Artykuły do pisania i korygowania - Artykuły biurowe Drukarnia Reklama | GRAFIX Białystok\nPapier, formaty papieru | Artykuły do pisania i korygowania\nStart  FAQ  Artykuły do pisania i korygowania\nKorektory w płynie są wrowadzone specjalnym aplikatorem pędzelkowym lub gąbkowym umieszczonym na spodzie nakrętki. W zasadzie są przeznaczone do korygowania dosyć dużych powierzchni. Ich niewątpliwą zaletą w porównaniu do innych rozwiązań korekcyjnych jest cena.\nKorektory w pisaku sprawdzają się zwłaszcza przy korygowaniu małych znaków, linii, i oczywiście tekstu. O ile buteleczki korektorów z pędzelkiem lub gąbką mają zwykle pojemność 20ml i mniej więcej te same rozmiary, to korektory pisakowe charakteryzuje duża różnorodność kształtów i rozmiarów.\nKorektory w taśmie Korektory taśmowe kryją „na sucho”, więc problem straconego czasu nie istnieje, pisać po nich możemy natychmiast. Można powiedzieć, że są dedykowane do tekstu drukowanego, jak i pisma odręcznego. Taśmy korekcyjne najczęściej umieszczone są w przezroczystych obudowach, co pozwala kontrolować zużycie. Kształt obudowy determinuje zarówno sposób posługiwania się, jak i wydajność. Korektory w wydłużonych obudowach jak Uni CRT-285 lub Pritt Pen Roller podczas użytkowania trzyma się jak narzędzie do pisania. Natomiast korektory w kształcie myszki mogą zmieścić więcej taśmy, Pentel ZT54 ma taśmę o długości 25m.\nOłówki twarde i bardzo twarde znajdują swoje zastosowanie w rysunku technicznym (oznaczone literą „H”), ołówki miękkie zaś do rysunku artystycznego (oznaczone „B”). Między tymi rodzajami ołówków znajdują się ołówki o twardości pośredniej, oznaczone „HB” i „F”, używane głównie do pisania. Istnieje 20 różnych stopni twardości ołówków artystycznych (wyższej klasy): EE, 12B, 9B, 8B, 7B, 6B, 5B, 4B, 3B, 2B, B, HB, F, H, 2H, 3H, 4H, 5H, 6H, 7H, 8H, 9H oraz 4 stopnie twardości ołówków zwykłych (od 1 do 4). Ołówek nr 1 odpowiada miękkiemu 2B, ołówek nr 2 – HB, nr 3 – twardemu H, a nr 4 – 3H.\nSklep internetowy | Artykuły do pisania i korygowania


Zamówienia do 30tyś.EUR - 2014 r. /Przebudowa drogi gminnej w Święcanach  Ryczak/\nSkołyszyn, dn. 2014-09-16\nDotyczy zadania pn.: Przebudowa drogi gminnej w Święcanach  Ryczak\n49 996,30 zł\nRejestr zmian odwiedzin: 1334 Wersja do druku\nSkołyszyn, dn. 2014-09-10\nGmina Skołyszyn zwraca się z zapytaniem ofertowym wykonania zadania pn.: Przebudowa drogi gminnej w Święcanach  Ryczak\nPrzedmiot zamówienia obejmuje przebudowę odcinka drogi gminnej Ryczak Nr 113687R\nw miejscowości Święcany o długości 220 mb, o nawierzchni żwirowej. Zakres zamówienia obejmuje wykonanie nawierzchni z mieszanek mineralno - bitumicznych wraz z podbudową oraz robotami ziemnymi.\nc) wykonanie podbudowy z kruszyw łamanych z mieszanki tłuczniowej grubości\n15 cm po zagęszczeniu;\nf) wyprofilowanie i utwardzenie obustronnych poboczy mieszanką tłuczniową\ng) utwardzenie zjazdu z drogi gminnej tłuczniem zaklinowanym grubości 25 cm\nz utrwaleniem nawierzchni emulsją asfaltową i grysami kamiennymi.\nZamówienie należy wykonać w terminie: do 30 września 2014 r.\nOfertę należy sporządzić na formularzu ofertowym stanowiącym załącznik Nr 1 do niniejszego zapytania ofertowego. Do oferty należy załączyć wypełniony i parafowany projekt umowy będący załącznikiem do zapytania. Ofertę należy złożyć w oparciu o załączony do zapytania przedmiar robót specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót budowlanych.\nOfertę należy złożyć w formie pisemnej na formularzu ofertowym stanowiącym załącznik Nr 1 do niniejszego zapytania, do dnia: 15 wrzesień 2014 r. do godz. 15:00. Do oferty należy załączyć wypełniony i parafowany projekt umowy będący załącznikiem Nr 2 do zapytania.\nRejestr zmian odwiedzin: 1398 Wersja do druku


Apartments Gea Trogirapartamenty - mieszkania\nCena od: 61 EUR / 1 dzień Apartments Gea Trogir to obiekt usytuowany na wyspie Ciovo, w odległości 100 metrów od miasta Trogir, wpisanego na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Do dyspozycji Gości są tu nowoczesne, klimatyzowane apartamenty z balkonem oraz bezpłatnym WiFi.\nW naszej ofercie m.in.: ogrzewanie, codzienne sprzątanie, parking, usługa prasowania, pokoje rodzinne, bezpłatne WiFi, przechowalnia bagażu, wypożyczalnia samochodów, część przeznaczona dla palących, WiFi dostępne w całym obiekcie, dostęp do Internetu, klimatyzacja, taras, biuro informacji turystycznej, WiFi, prywatny parking, transfer (dodatkowa opłata), usługa parkingowego, pokoje dla niepalących, transfer lotniskowy, prasa do spodni, transfer lotniskowy (dodatkowa opłata).\nProsimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Apartments Gea Trogir o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. W obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp.\nOferta naszego partnera Booking.com BG.858700


BMI dla Wrostu 164 cm i wadze 86 kg\nwww.bmi.org.pl » BMI dla wzrostu 164cm i wagi 86kg\nJakie jest BMI dla Wrostu 164 cm i wadze 86 kg?\nWskaźnik masy ciała ang. Body Mass Index (BMI) Oznaczanie wskaźnika masy ciała ma pomóc w ocenie stanu naszego zdrowia jak i ryzyka chorobami związanymi z nadwagą i otyłością, np. cukrzycą, chorobą niedokrwienną serca, miażdżycą itp. Prawidłowa waga pozwoli nam zdrowo żyć. Jak obliczyć BMI dla wzrostu 164cm i wagi 86kg ? wg. poniższego wzoru\nNa początku bierzemy wzrost 164cm, przeliczamy na metry 1.64m i podnosimy do kwadratu 1.64m * 1.64m = 2.6896. Następnie wagę 86kg dzielimy przez otrzymaną wartość 86kg / 2.6896 = 32,0. BMI wynosi 32,0.\nDla masy 86kg i wysokości 164cm BMI wynosi 32,0 co to oznacza?


Migawka z telewizyjnego reportażu, przypadkiem ujrzana, tkwi w pamięci nieoczekiwanie długo i coraz mocniej uwiera.\nTemperaturze i ciśnieniu naszego życia politycznego w czasie tuż przedświątecznym zawdzięczamy niestety i to, że w orbitę zawirowań włączone zostały także sfery, które należy chronić...\nTen jeden tekst\nW poprzednim numerze „Tygodnika” wiele tekstów, o których potem nie sposób nie myśleć. Ale wśród nich jeden nie daje mi spokoju.\nJakie będą te nasze dzieci, o których tyle się teraz mówi, i od których tyle zależy? Nie te statystyczne, ujmowane hurtem w jakichś prognozach demograficznych, tylko żywi ludzie, nasi...\nPrzywilejem (wątpliwym) ludzi mojej generacji jest zastanawianie się nad światem, jaki przyjdzie im niebawem (nieważne kiedy, ważne, że na pewno) zostawić swoim następcom.\nCudzysłów w tytule jest tu niezbędny, bo to hasło, w którym ciągle szukamy klucza do sukcesu. I wciąż pozostaje ono tak samo obiecujące, choćby doświadczenia ostrzegały i namawiały do...\nInni mogą inaczej\nRedaktor Piotr Legutko z „Gościa Niedzielnego” martwi się, że manifestacja spod Sejmu pod Pałac Prezydencki w dniu 18 lutego nie została pokazana w głównym wydaniu wiadomości telewizji...\nKtóregoś dnia przypomniały mi się niegdysiejsze peerelowskie obrazki telewizyjne, towarzyszące komunikowaniu (z nieukrywaną schadenfreude) o klęskach żywiołowych spadających na USA.\nTo nie tylko Słowacki niemal dwa wieki temu („Szli krzycząc Polska Polska...”).


Biała klasyczna doniczka 35 cm - Classico Color 35/33- Bartpol Sp. z o.o.\nStrona główna » Doniczki - przekrój okrągły » Doniczka Lechuza CLASSICO Color 35/33 biały\nNumer katalogowy:CLASSICO Color 35/33 biały\nZastosowanie:do domu, na balkon, na taras\nDonice marki LECHUZA wyróżniają się klasycznymi formami, ciekawymi kolorami i ułatwiającym pielęgnację roślin systemem nawadniania. Jednym z produktów marki jest seria donic CLASSICO COLOR. Donica o pojemności 17 litrów, 33 cm wysokości i 35 cm średnicy pięknie wyeksponuje duże kompozycje roślinne, kwiaty, zielone rośliny pokojowe czy ozdobne trawy. Może być używana zarówno jako całoroczna donica ogrodowa, jak i w domu lub biurze. Donicę wykonano z trwałego, łatwego do wyczyszczenia i odpornego na mróz materiału. Denko separujące umożliwia podlanie rośliny nawet co drugi tydzień, a wskaźnik poziomu wody pozwala określić, kiedy należy wody dolać. Na dnie tej sporej wielkości donicy znajduje się otwór służący do usuwania nadmiaru wody, który może nagromadzić się podczas opadów deszczu. Donica LECHUZA ma biały, uniwersalny kolor, który pięknie podkreśla zieleń roślin i pasuje do wielu miejsc. Ta duża doniczka dostępna jest w kilku oryginalnych kolorach.\nDoniczka Classico Color występuje także w innych pojemnościach, dostosowanych do różnych potrzeb. Wszystkie można zobaczyć tutaj.


Kostiumy na halloween dla dzieci - ZDJĘCIA I POMYSŁY - ofeminin\nKostiumy na halloween dla dzieci – w co przebrać malca na upiorny bal?\nKostiumy na Halloween dla dzieci to nie problem! Podpowiadamy gdzie znaleśc odpowiednie kostiumy na halloween dla dzieci.\nHalloween to obok Walentynek kolejne, nowe, hucznie obchodzone w Polsce święto. Odkąd zwyczaj świętowania Halloween przywędrował do Polski, 31.października organizowane są tematyczne imprezy w pubach, lecz nie tylko. Szkoły i przedszkola z tej okazji przygotowują dla dzieci bale przebierańców. Dlatego też postawiłyśmy sobie pytanie jak wybrac odpowiednie kostiumy na halloween dla dzieci?\nKostiumy na halloween dla dzieci © thinkstockphotos.com\nKup strój w Internecie\nDyniowa wróżka © fot. partybox.pl\nJeśli nie wiesz w jakim sklepie możesz znaleźć odpowiednie kostiumy na halloween dla dzieci, zawsze warto zerknąć do Internetu. Na Stronie www.partybox.pl znajdziesz kostiumy na halloween dla dzieci, dorosłych, dodatki do strojów, a jeśli organizujesz przyjęcie w domu, możesz również skorzystać z pomysłów na dekorację wnętrza. Wybierając odpowiednią okazję, wiek dziecka oraz cenę jaką chciałabyś przeznaczyć, zobaczysz wiele propozycji, z których na pewno wybierzesz odpowiednie kostiumy na halloween dla dzieci.\nNa stronie PartyBox.pl można znaleźć między innymi stroje o miło brzmiących nazwach: kostium dyniowego potworka, małej wiedźmy, szalonego pajączka czy szkielecika. Ceny kształtują się od mniej więcej 50 do 150 złotych. Partybox.pl umożliwia płatność kartą, przelewem i gotówką, a przy zamówieniu powyżej 150 złotych dostarcza ci zakupione kostiumy na halloween dla dzieci za darmo.\nDracula © fot. partybox.pl\nJeśli interesują cię kostiumy na halloween dla dzieci, które można wypożyczyć, radzimy zajrzeć na www.stroje.com.pl. oraz www.wypozyczalniestrojow.pl. Znajdziesz tam wiele propozycji strojów karnawałowych, balowych i bajkowych. Niektóre z nich nadają się również jako kostiumy na halloween dla dzieci. Jak np. szkieletor, pająk czy czarownica.\nOgnista wiedźma © fot. partybox.pl\nSzalony pajączek © fot. partybox.pl\nKostiumy na halloween dla dzieci możesz też zrobić sama. Poszperaj w swojej szafie. Jeśli znajdziesz w niej czarną sukienkę, w której już nie chodzisz, bez większego problemu możesz zamienić ją w kostium czarownicy.\nKrólowa pająków © fot. wypozyczalniestrojow.pl\nKościotrup © fot. wypozyczalniestrojow.pl\nKostiumy na halloween dla dzieci © stroje.com.pl\nWystarczy trochę pokombinować, może trochę skrócić, dodać czarny kapelusz, miotłę i mała czarownica gotowa! Dopinając ogon do czarnych spodni, dodając do tego białą koszulę i namalowane wąsy, zamienisz swojego syna w kocura, gotowego na upiorny bal. Każda znaleziona w szafie rzecz może okazać się inspiracją do wymyślenia fajnego przebrania. Kostiumy na halloween dla dziecka zrobione własnoręcznie dają gwarancję, że twój maluch będzie wyglądał oryginalnie, a takiego stroju jak on, nie będzie miał nikt.\nKostiumy na halloween dla dzieci © thinkstockphoto.com\nPrzebrania na Halloween dla dzieci - 18 inspiracji\nPiS chce zakazu Halloween w szkołach, bo "oswaja dzieci z magią"\n"Tworzę bajkowe kostiumy dla moich dzieci i fotografuję je w magicznej scenerii" - Polka swoim hobby zachwyca świat\nZagraniczne imiona dla dzieci. Prawie 100 oryginalnych i łatwych pomysłów\n15 rzeczy, które zrozumieją tylko rodzice trójki dzieci


Carnet - wynajem samochodów\nWypożyczania samochodów osobowych i dostawczych w Kaliszu, Poznaniu i w Ostrowie.\nCarmines - wynajem samochodów\nWypożyczalnia samochodów w Warszawie i Krakowie. Bogata paleta dostępnych modeli, luksusowe marki. Dodatkowo można wypożyczyć fotelik dziecięcy, nawigację lub telefon komórkowy.\nWypożyczalnia busów dostawczych. Krótko i długoterminowy najem pojazdów oraz możliwość dostarczenia auta do klienta w obrębie Warszawy i okolic. Wszystkie samochody wyposażone są w rozbudowany pakiet ubezpieczeń łącznie z usługą Assistance.\nDepart Sp. z o.o. - wypożyczalnia samochodów\nWynajem samochodów w Polsce i poza granicami kraju. Wypożyczalnia działa przez 24 h/dobę.\nFirma oferuje wynajem długo i krótkoterminowy samochodów osobowych i dostawczych oraz usługi transportowe na terenie całego kraju. Jest w stanie podstawić zamówione auto we wskazane przez klienta miejsce. Ma w swojej ofercie 20 samochodów osobowych i dostawczych, także z windą rozładunkową.\nR&G Poland s.c.\nOferta wynajmu busa Mercedes Sprinter Max 311CDI w Białymstoku.\nFirma świadczy usługi w zakresie wynajmu kamperów. Nowoczesne i w pełni wyposażone pojazdy zapewniają maksimum komfortu i bezpieczeństwa w trakcie jazdy.\nFirma IronCars pomaga swoim klientom w formalnościach i dochodzeniu swoich praw z ubezpieczycielami oraz zapewnia pojazd zastępczy. Koszt jego wynajmu jest całkowicie pokrywany z OC sprawcy zdarzenia.\nWypożyczalnia aut Euro Style oferuje atrakcyjny cenowo wynajem samochodów wyposażonych w niezbędne udogodnienia, takie jak elektryka, klimatyzacja, ABS oraz radioodtwarzacz z mp3. Pojazdy wielu cenionych i znanych marek m.in. Hondy, Fordy, Lexusy i Mercedesy.\nRent Express jest wypożyczalnią samochodów, która oferuje możliwość wypożyczenia pojazdu zarówno na krótki, jak i na długi okres. Można wybrać samochód spośród aut osobowych lub ciężarowych. Firma kieruje swoją ofertę do wszystkich, którzy ukończyli 21 lat i posiadają prawo jazdy co najmniej od roku, bez względu na to, czy...\nEuroTrans Van Rental\nWynajem samochodów osobowych i dostawczych. Bezgotówkowo auto zastępcze z OC sprawcy.\nWitryna firmy PolTrans Rent a car Wypożyczalnia samochodów osobowych i dostawczych, posiadającej oddziały w Tychach oraz w miejscowości Bojszowy.


NOWA FALA WIZJONERÓW ARCHITEKTURY W POLSCE – BUILDER POLSKA\nHome Aktualności NOWA FALA WIZJONERÓW ARCHITEKTURY W POLSCE\nCzy możemy już mówić o nowej fali nowatorsko myślących architektów? Czy młodzi adepci architektury zwracają uwagę na potrzeby społeczności lokalnych? Czy pragmatyzm nie wypiera piękna i estetyki? Znamy już trzy zespoły finalistów Stypendium PRAKTYKA organizowanego przez Fundację im. Stefana Kuryłowicza, które teraz udoskonalają swoje projekty. Ostateczni zwycięzcy programów Stypendium PRAKTYKA oraz Konkursu TEORIA zostaną wyłonieni w czwartek, 26 marca 2020 r. o godzinie 17.00, podczas uroczystego finału w ZODIAKU Warszawskim Pawilonie Architektury przy Pasażu Stefana Wiecheckiego „Wiecha” 4 w Warszawie. Wstęp wolny.\nWspółcześni architekci muszą mierzyć się z wieloma wyzwaniami. Ich prace, oprócz dostarczania walorów estetycznych, powinny być funkcjonalne, przyjazne środowisku, a także odpowiedzialne społecznie. – Tworzenie projektów architektonicznych w oparciu o zrozumienie potrzeb mieszkańców to droga, którą powinien podążać każdy architekt. Dlatego Konkurs TEORIA oraz Stypendium PRAKTYKA, organizowany przez Fundację im. Stefana Kuryłowicza, wspiera młodych adeptów architektury pomagając im realizować wizjonerskie projekty przy zachowaniu najwyższych standardów zawodowych – mówi prof. Ewa Kuryłowicz, Przewodnicząca Rady Fundacji im. Stefana Kuryłowicza. Prace finalistów Stypendium PRAKTYKA pokazują, że młodzi architekci próbują wsłuchiwać się w relacje ludzi z otaczającym ich środowiskiem i uwzględniają uwarunkowania społeczne, ekonomiczne i kulturowe odbiorców.\nFinaliści Stypendium PRAKTYKA zaproponowali nieoczywiste rozwiązania dla codziennych problemów, tak jak w przypadku projektu Macieja Moszanta „Dzielnica Katowice-Niewartko: obraz miasta podporządkowanego zredukowaniu liczby wypadków drogowych z udziałem pieszych”. Autor zaprezentował pro środowiskowe pomysły, jak na przykład wprowadzenie w przestrzeni miejskiej zieleni, która jednocześnie pochłania smog i funkcjonuje jako bariera zapobiegająca wtargnięciu pieszych na ruchliwą jezdnię. Projekt bazuje także na nowych technologiach, które m.in. analizując ruch pieszych potrafią wykryć osoby z niepełnosprawnościami i dostosować do nich sygnalizację świetlną na przejściach. Jury Stypendium PRAKTYKA doceniło autora za atrakcyjną grafikę, ale przede wszystkim za zaprezentowane rozwiązania architektoniczne, które są funkcjonalne i realne do wprowadzenia.\nZe względu na światowe problemy ekologiczne powrót do natury to wszechobecny trend w kulturze, sztuce, a nawet biznesie. Zagościł, również w architekturze i do życia w zgodzie ze środowiskiem odwołuje się praca finalistów Jana Szeligi i Krzysztofa Janasa „Wieśland, czyli miejska fantazja kryta strzechą”. Projekt zakłada utworzenie miejskiego parku rozrywki w wiejskiej odsłonie. Zamiast rollercosterów architekci proponują zieloną przestrzeń wypoczynkową z karczmami serwującymi zdrowe, ekologiczne jedzenie. Projekt zyskał uznanie jury m.in. za nowatorskie podejście do tematu ścierania się dwóch istotnych obszarów ludzkiej aktywności – kultury i środowiska – oraz za walory estetyczne pracy.\nNowe technologie sprawiają, że zaciera się różnica między światem realnym i wirtualnym. Dzięki inteligentnym urządzeniom i aplikacjom zanikają bariery odległości, czasu i użytkownik może jednocześnie funkcjonować w kilku wymiarach. Zagrożenia wynikające z niewystraczającego skupienia na świecie realnym analizuje praca „Uważaj(my)!” Magdaleny Orzeł-Rurańskiej i Kingi Kwaśny. Architektki nakreślają wizję miasta z infrastrukturą w duchu „smart”, która informuje mieszkańców o potrzebie włączenia czujności w newralgicznych obszarach, jak na przykład przejścia dla pieszych. Jury konkursu doceniło istotę i aktualność poruszonego w projekcie tematu świata wirtualnego, który w coraz większym stopniu absorbuje uwagę społeczeństwa.\nDrugi z programów Fundacji im. Stefana Kuryłowicza to Konkurs TEORIA, który promuje najciekawsze teksty o relacji architektury i kultury. W tegorocznej edycji otrzymano rekordową liczbę zgłoszeń. Czy będą wśród nich oryginalne diagnozy i rozwiązania problemów współczesnych społeczeństw, jak miało to już miejsce w poprzednich latach? Laureatki ubiegłorocznej edycji Małgorzata Neumann i Zofia Zuchowicz w pracy „Terrain vague w Polsce. Nieoczywisty potencjał terenów porzuconych” analizowały potencjał terenów porzuconych, takich jak opuszczone pegeery, zapomniane dworce kolejowe czy powojenne ruiny kamienic. Autorki pokazały historię nieużytków miejskich i zaprezentowały możliwości ich ponownego zagospodarowania. Czy nowa fala architektonicznych wizjonerów będzie miała w tym roku równie interesujące pomysły?\nLaureaci Konkursu TEORIA i Stypendium PRAKTYKA zostaną wyłonieni podczas uroczystego finału 26 marca 2020 roku w ZODIAKU Warszawskim Pawilonie Architektury. W ramach Konkursu TEORIA, realizowanego przez Fundację im. Stefana Kuryłowicza, autor najlepszego tekstu otrzyma nagrodę finansową, a jego praca zostanie opublikowana w formie dwujęzycznej publikacji. Zwycięski projekt Stypendium PRAKTYKA, oprócz stypendium, dostanie wsparcie merytoryczne, by przekształcić pomysł w koncepcję architektoniczną. Wydarzeniu towarzyszyć będzie publiczna prezentacja prac finalistów, obrady jury i dyskusje z udziałem światowej renomy architektów, co będzie niepowtarzalną szansą dla uczestników, by spotkać ich wszystkich w jednym miejscu. Wstęp na finał konkursów jest bezpłatny.\npoprzedni PSPS ZAANGAŻOWAŁO SIĘ W ZMIANY PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH PRZEDSIĘWZIĘĆ NISKOEMISYJNYCH\nnastępny BUDOWA DROGI WODNEJ ŁĄCZĄCEJ ZALEW WIŚLANY Z ZATOKĄ GDAŃSKĄ


ASYSTENT ARCHITEKTA / KRAKÓW (nr 17483 z 05.03.2021 ) - Sztuka architektury\nASYSTENT ARCHITEKTA / KRAKÓW (nr 17483)\nOpis: Biuro Architektoniczne ION ARCHITEKCI zatrudni ASYSTENTA ARCHITEKTA z min. 3-letnim doświadczeniem zawodowym (PB, PW, koordynacja międzybranżowa, ppoż.), znajomością przepisów, umiejętnością samodzielnego szukania rozwiązań i rozwiązywania problemów technicznych, dokładnością i sumiennością. Wymagania techniczne: bardzo dobra znajomość programu Archicad i Autocad. Oferujemy możliwość zwiększania doświadczenia i wiedzy technicznej, ciekawe i rozwijające projekty, pracę w przyjaznym i inspirującym miejscu z bogatym dorobkiem zawodowym. Cv i portfolio prosimy przesyłać na adres: biuro@ionarchitekci.pl


wydarzenia, Bar 14 grudnia 2018 10 grudnia 2018\nAkcja Zamiast organizowana przez Fundację Agenor przy wsparciu Krakowskiej Sceny Barmanów cieszy się coraz większym powodzeniem. Zwłaszcza, że krakowskie cocktail-bary wykazują wielką inwencję i kreatywność w komponowaniu swoich autorskich propozycji, które potem oferują jako Krisa, Mike`a i Franco.\nPrzedstawiamy dziś kompozycje autorskie, z Tram Baru , Le Scandale i Nadwislańska Resto&Vodka Bar czyli lokali, które w kolejnych tygodniach zdobyły Puchar Pomocnych Dłoni Fundacji Agenor za największą sprzedaż w danym tygodniu. Gratulujemy i mamy nadzieję, że kolejne lokale też będą mogły cieszyć się tym pucharem w kolejnych tygodniach.\nTram Bar proponuje\nKris wódka/cordial gruszkowy/sok z cytryny/wino musujące\nMike Whisky/orange sour/syrop z redukcji coca-coli/białko z jajka kurzego/angostura/bitter pomarańczowy\nFranco ciemny spice rum/syrop waniliowy/sok z cytryny/porter\nLe Scandale serwuje u siebie takie kompozycje\nKris Finlandia Lime/Kinley Ginger Ale/Angostura Bitters/sok z limonki\nMike JackDaniel`s/Redberries Pure/sok zurawinowy/sok z cytryny\nFranco Captain Morgan Black/Passion Fruit Puree/sok ananasowy/orange bitters/sok z limonki/syrop cukrowy\nA w Nadwiślańska Resto & Vodka Bar możecie spróbować takich cocktaili\nKris Swarog na Ostoya hibiskus/wino białe\nMike whisky sour\nFranco Havana Rum/sok z cytryny/syrop z bzu/świeży sok pomarańczowy\nAle w tej akcji , której celem jest zebranie pieniędzy na pomoc dla Krystianka, Michałka i Frania,(więcej na stronie www.fundacjaagenor.pl) lokale rywalizują nie tylko pomysłami na drinki, ale też przede wszystkim wielkością sprzedaży.\nPuchar Pomocnych Dłoni Fundacji Agenor przekazywany jest co tydzień do cocktail-baru, który sprzedał najwięcej drinków z naszej akcji. Co tydzień (od piątku do następnego czwartku) rywalizacja zaczyna się od nowa.\nNa zdjęciach zadowoleni i dumni przedstawiciele lokali, które do tej pory mogli cieszyć się ze zdobycia tego pucharu.\nPierwsza w Polsce odsłona tego projektu zostanie zakończona Wielkim Finałem Akcji (Gastro) Zamiast.\nJuż teraz możemy poinformować, że impreza ta, połączona z licytacją atrakcyjnych przedmiotów, odbędzie się 24 stycznia (czwartek) 2019 roku w Forty Kleparz. Dziękujemy Fortom za udostępnienie swoich gościnnych progów i pomoc w organizacji Wielkiego Finału Akcji Zamiast.\nBilety – cegiełki i lista licytowanych przedmiotów będą dostępne na stronie Fundacji Agenor i jej facebookowym profilu od 3 stycznia 2019 roku. Już dziś rezerwujcie sobie wieczór 24 stycznia na niezapomnianą imprezę.\nLokale, które chcą dołączyć się do Akcji Zamiast mogą kontaktować się z Maćkiem Jurusiem, pełnomocnikiem Fundacji Agenor\ntel.503 845 512, mail:maciej.jurus@fundacjaagenor.pl\nKontynuujemy odkrywanie jesiennych uroków. Kiedy pogoda coraz mniej nam się podoba, po tygodniu...\nPoprzedni artykułNiebanalny i unikatowy design, przedstawiamy wam Visual Space\nNastępny artykułJak dbać o naszą skórę


Symfaxin, opinie i pytania | Gdzie po lek\nSymfaxin, opinie i pytania\n27 pytań o Symfaxin. Odpowiadają sprawdzeni farmaceuci. Anonimowo, bezpłatnie, bez kolejki w aptece.\niza (anonim, 89.64.36.)\nCzy Symfaxin wpływa na wątrobę?\nPrzyjmuje dawkę 225mg Symfaxin, czy lek ten wpływa na wątrobę? Na co powinnam zwrócić uwagę przyjmując taką dużą dawkę, czy są leki których kategorycznie nie powinnam łączyć z symfaxinem?\nokoło 3 dni temu Preparat Symfaxin ER nie jest lekiem, który w sposób szczególny zagrażałby wątrobie, niemniej u mniej niż 1 na 100 osób mogą pojawić się niewielkie zm...\nokoło 11 dni temu Nie należy stosować leku Gripex podczas terapii lekiem Symfaxin ER. W badaniach wykazano, że wenlafaksyna - substancja czynna leku Symfaxin ER hamuje...\nokoło 17 dni temu Nie ma przeciwwskazań do stosowania leków w tym samym czasie, jednak jeśli ma Pan taką możliwość - proszę skonsultować sprawę z lekarzem prowadzącym. ...\nCzy mogę stosować Symfaxin ER wieczorem zamiast rano?\nPrzyjmując symfaxin er 75 mg rano do śniadania czy mogę zmienić stosowanie na wieczór bo po zażyciu robię się śpiący a w nocy nie mogę spać. Jeśli można to jak mam to zrobić?\nSymfaxin Psycholog Psychiatra Jak stosować leki? Telekonsultacje\nokoło 21 dni temu Pytanie proszę skierować do lekarza, który zapisał Symfaxin ER, gdyż farmaceuta nie decyduje o zmianie pory przyjmowania leku zaleconego przez lekarza...\nSylwia 914 (anonim, 78.8.11.)\nCzy Symfaxin ER można przyjmować na noc?\nBiorę 3 dzień symfaxin Er 75 mg.. Brałam razem z obiadem lecz jeżdżę samochodem, a lek wiadomo działa różnie.. gdy chodzę mnie nakręca, gdy siedzę.. mogę spać.. Czy będzie tak samo działał jak będę brała go na noc tak przed spaniem?\nSymfaxin Psycholog Psychiatra Depresja\nokoło 23 dni temu Jeśli lek działa na Panią usypiająco, tabletkę można przyjąć przy kolacji. Ważne, aby lek przyjmować razem z posiłkiem, codziennie mniej więcej tej sa...\nokoło 29 dni temu Nie ma przeciwwskazań do zażywania 2000 j.m. witaminy D3 podczas przyjmowania leku Symfaxin ER.\nCzy można łączyć Symfaxin i Validol?\nValidol Symfaxin Psycholog Psychiatra\nokoło miesiąca temu Nie należy łączyć leku Validol z lekiem Symfaxin, bowiem może on nasilać jego działanie.\nCzy ból stawów może być działaniem niepożądanym leku Trittico?\nWitam. Przyjmuję trittico od ponad miesiąca. Od samego początku stosowania w nocy i nad ranem odczuwam silne bóle stawów w palcach obu rąk które w ciągu dnia ustępują by pojawić się znów nocą i nad ranem... Dotyczy to tylko stawów w palcach rąk. Czy to skutek uboczny trittico? Czy poza bólem może to stawom zagrażać stosując lek na dłuższą metę...?\nHydroxyzinum Symfaxin Psychiatra Depresja\nokoło miesiąca temu Wśród działań niepożądanych leku Trittico wymienia się zaburzenia mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia tkanki łącznej, w tym ból stawów. Nie można za...\nCzy podczas stosowania Symfaxinu można przyjmować witaminy i melisę?\nPodczas stosowania symfaxin czy można pić Melise I brać witaminy np.goldvit dla mężczyzn?\nSymfaxin Melisa Gold-Vit\nokoło miesiąca temu Nie ma potwierdzonych przeciwwskazań co to jednoczesnego stosowania Symfaxinu, melisy oraz witamin typu Gold-Vit dla mężczyzn. Melisa może łagodzić dz...\nAnia (anonim, 194.39.218.)\nDzień dobry, czy można stosować lek Welbox z lekami Symfaxin 150mg i Trittico XR 150 mg? Z góry dziękuję.\nTrittico Venlafaxine Symfaxin Buspirone Psycholog Psychiatra Depresja Trazodone Welbox\nokoło miesiąca temu Jednoczesne stosowanie buspironu (Welbox), trazodonu (Trittico) i wenlafaksyny (Symfaxin ER) nie jest przeciwwskazane. Podczas jednoczesnego stosowani...\nCzy mogę otworzyć kapsułkę Symfaxin ER i połknąć zawartość?\nDzień dobry, przyjmuję lek Symfaxin 37,5 .Moje pytanie czy mogę otworzyć kapsułkę i połknąć ,ponieważ w całości nie połknę?😒W ulotce napisane że nie,co robić?\nokoło 2 miesięcy temu Nie należy otwierać kapsułek leku Symfaxin ER, bowiem taka czynność doprowadziłaby do zaprzestania ich działania. Jeśli nie jest Pani w stanie przy...\nMagda (anonim, 178.216.108.)\nCzy przyjmowanie leku symfaxin lub escitalopramu może wpływać na wydłużony cykl miesiączkowy do 51 dni lub powodować silne nabrzmienie i ból piersi?\nGinekolog Escitalopram Symfaxin Psycholog Psychiatra\nokoło 4 miesięcy temu Zgodnie z materiałami producentów leków Symfaxin i Escitalopram, nie stwierdzono występowania wyżej wymienionych działań niepożądanych. Oczywiście ni...\nGoblin (anonim, 89.74.181.)\nCzy mogę pić alkohol przyjmując Symfaxin?\nWitam, biorę Symfaxin 75 jedną dawkę dziennie rano. Czy mogę wieczorem napić się smakowego piwa 2%?\nokoło 4 miesięcy temu W trakcie leczenia lekiem Symfaxin ER nie należy pić alkoholu. Wenlafaksyna (składnik aktywny leku Symfaxin) nie nasila zaburzeń funkcji umysłowych i ...\nPacjentka (anonim, 89.74.181.)\nCzy mogę zażyć 2 tabletki Symfaxin ER 75 zamiast 1 tabletki Symfaxin ER 150?\nDzień dobry, skończył mi się lek Symfaxin 150 i muszę czekać na dostawę z hurtowni. Czy zamiast tego mogę wziąć dwie dawki Symfaxin 75?\nSymfaxin Psycholog Psychiatra Refundacja leków Depresja\nokoło 8 miesięcy temu Tak, w sytuacji braku leku Symfaxin ER 150 mg może Pani zażyć na raz 2 tabletki preparatu Symfaxin ER 75 mg. Przesyłam linki do śledzenia ich dostę...\nBywalec (anonim, 89.64.94.)\nokoło 9 miesięcy temu, Przymorze, Gdańsk\nCzy jest dostępny Symfaxin ER?\nProszę o informację czy lek jest dostępny\nokoło 9 miesięcy temu Tak, Symfaxin ER jest dostępny w aptekach połączonych z naszym systemem, także tych na terenie Gdańska: https://www.gdziepolek.pl/produkty/76375/symf...\nTikTak (anonim, 89.74.181.)\nCzy podczas terapii lekiem Symfaxin ER mogę wziąć Apap na ból głowy?\nDzień dobry, biorę lek Symfaxin 150. Czy mogę na ból głowy wziąć Apap?\nokoło 10 miesięcy temu Tak, nie ma przeciwwskazań do zastosowania Apapu podczas terapii lekiem Symfaxin ER, dlatego może go Pani/Pan przyjąć.\nkroki (anonim, 5.173.80.)\nCzy zamiast Symfaxin ER 75 mg mogę brać Dutilox 30 mg do czasu następnej wizyty?\nMam pytanie. Skonczyl mi sie dzis symfaxin 75g. Jestem umowiony do lekarza ale dopiero za tydzien a nie mam z nim kontaktu. Czy moge wziac w zamian dutilox 30g do tego czasu i czy zniweluje to efekt odstawienia?\nLekarz medycyny rodzinnej Symfaxin Dutilox Psychiatra\nokoło 10 miesięcy temu Symfaxin i Dutilox nie są zamiennikami, w związku z czym nie może Pan ich stosować wymiennie bez konsultacji z lekarzem. Symfaxin zawiera wenlafaksynę...\nDB Cooper (anonim, 89.64.44.)\nCzy obecność w kale nierozpuszczonych fragmentów leku Symfaxin ER jest normalna?\nDzień dobry, biorę lek Symfaxin ER 150 mg i ostatnio po wypróżnieniu zauważyłem w muszli unoszące się na tafli wody małe tableteczki, które biorę w kapsułce Symfaxinu. To normalne?\nSymfaxin Psychiatra Depresja Jak stosować leki?\nokoło roku temu Otoczka minitabletek jest nierozpuszczalna i jest wydalana ze stolcem. Nie należy się niepokoić, jeżeli po przyjęciu leku Symfaxin ER w stolcu widocz...\nViolanna (anonim, 93.181.165.)\nGdzie dostanę 4 opakowania symfaxinu er 0,15\nSymfaxin GdziePoLek od środka Psycholog Psychiatra Refundacja leków Depresja\nokoło roku temu Aktualnie dostępność leku Symfaxin ER 150 mg deklaruje tylko 1 placówka we Wrocławiu połączona z naszym systemem: https://www.gdziepolek.pl/produkty/...\nEwwa (anonim, 77.252.47.)\nJak skutecznie zamówić większą ilośc leku Symfaxin ER 75 mg?\ndzień dobry, chciałam zamówić Symfaxin ER 75 mg 4 opakowania, na strinie mogę zamówić tylko dwa, jak powinnam postąpić, żeby SKUTECZNIE zarezerwować lek, zrobić dwa zamówienia ? pozdrawiam Ewa\nSymfaxin GdziePoLek od środka Psychiatra\nokoło roku temu GdziePoLek umożliwia rezerwację leków, które w danym momencie już są na stanie apteki. Jeśli portal umożliwia zarezerwowanie tylko dwóch opakowań Symf...\nokoło roku temu Symfaxin ER to lek stosowany w leczeniu depresji oraz stanów lękowych. Jego substancją czynną jest wenlafaksyna należąca do inhibitorów wychwytu zwrot...\nSartan (anonim, 5.173.250.)\nCzy jeżeli na recepcie jest dawka 0,75 - dostanę ten sam lek w dawkach o połowę mniejszych? Niby pytanie banalne, ale lepiej się upewnić przed rezerwacją.\nSymfaxin Psycholog Psychiatra erecepta\nokoło roku temu Zachęcam do lektury :)


Washington Wizards bez szans? (audio)\n15 kwietnia 2018, 11:33Autor: Torrey Ferry\nPierwsze mecze play-off NBA za nami. Drużyna Marcina Gortata, Washington Wizards, przegrała z Toronto Raptors 106:114. O ekipie z Waszyngtonu rozmawialiśmy z Jakubem Orłowskim, byłym koszykarzem i trenerem ekip młodzieżowych.\nWedług naszego rozmówcy, nie ma żadnych złudzeń. Mimo teoretycznie wyrównanego meczu, zdecydowanym faworytem w tej parze będą wyżej notowani Raptors, a Wizards są bez szans.\nMają szansę żeby mieszać, ale mają trochę problemów. Największym problemem tej drużyny jest John Wall. Według wielu doniesień to zawodnik bardzo toksyczny, porównywany do Rajona Rondo. W momencie kiedy Wall miał kontuzje, Wizards mieli serię 15-3. Takich wyników nie osiągali ze swoją największą gwiazdą. Mecz z Toronto był ciekawy, przez połowę meczu prowadzili z drużyną z Kanady. Wizards stać na urwanie maksymalnie jednego meczu.\nJakub Orłowski wskazał również skąd bierze się tak ogromna różnica między zespołami z\nToronto i Waszyngtonu. Kluczem do sukcesu jest szeroka kadra.\nToronto jest jednak za mocne, mają najmocniejszą ławkę w całej lidze. Sądzę, że Waszyngton nie da rady przez rotację. Trzymali się dobrze przez trzy kwarty, ale Raptors są drużyną, która puka do finałów, mają bagaż doświadczeń i do finałów konferencji dotrą jak burza.\nW pozostałych meczach New Orleans Pelicans wygrali z Trail Blazers 97:95, San Antonio Spurs wysoko przegrali z Golden State Warriors 92:113, a Miami doznało bardzo bolesnej porażki z Philadelphią 76ers 103-130. Kolejne spotkanie pomiędzy Raprotrs a Wizards odbędzie się 18 kwietnia o 1 polskiego czasu.


11 listopada 2018\t0\tprzez Adrenaline\nNa bazie naszych doświadczeń przygotowaliśmy szyty na miarę scenariusz pobytu w Tajlandii. Plan podróży zawiera większość najważniejszych elementów, które znajdziecie w każdym przewodniku, ale dołożyliśmy także nasze ulubione miejsca, których w przewodnikach na pewno nie znajdziecie.\nNasza propozycja to połączeniie dobrego smaku, wysokiego standardu hotelowego oraz odrobiny szaleństwa, dzięki której ten wyjazd na pewno będzie dla Was niezapomniany.\nmarzec 2019 – obecnie brak wolnych miejsc na planowany terminy\nkwiecień 2019 – obecnie brak wolnych miejsc na planowany terminy\nKOSZTY: w zależności od kursu dolara koszty poniższego programu (wyłączając ceny biletów lotniczych) wahają się w granicach 5-6 tysięcy PLN / osoba. W cenie zawarte są wszystkie transfery (z wyjątkiem lotniczych), przejazdy, hotele, wyżywienie (tam, gdzie wskazane w opisie), śniadania w hotelach, wejście do Tower Club Longue w hotelu Lebua w Bangkoku.\nLICZBA UCZESTNIKÓW: niewielkie grupy, maksymalnie 7-10 osób\nKONTAKT I INFORMACJE: wyjazdy@peacefuladrenaline.pl\nTAJLANDIA SZYTA NA MIARĘ. PROGRAM WYJAZDU\nTanzania. Przydatne informacje\nRusz głową, zanim dodasz komentarz: * 9 − = 6


Hasło Uniwersytetu Łódzkiego „Free Your Mind!” otwiera nowy album genialnego jazzmana, łodzianina Michała Urbaniaka – Prof. Jarosław Płuciennik\nHasło Uniwersytetu Łódzkiego „Free Your Mind!” otwiera nowy album genialnego jazzmana, łodzianina Michała Urbaniaka\nMichał Urbaniak, Kraków 2018, zdjęcie wjarek z Depositphotos\nHasło Uniwersytetu Łódzkiego po angielsku „Free Your Mind!” „Uwolnij swój umysł” otwiera nową genialną płytę Michała Urbaniaka. Oczywiście to szczęśliwa koincydencja. Ale takie zbiegi okoliczności cieszą niezwykle. Honorowy obywatel miasta Łodzi, słynny nowojorczyk, warszawianin, ambasador Łodzi, absolwent łódzkiego liceum muzycznego wydał nowy album „For Warsaw With Love” (2019) Jest to uczczenie przez słynnego jazzowego skrzypka i kompozytora obchodów 75. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. „Ta płyta to mój życiorys” – powiedział PAP Urbaniak.\n„- Wychowałem się w Łodzi, w wieku lat 17 wróciłem do Warszawy, kiedy dołączyłem do zespołu Zbyszka Namysłowskiego. Jestem warszawskim łodzianinem, albo łódzkim warszawiakiem. Na płycie jest kompozycja „Czerwony autobus” – symbolizuje on tę moją całą wycieczkę. To już 60 lat w podróży. Wkrótce po przyjeździe do Warszawy grałem z Namysłowskim, potem z Andrzejem Trzaskowskim, ojcem obecnego prezydenta miasta Rafała Trzaskowskiego – dodaje.” Cytat\nWystąpili na tej płycie m.in. Marcus Miller, Herbie Hancock, Lenny White, James D-Train Williams i Mika Urbaniak, David Gillmour. Cytat\nAlbum jest hołdem muzyka dla Powstania Warszawskiego. Nawet nowojorski raper Stuntman śpiewający na tej płycie był ponoć pod wrażeniem historii powstania. Widać to zresztą w tym pierwszym utworze albumu. „Free you mind, free your soul” pobrzmiewa echem w słuchaczach tak jak „Czerwony autobus” Szpilmana.\nDla Łodzi także najważniejszy jest ten pierwszy na albumie utwór promujący na singlu całość: utwór „Red Bus to Freedom”. W tym wspaniałym utworze znajdziemy cytat słynnej piosenki Władysława Szpilmana „Czerwony Autobus”. Gościnnie wystąpił tu raper Stuntman. Muzyka Michał Urbaniak i Al MacDowell, tekst Kazimierz Winkler i Stuntman. (Cytat) Jest to utwór bardzo warszawski, ale czyn powstania został w nim powiązany z hasłem Uniwersytetu Łódzkiego: Free Your Mind!!! Muzyk jest w świetnej formie. Kompozycje i wykonanie super! Michale Urbaniak, zapraszamy do Łodzi!!! Dzięki za „prząśniczkę” w trzecim utworze!\nTutaj utwór na YouTube\nZamieszczone w Uniwersytet.\nPrevious: Poprzedni wpis: Uwierz w swoją miłość\nNastępny: Następny wpis: Przepracowanie przeszłości


Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy « Blog pantheionu\nYou are here: Home » Źródła i lektury » Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy\nPostanowiłem przeczytać tę książkę przed obejrzeniem wchodzącego niedługo na ekrany kin filmu. Miałem w związku z nią spore obawy. Choć przecież każdy, kto przeczytał Homera powinien być przyzwyczajony do tego, że artyści dość swobodnie podchodzą do theoilogii…\nZanim jednak przejdę do poważniejszych kwestii, do teologicznej treści, kilka słów na temat formy. W dużym skrócie oceniłbym ją na dostateczny z plusem. Z całą pewnością nie jest to Wielkie Dzieło, ale chyba nikt nie oczekuje nowego Homera. Jest to książka dla gimnazjalistów, napisana językiem, który z zamierzenia miał ich nie znudzić (stąd zwroty typu „Spadaj” nie powinny gorszyć). Jest to powieść przygodowa, osią są tu kolejne przygody bohaterów, a analiza ich wewnętrznych przeżyć sprowadzona została do niezbędnego minimum. A jednak prostota ta nie jest wulgarna, odstręczająca, czego dowodem jest to, że zamierzam przeczytać też pozostałe części cyklu (w marcu ma ukazać się część trzecia). Żałuję, że nigdy nie czytałem „Harrego Pottera”, bo miałbym porównanie, ale mówiąc krótko – ktoś, kto gimnazjalistą nie jest specjalnych przeżyć natury artystycznej nie powinien oczekiwać, jednak książka nie powinna go też znudzić czy zrazić.\nPrzejdźmy jednak do kwestii poważniejszych: sposobu, w jaki przedstawiani są Bogowie, potwory i herosi. Osoby, które jak Feanaro obawiały się, że Bogowie staną się rodzajem transformersów mogę chyba uspokoić. Przedstawieni są poprawnie, zgodnie z charakterystyką wynikającą z mitologii, bez uproszczeń większych, niż tego wymaga adresat. Zwykle są też przedstawieni z szacunkiem, choć bez uniżoności, do jakiej w odniesieniu do sacrum przyzwyczaiło nas chrześcijaństwo. Innymi słowy sposób przedstawienie Bogów nie odbiega od tego, z jakim mamy do czynienia w literaturze antycznej czy mitach heroicznych – zwłaszcza Heraklesa mierzącemu z łuku Bogom w twarz warto mieć w pamięci, czytając tę książkę. Pewne niedostatki szacunku są mocno uzasadnione charakterem głównej postaci: jest to krnąbrny nastolatek, który na dodatek przekonuje się o własnej mocy – jest bowiem herosem, synem Boga Posejdona. Nic dziwnego, ze jego podejście do Bogów odbiega od tego, na jaki się ważą zwykli śmiertelnicy. Nie sądzę więc, by książka ta kogoś zdemoralizowała zarówno w sensie wypisywania bzdur nie mających związku z mitologią, jak i czysto komiksowego podejścia do Bogów.\nJeśli ktoś w książce przypomina transformersy czy spider-manów to herosi, zwłaszcza główny bohater, który rozkazuje falom niby sam Posejdon, a nie jedynie jego syn. Ale takie są chyba wymogi nastoletniej wyobraźni.\nBardzo ciekawie jest w książce rozwiązana, nazwijmy to, modernizacja. Oczywiście dziwacznie wyglądałby świat greckich Bogów, herosów i potworów przeniesiony wprost w nasze czasy. Czy Zeus powinien przed śmiertelnikami występować w stroju, w jaki przyozdobili go antyczni rzeźbiarze? Autor uznał, że niekoniecznie. jednocześnie elementy modernistyczne nie zastępują po prostu starożytnych, ale bądź występują obok, bądź stanowią swoisty kamuflaż. I tak w zamku jednego z Bogów stoją szkielety ubrane w antyczne zbroje ale też we współczesne panterki dzierżąc w rękach uzi. Czapka niewidka przyjmuje formę baseballówki, a skrzydlate obuwie ukrywa się pod postacią tenisówek. Najbardziej zabawnie zostały potraktowane niektóre potwory, jak Meduza czy Prokrust – ale nie zamierzam psuć czytelnikom przyjemności czytania.\nNajciekawszym dla mnie wątkiem teologicznym w tej książce jest zdanie, które przykuwa uwagę każdego hellenisty oglądającego trailer filmu: Gods are real. A przede wszystkim jego uzasadnienie, które pozwolę sobie zacytować.\n– Olimp – powtórzyłem. – Twierdzi pan, że tam naprawdę jest jakiś pałac?\n– No cóż, w Grecji jest rzeczywiście góra o nazwie Olimp. A poza tym istnieje siedziba bogów, punkt, w którym zbiegają się ich moce, i kiedyś znajdował się on rzeczywiście na Olimpie. Ludzie wciąż nazywają to miejsce Olimpem z szacunku dla dawnych czasów, ale pałac przemieszcza się, Percy, razem z bogami.\n– To znaczy, że greccy bogowie są teraz tutaj? Znaczy… w Ameryce?\n– Niewątpliwie. Bogowie przemieszczają się za sercem Zachodu.\n– Za tym, Percy, co nazywamy „zachodnią cywilizacją”, Daj spokój, myślisz, że to tylko abstrakcja? Nie, to potężna siła. Zbiorowa świadomość, która świeci jasno od tysięcy lat. Bogowie są jej częścią. Można nawet powiedzieć, że jej źródłem, a przynajmniej są z nią tak mocno związani, że nie mogą osłabnąć, chyba że cała cywilizacja Zachodu uległaby zniszczeniu. Ten ogień zapłonął w Grecji. Potem, jak wiesz – przynajmniej mam nadzieję, że wiesz, ponieważ chodziłeś na moje lekcje – jego serce przeniosło się, wraz z bogami, do Rzymu. No, mieli tam trochę inne imiona: Jupiter zamiast Zeusa, Wenus jako Afrodyta i tak dalej, ale to te same siły, ci sami bogowie.\n– A potem umarli.\n– Umarli? Nie. Czy Zachód umarł? Bogowie po prostu przenieśli się na chwilę do Niemiec, Francji, Hiszpanii. Tam, gdzie płomień jest najjaśniejszy, są i bogowie. Kilka stuleci spędzili w Anglii. Wystarczy spojrzeć na architekturę. Ludzie nie zapomnieli o bogach. Wszędzie, gdzie rządzili przez ostatnie trzy tysiące lat, można ich zobaczyć na obrazach, rzeźbach, ważnych budynkach. Tak, Percy, teraz są oni w twoich Stanach Zjednoczonych. Spójrz na posąg Prometeusza przed Rockefeller Center, na greckie fasady budynków rządowych w Waszyngtonie. Spróbuj znaleźć jedno amerykańskie miasto, w którym bogowie olimpijscy nie znajdują się na ważnym miejscu. Czy ci się to podoba, czy nie – a wierz mi, wielu ludziom Rzym też się nie podobał – Ameryka jest teraz sercem tego płomienia. Wielką potęgą Zachodu. Olimp zatem przeniósł się tutaj.\nBogowie nie są więc, według koncepcji zawartej w książce, zamrożonymi w zaświatach ideami, ich historia toczy się nadal i towarzyszy historii Zachodu. Oczywiście, nie mam pojęcia i nie podejrzewam, by autor traktował tę myśl poważnie, jednak jest mi ona skądinąd bliska, do podobnych koncepcji dochodziliśmy na pantheionie. Tym bardziej jest usprawiedliwiona jako element tworzywa literackiego. W tym kontekście Zeus zasiadający na tronie w garniturze w paski już tak nie dziwi. A jednocześnie autor wprowadza tu koncepcję „mgły”. To mgła spowijająca ich umysły, roztaczana przez nieśmiertelnych (pamiętamy głównie ze scen z udziałem Ateny w Iliadzie), dzięki niej ludzie mogą widzieć to, co pragną zobaczyć, widzą pistolet, chociaż heros dzierży miecz, w ogóle nie dostrzegają potworów siejących wokół spustoszenie, a jeśli nawet dostrzegają Bogów, to przecież nie w ich prawdziwej postaci (która zamieniłaby śmiertelnika w pył), ale „szatach” utkanych z własnej wyobraźni. W jednej ze scen bohater widzi w Hadesie zmarłego niedawno ewangelicznego kaznodzieję prowadzonego na męki i pojawia się myśl: ale przecież on nie wierzył w hades! Jeden z bohaterów odpowiada: A skąd możesz wiedzieć, co on teraz widzi?\nCała nasza „nowoczesność” staje się w ten sposób rodzajem mgły, pod ukryciem której skrywa się to, co odwieczne – spory Bogów i zmagania herosów z potworami.\nBogowie a przyroda »


RELACJA SPOD KRZYŻA – 10.08.2010 | W obronie krzyża\nPod Pałac Prezydencki dotarłem 3 sierpnia około godziny 15. Nie zdążyłem na 13, gdyż moją podróż z Gdańska opóźniły rzęsiste ulewy, które towarzyszyły mi przez prawie połowę drogi. Wszedłem w tłum. Wokół ludzie młodzi, starzy, kobiety, dziewczyny, dzieci, mężczyźni. Małżeństwa, pary. Wysocy, niscy, grubi, chudzi, poważni, uśmiechnięci, agresywni, wyniośli, smutni. Na początku zatrzymałem się po drugiej stronie ulicy, tuż przed grupą trzech kobiet w średnim wieku. Wyciągnąłem aparat, zrobiłem pierwsze zdjęcie Krzyża, ludzi, Pałacu Prezydenckiego. Wokół pobrzmiewał gwar rozmów. „Ale mam z was bekę” – usłyszałem raptem z prawej strony. Młody, dwudziestoletni chłopak ze śnieżnobiałymi zębami, opalony, w krótkich spodenkach i białych adidasach patrzył z pogardą na stojącą za mną, wspomnianą wcześniej grupkę kobiet. Jego partnerka, niska dziewczyna z bardzo głębokim dekoltem uśmiechała się półgębkiem. „Ludzie, jesteście śmieszni. Przyszedłem popatrzeć na ten wasz krzyż i na was. Dla beki!” – powtarzał do znudzenia. Rozglądał się na boki, szukając poklasku. Kilka osób uśmiechnęło się pod nosem. Kobiety zaczęły z nim rozmawiać. „Mam to w dupie. Jestem młody, ważna jest dla mnie moja rodzina. Mogę wyjechać za granicę. Wolę mój kapitalizm, niż ten wasz komunizm.” Jeszcze wtedy tylko słuchałem. Słuchałem, jak obrzuca obelgami tych ludzi, jak prowokuje. Jak nie szanuje kobiet, z którymi chciał rozmawiać. Słuchałem z zadziwieniem jego pozbawionej logiki argumentacji. Patrzyłem, jak ostentacyjnie odchodzi, prychając ze wzgardą. Słuchałem i nie wierzyłem. Sam nie wiem, w którym momencie, przysłuchując się kolejnej podobnej rozmowie po prostu się do niej włączyłem…\nWITAMY POD PAŁACEM\nW dużym skrócie Krzyż przed Pałacem Prezydenckim skupia dwie frakcje – obrońców i przeciwników. Pisząc o przeciwnikach, mógłbym śmiało napisać – przeciwnicy Krzyża. Ale czy mógłbym napisać tak również o zwolennikach – obrońcy Krzyża? Czy rzeczywiście chodzi tu tylko o pozostawienie przed Pałacem tego naprędce stworzonego Krzyża? Okazuje się, że nie. Krzyż jest symbolem. Symbolem Pamięci i Prawdy. Pamięci o wszystkich ofiarach smoleńskiej katastrofy i symbolem tego, że naród polski domaga się Prawdy. Prawdy o tym, co stało się 10.04.2010. Prawdy, która wydaje się ginąć w odmętach karygodnie prowadzonego śledztwa, na które nie mamy żadnego wpływu. Kto przychodzi pod Krzyż z myślą, że spotka fanatyków głoszących tezy, że Krzyż ma zostać, bo jest krzyżem ten musi się rozczarować – chyba, że nie interesują go prawdziwe motywy.\nW ostatnich dniach plac przed Pałacem Prezydenckim przyciąga dużą liczbę nietypowych osobowości. Widziałem, jak w nocy pod Krzyż podszedł człowiek w żarówiastej kamizelce odblaskowej z gobelinem przedstawiającym polskie godło przymocowanym na piersiach. Widziałem bezzębnych bezdomnych, z którymi atrakcyjne młode dziewczyny strzelały sobie fotki na facebook’a. Widziałem agresywnych, pijanych młodych mężczyzn, którzy epatowali agresją, popychali, pluli, przeklinali i gorszyli. Widziałem relacje w TV, w których przed kamerami, jakoby w imieniu wszystkich obrońców, przemawiały osoby, prezentujące absolutnie skrajne postawy. Często anormalne. I w ogóle ze sprawą Krzyża nie związane. Te osoby „reprezentowały” wszystkich. Życie to sztuka wyboru. Albo doboru. Dobrze dobrany rozmówca to połowa sukcesu. Obraz ludzi spod Krzyża wykreowany przez media jest fałszywy. Jest fałszywy, bo ukazuje wygodny fragment większej całości. Jest tak samo fałszywy, jak napomknienie, że pod Krzyżem starli się Jego zwolennicy i przeciwnicy, podczas gdy tak naprawdę grupa pijanych dresiarzy siłą próbowała odebrać protestującym ich bannery z hasłami anty-PO. Fałsz. Ludzi pod Krzyżem nie sposób wrzucić do jednego worka. Zarówno tych z jednej, jak i z drugiej strony.\nZacznijmy zatem od zwolenników. W pierwszym rzędzie – grupa, która się modli. To z reguły ludzie starsi, choć nie zawsze. Stoją wokół zniczy, czasem klęczą. Śpiewają litanie, odmawiają Różaniec, czuwają. Ci ludzie nie rozmawiają, nie reagują na zaczepki. Odpoczywają chwilę na kilku rozkładanych krzesełkach, po czym wracają do wspólnej modlitwy. To oni tak naprawdę stanowią o istocie tego miejsca. To ich wiek i postura nie pozwalają często mniej bezczelnym agresorom na przerwanie tego modlitewnego kordonu i wdarcie się w morze zniczy.\nNiemniej istotną grupę stanowią ludzie, którzy są odpowiedzialni za trzymanie tablic i transparentów. To głównie mężczyźni, zarówno studenci, ale i 50-latkowie . To oni tworzą nocą żywy mur, ochraniający modlących się. Bez nich już dawno temu pijane chłystki wyrwałyby Krzyż sprzed Pałacu.\nKolejną grupą są ludzie, w większości młodzi, którzy krążą przed Pałacem i rozmawiają. Mimo, że sam również stałem jednej nocy w kordonie mężczyzn ochraniających Krzyż i czułem na karku oddechy pijanych, agresywnych młodzieniaszków, to zaliczyłbym siebie właśnie do tych, którzy rozmawiali. Naszym celem była pomoc innym zwolennikom, którzy osaczeni przez kilka osób nie potrafili się obronić. Naszym celem było zadawanie oczywistych pytań. Naszym celem było poznawanie motywacji i powodów manifestacji tego sprzeciwu. Wchodziliśmy w tłum, często sami przeciwko 6 – 8 osobom i zaczynaliśmy rozmawiać. Jestem zdania, że na takie realne ćwiczenia w dyskusjach powinno się posyłać przyszłych dziennikarzy, polityków lub negocjatorów. Takiej praktyki nie da chyba żaden podręcznik.\nPod Pałacem pojawiali się również ludzie, którzy chcieli wesprzeć swoją obecnością. Nie odzywali się, czasem tylko skinieniem głowy ujawniali swoje przekonania w trakcie dyskusji. Na boku mówili, że nas popierają, że się modlą, że tak nie powinno być. Po prostu przychodzili i stanowili przeciwwagę dla drugiej strony. Obok tych mniej aktywnych pojawiali się też bardziej żywiołowi, jak na przykład około 40-letni mężczyzna, który zapytał odważnie młodego radnego Platformy Obywatelskiej (który trzymał transparent o dziele szatana) ile mu płacą i kto płaci, bo on też chciałby sobie dorobić. Pytał tak długo, aż chłopak odburknął coś zezłoszczony, na co ten zareagował gromkim śmiechem i powiedział – „Jesteś egoistą!”.\nTO NASZ TEAM\nGrupa przeciwna dzieli się na: kpiących obserwatorów, uczestników jarmarku, dyskutantów normalnych, dyskutantów betonowych, poszukiwaczy poklasku, prowokatorów, szczekaczy, agresorów słownych, agresorów fizycznych oraz totalnych świrów, którzy przyciągani tym niecodziennym zjawiskiem ściągają chyba z najdalszych zakątków miasta. Kpiący obserwatorzy stoją w oddali i wymrukują pod nosem takie sformułowania jak – „wstyd, żal, żenada, pośmiewisko, patrzy cały świat, co my tu robimy, chodźmy stąd”. Uczestnicy jarmarku podnoszą na ramionach swoje roześmiane niewiasty, aby te mogły zrobić lepsze zdjęcie, poruszają się w grupach, chętnie klaszczą i buczą, zbierają się pod transparentami „swojej drużyny” i za żadne skarby nie wypowiedzą się do kamery. Są raczej niegroźni. Pojawiają się głównie popołudniu, około 18 (czyli po pracy i obiadku), aby móc pochwalić się za tydzień w dyskotece, że też widzieli tych fanatyków, a Jolka to nawet podeszła całkiem blisko i ledwo przeżyła, bo ją wyzwali od żydówek, masonek i lesbijek. Będzie co opowiadać przy kebabach. Największa zabawa byłą, kiedy tacy klienci, ośmieleni duchem chwili i tryumfem jasności nad ciemnotą postanawiali włączyć się do dyskusji. Rozmowy z nimi były dla mnie zawsze swego rodzaju relaksem. Do osobistych sukcesów zaliczam chwilę, kiedy młoda dziewczyna odciągała swojego faceta wplątanego w rozmowę ze mną o istnieniu i nieistnieniu samolotu prezydenckiego i odpowiedzialności Kancelarii Premiera za przygotowywanie wyjazdów Prezydenta.\nLudzie z którymi mogłem normalnie dyskutować byli najcenniejszymi rozmówcami. To z większością z nich przechodziliśmy na ty, to z nimi podawaliśmy sobie dłonie na zakończenie rozmowy. Niestety nie było takich rozmów zbyt wiele. Ale były. Bo byli tam ludzie, którzy mówili – jesteśmy przeciwko Krzyżowi, a po 10 minutach rozmowy przyznawali mi rację w ponad połowie moich argumentów. Zdarzało się tak, że mówiłem – „Słuchaj, przecież ty się zgadzasz ze wszystkim, o co walczą tam ci ludzie spod Krzyża, przecież ty jesteś po tej stronie.” „No nie przesadzaj, bo mi zrobisz obciachu” – słyszałem niepewny głos. „Dziękuję Tomek, że mogliśmy porozmawiać, normalnie, rzeczowo” – powiedział młody chłopak, którego odprowadziłem kilkaset metrów od Pałacu, gdzie szedł ze swoją grupą na dyskotekę. Szliśmy i dyskutowaliśmy. Co jakiś czas w rozmowę wchodzili jego koledzy i koleżanki, wszystko na poziomie, spokojnie, bez osobistych wycieczek. „Mamy różne zdania, rozumiem Twoje stanowisko, szanujemy się, ale mnie nie przekonasz. Spokojnej nocy, trzymajcie się!” – rzucił mi na odchodne. To prawda, ludzie pod Krzyż nie przychodzili zmieniać poglądów, a już na pewno nie betonowi dyskutanci. Na rozmowy z nimi szkoda było czasu. Powtarzali utarte kliszki odnośnie katastrofy, Krzyża, śledztwa itd. Żadne racjonalne wytłumaczenia nie pomagały. Jeden z takich rozmówców zaczął się nawet odwoływać do Marksa i Engelsa. W takich momentach przerywałem.\nCi, którzy szukali poklasku również pojawiali się pod Krzyżem, bo wiedzieli, że tu zwrócą na siebie uwagę. Spektrum takowych cudaków było bardzo szerokie – począwszy od sobowtóra Elvisa Presley’a, który nic konkretnego do powiedzenia nie miał, a skończywszy na różnego rodzaju menelni, która zachęcana brawami i błyskami fleszy tańczyła i podrygiwała ku uciesze gapiów.\nJedną z bardziej groźnych grup byli prowokatorzy. Ci ludzie potrafili przyjść, włączyć się do modlitwy, śpiewać, a nawet płakać, aby potem w odpowiednim momencie (np. przy dużej widowni lub w obecności kamer) zacząć lżyć, przeklinać i zachowywać się w sposób zupełnie nienormalny. Jeden z takich mężczyzn leżał kilkanaście minut wśród zniczy, rzekomo płacząc i zawodząc, a potem zaczął rzucać mięsem na lewo i prawo. Czasem takie osoby próbują kręcić się wokół nieformalnych twarzy, liderów, bądź najaktywniejszych uczestników protestu, aby zdobyć ich zaufanie i zaatakować w najmniej spodziewanej chwili. Na wszelki wypadek oglądaliśmy zdjęcia takich prowokatorów, aby przez pomyłkę nie dać się wmanipulować w ich show.\nNajliczniejszą grupę za dnia stanowili szczekacze. To dosyć osobliwe zjawisko, polegające na tym, aby w sile 5 – 6 osób otoczyć kogoś o odmiennych poglądach i zarzucać go pytaniami, bez dawania szansy na odpowiedź na którekolwiek z nich. Obrazki młodych dziewczyn, napierających słownie na starszą kobietę przywodziły mi na myśl tylko takie skojarzenie – sfora ujadających psów. Im nie chodziło o poznanie motywów. Nie chcieli tego. Dziewczyny, których przykładem się tu podpieram miały gotowe tezy i tematy, z których od Krzyża potrafiły przeskoczyć nawet do dyskusji nad istnieniem Boga oraz wyższością wykształconej młodzieży nad starszymi ludźmi. Hau, hau, hau – słyszałem wokół siebie. Jedna przez drugą, jeden przez drugiego. Mocniej, głośniej, odważniej. „A czemu to, a czemu tamto? A czy pani? A czy pani mąż? A czy uważa pani? Ale przyzna mi pani racje, że…?” Niektórzy rozmówcy odchodzili, co czasem nie było łatwe, bo sfora nie chciała wypuścić dobrze rozgrzanej ofiary. Czasem atakowani nie wytrzymywali inwektyw pod własnym adresem i reagowali złością, przekleństwem. Wydawało się, że dzikie stado tylko na to czeka! Prawie słyszałem wycie do księżyca, kiedy starsza kobieta odepchnęła od siebie ręce przytrzymujących ją dziewczyn i powiedziała dosadnie – WON! Co godne odnotowania, każdy z takich szczekaczy, grupowych, bądź indywidualnych, z którym rozmawiałem, po pięciu minutach rozmowy wiercił się, jak na rozżarzonych węglach i przy pierwszej lepszej okazji po prostu ode mnie uciekał. Dziewczyny, o których pisałem wcześniej każdego następnego dnia poznawały mnie i pozdrawiały wesołym „cześć!”, ale żadna nie chciała ze mną rozmawiać. A kiedy podchodziłem do nich, gdy atakowały koleją osobę zwyczajnie dawały sobie spokój i zmieniały miejsce. Również pewien arogancki rudzielec przetrwał dialog ze mną przez zaledwie trzy minuty. Po prostu odszedł w trakcie dyskusji w stronę grupy, gdzie średnia wieku przekraczała spokojnie 60 lat. Był pod Pałacem każdego dnia. Cel miał prosty – szczekać.\nWieczorem szczekacze stawali się bardziej napastliwi. Podchodzili do grupy modlących się i bez wstydu pukali w plecy, pociągali za rękawy, zaczepiali. „Proszę pani, chcemy porozmawiać. Czemu pani nie chce z nami rozmawiać? Proszę nam wyjaśnić! Ale czemu nas Pani ignoruje?!” – prowokowali. Również wieczorem dochodziło do eskalacji różnych form agresji. Nagminne były wykwintne wyzwiska kierowane w kierunku modlących się – „mohery, oszołomy, pejsy, pedały, debile, fanatycy, szantażyści”, jak również skandowane hasła – „krzyż do kościoła” lub pojedyncze okrzyki w stylu „je*ać krzyż” lub „niech każdy postawi tu swój krzyż!”. To przykre, że „młodzi, wykształceni, z dużych miast”, ośmieleni alkoholem urządzali sobie rozrywkę kosztem ludzi starszych. Jest to znamienne i trzeba to podkreślić – nawet najbardziej fanatyczne modlitwy i przykuwanie się do Krzyża nie może być porównywane do słownej i fizycznej agresji. To są dwie zupełnie różne rzeczy, które niektórzy z moich rozmówców starali się postawić na tym samym poziomie, argumentując, że po każdej ze stron mamy do czynienia z przypadkami skrajnymi. Fałsz! Godzinne śpiewanie pieśni religijnej na kolanach nie jest tym samym, co splunięcie komuś w twarz lub kopanie zniczy.\nAgresja fizyczna pojawia się nocą. To wtedy dochodzi do najbardziej przerażających scen, które potem określa się ładnym słowem – zamieszki. Nic z tego. To nie zamieszki. Czasem to prawdziwa walka. A raczej obrona. I strach. Poczucie osamotnienia. Bezsilności i złości. Dlaczego oni to robią? W czym my im przeszkadzamy? To napięcie pod Krzyżem trwa od około północy do trzeciej, czwartej nad ranem. W weekendy dłużej. Jest więcej chętnych do pokazania, co to nie ja i więcej chętnych do oglądania takiego występu. Jest więcej alkoholu we krwi i o dziwo mniej policji. I tylko po stronie Krzyża wciąż te same osoby. Ci sami ludzie, którzy nie mogą skoczyć do „Przekąsek, zakąsek” naprzeciwko, aby zjeść kanapkę, strzelić dwie kolejki wódki i wrócić. Muszą być, bo w każdej chwili wataha zapijaczonej sitwy może wylecieć z tłumu i rzucić się na modlące się kobiety albo młodych chłopców trzymających transparenty. Trzeba mieć oczy dookoła głowy. Ciągle w napięciu. Aby zrozumieć atmosferę spod Krzyża, trzeba tam być w nocy. Ja byłem trzy noce i podziwiam tych, którzy są tam każdego dnia po zmroku.\nPlac przed Pałacem Prezydenckim przyciąga też wariatów. Byłem świadkiem, jak pijany, a może pod wpływem narkotyków młody człowiek biegał nocą bez koszulki, wykrzykując jakieś niezrozumiałe słowa, wykonując dwuznaczne gesty, tarzając się po chodniku i zapraszając wszystkich do walki. Bezzębny tańczący bezdomny wspaniale wpisywał się w ten korowód groteski ze wczesnych godzin porannych. A w tle wciąż pobrzmiewała cicha melodia jakiegoś Psalmu…\nW pamięć zapadła mi taka scena – chłopak z dziewczyną idą wzdłuż Pałacu. Dostrzegają tablicę z napisem „Jarosławie Kaczyński – opamiętaj się”. Przystają, chłopak mówi – „To nasz team.” „Ale o co chodzi?” – pyta jego partnerka. „Nie wiem, ale to nasz team, tu są nasi ludzie…”.\nMłody mężczyzna piał z oburzenia, bo stare dewotki nie pozwoliły mu złożyć obok Krzyża tęczowej flagi, będącej symbolem homoseksualistów. Zapytany, czy pochodzi z tego środowiska, odparł, że jest heteroseksualny, ale flagę złożyć ma prawo. Jak widać osoby pełniące wartę przy Krzyżu uznały inaczej. Mógłbym napisać, że pod Pałacem nie pojawił się nikt „godzien” tego, by takie tęczowe kolory reprezentować, ale musiałbym skłamać. Otóż popołudniową porą w środę lub w czwartek dwójka młodych, może 15, 16-letnich chłopców zaczęła się publicznie całować w tłumie modlących się osób. Ponieważ spowodowali raczej ogólne rozbawienie, aniżeli sondowaną agresję oddalili się pospiesznie. Rozbawienie wprowadził również młody mężczyzna w krótkich spodenkach, który nocą z czwartku na piątek około 3 nad ranem położył się na chodniku twarzą do ziemi, informując, że medytuje. Do jego spontanicznej akcji dołączyli za kilka chwil inni postępowi obywatele i po chwili chodnik zaściełało około sześciu „młodych, z dużych miast”. Nie piszę wykształconych, bo na pewno takimi nie byli. Zachęcali innych okrzykami „Kładź się z nami!”, zamawiali „zimnego Lecha” i „kaczkę po smoleńsku”. Skandowali „nie zabierajcie pałacu sprzed krzyża” i poruszeni spadającym gwałtownie zainteresowaniem gapiów po prostu wstali i poszli. Nad innymi przypadkami lekkiej i cięższej anormalności nie będę się już rozwodził. Dość wspomnieć ludzi, którzy śpiewali biesiadne piosenki, aby przekrzyczeć modlitwy lub traktowali to miejsce, jako swoją scenę do żenujących, postalkoholowych wybryków.\nLudzie przychodzą pod Pałac z gotowymi hasłami – wytrychami. Nie interesują ich rzeczywiste motywy i głębszy sens całego zjawiska. „Jestem Żydem, ten krzyż mnie obraża” – słyszałem niejednokrotnie. Pomijam alogiczny argument o tym, że Krzyż może obrażać uczucia religijne innych wyznań. Kiedy po wysłuchaniu zarzutów o tym, że Krzyż jest symbolem katolicyzmu mówiłem, że wśród zniczy leży m.in. Gwiazda Dawida, moi rozmówcy na chwilę speszeni – milkli. Przecież gdyby w kwietniu pod Pałacem stanął również krzyż prawosławny, to stałby tam do dzisiaj. Nikt nie śmiałby go usunąć. Ale nikt takiego nie postawił… Czy to się komuś podoba, czy nie Polska jest krajem katolickim i dlatego ludzie czuwają przy Krzyżu, a nie przy półksiężycu. Najbardziej zadziwiające były zarzuty ateistów, którzy wprost mówili, że skoro nie wierzą, to ten symbol razi ich uczucia. Nie, nie stali w tych kolejkach do Pałacu w kwietniu. Nie stali, bo trzeba być nienormalnym, żeby stać kilkanaście godzin. Po co? Tak, ludzie mają prawo mieć swoje symbole, ale ten akurat powinien być w Kościele. Rozmowy pod Pałacem ocierały się często o absurd. Oto ateiści pouczają wierzących, jak należy się zachować. Niewierzący ganią katolików wysługując się przykładami wysokich w hierarchii kapłanów. Młodsi próbują udowodnić starszym, jak ci bardzo się mylą. Żadna z tych awanturujących się osób ani razu nie zadała sobie trudu, aby poznać przyczyny, dla których ludzie stoją pod Krzyżem dniami i nocami. Nie. Oni przychodzili, rzucali kilkoma pytaniami, zarzutami. Było to o tyle zabawne, że zbiór tych haseł – wytrychów ograniczał się do kilku, tak więc po dniu rozmów moje kolejne dialogi odbywały się tak naprawdę na zasadzie odtwarzania w kółko tej samej płyty. Zadziwiające było, że większość moich rozmówców zgadzała się, że pod Pałacem Prezydenckim powinna stanąć płyta, bądź pomnik upamiętniający tragedię 10 kwietnia. Rozumieli to i zgadzali się z tym. Pewien młody chłopak powiedział do mnie – „To skandujmy – chcemy tablicy!”. Odparłem, że może śmiało stanąć obok ludzi spod Krzyża, bo oni również m.in. tego chcą. Ale kiedy mówiłem im, że pomimo trójstronnych ustaleń pomiędzy Harcerstwem, Kurią i Kancelarią Prezydenta konserwator zabytków stwierdził, że nic w tym miejscu postawić nie można – milczeli. Milczeli lub mówili, że prawa trzeba przestrzegać, bo jeśli konserwator powiedział, że nie można, to znaczy, że nie można. Nie rozumieli, że ludzie pod Krzyżem zostali oszukani, bo najpierw obiecano im trwałe upamiętnienie katastrofy i zrywu narodowego, a potem, kiedy zgodzili się na przeniesienie Krzyża zasłoniono się decyzją urzędnika. Prawo ma służyć ludziom. Sytuacja, w której znalazła się Polska w chwili obecnej daje możliwość do tworzenia nowych standardów. Niestety, to na Węgrzech, a nie w Polsce stanął pierwszy pomnik poświecony smoleńskiej katastrofie. Bo u nas o sprawach narodowych decyduje konserwator zabytków.\nSłyszałem też głosy, które twierdziły, że przecież te tragicznie zmarłe osoby mają już swoje groby. Że jest Wawel, Świątynia Opatrzności. Że po co mnożyć te byty. Po co pomniki, tablice? Pytałem się wtedy, czy wiedzą, gdzie jest grób śp. kapitana Protasiuka. Nie wiedzieli. Ja też nie wiem. A chciałbym, aby w miejscu, w którym po 10 kwietnia stałem dziesięć godzin w nieprawdopodobnej kolejce do Pałacu Prezydenckiego, była możliwość zatrzymania się, chwili refleksji i oddania hołdu wszystkim ofiarom tej tragedii. Chciałbym, by było to miejsce dostępne, otwarte, w honorowym punkcie – bo tak się należy. Słyszałem wtedy, że pamięć należy nosić w sercu, a to świeckie miejsce zostawić takim, jakim jest. „A czy gdy umrą twoi rodzice nie postawisz im pomnika, płyty? Czy będziesz nosił pamięć o nich tylko w sercu?” – próbowałem dociec. Milczeli. Niepewni. „Ale żeby czcić te osoby, trzeba wiedzieć, kto to był! No niech Pani wymieni nazwiska chociaż 15 osób. Niech Pani wymieni nazwisko jakiegoś borowca! Pani tu przychodzi ich wspominać, a Pani nikogo nie zna, Pani nikogo nie pamięta! No jak się nazywał borowiec, chociaż jeden!” – grzmiał postawny pięćdziesięcioletni jegomość. Adresatka tych gromów, niska starsza kobieta stała osaczona przez gęstniejący tłum. „No jak się nazywał?” – pytał oskarżycielsko. Stałem za jego plecami. „Janosik” – odpowiedziałem. Odwrócił się przez ramię, spojrzał na mnie, uśmiechnął się, zaliczając mnie pewnie do swoich zwolenników i przyznając mi rację powiedział – „No właśnie, Janosik. A ta Pani nic nie wie”. „Czyli uważa Pan, że nie możemy pamiętać i składać hołdu osobom, których nie znamy z nazwiska?” – zapytałem. „Oczywiście, że nie” – odparł bez chwili namysłu. Poprosiłem go, aby wymienił nazwiska dwóch oficerów spośród ponad 22 tysięcy zamordowanych w Katyniu. Przez kilka sekund wpatrywał się we mnie szeroko otwartymi oczami. Ciszę przerwał głos jego ofiary – „No właśnie, niech Pan wymieni!”.\nJednak najbardziej utkwił mi w pamięci głos młodego człowieka, który starał się mnie przekonać, że sytuacja z Krzyżem jest analogiczna do rozstawienia przed Pałacem budek z tureckimi kebabami. „Bo rozstawiać nie wolno, a oni i tak by sobie rozstawili. I by sprzedawali te kebaby. I byliby chętni na te kebaby. I ich przeciwnicy”. A więc wypisz wymaluj – chodzi o to samo, prawda?\nZATAŃCZYĆ WŚRÓD ZNICZY\n„Jestem pedałem i szukam sobie chłopaka na noc” – tak uzasadniał pewien pijany oprych to, że obmacywał mężczyznę, który zapytał się go, po co tu przyszedł. Krótkie spodenki, tatuaże, ogolona głowa. Kiedy obmacywanie nie przyniosło żadnych rezultatów i nie udało się nikogo sprowokować pijany agresor ordynarnie splunął w twarz chłopakowi, którego przed momentem dotykał. Tego tłum znieść już nie mógł. Zaczęła się słowna awantura, przepychanki. Gdy awanturnik zorientował się, że jego bohaterskie zachowania rejestruje kamera Ewy Stankiewicz bez chwili wahania rzucił się w kierunku ekipy. Na szczęście został przytrzymany przez kilku rosłych mężczyzn. Witamy pod Pałacem nocą! „Kiedy rozum śpi, budzą się demony” – powiedział bardzo dumny z siebie jeden z przeciwników Krzyża do obrończyni. O tak, to prawda. Demony najczęściej wyzierają z pobliskiej knajpki z przekąskami i niedalekich dyskotek. Przychodzą ładnie ubrane, atrakcyjne, młode. Za takimi demonami niejeden mężczyzna obejrzałby się na ulicy. I to właśnie tacy ludzie uformowali się w mały oddział i ruszyli szturmem w stronę transparentów W. Bonkowskiego, który pojawił się pod Pałacem w czwartek w nocy. To nie był atak dresiarni, pijaków i menelstwa. To młodzi, piękni i bogaci. Na szpilkach, w spodniach w kant, z karnetami do solarium w kieszeni. To oni osaczyli młodego chłopaka, który trzymał jeden z końców transparentu i krzyczeli, jak w amoku, wyzywając go od najgorszych. Strefa intymna? Zapomnij. Oni stali pięć centymetrów od jego twarzy. Hau, hau, hau! A on nic. I wtedy jeden ze sfory nie wytrzymał i go pochnął. Na odsiecz ruszyli inni obrońcy. Zaczęła się przepychanka. „Pisowiec bije kobietę, damski bokser! Damski bokser!” – zaczął drzeć się prowokator, który wcześniej zaatakował trzymającego transparent. „Dlaczego mnie bijesz, ty gnoju, ty szmato!” – darła się wysoka dziewczyna w kusej spódniczce. Oczy pałały chęcią walki. „Damski bokser!”. Widziałem wszystko. Nikt dziewczyny nie uderzył. Sama pchała się w największą kotłowaninę i sama swoimi pazurami atakowała na lewo i prawo. Ta scena, w której pijana grupka prowokuje awanturę, aby potem krzyczeć, że fanatycy biją niewinne kobiety chyba najlepiej oddaje istotę każdej nocnej warty przed Pałacem. Nocą nie ma dialogów, rozmów. Siła argumentów nie ma szans w starciu z argumentem siły, bo tej drugiej jest po prostu więcej… Nie mogę tu nie zauważyć jednej rzeczy. Kiedy przeciwnicy Krzyża od kilku dni stali z transparentami, które głosiły, że obrona Krzyża jest dziełem szatana, które nawoływały Jarosława Kaczyńskiego do opamiętania się i które krzyczały „Precz z Krzyżakami!” nie dochodziło do fizycznych napaści na osoby, które te transparenty trzymały. Transparenty Bonkowskiego zostały zaatakowane po 30 minutach od pojawienia się. Zostały zaatakowane w dzikim szale agresji i nienawiści napędzanym najniższymi ludzkimi instynktami i podlewanym suto piwem i wódką.\nNoce przed Pałacem powinny być obiektem badań socjologicznych. To zjawisko powinni oglądać i analizować studenci, doktoranci lub ludzie zainteresowani zachowaniami społecznymi. Bo to nie są normalne zachowania. Nie jest normą, kiedy grupa kilkunastu umięśnionych facetów przedziera się przez modlące się staruszki i zbiera z ziemi kartki z modlitwami, zdjęciami i apelami, a potem z nieskrywaną dumą drze je nad swoimi głowami w geście zwycięstwa. Około godziny 4 rano w piątek chodnik przed Pałacem był usłany porwanymi szczątkami papieru, z których smutno spozierały m.in. takie słowa jak: Jezus Chrystus lub Jan Paweł II. Nie jest normalne, kiedy pijany mężczyzna wskakuje pomiędzy znicze, aby tańczyć w pijackim widzie. Nie można godzić się na to, aby grupa starszych, modlących się ludzi była narażana na realną agresję ze strony ograniczonego umysłowo motłochu, tylko dlatego, że ktoś nie ma woli, by upamiętnić w tym miejscu Prezydenta Lecha Kaczyńskiego i pozostałe ofiary smoleńskiej tragedii. Nie można.\nTU NAM NIC NIE ZROBIĄ!\nPolicja niby jest, ale jej nie ma. We wtorkową noc nie było jej wcale. W środę na ulicy przed Pałacem stał kilkuosobowy kordon złożony z samych policjantek. Kiedy po opisanym wcześniej ataku na kamerę i interwencji tłumu, który powstrzymywał agresora, ludzie krzyczeli do owych funkcjonariuszek, aby pomogły, te stały niewzruszone. Podszedłem bezpośrednio do jednej i powiedziałem, żeby podeszła, bo może stać się krzywda. Zareagowała, weszła w tłum, wezwała patrol. Sytuacja się uspokoiła. Jej koleżanka mówiła – „Nie idź tam, przecież widzisz, że to scenka dla nas. Nie idź, jesteśmy same!”. Policja agresorów spisuje i za kilka chwil wypuszcza. Nie reaguje na zgłoszenia dotyczące osób, które chodzą przed Pałacem z otwartymi puszkami piwa albo butelkami wódki. „To zadanie dla straży miejskiej” – mówią. Nie czułem się tam bezpiecznie. Nikt się nie czuje. Policji nie ma. Może kręcą się gdzieś w pobliżu, czekając, aż tłum zacznie się prać na tyle mocno, aby można było spacyfikować tę imprezę. Nie wiem. Ja jako obywatel w państwie prawa czułem się pod Pałacem zagrożony. Tłum szalał, wyrywali transparenty, grozili, popychali, a policja stała po drugiej stronie łańcucha razem z BOR-em i po prostu się przyglądała z kamiennymi twarzami. W czwartkową noc kordonu policji na ulicy już nie było. Raz na jakiś czas pojawiał się większy patrol w odblaskowych kamizelkach, widziałem też dwóch policjantów w czarnych koszulkach bezpośrednio w tłumie. Ale to wszystko zawsze po fakcie. Sądziłem, że służby prewencyjne mają za zadanie zapobiegać. Swoją obecnością powinny dawać do zrozumienia, że na większe awantury miejsca tu nie ma. A tymczasem ten plac zdawał się być wyjęty spod prawa. Można się było lać, wyzywać, chlać i awanturować. „Nie możemy się wtrącać, nie możemy wchodzić w tłum, bo mamy broń” – powiedział jeden z policjantów. Na prośby podania numerów służbowych reagowali „niesłyszeniem”. ”Tu nam nic nie zrobią” – przekonywał kolegę młody, podpity nastolatek, zachęcając go do tego, aby nie krył się z tym, że idzie z puszką piwa. Rzeczywiście. Pod Pałacem niektórzy mogli się czuć bezpiecznie. Policja nie robiła tym razem żadnych większych problemów…\nBUSY Z PIWEM I KRZYŻ Z PUSZEK\n„Przyjechali trzema busami, szłam obok, to widziałam, w środku zgrzewki piwa. Pewnie dostali, jako zapłatę. Wyszli razem, ale w tłum weszli osobno, jakby się nie znali.” – tak opisywała pewna kobieta noc z poniedziałku na wtorek. Najpierw nie dawałem wiary, ale potem, przez te trzy dni słyszałem o tym do wielu innych osób. A więc nawet jeśli legendarne puszki w zgrzewkach są tylko pewnym wyolbrzymieniem, to faktem jest, że pod Pałac zjeżdżają zorganizowane grupy, których celem jest dezorganizacja i prowokacja. W chwili obecnej na portalu facebook grupa przeciwników Krzyża zapowiada, że 9 sierpnia o godzinie 23 będzie chciała „pokojowo przenieść Krzyż”. Podobno uzyskała już zgodę Prezydenta Miasta Warszawy. Na swoich stronach apeluje do policji i służb porządkowych, aby te nie wtrącały się w tą obywatelską inicjatywę. Afiszują się poparciem radia Tok FM i telewizji TVN Warszawa. Organizator akcji, zanim zainteresowali się nim obrońcy Krzyża oraz media, szczycił się na swoich stronach zdjęciami z bronią stylizowanymi na fotografie osób, które w różnych miejscach globu dokonały masakr w miejscach publicznych. A wszystkiemu milcząco przygląda się Kancelaria Prezydenta. Według ludzi, którzy są pod Pałacem dzień i noc Bronisław Komorowski chce rozwiązać problem czyimiś rękami. Trwa mobilizacja zwolenników obu frakcji, ludzie deklarują przyjazd ze wszystkich stron naszego kraju. Zgoda przecież buduje.\nRównież na facebook’u skrzyknęli się organizatorzy akcji stworzenia krzyża z puszek po piwie Lech. Wypełniając wolę swojego przewodnika duchowego Janusza Palikota („ożywiajcie i zwyciężajcie, krzyże z puszek piwa stawiajcie”), młodzi ludzie, określając się dumnie, jako studenci „siłą swoich gardeł i mięśni” sprofanowali symbol religijny, dekorując go puszkami po piwie. Z takim gadżetem udali się w czwartkową noc pod Pałac Prezydencki, gdzie od razu stali się sensacją i obiektem największego zainteresowania. I na tym tak naprawdę cały ten szokujący show się skończył. Po kilku niemrawych okrzykach w stylu – „Macie nowy – dajcie stary!” i próbie zaśpiewania jakiejś piosenki młodzi ludzie oparli swoje dzieło o barierki i oddalili się. Potem słyszałem od jednego z nich, że „ich symbol” upadł, bo nie było odpowiedniej agitacji wśród młodych, by pełnić przy nim wartę. Znamienne jest, że ten puszkowy wytwór ich głębokiej wrażliwości zakończył swój żywot ze złamanymi ramionami pod jednym ze śmietników. Ci młodzi ludzie pokazali, że ani na milimetr nie rozumieją, na czym polega to trwanie przy Krzyżu, o co w tym wszystkim chodzi. Było wesoło przez kilka minut. Kiedy zgasły światła kamer, nie opłacało się już być przy swoim „dziele”. Misja spełniona. Jak bardzo to wszystko wymowne… Niemniej wymowny może być również finał tego skandalicznego wybryku. Na forach dyskusyjnych trwa zbieranie materiału dowodowego w celu złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa. Organizatorzy znani są z imienia i nazwiska, po sieci krążą nagrania video oraz zdjęcia, również z przygotowań, które dumni, młodzi, postępowi umieścili na stronie tego „wydarzenia”. O tym, że zrozumieli, że popełnili przestępstwo niech świadczy fakt, że kilka godzin po akcji cała grupa na portalu facebook wraz z całą zawartością została skasowana. Ale czy w kraju, w którym czołowi politycy partii rządzącej nawołują do tego typu zachowań, a zawieszenie na krzyżu męskich genitaliów jest przejawem sztuki można się spodziewać nagany dla takiego postępowania? Duża część społeczeństwa mimo wszystko wierzy, że tak.\nA PANI JEST ZA CZY PRZECIW?\n„A powtórzyłbyś to przed dziennikarzem i kamerą z imienia i nazwiska?” – zapytał Krzysiek, jeden z obrońców Krzyża. „Dawajcie tu jakiegoś dziennikarza!” – krzyczał rozzuchwalony, otyły młodzian. Bo skąd o trzeciej w nocy pod Pałacem dziennikarz? Pobiegłem do Ewy Stankiewicz. Kilka sekund później przed zaskoczonym awanturnikiem wyrosła kamera, operator, dokumentalistka. „No śmiało” – zachęcał Krzysiek. Chłopak miał trochę oporów przed podaniem swoich danych, ale kiedy Krzysiek przedstawił się do kamery, temu nie pozostało nic innego. „Uważam, że całe to miejsce powinno zostać zrównane z ziemią. Hammer down! Jak w Ameryce. Powinno się spuścić napalm, potraktować ich wszystkich napalmem. I mielibyśmy spokój. Dziękuję!”. Swój groteskowy występ zakończył szczerząc zęby. Kamera została wyłączona. „A teraz chcę od Pani na piśmie, że nie wykorzysta Pani tego nigdzie.” – rzucił w stronę Ewy. „Czyli się Pan nie zgadza?” – zapytała. „Nie zgadzam się”. „To po co się Pan wypowiadał przed kamerą?”. „Bo mam z tego bekę. A jak zobaczę gdzieś tą wypowiedź, to pozwę Panią do sądu.” Rozmawialiśmy z nim potem jeszcze jakiś czas. Próbowaliśmy. Absolwent Łódzkiej Szkoły Filmowej. Pracownik reklamy. Arogancki i cyniczny. Był w jakimś stopniu przerażający w tym, co mówił. On wierzył, że ma rację. Potrafił się wysławiać, dbać o formy grzecznościowe, słuchać. Stwarzał dobre pozory. Ale rozmowy z nim nie było. Beton.\nChcemy sfilmować grupkę nastolatek, która stoi pod transparentem o dziele szatana. „Niech nas Pani nie filmuje” – zasłaniają twarze młode dziewczyny. „My nie mamy nic do powiedzenia, niech Pani z nim rozmawia” – wskazują na radnego PO, który trzyma transparent. „My tu się tylko kręcimy, wspieramy naszą akcję”. Mimo wszystko decydują się na kilka słów do kamery. Tak samo jak prawie 30-letni chłopak, z którym ekipa Ewy rozmawiała prawie 20 minut. Wyjaśniał, odpowiadał na pytania. Stojąca obok żona co chwila próbowała odciągnąć go od kamery. „Czy możemy wykorzystać Pana nagranie do filmu?”. „A do jakiego filmu?”. „Dokumentalnego”. „A Pani jest za czy przeciw?”. „Ja jestem za.”. „No to nie możecie”. „No ale przecież Pan jest przeciw, więc będzie można pokazać zdanie drugiej strony, nie uważa Pan?” – próbowali go przekonać. „Na razie nie daję zgody, jak już to zrobicie, to wyślijcie mi maila, mogę zostawić tylko maila.” Byłem świadkiem wielu takich rozmów. Zadziwiał fakt, że ludzie, którzy przecież tak jednoznacznie i odważnie wypowiadali swoje opinie do kamery, potem nie zezwalali na ich użycie w dokumencie. Doszedłem do wniosku, że po prostu uznali, że nie warto się ośmieszać…\nJednym z częstszych argumentów, jakie słyszałem pod Pałacem, był ten, który mówił, że Krzyż postawili harcerze i że harcerzom należy go oddać. To prawda. Postawiony przez harcerzy, którzy niemalże zastępując policję i straż miejską w pierwszych chwilach i dniach po kwietniowej katastrofie uznali absolutnie oddolnie, że miejsce, w którym ludzie klękają, modlą się i zapalają znicze powinno być opatrzone właśnie tym znakiem – Krzyżem. To konkretni harcerze, konkretni ludzie, w konkretnej stolarni, konkretnej nocy przygotowali ten Krzyż. To oni go postawili. Nie zrobił tego ani p.o. Prezydenta, ani Premier, ani Urząd Miasta, ani tym bardziej Komendant jakiejkolwiek harcerskiej organizacji. Dwóch, trzech może czterech harcerzy uznało, że Krzyż w tym miejscu jest niezbędny. I jak się okazało – był. Krzyż nie przeszkadzał nikomu. Stał niewzruszony przez cały kwiecień, maj i czerwiec. I choć żałoba narodowa trwała około dwóch tygodni, to nikt Krzyża po tym czasie nie zdemontował. I o ile za akcją postawienia Krzyża stali właśnie szeregowi harcerze, tak decyzję o jego przeniesieniu podjął Komendant harcerstwa. Tajemnicą poliszynela jest fakt, że harcerze, którzy mieli uczestniczyć w uroczystościach trzeciego sierpnia, zostali dosłownie ściągnięci z obozów harcerskich i bez absolutnie żadnej wiedzy o panujących pod Pałacem nastrojach przyszli uroczyście ubrani odprowadzić Krzyż do Kościoła Św. Anny. I to ci harcerze szli ze spuszczonymi głowami, widząc, jak na całą tą uroczystość reagują zwykli ludzie, dla których to zwykłych ludzi, oni, zwykli harcerze postawili cztery miesiące temu ten zwykły, drewniany Krzyż. I to te harcerki chowały twarze w dłoniach i ukrywały łzy, kiedy jeden z obrońców pytał ich przez megafon – „Harcerze! W co daliście się wmanipulować? Czy tak chcecie zaczynać wasze młode życia? Przyszliście odbierać Polakom Krzyż? Skoro teraz odbieracie nam Krzyż, to co odbierzecie za kilka lat?” Ten Krzyż przestał być Krzyżem harcerzy już dawno temu. Praktycznie na samym początku. To Krzyż całego Narodu, który gromadził się pod Pałacem Prezydenckim w dniach po katastrofie. On już nie ma fizycznego właściciela. Stał się co najmniej naszym dziedzictwem narodowym. Jeśli ktoś nie jest w stanie tego zrozumieć, niech spróbuje porozmawiać z tymi, którzy Go tam postawili…\nLudzie sprzed Pałacu, którzy pilnują Krzyża chcą Prawdy. Bo to brak Prawdy podzielił Polaków. Nie Krzyż. Krzyż nie może dzielić. Nigdy nie dzielił. Ten Krzyż to wyraz protestu przeciwko nieudolnym działaniom rządu RP, który w obliczu katastrofy smoleńskiej nie zdał egzaminu. To protest przeciwko wygładzaniu rzeczywistości i marginalizowaniu rzeczywistego znaczenia rzeczy, zjawisk i wydarzeń. Ci ludzie nie godzą się na to, że w ich kraju, w ich stolicy nie ma pierwszego na świecie pomnika ku czci pamięci ofiar katastrofy. Ci ludzie czują się poniżeni, że pierwszy taki pomnik powstał na Węgrzech. Krzyż symbolizuje w tym kontekście niezwykle szerokie spektrum wartości. I to jest jego mocą. Bo gromadzą się przy nim zarówno starsi ludzie, którzy go po prostu bronią, jak również ludzie, którzy krzyczą władzy w twarz, że nie pozwolą sobie na to, aby zapomnieć o 10.04, i że są gotowi na wiele poświęceń, aby sprawę wyjaśnienia tej tragedii doprowadzić do końca. I nie jest ważne, czy są wśród nich tacy, którzy wierzą w zamach, czy w tragiczny wypadek pośrednio spowodowany potwornymi zaniedbaniami Kancelarii Premiera. Wszyscy ci ludzie żądają Prawdy. Chcą wiedzieć. I pamiętać. Są głosem, którego nikt do tej pory nie chciał wysłuchać. A to niespotykane w kraju „władzy ludu”. Wspólne oświadczenie wydane przez Kancelarię Prezydenta, Kurię Metropolitalną i Harcerstwo nie uwzględniało czwartej strony – tej która stała pod Krzyżem. Dlaczego nikt nie zaprosi tych ludzi na rozmowę, do dyskusji? Dlaczego? Oni są na to gotowi, czekają, wybrali między sobą reprezentantów, mają ustalone stanowisko. Chcą jedynie, by ich wysłuchano. Przecież nie zależy im na tym, aby kolejne tygodnie sierpnia spędzać na Krakowskim Przedmieściu. Ci najżarliwsi obrońcy są często spoza stolicy. Przyjechali na dzień, dwa, zostali na tydzień. Jedzą w barach, śpią kątem u znajomych, wydają majątek na telefony komórkowe, marnują swoje wakacje, urlopy, zawalają obowiązki. Ale mówią jednocześnie, że będą tu tak długo, jak będzie to konieczne. Byłem tam z nimi, w samym środku. Rozmawialiśmy, ustalaliśmy, pisaliśmy. W tym dało się czuć klimat strajków lat 80-tych – tak przynajmniej mówili ci, którzy odczuwali w tych dniach to, co 30 lat temu. Bardzo sobie cenię, że mogłem ten powiew wolności poczuć na własnej skórze.\n„Krzyż podzielił Polaków” – to prawda. Podzielił ich na tych, którzy w zgodzie z sumieniem, w obronie godności i polskiego honoru postanowili upomnieć się przed Pałacem Prezydenckim o Prawdę i Pamięć. I na tych, którzy pytają, dlaczego pod Pałacem nie ma półksiężyców. Podzielił na tych, którzy modląc się pod Krzyżem wierzą, że pomagają Ojczyźnie. I na tych, którzy plują starszym w twarz. Podzielił na tych, którzy przez wiele dni z rzędu potrafią przy Krzyżu czuwać. I na tych, którzy przychodzą pod Krzyż pomiędzy jedną, a drugą kolejką wódki. Podzielił na Bohaterów. I na motłoch, o którym nikt nie będzie chciał pamiętać za kilka lat…\nJestem dumny z tego, że poznałem pod Krzyżem tyle wartościowych osób. Studentów, urzędników, przedsiębiorców. Jestem dumny z tego, że mogę ich nazywać moimi Przyjaciółmi. Jestem dumny z tego, że stałem właśnie po Tej stronie. Bo czyż mógłbym za kilkanaście lat powiedzieć moim dzieciom, że w 2010 roku – w roku, w którym zginął Prezydent Polski, razem z pijanymi kolegami poszedłem pod poświęcony Krzyż, aby walczyć z modlącymi się starszymi ludźmi? Że im ubliżałem, nie dawałem dojść do słowa, wyśmiewałem i poniżałem, plułem w twarz, prowokowałem, zaczepiałem, bawiłem się ich kosztem… „Tato, a dlaczego?!”.\nNo właśnie… dlaczego?\nprzedruk za zgodą Autora ze strony: http://raczek.salon24.pl/216876,relacja-spod-krzyza\nw dniu 22 lutego 2011 @ 23:24 | Odpowiedz margerytka\nPiękne, dzięki. Należysz do tego pokolenia, które dopiero ma przyjść. Oby wcześniej Polska nie zginęła.


O firmie - Venta\nSpecjaliści w nawilżaniu powietrza\nFirma Eko-Dom powstała w 1997 roku i od początku swojej działalności współpracuje z Venta-Polen, sprzedając i serwisując nawilżacze i oczyszczacze powietrza Venta. W ciągu niemal dwudziestu lat działalności nawiązaliśmy liczne kontakty handlowe z największymi sieciami w branży RTV-AGD w kraju. Mając świadomość tego, jak odpowiednie nawilżenie powietrza wpływa na drewno, od 2003 roku poszerzamy sieć współpracy z producentami i dystrybutorami drewnianych podłóg.\nNasze usługi kierujemy zarówno do klientów firmowych, jak również indywidualnych. Swoją działalność prowadzimy na terenie całej Polski – często wizytujemy większe miasta, takie jak Warszawa, Gdańsk, Katowice, Poznań, Kraków, Bydgoszcz czy Wrocław, dzięki czemu nasi klienci mogą liczyć na kompleksową i profesjonalną obsługę. Fachowo doradzimy nawilżacz powietrza odpowiedni do indywidualnych potrzeb, umożliwimy jego atrakcyjny zakup oraz zapewnimy stały serwis. Dzięki sprzedaży internetowej, każdy klient może nabyć nawilżacze i oczyszczacze powietrza Venta oraz wszelkie akcesoria w łatwy i wygodny sposób.


różnice indywidualne - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy\nrozproszenie różnic indywidualnych w populacji ilustruje krzywa rozkładu normalnego, zwana krzywą Gaussa (prawdopodobieństwa rozkłady), z której wynika, że im wartości porównywanych charakterystyk są bardziej skrajne, tym rzadziej występują. Różnice indywidualne stały się przedmiotem zainteresowania zwłaszcza psychologów; obserwacje starożytnych filozofów i lekarzy, że ludzie różnią się pod względem cech umysłowych (Platon, Arystoteles), temperamentu (Hipokrates, Galen) i charakteru (Teofrast), poparte na przełomie XIX i XX w. badaniami empirycznymi, doprowadziły do powstania psychologii różnic indywidualnych; za jej twórcę uważa się W. Sterna. Przedmiotem badań psychologii różnic indywidualnych są zjawiska psychologiczne charakteryzujące się względną stałością i dające się opisać za pomocą takich kategorii, jak: typ, cecha, właściwość, wymiar, czynnik; należą do nich: inteligencja, osobowość, temperament, zdolności, tzw. style poznawcze. Cechy psychiczne, w tym zwłaszcza rodzaj i poziom inteligencji oraz zdolności, współdecydują o osiągnięciach życiowych człowieka i o jego pozycji w społeczeństwie; ten fakt spowodował, że zainteresowano się determinantami różnic indywidualnych F. Galton, prowadząc w 2. połowie XIX w. badania nad czynnikami warunkującymi wybitne uzdolnienia, po raz pierwszy postawił pytanie do dziś uważane za jedno z najbardziej intrygujących: dziedziczność czy środowisko? Jego stwierdzenie, że dziedziczność jest głównym czynnikiem determinującym w odniesieniu do geniuszu miało istotny wpływ na poglądy badaczy na rolę dziedziczności i środowiska w determinowaniu różnic indywidualnych, w tym szczególnie inteligencji. Badania prowadzone metodami genetyki zachowania (np. porównywanie par bliźniąt jedno- i dwujajowych wychowywanych razem i oddzielnie) dostarczyły danych dotyczących wkładu czynnika genetycznego i środowiska w różnice indywidualne Wyniki badań prowadzonych 1950–70, wykazujących, że czynnik genetyczny odpowiada rzekomo w ok. 80% za różnice indywidualne w inteligencji (C. Burt, R.B. Cattell, H.J. Eysenck, A.R. Jensen), miały, głównie w USA i Wielkiej Brytanii, istotny wpływ na dyskryminacyjną politykę społeczną i edukacyjną w stosunku do osób należących do rasy czarnej i o niskim statusie ekonomiczno-społecznym, u których stwierdzano istotnie niższe ilorazy inteligencji w porównaniu z przedstawicielami rasy białej i o wysokim statusie ekonomiczno-społecznym. Współczesne badania z zastosowaniem zaawansowanych technik statystycznych pozwalają na wysunięcie wniosku, że różnice indywidualne w inteligencji zależą w równym stopniu od czynnika genetycznego i środowiska. Przy podziale środowiska na środowisko wspólne (wpływy środowiskowe czyniące członków tej samej rodziny podobnymi do siebie) oraz zróżnicowane (wpływy środowiskowe powodujące, że członkowie tej samej rodziny różnią się między sobą) stwierdzono, że w kształtowaniu różnic indywidualnych w inteligencji główną rolę odgrywa środowisko wspólne. Różnice indywidualne w odniesieniu do temperamentu i wybranych cech osobowości są w ok. 20–40% uwarunkowane czynnikiem genetycznym; czynnik środowiskowy (wraz z błędem pomiaru) tłumaczy pozostałą część zmienności (różnic indywidualnych) w zakresie mierzonych cech, przy czym główną rolę odgrywa tu środowisko zróżnicowane.


Lunapret Opinie, Ulotka, Cena, na Sen\nJesteś tutaj: Start > Suplementy i leki OTC > Zdrowie > Lunapret\nZapoznaj się z ulotką Lunapret\nLunapret jest lekiem pochodzenia naturalnego, w którego składzie znajduje się między innymi waleriana i chmiel. Jego stosowanie jest zalecane przy trudnościach w zasypianiu i niespokojnym śnie.\nLek Lunapret jest przeznaczony dla osób, których sen nie jest dobrej jakości oraz dla tych, którzy budzą się zbyt wcześnie. Produkt ten wpływa korzystnie na funkcje psychologiczne oraz przyczynia się do zachowania równowagi emocjonalnej.\nWaleriana i chmiel to substancje czynne tabletek, które wpływają korzystnie na organizm, a szczególnie układ nerwowy. Dedykowane także osobom, żyjącym w przewlekłym stresie, którym stan ten uniemożliwia spokojny sen.\nSkładniki leku Lunapret to:\n- substancje czynne (1 tabletka): ekstrakt z korzenia waleriany 250 mg, suchy ekstrakt z szyszek chmielu 60 mg,\n- substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, stearynian magnezu, olej rącznikowy, koloidalny dwutlenek krzemu, polisacharydy sojowe, glikol polietylenowy, makrogol 400, makrogol 6000, makrogol 20 000, aromat wanilinowy, hypromelloza, dwutlenek tytanu (E 171), indygotyna (E 132).\nCoraz więcej ludzi ma spory problem z nadkwaśnością oraz zgagą. Jednak rynek farmaceutyczny zadbał o nas w tym kierunku, więc możemy znaleźć w... Czytaj więcej\nLek Lunapret należy stosować dokładnie tak, jak opisano w ulotce dla pacjenta, lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.\nSposób i droga podania: lek stosować doustnie. Produkt przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia.\nZaleca się przyjmowanie 2 tabletek, godzinę przed snem. W razie konieczności zwiększyć dawkę do 3 tabletek.\nPrzed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu i zdrowiu. Przeciwwskazaniem do zastosowania jest nadwrażliwość na jakikolwiek składnik produktu leczniczego Lunapret.\nProdukt leczniczy Lunapret należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przed zastosowaniem należy sprawdzić termin ważności podany na opakowaniu. Lek nie powinien być też stosowany przez pacjentów z ostrą niewydolnością nerek oraz tych, którzy zmagają się z zaburzeniami czynności wątroby.\nLunapret Franek 5 5\nFranek 2017-11-10 14:52\nCzęsto budzę się w nocy. Dla mnie to naprawdę kłopotliwe, bo wstaję rano do pracy i jestem wtedy nieprzytomny. Biorę Lunapret od tygodnia i już widzę jakąś poprawę. Czekam na dalsze efekty.\nLunapret Anastazja 4 5\nAnastazja 2017-09-07 18:28\nNa niespokojne noce warto kupić sobie Lunapret . Ma optymalną moc.\nLunapret Franka 5 5\nSandra 2016-11-10 12:34\nU mnie sprawdza się świetnie. Minęly problemy z nieprzespanymi nocami i o to chodzilo\nLunapret Kuba 1 5\nKuba 2016-11-03 06:33\nNie działa... nie ułatwia zasypianie nawet po 6 tabletkach po prostu jest obojętny dla organizmu\nLunapret Inkognito 4 5\nOpinia użytkownika 2016-04-18 16:55\nZnakomicie ułatwia zasypianie po stresującym dniu.Polecam\nLunapret Fafit 1 5\nFafit 2015-03-06 20:57\nMiałem nadzieje, że po tym suplemencie poprawi mi się, jednak jakoś nie mogłem w szybki sposób zasnąc i pozbyć się dręczących myśli.. Nadal było to samo ;(\nLunapret Track 4 5\nTrack 2015-03-01 20:37\nBardzo dobrze śpi mi się po tym suplemencie :) Można się świetnie zregenerować oraz wprowadzić swój organizm w inny stan. Polecam!\nLunapret Kamix3 4 5\nKamix3 2015-01-07 19:27\nŚwietny zbieracz myśli oraz uspokajacz, chociaż nie dam mu 5 gwiazdek, bo cena moim zdaniem jest za duża\nLunapret Iwona32 5 5\nIwona32 2015-01-03 11:31\nLek umożliwia zwiększenie koncentracji oraz uspokojenie naszego organizmu. Przenosi go w stan uciszenia i wtedy możemy szybko i skutecznie zasnąć. Mi udało się zasnąć do 40 minut po zażyciu leku.\nLunapret Toreax 5 5\nToreax 2014-12-26 14:27\nJest to znakomity lek, który pomaga w zasypaniu. Zauważyłem, że można szybko i efektownie zwiększyć możliwość szybkiego zasnięcia. Polecam dla osób, które mają problem i za dużo myślą aby móc zasnąć.\nLunapret Inkognito 5 5\nOpinia użytkownika 2014-12-25 22:59\nNa mnie akurat zadziałał. Mam małe problemy ze snem ale zdarzają sięwiększe problemy tak jak 2-3 godziny. Jak nie mogę spać około zwykle 1h to po 15 minutach po aplikacji już spałam. Polecam!\nLunapret Lunapek 1 5\nLunapek 2014-12-21 17:17\nLunapret jakoś na mnie nie zadział i wczoraj nie mogłem spać do 5 rano. Masakra czy znajdę coś kiedyś wkońcu?