26-04-2019 Luca Fiore\nSiedziba SOTAS znajduje się w Werkach, robotniczej dzielnicy na peryferiach Wilna, gdzie są tylko wielkie bloki i zbrojony cement, odległej nie tylko geograficznie od eleganckiego historycznego centrum litewskiej stolicy. SOTAS, której pełna nazwa brzmi: „Wolontariusze w służbie społecznej”, zajmuje się sierotami, nieletnimi objętymi opieką zastępczą oraz rodzinami zagrożonymi socjalnie – słabymi grupami, którymi Litwa uczy się zajmować w nowy sposób. Prosząc także o pomoc podmioty niepaństwowe, takie właśnie jak SOTAS.\nLitwa – niepodległa od 1990 roku oraz członek NATO i Unii Europejskiej od roku 2004 – zdaje się oscylować między dwoma kompleksami: nie oswobodziła się jeszcze całkowicie z sowieckiego dziedzictwa i nie jest jeszcze uznawana jako pełnoprawne państwo europejskie. W każdym razie od 11 lat w sklepach płaci się tu euro, a studenci na uniwersytetach urodzili się już po odzyskaniu niepodległości. I naród litewski jest ostatecznie najbardziej proeuropejskim narodem: odsetek zaufania do europejskich instytucji w Brukseli jest najwyższy w całej Unii (66 procent przy 36 procentach we Włoszech).\n„SOTAS powstało w 2002 roku w przeddzień wejścia Litwy do Unii Europejskiej – wyjaśnia Lijana Gvaldaite, jedna z założycieli organizacji. – Na początku zajmowaliśmy się wspieraniem na odległość i adopcjami z ramienia AVSI, ale największej pracy wymagało rozwinięcie kultury opieki zastępczej wraz z formacją oraz towarzyszeniem rodzinom zastępczym”.\nJeszcze na początku XXI wieku modelem opieki dla sierot i nieletnich przebywających z dala od rodzin był sowiecki internat, sierociniec państwowy, gdzie dzieci pozostawiano do ukończenia pełnoletności. „Niewielu z nas wiedziało, co to opieka zastępcza, prawie nikt o tym nie mówił. W ten sposób, kiedy instytucje otwierały się na tę możliwość, zaczęliśmy promować ją w mass mediach i oferować kursy formacyjne”. Metoda polegała na świadectwie: najpierw opierającym się na opowiadaniach pochodzących z Włoch małżeństw, członków Stowarzyszenia Rodzin na Rzecz Opieki Zastępczej, następnie, z czasem, odwołującym się do przypadków opieki zastępczej na Litwie.\nDzisiaj organizacja jest poważną instytucją zatrudniającą 15 osób, która oprócz kursów, towarzyszenia rodzinom zastępczym i adopcji na odległość (26 trudnych przypadków w samym tylko 2018 roku) otwarła dzienne centrum dla rodzin zagrożonych w Werkach.\n„SOTAS przyczyniło się do zmiany mentalności na tym polu” – wyjaśnia Tomas Milevičius, urzędnik Ministerstwa Opieki Społecznej oraz członek zarządu organizacji: „Na początku państwo nie wiedziało, czy ufać organizacjom takim jak nasza, ale z czasem zaczęły one budzić niewyobrażalny wcześniej szacunek”.\nKiedy pracownicy SOTAS opowiadają o swojej pracy, tym, na co kładą nacisk, jest metoda. „Nauczyliśmy się jej od AVSI, które spróbowało wcielić w życie zasady doktryny społecznej Kościoła – wyjaśnia Nijole Gikniene, pracujący w SOTAS jako pracownik socjalny od 2004 roku. – Streściliśmy je w pięciu punktach: centralne miejsce osoby, wychodzenie od pozytywności, wspólne działanie, subsydiarność i partnerstwo. Z czasem staraliśmy się kształtować naszą pracę zgodnie z tymi kryteriami”. Co to dokładnie znaczy, wyjaśnia dobrze psycholog Andrius Atas: „Kiedy spotykamy rodzinę w trudnym położeniu, nie analizujemy sytuacji, rozkładając problemy na czynniki pierwsze, ale poszukujemy pozytywnych zasobów związanych z nią osób. Relacje, zdolności, pragnienia. Ludzie nie zdają sobie sprawy z pozytywności, która jest obecna w ich życiu. Jeśli pokazujesz im ją, zmieniają zachowanie i próbują zacząć na nowo”.\nZarówno dla Nijole, jak i dla Andriusa spotkanie z SOTAS oznaczało także spotkanie z doświadczeniem Comunione e Liberazione. „Dzisiaj podążanie za życiem Ruchu naprawdę pomaga mi pracować – wyjaśnia on. – Nauczyłem się, że to nie my zmieniamy świat na lepsze, ale że to Tajemnica działa i pozwala nam patrzeć i uczestniczyć w spektaklu życia różnych osób. Kiedy nie wiem już co robić, myślę: «Chryste, zrób coś dla nas, biedaków». I to jest największy wkład, jaki mogę dać osobom, którym pomagam. Wiem, że nawet jeśli wydaje się, że znaleźliśmy się w ślepym zaułku, to nie koniec”.\nW grudniu w SOTAS zaszła zmiana: dyrektorka Paola Fertoli, Memor Domini przebywająca na Litwie od 20 lat, przekazała swoje obowiązki 27-letniemu Martynasowi Palonisowi, pracującemu w organizacji od 2014 roku. Martynas nie uczestniczy w doświadczeniu CL, ale z biegiem lat nauczył się je doceniać, ponieważ uważa je za źródło pracy organizacji. Andrius opowiada: „Ostatnio podczas zebrania z Martynasem powiedziałem nieco prowokacyjną rzecz. SOTAS nie odpowiada ani państwu, ani Konferencji Episkopatu Litwy, jednak to, co robimy, jest tym, co robi Kościół”. Młody przewodniczący próbował zrozumieć: „Dyskutowaliśmy o tym i wydaje mi się, że pojąłem, co Andrius chciał powiedzieć. On nie pojmuje Kościoła tak, jak to się zazwyczaj robi, to znaczy jako organizacji, ale jako wspólnotę ludzi przeżywających swoje życie po chrześcijańsku”.\nNie jest to jednak jedyna rzecz, jakiej Martynas nauczył się w SOTAS: „Na studiach uczyłem się, że osobie pomaga się, rozumiejąc, jakie są jej braki i próbując je zaspokoić. Tutaj natomiast wychodzi się od obecnych już zasobów. Ta metoda obowiązuje także wśród kolegów znajdujących się w trudnościach, którym musimy stawić czoła w pracy”. Zauważył to nawet Andrius. „To, co nas wyróżnia, to uważność na naszych pracowników. Troska o tego, kto musi pomagać”. To nie przypadek, że Vilma Jarmalaviciene, po dwóch kolejnych urlopach macierzyńskich, przez które pozostawała na uboczu przez cztery lata, postanowiła wrócić pomimo różnych, bardziej interesujących pod względem finansowym ofert pracy: „Kiedy pracujesz, musisz być zadowolony. Mam do czynienia z bardzo poważnymi problemami, ale tutaj nie jestem sama, gdy stawiam im czoła”.\nKristina Cingiskiene, zajmująca się zarządzaniem projektami, opowiada o tym, jak Dalija, dziewczyna znajdująca się w trudnej sytuacji, która zaczęła z nimi współpracować, pewnego razu zostawiła na biurku kartkę („Wybaczcie mi”) i wyszła, próbując popełnić samobójstwo. „Natychmiast poszliśmy jej szukać. Na szczęście nie udało jej się. Od tamtej pory dwa razy przebywała w szpitalu psychiatrycznym. Łatwo jest przestraszyć się w takich sytuacjach. Ale we mnie wtedy przeważyła pewność, że także ona, Dalija, jest kochana przez Tajemnicę taka, jaka jest. Myśl o tym skłania cię do odpowiedzialności, jak i cię wyzwala”.\nPaola, po 17 latach spędzonych w SOTAS, myśli zwłaszcza o jednej osobie: Poilasie, chłopcu, który dorastał w internacie. „Kiedy wyszedł z niego w wieku 18 lat, w pierwszej kolejności poszedł odwiedzić biologicznych rodziców, którzy w międzyczasie stracili prawa rodzicielskie, a potem przyszedł do mnie. Staliśmy się dla niego uczuciowym punktem odniesienia. Nie rozwiązaliśmy wszystkich jego problemów, ale byliśmy i pozostajemy z nim. Towarzyszymy mu pośród trudności. To możemy zrobić”.\nZ biegiem lat doświadczenie i kompetencje SOTAS zostały uznane także przez administrację miejską Wilna oraz biura państwowe. Organizacja jest zaangażowana w proces uaktualniania prawa o ochronie niepełnoletnich. Ustawa, przyjęta po raz pierwszy w 1996 roku, wciąż ewoluuje, próbując dostosować się do standardów międzynarodowych. Ale czując się być może za bardzo opóźnionym, państwo przesadziło nieco z gorliwością: „Chęć włączenia do ustawy precyzyjnej definicji «przemocy» wobec osoby niepełnoletniej, jak to zostało zrobione w 2017 roku, oznacza wprowadzenie automatyzmów, które redukują możliwość zrozumienia natury oraz kontekstu tego, co dzieje się w rodzinie” – wyjaśnia Lijana, opowiadając o przypadku matki, na którą złożono donos za to, że uderzyła dziecko w twarz, i z tego powodu skończyła w więzieniu. „Nasz wkład w debatę polega na tym, by dać do zrozumienia, że na dziecko trzeba spoglądać w kontekście jego rodziny, a nie, jak to się dzisiaj robi, pomijając stanowiące je relacje. Widok dziecka w jego rodzinie zmienia także podejście pomocy społecznej. Dzisiaj litewskie prawo patrzy na rodzinę podejrzliwie. W komisjach, do których zostaliśmy wezwani, by wyrazić naszą opinię, staramy się przeforsować ideę, że musi istnieć możliwość – tam, gdzie jest to możliwe – spotkania, pomagania i towarzyszenia rodzicom w trudnej sytuacji. W ten sposób dzieci naprawdę są chronione”.


świat sportowej rozrywki dostarcza nam cennych wspomnień i ucieczki od codziennego stresu. To nie znaczy, że gwiazdy są odporne na własne kłopoty.\nkilka gwiazd w historii WWE było bardziej lubianych niż Eduardo Gory Guerrero Llanes (znany jako Eddie „Latino Heat” Guerrero). Podczas swojej 18-letniej kariery, Guerrero walczył dla CMLL( Lucha libre promotion z siedzibą w Mexico City), NJPW, ROH, ECW, WCW i WWE., Był chwalony za swoje umiejętności techniczne, zaraźliwą charyzmę i brutalną szczerość, gdy chodziło o pokazanie jego prawdziwych osobistych zmagań. Guerrero nadużywał sterydów, alkoholu i leków przeciwbólowych na receptę, ale zamiast ukrywać te problemy, dał pozwolenie na włączenie niektórych z nich do swojej fabuły. Zmagał się ze swoimi demonami w ten sam sposób, w jaki zmagał się z przeciwnikami – przed publicznością.\nRic Flair stwierdził, że Eddie był jedną z jego 10 ulubionych gwiazd, z którymi współpracował, a Chris Jericho określił go jako najlepszego wykonawcę na świecie., W 2012 roku kadra WWE.com nazwał Guerrero jednym z największych wrestlerów technicznych wszech czasów, a w 2014 roku został jednym z pięciu najlepszych wrestlerów w historii SmackDown. Eddie Guerrero zmarł na niewydolność serca w listopadzie 2005 roku w wieku 38 lat. Ponieważ los nie jest bez poczucia ironii, jego pierwsza autobiografia, Cheating Death, Stealing Life: The Eddie Guerrero Story, została opublikowana tydzień przed jego śmiercią.\nEddie Guerrero miał wyjątkową zdolność sprawiania, że fani pokochali go niezależnie od tego, czy był obcasem, czy twarzą., Jego filozofia „lie, cheat, and steal” może nie zaprowadzić cię zbyt daleko w prawdziwym świecie, ale wewnątrz profesjonalnego ringu wrestlingu była to jedna z najpopularniejszych mantr epoki Attitude. Po powrocie Kurta Angle ' a do WWE na początku tego roku, pojawił się w popularnym podcaście Talk is Jericho i omówił między innymi jego „top three” wrestlerów wszech czasów. W nieco kontrowersyjnym posunięciu Angle nazwał Chrisa Benoita jednym z największych gwiazd wszech czasów, a także powszechnie uznanym ulubieńcem fanów, Shawnem Michaelsem., Eddie Guerrero podsumował tę ekskluzywną listę:\n„to znaczy, mógł być absolutnym najlepszym wszech czasów, ponieważ kiedy walczyłem z nim, wciąż był w pierwszej trójce, o której mówiliśmy, więc Eddie miał wszystko. Był taki zabawny, ale miał też całą technikę. Był świetnym zapaśnikiem i dostał to. On Wiedział, jak je skonstruować.”\n13 listopada 2005 roku bratanek Eddiego i kolega wrestlera Chavo Guerrero odkryli jego nieprzytomne ciało w pokoju hotelowym w Minneapolis w stanie Minnesota., Nie było śladów przestępstwa ani samobójstwa. Chavo próbował reanimować Eddiego za pomocą resuscytacji, ale wezwani do hotelu ratownicy medyczni stwierdzili, że zginął na miejscu. Sekcja zwłok wykazała, że Eddie zmarł z „przyczyn naturalnych związanych z miażdżycą tętnic serca”. W tym czasie nie wspomniano o żadnych podstawowych czynnikach, które mogły przyczynić się do jego śmierci, pomimo faktu, że niewydolność serca jest niezwykle rzadka dla kogoś w wieku i poziomie sprawności., Według wszystkich relacji Guerrero był w kwiecie wieku, ale jego żona Vicki stwierdziła, że problemy Eddiego z nadużywaniem narkotyków prawdopodobnie zawęziły jego tętnice i powiększyły jego serce do tego stopnia, że wymagania fizyczne związane z profesjonalnym wrestlingiem były po prostu zbyt duże, aby jego ciało mogło sobie z tym poradzić.\nWWE przestało testować swoich sportowców na sterydy w 1996 roku, ale głośna śmierć Guerrero i pogłoski o zbliżającym się i niepochlebnym expose w Sports Illustrated popchnęły firmę do stworzenia Talent Wellness Program w lutym 2006 roku., Rok później w marcu 2007, Sports Illustrated opublikował swój artykuł, który badał stosowanie sterydów i ludzkiego hormonu wzrostu przez sportowców w kilku dyscyplinach sportowych, a także w profesjonalnym zapasach. Wśród 14 pracowników WWE wymienionych w tym artykule były tak głośne nazwiska jak Randy Orton, Chris Benoit i Eddie Guerrero. Artykuł twierdził, że Eddie stosował stanozolol (syntetyczny steryd anaboliczny opracowany w 1962) i ludzką gonadotropinę kosmówkową (hormon stosowany do zrównoważenia poziomu testosteronu po użyciu sterydów).,\nprzeglądając listę wyróżnień Guerrero łatwo zrozumieć, dlaczego tak wielu ludzi uważa go za jednego z najwspanialszych, jakie kiedykolwiek postawiły stopę w kwadratowym kręgu. Pomiędzy WCW i WWE dwukrotnie zdobył mistrzostwo świata w wadze ciężkiej, cruiserweight, intercontinental, European I United States Championship. Był czterokrotnym tag team Championem, Triple Crown i Grand Slam Championem, a także w 2006 roku został wprowadzony do Wrestling Observer Newsletter i WWE Hall of Fame., Podczas gdy Eddie mógł być szczery o swoich problemach, ta szczerość nie wystarczyła, aby uratować mu życie w wyniku szkód, jakie wyrządził swojemu ciału.\ntak wielki jak on, Eddie Guerrero na zawsze będzie przypomnieniem, że czasami nasze demony wygrywają.


Leczenie koni - SEO TOLV 24 - .:Grupa SEO 24:.\nJako pasjonatka oraz miłośniczka koni już od najmłodszych lat była związana z tymi zwierzętami. Jako dorosła osoba wybrała zawód, który umożliwia jej obcowanie z nimi oraz niesienie im pomocy. Na stronie www.konskie-zdrowie.pl możliwe jest zapoznanie się z przygotowaną przez nią ofertą, która obejmuje takie aspekty zdrowia koni jak dermatologia, ortopedia, chirurgia i interna. Ponadto na stronie znajdziemy dużą ilość informacji, opisujących przebieg ścieżki zawodowej oraz edukacyjnej, która jak będzie można zauważyć od początku związana była z tymi pięknymi zwierzętami.\nkolki, lekarz, Leczenie, weterynaria, konie, koni\nZajmujemy się prowadzeniem serwisu o akwarystyce. Prowadzimy ten serwis z myślą o każdej osobie, która miała jakiś problem ze swoim akwarium lub utrzymaniem rybek. Jesteśmy absolutnie przekonani, że dzięki nam zrozumiecie rybi świat. Serdec ...\nW ofercie sklepu Oh Cat jest karma sucha i mokra dla kota, karmy z owadów marek Farm Fresh i Entoma, a także przysmaki dla kotów firmy Oscar. Sklep z karmą dla kota Oh Cat to szeroki wybór najwyższej jakości karmy suchej, karmy mokrej, a ta ...\nGabinet Weterynaryjny Eqmedic jest firmą popularną w Polsce. Gabinet weterynaryjny troszczy się o zdrowie zwierząt z pełnym zaangażowaniem. Świadczy szeroką gamę usług w dziedzinie diagnostyki, leczenia schorzeń ortopedycznych, medycyny spo ...\nSport Horse Vet to firma wybitnej pani doktor Karoliny Radwańskiej, zajmująca się rehabilitacją oraz diagnostyką chorób ortopedycznych koni. Firma zapewnia wiele propozycji, są to: diagnostyka i leczenie kulawizn, medycyna regeneracyjna, cz ...\nblog (37), sklep internetowy (23), prawnik (24), stomatolog (23), odwodnienia liniowe (22), kancelaria adwokacka (24), usługi pogrzebowe (33), katalog stron www (32), biznes (23), zdrowie (32), biuro rachunkowe (22), wpusty podłogowe (25), dentysta (24), Lodz (24), kratki ściekowe (24), informacje (33), adwokat (30), pożyczki (23), ślub (21), porady (37)


Panasonic zaprezentowała kartę pamięci SD 1GB - TELEPOLIS.PL\nWiadomości Panasonic zaprezentowała kartę pamięci SD 1GB\nPanasonic zaprezentowała kartę pamięci SD 1GB\nsirmark 31 Marca 2004 10:10\nMatsushita Electric Industrial, znana na całym świecie dzięki elektronice użytkowej i produktom telekomunikacyjnym marki Panasonic, zaprezentowała kartę pamięci SD 1GB.\nPremiera rynkowa nowego produktu planowana jest już w kwietniu na rynku japońskim. W maju br. pojawi się również u dystrybutorów na całym świecie. Sugerowana cena detaliczna to 499,99 Euro na rynku niemieckim, oraz 499,99 dolarów w USA.\nKarta SD jest pamięcią typu flash. Charakteryzuje ją duża pojemność, szybka transmisja danych, niewielkie rozmiary (porównywalne z małym znaczkiem pocztowym) oraz konstrukcja umożliwiająca ochronę praw autorskich. Karta pamięci SD została tak zaprojektowana, aby zaspokoić wszystkie potrzeby użytkowników urządzeń cyfrowych.\nWzrastające zapotrzebowanie na karty pamięci o dużej pojemności.\nJak wskazują statystki, do chwili obecnej karty SD mają głównie zastosowanie w cyfrowych aparatach fotograficznych. Dynamiczny wzrost tego rynku oraz rozwój technologiczny sprawiają, że rośnie zapotrzebowanie na nośniki, które pomieszczą zdjęcia o dużej rozdzielczości. Dodatkowo, na wzrost zapotrzebowania wpływa coraz większa popularność funkcji zapisu obrazu wideo w formatach MPEG4 i MPEG2, jakie oferują już nawet amatorskie urządzenia cyfrowe. Poza licznymi urządzeniami rejestrującymi obraz wideo na kartach SD, Panasonic wprowadził na rynek również nagrywarki DVD oraz kamery wideo zapisujące w formacie MPEG2.\nTego typu format zapisu wideo, oferując doskonałą jakość obrazu zajmuje bardzo dużo miejsc. Stąd też komfortowa praca i nieograniczone możliwości rejestrowania wideo wymagają karty o dużej pojemności.\nZapotrzebowanie na coraz większą pojemność nośników typu flash wzrasta również ze względu na fakt, że wielu użytkowników korzysta z zasobów Internetu i "ściąga" z sieci duże pliki muzyczne, fotograficzne czy wideo.\nNowa karta 1GB nie tylko zaspokoi zapotrzebowanie na nośnik o dużej pojemności, ale także zapewni dużą szybkość przesyłu niezbędną do wygodnego odtwarzania i kopiowania obrazu wideo o wysokiej jakości.\nZalety 1GB karty SD\n1GB karta SD Memory Card pozwala zmieścić ponad 1300 (3-megapiksele, tryb Standard) lub 400 (5-megapikseli, tryb Fine) cyfrowych zdjęć. Fani wideo będą moli zapisać na karcie ponad 9 godzin (format MPEG4, tryb Normal mode) lub też około 40 minut (format MPEG2, tryb Normal) obrazu wideo. Natomiast użytkownicy odtwarzaczy muzycznych nawet 22 godziny ulubionej muzyki.\nSzybki transfer danych - rzędu 10MB/s, jest następcą obecne stosowanej technologii Super High Speed. Wraz z wzrostem pojemności kart z megabajtów na gigabajty, zostało również zaprojektowane na nowo opakowanie i oznakowanie kart


Skazany za pedofilię kardynał George Pell został uniewinniony. "Cierpiałem z powodu niesprawiedliwości" - NCZAS.COM\nStrona główna Świat Australia Skazany za pedofilię kardynał George Pell został uniewinniony. „Cierpiałem z powodu niesprawiedliwości”\nSkazany za pedofilię kardynał George Pell został uniewinniony. „Cierpiałem z powodu niesprawiedliwości”\n7 kwietnia 2020 06:57\nKardynał George Pell wyjdzie na wolność. Foto: PAP/EPA\n„Stale podkreślałem, że jestem niewinny. Cierpiałem z powodu poważnej niesprawiedliwości”- oświadczył kardynał George Pell po tym, jak Sąd Najwyższy Australii przyjął jego odwołanie od wyroku 6. lat więzienia za czyny pedofilii. Hierarcha spędził w więzieniu ponad rok.\nSąd wyjaśnił – uchylając wyrok i uniewinniając 78-letniego dostojnika – że w trakcie procesu nie wzięto w ogóle pod uwagę możliwości, że przestępstwo nie zostało popełnione.\nWyrok sądów dwóch instancji dotyczył zarzutów o czyny pedofilskie, do jakich miało dojść w 1996 roku, gdy Pell był metropolitą Melbourne. Skazano go na 6 lat więzienia za molestowanie dwóch 13-letnich chórzystów w zakrystii w katedrze. Akt oskarżenia sporządzony został na podstawie zeznań jednego z mężczyzn. Drugi z nich zmarł w 2014 roku z przedawkowania narkotyków.\nKardynał Pell podkreślił w nim, że wielka niesprawiedliwość „została naprawiona wraz z jednomyślną decyzją sądu”.\n„Nie żywię złych uczuć wobec mojego oskarżyciela. Nie chcę, aby moje uniewinnienie dodawać do cierpienia i goryczy, jakie wielu odczuwa. Jest ich wystarczająco dużo”– napisał były doradca papieża Franciszka i były watykański minister finansów, który trafił do więzienia ponad rok temu.\n„Mój proces to nie było referendum w sprawie Kościoła katolickiego, ani w kwestii tego, jak władze kościelne w Australii podeszły do przestępstwa pedofilii. Chodziło o to, czy ja popełniłem te okropne przestępstwa, czy nie. A ja ich nie popełniłem”– dodał.\nTaka partia, że Mucha nie siada. Inni posłowie z PO też...


Jak prać poduszki z pierza? Co można, a czego absolutnie nie można robić z poduszkami z pierza! | Echo Dnia Radomskie\nJak prać poduszki z pierza? Co można, a czego absolutnie nie można robić z poduszkami z pierza!\nKatarzyna Dębek 25.02.2020\nCzysta, miękka i pachnąca - kto nie lubi zanurzyć się w świeżo wypranej pościeli? Pościel z pierza jest bardzo popularna. Ma odpowiednie właściwości, które pozwalają na utrzymanie odpowiedniej temperatury ciała, jest sprężysta, lekka i odprowadza wilgoć z ludzkiego ciała. Aby spełniała swoje parametry, należy odpowiednio ją pielęgnować i prać. KakaduArt Pixabay.com\nTo, jaką poduszkę wybierzemy do snu, ma znaczenie. Źle dobrana, może negatywnie wpłynąć na nasz sen, a wraz ze wschodem słońca może nas obudzić ból karku. W takim razie, jaka będzie najlepsza? Jedną z wielu propozycji jest poduszka z pierza? Dla kogo będzie ona odpowiednia oraz jak prać poduszki z pierza, aby zachowały swój pierwotny wygląd?\nMateriał oryginalny: Jak prać poduszki z pierza? Co można, a czego absolutnie nie można robić z poduszkami z pierza!\npranie poduszek z pi...\nJak przygotować się do Wielkanocy w czasie pandemii\nZostań w domu i gotuj z... Andrzejem Piasecznym [WIDEO]\nJak radzimy sobie z wyglądem na kwarantannie? W czasach, w których punkty usługowe oraz salony urody zostały zamknięte na cztery spusty, wiele osób postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. W końcu wiosna to doskonały czas na metamorfozę! Co jednak, jeśli jedyną dostępną usługą jest ...\nTworzą przyłbice dla pracowników szpitali. Jak ich wesprzeć?\nGrupa radomian od niespełna tygodnia tworzy przyłbice ochronne dla pracowników szpitali i służb medycznych. Każdy może wesprzeć tę szlachetną inicjatywę.


Geometryczne, a zarazem eleganckie kształty świetnie pasują do nowoczesnych kuchni. Zwłaszcza jeżeli zbudowana jest ona na otwartym planie, zamiast być osobnym pomieszczeniem. Ważne wtedy jest aby meble świetnie wyglądały, oraz dobrze komponowały się z wnętrzem. Jest to szczególnie istotne w przypadku połączenia kuchni z salonem. Tutaj celowo jest on minimalistyczny, ponieważ główny efekt w zakresie wzornictwa robią meble kuchenne. Reszta została dobrana z umiarem aby uniknąć przesytu.\nBardzo wyraźna struktura drewna łagodzona jest przez super cienki blat z corianu, oraz ciekawy panel naścienny.\nBardzo wyraźna struktura drewna łagodzona jest przez super cienki blat z corianu, oraz ciekawy panel naścienny. Panel ten pozwala zamieszać akcesoria, które nie tylko świetnie wyglądają, ale też zwiększają funkcjonalność. Jest on także atrakcyjnie oświetlony, co z pewnością dodaje mu uroku. Obok mamy wyspę kuchenną nad którą znajduje się świetny żyrandol, idealnie pasujący do pomieszczenia. Jest on niczym atrakcyjna ozdobą, ma formę biżuterii, jednak nadal świetnie komponuje się z nowoczesnymi pozostałymi elementami. Na blacie została wkomponowana płyta grzewcza. Powyżej jest pochłaniacz powietrza, jednocześnie spełniający funkcję oświetlenia. Działa on na filtry węglowe, zatem nie istnieje potrzeba montażu go bezpośrednio do wentylacji. Filtry co jakiś czas wymieniamy, są bardzo wydajne. Dzięki temu możemy cieszyć się rewelacyjnym wyglądem, nie muszą godzić na żadne kompromisy.\nDalszy rząd to wysokie szafy z zabudowaną lodówką i piekarnikiem.\nWyglądem nawiązują one do pozostałej części zabudowy mając formę drewna. Wkomponowane są we wnękę, dzięki czemu nie zasłaniają światła dziennego. Pomieszczenie jest pięknie oświetlone, a okno umiejętnie wkomponowane do układu. Po jednej stronie wysokich szaf mamy także odsłonięte i widoczne półki, możemy ba nich dowolnie ustawić preferowane dodatki.\nModna francuska kuchnia\nModna francuska kuchnia Po jednej stronie mamy tutaj narożną zabudowę rozpoczynającą się od...\nPrzestronna nowoczesna kuchnia\nPrzestronna nowoczesna kuchnia Pierwszą rzeczą która przyciąga wzrok, jest wielopoziomowa wyspa...\nNowoczesne, oraz ciekawe połączenie\nNowoczesne, oraz ciekawe połączenie Połączenie matowej szarości z drewnem może wyjść niezwykle...


Pomysł na biznes. Legalny korepetytor - Superbiz.se.pl\nSuperBiz firma Pomysł na biznes. Legalny korepetytor\n08.01.2017, godz. 12:00\nZgodnie z prawem osoby, które chcą pracować jako legalni korepetytorzy i traktować to zadanie jako swoją codzienną pracę, powinny założyć działalność gospodarczą. Gdy firma się rozkręci, można będzie prowadzić korepetycje w postaci dłuższych szkoleń i kursów (np. przygotowujących do otrzymania językowych certyfikatów) albo postarać się o akredytację kuratorium oświaty i zarejestrować w Wydziale Edukacji Starostwa Powiatu. Taka akredytacja podniesie rangę i poprawi wizerunek firmy edukacyjnej oferującej konkretne szkolenia.\nJako korepetytor możesz pracować u klienta. Wiele osób bardzo sobie ceni taką formę współpracy. Jeśli większość czasu zdecydujesz się spędzać poza domem, a tylko w niektórych przypadkach, przyjmować uczniów w mieszkaniu, działalność gospodarczą możesz zarejestrować w domu. Pamiętaj, by jeden pokój przeznaczyć wyłącznie na ten cel. Jeśli chciałbyś uczyć więcej uczniów u siebie, lepiej wynająć niewielkie biuro, w którym zmieści się tablica, stoliki, urządzenia multimedialne.\nW pojedynkę lub w zespole\nJako korepetytor możesz pracować samodzielnie lub w zespole. Na starcie możesz działać sam. Dopiero gdy zleceń zacznie przybywać, zbudujesz zespół profesjonalnych nauczycieli. Jeśli skupisz się na douczaniu w konkretnej dziedzinie (np. język angielski), w zależności od potrzeb zatrudnisz studentów anglistyki lub doświadczonych już nauczycieli tego przedmiotu. Może się jednak okazać się, że twoi uczniowie potrzebują też pomocy np. w matematyce czy języku polskim. Wtedy warto poszukać korepetytorów dysponujących wiedzą i wykształceniem z wielu dziedzin.\nJako firma edukacyjna możesz mieć szeroki wachlarz usług. Jeśli będziesz dysponował zespołem nauczycieli rozmaitych przedmiotów, w swojej ofercie możesz mieć kompleksowe kursy przygotowujące do matury, egzaminu gimnazjalnego czy egzaminu szóstoklasisty. Z powodzeniem możesz też prowadzić szkolenia z zakresu języków obcych skierowane do różnych grup wiekowych i zawodowych. Atutem mogą być małe grupy, np. trzyosobowe. Jednak absolutną podstawą powinny być indywidualne lekcje z konkretnych przedmiotów.\nAby dobrze zarabiać na korepetycjach, nie wystarczy posiadać umiejętności dydaktycznych. Nie obejdzie się też bez atrakcyjnych materiałów oraz ciekawych i skutecznych metod pracy z uczniem. Dlatego też już na wstępie warto zainwestować w multimedialne tablice i rozmaite nowoczesne narzędzia (np. oprogramowania komputerowe, interesujące podręczniki, ćwiczenia, czy gry). Jako właściciel firmy edukacyjnej powinieneś też uczestniczyć w branżowych konferencjach i na bieżąco śledzić rynek materiałów edukacyjnych, by mieć u siebie nowości.\nDo promocji i reklamy potrzebna będzie też własna profesjonalna strona internetowa. Przygotowanie jej zleć fachowcowi. Sprawdzi się grafika przypisana poważnym instytucjom edukacyjnym: niebieska kolorystyka, większe kafle, proste grafiki. Strona musi być przejrzysta i estetyczna. Pamiętaj, osoba szukająca korepetytora dla swojego dziecka, ceni sobie odpowiedzialność i powagę. Kolory krzykliwe, jaskrawe zarezerwowane są dla innych branż i lepiej z takiej palety nie korzystać.\nNa stronie zarezerwuj sobie miejsce na rekomendacje. Nie bój się chwalić swoimi sukcesami. Jeśli masz uczniów, którzy dzięki tobie osiągają edukacyjny cel, poproś rodziców dziecka, by napisali opinię, którą zamieścisz na stronie. Działasz legalnie, więc nikt nie powinien mieć żadnych obaw w jawnej ocenie twojej firmy.\nJako firma edukacyjna funkcjonuj w serwisach społecznościowych. Skuteczne mogą okazać się też niewielkie ulotki wrzucane do skrzynek lub rozdawane na ulicy.\nFirma edukacyjna musi mieć dobry cennik. Trzeba go opracować już na starcie. Ceny uzależnione są od takich czynników jak: poziom nauczania (szkoła podstawowa, średnia, studia, gimnazjum), stopień naukowy i doświadczenie nauczyciela, miejsce wykonywania usługi, ilość nauczanych osób jednocześnie, jakość nauczania, rodzaju zajęć (korepetycje, kursy, przygotowanie do egzaminu). Zanim zaczniesz wyceniać swoje usługi, zorientuj się, jakie stawki obowiązują w twoim regionie. W różnych miejscach Polski mogą być mocno odmienne. Dla przykładu lekcja języka angielskiego oferowana przez studenta w dużym mieście kosztuje ok. 45 zł, a przez wykwalifikowanego nauczyciela już co najmniej 60 zł. W mniejszym mieście ceny są o ok. 10 zł niższe. Najlepiej wyceniane są języki obce i matematyka, nieco niżej język polski i inne przedmioty.\ntagi: korepetycje legalny korepetytor pomysł na firmę WŁASNY BIZNES


Delikatny stół do salonu Freccio | DABSTORY\nLekki stół FRECCIO\nStół, który po prostu zachwyca!\nStół FRECCIO to delikatny stół do jadalni. Rant stołu został wykończony ścięciem pod kątem z każdej strony. Charakteryzuje się niezwykle lekką i minimalistyczną podstawą. Konstrukcja stołu ze stalowych prętów połączonych w fantazyjny układ, świetnie sprawdza się nie tylko w jadalniach o eleganckim wystroju, ale także jako biurko do pracowni. Wybierając kolor malatury podstawy w bardziej pastelowych kolorach świetnie będzie sprawdzał się w pokoju nastolatki.\nStół FRECCIO to odpowiedź dla tych, którzy lubią lekkie i przytulne wnętrza. Lekkości nadaje delikatna podstawa stołu oraz fazowany rant blatu. Geometryczna podstawa stołu pięknie buduje formę. Stół świetnie odnajdzie się we wnętrzach w stylu skandynawskim i boho.\nWszystkie nasze meble można w pełni personalizować wybierając dowolne wymiary, gatunek drewna, jego wybarwienie oraz rodzaj impregnacji. Na specjalne zamówienie możemy wykonać stół rozkładany.


Bardzo trudno dziś nawet sobie wyobrazić mieszkanie bez lustra. Lustro powieszone w łazience, salonie czy sypialni jest bardzo ważne, gdyż spełnia istotną rolę w życiu każdego z nas. Jest też ciekawym akcentem w różnorodnych aranżacjach wnętrz, gdyż przy okazji świetnie powiększa i oświetla dane pomieszczenie.\nZanim dokonamy wyboru należy zobaczyć nie tylko cenę oraz rozmiar, lecz też grubość tafli. Wśród luster dekoracyjnych wyróżnimy tzw. lustra zwykłe oraz kryształowe. Pierwsze z nich są najczęściej tańsze, mogą występować w trzech grubościach, czyli 3, 4 i 5 milimetrów. Niestety lustro o grubości trzech milimetrów może się wyginać oraz zniekształcać obraz, tak więc miejmy na uwadze, ażeby wybierać właściwie grube i wysokie lustra. Im więc twardość tego typu lustra jest wyższa, tym jest lepsza, to jest też znikome ryzyko starcia i zarysowania powierzchni.\nZ drugiej strony lustra kryształowe są szlifowane z tak zwaną fazą, czyli ściętymi po skosie brzegami. Ich tafla dość często ma około czterech i pięć milimetrów. Lustro na pewno jest koniecznym elementem każdej łazienki, i to bez względu na jej wielkość i styl. Jest niezbędne w trakcie wykonywania najważniejszych czynności, jakie wiążą się na przykład z czesaniem, goleniem lub myciem zębów. Wybierając najbardziej odpowiednie lustro dla naszych wymagań, trzeba się zastanowić, czemu ono służy. Czy jest nam niezbędne w okresie wykonywania podstawowych czynności, a może ma inne zadanie, jak optyczne zwiększenie przestrzeni? Bez względu na model lustra (lustra na wymiar z tego warszawskiego zakładu), należy uwzględnić wszystkie korzystające z tego miejsca osoby, to może sprawić, iż zawiesimy lustro na właściwej wysokości, dzięki temu każdy będzie mógł swobodnie z niego skorzystać.\nArticle wrote: Mr. T in DC\nJeżeli w naszym domu lub biurze posiadamy luksusowe materiały, musimy liczyć się z faktem, że mimo iż są one niezwykle trwałe, czasami potrzebują właściwej pielęgnacji. Bowiem bez odpowiedniej renowacji podłogi marmurowej lub betonowej, możemy w przyszłości wpędzić się w spore koszta naprawy. Z tego powodu, warto od czasu do czasu zainwestować w sprawdzonego fachowca, który pomoże nam, gdy tylko znajdziemy jakiś ubytek w naszym szlachetnym wnętrzu.


STEROWNIKI SILNIKA I CHIPTUNING\nWtryskiwacze common rail diesel serwis w Śremie.\nREGENERACJA ZAWORÓW EBS I PNEUMATYCZNYCH\nWtryskiwacze common rail diesel serwis w Śremie\nWitamy serdecznie na stronie internetowej firmy M Truck. Naszą działalność rozpoczęliśmy w 2002 r. i początkowo byliśmy nastawieni wyłącznie na handel częściami do pojazdów ciężarowych. Z czasem jednak śledząc dynamicznie rozwijający się rynek, poszerzyliśmy ofertę o komputerowe diagnozowanie pojazdów ciężarowych oraz dostawczych.\nKolejnym etapem rozszerzania oferty firmy było wprowadzenie regeneracji zaworów hamulcowych sterowanych elektronicznie EBS i pomp AdBlue. Wieloletnia praktyka oraz rosnące wymagania klientów sprawiły, że w 2011 r. zaczęliśmy przyjmować zlecenia na kompleksowe regeneracje wtryskiwaczy common rail.\nJako, że priorytetem jest dla nas dynamiczny rozwój naszej działalności, w 2013 r. rozpoczęliśmy chiptuning samochodów ciężarowych, dostawczych i osobowych.\nWarto nam zaufać i powierzyć wykonanie zlecenia. Systematycznie wprowadzana polityka jakości, połączona z wiedzą oraz doświadczeniem naszych pracowników, pozwalają nam na szybką i sprawną naprawę oraz regenerację wyżej wymienionych części samochodowych. Zachęcamy do składania zamówień osoby prywatne, a także firmy nie tylko z naszej miejscowości, ale z całego województwa wielkopolskiego. Zapewniamy, że współpraca z nami będzie satysfakcjonująca dla obu stron. Słyniemy z tego, że wszelkie prace przeprowadzamy zgodnie z ustalonym ze zleceniodawcą terminem. Służymy także fachowym doradztwem. Już dziś czekamy na Państwa zlecenia!\nNaprawa wtryskiwaczy common rail i części do nich\nSerwis wtryskiwaczy odbywa się w specjalnie do tego przeznaczonym warsztacie. Dysponujemy profesjonalnym sprzętem, który pozwala na dokładne odwzorowanie pracy silnika. Ma to zasadnicze znaczenie podczas naprawy. Posiadamy specjalistyczne stanowiska komputerowe z najnowszą technologią pomiarową do naprawy tego typu urządzeń. Wszystkie maszyny posiadają atesty potwierdzające prawidłowość pomiarów.\nM Truck to także duży zapas części zamiennych do wtrysków. Jeżeli jakaś część nie nadaje się do dalszego użytkowania, to z powodzeniem możemy ją zastąpić inną.\nZnacznie skraca to czas wykonania usługi.\nM Truck Tomasz Kaczan\nul. Kopernika 21D/11,\nkom.: : +48 505 059 864\nul. Śremska 14,\n63-100 Śrem Dąbrowa\nCopyright 2014 - www.mtruck.pl


• Willa Paula - kwatery w Swarzewie Swarzewo, ul. Spółdzielcza 8\nUl. Spółdzielcza 8, Swarzewo, Morze - 4000m\nZobacz inne obiekty w miejscowości Swarzewo\n25 do 40 zł\nOferujemy tanie kwatery prywatne w Willi Paula, położonej w miejscowości Swarzewo u nasady Półwyspu Helskiego. Miejscowość znajduje się nad Zatoką Pucką 3 km od Władysławowa. Okolica jest spokojna, idealna do wypoczynku z małymi dziećmi.\nSwarzewo, to niewielka wioska, lecz posiada wiele atrakcji. W miejscowości znajduje się m.in: "Stanica Wodna", gdzie można wypożyczyć rowerki wodne, rodzinny park rozrywki - "Labirynt w polu kukurydzy", muzeum "Kocham Bałtyk", które organizuje niezwykłe tematyczne wystawy tymczasowe np. Morze Klocków Lego lub Murale 3D. Ponadto kurort przyciąga miłośników sportu i przyrody. Wzdłuż Zatoki Puckiej rozciąga się ścieżka rowerowa, którą można dotrzeć aż na Półwysep Helski. To tylko niektóre propozycje. Każdy turysta z pewnością znajdzie coś dla siebie.\nWilla Paula jest nowym obiektem. Pokoje są duże, umiejscowione na parterze, każdy posiada łazienkę. Oferujemy pokoje 2,3,4 osobowe. Dodatkowo udostępniamy kuchnię z pełnym wyposażeniem, żelazko, parawan, koc.\nDoba hotelowa rozpoczyna się od godz. 12.00 w dniu przyjazdu a kończy o godz. 10.00 w dniu wyjazdu.\nSerdecznie zapraszamy i życzymy miłego wypoczynku.\nZadzwoń: 504 40...\nMaj i czerwiec do 50% taniej !\n25 - 40 zł za osobę/dobę\nOgólna liczba miejsc 10\nStaż w portalu od 03-07-2011\nOstatnia aktualizacja 10-06-2019\nLiczba wyświetleń 5862\nSwarzewo i okolice\nNoclegi Władysławowo 4 km\nNoclegi Puck 5 km\nNoclegi Chłapowo 6 km\nNoclegi Czarny Młyn 9 km\nNoclegi Rozewie 10 km\nNoclegi Jastrzębia Gór... 10 km\nNoclegi Ostrowo 13 km\nNoclegi Karwia 15 km\nNoclegi Rewa 16 km\nNoclegi Karwieńskie Bł... 17 km\nNoclegi Jastarnia 20 km\nNoclegi Dębki 22 km\nNoclegi Gdynia 28 km\nNoclegi Choczewo 33 km\nNoclegi Sopot 37 km\nNoclegi Słajszewo 39 km\nNoclegi Gdańsk 48 km\nNoclegi Sobieszewo 54 km\nNoclegi Świbno 59 km\nNoclegi Mikoszewo 60 km\nNoclegi Jantar 63 km\nNoclegi Stegna 67 km


Autokomis: Pomagamy kupić pojemne auto za 30-40 tys. zł\nObijaki do ćwiczenia szarż, worki z piłkami i paru kumpli na dokładkę – Bartosz Ryś gra w rugby i potrzebuje dużego auta, do którego zmieści się sprzęt i w którym kilka osób wygodnie dojedzie na mecz. Nasi redaktorzy pomagają wybrać.\nImię i nazwisko: Bartosz Ryś\nZawód: kierownik zespołu w korporacji IT\nLiczba kilometrów przejeżdżanych rocznie: około 20 000\nWymagania: Samochód nie starszy niż 6-7-letni. Z dużym bagażnikiem i przestronnym wnętrzem. Najchętniej z silnikiem Diesla o mocy około 150 KM. Klimatyzacja mile widziana, nawigacja także, za to rodzaj skrzyni biegów nie ma znaczenia.\nCena maksymalna: 30-40 tys. zł\nPrzestrzeń i trwałość\nJeśli chodzi o konkretne marki, to na razie zrobiłem tylko wstępne rozeznanie. Za to na pewno wiem, jakie cechy powinien mieć mój nowy, chociaż używany samochód. Ponieważ gram w rugby, potrzebuję dużego bagażnika, żeby zmieścić sprzęt i to dla kilku osób, bo często na mecz czy trening zabieram kolegów. Treningi mam trzy razy w tygodniu na miejscu, we Wrocławiu, więc chociaż poszukuję raczej dużego auta, to nie aż tak dużego, żeby trudno nim było zaparkować. Za to dobrze, żeby krawężnik nie był dla niego przeszkodą. Dobrze też, żeby zawieszenie było trwałe, bo co drugi tydzień wyruszamy większą grupą na mecze, często daleko w Polskę, gdzie drogi bywają kiepskie. Na dalszych trasach lepiej spisze się diesel, bo mniej pali, tylko czy auto z dieslem nie jest droższe?\nZwykły kompakt mi nie wystarczy, poszukuję kombi albo vana z silnikiem o mocy 150-200 KM, żeby auto nie było zawalidrogą. Myślałem o modelach niemieckich, bo serwis i części są bardziej dostępne. Z „japończykami” nie mam doświadczeń.\nMój pierwszy kandydat to VW Touran. Podobno niemieckie auta nie mają duszy, ale są solidne. Jeździłem kiedyś Touranem – bardzo dobrze trzymał się drogi, jest przestronny, więc może go wybrać? Citroën C4 Grand Picasso – też dużo miejsca i ładne wnętrze, jak to w autach francuskich, tyle że opinie o nim są mieszane.Trzeci kandydat to Ford S-MAX – z 2-litrowym dieslem powinien być dynamiczny.\nTego nie brałeś pod uwagę\nSKODA SUPERB COMBI - W tym aucie pasażerowie konkurują o to, kto usiądzie z tyłu – tak dużo jest tam miejsca i nad głową, i na nogi. W niepozornej Skodzie można się poczuć jak prezydent w vipowskiej limuzynie. Do tego Superb ma wielki bagażnik (633 litry pojemności), jest autem komfortowym i zadziwiająco zwinnym w zakrętach. No i jest to klasyczne kombi, a nie wysoki van. Egzemplarze w cenie 30-40 tys. zł mają przeważnie duże przebiegi (często są po leasingu).\nVolkswagen Touran – 2010 rok\nVW Touran: Zbudowany na bazie Golfa, więc nie jest zbyt duży, poza tym wnętrze nie poraża jakością, urodą ani liczbą schowków. Godne uwagi są diesle 1.9 i 2.0 (ten drugi tylko z common-railem); są dość dynamiczne i oszczędne. Radzę unikać przekładni dwusprzęgłowej. Touran jest niezbyt tani w serwisowaniu i trapi go wiele drobnych usterek.\nVW Touran: To najmniejsze spośród aut, które bierze Pan pod uwagę i widać to po przestronności kabiny – z przodu miejsca jest wystarczająco dużo, ale z tyłu wyżsi pasażerowie nie będą mieli gdzie podziać nóg. Touran jest produkowany od 2003 r. i od tego czasu przeszedł dwie modernizacje, jest więc wyjątkowo dopracowany. Lepiej wybrać egzemplarz wyprodukowany po 2011 roku (kosztują ok. 40 tys. zł), choć w tej cenie nie kupi Pan auta z 2-litrowym TDI, budżet wystarczy na wersję z oszczędnym 1.6 TDI (105 KM).\nVW Touran: Przy pięciu osobach na pokładzie jego bagażnik ma 695 litrów – to więcej niż w C4 Grand Picasso, ale też mniej niż w S-Maxie. Touran przegrywa też z nimi przestronnością wnętrza z tyłu – dla czwórki jest tam OK, ale już w piątkę może być ciasno. Zaletą Tourana jest za to wyraźnie mniejsza niż u konkurentów średnica zawracania, co sprzyja lepszej zwrotności w mieście.\nCITROËN C4 GRAND PICASSO – 2011 r.\nCitroen C4 Picasso - minivany\nCitroën C4: Wnętrze umeblowano po francusku – miękkie tworzywa, wygodne fotele, ale obsługa przekombinowana. Zawieszenie ma zapewnić podróżnym maksymalny komfort, ale na drogach o złej nawierzchni najzwyczajniej dudni. Można to zaakceptować albo znienawidzić. O silniku 2.0 HDI wszyscy mówią wyłącznie dobrze.\nCitroën C4: Ma nowoczesny wygląd i „odjechaną” tablicę przyrządów. Jest trwały i wygodny, ma dużo schowków, a po złożeniu foteli płaską podłogę. Warto wybrać dłuższą wersję oznaczoną jako Grand. Wart polecenia jest diesel 2.0 – oszczędny, dynamiczny i trwały. Nie polecam zawieszenia pneumatycznego tylnej osi. Serwis C4 nie jest drogi, a samo auto mało awaryjne, co najwyżej szwankuje elektronika.\nCitroën C4: Wnętrze ma rzeczywiście najciekawsze, a w wersji z panoramicznym dachem również najlepiej doświetlone. W kabinie bez problemu zmieści się piątka pasażerów, ale będą mieli do dyspozycji najmniejszy bagażnik (576 litrów), więc nie jestem pewien czy zmieszczą się do niego wszystkie obijaki i piłki. „Cytryna” ma też najmniejsze dopuszczalne obciążenie (589 kg), a jej zawieszenie „buja” w zakrętach.\nFORD S-MAX – 2009 rok\nFord S-Max- vany\nFord S-Max: Z 2-litrowym TDCi będzie wystarczająco dynamiczny i oszczędny (realne spalanie to 7,4 l/100 km). Testowaliśmy taki egzemplarz na dystansie 50 000 km, okazał się niezawodny i trwały. Bagażnik jest ponadprzeciętnie duży, to samo dotyczy wnętrza. Kolegom spodobają się z tyłu trzy osobne fotele, a Panu właściwości jezdne, ponieważ S-Maxowi bliżej do kombi niż vana.\nFord S-Max: To godny polecenia absolutny hit wśród vanów. Wśród Pana kandydatów najpojemniejszy i z największą ładownością. Jeździ jak usportowiony samochód osobowy. Optymalny jest diesel 2.0, trwały i oszczędny (ten sam co w C4) z przekładnią mechaniczną. Poza elektroniką nic nie wysiada, ale zbyt szybko zużywają się przednie zawieszenie i hamulce, bo auto jest ciężkie. Na rynku jest dużo aut mocno wyeksploatowanych z powypadkową przeszłością.\nFord S-Max: Fakty są takie – Ford ma najbardziej pojemny bagażnik (755 litrów), największe dopuszczalne obciążenie (773 kg) i największy bak (a więc najdalej zajedzie na jednym tankowaniu). Wybija się też ponad przeciętną świetnymi właściwościami jezdnymi, za to w mieście będzie mniej poręczny niż C4 i Touran. Mimo to, spośród tej trójki, to najlepszy wybór.


KUL - Uniwersytet - Kolejne Granty Misyjne KUL przyznane\nKolejne Granty Misyjne KUL przyznane\nKonkurs, projekt multimedialny, konferencja naukowa i publikacja to kolejne pomysły studentów i doktorantów, które otrzymały dofinansowanie w ramach Uniwersyteckich Grantów Misyjnych KUL. Podczas III posiedzenia Kapituła oceniła złożone projekty i zdecydowała o dofinansowaniu czterech z pięciu, które zostały złożone do 15 marca br.\nCieszy różnorodność i pomysłowość przygotowanych aplikacji. Studenckie Koło Przedsiębiorczości KUL zrealizuje konkurs Kard. Stefan Wyszyński do przedsiębiorców, czyli jak służyć Bogu i Ojczyźnie prowadząc biznes i będzie skierowany do młodzieży szkół średnich. Gazeta Studencka Coś Nowego zrealizuje projekt Stefan – ubieraj się… Ubieraj się, ale nie tak się ubieraj, inaczej się ubieraj. W ramach projektu studenci dziennikarstwa KUL przygotują serię nagrań i materiałów multimedialnych w miejscach, które w sposób wyjątkowy zapisały się w życiu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, wydadzą też specjalny numer gazety studenckiej dedykowanej Wyszyńskiemu. Doktorantka III roku Teologii fundamentalnej p. Ewa Banasińska przygotuje tekst dotyczący założyciela i pierwszego rektora KUL ks. Idziego Radziszewskiego pt. Myśl apologetyczna księdza Idziego Radziszewskiego – pierwszego Rektora Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Zespół Doktorantów Katedry Kościelnego Prawa Publicznego i Konstytucyjnego KUL zorganizuje konferencję naukową Prymasi Polski w służbie Bogu i Ojczyźnie – Deo et Patriae.\nGratulujemy pomysłów i zachęcamy kolejnych studentów, doktorantów, koła naukowe i organizacje studenckie do przygotowania kolejnych aplikacji w ramach Uniwersyteckich Grantów Misyjnych KUL.\nDo 15 kwietnia br. można składać kolejne wnioski na realizację grantów. Regulamin oraz szczegóły programu na stronie uniwersytetu, w zakładce Granty Misyjne KUL.\nOstatnia aktualizacja: 06.04.2021, godz. 13:53 - Leszek Wojtowicz


EPAM Systems należy do światowych liderów z zakresu inżynierii oprogramowania. Firma działa od 1993 roku i zatrudnia blisko 22 tys. pracowników w ponad 20 krajach na całym świecie. Do klientów EPAM należą globalne korporacje z takich sektorów jak finanse i bankowość, media, hi-tech, opieka zdrowotna czy turystyka. Spółka notowana jest na Nowojorskiej Giełdzie Papierów Wartościowych, a jej siedziba główna znajduje się w Newtown, USA.\nW Polsce firma rozpoczęła działalność w 2011 roku i obecna jest w czterech miastach: Krakowie, Gdańsku, Wrocławiu oraz Katowicach. Tym, co wyróżnia EPAM na rynku, jest kultura organizacyjna, atmosfera pracy oraz wielka pasja do technologii. EPAM regularnie wspiera inicjatywy związane z branżą IT, organizuje również własne spotkania dedykowane środowisku developerów – TechTalks czy hackathony. W 2015 roku firma znalazła się na na szczycie zestawienia „FORTUNE’S 100 Fastest Growing Technology Companies” w kategorii przedsiębiorstw dostarczających rozwiązania IT, z kolei w 2016 została sklasyfikowana na 8. miejscu zestawienia „25 Fastest Growing Public Tech Companies” magazynu Forbes.


Homilia Księdza Bolesława Szewca w II rocznicę śmierci ks. Tadeusza Dajczera\n(Archikatedra Warszawska 08.09.2011)\nMaryja ukazuje się nam dzisiaj jako wybrany człowiek przygotowany przez łaskę Bożą do tego, by stać się narzędziem tajemnicy Wcielenia, a co za tym idzie tajemnicy Odkupienia, Odkupienia rodzaju ludzkiego. Ta która we współpracy z łaską Bożą utorowała drogę do Odkupienia, podobnie uczestniczy w tym torowaniu nam drogi do Odkupienia każdego z nas. I dlatego to dzisiejsze święto przypomina nam, że w naszym życiu możemy się w szczególny sposób łączyć, jednoczyć duchowo z Maryją, by ta droga do naszego Odkupienia, które dokonało się historycznie, droga do aktualizacji Odkupienia w naszym życiu, mogła przebiegać w szczególnej jedności z Maryją.\nA jak to może wyglądać? Notatka z września 1952: „Postanowiłem wreszcie robić codziennie trzy postanowienia pracując nad: – punkt pierwszy – Praktykowanie nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny” (dalej następują inne postanowienia). Notatka z innego wrześniowego dnia: „Ofiarować podczas adoracji przed precesami cały dzień Najświętszej Maryi Pannie ze wszystkimi sprawami uczynkowymi, krzyżami, wszystkie swe myśli i uczucia całodzienne”. Są to notatki duchowe zapisane przez kleryka Tadeusza w początkowych latach w seminarium.\nZ innego wrześniowego dnia notatka: „W ciągu ostatnich trzech dni podczas wieczornych adoracji starałem się nie opierać przy klęczeniu, ale to Matce mej ukochanej zawdzięczam, że do końca wytrwałem. Tak gorąco się modliłem, by mi dopomogła, gdy wydawało mi się, że nie wytrzymam”. Te notatki pokazują jak się kształtuje wspólnota z Maryją. Właśnie jedność z Nią również w takim kleryckim wyrzeczeniu, zmaganiu się ze sobą. Inna notatka: „Same wpadki, bym poznał lepiej swą nędzę. Jakżeż bardzo kocha mnie Matka moja!”. Niezwykła myśl, że doświadczenie wpadek, własnej nędzy, jest miłością, miłością Boga, która może być przeżywana w jedności z Maryją, jako również Jej miłość.\nInna notatka wrześniowa z 1952 roku „Na wizytacji pasterskiej wywaliłem ogień. Myślę, że Matka moja ukochana chciała w ten sposób upokorzyć mnie, bym nie dbał o względy, bym nie był zanadto pewnym przy ołtarzu”. Maryja – Jej obecność wiąże się z każdym wydarzeniem.\nNotatka z października 1952 roku: „Pierwsze moje postanowienie porekolekcyjne, aktualne do tej pory: Nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny – skupienie w czasie różańca”. Inna notatka z października tego samego roku: „Myśl w czasie rozmyślania: Najświętsza Maryja Panna kocha mnie tak gorąco, że trudno sobie wyobrazić. Tak dużo swej miłości Bóg przelał w Maryję – Matka moja kocha mnie więcej, niż ja sam mógłbym siebie kochać. Jakkolwiek jestem tak wielkim egoistą, egocentrystą. Tą miłością kocha Ona każdego, należy więcej patrzeć na każdego miłosiernymi i miłosnymi oczyma Maryi. Kochając Ją trzeba kochać tych, których Ona darzy swą wielką miłością”. Właśnie widać tu najgłębsze podstawy do miłości bliźniego, który jest ukochany przez Boga tak, jak i ja jestem kochany.\nWybrałem notatki związane z Maryją, bo dzisiaj jest jej święto. Inna notatka: „Czuje się kompletnym brakiem. Może to dobrze. We wszystkim tym upatruję szczególną opiekę Niepokalanej. Czuje się tak znękany, taki nędzny, wyczerpany, a taki podły jednocześnie. W swej nędzy jeszcze się ubiegający o względy ludzkie. To przygotowanie do zgniecenia we mnie tej wstrętnej pychy”. Te notatki kleryckie pokazują jak Pan Bóg kształtował życie wewnętrzne księdza Tadeusza właśnie poprzez tę szczególną miłość do Maryi. I jak widać jest tutaj również prowadzenie do jakichś oczyszczeń przez tę relację z Maryją – pełną miłości.\nI po kilku latach notatka z 1956 roku, już w okresie kapłaństwa. Życie kapłana, który sprawuje Eucharystię i adoruje Najświętszy Sakrament właśnie w tej szczególnej jedności z Maryją: „Matko, przyjdź modlić się we mnie! Przyjdź adorować we mnie Jezusa Eucharystycznego, gdy piastuję Go w swych dłoniach, przyjdź, bo sam nie potrafię. Jeżeli ja modlę się, to nie ja, ale Ty modlisz się we mnie; jeżeli ja adoruję Jezusa, to nie ja, ale Ty adorujesz Go we mnie. Włóż w każdy mój gest liturgiczny, w każde przyklęknięcie tyle adoracji, tyle miłości, ile Ty jej miałaś, gdy pielęgnowałaś małego Jezusa”. Ta notatka w sposób szczególny ukazuje, to co prawie czterdzieści lat później zostało nazwane jako „komunia życia z Maryją” – już w czasie, gdy istniał Ruch Rodzin Nazaretańskich. Widać, że ta relacja z Matką Bożą ukształtowała się wtedy [w latach pięćdziesiątych] i doprowadziła księdza Tadeusza do Eucharystii.\nŚw. Ireneusz powiedział w traktacie Przeciw herezjom: „Chwałą Boga jest żywy człowiek” – każdy człowiek. A dla wielu z nas właśnie tą szczególną chwałą Boga jest życie księdza Tadeusza. Jest dla wielu z nas tym szczególnym słowem Boga ten człowiek, który był bezprzykładnie rozmiłowany w Bogu i w życiu wewnętrznym. Ksiądz profesor Bruno Forte dzisiejszy biskup we Włoszech, wybitny teolog napisał o księdzu Tadeuszu, że posiadał mocne doświadczenie Boga, oraz szczególną znajomość serca człowieka i jego najgłębszych dynamizmów. Tak to odczytał nie znając ks. Tadeusza, ale znając Rozważania o wierze. Profesor René Laurentin napisał o księdzu Tadeuszu, że był obdarzony charyzmatem kierownictwa duchowego któremu poświęcał większą część swojego czasu. Miał on wielką siłę oddziaływania. Kto się z nim bliżej zetknął, nie mógł już pozostać taki sam, coś się musiało stać.\nDzielił się z nami niezwykłą wiarą, że każdy z nas jest ukochaniem Boga. Boga, którego spotykamy w sposób najbardziej bezpośredni jako Chrystusa Eucharystycznego. Oto jakie słowa z głębokim przekonaniem włożył w usta Chrystusa – zapisał je w książce Tajemnica wiary: „Za ciebie umarłem i tylko za ciebie. Bo umrzeć za wszystkich, to każdy powie, że za nikogo. I mam tylko ciebie, Ja Bóg, który objawiam ci swoją niepojętą miłość w Eucharystii. Ja REALNIE OBECNY, Ja, który rządzę światem. Jestem Panem ziemi i nieba, a ty jesteś dla mnie tak bezcenny, że zajmując się całkowicie światem, jednocześnie mogę ci powiedzieć, że mam tylko ciebie”.\n Ks. Tadeusz Dajczer, Trudny kawałek życia, Poznań – Warszawa 2010, s.12.\n Ks. Tadeusz Dajczer i in. red., Komunia życia z Maryją, Zeszyty Ruchu Rodzin Nazaretańskich, Warszawa 1994.\n Por. Ks. prof. Bruno Forte, Przedmowa do wydania włoskiego, w: ks. Tadeusz Dajczer, Rozważania o wierze, Częstochowa 1998, s.18. [Bruno Forte, Presentazione, w: Tadeusz Dajczer, Dialogo sulla fede, San Paolo, Milano 1995, s.10-11.]\n Por. René Laurentin, Przedmowa do wydania francuskiego, w: ks. Tadeusz Dajczer, Rozważania o wierze, Częstochowa 1989, s.7,10. [René Laurentin, Préface, w: Tadeusz Dajczer, Méditations sur la foi, Fraçois-Xavier de Guibert, Paris 2006, s.7,9.]\n Ks. Tadeusz Dajczer, Tajemnica wiary. Rozważania o Eucharystii, Wydanie VI, Warszawa 2008, s.122.


Nasze ogrody to jakość, profesjonalne podejście oraz sprawna realizacja!\nJeśli bezskutecznie poszukujesz pomysłu na swój ogród – służymy Ci pomocą! Zaaranżujemy Twoje otoczenie i opracujemy niezbędną dokumentację. Dzięki doświadczeniu jakie zdobyliśmy podczas kilkunastu lat zakładania ogrodów i systemów nawadniania, nasze realizacje cechują się nie tylko pięknem ale i funkcjonalnością.\nTylko 4 kroki dzielą Cię do wymarzonego ogrodu\nPodczas pierwszej wizyty rozmawiamy z inwestorem na temat jego potrzeb i wizji. Sprawdzamy warunki terenowe i glebowe. Po otrzymaniu map i planów projektowanego terenu, dokonujemy ewentualnych dodatkowych pomiarów lub umawiamy się na szczegółową inwentaryzację, jeśli jest potrzebna.\nDla wybranego układu funkcjonalno – przestrzennego i dopasowanego do niego doboru gatunkowego wykonujemy wizualizacje. Dzięki wizualizacjom Inwestor widzi, jak ostatecznie ma wyglądać jego ogród. Na tym etapie wciąż jeszcze można dokonać zmian, a klient przez cały proces aktywnie uczestniczy w powstawaniu projektu.\nNa podstawie ustaleń wcześniejszych etapów pracy przygotowywany jest projekt ogrodu., który zawiera: 1. KONCEPCJĘ ZAGOSPODAROWANIA terenu w skali ( z reguły jest to 1:100) 2. PROJEKT TECHNICZNY NASADZEŃ ROŚLINNYCH – z dokładną ilością, rozstawą i rodzajem użytych roślin. 3. SCHEMAT OŚWIETLENIA z rodzajem proponowanych lamp ogrodowych. 4. SCHEMAT NAWIERZCHNI 5. WIZUALIZACJĘ – powstałe we wcześniejszych etapach pracy. 6. SPECYFIKACJĘ ROŚLINNĄ – spis ilości wszystkich użytych roślin wraz z ich wielkością startową. 7. ZALECENIA PIELĘGNACYJNE – spis wszystkich użytych w projekcie roślin z opisem metod ich pielęgnacji Na tym etapie przedstawiamy również naszym klientom pełny kosztorys roślin, materiałów i prac.\nPo zaakceptowaniu projektu i kosztorysu przez klienta przystępujemy do realizacji projektu. Podczas prac nasi ogrodnicy wykonuję wszelkie ustalone wcześniej prace. Już po kilku dniach od rozpoczęcia pracy nasi klienci cieszą się nowym pięknym ogrodem.\nCopyrights: Sasanka 2017 Wszelkie prawa zastrzeżone.


Rozszerzenie pamięci w Atari 65XE (1MB SimmEXP) - 2\nxangel 23 Dec 2015 11:44 15765 31\n#31 23 Dec 2015 11:44\nTak wlasnie slyszalem ze nagle ULA jest dostepny (zapewne chinczycy zaczeli produkowac), gdzie kiedys nie bylo szans kupic.\nNatomiast co do komputerow w FPGA to juz mi przeszlo, troche sie pobawilem i tyle - to samo z emulatorami. W sumie zgodze sie jeszcze na kompromis zastapienia jakis elementow ktorych faktycznie nie mozna kupic innymi ukladami w tym np. FPGA...\nTak dla mnie brakuje mimo wszystko tego uroku...\nChoc za ZX-a raczej na razie nie bede sie bral, moze wlasnie Cobra... mam 2 Z80 wiec i mozliwe ze i ZX-a poskladam jak elementy sa dostepne. Zreszta to zapewne przy okazji jakiegos komercyjnego projektu, wtedy zawsze moge ugrac jakas lepsza cene na mniejsza ilosc innych plytek dla siebie. No i jak bedzie czas bo na razie kupe innych projektow na glowie...\nCo do pamieci to jak pisalem jest spoko, posprzatac tylko ten balagan i ladnie wszystko poukladac (przewody mozna ladnie spinac czy nawet wiazac jak kiedys to robiono e telekomunikacji na centralach\nTak samo rozumiem ze w okresie prototypowania takie cos to normalnie - bo sam czesto robie takie pajaki jak na pierwszej PCB okazuje sie ze trzeba cos zmienic, dodac itp. Ot tutaj tez widac taka plontanine bo wyszlo ze trzeba bylo dodac CPLD:\nhttp://turbokillers.com/topics53/przerobka-ecu-w-s13-vt2547,90.htm - w pierwszym poscie fotki bez i pod koniec tej strony z CPLD wpietym kablami (lekka masakra)\nChoc przykladowo czasem jak cos modyfikuje i jest taka mozliwosc to robie tak jak lotharek - czyli tasma IDC i podstawka pod uklad (jesli tak mozna sie wpinac). To za zwyczaj nie wiele zmienia cene plytki, tzn. daje takie plytki na jedna i zlecam - bez rylcowania itd. Potem sam wycinam... Jak sa wieksze czasem zlece frezowanie co jakis czas aby sie nie meczyc (tez nie sa to spore koszta).\nNatomiast co do kolekcjonerskiego modelu to moj tez nie jest, ma swoje lata i za mlodu go niezbyt szanowalem. Ale po wyczyszczeniu i wymyciu wyglada bardzo przyzwoicie - szkoda ze przez lata i rozne przeprowacki zapodzialy sie gdzies kartony. He he nawet rachunek z Pewexu mam do niego\n125$ komputer i 199$ FDD\n#32 11 Apr 2020 13:23\nMała archeologia - nieco zmodyfikowana wersja SIMMexp 1MB w moim 800XE:


Jad tego węża działa na rany jak Super Glue. Nowy specyfik uratuje wiele ludzi - NeeWS - GeekWeek.pl\nJad tego węża działa na rany jak Super Glue. Nowy specyfik uratuje wiele ludzi\n08:00 // 20.07.2021\nPodczas operacji albo poważnych uszkodzeń ciała zatrzymanie krwawienia jest kluczowe dla uratowania pacjenta, dlatego też naukowcy nie ustają w wysiłkach, by znaleźć jak najskuteczniejsze metody i środki.\nJednym z nich może być jad węża, który najczęściej kojarzy się nam z koniecznością szukania pomocy lekarza, a nie leczeniem, ale w tym przypadku mówimy o substancji, która działa na rany jak klej Super Glue, zatrzymując krwawienie w kilka sekund. Aktywny składnik nazywa się batroksobina i jest enzymem powodującym krzepnięcie krwi, który znaleźć można w jadzie konkretnych węży, tj. żararek. Co ciekawe, nie jest to żadna nowość, bo naukowcy korzystają z tego enzymu podczas swoich operacji, a kilka lat temu substancję połączono z hydrożelem, tworząc swoisty bandaż w zastrzyku.\nW nowych badaniach zespół złożony z badaczy University of Western Ontario, Manitoba University i Shantou University postawił jednak na połączenie batroksobiny z żelatyną, tworząc prawdziwy medyczny Super Glue. Co ważne, klej tamujący krwawienie jest odporny na... krew, więc zostaje na miejscu i nie daje się wypłukiwać, a także szybko zamyka rany, kiedy zostaje poddany działaniu światła. Badacze wymyślili więc, że można byłoby go pakować w małe tubki i trzymać w apteczkach, choćby domowych czy samochodowych, na wypadek zranienia.\n- W czasie wypadku, urazu czy krwawienia, nasz super glue może być aplikowany z tubki bezpośrednio na ranę, a następnie wystawiony na działanie światła, np. wskaźnika laserowego, przez dosłownie kilka sekund. Nawet latarka w smartfonie jest wystarczająca - tłumaczą. Zespół testował swoje rozwiązanie na głębokich ranach skóry u szczurów, pękniętych aortach i ranach wątroby, gdzie był w stanie zamknąć wszystkie w ciągu 45 sekund, redukując utratę krwi o 78%. Oznacza to, że jest jakieś 10 razy silniejszy niż klej fibrynowy powszechnie stosowany przez służby medyczne. Jest więc duża szansa, że za kilka lat na dobre go zastąpi, a być może trafi nawet do powszechnego użycia i silne krwawienie po nawet zwykłym skaleczeniu odejdzie w zapomnienie.\nŹródło: GeekWeek.pl/University of Western Ontario\nBATROKSOBINA JAD WĘŻA KLEJ KREW KRWAWIENIE MEDYCYNA OPATRUNEK OPERACJA RANA SUPER GLUE ZDROWIE


Beauty Formulas, Natures Formula, maska do twarzy z różową glinką, 100 ml - cena | Apteka Internetowa Gemini\nBeauty Formulas, Natures Formula, maska do twarzy z różową glinką, 100 ml\nMaseczka z różową glinką z naturalnymi ekstraktami z nasionami chia, różowego grejpfruta i gujawy. Skuteczność działania zapewniają starannie skomponowane, naturalne składniki obecne w produktach. Luksusowa maseczka do twarzy została stworzona do oczyszczania skóry z głębokich zanieczyszczeń. Zawiera skuteczną mieszankę składników, w tym bogatą w minerały różową glinkę, która pomaga ukoić skórę. Nasiona chia doceniane za wartość kwasu tłuszczowego Omega-3 i bogactwo antyutleniaczy. Różowy Grejpfrut bogaty w składniki odżywcze, witaminy i przeciwutleniacze, skutecznie chroni przed szkodliwym działaniem wolnych rodników. Gujawa stanowi doskonałe źródło witaminy C oraz minerałów.\nNanieś równomiernie na czystą, suchą skórę. Nakładaj na twarz i szyję omijając okolice oczu i ust. Pozostaw na 10 do 15 minut, a następnie spłucz dokładnie czystą, ciepłą wodą i wysusz skórę. Używaj 2 do 3 razy w tygodniu.


Trzeba się uczyć być posłusznym w ten sposób, aby posłuszeństwo było dowodem niezależności danej jednostki. - Cytaty w Butelce\n<< Poprzedni - Majątek ruchomy i własność nieruchoma. Jeżeli życie obeszło się z kimś prawdziwie po zbójecku i odjęło mu z czci, przyjaciół, zwolenników, zdrowia, majątku, co tylko odjąć mogło, to w następstwie odkrywa on może, kiedy minie pierwszy wstrząs, iż jest bogatszy niż pierwej. Albowiem dopiero wtedy wie się, co należy do nas tak, iż żadna dłoń zbójecka tknąć tego nie zdoła: a z grabieży i zamętu wyjść można wyniosłością wielkiego obszarnika. To co doskonałe, nie mogło mieć początku. - Następny >>\nfriedrich nietzschetrzebasięuczyćbyćposłusznymtensposóbabyposłuszeństwobyłodowodemniezależnościdanejjednostkitrzeba sięsię uczyćuczyć byćbyć posłusznymposłusznym ww tenten sposóbaby posłuszeństwoposłuszeństwo byłobyło dowodemdowodem niezależnościniezależności danejdanej jednostkitrzeba się uczyćsię uczyć byćuczyć być posłusznymbyć posłusznym wposłusznym w tenw ten sposóbaby posłuszeństwo byłoposłuszeństwo było dowodembyło dowodem niezależnościdowodem niezależności danejniezależności danej jednostkitrzeba się uczyć byćsię uczyć być posłusznymuczyć być posłusznym wbyć posłusznym w tenposłusznym w ten sposóbaby posłuszeństwo było dowodemposłuszeństwo było dowodem niezależnościbyło dowodem niezależności danejdowodem niezależności danej jednostkitrzeba się uczyć być posłusznymsię uczyć być posłusznym wuczyć być posłusznym w tenbyć posłusznym w ten sposóbaby posłuszeństwo było dowodem niezależnościposłuszeństwo było dowodem niezależności danejbyło dowodem niezależności danej jednostki


Na marginesie - Polityka i cno...\n10 maja 2006 r. - Drugi Ogólno...\nPo kontroli NIK w akademiach m...\nZ Sądu Najwyższego - NFZ powin...\nProtest mazowieckiej służby zd...\nXXIV Okręgowy Zjazd Lekarzy OI...\nStomatologia - Polscy dentyści...\nSms z Krakowa - Romantycy i pr...\nUchwały, stanowiska i apele OR...\nSagi rodzinne: Ostyk-Narbuttow...\n13 maja Światowy Dzień Nadciśn...\nOferty pracy na dzień 3 kwieci...\nKonferencja Stomatologiczna "Z...\nDalsze losy systemu ratownictw...\nZespół wypalenia zawodowego le...\nZdaniem konsultanta: choroby z...\nXIV spotkanie Szkoły Pneumonol...\nGłos Pana: Stanisław Lem (1921...\nKursy AM dla lekarzy i lekarzy...\nSport - Wiosenne zabawy na qua...\nII Ogólnopolski Motocyklowy Zl...\n16 sierpnia 1939 roku dr Jan Bauer, major rezerwy WP, wyruszył na wojnę z najdalszych północno-wschodnich kresów Rzeczypospolitej - z Brasławia. Jak co roku rodzina była tam na wakacjach u babci, wdowy po doktorze Narbucie. Na stację ciuchci, która kursowała do Trok, odprowadzały go żona i córka. I wtedy Maria Bauerowa zobaczyła na niebie zorzę polarną. - Oj, to niedobrze wróży - powiedziała do córki.\nMaria z Narbuttów Bauerowa, dr Jan Bauer i ich córka Janina - lata dwudzieste\nDługo zwlekały z wyjazdem. W Brasławiu mówili: jak córka i wnuczka Narbutta nie wyjeżdżają, to widać nie będzie wojny. Kiedy się w końcu zdecydowały, w Wilnie obowiązywało zaciemnienie. Pojechały do Warszawy ostatnim pociągiem.\nW połowie września Maria Bauerowa otrzymuje od męża list, nadany pocztą polową z Chełma, gdzie mjr dr Jan Bauer jest komendantem szpitala wojskowego. Prosi, żeby żona z córką ewakuowały się na wschód, zapowiadając wysłanie podwody. W liście jest też zdjęcie majora w mundurze, zrobione w końcu sierpnia. Minę ma na nim poważną, ale w oczach widać uśmiech. Nikt nie dałby mu 55 lat. Kiedy list dociera, Warszawa jest już oblężona przez Niemców, major zaś, z całym szpitalem, ewakuowany gdzieś do południowo-wschodniej Polski. I zapewne tam, tuż po zajęciu\n17 września wschodnich terenów Rzeczypospolitej przez Rosjan, trafia w ich ręce.\nPrzed Bożym Narodzeniem 1939 roku, akurat w straszną zadymkę, jak pamięta córka, przychodzi ostatni list, napisany ołówkiem, z adresem zwrotnym: Dom Wypoczynkowy im. Gorkiego w Kozielsku. - Pozwolili im napisać listy, żeby zdobyć adresy rodzin i móc je nękać. To były typowe metody NKWD - tłumaczy dr Janina Gellertowa. - Ojciec napisał, że czuje się dobrze, niepokoi się o nas, prosi, żebym się uczyła. I tyle tego.\nJuż na początku 1940 roku Maria Bauerowa podejmuje starania o zwolnienie męża z sowieckiej niewoli i zgodę Niemców na jego powrót, gromadząc niezbędne dokumenty. M.in. zaświadczenie z Oddziału Warszawskiego Związku Lekarzy Państwa Polskiego, że dr Bauer jest wybitnym specjalistą chorób wewnętrznych i nerwowych, z IX Komisariatu Policji Państwowej m.st. Warszawy, że "cieszył się opinią dobrą, do żadnych organizacyj politycznych nie należał, jak również w kartotekach osób ukaranych sądownie nie figurował".\nRównocześnie pisze do Międzynarodowego Czerwonego Krzyża w Genewie, który w grudniu 1940 roku odpowiada: "chwilowo nie mamy możności przeprowadzenia jakichkolwiek poszukiwań na tamtym terenie. Żywimy nadzieję, że kontakt z wym. jeńcami po pewnym czasie wznowiony zostanie". Pieczęcie na kopercie świadczą, że list przeszedł przez niemiecką cenzurę.\nPrzodkowie Jana Bauera pochodzili z Holandii, pradziad był ogrodnikiem. Jan urodził się w 1884 roku w podwarszawskich Wyczółkach w rodzinie ewangelickiej. Rodzice wcześnie zmarli, osierociwszy ośmioro dzieci. W 1905 roku Jan został wyrzucony z warszawskiego gimnazjum z "wilczym biletem" za czynny udział w strajku uczniowskim w walce o polską szkołę. Maturę zdawał jako ekstern w Petersburgu. Po studiach medycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1911 roku nostryfikował dyplom w Moskwie. Pracę lekarską rozpoczął w warszawskim Szpitalu Dzieciątka Jezus na oddziale wewnętrznym - z początku jako wolontariusz, później asystent i ordynator. Przez 3 lata, do 1922 roku, był lekarzem wojskowym - podczas wojny bolszewickiej w III Dywizji Legionów, następnie w I Brygadzie Kawalerii, gdzie został szefem sanitarnym. Od 1922 roku w Pomocy Lekarskiej dla Pracowników Państwowych.\n- Byłam wychowywana bardzo surowo. Ojciec zawsze mi powtarzał: musisz się uczyć, zdobyć zawód, żeby radzić sobie w życiu, tym bardziej że jesteś jedynaczką - wspomina dr Janina Gellertowa. Była bardzo pilną uczennicą. Nawet 1 września 1939 roku poszła do szkoły. Ale tego dnia tylko ona chciała się uczyć.\nPo zajęciu Warszawy przez Niemców Liceum Królowej Jadwigi funkcjonuje pod przykrywką szkoły krawiecko-bieliźniarskiej. W 1940 roku Janina Bauerówna zdaje maturę.\n- Byłyśmy ubrane w białe bluzki i granatowe spódnice, na stolikach stały kwiaty, a matki pilnowały bezpieczeństwa. Miałyśmy szczęście, bo następnego dnia, kiedy zdawał inny komplet, wpadli Niemcy i maturzystki z profesorkami wylądowały na Pawiaku.\nNa tajnych kompletach zdawał też maturę Jan Gellert, przyszły mąż Janiny, od sierpnia 1943 roku w batalionie "Miotła" zgrupowania "Radosław"; żołnierz powstania, odznaczony Krzyżem Walecznych. Ale Jan i Janina poznają się dopiero w 1952 roku, w Koszalińskiem.\nSłynna Szkoła dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego doc. Zaorskiego, stanowiąca przykrywkę Wydziału Lekarskiego UW, rusza w 1941 roku. Janina Bauerówna należy do pierwszego rocznika, ma indeks nr 493.\nJuż od jesieni 1939 roku obydwie z matką tkwią po uszy w konspiracji. Należą kolejno do Służby Zwycięstwu Polski, Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. Maria Bauerowa, nosząca pseudonimy "Mama" i "Renata", osobiście czuwa nad funkcjonowaniem lokali, w których w ciągu dnia pracują generałowie Michał Karaszewicz-Tokarzewski, a następnie Stefan Rowecki - "Grot" i inni dowódcy podziemia. Jednym z uczęszczanych przez nich lokali jest jej własne mieszkanie przy Marszałkowskiej 4, nazywane w konspiracji "kawiarenką". Przez całą okupację Maria jest też łączniczką do zleceń specjalnych komendanta głównego, a jej córka - "Inka" łączniczką Komendy Głównej SZP, ZWZ i AK.\nDwie karty pocztowe, list i telegram\n28 lutego 1943 roku tajna niemiecka żandarmeria wojskowa przeprowadza w Lesie Katyńskim sondażowe wykopy. Od 29 marca do 3 czerwca 1943 roku trwa ekshumacja ciał z udziałem międzynarodowej komisji lekarskiej oraz przedstawicieli Polskiego Czerwonego Krzyża. 4 sierpnia tegoż roku dyrektor PCK informuje Marię Bauerową, że "na liście ekshumowanych ze zbiorowych polskich grobów w Kozich Górach (Katyń k. Smoleńska) pod nr. ewid. 03520 figuruje mjr Bauer Jan, syn Jakóba - bliższych danych brak. Przy nim znaleziono: 2 karty pocztowe, list i telegram. Z chwilą otrzymania depozytu, który znajduje się na razie w posiadaniu władz niemieckich, nie omieszkamy zawiadomić WPani".\nPCK nie mógł spełnić obietnicy. W kwietniu 1945 roku Niemcy usiłowali przekazać dokumenty katyńskie Amerykanom, ale ostatecznie je spalili, żeby nie wpadły w ręce Sowietów.\nNatychmiast po zajęciu Lasu Katyńskiego - 26 września 1943 roku - enkawudziści zaczynają rozkopywać cmentarz urządzony 3 miesiące wcześniej przez komisję PCK, niszcząc dowody własnej zbrodni i preparując dowody winy Niemców. 24 stycznia 1944 roku władze sowieckie wydają oficjalny "Komunikat Komisji Specjalnej do ustalenia i zbadania okoliczności rozstrzelania przez niemieckich najeźdźców faszystowskich w Lesie Katyńskim jeńców wojennych - oficerów polskich".\nRozpoczyna się wielkie kłamstwo katyńskie, które potrwa pół wieku.\nPodczas powstania konspiracyjna "kawiarenka" przy Marszałkowskiej 4 traci przydatność. Na tym odcinku ulicy Niemcy utrzymają się do końca. Dopiero 12 sierpnia, po wypędzeniu wszystkich mieszkańców, Marii Bauerowej udaje się dotrzeć na Mokotów, do placówki płk. Stanisława Kamińskiego. Będzie jego łączniczką. Po upadku Mokotowa powstańcy uciekają kanałami. Ostrzeliwani przez Niemców, zatruwani gazem błądzą, tracąc nadzieję na ocalenie. Ratuje ich oddział płk. Nowiny. Maria Bauerowa, ranna, oślepła na skutek działania gazu, zostaje umieszczona w szpitalu powstańczym przy Hożej 18.\nJej córka, łączniczka OV KGAK, 1 sierpnia miała przydział na Pańską. Potem była m.in. w gmachu PKO przy Marszałkowskiej, o który toczyły się ciężkie walki. Wiele razy przedzierała się z meldunkami, pod ostrzałem, na drugą stronę Alei Jerozolimskich. Trzykrotnie przechodziła kanałami z Powiśla na Mokotów - nawet wtedy, gdy otwartych włazów pilnowali Niemcy. - Miałam dużo szczęścia. Kiedy przebiegałam przez Aleje Jerozolimskie, tuż obok mnie przelatywały kule, ale żadna mnie nie dosięgła. W kanałach musiałam raz zawrócić, bo Niemcy ustawili nad włazem karabin maszynowy. Dopiero w ostatnich dniach powstania, kiedy pocisk trafił w dom u zbiegu Kruczej i Pięknej, wylądowałam w leju, doznając urazu kręgów szyjnych. Ale podniosłam się i pobiegłam dalej. Potem poszła fama po Mokotowie, że zginęłam. Po wojnie znajomi reagowali na mój widok, jakby ducha zobaczyli - wspomina.\nPo kapitulacji Maria Bauerowa z córką wychodzą z Warszawy do Pruszkowa z ludnością cywilną. Po dwóch dniach w obozie przejściowym zostają skierowane do transportu jadącego, jak podejrzewają, do Niemiec. Uciekają pod Kielcami. W Kielcach mieszkają znajomi z Wilna. Po miesiącu intensywnego leczenia Maria Bauerowa odzyskuje wzrok i siły na tyle, by zgodnie z wcześniejszym rozkazem zameldować się u ostatniego dowódcy AK gen. Leopolda Okulickiego - "Niedźwiadka". Aż do stycznia 1945 roku będzie jego łączniczką.\nZ rąk władz podziemnych porucznik Maria Bauerowa otrzymała za swą działalność Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami i Krzyż Walecznych. W 1981 roku została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 1984 roku Warszawskim Krzyżem Powstańczym.\nMatka i syn - Janina i Ryszard Gellertowie, Brasław, 1989 rok\nW 1950 roku Maria Bauerowa zostaje aresztowana pod zarzutem szpiegostwa na rzecz Rządu Londyńskiego. - Tak naprawdę chodziło o okupacyjną działalność mamy u boku władz podziemia i późniejszą przynależność do WIN - tłumaczy córka. - UB o tym wiedział, choć nie miał dowodów. Ale dowody nie były im potrzebne.\nSkazana na 15 lat więzienia i 5 lat pozbawienia praw obywatelskich, 6 lat przesiedzi w więzieniach na Rakowieckiej, w Inowrocławiu i Fordonie. Zięcia - dr. Jana Gellerta - pozna podczas widzenia. Wychodzi na wolność na mocy amnestii w 1956 roku. Jej wnuk, przyszły profesor medycyny,\nma wówczas 3 lata. Po roku zostaje całkowicie zrehabilitowana przez sąd.\nW 1956 roku zaczynają powracać do kraju Polacy z sowieckich łagrów i zesłania. Przekazują wiadomości rodzinom nadal więzionych. Część tych informacji znajduje potwierdzenie, ale większość okazuje się pomyłką lub mitem. Aż do 13 kwietnia 1990 roku w Polsce była znana imienna lista tylko 2876 nazwisk jeńców wojennych zamordowanych w Katyniu spośród 15 tys. więzionych w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie. Co do losu pozostałych nie było pewności przez pół wieku. Rodziny wciąż miały nadzieję, że oni żyją.\nMaria Bauerowa ma wszelkie przesłanki, żeby tak myśleć. Zgłaszający się do niej repatrianci z ZSRR opowiadają, że w latach 1946-49 widzieli jej męża w Orszy w okolicach Morza Białego, potem w Workucie, w Komi. "Podając te wiadomości, siostra miłosierdzia twierdziła, że z nim współpracowała i że mój mąż był przekonany, że zginęłyśmy podczas powstania" - pisze do PCK w grudniu 1956 roku.\n- "Twierdziła, że mąż był pozbawiony prawa pisania listów i że powinien po 10 latach wrócić do kraju". Jest więc skłonna przypuszczać, że podczas ekshumacji w 1943 roku doszło do pomyłki w identyfikacji ciała. I nie ustaje w poszukiwaniach. Pisze do repatriantów i biur dla nich zorganizowanych, do ambasady PRL w Moskwie, Głównego Zarządu Obozów Pracy w ZSRR, ministerstw zdrowia w Warszawie i Moskwie. Pisze listy i karty na nazwisko męża, wysyłając je pod adresami podawanymi przez repatriantów. Kompletuje i wysyła dokumenty. W 1961 roku chwyta się ostatniej deski ratunku: może rosyjscy lekarze go gdzieś widzieli, może pomogą. Apeluje do nich za pośrednictwem radzieckiego ministerstwa zdrowia. Ale odpowiedź jest krótka: nie mamy ewidencji lekarzy.\nŻyjąca w ciągłym napięciu Maria Bauerowa jest w Warszawie sama. Córce nie udało się wybronić przed nakazem pracy; od 1952 roku pracuje najpierw w szpitalu w Bytowie, potem w Słupsku, gdzie kieruje też stacją krwiodawstwa. W 1953 roku wychodzi za mąż za dr. n. med. Jana Gellerta - chirurga, ortopedę i traumatologa, od 1957 roku ordynatora oddziału chirurgii urazowej i ortopedii Szpitala Wojewódzkiego w Słupsku. W 1971 roku dr Gellert zostaje dyrektorem Wojewódzkiego Ośrodka Rehabilitacyjno-Ortopedycznego dla Dzieci i Młodzieży w Zakopanem. Umiera 5 lat później na zawał, mając 52 lata.\nJanina Gellertowa wraca do Warszawy z synem w 1972 roku. Pracuje jako lekarz-inspektor w Ministerstwie Komunikacji, potem jest orzecznikiem w ZUS. Po przejściu na emeryturę w 1996 roku poświęca się pracy społecznej. Za działalność konspiracyjną i powstańczą została odznaczona Krzyżem Wojennym Virtuti Militari, o czym dowiaduje się dopiero wiele lat po wojnie. Odbierze go, po weryfikacji, w 1990 roku. W 1983 roku otrzyma Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.\nSyn Jana i Janiny Gellertów Ryszard kontynuuje tradycję rodzinną. Ma 3 specjalizacje: z interny, nefrologii i medycyny społecznej. Jest profesorem zwyczajnym medycyny, od 2005 roku ordynatorem oddziału chorób wewnętrznych i nefrologii w Szpitalu Bielańskim. Ü\nData utworzenia: 2006-05-18


Jak najszybciej znaleźć freelancera idealnego? | Zlecenia.eu\nCzasem zdarza się, że coś wybucha lub wybuchnąć zamierza, jeśli natychmiast nie znajdziesz kogoś do naprawy lub wykonania obowiązku.\nWspominaliśmy już, że jednym z takich rozwiązań jest outsourcing – a freelancerzy są jego mistrzami. Jak więc najszybciej znaleźć odpowiedniego kandydata i zdjąć sobie z barków ciężar niewykonanej pracy?\nZnajdź freelancera – dokładnie określ wymagania\nTo stara zasada, o której będziemy wspominać do znudzenia – im bardziej szczegółowa treść zlecenia, tym większa szansa, że zgłoszą się osoby, które naprawdę są w stanie takie zlecenie dla freelancera wykonać. Tutaj pisaliśmy, jak poprawnie i wyczerpująco opisać pracę, abyś był zadowolony i ty, i twój podwykonawca. Im mniej szczegółowe zlecenie opublikujesz, tym więcej “spamerów” odezwie się pod twoją ofertą i stracisz dużo czasu, próbując wyłowić odpowiedniego specjalistę.\nZnajdź freelancera – nie zwlekaj z odpowiedzią\nNic tak nie blokuje sprawnej komunikacji, jak… brak komunikacji. Jeśli więc dogadujesz z kimś wstępnie zlecenie dla freelancera, to im sprawniej wymienicie się mailami lub odbędziecie rozmowę telefoniczną, tym szybciej będziesz wiedzieć, czy chcesz z daną osobą współpracować, czy jednak coś ci nie odpowiada i wolisz zainteresować się kimś innym. Rynek usług pod tym względem nie różni się od handlowego – praca freelancera to produkt jak każdy inny i masz prawo wybierać z dostępnych ofert.\nZnajdź freelancera – przygotuj umowę\nSkonstruowanie odpowiedniej umowy może znacząco opóźnić pracę, jeśli trafi ci się zapobiegawczy freelancer i zażąda takowej przed przystąpieniem do wykonania zlecenia – a ma do tego pełne prawo. Dlatego zawczasu sporządź szkic umowy na tyle wyczerpujący, by wystarczyło wpisać odpowiednią kwotę. Pomoże ci przy tym… treść zlecenia, jakie wystawiasz – jeśli jest dobrze i szczegółowo napisane, to może być podstawą umowy, z czego finalnie rozliczany będzie freelancer. Dzięki temu oszczędzisz czas i nerwy, a rozpoczęcie prac odbędzie się zdecydowanie szybciej.\nJeśli rzeczywiście zależy ci na sprawnym wykonaniu zlecenia, zrezygnuj z wieloetapowych negocjacji, kombinowania, spóźniania się z wystawieniem umowy – takie zachowanie może zapalić czerwoną lampkę w głowie freelancera, który nie uwierzy w szczerość twoich intencji i może zrezygować z wykonania zlecenia w ostatniej chwili. Im bardziej metodycznie i profesjonalnie podejdziesz do outsourcingu, tym lepszą usługę dostaniesz!


ekomania czyli czemu tak, a nie inaczej: czerwca 2015\nEkomarketing - nie rób tego\nCzy marketing może miec coś wspólnego z ekologią? Jak zwykle jestem dosyć sceptyczna, a przez ostatnie pół roku badałam temat dość intensywnie. Mogę więc powiedzieć, że zdarzają się firmy, które rzeczywiście prowadzą działania proekologiczne i potrafią się tym pochwalić. Jednak najczęściej jest to nieudolny greenwashing. Trzeba się mieć na baczności.\nNiestety specjaliści od sprzedaży, zauważyli, że "bycie eko" jest modne i się opłaca, dlatego niejako na siłę wymyślili takie pojęcie jak ekomarketing.\nW skrócie chodzi o to, żeby zaprezentować firmę oraz jej produkty i usługi jako ekologiczne w celu lepszej promocji i zwiększenia sprzedaży.\nNamnożyło się niedawno szkoleń dla przedsiębiorców, które oferują m.in. szkolenie z ekomarketingu. A ja mówię - nie róbcie tego. Taki sposób promocji nie jest dla wszystkich, a nieumiejętnie stosowany może obrócić się przeciwko wam.\nA zatem kilka rad od Ekomanii, przedsiębiorco:\n1. Nie wciskaj przedrostka EKO do nazwy swojej firmy (no chyba, że naprawdę zajmujesz się ochroną środowiska albo sprzedajesz coś, co pomaga je chronić). Wysil wyobraźnię i nie idź na łatwiznę...\nSieć sklepów EKO - jedna z firm, która oprócz EKO w nazwie, nie ma nic wspólnego z ekologią.\n2. Nie nazywaj swojego produktu "ekologicznym" (no chyba, że masz na to certyfikat). Za nieuprawnione stosowanie słów "eko", "green", "naturalny" grożą kary. Poza tym sporo już jest klientów świadomych greenwashingu, a w dzisiejszych czasach wystarczy jeden wpis na facebooku, żeby popsuć opinię nieuczciwej marce. Nie warto ryzykować.\nW ekologiczność pieczątek wątpiłam tu.\n3. Są rodzaje działalności, których nie da się promować jako ekologicznych. Np. firmy transportowo-przewozowe, produkcyjne, zakłady wulkanizacyjne, biura rachunkowe, szkoły językowe, reprezentanci handlowi, sklepy, hurtownie i magazyny (o ile w asortymencie nie mają produktów eko) itp., itd. Zawsze jednak można wdrożyć ekonawyki (oszczędzanie energii i zasobów), popracować nad CSR (społeczną odpowiedzialnością biznesu), zoffsetować się (zneutralizować szkodliwy wpływ/emisję CO2 działalności) lub wprowadzić usługę/produkt o charakterze ekologicznym. Przemyśl to dobrze.\nWątpliwy dla mnie przykład ekomarketingu w banku oferującym EKOkonto z bonem towarowym do Decathlonu. I to uzasadnienie:"Do tradycyjnych produktów bankowych dodajemy zalety ekologii, bo EKOlogicznie to EKOnomicznie.[slogan] Jako jedyny Bank w Polsce zatrudniamy kadrę ekologów [WTF? od kiedy ekolog to zawód?], którzy podpowiedzą Ci w jaki sposób ekologia może się opłacać. Nasze produkty zdobywają liczne nagrody i wyróżnienia niezależnych ekspertów. Bank przekaże z własnych środków 5 zł od każdego założonego EKOkonta bez Kosztów na rzecz programu Fundacji BOŚ Banku „Aktywnie po zdrowie”." [fajnie, ale co to ma wspólnego z ekologią?]\nO pozytywnych przykładach ekomarketingu w następnym odcinku :-)\nEtykiety: biznes, greenwashing, reklama\nZmiksować wszystko na miazgę\nW końcu się doczekałam pomocnika w kuchni :-) O blenderze z kategorii superblenderów marzylam już od jakiegoś czasu, a wszystko przez ten wątek na wegedzieciaku. Zwłaszcza odkąd przeszliśmy na weganizm i wzrosło zapotrzebowanie na roślinne pasty do chleba, mleka z orzechów i inne takie wynalazki przekraczające możliwości mojego staruszka Brauna-żyrafy o mocy 250W. Zmielenie nim ciecierzycy na falafele trwało kilkanaście minut (z przerwą na schłodzenie silnika)...\nNa szczęście teraz Braun może odejść na zasłużoną emeryturę (co się namiksował, to jego), a na scenę wkroczył Omniblend.\nOmniblend to blender tzw. nowej generacji, o wysokiej mocy i szybkości obrotów, pozwalającej zmielić na gładko całe owoce i warzywa ze skórką. Daje sobie także radę z nasionami, pestkami i orzechami. Najbardziej znanym ultrablenderem jest Vitamix, jednak jest też najdroższy. Podobnie wydajny jest Blendtec, ale cena również poza moim zasięgiem. Natomiast Omniblend to kompromis cenowy pomiędzy Vitamixem a tanimi blenderami kielichowymi o dużo gorszych parametrach i krótszej gwarancji.\nChociaż dosłownie kilka dni temu na blogu FoodPorn przeczytałam recenzję równie mocnego urządzenia w cenie o połowę niższej (czyli w promocji 550, normalnie 650zł). Można go kupić w Polsce, więc jeśli akurat marzycie o takim sprzęcie, a nie stać was na Vitka czy Omni, to myślę, że warto kupić.\nMożecie także spróbować szczęścia w konkursie organizowanym przez Zieleninę. Czasu zostało niewiele, ale nagroda główna kusi :-)\nCo potrafi mój nowy przyjaciel? Tutaj wszystko jest ładnie opisane, a ja dopiero testuję jego możliwości. Na razie robiłam gazpacho (pomidory, ogórek, cebula, czosnek, papryka, kilka kawałków chleba, oliwa, kilka pomidorów suszonych), pastę na chleb (ugotowana cieciora+pomidory suszone+pęczek natki), mleko makowe (szklanka maku namoczona w dwóch szklankach wody), masę na falafele (namoczona cieciora, czosnek, cebula, natka, jaglanka, przyprawy), śmietanę słonecznikową, barszczyk z botwinki, sos ze szparagów (zielone szparagi gotowane na parze+czosnek+trochę oliwy i soli), budyń jaglany, no i koktajle różne owocowe (najczęściej truskawki i banan) i warzywne. Wszystko pyszne, aksamitne i puszyste :-)\nInfografika pochodzi z bloga Surojadek - tam odsyłam po więcej przepisów.\nEtykiety: akcja, weganizm, zakupy\nDonoszę, że na Canal+ Discovery można dziś obejrzeć pierwszy odcinek nowego polskiego cyklu pt. "Przetwórcy". W dokumencie prezentowani są rodzimi fani upcyklingu. We wczorajszym odcinku poznajemy Burego Misia i jego pracownię, w której powstają cuda ze złomu oraz Recycling Band, z którymi kiedyś przeprowadzałam wywiad :-)\nCo do kapeli, to niestety muzycznie kompletnie nie moje klimaty, ale instrumenty powymyślali fajne :-)\nCykl zapowiada się ciekawie, więc jeśli ktoś ma kablówkę, ten wciska kanał 449 i ogląda (wtorek o 10.40 i 18.10 oraz czwartek o 01.40).\nEtykiety: DIY, film, muzyka, upcykling\nWitraż (do kupienia na Etsy)\nDmuchawiec (by Jake Beckman):\nEtykiety: DIY, recyclart\nEkowakacje, czyli podróże z sercem\nJak tam plany wakacyjne, skrystalizowane?\nMoje niestety się posypały w związku z nieoczekiwanym Upadkiem Konkubenta (6 tygodni w gipsie, wrr). Więc nad morze w lipcu nie pojedziemy i nadal nie wiadomo, co z wyjazdem na Rainbow. Dziecko nie chce słyszeć o koloniach ani półkoloniach, więc zapowiada się lato w mieście. W sumie bardzo ekologicznie, zero emisji CO2 związanej z transportem, integracja z lokalną społecznością, nie będzie problemu z szukaniem wegańskiego żarła, a na działce mam hamak (nie ten ze zdjęcia) :-)\nMoże uda się choć do Wolimierza wyskoczyć na Festiwal Wody, rok temu było fantastycznie.\nJeśli szukacie innych pomysłów na ekowakacje, to na bieżąco uzupełniane kalendarium letnich wydarzeń ekologicznych znajdziecie na Facebooku. Budowa domu ze słomy, mieszanie glinianych tynków, warsztat "W kręgu natury" Pracowni na rzecz Wszystkich Istot, rejs po Mazurach z nauką rozpoznawania ziół, imprezy wegańskie, joga na plaży, warsztaty upcyklingowe, kolonie z ciocią Przyrodą - czasami chciałabym sie sklonować...\nA może wy polecicie jakieś fajne miejsca lub wydarzenia wakacyjne? Inspiracji nigdy dość :-)\nEtykiety: akcja, muzyka, wakacje\nPisałam już o muzycznej architekturze i ulicznych pianinach, czas na kolejne pomysły i przykłady muzyki w mieście.\nI nie mam tu na myśli grającej fontanny, choć wiem, że dla niektórych jest to atrakcja (szczerze mówiąc opolskiej nie znoszę. Polskie przeboje słuchane do wyrzygu trzy razy dziennie o tej samej porze to bardzo zły pomysł. Pewnie i tak nikt z urzędu miasta czy muzeum polskiej piosenki tu nie zagląda, ale jeśli to - błagam o zmianę repertuaru, najlepiej na jakieś klasyczne instrumentalne plumkanie...).\nBardziej mi się podobają ławeczki z tank drumami zainstalowane w amerykańskiej Columbii.\nBył to pomysł dwojga artystów - Eileen Blythe i Marka Finley', którzy nazwali swoje muzyczne meble "Hanging".\nOby jednak nie skończyło się tak, jak we Wrocławiu, gdzie w zeszłym roku dzięki Budżetowi Obywatelskiemu otwarto muzyczny plac zabaw, po czym zaraz zamknięto go na kłódkę :-/\nWięcej o projekcie tutaj: aktywniwrytmmuzyki.wordpress.com\nA może huśtawki muzyczne (ach huśtawki...)? Tymczasowa instalacja "Baloica" w Portugalii jest (była) przykładem, że niewiele trzeba, żeby razem wydawać dźwięki :-)\nWarto wspomnieć jeszcze o olbrzymiej wietrznej harfie Aeolus w Projekcie Eden:\nNatomiast będąc w Ontario, nie zapomnijcie zajrzeć przed budynek Ontario Science Centre , gdzie znajduje się fontanna - hydrolofon.\nEtykiety: art, dzieci, miasto, muzyka\nDywaniki z T-shirtów\nNa krakOFFskiej 36 znów mieliśmy warsztaty :-) Tym razem przerabialiśmy stare bawełniane koszulki na dywaniki.\nKiedyś już robiłam coś podobnego, ale szydełkując. Można się jednak obejść bez szydełka, używając hula hop jako krosna.\nProces nie jest skomplikowany, nawet dzieciaki sobie z tym radziły :-)\nCała sztuka polega na właściwym dobraniu kolorów, nie ściąganiu zbyt mocno osnowy (bo w efekcie może powstać koszyk lub czapka) i naprzemiennym przeplataniu T-shirtowej nitki.\nA tak poza tym - czysty relaks, polecam :-)\nEtykiety: DIY, sama to zrobiłam, upcykling\nNie ma to jak wakacje w trakcie roku szkolnego. Ostatni tydzień spędziliśmy w Lublinie na festiwalu Miasto Poezji. Jednak nie samą poezyją człowiek żyje...\nByło też spotkanie ze Słomą, który opowiadał o projekcie Rodzinny Dom Kultury Pokoju (zbiórka pieniędzy się udała, Dom powstanie!).\nBył park, a w parku pawie...\nByły guzikowe warsztaty upcyklingowe w domu kultury Narnia:\nWarsztaty odbywają się co tydzień w środę do 8 lipca, można się zapisywać internetowo: http://goo.gl/forms/DFbJWKOK43 lub telefonicznie: 513 301 115. Za każdym razem inny temat przewodni, no i co ważne - za darmo :-)\nByło też jedzenie :-) Uprzejmie donoszę, że w Lublinie da się zjeść na weganie. Są i burgery, i pizza, i lody. Plus cebularze, ogórki małosolne i tofujecznica.\nZacznijmy od burgerowni, czyli Umeå (czytaj "umio"). Ul. Orla 4, niewielki lokal schowany w bramie, a w środku... Codziennie nowe burgery o intrygujących nazwach, zupa dnia i deser. Ceny bardzo przyzwoite (burger za 10zł, zupa 6-8), obsługa też, jednym słowem polecam (nie tylko dlatego, że to knajpa znajomych :-P ).\nZajrzyjcie też koniecznie do Pizzerii Spirala - Rynek 5, bo robią pizzę z wegańskim serem (Violife do pizzy). W konfiguracjach różnych, od zwykłej margarity przez salsę pomidorową-rukolową do mojej faworytki, czyli pizzy z bakłażanem :-) Jest to jednak droższa przyjemność niż w Umea, oczekiwanie na pizzę również trwa dłużej (w zależności od ilości osób w lokalu - od 20 do 50 minut), ale w końcu wegańska pizza nie trafia się co dzień...\nA na deser boskie lody w lodziarni Bosko (naprzeciwko Ratusza) :-) Jest wersja na mleku sojowym z orzechami (alergicy niech uważają) oraz różne sorbety, no i przemiła obsługa.\nSzkoda tylko, że już nie ma bezgotówkowej kawiarni Miłość, bo bardzo chciałam tam zajrzeć :-/ Niestety właściciel sprzedał kamienicę, w której mieściło się Autonomiczne Centrum Społeczne Cicha 4. Ponoć działania przenoszą się wkrótce w inne miejsce, ale wciąż nie wiadomo, czy uda się reaktywować kawiarnię. Tak czy siak - Lublin odwiedzić warto!\nEtykiety: upcykling, wakacje, weganizm


Radom: Pożar w kamienicy, konieczna była ewakuacja – BigNews.pl\nStr. głównaPolskaRadom: Pożar w kamienicy, konieczna była ewakuacja\nDzisiaj, 15 stycznia (20:56)\n10 osób ewakuowano z kamienicy w centrum Radomia w związku z pożarem, który w wybuchł w jednym z mieszkań. Taką informację podał rzecznik prasowy radomskiej straży pożarnej Konrad Neska.\nZdj. ilustracyjne /Piotr Bułakowski /Archiwum RMF FM …\nEwakuacja zoo w Paryżu z powodu ucieczki pawianów. „Mogą być niebezpieczne”\nWczoraj, 26 stycznia (17:20) Aktualizacja: Wczoraj, 26 stycznia (20:35) Kilkadziesiąt pawianów zdołało wydostać się z wybiegu w paryskim zoo. Ze względu na bezpieczeństwo, podjęto decyzję o ewakuacji […]\n„Polska była najlepszym miejscem do życia dla Żydów”\n„Po przyjęciu Żydów przez Władysława Hermana, suwerenna władza polska nigdy nie wypędzała Żydów, a wręcz przeciwnie – poprzez przywileje tworzyła dobrą przestrzeń do życia” – powiedział w niedzielę premier Mateusz Morawiecki w Chełmie. W niedzielę […]\nOkoło dwóch tysięcy mieszkańców Dierżoniowa na Dolnym Śląsku musi opuścić swoje domy. W poniedziałek podczas remontu mostu przy ulicy Sienkiewicza robotnicy znaleźli niewybuchy z czasów wojny światowej. Teren zabezpiecza policja. Ewakuacja jest obowiązkowa. Służby proszą […]


Premiera rozwiązania nieprzypadkowo pokrywa się ze szczytem wiosennych targów pracy. To wtedy firmy mierzą się z wyzwaniem pozyskania leadów rekrutacyjnych od studentów odwiedzających ich stoiska. Wykorzystanie Emplobota pozwala szybko „złapać” kontakt z kandydatem, który po zeskanowaniu kodu natychmiast rozpoczyna wstępną rozmowę rekrutacyjną na Messengerze. Rozszerzenie możliwości naszego bota było kwestią czasu. Od dawna obserwowaliśmy rynek i widzieliśmy ogromny potencjał w tym obszarze. Dlatego z przyjemnością uruchomiliśmy rozwiązanie kiedy tylko pojawiło się zapytanie od Banku Gospodarstwa Krajowego.\nJak w każdym procesie, tak i w tym przypadku, dbamy o dobre doświadczenie kandydatów z okresu rekrutacji. Dlatego zdecydowaliśmy się na rozwiązanie oferowane przez Emplocity, które odpowiada oczekiwaniom młodych ludzi. Rozmowa z botem opartym na aplikacji Messenger jest nowoczesną i atrakcyjną formą kontaktu. Ponadto to kandydat może zdecydować, gdzie i kiedy będzie rozmawiał z botem.\nWykorzystanie bota automatyzuje proces i oszczędza czas rekruterów, który do tej pory był poświęcany na weryfikację podstawowych informacji umożliwiających podjęcie decyzji o dalszej rozmowie z kandydatem. Bot sprawdza kierunek studiów, preferowany termin odbycia praktyk oraz lokalizację, w jakiej chce pracować kandydat. Emplobot zapisuje również informacje o znajomości języka angielskiego czy umiejętności obsługi arkuszy kalkulacyjnych i wreszcie sprawdza jaki obszar leży w kręgu zainteresowań kandydata na praktyki.


Krzysztof Nagrodzki-Czas przeszły. Niedokonany\nstart Publikacje Publikacje członków OŁ KSD Krzysztof Nagrodzki-Czas przeszły. Niedokonany\nKrzysztof Nagrodzki-Czas przeszły. Niedokonany\nOpublikowano: 14 maj 2022 | Drukuj\nPamiętam z dawnych szkolnych nauk, iż jest coś takiego w gramatyce (okrutnej - jak się wydawało :-) )a mające nawet swoją nazwę:Past Continuous.\nAle ja chciałby przypomnieć sobie "niedokonania" w drodze.\nW drodze i po drodze... życia...\nNiedokonania - to niezrealizowane, dziecięce jeszcze marzenia, zostania lotnikiem;\na póżniej... póżniej-to... nieregulowanie... Amazonki!\nWłaśnie po tym okrzyku naszego Kolegi-Zygmunta Wojnowskiego (już śp.): "Idziemy na budownictwo wodne politechniki-będziemy regulowali Amazonkę!" - bodajże pięciu z nas-chłopaków znad Wisły-postanowiło zdawać właśnie na Budownictwo Wodne Politechniki Warszawskiej.\nZdaliśmy, przeszliśmy jak burza (no, może z należnymi odpoczynkami na urlopach dziekańskich spędzonych na waletowaniu w akademiku i pracy w spółdzielni studenckiej "Maniuś" :-) )) i wylądowaliśmy... u dawcach stypendiów fundowanych.\nJa akurat w Zakładach Azotowych w Puławach, zatem dosyć daleko od.... Amazonki i regulowań... rzecznych.\nNo to się regulowało co się dało; a właściwie-co przełożeni zlecili.\nSkoro ani Amazonki ani nawet Wisły nie regulowałem a wiek nakazywał jednak wykonanie jakiejś "regulacji"-zaczęła się "regulacja" codzienności.\nMniej bądz bardziej, momentami, burzliwa...\nAż do zacumowania w spokojnym porcie...\nW mieście siedmiu rzek!\nAle tak czy siak-to wciąż jeszcze czas.... niedokonany.\nZatem nie tylko.... przeszły.\nNo to mamy odkrycie gramatyczne-czas przyszły niedokonany!\nJeszcze niedokonany :-)\nA na dokładkę jeszcze taki sentymencik...\nSentymencik ze zjazdu szkolnego\nMyśmy przed chwilą jeszcze tu byli\nTo naszych rozmów gwar jeszcze brzmi\nTu nasze smutki\nTo jeszcze my\nPamiętasz przecież tamte dziewczyny\nktóre burzyły nasze sny\nIch oczy pełne słodkich tajemnic\ndrżące świeżością wiosenne liście\nw parku gdzie cienie przemykają\nA w górze\nI zaplot dłoni\nod rzeki ciągną zwiewne mgły\nPod niebem wielkim taka cisza\nA w ciszy my\nI tylko my\nA mchy łagodne latem ścielone\nPamiętasz jeszcze tamte dziewczyny\nktóre i dzisiaj bywa burzą sny\nna wyspach czasu spotykane\nto wciąż ci sami my\nCi sami my\n(Pierwsza publikacja "Sentymenciku"-Myśl Polska nr 40 z 7.10.2007.)