Budowa pomieszczenia do uprawy - Equipment for growing hemp plants - Trawka.org forum o marihuanie\nFebruary 8, 2015 in Equipment for growing hemp plants\nCzęść 1 – Nieprzepuszczalność światła\nNa początek, musimy upewnić się, że przestrzeń jest całkowicie nieprzepuszczalna dla światła. W celu rozkwitnięcia konopi aż po sam jej szczyt roślina potrzebuje 12 godzin niezakłóconej nocy i 12 godzin światła. Zakłócanie 12-godzinnego okresu nocy prowadzi do niższych plonów lub całkowitego ich braku. Dlatego powinieneś upewnić się, że żadne światło nie dostaje się do środka. Jeśli ma to miejsce, to możesz nabyć specjalną taśmę nieprzepuszczającą światła, która zasłoni dziury i pęknięcia. Miejsce do uprawy, które nie jest zaciemnione może łatwo zepsuć wasz plon, ponieważ rośliny staną się zdezorientowane. Jednymi z rzeczy, którym najłatwiej zapobiec, a które mogą się zdarzyć, to tworzenie męskich kwiatów na żeńskich roślinach poprzez stres, na jaki były one narażone. W krótkim czasie zaledwie kilka męskich kwiatów może zapłodnić całą żeńską roślinę, co powoduje, że możesz skończyć z buds pełnymi nasion.\nCzęść 2 - Hermetyczność\nGdy nasze rośliny mają się dobrze i prawdziwie rozkwitają i produkują przepiękne buds, nabiera tempa również rozwój ich zapachu. Nasze rośliny zaczną rozprzestrzeniać aromat i nieco mocny zapach, co sprawia, że niezwykle ważne jest, aby nasze miejsce uprawy było również w pełni szczelne.\nInnym ważnym czynnikiem, dodatkiem do aspektów bezpieczeństwa posiadania hermetycznej przestrzeni jest kontrola klimatu. Tworzenie dobrego klimatu jest ogromnie ważne, jeśli chcecie uzyskać jak najlepsze rośliny. Więc gdy przygotowujecie swoje miejsce, upewnijcie się, że ani niechciane zapachy się stąd nie wydostaną, ani podmuchy nie dostaną się do środka. Trzecią istotną sprawą jest, aby żadne niepożądane stworzenia i szkodniki nie mogły znaleźć drogi do waszej uprawy.\nDobre miejsce na uprawę jest w istocie rodzajem izolatki, do której nic nie dostanie lub nie wydostanie bez waszej zgody.\nCzęść 3 - Klimat\nKiedy już wcześniej opisane punkty zostały uporządkowane, dochodzimy do naszego ostatecznego celu, jakim jest przygotowanie przestrzeni do uprawy, tworząc idealny klimat, w którym nasze rośliny mogą rozwijać się w prawdziwe giganty, rosnąc i kwitnąc z niesłychaną prędkością. Ponieważ klimat musi być stały i niezmienny na całej waszej przestrzeni uprawowej, potrzebujemy wentylatora (lub kilku), aby zapewnić dobry przepływ powietrza. Rośliny będą rosnąć grubsze i mocniejsze w pniu, a na końcu dadzą większe plony niż rośliny wyhodowane bez wentylatora. Jeśli macie znaczny budżet do dyspozycji, możecie zainwestować w termostat, higrostat lub termo-higrostat. Możecie podłączyć termostat do wentylatora wyciągowegolotowego, który pozwoli wam ustawić żądaną temperaturę maksymalną - powiedzmy, 28 stopni - dla waszej przestrzeni. Jeżeli temperatura wzrośnie powyżej tego poziomu, wtedy włącza się wyciągowy wentylator, aby ją z powrotem zmniejszyć do 28 stopni. Do wentylatora można również podpiąć higrostat, aby upewnić się, że zostanie zachowana wymagana wilgotność powietrza.\nCzęść 4 - wilgotność powietrza\nW celu regulacji wilgotności powietrza będziemy potrzebowali nawilżacza powietrza. Nie są one zbyt drogie i zdecydowanie warte inwestycji. Ich zaletą ich jest to, że zazwyczaj mają wbudowany higrostat, więc wystarczy określić wymaganą wilgotność powietrza i nawilżacz zadba o jej utrzymanie.\nDziała to rewelacyjnie, szczególnie w okresie wzrostu. Roślina może podwoić tempo wzrostu w wilgotnym powietrzu, a to pomoże zredukować czas spędzony w fazie wzrostu. Ogrzanie dużego pokoju lub małej przestrzeni do uprawy to ogromna różnica. Zwiększenie poziomu nawilżenia powietrza w pierwszych tygodniach jest łatwe w małej przestrzeni, ale nie w dużym pomieszczeniu. Jest to równie proste w dużej przestrzeni, ale tylko, gdy macie do dyspozycji całą masę drogiego sprzętu, a jako początkujący lepiej starajcie się utrzymać wasz zestaw w niskich kosztach.\nTeraz możecie zainwestować kasę w porządne zaizolowanie waszego pomieszczenia, każdy na swój sposób. Musimy także upewnić się, że po jednej stronie przestrzeni, na dole znajdują się otwory wlotowe dla powietrza. Otwory są po to, aby umożliwić dostanie się do środka nowego powietrza bogatego w CO2. Po drugiej stronie przestrzeni, na samej górze, umieścimy pompę ssącą. Będzie ona ssać i usuwać ciepłe powietrze. Ciepłe powietrze unosi się, dlatego właśnie umieścimy pompę w najwyższym punkcie pomieszczenia, a przynajmniej w najwyższym możliwym.\nPo zamontowaniu filtra węglowego w pompie ssącej możemy usunąć jednocześnie wszystkie silne zapachy. Filtr węglowy i pompa próżniowa są bardzo dobrym połączeniem i są absolutnie niezbęd-ne w takim rodzaju ogrodu jaki my budujemy. Filtr wystarczy na około pięć zbiorów, lub około roku. Pompa musi mieć odpowiednią przepustowość do wielkości przestrzeni do uprawy, więc najpierw musicie obliczyć objętość tej przestrzeni. Cofnijcie się umysłami z powrotem do szkoły, wiemy, że mnożąc długość x szerokość x wysokość da to nam objętość waszej przestrzeni.\nZawsze należy brać pompę o nieco większej wydajności niż rzeczywista objętość przestrzeni. Podczas gorących letnich miesięcy może to mieć duże znaczenie w utrzymaniu rozsądnych temperatur w miejscu upraw. Konsekwentnie, wybierzcie większą pojemność - na przykład, na 500 m3 przestrzeni możemy wybrać wentylator odpowiedni dla 750 -1000 m3 przestrzeni.\nWielką zaletą tego jest to, że podczas chłodniejszych miesięcy zimowych możemy pozwolić jej pracować na minimum i zużywać niewiele energii, a podczas gorących letnich miesięcy możemy podkręcić zawór i wygodnie utrzymać temperaturę poniżej 30 stopni. Duży wentylator pracujący „na pół gwizdka” sprawia dużo mniej hałasu od mniejszego wentylatora działającego na pełnych obrotach. Jeśli również zechcecie zwiększyć w przyszłości rozmiar miejsca uprawy to nie ma potrzeby kupowania nowego wentylatora.\nNigdy nie da się kupić zbyt dużego wentylatora, może być tylko zbyt mały. Nie ma sensu trzymać wentylatora działającego na pełnych obrotach, kiedy równie dobrze możecie utrzymać odświeżanie przestrzeni nowym powietrzem na połowie prędkości. Umieszczając otwory wlotowe powietrza w dole pomieszczenia i montując pompę w górze, tworzymy strumień powietrza, który będzie przynosił nowe, wzbogacone powietrze od dołu, aż do góry po drugiej stronie pomieszczenia, przepuszczając je przez rośliny.\nJest to wspaniałe dla roślin, które mogą cieszyć się świeżym powietrzem na maksa, zanim wyczerpie się w nim CO2, i zostanie odessane i usunięte z przestrzeni. W celu utrzymania szkodników na zewnątrz możemy użyć nylonowej pończochy lub specjalnych skarpet umieszczony nad otworami wlotowymi powietrza, tak aby nic nie mogło wlecieć ani wpełznąć, co pomoże uniknąć plag.\nOczywiście nie wolno także zapominać, o zasłonięciu otworów przed światłem. Dobrze sprawdzają się kolankowe rury PVC, bo wpuszczają powietrze, zatrzymując światło na zewnątrz. Istnieją tysiące sposobów upewnienia się, że jest odpowiedni dopływ powietrza do pomieszczenia; wszystkie są dobre, ale istnieją dwie główne zasady, o których należy pamiętać: wlot powietrza na dole, zasłonięty przed światłem.\nW sytuacji, gdy po prostu nie można zrobić dziury dla pompy gdziekolwiek, wtedy najlepszym rozwiązaniem jest kupić tanie drzwi i zrobić w nich dziurę do usuwania powietrza. Ta metoda jest często stosowana przez profesjonalnych hodowców.\nCzęść 5 - Metr kwadratowy\nJuż wystarczy paplaniny; zaraz się zacznie prawdziwa praca: konkretne budowanie miejsca uprawy. Wiele na to nie trzeba: tylko jeden metr kwadratowy, a każdy ma tyle, czy to na strychu, piwnicy lub wolnym pomieszczeniu. To, czego potrzebujemy to: zszywacz do drewna, piła, czarno-biały plastik, wiertarka, wkręty, nożyczki, kilka desek drewnianych - i metr kwadratowy.\nTo, co będziemy teraz budować to ekran wokół miejsca uprawy. Załóżmy, że używacie jednego metra dużego pokoju, więc to jest przydatne do oddzielenia miejsca uprawy od reszty pokoju, tak aby można go było wykorzystać do czegoś innego. Jeśli tego nie zrobicie to cały pokój będzie później cuchnąć, kiedy zakwitną rośliny.\nDużą zaletą zbudowania ekranu, jest to, że światło z lampy zostanie wykorzystane w pełni. Światło to waga – można tak powiedzieć, ilość światła, jaką roślina otrzymuje, w dużej mierze określa ewentualne plony. Przez stworzenie ekranu wokół metra kwadratowego, który następnie pokrywa się białym odblaskowym plastikiem, utrzymujesz światło wewnątrz przestrzeni do uprawy i dla roślin. Jeśli tego nie zrobicie to światło rozproszy się po całym pokoju i tak stracisz jego sporą część.\nPokrycie ścian wokół roślin odblaskową bielą jest najtańszym sposobem na podniesienie waszych plonów. Nie da się taniej ani prościej. Mylar jest obecnie najlepszym materiałem na rynku do odbijania światła z powrotem na rośliny. Jest to nieco droższe niż czarno-biały plastik, ale odbija jakieś 99% światła, które lampa emituje na wasze rośliny. Mylar musi być zawieszony tak prosto jak to możliwe, aby jak najlepiej był wykorzystany. To bardzo ważne dla przygotowania waszego pomieszczenia do uprawy.\nBudowa ekranu to praca na pół godziny, jeśli macie pod ręką wszystkie, wymienione przeze mnie, niezbędne materiały. Przyciąłem osiem kawałków drewna na długość 1,2 m, a sześć kawałków na około 1,70 m. Doszedłem do tej długości (1,70 m) ponieważ sufit w mojej piwnicy jest na tej wysokości. Najlepiej wybrać długość trochę krótszą niż wysokość pomieszczenia do uprawy.\nJeśli Wasz pokój ma 2 metry wysokości, w takim razie wytnijcie osiem kawałków o długości około 1,97 m. Innymi słowy, odejmijcie kilka centymetrów od rzeczywistej wysokości pomieszczenia. Krok 1 jest całkiem prosty: tworzymy drewnianą ramę, przez połączenie dwóch kawałków o szerokości 1,2 m z dwoma kawałkami o wysokości (w moim przypadku) 1,70 m. Odbywa się to naprawdę szybko za pomocą wiertarki stołowej, na której kładziemy dwie części, które wymagają połączenia, wywiercamy otwór i skręcamy je razem.\nGdy już mamy naszą drewnianą ramę solidnie zmontowaną możemy ściśle rozciągnąć na nim czarno-biały plastik. Odbywa się to najwygodniej za pomocą zszywacza do przymocowywania plastiku. Nadmiar plastiku może zostać odcięty po jego zamontowaniu.\nTak oto mamy teraz pierwszy ekran odbijający. Musimy do tego dołączyć jeszcze jeden ekran w taki sam sposób, jak zrobiliśmy dwa poprzednie, tylko teraz przy użyciu jednego elementu 1,70 m, mniej. Po prostu użyjmy 1,70 m deski z ekranu który właśnie zrobiliśmy i dołączmy dwie sztuki o długości 1,20 m i jedną o długości 1,70 m. Następnie rozciągamy i ponownie zszywamy plastik i znowu odcinamy jego nadmiar. Teraz mamy dwa kawałki ekranu złączone ze sobą. W ten sposób nie tworzymy odrębnych luźno wiszących ekranów. Z drugiej strony robimy to samo, dołączając ekran do już istniejącej drewnianej rozpórki pierwszego ekranu.\nMamy teraz trzy ekrany solidnie przymocowane do siebie, z odbijającymi powierzchniami. Teraz umieszczamy tę konstrukcję na wybranym metrze kwadratowym, przeznaczonym do uprawy. Jak już zauważyłem, ekrany są nieco większe niż przestrzeń wzrostu. A to dlatego, że wciąż mamy miejsce aby zmieścić wentylator i temu podobne. Na zakończenie, jeszcze raz robimy jeden nieza-leżny ekran z dwóch kawałków drewna o długości 1,20 m oraz dwóch desek o długości 1,70 m.\nOsobny, ruchomy ekran to są drzwi wejściowe do pomieszczenia na uprawę. Stawiamy to na otwartej stronie pudła złożonego z trzech ekranów, i nasza przestrzeń uprawna jest całkowicie zamknięta. Teraz wszystko to, co musicie zrobić, to przesuwać drzwi ekranu, aby móc kontrolować i dbać o swoje rośliny. W taki sposób teraz światło lampy pozostaje w przestrzeni uprawnej i zauważycie różnicę jaką to daje później, gdy przyjdzie czas zbiorów z roślin. Zapach rośliny jest także zatrzymywany wewnątrz i może być łatwo usunięty przez pompy z filtrem, więc resztę przestrzeni w pomieszczeniu można przeznaczyć do innego użytku. Naprawdę twórczy hodowcy mogą wyho-dować dla siebie prawdziwy klejnot z tak przygotowanym pomieszczeniu.\nCzęść 6 – Podstawa na donice\nPomieszczenie powinno być łatwe do utrzymania w czystości, i dlatego zdecydowałem się zbudować pewnego rodzaju ‘podstawę na donice’, na której zostaną umieszczone rośliny. W tym celu budujemy ramę o szerokości 1,10 m, o długości do wyboru, i wysokości 15 cm. Jest ona wyłożona tym samym czarno-białym tworzywem sztucznym (upewniając się że nie w nim żadnej dziury). Zaletą takiej podstawy jest to, że zapewnia czystszą uprawę, chroniąc jednocześnie przed chorobami.\nWszystkie śmieci, takie jak ziemia, obumarłe liście, rozpryskana woda kończą w tej podtswie. Kiedy zbiory zostaną zakończone, wystarczy zamieść to wszystko i wyrzucić, odzyskując idealnie czyste pomieszczenie do następnej uprawy. Jeśli nie korzystacie z podstawy na donice, tak jak wielu hodowców, to w krótkim czasie wasze pomieszczenie zapełni się brudem.\nMając podstawę na donice, można bez problemu przepłukać rośliny, bez pozostawiania po sobie mokrego bałaganu w waszym pomieszczeniu. Kolejną zaletą jest to, że kiedy uprawiamy w glebie można sobie pozwolić na wypełnienie całej podstawy wodą, pozostawiając roślinom decyzję, które składniki odżywcze chcą z niej pobrać. Jest to efekt doniczki stojącej na podstawce.\nFaktycznie podstawa ta jest ogromną podstawką. Jego zaletą jest to, że trudniej będzie nadmiernie nawieźć rośliny, ponieważ one same decydują, ile nawozu chcą pobrać. Jeśli chcecie wyjechać na 3-4 dni, możecie po prostu pozostawić podstawę na donice, wypełnioną po brzegi wodą, a rośliny będą miały wystarczającą ilość pożywienia w ciągu tych kilku dni. Podstawa służy wtedy, jako automatyczny system nawadniania. Później można łatwo przejść na systemem hydroponiczny Ebb & Flood.\nReasumując: naszym celem jest stworzenie światłoszczelnej, hermetycznej przestrzeni uprawnej, w której świeże, bogate w CO2 powietrze wlatuje z dołu, po jednej stronie pomieszczenia, kieruje się w górę i wydostaje się drugą stroną. Wystarczająco duża pompa ssąca gwarantuje, że powietrze krąży, a wentylatory mieszają świeże, wlatujące powietrze z powietrzem ogrzanym przez lampę w taki sposób aby temperatura była taka sama w całym pomieszczeniu. Wystarczy dodać ściany odblaskowe, aby zmaksymalizować wydajność światła oraz utrzymywać podstawę na donice w czystości i to już wszystko.\n2 yr Vito unpinned and pinned this topic


ProCheck dla evercare® easy – aplikacja na urządzenia mobilne - Zdrowy Diabetyk\nZdrowy diabetyk / Technologie / ProCheck dla evercare® easy – aplikacja na urządzenia mobilne\nSystem do pomiaru glikemii evercare® to niezastąpiona pomoc dla diabetyków, diabetologów oraz opiekunów osób chorych na cukrzycę. Dzięki wielu możliwościom, wykraczającym poza standardowe funkcje glukometrów, jest to rozwiązanie, które znacząco poprawia leczenie cukrzycy. W ramach systemu działają: glukometry evercare®, aplikacje komputerowe evercare® expert dla pacjentów, evercare® expert pro dla lekarzy, a także aplikacja ProCheck dla evercare® easy na urządzenia mobilne.\nProCheck dla evercare® easy – dla kogo?\nDiabetycy, którzy chcą ułatwić sobie życie, prędzej lub później sięgają po nowoczesne rozwiązania poprawiające wygodę korzystania z glukometrów, umożliwiające analizę wyników, ich zdalne przesyłanie czy tworzenie raportów. I właśnie w odpowiedzi na te potrzeby pacjentów powstał wspomniany system.\nAplikacja na smartfony i tablety ProCheck dostępna jest bezpłatnie na urządzenia Apple z systemem iOS (iPhone 4 i nowsze, iPad 2 i nowsze) oraz na urządzenia z systemem Android (minimalna wersja: Android 4.3).\nProCheck jest łatwą i intuicyjną w obsłudze aplikacją, stworzoną z myślą o potrzebach pacjentów, zarówno młodych, aktywnych i obeznanych w technologiach, jak i diabetyków wymagających od sprzętu jedynie podstawowych funkcjonalności i łatwości obsługi.\nJak działa ProCheck dla evercare® easy\nDo prawidłowego działania wymagana jest darmowa aplikacja na telefon oraz przystawka evercare® easy podłączona do urządzenia za pomocą portu gniazda słuchawkowego „jack” lub przejściówki. Przystawka zastępuje glukometr, a używając odpowiednich pasków testowych, można oznaczać stężenie glukozy we krwi, poziom ciał ß-ketonowych oraz poziom cholesterolu całkowitego. A w niedługim czasie docelowo na przystawce i programie ProCheck będzie można analizować 6 różnych parametrów. Dane przesyłane są bezpośrednio do aplikacji ProCheck, analizowane i zapisywane na karcie pamięci.\nAplikacja na smartfony ProCheck umożliwia:\nPomiar (glukoza, ciała ketonowe, cholesterol).\nProCheck dla evercare® easy to korzyść dla pacjenta i lekarza\nAplikacja na smartfony jest łatwa w obsłudze i intuicyjna. Każdy może nauczyć się jej obsługi, przez co zyska możliwość szybkiego przetwarzania i udostępniania wyników. Przejrzysty szablon prezentacji w formie tabeli lub wykresów oraz wyróżnienie kolorem wyników wykraczających poza normę to kolejne zalety aplikacji. Można samodzielnie (po konsultacji z lekarzem) ustalać spersonalizowane jednostki i zakresy dla oznaczonych parametrów.\nIstotną funkcją aplikacji jest możliwość eksportowania danych do formatu CSV lub graficznego pliku JPG i wysyłanie pliku na wskazany adres e-mail. Dzięki temu niezależnie od tego, gdzie chory przebywa, może na bieżąco wysyłać wyniki i konsultować je z opiekunem. Jest to szczególnie istotne w przypadku młodych podopiecznych, a także diabetyków, którzy dopiero uczą się postępowania w chorobie.\nKorzyści z aplikacji ProCheck dla evercare® easy\nBezpośrednia analiza i przetwarzanie wyników bez konieczności importowania ich z glukometru.\nCzytelnie przedstawione wyniki i raporty.\nMożliwość wysyłania danych przez e-mail.\nAplikacja współpracuje z większością smartfonów z systemem Android oraz iOS.\nŚrednie z 7,14, 30, 60 i 90 dni,\nPoprzedni artykuł Dynia a cukrzyca


Co wtedy winien pałaszować york terrier? Przeżuwanie\nGrymasy lipidowe Omega 3: 068 Niesnaski lipidowe\nRewelacyjne: Ambrozja Izyda Walkiria\nYorki toż zajebiście nagminne gliny swojskie. Ich okaziciele popularnie nie zlecają sobie jednak materie, z współczesnego kiedy nieoceniona istnieje parlamentarnie zbilansowana głodówka tejże nacje. Toteż, co wsuwają yorki, rozliczni się z rzeczonego, co zakąszają impresariowie nieznanych odmian, chociażby tychże o jednakowej gramaturze plus skali.\nPodczas łączenia żywienia dla yorka należałoby zdać przezorność przede skończonym na toż, w którym wieku jest piesek. Młodzieżowe yorki planują spodziewane sensowności z dorosłych samców. Egzystuje to potężnie wartościowa oznaka, dlatego skomponowanie zadowalającej głodówki zarówno gwoli żółtodziobów, wzorem natomiast dawniejszych urzędników kategorii planuje wiekopomny pomysł na ich rozrost natomiast dojrzalszy szczebel zdrowia. Wewnątrz samodzielnych urzędników kategorii chłonie się wszelakie samojedy, które przeprowadziły 10 miechów. Czym stołować gliniarza yorka, jaki przebyłem współczesną zaporę?\nYork – mienie dużego glinę\nAklimatyzacja w tuczeniu pomiędzy momentem adolescencje i odpowiedzialności u yorka przypisuje wydatne znaczenie. Nigdy ale ze impulsu na powszechnie podręcznikową wybredność yorków, aliści przede sumarycznym na poziom uzdrowienia rzeczonych czworonożnych potworów. Przychylnie zaadaptowana kuracja oddziałuje przede jakimkolwiek na troskę przed słabościami dziąseł, jakie niejednokrotny sięgają posłów bieżącej nacji. Dumne tuczenie hamuje również biegi starzenia, co jest wybitnie głębokie obok yorków, ze motoru na ich szczegółową ikrę. Yorki to odmiana, jaka trwa nawet do 20-21 lat, podczas gdyby subiektywne kategorii egzystują gdzieś 12-15 latek. Warto przeto dopieścić o świetną formę faworyta, często gdy obejmuje się w części coraz kolosalnie obopólnych latek.\nCo podjadają yorki, aby ospale występować?\nCo serdecznie szama york? Odżywianie winno ugruntowywać się na kompozycji paru szacownych składników. Przede całkowitym fundamentalne stanowi mięcho boskiej grup. Najprawdopodobniej być naturalne oleje rozświetlające wtedy mięsko barbarzyńskie, gdy na dowód wieprzowina, oraz plus pieczyste opuszczające spośród ryb, na okaz z łososia, jaki egzystuje wartym tłem białka.\nTreściwa karmy gwoli yorków BRIT CARE Miniaturowemu Grain-Free Yorkshire obfita egzystuje w białko plus pozbawiona egzystuje rezultatów zbożowych. Dzięki rzeczonemu ciągnie się gwarancję, że karma przymyka zatrzęsienie niebagatelnych dodatkowo dogodnych fragmentów. Afektacja łososiem istnieje to pomiędzy drugimi tuńczyk, hord spośród kurczaka, algi zaś własne segmenty wykwintne w kalaminy także niacyny. ACANA SINGLES Yorkshire Pork to z kolejek strawa silna w podzespoły wieprzowe, jak nerki, potrawy, uczucia dodatkowo chrząstki, jakie ponadto są jedyną kwintesencję diety męskiego yorka.\nDla uchronienia czystych dziąseł, słonecznej grzywie też gwoli wstecznictwa procesów starzenia należałoby wyrażać yorkowi karmy przeznaczaną gwoli jego nacji. ROYAL CANIN Yorkshire Terrier Adult niniejsze urywana strawa, jaka dokonuje wszechstronnie również preferuje poniekąd straszliwie chimerycznym yorkom. Karmy ROYAL CANIN Yorkshire hojna jest w olej z ogórecznika a biotynę, które pasują wewnątrz etyczną natomiast łagodną szczecinę bidna. Orzeka oraz niepodważalne pirokseny, kiedy magnez, wapń, czyżby fosfor, które pasują wewnątrz dokładne zęby, knagi tudzież przeguby.\nCzym dojadać gliny yorka, i czego bojkotować?\nNieuleczalnie relewantne jest też dostarczenie przygany na obecne, czego nie powinien ucztować york. Psisko odczuwanie omawia kiedy wprawę a nie segreguje rzeczonego, co przypadkiem mu zaszkodzić miłuj nieprzychylnie nakłonić na jego usposobienie. Z stabilnością nie przywiera mu to wyszczególniać czekolady i wyjątkowych czułości, jakie mieszczą destrukcyjne bazy gwoli husky wszelakiej krwie. Akurat winno więcej zawiadamiać się yorkowi resztek ze stolika, bowiem potrafią one podrażnić przenikliwy żołądek żandarma.\nUczestniczy takoż rozliczyć troskę na kwota składanych miarek, bo yorki, jako reprezentanty nacje miniaturkowej dzierżą cienkie żołądki, jakie nie nadmiernie solidnie dyskutują sobie ze rozprzedaż rozległym posiłkiem. Użytek nie zapewniać im jeszcze przetworów szczodrych w laktozę, albowiem potrafi ona dostarczyć laksację a wątki trawienne.\nCo wtedy winien pałaszować york terrier? Przeżuwanie współczesnej rasy nie przystaje do najbłahszych, pomimo podziwiając zaledwo mało dyrektyw mocna zapewnić mu pomyślną tudzież zbilansowaną dietę, przyimek zbytnich wątków gastrycznych. Ważkie egzystuje, żeby ukazywać mu adresowaną karmy marki przeróżną w wycinki cenne dla niniejszej kategorii natomiast uważać na plony, jakie umieją skrzywdzić jego zdrowiu. Homologiczna głodówka rządzi na rozciągłość rośnięcia yorków zaś na ich łagodne usposobienie, tudzież obecne przecież tęskni się diametralnie.\nNiedługo przywołał Hanię o rąsię, przetrwał klasyczny spośród przyjemnością także po ożenku wywiózł ją do Stolice, dokąd dożył godność w Personelu Przewodnim Wojska Krajowego.\nZaraz niemalże rok po ożenku dociągnęli rodzicami niebrzydkiej córuni, a po dwóch latkach malca.\n1 rasy psów1 trening1 adwokat kraków1 ratalne pożyczki pozabankowe1 karmy dla kotów petinet1 karmy dla chomików1 stairs18 karma dla kotów1 wysokiej rozdzielczości zdjęcia z fotobudki1 karma dla kotów opinie1 karmy suche dla psa1 komis1 pożyczka1 wynajem autokarów warszawa10 akcesoria dla kotów1 tabletki1 etui na telefon1 tania fotobudka1 oświetlenie1 odżywianie psa3 akwarystyka1 rasy kotów1 sucha karma dla psa12 sklep zoologiczny1 siberiancat.pl - karma dla kota


Praga dla Najlepszych 21 VI 2013\nPraga dla Najlepszych 21 VI 2013\nPraga dla Najlepszych w G-17\nW piątek 21 czerwca 42 uczniów z Gimnazjum nr 17, najlepsi z najlepszych, wyruszyło z ul. Ślężnej na autokarową wycieczkę do Pragi. Wyjazd był nagrodą za bardzo dobre wyniki w nauce oraz zaangażowanie w życie szkoły i jest już drugim ( tego rodzaju) w historii szkoły.\nChcemy docenić pracowitych, systematycznych. Zachęcić innych do nauki, działalności społecznej. Jesteśmy pod tym względem wyjątkową szkołą. Nagroda jest nietuzinkowa, bo jej uczestnicy są świadectwem, że warto się uczyć, warto pracować na rzecz innych-mówi Radosław Szymanowski nauczyciel w Gimnazjum 17.\nWiedzieliśmy od początku roku szkolnego, że będzie nagroda, ale nie spodziewaliśmy się Pragi. Nie myślałam o niej, uczyłam się raczej dla siebie, rodziców. Darmowa wycieczka to miły dodatek do świadectwa z czerwonym paskiem- stwierdza Kasia- średnia ocen 5, 16.\nPiątkowy wyjazd pozwolił zobaczyć jedną z piękniejszych stolic świata. Uczestnicy wycieczki poznali związki kulturowe Polaków i Czechów. Mogli porównać rozwój obu państw. Odnaleźć wspólne tradycje, świętych, style architektoniczne obecne w Pradze i we Wrocławiu.\nDyrektor Gimnazjum nr 17 -Elżbieta Pawlik Baraniec- szukamy pomysłów na motywowanie do nauki, stad pomysł z wycieczkami. Wspomagamy rodziców, pokazujemy, że warto.\nZnajdujesz się obecnie tutaj: Aktualności Praga dla Najlepszych 21 VI 2013


Stefan Szczepański: Letnia przygoda? Nie tak szybko… Piesza pielgrzymka na Jasną Górę jako doświadczenie akustyczne – Niby-tygodnik\nPosted on 18 sierpnia 2017 by krzysztof_stefanski\nStefan Szczepański: Letnia przygoda? Nie tak szybko… Piesza pielgrzymka na Jasną Górę jako doświadczenie akustyczne\n„Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego”. Niby-tygodnikowy Krzysztof próbuje stać się jak dziecko. Zdjęcie: Agata Combik/Gość Niedzielny\nPod koniec lipca, gdy w Polsce na dobre rozpoczął się sezon pielgrzymkowy, znajomy podesłał mi link do piosenki „Letnia przygoda” zespołu „Ich Troje”. Trochę się zdziwiłem, bo sądziłem, że zespół, który na przełomie wieków wyznaczał w Polsce standardy złego smaku, już dawno zaprzestał działalności, a Michał Wiśniewski skupił się na opiewaniu wyrobów z porcelany. A jednak… akcja „Letniej przygody” rozgrywa się na pielgrzymce: „śpiewa tłum, wznieca kurz/ Częstochowa tak blisko już”. W teledysku wesoło podrygują archetypiczne postaci pielgrzymów: z plecakami, flagami polski, w odblaskowych kamizelkach i nieodłącznym towarzystwie kleru. Wszystko obraca się oczywiście wokół pielgrzymkowego stereotypu, który osiąga kulminację w wieńczących piosenkę słowach: „chwalmy Pana i 500+”. Stereotyp ten trafnie został niegdyś wyrażony w dowcipie: Co to jest? Długie, śpiewa i śmierdzi? (ew. Długie, śpiewa i defekuje po zaroślach – z tym, że ani „defekuje”, ani „po zaroślach”). Ważnym aspektem tego wizerunku jest warstwa brzmieniowa pielgrzymki, wyrażona w słowie „śpiewa”. Jak jednak naprawdę brzmi piesza pielgrzymka na Jasną Górę? Jako muzykolog, ale również wieloletni pielgrzym postanowiłem opisać ten fenomen akustyczny.\nWszystko zaczyna się w ciszy. Jej zakłócenie wyrywa pielgrzymów z (zawsze zbyt krótkiego) snu, wzywając do rozpoczęcia kolejnego dnia wędrówki. Można się spotkać z kilkoma strategiami na zakłócenie tej świętej ciszy. Styl delikatny polega na odtworzeniu przez pielgrzymkowe nagłośnienie (popularne „tuby”) utworu, który subtelnie wsączy się do uszu pątników i nie wywoła u nich szoku akustycznego. Popularnym wyborem bywa „Poranek” Griega. Wiele lat spędziłem też w grupie, którą ze snu wybudzał „Czarny blues o czwartej nad ranem” Starego Dobrego Małżeństwa, wybór trafny ze względu na godzinę pielgrzymkowych pobudek. Na przeciwległym biegunie stoi styl brutalny, polegający na gwałtownym wyrwaniu pielgrzymów ze snu. W jego litościwszej wersji środkiem służy temu głośna i energiczna muzyka. Gorzej, gdy wykorzystane są dźwięki o wyjątkowo przykrej dla ucha charakterystyce poprzez nagromadzenie wysokich częstotliwości: syreny alarmowe, specjalnie wywoływane sprzężenia sprzętu nagłośnieniowego czy tłuczenie w blaszany garnek. Formę pośrednią pielgrzymkowych pobudek stanowi styl żartobliwy, gdy w głośników rozlega się energiczna piosenka, jednak powszechnie uznawana za zabawną. Mistrzem tego stylu był w pewnym momencie Król Julian z popularnej bajki „Madagaskar” i jego przebój „Wyginam śmiało ciało”. Mimo upływu lat powodzenia nie tracą też Fasolki. Za styl majestatyczny należy uznać pobudkę, o której niegdyś czytałem: pielgrzymkową grupę budził rano dźwięk dzwonu. Na jego pierwsze uderzenie należało obudzić się i uczynić znak krzyża; na drugi – rozpiąć śpiwór; na trzeci – wyjść z namiotu…\nObecnie splątane melodie pielgrzymkowych pobudek sąsiadujących ze sobą grup są dodatkowo kontrapunktowane przez budziki indywidualnie ustawiane przez pielgrzymów, a odzywki kolejnych „drzemek” z sąsiednich namiotów wyznaczają nieubłagany upływ czasu. Opornych we wstawaniu dodatkowo motywują okrzyki porządkowych dbających o to, by grupa wyszła na trasę o wyznaczonej godzinie. Potem rozlega się tradycyjna litania porannych odgłosów pielgrzymki: dźwięk rozpinanego zamku od śpiwora, syk powietrza uchodzącego z materaca, szeleszczenie foliowych worków towarzyszące pakowaniu, dźwięki porannej toalety i ciężkie brzmienie kolejnych składanych na wspólną stertę bagaży.\nWreszcie pielgrzymi wyruszają na szlak, a środowisko dźwiękowe zostaje zdominowane przez dźwięk ludzkiego głosu – we wspólnym śpiewie, modlitwie (częstokroć również śpiewanej) czy głoszonych po trasie konferencjach. Każdego dnia pielgrzymów czeka także etap ciszy, który pozwala się wsłuchać we własne myśli, lecz także odgłosy pielgrzymowania, które zazwyczaj przykrywane są przez wszechobecne nagłośnienie. Słychać wtedy przede wszystkim ostinato ludzkich kroków brzmiące różnie w zależności od nawierzchni. Gdy grupa osiągnie wspólne tempo daje się usłyszeć w miarę regularny rytm marszu czasem tylko zniekształcany przez kulejących i nierówno stawiających obolałe nogi, a czasem zakłócany przez podbiegających i goniących swoją grupę. Nakłada się na to – szczególnie w gorące dni – ciężki rytm ludzkiego oddechu, trzaskanie plastikowych butelek z wodą mineralną, stukanie zakrętek, odgłosy przełykania. Ponad głowami na otwartym terenie słychać łopotanie pielgrzymkowych flag.\nEtap ciszy pozwala również lepiej usłyszeć to, co dzieje się wokół pielgrzymki – środowisko dźwiękowe przez które przechodzą i które zakłócają pątnicy. Znacznie częściej są to odgłosy cywilizacji niż natury: duża kolumna pieszych skutecznie płoszy dziką zwierzynę. Wśród tych dźwięków dominują odgłosy maszyn rolniczych: szum kombajnów i warkot ciągników. Na czas lipca i sierpnia przypada największe natężenie prac w polu. Na dźwiękowej mapie pielgrzymki pojawiają się również inne pojazdy: zarówno te, mijające ją od czoła, jak również te, które mozolnie wyprzedzają grupę po grupie. Znacznie łatwiej zauważyć obecność tych drugich. Ciężki pomruk ciężarówki czy sapanie autobusu przyczajonego za grupą i czekającego aż zwolni się przeciwległy pas jest w stanie zdominować nawet pielgrzymkowe nagłośnienie. Ryk silnika, gdy jeden z tych ciężkich pojazdów zbiera się do wyprzedzania, skutecznie zagłusza wszystko wokół. Samochody osobowe nie zaznaczają aż tak mocno swojej akustycznej obecności, choć zirytowani kierowcy potrafią ostentacyjnie wymijać grupy z gwałtownym przyspieszeniem i również gwałtownym hamowaniem. Słychać wówczas dźwięk silnika o znacznie wyższej częstotliwości (ze względu na wyższe obroty) oraz pisk hamulców. Zniecierpliwieni kierowcy potrafią też wyrazić swoją dezaprobatę dźwiękiem klaksonu. Sygnał dźwiękowy bywa jednak używany również w odmiennym kontekście – przez nadjeżdżających z naprzeciwka kierowców jako pozdrowienie dla pielgrzymów.\nWreszcie jednak pielgrzymka wychodzi ze strefy ciszy i ponownie zostaje włączone nagłośnienie. Kolejne „tuby” zaznaczają zazwyczaj początek i koniec grupy ze „studiem” umieszczonym w środku, do którego podłączone są mikrofony osób prowadzących śpiew czy modlitwę. Przy większych grupach potrzebne są nieraz dodatkowe tuby, przy mniejszych – czasem wystarczy jedna. Nie jest to sprzęt wysokiej jakości i przenosi dość wąskie pasmo częstotliwości, przyczyniając się do charakterystycznego spłaszczenia głosu. Pielgrzymkowe tuby najczęściej lata świetności mają już dawno za sobą i są sprzętem zawodnym. Często tracą łączność i wówczas słychać przerywanie na przemian włączającej i wyłączającej się tuby. Nieraz jedna z tub potrafi się zepsuć na trasie, a wówczas cała grupa nagłośniona jest zaledwie jednym źródłem. Można wówczas obserwować proces stopniowego rozmywania się dźwięku, który przy końcu kolumny pozostaje w ogóle niesłyszalny, a przy jej początku towarzyszy mu charakterystyczne, lekko przesterowane brzmienie maksymalnego poziomu głośności. Do typowych odgłosów pielgrzymki należy również sprzęganie, gdy któraś z tub znajdzie się zbyt blisko mikrofonów, co skutkuje głośnym, wysokim i nieprzyjemnym dźwiękiem. Czasem zdarza się też, że w mikrofonie bezprzewodowym wyczerpią się baterie, co skutkuje albo przerywaniem sygnału, albo jego stopniowym słabnięciem.\nPonieważ kolejne grupy pielgrzymkowe idą dość blisko siebie, typowym dla pielgrzymki zjawiskiem akustycznym jest nakładanie się dźwięków z nagłośnienia różnych grup. Można to zaobserwować najlepiej, gdy grupy podejmują niejednorodne pielgrzymkowe aktywności np. jedna słucha konferencji lub prowadzi modlitwę, a w tym czasie sąsiednie grupy śpiewają często skutecznie przykrywając ciszej zachowującą się grupę. Najwyraźniej zjawisko to można zaobserwować w lesie, gdzie dźwięki odbijając się od drzew potrafią się nieść daleko przed i za grupą. Słychać to szczególnie wyraźnie podczas wchodzenia i wychodzenia ze strefy ciszy, gdy długo po wyłączeniu nagłośnienia grupy słychać jeszcze odgłosy kolejnych grup. Podobnie przy wychodzeniu, dźwięki z grup znajdujących się daleko z przodu sygnalizują koniec ciszy na długo przed tym, nim faktycznie nastąpi.\nW drodze znajduje się czas na ciszę, modlitwę, rozważania, a nawet zwykłe rozmowy. Jednak najczęściej – tak jak we wspomnianym na początku dowcipie – pielgrzymka po prostu śpiewa. Przenośne urządzenia do odtwarzania dźwięku (początkowo odtwarzacze mp3, dziś –telefony) wprawdzie umożliwiają odtwarzanie zarówno rozważań (np. kazań Jana Pawła II), czytań (audiobooki z Pismem Świętym), a nawet nabożnych pieśni, jednak w większości przypadków muzyka na pielgrzymce wykonywana jest na żywo. Typowe pielgrzymkowe „studio” składa się z dwóch-trzech mikrofonów przy czym często do jednego mikrofonu śpiewają dwie, a nawet więcej osób. Głosy często są zmęczone, słychać wtedy śpiew z charakterystycznym krótkim oddechem i przydechami towarzyszącymi sapaniu. Śpiew nie zawsze prowadzony jest przez profesjonalistów. Rzadkością są grupy, w których śpiewa się w wielogłosie, choć i takie się zdarzają. Znacznie częściej słychać monodię, do której czasami dodawany jest drugi, improwizowany głos, oplatający wiodącą melodię w wyższym rejestrze. Powszechną praktyką jest też dodawanie krótkich wstawek najczęściej powtarzających ostatnie słowo w danym wersie pieśni. Często do śpiewu zapraszane są również dzieci dobarwiając brzmienie swoimi charakterystycznymi głosami sprzed mutacji, o otwartej, jasnej emisji. Po prawdzie jednak również u dorosłych śpiewających trudno spotkać dobrą emisję głosu. Przeważa głos piersiowy, często z usztywnionym gardłem, kojarzący się nieco z krzykiem. Obowiązkowo akompaniament pielgrzymkowego śpiewu realizowany jest na gitarze nagłośnionej za zwyczaj mikrofonem kontaktowym, choć zdarza się też, że jeden z pielgrzymów ofiarnie całą drogę trzyma mikrofon pojemnościowy przy gitarze. Dominuje gra akordowa na gitarze, choć zdarzają się też gitarzyści akompaniujący melodycznie. Pielgrzymkowe instrumentarium uzupełniają najczęściej skrzypce, choć trafiłem też na pielgrzymkowych altowiolistów i flecistów. Podobne instrumenty melodyczne najczęściej już bez nagłośnienia improwizują ponad linią wokalną. Pojawiają się też instrumenty perkusyjne: bębny i różnego rodzaju przeszkadzajki. Jeszcze parę lat temu bardzo popularne były bongosy, jednak odnoszę wrażenie, że obecnie można je usłyszeć już znacznie rzadziej. Za to wciąż, nawet gdy brakuje instrumentów perkusyjnych, można wybijać rytm wspólnym klaskaniem.\nRepertuar pielgrzymkowy w większej mierze stanowi mieszankę repertuaru tradycyjnego, zwłaszcza pieśni maryjnych, oraz oazowego. Podobnie jak do śpiewu często zapraszane są dzieci, tak i w repertuarze pojawiają się piosenki dziecięce np. z repertuaru zespołu Arka Noego, jak nieśmiertelne przeboje „Święty uśmiechnięty (taki duży, taki mały)” czy „Tato”. Do tej kategorii można też zaliczyć piosenkę „Jestem rybakiem Pana” z niezbyt głębokim teologicznie refrenem „cziru riru riru”. Podobna infantylizacja wydaje się jednak być jak najbardziej na miejscu. Ostatecznie Jezus stwierdza, że „jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego” (Mt 18, 3). Trzeba też zaznaczyć, że na pielgrzymce można usłyszeć prawdziwie wątpliwy repertuar, gdyż absurdalny i zwyczajnie głupawy tekst przy skocznej, wesołej melodii często pozwala łatwiej znieść trudy ciężkiego marszu. Zdarzało mi się więc słyszeć grupy wchodzące na odpoczynek z pieśnią, w której wyrażają radość, że „już jest postój”, albo zgoła nie mającej żadnego sensu: „chrum, chrum, chrum” (cytaty mogą nie być dosłowne). Słyszałem też wykonywany w drodze repertuar kolędowy, bo przecież wszyscy kochamy polskie kolędy…\nOsobny rozdział stanowią pielgrzymkowe wersje popularnych przebojów. Pielgrzymkowi twórcy od lat dzielnie udowadniają, że żadna melodia nie jest im straszna i idą w ślady kompozytorów tworzących msze do świeckich canti firmus, jak słynny „L’homme armé”, osiemnasto- i dziewiętnastowiecznych zakonników podpisujących nabożne teksty pod muzykę operowych arii, a nawet Charlesa Gounoda, który z preludium C-dur z I tomu Das Wohltemperierte Klavier Bacha uczynił popularne „Ave Maria”. Zazwyczaj nowe teksty podpisuje się pod evergreeny bądź pod przeboje danego lata. Do pierwszej kategorii można zaliczyć piosenkę „Kocham, więc nie muszę się bać”, której refren wykorzystuje motyw z piosenki Beatlesów „Hey, Jude”: po charakterystycznym „na-na-na” zamiast „Hey, Jude” słyszymy jednak „Jezus”. Z drugiej kategorii pamiętam m.in. piosenkę „Ko-ko-ko pielgrzymka spoko”, śpiewaną pamiętnego lata 2012 roku. Na rzecz tej wersji przemawia chyba jedynie to, że niesione jej dopingiem pielgrzymki przynajmniej docierały do finału, czego nie można było wówczas powiedzieć o Drużynie Narodowej… Negatywną karierę w Internecie swojego czasu zrobiła piosenka „Maryja tu, Maryja tam” będąca przeróbką przeboju „Dragostea din tei” mołdawskiego zespołu O-Zone. Piosenka została nawet wykorzystana (w niezbyt pochlebnym kontekście) podczas Przeglądu Piosenki Aktorskiej (celebrity alert: śpiewa Tomasz Kot). Poszukiwania w Internecie pozwoliły mi również odkryć zjawisko, którego nie znam z własnego doświadczenia: hymnów pielgrzymkowych – piosenek pisanych na użytek tylko danej grupy, opisujących jej charakter i pielgrzymkowe życie. W ten sposób znalazłem pieśń „Srebrna trzynastka” grupy trzynastej „srebrnej” z pielgrzymki opolskiej na melodię „With or without you” zespołu U2, a także hymn grupy ósmej „pomarańczowej” z pielgrzymki świdnickiej na melodię „Waka waka” Shakiry.\nPrzebojem tego lata okazała się latynoska piosenka „Despacito” (powoli), która stała się najczęściej oglądanym filmem na youtubie z ponad trzema miliardami wyświetleń. Na pielgrzymkową przeróbkę nie trzeba było długo czekać. Wersja „Nie tak szybko” została opracowana przez grupę 21 pielgrzymki wrocławskiej i szybko stała się bezprecedensowym jak na warunki pielgrzymkowe hitem z prawie 2 milionami wyświetleń na youtubie, do czego wydatnie przyczyniło się zainteresowanie lokalnych i ogólnopolskich mediów. Piszę „jak na warunki pielgrzymkowe”, ponieważ piosence wciąż wiele brakuje do popularności innych rodzimych wersji „Despacito”: przede wszystkim „Wieśka Tico” z 18 milionami odsłon czy z podejmującym również tematykę motoryzacyjną i dzielącym z pielgrzymkowym przebojem tytuł „Nie tak szybko” z kanału „Na pełnej” z 6 milionami wyświetleń. Niestety, większą popularnością cieszą się także chamskie i seksistowskie piosenki w gatunku „Despacipo” (10 milionów odsłon) czy lansowana przez stację RMF Maxxx wersja „Głupia pipo” (6 milionów). Wniosków nasuwa się wiele, a żaden z nich nie jest zbyt optymistyczny. Pozostaje się jedynie cieszyć, że „Pielgrzymkowe Despacito” o parę długości prześcignęło „Letnią przygodę” (zaledwie około 250 tysięcy wyświetleń). Co ciekawe, grupie 21 popularnego przeboju pozazdrościły chyba inne grupy, bo już na Jasnej Górze słyszałem grupę franciszkańską, śpiewającą na melodię „Despacito” słowa „Fran-cisz-kanie”. Coś czuję, że to jednak nie będzie hit…\nSłuchając nagrania tegorocznego pielgrzymkowego hitu można usłyszeć wiele z charakterystycznych opisanych wyżej elementów pielgrzymkowej brzmieniowości. Głos śpiewającej siostry Janiny oraz rapującego ks. Jakuba zdradza oznaki zmęczenia, słychać mocne przydechy – grupa dopiero wchodzi na odpoczynek, ma za sobą właśnie przebytych kilka kilometrów marszu. Słychać nienajlepszą koordynację śpiewających, pomimo stale towarzyszącego im gitarowego, akordowego akompaniamentu. W 2:20 słychać dźwięk dobiegający z megafonów pielgrzymkowego zaopatrzenia (nie, nie jest to sygnał obwoźnego sprzedawcy lodów i mrożonek FamilyFrost). W 3:33 słychać charakterystyczny dźwięk sprzęgających tub. Ostatni fragment nagrania pozwala dobrze zobaczyć, że śpiew prowadzony jest za pomocą dwóch mikrofonów przewodowych, jednego bezprzewodowego i podłączonej do centralki gitary. Warto też zwrócić uwagę, że grupa kończy śpiewać piosenkę, mimo że weszła już na postój – nawet po ciężkim marszu, śpiew był ważniejszy od odpoczynku.\nWreszcie jednak nawet po najdłuższym dniu marszu trzeba odpocząć. Nagłośnienie pielgrzymkowe zostaje wyłączone i złożone bezpiecznie w jednym z namiotów. Czasami zostaje wyciągnięte jeszcze raz wieczorem, aby nagłośnić odbywany w grupach apel jasnogórski, tradycyjnie kończący pielgrzymkowy dzień. Wspólne odśpiewanie apelu często poprzedzają gry i zabawy integracyjne najczęściej wywodzące się ze środowisk harcerskich. Wielokrotnie znów daje o sobie znać sąsiedztwo innych grup rozlokowanych na tym samym polu i odgłosy różnych apeli mieszają się. Kiedy więc jedna z grup już nabożnie śpiewa apel jasnogórski, inne mogą wciąż bawić się w najlepsze, a słowa maryjnej pieśni mieszają się ze śpiewem „biegnie, biegnie mały osioł” czy „łana-ołana!”. Wreszcie milknie nawet ostatni apel i znów słychać poranną litanię szeleszczenia plastikowych worków i dźwięku zapinanego śpiwora, choć w odwrotnej kolejności. Kolejne odgłosy stopniowo milką i całe pole zapada w ciszę, którą przerywa jedynie dochodzące z licznych namiotów chrapanie (w tym roku natknąłem się na pielgrzymkowych braci, którzy z zacięciem godnym badaczy pejzażu dźwiękowego nagrywali co bardziej dorodne odgłosy chrapania…). Parę godzin później tę ciszę znów zakłóci pobudka…\nPS. Powyższy felieton jest opisem akustycznego aspektu pieszej pielgrzymki na Jasną Górę z perspektywy muzykologa i krytyka muzycznego, co z pewnością nie jest ani najważniejszym aspektem, ani najważniejszą perspektywą. Jeśli ktoś chciałby dowiedzieć się więcej informacji na temat innych wymiarów pielgrzymowania zachęcam do odwiedzenia pielgrzymkowych stron, szczególnie pielgrzymka.pl. Na wszelkie pytanie chętnie odpowiem też w prywatnych wiadomościach.\nTagged Despacito, kontrafaktura, pielgrzymka


Naturalne źródła witaminy A - moc zamknięta w marchewkach\nWitamina A to składnik, który znaleźć możemy zarówno w produktach pochodzenia zwierzęcego, jak również w warzywach i owocach. Dobrym ich uzupełnieniem są również suplementy, jednak warto po nie sięgać tylko wówczas, gdy nie potrafimy wpleść odpowiedniej ilości produktów bogatych w witaminę A do codziennej diety.\nWitamina A w postaci retinolu (który nasz organizm przekształca w witaminę A) dostępna jest w produktach pochodzenia zwierzęcego, z kolei w źródłach roślinnych przybiera postać karotenoidów jak beta-karoten.\nWśród doskonałych źródeł zwierzęcych, które bogate są w witaminę A, która jest doskonale przyswajalna i wykorzystywana przez nasz organizm, wymienić można wątróbki wołowe czy podroby indycze. Innymi źródłami tej rozpuszczalnej w tłuszczach witaminy są wątróbki drobiowe, olej rybny z dorsza lub innych ryb, pasztety, konserwy z gulaszem wołowym, jaja, ryby, skorupiaki, masło, sery, pełne mleko, produkty mleczne czy wzbogacone witaminą A płatki śniadaniowe i im podobne.\nPonieważ witamina A znajdująca się w źródłach roślinnych znana jest jako karotenoid, musi zostać przekształcona przez nasz organizm w witaminę A lub retinol, zanim zostanie wykorzystana. Konwersja ta zachodzi w górnym odcinku jelita za sprawą enzymów rozszczepiających tłuszcz i soli żółciowych. Ta forma witaminy A jest rozpuszczalna w wodzie, dlatego też nie może być ona przechowywana przez nasz organizm. Najłatwiejszą w przekształcaniu formą witaminy A w roślinach jest forma beta-karotenu. Jego źródła obejmują szerokie grono warzyw i owoców, szczególnie tych o bogatym, głębokim i intensywnym kolorze. Im bardziej intensywny kolor warzyw lub owoców, tym bogatsze są one w beta-karoten. Doskonałymi jego źródłami są zatem słodkie ziemniaki, marchew, dynia, melony kantalupa, różowy grejpfrut, mango, morele, pomarańcze, szpinak, jarmuż, buraki, botwina, brokuły oraz wszelakie zielone warzywa liściaste. Aby nie stracić ich wartości warto jeść je surowe lub gotowane na parze.


Assassin’s Creed: Rogue - wersja PC coraz bardziej prawdopodobna | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 27 września 2014, 14:41\nWydaje się, że zapowiedź pecetowej wersji gry jest tylko kwestią czasu.\nListopad będzie w tym roku wyjątkowo obfity dla fanów serii Assassin’s Creed. Wydawca marki, czyli firma Ubisoft, szykuje bowiem premiery aż dwóch odsłon tego cyklu. Pecety, PlayStation 4 i Xbox One otrzymają Assassin’s Creed: Unity, podczas gdy posiadacze konsol poprzedniej generacji dostaną Assassin’s Creed: Rogue. Oczywiście, dobrego nigdy za wiele, więc sporo graczy komputerowych liczy na to, że drugi z tych tytułów również doczeka się edycji na PC. Najnowsze plotki sugerują, że nadzieje te mogą nie być płonne. Źródła tych spekulacji są dwa. Po pierwsze, wydanie pecetowe zostało wymienione obok konsolowych w bazie danych Fale Conosco, czyli organizacji przyznającej kategorie wiekowe grom na rynku brazylijskim.\nDrugim źródłem plotek jest należąca do Ubisoftu usługa Uplay. Użytkownikowi o ksywce prudislaav udało się odnaleźć w sekcji poświęconej Assassin’s Creed: Rogue logo wersji pecetowej, obok zapowiedzianych wcześniej wydań na Xboksa 360 i PlayStation 3. Wydawca szybko zmodyfikował ten fragment i usunął wzmiankę o edycji na PC, ale mleko już się rozlało i prudislaav zdążył wcześniej zapisać zrzut ekranu.\nOczywiście, do czasu oficjalnego potwierdzenia wersji pecetowej gry wszystko to należy traktować jedynie jako obiecujące plotki. Są one jednak powodem do optymizmu i zdziwilibyśmy się, gdyby Assassin’s Creed: Rogue ostatecznie nie pojawiło się na PC. Zwłaszcza, że twórcy projektu nie kryją swojego zainteresowania w tej kwestii. W zeszłym tygodniu jeden z producentów zdradził w wywiadzie, że deweloperzy są świadomi istnienia sporego popytu na wydanie komputerowe i jego opracowanie jest czymś, co na poważnie rozważają.\nPrzypomnijmy, że Assassin’s Creed: Rogue ma stanowić zwieńczenie historii zapoczątkowanej w Assassin’s Creed III i Assassin’s Creed IV: Black Flag. Głównym bohaterem będzie Shay Patrick Cormac – były członek zakonu asasynów, który wypowiada wojnę swoim dawnym towarzyszom broni i w trakcie kampanii przeobrazi się w bezwzględnego templariusza. Pod względem mechanizmów rozgrywki, produkcja stanowić będzie rozwinięcie rozwiązań z „czwórki”, więc duża rolę odegra wykorzystywanie i ulepszanie własnego statku. Warto dodać, że w grze zabraknie trybu multiplayer.


Dr. WEB Security Space for Android Opinia / Cena / Licencja\n> Oprogramowanie antywirusowe>Dr. WEB Security Space for Android\n19,90 zł Podatek VAT 23% VAT\nOchrona przed: wszystkimi rodzajami szkodliwych programów, które kradną pieniądze i dane z urządzeń z Androidem, szyfrującym oprogramowaniem ransomware, niechcianymi połączeniami telefonicznymi a także niebezpiecznymi treściami internetowymi.\nWykonuje szybkie lub pełne skanowanie systemu plików, a także niestandardowe skanowanie plików i folderów określonych przez użytkownika,\nMonitor SpIDer Guard skanuje systemy plików w czasie rzeczywistym za każdym razem, gdy podjęta zostanie próba przechowania plików w pamięci urządzenia,\nNeutralizuje próby i skutki działań oprogramowania ransomware, w tym utrzymuje dane w stanie nienaruszonym, eliminując konieczność płacenia okupu przestępcom,\nKorzystając z unikalnej technologii Origins Tracing™, wykrywa nowe, nieznane złośliwe oprogramowanie,\nPrzenosi wykryte zagrożenia do kwarantanny, z której w razie potrzeby można przywrócić wyizolowane pliki,\nMinimalnie wpływa na wydajność systemu, Oszczędza zasoby baterii,\nOszczędza ruch sieciowy dzięki niewielkim rozmiarom aktualizacji bazy wirusów,\nOchrona hasłem ustawień aplikacji antywirusowe,\nSzczegółowe statystyki pokazujące jakie zagrożenia zostały wykryte i jakie działania zostały podjęte.\nAntywirus — niezawodnie chroni przed wszystkimi rodzajami złośliwych programów stworzonych w celu infekowania urządzeń mobilnych. Filtr Połączeń i SMS** — ochroni przed niechcianymi połączeniami i wiadomościami SMS. Filtr URL — ograniczy dostęp do niechcianych stron internetowych, używając białych i czarnych list lub kategorii tematycznych.\nZapora — kontroluje aktywność sieciową aplikacji. Ochrona przed kradzieżą — pomoże znaleźć urządzenie mobilne w przypadku jego zgubienia lub kradzieży, a w razie potrzeby zdalnie usunąć z niego poufne informacje. Audytor bezpieczeństwa — rozwiąże problemy związane z bezpieczeństwem i zaproponuje rozwiązanie.\n* Dla urządzeń z systemem Android TV dostępne są tylko programy antywirusowe, zapory i audytor bezpieczeństwa.\n** Tego komponentu nie można używać na urządzeniu bez karty SIM.\nKontrola rodzicielska Dr.Web\nUniemożliwia dzieciom odwiedzanie stron internetowych, które uważasz za niepożądane. Dostęp do nich zostanie zablokowany zgodnie z czarną listą lub grupami tematycznymi witryn (hazard, media społecznościowe itp.). Nie pozwoli Twoim dzieciom dodawać niechcianych numerów do Filtra Połączeń i SMS-ów. Dzięki temu Twoje dzieci będą chronione przed telefonami z nieznanych numerów — tylko osoby, które znasz, będą mogły się z nimi skontaktować. Uniemożliwia dzieciom dostęp do aplikacji, które Twoim zdaniem nie są im potrzebne, i nie pozwala im uruchamiać tych aplikacji. Nie pozwoli Twoim dzieciom na zmianę ustawień restrykcji, które ustalisz (na przykład białych i czarnych list filtrów Dr.Web).\nPath: Home > Oprogramowanie antywirusowe > Dr. WEB Security Space for Android\nJak usunąć wirusa z telefonu? iOS i Android


Sztuka robienia bałaganu | Magazyn HIRO\nStrona główna art Sztuka robienia bałaganu\nSztuka robienia bałaganu\nDenerwujący współlokatorzy. Zatruwają nam życia, sprawiają, że dom z „mojej fortecy” zamienia się w „mój loch”. Jak poradzić sobie z tym jakże palącym problemem? Możemy pozwolić ujść frustracji rozpisując się swoim znajomym, albo…\nAlbo możemy pójść drogą, jaką wyznaczył Justin Cousson. Komik, który nie mógł dłużej znieść bałaganu robionego przez mieszkającego z nim kolegę. Nie bawił się w żadne liściki z zażaleniami ani poważne rozmowy. Wziął sprawy w swoje ręce.\nCzytaj również: Typy współlokatorów, na których nie chcesz trafić\nNie, nie posprzątał po kumplu. To byłoby za proste. Zostawił za to ten artystyczny nieład w stanie nienaruszonym. Każdy z jego elementów potraktował jako osobną instalację artystyczną, opisał i wycenił. Taka przyjemna, mini-galeria.\nTekst: Krzysztof Jędrzejczyk\nDlaczego trzeba zobaczyć film Bradleya Coopera „A Star is Born”\nKlarysa Marczak - 10 października 2018 0


Diggin.pl — RECAP 2011 — Yac\nTo że "Felt" Nilsa będzie albumem roku, czułem jeszcze zanim drżącymi dłoniami włożyłem go do odtwarzacza. Cóż można powiedzieć o tym artyście, żeby nie umniejszać jego splendoru. Człowiek ten oprócz tego, ze jest bez najmniejszej wątpliwości niebywale utalentowanym oraz znakomicie wyedukowanym pianistą i kompozytorem, posiada na dodatek niesamowite ucho jeśli chodzi o brzmienia, w nietuzinkowy sposób je poszukując. Wcześniej odnajdywał przestrzenie w naturalnych reverbach gotyckich kościołów, tym razem odwrócił tą ideę, kierując rejestrację dźwięku do wnętrza fortepianu, tym samym czyniąc go czymś więcej niż instrumentem - żywym, organicznym kontrybutorem muzyki. Sama zaś zawartość muzyczna albumu nie powinna moim zdaniem być opisywana, powinno się ją odczuć. Na tym kończę, bo mam łzy w oczach.\nPS: koniecznym jest wspomnieć o naturalnym bonusie do tego albumu, czyli popełnionej wraz z Peterem Broderickiem kolaboracji Oliveray i świeżo wydanym, nie ustępującym pięknem albumu "Wonders"\nOliveray - Piano In The Pond! by erasedtapes\nPerełka wyniesiona z morza stylów falą mody na retro sound. Odrealniony slo-mo pop, podbite dub pulsem lo-fi brzmienia przyjemnie wyciągające mi z pamięci intymne wieczory z kaseciakiem. Do tego psychodelovocale Indry Dunis, od których nogawki spodni same się rozszerzają ku dołowi. Idealny hook soundtrack pod domówkę z czerwonym winem, a hity w rodzaju "all the sun that shines" zaciągną pod głośnik każde, najbardziej nawet zblazowane ucho. Słuchane w kółko.\nHoly Other - With U [tri angle]\nWitch house i okolice trzymam raczej za drzwiami. Wyjątkiem od tej brutalnej reguły jest ciekawy nowojorski label Tri Angle. Choć wielu jego podopiecznych z Balam Acab na czele balansuje na tak wysokim koturnie, że każdą chwilą ryzykują bolesny upadek na cztery litery, to da się tego słuchać z niekłamaną przyjemnością. Holy Other i jego króciutkie "With You" zręcznie wymanewrowuje ze tej mieniącej się nieco cekinową emocją drogi. Owszem, jest melancholia, mrużenie oczu i kontrolowany ścisk w gardle, ale wywołane za pomocą na tyle wyrafinowanych audio środków, że gdzieś mi echem dzwoni młodzieńczy zachwyt 4AD za ich najlepszych lat.\nUlrich Troyer - Songs For William (deep medi)\nJakże bosko przenika się na tym albumie nowe ze starym. Na wskroś nowoczesna elektroniczna produkcja i aranże, a efekty latają jak z samoróbek w drewnianej budzie u wujka Perrego. Brzmi to tak jakby tą całą jamajską bardachę ktoś przeniósł w ubersauber deutsche Bedingungen i w spokoju wykreował z tego dubowego Frankensteina. Dub w idei i z takim parciem w przód za które niegdyś kochałem na zabój On U-Sound. Pierwsza część trylogii, a więc warto z zapartym tchem wypatrywać kolejnych.\nStefan Bodzin & Marc Romboy – Luna (systematic)\nTechno elegancja. Dla niektórych być może nie do przejścia ze względu na silne germańskie inklinacje brzmieniowe (ach te uplifty), dla mnie bezkonkurencyjna mikstura tech-house-elektro optymalnie wyważona pomiędzy parkietem a domową kanapą z wypieszczonym do szczytu perfekcji soundem - z tego co mi wiadomo ojciec Stephana miał ogromne studio, w którym młody Stefek od szczyla buszował za przyzwoleniem i nauką starszyzny - i na Peruna - jak pięknie to na tym albumie słychać!\nAlva noto + Ryuichi Sakamoto - Summvs (raster-noton)\nJeżeli dederon i japończyk spotykają się w jednym projekcie, to wiedz, że coś jest na rzeczy. A jeśli brną w swoim dziele dalej, oczekuj wszystkiego. Kolejna część kultowej już kolaboracji po prawdzie nie wchodzi może do głowy z takim kopniakiem jak "Insen", za to w dwójnasób oferuje kojące piękno obcowania z muzyką ciszy, wykreowanej przez kosmiczne konwersacje fortepianu z białym szumem. I dobrze, bo drzwi do świata r-n tym albumem zostały otwarte dla mas szeroko jak nigdy. Zrób jeden krok, a potem już tylko zapraszam do rozkosznego lasowania sobie mózgu Xerroxami i resztą katalogu r-n.\nLiturgy - Aesthetica (thrill-jockey)\nW życiu bym nie pomyślał, że kiedykolwiek na Digginie wyjadę z black metalem. No ale też któż by pomyślał, że black metalowy band stanie pozycją w katalogu Thrill Jockey, kultowej wytwórni znanej choćby z tego, że przedstawiła światu postjazzowe chicagowskie granie z Tortoise na czele. Ok – wyjaśnijmy sobie od razu – nie ma tu mowy o bm spod znaku ganiania po cmentarzu za czarnym kotem z wysmarowaną na trupio mordą. Ogólnie zespół ten podjął spore wyzwanie – dla konserwatystów gatunku to przecwelone parówy, dla hipsterskiej gawiedzi zaś są na tyle trudni do łyknięcia, że ciężko się bez bólu na nich lansować. Pośrodku są goście, dla których Aesthetica zieje obłędną siłą, urzeka nowatorstwem i bezkompromisową mocą. Główna zasługa tu leży po stronie nieziemskiego pałkerowego Grega Foxa, który swoje arytmiczne, karabinowe granie wystukiwane na zaskakująco prymitywnym zestawie wynosi na zupełnie nowy level, na który swoje kudłate łby zdołali dotąd wsadzać tylko freaki w rodzaju Sandovala. Ponieważ wspomnianego perkusisty nie ma już w zespole, tym bardziej uważam ominięcie ich koncertu na OFF-ie za swój FAIL roku. Shame on me.\nPonadto w 2011 sporo mi zeszło na słuchaniu poniższych albumów:\nAlteria Percepsyne - Cloaks of Perception (ohter heigths)\nZavoloka - Vedana (kvitnu)\nClams Casino - Instrumentals (type)\nMr. Cloudy - Recluse (Zeecc)\nAndy Scott - Passed by me / We Stay Together (modern love)\nDeadbeat - Drawn and Quartered (blkrtz)\nVladislav Delay - Vantaa (raster noton)\nTied & Tickled Trio w/ Billy Hart - La Place Demon (morr music)\nMokira - Time Axis Manipulation (kontra musik)\nKryptic Minds - Can't Sleep (black box)\nBalam Acab - Wander Wonder (tri angle)\nWrażeń koncertowych było w 2011 sporo - największe przeżycia dały mi te, w których rolę audiocentryczną spełniał klasyczny instrument zwany fortepianem - występy duetu Sakamoto - Nicolai oraz solo Nilsa Frahma były dla mnie wydarzeniami na wskroś mistycznymi. Nie zapomnę też nigdy brutalnego mindfucku jakiego w Berghainie o szóstej nad ranem dokonał na moim umyśle sir Władek Delay, na urodzinowej imprezie Raster Noton, której rzeczony występ był częścią, a które przy okazji uznałem za najciekawsze klubowe wydarzenie roku.\nCo do festiwali, w których brałem udział - żaden jakoś nie wychylił się poza coraz solidniejszą polską średnią, a najlepiej bawiłem chyba się z własną córką na OFF-ie, któremu z resztą ze względu na jego pozytywny eklektyzm wróżę najbardziej świetlaną przyszłość ze wszystkich lokalnych muzycznych spędów.\nYac Recap 2011


Jak ma wyglądać dziś dobre CV - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plJak ma wyglądać dziś dobre CV\n15 listopada 2009, 17:01\nMogłoby się wydawać, że wobec popularności serwisów Facebook i Linkedin curriculum vitae to anachronizm. Jednak warto pamiętać, że dziś, gdy internetowe strony firm rekrutacyjnych i internetowych sieci biznesowych mnożą się jak grzyby po deszczu, twoje CV może już być szeroko dostępne.\nMoże czytają je potencjalni pracodawcy, nawet jeśli aktualnie nie szukasz pracy. Z tego faktu – a także z niepewności zatrudnienia i stosunkowo wysokiej rotacji pracowników, jakie cechują współczesny rynek pracy – płynie wniosek, że dziś do pisania CV trzeba się przyłożyć bardziej niż kiedykolwiek. Powiecie: Przecież to tylko przebieg pracy zawodowej, w odwrotnej kolejności! Już nie. Współczesne CV ma mówić nie tyle o tym, skąd przychodzisz, ile o tym, dokąd zmierzasz i co masz do zaoferowania. – To ma być twoja witryna wystawowa: ma pokazać, czym jesteś i co proponujesz – mówi James Phillips, starszy doradca w firmie The Fuller CV, świadczącej usługi pisania CV.\nElisabeth Marx, partner w spółce Heidrick & Struggles, zajmującej się rekrutacją pracowników na stanowiska kierownicze, podkreśla, że gdy chodzi o obsadę najwyższych stanowisk, potencjalni pracodawcy patrzą na najważniejsze dokonania kandydata: – Interesują nas takie osiągnięcia, jak udane zarządzanie zmianami, restrukturyzacja, działalność zagraniczna, wyprowadzanie nierentownych firm na prostą, wkład we wzrost firmy.\nNa co trzeba szczególnie uważać?\nPo pierwsze, bądź uczciwy i nie przesadzaj. Rozwój elektronicznych baz danych oznacza, że rozmijanie się z prawdą (wyolbrzymione osiągnięcia naukowe itp.) łatwo wychodzi na jaw. Trzeba także wystrzegać się drobniejszych nieścisłości: na przykład, nie brać z sufitu okresów zatrudnienia, gdy nie pamiętasz dokładnych dat – radzi Sonja Stockton, kierująca działem zatrudnienia w PwC. – Nawet niewinne pomyłki mogą uruchomić dzwonki alarmowe, gdy dział zasobów ludzkich przeprowadza selekcję twojego podania – ostrzega.\nPani Marx mówi, że „mniej, znaczy więcej”. – Niekiedy dostajemy CV na 20 stron, a tymczasem dla najwyższego szczebla kierowniczego dwie strony to maksimum – a lepiej, żeby była jedna. James Phillips dodaje, że to minimalistyczne podejście obowiązuje także w odniesieniu do redakcji tekstu. – Często CV są przegadane, pełne banałów, a tymczasem liczy się jasność i zwięzłość – mówi.\nCzy powinienem sam pisać CV?\nZa tym rozwiązaniem przemawia fakt, że nikt nie zna cię lepiej niż ty sam. Jednak są także bardzo ważkie argumenty kontra – choćby ten, że jeżeli robisz coś raz na pięć lat, to prawdopodobieństwo, że jesteś w tym dobry, jest znikome. Jeżeli masz strawić cztery dni na pisaniu CV, to może lepiej zapłać komuś, kto zrobi to profesjonalnie. Zwolenników tego ostatniego rozwiązania obsłużą firmy, takie jak wspomniana już The Fuller CV i The CV House w Wielkiej Brytanii czy ResumeWriters. com i TheLadders w USA. Często także łowcy głów i agencje rekrutacyjne są gotowi popracować z tobą nad wypolerowaniem zawodowego życiorysu. Nawet jeśli sam piszesz CV, warto postarać się o „recenzenta” – najlepiej kogoś, kto obserwował cię w zawodowej roli.\nCzy oczekiwania co do CV różnią się w zależności od kraju?\nPani Marx wyjaśnia, że na najwyższym poziomie hierarchii zawodowej przyjął się wspólny międzynarodowy styl. Natomiast na poziomie średniego kierownictwa ciągle jeszcze występują lokalne różnice. – Na przykład Niemcy często nadal dołączają do CV zdjęcie – mówi, i dodaje – Amerykanie, nastawieni na prezentację i sprzedaż, na ogół idą przebojem w swoich CV.\nCoś jeszcze? Wystrzegaj się głupiego efekciarstwa. Pracodawcy nie chcą wyszukanej czcionki ani opisu twoich domowych zwierzaków w rubryce pozazawodowe zainteresowania. I niech cię nie najdzie pokusa sprokurowania wideo-CV w rodzaju niesławnego „Niemożliwe? Nie ma czegoś takiego!” – podania, z jakim w 2006 r. Aleksey Vayner wystąpił do UBS. Ten dokument stał się szlagierem na YouTube, chociaż nie w takim sensie, na jaki pan Vayner liczył.\nMatematyczna formuła w służbie biznesowi lotniczemu\nkajutek(2012-12-26 18:03) Zgłoś naruszenie 00\nMysle ze jesli mamy problemy z tym jaki napisać CV to w takiej sytuacji nie ma na co czekać, jak tylko skorzystać z takiego rozwiązania www.corson.pl Zawsze takie projesjonalne porady są lepsze niz to kiedy my sami próbujemy sklecic nasz list motywacyjny i zyciorys.\nAnia(2013-03-20 10:17) Zgłoś naruszenie 00\nPolecam http://cvwzor.com/ Wizualnie dobre CV zwiększa szanse na zauważenie oferty wśród innych CV.\nclineczkaa(2013-07-22 08:02) Zgłoś naruszenie 00\nJa zleciłam robienie CV tej firmie: http://cv.ca-team.pl/kreaktywnecv i polecam. Tanio, szybko, niezawodnie. :)\nninka(2013-08-14 15:22) Zgłoś naruszenie 00\nA ja korzystalam z usulg pewnej firmy i jestem zadowolona, dosc ,ze tanio to cv jest fantastyczne i samemu mozna sobie wybrac szablon Ich mail to tworzymy.cv(małpa)wp.pl jakby ktos tez chcial :)


Jak kochać tylko bliźniaki - Horoskop - 2020\nJak kochać tylko bliźniaki\nCzy kiedykolwiek czułeś, że osoba, z którą się spotykasz, to dwie osoby w tym samym czasie? Jeśli tak, to uwierz mi, to nie dlatego, że jesteś szalony, tylko twój partner to Gemini.\nMiłość bliźniaków jest trudna, ponieważ są najlepszymi ludźmi. Wiadomo, że jesteśmy ciekawi i towarzyscy, dowcipni i kreatywni, ale emocjonalnie niedostępni i trudni do zrozumienia dla innych.\nOto 13 okrutnych powodów, dla których Gemini mogą być kochane lub zabijane. Witamy w świecie kontrowersji.\nSpontaniczność to nasze drugie imię.\nCzy jesteś zmęczony jedzeniem w tej samej restauracji lub chcesz znaleźć nowe miejsce spotkań? Świetnie, my też. Chcesz spróbować kochać się w nowym i ekscytującym miejscu? Jesteśmy w grze. Chociaż w rzeczywistości niektóre normy i konsekwencja w relacjach są również ważne. Z bliźniakami się nie nudzić.\nJesteśmy społecznymi motylami\nTak, uwielbiamy siedzieć w domu. Czekaj, czy to jest mylące? Dokładnie. W tym tygodniu chce przemalować miasto na czerwono puszką farby, ale dzisiaj? Dziś siedzi na kanapie z programem telewizyjnym na Netflix.\nBliźniacy są wiernymi i oddanymi ludźmi, ale, przepraszam, uwielbiamy patrzeć na płeć przeciwną. Lubimy chwalić i być w centrum uwagi, otrzymywać komplementy i czuć się sexy, ale po powrocie do domu bądź tylko z naszym ukochanym mężczyzną.\nBliźniacy zadają wiele pytań, a pierwsza randka z nami może wydawać się wywiadem. Mamy silne umysły, doświadczonych dyskutantów i doskonałych rozmówców. Nasi partnerzy muszą być silni i rozumieć, że ważna jest dobra dyskusja. Nie chcemy się kłócić, po prostu ciesz się burzliwymi rozmowami.\nBędziemy cię trzymać na palcach\nLubisz sarkastycznych żartownisiów? Bawimy się dowcipem.\nZostaw Gemini do dekoracji domu lub wymyśl najlepszy pomysł na świętowanie urodzin. Uwielbiamy dawać prezenty, a tworzenie zabawnych wrażeń odbywa się poprzez burzę mózgów w naszych wesołych głowach. Typowa Gemini uwielbia planować idealne niespodzianki, ponieważ pomaga spełnić ich własne marzenia.\nLicz na Gemini, jeśli chcesz wyciąć plany na ostatnią chwilę lub zmienić lokalizację. Jeśli nie będą w stanie niczego zmienić, z pewnością spóźnią się 10 minut do miejsca, w którym mieli się spotkać.\nMamy analityczny sposób myślenia\nBliźnięta znają siebie, swoje słabości i mocne strony. Wydaje się, że jest to idealny przepis na wiarę w siebie, ale w rzeczywistości rodzi wiele wątpliwości, ponieważ mamy tendencję do ciągłego zastanawiania się, kto powinien „żyć” lub co „powinien” robić.\nBliźnięta są znacznie bardziej zmotywowane niż zwykli ludzie. Lubią osiągać wyżyny i trudno im uświadomić sobie, że nie dostają tego, do czego dążyli. Marzą o osobie, która jest równie ambitna, w przeciwnym razie będą się nudzić i poczuć ich moc, co nie jest zbyt pożądane.\nWydajemy dużo pieniędzy\nZarabiamy pieniądze i dobrze je inwestujemy (a nawet oszczędzamy), ale część naszej impulsywnej osobowości prosi o zakup wszystkiego, co chcemy i kiedy chcemy. Bliźniaki znów są spontaniczne.\nJesteśmy trochę szaleni\nTrudno dogadać się z dwiema osobowościami, nieustannie walczącymi ze sobą. Wydajemy się frywolni i, szczerze mówiąc, trochę szaleni. Ale nie martw się, nadal cię kochamy i uspokajamy się po tym wszystkim, co wydarzyło się za około pięć minut.\nJesteśmy bardzo ciekawi\nJest powód, dla którego nazywają nas jackami wszystkich branż, ale nie dlatego, że możemy to naprawić. Nie, jesteśmy intelektualistami i kochamy nowe informacje o różnych rzeczach, możemy rozmawiać o wszystkim, dobrze odnajdujemy interesujące rzeczy i badania.\nBliźniak zachowuje się poważnie podczas kolacji, kiedy naprawdę chcesz rzucić coś na stół. Typowa rozszczepiona osobowość, która powoduje wewnętrzny konflikt między emocjami a inteligencją. Emocje rządzą naszym światem, ale w połączeniu z bardzo logicznymi myślami.\nSweter wyszczuplający: uczymy się nosić\nCopyright 2020 \_ none \_ Jak kochać tylko bliźniaki


Podobne? Poznajcie matkę i córkę, które łączy jedna pasja - SILIKON! - Papilot.pl\nPodobne? Poznajcie matkę i córkę, które łączy jedna pasja - SILIKON!\nIch twarze za chwilę eksplodują. Która z nich jest matką? Dzieli je 18 lat...\nTo chyba najgorzej zainwestowane 325 tysięcy złotych w historii. Właśnie tyle pieniędzy na operacje plastyczne i zabiegi kosmetyczne wydały „bliźniaczki” z Wielkiej Brytanii. Georgina Clarke i Kayla Morris w rzeczywistości nie są siostrami, ale z roku na rok wyglądają coraz bardziej podobne. Nie wiemy tylko dla której z nich jest to komplement, bo dzieli je... 18 lat. To matka i córka.\n38-latka i jej 20-letnia córka zrobią wszystko, by upodobnić się do swojej największej idolki – Katie Price, brytyjskiej modelki, aktorki, pisarki, celebrytki, byłej żony piosenkarza Petera Andre. Gwiazda słynie ze swojego nienaturalnego wyglądu i przez wielu nazywana jest królową plastiku. Jeszcze chwila, a bohaterki tej historii jej dorównają. Już teraz silikon wypełnia ich piersi, usta i pośladki.\n- Moja mama jest moją najlepszą przyjaciółką i wspólny cel nas zbliża. Za każdym razem, kiedy idziemy pod nóż, więź staje się silniejsza – twierdzi Kayla, która w wieku 17 lat zaczęła pracować jako striptizerka i nie stroni od towarzystwa starszych mężczyzn, którzy finansują jej zachcianki. Oglądacie na własną odpowiedzialność!\nre: Podobne? Poznajcie matkę i córkę, które łączy jedna pasja - SILIKON!\nTe wary to już tragedia i jeszcze nieumiejętnie przedłużone włosy\nNiezły pier# w pokoju ma. Zamiast na operacje zainwestowałyby w sprzątaczkę.\nobie paskudne ale ta matka i tak lepiej wygląda. Te usta to jakis koszmar\nWary obciągary hahaha ;D\nblee wszystko sztuczne brak słów :/ gdyby nie powiekszaly ust, nie farbowaly wlosow na tleniony blond i nie chodzily by na solarium wygladaly by sto razy lepiej bo normalnie a nie jak teraz jak koczkodany\nGlupoty mi nie zal\na mi jest ich żal...\nwyglądają jak glonojady\nZnalazl by się taki którego ciekawi jak to jest z silikonem ,ale podejrzewam ze trochę by się bal ze może cos uszkodzic


„Śmieciarka” na ratunek porzuconym rzeczom\nStrona główna > Aktualności > „Śmieciarka” na ratunek porzuconym rzeczom\nCiekawa propozycja dla fanów recyklingu. Na Facebook’u działa otwarta grupa „Uwaga śmieciarka jedzie - Stargard”. Członkowie wymieniają się zbędnymi meblami i innymi przedmiotami. Zamiast trafić na śmietnik – znajdują drugie życie u nowych nabywców.\nStargardzka grupa jest częścią ogólnopolskiego projektu „Śmieciarek”. Podobne strony działają w wielu miastach. Twórcom zależy, by użytkownicy informowali o ciekawych przedmiotach znalezionych na śmietniku. W grupie można zgłaszać rzeczy do oddania, a także korzystać z zamieszczonych ofert. Co ważne – oferty sprzedaży nie są akceptowane. Ideą jest przekazywanie rzeczy za darmo.\nGrupa na Facebook’u nie jest jedyną opcją oddania przedmiotów w Stargardzie. W naszym mieście od 2016 roku działa Punkt Rzeczy Używanych. Zlokalizowany jest w bazie MPGK przy ul. Bogusława IV. Używane rzeczy, np. meble, zabawki czy rowery przyjmowane są od poniedziałku do piątku od 7:00 do 19:00. Tuż obok znajduje się EKOPUNKT. Tam można oddać z kolei niedziałające sprzęty RTV i AGD.\nLink do grupy „Uwaga śmieciarka jedzie - Stargard” tutaj.


Bengal Zachodni to wschodni region Indii, który jest czwartym najbardziej zaludnionym stanem. Kalkuta, stolica stanu, zapewnia wiele atrakcji turystycznych i osoby odwiedzające Bengal Zachodni przede wszystkim chciałyby tu przyjechać. Była to brytyjska stolica Indii, a budowle i zabytki mają w sobie wkomponowane europejskie style.\nMiejsca turystyczne do odwiedzenia w Bengalu Zachodnim:\nOto lista 15 różnych pięknych, znanych i niesamowitych miejsc turystycznych w Zachodnim Bengalu do odwiedzenia dla wszystkich osób w wieku z dużą przyjemnością.\nKalkuta znajduje się na wschodnim brzegu rzeki Hooghly. W mieście mieszka ponad 4,5 miliona ludzi i jest to metropolia w kraju. Jest znany jako “Miasto Radości i “Miasto Świateł” ze względu na swoje piękno i żywych mieszkańców. Kalkuta ma najstarsze muzeum Indii, Pomnik Zwycięstwa, piękny widok na rzekę, świątynie i kościoły, które turyści muszą odwiedzić. Większość osób powiedziała, że jest to najlepsze miejsce turystyczne w Zachodnim Bengalu po odwiedzeniu tego.\nDarjeeling jest blisko stacji wzgórza ze stolicy. Samochody są rezerwowane z Siliguri, a następnie turyści jadą pod górę, a podczas podróży mają również piękny widok na okolicę przy wzgórzu. Darjeeling słynie z licznych kwiatów, takich jak magnolie i rododendrony, a turyści nie mogą pominąć plantacji herbaty i jodły pospolitej. Na wzgórzu znajduje się słynny pociąg-zabawka, który zabiera turystów przez kilka miejsc do odwiedzenia. To najlepsze miejsca turystyczne w Darjeeling.\nHazarduari to pałac w mieście Murshidabad. Pałac słynie z tysiąca drzwi i ma do tego uprawnioną historię. 114 pokoi i 8 galerii wybudowanych w europejskim stylu architektury. Obecnie jest przekształcony w muzeum i wystawia 2700 rodzajów broni i zbrojowni, obrazy, dzieła z kości słoniowej z Chin. Jest też biblioteka, ale nie jest otwarta dla publiczności bez specjalnego zezwolenia. Jest to jedno z najlepszych i najbardziej znanych miejsc turystycznych w pobliżu zachodniego Bengalu, które może dać Wam wszystkim wspaniały czas?.\nPurulia odciąga turystów od zgiełku ruchliwej ulicy i przenosi ich w bujną zieleń i gęste lasy. To sprawia, że jest to odpowiednie miejsce turystyczne ze względu na jego naturalne piękno i spokój. Do odwiedzenia jest wiele starożytnych budynków, świątyń i wykopalisk archeologicznych?.\nSundarbans to obszar lasów namorzynowych, który został przekształcony w rezerwat tygrysów. Ten obszar jest dostępny tylko przez wodę, a ludzie, którzy chcieliby spędzić dzikie i pełne przygód wakacje, chcieliby tu przyjechać. Zamieszkują ją Królewskie Tygrysy Bengalskie, Jelenie Nakrapiane, Szczekające Jelenie, Koty Cywetowe, Jaszczurki Monitorujące i wiele innych dzikich zwierząt. Sundarbans to jedno z najlepszych miejsc turystycznych w zachodnim Bengalu.\n6. Diamentowy Port:\nDiamond Harbour jest najbliższym miejscem wypoczynku od Kalkuty, oddalonym o zaledwie 48 km. Ludzie przyjeżdżają tutaj, aby spędzić weekendy z rodziną i bliskimi. Ten port jest punktem, z którego rzeka Hooghly skręca na południe i wpada do Zatoki Bengalskiej.\nBakkhali to samotna plaża, około 132 km od Kalkuty. Ludzie przyjeżdżają do Namkhany, a następnie przechodzą przez rzekę Hatania Doania, a potem jeszcze jeden przejazd autobusem do Bakkhali. Podróż jest organizowana przez wydziały turystyki i zapewnia turystom ekscytującą i pełną przygód wycieczkę.\nJest to miasto, które było znane jako Angielski Bazar, ze względu na angielską fabrykę powstałą tutaj w 1771 roku. Malda jest bogata w dziedzictwo i historię z wieloma obecnymi tu świątyniami i pałacami. Muzea Gour, Pandua i Malda muszą odwiedzić, aby zakończyć wycieczkę bez niezadowolenia.\nShantiniketan zaliczane jest do najbardziej religijnych i kulturalnych miejsc. Miejsce to zostało opracowane przez Maharishiego Debendranatha Tagore, a później Rabindranath Tagore założył szkołę na świeżym powietrzu i nazwał ją „Patha Bhavan”. W 1921 r. wybudowano tu Uniwersytet Visva Bharati, który obecnie jest Uniwersytetem Centralnym i znany jest z edukacji kulturalnej.\nKalkuta, miasto radości, jest jednym z najlepszych miejsc w Zachodnim Bengalu, a także na wsi, czyli Miastem Nauki. Chodzą tam nie tylko maniacy nauki. Jest wielu ludzi, którzy przyjeżdżają do tego miejsca, niezależnie od tego, czy są zainteresowani tematami, które są tam pokazywane lub głoszone. Będzie się dobrze bawić odwiedzając to miejsce, ponieważ jest tu wiele rzeczy, które można tutaj zrobić. Są też kolejki linowe i wiele innych atrakcji dla młodzieży i dzieci. Wiele osób z innych stanów i krajów (turyści) również przyjeżdża do tego miejsca. Można powiedzieć, że jest to jedno z najlepszych miejsc w Zachodnim Bengalu i jest jednym z najbardziej znanych miejsc turystycznych w Zachodnim Bengalu.\n11. Muzeum Indii:\nJednym z najlepszych miejsc turystycznych w Zachodnim Bengalu jest Muzeum Indii. To całkiem ekscytujące miejsce i zawiera jedne z najpiękniejszych i najbardziej pouczających faktów, dzięki którym można się edukować. Muzeum zostało założone w XVIII wieku i od tego czasu jest uznawane za jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc w Zachodnim Bengalu. Nie można po prostu zignorować ogromnego piękna i uroku tego miejsca. Jest mnóstwo pięknych replik architektonicznych i faktów kulturowych na temat Indian, które fascynują odwiedzających i tak bardzo przyklejają ich do tego miejsca, że nie chcą go opuszczać.\n12. Tygrysie Wzgórze:\nJest to jedna z najlepszych stacji górskich w Zachodnim Bengalu i znajduje się w Darjeeling. Miejsce jest pełne przerażających plotek, ale wydaje się, że nie zmniejsza to popularności tego miejsca. Można raczej powiedzieć, że nawiedzone fakty dotyczące tego miejsca przyciągają coraz więcej odwiedzających i sprawiają, że jest to jedno z najlepszych miejsc do zobaczenia w Bengalu Zachodnim. Poza tym jest wiele innych pięknych cech tego miejsca, które przyciągają turystów, takich jak sceneria tego miejsca. Z tego wzgórza można również podziwiać piękny widok na Kanchenjunga, co jest naprawdę fascynujące i sprawia, że jest to również popularne miejsce do uprawiania turystyki pieszej. Wiele osób wspina się na to miejsce tylko po to, aby mieć piękny widok na pasmo górskie Kanchenjunga?.\nKolejnym niesamowitym miejscem turystycznym w Zachodnim Bengalu w pobliżu Kalkuty są Ogrody Edenu. To jedno z najlepszych miejsc do oglądania meczu krykieta w Indiach. Ponieważ krykiet jest jednym z najpopularniejszych sportów na bongach, nie chcesz przegapić meczu w Eden Gardens, gdy przyjedziesz do Kalkuty w Zachodnim Bengalu. Atmosfera jest tak elektryzująca, że już sam rzut oka na szczyt stadionu z daleka sprawia, że ludzie ekscytują się tym miejscem.\n14. Pomnik Wiktorii:\nVictoria Memorial to kolejne piękne miejsce w Kalkucie. Pomnik Wiktorii jest jednym z najpiękniejszych miejsc w tym miejscu i z łatwością może sprawić, że ludzie się w nim zakochają. Cudzoziemcy uwielbiają je odwiedzać, szczególnie z tego powodu, że miejsce to odwiedziły setki osób z Wielkiej Brytanii. Widok na Pomnik Wiktorii sprawia, że jest jedyny w swoim rodzaju.\n15. Eko Park Nowego Miasta:\nW Bengalu Zachodnim jest wiele wspaniałych miejsc do odwiedzenia, a większość z nich znajduje się tylko w Kalkucie. Ostatnim na tej liście jest Eco Park położony w Nowym Mieście, który jest dość znanym obszarem w tym mieście Radości. Jest wiele rzeczy, które ten Eko Park ma do zaoferowania swoim gościom. Nie będziesz się nudzić i będziesz miał mnóstwo zabawy, gdy odwiedzisz to miejsce.\nTa lista zawiera tylko 15 najlepszych miejsc turystycznych w Bengalu Zachodnim. Jest jednak kilka wyróżnień, takich jak Howrah Bridge, Darjeeling Himalayan Railway itp. i wiele innych. Upewnij się, że kiedy odwiedzasz Bengal Zachodni, przyjeżdżasz i odwiedzasz również te miejsca.


Najlepsze wakacje nad morzem - apartamenty do wynajęcia - Dobre Strony - katalog stron\nGorąco zapraszamy Ciebie do odwiedzenia naszej strony www na której można znaleźć dużo interesujących informacji o naszych apartamentach do wynajęcia w Baltic Korona w Darłówku. Poznaj lepiej nasze atrakcyjne mieszkania i znajdź najlepszą opcję dla Ciebie. Apartamentowiec Baltic Korona to wybór dla ludzi poszukujących luksusu. Proponujemy luksusowe nowoczesne, umeblowane apartamenty do wynajęcia - przez cały rok. Nasze Apartamenty mieszczą się w Darłówku. Jeśli poszukujesz doskonałego miejsca do spędzenia urlopu nad morzem to dobrze się składa! Zapraszamy do Baltic Korona.\nTytuł: Najlepsze wakacje nad morzem - apartamenty do wynajęcia\nnieruchomości nad morzem, mieszkania nad morzem, apartamenty nad morzem wynajem, apartamenty nad morzem, apartamenty nad morzem sprzedaż\nPodlinkuj stronę www.baltickorona.pl:\noswietlenie, agencja reklamowa, zdjęcia ślubne, fitness, projektowanie stron www, zdjęcia, tanie, osób


Seria z kokardką. Wyjątkowej Kobiecie – Księgarnia Warto\nStrona główna / Książki / Książeczki na okazje / Seria z kokardką. Wyjątkowej Kobiecie\nSKU: PM/0487/4 Kategorie: Inne, Książeczki na okazje\nWyjątkowej Kobiecie – „kobieta jest arcydziełem we wszechświecie” i lubi, gdy się jej o tym przypomina. Ta książeczka wyrazi szacunek i zachwyt nad twoją „wyjątkową kobietą”.\nNapisz pierwszą opinię o „Seria z kokardką. Wyjątkowej Kobiecie” Anuluj pisanie odpowiedzi\nSeria z kokardką. Wspaniałemu Dziadkowi Seria z kokardką. Najlepszemu Nauczycielowi


Stoły, stoliki Smalto. Ku czystej formie - Mood Design\nniedziela, 31 października 2021 / opublikowany w: Klasyki designu, Luksusowe wnętrza, Meble, Mood design, Oświetlenie, Włoski design\nmały stolik Knoll\n– Pewnym zaskoczeniem może być to, że stoły Smalto są wykonane w całości z emaliowanej stali. To dość nietypowe wykończenie jak na mebel. Dzięki temu ich kolorystyka jest wyrazista i głęboka. Szarości, zielenie, niebieski czy odcień dojrzałego bakłażana. I szlachetny połysk, który sprawia, że blat Smalto chce się dotknąć. –\nkomentują Dorota Kuć i Karina Snuszka z pracowni MoodWorks.\nStół Smalto Knoll\nKolekcja Barbera i Osgerby jest doskonałym połączeniem innowacji stylistycznej i starannego wykonania. Wynikiem procesu formowania metalu przy użyciu wysokich temperatur w celu osiągnięcia efektu porównywalnego do zeszklenia. Smalto mają wyrazisty i graficzny, ale równocześnie przyjazny wygląd. Wpisują się w rozmaite wnętrza i z łatwością można do nich dopasować klasyczne czy nowoczesne krzesła. Idealnie prezentują się w jadalni, a niski, okrągły stolik funkcjonalnie pasuje do stref wypoczynku w domu. Modele z linii łatwo dopasować do swoich potrzeb. Dostępne są w różnych rozmiarach, wysokościach i kolorach. Więcej informacji na http://www.knoll-int.com


Marek Piekarczyk - Zwierzenia kontestatora | Kurier Poranny\nMarek Piekarczyk -…\nJerzy Doroszkiewicz 6 grudnia 2014, 21:11\nZ Markiem Piekarczykiem, wokalistą TSA, jurorem "The Voice of Poland”, rozmawiał Leszek Gnoiński. Wydawnictwo SQN 2014\nMarek Piekarczyk świetnym wokalistą jest. O tym przekonali się nie tylko fani mocnego rocka, ale także widzowie polskiej wersji musicalu "Jesus Christ Superstar" i słuchacze "Kazań Świętokrzyskich". To wiedzą także widzowie ostatniego koncertu TSA Akustycznie w Białymstoku.\nTak naprawdę - śpiewanie to tylko jedna z licznych zalet artysty z Bochni. Właśnie kilkaset stronic rozmów, jakie przeprowadził z Piekarczykiem Leszek Gnoiński, jeden z wybitnych dziennikarzy muzycznych, przedstawiają wokalistę TSA jako artystę życia.\nZ tych - niezwykle szczerych - rozmów takaż bowiem wynika konkluzja. Żyć trzeba umieć i nie oznacza to wcale niezwykłych szaleństw, gigantycznych zarobków, ale bardziej poczucia niczym nie skrępowanej wolności i świadomości swojego człowieczeństwa. Piekarczykowi dorastać przyszło w niezwykle trudnych czasach. Wędrując po Polsce jako dziecko zawodowego oficera nie miał najłatwiejszego życia, a i sam klimat PRL nie sprzyjał celebrowaniu wolności. Milicja zwana Obywatelską potrafiła upokorzyć, a nawet mocno stłuc za samo noszenie długich włosów. Piekarczyk szczerze wyznaje, że nie chce robić z siebie ofiary systemu, mimo że donosili na niego koledzy, a i on sam nieraz zamykany był na słynne "48 godzin", żeby nie dotarł choćby do Częstochowy na zlot hipisów. Bo Piekarczyk hipisem był i nigdy nim być nie przestał.\nZe "Zwierzeń kontestatora" jasno wynika, że bycie hipisem to nie branie narkotyków, choć odurzającej chemii w tamtych czasach w polskich aptekach było pod dostatkiem, nie wykorzystywanie seksualne fanek, choć zgadzały się dosłownie na wszystko, ale życie według własnych reguł. Życie wolne, godne i nie krzywdzące nikogo. Życie, które naznaczył sukces.\n"Zawiał wiatr wolności" tłumaczy Piekarczyk fenomen gigantycznej popularności grupy. "Napluliśmy w twarz szarzyźnie i wszystkiemu, co było dookoła nas. Powiedzieliśmy światu, że jesteśmy wolni. Mimo stanu wojennego, czołgów na ulicach i wszelkim zakazom. Świetnie i mocno brzmieliśmy, jak nikt przed nami".\nKiedy w 1984 roku podziwiałem warszawski występ TSA przed Nazareth, nawet nie zdawałem sobie sprawy, że właśnie wtedy pierwszy raz grupa używała efektów pirotechnicznych. Nawet największe widownie i granie po kilka koncertów dziennie nie przełożyło się jednak na sukces finansowy. Piekarczyk dobrze pamięta większe i mniejsze oszustwa organizatorów koncertów i absurdy polskich przepisów dotyczących wynagrodzeń artystów. Opowiada o walce z pewną polską wytwórnią skupiającą muzyków metalowych i o bezgranicznym oddaniu fanek. Jego wewnętrzne poczucie przyzwoitości każe wierzyć, że nie wykorzystywał zahipnotyzowanych fenomenem zespołu młodych kobiet. Po prostu - zdawał sobie sprawę, że są w rodzaju amoku, i choć nigdy nie krył swoich zainteresowań kobietami, jawi się prawdziwym dżentelmenem.\nKto poznał Piekarczyka osobiście, wie że jest znakomitym gawędziarzem i lubi swoich rozmówców. Kto widział jego szczere oceny uczestników talent show i wsłuchał się w bogaty i oryginalny język artysty wie, że czytanie jego zwierzeń to niemal przedłużenie takiego spotkania twarzą w twarz. Leszek Gnoiński - profesjonalny i dociekliwy - pozwala Piekarczykowi mówić i przede wszystkim wie, kiedy i o co zapytać. W książce znajdziemy mnóstwo zdjęć z prywatnego archiwum, niepublikowane wiersze i teksty piosenek i przede wszystkim znajdziemy człowieka z krwi i kości, z którym każdy chciałby się zaprzyjaźnić.\nMarek Piekarczyk – Zwierzenia kont\nNOWE Brak prądu w podlaskim. Sprawdź gdzie 22.06 będą planowane wyłączenia prądu, a gdzie awarie


Święta u Coole'ów - Michael Gregory Stephens (160744) - Lubimyczytać.pl\nMichael Gregory Stephens /\nświęta, Boże Narodzenie, rodzina, konflikty, kłótnie, pojednanie\nHiperboliczna i magiczna wizja rodzinnej wspólnoty, choć przedstawiona językiem naturalnym i naturalistycznym, daje obraz pełen surowej metafizyki, ale i subtelnej poezji. Droga od drastycznych scen z życia irlandzkiej rodziny na nowojorskiej Long Island do świata miłości, życzliwości i dobra nie rysuje się jednak w powieści jednoznacznie - i zadajemy sobie pytanie, czy w ogóle istnieje.\nallison | 2012-12-07\nGorzka opowieść o rodzinie, w której nic nie jest takie, jak powinno być. Przed świętami i w ich trakcie dochodzi do wielu konfliktów i absurdalnych sporów. Na jaw wychodzą skrywane tajemnice, niechęci, kompleksy, ale ostatecznie wszyscy - mimo licznych wad - próbują dojść do porozumienia. Niestety, nie każda taka próba okazuje się satysfakcjonująca...\nFabuła obfituje w groteskowe i zabawne sytuacje, chociaż czasami jest to śmiech przez łzy.\nCałość napisana jet żywym, czasem nawet żywiołowym językiem, w którym wulgarność i dosadność miesza się z refleksją.\nCzyta się bardzo szybko, a fabuła na długo zapada w pamięć.


Grudzień, 2017 | SEO ZNAWCA\nGrudzień 06, 2017 admin No comments\nZbliża się okres świąteczny, dlatego przyozdabiamy nasze domostwa przeróżnymi świecidełkami, łańcuchami i tym podobnymi. Poza takimi typowymi ozdobami, wśród nich wszystkich znajduje się jedna, która jest ciekawsza i wyróżnia się wśród wszystkich ozdób. Obrazy na szkle to bardzo ciekawa forma ozdoby mieszkania czy domu. A co najważniejsze nie mówimy tutaj o ozdobie tylko na święta.\nGrudzień 05, 2017 artsites No comments\nEfektywna praca w wielu branżach około budowlanych, będzie uzależniona przede wszystkim od dysponowania odpowiednim sprzętem przez pracowników firmy. Na przykład możliwość przygotowywania betonu bezpośrednio na placu budowy może się okazać bardzo rozsądnym i oszczędnym rozwiązaniem. chodzi tutaj przede wszystkim o to, iż dzięki takiej możliwości, pracownicy nie marnują tyle czasu w oczekiwaniu na dostarczenie betonu. Dlatego też, warto zainwestować w urządzenia takie jaki na przykład profesjonalne łyżki mieszalnikowe do betonu dla ładowarek, dzięki którym można skutecznie przygotowywać beton bezpośrednio na placu budowy bez jakichkolwiek trudności.


B2.E.11 na sprzedaż - 2 pokoje 45,0 m2 w cenie 323 856 zł - Nowe Forty - ul. Kusocińskiego - Onet Nieruchomości\nCena: 323 856 zł\nCena: 323 856 zł7 200 zł/m2\nNowe 2 pokojowe mieszkanie na sprzedaż o powierzchni 45,0 m2 znajduje się w nowo budowanej inwestycji mieszkaniowej Nowe Forty przy ul. Kusocińskiego w Nowym Mieście (1,3 km od centrum Szczecina). Inwestycja jest realizowana przez dewelopera Siemaszko.\nNowe mieszkanie o oznaczeniu B2.E.11 znajduje się na 2 piętrze, jest 1-poziomowe, a pomieszczenia mają 260 centymetrów wysokości. W mieszkaniu znajdują się 2 pokoje, kuchnia jest otwarta, jest 1 łazienka, lokal posiada balkon o powierzchni 10,1 m2. Dla przyszłych mieszkańców deweloper Siemaszko przewidział: miejsca postojowe podziemne oraz miejsca postojowe naziemne.\nCena ofertowa mieszkania wynosi 323 856 zł (7 200 zł/m2).


Wkrótce Gdańskie Spotkania Literackie. Dowiedz się, co będzie się działo? - Kultura\nDrukuj Wkrótce Gdańskie Spotkania Literackie. Dowiedz się, co będzie się działo?\nW ramach Gdańskich Spotkań Literackich będzie m.in. na wykład wprowadzający Olgi Tokarczuk, rozmowa z Andrzejem Stasiukiem i jego tłumaczami, rozmowa Henryka Lipszyca z Adamem Lipszycem o specyfice przekładu z języka japońskiego, sparing Małgorzaty Buchalik z Agnieszką Lubomirą Piotrowską, które na żywo przetłumaczą fragment rosyjskojęzycznego tekstu literackiego, spotkanie z Colinem Thubronem, autorem takich książek jak: „Utracone Serce Azji", „Cień Jedwabnego Szlaku", „Po Syberii".\nPremiera komiksu o przekładzie „W głowie tłumaczy" – 11 kwietnia, czwartek, godz. 18.30, Scena Stara Apteka Teatru Wybrzeże\nKażdej edycji Gdańskich Spotkań Literackich towarzyszy wydawnictwo, które na przybliża tematy ważne dla tłumaczy: wybór wierszy w przekładzie, zbiór esejów czy wywiadów. W tym roku festiwalową publikacją jest opowiadający o pracy tłumacza komiks zatytułowany „W głowie tłumaczy". Nad książką pracowali Tomasz Pindel (autor scenariusza) oraz rysownicy: Daniel Chmielewski, Berenika Kołomycka, Robert Sienicki, Jacek Świdziński i Fanny Vaucher. – W komiksie nieuchronnie pojawiają się takie insajderskie wątki, jak choćby rozmowa tłumacza z działem księgowości wydawnictwa. (…) Część rysowana przez Berenikę Kołomycką to rozmowa mamy-tłumaczki z dzieckiem, czyli naturalna sytuacja tłumaczenia rzeczy skomplikowanych w przystępny sposób – opowiada Tomasz Pindel w wywiadzie dla „Dwutygodnika".\nNagrodą za całokształt twórczości zostanie uhonorowana Małgorzata Łukasiewicz, która wprowadziła do polszczyzny dzieła m.in. Hansa Georga Gadamera, Jürgena Habermasa, Theodora W. Adorna czy W.G. Sebalda. Nominowanymi do nagrody za tłumaczenie jednego dzieła są: Tomasz Gałązka (jęz. angielski) za przekład powieści Bena Fountaina „Długi marsz w połowie meczu"; Monika Muskała (jęz. niemiecki) za przekład dramatu Elfriede Jelinek „Rechnitz. Anioł Zagłady"; Krystyna Rodowska (jęz. francuski) za przekład powieści Marcela Prousta „W poszukiwaniu utraconego czasu. W stronę Swanna"; Elżbieta Sobolewska (jęz. węgierski) za powieści Pétera Nádasa „Pamięć"; Andrzej Sosnowski (jęz. angielski) za przekład wyboru wierszy Elisabeth Bishop „Santarém"; Marcin Szuster (jęz. angielski) za przekład powieści Djuny Barnes „Ostępy nocy" oraz Teresa Worowska (jęz. węgierski) za przekład „Dziennika 1946-1956" oraz „Dziennika 1957-1966" Sándora Máraiego. Ogłoszenie laureata/laureatki i wręczenie Nagrody poprzedzi dyskusja z udziałem wszystkich nominowanych.\n„Kobieta i pięć słoni" – pokaz filmu o życiu i twórczości Swietłany Geier (reż. Vadim Jendreyko) – 13 kwietnia, sobota, godz. 17.00, Instytut Kultury Miejskiej\nFilm opowiada historię życia Swietłany Geier uważanej za największą tłumaczkę literatury rosyjskiej na język niemiecki. Jej przekłady pięciu wielkich powieści Dostojewskiego, które sama określała mianem „pięciu słoni", stanowiły dzieło jej życia. Twórczość Geier charakteryzuje wspaniałe, zmysłowe poczucie języka i bezkompromisowy szacunek dla pisarzy, których twórczość tłumaczyła. Na życiu Swietłany Geier cieniem położyła się trudna historia XX-wiecznej Europy: stalinowskie prześladowania, nazistowski terror, mord w Babim Jarze. Film Jendreyki opowiada o wielkim cierpieniu, cichych pomocnikach, szansach, które nadeszły mimo braku nadziei na nie – i o miłości do języków, która przewyższyła wszystko inne.\nGdańskie Spotkania Literackie Odnalezione w tłumaczeniu" 2019. „Podróż na Wschód"