RECENZJA: Jeszcze zobaczycie...\nChyba nie znam żadnego dorosłego, kto jeszcze nigdy w swoim życiu nie usłyszał od dziecka, że „Jeszcze zobaczy!”. Zazwyczaj po tych słowach, padają dość imponujące i robiące wrażenie na rodzicach dziecięce plany na przyszłość, które są swojego rodzaju dziecięcymi „groźbami”. Czasem są one bardzo zabawne i dorośli mają spore trudności, żeby opanować pojawiający się na ich twarzach uśmiech.\nPewien, francuski autor, Guillaume Gueraud, postanowił zebrać takie dziecięcy wybuchy i przedstawić je w formie książki, którą w dzisiejszym wpisie właśnie recenzuję.\nJeszcze zobaczycie to książka opowiadająca o małym chłopcu, który ma wybitnie bujną wyobraźnię i dzieli się z czytelnikiem swoimi pomysłami na to, co w końcu zrobi gdy będzie już duży. Jako, że jest jeszcze dzieckiem, to logiczne jest, że nie może on robić wielu rzeczy, które robią dorośli co bywa dla niego frustrujące. Rodzicielskie zakazy i ograniczenia często wywołują groźbę, która zaczyna się właśnie od takich samych słów jak tytuł książki, czyli Jeszcze zobaczycie!\nPo tych słowach, mały bohater daje się ponieść wyobraźni, a do jego głowy napływają niesamowite scenariusze, o których skrycie marzy. Mycie zębów wtedy kiedy chce czy możliwość jedzenia nieograniczonej ilości cukierków, to tylko kilka przykładów dziecięcych „gróźb” 😀\nKsiąża ma tylko jednego głównego bohatera, o którym już wspomniałam we wcześniejszym akapicie. Oprócz tego, że słynie z niebanalnej wyobraźni, to z lektury książki można się łatwo domyślić, że nie lubi on rodzicielskich ograniczeń i chciałby mieć więcej swobody. Niestety autor nie zdradza zarówno wieku jak i imienia chłopca.\nJeszcze zobaczycie… składa się z 12 mini rozdziałów, które mieszczą się w książce na jednej rozkładówce. Po jednej stronie znajduje się krótki tekst, a po drugiej, całostronicowa ilustracja, obrazująca pragnienie chłopca. W książce są one umieszczone naprzemiennie i treść rozdziału znajduje się zawsze na kolorowej stronie. Jedynym wyjątkiem jest rozdział 11, ale nie chcę nic zdradzać 😀 Numery rozdziałów oznaczone są liczbami rzymskimi, a tuż nad nimi ilustrator przedstawił chłopca robiącego śmieszne miny.\nKsiążka dedykowana jest dzieciom, które zaczynają swoją przygodę z samodzielnym czytaniem, czyli powyżej 6. roku życia. Jej treść jest jednak na tyle prosta, że spokojnie można ją przeczytać już pięciolatkom.\nNajbardziej w tej książce urzekł mnie już sam pomysł, na zebranie wielu dziecięcych „gróźb” skierowanych do swoich rodziców. Jak wiadomo są one wyrazem ich złości i frustracji, jednakże czasem potrafią całkowicie rozbawić swoich rodziców.\nCo więcej, autor doskonale zredagował treść rozdziałów, która ukazuje jak, główny bohater puszcza wodze fantazji i wymyśla co on będzie robił, gdy dorośnie. Podczas lektury, ma się wrażenie, że rzeczywiście te słowa wyszły z ust małego chłopca. Niektóre pomysły są dość absurdalne dla rodzica, a przez to wywołują one szeroki uśmiech na ich twarzach 😀 Przykład z kinem, całkowicie mnie urzekł 😀\nZ kolei, jeśli chodzi o ilustracje, to fantastycznie dopełniają one treść książki i podkreślają jej humor.\nOstatnią rzeczą, o której chciałabym napisać, jest coś, co przyszło mi do głowy już w trakcie czytania książki. O ile, rzeczywiście książka jest pełna humoru, to jednak uważam, że powinna skłonić rodziców do refleksji. Niby są tu śmichy-chichy, ale tak naprawdę warto się zastanowić nad tym, w jaki sposób komunikujemy się z własnymi pociechami i jak przekazujemy im zasady, których powinny przestrzegać.\nJeszcze zobaczycie… to fantastyczna książka, której lektura wywoła uśmiechy na twarzach zarówno dzieci i dorosłych. Co więcej, jest prosta i łatwo zrozumiała treść, z pewnością spodoba się dzieciom, którzy będą mogli spróbować zapoznać się z tą książką samodzielnie.\nTYTUŁ ORYGINAŁU: Un jour…\nAUTOR: Guillaume Gueraud\nLINK DO KSIĄŻKI: https://bit.ly/JeszczeZobaczycie\nTagi: picturebook/wiek 9+/wiek 8+/wiek 6+/wiek 7+/literatura dziecięca/Sébastien Mourrain/Guillaume Gueraud/literatura francuska\nPrevious post: Amerykański klasyk literatury dziecięcej, czyli ŚWIĄTECZNY picturebook dla dzieci\nNext post: Przenieś się do ZACZAROWANEGO zamku!


Hotele w pobliżu: Niusakadono Shrine - Katsuragi (Wakayama) | Hotels.com\nNiusakadono Shrine — hotele w pobliżu\nŚwiątynia NiutsuhimeŚwiątynia Niutsuhime (Katsuragi) to miejsce, które warto odwiedzić. Znajduje się 3,1 km od centrum. Jeśli Świątynia Niutsuhime to atrakcyjne dla Ciebie miejsce, Centrum buddyjskie Daishi Kyōkai w Koyasan to miejsce w pobliżu, które również Ci się spodoba.\nNiusakadono Shrine — więcej informacji\nHotele – Katsuragi (Wakayama), Niusakadono Shrine\nNiusakadono Shrine — położenie\nTo miejsce jest znajduje się w mieście Katsuragi. Spędź dzień na poznawaniu miasta i odkrywaniu lokalnych atrakcji. Jeśli zastanawiasz się, co możesz robić w tej okolicy, nie przegap miejsc takich jak Góra Koyasan i Rinku Premium Outlets (centrum sklepów outletowych).\nGdzie mogę się zatrzymać w pobliżu miejsca takiego jak Niusakadono Shrine?\nMamy aż 8 obiektów dla Ciebie, spośród których możesz wybrać w zasięgu 5 km od miejsca takiego jak Niusakadono Shrine. Może spodobać Ci się jeden z tych obiektów, popularnych wśród naszych podróżnych:\nKatsuragi Onsen Happu-no-yu — 3 km od\nWakayama Guest House Shido — 4 km od\nNiusakadono Shrine — co warto zrobić i zobaczyć w pobliżu\nNiusakadono Shrine — co zobaczyć w pobliżu\nNiusakadono Shrine — atrakcje w pobliżu\n• Centrum sportów rowerowych Kansai\n• Świątynia Niutsuhime\nNiusakadono Shrine — jak się tu dostać


Przyszłość Przeszłości: Dążenie.\nTrzeci krążek Szwedów jest całkowicie norweski, tak jak dwa poprzednie zresztą. Albo inaczej – jest w pełni skandynawski ze zdecydowanym wskazaniem na Norwegię. Czterdzieści minut klasycznego black metalu utrzymanego w średnich tempach. Niby nic nowego, prawda? Albumów, które można tak opisać wychodzi rocznie pewnie kilkadziesiąt. Czemu więc pochylam się akurat nad tym? Czemu zbiera on zewsząd pozytywne opinie? To proste. Ma niesamowitą atmosferę. Duet tworzący Murg nagrał prawdziwie złowieszcze dzieło nie używając do tego niczego poza tym co klasyczne, w dodatku zrobił to grając raczej wolno niż szybko. Są tu oczywiście przyspieszenia ale siłą tego krążka są zwolnienia, płynące niespiesznie dźwięki wiejące grozą i złem. Tajemnicą i ciemnością. Zaryzykuję twierdzenie, że te przyspieszenia są tu wręcz zbędne i trochę (tylko trochę!) psują atmosferę albumu, bo naprawdę Szwedzi do perfekcji opanowali wolne granie. Dwa pierwsze utwory mówią o tym bardzo dobitnie i są w moim odczuciu jednymi z lepszych jakie w tym roku słyszałem. Nie mam zamiaru narzekać, że co pewien czas sobie podkręcą tempo, bo w końcu bardzo to lubię (czwarty „Renhet” to hicior, że hej!), ale kiedy już się to dzieje czekam niecierpliwie na kolejne zwolnienie, by dać się ponieść niespiesznie przez atmosferę grozy. Tytułowy utwór to jest wprost arcydzieło, z niesamowitymi gitarami, wspaniałymi bębnami i klimatem wręcz obezwładniającym. I wszystko jest cudowne, na najwyższym poziomie, wciągające, intrygujące, uzależniające wręcz, aż do pewnego momentu. Niestety, nie jest to do końca równy album, bo o ile zaczyna się wybitnie tak im dalej tym poziom opada. Nie leci na łeb na szyję, jednak mocno studzi rozbudzone na początku oczekiwania i emocje. Na szczęście jest to tylko spadek z poziomu wybitnego na bardzo wysoki czy po prostu wysoki, jednak lekki zawód pozostaje. Tym bardziej, że poprzednie albumy Szwedów były (tylko i aż) bardzo solidnymi wydawnictwami ale nie wyróżniały się niczym szczególnym pośród setek podobnych materiałów. Początek „Strävan” sugeruje, że tym razem będzie inaczej, niestety geniuszu nie wystarczyło na całe czterdzieści minut. Ale i tak jest to bez wątpienia najlepsze dzieło Murg w ich dotychczasowym dorobku i cieszmy się z tego powodu, bo świadczy to o rozwoju zespołu. Z dużą niecierpliwością należy czekać na kolejny materiał szwedzkiego duetu, bo potencjał tu jest taki jak pancernych zagonów mknących przez rosyjskie równiny. Oby tylko nie przytrafiła się Prochorowka.\nWarto wspomnieć o ascetycznej acz bardzo ciekawej oprawie graficznej krążka. Udanie komponuje się z atmosferą płyty i wszystko to razem sprawia, że obcowanie z tym albumem to naprawdę czysta przyjemność.\nMurg - „Strävan”. Nordvis Produktion, kwiecień 2019.


"Diablo" Włodarczyk nie zbliża się do żony - Dziennik.pl\n20 września 2010, 17:08 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\n"Nie mogę przegrać tej walki dla mojego ukochanego syna i żony, która się rozchorowała i przez najbliższe trzy dni nie będę się do niej zbliżać, żeby się nie zarazić" - zapewniał Włodarczyk na poniedziałkowej konferencji prasowej w Warszawie.\n"Porażka oznaczałaby dla mnie cofnięcie się sportowo o kilka kroków, a co za tym idzie straty finansowe i odłożenie pewnych planów. Nie mogę do tego dopuścić" - podkreślił.\nW połowie maja w Łodzi Włodarczyk (43 zwycięstwa, w tym 32 przez nokaut, dwie porażki i jeden remis) zdobył mistrzowski pas, nokautując w ósmej rundzie Włocha Giacobbe Fragomeniego. Według regulaminu WBC, Polak w pierwszej obronie tytułu mógł sobie wybrać rywala. Sztab boksera z Piaseczna zdecydował się na 10. w rankingu tej federacji Robinsona (19 wygranych, w tym 11 przed czasem, i pięć porażek), który jest mańkutem.\n"To oczywiście dodatkowe utrudnienie. Mam jednak już swój plan na walkę. Pojedynek zacznę inaczej niż zwykle. Od samego początku będę wywierał na rywalu presję, żeby nie pozwolić mu się rozkręcić. Wiem, że jak zostawię mu trochę luzu, to będzie bardzo niebezpieczny" - przyznał Włodarczyk, który ponad trzy lata temu stracił mistrzowski pas federacji IBF, przegrywając na punkty z innym Amerykaninem - Stevem Cunninghamem.\n"Wówczas oddałem pas praktycznie bez walki. Uczę się na błędach i to już na pewno się nie powtórzy" - dodał.\nInnego zdania jest jego rywal, który w Polsce przebywa już od tygodnia. "Dziękuję Krzysztofowi, że dał mi możliwość walki o ten pas. W swojej dotychczasowej karierze walczyłem z kilkoma renomowanymi rywalami i nie obawiam się walki z +Diablo+. Przyjechałem świetnie przygotowany i zamierzam wrócić do USA z mistrzowskim pasem" - przekonywał Robinson, który czterokrotnie był mistrzem świata, ale... w kickboxingu.\nW trakcie kariery bokserskiej miał wiele problemów zdrowotnych. "Niestety miałem dwie przerwy w treningach - w latach 2004-07 i 2007-10. Zmagałem się z urazami kolana, bicepsu i barku. Leczenie w USA jest bardzo drogie, więc miałem też sporo kłopotów finansowych. Wiadomo, że kiedy nie jest się w optymalnej formie, to ciężko jest znaleźć promotora i dobre warunki do treningów" - przyznał Amerykanin, który sześć lat temu sparował z Andrzejem Gołotą.\nTen z kolei również pojawił się na konferencji prasowej i nie wykluczył swojego powrotu na ring.\n"Nie podjąłem jeszcze ostatecznej decyzji - przyznał pięściarz wagi ciężkiej, który obecnie występuje w programie "Taniec z gwiazdami". - Robinson jest bardzo dobry technicznie. Potrafi też mocno uderzyć. Dlatego Krzysiek powinien zdecydowanie zaatakować od samego początku".\nWe wtorek w gymie grupy KnockOut Promotions o godzinie 13 odbędzie się trening otwarty Robinsona. Dzień później o tej samej porze zaprezentuje się Włodarczyk. Ceremonia ważenia zaplanowana jest na godz. 16.00 w piątek w hotelu Hilton.\nProgram sobotniej gali na warszawskim Torwarze:Waga ciężka (4 rundy) Krzysztof Zimnoch (Polska) - Nsangou Aouna (Kamerun)Waga półśrednia (6 rund) Krzysztof Bienias (Polska) - Konstantin Sakara (Łotwa)Waga półciężka (6 rund) Maciej Miszkin (Polska) - Parfait Tindani (Francja)Waga ciężka (6 rund) Andrzej Wawrzyk (Polska) - Pawels Dolgows (Łotwa)Waga junior ciężka (10 rund) - walka o młodzieżowe mistrzostwo WBC i WBC Baltic Tomasz Hutkowski (Polska) - Zakaria Azzouzi (Francja)Waga junior ciężka (12 rund) - walka o mistrzostwo świata WBC Krzysztof Włodarczyk (Polska) - Jason Robinson (USA)\nboks Robinson wlodarczyk golota\nJest świetny ale za to, że poparł Komorowskiego może przegrać.\nĆwierćprezydent z WSI\nno mogłaby się w końcu umyć!!!\nmam nadzieje ze Wlodarczyk przegra nie znosze go ma taka jakas glupkowata gebe\nre-gosc -ty jestes idiota i ...BRAWO WLODARCZYK !!


Program stypendialny dla absolwentów szkół gimnazjalnych i podstawowych - Starostwo Powiatowe w Wieruszowie.\nNagrody Powiatu Wieruszowskiego dla najlepszych sportowców, trenerów i działaczy w 2018 roku. Zgłoś swojego kandydata!\nZgodnie z Uchwałą Rady Powiatu Wieruszowskiego nr XXXV/156/13 z dnia 30 października 2013r. w sprawie nagród i wyróżnień za osiągnięte wyniki sportowe oraz za osiągnięcia w działalności sportowej kandydatury do nagród za 2018r. należy zgłosić do dnia 31 maja 2019r.\nIX Sesja Rady Powiatu Wieruszowskiego\nDziałając na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 511), § 15 ust. 1 pkt 1 i § 16 ust. 2 Statutu Powiatu Wieruszowskiego (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2011r. Nr 226, poz. 2340, zm. Dz. Urz. Woj. Łódzkiego\nz 2018r., poz. 5173) zawiadamiam, że dnia 31 maja 2019r. (piątek) o godz. 14:00 w sali sesyjnej Starostwa Powiatowego w Wieruszowie odbędzie się IX Sesja Rady Powiatu Wieruszowskiego.\nProgram stypendialny dla absolwentów szkół gimnazjalnych i podstawowych\nAktualności » Program stypendialny dla absolwentów szkół gimnazjalnych i podstawowych 2019-03-06\nFundacja BGŻ BNP Paribas rozpoczęła rekrutację absolwentów szkół gimnazjalnych i podstawowych do Programu stypendialnego „Klasa”.\nAby zgłosić się do Programu należy na stronie Fundacji zapoznać się z kryteriami naboru najbliższej szkoły, biorącej udział w Programie, a następnie wypełnić formularz aplikacyjny znajdujący się pod linkiem: https://www.bgzbnpparibas.pl/fundacja/ .\nWięcej informacji na stronie internetowej: https://www.bgzbnpparibas.pl/fundacja/dzialalnosc-fundacji/program-stypendialny-klasa .


Karbon, czyli nowa epoka węglowa\nNie wdając się w zawiłości przyrodniczo-geologiczne węgiel powstał w wyniku naturalnych procesów biologicznych. Znamy również ponad 10 milionów organicznych związków węgla. Jest wśród nich włókno karbonizowane popularnie zwane karbonem. To nic innego jak włókno, które składa się praktycznie w całości z rozciągniętych struktur węglowych. Włókno węglowe to fantastyczny materiał pod wieloma względami.\nJest niezwykle lekki, wytrzymały, a pojedyncza nitka jest kilkakrotnie cieńsza niż włos. Odporność cieplna włókien węglowych jest unikatowa i przewyższa pod tym względem, za wyjątkiem grafitu, jakiekolwiek znane materiały.\nWłaściwości mechaniczne włókien węglowych (duża wytrzymałość na zrywanie, duża sztywność i jednocześnie mała gęstość) sprawiają, że znajdują one zastosowanie w przemyśle lotniczym i sporcie. Rakiety tenisowe, narty, ramy rowerów, samochodów sportowych, kadłuby jachtów coraz częściej wykonywane są z karbonu.\nTen „chemiczny węgiel” ma też szereg zastosowań w przemyśle wydobywczym, czyli tam, gdzie potrzebna jest siła bez wagi i długowieczność w nieprzyjaznym środowisku.\nW światowym górnictwie już obecnie są testowane lub wykorzystywane produkty karbonowe. Należą do nich:\nRury wentylacyjne z włókna węglowego do dostarczania świeżego powietrza w podziemnych kopalniach. Są bardzo lekkie (umożliwiają szybszy montaż i wyciąganie ręczne, a także zmniejszają liczbę urazów ramion). Bardzo wytrzymałe (minimalizacja konserwacji) i sztywne (możliwe większe ciśnienie w wentylatorze). Cechuje je wysoka odporność chemiczna i termiczna.\nSzyny z włókna węglowego ważą zaledwie 25% ich stalowego odpowiednika (9 kg w porównaniu do 35 kg), a testowe obciążenie szyny z włókna węglowego dało jej wyższą ocenę.\nRolki przenośnika taśmowego mają zmniejszoną wagę- wyeliminowano korozję tym samym zapewniając dłuższą eksploatację (szczególnie dzięki dodaniu węglika krzemu na powierzchni rolek) i wysoką ogniotrwałość.\nPrzedłużenia szyn przekaźnikowych - waga każdego przedłużenia pręta przekaźnikowego została zredukowana do zaledwie 20 kg, a w warunkach testu ciśnieniowego wytrzymało ono obciążenie 90 ton.\nKotwy górnicze i wiele innych.\nChoć wiele przedmiotów z włókien węglowych nadal znajduje się w fazie prototypu, spotykają się one z dużym zainteresowaniem ze strony potencjalnych klientów. Czyżby rosnące zastosowanie karbonu zwiastowało nową epokę węglową?\nTestujemy nowe rozwiązania w transporcie podziemnym\nSZORUJĄ JAK SIĘ PATRZY\nJak sprawić być środnik szyny był czysty, a system transportowy kopalni działał bez zakłóceń? Sprawa jest banalna tylko dla laika. Górnicy wiedzą, że chodzi o dochowanie najwyższych standardów bezpieczeństwa, a przy okazji poprawę ekonomiki produkcji. Dzięki współpracy naukowców i praktyków zostało opracowane, przebadane oraz wdrożone do produkcji i eksploatacji kilka rozwiązań umożliwiających czyszczenie środnika, które są testowane w naszych kopalniach.\nNajefektywniejszym środkiem transportu załogi i materiałów na dole kopalni jest kolejka podwieszana. Według danych Wyższego Urzędu Górniczego w kopalniach węgla kamiennego eksploatowanych jest niemal 570 ciągników z napędem spalinowym do kolejek podwieszonych, a łączna długość podziemnych tras przekracza 1 tys. km. Ze względu na coraz trudniejsze warunki geologiczno-górnicze, do systemów transportu cały czas wprowadzane są coraz nowsze i doskonalsze rozwiązania techniczne. Spośród systemów przeniesienia napędu wykorzystywanych w lokomotywach podwieszonych, ekonomicznie najbardziej uzasadniony jest napęd cierny, wykorzystujący sprzężenie cierne pomiędzy kołami napędowymi a szyną.\nJAK POZBYĆ SIĘ MAZI?\nTen dość dynamiczny proces zakłócają warunki geologiczne powodujące osadzanie się na torze jezdnym zanieczyszczeń, szczególnie mieszaniny pyłu węglowego i kamiennego z wodą, które zmniejszają wartość współczynnika tarcia. W Polskiej Grupie Górniczej tego typu warunki występują między innymi w kopalniach Bolesław Śmiały, Ruda oraz Piast-Ziemowit. Mówiąc wprost, występująca w podziemiach tych kopalń duża wilgotność i powstający pył powodują osadzanie się na szynach tras mazi utrudniającej przemieszczanie się kolejek podwieszanych. Przedwczesnemu zużyciu kół pędnych kolejek podwieszonych można zapobiec poprzez czyszczenie zanieczyszczonych środników trasy. Różne grupy, instytucje badawcze i producenci usiłowały się zmierzyć z tym problemem. Wsparcie Biura Innowacji i Implementacji Nowych Technologii sprawiło, że w kilku kopalniach testuje się różne rozwiązania.\nZIEMOWIT TESTUJE MUC\n- Rozwój i innowacje naszej spółki to jeden z najważniejszych dla nas tematów. Jako kopalnia nie boimy się testować nowoczesnych rozwiązań dla górnictwa i wiemy, że niektóre z nich są ewolucją tego, co już istnieje. Problemy towarzyszące transportom materiałów w wyrobiskach nachylonych w warunkach kopalń mocno zawodnionych są wszystkim doskonale znane. Wychodząc naprzeciw, wdrożyliśmy nowe rozwiązanie w postaci Mobilnego Urządzenia Czyszczącego trasy kolejek podwieszanych – mówi Tomasz Kudłacik Naczelny Inżynier Ruchu Ziemowit.\nJak nas poinformował Jacek Maślanka z Zespołu Dokumentacji Technicznej Ruchu Ziemowit mobilne urządzenie do czyszczenia środnika szyny podwieszonej kolejki spalinowej typu MUC-2 zostało zabudowane w KWK Piast-Ziemowit na oddziale GTD-1Z w rejonie przekopu E-3 na poziomie II. Próby polegały na zabudowaniu urządzenia MUC-2 na szynie podwieszonej kolejki spalinowej o profilu I155 lub I140V za kabiną podwieszonej kolejki spalinowej i ciągłym wykonywaniu pracy związanej z czyszczeniem środnika ww. szyny. Szczotki urządzenia napędzane były dzięki ruchowi obrotowemu kół ciernych urządzenia. Urządzenie nie posiada własnego źródła zasilania, ruch na kołach ciernych był wywoływany dzięki poruszaniu się kolejki spalinowej. Urządzenie MUC-2 było eksploatowane w rejonie przekopu E-3 na poziomie II, gdzie zabudowane zostało do zespołu transportowego przygotowane do jazdy ludzi w kierunku ściany 921. Agresywna atmosfera kopalni, wykraplająca się woda i zalegający brud na szynie podwieszonej kolejki spalinowej nie były utrudnieniem dla niniejszego urządzenia. Prosta obsługa urządzenia z regulacją docisku szczotek skutkowała ich niewielkim zużyciem, co jednoznacznie potwierdzało skutecznością w zakresie czyszczenia środnika szyny o profilu I155 lub I140V.\nHALEMBA SPRAWDZA ZGARNIACZE\nW Kopalni Ruda na Ruchu Halemba prowadzone są testy innego rozwiązania, a mianowicie wykorzystanie wózków typu WTZB - mówi nadsztygar Tomasz Skowronek.\nZasadniczo są one przeznaczone do transportu ładunków po torach jezdnych kolejek podwieszonych zabudowanych w podziemnych zakładach górniczych w polach niemetanowych i metanowych. Wózki te mogą być połączone bezpośrednio lub w zestawie transportowym z lokomotywą spalinową, wózkiem manewrowym oraz innym napędem dopuszczonym do stosowania w podziemnych zakładach górniczych. Wózek znajduje również zastosowanie, jako urządzenie czyszczące środnik szyny jezdnej po wcześniejszym zabudowaniu zgarniaczy poliuretanowych. Zgarniacze wykonano z trudnopalnego i antyelektrostatycznego elastomeru poliuretanowego.\nProducent zapewnia wózki z jedną lub dwiema parami zgarniaczy w wersji ze zgarniaczem sterowanym za pomocą linek lub też za pomocą siłownika hydraulicznego. Wkłady czyszczące mogą pracować w pozycji czyszczenia (dociśnięte do środnika) lub w pozycji bez czyszczenia (odsunięte od środnika). Takie rozwiązanie pozwala na bardziej ekonomiczne wykorzystanie wkładów czyszczących, wykonanych ze specjalnego typu poliuretanu, gdyż w przypadku poruszania się lokomotywy po odcinku szyn „czystych”, po ustawieniu zgarniacza w pozycji „bez czyszczenia”, nie następuje niepotrzebne ścieranie się wkładów czyszczących.\nPróby ruchowe obydwu testowanych rozwiązań wypadły na tyle dobrze, że obecnie będą sprawdzane w innych kopalniach PGG S.A. Zmniejszenie problemów transportowych oraz przedłużenie żywotności szyn to niektóre z oczekiwanych efektów.\nAutor: Zbigniew Piksa\nGórnictwo morskie - nadzieja czy zagrożenie?\nRosnące potrzeby, techniczne możliwości i ekonomiczna opłacalność sprawiają, że górnictwo morskie przeżywa okres rozkwitu. Najczęściej do wydobycia wykorzystuje się statki wiertnicze, platformy morskie, ale również szyby położone na lądzie lub na sztucznych wyspach.\nDość powiedzieć, że ponad 30 % ropy naftowej i gazu ziemnego wydobywa się spod dna morskiego. Oceaniczni górnicy wydobywają między innymi złoto, diamenty, platynę, metale ziem rzadkich, a także węgiel kamienny. Okazuje się, że nie wszyscy równym krokiem zmierzamy do neutralności klimatycznej. Wielka Brytania, która pięć lat temu zamknęła ostatnią kopalnię głębinową, teraz zamierza uruchomić kopalnię morską. Według planów węgiel kamienny będzie wydobywany spod dna Morza Irlandzkiego, a jego celem będzie zaopatrywanie lokalnego przemysłu metalurgicznego. Planowane wydobycie to 2,7 mln ton węgla rocznie. Nowoczesne gałęzie gospodarki potrzebują coraz więcej metali takich jak: miedź, kobalt czy mangan. Lądowe pokłady tych surowców zaczynają się wyczerpywać, a oceaniczne zasoby stają się coraz bardziej atrakcyjne.\nW Polsce jest eksploatowane jedno podmorskie złoże ropy naftowej, położone na północ od przylądka Rozewie. Ponadto, wydobywane są również żwiry na obszarze Ławicy Słupskiej. Nasz kraj, jako członek międzynarodowego konsorcjum górniczego Interoceanmetal, jest także współwłaścicielem koncesji na eksploatację konkrecji manganowych na powierzchni 75 000 km2 dna wschodniego Oceanu Spokojnego (w tzw. obszarze Clarion-Clipperton). Występujące w tym rejonie konkrecje zawierają ok. 30% manganu, 1,28% niklu, 1,22% miedzi oraz 0,18% kobaltu.\nWiercenia przeprowadza się na coraz większych głębokościach. W połowie maja bieżącego roku japońscy inżynierowie wwiercili się w dno Oceanu Spokojnego na rekordową głębokość aż 8 kilometrów. Kolejne plany Japończyków zakładają dokonanie odwiertów na głębokość ponad 10 kilometrów.\nDna oceanów obfitują w cenne złoża surowców i minerałów, a jednocześnie są skarbcem dziewiczej przyrody. Które z tych bogactw wybierzemy? Zdaniem ekologów, Międzynarodowa Organizacja Dna Morskiego (ang. International Seabed Authority), która wydaje koncesje na poszukiwania złóż na dnie otwartych mórz, powinna opracować reguły prowadzenia tam działalności oraz stworzyć sieć obszarów chronionych, gdzie górnictwo podwodne byłoby zakazane.\nRekordowy odwiert na oceanie\nAż dziewięć filmów, serial, gra komputerowa oraz powieść Juliusza Verne’a nosi tytuł „Powrót do wnętrza ziemi”. Już to wskazuje jak bardzo interesuje nas to, co kryje ziemia. Niedawno na łamach niniejszego magazynu, przypomnieliśmy o najgłębszym na świecie Super Głębokim Odwiercie Kolskim w obwodzie murmańskim w Rosji, sięgającym 12 kilometrów głębokości. W połowie maja bieżącego roku japońscy inżynierowie wwiercili się w dno Oceanu Spokojnego na rekordową głębokość aż 8 kilometrów. Tym samym pobity został rekord z 1978 roku, kiedy to statek badawczy Glomar Challenger dokonał odwiertu w obrębie Rowu Mariańskiego na głębokości ok. 7 kilometrów.\nRekord pobito rankiem 14 maja tego roku na statku badawczym „Kaimei”. Odwiert trwał niecałe 3 godziny. W tym czasie udało się pozyskać do badań rdzeń o długości 37 metrów. Miejscem odwiertu jest hipocentrum jednego z najpotężniejszych znanych nam trzęsień ziemi. Dzięki próbkom pobranym z dna morskiego naukowcy będą mogli lepiej poznać historię trzęsień ziemi, do których przed laty dochodziło w Japonii i na zachodnim Pacyfiku.\nPlany Japończyków zakładają dokonanie kolejnych odwiertów na głębokość ponad 10 kilometrów. Ponadto, w ramach współpracy European Consortium for Ocean Research Drilling (ECORD) i Japan Agency of Marine-Earth Science and Technology (JAMSTEC) kolejne prace będą prowadzone u wybrzeży Kostaryki i Meksyku.\nWarto zaznaczyć, że badaczy interesuje wszystko to, co niezwykłe – od wychodni płaszcza Ziemi na dnie oceanu, przez kominy hydrotermalne i podwodne złoża metali po głębokie skały skolonizowane przez mikroorganizmy, .\nW oceanicznych poszukiwaniach swój udział ma również Polska, która uzyskała od International Seabed Authority organizacji działającej przy ONZ piętnastoletnią licencję, dzięki której nasze statki badawcze mogą poszukiwać złota, miedzi, srebra i innych metali w Grzbiecie Śródatlantyckim. Podobną licencję miało dotychczas tylko sześć państw: Chiny, Korea, Indie, Rosja, Francja i Niemcy.\nNie tylko panele...\nZalety fotowoltaiki są jasne, zwłaszcza że od kilku lat prawo stało się jeszcze bardziej przyjazne potencjalnym inwestorom. Według danych Agencji Rynku Energii moc zainstalowana fotowoltaiki w Polsce wyniosła na koniec marca br. blisko 4,5 GW. Liczba nowych instalacji PV w marcu to 24 865. Nic dziwnego, że kolejne dachy uginają się pod panelami fotowoltaicznymi. Tymczasem kolejne innowacje z ośrodków badawczych trafiają do produkcji i wkrótce może się okazać, że panele to przestarzała technologia.\nDACHÓWKI Z ENERGIĄ\nEsteci próbują zwrócić swą uwagę w stronę dachówek fotowoltaicznych, które działają tak samo, jak tradycyjne systemy fotowoltaiczne. Absorbują promienie słoneczne i następnie przetwarzają je na prąd o stałej częstotliwości. Solarny dach posiada inwertory, które przetwarzają prąd stały w prąd zmienny. Dzięki takiej instalacji powstaje darmowa energia elektryczna na potrzeby naszego domu. Na razie nie warto się spieszyć, bo wydajność dachówek jest o połowę mniejsza niż paneli. Dachówki fotowoltaiczne posiadają moc średnio od 10 do 30 Wp. Z kolei przeciętna wydajność liczona na 1 m2 wynosi ok. 90 Wp. Aby zatem uzyskać instalację fotowoltaiczną o mocy wystarczającej dla standardowego domu jednorodzinnego, należałoby mieć dachówki fotowoltaiczne na powierzchni dachu wynoszącej dokładnie 111 mkw. lub panele o powierzchni 60 mkw.\nMALUJEMY Z PRĄDEM?\nNaukowcy entuzjaści jak chociażby dr Torben Daeneke Królewskiego Instytutu Technologii w Melbourne przekonują, że za 5 lat wydajność paneli fotowoltaicznych osiągną farby fotowoltaiczne. Farba solarna nie jest nowym odkryciem. Już 10 lat temu naukowcy z amerykańskiego University of Notre Dame opracowali farbę, dzięki której fasady budynków mogą produkować słoneczną energię elektryczną.\n– Łącząc produkujące energię nanocząstki, zwane kropkami kwantowymi, z płynami, jakie można rozprowadzać po powierzchniach, uzyskaliśmy jednowarstwową farbę, którą można nakładać bez użycia specjalnego sprzętu na powierzchnię każdego materiału przewodzącego prąd -mówi cytowany przez Rzeczpospolitą prof. Prashant Kamat z Center for Nano Science and Technology. Zamiast krzemu do produkcji farby solarnej wykorzystano dwutlenek tytanu, którego cząsteczki pokryto siarczkiem kadmu lub selenkiem kadmu, a następnie połączono z mieszanką wody i alkoholu.\nChociaż farba solarna charakteryzuje się bardzo niską sprawnością na poziomie 1%, jej przewagą nad panelami słonecznymi osiągającymi sprawność rzędu 10-20% ma być bardzo niski koszt produkcji. Farba solarna stworzona w Melbourne ma właściwości żelu krzemionkowego. Działa jak półprzewodnik, ponieważ w jej mieszaninie znajduje się siarczek molibdenu, który ponadto dzieli cząsteczki wody na wodór i tlen.\nNad "solarami w płynie” pracują również naukowcy z Uniwersytetu w Austin. Chcą opracować tanią i ogólnodostępną technologię wyłapywania energii słonecznej. Wychodzą z założenia, że dostępne technologie przechwytywania, magazynowania i transformacji energii słonecznej w prąd lub ciepło są za drogie i przez to zbyt rzadko stosowane. Farby światłoczułe oparte są na nanomateriałach — 10 000 razy cieńsze niż włos, w takiej postaci zyskują nowe właściwości fizyczne. Naukowcy uważają, że największym plusem ze stosowania tych farb będzie radykalne obniżenie zużycia surowców do produkcji paneli słonecznych, co pociągnie za sobą obniżenie kosztów.\nKRYSZTAŁKI Z POLSKI\nTo jednak nie ostatnie słowo naukowców. Jedną z ciekawszych gałęzi fotowoltaiki wydają się perovskity. Coraz częściej można spotkać się z opinią, że będą następcami tradycyjnych ogniw krzemowych, a ich mała waga, giętkość i niskie koszty produkcji pozwolą obrócić każdy fragment powierzchni w wydajną elektrownię słoneczną. Polska chemik Olga Malinkiewicz stworzyła pierwszą ładowarkę do telefonów zbudowaną z wykorzystaniem perowskitów. Obecnie chce z wykorzystaniem technologii perowskitowej ładować większe urządzenia elektryczne, a wraz z powstaniem większych i wydajniejszych modułów, nawet samochody i mieszkania. Początkowa wydajność ogniw fotowoltaicznych zbudowanych na podstawie perowskitów wynosiła skromne 9%. Kolejnym sukcesem Olgi Malinkiewicz było podniesienie wydajności do 20%, a więc jest to już wydajność na poziomie najpopularniejszych ogniw krzemowych. Już dziś w ramach testów folią z wykorzystaniem polskich perovskitów pokryta jest fasada biurowca Spark w Warszawie oraz jednego z hoteli w Japonii.\nCzy pomalowanie zwykłego muru lub oklejenie folią będzie alternatywą dla tradycyjnej formy pozyskiwania energii? Naukowcy uważają, że farba solarna stworzy domowy system pozyskiwania nieograniczonej energii. Co więcej, dodają, że będzie ją można wykorzystywać nie tylko na ścianach budynków mieszkalnych, ale także do pokrywania powierzchni garaży, płotów, a nawet samochodów, w dodatku w każdych warunkach atmosferycznych.\nBATem w ekologię\n„Sztuka wojny” - książka popularna w świecie biznesowym jest znana jako zbiór uniwersalnych zasad postępowania, które dotyczą nie tylko pola bitwy, lecz także prowadzenia interesów. A skoro biznes to wojna, musimy uważać, aby nie oberwać, czyli nie dostać batów. Przeciwnie, musimy z nimi żyć i wygrać, zwłaszcza że wspomniane BAT-y (pisane wielką literą) to nic innego jak akronim angielskiego wyrażenia Best Available Technology, czyli Najlepsze Dostępne Techniki.\nKonkretnie chodzi o jeden z głównych mechanizmów Unii Europejskiej w walce z emisjami przemysłowymi na szeroką skalę, którym jest dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z 2010 r. Kluczowym elementem tego aktu było wprowadzenie w 2017 roku tzw. Konkluzji BAT, dokumentu zawierającego restrykcyjne wymogi dotyczące dopuszczalnych emisji zanieczyszczeń do środowiska, publikowanego w formie decyzji wykonawczych i bezpośrednio obowiązujących kraje członkowskie, w tym Polskę. Wśród wielu gałęzi przemysłu konkluzjom podlegają również elektrociepłownie bądź ciepłownie, których moc nie jest mniejsza niż 50 MW, czyli firmy, dla których surowiec w lwiej części dostarcza PGG S.A. Nic dziwnego, że również nasza Spółka musi stosować najbardziej efektywne i zaawansowane technologie oraz prowadzić działalność w sposób, który możliwie najlepiej ograniczałby emisje gazów cieplarnianych i ich oddziaływanie na środowisko.\nKonkluzje BAT wprowadzają bardziej restrykcyjne wymogi dla takich zanieczyszczeń, jak: SO2 (dwutlenek siarki), NOx (tlenki azotu) oraz pył, a ponadto obejmują także dodatkowe parametry, takie jak Hg (rtęć), HCl (chlorowodór), HF (fluorowodór) i NH3 (amoniak). Prowadzący instalację mają czas na ich dostosowanie do konkluzji BAT do dnia 16 sierpnia bieżącego roku.\nDostosowanie się do nowych przepisów emisyjnych może kosztować polskie przedsiębiorstwa ok. 10 mld zł. - powiedział Paweł Sałek, wiceminister środowiska, a obecnie doradca Prezydenta Andrzeja Dudy ds. polityki klimatycznej. PGG S.A. prowadzi monitoring jakości węgla w swoich laboratoriach chemicznych, ale teraz niezbędne będzie dostosowanie prowadzonych tam badań do nowych wymagań unijnych. Zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji (UE) z 2017 roku wstępna charakterystyka i regularne badania paliwa mogą być wykonywane przez operatora lub dostawcę paliwa. Jeżeli wykonywane są przez dostawcę, pełne raporty są przekazywane operatorowi w formie specyfikacji produktu (paliwo) lub gwarancji dostawcy. Konkluzje BAT nie precyzują dopuszczalnych poziomów śladowych zanieczyszczeń paliwa dostarczonego dużym obiektom energetycznego spalania. W świetle powyższego, należy rozważyć wdrożenie zaawansowanej technologicznie aparatury analitycznej, pozwalającej kontrolować jakość paliwa.\n- Parametry takie jak: wartość opałowa (LHV), wilgotność, zawartość substancji lotnych, zawartość części niepalnych nie stanowią problemu dla większości laboratoriów PGG S.A., gdyż badania te są prowadzone rutynowo – mówi Dawid Widuch chemik z Biura Innowacji i Implementacji Nowych Technologii. Wdrożenie większości parametrów wiąże się ze znacznym nakładem finansowym, ponieważ aparatura umożliwiająca badanie zawartości pierwiastków w matrycy węglowej na poziomie śladowym (nierzadko 1 ppm), wykorzystuje bardzo wyrafinowane technologie – dodaje.\nFirmy podlegające konkluzjom BAT mają trzy drogi podejścia do tego tematu i każda z nich ma wady i zalety. Pierwsza i najtańsza to oparcie się o wyniki badań odbiorców, które mogą być problemem w sytuacji spornej. Druga to zlecanie badań na zewnątrz - dość wygodne, jeśli ilość badań nie jest zbyt wielka, choć minusem są koszty, które takie badania będą generowały w dłuższej perspektywie czasowej. Trzecia droga to prowadzenie badań we własnym zakresie. W początkowym etapie wymaga to nakładów inwestycyjnych, ale po pierwsze poznamy więcej szczegółów o naszym produkcie. Ponadto w dłuższej perspektywie czasowej, ten sposób badania na potrzeby BAT prawdopodobnie będzie tańszy.\nPrzykładowo rtęć jest jednym z najbardziej niebezpiecznych zanieczyszczeń emitowanych do środowiska, gdyż nie ulega biodegradacji. Wśród wszystkich metali ciężkich wykazuje największą lotność oraz podatność do przechodzenia przemian chemicznych. Jej toksyczne działanie związane jest głównie ze zdolnością do kumulacji w środowisku przyrodniczym. Wszystkie formy specjacyjne rtęci są uważane za wysoce toksyczne. Głównym źródłem antropologicznej emisji rtęci i jej związków jest spalanie paliw kopalnych. Związki rtęci spotykane są w łupkach węglowych, bitumicznych i w zasadowych skałach krystalicznych. Dlatego też konieczne jest wdrożenie odpowiednich technik i metod analitycznych w celu szybkiej kontroli jakości węgla z uwzględnieniem zawartości tego pierwiastka. Zawartość rtęci w węglach Polskiej Grupy Górniczej kształtuje się zazwyczaj w przedziale 0,02 – 0,2 ppm. Pozornie to niewiele, ale w skali przemysłowej doprowadza do masowego skażenia ekosystemu. Zastosowanie odpowiedniego analizatora rtęci może okazać się najlepszym wyborem. Jednakże niesie to ze sobą pewne ograniczenia. Należy zatem szukać kompromisu pomiędzy kosztem aparatury, czasem przygotowania próbki oraz stosowanymi odczynnikami, a funkcjonalnością. Podobnie jest z innymi parametrami fizykochemicznymi, które od sierpnia bieżącego roku należy obligatoryjnie badać.\nRozszerzenie zakresu badań wymaga zakupu nowej aparatury, o ile będzie to uzasadnione prognozowaną ilością badań. W wyniku przeprowadzonych przez Dawida Widucha badań, wyjazdów studyjnych oraz oznaczeń śladowych zanieczyszczeń węgla, przeprowadzonych w niezależnych laboratoriach na różnych urządzeniach okazało się, że koniecznym jest zakup analizatorów rtęci i fluoru. W dalszej kolejności dobrą ścieżką rozwoju będzie implementacja techniki fluorescencyjnej spektroskopii rentgenowskiej z dyspersją fali - WD-XRF (Wavelength Dispersive X-Ray Fluorescence Spectroscopy). Tutaj w zależności od ustaleń z odbiorcami zobowiązanymi ustawami BAT, należy wybrać model aparatu odpowiedni do potrzeb. Należy jednak zaznaczyć, że ze względu na zróżnicowany skład matrycowy prób węgla, konieczne będzie przeprowadzenie szeroko zakrojonych oznaczeń o charakterze naukowo-badawczym.\nKonkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) to dokument, którego głównym celem nie jest narzucanie rodzaju stosowanych urządzeń czy technologii prowadzącemu instalację objętą pozwoleniem zintegrowanym, ale określenie limitów emisyjnych. Nadrzędny cel BAT to zaproponowanie takich limitów emisyjnych, które będą odzwierciedlać właściwe proporcje pomiędzy korzyściami i kosztami. Wielkości limitów emisyjnych muszą dotyczyć tych zanieczyszczeń, które zakład będzie wytwarzał w większych ilościach i mających niebagatelny wpływ na zdrowie populacji.\nEgzoszkielety - od fantastyki do rzeczywistości\n„Transformers", "Obcy" i "Awatar", to tylko kilka tytułów filmowych, w których mogliśmy podziwiać egzoszkielety. Tymczasem urządzenia te już dawno z masowej wyobraźni trafiły na rynek. Pracownie badawcze opuszczają kolejne modele, ale nie po to, by walczyć z galaktycznymi agresorami, lecz wspomagać niepełnosprawnych, żołnierzy oraz budowlańców, górników i pracowników magazynów.\nSama nazwa egzoszkielety jest dość egzotyczna, ale najwyższa pora by ją przyswoić, gdyż coraz mocniej zaznaczają one swą obecność w naszej rzeczywistości. Mówiąc językiem popularnym, chodzi o rodzaj pancerzyka podobnego do takiego, jaki mają niektóre owady lub skorupiaki. Ta powłoka montowana jest na zewnątrz ciała w celu wzmocnienia siły mięśni użytkownika. Tylko tyle i aż tyle, ponieważ tak naprawdę jest to układ mechatroniczny, którego rozwój zmierza w stronę stworzenia humanoidalnego robota.\nDŹWIGNIESZ 700 KG?\nHardiman, Pitman, Hulc, Hal-1. Luna - tak nazywają się kolejne egzoszkielety a modeli, nad którymi prowadzone są obecnie badania jest tyle, że można by z nich stworzyć mały oddział górniczy. Każde z tych urządzeń jest przeznaczone do nieco innych celów, ale ich wspólnym zadaniem jest wspomaganie człowieka. Wspomniany Hardiman umożliwiał użytkownikowi podniesienie ciężaru około 700 kg za pomocą jednej ręki, przy czym odczuwalny ciężar wynosił zaledwie 20 kg. Pomimo sukcesu projektu okazało się, że jego użyteczność jest znikoma, a początkowe egzemplarze kosztowały zbyt dużo. Pitman był jednym z pierwszych egzoszkieletów sterowanym przez czujniki skanujące czaszkę człowieka. Niestety i on poległ ze względu na słabą moc obliczeniową ówczesnych komputerów, choć wkrótce czeka go reinkarnacja.\nNajbardziej zaawansowanym technologicznie projektem egzoszkieletu przeznaczonym dla celów militarnych jest HULC, rozwijany od 2009 roku. Eksperci są zgodni co do tego, że współczesne obciążenie żołnierzy jest zbyt duże i może powodować nadmierne kontuzje, urazy, a tym samym spadek sprawności bojowej. Ekwipunek żołnierza piechoty nie powinien przewyższać jednej trzeciej masy jego ciała. Jeśli żołnierz waży 85 kg, to optymalnie powinien dźwigać nie więcej niż 28 kg.\nJedna z wersji HULC-a jesienią 2012 roku była testowana w Afganistanie podczas konfliktu zbrojnego. Konstrukcja tego egzoszkieletu o masie 23 kg umożliwiała przenoszenie ładunków o masie do 90 kg z prędkością maksymalną 16 km/h.\nLUNA CI POMOŻE\nNie sposób w krótkim artykule przedstawić wszystkie modele egzoszkieletów. Wspomnijmy, więc jeszcze o polskim projekcie Luna zrealizowanym w Politechnice Śląskiej w ramach pracy dyplomowej. Jest to pierwszy robot pomagający chorym uruchamiać porażone mięśnie i przy okazji monitorować na bieżąco swoje postępy. Pacjent sam musi rozpocząć ruch, a wówczas maszyna odczytuje jego zamiary i pomaga wykonać oczekiwany manewr.\nNowe procesy i technologie koncentrują się na dążeniu do zmniejszenia wagi egzoszkieletu przy jednoczesnym zwiększeniu wytrzymałości. Aby skonstruować egzoszkielet, inżynierowie potrzebują lekkich materiałów, które mogą wytrzymać duże siły. Materiały takie jak stal i aluminium mają specyficzne zalety około 100 do 250 kNm/kg, podczas gdy włókna szklane około 1300 kNm/kg. Włókno węglowe oferuje szczególne zalety, ponad 2400 kNm/kg. Nowe technologie, takie jak nanorurki węglowe przekraczają 40.000 kNm/kg a wytrzymałość na rozciąganie 62 GPa.\nWAGA I CENA LECĄ W DÓŁ\nEgzoszkielety mają zastosowanie w medycynie, wojsku i przemyśle. Jeśli chodzi o zastosowania przemysłowe to sprawdzą się przede wszystkim tam, gdzie istnieje konieczność przenoszenia ciężkich przedmiotów na różne odległości, czyli między innymi w górnictwie, przemyśle, budownictwie, rolnictwie. Szczególnym przypadkiem może być zastosowanie w kopalniach lub magazynach z ograniczonym dostępem manewrowym wózków widłowych, podnośników lub podobnych w działaniu urządzeń. Przydadzą się też w sytuacjach, gdy pracownik narażony jest na długotrwałe przebywanie w niekorzystnych, niekomfortowych pozycjach w pracy.\nW przyszłości sterowanie egzoszkieletu może zostać rozwiązane z wykorzystaniem sieci neuronowych, co spowoduje upowszechnienie egzoszkieletów sterowanych myślami. Egzoszkielety wydają się mieć wielką przyszłość, ich waga spada i wynosi już około 5 kg, cena również idzie w dół i obecnie niektóre modele można kupić już za 5 tysięcy dolarów.\nPowłoki samopoczyszczące w walce z wirusami\nNiby wszyscy o tym wiedzieliśmy, ale dopiero pandemia covidowa dobitnie pokazała nam, w jak brudnym otoczeniu żyjemy. Nawet pozornie najbardziej czysta powierzchnia pełna jest różnego rodzaju wirusów, bakterii i innych mikrobów. Myjemy ręce, dezynfekujemy, co się da, a te paskudztwa ciągle są wśród nas. Szczególnie dotkliwe jest to w szpitalach i innych placówkach służby zdrowia, które nieustannie z determinacją walczą o higienę. O tym, jak mało skuteczna jest ta walka, informuje Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC): w samej Unii rocznie około 3 miliony ludzi ulegają zakażeniu w środowiskach szpitalnych, co dla 25 000 z nich kończy się śmiercią.\nW ramach finansowanego ze środków UE projektu SELFCLEAN grupa naukowców opracowała antybakteryjny materiał, który może być stosowany na powszechnie używanych powierzchniach. Podczas testów przeprowadzanych w szpitalach wynaleziona substancja ograniczyła ryzyko zakażenia o ponad 60%. Powłoka składająca się z nanocząsteczek dwutlenku tytanu (TiO2) osadzonych w matrycy cynowo-niklowej inicjuje proces fotokatalizy. Proces ten reaguje na typowe dla pomieszczeń spektrum światła widzialnego i promieniowanie ultrafioletowe, nadając materiałowi zdolność samooczyszczenia i właściwości antybakteryjne. W publikacjach naukowych pojawiły się informacje o tym, że proces galwanizacji z wykorzystaniem prądu impulsowego pozwolił osiągnąć wysoką prędkość osadzania się nanocząsteczek TiO2 i jednorodną strukturę matrycy.\nMówiąc bardziej zrozumiałym językiem: powłoki samoczyszczące mają zdolność do rozkładania zanieczyszczeń, co sprawia, że pokryte nimi powierzchnie na długo pozostają czyste. Są bardzo łatwe w aplikacji, dlatego cieszą się dużą popularnością wśród inwestorów prywatnych i biznesowych. Wystarczy pokryć nimi wybraną powierzchnię i cieszyć się multifunkcjonalnością produktu. Uczeni wykonali powłokę dla płytek kontaktowych, klamek do drzwi i uchwytów meblowych, czyli miejsc najczęściej dotykanych, gdzie zarazki panoszą się w największym stopniu. Nowy materiał zapewnia korzyści zdrowotne i ekonomiczne. Powłoka w znaczny sposób ogranicza ryzyko zakażenia bakteryjnego, jednocześnie rokując wysoką rentowność przedsięwzięcia dla partnerów z sektora małych i średnich przedsiębiorstw. Co równie ważne, powłokę projektowano z myślą o trwałości i estetycznym wyglądzie, a efekt spełnił oba te kryteria.\nNa polskim rynku pojawił się niedawno innowacyjny produkt: antybakteryjna folia samoprzylepna, wyposażona w specjalną powierzchnię, która zabija SARS-CoV-2 i inne wirusy, zapobiegając dodatkowo rozwojowi bakterii, wirusów i grzybów. Już po 10 minutach od wyklejenia powierzchni, ponad 90% wirusów koronawirusa oraz ponad 95% wieloopornych zarazków szpitalnych zostaje unicestwionych. Wyniki te zostały potwierdzone przez specjalistyczne testy i badania, przeprowadzone przez niezależny instytut badawczy biotechnologii w Niemczech.\nOchrona przy użyciu tej folii może zostać z powodzeniem zapewniona w takich miejscach jak: urzędy, szpitale, przychodnie, szkoły, apteki, poczekalnie, galerie handlowe, banki, komunikacja miejska i wielu innych. Dosłownie wszędzie tam, gdzie ludzie są szczególnie narażeni na kontakt z wirusami. Folia antybakteryjna doskonale sprawdzi się do oklejenia blatów, biurek, poręczy, klamek, drzwi, wind, łóżek itp. Jeśli wierzyć zapewnieniom producenta, folia jest na tyle plastyczna i łatwa w użytkowaniu, że bez problemu zabezpieczy takie przedmioty, jak terminal płatniczy, książki, opakowania produktów służących do higieny czy menu w restauracji.\nPopis górniczych umiejętności, czyli najdłuższy tunel świata\nTemperatura sięgająca 40 st. C, wilgotność względna niemal 100 procent, ponad 2 kilometry skał nad głową i 9 ofiar śmiertelnych. To nie opis pracy w kopalniach, ale prezentacja warunków pracy górników zatrudnionych przy budowie bazowego tunelu kolejowego Świętego Gotarda.\nOddany do użytku w 2016 roku tunel o długości 57 km jest do dziś najdłuższym tunelem na świecie. Drugie i trzecie miejsce zajmują oddane do użytku w 1988 roku podmorskie połączenie japońskich wysp Honsiu i Hokkaido oraz funkcjonujący od 1994 roku tunel pod Kanałem La Manche, które liczą odpowiednio 53,8 i 50,4 kilometra.\nPierwszy tunel Św. Gotarda w Szwajcarii oddano do użytku w 1881 roku, po 10 latach budowy metodą wysadzania skał. Obecny powstawał w latach 2003-2016 jako tunel bazowy czyli budowany u podstawy góry. Taki tunel jest wprawdzie dłuższy, głębiej położony i droższy w budowie niż tunel podszczytowy, ale za to tańszy w eksploatacji. Prace rozpoczęto równocześnie z dwóch stron góry, po dwie nitki na każdej ze stron. Tym razem roboty prowadzono metodą wiercenia, wykorzystując maszyny typu TBM (Tunel Boring Machine), z których każda ważyła 2700 ton, miała 450 metrów długości i tarczę drążącą o średnicy 10 metrów. Urządzenia te, zwane potocznie kretami lub robakami zużywają tyle prądu, co miasteczko liczące 8 tysięcy mieszkańców. Maszyny drążyły dziennie 25-30 metrów przebijając się przez kilka warstw geologicznych ułożonych w układzie pionowym: od skał granitowych przez materiał sypki aż do nasiąkniętego wodą. Jak twierdzi inwestor, spod ziemi wywieziono tyle urobku, że załadowany na pociąg stworzyłby skład o długości z Zurychu do Pekinu. Tunel składa się z dwóch oddzielnych wyrobisk o długości 57 kilometrów każde, łączonych ze sobą tunelami technicznym co 325 metrów. Każdy z korytarzy ma 9,14 m średnicy. Dodatkowo tunel został podzielony na trzy sekcje, które dzielą stacje techniczne w Faido i Sedrun. W sumie powstało 151 kilometrów podziemnych tuneli, wliczając w to obie nitki tunelu, łączniki, tunele ewakuacyjne oraz wentylacyjne i techniczne. Oba obiekty zostały wyposażone w komory rozjazdowe, systemy wentylacyjne i wyjścia ewakuacyjne.\nDoceniając kunszt inżynierów i górników przyznać wypada, że podróż bazowym tunelem kolejowym Świętego Gotarda rozczarowuje miłośników ekstremalnych inwestycji inżynierskich. Nawet podróż najdłuższym tunelem świata, chwilami 2300 metrów pod powierzchnią szczytu, jest monotonna w porównaniu z widokami z okien najstarszą trasą górską. Doznania turystów nie są w tym przypadku najistotniejsze. Ważne jest, że każdej doby tunelem bazowym św. Gotarda 260 pociągów towarowych przejedzie z prędkością 100 km/h oraz 65 pociągów pasażerskich, mogących jechać z prędkością do 200 km/h. Prowadzone są jednak próby w czasie, których pociąg osobowy pojechał przez tunel bazowy Świętego Gotarda z prędkością 275 km/h. Wysoka prędkość podróżna pozwoli na skrócenie czasu jazdy z Zurychu do Mediolanu z czterech do nieco ponad dwóch i pół godziny dla pociągów pasażerskich.\nKoszt budowy sięgający 11 mld euro musi się zwrócić.\nSzyb wiercony od dołu\nGdybyśmy myśleli konwencjonalnie, prawdopodobnie dzisiaj zastanawialibyśmy się jak sprawić, by konie biegały szybciej i mogły udźwignąć większy ciężar. Carl Benz w 1885 roku pomyślał niebanalnie i skonstruował pierwszy samochód trójkołowy, rozpoczynając trzy wieki motoryzacji. W branży górniczej również nie brak nowatorskich pomysłów, także tych realizowanych przez inżynierów z PGG, a prekursorskie pomysły pojawiają się na całym świecie.\nZespół niemieckich, szwedzkich i południowoafrykańskich ekspertów górniczych testuje w kopalniach Południowej Afryki system SBM (shaft boring machine), czyli maszynę do wiercenia szybów. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że szyb jest wiercony od dołu do góry.\nNo, prawie. Na początku trzeba zaznaczyć, że tą techniką można wiercić szyby (na przykład wentylacyjne) do istniejących wyrobisk. Cały cykl składa się z trzech etapów: w pierwszym maszyna stojąca na powierzchni wwierca w dół niewielki pionowy otwór pilotażowy. Po dotarciu do istniejącego wyrobiska usuwany jest urobek.\nW drugim etapie montowane są specjalne noże, które poruszając się do góry, skrawają kolejne partie skały, aż dotrze na powierzchnię. W tym procesie wiertło rozwiercające zwiększa średnicę otworu pilotażowego. Każda partia tego urobku wywożona jest transportem dołowym na powierzchnię. W trzecim etapie SBM powiększa otwór wiertniczy do jego średnicy roboczej, instalując okładzinę podstawową podczas wykopywania, a usuwanie urobku odbywa się ponownie od dołu, wewnątrz tunelu. W razie potrzeby jednostka z betonu natryskowego zamontowana na SBM zabezpiecza ścianę szybu natychmiast po odsłonięciu skały czy kurzawki. Operator maszyny bezpiecznie i wygodnie steruje wszystkimi operacjami z wnętrza maszyny na powierzchni. Nowa technologia umożliwia pionowe wydobycie o średnicy do 9,5 m w optymalnych warunkach w twardej skale.\nPo co to wszystko? Producent twierdzi, że technologia umożliwia oszczędność czasu o 20-30% w porównaniu z konwencjonalnymi metodami, przy głębokościach ograniczonych jedynie technicznie wykonalną długością otworu.\nPrędkość samolotu plus wygoda kolei\nWyobraźmy sobie sytuację, że po porannej kawie jedziemy pociągiem do Sopotu, kąpiemy się w morzu, po czym wracamy do domu na obiad, by zdążyć na popołudniową zmianę w kopalni. Jeśli pociąg pojedzie 1200 kilometrów na godzinę, to podróż w obie strony potrwa 60 minut. Dziś to jeszcze wizja, ale nie aż tak nierealna jakby się nam wydawało.\nPrędkość samolotu plus wygoda kolei tak w największym skrócie można podsumować koncept Hyperloop, promowany przez Elona Muska. Nad realizacją tego projektu pracują ośrodki naukowe na całym świecie. W połowie listopada bieżącego roku Korea Railroad Corporation (takie koreańskie PKP) pochwaliło się osiągnięciem prędkości powyżej 1000 km/h w swoim tunelu Hyperloop. Prototypowa wersja kapsuły w skali 1:17 osiągnęła maksymalną prędkość wynoszącą dokładnie 1019 km/h. Korea Południowa chce oddać pierwszą w pełni działającą sieć tuneli Hyperloop do użytku publicznego już w 2024 r. W ciągu 10 lat Hyperloop może działać również w naszym kraju, tak przynajmniej deklarują przedstawiciele firmy Hyper Poland uczestniczącej w programie Elona Muska.\nBądźmy jednak realistami. Z powodu ograniczeń finansowych Polacy zaproponowali coś, co nazwali Inteligentną Platformą Logistyczną (IPL). Mówiąc w uproszczeniu, w początkowej fazie będzie to kolej eksploatowana w warunkach atmosferycznych, gwarantująca szybki transport towarów przy prędkościach dochodzących do 300 km/godz. Później planowane jest wprowadzenie rozwiązań próżniowych i zwiększenie prędkości do 600 km/godz. dla zastosowań towarowych lub pasażerskich. Celem końcowym jest nowy system pasażerski, w którym możliwe będzie osiągnięcie prędkości ponad 1000 km/godz.\nNiedawno firma Hyper Poland poinformowała o zmianie brandu na Nevomo. Flagowym projektem spółki ma być magrail - technologia lewitacji magnetycznej w ramach istniejących korytarzy oraz przepisów kolejowych. Projekt finansowany ze środków Narodowego Centrum Badań i Rozwoju zakłada rozpoczęcie instalacji komponentów technologii magrail wiosną 2021 i przeprowadzenie pierwszych testów latem przyszłego roku.\nSceptykom, kwestionującym śmiałe wizje przypomnijmy, że prawie dwieście lat temu w 1864 roku powstała w Londynie eksperymentalna linia kolejowa na terenie parku Crystal Palace. Celem projektu było przetestowanie napędu kolei za pomocą sprężonego powietrza. Już wówczas wagon przemieszczał się w tunelu za pomocą nadciśnienia, a podczas jazdy w drugą stronę – podciśnienia, generowanego przez wentylator zamontowany przy wjeździe do tunelu.\nElektrownie węglowe bez CO2?\nW czasach, kiedy węgiel z wolna traci swój pociągający urok, a coraz więcej odbiorców skłania się ku energii pozyskiwanej chociażby z gazu, producenci węgla szukają rozwiązań na zwiększenie stopnia neutralności klimatycznej. Jeden ze światowych liderów branży węglowej (USA), mimo że nie obowiązują go uregulowania polityki klimatycznej Unii Europejskiej, intensywnie szuka rozwiązań tego problemu.\nDużym echem odbiła się informacja o poparciu przez Departament Energii USA czterech projektów badawczych mających na celu stworzenie elektrowni i fabryk wodoru wykorzystujących między innymi węgiel przy zerowej emisji CO2. Chociaż rozkład wody na wodór i tlen nie są dla naukowców żadną tajemnicą, to jednak instalacja wodorowa jest przedsięwzięciem zaawansowanym technologicznie. Wprawdzie badania są na wczesnym etapie, ale innowacyjne projekty czterech ośrodków badawczych mogą doprowadzić do neutralności klimatycznej instalacji tego typu dzięki zastosowaniu różnych technologii: spalania biomasy, śmieci i plastiku, a także magazynowania i utylizacji dwutlenku węgla (CCUS). Amerykanie liczą na to, że w optymistycznym scenariuszu takie elektrownie będą miały ujemny bilans emisji CO2.\nWdrażanie CCUS jak na razie przebiega powoli i roczne inwestycje w tym zakresie stanowią mniej niż 0,5% globalnych inwestycji w technologie czystej energii i wydajności. Teraz może się to zmienić, gdyż nowe elektrownie węglowe bez emisji CO2 miałyby pozwolić na produkcję wodoru. Według Departamentu Energii USA paliwa kopalne z technologią CCUS to najtańsze źródło tego pierwiastka. Zgazowanie węgla i biomasy przy użyciu CCUS może być źródłem wodoru negatywnego klimatycznie na wielką skalę – przekonuje resort amerykański. Podobne prace prowadzone są w Austrii, gdzie zakład energetyczny Verbund oraz niemiecki Siemens wybudowali eksperymentalną elektrownię wodorową o mocy 6 MW. Zainwestowano 18 milionów euro, z czego 12 pochodzi z budżetu UE. Jeśli elektrownia zacznie dostarczać prąd, stalownia obniży emisję dwutlenku węgla o jedną trzecią.\nWodór jest paliwem przyszłości, które można osiągnąć na wiele sposobów. Nas najbardziej interesuje przemysłowe pozyskiwanie poprzez oddziaływanie na rozżarzony węgiel parą wodną ( C+H2O →CO+H2↑).\nPolska Grupa Górnicza, jako największy producent węgla może być liczącym się partnerem w tym przedsięwzięciu.\nZ wielu powodów. Te najbardziej oczywiste to:\nJesteśmy liczącym się partnerem na rynku paliw.\nWodór to kolejny w PGG S.A kierunek proekologicznej dywersyfikacji energii, który może być częścią składową koncepcji technologii czystego węgla (Clean Coal Technology).\nPrzedsięwzięcie ma perspektywiczny charakter biznesowy, ponieważ istnieje duży potencjał do wykorzystania wodoru w energetyce przemysłowej. Można go wykorzystać w instalacjach do produkcji energii elektrycznej oraz cieplnej na skalę przemysłową.\nPrzyszłościowa motoryzacja otwiera kolejny rynek dla producentów paliw wodorowych.\nNa pozór wygląda to dość prosto, ale w praktyce okazuje się, że koszty produkcji i dystrybucji wodoru są bardzo wysokie. Wodór do ogniw paliwowych musi mieć niemal doskonałą czystość – rzędu 99,999 proc. i dlatego poważnym wyzwaniem jest zbudowanie floty samochodów odbierających. To z kolei wywołuje silne sprzężenie zwrotne między producentami samochodów i firmami oferującymi infrastrukturę. Dostawcy infrastruktury nie inwestują w system dystrybucyjny, ponieważ jest mało samochodów, które mogą z niego skorzystać, a brak infrastruktury zwrotnie ogranicza rozwój rynku samochodów.\nW błędzie jest jednak ktoś, kto sądzi, że napęd wodorowy to jakaś mrzonka. Otóż PKN ORLEN posiada już dwa punkty ładowania dla pojazdów zasilanych wodorem na niemieckich stacjach paliw w Mülheim i Wolfsburgu. Niebawem wodór zatankować będą mogli także kierowcy samochodów osobowych w Czechach. UNIPETROL z Grupy ORLEN w przyszłym roku rozpocznie budowę trzech stacji wodorowych zlokalizowanych w Pradze, Litwinowie i Brnie.\nRównież Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo rozpoczęło prace nad projektami wykorzystania wodoru w energetyce i sektorze motoryzacyjnym. Zbada możliwość magazynowania i transportu wodoru siecią gazową. Najbardziej zaawansowany jest projekt o nazwie Hydra Tank, – który zakłada uruchomienie stacji tankowania pojazdów napędzanych wodorem. PGNiG właśnie podpisało umowę z polsko-brytyjskim konsorcjum na jej zaprojektowanie i wybudowanie. Uruchomienie stacji planowane jest w 2021 roku na warszawskiej Woli.\nZnacznie bliżej nas, bo w Trzebini w zakładzie należącym do spółki ORLEN Południe planowane jest rozpoczęcie produkcji czystego paliwa wodorowego i to już w przyszłym roku.\nWodór ten, wykorzystywany będzie do napędu samochodów i autobusów elektrycznych. Warto wiedzieć, że pojazdy jeżdżące pod szyldem Zarządu Transportu Metropolitalnego pokonują rocznie ponad 100 milionów kilometrów, co sprawia, że jesteśmy jednym z największych organizatorów komunikacji miejskiej w Polsce. Jest, więc potencjalny rynek i to całkiem spory dla paliwa wodorowego.\nOd kliku lat Główny Instytut Górnictwa prowadzi prace nad koncepcją wdrożenia technologii wytwarzania wodoru przy udziale węgla, poszukując możliwości wykorzystania pieniędzy z offsetu. Dość zaawansowane prace prowadził w tym kierunku, nieżyjący już dr in. Jan Rogut, który jako ekspert Komisji Europejskiej opracowywał dane do założeń polityki europejskiej w zakresie wykorzystania węgla do produkcji wodoru.\nWażne, że PGG S.A., którego głównym zajęciem jest codzienne wydobycie i sprzedaż węgla, widzi swoje miejsce w tzw. mikście energetycznym teraz i w przyszłości. Jedną z dróg może się okazać paliwo wodorowe.\nEnergię można pozyskać z cienia\nDywersyfikacja źródeł energii jest nieuchronna. Istotne jest tylko tempo dokonywanych przemian. Cały świat szuka kolejnych źródeł zasilania zdolnych uzupełnić, a kiedyś może zastąpić energetykę tradycyjną. Wszyscy znamy energię jądrową, wiatrową, słoneczną… Wymieniać można by długo, gdyż energia otacza nas z każdej strony. Jest uwalniana we wszystkich komórkach naszego organizmu i sprzętach domowych. Występuje również w przyrodzie. Krótko mówiąc – jest po prostu wszędzie.\nNajnowszy pomysł naukowców to specjalne urządzenie, które jest w stanie wytwarzać prąd, korzystając z kontrastu między powierzchniami nasłonecznioną i zacienioną.\nJak podaje „sciencenews.org", naukowcy z Narodowego Uniwersytetu w Singapurze skonstruowali urządzenie, które roboczo nazwano „shadow-effect energy generator” (generatorem energii z efektu cienia). Składa się ono z niezwykle cienkiej warstwy złota na krzemowej płytce. Światło świecące na warstwę krzemu pobudza elektrony. Gdy część urządzenia znajduje się w cieniu, dzięki warstwie złota, generator wytwarza różnicę napięcia i następuje przepływ prądu elektrycznego. Wszystko opiera się na różnicy potencjałów części oświetlonej i zacienionej. Im większy kontrast między światłem a ciemnością, tym więcej energii generator dostarcza.\nNa razie ilość tak wytworzonej energii jest niewielka. Za pomocą ośmiu generatorów w słabym świetle, zespół uruchomił elektroniczny zegarek, ale zawsze jest to interesujący koncept. Zresztą nie jedyny, gdyż inna grupa naukowców stwierdziła, że deszcz również mógłby być źródłem energii odnawialnej. Otóż pracują oni nad stworzeniem generatora, który miałby przetwarzać krople deszczu na wysokie napięcie elektryczne.\nO tym, że wyścig poszukiwaczy energii trwa w najlepsze świadczy ogłoszony niedawno wynik prac zespołu naukowców z Singapuru, którzy skonstruowali urządzenie pozyskując energię termalną z ciała ludzkiego. Urządzenie określane mianem generatora termoelektrycznego, przymocowane do ludzkiego ciała jest w stanie wytworzyć kilka mikrowatów energii i to wystarczy, by zasilić implanty, albo bezprzewodowe czujniki. Nie jest to wprawdzie pierwsze urządzenie pozyskujące energię z ciepła ludzkiego ciała, jednakże góruje nad swoimi poprzednikami sprawnością. Naukowcy wykorzystali, na przykład: próżnię, oraz radiator, by jeszcze zwiększyć różnicę temperatur pomiędzy stroną generatora przymocowaną do ciała, a tą wystawioną na działanie otoczenia.\nCzas pokaże, które źródło energii zdominuje rynek. A może będą one komplementarne? Na razie, choć węgiel jest atakowany przez ekologów, ciągle jeszcze pozostaje dominującym źródłem energii.\nRozwój internetu odbywa się w kosmosie\nCodzienne przeloty satelitów Starlink stały się dla wielu urozmaiceniem monotonii kwarantanny i siedzenia w domu. W ramach programu Starlink założona przez Elona Muska firma SpaceX planuje wynieść na orbitę czterdzieści dwa tysiące satelitów, które będą zapewniały dostęp do internetu w każdym miejscu na świecie. Jej celem jest objęcie zasięgiem miejsc, w których obecnie dostęp do sieci nie jest możliwy lub jest mocno ograniczony.\nWedług wstępnych informacji, jakie pojawiają się w sieci, Starlink będzie mógł zapewnić internet o przepustowości rzędu 1 Gbps przy opóźnieniach około 25 ms, z dowolnego miejsca na świecie. Warto jednak pamiętać, że 5G jest siecią, której możliwości i ograniczeń nie znają nawet sami twórcy, stąd programy pilotażowe na politechnikach, które mają pokazać jak ją sensownie wykorzystać. A rozwiąże przede wszystkim problem spadku prędkości związany z obsługą zbyt wielu abonentów w tym samym czasie.\nW całej historii ludzkości na orbitę okołoziemską wysłano niespełna 9000 obiektów, z czego szacuje się, że 5000 jest tam nadal, ale tylko 1950 z nich działa i spełnia swoje zadanie.\nKolejna porcja 60 satelitów Elona Muska została umieszczona na orbicie 22 kwietnia po tym jak z Centrum Kosmicznego im. Kennedy’ego na Florydzie po raz 84 wystartowała rakieta Falcon 9. W momencie, kiedy czytacie tę informację, w przestrzeni kosmicznej prawdopodobnie będzie ich jeszcze więcej.\nMniej zachwyceni programem Starlink są astronomowie, którzy badają i analizują gwiazdy. Bywa, że stosują bardzo czułą na światło aparaturę fotometryczną, której zadaniem jest wychwytywanie światła bardzo słabo widocznych gwiazd. Satelity mogą nie tylko zaburzyć pomiary, ale nawet uszkodzić aparaturę badawczą. Ponadto na orbicie rośnie ilość niebezpiecznych śmieci, które krążąc bez ładu i składu z dużą prędkością, uszkadzają działające satelity, rakiety i stacje kosmiczne.\nProteGO SAFE: aplikacja pomocna w walce z koronawirusem\nPopularny swego czasu w środowisku medycznym dowcip w dobie pandemii traci na swej aktualności. Dowcip brzmiał następująco: Pacjentów, którzy sprawdzili swój stan zdrowia w „google”, a potrzebują drugiej opinii, prosimy o skorzystanie z wyszukiwarki „yahoo”.\nDziś coraz częściej nawet lekarz z osiedlowej przychodni leczy nas w sposób zdalny, za pomocą telefonu czy komputera. Nic więc dziwnego, że przybywa aplikacji wspomagających walkę z koronawirusem.\nDo sklepów „Google Play” i „App Store” zawitała kolejna bezpłatna i wspierana przez rząd aplikacja ProteGO Safe.\nJak możemy przeczytać w opisie aplikacji: „W tej wersji aplikacja umożliwia samokontrolę swojego stanu zdrowia. Wkrótce zostanie uzupełniona o moduł wykorzystujący technologię Bluetooth, dzięki któremu będzie zbierała informacje o napotkanych przez nas urządzeniach i informowała o spotkaniach z chorym”.\nW Chinach władze wprowadziły podobną aplikację działającą na podstawie kodu QR. Aby wejść do sklepu, instytucji lub urzędu należało przystawić swój smartfon do czytnika. Ten odczytywał dane dotyczące stanu zdrowia obywatela korzystającego z aplikacji, a na podstawie odczytu podejmowano decyzję czy dana osoba może wejść tam, gdzie chce.\nU nas aplikacja działa nieco inaczej, choć schemat jest podobny i jak zapewnia Ministerstwo Cyfryzacji, działa korzystając z wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO).\nUdostępniona dziś wersja aplikacji to moduł umożliwiający samokontrolę stanu zdrowia. Według twórców to swoisty „dziennik”, który na bieżąco ma weryfikować, czy i w jakiej grupie ryzyka zakażenia jesteśmy.\nPo instalacji aplikacji należy odpowiedzieć na kilka krótkich pytań. Imię, płeć, wiek, a następnie czy cierpimy na jakąś dolegliwość, jaką mamy grupę krwi, czy palimy papierosy.\nKolejny krok to wykonanie testu oceny ryzyka. Aplikacja pyta użytkownika o to, czy zdiagnozowano u niego przewlekłe choroby płuc, wątroby, nerek, niewydolność serca, czy cierpi na choroby obniżające odporność lub bierze działające w ten sposób leki, a także czy choruje na nowotwór. Następnie aplikacja pyta o objawy, takie jak np. gorączka, kaszel, duszność (niezwiązane z chorobami przewlekłymi). Wreszcie ProteGO Safe pyta nas, czy w ciągu ostatnich 14 dni mieliśmy bliski kontakt z osobą z podejrzeniem zakażenia koronawirusem.\nJak mówią twórcy, samokontrola nie jest diagnozą, a zgromadzone w „dzienniku” aplikacji informacje mogą pomóc lekarzowi w diagnozie, jeśli pacjent zdecyduje się na ich pokazanie.\nWśród niektórych osób pojawiły się obawy o prywatność i bezpieczeństwo danych. Od nas samych zależy czy bardziej cenimy sobie stan zdrowia, czy prawo do zachowania tajemnicy lekarskiej. Ministerstwo uspokaja te obawy, zapewniając, że aplikacja ma być w pełni bezpieczna: dane użytkownika mają być zapisywane tylko na jego urządzeniu i nieprzesyłane na zewnątrz. Nikt poza użytkownikiem nie ma więc do nich dostępu.\nW ProteGO Safe znajdziemy wiarygodne, oficjalne i aktualne informacje na temat aktualnej sytuacji związanej z pandemią koronawirusa. Dowiemy się, jak zachować środki ostrożności i jak postępować w przypadku podejrzenia infekcji u siebie lub swoich bliskich. Wszystkie publikowane informacje to komunikaty potwierdzone przez Ministerstwo Zdrowia lub Główny Inspektorat Sanitarny, opracowane na podstawie danych Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) oraz Światowej Organizacji Zdrowia (WHO).\nAplikacja wspierająca Polaków w walce z koronawirusem\nPandemia wyzwoliła w nas takie pokłady kreatywności, że opisanie ich wszystkich przekroczyłoby ramy tego artykułu. Jednym z nowszych a zarazem interesujących przykładów aktywności w walce z koronawirusem jest POLCOVID-19. Mówiąc wprost jest to aplikacja stworzona przez polskich naukowców, m.in. z Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku, której głównym celem jest pomoc Polakom w lepszej identyfikacji ryzyka koronawirusa i wsparcie rządzących w działaniach prewencyjnych.\nObecnie aplikacja funkc jonuje jedynie na stronie internetowej www.polcovid.pl, ale jak zapewniają jej twórcy, niebawem powinna zagościć w Sklepie Play oraz w App Store i z łatwością będzie ją można zainstalować na smartfonach.\nPo podaniu w aplikacji Polcovid-19 kilku informacji medycznych, użytkownik dowie się, czy grozi mu ryzyko zakażenia koronawirusem. Może być ono "umiarkowane", "możliwe", "podwyższone" lub "wysokie".\nNa podstawie zaleceń Światowej Organizacji Zdrowia, Ministra Zdrowia i Głównego Inspektoratu Sanitarnego aplikacja również dołącza porady dotyczące naszego zachowania w czasie epidemii.\nNajważniejszym atutem aplikacji jest możliwość sprawdzenia ryzyka zakażenia w regionie, w którym znajduje się użytkownik. Każdy ma wgląd do mapy, na której może odnaleźć swój powiat lub miasto i sprawdzić, ile osób jest w grupie wysokiego, podwyższonego czy umiarkowanego ryzyka, jak wiele osób ma objawy COVID-19.\nDzięki aplikacji będzie można sprawniej organizować swoje codzienne życie i pracę gdyż, osoby korzystające z aplikacji Polcovid-19 będą miały świadomość, że w ich otoczeniu mogą być osoby o wysokim prawdopodobieństwie zakażenia wirusem, które nie zostały poddane testowi. Wówczas lepiej rozumiemy potrzebę izolacji lub szczególnej ostrożności.\nMydłem w wirusa\nW czasach, kiedy słowo koronawirus jest odmieniane przez wszystkie przypadki, warto przyjrzeć się, z czym mamy do czynienia. Miłośnicy horrorów i gier komputerowych z pewnością wiedzą, co to „zombie” żywy trup, umarlak, czyli coś paskudnego. Takim „zombie” jest z wirus, który sam nie żyje, a nas zabija.\nWirusy nie są żywymi organizmami, chociaż mają z nimi pewne cechy wspólne. Posiadają własny materiał genetyczny w postaci DNA lub RNA, (czyli kwasów nukleinowych). Cząsteczka tego kwasu jest otoczona białkowym płaszczem, nazywanym kapsydem. Niektóre rodzaje wirusów, czyli otoczkowe, mają dodatkowo naszpikowaną białkami lipidową osłonkę (koronawirus ma w tej otoczce wypustki przypominające koronę, stąd pochodzi jego nazwa).\nNiektóre wirusy (nowy koronawirus, ale też na przykład wirus HIV czy Ebola) mają osłonki lipidowe, na powierzchni, których znajdują się ważne dla nich białka. To dzięki tym białkowym wypustkom wirusy są w stanie zainfekować komórki naszego organizmu. Wirus ma w sobie materiał genetyczny, który wstrzykuje do naszych komórek, a one odwalają za niego całą robotę, czyli replikują. Poza tym wirus jest pusty jak peron we Włoszczowej. Jedna nasza komórka może z jednego wirusa zrobić milion kopii, po czym z wycieńczenia ulega awarii i umiera i tak nas ten „dziad” wykańcza.\nSkuteczną metodą obrony jest mycie rąk mydłem. W środowisku wodnym cząsteczki mydła dysocjują (rozpadają się) na kation metalu i anion kwasu tłuszczowego. Wszystkie drobnoustroje są otaczane produktami tego rozpadu, tak jakby agresywnymi „szpileczkami”. Ujemnie naładowana część cząsteczki mydła łączy się z lipidami błony komórkowej lub otoczki wirusa, powodując jej rozrywanie. Hydrofobowe ogonki tych cząsteczek, które próbują uniknąć wody, „chowają się” wśród swoich tłuszczowych kolegów – wsuwają się między lipidy osłonki wirusa lub bakterii. Powoduje to dziurawienie otoczki, a w końcu jej zniszczenie. Martwy od początku wirus teraz zostaje zniszczony i nie może się replikować. Ponadto, mydło oddziałuje na wiązania chemiczne, dzięki którym drobnoustroje „odklejają się” do powierzchni naszej skóry. Otoczone cząsteczkami mydła, unoszą się swobodnie w wodzie i wraz z mydlaną pianą lądują w ściekach.\nDo dezynfekcji używa się również alkoholi, które w stężeniu, co najmniej 60-procentowym destabilizują błony lipidowe. Jednak alkohole nie są w stanie samodzielnie usunąć mikroorganizmów ze skóry, a mydło z wodą tak. Dla najlepszego należy, więc efektu stosować te środki razem.\nTestujemy uchwyty sanitarne\nTemat epidemii wywołanej przez koronawirusa zdominował cały świat. Walkę z pandemią prowadzimy właściwie wszyscy, między innymi przestrzegając zaleceń władz, czy pozostając w kwarantannie. Swoje zadania wypełniają służby medyczne, transportowe, porządkowe, handel i gospodarka.\nBiuro Innowacji i Implementacji Nowych Technologii również testuje różne rozwiązania mające na celu zwiększenie bezpieczeństwa epidemiologicznego pracowników PGG S.A.\nNawiązując do przekazu publicznego Ministerstwa Zdrowia, mającego na uwadze zwiększenie do maksimum bezpieczeństwa obywateli poprzez ścisłe przestrzeganie zasad sanitarnych oraz trudności w oszacowaniu końca epidemii, Biuro Innowacji i Implementacji Nowych Technologii podjęło współpracę z firmą produkującą artykuły medyczne celem ograniczenia transmisji patogenu SARS-CoV-2, który wywołuje chorobę zwaną COVID-19.\nObecna sytuacja epidemiologiczna przyczyniła się do zaprojektowania i wprowadzenia na rynek produktów, które pomagają zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa COVID-19. Wirusy i bakterie mogą zostać przeniesione, kiedy człowiek dotknie powierzchni lub przedmiotów, na których znajdują się patogeny, a następnie dotknie swoich ust, nosa lub oczu. Uchwyt sanitarny na klamkę umożliwia otwieranie i zamykanie drzwi bez dotykania ich dłonią.\nOd piątku 17 kwietnia na wybranych klamkach w budynku centrali PGG S.A. przy ul. Powstańców w ramach testu nowego systemu korzystania z klamek, zostały zamontowane dodatkowe elementy niewymagające użycia dłoni wraz ze stosowną instrukcją obsługi. Na decyzję o testowaniu rozwiązania miało wpływ nieodpłatne udostępnienie produktu oraz specyfikacja techniczno-użytkowa. Jak podaje firma medyczna Kastomed, która podarowała Spółce 10 sztuk uchwytów bezdotykowej obsługi klamek „produkt został przygotowany z wysokiej jakości tworzywa sztucznego odpornego z gładką powierzchnią uchwytu, która jest chemicznie odporna na najmocniejsze środki do dezynfekcji, które w swoim składzie zawierają: 2-propanol, 1-propanol i amfoteryczne związki powierzchniowo-czynne o działaniu mikrobójczym”.\nPrzekonującym czynnikiem był fakt, że nie jest to wydruk 3D. Powierzchnia jest jednolita i gładka, bez warstw, dzięki czemu wytrzymałość mechaniczna jest dużo większa, a produkt łatwiej jest utrzymać w czystości. Warto podkreślić, że testowane uchwyty są jednymi z kilku funkcjonujących na rynku, a przyłączenie do projektu rozważają również instytucje naukowo-badawcze. W czasie epidemii poszczególne ośrodki współpracują ze sobą w celu znalezienia najlepszego rozwiązania.\nUczciwie mówiąc, mniej wiemy o tym, co znajduje się pod naszymi stopami, niż co znajduje się po drugiej strony Układu Słonecznego. Niebawem minie czterdzieści lat od czasu, gdy sowieccy uczeni wykonali najgłębszy, jak dotychczas, odwiert w ziemi. Rosjanie wykonali tak zwany Super Głęboki Odwiert Kolski w obwodzie murmańskim, docierając na głębokość 12 kilometrów.\nDowiercono się wówczas aż do skał z archaiku, sprzed 2,5 mld lat. Bardzo się zdziwiono, stwierdzając, że na 7 km, gdzie spodziewano się (na podstawie badań sejsmicznych) granicy między granitem a bazaltem nie ma wcale bazaltu, a granit przeobraża się pod wpływem temperatury i ciśnienia. Okazało się też, że na tej głębokości jest mnóstwo wody, która penetruje skały. Ta woda nigdy nie wypływa na powierzchnię. Na głębokości niemal 7 km Rosjanie odkryli mikroskopijne skamieliny od dawna wymarłych 24 różnych gatunków organizmów żywych.\nW naszym kraju najgłębszy odwiert sięgający 7 km planowany jest w Szaflarach. Gmina czeka na decyzję Głównego Geologa Kraju, która ma potwierdzić inwestycję. Specjaliści spodziewają się, że temperatura wody w kolektorze na dnie odwiertu przekroczy 120 stopni Celsjusza. Woda geotermalna z przyszłego odwiertu ma zasilić sieć ciepłowniczą m.in. w Nowym Targu.\nZ kolei najgłębsza dziura w ziemi wykopana rękami ludzkimi znajduje się w Republice Południowej Afryki w kopalni diamentów Kimberley. Jej głębokość to 240 metrów a szerokość 463 metry.\nJest kilka powodów, dla których ludzie kopią głęboko w ziemię. Pierwszy to wydobywanie zasobów jak paliwa kopalne i metale a drugi naukowy, aby dowiedzieć się więcej na temat zawartości różnych minerałów w skorupie ziemskiej.


Heterozygotyczne delecje 17q21.31, które zostały opisane przez trzy grupy jednocześnie, 20, 23, 24, są związane z umiarkowaną do ciężkiej niepełnosprawnością intelektualną, hipotonią, dysmorficznymi cechami twarzy, sporadycznymi zaburzeniami pracy serca i nerek oraz drgawkami. Delecja ma rozmiar od 500 do 650 kb i nie jest wykrywalna przez rutynowe kariotypowanie. Wszystkie zidentyfikowane delecje 17q21.31 są d...\nW tych przypadkach dominującym objawem jest ból ucha. Zaburzenia słuchu w postaci głuchoty i szumu w uchu zależą od stopnia zamknięcia światła przez ciała obce lub obrzęk ściany przewodu zewnętrznego. Żywe owady przez swe ruchy-w przewodzie i dotykanie błony bębenkowej powodują nieprzyjemne i często nie do zniesienia sensacje w uchu, zmuszając chorych do szukania natychmiastowej porady lekarskiej. Często ...\nZdania otwierające precyzyjnie podsumowały osiągnięcie: Od dawna ważnym problemem w naukach medycznych było opracowanie pewnej metody łagodzenia bólu podczas operacji chirurgicznych. Skuteczny środek do tego celu został już odkryty. Bigelow opisał, jak William Morton, dentysta z Bostonu, podawał swoim pacjentom, a następnie kilku innym, którzy przeszli operację w Szpitalu Ogólnym w Massachusetts, gaz, któ...\nUzyskany wymiar odpowiada dokładnie poszukiwanej długości gwoździa, który powinien wysterczać 3 cm ponad szczyt krętarza, a po stronie przeciwległej nie dochodzić na 3 cm do chrząstki stawowej, Szerokość jamy szpikowej określamy na podstawie zdjęcia wykonanego na filmie . długości 40 cm z odległości 80 cm; od zmierzonej na filmie szerokości jamy szpikowej odejmujemy 2 mm, a w razie znacznego wyg...\nNajnowsze zdjęcia w galerii badanie serca ekg :\nhttp://www.bhp-nabudowie.com.pl 751# , #brzydki zapach z ust rano , #steper do ćwiczeń efekty , #janki rossmann , #małgorzata białek , #czas kefalinowo kaolinowy , #zapach do samochodu rossmann , #różowe plamy na skórze , #cykl 26 dniowy , #afrykańskie mango forum ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - badanie serca ekg


Napisz przemowe na temat: dlaczego rodzice powinn... - Zadane.pl\nNapisz przemowe na temat: dlaczego rodzice powinni pozwalać dzieciom jeżdzić na wycieczki. Strona A4 dzięki\nprzez patryk2222 03.02.2010\nChcielibysmy poruszyc temat wycieczki szkolnej. A glownie chodzi nam o pozwalanie na takie wyjazdy dzieciom. Jest to dla nich nagroda za caly rok ciezkiej pracy w szkole. Kazda pociecha lubi spedzac czas ze swoimi przyjaciolmi. Trzeba zaufac dziecku i wiedziec ze potrafi ono o siebie zadbac oraz to ze nic mu sie nie stanie. Nie mozna caly czas trzymac dziecka zdala od swiata. Juz od malego powinno sie pokazywac mu piekno przyrody oraz calego swiata. Nie wolno dziecku ograniczac nawet wyjazdow. A przedewszystkim na pewno beda opiekunowie a wiec dziecku nic sie nie stanie poniewaz oni nad nim czuwaja. Dziekujemy za uawge. Mamy nadzieje ze przemowa do ws dotarla!


Mariusz blaszczak - Najnowsze informacje - WP Wiadomości\nPłot na granicy z Białorusią. Błaszczak potwierdza: Będzie solidny\nSzef MON Mariusz Błaszczak poinformował, że na granicy z Białorusią powstanie płot. Ma on mierzyć 2,5 metra.\nSzef MON: Polska się zbroi. Będzie więcej żołnierzy\nSzef Ministerstwa Obrony Narodowej Mariusz Błaszczak zapowiedział, że jesienią zostanie zaprezentowany mechanizm, który pozwoli na zwiększenie liczebności polskiej armii. Wojsko Polskie ma liczyć 250...\nPolska kupiła tureckie drony bojowe Bayraktar TB2. Spowodowało to jednak głosy krytyki, że rząd nie wspiera sprzętu rodzimego pochodzenia. - Nasz przemysł obronny nie produkuje bezpilotowców tej klasy...\nKoronawirus. MON rozpoczął budowę kilku szpitali kontenerowych. Do dziś żadnej nie skończył\nLosy budowanych przez MON szpitali polowych nie układają się szczęśliwie. Do tej pory zawieszono aż trzy rozpoczęte budowy, a żołnierze pracujący przy czwartej zdążyli już zakazić się koronawirusem....


Samsung łączy oddziały mobile i foto. Oznacza to lepsze aparaty w smartfonach czy więcej Androida w aparatach?\nW wywiadzie dla etnews.com Samsung zdradza, że połączył swój oddział Digital Imaging Business Division (odpowiedzialny za aparaty fotograficzne) z oddziałem Wireless Business Division (odpowiedzialnym za urządzenia mobilne, w tym smartfony). Co to oznacza dla branży?\nSamsung zamierza jeszcze bardziej zbliżyć smartfony i aparaty. Cel Samsunga jest ambitny. Firma w 2015 roku chce mieć największe udziały na rynku bezlusterkowców, czyli najgorętszej obecnie gałęzi rynku foto.\nSamsung jest dosyć lakoniczny jeśli mowa o szczegółach, ale zarząd firmy zdradził kilka kluczowych założeń. Nowy oddział ma odziedziczyć po oddziale mobilnym markę (Galaxy?), oprogramowanie (Android? Tizen?), zdolności produkcyjne (tanie chińskie fabryki?) oraz sieć sprzedaży. Z kolei dotychczasowy biznes fotograficzny ma zapewnić całe „know-how”, czyli zapewne doświadczenie w tworzeniu korpusów i obiektywów.\nEfekty tego mariażu nie są do końca jasne i prawdopodobnie przez jakiś czas nie będziemy widzieć rezultatów. Można się jednak spodziewać, że Samsung planuje pokazać więcej urządzeń łączących świat aparatów i smartfonów.\nCzy użytkownicy bezlusterkowego systemu NX mają się czego bać?\nMam nadzieję, że ruch Samsunga nie okaże się początkiem końca bardzo dobrej bezlusterkowej linii NX. Samsung stworzył kilka bardzo dobrych aparatów i cały szereg wręcz wybitnych obiektywów, zatem szkoda byłoby to tracić. Samsung ma duże plany związane z bezlusterkowcami, w 2015 roku chce być ich największym producentem. Mówiąc szczerze, wątpię, żeby głęboka integracja Androida w aparatach pomogła osiągnąć ten cel.\nSporo zyskać mogą za to smartfony. Doświadczenie w produkcji optyki i rozwiązań software’owych prawdopodobnie pozwoli tworzyć lepsze moduły fotograficzne w smartfonach.\nZasadnicze pytanie brzmi jednak – po co to wszystko?\nDo tej pory Samsung oferował dobre produkty w dziedzinie smartfonów, jak i aparatów, za to firmie nie za bardzo wychodziła kategoria sprzętów, która próbowała łączyć oba te dwa światy. W praktyce zalet było niewiele, za to kumulowały się wszystkie wady. Zaczęło się od niezbyt udanego aparatu z Androidem, czyli modelu Galaxy Camera. Następnie mieliśmy podobną, równie średnią hybrydę, Galaxy S4 Zoom. Samsung pokazał także najprawdziwszego bezlusterkowca z systemem Android, czyli model Galaxy NX. Jak widać, eksperymentów było sporo, jednak żaden nie był w pełni udany.\nMam mocne wątpliwości, czy naprawdę potrzebne jest kompromisowe urządzenie, które tak mocno integruje oba światy. Samsung uważa, że tak. Moim zdaniem przyszłość leży gdzie indziej.\nPrzyszłością jest Wi-Fi, nie Android\nZnam blogerów i pasjonatów technologii, którzy twierdzą, że Galaxy Camera i Galaxy S4 Zoom to ideał w ich pracy. Nie tędy droga. Coraz więcej aparatów oferuje komunikację Wi-Fi i NFC. Za chwilę będą one takim samym standardem, jak zapis zdjęć na kartę SD.\nKombinacja smartfon + aparat z Wi-Fi wydaje się być najlepszym rozwiązaniem. Zdjęcia możemy natychmiast przesłać do telefonu i robić z nimi co nam się podoba – obrabiać, przesyłać dalej, itp., itd. Z kolei dzięki takiemu rozwiązaniu aparat jest pełnokrwistym narzędziem, w którym nie ogranicza nas dotykowy interfejs, ani dramatycznie słaba bateria.\nJak mówią Brytyjczycy – win-win situation. I mam nadzieję, że do takich samych wniosków dojdzie Samsung.\nTagi: Galaxy Cameragalaxy nxGalaxy S4 Zoomsamsung nxsmartfony samsung


Sposób na krwawiące dziąsła, śluz w drogach oddechowych, zapalenie migdałków i dróg oddechowych.\nSzałwia ma działanie przeciwzapalnei oczyszczające krew. Rozpuszcza śluz zalegajacy w drogach oddechowych i żołądku. Przy zapaleniu migdałków i nieżycie dróg oddechowych należy płukać gardło naparem z szałwi. Również w przypadku krwawienia dziąseł należy regularnie płukać usta szałwią.\nwpis edytowany 2012-10-25 o godz. 13:22:30\nzdrowie, leczenie, zioła,\nkuferek ćwieki timberki lv chanelka air max louis vuitton bluzka top paski zip buty ccc nowa kolekcja kurtka zimowa spodnie skóra płaszczyk


Do you like broccoli ice cream? - MAŁE pomysły - DUŻE inspiracje\nDziś o mojej ulubionej piosence o jedzeniu, czyli Do you like broccoli? od Super Simple Songs.\nDzięki piosence wprowadzimy następujące zwroty: do you like...?, yes, I do, no, I don't oraz słownictwo: broccoli, ice cream, donut, juice, popcorn, pizza, banana, soup. Fenomenem tej piosenki jest to, że oprócz zwykłego jedzenia ukazuje ona przezabawne łączenia, jak właśnie broccoli ice cream, donut juice itp.\nMoje dzieciaki szaleją za tą piosenką i wcale się im nie dziwię. Dzięki ciekawym i nowym dla nich zabawom słownictwo zapamiętały w mig. A oto niektóre z nich:)\nZe strony Super Simple Learning wydrukowałąm flashcards w pomniejszonym formacie (4 karty na stronę A4) razy dwa i stworzyłam z nich memory. Oprócz tradycyjnego sposobu, wykorzystuję te karty także do innych gier.\nKarty od memory rozdaję dzieciom. Wymieniam słowa, a dzieci, które mają tę kartę kładą ją na środek. Wydaje się proste, ale takie nie jest, ponieważ w talii mamy też karty łączone, tak jak widać na zdjęciu powyżej - są ice cream, ale też broccoli ice cream. Oj żebyście widzieli te emocje... :)\nNadal karty od memory - z tym, że jedną z nich zabieram, tak by ta, która została pełniła rolę Piotrusia. Siedzimy w kole, każde z dzieci otrzymuje karty, układamy je w "wachlarz" i dzieci kolejne wyciągają od siebie karty. Kto ma parę, kładzie ją na środek i nazywa to, co się na niej znajduje. Starsze dzieci mogą prosić o konkretną kartę, np. Can I have broccoli ,please?\nPonownie wydrukowałam flashcards, zalaminowałam je, wycięłam osobno obrazek, osobno podpis. Jako, że starszaki bardzo ciekawe są czytania, pisania i liter ogólnie, postanowiłam spróbować z nimi "podpisywać" ilustracje. Bardzo im się spodobało i po kilku próbach, dziś bezbłędnie dopasowują napisy do obrazków. Na zdjęciu są ilustracje do innej piosenki, ale o niej na końcu:)\nPrzy temacie jedzenia nie może zabraknąć Charliego. Head Full Of Ideas udostępnia szablony kart, do których można wkleić swoje słownictwo i tak też uczyniłam. Wystarczy wydrukować flashcards w wersji 9 lub 12 kart na A4 razy dwa. Jeden komplet na karty, a jeden na pokarm dla Charliego. Opis gry znajdziecie TUTAJ.\nNie może zabraknąć ulubionej zabawy dzieci, czyli właśnie łowienia:)\nStwórz własne smaki\nKiedy dzieci opanowały słownictwo, miały za zadanie wymyślić własne smaki. I tak powstały m.in. brokułowy popcorn i pączkowa pizza:). Dla dzieciaków super frajda, a my nadal ćwiczymy słownictwo.\nCóż, to zadanie zależy od Waszych preferencji i przekonań. Niektórzy oburzają się, kiedy jedzenie jest "marnowane", ale ja uważam, że jeśli chodzi o edukację, to nie jest to marnowanie, choć wiadomo - staram się produkty wykorzystać do maksimum, tak,by jak najmniej wylądowało w koszu. W miarę możliwości przynieś produkty spożywcze o których mowa w piosence i spróbujcie odtworzyć te zabawne połączenia, a odważniejsze dzieci mogą nawet dokonać degustacji. Jeśli taka opcja nie wchodzi w grę, to spróbuj odtworzyć takie jedzenie w domu i zrobić zdjęcia, a potem pokazać dzieciom. Ubaw po pachy, gwarantuję.\nA teraz wyobraź sobie miny klientów i obsługi kawiarni, kiedy w długi weekend majowy wsadzałam brokuła w lody i przygotowywałam to zdjęcie :)\nNa koniec kilka przydatnych linków:)\ndarmowe flashcards Super Simple Learning - oprócz kart znajdziecie tam też "lizaki" z kciukami w górę i w dół, które dzieci mogą pokazywać w trakcie śpiewania\nDo you like broccoli ice cream? - piosenka na yt\nDo you like spaghetti yoghurt? - piosenka na yt\nOstatnio pojawiły się dwie nowe wersje piosenek: do you like pickle pudding oraz lasagne milkshake, mnie osobiście nie przypadły do gustu, uważam też, że dwie powyższe piosenki w zupełności wystarczą:).\nMam nadzieję, że moje propozycje okażą się przydatne i przypadną Wam do gustu.\nTags: DIY, gry i zabawy, język angielski\nAnonimowy 18 sierpnia 2016 21:32\nCzy Ty te zajęcia przeprowadzasz przy 25 dzieci (pełna grupa)?\nMonika 24 sierpnia 2016 23:10\nNie, przy 15 max :)