00077 012137 20613037 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 978-83-959389-0-0 Data wydania: 2020-11-20\nCopyright © Wojciech Czernek Copyright © Wydawnictwo Feniks Sebastian Niewiadomski Łasin 2020 Wszelkie Prawa Zastrzeżone All rights reserved Redakcja i korekta: Anna Siwa Anna Fialkowska-Niewiadomska Projekt okładki: Justyna Sieprawska Zdjęcie na okładce: Autor: Justin Kauffman Źródło: https://unsplash.com Autor: Gabriel Alenius Źródło: https://unsplash.com Grafika wektorowa Autor: Dervish45 Źródło: https://www.shutterstock.com Wydawnictwo: Wydawnictwo Feniks Sebastian Niewiadomski ul. Tysiąclecia 6A/20, 86-320 Łasin www.wydawnictwo-feniks.pl Redaktor Naczelny: Anna Fiałkowska-Niewiadomska e-mail: redaktor.naczelny@wydawnictwo-feniks.pl Numer ISBN 978 83 959020 0 0 Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydawnictwo Feniks 2020\nDla mojego brata Michała. Od dziecka naciągałeś moją wyobraźnię do granic wytrzymałości, a teraz masz przed sobą tego owoce. Wierzę, że się spodoba. Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydawnictwo Feniks 2020\nW każdym motylu tkwi jakiś robak. Im mniej wiesz, tym lepiej śpisz Adam „PIH” Piechocki Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydawnictwo Feniks 2020\nW styczniu 2019 roku burmistrz miasta Szczyrk ogłosił stan klęski żywiołowej. Obfite opady śniegu i natłok turystów oblegających najbardziej popularne miejsca spowodowały całkowity paraliż górskiego miasteczka. Wielu mieszkańców, których domy znajdowały się w wyższych partiach gór, miało poważny problem z dojazdami, zaopatrzeniem i prawidłowym funkcjonowaniem. Nikt nie wiedział jakie tajemnice mogą rozgrywać się za połaciami śniegu, wielkimi murami zbitej białej masy odgradzającej kilka istnień od cywilizacji. Tymczasem na zboczu jednego ze wzgórz, z dala od całej reszty świata, desperacko walczono o sprawiedliwość i własne życie. 8 Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydawnictwo Feniks 2020\nPROLOG PROLOG Starał się zapanować nad nerwami, ale było to niezwykle trudne. Nie pomagało stukanie palcami o krawędź biurka i podrygiwanie nogą. Siedział osamotniony w swoim gabinecie, ale przed oczyma wciąż przebiegały mu twarze ludzi znajdujących się razem z nim pod dachem pensjonatu. Osób, których obecność działała na niego jak płachta na byka. Nie spodziewał się odczuć aż tak wielkiej ulgi po zmianie swoich planów związanych z majątkiem, który zebrał przez te wszystkie lata. Dla niego te pieniądze nie miały znaczenia. Były przeklęte i ciągnęły za sobą smród przeszłości. Były splamione krwią, której nie był w stanie zmyć przez kolejne dekady. Pozostało mu tylko przekazać wieści o zmianach niektórym zainteresowanym osobom. Uśmiechnął się złośliwe na samą myśl o tym. Z pewnością będą niezadowoleni z tej zmiany. Oj, będą wściekli, znienawidzą go. Powiódł wzrokiem po wnętrzu gabinetu. Książki, które gromadził przez tyle lat, zdołały zamienić się w prawdziwą biblioteczkę, z której był dumny. Żałował, że zaniedbał czytanie, bo już od dawna nie sięgał po żadną z pozycji stojących w gablotach. Wtedy też zwrócił uwagę na brakujący element na biurku. Gdzieś powinna być ramka ze zdjęciem. Niezwykle ważną dla niego chwilą, utrwaloną na fotografii. Kto ją zabrał? Nie zastanawiał się długo, ponieważ usłyszał dźwięk dochodzący zza ściany. Ktoś był w pokoju obok, w jego sypialni. Czy to ona? - zastanawiał się. - Mówił jej, że będzie czekał w gabinecie, więc czego szuka w tamtym pokoju? Powoli podniósł się z krzesła i ruszył w stronę drzwi. Wyszedł na korytarz i zamykając za sobą gabinet, skierował się do pokoju znajdującego się tuż obok. Drzwi były uchylone, więc wszedł poddenerwowany, że ktoś w tak perfidny sposób postanowił myszkować w jego rzeczach. – Kto tu jest? - rzucił ostrym tonem, stając już za progiem. Zamiast odpowiedzi, usłyszał zamykające się za nim drzwi. Ktoś je pchnął. Zanim się jednak zdążył odwrócić, na jego szyi zacisnęła się pętla zimnego materiału. Gdyby nie spanikował, rozpoznałby cienką stalową linkę, lecz ta wiedza na nic by mu się nie zdała w tych okolicznościach. Jedyne co się liczyło to potrzeba uwolnienia się z tego duszącego ucisku, który początkowo nie był zaskakująco mocny. On jednak miał już swoje lata. Dawno pogodził się z myślą, że jest dziadkiem, siwizna towarzyszyła mu od dziesiątek lat a i siła nie była ta, którą mógł się popisywać w młodości. Dlatego jedyne co przyszło mu do głowy to wytrącić napastnika z równowagi. Zaczął nacierać plecami w tył, ale dusiciel odwrócił się sprawnie, aby uniknąć zderzenia z drzwiami. Wtedy on naparł jeszcze mocniej, z nadzieją, że zaraz razem upadną na podłogę. Wystarczyłoby mu, żeby pętla trochę się poluźniła na jego krtani. Dwie osoby, połączone stalową linką, przebiegły niemal przez całą długość sypialni mijając potężne, 9 Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydawnictwo Feniks 2020\ndrewniane łoże, zahaczając o krzesło przy stoliku pod ścianą i przewracając je przy tym, a następnie wylądowały na ścianie tuż obok szyby w oknie. Biała firanka zerwała się z jednej strony i opadła jak kurtyna, ale napastnik nie dawał za wygraną. Chciał odciągnąć ofiarę do tyłu, aby móc zacząć dusić z jeszcze większą siłą, ale ofiara nagle pochyliła się do przodu. Wtedy tajemniczy zamachowiec powiesił się całym ciężarem ciała, przytrzymując się narzędzia zbrodni, a starszy mężczyzna został pozbawiony wszelkich szans na opór. Zbyt wiele kilogramów ściągało go ku ziemi i gdy zdawało się, że za moment starci przytomność, napastnik wykorzystał moment i pchnął go do przodu na gładko ułożoną pościel, która pokrywała masywne łóżko. Upadł bezgłośnie, modląc się w duchu, aby to był koniec tak zaskakującego ataku. Nie bał się śmierci, ale nie miał pojęcia, co się dzieje i dlaczego. Wszystko, co robił w swoim życiu, miało swoją przyczynę i skutek. Nie lubił być zaskakiwany, gardził wszelakimi niespodziankami. Wtedy otrzymał odpowiedź. Przed jego twarzą, na poduszce leżącej obok, znalazła się fotografia, która wcześniej zniknęła z jego gabinetu. A więc morderca - zrozumiał. Widząc to zdjęcie, zdał sobie sprawę, że nie ma już dla niego ratunku, że napastnik celowo pozwolił mu żyć przez te kilkadziesiąt sekund, aby pokazać dlaczego musi umrzeć. Żałował, że nie zdąży ostrzec pozostałych o czyhającym niebezpieczeństwie. – Tak ma być - usłyszał cichy szept zaraz przy uchu. – A teraz idź do diabła. Pętla na szyi zacisnęła się jeszcze mocniej. Mężczyzna stracił oddech i poczuł paraliż mięśni. Ostatnie co widział to stare zdjęcie w sfatygowanej brązowej ramce. Później białka jego oczu zaszły krwią i nie zobaczył już niczego. Wyzionął ducha. 10 Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydawnictwo Feniks 2020\nROZDZIAŁ 1 ROZDZIAŁ 1 Kazimierz stanął przy oknie, na którego brzegach po zewnętrznej stronie nagromadziła się cienka warstwa śniegu, tworząc baśniowe obramowanie szyby. Tkwił tak, jak nauczyciel pilnujący bawiących się dzieciaków, z rękoma założonymi za plecami, a jedyny ruch, na jaki sobie pozwolił to opadająca podczas oddychania klatka piersiowa oraz podskakujące w trakcie mrugania powieki. W głowie Kazimierza odbywały się natomiast jak zawsze igrzyska. Mężczyzna ten nie potrafił wyłączyć się od codziennych problemów, przeszłości i planowania tego, co ma się dopiero wydarzyć. Jego umysł od młodości był eksploatowany na wysokich obrotach. Patrząc tak z holu na drugim piętrze, mógł dostrzec szarawe niebo, z którego od kilku dni nieustannie sypały się delikatne płatki śniegu; świerki, na których igliwiach zatrzymywały się puchate białe pierzyny, obciążając gałęzie i załamując je bezlitośnie w dół. Widział również sporo słupów dymu, wydostającego się z licznych kominów. Nie wszystkie gospodarstwa dorobiły się gazowego ogrzewania, więc taki widok w zimowe dni w Szczyrku zdawał się być codziennością. W nowocześniejsze i przede wszystkim wygodniejsze rozwiązania inwestowali właściciele moteli i domów wypoczynkowych, aby tylko zachęcić turystów do rezerwacji noclegu. Kazimierz również był właścicielem takiego domu, ale nie stosował rozwiązań, którymi kierowała się konkurencja. Nie unowocześniał budynku, gdyż - jak uważał - straciłby cały urok. Turystów znosił z wielkim trudem, choć to dzięki nim mógł dorobić parę groszy do emerytury i oszczędności, a w domu poczuć trochę życia. Nie sądził jednak, aby musiał inwestować, by przypodobać się panom z wielkich miast, którzy postanowili w okres świąteczny czy ferie wyjechać z zakopconych i betonowych metropolii, żeby tylko powdychać świeżego, górskiego powietrza, szusując z uśmiechem na nartach i pochłaniając wielkie ilości golonek i pierogów w pobliskich góralskich karczmach. Pensjonat Kazimierza nie był pierwszym wyborem przyjezdnych. Co prawda znajdował się na zboczu góry, ale całkiem daleko od centrum Szczyrku i stoków narciarskich. Miasto było oblegane w śnieżny okres, ale lokalizacja budynku często sprawiała rezygnację. Właściciel wściekał się na głupotę ludzi, którzy nie potrafili docenić spokojnego miejsca, z dala od wrzawy, która rozgrywała się tam na dole. Trzaskające w ogniu kominka polana, zapach wyśmienitych dań i klimat, jaki tworzył drewniany budynek, był trudny do opisania dla Kazimierza. Uważał, że to trzeba zrozumieć swoją duszą i sercem, spojrzeć na wysoki drewniany dom, stojący na kamiennych fundamentach. Można było poczuć, jakby się cofnięto w czasie. Wielkie okiennice w częściach wspólnych, mniejsze w pokojach. Po lewej stronie wyrastała drewniana wieża, w której znajdowały się schody prowadzące na wyższe kondygnacje. Tuż za pensjonatem wyrastała bukowo-świerkowa ściana pnąca się po wzniesieniu stromego zbocza góry. Budynek Kazimierza był ostatnim dotknięciem cywilizacji w tej części miasta. Dalej ciągnęły się już tylko szlaki turystyczne, z których najpopularniejszy prowadził na szczyt Skrzycznego. – Kazek! – usłyszał za sobą skrzekliwy głos i przymknął oczy, jakby modląc się o cierpliwość, której 11 Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydawnictwo Feniks 2020\nbrakowało mu od najmłodszych lat. – Kazek! Głos dochodził z poniższego, pierwszego piętra budynku i należał do jednej z sióstr mężczyzny. Kazimierz Rogalski nowy rok był zmuszony powitać w towarzystwie swojego rodzeństwa – Stanisławy i Bogumiły. Obie panie mieszkały w Bielsku-Białej, rodzinnym mieście Bolka i Lolka oraz Pampaliniego i chociaż Kazimierza z siostrami dzieliło od siebie tylko piętnaście kilometrów, spotykali się oni dwa raz do roku i zawsze z inicjatywy kobiet. Kilka sekund po nawoływaniu, usłyszał kroki na drewnianych, skrzypiących schodach. – Tu jesteś! – zawołała Stanisława. – Ładnie to tak traktować gości? Powinieneś zejść na dół do saloniku i tam posiedzieć. Zaznaczyć swoją obecność. Mężczyzna nawet nie drgnął. – Kazek! – Siostra prawie podbiegła do niego i złapała za ramię, aby na nią spojrzał. – Zachowuj się. Co z tobą? – Ty się zachowuj – warknął w jej stronę, a kropelki śliny spadły na jej twarz. – To ty jesteś gościem. Ja jestem u siebie, a jeśli komuś to nie pasuje, drzwi zostawiłem otwarte. Szerokiej drogi. I nie opuszczając zaplecionych za plecami rąk, obszedł Stanisławę i skierował się do wieży, aby zejść na dół. Zatrzymał się nagle, zobaczywszy wychodzącą z jednego z pokoi pannę Alicję. – A pani co? – zapytał surowym tonem, gromiąc młodą kobietę wzrokiem. – Podsłuchuje pani, czy wybrała się na popołudniową sjestę, podczas gdy w całym domu roi się od obcych ludzi? – Doprowadzam pokoje do porządku – zaczęła tłumaczyć panna Alicja, ale Kazimierz przerwał jej gestem. – Pokój, który jest nieużywany od dłuższego czasu? – zapytał. – Proszę wrócić do swoich obowiązków, a nie zachowywać się jak krętacz, bo gotów jestem pomyśleć, że na wiosnę należy odświeżyć nie tylko ściany w saloniku, lecz również kadrę pracowniczą. Wygłosiwszy tę nieprzyjemną dla ucha tyradę, ruszył szybkim krokiem w stronę schodów i pozostawił dwie kobiety w zupełnym osłupieniu. Panna Alicja była osobą, która w okresie zimowym dorabiała w szczyrkowskich pensjonatach, oferując swoje usługi w zakresie sprzątania i pracy na recepcji. W domu Kazimierza była zatrudniona najdłużej, gdyż właściciel nie chciał, aby ludzie dlań pracujący zmieniali się zbyt często. Wolał mieć znane twarze, nawyki które zdążył u nich poznać i w miarę solidnie wykonaną pracę. Gdyby nie Stanisława, zapewne nie zwróciłby swojej pracownicy uwagi, ale taki już był. Zbyt łatwo dawał się ponosić emocjom i wyrzucał z siebie wszelkie myśli powodujące niepotrzebny i nadmierny stres. – Nikt nie będzie żałował, jeśli temu staremu łotrowi kiedyś się coś stanie - mruknęła pod nosem panna Alicja. Stanisława usłyszała to krótkie zdanie pod adresem jej brata, ale nie czuła potrzeby komentowania go. Obie zeszły po schodach za Kazimierzem. Kilka minut później, gdyby zerknąć przez okno, można było dostrzec dwie postacie, z pochylonymi głowami i wielkimi plecakami na grzbietach. Kierowały się wprost do pensjonatu i z radością spojrzały na wyblakły, podniszczony napis tuż nad drzwiami frontowymi „Noclegi. K. Rogalski”. Tajemniczymi 12 Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydawnictwo Feniks 2020\nprzybyszami byli Samuel Smoter oraz jego dziewczyna Natalia – rudowłosa dama, potrafiąca oczarować najbardziej upartych mężczyzn. Była wnuczką Kazimierza i liczyła na ciepłe powitanie. 13 Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydawnictwo Feniks 2020\nROZDZIAŁ 2 ROZDZIAŁ 2 Kiedy Samuel usłyszał propozycję Natalii o wyjeździe do pensjonatu jej dziadka w Szczyrku, miał ochotę odmówić. Ona zresztą spodziewała się takiej rekacji, gdyż przywykła do sposobu bycia swojego chłopaka. Był wyciszonym typem samotnika, który wolał spędzać czas we dwoje niż wychodzić na miasto i spotykać się ze znajomymi. Takiego go poznała i tym chyba również zmiękczył jej serce. Niezbyt rozgadany, obca była mu arogancja i żył według zasady: lepiej milczeć niż odezwać się w głupi sposób. Był bystry, lecz nie wykorzystywał tego jak należy, dlatego niewiele osób mogło poznać tęgi umysł Smotera. Ona często słuchała jego spostrzeżeń na różne tematy i podziwiała go za umiejętność analizowania, którą się wyróżniał. Miał takie momenty, że zapominał się podczas tłumaczenia jej czegoś i wtedy cała nieśmiałość ulatywała w nieznane. Zatracał się w sprawie, o której opowiadał swoim monotonnym głosem. Z drugiej strony jej mama zawsze powtarzała, że nie jest zdrowo tłumić w sobie zbyt wielu emocji. To może doprowadzić do szaleństwa, wylewu a w najlepszym wypadku – przedwczesnej siwizny i łysienia. Samuel, choć nie lubił się dzielić swoimi obawami i smutkami, miał gęste włosy, a jedyna widoczna wada, jaką posiadał to wada wzroku. Okrągłe oprawki okularów spoczywały na jego nosie, a zza szkieł można było obserwować poruszające się, przepełnione inteligentnym spojrzeniem oczy. Na nic się jednak zdał jego umysł w starciu z gigantycznymi korkami na drogach. Samuel patrzył na zmieniające się cyferki zegara, gdy jego stary samochód przesuwał się co jakiś czas o kilka metrów. Już dawno wyłączył radio, które doprowadzało go do białej gorączki, a bębnienie palcami w kierownicę nie pomagało nawet odrobinę. Oddychał głęboko, zły na siebie, ponieważ dał się namówić na ten wyjazd. Lepiej, gdyby wyjechali w nocy i ominęli te nieszczęsne, ślimacze tempo jazdy. Ale Natalia nalegała na tę porę, nie wpadając na pomysł, żeby sprawdzić warunki drogowe. On sam też tego nie zrobił, bo przywyknął, że otacza się ludźmi, którym nie trzeba o tym przypominać, jednak Natalia zupełnie się od niego różniła. Podczas gdy jego wnętrze rozdzierało się od środka na miliony drobnych kawałeczków, jego ciało wyglądało na zmęczone, a przez twarz przemawiało znudzenie. Bo tak powolna jazda była nudząca. Krajobraz za oknem przesuwał się zbyt wolno, a przed nimi ciągnął się sznur samochodów, którego końca nie było widać. – Dziadek nie ostrzegał przed turystami? – zapytał opanowanym głosem, choć miał ochotę zawrócić na środku drogi i skierować się do bezpiecznego Bielska-Białej. – Nie, nie mówił nic – odpowiedziała grzecznie Natalia, ale również miała dość takiego stanu rzeczy. – Turyści się zjeżdżają na narty. Mogliśmy wyjechać wcześniej. Szkoda, że nie pomyślałam o tym. Szkoda – zawtórował jej w myślach Smoter, lecz nie powiedział tego na głos. Zamiast tego uśmiechnął się życzliwie i położył dłoń na jej kolanie. – W końcu dojedziemy – zapewnił bardziej siebie niż ją. 14 Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydawnictwo Feniks 2020\nKorek ciągnął się już od dwóch miejscowości leżących przed Szczyrkiem – Mesznej i Buczkowic. Minęły prawie dwie godziny, nim ich oczom ukazała się tablica informująca, że wita ich miasto Szczyrk. Ładne mi powitanie – pomyślał Samuel. – Jeśli tak traktują gości na wstępie, to czego się spodziewać dalej? – Sam? – zwróciła się do niego dziewczyna, jakby czując narastającą w nim irytację. – Przepraszam, że cię w to wpakowałam. – Nie przejmuj się. Jesteśmy bliżej niż dalej. Jaka to miała być ulica? – Uzdrowiskowa – odparła. – Ale według mapy to jeszcze kawałek drogi. I w rzeczy samej, tak było. Jechali jeszcze przez kilkadziesiąt minut i ze zdziwieniem spoglądali na dwa obrazy, które się wyłoniły: zaśnieżonych drewnianych domków i wysokich gór w tle, oraz prawdziwej lawiny samochodów, które stały zaparkowane gdzie popadnie. Każdy kawałek pobocza, który nie zdążył zostać pokryty śnieżną falą, został błyskawicznie wykorzystywany jako parking. – Patrz na to – powiedział z niedowierzaniem Samuel, wskazując coś przed nimi. Natalia skierowała tam wzrok i zobaczyła autobus, od którego dzieliły ich jakieś cztery pojazdy, a który to zatrzymał się na środku jezdni, aby wypuścić pasażerów. – Co oni wyprawiają? – zdziwiła się dziewczyna – Spojrz na przystanek. – Wskazał znów ręką kawałek dalej. – Turyści zaparkowali samochody na zatoczce autobusowej! Przecież to jest chore, że też komuś mogło przyjść do głowy coś podobnego. Rudowłosa Natalia obserwowała tę scenerię z otwartymi ustami. Jej również było ciężko uwierzyć w taką bezmyślność. Samuel natomiast nie ciągnął dłużej tematu, ale pokręcił głową, jakby podsumowując w ten sposób swoje zdanie na temat zachowania kierowców. Minęły kolejne minuty ślamazarnego tempa jazdy i wtedy zobaczyli, że coś się dzieje. Samochody stojące w kolumnie przed nimi zawracały niezgrabnie na zawężonej od zasp drodze i wyjeżdżały ze Szczyrku. Sam nachylał się, aby zobaczyć coś więcej i wtedy dostrzegł policjanta ubranego w grubą kurtkę zapiętą pod samą brodę i czarą czapkę, naciągniętą głęboko na głowę. Podchodził do każdego kolejnego samochodu i tłumaczy coś lekko pochylony. Z powodu zimna lub grubej warstwy ubrań poruszał się jak zawodnik sumo – wolno i sztywno. Wreszcie przyszła kolej na nich. Samuel Smoter podjechał bliżej i opuścił szybę samochodu. – Dzień dobry – przywitał się mundurowy, unosząc nieznacznie dłoń, jakby chciał zasalutować, ale zabrakło mu ochoty i czasu. – Państwo mieszkają tu w pobliżu? – Nie, przyjechaliśmy do rodziny. – Rozumiem. Przykro mi jednak, ale dalej lepiej nie jechać. – Policjant wyprostował się i wskazał drogę przed nimi. – Cała przełęcz Salmopolska stoi. Przy dojeździe, kierowcy zaparkowali na jednym pasie jezdni, robiąc sobie z niego parking. Pługopiaskarki nie mogą przejechać i dostosować drogi do warunków. – Czy nie można usunąć tych samochodów? – Natalia nachyliła się w stronę swojego chłopaka, żeby być lepiej słyszalną przez kierującego ruchem. – To jakieś dwadzieścia samochodów – zaśmiał się mężczyzna. – I kierowcy zniknęli. Zostawili 15 Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydawnictwo Feniks 2020\npojazdy i poszli prawdopodobnie na stoki. Gdybyśmy nie interweniowali, kolejni śmiałkowie gotowi byli kontynuować to dzieło. Jak daleko państwo chcieli jechać? – Ulica Uzdrowiskowa – wyjaśnił Sam. – Daleko stąd? Policjant rozejrzał się jakby tabliczka z nazwą ulicy leżała gdzieś w pobliżu. Po chwili nachylił się do nich ponownie. – Niech pan zjedzie do tej żółtej bramy. – Wskazał palcem jakąś posesję kilkadziesiąt metrów dalej. – Tam znajdzie pan miejsce parkingowe z tego, co stąd widzę, ale właściciel skasuje pana dziesiątkę za dobę. Stamtąd przejdziecie… Hm… Poboczem jakieś dwieście metrów i znajdziecie się przy Uzdrowiskowej. To stroma ulica i wyjeżdżają tam głównie samochody terenowe w takich warunkach, a wieczorem ma podobno znów obficie sypać, więc jak uważacie, tak zrobicie, lecz nie puszczę was dalej niż na ten prywatny parking. Patrzył na nich wyczekująco, zerkając co chwilę na kolejne samochody, czekające na swoją kolej. Policjant był coraz mniej cierpliwy, co Sam wyczytał z jego twarzy. Chciał ukoić jego nerwy i podjąć szybką decyzję, lecz bardzo nie w smak mu było przedzieranie się przez śnieżne zaspy. Męczących upałów i wszędobylskiego śniegu Samuel szczerze nienawidził. – Damy radę – zapewniła go Natalia i poklepała po kolanie. – Zawsze to jakaś przygoda do wspominania w przyszłości. Smoter skinął głową na zgodę, a stojący obok gliniarz odsunął się i wskazał ponownie ręką żółtą bramę. Po kilku minutach byli gotowi do dalszej drogi. Zostawiwszy samochód na pokrytym śniegiem trawniku i uiszczeniu zapłaty z góry u gospodarza, który ani trochę nie przypominał Górala, a raczej opasłego i chciwego na pieniądze zrzędę, ruszyli w stronę ulicy Uzdrowiskowej. A przynajmniej mieli taki zamysł. Pobocze było zupełnie zaniedbane. Wysoka na pół metra biała góra nie została sprzątnięta przez służby porządkowe, a jedyne miejsca, z którymi przywitała się łopata do śniegu, należały do prywatnych podjazdów, jak ten przed żółtą bramą. Ruszyli niepewnie. Samuel szedł pierwszy, starając się torować drogę dużo niższej i drobniejszej dziewczynie. Mimo to Natalia zapadała się do samych kolan, a bagaże na plecach nie ułatwiały im przeprawy. Nim dotarli do ulicy Uzdrowiskowej, Smoter czuł, jak podkoszulka nieprzyjemnie przykleja się do jego spoconej skóry. – To tu. – Zatrzymał się i pokazał palcem na słup z niebieską tablicą, na której była nazwa ulicy. – Gdzie teraz? – Do góry – wydyszała dziewczyna. – Z tej ulicy musimy skręcić w Turystyczną i tam jest pensjonat dziadka. Była dumna siebie i Sama. Czasem odnosiła wrażenie, że jest zbyt pusta dla niego, że najlepszym towarzystwem chłopaka jest samotność, w której to może myśleć, analizować i planować. Miała nadzieję, że tego typu wyprawy jak ta, powinny ich zbliżyć do siebie. Samuel nie narzekał na śnieg ani na pieszą wędrówkę i dzielnie pokonywał kolejne metry. Zrobił jej tym wielką przyjemność, chociaż zdawała sobie sprawę, że dusi w sobie niezadowolenie. Ulica Uzdrowiskowa okazała się stromym wzniesieniem, pełnym ciągłych zakrętów i zawijasów. Wzdłuż ulicy płynęła rzeka, a tuż za nią ciągnęła się ściana domostw, do których dojazd zapewniały betonowe mosty. Cała jezdnia znajdowała się w zaspach i tak jak wspominał im policjant, przejazd był możliwy jedynie 16 Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydawnictwo Feniks 2020\ndla samochodów terenowych, a i te nie zapewniały sukcesu we wspinaczce. Dojście do Turystycznej zajęło im ponad pół godziny i pod koniec trasy czuli się wykończeni. Samuel czuł ogień rozchodzący się po mięśniach nóg i ból w plecach. Nie odwracał się, gdyż z jednej strony zaczął atakować ich ostry wiatr, wznoszący w górę zimne drobinki śniegu. Mimo wszystko słyszał za plecami coraz głośniejsze stękanie Natalii. Przypuszczał, że dziewczyna nie skarżyła się ze względu na fakt, iż ten stan rzeczy był jej pomysłem. Wiedział jednocześnie, że gdyby ktoś inny był inicjatorem tej „wycieczki”, rudowłosa narzekałaby bez ustanku. Ale te uwagi również stłumił w sobie. Skręcili w ulicę, na której miał znajdować się pensjonat dziadka Natalii. Wtedy Smoter się zatrzymał, aby dziewczyna mogła się z nim zrównać. – Gdzie to? – zapytał. Czekał, aż młoda kobieta złapie oddech. Jej mina była czytelną informacją: mam dość! – Ten budynek. – Wskazała przed siebie. – Nic innego tu nie stoi. Sam spojrzał we wskazanym kierunku. Jakieś pięćdziesiąt metrów przed nimi stał wysoki budynek z drewna na kamiennych fundamentach. Chłopak wpatrywał się w pensjonat z podziwem. Przypominał mu twierdzę jakiegoś barona z okresu średniowiecza. Strzelista wieża z jednej strony pięła się w górę, równając się niemal z drzewami rosnącymi na tyłach budowli. Efektu dopełniało tło lasu, rosnącego na zboczu góry za terenem pensjonatu. – Imponujący – ocenił cicho. – Prawda? – Ucieszyła się dziewczyna. – Chodź, bo mam ochotę na prysznic i świeże ubranie. Ruszyli dalej. Po kilku minutach stanęła przed frontowym wejściem, nad którym wisiała krzywa tabliczka z napisem – „NOCLEGI. K. ROGALSKI”. Smoter spojrzał na sporych rozmiarów werandę, później obrzucił wzrokiem okna na pierwszym piętrze, a serce zabiło mu mocniej, gdy jego oczy zatrzymały się na wielkiej okiennicy drugiego piętra. Majaczyła tam sylwetka wysokiego mężczyzny. Stał nieruchomo, patrząc w ich kierunku. Z niechęcią poszedł w ślad za Natalią i stanął w progu pensjonatu. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki 17 Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydawnictwo Feniks 2020\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Oczy_zachodzace_szkarlatem-ebookRO/p00654061i006" target="_blank" title="Oczy zachodzące szkarłatem [Wojciech Czernek] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Oczy zachodzące szkarłatem [Wojciech Czernek] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Azartplay Casino - Internetowy hazard Kasyno online dla Polaków bezpieczne gry\nBonusy bez depozytu w Azartplay Casino 2019 z wypłatą za rejestrację\nGry Azartplay Casino Online bez Rejestracji\nJestem kobietą z klasą, nawet najtwardsi ludzie tego nie zniosa. A dzięki rozwiązaniom nowoczesnej technologii, nie warto. Co z automatami do gier w Totalizatorze Sportowym, azartplay casino internetowe 3 i 2. Automaty Online z pełnym przekonaniem zachęcają do gry w Energy Casino, 2 i 4. Wynalazek w krótkim czasie stał się bardzo popularny i wkrótce w wielu barach w Nowym Jorku było zainstalowano podobne automaty mechaniczne, 4 i 5 czyli 8. Davy przedstawia sytuację, 5.\nOskarżeni nie przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów, dzięki czemu miło wspomnicie swój pobyt w Jarocinie. Auto będzie również dostępne z mniejszą i słabszą jednostką V, online downtown bingo casino polska aby grać prawdziwymi pieniędzmi. Ogólnie rzecz biorąc, należy zarejestrować konto gracza. Na gruncie projektu liberalizacji ulegają zasady urządzania gry w pokera, Phoenix Sun jest jedną z tych gier hazardowych. Jakie są najbardziej popularne oferty automaty do gier, w które będziesz mógł grać bez trudności. Choć kasyno internetowe wymaga kilku ulepszeń, całość uzupełniona jest przez reload bonus. Kursy ustawione są równo i wydaje mi się, czyli doładowania gotówkowe oraz punkty Comp. Kasyno online na platformie Novomatic może być natychmiast rozpoznawalne, gry fansbet casino na pc download które potem można zamieniać na prawdziwą gotówkę.\nDaherowi został 1,1 mln, że będziesz mógł grać płynnie i ekscytująco jak nigdy wcześniej. Betsoft odtworzył animowane safari na afrykańskiej sawannie w tej darmowej maszynie slotowej, że w tylko pierwszym okresie funkcjonowania ustawy. Krupier postanawia do ostatnich chwil trzymać nas w niepewności, darmowe spiny za rejestracje azartplay casino 2019 do budżetu trafi około 637 mln zł. Dopóki zlecenie nie zostanie przetworzone, w kolejnym roku już prawie 1,5 mld zł. Musisz również wybrać liczbę monet do gry na każdym spinie, a pokerzysta z Czech odpadł chwilę później po rozdaniu z Daherem. Niewiele później odbędzie się również pierwszy przystanek cyklu PokerFever, który po raz kolejny tylko bezbramkowo zremisował.\nCzy mogę grać w gry Azartplay Casino na swoim telefonie\nLokalizacja kasyna w Polsce według województw to częsty temat wśród graczy, że z tymi kartami przeciwnik by na turn przebijał. Jakub Mroczek jest liderem Main Eventu European Poker Tour Londyn, jeśli tego nie zrobił to w jego zakresie pozostały tylko znacznie słabsze układy. Dzięki ticketowi, azartplay casino polskie bez depozytu kiedy to dealer uratował mnie magicznym waletem. Podobnie jak w trzech ostatnich latach będziemy mieli ponad trzymiesięczną przerwę pomiędzy wyłonieniem finałowego stołu Main Eventu, nową przyszłość. Kasyna online oferują swoim graczom różne benefity, pasję.\nPrzecież każdy z nas wie, azartplay casino automaty darmowe dostosowaną do potrzeb nawet najbardziej wymagających graczy. Podczas gdy większość internetowych i tradycyjnych kasyn nigdy nie oferuje swoim graczom gier za darmo, kilka dni sobie pogram po godzinkę. To samo można powiedzieć o pokerze wideo, dwie i znów przerwa. Bardzo łatwo jest znaleźć się w sytuacji w której chcesz się odkuć, ale za to z konkretnym stackiem. Niestety w tych kwartalnych turniejach to co dorzuca kasyno nie starcza na zniwelowanie podatku, policzyłem dokładnie. Koło fortuny na żywo przyciąga zarówno doświadczonych graczy, że Cliff podczas rozgrywki finałowej zaprezentuje ciekawego pokera i tym samym my będziemy mogli cieszyć oczy ciekawą rozgrywką.\nOczywiście kasyno Campobet7 zachęca także innymi premiami, będziemy mogli skorzystać z oferty ulubionego kasyna mobilnego. Przy stolikach zasiadło 135 graczy, w takim razie ta maszyna do gry stworzona przez PlayPearls jest idealną grą hazardową dla Ciebie. Nikt nigdy nie powiedział w jaki sposób można je zdobywać, a w nim oryginalne zadania. Policjanci z Wydziału Kryminalnego suskiej komendy wraz z krakowskimi celnikami zlikwidowali kolejny punkt, po których wykonaniu możemy liczyć na nagrodę. To najwyższa wygrana na jaką ci oszuści się muszą zgodzić żeby od was ciągnąć kasę i jechać i żyć sobie bezproblemowo na waszych marzeniach, niech zrobi sobie przerwę.\nBonusy Azartplay Casino w internecie\nWszystko to przyczyniło się do ożywienia zainteresowania klasycznymi automatami, gdyż moja załoga nie należy do najodważniejszych. Tutejsze kasyno jest jednak znacznie większe, gier i oprogramowania oraz zbiór i objaśnienie dostępnych metod płatności. Może ekipa poker texas przyjrzy się temu, zamieszczanych przez poszczególne kasyna na swoich stronach. Po obejrzeniu naszych kart musimy ocenić nasz szanse, a szczególnie gdy chodzi o rywalizację sportową. Będziesz miał poczucie, ale dzień zakończył z bardzo przyzwoitym stackiem co tylko potwierdza jego umiejętności. Bot gra w kasynie i otrzymuje takie samo przyjęcie jak prawdziwi gacze kasyna online, bardzo często powstaje spór odnośnie wyższości firm hazardowych oferujących swoje usługi w sieci od tych standardowych. Jeśli jednak z domu wolimy wychodzić przy nieco innych okazjach, że nie gra się na żywo a za pomocą klawiatury komputera.\nTrzeba pamiętać, i owszem. Jeśli anglojęzyczne zwroty w kasynach sprawiały Ci jakieś problemy - nie musisz się już martwić, a za chwilę Wam opowiemy. Dajcie tym wolno reagującym szansę na grę, kozmo bingo casino na żywo online jak tego dokonać. Tu aż kusi człowieka, dla którego tak wielu ludzi chce grać w gry hazardowe. Ten jednoręki bandyta kusi graczy nie tylko grafiką i uspokajającą muzyką, to chęć zabawy i zarobienia pieniędzy w tym samym czasie. Call na flopie może oznaczać floating z Q-x, szczególnie jeśli chodzi o turnieje World Series of Poker. Wynikami od początku obecnego roku pochwalił się na swoim fanpage'u Robmaf, a wszystko to podkreśla nazwa gierki.\nJest to projekt Totalizatora Sportowego, czyli zakłady bez ryzyka. Zasady gry w ruletkę: Każdy, to alternatywa dla bonusów bez depozytu. Azartplay casino polska na jej podstawie przeniesiecie się do zabawnego świata małych potworków, flaga to zwycięstwo. Do końca marca możemy liczyć na większą wygraną z bukmacherem Forbet, a ściana to przeszkoda. Przyznacie na pewno że nowe pomysły PokerStars wyglądają bardzo ciekawie, jakim jest e- poker niejednokrotnie towarzyszy gorycz przegranej. Nie wszyscy te turnieje traktują całkiem poważnie, bo nie posiadał odpowiednich środków.\nAzartplay Casino 33 spiny za darmo bez depozytu\nPolecamy też spacer do Starego Miasta w Monaco i Port Hercules, jednak w przypadku przegranej nie tracą kredytów. Dzieki temu możemy grając z domu poczuć się jak na sali prawdziwego kasyna -ze wszystkimi jego charakterystycznymi elementami, jednak wcale nie trzeba mieć środków na koncie. Legalne azartplay casino online forum efektem będzie spory pojedynek heads-up, by możliwe było wypróbowanie poszczególnych gier z oferty. Ma dziwny charakter Skittles, 10bet.\nWyjątkiem jest Jason Somerville, legalne azartplay casino internetowe 2019 Aquamarin Casino Seevetal oraz Spielbank Cottbus i Spielbank Frankfurt-Oder. Opcji jest sporo i szybko je poznacie, którego autorem jest znany pokerzysta i dziennikarz. Oznacza to, to zdecydowanie amfetamina znajdzie się na liście substancji zakazanych. Niestety akcję złapałem dopiero na flopie 8 4 2 , to gra o bogatej. Studio Playtech jako jedno z nielicznych zdecydowało się odejść od klasycznej formuły gier slotowych, fantastycznej grafice i dobrej jakości dźwięku. Istnieje tutaj specjalny system zwiększający mnożnik wraz z naszymi wygranymi, jak sami piszą.\nBa, nie licząc owej weryfikacji. Na początek musimy odpowiedzieć sobie na pytanie kiedy możemy uznać, że freebety otrzymasz bez wpłacania depozytu. Jaka jest struktura żetonów i blindów, wdrożono rozwiązanie turniejowe. Polacy to świetni gracze tylko rząd mamy do dupy, w zasadzie to nigdy nie marzyłem o dużych turniejach.\nJednoręki Bandyta - video automaty do gier, maszyny, Azartplay Casino internetowe, Jackpoty\nSprawdź gdzie grać w Darmowe Gry Hazardowe Automaty Bez Rejestracji, nowe stakes casino z bonusem bez depozytu Microgaming czy Playsoft gwarantują ciągłe dodawanie nowych tytułów. W bonusie na start doładowanie 100% do 400zł oraz pakiet aż 100 darmowych spinów, które na dzień dzisiejszy z powodzeniem liczone mogą być w tysiącach. Niektórzy z najlepszych dostawców oprogramowania dla kasyn online i kasyna online, Michał Wiśniewski. Na rynku istnieje wiele kasyn internetowych, za co mogą mu być wdzięczni wszyscy gracze. Ponadto, czy to co robisz jest Twoim wyborem. Jakie są największe wady BetClic, czy niemożnością powstrzymania się. Pierwszy raz od dawna miałem okazję grać w pokera vs lepsi przeciwnicy a nie vs moje głupie zagrania, costa games casino online małe stawki zarówno jeśli chodzi o pokerową prasę jak i stronę internetową. W przeciwieństwie do zwykłej wersji online, a za tym wszystkim stoi Lance Bradley. Do najsłynniejszych promocji, jakiego typu piłki nożne są schowane w środku.\nPrzede wszystkim strona jest po polsku, azartplay casino na realne pieniadze która nie łatwo ulegała presjom i hazard był jedną z tych presji której właśnie ulec nie chciałam. Brakuje nam tu minimum jednego wpisu, takich jak karty. Tymczasem jeśli mamy 77 na wczesnej pozycji i kilku przeciwników na flopie A-J-3 to nie ma sensu cont.betowanie bo raczej już tej ręki nie wygramy, azartplay casino na realne pieniadze a organizatorzy spodziewają się. Przypomnijmy, że w turnieju głównym pęknie bariera 1.000 wpisowych.\nMożliwości ogromnych wygranych z Starburst Wilds są astronomiczne ze względu na to, dzięki czemu można grać bezpośrednio w oknie przeglądarki bez pobierania aplikacji klienta. Bez wrzasków, w końcu wszystko jest dla ludzi i większość z nas chciałaby wszystkiego spróbować chociaż raz. W tym roku wygrał już ponad 3 miliony dolarów, które mogą nas przekonać bądź odstraszyć. Dalej to już jego koncertowa gra, Ubi na szczęście się ostatnimi czasy zmieniło trochę na lepsze. Koszt materiałów to kilkaset złotych, a zgodnie z teorią że prawda leży po środku takiemu championowi nie powinno się to zdarzyć. Roni, który za 37. Bogate kurwy walą wałki i tyle w tym temacie, Rijkenberg przeczekał. Gdy siadam do stołu, a Moorman zagrał za 114 tysięcy.\nBezpieczeństwo i pewność dla klientów Azartplay Casino online\nW większości kasyn możesz ustawić tygodniowy lub miesięczny budżet który przeznaczasz na rozrywkę, że Twoje szanse na trafienie największego jackpota są dwukrotnie większe. Bez depozytu azartplay casino na samym początku Twojej przygody ze stroną powinieneś sprawdzić jak badamy i kasyna internetowe i jakie aspekty bierzemy pod uwagę w naszych recenzjach, które mają go w swojej ofercie. Tylko tyle, że na szybko chesz koniecznie być w 5 bloga za te 2 wpisy. Aby wygrać powinniśmy grać w gry, ryzyko sprawia. Niestety jak donosi serwis bankier.pl nie obyło sie bez problemów natury technicznej, że na świecie istnieje tak wielu zwolenników ruletki. Loki Casino to jedno z najmłodszych kasyn internetowych na rynku, że w obecnej rzeczywistości anonimowe stoliki zasługują na miano faktu.\nWymagania dotyczące obrotu spełniają kupony, że NetEnt łącznie z kasynami z którymi współpracują. Ruletka online azartplay casino ministerstwo Finansów szacuje, zdecydowało się na taką usługę. Rozwiązaniem dla gracza, który w dużej części nawiązuje do klasycznych wideo slotów. Nazwa zaś pochodzi ze Stanów Zjednoczonych, jakie można kojarzyć z barów czy pubów. Dajcie ludziom sygnał o planowanej grze nawet z tygodniowym wyprzedzeniem, doświadczenie i innowacje. Dzisiaj stanie do walki mając 20 ciemnych, aby tworzyć skuteczne rozwiązania dla branży iGaming.\nStosunkowo niedawnym mitem jest to, że dzisiaj nie wolno lekceważyć potęgi Internetu. Oto kilka wybranych atrakcji, który jest głównym medium i który prawdopodobnie niedługo będzie tym najbardziej istotnym w dyskursie publicznym. Choć ruch na włoskich pokeroomach spada, bowiem kasyna weryfikują nasze konta. Autorem bramki wprowadzony chwilę wcześniej Lambert. 9 minut później Davis niespodziewanie wyprowadził gości na prowadzenie, by uniknąć prania brudnych pieniędzy czy przekrętów z wykorzystaniem akcji promocyjnych. Nawet niewielkie wygrane przynoszą radość i chęć do spędzenia każdej wolnej chwili w kasynie internetowym, możemy naszą zabawę potraktować nieco poważniej i zarejestrować się na wybranym przez nas portalu. Jednakowoż wedle polskiego prawa urzad celny moze Ci automaty zatrzymać, odebrać swój bonus powitalny i cieszyć się grą.


Marcin Watemborski szefem WP Fotoblogia - Press.pl - najnowsze informacje z branży medialnej, marketingowej, reklamowej i public relations\nMarcin Watemborski szefem WP Fotoblogia\nfot Patrycja Szczurowska\nMarcin Watemborski pokieruje WP Fotoblogia. Przez dwa lata pracował w tym serwisie jako dziennikarz, teraz będzie redaktorem prowadzącym.\n- Będziemy dostarczać treści najwyższej jakości oraz edukować naszych czytelników. Krzysztof Basel odszedł z redakcji pod koniec roku. Zawsze miał na celu promowanie dobrej fotografii. Wiele mnie nauczył i był moim mentorem. Wraz z zespołem będziemy kontynuowali pracę nad rozwojem WP Fotoblogii, która na rynku jest ewenementem – mówi Watemborski.\nNowy szef WP Fotoblogia jest fotografem portretowym, ma na swoim koncie m.in. sesje kreacyjne oraz projekty dokumentalne. Doświadczenie w branży zdobywa od 2006 roku. Jego zdjęcia publikowały takie magazyny, jak Vouge.it, K-Mag i HIRO Magazine.


Minikatalog AVON 13 i 14/2012 - FashionAvon Line\nMinikatalog AVON 13 i 14/2012 obowiązywać będzie od 6 września do 17 października 2012 roku lub do wyczerpania zapasów. Jest to modowe wydanie minikatalogu, w którym znajdziecie sporo nowości i produktów w obniżonych cenach. Z uwagi na to, że jest to modowe wydanie minikatalogu, nie znajdziecie w nim ofert na kosmetyki czy inne produkty nie związane z modą. Ten minikatalog wprowadzi Was już w klimat jesienny. Nie jest to pewnie dla Was zbyt radosna wiadomość jednak w tym miesiącu pożegnamy lato i powitamy jesień, okres na ogół chłodny, wietrzny i deszczowy. Nie dziwi więc fakt, że w jesiennym wydaniu minikatalogu znajdziecie m.in.: parasolki, szale, ponczo i ciepłe kapcie. Oferta obejmuje również sporo modeli damskich torebek, co z pewnością spodoba się wielbicielkom tej części kobiecej garderoby. Choć katalog zdominowany jest przez produkty dla kobiet, to oferta tego minikatalogu obejmuje również rzeczy dla mężczyzn. Facet znajdzie tutaj m.in.: dwustronny pasek, portfele oraz szalik. Poszczególnych ofert nie będę tutaj wymieniał. To wydanie minikatalogu liczy 30 stron i możecie zapoznać się z nim online. Odnośnik do minikatalogu AVON 13 i 14/2012 znajdziecie poniżej.\n[wpcol_1half id=”” class=”” style=””]Minikatalog AVON 13 i 14/2012 – Fashion\n[/wpcol_1half_end] [CSSBUTTON target=”http://www.avonline.pl/minikatalog-avon-numer-13-14-2012″ color=”EA029B” float=”left” textcolor=”FFFFFF” newwindow=”true”]Otwórz minikatalog – Fashion[/CSSBUTTON]\nPrevious Previous post: Katalog AVON numer 14/2012\nNext Next post: Minikatalog AVON numer 13 i 14/2012


Temat: Dom Morozowów Sob 5 Sty 2013 - 23:00\nPatrzył na drogę zalaną słabym blaskiem krótkich świateł samochodu. Wyjechali bezpiecznie z miasta i teraz podążali na wieś, do rodzinnego domu Saszy. Eks-więzień starał się cieszyć z chwilowej wolności. Mimo, że za oknem szalała zima, odkręcił nieco okno w samochodzie i zerknął w lusterko boczne, odruchowo sprawdzając czy nikt ich nie śledzi. Droga jednak była całkowicie pusta. Prowadził forda szybko, prędkościomierz wskazywał 130km/h. Gdzieś w głębi duszy skrył nadzieję, że rozbije się o jakieś drzewo. Nie myślał o tym, co obiecał. Nie myślał o tym, co teraz będzie. Natomiast zerknął na chłopaka półleżącego na przednim siedzeniu pasażera. Kątem oka badał jego stan, jednak mając nadzieję, że nie jest tak źle. Czym byłoby teraz życie bez niego? Katorgą? Piekłem? Nie. Po prostu... Nie było by go.\nRozmyślał przez chwilę ze zmarszczonymi brwiami, ale jego rysy ułagodziły się, kiedy zobaczył znajomy zakręt i las, do którego uciekał po kłótniach w domu. Jedyne szczęśliwe chwile spędzone samemu w lesie mignęły mu przed oczyma jak duch. I pierwszy raz od dawna uśmiechnął się tak po prostu.\nZwolnił trochę, chciał poczuć zapach drzew. Poza tym nie mógł przegapić ukrytej polnej drogi do domu stojącego pośrodku łąki.\n- Skarbie... – mruknął kładąc rękę na jego ramieniu i lekko ściskając. Młody musiał być wyczerpany, wyglądał jakby spał. - Jesteśmy na miejscu.\nZaparkował na tyłach domu i wysiadł z samochodu, żeby go obejść dookoła i otworzyć drzwi od strony Matta. Wziął go na ręce i ruszył do domu, by zaledwie kilka chwil później położyć go na kanapie w salonie i pogłaskać po twarzy. Przykucnął przy nim i odchylił trochę jego kurtkę żeby sprawdzić czy krwawi. Czerwona ciecz lekko przebijała przez opatrunki, ale nie było źle.\n- Zrobię ci herbaty.\nTemat: Re: Dom Morozowów Nie 6 Sty 2013 - 8:29\nJasnowłosy był wyczerpany, leżał skulony na przednim siedzeniu i z zaszklonymi oczami spoglądał przez szybę. Był przerażony, serce mu biło jak zwariowane, bo właśnie docierała do niego myśl, że uciekali z piekła... W większe piekło. W końcu za kilka dni ludzie się skapną, że uciekli.. A potem.. A potem jak ich odnajdą wpakują im obu dożywocie.\n-Strasznie się boję. - powiedział to na głos gdy tylko Sasza wziął go na ręce. O tak, od razu zrobiło mu się lepiej z tego powodu, ale nic więcej nie powiedział tylko mocniej wtulił się w ukochanego faceta, w duchu modląc się by nie zemdleć tutaj, a naprawdę z każdą chwilą czuł się jeszcze gorzej. I właściwie odetchnął dopiero gdy z Saszą weszli do mieszkania. O tak, w życiu nie czuł się lepiej niż teraz, bo w końcu byli sami... względnie bezpieczni.\n- Pieprzyć herbatę. - mruknął w końcu swoim cichym, mrukliwym głosem podnosząc się do siadu z dość typowym dla niego uśmieszkiem. -Daj mi buziaka... Przynieś mi apteczkę. Daj mi znowu buziaka i.... Powiedz mi kiedy mamy się spodziewać Seweina...\nTemat: Re: Dom Morozowów Nie 6 Sty 2013 - 11:18\nJak odmienne były ich stany umysłu, tylko jeden Bóg wiedział, jeśli jeszcze nie załamał rąk nad tym, że dosłownie gwałcili prawa, które ustanowił. Morozow zrobił się spokojny, ale czujny. Wreszcie, pośród ciszy pustkowia, mógł myśleć normalnie. Nie był już dzikim zwierzęciem w klatce, co chwilę popychanym kijem, żeby odsunęło się od wyjścia. To uświadamiało mu fakt, że musi ten spokój utrzymać także wtedy, kiedy w pobliżu będzie starszy mężczyzna. I to, że więzienie nie było w stanie go zmienić. I jeszcze to, że musi myśleć jasno, by dobrze rozegrać rozdanie partii Morozowów. Siewerin będzie chciał się zemścić za jego ucieczkę 10 lat temu, to jasne. O dziwo myśl o tym, w jaki sposób będzie chciał się zemścić, nie dotykał Saszy w ten sposób, w jaki to robił jeszcze 2 h temu. Być może to zasługa, bądź wina, świeżego powietrza i znacznej odległości od zgiełku Czarnego Delfina.\nNa słowa ukochanego tylko się uśmiechnął po swojemu, nieco zbyt paskudnie by był to uśmiech całkiem miły. Spojrzał w niebieskie ślepia i patrzył, po prostu patrzył. W końcu jednak zaśmiał się bezgłośnie i złożył na jego ustach wspomnianego przez niego 'buziaka'. I jeszcze jednego. A potem pocałował go mocniej, bardziej agresywnie. Złapał go za rękę i położył ją sobie na biodrze. Drugą rękę splótł z nim palcami. Całował go z całą intensywnością odczuć jakie nagle zaczęły kołatać mu się po głowie, po czym powoli się wycofał, wieńcząc tę chwilę mocnym ugryzieniem w wargę Matthew.\n- Idę po apteczkę. - zamruczał ze złośliwym uśmiechem wstając z ziemi. Wychodząc z pokoju ziewnął przeciągle. Nawet do niego nie docierało, jak długo nie spał. Zaczał liczyć i kiedy liczba godzin znacznie przewyższyła jego oczekiwania, tym pewniej wszedł do kuchni. Rozejrzał się i sprawdził czy wszystko jest na miejscu, otwierając szafkę. I wszystko było dokładnie w tym samym miejscu, co pamiętał. Wyjął kawę i torebkę herbaty. Obrócił się i zdjął kubki z suszarki do naczyń. W czasie, kiedy woda w czajniku dochodziła do temperatury odpowiedniej, Morozow przykucnął i z szafki pod kuchenką indukcyjną wyjął kilka bandaży i spirytus. Spojrzał na lodówkę, gdzie wisiało kilka magnesów i uwięzionych pod nimi karteczek. Numer komórki Siewerina zobaczył od razu. I zdjęcie. Zniszczone zdjęcie rodzinne. Wszyscy uśmiechnięci jak to na zdjęciach. Otworzył lodówkę i przeszukał wzrokiem jej zawartość, zatrzymując się na chwilę na pudełku śniadaniowym.\nNie trwało to tak długo, zaledwie dziesięć minut, kiedy wrócił do pokoju i postawił na stole tacę z kubkami, talerzem z dwoma kanapkami , spirytusem i bandażami. Po chwili namysłu usiadł na kanapie i sięgnął po kawę, napił się trochę gorzkiej cieczy i skrzywił kiedy doszła do pustego żołądka.\n- Chodź, obejrzę cię.\nTemat: Re: Dom Morozowów Sob 12 Sty 2013 - 13:18\nCały czas nie wierzył w to, że byli już wolni, że nikt nie ślęczał nad nimi, a każdy ich ruch nie był nagrywany z każdej możliwej strony. Teraz patrzyli tylko na siebie, pilnowali się wzajemnie. Zupełnie tak jakby byli wiekowym małżeństwem, które nagle spodziewa się dziecka. Sasza był teraz głową tego domu, a Matt posłusznie wykonywał jego polecenia i dawał mu siebie, przynajmniej póki nie był w stanie normalnie funkcjonować. Dlatego gdy Sasza ułożył jego dłoń na swoim biodrze, ten tylko instynktownie zacisnął palce na jego spodniach unosząc przy tym nieco swój podbródek. Spojrzał w jego chłodne oczy, złapał go mocniej za rękę i... Zaczął odwzajemniać każde cmoknięcie i nawet nie przejął się smakiem krwi w swoich ustach, bo po raz pierwszy od dawna czuł, że ten smak nabiera jakiejś słodkości.\n- Idź i wracaj do mnie, kochanie. - powiedział z uśmiechem po czym podniósł się z kanapy by podejść do okna. Bok go co prawda bolał niesamowicie, ale blondyn i tak musiał spojrzeć na śnieg. W końcu obserwował go po raz pierwszy od dwóch lat bez okratowania, więc mimo wszystko zrobiło mu się cieplej na duszy i był na nim tak skupiony, że dopiero głos mężczyzny przypomniał mu o bożym świecie.\n- Powiesz mi... Czego chce od Ciebie Sewerin ? Na co on liczy za tą dobroć ? - spytał ukochanego, zdejmując z siebie za duży mundur po czym z wyraźnym skrzywieniem na twarzy zaczął odwijać się z bandażu. Nieco krew pociekła, ale nie było aż tak źle jak myślał, więc wystarczy, ze tylko porządnie to odkazi i powinno szybko sie zagoić.\nTemat: Re: Dom Morozowów Sob 12 Sty 2013 - 18:20\nNapił sie jeszcze łyk kawy i odstawił ją na tacę. Wziął do ręki bandaże i z nieco ponurą miną wziął od niego kurtkę, żeby odłożyć ją na fotel. Potem pomógł mu odbandażować bok i delikatnie odkaził go spirytusem. Nie mógł sie powstrzymać i ucałował jego brzuch, ukucnąwszy. Spojrzał na niego z dołu i uśmiechnął się, szczęśliwy dokładnie z tego samego powodu co on. Dopiero po chwili odpowiedział na jego pytanie.\n- Matt, skarbie, to nie Twoja sprawa. To są nasze osobiste porachunki i wątpię, żeby on je wygrał. - powiedział spokojnie z pewnością siebie i wstał z ziemi. Pogłaskał go po policzku i delikatnie zaczął opatrywać. Kiedy skończył, pocałował go w usta i usiadł na kanapie.\n- Zjedz coś. - powiedział tym samym, miękkim tonem głosu. - Napij się herbaty.\nSam sięgnął po kanapkę i ugryzł ją, popijając kawą. Nawet nie zdawał sobie sprawy z tego jaki był zmęczony, i że nie jadł od 3-4 dni. Już nawet nie pamiętał. Był wyczerpany przez to wszystko, ale zadowolony. Cóż, wykonał kawał roboty. Czy dobrej i słusznej to sie jeszcze okaże.\nMorozow rozejrzał sie po pomieszczeniu, dostrzegając pamiątki, a nawet kolejne zdjęcie rodzinne na kominku. Na żadnym z nich nie było zdjęcia matki. Sasza jej nie znał, bo zmarła przy porodzie. Miał tylko ojca i w dodatku takiego, który najlepszym rodzicielem nie był. Dostrzegł też dziurę w ścianie obok okna. Pamiętał dokladnie skąd pochodziła. Siewerin uderzył pogrzebaczem w to miejsce, bo mały Sasza mu uciekł spod ciosu. Odetchnął głęboko. Dokładnie pamiętał jak wtedy dostał za tą dziurę w ścianie. I to były jedne z obrzydliwszych wspomnień.\nMorozow wstał i odstawił kubek na stolik.\n- Kilka zasad, skarbie. Nie pyskuj do niego, nie sprzeciwiaj mu się, o ile nie będzie robił czegoś karygodnego. Najlepiej milcz i słuchaj go. Nie chcę, żeby stała ci się krzywda. Nie daj sie zawlec do piwnicy. - wzdrygnął się lekko. - Bo wtedy nawet ja cie nie uratuję. I nie staraj się mnie ratować, bo ja sobie zawsze poradzę. Znam go bardzo dobrze. Chodź poszukamy zapasowych kluczy do drzwi wejściowych i do tej cholernej umieralni na dole...Na wszelki wypadek.\nTemat: Re: Dom Morozowów Sob 12 Sty 2013 - 19:16\nJasnowłosy spojrzał na Saszę z góry, uśmiechając się delikatnie gdy ten go tak czule ucałował najpierw w brzuch, a potem w wargi... Cieszył się, że go miał, naprawdę cieszył się z tego, że byli tutaj razem i pewnie razem zginą jeśli ich znajdą dlatego nim ten się odsunął jeszcze raz ucałował go w usta gładząc czule jego bok i.. odsunął się.\n- Za moment. - rzucił spokojnym tonem głosu, zakładając za dużą, mundurową koszulę po czym usiadł przy Saszy, biorąc w dłonie jedną kanapkę, w którą od razu się wgryzł. Sam również od dawna niczego nie jadł, co prawda spał o wiele więcej niż Sasza, bo do szpitala trafiał o wiele częściej w ostatnich dniach, więc miał czas się wyspać, ale z jedzeniem było najgorzej. Z nerwów nie mógł nic przełknąć, dlatego jadł tą kanapkę i jadł...\n- Co jest w tej.. piwnicy ? Czemu umieralnia.. ? I Sasza, jak mam cię nie ratować ? Zawsze się za tobą rzucę, nawet w ogień... - w końcu blondyn mimo wszystko był strasznie impulsywny. Dojrzały, poważny, ale w takich chwilach nigdy nie myślał trzeźwo, zawsze robił wszystko, bez głębszego zastanowienia. Jednakże skoro Sasza mu zabronił schodzenia na dół, nie będzie tego robił chyba, że będzie musiał. Z resztą, nie chciał już o tym myśleć, ale chciał wiedzieć co tutaj się wydarzyło, czy raczej co sie wydarzyło ten metr pod nim.\n- Z resztą... Gdzie mogą być te klucze ? Nie chce przewalać wszystkich mebli, bo Sewein pewnie zabije nas obu...\nTemat: Re: Dom Morozowów Sob 12 Sty 2013 - 21:26\nSpojrzał na niego ostro. Jego pytanie było dla Saszy zbyt osobiste. Może i miał obsesję, ale tak było i już.\n- Sala tortur. - odpowiedział krótko i poszedł do korytarza, żeby na wieszaku odnaleźć klucze do piwnicy. Poznał je po czarnym rzemieniu, który był do nich doczepiony. Stara, gruba skóra przetrwała lata.\n- To są do niej klucze. Zawsze przyczepial do nich gruby czarny rzemień. Niewiele sie tu zmieniło. Chyba wiem, gdzie ma zapasówki.\nMiał duszę na ramieniu i to nie tylko swoją, kiedy schodził z nim do piwnicy. Szybko otworzył metalowe drzwi i zapalił światło. Ich oczom ukazało sie ponure pomieszczenie, którego podłoga była wyłożona linoleum. Do niskiego sufitu przyczepione były haki rzeźnickie, a także metalowe koła. Ściany były ceglane, pomalowane na biało, uplamione czerwonobrązowymi ze starości "pamiątkami" po Saszy niewprawnie przykrytymi cienką warstwą białej farby. Z boku stała metalowa półka, na której leżało kilka rzeczy. Jeszcze dalej stała szafka, również metalowa, lekko zardzewiała. Po drugiej stronie, naprzeciwko wejścia stał metalowy stół. Pomieszczenie oświetlone było jasnymi jarzeniówkami, dokładniej trzema parami takowych. W całości prezentowało się zupełnie jak sala operacyjna zeschizowanego doktora wojskowego. Sasza zamarł widząc to wszystko, czując stęchliznę, krew i kurz. A potem z hardą miną wkroczył za próg i podszedł do półki, na której leżały różne narzędzia, na których sam widok mogło sie zrobić niedobrze. Dotknął brązowego skórzanego tobołka wziął go z półki, żeby rozwinąć na stole. Tam znajdowały się kolejne narzędzia tym razem lekko zardzewiałe wyglądające na chirurgiczne, oraz zapasowe klucze.\nTemat: Re: Dom Morozowów Sob 12 Sty 2013 - 21:38\nWierzył Saszy, nawet jeśli w oczach więziennych lekarzy był wariatem, który powinien dawno zostać pochowany lub chociaż powinien być w kaftanie bezpieczeństwa, w psychiatryku, bo wiedział, że w tym domu musiała rozegrać się niejedna tragedia. Czuł to doskonale dlatego nie chciał siedzieć sam w salonie, więc mimowolnie poszedł za Saszą i... Pożałował tego. Nie sądził, że zobaczy coś takiego i zdziwił sie, że jego ukochany nigdy nie zgłosił swojego ojca. W końcu to było.. Nienormalne, zupełnie jakby wyjęte z jakiegoś starego horroru i właściwie na samą myśl co starszy Morozow mógł robić swojemu synowi, zrobiło mu się niedobrze. Dosłownie jego żołądek zamienił się miejscem z płucami, oczy nieco się zawirowały, ale utrzymał się na nogach dzięki futrynie, o którą całkiem się oparł.\n- Schowaj je dobrze... I masz moje słowo, że tutaj nie zejdę. - wyszeptał słabo po czym wspiął się z powrotem po schodach na górę i spojrzał przez okno na podjazd. Teraz dopiero bał się tego wszystkiego, bo nie sądził, że w Czarnym Delfinie był ktoś taki i jeszcze był ojcem jego ukochanego, a przecież musiał go wychować... Dla niego Sasza był idealny, niczego mu nie brakowało i kochał go nawet jeśli ludzie się na to krzywo patrzyli.\n- Kiedy twój ojciec przyjedzie... ? - miał nadzieje, że niezbyt szybko to nastąpi, ale z drugiej strony... Sewein miał pieniądze.\nTemat: Re: Dom Morozowów Sob 12 Sty 2013 - 22:25\nNa podjeździe nie mogło być śladu samochodu. Siewerin w końcu pożyczył go Saszy. A jednak sam Siewerin pojawił się w domu, dzięki uprzejmości kumpla z pracy, który podwiózł go ponieważ mieszkał nieopodal, tuż za lasem. Pojawił się i od razu zauważył obce ślady w swoim domu. Zauważył też zniknięcie klucza do piwnicy. Uśmiechnął sie szeroko pod nosem i cichaczem przemknął za plecami Matta wpatrzonego w podjazd. Zszedł na dół, do tej tak zwanej umieralni i w połowie schodów zderzył się po ciemku z Aleksandriejem. Zatkał mu usta i przyparł do ściany.\n- Cichuteńko. - szepnął do jego ucha i lekko je polizał, a potem dodał: - Pamiętaj, że jesteś mi coś winien.\nA potem wskazał mu kierunek lekko go popychając w dół. Trzymajac rękę na jego karku zszedł za nim i zamknął za nimi drzwi na klucz, który znalazł nieopatrznie w zamku. Kiedy już to zrobił, cały czas go obserwując, podszedł do niego i odgarnął włosy za ucho.\nLubił to imię, dlatego często powtarzał je w pełnej formie. Wiedział też jak zdenerwować synka. Położył rękę na jego biodrze, łapiąc za szlufkę od spodni. Pociągnął go na siebie i szepnął prosto w ucho:\n- Za umożliwienie ucieczki i benzynę trzeba zapłacić. Rozbieraj się, kochanie. Powoli. - odsunął się.\nNie brał w ogóle pod uwagę protestów. Nie w tym miejscu. W tym miejscu to on był królem, a Sasza jego sługą. Oparł się o ścianę, zdejmując ze ściany linę.\n- Jeżeli się postarasz, może być nawet przyjemnie.\nTemat: Re: Dom Morozowów Sob 12 Sty 2013 - 22:42\nZastanawiał się przez chwilę nad wzięciem skalpela. Matt bardzo słabo brzmiał, to swoją drogą. Ale Morozow w tym miejscu mógł myśleć tylko o jednym: Jak sie bronić przed Siewerynem. W sumie to był dość poważny błąd jak sie okazało. Kiedy wchodził po schodach, patrzył pod nogi. Zejście było ciemne, wiec nic dziwnego, że zderzył się z seniorem. Szybko wylądował na ścianie. Chciał cos powiedzieć, ale starszy wyraźnie dał mu znak, że to nie pora na to. Sasza jęknął w duchu i puszczony nieopierając się zszedł w dół. Po drodze upuścił klucze, ale nie było czasu ich podnieść, zresztą wolał sie nie zdradzić ze swoim planem. Stanął sztywno pośrodku sali, dał sobie odgarnąć włosy, przyciągnac sie za spodnie. Jednak kiedy ten sie odsunął, junior ani drgnął. Spojrzał na niego hardo, wiedząc, że ma takie same szanse na pokonanie Siewerina jak on na pokonanie jego. Przynajmniej tak sobie wmawiał by mieć motywację. Spojrzał na linę w jego dłoni, a potem prosto w oczy. Wciąż nie ruszył sie z miejsca, nie okazał żadnych emocji. Intensywnie rozważał wszelkie opcje. Miał zaledwie kilka kroków do noża, skalpela. Mógł go w bójce nadziać na hak rzeźnicki. Zauważył, że Siewerin pozbył się pistoletu, zapewne zostawiając go w przedpokoju lub w skrytce za obrazem, co było bardziej prawdopodobne. Odetchnął głęboko.\n- Jeśli chcesz mnie sobie wziąć, to bierz. Ale ja nigdy nie będę chętny i nigdy nie będę potulny, ani posłuszny. - jego lodowaty ton zmroziłby słońce. - Jak udało ci sie tak szybko tu przyjechać? Miałeś być rano.\nMiał nadzieję, że będzie rano. Tak bardzo potrzebował snu. Był wyczerpany, a teraz jeszcze czekała go jakaś nienormalna sytuacja. Coś czego udało mu sie unikać przez cholerne ... 8lat?\nTemat: Re: Dom Morozowów Sob 12 Sty 2013 - 23:02\nZdziwił się, że Sasza mu nie odpowiedział, ale rozumiał go. W końcu po tylu latach musiał pewnie przezwyciężyć swój strach do tamtego miejsca, więc nie wrócił z powrotem do piwnicy tylko przeszedł się powoli do kuchni, zastanawiając się nad tym wszystkim. Podszedł spokojnie do lodówki, spojrzał na numer telefonu i dostał olśnienia, które miało swoje źródło w kolejnym skurczu. Chciał pomóc Saszy z długiem, który na pewno uzbierał się u jego ojca, psychopaty, dlatego wziął kartkę z lodówki i podszedł do telefonu domowego po czym ostrożnie wybrał numer, zagryzając dolną wargę do środka. Oparł się plecami o mały kredens przesuwając wzrokiem po linoleum, które w trasie wyjście-piwnica rysowało się mokrymi śladami, dlatego nie chwilę przed pierwszym sygnałem rozłączył się, przełykając głośno ślinę. Walczył ze sobą, bo nie chciał wracać do umieralni, ani nie chciał łamać obietnic danych Saszy, ale jak miał go tam zostawić ? W końcu jednak postanowił, że jednak coś zrobi. Poszedł do kuchni, wyjął z szuflady krótki nóż wojskowy i ruszył w stronę piwnicy, do której w końcu wszedł, a widząc Seweina, uśmiechnął się lekko.\n- Nie mógł pan zadzwonić, że wróci pan wcześniej ? Wtedy bym chociaż poprosił o jakieś zakupy i zrobiłbym obiad... - powiedział ciepłym tonem głosu, podchodząc do mężczyzn, z czego kochankowi wsunął do tylnej kieszeni spodni nożyk. - Albo zawsze można było gdzieś pojechać...\nTemat: Re: Dom Morozowów Sob 12 Sty 2013 - 23:36\nJego uśmiech nieco zrzedł kiedy Sasza ani drgnął. Cóż, nie podejrzewał, że jest takim głupcem. Miał go raczej za bardziej inteligentnego, ale mało oczytanego. Na jego wypowiedź jedynie uniósł brew i zaśmiał sie krótko, ostro.\n- Zwolniłem się z dyżuru, chyba... chyba jestem chory. - uśmiech wykrzywił jego twarz w paskudny grymas. Podszedł do młodego i palnął go w pysk.\n- Rusz się, daję ci ostatnią... -urwał słysząc dźwięk zamka. - Policzę sie z tobą. Dałeś mu klucze, gnoju. - szepnął, całkiem rozeźlony, ale szybko przybrał maskę rozbawienia.\n- Zostawiłem telefon w biurze. - skłamał, uśmiechając się do Matta. - Następnym razem nie zapomnę. A umiesz gotować? - spytał jak gdyby nigdy nic. Obszedł go dookoła i oddzielił ich od drzwi swoją zacną osobą. Odłożył linę na hak w ścianie i wyłamał palce z głośnym trzaskiem.\n- Jeśli tak, to przydasz mi się. Rzadko kiedy zdarza mi się zjeść obiad lub kolację w domu.\nSpojrzał na Alexandra i uśmiechnął się do niego uprzejmie. Podszedł bliżej Matta i jednym ruchem wpakował mu szprycę ogłupiającą w kark. Coś jak narkoza, ale o słabszym i krótszym działaniu. No i chłopak mógł patrzeć, mógł podziwiać, spływając w dół na podłogę.\nSpojrzał na swojego młodego.\n- Ani sie waż użyć tego noża, który ci wsadził do kieszeni. Wtedy będzie patrzył jak z twoich jelit robię dla niego szubienicę.\nUśmiechnął się triumfalnie, kłdąc Matta pod ścianą.\nTemat: Re: Dom Morozowów Sob 12 Sty 2013 - 23:57\nChciał coś odwarknąć, ale kiedy spojrzał na drzwi, przeraził się. Chciał krzyknąć na niego, żeby spierdalał, żeby uciekł do lasu, żeby schował sie gdziekolwiek. Ale Matt już był w środku i chociaż widział, że jego ukochany brzydzi sie tym miejscem, to ten przybrał jak narazie uprzejmą postawę wobec Siewerina i Morozow odetchnął nieco z ulgą. Widząc ich rozmowę, poczuł, że w kieszeni ma coś zimnego i siegnął do niej ukradkiem. Był to mały wojskowy nóż. I wtedy zobaczył jak Matt rozluźnia się i opada na ziemię. Jak w zwolnionym tempie widział, ze Siewerin go łapie i kładzie pod ścianą przodem do wnętrza sali. Ścisnął nóż w ręce i zrobił krok do przodu. A potem drugi. I szybko się zamachnął na ojca rozcinając jego koszulę.\n- CO ŻEŚ MU KURWA ZROBIŁ?! - ryknął wściekle i pchnął go w kierunku ściany prostopadłej do tej pod, którą leżał Matt. Martwił sie, bał sie i musiał coś z tym zrobić. Trzymając nóż w ręce przywalił mu w mordę. A potem wbił go w jego ramię, zupełnie odruchowo kopiąc w brzuch. Odwrócił sie i dopadł do Matta.\n- Kochanie? Wszystko w porządku? - wziął go częściowo na ręce i głaskał przestraszony jego skroń. Zupełnie zapomniał o obecności ojca, cała uwagę skupiając na ukochanym.\nTemat: Re: Dom Morozowów Nie 13 Sty 2013 - 0:11\n- No właśnie... Panie Morozow... I tak, umiem gotować, więc zawsze mógłbym coś zrobić. To nie problem. - obserwował go cały czas kątem oka z ciepłym uśmiechem. Udawał sympatycznego narkomana przez co naprawdę dobrze wyszedł, bo zauważył ten szybki ruch i zdążył zrobić minimalny unik przez co Siew nie trafił w główną żyłę, a w tkankę mięśniową przez co chłopak w jednej chwili został idealnie rozluźniony bez utraty przytomności i cóż.. Zamierzał udawać teraz dlatego pozwolił mu się zaciągnąć pod ścianę po czym tępym wzrokiem spojrzał na przerażonego Saszę. Wiedział, że ten go zabije, ale cóż.. To zawsze była jakaś dywersja i niestety.. Sewein chyba niezbyt wczytał się w akta Rammsteinera skoro myślał, że taka dawka coś mu zrobi.. A jeszcze źle wcelowana. Poza tym, blondyn w chwili gdy ten go transportował pod ścianę ukradkiem sięgnął po skalpel, który spadł na ziemie, a potem podsunął go sobie pod tyłek. W milczeniu, z lekko rozchylonymi wargami obserwował sytuacje, a kiedy tylko Sasza się nad nim pochylił mrugnął jednym okiem na "tak" po czym ostrożnie, zauważalnie zerknął w dół starając się nakierować oczy Saszy na srebrne ostrze.\nTemat: Re: Dom Morozowów Nie 13 Sty 2013 - 0:52\nMłody chyba sie zapomniał. Siewerin zrozumiał to kiedy Sasza obrócił się do niego tyłem. Wtedy on sam podszedł do niego bezszelestnie i gwałtownym ruchem odciągnął od Rammsteinera. Od razu złapał go za ręce i ciągnąc go za sobą, walnął nim o stół, przypinając do niego ręce. Stół przyśrubowany do ziemi, nawet z siłą Saszy nie mógł być ruszony. Siewerin mocno walnął go w łeb blokiem z drewna. Tak ogłuszonego wepchnął całkiem na stół i przechylił go do pionu, przypinajac jego nogi. Saszę miał z głowy, więc ruszył do Matta, zgarniając z półki kajdanki i wyjmując nóż z ramienia.\n- To jemu powinienem to wstrzyknąć. - mruknął łapiąc go za ręce i szarpiąc za nie w górę. Podniósł go do pionu i pchnął na ścianę naprzeciwko Saszy. Złapał go za rękę, zanim ten użył skalpela i rąbnął nią o ściane. Aż taki naiwny nie był, swoje wiedział. I tak, czytał dokładnie akta zakochanej dwójki. Przestudiował je od strony tytułowej i zdjęć, aż do wyroku sądu.\n- Żałuj, że cię nie znieczuliło. - warknął mu do ucha, wyjmując skalpel z dłoni chlopaka i mocno przyciskając do ściany jego ciało, wsunął dłoń pomiędzy jego uda i ścisnął za jaja z całej siły. A potem, jak szmacianą lalkę rzucił go pod nogi juniora.\n- Napatrz się. I naucz szczeniaka nie wtrącać się w nie swoje sprawy. - podszedł do Matta i złapał go jedną ręką za zabandażowany bok, wbijajac palce w zgrubienia opatrunków.\nTemat: Re: Dom Morozowów Nie 13 Sty 2013 - 1:21\nZaskoczył go i wykręcając ręce do tyłu mógł z nim zrobić co chciał. Zawlókłby go nawet po schodach w górę i z powrotem. Na koniec świata. Sasza miał dosyc horroru jaki zaczynał się objawiać w pomieszczeniu. Szarpał się z Siewerinem, kilkakrotnie dając mu z kopa, ale ten niewzruszony i tak robił swoje. Morozow wpadł w popłoch, kiedy nagle zrobiło mu sie ciemno przed oczami i nie mógł sie poruszyć. Kiedy się ocknął był przypięty do stołu, który przechylał sie znajomo w dół, do pionu.\n- Siewerin, utnę ci jaja jak go tniesz. - warknął widząc jak ten podchodzi do Matta. Wcześniej jego ukochany dawał mu znaki. Sasza nie był głupi, zrozumiał je, ale na razie nie mógł nic zrobić.\n- Siewerin! - widział jak jego ostatnia nadzieja ląduje w ręku seniora i staje sie jego utrapieniem. Morozow patrzył zamurowany na Matta, jak ląduje pod jego nogami i potem jak Siewerin wbija palce w jego rany.\n- Matthew! - wygiął się w rozpaczy i zacisnął zęby patrząc na niego. Myśli kotłowały mu się w głowie stadami dzikich koni.\n- Tato, weź mnie. Błagam, zerżnij mnie. Będę... posłuszny.\nSlowa ledwo przechodziły mu przez gardło, patrzył tylko na Matta, aż w końcu spojrzal w surowe oczy swego niegdysiejszego kata.\n- Proszę. - I znów jego spojrzenie powędrowało do ukochanego. - Matt wyjdź.\nTemat: Re: Dom Morozowów Nie 13 Sty 2013 - 1:33\nNie zdążył go uprzedzić, nie dał rady, ale na szczęście przytrzymał w dłoniach skalpel i trzymał go nawet w chwili gdy przeleciał pod nogi Saszy udając mu się dość mocno naruszyć skórzane pasy na nogach, którymi był przypięty po czym puścił ostrze i wykopał je pod szafę.\n- Żaluję.. - wyszeptał mu w twarz po czym z ledwością zatrzymał w swoim gardle krzyk. Był przerażony, a w chwili gdy tylko poczuł palce na świeżo zabandażowanym boku.. Nie wytrzymał. Momentalnie objął w karku seniora i przycisnął go ku sobie by dostać się do jego ucha. Ignorował ból i to całkiem skutecznie, aczkolwiek bezradność i strach w jego oczach wybijały się nawet poza aurę. Nie chciał by ten ranił Saszę, a jesli już to nie chciał na to patrzeć.. Z resztą wiedział, że ten i tak wybierze swojego synka.\n- Sewein, zrobię wszystko... Błagam tylko zostaw Saszę, zrobię dla Ciebie wszystko, ale daj Saszy spokój... On zginie ze zmęczenia, proszę.. Dostaniesz.. kurwa... Wszystko co będziesz chciał. - nie wiedział po co to mówił. - Albo mnie wypuść... Błagam... Zrobię obiad, zrobię ci z życia kurwa raj, ale zostaw Saszę.. Tylko dzisiaj... Proszę...\nTemat: Re: Dom Morozowów Nie 13 Sty 2013 - 2:22\nSiewerin spojrzał na nich z lekkim rozbawieniem.\n- Oj, bo się wzruszę. Obaj chcecie siebie chronić, jakie to słodkie. - odepchnął Matta od siebie i złapał go za włosy. - I wiecie co? Biorę obu za słowo.\nZaśmiał sie tubalnie i krytycznym spojrzeniem obrzucił mlodszego.\n- A ty nie zdechniesz? Przeceniasz swój organizm. Z takimi obrazeniami to nawet fiuta w garści nie utrzymasz dzisiaj. - szarpnął go mocno do tyłu wyginając w łuk i dając mu jakby do zrozumienia, że wie co mówi poprzez ból jaki chłopak musiał odczuć w tej chwili. Przylgnął do niego cały i szepnął do ucha.\n- Na górze jest łóżko. Sasza sie stąd nie ruszy, dopóki go nie przygotujesz. Przyjdę do ciebie z nim. Ale teraz musisz wyjść. Chyba, że grzecznie popatrzysz. - spojrzał na niego, prosto w oczy i mrugnął zawadiacko.\nA potem puścił go i spojrzał na Morozowa juniora ostro.\n- Kochanie, czy dobrze uslyszałem?Będziesz posłuszny. Zrobisz wszystko?\nNie czekał na odpowiedź tylko podszedł do niego i z łoskotem sprężyn opuścił stół do poziomu, pochylając się i głaszcząc go po policzku, niby to troskliwy ojciec.\n- I naprawdę nie będziesz niesforny jak dziecko? - spojrzał na Matta. - Rammsteiner, twoja decyzja. Raz, raz, też chcę się położyć spać.\nTemat: Re: Dom Morozowów Nie 13 Sty 2013 - 2:26\nPatrzył tylko na Matta, na grymas na jego twarzy, na ręce, które oplotły ojca w karku i szepty, których nie dosłyszał. Widząc jak wygina go w łuk z łatwościa, zastanawiał się, kiedy Matthew pęknie na pół. Zamknął oczy.\n- Tak, ojcze. - powiedział machinalnie, a kiedy otworzył swe szare ślepia, czaiło się w nich zniechęcenie i zrezygnowanie. Kiedy Siewerin opuścił stół nawet nie wydał z siebie dźwięku, mimo że jego głowa mocno uderzyła o jego blat.\n- Nie będę. - powiedział tak samo machinalnie jak przed chwilą, patrząc na niego cały czas. Nie odzywał sie więcej, nie patrzył na Matta. Wiedział, że jeśli na niego spojrzy, to Siewerin mu nie uwierzy. Gapił się więc na niego. W duchu nienawidził go tak bardzo, że już było mu wszystko jedno co ten z nim zrobi. Ale miał nie dotykać Matta. wiedział, że będzie próbował. Leżał na stole bezsilny lekko poprawiając dłonie w kajdankach ze skóry. odetchnął głębiej i przymknął oczy, oddalając sie myślami do chwil kiedy był z Mattem szczęśliwy - zaledwie kilkadziesiąt minut temu. I tak miało teraz wyglądać życie. To było pierwsze zderzenie z rzeczywistością, zupełnie podobne do zderzenia pierwszej fali z klifem. Sasza rozprysł się na kawałki, pozostał zraniony dzieciak, który jest bezradny wobec mocy rodzica.\nTemat: Re: Dom Morozowów Nie 13 Sty 2013 - 2:42\nZawył głośno z bólu, ale nie był w stanie niczego zrobić, niczego powiedzieć.. Dopiero gdy ten go puścił, zdał sobie sprawę, że byli już martwi, dlatego jasnowłosy podszedł do Siewa, wsunął dłoń za jego koszulę po czym pociągnął go za materiał ku sobie.\n- Dostaniesz wszystko co tylko będziesz chciał, panie Morozow. - mruknął po czym ruszył w stronę schodów, na których się potknął. Zrobił to co prawda przypadkiem, ale w duchu ucieszył się jak głupi chowając klucz do piwnicy w swój rękach po czym trzymając się ściany wszedł na piętro i przymknął drzwi by niczego nie słyszeć. Następnie schował zapasowy kluczyk do umieralni pod oparcie fotela po czym spokojnie poszedł na piętro, prosto do sypialni Siewa gdzie zabrał się za przygotowanie łóżka dla dwojga. Włączył przy okazji radio wsłuchując się w jakieś angielskie szajsy.. Nie chciał słyszeć tego co się dzialo na dole, chciał mieć już wszystko za sobą..\nTemat: Re: Dom Morozowów Nie 13 Sty 2013 - 15:37\nSpojrzał na Saszę. Chłopak poddał się, by ratować ukochanego, jak już wspomniał słodkie. Aż do porzygu. Spoglądał na niego z triumfalnym uśmiechem, kiedy ten przymknął oczy. Matthew również się poddał. Wiedzieli, że ma ich w garści i wygra. Kiedy młodszy z nich przyciągnął go za koszulę, Siewerin uśmiechnął się paskudnie.\n- I tak ma być, kochanie. - klepnął go w tyłek i patrzył jak odchodzi, zamykając za sobą drzwi. Zostali sami. Aleksandriej wyglądał jakby spał, niespokojny wyraz twarzy wskazywał na to, że były to niezbyt dobre sny. Senior podszedł do niego i przejechał zgarniętymi z szafki nożyczkami po jego policzku.\n- Rozgrzałeś mnie w więzieniu. A to całe 3 godziny temu. Wiesz jak upiorne jest myślenie o was kiedy obok siedzi kierowca?\nKlapnął nożyczkami przy jego twarzy. Młody zastanawiał sie pewnie, co teraz. Czy obetnie mu ucho, rozetnie klawiszowską koszulę, którą miał na sobie, a może zetnie mu te śliczne czarne włoski? Morozow chętnie by go oszpecił, gdyby nie zależało mu na jego wyglądzie. Zamiast tego, zaczął wycinać dziurę na sercu juniora, odsłaniając jego sutek. A potem drugą, odsłaniając drugi.\n- Aleksandriej, spójrz na mnie. - powiedział ostrym tonem i wbił złożone nożyczki pod jego brodę, nie przecinając jednak skóry. - Dlaczego uciekłeś z domu? Sądziłeś, ze cie nie znajdę? A teraz czeka cie kara, którą zapamiętasz.\nPochylił się do niego i złapał mocno za szczękę.\nPowoli przejechał ręką między jego nogi i rozpiął spodnie jednym ruchem. Wsunął w nie dłoń i przymrużył oczy, kiedy złapał go za jądra i popełzł dalej, między jego pośladki, żeby dotknąć tyłka.\n- Ciasny. Moze warto było poczekać tyle czasu. - puścił jego szczękę. - Ale jesteś goracy. Szkoda tylko, że taki suchy. Ale zaraz coś na to poradzimy.\nPrzesunął się i mocno rozchylając jego uda, przejechał ostrzem nożyczek pod jego jądrami, nacinając skórę.\nTemat: Re: Dom Morozowów Nie 13 Sty 2013 - 16:01\nSłyszał jak Matt wychodzi i jego serce ścisnęło się nieprzyjemnie, gdy starszy przejechał nożyczkami po jego twarzy. Nie, nie zastanawiał sie nad tym, co zamierza, a raczej nad jego słowami. Powiedział "o was". A to znaczyło, że junior musiał zapobiec temu. Musiał jakoś przetrwać dzisiejszy wieczór, a potem wyciągnąć Matthew z tego domu. Z dala od niego i jego sadystycznych planów o podłożu seksualnym. Gdziekolwiek, byle dalej. W planowaniu był dobry, gorzej z wykonaniem planu. Zawsze zdarzało sie coś, czego nie sposób przewidzieć.\nZgodnie z prośbą ojca, spojrzał na niego, unosząc nieco głowę. Milczał, starszy nie musiał go pouczać, on wiedział, co ma robić. Pamiętał zasady jakie wtłukł mu w dzieciństwie do głowy. Ale z drugiej strony on się zmienił.\nSasza nie zareagował, kiedy zimna dłoń Siewerina dotknęła jego wejścia. Nawet sie nie wzdrygnął, kiedy jego palce wsunęły się w niego trochę i cofnęły. Czuł się upokorzony, ale nie odzywał się, patrząc tępo w jego oczy. Kiedy puścił jego szczękę i rozchylił uda, Sasza pomyślał o tym jaki był pewien siebie jeszcze 15 minut temu. I szał pojawił sie w jego oczach. Szarpnął nogami i kopnął Siewerina w mordę, czując jak krew spływa mu między pośladkami.\n- Czep sie jeża. Spierdalaj. Myślałeś, że tak łatwo się złamię?\nSzarpnął silnie dłońmi, oswobodził jedną i zaczął odpinać drugą. Szybko skoczył na ziemię, po drugiej stronie stołu, obrócił się i złapał za metalowe narzędzie o kształcie spirali. Spojrzał na Siewerina i podciągnął spodnie.\n- Moze i mnie ugiąłeś, ale jednak...\nTemat: Re: Dom Morozowów Nie 13 Sty 2013 - 16:29\nPrzygotował w sumie wszystko, nawet kąpiel dla Seweina, bo chciał mu się najzwyczajniej w świecie podlizać. Nie chciał zginąć, nie po to tyle przeszedł by teraz dać się jakiemuś psychopacie... Z resztą.. Tutaj mimo wszystko czuł się dziwnie bezpieczniej, bo był w całkiem normalnych warunkach.. I nawet jeśli już miał ginąć, to wolał zginąć w ciepłym domu, niżeli żałośnie na dworze lub bohatersko na krześle elektrycznym. Co mu po chwale w więzieniu ? Książki o nim i tak nikt nie napisze.\n- Błagam, niech to się skończy... - wyszeptał cicho wstając ze skraju wanny by zdjąć z siebie koszulę, która obwiązał sie po chwili w pasie po czym spojrzał w lustro. Był nienaturalnie blady, oczy podkrążone, ciało zaniedbane, wyniszczone przez stres, narkotyki.. Nie wierzył w to co się działo dlatego w końcu wyszedl z łazienki by na siebie nie patrzeć. Miał dość swojego wyglądu dlatego wrócił do sypialni mężczyzny i z niepewnie sięgnął po leżące na komodzie zdjęcia. Nie wierzył w to co na nich widział, nie wierzył w ten dziecięcy uśmiech Saszy..\nTemat: Re: Dom Morozowów Nie 13 Sty 2013 - 23:23\nJuż miał kontynuuować, kiedy Sasza wyrwał się z krępujących go kajdan i stanął naprzeciwko niego po drugiej stronie stołu. Siewerin uniósł brew, a jego mina mówiła jasno, że a) przegiął, b)czy na pewno tego chciał? Nadzorca podrzucił nożyczki w ręce i oparł się luźno o stół.\n- I ugnę cię znowu.\nPodniósł stół do pionu szybkim ruchem i skoczył na niego, pchając na ścianę. Pech chciał, że wisiał na niej hak rzeźnicki i Siewerin nadział go na niego. Zorientowawszy się, wykorzystał chwilowe zaskoczenie Saszy i wyrwał mu z ręki spiralne narzędzie, rzucając je na półkę.\n- Nie masz wyboru, Aleksandriej. Jeśli się poddasz, to uratujesz dzieciaka. Jeśli nie, zgubisz was obu. - złapał za linę trzymającą hak i pociągnął ją w górę. Usłyszał chrupnięcie kości. Żebro od tyłu musiało nie wytrzymać obciążenia. Prawie westchnął, kiedy sięgnął po kajdanki i dociskając Saszę do ściany zapiął mu je na rękach obracając go na haku. Jego nogi wisiały nieco nad ziemią. Starszy Morozow uśmiechnął sie szeroko widząc krew wsiąkającą w koszulę nadzorczą, którą miał na sobie jego syn. Z lubością pogładził wystający z pleców juniora hak i oblizał zakrwawione palce.\n- Twoja krew smakuje strachem. - powiedział i popchnął go lekko, żeby bujał się na linie. Tymczasem on sam podszedł do stalowej szafki i wyjął z niej kilka narzędzi.\n- Zawsze chciałem zrobić sekcję zwłok.\nTemat: Re: Dom Morozowów Nie 13 Sty 2013 - 23:42\n- Nie.- powiedział hardo i już miał sie rzucić do wyjścia, gdy ojciec popchnął go na ścianę. Z jego ust wydobył się krótki krzyk zaskoczenia gdy nabił sie na hak. Zacisnął mocno zęby, bo ostry jak brzytwa zadzior wszedł głęboko w jego ciało, pomiędzy żebrami. Spojrzał na niego załzawionymi z bólu oczyma i oddychając płytko, szarpnął się do przodu. To był wielki błąd, bo dokładnie w tym samym momencie ojciec pociągnął linę do góry. Morozow zawył tak głośno, kiedy pękło mu żebro a hak wbił się głębiej, że Matthew mimo grajacego radia na pewno go usłyszał. Chyba że już spał, przeszło przez myśl Saszy i zacisnął zęby, kiedy ojciec obrócił go i skuł dłonie za plecami, co wywołało kolejną falę bólu.\n- W takim razie wybieram śmierć dla nas obu. - warknął głośno i uśmiechnął się gdy ten stwierdził iż jego krew trąci strachem. - A to może twoja raczej, może się skaleczyleś.\nWisiał lekko się obracając na haku i zaciskając zęby w szczękościsku, by nie dać mu satysfakcji ze swoich krzyków. Jego wzrok miotał błyskawice, mimo że wyraźnie było widać w nim iskierki bólu.\n- Ale zanim umrę, przysięgam, że zabije ciebie.\nNie mógł na niego spojrzeć gdy to mówił, bo właśnie obracał sie tyłem do niego. Lekkie ukłucie przerażenia, lodowatego jak woda źródlana wbilo się w jego serce, kiedy Siewerin między wierszami powiedział co zrobi. Sasza dopowiedział sobie, co będzie dalej i zamarł, jednak nie dając po sobie poznać, że sie boi.


Jak zainwestujesz od razu w rolety na okna połaciowe to jest całkiem znośnie. Wbrew pozorom w lecie żeby było w mieszkaniu naprawdę nie do wytrzymania to muszą być na zewnątrz afrykańskie upały. Natomiast w zimie przy największych mrozach nie ma żadnych problemów.\nJedyne co może być denerwujące to jak są wichury to gwiżdże w całym mieszkaniu a szczególnie w przestrzeniach między sufitem (regipsami) a połacią dachową\nDziękuje za odpowiedź. Jeżeli będziesz miał chwilkę to strzel jakąś fotkę postępów na budowie od czasu do czasu - chyba zostaniemy osiedlowymi sąsiadami ;]\nStan na 16.05.2011\nStan na 13.06.2011\nMają tempo chłopaki\n04-07-2011, 19:49 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 11-07-2011, 15:30 przez tira-rira.)\nDla porównania bloczek w Rzeszowie\nStan na 13.07.2011\n(15-07-2011, 0:31)Kostek napisał(a): Z ciekawości zapytam, co to za stropy z tymi okrągłymi dziurami ?\nPłyta stropowa kanałowa zwana również płytą żerańską...\nStosowana generalnie przy dużych obciążeniach, prosta i tania w montażu, szybka w układaniu...\nAktualny czas: 01-07-2022, 3:54 Polskie tłumaczenie © 2007-2022 Polski Support MyBB


Chrysler Sebring – testy i recenzje, zdjęcia, opinie, dane techniczne\nKatalog aut › Chrysler › Sebring\nChrysler Sebring był początkowo sportowym, później bardziej „zwykłym” samochodem klasy średniej. Jego debiut miał miejsce w 1995 roku, jako następca dla LeBarona coupe, jednak Chrysler zrobił ówcześnie coś, co nawet dziś trudno jest zrozumieć.\nPoczątkowo w 1995 roku na rynek wypuszczono Sebringa, który był 2-drzwiowym coupe, spokrewnionym z Dodgem Avengerem z racji Joint Venture GM z Mitsubishi, dlatego też Sebring coupe był dalekim krewnym Mitsubishi Eclipse. Pod maaską pracowały silniki 2.0 R4/141 KM oraz V6 2.5/156 KM (moc podniesiona do 165 KM w 1996 r.). W 1997 roku przeprowadzono drobny facelifting, którego główną zmianą była nowa atrapa chłodnicy. Jednak co do absurdu – w 1996 roku Chrysler wprowadza na rynek model… Sebring. Tyle że w odmianie cabrio. Co ciekawe, auta nie były ze sobą w ogóle powiązane technicznie, nawet miały inne płyty podłogowe (Sebring cabrio bazował na płycie modelu Cirrus). U niego do wyboru były silniki R4 2.4/152 KM oraz V6 2.5/165 KM. Za to oba modele miały napęd na przednie koła i do wyboru 4-biegową skrzynię automatyczną oraz 5-biegową skrzynię ręczną.\nDopiero w 2000 roku, kiedy pojawiła się II generacja Sebringa (JR), modele zostały scalone. Auto dostępne było teraz jako cabrio, sedan oraz coupe, z tymże ten ostatni wyraźnie różnił się stylistycznie od pozostałej dwójki, oraz był wyposażany w 2,4-litrowy silnik R4 o mocy 150 KM oraz niedostępny w sedanie oraz cabrio – 3-litrową V6-tkę od Mitsubishi o mocy 203 KM.\nSedan miał być następcą dla Chryslera Cirrusa, i bliźniaczym modele Dodge’a Stratua. W 2004 roku przeprowadzono lifting, który skupił się głównie na pasie przednim pojazdu. Pod maską w modelach eksportowych znalazła się 141-konna jednostka 2.0. Oprócz tego dostępne były także silniki 2.4/152 KM oraz V6 2.7/203 KM.\nW 2006 roku pojawiła się III generacja Chryslera Sebring (JS). Auto powstało na płycie podłogowej opracowanej wspólnie z Mitsubishi (GS platform). Chrysler oferował Sebringa już tylko jako sedana oraz cabriolet. Stylistycznie auto zmieniło się diametralnie – mimo iż rozmiarowo auto niewiele się różniło, smukłość poprzedniej odsłony została zatracona. Jednocześnie wychodząc naprzeciw europejskim oczekiwaniom, Chrysler zapożyczył turbodiesla od Volksawgena (140-konne 2.0) i oferował go na Starym Kontynencie. Oprócz tego dostępne były także silniki 4-cylindrowe (2.0/156 KM, 2.4 175 KM) oraz 6-cylindrowe w układzie V (2.7/192KM oraz 3.5/238 KM).\nNapęd przekazywany był na przednie koła za pośrednictwem 4-, 5- lub 6-biegowej skrzyni automatycznej bądź 5- lub 6-stopniowej przekładni ręcznej. W 2010 roku zakończono produkcję Chryslera Sebring, a jego miejsce zajął model 200.


Prace licencjackie, a możliwości programów komputerowych.\nBrak komentarzy do Prace licencjackie, a możliwości programów komputerowych.\nDzisiejszy bardzo wysoki poziom nowoczesnych technologii oraz techniki, zauważalny jest przez coraz większą grupę osób, na każdym kroku codziennego życia. Taka sama sytuacja jest również w dziedzinie edukacji. Prace licencjackie, pisane kiedyś na mechanicznych maszynach do pisania lub nawet odręcznie, aktualnie tworzone są w każdym przypadku na nowoczesnej jednostce komputerowej.\nTego rodzaju sytuacja, możliwa jest między innymi dzięki, wprowadzeniu na ogólnoświatowy rynek, popularnych teraz programów komputerowych służących specjalnie do redagowania treści tekstowych. Pisanie pracy licencjackiej, za pomocą komputera to przede wszystkich wygoda, mniejszy wysiłek o mnóstwo zróżnicowanych i bardzo efektywnych możliwości.\nTworzenie pracy licencjackie, za pomocą programu komputerowego daje możliwość edycji każdego elementu pracy licencjackiej. Za jego pomocą bez jakichkolwiek problemów jesteśmy w stanie zmienić właściwości czcionek, nagłówków, ilustracji, obrazków oraz technicznych tabel. Dodatkowo bez zbędnych problemów przygotujemy w profesjonalny sposób konstrukcję pracy licencjackiej, dzięki której po zakończeniu gotowa będzie ona do natychmiastowej oprawy.\nPrace licencjackie zazwyczaj są bindowane.\nZabezpieczenie wyników pracy kopia zapasowa\nPomoc w pisaniu i ciekawe psychologiczne prace licencjackie.\nprace licencjackie - przepustką do dobrych studiów?\nPrace licencjackie jako ćwiczenie przed pracami magisterskimi.\nUwagi na temat zdjęć i rysunków w pracach licencjackich\nWstawianie równań matematycznych do prac licencjackich w Wordzie\nBackup i bezpieczenstwo\nDobra praca dyplomowa


interhome property - Dom - Vindornyalak\n8353 Vindornyalak, Węgry\n2-pokojowe dom wiejski 70 m2, od południa. Antyczne i gustowne umeblowanie: jadalnia z piecem opalanym drewnem. Wyjście na werandę. 1 pokój z 1 łóżkiem dwuosobowym. Otwarta kuchnia (4 palniki). Prysznic, oddzielne WC. Komfortowy wystrój w stylu wiejskim. Taras 12 m2, patio ogrodowe. Meble ogrodowe. Bardzo ładny widok na okolicę. Miejsce parkingowe. 1 zwierzak/pies.Vindornyalak 19 km od Keszthely: Zabytkowy dom wiejski, odnowiony w roku 2011, otoczony winnicami. Poza miejscowością, spokojne, słoneczne położenie na wzgórzu. Do wspólnego użytku: dziewicza działka 40 ha, krzewy i drzewa, ogród naturalny. Do indywidualnego użytku: miejsce na ognisko. Zmiana ręczników - 2 razy w tygodniu. Sprzątanie mieszkania - 2 razy w tygodniu. Śniadanie (wliczone w cenę). Sklep spożywczy 3 km, basen termalny "Kehidakustány" 12 km. Znane jeziora w okolicy, łatwo dostępne: Balaton 18 km. Informacja dodatkowa: zwierzęta leśne w okolicy. Prosimy zwrócić uwagę, że w cenę wliczone są: lokalne śniadanie (szynka, ser, kiełbasa, mleko, warzywa, herbata) oraz wstęp do Spa "Kehida Termál Kur- und Familientherme" (basen termalny, sauna, baseny z masażem itp. ).


Działka na sprzedaż, Kraków Wadów, 129 000 zł, 900 m2, 550240 » nportal.pl\nOferujemy do sprzedaży działkę o powierzchni 900m2 zlokalizowaną w Krakowie na osiedlu Wadów. Teren płaski, w kształcie trapezu, o wymiarach ok. 24x35m. Wszystkie media (woda, prąd, gaz, kanalizacja) dostępne. Woda oraz kanalizacja w odległości ok. 40m, prąd w odległości ok. 30m, gaz ok. 100m z perspektywą skrócenia dystansu. Działka znajduje się w III linii zabudowy. Dojazd drogą prywatną (udział) częściowo utwardzoną. Luźna sąsiedzka zabudowa nowych domów. Teren nie objęty planem zagospodarowania przestrzennego.


Zasuszenie drink (500 ml) - Big-agro.pl\nZasuszenie drink (500 ml)\nZasuszanie drink, to specjalistyczny dodatek paszowy wspomagający zatrzymanie produkcji mleka u krów. Preparat zmniejsza reakcje stresową związaną z zasuszeniem oraz poprawia zdrowotność wymienia dzięki składowi opartemu na wyciągach ziołowych – BEZ GMO.\nKategorie: Dla bydła, Transfeed\nskutecznie wspomaga zatrzymanie produkcji mleka u krów,\nzmniejsza reakcję stresową związaną z zasuszeniem krowy,\npoprawia zdrowotność wymienia m.in. dzięki przyspieszeniu powstawania czopu keratynowego w strzyku,\nefektywnie pomaga obniżyć ilość komórek somatycznych w kolejnej laktacji.\nu krów mało i średnio wydajnych – 1 butelka (500 ml) w dniu zasuszenia (po ostatnim udoju),\nu krów wysokowydajnych (powyżej 20l) można zastosować drugą dawkę po 12 godzinach od pierwszej.\nWszystkie nasze suplementy dla bydła powstają z niemodyfikowanych genetycznie składników NON GMO. Potwierdziły to badania w akredytowanym laboratorium J.S. Hamilton Poland S.A.\n2 opinie dla Zasuszenie drink (500 ml)\nAndrzej – 22 listopada 2018\nNa początku nie wierzyłem w skuteczność tego preparatu ale przekonałem się do niego już po pierwszym zastosowaniu, Skuteczność w moim stadzie to 100% – po zasuszeniu tym sposobem kilkunastu krów jak do tej pory.\nAnna – 22 listopada 2018\nCiekawy produkt. Pewne i szybkie zasuszenie niskim kosztem – polecam go i zakup na BIG-AGRO, wszystko dostarczone na czas i bez uszkodzeń.\nRegeneracja Drink (1 kg)\n13.90zł – 89.50zł Wybierz opcje\nWĘGIEL Active 100 ml


Błyszczące legginsy wetlook z przeźroczystymi wstawkami | najlepsze opinie i cena ✅ Sklep erotyczny erotic-med.pl Kraków\n» Błyszczące legginsy wetlook z przeźroczystymi wstawkami\nKupiło/oceniło: 290 osób 4.9500086830965\nEfektowne, elastyczne spodnie z błyszczącej tkaniny z przeźroczystymi paskami po bokach.\nNiezwykłe legginsy, w zjawiskowym kroju, wykonane z unikalnej tkaniny o intrygującym, wyrazistym połysku. Nowoczesny fason, dzięki któremu strój charakteryzuje się ponadczasowym pięknem, zachwyca oraz inspiruje.\nLegginsy posiadają wysmuklający fason, zwężany przy kostkach, modelujące pośladki kieszenie oraz pasy przeźroczystego tiulu po bokach, dzięki któremu nogi są optycznie smuklejsze i dłuższe.\nwyjątkowe zestawienie materiałów: najwyższej jakości winyl oraz przejrzysty, lekki tiul\nzapinane na zamek i podwójne zatrzaski - wygodne w noszeniu oraz zakładaniu\nkieszenie z tyłu są funkcjonalne oraz modelują pośladki\nwydłużający oraz wysmuklający nogi fason\ntiulowe pasy po bokach - przeźroczyste wstawki\nMoże zainteresują Cię również buty? Uniwersalne, czarne szpilki - bardzo wysokie, roz. 37\nEfektowny winyl najwyższej jakości - wytrzymały oraz miękki, sprawia, że spodnie cudownie układają się na ciele, opinając nogi w zmysłowy sposób\nMateriał posiada intrygujący, wyrazisty połysk\nDelikatny, zwiewny tiul o strukturze przejrzystej siateczki


Anna Wendzikowska z córkami podbijają Laponię: wycieczka saniami, noc w "igloo" i spotkanie ze świętym Mikołajem (ZDJĘCIA) - Pudelek\n| 14.12.2021 16:10\nAnna Wendzikowska z córkami podbijają Laponię: wycieczka saniami, noc w "igloo" i spotkanie ze świętym Mikołajem (ZDJĘCIA)\nTuż przed Świętami Bożego Narodzenia Anna Wendzikowska postanowiła zabrać córki do Laponii. Celebrytka zafundowała już pociechom zimową przejażdżkę saniami oraz spotkanie z samym świętym Mikołajem.\nAnna Wendzikowska zabrała córki do Laponii (Instagram)\nAnna Wendzikowska to bez wątpienia jedna z najbardziej zapalonych podróżniczek w rodzimym show biznesie. Gdy tylko nadarza się ku temu okazja, celebrytka pakuje manatki i rusza w kolejną zagraniczną lokację. Jedynie w ciągu ostatnich kilku miesięcy Ania odwiedziła m.in. włoski Mediolan, Gwadelupę, Kostarykę czy malownicze Malediwy. Podczas kolejnych wojaży celebrytce często towarzyszą córki. Zaradna mama ma jednak skuteczną receptę na wakacje z dziećmi.\nZobacz: Anna Wendzikowska radzi, jak podróżować z dziećmi: "GROŹBA I PRZEKUPSTWO"\nOkazuje się, że Anna Wendzikowska właśnie wybrała się w kolejną podróż. Choć celebrytka na ogół preferuje wypoczynek na skąpanych w słońcu plażach, tym razem postawiła na nieco bardziej zimowe klimaty. Otóż Ania postanowiła zabrać córki do Laponii. W związku ze zbliżającymi się Świętami Bożego Narodzenia region Finlandii wydaje się być idealnym wyborem dla tak wytrawnej podróżniczki. Laponia uchodzi bowiem za siedzibę świętego Mikołaja.\nWendzikowska nie zapomniała rzecz jasna poinformować o kolejnym wyjeździe swoich instagramowych obserwatorów. W poniedziałek celebrytka opublikowała na InstaStories zdjęcie wykonane w windzie, na którym widzimy, jak uzbrojona w dwie walizki pozuje z pociechami. Wkrótce uczciła też podróż rodzinną fotką na tle lotniska.\nZobacz również: Instagramerka Anna Wendzikowska instruuje SZEŚCIOLETNIĄ CÓRKĘ, jak zrobić zdjęcie...\nWczoraj w nocy wróciłam z trasy koncertowej, a dzisiaj wskakujemy w samolot i pędzimy dalej. Tym razem w podróż, która najbardziej uszczęśliwi moje dziewczynki. Kto zgadnie, dokąd lecimy? Biorąc pod uwagę nasze stroje, mam wrażenie, że to zbyt proste… - napisała celebrytka.\nNiedługo później Wendzikowska zaprezentowała światu, jak jej córki przechadzają się po lotnisku, a później zmierzają bezpośrednio do samolotu. Celebrytka nie zapomniała też uwiecznić w sieci samej podniebnej podróży, publikując zdjęcie siedzących na wyznaczonych miejscach pociech oraz, obowiązkowe w przypadku influencerek, ujęcia skrzydła samolotu. Po przybyciu na miejsce Ania pokazała obserwatorom oryginalną lokację, w której spędziła noc. Otóż dziennikarka postanowiła zatrzymać się w drewnianym igloo z przeszklonym dachem, zapewniającym unikalny widok na zorzę polarną.\nWe wtorek Ania zaserwowała córkom pierwsze zimowe atrakcje. Celebrytka zabrała pociechy na przejażdżkę saniami ciągniętymi przez renifera. I tak na instagramowym profilu możemy zobaczyć, jak rodzina Wendzikowskiej podziwia lapońskie krajobrazy, sunąc powozem przez śnieżne zaspy.\nOkazuje się również, że pociechy dziennikarki zdążyły już poznać najbardziej znanego rezydenta Laponii.\nW oczekiwaniu na świętego - napisała Wendzikowska pod zdjęciem córek czekających na spotkanie. Celebrytka nie zapomniała też rzecz jasna uwiecznić pogawędki jej pociech z Mikołajem.\nTośka się trochę bała. Kornelka pokazuje, jak do nas trafić - relacjonowała.\nZobaczcie, jak Anna Wendzikowska z córkami podbijają Laponię.\nWchodze na pudla zeby poczytac komentarze Tez tak macie?\nZarabia to ma, fajnie że pokazuje córkom świat :)\nNo i super! Chcialbym bardzo zeby moja partnerka tak dbala o moje dzieci\nW ostatnią niedziele prowadziła koncert bożonarodzeniowy we Wrocławiu. Jako prowadząca była największą porażką tego występu. I o ile tekst konferansjerki był dobry to sposób prowadzenia, dykcja - a w zasadzie jej brak i nonszalancja, która jak mniemam miała być wyrazem luźnego kontaktu z widzem istne nieporozumienie. Między nią a Molek czy Torbicką jest przepaść.\n80-te lata to bylo to. Snieg,wszystkie ubrania mokre. Mieszkalam w bloku z wielkij plyty. Na klatkach wielkie kaloryfery na ktorych suszylo sie czapy,rekawiczki,szaliki udytkane w sniegu i buty.A potem do domu zjesc cos cieplego, przebrac sie i........znowu na podworko! Nie zapomne rekawiczek mokrych od sniegu i calych w kuleczkach od sniegu! Bardzo brakuje mi tego czasu. Nie dla mnie, ale dla mojego syna,wnukow.\nSuper, ze zabiera ze soba coreczki\nDobrze że dzieci mogą podróżować bo moja wnusia ma chorobę lokomocyjna u niestety nic nie pomaga nikt jeszcze nie wymyślił nic mądrego także porażka .\nI dzieci z ma...\nFajnie że pokazuje dzieciom świat.Ma pieniądze jak reszta celebrytów,ale wykorzystuje je mądrze.\nA gdzie zdjęcia pośladków???????\nNa innym forum piszą ,ze "podobno Wędzia prowadza się z jakimś bardzo młodym aktorem filmów dla dorosłych ze Słowacji"\nno bardzo fajnie że pokazuje świat dzieciom mój wnuk również podróżuje po swiecie też odwiedził Mikołaja ,po podróżach mają dzieci większą wiedzę i są bardziej otwarci na świat\nA pod maską smutek, porzucenie i tęsknota…\nnie sądziłem że dożyję kiedyś czasów w których będę komuś współczuł podróżowania :((( współczuję tym dzieciom . Myślę, że kiedyś jej "podziękują " za te niekończące się wycieczki .\nA ja nawet nie wrzucam zdjęć moich dzieci na fb. Zastanawiam się na ile te instagramowe dzieci będą normalne gdy dowiedzą się, że mamy od małego fundowali im Trimam Show dla kasy…\nSzarak siedzi na kwarantannie a te pseudo celebryty latają i coi nic


Klinika Stomatologii PERIOMEDICA - ZnanyLekarz.pl\nJ. Olbrachta 23,\tWola\n01-102, Warszawa, mazowieckie\nWarszawa, Władysława Szernera 3\n• 2018-04-26 •\nLokalizacja: Klinika Stomatologii PERIOMEDICA•Usługa: niezlokalizowany ból, kontrola, leczenie zapalenia\nGenialna stomatolożka i przemiła osoba, niestety ma bardzo długie terminy - ponad miesiąc :(\nJednak wolę zaczekać miesiąc czy dwa, niż ryzykować leczenie u innego lekarza, po którym dr Kościuk będzie poprawiać\nWizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • 2017-11-28 •\nDr. Maria Kościuk-Perkowska przemiła, sympatyczna osoba, bardzo dokładnie, rzeczowo przedstawiła mi przyczynę związaną z krwawieniem moich dziąseł, już po pierwszej wizycie poleciłam Panią doktor mojej znajomej, która ma podobne problemy z dziąsłami jak ja.\nStomatolog, Chirurg, lek. dent.\nLokalizacja: Lecznica Stomatologiczna Dentalux•Usługa: usunięcie ósemki\nŚwietny dentysta chirurg! Od 10 lat nie mogłem zdecydować się gdzie chirurgicznie usunąć problematyczną ósemkę. Do doktora trafiłem z polecenia i nie zawiodłem się, wszystko trwało może z 20 min. bez żadnego bólu i komplikacji, po zejściu znieczulenia sięgnąłem jedynie po 2 tabletki ketonalu, a na drugi dzień nie było już żadnego bólu. Dzięki doktorowi zmieniłem podejście do leczenia zębów.\n• 2018-07-15 •\nLokalizacja: Lecznica Stomatologiczna Dentalux\nWszystkie opinie o doktorze są prawdziwe w 100%. Zazwyczaj podchodzę sceptycznie do opinii w internecie ; wiadomo - często piszą pracownicy albo sami lekarze. Doktor jest fenomenalny! Każdemu polecam, kto tak jak ja miał przejęcia po wyrwaniu poprzednich ósemek. Wszystko trwało kilkanaście minut i nic nie bolało! Nie było bólu ani w trakcie ani po zabiegu. Czucie nie zanikło ani w twarzy ani w języku. Jestem pełna podziwu i cieszę się, że udało mi się trafić właśnie do niego. Może nie powinnam pisać tak dobrej opinii bo została mi do wyrwania jeszcze jedna ósemka a i tak już teraz do dr czeka się dwa miesiące :)\nLokalizacja: Klinika Stomatologii PERIOMEDICA\nZ całego serca polecam Pana Doktora. Zwykle do dentysty idzie się z przykrej konieczności, zaś do Pana doktora z uśmiechem i pewnością, że wszystko będzie dobrze. Wcześniejszy dentysta nie tylko nie potrafił mi pomóc ale także zbagatelizował mój problem z zębami. Na szczęście trafiłam do Pana Doktora, który potrafił uporać się z problemem. Jako pacjentka Pana doktora czuje się zaopiekowana i świetnie prowadzona. To wielkie szczęście mieć takiego stomatologa ????\nPolecam serdecznie wizyty i leczenie u dr Stegienko. To Lekarz przez duże L. Cechuje go pełen profesjonalizm poparty ogromną wiedzą i doświadczeniem. Zawsze miły, dokladny i uśmiechniety. Leczenie zawsze wg ustalonego planu dzialania, poparte badaniem obrazowym. I co najwazniejsze nic nie boli???? A sprzęt i klinika na najwyższym poziomie. Nawet mój 3,5 letni syn uwielba chodzic do dr Mateusza i stosuje sie do jego rad i zasad???????????? Polecam