Jak działa pompa ciepła i czy warto w nią inwestować? | System ogrzewania\nPompy ciepła to coraz bardziej popularny system ogrzewania w naszym kraju. Dzieje się tak z uwagi na większą dostępność urządzeń, niskie koszty eksploatacyjne i możliwości dofinansowania inwestycji. Instalacja tego urządzenia grzewczego dedykowana jest zarówno do nowych budynków, jak i tych wieloletnich. Wybór wydajności pompy będzie zależny głównie od powierzchni budynku i jego ocieplenia.\nPatrząc na zmieniającą się rzeczywistość, problem globalnego ocieplenia klimatu, nowe wytyczne dotyczące budownictwa i możliwości uzyskania dofinansowania, decyzja o wyborze odpowiedniego ogrzewania jest bardzo ważna. W poniższym wpisie zastanowimy się czy warto inwestować w pompę ciepła. Odpowiemy także na pytanie, co wybrać i jak działa pompa ciepła?\nPompa ciepła to urządzenia grzewcze, które bazują na energii cieplnej znajdującej się w gruncie, powietrzu, a także wodzie. Zasada działania pompy ciepła opiera się na przemianach fizycznych, które zachodzą w samym urządzeniu. Zalicza się do nich m.in. parowanie, sprężenie, skraplanie, a także rozprężenie. Zastosowanie pompy ciepła podnosi energooszczędność budynku, nic więc dziwnego, że to rozwiązanie cieszy się rosnącą popularnością. Jak działa pompa ciepła? Na te i inne pytania znajdziesz odpowiedź poniżej!\nPompa ciepła a ogrzewanie tradycyjne - zasady działania?\nŻeby lepiej zrozumieć działanie pompy ciepła warto się najpierw dowiedzieć w jaki sposób funkcjonują tradycyjne systemy ogrzewania. W tradycyjnym ogrzewaniu do ocieplenia budynku wykorzystuje się olej, gaz, paliwa stałe lub elektryczność. Podstawą działania pieca jest spalanie paliwa, które w efekcie wytwarza wysoką temperaturę. To prosty system, jednak wyjątkowo nie ekonomiczny i nieoszczędny. Dlaczego?\nŻeby uzyskać w pomieszczeniu temperaturę ok. 20 stopni Celsjusza, do której jesteśmy przyzwyczajeni, kocioł grzewczy musi nagrzać się do 1500 stopni.\nJest to marnotrawstwo energii, które możemy ograniczyć właśnie przy pomocy pompy ciepła.\nPompa ciepła nie wytwarza energii, w tradycyjnym rozumieniu tego słowa. Nie wykorzystuje także procesów spalania, a tym samym paliw, węgla lub oleju. Dzięki temu możemy się także pozbyć skutków ubocznych, jakimi są spaliny, kurz i popiół. Jak więc działają pompy ciepła?\nPompy ciepła do ogrzania pomieszczenia wykorzystują energię zgromadzoną w środowisku naturalnym. Może być to woda, grunt i powietrze. To najefektywniejszy sposób na ogrzanie mieszkania, który jednocześnie jest wyjątkowo ekologiczny i nieingerujący w środowisko. Jednak to nie jedyna zaleta pompy ciepła. Dzięki temu, że pompa ciepła wykorzystuje naturalne źródła energii, możemy zaoszczędzić także miejsce w domu. Nie będziemy potrzebować kotłowni ani przestrzeni na skład opału.\nPompy ciepła Neoheat to pompy powietrzne, co oznacza, że pozyskują energię z powietrza. Zasada działania pomp ciepła nie należy do przesadnie skomplikowanych. Dzięki procesowi przemiany termodynamicznej urządzenia z 1 kW energii elektrycznej wytwarzają od 3 do 5 kW energii cieplnej niezbędnej do ogrzania domu i C.W.U. Pompa ciepła powietrzna wykorzystuje prąd do napędu sprężarki w przeciwieństwie do pieców elektrycznych, u których do wytworzenia 1 kW energii cieplnej potrzeba 1 kW energii elektrycznej.\nSprawdź dlaczego pompa ciepła? Porównanie systemów grzewczych\nPompa ciepła powietrzna nie wymaga budowy dolnego źródła ciepła, a więc inwestycja nie wymaga posiadania odpowiednio dużej działki czy dostępu do nadających się do wykorzystania wód, co znacznie zmniejsza koszty inwestycyjne. Urządzenie składa się z dwóch jednostek. Agregat umieszczony na zewnątrz budynku i jednostka wewnętrzna, która znajduje się w jego środku. Połączone są ze sobą przewodami, które przewodzą czynnik chłodniczy.\nPompa ciepła - dla kogo?\nCzy wiesz, że aż ⅔ kosztów utrzymania budynku związane jest z ogrzewaniem? Ogrzewanie budynku - w tym domu - tradycyjnymi metodami, takimi jak piec węglowy, to nie tylko nieekologiczne, ale także drogie rozwiązanie. Szczególnie w zimę. W dodatku źródło ciepła jakim jest piec węglowy wymaga ciągłej pracy. Żeby dom był nagrzany trzeba stale dorzucać węgiel lub groszek - nawet w nocy. To niewygodne rozwiązanie, które powoli odchodzi do lamusa.\nNajlepszą alternatywą stają się za to pomy ciepła, które zapewniają stosunkowo niskie koszty ogrzewania nawet przez 50 lat. Co ważniejsze pompy wykorzystywane do ogrzewania budynku są nie tylko wytrzymałe, ale także oszczędne i przyjazne dla środowiska, co jest szczególnie ważnym aspektem we współczesnym świecie.\nNa przestrzeni ostatnich kilku lat ceny pomp ciepła zaczęły spadać. Nadal są sporą inwestycją, jednak szybko się zwracają.\nPompy ciepła montuje się zarówno:\njak i w budownictwie komunalnym i przemysłowym.\nInnymi słowy ogrzewanie domu pompą ciepła to rozwiązanie dla każdej osoby lub grupy osób, która chce zaoszczędzić na ogrzewaniu i przerzucić się na ekologiczne rozwiązania.\nPompy ciepła - czy warto w nie zainwestować?\nDom ogrzewany pompą ciepła to korzyści przez cały rok. Pompa ciepła zapewnia ogrzewanie, dostarczając ciepło w sposób preferowany przez użytkownika. W tym systemie układ grzewczy pozwala na zastosowanie kilku różnych odbiorników (np. ogrzewanie podłogowe i grzejniki albo grzejniki i klimakonwektory), z opcją ustawienia odrębnych temperatur na każdym z nich. Pompa ciepła służy także do podgrzewania wody użytkowej, przy bardzo korzystnych warunkach roboczych.\nW ofercie Iglotech znajdują się pompy ciepła z wbudowanymi zbiornikami, a także zbiorniki kompatybilne z urządzeniami. W urządzeniach wykorzystano zawory 4-drogowe. Dodatkowym atutem pompy ciepła Neoheat jest opcja chłodzenia w upalne dni, co oznacza, że z powodzeniem urządzenie zastąpi klimatyzację, której instalacja wymagałaby stworzenia dodatkowego układu.\nZobacz pompy Neoheat Eko\ni przejdź na zieloną stronę mocy.\nWybierając system ogrzewania powinno się zwrócić uwagę nie tylko na koszty inwestycyjne. Ogrzewanie domu to istotna sprawa i będzie nam służyć przez lata, a więc przed zakupem należy dokładnie przeanalizować zalety i wady urządzenia, a także sprawdzić efektywność, aby ograniczyć koszty eksploatacyjne.\nPompa ciepła posiada liczne zalety, które sprawiają, że korzystanie z niej staje się opłacalne.\nCo dokładnie można do nich zaliczyć?\nKompaktowa budowa pompy ciepła Neoheat sprawia, że urządzenie nie wymaga stworzenia dedykowanego miejsca instalacji (kotłowni) i przestrzeni na przechowywanie surowca tj. węgiel czy ekogroszek.\nW przypadku budowy domu należy odliczyć koszty stworzenia komina, którą potrafią wynieść nawet 6 000 zł. Komin w przypadku instalacji pompy ciepła jest zbędny.\nObsługa pomp ciepła wymaga tylko nastawienia preferowanej temperatury. Użytkownik oszczędza czas i energię, ponieważ nie musi doglądać urządzenia, czy uzupełniać surowiec.\nBrak zanieczyszczeń, które są skutkiem użytkowania tradycyjnego ogrzewania. Pompy ciepła nie generują nieprzyjemnego i niekorzystnego dla zdrowia dymu, który wynika z procesu spalania.\nPompa ciepła pozyskuje energię z powietrza, a więc korzysta z darmowego źródła, co sprawia, że koszty ogrzewania są bardzo niskie, a przy wykorzystaniu fotowoltaiki mogą wynosić nawet 0 zł.\nPompa ciepła może służyć przez cały rok. Ogrzewa, podgrzewa wodę użytkową, a także może chłodzić w upalne dni.\nNa rozwiązania ekologiczne przysługują dofinansowania. Obecnie istniejąca propozycja dotacji oferowanej przez samorządy, a także główny program rządowy: Czyste Powietrze pozwala otrzymać dofinansowanie na pompę ciepła.\nSterowanie proste i przejrzyste dzięki dotykowemu sterownikowi. Kontrola temperatury w domu może odbywać się za pomocą Wi-Fi.\nOgranicza ilość szkodliwych substancji w atmosferze.\nZastanawiasz się nad instalacją pompy ciepła?\ni poznaj swoje możliwości.\nTrudno jednoznacznie oszacować koszt pompy ciepła. Jest on zależy od kilku czynników, w tym m.in. powierzchni budynku czy rodzaju urządzenia. Całościowy koszt całej instalacji wraz z pompą ciepła zaczyna się od ok. 20 tysięcy wzwyż. Dobrą informację stanowi fakt, że można uzyskać dofinansowanie na jej zakup. Co jednak istotne, aby otrzymać dofinansowanie na pompę ciepła, trzeba spełnić określone warunki.\nTutaj także warto dowiedzieć się ile kosztuje ogrzewanie pompą ciepła. W skali roku powietrzne pompy ciepła kosztują od 2000 do 3000 zł. To o wiele mniej niż ogrzewanie piecem gazowym, którego koszty mogą wynieść nawet ponad 10 000 zł. Działanie pompy ciepła pozwoli na zaoszczędzenie dużych pieniędzy.\nPompy ciepła Neoheat spełniają wysokie wymagania rządowego programu „Czyste Powietrze”. Czyste Powietrze dedykowane jest dla wszystkich, którzy chcą wymienić nieefektywne ogrzewanie. Wysokość dofinansowania zależna jest od zarobków. Beneficjenci zostali podzieleni na dwie grupy. Zarówno jedna, jak i druga grupa może uzyskać dofinansowanie na ten sam cel: wymiana starego pieca, zakup i montaż pomp ciepła, docieplenie budynku i inne wymienione w regulaminie dostępnym na stronie WFOŚiGW. Inwestorzy, których dochód nie przekracza 100 000 zł rocznie (liczony jest bez przeliczenia na członka gospodarstwa) mogą liczyć na dofinansowanie w maksymalnej wysokości 9 000 zł w przypadku zakupu pomp ciepła powietrze/woda. Beneficjenci z przysługującym dofinansowaniem na pompę ciepła o podwyższonym poziomie mogą liczyć na maksymalną kwotę dotacji nawet 18 000 zł dla zakupu pomp. W maju 2020 roku nastąpiły zmiany w programie, które przyniosły korzyści w kwestii przyspieszenia wypłat i uproszczenia procesu składania wniosków.\nAby odpowiednio wybrać pompę ciepła, trzeba wyliczyć zysk ciepła dla swojego budynku. Tego typu obliczenia może wykonać między innymi instalator bądź architekt w trakcie projektowania całej inwestycji.\nJedna z najważniejszych danych to :\njaką izolację posiada dom,\nz jakich materiałów budowlanych jest budynek i z jakiego roku.\nW ofercie Iglotech znajdują się pompy ciepła o różnej wydajności, funkcjonalności, z wbudowanym zbiornikiem bądź bez niego.\nBudowa nowego domu, czy przebudowa instalacji z wykorzystaniem pompy ciepła jest bardzo opłacalna. Pompa ciepła Neoheat została nagrodzona Liderem Instalacji w kategorii: Odnawialne Źródła Energii. Organizatorzy docenili jej innowacyjność, energooszczędność i konstrukcję. Popularność marki Neoheat rośnie z roku na rok, a więcej o jej użytkowaniu można dowiedzieć się z filmu z realizacji:\nŹródłem energii dla powietrznej pompy ciepła jest pozyskiwanie powietrza zewnętrznego, które następnie transportowane jest do środka. Powietrze ogrzewane jest dzięki procesom przemiany termodynamicznej. Zasady działania pompy ciepła są podobne do klimatyzacji, tylko zamiast chłodzić pomieszczenie, ogrzewa je.\nNie jest to tania inwestycja, jednak opłacalna. Koszty szybko się zwracają, a co ważniejsze na instalację pompy ciepła można dostać dofinansowanie. Powietrzna pompa ciepła korzysta z uzupełniającego źródła ciepła - np. grzałki elektrycznej, dlatego trzeba doliczyć jeszcze koszty eksploatacyjne.\nGdzie mogę zamontować pompę ciepła?\nPompy ciepła montuje się zarówno w domach jednorodzinnych, jak i budynkach mieszkalnych oraz budownictwie komunalnym i przemysłowym. Ogrzewanie pompą ciepła to dobre rozwiązanie do każdego typu budynków. Co ważniejsze dla montażu pompy ciepła nie ma znaczenia czy budynek jest stary czy nowy.


Dziecko Gens - Pomponik\nPlotki Pomponik » dziecko gens\nArtykuły na temat: dziecko gens\nW programie Tomasza Lisa, w którym poruszany był temat małej Magdy z Sosnowca, obok psycholog Hanny Samson i Teresy Gens zasiadły w roli ekspertek... Kasia Cichopek i Joasia Koroniewska.\nKatarzyna W. paliła w zagrożonej ciąży!\nNaczelna "Gali" na łamach dwutygodnika rozpoczęła promocję swojej publikacji "Wybaczcie mi. Wiara. Nadzieja. Miłość". Z tej okazji do rozmowy o matce Madzi zaprosiła psycholożkę sądową Teresę Gens(...) wynikało, że ona jest przeświadczona o tym, że należy jej się lepsze, szczęśliwsze życie". Gens pyta: "Z jakiego powodu? Bo miała nieszczęśliwe dzieciństwo?". Dalej psycholożka tłumaczy, że młodzi...\nWideo na temat: dziecko gens\nwesela znanych osób


Salon klejenia i uszczelniania SEAL-BOND\nOd 10 lat są w zakresie tematycznym KOMPOZYT-EXPO®. Ale do tej pory nie zostały w szczególny sposób docenione. W końcu nastał ich czas - czas klejów i uszczelniaczy! Podczas tegorocznej wystawy stworzym dla tego segmentu rynku szczególne miejsce spotkań, prezentacji i dyskusji. Miejsce gdzie producenci i dystrybutorzy materiałów i urządzeń do klejenia i uszczelniania będą mogli zaprezentować swoje rozwiązania potencjalnym odbiorcom.\nDo udziału w Salonie zapraszamy producentów i dystrybutorów: klejów przemysłowych, primerów i aktywatorów, uszczelniaczy, maszyn, urządzeń i akcesoriów dla przemysłu wytwórczego, robotów i zrobotyzowanych linii do klejenia, osprzętu, narzędzi ręcznych i środków chemicznych, lakierów i sprzętu do malowania, smarów\nzabezpieczających, past silikonowych, środków ochronnych, środków do czyszczenia połączeń uszczelnianych, uszczelnień statycznych: pierścieni, uszczelnień do połączeń rurowych, sznurów elastomerowych, pierścieni oporowych, pokryw gumowych, uszczelnień do złączy śrubowych, uszczelnień dynamicznych, sprzętu BHP.\nMając na uwadze ofertę Salonu, do jego odwiedzenia zachęcamy przedstawicieli branż: automotive, budowlanej, elektrycznej, kolejowej, konstrukcji stalowych, meblarskiej,\nhydrauliczno-pneumatycznej oraz stolarki otworowej, opakowaniowej, przemysłu maszynowego i elektromaszynowego, tworzyw sztucznych, przemysłu skórzanego, szklarskiej, wodociągowej, a także producentów kotłów oraz systemów grzewczych, klimatyzacji i wentylacji, pomp i zaworów, maszyn spożywczych.\nW sprawie szczegółowych informacji, prosimy o kontakt na adres e-mail: kompozyty@targi.krakow.pl


504,00 zł netto 560,00 zł -10%\nSprawdź dostępność. Oferta ważna do wykorzystania zapasów. FBs-10MA Sterownik PLC firmy FATEK 6 wejść; 4 wyjścia przekaźnikowe lub tranzystorowe (PNP lub NPN) Pojemność programu 20 000 słów Prosta obsługa i programowanie...\n910,80 zł netto 1 012,00 zł -10%\nSprawdź dostępność. Oferta ważna do wykorzystania zapasów. FBs-20MC Sterownik PLC firmy FATEK 12 wejść, 8 wyjść przekaźnikowych lub tranzystorowych (PNP lub NPN) Szybkość wejść do 200kHz Szybkość wyjść tranzystorowych do...\n738,00 zł netto 820,00 zł -10%\nSprawdź dostępność. Oferta ważna do wykorzystania zapasów. FBs-CM25E Moduł komunikacyjny PLC firmy FATEK 1 port RS-232 1 port RS-485 interfejs Ethernet\n180,00 zł netto 200,00 zł -10%\nSprawdź dostępność. Oferta ważna do wykorzystania zapasów. FBs-CB55 Moduł komunikacyjny PLC firmy FATEK 2 porty RS-485\n238,50 zł netto 265,00 zł -10%\nSprawdź dostępność. Oferta ważna do wykorzystania zapasów. FBs-B2A1D Tablica analogowa: 2 kanały WE / 1 kanał WY (0-10V, lub 0-20mA)


Poznań. Nowy podział okręgów wyborczych kością niezgody - Polityka i Społeczeństwo\nPoznań. Nowy podział okręgów wyborczych kością niezgody\nPAP/KDS • 26 lutego 2018 - 18:29\n- Prezydent przedstawił wariant, o którym można powiedzieć, że został wyciągnięty z kapelusza - komentują radni PiS. (Fot. Shutterstock.com)\nPrawo i Sprawiedliwość nie godzi się na zaproponowany przez Jacka Jaśkowiaka, prezydenta miasta podział okręgów wyborczych. Ich zdaniem jest on mało racjonalny i faworyzuje ruchy miejskie.\nPo tegorocznych wyborach samorządowych Rada Miasta Poznania będzie liczyła 34 radnych, obecnie jest ich 37.\nMniejsza liczba radnych jest efektem kurczącej się liczby osób zameldowanych w stolicy Wielkopolski.\nZdaniem radnych PiS sam Jaśkowiak (PO) nie ukrywa, że dzięki zaproponowanemu podziałowi Poznania na okręgi wyborcze, chce zwiększyć szanse ruchów miejskich i lewicy.\nKolejne zmiany wprowadza nowelizacja Kodeksu wyborczego, przez co w Poznaniu zmieni się liczba okręgów i ich podział.\nDotychczas w stolicy Wielkopolski obowiązywało 7 okręgów, w tym dwa 6-mandatowe, oraz pięć 5-mandatowych. Według prezydenckiej propozycji, w mieście utworzonych byłoby 6 okręgów, w tym dwa 5-mandatowe i cztery 6-mandatowe.\nW poniedziałek (26.02) na konferencji prasowej tę koncepcję skrytykowali przedstawiciele poznańskiego PiS. Ich zdaniem zaproponowany podział wiąże się z dużymi zmianami terytorialnymi, nie uwzględnia też specyfiki historycznej i geograficznej poszczególnych części miasta.\nCzytaj więcej: PKW chce spotkania z szefem MSWiA. Chodzi o pieniądze na wybory\n- Prezydent przedstawił wariant, o którym można powiedzieć, że został wyciągnięty z kapelusza. Zaproponowany podział to jest nieszczęście, które obrazuje nieszczęście zarządzania Poznaniem: podejmuje się decyzje bez wyraźnego wskazania przesłanek, bez przeprowadzenia racjonalnej analizy, nie mówiąc o jakiejkolwiek dyskusji - powiedział poseł PiS Tadeusz Dziuba.\nRzeczniczka prezydenta Hanna Surma poinformowała, że prezydencki projekt podziału na okręgi wyborcze uwzględniał m.in. spadek liczby mieszkańców w niektórych dotychczasowych okręgach i potrzebę utrzymania jednomandatowej różnicy między okręgami wyborczymi. (Fot. Shutterstock)\nRadny Jan Sulanowski przypomniał, że na początku lutego Jacek Jaśkowiak napisał na portalu społecznościowym, że "wyzwaniem jest przeforsowanie w Poznaniu czterech okręgów sześciomandatowych i dwóch pięciomandatowych", bo to "zwiększy szanse zarówno ruchów miejskich, jak i lewicy". Radny Adam Pawlik dodał, że zaproponowane przez prezydenta zmiany skutkować będą tym, że w wielu przypadkach w jednym okręgu połączone zostaną osiedla bez jakiejkolwiek wspólnoty interesów.\nW opinii przedstawicieli PiS, istnieją możliwości takiego opracowania nowego podziału miasta na okręgi wyborcze, by zmiany, w porównaniu ze stanem obecnym, były jak najmniejsze. Radni PiS w ciągu najbliższych dni mają przedstawić kilka propozycji podziału okręgów wyborczych, które będą respektować m.in. czynniki geograficzne, historyczne i przyzwyczajenia poznaniaków.\nCzytaj więcej: Jarosław Wałęsa najbardziej prawdopodobnym kandydatem na prezydenta Gdańska\nRzeczniczka prezydenta Hanna Surma poinformowała, że prezydencki projekt podziału na okręgi wyborcze uwzględniał m.in. spadek liczby mieszkańców w niektórych dotychczasowych okręgach i potrzebę utrzymania jednomandatowej różnicy między okręgami wyborczymi. Poznańscy radni zajmą się na sesji na początku marca.\nRadny Jan Sulanowski przypomniał, że na początku lutego Jacek Jaśkowiak napisał na portalu społecznościowym, że "wyzwaniem jest przeforsowanie w Poznaniu czterech okręgów sześciomandatowych i dwóch pięciomandatowych", bo to "zwiększy szanse zarówno ruchów miejskich, jak i lewicy" (fot.poznan.pl)\ndes, 2018-02-27 15:00:10\nAle kto to powiedział: wygrajcie wybory, to będziecie ustalać reguły....? Jaśkowiak póki co jest tym wygranym, także kochani członkowie partii PiS nie przenoście zwyczajów sejmowych do samorządów, gdzie większości nie macie.


Celem konkursu jest pozyskanie - w formie prac konkursowych - koncepcji (programów, projektów) na uatrakcyjnienie centrum miasta w 2018 roku, poprzez zaproponowanie atrakcyjnej oferty kulturalnej.\nPomysł na działania artystyczne, edukacyjne i społeczne mogą zgłosić wszystkie możliwe podmioty: osoby fizyczne i prawne, firmy, organizacje pozarządowe oraz grupy nieformalne. Obszar realizacji pomysłów to: Stare Miasto (w szczególności ulica Św. Marcin oraz przyległe do niej), Ostrów Tumski-Śródka-Zawady-Komandoria, Wilda, Jeżyce, Św. Łazarz oraz tereny nadbrzeżne położone po obu stronach rzeki Warty, na obszarze pomiędzy mostem Lecha a mostem Przemysła I.\nPrace konkursowe można składać do 5 marca 2018 r. Łączna pula nagród to 350 000 zł brutto.\nostatnia zmiana w dniu 2018-02-14 13:24 - komunikat o konkursie (Wprowadzenie informacji)


SYLVANIAN FAMILIES WIATRAK Z KARUZELĄ I KOTEM 5526 - Lalki lol, lol omg, klocki playmobil, samochodziki hot wheels, sylvanian families, zabawki dla małych dzieci, zabawki fisher price, little tikes, lalki rainbow high, zabawki interaktywne, zabawki dla dziewczynek, klocki, Lalki, Sklep z zabawkami, Zabawki dla dzieci, Zabawki edukacyjne, Zabawki dla niemowląt, Zabawki dla chłopców, Zabawki dla dziewczynek, Zabawki dla dziecka, Zabawki, Gry, Lego, Fisher Price, Barbie, Hot Wheels, Playmobil, Enchantimals, Cave Club, Baby Born, Baby Annabell, Lol, L.O.L., Rainbow High, Na Na Na, Little Tikes, Tobi, Psi Patrol, Sylvanian Families, Mega Bloks, Gry, Klocki, Gra, Nerf, Play Doh, ciastolina, tor tory, wyrzutnia, wyrzutnie, linkimals, Spin Master, Paw Patrol, wieża, zabawki interaktywne, zapf creation, mga.\nStrona głównaZABAWKI DLA DZIEWCZYNEKSYLVANIAN FAMILIESSYLVANIAN FAMILIES WIATRAK Z KARUZELĄ I KOTEM 5526\nWIATRAK Z KARUZELĄ Z KOTKIEM\nZestaw Wiatrak z karuzelą zestaw z figurką Sylvanian Families zawiera uroczą figurkę dziecka z rodziny perskich kotków oraz słodki wiatrak z karuzelą, ślizgawką i huśtwaką ! Taki zestaw zachwyci każdego miłośnika zwierzątek Sylvanian Families.\nZestaw Wiatrak z karuzelą zestaw z figurką można połączyć z innymi zestawami, domkami, pojazdami i akcesoriami Sylvanian Families sprzedawanymi osobno.\nFigurka dziecka z rodziny perskich kotków ma ruchomą główkę, rączki i nóżki.\n1 figurkę dziecka kotka perskiego\nwiatrak z karuzelą


14 października 2014 roku – Dzień Edukacji Narodowej – ZHP w Irlandii\n14 października 2014 roku – Dzień Edukacji Narodowej\nNie ma większego bogactwa w narodzie nad światłych obywateli Jan Paweł II\n14 października obchodzimy Dzień Edukacji Narodowej popularnie zwany Dniem Nauczyciela, który jest polskim świętem państwowym oświaty i szkolnictwa wyższego. Święto te zostało ustanowione 32 lata temu na mocy ustawy Karta praw i obowiązków nauczyciela (Dz. U. z 1972 r. Nr 16, poz. 114).\nDzień ten upamiętnia powstanie Komisji Edukacji Narodowej (KEN), która była pierwszym ministerstwem oświaty publicznej w Polsce, jak i w całej Europie. Została ona powołana z inicjatywy króla polskiego Stanisława Augusta w 1773 r. Do jej dokonań należy stworzenie od podstaw systemu szkół średnich, opracowanie programów nauczania, publikacje podręczników, stworzenie seminariów nauczycielskich, zreformowanie Akademii Krakowskiej i Wileńskiej, wprowadzenie historii Polski oraz elementów wychowania fizycznego. Z jej inicjatywy zaczęto też nauczać w języku polskim (nie w łacinie).\nDziałalność KEN jest nie do przecenienia, dlatego święto upamiętniające jej powstanie jest tak ważne. W Polsce dzień ten świętuje 650 tysięcy nauczycieli, pedagogów i wychowawców. Zaś w Irlandii obchodzony jest w 31 weekendowych, polonijnych szkołach.\nTego dnia uczniowie przekazują wyrazy wdzięczności swoim nauczycielom, pokazując jak bardzo doceniają ich trud włożony w naukę i dzielenie się wiedzą. My zaś zachęcamy naszych harcerzy, aby szanowali pracę swoich nauczycieli, zaspokajali swoją ciekawość i uczyli się poszerzając ciągle horyzonty swoich możliwości.\nWszystkim nauczycielom życzymy wszystkiego najlepszego w dniu ich święta.\nDruhny i Druhowie ZHP pgK w Irlandii\nZdjęcia: Lekcje języka polskiego prowadzone przez jednostkę ZHP pgK w Shannon.\nPrevPoprzedniHarcerze w Służbie historii\nNastępny1 urodziny Gromadki Skrzatów ZHP "SMARTusie" w DublinieNastępny


Korona Mazowsza, czyli powrót do lasu.\nAle narobiło mi się zaległości!\nPo Szybkim Mózgu wróciliśmy do lasu, bo wreszcie udało się dotrzeć na Koronę Mazowsza. W sumie taki las nie las, bo nie dzikie ostępy, tylko swojski Park Młociński, ale zawsze. Ja to do tego stopnia nie doceniłam lasowatości parku, że wybrałam się w krótkich gaciach, czego potem szczerze żałowałam. Ale faktem jest, że biegaliśmy w tej najdzikszej części.\nPrzygotowania do startu - clear, check.\nStart, ale jakiś taki bez entuzjazmu:-)\nDo czwartego punktu szło dobrze, głównie na azymut, ale jeszcze pamiętałam jak to się robi. Przy piątce coś nie pykło. Fragment z rozwidleniem alejek tuż przed punktem jakoś nie mógł mi się przełożyć na to, co widzę i przegapiłam jedno skrzyżowanie. Biegłam sobie spokojnie dalej, chociaż po pewnym czasie wydawało mi się, że jestem już dużo za daleko. Jak bardzo za daleko, okazało się, kiedy dotarłam do dziesiątki. No, ale przynajmniej wiedziałam, gdzie jestem:-) Zawróciłam. Jeśli ktoś myśli, że tak od razu znalazłam piątkę, no to niestety - nie. Z dziesiątki trafiłam na dwudziestkę dziewiątkę, wykierowana przez Piotrka, bo "tam jest jakiś lampion". Na szczęście do piątki było już bardzo blisko i w końcu udało się. Uffff....\nW poszukiwaniu piątki.\nPotem poszło już znacznie lepiej i nawet jak mnie trochę ściągnęło w którąś stronę (najczęściej na prawo), korygowałam na bieżąco. W okolicach PK 14 spotkałam Tomka, ale od razu każde pobiegło w swoją stronę. Pogadać to sobie możemy w domu.\nLecimy, lecimy dalej.\nKolejny poważniejszy problem pojawił się przy dwudziestce jedynce. Wyjątkowo ściągnęło mnie w lewo, przeszłam obok punktu widząc go z daleka i pomaszerowałam dalej. Dlaczego? Otóż ubzdurało mi się, że dwudziestka jedynka jest za ciekiem wodnym i z uporem godnym maniaka szukałam tego cieku, aż zawędrowałam na jedynkę. Tam dokładniej obejrzałam mapę i okazało się, że nie żaden ciek, tylko normalny południk nakładający się częściowo na alejkę. Ale jak człowiek sobie coś wbije do głowy, to przepadło.\nBo południki organizatorzy powinni jakoś znaczyć na podłożu.\nWięcej wpadek już nie było. Udało się dotrzeć do mety bezproblemowo, jak zawsze z haniebnym czasem, ale co tam.Tomek z niecierpliwością wyglądał, czy wreszcie wracam, bo on swoją trasę, choć dłuższa, zaliczył dużo szybciej.\nOstatnie kroki na trasie.\nO, tu źle pobiegłam...\nZwalimy to drzewo!\nAutor: Zorientowana o 09:46 Brak komentarzy:\nEtykiety: BnO, Korona Mazowsza, Park Młociński\nSzybki Mózg na biegowym luzie.\nPrzed Szybkim Mózgiem Tomek postanowił spalić dom. Nie do końca mu się udało spalić, ale rozstrój nerwowy i u mnie i u niego wyszedł znakomicie. W drodze na start, kilkaset metrów od domu, zauważył, że nie wziął pasa piersiowego od zegarka. Trudno, będzie bez pomiaru. Po kilku kilometrach okazało się, że ja nie wzięłam ani kompasu, ani czipa. Trudno - może uda się pożyczyć od organizatorów. Już na miejscu okazało się, że impreza jest następnego dnia i nie było co przyjeżdżać dobę wcześniej. Oooo, a to ciekawe! Żeby nie to, że musieliśmy wrócić po zapomniane rzeczy, to może i zostalibyśmy, bo z parkowaniem był straszny problem, a do następnego dnia jakoś by się udało. Po krótkiej naradzie jednak wróciliśmy.\nNastępnego dnia już bezproblemowo zgromadziliśmy i zabrali wszystkie potrzebne akcesoria, jedynie z parkowaniem pozostał problem i trzeba było kawałek podejść.\nIdziemy w stronę biura zawodów.\nPomna swojego wyczerpania po poprzednim etapie, postanowiłam tym razem spokojnie przetruchtać dystans i nie bawić się w żadne wyczyny i wyścigi. Zresztą ostatnio temperatury i tak nie pozwalają na szybsze bieganie, bo człowiek jest zmęczony od samego życia, to gdzie tam sobie jeszcze dokładać obciążeń.\nBiegaliśmy po znanym terenie, więc nie stresowałam się, że się zgubię, bo do domu umiałam stamtąd dotrzeć. Trasa okazała się łatwa nawigacyjnie, wystarczyło biec z punktu na punkt i tyle. No dobra, z piętnastki na szesnastkę trzeba było podjąć decyzję czy obiegać jezioro od północy, czy od południa. W sumie to do dziś nie wiem, która opcja była lepsza - jak dla mnie porównywalne.\nNa metę dobiegłam spokojnym krokiem, niespecjalnie zdyszana, pełen luzik. Po tym luziku w wynikach oczywiście szału nie ma, ale w końcu nie o to chodziło.\nAutor: Zorientowana o 14:25 Brak komentarzy:\nEtykiety: BnO, Jezioro Gocławskie, Szybki Mózg 2022\nTym razem pechowa 13-stka\nZawsze lubiłem Roztoczańską 13-stkę. Lubiłem bo: Roztocze, jary, rogaining, dzik i cegły… Niestety, tak samo jak zawsze, termin koliduje z rodzinnymi obchodami wszelakich urodzin. W tym roku akurat udało zgrać się z terminem, ale 13-stka się zmieniła. Właściwie zmieniła się już rok temu, ale wtedy nie miałem szansy jej odwiedzić. Z dziennej zmieniła się na nocną i zanikło to, co najfajniejsze czyli rogaining. W internecie brak było map z poprzedniej (także nocnej) edycji, jest tylko relacja Huberta jak to „tradycyjnie” dał ciała…\nDobra, trzeba jechać. Start o północy w piątek, czyli właściwie w sobotę. Miałem się wyspać w czwartek, ale jak zwykle (nie) wyszło: pobudka w piątek o 6:00 po dziwnie krótkiej nocy. Praca, powrót do domu i około 19:30 niespieszny wyjazd w kierunku Kraśnika.\nNa miejscu już kilku niecierpliwców przebiera nogami. Znaczy smaruje stopy sudokremem i inne takie tradycyjne rytuały. Stali bywalcy, w tym Hubert. Frekwencja raczej kameralna. Jeszcze trochę osób dotrze przed północą, ale nie jest to tłum jak za starych dobrych czasów.\nW pakiecie startowym dostajemy rozjaśnienia. Czemu tak wcześnie? Bo to jest wydruk w większości ortofotomapy w … czarnobieli. Idealne rozjaśnienie na noc;-)\nTakie rozświetlenia na noc...\nDodam, że kółek z PK nie widać na tych orto w ogóle – jest jeden ciut lepszy „czarnobiały wydruk wzorcowy” - wisi w biurze zawodów i można sobie zaznaczyć na swojej kartce o co chodzi. To zaznaczanie niedużo daje na jednolitej czarnej powierzchni…\nPrzed północą docierają pozostali chętni do startu. Odprawa – dostaniemy dwie mapy, PK 5 nie ma, bo potem trzeba by przechodzić w „niedozwolonym” miejscu przez obwodnicę (której nie ma na mapie – zamiast niej na mapie są tory), ale i tak czeka nas przejście przez tę drogę i dyrdanie jej poboczem kilka kilometrów. PK 1 – na skrzyżowaniu ma być na jakiejś polance/parkingu – sami zobaczymy, ogólnie lampiony mają być ukryte tak, by ich nie było widać, choć mają mieć element odblaskowy i ubezpieczenie czerwono-białą taśmą… Same sprzeczności;-) Aaa… i mamy nie brać 11-stki bo będzie za długa trasa.\nDorysowywanie na rozjaśnieniach kółek z wzorcówki\nKilka minut przed północą dostajemy mapy. Wygląda, że wszystko dostępne drogami. Ponoć mapa stara, ale to normalne.\nWybija północ, większość ślepi w mapy i rysuje na nich marszrutę – ja rzucam się jako pierwszy do bramy. Bloki-garaże-jakieś płoty-lasek-rów przy drodze-droga-lasek i jestem koło PK 1. Nie widać za mną żadnych światełek – jestem genialnie szybki, albo wszyscy pobiegli w inną stronę. Sprawdzam odległość – jest skrzyżowanie, nie ma lampionu. Obchodzę wszystkie potencjalne drzewa gdzie powiesiłbym lampion – nie ma. Przypominam sobie odprawę i coś o polance – idę dalej w bok – jest lampion. Zapowiada się dobra zabawa!\nJak połączyć obie mapy?\nKierunek: PK 2 – trzeba ominąć jakąś fabrykę. Mierzę odległość – powinna być droga w prawo. Nie ma. Idę na azymut przez niezłe krzale. Trafiam na płot zakładu. Zniosło mnie? Analiza śladu mówi, że źle musiałem zmierzyć odległość na mapie i za wcześnie skręciłem. Grunt, że wiem gdzie jestem, ale tempo spada, bo przebieżność lasu nie jest zachwycająca. Namierzam się na PK 2: w opisie „dół”, na mapie – pojedynczy dół, na rozświetleniu środek jednolicie ciemnego lasu. Jedyny charakterystyczny element na orto to droga z zakrętem gdzieś za punktem (z zakrętu można ostatecznie wyznaczyć azymut, ale nie odległość, bo skala nieznana). W lesie widzę jakieś pofałdowanie - ciut na prawo. Górka, a za nią dół. Bardziej rów. Niestety lampionu nie ma. Wiem, że lampiony mają być schowane, czeszę wszystko. Dalej lampionu brak. Wychodzę z rowu. Jest drugi w inną stronę. Jest i trzeci. Widoczność na metr, krzale, zwalone drzewa i to rowy, a nie doły. Idę szukać drogi z orto. W lesie zaczynają się pojawiać światełka – to tyle było mojej przewagi;-( Już w towarzystwie namierzam się od drogi - jeden dół (czy bardziej rów) bez lampionu, kolejny z lampionem. I tu zastanawiam się jaki jest sens dawania opisu „dół”, mapy z jednym dołem, orto z czarną plamą, gdy można było dać odwzorowanie terenu lub choć słownie opisać ile jest tych dołów czy rowów i o który chodzi. Taki punkt – szczególnie w nocy jest loterią.\nPK 2 brutalne zderzenie teorii z rzeczywistością;-)\nNie ma co marudzić, biegnę dalej. Odrabiam to, co straciłem na PK 2 (ze 20 minut), wyprzedzam, jednych drugich… Na PK 4 jestem chyba jako lider. Dalej droga, która jest zawalona ściętymi gałęziami… Na PK 3 trafiam już w zupełnych ciemnościach, nikogo za mną nie widać. Do PK 6 wąwozem, potem drogą co jest na mapie, potem drogą, której na mapie nie ma. Do obwodnicy – czyli torów na mapie;-) Obwodnica to zwykła droga. Nowa. W nocy totalnie pusta. Nieogrodzona, co najwyżej ciut głębszy nowy rów. Po bokach drogi techniczne. Przeprawiam się przez tę obwodnicę i biegnę drogą techniczną uważnie mierząc dystans. Oczywiście mapa ma niewiele wspólnego z rzeczywistością, więc wierzę tylko dystansowi. Droga techniczna kończy się jakieś 500 -700m za wcześnie. Kolejne rozjaśnienie PK 6 to oczywiście orto. Jakieś szare plamy. Dobra, przedzieram się dalej rowem, bo po prawej płot – powinno być to, jak się płot skończy. Tyle, że płot się nie kończy. Znowu musiałem coś pochrzanić i jestem prawie kilometr za punktem. Wracam ten kilometr, ale wygodnie obwodnicą – i tak nic nie jeździ. Przy PK znowu światełka – tyle było mojej przewagi (2km).\nKolejny PK 12 w mieście. Nad ruinami domu. Coś tam było na odprawie, by brać PK od góry, bo od dołu się nie za bardzo da. Ciut za dużym łukiem, ale znajduję lampion. Teraz przez miasto – na drugi koniec. Ciut nieoptymalnie, ale uciekam konkurencji. Zaczyna świtać. Znowu obwodnica, tym razem wiadukt - ja przebiegam dołem. PK 14 - charakterystyczny punkt to „wygasłe ogniska”. Trafiam na czuja, bo na mapie nic charakterystycznego nie widać. Ot, idealny przykład jak nie powinno się stawiać punktów kontrolnych. Z mapy powinno wynikać czego szukamy, opis tylko naprowadza na lampion, jeśli nie wisi idealnie na obiekcie.\nŚwit w drodze na PK 14\nJestem już na drugiej mapie. Kierunek PK 15. Las, skrzyżowanie dróg. Jest las, są drogi, jest skrzyżowanie, nie ma lampionu. Wprawdzie droga wydaje się ciut za blisko, ale wszystko wcześniej się zgadzało, wszystkie zakręty itp. Idę na wszelki wypadek dalej – jest kolejna droga i ona lepiej odległościowo pasuje. Tyle, że lampionu brak. Krążę w tą i w tamtą, wreszcie przez przypadek dostrzegam w oddali faworek. Faworki miały ubezpieczać PK. Tyle, że ten faworek jest ze 40 metrów od drogi, w lesie. Idę do niego, ale lampionu nie ma. O, jest! - ukryty tak, że można stać od niego o 2 metry i nie widzieć. Na pewno nie jest na skrzyżowaniu, tylko dobrze obok. Post analiza wykazała, że drogi trochę pozmieniały przebieg – ze strony, z której szedłem, drogi krzyżowały się w innym miejscu niż jej przedłużenie z drugiej strony. Ci co szli od drugiej strony mieli szansę trafić na lampion, ja nie. Gdyby był dokładnie na skrzyżowaniu to bym go szybko znalazł, a tak kolejne 20 minut w plecy.\nLecę dalej. Pierwsi konkurenci idący z naprzeciwka. Po chwili Leszek. Niby jestem przed połową PK, ale na liczniku ponad 30 km. Zapowiada się duży naddatek dystansu! Leszek także zdziwiony długością trasy.\nWychodzę z lasu, przez nieuwagę nadrabiam trochę dystansu, w oddali kolejna konkurencja z naprzeciwka. Znajduję wąwóz z „drogą” i lecę nim do skrzyżowania, gdzie ma być PK 16. Długi kawałek. Jest skrzyżowanie, odległość pi razy drzwi dobra. Szukam lampionu. Lipa. Tym bardziej, że ma być to PK z wodą, więc trudno go przeoczyć. Po 20 minutach czesania bliższej i dalszej okolicy dogania mnie konkurencja 2PJ+1. Czeszemy razem. Wreszcie próbujemy iść dalej i po dłuższej chwili udaje znaleźć się PK. W terenie przybyła dodatkowa droga, a stara – ta z mapy - zanikła. Opis „skrzyżowanie dróg” powinien brzmieć „skrzyżowanie ścieżek” lub wręcz „ skrzyżowanie pozostałości po ścieżkach”. A tak ponad 30 minut w plecy;-(\nPróbuje się oderwać konkurencji, ale zaczyna brakować sił. PK 13 „jedyna tak brzoza” – okazuje się że jedynych jest więcej;-) Za dnia daje się je łatwo ogarnąć, ale nocą….\nJedyna taka brzoza po prawej, po lewej i gdzieś tam w oddali\nZnowu obwodnica i wracamy na pierwszą mapę. PK 8 - skarpa, tu rozjaśnienie w postaci mapy topograficznej - od razu lepiej. Pojawiają się rowerzyści i jakieś grupy pościgowe.\nDo PK 7 pusty przelot. Dobrze ponad 4 km. Co ciekawe, przebiegamy tuż obok PK 11… co za sens było go „wyrzucać” z trasy?\nNie mam ochoty już biegać. Zaczynam czuć podeszwy stóp na drodze utwardzanej szutrem, pełnej leżących kamyków dających tym podeszwom do wiwatu. I czuję mięśnie brzucha po czwartkowym treningu (na przyszłość – nie biegać długich dystansów po deskach;-) Konkurencja (2PJ) mnie dogania i wyprzedza;-(\nZarośla przy drodze - te po lewej\nPK 7 – opis: zarośla przy drodze. Z mapy wynika, że powinien być to brzeg jaru, ale tego nie zauważam - tylko rząd krzaków przy drodze wyraźnie czesany przez poprzedników na długości 50-100m. A wystarczyło dać PK w jarze, byłoby jednoznacznie\nZbiegam do cywilizacji. Asfalt. Sklep i ratujące życie zimne Frugo;-) I znowu pod górę do PK 10. Okazuje się, że to cmentarz, a właściwie las za cmentarzem, którego płot trzeba sforsować. Na szczęście jest „dziura w płocie”. Znowu „dół” w opisie i pojedynczy dół na mapie, a w praktyce dwa doły. Lampion oczywiście w tym drugim. Za dnia to pestka, ale w nocy….\nZostał ostatni PK 9 - bagienko. Liczę skrzyżowania, wreszcie skręcam w dół. Znowu ma pomóc rozjaśnienie orto. Coś na nim widać – jakieś pole, chałupa, droga i coś jak ślepa droga/pusty teren. Jest chałupa, jest bagienko z opisu, jest jakaś taka ślepa droga. Jest napis „teren prywatny”. Próbuję przez krzaki, ale jakoś mokro – miało być dojście suchą nogą. Wracam, próbuję przez ten „teren prywatny”. Ale coś nie tak. Nie ma żadnych śladów naszych, łapię się tylko na jakąś fotopułąpkę.\nZniechęcony oglądam mapę na wszystkie strony. Chyba jednak coś pochrzaniłem i jestem za wcześnie o 500m – przy źródełkach. Idę więc dalej. I trafiam. Ale na własne życzenie kolejne 25 minut w plecy:-(\nOstatni PK 9\nCzłapię do bazy (oczywiście znowu lekko błądzę). Wbiegam na metę. Wynik – lepie nie mówić. Lekko mówiąc 1,5 godziny straty na własne życzenie lub przez te genialne opisy/rozjaśnienia. Bez tych wpadek wylądowałbym na tradycyjnym 4-tym (a może 3-cim) miejscu. Miałbym mniejszy kilometraż i na pewno żwawiej bym pokonał końcówkę.\nNa mecie jest już Hubert. Miał wygrać, ale na PK 9 podobnie jak ja się zgubił i spadł na 6-tą pozycję. Jak widać ostatnio coraz częściej wzoruję się na Hubercie;-)\nCo do samej imprezy – widać wyraźny spadek jakości organizacji. Szczególnie opisów/map czy doboru punktów kontrolnych. PK 16 był podchwytliwy, ale można było ciut opisem nakierować na właściwe skrzyżowanie. Ukrywanie lampionów, szczególnie w nocy to nieporozumienie. PK 2 i PK 10 to żenada - dyskwalifikacja budowniczego;-( Orientacja nie polega na szukaniu kawałka papieru tylko miejsca charakterystycznego. Taka jest definicja i jej się trzymajmy!\nPrzebiegi na Liveloxie\nNa deser - ruchome obrazki:-)\nAutor: Tomasz Łaski o 10:44 Brak komentarzy:\nEtykiety: Kraśnik, PMnO, Roztoczańska 13, TP 50, TP50\nPowrót Szybkiego Mózgu\nHurrra! Wrócił Szybki Mózg i wreszcie można sobie pobiegać po mieście. Nie żebym miała coś przeciwko lasom, ale już tęskniłam za jakąś odmianą, a Szybki Mózg to jedne z moich ulubionych zawodów.\nW pierwszym odruchu ekscytacji zapisałam się na trasę dla profesjonalistów, ale na szczęście po kilku dniach przyszło otrzeźwienie i przepisałam się na zuchwałych. Gdzie mi tam biegać z mistrzami i wyczynowcami? I tak nie wiem czy nie mierzyłam za wysoko, bo prawie cała moja naturalna konkurencja wylądowała w odważnych.\nBiegaliśmy na Ursynowie, czyli bloki, bloki i bloki. I fajnie.\nZaraz zaczynam. (Fot.UNTS)\nTuz po starcie osiągnęłam pierwszy sukces - znalazłam trójkącik startowy i od razu zorientowałam się, w którą stronę biec. Wcale nie zawsze jest to takie łatwe, żeby nikt nie myślał sobie. Biegło się fajnie. Pierwszy błąd popełniłam po czwórce, bo mój wariant na piątkę nie był optymalny, ale w końcu nie mniej skuteczny. Zresztą co ja tam nadłożyłam - kilkanaście metrów? Za to przebieg z siódemki do ósemki nadaje się do dyskwalifikacji mnie. Tak byłam skoncentrowana na dotarciu do celu, że nie zwróciłam uwagi, że przebiegam ulicę w miejscu zakreskowanym. W sumie byłam pewna, że jestem o jedno przejście dalej, więc beztrosko pobiegłam, szczególnie widząc inne osoby lecące tak samo.\nPo dziewiątce włączyła mi się moja ślepota i biegnąc na szesnastkę, byłam pewna, że to dziesiątka. Przecież 10 i 16 wygląda niemal tak samo. Jakoś tak w ostatniej chwili dokładnie zerknęłam na mapę i skorygowałam, ale jeden blok obiegłam zupełnie niepotrzebnie.\nGdzieś na trasie. (Fot.UNTS)\nDo jedenastki już pobiegłam przykładnie oznaczonym przejściem przez ulicę, choć na nielegalu byłoby bliżej.Z piętnastki do szesnastki znowu ciut nieoptymalnie, ale chciałam się wyindywidualizować z rozentuzjazmowanego tłumu, który przeszkadzał mi się skupić. Czasem człowiek potrzebuje chwili samotności, nawet na zawodach. Reszta trasy poszła już gładko.\nPrzez całą drogę starałam się biec, ale było ciężko, bo jak dla mnie temperatura powietrza była ciut za wysoka. W okolicach 20 stopni męczy mnie już samo życie, a gdzie tam jeszcze dokładać bieganie... Na metę wpadłam sprintem, po czym przewiesiłam się przez stojak do rowerów i wyglądało na to, że zostanę tam na zawsze. Każda próba podniesienia się i doczołgania do biura zawodów kończyła się zawrotami głowy. Obok mnie umierała sobie Becia, więc towarzysko było całkiem OK.\nJak by tu wstać?\nPo chwili zobaczyłam Tomka biegnącego na metę, żeby sfilmować mój finisz, co to się już dawno odbył, więc ostatkiem sił i we współpracy z Becią zawołałam go, żeby sobie pobrał moje zwłoki. W końcu udało się dotrzeć do punktu sczytywania czipów i wiecie co? Ja tak pędziłam do utraty tchu, do ostatka sił, do granic możliwości, a wynik... taki sobie, z lekka marnawy. Ale za to mam fajne fotki z zawodów, bo na trasie szalał UNTS-owy fotograf, który był dosłownie wszędzie. A może ich było kilku? Bo gdzie się odwróciłam, to z każdej strony sterczała jakaś lufa obiektywu. Na wszelki wypadek na kolejną rundę muszę zadbać o fryzurę i makijaż:-)\nMój (nielegalny) przebieg.\nAutor: Zorientowana o 19:29 Brak komentarzy:\nEtykiety: BnO, Szybki Mózg 2022, Ursynów\nJaga-Kora 2022 TV\nAutor: Tomasz Łaski o 23:15 Brak komentarzy:\nEtykiety: bieg górski, Jaga-Kora 2022, Polany Surowiczne, Rymanów Zdrój\nJaga Kora po raz czwarty i na pewno nie ostatni.\nW myśl zasady - mierz siły na zamiary, nie zamiar podług sił - w tym roku na Jagę Korę zapisałam się na najkrótszą trasę - 19 km. Pewnie, że trochę mi było szkoda trasy czterdziestki, ale nie chciałam trzeci raz z rzędu być uczestnikiem specjalnej troski, czyli wlec się na końcu w towarzystwie zamykającego stawkę. Aczkolwiek - nie powiem - moi "opiekunowie" byli za każdym razem przeuroczymi i pomocnymi osobnikami. Tomek w zeszłym roku poległ na setce, więc też ciut odpuścił i postanowił biec siedemdziesiątkę.\nTradycyjnie do Rymanowa Zdroju przyjechaliśmy dwa dni wcześniej, żeby się zaaklimatyzować, pozakładać obozy przejściowe, wynająć szerpów i ogarnąć te wszystkie organizacyjne sprawy.\nW piątek postanowiliśmy przymierzyć się do naszych tras, wiec wybraliśmy się na wycieczkę na Przymiarki. Poszło szybko, sprawnie i niemal bez zmęczenia, więc uznaliśmy, że jest dobrze.\nTomek na Przymiarkach.\nWieczorem odebraliśmy pakiety startowe i pozostało tylko przygotować plecaki i wyspać się.\nTomek startował już o szóstej rano, mój autobus wywożący na start odjeżdżał 7.50. Startowałam z łąki w Moszczańcu, skąd do Chałupy na Polanach Surowicznych mieliśmy raptem pięć kilometrów z hakiem. Po drodze mieliśmy do pokonania Wisłok i Potok Surowiczny (kilka razy), ale ani jednej górki - tylko w dół lub po równym. Bardzo mi się to podobało, bo oznaczało, że wchodząc na Polańską będę jeszcze w pełni sił.\nNa dany znak, po odliczeniu od dziesięciu do zera, ruszyliśmy. Starałam się biec w środku grupy i pierwsze kilkaset metrów nawet mi się udało. Potem niepostrzeżenie zaczęłam przesuwać się na coraz dalszą pozycję, aż w końcu stawka ustabilizowała się i wciąż nie byłam na szarym końcu.\nJuż przy pierwszej wodzie powstał zator, bo nikt nie chciał sobie zamoczyć bucików. Ja bym tam chętnie cała plasnęła w wodę, ale co się będę wyrywać przed szereg. Grzecznie ustawiłam się w kolejce i po kamykach pokonałam rzekę.\nTam na środku rzeki to ja.\nNiechęć do wody może brała się stąd, że ta edycja była wyjątkowo sucha - deszcz nie padał od dawna, zero błota, strumyki płyciutkie, więc każdy zakodował sobie, że biegnie na sucho.\nTe kilka kilometrów do Polan biegłam za bardzo wesołą grupką i dopóki dystans między nami się nie powiększał, wiedziałam, że nie jest źle. Zresztą, co to jest te pięć kilometrów. Nawet tak sobie kombinowałam, że może by nie wchodzić na punkt żywieniowy, tylko od razu lecieć na Polańską, ale przypomniałam sobie, że przecież muszę zaliczyć punkt pomiarowy, żeby nie wypaść z systemu.\nMijam pomiar czasu.\nW Chałupie pierwszą osobą na jaką się natknęłam była Gosia, z którą nie widziałyśmy się już chyba ze dwa lata (jak nie lepiej). Po powitaniach i złapaniu smakołyków ze stołu, zaordynowałam krótką sesję fotograficzną, łyknęłam kubek coli i nie tracąc więcej czasu ruszyłam na spotkanie Strasznej Góry.\nPunkt żywieniowy na Polanach Surowicznych.\nW sumie w Polańskiej najgorsze jest to w miarę łagodne podejście przed dojściem do lasu. Ono niby łagodne, ale ma taki wredny kąt nachylenia, że mi bardzo nie pasuje. Do tego kiedy przygrzewa słońce, nie ma się gdzie przed nim schować, człowiek się piecze, a wiadomo, że człowiek pieczony, to człowiek bardzo powolny. Szłam więc krok za krokiem, ale starałam się nie robić przystanków i tylko jak mantrę powtarzałam w myślach - niech spadnie deszcz, niech spadnie deszcz... W zeszłym roku właśnie dzięki odgórnemu chłodzeniu bezproblemowo i sprawnie weszłam na szczyt.\nGdzieś w połowie podejścia, jak zawsze, usadowił się fotograf. Usiłowałam już z daleka przybrać radosny wyraz twarzy, ale najwyraźniej z mizernym skutkiem, bo fotograf zawołał:\nRobiłam co mogłam i któraś próba w końcu się udała (no, mniej więcej). Oto efekt:\nUśmiechnij się! - próba jedenasta.\nZ kolei przy wejściu do lasu kazałam sobie trzasnąć tradycyjną fotkę z buhajem, bo robię co roku, więc w sumie to już taka nowa świecka tradycja.\n"Proszę nie zbliżać się do stada - w stadzie znajduje się buhaj."\nPrzy buhaju zaczęło kropić. Moje prośby, z lekkim opóźnieniem, ale zostały wysłuchane. Im mocniej padało, tym szybciej szłam pod górę. Niestety, tak się skupiłam na prośbach o deszcz, że zupełnie zapomniałam o prośbach o jego zakończenie i niemal do samej mety padało mi na głowę - raz mocniej, raz słabiej. Na leśnym kawałku Polańskiej po raz pierwszy w życiu udało mi się kogoś wyprzedzić i to dodało mi skrzydeł. Tuż za Polańską wyprzedziłam kolejną grupkę, chociaż akurat ci zawodnicy, gdyby chcieli, polecieli by dużo szybciej. Na szczęście nie chcieli:-)\nNa odkrytym odcinku za Jawornikiem znowu usiłowałam wdzięcznie szczerzyć się do aparatu i nawet pomachałam, żeby mnie fotograf nie zignorował. No i udało się - mam fotkę z trasy.\nCoraz mniej pada - lasy zaczynają parować.\nJakieś cztery, pięć kilometrów przed metą organizatorzy jak co roku postawili w lesie duże lustro, żeby każdy mógł się doprowadzić do porządku, bo co im na metę będą wpadać jakieś rozczochrane, czy rozmazane i brudne osobniki.\nPod koniec trasy to już byłam trochę niewyraźna.\nNa polanach w okolicach Wołtuszowej dostałam takiego przyspieszenia, że chyba pobiłam swój rekord życiowy. W sumie to tak trochę przez przypadek, bo jak się rozpędziłam z górki, to już za nic nie mogłam wyhamować i tak leciałam z obłędem w oczach modląc się, żeby się tylko nie potknąć i wyhamować nie na drzewie i najlepiej w jednym kawałku. Udało się, a przy okazji przegoniłam kilka osób, które bały się biec tak szaleńczo w dół. Dodatkowo o mało nie stratowałam fotografa, który usiłował mi cyknąć fotkę, ale najprawdopodobniej wyszłam w formie rozmazanej plamy.\nZostał mi jeszcze ostatni stromy zbieg w dół w lesie, gdzie usłużni spacerowicze przestrzegali mnie, że ślisko i żeby uważać, potem ostry zawijas i zaraz asfalt prowadzący już na metę. Ponieważ miałam trochę nadrobione tymi zbiegami, nie spieszyłam się zbytnio, to znaczy biegłam, ale nie do wyplucia płuc. Co jakiś czas przeganiali mnie zawodnicy z innych tras (tak, tych dłuższych i dużo dłuższych), więc odwracałam się słysząc tupot. Kiedy meta była już w zasięgu wzroku, znowu zerknęłam do tyłu i ze zgrozą zauważyłam dziewczynę z mojej trasy, którą na zbiegu zostawiłam daleko w tyle. O, nie! Łatwo skóry nie oddam! Zerwałam się jakby mnie kto w tyłek dźgnął żywym ogniem, niestety - ona też. Widzowie zaczęli nas dopingować, bo pewnie jeszcze nie widzieli tak zażartej walki o jedno z ostatnich miejsc. Kilka kroków przed metą, kiedy każdy zaczyna hamować widząc przed sobą kibiców tuż za linią mety, ja jeszcze przyspieszyłam nie przejmując się czy kogoś rozdepczę i tym sposobem wygrałam o SEKUNDĘ. A może po prostu koleżanka widząc moją determinację pozwoliła mi wygrać? Grunt, że zabawa była przednia.\nPo odebraniu medalu (każdy dostawał) i przydziałowych napojów szukałam miejsca gdzie by usiąść, bo po tym finiszu ledwo stałam, a tu nagle koło mnie pojawił się Paweł - zamykający stawkę sprzed dwóch edycji, dzięki któremu nie umarłam wtedy na Polańskiej. Widać nasza wędrówka była już znana wśród jego znajomych, bo towarzyszącej mu koleżance przedstawił mnie slowami:\n- To ta pani, co ci opowiadałem ...\nFajnie zakończyć trasę miłym spotkaniem.\nNa pozowanej fotce, po chwili odpoczynku, wyszłam lepiej niż na autentycznym wręczaniu medalu, to lepiej patrzcie na tę:\nNa mecie byłam już przed dwunastą, więc do powrotu Tomka miałam jeszcze masę czasu. Zjadłam przydziałowe pierogi i wróciłam na kwaterę wypięknić się na powrót męża. W Internecie śledziłam gdzie w danej chwili przebywa, ponieważ uczestnicy jego trasy byli wyposażeni w trackery. Na metę ruszyłam, kiedy dotarł do Wołtuszowej. Jakoś wydawało mi się, że szybko myknie ten ostatni kawałek, a czekałam i czekałam na niego. O, tak się stęskniłam:\nWrócił cały i żywy!\nWybór najkrótszej trasy w tym roku był dobrym posunięciem. Co prawda na widok uczestników z innych tras (zwłaszcza czterdziestki) trochę mi było żal, ale wiem, że nie dałabym rady dobiec inaczej, jak z obstawą, a i to nie takie pewne.\nTeraz mam dylemat - ostro trenować do czterdziestki za rok, czy ostro trenować, żeby poprawić wynik na dziewiętnastce? Jedno jest pewne - ostro trenować!\nA za dwa lata już na pewno będę na pudle, bez względu na wybór trasy - w tym roku na mojej trasie była jedna weteranka, a na czterdziestce nie było żadnej. I w tym upatruję swoją szansę:-))))\nAutor: Zorientowana o 17:45 Brak komentarzy:\nTest nowych butów czyli Wiosenne 360\nMoje ukochane buty umarły. Definitywnie. Kupiłem nowe. Pierwsze były stanowczo za wąskie – musiałem jechać pod Górkę Kazurkę i szukać modelu pasującego do mojej stopy. Coś tam przymierzyłem, dopłaciłem i stałem się posiadaczem obuwia z wyższej półki. Obuwie założyłem w domu, pochodziłem z godzinę – wydają się dobre. Ale warto by je przetestować w walce. Padło na Wiosenne 360.\nLubię Wiosenne 360, bo blisko, bo dużo na BnO i od niego zaczynałem przygodę z dłuższym dystansem (pierwsze 25-tka). Problem w tym, że tydzień po Wiosennym mam Jagę-Korę. Buty obetrą, albo coś przeszarżuję i jestem ugotowany. Niby zapisałem się wcześniej, ale z nastawieniem, że albo wystartuję, albo nie, albo skrócę dystans. Zresztą oprócz butów warto sprawdzić jak idzie na dłuższym dystansie – w tym roku zrobiłem tylko jedną 50-tkę i nie szło mi na niej jakoś szybko . Zapisany – wystartować trzeba. Na Wiosenne zapisała się także Barbara - kobieta po przejściach (tydzień wcześniej biegała 24godzinny rogaining), która ostatnio gustuje w startach w zespole zdecydowanie żeńskim. Umówiliśmy się, że zobaczymy czy uda nam się pokonać cały dystans.\nW Osiecku – jak to już tradycyjnie na Wiosennych – wszyscy szukają bazy. „Baza” w osobie organizatora niespiesznie snuje się po terenie i twierdzi, że zaraz wszystko będzie. Mija chwila i powstaje sprawnie nadmuchana brama startowa. Igor pojawia się w wiatach i wydaje chipy SI. TAK – można zrobić 50-tkę na SI! Oczywiście nie wszyscy bywalcy wiedza o co chodzi z chipami, ale daje się to ogarnąć. A kolejka do biura całkiem spora – w zapisach przez długi czas były pustki, ale dobiło w ostatniej chwili uczestników na 25-tkę i trasy rowerowe.\nWreszcie odprawa. Żadnych informacji o bagnach, rzekach do przepłynięcia i innych takich atrakcjach. Jedyną ciekawostką był PK 28, umiejscowiony na nosku, którego poziomnice nie wyszły zupełnie na wydruku mapy głównej. Ilona pokazywała powiększenie na ekranie laptopa i zalecała sfotografowanie sobie tego obrazka telefonem – ot nowoczesność w PMnO;-)\nO co chodzi z tym PK38\nDostaliśmy mapy w ilości hurtowej (3 szt. + opisy na łebka), ustawiliśmy się do zdjęcia i ruszyliśmy lekko spóźnieni. Zgodnie z założeniem, że możemy nie zrobić wszystkiego (dodatkowo nietypowy limit jak na TP50 tylko 9 godzin), zapadła decyzja najpierw BnO (16 PK z BnO + 3 PK z mapy głównej), a na deser pozostałe 6 PK z północnej części mapy głównej. Jak byśmy coś odpuszczali to zyskujemy dużo kilometrów, a tracimy mało niezaliczonych PK.\nPrzed startem - zdjęcie organizatora\nWybiegamy z Hotelu pod Sosnami i skręcamy w lewo. Razem z nami skręca także bezpośrednia konkurencja czyli Wydry. Wydry to młodość, nadają zabójcze tempo rzędu 5:00 – 5:30min/km. Wstyd zostać w tyle, więc biegniemy. Dziwnie przypomina mi to czwartkowy trening, gdzie biegałem właśnie 5:30 (na tartanie) z tętnem 155 3x10 minut…. PK 40 i wpadamy na pierwszą mapę BnO i biegniemy do PK 54. Wydry gdzieś zniknęły, teren mniej nadający się do szybkiego biegania, czas zwolnić. Na mapie 1:10000 to się inaczej biega. Oszem PK 58 chwilkę szukaliśmy w większym towarzystwie, ale był w promieniu 20 m, tyle że ukryty w jakimś jałowcu. No i jeszcze PK 64 – tu chwilę zeszło nie tylko nam – lampion leżał w niepozornym dołku tak, że stojąc dwa metry od niego, nic nie było widać. A dołków na mapie było znacząco więcej w terenie… W każdym razie co chwila spotykaliśmy konkurencję na punktach. Dopiero po ostatnim na pierwszej mapie PK 61 oderwaliśmy się od konkurencji. Wydry chyba opuściły na początku PK 54 i odbiły w lewo. Przez sprytnie umieszczony „pomiędzy mapami” PK 41 przechodzimy na drugą mapę BnO. Co niektórzy na mecie (z trasy 25km) nie zauważyli tego PK i musieli po niego wracać na koniec;-)\nNa drugą mapę BnO wkroczyliśmy już bez towarzystwa, czasami mignął jakiś rowerzysta. I przy PK 50 spotkaliśmy rodzinkę z wózkiem - także uczestników. Odważni! Bo ogólnie sucho i wszędzie mazowieckie piachy w pełnym rozkwicie.\nProblemem był przebieg pomiędzy PK 49 i PK 48. Po kresce. Niestety jeżyny po pas. Trzeba było obejść, ale za późno na to wpadliśmy.\nInOstrada do Górek\nDefinitywnie opuszczamy mapy BnO. InOstrada. Rowerzyści, rodziny z dziećmi na krótszych trasach, piknik pod PK 37 w Górkach – pomnikowym dębie. Na liczniku jakieś 19 km i „tylko” 6 lampionów do mety. Wydaje się tak blisko… Mierzymy na mapie – wygląda, że to ok 18 km. Coś krótko – czyżby miało wyjść poniżej 40km? Niemożliwe. Po chwili mierzymy jeszcze raz – nie zauważyliśmy PK 31 w lewym górnym rogu mapy. To zdecydowanie dodaje kilometrów. Ale i tak wyjdzie ciut mniej niż 50 km. Pewno dzięki mapom BnO i chodzeniu „na kreskę” troszkę zyskaliśmy.\nPK 38 (ten z niewidocznymi poziomnicami) okazuje się łatwy do znalezienia. Owszem, drogi wokół mało się zgadzały, ale informacja „nosek” wymagała górki, a tych nie było wiele w okolicy. Tu spotykamy osoby idące w przeciwnym kierunku. Mamy 22 km, więc wszystko się zgadza.\nNajdłuższy przebieg do PK 33. Udaje się dobrze wynawigować przez Grabiankę. Robi się gorąco – liczyliśmy na jakiś sklep z zimną colą – niestety nic takiego nie widać;-(\nPK 33 mulda – piękne obniżenie w jagodowiskach i typowym mazowieckim sosnowym lesie oświetlonym wiosennym słoneczkiem. Dla takich widoków warto startować w 50-tkach!\nOkolice PK 33\nPK 32 za Ponurzycą – także sklepu nie udało się znaleźć, a słonko grzeje coraz mocniej. Zostały 3 PK do mety.\nDo PK 31 na mapie prowadzi plątanina dróg. Lecimy tą co najbardziej pasuje wg wskazań kompasu. Szeroka, wygodna, tylko trochę piaszczysta. Coraz bardziej piaszczysta. Wygląda jakby „wyorał” ją jakiś spychacz – pionowe różne boki o wysokości 40-50cm, w środku równy piasek. Czasami wręcz zamieciona jakby przejechała po niej brona i Indianie z kocem dla zacierania śladów. Czasami widać ślady koni. I najważniejsze – ten piasek w środku – sypki, głęboki, suchy – grzęźnie się po kostki! Męczarnia! Ale czasami widać ślady tych co podążali w przeciwną stronę – więc wiadomo to najlepsza droga. Chwilami da się iść bokiem, ale jednak większość trasy należy brnąć w tym piachu. Wygląda to jak specjalna droga dla koni – zastanawiam się, czy konikom wygodnie jest biegać po takim piasku…\nUff, wreszcie koniec męczarni. Asfalt – czas wysypać piasek z butów. Mija nas Tomek Pryjma wracający z PK 31 – czyli ma jakieś 2-2,5 km przewagi. Lecimy na PK 31. Okazuje się, że jest to wieża widokowa w rezerwacie Całowanie. Trzeba kiedyś tu wrócić pozwiedzać, bo wygląda całkiem fajnie. Wracając z wieży spotykamy Marcina Krasuskiego pędzącego na rowerze. Trasa rowerowa jest silnie obsadzona – takie małe rowerowe MP. Zastanawiamy się czy wygra, jak zwykle, Piotr Buciak (na Mazowszu zwykle deklasuje rywali), czy może Marcin Krasuski pokaże swoją orientalistyczną siłę? A może Darek Bogumił?\nDalej już zupełnie banalne punkty. Asfalt, droga leśna, wiadukt pod torami i PK 35. Tyle że wszystkie drogi leśne mocno piaszczyste. To męczy i zniechęca do biegania. Jak widać spokojnie damy radę zaliczyć wszystkie PK i to w niezłym czasie – gdzieś koło 7 godzin. Buty nie obcierają, więc jest fajnie.\nKlubowy kilometr: 44,44\nJeszcze ostatni PK – zakręt rowu. Jest sucho i rów jest suchy. Okoliczna łąka także. Decydujemy się na dobieg do mety po kresce, przez te suche łąki. Znajdujemy drogę, której nie ma na mapie – zawsze to łatwiej. Zegarek wskazuje 7 godzinę, wbiegamy na teren hotelu. Sprint do dmuchańca z metą i odpikanie końca. Zegar wskazuje 7 godzin i naście sekund. Skoro start był odtrąbiony z około minutowym opóźnieniem rzeczywisty czas poniżej 7 godzin. No, no - rekord świata;-)\nMeta - zegar chodzi w swoim rytmie;-)\nBarbara jest bezsprzecznie pierwszą kobietą na mecie. Ja jestem zdaje się czwarty, to także nieźle. Obiadek, puchar dla Barbary i zbieramy się do domu. Na metę dobiegają kolejni, jak już wyjeżdżamy wpadają na metę Wydry.\nNastępnego dnia wychodzi, że jednak jestem na podium. Zwycięzca okazuje się nie zauważył PK 31 na mapie (pisałem, że my także w pierwszej chwili go nie zauważyliśmy) i go pominął. Teraz czeka mnie, jak i resztę podium, procedura rotacji trofeów i dyplomów;-) Jak już dotrze do mnie odpowiedni zestaw, pochwalę się zdjęciem z pucharem;-)\nA wszystko można obejrzeć w TV:\nAutor: Tomasz Łaski o 22:51 Brak komentarzy:\nEtykiety: Osieck, PMnO, Wiosenne 360\nA miało być tak pięknie… czyli UNTS CUP 2022\nKolejny weekend po Bukowa Cup. Renata ucieka do Raju (Słowackiego), ja zapisuję się na UNTS Cup. Niby impreza regionalna (taka o randze 0,7), a tu zapisanych ze 150 osób…\nSobota - dwa biegi w miejscu specyficznym, tam gdzie rok temu na Mistrzostwach Polski gubiliśmy się po nocy w bagniskach i pokopalnianych kopczykach. Czas poznać te miejsca za dnia;-).\nDojazd - o dziwo bez korków, ale na miejscu nie ma już gdzie zaparkować: autokary, samochody, piknik niczym przedłużona majówka - jak to na zawodach na orientację. Nie ma agrafek i numerów przypinanych do piersi – ot, idziemy na start we właściwej minucie i hulaj dusza;-). Moja minuta to 11:21. Pogoda super, las przy starcie super – wszystko super. Staruję razem z Mateuszem.\nWchodzimy do boksu startowego\nUstaliliśmy, że jego pierwszy PK to mój drugi. Oba obok siebie zresztą. Staram się biec mniej więcej za nim, ale cóż- Mateusz to inna liga i stanowczo mniejszy PESEL;-). Przebiegam linię energetyczną, przecinam jakieś ścieżki, wreszcie wyraźniejsza droga i szukam jaru. Niby jest jakieś obniżenie, ale jakieś takie łagodne i coś za bardzo w prawo. Ale cóż pozostaje - skręcam i szukam lampionu. Efekt jest taki, że wracam do linii energetycznej. Patrzę uważniej na mapę (wzrok już nie ten), dostrzegam że po drodze jest kilka nibyścieżek, których wcześniej nie dostrzegłem i po prostu szukałem lampionu za blisko. Można powiedzieć, że już po rywalizacji - lista startujących w mojej kategorii wiekowej jest dość imponująca i te kilka minut straty jest nie do odrobienia.\nTak szukałem PK1\nPK 2 - malownicze skałki, do PK 3 za bardzo się rozpędzam i przebiegam ścieżkę – dogania i przegania mnie konkurencja startująca po mnie. Do PK 5 znosi mnie z azymutu – kolejne strata;-( Nie mogę trafić w PK 7 - coś mnie dzisiaj znosi z azymutu jak pijaną kurę;-(. Do PK 8 postanawiam drogami – przy tym znoszeniu powinno być szybciej – tyle, że na ścieżkach mnie także znosi i dodaję kolejne niepotrzebne minuty:-( Spotykam grupę błąkających się bezradnie mundurowych. Bo dzisiaj rozgrywane są także mistrzostwa służb mundurowych w BnO. Część startujących wyraźnie z łapanki: na starcie tłumaczyli im do czego służy kompas, jak czytać mapę, ale jak widomo jedno tłumaczenie nie wystarcza. Niestety, nie wystarcza pokazanie takiemu zawodnikowi palcem na mapie gdzie jesteśmy – dochodzą do tego pytania: „Czy piątka to w prawo, czy w lewo? A szóstka?”\nPK 9 - wkraczamy w pogórnicze kopce i doły pełne wody. PK 10 ma być tuż obok. Ustawiam kompas i podbiegam w kierunku przez niego wskazywanym. Jest kopczyk, nie ma lampionu. Na sąsiednim także. Szukam w grupie. Właściwie to co chwila ktoś się pojawia z obłędem w oczach rzucając numer lampionu z nadzieją, że ktoś go znalazł. Płonna ta nadzieja. My znajdujemy, tylko jakieś nie nasze. Dopiero czesząc wszystko w akcie desperacji znajdujemy ten właściwy – a był tuż obok, tyle że ukryty za jakimś zwalonym drzewem;-)\nTak szukałem PK10\nNa kolejne PK azymutem i tradycyjnie mnie znosi raz w lewo, raz w prawo… rozregulowałem się całkowicie. Docieram na metę, sczytuję się, a tu NKL. Ominąłem PK 6 – był tuż obok PK 5 na bardzo podobnym elemencie i paluszek mi się „omsknął” i przeoczyłem, choć przebiegałem kilka metrów od lampionu. Szkoda;-( Choć i tak przy tej ilości pomyłek byłbym prawie na szarym końcu;-( Zamiast nominalnych 4,3 km przebiegłem prawie dziewięć!\nStart sztafet - zastanawialiśmy się czy ktoś wbiegnie w tłum na zakręcie...\nTrochę odpoczynku, obiad i czas na etap 2. Start i meta w bazie, bo połączony ze sztafetami WOM i mundurowymi. Staruje jako drugi w swojej kategorii. Nie lubię jak mnie wszyscy gonią (i przeganiają).\nDo boxu startowego w doborowym towarzystwie\nMapa taka „mikroskopijna” i teren pełen sławetnych kopczyków pokopalnianych i dziur z wodą. Będzie się działo! Najpierw ruszyły sztafety, ja jakieś 10 minut później. Wokół krzaki i las mało przebieżny. Biegnę ścieżką ze wszystkimi, ale kierunek jakiś nie taki. Pojawiają się kopczyki. Jestem jednak za bardzo na wschód. Odbijam, ale strata ze 2 minuty – to może być decydujące przy middlu.\nTak to jest biec za tłumem - po "tej drugiej" ścieżce\nDalej idzie fajnie aż do PK 6. PK 6 na terenie usianym niebieskimi kropkami. Znowu zawodzi kompas - pakuję się w mokre i kolejne 4 minuty straty zanim przebrnę przez bagnisko.\nKilka kolejnych PK ścigam się z Piotrkiem z M45. Niby dobrze, ale te 6 minut straty… Po drodze lampion o kodzie 132, tuż obok PK 10 z etapu pierwszego. Szukając PK 10 na etapie 1 znalazłem znacznik pod ten lampion z etapu drugiego teraz było znacznie łatwiej. Efekt - miejsce szóste. Gdyby nie było tych dwóch wtop, byłaby szansa na walkę o podium. Grunt, że nie ma NKL-ki. Jutro się odgryzę.\nDzień drugi – niedziela. Nowa mapa i to w „moim mieście”. Niby 15 km od domu, ale to jednak „mój las”. Stanowczo wolę lasy przebieżne – w trudnym terenie, nauczony doświadczeniem, nie biegam po gałęziach – wolę przegrać, niż znowu uszkodzić sobie kostkę.\nWidok na pusty jeszcze start E3\nStaruję w drugiej minucie startowej. Las jeszcze niewydeptany. Ruszam z jakimiś dzieciakami. Lekkie zawahanie przez PK 1, ale idzie dobrze. Tak lubię - jestem sam w lesie. I taki zadowolony biegnę, aż przychodzi PK 7.\nTaki las lubię....\nZnaczy, nie trafiam na PK 7, ale na PK 8. Wrrr. Wracam szybciutko na siódemkę i znowu na ósemkę po własnych śladach. Ustawiam azymut i na PK 9. I znowu nie trafiam. Gorzej, że na nic nie trafiam. Błąkam się bezradny niczym zawodnik ze służb mundurowych z w sobotę… Wreszcie się lokalizuję i znajduję lampion. Niestety, także konkurencję która wystartowała ze mną.\nWtopa na PK 7 i PK 9\nDalej biegniemy już w grupie. Późniejsza analiza międzyczasów wskazuje, że do PK 7 biegłem na 3-cim miejscu i co najmniej tak dobiegłbym do mety.\nStanowczo UNTS CUP należy uznać z potrójną porażkę;-(\nAutor: Tomasz Łaski o 20:20 Brak komentarzy:\nEtykiety: Antoninów, BnO, Okuniew, Piekło, UNTS CUP 2022


Wyliczanka.eu: Podróż do Krakowa sprzed lat\nPodróż do Krakowa sprzed lat\nKraków na kliszach czarno-białych? Oj, zakręci się niektórym łezka w oku. A inni będą mieli okazję poznać świat swoich dziadków.\n(c) NicoTrinkhaus / Foter / Creative Commons Attribution-NonCommercial 2.0 Generic (CC BY-NC 2.0)\n"Tylko dzięki miłości" to już trzecia część sagi Bogny Ziembickiej. Otwiera ją wydarzenie tragiczne. W lecie 1935 roku Zuzanna traci najbliższych. Teraz nastoletnia dziewczyna mieszka w Różanach, z mądrą i ciepłą babcią oraz Hanką i Piotrem. Za chwilę czeka ją jednak przeprowadzka do Krakowa.\nW Krakowie przedwojennym życie tętniło. Dziewczyna chętnie korzysta z dobrodziejstw bibliotek i księgarń. Czyta na przykład Tolkiena. Fascynuje się też kinem: "Trędowatą" Juliusza Gordona czy "Wrzosem" z Junoszą-Stępowskim i muzyką Władysława Szpilmana, na którą babcia Zuzanny zwróciła szczególną uwagę.\nBabcia w życiu Zuzanny ogrywa w ogóle zasadniczą rolę. Nie tylko doskonali dziewczynę w umiejętnościach kulinarnych - książka aż pachnie przepisami na pischingier czy tort czekoladowy - uczy ją także życia. Wyjaśnia, że liczy się skupienie ("robić mało a dobrze"), pokazuje jej, czym jest tolerancja. Od początku ma też świadomość, jakiego typu człowiekiem jest Hitler.\nHistoria zresztą w "Tylko dzięki miłości" to ważny bohater. Pojawia się niepostrzeżenie, w wydarzeniach dnia codziennego. Zuzanna zachwyca się osiągnięciami olimpijczyków w Berlinie. Z lekkim niepokojem zastanawia się także, jakie będą następstwa działań przywódcy III Rzeszy. Relacjonuje wreszcie doniesienia prasowe z lata roku 1939, które wydawało się tak piękne. Kto by pomyślał, co przyniesie wrzesień...\n"Tylko dzięki miłości" to dziennik osobisty Zuzanny i zapiski Joachima - jej ukochanego. Ona w Krakowie i Różanach, on - gdzieś w niebezpiecznej Afryce. Ona czerpiąca wiedzę o świecie z książek, filmów, przyjaźni i on - będący w surowej szkole życia. W notatkach Joachim jest powściągliwy. Nie tylko nie umie wyrazić uczucia, ale o Zuzannie pisze per "Z.". Jakby się wstydził tego, co czuje. Albo jakby mówił o jakimś najcenniejszym swoim skarbie. Jak się potoczy ich historia porwana przez zawieruchę wojenną? Tego nie napiszę, żeby nie psuć niespodzianki. :-)\n/// A co słychać u bohaterów innej książki Ziembickiej?\nPomiędzy dziennikowe zapiski Zuzanny i Joachima wplecione zostały przedruki z przedwojennych gazet. I znów poczujemy wiatr historii: nie tylko w zapisie konkretnych wydarzeń, ale przede wszystkim w języku mocno już archaicznym, gdy czytamy te wycinki dzisiaj.\nWielbiciele Bogny Ziembickiej, którzy poznali Różany dzięki "Drodze do Różan" oraz "Wiośnie w Różanach", bez wątpienia będą oczarowani aurą tej opowieści. Przedwojenny Kraków, ale i inne rejony świata, niespieszny spacer przez meandry historii, smakowite wypieki babci i unosząca się ponad tym wszystkim wysoka kultura egzystencji - to znaki rozpoznawcze Ziembickiej. Piękny język, jakim osnuwa rzeczywistość autorka, sprawia natomiast, że czytając te książki, czujemy się odrobinę lepsi i życzliwsi.\nAle tak to już jest w tym przypadku. Charaktery bohaterów Ziembickiej tkane są powoli i misternie. Autorka jest delikatna i dyskretna, nie mówi o wszystkim wprost, choć potrafi naszkicować tak sytuacje, że i tak wszystko wiemy.\nAutor: Wyliczanka.eu o 23:53


Bemowskie Centrum Kultury jednak przy Powstańców Śląskich Bemowo Warszawa | ibemowo.pl\ntygodnik Południe 16/02/2017 10:24\nBemowskie Centrum Kultury zyska w końcu stałą siedzibę. W 2016 roku informowaliśmy, że w związku z zwiększającą się liczbą dzieci w szkołach podstawowych filie BCK stopniowo będą zmuszone do opuszczania tych placówek oświatowych. Nowa siedziba miała powstać w Forcie Bema. Decyzję o przenosinach do Willi Generalskiej przy ulicy Waldorffa zaaprobowała nawet w lutym 2016 r. prezydent Hanna Gronkiewicz–Waltz. Zabytkowa nieruchomość jednak była miejscem spornym. Nie tylko dlatego, że zanim powstałaby w niej przestrzeń kulturalna, to dzielnica musiałaby wyłożyć niemałe pieniądze na remont, ale również ze względu na ograniczony dostęp do komunikacji miejskiej.\nPodnoszono także wówczas głosy, że Bemowskie Centrum Kultury ze względu na lokalizację będzie bardziej służyło mieszkańcom Bielan niż Bemowa, bo dużo łatwiej będzie do niego dotrzeć np. z Chomiczówki czy Marymontu niż Jelonek i Chrzanowa. Władze dzielnicy zrezygnowały z tego pomysłu i postanowiły, że nowa siedziba BCK stanie na miejskiej działce w samym centrum Bemowa. – To działka przy ul. Powstańców Śląskich między ulicami Wrocławską a Radiową – powiedział\nStanisław Pawełczyk, zastępca burmistrza Dzielnicy Bemowo. Prace rozpoczną się już w tym roku, choć nie będą one jeszcze widoczne gołym okiem. – W tym roku przewidziano 500 000 zł na koncepcję i projekt. Realizacja ma nastąpić w latach 2018–2019. Przewidywany łączny koszt to około 30 milionów – mówi wiceburmistrz Stanisław Pawełczyk.\nTermin zakończenia prac może się jednak wydłużyć. Wszystko zależy od tego, jak zostanie zaprojektowane nowe Bemowskie Centrum Kultury.\nJeżeli projekty zostaną zrealizowane w terminie na mieszkańców Bemowa czekać będzie już za dwa lata nowoczesna instytucja kultury w bardzo atrakcyjnej i dogodnej komunikacyjnie dla wszystkich. Według wstępnych założeń Urzędu Dzielnicy mają powstać dwa budynki z salą widowiskową. Tuż obok nowej siedziby Bemowskiego Centrum Kultury znajdują się przystanki autobusowe i tramwajowe. Planowana jest też ścieżka rowerowa, co spowoduje, że każdy znajdzie dla siebie odpowiedni środek lokomocji, jakim będzie mógł dotrzeć na najważniejsze wydarzenia kulturalne w dzielnicy.\nBemowskie Centrum Kultury jednak przy Powstańców Śląskich komentarze opinie\nHeniyt - niezalogowany 2017-02-16 16:11:25\nPanie Marcinie Kalicki, proszę sprawdzić dobrze źródła, zanim Pan napiszę o miejscu powstania nowej siedziby Bemowskiego Domu Kultury.Dom Kultury będzie wybudowany po drugiej stronie Radiowej(obecnie stoją tam tymczasowe parkingi)Działka nr 1/6 Skwer Generalski, zostaję na swoim miejscu.


Hotel o dogodnym położeniu — na przedmieściach — w dzielnicy Matarnia. Pobyt uprzyjemnią restauracja i bar lub salon klubowy\nPokój, Łóżko queen i sofa - Powierzchnia mieszkalna. Zdjęcie 1 z 24.\n1 / 24Pokój, Łóżko queen i sofa - Powierzchnia mieszkalna\nJuliusza Słowackiego 220, Gdańsk, 80-298, woj. pomorskie, Polska\n8,8.Wspaniały.1,012 zweryfikowanych opinii gości Hotels.comWszystkie opinie zostały napisane przez gości którzy rzeczywiście mieszkali w tym obiekcie.\nBardzo wygodny hotel podróżujących z Lotniska w Gdańsku. Świetny dojazd samochodem,…\npolecam.blisko do lotniska.ok standard i obsluga.\nLokalizacja oceniona przez gościNa podstawie 229 zweryfikowanych opinii gości, którzy zatrzymali się w tym obiekcie\nPałac w Leźnie (9,7 km)\nCentrum Handlowe Manhattan (9,8 km)\nCentrum handlowe Fashion House Outlet Centre (10,2 km)\nPolitechnika Gdańska (11 km)\nPapugarnia (11 km)\nUniwersytet Gdański (11,9 km)\nGdański Uniwersytet Medyczny (12 km)\nHala Olivia (12,2 km)\nAlfa Centrum (12,4 km)\nOlivia Business Centre (12,4 km)\nGdańsk (GDN-Port lotniczy im. Lecha Wałęsy) 6 minut samochodem\nGdansk Politechnika Station 15 minut samochodem\nStacja Gdańsk Lipce 15 minut samochodem\nStacja Gdańsk Stocznia 16 minut samochodem\nCzy obiekt Hampton by Hilton Gdańsk Airport umożliwia bezpłatne anulowanie rezerwacji i pełny zwrot kosztów?\nTak, w obiekcie Hampton by Hilton Gdańsk Airport można za pośrednictwem naszych stron zarezerwować pokój i bezpłatnie anulować tę rezerwację z pełnym zwrotem kosztów. Zwrot kosztów nastąpi, jeśli anulowana rezerwacja była powiązana z taką opcją, a prośba o anulowanie zostanie przesłana na kilka dni przed datą zameldowania (liczba dni jest określona przez zasady anulowania rezerwacji obowiązujące w obiekcie). Należy zapoznać się z zasadami i warunkami anulowania podanymi w regulaminie obiektu.\nJakie procedury utrzymania czystości i zachowania higieny stosuje się obecnie w obiekcie Hampton by Hilton Gdańsk Airport?\nCzy Hampton by Hilton Gdańsk Airport zapewnia miejsce parkingowe?\nCzy Hampton by Hilton Gdańsk Airport akceptuje zwierzęta?\nJakie godziny zameldowania i wymeldowania ma Hampton by Hilton Gdańsk Airport?\nCzy Hampton by Hilton Gdańsk Airport ma restaurację lub czy są jakieś restauracje w pobliżu?\nTak, w obiekcie jest restauracja. W pobliżu znajdują się takie restauracje jak Bistro Dziewiątka (14 min pieszo), IKEA (4 km) i Walewscy Dworek i Restauracja (5,9 km).\nJak można spędzić czas w obiekcie Hampton by Hilton Gdańsk Airport i w jego pobliżu?\nRoom was cozy, staff very friendly and nice, however I have expected a little bit more from the kitchen. Also would be nice if my room was vacuumed before I checked in. Besides that all good, had a good sleep before a long flight.\nAnna, Wyjazd biznesowy: 1 nocleg, 13 lis, 2021\nBardzo dobry hotel, czysty, komfortowy, pyszne śniadanie, miła i pomocna obsługa , dużo kanałów TV.\nBozena, Wycieczka rodzinna: 1 nocleg,, 3 wrz, 2021\nOdpowiednia cena do standardu, obsluga bardzo miła pomocna, obiekt czysty zadbany świeży a co najważniejsze bylo dla mnie tuż obok hali odlotów. Polecam.\nMarcin, Wyjazd biznesowy: 1 nocleg, 25 lut, 2021\nPersonel bardzo pomocny, możliwość check in 4 h przed czasem bez oplaty Śniadanie naprawdę na wysokim poziomie Kawa 😍\nLukasz, Wycieczka rodzinna: 1 nocleg,, 20 sie, 2020\nMiła obsługa, bardzo cicho pomimo lotniska, polecamy!\nDawid, Wycieczka rodzinna: 1 nocleg,, 7 sie, 2020\nJacek, Wycieczka rodzinna: 1 nocleg,, 6 sie, 2020\nKarina, Wyjazd z przyjaciółmi: 1 nocleg, 12 cze, 2020\nBardzo dobry stosunek ceny do jakosci. Okolo 15 km . Hotel przy samym lotnisku. W poblizu znajduje sie dworzec kolejki.\nPiotr, Wycieczka rodzinna: 1 nocleg,, 12 cze, 2020\nBaedzo blisko lotniska, dobre śniadanie\nTeresa, Podróż: 1 nocleg,, 21 lis, 2019\nKrotki ale przyjemny Blisko lotniska Same plusy\nRomuald, Wyjazd biznesowy: 1 nocleg, 19 paź, 2019


Mam dość złośliwą i wybiórczą pamięć, jeśli chodzi o okres, kiedy w naszej szarej rzeczywistości na większą skalę pojawiły się zachodnie teledyski. Pamiętam jednak moment, kiedy na ekranach pojawiła się animacja, na swój sposób opowiadająca historię trzech małych świnek (która to bajka, dodajmy na marginesie, liczy sobie kilkaset lat) i chcącego dobrać się do nich złego wilka. W ten sposób dowiedziałem się też o istnieniu zespołu Green Jellÿ - utwór Three Little Pigs pochodził z pochodzącego z 1993 roku wydawnictwa wideo, zatytułowanego Cereal Killer (CD wydano w tymże roku, nosiło tytuł Cereal Killer Soundtrack). Nie znam reszty dorobku tej formacji, jednak do tego konkretnego nagrania i wspomnianego teledysku wracam dość regularnie. Sentyment sentymentem, ale też ogląda się i słucha z przyjemnością. Polecam :)\nZ pewnym takim opóźnieniem odnotowuję istotny dość fakt, iż w wakacje, konkretniej zaś w sierpniu, a tak bardzo dokładnie to 17.08.2010, w warszawskim Parku Sowińskiego, po raz pierwszy w Polsce, dane nam będzie usłyszeć na żywo kalifornijską punkrockową formację Bad Religion, świętującą w bieżącym roku swoje trzydziestolecie (jak można przeczytać w Wiki, z okazji tej wiosną ma powstać koncertowy krążek zespołu, noszący tytuł 30 Years Live, który - wedle aktualnych doniesień - dostępny będzie za darmo w sieci). Z tej okazji utwór Sorrow, pochodzący z wydanego w 2002 roku albumu The Process Of Belief. Był to pierwszy singiel promujący tę płytę i całkiem nieźle poczynał sobie na listach notowań. Skoro obecna trasa koncertowa Bad Religion podsumowuje niejako trzy dekady działalności, można spodziewać się, że być może i dla Sorrow znajdzie się tam miejsce. Zwłaszcza, że słucha się go całkiem przyjemnie, a w wideoklipie muzycy nadają go w zasadzie na cały świat.\nBag pipes i punkowe hymny\nDziś dzień Świętego Patryka. Z tej okazji posłuchamy brzmień punkowych w odmianie celtyckiej, choć dobór muzycznej ilustracji będzie wysoce nietypowy dla tego typu muzyki. Otóż Amazing Grace, bo tak brzmi tytuł utworu, którego koncertowe wykonanie zobaczycie poniżej, jest ni mniej, ni więcej, jak protestanckim hymnem religijnym, pochodzącym z 1779 roku i stworzonym przez Johna Newtona. Najczęściej śpiewany on jest pod tradycyjną melodię, zatytułowaną New Britain i w takiej właśnie wersji wykonuje go poniżej amerykańska formacja Dropkick Murphys (co, na marginesie mówiąc, nie jest szczególnie wyjątkowym przypadkiem, jako że Amazing Grace była nagrywana wielokrotnie przez rozmaitych artystów). Smacznego piwa, enjoy ;)\nSam jeden w wielkiej metropolii? Nie, miasto tętni życiem. Młody mężczyzna nie dostrzega tego jednak, tropiąc duchy przeszłości, a konkretnie zaś dawnego, zamkniętego już związku. Tak w skrócie zarysować można motyw przewodni wideoklipu do utworu Always amerykańskiej formacji Saliva, pochodzącego z wydanej w 2002 roku płyty zatytułowanej Back Into Your System. Autorem teledysku był Charles Infante. Warstwa tekstowa również traktuje o uczuciach, rozlatujących się związkach i sytuacjach, kiedy jedna strona czuje się zaangażowana dużo bardziej niż druga. Ciekawostką jest fakt, iż tekst nagrania nie ustrzegł się cenzury ze strony stacji telewizyjnych - dlatego też znajdujące się w ostatnim wersie tekstu słowo "pistol" zastąpione zostało w klipie przez "anger". Jak zwykle, ktoś przesadził z poprawnością polityczną. Albo to ja tego nie czuję, dla mnie tego typu ingerencja to zdecydowana przesada. Za to utworu słucha się z przyjemnością.\nWiem, spóźniony dość mocno jestem, jeśli o ten temat chodzi. Ale też nie mogę odmówić sobie przyjemności napomknięcia o najnowszym teledysku grupy Gorillaz, powstałym do utworu Stylo (w którym gościnnie występują Mos Def oraz Bobby Womack) i promującym trzeci album formacji, wydany w ostatnich tygodniach wczoraj i noszący tytuł Plastic Beach. Tytuł notki mówi w zasadzie wszystko - jednym z wyróżników wideoklipu jest udział Bruce'a Willisa w roli, jakżeby inaczej, stróża porządku. Mamy więc sytuację klasyczną - pustynia, droga, dwa auta i pościg. Plus rozbity policyjny radiowóz do kompletu. Jako że, zgodnie z legendą stworzoną wokół zespołu, w skład Gorillaz wchodzą czterej animowani członkowie, mamy tu do czynienia z połączeniem realistycznych ujęć i animacji komputerowej. Murdoc, 2D oraz Noddle uciekają Chevroletem Camaro z 1969 roku, zaś Bruce Willis ściga ich Chevroletem El Camino z roku 1968. Jak kończy się pościg, sprawdźcie sami.


Klopsiki z białej kiełbasy w sosie chrzanowym | Smaczna Pyza\nsobota, kwietnia 25, 2015 / 1\n4-6 kawałków surowej białej kiełbasy\n50-80 ml zimnej wody\n2-3 łyżki otrąb zbożowych, u mnie gryczane\nok. 300 ml bulionu jarzynowego\n50-100 ml śmietanki kremówki\nkilka łyżeczek startego chrzanu\n1/2 szkl. zielonego groszku mrożonego\nJak zrobić klopsiki z białej kiełbasy w sosie chrzanowym?\nKiełbaski surowe rozcięłam i wyjęłam mięso z osłonek. Mięso jest już doprawione więc nie trzeba do niego dodawać żadnych ziół ani soli. Można dolać nieco zimnej wody i wyrobić mięso ręką przez kilka chwil dzięki czemu później klopsiki będą delikatne a jednocześnie nie rozpadną się. Z mięsa uformowałam nieduże klopsiki. Obtoczyłam je w otrębach z obsmażyłam na patelni z olejem i masłem. Wlałam bulion i dusiłam na malutkim ogniu ok. 20 minut.\nMarchewkę oczyściłam, pokroiłam w kostkę. Dorzuciłam do podduszonych klopsików. Kiedy marchewka nieco zmiękła dosypałam groszek i wlałam śmietankę. Dusiłam jeszcze kilka minut. Na koniec dodałam chrzan i doprawiłam sos do smaku solą oraz białym pieprzem, ale już nie gotowałam żeby chrzan nie stracił aromatu.\nKlopsiki w sosie chrzanowym podałam z kaszą gryczaną i surówką.\nKarina 27 kwietnia 2015 15:23\nPani Izo - doskonały pomysł na podanie kiełbasy! Po prostu mistrzostwo świata. :) Wiele osób (szczególnie kobiet) nie jada kiełbasy dla zasady ("bo się brzydzę" itp.). Dodatkowo, trzeba przyznać, że w swojej naturalnej formie nie jest daniem idealnym na wystawny posiłek. Natomiast podana w formie zaproponowanej przez Panią robi się bardzo wykwintna! Ja ogólnie uwielbiam białą kiełbasę i wiem już co zrobię mojej rodzinie na najbliższy niedzielny obiad. Pozdrawiam serdecznie :)


GLOBALIZACJA: Masakra w Genui\nMasakra w Genui\nKrzysztof Rytel, 2001.07.22\nFederacja Zielonych Warszawa potępia masakrę dziennikarzy dokonaną przez włoską policję.\nW nocy z soboty na niedzielę w Genui włoska policja dokonała najazdu na dwie szkoły, w których za zgodą władz nocowali antyglobaliści oraz znajdowały się biura niezależnej agencji prasowej Independent Media Center. Policja brutalnie biła śpiące wewnątrz osoby, niszczyła sprzęt komputerowy, demolowała wyposażenie, zabrała dyski z materiałami dowodowymi o brutalnym zachowaniu policji w ciągu poprzednich dni. Ponad 60 osób zostało odwiezionych do szpitala. Na podłodze i ścianach zostały plamy krwi.\nFederacja Zielonych jest oburzona takim postępowaniem policji. Nie mogą go usprawiedliwić żadne wydarzenia dni poprzednich. Osoby pobite nie wykonywały żadnych zabronionych prawem czynności, gdyż po prostu spały. Jeśli były podejrzane o jakieś przestępstwa, można je było spokojnie zatrzymać, gdyż nie stawiały żadnego oporu. Nie widzimy także żadnego powodu niszczenia sprzętu dziennikarskiego.\nPowyższe wydarzenie nie kojarzy nam się z zasadami działania demokracji, a raczej z metodami stosowanymi przez polskie komunistyczne siły bezpieczeństwa w czasie stanu wojennego. Wydarzenie to interpretujemy jako akt zemsty i przejaw bezsilności nowego neoliberalnego reżimu, który jak się okazuje niewiele różni się od innych. Tak samo nie znosi niezależnego dziennikarstwa, krytykę potrafi rozwiązywać jedynie metodami siłowymi.\nPolscy antyglobaliści wyznaczyli na poniedziałek o 15.00 demonstrację przed ambasadą Włoch w Warszawie (pl. Dąbrowskiego).


Netflix przerywa odtwarzanie - Page 3 - Mi Box - Forum MIUIPolska.pl\nDnia 10.05.2018 o 11:11, jabartu napisał:\nEwentualnie sprawdź czy da się streamować z telefonu na boxa.\nJa tak robię z HBOGO, bo tylko tak u mnie działa.\nTo tylko półśrodek bo kupiłem MiBoxa własnie po to żeby móc olać wbudowaną apkę w TV i nie musieć uruchamiać PS4 - żeby wsio działało na Boxie - Netflix i Kodi\nCzy ktoś w wam ma ten problem na Androidzie 7?\nChodziło mi o sprawdzenie czy z tym obejściem będzie działać box. Wyeliminujesz problem z kablem.\nEdited May 11, 2018 by szczuru\nMam już Mi Boxa i błąd na Netflixie wyskakuje bardzo sporadycznie, tylko podczas uruchamiania aplikacji i najczęściej wystarczy po prostu znów go odpalić i działa. Mam za to problem w Youtube niestety, ale tak już chyba zostanie.\nNiemniej Mi Boxa polubiłam i zastanawiam się nad zakupem drugiego, by obdarować kogoś. Jedną z tańszych ofert na dziś jest 269,00 zł z polskiego sklepu, więc bez dodatkowych opłat i z szybką wysyłką. Jednak na stronie tegoż sklepu jest taka adnotacja "UWAGA! W niektórych wersjach może występować błąd oprogramowania skutkujący problemami z Netflixem - jest to problem znany producentowi, który pracuje nad jego rozwiązaniem."\nZadałam pytanie sprzedawcy czy wymienią mi sprzęt jak trafię na wadliwy i dostałam odpowiedź, że to problem oprogramowania , dotyczy tylko Netflix, obecnie zdarza się w 30-50% przypadków, ale urządzenie jest sprawne i nie podlega wymianie.\nDnia 6/12/2018 o 13:32, Kropianka napisał:\nTo naprawdę słabo - oprogramowanie jest integralną częścią tego urządzenia. Gearbest mi przyjął zwrot (nawet oddali koszty przesyłki) ze względu na to, że na moim Mi Box Netflix nie działał.\nTeraz mi box kupiłbym tylko i wyłącznie w sklepie, który szybko i sprawnie przyjmuje zwroty. Współpraca z supportem gearbest wymaga sporo cieprliwości\nEdited June 20, 2018 by ospl\nNabylem 2 Mi boxy 4k , drugi na prezent....i jeden ok, drugi przerywa po paru sekundach Netflix (ciekawe, ze trailery nie przerywa). Nie pomogla aktualizacja firmware'u.\nNiby dwa identyczne egzemplarze, jeden TV, jeden kabel, jedno wi-fi ... jeden dziala, drugi wpiety na jego miejsce nie dziala. Czekam na wymiane egzemplarza, kupione byly na allegro.Za kilka dni zobaczymy.\nDnia 12.06.2018 o 13:32, Kropianka napisał:\nJednak na stronie tegoż sklepu jest taka adnotacja "UWAGA! W niektórych wersjach może występować błąd oprogramowania skutkujący problemami z Netflixem - jest to problem znany producentowi, który pracuje nad jego rozwiązaniem."\nUważam to tłumaczenie za bzdurę. Oczywiście jest to problem oprogramowania, ale wina leży po stronie producenta czyli Xaiomi i chodzi o zabezpieczenie DRM. Netflix nie działa tam gdzie zabezpieczenie to jest wadliwie.\nPytanie, gdzie kupić Xiaomi Mi Box, u kogo? Kto uznaje brak dostępu do Netflix za defekt?\nNo z tego co ludzie piszą chyba żaden sprzedawca nie robił problemów z wymianą, ale ten misiu najwyraźniej takie problemy robić zamierza. Od niego na pewno bym nie kupił. Kup w Biedronce jak jeszcze gdzieś jest.\nKropianka, podaj nazwę sprzedawcy.\n@kapciu75 skopiuj komunikat i wklej go w google a szybko znajdziesz sklep, o którym pisała @Kropianka\nOd pewnego czasu mam także Mi Box TV 4k. Od razu zaktualizowałem go do Oreo, a parę dni temu pobrałem kolejną aktualizację.\nW sumie do tej pory wszystko mi działało poprawnie.\nNetflix używałem z przyjemnością - skończyłem oglądać serial Luke Cage. Działało i działa bez problemu.... ale...\nDzisiaj zauważyłem, że jest część filmów/seriali które na moim box-ie powodują błąd Tvq-pm100 5.2.5 .....\nCo dziwne, nie wszystko, ale część.... np. serial SAFE lub film TAU generuje błąd, ale już np. Chef's Table albo dokument "wyjaśniamy" działają poprawnie (tak jak wspomniany Luke Cage)\nJestem zbity z tropu.....\nOczywiście na innych urządzeniach wszystkie pozycje z Netflix-a działają poprawnie (Apple TV, iPhone, Laptop, Samsung Smart TV)\nCzy ktoś ma pomysł na tą przypadłość? Czy pozostaje czekanie w nadziei że Xiaomi naprawi błąd? (szkoda, że nie wiedziałem o tym przed aktualizacją OS).\nEdited July 21, 2018 by ktosieklosiek\nNiestety u mnie nic nie pomaga. Dwa razy robiłem reset do ustawień fabrycznych. Teraz jeszcze zmieniłem kabel HDMI na porządny. Podłączyłem do innego Wi-Fi.... i nic. Ciągle to samo.\nJeśli chodzi o test prędkości w ap-ce netflixa, to przechodzi w całości ok, i pokazuje ponad 80Mbit/sek, więc raczej powinno być ok.\nNagrałem poglądowy filmik na YT pokazujący błąd (widać go od 1:19)\nEdited July 22, 2018 by marko330\n^^ Wygląda na to że jest to jednak problem "unprotected hdcp connection" czyli znana sprawa z Mi Box-ów z zabezpieczeniami HDMI.\nObejście sprawy "na około" czyli instalacja apk z telefonu/tabletu działa poprawnie, ale wygląda słabo zarówno jako menu jak i jakość video. (do tego potrzebna jeszcze mysz do obsługi).\nChciał bym mieć nadzieję, że w końcu albo xiaomi albo Netflix coś w tej sprawie zrobią.\nNa tą chwilę chyba pozostaje BOMBARDOWANIE google play i opinii negatywnej o aplikacji Netflix na Mi Box-a oraz zgłaszanie problemu do xiaomi (nie wiem w sumie jak )\nTo chyba wina egzemplarzy.\nU mnie Netflix działa prawidłowo na Oreo.\nMoże masz rację choć tutaj zbyt wiele osób nie zgłasza tego problemu więc to dziwna sprawa tym bardziej.\nJak by nie było u mnie DRM info pokazuje u mnie niestety jak byk HDCP: unprotected.\nTowar z GB i co teraz? Przecież nie odeślę tego bo kosz wysyłki pewnie wyjdzie tyle co urządzenie.\nZagadałem do Gearbest - jestem ciekaw co odpiszą.\nEdited July 23, 2018 by marko330\nA do czego podpinasz (ew. do którego wejścia HDMI) miboxa?\nTeż miałem kilka miesięcy temu ten sam problem, opisywałem go tutaj, aż tu nagle jak ręką odjął i teraz śmiga jak zły. Także muszę powiedzieć że po wcześniejszych kombinacjach, które nic nie pomagały sam jestem ciekaw czego to jest przyczyna.\nNa wszystkich trzech portach HDMI w tv testowalem - Samsung UE32F6400. Podpinałem też pod inny tv - Samsung UE40ES6900. Nic z tego.\nPS. Kabel HDMI fabryczny oraz inny porządny w oplocie, ale firmy nie pamietam. 2x factory reset robiony, 2 różne internety testowane. itd.\nRozmawiałem ze sprzedawcą gdzie zakupiłem ten produkt. Gear Best sam pokazuje, że produkt jest wadliwy i że oni o tym wiedzą i specjalnie ich to nie rusza... Żenada i wstyd.\nPoniżej oryginalna wiadomość z GB.\nSupplier said Netflix not compitable for this item,please use other APP.\nWe can offer 50 points for this issue.\nGear best Customer Service\nPo tej wiadomości i po kilku mailach z nimi utargowałem częściowy zwrot w wysokości $12. (I płaciłem trochę ponad 50 $).\nNie odeślę im tego produktu, bo przecież wysyłka do chin może mnie drożej wynieść niż wartość urządzenia.\nNiestety- ostrzegam wszystkich którzy chcąc kupić to urządzenie by się mieli na baczności i przemyśleli sprawę do czego chcą używać.\nDla mnie jest to skandal by sprzedawać coś - co jest tak często uszkodzone fabrycznie. Aplikacja netflixa jest preinstalowana (nie udało mi się jej odinstalować) W dodatku chwalą się Netflixem na pudełku i tym, że urządzenie obsługuje m.in tą aplikację....\nPS. Widoczne w odpowiedzi GB 50 pukntów jest żenujące i śmiechu warte.... Przypomnę że 50 punktów na GB to 1$\nEdited September 30, 2018 by mariopel\nOficjalny dystrybutor to mi-home.pl, ponoć nie robią problemów ale w pro-line siostra wymieniała telefon i też było ok.\nEdited October 1, 2018 by souacz\nTez mam problemy z Netflixem ale tylko dlatego ze mam stary tv bez obslugi DRM.\nRozwiazaniem dla mnie bylo zaisnstalowanie Netflixa for Tablet odpowiednia wersja.\nDziala obsluga z pilota MI


Największy śpioch wśród psowatych (Opowieści z lasu, odc. 194) - Elbląg\nNajwiększy śpioch wśród psowatych (Opowieści z lasu, odc. 194)\nJenot (fot. pixabay)\nSzop usuryjski, junat, tanuki, lis japoński, kunopies lub po prostu jenot, a w zasadzie jenot azjatycki - tyle różnych nazw możemy znaleźć dla tego przybysza ze wschodu.\nJenot to gatunek obcy dla naszej rodzimej fauny. Co z naukowego punktu widzenia oznacza, że jest niepożądany w naszym środowisku naturalnym. Takie obce, często inwazyjne gatunki są niebezpiecznie dla równowagi ekosystemów, dlatego że często nie miewają naturalnych wrogów lub stanowią dodatkowe zagrożenie dla innych zwierząt nieprzywykłych do takiego zachowania.\nJenoty, mimo iż posiadają naturalnych wrogów w naszym kraju (np. wilki czy wałęsające się zdziczałe psy), jednak stanowią spore zagrożenie dla wielu gatunków, ptaków, drobnych ssaków, płazów i gadów oraz stanowią konkurencję dla lisów, borsuków. To zwierzę z rodziny psowatych o rozmiarze niewielkiego lisa, o bardzo gęstym futrze i głęboko w nim osadzonych uszach. Przez charakterystyczne bokobrody i czarno-biały rysunek na głowie może być czasem mylony z szopem praczem. Jest wszystkożerny, zaczynając od padliny przez owoce leśne po jaja ptaków i drobne zwierzęta.\nJenoty prowadzą wybitnie nocny tryb życia. Tylko w okresie wychowywania młodych można je spotkać za dnia poszukujących pożywienia. Zasiedlają nory, choć rzadko je kopią, częściej korzystają z opuszczonych nor borsuczych czy lisich. Co ciekawe, są jedynymi przedstawicielami rodziny psowatych, które zapadają w sen zimowy. Najczęściej w grudniu i śpią do końca stycznia lub połowy lutego. Ich sen nie jest zbyt głęboki, gdyż czasem w cieplejsze zimowe dni wybudzają się. Można je wtedy spotkać przed norą lub w niewielkiej odległości o niej.\n- W lasach Nadleśnictwa Elbląg również można spotkać jenoty, zarówno na Wysoczyźnie Elbląskiej jak i na Mierzei Wiślanej - mówi Jan Piotrowski, rzecznik prasowy Nadleśnictwa Elbląg.\nkiedy będzie coś o obcych ( szarakach ) ? ciągle tylko zwierzęta.\nSzaraki to demony (upadli aniołowie). Biblia wyjaśnia ich pochodzenie i zamiary, można mnie nazwać schizofrenikiem, czubkiem, ze się nacpalem. Ale fakty istnienia UFO nie zaprzeczycie. A czym jest UFO i kim sa szaraki? To już każdy sam musi zrozumieć na wlasna odpowiedzialność.\nAle zdięcie zamiast cale zwierze pokazac szkoda ze nie wstawili zdiecia samego ogona jesli posiada\nCały czas jest o ludziach. Nawet w dzisiejszym artykule, zauważcie, że jenot jest tylko artystyczną zasłoną, bo faktycznie to opis człowieka. Te zdania o tym zwierzęciu to przecież nasi tzw. "bezdomni" czy w ogóle popularni menele. Oni stanowią istotne zagrożenie dla człowieczego ekosystemu i dodatkowo posiadają zapewnione szczególne warunki ochrony co powoduje, że nie mają naturalnego przeciwnika.\n@Homus wilkus - nawet na filmach zwierzeta gadaja, założę się ze te artykuły pisze jakas malpa


klasyczny young thug - i-D\n31 Marzec 2017, 9:50am\nCo raper ma wspólnego z obrazami Caravaggia? Okazuje się, że całkiem sporo. Rozmawiamy z dziewczyną, która stoi za instagramowym kontem @youngthugaspaintings.\nJeśli zapytalibyśmy was o związek między Jefferym Lamarem Williamsem, znanym także jako Young Thug lub No, My Name is Jeffery, oraz XVII-wiecznym obrazem Caravaggia „Św. Hieronim Piszący", nic pewnie nie przyszłoby wam do głowy. Jesteśmy przekonani, że tak samo byłoby, gdybyśmy zapytali o XIX-wieczny portret namalowany przez sławną impresjonistkę Mary Cassatt czy o XVI-wieczny renesansowy obraz „Dziewica i dziecko" wspaniałego Bernandino di Bosio Zaganelliego. Natomiast studentka Hajar Benjid, która wrzuca zdjęcia na jedno z najzabawniejszych kont na Instagramie @youngthugaspaintings, zdecydowanie widzi między nimi podobieństwo. W wieku zaledwie 22 lat Hajar zgarnęła ponad 25 tysięcy obserwujących na koncie, które miało być jedynie pomysłem, aby zaliczyć szkolne zadanie w ostatniej chwili. Chociaż nie znajdziemy tam niczego poza porównaniem zdjęć Young Thuga z niektórymi historycznymi, najbardziej czczonymi dziełami sztuki, możemy dostrzec precyzję, z jaką łączy ona i podkreśla unikalny styl Thuggera, jego muzykę, podejście do płynności między płciami oraz wartość historycznych odniesień. Te wszystkie odkrycia Hajar sprawiają, że jest to jeden z najciekawszych wizualnych projektów, które widzieliśmy w ostatnim czasie. Spotkaliśmy się z magicznym umysłem, który stoi za memami, aby porozmawiać o jej mentorach, muzyce oraz starych wzorcach.\nPowiedz nam o sobie coś więcej. Gdzie dorastałaś?\nPochodzę z Holandii, ale moi rodzice urodzili się w Maroku. Ja urodziłam się w Hadze. Ściślej mówiąc, wychowałam się i wciąż żyję w dzielnicy De Schilderswijk, co można dosłownie przetłumaczyć jako Dzielnica Malarzy. Wiele ulicy w tej okolicy nosi nazwę po słynnych holenderskich malarzach.\nJak ukształtowało cię twoje otoczenie?\nByłam bardzo nieśmiałą, introwertyczną dziewczyną, lecz raz na jakiś czas zdarzyło się, że robiłam lub mówiłam coś, co szokowało ludzi wokół mnie. Tak naprawdę jestem nadal tą samą osobą, którą byłam 10 lat temu. Z jakiegoś powodu przyciągam ludzi, którzy są moim zupełnym przeciwieństwem. Są to też ludzie, którymi jestem zainteresowana. Kiedy poczuję się przy kimś komfortowo, wtedy jest naprawdę super.\nCzym się teraz zajmujesz i dlaczego to robisz?\nW tym momencie studiuje fotografię na drugim roku na HKU w Utrecht. Poza tym robię zakulisowe foty artystów hip-hopowych. Wszystko co robię, robię dla siebie, ponieważ to sprawia, że jestem szczęśliwa.\nHip-hop, sztuka klasyczna, dom moich rodziców na wsi, to co mnie otacza oraz moja młodsza siostra, która jest dokładanie taka sama jak ja.\nMożesz nam powiedzieć coś na temat swojego konta na Intagramie? Kiedy je założyłaś?\nTo był pomysł na ostatnią chwilę realizowany na projekt szkolny. Musieliśmy pójść do muzeum i zainspirować się czyimś sposobem pracy. Ja znalazłam to u artysty, który przeglądał tysiące selfie innych ludzi i bazując na tym, stworzył przewodnik pomagający stworzyć idealne zdjęcie. Miałam tak wiele fotek Young Thuga na telefonie, że przejrzałam je wszystkie i znalazłam pewne kombinacje. W zasadzie to nie miałam pojęcia co zrobić na ten projekt, dopóki nie wymyśliłam tego noc przed zajęciami i rano zaprezentowałam ten pomysł w prezentacji w PowerPointcie. To idealne połączenie moich dwóch ulubionych rzeczy: hip-hopu i sztuki klasycznej.\nCo starasz się przez to osiągnąć?\nByłam ciekawa, jak inni ludzie (włączając w to Young Thuga) zareagują na tę pracę i po prostu starałam się zaliczyć te zajęcia. Jego fotki porównane z klasycznymi obrazami są jak wersja dzieł Williama-Adolphe'a Bouguerea, które nie istniały w historii Europy.\nZobaczyłam coś ostatnio na wystawie w Rotterdamie, co wyglądało trochę jak mój projekt. Oni nazwali tę pracę: „Re-Mastering the Old World" (Odnawianie Nowego Świata). Każdy z tych unikalnych kolaży to ukłon w stronę prac uznanych artystów, jednocześnie oddający hołd ignorowanym historiom ludzi o innym kolorze skóry niż biała. Wydaje mi się, że to zabawne, jak moje konto przyciągnęło nauczycieli historii w średnim wieku, którzy deklarowali, że za mój projekt postawiliby mi piątkę. Zainteresowali się nim także kuratorzy sztuki, fani i antyfani Young Thuga. Ludzie mówią mi, że mam w sobie różne rodzaje demonów. Na którejś z amerykańskich uczelni ktoś nawet poprowadził wykład na temat mojego projektu. To zdecydowanie była najfajniejsza rzecz, jaka mi się przytrafiła.\nMoim największym marzeniem jest zrobienie zdjęcia na okładkę albumu Young Thuga. Patrząc na niektóre prace z jego mixtape'ów, można zauważyć, że interesuje go sztuka klasyczna. 300 Entrertainment, wytwórnia z którą ma podpisany kontrakt, odezwała się do mnie ostatnio… Byłam pewna, że będzie to związane z Young Thugiem, ale okazało się, że chcieli żebym zrobiła coś podobnego na singiel „Bad and Boujee" Migosów. Koniec końców, to co dla nich zrobiłam, to zestawienie zdjęcie Sary Snyder albo Cardi B jako przykład „bad" (ostrej) i klasyczny obraz przedstawiający „boujee" (klasę). Byłam tym bardzo podekscytowana, mam nadzieję, że niedługo to opublikują.\nSkąd wzięło się u ciebie zainteresowanie klasycznym malarstwem?\nZainteresowałam się nim w szkole, kiedy zaczęły się zajęcia z historii sztuki. Był to jeden z niewielu przedmiotów, z których byłam dobra. Zawsze udawało mi się zdawać egzaminy bez nauki. Pamiętam też, że byłam dobra z analizy obrazów i zdjęć.\nCo w Young Thugu przemawia do ciebie najbardziej?\nJego muzyka, oczywiście. Sprawia, że jestem bardzo szczęśliwa. Popieram też jego sztukę. To kombinacja wszystkiego co robi.\nJest chwalony za swoje luźne podejście do kwestii płci i tożsamości oraz za swój wyjątkowy styl. Co o tym sądzisz?\nMyślę, że to z pewnością widać na moim Instagramie. Uwielbiam jego styl i jego otwartość umysłu w kwestii płci.\nYoung Thug jest znany z posiadania wielu mentorów, kto jest twoim?\nYoung Thug. Stworzyłam swoją najlepszą sztukę dzięki niemu. Jestem też wdzięczna mojej szkole. Nigdy nie wymyśliłabym tego projektu i nie zmotywowałabym się, żeby zrobić coś takiego, gdyby nie ona.\nChcę być wspierającym rodzicem dla moich przyszłych dzieci.\nJeśli mogłabyś zmienić na świecie jedną rzecz, co by to było i dlaczego?\nChciałabym, żeby ludzie nie mieli możliwości zabijania się. To takie przerażające, że inny człowiek może tak po prostu odebrać życie, albo decydować o tym, gdzie możesz żyć i dokąd możesz jechać.\nKocham sprawiać, że ludzie się śmieją. Mam nadzieję, że moje prace wywołują uśmiech na ludzkich twarzach.\nChciałabym kiedyś podyskutować o obrazach renesansowych z Thuggerem.