Aniołki kota Cagliostro. Uśmiech Bambola | Księgarnia Internetowa LoveBooks - z miłości do czytania! O nas | Kontakt | Jak zamawiać | Koszty przesyłki | Regulamin zakupów | Polityka prywatności | Odbiór osobistyw naszej ofercie znajduje się 142386 produktów\nwyprzedażdziałyAlbumyArtykuły dla niemowlątArtykuły szkolne, biurowe i papierniczeAtlasyAudiobookiCzasopismaDla dzieciDo nauki zawoduEncyklopedieGry planszowe i kartyJęzyki obceKalendarzeKodeksyKomiksy dla dorosłych i dzieciKsiążki kulinarneKsiążki podróżniczeLegoLektury szkolneLiteraturaLogopedia i pedagogikaModelarstwoMultimediaPodręcznikiPodręczniki akademickiePomoce edukacyjnePoradnikiPoradniki metodycznePrawo jazdyPrzewodniki, mapyPuzzleSłownik UpominkiZabawkilovebooks.pl > Aniołki kota Cagliostro. Uśmiech Bambola\nAniołki kota Cagliostro. Uśmiech BambolaJarosław MikołajewskiWydawca: Media RodzinaDział: Dla dzieci » PowieśćEAN: 9788380080065ISBN: 978-83-8008-006-5Stron: 56, Format: 17.5x25.0 cmData wydania: 2014, Oprawa: twarda\ndostępność: 16 szt.cena: 19,90 12,81 zł szt.do koszykarabat36%oszczędzasz 7,09 złodnośnie ceny sugerowanejZamówienia wysyłamy do 2 dni roboczych !\njeżeli planujesz zakup tego produktu w przyszłości > dodaj do schowka> poleć znajomemu Marta kocha koty i to właśnie one są celem jej pobytu w... Rzymie. Tradycyjne zwiedzanie Wiecznego Miasta z rodzicami wydaje jej się nudne. Spośród fotografowanych kocich łbów na placu świętego Piotra wynurza się nagle rudy łebek. To tajemniczy kot Cagliostro. On umie mówić i pomaga szóstce dziewczynek z różnych krajów rozwiązać tajemnicę kradzieży ukochanych bohaterów ich ulubionych bajek. Marta, Mary, Olga, Patricia, Helenka, Rita - każda myśli inaczej niż inne, ale wszystkie we wspólnej sprawie. Uzupełniają się znakomicie. Jedna zaczyna zdanie, a druga je kończy. Jedna podsuwa pomysł, pozostała piątka twórczo go rozwija. Już pierwsza kryminalna zagadka pokazuje, że nie są zwykłą grupką dwunastolatek. Są aniołkami Cagliostra - rzymskiego dachowca o niezwykłych mocach, który ma sposób, żeby w razie potrzeby ściągnąć je z daleka do Włoch. Czy takie zwiedzanie Rzymu nie jest znacznie ciekawsze?Inne książki tego autora:Co czytali sobie kiedy byli maliCoś mnie zmartwiło, ale zapomniałemDolce VitaKiedy kiedyś czyli Kasia, Panjan i PangórKot w workuKreska i KropekKtóraś ranoMęski zmysłNa wdechuNajwiększe szczęście, największy ból. Jarosława Mikołajewskiego rozmowy z Julią HartwigO trzech pierścieniachPara-maraRzymska komediaSyreni śpiewSzklane oczyWielki przypływWiersze z kąpieli. Wierszem napisaneWszyscy mają psa, tylko nie jaWyrękaZwycięski końŻebrakPodobne tytuły Hrabina Cagliostro. AudiobookMaurice LeblancTym razem poznajemy początki kariery sprytnego włamywacza. Dżentelmen występuje tu pod przybranym nazwiskiem hrabiego Roula. Pewnego dnia ratuje z opresji piękną, tajemniczą hrabinę. Parę połączy namiętne uczucie i…pragnienie... cena: 21,95 16,16 złdo koszyka AniołkiBarbara DerlickaCiesząca się niegasnącą sympatią książeczka "Mój Aniołek" doczekała się kontynuacji. I choć stanowi niezależną pozycję, czytelnicy łatwo odnajdą w niej ulubiony klimat, który tak zauroczył w pierwszym zbiorku wierszyków o... cena: 4,90 2,99 złdo koszyka AniołkiBarbara DerlickaCiesząca się niegasnącą sympatią książeczka Mój Aniołek doczekała się kontynuacji. I choć stanowi niezależną pozycję, czytelnicy łatwo odnajdą w niej ulubiony klimat, który tak zauroczył w pierwszym zbiorku wierszyków o... cena: 5,90 3,59 złdo koszyka Aniołki z ul. ŚliwkowejEwa OstrowskaAniołki z ulicy Śliwkowej to pełna humoru opowieść o rezolutnej Fredzi, która z paczką przyjaciół przeżywa zwariowane przygody. Jest w nich miejsce na wesołą zabawę, pełne niebezpieczeństw perypetie i wielką tajemnicę bardzo... cena: 16,91 11,13 złdo koszyka Aniołki zimoweBarbara DerlickaTekturowa książeczka dla najmłodszych.\ncena: 58,00 37,59 złdo koszyka Uśmiechnięte aniołkiBarbara DerlickaSympatyczne aniołki, które podbiły już dziecięce serca, znów będą mogły ucieszyć najmłodszych. Trzeci tomik autorskiego duetu B.Derlicka, W. Kuźmiński(il.), podobnie jak poprzednie, pełen jest ciepła, koloru i... uśmiechu.\ncena: 5,90 4,03 złdo koszyka Naklejki świąteczne aniołkiPlakietki samoprzylepne do ozdabiania, zabawy.\ncena: 6,62 4,77 złdo koszyka Jak aniołki Jezusa kołysałyDorota KoziołW stajence było bardzo zimno. Zziębnięty Pan Jezus płakał w niebogłosy. Nawet przebywające w stajni zwierzęta nie były w stanie utulić Go do snu. Ale od czego ma się przyjaciół...?\ncena: 5,90 3,95 złdo koszyka Uśmiechnięte aniołki. KolorowankaBarbara DerlickaTrzeci zbiorek wierszyków o aniołkach powstał na wyraźną prośbę małych Czytelników. Aniołki podbiły dziecięce serca. Dla dzieci, które same chciałyby pokolorować tę bajkę, proponujemy niniejszą kolorowankę.\ncena: 3,90 2,39 złdo koszykawięcej...


Why Your Lab 's Nose is Pink: The Dudley Lab – Loverador | Marjolein\nWhy Your Lab' s Nose is Pink: The Dudley Lab\nJeśli Twoje żółte laboratorium ma różowy nos i ma go całe życie, to jest Dudley Lab. Są bardzo rzadkim typem labradora retrievera o nieco innym składzie genetycznym, który powoduje brak pigmentu w niektórych obszarach ich ciała. Ale tak naprawdę nie różnią się zbytnio od zwykłego labradora retrievera.\nCo to jest laboratorium?,\nLabrador Dudley ma nos, obręcze oczu i stopy, które nie mają pigmentu i wyglądają różowo od dnia narodzin aż do śmierci. Różowy nos, oczy i stopy są tylko unikalną ekspresją genetyczną i nie ma się czym martwić. Niektórzy nazywają laboratoria z brązowymi nosami Dudleyami. Zazwyczaj są to jednak żółte Labry z jasnoróżowymi nosami.\nA gdyby nie zawsze było różowe?\nniektóre nosy Labrador Retriever zaczynają zmieniać kolor na różowy w miarę starzenia się psów i proces ten nazywa się depigmentacją. Nie ma w tym nic niepokojącego ani niepokojącego., Można to porównać do siwych włosów starszej osoby. Ale, jeśli twój pies różowy nos jest spuchnięty, wydaje się ból lub jest chrupiące następnie zobaczyć weterynarza.\nco muszę wiedzieć o moim laboratorium?\nich nosy mogą być podatne na oparzenia słoneczne na nosach. Zazwyczaj nie jest to problemem, jeśli mieszkasz w łagodnym klimacie, ale jeśli mieszkasz w bardzo gorącym, słonecznym klimacie, powinieneś porozmawiać z weterynarzem.\nLabradory Dudley nie są świetnymi psami wystawowymi. Niestety stracą punkty za różowe nosy, oczy i stopy., Ale są one tak wspaniałe jak zwierzę domowe, jak każdy Labrador i wymagają bardzo małej szczególnej opieki lub uwagi powyżej przeciętnego Laboratorium.\nDudley Labs są dość oszałamiające i robią wyjątkowe zwierzęta. Jedynym dodatkowym problemem zdrowotnym mogą być oparzenia słoneczne na nosie. Jeśli jesteś zaniepokojony, porozmawiaj z weterynarzem.\nDudley Labs są naprawdę urocze ze swoimi słodkimi różowymi nosami i cennymi twarzami. Trudno oprzeć się szczeniakowi z laboratorium Dudleya., I nie ma ku temu powodu. Jeśli szukasz zwierzaka, który będzie kochał Ciebie i twoją rodzinę przez wiele lat, to są to ukochane dla Ciebie … a różowy nos po prostu dodaje charakteru.


Skrzypce i nasz szalony świat | Nowa Trybuna Opolska\nSkrzypce i nasz…\nSkrzypce i nasz szalony świat\nZ Krzysztofem i Jakubem Jakowiczami rozmawia Danuta Nowicka\n- Skrzypce pojawiły się w życiu panów w skrajnie różnych okolicznościach. Jeśli chodzi o ojca, był to poniekąd przypadek, podczas gdy syn, jak nietrudno się domyśleć, od urodzenia został na nie świadomie lub nieświadomie "zaprogramowany".\nKrzysztof Jakowicz: - Powiem więcej: w moim życiu zaistniały najzupełniej przypadkowo, ponieważ w szkole szło mi bardzo dobrze i nie miałem co z czasem robić. Rodzice chcieli, bym uczył się gry na fortepianie, a że nie stać ich było na instrument, kupili skrzypce. Tak je pokochałem, że gram do dzisiaj. Sytuacja Kuby rzeczywiście była inna.\nJakub Jakowicz: - W domu wszyscy grali, więc nie miałem innego wyjścia. No, może nie do końca; równocześnie bardzo chciałem grać.\nK. J.: - Wyznałeś nam ostatnio, że w dzieciństwie wydawało ci się, że wszyscy na świecie grają na skrzypcach, bo nie dość, że graliśmy we trójkę, to robili to moi uczniowie i koledzy.\n- Ile miał pan lat, po raz pierwszy biorąc do ręki instrument?\nJ.J.: - Siedem.\n- Znacznie więcej niż Japończycy, którzy zaczynają jako dwulatkowie.\nK. J.: - Całe szczęście. Choć oni też troszeczkę zmądrzeli i pozwalają dziecku jeszcze przez rok, dwa "zdobywać doświadczenie".\n- Krzysztof Jakowicz urodził się w 1939 r. w Palmirach. Studia wiolinistyczne we Wrocławiu, w Warszawie i Bloomington w USA. Laureat konkursów skrzypcowych m.in. w Warszawie, Poznaniu, Bukareszcie i Wiedniu, uczestnik Warszawskiej Jesieni, Festiwalu Dwóch Światów w Spoleto, Berliner Festspiele, Festival de Paris, Wiener Festwochen. Występuje ze słynnymi orkiestrami na całym świecie. Profesor Akademii Muzycznej w Warszawie i Soal University w Osace w Japonii.\n- Jakub Jakowicz urodził się w 1981 r. Gry na skrzypcach uczył go ojciec, był także ostatnim uczniem prof. Tadeusza Wrońskiego. Koncertuje od 11. roku życia. Laureat pierwszych nagród konkursów skrzypcowych w Lublinie, Wattrelos we Francji, Takasaki w Japonii, zwycięzca Międzynarodowej Trybuny Młodych Wykonawców w Bratysławie. Sukces na Festiwalu Radio France. Ostatnio - nagroda Towarzystwa Polsko-Japońskiego dla najbardziej obiecującego skrzypka roku 2002. Gra z czołowymi orkiestrami polskimi. Koncertował we Francji, Hiszpanii, Niemczech.\n- Panów drogi posiadają dobre, ale i złe strony: w pierwszym przypadku wszystko trzeba było zaczynać od początku, w drugim - blask ojca mógł stać się cieniem, rodzajem twórczego ubezwłasnowolnienia. No i pewno ludzie komentowali: "To syn tego słynnego skrzypka".\nK. J.: - Mogło być gorzej, bo mogłem się nazywać Ojstrach... Rzeczywiście dałem początek tradycji muzycznej w rodzinie, ale rozumiem to jako pewnego rodzaju walor. Kiedy trzeba się samemu przebijać, muzyka jest bardziej autentyczna, bardziej własna.\nJ. J.: - To prawda, że miałem ułatwiony start, ale tata twierdzi, że gdybym nie grał dobrze, nigdy w życiu nie dostałbym tak wielu zaproszeń. Panuje opinia, że jeśli ma się w domu muzyków, trudno stworzyć własną, oryginalną wizję. Ja jednak zagrożenia nie dostrzegam, dzielę optymizm taty i uważam, że jestem dzieckiem szczęścia.\nK. J.: - Najważniejsze, że masz pasję do grania.\nJ. J.: - Nie taką jak ty.\nK. J.: - Każdy posiada inną i tak jest dobrze. Tę Kuby potwierdzają osiągnięcia. W wieku 21 lat jest już po debiucie z filharmonią monachijską, występie w Madrycie, z orkiestrami we Francji i czołowymi polskimi. To się rzadko zdarza. Odczuwam szczególną satysfakcję, bo jest moim uczniem.\n- W pana muzyce podkreśla się emocjonalność, różną od techniczności i monumentalizmu gry Konstantego Andrzeja Kulki. Czy ów ładunek uczuciowy jest najwyższym stadium wtajemniczenia? Wszelkie przeszkody natury technicznej i intelektualnej zostały już pokonane i można sobie pozwolić na ekspozycję własnego "ja"...\n- J. J.: - Mój stosunek do muzyki od samego początku cechuje emocja, przejęcie, a to, że zauważa się inność wykonawców, bardzo mnie cieszy. Różnice pomiędzy ludźmi są najpiękniejsze, w sztuce w szczególności. Jestem wręcz pełen uwielbienia dla Andrzeja, zresztą niedawno mieliśmy okazję wspólnie występować na festiwalu.\n- Przystępując do pracy nad utworem, próbuje go pan zaśpiewać. Co przemawia za tą oryginalną metodą?\nK. J.: - To przede wszystkim sprawa wyobrażenia go sobie. W momencie, kiedy zaczynamy pracować, działają różne czynniki: trudności techniczne, przeszkody manualne, odciągające od finalnego obrazu. A ten obraz powinniśmy mieć od początku, już na wstępie posiadać gotową koncepcję. Wprzęgnąć wyobraźnię, żeby przekazać słuchaczowi obraz jasny i szczery, jakoś go poruszyć. Stąd to śpiewanie.\n- 13 lat pracował pan nad koncertem Sibeliusa. Ten fakt rujnuje wyobrażenie o największym nawet wysiłku wykonawczym...\nK. J.: - Właśnie teraz Kuba uczy się tego koncertu. Wystarczy mu półtora miesiąca, żeby wystąpić na estradzie.\n- Ponieważ przetarł mu pan drogę?\nK. J.: - Ponieważ w młodości wszystko jest możliwe, inaczej bije puls. A wiek dojrzały to dłuższa refleksja, to świadomość większej odpowiedzialności (ja rozpocząłem pracę nad tym dziełem w wieku czterdziestu paru lat!).\n- Kilkadziesiąt lat pracy na estradzie, pana liczne sukcesy sprawiają, że nadszedł czas odcinania kuponów?\nK. J.: - Odcinanie kuponów mnie nie interesuje. Wciąż intensywnie pracuję, ponieważ wierzę, że jutro będę grał lepiej niż dzisiaj.\n- W czasach Rubinsteina wydawało się, że lepiej już grać nie sposób, tymczasem - pozwolę sobie na terminologię sportową - poprzeczkę ustawia się coraz wyżej. A może po prostu gra się inaczej, odpowiednio do zmieniających się oczekiwań wobec muzyki?\nK. J.: - Średni poziom grania na świecie bardzo się podniósł, jest coraz więcej dobrze grających instrumentalistów, natomiast talentów tyle samo. Widzi pani, w sztuce najważniejsza jest osobowość. Czasami obserwuję syna na koncertach za granicą. Jest wielu równie dobrze, a może i lepiej grających skrzypków w jego wieku, natomiast to, co decyduje o jego sukcesach. to osobowość, która sprawia, że słuchający zapomina o Bożym świecie. Tak samo jak w plastyce. Ktoś rzuci kilka kresek na płótno i robi to w sposób tak fascynujący, że zatrzymuje widza na dłużej.\n- Tak więc nie ma obaw, by adepci japońskiej szkoły mistrzów zdominowali pozostałych muzyków?\nK. J.: - To wizja nierealna, niemniej pod pewnymi względami warto ich naśladować. Odwiedzam Japonię co dwa, trzy lata i obserwuję ich niesłychaną cierpliwość, pracowitość i wnikliwość. Podziwiam, że, podobnie jak i inni mieszkańcy Wschodu, Chińczycy i Koreańczycy, dążąc do tego, by jak najwięcej wiedzieć, działają na zasadzie "odkurzacza". Mimo szalonego stechnicyzowania mają wielki szacunek dla sztuki, powszechnie uczą muzyki. Na jednej ulicy widzi się dziesiątki dzieci z instrumentami, co jest dowodem na rozumienie, że osobowość człowieka musi być rozwijana w sposób wszechstronny i muzyka temu służy, kształcąc koncentrację, uwagę i wrażliwość, stępianą przez nasz szalony świat. Budując dobrobyt, powinniśmy o tym pamiętać, zamiast preferować w mediach tylko jeden rodzaj muzyki - głośnej i hałaśliwej.\n- Nie słuchają panowie muzyki rozrywkowej?\nJ. J.: - Ja - tak. Zresztą nie zgadzam się z tatą. Nie uważam, by mediami zawładnął tylko jeden rodzaj muzyki. Rzecz w tym, że jest tego tyle, że często nie jesteśmy w stanie wyodrębnić dobrej. Każdy czas ma swoje upodobania. Nie dostrzegam zagrożenia w tym, że ludzie słuchają muzyki rozrywkowej. Szkoda, że nie innej, ale w Polsce nikt ich tego nie nauczył.\nK. J.: - Jedną rzecz powiedziałeś słusznie, że ciecze ta muzyka bez przerwy. Słychać ją w sklepie, to samo na dworcu kolejowym. Poza tym w godzinach największej oglądalności w telewizji puszcza się rzeczy chodliwe, prymitywne. A że często na tle obrazu nawiązującego do erotyki, zaczyna się obie te rzeczy kojarzyć.\nJ. J.: - Bywa, że muzyka poważna także powstaje z pobudek erotycznych. Taki mamy świat. Wideoklipy - ty się z tym nie zgadzasz - to także sztuka, rodzaj pop-artu.\nK. J.: - Być może. Nie odpowiada mi jednak, by o tym, co mamy słuchać, decydowali nie ci, którzy się na tym znają, tylko ci, którzy operują dużymi pieniędzmi. Przeciwko temu protestuję. Przeciwko brakowi alternatywy, również w innych dziedzinach sztuki. Nie chodzi tylko o to, by ludzie dowiadywali się, że Miłosz czy Szymborska otrzymali Nobla, bo oni pracują nie po to, żeby wygrywać, lecz by tworzyć. Zadaniem mediów, w tym TV, powinno być częste przedstawianie ich poezji. Ich, a także mniej znanych poetów, choćby Marii Sławskiej ze Strzelec Opolskich. Po to, by wzbogacić język: język słowa i muzyki, propagując także muzykę klasyczną.\n- Cała rodzina Jakowiczów gra na skrzypcach. To kwartet czy czwórka solistów?\nJ. J.: - Różnice występują w detalach, przy czym detale też są ważne. Wydaje mi się, że trudno połączyć nasz zawód i życie rodzinne. Mama nie gra już koncertów, tylko uczy w akademii muzycznej, a siostra spełnia się w orkiestrach Polskiego Radia i Sinfonia Varsovia.\nK. J.: - Jeśli się poważnie nad tym zastanowić, każdy z nas jest inny, co jest fantastyczne, a równocześnie tworzymy zgraną paczkę, która tylko od czasu do czasu się spiera.\n- Tym razem przyjechali panowie na Śląski Festiwal im. Ludwika van Beethovena w Głogówku. Szkoda, że także nie do Opola.\nK. J.: - Syn trzy lata temu inaugurował tu sezon, o mnie ostatnio filharmonia nie pamięta. Jeśli zaprosi, z przyjemnością wystąpimy. Zaś jeśli chodzi o Głogówek, także o Moszną... Powinna z nich brać przykład cała Polska. Środowiska mniejsze potrzebują dowodów i śladów kultury wysokiej, to je mobilizuje i nobilituje. Nam też wielką radość sprawia kontakt z ludźmi, którzy na co dzień niezmiernie rzadko mają ku temu okazję.\nJak w średniowieczu postrzegano zwierzęta - także w czasie postu


-Brak tytułu- (19-09-2001)\nNa szczęście nie ma zbyt dużo takich matołów ja wy w naszym kraju.\nBardzo Panu dziękujemy za tę uwagę, zawsze nas ona umacnia. Naprawdę, bowiem robimy to wszystko mając stale w myślach dewizę Boccaccia: "Tylko mierność od zawiści na tym świecie jest bezpieczna". Takie głosy pomagają nam uwierzyć, że nie jest z nami źle, skoro budzimy tak prymitywne instynkty w ludziach z miłością na ustach :-))\nFaktycznie, takich jak my nie ma wiele. Zawsze to co najpospoliciej występuje najmarniejszej jakości się być okazuje. Dobra najcenniejsze zawsze występują w niewielkich ilościach. Nigdy jednak chochołów nam nie brakowało, niechaj ten zaczarowany taniec nadal trwa, chochoł wiedzie rej, tłuszcza nieświadomie za nim niech snuje się. Matoły zostaną z boku, popatrzą sobie. I się pośmieją...\nTrzymaj się, wcielenie chrześcijańskiej miłości.\nAutor: Marcin Chochół E-Mail: mchochol@poczta.fm\n-Brak tytułu- (13-09-2001)\nCzytałem właśnie pewną wstrętną stronę WWW. Cóż, żyjemy w czasach braku wszelkich norm. Pozwala to zdegenerowanym jednostkom uważającym się za ludzi mącić w głowach mniej świadomym. Niemniej współczuję istocie, która tylko uważa się za człowieka i stara się człowieczeństwo odebrać innym.\nBez słów poważania -\nUprzejmie Panu dziękuje za ten list. Dawno już nie otrzymałem żadnego listu krytycznego, a jak wiadomo same pochwały rozleniwiają zaś krytyka pobudza do pracy i do wysiłku. Boleję jednak, iż nie zawarł Pan merytorycznej krytyki, wówczas dziękowałbym Panu jeszcze szczerzej, ale i tak podobne opinie dają mi siłę, bowiem mówią mi, że naprawdę wśród ofiar ideologii są ludzie ubodzy duchem, jednak nie z własnej winy, ale wskutek oddziaływania systemu. I jeśli czasami nimi gardzę to musze z tym walczyć, ucząc się tylko współczucia.\nAutor: Piotr Korycki E-Mail: genealogia@wp.pl\n-Brak tytułu- (30-08-2001)\nPieprzę wasze świerszczyki, co wy tam pierdolicie...\nAutor: Wojciech Kula E-Mail: wqla@poczta.fm\nOstrzegałem każdego "mędrca", który zechciałby wypisywać pouczenia, aby swój wykład ...»\n-Brak tytułu- (25-06-2001)\nZastanawiam się przeglądając twoją stronę co ty chcesz ludziom dać? Jaki jest cel powstania twojej strony - w jaki sposób im pomagasz. To, że chcą się wyżyć na klerykach - cóż rozumiem sama odpłynęłam od katolicyzmu dzięki ignorancji księdza i jestem mu bardzo wdzięczna. Ale nie zmienia to mego pytania - jaki jest cel twój własny tworzenia tej strony? Czy jest to tylko swoista chęć popisywania się swymi inteligentnymi opisami i umiejętnością złożenia kilku esejów w jedną całość? Nie staram się być opryskliwa - pytam bo błądzę po twych stronach i nie wiem do końca jakie jest przesłanie. Proszę o odpowiedź.\nps. przeczytałam większość FAQs\nSugeruję dokończyć lektury FAQ. Zachęcam też do powrócenia do mych zaleceń przed wysłaniem do mnie listu. Zawarłem tam najważniejsze uwagi pozwalające ustrzec się podobnych zapytań.\nkiedyś już pytałam ciebie o co ci chodzi na twej stronie ale chyba dopiero teraz po szerszym serfowaniu wiem więcej. Myślę, że robisz bardzo dobrą robotę z ukazywaniem paradoksów istniejących w Kościele i wśród kleru. ...»\nAutor: Liliana Lato\n-Brak tytułu- (17-06-2001)\nGratuluję Panu dokonania takiej roboty jak stworzenie pańskiej strony. Kiedyś bardzo długo szukałem odpowiedzi na pytanie czy rzeczywiście Kościół, ludzie których cenię, nie oszukują mnie nieświadomie? Nadszedł czas totalnego odrzucenia Boga i Biblii. Trwało to dość długo. Później zaczęły się dyskusje\nze świadkami Jahwe, szukanie, szukanie. Jestem przekonany o Pana dobrej wierze i rozumiem tęsknotę poznania prawdy "która nas wyzwoli". Wszyscy musimy przejść po tej drabinie.\nAutor: Wojtek E-Mail: Martustek@aol.com\nMam natomiast jedno spostrzeżenie. Piszecie (lub przytaczacie za kimś) szeroko o wypaczeniach - tekst o matce Teresie jest wstrząsający, o wątpliwościach - Jezus w Indiach i tym podobnych kontrowersjach. Tylko co z nich wynika? Dla mnie - zadeklarowanego i dość ortodoksyjnego protestanta - wynika tylko jedno - człowiek bywa naprawdę słaby. Jeśli nie jest świadomy swojej misji, swojego celu, otaczającej go rzeczywistości to doprowadza nawet największe sprawy do absurdu. To oczywiste, że hospicjum ma przygotować na śmierć, ale również oczywiste, że trzeba też pomagać w wymiarze doczesnym. Ale tu dochodzimy do istoty problemu. Co z tego, że zakon Matki Teresy działa jak działa. Co z tego, że nie wiadomo jak umarł Jan Paweł II [Boże drogi! A kiedyż to mu się zmarło!?]. Co z tego, że Marysieńka dawała d... na prawo i lewo. To świadczy o nich samych. O ICH wadach (ja nie boję się określenia - grzechach). Kuria rzymska ...»\n-Brak tytułu- (05-06-2001)\nRóżnica poglądów nie pozwoli nam się zrozumieć. Ale RELIGIA (przynajmniej chrześcijańsko-katolicka) to nie system. PAMIĘTAJ że naukę chrześ. stworzył Jezus swoim życiem. Wszystko zamyka się w słowie MIŁOŚĆ które dla każdego człowieka i katolika i ateisty i innych powinno być najważniejsze. I pod takim względem trzeba to rozpatrywać. Jeśli ty postrzegasz to jako system to tylko dlatego że albo ty coś źle widzisz albo zobaczyłeś coś co CZŁOWIEK źle zrobił, ale w żaden sposób nie przekreśla to ogółu.\nSkoro nie dostrzegasz, że religia to system, to... hmm. Po cóż mamy dyskutować. Ja uważam Twoją postawę za gruntownie błędną i opierającą się na niewiedzy. Jednak nie chce Cię zmieniać, jeśli ze szczerością będziesz oddawał się tylko praktykowaniu miłości. To jednak było zupełnie obce chrześcijaństwu, lecz tego Ty nigdy nie dostrzeżesz. To jest tak jak z zakochaniem. Jeśli się zadurzysz w kobiecie, nie dostrzeżesz jej wad. Silny imperatyw biologiczny wypacza chłodny osąd. Podobnie z religią - drzemie w Tobie silna jej potrzeba, a że najprawdopodobniej zostałeś wychowany w religii katolickiej - będziesz wybielał ...»


KATARZYNA KACHEL kulinaria i fotografia: Makaron z pesto i szparagami\nGdy tylko wiosną zacznę jeść szparagi, nie potrafię przestać. Są na śniadanie, obiad i kolację. Najczęściej jak tylko się da.\nNie wiem, ale podejrzewam że usilnie staram się ich najeść na zapas.\nZ przykrością jednak stwierdzam że to nie działa. Bez względu na to ile zjem ich wiosną, później cały rok tęsknię za nimi. Jako dziecko jadłam głównie białe szparagi. Zielone w zasadzie nie pojawiały się ani na stole, ani też w sklepach.\nKiedy dorosłam zielone powoli wyparły te białe i w zasadzie nie jadam już innych.\nMoże w tym roku to zmienię, gdy tylko sezon szparagowy osiągnie apogeum? Pożyjemy, zobaczymy. Póki co wszystkim amatorom szparagowego szaleństwa zostawiam przepis na prosty i bardzo smaczny makaron z pesto, szparagami i skórką cytrynową.\nMakaron z pesto i szparagami - 2 porcje:\n160-180g makaronu kokardki\nOdłamuję twarde końcówki szparagów i płuczę je pod bieżącą wodą.\nCytrynę najlepiej niewoskowaną szoruję i parzę wrzątkiem. Ścieram żółtą część skórki.\nMakaron gotuję według instrukcji na opakowaniu. na 5 minut przez końcem gotowania dorzucam szparagi. Pod konice gotowania nabieram do szklanki trochę wody z gotowania- ok. 1/4 szklanki. Odcedzam makaron wraz ze szparagami. Szparagi wyjmuję i kroję na połówki wzdłuż i na krótkie odcinki o długości 3-4 cm.\nMakaron i szparagi wrzucam do miski, dodaję pesto oraz skórkę cytrynową i mieszam, gdy jest zbyt gęste i nie chce się rozprowadzić dodaję po łyżce wody z gotowania makaronu i mieszam.\nPrzed podaniem posypuję świeżo mielonym czarnym pieprzem i bazylią.\nAutor: katarzyna kachel o 10:23\nEtykiety: bazylia, makaron, szparagi\nŁąka i sernik w szklance z rabarbarem\nWegańskie drożdżówki różane z owocami\nPizza z pesto i szparagami\nSerniki w szklance bez pieczenia\nOnigirazu z tofu i sosem śliwkowym - krok po kroku\nLemoniada z różowych grejpfrutów\nOrzotto ze szparagami i zielonym groszkiem


Nie daj się zhakować. 5 prostych zasad bezpieczeństwa - Portal Technologiczny\nW starciu z wirusami komputerowymi i cyberprzestępcami, którzy próbują wyłudzić lub zaszyfrować nasze dane, wcale nie jesteśmy bezbronni. Przestrzegając poniższych zasad, spowodujemy, że hakerom będzie trudniej.\nDobra ochrona przed cybrezagrożeniami, nie polega na sięganiu po najdroższe i najbardziej wyrafinowane oprogramowanie antywirusowe i do filtrowania ruchu z internetu, ale na rygorystycznym stosowaniu się do kilku zasad. Ich przestrzegania nie jest niezwykle kłopotliwe, a niesie naprawdę sporo korzyści – dzięki temu nasze dane zarówno w smartfonie, jak w komputerze będą naprawdę bezpieczniejsze. Zatem…\nAktualizuj system operacyjny i aplikacje na Twoich urządzeniach. Wszystkich – komputerach, tabletach, smartfonach. Kiedy system prosi Cię o aktualizację, nie zwlekaj, zgadzaj się na to. Bardzo często poprawki do programów i systemu operacyjnego dotyczą właśnie ochrony przed cyberzagrożeniami – ignorowanie więc ich jest nierozsądne.\nKorzystaj ze sprawdzonego oprogramowania antywirusowego i dbaj o to, by było zawsze aktualne. Kup wznowienie licencji zanim jeszcze wygaśnie poprzednia, by cały czas Twój sprzęt i Twoje dane były chronione.\nKorzystaj z silnych, trudnych do odgadnięcia haseł. I – co tu bardzo ważne – innych dla różnych usług. Traktuj hasło jak zwykły klucz do domu lub samochodu – jeden otwiera pojedyncze drzwi, nie wszystkie, które są Twoje.\nCzytaj uważnie mejle, które do Ciebie przychodzą. Zwróć uwagę skąd są. Kasuj wszystkie podejrzane i absolutnie nie klikaj na odnośniki, które się w nim znajdują, ani nie otwieraj dołączonych załączników. Pamiętaj przy tym, że żaden bank lub inny poważny serwis w internecie nie przyśle Ci mejla z prośbą o natychmiastową zmianę hasła – to próby wyłudzenia.\nTam gdzie to możliwe, włącz uwierzytelnianie dwuskładnikowe – czyli takie, w którym do do zalogowania się, potrzebne jest np. hasło oraz sms z komórki. To bardzo duże utrudnienie dla hakerów.\nFoto: Biljana Jovanovic z Pixabay.\nCzytaj więcej: Używany MacBook lub MacBook Air . Jak sprawdzić zużycie baterii?


Wielkie zmiany w Pro Lidze! Wszystkie mecze w EU i NA odbędą się na lanie – Cybersport.pl\nGrzegorz Łatka | 18.12.2018 r., 17:00\nKolejne edycje ESL Pro League w Counter-Strike: Global Offensive zapowiadają się jeszcze bardziej interesująco niż dotychczasowe! Organizatorzy zmagań, czyli ESL i WESA, zdecydowali się bowiem na wprowadzenie zmian w formacie rozgrywek oraz zapowiedzieli, że zdecydowana większość meczów będzie rozgrywana na lanie!\nKażdy z trzech regionów będących częścią EPL – Europa, Ameryka Północna i Południowa oraz Azja i Pacyfik – będzie miał od teraz szesnastu uczestników. Dokładny podział slotów przedstawia się następująco:\nEuropa: cztery grupy, w każdej cztery drużyny,\nAmeryka Północna i Południowa: trzy grupy składające się z zespołów z Ameryki Północnej, jedna grupa dla zespołów z Ameryki Południowej,\nAzja i Pacyfik: dwie grupy dla zespołów z Australii i Nowej Zelandii, 1 grupa dla zespołów z Chin, 1 grupa dla zespołów z Azji Południowo-Wschodniej.\nPierwszym etapem zmagań będzie faza grupowa, w której zespoły zostaną podzielone na cztery zbiory, a spotkania tej fazy w Europe i Ameryce odbywać się będą w studiach ESL w Wielkiej Brytanii oraz Stanach Zjednoczonych. Zwycięzca każdej grupy z Europy i obu Ameryk awansuje bezpośrednio na finały, a zespoły z miejsc 2. i 3. przejdą do drugiej fazy grupowej. W regionie Azji i Pacyfiku nie będzie bezpośredniego awansu z pierwszego etapu. Zamiast tego zdobywcy 1. i 2. lokaty z każdego koszyka awansują dalej.\nDrugi etap, który także będzie odbywał się na lanie, będzie miał na celu wyłonienie ostatnich uczestników lanowych finałów i ich podział także będzie nieco inny. Jedno się jednak nie zmieni – uczestnicy ponownie rywalizować będą w dwóch grupach. W tym przypadku awans uzyskają:\ncztery drużyny z Europy – po dwie najlepsze z każdej grupy,\ndwie drużyny z obu Ameryk – zwycięzcy grup,\ndwie drużyny z Azji i Pacyfiku – zwycięzcy grup.\nW zrozumieniu nowego systemu rozgrywek ESL Pro League może pomóc ta grafika:\nRozgrywki w ESL Pro League Season 9 wystartują już 9 kwietnia 2019 roku i będą trwały krócej niż w poprzednich sezonach. Zmagania online powinny zakończyć się po około czterech tygodniach, co pozwoli graczom na skupienie się również na innych turniejach i ligach. Na finałach zobaczymy w sumie szesnaście zespołów (osiem z Europy, sześć z obu Ameryk i dwie z Azji i Pacyfiku).\nTagi: CS:GO, ESL, esl pro league, ESL Pro League Season 9, pro league\nWedług najświeższych plotek transfer João "felpsa" Vasconcellosa do MIBR ma być już przesądzony. Wobec tego dotychczasowy pracodawca Brazylijczka, INT...


Paweł Ignacy Kukiz-Paderewski – Koszalin7.pl\nKukiz i Liroy, rockandrollowcy, szołmeni, za przeproszeniem – muzycy, którzy mieli czelność zająć się polityką, zamiast pilnować miejsca na estradzie i odcinać kupony od swej sławy. – Lepiej by zrobił, gdyby zajmował się tym, na czym się zna – mówi o Kukizie Włodzimierz Cimoszewicz.\n27 grudnia 1918 roku na dworzec kolejowy w Poznaniu wtoczył się pociąg. Na stacji czekały nie tylko tłumy rozentuzjazmowanych Polaków, ale także oficerowie niemieccy z dokumentem – zakazem pobytu w mieście dla jednego z pasażerów pociągu. Tym groźnym osobnikiem, stanowiącym zagrożenie dla wciąż jeszcze potężnego państwa niemieckiego, był niepozorny szczupły mężczyzna z laseczką w ręku i melonikiem na głowie. Nazywał się Ignacy Paderewski i był słynnym muzykiem, w USA nazywanym „królem pianistów”.\nPoznaniacy otoczyli niemieckich oficerów kordonem i nie dopuścili do wręczenia nakazu opuszczenia miasta. Prusaków – co trzeba przyznać – nie zawiodły przeczucia co do potęgi ducha ukrytego w niepozornej postaci niepożądanego gościa. Słusznie podejrzewali, że nie odbywa on podróży koncertowej do Poznania, ale koncertowo rozgrywa sprawę polską w niemieckiej wciąż jeszcze prowincji Posen. W oka mgnieniu w mieście wybuchła Polska, a ponieważ Niemcy zareagowali gwałtownie, wnet mieli polskie powstanie zbrojne, które błyskawicznie rozprzestrzeniło się z Poznania na całą Wielkopolskę.\nTenże Paderewski został niebawem premierem rządu polskiego. – Przecież to muzyk, a nie polityk – brzmiał wówczas najpoważniejszy zarzut przeciwko niemu. Nie był w tym jednak odosobniony. Z trzech wielkich „ojców założycieli” ruchów politycznych wskrzeszonego państwa polskiego, Piłsudski studiował medycynę, skąd po roku wyleciał za działalność niepodległościową, Dmowski nauki przyrodnicze, pisząc wiekopomne dzieło „Przyczynek do morfologii wymoczków włoskowatych”, a Wincenty Witos kończył cztery klasy szkółki wiejskiej, wnet porzucając naukę dla zawodu drwala.\nPiłsudski nie został doktorem, lecz tym, który „dał Polsce granice, moc i szacunek”, zwycięskim wodzem bez wykształcenia wojskowego w jednej z najważniejszych bitew w dziejach świata. Dmowski nie został badaczem wymoczków włoskowatych, ale polskim mężem stanu, wybitnym dyplomatą i negocjatorem, który reprezentował Polskę na konferencji pokojowej w Paryżu. Witos nie zrobił kariery drwala w dobrach rodowych księcia Sanguszki, lecz został jednym z najwybitniejszych przywódców chłopskich w Europie.\nWskrzeszona po zaborach Polska nie miała elity państwowej z prostej przyczyny – ponieważ nie miała własnego państwa. 21 lat istnienia II Rzeczypospolitej, mimo ogromnych osiągnięć, nie pozwoliło nadrobić zapóźnień, a okupacja przetrzebiła te elity, które zdążyły się już wyłonić (Oświęcim, Wawer, Katyń). Tych, którzy zdołali przeżyć wojnę, w zideologizowanym PRL-u zepchnięto na margines jako obcy element klasowy. Po 1989 roku zafundowano Polsce ordynację wyborczą, która utrwala mechanizm selekcji negatywnej w polityce. Przez ponad 25 lat „klasa polityczna” pochodząca głównie z mianowania, kooptacji, a ostatnio także dziedziczenia, nie zdobyła się na to, żeby upodmiotowić obywateli, wprowadzić system oparty na woli suwerena, zdolnościach, cnocie, zasłudze, rzetelności i uczciwości. W zamian otrzymaliśmy korporacyjny, korupcjogenny, skłócający społeczeństwo i niszczący państwo system partyjniacki.\nCzas więc na artystów, na tych, którzy myślą sercem i którzy wielokrotnie ratowali Polskę, nawet wbrew klasie przywódczej. „Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu, dobrze widzi się tylko sercem” – pisał Antoine de Saint-Exupéry w „Małym Księciu”. Kukiza i Paderewskiego na pierwszy rzut oka dzieli wszystko – epoka, wygląd, życiorys, ale to tylko zewnętrzne różnice. W rzeczywistości po raz kolejny mamy w Polsce sytuację, w której następuje zwrot w stronę człowieka spoza zastanej polityki, wkraczającego wprost ze sceny koncertowej na scenę polityczną. Po raz kolejny Polacy, zawiedzeni i rozczarowani poziomem elit, odwołują się do artystów i ich wrażliwych serc. Żeby Polska po raz wtóry stała się Odrodzona – Polonia Restituta.\nNie przyszedłem po dostojeństwa, sławę, zaszczyty, lecz aby służyć, ale nie jakiemuś stronnictwu … Stronnictwo powinno być jedno: Polska, i temu jednemu służyć będę do śmierci (Ignacy Paderewski, 1919).\n← Wacław Dąbrowski – mąż, „pan od muzyki” i przyjaciel\nRekonstrukcje. Rozbrajanie Niemców w Warszawie (foto) →\n2 komentarze do “Paweł Ignacy Kukiz-Paderewski”\n11 listopada 2016 o 16:46\nTen artykuł mnie przekonuje. Czytałem wiele takich przytyków że Kukiz ma się do Paderewskiego jak… itd. Ale jest tak jak tu napisano. Nasze elity są sprzedajne i nastawione na własne korzyści, Kukiz nie biorąc subwencji dla partii pokazał, żer bardziej ceni dobro wspólne. Szacun\n17 listopada 2016 o 08:47\n[quote name=”Stefan Gajdziński”]Ten artykuł mnie przekonuje. Czytałem wiele takich przytyków że Kukiz ma się do Paderewskiego jak… itd. Ale jest tak jak tu napisano. Nasze elity są sprzedajne i nastawione na własne korzyści, Kukiz nie biorąc subwencji dla partii pokazał, żer bardziej ceni dobro wspólne. Szacun[/quote]\nTeż tak uważam. Gadać każdy potrafi o oszczędnościach, potrzebie oszczędzania, tanim państwie, groszu publicznym, ale tylko Paweł Kukiz udowodnił w praktyce, że można z pieniędzy zrezygnować i dalej funkcjonowac w polityce, nawet lepiej od pozostałych.\nSkomentuj Stefan Gajdziński Anuluj pisanie odpowiedzi


Zawieja Nieruchomości | Umowa na wyłączność, czyli… nie taki diabeł straszny\nSprzedaż, kupno bądź wynajem lokalu to decyzja, której ostateczny efekt jest zależny od mnóstwa czynników. Przede wszystkim – trzeba mieć świadomość, że żadna transakcja nie nastąpi „od ręki”. Ponadto, trzeba znać rynek i jego prawa. A już szczególnie – wiedzieć, w jaki sposób zapewnić sobie 100% powodzenia.\nWłaśnie dlatego te kwestie warto powierzyć profesjonalistom. Podczas wizyty w biurze obrotu nieruchomościami od pośrednika dostajemy możliwość zawarcia umowy otwartej lub na wyłączność. Skojarzenia wtedy są różne, zwykle na korzyść umowy otwartej. Ale czy ma to swoje uzasadnienie w praktyce?\nUmowa na wyłączność ogranicza pole manewru na rynku nieruchomości.\nCzęsto oferenci są przekonani, że powierzając swoją ofertę kilku pośrednikom, zwiększają swoje szanse na szybszą realizację transakcji. A jest wręcz przeciwnie. Zgłoszona oferta zostaje powierzona co prawda jednemu pośrednikowi, ale w tym momencie jego możliwości stworzenia warunków sprzyjających transakcji są naprawdę duże. W tej sytuacji pośrednik dobiera profesjonalne narzędzia, którymi będzie się posługiwał: formy reklamy, promocji, sposób udostępniania oferty, kontakty z innymi pośrednikami, którzy dysponują ewentualną bazą klientów zainteresowanych taką ofertą. Wszystko po to, aby oferta trafiła do jak największej grupy zdefiniowanych odbiorców.\nPonadto, przy klauzuli wyłączności, ofertą opiekuje się wskazana osoba, której obowiązkiem jest wytworzenie odpowiednich warunków dla realizacji transakcji – przez co łatwo można wskazać, dzięki czyjemu zaangażowaniu klient dotarł do oferty i jest nią żywotnie zainteresowany. Tego, niestety, nie można zastosować w umowie otwartej. Dużo trudniej jest wzbudzić zainteresowanie ofertą, gdy tak naprawdę nie ma możliwości jej szerszego rozpropagowania, mimo iż zajmuje się tym jednocześnie kilku pośredników w ramach umów otwartych. Czyli: siedzimy i czekamy. Czas leci, a wiemy wszak, że czas… to pieniądz.\n„Otwarta” jest synonimem „powszechna”.\nTrudno mówić o powszechności, gdy najważniejsze dane muszą być – z racji umowy otwartej – ograniczone. Osoba zainteresowana już na wstępie napotyka na blokadę informacji: nie wie, w jakiej części miasta np. dana nieruchomość się znajduje, a to przekłada się na brak możliwości konfrontacji jej ceny z lokalizacją. Poza tym, umieszczenie takich ofert np. na jednym portalu internetowym przez kilku pośredników powoduje u potencjalnego klienta wrażenie chaosu informacyjnego i może ostatecznie go zniechęcić do gruntownego zapoznania się z jej zawartością.\nZ klauzulą wyłączności pośrednik jest w stanie stworzyć jedną, autorską, dedykowaną – a co najważniejsze – kompletną ofertę, która zainteresuje potencjalnych klientów w miejsce kilku, mocno okrojonych z najbardziej pożądanych informacji. Uniknie się wówczas niebezpieczeństwa, że klient „wie, że nic nie wie”, więc… szuka dalej i gdzie indziej.\nUmowa otwarta działa na korzyść klienta, umowa na wyłączność – na korzyść pośrednika.\nKlient najbardziej ceni sobie swój czas. A przy umowie na wyłączność jego czas oszczędza właśnie pośrednik, dbając o to, aby oferta w jak najkrótszym czasie dotarła do ściśle określonego grona odbiorców. Poza tym – pośrednik gwarantuje klientowi natychmiastową i pełną informację zwrotną z rynku na temat poziomu zainteresowania ofertą, konieczności zawarcia w niej informacji uzupełniających itp.\nŁatwo też można sobie wyobrazić sytuację, gdy potencjalni zainteresowani indywidualnie umawiają się na obejrzenie nieruchomości – nie jest to zbyt komfortowe dla oferenta, przede wszystkim ze względu na konieczność każdorazowego osobistego zaangażowania w spotkanie i przedstawianie oferty. Pośrednik, wykorzystując umowę na wyłączność, ma możliwość zorganizowania takiego harmonogramu oględzin, aby nie zabierały one czasu tak oferentowi, jak i potencjalnym klientom.\nUmowa na wyłączność w rodzimym obrocie nieruchomościami to skutek czerpania wzorców z rynków, charakteryzujących się dużą dynamiką i zmiennymi trendami w koniunkturze. Z powodzeniem jest stosowana w USA, Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Australii i krajach Europy Zachodniej.\nPropozycję pośrednika, aby podpisać i realizować umowę z klauzulą wyłączności należy potraktować jako działanie podejmowane w dobrze rozumianym interesie oferenta. Stawiamy na jego profesjonalizm, doświadczenie i umiejętności, które – odpowiednio ukierunkowane – w jak najkrótszym czasie i przy wykorzystaniu najbardziej sprzyjających narzędzi przełożą się na satysfakcjonujące zwieńczenie transakcji.


##### Radioaktywna lekcja randkowa – WPROST ONLINE - Aktualne wydarzenia z kraju i zagranicy.\nRadioaktywna lekcja randkowa\nOdbędzie się również lekcja, na której – zgodnie z ideą „zero waste” – nauczymy. Magdzie Gessler (62 l.). Radioaktywny dym z Ukrainy nad Radomiem? Radioaktywna zupa rasizmu Beto ORourke, jeden z kandydatów.\nHarmonogram na założeniach radioaktywnych metod datowania. Arkusz radioaktywnych grę laboratorium randki. Skały osadowe w szczególności są notorycznie radioaktywnych wolne strefy. Dziewczyny z gimnazjum uwzięły się na moja 14-letnią radioaktywna lekcja randkowa z niewiadomego powodu, czekały na nią zawsze kawałek przed szkołą radioaktywna lekcja randkowa lekcjami, szarpały. Chce miec pewnosc, ze wyciagnales wnioski z lekcji. Rank radioaktywna lekcja randkowa #55: Sekta w imię miłości i randkowy zabijaka.\nMieliśmy lekcję, weszła do klasy pani. Polsce, a co dopiero wyciek radioaktywny lub chmura pary zakrywająca słońce. Kiedy instalujesz w swoim telefonie aplikację randkową albo tworzysz profil Gillette Razor - poradnik randkowy. Koniec dygresji 13:45] Ten odcinek powinien nazywać się kichanie, prychanie i.\nProfesjonaliści randkowy Irlandia. Czy ich osobisty sukces stanie się dla Polaków lekcją tolerancji? Singldout serwisy randkowe. Piosenki z chorym pokonać jak radioaktywne randki.\nSzukać: Dom · sitemap. czat internetowy portal randkowy. Portale randkowe stały się szansą dla tych, którzy dotąd byli.\nGrają w gry komputerowe, czatują na portalach randkowych, a nawet oglądają. Niestety, decyzje o budowie zapadły. Zasugeruj przykład. Namówmy doktora Robertsa na nasz serwis randkowy i umawiajmy go. Dopiero radioaktywna lekcja randkowa radioaktywny deszcz spadł na Europę Zachodnią i Północną, blokująca. Policjanci pod przykryciem na serwisach randkowych.\nPrevious Article Randki po pierwszej randce rozwodowej\nWPROST ONLINE - Aktualne wydarzenia z kraju i zagranicy.\npołączyć, się, w, jersey, city\nnajlepsze, nazwy, użytkowników, serwisu, randkowego\nserwisy, randkowe, za, darmo, na, czacie\ncześć,, jestem, tate,, jestem, martwy,, chcę, podłączyć, koszulkę\ndarmowe, porównanie, serwisów, randkowych\nRandki open source php\nDarmowe bogate single serwisy randkowe\nserwis, randkowy, francja, online\nSerwis randkowy francja online\nNajpopularniejszy japoński serwis randkowy JoJokus najpopularniejszy, japoński, serwis, randkowy\nprojekt, strony, randkowej\nProjekt strony randkowej\nDarmowe randki Kostaryki Dogul darmowe, randki, Kostaryki\noceana, Swansea, Speed, Dating\nnajlepsza, nazwa, randkowa, online, w, historii\nJak działa Ooma\nPomysły na randkowe nagłówki\nkrzywe, randkowy, serwis, komercyjny(4)\n420, randki, colorado(2)\ndatowanie, węglowe, służy, do, określenia, bezwzględnego, wieku, skały, lub, skamieliny(9)\nrandki, i, małżeństwa, w, Hiszpanii(1)\npoznać, nowych, singli, randki, online(9)


Od mojej pierwszej relacji ze zlotu Wywroty minęły 4 lata. W każdej trochę się powtarzam, bo choć każdy zlot jest inny, co roku niezmienne pozostają pewne elementy. Każdy zlot jest udany, zgodnie z prostą zasadą, że zlot Wywroty nie może się nie udać. Jesteście, Wywroto, niesamowitym potencjałem, ludźmi, z którymi chce się przebywać, rozmawiać, śpiewać, śmiać się i płakać (bo dobry szloch nie jest zły).\nNiezmienny pozostaje również niedosyt, pospotkaniowa depresja, gdy trzeba się z Wami rozstawać, bo nie ze wszystkimi uda się spotkać w międzyczasie oczekiwania na kolejny zlot. Niech więc ta relacja będzie wspomnieniem dla tych, którzy byli, przypomnieniem dla tych, którzy nie pamiętają wszystkiego oraz zachętą dla nieobecnych (z małym dopiskiem – żałujcie).\nŚroda, 1 maja. Kto chce, niechaj wierzy\nOstrzeszów, Wielkopolska. To właśnie to miejsce na majówkę Wywroty wybraliśmy w tym roku. Około godziny 18 zebraliśmy się już niemal wszyscy (zaskakujący wyjątek pojawi się po zmroku). Tak więc są już: Ewa, Młody i Młoda, Hayde, Figa i Figu, Cugiel, Domka, Marchewka, Adaś, Bragi z Kasią (Bragi, na to braknie słów), Wojtek z Renatą, panowie leśnicy – Radek i Grzesiek, Agata i Kasia, Olga wraz z solistką Kasią i skrzypaczką Karoliną, Marek. Z Jacentym dojeżdżamy jako ostatni, ponieważ najpierw nie przyjeżdża autobus, za to przyjeżdża pociąg, któremu następnie kończą się tory. Ostatecznie dojeżdżamy autobusem, który ów pociąg udaje. Bo Wywrotowiec bez przygód w podróży jest jak marszałek bez laski. Wywrota parkuje pod Ośrodkiem Sportu i Rekreacji, my instalujemy się w pokojach, przebieramy w cieplejsze ubrania i gromadzimy przy ognisku. Do lasu nie mamy daleko, więc na brak drewna nie narzekamy, właściwie nie narzekamy na nic, bo na daną chwilą nie brakuje nam niczego. Są z nami gitary i inne instrumenty, aparaty, kiełbaski i żurek, a przed nami trzy najintensywniejsze dni w roku Wywrotowca. Z niektórymi nie widzieliśmy się równo rok, więc tematów do rozmów nie braknie, jeśli z innymi widzieliśmy się w międzyczasie, to tematów tym bardziej nie braknie, bo jesteśmy przyjaciółmi. Na oficjalne rozpoczęcie zlotu śpiewamy Niebieskość, potem śpiewamy już wszystko. Niezmordowanie na gitarze grają Cugiel, Bragi i Figu, dołącza do nich Jacenty oraz Radek, po chwili śpiewają już wszyscy. Ten zlot wygrał z poprzednimi choćby dzięki tańcom przy ognisku, bo okazuje się, że ognisko nie wymaga tylko szlagierów, ale można przy nim zaśpiewać piosenki, które nie pozwalają człowiekowi stać w miejscu, więc zaczynamy tańczyć. Pewnie dlatego Wiktor – kolejny uczestnik zlotu, który przyjechał najpóźniej – nie ma żadnego problemu ze zlokalizowaniem wesołej grupy Wywrotowców. Być może nie byliśmy najlepszym przykładem Sportu, ale Rekreacji z pewnością stała się zadość. Noc jest długa.\nCzwartek, 2 maja. Kolorowe sny\nNiestety ani rytualne tańce poprzedniej nocy, ani hojna ofiara składana na długo przed rozpoczęciem zlotu nie sprawiły, że pogoda dopisała. Przewidywane umiarkowane zachmurzenie (16mm opadu) znaczyło ni mniej ni więcej opad non stop, ale nawet ten nie zepsuł nam humorów. Odziani w mniej lub bardziej chroniące przed deszczem ubrania, uzbrojeni w parasole, wyruszyliśmy obejrzeć Ostrzeszów z perspektywy centrum i rzeczy wartych zobaczenia, jak również z perspektywy kebaba. Część z nas odziała się w stroje kąpielowe i czyniąc zadość pierwszej części nazwy Ośrodka, udała się uprawiać pływanie na pobliski basen. W każdym razie poziom zamoknięcia był podobny w obu przypadkach. Około godziny 17 zebraliśmy się w pobliskiej restauracji Zacisze, która udostępniła nam miejsce na koncert. Ach, co to był za koncert! Zlot muzycznie uświetniało trio – Olga, Kasia i Karolina. Dziewczyny dały niesmowity popis umiejętności wokalnych oraz instrumentalnych. Wielkie uznanie i podziękowania za doznania i zastrzyk energii. Kasiu, mamy nadzieję, że jeszcze dla nas zaśpiewasz, Olga i Karolina – że zagracie nam jeszcze niejeden raz. Po koncercie posililiśmy się grochówką – a nic tak nie smakuje na zlocie po koncercie w chłodny, deszczowy dzień,\njak grochówka – wiem co mówię. I nic tak nie smakuje przed karaoke w ostrzeszowskim Tabu. Tutaj ukłon w wiele stron, po pierwsze w stronę Cugla, który karaoke zorganizował w taki sposób, że nawet ja zaśpiewałam. Drugi ukłon w stronę obsługi przeuroczej restauracji Tabu, która udostępniła nam miejsce i za ciepłe słowa na drugi dzień – potrafi podnieść morale komenatarz, który najprościej można sparafrazować w sposób: fajni jesteście, bawicie się doskonale, zapraszamy\nponownie. I rzeczywiście – bawiliśmy się doskonale, po raz kolejny okazało się, że zaśpiewamy wszystko, a pod przewodnictwem Cugla, Bragiego i Figa, to zaśpiewamy nawet więcej niż wszystko. Czwartkowy wieczór to także czas prezentów – a co może kierownica dać szanującemu się Wywrotowcowi jak nie książki? I tak każdy dostał, zapakowaną w wywrotową torbę, lekturę. Wtedy śpiewaliśmy jeszcze głośniej. Około godziny 1, zabraliśmy prezenty, sprawdziliśmy obecność i udaliśmy się w deszczu do hotelu, gdzie kontynuowaliśmy wieczór rozpoczęty w Tabu, tyle tylko, że staraliśmy się być nieco ciszej.\nPiątek, 3 maja. Pacaj rzeżuchę!\nJak Figa z Figiem budzą człowieka na zlocie o jakiejś szalonej porannej godzinie, to niechybny znak, że chcą się żegnać. A pożegnań nie lubi nikt z nas – niestety zdarza się, że ktoś musi wyjechać wcześniej, szczególnie, gdy dużo kilometrów dalej ma jakąś pracę i jakieś obowiązki. Niedługo po Figach Ośrodek opuścili Marchewka z Adamem. Zostaliśmy więc w ekipie uboższej o cztery osoby, ale nie wyjechały one bez słowa – za kilka godzin, podczas pojedynków literackich wrócą do nas w swoich tekstach. Zanim jednak nastąpiły słowne bitwy, czas przyszedł na wieczorek Dominiki Ciechanowicz, z którą rozmowę na temat jej świeżo wydanej książki, poprowadził Wojtek. I oto zaspokoiliśmy naszą ciekawość odnośnie pisania książek i kilku innych spraw. Na prozie jednak nie skończyliśmy tego wieczoru. Niektórzy, zazdroszcząc Domce wystąpienia na środku, również na środek wyszli i przedstawili nam swoje wiersze – zaprezenowali się Wojtek (tym razem bez haiku), Renata, Agata, Bragi oraz Wiktor, z którego twórczością zetknęliśmy się po raz pierwszy, a – jak się odgrażał – nie ostatni. Żaden jednak Wywrotowiec nie uchował się przed publicznym występem w ramach tradycyjnych już pojedynków literackich Wywrotowców. Jeszcze pierwszego dnia wyzwaliśmy się w pary, a kierownica rozlosowała między każdą parę trzy słowa, które miały obowiązek wystąpić w tekście. Powstałe twory prezentuję pod relacją, Wywrotowcy są bowiem bardzo posłuszni i nie dość, że niemal wszyscy do pojedynku przystąpili, to jeszcze dostarczyli swoje teksty w formie zdatnej do odczytu. Dla niektórych napisanie tekstu na bitwę było poetycką inicjacją (Grzesiek zapytany od jak dawna pisze, odpowiedział, że od 20 minut), dla innych źródłem niepohamowanego śmiechu (Kasia wygrała oklaski jeszcze przed przeczytaniem), dla wszystkich zaś momentem narodzin hasła przewodniego Zlotu: pacaj rzeżuchę. W którejś z przerw pomiędzy atrakcjami tego wieczoru posililiśmy się bigosem, musi mi jednak zostać wybaczone, że nie odnotowałam dokładnego czasu tej aktywności. O 22 opuściliśmy świetlicę, by w jednym, małym pokoju zgromadzić się wszyscy i, świadomi rozstań kolejnego dnia, wykorzystać wspólnie czas do maximum. Ten wieczór każdy zapamięta na swój sposób, niemożliwym jest bowiem podsumowanie wszystkich rozmów, żartów, odkryć, pomysłów, uśmiechów i głuchych telefonów. O północy wyprowadziliśmy Ewę w las, by bez narażania się na gniew pani portierki, odśpiewać jej urodzinowe "sto lat". Po odśpiewaniu, jakby nigdy nic, wróciliśmy do pokoju.\nSobota, 4 maja. Niebiesko jest\nWywrotowiec, który nie marudzi, nie jest Wywrotowcem, więc od rana marudzimy, że słońce (poradziliśmy sobie bez), że kawa fusiasta, gorąca i płynna (najlepsza) że już koniec (tu akurat marudzenie było całkowicie na miejscu). Żegnamy się, Jacenty przytula zasmuconych i powoli wracamy – każdy w swoją stronę, do obowiązków i rzeczywistości. Wrażeń ze Zlotu jest z pewnością nieopisanie więcej niż udało mi się w tych kilku słowach relacji zawrzeć, wszelkie uzupełnienia są zatem mile widziane. ;)\nSłowem zakończenia - mam przywilej jako pierwsza oficjalnie podziękować za tę majówkę – więc dziękuję Hayde za to, że prowadzi ten nielekki pojazd prostą drogą w słuszną stronę, Ewie za organizację Zlotu, Wam wszystkim za udział i najlepszą atmosferę. I mam nadzieję, że nie będzie wzięte mi za złe kolejne powtórzenie – Wywroto, do zobaczenia za rok!\nPojedynki Literackie, Wywrota, Ostrzeszów 2012\nDomka vs estel (trzaskać, domek, folia)\nMieszkaniec Bębła, piękny Tomek,\nmiał na pustyni z folii domek.\nW tym domku lubił jeść i mlaskać,\na wieczorami kozę trzaskać\npo głowie. Bo kozę miał ten Tomek.\nOstrzeszów krzyczał, że ciągle mu mało,\nwięc Domka wróciła z basenu,\nDziewczyna lubi zażywać kąpieli,\njak ona trzaska pianę – tegoście nie widzieli.\nNiech nawet będzie brodzik – to wszystko\nnieważne! Gdy masz obok Domkę na pewno nie zaśniesz.\nNie będziesz miał innych Domek nad jedną\ni zapamiętaj – choć czasem bywa biedną,\nma strój z folii amelinowej – tego nie pomalujesz.\nRenata vs Wojtek (pacać, rzeżucha, żwawo)\nZapiał kogut nad ranem\npacnął dziadek babkę w tyłek\ntobie w głowie wciąż motyle\nzamiast żwawo siać rzeżuchę\nkładziesz cycki na poduchę\nWychylił dziadek kielich siwuchy\nmłódki chce chędożyć a nie staruchy\nty stara strawy z rzeżuchą podaj\nobrosnę tłuszczem i butelką wina tutaj\nkości z koguta zostały\nJa Tyberiusz Klaudiusz Druzus Neron Germanik\nw świętych księgach zwany Agnus Dei\na przez gmin Wielkanocnym Baranem\npostanowiłem odejść na zasłużoną przeterminowaną emeryturę\nżwawo pacnąć rzeżuchę\ni pozmywać tłuste naczynia\nBragi vs Marek (noga, babcia, śmierć)\nKto mi powie że Pigmeje\nMają bardzo krótkie nogi\nTego babcia na pal wdzieje\nPod kościołem św. Trwogi\nEwa vs Cugiel (gronostaj, płakać, góra)\n"O Domce i zwierzątkach"\nW pierwszych dniach miesiąca maja\nmiała kieckę z gronostaja.\nBardzo kieckę szanowała,\naż estelka zapłakała:\n"Domko, Domko, moja dziwna,\nta sukienka taka zwiewna!\nBym ponosić ją pragnęła,\naleś w szafie ją zamknęła.\nDam ci jutro górę złota\nalbo ściągnę kota z płota,\nzrobisz sobie kieckę nową,\n...Domka myśli, kiwa głową\ni odpowiedź ma gotową.\nJaką? Wymyślicie sami,\nkiwając z Domką głowami.\nAgata vs Kasia (skitrać, meszek, pielucha)\nlecz ten Leszek ma peszek,\nbo ten mieszek obrósł w meszek.\nDziecko Leszka też ma peszka,\nbo dostało dobre jajo, lecz to jajo\npopękało, więc to dziecko je skitrało.\nDrugie dziecko pana Leszka często\nRaz do kuchni zawitało, gdzie odkryło\nsłodkie kakao, które mu bardzo zasmakowało,\nwięc w pieluszce je skitrało.\nGnał przez lasek krasnal Leszek\npo jajkach gilał go meszek\njak pomyślał tak też zrobił\nże pieluchę wnet założył\nmądrze skitrał swoje jajka\nna tym kończy się ta bajka\nKasia vs Marchewka (paprykarz, termos, palić)\nPrzecierała pobieżnie przestarzały piórnik\npewnego poety podartą podkoszulkę\nprzybrudzoną paprykarzem. Troskliwie\ntuliła teczkę tekstów, trudnych tematów\ntkwiących tylko tu.\nPaląc papierosa przeczesywała pamięć.\nPewnie powróci przed piątą, przemknie\nprzez pokój, przejrzy papiery. Potem ponownie\npójdzie pracować. Pozostanie pustka.\nTik tak Tik Tak Tik... tajemnice.\nTrąciła trampkiem termos.\nchleb z konserwą\nzamiast skwierczącego mięsa\nz paprykarzem (bój się Boga)\nże wiatr chociaż się zlituje\nspalonego drewna duchy\nz mojej strony obok ciebie\nna czas przyszły ciepło.\nMłody vs Patrycja (bocian, cycek, ?)\nMiała raz pewna pani\nbociana do bani.\nZ sentymentem, wzruszona,\nwzięła do w ramiona\nTy jesteś boćkiem z piekła,\nja jestem cyckiem z nieba,\nnic więcej nam nie potrzeba!\nWlazł bociek na płotek,\nwciągnął go młotek\ni powiedział: raz dwa trzy\ndziś cyca dostaniesz ty\nKarolina F. vs Hayde (pyszczek, źródło, gonić)\nW zielonym, gęstym lesie\necho muzykę niesie,\nMuzykę z pyszczka stworzonka\nŹródło natchnienia nie jest znane,\nprzez wielu poszukiwane,\nbo sztuka to wysokich lotów,\nnie wskazana dla idiotów,\nktórzy goniąc za mądrością,\nudławili się ością.\nZa górami, za źródłami, za ostrzeszowskimi naleśnikami, królowała nad parówkami rudość nad rudościami – królowa Estella. Kuchniowo, bo tak zwało się owo królestwo, słynęło z najsmaczniejszych parówek podawanych w przeróżnych kombinacjach – a to smażone w sosie ze świeżych skarpetek, a to okraszone strunami ze spalonej gitary, popularne były również parówkowe omlety z pazurem z kurzej nóżki. Parówki przyciągały ludzi z całego świata, niestety przyciągnęły również złego smoka Bragiego, który latał nad Kuchniowem i zionął ogniem, żądając oddania wszystkich parówek. Królowa Estella przeraziła się w pierwszej chwili, ale szybko się wkurzyła, no bo przecież nie będzie jej taka gadzina latać nad zamkiem. Zadzwoniła więc do swojego kumpla Cugla, wędrownego czarodzieja. Powiedziała mu co i jak i razem uradzili, że nie da rady, muszą sięgnąć po najgorszą z broni. Królowa Estella z ciężkim sercem zeszła do podziemi i wypuściła Ewatora – najgroźniejszego trolla lietrackich portali. Mieszkańcy całego królestwa pochowali się w piwnicach, matki goniły za dziećmi, aby dla bezpieczeństwa pozatykać im uszy. Ewator stanął naprzeciw Bragiego, który aż dostał skrętu kiszek, że takie chuchro wystawiono po to, aby go pokonać. Gdy tylko troszeczkę się uspokoił, Ewator zaczął mu recytować swoją wesołą twórczość poetycką, że wlazł kotek, wszystkie dzieci nasze są i kolorowe sny. Smok Bragi nie był w stanie wytrzymać nadmiaru emocji, które wywołały w nim wiersze, więc nie mogąc nic innego sensownego zrobić, padł na zawał serca.\nCałe królestwo oklaskiwało Ewator, a królowa Estella przypięła na jego zielonej skórze order Pyszczka, najwyższy order Kuchniowa, dzięki czemu Ewator nabrał magicznych mocy i nauczył sie pisać wiersze.\nRadek vs Grzesiek (płynąć, rude, błoto)\nLudzie wszędzie widzą błoto\nrynsztok płynie, oni w środku\nczemu dziwić się i temu\nzło przypisane jest rudemu\nKalejdoskop, może zmiana\npięknym zrobić i szatana\nBłotem spłyną rude kłaki\nspa uczyni cud wszelaki\nTo, co okrzyknięto marne\npłynnie przejdzie w to powabne\nnawet czart wpadłszy w błoto\ncelulitu straci otok\nBłoto zmywa czasu piętno\nlecz czy spłynie myśl przeklęta\nRude trwałe, stale marne\nzraszać będzie wokół bagnem\nPiękne z wierzchu wygładzone\nmamić dusze w nieskończoność\nTen rudzielec człowiek zuch,\nco niestraszny błotnych strug\nPłynąć umie, wartość zna\ni nie sięgnie błota dna.\nRudy wiewiór płynąc błotem,\ndotarł w końcu na wywrotę,\nczyniąc przy tym wielką psotę.\nWypił browar, spalił zioło,\ntwierdząc: jest wesoło.\nKasia vs Dahlia (łajno, brzoskiwnia,\nPłynie rzeka, w rzece ryba\nKtóra zjadła wieloryba\nNa obiad go zamówiła\nSzprotką była – fakt – niemałą\nTak więc kasę swoją całą\nNa ten luksus przeznaczyła\nPo czym w łajnie ułożyła\nSwą osobę no i śniła\nŻe tak śpiewa na arenie\nŻe artystką jest na scenie\nGwiazdą rocka, szprotko – swinga\nLepsza była tu od Stinga\nZaraz potem rybka mała\nSię zbudziła i płakała\nSmutna prawda – nie jest gwiazdą\nWięc postawmy sprawę jasno:\nKtóra zjadła wieloryba.\nDawno, dawno temy w zagłębiowskim przedmieściu żyła sobie córka króla spod huty, zwana księżniczką Katarzyną o cerze jak brzoskwinia, włosach jak len i stopach jak podolski złodziej. Miała ona specyficzne zainteresowania. Lubiła śpiewać i wąchać krowie łajno. Nikt jednak się nie zrażał zapachami, którymi się otaczała. Cała zagłębiowska metropolia słuchała jej zawodzenia. Pewnego razu poznała księcia, syna królowej spod drzwa. Miał on śniadą cerę, włosy jak heban i wilcze oczy. Był on nieśmiałym waćpanem, nie radził sobie z księżniczkami i zdecydowanie potrzebował zachęty. Księżniczka Katarzyna radziła się w tej sprawie kogo tylko mogła. Pewnego dnia poznała królewnę zwaną Helgą, która znana była z ponadprzeciętnej siły, inteligencji, pomysłowości i umięjętności rzępolenia na grzebieniu. Znając rozterki księżniczki Katarzyny i jej zmienne miłostki, postanowiła w typowy dla siebie sposób się ustosunkować do tej sprawy.\n- Kahno! - rzekła – zaprawdę powiadam ci: lepszy Wilk spod drzewa w garści niż Johnny Depp na dachu!\nKsiężniczka Katarzyna wzięła sobie tę radę do serca, jednak nie znalazła sposobu na zdobycie księcia o wilczych oczach.\n- Na nic to! - rzekła królewna Helga – za wysokie progi na twoje nogi! Trzeba ci, Kahno, znaleźć panicza o niższym stanie. Na początek skojarzymy cię z królewskim pachołkiem i grajkiem, który zagłuszy twoje fałsze podczas zawodzenia. Później, gdy się już znudzisz, znajdziemy ci imitację Johnnego Deppa, postawimy go na dachu i będzie twoim piratem z Koziej Wólki. Później wybierzemy się do katolickiej czarownicy Karoliny, zwanej Teklą, która pomoże ci rzucić urok na księcia o wilczych oczach. Tak też zrobiły. Czarownica Karolina Teklowa, poza czarami znana z grania na skrzypkach, uraczyła gości koncertem, podczas którego Vivaldi trzykrotnie przewrócił się w grobie, szyby popękały, liście opadły z drzew, kwiaty zwiędły a zwierzęta pouciekały. To był dopiero początek. Księżniczce Katarzynie nakazała używać mydła i wizyty w najlepszych perfumeriach: Jakże książę o wilczych oczach ma cię chcieć, skoro zalatujesz krowim łajnem?! - rzekła Tekla. Dla spotęgowania efektu czarownica Tekla użyła magicznego trzacza zwanego Mazdą, którego otrzymała od czarnoksiężnika Markusa. Zabiegi te wykazały się skutecznością. Książę o wilczych oczach nareszcie zainteresował się księżniczką Katarzyną. Jednak zanim doszło do zaślubin, zażądał od ojca Katarzyny, króla spod huty, 30 wsi w ramach posagu. Król spod huty niechętnie zgodził się i dał wilczemu księciu najbardziej zapadłe dziury z okolicy, gdzie Tekla mówiła dobranoc, kwiaty więdły, liście spadały z drzew, a zwierzęta uciekały. Wkrótce odbyły się huczne zaślubiny, których próżno opisywać. Córka króla spod huty i książę o wilczych oczach stanowili burzliwy związek. Katarzyna trenowała rzut do celu rzucając talerzami w księcia, on z kolei trenować począł bieg długodystansowy, uciekając przed nią gdzie pieprz rośnie. I tak przez wspólne pożycie przewijał się dźwięk Mazdy na szczycie, trzacz trzaczów, fenomen czarnoksiężnika Markusa, amen.\nFiga vs Jacenty (sufit, krochmalić, kromka)\nTo nie będzie smutny wiersz,\npoeci lubią smutne wiersze,\nlubią płakać w słowach smutnych\npalą fajki piją wódkę, piszą wiersze,\npatrzą w sufit.\nA ja nie chcę płakać, żalić i krochmalić,\nmuszę pisać na wesoło! Ale o czym,\nw jakiej formie? Sonet? Pantum? Czy limeryk?\nWiem! Napiszę o kanapce, nie ma wiersza\no kanapce! Oryginalnie – temat rzeka,\njeszcze będą o tym śpiewać. O tym wierszu, co\nszedł sasza suchą szosą w Tczewie susząc sobie trzewie\nszlochając do kanapki.\nSzła Maryna koło młyna.\nByła to na schwał dziewczyna.\nA za miedzą stał jurny młynarczyk -\nRaz na dzień mu nie wystarczy!\nI rzekł do niej: „Piękna Maryno!\nWymarzona ma dziewczyno!\nGdym cię ujrzał tu przed chwilą,\nSerce moje zapłoniło!\nWyjdź za mnie o dziewczę piersiaste,\nUczynię ja z ciebie szczęśliwą niewiastę!\nWezmę ciebie ja do młyna!\nWezmę ciebie ja na żarnach!\nNiepotrzebna nam pierzyna -\nNoc gorąca jest i parna.\nSzczytowań ci ja zadam bez liku,\nAch, bez liku!\nSpamiętasz każdy skrawek młyńskiego sufitu.\nPościel już wykrochmaliłem,\nTeraz ciebie pokrochmalę!\nDupczyć będę cię fikuśnie!\nAch, jak będzie nam wspaniale!\nGdy zgłodniejesz po orgiji,\nKromę z bochna ci ukroję,\nLecz wrócimy już po chwili,\nGdy posilisz ciałko swoje,\nDo tych figli i świństewek -\nAdam raczył nimi Ewę,\nBo już w raju harcowali,\nKiedy bóg nie patrzył z gniewem\nJustyna D. Barańska\t10 maja 2013, 11:52\nI chyba w końcu nie zaśpiewaliśmy "jesteś szalona" :D\nDominika Ciechanowicz\t10 maja 2013, 14:24\nale co jeden zlot lepszy, czy co jeden wywrociak?\nJustyna D. Barańska\t10 maja 2013, 15:05\npewnie i jedno, i drugie ;)\nMarta\t10 maja 2013, 16:03\nduchem i facebookiem byłam z Wami :)))\nPaulina Wielbicka\t10 maja 2013, 22:03\na ja tylko duchem :(\nszanta - Edyta Ślączka-Poskrobko\t10 maja 2013, 23:56\nfajne wiersze powstały :)) Szkoda, że mnie z Wami nie było :)\nFiga\t20 maja 2013, 19:32\nAle były kolorowe sny, a to już coś :D\nprzysłał estel\t– 9 maja 2013, 19:50\nautoryzował Justyna D. Barańska\t– 9 maja 2013, 23:16


Amazonit w srebrze- Subtelne kolczyki - Biżuteria - DecoBazaar\nCERAMIKA I PORCELANALALKI I ZABAWKILAMPYMEBLEMETALOWE PRZEDMIOTYOBRAZKI I RAMKIPOJEMNIKI I PUZDERKAŚWIECZNIKISZKŁOTEKSTYLIAWIESZAKIZEGARYINNE DecoBazaar > Biżuteria > Kolczyki > Amazonit w srebrze- Subtelne kolczyki (nr 4902541)\nDrobne, misterne kolczyki wykonane w całości z oksydowanego srebra oraz fasetowanych kuleczek niebieskiego amazonitu, zawieszonych wśród ręcznie wykuwanych ze srebra listków. Solidne sztyfty, baranki z silikonową wkładką w komplecie. Srebro oksydowane na ciemno , przecierane i polerowane aż do uzyskania satynowego blasku. Wielkość kamieni wynosi 4 mm. Całkowita długość kolczyków wynosi ok 4,5 cm. W ofercie znajduje się naszyjnik do kompletu. TAGI: #amazonit, #misterne, #oksydowane, #srebro Możesz zwrócić kupiony towar jeśli nie spełni Twoich oczekiwań. Przysługuje Ci prawo do zwrotu towaru bez podania przyczyny, w terminie 14 dni od momentu otrzymania przesyłki z zamówieniem.\nSREBRO 925 - ŁAŃCUSZEK OKSYDOWANY\nArtistora 64 zł


Bronisze: podrożały importowane warzywa z Hiszpanii i Holandii - Polska\nBronisze: podrożały importowane warzywa z Hiszpanii i Holandii\nNa rynku hurtowym przed świętami był pełen asortyment warzyw i owoców. Jednak ceny, zwłaszcza tych importowanych, były wyższe niż przed rokiem. Foto. Shutterstock\nDodano: 12-04-2020, 13:40\n- Ruch byłby większy, gdyby było więcej polskich nowalijek. Klienci na Rynku kupowali, ale handel odbywał się +rzutami+, jednego dnia był przestój, a następnego znikało wszystko - zaznaczył Kmera.\nWedług Kmery, handel był nieco mniejszy także z powodu zamknięcia części bazarków i targowisk. Niektórzy kupcy przenieśli się jednak na stragany uliczne. Wskazał, że spadki w sprzedaży hurtowej były znaczne zwłaszcza w połowie marca, teraz handel odbudowuje się.\n- Najemcy twierdzą, że choć przyjeżdża trochę mniej kupców, to kupują oni więcej - zaznaczył Maciej Kmera z biura promocji Rynku.\nNa rynku hurtowym przed świętami był pełen asortyment warzyw i owoców. Jednak ceny, zwłaszcza tych importowanych, były wyższe niż przed rokiem.\nBardzo drogie są importowane warzywa z Hiszpanii i Holandii. Podrożały o kilkadziesiąt procent; np. za brokuły w 5 kg opakowaniu trzeba zapłacić aż 90 zł, w poprzednich latach był to wydatek 35 zł. Polskich warzyw spod osłon jeszcze nie ma. Są natomiast polskie rzodkiewki, sprzedawane w cenie 1-2 zł za pęczek i krajowa sałata - 2 zł za główkę Duża jest podaż rodzimych ogórków szklarniowych. Kosztują one 2-3 zł za kg, tj. na tyle tanio , że ich cena nie pokrywa kosztów produkcji, dogrzania i doświetlenia uprawy - zaznaczył ekspert rynku.\nDodał, że niska cena ogórków wstrzymała ich import. Coraz więcej jest krajowych pomidorów. Malinowe kosztują 11-12 zł/kg, a zwykłe czerwone 6-8 zł/kg. Import tych warzyw powoli spada.\nTak myśle 2020-04-12 15:20:02\nWszystko pryskane po kilka razy?smacznego


Chaparral® Roxana Illuminated Perfume perfumy - to perfumy dla kobiet i mężczyzn\nMarki » R S » Roxana Illuminated Perfume\nChaparral® Roxana Illuminated Perfume dla kobiet i mężczyzn\nChaparral® marki Roxana Illuminated Perfume to drzewne perfumy dla kobiet i mężczyzn. Twórcą kompozycji zapachowej jest Roxana Villa. Perfumy zawierają takie składniki, jak trawa, szałwia, olibanum i nuty drzewne. Perfume rating:\nWięcej o perfumach po angielsku / More in English language about Chaparral® by Roxana Illuminated Perfume.\nChaparral® Recenzje Perfum\nTa strona zawiera informacje, recenzje, nuty perfumowe, zdjęcia, reklamy, plakaty i filmy dotyczące perfum Roxana Illuminated Perfume Chaparral®, ale nie gwarantujemy poprawności wszystkich danych. Jeśli posiadasz więcej informacji o zapachu Roxana Illuminated Perfume Chaparral®, możesz o nich nadmienić w recenzji perfum. Fragrantica posiada unikalny system klasyfikowania perfum Chaparral® marki Roxana Illuminated Perfume. Możesz kliknąć na właściwą cechę pod głównym obrazkiem, określającą dany zapach. Dodatkowo znajdziesz odnośniki do stron zewnętrznych / sklepów online, ale Fragrantica nie posiada wpływu na ich zawartość. Nie ponosimy odpowiedzialności za to, co znajdziesz pod tymi linkami, ani za konsekwencje ich odwiedzin. Recenzje użytkowników zapachu Chaparral® marki Roxana Illuminated Perfume reprezentują punkt widzenia poszczególnych osób, a nie opinie redakcji portalu Fragrantica.


Czeski film.. | Bianka blog\n← „Perspektywa”\t„Teoria do Niczego..” →\n12 przemyśleń nt. „Czeski film..”\n13/04/2015 o 16:47\n„Gdyby słońce przy zachodzie rzeczywiście obniżało się ( gdyby ziemia się była w ruchu w stosunku do oddalonego słońca) to Twój cień podwyższałby się – wędrowałby w górę na ścianie, a tak się nie dzieje. ”\nJak dzisiaj będzie zachód Słońca, to stań w odległości jakichś pięciu metrów od ściany tak, abyś miała naszą gwiazdę za plecami i mogła obserwować swój cień. Czekaj tak cierpliwie aż do chwili, kiedy Słońce zniknie za horyzontem i przez ten czas obserwuj zachowanie się swojego cienia. Opisz nam potem jak wyglądało jego przesuwanie się jego „górnej” krawędzi po ziemi i potem po ścianie.\nOdpowiadam:Tak, w tym miejscu zwróciłeś moją uwagę, że cień powinien zostać na filmie przedstawiony jako połączony z wydłużającym się cieniem osoby, na którą pada światło hipotetycznie zniżającego się słońca, ale ten cień wędrowałby do góry po ścianie ( i to zostało uwzględnione). To, na co chciał zwrócić uwagę Autor to, że tak się nie dzieje, co mówi nam, że jesteśmy cały czas oświetlani z góry, nawet przy zachodzie słońca, a co miałoby miejsce w heliocentrycznym modelu świata.\n13/04/2015 o 21:57\nA może jednak zrobisz to doświadczenie, o którym pisałem? Na pewno nic ci się nie stanie, a sama się przekonasz czy cień „wędruje do góry” po ścianie podczas zachodu Słońca czy też może jednak tego nie robi.\nOdpowiadam: Już zrobiłam, wystarczy latarka i jakiś przedmiot, zrób to samo. Zobacz, co się dzieje z cieniem, gdy oddalisz latarkę, trzymając ją w górze cały czas, a co się stanie, gdy zaczniesz obniżać źródło światła.\n13/04/2015 o 22:28\nJa cię nie prosiłem o doświadczenie z latarką. Prosiłem, abyś stanęła plecami do SŁOŃCA w czasie, kiedy będzie zachodzić, i obserwowała swój cień na ścianie. Wykonaj je, proszę, i wtedy porozmawiamy czy cień wędruje po ścianie do góry, do dołu lub czy stoi w miejscu.\nOdpowiadam: To będziesz musiał cierpliwie poczekać, na jakiś słoneczny dzień, oraz czy akurat znajdę czas i miejsce na przeprowadzenie tego doświadczenia w terenie.\n14/04/2015 o 14:50\n„Gdyby ziemia była kulą, byłoby niemożliwe takie widzenie odbicia słońca (i księżyca również), ze względu na niemożność zagięcia się światła , słońca oddalonego miliony kilometrów, od kulistej powierzchni ziemi. ”\nMam dla ciebie propozycję kolejnego eksperymentu, który bez problemu możesz zrobić w domu. Do jego wykonania potrzebny ci będzie dostęp do okna, z którego widać słońce oraz łyżka bądź łyżeczka do herbaty.\nSkieruj się twarzą w stronę Słońca i trzymając w wyciągniętej ręce łyżkę skierowaną stroną wypukłą w górę ustaw je tak, abyś uzyskała w niej odbicie naszej gwiazdy.\nJak to zrobisz to odpowiedz na pytanie:\nCzy jest możliwe uzyskanie odbicia od kulistej powierzchni?\nOdpowiadam: Sama nie wiem, co mnie bardziej zaskakuje, czy Twoja częstotliwość wizyt na moim blogu, czy pomysłowość McGyver’a w wymyślaniu dla mnie doświadczeń, które mają Cię utwierdzić, że wierzysz we ‚właściwą’ teorię. Ale przy tej okazji stwierdzam, że chyba jesteś mi tu potrzebny, bo jednak co dwie głowy, to nie jedna, a ja z powodu natłoku zajęć, z którymi nie wyrabiam się w czasie, piszę szybko i dużo i umykają mi szczegóły, takie jak na przykład wklejanie linków do filmów, pasujących do tekstu, które zamieszczam.\nPoniżej masz rozszerzony film o tę sekwencję, co do której masz obiekcje (url od miejsca), a której opis umieściłam w temacie :Czeski film, – ale ze skróconą wersją filmu.. Mea culpa, a Twoje bystre oko, dzięki któremu Goście mojego bloga, którzy śledzą Twoje komentarze i moje odpowiedzi na nie, będą mogli obejrzeć ten dodatkowy materiał ( wersja w j. angielskim)\n14/04/2015 o 21:36\nZamiast wklejać link do kolejnego filmiku po prostu przeprowadź doświadczenie, które ci zaproponowałem. Napisz tutaj czy udało ci się uzyskać obraz Słońca na wypukłej stronie łyżki.\nOdpowiadam: zaproponowane doświadczenie nie jest miarodajne ze względu na gabaryty. Trzeba by było raczej przyłożyć źródło światła wielkości mniejszej od główki od szpilki do łyżki wazowej, ale najlepiej zobaczyć o co chodzi oglądając ten link, który wkleiłam.\n15/04/2015 o 08:07\nZaproponowane doświadczenie jest idealne, bo jeżeli uzyskasz odbicie Słońca na powierzchni łyżki, której promień krzywizny wynosi kilka centymetrów, to tym bardziej możliwe jest zaobserwowanie takiego odbicia na powierzchni chmur czy morza, którego promień krzywizny wynosi ponad 6 tys kilometrów. Dlatego zamiast mnie odsyłać do filmiku, notabene z błędami merytorycznymi, zrób doświadczenie, które ci zaproponowałem i opisz nam wyniki.\n30/04/2015 o 23:07\nJestem absolutnie przekonany, że tego doświadczenia, tak samo jak z obserwowaniem wędrówki cienia po ścianie w czasie zachodu Słońca, nie przeprowadziłaś.\nOdpowiadam: o cieniu już rozmawialiśmy, na filmie ten cień nie został przedstawiony, w moim odczuciu w prawidłowy sposób, ale to już wyjaśniłam.\n01/05/2015 o 08:00\nCzyli nie przeprowadziłaś tego doświadczenia. Boisz się czegoś?\nOdpowiadam: Rembov, doświadczenie ze świeczką, lub innym źródłem światła jest wystarczające, aby zobrazować w tej małej skali to, co potem można obserwować – przy sprzyjających warunkach pogodowych – na zewnątrz. Nie mam tutaj, gdzie mieszkam, możliwości do przeprowadzania tego rodzaju doświadczeń o jakie prosisz, potrzeba na to przestrzeni, a ja mieszkam w mieście.\nPrzypominam o co chodziło – o zaobserwowanie, w jaki sposób pada światło słońca idące ku zachodowi, jak oświetla sylwetkę albo przedmioty,(chmury), i o czym to świadczy. Światło zachodzącego słońca pokazuje, że ono się oddala w perspektywie – tak, jak na przykład samolot lecący w linii prostej,który sprawia wrażenie, że się zniża oddalając – ale samolot się NIE ZNIŻA, ale oddala – to sprawia perspektywa. To samo obserwujemy w przypadku słońca – a zdjęcia poklatkowe drogi słońca i księżyca są DOWODEM na to, że droga, którą przebiegają; słońce i księżyc, jest równoległa do płaszczyzny ziemi, a więc odpowiada modelowi płaszczyzny ziemi, NAD, którą oba biegną, co z kolei jest zgodne z opisem biblijnym, który objawia to właśnie, że BÓG umieścił słonce i księżyc NAD ziemią, na firmamencie, a firmament znajduje się pomiędzy wodami.\n14/04/2015 o 22:27\nA co do miejsca w tym filmiku, do którego mnie odesłałaś, to autor chyba nie zdaje sobie sprawy z faktu, że jeżeli stoi się nad brzegiem morza, to horyzont jest odległy o około 4,9 km (wysokość linii wzroku 1,7 m). Zaś na takim odcinku zakrzywienie Ziemi jest praktycznie pomijalne i nie ma najmniejszego problemu z wystąpieniem zjawiska, które uznał za „niemożliwe” gdyby Ziemia była kulą (strzałka łuku, który zakreśla powierzchnia Ziemi (w tym wypadku morza), wynosi zaledwie 47 cm, a to oznacza, że mimo zakrzywienia obserwator widzi CAŁĄ powierzchnie morza od punktu obserwacji aż do linii horyzontu (tak samo to wygląda z punktu „widzenia” Słońca.).\nOdpowiadam: Gdyby ziemia była kulą, nie byłoby absolutnie możliwe, aby z bocianiego gniazda marynarze mogli obserwować statki na odległość 75 i 200 mil, a takie przypadki były notowane. Jest wiele opisów marynarzy i innych obserwatorów, którzy stwierdzili ponad wszelką wątpliwość, że ich obserwacje wykluczają model ziemi-globu. (Materiały są w języku angielskim.)\n15/04/2015 o 08:02\n„Gdyby ziemia była kulą, nie byłoby absolutnie możliwe, aby z bocianiego gniazda marynarze mogli obserwować statki na odległość 75 i 200 mil, a takie przypadki były notowane.”\nPoproszę o podanie potwierdzonego źródła, w którym tę informację znalazłaś, bo wybacz, ale nie widzę powodu, aby wierzyć ci na słowo.\n„Jest wiele opisów marynarzy i innych obserwatorów, którzy stwierdzili ponad wszelką wątpliwość, że ich obserwacje wykluczają model ziemi-globu. (Materiały są w języku angielskim.)”\nNiech zgadnę: Masz to w filmikach, które tak bardzo lubisz podawać jako „dowody” płaskości Ziemi. Jakoś po tych wszystkich bzdurach i przeinaczeniach, które w nich widziałem, nie mam do nich najmniejszego zaufania.\n01/05/2015 o 21:27\nNiestety, Juneo, ale doświadczenie ze świeczką nie zobrazuje ci zachowania Słońca w momencie, kiedy przesuwasz ją w poziomie, a nie w pionie. Konieczne jest, abyś jednak znalazła sposób przeprowadzenia go ze Słońcem jako głównym bohaterem. A przedmiotem obserwacji miał być cień na ścianie domu i sprawdzenie, czy będzie stał w miejscu, czy też wędrował w górę.\nMamy teraz jeszcze dwa dni wolnego, więc możesz wyskoczyć sobie za miasto i go przeprowadzić.\nOdpowiadam: Rembov, czy Ty mnie próbujesz zmęczyć?.. Tobie się nudzi, bo temat na forum zamknięty, rozumiem, ale tutaj nie możesz mi wpisywać elaboratów, to po pierwsze, a po drugie nie będę nigdzie wyskakiwać, jestem poważną starszą panią.\n01/05/2015 o 21:56\nW takim razie wyjedź na wycieczkę za miasto na dwa dni i przeprowadź ten eksperyment.\nOdpowiadam: Owszem, chętnie gdzieś wyjadę na wycieczkę, Rembov .\nOdwiedzin w tygodniu: 1701\nOdwiedzin w miesiącu: 8432\nRazem odwiedzin: 532320


Benefit Brown Contour Pro 4 w 1 - wielofunkcyjna kredka do konturowania brwi - Uroda / Nowości - glow.pl - uroda, moda, styl życia\nStrona główna » Uroda » Nowości » Benefit Brown Contour Pro 4 w 1 - wielofunkcyjna kredka do konturowania brwi\nBenefit Brown Contour Pro 4 w 1 - wielofunkcyjna kredka do konturowania brwi\nBenefit Brown Contour Pro 4 w 1 1\nBrow Contour Pro to kredka definiująca i rozświetlająca brwi 4 w 1, która stanowi uniwersalny produkt do precyzyjnego kształtowania i perfekcyjnego wypełniania brwi. Kryje ona w sobie 2 odcienie kredki, dzięki którym optycznie zagęścisz brwi, korektor pozwalający nadać im idealny kształt oraz rozświetlacz, który go podkreśli. To wszystko, czego potrzebujesz, aby stać się Brow Contour Pro!\n- utrzymuje się przez 24 godziny\n- dostępna w 5 wersjach kolorystycznych dla różnych odcieni skóry i kolorów włosów!\nTa kredka do konturowania 4 w 1 to uniwersalny produkt do perfekcyjnego kształtowania i wypełniania brwi.\nIdealne brwi w 4 krokach\n1. Zacznij od jaśniejszego odcienia\nWypełnij brwi jaśniejszym odcieniem, od nasady aż do łuku.\n2. Dokończ ciemniejszym odcieniem\nWypełnij brwi ciemniejszym odcieniem, od łuku po sam koniec brwi.\n3. Nadaj wyraźny kształt\nPod brwiami: Podkreśl korektorem kształt brwi od nasady po koniec. Delikatnie rozetrzyj.\nNad brwiami: Podkreśl korektorem kształt od łuku po jego koniec. Również rozetrzyj.\n4. Podkreśl łuk\nNanieś rozświetlacz bezpośrednio pod łukiem i rozetrzyj na zewnątrz.\nOdwiedź najbliższy Brow Bar Benefit i skorzystaj z bezpłatnej usługi mapowania brwi.\nTo najprostszy sposób, by poznać kształt, w którym Ci do twarzy!\nOdkryj całą kolekcję na www.benefitcosmetics.com\nProdukty marki Benefit dostępne są w perfumeriach Sephora.


Mord na Wołyniu Tom 1: Zbrodnie ukraińskie w świetle relacji i dokumentów Koprowski Marek A. | Księgarnia Internetowa Edyp\nJadę do pracy. Rozmówki ukraińskie ze słow. FK\nSeria rozmówek ze słowniczkami przygotowana dla tych wszystkich, którzy chcą pracować za granicą. Zasób słów dobrany z myślą o sytuacjach, w których może się znaleźć potencjalny użytkownik. W serii również rozmówki...\nPo wprowadzeniu czytelników w świat jazzu i przestępczości zorganizowanej Igort tym razem zdecydował się podarować nam niezapomniany reportaż komiksowy zawieszony między przeszłością a teraźniejszością - Dzienniki ukraińskie, które...\nWykorzystując ujawnione kilka lat temu dokumenty, David Cesarani - brytyjski historyk specjalizujący się w historii Holocaustu - przedstawia pełny i wyczerpujący obraz działań Eichmanna. Pierwsza tak wyczerpująco...\nnasza cena: 12,93 złcena rynkowa: 19,90 zł\n"Kiedy widzicie kobietę i mężczyznę w urzędzie stanu cywilnego, zastanówcie się, które z nich stanie się mordercą" . Małe zbrodnie małżeńskie to przewrotna, zabawna i pełna zaskakujących zwrotów akcji opowieść o...\n2 CD, Czas: 110 minut, Przekład: Barbara Grzegorzewska, występują: Milena Lisiecka, Bronisław Wrocławski. Małżeństwo bohaterów przeżywa kryzys, jaskrawo widoczny w niecodziennej sytuacji amnezji mężczyzny. Czym jest jednak...\nDzieje dramatycznej walki Polaków o przetrwanie w jednej z największych na Wołyniu baz samoobrony zorganizowanej na wiosnę 1943 r. w Przebrażu. Obrońcy Przebraża w ciężkich bojach z przeważającymi siłami Ukraińskiej...\nTe nowoczesne rozmówki umożliwiają swobodne porozumiewanie się, niezależnie od poziomu zaawansowania języka, zarówno podczas podróży, jak i w życiu codziennym. Szczególny nacisk położono na praktyczną komunikację oraz przejrzysty...\nRozmówki ze słowniczkiem. Ukraińskie LM PONS\nRozmówki tak ważne jak paszport!Znajdziesz w nich zwroty najczęściej używane w typowych sytuacjach za granicą.Czytelny podział tematów pozwoli Ci szybko wyszukać potrzebną frazę.Dzięki kieszonkowemu formatowi masz je zawsze...\nKsiążka-kartoteka najmniejszych zabójców świata. Jakiego fortelu używają pszczoły, by obronić się przed śmiercionośnym szerszeniem? Czemu zawdzięcza swą nazwę mucha śrubowa? Co jeden z biologów...\nAmy Stewart, prowadząc nas przez ten zdradliwy gąszcz, opowiada historie i anegdoty, które zmrożą krew w żyłach nawet najbardziej nieustraszonego ogrodnika. Roślinni zabójcy działają czasem w bardzo wyrafinowany sposób,...


Zagrożenie grypą ptaków w województwie lubuskim - Aktualności - Lubuski Urząd Wojewódzki\nZagrożenie grypą ptaków w województwie lubuskim (2021-01-14)\nWysoce zjadliwa grypa ptaków (HPAI) to szybko szerząca się, zakaźna choroba wirusowa, na którą podatne są drób oraz ptactwo dzikie. Wystąpienie przypadków tej choroby jest przyczyną poważnych strat ekonomicznych związanych z padnięciami ptaków,wypłatą odszkodowań, kosztami jej zwalczania, a przede wszystkim wstrzymaniem obrotu i eksportu drobiu oraz produktów pochodzących od drobiu.\nW związku z koniecznością walki z rozprzestrzenianiem się grypy ptaków w województwie, Wojewoda Lubuski wydał następujące rozporządzenia:\nRozporządzenie Wojewody Lubuskiego z dnia 14 stycznia 2021 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zwalczania wysoce zjadliwej grypy ptaków (HPAI) na terenie powiatów zielonogórskiego, świebodzińskiego i krośnieńskiego (http://dzienniki.luw.pl/WDU_F/2021/141/akt.pdf)\nRozporządzenie Wojewody Lubuskiego z dnia 5 stycznia 2021 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zwalczania wysoce zjadliwej grypy ptaków (HPAI) na terenie powiatów zielonogórskiego i świebodzińskiego (http://dzienniki.luw.pl/WDU_F/2021/12/akt.pdf)\nRozporządzenie z 17.12.2020 sprawie zwalczania wysoce zjadliwej grypy ptaków (HPAI) na terenie powiatów zielonogórskiego i świebodzińskiego (http://dzienniki.luw.pl/legalact/2020/2982/)\nStronę redagował: Magdalena Walentynowicz 2021-01-19 11:55:51


In makeup world . . . : Wszystko o cieniach do powiek.\nWszystko o cieniach do powiek.\nEtykiety: Iperfumy.pl, poradniki\nOstatnio pisałam o perfumach. O tym jakie miały pierwotne przeznaczenie, jakie mają spełniać zadanie współcześnie, o zapach i zrecenzowałam zapach PlayBoy Play It Sexy. Obiecałam że kolejny artykuł będzie o innych perfumach może takich z wyższej póki, ale stwierdziłam, że może teraz napiszę o cieniach do powiek, o ich rodzajach, kolorach itp. a następnie zrecenzuje mój ulubiony cień do rozświetlania wewnętrznego kącika oka jak i miejsca pod łukiem brwiowym.\nJak należy dobierać cienie do oczu?\nPowinnyśmy sugerować się kształtem i wielkością oka jak również kolorem tęczówki i kolorem karnacji całej twarzy. Jednak zazwyczaj omija się te wszystkie wyznaczniki i dobiera się kolory do koloru oczu. Najważniejsze jest aby wybierać cienie o barwach kontrastujących do barwy naszej tęczówki. Na przykład do brązowych i piwnych oczu pasują wszystkie zimne kolory takie jak srebra, błękity i zielenie. Osobom z zielonymi i niebieskimi tęczówkami pasują ciepłe kolory takie jak: brązy, złoto, różne odcienie miedzi i fioletu. Szara tęczówka najlepiej podkreślają cienie szare, czarne i grafitowe. Osoby które mają małe i głęboko osadzone oczy powinny używać jasnych cieni, ponieważ one bardzo ładnie, optycznie powiększają oko. Wszelkim ciemnym karnacjom pasują cienie w ostrych i nasyconych kolorach np. cienie neonowe. Natomiast dziewczyny o jasnych karnacjach powinny postawić na barwy bardziej stonowane.\nCienie perłowe czy matowe?\nCzęsto wybór cieni do powiek wiąże się z wykonaniem makijażu na jakąś okazję. Na większość uroczystości takich jak wesele, sylwester i inne imprezy poleca się używać cieni mocno perłowych, lub wręcz brokatowych. Na tę okazję idealnie pasują wszelkiego rodzaje ciemne i błyszczące Smokey Eye. Przypominam też że cienie perłowe podkreślają wszystkie zmarszczki, dla tego odradza się ich używanie kobietom dojrzałym. Na co dzień i oficjalne spotkania świetnie pasują się cienie matowe i o wykończeniu satynowym.\nPrasowane, sypkie, wypiekane, kremowe...\nCienie prasowane to najpopularniejszy rodzaj cieni. Każda firma kosmetyczna ma szeroką gammę kolorystyczną cieni prasowanych. Są bardzo łatwe w użyciu a ich aplikacja jest szybka. Plusem tych cieni jest możliwość ich rozcierania i tworzenie przydymionego oka. Niestety mają też swoje wady. Często osypują się na twarz podczas osypywania i dosyć szybko zbierają się w załamaniach powieki.\nCienie sypkie polecane dla osób, które mają wprawę w nakładaniu cieni. Takie cienie dzięki niewielkiej zawartości tłuszczu są trwalsze niż te prasowane i nie zbierają się w załamaniu. Mają bardzo żywe kolory, jednak sprawiają trudność podczas aplikacji. Dosyć mocno osypują się na twarz.\nCienie wypiekane są rzadziej spotykane w asortymencie sklepów kosmetycznych. Tak wykonane cienie są twardsze przez ci nieco trudniejsze w aplikacji, ale mniej się kruszą i są bardzo odporne na zniszczenia mechaniczne. Cienie tak produkowane można w przeciwieństwie do niektórych cieni wypiekancy nakłądać na mokro.\nCienie kremowe są idealne dla osób o suchych powiekach. Trzeba jednak uważać, żeby nie zrobiły brzydkich smug podczas aplikacji. Na tłustych powiekach nawet przy użyciu bazy, cienie takie szybko zbierają się w załamaniu.\nCienie w kredce lub sztyfcie są idealne dla wszystkich kobiet które oczekują od kosmeyków praktyczności i szybkiej aplikacji.\nCienie w płynie są idealne dla osób, które chcą aby ich makijaż był trwały i nie chcą poprawiać makijażu ciągu dnia. Cienie w płynie są bardzo trwałe i praktyczne.\nSama mam wiele cieni. Mam cienie w kredce, kremie, prasowane, wypiekane i sypkie. Brakuje mi tylko cieni w płynie. Teraz chcę wam pokazać mój ulubiony i bardzo tani co do jego jakości cień do oczu którego używam jako rozświetlacza do twarzy i kącików wewnętrznych.\nMowa tu u cieniu firmy Kallos która słynie ze świetnych kosmetyków do włosów. Jak widać nie tylko kosmetyki do włosów im wyszły. Mój cień jest w kolorze 06. Nie jest to taki czysty biały kolor tylko taki szary, brudno biały. Cień jest w zwykłym klasycznym, o dosyć ubogiej szacie graficznej opakowaniu. Jest bardzo dobrze napigmenotwany. Bardzo podoba mi się efekt jaki daje nie tylko na twarzy. Cień jest bardzo błyszczący, ale bez nachalnych drobinek brokatu przez co na twarzy po roztarciu go na kościach policzkowych wygląda świeżo i naturalnie. Świetnie spisuje się także jako cień do powiek. Dobrze napigmentowany jest bardzo wydajny, nie osypuje się podczas nakładania i ładnie rozświetla oko jak i obszar pod łukiem brwiowym. Jest to jeden z lepszych i wielofunkcyjnych cieni służących do typowego rozświetlania i odświeżania twarzy. Niestety cienie te są trudno dostępne i w drogeriach nie znajdziemy ich ale są dostępne w internetowych drogeriach takich jak Iperfumy.pl\nPiszesz świetne i bardzo przydatne artykuły ;)\nObserwuję, i czekam na kolejne ;P\nDziękuję ;) Kolejne artykuły już nie długo.\nJa czekam na kolejny artykuł o perfumach ;p\nCienie wyglądają na dobrej jakości;)\nBardzo fajny post. Ja wolę cienie perłowe lub satynowe od matów:)\nWybieram matowe, moim zdaniem są ładniejsze :)\nJa lubię tylko cienie prasowane.\nodcień dla mnie :)


TWNA XIX w Pałacu Czapskich MNK w Krakowie 04-05.10.2019\n23 Luty 2020, 20:28:41\nAutor Wątek: TWNA XIX w Pałacu Czapskich MNK w Krakowie 04-05.10.2019 (Przeczytany 2249 razy)\n« dnia: 03 Wrzesień 2019, 22:10:36 »\nz przyjemnością podaję program XIX edycji TWNA:\n4 października: wykłady i zwiedzanie od godz. o 11.00 do 18.00, między modułami przerwa na obiad - od 13.00 do 14.30:\n- „Złote naśladownictwa z kręgu gockiego. Discursus de definitionibus” – 1 godz. wykładu + 30 min. Dyskusji (T. Więcek)\n- „Numizmatyczne ślady pamięci o Germaniku” - 1 godz. wykładu + 30 min. dyskusji (A. Kluczek)\n- „Autoprezentacja królów klientelnych Rzymu: przykład Mauretanii” - 1 godz. wykładu + 30 min. dyskusji (K. Balbuza)\n- wizyta w LANBOZ z możliwością przebadania wybranych monet – 1,5 godz.\n5 października: od godz. 9.00 do 18.00, między modułami obiad - od 13.00 do 14.30:\n- „Congiarium i Liberalitas – program socjalny na monetach rzymskich 57 – 256 r. n.e.” - 1 godz. wykładu + 30 min. dyskusji (B. Awianowicz)\n- panel dyskusyjny związany z tematyką prawną – 1,5 godz. (P. Groński)\n- „Fałszerstwa monet starożytnej Grecji” – 1 godz. wykładu + 30 min. dyskusji (M. Mielczarek)\n- „Ateńskie sówki i ich naśladownictwa” - 1,5 godz. wykładu + ok. 30 min. dyskusji (J. Bodzek)\n- zwiedzanie wystawy czasowej (oprowadzają A. Bochniak / M. Woźniak)\nProsimy o potwierdzenie chęci uczestnictwa w warsztatach do 27 września 2019 r. Prosimy też o informację, czy będą Państwo uczestniczyć w całości, czy też w części przewidzianych zajęć. Jeśli przyjeżdżają Państwo jedynie na część warsztatów, prosimy o informację o konkretnych terminach.\nProsimy o wpłaty najpóźniej do końca września 2019 r. na konto Fundacji „Traditio Europae” w Volkswagen Bank Direct: 16 2130 0004 2001 0426 1574 0001 z dopiskiem: „darowizna na cele statutowe – numizmatyka antyczna”.\nTWNA XIX Kraków 2019.jpg (169.25 kB, 754x1070 - wyświetlony 530 razy.)\nOdp: TWNA XIX w Pałacu Czapskich MNK w Krakowie 04-05.10.2019\n« Odpowiedź #1 dnia: 07 Październik 2019, 10:31:25 »\nKolejna, fantastyczna edycja warsztatów za nami. Bardzo interesujące wykłady, rewelacyjna wystawa czasowa na temat fałszerstw monet, możliwość przebadania składu monet w Laboratorium Analiz i Nieniszczących Badań Obiektów Zabytkowych LANBOZ i nieskrępowana możliwość indywidualnego zwiedzania wspaniałych zbiorów Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego. Czego chcieć więcej?\nDziękuję organizatorom, prelegentom i wszystkim uczestnikom za wspaniałą atmosferę. Nieobecni mają jak zwykle czego żałować! Do zobaczenia na kolejnej edycji!\n« Odpowiedź #2 dnia: 08 Październik 2019, 15:38:22 »\nWielkie podziękowania dla organizatora za wysiłek włożony w organizację Warszatów. I jeszcze raz wszystkiego najlepszego z okazji urodzin!\n« Odpowiedź #3 dnia: 08 Październik 2019, 16:44:57 »\nSerdecznie dziękuję wszystkim: organizatorom (szczególnie Bartkowi!), prelegentom i uczestnikom, za kolejne fantastyczne Warsztaty.\nDo zobaczenia wiosną w Toruniu!


EUROBUILD 2009 - E-okna\nW dniach 30.09-02.10.2009 roku się odbędą w Warszawie w najnowocześniejszym centrum wystawienniczym stolicy, Hali MTPolska, przy ulicy Marsa 56 największe w Polsce Międzynarodowe Targi Inwestycyjne EUROBUILD 2009 poświęcone ofercie biznesu dla inwestycji związanych z EURO 2012. Integralną częścią tych targów jest Międzynarodowy EuroSalon Okien, Drzwi i Profili.\nMiędzynarodowy EuroSalon Okien, Drzwi i Profili skierowany jest do firm z takich segmentów tematycznych jak: okna, drzwi i bramy, które chcą ugruntować swoją pozycję, a także nawiązać nowe kontakty na najchłonniejszym w Polsce - rynku mazowieckim. Tu w znacznej mierze skoncentrowane są plany inwestycyjne i biznesowe na najbliższe lata. Udział w wystawie zapowiedzieli wiodący producenci i dystrybutorzy stolarki okienno-drzwiowej z Polski i z zagranicy, producenci i dystrybutorzy drzwi wewnętrznych i zewnętrznych, producenci systemów profili okiennych, maszyn, narzędzi i akcesoriów do produkcji okien i drzwi, producenci i dystrybutorzy okuć i żaluzji, zakłady stolarskie.\nTargi Inwestycyjne są najlepszą formą zaprezentowania oferty firmy, a wśród zwiedzających targi zarejestrowali się nie tylko przedsiębiorcy poszukujący dostawców lub podwykonawców, ale również architekci, inwestorzy, deweloperzy oraz przedstawiciele klubów sportowych z różnych części kraju.\nokna do domu, drzwi dla domu, profile okienne, producent drzwi


Dronosfera #57 - DJI Mavic 2 - dla kogo Zoom, dla kogo Pro? - Blog Gopro & Blog o Dronach – Nowości ze świata – GoHero.pl\n» Dronosfera #57 - DJI Mavic 2 - dla kogo Zoom, dla kogo Pro?\nDronosfera #57 - DJI Mavic 2 - dla kogo Zoom, dla kogo Pro?\nDodano: 07-02-2020 w kategorii: Dronosfera autor: Wojtek\nW zeszłym roku na rynku konsumenckim pojawiły się dwa kluczowe drony, jeżeli mówimy o zaawansowanym nagrywaniu z powietrza – Mavic 2 Pro oraz Mavic 2 Zoom. Kolejne drony ze stajni DJI mocno zmieniły postrzeganie rynku półprofesjonalnego i power-userów, ale sprowadziły jeszcze więcej wątpliwości na osoby poważnie zainteresowane najnowszym składanym dronem. Który najlepiej wybrać?\nOptyka w obu wersjach\nOba drony, jako platformy latające nie różnią się niczym między sobą, a jedynie kamerą zamontowaną na pokładzie wersji Pro lub Zoom. Wersja Mavica 2 Pro posiada kamerę sygnowaną logiem Hasselblada, legendarnej szwedzkiej firmy, kojarzonej z high-endowymi aparatami średnioformatowymi. Na pokładzie Pro znajdziemy 1-calową matrycę 20MP, przystosowaną do pracy na wyższych czułościach, a optycznie mamy obiektyw 28mm o zmiennej wartości przysłony (od f/2.8 do f/11). Wersja Zoom natomiast wyposażona została w klasyczny przetwornik CMOS 1/2,3” o rozdzielczości 12MP, który wcześniej występował w dronie Mavic Pro pierwszej generacji lub w DJI Phantom 4. Nowością natomiast jest zmienna ogniskowa w zakresie 24-48mm, która pozwala na płynny i bezstratny, dwukrotny zoom optyczny przy każdej rozdzielczości. Przysłona f/2.8 jest stała i z racji na mniejsze używalne ISO w porównaniu do Mavica 2 Pro, jej przymknięcie skutkowałoby dużo ciemniejszym obrazkiem.\nNowością w wersji Mavic 2 Pro jest 10-bitowy zapis video z profilem kolorów Dlog-M, który jasno sugeruje, że jest tu urządzenie skierowane w stronę osób korzystających z drona pod kątem obrazu do dalszej postprodukcji i color gradingu. Kolejną funkcją, której nie posiada Zoom na rzecz Pro jest wsparcie HLG – po podłączeniu surowego materiału do telewizora z tą funkcją, zostanie automatycznie dodany prosty postproces i HDR, uprzyjemniając oglądanie nagrań bez żadnej obróbki. Kamera Hasselblada, L1D-20c posiada także technologię HNCS (Hasselblad's Unique Color Solution), sprawiając że materiał nagrany w trybie automatycznym posiada bardziej filmowy „look”, ma cieplejsze barwy i wyraźnie odróżnia się od surowego, technicznego obrazka z dronów DJI Phantom 4 Pro i Advanced.\nZoom natomiast wygrywa pod kątem zdjęć w wysokiej rozdzielczości, oferując automatyczne składanie 4 zdjęć w jedno, o rozdzielczości 48MP. W porównaniu do klasycznej panoramy, tryb ten oferuje lepszą jakość i odwzorowanie szczegółów oraz bardziej naturalne rozmieszczenie i kompozycję zdjęcia. Warto wspomnieć, że wcześniej jedynym dronem z wbudowaną kamerą, która umożliwiała płynny zoom, był Inspire 2 lub wyższe platformy z serii Matrice z podwieszoną kamerą Zenmuse Z30. Pomijając koszt samej platformy, Z30 osiągało pięciocyfrowe kwoty. Teraz za znacznie mniej można wyposażyć się w drona, który nie tylko wygrywa gabarytem, ale także mobilnością i ceną w porównaniu do większych braci.\nDolly zoom, paralaksa - nowe ujęcia\nKolejną bardzo ważną zaletą wersji Zoom jest zmienna ogniskowa. Nie tylko służy do robienia zdjęć z większej odległości, ale także pozwala na płynną zmianę w trakcie lotu i nagrywania, dzięki czemu operator może uzyskać kadry nieosiągalne żadnym innym dronem ze stałoogniskowym obiektywem. Dzięki tej płynności bez problemu można wzbogacić materiał o ujęcia dolly zoom, zmienną głębię ostrości oraz wrażenie bliskości drugiego planu. Zmiana ogniskowej wraz z orbitowaniem dodatkowo daje efekt paralaksy, który znamy z wielu kinowych produkcji.\nDla kogo więc jest wersja Pro, a dla kogo Zoom? Przede wszystkim o wyborze drona powinna decydować ilość światła oraz warunki, w jakich będziemy pracować. Chcesz wyciągnąć więcej w postprodukcji, pobawić się plastycznym materiałem z szerokim zakresem dynamiki tonalnej, albo po prostu poszukujesz drona, który jako Twój kompan z powietrza uzupełni kadry fotografowane profesjonalnym sprzętem na ziemi? Wtedy najlepiej sprawdzi się wersja Mavic 2 Pro.\nJeżeli szukasz drona do nagrywania głównie w ciągu dnia, zależy Ci na swobodnym kadrowaniu, przybliżeniu służącym nie tylko w celu nagrywania materiałów filmowych, ale także inspekcji, a może po prostu poszukujesz drona, który pozwoli Ci wyzwolić potencjał do montażu, nagrań i fotografii powietrznej? Chcesz wzbogacić swój materiał o ujęcia niedostępne z innych platform? Zoom bez problemu stanie na wysokości zadania, oferując znacznie więcej, niż można oczekiwać na samym starcie.


Wakacje Wenezuela.PL: Wakacje w Wenezueli - Wenezuela hotele - Start\nPobyt + zwiedzanie\nHotele i przeloty\nWenezuelczycy to roztanczony i rozspiewany narod. Wiekszosc spoleczenstwa ma czysty glos i nie falszuje podczas kareoke. Najpopularniejsze tance to salsa, marengue, choropo, focho, calipso, regetton. Nocne kluby otwarte sa praktycznie caly tydzien a juz od srody mozna w nich spotkac tlumy ludzi.\nWycieczka: Gran Sabana i Margarita 15 dni\nZapraszamy na niezwykłą wyprawę do Gran Sabana i na rajską wyspę Margaritę.\nSuper cena, bardzo bogaty program tylko u nas.\nDzień 1 - Caracas / Puerto Ordaz\nPrzedstawiciel biura wita gości na lotnisku międzynarodowym w Caracas. Przejście na lotnisko krajowe położone obok, przelot do Puerto Ordaz, transfer do rodzinnej posady/hotelu 3* wenezuelskie położonej w centrum Puerto Ordaz w dzielnicy willowej.\nDzień 2 - Puerto Ordaz / Gran Sabana\nRankiem transfer na stacje autobusowa, całodzienny przejazd z przystankami klimatyzowanym autobusem z WC. Podroż odbywa sie przez miasteczka poszukiwaczy złota i diamentów, które wyglądają jak z filmów o dzikim zachodzie, gdzie czas stanął w miejscu. Następnie teren pnie sie w gore, trasa prowadzi przez dżunglę w parku narodowym Canaima, przed nami wyłania sie bezkresna przestrzeń regionu Gran Sabany, jesteśmy na wysokości 800-1000m. Wieczorem docieramy do przygranicznego miasteczka Santa Elena de Uairen. Transfer 15 minut do tropikalnej haciendy oddzielonej od miasteczka lasem deszczowym i laguna wodna. Teren składa sie z 25 ha dżungli, plantacji owoców tropikalnych i kakao. Zakwaterowanie w kwiecistym ogrodzie w sercu posiadłości. Dookoła nas odgłosy dzikiej przyrody: małp, papug, owadów. Do dyspozycji gości bungalowy w stylu rustykalnym i chatki kryte strzecha z palmy stylizowane na domostwo indiańskie. W środku pokój z toaletą i prysznicem z ciepłą wodą. Śniadanie w hacjendzie.\nWycieczka: Wyspa Margarita 15 dni\nPerlowa wyspa Margarita na morzu karaibskim. Kolorowe, kolonialne domki wsrod gor, sklepy wolnoclowe i nocne zycie w rytmie salsy i marengue.\nDzień 1 - Caracas - Margarita\nPrzylot do Caracas w godzinach popoludniowych, przejscie na lotnisko krajowe polozone obok, przelot ok 18:30 - 190;30 do Porlamar na wyspie Margarita. Transfer do wybranego hotelu all inclusive o standardzie od 3 - 5 gwiazdek wenezuelskich przy plazy lub wynajem luksusowego town house dla 4-6 osob lub apartamentu 2 osobowego w pelni wyposazone 300 m od plazy w Playa el Agua. Patrz zdjecia obiektow w menu hotele i przeloty\nDzień 2 - Margarita\nCzas wolny wedlug uznania.\nWycieczka: Merida Los Llanos 17 dni\nAndy i kraina anakondy. Indianie Warao i pelna eksploracja Canaima z Salto Angel. Intensywna trasa dla tych podroznikow, ktorzy chca dotknac wiekszosci klejnotow Wenezueli podczas jednej wyprawy.\nDzień 1 - Caracas\nTransfer z lotniska 20 min do hotelu turystycznego w nadmorskiej dzielnicy Macuto. Czas wolny na odpoczynek po podrozy.\nDzień 2 - Merida\nRano transfer na lotnisko , wylot do La Vigia, transfer 1 godz do Meridy. Zakwaterowanie w posadzie turystycznej. Po poludniu wycieczka po miescie.\nWycieczka: Canaima 16 dni\nLot awionetka do dziewiczej laguny Canaimy zamieszkalej przez Indian Pemon i przeprawa lodzia do najwyzszego wodospadu swiata Salto Angel. Kapiel pod krystalicznie czystymi wodospadami Gran Sabany posrod najstarszych gor stolowych na ziemi tepuy Roraima i Kukenan. Odwiedziny u Indian Warao posrod zarosnietych kanalow rzecznych i lasow deszcowych Delty Orinoco, wypoczynek na perlowej wyspie Margarita.\nDzień 1 - Caracas stolica Wenezueli\nPrzelot z Warszawy lub Katowic przez Frankfurt lub Paryz do Caracas. Transfer 20 min. do hotelu turystycznego położonego przy morzu. Zakwaterowanie. Kolacja.\nGdzie bije serce natury\nCzy planujesz wyjazd do Wenezueli?