09.05.2015 (3) | Valconetti\nProkuratura Rejonowa Warszawa Mokotów wszczęła dochodzenie w sprawie publicznego nawoływania do zabicia Dyrektora Radia Maryja, o. Tadeusza Rydzyka CSsR. Sprawa dotyczy gróźb, które internauci wpisali do komentarzy na portalach Wirtualnej Polski oraz Faktu.\nDoniesienie do Prokuratora Okręgowego w Warszawie złożył Ogólnopolski Komitet Obrony Przed Sektami i Przemocą. Mówi jego przewodniczący Ryszard Nowak.\n– Ponad miesiąc temu złożyliśmy do Prokuratora Okręgowego w Warszawie dwa doniesienia o popełnieniu przestępstwa. Chodziło o to, że internauci, na niektórych forach internetowych, wprost nawoływali do zamordowania o. Tadeusza Rydzyka. Złożyliśmy to do Warszawy, jako dwie odrębne sprawy, a wczoraj dostaliśmy informację od prokuratury, że te dwie sprawy zostały połączone, a więc jest to już duży sukces, i że wszczęto śledztwo. Ta bardzo szybka decyzja Prokuratury Rejonowej Mokotów–Warszawa jest sukcesem dla wielu milionów Polaków, dla których o. Tadeusz Rydzyk CSsR jest dużym autorytetem – powiedział Ryszard Nowak.\nOgólnopolski Komitet podnosi, że autorzy gróźb pod adresem dyrektora Radia Maryja, popełnili przestępstwo z artykułu 255 paragraf 2 Kodeksu Karnego. Głosi on, że „Kto publicznie nawołuje do popełnienia zbrodni, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”.\nWino, głodówka i seks. Rozmowa z Jerzym Vetulanim\nMartyna Harland, 08.05.2015\nNorweski dokument „Optymistki” opowiada o niezwykłej drużynie siatkarskiej – w jej skład wchodzą panie w wieku od 66 do 98 lat. Film już w kinach w całej Polsce\nStarzejesz się tak, jak żyjesz – mówi słynny neurobiolog i jeden z założycieli Piwnicy pod Baranami Jerzy Vetulani. Rozmowa Martyny Harland.\nJerzy Vetulani – ur. w 1936 r., neurobiolog, profesor Instytutu Farmakologii PAN, autor kilkuset prac badawczych, jeden ze współzałożycieli Piwnicy pod Baranami, zwolennik legalizacji marihuany i depenalizacji narkotyków dla osób pełnoletnich. W marcu wydał książkę „Bez ograniczeń. Jak rządzi nami mózg”, w maju ukaże się wywiad rzeka z nim pt. „Mózg i błazen”.Martyna Harland, psycholog z SWPS: Czy kobiety w filmie „Optymistki”* są szczęśliwe?\nJerzy Vetulani: Wbrew pozorom to jest film pesymistyczny. Oglądamy bogate, zadbane starsze kobiety w pustym domu. Dbają wyłącznie o swoją sprawność fizyczną, która jest oczywiście rekomendowana, bo codzienne ćwiczenia o poranku czy gra w siatkówkę są rzeczą znakomitą. Jednak nie widać tam ich dzieci ani rodzin. Dbają wyłącznie o siebie. To nie są optymistki, raczej egoistki. Z własnego punktu widzenia są szczęśliwe, spełnione. Społecznie to nie jest wzorzec do końca pozytywny.\nSą pesymistkami, bo dbają głównie o siebie?\n– Tak. Idą w jednym kierunku – utrzymania sprawności fizycznej. Tam nie ma żadnych debat intelektualnych, klubów książki itp., nie przekazują innym doświadczenia czy wiedzy. Bardzo dobrze bawią się w swoim gronie, ale nie dzielą się tym szczęściem z innymi. A jeśli już, to tylko z osobami, które przecież specjalnie długo nie pożyją. To zamknięty krąg. Ja natomiast rozmawiam w tej chwili z panią, czyli osobą, która będzie żyła dwie generacje dłużej niż ja.\n* Norweski dokument „Optymistki” opowiada o niezwykłej drużynie siatkarskiej – w jej skład wchodzą panie w wieku od 66 do 98 lat. Film już w kinach w całej Polsce\nCzy Polska zmierza w kierunku tego skandynawskiego modelu życia?\n– Mam nadzieję, że nie. Z kontaktów międzyludzkich, szczególnie tam, gdzie jest różnica pokoleń, można czerpać dużo satysfakcji. Ja jestem na przykład bardzo zżyty z moim starszym synem i wnukiem, często się spotykamy, wymieniamy się spostrzeżeniami. W Polsce nadal wiele starszych osób jest zainteresowanych swoimi dziećmi i wnukami. Nawet jeśli mieszkają w innych miastach, to kontaktują się ze sobą. Istnieje ta kooperatywa pokoleniowa.\nTzw. hipoteza babć mówi, że kobiety dłużej zachowują sprawność, bo oprócz rodzenia i wychowywania dzieci ewolucja powierzyła im kolejną funkcję – opiekę nad wnukami.\n– Dobrze uformowany umysł rozsiewa swoje łaski na całą rodzinę. Taka jest rola babć. Po dziś dzień kobieta, która urodzi dziecko, radzi się swojej matki, co robić. Nad wejściem do krakowskiego kościoła św. Marcina widnieje napis: „Frustra vivit, qui nemini prodest” (Próżno żyje ten, kto nikomu nie pomaga). Jest w tym racja.\nDlaczego kontakt z seniorami rówieśnikami ma być gorszy niż ten międzypokoleniowy?\n– Bo linia genetyczna się kończy. Ogólnym prawem przyrody jest walka o unieśmiertelnianie swoich genów. Stare kobiety…\nCo to znaczy „stare kobiety”? Od czasu wyznaczenia nowego wieku emerytalnego mamy nową „granicę starości” – 67 lat?\n– Stare, czyli takie, które są już po okresie reprodukcji. We wczesnym neolicie stare kobiety stały się potrzebne, bo ktoś musiał się zająć wnukami – i tak już zostało do dzisiaj.\nCzemu wnukami nie mógł się zająć dziadek?\n– Kobiety miały większe predyspozycje do opieki nad potomstwem i więcej czasu spędzały w domu niż na łowach. Obowiązkiem mężczyzny była obrona rodziny przed wszelkimi zagrożeniami, a dopiero w dalszej kolejności wychowanie dziecka. Każdy żywy organizm chce przekazać swoje geny. Samica może mieć określoną liczbę dzieci. Płazy mają nieograniczone możliwości produkcji gamet, czyli skrzeku, ale już na przykład gady nie mogą składać nieskończonej liczby jaj. Pani się urodziła z pewną liczbą zawiązków jaj i nie da się tego przeskoczyć. U mężczyzny przez całe jego dorosłe życie spermatogonia się dzielą, zasilając produkcję plemników nowymi komórkami. Taki cykl trwa około 64 dni, a zdarzenia powodujące mutacje genetyczne w plemnikach lub hamujące ten proces, np. przegrzanie jąder, rzutują na jakość nasienia przez następne dwa miesiące. Liczba pierwotnych komórek jajowych kobiety ustala się już w chwili jej narodzin. Komórki te pozostają uśpione w jajnikach. Zatrzymują się w pierwszym etapie przygotowania do podziałów dających dojrzałą komórkę jajową. Po osiągnięciu dojrzałości płciowej kobiety spośród 15-20 komórek jajowych pobudzonych w czasie każdego cyklu owulacyjnego ostatecznie jest uwalniana jedna. Po 35. roku życia kobiety szybko narasta ryzyko, że przez tak wiele lat oczekiwania na dokończenie podziałów pojawi się w uwolnionym jajeczku dodatkowy chromosom powodujący po zapłodnieniu jego wystąpienie w trzech egzemplarzach, czyli trisomię. Taką chorobą jest na przykład zespół Downa.\nSamce są znacznie mniej wartościowe w zachowaniu potencjału reprodukcyjnego grupy. Powiedzmy, że mamy stadko, które liczy 20 samic i 20 samców. Załóżmy, że potencjał reprodukcyjny to 20 młodych na rok. Jeżeli zginie połowa samców, potencjał reprodukcyjny stada się nie zmieni. Nawet jeden samiec wystarczy, jak w systemie haremowym. Natomiast śmierć jednej samicy powoduje spadek reprodukcyjny stada o 5 proc. Przyroda zatem chroni samice.\nWiemy, że orgazm pobudza samicę, a wyczerpuje samca. Wyobraźmy sobie kopulującą parę, którą nagle atakuje drapieżnik. Co robi samiec? Wymęczony biegnie powoli, za to samica ucieka pełna energii. Jego geny zostały już przekazane dalej; ta samica z punktu widzenia biologii jest znacznie cenniejsza.\nSą gatunki „wiecznie młode”, jak żółwie, krokodyle, kumaki górskie. Nie wykazują oznak starzenia się, nie spada im metabolizm, ale potem nagle umierają. Czy ssaki starzeją się, bo zaczęły żyć intensywniej niż gady?\n– Tak, oczywiście. My, stałocieplni, mamy więcej energii.\nI to nas zgubiło?– Nie wiem, czy „zgubiło” to trafne określenie. Jeśli samiec traci zdolności reprodukcyjne, jego dalsze istnienie jest zbyteczne. Starzenie się to proces, który jest przydatny i wykształcił się w procesie ewolucji nie bez powodu.\nBielas pyta: Co byś powiedział sobie młodemu? Vetulani: Bądź przekorny, nie obrażaj\nW dobie tzw. srebrnego tsunami zbliżamy się do relacji: jeden senior na jedno dziecko. Może system haremowy okazałby się korzystny?\n– Cywilizacje na Ziemi przez pewien czas wahały się, który system przyjąć. Historycznie rzecz biorąc, aż 80 proc. społeczeństw ludzkich żyło w systemie haremowym albo promiskuitycznym, czyli charakteryzującym się wieloma, często zmienianymi i przypadkowymi partnerami seksualnymi – a nie monogamicznym.\nWe współczesnym społeczeństwie przełomu XIX i XX w. struktura monogamiczna okazała się po prostu korzystniejsza. Brytyjski zoolog Desmond Morris tłumaczył, że monogamia jest najlepszym systemem dla drapieżników. Jeżeli samce muszą rywalizować jako bojownicy czy drapieżcy, to dodatkowa rywalizacja o samice byłaby fatalna. Najlepsza jest zatem automatyczna monogamia: narzeczona kolegi to narzeczona kolegi. Monogamia miała ułatwić współpracę między samcami.\nMoże i dobrze się stało? Proszę zobaczyć, ile Nagród Nobla zdobywają takie małżeństwa.\nA ile mamy znakomitych par artystów, jak Anka i Wilhelm Sasnalowie.\n– Wie pani, to tak naprawdę jedyny moment, gdy następuje czysta współpraca między ludźmi. Jeżeli związek jest dobry, to ten związek współpracuje. Gdy piszę pracę naukową z kolegą, choćby i najlepszym, to zawsze jest cień rywalizacji.\nZaleca pan dużo seksu i wina, mniej jedzenia. Podoba mi się ta recepta na dobre życie.\n– Tak, głodówki i czerwone wino aktywują gen sir – zwany genem długowieczności – który produkuje sirtuinę. Dzięki temu nasze chromosomy zaczynają się mniej zużywać, a my wolniej się starzejemy.\nDo tego jeszcze kobiety, śpiew i taniec, czyli wysiłek fizyczny, a także – co ważne – wysiłek intelektualny.\n73 proc. Polaków boi się starości. Co zrobić teraz, by za jakiś czas mieć dobrą starość? Ciastka szkodzą głównie za młodu…\n– Byłem uczony, że kiełbasa jest do smaku, a nie do jedzenia. Dzisiejsze pokolenie 80-latków żyje lepiej niż pokolenie 60-latków, bo mieliśmy zdrowsze żywnościowo dzieciństwo. I to nawet nie ze względu na skład żywności, ale właśnie jej ograniczoną dostępność. Jeżeli nie będzie pani aktywna w wieku 30 lat, to bardzo trudno będzie pani podjąć aktywność w wieku seniora. Starzejemy się dokładnie tak, jak żyjemy.\nChodzi o to, żeby być osobą żywą i ciekawą świata. Tak jak teraz rozmawiamy: pani zadaje ciekawe pytania, poruszamy pewne nurtujące kwestie… Trzeba wypracować sobie życzliwość dla innych ludzi. Kochanie świata ewokuje życzliwość innych i pozytywną energię.\nCzy z wiekiem psuje się nam charakter? Psychologia unieważnia stereotypy na ten temat. Podstawowe cechy osobowości, jak neurotyczność, ekstrawersja, otwartość na doświadczenia, ugodowość i sumienność, utrzymują się na podobnym poziomie. Zmienia się tylko siła fizyczna i szybkość reakcji…\n– Tradycyjnie zawsze było tak, że doświadczenie stanowiło o dużej przewadze w umiejętności np. podejmowania decyzji – to tzw. mądrość życiowa. Wszystko było w porządku, dopóki postęp technologiczny nie zaczął iść tak szybko, że osoby starsze nie były w stanie za nim nadążyć. Wpływy środowiskowe mogą zmieniać charakter człowieka, ale jego temperament pozostaje niezmienny.\nZ badań wynika, że związek szczęścia i seksu jest silniejszy niż związek szczęścia i wieku, finansów czy nawet zdrowia…\n– Tak jest. Dla mnie seks to jest kwestia łączności i bliskości z drugim człowiekiem. Polega przede wszystkim na chęci jeszcze większego zbliżenia się z osobą, do której żywimy uczucie. Nie chodzi mi o seks mechaniczny. Kontakty międzyludzkie są w życiu najważniejsze.\nStary dobry seks i dla starych jest dobry\nSeks seniorów jest wstydliwy. To temat tabu.– W naszej kulturze podświadomie uważa się, że seks wiąże się z możliwościami reprodukcyjnymi. Dlatego seks seniorów wydaje się nienaturalny, a już szczególnie wyśmiewany jest seks starszych kobiet. Mężczyzna w podeszłym wieku ma jeszcze zdolności reprodukcyjne, w przeciwieństwie do kobiety, która jest już po menopauzie. Kobieta jednak jest tak skonstruowana, że odczuwa przyjemność z seksu nie tylko w okresach płodności, jak jest np. u zwierząt. Większość zwierząt kopuluje wyłącznie w czasie rui. Kiedy indziej nie ma to sensu, bo po co się męczyć? Energia pochłaniana przez stosunek jest przecież niewspółmiernie większa od realnych korzyści z niego wynikających.\nU części starszych kobiet obserwuje się nawet wzrost zainteresowania seksem. Znika wtedy jedna istotna rzecz – możliwość zajścia w ciążę. Z kolei mężczyzna, nawet ten starszy, skupia się głównie na częstotliwości stosunków i długości swojego członka, co – jak wiadomo – ma się nijak do dobrego seksu. Pomysłowość i uczucie są najważniejsze, nie tylko w podeszłym wieku.\nCo to znaczy „aktywny seksualnie senior”?\n– Są amerykańskie dane na ten temat. Aktywność seksualna mierzona liczbą stosunków w ciągu miesiąca spada, mimo to u osób 80 plus jeszcze 24 proc. mężczyzn i 18-20 proc. kobiet utrzymuje swoją aktywność seksualną na poziomie dwóch stosunków w miesiącu. Jednak prowadzenie tego rodzaju badań utrudnia to, że większość osób uważa je za wstydliwe…\nCzy możemy powiedzieć za Freudem, że ludźmi rządzi energia seksualna?\n– Tak, jeżeli libido będziemy rozumieć jako potrzebę kontaktu ogólnego z drugim człowiekiem. Seks jest tego fragmentem. Z punktu widzenia biologii ciekawe jest to, jak wielkość członków różni się wśród ssaków. Skąd się na przykład bierze to, że Afroamerykanie mają większe penisy od Europejczyków? Ano stąd, że w Afryce mężczyźni większość czasu chodzili nago – tak żeby kobiety łatwiej dobierały sobie partnerów, kierując się długością ich członków.\nCzyli jeżeli mężczyźni od dzisiaj przez tysiąc lat będą chodzić nago po ulicach, to w skali ewolucyjnej długość ich członków wzrośnie?\n– To bardzo prawdopodobne. Tam, gdzie mężczyźni chodzą okutani, nie ma tej presji. Niech pani spojrzy na Eskimosów…\nSkoro już rozmawiamy o innych kulturach, trzeba podkreślić, że „Optymistki” to właśnie film o kobietach z innej kultury. Równie dobrze można by zrobić film o dziewczynach z haremu.\nFilm o seniorkach w haremie to fantastyczny pomysł.\n– No właśnie, a przecież seniorki świetnie funkcjonują w haremach. Ich się nie wyrzuca, one zostają, tylko przychodzą te młodsze. W przypadku poligamii żydowsko-mahometańskiej, gdzie są cztery żony, nie bierze się ich przecież wszystkich naraz. Gdy pierwsza się zestarzeje, dobiera się kolejną. Z nich wszystkich to właśnie ta najstarsza ma największe prawa.\nMoże powinniśmy brać przykład ze słoni? Tam stado podąża za najstarszą…\n– Na pewno stary grzybiarz przynosi więcej grzybów niż młody.\nRozmowa z Jerzym Vetulanim: Stań się dobrym. To się opłaca\nZobacz też: Risotto z zielonymi szparagami, jajkiem poche i lubczykiem. „Minta od kuchni” w AleWino\nFilozofii zwyczajnie nie rozumie. Jeśli sztuka, to tylko ta, którą lubi. Nauka to dlań pusta zabawa. Chyba że daje szybki efekt, najlepiej produkt. Barbara Skarga o człowieku epoki bezwstydu\nKrążył dowcip: „Dzisiaj kluski, jutro kluski, Polska nasza, a rząd ruski”, ale było oczywiste, że żyjemy nie pod nową okupacją, lecz w Polsce. Waldemar Kuczyński wspomina swoje wyzwolenie w 1945 r.\nAndrzej Stasiuk: iPhone’em świata nie zbawisz\nJaka demokracja?! Tu o najzwyklejszy egoizm idzie. O święty spokój, a nie o demokrację. O „daj mi zarabiać i kupować i odpierdol się ode mnie”. Z Andrzejem Stasiukiem rozmawia Dorota Wodecka\nNiezastąpiona panna U.\nPodróże bez wizy? Zapomnij. Studia za granicą? Nie dla ciebie. Rosną ceny, Pendolino nie przyspieszy. Niemożliwe? Możliwe. Wystarczy, że zabraknie Unii Europejskiej – pisze Róża Thun\nAvengers. Superbohaterowie jak bogowie\n„Avengers: Czas Ultrona” już w kinach. W pierwszy weekend wyświetlania w Ameryce zarobiło 187,7 miliona dolarów. Lepsza była tylko pierwsza część. Skąd ten sukces?\nStarzejesz się tak, jak żyjesz – mówi słynny neurobiolog i jeden z założycieli Piwnicy pod Baranami Jerzy Vetulani. Rozmowa Martyny Harland\nCzłowiek idzie przez Siemianówkę, patrzy na ściany jak rzeszoto, na drogę, z której sterczą jak muchomory niewybuchy moździerzy, i myśli: „Jak ja to, k…, przeżyłem?”. Reportaż Igora T. Miecika\nArtyści i mordercy [UGREŠIĆ]\nPo co pisarze i malarze, skoro szumowiny odkryły artystów w samych sobie?\nHipokrates zagląda do Excela\nŻeby ocalić 500 mln ludzi, wystarczą proste antybiotyki i szczepionki. Cztery leki, których roczny koszt na osobę wynosi 0,4 dolara\nKradną nam Marszałka!\nAdam Leszczyński, 08.05.2015\nJózef Piłsudski (Fot. Wikipedia)\n„Socjalista w Polsce dążyć musi do niepodległości kraju, a niepodległość jest znamiennym warunkiem zwycięstwa socjalizmu w Polsce”. Niepodległość, to rozumiem, ale jak radzicie sobie z socjalizmem, chłopaki z PiS, Ruchu Narodowego i „żylety”, kiedy zakładacie koszulkę z Piłsudskim?\nNie wiadomo, jak to się stało, ale w okrągłą 80. rocznicę śmierci Piłsudski został bohaterem prawicy i PiS. I nikogo nie obchodzi, że Dziadek przez większość życia uważał się za socjalistę, a naszych „narodowców” nie znosił.Dziś na legendzie Piłsudskiego marszałka żerują polityczni spadkobiercy endeków i konserwatystów, którzy nienawidzili go i zwalczali, kiedy żył, i pluli na niego, kiedy umarł. W rocznicę śmierci marszałka senator z PiS Czesław Ryszka proponuje, aby zbudować łuk triumfalny poświęcony bitwie warszawskiej – tej, którą jego ideowi poprzednicy nazwali „cudem nad Wisłą” po to, aby umniejszyć w niej rolę Piłsudskiego. Grzegorz Górny, redaktor naczelny „Frondy”, robi numer o marszałku – i sam przeprowadza z nim wywiad. W prawicowych pismach coraz częściej pisze się o Dmowskim i Piłsudskim jednym tchem.\nPodejrzewam, że po każdej takiej wzmiance ci dwaj śmiertelni wrogowie przewracają się w grobach.\nTo wszystko jest oczywiście na rękę PiS i – szerzej – prawicy, która próbuje prawem kaduka przyznać sobie monopol na tradycję patriotyczno-niepodległościową.\nTakiej uzurpacji nie wolno tolerować w przestrzeni publicznej. Warto więc krótko przypomnieć, jak było.\nW 1903 roku Piłsudski pisał, że pierwszy raz nazwał się „socjalistą”, kiedy miał 17 lat, w roku 1884. Ostatecznie jego światopogląd ukształtował się na zesłaniu – w 1887 roku został aresztowany pod zarzutem uczestnictwa w zamachu na cara Aleksandra III, w który, jak pisał, „przypadkowo” był wraz ze starszym bratem Bronisławem zamieszany: „Rozmyślania i książki ugruntowały mnie w socjalizmie. Zrozumiałem wówczas, że nie jest on tylko ideą szlachetnych ludzi, marzących o uszczęśliwieniu ludzkości, lecz staje się realną potrzebą ogromnej masy ludu pracującego z chwilą, gdy kulturalny i społeczny rozwój umożliwia mu zrozumienie zasad tej idei”.\nPiłsudski, przywódca PPS w czasie rewolucji 1905 roku, stawiał znak równości pomiędzy wolnością narodową i sprawiedliwością społeczną. „Socjalista w Polsce dążyć musi do niepodległości kraju, a niepodległość jest znamiennym warunkiem zwycięstwa socjalizmu w Polsce” – pisał. Sam brał udział w rewolucyjnych akcjach wymierzonych we władze carskie, które dla jego przeciwników z prawicy były „bandytyzmem”.\nZa te poglądy dożywotnio zwalczała go Narodowa Demokracja. Nie tylko słowem. W 1905 roku ziemie polskie stały na progu wojny domowej, a w starciach bojówek PPS i endecji padały ofiary śmiertelne. W czasie Wielkiej Wojny, kiedy Piłsudski był komendantem Legionów, Dmowski i jego partia wytrwale działali przeciwko niemu.\n„Dziś byłam u pani Walewskiej, na herbatce” – notowała w swoim dzienniku pisarka Zofia Nałkowska pod datą 29 sierpnia 1915. „Były osoby szanowne (…). O Legionach mówiono z całkowitą pogardą. W jednym piśmie porównano pono Piłsudskiego z Kościuszką – co za skandal! Jego, przywódcę bandytów, którzy rozbijali kasy kolejowe!”.\nRok później, kiedy niemiecko-austriackie władze okupacyjne pozbawiły Piłsudskiego komendy, księżna Maria Lubomirska komentowała w dzienniku, że brygadier to „niebezpieczny awanturnik, który porywa za sobą młodzież, który nie przebiera w środkach i pełen ambicji marzy o objęciu dyktatorstwa w Polsce na tle wojenno-socjalistycznym”.\nJest miarą politycznej wielkości Piłsudskiego i Dmowskiego, że obaj politycy – którzy nie znosili się serdecznie i mieli o sobie jak najgorsze zdanie – zdołali się jednak dogadać i współpracowali w latach 1918-19, kiedy Polska wracała na mapę Europy. Dmowski był wtedy w Paryżu, gdzie reprezentował Polskę na konferencji w Wersalu. Piłsudski został Naczelnikiem Państwa, czyli faktycznym dyktatorem, w Warszawie.\nPiłsudski jednak wysłał do Paryża starego socjalistę Kazimierza Dłuskiego, który miał patrzeć liderowi ruchu narodowego na ręce. Poinstruował go, aby unikał konfliktów z Dmowskim („dbać o interes jako interes. Nawet gdy obrzydzenie – kazać milczeć” – napisał marszałek). Rozkazywał: „Zadaniem Waszym w Komitecie Paryskim jest przede wszystkim pilnować tego, aby Komitet Paryski do spraw wewnętrznych w kraju się nie mieszał i ograniczył się do obrony interesów polskich wobec Ententy”.\nW połowie marca 1919 roku, prawie dwa miesiące po wyborach sejmowych, w których Narodowa Demokracja Dmowskiego odniosła wielkie zwycięstwo, przywódca endeków pisał w liście do współpracownika o Piłsudskim: „1. nie rozumie Polski, nie zdaje sobie sprawy z tego, co w niej jest potrzebne i co możliwe; 2. nie jest człowiekiem dzisiejszym, należąc swoją konstrukcją psychiczna? do pierwszej połowy XIX w.; 3. nie jest jednolity: to kombinacja starego romantyka polskiego z bolszewikiem moskiewskim, dająca się genetycznie wyjaśnić; 4. nie jest sobą, ale przedrzeźnia wielkie wzory historyczne, co zawsze prowadzi do czynów poronionych; 5. otrzymawszy posadę boga od jołopów, którzy go otaczają, usiłuje być większym, niż go Pan Bóg stworzył, robi pozory siły wielkiej, poza którymi ukrywa się słabość itd. Robi czasem na mnie wrażenie wołu, któremu wydaje się, że jest bykiem i wdrapuje się na krowę”.\nObu polityków dzieliły nie tylko animozje osobiste: Dmowski wyobrażał sobie Polskę jako państwo narodu polskiego, w którym mniejszości miały być asymilowane albo usunięte. Piłsudski – Polaków jako przywódców koalicji narodów środkowej Europy w sojuszu obronnym przeciw Rosji i Niemcom.\nZobacz też: Józef Piłsudski. Ostatnie miesiące Marszałka\nDyktator z sercem po lewej stronie\nJest oczywiście prawdą, że w praktyce Piłsudski – zwłaszcza jako dyktator po zamachu majowym w 1926 r. – nie okazał się społecznym radykałem i rozczarował swoich towarzyszy z PPS. Ba, zawarł nawet sojusz z konserwatywną arystokracją, przypieczętowany parę miesięcy po zamachu podczas październikowego zjazdu u Radziwiłłów w Nieświeżu. W Warszawie plotkowano wówczas, że to wstęp do ustanowienia monarchii…\nTa koalicja, wymuszona okolicznościami politycznymi, nie oznacza jednak, że dziś pamięć Marszałka może przywłaszczać sobie prawica. Dla Piłsudskiego wolna Polska była przede wszystkim Polską społecznie sprawiedliwą – i jedno nie mogło istnieć bez drugiego.\nUroczystości pogrzebowe gen. Błasika\nNa Jasnej Górze trwają uroczystości pogrzebowe gen. Andrzeja Błasika, pilota, dowódcy sił powietrznych, który zginął w katastrofie pod Smoleńskiem. W kaplicy Cudownego Obrazu o godz. 16 rozpoczęła się Msza św.\nAnaliza gen. Andrzeja Błasika skierowana do Bogdana Klicha, ówczesnego szefa MON, obecnego senatora PO, precyzyjnie wyliczała, co, kiedy i dlaczego należy kupić (fot. arch.)\nSzczątki gen. Andrzeja Błasika zostały znalezione 5 miesięcy po katastrofie smoleńskiej przez motocyklistów z Międzynarodowego Rajdu Katyńskiego. Przybyli oni na miejsce tragedii, aby oddać hołd jej ofiarom. Motocykliści na nieogrodzonym terenie, w błocie, pod stopami znaleźli szczątki człowieka. Z największą starannością złożyli je w pudełku i owinęli biało-czerwoną flagą. Następnie przywieźli do Polski i przekazali Prokuraturze Garnizonowej w Gdyni.Prochy Dowódcy Sił Powietrznych zostaną złożone w Kaplicy Pamięci Narodu na Jasnej Górze\nOjciec Marek Kiedrowicz, kapelan Rajdów Katyńskich, powiedział, że trzeba domagać się identyfikacji i pogrzebów szczątek pozostałych ofiar katastrofy.\n– Potrzeba ogromnej modlitwy i ogromnego wsparcia dla tych, którzy ciągle w tej żałobie trwają, którzy ciągle na nowo muszą mierzyć się z prawdą o tym, że ich najbliżsi niekoniecznie spoczywają w tych grobach, które są podpisane ich imionami i nazwiskami. Myślę, że na to powinniśmy zwrócić szczególną uwagę i dołożyć wszelkich starań, aby wesprzeć najbliższych, aby domagać się tego, żeby pogrzeby się odbyły. Udało się zidentyfikować szczątki pana generała Błasika, natomiast nie wiemy, co dzieje się z innymi szczątkami, które również zostały odnalezione – powiedział ksiądz kapelan.\nPo Eucharystii urna z prochami gen. Błasika w asyście wojskowej zostanie przeniesiona do kaplicy Pamięci Narodu im. o. Kordeckiego.\nMaciej Stasiński, 08.05.2015\nIleż brudu w Kościele! – zawołał kard. Joseph Ratzinger w kwietniu 2005 r. w Rzymie przed zebraniem kolegium kardynalskiego, które szykowało się do wyboru następcy Jana Pawła II. Wszyscy purpuraci wiedzieli, do czego pije kardynał, bo to on od lat miał w ręku wszystkie nitki potrzebne do wprawienia w ruch machiny watykańskiej sprawiedliwości przeciw przestępcy i grzesznikowi Marcialowi Macielowi, o którym skądinąd niemal wszystko wiedziano. Większość uznała więc, że tylko Ratzinger jest w stanie oczyścić Kościół, i wybrała go na tron, żeby zakończył watykańską zmowę milczenia.Jako papież Benedykt XVI Ratzinger uporał się z aferą Marciala Maciela, założyciela i przywódcy katolickiego zgromadzenia Legion Chrystusa, bohatera zapewne największego pojedynczego skandalu pedofilskiego w dziejach Kościoła w XX wieku.Jednak papież Franciszek, który od początku swego pontyfikatu ze zwalczania pedofilii uczynił ozdrowieńczą krucjatę moralną w Kościele, po raz pierwszy wspomniał publicznie o skandalu dopiero dwa miesiące temu w rozmowie z meksykańską telewizją: – Jak taki człowiek mógł tak daleko zajść? Oprócz wszystkich jego przestępstw były jeszcze dwie, trzy kobiety, kilkoro dzieci i mnóstwo pieniędzy. Chory, ciężko chory człowiek. Musiał mieć ojczulków protektorów, którzy nie wiedzieli, podejrzewali, nie chcieli wiedzieć. Tego jednak nie badałem.\nBo też ta sprawa wciąż nie jest dobrze zbadana. W wywiadzie Franciszek dwukrotnie powtórzył, że kiedy Watykan dowiedział się o skandalu, „zadziałał stanowczo”: – Kard. Ratzinger sprawę śledztwa popychał, a Jan Paweł II dał zielone światło.\nJednak Franciszek boryka się tu z prawdą i nie wychodzi z tych zapasów obronną ręką. Bo papież, który rok temu kanonizował Jana Pawła II, ma z rolą świętego w sprawie Maciela duży kłopot. Zdradzają go słowa „popychał” i „zielone światło”.\nŻelazny Kardynał istotnie przez kilka lat forsował śledztwo przeciw Macielowi, ale robił to wyraźnie wbrew papieżowi i jego najbliższemu otoczeniu. Pierwsze udokumentowane i podpisane nazwiskami zarzuty przeciw potężnemu zwierzchnikowi legionistów, którego w 1994 r. Jan Paweł II stawiał za wzór duchowego przewodnika katolickiej młodzieży, wpłynęły do Watykanu w 1997 r. Powtórzyły je potem szacowne media i szanowane pióra watykanistów, ale za Spiżową Bramą nic się w tej sprawie nie stało.\nRatzinger na rozprawę kanoniczną z notorycznym pedofilem zdecydował się dopiero w 2004 r., tuż przed śmiercią Jana Pawła II. Maciel został wówczas zmuszony do ustąpienia z kierowania Legionem, ale dopiero jako papież Ratzinger odesłał go na pokutę do ojczystego Meksyku; w 2006 r. wyrzucił go ze stanu kapłańskiego. Maciel zmarł w hańbie w 2008 r., a Legion Chrystusa wyparł się go dwa lata później.\nPomiędzy listem ośmiu ofiar pedofilskiej i homoseksualnej pasji Maciela z 1997 r. a wszczęciem przeciw niemu kanonicznej rozprawy przez siedem lat trwała w Watykanie głucha walka o prawdę w bliskim otoczeniu papieża.\nSkargę na Maciela podpisało w 1997 r. ośmiu byłych alumnów, m.in. Juan José Vaca. Większość była jego ofiarami za młodu, a potem w seminarium. 17 października 1998 r. wnieśli sprawę do watykańskiej Kongregacji Nauki Wiary, której przewodził Ratzinger, za pośrednictwem austriackiej adwokatki Marthy Wegan.\nPółtora roku później Wegan napisała klientom: „Upłynęło już 17 miesięcy i jedyna oficjalna wiadomość, jaką otrzymałam, to to, że sprawa jest bardzo delikatna i są też inne donosy”. W lipcu 2000 r. poinformowała: „Chwilowo sprawa jest zamknięta”.\nUwolniłeś bliźniego od bólu\nPodwójne życie Marciala Maciela i trwający kilkadziesiąt lat skandal, jakim była jego oszałamiająca kariera pod parasolem kolejnych papieży, już wtedy zostały aż nadto dobrze opisane przez dziennikarzy i znawców Kościoła, jak John Allen, Marco Politi czy Sandro Magister.\nTen ostatni m.in. w tygodniku „L’Espresso” pisał, jak w 2002 r. ks. Antonio Roqueni Ornelas, były legionista, skierował do sekretarza papieskiego Stanisława Dziwisza w imieniu ofiar list z prośbą o interwencję. Żadnej odpowiedzi nie dostał, ale list dowodzi, że oskarżenia Maciela dotarły do najbliższego otoczenia papieża.\n– Aż 213 dokumentów. Watykan wiedział o wszystkim – mówi w filmie „Legion Chrystusa” Xavier Léger, jedna z ostatnich ofiar kapłana pedofila. – Kiedy myślę o latach spędzonych w Legionie, widzę tylko kłamstwa.\n– Chciał, żebym leżał nagi obok niego. Przekonał mnie, że zostałem wyróżniony. Uważałem, że składam z siebie ofiarę dla człowieka przeznaczonego do wielkości – mówi jedna z ofiar Maciela, dziś starszy człowiek.\n– Twierdził, że cierpi na zaburzenia układu moczowego i że terapia polega m.in. na masturbacji – opowiada inna. – Mówił, że dostał specjalną dyspensę od papieża Piusa XII i że zakonnice miały mu masować genitalia, żeby uwolnić go od konfliktu spermowo-urynalnego.\nAdeptom tłumaczył, że musi pobrać nasienie do zbadania i że młodzi chłopcy mogą mu w tym pomóc. Nastoletni wychowankowie pojęcia nie mieli o cielesności, nie umieli się przeciwstawić księdzu, który był ich nauczycielem i spowiednikiem.\nWprowadził w Legionie żelazną dyscyplinę i posłuszeństwo oraz nakaz milczenia na temat tego, co się w nim dzieje. Alumni nie mogli się ze sobą przyjaźnić i zwierzać z rozterek, wolno im było zwracać się z nimi tylko do przełożonych. Wymóg milczenia i posłuszeństwa łamał sumienia i wpędzał wychowanków w poczucie winy.\n– Nie mieliśmy z kim porozmawiać – mówi jeden z byłych wychowanków, który dopiero po latach spisał swoje wspomnienia. – Byliśmy jak roboty. Przystojni, dobrze wychowani i atrakcyjni, ale pozbawieni osobowości. Mieliśmy kraść dusze kolejnych rekrutów.Po nocy spędzonej w łóżku pryncypała nastoletni Juan José Vaca rano zbuntował się, przekonany, że zgrzeszył. – Postąpiłeś szlachetnie, to nie był grzech. Uwolniłeś bliźniego od bólu – odparł kapłan. Kiedy chłopak się upierał, Maciel rzekł: – Udzielam ci zatem rozgrzeszenia w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, amen.Kiedy 40 lat później wszczęto w Watykanie śledztwo przeciw Macielowi, jego głównym przestępstwem, obok pedofilii, współżycia z kobietami czy zażywania narkotyków, było właśnie „absolutio complicis” – udzielanie rozgrzeszenia wspólnikowi w grzechu.\n– Sądzę, że Maciel założył Legion Chrystusa, żeby zapokajać swoje skłonności do seksu z chłopcami – mówi dzisiaj Vaca.\nSam Maciel przez całe życie i wbrew miażdżącym świadectwom przeciw niemu upierał się, że było inaczej: – Wszystko zaczęło się z natchnienia Ducha Świętego, z woli Bożej, dzięki której wykonałem zadanie – mówił w 50. rocznicę założenia Legionu.\nA Legion założył w 1941 r. jako dopiero co wyświęcony 20-letni ksiądz pochodzący z ultrakatolickiej rodziny; jego ojciec i wujowie walczyli w latach 20. w „wojnie Chrystusowej” z agresywnie świeckim rządem Meksyku. Protegowali go bliscy krewni – księża i biskupi. Misją Legionu miało być wychowywanie i kształcenie księży.\nKilka lat później jedną z pierwszych grup założył w Hiszpanii pod skrzydłami militarno-narodowo-katolickiej dyktatury gen. Franco.\nPotem Legion się rozprzestrzenił na kilka kontynentów i u szczytu powodzenia liczył ponad 70 tys. członków. Zgromadził fortunę w nieruchomościach dzięki uwodzicielskim zdolnościom Maciela, który czarował majętne kręgi arystokracji i elit finansowych. Od Meksyku przez USA po Francję przysparzał Watykanowi gigantycznych dochodów, które obok ostentacyjnej pobożności stały się argumentem w rękach protektorów Maciela w Rzymie.\nMaciel potrafił omotać bogate i konserwatywne klany meksykańskich wielkich posiadaczy i przedsiębiorców, którzy słali do Watykanu sążniste dotacje. Nie bez kozery ludzie, którzy zrozumieli, kim jest Maciel i jego zakon karnych wielbicieli, zwali ich „milionerami Chrystusa”.\nOpiekunowie w purpurze odwzajemniali się nie tylko cichą protekcją czy oficjalnym patronatem, ale też brali udział w tuszowaniu wychodzących na jaw przestępstw pupila.\nPoliti utrzymuje, że kard. Ratzinger chciał zdemaskować Maciela o wiele wcześniej, niż to w końcu uczynił, uwolniony od autorytetu Jana Pawła II, ale udaremnił to lub mu to wyperswadował potężny hierarcha kard. Angelo Sodano, watykański sekretarz stanu w latach 1991-2006.\nMaciel miał sześcioro dzieci z co najmniej dwiema kobietami. Po latach już dorośli synowie zeznali publicznie, że ojciec molestował ich seksualnie w dzieciństwie.\nW 2009 r., rok po śmierci Maciela, kard. Tarcisio Bertone pomógł zawrzeć ugodę między Legionem a córką Maciela Normą. Kobieta w zamian za dożywotnie uposażenie zgodziła się milczeć na temat jego tajemnego życia prywatnego w czasie jego wizyt w Madrycie, gdzie pomieszkiwał z „rodziną” w luksusowych apartamentach. Inne sprawy się toczą, m.in. trzech domniemanych synów Maciela dochodzących legalnego uznania i finansowego zadośćuczynienia.\nCałe życie kłamał\nPierwsze oskarżenia wpłynęły do Watykanu pod koniec lat 40. Potem powtarzały się regularnie. W latach 1956-59 Maciel popadł w niełaskę i został odsunięty od młodzieży. Śledztwo kościelne zlecone przez kard. Alfredo Ottavianiego nic nie dało. Dowódca legionistów przeczekał sztorm i wrócił bez skazy na reputacji.\nMaciel zgwałcił ok. 50 dzieci i młodzieńców. Miał liczne kochanki i potomstwo, które wykorzystywał. Całe życie kłamał i deprawował. Nieukarany, dożył w Kościele późnej starości. W kościelnym śledztwie nie przesłuchano jego ofiar. Benedykt XVI nie przyjął ich w czasie wizyty w Meksyku już po śmierci i potępieniu założyciela Legionu Chrystusa.\nFilm dokumentalny „Legion Chrystusa. Skandal w Watykanie”, reżyseria Bernard Nicolas i Linda Salas Vega, Francja 2013. Emisja: TVN 7, środa 13 maja o 22.20 i noc z soboty na niedzielę 16/17 maja o 1.45.\nAlbo wojna, albo my. Młodzi mają dość\nDawid Włodkowski*, 08.05.2015\nMarsz Niepodległości, Warszawa, 11 listopada 2014 ((Fot. Magorzata Gendek / Agencja Gazeta)\nCzy chcemy, by warszawskie ulice spłynęły krwią jak kiedyś ulice Belfastu, z tą różnicą, że zamiast protestantów i katolików bomby będą podkładać pisowcy i platformersi, „lewacy” i „naziole”?\n* Dawid Włodkowski – ur. w 1990 r., pracuje jako młodszy prawnik. Specjalizuje się w prawie międzynarodowym. Publikował w „Przeglądzie”, „Wprost”, portalu Politykaglobalna.plŻyjemy w demokracji, a jednak debata publiczna została zawłaszczona przez wąskie elity: partyjne i biznesowe grupy interesów. Z dialogu społecznego wykluczeni są zwłaszcza młodzi ludzie. Jesteśmy największą dyskryminowaną grupą – nie tylko na rynku pracy, ale też w polityce.Możemy być dynamiczną siłą rozwojową. Ale możemy być też zagrożeniem, przeszkodą dla spokojnej przyszłości Polski. Dlatego żądamy: dajcie nam głos. Uwolnijcie naszą energię.***„Piszący o współczesności ma do czynienia z domem wariatów, w którym jest bunt pacjentów, wybuchł pożar, zalało wodą piwnicę, a sytuacja zmienia się co 5 minut”. Te słowa Ryszarda Kapuścińskiego są aktualne jak nigdy.\nŚwiat jest na zakręcie, zza którego wyłania się nowa rzeczywistość. Na wschodzie Europy ludzie giną w okopach, w zamachach ulicznych, pod gruzami własnych domów. Zestrzeliwuje się samoloty. Rosjanie testują cierpliwość Zachodu jak za czasów zimnej wojny. Równocześnie w świecie arabskim ekstremiści mamią ludzi wizją kalifatu i budzą iście średniowieczne okrucieństwo.\nKto by pomyślał jeszcze pięć lat temu?\nEuropa nie jest już pępkiem świata. Wychodzi powoli z kryzysu ekonomicznego, ale wciąż jest pogrążona w stagnacji. Dryfuje politycznie i społecznie, wstrząsana zamachami, eksplozją poparcia dla ugrupowań nacjonalistycznych, nierównościami. Niesamodzielna obronnie musi żyć pod parasolem ochronnym Ameryki.\nA jakby tego było mało, naszej gospodarce wyrośli potężni konkurenci. Chiny, Indie, Indonezja zwiększają innowacyjność, przyciągając inwestorów już nie tylko tanią siłą roboczą.\nNasi nowi rywale idą za ciosem i chcą zmienić porządek światowy na swoją korzyść. Pekin rzuca rękawicę Bankowi Światowemu i Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu, tworząc Azjatycki Bank Inwestycji Infrastrukturalnych.\nChiny – jeszcze dekadę temu ubogi krewny z Trzeciego Świata, który ścigał gospodarczo Włochy – dziś przemeblowują system finansowy. Do nowego banku przyłączyły się Australia, Korea Południowa, Indonezja, a także Wielka Brytania, Niemcy, Francja, Włochy, Holandia. Oraz Polska. W sumie – 57 państw.\nChińczycy, których nie dopuszczano do władzy w Banku Światowym i Międzynarodowym Funduszu Walutowym, w końcu kopnęli w stolik. Wypychają „nasze” instytucje z Afryki i Ameryki Łacińskiej, udzielając tamtejszym państwom kredytów bez żadnych warunków typu: „ale musicie chronić prawa człowieka”. Wykładają setki miliardów na budowę nowego Jedwabnego Szlaku, żeby towary dziś płynące morzami, na których nadal króluje amerykańska flota, jechały lądem przez Indie, Iran, Turcję, Rosję. Pekin nazywa te działania „chińskim planem Marshalla dla świata”.\nChiny w ofensywie. Szykują swój plan Marshalla\nNastępuje globalny zwrot. Szok cywilizacyjny. Ale my w Polsce nie jesteśmy przygotowani na twórczą adaptację do szoków. Nie debatujemy, jak przygotować się do zmiany porządku na świecie.\nPotrzebujemy instytucji i ludzi planujących rozwój i rysujących scenariusze na całe dekady. Ale nie budujemy ich, bo jesteśmy sezonowym państewkiem z horyzontem zamkniętym następnymi wyborami.\nIII Rzeczpospolita, podobnie jak szlachecka Najjaśniejsza, przypomina – że przywołam historyka Jana Sowę – państwo fantomowe. Nie jest republiką, dobrem wspólnym, tylko korporacją zrzeszającą nową szlachtę – polityków, dziennikarzy i biznesmenów. A rolę marginalizowanego mieszczaństwa i upodlanych chłopów grają obywatele. Zwłaszcza młodzi.\nSpójrzmy na kampanię prezydencką. 20-, 30-latków, którzy właśnie wchodzą albo już weszli w dorosłość, interesuje to, co będzie decydowało o pomyślności ich i ich najbliższych: wprowadzenie euro, in vitro, dostępność i jakość służby zdrowia, reforma systemu egzaminacyjnego, naprawa uniwersytetów, kodeks pracy, problem umów śmieciowych.\nTo wszystko powinno być tematem kampanii. Ale tę wypełniają memy, baloniki, wrzutki, łapanie rywali za słówka, wytarte slogany i opracowane przez piarowców „przekazy dnia”. Służba zdrowia w debacie wyborczej? Po co to komu, przecież kandydaci i ich sztaby nie chodzą do publicznych szpitali, tylko do prywatnych klinik. A poza tym, jak stwierdził politolog Marek Migalski, „wezwania do merytorycznej kampanii są hipokryzją, bo tak naprawdę to wyborcy jej nie chcą”.\nElitarna kasta wie lepiej.\n***Nudne, populistyczne kampanie są grzechem, ale jeszcze nie śmiertelnym. Na całym świecie górę bierze tendencja do rezygnacji z konstruktywnej argumentacji na rzecz piaru. Ale w Polsce mamy do tego zjawisko groźniejsze: dziesięcioletnią wojnę domową.Zaczęło się w 2005 roku podziałem Polski na solidarną i liberalną. Dwa lata później mieliśmy plebiscyt o ocenę IV RP. Początkowo była to ciekawa gra polityczna, ale szybko udało się wam – politykom, komentatorom, dziennikarzom – zmienić ją w konflikt plemienny. Normalny spór polityczny przekształciliście w otwartą wojnę propagandową.Po jednej stronie: wszystkie ręce na pokład, trzeba bronić kraju przed Kaczafim, naziolami i katolami. Po drugiej: musimy wyrwać kraj spod niemiecko-rosyjskiego kondominium. To wszystko zaczyna przypominać wojnę propagandową między Ukrainą a Rosją.Ryszard Kapuściński pisał: „Twierdzę, że wojna nie zaczęła się 1 września 1939 r. Wojna w świecie zaczyna się od zmiany języka w propagandzie. Kiedy śledzimy język, widzimy, jak się on zmienia. Raptem, nie wiadomo skąd, pojawiają się takie słowa, jak: wróg, zniszczyć, zabić… A zatem zaczyna się język agresji. Jeszcze nie ma wojny, natomiast zaczyna się zmieniać język komunikacji. Widzimy, że zaczyna się zbliżać zawierucha wojenna”.\nTeraz niektórzy politycy proponują odstrzał dziennikarzy odmiennej opcji politycznej. Pewien pisarz wprost pisze o wieszaniu zdrajców. To tylko kontrowersyjna retoryka czy już wypowiedzenie wojny domowej?\nJęzyk po ’89 – agresja stała się wartością\nPolska polityka obelg, czyli słowa tworzą jakość. Nasza polityka odczuwa deficyt jakości\nW lasach tysiące młodych ćwiczą posługiwanie się bronią. Kilkanaście organizacji obronnych zrzesza co najmniej 10 tysięcy ludzi. Przygotowują się do ewentualnej obrony kraju. Ale też nawiązują przyjaźnie, rozmawiają o polityce, przyglądają się waszej wojnie domowej. Co zrobią, jeśli – daj Boże – nie będzie żadnej agresji zewnętrznej, natomiast – nie daj Boże – jeszcze bardziej zwiększy się agresja wewnętrzna?\nZa Bugiem mamy „zielone ludziki”, separatystów, ochotnicze bataliony. Przypomnieć wam, politykom, historię z tej strony rzeki Bug? Piłsudczycy, którzy obalili demokrację II RP, zanim zostali legionistami, byli cywilnymi zuchami ze Związku Strzeleckiego.\nZa chwilę znów będziemy mieć w Polsce przeszkolone grupy paramilitarne. Ci młodzi ludzie są patriotami. Ale sami najlepiej wiecie, jak łatwo można zniekształcić definicję patriotyzmu i rozbudzić dzikie namiętności. Co zrobią, jeśli na brutalną wojnę między PO a PiS „przypadkiem” nałoży się rosyjska prowokacja albo autentyczna akcja nawiedzonych ukraińskich nacjonalistów?\nKto by pięć lat temu pomyślał, że Krym stanie się częścią Rosji, a nowoczesne lotnisko i stadion w Charkowie legną w gruzach w ciężkich walkach? Nie próbujmy się przekonać, co za kolejne pięć lat będzie u nas.\nChyba nikt z nas nie chce, by warszawskie ulice spłynęły krwią jak kiedyś ulice Belfastu, z tą różnicą, że zamiast protestantów i katolików bomby będą podkładać pisowcy i platformersi, „lewacy” i „naziole”.\nOdlot wyobraźni młodego człowieka? Oby. Ale sytuacja w kraju i za granicą pozwala snuć również takie scenariusze. Ktoś musi je napisać i wszcząć alarm. Obecna elita albo zwyczajnie nie dostrzega zagrożeń, albo zbywa je cynicznym wzruszeniem ramion. Ale znaleźć wyjście z sytuacji bez wyjścia jest całkiem łatwo. Wystarczy wprowadzić do nierozwiązywalnego równania nowy element. Nas. Młodych.\nGoethe wołał przed śmiercią: „Więcej światła!”. My możemy je wpuścić, ale ktoś musi nam w tym pomóc.\nNiezadowolenie młodych jest jak tykająca bomba. Wy, konstruktywni starsi, pomóżcie nam ją rozbroić. Rozbroić nas samych.\nOczywiście możemy wyrąbać sobie drogę do polityki sami. To pół biedy. Gorzej, jeśli komuś uda się podzielić już podzielonych młodych jeszcze bardziej – a potem wprowadzić ich do polityki na własnych warunkach. Wtedy może nastąpić wybuch.\nLepiej, żebyśmy weszli do niej spokojnie, naturalnie. To odnowi polską demokrację. Nie chodzi tylko o zmianę pokoleniową. Również o cywilizacyjną. Przecież jesteśmy rezerwuarem talentów i XXI-wiecznych punktów widzenia. – Dziś mamy najbardziej konkurencyjne pokolenie w polskiej historii. Najlepiej wyedukowane, najbardziej otwarte na świat, zeuropeizowane, zurbanizowane, technologicznie wyrafinowane i otwarte na nowinki – uważa Marcin Piątkowski, ekspert Banku Światowego.\nMłodzi brzydzą się polityką, ale chcą działać [DEBATA GAZETY]\n***My, młodzi, też mamy coś do zrobienia. To zrozumiałe, że mierzi nas żenada kampanii wyborczej i plemienne konflikty. Ale nie uciekajmy od polityki tylko dlatego, że ktoś chce nam ją zohydzić. Bo polityka już puka do naszych drzwi. Udajemy, że nie do naszych. Ale za dwa lata zacznie szarpać za klamkę, a za pięć wywali nam drzwi i wedrze się do domu.Jednoczmy się wokół nowej polskiej tożsamości. Nie tej opartej na antykomunizmie czy antyklerykalizmie. Razem budujmy nową, pozytywną. Polish dream. Dookreślmy to marzenie. Kłóćmy się w debatach, co ma oznaczać. Zmieńmy zasady gry. Piszmy każdego dnia nowe, lepsze losy Polski.I razem twórzmy nowy ruch. Na Facebooku, Twitterze, wszystkich portalach umieśćmy hasło: J’accuse! Oskarżam!Głośno oskarżmy polityków – rządzących i opozycję – o prowadzenie Polski w złym kierunku. O kierowanie nas w mgłę upiornej historii. Młodzi ante portas!\nGłos młody młodość ubezpieczający\nŁatwo zbyć ten manifest wzruszeniem ramion. Eee, naiwny młodzieńczy idealizm. Młodzi zawsze byli i będą zdegustowani polityką. A przed każdymi wyborami czyta się i słyszy – kiedyś w studenckich gazetkach, dziś w internecie – gniewne wołania, że starzy toczą jałowe spory, młodych zaś do współdecydowania o Polsce dopuścić nie zamierzają.\nŁatwo też zarzucać, że szczytne, ogólnikowe hasła dobrze znamy, głoszą je tęższe i bardziej zasłużone głowy… Prosimy o konkretne recepty.\nAle co poradzić na to, że młodzi naprawdę tak widzą świat? Że rzeczywiście czują się pozbawieni głosu? Co z tego, że diagnozy Dawida Włodkowskiego, wyborców Kukiza, Korwin-Mikkego albo ukrytych pod czarnymi kapturami anarchistów są tyleż oczywiste, co skrajnie uproszczone, a postulaty równie słuszne, co utopijne?\nMożemy bagatelizować młodzieńczy gniew i idealizm albo twierdzić, że to tani lans. Ale milionowa rzesza ludzi myślących podobnie jak Włodkowski może w najbliższą niedzielę wybierać prezydenta RP. A już za kilka miesięcy decydować o tym, kto wprowadzi się na Wiejską oraz do rządowych gabinetów w Alejach Ujazdowskich. I wszyscy będziemy żyć w Polsce, którą również oni urządzą. Jeśli zaś wybory zbojkotują, będziemy żyć w Polsce, w której nie mają oni żadnej demokratycznej reprezentacji.\nPublikując ten głos, chcemy pokazać, co czują i jak myślą ludzie młodzi – zwłaszcza tacy, którym zależy na naszej demokracji, na jakości życia publicznego w Polsce; tacy, dla których polityka nie jest po prostu odrażająca, wroga czy w najlepszym razie obojętna. Bo to łatwizna.\nManifest Dawida Włodkowskiego uświadamia, że ci młodzi chcą być rzeczywiście obywatelami, i że oprócz iPhone’ów, selfies z Open’era czy „beki” ze wszystkiego na YouTubie interesuje ich coś więcej; że przyglądają się światu, chcą go rozumieć i nań wpływać.\nZależy nam na dyskusji z takimi młodymi ludźmi. Chcemy słuchać, odpowiadać, przekonywać, spierać się.\nRedakcja „Magazynu Świątecznego”


HARMONIA na badania genetyczne w przewlekłej białaczce szpikowej – grant naukowy dla dr Tomasza Stokłosy z BASTIONu | BASTION\nBASTION > Aktualności > HARMONIA na badania genetyczne w przewlekłej białaczce szpikowej – grant naukowy dla dr Tomasza Stokłosy z projektu BASTION\nHARMONIA na badania genetyczne w przewlekłej białaczce szpikowej – grant naukowy dla dr Tomasza Stokłosy z projektu BASTION\nDr Tomasz Stokłosa z Zakładu Immunologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego otrzymał grant naukowy Harmonia w konkursie ogłoszonym przez Narodowe Centrum Nauki.\nGrant umożliwi szeroko zakrojone badania genetyczne, które mają pomóc w zrozumieniu mechanizmów oporności na terapię celowaną w przewlekłej białaczce szpikowej (PBSz) oraz progresję choroby. Tytuł projektu brzmi: „Zidentyfikowanie nowych, istotnych klinicznie zmian genetycznych i epigenetycznych przy zastosowaniu wysokoprzepustowego sekwencjonowania następnej generacji u chorych na przewlekłą białaczkę szpikową z niekorzystnym przebiegiem choroby”.\nWsparcie finansowe w kwocie 1,8 mln złotych pozwoli na zastosowanie najnowszych technologii genetycznych w tym tzw. głębokiego sekwencjonowania (deep sequencing, next-generation sequencing) do poszukiwania nowych istotnych zmian genetycznych oraz epigenetycznych, które są odpowiedzialne za niekorzystny przebieg choroby. Jak twierdzi dr Stokłosa, pomimo wielkiego sukcesu inhibitorów kinaz tyrozynowych w terapii PBSz, jest znacząca grupa chorych, u których pojawia się oporność na taką terapię i u których dochodzi do progresji choroby – to stwarza potrzebę poszukiwania mechanizmów odpowiedzialnych za niekorzystną ewolucję choroby. Badania z zastosowaniem najnowszych technologii genetycznych są już możliwe do realizacji w naszych laboratoriach, ale wymagają wciąż znacznych nakładów finansowych.\nRealizacja projektu planowana jest we współpracy z laboratorium prof. Tomasza Skórskiego z Temple University School of Medicine w Filadelfi w USA, który jest międzynarodowym autorytetem w badaniach nad patogenezą molekularną PBSz (ponad 100 publikacji w prestiżowych czasopismach, m.in.w Science, Blood, EMBO, Journal of Clinical Investigation, Leukemia, które były cytowane ponad 5,5 tys. razy). Co warto dodać, będzie to kontynuacja wieloletniej współpracy, udokumentowanej kilkunastoma publikacjami w czasopismach takich jak Cancer Research, Blood, Leukemia, Cell Cycle.Badania planowane w ramach tego projektu dają szansę na określenie, które z wykrytych zmian mają istotne znaczenie biologiczne oraz potencjalnie które mogą być celem dla terapii.\nDr Tomasz Stokłosa z projektu BASTION jest autorem i współautorem kilkudziesięciu publikacji oryginalnych i przeglądowych oraz kilkunastu rozdziałów w podręcznikach, jest również współredaktorem naukowym ostatnich wydań podręcznika „Immunologia” PWN. (łączna suma cytowań wg Web of Knowledge to ponad 1400, indeks Hirscha 22).\nKonkurs Harmonia skierowany jest do naukowców, którzy chcą podjąć lub kontynuują współpracę z partnerami zagranicznymi na badania niewspółfinansowane ze źródeł zagranicznych.\nBASTION zaprasza na spotkanie z dr Duncanem Holmes\nWywiad z dr Magdaleną Winiarską na temat jej najnowszej publikacji w czasopiśmie Leukemia [WIDEO]\nPraca zespołu prof. Jakuba Gołąba poświęcona przeciwnowotworowemu działaniu terapii fotodynamicznej


Krzywdził koty i wszystko transmitował w internecie. Nikt nie potrafił go znaleźć, więc zrobił najgorszą możliwą rzecz, tylko dla ludzi o mocnych nerwach (Zdjęcia) | Pikio\nPikio Galerie Krzywdził koty i wszystko transmitował w internecie. Nikt nie potrafił go znaleźć, więc zrobił najgorszą możliwą rzecz, tylko dla ludzi o mocnych nerwach\nKrzywdził koty i wszystko transmitował w internecie. Nikt nie potrafił go znaleźć, więc zrobił najgorszą możliwą rzecz, tylko dla ludzi o mocnych nerwach\nNastolatek dokonywał haniebnych czynów z zimną krwią\nNastolatek zamieszczał w sieci przerażające nagrania, na których mordował niewinne zwierzęta. Morderstwa, których dokonał, sprawią, że dziś w nocy z pewnością nie będziesz spał dobrze. Tylko dla ludzi o mocnych nerwach, aż trudno w to uwierzyć.\nPostać Luki Magnotty sprawia, że ludzie zaczynają wątpić w świat. Nastolatek zrobił coś, czego nigdy nie uda nam się zapomnieć. Nagrania, które zamieścił w sieci zawierały wyjątkowo drastyczne sceny. Nastolatek chował koty do próżniowych torebek, po czym odpalał odkurzacz i zasysał koty na śmierć.\nLuka dopuścił się również czegoś więcej niż tylko zabijania zwierząt. Nastolatek wpadł na pomysł, że urządzi polowanie na siebie. Przez długi czas nikt nie mógł go namierzyć, powstała grupa na Facebooku poświęcona jego poszukiwaniom. Każdy, kto widział nagrania, chciał pomóc w poszukiwaniach przestępcy.\nNastolatek po zabawie z internautami dopuścił się najgorszego czynu. Luka wszystko miał zaplanowane, a finał akcji mrozi krew w żyłach.\nKliknij Następna strona, by poznać całą historię Luki Magnotty.\n1. Daniel Kozakiewicz to legendarny chłopiec z "Siedmiu Życzeń". Jak dzisiaj wygląda?\n2. 10 oznak tego, że kot naprawdę cię kocha. Numer 8 jest najważniejszy\n3. Przeciwieństwa w miłości dążą ku sobie. 17 skrajnie różnych par, przy numerze 12 opad szczęki gwarantowany\n4. Mamy je w domach, a są zagrożeniem. Silnie trujące rośliny dla naszych psów i kotów\nnastolatek internet wikipedia\nWszyscy pokochali ją za główną rolę w "Dirty dancing". Okropne, jak potoczyło się jej życie po kinowym hicie Natalia Kukulska ma powody radości. Chodzi o jej syna Prasa ujawniła porażającą prawdę o synu Edyty Górniak. Wiele matek będzie mieć łzy w oczach Genialny sposób na zlikwidowanie problemu z potem. Wystarczy 1 produkt z kuchni, efekt przerasta antyperspiranty Czy powinno się ściągać z bobu skórkę przed zjedzeniem? Odpowiedź nie jest oczywista Dodajesz sól i pieprz do mizerii? Jeśli tak, trzeba pamiętać o bardzo ważnej rzeczy, można zrujnować jej smak Maryna z "Janosika" po śmierci męża zrobiła wyjątkowo smutną rzecz. Mało która kobieta byłaby gotowa na podobną rzecz Spojrzał w niebo i aż zaniemówił. Natychmiast zrobił zdjęcie, w życiu nie widział nic podobnego Tylko genialne umysły dostrzegą błąd na obrazku. Pozornie prosta zagadka jest lepsza niż test na inteligencję


🪄 Słoneczna loteria - Philip K. Dick | Porównaj ceny książek, oceny i recenzje - upolujksiazke.pl\n6.7 / 10(513 Ocen)\n„Wszystko kręci się tu wokół loterii. A także prawa lennego, na mocy którego każdy może oddać się w niewolę władzy, korporacji czy wyżej postawionej jednostce. Jednak machina losowa jest ponad wszystkim. Takie życie jest grą. Wieczną i nieustanną. Opartą na losowaniu, które daje wszystkim równe szanse. Tylko czy na pewno?” „Dick w swych najlepszych książkach opisuje przyszłość, która jest nam zarazem znana i niewyobrażalna” – „The New York Times Book Review” „W «Słonecznej loterii» z pozoru wszystko jest jasne. To świat przyszłości, w którym porządek społeczno-polityczny oparto na gigantycznym generatorze losowym. Totalizatorze zwanym «butelką». To obrót «butelki» decyduje o tym, kto zostanie Lotermistrzem – najważniejszą, dzierżącą władzę osobą w całym Układzie Słonecznym.\nTakie życie jest grą. Wieczną i nieustanną. Opartą na losowaniu, które daje wszystkim równe szanse. Tylko czy na pewno? Koło rulety jest losowe – w takim razie dlaczego to kasyno zawsze wygrywa? Czy znikoma szansa na wygraną jeden do iluś miliardów jest lepsza niż brak szansy?” – fragment przedmowy Jarosława Grzędowicza\nZa każdym razem, kiedy sięgam po książkę Philipa K. Dicka, mam świadomość, że spotkam się z wizją, która wyprzedzała swoje czasy i która zrobi na mnie duże wrażenie. I tak właśnie było ze Słoneczną loterią, która ukazała się niedawno w nowym wydaniu. Słoneczna loteria przedstawia świat przyszłości, w którym porządek społeczno-polityczny oparto na gigantycznym generatorze losowym, zwanym butelką. Obrót butelki decyduje o tym, kto zostanie Lotermistrzem, czyli najważniejszą, dzierżącą władzę osobą w całym Układzie Słonecznym. Jednak już od pierwszego dnia czyhają na nią zabójcy, wybrani w ten sam sposób. Wszystko kręci się zatem wokół loterii, a także prawa lennego, na mocy którego każdy może oddać się w niewolę władzy, korporacji czy wyżej postawionej jednostce. Jednak zawsze ponad wszystkim stoi nieubłagana machina losowa. Znajdziemy tutaj dość prostą i nieskomplikowaną fabułę, ale za to z dynamiczną i zmieniającą się akcją, przy której nie sposób się nudzić. Z racji, że jest to pierwsza książka Dicka, jaką wydał, można tutaj zauważyć pewne tematy, motywy, czy sposoby prowadzenia historii, które później autor rozwinie i będzie kontynuował w kolejnych książkach. Nie oznacza to bynajmniej, że jest to książka słaba, jest po prostu dobra, porusza ciekawy problem, ale nie wszystko tak mocno zapada w pamięć, jak w jego kolejnych książkach. W końcu każdy pisarz od czegoś zaczynał i w tej książce dobrze to widać. Nie zmienia to faktu, że wizja przyszłości, stworzona przez Dicka, w której ludzkim losem rządzą zasady Minimaxu, zapada w pamięci i trudno przejść obok niej obojętnie. Akcję książki obserwujemy z perspektywy Teda Benkeley’a – niepozornego człowieka, który niedawno odzyskał swoją kartę władzy z firmy Oiseau-Lyre. Udaje się on na spotkanie do Lotermistrza, żeby zdobyć posadę w klasie 8/8 i w ten sposób trafia w sam środek wydarzeń i pogmatwanych intryg, które zmienią diametralnie życie jego i innych. W wizji Dicka wszystko ma swój ustalony rytm, ludzkim życiem rządzą zasady Minimaxu i nie ma osoby, która nie miałaby na sobie co najmniej kilku amuletów przynoszących szczęście. Każdy bowiem ma szansę zostać Lotermistrzem i objąć najwyższy urząd w całym Układzie Słonecznym. Lecz jak się okaże w trakcie czytania, nic nie jest takie, jakie się wydaje… I czy aby na pewno ruch butelki jest taki przypadkowy? Historia przedstawiona w Słonecznej loterii jest wynikiem życia przez autora w paranoicznym świecie zimnej wojny. To wtedy właśnie Stany Zjednoczone i ZSRR sięgały po każdy, niekiedy najbardziej absurdalny pomysł, żeby tylko wygrać wojnę. Obecnie wiadomo już, że w obu państwach istniały komórki badawcze próbujące wykorzystać zjawisko telepatii do zyskania przewagi. Dlatego też w Słonecznej loterii dużą rolę odgrywają telepaci – są oni bronią Lotermistrza i zarazem obroną przed kolejnymi zabójcami. Potrafią dowiedzieć się, jakie ktoś ma myśli i w ten sposób udaremnić zamach. W kolejnych powieściach Dick będzie często używał telepatów i kwestii z nimi związanych, dlatego było to bardzo ciekawe doświadczenie móc przeczytać o nich w pierwszej książce Dicka. Słoneczna loteria jest pierwszą książką Philipa K. Dicka, jaką autor wydał. Zabiera ona czytelnika do przyszłości, w której porządkiem społeczno-politycznym rządzi przypadek i losowość. Ocena: 7/10 Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Rebis! Tytuł: Słoneczna loteria Autor: Philip K. Dick Tłumaczenie: Jan Zieliński Seria: Dzieła wybrane Philipa K. Dicka Wydawnictwo: Rebis Data wydania: 12.03.2019 Liczba stron: 256 ISBN: 9788380624719\nChociaż historia wydaje się być schematyczna czy nawet oklepana, to nie da się ukryć, że w wykonaniu Dicka wszystko nabiera nowej perspektywy, wszystko można odebrać inaczej. Dodatkowo poruszane tutaj kwestia... Czytaj całą recenzję


10 lat bycia w Związku Harcerstwa Polskiego, wielu poznanych lud zi, setki wyjazdów, jednym słowem życie na własnej skórze nauczyło mnie, iż by dokądkolwiek pojechać trzeba się porządnie przygotować. Nie chodzi jedynie o spakowanie plecaka i ruszenie w drogę. Sam bagaż i chęci nie wystarczą. By osiągnąć cel trzeba pokonać wiele trudności i piekielną biurokrację, przez którą niejeden zapaleniec, naukowiec czy podróżnik musiał zrezygnować. Jednak wyzwania to moja pasja. Ja również uważam, że co nie zabije to wzmocni. Postanowiłem, ze pojadę i przez wyjazdem przygotuję się najlepiej jak tylko potrafię.\nPrzygotowania swoje zacząłem od kupienia map i wykonania przybliżonego kosztorysu, zorientowania się w sytuacji politycznej, gospodarczej i możliwości zdobycia wszystkich innych informacji o kraju, przez który będę przejeżdżał. W szczególności postanowiłem nauczyć się podstawowych słówek i krótkich rozmówek w języku tegoż kraju. Sama teoria to jednak dużo za mało. Przejechanie 6000 km, to nie lada wyczyn i będzie to wymagało ode mnie sporego przygotowania fizyczno - kondycyjnego oraz jak najlepszej wydolności organizmu na potężny i intensywny wysiłek, dzień w dzien. przez okres 2 miesięcy. Nie będzie żadnego odpoczynku. Będzie to prawdziwe 'katowanie' organizmu, poznanie jego możliwości. Tak jak z silnikami w samochodzie podczas rajdów... Choć dla jednych taka wyprawa mogłaby się wydawać niemożliwym do wykonania, to dla mnie takie wyzwania są, o dziwo, czystym relaksem!\nOd grudnia staram się codziennie, przynajmniej 2 godziny poświęcić na wytężony wysiłek fizyczny i ćwiczenia wydolnościowe. Trzy razy w tygodniu uczęszczam na siłownię, w celu wzmocnienia mięsni całego ciała, w szczególności nóg a przy okazji nabrania masy mięśniowej. Są tego 2 powody. Pierwszy, trochę śmieszny, ale prawdziwy- nie dostać od pierwszego lepszego obcokrajowca zewschodu w 'zęby' i nie stracić całego swojego dobytku, którego zdobycie było najtrudniejsze z całych przygotowań. Drugi to przybranie na wadze, ponieważ taka wyprawa to istna terapia odchudzającą. Także 3 razy w tygodniu gram w siatkówkę, która niesamowicie poprawia wydolność organizmu a przy okazji działa idealnie jako ćwiczenie relaksacyjno - rozciągające. W środku tygodnia natomiast staram się biegać, mniej więcej przez 45 minut. Taki jogging niesamowicie oczyszcza i dotlenia organizm. Życie w takim 'trybie' całkowicie eliminuje stres, co pozytywnie wpływa na to bym mogł się skupić jednocześnie na nauce i wyprawie na Kaukaz.\nOprócz tego trzeba porządnie przygotować niezbędny sprzęt\nKupno, naprawa sprzętu i części rowerowych\nPrzyznam, z czystym sumieniem, ze gdyby nie lata spędzone w harcerstwie, taka wyprawa prawdopodobnie nie miałaby miejsca. Tutaj zrodziło się większość moich pasji. Spekuluję, ze gdyby ktoś wcześniej nie 'rozkładał' kupna sprzętu w pewnym okresie czasu, nie miałby szans na to, by w ciągu jednego lub dwóch miesięcy... czy nawet roku, skompletować to, co jest potrzebne do wojaży. Sądzę, że gdyby zaczynać od zera, to koszt takiej wyprawy, z wielkim trudem zamknąłby się w kwocie 10 tysięcy złotych. Kupno roweru, sakw, szpeju, jedzenia, niezbędnych akcesoriów to wydatek niebagatelnej sumy. Przyznam, ze niesamowicie się cieszę, iż dłuższe wyjazdy z domu, bez rodziców, rozpocząłem w wieku 12 lat. Po co o tym piszę? Właśnie po to, by uświadomić, iż moje przygotowania w kompletowaniu sprzętu trwają nieprzerwanie od 10 lat. Nie są to jednorazowe zakupy, bo na takowe nie byłoby mnie stać, lecz ciągłe inwestowanie.\nNiestety z każdym wyjazdem środków jest coraz mniej, a ich pozyskanie coraz trudniejsze. I tak o to na planowaną wyprawę jestem zmuszony wymienić w swoim rowerze cały napęd, ponieważ po 'Bałkanach 2005' (www.balkany.duna.pl) został 'zajechany na śmierć' i wymaga natychmiastowej wymiany. Niezbędne jest też nabycie przeze mnie sprzętu, którego dotąd nie miałem, a który będzie niezbędny. Mam tu na myśli na przykład kuchenkę na paliwa płynne(niestety bardzo droga - 500 zł za sam palnik) i wiele innych drogich rzeczy. Na wysokości powyżej 3500 m.n.p.m gotowanie na gazie jest niewydajne i nieopłacalne, czasami wręcz niemożliwe ze względu na ciśnienie i temperaturę. Kto uczył się fizyki ten wie, jaka jest prężność gazu przy niskim ciśnieniu i minusowej temperaturze.\nPrzewodniki, atlasy, mapy, wszelkiego rodzaju książki i przede wszystkim Internet od paru miesięcy nieustannie mi towarzyszą w przygotowaniach 'teoretycznych', celem zapoznania się z obecną sytuacją polityczną i gospodarczą krajów, przez które będę przejeżdzał.\nWarto jeszcze wspomnieć, iż 'ćwiczyłem' swój organizm pod względem odporności. Całą zimę, w każdą niedzielę, jako członek Podlaskiego Klubu Morsów od 3 lat, kąpałem się w rzecze, nie zważywszy na pogodę: wiatr, temperaturę czy śnieżycę. Najważniejszym czynnikiem była właśnie temperatura, gdyż im zimnej tym lepiej dla hartowania organizmu. Dowodem na działanie tej kuracji jest fakt, iż odkąd ja zacząłem, ani razu nie chorowałem a rodzice zaoszczędzają na lekach, których w ogóle od rozpoczęcia kąpieli nie przyjmuję.\nNa koniec chciałbym dodać, że w czasie wszystkich przygotowań nie zapominałem oczywiście o najważniejszym - ROWERZE!! Poza dłuższymi, weekendowymi przejażdżkami, dzień w dzień, bez względu na porę roku i pogodę, jeździłem rowerem na uczelnię. Aby go jak najlepiej przysposobić do wyprawy, dokonywałem nieustannie konserwacji i wymiany części na lepsze. Doświadczenie zdobyte na zeszłorocznej wyprawie, dowiodły, że nawet najlepszy sprzęt, może się zepsuć i tym samym uniemożliwić kontynuowanie wyprawy. W związku z tym, przed wyruszeniem w daleką drogę konieczna jest nauka samodzielnej naprawy awarii, bez pomocy fachowca w serwisie. W czasie podróży będziemy zdani tylko na siebie, ja i rower, niczym żeglarz i kompas.\nOd wymienionych wyżej czynności przygotowujących do wyprawy zależy jej pomyślny przebieg.


Królowa Elżbieta II z niecodzienną wizytą na Downing Street - RMF 24\nKrólowa Elżbieta II z niecodzienną wizytą na Downing Street\nWtorek, 21 czerwca 2011 (21:50)\nKrólowa Elżbieta II w towarzystwie księcia Edynburga Filipa odwiedziła premiera Davida Camerona w jego siedzibie na Downing Street. Taka wizyta w brytyjskim systemie monarchii konstytucyjnej jest bardzo rzadkim wydarzeniem.\nZwykle to premier odwiedza głowę państwa w Pałacu Buckingham raz w tygodniu, gdy parlament pracuje. Odwiedziny premiera w Pałacu mają charakter.\nPo raz ostatni Elżbieta II była na Downing Street przed dziewięcioma laty, w 2002 roku, gdy lokatorem pod nr. 10 był premier Tony Blair. Okazją był złoty jubileusz odziedziczenia tronu.\nPrzed wejściem królewską parę powitał David Cameron w towarzystwie żony Samanthy. Uwadze obserwatorów nie uszło, że Samantha Cameron mimo chłodnej aury była w jasnej, lekkiej sukience bez rękawów, za to Elżbieta II stawiła się bez kapelusza, ale w oliwkowym ciepłym żakiecie i rękawiczkach.\nCameron wystosował zaproszenie do księcia Filipa z okazji jego 90. urodzin. Na imiennym zaproszeniu widniało nazwisko księcia wraz z dopiskiem: plus jedna osoba.\nLunch na Downing Street miał charakter prywatny. Oprócz Cameronów i królewskiej pary obecny był tylko osobisty sekretarz monarchini.\nWcześniej Cameron oficjalnie upamiętnił urodziny księcia Filipa w parlamencie, dziękując mu za służbę publiczną. Książę małżonek jest patronem ok. 800 różnych organizacji dobroczynnych, choć jego patronat nad organizacją ochrony przyrody WWF wzbudza kontrowersje, ponieważ jest zapalonym myśliwym.\nW brytyjskim systemie monarchii konstytucyjnej monarcha jest ponad politycznymi podziałami i nie afiszuje się ze swymi poglądami. David Cameron jest dwunastym premierem, z którym 85-letnia Elżbieta II oficjalnie współpracuje. Tron odziedziczyła i koronowana została w latach rządów Winstona Churchilla (1951-55).\nNieoficjalne doniesienia sugerują, że łatwiej jej się współpracowało z premierami wywodzącymi się z partii konserwatywnej niż z Partii Pracy, z możliwym wyjątkiem Margaret Thatcher. Tony'emu Blairowi miała za złe krucjatę przeciwko polowaniom na lisy z psią nagonką, co miało być wyrazem braku zrozumienia dla problemów wsi, a także reformę Izby Lordów.


Tadeusz Kantor - jedynie 52,25 zł w matras.pl\nKrzysztof Miklaszewski znał Tadeusza Kantora, jak mało kto. Przez piętnaście lat był dokumentalistą jego twórczości, grał w największych jego przedstawieniach, służył za powiernika idei i myśli. Z jego spotkań z Kantorem zrodziły się zapiski, rejestracje, zdjęcia, filmy, cykle, nagrania rozmów i wykładów. Pudła dokumentacji, które pozostały po tych spotkaniach, zawierają wciąż wiele niepublikowanych materiałów, unikatowych zapisków i nagrań, wiele, jak sam je nazywa,  ... Kantorowskich odpadów. Z tych właśnie odpadów  wydobytych na światło dzienne zapisów filmowych, radiowych i tekstowych  komponuje Miklaszewski książkę o Tadeuszu Kantorze i jego sztuce  znakomity kolaż wspomnień, idei, fotografii, cytatów, refleksji i humoru. Czytaj dalej >> << Zwiń


O finansowanie w programie POLONEZ BIS mogą starać się naukowcy z całego świata, którzy mają doktorat lub co najmniej czteroletnie pełnoetatowe doświadczenie badawcze i w ciągu trzech lat przed dniem ogłoszenia konkursu przynajmniej dwa lata mieszkali i pracowali poza Polską. Wybór tematu i dyscypliny naukowej należy do kandydatów, którzy składają wnioski wspólnie z instytucjami przyjmującymi w Polsce – swoimi przyszłymi pracodawcami.\nPOLONEZ BIS jest współfinansowany przez Komisję Europejską i NCN w ramach grantu Marie Skłodowska-Curie COFUND. Program gwarantuje naukowcom atrakcyjne warunki zatrudnienia – wynagrodzenie 53,5 tys. euro rocznie i grant badawczy do 100 tys. euro na realizację projektu. Zrekrutowani badacze na 24 miesiące przeprowadzą się do Polski, aby prowadzić swoje badania. – Zachęcamy wszystkich naukowców, którzy mają doskonały pomysł, by wzięli udział w konkursie i zrealizowali swoje badania w Polsce – mówi Jolanta Palowska z Działu Współpracy Międzynarodowej NCN. - To szansa na rozwój zawodowy, niezależność finansową i stworzenie własnego zespołu.\nSpecjalnie na potrzeby programu NCN uruchomiło wyszukiwarkę Partner Search Tool. Swoje profile mogą w niej zakładać naukowcy chcący przyjechać do Polski oraz przedstawiciele instytucji, którzy chcieliby współpracować z naukowcami z zagranicy. Zarejestrowani użytkownicy tworzą swój profil, który będzie widoczny w otwartej części bazy PST. – Publikacja profilu w POLONEZ BIS Partner Search Tool nie jest obowiązkowa – zaznacza Jolanta Palowska. – Zachęcamy jednak do skorzystania z tej opcji. Im więcej ofert w bazie, tym łatwiej będzie kandydatom i instytucjom nawiązać bezpośredni kontakt i podjąć współpracę.


Nowoczesna tapeta Kolorowe Groszki - Groszki - Desenie - Tapety\nW galerii bimago znajdziesz sporą liczbę wzorów tapet na ścianę. My prezentujemy jedną z nich, tapetę Kolorowe Groszki, którą można znaleźć w kolekcji Groszki. Jej oryginalny deseń pozwoli Ci odmienić wnętrze Twojego mieszkania. Modny wzór tapety na ścianę Kolorowe Groszki w eleganckich barwach sprawia, że jest to niezwykła dekoracja ścienna.\nTapety ścienne w galerii bimago są sprzedawane w rolkach o wymiarach 0,5 na 10 metrów. Dekoracyjny motyw tapety Kolorowe Groszki pozwoli wyróżnić jedną ze ścian w danym pomieszczeniu. Dzięki temu zaakcentujemy wybraną przestrzeń i jednocześnie unikniemy monotonii. Zestawienie tapety na ścianę Kolorowe Groszki z bardziej stonowanymi kolorami sprawi, że uzyskamy efekt głębi w pomieszczeniu. Warto więc odpowiednio zaplanować umieszczenie tapety na ścianę Kolorowe Groszki, dzięki której możemy całkowicie odmienić aranżację naszego pomieszczenia. W kolekcji tapet Groszki można znaleźć produkty w innych odcieniach i wzorach, które łączy wspólny temat. Stylistyka tej kolekcji nawiązuje do najmodniejszych trendów w wystroju wnętrz. Dzięki temu z tapetą na ścianę Kolorowe Groszki uzyskasz oczekiwany efekt w swoim wnętrzu.


Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, Delegatura WIOŚ w Radomiu decyzją o sygn. akt RA-IN.7024.14.2011.EM umorzył postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu pozywania się odpadów wbrew przepisom dotyczącym gospodarowania odpadami. Stan faktyczny była następujący. Organ uznał, że sprowadzone uszkodzone pojazdy, sprzedane przez importera, stanowią odpady. Z tym stanowiskiem nie zgodził się sprowadzający odpady, reprezentowany przez Mecenasa Bartosza Draniewicza (samochody nie stanowiły odpadów). Stanowisko to zostało podzielone przez organ i postępowania zostało umorzone.


2015 Czerwiec 08 « Dziennik gajowego Maruchy\nSiła sowchozu – polityka rolna Białorusi\nArtykuł sprzed roku. Nic nie stracił na aktualności.\nDziałania Mińska w zakresie polityki rolnej (i handlowej) zwróciły uwagę obserwatorów międzynarodowych przede wszystkim w kontekście wzajemnych sankcji i wojny ekonomicznej, toczonej przez kraje bloku zachodniego z Federacją Rosyjską. Dostrzegalne jest wręcz (zwłaszcza w krajach Unii Europejskiej, w tym w Polsce) zdziwienie samodzielnością objawianą przez Białoruś, a także możliwościami i potencjałem gospodarczym republiki.\nCiąg dalszy rycerskich tradycji OUN-UPA, narracja – Mariusz Cysewski\n[Zachód był zawsze wrogiem Rosji i nigdy nie było żadnej, uczciwej współpracy. Więc nie ma do czego „wracać”. Kropka.\nSzwedzi obchodzili Święto Narodowe pod izraelską flagą\n6-go czerwca w Skansenie w Sztokholmie odbyły się główne uroczystości z okazji Święta Narodowego Szwecji.\nPrzemawiał król Karol Gustaw XVI, zwracając się głównie do „nowych” Szwedów i wychwalając multikulturalizm, którego skutki niektórzy przyrównują do mordu na szwedzkiej kulturze i na mieszkańcach tego kraju.\nNajbardziej absurdalna była jednak obecność wielkiej flagi Izraela, dominującej nad flagami Szwecji. Nie było całkiem oczywiste, czy chodzi o święto Szwedów, czy Żydów. Żadnych flag innych krajów nie było – jedynie flaga terrorystycznego, rządzącego się nieludzkimi prawami państwa Izrael.


Utworzenie punktu dydaktycznego pn. „Bliżej natury” przy Szkole… - Nasz Tomaszów - codzienna gazeta internetowa\nUtworzenie punktu dydaktycznego pn. „Bliżej natury”…\nUtworzenie punktu dydaktycznego pn. „Bliżej natury” przy Szkole Podstawowej w Wiadernie\nSzkoła Podstawowa w Wiadernie\nW czwartek, 2 października 2020 roku, na terenie Szkoły Podstawowej w Wiadernie odbyło się uroczyste otwarcie punktu dydaktycznego pn. „Bliżej natury”. Głównym celem projektu jest stworzenie miejsca, które zaciekawi i zainspiruje uczniów do poznawania środowiska przyrodniczego, ze szczególnym uwzględnieniem jego bioróżnorodności oraz pozwoli kształtować świadomość ekologiczną i aktywną postawę dzieci i młodzieży wobec otaczającej ich przyrody.\nPunkt dydaktyczny „Bliżej natury” zostanie usytuowany na pasie zieleni o szerokości 8 m, położonym pomiędzy ogrodzeniem szkoły, a bieżnią i posłuży do realizacji wybranych zajęć z zakresu edukacji ekologicznej, przyrody, biologii, geografii, języka polskiego, plastyki, muzyki, techniki.\nOd strony zachodniej zostanie on oddzielony od bieżni żywopłotem z bukszpanu. Krzew ten ze względu na zwartą strukturę będzie stanowił nie tylko element dekoracyjny, ale także osłoni przed wiatrem.\nPrzestrzeń punktu dydaktycznego „Bliżej natury” będzie zagospodarowana poprzez utworzenie następujących stanowisk tematycznych:\n1. Ptasi zakątek\nWzdłuż ogrodzenia, od strony wschodniej sąsiadującej z polami powstanie szpaler utworzony z krzewów i niewielkich drzew: dereni, głogu, tarniny, jarząbu lub jarzębiny, świdośliwy gładkiej. Miejsce to będzie ostoją dla ptactwa. Uczniowie będą mogli poznawać gatunki ptaków i dokonywać obserwacji ornitologicznych, a także prowadzić ptakoliczenie i dokarmianie. Zostaną też zamontowane karmniki i poidełka, wykonane samodzielnie przez uczniów na zajęciach techniki. W ptasiej edukacji pomogą zakupione „Teczki wiedzy- Ptaki leśne” oraz tablica dydaktyczna. Zdobytą wiedzą uczniowie będą mogli podzielić się podczas konkursu wiedzy przyrodniczej „Co wiem o ptakach?”.\n2. „Zioła” (mięta, melisa, szałwia, tymianek, lubczyk, dziurawiec, lawenda, oregano).\nZielarstwo było kiedyś wiedzą naturalnie przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Ziół używano nie tylko w celach kulinarnych, ale także leczniczych. Obecnie wiedza ta zanika. Na stanowisku zielnym uczniowie będą mogli poznać różne rodzaje ziół, ich właściwości i zastosowanie. Zdobytą wiedzą dzieci będą mogły wykazać się na zajęciach plastycznych, technicznych wykonując kompozycje, aromatyczne woreczki, poduszki i bukiety ziołowe oraz przygotowując różnorodne mieszanki, potrawy i napary ziołowe.\n3. „Kwietna łąka” (bodziszek łąkowy, krwawnik pospolity, koniczyna łąkowa, cykoria podróżnik, wiesiołek, chaber bławatek, firletka, trawy).\nKwietna łąka będzie stanowiła materiał edukacyjny, głównie dla klas I –IV. Podczas lekcji plenerowych dzieci będą miały okazję poznać różne gatunki roślin łąkowych i traw. Zrozumieją ważną rolę ekosystemu łąkowego w życiu wielu gatunków zwierząt, jak również w życiu człowieka. Chcemy otworzyć się na „ekoeksperymentowanie” w ogrodzie poprzez pozostawienie kwietnej łąki bez ingerencji, bez koszenia, grabienia. Równie ciekawym doświadczeniem będzie obserwacja życia organizmów na pozostawionym, martwym fragmencie drewna w wybranym miejscu ogrodu.\n4. „Zwiastuny pór roku” (krokus, sasanka, przebiśnieg, tulipan, zawilec, cebulica, szafirek, narcyz, niezapominajka, pierwiosnek, jeżówka, słoneczniczki, rudbekia, wrzosy, chryzantemy, aksamitki).\nRabatka będzie dobrym miejscem do obserwacji zmieniającej się przyrody w różnych porach roku. Uczniowie będą zdobywali wiedzę nie tylko teoretyczną ale także praktyczną. Będą brali udział we wszystkich etapach prac ogrodowych na przestrzeni roku, nasadzeniach, pracach pielęgnacyjnych i zabezpieczających przed zimą.\n5. Ogródek skalny: szarotka alpejska, dziewięćsił, goryczka, kosodrzewina i roślinami nadmorskimi: mikołajek nadmorski, rokitnik, rozplenica, wydmuchrzyca piaskowa oraz skały: wapień, granit, piaskowiec, żwir, piasek.\nW ogródku skalnym uczniowie poznają wiele gatunków roślin chronionych i zagrożonych wyginięciem. Kompozycja skalno-roślinna będzie ważnym elementem edukacyjnym, umożliwi rozpoznawanie i badanie skał.\nDobór pięciu powyższych stanowisk został tak przemyślany, aby umożliwić poznanie roślin występujących w różnych ekosystemach. Różnorodna i rodzima roślinność pozwoli na dobre funkcjonowanie całego lokalnego systemu przyrodniczego oraz podniesie walor estetyczny tego miejsca.\n6. „Świat owadów”\nOwady - to najliczniejsza grupa zwierząt. Żyją we wszystkich środowiskach lądowych, wtórnie przystosowały się też do życia w wodzie. Odgrywają ważną rolę w ekosystemach lądowych – zapylają bowiem rośliny, które są podstawą naszego pożywienia. Na szczególną uwagę zasługują w tym względzie pszczoły, których liczba w ostatnich latach drastycznie zmalała. Dlatego właśnie im - pszczołom chcielibyśmy poświęcić w naszym ogrodzie najwięcej uwagi. Przede wszystkim posiejemy na naszej kwietnej łączce wiele gatunków miododajnych, przyjaznych pszczołom roślin. Na zajęciach technicznych uczniowie wykonają piętrowy domek dla owadów, który postawimy w wyznaczonym miejscu. Zaprosimy do współpracy pszczelarza, który „wprowadzi” dzieci w świat pszczół. Opowie o ich ciekawym, społecznym życiu i roli jaką odgrywają w przyrodzie. Odbędą się warsztaty, podczas których dzieci poznają rodzaje miodów, ich zastosowanie oraz inne produkty wytwarzane przez pszczoły, wykonają świece z wosku. Podsumowaniem działań edukacyjnych będzie konkurs przyrodniczy „W świecie owadów’ z wykorzystaniem tablicy dydaktycznej. Podjęte działania mają na celu uzmysłowienie uczniom olbrzymiej roli owadów w przyrodzie, oraz ich znaczenia dla życia i gospodarki człowieka.\n7. „Leśny zakątek”\nSzkoła Podstawowa w Wiadernie położona jest w bliskim sąsiedztwie lasu. W lesie mieszkają zwierzęta, które szczególnie zimą potrafią w poszukiwaniu pożywienia zbliżyć się do szkoły. Wtedy dzieci z dużym zainteresowaniem obserwują ich zachowanie. Nasza szkoła współpracując z Nadleśnictwem Smardzewice wielokrotnie przeprowadzała akcje odnowy remiz śródpolnych, ratując życie wielu zwierzętom. Położenie szkoły w otoczeniu lasu zobowiązuje do poznania leśnych zwierząt, ich trybu życia i otoczenia w którym mieszkają. Pomoże nam w tym niewątpliwie magiczne miejsce w naszym ogrodzie. Powstanie w nim piaskownica która posłuży do rozpoznawania tropów zwierząt, będzie otoczona altaną z sadzonek wierzby energetycznej. Ze względu na duże nasłonecznienie punktu dydaktycznego żywa altana z wierzby osłoni to miejsce i zapewni bezpieczne i komfortowe warunki do przeprowadzenia zajęć. W pobliżu tego miejsca zostaną usytuowane pieńki różnych gatunków drzew, które będą wykorzystane do określania struktury i wieku drzewa. Dzięki zakupionemu i zainstalowanemu „Multilabiryntowi” uczniowie poznają budowę warstwową lasu, natomiast dendrofon będzie służył do poznania przez dzieci właściwości akustycznych drewna. Do współpracy zaprosimy leśników z Nadleśnictwa Smardzewice, którzy w naszym „Leśnym zakątku” przeprowadzą prelekcje, warsztaty poświęcone nauce rozpoznawania drzew i krzewów, wykorzystując do tego celu zakupione mobilne „Teczki wiedzy - Drzewa Leśne”. W okresie jesienno-zimowym w szkole zostanie zorganizowana akcja pod hasłem „Pomóżmy zwierzętom przetrwać zimę”, w czasie której dzieci będą zbierały karmę dla leśnych zwierząt. Podsumowaniem naszej leśnej edukacji będą wycieczki badawczo-obserwacyjne pogłębiające zdobytą wiedzę w punkcie dydaktycznym.\n8. Ścieżka sensoryczna\nŚcieżka sensoryczna stanowi ważne narzędzie, umożliwiające stymulację wielozmysłową w naturalnym środowisku oraz uczy orientacji ciała w przestrzeni i rozwija dużą motorykę. W tworzeniu ścieżki sensorycznej wykorzystamy materiały pochodzenia naturalnego, dostępne w najbliższym otoczeniu, dzięki czemu możliwa będzie interakcja dziecka z naturalnym środowiskiem zewnętrznym. Materiałami, które zastosujemy będą między innymi szyszki, piasek, kamienie, mech, igliwie, kora, drewniane krążki. Walory terapeutyczne ścieżki sensorycznej będziemy mogli stosować u wszystkich uczniów, również u dzieci z różnymi dysfunkcjami. Ścieżka zostanie w całości zbudowana i sfinansowana przez rodziców.\n9. Segregujemy odpady\nOdpady są jednym z najważniejszych problemów środowiskowych w Polsce i na świecie. Produkuje je każdy, bez wyjątku. Uczniowie muszą mieć świadomość, ze selekcja odpadów niesie za sobą wiele korzyści. Segregując śmieci przyczyniamy się do zmniejszenia ich ogólnej ilości i szkodliwości, ograniczamy zużycie energii, ograniczamy też zanieczyszczenia atmosfery, wód i gleby. Aby przyszłe pokolenia ludzi mogły w pełni korzystać z bogactwa natury - edukację dzieci i młodzieży musimy zacząć już teraz. Posłużą nam w tym celu pojemniki do segregacji, które chcemy zakupić do naszego punktu dydaktycznego. Zorganizujemy wycieczkę do pobliskiego zakładu „ENERIS” w Tomaszowie Mazowieckim, zajmującego się zbiórką i segregacją odpadów. Zorganizujemy Piknik Ekologiczny w czasie Festynu Rodzinnego. Z okazji Dnia Ziemi zaprezentujemy Festiwal Mody Ekologicznej. Stworzymy wystawę prac uczniów pochodzących z materiałów pozyskanych z recyklingu. Wierzymy, że edukacja już najmłodszych dzieci, przyczyni się do wykształcenia mądrych, światłych obywateli dbających o wspólne dobro - „Zieloną Planetę”.\n10. Naturalna ochrona i pielęgnacja w ogrodzie\nWażnym elementem naturalnej pielęgnacji ogrodu jest rezygnacja ze stosowania nawozów sztucznych na rzecz nawozów naturalnych, na przykład kompostu. Stosowanie go jest jednym ze sposobów użyźnienia gleby w ogrodzie, przy jednoczesnym uniknięciu zanieczyszczenia gleb i wód. Kompostownik zainstalowany w naszym ogrodzie będzie miał nie tylko wymiar edukacyjny, ale także wytworzony w nim kompost z trawy, chwastów, obierek posłuży jako nawóz i podłoże do wzrostu roślin.\n11. Wiata z wyposażeniem\nW centralnym miejscu naszego punktu dydaktycznego „Bliżej natury” zostanie zainstalowana wiata z wyposażeniem, w której odbywać się będą plenerowe zajęcia dydaktyczne, prezentacje, doświadczenia, gry i zabawy. Przeprowadzane na świeżym powietrzu sprzyjać będą w naturalny sposób rozwijaniu spostrzegawczości i prawidłowemu pojmowaniu zjawisk. Rozmiary konstrukcji umożliwią przeprowadzenie zajęć dla dużej liczby uczniów. Zadaszona wiata będzie chroniła przed zmieniającymi się warunkami atmosferycznymi: silnym nasłonecznieniem, opadami deszczu, silnym wiatrem.\n12. „Bujamy w obłokach”\nNa stanowisko „Bujamy w obłokach” zostanie przeniesiona stacja meteorologiczna, która obecnie znajduje się przed budynkiem szkoły. W tym miejscu uczniowie będą dokonywać obserwacji chmur i określać z której chmury spadnie deszcz, a która zwiastuje bezdeszczową pogodę. Poznają też inne składniki pogody oraz przyrządy do ich pomiaru. Utrwalą zdobyte wiadomości korzystając z zakupionej tablicy dydaktycznej.\nPodsumowaniem naszych całorocznych działań w punkcie dydaktycznym „Bliżej natury” będzie zorganizowanie happeningu „Ochrona przyrody - przyszłością człowieka”. Przejdziemy ulicami naszej miejscowości wygłaszając hasła nawiązujące do dbania o przyrodę i jej ochronę. Chcemy w ten sposób zwrócić uwagę mieszkańców na globalne problemy Matki Ziemi i zachęcić do podejmowania codziennych czynności świadomego dbania o przyrodę.\nInformacja o dofinansowaniu, ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi, zadania w ramach konkursu z dziedziny Edukacja Ekologiczna pn. „Nasze Ekologiczne Pracownie”\nW ramach Konkursu pn. „Nasze ekologiczne pracownie”\nogłoszonego przez WFOŚiGW w Łodzi\nutworzono w Szkole Podstawowej w Wiadernie punkt dydaktyczny pn.„Bliżej natury”.\nCałkowity koszt projektu wyniósł 61 878,80 zł ,\nw tym dotacja WFOŚi GW w Łodzi 48 157,08 zł\nGłównym celem projektu „Utworzenie punktu dydaktycznego pn. „Bliżej natury” przy Szkole Podstawowej w Wiadernie” było stworzenie miejsca, które zaciekawi i zainspiruje uczniów do poznawania środowiska przyrodniczego, ze szczególnym uwzględnieniem jego bioróżnorodności oraz pozwoli kształtować świadomość ekologiczną i aktywną postawę dzieci i młodzieży wobec otaczającej ich przyrody. Punkt dydaktyczny posłuży do realizacji wybranych zajęć z zakresu edukacji ekologicznej, przyrody, biologii, geografii, języka polskiego, plastyki, muzyki, techniki.\nEfekty rzeczowe zadania:\na) Elementy wyposażenia punktu dydaktycznego\n- tablice dydaktyczne/plansze\n- tabliczki do oznaczania roślin\n- ścieżka sensoryczna\n- domki dla owadów\n- rumowisko skalne\n- karmniki dla ptaków\n- wiata wraz z wyposażeniem\n- zewnętrzne kosze do segregacji odpadów\n- system nawadniający\n- sprzęt ogrodniczy\n- pędy wierzby energetycznej\n- sztaluga drewniana\n- nasiona warzyw i ziół\n- przygotowanie gruntu pod nasadzenia (ziemia, torf, żwir, kora, geowłóknina)\nc) Pomoce dydaktyczne\n- Teczka wiedzy -Ptaki leśne\n- Teczka wiedzy - Zwierzęta leśne\n- Teczka wiedzy - Drzewa leśne\n- Teczka wiedzy - Owady\nc) Tablica informacyjna\nAjdejano 07.10.2020, 16:23\nTo typowy przykład tego, jak lokalne władze samorządowe, xczyli lokalne przygłupy olewają nawoływania centrali do przestrzegania zasad społecznego dystansu i izolacji maskami.\nJesteśmy na zupełnym dnie w tym zakresie. I mamy tego dowody w ostatnich dniach.\nZa***, ciemnota i nic więcej.\ntomaszowianin 06.10.2020, 21:15\n„Przemoc stosujesz, źle wychowujesz!” – znamy wyniki. Gdzie są maseczki.\ntomaszowianin 06.10.2020, 20:56\nZapomniano, że dzieci powyżej lat 16 muszą zakrywać się przepisowo maseczkami.\nKoronawirus - rośnie liczba zachorowań, ubywa miejsc w szpitalach 29.10.2020 19:23 1


Meble tapicerowane - jak wygląda proces produkcji? - ekutno.pl\nMeble tapicerowane - jak wygląda proces produkcji?\n07:28, 23.02.2021 | (.)\nMeble tapicerowane można znaleźć praktycznie wszędzie. Są one bardzo popularne i cieszę się niesłabnącym zainteresowaniem. Warto wiedzieć w jaki sposób są produkowane meble tapicerowane, z czego są zbudowane i jaki jest ich sekret.\nPrzede wszystkim warto ustalić czym są meble tapicerowane. Należą do nich wszelkie narożniki, pufy, sofy oraz kanapy, czyli wszelkie meble wypoczynkowe. Stanowią one przede wszystkim podstawę wyposażenia salony oraz innych pomieszczeń.\nWspółcześnie można znaleźć w sklepach naprawdę szeroką gamę różnych rodzajów, modeli i kolorów mebli tapicerowanych. Dlatego bez problemu można je dopasować do każdego wnętrza. Warto także zaznaczyć, że meble tapicerowane nie wychodzą z mody i ich zakup to inwestycja na długie lata. Producent mebli tapicerowanych stawia na ponadczasowość.\nProdukcji mebli tapicerowanych\nNa wstępie warto podkreślić, że produkcja mebli tapicerowanych to bardzo skomplikowany proces, który wymaga specjalistycznej wiedzy. Meble tapicerowane zwykle posiadają drewnianą ramę, a także miękkie wypełnienie i obicie, które definiuje styl mebli. Możliwości jest naprawdę wiele.\nKolejnym elementem mebli tapicerowanych są nóżki, które zwykle wykonane są z metalu lub drewna. Obecnie szczególnie dużym zainteresowaniem cieszą się meble, które posiadają klasyczne nóżki kojarzone ze stylem z poprzednich lat. Meble tapicerowane, które są produkowane na wzór lat sześćdziesiątych to prawdziwa furora.\nJakie materiały wykorzystuje się do produkcji mebli tapicerowanych?\nOmawiając proces produkcji mebli tapicerowanych, należy także zwrócić uwagę na to jakie materiały się wykorzystuje w tym procesie. Przede wszystkim są one wypełnione gąbką. Do wyboru jest pianka tapicerska lub pianka lateksowa. Można także wykorzystać piankę memory, chociaż jest to mniej popularne rozwiązanie.\nNie mniej ważne jak wypełnienie jest także obicie. Często wykorzystywanym materiałem jest szenil, jest to materiał, który przypomina cienki sztruks lub welur, jednak się nie mechaci. Innym rozwiązaniem jest klasyczny welur, jest to jednak dość drogie rozwiązanie. Welur prezentuje się bardzo luksusowo i elegancko, jest on także miękki w dotyku.\nMówiąc o obiciu mebli, nie można pominąć żakardu. Jest to idealna propozycja dla stylowych wnętrz. Z kolei w domu, w którym mieszkają alergicy, warto postawić na mikrofazę. Jest to materiał syntetyczny, dostępny w różnych wersjach kolorystycznych.\nMeble tapicerowane nieodłącznie kojarzą się ze skórą. Jest to naturalny materiał, bardzo elegancki, odporny na zniszczenia, ale też drogi. Aby skóra prezentowała się dobrze dobrze przez dłuższy czas, trzeba o nią dbać we właściwy sposób. Na rynku dostępne są specjalne środki. Wiele informacji można znaleźć na stronie: ramaro.pl.\nWykonywanie mebli tapicerowanych\nPrzede wszystkim warto zaznaczyć, że proces przygotowania mebli tapicerowanych do produkcji jest bardzo żmudny i ciężki. Wszystko rozpoczyna się w szwalni, gdzie trafia zamówienie. Wykonuje się tam wykroje z właściwych tkanin. Równolegle w stolarni powstają modele wykonane z płyt meblarskich.\nGotowy stelaż trafia do tapicerów i przebiega tam proces pokrywania ich materiałem. Specjaliści odbierają ze szwalni pokrowce, które wykorzystują w dalszym etapie produkcji. Na tym etapie mocuje się także różne guziki, zawieszki, nóżki i elementy wykończeniowe.\nGotowy produkt jest pakowany, tak aby go zabezpieczyć w transporcie (zwykle w folie i kartony). Następnie trafia do sklepów lub bezpośrednio do klientów.


Hałas w sieci: Wznowione "Pośród cieni" już w sprzedaży!\nWznowione "Pośród cieni" już w sprzedaży!\nZ lekkim opóźnieniem, bo dopiero 17 października, wznowiony tom 2 "Teatru węży", czyli "Pośród cieni", trafił wreszcie do księgarń. Z nieco zmodyfikowaną okładką, bo wydawnictwo Rebis uznało, że Brune jednak nie musi tak ostentacyjnie świecić oczami...\nW magazynie Fahrenheit ukazały się ciekawe recenzje obu tomów napisane przez Maćka Tomczaka. Polecam:\nChociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę ("Dwie karty")\nBack in black ("Pośród cieni")\nPolecam również recenzję "Dwóch kart" na blogu "Z pamiętnika książkoholika".\nPremiery trzeciego tomu "Teatru...", czyli "W mocy wichru", należy się spodziewać dopiero w pierwszym kwartale 2018. Książka jest już dawno po obróbce redakcyjnej, natomiast projektu okładki jeszcze nie widziałam i jestem ciekawa, co się na niej znajdzie (mam nadzieję, że dla odmiany nie Krzyczący).\nAutor: Agnieszka H. o 17:35\nEtykiety: Krzyczący w Ciemności, moja twórczość, Teatr węży, wieści


Ginekologia po Dyplomie - Postępowanie w przypadku uzyskania nieprawidłowego wyniku...\nPostępowanie w przypadku uzyskania nieprawidłowego wyniku badania cytologicznego u ciężarnej\nKlinika Ginekologii Onkologicznej, Centrum Onkologii, Instytut im. M. Skłodowskiej-Curie, Oddział w Krakowie\nAdres do korespondencji: prof. dr hab. n. med. Paweł Blecharz, Klinika Ginekologii Onkologicznej, Centrum Onkologii, Instytut im. M. Skłodowskiej-Curie, Oddział w Krakowie, ul. Garncarska 11, 31-115 Kraków; e-mail: pawel.blecharz@interia.pl\nNie ulega wątpliwości, że ciąża w szczególny sposób wpływa na warunki wykonywania badań cytologicznych i ich wyniki. W artykule przedstawiono zasady prowadzenia badań przesiewowych i diagnostycznych u kobiet w ciąży, ze szczególnym uwzględnieniem postępowania w przypadku uzyskania wyników nieprawidłowych, na podstawie rekomendacji uznanych towarzystw ginekologicznych.\nZapobieganie występowaniu raka szyjki macicy (RSM) i wykrywanie stanów przedrakowych w jej obrębie dzięki programom skriningowym oparte na badaniach cytologicznych i – coraz częściej – testach HPV doprowadziło do znacznego zmniejszenia częstości RSM w krajach cywilizacji zachodniej. W naszym kraju, mimo niesatysfakcjonującej zgłaszalności na badania profilaktyczne, również obserwuje się ten trend. W 2010 roku w Polsce zanotowano 3078 zachorowań, czyli o 15% mniej niż w 2000 roku. Coraz szerzej propagowane programy szczepień przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV), choć jedynie lokalne, mają na to również wpływ. Budzi to nadzieje, że RSM w przewidywalnej przyszłości stanie się rzadkim, wcześnie wykrywanym i dobrze rokującym nowotworem.\nSzczególną grupę kobiet uczestniczących w programach profilaktyki RSM stanowią ciężarne. Według zaleceń najważniejszych towarzystw naukowych zajmujących się tym problemem, tj. American Cancer Society, American Society for Colposcopy and Cervical Pathology, US Preventive Services Task Force oraz European Federation for Colposcopy, badania skriningowe w kierunku wczesnego wykrycia RSM powinny odbywać się u nich na identycznych zasadach, tzn. jak u nieciężarnych. Z drugiej jednak strony Polskie Towarzystwo Ginekologiczne zalecało w 2013 roku badanie cytologiczne szyjki macicy w I trymestrze ciąży u każdej ciężarnej, niezależnie od wcześniejszych badań. Nie ulega także wątpliwości, że ciąża w szczególny sposób wpływa również na warunki przeprowadzenia tego badania oraz jego wyniki. W dalszej części artykułu przedstawiono zasady prowadzenia badań przesiewowych i diagnostycznych u kobiet w ciąży, ze szczególnym uwzględnieniem postępowania w przypadku uzyskania wyników nieprawidłowych, na podstawie rekomendacji wymienionych wyżej towarzystw.\nBadania przesiewowe w czasie ciąży\nW przeszłości rekomendowano, aby każda ciężarna była poddawana w czasie ciąży dodatkowym badaniom cytologicznym.1 Jak się okazało, dodatkowe badanie, w populacji i tak objętej skriningiem, nie wnosiło dodatkowych korzyści.2,3 Trzeba jednak zaznacz...\nW czasie ciąży pojawiają się dodatkowe problemy związane z wykonywaniem badań cytologicznych szyjki macicy. Po pierwsze, mimo badań potwierdzających bezpieczeństwo takiego postępowania, niektórzy lekarze mogą mieć wątpliwości co do pobierania szcz...\nW czasie ciąży pojawiają się dodatkowe problemy związane z wykonywaniem badań cytologicznych szyjki macicy. Po pierwsze, mimo badań potwierdzających bezpieczeństwo takiego [...]\nBadania diagnostyczne szyjki macicy w czasie ciąży\nBadanie kolposkopowe podczas ciąży jest bezpieczne, niezależnie od trymestru.4 Ze względu na większą częstość samoistnych poronień w I trymestrze proponuje się [...]\nPostępowanie w przypadku uzyskania nieprawidłowego wyniku badania histopatologicznego u ciężarnej\nRozpoznanie dysplazji małego stopnia, poprzedzone badaniem kolposkopowym, nie wymaga kontynuowania diagnostyki szyjki macicy w czasie ciąży. Uznaje się, że nie ma [...]\nDroga porodu u ciężarnych z CIN\nChoć w przeszłości sugerowano, że poród pochwowy zwiększa odsetek samoistnych remisji zmian śródnabłonkowych szyjki macicy na drodze miejscowego stanu zapalnego i [...]\nChoć ciężarne powinny uczestniczyć w programach przesiewowych badań szyjki macicy na zwykłych zasadach, warto pamiętać, że ciąża utrudnia diagnostykę patologii szyjki [...]\nHTZ a choroby współistniejące – wskazania, przeciwwskazania…


Nasi partnerzy - ekliniki.pl\nPartnerzy serwisu ekliniki\nSerwis prezentuje centra, hotele i sale konferencyjne na szkolenia, konferencje i spotkania biznesowe, a także najróżniejsze oferty specjalne dla branży MICE oraz odbiorców indywidualnych.\nSerwis prezentuje najnowsze wiadomości z zakresu promocji i profilaktyki zdrowia, a także konferencje medyczne, szkolenia i nowości z rynku medycznego. Uzupełnieniem są aktualne wiadomości medyczne oraz oferty pracy.\nSerwis Zdrowie to portal dedykowany osobom zarządzającym podmiotami leczniczymi i aptekami, prawnikom specjalizującym się w szeroko pojętym prawie ochrony zdrowia, a także wszystkim osobom zawodowo związanym ze świadczeniem usług medycznych. Nasz portal www.Zdrowie.ABC.com.pl jest kompleksową, na bieżąco aktualizowaną bazą najistotniejszych informacji z zakresu ochrony zdrowia w aspekcie prawnym, zarządczym i praktycznym.\nNa stronach Serwisu Zdrowie znajdą Państwo także informacje o najnowszych publikacjach książkowych z dziedziny zdrowia oraz odbywających się szkoleniach specjalistycznych.


Nie wszyscy zdajemy sobie sytuację, że osiągnięcia w aspekcie obróbki typu obróbka plastyczna na co dzień upraszczają nam życie i wzruszanie się. Samo pojęcie hydrauliki jest nam heroicznie obce i wielokrotnie nie jesteśmy w stanie połączyć jego z stworzonym przez nas życiem. Wszyscy jednakże mieli do czynienia z konstrukcjami windowymi. Szczególnie pozytywnie są one odbierane w obiektach wysokich, gdzie konieczne jest przemieszczenia się pomiędzy szeregiem pięter. Nawet najbardziej szablonowa winda opiera się właśnie na elementach hydrauliki siłowej – sprawdź również narzędziownia. To właśnie dzięki niej możliwe jest przenoszenie nas na wybrane piętro bądź sprowadzanie na parter budynku. Co więcej wykorzystano [ Read More ]\nW świecie, w jakim egzystujemy jest dużo olśniewających rzeczy, które otaczają nas ze wszystkich witryn internetowych. W pewnych momentach wystarczy rozejrzeć się wnikliwie, pobudzić nieco nasze zmysły a piękno ukaże nam się w miejscach, w których do tej pory nawet nie wyobrażalibyśmy sobie, że zdołałoby powstać – tu pomoże srebrzenie. Zdarza się jednakże, że mimo naszych usilnych prób oraz tak nie możemy dostrzec w pewnym miejscu piękna, sprawdź miedziowanie. W owym czasie niesłychanie potrzebna staje się pewna technika, dzięki której to, co nas otacza może stać się piękne i spełniać wszystkie skonstruowany przez nas estetyczne potrzeby. Do spełniania tych wymogów [ Read More ]\nGalwanizacja, innymi słowy metoda nakładania na rozmaite towary powłok metali o wyznaczonych cechach, użytkowana jest w wielu zakładach przemysłowych. Galwanizowaniem absorbują się również wyspecjalizowane zakłady galwaniczne, tak nazywane galwanizernie. Pośród zakładów galwanicznych można odkryć takie, które egzekwują galwanizowanie przedmiotów o dużych gabarytach, na przykład części maszyn. Inne zakłady zajmują się galwanizowaniem lub też renowacją mniejszych przedmiotów, m. in. dewocjonaliów, zabytków lub dzieł sztuki. Poszczególne galwanizernie proponują też różnorodny zakres stosowanych powłok galwanicznych. Tu cynkowanie metalami szlachetnymi, takimi jak złoto czy srebro jest w szerokim zakresie użytkowana, w jubilerstwie, jednak nie tylko. Galwanizacja z użyciem złota o czystości 99,99% jest w [ Read More ]\nPlanując przeprowadzkę w obrębie Trójmiasta, nie ma tak faktycznie problemu z ilością ofert korporacji specjalizujących się w tego typu usługach. My rekomendujemy przeprowadzki Gdańsk. W tak wielkim mieście istnieje wiele korporacji oraz małych, tak zwanych ekip, które ogłaszają się w Internecie i gazetach. Oferują szereg prac związanych z przenosinami zarówno osobistych mieszkań jak i całych firm. Należałoby jednak uczynić usługodawcę przed jego doborem. Szczególną uwagę wypada przede wszystkim zwrócić na posiadane zaplecze, inaczej samochody i ewentualne magazyny. Sposób utrzymania powyższych może niemało mówić o podejściu do pracy i dbaniu o oprzyrządowania – oto przeprowadzki Sopot. To szczególnie istotne, gdyż powierzamy [ Read More ]\nPlanowanie ogrodów stało się w obecnych czasach nadzwyczaj kultowym zajęciem i co ciekawe jest to zajęcie niezmiernie rentowne Podobnie jak architekci budownictwa, też w wypadku projektantów ogrodów niebezużyteczna jest im odpowiednia wiedza do prawidłowego wykonania ich zadań. Projektant ogrodu musi posiadać właściwe wykształcenie, na ogół są to absolwenci wyższych uczelni, jacy na ten tytuł pracowali latami czy też ukończyli szczególne kursy w tym kierunku – zobacz Nawadnianie Puławy. Wydaje się, że sadzenie kwiatów czy jakiś roślin ogrodowych nie potrzebuje nadzwyczajnej wiedzy, niemniej jednak pod żadnym pozorem tak nie jest. Czy nie zdarzyło Wam się od czasu do czasu, że zasadzone [ Read More ]\nWielu z nas wykorzystując bądź będąc przed skorzystaniem z profesjonalne usługi geodezyjnej zastanawia się jak wiele zajmie czasu fachowcowi wykonanie pomiarów. Czas wykonania usługi geodezyjnej zależy od typu zlecenia. Im bardziej zaawansowane oraz wymagające dużej liczby rożnego rodzaju pomiarów tym czas usługi radykalnie się wydłuża. Geodezja to niesłychanie dokładna dyscyplina badania terenu eksperci nie mogą się w niej spieszyć ponieważ każdy błąd są w stanie zapłacić swoją własną trudno zdobytą licencją – sprawdź EmGeo Geodezja Łódź. Jeżeli zlecamy geodecie wykonanie podziału działki to w większości wypadków prace na posesji zamykają się w jeden dzień. Jedyne na co możemy zaczekać to [ Read More ]