Najwierniejsza replika iPhone’a… z Androidem - TELEPOLIS.PL\nWiadomości Najwierniejsza replika iPhone’a… z Androidem\nNajwierniejsza replika iPhone’a… z Androidem\nQ! 16 Czerwca 2011 20:31\nChińscy inżynierowie stworzyli najbardziej wierną jak do tej pory replikę iPhone’a 4. Produkt zaskakuje nie tylko gabarytami i wyglądem nie do odróżnienia od oryginału, ale również tym, że pracuje pod kontrolą systemu Google Android.\nReplika o nazwie GooApple 3G posiada dokładnie te same wymiary co oryginał - idealnie pasuje do oryginalnych akcesoriów produkowanych przez Apple’a. Również menu telefonu jest prawie takie same, jak w oryginale. Przynajmniej dopóki nie oglądnie się galerii lub nie skorzysta ze znanego z Androida menu z powiadomieniami.\nWe wnętrzu chińskiego klona iPhone’a znajdziemy - według specyfikacji z oficjalnej strony produktu - nieznany procesor Qualcomma, 5 Mpix aparat fotograficzny z autofokusem oraz moduły WiFi i GPS. Grubość urządzenia jest dokładnie taka sama jak pierwowzoru, czyli 9,3 mm.\nObecnie brak jest informacji na temat dostępności oraz ceny chińskiego iPhone’a 4. Strona domowa klona znajduje się pod tym adresem (jęz. chiński), natomiast jego działanie można zobaczyć na poniższym materiale wideo.\nŹródło tekstu: RedmondPie, wł\nAwaria smartfonu? To musiał być iPhone\nZ ostatniego raportu Blannco Technology Group wynika, że urządzenia z Androidem zawieszają się znacznie rzadziej niż iPhone'y. III kwartale zawieszało się 62% wszystkich iPhone'ów i iPadów, w porównaniu do 47% urządzeń z Androidem (co też nie jest wynikiem dobrym). Jeszcze większy rozrzut dotyczy statystyk awarii aplikacji - dotknęły one 65% urządzeń z iOS-em i tylko 25% z...\n7. ~Sajmon94 2011-06-16 21:29:52 host: host-81-190-62-110.lublin.mm.pl\npo co oni to robia?\n9. ~ 2011-06-16 21:36:33 host: 89-68-7-151.dynamic.chello.pl\nps... link po chinsku bezcenny dzieki :D\n10. ~ 2011-06-16 21:41:26 host: 178-37-32-56.adsl.inetia.pl\nWydaje mi się, czy w tle leci kolęda?\n11. ~INT 2011-06-16 21:54:52 host: ayx67.neoplus.adsl.tpnet.pl\nCiekawe kiedy te repliki trafią do znanego serwisu aukcyjnego do działu z telefonami Apple :)\n13. ~MST 2011-06-16 21:56:41 host: 98-89.ipartner.com.pl\nMnie np interesuje, nie chcesz nie czytaj.\n14. ~franzol 2011-06-16 21:57:36 host: dynamic-78-8-14-194.ssp.dialog.net.pl\na moze ktos wcisnal antka do ip4 :)\n15. ~ 2011-06-16 22:01:09 host: z45-13.opera-mini.net\nDla tych którzy mają zamiar drwić z linku do chińskiej strony, to można ją przecież przetłumaczyć Tłumaczem Google tak jakby wbudowanym w Google Toolbar. Jeśli macie zainstalowany pasek Google Toolbar, to jak otworzycie tą stronę, to wyskoczy wam u góry powiadomienie z możliwością tłumaczenia, chyba że wyłączyliście wcześniej tłumaczenie chińskiego. A tak poza tym, to podróbka genialna, można się poczuć jakby się miało prawdziwego iPhone'a 4 i na mieście szpanować że się go ma, a tak naprawdę to podróbka... Ale dobrze że wsadzili w niego Androida... Ciekawe w jakiej jest on wersji i czy oryginalnie są już wgrane mapy Google, GMail i wyszukiwarka Google i inne produkty Google'a. Czekam na wersję z Symbianem.\n16. ~ 2011-06-16 22:25:52 host: 84-10-219-22.dynamic.chello.pl\n"...nie oglądnie się..."-nie wiedzialem ze zaczeliscie uzywac regionalizmow :)\n*** 16 - dobry regionalizm nie jest zły! Jest poprawnie, nikt się nie skarży, więc czemu nie? ;-)\nMi tam się zawsze podobał design iOSa. Może dzięki temu zaczną portować ten motyw na inne telefony. No i ogólnie całkiem udana kopia. Ciekawe jaka cena\n19. ~ 2011-06-16 22:51:30 host: user-109-243-165-139.play-internet.pl\nNiesamowite co te małe Chińskie rączki potrafią zrobić, a tak na serio jestem pełen uznania prezentuje się dobrze na A... jak świeże bułeczki\nPiękny klon. Chętnie poczytałbym reckę na telepolis tego cuda.\nJeżeli komuś wystarczy sam interfejs, to polecam ROM MIUI dostępny na wiele telefonów z Androidem. Wygląda bardzo podobnie do tego zaprezentowanego powyżej, możliwe nawet że to ten.\n22. ~balcerek 2011-06-17 00:15:32 host: user-31-174-69-25.play-internet.pl\nmuzyczka a'la Clanath ;) ale telefonik całkiem fajny, zdaje się że ma wszystko co potrzeba do szczęścia tj pojemnościowy ekran z multitouch, wifi, umts, gps i system operacyjny -pytanie ile to wszystko kosztuje...\n23. ~ 2011-06-17 00:59:51 host: 178235228191.olsztyn.vectranet.pl\nznalazłem i cenę tego cuda......999CNY czyli jakieś 430zł Szkoda że nie ma na razie go na ebayu\n24. ~e 2011-06-17 05:56:03 host: host114.opteris.pl\nJak na chinczyka, to kiepsko, bo nie jest dualsim ;-) A pieknych klonow na alibaba.com od dawna od zatrzesienia, wiec gdzie ta piekna nowosc? ;-]\n25. ~ppp 2011-06-17 14:02:22 host: ahe230.internetdsl.tpnet.pl\nPokrowiec to idealny:) Najbardziej podoba mi się logo tego urządzenia :)\n26. ~cd59 2011-06-17 15:33:36 host: aesi140.neoplus.adsl.tpnet.pl\nPrzecież Retina jest gorsza w porównaniu do Super Amoleda\n27. ~Lolek 2011-06-17 17:11:14 host: 212.160.172.70\nNo pewnie ze jest gorsza ale maniacy IP i tak powiedzą że nie więc uważaj bo cię któryś zaatakuje;) A nawiasem "regionalizmy" to całkiem fajne słowo tylko po co znowu jakiś dureń po studiach udaje tutaj wszechwiedzącego;) Nie można po chłopsku? Panie x wkradła się literówka ;)np;p Pozdrawiam\n28. ~EdI 2012-03-08 20:55:45 host: 77-252-99-203.ip.netia.com.pl\na można w nim zainstalować czy coś zrobić że by miał polskie menu itp.?


PPT - Certyfikacja oprogramowania systemów przemysłowych PowerPoint Presentation - ID:4555975\nCertyfikacja oprogramowania systemów przemysłowych PowerPoint Presentation\n<iframe src="https://www.slideserve.com/embed/4555975" width="600" height="485" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" style="border:1px solid #CCC;border-width:1px 1px 0;margin-bottom:5px" allowfullscreen webkitallowfullscreen mozallowfullscreen> </iframe>\nCertyfikacja oprogramowania systemów przemysłowych - PowerPoint PPT Presentation\nCertyfikacja oprogramowania systemów przemysłowych. Andrzej KWIECIEŃ. Certyfikacja. Badanie zgodności z podanym wzorcem Uzgodnienia normatywne prowadzą do wzorca jakim jest norma Po co w ogóle normalizować? Kto jest odpowiedzialny za powstawanie norm?. Normalizować?.\nPowerPoint Slideshow about 'Certyfikacja oprogramowania systemów przemysłowych' - myrrh\nBadanie zgodności z podanym wzorcem\nUzgodnienia normatywne prowadzą do wzorca jakim jest norma\nPo co w ogóle normalizować?\nKto jest odpowiedzialny za powstawanie norm?\nPo co w ogóle normalizować oprogramowanie?\nNormalizować sposoby tworzenia algorytmów?\nNormalizować stosowalność narzędzi?\nStosować znormalizowane narzędzia?\nCzy na fakt normalizacji ma wpłynąć rodzaj i przeznaczenie oprogramowania?\nCzy testowanie nie wystarczy?\nCzy sposoby testowania też powinny być znormalizowane?\nIstnieją instrukcje testowania oprogramowania?\nSą to najczęściej zalecenia i opracowania konkretnych producentów oprogramowania!\nAle są też dokumenty normatywne testowania oprogramowania!\nTo oznacza, że są dokumenty zwane normami!\n„Urządzenie pomiarowe-walka o dokładność”\nMusimy coraz szybciej produkować oprogramowanie-musimy korzystać z coraz to wydajniejszych narzędzi-ale jaką mamy gwarancję, że są to dobre narzędzia?\nTo może jednak korzystać z narzędzi znormalizowanych?\nOprogramowanie analizatora gazów toksycznych i wybuchowych do celów badawczych w laboratorium studenckim\nOprogramowanie analizatora gazów toksycznych i wybuchowych do celów ostrzegania i sterowania systemami zasilania energetycznego\nSystem intensywnego nadzoru medycznego\nAnaliza gazowa chorego,\nGwarantowany czas powiadamiania i alarmowania\nCzy Tobie chodzi o bezpieczeństwo?\nChyba jednak należy software normalizować? Czy tak?A precyzyjniej?SPRAWSDZIĆ CZY OPROGRAMOWANIE ZOSTAŁO WYKONANE ZGODNIE Z ZALECENIAMI (Normą). Innymi słowy należy porównać etapy jego tworzenia z zalecanym wzorcem tworzenia.\nCo to jest CENELEC\nEuropejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki Bruksela\nEuropean Committee for Electrotechnical Standarization Brussels\nComiteEuropeendeNormalisation ELECtrotechnique Brussels\nStruktura podstawowa systemów PES\nOpisuje wszystkie fazy cykli życia bezpieczeństwa\nUmożliwia innym sektorom (np.pneumatyka) tworzenie podobnych norm\nUdostępnia metodę opracowania specyfikacji wymagań bezpieczeństwa\nStosuje i wyznacza poziomy nienaruszalności bezpieczeństwa\nWprowadza podejście opierające się na analizie ryzyka\nUstala docelowe miary liczbowe uszkodzeń systemów związanych z bezpieczeństwem\nUstala dolną granicę docelowej miary uszkodzeń w przypadku uszkodzeń niebezpiecznych np. średnie prawdopodobieństwo niewykonania zaprojektowanej funkcji systemu równe\nTEMAT:Bezpieczeństwo funkcjonalne systemów E/E/PE -nas interesuje tak naprawdę tylko PE\nSpecyfikacja wymagań bezpieczeństwa oprogr\nSpecyfikacja wymagań funkcji bezpieczeństwa\nSpecyfikacja wymagań nienaruszalności bezp.\nPlanowanie walidacji bezpieczeństwa oprogramowania\nProjekt i opracowanie oprogramowania\nProcedury pracy i modyfikacji oprogramowania\nWalidacja bezpieczeństwa oprogramowania\nDo normy IEC 61508-1\nNienaruszalność bezpieczeństwa oprogramowania i cykl życia wytwarzania\nOprogramowanie po walidacji\nSpecyfikacja wymagań bezp. oprogramowania\nSpecyfikacja wymagań bezp. E/E/PES\nTestowanie integracyjne E/P\nProjekt systemu oprogramowania\nWYMAGANIA DOTYCZĄCE CYKLU ŻYCIA OPROGRAMOWANIA\nCyklem życia oprogramowania nazywamy przedział czasuod momentu rozpoczęcia fazy opracowania jego koncepcji, aż do chwili zakończenia jego używania. Cykl życia oprogramowania zwykle obejmuje:\n· fazę sformułowania wymagań,\n· fazę opracowania,\n· fazę sprawdzania,\n· fazę integracji,\n· fazę zainstalowania,\n· fazę modyfikacji.\nSPECYFIKACJA WYMAGAŃ BEZPIECZEŃSTWA OPROGRAMOWANIA\nSpecyfikacja wymagań bezpieczeństwa powinna zawierać wszystkie wymagania dotyczące funkcji bezpieczeństwa, które powinny wypełniać systemy związane z bezpieczeństwem. Zwykle tę specyfikację dzieli się na:\nspecyfikację wymagań dotyczących funkcjibezpieczeństwa,\nspecyfikację wymagań dotyczących nienaruszalności bezpieczeństwa, która zawiera te wymagania nienaruszalności bezpieczeństwa funkcji bezpieczeństwa, które powinny wypełnić systemy z bezpieczeństwem związane\nCele specyfikacji wymagań bezpieczeństwa oprogramowania:\nwyszczególnienie wymagań dotyczących oprogramowaniabezpiecznego, w kategoriach wymagań dotyczących programowych funkcji bezpieczeństwa nienaruszalności bezpieczeństwa oprogramowania,\nwyszczególnienie wymagań dotyczących programowych funkcji bezpieczeństwa dla każdego systemu PES związanego z bezpieczeństwem, koniecznych do zaimplementowania wymaganych funkcji bezpieczeństwa,\nwyszczególnienie wymagań dotyczących nienaruszalności bezpieczeństwa oprogramowania dla każdego systemu EPS związanego z bezpieczeństwem, niezbędnych do osiągnięcia poziomu nienaruszalności bezpieczeństwa\nSpecyfikacja wymagań bezpieczeństwa oprogramowania dotyczy wyrobu a nie projektu. Należy zatem zadbać, aby w zbiorze funkcji bezpieczeństwa znalazły się takie jak:\nfunkcje umożliwiające osiągnięcie stanu bezpiecznego obiektu lub jego utrzymanie,\nfunkcje związane z wykrywaniem, informowaniem i zarządzaniem defektami w programowalnej elektronicesprzętu,\nfunkcje związane z wykrywaniem, informowaniem i zarządzaniem defektami w czujnikach i elementachwykonawczych,\nfunkcje związane z wykrywaniem, informowaniem i zarządzaniem defektami w samym oprogramowaniu (tak zwane funkcje „samo monitorowania” oprogramowania,\nfunkcje związane z okresowym testowaniem funkcji bezpieczeństwa w trybie „on-line”,\nfunkcje związane z okresowym testowaniem funkcji bezpieczeństwa w trybie „off-line”,\nfunkcje pozwalające na bezpieczne modyfikowanie PES.\nWYMAGANIA DOTYCZĄCE NARZĘDZI WSPOMAGAJĄCYCH I JĘZYKÓW PROGRAMOWANIA\nWybór narzędzi wspomagających zależy zazwyczaj od natury czynności produkcji oprogramowania i od jego architektury.\nJęzyk o ograniczonej zmienności, przy niskim poziomie nienaruszalności bezpieczeństwa.\nWymagane narzędzia i języki programowania, ograniczone do języków standardowych edytorów i programów ładujących PLC (ang. Programmable Logic Controller – sterownik przemysłowy swobodnie programowalny). Odpowiedzialność za zgodność z wymaganiami będzie głównie spoczywać na dostawcy oprogramowania.\nWyższe poziomy nienaruszalności bezpieczeństwa.\nMoże być konieczny ograniczony podzbiór języka PLC oraz potrzebne narzędzia do weryfikacji i walidacji, takie jak analizatory kodu i symulatory. W tych okolicznościach odpowiedzialność będzie spoczywać tak na dostawcy, jak i na użytkowniku.\nNarzędzia do zastosowań wbudowanych (ang. Embedded Systems), stosujące języki o pełnej zmienności.\nNarzędzia te z konieczności są bardziej wszechstronne, nawet przy niskich poziomach nienaruszalności bezpieczeństwa. Odpowiedzialność za zgodność z wymaganiami, będzie spoczywać głównie na wytwórcy oprogramowania. Obejmuje to także dostawcę PLC, który będzie używać języka o pełnej zmienności przy dostarczeniu języka o ograniczonej zmienności do programowania aplikacji użytkownika.\nWybór języka a wymagany poziom nienaruszalności bezpieczeństwa,\nPowinien być kompletny i jednoznacznie zdefiniowany,\nMoże być ograniczony do cech, które są jednoznacznie zdefiniowane,\nDopasowany do charakterystyk zastosowania,\nMusi mieć właściwości wykrywania błędów.\nKompilator języka powinien mieć:\nCertyfikat zgodności z uznaną normą albo udokumentowaną analizę przydatności\nJeżeli wymagania, o których wspomniano nie mogą być spełnione, to podczas opisywania projektu architektury oprogramowania należy udokumentować uzasadnienie użycia języka alternatywnego. W owym uzasadnieniu należy przedstawić szczegółowo dopasowanie tego alternatywnego języka, do wypełnienia przewidzianego celu orazwszelkie dodatkowe sposoby rozwiązywania jakichkolwiek zidentyfikowanych słabych stron tego języka.\nJeżeli wymagania, o których wspomniano nie mogą być spełnione, to podczas opisywania projektu architektury oprogramowania należy udokumentować uzasadnienie użycia języka alternatywnego. W owym uzasadnieniu należy przedstawić szczegółowo dopasowanie tego alternatywnego języka, do wypełnienia przewidzianego celu oraz wszelkie dodatkowe sposoby rozwiązywania jakichkolwiek zidentyfikowanych słabych stron tego języka.\nPrzykład normy„Urządzenia elektryczne do wykrywania i pomiaru gazów palnych, gazów toksycznych oraz tlenu-Wymagania i badania dotyczące urządzeń wykorzystujących oprogramowanie i/lub techniki cyfrowe”. PN-EN 50271\nTreść normy opracowano przez zespół normalizacyjny S.C. 31-9 Komitetu Technicznego CENELEC TC 31 i została zatwierdzona przez CENELEC jako EN 50271 w dniu 01.05.2001r\n01.04.2004-ostateczny termin wycofania sprzecznych norm krajowych\nPrezentacja wymagań i zakresu badań dotyczących urządzeń do wykrywania i pomiarów gazów palnych, toksycznych i tlenu\nW zastosowaniach przemysłowych zakres dotyczy również urządzeń stosowanych w przestrzeniach zagrożonych wybuchem\nStanowi uzupełnienie szeregu innych norm dotyczacych wykrywania i pomiarów gazów palnych i par, gazów toksycznych lub tlenu.\nJednostka cyfrowa-część urządzenia do cyfrowego przetwarzania danych- moduły A/D i D/A są elementami JC\nStan specjalny- inne stany urządzenia niż kontrola koncentracji gazu, tryb kalibracji lub stan awaryjny\nOprogramowanie- „twór umysłowy obejmujący programy, procedury, reguły i dokumentację towarzyszącą odnoszącą się do pracy jednostki cyfrowej”\nOprogramowanie związane z bezpieczeństwem-oprogramowanie używane do wprowadzania funkcji bezpieczeństwa\nParametry-ustawienia producenta lub użytkownika, które mają wpływ na działanie oprogramowania\nPełne pokrycie zakresu wejść\nPrzekroczenie zakresu przetwarzania jednoznacznie sygnalizowane\nPróbkowanie A/D i D/A odpowiadające żądanej dokładności odwzorowania danych\nBłędy cyfrowego przetwarzania mniejsze niż najmniejsza odchyłka wskazania wymagana przez właściwą normę europejską\nJC musi automatycznie kontrolować dozwolony zakres we., wy., i wewnętrzny danych oraz obsługiwać przekroczenia zakresu\nObowiazuje zasada „najgorszego przypadku”\nPodczas procesu pomiarowego maksymalny, całkowity czas 4 następujących po sobie aktualizacji wartości wyjściowej nie powinien przekroczyć czasu odpowiedzi lub czasu do alarmu (urządzenia tylko alarmujące)\nSygnalizacja stanu specjalnego\nKonieczność sygnalizacji lokalnej jak i na wyjściach przeznaczonych do zdalnej transmisji\nPriorytety sygnalizacji-wyświetlany stan o najw. priorytecie\nPrzegląd sygnałów, które aktualnie nie są pokazane lub aktywowane\nJednoznaczność wyświetlanych jednostek miary wskazanych wartości zmierzonych\nWyraźna sygnalizacja wszystkich pomiarów powyżej i poniżej zakresu pomiarowego\nMożliwe rozpoznanie wersji oprogramowania (wyświetlacz)podczas załączania urządzenia lub po jego restarcie lub na życzenie użytkownika\nBrak możliwości zmiany zaprojektowanych funkcji oprogramowania\nKontrola prawidłowości ustawień parametrów\nBariera dostępu do zmian parametrów przez osoby niepowołane (blokada mechaniczna lub programowe kody dostępu)\nUstawienia powinny być zabezpieczone nawet w przypadku wyłączenia urządzenia i podczas trwania stanu specjalnego\nLista parametrów podlegających zmianom przez użytkownika oraz ich zakresy muszą być wymienione w instrukcji obsługi\nStrukturalna i modułowa konstrukcja-łatwiejsze jego sprawdzenie i konserwacja\nJasno zdefiniowany interfejs we wszystkich modułach do innych modułów\nDokumentacja (w pliku technicznym) winna zawierać:\nNazwę urządzenia, do którego należy oprogramowanie\nJednoznaczna identyfikację wersji programu\nTyp i wersję oprogramowania użytych narzędzi\nKod źródłowy modułów zabezpieczających oprogramowania\nStrukturę oprogramowania (schemat działania programu, wykres Nassi-Schneidermana)\nProtokoły atestacyjne oprogramowania\nKażdą zmianę oprogramowania wraz z datą zmiany i nowymi danymi identyfikacyjnymi.\nUwaga! Dokumentacja jest przeznaczona jedynie do użytku laboratorium badawczego. Wszystkie informacje są poufne i należą do producenta.\nPodzespoły powinny być sprawdzane przez oddzielne badania\nUniemożliwienie wprowadzania zmian do kodu oprogramowania w każdych warunkach pracy. Modernizacje kodu powinny odbywać się pod kontrolą wytwórcy\nKonieczność stosowania jednostek pamięci, w których zawartość danych pozostaje stała kiedy zaniknie zasilanie. Jeżeli użyto baterii należy w instrukcji podać czas jej życia.\nOpóźnienia (wynik błędów transmisji) muszą być mniejsze od czasu odpowiedzi lub1/3 czasu włączenia alarmu. Jeżeli nie, to urządzenie powinno przejść w określony stan specjalny (udokumentowany w instrukcji obsługi)\nZasilanie JC co okres równy 10xczas odpowiedzi\nAutomatyczne (po załączeniu lub na życzenie użytkownika) testowanie wszystkich dostępnych widocznych i słyszalnych funkcji wyjściowych\nSprzęt kontrolujący wraz z jego bazą czasową (np. programem alarmowym) powinien pracować niezależnie i odrębnie od jednostki cyfrowej\nProgram i pamięć parametryczna powinny być kontrolowane przez producentów, którzy dopuszczają wykrywanie pojedynczych bitów błędów\nPamięć nietrwała powinna być kontrolowana przez producentów poprzez badanie zdolności odczytywania i zapisywania komórek pamięci\nPo wykryciu awarii urządzenie powinno przejść w określony stan specjalny


Kurczak z curry i warzywami w sosie kokosowym - przepis • Kuchnia Lidla\ncurry: 30 g\nmleczko kokosowe: 400 ml\nśmietanka 30%, słodka: 200 ml\nmarchewka: 400 g\ncukinia: 400 g\nciecierzyca z puszki: 300 g\nkolendra w doniczce: 1 szt.\nimbir, mielony: 5 g\npapryczka chilli: 3 g\nWyluzowane kurczę dzielimy, nacinamy uda i wycinamy je tuż przy panewkach, przecinamy korpus, od korpusu odcinamy piersi razem ze skrzydełkami.\nOdcinamy skrzydełka od piersi, zostawiając tylko pierwszą kość od strony piersi. Ze skrzydełek usuwamy lotki i razem z korpusem wrzucamy do garnka, zalewamy zimną wodą i gotujemy do momentu uzyskania wywaru.\nUda dzielimy na pół (odcinamy pałkę od podudzia). 2 pałki, 2 podudzia i 2 piersi z częścią skrzydełek przekładamy do miski i wkładamy do lodówki.\nNa patelnię wlewamy olej rzepakowy, smażymy pokrojoną cebulkę i czosnek , dodajemy 2 łyżki mielonego imbiru, 3 g ostrej papryczki w proszku, 2 łyżki curry i pokrojoną limonkę. Zmniejszamy ogień i podduszamy, często mieszamy.\nPomidory pelati wykładamy na deskę i drobniej kroimy. Kurczaka wkładamy na patelnię z marynatą. Podduszamy. Lekko podduszonego kurczaka przekładamy do żaroodpornego naczynia ( na dno wylewamy troszeczkę oleju rzepakowego).\nNa patelnię, na której pozostała marynata kładziemy pokrojone pomidory pelati wraz z sokiem, chwilę redukujemy. Część pomidorów z patelni przekładamy do kurczaka. Całość w naczyniu żaroodpornym podlewamy niewielką ilością wywaru z kurczaka, dodajemy kilka listków świeżej kolendry.\nNaczynie żaroodporne przykrywamy i wkładamy do piekarnika na 180 stopni C i dusimy około 45 minut.\nMarynatę pozostałą na patelni zalewamy śmietanką i mleczkiem kokosowym, dolewamy trochę wywaru z kurczaka. Marchew kroimy w plastry o grubości ok. 1 cm. Wrzucamy na patelnię i gotujemy do miękkości ( około 15-20 minut). Dodajemy część posiekanej kolendry. Całość doprawiamy niewielką ilością soli i pieprzu. Cukinię kroimy w półplastry (jeśli gniazda nasienne są bardzo rozbudowane, należy je usunąć).\nGdy marchew jest już ugotowana, dorzucamy na patelnię cukinię i ciecierzycę. Pozostałą kolendrę siekamy i dodajemy do sosu. Mieszamy. Gotujemy około 5 minut. Wyciągamy kurczaka z piekarnika. Polewamy go miodem i jeszcze na chwilkę wkładamy do piekarnika (już bez przykrycia).\nWarzywa na patelni mieszamy. Kurczaka wyciągamy z piekarnika, do miseczki nakładamy warzywa, na warzywa wykładamy kurczaka.\npyszne! dałam pół limonki i bez skórki. zer goryczy,lekko przebijała słodycz mleczka, wysmienite :)\nGotowałam już kilka razy i wychodzi pycha. Fajny, niespotykany smak. Nie wiem dlaczego niektórym wyszło gorzkie, u mnie było smaczne i nie było posmaku goryczy, także mleczko kokosowe było czuć. Zamiast kurczaka w całości poporcjowanego, dałam same piersi.\nZrobiłam właśnie to danie i wyszło przeokropne (gorzkie ). Smaki w ogóle się nie łączyły, mleczka kokosowego nie było czuć, podobnie jak curry- wszystko przez ten gorzki posmak, nie polecam.\nBardzo mi smakoweał kurczak curry,dodałam jeszcze trochę chilli i danie wyszło rewelacyjne.\nIndyjski smaki w naszej kuchni: http://obiednie.blogspot.com/2013/05/indyjskie-smaki-w-domowej-kuchni.html\nNie wiem co Pan Karol ma z tą limonką ale chyba dodaje ją kiedy tylko może. Mleczko kokosowe w stylu kuchni tajskiej, imbir i miód przypominają mi przeklęte ogórki po warszawsku robione słodko. Moim zdaniem podobna potrawa w stylu chińskim jest o niebo lepsza - zwykły kurczak w sobie curry.\nGotowałem wczoraj i niestety lekki posmak goryczy jak u innych więc nie wiem czy skórka limonki czy za długo przyprawy na patelni? Smaki natomiast super , jak w Indiach gdzie próbowałem różności.\nDanie rewelacja. Inne smaki niż w codziennej kuchni. Faktycznie skórka z limonki dodała goryczy(kolejnym razem ją obiorę) i niestety nie dostałam ciecierzycy ale zamiast niej dodałam białą fasolę z puszki i też było smaczne. Sosik na drugi dzień jeszcze smaczniejszy :) polecam\nmi wyszło przepyszne ! dodawałam limonke ze skorka\nMi wyszło absolutnie pyszne, słodkie, ani nutki goryczy a także dodawałam ze skórką. Może tak jak mówił,przyprawy zbyt długo przebywały na patelni i stąd ta gorczyka. Tak czy siak dla mnie przepis genialny!\npodpisuje się pod wcześniejszymi postami .to danie jest strasznie gorzkie . dodam ze dodałam limonkę bez skórki .\nDanie PRZEPYSZNE, natomiast tak jak poprzednicy ubolewałam nad goryczką która wdarła się do dania przez skórkę limonki. Nie sądziła że aż tyle ludzi zwróci na to uwagę i też im będzie ten posmak przeszkadzał-znaczy się że nic źle nie zrobiłam, a Pan Okrasa się chyba zapomniał?...następnym razem robię bez skórki;)\nPan Okrasa po prostu nie powiedział, żeby tą limonkę sparzyć z 5 minutek, coby nie było goryczki\nbeznadziejna ta nowa strona, czemu zniknęły pdfy z przepisami :/\nludzie nie dawajcie limonki ze skórką - to przez to ta goryczka - Okrasa ogarnij się!\npychoootka i ten sosik mniammmm\nMięso przed duszeniem zamarynowałam w sosie teriyaki. Danie przepyszne, aromatyczne rodzinka byla zachwycona :)\nludzie czytajcie przepis!!! Ja zamiast 3 g ostrej papryki wrzuciłam 3 ŁYŻKI!! Wszystko było bardzo dobre, ale tak ostre, że musiałam butelkę wody wypić, aby to zjeść. Na pewno zrobię jeszcze raz ale tym razem uważniej przeczytam przepis.\nmoim zdaniem nie byłoby tego gorzkiego posmaku, gdy dodamy limonkę bez skórki\nFaktycznie czuć gorzki smak w początkowej fazie przygotowywania sosu i też mi się wydaje, że to przez limonkę, jednak po dodaniu wszystkich składników, finalny smak jest ok\nMyślę, że ten "gorzki" smak jest przez limonkę, ale jak połączy się warzywa z patelni z kurczakiem i sosem z naczynia żaroodpornego wszystko pasuje idealnie i nie czuć goryczy Ja jestem zadowolona z tego dania :):)\nWydaje mi się że kurczaka powinno się posolić przed włożeniem do marynaty. poza tym mi również wyszło gorzkawe. Chyba więcej nie zrobię.\nbardzo ciekawy smak chociaż u mnie przebijała trochę goryczka, ale może za długo przesmażałem przyprawy.. Na pewno powtórzę ten przepis.\nWyborne danie , pachnące i smaczne przy tym proste i szybko się robi , nawet niezbyt wprawna osoba poradzi sobie i zadziwi gości orientalnym klimatem na stole - polecam !


Empirio - historia\nFirma EMPIRIO istnieje od początku 2003 roku. W przeciągu tych kilku lat na rynku zdążyliśmy wypracować sobie liczne grono klientów wśród polskich i zagranicznych przedsiębiorców, jednostek samorządowych i organizacji non-profit oraz rolników. Na swoim koncie mamy już sukcesy w pozyskiwaniu dotacji dla naszych klientów (PHARE, ZPORR, SPO WKP, SPO ROL, SPO RZL, RPO WM, POIG, POIŚ, PROW).\nW maju 2006 roku nasza firma występowała w roli eksperta w Starterach Biznesu.\nW celu zapewnienia swojego ciągłego rozwoju w zakresie funduszy unijnych, jak również zdobywania wiedzy na temat nowych wymogów instytucji wdrażających nasi konsultacji starają się uczestniczyć cyklicznie w szkoleniach i konferencjach organizowanych przez Urzędy Wojewódzkie, Ministerstwo Gospodarki i Pracy, Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości i inne.\nW dziedzinie funduszy pracuje już od kilku lat. Od kilkunastu lat wykłada na wyższych uczelniach. Dla klientów indywidualnych i jednostek samorządowych prowadzi szkolenia z zakresu możliwości pozyskania dodatkowych źródeł finansowania na projekty zarówno inwestycyjne, jak i społeczne.


Willa Mona Miedzywodzie Deutsch Français Español Italiano Nederlands Português Svenska Dansk Čeština Українська Magyar Willa Mona Międzywodzie Ελληνικά 日本語 简体中文 한국어 Русский עברית Türkçe عربي\nUl. Wojska Polskiego 3B, Międzywodzie, Polska\nApartamenty Willa Mona oferują niezapomniany pobyt przy piaszczystej plaży.\nW pobliżu znajdują się takie punkty orientacyjne jak Konkatedra sw. Jana Chrzciciela, a także Przeprawa promowa Karsibór. Dzięki temu, że w pobliżu znajduje się port, obiekt jest dobrze skomunikowany z innymi częściami Międzywodzia.\nOwe apartamenty znajdują się tuż obok Międzywodzie Beach.\nKomfort pobytu przyjeżdżającym do Międzywodzia zapewniają apartamenty z dostępem do darmowego wi-fi, ogrzewania, telewizora płaskoekranowego, szafy i prywatnej toalety. Do użytku gości w łazience zainstalowano wannę i prysznic.\nZ lotniska Goleniow do hotelu jest zaledwie 55 minut drogi.\nWilla Mona, Polska\nLambert Hotel Ustronie Morskie\nCity Hotel w Bydgoszcz - zarezerwuj teraz;\nSportscheck Hotel w Unterföhringu - zarezerwuj teraz;\nCavallino Hotel w Faenza - zarezerwuj teraz;\nEftalia Ośrodek wypoczynkowy w Konaklı - zarezerwuj teraz;\nLydia Maris Hotel w Kolymbia - zarezerwuj teraz;\nLykia World Antalya Hotel w Belek - zarezerwuj teraz;\nSadova Hotel w Gdańsu - zarezerwuj teraz;\nChambre D'hotes Citabel'air Nocleg ze śniadaniem w Namur - zarezerwuj teraz;\nPhilippianna Hotel w Ajia Napie - zarezerwuj teraz;\nRistorante La Scogliera Hotel w Amantea - zarezerwuj teraz;\nAegli Hotel w Grevena - zarezerwuj teraz;\nInsotel Cala Mandia & Spa Ośrodek wypoczynkowy w Porto Cristo - zarezerwuj teraz;\nAdamello Hotel w Passo del Tonale - zarezerwuj teraz;\nKleopatra Fatih Hotel w Alanya - zarezerwuj teraz;


Sebastian Chosiński ‹Przerost formy nad treścią› (recenzja: John Bolton, Neil Gaiman „Arlekin i Walentynki”) – Esensja\nJohn Bolton, Neil Gaiman\n‹Arlekin i Walentynki›\nTytuł Arlekin i Walentynki\nTytuł oryginalny Harlequin Valentine\nScenariusz Neil Gaiman\nData wydania maj 2004\nRysunki John Bolton\n[John Bolton, Neil Gaiman „Arlekin i Walentynki” - recenzja]\nKomiks „Arlekin i walentynki” mógł stać się dziełem wybitnym, gdyby Neil Gaiman bardziej przyłożył się do swego zadania. Jednakże zamiast rozbudowanej opowieści o nieszczęśliwej miłości i samotności w wielkim mieście, otrzymaliśmy zaledwie szkic, nowelkę, punkt wyjścia.\nGaiman – scenarzysta i pisarz – zawsze potrafił zaskoczyć czytelnika niekonwencjonalnymi pomysłami; uważany jest również za mistrza nastroju. Jego opowiadania, powieści i komiksy niosą ze sobą niepokój, sporą dawkę romantyzmu i wiele niezwykle trafnych przemyśleń na temat naszego życia i nurtujących ludzkość problemów (choć to ostatnie czyni często w sposób symboliczny, posługując się poetyckimi parabolami). Przyzwyczaił już czytelników do wysokiego poziomu swoich dzieł, dlatego tym boleśniejsze jest każde zetknięcie z twórczością Gaimana, która nie dorównuje jakością najlepszym jego dokonaniom. A tak jest niestety w przypadku „Arlekina i walentynek”.\nW tej krótkiej historyjce – część komiksowa albumu to zaledwie trzydzieści plansz formatu zeszytowego – pisarz świadomie nawiązuje do szesnastowiecznych włoskich komedii dell’arte i wywodzących się z nich późniejszych o wiek francuskich wodewilów. Komiks nie ma w sobie jednak nic z komedii, generalnie trudne byłoby jego zaszeregowanie. Najbardziej trafne wydaje się określenie - często używane w odniesieniu do twórczości Edgara Allana Poe, E. T. A. Hoffmanna czy też niektórych opowiadań Iwana Turgieniewa - „opowieść niesamowita”. Znalazły się tu bowiem elementy grozy i urban fantasy. Nade wszystko jest „Arlekin…” przewrotną historią miłosną, rodzajem melodramatu bez happy endu. Głównym bohaterem jest tytułowy Arlekin (potraktujmy to pojęcie, oznaczające błazna, jako imię własne) nieszczęśliwie zakochany w swej Kolombinie, która w wersji Gaimana jest piękną, choć zdaje się wyjątkowo pechową, blondynką o imieniu Missy.\nW dniu św. Walentego Arlekin wysyła dziewczynie bardzo nietypową „kartkę walentynkową”: jest nią jego własne serce, przybite do drzwi mieszkania szpilką od kapelusza. Ta przesyłka ze świata zmarłych wprawia Missy w zdumienie. Nic więc dziwnego, że stara się ona rozwikłać tajemnicę. Być może ostatnią w swoim życiu, bo wszystko wskazuje na to, że dziewczyna bliska jest podjęcia decyzji o samobójstwie, a może już nawet ją podjęła.\nNie wszystko jest w tym komiksie logiczne. Jeśli więc ktoś lubi, aby opowieść miała swą żelazną logikę, aby poszczególne wydarzenia bezpośrednio wynikały z siebie – może poczuć się zawiedziony. Gaiman przenosi nas bowiem do świata baśni i mitów, którym kierują przecież zupełnie inne zasady. Tu, zdaje się przekonywać nas pisarz, niemal wszystko jest możliwe. Mimo to „Arlekin…” jest również w dużej mierze opowieścią realistyczną. We współczesnym świecie coraz więcej jest bowiem samotnych młodych ludzi, żyjących z poczuciem beznadziejności, odczuwających osamotnienie jako osobistą porażkę, balansujących na krawędzi, za którą jest już tylko nicość, czarna dziura zwątpienia. Tacy są również bohaterowie tego komiksu.\nKomiks ten mógł stać się dziełem wybitnym. Mógł, gdyby Gaiman przyłożył się bardziej do swego zadania. Jednakże zamiast rozbudowanej opowieści o nieszczęśliwej miłości i samotności w wielkim mieście, otrzymaliśmy zaledwie szkic, nowelkę, punkt wyjścia. Postaci Missy i Arlekina aż proszą się o więcej uwagi ze strony autora, o głębszą analizę psychologiczną, o retrospekcje z ich wcześniejszego życia. Nawet jeśli Gaimanowi bardzo zależało na tym, aby akcję zamknąć w jednym dniu (14 lutego), z czystym sumieniem mógł całą historię znacznie rozwinąć: nie zagospodarował przecież nawet całego popołudnia, a pozostały jeszcze wieczór i noc.\nO ile scenariusz „Arlekina…” w efekcie rozczarowuje, bardzo dobre wrażenie robi strona graficzna komiksu. John Bolton postawił na realizm, jego rysunki przypominają nieco podkolorowane fotografie – niezwykle popularne w Polsce w końcu lat 50. i przez całe lata 60. monidła, czyli portrety malowane na podstawie zdjęć, starające się oddać jak najdokładniej piękno oryginału. W amerykańskim komiksie podobna technika stosowana jest nader rzadko. Dobrze więc się stało, iż Bolton pokusił się o taki właśnie formalny eksperyment. Wrażenie „monidłowości” komiksu podkreśla jeszcze fakt, iż praktycznie cały album – z małymi wyjątkami – to zbiór kadrów-portretów. Na pierwszym planie zawsze są ludzie; tło jest zdecydowanie mniej istotne: albo zakreślone zostało kilkoma konturami wyobrażającymi przedmioty, albo też jest rozmazane do tego stopnia, iż trudno stwierdzić, co znajduje się za plecami bohaterów. To kolejna informacja dla czytelnika, że najważniejsze są w „Arlekinie…” przeżycia Missy i jej nieżyjącego już adoratora. Szkoda jedynie, że Gaiman nie poświęcił im należytej uwagi…\n27 lipca 2004\nDwunastoletni czarodziej w okularach\nZ Furią nie do twarzy\nBoże, zachowaj nas przed marnymi komiksami


Prezes Mirosław Marszał przedstawił sprawozdanie z działalności SM „Przyszłość” w 2017 r. Spółdzielnia liczy (według danych za ubiegły rok) 3 502 członków, natomiast w jej zasobach mieszka 8 714. Takie są oficjalne dane spółdzielni, której szefostwo szacuje, że mieszkańców jest więcej (część osób nie jest zgłaszana np. do rozliczenia za gaz). Pod koniec ubiegłego roku „Przyszłość” dysponowała 102 budynkami, w tym 93 mieszkalnymi (3 696 mieszkań, 113 garaży, 108 stanowisk postojowych). Koszty działalności SM wyniosły 18 401 800 zł, w tym m.in. eksploatacja – 8 463 100 zł, woda i ścieki – 3 074 600 zł, gaz – 560 400 zł, ciepło – 6 223 500 zł.\nSpółdzielnia miała 20 544 700 zł przychodów. Nadwyżka przychodów nad kosztami za energię cieplną w 2017 r. Wynosiła 1 720 600 zł i została rozliczona z lokatorami w marcu 2018 r. Zarząd złożył wniosek (przegłosowany na walnym zgromadzeniu) o przeznaczenie nadwyżki bilansowej na pokrycie kosztów eksploatacji i utrzymania nieruchomości.\nSzereg wykonanych prac\nW minionym roku własnymi siłami SM „Przyszłość” wykonała wymianę okien na klatkach schodowych (3 sztuki), usunięcie przecieków dachów, rynien, naprawę obróbek blacharskich (246 przypadki), naprawę i regulację drzwi wejściowych, okienek piwnicznych i klatkowych oraz inne roboty stolarskie, murarskie, ślusarskie (833), usuniecie zagrzybień (13 lokali), naprawę tynków w lokalach, klatkach schodowych oraz garażach, konserwację, uzupełnienie nowych znaków drogowych oraz oznaczenie poziomych miejsc parkingowych na osiedlach, prześwietlenie istniejących drzew, sadzenie nowych drzew oraz krzewów, konserwację placów zabaw, ławek parkowych przed budynkami i na placach zabaw, tablice ogłoszeń, naprawę pionów hydraulicznych po awariach w lokalach mieszkalnych, odśnieżanie chodników oraz zjazdów do garaży. Poza tym spółdzielnia realizowała: wykonanie i montaż stojaków na rowery (18 szt.), wymianę rynien na ul. Sowińskiego 49, wywóz liści i gałęzi z terenów zielonych do utylizacji, montaż 40 słupków chodnikowych oraz konserwację istniejących, rozwożenie i ustawianie na zimę skrzyń na piach oraz uzupełnienie piachu, częściowy remont dachu nad ZUS-em, wykonanie i montaż pochwytów zejść do piwnic oraz nowych trzepaków (ul. Sowińskiego 49A), wymianę skrzynek pocztowych (30) oraz zamków do skrzynek (30), malowanie garażu ul. Geodetów 52A, czyszczenie posadzek w garażach ul. Sowińskiego 49A i Geodetów 52A, wywóz starych mebli, sprzętu AGD, choinek itp. do utylizacji, montaż antyptaków przy ul. Sowińskiego 49A.\nKonserwatorzy usuwali awarie, dokonywali napraw, świadczyli usługi na podstawie 4 526 zgłoszeń. Mieszkańcy we własnym zakresie przy częściowym zwrocie kosztów wymienili 310 okien.\nWykonawcy wyłonieni w przetargach wykonali: remont chodników (584 m kw.), remont nawierzchni ulic i parkingów – 779 m kw., wymianę wodomierzy – 5 410 szt., malowanie klatek schodowych – 8 827 m kw., remont docieplenia ścian – 1 104 m kw., remont płyt balkonowych – 8 szt., remont instalacji odgromowej – 8 316 m kw., remont rurociagu c.o., docieplenie stropodachu – 690 m kw., dostawę i montaż dwóch wind, wymianę nawierzchni placu zabaw, koszenie traw, wycinkę drzew i cięcie żywopłotu.\n1,5 mln zł zadłużenia mieszkańców\nObciążenie czynszowe lokali w 2017 r. Wynosiło 18 480 892,68 zł. Zadłużenie wyniosło 1 583 598,11 zł (8,57 proc. ogólnego obciążenia lokali i spadło o 1,64 proc. w stosunku do analogicznego okresu ubiegłego roku), w tym lokale mieszkalne – 1 549 766,26 zł (9,62 proc.), użytkowe 33 831,85 zł (1,43 proc.). W ubiegłym roku spółdzielnia wysłała 634 monity do osób zalegających w opłacie czynszu. Przekazała do sądu 30 spraw. Zapadło 27 wyroków, w toku są pozostałe sprawy. Do komornika skierowano 42 przypadków. Ogółem w minionym roku toczyło się 185 spraw u komornika (ściągalność w 75 przypadkach, pozostałe postępowania są w toku).\nŚrednie zatrudnienie w 2017 w SM „Przyszłość” wynosiło 56,2 osoby, na co wydała 2 928 053,71 zł z funduszu płac. Średnie miesięczne wynagrodzenie w spółdzielni (pod odjęciu kwot wypłacanych z tytułu odpraw emerytalnych, rentowych, nagród jubileuszowych, ekwiwalentów za urlopy wypoczynkowe po rozwiązaniu umowy o pracę, ZUS) wyniosło brutto 3 519,61 zł.\nRadę Nadzorczą SM „Przyszłość” tworzą Jan Abramczyk, Tadeusz Ciurzak, Jan Dziubłowski, Bronisław Gołębiewski, Genowefa Kamińska, Mirosław Michalski, Jan Ogrodziński, Kazimierz Przybysz, Andrzej Serzysko, Ewa Sylwanowicz-Król, Zbigniew Wiśniewski, Bolesław Zyśk. W 2017 r. odbyli 6 posiedzeń. Zajmowała się m.in. uchwałami dotyczącymi kierunków rozwoju, prac remontowych i inwestycyjnych, analizą sprawozdań i zatwierdzaniem sprawozdań rocznych i finansowych, dokonywaniem bieżących analiz stanu zadłużenia czynszowego.\nO części spraw poruszanych na walnym zgromadzeniu pisaliśmy w poprzednich numerach „Wyszkowaka”, m.in. o planach podwyższenia opłat za gaz i konflikcie w bloku przy ul. Sowińskiego 51, gdzie władze spółdzielni nakazały mieszańcom rozebrać stojące od kilku dekad ścianki.\nAktywnym uczestnikiem zebrania, które odbyło się 25 czerwca był Bogdan Osik, który pytał m.in. o zwiększenie zatrudnienia w SM „Przyszłość”.\n– Średnie zatrudnienie wyniosło w 2017 r. 56,2, w 2016 roku 54,4. Przybyło etatów. Czy to niezbędne? To są wyższe koszty, a musimy liczyć się z każdym groszem – zwrócił się do Mirosława Marszała.\nJak tłumaczył prezes, zmarł pracownik, który świadczył usługi przy pomocy furmanki i konia.\n– Kupiliśmy samochód wywrotkę i musieliśmy zatrudnić kierowcę. Druga osoba została zatrudniona w dziale mieszkaniowym – niektórzy pracownicy mają swoje lata, przechodzą na emeryturę, chcemy więc kadrę odmłodzić. Przyjęliśmy młodą osobę, by się wdrożyła i nauczyła fachu – informował M. Marszał.\nB. Osik pytał też o powody montażu antyptaków na nowym bloku przy ul. Sowińskiego 49A i o to, kto poniósł koszt remontu znajdującego się tam parkingu.\n– Tam jacyś celebryci mieszkają, tyle jest tam inwestycji, kto tam taki mieszka? – zastanawiał się inny mieszkaniec.\n– Każdy miał prawo kupić tam mieszkanie – stwierdził prezes. – Na etapie projektowania projektant uparł się i nie pozwolił na zamontowanie przeszkód na ptaki. Po zakończeniu inwestycji zdecydowaliśmy się jednak na ich montaż. Zostały założone przy samych rynnach, by ptaki nie brudziły nowiutkiej elewacji – stwierdził i dodał, że remont parkingu został zrealizowany na koszt wykonawcy budowy bloku.\n– Gdzie są kamery na trenie spółdzielni mieszkaniowej? Czy jest regulamin monitoringu? – kontynuował B. Osik.\n– Urząd Ochrony Danych Osobowych zbiera uwagi do rozporządzenia, które będzie mówiło, jak korzystać z monitoringu. Mamy czas, by to wprowadzić i zrobimy to – zapewniał Mirosław Marszał.\n– Kiedy będzie remont dachu bloku przy ul. Sowińskiego 39? Ludzie mają zagrzybiałe sufity – indagował inny mieszkaniec.\n– Ten rok jest specyficzny ze względu na to, że drastycznie wzrosły ceny usług – podkreślił Mirosław Marszał. – Wiemy, że dach trzeba zrobić. Zaprojektowaliśmy go, ale w wyniku dwóch przetargów wiemy, że nie jesteśmy w stanie wszystkiego wykonać za kwotę, którą zaplanowaliśmy na ten cel.\n– Niech przetarg będzie opublikowany na stronie internetowej, może ktoś się do niego zgłosi za niższą cenę – stwierdził Bogdan Osik.\nMieszkańcy poruszyli też temat zagospodarowania miejskiej działku w sąsiedztwie bloku przy ul. Prostej 9. Burmistrz, za zgodą radnych, zamierza ogłosić przetarg na jej dzierżawę. Nie jest tajemnicą, że gruntem zainteresowany jest inwestor chcący zrobić na nim strefę rekreacji na potrzeby planowanego do budowy bloku.\n– Będzie teren rekreacji, a wszystkie miejsca parkingowe mają być zapewnione w obrębie działki, gdzie jest zabudowa – podkreślił goszczący na spotkaniu 25 czerwca burmistrz Grzegorz Nowosielski. – Problem polega na tym, ze w Wyszkowie w planach przypada jedno mieszkanie na jedno miejsc postojowe, tylko, że ludzie ich nie kupują pod blokami. Stawiają samochód na istniejących miejscach. My jako gmina staramy się dobudowywać parkingi, ale są one ogólnodostępne, a nie dedykowane konkretnym kierowcom.\nW ramach wniosków przegłosowanych prze uczestników walnego zgromadzenia Bogdan Osik zgłosił konieczność umieszczenia numeracji na klatkach schodowych we wszystkich zasobach spółdzielni. Wniósł też o udostępnienie na stronie internetowej spółdzielni wszystkich regulaminów, uchwał, protokołów obrad, lustracji, sprawozdań finansowych, ogłoszeń o przetargach i ich wynikach. Wnioski zostały przyjęte z zastrzeżeniem przedstawicieli spółdzielni, że nie należy informować wszystkich o sprawach „Przyszłości”, gdyż jej mienie jest majątkiem prywatnym spółdzielców.\nPodczas zebrania, które się odbyło 21 czerwca mieszkańcy wnosili o ograniczenie działania myjni przy ul. Pułtuskiej, tak, by była czynna w godz. 6.00-22.00.\nJan Dawidzki zwracał uwagę, że Osiedle Norwida jest intensywnie zabudowywane.\n– Dla właścicieli garaży jest to uciążliwe, bo jest duży ruch, a wyjazd z osiedla staje się coraz bardziej utrudniony, szczególnie na ulicę 11 Listopada – stwierdził.\n– My, jako zarząd spółdzielni mamy ograniczone działania. Staramy się bronić własności spółdzielni. Odgrodziliśmy zakład pogrzebowy, który korzystał z naszego chodnika. Jak ktoś chce prowadzić działalność, miejsca parkingowe powinien zapewnić na swoim gruncie – stwierdził prezes. – Zwracałem się do burmistrza, bo nie może być tak, że przedszkole gminne (nr 7) graniczące z trzech stron z gruntem gminnym ma wjazd od strony spółdzielni mieszkaniowej. Brama jest zamknięta, rodzice blokują wyjazd naszym mieszkańcom. Wystąpiliśmy na piśmie, mamy obiecane, że gmina uporządkuje kwestię i będzie wjazd od strony gminnej.


Lublin, Głusk, Mieszkanie na sprzedaż\nPrzedstawiamy nową inwestycję deweloperską położoną w Dominowie. Doskonała lokalizacja gwarantuje zarówno spokój podmiejskiej dzielnicy jak również dobre połączenie z centrum Lublina. Klasyczna architektura, przemyślany układ pomieszczeń oraz tereny zielone zapewnią doskonałe warunki zarówno dla młodych rodzin jak i osób szukających harmonii i spokoju.\nOferujemy ponad 80 funkcjonalnych mieszkań o powierzchni od 30 mkw do 90 mkw. Wszystkie klatki schodowe wyposażone są w windy osobowe, których pierwszy przystanek znajduje się na poziomie garażu podziemnego i komórek lokatorskich, zapewniając komfort osobom, które wymagają tego typu komunikacji w obiekcie. Istnieje możliwość nabycia miejsca w garażu podziemnym w kwocie 28tyś bądź miejsca naziemnego w kwocie 14tyś. Planowany termin zakończenia inwestycji wrzesień 2023 r.\nTyp budynku Apartamentowiec Blok Kamienica Wolnostojący Wieżowiec


KTM RC 125: poważny motocykl na prawo jazdy kat. B. | Jednoślad.pl\nHome/125 ccm/KTM RC 125: poważny motocykl na prawo jazdy kat. B.\nTomekj29 czerwca 2015Zaktualizowano: 18 listopada 2015\nJednoślad ma też kilka nietypowych rozwiązań, których nie znajdziemy nawet u jego największych braci.\nKTM KTM RC 125 motocykle 125 ccm na prawo jazdy B motocykle na prawo jazdy kat. B ścigacz ścigacz 125 ścigacze 125 ccm


Blogodm: The hopelessness is rising\nNadszedł ten poniedziałek 16 lutego, który oznacza powrót do szkoły. Szczerze mówiąc to nawet nie było tak źle, szóstka z wos'u, kilka dosyć dobrych ocen z polskiego i ogólnie luźne lekcje. No to wracam do codzienności i szybkiego wstawania, dzisiaj zaraz po dźwięku mojego budzika miałam ochotę walić to wszystko i po prostu z powrotem położyć się do łóżka. No cóż to nie było możliwe. Bo jak nie teraz to kiedy i jak nie ja to kto. Szkoła to norma, nie za bardzo pozytywna, głównie stresująca i doprowadzająca do stanu zmęczenia, wykończenia, ale jak na razie nic w tej kwestii się nie zmieni. Będąc już przy moim budziku, chyba najwyższy czas zmienić piosenkę na mniej świąteczną.\nZnowu muszę jakoś znosić wszystkie osoby i niektórych nauczycieli, których akurat nie zbyt lubię, a oni mnie. Nienawidzę tego wzroku pogardy, czasami chyba sobie za dużo myślą. Ale za to jak czegoś potrzebują, nagle stają się mili. I to nie tylko oni, ale nawet patrząc na otaczający nas świat, fałszywość to coś czego szczególnie nie lubię u ludzi.\nPodczas ferii pogoda była dosyć dobra, głównie od kilku dni można powiedzieć, że była wspaniała. Poniedziałek i już tylko zachmurzenie cały dzień. Czyżby słońce wystraszyło się szkoły i nie przyszło (?) nie nic. Przynajmniej przy gorszej pogodzie łatwiej wysiedzieć w szkole, choć mimo wszystko nie zwracam wtedy za bardzo na nią uwagi. Chyba, że pada śnieg albo mocny deszcz.\nDzisiaj pozostało mi tylko pouczyć się z chemii na kartkówkę, zobaczyć serial, pomalować paznokcie i postarać się dosyć szybko zasnąć. Wczoraj zamiast spokojnie sobie spać, myślałam nad głupimi rzeczami albo ciągle wyobrażałam sobie, że staję jedną nogą na łózko i spadam na twarz bądź też jak siostra koleżanki pluje na stronę z zniszcz ten dziennik. Jestem bardziej zmęczona, więc raczej tej nocy takie myśli/wyobrażenia nie powinny przyjść.\nEtykiety: beautiful, black, boyfriend, coffee, cup of tea, day, good, In This Moment, love, monday, night, school\nnatalia 16 lutego 2015 21:07\na ja dzisiaj nie poszłam do szkoły bo jestem chora ;/\nMarta G 17 lutego 2015 22:07\nEmi Milka 16 lutego 2015 21:41\nLunatyk 16 lutego 2015 23:10\nTeż nienawidzę tej fałszywości... Dla mnie szkoła to przede wszystkim stres i zmęczenie xD Ale też całkiem fajne przerwy spędzone ze znajomymi więc jakiś pozytyw też się znajdzie :D Ehh... Poranne wstawanie to teraz będzie coś strasznego :P\nMarta G 17 lutego 2015 22:08\nTo takie rozdarcie, bo z jednej strony jest całkiem fajnie, a z drugiej znowu strasznie.\nEkoni Morison 17 lutego 2015 12:08\nKatie Moon 17 lutego 2015 16:56\nJa też wczoraj wróciłam do szkoły i ten "cudowny" dzień zaczęłam przespaną lekcją :D\nMagda -MagdaLena 17 lutego 2015 22:04\nJulia 17 lutego 2015 22:26\nja też musiałam wrócić już do szkoły :(\nMarta G 17 lutego 2015 22:49


Viega Syfon brodzikowy tempoplex śr. 90 mm - Yamatai\nViega Syfon brodzikowy tempoplex śr. 90 mmy\nSyfon brodzikowy Viega Tempoplex jest tworzony z gumy i tworzywa sztucznego, co zapewnia długą żywotność. Komponent posłuży Ci do stworzenia systemu odprowadzania wody ściekowej z brodzika. Towar jest dedykowany do płytkich modeli z otworem o średnicy 90 milimetrów.\nW zestawie otrzymasz srebrny kołpak, który pasuje do chromowanych baterii.\nViega Syfon wannowo-brodzikowy 106 263 nadaje się on do wanien z naszej oferty. Można zastosować go zamiennie do zestawów syfonujących zawartych w komplecie z wannami.


Trzygłowy jeleń? Nie do końca - zdjęcie Renatasa Jakaitisa Antoni Żółciak\nRenatas Jakaitis, Canon EOS 1D-Mark III\nfot. Renatas Jakaitis\nCzasem wystarczy trochę cierpliwości i łut szczęścia. Renatas Jakaitis uwiecznił kadr, którym może chwalić się do końca życia\nFotografując nieopodal litewskiej Poniewieży, fotograf dzikiej przyrody Renatas Jakaitis natknął się na piękne stworzenie - w dodatku nie jedno, a trzy, które razem stworzyły niesamowitą iluzję optyczną. Wszystko bez cienia Photoshopa. Autor wyraźnie zaznacza, że nie planował takiej fotografii. "Kiedy zrobiłem zdjęcie, nawet go nie zauważyłem. Dopiero gdy przeglądałem je wszystkie, rzuciło mi się w oczy; jest zabawne, interesujące i w stu procentach autentyczne", mówi. "Wszystkie trzy zwierzęta obróciły się jednocześnie po tym, jak zwolniłem migawkę po raz pierwszy".\nDo realizacji Renatas Jakaitis użył Canona EOS 1D Mark III z obiektywem Canon EF 300 mm f/4L IS USM. Łatwo nie było - najpierw cały dzień śledził jelenia, starając się podejść jak najbliżej. Wysiłek opłacił się jednak ponad miarę; to w końcu jeden z tych kadrów, który ma szansę wejść do kanonu zdjęć przyrodniczych.\nWięcej przyrodniczych zdjęć Renatasa Jakaitisa znajdziecie na jego stronie.\nRenatas Jakaitis, autor "trzygłowego jelenia"\nRenatas Jakaitis, Canon EOS 1D-Mark III, ciekawe zdjęcia, fotograf, fotografia przyrodnicza, inspirujące zdjęcia, jak robić zdjęcia, zdjęcia zwierząt


Klejenie żył za pomocą systemów VenaBlock© i Veinoff©\nAutor: lek. Paweł Siastała\nKategoria: Flebologia i Proktologia Artykuł opublikowano w CX News nr 1/59/2017\nLeczenie niewydolności żylnej kończyn dolnych to przede wszystkim leczenie zabiegowe, do niedawna domena chirurgów. Wraz z rozwojem flebologii, interdyscyplinarnej specjalności zrzeszającej lekarzy wielu różnych specjalizacji, nastąpił ogromny postęp w leczeniu schorzeń żylnych. Obecnie leczenie flebologiczne odbywa się najczęściej poza salami operacyjnymi, w gabinetach lekarskich i nie wyłącza pacjenta z życia społecznego czy zawodowego. Odsetek powikłań znacznie się zmniejszył. Związane jest to z powszechnością diagnostyki ultrasonograficznej, czyli celniejszą kwalifikacją pacjentów do zabiegów, a także monitorowaniem samych zabiegów i efektywnym kontrolowaniem zmian pozabiegowych. Zabiegi w trybie ambulatoryjnym, to także minimalizacja groźnych dla życia pacjenta powikłań zakrzepowo-zatorowych, niejako wpisanych w chirurgię naczyń.\nLeczenie niewydolności żylnej przy pomocy kleju wewnątrznaczyniowego to nowa, małoinwazyjna metoda. Klej wykorzystywany do leczenia żylaków, którego głównym składnikiem chemicznym jest cyjanoakrylat, znany jest medycynie od dawna. Od około 1950 roku znajduje swoje zastosowanie jako klej tkankowy, który powszechnie wykorzystywany jest w chirurgii, a od około dwóch dekad z powodzeniem stosowany jest w wewnątrznaczyniowym leczeniu malformacji tętniczo-żylnych oraz przy endoskopowym leczeniu ostrego krwawienia z przewodu pokarmowego. Cyjanoakrylat to nierozpuszczalny w wodzie związek, który łączy w sobie silne właściwości adhezyjne, wysoką elastyczność i bakteriostatyczność. Dotychczas nie pojawiły się żadne informacje mogące świadczyć o jego potencjalnym kancerogennym lub mutagennym wpływie.\nVenaBlock© (produkt firmy Invamed, Turcja) stosowany jest w zabiegach okluzji głównych pni naczyniowych, czyli żyły odpiszczelowej i odstrzałkowej. Zestaw składa się z prowadnika, cewników oraz dyspensera w formie pistoletu. Dodatkowo system został wyposażony w świetlną wiązkę prowadzącą, która ułatwia prawidłowe pozycjonowanie cewnika. Opcjonalnie możliwe jest podłączenie automatycznego systemu aplikacji kleju, co dodatkowo ułatwia przeprowadzenie zabiegu.\nKlej użyty w systemie VenaBlock© charakteryzuje się niską gęstością, krótkim czasem polimeryzacji oraz zwartą strukturą polimeru. Obliteracja przy użyciu cewnika wewnątrznaczyniowego jest krótko trwającą procedurą. Średnie tempo obliteracji wynosi 2 cm/sekundę, a więc zabieg zamykania żyły o długości ok. 50 cm trwa niespełna minutę. Pacjent bezpośrednio po zabiegu może wrócić do swoich codziennych zajęć. Niska gęstość kleju medycznego firmy Invamed pozwoliła na opracowanie formy iniekcyjnej kleju pod nazwą Veinoff©. Znajduje on zastosowanie w zamykaniu mniejszych odgałęzień żylnych, czy perforatorów i podawany jest do żyły bezpośrednio przy pomocy strzykawki zaopatrzonej w igłę.\nZaaplikowany klej nie rozpuszcza się, pozostaje w żyle, a z upływem czasu ulega przerośnięciu tkanką łączną. Zarówno po zabiegu przy użyciu kleju VenaBlock©, jak i VeinOff© nie ma konieczności noszenia wyrobów uciskowych.\nZabiegi klejenia żył pozbawione są powikłań typowych dla metod termicznych tj.: zakrzepicy indukowanej wysoką temperaturą (ang. Endotermal Heat Induced Thrombosis, EHIT), powstania przetok tętniczo-żylnych i zaburzeń neurologicznych w postaci parestezji na skutek termicznego uszkodzenia włókien nerwowych i oparzeń skóry.\nWśród działań niepożądanych, z którymi powinniśmy się liczyć po zabiegu klejem wewnątrznaczyniowym są: stan zapalny na przebiegu leczonej żyły, zakrzepowe zapalenie żył i rumień w miejscu aplikacji kleju. Jednakże metoda ta obarczona jest znacznie mniejszym prawdopodobieństwem powstania krwiaków bądź siniaków.\nPierwsze publikacje dowodzą, że działanie kleju jest równie skuteczne, jak leczenie przy pomocy lasera wewnątrznaczyniowego – endowaskularnej metody leczenia niewydolności żylnej o udokumentowanej najwyższej skuteczności. Natomiast przyjdzie nam jeszcze czekać co najmniej kilka lat na randomizowane badanie, w którym zostanie oceniona długoterminowa skuteczność zabiegów klejenia żył. Niemniej jednak wizja krótszego czasu trwania zabiegu pozbawionego konieczności znieczulenia tumescencyjnego, natychmiastowy efekt oraz brak konieczności stosowania po zabiegu kompresjoterapii stawia tę metodę w czołówce metod przyjaznych pacjentowi.\nOstatnio opublikowane artykuły w kategorii Flebologia i Proktologia:\nProktologiczne zastosowanie neoV1470\nJestem specjalistą chirurgii ogólnej, absolwentem studiów podyplomowych koloproktologii praktycznej na UJ CM. Na co dzień pracuję na Oddziale Chirurgii Ogólnej SPZZOZ w Żurominie, gdzie pod okiem mojego mentora dr. n. med. Szymona Głowackiego doskonalę się w zakresie chirurgii kolorektalnej i endoskopii przewodu pokarmowego.\nLaserowa ablacja wewnątrzżylna stała się standardową metodą leczenia żylaków wynikających z niewydolności żyły odpiszczelowej oraz - bardzo często - także żyły odstrzałkowej. Możliwość wykonania procedury w warunkach gabinetu lekarskiego, szybki czas powrotu do pełnej sprawności i mała liczba powikłań okołozabiegowych to powody, dla których lekarze i, przede wszystkim, pacjenci preferują tę metodę leczenia.\nneoV1940. Wstępna ocena po roku pracy i wykonaniu 500 zabiegów\nLasery diodowe o długości 1940 nm dają nową możliwość skutecznego usuwania naczyń żylnych. Wprowadzenie wiązki 1940 nm było kolejnym, znacznym krokiem we współczesnej flebologii. Zastosowanie nowej długości fali pozwala na bardzo dokładne i precyzyjne uszkodzenie naczynia. Długość wiązki 1940 nm charakteryzuje się ponad trzykrotnie większą absorpcją wody w porównaniu do długości fali 1470 nm. Lepsze pochłanianie energii przez tkankę w połączeniu z dokładniejszą penetracją pozwala na zastosowanie mniejszej energii przy zachowaniu tej samej lub większej skuteczności zabiegu.\nWybór sondy laserowej do zastosowań flebologicznych zazwyczaj opieramy na takich parametrach jak średnica, przeznaczenie włókien, bądź rodzaj i ilość pierścieni. Kiedy jednak poznajemy ofertę wielu dostawców, pojawia się coraz więcej pytań i wątpliwości co wybrać. Postaram się Państwu przedstawić kilka ważnych informacji, które pomogą dokonać właściwej decyzji.\nW CX News nr 1/59/2017 opublikowano również:\nMagiczny sześcian EyeCubed™\nNowoczesna fotostymulacja siatkówki nanosekundowym laserem 2RT™\nWygoda i oszczędność idą w parze\nMedycyna kliniczna - leczenie raka podstawnokomórkowego\nTrendy i przyszłość diagnostyki nowotworów skóry - wywiad z prof. dr Giuseppe Argenziano\nLaseroterapia endowaskularna (EVLT) - ocena skuteczności w leczeniu niewydolności żylnej\nPrzypadek kliniczny proktologicznego zastosowania lasera neoV1470\nApetyt na nowości - TEBURU-XR i inne projekty radiologiczne\nKursy medyczne harmonogram na rok 2017*\nAndrzej Wajda i Jego architektoniczna pasja\nGdyby Państwo dostali ten numer przed Wielką Nocą...\nWiosna dla ciała i duszy


Brytyjskie hipermarkety nie wytrzymują konkurencji z niemieckimi dyskontami - WP Finanse\nBrytyjskie hipermarkety nie wytrzymują konkurencji z niemieckimi dyskontami\nW ciągu trzech miesięcy do 8 listopada obroty w sklepach Lidl i Aldi w Wielkiej Brytanii wzrosły odpowiednio o 19 proc. i 16,5 proc. Jednocześnie Tesco, Morrisons i Asda - czyli trzy spośród czterech czołowych brytyjskich sieci hipermarketów - odnotowały w tym okresie spadek sprzedaży.\nNiemieckie sieci dyskontowe Lidl i Aldi kontrolują wspólnie już 10 proc. brytyjskiego rynku - wynika z badania Kantar Worldpanel.\nŁączny udział obu marek w sprzedaży detalicznej produktów spożywczych na Wyspach Brytyjskich jest obecnie dwa razy większy niż jeszcze trzy lata temu. Lidl kontroluje 4,4 proc. brytyjskiego rynku, a Aldi 5,6 proc. - informują analitycy z Kantar Worldpanel.\nW porównaniu z rokiem ubiegłym, niemieckie dyskonty odwiedziło w analizowanym okresie o milion klientów więcej, przy czym każdy z kupujących wydał w Aldi lub Lidlu o 4 proc. więcej pieniędzy niż rok temu.\nAnalitycy branży spożywczej podkreślają, że niemieckim sieciom dyskontowym opłaciła się strategia poszerzania oferty o produkty premium, takie jak droższe trunki czy homary, które Lidl i Aldi oferują w przystępnych cenach. Taktyka ta powinna sprawdzić się w okresie przedświątecznym, kiedy konsumenci chętniej wydają pieniądze na towary uznawane za luksusowe.


Sklepy z bronią - subiektywne oceny podejścia do Klienta - Strona 194 -\nPostautor: LARPAK » 2018-10-11, 13:46\nCo do rabatów i cen uzyskiwanych przez pewne sklepy to eldorado mają na broni pozyskanej z AMW, gdzie w 2015 roku minimalna/średnia cena netto wynosiła dla przykładu:\n- 5,56 mm mini Beryl wz. 96 - 350/350 zł\n- 5,6 mm ZKM 468 - 54/171 zł\n- 5,6 mm BRNO 2 - 115,50/124 zł\n- 5,6 mm TOZ 35 - 228/228 zł\n- 5,6 mm MARGOLIN MCU - 110/110 zł\n- 5,6 mm KK150 MOD 150 - 150/170 zł\n- 5,6 mm TT sportowy - 160/160 zł\n- 7,62 mm SKS - 75/150 zł\n- 7,62 mm az. 91/30 - 400/400 zł\n- 7,62 mm AKM - 350/450 zł\n- 7,62 mm AKGN - 75/300 zł\n- 7,62 mm wz. 1944 - 350/751 zł\n- 9 mm P64 - 200/350 zł\n- 9 mm P83 - 93/252 zł\n- 9 mm PM wz. 63 - 45,10/55 zł\nOczywiście do tego trzeba doliczyć: koszty transportu, magazyniwania (chcąc mieć taką firmę to liczymy się z takimi kosztami), przeróbki (w wybranych przypadkach).\nTeraz wystarczy spojrzeć na ceny rynkowe np. AKGN i ceny zakupu, a odpowiedź już sobie każdy sam znajdzie na podstawie własnych ocen...\nPostautor: LongTom » 2018-10-11, 14:12\nTylko mieć licencję, magazyn broni i samemu tak kupować...\nPostautor: KudrigY » 2018-10-11, 14:14\nHeh, otworzyłeś pewnie puszkę pandory, ale pewnie się z tym liczyłeś. Mnie rok temu sporo ludzi hejtowało, że napisałem, że PM-63 były do wyrwania z AMW za kwotę poniżej 300 czy nawet 100 pln.\nGwoli sprawiedliwości, żeby kupić takie kąski czasem/często (w zależności kto się wypowiada...) trzeba w pakiecie dobrać jakieś badziewie (swojego czasu popularne były kontenery ogólnowojskowe i agregaty prądotwórcze), ale kasa nadal z tego jest.\nAle taki urok pracy przy "demobilu". Sami swoi, i duże koszty "konsultingu".\nMnie osobiście śmieszyły ostatnio akcje z butami - wojsko puszczało via AMW kilka tysięcy jednego modelu po X złotych, a w tym samym czasie rozpisało kolejny przetarg na te same, i zakupiło je po 2X. Ale to wojsko, logikę trzeba zostawić na zewnątrz.\nCiekawe co się stanie, jak zmienią przepisy o wykorzystaniu poza wojskiem amunicji ze stalowym rdzeniem. W chwili obecnej armia płaci 3 do 5 pln za utylizację pojedynczego naboju. A mają jasne cykle co do użyteczności każdego kalibru. I sporo 7,62x39 powinno być jeszcze do utylizacji, bo norma nie zezwala już na ich użycie wojskowe. Tak wygląda teoria, pewnie tylko osoby w magazynach amunicji wiedzą jak jest naprawdę.\nTak więc w przetargu taka amunicja może pójść po 1 grosz za sztukę, a i tak wszyscy (poza odbiorcami końcowymi, jak znam życie) będą zadowoleni.\nOstatnio zmieniony 2018-10-11, 14:15 przez KudrigY, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: gregg » 2018-10-11, 14:17\nTu nie chodzi teraz o to, żeby przepychać się kto ile i kiedy zapłacił. To sprawa sklepów.\nJak Polarms chce prowadzić w taki sposób rozmowę, to proponuje mu założyć temat:\nKlienci sklepów - subiektywna ocena Klientów\nniech zaproszą inne sklepy i wypisują tam ile im ręce, siły itd pozwolą a nie zaśmiecają ten wątek.\nOstatnio zmieniony 2018-10-11, 14:17 przez gregg, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: LARPAK » 2018-10-11, 14:22\nAmunicja 7,62 x 39 mm wz. 43 z poc. PS n/łód. i 7,62 x 54R mm z poc. ŁPS to po 3 grosze była.\nOwy "konsulting" - każdy z odpowiednimi uprawnieniami i kasą może stanąć do przetargu - informacje i oferta przetargu na stronie AMW.\nmnie hejtowali jak napisałem, że sklepy się umawiają co do cen (wtedy była mowa o amunicji), a później works11 napisał wprost, że ustalił z innymi minimalną ceną na Galile...\nOstatnio zmieniony 2018-10-11, 14:31 przez LARPAK, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: Fokat » 2018-10-11, 14:49\nPanowie, może warto odpuścić.\nI tak wiemy, że w paru sklepach, marża na produkcie powyżej 2 tys zł. to 150-200zł, o amunicji nie wspomnę, bo to już prawie za darmo, pracownicy zbierają wieczorem szczaw i mirabelki, szefostwo dojeżdża do pracy bryczkami z demobilu, generalnie BIEDA Panie BIEDA.\nTej melodii nie zmienimy, bo powtarza się jak zdarta płyta i ma nam uzmysłowić, że na tym biznesie się nie zarabia, wręcz DOKŁADA.\nCo bardziej kumaci forumowicze, trochę drapią się z niedowierzaniem po głowach, jak można prowadzić biznes na stratach kilka, kilkanaście lat.\nMam dostawcę, który jak przychodzi do negocjacji dostaw materiałów, to np. z 30 pozycji, jako przykład ma rozpracowane zawsze 2, gdzie pokazuje moim wspólnikom, że on na tych dwóch zarabia np. 500zł. Oczywiście, ma przygotowane faktury od swoich dostawców. Kiedy pytamy go, co z pozostałymi 28, to zawsze słyszymy głos oburzenia, o zaglądaniu w kieszeń, braku zaufania i ograbianiu dostawcy z zarobku. . Po 10 latach współpracy, przy każdym kontrakcie stosuje ten sam manewr. Gość jest tak śmieszny w swojej strategii marketingowej, że handlujemy z nim, dla samego fanu, żeby po raz kolejny zobaczyć ten sam spektakl\nOstatnio zmieniony 2018-10-11, 15:20 przez Fokat, łącznie zmieniany 4 razy.\nPostautor: rzufik1 » 2018-10-11, 15:11\npytanie tylko kiedy post LARPAKA poleci....w kosmos\nna beżowym przeca cenzury nie ma\nPostautor: KG92RS » 2018-10-11, 15:58\nepatriot - Biłogoraj. Już ich nie lubię, bo właśnie zaspamowali armybazar...\nPostautor: Fokat » 2018-10-11, 16:02\nCenzury nie ma, to fakt, są tylko drobne korekty, np. w przypadku takich wywrotowców jak Leśny Dziadek\nZapomniałem dopisać, że Leśny Dziadek to klasa sama w sobie, w zakresu handlu.\nIdąc powyższym tokiem rozumowania, to Leśny na Gruponach, nawet nie zarabiał na klapki Kubota\nPostautor: KudrigY » 2018-10-11, 17:53\nTrzeba zrozumieć też modów i ownera tego forum. Ono żyje ze sponsorowania przez sklepy, i musi z nimi jakoś się dogadać. Bo pewnie osób chętnych za płacenie co miesiąc nie byłoby zbyt wielu (chociaż ja bym 10 pln / mc dał, może więcej).\nTak więc może warto uściślić nazwę tego wątku, np. na: "Sklepy z bronią nie będące sponsorem forum - subiektywne oceny podejścia do Klienta". Będzie fair dla obu stron...\nTo tyle w temacie. A poniżej kawałek, który pewnie zostanie wycięty, ale i tak go tu zostawię:\nWracając do cen, to powyższe zestawienie Larpaka pchnęło mnie do jednego przemyślenia. Ja sam rok temu byłem napalony na kilka konkretnych typów broni PL, i sam co najmniej raz dałem się nabrać na posty "sklepów", że jakiegoś wzoru broni już nie będzie, i trzeba kupić teraz, albo nigdy. W rezultacie, biorąc ceny na dzisiaj (co samo w sobie jest dużym uproszczeniem, wiem), przepłaciłem 500 pln za Tantala. A i tak pewnie go sprzedam, bo szafa ma swój limit objętości, a kolekcjonersko wolę pozyskać radomską pepeszę, jak sobie z niej postrzelałem i mi się spodobało. A Tantal vs ruskie AKS74U czy AK-74 ssie i tyle.\nZa to po dłuższym szukaniu kupiłem (nadal wszystko działo się rok-pół roku temu...) prawdziwe kolekcjonerskie piękne egzemplarze P64 i P83 za poniżej 1K pln (cały czas się takie znajdują), Huntera za mniej niż 3K, Maga w okolicach 2,5 (nie pamiętam już...). Wszystkie zakupy były od osób fizycznych, połowa od osób, które właśnie dostały je w spadku. Jakbym miał pozwolenie rok wcześniej, to bym kupił za 2/3 tych cen max, bo nawet osoby fizyczne korzystają z obecnego hype na broń. Ale to już historia.\nTyle że co wieczór wchodzę na armybazar i optykę mysliwską i szukam. Wystawiam też swoje ogłoszenia, i ktoś czasem zadzwoni. Po sparzeniu się na tantalu, już wyleczyłem się z kupowania "dla chcenia" surplusu z listy dla mania" od razu, niezaleznie gdzie. Rezultat? Polarms dowiózł mi polskiego Mosina w pięknym stanie (drogo wyszedł, ale uważam, że jest tego warty, a nigdzie indziej nie ma od dawna), ale już odpuściłem sobie Uzi i Galila. Oba ostatnie były w sklepach najpierw po 3-4K pln, a teraz UZI można kupić bez targowania za 1,8k pln a Galila chyba za 2,2K pln. A na armybazarze galile już poniżej 2k były Może akurat zmowa cenowa się skończyła na te dwa modele\nNauczka dla mnie. Sklepy, czy też ich właściciele żyją z obrotu bronią. I świadomie, lub nieświadomie, będą ludzi lobbować na zakupy u nich. Takie ich prawo. Szacun dla tych, którzy występują pod nazwą swojego podmiotu. A resztę po jakimś czasie się i tak zidentyfikuje A czytając ten wątek, kilka sklepów się po prostu unika i tyle (przynajmniej ja mam na swojej czarnej liście jeden sklep w Wawie a drugi z Poznania, gdzie niby kupiłem tanio ammo, ale czułem się jakoś mentalnie źle po kontaktach z ?właścicielem?).\nPostautor: Dariusz DC » 2018-10-11, 19:52\na ja jako mod nie jestem sponsorowany przez nikogo ( co więcej robię to charytatywnie i dzięki mojej pozycji zawodowej mogę sobie pozwolić na pełną niezależność i zaraz dam BANA KAŻDEMU ŁĄCZNIE Z POLARMS , który jeszcze raz zaspamuje w temacie , który wyczyściłem\nPostautor: Leśny Dziadek » 2018-10-15, 22:01\nWykazując rewolucyjną czujność piętnuję niniejszym Markowe Militaria z Siedlec, które sprzedają chińszcyznę 7,62x54r jako echte russische produkt:\nhttp://bron-i-amunicja.armybazar.eu/pl/ ... -id102091/\nPostautor: my_key » 2018-10-16, 09:41\npolecam POLARMS, broń dowieziona na czas do mnie na wieś (Białystok) w umówionym czasie, stan w 100% zgodny z opisem\nPostautor: Sokole Oko » 2018-10-19, 23:16\nMam mocno mieszane wrażenia po kontaktach z Gun-Center w Rembertowie. Z jednej strony doceniam dość ciekawie pomieszany asortyment sportowo-kolekcjonerski. Obsługa robi wrażenie miłej, broń można bezproblemowo obejrzeć, Panowie sporo wiedzą i gawędzi się przyjaźnie.\nAle gdy upatrzyłem tam sobie pewien karabin, na który zabrakło mi trochę gotówki, to zaproponowałem, że w rozliczeniu dołożę przyzwoicie utrzymany markowy pistolet. Zgrzeszyłem naiwnością, bo sądziłem, że komis zgodzi się na propozycję 80-90 proc. ceny rynkowej i razem z gotówką będę miał ekwiwalent tego, co potrzebowałem.\nTymczasem zaoferowano mi za niego zaledwie ok. 60 proc. (identyczny mieli wystawiony za ok. 120 proc. ceny rynkowej...). Po prostu komis chciał mieć na obracaniu moim pistoletem jakieś 1500 zł górką...\nKarabinek podobał mi się, ale wycena mojej broni już zdecydowanie nie. Wyszedłem stamtąd zniesmaczony.\nDodam jeszcze, że o karabinie Panowie wiedzieli niewiele. Faktem jest, że producent ujawnia tylko podstawowe dane. Napisałem więc do fabryki i dostałem parę dodatkowych informacji. Niektóre nie zgadzały się z tym, co wcześniej usłyszałem w sklepie.\nAktualizacja strony internetowej też nie zawsze jest natychmiastowa, więc lepiej zadzwonić, żeby nie odejść z kwitkiem.\nRaczej nie szybko tam wrócę.\nPostautor: kelvinpiotr » 2018-10-20, 09:04\n??? Nie bardzo rozumiem Twoje zniesmaczenie . W dzisiejszych czasach towar używany i użytkowany ( nie piszesz jaki przebieg miał pistolet) żeby nie wiem jak dobrze utrzymany musi być wiele tańszy od nowego ze sklepu z gwarancją.Chyba że jest to jakiś unikatowy model czy egzemplarz. Minimum to 30 % jak byś sam sprzedawał , kwestia jeszcze dostępności danego towaru . Im go więcej na pólkach w sklepach tym tańszy używany. Zauważ , że komis nie bierze twojego towaru"w komis" tylko proponujesz im formę rozliczenia czyli, de facto, kupno za gotówkę . Muszą zablokować sobie kasę na nie wiadomo jak długi okres czasu. Aż zjawi się klient który będzie się pewnie targował , bo to towar używany ;-)\nMożliwe, ze ocenili iż szybciej sprzedadzą Karabin który sobie upatrzyłeś , niż Twój używany pistolet .\nNie miał bym w żaden sposób pretensji do sklepu ...\nOstatnio zmieniony 2018-10-20, 09:05 przez kelvinpiotr, łącznie zmieniany 1 raz.\nUżytkownicy przeglądający to forum: arcadius, Arctic, Arek_78, BISKUPKING61, Google [Bot], korek, kremaster, Moru$, r2d2, Reteki, ROBERTOS-R2, umberto22 i 22 gości


Rowerem przez Słowację / zyxist.com\nMajówka na rowerze, czyli jak zwiedziłem całą Słowację w 7 dni siłą własnych mięśni.\nChoć uważam się za piechura długodystansowego, często sięgam też po rower, który pozwala mi na łatwą eksplorację okolic Krakowa. Poza jednym wyjątkiem sprzed kilku lat, nigdy dotąd nie zapuszczałem się na nim na dłuższe wyprawy. Jakieś dwa miesiące temu oglądałem sobie mapę Słowacji, jednego z moich ulubionych krajów; ulubionych do tego stopnia, że swego czasu nauczyłem się nawet tamtejszego języka (serio, umiem mówić po słowacku). Zorientowałem się, jak wielu jej rejonów jeszcze nie znam mimo, iż byłem tam już wiele razy. Zacząłem kreślić linie i okazało się, że istnieje możliwość objechania całego kraju rowerem w mniej niż 10 dni. Choć serce ciągnęło mnie do przejścia jakiegoś długodystansowego szlaku, wiedziałem też że taki wyjazd będzie doskonałym przygotowaniem kondycyjnym pod następną pieszą wędrówkę. Tak powstał pomysł liczącej 850 kilometrów wyprawy Rowerem przez Słowację, którą zrealizowałem ostatecznie w tegoroczny długi weekend majowy.\nPostój przy przydrożnej kapliczce w pobliżu miasteczka Šahy, przy granicy z Węgrami.\nPrawdę powiedziawszy, nie było go zbyt wiele, gdyż wyjazd do ostatniej chwili wisiał na włosku. Najpierw okazało się, że kolega, z którym chciałem pojechać, nie dostał urlopu, a chwilę później mój udział także stanął pod znakiem zapytania z powodu kontuzji. Zielone światło dostałem ostatecznie na dwa dni przed wyruszeniem. Pakowanie było ekspresowe, a rower wziąłem "tak, jak był", nie zdoławszy wykonać żadnych rutynowych napraw zaplanowanych na ten rok. Jako podstawowy cel postawiłem sobie dotarcie do Bratysławy przez wschodnią i południową Słowację, z opcją powrotu o własnych siłach do Krakowa, jeśli dopiszą siły i pogoda. W bagażu znalazły się ubrania, sprzęt naprawczy do roweru, łańcuch do przypinania, elektronika i kosmetyki. Całkowicie pominąłem namiot, wyposażenie do spania czy gotowania, gdyż planowałem spać w hostelach i pensjonatach. Wyznaczone etapy liczyły od 105 do 140 kilometrów i stwierdziłem, że skoro nigdy nie jechałem tak długiej trasy, ważniejsza będzie dobra regeneracja niż cięcie kosztów za wszelką cenę. Nie bez znaczenia pozostawała też masa bagażu oraz fakt, że dodatkowy sprzęt zwyczajnie nie zmieściłby mi się już do sakwy :).\nPrzegląd prawie całego zabranego wyposażenia.\nJako ciekawostkę dodam, że dopiero po przyjeździe zorientowałem się, że to był cud, że nie przebiłem nigdzie dętki. Okazało się bowiem, że wziąłem ze sobą cały zestaw naprawczy oraz klucze... z wyjątkiem tego jednego potrzebnego do odkręcenia koła od ramy, więc gdyby coś się stało, nie miałbym go jak ściągnąć. Choć z drugiej strony, w całej swojej historii przebiłem dętkę jeden, jedyny raz, w lipcu 2015 roku w Liptowskim Mikulaszu podczas przejazdu dookoła Tatr, więc statystyka była po mojej stronie :).\nOryginalna trasa została pomyślana jako ogromna pętla ze startem i metą w Krakowie, podzielona na 9 etapów, z czego pogoda pozwoliła mi zrealizować siedem. Sześć z nich prowadziło mnie do Bratysławy przez Lubowlę, Preszów, Koszyce, Rymawską Sobotę, Łuczeniec, Šahy, Štúrovo i Komarno. Reszta to powrót przez Trenczyn, Żylinę, Czadcę, Żywiec i Kalwarię Zebrzydowską do Krakowa. Takie etapy pozwalały zobaczyć większość rejonów kraju, a w szczególności przejechać przez niemal całe pogranicze słowacko-węgierskie, z jego niezwykłą mieszanką kulturową.\nWinnice i pola na słowacko-węgierskim pograniczu.\nNa trasie znalazły się bardzo zróżnicowane etapy: od typowo górskich, poprzez pagórkowate, aż po całkowicie płaski i bardzo szybki odcinek z Komarna do Bratysławy, idealny dla sprinterów. Początkowo starałem się prowadzić trasę bocznymi drogami, jednak w praktyce często jechałem drogami krajowymi. Ruch samochodowy na Słowacji jest wyraźnie mniejszy niż w Polsce, zwłaszcza gdy znajdujemy się z dala od dużych miast, a wspomniane krajówki posiadają przeważnie szerokie, dobrze utrzymane pobocza i lepszy asfalt. Przy dystansach, jakie miałem do pokonania, było to nawet lepsze rozwiązanie, gdyż unikałem kluczenia, które dodatkowo wydłużyłoby i tak już długie etapy. Z bocznych dróg korzystałem, gdy pozwalały one faktycznie na znaczne skrócenie drogi albo ominięcie wyjątkowo wrednej przeszkody terenowej takiej, jak wysoka góra.\nTatry widziane z Przełęczy pod Tokarnią w Pieninským národným parku. 10-ty kilometr po słowackiej stronie granicy i 115-ty w ogólności.\nTegoroczna majówka, jeśli chodzi o pogodę, to zupełne przeciwieństwo ubiegłorocznej, gdy wędrowałem wzdłuż Bałtyku opatulony w kurtkę, ponieważ temperatura wynosiła 8 stopni w słońcu (a tydzień później spadł śnieg!). Każdy dzień był słoneczny i jedynie na etapie do Rymawskiej Soboty napotkałem burzę, która zmusiła mnie do pojechania objazdem i solidnie zmoczyła na zjeździe z przełęczy. Aż do samego końca panowały też dobre warunki, jeśli chodzi o wiatr, jednak to właśnie on zmusił mnie ostatecznie do przerwania jazdy w Trenczynie. Od piątku w dolinie Wagu zaczęło mocno wiać, i to w kierunku dokładnie przeciwnym do mojego: z północnego wschodu na południowy zachód, co nie zdarza się za często. Po minięciu Pieszczan, porywy zrobiły się tak silne, że ostatnie czterdzieści kilometrów do Trenczyna zmieniło się w walkę, w której rozwinięcie prędkości rzędu 14 km/h na płaskiej drodze stanowiło wyzwanie. W sobotę wiało jeszcze mocniej, tymczasem tam miała się na nowo zacząć górska jazda. Zorientowałem się, że jeśli nie będę w stanie rozwinąć większej prędkości, to potrzebny mi będzie dodatkowy dzień na dotarcie do Krakowa, a takiego nie miałem. Dlatego w Trenczynie wsiadłem w pociąg do granicy z Polską, skąd miałem już zorganizowany własny transport.\nW oczekiwaniu na pociąg w Trenczynie, po pokonaniu 850 kilometrów w 7 dni.\nA co na trasie? Cóż, duży wysiłek, ogromne ilości picia rekompensujące utratę wody i nagroda w postaci krajobrazów. Południowa Słowacja to piękna, zielona kraina z małymi wioskami i cichymi miasteczkami, gdzie czas jakby się zatrzymał. Mieszkają tam obok siebie i Słowacy, i Węgrzy. Wyruszałem przeważnie około 8:30 rano, a etapy kończyłem między 14:30, a 17:00, zależnie od ich długości i liczby postojów. Rytm jazdy wypracował się już trzeciego dnia, z przerwami co godzinę lub co 20 kilometrów na uzupełnienie płynów i przegryzienie czegoś oraz jednym dłuższym postojem na konkretniejszy posiłek, który okazał się być koniecznością. Na płaskich odcinkach udawało mi się rozwijać średnie prędkości na poziomie 25-28 km/h, a w terenie pagórkowatym bądź górskim to wiadomo ;). Po przyjeździe i zakwaterowaniu pierwszym punktem programu był prysznic, a później pranie ubrań. Następnie wyruszałem w poszukiwaniu sklepu i jakiejś restauracji, połączonej z krótkim zwiedzaniem okolicy. Dopiero wtedy można było się położyć i regenerować.\nCentrum Łuczeńca, małego miasteczka w pobliżu granicy z Węgrami.\nSłowacy to ludzie, którzy są dumni ze swej małej ojczyzny, istniejącej jako samodzielne państwo od zaledwie 25 lat. Ta duma ma dwa oblicza - nie lubią, gdy ktoś się np. naśmiewa z ich języka bądź udaje, że mówi po słowacku. Za to jeśli słyszą, że obcokrajowiec naprawdę zna słowacki, są zachwyceni. Tej serdeczności i życzliwości doświadczyłem już wielokrotnie. Na pierwszej kwaterze jeden z gości pensjonatu, gdy usłyszał od syna właściciela i jego kumpla, że znam słowacki, po prostu otworzył portfel, spokojnie wyciągnął banknot 5 euro i powiedział: Dajte mu vodku, ja platím. Wspomniany kumpel chwilę wcześniej w rozmowie przyznał mi certyfikat słowackiego na poziomie Z1. Ten poziom oznacza, że jeden rodowity użytkownik danego języka określił Twoją znajomość jako zaj***stą...\nMichalska Brama, wejście na bratysławską starówkę. Przejechany dystans: 720 kilometrów.\nDuża część trasy przebiegała przez wspomniane już pogranicze słowacko-węgierskie, którego znakiem charakterystycznym są dwujęzyczne tablice z nazwami miejscowości. Zwłaszcza w miastach i wioskach położonych wzdłuż Dunaju Węgrzy stanowią większość mieszkańców - większość szyldów i reklam napisana jest w obu językach, a na ulicach częściej słychać węgierski niż słowacki. Ziemie te zostały przyznane Czechosłowacji w 1920 roku w wyniku podpisania Traktatu w Tianon, który sprawił, że ponad 3,5 miliona Węgrów znalazło się poza granicami swojego kraju. W latach 1938-1939 nastąpił rozpad Czechosłowacji, a Węgry za przyzwoleniem Hitlera zajęły całe południowe pogranicze oraz Ruś Zakarpacką - od Słowacji odłączone zostały również ziemie, na których dominowali Słowacy (wśród nich drugie co do wielkości miasto kraju, Koszyce). Po wojnie przywrócono starą granicę, z wyjątkiem Rusi Zakarpackiej wcielonej do ZSRR. Tzw. dekrety Beneša, które doprowadziły do wysiedlenia całej populacji Niemców Sudeckich z Czech, dotknęły także wielu słowackich Węgrów zmuszonych do opuszczenia kraju. Pozostali zostali pozbawieni obywatelstwa, które przywrócono im dopiero w 1948 roku. Obecnie, w dobie otwartych granic pokojowe współistnienie jest dużo łatwiejsze niż kiedyś, jednak mimo to, od czasu do czasu i tak wybuchają jakieś niewielkie konflikty na tle etnicznym.\nWąska uliczka na starym mieście w Koszycach.\nPo wyjeździe z Koszyc miałem też możliwość zobaczenia na własne oczy romskiego getta w jednej z wsi. Był to bardzo przykry widok. Społeczność romska była oddzielona od reszty wsi betonowym murem, za którym stały odrapane, rozpadające się budynki. Wszędzie walał się złom, a dzieci bawiły się w błocie i brudzie. Ten widok zostanie w moich wspomnieniach na długo, bo obok czegoś takiego nie da się przejść obojętnie. To, że mur wykluczył Romów z reszty społeczeństwa, to efekt wielu skomplikowanych procesów, a obecnie jego przerwanie jest bardzo ciężkie. Romska izolacja jest naturalną reakcją na agresję i społeczne napiętnowanie, a jednocześnie jest jednym z czynników generujących patologie, które stanowią pożywkę dla stereotypów. Koło się zamyka. Oczywiście jest to pewne uproszczenie i nawet nie podejmuję się tutaj próby rzetelnej analizy całej sytuacji, bo i nie mam ku temu odpowiedniej wiedzy. To co wiem, to to że na Słowacji nie spotkały mnie ze strony Romów żadne nieprzyjemności.\nPodróż rowerem dookoła Słowacji okazała się być strzałem w dziesiątkę, a dzięki sprzyjającej pogodzie udało się zrealizować główne założenia. W kolejnych artykułach opiszę szczegółowo trasę od strony etapów oraz przedstawię kilka praktycznych informacji o noclegach i podróżowaniu po tym kraju dla wszystkich, którzy chcieliby spróbować swoich sił na podobnej wyprawie.\nPagórki, długie zjazdy i puste drogi - rzeczywistość południowej Słowacji (okolice wsi Ožďany).\npoprzedni wpis Rowerem dookoła Krakowa następny wpis Jak objechać Słowację rowerem?\n# środa, 23 maja 2018, 18:30\nPozazdrościć. Aż się zakochałem w tym kraju...


Klocki ceramiczne do zwykłych tarcz ? - Hamulcesklep.pl\nStart Blog Ciekawostki Czy można założyć klocki ceramiczne do zwykłych tarcz ?\nCzy można założyć klocki ceramiczne do zwykłych tarcz ?\nPonad 90% polskiego rynku sprzedaży klocków hamulcowych dotyczy tzw. produktów organicznych. Są to elementy cierne znane na pewno każdemu właścicielowi auta. Klocki popularnie produkowane przez takie marki, jak ATE, Brembo, Textar, Ferodo czy Zimmermann mają szerokie zastosowanie w pojazdach wszystkich marek. Co jednak z pozostałą częścią rynku? W dużej mierze są to klocki ceramiczne, którym przyjrzymy się dzisiaj nieco bliżej.\nDlaczego „organiczne” klocki hamulcowe?\nNa początek jednak wyjaśnijmy to pojęcie, gdyż być może dla wielu osób jest ono zupełnie obce. Klocki hamulcowe w ogromnej części wykonane są z żywicy organicznej – konkretnie cierna część tego elementu. Stanowi ona część mieszaniny wielu składników i sama formuła jest zawsze indywidualną tajemnicą poszczególnych producentów. W każdym przypadku znajdziemy tam jednak 3 podstawowe elementy:\nwspomniana wcześniej żywica organiczna,\nmetal w postaci zmielonych drobinek,\ngrafit będący tak naprawdę suchym smarem (bez niego tarcza hamulcowa czy bębny zużywałyby się w ekspresowym tempie).\nWady i zalety klasycznych klocków hamulcowych\nTakie rozwiązanie ma zarówno swoje zalety, jak i wady. Największą zaletą jest na pewno stosunkowo niska cena produkcji. Nie bez powodu klocki hamulcowe nawet tak znanych producentów, jak ATE, Brembo, Textar, Ferodo czy Autofren, nie są przesadnie drogie. Zaletą jest również duża skuteczność hamowania, ale…efektywność ta jest tylko do pewnego momentu, o czym za chwilę. Do wad należy zaliczyć z pewnością pylenie. Mocno zabrudzone felgi to efekt wydostawania się z warstwy ciernej grafitu. Klocki możemy podzielić na tzw. miękkie oraz twarde. Miękkie lepiej hamują, ale bardziej pylą i szybciej się zużywają. Twarde natomiast pylą mniej i są trwalsze, ale za to gorzej hamują i mogą powodować wibracje na pedale czy nieprzyjemne piski. Wadą jest jednak niestety również obecność żywicy. Spala się ona w temperaturze około 300oC. Co gorsza, procesowi spalania towarzyszy wydobywanie się toksycznych gazów, które doprowadzają do szybszego zużycia tarcz. Układ dobrze hamuje więc tak naprawdę do określonej temperatury. Im jest ona wyższa, tym droga zatrzymywania zaczyna się wydłużać. Przy przegrzanych klockach dochodzi również do efektu ich zeszklenia. Wierzchnia warstwa cierna zyskuje śliską, szklistą strukturę. Na skutek tego wydajność hamowania drastycznie spada. Taki element nadaje się już tylko do wymiany. Zeszklenie się nierzadko dotyczy stosunkowo nowych podzespołów. Wynika to z nieprawidłowo przeprowadzonego procesu ich docierania. Po wymianie przez pewien czas powinno się delikatnie korzystać z pedału hamulca, nie doprowadzając do nadmiernego nagrzewania się całego układu.\nCo daje ceramika w układzie hamulcowym?\nRozwiązania ceramiczne są powszechnie wykorzystywane w sportach motorowych. Potężne samochody wyścigowe mają nie tylko ceramiczne klocki hamulcowe, ale także tarcze. Dzieje się tak nie bez powodu, gdyż z punktu widzenia tego układu ceramika ma wiele zalet. Zalicza się do nich przede wszystkim:\ndoskonałą odporność na wysokie temperatury (nawet 2-krotnie wyższy próg temperaturowy niż dla klocków organicznych),\nbardzo niewielkie zjawisko pylenia,\nzmniejszone zużycie tarcz hamulcowych,\nsiła hamowania nie spada wraz ze wzrostem temperatury całego układu,\ndoskonałe, równomierne odprowadzanie ciepła.\nNic więc dziwnego, że ceramika jest obecnie standardem w wyścigach samochodowych. Nie ma jednak co ukrywać, kompletny zestaw tarcz hamulcowych z klockami (całość wykonana oczywiście z ceramiki) to wydatek nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych. Co więcej, wydatek tego typu w przypadku zwykłych aut cywilnych nie ma żadnego sensu. Nikt na drogach nie używa układu hamulcowego tak intensywnie, aby wykorzystać wszystkie zalety ceramiki. Z drugiej jednak strony mamy pewną alternatywę. Tacy producenci części, jak Brembo czy ATE już od dłuższego czasu mają w swojej ofercie wyłącznie ceramiczne klocki hamulcowe. Czy jednak można je zakładać na zwykłe tarcze?\nKlasyczna tarcza hamulcowa i ceramiczne klocki – czy można?\nTa informacja na pewno ucieszy wiele osób. Nie ma praktycznie żadnych przeszkód do tego, aby zastosować ceramiczne klocki do klasycznej tarczy hamulcowej. Części tego typu są oczywiście droższe. W przypadku producentów Brembo, ATE czy Ferodo zapłacimy średnio od 20 do 50% więcej niż za zwykłe części tego typu. Z drugiej jednak strony będzie to nadal sporo mniej, niż przy zakupie tych podzespołów w ASO marki swojego auta. Wydatek ten może być naprawdę opłacalny. Montując elementy ceramiczne do zwykłych tarcz, zyskuje się między innymi:\nmniejsze pylenie, a więc czystsze felgi (w standardowej wersji rozgrzany pył grafitowy wżera się w aluminiowe felgi, stopniowo je uszkadzająca),\nwyższa kultura pracy układu hamowania (nie ma nieprzyjemnych drgań czy piszczenia),\nbrak efektu spadku wydajności układu (na przykład podczas jazdy po górach układ mocno się nagrzewa i droga zatrzymywania się pojazdu zaczyna się wydłużać),\nmniejsze zużycie tarcz hamulcowych.\nKiedy nie można zastosować klocków ceramicznych?\nJeśli zdecydujecie się na zakup tych ceramicznych części, na przykład marki Brembo lub Ferodo, musicie dokładnie przyjrzeć się tarczom w swoim samochodzie. Można je do nich montować, ale pod warunkiem, że są w odpowiednim stanie. Tarcze nie mogą być nadmiernie zużyte. Absolutnie niedopuszczalny jest montaż tych części wtedy, gdy widoczne są na niej bardzo wyraźne rowki, wżery oraz rant. W takiej sytuacji powinno się wymienić cały zestaw. Warto zweryfikować również bicie boczne. Jeśli wymianie nie będą podlegały zaciski, konieczna jest skrupulatna kontrola ich stanu. Zweryfikować należy przede wszystkim stan samego tłoczka, jak i jego uszczelek. Zaciski z powodzeniem można oczywiście regenerować. Producenci nie polecają również stosować tych podzespołów do tarcz nawiercanych bądź nacinanych. Tutaj ponownie, chcąc je zastosować, należy wymienić je na gładkie, najlepiej wewnętrznie wentylowane.


Serie klocków hamulcowych ATE - porównanie: ATE Original, Ceramic\nKlocki hamulcowe - komplet BOSCH 0 986 424 709\nKlocki hamulcowe - komplet BOSCH 0 986 494 269\nKlocki hamulcowe - komplet BOSCH 0 986 494 321\nMarka ATE reklamuje swoje klocki hamulcowe z serii Original hasłem „Specjalne klocki hamulcowe na specjalne wymagania”. Czy hasło to oddaje rzeczywistość? Z całą pewnością ATE należy do jednych z lepszych i bardziej renomowanych producentów klocków hamulcowych na świecie. Produkowana przez to niemieckie przedsiębiorstwo seria Original zawiera szeroki wybór klocków wysokiej jakości przeznaczonych do samochodów różnych marek i modeli. Cechami wyróżniającymi klocki hamulcowe ATE Original są:\nPonad 150 różnych mieszanek ciernych – to ogromny wybór i możliwość dopasowania odpowiednich klocków do praktycznie dowolnego pojazdu. Tak szeroka oferta stanowi spore ułatwienie dla kierowców, zwłaszcza tych, którzy przykładają dużą uwagę do określenia rodzaju klocków najlepiej dopasowanych do ich potrzeb.\nJakość potwierdzona testami przeprowadzanymi przez niezależne organizacje – we współczesnej motoryzacji testy każdej możliwej części to norma, jednak nie każdy producent z równą śmiałością, co niemiecki ATE, oddaje ich przeprowadzenie organizacjom niezależnym, tracąc de facto kontrolę nad ich wynikami.\nSpełnienie wymogów ECE – wspomniana wyżej jakość klocków ATE przekłada się na fakt, iż wszystkie klocki hamulcowe serii Original spełniają wymogi przepisów ECE, a część zwyczajnie je przewyższa.\nZastosowanie elementów tłumiących nieprzyjemne dźwięki – hałas piszczących klocków podczas hamowania to dla wielu kierowców prawdziwa udręka. Zwłaszcza jeśli używają klocków słabej jakości. Wyposażenie klocków hamulcowych ATE Original w podkłady i blaszane elementy doskonale tłumiące dźwięki likwiduje ten problem. Dzięki temu są to jedne z najcichszych klocków na rynku.\nKażdy produkt z serii ATE Original posiada gwarancję – stanowi to ważne zabezpieczenie na wypadek ewentualnej awarii czy usterki technicznej powstałej z winy producenta.\nKlocki hamulcowe ATE Original to wybór dający pewność – jakości i bezpieczeństwa jazdy, ale pod warunkiem, że będą to klocki nie tylko „Original”, ale i faktycznie oryginalne. Dlatego uważajcie na wszelkie podróbki, a klocki kupujcie wyłącznie od sprawdzonych dostawców, takich jak nasz sklep z częściami zamiennymi iParts.pl.\ni sprawdź ceny klocków hamulcowych ATE w naszej ofercie!\nCeramiczne klocki hamulcowe zyskują coraz większą popularność i coraz większe zaufanie użytkowników. Firma ATE jako jedna z pierwszych w Europie wypuściła własną serię klocków ceramicznych pod nazwą ATE Ceramic. Klocki hamulcowe z tej serii wyróżniają się następującymi cechami:\nCeramiczny skład mieszanki ciernej sprawia, że klocki ATE Ceramic wytwarzają podczas hamowania zaledwie śladowe ilości pyłu, co pozwala uniknąć ciągłego brudzenia felg i konieczności ich regularnego czyszczenia. Pył ten jest również dużo mniej szkodliwy dla wszystkich metalowych elementów auta, ponieważ nie przyśpiesza ich korozji.\nSpecjalna mieszanka zastosowana w klockach ATE Ceramic wydłuża żywotność tarcz hamulcowych, a same klocki odznaczają się wyraźnie większą trwałością niż klocki standardowe. W ten sposób ich zastosowanie pozwala znacząco obniżyć koszty eksploatacji i konserwacji całego układu hamulcowego.\nNiska emisyjność pyłu w przypadku klocków hamulcowych ATE Ceramic to również spora ulga dla środowiska. Mniej pyłu to mniejsze zanieczyszczenie, a dodatkowo w skład mieszanki ceramicznej wchodzą znacznie bardziej przyjazne dla natury związki i substancje, niż ma to miejsce w przypadku klocków standardowych.\nKlocki hamulcowe ATE Classic polecane są przede wszystkim właścicielom samochodów klasy Premium lub Lifestyle, kierowcom ceniącym sobie komfort (najlepszy efekt daje połączenie klocków ATE Classic z gładkimi tarczami hamulcowymi) lub też jeżdżących na sportowych tarczach hamulcowych i często hamujących po osiągnięciu dużej prędkości. Choć ich cena nadal jest nieco wyższa niż klasycznych klocków, zakup ten w efekcie może okazać się bardziej opłacalny.


CHRONIĘ, BO KOCHAM. - PDF\nDownload "CHRONIĘ, BO KOCHAM."\n1 CHRONIĘ, BO KOCHAM\n2 Od lat działamy na całym świecie, a w Polsce jesteśmy od 1999 roku, dzięki czemu dobrze znamy lokalne potrzeby i oczekiwania. Nasze oddziały znajdują się w 12 największych miastach w kraju, a nasi Life Plannerzy gotowi są do pomocy niemal w każdej chwili i sytuacji. OD PONAD 140 LAT CHRONIMY FINANSE NASZYCH KLIENTÓW Już ponad 140 lat wspieramy ludzi, którzy chcą mądrze zabezpieczyć siebie, swoją rodzinę i finanse. Dzięki naszemu doświadczeniu w ubezpieczeniach wiemy, jak dobrze doradzić i pokierować, by przyszłość każdego naszego Klienta opierała się na stabilnych fundamentach. Uważamy, że jutro powinno przynosić radość i bezpieczeństwo, a nie obawy. Jesteśmy częścią grupy kapitałowej jednej z największych instytucji finansowych na świecie Prudential Financial, Inc. Dzięki temu mamy możliwość czerpania z międzynarodowych doświadczeń i wprowadzania w Polsce cenionych na całym świecie rozwiązań. Więcej informacji na temat firmy Pramerica Życie TUiR SA można znaleźć na Life Planner to zastrzeżony znak towarowy wykorzystywany przez Pramerica Życie TUiR SA na określenie profesjonalnych Agentów Ubezpieczeniowych. Prudential Financial, Inc., spółka zarejestrowana w Stanach Zjednoczonych, nie jest powiązany w żaden sposób z Prudential plc, spółką zarejestrowaną w Wielkiej Brytanii.\n3 UBEZPIECZENIA, OCHRONA, INWESTYCJE Oferujemy nowoczesne produkty ubezpieczeniowe indywidualne i grupowe, które stale dostosowujemy do zmieniających się realiów rynkowych, a przede wszystkim do Twoich oczekiwań. Szczególnie ważna jest dla nas jakość usług, dlatego nasi Life Plannerzy nieustannie się doskonalą, by móc oferować najlepsze rozwiązania. Cenimy profesjonalizm, empatię i szybkość działania. Szanujemy naszych Klientów, bo dla nas liczy się przede wszystkim człowiek i jego historia. Szczególną wagę przykładamy do jakości usług\n4 NASZE WARTOŚCI NASZE ZASADY Hołdujemy dobrym, szlachetnym zasadom nie tylko dlatego, by zachować najwyższe standardy, ale przede wszystkim po to, byś czuł się z nami bezpiecznie. GODNI ZAUFANIA KLIENT W CENTRUM UWAGI WZAJEMNY SZACUNEK DUCH ZWYCIĘSTWA Słuchamy Cię uważnie\n5 Doceniamy zaufanie, jakim nas darzysz Jesteśmy bezkompromisowi w kwestii jakości Zapewniamy silne wsparcie finansowe Tobie i Twoim bliskim Stawiamy na proste, mądre rozwiązania\n6 AUTORSKA ANALIZA POTRZEB\n7 SWOBODA W PLANOWANIU JUTRA Tym, co wyróżnia nas spośród towarzystw ubezpieczeniowych na polskim rynku, są indywidualne programy tworzone dla każdego Klienta w oparciu o analizę jego potrzeb i możliwości finansowych. Jesteśmy tu i teraz. Patrzymy jednak daleko w przyszłość tych, którzy powierzają nam swoje bezpieczeństwo finansowe. Dzięki profesjonalnemu wsparciu możesz snuć plany na następne lata z większym entuzjazmem i pewnością, że w razie nieprzewidzianych zdarzeń będziemy przy Tobie. Staramy się inspirować Cię i wspierać, byś odważnie spoglądał w przyszłość. Dzięki bezpieczeństwu finansowemu, które zapewniamy, zyskujesz większą swobodę w projektowaniu jutra dla siebie, rodziny i firmy. Elastyczne podejście pozwala opracować indywidualny program ubezpieczeniowy\n8 UBEZPIECZENIA NA ŻYCIE\n9 GWARANCJE Ubezpieczenia na życie zapewnią Tobie i Twojej rodzinie bezpieczeństwo finansowe przez wybrany okres, a nawet przez całe życie. Elastyczne podejście pozwala opracować indywidualny program ubezpieczeniowy w zależności od Twoich potrzeb oraz możliwości finansowych. Twój komfort i satysfakcja są dla nas szczególnie ważne, dlatego nasze rozwiązania dają możliwość zmiany sumy ubezpieczenia, wysokości składek, a nawet zwolnienia z konieczności ich opłacania przy zachowaniu ciągłości ochrony, gdy wymaga tego sytuacja życiowa. Z nami łatwiej cieszyć się życiem i sięgać po to, co innym wydaje się nieosiągalne\n10 PLAN EMERYTALNY\n11 GWARANTOWANA WYPŁATA KAPITAŁU Nasz program gwarantuje wypłatę kapitału emerytalnego, który pozwoli Ci godnie żyć po zakończeniu pracy zawodowej. Plany emerytalne są zbudowane z elementów dostosowanych do Twoich potrzeb, dlatego otrzymujesz unikatową ofertę. Programy Pramerica Życie zapewniają wiele korzyści. Należą do nich: ochrona kapitału przed inflacją, gwarancja sumy ubezpieczenia przez cały okres umowy czy udział w zysku. Dzięki temu zgromadzony kapitał emerytalny jest pomnażany już od chwili wpłacenia składki. Plan emerytalny łączy ochronę ubezpieczeniową z możliwością gromadzenia kapitału na emeryturę\n12 UBEZPIECZENIE SKAŁA GIBRALTARU\n13 UBEZPIECZENIE NA ŻYCIE Z UFK Nasze produkty łączą ubezpieczenia ochronne z inwestowaniem. Zapewniają wysoką ochronę ubezpieczeniową dzięki szerokiemu wachlarzowi ubezpieczeń dodatkowych. Ubezpieczenie na Całe Życie z UFK Skała Gibraltaru daje poczucie komfortu ochrony ubezpieczeniowej Tobie i Twojej rodzinie. Współpracujemy z czterema uznanymi towarzystwami funduszy inwestycyjnych: Legg Mason TFI S.A., PKO TFI S.A., BZ WBK TFI S.A. i Pioneer Pekao TFI S.A. W każdej chwili masz możliwość zarządzania swoimi środkami we współpracy z naszym Life Plannerem. Skała Gibraltaru zabezpiecza Ciebie i Twoją rodzinę oraz daje szansę skorzystania z możliwości inwestowania na rynku kapitałowym\n14 Nasze ubezpieczenie zapewnia kontynuację biznesu nawet w trudnych i nieprzewidzianych sytuacjach, jak śmierć kluczowych osób w firmie. BUSINESS INSURANCE UBEZPIECZENIE DLA WŁAŚCICIELI FIRM Ubezpieczenia biznesowe, podobnie jak indywidualne, są opracowywane na podstawie analizy Twoich potrzeb oraz rodzaju prowadzonej przez Ciebie działalności.\n15 Fundacja Pramerica działa od 2009 r., pomagając wyrównywać szanse dzieci z domów dziecka i wspierając podopiecznych różnorodnymi działaniami. Fundusze pozyskujemy od darczyńców oraz dzięki akcji 1% podatku. RÓWNE SZANSE Koncentrujemy się nie tylko na pomocy finansowej, ale również na wolontariacie. Fundacja corocznie organizuje Dzień Wolontariusza, w którym biorą udział nasi pracownicy. W tym dniu pracujemy charytatywnie, pomagając w ośrodkach, fundacjach i domach dziecka. Szczegóły na: Pomagaj z nami! KRS:\n16 Pramerica Życie Towarzystwo Ubezpieczeń i Reasekuracji SA al. Jana Pawła II 17, Warszawa tel fax bezpłatna infolinia Pramerica Życie Towarzystwo Ubezpieczeń i Reasekuracji SA, al. Jana Pawła II 17, Warszawa, Spółka wpisana do rejestru przedsiębiorców w Sądzie Rejonowym dla m.st. Warszawy XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, KRS , NIP , REGON , kapitał zakładowy ,00 zł w całości opłacony. W publikacji użyto materiałów archiwalnych Prudential Financial, Inc. oraz obrazów stosowanych na podstawie licencji wydanej przez shutterstock.com. M-002-LP/BKN/I\nWarszawa, 13 lipca 2017 r. Informacja prasowa Młodzi Polacy są ambitni i przedsiębiorczy, choć niepewni swojej przyszłości finansowej Wyniki badania Pramerica Insight: Polacy i Amerykanie o finansach osobistych\nWarszawa, X listopada 2017 r. Informacja prasowa Polski przedsiębiorca: przezorny, świadomy i śmiały Potrzeba zabezpieczania przyszłości swojej i rodziny oraz utrzymanie dotychczasowego poziomu życia na


Wiatrówka karabinek Evanix Monster Premium 5,5mm | Balistas.pl\nNumer katalogowy: MONSTPREM55\nMocny karabin o dużej pojemności powietrza. Monster nawiązuje do słynnych już modeli karabinów Evanix Rainstorm SL-SHB, ale jest wyposażony w większy kartusz i dalszy kartusz zamiast baki. Kartusze tego karabinu potrafią zmieścić aż 960cc powietrza. Jak sama nazwa wskazuje, karabin Monster jest bardzo interesującą bronią. Wykonanie broni jest thumbhole.\nUchwyt karabinu jest pistoletowy a w miejscu uchwytu karabin wyposażony jest grawerowaniem. Stopka Leoparda jest regulowana w kierunku pionowym.\nTa wiatrówka jest wyposażona w magazynek na 10szt diabolo, więc nie musisz się martwić, że będziesz musiał przeładowywać po każdym strzale. Spust jest regulowany na boki i także opór jest regulowany. Bronie marki Evanix przewyższają pięknym i dokładnym wykończeniem oraz wysoką niezawodnośćą.\nKontrola ciśnienia w butelce jest nieco inna od karabinów, do których jesteśmy przyzwyczajeni, a zatem manometr nieszukajcie od dołu karabinu, ale w tylnej części karabinu przy policzku.\nPraktyczne doświadczenie: bardzo ciekawy karabin do strzelców, którzy wymagają wystarczającą ilość strzałów na jednym naładowaniu. Dzięki uchwytu pistoletowemu Black Leopard dobrze pasuje w rękę. Karabin jest troche cięższy, ale jest to odkupione przez duży zbiornik powietrza.