Pozycjonowanie stron Grudziądz - Katalog Stron - serwisu Gazeta.pl\nJeżeli szukasz pozycjonera z doświadczeniem, pewną i stabilną markę, usługę na odpowiednim poziomie, to pozycjoner z Creato Grudziądz zajmie się marketingiem internetowym Twojej firmy. Prowadzisz biznes, masz stronę www, potrzebujesz audytu, pomocy w wyborze fraz, a może SEO to dla Ciebie czarna magia? Skontaktuj się z Creato, pomożemy Tobie. Pozycjonujemy głównie firmy z Grudziądza, Torunia, Bydgoszczy i okolic, gdyż kontakt z klientem face to face jest najlepszą metodą ustalenia strategii działania, ale podejmujemy się również pozycjonowania firm z poza naszego regionu. Prowadzimy również projektowanie i pełen wachlarz usług graficznych. Zapraszamy do odwiedzenia naszej strony, dowiesz się więcej.\nSzczegóły strony creato.pl:\nTytuł: Pozycjonowanie stron Grudziądz\nSłowa kluczowe: pozycjonowanie stron Bydgoszcz, pozycjonowanie stron Grudziądz, pozycjonowanie stron Brodnica, pozycjonowanie stron Toruń\nPodlinkuj stronę creato.pl:\nKatalog w którym znajdą Państwo wpisy od firm i osób związanych z branżą ślubno-weselną. Katalog jest ściśle moderowany i dbamy o jakość wpisów. Zapraszamy osoby, które poszukują usług, a także usługodawców. Katalog jest wciąż promowany więc na pewno przełoży się to na promocję Państwa stron internetowych.\nSpis stron Debianusers.pl wita serdecznie i zaprasza wszystkich do skatalogowania swojej witryny w naszym katalogu stron. Oferujemy Państwu wpisy bezpłatne oraz płatne wpisy wyróżnione. Ręczne katalogowanie stron internetowych to obecnie najlepsza metoda promowania oraz pozycjonowania stron WWW w wyszukiwarkach internetowych. Zapraszam serdecznie – Rainer SEO Club.\nNkatalog to darmowy, moderowany i zadbany spis polskich stron internetowych. To najlepsza promocja Twojego serwisu www. Strony dodajemy są na bieżąco każdego dnia. Przed dodaniem są oczywiście dokładnie sprawdzane przez moderatora by zapewnić jak najlepszej jakości wpisy w katalogu. Dzięki temu macie pewność, że Wasza strona znajduje się wśród najlepszych. Zapraszamy również do dodawania wpisów promowanych GOLD oraz PREMIUM, które jeszcze bardziej zwiększają moc oraz widoczność w katalogu. Nkatalog został podzielony na takie działy jak: turystyka, zdrowie, motoryzacja i wiele innych. Skorzystaj z naszej oferty już dziś i opublikuj się w nowoczesnym zbiorze witryn.\nW dzisiejszych czasach technologie są tak różnorodne, że każdy którzy chcą stworzyć stronę internetową muszą rozumieć, że wcale nie jest tak prosto uzyskać lepsze obroty ze strony www. Dokładnie dlatego każdy z was musi wiedzieć, że strony www należy promować, aby zyskały one większą popularność, dzięki którym uzyskacie również ciągłych klientów korzystnych zakupu usługi z twojej strony www. Idealną możliwością na zwiększenie show strony www jest dodanie strony w katalogu stron, dzięki której z pewnością uzyskacie zwiększoną oglądalność strony www.\nKatalog stron internetowych vDir »\nModerowany katalog stron internetowych. Każdy wpis jest indywidualnie oceniany przez administratora. Udostępniamy możliwość dodania wpisu premium i free. Stawiamy tylko na wartościowe strony. Katalog jest zaopatrzony w mechanizm linków Seo.\nGorąco zapraszam do nowego spisu stron noszącego nazwę Fajny Katalog. Silnikiem folderu jest skrypt SEOKatalog - profesjonalne rozwiązanie dla tego typu zastosowań. Zbiór promuje ogólną tematykę w sieci, czyli wszystko co jest zgodne z jego regulaminem. Wpisy przyjmowane są bez opłat lub w postaci premiowanej wnoszącej do niego kolejne atrakcyjne bonusy.\nZestawienie witryn internetowych Jarmin - to renomowany jakościowo katalog www, który powinien w szybki sposób pomóc Tobie wypromować witrynę www. Jeżeli masz porządną witrynę www, która prezentuje dobry jakościowo poziom i jest zgodna z polskim prawem możesz dodać ją do tego spisu. Chcemy aby przy pomocy naszego spisu można było promować innym użytkownikom Twoją stronę i podnieść jej oglądalność. Mamy dla Was sporo podkategorii tematycznych, takich jak: kultura, sztuka oraz inne. po to aby każdy znalazł właściwą dla siebie. Wierzymy, że pomożemy Wam osiągnąć swój wielki sukces.\nKatalog Piraminda.pl »\nKatalog stron internetowych kryjący w sobie tajemnicze tunele prowadzące do ukrytych skarbów, w postaci bezcennych odnośników. Można podążać korytarzami i wyszukać unikatowe materiały. Można również samemu umieścić skarb dzięki czemu Twoja strona stanie się kolejnym skarbem wydobytym przez tysiące poszukiwaczy Polskich linków. Staranny i skuteczny w swoich działaniach katalog, który może wypromować najtrudniejszą stronę internetową. .\nZareklamuj.Org to katalog stron www, który za cel postawił sobie ułatwianie życia Internautom. Dotarcie do tego, czego się szuka w Internecie jest sporym wyzwaniem w dzisiejszych czasach. Nasz katalog dzięki konsekwentnemu podziałowi na kategorie, sprawia, że poszukiwane treści znajdują się tam, gdzie się ich spodziewamy. Dokładając do tego optymalizację pod kątem wyszukiwarek indeksujących mamy doskonałe rozwiązanie aby promować swoją stronę w Internecie. Zapraszamy do dodawania wpisów do naszego katalogu.


Napisane: 8 lip 2019, o 09:41\nNapisane: 8 lip 2019, o 16:52\nNapisane: 10 lip 2019, o 11:18\nMałgosiu róże cudne, no i znowu biały szpaler przy drzewach owocowych popodziwiałam, zazdroszczę go, oczywiście pozytywnie.\nM zdolny, ozdoby piękne.\nMrówki chyba w tym roku wszystkim dokuczają. Byłam zmuszona wykopać dwie trawy i jeszcze czeka mnie przesadzanie kuli żywotnikowej, bo od dwu lat nie mogę pod nią zlikwidować mrowiska.\nTa kompozycja jest wyjątkowa.\nNapisane: 11 lip 2019, o 18:31\nMałgosiu pięknie, kolorowo, elegancko i brak śladów suszy ... Ozdoby super ... gratulacje dla M.\nAle masz ładnego kotka.\nPięknie te niskie róże. To okrywowe ??\nWuelkie brawa dla zdolnego i chętnego do zrobienia takich fajnych ozdób.\nNapisane: 12 lip 2019, o 00:05\nNie masz czasem wrażenia, że od tego nadzwyczajnie bujnego kwitnienia można aż oczopląsu dostać? Ja już czasem wyobrażam sobie swój ogród bez róż, ale np. bez ostróżek wolałabym go sobie nie wyobrażać, choć takich sukcesów jak Ty nie mam.\nNo i bez Annabelek. Biały szpaler - rewelacja!\nCo się stało temu kotku, że taki goły?\nNapisane: 13 lip 2019, o 11:48\nMałgosiu Wszystkiego najlepszego z okazji imienin .\nNapisane: 14 lip 2019, o 22:01\nO, ja Cię nie kręcę, jakiego masz zdolnego męża Może zacznij zbierać zamówienia na takie piękne ozdoby Rewelacja\nNapisane: 21 lip 2019, o 18:09\nŚrodek lata, u mnie susza, czyli nic nowego. Wieczorami latam z wężem, odprawiam modły o deszcz, i tak jakoś leci. A i jeszcze zaczęło się słoikowanie. Na razie rozprawiam się z ogórkami, częściowo już z cukiniami. Pomidory pięknie wyglądają, ale są jeszcze zielone. Do domu znoszę zioła, przyprawy, wszystko co się przyda zimą i nie tylko w kuchni, ale też w apteczce.\nOgród mam teraz w tonacji fioletowej dzięki floksom, które uwielbiam. Wieczorami zapach jest niesamowity.\nNa szczęście są jeszcze inne kolory, wypełniają lukę w przerwie kwitnienia róż.\nW donicach od północno- zachodniej części domu posadziłam w tym roku szczawik. Nieźle mu tam się wiedzie. Do tej pory eksperymentowałam z rożnymi jednoroczniakami, a te to jak dla mnie strzał w dziesiątkę.\nW temacie ozdób w ogrodzie uprzejmie donoszę, że w zagajniku sosnowo świerkowym wyrosły takie infantylne grzybki. Na razie zostają, chociaż niektórzy w rodzinie kręcą nosem.\nMadzia - Ogród widziałaś po ciemku prawie, ale nadrobimy\nKasiu - Szkoda kici, co przepadła. Pewnie ktoś, lub coś się przyczyniło do tragicznego zaginięcia. Koty zawsze wracają do domów.\nMniej więcej wiem, co M zrobi z metalowych ozdób, bo nadzoruję prace, ale te póki co zostały wstrzymane z braku czasu i chęci.\nEwelinko - Ozdobami będę się chwaliła, bo sama uwielbiam takie gadżeciki w ogrodzie. Powstają na razie na papierze, bo na ich wykonanie potrzeba czasu. Wolne chwile najszybciej znajdziemy chyba zimą.\nMarysiu - Miechunkę posadź na razie do doniczki, doślę jakby zabrakło. U mnie nawet te kłącza, które wyrzucam na kompostownik potrafią się ukorzenić i ...tępię.\nOzdoby lubię, ale niektóre słono kosztują, więc szukam innych metod w ich pozyskiwaniu. Dzięki temu mój M nabywa nowe narzędzia, nowe umiejętności. Samo dobro\nKotek nie jest łysy. To skóra z podszerstkiem. Lula ma bardzo gęstą sierść, zgolenie jej na lato to wielka ulga dla niej i komfort dla nas.\nViolka - U mnie susza jest corocznie, takie dziwne miejsce. Ostróżki też podwiązywałam, ale w tym roku zapomniałam o tym, a one same stały bez pomocy. Trochę im kępy wiosną pomniejszyłam, więc może dlatego. Lubię te kwiaty. Teraz czekam na kolejne ich kwitnienie. Oby tylko popadało to pokażą co potrafią.\nMariusz - Lulcię najchętniej bym zostawiła w takiej wersji, bo czesanie jej doprowadza mnie do łez. Ale to kotek, który nie mieszka cały czas w domu, lubi być na zewnątrz, nawet zimą, więc zostawiamy jej futerko na zimne miesiące. Jej futro po wyczesaniu wtykałam do dziur krecich, mysich. Myślę, że ze skutkiem.\nSoniu - Mrówki są paskudy w tym roku, walczę z nimi i już mam ich po kokardę. Warzywnik przeorały, z niektórych roślin zrobiły sobie mrowiska. Brak mi słów na to co robią. Ech.\nDzięki za uznanie dla kompozycji. Hortensje są niezastąpione w ogrodzie, a z nadmiernie wyrośniętych tuj strzygę niwaki i myślę, że fajnie się komponują. Tuje nie są takie złe. I jeżówki do tego. Wszystkie prawie żelazne roślinki, na które stawiam, bo w moim ogrodzie suszy tylko takie sobie poradzą.\nEwuś - Susza jest, i będzie jak patrzę na prognozy. Trochę było lżej w czerwcu, ale to już przeszłość. Lipiec był do teraz chłodny, wietrzny, bez opadów, a teraz mamy upały.\nAniu - To okrywowe White Fairy. Kwitną non stop. Uwielbiam je. Miłe życzenia imieninowe, nigdy ich za wiele, ale ja obchodzę w czerwcu\nJaguś - Kotek goły, bo latem trzeba mu pomóc. Ma strasznie grubą sierść, a z czesaniem jej same problemy. Już powoli zarasta, więc niebawem będzie znów puszysta.\nMój ogród Jaguś nie przyprawia mnie o oczopląs, ja wprost łaknę kolorów i związanych z nimi emocji. Potrzebuję tego, i to mi pomaga. Na szczęście mamy zimę, wtedy odpoczniemy.\nMonia - Mój M nie wiedział do tej pory, że on taki zdolny. Po prostu pokazałam mu kiedyś takie ozdoby, on uznał, że żadna filozofia a tyle kosztują....i trzymałam go za słowo. Na szczęście dla mnie to człowiek honorowy, więc jak obiecał tak zrobił. I odkrył w sobie pasję\nNapisane: 3 sie 2019, o 21:30\nPrześliczne te widoczki z floksami, jukami.\nA cóż to za piękny clematis , i taki niebieściuchny ??\nI taki faktycznie jest ?Czy tylko na zdjeciu ??\nOj na taki to ja jeszcze skosiłabym się i to bardzo.\nTaki zdolny eM, to skarb Floksy takie obfite u Ciebie, a moje jakoś nie mogą się rozbujać i chyba przez to nie mam do nich serca. Kwiaty w takich dużych łanach mają ogromny urok, a jeszcze jak są to jeżówki, to już w ogóle pieję z zachwytu\nNapisane: 3 sie 2019, o 23:19\nWitaj Gosiu,cudownie wszystko kwitnie w Twoim ogrodzie ,ja też uwielbiam takie naturalne skupiska kwitnących roślin ,można się nimi napawać i zapachem i kolorem i tym,że wdzięczą się do nas i rozweselają nasze gorsze dni ,kocham te roślinki za to wszystko,pozdrawiam\nNapisane: 4 sie 2019, o 17:36\nŚciana z płomyków robi wrażenie!!!\n[ Posty: 593 ] Idź do strony nr... 1 ... 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43\nPrzeglądają dział: elutek63, Halinka, nifredil i 44 gości


DB Schenker transportuje z Londynu do Zatoki Walvisa w Namibii Land Rovera Discovery, zmodyfikowanego specjalnie na potrzeby ekspedycji. Dostarczony w kontenerze morskim pojazd wyruszy w podróż po Afryce i pokona 6300 km. Samochód będzie wykorzystywany przez zespół naukowców zajmujących się badaniami i wspomagany przez system geokodowania what3words, który DB Schenker ostatnio zintegrował z portalem eSchenker.\n- Jako firma jesteśmy świadomi naszej odpowiedzialności społecznej i wierzymy, że długofalowy sukces zależy od zrównoważonego rozwoju. Poprzez udział w Mobile Malaria Project chcemy przyczynić się do wsparcia pracy zespołu badawczego w walce z tą chorobą - mówi Katharina Hibbeln, Program Manager Sustainability w Schenker AG.\nWyjazd naukowców organizowany jest pod hasłem "RGS Land Rover Bursary", w ramach którego Jaguar Land Rover i Królewskie Towarzystwo Geograficzne (RGS) wspólnie wspierają projekt zarówno pod względem finansowym, jak i poprzez udostępnienie pojazdu. Land Rover Discovery jest również wyposażony w mobilne laboratorium sekwencjonowania genetycznego, umożliwiające zespołowi ekspedycyjnemu szkolenie lokalnych naukowców w zakresie sekwencjonowania DNA komarów i pasożytów malarii.\nCelem "Mobile Malaria Project" jest podniesienie świadomości społeczeństwa w zakresie wyzwań związanych z kontrolą chorób zakaźnych i zwiększenie szans na wyeliminowanie malarii. Niezbędne są nowe sposoby, ponieważ stopniowe zmniejszanie zachorowalności na malarię osiągnięte w ciągu dwóch dekad, od około 2015 r. nie ulega zmianie.\nEkspedycja wystartuje w Namibii na południowym zachodzie Afryki i przebiegnie przez Zambię i Tanzanię do Kenii. System what3words pomaga naukowcom znaleźć drogę nawet do miejsc, które nie mają tradycyjnych adresów. W tym celu firma, która opracowała ten program, podzieliła świat na siatkę 57 bilionów kwadratów, o wielkości trzech metrów na trzy. Każdemu z tych kwadratów przypisano adres składający się z trzech słów.\nOstatnio zmieniany w wtorek, 09 kwiecień 2019 11:23\nWięcej w tej kategorii: « Cicha rewolucja - Europosłowie przegłosowali tachografy w busach Branża kolejowa wjedzie na nowe tory. Pomoże jej w tym druk 3D »


Pszów zamyka kwestię drugiej części rewitalizacji rynku – Radio Vanessa FM\nStart / Wiadomości / Praca i biznes / Pszów zamyka kwestię drugiej części rewitalizacji rynku\nJak poinformowała naszą reporterkę burmistrz, zamykane są wszystkie trzy umowy zawarte w lutym z odrębnymi wykonawcami. Wzorem innych gmin, miasto zdecydowało się zakończyć inwestycję przy pomocy sił kilku firm. Wartość prac wykonanych w tym roku sięga 200 tys. złotych\n– W maju odbyły się wszystkie odbiory techniczne – dodaje Katarzyna Sawicka-Mucha. Do użytku mieszkańców oddany został już Park Jordanowski. Miasto ma czas do końca czerwca, by rozliczyć się z tej inwestycji z urzędem marszałkowskim.\n← Poprzedni Młodzież pokazała, że Odra łączy\nNastępny → Wodzisław Śl.: trwa termomodernizacja głównego budynku szpitala. Zamontowanych zostanie 100 solarów


Zabezpieczony: Idealne ciasto na pizzę – animowany GIF krok po kroku\nCzasami, szczególnie w zimie mam ochotę na proste przyjemności. Surowy klimat, małe, chrupiące rybki, trochę cytryny, sól morska i frytki. Do tego dobre, pasujące do wszystkiego piwo. Rybę wybieram starannie. Już wiem, że jedzenie popularnych ryb ((dorsz, łosoś (dziki), halibut)) przyczynia się do degradacji ich populacji, więc wybieram rybę, której jest sporo i, której zasoby kontrolowane są przez organizacje takie jak MSC (Marine Stewardship Council). W moim przypadku będzie to śledź. Przyznam szczerze, że jadłem kilka razy w postaci innej niż marynowany (śledź pieczony), ale w takiej postaci spróbowałem pierwszy raz w 2015 roku w Gdyni w Tawernie Orłowskiej. Było do danie kontrowersyjne przez swoje ości. Część była chrupiąca, a część jednak drażniąca gardło. Ja postanowiłem, że kupię trochę mniejsze śledzie i już wiem, że zrobiłem dobrze. takie małe śledzie mają bardzo delikatne ości, które w gorącym tłuszczu robią się idealnie chrupiące. Danie jest proste, ale dopełnia je piwo, które postanowiłem otworzyć na tę okazję. Jest to 3 Monts (fr. trzy wzgórza) z browaru Brasserie St. Sylvestre. Piwo jest delikatne i orzeźwiające. Idealny balans do słonego i cytrynowego charakteru mojego dania. Jak będziecie zabierali się za chrupiącego śledzia, koniecznie zaopatrzcie się w odpowiednie piwo, które jest dla mnie częścią propozycji.\nPodwójnie czekoladowe święta – przepis na ciasto podwójnie czekoladowe\nDal to zupa, którą kiedyś bardzo często robiłem w domu, ponieważ jest prosta i aromatyczna dzięki bogactwu przypraw. Wynikiem tego było ciągłe doskonalenie przepisu i publikacja na blogu. Już wiem, że bardzo ważna jest dla mnie konsystencja. Tej zupy generalnie nie trzeba blendować czy przecierać, ale ja preferuję taką strukturę. Mogę w zamian zagrać chrupkością i smakiem dodatków. Nie lubię zup kremów właśnie dlatego, że czuję się jak małe dziecko jedzące papkę ze słoiczka. Zawsze staram się wzbogacać doznania czymś chrupkim, żeby nie było nudno. Tym razem chciałem coś zmienić i postanowiłem wymienić składnik bazowy. Nie chciałem kombinować z przyprawami, bo dla mnie nie ma tej zupy bez kilku solidnych łyżek indyjskich przypraw. Wymieniłem więc czerwoną soczewicę na dobrze znany w Polsce groch. Dowiedziałem się od Virena z Viren Gotuje, że w Indiach robi się popularną zupę Chana dal, z tym że robią ją z ciecierzycy. Groch z ciecierzycą zaliczają się do tej samej grupy bobowatych jednak suszony groch ma bardziej wyraźny smak. Polecam ten przepis i zachęcam do eksperymentowania. Składniki: 500 gramów grochu łuskanego 500 gramów pieczonej dyni 1 biała cebula na zupę 2 czerwone cebule na chrust łyżeczka chilli 3 ząbki czosnku 5 cm kawałek imbiru łyżka garam masala łyżeczka startej gorczycy łyżeczka pieprzu łyżeczka kurkumy puszka pomidorów lub 4 pomidorów litr wody litr bulionu sól 3 łyżki masła klarowanego 2 szklanki oleju roślinnego do smażenia chrustu kolendra i chipsy z warzyw jako dodatek Wykonanie: Groch trzeba na przepłukać i moczyć w 3 litrach wody przez całą noc. Można też wcześniej pokroić dynię w mniejsze kawałki, zawinąć w folię aluminiową i upiec w temperaturze 200 stopni przez godzinę. W dużym garnku o grubym dnie rozgrzej masło i przesmaż pokrojoną w piórka cebulę. Kiedy zacznie się złocić dodaj pokrojony drobno czosnek i imbir. Smaż jeszcze minutę i dodaj łyżkę garam masala, łyżeczkę gorczycy, kurkumy i pół łyżeczki chilli. Upraż przyprawy przez minutę i dodaj odsączony z wody groch. Następnie dodaj pomidory bulion i wodę. Upieczoną dynię oddziel od skóry i dodaj do zupy. Doprowadź do wrzenia i gotuj do momentu kiedy groch zacznie się rozpadać (ok. 45 minut). W międzyczasie pokrój czerwoną cebulę w piórka, tak żeby każda część była odseparowana. Rozgrzej olej w wysokim naczyniu. Olej musi być naprawdę gorący, więc wrzuć kawałek cebuli i obserwuj czy zaczyna się gwałtownie prażyć. Dodaj cebulę i smaż do uzyskania chrupkości. Odsącz na papierowym ręczniku i dopraw chilli. Zupę odstaw na chwilę żeby przestygła i zmiksuj ją blenderem na gładki krem. Włącz jeszcze na 10 minut na ogień. W tym czasie możesz ostatecznie doprawić pieprzem i solą. Możesz też dodać więcej garam masala. Podawaj z chrustem z cebuli, kolendrą i chipsami z warzyw, np. buraka.\nZawsze sądziłem, że metoda gotowania typu sous vide (wym. fr. (su vid) produkt zapakowany próżniowo gotowany w niskiej temperaturze)) nie jest osiągalna w domowych warunkach. Nie był bym jednak sobą, jeśli nie spróbowałbym uprościć proces i ograniczyć koszty. Profesjonalny sprzęt kosztuje ok. 4 tys zł. Pół amatorski ok. 1 tys zł. Ja jednak wydałem ok. 30 zł na termometr. Co jest niezbędne w metodzie SV? Precyzyjne mierzenie temperatury. Pozostałe składowe czyli regulowane źródło ciepła, naczynie i pakowanie próżniowe można załatwić bez większego problemu. Można oczywiście kupić pakowarkę próżniową (vacum), która jest bardzo praktyczna do przechowywania produktów. Można też poprosić zaprzyjaźnioną restaurację o pomoc (jak ja zrobiłem). W dużym uproszczeniu można też użyć worka z zamknięciem strunowym. Kolejny ważny element techniki to dobranie temperatury i czasu. Przed gotowaniem przeczytałem sporo tekstów na ten temat, jednak ta tabela wydaje się bardzo pomocna. Ja postanowiłem zrobić gęsią pierś tą metodą, dlatego na kawałek 350 gramowy ustawiłem temperaturę 63 stopnie i trzymałem w wodzie przez 1:20 minut. Po przekrojeniu mięso było bardzo soczyste, ale myślę że następnym razem obniżyłbym temperaturę do 60 stopni, albo i niżej. Chodzi o to, że po wyciągnięciu gęsiny i tak trzeba wytopić tłuszcz ze skórki, więc temperatura w środku i tak trochę wzrośnie. Ważne, żeby wytopić tłuszcz sprawnie i ani minuty dłużej niż trzeba. Można też zrobić to przed kąpielą wodną, tracimy wtedy jednak tę pożądaną chrupkość. Moje danie jest proste ale satysfakcjonujące. Do gęsiny zrobiłem warzywa korzeniowe na parze (kolorowe marchewki, pietruszkę, skorzonere (salsefia) i brukiew. Po wytopieniu tłuszczu z gęsi przyrumieniłem warzywa, żeby nabrały smaku. Całość doprawiłem sosem z białego wina, szalotki i soków z gęsi. Gęsia pierś domowym sous vide z warzywami korzeniowymi Składniki dla 2 osób: gęsia pierś ok. 350 gramów łyżka oleju 2 łyżki świeżego tymianku łyżeczka zielonego pieprzu łyżeczka skórki z cytryny po kilka marchewek, pietruszek, skorzonery, kolorowych buraków, brukwi czy selera 2 szalotki 3 łyżki masła łyżka soku z cytryny 200 ml białego, wytrawnego wina sól morska listonic_type='fooddrink';listonic_theme='addToShoppingList1';listonic_content='gęsia pierś ok. 350 gramówłyżka oleju2 łyżki świeżego tymiankułyżeczka zielonego pieprzułyżeczka skórki z cytrynypo kilka marchewek, pietruszek, skorzonery, kolorowych buraków, brukwi czy selera2 szalotki3 łyżki masłałyżka soku z cytryny200 ml białego, wytrawnego winasól morska'; document.write(" "); Wykonanie: Gęsią pierś opłucz i dokładnie osusz ręcznikiem papierowym. W misce wetrzyj w mięso olej, sól, zielony pieprz, łyżkę tymianku i skórkę cytrynową. Włóż do worka i zapakuj próżniowo. Mięso może się tak marynować w lodówce nawet kilka dni, ale minimum pół godziny. Nastaw duży garnek z wodą i za pomocą termometru utrzymuj temperaturę 60-65 stopni Celsjusza. Mięso wyciągnij z lodówki najlepiej na godzinę przed gotowaniem, żeby nie obniżyć temperatury wody i tym samym wydłużyć czasu gotowania. Nastaw minutnik na ok. 1:30. Obierz warzywa, pokrój na mniejsze kawałki i tuż przed końcem gotowania mięsa przyrządź na parze przez 10 minut. Odstaw na bok. W rondelku rozgrzej 3 łyżki masła i usmaż na złoto dwie szalotki z łyżką tymianku. Dolej wino, dodaj pieprz sól i sok z cytryny. Kiedy mięso skończy się gotować, rozetnij worek i wlej płyn do sosu. Gotuj jeszcze 5 minut, przecedź i gotuj jeszcze 5-10 minut do zredukowania i zgęstnienia sosu. Mięso po wyciągnięciu z worka połóż na zimnej patelni i włącz grzanie. Wytop tłuszcz i przyrumień skórkę na chrupko. Zrób to jednak sprawnie, żeby nie podwyższać znacząco temperatury w środku piersi. Odstaw na bok żeby mięso odpoczęło. Odlej nadmiar tłuszczu z patelni i przełóż na nią warzywa. Posól i posyp pieprzem. Smaż kilka minut do skarmelizowania powierzchni. Podawaj od razu z sosem.\nOdkąd zajmuję się tylko rozwijaniem moich pasji i projektów kulinarnych, teoretycznie mam więcej czasu. Jest oczywiście nieprawdą, bo co bym robił i tak codziennie czuję się zapracowany i projekty wszelakie mnożą się i czekają w kolejkach. Jest oczywiście taki plus, że nie muszę się zrywać z rana i siedzieć przez 8 godzin w biurze. Minusem jest to, że muszę nauczyć się sam byś swoim szefem. Muszę dowozić terminy, dbać o jakość pracy, zdobywać nowy biznes i sam się motywować co jest bardzo trudne. Okazało się jednak, że udało mi się w tym czasie odkurzyć starą konsolę i ukończyć dwie gry. Wkręciłem się okrutnie w serię Far Cry od Ubisoftu. Lubię ją za to, że mogę odkrywać i eksplorować rozległy świat. Uczestniczyć w serii misji, albo włączyć tylko na chwilę żeby się zrelaksować. Lubię też grać ze znajomymi, dlatego wpadłem na pomysł, żeby ugotować coś specjalnie na taka sesję. Od dawna chodziły za mną policzki wołowe. Jest to mięso pełne kolagenu, który rozpływa się w żel podczas długiego duszenia. Z doświadczenia wiem, że świetnie się łączy z ciemnym piwem. Do gotowania użyłem piwa Turbo Geezer z craftowego Browaru Kingpin. Piwo uwarzone w epickim stylu Dubble Irish Espresso Stout. Jeśli słyszeliście w telewizji reklamę o piwie z charakterem to nie wierzcie jej. To jest piwo z charakterem, którego potrzebowało moje danie. Kilka godzin w piecu sprawia, że mięso wprost oblepione jest smakami kawy, wanilii i chmielu. To jest to co lubię w gotowaniu z piwem. Pełnia smaku dzięki tej delikatnej goryczce. Po ugotowaniu mięso (policzki kupiłem na Hali Mirowskiej w Warszawie) poszarpałem i dodałem gotowanej czarnej fasoli. Nie dawałem żadnych warzyw czy sałaty. Zrobiłem tylko coleslaw z czerwonej kapusty z domowym aioli. Można go jeść z kanapką albo obok niej. Bułki upiekłem sam z mojego najlepszego przepisu na bułki do burgera. Dodałem tylko garść suszonej żurawiny, która dała trochę słodyczy całości. Na zdjęciach swojego wizerunku użyczył Jacek z bloga Duchowi Kulturyści. Kanapka z policzkami wołowymi duszonymi w piwie stout Składniki na 3-4 kanapki: 500 gramów policzków wołowych 1 szklanka passaty pomidorowej 1 szklanka bulionu 2 łyżki oleju 500 ml ciemnego piwa typu stout 2 cebule 2 łodygi selera naciowego 2 marchewki 3 ząbki czosnku 2 papryki chilli np. peperoni lub jalapeno 1 gwiazdka anyżu, 1 kora cynamonu, 2 ziarna czarnego kardamonu kilka listków laurowych i nasion ziela angielskiego łyżeczka kozieradki, łyżeczka kolendry w nasionach sól morska i pieprz czarny do smaku kilka szyszek chmielu (niekoniecznie) szklanka czarnej fasoli bułki do burgerów wg tego przepisu liście kolendry Składniki na coleslaw z czerwonej kapusty: 500 gramów czerwonej kapusty 2 żółtka ząbek czosnku sok z połowy cytryny pól szklanki oleju lub oliwy sól i pieprz do smaku listonic_type='fooddrink';listonic_theme='addToShoppingList1';listonic_content='500 gramów policzków wołowych1 szklanka passaty pomidorowej1 szklanka bulionu2 łyżki oleju500 ml ciemnego piwa typu stout2 cebule2 łodygi selera naciowego2 marchewki3 ząbki czosnku2 papryki chilli np. peperoni lub jalapeno1 gwiazdka anyżu, 1 kora cynamonu, 2 ziarna czarnego kardamonukilka listków laurowych i nasion ziela angielskiegołyżeczka kozieradki, łyżeczka kolendry w nasionachsól morska i pieprz czarny do smakukilka szyszek chmielu (niekoniecznie)szklanka czarnej fasolibułki do burgerów wg tego przepisuliście kolendry500 gramów czerwonej kapusty2 żółtkaząbek czosnkusok z połowy cytrynypól szklanki oleju lub oliwysól i pieprz do smaku'; document.write(" "); Wykonanie: Generalnie przepis jest dosyć prosty, jednak napiszę w szczegółach jak zrobić go prawidłowo. Zaczynamy od pokrojenia mięsa na ok 5 cm kawałki. Smarujemy każdy kawałek odrobiną oleju i wstawiamy na blasze do pieca nagrzanego na max. na 20 minut, aż mięso się zarumieni. Zmniejszamy grzanie do 150 stopni. wysokim naczyniu żaroodpornym wkładamy mięso i resztę składników poza solą. Doprawimy nią danie na koniec. Przykrywamy i wstawiamy do pieca na 3 godziny. W tym czasie gotujemy na miękko fasolę. Kiedy mięso będzie dochodziło zrobimy coleslaw. Kapustę poszatkuj za pomocą ostrego noża lub mandoliny. Posiekaj dodatkowo kapustę i pougniataj przez chwilę pięściami, żeby była bardziej delikatna. Aioli zrób tym sposobem i wymieszaj dokładnie z kapustą. Po 3 godzinach wyciągnij mięso z piekarnika i przygotuj wysoki rondel lub coś z grubym dnem i sito. Do rondla przełóż mięso i przecedź cały płyn tak, żeby nie dostały się żadne warzywa. Możesz dodatkowo trochę przetrzeć pozostałości i dodać do mięsa. Chodzi o to, żeby uzyskać gładki sos bez części stałych. Tak uzyskany produkt duś jeszcze kolejną godzinę bez przykrycia co jakiś czas mieszając. Chodzi o to, żeby sos skoncentrował się i zgęstniał. Na tym etapie możesz doprawić solą i pieprzem, ale uważaj bo odparowanie wody wiąże się ze wzmocnieniem smaku. Lepiej mniej posolić niż więcej. Po godzinie odlewamy sos na bok i rwiemy mięso widelcem na osobne włókna. Dolewamy trochę sosu, żeby uzyskać zwatrą konsystencję, ale żeby sos nie wyciekał z bułki podczas jedzenia. Mięso łączymy dokładnie z fasolą. Fasolę można przed tym lekko ugnieść tłuczkiem do mięsa. Bułki rozcinamy i grillujemy od wewnątrz. Nakładamy sporo mięsa i 2-3 łyżki coleslaw. Smacznego! :)\nZobacz także przepis na wegański ramen. Zobacz także przepis na ramen na wieprzowych żeberkach. Do tej pory robiłem już kilka ramenów. Czuję, że dochodzę w tym do pewnej sprawności, dlatego poszukuję dalej ciekawych połączeń smakowych. Tym razem postanowiłem zająć się drobiem. Kaczka jest świetną bazą pod rosół, dlatego z niej chciałem skorzystać. Inaczej jak w moim przepisie na ramen wegański i z wieprzowiny, tym razem chciałem skupić się na podkreśleniu smaku mięsa. Warzyw jest znacząco mniej, chociaż dodałem więcej kapusty oraz nowy w zestawieniu fenkuł, który miał być najwyraźniejszy z warzyw. Tym razem składnikiem strukturalnym wywaru nie jest pieczony bakłażan tylko sezonowa, pieczona dynia i jej słodycz okazała się tutaj strzałem w 10. Ciekawym dodatkiem na topping jest pieczona skórka z kaczki, która smakuje jak skwarki. Pokochacie :) Szczerze polecam ten przepis i dajcie znać jak zrobicie! Ramen z kaczki z pieczoną dynią, grzybami shitake i omletem Składniki na 3,5 litra wywaru: 4 litry dobrej wody kaczka bez piersi 2 marchewki 2 łodygi selera naciowego 1 kilogram dyni pół fenkułu (kopru włoskiego) 5 ząbków czosnku 1 cebula 5-6 łyżek jasnej pasty miso (dostępna np. w Kuchnie Świata w lodówce) 1 por 4 duże płaty glonów konbu (ja kupiłem w Kuchnie Świata) szklanka suszonych grzybów shitake 5-6 liście białej kapusty do smaku sól morska i czarny pieprz Topping: mięso z gotowanej kaczki chipsy z pieczonej kaczej skórki pieczona dynia podsmażone i doprawione sosem sojowym i sokiem z cytryny grzybki shitake z wywaru omlet dymka makaron pszenny do ramenu listonic_type='fooddrink';listonic_theme='addToShoppingList1';listonic_content='4 litry dobrej wodykaczka bez piersi2 marchewki2 łodygi selera naciowego1 kilogram dynipół fenkułu (kopru włoskiego)5 ząbków czosnku1 cebula5-6 łyżek jasnej pasty miso (dostępna np. w Kuchnie Świata w lodówce)1 por4 duże płaty glonów konbu (ja kupiłem w Kuchnie Świata)szklanka suszonych grzybów shitake5-6 liście białej kapustydo smaku sól morska i czarny pieprzmięso z gotowanej kaczkichipsy z pieczonej kaczej skórkipieczona dyniapodsmażone i doprawione sosem sojowym i sokiem z cytryny grzybki shitake z wywaruomletdymkamakaron pszenny do ramenu'; document.write(" "); Wykonanie: Tak jak w przypadku innych przepisów na ramen (wegański i wieprzowy) chodzi o to, żeby skoncentrować smaki dzięki skarmelizowaniu produktów, które będą później oddawały swoją esencję wodzie. Nastawiamy piekarnik na 250 stopni z teroobiegiem. Blaszkę smarujemy olejem. Na blaszce powinno się znaleźć mięso kaczki (korpus i udka, ale bez skóry), marchew, seler, cebula, kapusta, koper włoski i por. Wyciągamy jak wszystkie produkty będą zrumienione lub nadwęglone. W dużym garnku nastawiamy wodę i gotujemy w niej glony konbu i grzyby shitake przez 20 minut. Glony wyciągamy na bok. Grzyby odcedzamy i marynujemy z sosem sojowym i sokiem z cytryny. Dynię zawijamy w folię aluminiową i pieczemy ok godziny w temperaturze 190 stopni. Obok dyni na folii aluminiowej kładziemy skórki z kaczych udek i pieczemy do wytopienia całego tłuszczu i uzyskania chrupkości. Do garnka przekładamy wszystkie upieczone produkty i obrane ząbki czosnku. Gotujemy od 1,5 godziny do dwóch na wolnym ogniu, po czy przecedzamy. Mięso z kaczki odrywamy od kości i odstawiamy na bok. Przecedzony wywar doprawiamy pastą miso, pieprzem i solą w razie potrzeby. Dodajemy połowę pieczonej dyni i blendujemy żaby pozbyć się wszelkich stałych części. Gotujemy makaron wg. wskazówek na opakowaniu. Na patelni z powłoką nieprzywierającą smażymy omlet z 3 jajek. Jajka obsmażamy z 2 stron, po czym rolujemy w rurkę i kroimy w cienkie paski. Ramen podajemy gorący zalewając makaron. Na górze układamy mięso z kaczki, omlet, skórkę z kaczki, dymkę, pieczoną dynię i grzyby shitake. Smacznego!\nJabłka świetnie nadają się do suszenia. Powstaje chrupiący, skoncentrowany smak jabłka. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, żebyśmy bawili się smakami i przygotowali chipsy z nieoczywistymi dla owoców przyprawami. Chipsy z jabłek o różnych smakach Składniki: Jabłka twardej odmiany, cukier brązowy, sól morska, chilli w proszku, czarnuszka, kurkuma, sezam, cynamon, kumin, kminek Wykonanie: Jabłka najlepiej wydrążyć specjalnym okrągłym narzędziem, które usunie gniazdo nasienne. Można też przeciąć na pół i wyciąć gniazdo nożem. Jabłka pokroić w plasterki grubości 3-4 mm specjalną mandoliną lub bardzo ostrym nożem. Rozgrzać piekarnik z termoobiegiem na 110 stopni. Na blasze położyć matę sylikonową, gdyż tylko do niej jabłka nie przywrą. Rozłożyć jabłka równomiernie i posypać różnymi przyprawami rozcierając je na powierzchni jabłka palcem. Jabłka powinny się następnie suszyć przez ok. 1,5 godziny. Wyciągnąć do ostudzenia, kiedy będą chrupiące. Przepis jest dziełem współpracy z magazynem Slow Life Polska.\nDuszone policzki w piwie to jest bardzo szczęśliwe połączenie. Po pierwsze, podobnym daniem wygrałem kiedyś konkurs organizowany w celu promocji dobrej, polskiej wołowiny. Po drugie, to bardzo dobre połączenie. Widocznie wołowina bardzo lubi długie (3-4 godziny) duszenie w tym trunku. Tym przepisem chciałem uchwycić smaki i klimat początków jesieni. Jest we mnie jeszcze dużo energii i rzucając się w wir gotowania chcę wykorzystać więcej składników niż przewiduje zdrowy rozsądek. Mam też ostatnio więcej czasu, więc nie jest dla mnie problemem wybrać się z rana na Halę Mirowską po składniki, żeby potem czekać cierpliwie cztery godziny na ragout. W między czasie oczywiście nie próżnuję. Oglądam seriale na tablecie w kuchni i przygotowuję resztę dodatków. Puree z dyni aromatyzowane świeżym chmielem, który zdobyłem przypadkiem u rodziców na ogrodzie. Do tego wszystkiego postanowiłem wykorzystać makaron typu conchiglioni, czyli takie największe muszle, które można też nadziać. Pomysł był taki, żeby w każdej muszli znalazł się sos i kawałek policzków, które są na tyle miękkie, że konsystencją pasują do mięsistego makaronu. Pod sam koniec dodaję zrumienione na szałwiowym maśle kurki. Mógłbym to danie podawać w swojej restauracji, gdybym ją miał ;) Zapraszam do komentowania co jest waszą kulinarną definicją jesieni? Conchiglioni z ragout z policzków wołowych duszonych w piwie Składniki na 4 talerze: policzki wołowe – 500 – 700 gramów muszle conchiglioni, ok. 7-10 na osobę 1 piwo, np. koźlak lub marcowe, może być też bardziej nachmielone 5-6 średnich pomidorów lub 2 puszki pomidorów w puszce 3 łodygi selera 1 pietruszka 1 duża cebula 3 marchewki 3 ząbki czosnku 2 cm kawałek imbiru 1 kora cynamonu, 1 gwiazdka anyżu, łyżka kolendry w ziarnach, łyżeczka kuminu w ziarnach, łyżeczka ziela angielskiego, 4 liście laurowe Sól morska i pieprz do smaku 2 łyżki masła Składniki na dodatki: 500 gramów pieczonej dyni, np. Hokkaido 100 ml śmietany kremówki łyżka listków z szyszki chmielowej (można kupić suszony chmiel, np. w Tesco) pół łyżeczki gałki muszkatołowej, mielonego pieprzu i soli morskiej 250 gramów kurek 3 łyżki masła 10-15 listków szałwi listonic_type='fooddrink';listonic_theme='addToShoppingList1';listonic_content='policzki wołowe - 500 - 700 gramówmuszle conchiglioni, ok. 7-10 na osobę1 piwo, np. koźlak lub marcowe, może być też bardziej nachmielone5-6 średnich pomidorów lub 2 puszki pomidorów w puszce3 łodygi selera1 pietruszka1 duża cebula3 marchewki3 ząbki czosnku2 cm kawałek imbiru1 kora cynamonu, 1 gwiazdka anyżu, łyżka kolendry w ziarnach, łyżeczka kuminu w ziarnach, łyżeczka ziela angielskiego, 4 liście lauroweSól morska i pieprz do smaku2 łyżki masła500 gramów pieczonej dyni, np. Hokkaido100 ml śmietany kremówkiłyżka listków z szyszki chmielowej (można kupić suszony chmiel, np. w Tesco)pół łyżeczki gałki muszkatołowej, mielonego pieprzu i soli morskiej250 gramów kurek3 łyżki masła10-15 listków szałwi'; document.write(" "); Wykonanie: Zaczynamy od wykonania ragout. Efektem ma być miękkie kawałki mięsa z gęstym, aksamitnym i aromatycznym sosem. Policzki kroimy na równe ok. 3 cm kawałki i rumienimy w piekarniku nastawionym na 250 stopni. W tym czasie w wysokim naczyniu żaroodpornym przygotowujemy warzywa, które myjemy i kroimy na mniejsze części. Pomidory powinny być bez skóry. Jak je idealnie obrać bez strat zobacz tutaj. Dodaj mięso z sokami jeśli wyciekły. Dodaj przyprawy (bez soli) i zalej wszystko piwem. Jeśli potrzeba można dolać trochę wody lub bulionu mięsnego lub więcej piwa. Do piekarnika wkładamy także dynię ze skórką owiniętą w folię aluminiową i pieczemy ją do godziny. Dusimy w temperaturze 150 stopni przez 3 godziny. Po tym czasie wyłączamy piekarnik i przecedzamy sos tak, żeby w patelni lub w rondlu znalazło się mięso bez kawałków warzyw i przypraw. Pozostały płyn przecedź i przetrzyj przez sito. Ważne, żeby na sicie zostały tylko pomidory. Wszystkie inne warzywa i przyprawy trzeba usunąć (kolendra może zostać). Przetrzeć ten sos przez sito i dodać do mięsa. Uzyskane ragout należy następnie zredukować przez duszenie przez kolejne pół godziny do godziny często mieszając. Na tym etapie warto dodać soli i pieprzu. Sos w ostatecznej konsystencji zaprawić masłem i dusić jeszcze kilka minut mieszając. Nastawić makaron i gotować zgodnie z zaleceniami na opakowaniu. W między czasie przenieść łyżka pieczona dynię do małego rondla. Dolać kremówkę i doprawić. Gotować przez kilka minut i zmiksować na gładki mus/puree blenderem. Przykryć i odstawić. Na patelni rozpuścić masło i smażyć na nim szałwię aż do osiągnięcia chrupkości liści. Odstawić liście na bok. Pokrojone w mniejsze części kurki smażyć z solą i pieprzem przez kilka minut. Po ugotowaniu makaronu odcedzić go i wymieszać na patelni lub w rondlu z sosem. Nakładać na spory talerz tak żeby każda muszla była zamoczona w sosie. Na środku ułożyć kulkę z puree z dyni, które udekoruj listkami chmielu. Na koniec dodaj kurki i liście szałwii. Podawaj koniecznie w towarzystwie dobrego piwa.\nAntrykot wołowy z pikantnym sosem malinowym\nPrzepis jest dziełem współpracy z magazynem Slow Life Polska. Maliny i wołowina to połączenie, które wywołuje u mnie dreszcz emocji. Maliny to owoce, które wyjątkowo dobrze przyjmują sól i wytrawne smaki. Wydobywają, podkreślają je swoją zadziorną owocowością. Wydaje się, że poza dobrą, sezonowaną wołowiną, solą i pieprzem nie potrzeba już nic więcej. Spróbujcie jednak, dopóki są maliny tego intensywnego smaku. Taki sos równie dobrze możecie zamknąć w słoiku i zapasteryzować na zimniejsze dni. Antrykot wołowy z pikantnym sosem malinowym Składniki na 2 porcje: 1 duży stek z antrykotu 250 gramów malin duża szczypta chilli pół łyżeczki wędzonej papryki łyżeczki różowego pieprzu kilka gałązek tymianku płaska łyżka miodu sól morska i pieprz czarny Dodatki: mięta 1 pieczona papryka 2 ogórki gruntowe ząbek czosnku gałązka rozmarynu łyżka masła świeże maliny sól morska sok z połowy limonki łyżka oliwy listonic_type='fooddrink';listonic_theme='addToShoppingList1';listonic_content='1 duży stek z antrykotu250 gramów malinduża szczypta chillipół łyżeczki wędzonej paprykiłyżeczki różowego pieprzukilka gałązek tymiankupłaska łyżka miodusól morska i pieprz czarnymięta1 pieczona papryka2 ogórki gruntoweząbek czosnkugałązka rozmarynułyżka masłaświeże malinysól morskasok z połowy limonkiłyżka oliwy'; document.write(" "); Wykonanie: W małym rondlu rozgrzej maliny z przyprawami, miodem i szczyptą cukru. Gotuj aż do rozpadnięcia się malin i przetrzyj przez drobne sito. Masę przelej z powrotem do rondla i zredukuj płyn o połowę. Przelej do miseczki i odstaw na bok. Na suchej, gorącej patelni usmaż steka, w zależności od ulubionego stopnia wysmażenia od 3 minut z każdej strony do 4. Po pierwszym odwróceniu posmaruj skarmelizowaną powierzchnię steka przepołowionym ząbkiem czosnku i rozmarynem. Pod koniec smażenia dodaj łyżkę masła. Po smażeniu odstaw steka na kilka minut żeby odpoczął i pozostał soczysty. Na talerzu nanieś sos oraz dodaj pieczoną paprykę w oliwie i sałatkę z ogórka, mięty, soku z cytryny i soli. Można podawać ze świeżymi malinami. Steka pokrój pod kątem 45 stopni w ok. 7 mm paski i ułóż na sosie.\nFrittata z kwiatami cukinii i wędzonym serem\nGazpacho z ogrodowych malinówek z mrożonym melonem\nSprawa jest dosyć prosta. Wpadłem na ten pomysł po pierwszym dniu krótkiego urlopu u rodziców na Dolnym Śląsku, gdzie mamy dom z ogrodem, na którym w lecie dojrzewa wszelkie warzywne dobro, jakie uda się zasadzić. W upale przekraczającym 37 stopni uknułem, że zrobię chłodnik gazpacho z czerwieniących się na krzakach pomidorów i przed miksowaniem zmrożonego, żółtego melona, który sprawi, że całość osiągnie konsystencję smoothie i wejdzie na wyższy poziom słodyczy dzięki melonowi. Udało się. Gazpacho z ogrodowych malinówek z mrożonym melonem Składniki: kilogram dorodnych malinówek pół kilograma mrożonego melona jedna czerwona papryka jedna papryka peperoni jedna pszenna bułka pół szklanki wody 1/3 czerwonej cebuli 3 spore ogórki gruntowe łyżka octu z białego wina sól i pieprz do smaku listonic_type='fooddrink';listonic_theme='addToShoppingList1';listonic_content='kilogram dorodnych malinówekpół kilograma mrożonego melonajedna czerwona paprykajedna papryka peperonijedna pszenna bułkapół szklanki wody1/3 czerwonej cebuli3 spore ogórki gruntowełyżka octu z białego winasól i pieprz do smaku'; document.write(" "); Wykonanie: Najpierw trzeba namoczyć bułkę w wodzie, która nada gładkości naszej zupie. Skórkę pomidorów przecinamy na krzyżyk i wrzucamy do wrzątku na 10 sekund. Schładzamy w zimnej wodzie, obieramy, kroimy i umieszczamy w misce. Do miski dodajemy zmrożonego melona obrane ogórki, oczyszczoną czerwoną paprykę, chilli bez pestek, cebulę i bułkę. Blendujemy na gładką masę. Dodatkowo warto przetrzeć masę przez sito, żeby pozbyć się pestek z pomidorów. Całość doprawiamy octem, solą i pieprzem. Gazpacho powinno być zimne, ale jeśli potrzeba można jeszcze na chwilę schłodzić w zamrażarce lub lodówce.\nTiramisu z pudrem z suszonych truskawek\nChorwacja: Risotto z krewetkami, kalmarami i melonem\nNa ramen, który jest drugim najpopularniejszym eksportowym daniem z Japonii po sushi trafiłem dosyć późno. Wiele o nim słyszałem, ale zjeść miałem okazję dopiero w knajpie uczestniczki Top Chef – Luizy Trisno – Ramen Girl w Krakowie (chodzą słuchy, że niedługo otwiera lokal w Warszawie). Zamówiłem wtedy najbardziej wypasiony w menu z czarnym makaronem i w ogóle wszystkim. Bo w ramenie poza esencjonalnym bulionem chodzi właśnie o dodatki, no i makaron. Ciekawym doświadczeniem był też wegański ramen, którego spróbowałem w warszawskiej Dolce&Vegan. Bulion był tam pełen grzybowego smaku uzyskanego ze suszonych shitake. Pomysł na domowy ramen miałem od dawna. Chciałem zrobić klasyczny wywar na wieprzowinie. Stanęło jednak na wegańskiej wersji, jako że miałem gościć w domu roślinnych jegomości. Kilka dni wcześniej przeczesałem cały internet w poszukiwaniu tego jedynego, klasycznego przepisu na wywar. Nie znalazłem takiego. Kilka elementów było wspólnych, ale co kucharz, co blog to inny przepis i inne proporcje. Nie boję się takich wyzwań, dlatego postanowiłem zrobić go po swojemu, w lubianym przeze mnie stylu Polish Fusion. Oznaacza to m.in. zamianę grzybów shitake na polskie, suszone podgrzybki i maślaki. Nie miała z tego jednak wyjść zupa grzybowa, więc obgotowałem je, zostawiając większość smaku w wywarze, który mogłem później użyć np. do sosu. Zapraszam na dosyć prosty i satysfakcjonujący przepis na ramen, który będzie dla waszych gości fajna zabawą, jeśli pozwolicie im samodzielnie dobierać składniki, które będą pływały w zupie. Wegański ramen z suszonymi grzybami Składniki na 3,5 litra wywaru: 4 litry dobrej wody 4 marchewki 1 korzeń pietruszki 4 łodygi selera naciowego 1 główka czosnku 6 szalotek 5-6 łyżek jasnej pasty miso (dostępna np. w Kuchnie Świata w lodówce) 1 czerwona cebula 1 duży por 8 cm kawałek imbiru 4 duże płaty glonów konbu (ja kupiłem w Kuchnie Świata) 2-3 liście białej kapusty 200 gramów grzybów suszonych (ja użyłem podgrzybków i maślaków, mogą być shitake) Puszka mleka kokosowego Do smaku jasny sos sojowy lub sól morska (wersja nie ortodoksyjna) i czarny pieprz Składniki na „topping (6-8 talerzy): Pół kalafiora 1 duży batat Suszone i wygotowane grzyby (wyłowione z bulionu) Glony konbu wyłowione z bulionu 1/2 białej rzepy 2 buraki Ocet ryzowy lub jabłkowy 20 rzodkiewek 6 dymek (szczypior) Czarny sezam Prażona cebula Makaron do ramenu listonic_type='fooddrink';listonic_theme='addToShoppingList1';listonic_content='4 litry dobrej wody4 marchewki1 korzeń pietruszki4 łodygi selera naciowego1 główka czosnku6 szalotek5-6 łyżek jasnej pasty miso (dostępna np. w Kuchnie Świata w lodówce)1 czerwona cebula1 duży por8 cm kawałek imbiru4 duże płaty glonów konbu (ja kupiłem w Kuchnie Świata)2-3 liście białej kapusty200 gramów grzybów suszonych (ja użyłem podgrzybków i maślaków, mogą być shitake)Puszka mleka kokosowegoDo smaku jasny sos sojowy lub sól morska (wersja nie ortodoksyjna) i czarny pieprzPół kalafiora1 duży batatSuszone i wygotowane grzyby (wyłowione z bulionu)Glony konbu wyłowione z bulionu1/2 białej rzepy2 burakiOcet ryzowy lub jabłkowy20 rzodkiewek6 dymek (szczypior)Czarny sezamPrażona cebulaMakaron do ramenu'; document.write(" "); Wykonanie: Na początek opłucz wszystkie warzywa na wywar. Żeby uzyskać maksimum smaku z nich, trzeba je teraz przypalić w piekarniku. Rozgrzej piekarnik na 230 stopni i ułóż na blaszce: marchew, pietruszkę, seler, por, czosnek, imbir, szalotki, cebulę i kapustę. Piecz ok. 15 minut do lekkiego przypieczenia. Im warzywa będą bardziej przypieczone, tym wywar będzie intensywniejszy w smaku. Przypalenie warzyw jest dobre dla bulionu. Do dużego garnka wlej 4 litry wody i dodaj glony konbu. Gotuj je na wolnym ogniu przez 20 minut, po czym wyciągnij je z wody i dodaj resztę warzyw. Gotuj kolejną godzinę. W między czasie przez 15 minut ugotuj grzyby w ok 750 ml wody. Odcedzone grzyby dodaj na ostanie 30 minut do wywaru. Wodę z grzybów pozostaw do wykorzystania w innym daniu lub wzmocnienia smaku ramenu. Na koniec przecedzamy bulion do innego garnka wyławiając grzyby i czosnek. W innym garnku do wywaru wyciskamy upieczony i ugotowany czosnek, dodajemy pastę miso, pół puszki mleka kokosowego i blendujemy do uzyskania lekko mętnego, gładkiego bulionu. Można doprawić dodatkowo sosem sojowym, solą i pieprzem. Grzyby można ddatkowo przesmażyć na łyżce oleju, żeby wydobyć resztę smaku i poprawić konsystencję, W czasie, kiedy wywar się gotuje trzeba przygotować dodatki. Rozgrzewamy piekarnik na 190 stopni z termoobiegiem. Kroimy batata i kalafior na mniejsze części i pieczemy do lekkiego przypalenia. Rzepę kroimy w zapałki i moczymy w wodzie z pokrojonym burakiem i kilkom łyżkami octu w celu zmiany koloru i smaku. Rzodkiewkę kroimy w plasterki i marynujemy w jasnym sosie sojowym (wystarczy kilka minut przed podaniem). Ostudzone glony konbu kroimy w paski przypominające makaron. Gotujemy makaron i układamy odpowiednią porcję w głębokim talerzu. Zalewamy gorącym bulionem. Najlepiej jeśli wszystkie dodatki ułożymy na jednym półmisku, żeby każdy mógł skomponować swoją wersję ramenu. Jako przyprawę można użyć sos sojowy, ostry sos chilli, szczypior z dymki i sezam. To nie jest ortodoksyjny przepis na ramen, ale jest niesamowicie smaczny i będę go robił częściej.\nWidzimy się na grillu?\nSam nie wiem, kiedy ten czas minął ale końca dobiegł projekt #WidzimySieNaGrillu zrealizowany dla Tesco. Przez ponad 10 tygodni miałem przyjemność być ambasadorem grillowej akcji razem z blogerami Paulina Wnuk, Dzieci jedzą, Gruszka z fartuszka i Fit Back. Tesco wyczuło sytuację, ponieważ projekt zbiegł się z odpaleniem mojego gazowego grilla na balkonie. Dzięki widzimy się na grillu miałem okazję gruntownie przetestować ten sprzęt i szczerze polubić taki rodzaj gotowania. Dzięki tej współpracy spod mojej ręki powstało 5 przepisów, z których jestem bardzo zadowolony. Praktycznie każdy jest inny. Dzięki nim sam odkryłem na nowo grillowane owoce i grillowane pieczywo. Chciałem udowodnić sobie i wam, że grill może być uniwersalną techniką, dzięki której powstają ciekawe i kreatywne dania. Zobaczcie jakie przepisy znalazły się w moim menu: Szaszłyk z karkówki i mango oraz sałatka z amarantusa Sałatka z grillowanym kurczakiem w pikantnej marynacie i truskawkami Kanapka z grillowanym łososiem i ananasem Chaczapuri z serem pieczone na grillu Sałatka z soczewicy w grillowanej papryce Wyniki ostatniego konkursu: Bon na 100 zł do Tesco otrzymują Miasza Wojciech i Anita Rudnicka. Gratuluję. Kupcie coś dobrego na grilla ;-) Mam nadzieję, że to nie koniec emocji i zobaczymy się jeszcze na grillu, ale już na żywo. Co wy na to? :)\nPieczenie drobiu na płasko przejąłem z telewizji, od razu się przyznam. Nie jest to żadna nowość i wiem, że wielu blogerów stosuje tę metodę. Ponoć skraca ona czas pieczenia. Dal mnie nie jest to jednak czynnik decydujący. Zazwyczaj, kiedy zamierzam piec kurczaka, czy inny drób mam czasu pod dostatkiem i 2 godziny nie robią na mnie zupełnie żadnego wrażenia. Wybrałem tę technikę, gdyż jestem ostatnio wielkim fanem wszelakich mięsnych, chrupiących skórek. Pieczony kur na płasko, dawał nadzieję, że praktycznie cała skórka będzie idealnie przyrumieniona i chrupiąca. Mięso pod spodem doprawione i soczyste jak lubię. Kurczaka kupiłem dobrego, od rolnika. Postanowiłem natrzeć go skórką cytrynową, rozmarynem i chilli. Mięso nacieram na skórce, jak i pod. Zostawiam na 24 godziny w lodówce i gotowy na ruszt. Składniki: 1 spory kurczak zagrodowy skórka z 3 cytryn 3 łyżki liści rozmarynu 3 łyżki oliwy łyżeczka sosu ostrego typu tabasco lub łyżeczka sproszkowanego chilli łyżeczka posiekanego czosnku łyżka uprażonych i zmielonych ziaren kolendry i kuminu pół łyżeczki cynamonu 2 łyżeczki grubej soli morskiej łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu sok z 1 cytryny pół łyżeczki kurkumy listonic_type='fooddrink';listonic_theme='addToShoppingList1';listonic_content='1 spory kurczak zagrodowyskórka z 3 cytryn3 łyżki liści rozmarynu3 łyżki oliwyłyżeczka sosu ostrego typu tabasco lub łyżeczka sproszkowanego chilliłyżeczka posiekanego czosnkułyżka uprażonych i zmielonych ziaren kolendry i kuminupół łyżeczki cynamonu2 łyżeczki grubej soli morskiejłyżeczka świeżo zmielonego pieprzusok z 1 cytrynypół łyżeczki kurkumy'; document.write(" "); Wykonanie: 1. Zetrzyj skórkę z 3 cytryn i w wyciśnij sok z jednej z nich. Posiekaj rozmaryn i czosnek. Połącz z resztą przypraw w gęstą pastę. 2. Nożycami kuchennymi przetnij kurczaka wzdłuż piersi wycinając mostek. Natrzyj mięso dokładnie pastą na skórze i pod nią. Odstaw na 24 godziny do lodówki. 3. Oczyść z nadmiaru i nabij kurczaka na stalowe druty do szaszłyków. Piecz pierwsze 15 minut w temp. 230 stopni i kolejne 45 minut w temp 180 stopni. Danie będzie gotowe, kiedy skórka stanie się chrupiąca. Podawać z kuskusem i warzywami sezonowymi.\nSałatka z wędzoną rybą i truskawkami\nPrzepis jest dziełem współpracy z magazynem Slow Life Polska. Wędzone produkty i truskawki to jedne z ciekawszych połączeń, które zawsze pasuje. Wędzony kurczak, wędzone sery, ale również ryby, które w Polsce mamy świetnej jakości. Najlepiej sprawdzają się ryby o zwartej budowie, takie jak łosoś, dorsz, pstrąg czy sieja. Z ryb i truskawek można zrobić sałatkę z sezonowych produktów. Składniki: miks sałat z botwinką, roszponką i rucolą dojrzałe, zwarte truskawki ryba wędzona na ciepło pomidorki koktajlowe papryka chilli, np. pepperoni winogrona 3 łyżki soku z cytryny łyżeczka musztardy dijon 3 łyżki oliwy sól i pieprz do smaku listonic_type='fooddrink';listonic_theme='addToShoppingList1';listonic_content='miks sałat z botwinką, roszponką i rucolądojrzałe, zwarte truskawkiryba wędzona na ciepłopomidorki koktajlowepapryka chilli, np. pepperoniwinogrona3 łyżki soku z cytrynyłyżeczka musztardy dijon3 łyżki oliwysól i pieprz do smaku'; document.write(" "); Wykonanie: Truskawki, pomidory i winogrona przetnij na pół. Rybę oddziel od ości i porwij na mniejsze kawałki. Paprykę pokrój w cieknie paski. Na talerzu ułóż sałatę, a na niej wszystkie składniki. W małym słoiczku połącz sok z cytryny, oliwę, musztardę, sól i pieprz. Zakręć słoikiem i potrząsaj przez minutę. Tak przygotowanym sosem skrop sałatkę zaraz przed podaniem.\nKarkówka – Polski stek?\nKompot truskawkowy ze skórkami cytrusów


Tradycje Parlamentarne w Polsce - Muzeum Historii Polski\nW dniach 26-28 lutego 2007 r. w Sulejówku odbyła się konferencja dla nauczycieli historii poświęcona tradycjom parlamentarnym w Polsce.\nPrzyjechali doradcy metodyczni z różnych stron kraju. Organizatorzy – Muzeum Historii Polski i Centralny Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli – za podstawowy cel przyjęli konfrontację aktualnego stanu badań nad systemem demokratycznym w dawnej Polsce ze stereotypami utrzymującymi się w szkolnej edukacji historycznej. Konferencję zorganizował i prowadził z ramienia MHP Aleksander Pawlicki, opiekunką grupy ze strony CODN była Ewa Bobińska\nWykłady: prof. Jolanty Choińskiej-Miki (UW) pt. Prawo jest królem. Władza i jej uzasadnienia w Rzeczypospolitej szlacheckiej oraz prof. Jana Dzięgielewskiego (UW, Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku) o Sporach o demokrację szlachecką w historiografii polskiej i obcej dotyczyły okresu staropolskiego. Bogate w nieznaną powszechnie faktografię pozwoliły na zweryfikowanie fałszywych i niepochlebnych dla naszych przodków sądów. Prof. Jerzy Kłoczowski poprowadził słuchaczy w tajemniczy świat demokracji dominikańskiej. Forma konwersatorium ośmieliła uczestników i rozgorzała dyskusja mocno wykraczająca poza ramy tematu. Wreszcie, dr Paweł Skibiński (MHP, UW) postawił tezę, że demokracja w II Rzeczypospolitej musiała upaść, podpierając swój wywód prezentacja multimedialną.\nPoza słuchaniem wykładów i dyskutowaniem z prowadzącymi, nauczyciele brali udział w warsztatach metodycznych poświęconych głównie pracy ze źródłem. Dr Karol Mazur (MPW) i Aleksander Pawlicki (I SLO) poprowadzili zajęcia na podstawie tekstów źródłowych związanych ze staropolskim procesem legislacyjnym. Potem przyszedł czas na analizę podręczników. Aleksander Pawlicki pokazywał ukryte w nich treści – nie zawsze widoczne na pierwszy rzut oka. Tę tematykę uwieńczyło spotkanie z autorami podręczników do historii – Janem Wróblem i Grzegorzem Szymańskim.\nOstatni dzień poświęcony został zagadnieniu samorządności. Najpierw prof. Anna Kamler z UW opowiedziała o Republikańskiej pajdei, prezentując proces przygotowania szlachcica do życia publicznego. Wykład ten stanowił wstęp do warsztatów na temat samorządów szkolnych. Organizatorom chodziło o ukazanie użyteczności wiedzy, którą można zastosować do współczesnych działań praktycznych. Materiałem do refleksji był również esej prof. Danuty Koźmian pt. Historyczne tradycje i osiągnięcia samorządu uczniowskiego w pedagogice Drugiej Rzeczypospolitej (1918-1939). Zajęcia zakończyły się warsztatami prowadzonymi przez Krzysztofa Łosia z CEO metodą analizy SWOT pt. Samorząd szkolny – reaktywacja nieboszczyka oraz dyskusja panelową na ten sam temat, a udział w niej wzięli także Alicja Pacewicz (CEO) i prof. Julian Radziewicz (Gdańska Wyższa Szkoła Humanistyczna).\nPodsumowanie zajęć przyniosło MHP wiele pochlebnych, a także pouczających uwag, które pozwolą udoskonalić nasze propozycje. Aby zachęcić do korzystania z muzealnej oferty edukacyjnej informujemy, że opisywana konferencja została przez uczestników oceniona na 4,8 w skali od 1 do 5.\nInrmację wprowadził: Piotr Wasiak 2009-05-04\nOtwarcie konkursu „Mistrz i uczeń – wychowanie w II RP”


Autor: Ala Maj o 01:35 Brak komentarzy:\nPolskie morderczynie to wyjątkowa książka. Jej bohaterkami są kobiety, które w więzieniach odbywają karę pozbawienia wolności. Wśród kobiet, do których dotarła Katarzyna Bonda, znalazła się m.in. Monika Szymańska, skazana na dożywocie za zabójstwo maturzysty Tomka Jaworskiego. Każdy rozdział poświęcony jest jednej bohaterce - jej życiu i drodze do zbrodni.\n1.Układ książki. Każdy rozdział składa się z dwóch części. Część pierwsza to opowieść bohaterki danego rozdziału - kobiety, która opowiada o swym życiu, popełnionej zbrodni oraz o tym, jak żyje jej się za kratami. Część druga to "suchy" raport na temat śledztwa oraz informacji, jakie w jego trakcie zgromadzono na temat danej morderczyni.\n2.Zdjęcia Edwarda Kaweckiego. Polskie morderczynie przyciągają nie tylko ciekawą treścią, ale i interesującą szatą graficzną. Zdjęcia Edwarda Kaweckiego są tu wielkim walorem.\n3.Wywiady. Na zakończenie książki - parę ważnych informacji, przekazanych przez osoby często stykające się z problemem przestępczości wśród kobiet. Katarzyna Bonda nie tylko spędziła wiele czasu z morderczyniami, ale też przeprowadziła wywiady z takimi osobami, jak:\n-nadkomisarz Bogdan Lach - profiler, psycholog policyjny,\n-profesor Zbigniew Lew Starowicz - seksuolog,\n-Lidia Olejnik - dyrektor Zakładu Karnego dla kobiet w Lublińcu.\nAutor: Ala Maj o 00:52 Brak komentarzy:\nEtykiety: Bogdan Lach, Katarzyna Bonda, literatura faktu, Polskie morderczynie


Drony: Które branże na nich skorzystają, a które ucierpią? | Głos Wielkopolski\nDrony: Które branże na nich skorzystają, a które ucierpią?\nKatarzyna Dobroń 29.08.2015\nDrony: Które branże na nich skorzystają, a które ucierpią? Fun and Fly\nPiloci dronów zatrudniani są w branży filmowej, deweloperskiej, geodezji, rolnictwie i ratownictwie. Operatorzy otrzymują też zlecenia od organizatorów imprez i kontrolerów budowy. Obecnie mamy w Polsce blisko tysiąca pilotów z licencją i wiele przykładów bezmyślności operatorów dronów.\nDrony latające dzielą się na samoloty, wielowirnikowce, sterowce i... niezidentyfikowane obiekty, czyli np. balony meteorologiczne, które popychane przez wiatr zbierają dane dla stacji. Najpopularniejszy jest wielowirnikowiec, bo to nim najczęściej nagrywane są filmy z powietrza. Można doczepić do niego kamerę, wykupić OC za 100 złotych dla lotów rekreacyjnych i wykonać lot w bezpiecznym miejscu.\nSPRAWDŹ KONIECZNIE: Drony: Ile kosztuje ten biznes?\nDuży nacisk należy jednak położyć na bezpieczeństwo. W lipcu samolot linii Lufthansa o mało nie zderzył się z dronem podczas lądowania na lotnisku Chopina w Warszawie. Pilot samolotu Embraer 195 zauważył urządzenie, kiedy znajdowało się 100 metrów od niego. Policji udało się zatrzymać 39-latka z Piaseczna, który jest właścicielem drona, ale z powodu incydentu trzeba było zmienić kierunek lądowania ponad dwudziestu samolotów!\nWiele kreatywnych pomysłów na wykorzystanie dronów mają też korporacje. W 2013 roku Amazon zapowiedział, że będzie dostarczał swoje zamówienia właśnie za pomocą dronów, jeśli paczka nie będzie ważyć ponad 2,26 kg. Aż 86 procent wszystkich zamówień internetowego sklepu mieści się w tym przedziale wagowym. Amazon wypuścił już nawet spot promujący usługę Amazon Prime Air.\n- O tym samym myślała też niemiecka poczta - mówi Przemysław Kopras z Fun and Fly. - Barierą nie do przeskoczenia jest bezpieczeństwo.\nGdyby każda firma kurierska miała kilkadziesiąt dronów, w przestrzeni powietrznej zapanowałby chaos. Zdaniem specjalistów drony nie są jeszcze na tyle "mądre", aby na siebie nie wpadały. Co jednak, gdyby wpadły w turbinę samolotu?\nanty 23.06.2016 16:43:51\nnie lubie tego dziadostwa i szczelam do dronów!


Błędny krąg - Mike Carey (4553) - Lubimyczytać.pl\nCykl: Felix Castor (tom 2) Wydawnictwo: Mag\t7,33\n(506 ocen\ti\t21 opinii)\ntytuł oryginału Vicious Circle\nsłowa kluczoweegzorcysta, demony, nieumarli, Castor\nKolejna przygoda egzorcysty Felixa Castora. Felix Castor umie sobie radzić z umarłymi. To żywi go wkurzają... Po sprawie ducha z Archiwum Bonningtona Castor, uwierzywszy, że dzięki swym zdolnościom może jednak zdziałać coś dobrego (oczywiście „dobro” w kontaktach z nieumarłymi to pojęcie względne), powraca niechętnie do praktykowania egzorcyzmów. Lecz jego przyjaciel Rafi nadal pozostaje opętany, sukkub Ajulutsikael (dla przyjaciół Juliet) wciąż technicznie ma kontrakt na jego życie, a on sam jest ciągle – nie bójmy się tego słowa – biedny jak mysz kościelna. Konsultacje dla lokalnej policji pomagają opędzić najpilniejsze wydatki, ale by choć w części zapełnić dziurę w budżecie Castor potrzebuje dużego, prywatnego zlecenia. Ponieważ jednak jego stosunki z Losem są, delikatnie mówiąc, chłodne, dostaje pozornie błahą sprawę zaginionego ducha, która powoli, lecz nieuchronnie wciąga jego i jego najbliższych w sam środek złowieszczego spisku, zmierzającego do wywołania jednego z najgroźniejszych demonów piekieł. A kiedy w tym samym raporcie policyjnym pojawiają się sataniści, krwawe ofiary, skradzione duchy i nawiedzone kościoły, z pewnością widnieje też w nim nazwisko Felix Castor... pokaż więcej\n07 kwietnia 2015\tDruga opowieść o Felixie Castorze. Tym razem dostaje drobne zlecenie znalezienia dziewczynki, przy którym grunt zaczyna mu się palić pod stopami: nieznajomi mu grożą, napadają, a nawet zostaje oskarżony o morderstwo. Oczywiście Felix się nie wycofa, tylko uparcie będzie drążył, o co w tym chodzi. Kryminał (fantasy) rozwija się ciekawie, wątki są spójne, postać głównego bohatera wciąż budzi sympatię.\t35\nlenuszka | 2013-09-05\nPrzeczytane, Mike Carey, 2013\tPrzeczytana:\n04 września 2013\t„Błędny krąg” to powieść fantastyczno-detektystywiczna, klimatyczna, ale czy wciągająca? Sama zadaję sobie to pytane, gdyż ze stylem pisarskim Mike’a Careya mam pewien problem. Co prawda, to dopiero moje drugie spotkanie jego z twórczością, ale zaczynam dostrzegać pewne schematy jakimi się posługuje Carey. Autor lubi dozować napięcie. Podobnie jak w pierwszym tomie akcja rozwija się w wolnym tempie, przez co zainteresowanie książką jest raczej średnie. Pisarz ma również skłonność do wplatania dygresji i przynudzania. Natomiast plusem książki są niewątpliwie zabawne dialogi oraz cięte riposty głównego bohatera. Dla mnie ten tom jest ciekawszy i barwniejszy, więcej jest zwrotów akcji i zaskakujących momentów. Śmiało mogę powiedzieć, że polubiłam Feliksa Castora i dalej będę śledzić jego losy, aczkolwiek nie mam poczucia, że muszę w pierwszej kolejności sięgnąć po kolejne dzieło Careya.\t15\nIga | 2011-05-19\n19 maja 2011\tFelix Castor jest prywatnym egzorcystą. Odsyła duchy w dalszą podróż po życiu, kiedy tylko zaczynają naprzykrzać się żywym. Po poprzedniej przygodzie Felix wraca do zawodu, ale jego przyjaciel Rafael nadal zostaje pod władzą demona Asmodeusza, który jednak zaczyna się trochę oddalać od swojego ‘mieszkania’. Felix pomaga też Juliet (sukubowi, który uciekł spod władzy mężczyzn, a jego prawdziwe imię brzmi Ajulutsikael) nauczyć się sztuki egzorcyzmowania zmarłych. Wplątuje się jednak w sprawę, która może okazać się największym koszmarem jego życia.\nTa część, tak samo jak pierwsza, całkiem mi się spodobała. Nie jest to mistrzostwo, ale na pewno czyta się szybko i przyjemnie. Bardzo lubię język, jakim posługuje się Felix. Czasami zwyczajnie nie mogę odgonić uśmiechu z twarzy, kiedy czytam jego opinie na różne tematy. Jest jednym z moich ulubionych bohaterów literackich. Juliet też wydaje mi się bardzo ciekawą postacią, chociaż dużo się zmieniła od poprzedniej części.\nW niektórych...\tprzeczytaj całą opinię »\nFelix Castor jest prywatnym egzorcystą. Odsyła duchy w dalszą podróż po życiu, kiedy tylko zaczynają naprzykrzać się żywym. Po poprzedniej przygodzie Felix wraca do zawodu, ale jego przyjaciel Rafael nadal zostaje pod władzą demona Asmodeusza, który jednak zaczyna się trochę oddalać od swojego ‘mieszkania’. Felix pomaga też Juliet (sukubowi, który uciekł spod władzy mężczyzn, a jego prawdziwe imię brzmi Ajulutsikael) nauczyć się sztuki egzorcyzmowania zmarłych. Wplątuje się jednak w sprawę, która może okazać się największym koszmarem jego życia.\nW niektórych momentach opowieści o Felixie przypominają coś w stylu kryminału, ale na pewno nie jest to minus tej serii, wręcz odwrotnie. Duży wpływ na ten stan ma pewnie to, że narracja prowadzona jest w pierwszej osobie, więc nigdy nie dowiadujemy się niczego wcześniej, niż sam Felix. Mimo to, są w każdej części momenty, które naprawdę można by pominąć i nic by się nie stało z fabułą. Trochę ciągnie się wątek Rafiego i Asmodeusza, bo oni przez wszystkie dotychczasowe części nadal zostają złączeni. Powoli zaczyna mnie to nudzić. Chętniej poczytałabym więcej o Juliet.\nOgólnie wystawiam tej książce ocenę osiem (na dziesięć), bo bardzo mi się spodobała, ale mimo wszystko nadal czuję niedosyt. Może kolejna część – „Przebierańcy”, którą już wypożyczyłam, zasłuży u mnie na dziewięć (lub może nawet dziesięć) punktów.\t6\ndeerman22 | 2017-02-11\nPrzeczytane\tDrugi tom historii o ironicznym egzorcyście zawiera w sumie wszystkie możliwe wady i zalety jakie może nieść ze sobą kontynuacja a także odpowiedź na pytanie: Ile tu w końcu Felixa Castora a nie Johna Constantina. Ile jest Felixa? W sumie niestety tyle samo co w poprzedniej części. To nadal twór wzorowany, owszem, w sposób bardzo dobry, jednak pozostający kalką. Jak to w przypadku kolejnej części cyklu jakiegokolwiek mamy tu moment: więcej, lepiej, szybciej. Fabuła jest w bardzo podobny sposób prowadzona jak w poprzednim tomie, co trochę mnie zraziło, bo jeśli trzeci tom Felix również w pewnej ilości przebłądzi, dostając tylko od kogoś po mordzie zacznę się czuć znużony tą formułą. Mamy więcej postaci, które odgrywają jakąś istotną rolę, akcję, która jest bardziej skomplikowana w stosunku do pierwszej części. Chciałbym również napisać więcej psychologii postaci, jakiegoś rozbudowania... Niestety, tu nadal pozostajemy przy warstwie- Felix- złośliwy, cyniczny, w gruncie dobry,...\tprzeczytaj całą opinię »\nDrugi tom historii o ironicznym egzorcyście zawiera w sumie wszystkie możliwe wady i zalety jakie może nieść ze sobą kontynuacja a także odpowiedź na pytanie: Ile tu w końcu Felixa Castora a nie Johna Constantina. Ile jest Felixa? W sumie niestety tyle samo co w poprzedniej części. To nadal twór wzorowany, owszem, w sposób bardzo dobry, jednak pozostający kalką. Jak to w przypadku kolejnej części cyklu jakiegokolwiek mamy tu moment: więcej, lepiej, szybciej. Fabuła jest w bardzo podobny sposób prowadzona jak w poprzednim tomie, co trochę mnie zraziło, bo jeśli trzeci tom Felix również w pewnej ilości przebłądzi, dostając tylko od kogoś po mordzie zacznę się czuć znużony tą formułą. Mamy więcej postaci, które odgrywają jakąś istotną rolę, akcję, która jest bardziej skomplikowana w stosunku do pierwszej części. Chciałbym również napisać więcej psychologii postaci, jakiegoś rozbudowania... Niestety, tu nadal pozostajemy przy warstwie- Felix- złośliwy, cyniczny, w gruncie dobry, Pamela- cierpliwa etc. Poczułem się z lekka zawiedziony. Jednak największym minusem jest odstęp czasu pomiędzy częściami. Dlaczego? Wiadomo jak kończy się poprzedni tom- do Felixa na ucznia przyjmuje się sukkub. Jednak w ciągu roku przerwy między tomami cały kurs na egzorcystę się zamyka... Czy tylko mi wydaje się to niemal świetnym materiałem na tom książki? Za to odejmuję gwiazdkę z pełną świadomością. Czy to dzieło, które zapamiętam na całe życie? W życiu. Jednak dostarcza sporą dawkę zabawy, jest wciągające i momentami potrafi zaskoczyć. Polecam dla fanów poprzedniej części, historii detektywistycznych z wątkiem paranormalnym i przede wszystkim dla fanów Hellblazera.\t6\nPiotrP | 2016-06-10\nPrzeczytane, Science Fiction\tTo nie jest zła książka. Nie jest też szczególnie oryginalna - dla czytelników poprzedniej powieści z serii o Felixie Castorze fabularne rozwiązania zastosowane przez autora będą bardzo oczywiste, a połączenie ich w jedną całość w taki, a nie inny sposób (czyli każdy, nawet najmniejszy element świata i historii ma swoje miejsce w rozwiązaniu zagadki), może nieco irytować. Co nie zmienia faktu, że czyta się tę książkę sprawnie i przyjemnie.\t5\nNettledai | 2012-05-06\nmarzec 2010\tJakiś czas temu byłam zagorzałą zwolenniczką Artemisa Fowla - nastoletniego anty-bohatera i geniusza zbrodni, wykreowanego przez irlandzkiego pisarza Eoina Colfera. Jednak po przeczytaniu wszystkich książek opisujących jego przygody, jak również większości innych - niezależnych - książek autora pozostawało mi już tylko czekać, aż wydawnictwo wreszcie opublikuje kolejne, bądź znaleźć coś nowego do czytania.\nW międzyczasie obiecałam sobie, że nigdy nie tknę sagi "Zmierzch" - żeby nie być taka jak wszyscy. I zostałam "na głodzie".\nOkazało się, że dotrzymywanie obietnic, to kolejna rzecz, z którą mam problemy... Złapałam za "Zmierzch". Po tym "doświadczeniu" ostatecznie zraziłam się do romantyczno-wampirycznych powieści.\nDrogi Czytelniku, jeszcze możesz się wycofać! Za chwilę przejdę do rzeczy i może być dla Ciebie za późno.\nTak, więc poszukiwałam dobrego kryminału, żeby pozbyć się niesmaku po wyżej wymienionej serii. I wtedy... (Czytelnik, jeśli masz słabe nerwy: patrz zdania...\tprzeczytaj całą opinię »\nJakiś czas temu byłam zagorzałą zwolenniczką Artemisa Fowla - nastoletniego anty-bohatera i geniusza zbrodni, wykreowanego przez irlandzkiego pisarza Eoina Colfera. Jednak po przeczytaniu wszystkich książek opisujących jego przygody, jak również większości innych - niezależnych - książek autora pozostawało mi już tylko czekać, aż wydawnictwo wreszcie opublikuje kolejne, bądź znaleźć coś nowego do czytania.\nTak, więc poszukiwałam dobrego kryminału, żeby pozbyć się niesmaku po wyżej wymienionej serii. I wtedy... (Czytelnik, jeśli masz słabe nerwy: patrz zdania wyżej) na stole u ciotki dostrzegłam (prócz Agaty Christie) wolumin różniący się od reszty, Celtyckie krzyże i stojący wśród nich mężczyzna w długim, czarnym płaszczy na okładce doskonale przyciągały oko i rozbudzały ciekawość.\nMusiałam pożyczyć ten egzemplarz - "Błędny krąg" Mike'a Carey'a.\nOkazało się, że jest to już druga część przygód egzorcysty Felixa Castora. Egzorcysta! Kimże lepszym mógłby być główny bohater dla antyfanki "Zmierzchu"?\nNiedawno skończyłam czytać pierwszy tom o nietypowych poczynaniach Castora (pt. Mój własny diabeł), więc ten artykuł można nazwać "zbrodnią w afekcie".\nZaczyna się niewinnie i niemalże nudno. Felix okazuje się zwykłym facetem cierpiącym na chroniczny brak gotówki. Żeby jakimś cudem zapłacić część zalegającego czynszu w desperacji decyduje się wystąpić na przyjęciu urodzinowym jako iluzjonista. Przedsięwzięcie kończy się totalnym fiaskiem (nie, żeby bohaterowi brakowało talentu, po prostu nagle postanowił pomóc przyszywanemu bratu jubilata...), Castor korzysta ze swych wyjątkowych umiejętności... i dzięki temu pozbywa się wypłaty zanim jeszcze ją otrzymał.\nW następnej kolejności poznajemy kilka zdarzeń z jego przeszłości (tych naprawdę nieprzyjemnych zdarzeń), jego przyjaciel pozostaje opętany przez demona rodem z najgłębszych czeluści piekieł - Asmodeusza, a między innymi Castor jest za to odpowiedzialny.\nSytuacja przedstawia się w paskudnych barwach, aż do pierwszego zlecenia.\nW tym momencie atmosfera zaczyna się zagęszczać. Sprawa czysto zawodowa, staje się osobistą po kolejnych nieudanych próbach wykluczenia egzorcysty z gry.\nFelix Castor nie jest Supermanem ani Indianą Jonesem. Postronny obserwator mógłby go nazwać "nieszkodliwym idiotą", a bardziej uważny "lukacz"- "niezłym sukinsynem". Facet na rozwiązania zagadek często wpada przypadkiem, bądź z pomocą przyjaciół. Non-stop jest o włos od śmierci, choć nie zawsze zdaje sobie z tego sprawę. Co sa tym idzie? Kiedy Felix schodzi ze ścieżki prawości (którą tak naprawdę nigdy do końca nie podążał) jesteśmy całym sercem za nim i trzymamy kciuki, żeby mu się udało.\nNasz bohater łapie duchy dzięki muzyce. Z pomocą fletu tka sieć, z której duch już nie może się uwolnić.\nTo samo robi autor z czytelnikiem. Pierwszy rozdział to haczyk, który bardzo chętnie połykamy, nawet o tym nie wiedząc. Do głównego wątka dołączają kolejne, które z pozoru nic nie mają ze sobą wspólnego. Wątki zaczynają się przeplatać tworząc wokół czytelnika sieć, z której on nie potrafi i nie chce się uwolnić. Jest jak schwytana ryba.\nTajemnica i zagadka trzymają nas w fotelu zie pozwalając nam się oderwać choćby na moment. Towarzyszymy Castorowi, żeby jek najszybciej poznać rozwiązanie. Myślimy, że juz wiemy co się stało, znamy zabójcę. Nieprawda! Nic bardziej mylnego.\nNiczego nie damy rady się domyślić dopóki to nie zostanie nam pokazane czarno na białym.\nKsiążka jest wspaniałym zestawieniem powieści kryminalnej i dark fantasy. Narracja pierwszoosobowa i zawarty w niej czarny humor sprawiają, że powieści Mike'a Carey'a czyta się szybko, lekko i z uśmiechem na ustach.\nJedynym minusem jest dość wulgarny język i fragmenty sprawiające, że w lewym górnym rogu ekranu świeci nam się pomarańczowy trójkącik "+16". Niestety, gdyby ktoś bardzo ambitny spróbował ocenzurować wszystko co nieprzyjemne, musiałby jakąś połowę tekstu zmienić na własny albo po prostu usunąć.\nJednakże, gdy już znajdziemy się w sieci wątków i niedokończonych spraw zdajemy sobie sprawę, że nie przeszkadza nam wulgarny język, ani krew lejąca się strumieniami.\n"Bo Felix Castor potrafi radzić sobie z umarłymi, to żywi go wkurzają."\t4\nhongi | 2015-11-27\nPrzeczytane, Posiadam, Książki\tPrzeczytana:\n13 maja 2015\tNa mrocznych ulicach Londynu, w obecnych czasach wszystko jest możliwe. Demony przechadzają się jak u siebie, a duchy nawiedzają, kogo chcą, kiedy chcą. Feliks Castor dobrze o tym wie, pracuje przecież, jako egzorcysta. Inny Regał powraca i ma dla Was nowe przygody niezwykłego człowieka, który z grania na flecie uczynił sobie broń, jakiej lęka się nawet największy wilkołak. Zapraszam na recenzję książki Błędny Krąg.\nReszta tekstu na Gameplay.pl\nAleksandra | 2014-03-13\n13 marca 2014\tDrugi tom dorównuje swojemu poprzednikowi pod każdym względem.\nFelix Castor dalej jest jednym z bardziej autoironicznych bohaterów, jakich spotkałam na swej czytelniczej drodze. Duża dawka czarnego poczucia humoru sprawia, że czytelnik zagłębia się w powieść i wsiąka w charakterystycznie wykreowany świat bez większych problemów.\nPolecam serdecznie wszystkim fanom Constantine'a i lekkich horrorów.\t4\nMarcin Badtke | 2013-08-07\n06 sierpnia 2013\tPrzeczytałem jednym tchem. Nie było już 'rozbiegówki' jak w pierwszej części. Świetnie prowadzona narracja pokazująca jak detektyw (Fix) powoli składa wszystkie elementy układanki w spójny obraz. W dalszym ciągu fajne dialogi choć mam wrażenie, że autor za bardzo chce się pochwalić znajomością powiedzonek w obcych językach - wkłada je w usta zbyt wielu postaci. Barwnie nakreślony Londyn - aż się chce polecieć i zobaczyć rondo z Oriflammą czy kino Nick'a. Na pływający 'Kolektyw' raczej nie liczę ;-) Mam takie wrażenie, że Fix trochę naszego Geralta przypomina. Jak myślicie ?\t1\nxdemolka | 2016-10-18\nPrzeczytane\tJeden z moich ulubionych twardzieli w akcji. Jak zwykle - czytało się z czystą przyjemnością, książka trzyma poziom poprzednika. Od razu sięgam po kolejną część.\t1\nzobacz kolejne z 915 Moja Biblioteczka\n- Castor jest w kiepskim nastroju.\n-Bo żyje.\twięcej\nKiedy zaczynamy kłamać, wchodzi nam to w nawyk jak wszystko inne. A potem musimy sami sobie p...\twięcej


Bartłomiej - znaczenie imienia Bartłomiej - Magia Onet\nCo oznacza imię Bartłomiej?\nO takich mówi się nieraz: twardzi ludzie, którzy pod prąd i wiatr dopłyną do źródła, jak łosoś. Jest niezwykle wytrwały i konsekwentny w tym, co sobie postanowi albo co wynika z jego obowiązków. Do celu dochodzi za wszelką cenę, nieraz siłą. Ma duży refleks, szybko podejmuje decyzje i często gwałtownie reaguje na zmianę sytuacji.\nMa skłonność do mówienia „nie” i nie jest łatwo nakłonić go do zmiany zdania. To ekstrawertyk, potrzebujący słuchaczy. Subiektywny i zaborczy, sprowadza wszystko do własnej osoby. Lubi dramatyzować. Przypomina dumną topolę rzucającą wyzwanie burzy, ale uginającą się w oczekiwaniu lepszych dni, gdy grozi jej złamanie. Ma w osobowości coś z awanturnika, którego silna wola działa zarazem jak motor i hamulec. Popycha go do czynu, lub powoduje pychę i kompleks wyższości, przeszkadzające w działaniu. Jak u wszystkich choleryków bywa, nie ma czasu, by się kierować intuicją, gdyż jest całkowicie pochłonięty działaniem. Duma nie pozwala mu przyznać się do porażek. Na pierwszy rzut oka widzi, jakie decyzje należy podjąć.\nMa pojemną pamięć i dużą ciekawość świata. Na co dzień bywa nerwowy, nie stroni od konfliktów. Odpowiadają mu niemal wszystkie zawody wymagające aktywności, ruchu i częstego przemieszczania się. Poczucie moralności zależy u niego od okoliczności. Potrafi dostosować ją do prowadzonego przez siebie życia, nie ulegając cudzym wpływom. To buntownik, o pewnej gwałtowności wewnętrznej w sposobie widzenia świata. W uczuciach jest zachłanny i wymagający. Mimo, że sam do wylewnych nie należy, chce być kochany bardziej niż sam potrafi kochać, mimo ukrytej czułości. Nieraz wykazuje niepokojącą żądzę życia.\nW dziedzinie seksu wcześnie dojrzewa i ma duże wymagania. Ponieważ nie jest zbyt uczuciowy, jego życie seksualne niekiedy przypomina safari: potrzebuje polowania. Gdy musi współzawodniczyć z rywalem, zrobi wszystko, by wygrać. Odnosi w życiu duże sukcesy, ale dość późno. Musi przeczekać szaleństwa młodości i upały lata. Trzeba zatem mieć do niego ogrom ną cierpliwość, której on sam jest pozbawiony i wielką stanowczość, którą z wielkim trudem wreszcie zaakceptuje. Nie będzie to łatwe!\nPochodzenie: imię pochodzenia grecko-aramejskiego, od słów: bar, co oznacza z aramejskiego syn i tholomai (talmai) – co jest imieniem męskim oznaczającym oracz lub (w zależności od interpretacjisłowa jako wyrazu aramejskiego lub greckiego) Ptolemeusz („Tolemaios = Tolmaj” czyli wojownik). Bartłomiej oznacza zatem Syn Tolmaja czyli Syn Oracza lub Syn Wojownika. Jedno ze zdrobnień tego imienia – Bartosz funkcjonuje obecnie jako samodzielne imię.\nZnane osoby: Bartłomiej Grzelak – piłkarz; Bartłomiej Macieja – szachista; Bartłomiej Topa – aktor; Bartholomaus Bruyn – malarz niemiecki; Bartolomeu Dias – portugalski żeglarz


Poniedziałek, 17 czerwca 2019, godz. 16:48. Imieniny: Adolfa, Agnieszki, Alberta, Laury.\nKlub Fana » FanFicki » Dragon Ball AZ » Dark Kaioshin Saga » Część IV » Rozdział CIII\n"To nie on stał się nagle niezwykle odporny" – zaczynał rozumieć książę. – "To moje ciosy osłabły." – Uchylił się przed prawym prostym jednocześnie kontrując kopem z kolana, bez skutku. To co od dłuższej chwili brał za wywołane adrenaliną podekscytowanie było w rzeczywistości zwyczajną gorączką. Saiyan zorientował się co do jej źródła kiedy tylko oberwał ciosem w mostek, w miejsce wcześniej skaleczone pazurami jednookiego. Potężny ból przeszył jego ciało, całkowicie go dekoncentrując, przez co dostał kilkoma kolejnymi uderzeniami, głównie w twarz. Uratował się teleportacją, zyskując kilka sekund na zorientowanie się w sytuacji. Ostrożnie dotknął zranionego miejsca, orientując się, że jest potwornie spuchnięte.\n"Co jeszcze?" – pomyślał. – "Pewnie zaraz zacznie zionąć ogniem."\nMimo nagłego przypływu czarnego humoru, Vegeta musiał przyznać, że sytuacja jest raczej niewesoła. Jeśli chciał wygrać – czy choćby ujść z życiem – musiał szybko coś wymyślić.\nNie... to nie była jego maksymalna szybkość. Najwyraźniej orientował się w osłabieniu przeciwnika i bawił się z nim osłabiając ciosy i ograniczając się. Dawnego Vegetę zapewne rozwścieczyłoby coś takiego, ale teraz wściekłość nawet mu przez myśl nie przeszła. Zamiast tego zaczął kombinować jak by ten fakt wykorzystać na swoją korzyść.\nPrawy sierpowy do końca już rozwalił Saiyanowi lewy policzek, już wcześniej przypominający jedną krwawą miazgę. Był tak zmasakrowany, że Vegeta nie czuł już nawet bólu. Zresztą ciało miał teraz jak jedną wielką krwawiącą ranę, więc takie coś nie robiło mu żadnej różnicy. Dostał już chyba we wszystko w co mógł oberwać. Ręce i nogi miał jak z ołowiu, poruszał nimi z największym trudem. To, że udawało mu się jeszcze zadawać ciosy było na granicy cudu. Należało to przypisać ogromnej sile woli i niezłomnemu charakterowi księcia.\n– Na wszystkich bogów – powiedziała pobladła Freya, odwracając wzrok. – Nie mogę na to patrzeć. – Lanfance łzy same cisnęły się do oczu, powstrzymywała je z największym trudem. Nigdy do tej pory nie płakała, nawet po śmierci rodziców.\n– Z tego co wiem, bogowie są w tej potyczce przeciwko nam – sucho stwierdził Zidane, który od dłuższej chwili prowadził ze sobą wewnętrzną walkę. Chciał się rzucić Vegecie na pomoc, ale paradoksalnie tym, co go powstrzymywało był autorytet księcia. Lanfan wiedział, że skoro jego mentor przegrywa on sam nie ma absolutnie żadnych szans. Można by to nazwać tchórzostwem, Zidane zresztą był tego świadom.\n"To jakiś cholerny, przeklęty koszmar!" – przeleciało mu przez głowę. – "To się nie może dziać naprawdę! Nie wierzę, że on może przegrać! Nie wierzę!!!"\n"Trzymaj się, malutka" – pomyślał, rzucając dziewczynce pożegnalne spojrzenie. – "Wybacz, że cię opuszczam, ale nie mogę tego tak zostawić."\n– Hej, ty, czarny! Tutaj! – dobiegł Saiyana nagle znajomy głos.\n– Vegeta! Zamknij oczy! TAIYOKEN!!!\n– Powiedz... powiedz, że masz Senzu – z trudem wydyszał książę.\n– Co? Nie! Vegeta posłuchaj mnie, musisz stąd uciekać!\n– Nie widzisz, że nie masz szans? To już nawet nie jest walka, on cię zaraz zabije!\n– Vegeta! Musisz się teraz wycofać! Wymyślimy coś! Sprowadzimy tu Son Goku, albo...\n– Zjeżdżaj stąd! Słyszysz?! – krzyknął z zadziwiającą energią książę. – Nie potrzebuję twojej troski!\n– Twoja śmierć niczemu się nie przysłuży! Byłeś dzielny, ale zrozum, nie masz szans! Musisz uciekać!\n– Ja nie uciekam!!! – wydarł się na całe gardło Vegeta, jednocześnie trafiając Tenshinhana na odlew w twarz, pozbawiając go tym przytomności. Ziemianin bezwładnie opadł na ziemię. – Ja nie uciekam – syknął. – Nigdy.\n"Przyjąłem za dużo ciosów" – pomyślał. – "Chyba nie dam już rady podjąć walki..."\nPostrzępionym rękawem obtarł z twarzy krew, zaczynając wreszcie widzieć coś więcej niż tylko ruchome cienie. Czarny stwór bezgłośnie miotał się na wszystkie strony. Taiyoken musiało go mocno zaboleć, co nie było dziwne zważywszy na rozmiary jego oka.\nNagły ból przeszył ciało księcia, tak gwałtownie, że skulił się odruchowo, puszczając przeciwnika. Wrażenie było takie, jakby nagle porażony został potężnym ładunkiem elektrycznym. Podświadomie Saiyan wyczuwał, że to co go zaatakowało było jego własnym impulsem Shunkanido, który chyba w jakiś nieprzewidziany sposób zareagował z ciałem jego przeciwnika.\n"No tak, to by było zbyt proste" – pomyślał. – "Najwyraźniej żeby z tym wygrać nie wystarczy po prostu się poświęcić. Trzeba się jeszcze postarać."\nPłynnie ruszył w kierunku przeciwnika, nabierając prędkości, rozpędził się do granic możliwości.\n– DRAGON FIST!!! – wykrzyknął wyrzucając przed siebie zaciśniętą prawą pięść.\nJedyne oko czarnego rozszerzyło się, jakby ze zdziwienia, kiedy ogromna paszcza zderzyła się z jego postacią, w eksplozji jaskrawożółtego światła. Dopiero po kilku sekundach można było dostrzec efekty tej akcji.\nStwór wzmocnił nacisk w mgnieniu oka i bez żadnej trudności miażdżąc Saiyanowi kości ręki. Vegeta nieludzko wrzasnął z bólu, odruchowo próbując wyrwać się z uścisku przeciwnika. Ten w odpowiedzi chwycił jeszcze mocniej. Dłoń księcia nie wytrzymała, przy zagłuszonym przez wrzask Vegety odgłosie rwących się ścięgien i pękających kości oderwała się od reszty ciała. Ból przy tym był tak potworny, że Saiyan po prostu stracił przytomność. Jego włosy powróciły do normalnej długości i czarnej barwy.\nNie zdążył opaść na ziemię. Czarny wyrzucił wyrwany fragment ręki i chwycił księcia za kark. Przez sekundę czy dwie spoglądał jeszcze na jego twarz, zupełnie jakby chciał ją zapamiętać. Potem zaczął uderzać, raz za razem, silnymi zdecydowanymi ciosami, z których każdy jeden mógłby pewnie połamać żebra. Twarz Vegety przemieniła się w krwawą miazgę już przy piątym czy szóstym uderzeniu. Martwy był zapewne już około dziesiątego. Jednooki jednak zadał grubo ponad trzydzieści ciosów zanim puścił bezwładne niczym kukła ciało. Zwłoki ciężko uderzyły o ziemię.\nThere is nothing there to fear.\n(3 Doors Down – "Duck And Run")\n<- Rozdział CII\nRozdział CIV ->


Domowe soki z warzyw i owoców - Napij się\nWiele mówi się ostatnimi czasy o tym, że nikt nie powinien pijać słodzonych napojów. Wśród nich znajdują się na przykład soki w kartonach, które są uwielbiane przez nasze społeczeństwo. Wiele osób pija je każdego dnia, nie zdając sobie nawet sprawy z tego, jaką są one bombą kaloryczną. Warto wziąć jednak pod uwagę to, że nie ma konieczności eliminowania ze swojego życia wszystkich soków. Najlepszym rozwiązaniem jest bowiem własnoręczne wyciskanie soków w warunkach domowych. Takie soki nie zawierają żadnej chemii i cukru, poza tym naturalnym.\nLekarze i dietetycy polecają szczególnie soki warzywne. Te dostarczają organizmowi najwięcej witamin i minerałów, a przy tym są niskokaloryczne i zawierają małe ilości cukru. Można je łączyć ewentualnie z jakimiś owocami. Najlepiej jest zaopatrzyć się w dobrej jakości wyciskarkę do soków lub w sokowirówkę. Można wtedy przygotowywać sobie świeże soki każdego dnia. Innym rozwiązaniem jest ich kupno. Warto wtedy wybierać te z najkrótszym terminem ważności. Nie powinny one zawierać żadnych konserwantów, ani cukru. Takie soki zazwyczaj należy spożyć w przeciągu zaledwie kilku dni.\nNie należy jednak ze spożywaniem soków przesadzać. Uważa się, że dzienny limit wynosi około dwóch szklanek. Osoby dbające o swoją figurę nie powinny zaś przekraczać jednej szklanki soku dziennie i powinny traktować ją jako jeden z pięciu pełnowartościowych posiłków. Poza sokami, najważniejsze jest oczywiście picie wody mineralnej niegazowanej. Każdy z nas powinien jej wypijać minimum dwa litry dziennie.\n← Zalecenia lekarzy i dietetyków\nIstota picia wody →\nPolska wódka - trunek cieszący się ogromną popularnością


Porąbka ma wyjątkowe miody. Są na liście produktów tradycyjnych WIDEO+ZDJĘCIA | Dziennik Zachodni\nPorąbka ma wyjątkowe miody. Są na liście produktów tradycyjnych WIDEO+ZDJĘCIA\nŁukasz Klimaniec 31.12.2017\nMiody z gminy Porąbka są liście produktów tradycyjnych prowadzonej przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Tutejsi pszczelarze są zgodni - miody z Porąbki tym różnią się od innych, iż pozyskiwane są w wyjątkowych dla pszczół warunkach, tj. miejscach wolnych od wielkoobszarowych plantacji rolniczych, gdzie ingerencja ludzka w naturę jest niewielka, a roślinność wolna od stosowanych na dużą skalę oprysków, sztucznego nawożenia, czy też modyfikacji genetycznych.\nTym co odróżnia miody z Porąbki od innych miodów jest również jego barwa (ciemniejsza), niż w innych rejonach Polski. To efekt lokowania uli w pobliżu tutejszych lasów i dominacji wśród pozyskiwanych miodów, miodu spadziowego.\nPotwierdza to Józef Fabia, prezes Gminnego Koła Pszczelarzy „Bartnik”.\n- Na pewno domeną gminy jest to, że mamy dużo lasów w pobliżu. Mamy z tego powodu miód spadziowy - zaznacza.\nMiód pojawia się tu na wszystkich imprezach rodzinnych, na lokalnych festynach i piknikach. Czesław Bułka, wójt gminy Porąbka uważa, że pszczelarstwo to dobry pomysł na promowania gminy.\n- Pszczelarze są nieodłącznym elementem naszych imprez. Praktycznie na wszystkich imprezach gminnych pszczelarze promują i oferują swoje wyroby pszczelarskie: miody, woski pszczele, pyłek - wylicza.\nWpisanie miodów na listę produktów tradycyjnych gmina Porąbka zadedykowała zmarłemu w 2016 r. ks. Józefowi Strączkowi, wieloletniemu proboszczowi parafii w Porąbce, który w wieku 101 lat nie ukrywał w wywiadzie etnograficznym, że miody są jego ulubioną pozycją w codziennym menu, a zajmowanie się pszczołami w jego rodzinie miało bogate tradycje.\nMiejscowi księża mocno przyczyniają się do rozkwitu i pielęgnacji tutejszych tradycji pszczelarskich. Ks. Marek Kręcioch, proboszcz parafii w Kobiernicach w gminie Porąbka pszczelarstwem zajmuje się od 17 lat. Małą pasiekę założył w latach dziewięćdziesiątych dzięki namowom parafian, a dziś gospodaruje już 20 ulami. To on sprowadził z Mediolanu do kobiernickiej parafii relikwię patrona pszczelarzy św. Ambrożego (jedyny kościół w Polsce dysponujący taką relikwią). Ks. Kręcioch też wśród pszczelarzy uznawany jest za nieformalnego kapelana pszczelarzy.\nPLUS Pszczelarze z Głuchołaz nie czekali, powołali sobie uczelnię\nkoło pszczelarzy Głuchołazy\nszkoła dla pszczelarzy Charbielin\nPLUS „Od moru, ognia, wojny…”, czyli jak przypomnieliśmy sobie o dziwnych krzyżach przeciwko zarazie


Prof. Stępkowski o krytyce wyborów I Prezesa SN: Z pewnym zażenowaniem słyszę te głosy. Uchwała złamałaby ustawę o SN - WNET.fm\nProf. Aleksander Stępkowski o wyborach I Prezesa SN, bezpodstawności zarzutów podnoszonych wobec nich, orzeczeniu TK z 2007 r. i co z niego wynika.\nNie chciałbym się wpisywać w konfrontację. Wiele z tych opinii tak naprawdę inspirowane sympatiami politycznymi.\nProf. Aleksander Stępkowski odnosi się do twierdzeń jakoby uchwała Zgromadzenia Ogólnego Sędziów SN była konieczna by Prezydent RP mógł wyznaczyć I Prezesa Sądu Najwyższego. Stwierdza, że „z pewnym zażenowaniem słyszę te głosy” podkreślając, iż ku nie ma ku nim „żadnych podstaw prawnych”. Co więcej\nUchwała złamałaby ustawę o Sądzie Najwyższym.\nZgodnie bowiem z ustawą z grudnia 2019 r. o SN, uchwała potwierdzająca wybór kandydatów na I Prezesa nie jest przewidziana. Wcześniej była ona w ustawie, która zaadaptowała rozwiązania z dotychczasowych regulaminów Sądu. Jak tłumaczy nasz gość:\nW 2017 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że zasady wybory I Prezesa SN powinny być regulowane ustawą. Do tej pory były regulowane uchwałą SN.\nTagi: I Prezes SNProf. Aleksander StępkowskiSąd NajwyższyTrybunał Konstytucyjny w Polsce


High Heels - warsztaty z Viktorią Dorofeeva @ Studio Fitness Feniks Poznań, Poznan [20 kwietnia]\n2018-04-20T20:30:00+02:00 2018-04-20T21:30:00+02:00 http://poznan.carpediem.cd/data/afisha/bp/a2/f6/a2f60044f3.jpg HIGH HEELS — czyli taniec na wysokich obcasach. Niezwykła technika tańca łącząca różne style takie jak dancehall, vouging czy sexy dance. Tańec High Heels pogłębi Twoją świadomość własnego ciała, co zdecydowanie zwiększy pewność siebie! Wzmocnisz mięśnie... http://poznan.carpediem.cd/events6434196-high-heels-warsztaty-z-viktori-dorofeeva-at-studio-fitness-feniks-pozna/ High Heels - warsztaty z Viktorią Dorofeeva Małe Garbary 2, 61-756 Poznań Studio Fitness Feniks Poznań\nHigh Heels - warsztaty z Viktorią Dorofeeva\nMałe Garbary 2, 61-756 Poznań\nHIGH HEELS — czyli taniec na wysokich obcasach. Niezwykła technika tańca łącząca różne style takie jak dancehall, vouging czy sexy dance. Tańec High Heels pogłębi Twoją świadomość własnego ciała, co zdecydowanie zwiększy pewność siebie! Wzmocnisz mięśnie brzucha, ud oraz pośladów, czyli partii ciała będących jednymi z największych atutów kobiet.\nWarsztaty poprowadzi: Viktoria Dorofeeva\nUrodzona w Moskwie, doświadczona tancerka i choreografka. Tańczy od 6 tego roku życia, a od roku 2008 aktywna na scenie tanecznej-występowała z wieloma zespołami np. VINT'AGE lub YES. Zwyciężczyni licznych solowych konkursów. W 2013 roku podjęła pracę jako instruktorka tańca. Specjalizuje się w takich stylach jak: high heels, strip dance, lady's style. Na swoich zajęciach kładzie duży nacisk na plastyczność ciała oraz stretching aby móc rozwijać swoją grację, elastyczność, wyrazistość i seksualność. Jeżeli chcesz stać się kobieca i zyskać pewność siebie to zajęcia Victorii są właśnie dla Ciebie.\n( akceptujemy kartę Multisport)\nZapisy poprzez FB lub mailowo: [email protected]


Internet po polsku. Tak dobrze jeszcze nie było - Money.pl\nStrona głównaManagerStrategiee-MarketingInternet po polsku. Tak dobrze jeszcze nie było\nW ciągu dwunastu miesięcy 2010 roku rzesza polskich internautów powiększyła się o kolejne kilkaset tysięcy osób. Według badania Net Track, prowadzonego cyklicznie przez ostatnie 10 lat przez Millward Brown SMG/KRC, dziś z sieci korzysta około 16 milionów Polaków powyżej 15. roku życia.\nTo oznacza, że przez ostatnie dziesięć lat przybyło nas - internautów - ponad siedmiokrotnie, a roczny przyrost oscyluje w okolicach miliona nowych użytkowników.\nJeszcze bardziej dobitne liczby podaje prowadzone przez firmę Gemius badanie Megapanel. Według ostatnich raportów, za październik tego roku, z internetu korzysta nad Wisłą przeszło 18,2 miliona osób. Dokładnie o milion więcej niż na początku stycznia.\nRóżnica w porównaniu z badaniem Net Track bierze się z faktu, że Megapanel podaje szacunkową liczbę internautów powyżej 7 roku życia. Tak czy inaczej, postawienie tezy, że pod koniec 2010 roku wszystkich internautów, bez względu na wiek jest około 19 milionów, nie będzie wcale bardzo ryzykowna.\nEuropę wciąż gonimy\nJednak pomimo nieustającego trendu wzrostowego, wciąż plasujemy się pod względem wykorzystywania internetu bardzo nisko w skali Europy. Według porównawczej metodologii, stosowanej przez Eurostat, zaledwie 59 procent Polaków w wieku 16-74 lata przyznaje się do skorzystania z sieci przynajmniej raz na trzy miesiące. Gorzej w Unii Europejskiej wypadają jedynie Rumuni, Bułgarzy, Grecy, Portugalczycy, Włosi i Cypryjczycy.\nOdsetek internautów w grupie wiekowej 16-74 lata w Unii Europejskiej\nźródło: Eurostat, stan na koniec listopada 2010\n- kraje z wynikiem lepszym od Polski\n- kraje z wynikiem gorszym od Polski\nBezapelacyjna europejska ekstraklasa to z kolei Szwecja, Holandia i Luksemburg. Wynik Szwedów to 91 procent. Holendrzy i Luksemburczycy pochwalić się mogą wynikiem gorszym jedynie o punkt. Polska ze swoimi 59 procentami nie tylko nie może się równać z liderami, ale również zaniża unijną średnią, wyższą dokładnie o 11 punktów.\nWydajemy co roku więcej\nZa rosnącą liczbą użytkowników internetu idą też - co zrozumiałe - coraz większe pieniądze. Według szacunków Stowarzyszenia Marketingu Bezpośredniego, zajmującego się badaniem rodzimego rynku e-commerce, a więc wszelkimi formami zakupów przez internet, w tym roku pokonamy granicę 15 miliardów złotych wydanych na e-zakupy.\nTegoroczny, rekordowy wynik będzie oznaczał, że internet ma już 3 procent udziału w całym Polskim handlu. Jeszcze rok temu było to 2 procent. W Europie najchętniej w sieci kupują Brytyjczycy. Według danych opublikowanych przez portal eMarketer, na Wyspach Brytyjskich niemal co dziesiąty funt wydawany jest na zakupy w internetowych sklepach, bądź na aukcjach w sieci.\nMożna się jednak spodziewać, że dystans i pod tym względem będzie szybko topniał. Z tegorocznych prognoz firmy badawczej Euromonitor wynika, że wartość polskiego handlu w internecie w ciągu najbliższych czterech lat co najmniej się podwoi, a ponad to zdecydowanie wzrośnie wpływ sieci na sprzedaż tradycyjną.\nReklamowy e-tygrys znad Wisły. Dynamikę mamy jedną z najlepszych\nReklamodawcy potencjał internetu docenili już dawno, jednak dzięki wciąż optymistycznym perspektywom wzrostu tego rynku, co roku wydają większe pieniądze, na promocję swoich towarów i usług w sieci właśnie. Rok 2010 nie różni się pod tym względem od poprzednich. Również będzie rekordowy.\nJuż przez pierwsze trzy kwartały tego roku reklamodawcy wydali w sieci 1,15 miliarda złotych, a ponieważ ostatnie trzy miesiące każdego roku to zawsze reklamowa eksplozja - związana w znacznej mierze z okresem świątecznym - na podstawie ubiegłorocznych trendów i wartości, można zakładać, że w samym tylko czwartym kwartale reklamowy tort w polskiej sieci będzie wart kolejne 500 milionów złotych.\nPod względem szybkości rozwoju internetowej reklamy możemy się zresztą wyzbyć wszelkich europejskich kompleksów. Z opracowania, przygotowanego przez IAB Europe wynika bowiem, że jesteśmy pod względem dynamiki drugą siłą na Starym Kontynencie. Nieznacznie lepsi są jedynie Hiszpanie.\nźródło: IAB Europe, dane po pierwszym półroczu\nWzrost wydatków na reklamę internetową w 2010 roku\nHiszpania 20% Wielka Brytania 10%\nPolska 18% Francja 10%\nWłochy 15% Bułgaria 10%\nWęgry 11% Rumunia 8%\nTort reklamowy w polskim internecie nadal zresztą będzie rósł. A jeśli sprawdzą się przewidywania ekspertów z firmy PwC, do końca 2014 roku powinien osiągnąć równowartość 717 milionów dolarów. To mniej więcej dwie trzecie kwoty, jaką na reklamę wydaje się dziś w polskiej telewizji.\nTagi: polska, internet, polski, rynku, sprzedaż, polsce, reklama, pieniądze, e-marketing, strategie