Marta Figluje: OLIMPEK - witaminy dla Twojego dziecka...\nOLIMPEK - witaminy dla Twojego dziecka...\nDzisiaj będę Mamą. Tak, może wiele z Was nie wie jeszcze, że moja fascynacja kosmetykami, to tylko jedna z wielu pasji. Jestem przecież także Matką, dlatego dzisiejszy wpis poświęcam swojemu synowi. Oraz suplementom, które właśnie on testuje z prawdziwą przyjemnością. A uśmiech dziecka jest dla matki najpiękniejszym widokiem na świecie…\nMój syn o imieniu Dominik (co akurat już pewnie wiecie) nie jest już szkrabem, ale nadal pozostaje moim oczkiem w głowie. I jak każda Mama staram się być najlepsza i to pod każdym względem. A ambitna jestem okrutnie, co wcale nie musi być tylko zaletą. Dzisiaj umiem już to ocenić z perspektywy kobiety dojrzałej. Mogę się jednak pochwalić kilkoma naprawdę dużymi sukcesami…\nWyobraźcie sobie, że mój syn nie wie, co to jest antybiotyk. Przez te kilkanaście lat, jakie ma już na swoim koncie, nigdy nie był poważnie chory. Miewa czasami katar czy ból gardła, ale przecież to nie jest choroba (nawet jeśli chodzi o płeć męską).\nCo więcej, nie wie także, co to są tabletki przeciwbólowe. Raz dostał jedną (przy złamaniu obojczyka), aby mógł dojść na wizytę kontrolną, ale skończyło się to fatalnie – bowiem syn po prostu zemdlał…\nI zastanawiacie się pewnie, po co to wszystko napisałam. Otóż zauważyłam, że wiele z Was uważa suplementację za zbyteczną, niepotrzebną, możliwą do zastąpienia odpowiednią dietą. Otóż moje zdanie w tej kwestii jest nieco inne, i witaminy uważam za niezbędny dodatek. I mój syn od zawsze dostaje witaminy, dobrane odpowiednio do jego potrzeb.\nMałe dzieci mają witaminy przepisane przez pediatrę, o czym mamy na pewno doskonale wiedzą. Później często zapominamy o fakcie, że dzieci rosną i pewnych witamin należy im dostarczać w odpowiedniej ilości. Oczywiście zdrowa dieta to wspaniała droga do sukcesu, ale z ręką na sercu, ciekawa jestem ile z Was ma czas, fundusze i środki, aby tak super zdrowo gotować każdego dnia.\nKupując w supermarketach zapominamy często o tym, że kupujemy „zdrowe” owoce i warzywa, które mają „miesiąc” świeżości – dotarły bowiem z odległych zakątków świata, a wyglądają jakby były wczoraj zerwane. Zimą zachwycamy się słodkimi pomidorami i dorodnymi truskawkami. Nie dziwne?\nOstatnio miałam okazję czytać komentarze typu „wolę zjeść zdrowego banana”. Do mnie takie argumenty nie przemawiają. Absolutnie nie wyobrażam sobie, nie dołączenia witamin do codziennego „jadłospisu” syna. Moje dziecko rośnie bardzo szybko, ma niesamowitą przemianę materii, zjada takie ilości jedzenia, że „w głowie się to nie mieści”. Jest przy tym szczupły jak tyczka, jednak bardzo szybki, co pozwala mu osiągać świetne wyniki w biegach sprinterskich. Już mamy za sobą pierwsze, znaczące sukcesy…\nDlatego chciałabym wszystkim Mamom zwrócić uwagę na odpowiedni dobór witamin. Oczywiście mamy na rynku wybór ogromny, sama jednak opowiadać będę o marce, którą znam, lubię i bardzo chcę Was zachęcić do jej poznania. Są to preparaty polecane przez farmaceutów, posiadające bardzo dobre opinie i zdobywające liczne nagrody.\nMarka OLIMP LABS, bowiem o niej mowa, przygotowała dla naszych dzieci witaminy Vita-min plus Junior w postaci rozpuszczalnego proszku, z którego przygotowujemy pyszny napój. Nazywają się OLIMPEK. Jak widzicie same opakowania już kuszą. Popatrzcie – śliczne, kolorowe, rewelacyjne. Dodatkowo każde dziecko w swoim opakowaniu znajdzie kolorowy tatuaż, a jak pamiętam, jest to fantastyczna niespodzianka, dla każdego dziecka. Mój syn niby nie zwrócił na to uwagi, ale siostrzeńcy, którzy jeszcze nie udają „dorosłych”, jak mój nastolatek, byli po prostu zachwyceni możliwością zrobienia sobie kolorowej nalepki.\nW kolorowym, ślicznym pudełeczku znajdujemy 15 saszetek z witaminami. Jest to zestaw witamin, w skład których wchodzi 12 witamin: A, D, E, C, B1, B2, B6, B12, niacyna (B3, PP), kwas pantotenowy (B5), kwas foliowy (B9), biotyna (H) oraz wapń i chylaty aminokwasowe Albion minerałów cynku i miedzi. Witaminy są dostępne w dwóch smakach: pomarańczowym i malinowym, nie zawierają jednak żadnych konserwantów.\nKażda saszetka także jest bardzo ładna, kolorowa – przyznam się, że sama dałam się uwieść magii i skosztowałam tego cudeńka (jak dziecko, do czego nie wstydzę się przyznać). Także moi siostrzeńcy, a mam ich dwóch, z każdą wizytą byli zainteresowani przygotowaniem „ślicznych witaminek”. Najbardziej polubili smak „malinek”, co mój syn przyjął z wielką ulgą, sam bowiem od zawsze woli cytrusy i bardziej przypadły mu do gustu „witaminki pomarańczowe”.\nOLIMP LABS w swojej ofercie ma także magnez dla dzieci pod nazwą Chela-Mag B6 Junior. Jest to opatentowana, najlepiej przyswajalna przez organizm, hipoalergiczna forma magnezu w postaci chylatu aminokwasowego Albion z dodatkiem witaminy B6.\nMagnez spełnia ogromną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego oraz zmniejsza uczucie zmęczenia, dodatkowo pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu mięśni i utrzymaniu równowagi elektrolitowej oraz zdrowych kości i zębów. Mój uczeń i sportowiec na pewno ich potrzebuje.\nZ jednej saszetki przygotowujemy napój rozpuszczając proszek w około jednej trzeciej szklanki ciepłej wody. Proszek rozpuszcza się idealnie, lekko musując sam napój ma jednak postać aromatycznego soku. Witaminy pomarańczowe mają smak i zapach cytrusów, malinowe są pięknie czerwone i pachną aromatycznymi owocami maliny, natomiast magnez także ma smak pomarańczowy, natomiast kolor jest lekko mętny, ale zbliżony do pomarańczowego.\nSmak witamin jest naprawdę bardzo dobry. Niczym sok lub napój, co dzieciom (tym małym i dużym) ogromnie przypada do gustu. Można też napój przygotować z wodą gazowaną, co wypróbował mój syn, twierdząc, że takie mu bardziej smakuje. Sama nie bardzo zgadzam się z tą opinią, ale przecież każdy ma prawo do swojego zdania. Tym bardziej, że woda jest u mnie przygotowywana starodawną metodą syfonową :)\nLubimy OLIMPKI, i nikt nas nie musi przekonywać o ich wartości. Są to preparaty w których wykorzystano chelaty aminokwasowe, najlepszą i bezpieczną formę minerałów. Mają fantastyczny smak, doskonałą formę i dodatkowo kuszą już samym wyglądem. Mam nadzieję, że moje słowa dla wielu z Was będą przekonujące...\nI tak kończy się moja opowieść o OLIMPKACH, czyli suplementach dla dzieci marki OLIMP LABS. Wszystkim Mamom polecam te witaminy, jako bardzo dobrze przyswajalne i hipoalergiczne suplementy przeznaczone specjalnie dla dzieci (od lat 3). Myślę, że bardzo spodobają się Waszym dzieciom. Moim zdaniem warto…\n- kompleksowe zestawienie witamin;\n- minerały w postaci łatwo przyswajanych i bezpiecznych chelatów Albion®, czego nie znajdziesz w innych preparatach multiwitaminowych dla dzieci;\n- przepyszne owocowe smaki (malinowy i pomarańczowy);\n- perfekcyjna rozpuszczalność;\n- wygodna forma podania;\n- tylko jedna saszetka dziennie;\nMiedź – pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego i odpornościowego, przyczynia się do utrzymania prawidłowego metabolizmu energetycznego.\n** Najwyższej jakości wysoko przyswajalne składniki mineralne (chelaty aminokwasowe minerałów) firmy Albion®\nOpakowanie: 15 saszetek/Cena: 16,29 zł\nChela-Mag B6® Junior to suplement diety w proszku, przeznaczony dla dzieci powyżej 3 roku życia ułatwiający pokrycie zapotrzebowania organizmu na magnez i witaminę B6 o pysznym pomarańczowym smaku. Jest jedynym na rynku preparatem magnezowym dla dzieci, zawierającym wysoko przyswajalną i hipoalergiczną formę magnezu w postaci chelatu aminokwasowego Albion® (diglicynian magnezu), wzbogaconą witaminą B6, która współpracuje z magnezem w procesach metabolicznych.\n- wysoko przyswajalna i hipoalergiczna forma magnezu wzbogacona witaminą B6;\naż 150mg jonów magnezu w postaci bezpiecznego i wysoko przyswajalnego chelatu aminokwasowego Albion® w jednej saszetce;\n- wyśmienity pomarańczowy smak;\nBadania naukowe potwierdzają wyższość chelatu aminokwasowego magnezu Albion® nad nieorganicznymi źródłami tego pierwiastka. Przyswajalność magnezu z diglicynianu jest kilkukrotnie wyższa niż ze związków nieorganicznych jak tlenek, siarczan czy węglan.\nOpakowanie: 15 saszetek/Cena: 25,43 zł\nPreparaty posiadają pozytywną opinię Instytutu Matki i Dziecka\nWszystkim dzieciom polecam stronę http://olimpki.pl/ - znajdziecie tutaj kolorowanki, zabawy, gry, komiksy i ogrom ciekawych informacji.\nI oczywiście przypominam o KONKURSIE, o którym możecie poczytać TUTAJ.\nAutor: Marta Figluje o 21:27\nEtykiety: kompleks witaminowy, konkurs, magnez, OLIMP LABS, Olimpek, opinia, recenzja, suplementy, testowanie, witaminy, zdrowie\nAlicja R. 21 kwietnia 2013 22:27\nJa również łykam witaminki - ostatnio jestem strasznie osłabiona i wiecznie zmęczona, i musiałam się "wspomóc" czymś dodatkowym :)\nMarta Figluje 22 kwietnia 2013 18:43\nMój "zły czas" już minął, teraz cieszę się słońcem, ale witaminki łykam, dla zdrowia i urody :)\nEsy, floresy, fantasmagorie 22 kwietnia 2013 05:36\nBrawo Mamusiu Martusiu :) że uchroniłaś MiMi przed antybiotykami - lekarze przypisują je na potęgę a potem człowiek owszem choruje przez 3 dni ale dochodzi do siebie kolejne trzy miesiące reanimując swój układ odpornościowy:( Ostatnio oglądałam jakiś program o tabletkach przeciwbólowych - są tak dostępne i zażywane jak cukierki czy guma do żucia..podobnież ich nadużywanie jest trzzecią po raku i zawale przyczyną zgonów..sama kiedyś wpadłam w taka pułapkę - na studiach gremialnie zażywałyśmy tablekti przeciwbólowe (w TE nasze kobiece dni) - kiedyś Mami moja się spytała - czy koniecznie musisz brać, czy tak bardzo mnie boli - a ja odpowiedziałam - nie ale może zacząć ...wtedy sama sie zorientowałam że coś nie halo :) od tej pory unikam jak ognia podobnie jak antybiotyki... Moja koleżanka leczy dzieci u homeopaty i bardzo sobie chwali - ma takie sukcesy jak Ty i ...zdrowe dzieciaczki...\nAle się rozpisałam :) bo chciałam powiedzieć że mądra Mamusia z Ciebie :) miłego tygodnia:)\nMarta Figluje 22 kwietnia 2013 18:46\nPięknie dziękuję. Zawsze zwracałam uwagę na to jak i czym wspomagam dziecko, tym bardziej, że u nas jest pewien problem z wątrobą, ale jednak zdrowie ma idealne.\nA sama także łykałam dużo tabletek, zwłaszcza przy moich makabrycznych migrenach. Teraz już mam zastrzyki, za co dziękuję i ja i mój żołądek...\nmiraga 22 kwietnia 2013 08:11\nU mnie z suplementów dla dziecka to na razie Kwasy Omega 3+6\nMarta Figluje 22 kwietnia 2013 18:50\nU nas też był czas na kwasy i trany :)\nwizaz21 22 kwietnia 2013 09:10\ntak czytajac Twojego posta doszlam do wniosku ze nie podaje mojej corci zadnych suplementow, ale sama takowe zazywam:). Kiedys tam w okresie jesienno-zimowym siegnelam po vibowit i Bioaron C i na tym koniec. Tutaj w Ie lekarze raczej nie sa zwolennikami podawania czegokolwiek tylko swieze owoce - jak jestem na wizycie i moja gwiazda jest chora slysze tylko duzo sokow i owocow, warzyw a jak zapytam o wspomagacze slysze eeeeeeee\nMarta Figluje 22 kwietnia 2013 18:49\nZawsze możesz sama coś podawać dodatkowo, zwłaszcza w momencie osłabienia, czy przesilenia. My stosujemy jako dodatek do diety, a nie jej zastępstwo...\nfleurr 22 kwietnia 2013 09:26\nJak będę mamą, to też będę robiła wszystko, żeby uchronić moje dziecko przed antybiotykami. A co do witaminek, to też nie jestem do nich zbyt przekonana :P Moja siostra kiedyś jakieś łykała, jak odstawiła to od razu zachorowała. Tak jakby organizm się do nich przyzwyczaił i po odłożeniu ich, nie mógł sobie poradzić z chorobą ;/ Tak więc tutaj też jestem na nie :D\nMarta Figluje 22 kwietnia 2013 18:52\nU nas metoda się sprawdza, ale przecież nie jemy tylko suplementów tylko staramy się jeszcze działać profilaktycznie i zapobiegać...\nFreewolna 22 kwietnia 2013 09:46\nJeśli nałoży się za dużo kremu, to można mieć takie wrażenie, ale jeśli nie nałoży się pół tubki, to jest ok ;) Poza tym używam go na noc, bo kładę się spać i nic mnie nie interesuje ;)\nanitk4 22 kwietnia 2013 10:24\nfajnie, że jest wersja dla maluchów :D\nMagdalena B 22 kwietnia 2013 10:45\nJA mam młodszą siostrę, które je warzywa i owoce bo lubi ( taka jej natura) a i tak często choruję /: Jednak, gdy wspomoże się jej organizm takim właśnie witaminkami jest o wiele lepiej :)\nDlatego argument - Wolę banana- nie działa na mnie :)\nBo ten banan nic nie daję hi hi\nMarta Figluje 22 kwietnia 2013 18:54\nAkurat bananów to i ja nie lubię, ale słyszałam, że mają dobre działanie na żołądek. Nie sprawdzałam, powtarzam plotki...\nPozdrowienia dla siostrzyczki :)\nMalinowa Chatka 22 kwietnia 2013 14:14\nZgadzam się z teorią nt owoców sklepowych. U mnie nie jest źle, bo mamy dostęp do owoców i warzyw z domowego ogródka, babcie rozpieszczają Julię, a ona na szczęście uwielbia i jabłka i nawet surowe marchewki. Jednak przychodzi wiosna i te "swojskie" owoce i warzywa, nie mają już takich wartości odżywczych, wtedy tez czasem podaję małej suplementy.\nP.S Czekam na 6.05. , może maluch pokaże co ma miedzy nóżkami-tacie bardzo podoba się Dominik.\nMarta Figluje 22 kwietnia 2013 18:56\nKoniecznie się pochwal! Sama przyznam, że od razu miałam pewność - co brzmi jak bajka, nawet dla mnie, ale tak było. Tyle że tatuś chciał dziewczynkę... Ale Ja Wiedźma :)\nÉgotiste 22 kwietnia 2013 14:58\nJako mama też piszesz świetnie i wyczerpująco :)\nMarta Figluje 22 kwietnia 2013 18:58\nrobaszekk 22 kwietnia 2013 14:58\nDzieckiem już nie jestem, ale witaminki te wyglądają tak zachęcająco, że sama chętnie bym kilka spróbowała :)\nMarta Figluje 22 kwietnia 2013 18:57\nA dokładnie, naprawdę kuszą... I jeszcze są pyszne :)\nMama kocha kosmetyki 22 kwietnia 2013 15:45\nGratuluję, że syn nie wie co to jest antybiotyk :) moje dzieci niestety wiedzą ale nie mam problemu z podawaniem im leków\nWitaminy również bardzo chętnie połykają :)\nMarta Figluje 22 kwietnia 2013 19:00\nMój nie bardzo lubił łykać ale napój - jak najbardziej :)\nMałgorzata Chrobak 22 kwietnia 2013 15:53\nZ pewnością warto zainwestować w te witaminki, oczywiście nie zapominając o tych czerpanych z natury:)\nMarta Figluje 22 kwietnia 2013 19:02\nAbsolutnie o zdrowej diecie nie wolno zapominać i podkreślam ten fakt stanowczo!\ndziewczyna mojego chłopaka 22 kwietnia 2013 18:03\nDzieciaczków nie mam ale podoba mi się Twoje podejście do tematu ;]\nChciałabym jednak o samych witaminach coś powiedzieć, trochę nie na temat, ale czy wiesz, że coś dziwnego się dzieje z moim organizmem, gdy chcę mu podać witaminy w postaci tabletek albo saszetek - zaraz robi mi się coś w stylu opryszczki i po prostu nie przyjmuję tych witamin. Preferuję świeże owoce i warzywa, najlepiej z przydomowej działeczki ;]\nMarta Figluje 22 kwietnia 2013 19:03\nTo faktycznie dość ciekawe, zastanawiam się, co może być powodem - może dodatki, albo uczulenie na jakiś składnik wypełniający???


Teraz jest 19 mar 2018, 06:26\n26895 • Strona 1888 z 1922 • 1 ... 1885, 1886, 1887, 1888, 1889, 1890, 1891 ... 1922\nprzez nerwa 10 paź 2017, 08:54\nnatt_me napisał(a): Wkurza mnie tylko to, że ona wszystko odnosi do naszej relacji. Opowiadam o mamie, która była raczej zdystansowana, a ona nagle: "Boi się pani, że zrezygnuję i się pożegamy?" Ja wtedy potrafię się tylko śmiać, a tak naprawdę jestem przerażona tą wizją. Chyba bym zeszła na tym fotelu, jakby powiedziała, że to koniec. Bo decydując się na terapię nastawiłam się na długą, w miarę stabilną relację i włożyłam dużo wysiłku w opowiedzenie jej o pewnych rzeczach, a ona się pyta, czy boję się, że z dnia na dzień mnie zostawi z rozgrzebaną przeszłością. A jak myślisz?! Grrr... Mam w sobie ogromny dystans, a jednocześnie boję się, że w jakiś sposób zaczyna mi na niej zależeć. Bo to by znaczyło, że może mnie skrzywdzić :/\nSkad ja to znam... :) A tez mam tak, ze wlasnie niby wewnetrznie wiem, ze mi zalezy i jest to dla mnie wszystko wazne (ta relacja), ale bardzo trudno mi to przyznac i mowic o tym otwarcie na terapii.\nprzez Alex Supertramp 10 paź 2017, 09:32\nniecały napisał(a): Annn97,\nChciałbym takiej terapii, która by zmieniła mnie na tyle, bym nie przejmował się przeszłością i bardziej perspektywistycznie patrzył w przyszłość.\nWiem - to nie koncert życzeń no ale ja mam właśnie takie wymogi i już :)\nA czy rozmowa o przeszłości, i być analizowanie jej, wracanie do niej, da Ci ulgę? Czy analizowanie ponownie rzeczy przeszłych sprawia, ze czujesz sie lepiej?\nCzy moze nie chcesz juz tego roztrząsać i wolisz rozmawiać o przyszłości i teraźniejszości, analizować swoje "bierzące" myśli uczucia i zachowania z tego wynikające, uczyc sie nowych zachowań i nowego radzenia sobie z problemami?\nZ tą przeszłością to nie tylko od nurtu zależy, także od terapeuty, sposobu prowadzenie terapii. Owszem psychodynamiczna jest bardziej nakierowana na przeszłość, poznawczo-behawioralna na teraźniejszość, ale to jest jednak uogólnienie.\nJa np. nie lubię mówić o przeszłości, choć moje problemy z osobowością wynikają właśnie z przeszłości. W terapii psychodynamicznej unikałem rozmawiania o tym co było, terapeuta jakoś na to nie naciskał. Natomiast w poznawczo-behawioralnej terapeutka owszem skupiała się na teraźniejszości, ale mówiła też o tym, żeby wracać to tego co było, bo z tego wynikają moje problemy.\nprzez inn@ 10 paź 2017, 10:03\nU mine różnica między PB a PD była taka, że na pb terapeuta prawie o wszystkim decydował. Sesja zaczynała się "To dziś porozmawiamy o pani dzieciństwie" "To dziś porozmawiamy o pani okaleczeniach" itp a jak nie chciałam, nie mogłam, chciałam o czym innym - to manewrował rozmowa w taki sposób żeby sprowadziło się to do jego wątków a nie moich. Nieświadomość i przeszłość - częściej pojawiały się na PB (!!!) niż teraz na PD. W dodatku na PB przypominało to "przesłuchanie" musiałam mówić ile razy coś się zdarzyło, jakich słów ktoś używał, jaka była pora roku itp. to pewnie miała być jakaś tam "ekspozycja" czy coś w tym rodzaju, ja to znosiłam fatalnie i źle sie to dla mnie ogólnie skończyło.\nNa PD Dopiero po roku cokolwiek powiedziałam o swojej rodzinie, do tej pory szły sprawy bieżące, czyli głównie praca, znajomi. Druga ważna dla mnie róznica, której zupełnie kiedyś nie doceniałam i nie rozumiałam to relacja. Na PB w ogóle o to nie dbał, nawet powiedział że albo się terapeutę lubi albo on pomaga, na PD mam dokładnie odwrotnie, ciągle mi mówi że bez relacji nie ma leczenia, tak samo dostaję dużo pytań kim dla mnie jest.\nNie ma czegoś takiego jak lepszy czy gorszy nurt, t który mówi że PB jest lepsza/gorsza jest nierzetelny lub głupi. Na pewno zależy to od osoby terapeuty, pacjenta i problemu. Jeśli ktoś nie może poradzić sobie po wypadku to analiza realcji z matką nic nie wniesie, stracony czas i pieniądze na PD, jak ktoś ma zaburzoną osobowość to wizualizowanie i odegranie scenki na PB czy gesztalcie - pomoże rzeczywiście na jakiś czas a potem wraca się do starego schematu, bo nawyki są zbyt silne. Jak ktoś ma urojenia, ucieka w wyobraźnię to drążenie skojarzeń na PD wzmocni te objawy. Jeśli ktoś nie wie jaką terapię wybrać - trzeba iść do psychiatry i dowiedzieć się jakie są wskazania (tak samo jak do każdego innego leczenia), jak ktoś ma rzeczywiście problem, potem pojść do kilku terapeutów, a jak ktoś chce "samorozwoju" to wszystko jedno wybrać co się podoba.\nprzez Alex Supertramp 10 paź 2017, 10:44\ninn@ napisał(a): Nie ma czegoś takiego jak lepszy czy gorszy nurt, t który mówi że PB jest lepsza/gorsza jest nierzetelny lub głupi. .\nTo już trochę zaczyna się wartościowanie z twojej strony. Moja terapeutka nie powiedziała, że terapia p-d jest głupia tylko, że jest nieskuteczna. Ja nie do końca z jej zdaniem zgadzam. Także uważam. że mogła tego nie mówić, ale akceptuję jej zdanie.\nprzez Alex Supertramp 10 paź 2017, 10:58\nPoza tym wyjaśnię słowo nieskuteczny, bo wyraziłem się mało precyzyjnie. Nieskuteczny w kontekście badań oznacza, że biorąc pod uwagę mierzalne kryteria obserwuje się widoczną poprawę. Ani pacjent ani terapeuta nie są w stanie obiektywnie ich zmierzyć, musi to zrobić osoba z zewnątrz, która zbiera i analizuje te dane na odpowiedniej liczbie pacjentów. Są też badania potwierdzające skuteczność p-d, ja nie mam na tyle wiedzy aby je analizować. Powiedziałem jakie jest zdanie mojej terapeutki, żeby zobaczyć jaki odzew wywoła na forum. Oczywiście zgodnie z przewidywaniami spotkał się z dużą krytyką, ocierającą się o obrażanie.\nprzez medela 10 paź 2017, 11:26\nprzez nerwa 10 paź 2017, 15:49\nAlex Supertramp napisał(a): Poza tym wyjaśnię słowo nieskuteczny, bo wyraziłem się mało precyzyjnie. Nieskuteczny w kontekście badań oznacza, że biorąc pod uwagę mierzalne kryteria obserwuje się widoczną poprawę. Ani pacjent ani terapeuta nie są w stanie obiektywnie ich zmierzyć, musi to zrobić osoba z zewnątrz, która zbiera i analizuje te dane na odpowiedniej liczbie pacjentów. Są też badania potwierdzające skuteczność p-d, ja nie mam na tyle wiedzy aby je analizować. Powiedziałem jakie jest zdanie mojej terapeutki, żeby zobaczyć jaki odzew wywoła na forum. Oczywiście zgodnie z przewidywaniami spotkał się z dużą krytyką, ocierającą się o obrażanie.\nNo tak, ale na ile te analizy są porownywalne? Jesli np porownamy stan pacjenta po 5 miesiacach terapi (i ilosc objawow) to pewnie PB bedzie lepsza. Bo dziala szybko i na konkretne objawy.\nTylko ja niestety widze to tak: Przychodzi osoba, np z lękami. Boi sie wychodzic z domu, isc do pracy. Idzie na PB, cel jest - pozbyc sie tego lęku. Po paru miesiacach ekspozycji, cwiczen, zadan, rozmowy - lęk mija i cel został osiągniety. Wiec wynik bylby taki, ze terapia jest skuteczna i to szybko. Ale... co jesli ten lęk wynika ze slynnego "dziecinstwa" :) z problemow relacyjnych itd. (tzw. grubszych spraw) ? Wtedy najpewniej te problemy dadza o sobie znać w inny sposb. Czyli taka osoba pozbyla się lęku, ale zaraz sie wpakuje np. w uzaleznienie, albo chorobe psychosomatyczną, albo depresje. I co wtedy? Mozna znow wrocic na PB, z nowym celem (pozbycie sie uzaleznienia). I znow powtarzac tą samą historie. Moze nawet za kazdym razem skutecznie.\nA mozna isc na PD i np. dopiero po roku dojsc do glebszych rozmow, do otwarcia się. Dopiero po 2 latach zaczac "naprawde" pracowac nad sobą. I dopiero po tym czasie zauwazac efekty. I jakby tak porownywac np. skutecznosc po roku - i zmierzyc np. poziom lęku, to zgadza sie, ze PB bylaby lepsza. Ale dla mnie w takim ogolnym rozrachunku (np. jakby spojrzec na takie osoby po 10 latach) , to PD daje bardziej wartosciowe zmiany, bardziej zakorzenione - z ktorych nie ma się już jak tworzyc objaw (nowy), bo nie ma tego źródła.\nAle tak jak bylo powiedziane wczesniej - jak kto woli i co komu potrzebne. Jak ktos potrzebuje natychmiastowej pomocy objawowej, to przy PD moze czekac za dlugo. Jak ktos nie ma kasy - tak samo.\nAlbo jak kogos ugryzie pies i ma fobie, to nie ma co lezec godzinami na kozetce i rozprawiac o relacjach z rodzicami\nprzez natt_me 10 paź 2017, 16:12\nmedela napisał(a): Co jakiś czas wypływa w wątku temat "przeciwprzeniesienia", postawy terapeuty (czysta karta, góra lodowa, bardziej ludzki etc.). Inga beta wiele o tym pisze, inni również i nie chcę tu cytować bardzo obszernych fragmentów książki ,ale pragnę wszystkim zainteresowanym psychoanalizą /terapią psychodynamiczną polecić niesamowitą i niezwykle ciekawą i bardzo wiele tłumaczącą książkę : Patrick Casement "O uczeniu się od pacjenta". Pozdrawiam wszystkich wątkowiczów nowych i też tych dawnych (jeżeli jeszcze czytają)\nprzez Jatezchoruje 10 paź 2017, 19:31\nJa chodze na behawioralno-poznawcza od ponad 2 lat. Od razu powiem Wam, ze nie wiem na czym polegaja inne terapie, ale moge Wam powiedziec jak u mnie wyglada terapia BP. Trafilam na nia przez moje somatyzacje. T.nigdy nie mowi mi o czym mamy rozmawiac a zawsze rozpoczyna zdaniem: to co u Pani slychac? Wiec opowiadam na bierzaco co u mnie, ale ona ZAWSZE stara sie to jakos polaczyc z moja przeszloscia, a na poczatku jak mnie jeszcze nie znala to prosila abym sie zastanowila z czym dana sytuacja kojarzy mi sie z dziecinstwa, badz sama tlumaczyla mi w jaki schemat najprawdopodbniej wchodze i jak juz znalam schemat to latwiej to bylo jakos do przeslosci przyporzadkowac. Nie mam pojecia czy tak powinna wygladac terapia BP, bo sie na tym nie znam, ale moj przyklad pokazuje, ze bardzo duzo rozmawiamy o dziecinstwie i laczymy to po prostu z terazniejszymi moimi problemami. Czasami bywa tak, ze poruszam sama jakis watek z przeslosci i potrafimy tylko o nim rozmawiac przez 50 minut.\nPrzychodzac na terapie mialam w zamysle, ze celem jest pozbycie sie somatyzacji, ktore w dalszym ciagu sie pojawiaja, ale w zwiazku z tym mam mnostwo tematow o ktorych chce i potrzebuje porozmawiac i tak to juz sobie trwa ponad 2 lata. Chcialabym aby to szlo szybciej ale to jest proces i kazdemu terapia pomaga w innym tempie.\nprzez nerwa 10 paź 2017, 19:44\nJatezchoruje, z Twojego opisu wyglada, ze masz bardzo fajna terapie :)\nWiecie co, ja to mysle, ze wszystko zalezy od terapeuty... moze byc P-B, ktory tak jak w przykladzie wyzej, jednak nawiazuje do przeszlosci i dziecinstwa. A moze byc taki ktory leci tylko zadaniami i wytyczoną przez siebie sciezką. Tak samo w psychodynamicznej - moze byc "biala sciana", moze byc T. bardziej otwarty i rozmowny. Jak T. jest mądry to powinien czerpać ze wszystkeigo co akurat dla danej osoby jest najlepsze.\nJa lubie w psychodynamicznej ten element nacisku na relacje - i na omawianie tego "online" - odczuc do terapeuty itd. Ze terapia nie jest tylko miejscem na analize roznych sytuacji czy przezyc, ale tez je generuje i na bierzaco mozna nad tym pracowac. Ale moze w innych nurtach tez cos takiego istnieje.\nprzez Alex Supertramp 10 paź 2017, 20:48\nnerwa napisał(a): No tak, ale na ile te analizy są porownywalne? Jesli np porownamy stan pacjenta po 5 miesiacach terapi (i ilosc objawow) to pewnie PB bedzie lepsza. Bo dziala szybko i na konkretne objawy.\nW terapii poz-beh często zaczyna się od takich spraw nazwijmy to przyziemnych jak problemy z wychodzeniem z domu, pracą itd. a bardzo często w trakcie jej trwania wychodzą takie rzeczy jak nieudane dzieciństwo, które jest źródłem problemów. To, że jest mniej pogłębiona nie świadczy wcale, że jest mniej wartościowa, po prostu jest inna, na inne rzeczy kładzie nacisk. Zwłaszcza dla problemów lekowych jest można powiedzieć stworzona, bo wymusza poprzez zadania domowe konfrontację z nimi. Owszem jak podkreślałem wcześniej dla bardziej złożonych problemów typu zaburzenia osobowości p-b może być mało skuteczna, wtedy z pomocą przychodzi terapia schematu, która jest jakby pogłębieniem poz-beh (to terapia poz-beh wzbogacona o niektóre elementy gestalt i psychodynamicznej). Niestety do Polski dotarła niedawno i jest niewielu terapeutów ją prowadzących, większość ukończyła tylko szkolenie, nie ma certyfikatu (jest chyba tylko 4 certyfikowanych, bo certyfikat można uzyskać wyłącznie za granicą). Zazwyczaj terapeutami schematu zostają terapeuci poz-beh, jednych pacjentów prowadzą poz-beh, innych zazwyczaj bardziej zaburzonych terapią schematu w zależności od możliwości finansowych i potrzeb pacjenta.\nJatezchoruje, twoją terapeutka najprawdopodobniej pracuje w tak zwanym nurcie włoskim (tak mi mówiła kiedyś terapeutka) w odróżnieniu od oxfordzkiego, który jest bardziej rygorystyczny, włoski daje terapeucie więcej wolności. U jest podobanie, dużo swobody, może trochę mniej rozmwiamy o przeszłości, ale terapeutka często podkreśla, że moje problemy wynikają z dzieciństwa. Od niedawna na moją prośbę przeszliśmy na terapię schematu, na razie nie zauważyłem dużej różnicy, kilka spotkań to za mało, zobaczymy co będzie dalej.\nprzez wesołysmutasek 16 paź 2017, 22:20\nHeeeejjj co tu tak cicho ostatnio?\nJak tam u Was, jak na terapiach?\nMam pytanie, czy wierzycie w rożne "reakcje terapeuty", w to, ze to, jak terapeuta zareaguje na to co mówicie jest szczere? Chodzi mi o te reakcje, które można wyczytać w głosie. Trudno mi opisać o co mi chodzi, wiec spytam was na konkretnym przykładzie, trochę zmienionym od mojego, ale analogicznym. :\nMówię T, ze nie podobam sie sobie, ze nie znoszę tego jak wyglądam. A ona na to reaguje dużym zdziwieniem i pyta (zdziwionym tonem, z niedowierzającą miną): "dlaczego?!?!?!?!!??"\nGeneralnie w takiej sytuacji, w normalnej koleżeńskiej relacji możnaby to odebrać jako : "dlaczego? Przecież jesteś ładna, nie rozumiem czemu sie sobie nie podobasz!!!", ale zastanawiam sie czy u nich to nie jest gra aktorska, bo musi jakoś zareagowac na dane słowa i jeszcze tym samym skłonić do wyjaśnienia swojego sądu. My możemy sobie myśleć ze np "ona sie dziwi bo wg niej jestem ładna", a tymczasem możemy tylko tak to ODBIERAĆ , bo przecież nie wiemy jak jest, bo nie powiedziała nam tego. Jedynie ton głosu "coś " sugerował.\n(Być moze to beznadziejny przykład ale to coś naprawdę analogicznego, i mysle, ze takie coś tez niejednokrotnie sie zdarza na terapiach)\nprzez frusowa 16 paź 2017, 22:44\nJa wierzę i chcę wierzyć w szczere reakcje mojego terapeuty. Np. wielokrotnie usłyszałam od niego, że go wkurza , że ktoś postąpił w zły sposób ze mną i widziałam faktyczne zdenerwowanie ( a z moją osobowością unikającą jestem bardzo przeczulona na reakcje innych i uważnie obserwuję). Długo wyszukiwałam fałszu i próbowałam przyłapać T na kłamstwie i znajdowałam coś do czego mogłam się przyczepić. Ale patrząc na to z perspektywy czasu i konsekwencji jego postępowania zdaję sobie sprawę, że mocno przesadzałam w tym względzie.\nZresztą ostatnia sesja była bardzo pozytywna, bardzo mnie otworzyła i w końcu poczułam naturalną interakcję. Pozwoliłam sobie na wbicie takiej małej szpileczki i nawet na po sesyjny "small talk" - co jeszcze niedawno byłoby dla mnie absolutnie nie do pomyślenia, bo dramatem było dla mnie przyjście na sesje 2 min przed czasem .\nprzez Agnieszka_Kk 17 paź 2017, 16:41\nWłaśnie ja mam taką terapię, p-b plus terapia schematu :) Na razie głównie terapeutka korzysta z p-b


Na jakie eventy live wybrać się w styczniu? | PokerNews\n2013 Grudzień 30 PokerNews PL\nJuż za kilkanaście godzin pożegnamy stary a przywitamy nowy, o nie groszy od mijającego, rok 2014. Już teraz warto dowiedzieć się jaki rozkład jazdy czeka nas w pierwszym miesiącu nowego roku.\nJuż w najbliższą niedzielę, 5 stycznia startuje 2014 PokerStars Caribbean Adventure. Na inaugurację mocne uderzenie - Super High Roller z wpisowym $100,000, w którym swój udział potwierdził najlepszy zawodnik podczas World Series of Poker Main Event - Ryan Riess. Oczywiście takie wydarzenia nie można przegapić. Mało tego, z Super High Rollera przeprowadzimy dla Was relację tekstową na żywo a także dostępny będzie na naszej stronie live stream, dzięki czemu będziecie mogli być cały czas w centrum pokerowej akcji.\nWe wtorek, 7 stycznia, rozpocznie się natomiast Main Event na PCA, w którym pula nagród to aż $10,000,000! W zeszłym roku w Main Evencie wzięło udział 987 zawodników a najlepszy z nich wszystkich okazał się Bułgar Dimitar Danchev, który za zwycięstwo zagarnął aż $1,859,000! Jak będzie w tym roku?\nPodczas gdy PCA będzie w fazie decydującej, do gry włączą się gracze podczas Italian Poker Tour. Tym razem seria wyjątkowo zostanie rozegrana poza włoskimi granicami, turnieje będą bowiem rozgrywane w słoweńskiej miejscowości Nova Gorica.\nZanim rozpocznie się główny turniej podczas tej serii, gracze będą mieli możliwość rywalizować w serii MiniIPT. Tutaj wpisowe jest znacznie niższe niż w ITP, Main Event to koszt buy-in'a €270 + €30, a najtańszy turniej będzie kosztował €100.\nSeria Italian Poker Tour wystartuje natomiast 16 stycznia. Turniej główny będzie miał wpisowe €630 + €70. Najdroższa będzie wejściówka do High Rollera - €1,350 + €150.\nO wejściówki do "włoskich" eventów można rywalizować na PokerStars. Wystarczy przejść do zakładki Events - More - IPT.\nSeria: Italian Poker Tour\nMiejsce: Nova Gorica (Słowenia)\nTermin: 11 - 21 stycznia\nWpisowe do Main Eventu: €630 + €70\nKolejną serią turniejów, na której na pewno zobaczymy wielu Polaków, będzie pewnie UK & Ireland Poker Tour, który w dniach 15-20 stycznia zostanie rozegrana w Edynburgu.\nPodczas UKIPT będziemy mieli możliwość gry w wielu turniejach bocznych ale oczywiście wszyscy skupiać się będą na Main Evencie, do którego wejściówka kosztować będzie £1,000 + £100. Oczywiście cały czas na PokerStars trwają satelity, dzięki którym do ME można dostać się ledwie za kilka funtów. Podczas pierwszego dnia UKIPT zostanie także rozegrana satelita (£100 + £10 + reentry), z której będzie można zakwalifikować się do ME.\nSeria: UK & Ireland Poker Tour\nMiejsce: Edynburg (Szkocja)\nTermin: 15 - 20 stycznia\nWpisowe do ME: £1000 + £100\nW styczniu oprócz wspomnianego wyżej PokerStars Caribbean Adventure, zostanie rozegrany także kolejny przystanek European Poker Tour. Pod koniec stycznia EPT zawita bowiem do Deauville we Francji. Event będzie na pewno ciekawym wydarzeniem, bo oprócz Main Eventu (€5,000 + €300) zostanie rozegrany także finałowy przystanek France Poker Series, gdzie wpisowe do Main Eventu wyniesie €1,000 + €100.\nSeria: European Poker Tour\nMiejsce: Deauville (Francja)\nTermin: 21 stycznia - 1 lutego\nWpisowe do ME: €5000 + €300\nNaturalnie na naszej stronie przeprowadzimy dla Was relację z Main Eventu EPT, oprócz tego będzie dostępny także live stream z tego wydarzenia. Serdecznie zapraszamy!\nPod koniec stycznia rozpocznie się także Mega Poker Series w Wiedniu. O tym wydarzeniu napiszemy na początku nowego roku osobny artykuł z kilkoma ciekawostkami.\nOglądaj Final Table Main Eventu na WPT Praga na PokerNews!


Wysłany: Wto 22:56, 27 Mar 2012 Temat postu: re: babapl\nTo wszystko wskazuje dobitnie na stan państwa polskiego i jakość polityki zagranicznej MSZetu. Ochrona obywatela polskiego zagranicą jest... żadna, począwszy od prezydenta w Smoleńsku, przez inżyniera w Pakistanie, do dzieci i ich rodziców w Norwegii czy Niemczech.\nLecz za to będzie TVP Info w berlińskim hotelu, na który stać 10%? 5%? polskiej populacji.\nOglądałem sobie dzisiaj samolot Gaucka. Szkoda gadać..\nWysłany: Wto 22:57, 27 Mar 2012 Temat postu:\nTen artykuł z Polityki sam w sobie jest majstersztykiem "pracy dziennikarskiej".\nCo dowiadujemy się z niego o matce dziewczynki?\nSystem opieki społecznej wydawał się zawsze Helenie R. ludzki i wyrozumiały. Zwłaszcza w Polsce. Gdy rówieśnicy starszych synów wpadali kolejno w nałogi oraz przestępczość, nikt nie mówił ani słowa. Nie sprawdzał, czy ich matki są dobrymi matkami, czy chłopcy są smutni, nie ciągał po sądach z powodu niedopełnienia czegokolwiek. Wysławszy więc profilaktycznie własnych synów do pracy w Wielkiej Brytanii, Helena ruszyła za młodszym mężem na Północ.\nTowarzyszyła jej w Norwegii tylko wspólna z nowym mężem dwuletnia Nikola. Arek R. został kierowcą ciężarówek. Helena, z zawodu sklepowa, została przy mężu. Nie zdążyli, niestety, nauczyć się języka. Od czasu do czasu Helena zaglądała do Polski.\nKiedy przeczytałem ten fragment, pomyślałem, że jestem w maglu. Taki właśnie poziom prezentują te informacje i komentarz do nich obficie umieszczony w tekście.\nA zdanie: Helena ruszyła za młodszym mężem na Północ, powinno wejść do annałów "rzetelnego" dziennikarstwa.\nWysłany: Wto 23:03, 27 Mar 2012 Temat postu: Re: babapl\nMasz rację Elu, że Lebensborn jest duchowym bratem skandynawskich systemów kontroli nad rodziną.\nNazizm to przecież ideologia lewicowa, podobnie jak socjaldemokratyczne rządy skandynawskie.\nTotalitaryzm jest zasadniczo możliwy JEDYNIE przy ideologii lewicowej. Prawicowa może być dyktatura, ale totalitaryzm nie.\nWyprzedzę trochę moje komentarze w sprawie porwania polskiego dziecka. Chcę podkreślić, że skierowanie do POLSKIEGO sądu żądania wydania POLSKIEGO obywatela obcym władzom jest SZCZYTEM BEZCZELNOŚCI.\nTo najdobitniej ukazuje jak CHORY jest ten norweski system.\nWysłany: Śro 9:10, 28 Mar 2012 Temat postu:\nZ pewnościa prośba Norwegii jest bezczelnością w oczach Polaków, ale nie w oczach tamtego systemu. Powiedzmy sobie jasno, dla Norwegów to my jesteśmy beznadziejnie chorym krajem a nie oni. Norge zjechałem, jak to się mówi "wzdłuż i wszerz" od Oslo aż po Nordland na północy i po Bergen na zachód, więc aby wydać opinię o tamtejszych ludziach, systemie najlepiej by było ich Gargangruelu osobiście wcześniej poznać, bo można się nieźle pomylić w ocenie. Dzieci dla nich od zawsze są najważniejsze i pod tym słowem wprawdzie Polak może schować wszystko podłe co się mu zachce, ale nie to, że chcą oni dla swoich dzieci źle. Norwegowie od lat najmłodszych są przyzwyczajani do wolności seskualnej i do życia samodzielnego w sensie zamieszkania i nauki, co w Polsce bywa odbierane z naturalnym obrzydzeniem, ale w drugiej części z zazdrością, bo Norwegia w przeciwieństwie do Polski jest państwem silnie integrującym swoich obywateli na poziomie samorządu i rządu, a przy tym stuprocentowo opiekuńczym, na mój gust może ciut wykoślawionym (sprawa tej dziewięciolatki), mimo to rzetelnie dbającym o życie i los własnego obywatela a wcześniejszego imigranta. O takiej pomocy chorego systemu i państwa wobec obywatela, zabezpieczenia emerytalnego, pomocy w oświacie, ułatwianiu startu w dorosłość dzieci polskie, młodzież mogą sobie tylko pomarzyć. Oczywiście nie wszystkim taka forma pomocy się w Norge podoba, to ludzie serdeczni ale i zamknięci w sobie, więc napływ w dużej ilości nie integrujących się a korzystających pełną graścią z wszystkich dobrodziejstw Azjatow i Afrykanów może burzyć świadomość serdeczności i poczucie rozczarowania państwem prawa i wolności, a wtedy budzą się upiory pod nazwą londyńskiego Breivika, uderzających w tych, co rozmydlają rasowo dumnych Vikingów.\nOstatnio zmieniony przez Margarita dnia Śro 9:10, 28 Mar 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 9:33, 28 Mar 2012 Temat postu:\n(...) aby wydać opinię o tamtejszych ludziach, systemie najlepiej by było ich Gargangruelu osobiście wcześniej poznać, bo można się nieźle pomylić w ocenie. (...)\nZdziwisz się, ale aby wydać opinię o tamtejszym systemie nie muszę nikogo osobiście poznawać.\nWystarczy, że przyrównam ten system do uniwersalnych wzorców i już mogę o nim wyrokować.\nKto jak kto, ale Margarita powinien znać ten tekst:\nA te owoce są zatrute i śmierdzące. Breivik to też owoc.\nNo dobrze, a jakie to owoce? Pomijając dygresję w moim kierunku?\nBo jak widzę Kaczyński nie był i zapewne nie jest i nie będzie w stanie reformować państwa. Różnica polega na tym, że albo się wypełnia prawa konstytucyjne lub nie. Norwegia się stara i wypełnia a Polska?\nWchodzenie pod kołdrę Norwegom uważam za głupie, fakt, ale mają wiele innych świetnych pomysłów, których Polska nie skopijuje, bo musiałaby wysłać na zasiłek i opiekę miliony ton Jabisów i Panienek. Dlatego szanuję Norge jej prawa i... zwyczaje, bo co kraj to obyczaj.\nWysłany: Śro 10:16, 28 Mar 2012 Temat postu:\nWziąłem sobie w ramkę Twój wpis, Margarita.\nGdybym chciał mieć kiedyś dowód na istnienie, wiesz kogo.\nZanim odpowiesz - po swojemu - chwilę się zastanów.\nPrzypominam Ci o ostrzeżeniu.\nWysłany: Śro 11:37, 28 Mar 2012 Temat postu:\nNie ma problemu zachowaj sobie post, tylko na Boga mnie nie strasz, bo to głupie. Szwagier będzie dumny jakby co. Ale pomijając to lub tamto, odmawiasz mi prawa do własnego zdania? Z jakiego powodu? powodu własnego podwórka, czy dlatego, że nie znosisz opinii odmiennych? Bo jak mam rozumieć to ostrzeżenie? Moje zdanie na temat systemu norweskiego jest w większości pozytywne, gdyż go znam z autopsji. Poza tym świat nie składa się tylko z dwóch opcji myślenia typu Jabis albo Gargangruel i ich zwolennicy. Jest też spojrzenie trzecie, które nie jest zauważane z przyczyn osobistych. Potrzeba jakichś socjologicznych tłumaczeń sprawy? Myślę że nie. Powracając do systemu norweskiego udowodnij jego złe strony i wskaż pozytywy zamiast pisać o śmierdzących owocach.\nWysłany: Śro 13:12, 28 Mar 2012 Temat postu:\nKażda dyskusja ZAWSZE w końcu doprowadza do osobistych przepychanek i przygaduszek.\nPrzed chwilą wysłuchałam transmisji na żywo z tzw. wysłuchania w Brukseli na temat Smoleńska (niestety, nie całej, bo trafiłam na nią przypadkowo w sieci) i powiem Wam, że słowa prof. Legutki w podsumowaniu dyskusji powinny zostać wybite złotą czcionką jako motto do księgi hańby tego narodu.\nNie wyciągamy żadnych wniosków z tego, że zawsze gdy działamy zgodnie to potrafimy coś osiągnąć, ale potem manotrawimy wszystko w prywatnych wojenkach.\nNie dziwota, że Polska w ciągu ostatnich 3 stuleci miała 20 lat niepodległości.\nKłóćcie się dalej na zdrowie, ja idę na spacer.\nOstatnio zmieniony przez babapl dnia Śro 13:13, 28 Mar 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 13:38, 28 Mar 2012 Temat postu: re babapl\nOdpowiem za siebie babo. Wkurza mnie także, kiedy prywatne zdanie o osobie zasypuje temat. Ja mogę np. morporka czy inną panienkę zje..ać jak psa, ale nie będzie to sie przekładało na wymiar prywatny jeśli napiszą coś interesującego. I dodam, że Panienka oraz morpork potrafią podobnie zauważać dyskusję i anse. Gargangruel natomiast wychodzi niemal zawsze z pozycji własnego zdania o człowieku. Czyli najpierw jak go uważa i ile mu zaszedł za pazur a dopiero potem co on tam pisze i sądzi. Okropne i tyle, no bo czy można wtedy normalnie rozmawiać i spierać, gdy prywata przytłacza?\nWysłany: Śro 14:28, 28 Mar 2012 Temat postu:\nDla nierozumiejących o co chodzi.\nZauważyłem w tym wpisie Margarity pewne - niepokojące mnie - intencje.\nTe intencje to ROZSZERZENIE obszaru konfliktu (różnicy zdań/opinii) na obszary NIEZWIĄZANE z tematem.\nW tym przypadku chodzi o umieszczenie w wątku traktującym o systemie kradzenia dzieci w Norwegii następujących "tez":\n1. Kaczyński nie był i zapewne nie jest i nie będzie w stanie reformować państwa.\n2. Różnica polega na tym, że albo się wypełnia prawa konstytucyjne lub nie. Norwegia się stara i wypełnia a Polska?\n3. Polska (...) musiałaby wysłać na zasiłek i opiekę miliony ton Jabisów i Panienek.\nNie trzeba być prorokiem, aby dostrzec w tym wpisie próbę ZAOGNIENIA dyskusji i skierowania jej na inne tory.\nMoja interwencja była sygnałem, że dostrzegam to zagrożenie i nie pozwolę na to.\nWysłany: Śro 15:01, 28 Mar 2012 Temat postu:\nZaognione dyskusje są często bardzo wartościowe.\nNiepotrzebną dygresję można zbyć w dwóch słowach, po co zaraz "brać w ramki, jako dowód na coś tam i ostrzegać"?\nAle to Twoje forum i Ty decydujesz. Warto jednak mieć na względzie, że zimny prysznic działa nie tylko na Margaritę...\nWysłany: Śro 15:11, 28 Mar 2012 Temat postu: Baba.pl\nI za to Ciebie cenię, ELU!\nPowiem szczerze, że ja też się wkurzyłem, jak zobaczyłem Margaritę wyciągającego ni przypiął, ni wypiął Kaczyńskiego. Co ma piernik do wiatraka?! I jeszcze te peany na temat Norwegii i jej systemu, który ingeruje wg własnego widzimisię w życie trzech obywateli obcego kraju, którzy nie popełnili tam żadnego przestępstwa. Chciałbym widzieć minę Margarity, kiedy po kilku zakrapianych wieczorach np. nad Świdrem jakieś obce "państwo" dewastuje mu rodzinę zabierając jego własne dzieci na zawsze, bez możliwości odwołania. W biednej Polsce, ale państwie prawa, toczy się przynajmniej proces o odebranie praw rodzicielskich. A Margarita niech przejdzie się po domach dziecka, to zobaczy, że dzieci życzą sobie rodziny, w której przyszły na świat nawet, jeśli nie jest ona idealna. Norwegia zdaje się uszczęśliwiać na siłę wg jakiś swoich wynaturzonych praw, które daleko plasują się w moich oczach od Praw Człowieka. Przedobrzyli jednym słowem. Co zaś do poziomu polityki społecznej i innych świetnych pomysłów tego bogatego kraju, to biedna Polska nie skopiuje ich bezkrytycznie chociażby z tej prozaicznej przyczyny, że po prostu nie ma na to siana, o czym bywający w obu krajach Margarita powinien dobrze wiedzieć. Na skopiowanie Szwajcarii też bym raczej nie liczył!\nWysłany: Śro 16:15, 28 Mar 2012 Temat postu:\nWysłany: Śro 16:18, 28 Mar 2012 Temat postu:\nMiłe, ale nikt łącznie z gospodarzem nie pragnął zauważyć, że Margarita wybiega nieco dalej niż pozostali dyskutanci, a to znaczy że nie usiłuje obalić niczego i nie szuka trollingu. Są stare powiedzenia, że jak się chce walnąć psa to kij się zawsze znajdzie, dlatego post Babypl jest jak najbardziej merytoryczny w tym szumie, choć widzę że i ona skłania się w efekcie końcowym ku jedynej, słusznej wersji. Po drugie to nie są żadne peany margaritańskie na temat Norge, ale osobiste wrażenia po rozmowach z Norwegami. Trzeba być w jakimś kraju bywalcze aby poznać choć ciutkę tego czym tam żyją i jak żyją, a dopiero potem stawiać opinie. Dlatego sprawę dziecka podciągnąłem też pod socjal, bo uważam (po to był mi potrzebny JK i tony Jabisów), że prawdopodobnie nie dogonimy w tym temacie Norwegii nawet pod rządami PiS- a o dzieciach - nie chwalę wszystkich tamtejszych założeń prawnych co do nich, mimo to zapytałem o obywatelstwo dziecka, czy ma podwójne czy nie ma, i co? Cisza. Jeśli ma również obywatelstwo norweskie to dziwcie się, że ten kraj żąda w/g niego od Polski tego, co powiedzmy kolokwialnie jest jego? Jeśli dziecko ma pTYLKO polskie obywatelstwo należy dać zdecydowany odpór. I od kiedy to biedna Polska stoi rządami prawa? Może w głowie niektórych moich oponentów tak, ale według mnie nie.\nOstatnio zmieniony przez Margarita dnia Śro 16:18, 28 Mar 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 16:26, 28 Mar 2012 Temat postu: Gargangruel\nSzkoda, że tak źle znosisz zdanie odmienne od Twojego.\nW efekcie uniemożliwiłeś każdą dyskusję - nie tylko zaognioną - której podstawą, jak wiadomo jest spór, a nie wymiana uprzejmości (wykluczając jedynie ataki ad personam).\nOstatnio zmieniony przez babapl dnia Śro 17:15, 28 Mar 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 16:45, 28 Mar 2012 Temat postu:\nZdanie odmienne? Zarzut trollingu i ostrzeżenia są w/g ciebie cżęścią dyskusji??? Wiem że się tutaj wzajemnie lubicie i wspomagacie postowo, trudno wtedy przebrnąć przez las głosów nawet wtedy gdy ma się rację. Ogólnie można niemal w każdej chwili każde moje słowo unieszkodliwić i nie piszę tego na podstawie mojej wrażliwości - po prostu takie jest życie społeczne - są grupy wzajemnych adoracji i tyle, ale nawet wtedy wedle jasno pojętych zasad nie powinno mieć to wpływu na dyskurs - tymczasem ma - czasami wręcz niesłychany i nie do opanowania. Może Ix jakoś to wytłumaczy, oby tylko arbitralnie - czym jest dyskusja a czym podświadome dyskutowanie z wyznaczonym z góry celem na utrącenie dyskutanta. I to nie jest żadne złe znoszenie. Tak samo traktuje ciebie i twoje posty na GP Jabis, cokolwiek napiszesz zawsze znajdzie sposób by je utruć lub utrącić. Miło ci wtedy? Pewnie nie, dlatego jak sama przyznałaś dajesz wtedy dyla. To ja też.\nOstatnio zmieniony przez Margarita dnia Śro 16:46, 28 Mar 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 17:07, 28 Mar 2012 Temat postu:\nZawsze odpycham od siebie pamięć o tym zdarzeniu. Czytają tu wpisy widzę widzem że nie chcem o muszem.\nW latach 50tych i 60tych gdy goj wchodził do jakiejś siedziby organizacji żydowskiej mógł być pewien jednego pytania, czy wie o jakimś żydowskim dziecku wychowywanym w polskiej rodzinie? I ja się z tym spotkałem w siedzibach JOINTu, po prostu lubiłem tam chodzić i oglądać amerykańskie żurnały, szczególnie miesięcznik AMERYKA. Polacy brali na wychowanie i przechowanie żydowskie dzieci, szczególnie te z tzw. "dobrym wyglądem". Jaka to była skala? Nie wiem. W tamtych latach Żydzi mówili o 60-70 tysiącach, słyszałem i o wyższych liczbach. Nie wiem ile dzieci ONI odzyskali, mówiło się o kilkunastu tysiącach, a reszta? Zostali Polakami. I dobrze. Postaram się uzasadnić to "dobrze".\nW roku 1942 z lwowskiego getta pewne małżeństwo muzyków Polaków z Gródka Jagielońskiego, wyprowadziło żydowskie małżeństwo lekarzy i ukryło u siebie w piwnicy. Polka urodziła druga dziewczynkę i liczyła na fachową pomoc ukrywanych. Po pewnym czasie okazało się że ukrywana Żydówka jest w ciąży i do końca roku nastąpiło rozwiązanie. Niestety nie miała mleka i Polka zaczęła karmić piersią dwoje dzieci. Ktoś to zobaczył i sąsiedzi zaczęli szeptać........... Zrobiło się niebezpiecznie.\nMuzyk pracował jako klezmer w lwowskiej knajpie i tam poznał kogoś kto mógł dostarczyć w "miarę dobre" kenkarty. Uzgodniono że ukrywający się Żydzi na lewych papierach sami zgłoszą się do arbeitsamtu na roboty do Niemiec jako pielęgniarze i tak się stało, dziecko zostało w Gródku. W 1944 ktoś polskiemu małżeństwu powiedział że rodzice dziecka zostali zdemaskowani i zabici, co było nieprawdą. Muzycy w 1943 roku przeprowadzili się do Lwowa i tam doczekali końca wojny. W 1945 roku repatriowali się do Polski i zamieszkali w Opolu z trójką dzieci, tzn. z własnymi dwoma córeczkami i żydowskim chłopcem którego uznali za swoje. Jakie było ich zdumienie gdy w 1951 roku, zgłosiła się do nich żydowska para lekarzy, rodzice chłopca, którzy wrócili z Izraela dowiedziawszy się że ich syn ocalał. Kupili we Wrocławiu na Sępolnie dom od rodaków którzy z kolei wybierali się do Izraela i tak się stało ze Tadzik wylądował w klasie mego kuzyna. Chłopak był przekarmiony, miał nadwagę, z tego tytułu był dręczony przez kolegów. W jego obronie stanął mój kuzyn i szykany chłopca się skończyły. Bywał u nas w domu, pożyczał książki, skompletowaliśmy niezłą bibliotekę wydanych przed wojną książek. Nie był rozmowny, czesto chorował, jakie było nasze zdumienie gdy dowiedzieliśmy się że powiesił się w "Małpim Gaju", w zdziczałym parku za Dworcem Głównym we Wrocławiu, obecnie jest tam dworzec autobusowy. Byliśmy na pogrzebie, znaliśmy przecież i jego Rodziców.\nDopiero wówczas dowiedzieliśmy się o tej historii i o tym że Tadzik zostawił list, że nie chciał być Żydem, że uznaje za Rodziców tylko tych co go uratowali, a że go nie chcą, co Mu mówili gdy do nich uciekał, nie chce żyć......................\nWysłany: Śro 17:14, 28 Mar 2012 Temat postu: Margarita\nTen post był do Gargangruela, nie do Ciebie.\nMój błąd, że nie zaadresowałam.\nWiesz Elu, że Cię lubię, nawet jak piszesz głupstwa.\nWysłany: Śro 18:19, 28 Mar 2012 Temat postu:\nSystem opieki społecznej w Norwegii nie ma w sobie nic z polskiej wyrozumiałości. Jest czujny i nie zapomina. Jest więc zapisane w pamięci systemu, że w 2008 r. dziewczynka, Nikola R., powiedziała koleżance w szkole, że tatuś uderzył mamusię i przyjechała policja. Incydent zgłoszono do Barnevernsjenesten. Na razie – w osobach dwóch pań w średnim wieku – udzielił on wskazówek, żeby się nie bić w obecności dzieci.\nTyle napisała pani w Polityce. Pani, która szczodrze raczyła komentarzami o rodzicach, tutaj nabrała wody w usta, a informacja aż krzyczy o komentarz.\nNikola w 2008 roku miała 6 lat. I swojej 6 letniej norweskiej koleżance powiedziała (rozumiem, że po norwesku), że tatuś uderzył mamusię i przyjechała policja.\nKiedy przyjechała? Kto ją wezwał? Kto zgłosił incydent do Barnevernet?\nCzy źródłem informacji była policja, czy może 6 letnia koleżanka?\nCzy Urząd zbierający i przechowujący takie informacje latami nie wywołuje zaniepokojenia?\nA te dwie panie w średnim wieku, to po jakiemu udzielały wskazówek? Po polsku, czy po norwesku? I jakie są kwalifikacje tych pań?\nOstatnio zmieniony przez Gargangruel dnia Śro 22:35, 28 Mar 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 18:20, 28 Mar 2012 Temat postu:\nTrzeba być w jakimś kraju bywalcze aby poznać choć ciutkę tego czym tam żyją i jak żyją, a dopiero potem stawiać opinie.\nMoże nie rozsypywałem pomarańczy po norweskich drogach, ale to nie dowód na to, że w tym kraju nie by(wa)łem. A wszyscy ci, którzy tam nie byli? Im nie wolno na podstawie uzyskanych danych formułować własnych opinii?\nprawdopodobnie nie dogonimy w tym temacie Norwegii nawet pod rządami PiS- a\nA musimy jako kraj o innej specyfice, historii, wyznaniu, wreszcie nawet na innej szerokości geograficznej? Nie rozumiem, dlaczego uważasz norweskie status quo za optymalne i skończone. Są kraje, które nie klękają przed Norwegią i pokazują, że można to zrobić inaczej lub lepiej (np. monarchia konstytucyjna vs. demokracja bezpośrednia), są też kraje, które bezustannie pracują nad ulepszaniem i reformowaniem swoich systemów.\nI pytanie pod dyskusję: na ile norweskie swoje jest "swoje" w przypadku osoby urodzonej w Polsce z rodziców Polaków, nie mówiącej po norwesku na poziomie przynajmniej zadowalającym? Pytanie czysto teoretyczne, gdyż wg znalezionych materiałów cała trójka miała li i jedynie obywatelstwo polskie.\nWysłany: Śro 18:25, 28 Mar 2012 Temat postu: Gargangruel\nCóż, nikt nie jest doskonały...\nTylko, że ja te głupstwa powtarzam periodycznie od roku.\nWygląda więc na to, że Twoja sympatia jest w przewadze do siły argumentów, bo zdania nie zmieniłam.\nOstatnio zmieniony przez babapl dnia Śro 18:26, 28 Mar 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 22:53, 28 Mar 2012 Temat postu:\nBarnevernsjenesten obserwuje i notuje. W marcu 2009 r. Nikola spóźnia się do szkoły, chociaż mieszka 100 m od budynku. Ma nieobecności, wygląda na niedopilnowaną, nie przynosi drugiego śniadania. Panie idą do jej domu i Helena wygląda na człowieka w poważnej depresji. Niemniej na stole jest domowe ciasto, co zaskakuje wysłanniczki systemu. System radzi, by się poszła podleczyć do psychiatry. Nikola zaś do znajomej rodziny, by skuteczniej odrabiała lekcje. Helena odmawia i nie widzi zagrożenia.\nJakie są kwalifikacje "pań" do oceny istnienia depresji i jej stopnia?\nJakie są uprawnienia do sugerowania leczenia psychiatrycznego?\nCały ten system wygląda na rodem z magla. Takie maglowe informacje są w nim gromadzone. Dodatkowo widać wyraźnie, że opiera się on na stałej inwigilacji dziecka i wyciąganiu od niego informacji o rodzicach i domu.\nNikola w 2009 roku miała 7 lat. Gdyby jakiś nauczyciel w szkole wypytywał moje siedmioletnie dziecko, co się dzieje w domu, to bym zrobił w szkole i w kuratorium piekło.\nWysłany: Czw 8:00, 29 Mar 2012 Temat postu:\nBywalcze widzę że masz równie świetną pamięć jak norweski system opieki socjalnej. Dodajmy do pomarańczy rondo a pojmiemy co to znaczy przestrzeganie prawa i wyrozumiałość wobec drugiego. Du opprettholde se Norsk autentisk borger\nCzytam też że dziewczynka miała wyłącznie polskie obywatelstwo, a to oznacza, że należy dać solidnego kopa w zad służbistom z przysłowiowego Mo i nie dręczyć dalej dziecka.\nTymczasem powinniśmy czerpać od Norwegów w stylu azjatyckim - czyli kopiować co dobre, następnie dodawać co swoje i przekazywać dalej jako wartość wyłącznie polską. Niestety to kosztuje. Bo na czym opiera się tamtejszy system opieki socjalnej? Właśnie na konkretnych składkach płaconych przez rzetelnych, uczciwych pracodawców i pracowników, mimo istnienia wysokich ukrytych podatków np. ekologicznych, z których potem czerpie Folketydgen.\nJak to wyglada u nas? Żle, bo nie ma żadnej optymalnej siły, która mogłaby zmienić stan finansów państwa lub też inaczej stan polityczny. A przecież wystarczyłoby pozbawić wszystkich ubeków i innych szarlatanów peerelowskich ich wysokich uposażeń emerytalnych, zlikwidować szaleństwo finansowe klanów, by nagle się okazało, że nie trzeba podnosić "waciakom" wieku emerytalnego ani łatać dziurawego budżetu ZUS-u oszczędzać na zasiłkach.\nCzy jest więc szansa na jakieś zmiany polityczne w przyszłości? Polecam dość pesymistyczny w tym względzie artykuł w ostatniej "Gazecie Polskiej" autorstwa Aleksandra Ściosa.\nOstatnio zmieniony przez Margarita dnia Czw 8:00, 29 Mar 2012, w całości zmieniany 1 raz\nTo jak jest w końcu? System dobry tylko służbiści źli?\nSocjalizm - tak, wypaczenia - nie?\nCzy ten system ma informacje o rodzinach oczekujących na adopcję?\nJakie jest zapotrzebowanie na dziewczynki, a jakie na chłopców?\nCzy rodzicom dzieci zabieranych przez system stawia się formalnie jakieś zarzuty? Czy są sądzeni, przez kogo i za co?\nCzy system dostrzega różnicę w zabraniu NORWESKIEGO dziecka alkoholikom albo ćpunom, a zabraniu dziecka będącego obywatelem innego kraju?\nCzy system odważyłby się zabrać, bez konkretnych, sądowych zarzutów, dziecko będące obywatelem Niemiec, Stanów Zjednoczonych albo Wielkiej Brytanii?\nTak po prostu na ryj? Pań w średnim wieku i sześcioletnich koleżanek?\nWysłany: Czw 20:44, 29 Mar 2012 Temat postu:\nDobrze ujęte z tym socjalizmem, ale problem leży w mentalności samych Norwegów, bo ogólnie ich system socjalny z jednej strony jest naprawdę znakomity i dający spokój finansowy: pełna pomoc rodzinie w sensie edukacyjnym, mieszkaniowym, pomoc w razie utraty pracy - tu jednak jest wymiar emerytalny, z którym bedziemy walczyć wynosi 67 lat - lub choroby czy kalectwa. Z drugiej jest jednak rzeczywiscie nadmierna ingerencja państwa. Tego nie pochwalam. Więc aby to wszystko zrozumieć należałoby tam trochę pomieszkać, aby poznać jak bardzo jest on przyjazny i w pewnej mierze wrogi - to ostatnie wynika na bank z braku wzorców chrześcijańskich.\nWysłany: Czw 20:48, 29 Mar 2012 Temat postu:\nPrzytoczę na koniec słowa mego dobrego znajomego, Nilsa. Uważał on, że wszelkie trudności państwa biorą się z niesubordynacji jego obywateli.\nTo chyba jaskrawy przykład na to dlaczego system norweski ma otwartą drogę do ingerencji. Jak wspomniałem problem leży w mentalności.\nPrzeczytałem cały artykuł znaleziony przez morporka\nPolecam wszystkim, bo wiele tłumaczy. Pokazuje jak odhumanizowany jest ten liberalny, rzekomo humanitarny, system.\nMoim zdaniem problem tkwi w przyznaniu "prawom" dziecka rangi nadrzędnej - z przyczyn czysto ideologicznych.\nA z drugiej strony ograniczenie tych praw do wyspania się, najedzenia, drugiego śniadania, własnego pokoju z internetem.\nPotrzeby emocjonalne dziecka nie są ważne w tym systemie.\nJak ma forsę na batoniki, drugie śniadanie, modne ciuchy i siedzi cicho w swoim pokoju, to NIKT nie ma prawa tam zajrzeć i mu przeszkadzać, bo się może poskarżyć i iść do rodziny, którą stać na lepsze ciuchy i większy telewizor.\nOstatnio zmieniony przez Gargangruel dnia Czw 21:06, 29 Mar 2012, w całości zmieniany 1 raz\nDobrze napisane, ale to jest MENTALNOŚĆ z tym się nie walczy, bo jak?\nNie wiem czy zadowoliłem moim Nilsem. Tacy oni są, wiec jak ktoś tam z Polaków jedzie aby żyć, to albo respektuje tamtejsze prawo i związane z nim wynaturzenia albo nie jedzie i sprawa jest wtedy zamknięta.\nBiegnę na Pospieszalskiego.\nWysłany: Czw 21:49, 29 Mar 2012 Temat postu:\nZnalazłem ciekawe, jak sądzę, dane.\nJest to ilość zgonów spowodowanych przedawkowaniem narkotyków.\nProszę sobie porównać Polskę i Norwegię.\nPolska ma PONAD 7 razy większą ludność.\nTacy oni są, wiec jak ktoś tam z Polaków jedzie aby żyć, to albo respektuje tamtejsze prawo i związane z nim wynaturzenia albo nie jedzie i sprawa jest wtedy zamknięta.\nNikt tym Polakom nie zarzucił złamania tamtejszego prawa.\nNikt ich nie ukarał grzywną za brak drugiego śniadania dla dziecka.\nNie dostali listy zakazanych czynności i ostrzeżenia, że zostanie im zabrane NA ZAWSZE dziecko, jeśli się nie dostosują.\nWysłany: Pią 9:35, 30 Mar 2012 Temat postu:\nMargarita napisał na GP:\nWtrącamy się bez pardonu w czyjeś życie (pomijam tutaj kwestę dziecka a zatrzymuję jedynie nad systemem), urabiamy czyjeś prawo do własnych oczekiwań, buszujemy po obcej nam mentalności ,a co za tym idzie, nie wiem podświadomie chcemy tutaj wykazać naszą wyższość, nie wiem, intelektualną nad Norwegią???\nJa bym ten tekst zadedykował au rebours norweskiemu Barnevernet, bo rozmawiamy o sytuacji zwykłych rodzin, a nie przestępców. Mimochodem Margarita pomija kwestię zupełnie kluczową dla dyskusji - dobro dziecka. Wystarczy poobserwować dramatyczny przebieg pierwszych rozstań dzieci z rodzicami w przedszkolu, żeby wyobrazić sobie tragedię odrywania dzieci od ich własnych rodzin i przekazywanie ich zupełnie obcym ludziom, z którymi nawet nie potrafią się porozumieć - w sposób definitywny i ostateczny. Taka trauma na pewno pozostawi w życiu tych dzieci ślady.\nApologeta Margarita kończy swą wypowiedź tak:\nMyślę, że warto zamknąć ten temat, bo nabawimy się jeszcze jakichś wynaturzonych neostereotypów o Norwegii a to przecież piękny kraj. Hella Norge!\nOdpowiem Ci Jabisem: Norwegia piękny kraj. I co z tego?\nMa to być jakieś pocieszenie dla dzieci, które przez nadgorliwość systemu straciły swoje własne rodziny na zawsze?\nWysłany: Pią 11:07, 30 Mar 2012 Temat postu:\nWkleję tu ponownie aktualny stan wątku morporka z GP.\n047 beksa wczoraj, o 21:50\nNorwegia ratyfikowała Konwencję Praw Dziecka ONZ i włączyła do swego krajowego prawodawstwa zasadę mówiącą o tym, że dzieci i młodzież mają prawo ...\nPrawa Dziecka w Norwegii są regulowane w oparciu o:\nZ tego wynika ,że Norwegia łamie ustanowione prawo.\nPrawa dziecka podczas postępowania.\nDziecko, które ukończyło 7 lat, ma prawo wypowiedzieć się w sprawie.\nDziecko, które ukończyło 15 lat, ma prawo występować jako strona w sprawie.\n048 beksa wczoraj, o 21:58\nTłumacz to nie automatyka, znaczy BV niekoniecznie musi mieć ze soba tłumacza, jeśli druga strona sama się tego nie domaga. Na to też trzeba zwrócić uwagę. BV nie ma obowiązku zapewnienia tłumacza, jeśli się o tłumacza samemu nie poprosi.\noni z góry ustalili ,że to prawo o zabieraniu dzieci dotyczy obcokrajowców ,bo dlaczego tego punktu nie ujęto w klauzuli ,albo osobnym aneksem dla dzieci obcego pochodzenia .\n049 beksa wczoraj, o 22:08\nUstawa o ochronie dzieci została uzupelniona o postanowienie, które precyzuje, że dzieci nie wolno narażać na żadną formę przemocy, włączając w to również np. lekkie klapsy, nawet jeżeli stosowane jako środek wychowawczy.\nDodatkowo precyzuje się, że nie wolno narażac dzieci na zachowania o charakterze dokuczliwym lub zastraszającym ani na inne formy braku poszanowania.\nMoże to dotyczyc na przykład zamykania dziecka w pokoju, pogróżek o karze lub pogróżek o opuszczeniu bądź zranieniu dziecka, ośmieszania dziecka w obecności innych lub uczuciowego odrzucenia.\nUczuciowego odrzucenia ,to co oni zrobili bliźniakom Mirusiowi i Tomkowi , pięcioletnie bliźniaki, zostały zabrane rodzicom i umieszczone w osobnych rodzinach zastępczych.\nTo chore krzywdzące prawo , które chroni , a zarazem kaleczy psychikę dzieci .\n050 atrocisapiens dzisiaj, o 04:16\nZ uporem godnym lepszej sprawy, starasz sie udowodnic ze norweski system opieki spolecznej jest patologiczny. Zrodlami ktorymi sie poslugujesz sa… gazety. Wydlubujesz z roznych gazet co pikantniejsze szczegoly, a prawde mowiac, nie jestem pewien czy chcesz przekonac mnie… czy siebie. W jakis sposob przypomina mi to niezdrowa fascynacje sarny sprawa Madzi ktora zabila mamusia. Ja juz dawno przestalem wierzyc we wszystko co gazety pisza, chyba w czasach “Trybuny Ludu”, czyli w czasach mojego dziecinstwa.\nNie mam wiec zamiaru powtarzac wyszytkiego co juz powiedzialem na ten temat. Niemniej proponuje, abys w ramach wakacji pojechal do Norwegii, pokrecil sie tam troche, zobaczyl co jest do zobaczenia, a do zobaczenia jest wiele. To ciekawy kraj i ciekawi ludzie.\n051 atrocisapiens dzisiaj, o 04:19\nZe statystyki ktora podajesz wynika ze jednynie w 20 % rozpatrywanych spraw dochodzi do decyzji o wszczeciu procedury o przekazaniu rodzinie zastepczej. Nie ma natomiast informacji jaki procent wszystkich rodzin ludzi mieszkajacych w Norwegii jest zglaszanych jako rodziny z problemami mogacymi prowadzic do patologicznego rozwoju dzieci. Szkoda, daloby to moze nieco bardziej realny obraz problemow spraw socjalnych w Norwegii.\nSprawa klauzuli tajnosci jest calkiem logiczna. Rowniez w polskich sadach czesto dochodzi do utajnienia spraw, jesli sad uzna ze publikowanie personalnych wiadomosci szkodzi ofierze. Tak sie dzieje w przypadkach gwaltu, chyba przestepstw zwiazanych z dziecmi tez. Innymi slowy, rowiez w Polsce takie sprawy sa rozpatrywane przy drzwiach zamknietych.\nCo znaczy “urzednik moze sie pomylic”. Przeciez powyzej jest wyrazna informacja “aby podjąć decyzję o wszczęciu postępowania o odebranie władzy rodzicielskiej, UOPD musi zebrać komisję złożoną z pięciu wykwalifikowanych pracowników”. Czy pieciu moze sie pomylic? A dziesieciu moze sie pomylic? To ilu trzeba aby nie bylo pomylki?\n052 atrocisapiens dzisiaj, o 04:24\nTa sprawa wyglada zupelnie inaczej. Wyglada na to ze dzieci staly sie orezem w rekach rodzicow ktorzy walcza ze soba i to bardzo brzydko. Jedna strona oskarza druga o pedofilie, druga o chorobe umyslowa. Najwyrazniej istnieje potrzeba interwencji. Kto ma interweniowac? Jakie rozwiazanie jest sluszne?\n053 atrocisapiens dzisiaj, o 04:24\nJezeli uwazasz ze watek nie jest antynorweski czy rasistowski, to prosze okresl w jakich sytuacjach i w jaki sposob panstwo ma prawo interweniowac w sprawy rodzinne, bo o tym mowa, prawda?\nOczywiscie, uwazasz ze te bledy w norweskim systemie opieki spolecznej masz prawo oceniac Ty, a Norwegowie powinni sie dostosowac do wartosci\nWysłany: Pią 11:12, 30 Mar 2012 Temat postu:\nPrzy okazji okazało się, że istnieje ograniczenie długości wpisu. Tu jest ciąg dalszy.\nOczywiscie, uwazasz ze te bledy w norweskim systemie opieki spolecznej masz prawo oceniac Ty, a Norwegowie powinni sie dostosowac do wartosci ktore Ty uznajesz za sluszne, no bo przeciez my zawsze mamy racje? Czy moze oni maja prawo zyc wedlug wlasnych zasad, kultury i wartosci?\nI to ostatnie pytanie jest w zasadzie najwazniejsze. Czy maja prawo tworzyc wlasne prawo, ktore jest odzwierciedleniem tych wartosci ktore oni uznaja za najcenniejsze? No i czy my, bedac tam, mamy obowiazek przestrzegania ich prawa?\n054 Margarita dzisiaj, o 08:18\nMoże niektórych zdenerwuję, ale uważam że w tym wypadku, czyli naszej małej "bitwy" o system norweski atrocisapiens ma...pewną część racji. Wtrącamy się bez pardonu w czyjeś życie (pomijam tutaj kwestię dziecka a zatrzymuję jedynie nad systemem), urabiamy czyjeś prawo do własnych oczekiwań, buszujemy po obcej nam mentalności ,a co za tym idzie, nie wiem podświadomie chcemy tutaj wykazać naszą wyższość, nie wiem, intelektualną nad Norwegią??? Nadużycia są wszędzie, nasz system socjalny dotyczący naszych dzieci również jest bezlitosny, kulejący a bywa że i prozaicznie głupi swoimi aktami prawnymi. Wystarczy spojrzeć na problemy rodzin z adopcją wewnątrz -polską i dla obcokrajowców. Były na ten temat wstrząsające felietony, dlatego atro dobrze się pyta: Kto ma się tam zajmować tym problemem jeśli nie państwo? Ono musi być obecne w gospodarstwie norweskim, bo tego chcą jego obywatele. Mój dobry norweski znajomy, Nils uważał, że słabość państwa bierze się z niesubordynacji jego obywateli. Wiem też, że wolność seksualna jest tam bardzo, że tak napiszę "rozbudowana". Baa, bywa nawet czasami ochoczo wspierana przez samych rodziców (ciekawostka podobne zachowania od pewnego czasu propaguje serial rodzinny "M jak Miłość"), ale nie powinno to mieć wpływu na naszą kulturowość a jeżeli już zaczyna mieć np. mocą wspomnianego serialu powinniśmy się temu przeciwstawiać. Ale jak, skoro Polacy to naród niesubordynowany? Po drugie i na koniec, jeśli się wyjeżdża z dziećmi do jakiegoś kraju np. Norwegii, to należy się liczyć z tamtejszym prawem oraz obyczajami. Brać pod uwagę mentalność tamtejszych obywateli. Tymczasem Gargangruel podaje u siebie ciekawy wykres, w którym udowadnia on degrengoladę narkotykową Norwegów. Tak, zgadza się, jest to plagą, ale czy Gargangruel wie ilu kolorowych imigrantów mieszka w Norwegii? Czy wie również, że ich liczba zaczyna być niepokojąco wysoka, i że to właśnie oni w dużej mierze zawyżają niechlubne statystki jako nie odnajdujący się w nowym świecie? Myślę, że warto zamknąć ten temat, bo nabawimy się jeszcze jakichś wynaturzonych neostereotypów o Norwegii a to przecież piękny kraj. Hella Norge!\nOstatnio zmieniony przez Gargangruel dnia Pią 11:14, 30 Mar 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pią 14:14, 30 Mar 2012 Temat postu:\nGłosy z GP:\nJelen:Nie wiem czy Norwegowie przestrzegają tych wszystkich zapisów o których piszecie.\nMargarita: Z pewnością nie wszyscy jak to w życiu. Z pewnością nie pilnują tego prawa kolorowi imigranci pijąc mocne alkohole nocami, co sobota w bramach domów w Oslo, lub w wejściach do metra, zostawiając po sobie śmieci i pokradzione z pubów szklanki na piwo.\nI za karę za to odbiera im się dzieci?\nMargarita, Ty chyba sam nie wierzysz w idealną norweską rodzinę, która nigdy się nie kłóci, nie krzyknie na dziecko, nie wypije ani grama alkoholu?\nWysłany: Pią 14:21, 30 Mar 2012 Temat postu:\nCzytałem trochę o Norwegii ostatnio.\nChlają na umór bimber w tych swoich farmach oddalonych od świata.\nI mają rządzącą partię, która kocha Lenina.\nWysłany: Pią 14:26, 30 Mar 2012 Temat postu:\n055 outlow\tNapisane: 30 mar 2012, o 15:16\nIstotą problemu jest się nie wtrącać, istotą problemu jest zachowywać się w danym kraju tak, jak nakazuje tamtejsze prawo.\nTo dlaczego obcokrajowcy krytykowali - jak najbardziej legalne - ustawy norymberskie?\nPrzecież to mentalność. Jak można z tym walczyć.\nPaństwo najlepiej wie, co i jak. Jak w konstytucji bolszewickiej z 1936 roku.\nA taki dekret Bieruta zabierający warszawskie grunty kapitalistycznym krwiopijcom, też przecież legalny.\nTo były NIESŁUSZNE prawa. ZŁE prawa.\nA kto o tym ma decydować?\nWolne narody jak w Norymberdze?\nWolny naród rosyjski, ukraiński i białoruski w ONZ broniący prawa wolnego narodu koreańskiego do walki z imperialistyczną agresją?\nA może wolny naród norweski?\n056 atrocisapiens 31 mar 2012, o 02:54\nWprowadz jeszcze do watku wojny napoleonskie, czy krolow egipskich, bo maja taki sam zwiazek z tematem… jak ustawy norymberskie. Stare metody rozmywania watkow przez rozlewanie tematu tak szeroko, ze nikt nie wie o czym mowa, dzielenie wlosa na czworo, lub domaganie sie formulowania precyzyjnych “definicji”.\nI tak, wolny narod norweski, bo taki jest wbrew bzdurom jakie piszesz, ma prawo rozwiazywania swoich problemow socjalnych tak jak uwaza to za stosowne, tym bardziej ze nie ma w tych rozwiazaniach nic kontrowersyjnego, wrecz odwrotnie.\nOstatnia aktualizacja: 01-10-2009 //\nOchrona bezbronnych dzieci\nSłużba opieki nad dziećmi odpowiedzialna jest za ochronę praw i interesów dzieci znajdujących się w trudnej sytuacji rodzinnej. Stara się ona zapewnić dzieciom odpowiednia opiekę i chronić je przed działaniem ekstremalnych stresogennych czynników fizycznych i psychicznych. Główną zasadą, na której oparte są wszelkie działania związane z opieką nad dziećmi, jest poświęcenie się na rzecz jak najlepszego interesu dzieci. Z zasady przyjmuje się, że dzieci powinny dorastać razem ze swymi biologicznymi rodzicami. Owo kryterium biologiczne stanowi podstawę norweskich przepisów prawnych regulujących relacje pomiędzy dziećmi a rodzicami. Przywiązanie dziecka do rodziców uważane jest za wartość samą w sobie.\nSłużba opieki nad dziećmi stara się zapewnić rodzinom możliwie jak najlepsze warunki do sprawowania opieki nad swymi pociechami. Dlatego też, z definicji, jej działania mają głównie charakter prewencyjny. Ponadto, wysiłki kierowane są na to, by nie wyłączać dzieci i młodzieży z życia lokalnych wspólnot. Norweska strategia przywiązuje ogromną wagę do ciągłego udoskonalania i popularyzowania przez służby opieki nad dziećmi metod pracy opartych na środowisku rodzinnym i sąsiedzkim.\nSłużba opieki nad dziećmi odpowiedzialna jest za podejmowanie działań wobec dzieci i rodzin o specjalnych potrzebach dotyczących środowiska domowego. Wsparcie może być zaoferowane w formie terapii, usług doradczych i pomocy, która często polega na zapewnieniu kontaktu z organizacjami zewnętrznymi i dostępu do placówek opieki dziennej. Dzieci mają również prawo uczestniczyć w podejmowaniu decyzji dotyczących ich osobistego dobra, oraz mają prawo do wyrażania swych poglądów odpowiednio do wieku i poziomu dojrzałości. Dotyczy to szczególnie przypadków, w których toczą się postępowania administracyjne lub prawne o znaczącym wpływie na codzienne życie dzieci.\nObowiązek podjęcia działań – nawet wbrew woli rodziców\nSłużby opieki nad dziećmi mają obowiązek podjęcia działań, jeśli kroki podjęte w środowisku domowym okazują się niewystarczające do zabezpieczenia potrzeb dziecka. W takich przypadkach służba, w porozumieniu z rodzicami, może umieścić dziecko pod opieką rodziny zastępczej, w przeznaczonej do tego celu instytucji, bądź tez może podjąć specyficzne dla danego przypadku działania. Zabranie dziecka z domu bez zgody rodziców wymaga decyzji podjętej przez Powiatowy Komitet ds. Socjalnych, który opiera swój osąd na rekomendacji przedstawionej przez lokalne władze. Komitet powiatowy jest ciałem rządowym i jest niezależny od ministerstwa oraz Biura Gubernatora Powiatu. Decyzje podjęte przez komitet powiatowy mogą być cofnięte jedynie przez sąd. Komitety te działają pod auspicjami Ministerstwa ds. Dzieci i Równości.\nDo zadań lokalnych służb opieki nad dziećmi należy również nadzorowanie rozwoju dzieci umieszczonych poza domem, jak również nadzorowanie ich rodziców.\nPracownicy służb opieki nad dziećmi mają dostęp do wielu informacji osobowych dotyczących ludzi, z którymi pracują i muszą ściśle przestrzegać zasady poufności. Jeżeli jednak wypełnianie ich obowiązków tego wymaga, informacje takie mogą być przekazywane innym organom administracyjnym. Zakres zadań i odpowiedzialności instytucji zajmujących się opieką nad dziećmi określony jest w Ustawie o służbach opieki nad dziećmi. Ogólna odpowiedzialność za dobro dzieci spoczywa na państwie, które realizuje swe obowiązki poprzez Ministerstwo ds. Dzieci i Równości. Zarządzanie służbami opieki nad dziećmi odbywa się natomiast głównie na poziomie powiatowym, przy pomocy Norweskiego Dyrektoriatu ds. Dzieci, Młodzieży i Spraw Rodzinnych.\nNajpierw poczytaj na konkretny temat, potem otwieraj… usta, tylko nie za szeroko, cos moze wypasc, a wiadomo ze jest toksyczna.\n057 babapl 31 mar 2012, o 12:48\nA ty to czytałeś? Bo mnie ten tekst zjeżył włosy na głowie!\nA to zdanie wystarczy mi za konkluzję:\nOgólna odpowiedzialność za dobro dzieci spoczywa na państwie.\nI wiesz, co ci powiem? Niech sobie to państwo swoje wsparcie, pomoc i całą resztę w d... wsadzi!\n058 atrocisapiens 31 mar 2012, o 16:08\nTa teza jest bledna w swoim zalozeniu. Jesli bylbym pracownikiem Urzedu Ochrony Dzieci i w moim regionie WSZYSCY rodzice byliby wspaniali, to moglbym twierdzic ze sa wspaniali wlasnie dzieki mojej dzialalnosci, moim programom edukacyjnym, szkoleniom, obozom dla dzieci, naradom, komisjom, itd. A za dowod podalbym efektywnosc tych programow… czyli fakt, ze wszyscy rodzice sa WSPANIALI, natomiast w innych regionach tak nie jest. Innymi slowy, to moja zasluga.\nI nadal lata by lecialy, a ja bralbym niemale pieniadze, ba… jeszcze wieksze pieniadze bo organizowalbym szkolenia dla kolegow innych dzialow jak ja to robie. Oni by chetnie za to placili, bo by sie uczyli jak nadal nic nie robic, a brac duze pieniadze za nic.\nFakt, ze mu zamkneli “Instytut” jest wlasnie dowodem na to,ze nie da sie nic nie robic dlugi czas i brac za to niezle pieniadze, twierdzil bowiem ze tak w "Instytucie" bylo. Po prostu sie nie da.\n059 atrocisapiens 31 mar 2012, o 16:13\nMasz bujne wlosy (bo nie szczotkujesz) jak pisalas, tak ze to musialo wygladac potwornie.\nPomijam juz twoja unikalna, Stanowa… ze tam powiem“ekspresyjnosc” i po raz kolejny musze stwierdzic, ze interpretujesz to w ten sposob, ze panstwo ma prawo ksztaltowac dzieci tak jak chce. Wyrywasz jedno zdanie z kontekstu i pomijasz inne oswiadczenia ktore wyjasniaja jaki jest stosunek panstwa do dzieci. (mowie o tym co podkreslilem na czerwono, tak zebys wiedziala o co chodzi). Inaczej mowiac, to rodzina jest odpowiedzialna za wychowanie dzieci. Niestety sa rodziny patologiczne. Sa rodziny w ktorych tatus uczy synka jak kotkowi obcina sie lapki nozyczkami, a mamusia wysyla 12 letnia corke “do pracy” na ulice, bo juz moze zarobic. Jest raczej male prawdopodobienstwo, aby w takich warunkach wyrosly normalnie funkcjonujace dzieci. I tak tworzy sie cale, kolejno nastepujace po sobie pokolenia dysfunkcjonalnych ludzi. Takie zjawisko wlasnie czesto wystepuje w roznych gettach w Stanach. (obejrzyj sobie niedawno publikowany film “The Blind Side” z Sandra Bullock, jako uproszczona wersje tego zjawiska, film jest oparty na faktach). W Norwegii, wlasnie ze wzgledu na dobro dziecka, wlasnie aby nie dopuszczac do patologii, probuje sie temu zapobiegac... takim zjawiskom. Bo wychowywanie patologicznych ludzi nikomu nie jest potrzebne.\nOczywiscie mozna to zostawic, jak w Stanach , wlasnemu biegowi i uwazac ze to rodzina jest odpowiedzialna, a jak ktos zostanie zle wychowany, to wyladuje w wiezieniu. Jest to prawda, dlatego wiezienia sa w Stanach zapchane.\nNo, oczywiscie pozostaje tez kwestia ofiar. A ofiara moze byc kazdy. Kazdy. Ty tez. Czy istnieje odpowiedzialnosc przed ofiarami za “nicnierobienie”?\nJest to wiec kwestia wyboru. I na tym polega “Ogólna odpowiedzialność za dobro dzieci spoczywajaca na państwie”. Na zapobieganiu patologii.\nOstatnio zmieniony przez Gargangruel dnia Sob 21:20, 31 Mar 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pią 17:34, 30 Mar 2012 Temat postu:\nZgadza się chleją na umór na tych swoich odludnych farmach, średnio 100 hektarów na farmera. Taki tam klimat, noce długie dni podobnie... Ale trudno spotkać pijanego Norwega na ulicy w dzień, co u nas raczej jest normalne. A to że maja taką partię? Polacy wzięli sobie PO na ten przykład, co mi więc do tego że mają Lenina skoro mam własnego na własnym podwórku? Niech sobie mają jak tak lubią. Breivikowi to widać przeszkadzało i wszyscy się od razu na niego rzucili, że świr. A może on chciał dobrze dla swego kraju? Zlitujcie się i zdecydujcie czego chcecie od tej Norge, żeby głosowali u siebie na PiS i wprowadzili katolicyzm? Chyba czasy konkwisty minęły, co?\nOstatnio zmieniony przez Margarita dnia Pią 17:34, 30 Mar 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pią 18:23, 30 Mar 2012 Temat postu:\nWysłany: Pią 18:31, 30 Mar 2012 Temat postu: re: GGG\nWysłany: Pią 20:11, 30 Mar 2012 Temat postu:\nPiątek to dobry dzień do pogadania sobie.\nWysłany: Pią 20:41, 30 Mar 2012 Temat postu: re: GGG\nPod warunkiem, że nie trzeba wykańczać ważnej i pilnej roboty. Wtedy z bólem serca przekłada się przyjemności na niedzielę.\nWysłany: Pią 21:37, 30 Mar 2012 Temat postu:\nJestem, przypuśćmy, pracownikiem Urzędu Ochrony Dzieci. W moim rejonie działania WSZYSCY rodzice są wspaniali. Lata lecą, ja biorę pieniądze i to wcale niemałe i NIC nie robię.\nPrzy ustalaniu budżetu moi zaganiani koledzy z innych działów patrzą na mnie spode łba.\nMuszę jakoś udowodnić, że jestem potrzebny, bo mi zlikwidują etat.\nTakie same dylematy mają agenci służb specjalnych.\nWysłany: Pią 22:14, 30 Mar 2012 Temat postu:\nZdarzyło się w Niemczech na początku lat 90-tych: kobieta oskarżyła ex-męża o molestowanie ich dzieci. Sprawę zgłosiła do Jugendamtu i Towarzystwa Wildwasser (instytucja pomagająca ofiarom przestępstw seksualnych) babcia, u której dzieci przebywały.\nBadania lekarskie i "fachowe" przesłuchanie potwierdziły podejrzenia, wobec czego zarzuty molestowania 16 dzieci postawiono 25 osobom, głównie z rodzin obojga ex-małżonków (łącznie ze wspomnianą babcią) i kilku znajomym. Wszystkie dzieci wylądowały w sierocińcu o wdzięcznej nazwie Wróble Gniazdo.\nPani prokurator szalała i wbrew dowodom żądała kar nawet do 13 lat, w mediach wrzało, a opinia publiczna też wydała wyrok. Na szczęście sędzia nie uległ atmosferze, odrzucił oskarżenie i stwierdził, że nie pozostaje mu nic innego, jak przeprosić oskarżonych za prawie 2 lata cierpień (co oficjalnie nigdy nie nastąpiło).\nNiemieckie przysłowie mówi: Ende gut - alles gut! Czy jednak?...\nOto pokłosie tego procesu: 70-letnia babcia zmarła przed opuszczeniem aresztu, zmarł też w sierocińcu chłopiec diabetyk, większość rodzin rozpadła się i popadła w finansową ruinę, dzieci zostały skazane na dorastanie w zakładzie opiekuńczym, niektóre stopniowo wracały do rodziców, pokonując obcość i nieufność, inne wcale już nie chciały wracać (indoktrynowane przez wychowawców, że są ofiarami najbliższych).\nA najtragiczniejszy epilog dopisało życie: po latach okazało się, że jeden z wychowawców, posiadający doskonałe kwalifikacje i opinie, bardzo skrupulatnie opiekował się wróbelkami płci żeńskiej, tak bardzo. że nawet broniły go na procesie. Mimo to zamknięto go na 5 lat, Wróble Gniazdko na zawsze.\nTa ponura historia może nie ma wiele wspólnego z Norwegią, ale bardzo wiele z prawem i jego egzekucją. Dowodzi bowiem, jak mało potrzeba, aby prawo stało się własną parodią i karykaturą.\nAle życie to nie kabaret parodystów. Tu nie ma się z czego śmiać...\nWysłany: Pią 22:22, 30 Mar 2012 Temat postu:


Jak-zaoszczedzic.pl - Blog o oszczędzaniuNa co zwracać uwagę zaciągając kredyt gotówkowy «\nNa co zwracać uwagę zaciągając kredyt gotówkowy\n- admin at 13:53 in\nDecydując się na zaciągnięcie kredytu gotówkowego powinniśmy dokładnie przestudiować umowę którą chcemy podpisać. Pamiętajmy przy tym o tym żeby warto pytać o kwestie które sa dla nas nie jasne i nie podpisywać czegoś czego nie rozumiemy. Do zawieranej umowy powinien być dołączony cennik i regulamin i tego dokładnie przypilnujmy. To jaka wysokość kredytu zostanie nam przyznana, zależy od wysokości dochodów. Kredyt gotówkowy jest zazwyczaj udzielany bez dodatkowych dokumentów i poświadczeń żyrantów.\nKoszt kredytu i rodzaj rat\nZaciągając kredyt musimy koniecznie zapytać o rzeczywistą stopę procentową, a także porównać ofertę z tymi proponowanymi przez inne banki. Często banki zaskakują nas również dodatkowymi kosztami kredytu, takimi jak opłaty za prowizję od przyznania kredytu, dodatkowe ubezpieczenie, czy rachunek bankowy. Biorąc kredyt gotówkowy możemy wybrać jeden z dwóch sposobów spłaty rat, raty równe bądź malejące. Jak sama nazwa wskazuje raty równe są cały czas w takiej samej wysokości. Ten rodzaj rat jest droższy ale decydują się na niego osoby z niższymi dochodami ponieważ raty sa umiarkowane. W przypadku rat malejących kredyt jest tańszy ale początkowo raty dosyć wysokie.\nPrzyspieszenie i ubezpieczenie spłaty\nLogiczne jest to że jeżeli okres spłaty jest krótszy bank otrzymuje od nas mniej odsetek, jednak nie wszyscy maja możliwość wzięcia kredytu na krótszy okres ponieważ wiele domowych budżetów może tego nie udźwignąć. Z tej przyczyny częściej decydujemy się na to aby spłacić bankowi więcej ale w mniejszych ratach. Niektóre banki oferują nam również możliwość wcześniejszej spłaty bez dodatkowych kosztów. Zanim podpiszemy umowę upewnijmy się czy jesteśmy w stanie spłacić zaciągany kredyt. W innym przypadku dokładnie to przemyślmy bądź zastanówmy się nad możliwością zabezpieczenia spłaty. Ubezpieczenie jest ochroną w momencie kiedy nie będzie nas stać na spłatę rat . A w przypadku śmierci takie ubezpieczenie może ochronić naszą rodzinę przed jego obciążeniem. Zanim jednak zdecydujemy się na takie ubezpieczenie zapoznajmy się z jego warunkami.\nKredyt gotówkowy możemy zaciągnąć w dowolnej walucie, zarówno w złotówkach jak i w euro funtach czy jeszcze innej. Oprocentowanie może być niższe choć wcale nie znaczy, że zapłacimy mniej. Jeżeli wzrośnie kurs waluty wzrośnie również stopa procentowa a co tym samym, nasze raty. Biorąc kredyt w złotówkach najczęściej spotykamy się z oprocentowaniem wahającym się od 8 do 20 procent jest ono uzależnione od czasu spłaty oraz wysokości kredytu.\nBank, parabank oraz firma pożyczkowa. »\n« Problemy z kredytem? Sprawdź jak się uporać!


Labin - pastelowe miasto górników - tamBylscy.pl\nJedno z najbardziej fotogenicznych miasteczek Istrii, ze starożytną przeszłością. Pastelowe kolory domów, które wydają się absurdalnie nierealne, kiedy pomyśleć, że mieszkańcy do niedawna żyli z górnictwa. Gdybyśmy zgadywali, dalibyśmy sobie parę rzeczy uciąć, że Labin jest jednym z małych włoskich miasteczek, a nie troszkę zapomnianą atrakcją chorwackiej Istrii.\nLabin, pałac rodziny Battiala-Lazzarini\nSłowenia i Chorwacja 2015, dzień 5 (poprzedni wpis: Jedź na Istrię. I poczuj klimat kamiennych miasteczek w głębi półwyspu). Labin miał być ostatnim naszym przystankiem podczas „rajdu” po środkowej części Istrii. Spodziewaliśmy się kolejnego kamiennego miasteczka – pustych, wąskich uliczek, weneckich kamienic, starych malutkich kościółkow. I w zasadzie… nie pomyliliśmy się. Aczkolwiek Labin „nieco” odbiega od wizerunku starego, zapomnianego miasteczka.\nLabin, pałac rodziny Negri\nAlbona – bo przez wiele wieków miejsce to znane było właśnie pod taką nazwą – historię ma niezwykle długą. Niektórzy historycy twierdzą, że już w XI w. p.n.e. był tu warowny, otoczony murem gród. Nazwa Albona nadana została prawdopodobnie przez Celtów ok. IV w. p.n.e., którzy zbudowali tu swoją osadę na pozostałościach znacznie wcześniejszych zabudowań. W 177 r. p.n.e. osada weszła w skład Cesarstwa Rzymskiego i jego prowincji Illyria. Najstarszy dowód istnienia nazwy Albona pochodzi z III w. n.e., dokładnie z 285 r.\nOd V w., jak całą Istria, Labin był pod panowaniem Ostrogotów, Bizancjum i Longobardów, a od VIII w. – Franków. W czasach panowania weneckiego (XV – XVIII w.) miasto otoczono murami i wybudowano bramy miejskie. Później miasteczko stało się centralnym punktem największego obszaru górniczego na terenach dzisiejszej Chorwacji – wydobywano tu węgiel w ilościach większych od miliona ton rocznie – w czterech niezależnych kopalniach.\nKopalnie te funkcjonowały jeszcze całkiem niedawno, ich wygaszanie rozpoczęto po II wojnie światowej, ostatnią wyłączono w ostatnich latach XX w. Spowodowało to duży kryzys w mieście, przez wieki żyjącym z górnictwa. Labin otworzył się na małe firmy oraz na turystykę, dzięki czemu ciężkie czasy mieszkańców powoli mijają.\nLabin, stare miasto\nLabin, stare miasto, kościółek Matki Bożej z Góry Karmel\nMa też Labin swoją ikonę – każde miasto chwali się jakimś słynnym obywatelem – tutaj jest to Matthias Flacius Illyricus, a tak naprawdę Matija Vlačić z przydomkiem Illyricus (pochodzący z Illyrii), żyjący w XVI w. luterański reformator, bliski współpracownik Marcina Lutera, w historii opisywany jako Niemiec, ze względu na to, iż większość życia spędził właśnie tam. Ale urodził się w Albonie.\nMa też Labin swój wkład w historię najnowszą. Kiedy po I wojnie światowej miasto dostało się pod panowanie włoskie, miejscowi górnicy podnieśli bunt przeciwko faszystowskiej władzy, ogłaszając powstanie „Republiki Albony”, nazwiązując do historycznej nazwy miasta. Bunt został siłą stłumiony po 40 dniach, ale zapisał się jako pierwsze w historii powstanie antyfaszystowskie.\nLabin, główna brama miejska\nDzisiejszy Labin położony jest u stóp wzgórza, na którym powstawały pierwsze osiedla. Wzgórze to zajęte jest przez stare miasto. Na wzgórze da się wjechać samochodem, ale nie na samą starówkę – nie szczycie wzgórza nie ma niemal kompletnie miejsc do parkowania. Duże parkingi umiejscowione są kilkaset metrów od starówki, ale warto się z nich przespacerować – pierwszy widok na Labin z tej odległości po prostu wzbudza zachwyt. Od pierwszego spojrzenia wiedzieliśmy już, że z Labinem się polubimy.\nGdyby ktoś nam pokazał wcześniej zdjęcia z wnętrz starówki w Labinie i kazał zgadywać, skąd one pochodzą, założylibyśmy południe Włoch, może jakieś wyspiarskie miasteczko – do dziś Labin kojarzy nam się nieodłącznie z Castelsardo na Sardynii. Te same strome kamienne uliczki, te same kolorowe kamieniczki, tylko panorama z zewnątrz może mniej okazała. Tyle że Castelsardo leżało na wybrzeżu morskim, a z Labina do morza jest „aż” 5 km. Choć i tak w średniowieczu mieszkańcami Labina byli ponoć piraci…\nJak już wspominamy kolorowe kamieniczki – są po prostu zach-wy-ca-ją-ce 🙂 Żywe kolory świetnie kontrastują z kamiennymi uliczkami i weneckimi budynkami. I z daleka i z bliska sprawiają równie dobre wrażenie. Podziw jest tym większy, że Labin przez wieki był miastem górniczym, co na pewno nie kojarzy się z kolorową architekturą – bardziej z szarością i wszechobecnym pyłem. A tu wszystko jest wręcz absurdalnie kolorowe. Górnicza przeszłość Labina nijak nie pasuje do jego wyglądu – ale w tym pozytywnym znaczeniu.\nLabin, od ilości kierunkowskazów do zabytków boli tu głowa 🙂\nStarówka w Labinie nie jest płaska, trzeba się trochę powspinać lub schodzić w dół po niezbyt wygodnych, kamiennych uliczkach. Ale spacer nimi jest wart wysiłku – jeśli lubicie takie historyczne klimaty, Labin was nie zawiedzie – choć stare miasto nie jest duże i przejście wszystkich uliczek na wzgórzu nie zajmuje zbyt wiele czasu.\nJest też Labin miejscem, w którym miłośnik historii, zabytków i architektury może zaznać „choroby brązowych tablic” – to sformułowanie czerpiemy od znajomych z portalu Turcja w Sandałach – momentami ilość wskazujących różne kierunki brązowych tablic z nazwami zabytków potrafi w Labinie przytłaczać. Generalnie najważniejsze zabytki starego miasta zobaczycie zaraz po przekroczeniu weneckiej bramy głównej:\nta właśnie brama miejska, wybudowana w czasach weneckich (XVI w.), z charakterystycznym weneckim godłem – lwem;\nkościół Narodzenia Błogosławionej Dziewicy Maryi, wybudowany w 1336 r., na fundamentach starszej i mniejszej świątyni z XI w. (ta z kolei stała na resztkach wczesnochrześcijańskiej świątyni, zburzonej w 611 r.), wielokrotnie przebudowywany i odbudowywany. Od 1604 r, na przedniej fasadzie znajduje się symbol Wenecji – lew wenecki. W 1687 r. dodano na niej także popiersie walczącego wtedy z Turkami senatora, wywodzącego się z Labina. Antonio Bollani wyróżnił się w wojnie w obronie ziem należących do Wenecji. A jego popiersie na kościele uznawane jest za jedno z najważniejszych dzieł rzeźbiarskich z XVII w. na Istrii; We wnętrzach znajduje się kilka zabytkowych ołtarzy, w jednym z nich złożono przywiezione z Rzymu w 1664 r. relikwie św.Justyna;\nLabin, kościół Narodzenia Błogosławionej Dziewicy Maryi\nLabin, kościółek św.Stefana\nkościółek św.Stefana stojący obok, wybudowany w XVII w. na miejscu poprzedniej kaplicy pod tym samym wezwaniem;\nLabin, dzwonnica św.Justyna\njeszcze mniejszy kościółek Matki Bożej z Góry Karmel, wybudowany w 1615 r. i przebudowany w 1867 r., miejsce modlitw rodu Negri, mieszkającego w pałacu niemal po sąsiedzku. Odnowiony w ostatnich latach XX w., dziś w jego budynku mieści się galeria sztuki;\ndzwonnica św.Justyna, wybudowana w 1623 r. (33 m wysokości) w miejscu, gdzie w IX / X w. stał kościół pod tym samym wezwaniem;\nmiejska loggia, centrum życia miasta w przeszłości, wybudowana w 1550 r., tutaj ogłaszano mieszkańcom nowiny oraz wyroki sądów;\npałac rodziny Battiala-Lazzarini, której członkowie – znamienici mieszkańcy miasta, wyemigrowali z Labinu po II wojnie światowej. Dziś siedziba muzeum miejskiego, gdzie znajdziecie spore zbiory archeologiczne oraz miniaturową wersję kopalni węgla. Najstarsza część pochodzi z 1630 r., dzisiejsza fasada z 1727 r.;\npałac rodziny Negri, wybudowany w końcu XVIII w. na miejscu fragmentu dawnych weneckich murów obronnych;\n„Teatrino”, czyli mała scena teatralna, wybudowane w 1844 r. w miejscu dawnego magazynu ziarna;\nLabin, miejska loggia\nLabin, kościół Wniebowzięcia NMP\nLabin, kaplica Marii Magdaleny trochę poza starym miastem\nPoza właściwym starym miastem znajdziecie jeszcze kilka bardzo starych kościółków. Jeśli zaparkujecie samochód tam gdzie my, to do starego miasta poprowadzi Was droga, przy której stoi mikroskopijna kapliczka Marii Magdaleny, znana od XV w. Do XVII w. prawdopodobnie była kaplicą cmentarną – tu podobno znajdował się cmentarz miejskiej szlachty.\nZ drugiej strony starówki, przy ulicy dojazdowej z nowej części miasta (ul.Alda Negrija) stoi niepozorny kościółek Wniebowzięcia NMP, wybudowany w 1422 r. i przebudowany w początkach XVII w. Zastaliśmy go zamkniętego, ale we wnętrzach mieści podobno cenne przedmioty sztuki sakralnej: rzeźby i obrazy, pochodzące z XVII w.\nNa starym mieście Labina znajdziecie o wiele więcej zabytkowych budynków, związanych nierozerwalnie z historią miasta – wymieniliśmy tylko te najbardziej znaczące. Starówka nie jest duża i jej zwiedzanie nie zajmie Wam zbyt wiele czasu. Ale warto tu przyjechać – Labin ma niezaprzeczalny urok i barwną historię – został nam w pamięci jako jedno z piękniejszych miejsc na Istrii.\nLabin było ostatnim miejscem, zwiedzanym przez nas na Istrii. Po kilku intensywnych dniach zwiedzania tego malowniczego półwyspu, pojechaliśmy sporo dalej – chcieliśmy zobaczyć kilka bardzo znanych turystycznie miejsc w środkowej Chorwacji. W kolejnym wpisie zaprosimy Was daleko poza Istrię – do jednej z ikon turystycznych Chorwacji, czyli do pięknego nadmorskiego Zadaru.\nDotychczasowa średnia ocena 4.7 / 5. Ilość opinii: 3\nTags: ChorwacjaIstriastare miasto\nGaleria zdjęć: Kamienne miasteczka Istrii


Uczulenia oraz inne problem – warto sprzątać – Pawiak.pl\nUczulenia oraz inne problem – warto sprzątać\nRedakcja\t6 października 2020 0\nKtokolwiek z nas jest inny, każdy zupełnie inaczej zauważa świat, ma inny kod genetyczny I lubi co innego. Niestety sprawa ta dotyczy również sprzątania. Jedni lubią je nadzwyczaj, nawet dla własnej przyjemności, inni stronią od niego oraz nie przepadają za nim. Ludzi, którzy nadto przestrzegają porządku nazywa się pedantami. W co niektórych momentach zjawisko to urasta do rangi choroby, jedynie, skutkiem tego, że staje się de facto uciążliwe.\nW obecności takiej osoby, wszystko musi posiadać własne miejsce, nic nie może ginąć i zaśmiecać pomieszczenia. Z jednej sprawy ma to swoje pozytywy, albowiem mamy pewność, że w pobliżu takiej osoby zawsze będzie porządek. Zjawiskiem zupełnie odmiennym jest chytra niechęć do sprzątania. Nie ma objaśnionych konkretnych przyczyn tego zjawiska, jednakże jest ono bardziej negatywne niż poprzednie. Od takich osób nie mamy, co wymagać sprzątania oraz dbania o porządek, albowiem i tak tego nie wyegzekwujemy. Wszystko jest także uwarunkowane genetycznie. Niektóre przymiotniki dziedziczymy z pokolenia na pokolenie. Do niech również należy sprzątanie – tu rekomendujemy sprzątanie biur gdańsk. Ze sprzątaniem oraz utrzymywaniem porządku połączona jest też alergia. Może nie jest to swoista choroba, jednak schorzenie przewlekłe, które jest na pewno bardziej dokuczliwe.\nWówczas duży wpływ na stan stworzonego przez nas zdrowia ma fakt, w jaki sposób będziemy mieszkać, jak będzie wyposażone nasze mieszkanie czy dom i jak sprzątanie będzie wpływać na nasze samopoczucie. Jak wiadomo najgorzej mają Ci, którzy są uczuleni na kurz, innymi słowy wszelkiego rodzaju brud gromadzący się wszędzie, na jakiejkolwiek powierzchni. Jest on nieodzownym detalem sprzątania oraz częstą przyczyną alergii. Właśnie dlatego w domach alergików najczęściej nie ma za mnóstwo sprzątania, z tej przyczyny, że nie ma tam firanek, dywanów oraz innych miejsc gdzie w nadmiarze gromadzi się brud oraz kurz. Do wykonywania zabiegu sprzątania wykorzystuje się właściwe substancje oraz środki czyszczące, które nie wywołują podrażnień jamy nosowej i gardła, co na domiar tego mogłoby pogłębić zjawisko alergii. W szeregu przypadków na czas sprzątania osoba chora musi opuścić dom, czy dane pomieszczenie, aby uniknąć wdychania niepomocnych substancji i kurzu.\nProfesjonalne usługi przeprowadzkowe z Polski do Niemiec\nKto pozyskuje antyki? Historycy oraz fachowcy od antyków


kd, ctvolympics.ca 17.02.2010 18:29\nRelacja z igrzysk Z Czuba i na żywo »\nPolka była piąta w biegu na 10 km, ale w sprincie, który jest rozgrywany technika klasyczną ma dużo większe szanse. Choć od lat w biegach narciarskich dominują narciarki ze Skandynawii, to serwis przewiduje, że tym razem będzie inaczej.\n"Cztery lata temu na tym dystansie wygrała Chandra Crawford i to ona zaśpiewała hymn na podium, z kolei Kowalczyk wygrała ostatni sprint przed igrzyskami, w Canmore" - przypomina serwis, dodając że cztery lata temu podium w sprincie w ogóle było pozbawione narciarek ze Skandynawii, choć Szwedki wygrał sprint w drużynie.\nWśród największych faworytek tego dystansu serwis wymienia Petrę Majdić, która przewodzi w klasyfikacji sprintu Pucharu Świata i specjalnie przygotowując się do tej konkurencji nie pobiegła na 10 km. tuż za nią wskazuje na liderkę Pucharu Świata Justynę Kowalczyk, a także Szwedkę Hannę Falk i Finkę Aino Kaisę Saarinen.\nWśród faworytek jest też obrończyni złotego medalu. "To będzie wspaniałe przeżycie pobiec z kołąmi olimpijskimi na piersiach i słysząc doping twoich kibiców" - napisała na blogu.\nOk. 19.15 zacznie się prolog, w którym uczestniczki będą startowały pojedynczo. Najlepsza trzydziestka pojedzie w 1/4 finału (5 biegów po 6 uczestniczek). dwie najlepsze z każdego biegu i dwie z najlepszymi czasami awansują do półfinałów. W sześcioosobowym finale pobiegną dwie najlepsze z obydwu półfinałów, i dwie z najlepszymi czasami.\nNajciekawsze informacje z igrzysk - Super-blog Vancouver »