Przypominamy w związku z aferą reprywatyzacyjną w Warszawie artykuł dr Ryszarda Ślązaka pt. „Kamienice dla oszustów”, opublikowany w nr 22/752 Tygodnika „Przegląd” z 26 maja 2014 r. Omówiono w nim zagadnienie odszkodowań jakie Polska począwszy od lat 50-tych zapłaciła 12-tu krajom Zachodu, za ocalałe z wojny przedwojenne mienie ich obywateli i ich podmiotów gospodarczych w Polsce, a znajdujące się w powojennych granicach naszego kraju. W sumie jest to około 22 tysiące pozycji mienia, w około 90 procentach pożydowskiego, za które zostały wypłacone odszkodowania i obecnie po raz drugi, a nawet trzeci zgłaszają się „spadkobiercy”, czy najzupełniej bezczelni oszuści na fałszywych papierach i odzyskują je po raz kolejny. Obecna afera w Warszawie jest najzupełniej „kłótnią w rodzinie”, której Polacy się jedynie przyglądają.\nWięc narodowcy zamiast dawać się wyprowadzać na manowce przez różnej maści „farbowanych lisów” w rodzaju: Brauna, Winnickiego, Bosaka, Mossakowskiego, Michalkiewicza, Jabłonowskiego itp. powinni się lepiej zająć dochodzeniem pochodzenia tych, którzy te nieruchomości oddawali i komu je oddawali, nie tylko w Warszawie. Takie działania dadzą znacznie lepsze efekty, niż poświęcanie czasu na przygotowania do pójścia na przysłowiowe „barykady”, albo zajmowania się sprawami mało istotnymi za sugestią podstawianych kolejnych „michników” „kuroniów” itp..\nNa łamach Tygodnika ‘Przegląd’ w kilku artykułach zaprezentowano opinii publicznej kwestie reprywatyzacji znacjonalizowanego po wojnie majątku obywateli, a także w artykule pt. „Kamienice dla oszustów”, nr 22/752 z 26 maja 2014 r. omówiono zagadnienie odszkodowań jakie Polska począwszy od lat 50-tych zapłaciła 12-tu krajom Zachodu, m. innymi Francji, Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Danii, Holandii, Szwajcarii, Szwecji, Norwegii, Belgii i Wielkiemu Księstwu Luksemburga, Grecji, Austrii, Kanadzie oraz Stanom Zjednoczonym Ameryki Północnej, za ocalałe z wojny przedwojenne mienie ich obywateli i ich podmiotów gospodarczych w Polsce, a znajdujące się w powojennych granicach naszego kraju. Publikacje te wywołały społeczne zainteresowanie. Od Redakcji i autora oczekiwano dalszego rozwinięcia tej problematyki, a nawet naświetlenia dlaczego ta problematyka, mimo upływu, tak długiego okresu od zawarcia umów i spłaty odszkodowań, a problem wciąż nie został ostatecznie rozwiązany. Nadal następują ponowne wypłaty odszkodowań, czy też zwroty nieruchomości w naturze, ale już odbudowanych i rozbudowanych o wielokrotnie wyższej wartości niż je posiadały po zakończeniu wojny, za które Polska raz i to hojnie zapłaciła tym krajom, mimo, że sama była w stopniu zupełnego zniszczenia, powszechnej nędzy i ubóstwa. Zapytania kierowane do Redakcji i autora głównie odnosiły się do wyjaśnienia podstawowej zapytywanej kwestii, to jest.\n1.Czy można dochodzić zwrotu nieruchomości już spłaconej przez Polskę w wykonaniu umowy indemnizacyjnej?\nKompetencje Ministra Finansów w tej sprawie wynikają z ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 roku o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa\nw oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych (Dz. U. z 1968 r., Nr 17, poz. 109), Polska zawarła 12 takich umów, m. in. ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki Północnej, Wielką Brytanią, Francją i innymi państwami, na podstawie których ryczałtowo wypłaciła rządom tych krajów określone i poważne kwoty środków finansowych na poczet odszkodowań za przyjęte przez władze Polski w drodze nacjonalizacji mienie przedwojennych i powojennych obywateli tych państw. Spłata tych umów zwalniała Polskę z obowiązku zaspokojenia roszczeń obywateli tych państw, których interesy w ramach tych umów reprezentowały wobec Polski rządy ich krajów, w odniesieniu do ich mienia z okresu przedwojennego, /głównie nieruchomości/, które utracili po drugiej wojnie światowej\nDo wydania takiej decyzji potrzebne jest zatem zbadanie treści konkretnej umowy indemnizacyjnej i ustalenie, czy zawiera ona klauzulę, że rząd określonego państwa przyjmuje określoną kwotę na zupełne zaspokojenie roszczeń swoich obywateli i ostatecznie zwalnia rząd polski od wszelkiej odpowiedzialności wobec obywateli danego państwa (tak np. w umowie Polski z Wielką Brytanią). Jednak w niektórych umowach są także inne sformułowania, np. umowy ze Stanami Zjednoczonymi wynika, że przesłanką zaspokojenia roszczeń konkretnej osoby było złożenie przez nią oświadczenia o zrzeczeniu się roszczeń warunkujące wypłatę odszkodowania oraz faktyczne wypłacenie kwoty ustalonej przez władze USA. A zatem w przypadku obywateli amerykańskich potrzebne są dodatkowe informacje od władz amerykańskich, warunkujące wydanie przez Ministra Finansów decyzji umożliwiającej wpis do księgi wieczystej.\nW odpowiedzi na interpelację poselską nr 10 805 Minister Finansów w dniu 12 sierpnia 2009 r. poinformował Sejm, że jego urząd posiada pełną dokumentację w odniesieniu do umów indemnizacyjnych/odszkodowawczych zawartych ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki Północnej, z Wielką Brytanią, Szwajcarią i Księstwem Lichtensteinu, niezbędne dane odnośnie nieruchomości objętych tymi umowami pozwalające ustalić fakt zaspokojenia roszczeń beneficjentów do danej przedwojennej nieruchomości czy też z innego tytułu. Również w odpowiedzi na interpelację poselską nr 457 Minister Finansów w dniu 17 stycznia 2012 r. przyznał, iż dysponuje dokumentacją wskazującą beneficjentów oraz przedmiot roszczeń w przypadku układów zawartych ze Stanami Zjednoczonymi A.P., Wielką Brytanią, Szwajcarią oraz Księstwem Lichtenstein. W pozostałym zakresie dokumentacja nie jest kompletna. Ze względu na ilość zgłaszanych roszczeń najważniejsza jest jednak dokumentacja związana z realizacją umów ze Stanami Zjednoczonymi A.P. i Wielką Brytanią.\nZaskakującym w świetle powyższego stanu faktycznego i prawnego może się wydać prowadzenie przez Ministerstwo Finansów wieloletnich, przewlekłych postępowań administracyjnych, chociaż ich celem winno być jedynie ustalenie, czy konkretna nieruchomość objęta jest działaniem układu indemnizacyjnego i czy w związku z tym zachodzą przesłanki do wydania decyzji administracyjnej, stwierdzającej przejście tej nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa. Decyzja ta jest bowiem warunkiem wpisania w księdze wieczystej Skarbu Państwa jako właściciela nieruchomości.\nNie do przyjęcia są tłumaczenia urzędników Ministerstwa Finansów, że „przepisy i procedury administracyjne wymagają od prowadzącego postępowanie organu administracji publicznej, aby przed wydaniem decyzji prawidłowo ustalił krąg stron postępowania i zapewnił im czynny udział we wszystkich czynnościach” (więcej na temat trybu rozpatrywania spraw indemnizacyjnych przez Ministerstwo Finansów – „Przegląd” nr 22/752 z 26 maja 2014 r. s. 9-10). Taki tryb postępowania rzeczywiście ma zastosowanie, ale tylko w przypadku tzw. postępowań reprywatyzacyjnych dot. nieruchomości warszawskich, w których to postępowaniach w sposób żmudny ustala się krąg osób uprawnionych oraz ich uprawnienia do nieruchomości. W postępowaniach tych przyjmuje się jednak założenie, że nieruchomość znacjonalizowana na podstawie ustawodawstwa PRL jest „niczyja” i w postępowaniu należy ustalić prawowitego właściciela. Wynika to głównie z błędnego przekonania, że PRL nie była państwem polskim, co znalazło nawet wyraz w osławionej uchwale Senatu RP z dnia 16 kwietnia 1998 r. oraz w publikacjach IPN. Według tej ideologii, znajdującej zastosowanie również w postępowaniach reprywatyzacyjnych, nieruchomości znacjonalizowane są „bezpańskie”, ponieważ w okresie PRL doszło do przerwania ciągłości państwa polskiego i dlatego akty nacjonalizacyjne z czasów PRL należy uznać za bezprawne. Pogląd ten nie wytrzymuje jednak krytyki w świetle poważnych badań naukowych, w których w sposób jednoznaczny udowodniono, iż zarówno z punktu widzenia prawa międzynarodowego jak i prawa wewnętrznego, od 1918 roku istnieje nieprzerwanie ciągłość bytu państwowego Polski (prof. Alfons Klafkowski, prof. Lech Antonowicz, prof. Władysław Czapliński i inni). Przeciwnikom ciągłości i tożsamości państwa polskiego widać pomyliła się zmiana w 1989 r. ustroju państwowego z bytem państwowym, który mimo tej zmiany nie uległ przerwaniu.\nTak więc odwoływanie się również w postępowaniach indemnizacyjnych przez organy administracji państwowej do zasad wynikających z błędnych założeń, nie aprobowanych w doktrynie prawa, należałoby ocenić jako działanie ze szkodą dla dobra publicznego. Byłoby też niezgodne z obowiązującym stanem prawnym, który nie uległ zmianie od 1968 r. Ministerstwo ma przecież wynikający z ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych (Dz. U. Nr 12, poz. 65) obowiązek przeprowadzenia stosunkowo prostego postępowania w celu stwierdzenia przejścia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości lub prawa na podstawie układu indemnizacyjnego. Decyzja Ministra wydana z powołaniem się na postanowienia układu indemnizacyjnego o przejściu konkretnej nieruchomości i praw na rzecz Skarbu Państwa – stanowi wystarczającą podstawę do wpisania w księdze wieczystej Skarbu Państwa jako jej właściciela. Obowiązek wydania takiej decyzji istnieje nawet w przypadku, gdy w księdze wieczystej została już wpisana jako właściciel osoba trzecia (wyrok NSA z dn. 19.10.2006 r., sygn. I OSK 367/05 i wyrok NSA z dn. 15.01.2014 r., sygn. I OSK 1448/12). Nawet brak wypłaty odszkodowania, w przypadku złożenia przez osobę uprawnioną wniosku do Komisji Rządu Stanów Zjednoczonych A.P., nie pozbawia Ministra Finansów możliwości wydania decyzji, o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. (wyrok WSA w Warszawie z 23.10.2007 r., sygn. IV SA/Wa 793/07). Postępowanie jest nieskomplikowane, ponieważ z mocy ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. stroną w nim jest tylko jeden podmiot: Skarb Państwa, a materiał dowodowy, to tekst układu indemnizacyjnego i ewentualnie przekazane przez władze umawiającego się państwa dodatkowe dokumenty np. w postaci oświadczeń beneficjenta lub inne dokumenty przewidziane układem, jak np. w układzie podpisanym ze Stanami Zjednoczonymi A.P., które zostały przekazane stronie polskiej w komplecie.\nWpis Skarbu Państwa jako właściciela nieruchomości ma charakter deklaratoryjny i nie zamyka osobom trzecim możliwości wniesienia pozwu o usunięcie ewentualnej niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej, a rzeczywistym stanem prawnym, co gwarantuje art. 10 ustawy z dn. 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 707). Pozew w tej sprawie będzie jednak podlegać rozpatrzeniu w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym. Do czasu prawomocnego zakończenia postępowania, prawo własności do nieruchomości zgodnie z dokonanym wpisem w księdze wieczystej pozostanie przy Skarbie Państwa, który ma możliwość obrony własności publicznej przez wykazanie zgodności dokonanego wpisu ze stanem prawnym.\nZ przytoczonego wyjaśnienia urzędników Ministerstwa wynikałoby, że uważają oni za stosowne rozpatrywać w postępowaniu indemnizacyjnym również ewentualne roszczenia cywilnoprawne, sugerując się przy tym priorytetem własności prywatnej przed własnością publiczną (własność państwowa i własność komunalna). Tak postępują np. władze m. st. Warszawy zwracając spadkobiercom (niejednokrotnie spekulantom, którzy nabyli roszczenia od spadkobierców) „nieruchomości warszawskie”, które w drodze nacjonalizacji przeszły w latach 50-tych na własność państwa. Również i to założenie jest nieprawdziwe. Konstytucja RP w art. 21 gwarantuje bowiem równą ochronę prawną wszystkich form własności, a więc zarówno własności prywatnej jak i publicznej (własność państwowa i własność komunalna). Tak, a nie inaczej odczytują ten przepis autorzy znanych komentarzy Konstytucji: P. Winczorek, Komentarz do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. Warszawa 2008 r., s. 59, B. Banaszak, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, Warszawa, 2009 r.,\ns. 131, Wiesław Skrzydło, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, Warszawa 2013 r., s. 34, S. Jarosz-Żukowska, Konstytucyjna zasada ochrony własności, Kraków 2003 r., s. 136. Potwierdził to również Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 12 kwietnia 2000 r., sygn. K 8/98 pkt VI. 2 uzasadnienia.\nWracając do postępowania administracyjnego w sprawach indemnizacyjnych należałoby przypomnieć, że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, na które powołują się urzędnicy Ministerstwa, nakazują rozpatrywać sprawy wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami (art. 12 § 1 kpa), a sprawy które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, nakazują załatwiać niezwłocznie (art. 12 § 2 kpa).\nSkoro w sprawach indemnizacyjnych nie ma żadnego uzasadnionego powodu do prowadzenia żmudnego postępowania dowodowego, np. w celu ustalenia kręgu osób uprawnionych, to wszelkie przewlekle prowadzone z tego powodu sprawy, winny być na polecenie Ministra rozstrzygnięte niezwłocznie i tylko w zakresie przewidzianym ustawą z dnia 9 kwietnia 1968 r., z uwzględnieniem postanowień art. 12 kpa. Inne wątki w sprawie, winny być pominięte jako niezwiązane z powyższą ustawą. Roszczenia te winny być kierowane na drogę postępowania cywilnego, w którym obowiązkiem organów administracji publicznej, w gestii których znajdują się nieruchomości indemnizacyjne, będzie obrona własności Skarbu Państwa, przy ewentualnym udziale Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.\nUrzędnikom, winnym przewlekłego prowadzenia spraw indemnizacyjnych, przez co narazili na szkodę interes publiczny z powodu nie ujawnienia lub znacznie spóźnionego ujawnienia w księdze wieczystej własności Skarbu Państwa, poza odpowiedzialnością dyscyplinarną, może grozić nawet postawienie zarzutu działania na szkodę interesu publicznego (art. 231 kk).\nOrzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPCZ) w przedmiocie nacjonalizacji.\nNależy zwrócić uwagę, jak tego typu roszczenia zgłaszane do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka są przez Trybunał kwalifikowane w jego orzecznictwie, i uwzględniać je w polskim orzecznictwie i w praktyce gospodarczej. W prawie międzynarodowym obowiązuje generalna zasada, że konwencja międzynarodowa nie może odnosić się do faktów sprzed wejścia jej w życie. Ustala ją wiedeńska Konwencja o prawie traktatów (tzw. zasada rationae temporis). Polska ratyfikowała Europejską Konwencję Praw Człowieka dopiero 10 października 1994 roku wraz z Protokołem nr 1 dotyczącym ochrony prawa własności. A więc tylko naruszenia przez państwo już po tej dacie prawa własności prywatnej mogą być rozpatrywane przez Trybunał.\nNa ten temat zapadło szereg orzeczeń Trybunału, który zawsze uznawał, że roszczenia o odebranie nieruchomości w wyniku nacjonalizacji, spłat za znacjonalizowane mienie objęte umowami międzypaństwowymi, które nastąpiło przed ratyfikacją tej konwencji – pozostają poza właściwością Trybunału. Np. takie orzeczenia zapadły w sprawach: – skarga nr 21344/93 Szechenyi c/a Węgry o wywłaszczenie w 1945 roku, – skarga nr 71916/01 von Maltan i inni c/a Niemcy, – skarga nr 47550/06 Preussische Treuhand c/a Polska. Najważniejszym dla Polski było oddalenie przez Europejski Trybunał Praw Człowieka na zasadzie rationae temporis skargi Preussische Treuhand.\nPrzed tym Trybunałem Polska przegrywa sprawy jedynie z powodu przewlekłości postępowania organów administracyjnych i sądów, ponieważ nie mają one odwagi oddalić roszczeń na zasadzie rationae temporis i dlatego przewlekle prowadzą sprawy. Zasądza natomiast odszkodowania za przewlekłość samego postępowania. Polskie władze i sądy przejęły bowiem fałszywe założenie, że akty nacjonalizacji dokonane przez władze PRL były bezprawne, a i sama PRL nie była państwem polskim, /choć była dyplomatycznie uznana niemal przez wszystkie państwa współczesnego świata, była i pozostaje członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych/ i rzekomo dlatego nie ma ciągłości prawnej między PRL a III Rzecząpospolitą Polską, co jest oczywistą nieprawdą, o czym świadczy ww. orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka /ETPCZ/, jak też stanowisko innych organizacji międzynarodowych, łącznie z ONZ.\nNieruchomości warszawskie objęte umowami odszkodowawczymi.\nNiżej prezentujemy, podajemy adresy nieruchomości położonych w Warszawie, które zostały objęte polsko – brytyjską i polsko – amerykańską umową odszkodowawczą/indemnizacyjną, za które Polska zapłaciła odszkodowanie, i które stały się raz na zawsze własnością państwa polskiego, a będących przedmiotem niniejszej pracy. Należy podkreślić, że umowami odszkodowawczymi z pozostałymi krajami i spłatą odszkodowania również zostały objęte nieruchomości położone w Warszawie, choć w znacznie mniejszej liczbie, które nie zostały ujęte w niniejszym opracowaniu. Należy podkreślić, że przy i dla każdej tej nieruchomości ujętej w międzypaństwowej umowie odszkodowawczej o wskazanym adresie ujętej w dokumentacji i przyjętej do zapłaty odszkodowania występował wskazany z imienia i nazwiska przedwojenny właściciel oraz także z imienia i nazwiska spadkobierca, któremu zostało wypłacone przez rząd państwa z którym taka umowa została podpisana. Ten między innymi czynnik powinien być także wykorzystany i zastosowany jako hamulec dla wszelkiego rodzaju oszustw i kombinacji stosowanych przez krajowych i zagranicznych kombinatorów darmowego wyłudzania mienia państwowego o ogromnej współczesnej wartości i to w odbudowanej ze stanu niemal zupełnego zniszczenia stolicy państwa.\nWarszawa Śródmieście: ul. Chmielna 76, Czerniakowska 138, Oleandrów 6 i 4, Królewska 20, Sulkiewicza 12, Marszałkowska 16, Pawia 8, Twarda 13, Hoża 21, Belwederska 37, Mokotowska 26i 46, Czerniakowska 158, Mariensztat 17, Wilcza 10, Moniuszki 4, Plac Unii Lubelskiej 4a, Wilanowska 5a, Muranowska 26, Hoża 9, Bartoszewicza 9, Widok 6, Górnośląska 33, Nalewki 35, Poznańska 17, Topiel 5, Żurawia 16, al. Jerozolimskie 49 i 43, Dzielna 25, Wspólna 54a, Dzielna 18, Wilcza 47 i 49, Hoża 23, Graniczna 8, Zgody 8, Złota 49, Bacciarellego 4, Franciszkańska 1, Chmielna 33, Przemysłowa 23a, Jerozolimska 29, Zamenhoffa 41, Niecała 3, Fredry 6, Królewska 16, Piękna 10, Wspólna 7, Piękna 31, Kopernika 17, Ordynacka 9, Plac Trzech Krzyży 1/3, Czerniakowska 211-213, Świętokrzyska 15, Złota 45, Nowy Świat 3, Franciszkańska 12, Sienna 40, Wspólna 27, Wspólna 35, Królewska 43, al. Ujazdowskie 9, Długa 46, Sapieżyńska 9, Twarda 12, Śniadeckich 15, Próżna 9, Elektoralna 37, Wspólna 47, Świętojerska 9 i 13, Furmańska 9, Marszałkowska 21, Oleandrów 8, Marszałkowska 62, Franciszkańska 10, Grzybowska 22, Marszałkowska 42, Wspólna 54, Nalewki 8, Marszałkowska 151, al. Jerozolimskie 46, Hoża 40, Marszałkowska 81b, Marszałkowska 95, Marszałkowska 139, Nowy Świat 36, Czerniakowska 189, Nowy Świat 26, Sienna 38, Sewerynów 4, Tamka 31, Franciszkańska 7, Szpitalna 5, al. Ujazdowskie 17, Żurawia 22, Smulikowskiego 7, Sienna 40, Wspólna 17, al. Na skarpie 65, Dynasy 3a, Hoża 48, Lwowska 11, Moniuszki 4, Bielańska 4, Piękna 47, Browarna 10, Marszałkowska 143, Zielna 42, Marszałkowska 42, Plac Żelaznej Bramy 1, Zielna 40, Solec 38, Twarda 23, Hoża 30, Dobra 13, Zamenhoffa 44, Marszałkowska 10, Al. Jerozolimskie 41, Zamenhoffa 26, Dobra 34, Przemysłowa 23, Chmielna 33, Piękna 62, Plac trzech krzyży 64, Złota 49, Aleja 3-go maja 2, Widok 3, Nowogrodzka 40, Pańska 13, Śliska 44, Twarda 28, Złota 44, Zamenhoffa 15, Niska 59, Jaworzyńska 13-15, Browarna 26, Al. Jerozolimskie 28, al. Róż 2, ul. Gorskiego 2.Frascati 10, Frascati 2, Marszałkowska 154, al. 3-go maja 9-11, Franciszkańska 9, Zielna 45, Szucha 2 i 4, Paca 15, Daniłowicza 9, Przyjaciół 1, Jaworzyńska 5, Marszałkowska 115, Złota 4, Chmielna 2, Franciszkańska 11, Smulikowskiego 5, Dynasy 2, al. Ujazdowskie 16, Rybaki 17, Fabryczna 24-26, Krucza 46, Kilińskiego 8, Krakowska 5, Sienkiewicza 14, smolna 16, Al. Jerozolimskie 16. Bagno 3/5, Pl. Grzybowski 1,\nWarszawa Żoliborz: ul. Bielańska 3, Marii Kazimiery 74, Powązkowska 15, Kaniowska 14, Jasnodworska 13, Brodzińskiego 13, Mickiewicza 18.\nWarszawa Bielany: ul. Efraima Szroegera 17.\nWarszawa Wola: ul. ul. Żelazna 36, Ogrodowa 20, Nowolipki 65, Żelazna 74, Leszno 19, Ogrodowa 21, Srebrna 10, Pawia 28, Pańska 105, Wronia 57a, Górczewska 17a, Łucka 10, Miedziana 7, Żelazna 67, Towarowa 62, Nowolipki 43, Pawia 63, Pawia 108, Nowolipki 24, Górczewska 16, Żytnia 24/26, Nowolipki 27, Dzielna 36, Prosta 42, Sienna 87, Nowolipie 55, Chmielna 44, Wronia 24, Sienna 55, Nowolipki 28-30, Elektoralna 28, Chmielna 66, Nowolipie 67, Krochmalna 36, Bema 83, Bema 87, Srebrna 4, Sienna 43, Leszno 37, Sienna 69, Okopowa 27, Chłodna 66, Pawia 40, Twarda 34, Prosta 56, Chmielna 45, Leszno 29, Leszno 71, Pańska 79, Pańska 90, Twarda 56, Prosta 40, smocza 4, Mila 33, Chmielna 72, Nowolipki 39/57/95, Mila 33, Smocza 41, Jana Kazimierza 54, Żelazna 38, Ogrodowa 26a, Przyokopowa 20, Nowolipie 69, Burakowska 12, Wolska 22, Płocka 7, Pańska 87, Krochmalna 46, Wolska 48, Wolska 185, Ogrodowa 26, Okopowa 29a, Dzielna 67/69, Dzielna 72, Pawia 23, Dzielna 40, Wolska 66, Krochmalna 47, Pańska 103, Smocza 27, Miła 22, Górczewska 16, Mila 37, Smocza 28, Pawia 74, Sienna 57, Młynarska 32 i 30, Złota 73, Dzielna 34, Młocińska 9, Prosta 49, Młocińska 13, Towarowa 68.\nWarszawa Ochota: ul. ul. Szczęśliwicka 28, Andrzejewska 6/8, Jesionowa 13, Lindleya 14a, Barska 28/30, Grójecka 48, Grójecka 91, Lubeckiego 3 i 4, Langiewicza 22, Częstochowska 19, Węgierska 2a, Węgierska 2a, Raszyńska 3, Al. Jerozolimskie 117, 121, Raszyńska 3, Siewierska 9, Kolonia ochota 388/18, Raszyńska 12, Korzeniowskiego 10, Grójecka 13, Solari 3, Filtrowa 69.\nWarszawa Mokotów: ul. ul. Sielecka 5, Kielecka 45, Puławska 2, Rakowiecka 49/55, Łowiczowska (Łowicka) 64, Czerniakowska 82, Stępińska 19, Lewicka 13, Grottgera 4, Górskiego 3, Naruszewicza 13, Naruszewicza 15, Puławska 44, Narbutta 16, Narbutta 38, Pilicka 50, Belgijska 10, Czerniakowska 16, Wołoska 81/91, Malczewskiego 167, Willowa 8-10, Rakowiecka 43a, Puławska 38, Al. Niepodległości, Belwederska 12, Czerniakowska 82/84/86, Rakowiecka 39a, Lenartowicza 15, Chocimska 17, Podchorążych 101, Górska 10, Szustra/Szustera 21, Kazimierzowska 50, Okrężna 58, Puławska 17, Promenada 5/7, Podolańska 23, Padewska 21, Puławska 38, Willowa 8-10, Podolańska 13, Czerniakowska 70, Fałata 15, Puławska 108, Skolimowska 6, Belgijska 3.\nWarszawa Włochy: ul. Potrzebna 18, Potrzebna 1, Gładka 14.\nWarszawa Praga Północ: ul. ul. Ząbkowska 46, Stalowa 15, Kowieńska 4, Bródnowska 15, Stalowa 5, Stalowa 13, Konopacka 18, Jagiellońska 11, Szwedzka 37, Łomżyńska 31, Jagiellońska 20, Jagiellońska 8, Radzymińska 25-27, Ząbkowska 34, Markowska 16, Ząbkowska 13, Szwedzka 35, Siedlecka 41, Targowa 34, Targowa 63, Radzymińska 63, Równa 10, Grodzieńska 15/17, Ząbkowska 19, Okrzei 35, Targowa 33, Jagiellońska 2/4/6, Siedlecka 39, Targowa 84.\nWarszawa Praga Południe: ul. ul. Angorska 17, Grochowska 160, Szaserów 69, Rybna 8, Grochowska 194/204, Osowska 54, Paryska 2, Grochowska 133, Poselska 19, Nobla 27, Styki 22, Zakopiańska 9a, Kryniczna 18/49, Francuska 35.\nWarszawa Białołęka: ul. ul. Kupiecka 12, Białołęcka 28, Modlińska, Kupiecka 3, Mławska 3,5 i 6, Szczęśliwa 3 i 11.\nWarszawa Rembertów: ul. ul. Franciszka 12, Szeroka 5.\nWarszawa Wawer: ul. ul. Żeglarska 12, Jachowicza 4, Bystrzycka 35/37, Płowiecka 88, Początkowa 9/11, Minerska 1-3, Płowiecka 103, Widoczna 23.\nWarszawa Targówek: ul. ul. Piotra skargi 60, Handlowa 11, Radzymińska 109\nPodwarszawskie miejscowości. ul. ul. Warszawa Falenica: ul. Wesoła 18, Handlowa 484,\nWarszawa Konstancin: ul. Królewska wykaz 14 i 17, dz. 122-128, ul. Kolejowa 4, Jagiellońska 10, parcela 230 i 231, Żeromskiego 8 (osada Konstancin, nr 231), Skolimów lib 91a i 92, Skolimów willa „Dziunia” Skolimów ul. Kościelna 19, Skolimów ul. Przebieg 8, Skolimów ul. Jaworowska 4, Skolimów ul. Potulickiego 6, dz. Nr 48 (Królewska Góra), Skolimów, parcele 134 i 135, Warszawa Miedzeszyn ul Patriotów 77,Warszawa Młociny: Willa Dworek Niunin, dz. Nr N-2013, Warszawa Piaseczno ul. Piasta 22, Warszawa Radość ul. Gancarska 4, Warszawa Kolonia 25A (dz. 103 A/róg ul. Kiejstuta i Białołęckiej).\nZestawienie tych nieruchomości podajemy bez dokładnego zweryfikowania położenia ulicy w danej dzielnicy czy aktualizowania niektórych później zmienionych nazw ulic w stolicy, choć jak wiemy numeracja geodezyjna i numerycznie adresowo-pocztowa zasadniczo nie uległa zmianie, choć nazwa ulicy mogła ulec zmianie. Rozumiemy, że z pomocą naszych czytelników dokonamy ewentualnych korekt przynależności ulicy do dzielnicy czy poprawności ich nazw, za co z góry dziękujemy, Z życia miasta wiadomo, że w pierwszej kolejności i to od wielu lat trwa atak spekulantów, kombinatorów i oszustów na pospieszne odzyskanie nieruchomości położonych w centrum stolicy, wokół placu Grzybowskiego, Placu Trzech Krzyży i Mokotowskiej, Nowego Światu, Wspólnej np. 35 i wielu innych atrakcyjnych punktach, tych właśnie zabudowanych nieruchomości, z których nawet wysiedlono mieszkających tam od powojennego odbudowania budynków ich mieszkańców. dr Ryszard Ślązak\nMnie zastanawia, o jakie to nieruchomości w Warszawie może chodzić, nieruchomości, które chcą sobie odbierać „właściciele”.\nWarszawa po wojnie to była jedna, wielka kupa gruzu. Warszawę w czasie wojny zrujnowali Niemcy, także wysadzając i podpalając całe dzielnice. To, co zostało po wojnie żadnym miastem nie było, a więc i nie było domów w zwykłym tego słowa znaczeniu. Takich domów jak są dziś, rzecz jasna nie było też.\nCo najwyżej działki z gruzami, na których niegdyś był dom, mogły mieć właściciela. Ale co była warta taka działka z gruzem? bez przyłączenia wody, kanalizacji i prądu?\nZ tego co wiem, to właściciel zobowiązany jest utrzymywać swoją miejską nieruchomość w należytym stanie. Więc po wojnie przedwojenni właściciele byli zobowiązani do uprzątnięcia swojej działki i usunięcia z niej gruzu. Dlaczego tego ci właściciele nie zrobili? Uprzątnięcie działki to koszt niemały, bo to i miejsce na wywiezienie gruzu znaleźć trzeba no i transport do tego mieć. I oczywiście w dwie, trzy osoby nie jest możliwe ręcznie łopatami załadować gruz z wielopiętrowej kamienicy, bo to przekracza siły i możliwości paru ludzi. Więc wychodzi na to, że ci przedwojenni właściciele woleli raczej się do swoich działek nie przyznawać, bo musieli by płacić za ich oczyszczenie i podłączenie do miejskiej sieci wodno – kanalizacyjnej. Kupa gruzu i sama działka z pewnością po wojnie miały wartość mniejszą niż praca na niej wykonana. Czyli państwo polskie do tego dokładało. Z tego co się orientuję istnieje prawo, że gdy właściciel nie może należycie zarządzać miejską nieruchomością i to powoduje spadek wartości działek sąsiednich, to wówczas państwo/miasto ma prawo takiego właściciela wydziedziczyć. taką nieruchomość mu odebrać i wypłacić ew. jakąś rekompensatę. Ile była warta taka działka w zrównanej z ziemią Warszawie?\nWartości tym nieruchomościom nadali Polacy odbudowując stolicę praktycznie w czynie społecznym. Na cenę wielu towarów nałożono dodatkową opłatę na odbudowę stolicy – mam w pamięci SFOS, czyli Stołeczny Fundusz Odbudowy Stolicy, o ile się nie mylę. Każdy szkolny zeszyt, kupowany we wrześniu, zawierał tą dodatkową opłatę. Na tylnej okładce było napisane np. zeszyt szkolny 16-kartkowy cena 50gr+5gr na SFOS.\nWięc to wszyscy Polacy mają w odbudowie Warszawy swój udział. I nie jest wcale przecież tak, że jest jakaś własna własność prywatna, ponieważ gdy dana nieruchomość znajduje się na terenie jakiegoś państwa to ja, mając dajmy na to 5 hektarów nie mogła bym ich sprzedać jakiemuś Francuzowi po to, by on na tych 5 hektarach ustanowił sobie małą Francję. Owszem, jeśli prawo by zezwalało, to Francuz mógłby ziemię nabyć, ale nie mógłby na tej ziemi zrobić swojej Francji. Czyli ziemia na danym obszarze stanowi tak naprawdę własność państwa.\nJeżeli więc są jacyś „spadkobiercy”, to należy im się co najwyżej kupa gruzu z ich niegdysiejszych domów, ale nie teren na jakim te domy stały i nie domy odbudowane przez cały polski Naród.\nJeśli mimo to otrzymują oni obecnie „zwrot” – jaki to może być zwrot, jeśli tam żadnego domu nie było? – „swojej posiadłości” to jest to zwykłe bezprawie i kradzież usankcjonowana bezprawnym prawem.\nW ten sposób to silniejszy może sobie „odbierać” dowolnie, co chce, bo kto mu będzie dyktował, jakie ma do tego celu ustanowić „prawo”?\nInną sprawą wartą zastanowienia jest, dlaczego my, Polacy urodzeni po wojnie, w ogóle istniejemy jako osoby w urzędowych kartotekach? Jeżeli PRLu nie było to nas przecież też nie było i nas nie ma. Czyżbyśmy byli potomkami czarnej dziury? Jak może państwo, którego nie było, mieć obywateli którzy są i to są nawet do dziś?\nI nie było PRLu, nas nie było, a domy same się w Warszawie po wojnie odbudowały?\nA co z naszymi potomkami? Jeżeli nas nie ma, nas – ludzi urodzonych w PRLu, to przecież i naszych potomków też nie ma. Kto więc jest?\nCzy nagle jedynym legalnym narodem są Niemcy? i wspierani przez nich żydzi zawłaszczający sobie wszystko, na co mają ochotę?\nDlaczego to było możliwe? Dlaczego Polacy nie protestowali, gdy nam odbierali naszą własność państwową, płody pracy naszych rąk?\nJa myślę, że Polaków zachód pozbawił tożsamości. Polacy nie wiedzą, kim są. A co najgorsze, nawet nie chcą tego wiedzieć. W Wielkiej Brytfannii udają Brytfannów, w rajchu udają Niemców a we Francji charczą bardziej niż żabojady.\nTożsamości Polakom nie przywrócą osoby przypadkowe. Zrobić to musi ktoś, kto ma ku temu potencjał. Jak na przykład Klub Inteligencji Polskiej.\nBy móc ocenić czyjąś wielkość trzeba być co najmniej tak samo wielkim albo lepiej: jeszcze większym. Oczywiście to zdanie może być dla mnie pułapką, ale już tłumaczę – ja nie wiem, jak wielki potencjał zawiera KIP, jak go tam podejrzewam i mam nadzieję, że się nie mylę. Absolutnie nie przyjmuję do wiadomości, że nasz Naród nie był w stanie wydać Ludzi Wielkiego Formatu. Nie jest to możliwe. Skro szubrawcy i złodzieje są sprawiedliwie przydzieleni do każdej nacji, no to i z mądrymi musi też tak być.\nMyślę tylko nad tym, jak zrobić, by w dostępnym mi zakresie kierować uwagę ludzi we właściwą stronę, czyli na KIP, jako że nic innego ja nie znam, co byłoby warte ogólnego wsparcia.\nJako „ktoś” można łatwo się wygłupić.\nJako „nikt” trzeba się nieco postarać. No to będę się starać, bo to jest zdecydowanie korzystniejsza opcja.\nWYŁUDZANE ODSZKODOWANIA | Justice4Poland pisze:\n25/06/2015 o 06:09\n[…] http://www.klubinteligencjipolskiej.pl/2015/06/dr-ryszard-slazak-wyludzane-odszkodowania/ […]


Grammar school- jak wybrac? - Matki Polki w UK - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\ncherrie 09.01.20, 10:20\nOmg, wysaje mi sie, ze dopiero rodzilam. Wybor wozkow i pieluszek nie jest mi jeszcze obcy, a tu juz czas wybierac szkole srednia!!!\nRozpoczyna sie dzisiaj sezon drzwi otwartych.\nCzym sie kierowac przy wyborze grammar?\nSyn ma potencjal, ale boje sie, ze ani ja/maz nie bedziemy mu w stanie pomoc w razie czego. Wybierac\nnajlepsza (akademicko)? Najblizsza? Rany, czym sie kierowac w wyborze?\nniyaa Re: Grammar school- jak wybrac? 09.01.20, 11:06\nPochodzic mozna wszedzie ale Co do wybory to poczekaj az listonosz przyniesie koperte z wynikami, wow zas zobaczysz ile masz pkt I w jakich szkolach bylo ile pkt w latach ubieglych. W swoich 3 wyborach trzeba uwzglednic 1 secondary na wypadek gdyby sie nie dostal do grammar. Chyba ze tych pkt bedzie grubo ponad 100 ale I tak zawsze dyr prosi o wskazanie jak wypelnia kwity.\nCzym sie kierowac? Oczywiscie wynikami gcse z lat ubieglych i odlegloscia. Z rozeznania ktore zrobilam na Belfast I Newtownards to wszystkie szkoly sa podobne I poprostu nie ma Co tu az za bardzo rozkminiac. Poprostu dziecko bedzie dobrane do klasy na podstawie testow ktore grammar przesylaja do PS, robia w 7 klasie I PS przesyla do szkoly do ktorej dziecko sie dostalo. Wiec jesli bedzie mial wow wyniki bedzie w top class jesli slabsze to w sredniej a jesli jeszcze slabsze to w slabsze.\ncherrie Re: Grammar school- jak wybrac? 09.01.20, 11:14\nHm, to ze jena secondary na wypadek zlych wynikow musi byc, to wiem.\nAle wsrod rodzicow panuje jakis szal zwiazany z wyborem szkoly i boje sie, ze wiedza na ten temat cos wiecej niz ja😏\nU nas w gre wchodza wlasciwie dwie grammar Belfast Methody I Holywood Sullivan. Z tych dwoch Methody jest lepsza akademicko, a Sullivan znacznie blizej. Boje sie, zeby przypadkiem nie celowac zbyt wysoko, bo potem spadanie na ziemie bardziej boli 😁\nniyaa Re: Grammar school- jak wybrac? 09.01.20, 11:31\nSzal panuje bo taki jest trend I zwykle wsrod rodzicow ktorzy wysyla ja dzieci pierworodne. Ja juz to przerobilam dwukrotnie wiec sie nie jaram jak glupi a 🤣 powiedzialam sobie tez kila szkol jak rozwazalam przeprowadz do Belfastu I Newtownards... Zadnej wiedzy tajemnej nie ma... "akademicko" to jest takie okreslenie ktore sie nie bardzo odnosi a ladnie brzmi... Kazda szkola cisnie wyniki ale w grupie dostosowanej do mozliwosc... Czyli jesli Twoj syn bedzie w top class to beda cisneli top a jesli bedzie w najslabszej klasie to beda cisneli zeby nie zanizac znaczaco I wesprzec dziecko tak zeby dalo z siebie max. Takze... Obejrzyj ie szkoly w ktorej syn sie dobrze czuje ktora mu wizualnie odpowiadala I jest dobrze zlokalizowana czi ze bedzie mogl Sam sie do niej dostac I wrocic bo to wazne. Serio nie ma Co panikowac, szykuj kase lepiej na mundurku I pe kity bo to jest wydatek £ 1-£1,5 plus zapytaj czy jest wyjazd integracyjny w wakacje bo tez kosztuje wiec warto wiedzie wczesniej nie dopiero jak odbierzesz list gdzie syn sie dostal\nniyaa Re: Grammar school- jak wybrac? 09.01.20, 11:38\nNie ma czegos takiego jak celowac zbyt wysoko bo I tak wyniki z transfer testu I dobor do klas zweryfikuje gdzie jest Twoj syn. A w czym w razie czego mielibyscie mu pomoc to jak sobie radzic z hajtem, narkotykami I porno.\nyadrall11 Re: Grammar school- jak wybrac? 09.01.20, 14:14\nJa tez przed chwila rodzilam :)\nW sumie to sie ciesz,ze masz wybor szkoly...\nU nas jest takie oblozenie,ze w sumie mamy do wyboru:\n- grammar-wiadomo egzamin wstepny. Niby w sasiednim miescie jest tez grammar,ale obowiazuje rejonizacja-wiec w naszym miescie syn bedzie mial pierwszenstwo,a w miescie obok moglby sie dostac gdyby zostaly im miejsca. Jest to raczej malo realne\n- katolicka-tu znowu raczej sie nie dostanie,bo nie byl przyjety,a my nie chodzimy do kosciola. Wiec papieru od ksiedza nie bedzie-startuje z najgorszej kategori. Szanse na miejsce niewielkie.\n- lokalna-bardzo slaba szkola,z ktorej wszyscy co moga to uciekaja gdzie pieprz rosnie. Zostaja te dzieci,ktorych rodzicom zwisa edukacja dzieci... Efekt? Latwy do przewidzenia...\nMamy jeszcze w okolicy szkole z b. wysokimi wynikami-przyjmuja wg odleglosci zamieszkania (wiec moze byc roznie z dostaniem sie). Ale szkola z bardzo duzym rezimem, slynaca z tego,ze pozbywa sie dzieci sprawiajacych jakiekolwiek klopoty ...\nWiec w chwili obecnej cisne syna z nauka do 11+ i klne (w towarzystwie innych rodzicow) nad marnym poziomem edukacji w obecnej szkole (SATs z 2019 potwierdzaja slaby poziom szkoly). I mimo,ze syn chodzi do lokalnej szkoly od urodzenia, plynnie (i z brytyjskim akcentem) posluguje sie j.angielskim to ma ubogie slownictwo,ktorego rozszerzenie sprawia mu sporo klopotow...\nCo do grammar-przede wszystkim dowiedz sie dokladnie jakie sa zasady rekrutacji i gdzie syn ma wieksze szanse sie dostac (jak pisalam u nas grammar schools maja catchment area). Plus grammar schools tez maja lekkie profilowanie-zwroc na to uwage. Ta do ktorej ja chce dac syna ma kierunek informatyczno-elektroniczny.\nDojazd jest tez bardzo wazny-czy do danej szkoly syn da rade dojezdzac sam czy sie uwiazesz z wozeniem go przez kolejne lata? Ile ten dojazd zajmie?\nPs. jak zbieralam opinie o naszej grammar-od wszystkich rodzicow slyszalam,ze jezeli dziecko ma problemy to szkola stara sie ze wszystkich sil je wspierac. Wiec zakladajac,ze syn zda egzamin to jest spora szansa,ze szkole skonczy-u nas szkola ma opinie wymagajacej,ale i pomocnej jezeli dziecko jest z czegos jednak slabsze. Popytaj rodzicow jak jest w szkolach w waszej okolicy.\ncherrie Re: Grammar school- jak wybrac? 09.01.20, 14:54\nDziekuje Yadrall, ma sens co piszesz!\nyadrall11 Re: Grammar school- jak wybrac? 09.01.20, 15:00\nA powiedz jak Twoj syn sobie radzi z przygotowaniem do egzaminow???\ncherrie Re: Grammar school- jak wybrac? 09.01.20, 16:53\nMoj syn jeszcze nie zaczal rozwiazywac samych testow, jesli o to pytasz. Jakos mieli zaczac przygotowania po swietach. Jedyne przygotowania to szkola i homeworks.\nWidze, ze z matmy sobie znacznie lepiej radzi.\nOd zawsze mielismy wrazenie, ze syn miesci sie w jakim tam stopniu w spektrum autyzmu, dlatego niektore (dziwaczne) rzeczy lapie w locie (np ostatnio na topie jest astrofizyka 🙀). Kopara wszystkim opada taka ma wiedze, ale to tylko dlatego, ze go to interesuje!\nZ ang sporo czyta i pisze, ale jak przychodzi co do czego, to nie potrafi w tekstach szkolnych czytac “miedzy wierszami”.\nMlody jeszcze nie ma jeszcze 10lat (jest z kwietnia) i wydaje mi sie, ze te egzaminy sa dla niego zdecydowanie za szybko!\nyadrall11 Re: Grammar school- jak wybrac? 09.01.20, 18:40\nU nas szkola nie prowadzi ZADNEGO przygotowania do egzaminu 11+. Nic nie robia :( dodatkowo patrzac na wyniki egaminow SATs ogolnie slabo ucza (wyniki sporo ponizej sredniej)... wiec dzieciaki hurtowo chodza na zajecia dodatkowe do prywtnych tutorow...\nMoj ma w tej chwili ogolne zajecia do 11+ (przerabiaja systematycznie zadania z ksiazek CGB) plus od poniedzialku zacznie zajecia w grypue ESOL. No i duzo pracy w domu plus ksiazki do czytania by poszerzyc slownictwo...\nNiestety obecna sytuacja to wynik zaniedban w szkole-nawet ostatnio rozmawialam z mama innego chlopca i ona stwierdzila,ze w sumie to w przygotowaniu do egzaminu 11+ najbardziej przeszkasza szkola... zabiera mase czasu,a w zamian daje niewiele na poziomie edukacyjnym :(\nniyaa Re: Grammar school- jak wybrac? 09.01.20, 15:05\nNa szczescie w NI jest inaczej i mozesz wybrac szkole nawet 2h od domu jesli bedziesz tam jezdzic. Nie ma tez "profilow". Pierwszy kryterium sa wyniki egzaminow a dalej to szkoly podstawowe ktore dziecko skonczylo, to czy ktos z rodziny konczy Dana szkole, literka na ktora zaczyna sie nazwisko wg kolejnosci ustalanej przez szkole nie wg alfabetu itd itd zwykle lista zapewnia sie juz na etapie pkt wiec dalej nie Ida.\nniyaa Re: Grammar school- jak wybrac? 09.01.20, 15:21\nProfilowanie jest w 11 I 12 klasie kiedy robi dziecko wybrane przedmioty na gcse. Wybiera je w 10 klasie. Do wyboru jest 5-10przedmiotow. U nas prosza o wybrane min 7. Jednakze to jakie przedmioty oferuja nie ma znaczenia przy wyborze szkoly. Jedyne jesli masz dziecko w 11 klasie I chcesz sie przeprowadzasz I szukasz grammar to wtedy jest problem...\nsophie2202 Re: Grammar school- jak wybrac? 09.01.20, 19:35\nYadrall mam nadzieje, ze syn dostanie sie do grammar ale w razie czego nie rezygnuj z katolickiej. W moim miescie szkola katolicka prosila, ze nawet jesli nie praktykujecie to wciaz warto wypelnic supplementary form i tam napisac, ze syn pochodzi z rodziny katolickiej i ze wybieracie ta szkole ze wzgledu ze opiera sie na systemie wartosci chrzescijanskich, czy cos podobnego, wtedy juz bedziesz na liscie wyzej niz osoba ktora w ogole nie dostarczyla zadnego listu.\nyadrall11 Re: Grammar school- jak wybrac? 09.01.20, 19:53\nA to ciekawe co napisalas. U nas wg oficjalnej strony pisze,ze ten druk musi byc wypelniony przez ksiedza,zeby uznali... ale w sumie co mi szkodzi sprobowac Twojej metody? Nic nie ryzykuje ;)\nAczkokwiek syn pracuje bardzo ciezko uczac sie do egzaminu do grammar,ze mam szczera nadzieje,ze zda ten egzamin. Do tego jest to naprawde inteligentny i grzeczny chlopak-mysle,ze bedzie dobrym uczniem. Tylko wielka szkoda,ze jego obecna szkola nie umie wykozystac jego potencjalu...\na u mnie grzeją!!!! yeees\nwypalanka a seks\nLekkoatletyczne MŚ - Powell nie wystartuje na 1...\nSpacerowka sprint firmy coneco opinie?\nINTER RAIL 26 czy ktoś może coś poradzić?\na jak wyglada srawa ubiegania sie o azyl w kanadzi


Badania User Experience - czym są i w jakim celu warto je robić? - Młodzieżowy.pl\nStrona główna Artykuły Miszmasz Badania User Experience – czym są i w jakim celu warto je...\nLogiczne jest, że chcąc sprawdzić funkcjonalność i działanie jakiegokolwiek produktu, musimy go przetestować. Zwraca się wtedy szczególną uwagę na opcje, którymi często będzie posługiwać się osoba korzystająca. Tak samo działa to w przypadku testowania różnego rodzaju aplikacji czy stron internetowych.\nTaką właśnie czynność nazywa się badaniami ux. Tłumacząc zwrot “user experience” na język polski możemy zauważyć, że mamy do czynienia z doświadczeniami użytkownika. Dokładnie o to w tym wszystkim chodzi. Na czym konkretnie polega analiza user experience i dlaczego korzystanie z niej jest tak ważne?\n1 Po co wykonuje się badania UX?\n2 Metody badań UX\n3 Kiedy zdecydować się na przeprowadzenie badań ux?\nPo co wykonuje się badania UX?\nKażdy przedsiębiorca zdaje sobie sprawę z tego, jak duży jest obecnie poziom konkurencji na rynku. Ogromny wpływ na to ma także obecność internetu. Nic więc dziwnego, że właściciele firm coraz chętniej decydują się na zakładanie swoich stron i profili w sieci. Głównym sposobem na sukces jest pełne skupienie się na konsumencie.\nKlient przeglądający naszą witrynę lub aplikację oczekuje od niej przejrzystości i łatwego rozeznania się po wszystkich oferowanych opcjach. W przypadku, gdy ciężko mu się odnaleźć i otrzymać to, czego szuka – decyduje się na przejście do konkurencji. Badania UX mają na celu właśnie sprawdzenie użyteczności strony z perspektywy klienta i zasugerowanie zmian, które właściciel powinien wprowadzić. Dobrze zoptymalizowany produkt interaktywny jest tak samo ważny, jak jakość asortymentu oferowanego przez sprzedawcę.\nSposobów na badania user experience jest mnóstwo. Zaliczamy do nich te odbywające się już na starcie projektowania aplikacji oraz te, których wdrażanie następuje już w czasie działania strony. Badania ux dzielimy z reguły na dwie grupy: metody jakościowe, a także ilościowe. Dzięki pierwszej grupie, uzyskamy informacje na temat tego, gdzie użytkownik widzi problem w trakcie korzystania z aplikacji. Metoda ilościowa przeprowadzana jest natomiast z myślą o statystykach pozwalających na podjęcie decyzji o wprowadzeniu zmian w interfejsie, korzystnych dla użytkowników.\nWewnątrz obu grup, kryje się ogromna liczba konkretnych sposobów na przeprowadzanie badań użytkownika. Bardzo ciekawym okazuje się eye-tracking. Polega on na śledzeniu ruchu gałek ocznych osoby badanej, co ma na celu sprecyzowanie najbardziej rzucających się w oczy elementów na stronie. Często, sporo uwagi poświęca się także wywiadom. Indywidualne spostrzeżenia badanych osób mają ogromny wpływ na stworzenie statystyki określającej, jakie zmiany należy wprowadzić.\nKiedy zdecydować się na przeprowadzenie badań ux?\nBadania user experience (https://waynet.pl/uslugi/projektowanie-i-badania-ux/) świetnie sprawdzą się w przypadku wykrycia problemów, na które użytkownicy odwiedzający naszą witrynę napotykają regularnie. Ponadto, możemy dowiedzieć się, jakie czynniki znacząco irytują ich podczas poruszania się po stronie.\nFirmy oferujące przeprowadzanie badań ux sugerują, aby w celu redukcji kosztów tej usługi, zacząć korzystać z niej jeszcze na etapie projektowym witryny lub aplikacji. Zdecydowanie pomoże to zaoszczędzić koszty, które musielibyśmy poświęcić na późniejsze poprawianie gotowych już szablonów.\nPoprzedni artykułNauka języka w domu? To możliwe!\nNastępny artykułDlaczego warto odwiedzić Karkonosze i okolice


Piękna pamiątka na lata za jedyne 30 minut Waszego czasu.\nFotografie Waszego niemowlęcia są wspaniałą i niepowtarzalną pamiątką dla rodziców, rodziny, jak i samego dziecka. Bobaski w ciągu pierwszych tygodni życia bardzo szybko się zmieniają , dlatego by uchwycić te pierwsze, wyjątkowe chwile pomyśl o sesji noworodkowej jeszcze zanim Wasze Maleństwo pojawi się na świecie.\nNajlepszym rozwiązaniem jest umówienie się na sesje jeszcze w ciąży (może podczas sesji ciążowej? 🙂), mamy wówczas czas by dobrać dogodny termin oraz ustalić niezbędne detale. Z doświadczenia wiemy, że najlepszym okresem na fotografowanie noworodka jest pierwsze 14 dni jego życia.\nSkontaktuj się z nami by wykonać zdjęcia, które przedstawią Was w najlepszym świetle.\nWasza sesja w studio zawiera:\nDoradzamy przed oraz w trakcie sesji by wszystko wyglądało jak należy\nSesja przeprowadzona przez fotografów z wieloletnim doświadczeniem, którzy wiedzą co zrobić, by jak najlepiej wyjść na zdjęciu!\nNaturalny retusz, dzięki któremu pozbędziesz się niechcianych skaz. Załagodzimy głębokie zmarszczki, usuniemy zmiany skórne, przebarwienia i wymodelujemy sylwetkę 🙂\nGrupę do 5 osób\nOk 20-30 minut fotografowania\n5 dopracowanych ujęć\nPorady przed oraz w trakcie sesji\n5 wyretuszowanych zdjęć w rozmiarze 15x21 cm\nZawsze staramy się fotografować 1-2 pozy więcej by dać Państwu możliwość wyboru przy odbiorze.\nZarezerwuj termin Waszej sesji!\nNigdzie nie wyjdziesz tak profesjonalnie jak u nas.\nSzeroki wybór teł\nWybierz któreś z naszych fizycznych teł i wzbogać je o swój ulubiony kolor.\nLub po prostu zdaj się na nas.\nŻeby Wasze pamiątkowe zdjęcie były absolutnie najlepsze.\nZarezerwuj sesję dla swojej rodziny!\nZ chęcią odpowiemy na wszystkie Twoje pytania! Napisz do nas email lub zadzwoń.


Jak kupować? - COOLDESK - Cooldesk\nJasno i czytelnie opisz na tej stronie, jak wyglądają zakupy w Labnario Mariusz Stola.\nPrzygotuj krótki przewodnik po zakupach w Labnario Mariusz Stola: za pomocą wypunktowanej listy opisz krok po kroku, jak znaleźć dany produkt, jak go wybrać i zamówić. Niech to będzie scenariusz przydatny dla obu stron - klientowi dzięki temu podsuniesz praktyczny mini-poradnik, a sam przy okazji sprawdzisz raz jeszcze wszystkie etapy konieczne do pokonania podczas zakupów w twoim sklepie.\nWyjaśnij też tutaj, na czym polegają stany dostępności w Labnario Mariusz Stola. Co to znaczy na przykład, że produkt jest "na zamówienie"? Albo ile trwa dokładnie realizacja zamówienia? Warto też opisać, czy są jakieś specjalne warunki zamawiania i zwrotu danego towaru.\nUżywasz systemu kuponów rabatowych lub zniżek indywidualnych? Koniecznie napisz w kilku słowach, jak Labnario Mariusz Stola korzystać z kodów promocyjnych i jak działa system zniżek w koszyku dla stałych klientów.


BWO 26.02.2020 21:00\nSylwetka Rebel Wilson była bodźcem dla reżyserów do obsadzania jej w mocno charakterystycznych rolach, w których doceniano jej kunszt aktorski. Teraz aktorka postanowiła jednak zadbać o figurę. Zrzuciła parę zbędnych kilogramów i wygląda znacznie szczuplej. Zobaczcie jej metamorfozę!\nRebel Wilson przed metamorfozą\nRebel Wilson od zawsze kojarzy się z osobą, która swoją nadwagę przemieniała w niezwykły atut. Kobieta interesowała się aktorstwem od dzieciństwa i kształciła się w tym kierunku przez wiele lat, jednak to właśnie tusza zagwarantowała jej ekranowy debiut.\nRebel Wilson w złotej sukience\nPierwszą kinową produkcją, w której australijska aktorka wzięła udział, był film "Fat Pizza". To właśnie tam została zauważona przez szersze grono fanów, ale znaczącą popularność przyniósł jej jednak inny film...\nRebel Wilson z czerwienią na ustach\nFilm "Druhny" otworzył Rebel drzwi do prawdziwej kariery. Wilson została doceniona w nim za genialną kreację aktorską. Trzeba przyznać, że ze swoim temperamentem i wizerunkiem idealnie odnajduje się w filmach komediowych. Kobieta zawsze podkreślała, że cieszy się z tego, że reżyserzy i fani doceniają jej talent, a nie muszą skupiać się na urodzie. Co skłoniło ją do próby zrzucenia zbędnych kilogramów? Zobaczcie, jak się zmieniła.\nOdchudzona Rebel Wilson East News\nOdchudzona Rebel Wilson\nAktorka postanowiła zadbać o swój wygląd, ale przede wszystkim o zdrowie. Nadwaga jest sprzymierzeńcem wielu chorób, które mogą nieść za sobą poważne konsekwencje. Rebel podjęła się wyzwania i postawiła na zbilansowaną dietę. Choć proces odchudzania na pewno będzie długi, już teraz widać efekty!\nRebel Wilson wygląda coraz szczuplej\nChoć przed Rebel Wilson jeszcze długa droga to determinacja, z jaką kobieta podeszła do tematu jest godna podziwu. Aktorka wygląda coraz szczuplej i trzymamy kciuki za jej dalszą metamorfozę. Życzymy wytrwałości!


Jarząb pospolity (jarzębina) to drzewo lub krzew z rodziny różowatych osiągający wysokość do 15 metrów. Jest wieloletnia, potrafi dożyć 100 lat albo i więcej. Rośnie w lasach, parkach, ogrodach często widzimy je przy drogach i ulicach miast. Liście złożone są z 9 do 15 listków piłkowatych od spodu szaro owłosionych, kwiaty drobne zebrane w gęste baldachogrona. Kwiaty rozkwitają w maju lub w czerwcu. Owoce w różnych odcieniach czerwieni dojrzewają od lipca, a pozostają na drzewie nawet do listopada.\n– Kwas askorbinowy,\n– Karotenoidy (witamina A),\n– Do 10% sorbitu (alkohol),\n– Substancje gorzką oraz inne.\nOwoce zbieramy gdy są w pełni dojrzałe. Zbiór wypada na październik a nawet i po przymrozkach. Suszyć w podwyższonej temperaturze ok. 40 °C rozłożone w cienką warstwę. Owoce schną powoli, a gdy są wysuszone łatwo wilgotnieją.\nNapar z owoców jarzębiny stosuje się przede wszystkim w:\n– Schorzeniach nerek,\n– Kamicy nerkowej i pęcherzowej,\n– Przewlekłych zaburzeniach trawiennych,\n– Nieżycie żołądka,\n– Podrażnieniu pęcherzyka żółciowego,\n– Są również tanim źródłem witaminy C.\nŁyżkę owoców zalać 1,5 szklanki wody i trzymać pod przykryciem na ogniu przez 30 minut (nie może się zagotować). Następnie odcedzić i pić po pół szklanki 2-3 razy dziennie.\nJarząb pospolity (jarzębina) to drzewo lub krzew z rodziny różowatych osiągający wysokość do 15 metrów. Jest wieloletnia, potrafi dożyć 100 lat albo i więcej. Rośnie w lasach, parkach, ogrodach często widzimy je przy drogach i ulicach miast.\nPopularne zagadnienia: choroby dróg moczowych, kamica nerkowa, kamica pęcherzowa, moczopędne, przeciwbiegunkowo, schorzenia wątroby, stany nieżytowe, zapalenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza\nWpis dodany dnia 25 sierpnia 2011 godzina 21:35\tdo kategorii Zioła Lecznicze. Możesz śledzić komentarze tego wpisu poprzez kanał RSS 2.0. Możesz zostawić komentarz, albo użyć trackback ze swojej strony.\nkrwawienie maciczne wypryski stany zapalne owrzodzenia wysypki zaburzenia trawienia przemiana materii ból brzucha bakteriobójcze nadciśnienie zapalenie dróg moczowych moczopędne na uspokojenie wrzody cukrzyca choroby płuc wydzielanie żółci rany skóry schorzenia skóry oczyszczanie organizmu zapalenie pęcherza nowotwory choroby dróg moczowych zaparcia poprawa apetytu bezsenność reumatyzm przeciwzapalne schorzenia wątroby zapalenie nerek


Jak się efektywnie ogrzać zimą (lub latem gdy jest zimno)?\nśroda, 14 maja 2014 12:22\nNie jest ciepło. Jest wilgotno, zimno i nieprzyjemnie. Żeby temu zapobiec warto zaopatrzyć się w odpowiedni grzejnik. Pytanie, jaki?\nNiektórzy preferują ciepłe koce, inni lubią kłaść się do łóżka z kotami. Można i tak. Lepiej jednak, przed nadejściem sezonu zimowego, zaopatrzyć się w dobry grzejnik. Opcji jest wiele – pytanie, na którą się zdecydować?\nKubatura wybiera promienniki\nJeśli ktoś musi ogrzać pomieszczenie o dużej powierzchni (takie, jak magazyn, hala produkcyjna czy po prostu sala szkoleniowa), powinien zdecydować się na promienniki podczerwieni. To specyficzny rodzaj grzejników. Dlaczego?\nPromiennik podczerwieni składa się głównie z lampy i żarnika. Żarnik, korzystając z emitowanej przez lampę energii rozgrzewa się do temperatury nawet 500 stopni. Przy tak wysokiej temperaturze zaczyna emitować promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie podczerwieni (stąd nazwa). Promieniowanie podgrzewa powietrze.\nChociaż rzecz wydaje się karkołomna i skomplikowana, takie grzejniki podczerwone są efektywnym sposobem ogrzewania pomieszczeń. Zwłaszcza takich, które nie są wykorzystywane przez cały czas. Zasilane gazem lub prądem elektrycznym promienniki podczerwieni są efektywne i niedrogie w eksploatacji.\nKonwektory dla praktycznych\nInną opcją są grzejniki konwekcyjne. Działają w sposób bardziej konwencjonalny niż promienniki korzystające z podczerwieni. W ich wnętrzu znajduje się grzałka i płyta, a przepływające nad nimi powietrze nagrzewa się, a następnie przepływa do pomieszczenia. W sprzedaży są zarówno produkty z wymuszonym obiegiem (a więc wentylatorem), ale także takie, które działają na zasadzie grawitacyjnej.\nZaletą konwektorów jest możliwość elastycznej regulacji. Zwykle są także wyposażone w termostat, który włącza je lub wyłącza w odpowiednim momencie. W ten sposób można utrzymywać mniej więcej stałą temperaturę w pomieszczeniu. Ich wadą jest zasilanie. Konwektory korzystają z energii elektrycznej, a ta jest droga. Są więc rozwiązaniem elastycznym i wygodnym, jednak nie dla tych, którzy muszą ciąć koszty.\nGrzejniki podłogowe – efektywne\nW ich przypadku znacznie lepiej sprawdzą się grzejniki podłogowe. Ponieważ ogrzewają dużą powierzchnię, a ciepłe powietrze samo płynie w górę, całe pomieszczenie ma podobną temperaturę. Takie ogrzewanie jest idealne do domów – wprawdzie wolno się nagrzewa, ale kiedy już uzyska odpowiednią temperaturę, utrzymuje ją przez długi czas. W efekcie koszty ogrzewania spadają.\nA wady? Na pewno należy do nich wysoki koszt instalacji takiego ogrzewania. Pod powierzchnią podłogi trzeba położyć system rur i przewodów, podpiąć je wszystkie do źródła ciepłej wody i przykryć. Dodatkowo trzeba zatroszczyć się o to, co będzie tym źródłem. Wykorzystywane mogą być kotły kondensacyjne a nawet pompy ciepła. Takie ogrzewanie sprawdzi się także jedynie wtedy, gdy dom czy mieszkanie będzie odpowiednio wyizolowane.\nŹródło: Teoterm, krajowy producent wytwarzający elektryczne promienniki ciepła.\nPoprawiony: środa, 14 maja 2014 12:45


Home Page - Both Sidebars - Najlepszy portal dla mężczyzny. Kobiety również mile widziane - moda, erotyka, motoryzacja, rozrywka\nEpilacja laserowa to innowacyjny zabieg, pozwalający pozbyć się niechcianego owłosienia. Wokół niego krąży wie...\nKosmetyki nie testowane na zwierzętach wybierane są zarówno przez kobiety, jak i przez mężczyzn. Wśród panów r...\nCzasy, w których pielęgnacja twarzy i ciała, a także pryskanie się pięknymi zapachami były zarezerwowane tylko...\nKrawat, czy muszka – to odwieczny problem przy kompletowaniu garnituru. Do tego często dochodzi jeszcze proble...\nSeria zegarków Casio G-Shock to pełna innowacyjnych rozwiązań linia profesjonalnych gadżetów stworzona z myślą...\nPolscy producenci skarpet oferują wysokiej jakości produkty w atrakcyjnej cenie. Nie trzeba szukać ofert zagra...\nFeromony syntetyczne stały się w ostatnich latach bardzo popularnym narzędziem dla osób chcących zbudować siln...\nLato w pełni, a skoro tak – przyszła pora na krótkie spodenki męskie. Choć nie założysz ich raczej do biura, n...\nCzas to pojęcie względne; jedni mają go w nadmiarze, innym ciągle brakuje. Jedni trwonią go tylko na przyjemno...\nProfesjonalne zestawy do golenia to idealny pomysł na prezent, jeśli masz w domu brodacza. Wypielęgnowana brod...\nJak prawidłowo postawić ścianki działowe?\n01 lipca, 2016 In: Bez kategorii, News No comments\nCelem wznoszenia ścianek działowych, jak sama nazwa wskazuje, jest podział rozległej przestrzeni w ramach jednej kondygnacji na mniejsze pomieszczenia. Ściany działowe budujemy zarówno w prywatnych mieszkaniach, jak i budynkach użyteczności publicznej oraz komercyjnych.... Read more\n04 stycznia, 2021 In: Kosmetyki No comments\nEpilacja laserowa to innowacyjny zabieg, pozwalający pozbyć się niechcianego owłosienia. Wokół niego krąży wiele mitów, jednak jedno jest pewne – cieszy się on niezwykle wysoką skutecznością. Coraz więcej kobiet decyduje się właśnie na tę metodę, by móc cieszyć si... Read more\n01 września, 2014 In: Konkursy No comments\nJesień to najlepszy moment na zmianę! Do wygrania flakon feromonów, które podkreślą najlepsze strony Twojej osobowości! Nagrodę – flakon markowych, opartych na najwyższej jakości związkach feromonów The EDGE -ufundował portal www.feromony.pl . Jak działa The EDG... Read more\nRibuki czy najki 🙂\nGeorge Carlin – Ten system trzyma Cię za jaja\n10 marca, 2013 In: Humor No comments\nMacie jakieś refleksje? Bo ja mam, tylko się zastanawiam jak to zmienić i czy w ogóle jest na to szansa. Read more\nAspirant Januszko i starszy porucznik Bożydar w poszukiwaniu niebezpiecznych kierowców\nPartnerska matematyka na wesoło\nRoboty grające w piłkę 🙂\nKobiecy rewanż za wszystkie kawały na swój temat\nNajseksowniejszy kurs pierwszej pomocy\nKategorie Wybierz kategorięBądź sexy (38) Flirt i randki (4) Kobieta dnia (5) Nasza Miss (1) Przewodnik (22) Tatuaże (2)Bez kategorii (1)Biznes (78) Finanse (17) Luxus (4) Sukces (10) Własna firma (6) Zakupy (29) Zarabianie (2)Humor (9)Konkursy (20)Moda (105) Bielizna (5) Garnitury (3) Kolekcje, pokazy (6) Kosmetyki (39) Modne dodatki (7) Obuwie (6) Płaszcze, kurtki (2) Uroda (3) Zegarki (11)Motoryzacja (112) Auta z duszą (13) Aston Martin (1) Audi (2) Bugatti (1) Chevrolet (1) Honda (2) Infiniti (1) Mazda (1) Mercedes (2) Range Rover (1) Opony (11)News (331)Sport (78) badminton (2) Bieganie (3) Extreme (5) Golf (2) Kulturystyka (8) Na rower (5) Sporty walki (6) Sporty wodne (3) Turystyka (9)Technologia (91) AGD (3) Fotografia (1) Gry (2) RTV (3)W wolnym czasie (14)Zdrowie (125) Medycyna (11) Odżywianie (10) Profilaktyka (17)\nArchiwum Wybierz miesiąc Listopad 2021 (2) październik 2021 (2) maj 2021 (1) styczeń 2021 (2) lipiec 2020 (1) kwiecień 2020 (1) marzec 2020 (1) styczeń 2020 (1) październik 2019 (1) sierpień 2019 (1) czerwiec 2019 (1) maj 2019 (3) marzec 2019 (2) luty 2019 (2) styczeń 2019 (1) Listopad 2018 (1) październik 2018 (6) wrzesień 2018 (1) sierpień 2018 (3) lipiec 2018 (5) czerwiec 2018 (2) maj 2018 (1) kwiecień 2018 (4) marzec 2018 (5) luty 2018 (1) styczeń 2018 (1) grudzień 2017 (2) Listopad 2017 (1) październik 2017 (4) wrzesień 2017 (4) sierpień 2017 (3) lipiec 2017 (5) czerwiec 2017 (3) maj 2017 (5) marzec 2017 (1) luty 2017 (1) styczeń 2017 (1) Listopad 2016 (6) październik 2016 (3) wrzesień 2016 (6) sierpień 2016 (3) lipiec 2016 (6) czerwiec 2016 (5) maj 2016 (2) kwiecień 2016 (3) marzec 2016 (3) luty 2016 (3) styczeń 2016 (8) grudzień 2015 (16) Listopad 2015 (8) październik 2015 (4) wrzesień 2015 (9) sierpień 2015 (16) lipiec 2015 (12) czerwiec 2015 (14) maj 2015 (16) kwiecień 2015 (13) marzec 2015 (9) luty 2015 (9) styczeń 2015 (17) grudzień 2014 (12) Listopad 2014 (8) październik 2014 (6) wrzesień 2014 (14) sierpień 2014 (15) czerwiec 2014 (3) kwiecień 2014 (3) marzec 2014 (1) luty 2014 (4) grudzień 2013 (2) Listopad 2013 (4) październik 2013 (6) wrzesień 2013 (4) sierpień 2013 (5) lipiec 2013 (8) czerwiec 2013 (16) maj 2013 (11) kwiecień 2013 (8) marzec 2013 (16) luty 2013 (29) styczeń 2013 (23) grudzień 2012 (5) Listopad 2012 (12) październik 2012 (6) wrzesień 2012 (11) sierpień 2012 (11) lipiec 2012 (5) czerwiec 2012 (4) maj 2012 (11) kwiecień 2012 (6) marzec 2012 (8) luty 2012 (2) styczeń 2012 (1) grudzień 2011 (4) Listopad 2011 (5) październik 2011 (3) wrzesień 2011 (1) sierpień 2011 (3) lipiec 2011 (5) czerwiec 2011 (16) kwiecień 2011 (11) marzec 2011 (4) luty 2011 (4) styczeń 2011 (7) grudzień 2010 (11) Listopad 2010 (3) październik 2010 (7) wrzesień 2010 (2) sierpień 2010 (2) lipiec 2010 (7) czerwiec 2010 (6) maj 2010 (7) kwiecień 2010 (10) marzec 2010 (9) luty 2010 (8) styczeń 2010 (3) grudzień 2009 (5) Listopad 2009 (22) październik 2009 (1) wrzesień 2009 (1) kwiecień 2009 (1) marzec 2009 (1)


Pilne informacje Polsatu, premier jedzie na miejsce. Trąba powietrzna w Polsce, zwołano sztab kryzysowy | Z kraju Pikio\nPikio Z kraju Pilne informacje Polsatu, premier jedzie na miejsce. Trąba powietrzna w Polsce, zwołano sztab kryzysowy\n- Jadę na Lubelszczyznę, gdzie trąba powietrzna dokonała dziś wielu szkód, niszcząc dobytek mieszkańców wsi i miasteczek. W starciu z żywiołem jesteśmy często bezsilni, ale odpowiedzialne państwo nie może zostawić obywateli samych w tak trudnej sytuacji - napisał premier.\nPolsat mateusz morawiecki lublin


Elektryczne autobusy Volvo w Inowrocławiu - Główny Mechanik\nSpółka sia Abrasives umacnia swoją obecność w Goleniowie i tworzy dział badawczo-rozwojowy - 19 godzin temu\nZakończyła się modernizacja walcowni walcówki w sosnowieckim oddziale ArcelorMittal Poland - 19 godzin temu\nUruchomiona technologia da lepszą jakość węgla - 19 godzin temu\nAQUAEL rozpoczął proces automatyzacji z robotami współpracującymi - 19 godzin temu\nCzyściwa wielokrotnego użytku MEWA dla zakładów i warsztatów - 19 godzin temu\nVolvo Polska dostarczyło osiem miejskich, całkowicie elektrycznych autobusów do Inowrocławia. Wcześniej – pod koniec ubiegłego roku – Volvo dostarczyło do miasta pierwsze w Polsce autobusy o napędzie elektryczno-hybrydowym (typu plug-in), a jeszcze wcześniej – klasyczne hybrydy. W sumie w inowrocławskiej flocie są już 24 zelektryfikowane autobusy Volvo, a Inowrocław to pierwsze miasto w Polsce z taborem całkowicie ekologicznym.\n– Jesteśmy dumni z faktu, że dzięki dostawom naszych autobusów Inowrocław staje się pierwszym w Polsce miastem, którego tabor komunikacji miejskiej składać się będzie wyłącznie z pojazdów nisko- i zeroemisyjnych, a mieszkańcy będą jeździć nowoczesnymi i ekologicznymi autobusami. Volvo, jako jedyny producent, już kilka lat temu zrezygnowało z produkcji autobusów miejskich o napędzie wyłącznie spalinowym, w naszej wrocławskiej fabryce wytwarzamy tylko pojazdy wykorzystujące napęd elektryczny. Przykład Inowrocławia pokazuje, że w tym samym kierunku podążają miasta i operatorzy transportu publicznego w Polsce. Mam nadzieję, ze wkrótce będziemy mogli dostarczać kolejne zelektryfikowane autobusy do polskich miast – mówi Małgorzata Durda, dyrektor Volvo Buses na Polskę i Kraje Bałtyckie.


Nowy pakiet aerodynamiczny dla Porsche 911 Turbo (991) | Autokult.pl\nPorsche Exclusive przedstawiło nowy zestaw dodatków aerodynamicznych dla modelu 911 Turbo.\nSpecjaliści z Porsche poprawili aerodynamikę modelu 911 Turbo. Zmiany da się odczuć szczególnie przy wysokich prędkościach. Pakiet może pracować w różnych trybach i np. przy 300 km/h w ustawieniu Speed zamiast 17 kg, auto zyska 26 kg docisku aerodynamicznego. Jeszcze większa poprawa została uzyskana w trybie Performance. Przy prędkości 300 km/h pakiet daje zamiast 18 kg, aż 150 kg siły dociskowej.\nNowy zestaw aerodynamiczny obejmuje między innymi poprawiony przedni spojler, przeprojektowaną tylną pokrywę z mocowaną na stałe listwą, bocznymi lotkami oraz chowanym skrzydłem o regulowanym kącie natarcia. Co ciekawe, Porsche twierdzi, że zwiększenie siły docisku udało się uzyskać z zachowaniem współczynnika Cd standardowej wersji modelu.\nNowy pakiet aerodynamiczny będzie oferowany przez Porsche Exclusive w modelach 911 Turbo i 911 Turbo S.\nNowy pakiet aerodynamiczny dla Porsche 911 Turbo (991) - galeria zdjęć\nLexus LF-NX – będzie ostro Alfa Romeo zaszaleje w Goodwood Rosberg czy Schumacher? Mercedes atakuje ponownie [wideo] Nurburgring - tak, ale nie dla każdego Infiniti stopniowo odsłania Q80 Inspiration Francuski łącznik, czyli historii Peugeota część 3 [geneza motoryzacji] 2014 Alfa Romeo MiTo – co nowego? Nowa Mazda MX-5 – pierwsze tuningowe przymiarki Cichsze samochody: nowe przepisy od lipca 2020 roku GPS dla fanów Nieustraszonego Ciekawa reklama Audi TTS 1991 GM Chronos [zapomniane koncepty]


Rzeczpospolita: fiskus nie zajrzy na konta | Z kraju\nPrzegląd prasy: Fiskus nie zajrzy na konta. Polsce grożą kary\nFoto: Shutterstock Foto: W dyrektywie chodzi o ułatwienie walki z transgranicznymi oszustami podatkowymi\nOpóźnia się wdrożenie dyrektywy o wymianie informacji z zagranicą. Polskę może to dużo kosztować - czytamy w "Rzeczpospolitej".\nrogro 2015-12-23 09:53:17\nrząd nie ma czasu na takie rzeczy.. najpierw muszą powołać komitet i prezezsa na przewodniczącego.\ngraffiti50 2015-12-23 09:44:20\njak biedny Polak może coś kupić na zachodzie\ncietrzew zwyczajny 2015-12-23 08:01:39\npislam wolał zająć się blokadą tk, sadzaniem swoich żołnieży na stołkach spółek sp, szykowaniem stołków w sc\ncietrzew zwyczajny 2015-12-23 08:42:37\noczywiście miało być żołnierzy


Ważenie w Radomiu: Wach w świetnej formie! Zobacz wideo - Polsat Sport\nWażenie w Radomiu: Wach w świetnej formie! Zobacz wideo\nPo Mariuszu Wachu nie było widać ostatnich problemów. Podczas ważenia przed galą w Radomiu wyglądał na rozluźnionego. Wniósł na wagę 113,75 kg.\nJego rywal Travis Walker jest o ponad 3 kilogramy cięższy (117 kg). Po ważeniu obaj pięściarze długo patrzyli sobie w oczy i trzeba było interwencji promotora Mariusza Grabowskiego, żeby ustawili się dozdjęcia.\nCiekawie zapowiada się także pojedynek Brytyjczyka Bradleya Pryce'a z Damianem Jonakiem. Cały czas na przeciwnika czeka Kamil Łaszczyk. Jego rywalem miał być Azer Bakhtiyar Iskenderzade, ale nie dojechał na galę w Radomiu.\nTransmisja Gali Windoor Boxing Night w piątek od 19:00 w Polsacie Sport.


Ten typ tak ma. Jakich facetów się wystrzegać - bo taak\n.\t Opublikowano 12 lutego 2015. 2\nKażda kobieta ma swój rozum i wie, że wiązanie się z pewnymi typami mężczyzn to strzał w stopę. Doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, co wyniknąć może z relacji z facetem, który chadza na co dzień z bejsbolem, nie znając nawet zasad tego sportu i czego spodziewać możemy się po związku z królem dyskotek, zaliczającym nie tylko kolejne kluby. Nie zarzucę Was tutaj oczywistościami. Chciałabym jednak zwrócić uwagę na mężczyzn, którzy z pozoru wydają się całkiem w porządku, z którymi zaczynamy się wiązać, lecz którzy wykazują tendencję do dziwnych, choć nie zawsze zauważalnych na pierwszy rzut oka zachowań. Jeżeli dostrzeżecie w nich cechy własnego faceta, a mimo wszystko zostaniecie przy jego boku, pamiętajcie, że ostrzegałam.\n• Miłość od pierwszego wejrzenia\n• Bardziej kobiecy niż Ty\nZakładam, że jesteście dużymi dziewczynkami i jako takie, w miłość od pierwszego wejrzenia od dawna nie wierzycie. Jeżeli łapiecie się teraz za głowę, twierdząc, że jestem zapewne sfrustrowaną starą panną i nie wiem nic o prawdziwym życiu, dalsze czytanie tego podpunktu nie ma raczej większego sensu. Zacznijmy jednak od początku. Faceci są wzrokowcami. Potrafią zakochać się w naszych oczach, piersiach, pośladkach, długich nogach, łabędziej szyi, pięknym uśmiechu (niepotrzebne skreślić), ale tydzień, czy nawet miesiąc, nie jest czasem wystarczającym do tego, aby obdarzyć tym uczuciem nas same. Jeżeli mija kilka dni, a mężczyzna wyskakuje z miłosnymi wyznaniami, oznacza to, że:\njest dzieckiem (co nie jest jeszcze tragedią, kiedy ma on poniżej 18 lat)\njest głupi (bo nie odróżnia pożądania i fascynacji od głębszych uczuć i to już jest tragedia)\nściemnia (żeby Cię do siebie przywiązać, zaciągnąć do łóżka itp., co jest już całkowicie niewybaczalne)\nwarto przeczytać: Słownik relacji damsko-męskich, czyli co tak naprawdę myśli kobieta\n„A może rzeczywiście trafił na tę najwłaściwszą na świecie osobę i nie chciał czekać dłużej na to, żeby powiedzieć jej, że jest tą jedyną?” – mam nadzieję, że nie chodzą Ci teraz po głowie takie myśli, bo znaczyłoby to, że jesteś albo tak dziecinna albo tak głupia jak wymieniony wcześniej chłopak. Żeby kogoś poznać, trzeba spędzić z nim naprawdę dużo czasu, przegadać naprawdę wiele godzin i sprawdzić się nawzajem w różnych sytuacjach. Inaczej zakochanie obejmuje powyższe piersi, pośladki, uśmiech, czyli powierzchowność i iluzję, a nie daną osobę. Koniec, kropka.\nwarto przeczytać: Jak upolować faceta online?\nBardziej kobiecy niż Ty\nMężczyzna nie musi być buzującym od testosteronu macho, żeby kobiety zwróciły na niego uwagę. O ile nie mówimy o skrajnościach i dobrze czujemy się w związku z nieco wrażliwszym typem, nie jest jeszcze tak źle. Zastanów się jednak, czy chciałabyś zamiany ról, po której to Ty będziesz rozsądnie myślącym mężczyzną i przyjdzie Ci stawiać do pionu roztrzepaną i naburmuszoną kobietę w męskim ciele. Brzmi jak horror? Mam nadzieję, że tak, bo sama w takiej sytuacji uciekłabym z krzykiem. Po czym stwierdzić zatem, że facet nałykał się prawdopodobnie estrogenu?\nFoch to domena kobiet. Mężczyźni nie bawią się w takie gierki, wolą wyłożyć kawę na ławę i nie naburmuszać się z byle powodu. Jeżeli Twój chłopak obraża się nie wiadomo o co, stroi miny i twierdzi, że nic się nie stało, znaczy to prawdopodobnie, że kobieta wzięła w nim górę nad mężczyzną i może być już tylko gorzej.\n„Powiedz mi coś miłego” – Czy on to naprawdę powiedział? Ja czuję się wówczas jak stuprocentowy samiec. Mam ochotę odburknąć „ładnie wyglądasz” i pójść do lodówki po piwo. Dla siebie oczywiście.\nMasz ochotę wyjść ze znajomymi do kina/knajpy/gdziekolwiek i spędzić wieczór bez ukochanego? Jak w ogóle mogło Ci to przejść przez myśl? Przecież on nie wytrzyma bez Ciebie ani minuty. Ogarnij się.\nTakich zachowań jest oczywiście o wiele więcej, nie będę się jednak zanadto rozpisywać, bo znacie już zapewne ogólny przekaz tego tekstu. Jeżeli nie widzicie w nich niczego dziwnego, spuszczam na to zasłonę milczenia i idę w końcu po to piwo.\nTematyka bez ciebie tekstjak zwrócić jego uwagęjak zwrócić na siebie uwagęwyznania miłosne dla niego\nMajka\t on 27 września 2016 at 07:28\nDrani i typów „tak męskich, że miejsca na planecie brakuje”, zresztą można by wymieniać tego dosyć sporo. Kobiety najczęściej jednak bywają ślepe pod tym względem.\nNemo\t on 28 września 2016 at 14:26\nTak może się zdarzyć, jak opisuje autor, ale to wyjątki. Trafi się taki romantyk i co wtedy zrobisz kobieto?


Kajrat Almaty 2:1 Aberdeen skrót meczu. Bramki, wideo i wynik (30.07.2015)\nKajrat Almaty 2:1 Aberdeen skrót z meczu (30.07.2015)\nData: 30.07.2015 16:45\nKajrat Almaty - Aberdeen skrót meczu, wideo, bramki, gole\nObejrzyj już teraz Kajrat Almaty - Aberdeen skrót meczu. Zobacz jak padły gole, bramki dzięki wideo z meczu który odbył się w dniu 30.07.2015 16:45. Najciekawsze okazje i akcje w meczu Kajrat Almaty - Aberdeen, a także piękne gole i bramki zobaczysz w skrócie meczu. Skrót meczu &event to jednak nie wszystkie wideo z wydarzeń rozgrywanych w ramach Liga Europejska. Zapraszamy też do obejrzenia innych skrótów z meczów, spotkań i wydarzeń. Oglądaj największą ilość skrótów, wideo, a także materiałów video takich jak bramki, okazje, gole z wydarzeń sportowych a wśród nich między innymi Piłka nożna. Każdego dnia na naszej stronie pojawiają się też skróty Liga Europejska z podobnych wydarzeń które odbyły się w ramach dyscypliny Piłka nożna.


Josef Skvorecky, Gorzki świat — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nZ serii: Klasyka\nTagi: satyra, kolekcja opowiadań, Literatura czeskaEdytuj\nWybór tekstów Andrzej S. Jagodziński\nPrzełożyli Andrzej S. Jagodziński i Jan Stachowski\nFotografia na okładce © by John Mahler / Toronto Star / Getty Images\nCopyright © for the Hořkej svĕt by Josef Škvorecký, 1969; for the Ze života české společnost Josef Škvorecký, 2004; for the Nataša, pícníci a jiné eseje by Josef Škvorecký, 2006\nBy arrangement with Westwood Creative Artists Ltd.\nCopyright © for the Polish translation by Andrzej S. Jagodziński i Jan Stachowski, 2020\nWstęp Andrzej S. Jagodziński\nRedakcja Maja Lipowska\nKorekta Aleksandra Brambor-Rutkowska, Małgorzata Tabaszewska\nWe kindly thank The Ministry of Culture of the Czech Republic for the subsidy on publishing this book.\nAndrzej S. Jagodziński Kilka słów od autora wyboru\nPan doktor Strass\nPan nauczyciel Katz\nMifinka i Bob Zabijaka\nPIEŚNI ZAPOMNIANYCH LAT\nŚwiadkowie lutowej nocy\nJak ich zwinęli\nZwyczajny tydzień Květoslava Prska\nCoś dla personalnych\nZ życia dzisiejszej młodzieży\nMała praska Mata Hari\nBebop Richarda Kambali\nKlęska Bulla Máchy\nPieśń zapomnianych lat\nKilka słów od autora wyboru\n„Misja pisarza zawsze polegała na tym, aby wyrazić, pokazać czy uchwycić esencję condition humaine świata, w którym żyje. To się nie zmieniło i nie zmieni. Jak wygląda życie w konkretnym społeczeństwie? Jacy tam żyją ludzie? O czym myślą? Co odczuwają? Co robią? Jakie przeżywają radości i z jakiego powodu cierpią? Odpowiedzi na takie pytania to jedyne odpowiedzi, jakich pisarz ma prawo udzielić. Bo nie jest on doradcą w sprawach publicznych czy prywatnych, nie daje też gotowych recept, co należy robić. Jeśli jednak opisze swój świat w prawdziwy sposób, to często uda mu się odkryć jego najważniejsze problemy i dzięki temu pokazać, czego nie powinno się robić. A to już dużo” – mówił w połowie lat osiemdziesiątych Josef Škvorecký (1924–2012) w wywiadzie dla jednego z czeskich pism emigracyjnych.\nW Polsce na szczęście Škvoreckiego nie trzeba już dziś ani szczegółowo przedstawiać, ani też specjalnie reklamować. Dzięki piętnastu dotychczas wydanym książkom (a także Literackiej Nagrodzie Angelus 2009 za powieść Przypadki inżyniera ludzkich dusz) zajął bowiem należne mu miejsce w hierarchii najwybitniejszych czeskich pisarzy XX wieku. Ma u nas coraz liczniejsze grono wielbicieli, o czym z radością co chwila się przekonuję, wchodząc, często przypadkiem, na różne czytelnicze fora internetowe. Znany jest jednak głównie jako powieściopisarz, a zwłaszcza autor znakomitego cyklu utworów ze swym alter ego, bohaterem Danielem (Dannym) Smiřickim, w roli głównej. Škvorecký był jednak pisarzem niezwykle płodnym i różnorodnym, pisał też eseje o literaturze, filmie i jazzie, scenariusze filmowe, teksty publicystyczne i krytycznoliterackie, utwory kryminalne czy nawet science fiction oraz sztuki teatralne i oczywiście opowiadania. Większość utworów z jego literackiej spuścizny jest do dziś aktualna i wciąż potrafi zachwycać, więc miłośnicy twórczości tego pisarza mają się jeszcze na co cieszyć. Jednak prócz powieści szczególne mistrzostwo osiągnął Škvorecký właśnie w krótkich formach prozatorskich.\nPrezentujemy tu dwadzieścia dwa opowiadania z różnych okresów twórczości pisarza – od wczesnych lat pięćdziesiątych do końca osiemdziesiątych – powstałe zarówno w kraju, jak i na emigracji w Kanadzie (gdzie przebywał od 1969 roku aż do swej śmierci). Większość z nich została po raz pierwszy przetłumaczona na użytek tego tomu, kilka innych wydrukowano przed 1989 rokiem jedynie w obiegu niezależnym lub w czasopismach, natomiast pozostałe ukazały się piętnaście lat temu w tomie opowiadań Historia Kukułki, lecz w całkiem innym wyborze.\nPierwsza część zbioru, zatytułowana Siedmioramienny świecznik, zawiera pisane przeważnie na początku lat pięćdziesiątych opowiadania o tematyce żydowskiej, których akcja rozgrywa się w czasie okupacji i które w dużym stopniu oparte są na dziecięcych wspomnieniach autora. Druga część – Pieśni zapomnianych lat – przynosi teksty o latach pięćdziesiątych i wczesnych sześćdziesiątych – a trzeba wiedzieć, że w odróżnieniu od Polski, w tym czasie w Czechosłowacji panował wciąż ostry stalinizm, więc życie nonkonformistów było tam znacznie trudniejsze. Wreszcie trzecia część – Eine kleine Jazzmusik – skupia opowiadania o tematyce jazzowej z czasów wojennych i stalinowskich, gdy jazz był dla młodych bohaterów także (czy może przede wszystkim) symbolem i namiastką wolności w upiornym okresie zniewolenia.\nWydaje nam się, że choć akcja niemal wszystkich utworów tego tomu rozgrywa się w czasach totalitarnych, to charakterystyczne dla autora poczucie humoru oraz ironiczny dystans do rzeczywistości sprawiają, że te opowiadania są wciąż bardzo atrakcyjne czy po prostu świetnie się czytają. I że – trochę paradoksalnie – zachowują nadal aktualność też dla młodszego pokolenia czytelników, bo pasje i uczucia lat młodzieńczych są całkiem niezależne od czasów historycznych. Również wolność, co dziś doskonale wiemy, wcale nie jest dana raz na zawsze.\nOddajmy na koniec głos samemu autorowi:\n„Dlaczego przez całe życie pisałem? Jak każdy człowiek miałem na sercu wiele spraw i wrażeń, których nie chciałem pozostawiać dla siebie. Niektóre pragnąłem przeżyć jeszcze raz, przelewając je na papier, one zaś – o dziwo – miały w sobie wtedy jeszcze większą magię, niż gdy spotkały mnie po raz pierwszy. Wspomnienia mają bowiem taką zdolność, o czym wiedział już Hawthorne, że rozumiemy je lepiej, gdy »dzięki odległości w czasie przemieniają się w eter«. Natomiast klauni, których kochałem od najwcześniejszego dzieciństwa, gdy siedząc na kolanach mamy, w kinie ojca oglądałem Fido to the Rescue – ci poważni klauni: Chaplin, Keaton, Arbuckle, Lloyd i wielu innych – nauczyli mnie, że człowiek najpierw musi czytelnika rozbawić, a potem dopiero, przy odrobinie szczęścia, być może uda mu się powiedzieć także coś ważnego o życiu. Musi to jednak dobrze napisać. Ja właściwie zawsze chciałem być entertainerem i mam nadzieję, że przynajmniej w paru książkach mi się to udało”.\nTe słowa napisał Josef Škvorecký w jednym ze swych ostatnich tekstów. My też mamy nadzieję, że czytelnicy, którzy sięgną po te opowiadania, nie tylko będą się dobrze bawić, ale dowiedzą się czegoś istotnego o życiu i o sobie. Bo mało kto potrafił tak jak on opowiadać piękne i mądre historie.\nWujaszek Kohn był bogaczem, który zawsze miał w życiu szczęście. Posiadał słynną tatrę 57, auto zwane popularnie Hadimršką. Przyjeżdżał do nas niemal co tydzień, bo lubił mojego ojca. Wychodziliśmy mu z tatą naprzeciw i zazwyczaj spotykaliśmy go daleko za miastem, kiedy było już ciemno i w świetle reflektorów mógł nas łatwo rozpoznać. Najpierw na horyzoncie pojawiała się łuna, przesuwała się szybko po niebie, bo z drugiej strony szczytu wzgórza szosa zakręcała, a potem światło łapało nas w biały stożek i trzymało niczym w garści. Stałem zawsze tak oślepiony, że nie potrafiłem dokładnie zobaczyć cioteczki, która całowała mnie miękkimi, aksamitnymi ustami i wciskała mi w rękę torbę z czekoladkami. Jej wargi zawsze ładnie pachniały szminką, bo miała je mocno umalowane.\nWłaściwie wcale nie musiała tego robić, bo i tak była bardzo ładna. Ale dzięki temu wyglądała jeszcze ładniej. Dwadzieścia lat młodsza od wujaszka Kohna, miała wesołe usposobienie i interesowała się futbolem nawet bardziej niż on. Raz mnie zabrali na międzynarodowy mecz do Pragi i cioteczka zrobiła tam scenę, bo sędzia niesprawiedliwie podyktował karnego przeciwko Sparcie, a ona zdzieliła parasolką po głowie jakiegoś cudzoziemca, który się z tego cieszył. Zwinęła nas wtedy policja, ale szybko wypuściła, chociaż wujaszka musiało to chyba nieźle kosztować.\nWujaszek był obibokiem. Miał wielki samoobsługowy bar w Pradze, ale z powodu lenistwa wynajął go i został rentierem. Żeby więc całkiem nie umrzeć z nudów, to się obijał. Popołudniami przesiadywał w kawiarni Paryż, czytał różne zagraniczne gazety, palił papierosa w złotej lufce i sprzedawał innym obibokom piłkarzy albo ich od nich kupował. Lubił żydowskie anegdoty, bo sam był Żydem. Uwielbiał też płatać ludziom figle: częstował ich gumowymi atrapami czekoladek, na których można sobie było złamać ząb, albo papierosami z dodatkiem zimnych ogni, które w połowie palenia nagle zaczynały wyrzucać z siebie iskry. Czasem też pojawiał się z błyszczącą odznaką w klapie, a kiedy ktoś pytał, co to jest, podsuwał mu ją pod nos i spryskiwał twarz wodą – pod odznaką znajdował się gumowy pęcherzyk i po jego naciśnięciu ta woda tryskała na zewnątrz.\nCioteczka miała szesnaście lat, kiedy poznała wujaszka i potem chodzili ze sobą przez pięć lat. Dziadek nie chciał im pozwolić na ślub, bo był antysemitą, a wujaszek Żydem. Cioteczka musiała się z nim potajemnie spotykać poza naszym miastem, więc jeździli samochodem do Pragi, żeby ich nikt nie widział, a wieczorem wujaszek odwoził ją do domu. Jednak raz w drodze powrotnej zgasł im silnik w aucie i cioteczka za późno wróciła do domu. Dziadek już od dawna coś podejrzewał i zbił cioteczkę. Ona do wszystkiego się przyznała, a dziadek wychłostał ją rzemieniem, chociaż już była pełnoletnia. Ona nigdy nie wyszłaby za wujaszka, gdyby dziadek jej na to nie pozwolił. Była bardzo dobrze wychowana, choć jednak nie aż na tyle dobrze, żeby się nie spotykać z wujaszkiem.\nW końcu dziadek dał jej zgodę i była w tym zasługa mojego tatusia. Cioteczka pracowała jako stenotypistka w banku taty i zawsze po robocie przechodziła koło naszego domu. Mieliśmy tam na poddaszu pokoik, w którym nikt nie mieszkał, i tato im go udostępnił, żeby mieli się gdzie spotykać – bo dziadek nakazał, żeby codziennie wracała do domu o szóstej, czyli już nawet autem nie dałoby się zdążyć do Pragi. Wujaszek Kohn zostawiał więc tatrę w lesie za miastem i przychodził do nas przez pole, koło słoneczników, tylną furtką. Cioteczka natomiast wchodziła od frontu i słyszałem, jak na schodach stukają jej obcasy. Potem na górze oboje byli cicho. Tak robili chyba z rok, bo dziadek wciąż się nie chciał zgodzić na ich ślub.\nOczywiście cioteczka miała wielkie powodzenie, bo była ładna jak wszystkie dziewczyny w rodzinie ze strony mamy. Ale jak się rozniosło, że jest kochanką jakiegoś bogatego Żyda, wszyscy powoli się od niej odwracali, z wyjątkiem jednego – Alberta Kudrny. Studiował medycynę i był wytrwały – najpierw próbował z kwiatami, a jak się nie udało, to zaczął grozić, że się zabije, i cioteczka była z tego powodu przestraszona, ale on tego nigdy nie zrobił. W końcu wyśledził, że spotyka się z wujaszkiem Kohnem u nas i napisał o tym do dziadka w anonimowym liście. Bo ten Kudrna był zazdrośnik i jak sam czegoś nie mógł mieć, to starał się innym popsuć. Potem w czasie wojny przyłączył się do kolaboranckiej organizacji Vlajka (Flaga) i studiował w Rzeszy, a później poznał doktora Teunera i podobno chciał zorganizować jakąś czeską dywizję SS, ale mu się nie udało, więc go wysłali ze zwykłą dywizją na front wschodni i już stamtąd nie wrócił.\nNo i dziadek zaczaił się na wujaszka wśród słoneczników, a kiedy ten wieczorem wracał do swojego schowanego w lesie auta, wyskoczył z ukrycia, złapał go za gardło i krzyczał: „Ty śmierdzący, parszywy Żydzie, ja cię uduszę!”. Może nawet naprawdę by go udusił, gdyby nie to, że mój tato akurat się golił w łazience, skąd było widać słoneczniki, i gdy usłyszał krzyk, to jak stał wybiegł na dwór i ich rozdzielił.\nPatrzyłem na nich przez okno kuchni, więc widziałem, jak wujaszek Kohn obmacywał sobie szyję i był cały czerwony i spocony, a dziadek też był czerwony i siwe wąsy lśniły mu na tle twarzy niczym wąsy z waty Świętego Mikołaja. Za to mój ojciec tylko rozkładał ręce i w jednej dłoni trzymał namydlony pędzel, a potem wszyscy trzej wolno ruszyli polną drogą wśród zbóż w stronę lasu – wujaszek Kohn w modnej, śliwkowoniebieskiej gabardynie, tato w koszuli w paski bez kołnierzyka, a dziadek w kapeluszu myśliwskim z piórkiem. Słońce świeciło im w plecy, bo był już wieczór, i potem cała trójka zniknęła wśród pól za zakrętem drogi.\nDziadek jeszcze przez jakiś czas się opierał, ale potem nagle było wesele – w Pradze, w hotelu Paryż. Ja się tam przejadłem weselnym tortem i było mi niedobrze, więc za bardzo na tym weselu nie użyłem. Cioteczka włożyła beżowy kostiumik i wyglądała bardzo ładnie, bo wciąż jeszcze była bardzo młoda. Za to wujaszek Kohn miał w klapie dużą gardenię i wyglądał na zniszczonego tym nicnierobieniem.\nWujaszek chyba nie był wielkim bohaterem. Kiedyś byliśmy z nim i z tatą w jakiejś restauracji w Pradze, a obok nas przy stole siedziała taka grupa ludzi o wygolonych głowach, w pruskim stylu. Ostro popijali i po chwili byli już wstawieni. Było to wiosną w trzydziestym szóstym roku, chyba ze trzy miesiące po weselu. Wujaszek był nerwowy, a tata też się czuł nieswojo, co zauważyłem, chociaż nie bardzo rozumiałem, o co tu chodzi.\nNiemcy obok nas zaczęli śpiewać: Fest steht und treu die Wacht am Rhein. Widziałem, że wujaszek jest coraz bardziej zdenerwowany. Jeden z Niemców nas zauważył, poznał, że wujaszek jest Żydem, i kiedy na chwilę przestali śpiewać, krzyknął: Es lebe Adolf Hitler! – i kątem oka patrzył, co my na to. Dostrzegłem, że wujaszek Kohn robi się czerwony jak burak i poci się, ale nic z tego nie pojmowałem. Niemcy znów śpiewali jakąś piosenkę, a ten, co zauważył, że wujaszek jest Żydem, to gdy skończyli, znów krzyknął: Die Juden raus!. Wtedy wujaszek Kohn wstał i podszedł do niego cały czerwony, mówiąc: Mein Herr… Ale dalej już nic nie powiedział, bo ten Niemiec ryknął śmiechem i popchnął wujaszka, który się zatoczył i klapnął z powrotem na swoje krzesło. Die Juden raus!, znów wrzasnął Niemiec, ale doskoczył do niego mój tato i zdzielił go w pysk. Coś mu wypadło z gęby, co, jak się potem okazało, było sztuczną szczęką, i zaczął nerwowo seplenić. Pozostali Niemcy zerwali się na równe nogi i rzucili się na tatę. Wujaszek Kohn chwycił mnie za rękę i uciekliśmy na ulicę. Na chodniku zaczął krzyczeć: „Policja!”, a kiedy zza rogu wyskoczył stójkowy, posłał go do środka. Ojca i Niemców wzięli na komisariat, ale wujaszek poszedł za nimi i tatę zaraz wypuścili.\nWujaszek miał w Pradze czynszową kamienicę, a w niej wielkie, ośmiopokojowe mieszkanie. Jednak w dwóch pokojach mieszkała jego siostra, piętnaście lat od niego młodsza panna. Nosiła krótkie czarne włosy jak mężczyzna i przeważnie chodziła w męskich spodniach. Wujaszek mówił o niej, że to czarna owca rodziny. Była komunistką i bardzo często ją zamykała policja, bo źle się zachowywała w czasie demonstracji. Ale za każdym razem ją wypuszczali.\nKiedy raz byłem z wizytą u wujaszka, zaprosiła mnie do swego pokoju. Był u niej jakiś pan w białej koszuli, który wyglądał, jakby dopiero co przyszedł z tenisa, miał białe zęby i wciąż się śmiał. Ciotka mówiła do niego Julku, paliła fioletowego papierosa z półmetrowej lufki, a mnie nalała wina do kieliszka. Potem on spytał:\n– Kim chcesz być, bobasku?\nOdpowiedziałem, że dyrektorem banku.\n– Tylko że będzie rewolucja – odezwała się ona – i ciebie, burżuju, zlikwidują.\nPatrzyła na mnie badawczo czarnymi oczami, a ja poczułem strach. Nie wiedziałem, co znaczy słowo „zlikwidować”, ale nie spytałem, bo miałem pietra. Wtedy pan w białej koszuli powiedział:\n– Daj spokój, Pavlo. – I zwrócił się do mnie: – Więc ty chcesz być dyrektorem banku, chłopczyku?\n– Nie – odparłem szybko i popatrzyłem na niego z przerażeniem. – Nurkiem – dodałem, a pan w białej koszuli zaczął się śmiać i stwierdził:\n– A, to coś całkiem innego. To uczciwa praca. – Śmiał się i poklepał ciocię po ramieniu, a ona też się lekko uśmiechnęła. Wtedy już się tak nie bałem.\nJak przyszedł Hitler, moja ciocia Pavla uciekła za granicę i już nigdy o niej nie słyszeliśmy. Nie wróciła po wojnie.\nWujaszek miał starego jamnika, który ciężko chorował na oczy, ale wujaszek zawiózł go na operację do psiego szpitala w Wiedniu i piesek wyzdrowiał. Chodził po grubych dywanach z pokoju do pokoju, deptał je krzywymi nóżkami, kiwał głową i lekko sapał. Podchodził do każdego, obwąchiwał go i patrzył mu przy tym w oczy, jakby chciał poprosić o radę. Gdy ktoś mu dał cukierka albo kawałek kiełbasy, to już był jego, ale chleba nie jadał. Spał zawsze na poduszce przy kominku i nikt nigdy nie słyszał, żeby szczekał. Ja zawsze myślałem, że jest niemową.\nTrzy lata po ślubie, na początku marca, wujaszek Kohn dostał nagle zapalenia płuc. Leżał w sypialni, była przy nim cioteczka, a ja siedziałem z ojcem w pokoju i patrzyliśmy, jak do środka wnoszą butlę tlenową. Jeszcze zanim umarł, zapalenia płuc dostała też cioteczka. W trzy dni po śmierci wujaszka cioteczka zaczęła ciężko oddychać. Mama siedziała przy jej łóżku, a ja stałem w nogach i patrzyłem na ojca, który stał za mamą, a po policzkach ściekały mu łzy. Cioteczka też płakała i powtarzała cicho, z rozpaczą: „Pavle! Pavle!”, bo wujaszek tak miał na imię. Potem jej też przywieźli butlę tlenową i ona umarła. Ja bardzo wtedy płakałem, ale najbardziej płakał tata. Jeszcze nigdy wcześniej nie słyszałem, żeby tak płakał.\nW nocy jamnik zaczął wyć. Spaliśmy z tatą w pokoju gościnnym, bo cioteczka umarła wieczorem, a tata chciał rano załatwić pogrzeb. Jamnik wył i strasznie się to rozlegało w całym mieszkaniu. Czułem, że tata nie śpi. Nagle wstał z łóżka i zaczął wkładać szlafrok.\n– Dokąd idziesz, tatusiu? – spytałem.\n– Leż spokojnie – odparł, ale ja też wstałem z łóżka i poszedłem z tatą przez oświetlony światłem księżyca hol do pokoju, w którym leżała martwa cioteczka. Księżyc świecił na dywan przed łóżkiem i tam leżał jamnik i wył. Skarżył się bez przerwy, a ja kucnąłem przy nim i zacząłem go głaskać po główce, ale piesek nie przestawał wyć i łkać. Gładziłem go po krótkich włoskach na małej główce, a piesek wciąż łkał, lecz nagle zawył ciszej i ucichł. Poczułem, jak mi pod ręką sztywnieje. Po prostu umarł.\nW następnych latach często wspominałem tego łkającego pieska. Sam nie wiem dlaczego. Następnego dnia mieliśmy piętnastego marca i do Pragi wkroczyli Niemcy. Kiedy wujaszka i cioteczkę spalono w krematorium, na pogrzeb przyszło bardzo mało ludzi, ciotka Pavla wyjechała już za granicę, a ich mieszkanie zabrało gestapo.\nJa w uszach wciąż słyszałem smutny głos cioteczki: „Pavle! Pavle!” i wiedziałem, że odtąd wszystko będzie inaczej.\nPrzełożył Andrzej S. Jagodziński