tej ogólnej zmienności moŝna wyróŝnić element systematyczny związany z kierunkiem działalności. Ten element jest mniejszy w branŝy piekarniczej niŝ, powiedzmy w przetwórstwie kamieni półszlachetnych czy budownictwie okrętowym. niepewności. Ryzyko określa się jako niepewność przewidywania zdarzeń w przyszłości, wynikającą z niepewności i niedokładności danych statystycznych, na podstawie których dokonuje się szacowania przyszłości. SENS DEFINICJI RYZYKA działania. Ryzyko to działanie, a więc angaŝowanie środków materialnych, ludzkiej energii i pomysłowości, w celu pokonania groźby odchylenia ujemnego od oczekiwanego rezultatu, natomiast niepewność oznacza ewentualność powstania ujemnych i dodatnich odchyleń od tego rezultatu. funkcji. Ryzyko stanowi funkcję dwóch zmiennych: prawdopodobieństwa niepowodzenia i wielkości straty. Według innych autorów jest ono funkcją ilości i jakości dostępnych informacji o procesach gospodarczych i społeczno-politycznych, stopnia zmienności oraz sprzeczności wewnętrznych i zewnętrznych warunków działania. sytuacji. Ryzyko (...) oznacza taką sytuację, w której przyszłych warunków gospodarowania nie moŝna przewidzieć z całą pewnością, znany jest natomiast rozkład prawdopodobieństwa wystąpienia tych warunków. miary niepewności. Ryzyko jest miarą niepewności przyszłych dochodów. ToteŜ ryzyko i dochód powinny być postrzegane łącznie, np. przy wyznaczaniu ceny akcji. Jeśli ryzyko jest wysokie, powinno być ono skompensowane przez odpowiednio wysoki oczekiwany dochód (zysk). Rys RóŜny sens definicji ryzyka [74, s ] Z dokonanego powyŝej przeglądu definicji wynika, Ŝe pojęciu ryzyka nadaje się jakŝe róŝne znaczenia. Wiele z nich ma dyskusyjny charakter. W dyskusji nad nimi naleŝy zwaŝyć, Ŝe: istnieje skłonność do stosowania jednego sposobu definiowania. Polega on na tym, Ŝe definicję ryzyka wyprowadza się korzystając z pojęcia bardziej ogólnego (na przykład prawdopodobieństwa, niepewności, niebezpieczeństwa, zagroŝenia) i określając zawęŝenie. Ten sposób definiowania wprawdzie popularny w naukach ekonomicznych, a do nich naleŝy zarządzanie, nie powinien być stosowany w odniesieniu do ryzyka. Pojęcie to jest bowiem nader uwikłane. Istnieje potrzeba zastosowania takiego sposobu definiowania, który umoŝliwiłby odwzorowanie treści tego jakŝe złoŝonego i istotnego pojęcia w zarządzaniu działalnością gospodarczą; ryzyko wiąŝe się z prawdopodobieństwem. Nie jest jednakŝe - w naszym rozumieniu - podzbiorem prawdopodobieństwa, co jak się wydaje sugerują przytoczone definicje. Związek między tymi pojęciami ma bardziej złoŝony charakter. Istnieje potrzeba zbudowania takiej definicji, która precyzowałaby ten związek; 11\n14 ryzyko moŝe stwarzać niebezpieczeństwo. Innymi słowy niebezpieczeństwo moŝe być następstwem ryzyka, bądź jednym z jego przejawów. Między tymi pojęciami istnieje związek o charakterze przyczynowo-skutkowym. Definicja powinna określać istotę rozwaŝanego pojęcia, w tym przypadku ryzyka, zaś innym zagadnieniem są jego przejawy, czy skutki. Dlatego utoŝsamianie na mocy definicji ryzyka z niebezpieczeństwem trudne jest do przyjęcia; ryzyko w pewien sposób wiąŝe się z niepewnością. Nie wydaje się jednak zasadnym substytuowanie tychŝe pojęć (uŝywanie ich zamiennie), jak teŝ odwoływanie się przy wprowadzaniu definicji ryzyka do warunków niepewności. Istnieje natomiast potrzeba określenia relacji między pojęciami ryzyko, a niepewność; ryzyko występuje w działaniach (procesach), czy szerzej ujmując - w działalności gospodarczej. Niezrozumiałym jest więc podejście w definiowaniu traktujące ryzyko jako działanie. Odrzuca się je w dalszych rozwaŝaniach; zmienność jak teŝ dynamika działalności i nieokreśloność charakteryzują współczesne warunki działalności gospodarczej. Z tego punktu widzenia, aczkolwiek istnieje związek między zmiennością warunków gospodarowania, a ryzykiem, to jednak definiowanie ryzyka za pomocą terminu zmienność nie wydaje się zasadne [74, s , ]. Interesująca wydaje się przeprowadzona przez P. U. Kupscha  próba zdefiniowania ryzyka. Wprowadza on rozróŝnienie pomiędzy ryzykiem formalnym i materialnym. JeŜeli chodzi o materialne pojęcie ryzyka, to jest ono definiowane jako niebezpieczeństwo poniesienia straty i jako takie występuje zarówno w naukach ekonomicznych, jak i prawnych. Pojmowanie ryzyka w kategorii niebezpieczeństwa utraty czegoś jest jednak jednostronnie ukierunkowane na moŝliwe skutki, a nie na stwierdzenie przyczyn tego zjawiska. Formalne ryzyko, pojmowane jako mierzalna niepewność, wywodzi się z niepewności zaistnienia określonego zdarzenia jako źródła i odpowiada ubezpieczalnemu ryzyku, poniewaŝ tylko prawdopodobieństwo zaistnienia pewnych zdarzeń moŝe być skwantyfikowane. Teoria ubezpieczeń zwyczajowo ogranicza ryzyko do tego, co jest mierzalne w oparciu o obiektywne i statystyczne prawdopodobieństwo, eliminując równocześnie niemierzalną niepewność oraz hazard. Inne podejście (W. Karten) [40, s ] to rozgraniczenie pomiędzy czystym ryzykiem i ryzykiem spekulacyjnym. W warunkach czystego ryzyka naleŝy się liczyć tylko ze stratą, natomiast w wypadku ryzyka spekulacyjnego wynik moŝe być zarówno pozytywny, jak i negatywny. Stanowisko to spotkało się jednak z krytyką. Na przykład H. Braun [9, s ] uwaŝa, Ŝe W. Karten arbitralnie ustalił skalę oceny zarówno ryzyka absolutnego, jak i względnego, poniewaŝ wybór punktu zerowego nie został uzaleŝniony od parametru statystycznego rozkładu prawdopodobieństwa, np. wartości przeciętnej zmiennej losowej, albo od wariancji, lecz został ustalony na bazie indywidualnego wyboru. Podsumowanie: Przedstawione w tym rozdziale poglądy i stanowiska pokazują, jak złoŝona jest kategoria ryzyka i jak trudno jest w świecie nauki znaleźć jedną uniwersalną jego definicję. Ryzyko w warunkach gospodarki rynkowej jest zjawiskiem obiektywnym i powszechnym, jednak w róŝnym stopniu dotyka kaŝdą dziedzinę gospodarki. Przede wszystkim ryzyko wynika z faktu, Ŝe dokonuje się ciągle nowych inwestycji, które w gospodarce rynkowej są koniecznym warunkiem szeroko rozumianego rozwoju, a równocześnie w momencie podejmowania określonych działań inwestycyjnych zwykle brak jest systemu w miarę pewnych i kompletnych informacji. Najczęściej są to fragmentaryczne 12\n15 dane liczbowe z przeszłości, które mają stanowić podstawę projekcji przyszłych zamierzeń, zdarzeń, inwestycji i strategii spółek prawa handlowego. Analizując specyficzne warunki panujące w przemyśle hutniczym nie moŝna zgodzić się z ogólnymi definicjami ryzyka proponowanymi przez autorów, uwzględniającymi wyłącznie negatywny aspekt ryzyka. Przykładowo, T. Karczmarek określa ryzyko jako moŝliwość zaistnienia niepowodzenia, a w szczególności moŝliwością zaistnienia zdarzeń niezaleŝnych od działającego podmiotu, których nie moŝe on dokładnie przewidzieć i nie moŝe w pełni jej zapobiec, a które przez zmniejszenie wyników uŝytecznych i/lub przez zwiększenie nakładów - odbierają działaniu zupełnie lub częściowo cechę skuteczności, korzystności lub ekonomiczności [39, s ; ]. Pojęcie to wiązane jest więc tylko ze stratą, moŝliwością niepowodzenia, niezrealizowaniem załoŝonego celu, niŝszym niŝ zakładano wynikiem przedsięwzięcia. Dla potrzeb niniejszej pracy, w oparciu o przeanalizowaną literaturę, przyjęto definicję uwzględniającą podwójny aspekt ryzyka, jako przyszłego stanu otoczenia lub rozwaŝanego systemu, w którym moŝna zarówno coś stracić jak i zyskać (np. poprzez oszacowanie prawdopodobieństwa określonego wyniku i podjęcie odpowiednich działań antyryzyka). NaleŜy teŝ zaznaczyć, Ŝe o ryzyku moŝemy mówić, gdy potencjalne straty lub zyski, wynikające z podejmowanego działania, moŝna skwantyfikować. JeŜeli chodzi o relacje zachodzące pomiędzy ryzykiem a niepewnością, to obie kategoriemwystępują często razem, a bywa Ŝe są z sobą utoŝsamiane. Wydaje się jednak, Ŝe kaŝda z tych kategorii oznacza coś innego. Według F. Knighta [43, s. 233] występuje niepewność mierzalna i niemierzalna, przy czym za ryzyko uwaŝa on niepewność mierzalną, niepewność niemierzalną zaś uznaje za niepewność sensu stricto. Natomiast wzajemne relacje pomiędzy ryzykiem i niepewnością I. Pfeffer [78, s. 42] ujął w taki sposób: ryzyko jest kombinacją elementów hazardu (z arab. az-zahr  - kostka, gra w kości; ryzyko, ryzykowne przedsięwzięcie, naraŝanie się na niebezpieczeństwo; gra w karty i w inne gry, w których znaczną lub decydującą rolę odgrywa przypadek) i jest mierzone prawdopodobieństwem; niepewność jest mierzona przez poziom wiary. Ryzyko jest stanem świata; niepewność jest stanem umysłu. J. Mikolaj [69, s. 17] pisze, Ŝe ryzyko z reguły definiuje się jako coś niestałego, nieokreślonego, co wiąŝe się z przebiegiem zjawiska i podkreśla, Ŝe ryzyko, niepewność i nieokreśloność są elementem działania człowieka w określonym środowisku. Ryzyko jest związane z działaniem człowieka, niepewność zaś stanem środowiska lub z ograniczonością systemu otoczenia. L. Šimak [98, s. 39] ryzyko definiuje jako ilościowe i jakościowe wyraŝenie zagroŝenia, stopień lub miara zagroŝenia. Jest to prawdopodobieństwo powstania negatywnego zjawiska i jego skutków. W socjologii niepewność definiuje się jako pewien stan wynikający z tego, Ŝe nieokreśloność stała na początku procesu poznania i będzie stać na całej jego drodze. Pojęcie niepewności łączy się z przypadkowością, uŝywa się go w znaczeniu: zawodność, wątpliwość w stosunku do czegoś lub kogoś. Niepewność wynika tu z rozbieŝności między informacją niezbędną do rozwiązania zadania i podjęcia decyzji a informacją posiadaną. niepewność zwykło się łączyć z sytuacją decydenta, w której zmuszony jest on podjąć decyzję dotyczącą działania bez pełnej informacji o rzeczywistości, w której będzie ono realizowane. Tak więc niepewność dotyczy podejmowanych decyzji. Niekiedy jednak pojęciu temu nadaje się szersze znaczenie, przez objęcie nim nie tylko decyzji, lecz działań. SłuŜy temu wprowadzony termin niepewności w działaniu. niepewność w działaniu to sytuacja, gdy nie moŝna określić jakie 13\n16 elementy (lub przynajmniej część z nich) składają się na nią, jaka jest ich wartość lub jakie jest prawdopodobieństwo ich wystąpienia. W warunkach niepewności nie ma się więc ani prawdopodobieństw, ani teŝ się nie wie jakie są moŝliwości. W ramach niepewności moŝna wyróŝnić niepewność o charakterze wewnętrznym i zewnętrznym. Niepewności o charakterze wewnętrznym wynikają z niedostatecznej znajomości przez decydenta mechanizmu funkcjonowania systemu, zaś niepewności o charakterze zewnętrznym są wytwarzane przez te rodzaje czynników przypadkowych, na które decydent nie ma wpływu lub teŝ wpływ ten jest ograniczony (np. czynniki klimatyczne, polityczne itp.). W tym rozumieniu niepewność w działaniu charakteryzuje się przede wszystkim nieokreślonością, która dotyczy między innymi zagadnienia prawdopodobieństwa. Jest ono zgodne z podejściem przyjętym w statystyce, gdzie niepewność odnosi się do sytuacji o nieznanym rozkładzie prawdopodobieństwa przyszłych warunków gospodarowania. To rozumienie niepewności przyjmuje się w dalszych rozwaŝaniach. Niepewność i ryzyko dotyczy takŝe prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwo. Według S. Sudoła [101, s ] te dwa pojęcia są ze sobą ściśle związane, jednak nie toŝsame - ryzyko jest rezultatem niepewności lub niepewność jest źródłem ryzyka. Niepewność w gospodarowaniu przedsiębiorstwa wynika z tego, Ŝe podejmując określone działania, nie zna ono wszystkich obecnych, a przede wszystkim przyszłych czynników i okoliczności, które mogą wpływać na wynik tego działania, prowadząc do strat lub korzyści większych od spodziewanych. Ta niepewność moŝe wynikać z nieprzewidywalności działań ludzkich lub naturalnych sił przyrody. Im dłuŝszy jest okres, w którym ocenia się szanse powodzenia jakiegoś podejmowanego działania, tym większa występuje niepewność. Literatura w zakresie ekonomii i zarządzania nadaje wyraŝeniu ryzyko treść zawęŝoną w stosunku do wyraŝenia niepewność. Po pierwsze - pojęciem ryzyka operuje tylko w odniesieniu do moŝliwych strat, a więc sytuacji negatywnej. Po drugie - o ryzyku moŝna mówić, gdy potencjalną stratę, wynikającą z podejmowanego działania, moŝna skwantyfikować. Ryzyko ma charakter wymierny, dzięki czemu, podejmując określone działanie moŝna stwierdzić, jaka strata mu zagraŝa. Warunkiem określenia potencjalnej straty jest ustalenie prawdopodobieństwa jej wystąpienia. Prawdopodobieństwo moŝna ustalać w oparciu o własne doświadczenie z wcześniejszych realizacji takich samych lub podobnych działań, na podstawie doświadczeń innych podmiotów gospodarczych, lub w oparciu o opinię ekspertów [101, s ]. Na mocy przyjętych definicji pojęć wyprowadza się następujące relacje miedzy ryzykiem a niepewnością: ryzyko jest funkcją (skutkiem, rezultatem, konsekwencją) niepewności, niepewność jest immanentną cechą rzeczywistości, zaś ryzyko dotyczy decyzji, ryzyko jest składową niepewności, róŝnica między ryzykiem i niepewnością dotyczy stanu wiedzy, ocena ryzyka jest efektem analizy niepewności, niepewność jest zjawiskiem niewymiernym, zaś ryzyko jest zjawiskiem mierzalnym [39, s ; ], [45, s ], ryzyko jest związane z działaniem człowieka, niepewność zaś ze stanem środowiska lub z ograniczonością systemu otoczenia [69, s. 17], pojęcie niepewność stosuje się wtedy, gdy w badaniu określonego zjawiska lub tendencji nie chodzi o bezpośrednio ilościowe ujęcie tego zjawiska, a głównie o zbadanie jego wpływu na efektywność naszych działań. Oczekiwana efektywność tych działań moŝe być nazwana ryzykiem (ryzyko jest oczekiwaną wartością działania). Bardziej rozsądną 14\n17 definicją ryzyka wydaje się być: Ryzyko jest mierzalnym skutkiem pewnych (dobrze zdefiniowanych) niekorzystnych zdarzeń, tzn. R=p*K, gdzie p - prawdopodobieństwo zdarzenia, K - wartość straty wynikająca ze zdarzenia. Odmiennie od ekonomistów na pojęcie niepewności patrzą technicy, opisując ją przy pomocy: rachunku prawdopodobieństwa (niepewność klasyfikacji i ilościowych miar przebiegu zjawisk), teorii zbiorów rozmytych (niepewność klasyfikacji), teorii zbiorów zgrubnych (niepewność klasyfikacji), metody zbiorów ograniczonych (niepewność ilościowych miar przebiegu zjawisk). 1.2.Klasyfikacja ryzyka W literaturze przedmiotu występuje róŝnorodność klasyfikacji ryzyka. S. Nahotko proponuje podział ryzyka na: ryzyko polityczne, dotyczące takich struktur jak: układów władzy, grup społecznych, stosunków międzynarodowych, ryzyko techniczne, które zaleŝy od stopnia nowoczesności maszyn, ich niezawodności, doskonałości rozwiązań konstrukcyjnych, jakości materiałów, z których są wykonane i umiejętności eksploatacji. Dotyczy przede wszystkim moŝliwości wystąpienia awarii maszyn i urządzeń, których skutkiem są przestoje maszyn i braki produkcyjne, ryzyko ekonomiczne, uwarunkowane jest takimi czynnikami jak: koniunktura gospodarcza, ceny czynników produkcji, płace, stopa procentowa, kurs walutowy, stopa podatkowa. MoŜe ono dotyczyć róŝnych obszarów działalności gospodarczej (rys. 1.3.). Ryzyko ekonomiczne w obszarach działalności gospodarczej Ryzyko firmy Ryzyko właścicieli Ryzyko projektu Ryzyko w działalności wytwórczej Ryzyko w działalności budowlanej Ryzyko w działalności usługowej Rys Ryzyko ekonomiczne w obszarach działalności gospodarczej [74, s ] W przedsiębiorstwach prowadzących działalność wytwórczą wyróŝnia się następujące typy ryzyka ekonomicznego: ryzyko spekulatywne występuje wtedy, gdy - zaleŝnie od podjętej decyzji moŝna osiągnąć zysk lub stratę; 15\n18 ryzyko czyste występuje wtedy, gdy moŝna osiągnąć tylko stratę lub jej brak. Trywialnym przykładem ryzyka czystego jest zagroŝenie poŝarem - organizacja moŝe ponieść stratę w jego wyniku lub rozwijać się w swoim normalnym tempie, jeŝeli ogień nie wystąpi; ryzyko właściwe funkcjonuje na zasadach prawa wielkich liczb. Występuje ono w kaŝdym obiekcie. Przykładem ryzyka właściwego są awarie maszyn, awarie taśmociągów, poŝary, wybuchy pyłów elektrycznych, zanieczyszczenie środowiska; ryzyko subiektywne jest związane z niedoskonałością człowieka. Subiektywnie ocenia on prawdopodobieństwo wystąpienia określonych zjawisk; ryzyko obiektywne wynika z niemoŝności przewidzenia rozwoju niektórych zjawisk, np. nie jest moŝliwe do przewidzenia, czy za 10 lat zostanie odkryte super wydajne nowe źródło energii; ryzyko stałe (niezmienne) dotyczy całego systemu gospodarczego (np. wojna, inflacja); ryzyko niestałe (zmienne) dotyczy danej firmy, np. procesy sądowe, strajki; systematyczne (zewnętrzne) determinowane jest przez siły zewnętrzne i podmiot, będący w jego zasięgu, nie jest w stanie go kontrolować. WiąŜe się ono z siłami przyrody oraz z warunkami ekonomicznymi danego rynku (np. zmianą pogody, inflacją czy bezrobociem). specyficzne (niesystematyczne, wewnętrzne) obejmuje obszar działania danej firmy i moŝe być przez nią przynajmniej częściowo kontrolowane. Za najwaŝniejsze przyczyny tego ryzyka uznaje się: zarządzanie firmą, konkurencję, dostępność surowców oraz bankructwo , [74, s ], [82, s. 1-53], [102, s ], [104, s ], [130,143]. Dla potrzeb zarządzania działalnością gospodarczą wyróŝnia się następujące klasy ryzyka: ryzyko normalne, które trzeba podjąć a które tkwi w naturze procesów gospodarczych, ryzyko dopuszczalne, czyli takie, na które moŝna sobie pozwolić, ryzyko niedopuszczalne, tzn. ryzyko, na które nie moŝna sobie pozwolić, ryzyko niezbędne, na którego niepodjęcie nie moŝna sobie nie pozwolić [74, s ]. T. Szeląg proponuje najbardziej przydatny z punktu widzenia przedsiębiorstwa podział ryzyka na pięć podstawowych kategorii (rys.1.4). RYZYKO kredytowe prawne rynkowe operacyjne biznesowe cen akcji cen towarów kadrowe technologiczne sprzedaŝy nowego produktu kursu walutowego stopy procentowej materialne i losowe konkurencji relacji ze środowiskiem biznesowym Rys Rodzaje ryzyka w działalności gospodarczej [74, s ] Na rys zostały zestawione klasyfikacje ryzyka według róŝnych autorów. 16\n19 Wg L.N. Tepmana ze względu na kryterium podstawowych przyczyn [105, s. 23]: naturalne-przyrodnicze - związane z wyzwoleniem sił przyrody (trzęsienie ziemi, powodzie, burze, poŝary, epidemie), ekologiczne - związane z zanieczyszczeniem środowiska, polityczne, transportowe, komercyjne - charakteryzujące się niebezpieczeństwem strat w procesie działalności finansowo-gospodarczej. Ze względu na kryterium moŝliwego rezultatu (wydarzenia): czyste, spekulacyjne. Wg M. KsięŜyk ze względu na kryterium źródeł zysków przedsiębiorcy [48, s. 208]: niewypłacalności polegające na moŝliwości upadku firmy, czyste (statystyczne) wiąŝące się ze zjawiskami klimatycznymi, koniunkturą, jako wynagrodzenie za innowacje i przedsiębiorczość. Klasyfikacja ryzyka Wg H. Peumansa [77, s.233]: właściwe, subiektywne, obiektywne, będącą formą absolutną niepewności. Podział ryzyka wg L. Korzeniowskiego [45, s ]: projektu, związane z technicznymi warunkami jego realizacji, firmy, wynikające z błędnej oceny przez firmę inwestującą przyszłych warunków rynkowych; określona na ich podstawie rentowność inwestycji moŝe okazać się niemoŝliwa do zrealizowania, właścicieli (ryzyko systematyczne); właściciele mogą nie wykazywać zainteresowania zróŝnicowaniem kierunków rozwoju firmy, pozwalającym na minimalizację ponoszonego ryzyka; własne ryzyko ograniczają oni dywersyfikując kierunki swoich inwestycji, gospodarcze, jakości, niepewność jakości lub niepewność ukrytych własności, gdy przedsiębiorca nie moŝe wpłynąć na postać świadczenia oferowanego przez partnera, oszustwa, niepewność oszustwa lub niepewność ukrytej intencji, gdy partner ma moŝliwość zmiany swojego zachowania, oraz gdy uzyskane ex post informacje, po otrzymaniu świadczenia zwrotnego, nie umoŝliwiają przedsiębiorcy poznanie i ocenienie zachowania partnera, moralne, gdy partner moŝe zmienić swoje zachowanie, a na postać świadczenia zwrotnego mają wpływ równocześnie zachowanie partnera oraz okoliczności zewnętrzne, o których przedsiębiorca nie ma informacji, a więc nie moŝe oceniać zachowania partnera. Brak informacji występuje zarówno ex on te jak i ex post. Rys Klasyfikacja ryzyka wg róŝnych autorów 17\n20 Ponadto L. Korzeniowski [45, s ] wyróŝnia ryzyko: toŝsamości - Ryzyko toŝsamości jest związane z identyfikacją, to jest stwierdzeniem, Ŝe określona osoba, organizacja lub przedmiot są toŝsame z osobą, organizacją lub przedmiotem znanym z określonych cech rozpoznawczych. W zakresie działalności gospodarczej podstawą jest identyfikacja przedsiębiorcy dokonywana na podstawie dokumentów rejestracyjnych (wpis do Krajowego Rejestru Sądowego, do rejestru podmiotów gospodarki narodowej REGON, nadanie przez Urząd Skarbowy numeru identyfikacji podatkowej- NIP). ryzyko wiarygodności - Wiara jest przeświadczeniem, pewnością, Ŝe coś jest prawdziwe. Jednak statystycznie w czterech na pięciu ludzi drzemie chęć wprowadzenie w błąd lub wykorzystania błędu, by osiągnąć korzyść majątkową. Nigdy jednak nie wiadomo, kim są te cztery osoby, trzeba przyjąć, Ŝe kaŝdy jest potencjalnym oszustem, a dopiero po sprawdzeniu dawać wiarę uczciwości [45, s ]. T. Kaczmarek [38, s ], [39, s ] w swoich ksiąŝkach zamieszcza następujący podział ryzyka: Ryzyko prawne - WiąŜe się ono z moŝliwością poniesienia strat w następstwie prowadzenia przez przedsiębiorstwo działalności wykraczającej poza ramy odpowiednich przepisów prawnych i obejmuje niemoŝność wyegzekwowania warunków zawartych umów i porozumień. Ryzyko kontraktowe i ryzyko siły wyŝszej - Obejmuje między innymi klęski i wypadki Ŝywiołowe o duŝym zasięgu działania (np. trzęsienia ziemi, powodzie, skutki wyładowań atmosferycznych), wypadki, których źródłem są konflikty społeczne i czyny niedozwolone, np. (strajki, wojny domowe, podpalenia, kradzieŝe, skutki terroryzmu), awarie i inne wypadki techniczne (np. zawalenie się mostu lub tunelu, uszkodzenie urządzeń chłodniczych z określonymi skutkami dla przechowywanego czy przewoŝonego ładunku), wypadki losowe wynikające z poczynań organów suwerennego państwa w stosunku do działających na jego terytorium obcych osób fizycznych i prawnych oraz ich mienia (np. nacjonalizacja mienia obcych firm, ograniczenia w transferze zysków lub w zatrudnianiu cudzoziemców), wypadki transportowe ( np. zatonięcie statku i związana z tym całkowita lub częściowa utrata ładunku, kolizje i ich skutki dla środków transportowych ładunku, a takŝe dla załogi lub pasaŝerów statku), przypadki tzw. awarii wspólnej i inne, wypadki losowe wynikające z zawartych transakcji handlowych (np. wybór nieodpowiedniego kontrahenta, skutki niedotrzymania terminów dostawy, dostawa towaru odbiegającego jakościowo od ustaleń kontraktowych). Ryzyko gospodarcze - Odnosi się zarówno do sfery mikro-, jak i makroekonomicznej. KaŜdy podmiot gospodarujący musi mieć prawo do decyzji ryzykogennych. JednakŜe ryzyko powinno być podejmowane świadomie. Oznacza to, Ŝe podmiot podejmujący ryzyko powinien w pełni zdawać sobie sprawę z konsekwencji danej decyzji. Podmiot gospodarujący ponosi więc odpowiedzialność za urzeczywistnienie się ryzyka wtedy, gdy jest ono przez niego zawinione, a więc gdy: podjął decyzję bez posiadania odpowiedniej wiedzy o sprawie, której ryzyko dotyczy, popełnił błąd lub błędy w działaniu, co moŝe wynikać z braku fachowego przygotowania, niedbalstwa, lekkomyślności lub obawy przed negatywną oceną ze strony wyŝszych szczebli organizacyjnych. Ryzyko transakcyjne związane z realizacją kontraktu eksportowego i importowego Urzeczywistnia się ono w następstwie niedotrzymania zobowiązań umownych przez uczestników transakcji oraz w wyniku wystąpienia okoliczności niezaleŝnych od uczestników transakcji, mających dla nich charakter siły wyŝszej. 18


Krótkie kalosze też przydatne – Style of Jeans\nKrótkie kalosze też przydatne\nKalosze. Wytwór przemysłu gumowego. Przez lata jeden z symboli wiejskiego obciachu. Jednakże tylko do pewnego momentu. Około dekadę temu zakończyła się rola kaloszy jako nieatrakcyjnego elementu garderoby. Wszystko za sprawą marki Hunter, który uczyniła z tego rodzaj obuwia jeden z wyróżników oryginalnej garderoby, tworząc prawdziwą modę na ich noszenie. W obiegu na znaczeniu zyskały także kalosze krótkie.\nGumowy przedmiot pożądania\nSkuteczność działań marketingowych, polegających na wykreowaniu kaloszy na atrakcyjny rodzaj obuwia była tak wielka, że w krótkim czasie w sklepach zaczęło brakować produktów tego typu. Co więcej sklepy kazały sobie płacić za kalosze dość wygórowane stawki.\nZmiana była dostrzegalna na ulicach – dostrzeżenie na ulicy kobiety ubranej w buty Hunter nie było trudnym zadaniem, i to nawet w okresach, kiedy deszczu było jak na lekarstwo. Popularność udzielała się przy tym wszystkim rodzajom kaloszy, w tym także krótkim modelom.\nKrótkie, a dobre\nKalosze krótkie jednakże wciąż nie są tak mocno popularne jak ich tradycyjna wersja. Niemniej mają one kilka zalet, które w istotny sposób odróżniają je na plus od długich modeli. Przede wszystkim nie okrywają całej łydki, sięgając jedynie nieco ponad kostkę. Dzięki temu, choć zabezpieczają stopę przed dostępem wody i wilgoci, to jednakże pozwalają na względną wygodę użytkowania i swobodę ruchów.\nKup online kalosze krótkie\nWiosenne buty damskie kupione w internecie\nStylowe buty damskie – espadryle\nRodzaje butów garniturowych