Historia snajperstwa wojskowego / Martin Pegler - opis i recenzja na Granice.pl\nWydawnictwo: Bellona Data wydania: 2008-09-04 Kategoria: Historyczne ISBN: 978-83-11-11280-3 Liczba stron: 304\nDoda�/a ksi��k�: czytam Doda�/a recenzj�: Milwaukee Meg Snajper. To jedno s�owo sia�o strach w oddzia�ach w czasie walk XX i XXI wieku. Przyczajony my�liwy, którego nie da si� zobaczy�, nie da si� wykry�, zabijaj�cy dziesi�tki �o�nierzy, którzy odwa�yli si� wychyli� z okopu czy nawet poruszy�. Snajper – strzelec wyborowy, do którego obowi�zków nale�y te� zbieranie informacji wywiadowczych i prowadzenie zwiadu, indywidualista sp�dzaj�cy ca�e dnie w jednej pozycji, czekaj�c na okazj� do strza�u – a w wypadku z�apania przez wroga nie mog�cy liczy� na lito��. Martin Pegler w „Historii snajperstwa wojskowego” stara si� ukaza� przemiany, dzi�ki którym �o�nierz piechoty, który ot, strzela�, zmieni� si� w strzelca wyborowego, który zabija� jednym ruchem wskazuj�cego palca.\nPrzedstawiona jest w tej ksi��ce historia od pocz�tków, czyli od szesnastowiecznych arkebuzerów, poprzez angielskich d�entelmenów poluj�cych na g�uszce (po ang. sniping od czego pochodzi potoczna nazwa), do walk z terrorystami w Iraku i walk w Afganistanie. Mi�o�ników militariów na pewno ucieszy to, �e Pegler bardzo dok�adnie omawia bro� oraz przemiany jakim ulega�a ona na przestrzeni wieków. Dowiadujemy si� dok�adnie jakich celowników u�ywali �o�nierze w okopach I wojny �wiatowej, a jakich – Burowie, iloma rodzajami broni pos�ugiwali si� snajperzy po obydwu stronach ameryka�skiej wojny secesyjnej, jaki kaliber amunicji i z jakiej firmy pociski brali sowieci w czasie drugiej wojny �wiatowej… Z pedantyczn� dok�adno�ci� wymieniane s� wszelakie parametry prawie ka�dej broni jaka znajdowa�a si� na snajperskim stanie w ci�gu tych kilku wieków. Zafascynowanych broni� paln� (takich którzy wiedz� co to lufa z czterema bruzdami czy z��cza k�owe) na pewno to ucieszy; reszt� czytelników raczej znu�y. Pegler nie ogranicza si� zreszt� do broni – opisuje stroje maskuj�ce na przestrzeni wieków, stara si� przybli�y� zakres obowi�zków snajpera, który z up�ywem czasu ulega� znacznym zmianom. Jest godne podziwu, jak wiele wysi�ku w�o�y� autor w znalezienie informacji o sprz�cie i wyposa�eniu strzelców wyborowych.\nCzego brakuje, to opowie�ci �wiadków wydarze�. Sam autor zaznacza, �e strzelectwo wyborowe to impreza zamkni�ta, której kulisy znaj� tylko sami snajperzy a niewielu z nich chce mówi� o swoich prze�yciach, jednak�e a� prosi�oby si� o podanie najciekawszych wypadków czy cho�by nawi�zania do znanego b�d� co b�d� filmu „Wróg u bram”. Ale przynajmniej te wspomnienia, które zawarte zosta�y, s� naprawd� ciekawe i pokazuj� jak dzia�a� umys� snajpera i osób przez niego atakowanych.\nMocn� stron� ksi��ki s� liczne ilustracje, pokazuj�ce karabiny, snajperów, maskowanie… Jest nawet par� zdj��, pod którymi prosi si� o podpis „Znajd� snajpera”, a które najlepiej demonstruj� kunszt strzelców w byciu ‘niewidzialnym’.\nPegler pisze ciekawie, ale nie ma fajerwerków. Nie prezentuje anegdot czy wielu ciekawostek, pozostaj�c przy suchych faktach, ale prezentuje w�asne opinie i w�asne analizy wydarze�, nie podpieraj�c si� „tym, co powiedzia� taki jeden historyk”. Ale nie tylko przez to „Historia…” jest dzie�em oryginalnym – ze �wiec� szuka� na pó�kach sklepowych ksi��ki, która kompleksowo zajmuje si� snajperstwem.\n„Historia snajperstwa wojskowego” zafascynuje mi�o�ników broni palnej i militariów, ale zainteresuje tak�e �redniozaawansowanym w historii – snajperstwo rzadko kiedy pojawia si� w ksi��kach, co najwy�ej mimochodem. Ale nie jest to dobra ksi��ka na pocz�tek zabawy z dziejami �wiata – zbyt sucha i operuj�ca technicznym �argonem.\nPegler stworzy� ciekawostk�, satysfakcjonuj�c� bardziej wyrobionego czytelnika. Fascynuj�cy temat, du�o informacji cho� przedstawionych w do�� chaotyczny sposób wraz z technicznym podej�ciem autora sk�ada si� na historyczn� ksi��k� o ogromnym potencjale.


Raytheon to obecnie trzecia największa firma sektora zbrojeniowego i największy producent pocisków rakietowych na świecie. Jej fuzja z UTC wzmocni pozycję przedsiębiorstwa w branży do tego stopnia, że połączony podmiot będzie mógł walczyć o palmę pierwszeństwa z samym Lockheed Martinem. United Technologies Corporation, chociaż jest podmiotem znacznie większym od Raytheona, w nowy układ nie wchodzi z pozycji siły. Fuzja dotknie wyłącznie działy związane z sektorem lotniczo-rakietowym i zbrojeniowym, a sam zarząd napotyka poważne przeszkody wśród własnych akcjonariuszy co do ogłoszonego procesu konsolidacji.\n9 czerwca 2019 r. amerykański konglomerat United Technologies Corporation (UTC) poinformował, że rozpoczął proces fuzji ze spółką Raytheon, będącą największym producentem pocisków rakietowych w świecie zachodnim. Jeżeli zarządom obu firm rzeczywiście uda się zrealizować owe zamierzenia, to powstanie podmiot na międzynarodowym rynku uzbrojenia ustępujący wielkością rocznej sprzedaży w sektorze obronnym wyłącznie korporacji Lockheed Martin, a pod względem ogólnej sprzedaży mniejszy będzie tylko od Boeinga. Ta największa od przełomu stuleci operacja w sektorze lotniczo-rakietowym ma zakończyć się w pierwszej połowie 2020 r. i jest kolejnym dowodem na następną falę konsolidacji branży zbrojeniowej, obejmującą przedsiębiorstwa po obu stronach Atlantyku.\nPołączenie znajdujących się, odpowiednio, na trzeciej (Raytheon) i jedenastej (United Technologies) pozycji w zestawieniu stu największych firm zbrojeniowych świata Sztokholmskiego Międzynarodowego Instytutu Badań nad Pokojem (SIPRI Top 100) spowoduje, że powstanie podmiot o przybliżonej wartości 121 mld USD i rocznych przychodach ze sprzedaży w branży obronnej na poziomie ok. 32 mld USD. Nowa firma ma nazywać się Raytheon Technologies Corporation (RTC) i wspólnie będzie produkować bogaty asortyment broni i jej komponentów, a także wyposażenia elektronicznego oraz kluczowych zespołów do samolotów, śmigłowców, jak również systemów kosmicznych – od pocisków rakietowych i stacji radiolokacyjnych, poprzez części do rakiet kosmicznych, skończywszy na silnikach do wojskowych i cywilnych samolotów oraz śmigłowców. Chociaż czerwcowa informacja ze strony UTC jest póki co tylko deklaracją, a na rzeczywistą fuzję przyjdzie jeszcze trochę poczekać, to oba podmioty deklarują, że cały proces powinien przejść bez większych problemów i amerykański regulator rynku ma wydać zgodę na połączenie. Firmy argumentują to m.in. tym, że ich produkty nie są dla siebie konkurencyjne, a raczej komplementarne i w przeszłości nie było sytuacji, kiedy to oba podmioty były dla siebie przeciwnikami w kontekście zamówień rządowych. Jak twierdzi szef Raytheona Thomas A. Kennedy: Nie pamiętam, kiedy ostatnim razem na poważnie konkurowaliśmy z United Technologies. Jednocześnie do sprawy fuzji obu firm odniósł się sam prezydent Donald Trump, który w wywiadzie dla telewizji CNBC powiedział, że „trochę się obawia” połączenia obu przedsiębiorstw z uwagi na to, iż istnieje ryzyko zmniejszenia konkurencyjności na rynku.\nUTC to właściciel Pratt & Whitney, jednego z największych na świecie producentów silników zarówno do samolotów cywilnych, jak i wojskowych. Na zdjęciu próba popularnego silnika F100-PW-229, napędzającego m.in. polskie Jastrzębie.\nBiorąc pod uwagę, że UTC jest właścicielem przedsiębiorstwa Pratt & Whitney – jednego z globalnych producentów silników statków powietrznych – oraz, od listopada 2018 r., Rockwell Collins, ważnego producenta awioniki lotniczej i systemów IT, połączenie z Raytheonem – światowym liderem rynku pocisków rakietowych – doprowadzi do utworzenia podmiotu mającego w swoim portfolio wyjątkowo szeroki wachlarz produktów w sektorze lotniczym i obronnym. UTC szacuje, że w wyniku fuzji zwrot kapitału dla udziałowców w ciągu 36 miesięcy będzie na poziomie od 18 do 20 mld USD. Co więcej, firma liczy, że w wyniku połączenia uda się uzyskać ponad 1 mld USD zwrotu kosztów bieżących fuzji w skali roku w cztery lata po zamknięciu transakcji. Przewiduje się też, że z uwagi na liczne synergie w technologiach wnoszonych przez oba podmioty, w dalszej perspektywie spowodują one znaczący wzrost możliwości osiągania zysków z obszarów, które dotąd były poza zasięgiem obu przedsiębiorstw działających niezależnie.\nZarówno Raytheon, jak i UTC określają swoje zamierzenie jako „fuzję równych”. Jest to tylko częściowo zgodnie z rzeczywistością, gdyż jak wynika z porozumienia akcjonariusze UTC wejdą w posiadanie ok. 57% akcji nowej firmy, a Raytheona otrzymają pozostałe 43%. Jednocześnie jednak UTC jako całość miała przychody w 2018 r. na poziomie 66,5 mld USD i zatrudniała ok. 240 000 osób, podczas gdy Raytheon wykazał przychód 27,1 mld USD i miał zatrudnienie na poziomie 67 000. Z drugiej strony fuzja odnosić się ma nie do całego UTC, który jest konglomeratem znacznie większym od Raytheona, a dotyczy wyłącznie części lotniczej i kosmicznej, podczas gdy pozostałe dwa działy – produkujące windy i schody ruchome marki Otis oraz klimatyzatory Carrier – mają zostać wydzielone jeszcze w pierwszej połowie 2020 r. jako oddzielne przedsiębiorstwa zgodnie z wcześniej ogłoszonym planem. W takiej sytuacji wartość UTC wynosić będzie ok. 60 mld USD i tym samym zbliży się do wycenianego na ok. 52 mld USD Raytheona. Innym przykładem braku równowagi pomiędzy stronami jest Rada Dyrektorów nowego podmiotu, która ma składać się z 15 osób, z czego osiem będzie pochodzić z UTC, a siedem z Raytheona. Równowadze sprzyjać ma natomiast to, że prezesem będzie wspomniany Thomas A. Kennedy z Raytheona, a dyrektorem generalnym ma zostać szef UTC Gregory J. Hayes, przy czym wymiana personalna obu stanowisk ma nastąpić w dwa lata po dokonaniu fuzji. Siedziba główna RTC ma być zlokalizowana w obszarze metropolitalnym Bostonu, w stanie Massachusetts.\nPrzewidywana łączna sprzedaż obu przedsiębiorstw w 2019 r. ma wynieść 74 mld USD i skoncentrowana będzie zarówno na rynku cywilnym, jak i wojskowym. Nowy podmiot oczywiście przejmie również długi UTC i Raytheona, które na starcie wyniosą 26 mld USD, z czego aż 24 mld USD przypadać będzie na tę pierwszą firmę. Połączony podmiot ma mieć rating kredytowy kategorii „A”. Fuzja ma służyć również znacznemu przyspieszeniu prac badawczo-rozwojowych. Raytheon Technologies Corporation chce przeznaczać na ten cel 8 mld USD rocznie i zaangażować w tym obszarze nawet 60 000 inżynierów w siedmiu ośrodkach. Pośród kluczowych technologii, jakie będzie chciał rozwijać nowy podmiot i tym samym stać się liderem w ich produkcji, wymieniane są m.in.: hipersoniczne pociski rakietowe, systemy kontroli ruchu lotniczego, obserwacja elektroniczna z wykorzystaniem sztucznej inteligencji, systemy rozpoznawcze i obserwacyjne, wysokoenergetyczna broń skierowana, czy cyberbezpieczeństwo platform powietrznych. W związku z fuzją Raytheon chce dokonać konsolidacji swoich czterech działów, na bazie których powstaną dwa nowe – Space & Airborne Systems i Integrated Defense & Missile Systems. Wraz z Collins Aerospace i Pratt & Whitney utworzą one strukturę złożoną z czterech działów.


80. rocznica pierwszego transportu Polaków do Auschwitz « Wolne Media (wejdź – www.ziom.top)\nOpublikowano: 15.06.2020 | Kategorie: Polityka, Wiadomości z kraju\nPrezydent Andrzej Duda złożył kwiaty na torach obok budynku dawnego Monopolu Tytoniowego w Oświęcimiu. Dokładnie 80 lat temu to właśnie na te tory wtoczył się pociąg z Tarnowa z pierwszymi Polakami deportowanymi przez Niemców do Auschwitz. W tym miejscu skończył swój bieg.[SN]\nPodczas swojego wystąpienia prezydent Duda powiedział, że ziemia ta jest „przesiąknięta krwią i wysypana jest popiołem ze spalonych ludzkich ciał”. „Ziemia, która woła o pamięć, ziemia, która woła także o to, byśmy nigdy nie zapomnieli, by nigdy coś takiego się nie wydarzyło. Żeby już żaden człowiek, jeśli w ogóle można wobec tamtych oprawców użyć takiego określenia, nie ważył się nigdzie w przestrzeni całego świata wyrządzić drugiemu człowiekowi takiego bezmiaru niewyobrażalnego zła, cierpienia, okrucieństwa” – mówił prezydent.[SN]\nJak podkreślił, „wśród tego bezmiaru okrucieństwa było także i bohaterstwo”. Wspomniał m.in o postaci rotmistrza Witolda Pileckiego, który „z premedytacją dał się uwięzić, by dać świadectwo prawdzie” oraz św. Maksymilianie Marii Kolbe, który „życie tutaj oddał, czyniąc dobro drugiemu człowiekowi, po to, by ten mógł wrócić do domu”.[SN]\nZdaniem Dudy powinno się czcić pamięć ofiar tego miejsca. „Pochylamy głowę nad cierpieniem wszystkich tych, którzy byli tutaj więzieni. Pochylamy głowę przed tragedią naszych rodaków, którzy tutaj się znaleźli i zostali pomordowani. Pochylamy także głowę przed tragedią wszystkich innych narodów, wszystkich rodzin, które straciły tutaj swoich najbliższych” – powiedział.[SN]\nW Oświęcimiu doszło również do skandalu. Uczestnikom społecznego Marszu Pamięci odmówiono wstępu do Muzeum Auschwitz. Policja zablokowała im drogę. Uczestnicy Marszu Pamięci, wzorowanego na Marszu Żywych, chcieli tylko tłumnie, z polskimi flagami w dłoniach, złożyć pamiątkowe wieńce w obozie zagłady. Odmówiono im.[WM]\nCzy to kolejny przykład arogancji władzy PiS? PiS-owi wolno wszystko, a zwykłym obywatelom nie? A może władzom muzeum nie podobał się tłum z polskimi (a nie izraelskimi) flagami?[WM]\nŹródło: pl.SputnikNews.com [SN] Uzupełnienie: WolneMedia.net [WM]\nTAGI: Holokaust, Oświęcim\nZIWK 15.06.2020 14:26\nDelegat PiSS z ramienia posła przeprowadzał inspekcję przed ponownym uruchomieniem obozu…\nradical3dom 15.06.2020 22:16\nTo co jednak się okazało że Polacy ginęli z rąk niemców w Oświęcimiu a nie sami eskimosi?? Jak wygra wybory to znów będzie pluł na ofiary niemców.


O czym najlepiej pamiętać zostając artystą - prawa autorskie | UH OH Clothing\nO czym najlepiej pamiętać zostając artystą – prawa autorskie\nSierpień 6, 2021Sierpień 6, 2021\tadminO czym najlepiej pamiętać zostając artystą – prawa autorskie\t0 Comment\nTagi: prawa, prawa autorskie\nW dzisiejszych czasach różnorodni twórcy mają o wiele więcej pola do popisu, niż kiedyś. Nie tylko coraz więcej ludzi uczestniczy w odbiorze sztuki, uznane są najnowsze tajniki i środki przekazu, wśród których da się wybrać najodpowiedniejsze, lecz też można korzystać z licznych zadań marketingowych dostępnych w internecie.\nJednakże posiada to również drugą stronę medalu – współcześnie równie popularne, jak skorzystanie z twórczości artystycznej, jest nawet zjawisko piractwa internetowego, z jakim niemal każdy miał pośrednio albo wprost do czynienia. Wydaje się, że to zjawisko jest nie do uniknięcia, są jednak metody pozwalające co najmniej na znaczne jego ograniczenie.\nJak myślisz? Czy omawiany wątek jest interesujący? Jeżeli tak, to kliknij w odsyłacz oraz przeczytaj praktyczne informacje – wciągną Cię całkowicie.\nNawet, gdy konkretny twórca zostanie wirtualnie okradziony, ma on – oraz jego dystrybutorzy – prawo do bronienia się przed piractwem. Współcześnie prawa autorskie pozwalają na stabilną ochronę dóbr kulturowych, i dlatego zdecydowanie warto z nich skorzystać.\nJest wiele licznych sposób na ochronę swoich praw autorskich – ogrom jednak jest uzależnione od medium, w jakich generuje dany artysta. We wszelakich sytuacjach można chociażby zainteresować się organizacjami chroniącymi prawa twórców. W momencie, kiedy artysta jest fotografem, na pewno powinny go zafascynować prawa autorskie do zdjęć – da się zorientować się o mnóstwa ciekawych sprawach na ów temat i dowiedzieć się, czego powinno się unikać podpisując kontrakty, jaka z biegiem czasu może okazać się niepomyślna. Istotne dla dużej ilości artystów jest nawet dobre przestrzeganie prawa w internecie, też wtedy, gdy zdjęcia są zamieszczane do użytku publicznego, ale z najrozmaitszymi ograniczeniami – przykładowo można zastrzec, iż nie są stworzone do użytku komercyjnego. Dzięki temu zaczynający , jak również średnio zaawansowani fotografowie potrafią o wiele się wypromować, bez utraty przy takim szansy na zarobek.\nNajważniejsze pojęcie, które dobrze znać zaczynając zawód w świecie artystycznym to podmiot prawa autorskiego – jest to związane z prawem określenie na osobę tworzącą, jakie wiele razy jest w stanie się odnaleźć w umowie. Z pewnością warto pamiętać, iż przedmiotem ochrony prawnej jest nie jedynie dzieło artystyczne dostępne w formie artefaktu albo cyfrowej (chociażby obraz malarski, płyta z utworami muzycznymi), ale także różnorodne prace naukowe bądź techniczne – w tym chociażby projekty architektoniczne, artykuły w prasie, , a także aplikacje komputerowe. Na pewno trzeba rozgraniczyć autorskie prawa osobiste , jak również majątkowe – z reguły bywają mylone, a istnieje między nimi trochę znaczących różnic.


Łuczniczka potrzebowała czasu? „Widać, że łapiemy rytm” | Metropolia Bydgoska\nMetropolia BydgoskaBydgoszczSportŁuczniczka potrzebowała czasu? „Widać, że łapiemy rytm”\n07.11.2016 | 06:15\nŁuczniczka potrzebowała czasu? „Widać, że łapiemy rytm”\nW sobotę bydgoszczanie pokonali MKS Będzin\nNa zdjęciu: Igor Yudin jest w tym sezonie podstawowym siatkarzem Łuczniczki.\nW sobotnim meczu PlusLigi Łuczniczka Bydgoszcz pokonała MKS Będzin 3:0. Po zakończeniu spotkania przedstawiciele zespołu znad Brdy zgodnie twierdzili, że ostatnie wyniki drużyny są zwiastunem łapania dobrej formy.\n– Będzin był po dwóch zwycięstwach, gra dobrą siatkówkę i teoretycznie jest mocniejszy od nas. Pokazaliśmy jednak charakter i wygraliśmy – komentował zwycięstwo trener Piotr Makowski. Początek sezonu w wykonaniu jego podopiecznych nie był dobry i bydgoszczanie musieli czekać na pierwsze zwycięstwo do piątej kolejki. W ostatnich tygodniach ich forma jest jednak lepsza i w czterech meczach zdobyli osiem punktów. – Po tym pierwszym meczu rzeczywiście kamień spadł z serca. Gramy coraz lepiej, łapiemy punkty, a dziś w końcu wszyscy bez wyjątku zagraliśmy dobry mecz – mówił tuż po zakończeniu spotkania z MKS-em Patryk Szczurek, wybrany MVP meczu. – Długo, siedem kolejek czekaliśmy na taki mecz jak ten. Mam nadzieję, że teraz będzie jak najwięcej takich spotkań – dodawał rozgrywający.\nDobre spotkanie w bydgoskim zespole rozegrał też Bartosz Filipiak, który na początku rozgrywek wygryzł ze składu Marcela Gromadowskiego. – Dostaję od trenera szansę na grę i staram się odpłacać dobrą postawą – mówił 23-latek, który podobnie jak Szczurek liczy, że kryzys z początku sezonu już się skończył. – Mamy zupełnie nową drużynę, jest wielu młodych zawodników i potrzebowaliśmy czasu, żeby to zafunkcjonowało. Widać, że łapiemy rytm – tłumaczył Filipiak.\nTeraz Łuczniczkę czekają dwa trudne spotkania – na wyjeździe z ZAKSĄ i u siebie z Asseco Resovią. – Dla nas najważniejsze, aby punktować z drużynami w naszym zasięgu. Jeśli do tego uda się coś zdobyć z tymi najmocniejszymi, to będzie super – zapowiedział Filipiak.\nWyjątkowy wywiad z Gollobem i Protasiewiczem. Mają opowiedzieć o rzekomym konflikcie\n10.08.2020 | 18:25\nNowy sponsor siatkarek Pałacu. „Dzisiaj spotkały się dwa mocne podmioty”\nKoniec urlopów, czas szlifować formę. Siatkarki Pałacu rozpoczęły przygotowania do sezonu [ZDJĘCIA]\nPolscy siatkarze z awansem do turnieju finałowego Ligi Narodów. W Lipsku zagrał Bartosz Filipiak\nBartosz Filipiak zadebiutuje w reprezentacji Polski siatkarzy. Został powołany na turniej Ligi Narodów w Lipsku\nSiatkówka: Bartosz Filipiak pożegnał się z Chemikiem Bydgoszcz. Podpisał kontrakt w Treflu Gdańsk\nSiatkówka: Jagła, Filipiak, Szalacha. Trójka graczy bydgoskich klubów z realnymi szansami występu w reprezentacji Polski podczas Ligi Narodów!


Staszeq: Co prawda sylwestrowe szaleństwa mamy już za sobą i nasze pokoje przestały wyglądać tak, jak na obrazku powyżej - ale jednak podepnę się pod świąteczną datę. Szczególnie, że Nowy Rok jest czasem przemyśleń i postanowień. Postanowienia zazwyczaj kończą się w pierwszym tygodniu stycznia, ale podsumowania są mniej efemeryczne.\nI tak oto mogę z dumą ogłosić, że Anno Domini 2017 przygotowaliśmy dla was łącznie 203 rozdziały chińskich bajek! Pewnie, że nie jest to rekord świata, ale na pewno stanowi nasz grupowy rekord. Miało nie być postanowień, ale po cichu liczę, że podsumowując 2018 rok przebijemy 300 wydanych rozdziałów. No albo chociaż 250. A może 230... Ech, niech będzie ich po prostu jeszcze więcej, ku radości naszej oraz czytelników.\nW tym roku działy się też inne pozytywne rzeczy: dorobiliśmy się czytnika, ładnych adresów oraz wyglądu strony, zmiany systemu wydawniczego etc. Udało nam się też skończyć kilka naszych tytułów lub dogonić angielskie/japońskie wersje, do tego żadna z mang nie leżała odłogiem. Z kolei największym negatywem roku 2017 było zapewne niespodziewane zniknięcie Centrum Mangi. My również oberwaliśmy rykoszetem, tracąc bezpowrotnie kilkanaście rozdziałów różnych mang. Na szczęście również te rozdziały udało się uzupełnić i teraz żaden projekt nie świeci lukami niczym uśmiech przedszkolaka. No nie ma na co narzekać, nawet ja muszę uznać ten rok za udany. Co prawda w jego trakcie nie stałem się piękny ani bogaty, ale przynajmniej nauczyłem się robić komiksy w Gimpie.\nCzas najwyższy przejść do życzeń. Tak więc ze szczerego serduszka życzę wszystkim:\n- tłumaczom - jak najwięcej rozdziałów wydanych w cywilizowanych językach, gdzie nie trzeba się domyślać, co ich autorzy mieli na myśli;\n- korektorom - jak najwięcej tłumaczy, którzy znają tajniki interpunkcji;\n- edytorom - jak najwięcej skanów wysokiej jakości, gdzie myśli bohaterów umieszcza się po ludzku w ramce, a nie na ich włosach/ubraniach/bujnych lasach w tle;\n- typesetterom - jak najszerszych dymków przy ich jak najmniejszym zagęszczeniu na stronie;\n- czytelnikom - jak najczęstszych wydań ich ulubionych wietnamskich kolorowanek.\nA na kolejne podsumowanie naszej pracy zapraszam 5. lutego, zostańcie z Tortilla Scans!\nLepiące się od szampana rozdziały:\nCharai Hayama ni Kyun to Kita 6\nGozen 0-ji Kiss Shi ni Kite yo 24\nKoi Wazurai no Ellie 13\nKuchibiru ni Kimi no Iro 7\nMarin to Yuurei 18\nShiny Doll 3\nShiny Doll 3.5\nShoukoku no Altair 18\nShoukoku no Altair 19.5


Legia Warszawa blisko pierwszego transferu! Miał podpisać wstępny kontrakt Piłka nożna - Sport.pl\nJakub Seweryn 03.05.2021 17:07\n23-letni obrońca Zorii Ługańsk Joel Abu Hanna ma zostać nowym zawodnikiem Legii Warszawa. Izraelczyk, który przyszedłby do Legii na zasadzie wolnego transferu, miał już podpisać wstępny kontrakt z warszawskim klubem.\nO tym, że izraelski obrońca znalazł się na celowniku Legii, jako pierwszy pisał portal Legia.net. Trzykrotnemu reprezentantowi Izraela, który urodził się w Niemczech i wychowywał się w akademii Bayeru Leverkusen, z końcem czerwca wygasa kontrakt z Zorią. Następnym pracodawcą 23-latka ma być Legia Warszawa, która szuka zastępstwa dla Artema Szabanowa. Ukrainiec nie zostanie bowiem wykupiony przez mistrzów Polski z Dynama Kijów.\nJak napisał na Twitterze świetnie zorientowany w ukraińskich realiach użytkownik Buckaroo Banzai (@BuckarooBanza). Co interesujące, Abu Hanna miał już podpisać z Legią wstępny kontrakt.\n23-letni Joel Abu Hanna w Zorii Ługańsk występuje od dwóch lat. Jest podstawowym zawodnikiem Zorii, który grał zarówno w lidze ukraińskiej, jak i Lidze Europy (rozegrał 55 meczów w dwa sezony). Według wielu prezentuje wyższy poziom od Szabanowa, którego ma zastąpić w Legii. Jest dynamiczny i agresywny, a do tego świetnie radzi sobie w wyprowadzeniu piłki. W dodatku jest zawodnikiem lewonożnym, co jest niezwykle ważne w systemie z trójką stoperów wykorzystywanym przez trenera Czesława Michniewicza. Abu Hanna pozostaje wciąż piłkarzem młodym z dużym potencjałem, który jeszcze może się rozwinąć, ale też, przez co wciąż nie ustrzega się błędów.\nLegia Warszawa, nauczona doświadczeniem z poprzednich okienek, stara się jak najszybciej wzmocnić przed kolejnym sezonem. Oprócz Joela Abu Hanny, warszawski klub stara się ściągnąć m.in. z Leeds United Mateusza Bogusza, który obsadziłby pozycję młodzieżowca w drużynie Michniewicza, jako że ten status latem straci podstawowy piłkarz Legii Bartosz Slisz. Na celowniku mistrzów Polski jest również napastnik Karabachu Agdam, Mahir Emreli.


Zmącony spokój Pani Labiryntu - Joe Alex | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nWydawnictwo: Wydawnictwo Literackie Cykl: Joe Alex (tom 5) kryminał, sensacja, thriller\nJoe Alex (tom 5)\nCichym ścigała... Joe Alex\nJesteś tylko d... Joe Alex\nPowracam po wielu latach do starej biblioteczki, trochę to niedzisiejsze, ale warto poczytać\nPrzyjemny kryminałek, ale jednak źle się zestarzał. Zbyt trąci myszką, żeby mógł wciągnąć współczesnego czytelnika.\nPodobała mi się konwencja: mała śródziemnomorska, no dobrze, egejska wysepka, ale taka, której mapa nie ogarnia, tak mała, grupa archeologów i niespodziewane morderstwo...\nPrzypadkowy powrót do Alexa po czterdziestu latach. Już tak nie wciąga :-)\nNie jest to arcydzieło literackie, ale też do takiego nie aspiruje. Całkiem zgrabny kryminał, bez meczacego przegadana czy irytujacych nielogicznosci. Jako relaks po ciężkim dniu, czy (jak u mnie) audiobook towarzyszący innym obowiązkom, idealny.\nRzeczywiście nie jest to najlepsza z książek Autora. Ciekawe tło, tym razem nieco więcej wątków obyczajowych, które (być może) nieco spowolniły samą akcję.\nNiemniej jednak jest to miłe spędzenie popołudnia (czyta się szybko), na pewno nie poszukiwanie straconego czasu. Ja Pana Słomczyńskiego niezmiennie polecam.\nTroszkę książka przygodowa, troszkę romans, troszkę kryminał. Czyli dla każdego coś dobrego. Nic na to nie poradzę, że lubię ten styl i sposób pisania jakim posługuje się P. Słomczyński i dlatego moja opinia nie jest zbyt obiektywna. Też uważam, że można było troszeczkę pociągnąć temat, ale nie narzekajmy. Do końca ciężko odkryć kto jest sprawcą zbrodni.\nSpodziewałam się kolejnego śietnego kryminału od Joe Alexa, ale to nie było dokładnie to. Wcale nie znaczy, że nie czyta się tego w jeden wieczór. Język nadal jest przystępny, a opisy plastyczne.\nPrzez pierwszą połowę książki otrzymujemy przygodę, a kryminał zaczyna się dopiero pod koniec. Fabuła miała potencjał na coś znacznie obszerniejszego - wątek archeologiczny bardzo mnie zaintrygował. Mam jednak wrażenie, że autorowi czegoś zabrakło. Pomysłu? Czy może czasu? Wygląda to tak, jakby pisarza ktoś gonił, a on wymyślił pierwsze lesze zakończenie, aby oddać książkę do druku. Bez zbytniego rozwinięcia. Wszystko zostało tak szybko rozwiązane i po przeczytaniu czułam wielki niedosyt...\nNiestety, według mnie to na razie najsłabsza pozycja autora.\nPrzez pierwszą połowę książki otrzymujemy przygodę, a kryminał zaczyna się dopiero pod koniec. Fabuła miała potencjał na coś znacznie obszerniejszego - wątek archeologiczny bardzo...\nWydawana pod pseudonimem seria Macieja Słomczyńskiego Joe Alex, to zbiór ośmiu opowieści kryminalnych, w których tytułowym bohaterem jest alter ego autora. „Zmącony spokój pani labiryntu” to piąta książka przygód pisarza detektywa, która odrobinę wyróżnia się spośród pozostałych, będących klasycznymi kryminałami w stylu Agathy Christie.\nJak w poprzednich odsłonach, tak i tutaj poznajemy historię, której narratorem jest Joe Alex. Tym razem opowieść ściśle wiąże się z jego przyjaciółką Karoliną Beacon, która natrafia na trop wielkiego archeologicznego odkrycia. W związku z tym przez pierwszą połowę powieści dominuje wątek przygodowy, gdy para bohaterów próbuje wysnute wnioski przełożyć na rzeczywistość, by w końcu zorganizować wyprawę, która pozwoli dowieść, czy domysły młodej archeolożki były słuszne. Gdy bohaterowie w końcu trafiają na niewielką wysepkę na Morzu Śródziemnym pojawia się sceneria idealna pod zbrodnię z gatunku: „zabiło jedno z nas”.\nO ile przygodowa część książki nie przykuła specjalnie mojej uwagi, wydała mi się wręcz nieco przydługim wprowadzeniem do właściwego tematu powieści, o tyle już kryminalny aspekt książki w zupełności spełnił moje oczekiwania. Przez długi czas, możemy się jedynie domyślać, kim jest sprawca i jakie miał motywy, a poznając bliżej niewielką grupkę zamkniętych na wyspie osób odkrywamy, że prawie każda z nich mogła mieć powód, by dokonać zbrodni. Joe Alex, będący jedną z dwóch osób spoza członków archeologicznej wyprawy musi odkryć nie tylko to jak dokonano zbrodni ale i dlaczego, by mieć pewność co do tego, kim jest zabójca.\nJak zawsze u Joe Alexa akcja osadzona jest w początkach drugiej połowy dwudziestego wieku. W czasach wciąż jeszcze dość bogatych w możliwości dokonania wielkich odkryć i na tyle słabo skomunikowanych, zwłaszcza w rejonach dalekich od cywilizacji, że zamknięcie w niewielkiej przestrzeni kilkorga osób na parę dni jest czymś zupełnie zrozumiałym. Dobre wrażenie robi historyczne przygotowanie autora do zarysowania tła intrygi, trudno tu o nieścisłości i niedomówienia i choć uważam, że tak szczegółowe rozbudowanie wstępu do kryminalnej zagadki za nieco nadmiarowe, to nie mogę nie docenić wkładu pracy włożonej w to, by był on dobrze dopracowany.\nW kontekście pozostałych tomów przygód Joe Alexa „Zmącony spokój pani labiryntu” wpasowuje się bardzo dobrze w kreacje postaci. Wydarzenia i przeżycia bohaterów konsekwentnie kreują ich charaktery, nie zaskakując. W piątym tomie zabrakło prawie zupełnie komisarza Parkera, bliskiego przyjaciela Joe Alexa, pracującego dla Scotland Yardu, co jest logicznym skutkiem przeniesienia akcji z Anglii na Morze Śródziemne, gdyż o ile obecność Joe Alexa w wyprawie archeologicznej została bardzo dobrze wyjaśnione, o tyle umieszczenie w niej policjanta nie miałoby większego sensu.\n„Zmącony spokój pani labiryntu” czyta się dobrze, choć niezupełnie równo i choć w pierwszej części powieści dzieje się równie wiele, jak w drugiej, to jednak dynamika akcji oraz wrażenia jakie pozostawia lektura są zupełnie inne. Językowo książce nie można nic zarzucić. Znany ze świetnych tłumaczeń Shakespeare’a Maciej Słomczyński posługuje się piórem nad wyraz sprawnie i z wielką lekkością. Dzięki temu, z poszczególnych stron wręcz promieniuje rosnące napięcie, czy jest ono spowodowane nerwowym podnieceniem przed dokonaniem wielkiego odkrycia, czy też skutkiem niezwykle niesprzyjającej aury.\nPiąta część przygód Joe Alexa to bardzo dobrze napisany kryminał w klasycznym stylu, który nieco tylko zbacza w stronę powieści przygodowej. Intryga i wynikająca z niej zbrodnia są dobrze przemyślane i zaplanowane, z drugiej zaś strony ślady i poszlaki pozostawione przez mordercę pozwalają w pełni zrozumieć tok myślenia pisarza detektywa. Jest on logiczny i sensowny, co zawsze cenię w powieściach kryminalnych.\nJak w poprzednich odsłonach, tak i...\nMoim zdaniem ta książka nawet nie umywa się do kryminałów Agathy Christie. Od początku podejrzewałam kto był mordercą i myślę że wstęp (od początku książki do pierwszego morderstwa) był zbyt długi, natomiast etap rozważań Joe Alexa o tym kto jest mordercą był zbyt krótki. Jednak muszę powiedzieć że wątek poszukiwań przybytku Pani Labiryntu bardzo mnie zainteresował. Jednym słowem "Zmącony spokój Pani Labiryntu" jest lekkim i szybko czytającym się kryminałem. Mimo paru niedociągniętych detalów polecam.\nMoim zdaniem ta książka nawet nie umywa się do kryminałów Agathy Christie. Od początku podejrzewałam kto był mordercą i myślę że wstęp (od początku książki do pierwszego morderstwa) był zbyt długi, natomiast etap rozważań Joe Alexa o tym kto jest mordercą był zbyt krótki. Jednak muszę powiedzieć że wątek poszukiwań przybytku Pani Labiryntu bardzo mnie zainteresował. Jednym...\nDodaj cytat z książki Zmącony spokój Pani Labiryntu


Automatyczne dodawanie postów na facebooku | EasyLike.pl\nWarunki korzystania z usługi i Regulamin programu sprzedaży partnerskiej EasyLike.pl\n1. Przystąpienie do programu partnerskiego jest jednoznaczne z akceptacją Warunków korzystania z usługi i postanowień zawartych w Regulaminie.\n2. Organizator zastrzega sobie prawo, do zmiany warunków korzystania z usługi. Wszelkie wprowadzone w trakcie programu zmiany podlegają Warunkom korzystania z usługi. Kontynuowanie korzystania z Programu po takich zmianach, jest jednoznaczne z akceptacją ze strony użytkownika wszystkich zmian, które zostały wprowadzone. Naruszenie postanowień zawartych w Regulaminie i Warunków korzystania z Programu, spowoduje natychmiastowe wykluczenie uczestnika z Programu partnerskiego. Wiąże się to z utratą wszelkich zaległych płatności z tytułu prowizji.\n3. Warunki przystąpienia i korzystania z Programu:\nBy przystąpić do Programu partnerskiego musisz mieć ukończone 18 lat\nMusisz mieszkać w Polsce\nMusisz być człowiekiem! Konta zarejestrowane przez boty lub inne zautomatyzowane rozwiązania nie mogą brać udziału w Programie.\nMusisz udostępnić swoje dane, takie jak: pełne imię i nazwisko, ważny adres email i wszelkie inne informacje niezbędne do dokończenia procesu wypłaty środków\nTwoje konto może być używane tylko przez Ciebie. Dzielenie się danymi do logowania w Programie jest zabronione\nJesteś odpowiedzialny za utrzymanie swojego konta i chronienie poufności hasła. Organizator nie ponosi odpowiedzialności za straty lub szkody spowodowane nieprzestrzeganiem tego obowiązku w zakresie ochrony\nJedna osoba prawna nie może utrzymywać więcej niż jednego konta\nNie możesz używać Programu partnerskiego do celów nielegalnych lub niedozwolonych przepisami prawa.\n4. Po zarejestrowaniu się w Programie partnerskim otrzymasz unikatowy link partnerski. Możesz umieścić link w swojej witrynie, newsletterze lub innych wiadomościach, które wysyłasz do swoich odbiorców. Możesz korzystać z aplikacji easylike do umieszczania linku w grupach facebook.\n5. Linki partnerskie powinny odnosić użytkownika na stronę serwisu Easylike.pl. W przypadku sprzedaży subskrypcji dokonanej za pośrednictwem zamieszczonego przez Ciebie linku afiliacyjnego, otrzymasz prowizję w wysokości 20% wartości zamówienia. Linki afiliacyjne są automatycznie śledzone i raportowane przez nasze systemy.\n6. Prowizja nie zostanie przyznana, jeżeli nasz system nie wykryje, że sprzedaż nastąpiła za pośrednictwem dedykowanego linku. Zastrzegamy sobie prawo do dyskwalifikacji prowizji uzyskanych za pośrednictwem oszustw, nielegalnych lub zbyt agresywnych, wątpliwych metod sprzedaży lub marketingu.\n7. Wypłata środków należnych uczestnikowi Programu, z tytułu prowizji nastąpi po zebraniu minimum 10zł .\n8. Nie możesz kupować subskrypcji i korzystać z niej do własnego użytku poprzez linki partnerskie.\n9. Obowiązki wynikające z przystąpienia do Programu partnerskiego\nPrzystępując do programu partnerskiego ponosisz wyłączną odpowiedzialność za:\ntechniczne działanie Twojej witryny i wszystkich powiązanych urządzeń\nupewnienie się, że wyświetlanie linków partnerskich w Twojej witrynie nie narusza jakichkolwiek porozumień między Tobą, a osobami trzecimi\ndokładność, prawdziwość i stosowność materiałów zamieszczanych w Twojej witrynie (wszelkie materiały związane z produktem i informacje dotyczące linków specjalnych)\nzapewnienie, że materiały zamieszczone na Twojej stronie nie naruszają praw osób trzecich (np. praw autorskich, znaków towarowych, prywatności)\n11. Ograniczenia odpowiedzialności\nNie ponosimy odpowiedzialności za szkody pośrednie, szczególne lub wtórne (lub utratę dochodów, zysków lub danych) powstałych w związku z niniejszą Umową lub Programem, nawet jeśli zostaliśmy powiadomieni o możliwości wystąpienia takich szkód.\nAll Rihts Reserved EASYLIKE 2019


woofla | Woofla Świat Języków Obcych\nPodręcznik jak ze snu\nOpublikowane 17 maja, 2015 17 maja, 2015 przez Karolina Koszałkowska\nDobry podręcznik to skarb. Wiedzą to zarówno nauczyciele, jak i uczniowie. Jednak jego obiektywna jakość przydatność nie jest kwestią tak łatwo mierzalną, jak by się wydawało. Po raz kolejny będę więc stać na straży podejścia mocno indywidualistycznego, w którym wierzę (i widzę), że potrzeby i sposób uprawiania nauki różnią się od człowieka do człowieka. W rzeczywistości podręczniki gwałcą to założenie w miażdżącej właściwie większości – bowiem pod względem struktury są najczęściej identyczne, i na identycznych schematach redakcyjno-metodycznych się opierają.\nTo nie będzie poradnik nt. tego, jak rozpoznać czy wybrać podręcznik idealny. To będzie fantazja – fantazja o podręczniku, który nie istnieje, bo istnieć nie ma prawa.\n(Zapewne podobnie jak wymarzony mąż czy żona, o których śniliście za młodu)\nŚnię zatem o podręczniku, który…\n1. Nie będzie rozpoczynał się trzylekcjowym treningiem witania się w pięćdziesięciu wariantach.\nPrzepadam wręcz za książkami, które „wprowadzenie do języka” ujmują raczej w formie zapoznania się z alfabetem, bardzo ogólnymi regułami fonetycznymi i informacją chociażby nt. szyku zdania, który w tymże języku dominuje (SOV, SVO, czy też mniej popularne kombinacje typu VSO). Podana na wstępie informacja o tym, że w języku szwedzkim nie używa się (poza imionami, nazwiskami czy obcymi nazwami własnymi) litery „W” jest nie tylko interesująca, ale także eliminuje „na dzień dobry” sporą część potencjalnych błędów w pisowni, które na początku możemy popełniać.\n2. Uwidoczni, które z nauczanych przezeń struktur mają nierozerwalny związek z kulturą rozpatrywanego obszaru językowo-kulturowego.\nW toku mojej szkolnej nauki języka angielskiego zapadło mi w pamięć szczególnie jedno ćwiczenie z repetytorium maturalnego, które jest zresztą ostatnim z miejsc, w którym spodziewałabym się czegoś, co mnie zaskoczy czy zaintryguje. Zadanie polegało na przekształceniu zdań dosadnych w bardziej dyplomatyczne i eufemistyczne, w myśl zjawiska zwanego (chyba…) polite English (wg mojej ówczesnej nauczycielki – bardzo zakorzenionego zwłaszcza w środowiskach pedagogicznych Wielkiej Brytanii). „Patrick is rude” nie jest dla Wyspiarzy dobrą opcją zaraportowania rodzicom braku kultury osobistej ich syna. „Patrick isn’t very polite towards teachers” zdaje się być o wiele bardziej społecznie akceptowaną formą takiego komunikatu.\n3. Pozwoli mi odnaleźć swój idiolekt w języku obcym\nTo właściwie główna kwestia, jaką chciałam dziś poruszyć. Ucząc się języków biorę także pod uwagę pewne zmienne psychologiczno-osobnicze, o których pisałam chociażby w tym artykule. Idiolekt, definiowany jako „…zespół właściwości języka danej osoby (np. fonetycznych, leksykalnych), wg niektórych dodatkowo określany w danym okresie rozwoju tej osoby” zdaje się być głównym wynikiem interakcji pomiędzy językiem jako takim, a jednostką. Jeśli nie potraficie za bardzo wyobrazić sobie idiolektu w praktyce, przypomnijcie sobie chociażby postać pana Zagłoby, która to postać jest zresztą jednym z najczęściej przytaczanych przykładów w tej kwestii. Przyjmując, za różnymi innymi definicjami idiolektu, że jest on wypadkową warunków rodzinnych, kulturowych, tradycyjnych i środowiskowych, to łatwo będzie poddać w wątpliwość stwierdzenie o „wypracowaniu” swojego własnego idiolektu w języku nieojczystym (tzw. „second language”; L2). Nawet jeśli przyjmiemy taką ewentualność, to trudno będzie „przełożyć” swój naszpikowany polskimi realiami idiolekt na język z zupełnie obcego kręgu kulturowego (chociażby szwedzkiego, skoro już idę tropem własnych doświadczeń). Osoby, które władają jakimkolwiek językiem w stopniu bardzo dobrym mogą same odpowiedzieć sobie na pytanie, czy czują odbicie swojej osobowości, doświadczeń życiowych czy humoru w tymże języku. Nietrudno się domyślić, że ja przychylam się raczej ku odpowiedzi twierdzącej, choć jestem świadoma ostrożności, jaką należy tutaj przyjąć. Pytania i wątpliwości można mnożyć w nieskończoność: czy myślenie o idiolekcie można rozpocząć już na początku nauki? Czy moment rozwojowy ma znaczenie? Czy małe dzieci też mają swój idiolekt, który zmienia się w biegu życia? Czy ucząc się nowego języka „rodzimy się na nowo”? etc.\nSą jednak rzeczy, których nie może zabraknąć w moim podręczniku marzeń, a których nie uświadczę raczej w podręcznikach ze świata, który znam:\nZgorszonych proszę o przejście do kolejnego punktu. No bo jak to, sprośne słówka i żarty, przekleństwa, bluźniercze wykrzyknienia to przecież nie jest sprawa dla poważnych wydawnictw językowych. O takich okropnościach to można sobie poczytać w książeczkach typu „Hiszpański na ostro” (nie googlujcie, nazwę wymyśliłam), kupić komuś w empiku pod choinkę, bo to takie śmieszne, rubaszne, nieprzyzwoite i z dreszczykiem, hihi, hoho, tej, Andrzej, tylko dzieciom nie pokazuj! Jak myślicie, dlaczego tak wiele ludzi tak wcześnie interesuje się najczęściej używanymi wulgaryzmami w języku, którego się uczą? Bo mają mentalnie 15 lat? Bo jadą na Erasmusa? A może adekwatne zareagowanie na uderzenie się w mały palec u stopy jest dla nich równie ważną kwestią, co nauka zwrotu „na zdrowie”? Kilka lat temu czytałam wiadomości na szwedzkim portalu informacyjnym w dniu, w którym szwedzka księżniczka Victoria ogłosiła swoją pierwszą ciążę. Przewinęłam do komentarzy – same gratulacje. Grattis, Grattis, Grattis… Tak, to słowo już znam. Lecz nagle – bratnia dusza i wyrażenie, które zapamiętałam w ułamek sekundy – „VEM FAN BRYR SIG?!”. W wolnym tłumaczeniu: „KOGO TO K*RWA OBCHODZI?!”. No właśnie.\nMiło by było, gdyby opisywany przeze mnie podręcznik nauczył mnie także, jak być zabawną w danym języku. Powszechna opinia głosi jednak, że humor to nierzadko cecha narodowa, a nawet jeśli nie narodowa, to ludzie gigantycznie różnią się między sobą jeżeli chodzi o rodzaj poczucia humoru. A może ten podręcznik marzeń umiałby dopasować się automatycznie do mojego?… Kwestie humorystyczne podejmowane są nierzadko w podręcznikach „konwencjonalnych” – przykładem sztampowym może być chociażby humor angielski, będę jednak szczera – w większości takich przypadków trzeba zmusić się do śmiechu.\nc) CHAMSTWO, IRONIA, KŁÓTNIE\nWiększość podręczników nauczy cię jak przestawić się na tryb języka formalnego, urzędniczego tudzież akademickiego. Tryb "normalny" nauczy cię za to, jak być miłym na co dzień. Potocznie. Kolokwialnie. Tylko spróbuj być niemiłym. Podręcznik nie może pomnażać zła i goryczy, której już jest na świecie tak wiele!\nChcesz wiedzieć, jak jest po angielsku "odwal się"? Chcesz komuś dogadać, obrazić, pokłócić się, rzucić ironiczną uwagę? Sprawdź sobie na googlach, albo włącz MTV. Pojedź do Paryża, zakochaj się w pięknym Francuzie patrząc jedynie w jego orzechowe oczy. Tylko jak potem wyrazisz swoje niezadowolenie, kiedy odkryjesz, że zdradził cię z twoją współlokatorką?\nJeśli nie interesuje cię pojęcie idiolektu, to jednym z twoich priorytetów może być chociażby zbliżenie się stylem mówienia do rodzimych użytkowników języka, którego się uczysz. Moje zalecenia treningowe mogą jednak wywołać irytację u ludzi, z którymi przebywasz. Bowiem radzę ci, abyś od czasu do czasu… po prostu zabawił się w pozera (ang. wannabe). Naśladuj, papuguj, udawaj dystyngowanego anglika tudzież kalifornijską nastolatkę. Chociaż – czy nie lepiej byłoby być po prostu sobą – nawet w języku X?\n*Jeśli artykuł zdenerwował cię, rozbawił (w negatywnym sensie) lub zgorszył, spróbuj przeczytać go ponownie, tym razem z przymrużeniem oka.\nAczkolwiek pisałam całkiem serio.\nIle klasyki w postępie


Ile dostaniemy przechodząc na nowych zasadach na emeryturę? Oto wyliczenia - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościIle dostaniemy przechodząc na nowych zasadach na emeryturę? Oto wyliczenia\nIle dostaniemy przechodząc na nowych zasadach na emeryturę? Oto wyliczenia\nEksperci nie mają wątpliwości, że obniżenie wieku emerytalnego nie pozostanie bez wpływu na wysokość emerytur. Najwięcej stracą kobiety.\nEksperci nie mają wątpliwości, że obniżenie wieku emerytalnego nie pozostanie bez wpływu na wysokość tego, co będziemy dostawać z ZUS. Najwięcej stracą kobiety. Rząd dobrze zdaje sobie sprawę, jak spadną przyszłe emerytury. Już za 10 lat średnie świadczenie skurczy się o prawie tysiąc złotych. W 2037 będzie to już o 1624 zł mniej.\nW środę Sejm - głosami polityków Prawa i Sprawiedliwości - cofnął reformę poprzedników i obniżył wiek emerytalny. Już od jesieni - 1 października 2017 roku Polacy i Polki będą pracować do 65 (mężczyźni) i 60 (kobiety) roku życia.\nEksperci nie mają wątpliwości: - Możemy mieć albo emerytury wyższe, albo wcześniejsze - mówi Jeremi Mordasewicz, ekspert Konfederacji Lewiatan i członek rady nadzorczej ZUS. Prognozy - zwłaszcza dla kobiet - są dramatyczne. To one najbardziej ucierpią na obniżeniu wieku emerytalnego i jeśli nie będą chciały pracować dłużej dostaną z ZUS grosze.\nPostanowiliśmy policzyć, jak duża różnica wynika ze zmiany czasu odprowadzania składek. Przyjęliśmy kilka istotnych zmiennych. Po pierwsze liczyliśmy dla przykładu 30-letniej osoby, która zaczęła pracę w wieku 20 lat i korzysta z usług otwartych funduszy emerytalnych.\nPrzyszłą emeryturę obliczaliśmy na przykładzie czterech progów dochodowych: pensji minimalnej w wysokości 1850 złotych (od 1 stycznia 2016 roku), 2500 złotych, średniej pensji 3895 złotych oraz 6000 złotych. Wszystkie kwoty w naszych wyliczeniach to kwoty brutto.\nPrzyjęliśmy, że średni wzrost płacy (zarówno indywidualny, jak i ogólny w gospodarce) wyniesie 3 procent w skali roku, średnia stopa zwrotu z OFE będzie oscylować w okolicach 4 procent (średnia ważona stopa wzrostu z ostatnich trzech lat według danych Komisji Nadzoru Finansowego wynosiła 12,7 procent). Gdyby więc rząd zdecydował, by likwidować do końca Otwarte Fundusze Emerytalne - wypłacane świadczenia mogłyby być jeszcze niższe. Dopóki jednak OFE istnieją - uwzględniliśmy je w wyliczeniach.\n##Minimalna pensja, głodowa emerytura\nZarabiający pensję minimalną w wieku 67 lat będą mogli liczyć na 1070 złotych brutto emerytury. To mniej więcej 57 procent ich ostatniej pensji. Po obniżeniu wieku emerytalnego - ani mężczyźni, ani kobiety o minimalnych zarobkach nie będą otrzymywali nawet tysiąca złotych emerytury.\nSzacunkowa wysokość przyszłej emerytury brutto\nMoment przejścia na emeryturę i dotychczasowe miesięczne wynagrodzenie brutto 1 850 zł 2 500 zł 4 137 zł 6 000 zł\nMężczyzna i kobieta w wieku 67 lat 1 070 zł 1 446 zł 2 392 zł 3 470 zł\nPo zmianie wieku emerytalnego\nMężczyzna w wieku 65 lat 941 zł 1 272 zł 2 105 zł 3 000 zł\nKobieta w wieku 60 lat 899 zł 933 zł 1 543 zł 2 239 zł\n*Średni wzrost wynagrodzeń w wysokości 3 procent rocznie, stopa zwrotu z OFE 4 procent rocznie\nW przypadku panów, którzy odejdą z pracy w wieku 65 lat, emerytura wyniesie 941 złotych - o 129 złotych mniej niż gdyby pracowali do 67. roku życia. Panie będą miały gorzej, gdyż w ich przypadku różnica będzie wynosić 171 złotych miesięcznie. W ciągu roku jest to więc już o 2 tysiące złotych mniej.\nOczywiście, im wyższa pensja w ciągu okresu składkowego, tym większa różnica w świadczeniach. Gdyby mężczyźni i kobiety, z zarobkami na poziomie średniej krajowej, zdecydowali się na pracowanie do 67. roku życia, to mogliby liczyć na 2253 złote emerytury. Gdy skrócimy tym samym kobietom czas pracy do 60 lat, to ich emerytura spadnie o 798 złotych miesięcznie! Różnica w ciągu roku? 9576 zł.\nW przypadku mężczyzn różnica nie będzie tak odczuwalna, ponieważ zmiana dotyczy tylko dwóch lat odkładania na emeryturę.\nJak wynika z naszych szacunków, przyszłe świadczenia będą wynosić od 30 do 50 procent ostatniej pensji. A to oznacza, że każdy, kto chce zachować podobny do wynagrodzeń poziom dochodów na emeryturze, powinien zdecydować się na dodatkowe oszczędzanie poza systemem emerytalnym. Bez tego praktycznie nie ma szans na utrzymanie standardu życia.\n##Rząd zna cenę reformy\nWarto zauważyć, że nawet oszczędzanie z OFE przy wysokiej stopie zwrotu, nie gwarantuje wysokiej emerytury. O tym, jak spadną emerytury dokładnie wie ekipa rządowa. Rząd szacuje, że już w pierwszym roku obowiązywania nowych przepisów średnia emerytura będzie mniejsza o 175 zł. Do 2027 roku średnia emerytura skurczy się o prawie tysiąc złotych. Warto podkreślić, że są to wyliczenia samego rządu, który opiniował projekt prezydenta.\nŚrednia emerytura spadnie o ponad tysiąc złotych dopiero w 2030 roku. Rząd badał spadek emerytur w perspektywie 20 lat. W 2037 średnia emerytura będzie mniejsza o 1624 zł.\nonniech eksperci martwią o swoje emerytury , ja po 65 latach jadę na ryby i tak ma być a kto chce pracować do 100 to jego sprawa\nMad MaxAle nagonka znowu na PiS. Wolę dostawać mniejszą emeryturę niż przez więcej lat płacić złodziejski ZUS 1200 zł. Za kilka lat pewnie znacznie wyższy. … Czytaj całość\njureknie stracę, a zyskam kilka lat życia\nRozwiń komentarze (839)\nIle kosztuje wychowanie dzieci? Oto wyliczenia\nReklamacje w instytucjach finansowych na zupełnie nowych zasadach. O...\nNadzór nad SKOK-ami na nowych zasadach\nWypłata emerytur na nowych zasadach? Ministerstwo ujawnia


Pościel z mikrofibry PEMA to produkt dla miłośników tradycyjnych akcentów bożonarodzeniowych. Jest to część kolekcji TRADITIONAL CHRISTMAS, w której tradycyjna kolorystyka (biel, zieleń i czerwień) łączy się z klasycznymi deseniami, budując ponadczasowy charakter każdego produktu. Z kolekcją TRADITIONAL udekorujesz choinkę, zastawisz stół wigilijny, a także wprowadzisz magię Świąt do każdego pomieszczenia!\nZestaw pościeli PEMA składa się z poszewki na kołdrę o wymiarach 200x220cm oraz dwóch poszewek na poduszki o wymiarach 70x80cm. Pościel wprowadzi świąteczny klimat do każdej sypialni, gdyż na mocnym tle w kolorze zieleni widnieje print w postaci drobnych, białych choinek. Dobrze łączyć się będzie zarówno z klasyczną bielą i stonowanymi kolorami, a także z mocną czerwienią - zwłaszcza w Święta.


epideixis - strona 15 - Bonito\nPUS. Na drodze. Część 1. Zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego\nNa drodze. Część 1 to książeczka, która powstała z myślą o dzieciach przygotowujących się do egzaminu na kartę rowerową. Zawartość merytoryczna książeczki obejmuje wszystkie zespoły zagadnień wymaganych przez egzaminatorów. Dziecko nie znajduje tu suchych definicji i masy informacji niepotrzebnie przeciążających pamięć. Ab...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 24.08.2021 13:18)\nproducent: Epideixis, rok wydania: 2008\nZabawka przeznaczona jest zarówno dziewczynek, jak i chłopców. W skład zestawu wchodzi 40 klocków o różnych kształtach (trójkąty, romby) i kolorach (pomarańczowy, żółty, niebieski, zielony, czerwony). Zabawka ma kilka stopni trudności. Do kompletu klocków opracowana została książeczka z serią czterdziestu ośmiu wzorów o wz...\nDostępność: produkt niedostępny (ostatnio dostępna: 03.12.2020 22:16)\nPrzedstawione puzzle to wspaniała zabawa łącząca naukę i samokontrolę z ideą układania puzzli, po złożeniu tworzą obrazek, który stanowi dla dziecka nagrodę, utwierdza je w przekonaniu że nauka czytania i pisania może być pasjonującym doświadczeniem zapewniającym mu sukces. Puzzle Edukacyjne „Od litery do słowa”...\nDostępność: produkt niedostępny (ostatnio dostępna: 29.05.2020 09:29)


forum.celiakia.pl - Panel zarządzania kontem - Zasady ochrony danych osobowych\nforum.celiakia.pl - Zasady ochrony danych osobowych\nTen tekst opisuje, w jaki sposób „forum.celiakia.pl” i firmy stowarzyszone zwane dalej „my”, „nas”, „nasz”, „forum.celiakia.pl”, „https://forum.celiakia.pl” i phpBB zwane dalej „oni”, „ich”, „oprogramowanie phpBB”, „www.phpbb.com”, „phpBB Limited”, „Zespoły phpBB”, korzystają z informacji zwanymi dalej „informacjami o tobie” zebranych w czasie dowolnej twojej sesji na forum.\nInformacje o tobie są zbierane na dwa sposoby. Po pierwsze, przeglądanie „forum.celiakia.pl” powoduje, że aplikacja phpBB tworzy kilka ciasteczek, które są małymi plikami tekstowymi pobranymi do katalogu plików tymczasowych twojej przeglądarki. Pierwsze dwa ciasteczka zawierają identyfikator użytkownika zwany „user-id” i anonimowy identyfikator sesji zwany „session-id”, automatycznie przyznane ci przez aplikację phpBB. Trzecie ciasteczko zostanie utworzone, gdy przejrzysz chociaż jeden temat na „forum.celiakia.pl”. Jest ono używane do zapisania informacji, które tematy zostały przez ciebie przeczytane i służy do ułatwienia ci nawigacji na forum.\nW czasie przeglądania „forum.celiakia.pl” możemy też utworzyć ciasteczka niezależne od oprogramowania phpBB, ale ich ten dokument nie dotyczy – ma on opisywać tylko strony stworzone przez oprogramowanie phpBB. Drugi sposób, w jaki zbieramy informacje o tobie, to dane wysyłane przez ciebie do nas. Mogą być to między innymi posty napisane przez ciebie jako anonimowy użytkownik zwane dalej „anonimowe posty”, konta użytkownika założone na „forum.celiakia.pl” zwane dalej „twoje konto” i posty napisane przez ciebie po rejestracji i zalogowaniu zwane dalej „twoje posty”.\nTwoje konto będzie zawierać przynajmniej unikalną identyfikacyjną nazwę zwaną dalej „twoja nazwa użytkownika”, hasło używane do logowania zwane dalej „twoje hasło” i osobisty aktywny adres e-mail zwany dalej „twój adres e-mail”. Informacje podane dla twojego konta na „forum.celiakia.pl” są chronione przez prawa dotyczące ochrony danych osobowych w państwie, w którym stoi nasz serwer. Mamy prawo wymagać podania dodatkowych informacji przy rejestracji, i to my ustalamy czy podanie ich jest konieczne, czy nie. W każdym przypadku, masz możliwość wybrania, które informacje o twoim koncie są wyświetlane publicznie. Co więcej, w panelu zarządzania kontem masz możliwość włączenia lub wyłączenia wysyłania do ciebie automatycznie generowanych przez oprogramowanie phpBB e-maili.\nTwoje hasło jest zaszyfrowane, więc jest bezpieczne, niemniej nie należy używać tego samego hasła na różnych witrynach internetowych. Hasło to umożliwia dostęp do twojego konta na „forum.celiakia.pl”, więc chroń je i w żadnym wypadku nie podawaj nikomu. Jeśli je zapomnisz, użyj funkcji „Nie pamiętam hasła”. Witryna poprosi cię o podanie nazwy użytkownika i adresu e-mail. Po podaniu tych danych zostanie wygenerowane nowe hasło i przesłane na podany przez ciebie adres e-mail. Umożliwi ono odzyskanie dostępu do twojego konta.


Ciąża, mimo uzycia prezerwatywy?? - Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL\nCiąża, mimo uzycia prezerwatywy?? - Netkobiety.pl\nForum Kobiet » CIĄŻA I PORÓD » Ciąża, mimo uzycia prezerwatywy??\n1 Temat przez pegutka 2014-12-12 02:26:25\nTemat: Ciąża, mimo uzycia prezerwatywy??\nUprawiam seks ze swoim partnerem, nawet po kilka razy dziennie, jednak zawsze podczas stosunku uzywamy prezerwatyw. Niestety, martwi mnie jeden fakt, otóż spoznia mi sie okres 11 dni... Z reguly pojawial sie regularnie. To pierwsze takie duze opoznienie. Od ok dwoch tygodni czuje bóle w dole brzucha (podobne do tych miesiaczkowych), mam ogromny apetyt, bola mnie piersi, jestem senna i ciagle rozdrazniona. Dwa dni temu zrobilam test ciazowy, jednak wyszedl negatywny.\nCzy mozliwe jest, abym mimo negatywnego testu i zabezpieczenia sie byla w ciazy? Zdaje sobie sprawe, ze zaden srodek antykoncepcyjny nie daje 100% skutecznosci. Czy powinnam zrobic jeszcze jeden test? Moze ktoras z Was miala podobnie??\n2 Odpowiedź przez Cassiopea 2014-12-12 09:33:29\nOdp: Ciąża, mimo uzycia prezerwatywy??\nIdź do laboratorium i zrób test betaHCG. A potem umów się do ginekologa, bo takie duże opóźnienie (czy jest ciąża, czy nie ma), powinno być skonsultowane\n3 Odpowiedź przez Dziewczynka20 2014-12-12 13:46:29\nprezerwatywa nie daje 100% , a test robilas rano czy w godzinach wieczornych ? Bo test jest najbardziej wiarygodny z rana\n2.01.2015- Nikola :* 2930 g i 54 cm samego szczęścia:*\n4 Odpowiedź przez Paula934 2014-12-16 12:08:05\nPowtórz test i umów sie na wizytę do lekarza.\n« Stan zapalny ! | wczesne objawy ciazy:) »


Nowa fabryka rakiet wyrośnie pod Warszawą - rp.pl\nPolska Grupa Zbrojeniowa w ekspresowym tempie zbuduje w podwarszawskm lesie fabrykę nowoczesnych pocisków rakietowych.\nPublikacja: 31.05.2019 12:00\nUmowa z wykonawcami została podpisana w piątek 31 maja. Nowa fabryka powstanie w na terenach Wojskowych Zakładów Elektronicznych w Zielonce. Będzie to inwestycja od podstaw – „green field”. Budowanie nowych, rakietowych kompetencji w WZE trwa bez specjalnego rozgłosu już od kilku lat. To technologiczna firma z Zielonki została wybrana jako polski serwisowy „opiekun” kierowanych pocisków przeciwokrętowych NSM. Kupione na początku dekady od norweskiego Kongsberga stanowią podstawowy utworzonej w 2015 r. Morskiej Jednostki Rakietowej.\nUmowa podpisana‼ W Zielonce #WZE powstanie centrum produkcyjno-serwisowe pocisków rakietowych NSM. Inwestycja jest częścią realizowanego planu ustanawiania w Grupie PGZ nowych zdolności rakietowych ?#polskiprzemysł #pgz #inwestycje #GrupaPGZ @MON_GOV_PL @PGZ_WZE_SA pic.twitter.com/tobGu4DEbm\n— Polska Grupa Zbrojeniowa?? (@PGZ_pl) 31 maja 2019\nDalekosiężne pociski przeciw wrogim okrętom\nRakiety NSM (Naval Strike Missile) są najważniejszym elementem morskiej tarczy chroniącej nasze wybrzeże od wrogich okrętów.\nTe ważące niemal 400 kg, prawie cztero-metrowe, manewrujące pociski o zasięgu przekraczającym 200 km. Na cel naprowadza je unikalna, pasywna głowica wykorzystująca nawigację GPS i wyrafinowane systemy lokalizujące na podczerwień. System naprowadzania NSM jest także przed zakłóceniami.\nRakieta jest dziś najnowszym pociskiem o cechach stealth na rynku, niezwykle trudnym do wykrycia. Skomputeryzowany system obserwacyjny głowicy bojowej zawiera bazę danych o okrętach, która pozwala identyfikować cele i zapobiegać pomyłkom, a także eliminować skutki działań obrony radioelektronicznej przeciwnika.\nCzytaj także: Dwa wieki innowacji w przemyśle zbrojeniowym\nKongsberg podkreśla, że rakiety NSM – jako oręż fregat i okrętów patrolowych – zamówiła norweska marynarka. Amerykanie (Lockheed Martin) wybrali ją dla swego myśliwca najnowszej generacji F-35 Lightning II.\nUtrzymanie gotowości bojowej priorytetem\n– Stworzenie centrum serwisowego dla NSM pozwoli Wojskowym Zakładom Elektronicznym na zapewnienie zdolności remontowo-serwisowych i certyfikacji pocisków NSM w kraju. W ten sposób wyeliminujemy konieczność wysyłania ich za granicę. Zidentyfikowaliśmy również dodatkowe możliwości wykorzystania potencjału centrum w Zielonce. Chcemy go wykorzystać w innych projektach rakietowych z udziałem naszych spółek z Grupy PGZ – przyznaje Sebastian Chwałek, wiceprezes PGZ.\nOszczędny komunikat wiceprezesa Chwałka rozwija szef Wojskowych Zakładów Elektronicznych. Przemysław Kowalczuk potwierdza, że punktem wyjścia do budowy fabryki rakiet pod Zielonką były zobowiązania offsetowe Kongsberga. WZE jest beneficjentem dwóch umów offsetowych z zawartych z producentem systemów NSM.\nW ramach pierwszej umowy w spółce wybudowano i uruchomiono centrum wsparcia, serwisowania i zarządzania konfiguracją systemu NSM.\nDruga umowa offsetowa zakładała powstanie infrastruktury służącej do tzw. mid-life upgrade (MLU). Za określeniem kryje się możliwość wykonywania okresowych przeglądów i ponownej certyfikacji pocisków rakietowych typu NSM. Mowa o pociskach będących na wyposażeniu Morskiej Jednostki Rakietowej.\nCzytaj także System dowodzenia Wisłą zamówiony\nTo dlatego teraz norweski koncern pomoże wyposażyć nową fabrykę w nowoczesne linie technologiczne i specjalistyczny osprzęt. Tyle, że zapewnienie serwisu pocisków NSM i utrzymanie ich w gotowości bojowej będzie jedynie elementem budowania nowych rakietowych kompetencji WZE i całej grupy kapitałowej PGZ.\nWZE wchodzą do „Wisły”\n– Długo negocjowaliśmy z norweskimi partnerami możliwość przejmowania najnowszych technologii i uruchomienia produkcji rakietowych komponentów, które pozwolą uzyskać w kraju potencjał do rozwijania własnej broni precyzyjnego rażenia – informuje prezes Kowalczuk.\nDodaje, że rakietowe know-how płynie do WZE także z USA. Inżynierowe z Zielonki są zaangażowani w realizację zobowiązań offsetowych amerykańskiego giganta zbrojeniowego Lockheed Martin w ramach programu „Wisła”. Lockheed wyposaży polskie przeciwrakietowe zestawy Patriot w kierowane pociski PAC-3 MSE.\nJak dowiedziała się „Rz” niektóre sekcje tych rakiet będą także powstawać w przyszłej fabryce w Zielonce. Nowy zakład będzie też dokonywał remontów i certyfikacji precyzyjnego uzbrojenia.\nPodpisana w piątek, warta 30 mln zł umowa inwestycyjna, przewiduje budowę zespołu budynków wraz z wyposażeniem specjalnym pozwalających na produkcję, serwisowanie i certyfikację pocisków rakietowych.\nSkok technologiczny w WZE w Zielonce\n– Dla WZE zaangażowanie się w tego typu przedsięwzięcie oznacza ustanowienie zdolności do produkcji pocisków NSM jak i innych pocisków rakietowych tej klasy. Zgodnie z podpisaną dziś umową inwestycja zostanie zakończona na przełomie 2019/2020 roku –zapowiada prezes i dyrektor naczelny Wojskowych Zakładów Elektronicznych.\nPrezes Kowalczuk nie ma wątpliwości, że jego firma zajmująca się dotąd przede wszystkim komputeryzacją urządzeń pokładowych (np. nawigacyjnych) wyspecjalizowanych pojazdów wojskowych, cyfrową modernizacją systemów obrony przeciwlotniczej używanych w armii i m.in. rozwijaniem militarnych środków walki radioelektronicznej wkracza teraz w obszar zaawansowanych technologii związanych bronią precyzyjną.\nCzytaj także: Radiolokacyjna Odra szykowana na wojnę\n– Przejęcie know-how w zakresie produkcji i serwisowania pocisków rakietowych jest dla kadry i pracowników nie lada wyzwaniem. Oznacza konieczność zmiany mentalności. Jestem przekonany, że proces wdrażania kultury i organizacji pracy zgodnie ze standardami NATO wpłynie pozytywnie na rozwój firmy – mówi Przemysław Kowalczuk.


Mona - Warunki korzystania - Sklep Internetowy Mona\nPolityka cookies Sprzedawcy jest zgodna z obowiązującymi od dnia 22 marca 2013 r. przepisami wynikającymi z nowelizacji prawa telekomunikacyjnego dotyczącej zasad korzystania z plików cookies przez serwisy internetowe (ustawa z dnia 16 listopada 2012 r. o zmianie ustawy – prawo telekomunikacyjne oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. z 2012 r., poz. 1445)\n1. Pliki cookies stanowią dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, które przechowywane są w urządzeniu końcowym Użytkownika i przeznaczone są do korzystania ze stron internetowych. Cookies zazwyczaj zawierają nazwę strony internetowej, z której pochodzą, czas przechowywania ich na urządzeniu końcowym oraz unikalny numer.\n2. Sprzedawca stosuje mechanizmy plików "cookies", które podczas korzystania przez Klientów ze stron Internetowych esklepu, zapisywane są przez serwer Sprzedawcy na dysku twardym urządzenia końcowego Klienta.\n3. Sprzedawca wykorzystuje pliki Cookies w następujących celach:\na. Konfiguracji serwisu oraz zapewnienia jego bezpieczeństwa i niezawodności;\nb. Zapamiętania informacji o urządzeniach końcowych Użytkownika oraz jego uwierzytelnienie;\nc. Rozwoju oferty Sprzedawcy;\n4. Sprzedawca wykorzystuje dwa rodzaje plików cookies: sesyjne i stałe. Cookies "sesyjne" są plikami tymczasowymi, które przechowywane są w urządzeniu końcowym Użytkownika do czasu wylogowania i opuszczenia strony esklepu lub wyłączenia oprogramowania (przeglądarki internetowej). Cookies "stałe", które przechowywane są w urządzeniu końcowym Użytkownika przez czas określony w parametrach plików cookies lub do czasu ich usunięcia przez Użytkownika.\n5. Sprzedawca informuje, że ograniczenia stosowania plików cookies mogą wpłynąć na niektóre funkcjonalności dostępne na stronach internetowych esklepu lub uniemożliwić z ich korzystania.\n6. Każdy Użytkownik może wyłączyć mechanizmy „cookies” w przeglądarce internetowej swojego urządzenia końcowego.\n Microsoft Internet Explorer: http://www.microsoft.com/info/cookies.htm\n Google Chrome Google Chrome


Przełom w relacjach z Rosją? Doradca Władimira Putina apeluje o dialog z Polską - WP Wiadomości\nsiergiej markowzbigniew siemiątkowskirosja\nPrzełom w relacjach z Rosją? Doradca Władimira Putina apeluje o dialog z Polską\nSiergiej Markow, politolog z grona doradców Władimira Putina, wystosował nietypowy apel. Wyliczył w nim rosyjskie winy wobec naszego kraju i wezwał Polaków do przeprosin za krzywdy wyrządzone Rosjanom. I uzyskał odpowiedź.\nPrzełom w relacjach z Rosją? Doradca Władimira Putina apeluje o dialog z Polską (PAP/EPA, Fot: Aleksiej Nikolski/Sputnik,Michaił Metzel)\n"W toczącej się historycznej dyskusji między Rosją a Polską ważne jest, abyśmy pozostali w ramach moralności i rozumu. Aby dyskusja nie przerodziła się w dwie kampanie mowy nienawiści" - napisał na swoim Facebooku Siergiej Markow. To popularny w Rosji publicysta i politolog ściśle powiązany z Kremlem. Należy do partii Władimira Putina, a w ubiegłej dekadzie pełnił kilka funkcji w Dumie i rządzie.\nJego apel opublikowała też rozgłośnia Echa Moskwy. Markow do tej pory uchodził za krytyka Polski i naszej polityki historycznej. Teraz pokazał się z nieco innej strony. "Musimy w Rosji musimy, oprócz krytykowania polskiego stanowiska, być przygotowani na samokrytykę" - zadeklarował. I wyliczył krzywdy Rosji na Polsce z ostatniego wieku, za które mamy prawo oczekiwać przeprosin.\nMarkow wymienił m.in. rolę ZSRR w ustanowieniu zależnego od Moskwy "represyjnego reżimu marionetek", który ograniczał wolność i odpowiada za śmierć tysięcy ludzi. Wspomniał o mordach w Katyniu i Miednoje, a także, co zaskakujące, o pakcie Ribbentrop-Mołotow. Przyznał, że tajne protokoły niemiecko-radzieckiej umowy zawierały podział terytorialny Polski, a Rosja od dekad odmawiała przyjęcia odpowiedzialności za ten akt. Po krótkiej odwilży w tej kwestii, Władimir Putin wraca do retoryki "umywania rąk", a nawet idzie dalej, oskarżając Polskę o współodpowiedzialność za wybuch wojny.\nTo, a także reakcje polskiej strony, zdaniem Markowa kieruje oba kraje na złe tory. Nawołuje on przedstawicieli polskiej polityki, ekspertów i mediów, "by nie zatracali się w histerii nienawiści wobec Rosji", ale by opracowali podobną listę przewin, za które Polska powinna przeprosić Rosję. "Przeprosiny tylko jednej strony nie są sposobem na zrozumienie. Przeprosiny powinny być po obu stronach. Wtedy będziemy mieli okazję do znaczącego dialogu, który jest niezbędny dla Rosji i Polski, jako dużych krajów europejskich odpowiedzialnych za pokój i współpracę w Europie Wschodniej. Wasza kolej, panowie…" - zakończył Markow.\nPrzełom w relacjach z Rosją? Polacy odpowiadają na apel doradcy Władimira Putina\nNa jego apel zareagowali byli dyplomaci, politycy i publicyści zajmujący się tematyką Rosji. Wśród nich m.in. Witold Jurasz, Paweł Reszka, Antoni Dudek czy Zbigniew Siemiątkowski. - Poważny człowiek pisze bardzo poważny tekst, idący pod prąd ogólnej narracji polityczno-historycznej rozwijanej w Rosji. Jeśli ktoś o takim dorobku, nazwisku i wpływach zwraca się do nas z merytorycznym tekstem, trzeba mu merytorycznie odpowiedzieć - powiedział Wirtualnej Polsce Zbigniew Siemiątkowski, były minister i szef Agencji Wywiadu.\n"Z niemałym zaskoczeniem, ale zarazem z głębokim szacunkiem przeczytaliśmy Pański tekst dotyczący relacji polsko-rosyjskich" - brzmi fragment odpowiedzi. Dalej czytamy, że zdziwienie autorów wynika z pozycji Markowa w Rosji i wystosowania takiego apelu w momencie, "gdy w Rosji mówi się o Polsce niemal wyłącznie źle".\nPrzełom w relacjach z Rosją? "Rządy upadają, prezydenci odchodzą, a ludzie zostają"\nPolscy eksperci upomnieli się o kilka pominiętych przez naukowca wydarzeń - mordy na naszych rodakach przed II wojną światową, brak pomocy w Powstaniu Warszawskim czy zajęcie Ukrainy i Białorusi. Zgodnie z oczekiwaniem Markowa wystosowali też przeprosiny - za częsty brak należytego szacunku do Rosji, lekceważenie rosyjskiej kultury i nauki, a także los rosyjskich jeńców wojny polsko-bolszewickiej.\nChoć Armia Czerwona nie przyniosła Polsce wolności, to wyzwoliła Polskę od faszyzmu - przyznają autorzy, przepraszając też że likwiduje się pomniki radzieckich żołnierzy, a także - i to konkluzja odezwy - "za rytualizację i banalizację dialogu z Rosją". "Liczymy na to, że Pana teksty i nasza na nie odpowiedź, mimo że były i pozostaną sprawy, w których się nie porozumiemy, pozwolą jednak na zbliżenie, umożliwią zrozumienie racji, ale też i wrażliwości drugiej strony. I Polsce i Rosji potrzebny jest uczciwy, a zarazem twardy dialog".\n- Domyślam się, że i w Rosji są osoby zaniepokojone nienormalnością w naszych relacjach. Rządy upadają, prezydenci odchodzą, a ludzie zostają. Może Markow to taki głos rozsądku i opamiętania - mówi WP Siemiątkowski.\nCzytaj też: Rosyjskie MSZ: to Polska powinna poprawić stosunki z nami


Sprawozdanie Zarządu KTP "Bąbelki" z pierwszej połowy kadencji (za rok 2004)\nI. Praca Zarządu Klubu\nZarząd Klubu Turystów Pieszych "Bąbelki" działa od ponad roku w następującym składzie:\nRyszard Betcher - prezes\nWojciech Atczuk - viceprezes ds. turystyki pieszej\nAndrzej Galikowski - viceprezes ds. turystyki kolarskiej\nMarcin Strusiński - sekretarz\nWiesław Pawłowski - skarbnik\nJerzy Kogutowski - gospodarz\nW roku 2004 Zarząd Klubu obecnej kadencji odbył 4 protokołowane zebrania. W roku tym odbyło się jeszcze jedno zebranie Zarządu w styczniu przed Walnym Zebraniem. Ponadto miało miejsce spotkanie o charakterze roboczym - dotyczyło strony internetowej i uczestniczyło w nim 3 członków Zarządu oraz Tomek Dunkelmann. Zebranie o podobnej tematyce w prawie pełnym składzie wraz z Tomkiem odbyło również w styczniu 2005 r. Drugie z zebrań roku 2005 r. odbyło się w kwietniu. W jednym z zebrań nie uczestniczył Wojtek Atczuk z powodu choroby, w trzech ostatnich nie uczestniczył Jurek Kogutowski.\nPraca Zarządu skupiała się głównie na wypełnieniu uchwały Walnego Zebrania dotyczącego zorganizowania roku obchodów 45-lecia Klubu, na działaniach związanych z przestawieniem klubu na istnienie w sytuacji utraty dotychczasowej siedziby, na organizacji wielodyscyplinowego Zlotu Wiosennego, zatwierdzaniu kandydatur do klubu, porządkowaniu zbioru map 1:25 000, rozwiązywaniu problemów wynikających z prowadzenia strony internetowej czy ubieganiu się o referat KOT. Poza tym wiele prac to typowa żmudna działalność Zarządu.\nII. Programowa działalność klubu w 2004 r.\nPierwszy rok obecnej kadencji to nadal pasmo sukcesów. Mówią o tym liczby:\nrodzaj 2003 r. 2004 r.\nLiczba imprez (wszystkie dziedziny turystyki) 75 101 rekord\nLiczba uczestników imprez 2242 3073\nŚrednia osób na imprezie turyst. 29,89 30,43\nPrzyjęcia nowych członków klubu 2 12\nLiczba uczestników Długodystansowego Marszu WIELKA WYRYPA BĄBLI 71 80 rekord\nLiczba osób na cotygodniowych spotkaniach klubowych 1173 1569\nDane statystyczne dotyczące najważniejszych dla klubu dziedzin turystyki:\nLiczba imprez pieszych 48 65\nUczestników imprez pieszych 1909 2439\nLiczba imprez rowerowych 17 27 rekord\nUczestników imprez rowerowych 200 472 rekord\nLiczba spływów kajakowych 4 8 rekord\nUczestników spływów 76 151 rekord\nWarto w tym miejscu zaznaczyć, że pierwszy kwartał 2005 roku miał większość danych liczbowych o ok. 20% wyższych niż pierwszy kwartał roku 2004. A więc dalszy wzrost!\nNadal możemy się pochwalić wysoką dynamiką pracy klubowej, która kwitła we wszystkich dziedzinach.\nKontynuowane były głęboko związane z "bąbelkową" tradycją, a w poprzednich latach nieco zapomniane Rajdy na Raty ze współzawodnictwem o Puchar KTP "Bąbelki" dla drużyny mogącej poszczycić się najwyższą frekwencją. Zorganizowaliśmy 2 Zloty: Wiosenny (wielodyscyplinowy pod namiotami - prawie 50 osób) i Jesienny (integrujący ze społecznością Mierzeszyna) oraz XIX PIOSENKARIA, które cieszyły się bardzo dużą frekwencją. Odbyły się 3 długoterminowe imprezy: rowerowy ROZRUCH po ziemi łódzkiej oraz dwutygodniowy obóz rowerowy na Ukrainie a także spływ Gwdą.\nWzrosła liczba wycieczek pieszych.\nDostrzeżone i podliczone zostało to przez Wojewódzką Komisję Turystyki Pieszej, która tylko za działalność w tej dziedzinie turystyki w roku 2004 przyznała nam pierwsze miejsce we współzawodnictwie klubów pomorskich. W omawianym okresie Klub wystawiał reprezentacje lub przedstawicieli do udziału w imprezach poza regionem, w tym w centralnych, a także w imprezach ogólnopolskich i regionalnych w kraju, jak np.:\nOgólnopolski Wysokokwalifikowany Rajd Pieszy "Świętokrzyskie" (18 osób, na dwóch najdłuższych trasach)\nZimowy Spływ Kajakowy (3 osoby)\nOgólnopolski Rajd Narciarski "Wędrówki Północy" (2 osoby)\nXXVIII Bieg Piastów (1 osob)\nBraniewska Wiosna 2004 (18 osób)\nBraniewską Jesień 2004 (14 osób) z powodu nieudolności obecnych organizatorów musieliśmy imporowizować na miejscu sami.\nIV Rajd Przewodników PTTK (12 osób)\nXXVI Ogólnopolski Spływ Ceramików (7 osób)\n48 Rajd Bialski (4 osoby)\nZloty Przodowników i Aktywu Turystyki Kolarskiej województwa pomorskiego i kujawsko-pomorskiego (po 5 osób)\n44 Ogólnopolski Zlot Przodowników Turystyki Kolarskiej (2 osoby)\nZloty Przodowników i Aktywu Turystyki Pieszej woj. pomorskiego (2 osoby).\nV Rajd Kaszubsko-Pomorski "KLUKA 2004" (20 osób).\nPonadto wiele osób odwiedzało na sobotnich i niedzielnych wycieczkach zaprzyjaźnione kluby\ntrójmiejskie, głównie Studenckie Koło Przewodników Turystycznych (ogniska świąteczne), KTP "Trampy", KK "Wrzos".\nDobrze układa się współpraca z klubami Oddziału Gdańskiego: KTK "Tendrzak", KTK "Przestrzeń", KTW "Włóczykij", a także spoza naszego Oddziału, ze Studenckim Kołem Przewodników Turystycznych, Klubem InO "Neptun", KTP "Figa" z Braniewa i Kołem PTTK "Horyzont" z Solca Kujawskiego. Znów staliśmy się widoczni, znani i szanowani w kraju.\nŚrednia liczba uczestników cotygodniowych spotkań klubowych również wzrosła do ponad 29 osób.\nDzięki pracy Wojtka Atczuka, którego w ubiegłym roku wspomógł Tomek Dunkelman przy znanej i cenionej w środowisku trójmiejskich turystów witrynie www.babelki.glt.pl coraz lepiej dokumentowana, archiwizowana i promowana jest działalność klubu.\nTaka różnorodność i dostępność propozycji oraz ofensywność działań przyciąga nowych zwolenników i rozszerza krąg osób zainteresowanych naszym klubem. W ubiegłym roku, mimo wymaganego Regulaminem KTP "Bąbelki" długiego okresu kandydackiego, członkami Klubu zostało 12 osób. Obecnie wielu kandydatów oczekuje na możliwość przyjęcia i liczba ich co roku jest większa.\nPraca Referatu Weryfikacyjnego Odznaki Turystyki Pieszej przy KTP "Bąbelki"\nSiedmiomilowe Buty Srebrne 29 9\nZłote 20 4\nPopularna 132 94\nMała Brązowa 48 29\nSrebrna 25 10\nZłot 6 40\nNormy za wytrwałość 1 raz 7 10\n2 i 3 raz 2 2\nDla najwytrwalszych 1 1\nSzlaku Trójmejskiego 60 100\nJak widać, liczba weryfikacji odznak spadła z 326 w roku poprzedzającym do 263 w 2004. Nie ma to jednak związku z jakością działalności naszego referatu OTP, lecz wynika głównie z prawideł wieloletniego cyklu zdobywania odznak przez ogromne rzesze dzieci i młodzieży, które oprowadzamy wraz z Komisją TP Oddz. Gdańskiego PTTK. Ale i tak liczby te są ogromne.\nW ubiegłym roku aktywnych było w Klubie 18 Przodowników Turystyki Pieszej, 12 Przodowników Turystyki Kolarskiej, dwóch Przodowników Turystyki Górskiej, mamy jeszcze po 1 aktywnym Przodowniku Turystyki Kajakowej, Przodowniku InO, Turystyki Narciarskiej oraz 2 aktywnych Znakarzy Szlaków Nizinnych (i dwóch w uśpieniu), jednego Instruktora PZKaj. i 4 Instruktorów Krajoznawstwa Regionu. Przekroczyliśmy już stan ilościowy kadry "Bąbli" z lat sześćdziesiątych. Obecnie odbywa się w Klubie Kurs Opiekunów Przyrody (uczestniczy 26 osób).\nKurs Znakarzy Szlaków Pieszych ukończyło i zdało dziś egzamin jeszcze 3 członków klubu i 2 kandydatów. W KTP "Bąbelki" aktywnie działa 26 osób posiadających łącznie 41 uprawnień kadry PTTK w różnych dziedzinach turystyki. Umożliwia to stałe poszerzanie działalności poza ramy narzucone historyczną nazwą "Klubu Turystów Pieszych". Ilości przeprowadzonych wycieczek i imprez w roku 2004 przez poszczególne osoby:\nRysiek Betcher 19, Wojtek Atczuk 15, Wiesiek Pawłowski 13, Andrzej Galikowski i Marcin Strusiński po 9, Stasiu Rohde i Alina Sarnowska po 7, Stachu Strojny i Jurek Kogutowski po 6, Agnieszka Koneczna, Magdalena Hempel i Krzychu Strojny po 5, Tomek Liśkiewicz i Karolina Turek po 2. Po jednej Basia Strojna, Jarek Guziński, Zbyszek Zakrzewski i Andrzej Furmańczyk.\nIII. W 45 roku istnienia klubu odeszli od nas na wieczną wędrówkę Zenon Lorek, dwukrotny prezes, oraz w młodym wieku Adam Stefanko. Pamiętać o nich będziemy zawsze.\nIV. Odznaczenia i miejsce klubu w PTTK.\nW ubiegłym roku na Zlocie Wiosennym brązowe Specjalistyczne Odznaki Sprawnościowe otrzymali Andrzej Galikowski i Adam Stefanko.\nPodczas bardzo ważnej uroczystości obchodów 45-lecia Klubu przyznanych zostało członkom osiem Dyplomów Zarządu Głównego PTTK, a także Zbigniewowi Zakrzewskiemu Złota Honorowa Odznaka PTTK. Długoletniemu prezesowi Klubu Staszkowi Strojnemu Komisja Turystyki Pieszej Zarządu Głównego PTTK nadała godność Honorowego Przodownika Turystyki Pieszej.\nNa uwagę zasługuje fakt wyegzekwowania w roku 2004 opłaty składki członkowskiej PTTK od wszystkich (za wyjątkiem jednej osoby) czynnych członków klubu. Widać w tym właściwe podejście klubowiczów do tej sprawy, zarówno tych nowych jaki i długoletnich. Składkę w Klubie opłacili również niektórzy kandydaci i nasi sympatycy. Nie zawsze tak się zdarzało i nie we wszystkich nawet silnych organizacyjnie klubach i kołach tak się dzieje. Zdyscyplinowanie\nw tej dziedzinie wróży dobrze. W 2004 r. KTP "Bąbelki" zebrał wśród swoich członków, kandydatów i sympatyków 81 składek PTTK. Dało nam to drugą pozycję pod tym względem w Oddziale Gdańskim PTTK. Tylko Koło Przewodników przewyższa nas nieznacznie.\nZdajemy sobie sprawę z tego, że KTP "Bąbelki" jest ponownie wiodącym klubem turystyki aktywnej w Oddziale i w województwie. Realizuje na zlecenie naszego Oddziału, między innymi, turystykę szkolną, widoczny jest w imprezach zewnętrznych szczebla regionalnego i centralnego (OWRP, Zloty Przodowników Turystyki Pieszej i Kolarskiej), członkowie Klubu są przeważającą grupą spośród organizatorów ważnego dla regionu Rajdu Kaszubsko-Pomorskiego "KLUKA", poprowadzili Rajd Kolarski Oddziału Gdańskiego PTTK. Oddziałowa Komisja Turystyki Pieszej w większości swoich działań (imprezy, kursy) opiera się na pracy Przodowników Turystyki Pieszej rekrutujących się z KTP "Bąbelki". Wiele oddziałowych klubów turystyki aktywnej o mniejszym potencjale siłą rzeczy dąży do współpracy z nami. Klub jest na to otwarty. Obecny Zarząd przejął po poprzednim wizję Klubu na przyszłość i realizował ją, opierając się na entuzjazmie społeczności klubowej.\nDobrze wróży to nie tylko Klubowi, ale także naszemu macierzystemu Oddziałowi, który dzięki "Bąbelkom" ma szansę przywrócić sobie wizerunek silnej, pod względem działalności programowej, jednostki Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego.\nKasa klubowa dofinansowała klubowiczom dwa zloty oraz udział w "Piosenkariach". Ponadto klub miał wydatki na słodycze na Dzień Kobiet, zakup teczki wielkoformatowej na mapy 1:25 000, zakup kroniki, pucharu i nagrody za zwycięstwo w Rajdzie na Raty, oraz 2 wiązanki pogrzebowe i inne wydatki.\nNa koniec roku 2004 r. stan konta klubowego wyniósł minus 85,45 zł oraz 76 odznak klubowych i 107 Specjalistycznych Odznak Sprawnościowych. Niewielki ujemny wynik finansowy na subkoncie klubu w Oddziale nie jest problemem i jest zgodny z przyjętą przez Zarząd zasadą, że wpływy powinny być nieomal na bieżąco pożytkowane na imprezy klubowe i niezbędne wydatki.\nW pierwszym kwartale 2005 roku zasililiśmy już znacznie stan naszego konta uzyskując kilkusetzłotowe wpływy ze składek członkowskich PTTK od naszych klubowiczów i kandydatów.\nVI. KLUKA (zawirowania)\nKlub jako jednostka Oddziału Gdańskiego PTTK jest głównym organizatorem Rajdu Kaszubsko-Pomorskiego KLUKA. Nasi przodownicy stanowią ogromną większość jego kadry.\nJesienią 2004 r. komendant II, III. IV i V edycji poinformował nas na zebraniu zespołu organizacyjnego, że zamierza wyprowadzić tę imprezę ze struktur Oddziału Gdańskiego PTTK. Pomysłodawcy Rajdu, nie przyjmując jego twierdzeń, jakoby 95% pracy i klimatu KLUKI zawdzięczać należało tylko Jurkowi, postanowili nie dopuścić do przejęcia imprezy, którą nasz klub współtworzy od sześciu lat. Komitet organizacyjny imprezy wybrał wkrótce na szefa VI KLUKI, Ryszarda Betchera, pierwszego jej komendanta oraz trzykrotnego zastępcę. Prace związane z przygotowaniem imprezy dobiegają końca. Jednak klub i zespół organizacyjny składający się w większości z dotychczasowych organizatorów lub, w niewielkim stopniu, z uczestników rajdu angażuje się tylko w prace nad następną edycją, pozostawiając działania prawne oraz egzekwowanie rozliczenia poprzedniej edycji władzom Oddziału Gdańskiego PTTK.\nDziękuję aktywnym członkom Zarządu za wkład pracy na rzecz Klubu w roku 2004: Wojtkowi i Andrzejowi za rzetelne wypełnianie obowiązków wiceprezesów, Wieśkowi za sumienne prowadzenie księgowości klubowej oraz Strusiowi - sekretarzowi klubu.\nW zebraniach czynnie uczestniczyli, służąc radą: Honorowy Członek Zarządu - Stachu oraz przewodniczący Komisji Rewizyjnej Krzychu - serdeczne podziękowania.!\nDziękuję wszystkim prowadzącym wycieczki i imprezy klubowe. To ich aktywność głównie stanowi o sile klubu. Chcę podziękować Wojtkowi i Tomkowi (tdu) za prowadzenie strony internetowej poświęconej klubowi. Danusi za koordynację działań podczas wystawiania drużyn klubowych na ogólnopolskie imprezy górskie. Alinie za stałe poszerzenie naszej działalności kajakowej oraz za organizację Zlotu Wiosennego wraz z Andrzejem.\nTomkowi i Stachowi za zorganizowanie obozu rowerowego na Ukrainie.\nAdamowi i Agnieszce za rozwijanie działalności narciarskiej w klubie.\nKarolinie, Andrzejowi, Agnieszce i Marcinowi Stusińskim (nowemu małżeństwu dwojga Bąbli), Magdalenie, Wieśkowi, Stachowi, Wojtkowi i Tomkowi (tdu) za wzorcową, można by rzec, organizację 45 rocznicy powstania klubu. Zaś wszystkim klubowiczom, kandydatom i sympatykom za udział w imprezach i tworzenie klubowej atmosfery.\nPo akceptacji przez Zarząd Klubu 7 kwietnia 2005 r. prezes KTP "Bąbelki"\nZebranie Sprawozdawcze KTP "Bąbelki" w Gdańsku 19 kwietnia 2005 r.\nWnioski Zarządu Klubu na Walne Zebranie KTP "Bąbelki"\n7.04.2005 r. Zarząd Klubu jednogłośnie przegłosował przedstawienie obecnemu Zebraniu Sprawozdawczemu KTP "Bąbelki" następujących wniosków: 1) Zarząd Klubu wnioskuje o odwołanie Jurka z członkostwa w Zarządzie KTP BĄBELKI, ponieważ nie bierze on od długiego czasu udziału w pracach Zarządu. Jednocześnie Zarząd Klubu wnioskuje o wybór nowego członka Zarządu na wakujące stanowisko gospodarza klubu. 2) Zarząd Klubu wnioskuje o zmianę jednego z delegatów na Zjazd Oddziału wybranego w lutym 2004 r. Agnieszka jest pracownikiem firmy turystycznej i ze względów proceduralnych nie powinna kandydować do władz Oddziału Gdańskiego PTTK. Prezes Klubu przeprowadził już z nią rozmowę w tej sprawie. Nie wnosi ona zastrzeżeń w kwestii odwołania. Zarząd Klubu proponuje na jej miejsce Wojtka Atczuka.\nWniosek prezesa KTP "Bąbelki" na Walne Zebranie\nWnioskuję o nadanie godności Honorowego Prezesa Klubu Turystów Pieszych "Bąbelki" Staszkowi Strojnemu, który przez 19 lat pełnił obowiązki prezesa Klubu.\nWniosek przewodniczącego Komisji Rewizyjnej KTP "Bąbelki"\nWnioskuję o renowację proporca klubowego.


Piotrkowska nie jest bezpieczna ulicą. Wszystko może się zdarzyć - Łódź - NaszeMiasto.pl\nPiotrkowska nie jest bezpieczna ulicą. Wszystko może się zdarzyć\nAutor: Matylda Witkowska, Wiesław Pierzchała 2010-08-11, Aktualizacja:\n23-letni Damianowi M. za napad grozi do 12 lat więzienia (© fot. archiwum policji)\nDopiero strzały ostrzegawcze, oddane przez policjantów, zatrzymały bandytę, który napadł na dwóch nastolatków siedzących w samochodzie przy pasażu Rubinsteina.\nTym razem skończyło się na strachu. Jednak młodzi ludzie nie czują się na Piotrkowskiej bezpiecznie. - Jeżeli wracam po północy i zaczepia mnie mocno zbudowany, podpity mężczyzna, to nie wiem jak mam zareagować - mówi Wiktoria Czarnecka, studentka pedagogiki. - Najgorsi są ci pod wpływem narkotyków albo dopalaczy.\nTę opinie potwierdzają restauratorzy. - Piotrkowska jest nie tyle niebezpieczna, co nieobliczalna. Wszystko może tu się przydarzyć - przyznaje Adam Kubicki, szef klubu Rademenes. Jakiś czas temu do klubowego ogródka przyszedł emeryt, który tupał i uderzał pięściami w bar. Przerażona kelnerka pobiegła po szefa. Jakoś udało się go uspokoić. Prawdopodobnie był niezrównoważony.\nJak przyznaje restaurator, największe problemy są jednak... ze służbami porządkowymi. - Pewien klient chciał mnie bić. Policja przyjechała i zaczęła legitymować mnie, zamiast niego. A do straży miejskiej wieczorem dodzwonić się ciężko - narzeka.\nGoście z zagranicy, którzy przyjeżdżają do Łodzi, często mówią, że zdumiewa ich poziom agresji na Piotrkowskiej. Bezdomnych, narkomanów, pijanych, którzy szukają zaczepki, albo proszą o pieniądze, są tu dziesiątki. A służby mundurowe nie reagują, zdaniem turystów, dostatecznie często.\nOd stycznia do lipca w Łodzi doszło do 503 rozbojów, w tym do 38 z użyciem niebezpiecznego narzędzia - noża albo pistoletu. Sprawca tylko co drugiego został przez policję zatrzymany. Udostępnij0\nLudzie i tak Sadzyński, Joński i cała ta banda nugusów ma nas niestety w Dupie. Lepiej walnąc informację taką jak 3 tyg. temu rzucił Joński - rozbudowujemy ZOO !!! i Rada Miasta jeszcze przed wakacjami popopiera projekt. KTO SIE PYTAŁ NAS O ZDANIE CZY WOLIMY WIEKSZE ZOO CZY BEZPIECZNIEJSZE ULICE ??? Szanowna redakcjo proponuję artykuł o odpowiedzialności prawnej Radnych. A może w ramach kampani jakiś pozew zbiorowy za te setki milionów wywalone na Brus, Targi Łódzkie itp. potem się dziwimy że nie ma kasy na policję, porządek na ulicach i sprawne zarządzanie służbami odpowiedz\nz innych polskich miast. Na ten przykład, w takiej Bydgoszczy (miałam wielką przyjemność spędzić tam kilka dni ostatnio), policja i straż miejska kręciła się na każdym kroku po starówce i osiedlach. Czasami miałam wrażenie, że patroli było więcej niż mieszkańców i turystów. Efekt? Spokojnie można było siedzieć w ogródkach i wracać po nocach do domu. Raz jeden zaczepił nas element, ale zaraz się nim zajęły, z własnej i nieprzymuszonej woli, bez prośby o interwencję, odpowiednie służby.\nPoza tym rzeczone służby posługiwały się poza językiem ojczystym, także językami obcymi (!!!!) - angielskim i niemieckim, i bardzo uprzejmie i wyczerpująco informowały ludzi gdzie i co warto zwiedzić. Można? Można. Czasami mam wrażenie, że mniejszym miastom zależy bardziej. odpowiedz\nCo tu dużo pisać W PRL-u mogli sobie poradzić z bandytami a teraz nie? Jeżeli nowa katolicka władza wprowadziła system bezstresowego wychowania a doprowadzonemu bandycie sędzia tylko pogrozi paluszkiem - to mamy tak, jak mamy. Otóż mamy dwa wyjścia: albo przypałować bandziorowi i będzie spokój, albo dla spokoju sumienia nowej władzy, dawać się ograbiać. Wybór należy do nas. Według mnie, w kwestii bandytów przydałoby się trochę przepisów i działań rodem z PRL. Były naprawdę dobre. I wieczorem człowiek wracał do domu nie niepokojony. odpowiedz\nByłem w wielu krajach Europy a tylko u nas widać nieudolność Policji i lęk wśród mieszkańców, którzy przemieszczają się po Łodzi po zmierzchu - szczególnie w niektórych dzielnicach słynących z rabunków i pobić.. Jak kogoś bezkarnie zadźgają na oczach ludzi na Piertynie to prędzej przyjedzie Skrzydlewska zdjąć ze "skóry" wymiary niż Policja aby temu zapobiec!!! Gdzie indziej byłoby to nie do pomyślenia ale u nas wciąż Dziki Zachód i każdy musi liczyć na własne siły...!! Sam miałem kiedyś na Kościuszki / Zachodnia nóż przy gardle ale Policja to była ostatnia rzecz o której myślałem, mając nadzieję na ratunek!! Przynajmniej nie u nas!! Tylko za co płacimy na tę Policję skoro nie ma ich nigdy kiedy potrzeba?! Skoro Policja sobie nie radzi to może powinniśmy mieć prawo do posiadania broni jak w USA i lepiej byśmy na tym wyszli pomimo innych z tego tytułu zagrożeń...! odpowiedz\nPanie Pierzchała brawo za \_"solidny\_" kawałek artykułu. Bardzo ładny, prowokujący i robiący wodę z mózgu internautom. Szkoda, że nie udało się Panu w pleść w temat Candymena i innych miejskich legend, z lokalnych polecam czarną wołgę z czasów komuny a z dawniejszych porywanie niewiniątek na macę. A winnych niech poszuka społeczeństwo. odpowiedz\n503 rozboje w Łodzi\npoziom agresji na Piotrkowskiej\nPo czym wystarczy ładnie połączyć to w całość i można mieć ubaw jak Wam puchnie wątroba.\nA tak naprawdę to pamiętajcie że niedługo wybory i tego typu artykuły będą się pojawiać bo po ich ukazaniu się politycy różnej maści będą szermować swoje hasła by Was kupić. Ubaw jak zawsze co 4 lata. odpowiedz\nZatrudnić więcej policjantów, aby kręcili się po nieciekawych ulicach, zmienić trochę nasze durne prawo (bo teraz to dotknąć napastnika nie można) i będzie bezpiecznie. odpowiedz\nCO ROBI STRAŻ MIEJSKA W NOCY????????\nNo chyba że służbę pełnią TYLKO w dzień, -bo w nocy jest zbyt niebezpiecznie!!!!!!!!! odpowiedz\npanowie policjanci,wasze statystyki to oszustwo więc nie wciskajcie ciemnoty że co drugi sprawca został zatrzymany, wasza praca to wciskanie ludziom kitu że jest bezpiecznie a tak nie jest i każdy o tym wie, wystarczy pochodzic po ulicach... odpowiedz\nSM jest wręcz niezbędna.Zmiany trzeba dokonac na stołkach kierowniczych.Potrzebni są dowódcy z krwi i kości,a nie gówniarze i politykierzy tacy jak np.Orszulak.Pod takimi rządami nawet najlepsi strażnicy nie będą dawac z siebie więcej niż muszą.A wynika to ze sposobu dowodzenia i braku szacunku do swoich podwładnych.Szeregowi funkcjonariusze są tylko narzędziem do robienia kariery politycznej swojemu głównemu szefowi (patrz wyżej). odpowiedz\nSM powinna zostać natychmiast rozwiązana !!! ciepłe etaty w większości dla kolegów królika. Tak jak napisał przedmówca parę postów wcześniej kasę przeznaczyć na policję. Ciekawe jak to możliwe że np. w MAnufakturze na 20 ha terenu jakoś daje utrzymać się czystość i bezpieczeństwo???? JAK ONI TO ROBIĄ??? Może niech Pan Prezydent i Pan od Piotrkowskiej podpytają się. Poproszą o wzór umów z firmami :-))))\nGeneralnie mechanizmy komercyjne są zanane ale trzeba gości z jajami aby decyzje podejmować. odpowiedz\nOczywiście, że masze służby takie jak policja czy straż miejska to zwykłe cieniasy sami boją się o swój tyłek. Inna sprawa to złe przepisy, które bardziej chronią napastników niż interweniującego stróża prawa. A Wiktorii Czarneckiej studentce pedagogiki radzę nie chodzić samej po północy, no chyba, że szuka mocnych wrażeń. odpowiedz\nno tak najgorsi sa ci po dopalaczach bo oni fruwaja 30cm ponad chodnikami i zaczepiaja kadego napotkanego przechodnia proszac o rurke bo ich gdzies sie zapodziala i nie ma jak wciagnac. Smieszy mnie taka nagonka bo nie ma co ukrywac to po alkoholu puszczaja hamulce i ludzie po wódzie staja sie agresywni ale to oczywiscie wszystko przez dopalacze odpowiedz\nProblem nie leży w ilości ale jakości służb.Żaden policjant nie zrobi nic więcej poza minimum bo obawia się skargi bandytów na jego działania.Jeżeli policjant nagnie prawo podczas interwencji to ma postępowanie dyscyplinarne w trakcie którego nie otrzyma żadnej premii,awansu itd.Jeżeli uzna się jego winę to kara ta ciągnie się przez rok i dodatkowo zostaje pozbawiony części 13-tki.Prawda jest taka,że lump,bandyta,złodziej ma większe prawa ochronne niż funkcjonariusz. odpowiedz\nCzemu te strzały ostrzegawcze były chybione? odpowiedz\nWięcej na temat: czy lodz jest bezpiecznym miastem\nczy w łodzi jest bezpiecznie\nŚwiąteczny jarmark na Piotrkowskiej w Łodzi [ZDJĘCIA]\nŁódź: policjanci strzelali na Piotrkowskiej Spacer z kotem przy nodze. Pan Adam i Rademenes na ul. Piotrkowskiej [zdjęcia]


Opublikowano wyniki badania Lekarze Stomatolodzy 2016 - Dentonet\nOpublikowano wyniki badania „Lekarze Stomatolodzy 2016”\nBrak komentarzy | Publikacja: 24 stycznia 2017, 08:34\nStomatolodzy 2016: edukacja polskich dentystów\nZakres usług i personel pomocniczy\nKontrakt z NFZ-em\nSytuacja zawodowa dentystów\nŚwiatło dzienne ujrzał raport „Lekarze Stomatolodzy 2016” przygotowany przez Ośrodek Studiów i Analiz Naczelnej Izby Lekarskiej. Przedstawiono w nim informacje dotyczące m.in. stanu demograficznego, edukacji oraz wykonywania zawodu przez polskich dentystów.\nNa 30 września 2016 r. prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty posiadało 36 454 osób. Aż 75% tej liczby stanowiły kobiety. W 2016 r. wśród dentystów było 31% osób w wieku do 37 lat oraz w wieku 38-50 lat, 28% w wieku 51-65 lat oraz 11% powyżej 65. roku życia. Najwięcej lekarzy dentystów mieszkało w województwie mazowieckim (6088) i śląskim (4053), zaś najmniej – w województwie opolskim (jedynie 682 osoby).\nPonad połowa respondentów ukończyła studia na kierunku lekarsko-dentystycznym w latach 1990-2009. W badaniu najliczniej reprezentowani byli absolwenci uczelni śląskiej (13%), następnie szczecińskiej oraz wrocławskiej (po 11%). 6,2% respondentów miało tytuł lub stopień naukowy.\nZgodnie z CRL, specjalizację posiadało 42% dentystów. Specjalizacją najczęściej posiadaną przez respondentów badania była stomatologia zachowawcza z endodoncją – posiadało ją niemal trzech na czterech (74%) specjalistów, z czego większość (64%) ukończyła stomatologię ogólną. Co czwarty respondent (26%) posiadał specjalizację z dwóch albo trzech dziedzin.\nW ciągu roku poprzedzającego badanie respondenci najczęściej doskonalili się dzięki literaturze fachowej oraz wymianie doświadczeń z innymi lekarzami (po 85%). Niemal równie częste było korzystanie z wiedzy dostępnej za pomocą Internetu (76%). Ze sformalizowanych form doskonalenia zawodowego (kursów, szkoleń, konferencji, e-learningu) skorzystało 88% respondentów.\nSformalizowane formy doskonalenia zawodowego były najczęściej wskazywane jako formy preferowane. Szkolenia, konferencje i sympozja wskazało 57% badanych, a stacjonarne kursy i szkolenia praktyczne – 56%.\nNa doskonalenie zawodowe respondenci wydawali przeciętnie 3 tys. zł rocznie. Co piąty lekarz wydał na ten cel ponad 5 tys. zł.\n82% badanych wyraziło zainteresowanie uczestnictwem w szkoleniach z wąskich dziedzin i umiejętności, z czego niemal połowa (47%) zadeklarowała takie zainteresowanie zdecydowanie. Wśród osób zainteresowanych tymi szkoleniami największa cześć wskazała na następującą tematykę: okluzja/zaburzenia układu stomatognatycznego (65%), a następnie na endodoncję (57%). Ponad 40% osób wskazało na medycynę i stomatologię estetyczną oraz rentgenodiagnostykę.\nŚredni staż pracy respondentów wynosił 21,3 roku. Połowa pracowała w zawodzie co najmniej 20 lat, a niemal co czwarty (28%) – co najmniej 30 lat. Maksimum to aż 55 lat pracy zawodowej. Niemal wszyscy (98%) badani udzielali świadczeń zdrowotnych. Co szósty (16%) kierował podmiotem leczniczym, a co jedenasty (9%) prowadził prace badawcze lub dydaktyczne.\nPrzeciętny czas poświęcany w ciągu tygodnia na wykonywanie zawodu to 40,3 godziny. Co czwarty (26%) respondent pracował tygodniowo więcej niż 48 godzin. Najczęstszą formą prawną wykonywania zawodu lekarza dentysty była indywidualna praktyka lekarska – prowadziło ją 57% respondentów. 50% badanych pracowało w jednej placówce, zaś 30% – w dwóch. Co najmniej trzy miejsca pracy miało 20% respondentów.\nBadani lekarze przyjmowali około 53 pacjentów tygodniowo. Dwie trzecie pacjentów (69%) stanowiły osoby dorosłe. Co ósmy pacjent (12%) miał 13-18 lat, co dziewiąty (11%) 7-12, a co trzynasty (8%) mniej niż 7 lat.\nZmiany w stosunku pacjentów do lekarza dentysty w ciągu ostatnich pięciu lat jako pozytywne ocenił co trzeci badany (33%), a jako negatywne – co czwarty (27%). Satysfakcja pacjenta została oceniona jako ten aspekt praktyki, który daje największe zadowolenie (46% odpowiedzi 9 albo 10 w skali od 1 do 10). Jako pozytywny aspekt została także oceniona lojalność pacjentów. Pewnym mankamentem była zaś trudność w pozyskiwaniu nowych pacjentów.\nW zdecydowanej większości głównych miejsc pracy były świadczone usługi z zakresu stomatologii zachowawczej (90%) oraz protetyki (80%). W niemal trzech czwartych placówek (73%) w zakres świadczeń wchodziły stomatologia dziecięca oraz chirurgia stomatologiczna. Niemal połowa (45%) placówek miała w swym zakresie świadczeń periodontologię. Znacznie rzadziej były wykonywane usługi z zakresu endodoncji, ortodoncji oraz implantologii (15-20%). W co dwudziestej placówce (5%) były wykonywane zabiegi chirurgiczne\nW większości gabinetów (82%) był zatrudniony personel pomocniczy. Najczęściej były to asystentki (64% spośród placówek zatrudniających personel) oraz higienistki (odpowiednio 48%). Zatrudnienie personelu pomocniczego jest dość mocno związane z wielkością miejscowości, w której mieści się gabinet oraz typem samej placówki. Placówki w dużych miastach wyraźnie częściej zatrudniały taki personel.\nNajczęściej wykorzystywanym dodatkowym sprzętem specjalistycznym były endometry (80% respondentów), a następnie aparaty do zdjęć wewnątrzustnych (65%) oraz motory do rotacyjnych narzędzi endodoncyjnych/endomotory (48%). Co trzynasty respondent (8%) nie korzystał z żadnego dodatkowego specjalistycznego sprzętu.\nBadanie „Stomatolodzy 2016” wykazało, że 57% respondentów miało podpisany w ciągu roku poprzedzającego badanie kontrakt z NFZ-em. Co czwarty (24%), realizował usługi w ramach kontraktu w przeszłości, a co piąty (20%) nigdy nie miał takiego kontraktu.\nZainteresowanie uzyskaniem kontraktu z NFZ-em deklarowali przede wszystkim respondenci mający taki kontrakt (64%). Wśród osób mających kontrakt w przeszłości zainteresowanie deklarowało 9%, a wśród niemających nigdy kontraktu – jedynie u 4%.\nZmiany warunków współpracy z NFZ-em uzyskały więcej ocen negatywnych niż pozytywnych (44% wobec 4%). Wskazuje to, że – zdaniem respondentów – w ciągu ostatnich pięciu lat nastąpiło pogorszenie tych warunków.\nWiększość respondentów pozytywnie ocenia zmiany, które zaszły w ciągu ostatnich pięciu lat pod względem możliwości zaopatrzenia gabinetu (71%) oraz warunków leczenia pacjentów (70%).\nPonad połowa (57%) przebadanych dentystów zdecydowanie stwierdziła, że w ciągu ostatnich pięciu lat wymagania wobec lekarzy dentystów jako przedsiębiorców wzrosły, a kolejne 31% uważa, że raczej wzrosły. Wymagania te – zdaniem 59% – negatywnie wpływają na ich sytuację zawodową. Zdaniem co trzeciego dentysty w ciągu minionych pięciu lat poprawiły się dostępność doskonalenia zawodowego oraz stosunek pacjentów do lekarza.\nWzrost dochodów zadeklarowało 35% respondentów, a ich spadek – 27%. Oceniając swoją sytuację zawodową ponad połowa respondentów stwierdziła, że pozytywny wpływ na nią mają osiągane dochody (52%) oraz liczba pacjentów (51%).\nWięcej głosów pozytywnych niż negatywnych odnosiło się także o wpływie na sytuację zawodową dostępności kształcenia podyplomowego (41% wobec 23%) oraz postaw i zachowań pacjentów (34% wobec 26%).\nNegatywny wpływ na sytuację zawodową miały następujące czynniki: wymagania wobec przedsiębiorców (59%), przepisy prawne (47%), współpraca z NFZ (41% w całej próbie, a wśród lekarzy mających aktualny kontrakt 54%) oraz konkurencja podmiotów sieciowych (36%).\nOgółem, dwie trzecie (66%) lekarzy dentystów była zadowolona ze swojej sytuacji zawodowej, choć pod tym względem przeważały oceny umiarkowanie pozytywne: bardzo dobrze swoją sytuację oceniał co trzynasty (8%) lekarz. Ocen negatywnych było zdecydowanie mniej niż pozytywnych, jedynie co siedemnasty (6%) dentysta ocenił swoją sytuację zawodową jako w mniejszym lub większym stopniu złą.\nLekarze byli najbardziej zadowoleni z poziomu satysfakcji swoich pacjentów, efektów swojej pracy oraz liczby lojalnych pacjentów. Najniższy średni poziom zadowolenia był bezpośrednio lub pośrednio związany z aspektem finansowym i dotyczył dochodów, bezpieczeństwa finansowego oraz liczby nowych pacjentów.\nKilka lat temu dr Konrad Rylski z Warszawy uruchomił w Abong Mbangu w Kamerunie gabinet stomatologiczny. Pracuje w nim wspólnie z innymi wolontariuszami. O codziennej pracy, zaskoczeniach, trudnościach i radościach wynikających z pracy polskiego stomatologa w dalekiej Afryce – dr Rylski pisze na swoim blogu.\nFot. osvaldoruiz, pixabay.com\nTagi: Lekarze stomatolodzy 2016, Naczelna Izba Lekarska, raport