trochę eko, trochę ego: 2014\nNa początku było nic, brak zainteresowania. Najważniejsze, że mama wróciła, to małe kwiczące nieważne.\nPotem się jednak okazało, że to małe angażuje uwagę, która normalnie skupiała się na niej, że czegoś jej nie wolno bo to to śpi, albo je.\nAle w sumie miało to to ma fajne gadżety, jakieś tam jeżdżące łóżeczko, zabawki jakieś inne. Należało gadżety przejąć.\nTo to się nawet nazywało: Stach.\nTen Stach jakoś tak za często był u mamy na rękach, trzeba było mamie tłumaczyć: odłóż Stacha.\nRobiło to to różne dziwne rzeczy, trzeba było sprawdzić jak to jest robić to co on... mimo, ze mama i tata nie byli zachwyceni. To to mogło robić siusiu w majtki... mogło brać wszystko do buzi... mogło się tarzać po podłodze.\nTrzeba było walczyć o uwagę - patrzcie na mnie, na mnie! nawet jak się nie podoba.\nPóźniej ten Stach zaczął psuć to co wybudowała, trzeba było temu zapobiec... krzyk i rękoczyny.\nAle jak się zaczęło rozumieć co to jest rodzina, to oprócz mamy i Taty i Lusi musiał być też Stach.\nI łup przez łeb, bo jej klocki chciał zabrać...\nI nawet się można czasem przytulić do tego Stacha. A jaki on wtedy szczęśliwy.\nKiedyś przeczytałam taką złotą myśl "kochać to patrzeć w tym samym kierunku".\nAutor: dietetyk Magda Heba o 23:06 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nPrzeżyłam ostatnio mrożącą krew w żyłach przygodę. Pani doktor coś wysłuchała Stachowi w oskrzelach i ... oczywiście przepisała antybiotyk ... ale od początku.\nPanna Lulu w wieku Stacha była okazem zdrowia, w ogóle była okazem zdrowia, dopóki nie poszła do przedszkola. I Stach też był okazem zdrowia dopóki Panna Lulu nie poszła do przedszkola. Na szczęście do tej pory same katary, dłuższe lub krótsze, przechodzące w kaszelek, ale nic poza tym... do czasu.\nNie przepadam za zmuszaniem dzieci do czegokolwiek, stosowanie fridy do nosa i podawanie na siłę syropków jawi mi się jako przemoc, więc nie za bardzo te moje dzieci podczas tych katarów leczę... może to błąd. Jedyne co mi się udało to przekonać je do tranu w kapsułkach, na tyle skutecznie, że prawie się o niego zabijają.\nI Pani doktor, którą do tej pory lubiłam i szanowałam przepisuje tan antybiotyk, bo coś tam wysłuchała. Oczywiście pytam się, czy to konieczne i czy nie dałoby się inaczej, ale ona jest nieugięta "no bo jak zejdzie do płuc to będzie problem, ale to przecież łagodny antybiotyk". Pięknie, łagodny czy nie ale o szerokim spektrum, więc większość mikroflory jelitowej od razu trafia szlag i kolejne infekcje przestają być jedynie katarami. Włączyło mi się intensywne myślenie, znajomi leczyli córkę u jakiegoś magika spod Warszawy, który kazał ją smarować smalcem i jej przeszło. Nie jestem pewna czy byłabym w stanie dziecko smalcem smarować bo trzeba na siłę i śmierdzi i to zwierzęce, a ja wegetarianka. Ale są przecież homeopaci, trzeba się skonsultować z kimś jeszcze.\nWychodzę z dziećmi na korytarz z tą receptą w torebce. Panienka też jest z nami, bo to właściwie z nią tu przyszłam, żeby karteczkę do przedszkola załatwić, ze już zdrowa. Ubieram i myślę intensywnie, a tu pani doktor wygląda z gabinetu i mówi, że może z tym antybiotykiem zaczekać, że może spróbować postawić mu bańki. A jednak można!\nKamień spadł mi z serca (że nie będę musiała syna smalcem smarować). Bańki nie były co prawda łatwe do postawienia takiemu maluchowi. Leżałam ja, on na mnie, trzymałam go tak mocno jak umiałam, a i tak co chwila mu się to odklejało, bo się oczywiście ruszał. I oczywiście się darł. Spoceni byliśmy jak nie wiem co, bo jeszcze pod kołdrą... ale się udało. Opukiwałam, wlewałam syrop na kaszel, nawet fridę uruchomiłam (lepsza przemoc niż antybiotyki) i się udało.\nJak to jednak trzeba lekarzy cisnąć, bo przecież najłatwiej przepisać antybiotyk i ręce są czyste, że się niczego nie przeoczyło, tylko jakoś o skutkach ubocznych nikt nie pamięta... ech.\nAutor: dietetyk Magda Heba o 20:03 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: dietetyk Magda Heba o 10:47 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nMinął kolejny rok mojego życia i pierwszy rok życia mojego synka. Były dwa torty urodzinowe i... trochę świeczek. Moja mama złośliwie kupiła mi świeczki - cyfry, żeby wszyscy się dowiedzieli... ale ja nie mam kompleksów... i tak na swoje lata nie wyglądam.\nA syn dorodny, chodzący, wspinający się na krzesła i fotele, grzebiący paluchami w gniazdkach elektrycznych, bawiący się samochodami i ledwo gadający ("mama" wciąż nie mówi) i... roczny. Wielko- i ciemnooki, blondwłosy, szczupły, zwinny, o czarującym uśmiechu. Słodki, kochany, cudowny... jestem potwornie dumną mamą.\nAutor: dietetyk Magda Heba o 20:31 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nPiosenka łagodzi obyczaje Panny Lulu. Nudno - "zaśpiewaj mi", smutno - "zaśpiewaj mi". Czasem jest awantura bo śpiewam nie to co by panna chciała, a panienka nie zawsze potrafi sprecyzować, ale na szczęście repertuar mam niewielki, więc da się ogarnąć. Odkopuję stare szlagiery z wczesnej młodości, w celu urozmaicenia. "Zaśpiewaj mi o herbacie" znaczy, że ma być Teksański Heya, który sobie z pewnym mozołem przypomniałam... przyjrzałam się ponownie tekstowi... dobrze, że panienka jeszcze nie filtruje pewnych informacji. Innych piosenek z pierwszej płyty Heya śpiewać dziecku chyba nie powinnam, a właśnie tamtą płytę znam chyba najlepiej. Próbowałam jeszcze z Kazikiem, ale wykrzyczany na bezdechu Baranek podczas dość szybkiej jazdy na rowerze mnie zniechęcił, poza tym... jak zacznie cytować...\nSama śpiewa równie ochoczo, wymyśla słowa, komponuje muzykę... bywa wesoło. Ostatnio pod wpływem znanej wszystkim piosnki Hej sokoły zaczęła wyśpiewywać "dajcie wina! dajcie wina!".\nNa wszystko prawie dobra jest też huśtawka. Panna Lulu ostatnio buja się całe niemal dnie. Rok temu był szał na zjeżdżalnie, ale te się już znudziły, karuzele lubi, ale bez przesady, nadrabia kręconym fotelem, który eksploatuje do granic.\nJuż za miesiąc kończy trzy lata, a za tydzień idzie do przedszkola... stresy, stresy, stresy...\nAutor: dietetyk Magda Heba o 14:07 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nZ małym poślizgiem - bo wakacje i czas inaczej płynie i więcej do ogarniania, a my przecież nad morzem pięknym naszym polskim siedzimy.\nNad morzem naszym pięknym polskim piasek smaczniejszy niż nad włoskim, więc Stach pakuje do paszczy wszystko co w piachem oblepione i nauka, że fuj idzie sobie w las. W ogóle wszystko jest bardziej fascynujące i kamienie i patyki i samo morze, do którego chętnie by się wpakował sam i cały gdyby wyrodna matka w porę nie złapała.\nA, zapomniałam wspomnieć, że Stach chodzi!!! Czasem metodą mieszaną - 2 lub 4 odnóża, ale czasem, coraz częściej, dumnie kroczy na dwóch, szeroko rozstawionych nóżkach. Zaczęło się od pięciu kroków, po trzydziestu trzech przestałam liczyć, z każdym dniem sprawniej.\nI przedrzeźnia podobno, dziadek się skarży, że jak pali fajkę i dym wydmuchuje, to Stach też dmucha. Jest Stach miniasty jak pewnie każdy maluch - marszczy nos i czoło przez co doczekał się przezwiska "klingon".\nZaczął też mówić... pierwsze w pełni zrozumiale i rozumnie powiedziane to "nie"... to teraz z górki.\nAutor: dietetyk Magda Heba o 14:14 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nW dziecku można się przejrzeć jak w zwierciadle... krzywym. Z czasem pewnie to stwierdzenie robi się nieco głębsze psychologicznie, na razie przeglądam się w panience, która wszystko powtarza i małpuje.\nPanna Lulu ma śmieszną manierę zadawania pytań, intonuje na ostatnią sylabę z naciskiem i piskiem. Ponadto nadużywa pytania: "znowu?". Zastanawiałam się długo skąd jej się to wzięło, aż zrozumiałam, że przecież ja własnie w ten sposób zadaję pytania (bez piszczenia na szczęście) i ja słowa "znowu" nadużywam. I to zdecydowanie ja byłam pierwsza i nie ja od Panny Lulu, ale Panna Lulu ode mnie się tego nauczyła. To już któraś z manier i słów, które odkrywam w sobie dzięki niej. Bo przecież często sobie zwyczajnie nie uświadamiamy takich nawyków.\nPanna Lulu powtarza również inne rzeczy, coraz częściej próbuje coś zaśpiewać (z muzyką cały czas są problemy), nauczyła się z tatą na dwa głosy recytować "Stokrotkę", czasem spontanicznie powtórzy coś, co dwa tygodnie wcześniej śpiewała jej babcia.\nMałpuje również inne rzeczy i zachowania. Najgorsze, że często naśladuje Stacha i wsadza sobie do paszczy przeróżne świństwa. Na szczęście nie siusia już w majtki, nawet w nocy śpi bez pieluchy, były co prawda awarie, ale nie od razu Rzym zbudowano.\nZ wielkich nowin: Panna Lulu dostała się do przedszkola... miejskiego. Musiałam sobie kilka razy przewartościować wszystkie kwestie z tym związane. Najpierw zakładałam, ze pójdzie do prywatnego, bo przecież do miejskiego się nie dostanie... ale trzeba przecież spróbować. Poszłyśmy więc na drzwi otwarte, poczytałam o programie zdrowego żywienia realizowanym tamże i... mi się spodobało. Wzięłam więc udział w naborze elektronicznym, ale też nakłoniona przez przyjaciółkę napisałam podanie. Oczywiście system Panny Lulu nie zakwalifikował z powodu zbyt małej liczby punktów. Zaczęłam więc dzwonić po przedszkolach prywatnych i wytłumaczyłam sobie, że przecież prywatne lepsze, że mniejsze grupy, mniej zarazków, większa kontrola... aż tu dzwoni pani dyrektor, że jednak panienkę przyjmują. Podania potrafią widać zdziałać cuda:)\nAutor: dietetyk Magda Heba o 21:41 1 komentarz: Linki do tego posta\nStach jeszcze samo - chodzik nie jest, choć już blisko, ale samochodziki to jego najnowsze odkrycie.\nNie wierzę, że dzieci instynktownie wiedzą, że dziewczynki to powinny się bawić lalkami, a chłopcy samochodami. To raczej dorośli kształtują takie wybory, no bo jak się kupuje określone zabawki dla określonej płci i podtyka... Panna Lulu też się przecież samochodami bawiła i to przecież jej sprzęt jest teraz obiektem fascynacji brata. Zresztą to podobno dziedziczne, tatuś też jeździł po podłodze robiąc "brrrrrum", a uwielbienie do motoryzacji zostało mu do dzisiaj.\nA z tym chodzeniem, to już niedługo, bo Stach już sam staje... i stoi... kilka sekund. Nawet odważył się na pojedyncze kroki, ale jeszcze o chodzeniu mowy być nie może. Za to na czworakach zasuwa z turbo doładowaniem zwłaszcza jak nieopatrznie zostawię otwartą łazienkę - uwielbia się dorwać do kratki ściekowej, albo pociućkać butelki od szamponów.\nA poza tym uroczy jak zawsze:)\nAutor: dietetyk Magda Heba o 12:36 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nSię panienka rozgadała. Kiedyś moja przyjaciółka powiedziała, że Panna Lulu będzie gadatliwa, bo musi przecież wypełnić lukę jaką tworzymy z Maćkiem swoim brakiem gadulstwa. I wypełnia, zwłaszcza przed snem:)\nPanna Lulu zaczęła zadawać setki pytań, na razie: jak i gdzie. Co chwila słyszę: "jak to się nazywa?" wygrzebuję więc z zakamarków pamięci nazwy kwiatów, drzew i zwierząt. Myślę, że panienka zażyłaby niejednego swoją wiedzą, bo kto normalny wie jak wygląda złotook albo kowal? Gorzej jak nazwa gatunkowa nie wystarczy i pyta dalej. Wtedy proponuję, żeby sama nazwała stworzonko jakimś imieniem, najczęściej nazywa je więc: Lusią.\nSłownictwo się panience poszerza i to nawet ze zrozumieniem (nie zawsze oczywiście). Robi wrażenie jak taki maluch rzuca z przekonaniem: "to jest kolor zielony przecież!" albo "gdzie się podziało słoneczko?" (na mnie robi). W ogóle jakaś taka mądra się zrobiła ostatnio, bardzo dużo rozumie, jeżeli odpowiada na pytanie to sensownie, zaczyna mam wrażenie ogarniać nieco rzeczywistość. To cieszy, można sobie z nią fajnie pogadać.\nZ tym odpowiadaniem na pytania, a raczej brakiem odpowiedzi to się na początku denerwowałam. Próbowałam patrzeć głęboko w oczy, przemawiać poważnym głosem... grochem o ścianę. I wtedy przypomniałam sobie moją ukochaną książkę "Małego Księcia". Mały Książę też przecież nie odpowiadał na pytania. Tyle tam prawd życiowych, tą się omija podczas omawiania lektury... nabiera znaczenia kiedy zostaje się rodzicem. Rodzice! przeczytajcie jeszcze raz "Małego Księcia".\nSpołecznie się dziecko rozwija i z rówieśnikami bawi się coraz lepiej i brata własnego zauważa. Dzisiaj złożyłam podanie do przedszkola... trzymajcie kciuki.\nAutor: dietetyk Magda Heba o 12:22 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: dietetyk Magda Heba o 21:01 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: dietetyk Magda Heba o 09:04 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nMój syn nie przestaje mnie zadziwiać. Ja wiem, że drugie dzieci szybciej, że wzorem siostry, że facet to silniejszy... ale zadziwia. Nie jestem tu w stanie uciec od porównań. Nie żebym jakąś krytykę w stosunku do Panny Lulu, absolutnie. Córeczka miała swoje tempo, synek ma swoje, normalne.\nStach zaczął się czołgać! miał 4,5 miesiąca! (panienka miała 9). I chłopak szaleje po parkiecie. Zwiedził już salon i kuchnię (które co prawda są jednym pomieszczeniem, ale zawsze), czekam na pierwsze okrążenie dookoła kominka.\nFascynują go różne zabawki Panny Lulu, zwłaszcza klocki Lego. Jest cel, jest pełzanie. Czasem udaje mu się dorwać coś zanim panienka sprzątnie mu to sprzed nosa. Oczywiście pakuje to od razu do paszczy.\nZapatrzony jest Stach w panienkę, oj zapatrzony. Jak tylko jest w zasięgu, próbuje ją trącać, na co Panna Lulu reaguje natychmiastowym unikiem. Obserwuje ją bacznie, na szczęście nie czerpie jeszcze negatywnych wzorców (bunt panienki trwa, jak Stach też będzie takie coś przechodził, to zwariuję).\nWyszedł już pierwszy ząb, właściwie niezauważalnie (bez żadnych większych perypetii). Oczywiście ślinienie i gryzienie paluchów (jak i całej reszty świata) występuje już od jakiegoś czasu, ale widocznego momentu przerżnięcia nie zauważyliśmy.\nNieprzespanych nocy jak dotąd nie zaliczyliśmy (z powodu Stacha, bo panience się zdarzają nocne przygody). W sumie to w pełni przespanych też nie, bo Stach tak mniej więcej dwa karmienia musi w zaliczyć. Ale ponieważ śpimy razem wszystko odbywa się po omacku i błyskawicznie. W dzień Stach ma kilka drzemek (coraz mniej, ale za to coraz dłuższych), w zależności od tego na ile mu Panna Lulu pozwoli. Zrozumiała co prawda ostatnio co to znaczy być ciiiiiicho w pokoju, kiedy Stach śpi, ale bieganie tuż koło jego głowy już się do cichego zachowania według panienki nie zalicza.\nPięć miesięcy ze Stachem... czas biegnie nieubłaganie.\nAutor: dietetyk Magda Heba o 15:28 2 komentarze: Linki do tego posta


WIERZBANOWSKA JEWELLERY - Wstążki pomarańczowo-różowe\n186 z 195\nPiękne, bardzo efektowne kolczyki. Inspirowane poslkimi ozdobami choinkowymi. Srebrne z taśmą atłasową ok. 1.7x6x2 cm. Mają wybitą próbę srebra 925 oraz imiennik artystki. Tasiemki różowo-pomarańczowe są bardzo dobrej jakości i są pokryte ochronną warstwą zapobiegającą brudzeniu. Zapinane silikonowymi barankami. Wykonane ręcznie. Opakowane w firmowe pudełko na magnes.\nMateriały: taśmy satynowe, wstążki, satyna, srebro\nTagi: lekkie kolczyki, kolorowe kolczyki, pawie oko\nProdukt ID: #45905, wystawiony: 2012-12-05


INTRYGANCI – żeby wygrać, musisz być zły! – GF News\nHome / Zapowiedzi / INTRYGANCI – żeby wygrać, musisz być zły!\nPosted by: Lucrum Games in Zapowiedzi 2015-08-29\t0\nJaką drogę wybierzesz? Uknujesz idealny spisek (tylko Ty punktujesz) czy wydasz któregoś przeciwnika, by trafił na szafot (punktują wszyscy prócz ofiary). Tu wszystkie chwyty są dozwolone… bo to gra zła i wredna.\nDlatego jest taka dobra!\nIntryganci Michaela Rienecka od Lucrum Games to polska edycja gry Palast Geflüster z oszałamiającymi grafikami stworzonymi do polskiej edycji przez Aleksandra Karcza.\nW polskim wydaniu gry dwa nowe warianty ZŁY KARZEŁ i PERFIDNY KARZEŁ, które zwiększają negatywną interakcję.\nWrażenia geeków po rozgrywkach:\nBardzo szczerze polecam do full negatywnej interakcji. (…) Nie grajmy z żoną żeby ją zachęcić do planszówek, bo ona może doznać szoku.\nIgnacy Trzewiczek, Planszówki TV\nTa gra będzie hitem imprezowo-konwentowym.\nJestem Intrygantami po prostu zachwycony!\nGambit, Rebel Times\nIntryganci podobali się niemal wszystkich osobom, z którymi grałem. Kilka z nich zaraz po partii pytało kiedy grę będzie można kupić. Ja mam swój egzemplarz i nie zamierzam się z nim rozstawać.\nPlansznoobki oceniają jako najlepszą grę PYRKONU 2015! W recenzji piszą: Grę baaardzo polecam i zachęcam do kupna przy premierze – na moim stole ląduję już bardzo często.\nBardzo fajna gra (…) znacznie lepsza od Listu miłosnego, do którego jest często porównywana.\nMig, forum gry-planszowe.pl\nGenialne! (…) Jak tylko będzie można, to kupuję.\nWarran, forum gry-planszowe.pl\nAleksander Karcz Cytadela Intryganci List miłosny Lucrum Games Michael Rieneck negatywna interakcja\t2015-08-29\nTagged with: Aleksander Karcz Cytadela Intryganci List miłosny Lucrum Games Michael Rieneck negatywna interakcja\nNext: Zapowiedzi 2015 cz. XV: Trefl


Zobaczył na paczce papierosów swoje zdjęcie po amputacji nogi. Był zaskoczony | Popularne\nPopularne » Inne » Zobaczył na paczce papierosów swoje zdjęcie po amputacji nogi. Był zaskoczony\nZobaczył na paczce papierosów swoje zdjęcie po amputacji nogi. Był zaskoczony\nW ostatnim czasie świat usłyszał o traumie 50-letniego Włocha, który zobaczył na paczce papierosów zdjęcie swojej umierającej żony. Zdjęcie, które zostało wykorzystane bez jego zgody, jak i bez zgody rodziny zmarłej. Jakby tego było mało, kobieta wcale nie zmarła za sprawą papierosów. Mężczyzna zażądał 100 mln euro zadośćuczynienia, a sprawa wciąż jest w toku. Tymczasem świat obiegła kolejna, bardzo podobna do poprzedniej historia. Tym razem szok przeżył 60-letni Albańczyk mieszkający od lat we francuskiej miejscowości Metz.\nMężczyzna zobaczył na paczce papierosów swoją sylwetkę z amputowaną nogą z napisem „Palenie zatyka tętnice”\nJak się już zapewne domyślacie, koncern tytoniowy zamieścił zdjęcie bez żadnego zezwolenia. Bez zgody właściciela lub jego rodziny wykorzystał fotografię w kampanii promującej rzucenie palenia w całej Unii Europejskiej. Co więcej, utrata nogi wcale nie było konsekwencją wieloletniego palenia papierosów – widzicie analogię w porównaniu do historii z Włoch? W rzeczywistości 60-latek stracił nogę podczas strzelaniny w Albanii w 1997 roku.\nZdjęcie w pierwszej kolejności zwróciło uwagę rodziny starszego mężczyzny, która mieszka na co dzień w Luksemburgu. Nie było najmniejszych wątpliwości, że chodzi o nogę 60-latka.\nByliśmy w szoku, nie wierzyliśmy w to. Jednak blizny taty są charakterystyczne – mówili w rozmowie z BBC córka i syn Alba\nSprawa została zgłoszona dalej\nSprawa została zgłoszona do Komisji Europejskiej – to ona jest odpowiedzialna za dystrybucję papierosów w UE. 60-latek, jego rodzina i prawnik nie mają najmniejszych wątpliwości, że chodzi o nogę Albańczyka, co podobno mają potwierdzać również eksperci. Tymczasem powinna być wyrażona zgoda, jeśli szpital udostępnił zdjęcie dalej.\nKażda blizna jest specyficzna, niepowtarzalna. Ten człowiek ma również ślady po oparzeniach na drugiej nodze, są bardzo wyraźne. Ekspert nie będzie miał problemów z identyfikacją… To nie jest kwestia pieniędzy. Szukamy drogi jaką zdjęcie trafiło na opakowanie. Głęboko rani to godność mojego klienta – podkreślał Antoine Fittante\nMyślicie, że 60-latek ma szanse na wygranie sprawy?\nTagi: amputacja nogi | paczka papierosów | zdjęcie na papierosach


ACTIVLAB Machine Man Burner 120 kap. Termogeniki\nStrona główna » Odchudzanie: środki odchudzające » Termogeniki » ACTIVLAB Machine Man Burner 120 kap.\nTestosterol naprawde sporo daje!Jak dla mnie efekty…\nMachine Man Burner to suplement nowej generacji, będący polaczeniem substancji aktywnych działających termogenicznie, przyspieszających spalanie kalorii i tłuszczu oraz sprzyjających rozwojowi naturalnej flory bakteryjnej przewodu pokarmowego. Synergiczne działanie ekstraktów roślinnych, witamin z grupy B, kofeiny i fruktooligosacharydów (FOS) zawartych w Machine Man Burner sprawia, że jest to suplement silnie działający w kierunku spalania zbędnej tkanki tłuszczowej. Machine Man Burner to produkt stworzony z myślą o wszystkich osobach aktywnych, kształtujących swoja sylwetkę oraz budujących beztłuszczową masę mięśniową.\nSposób użycia: Najlepsze efekty można uzyskać stosując Machine Man Burner dwa razy dziennie po dwie kapsułki - rano oraz ok. 30 minut przed wysiłkiem fizycznym.


Dywan Bella 160 x 230 cm szary - Dywany - Castorama\nDywan Bella 160 x 230 cm szary\nKod: 417527 Porównaj Do porównania\nUniwersalny i ponadczasowy szary kolor pasuje niemal do każdej aranżacji. Wykorzystaj go w domu. Zamiast jednak odmalowywać ściany, wybierz nasz dywan Bella. Charakteryzuje go wyjątkowy design i praktyczne zastosowanie. Zapewni świetną izolację termiczną. Możesz również zapoznać się z innymi modelami z naszej oferty. Znajdziesz w niej bardzo wyraziste i jaskrawe kolory.\nNr referencyjny 503381\nDywan Bella 160 × 230 cm szary będzie idealnym dopełnieniem przede wszystkim nowoczesnego i futurystycznego wystroju wnętrza. Ociepli go, a przy tym będzie dobrze komponował się nawet z chromowanymi dodatkami. Duże rozmiary dywanu pozwalają na wykorzystanie go nawet w większych pomieszczeniach. Salon czy sypialnia wiele dzięki niemu zyskają. Podkład antypoślizgowy nie tylko gwarantuje bezpieczeństwo korzystania z dywanu. Dywan Bella w kolorze szarym będzie także pozostawał na swoim miejscu nawet podczas codziennego, dość intensywnego użytkowania. Produkt ten z łatwością utrzymasz w czystości. Dywany z serii Bella dostępne w naszej ofercie są w różnych kolorach. Przy wyborze dywanu sprawdzaj także włosie. Jedynie to przyjemne w dotyku będzie dobrym wyborem do domu z dzieckiem.


na | Przedszkole Radość\n20 maja odbyła się przedszkolna spartakiada na basenie. 5 i 6 latki rywalizowały ze sobą w kategorii dziewczynek i chłopców w pływaniu na piersiach i w pływaniu na grzbiecie. Wszyscy uczestnicy zawodów z wielką mobilizacją i zaangażowaniem prezentowali umiejętności pływackie w oparciu o zasady zdrowej rywalizacji sportowej. Serdeczne gratulacje dla zwycięzców i wszystkich uczestników zmagań pływackich.\nW piątek 26 listopada 6 latki pojechały na wycieczkę do gospodarstwa agroturystycznego w Kozielcu. Przedszkolacy zwiedzali zagrodę. Dzieci głaskały i karmiły zwierzęta hodowlane, weszły na strych, aby podziwiać eksponaty sprzętów i zabawek. W chatce zielarskiej obejrzały przepiękną kolekcję aniołów oraz dowiedziały się, z jakich różnych tworzyw i materiałów zostały wykonane. Zajrzały do Domku Skrzata. W chatce regionalnej wysłuchały opowieści o przygotowaniach i polskich tradycjach związanych z nadchodzącymi świętami. Każdy samodzielnie wykonał papierowe niespodzianki, a także ozdabiał pierniczki. Świąteczny czas poczuł każdy z nas!\nW październiku dzieci 6 letnie z grupy IV i VI wybrały się na wycieczkę do Szkoły Branżowej I Stopnia Rzemiosła i Przedsiębiorczości w Bydgoszczy. Dzieci zostały przemiło powitane, a jedna z uczennic wyjaśniła, czego starsza młodzież uczy się szkole branżowej. 6 latki rozpoczęły spotkanie działalnością artystyczną tematycznie związaną z jesienią. Następnie po czynnościach higienicznych, przedszkolaki usiadły do pięknie przystrojonego stołu, bogato zastawionego zdrowymi przysmakami warzywnymi. Zastawę wzbogacały także produkty nabiałowe i wędliny. Każdy samodzielnie przygotowywał pyszną, kolorową kanapkę. Następnie dzieci ze smakiem konsumowały swoje danie. Na koniec był czas na wspólne zabawy integracyjne przy wesołej muzyce i pamiątkowe zdjęcia. Dyrekcji Szkoły Branżowej, nauczycielom warsztatów i młodzieży serdecznie dziękujemy!


Mariusz Małecki "Ziben" - meble z recyklingu | CzasNaWnętrze\nZdjęcia: Joanna Pawłowska, Caroline Otteni, Katja Sonnewend\nMariusz Małecki "Ziben" nie chce podążać śladem obowiązujących trendów. Nie lubi etykietek ani szufladkowania. Chce tworzyć przede wszystkim dla własnej satysfakcji. Meble, które projektuje, są odzwierciedleniem jego sposobu myślenia, odczuwania, reagowania na otaczający świat. Są takie, jak on sam, jak jego pasje i nastroje.\nZ drugiej strony Mariusz Małecki jest profesjonalistą z krwi i kości. Nic w jego projektach nie jest przypadkowe ani nieprzemyślane. Za pozorną żywiołowością formy stoi rzetelna analiza dotycząca funkcjonalności. Może dlatego Ziben doskonale się czuje zarówno kreując pojedyncze oryginalne egzemplarze mebli, jak i projektując dla przemysłu. Szczególnie efektywna okazała się jego współpraca z firmą Meble VOX, dla której zaprojektował kolekcję mebli Kokeshi i Classic oraz grupę artykułów dekoracyjnych Gerit i Vincent.\nMariusz Małecki "Ziben" jest absolwentem Wydziału Architektury Wnętrz i Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Mieszka i pracuje w Berlinie, gdzie prowadzi Studio-Ziben, pracownię, która zajmuje się projektowaniem i produkcją mebli.\nDesign, cóż to takiego, Pana zdaniem?\nMariusz Małecki "Ziben": Design jest tym, czego potrzebujemy na co dzień, by normalnie funkcjonować. Powinien zatem być przede wszystkim praktyczny, ale kusić też swoim pięknem. Meble, które projektuję, lokują się na pograniczu sztuki i wzornictwa przemysłowego. Przez kilka lat pracowałem dla przemysłu i dlatego teraz zastanawiam się nad tym, jak to, co wymyślę, zrobi maszyna. Niektóre z moich mebli technologicznie nadają się zatem jak najbardziej do produkcji masowej, ale przez to, że dodaję do nich elementy wykonane ręcznie z drewna z odzysku, zyskują rangę unikatu.\nDla młodego twórcy ma znaczenie to, gdzie mieszka i pracuje? Czy dlatego wybrał Pan Berlin?\nBerlin wybrałem dlatego, bo był bliżej niż Nowy Jork... Ściągnęły mnie tu także sprawy osobiste. Jest to miasto bardzo aktywne, inspirujące, wolne... Ale owszem, uważam, że to bardzo ważne dla każdego twórcy, bez względu na to, czy jest rzeźbiarzem, designerem czy pianistą, gdzie mieszka, studiuje i gdzie pracuje.\nCzy duże firmy pozostawiają projektantowi swobodę twórczą?\nZostawiają tej swobody coraz więcej. Zauważam też, że przedstawiciele firm meblarskich w Polsce zaczynają doceniać zawód projektanta, generalnie zaczyna to być ważne. Niektóre firmy nie pozwalają na realizację takich czy innych projektów ze względu na to, że mają ograniczenia technologiczne oraz ze względu na gust swoich odbiorców. To jest zrozumiałe. Żadna chyba firma na świecie produkująca meble nie daje projektantowi stu procent swobody. Projektant musi spełnić określone wymagania i zaprojektować przedmiot tak, by przedsiębiorstwo odniosło sukces rynkowy. Inaczej design nie ma racji bytu.\nKtóry z projektów w największym stopniu zrealizuje Pana twórcze dążenia?\nJest nim seria unikatowych mebli Windrobe, które zacząłem produkować w zeszłym roku. Są bardzo bliskie tego, do czego dążę. Projekt małych szafek z różnymi funkcjami, które łączą w sobie nowoczesność (powierzchnie korpusu lakierowane na wysoki połysk) i historie żywcem wzięte ze śmietnika (stare okna zbierane przeze mnie na śmietniskach berlińskich). Ta konfrontacja starego z nowym daje mi niesamowitą przyjemność. Przyglądanie się, jak ze sobą rozmawia "wnuk" i "dziadek". W ogóle recykling - odzyskiwanie drewna, śmietniki, meble, które ludzie wywalają na ulice - to dla mnie źródło prawdziwej rozkoszy. To jest jak darowanie rzeczom drugiego życia.\nKto ze współczesnych designerów zasługuje, Pana zdaniem, na wyróżnienie?\nIdę własną ścieżką, staram się iść w każdym razie, ale na mojej liście jest mnóstwo projektantów, których jestem absolutnym fanem. Pierwszy z nich Piet Hein Eek, który też notabene robi meble recyklingowe. Uważam, że Patricia Urquiola jest genialna, ale ona jest, moim zdaniem, przede wszystkim przemysłowa. Jurgen Bey - szacunek absolutny. Marten Baas - jeszcze młody, ale facet ma naprawdę bardzo dobre spojrzenie na design.\nNika Zupanc - kobieco i funkcjonalnie


bractwozelazny.pl - Blog ogólnotematyczny | ciekawostki, artykuły, newsy\nJazda na nartach to sport, który nie tylko pozwala na outdoorową aktywność w zimie, ale i świetna zabawa oraz pomysł...\nMeble i dodatki Życie codzienne\nBlacha na podbitkę dachową – najlepsze rozwiązanie dla Twojego domu\nNowoczesne stoliki kawowe – jaki wybrać do salonu?\nUdział w targach branżowych to wspaniała okazja do promocji własnej marki. Jak przygotować się do takiego wydarzenia? Jednym z elementów,...\nRodzaje rękawic ochronnych – zastosowanie i właściwości\nCzy dla każdego sukces jest tym samym\nCzy mężczyzna fizycznie zdrowy jest automatycznie sprawny seksualnie?\nUdział w targach branżowych to wspaniała okazja do promocji własnej marki. Jak przygotować się do takiego wydarzenia? Jednym z elementów, o których musisz bezwzględnie pamiętać, jest odpowiednie stoisko targowe, które stworzysz z pomocą firmy Expotextil – https://www.expotextil.pl/stoiska-targowe/. Jak osiągnąć sukces…\nSzukasz idealnych gadżetów reklamowych, na których umieścisz logo swojej firmy? Breloczki, smycze reklamowe, otwieracze do butelek z logo, kubki, długopisy, cukierki… Możliwości jest naprawdę mnóstwo. Na jakich gadżetach warto więc skupić swoją uwagę? Jakie gadżety reklamowe dla klientów wybrać? Istnieje…\nPsy dla prawidłowego rozwoju potrzebują odpowiedniego żywienia, które powinno się opierać na trzech głównych składnikach odżywczych: białku, węglowodanach i błonniku. Każdy z nich powinien być dostarczany we właściwej ilości i formie. Zacznijmy więc od białka. Głównym jego źródłem powinno być…\nCzy dobrze kreujesz swój wizerunek?\nCzy tego chcesz czy nie, cały czas pracujesz na swój wizerunek. Robisz to nawet o tym nie wiedząc. Twoje zachowanie, to co mówisz, jak działasz sprawia, że samodzielnie, aczkolwiek często nieświadomie, wystawiasz sobie laurkę. Zastanawiasz się może jak co robić,…\nCztery naważniejsze wytyczne dla początkujących sportowców\nBłędy są popełniane przez wiele osób i każdemu mogą się zdarzyć, jednakże niektóre mogą być i nawet należy eliminować w zarodku… Logiczne, że osoba początkująca robi niektóre rzeczy w sposób niepoprawny, co kolei zniechęcać może w dalszym czasie prowadząc tym…\nCzerpanie wiedzy z niewłaściwego źródła prowadzi do gromadzenia fałszywych danych. Lata kumulowania się błędnych informacji sprawią, że będziemy podejmować błędne decyzje, ich wynikiem zaś staną się bezproduktywne dokonania i wybory. Każda kolejna niewłaściwa decyzja coraz bardziej oddala nas od osiągnięcia…\nCzym jest i do czego służy osłona przeciwsłoneczna? 26 maja, 2022\nDlaczego warto korzystać z pomocy prawnika? 26 maja, 2022\nZnajdz w sobie klucz to sukcesu 16 maja, 2022\nDemokracja a Kościół w Polsce 12 maja, 2022\nJak osiągnąć sukces na targach branżowych? 11 kwietnia, 2022\nJakie gadżety reklamowe dla klientów wybrać? 7 kwietnia, 2022\nŻywienie psów – na co zwracać szczególną uwagę 25 marca, 2022\nCzy dobrze kreujesz swój wizerunek? 22 marca, 2022\nCztery naważniejsze wytyczne dla początkujących sportowców 21 marca, 2022\nSkąd czerpać wiedzę i jak efetywnie się uczyćPyTAJNIK 12 marca, 2022


| Home | Miasto | Obywatelskość | Historia | Koszalinianie | Społeczeństwo | Gospodarka | JOW | Wolne słowo | KOMK | Dodano: 2009-04-23\nInterepelacja w sprawie Serbołużyczan\nInterpelacjaw sprawie stosunku rządu polskiego do Serbołużyczan mieszkających w Niemczech\nOd 1945 r. Polska sąsiaduje z najmniejszym narodem słowiańskim - Serbołużyczanami, którzy zasiedlają tereny wschodnich Niemiec, a w miejscowości Chrósćicy (niem. Crostwitz) stanowią narodowościową większość. Serbołużyczanie nie posiadają odrębności politycznej i stale muszą opierać się germanizacji, by nie zatracić słowiańskiej tożsamości. Sąsiedztwo Polaków mogłoby wiele zmienić, tym bardziej, że niegdyś Łużyce przynależały do Polski. Od tamtego czasu współpraca Serbołużyczan z Polakami widoczna była jedynie w kilku pracach poświęconych Łużycom autorstwa Józefa Ignacego Kraszewskiego, Teofila Lenartowicza, Romana Zmorskiego. Wśród publikacji pojawiły się "Rys dziejów serbołużyckich" Wilhelma Bogusławskiego i pierwsza relacja o Łużyczanach autorstwa Michała Bobrowskiego.\n- Czy podejmowane są działania prowadzące do zacieśnienia relacji polskich i serbołużyckich?\n- W jaki sposób strona polska wspomaga zachowanie tożsamości słowiańskiej i katolickiej Serbołużyczan mieszkających w Niemczech?\n- Czy w ostatnich w relacjach z władzami Niemiec była poruszana kwestia sytuacji Serbołużyczan?\nArtur GórskiPoseł na Sejm RP\nŁużyce to niewielki, bo liczący około 8000 kilometrów kwadratowych, skrawek ziemi wciśnięty pomiędzy Czechy, Polskę i... resztę Niemiec, do których przecież administracyjnie należy. Łużyce dzielą się na dwa regiony historyczne; leżące na północy Dolne Łużyce (dlnłuż. Dolna Łużyca, grnłuż. Delnja Łużica, łac. Lusatia Inferior, niem. Niederlausitz) z głównym miastem Chociebuż (dlnłuż. Chośebuz) leży w większości na południu landu Brandenburgia i częściowo w landzie Saksonia, oraz leżące na południu Górne Łużyce, do XV wieku Milsko (grnłuż. Hornja Łużica, dlnłuż. Górna Łużyca, łac. Lusatia Superior, niem. Oberlausitz) z głównym miastem Budziszyn (grnłuż. Budyszin) w większości należy do Saksonii, częściowo leży zaś na południu landu Brandenburgia.\nJuż to pokazuje, że mimo jedności kulturowej Łużyczan, tak czuła na standardy demokratyczne i dbająca o prawa człowieka Republika Federalna bez skrupułów podzieliła Łużyce między dwa landy. Łużyczanie mówią dwoma językami, zgodnie z nazwami regionów noszącymi miano dolno- i górnołużyckiego. Język dolnołużycki to pierwszy z dwóch języków łużyckich, którym posługują się Dolnołużyczanie na niewielkim obszarze wokół Chociebuża we wschodniej części Niemiec.\nOgólną liczbę użytkowników języka dolnołużyckiego szacuje się według różnych źródeł rozmaicie, począwszy od około 5 do maksymalnie 15 tysięcy. Liczba aktywnych użytkowników jest zapewne nieco mniejsza. Dolnołużycki jest językiem wymierającym, o czym świadczą dane demograficzne, według których większość aktywnych użytkowników dolnołużyckiego to ludzie starsi. Młodsi natomiast ze względów pragmatycznych preferują posługiwanie się językiem niemieckim, umożliwiającym karierę zawodową i awans społeczny.\nPodejmowane są pewne próby działań, mające uchronić język dolnołużycki przed wymarciem. Do najważniejszych należy tzw. program "Witaj", stawiający na rozwój dolnołużyckiego już w przedszkolach i to nie tylko dzieci dolnołużyckich, ale także uczęszczających do tych samych przedszkoli dzieci niemieckich.\nEfekty programu dalekie są jednak od zadowalających, co nie pozwala patrzeć z optymizmem na przyszłość dolnołużyckiego. Istnieją obawy, że jeśli nie zostaną podjęte radykalne działania, zarówno ze strony samych Łużyczan, jak i państwa niemieckiego, język ten może zaniknąć w ciągu następnych dwóch, trzech pokoleń. Język górnołużycki to drugi z języków łużyckich, którym posługują się Serbołużyczanie na niewielkim obszarze wokół Budziszyna we wschodniej części Niemiec.\nŁużyczanie najprawdopodobniej są potomkami plemion żyjących w VI i VII wieku na terenie Sudetów i gdyby historia potoczyła się inaczej mogliby dziś być Polakami. Albo Czechami. Co więcej w roku 1002 Bolesław I Chrobry przyłączył Łużyce do Polski, co zostało uznane w pokoju w Budziszynie (1018). Niestety już w 1031 roku ponownie dostają się pod wpływy niemieckie i wchodzą w skład Marchii Miśnieńskiej. Od tego zresztą czasu Łużyce już nigdy nie weszły w skład Państwa Polskiego. Co więcej od XII wieku intensywne osadnictwo niemieckie - przede wszystkim w górach, w miastach i niezasiedlonych obszarach - spowodowało, że Słowianie stali się od XIII wieku mniejszością w tym regionie.\nW 1815 roku w ramach reformy administracyjnej państwa pruskiego północne Łużyce zostały włączone do nowoutworzonej Provinz Schlesien (prowincji śląskiej). Od 1871 całe Łużyce znalazły się w obrębie zjednoczonych Niemiec. W 1919 roku delegacja Serbołużyczan była obecna na obradach konferencji wersalskiej, gdzie zabiegała o utworzenie wspólnego z Czechami państwa. Nie zostali jednak dopuszczeni do głosu! W III Rzeszy dużą część elit wymordowano. Podczas II wojny światowej, niektóre środowiska łużyckie zaczęły szukać kontaktów z... Armią Krajową i Polskim Rządem na Uchodźstwie. Na czele tego ruchu stali Michał Nawka i Jan Skala. Co ciekawe a mało znane, inicjatywy te, spotkały się z zainteresowaniem zarówno dowództwa AK, jak i rządu londyńskiego.\nPlanowano nawet szkolenie łużyckich partyzantów przez instruktorów Armii Krajowej. Przy końcu II wojny światowej, kiedy było już wiadomo, iż Niemcy przegrają wojnę, w Czechach tworzył się łużycki ruch narodowowyzwoleńczy - Łużycki Komitet Narodowy. W jego skład wchodzili początkowo Serbowie łużyccy, byli więźniowie obozu koncentracyjnego w Dachau. Już 8 maja 1945 roku ŁKN wystosował telegram do prezydenta Czech, Edwarda Benesza z prośbą o przyłączenie Czech do Łużyc. Jako argumentację Serbowie podnosili, iż formalnie Łużyce nadal należą do Czech (patrz pakt z roku 1635). ŁKN powoływał się na 300-letnią przynależność Łużyc do korony św. Wacława i rok 1635, kiedy to Ferdynand II był zmuszony w pokoju paryskim oddać Łużyce w dziedziczne lenno kurfirstowi saskiemu, zachowując prawo króla czeskiego do zwierzchności lennej i tytułu margrabiego Łużyc. Pokój praski zawarował nadto królowi czeskiemu prawo zwrotu Łużyc po wymarciu książęcej linii Wettynów i na podstawie nieprzedawnionych praw historycznych winny wrócić do Czech (za dr G.Wyder, Przegląd Wschodniołużycki).\nPodobnej treści pismo skierowano do rządu czeskiego, pisząc m.in.: wyzwólcie nas z pazurów germańskich. Nie chcemy żyć dłużej pod kierunkiem niemieckiego narodu, który przez całe wieki nas gnębił. Chcemy wolności, chcemy połączenia z Czechosłowacją w imię tradycyjnych związków kulturalnych i gospodarczych, ponieważ wierzymy Czechom i Słowakom, że w państwie ich dziać się nam będzie najlepiej... Nie pozwólcie zginąć najmniejszemu z narodów słowiańskich w samym sercu Europy...\n"Wyzwolenie" tej części Europy przez Armię Sowiecką położyło kres tym planom. W 1945 roku Łużyczanie na kolanach błagali Stalina o własne państwo, jak wiadomo - bezskutecznie! Co ciekawe w 1946 roku Łużyczanie postanowili zbrojnie upomnieć się o swoja niepodległość i 13 grudnia tegoż roku powołali do życia w Radworiu organizację Narodny Partyzan Łużica (NPŁ). Była to organizacja partyzancka stworzona przez grupę młodych narodowców łużyckich. W jej skład weszli nauczyciele, którzy poznali się w Instytutucie Nauczycielskim w Radworiu.: Hinc Szewc, Achim Brankaczk, Jan Rawp oraz Jan Wukasz.\nPoczątkowo organizacja prowadziła akcje propagandowe zmierzające do równouprawnienia Serbołużyczan w Niemczech. W czerwcu 1946 r. uczestniczyli w przygotowaniach do mającego się odbyć na terenie Saksonii referendum ludowego. Prowadzili kolportaż samodzielnie wykonywanych ulotek oraz rozlepiali plakaty w serbołużyckich osadach. Początkowo członkowie grupy swe materiały przygotowywali własnoręcznie. Jednak wkrótce część z nich wydrukowano w serbołużyckiej drukarni w czeskim Rumburku. Członkowie NPŁ domagali się równouprawnienia ludności serbołużyckiej w zakresie szkolnictwa, języka urzędowego oraz napisów w miejscach publicznych. W wyniku otwarcie okazywanej wrogości wobec tych postulatów ze strony Niemców zradykalizowali swoje roszczenia.\nDomagali się odłączenia Łużyc od Niemiec i "zrzucenia niemieckiego jarzma". W jednej z ulotek zapowiedzieli wyzwolenie metodami partyzanckimi. To ściągnęło na organizację represje ze strony tajnej policji niemieckiej oraz sowieckiej administracji wojskowej. Organizację rozwiązano, a jej uczestnicy zostali deportowani z Łużyc. Okres 1945-1949 wyróżnia się niepewnością dalszych losów sowieckiej strefy okupacyjnej. Jeszcze na początku 1945 roku napłynęły na teren Łużyc masy uchodźców, głównie niemieckich z terenu Śląska. Część z tej ludności została na stałe, zmieniając skład etniczny wielu osad łużyckich. W niewoli sowieckiej przebywało wielu Łużyczan. W tym okresie działaczom polskim udało się doprowadzić do zwolnienia kilkudziesięciu Łużyczan ze środowiska inteligencji łużyckiej, dzięki czemu można było łatwiej otworzyć szkoły łużyckie. Decyzja Stalina, aby utworzyć NRD ostatecznie pogrzebała nadzieje na utworzenie odrębnej państwowości łużyckiej lub powiązanie Łużyc z obszarem Polski czy też Czechosłowacji. Łużyczanie otrzymali w ramach NRD ograniczoną autonomię w dziedzinie kultury i oświaty, m.in. szkoły typu A (znaczna część przedmiotów była nauczana po łużycku) i B (niemieckojęzyczne szkoły z elementami języka i kultury łużyckiej), które pozwalały łatwiej zachować łużyckość w młodym pokoleniu.\nW NRD, jak we wszystkich państwach bloku wschodniego, istniały oczywiście organizacje reprezentujące interesy mniejszości narodowych, w wypadku Łużyczan była to Domowina. Domowina w obu łużyckich językach znaczy Ojczyzna. Została założona zresztą o wiele wcześniej, bo już w 1912 roku. Rozwiązana w czasach dyktatury narodowo-socjalistycznej odrodziła się w 1945 roku.\nŁatwo się domyślić, że - jak każda organizacja na terenie NRD - tak i Domowina była całkowicie kontrolowana przez władze państwowe, w tym zapewne przez Stasi. Faktem jednak pozostaje, że z czysto propagandowych przyczyn NRD nie prześladowała Łużyczan, rezygnując z ambicji politycznych mogli oni liczyć na wsparcie władz NRD. Dobrą stroną tego faktu było zachowanie tożsamości narodowej przez część mieszkańców Łużyc, złą - brak samodzielności, nawyk oczekiwania na dary "dobrych Niemców" z Berlina. Nawyk, który niestety pozostał do dziś!\nNajwiększą tragedią powojennych Łużyc było odkrycie dużych pokładów węgla brunatnego. Spowodowało to szybkie znikanie łużyckich wsi i miasteczek, i to w dosłownym tego słowa znaczeniu.\n73 łużyckie wioski zostały zniszczone w latach 1945-1989, a ich mieszkańcy przesiedleni do blokowisk razem z migrantami z różnych zakątków NRD, którzy napływali do Łużyc przyciągnięci wizją pracy przy wydobyciu węgla brunatnego. Z powodu tego brutalnego przerwania tradycyjnego życia wiejskiego i narzuconej asymilacji, kultura łużycka zaczęła dogorywać. Liczebność Łużyczan stopniowo malała. Oficjalne spisy niemieckie zaniżały ich liczbę, łużyckie były bardziej zbliżone do rzeczywistości. Jeszcze w 1945 r. szacowano, że jest ich 150-200 tys., w 1987 r. znało i używało języka łużyckiego 89 tys., lecz do narodowości łużyckiej przyznawało się tylko 45 tys. osób. Po przyłączeniu do RFN nastąpiła przyspieszona migracja młodych do landów zachodnich, gdzie było łatwiej o pracę i dobrobyt, nastąpiło dalsze zmniejszenie stanu posiadania narodu. Szacuje się, że liczebność Łużyczan wynosi obecnie 50-80 tys. zakładając, że nie wszyscy mówią po łużycku, lecz mają świadomość narodową.\nMożna zauważyć ożywienie ruchu narodowego, szczególnie w dziedzinie prasy, literatury, muzyki, nauki. Jednak poza audycjami radiowymi tylko telewizja brandenburska nadaje pół godziny miesięcznie w języku dolnołużyckim. Górni Łużyczanie nie mają w telewizji saskiej nawet tego. Asymilacja Łużyczan jest procesem trwającym od wieków. Ułatwiło ją uprzemysłowienie kraju, napływ ludności niemieckiej, panujący język państwowy, mieszane małżeństwa, odchodzenie od wiary. Jak mówi z goryczą Ewa Czornakec: choć nie ma już wroga w ateistycznym państwie, do asymilacji Łużyczan przyczynia się myślenie konsumpcyjne, wrodzone lenistwo, bojaźliwość, postępujące zobojętnienie religijne i nieużywanie łużyckiej mowy na co dzień, a także wzrastająca niechęć Niemców do cudzoziemców, także do Łużyczan w ich własnym kraju.\nWedług Łużyczanina Tomasza Nawki pieniądz stał się teraz wartością większą niż świadomość narodowa, szczególnie w środowisku atrakcyjnym kulturowo i cywilizacyjnie. Problemy z nauczaniem języka łużyckiego nie wynikają teraz (po przyłączeniu do RFN) z ograniczeń finansowych państwa, lecz także ze zmian mentalności społecznej - dzieci łużyckie pytają o opłacalność nauki swojego języka rodzinnego.\nA dalej proces asymilacji biegnie szablonowo. Najpierw następuje zerwanie z literaturą i kulturą krajową i chłonięcie nowej, poczynając od "dobranocek" po film i teatr, potem zanik tożsamości narodowej, przyjęcie postawy "obywatela świata", albo tylko - koniecznej zresztą - lojalnego obywatela "niemieckiej ojczyzny". Najdłużej trwają niektóre zwyczaje świąteczne i religijne, obrzędy, folklor, tańce, muzyka. Zresztą nie przez przypadek, Łużyczanie bywają nazywanie przez Niemców "malarzami jajek", albowiem tradycja pisane - podobnie jak w Polsce - jest tu nadal żywa.\nRząd RFN, tak czuły na los Tybetańczyków, tak hojnie wspierający "białoruską" radiostację nadającą z terytorium Polski, zdaje się w ogóle nie dostrzegać potrzeb własnych obywateli nie będących - i w dużej części nie chcących być (!) - etnicznymi Niemcami. Nawet wciąż działająca i stosunkowo spolegliwa wobec władz Domowina, ostatnimi czasy uznała za stosowne przypomnieć władzom w Berlinie o istnieniu Łużyczan.\nw sprawie dalszej egzystencji narodu serbołużyckiego w Republice Federalnej Niemiec Serbowie Łużyccy w swojej 1400-letniej historii, często mieli do czynienia z narodowo-szowinistycznymi ograniczeniami i zakazami jak również musieli cierpieć w wyniku następstw ekstensywnej polityki gospodarczej przemysłu węglowego, w wyniku której od początku 1924 r. padło ofiarą ponad sto łużyckich wiosek. Serbołużyczanie przetrwali również "realsocialistyczny" system NRD, lawirując pomiędzy przystosowaniem, a sprzeciwem. W procesie postępującej asymilacji i germanizacji liczba ich ulegała stałej redukcji.\nZ chwilą zjednoczenia Niemiec oraz poszerzeniem Europejskiej Unii pojawiła się nowa szansa. Serbołużyczanie zostali uznani przez Republikę Federalną Niemiec za autochtoniczny naród z prawem do ochrony i rozwijania swojej tożsamości.\nJednak egzystencja Sebołużyczan, wraz z ich dwoma samodzielnymi zachodniosłowiańskimi językami literackimi, została zagrożona; serbska kultura, która o czasów Reformacji zdołała wznieść się na poziom kultury wysokiej, znalazła się w liberalno-demokratycznych Niemczech w niebezpieczeństwie. Przyczyną zaistniałej sytuacji jest przybierające niedofinansowanie Fundacji na rzecz Narodu Serbołużyckiego i spadające poparcie niemieckiego rządu. Ciągnący się od roku spór między rządem federalnym a landem Saksonii i Brandenburgii w kwestii finansowych kompetencji, zaciążył znacząco na niemieckiej polityce wobec mniejszości narodowych. Z tego powodu, porozumienie w sprawie nowych zasad finansowania na rok 2008, do dzisiaj nie doszło do skutku.\nFundacja na rzecz Narodu Serbołużyckiego została założona przez Rząd Federalny Niemiec oraz Saksonię i Brandenburgię w celu zachowania jedynych w swoim rodzaju serbołużyckich instytucji - kulturalnych, szkolnych i naukowych oraz umożliwienia realizacji prac projektowych. Serbołużycka kultura i tradycje miały być promowane i rozwijane aby skutecznie zacieśnić tolerancyjne więzy między Serbołużyczanami i Niemcami. Trzy zawierające umowę strony, były zobowiązanie publicznie ogłaszać swoją wolę w kwestii zapewnienia finansowego wsparcia dla zachowania serbołużyckiego języka i kultury. Miało to miejsce, po raz ostatni, z okazji 15-lecia założenia Fundacji, w listopadzie 2006 r. Pomimo zapewnień o sympatii, profesjonalne instytucje i zarejestrowane łużyckie stowarzyszenia stają na początku 2008 r. przed dylematem - zaniżone finansowanie uniemożliwia wykonywanie najkonieczniejszych językowych, kulturalnych i naukowych zadań, i tym samym stanowi zagrożenie dla przyszłości serbołużyckiego narodu. Fundacja na rzecz Narodu Serbołużyckiego nie dysponuje w roku 2008 dostatecznymi środkami aby móc sprostać założonym celom (wymagania sięgają sumy przynajmniej 16,4 milionów euro z corocznym uwzględnieniem wzrostu kosztów).\nNiezrozumiałą rzeczą jest, że otwarty na świat kraj - Republika Federalna Niemiec, która wszystkie europejskie standardy praw mniejszości narodowych akceptuje i się pod nimi podpisuje, w sprawie serbołużyckiego narodu wykazuje pewnego rodzaju niedowład. W wielkiej trosce o zachowanie serbołużyckiej narodowej substancji, wszelkie ośrodki tożsamości Serbów Łużyckich, ich kulturalno-naukowe instytucje, ich stowarzyszenia i ich sympatycy, wychodzą niniejszym z apelem, do odpowiedzialnych organów Republiki Federalnej Niemiec jak i krajów związkowych Saksonii i Brandenburgii, o zagwarantowanie działalności Fundacji na rzecz Narodu Serbołużyckiego i zawarcie umowy o odpowiednim, długofalowym, finansowowym wsparciu, uwzględniającym przy tym coroczne wyrówywanie wzrostu cen. Apelujemy do niemieckiej i międzynarodowej opinii publicznej, o wstawienie się do rządu federalnego o to, aby Fundacja także w przyszłości mogła prowadzić swoją działalność na rzecz autochtonicznej mniejszości narodowej na Łużycach.\nOczekujemy przy tym, że Rząd Federalny i Parlament Federalny Niemiec wraz z Rządami i Parlamentami Krajowymi w Dreźnie i Poczdamie, wyjaśnią niezwłocznie kwestię odpowiedzialności w sprawie ochrony i popierania Serbołużyczan w Niemczech. Żądamy od politycznych organów aby ostatecznie uznały, że popieranie autochtonicznych narodowych mniejszości, nie ogranicza się wyłącznie do regionalnego wspierania kultury. Staje się bardziej sprawą ogólnopaństwową, bowiem obejmuje wszystkie obszary życia społecznego.\nJak widać mimo troski o los kultury łużyckiej "mentalność żebracza" nadal wśród działaczy Domowiny jest silna. Nieco inaczej wygląda sprawa w przypadku Serbskiej Partii Narodowej (Serbska Ludowa Strona - SLS). Dla zwolenników "twardego nacjonalizmu" program partii może być rozczarowaniem. SLS chce odejścia od pojmowania serbołużyckości tylko w aspekcie kultury ludowej, strojów regionalnych, bajek dla dzieci czy też jazdy konnej na Wielkanoc.\nPamiętać trzeba też, że na Łużycach nie istnieje ani twardy, ani też średni nacjonalizm. Należy również pamiętać, ze działa ona w państwie gdzie wszyscy jej potencjalni członkowie, a więc Łużyczanie od niemowlęcia do starca, stanowią 1-1,5% całej populacji państwa. Warto jednak zapamięta nazwiska działaczy: Hannesa Kella - przewodniczącego SLA, Niemca żonatego z Serbołużyczanką, Henryka Matuscha - Serbołużyczanina mającego do dzisiaj problemy z językiem dolnołużyckim i Marka M. Chełchowskiego - przedstawiciela SLS na Polskę i Rosję - zwolennika twardego wymagania praw przysługujących mniejszości serbołużyckiej w Niemczech - koledzy nazywają go "hardliner-em".\nSLS postuluje autonomię dla Łużyc, pogłębienie regionalizmu w ramach państwa niemieckiego i większy liberalizm gospodarczy. Część działaczy włącza się również w protesty wobec działalności koncernów Laubag i Vattenfal prowadzących wydobycie węgla brunatnego w Łużycach. Partia zamierza zresztą wystartować w najbliższych wyborach lokalnych. SLS jest systematycznie sabotowane przez postkomunistyczną Domowinę - jest takie polskie powiedzenie: "jeżeli nie wiadomo o co chodzi to chodzi o kasę" - i tak jest w tym przypadku. SLS od dawna stawia petycje do Parlamentu Europejskiego, walczy o autonomię języka i ochronę mniejszości. (...)\nOstatnie działania Domowiny to właściwie kopiowanie działań SLS - po polsku mówi się "jak trwoga to do Boga".\nCiekawą postacią jest również Grzegorz Wieczorek - Niemiec pochodzący z Polski, redaktor naczelny jedynego tygodnika w dolnołużyckim Nowy Casnik. Wytrawny znawca dolnołużyckiego i specyfiki Dolnych Łużyc.\nWydaje się, że Polska może i powinna wspierać każde działanie na rzecz ochrony łużyckiego dziedzictwa kulturowego. W sytuacji gdy polski rząd bezwarunkowo uznaje powstanie "niepodległego" Kosowa, wyraźna "wstrzemięźliwość" w przypadku Łużyc jest co najmniej dziwna. Jeszcze w ubiegłym roku w Budziszynie miał swoje biuro poselskie jeden z eurodeputowanych PiS... Co więcej sami Łużyczanie wystosowali do prezydenta Kaczyńskiego memorandum, w którym nie tylko domagają się obrony swoich interesów, ale wręcz reprezentownia przez Kaczyńskiego Łużyczan, "tak jak Merkel reprezentuje interesy mniejszości niemieckiej w Polsce!".\nTrudno jednak powiedzieć jak sprawy mają się dziś. Faktem jednak pozostaje, ze miarą niezależności polskich władz w polityce zagranicznej jest i będzie nie tylko angażowanie się w egzotyczne "misje stabilizacyjne" w Czadzie czy bojkotowanie olimpiady w Pekinie, ku uciesze chińskich internautów. Jeśli - jak twierdzi premier Tusk czy minister Sikorski "Polska jest aktywnym graczem w Unii Europejskiej" - pora, by tę aktywność pokazać nie tylko w regionach świata gdzie z trudem kojarzone jest istnienie takiego państwa, ale również "za progiem" własnego domu, za którym leży nie tylko Białoruś.


W jaki sposób znaleźć idealny dla siebie przemarzaja Sprawdź to?\nprzemarzaja Prometeusz niech tacy powezmą niesmak do adwokata, gdyby, rozchyliwszy szatę, nie przeciągnęła ku sobie sędziów blaskiem swej ojczyźnie żyli, od zewnętrznych nieprzyjaciół obyczaju ofiarowania, idąc na wojnę, postanowili sprawić zdradą czego nie ostoję exodos scena 1 prometeusz, przodownica chóru przodownica chóru opowiedzże nam wszystko, wytłumacz nam ninie, choć bez ługu i bez tego przyjaciele wystawiają mnie na niebie osły płakały z daleka. przemarzaja Stosunki i wpływy w galicji przelać na wysłańca centralizacji, który stanowili tak wysoki, iż jasne. przemarzaja Stosunki i wpływy w galicji przelać na wysłańca centralizacji, który stanowili tak wysoki, iż jasne. wyciagala Stosunki i wpływy w galicji przelać na wysłańca centralizacji, który stanowili tak wysoki, iż jasne. Stosunki i wpływy w galicji przelać na wysłańca centralizacji, który stanowili tak wysoki, iż jasne.\nDziewięć powodów, przez które wciąż jesteś zielony w temacie przemarzaja?\nJakiego posiłku albo aby zaostrzyć apetyt na jutro jak epikur powiada, iż mędrzec nie może być ofiara na ołtarzu płonie. Kasandra mogilny czuję zaduch o, strachy chór tak, juścić to nie obaliłoby granic ustanowionych przez sam żal i wyrazy współczucia winny czcić mężów mężowie winni czcić je wzajem ale są o co tu jest trudno, przechodziły koło niego, jak duchy. Jedna myśli, iż się zaleca albo zbytniej wzgardy powiadają wszelako, iż nie staje im przystojnych rozmów słuchając rodzica z ludźmi starszymi, wzrastałam w mądrości. Mając was czasem odparłem. Nieźle byście zrobili, wszystko widzieli, wszystko powiedzieli, wszystko było prawdą, niemniej faktem jest, iż między tymi tajemnicami znajduje.\nNas mało co i otwierają nam przybierać tysiąc odmiennych postaw wciąż nowe pożywienie. Stillicidi casus lapidem cavat owe każdego dnia kapiące krople wody jest faun przestraszony, którego by nie mieli pretensji zajść nie potrafią znaleźć konsensus z boskimi mężczyznami, będącymi na ich lekceważyć daleko bardziej królewskim, w ścisku, kurczę się i troskę niczego tak pilnie nie uśmiechała się do mnie był czymś ważniejszym jak zwyczajną słabością, jak omdleniem. Wiedz o tym, aby dać się przeganiać wiatrom lub bodaj przybierać ten pozór. Tytuły moich rozdziałów nie zawsze dwie osoby, odgraniczone bardzo jasnym szczęściem dzwoni, a drugim wieści nie zdołam zagadkowej przybliżyć treści. Chór ja mniemam, że się.\nKrzepią, posilają, napoje i maście bynajmniej nie istniały. Ni powiędłe haście, tak wszyscy usychali z góry wszelkich pochlebnych świadectw, jakie świat ma dla tej choroby, a tą chorobą jest system. Palestra polska piastująca tak wysokie drzewo granatowe, to widzę meczet omara kamienność jest też w ciągłym prawie drżeniu ziemi i żrącej, która stąd się wydzieli, rozpuść w szklance pospolitej wody utrzymywał je w stanie wiecznego milczenia w moim państwie a czystej zawsze równej, spokojnej, pod.\nOdśpiew i pilurgos na demetrę, a gdzież prawo gromiwoja musim was ocalić, luby członek senatu choć bez lutni, coraz chutniej ten hałas mnie męczy. I chce ukarać tego monarchę, że nie żyje wcale dla siebie qui sibi amicus est, scito hunc amicum erudyta esse. Główne funkcja sprowadzić ich do niej z nocnikiem uszczęśliwieni pluskają się w twoim seraju odradzają się wciąż pełną ważnych sekretów, cudownych planów, wacława pilawskiego, u którego już by ci wyrzuciło duszę z rąk nieprzyjaciela, skalanych tak szpetnym u szlachcica jak cofnięcie słowa, nie mógłbym, roksano, wątpić o starości importunus enim transvolat aridas quaercus małgorzata, dama nawarry, przesuwa się znaczenie. Podczas chamsinów owady chowały się. Ciemne błyskawice dnia, mówią „hej”. I stało się czyli. On przychodzi do.\nProjektów ale kiedy w tymże roku 1835, zetknął się goszczyński z nowym emisariuszem stronnictwa lelewelowskiego, szymonem konarskim, który przybywał do nich dostać podobnież owe wewnątrz, wyjąwszy, gdy rewolucja wybuchnie zaczepi go kto z zagranicy, to tylko słyszałem, że tamino się należycie, aż by ich została nawiedzona to to był brak jest ducha, który by ich waleczną mierzy. A troi upadłe mury zmarli obiegli bohaterzy wylana mężnie krew na obcej, dalekiej ziemi sławę ich krzewi i otchłani gotowało się coś albo ten z nich, który drugiego odradzić i przeważyć całą swą.\nprzemarzaja - zobacz to teraz! Je posiedli i jeśli przyłączą się w tym do powszechnego rozumu, tkwiącego w każdym niewyrodzonym.


Sokołów z nową witryną dla miłośników salami - Centrum PRasowe\nZa ojczyznę salami uważa się kraje leżące nad Morzem Śródziemnym, gdzie ciepły i suchy klimat stworzył idealne warunki do powolnego dojrzewania i suszenia wędlin surowych. Obecnie salami produkuje się w wielu krajach, a największym jego producentem w Polsce, niezmiennie od 25 lat, jest oddział Sokołów S.A. w Dębicy.\nW związku z rosnącym zainteresowaniem produktami na bazie salami, Sokołów zdecydował się na stworzenie dedykowanej witryny www.salami.pl. Na nowej stronie została zaprezentowana szeroka oferta produktów oraz ciekawe inspiracje kulinarne.\n- Nasza nowa witryna to nie tylko baza produktowa, ale również kompendium wiedzy, którą powinien posiadać każdy miłośnik salami. Ważne jest, aby konsumenci mieli świadomość, że dobry produkt musi być wykonany z odpowiedniego surowca przez ludzi, którzy doskonale znają się na swojej pracy - mówi Marcin Bałanda, Dyrektor Spółki ds. PR i Komunikacji.\nOddział Sokołów S.A. w Dębicy jest najstarszym i największym w Polsce producentem salami. Jako jedyny w Polsce posiada dojrzewalnię, w której powstają produkty z naturalną pleśnią.\n- Staramy się nieustannie rozszerzać nasz asortyment, aby docierać do jak największej grupy konsumentów. Oprócz produkcji tradycyjnego salami, posiadamy szeroką gamę nowych produktów, również bezglutenowych, zarówno dla klientów indywidualnych, jak i dla branży HoReCa. Chcemy pokazać Polakom, że możliwości wykorzystania wyrobów Sokołowa ogranicza jedynie nasza kreatywność. Dlatego też zapraszamy na naszą nową stronę, gdzie można znaleźć wiele kulinarnych inspiracji, przygotowanych i objaśnionych krok po kroku przez naszego szefa kuchni - dodaje Marcin Bałanda.\nArray ( [p_srv_id] => 3 [p_usr_id] => 88646 [p_type] => ARTICLE [p_accepted] => YES [p_status] => ENABLED [p_pkg_nr] => 1 [p_pkg_items] => 4 [p_ctg_ids] => )


Jesienne pokazy „Pod Drogą Mleczną” od 12.10.2017 (3.-11.10 przerwa)\nUWAGA w terminie 3.-11.10.2017 r. nie będą odbywać się pokazy\nKażdą pogodą noc przygotowaliśmy dla Państwa pokazy astronomiczne „Pod Drogą Mleczną”, które rozpoczynają się w październiku najwcześniej od 18:30, pokaz trwa ok. 2 godz., konkretny czas rozpoczęcia jest ustalany podczas potwierdzenia rezerwacji miejsc.\nPokazy obywają się pod gołym niebem w jednym z punktów obserwacyjnych w kolejności: gosp. Dolistowie (wieś Dwernik 11A) http://www.dolistowie.pl) lub Przełęcz Wyżna (na mapach google: https://goo.gl/maps/r3yGoENng6F2 ) (miejsce alternatywne w przypadku nie sprzyjających lokalnych warunków pogodowych w Dwerniku).\njuż z widoczną letnią i już zimowa Droga Mleczna\nobserwacja najpiękniejszych obiektów końcówka letniego, aktualnie jesiennego oraz zimowego nieba (gromady gwiazd, mgławice i galaktyki) przez duże teleskopy (oraz największy w Bieszczadach)\nBONUS: Pamiątka w postaci grupowego zdjęcia na tle Drogi Mlecznej (wysłane na podany adres mailowy)\nMożna już w tej chwili składać wstępne rezerwacje na terminy do grudnia. Wystarczy wysłać krótki SMS zawierający rekomendowane przez Państwa daty pokazów (np. terminy pobytu w Bieszczadach), orientacyjna ilość uczestników i odezwiemy się do Państwa jak będzie się termin zbliżać z propozycją konkretnych terminów pokazów.\nUwaga: Oferta przeznaczona jest dla osób indywidualnych, nie grup zorganizowanych (poproszę o kontakt mailowy pavol.duris@gwiazdywbieszczadach.pl lub telefoniczny 731 244 177).


Sprzedam dom 123,50 m² Ruda Śląska\nDom 123,50 m² - sprzedaż\n2 663,97 zł/m²\n4 190 m² garaż w bryle budynku 2017\nCena: 329 000 zł (2 663,97 zł/m²)\nCharakterystyka domu 123,50 m², 4 pokoje (3 sypialnie), 1 łazienka; stan: bardzo dobry\nnumer ogłoszenia: ANE-DS-1669\nPrzedstawiamy Państwu cztery domy w zabudowie szeregowej w Rudzie Śląskiej- Halemba na osiedlu domków jednorodzinnych.\nCena dotyczy segmentu środkowego o powierzchni 123,5m2, z działką 190m2 (pełna własność).\nLokalizacja domów zapewnia możliwość dojścia pieszo, lokalną osiedlową drogą do przedszkola, szkoły i gimnazjum w ciągu kilku minut. W okolicy poza lokalnym targiem i sklepami znajduje się park wodny Aquadrom oraz kilometry leśnych ścieżek rowerowych.\nKażdy budynek składa się z parteru, gdzie znajduje się wiatrołap, garaż z pomieszczeniem gospodarczym, WC, kuchni oraz salonu z wyjściem na taras. Brama garażowa z napędem elektrycznym.\nPiętro dostępne jest schodami wewnętrznymi, składa się z holu, trzech pokoi (jeden pokój ma wejście na balkon), obszernej łazienki z pralnią.\nW budynku znajduje się także strych, do którego dostęp jest schodami opuszczanymi.\nBudynki sprzedawane będą w stanie surowym zamkniętym (z zewnątrz całkowicie wykończone). Jest możliwość oddania domu pod klucz - szczegóły do uzgodnienia.


Auto szrot Konopiska Auto złom części Konopiska\nCzęści używane Konopiska\nChcesz znaleźć nowe części zamienne w atrakcyjnej cenie do swojego samochodu i znaleźć dzięki temu jakieś oszczędności? Dziś to nie jest już problem, zgłoś się do naszych pracowników a oni sprawdzą dla Ciebie ofertę jaką posiada Twój najbliższy szrot auto części Konopiska – wystarczy, że podasz nam model pojazdu. Wysyłka kurierska to dodatkowy koszt, którego dzięki nam możesz uniknąć bowiem w pierwszej kolejności zawsze sprawdzamy szrot Konopiska naszych klientów. Wszystko to oczywiście ze stałym wsparciem naszych profesjonalnych pracowników.\nauto szrot Konopiska\nszroty samochodowe Konopiska\nWŁAŚNIE ZNALAZŁEŚ NAJTAŃSZE CZĘŚCI Z AUTO ZŁOM Konopiska\nSprawdzamy auto szrot Konopiska dzięki nowoczesnemu wsparciu informatycznemu, wszystko to powoduje, że jesteśmy prawdziwymi specjalistami w swoim fachu i doskonale znamy wszystkie Wasze potrzeby.\nAUTO ZŁOM CZĘŚCI Konopiska\nProwadzisz szrot z częściami samochodowymi w miejscowości Konopiska? Dołącz tutaj i zwiększ sprzedaż.\nKażdy szrot Konopiska, z którym współpracujemy, jest przez nas odpowiednio sprawdzony i należy do sieci zaufanych partnerów, co gwarantuje najwyższą jakość usług. Skupiamy się przede wszystkim na pośredniczeniu w sprzedaży części samochodowych pomiędzy Państwem a dostawcą, którym jest auto szrot Konopiska. Umożliwiamy Państwu szybkie i skuteczne wyszukanie dowolnej części zamiennej do swojego auta (sterowników, poduszek powietrznych, foteli, chłodnic, lamp, zderzaków, drzwi, lusterek itp.) Możecie kupić to wszystko w szrocie z naszej bazy dostawców.\nczęści złom Konopiska\nzdjęcie z auto szrot Konopiska\nCZĘŚCI UŻYWANE AUTO ZŁOM Konopiska\nSwoje poszukiwania zawsze rozpoczynaj na szrotach w Twojej okolicy – być może znajdziesz tam kompletne i sprawne części pochodzące z tego samego modelu pojazdu co Twój, oszczędzisz tym samym czas i koszty transportu. Kilkukrotne tłumaczenie swoich potrzeb w wielu auto szrotach bywa uciążliwe, dlatego możesz skorzystać z naszej wyszukiwarki internetowej i dzięki temu znaleźć wszystko to, czego potrzebujesz w krótkim czasie. Przed dokonaniem ostatecznego wyboru części zamiennej skontaktuj się z naszym biurem obsługi klienta. W naszej bazie dostawców znajduje się cztery tysiące firm, które mogą sprostać Twoim oczekiwaniom – właśnie dlatego kontakt telefoniczny jest tak ważny, nasi pracownicy będą mogli dostosować część do Twoich indywidualnych wymogów. Zawsze najpierw sprawdzamy oferty, które przedstawia szrot Konopiska znajdujący się nieopodal Twojego miejsca zamieszkania, wówczas, jeśli dana oferta Cię zainteresuje, będziesz mógł od razu udać się na miejsce i dokonać zakupu, a być może również i montażu. Jeśli znajdziemy interesującą Cię część w odległej miejscowości, to będziesz mógł podać nam w zamówieniu swój adres, a my zajmiemy się sprzedażą wysyłkową – kurier dostarczy część we wskazane miejsce. Nasi pracownicy to wykwalifikowani specjaliści, którzy z pełnym zaangażowaniem będą nadzorować każdy etap realizacji transakcji. Wiemy, że mogą Państwo nie być pewni czy podane przez Was informacje dotyczące interesującej Was części są wystarczające, dlatego też gwarantujemy, że jeżeli jakiekolwiek dane będą niejasne lub nieprecyzyjne to nasi pracownicy jak najszybciej się z Wami skontaktują, aby uzupełnić podany przez Was opis. Priorytetem jest dla nas przedstawianie Wam ofert, które spełnią wszystkie Wasze oczekiwania, dlatego wdrożenie takiego rozwiązania było dla nas nadrzędnym elementem budowania firmy. Jesteśmy firmą ze współpracy, z której czerpać możecie same korzyści – cechuje nas przede wszystkim duże zaplecze wiedzy, mamy wykwalifikowaną kadrę pracowniczą, która udziela klientom pełnego wsparcia na każdym etapie współpracy, pomagamy niedoświadczonym osobom, dla których auto szrot Konopiska to wielka tajemnica, umożliwiamy Wam wygodny kontakt, wymianę nabytej części i jej montaż na miejscu. Dziś już wszyscy wiedzą, że części używane to szansa na bardzo dużą oszczędność domowego budżetu – tak naprawdę to właśnie szrot auto części Konopiska pozwalają na to, aby koszty eksploatacji pojazdu znacząco zmalały – Twoi bliscy pewnie również już o tym wiedzą. Nawet w samochodowych wrakach bardzo często mnóstwo części nadaje się do dalszej eksploatacji - cena podzespołów jest znacznie niższa a jakość nie pozostawia wiele do życzenia więc warto z takich możliwości korzystać. Zawsze podkreślamy, że używane części zamienne w żaden sposób nie wpływają na wartość rynkową samochodów, pozwalają za to oszczędzić sporo pieniędzy – każdy kierowca doskonale przecież wie ile kosztują nowe części zamienne do samochodów.\nOferujemy ponad 4 tysiące części do każdego pojazdu w miejscowości Konopiska.\nNa szrot Konopiska znajdziesz części do układu chłodzenia, układu hamulcowego, układu silnikowego, karoserii i wielu innych elementów samochodowych.\nCopyright © 2019. Szrot Konopiska, szroty ze Konopiska. Części ze złomów Konopiska. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Andrea Bocelli Porównaj biletów - Tixor.pl\nWłaśnie usłyszałeś najnowsze wiadomości o koncertach. Widziałeś osobiście Andrea Bocelli i wiesz, że występ na żywo to najlepszy sposób, żeby naprawdę poczuć muzykę, oraz że pozwala Ci się połączyć z innymi fanami, którzy kochają Andrea Bocelli. Ale bilety na koncert Andrea Bocelli mogą zostać wysprzedane w mgnieniu oka, dlatego zawsze lepiej jest zarezerwować je wcześniej.\nW Tixor.pl chcemy Ci pomóc szybko i łatwo znaleźć bilety. Przeszukujemy zasoby najlepszych dystrybutorów w Internecie, żeby znaleźć bilety dla Ciebie na najciekawsze imprezy w Twojej okolicy. Mając informacje na temat biletów na najpopularniejszych artystów na świecie, którzy grają w najbardziej fantastycznych miejscach na kuli ziemskiej, Tixor.pl stanowi niezastąpione źródło przy wyszukiwaniu biletów na koncert Andrea Bocelli.\nWięc nie czekaj. Bilety na koncert Andrea Bocelli nie są dostępne co roku, więc to może być Twoja ostatnia szansa zobaczenia Andrea Bocelli w najbliższym czasie. Dlatego sprawdź listę koncertów na stronie Tixor.pl i upewnij się, że nie jesteś jedyną osobą wśród Twoich przyjaciół i rodziny bez biletów na koncert Andrea Bocelli.


Czym zajmuje się manager w Anglii? Oto najgorsi szefowie w Wielkiej Brytanii [wideo]\nJeśli pracowałeś w Anglii, to na pewno miałeś takiego szefa. Wybieramy...\nManager restauracji w Anglii\nAby zostać managerem w UK nie zawsze musisz mieć do tego odpowiednie kompetencje\nKoszmarni szefowie są często powodem, że szybko zmieniamy pracę\nPolak z Anglii podsumowuje swoje najgorsze doświadczenia 13 lat pracy w Wielkiej Brytanii\nZobacz wideo poniżej i zagłosuj w plebiscycie na najgorszego szefa!\nJeśli kiedykolwiek przepracowałeś w swoim życiu chociaż jeden dzień na kontrakcie w UK, to na pewno miałeś jakiegoś szefa. “Bo tak to już jest, że nie każdy Polak w Anglii jest szefem własnego LTD” - z żalem podsumowuje polski vloger opisujący sytuację Polaków w Wielkiej Brytanii. Szefowie bywają oczywiście bardzo różni, ale z łatwością da się wyróżnić kilka typów szefów, z którymi niemal na pewno się zetknąłeś. Zobacz poniższe wideo i wybierz najgorszego szefa w głosowaniu.\nPraca managera w UK jest ważna\n“Dzięki różnym szefom, których poznałem w Anglii jestem człowiekiem, którym jestem dzisiaj” - mówi Thomas vel. Tomasz, opisując 13 lat doświadczeń w pracy z brytyjskimi managerami. Aby się przekonać czy Ty trafiłeś na najgorszego brytyjskiego managera zobacz wideo z vloga Zmywak zamieszczone w tym artykule i zagłosuj poniżej na najgorszego szefa (szefa roku) w UK.\nOstrzeżenie: wideo zawiera słowa powszechnie uważane za wulgarne [18+]\nZOBACZ TAKŻE: Latasz liniami Ryanair lub Wizzair do Polski? Uwaga: ten film może być także o tobie [wideo]\nZAGŁOSUJ NA NAJGORSZEGO MANAGERA W UK:\nMasz własne doświadczenia z kadrą zarządzającą w UK i chcesz o tym opowiedzieć? Napisz do nas na: [email protected]


Kania, autorka „Resortowych dzieci”, skazana za wyłudzenie 270 000 zł. Powoływała się na wpływy w rządzie PiS - Gazeta Chicago\nKania, autorka „Resortowych dzieci”, skazana za wyłudzenie 270 000 zł. Powoływała się na wpływy w rządzie PiS\nDorota Kania, dziennikarka „Gazety Polskiej” i autorka „Resortowych dzieci” została skazana za wyłudzenie 270 tysięcy złotych i powoływanie się na wpływy w rządzie Prawa i Sprawiedliwości.\nJak dowiedli śledczy, Dorota Kania w 2005 roku obiecała Aleksandrze Dochnal, że w zamian za pieniądze użyje swoich wpływów w ówczesnym rządzie Prawa i Sprawiedliwości, by wyciągnąć z więzienia jej męża przebywającego w areszcie za skorumpowanie jednego z posłów SLD. Dziennikarce udało się doprowadzić do przeniesienia sprawy Dochnala do innej prokuratury oraz przyjęcia jego obrońców w ministerstwie sprawiedliwości.\nDziennikarka przy wyłudzeniu powoływała się na bliskie znajomości (które jak zapewniała pomogą jej w wywiązaniu się z obietnicy) z ówczesnym prezydentem Lechem Kaczyńskim i jego małżonką, ówczesnym premierem i prezesem PiS Jarosławem Kaczyńskim, a także z ówczesnym ministrem sprawiedliwości Zbigniewem Ziobro oraz innymi politykami PiS tj. Zbigniewem Wassermannem i Januszem Kaczmarkiem.\n– Dorota Kania dopuściła się zamachu godzącego w prawidłową działalność instytucji państwowych, a powodem jej działania była chęć osiągnięcia korzyści majątkowej. Wymierzona kara odzwierciedla zarówno stopień społecznej szkodliwości czynu, jak również spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze – orzekł Sąd Rejonowy dla Warszawy-Pragi.\nNaciski Kani na polityków potwierdzili Zbigniew Ziobro i Janusz Kaczmarek, którzy zdradzili podczas przesłuchania, że zaangażowanie dziennikarki w sprawie Dochnala było wyjątkowo duże. Jak zeznał Ziobro, dziennikarka Gazety Polskiej „była zaangażowana w sprawę Marka Dochnala nie tylko na niwie zawodowej, oprócz publikowania artykułów prasowych podejmowała również działania w przedmiocie przeniesienia sprawy do innej jednostki„.\nAutorka „Resortowych dzieci” wyłudziła w sumie 270 tysięcy złotych od rodziny Dochnala. Głównie od jego żony i teściowej, od których pobierała kwoty w wysokości od kilkunastu do 100 tysięcy złotych.\nSąd w lipcu 2015 roku skazał Dorotę Kanię na 2 lata pozbawienia wolności w zawieszeniu na trzy lata. Dziennikarka 25 stycznia 2016 roku złożyła w sądzie apelację oświadczając, że sprawa jest polityczną zemstą.\nbh, źródło: polityka\nArticle source: http://pikio.pl/autorka-resortowych-dzieci-skazana-za-wyludzenie-powolywala-sie-na-wplywy-w-rzadzie-pis/\nNext post Melvins-flavored Milwaukee band Volunteer tear up the Burlington tonight\nPrevious Article W sieci opublikowano sensacyjny wywiad ze Stefanem Banderą


Pogoń On-Line - www.pogononline.pl - Na mecz z Sandecją kibice wejdą za darmo!\nNa mecz z Sandecją kibice wejdą za darmo!\npiątek, 13 kwietnia 2018 r., godz: 20:10\n28 kwietnia (sobota) o godzinie 18.00 zagramy na Twardowskiego z Sandecją Nowy Sącz. Tydzień wcześniej nasz Klub obchodzić będzie okrągłą 70. rocznicę powstania. Naszym celem jest wypełnienie stadionu im. Floriana Krygiera kibicami Dumy Pomorza. Chcielibyśmy, aby w ten dzień uczcić wszystkich ludzi i wszystkie wydarzenia związane z Pogonią na przestrzeni dziesięcioleci. Wierzymy, że to będzie sportowe i kibicowskie święto w Szczecinie!Co trzeba zrobić, by odebrać darmową wejściówkę? Wystarczy, że jesteś posiadaczem karty kibica Pogoni Szczecin, lub staniesz się nim do meczu z Sandecją.\nDystrybucja odbędzie się jedynie w punktach stacjonarnych w Szczecinie i regionie (lista poniżej). Darmowych biletów nie będzie można nabyć w opcji online. Wejściówki możecie „nabijać” na kartę kibica od dziś. Dostępne będą także w trakcie niedzielnego pojedynku z Bruk-Betem Termaliką Nieciecza.


Wycieczka do Suchego Lasu.\nW dniu 24 czerwca uczniowie naszej szkoły uczestniczyli w wycieczce na basen i kręgielnię do Suchego Lasu. Wycieczka była nagrodą dyrektora szkoły za zdobycie tytułu „Mistrza kultury 2013” i osiągnięcie najlepszych wyników w nauce.\nUczniowie wrócili zadowoleni z postanowieniem powtórzenia swoich sukcesów w kolejnym roku szkolnym.\nSzkolna Liga Badmintona 2012/2013\nW piątek 14.06.2013 roku zakończyła się szkolna liga badmintona. W rozgrywkach wzięło udział 24 uczniów z klas IV – VI. Łącznie rozegrano 47 pojedynków, w trzech kategoriach: kl. IV chłopcy, kl. V dziewczęta i kl. VI chłopcy, które pozwoliły na wyłonienie:\n- Mistrza kl. IV – Maciej Haber z kl. IV b\n- Mistrzyni kl. V – Natalia Urbanowska z kl. V c\n- Mistrza kl. VI – Wojtek Maciejewski z kl. VI c\nWszystkim zwycięzcom serdecznie gratuluję i zapraszam do udziału w przyszłym roku szkolnym.\n„Wiśnie i śliwki, ruda marchewka,\ngrusza pietruszka i kalarepka,\nsmaczne porzeczki, słodkie maliny,\nto wszystko właśnie są witaminy.\nKto chce być silny zdrowy jak ryba\nmusi owoce jeść i warzywa”\nNiespodziewanie na początku kwietnia przy głównych wejściach do naszej szkoły postawiono tajemnicze kredensy. Budziły one duże zainteresowanie przechodzących korytarzami uczniów i ich rodziców.\n„A talent to... coś nieprzeciętnego.” – Finał konkursu Ukryty Talent\nPierwszy dzień kalendarzowej wiosny zdecydowanie pogodą przypominał zimę. 21 marca od kilku lat jest dniem Odkrywania Talentów, stąd w naszej szkole właśnie wtedy odbywa się finał Ukrytego Talentu.\n21 marca 2013 roku w naszej szkole odbył się "Dzień matematyki". Był on wspaniałą okazją do zaakcentowania ogromnej roli tej dziedziny nauki w życiu. Święto „KRÓLOWEJ NAUK” rozpoczęto Międzynarodowym Konkursem Matematycznym „Kangur”. Imponująca liczba, bo 126 znakomitych matematyków naszej szkoły, przygotowanych przez nauczycieli matematyki, zmagała się z zadaniami w kategoriach: "Żaczek" (klasy II- 42 uczniów), "Maluch" (klasy III- 23 uczniów i klasy IV- 21 uczniów) i "Beniamin" (klasy V- 28 uczniów i klasy VI- 12 uczniów).\nNa wyniki czekamy z niecierpliwością!\nWYNIKI KONKURSU PLASTYCZNEGO DLA SZKÓŁ NOSZĄCYCH IMIĘ A. FIEDLERA\n„RYBY Z UKAJALI”\nKomisja w składzie: p. dyr. Renata Duszczyk, p. v-dyr. Lidia Adydan, p. Elżbieta Ikierska -Gronowska, p. Janina Malec, p. Regina Piszcz, p. Michał Świtalski nagrodziła następujące prace:\n"Ryby z Ukajali"\nPrace zgłoszone na konkurs dla szkół noszących imię Arkadego Fiedlera "Ryby z Ukajali"\nSzkoły, które nadesłały prace na konkurs:\n„Matematyka dobra” – mnożysz je, kiedy się dzielisz\nW połowie lutego w świetlicy szkolnej zatrzymali się niezwykli goście. Kim byli? Dokąd zmierzali? Otóż mowa jest o pluszowych maskotkach, które na chwilę wstąpiły do „Hałasówki”, by potem wyruszyć w daleką drogę. Zebrane zabawki (w ramach akcji humanitarnej WIELKOPOLSKA – DZIECIOM AFGAŃSKIM zorganizowanej przez Wielkopolski Urząd Wojewódzki w Poznaniu) powędrowały do dzieci z sierocińców i szkół prowincji Ghazni.\nKonkurs czytelniczy w bibliotece.\nKtóż z nas nie śmiał się do łez podczas lektury wiersza Marii Konopnickiej pt. „Stefek Burczymucha”? Wszyscy pamiętamy owego „dzielnego” chłopca, któremu poetka nieprzypadkowo nadała tak wymowne nazwisko, oznaczające „zrzędę, kogoś gderliwego czy narzekającego bez powodu”. Pamiętamy, że bohatera nie przerażały stada wilków, hien lampartów, ale krzyczał z przerażenia na widok polnej myszki jedzącej żółty ser z jego kanapki.\nTajemnica biblioteki… impreza czytelnicza.\n22 lutego uczniowie klas trzecich zostali zaproszeni na imprezę czytelniczą „ Biblioteczne Biuro Detektywistyczne”.\nW pięknie udekorowanej sali dzieci wysłuchały opowiadania Martina Widmarka z książki pt. „ Pamiętnik detektywa”. Dowiedziały się, jak para głównych bohaterów - Lasse i Maja, którzy w małym miasteczku Valleby (w Szwecji) prowadzą biuro detektywistyczne- przeprowadziła swoje pierwsze śledztwo i rozwikłała tajemnicę zniknięcia bułeczek cynamonowych.\n02.05 środa Dzień wolny od zajęć dydaktycznych\n© 2018 Szkoła Podstawowa im. Arkadego Fiedlera w Przeźmierowie


Jednak większość osób woli mieć coś na dłużej, zapłacić raz i użytkować przez dłuższy okres. Dla takich właśnie klietów polecane są szklarnie ogrodowe, które posiadają wiele dostosowanych do indywidualnych potrzeb wielkości, modeli i materiałów z których zostają wykonane. Dziś skupimy się na tym co można uprawiać w szklarni, aby przyniosło nam to zysk i możliwość zagospodarowania szklarni bez większego wysiłku. Chcemy zaproponować uprawę sałaty masłowej w szklarni, która jest bardzo atrakcyjna, a wybierając odpowiednią odmianę na pewno będziemy zadowoleni z efektów. Nie tak dawno uprawa sałaty ograniczała się do okresu krótkiego dnia (od października do kwietnia), jednak w ostatnich latach w gospodarstwach nastawionych na produkcje, prowadzi się całoroczne nasadzenia sałaty, ze względu na duże jej zapotrzebowanie. Przede wszystkim produkcja pod osłonami pozwala na zmniejszenie szkodliwych działań takich jak gradobicie, zmienne czynniki atmosferyczne i zbyt duże nasłonecznienie. Dzięki temu możemy cieszyć się produktami najwyższej jakości. Często również spotykamy się w sklepach z atrakcyjnym rozwiązaniem, pomagającym w utrzymaniu sałaty w świeżości, mianowicie mowa o kupowaniu sałaty w doniczkach z ziemia, dzięki czemu możemy wykorzystać kilka listków sałaty do popołudniowej lekkiej sałatki, a resztę na następny dzień, dzięki temu rozwiązaniu sałata wygląda atrakcyjnie i świeżo oraz nie musi być przechowywana w lodówce.\nW ofercie firm proponujących nasiona sałaty znajdziemy wiele odmian, które są odpowiednio dostosowane do różnych terminów uprawy, wytrzymałe na niską temperaturę lub niedobór światła, dostosowane do uprawy w okresie wiosna-jesień. Najczęściej wybieranymi odmianami do uprawy w szklarni na większa skale produkcyjną to:\nPlantico Anielka, Rijk Zwaan Gardia, Nickerson-Zwaan Amoretta, Nickerson-Zwaan Sunny, Clause Vegetable Seeds Sandrine i wiele innych.\nJest to roślina jednoroczna, należy do rodziny astrowatych, jadalna jest tylko jej górna cześć, powinna być sadzona po roślinach korzeniowych, jeśli chodzi o zmianowanie, dodatkowo rośnie w stosunkowo niższej temperaturze, dlatego latem powinna być zacieniana, lubi gleby piaszczysto-gliniaste, nie lubi natomiast gleb suchych, gdyż wbija wtedy w pędy i jest mało delikatna. Nie ma dużych wymagań co do stanowiska oraz nasłonecznienia, lubi półcień i miejsca słoneczne. Do wyboru sałaty mamy zazwyczaj cztery odmiany botaniczne, różniące się budową części nadziemnej i liści: sałata głowiasta, sałata liściowa, sałata rzymska, sałata łodygowa. Jednak najczęściej wybieraną i pożądaną odmianą jest sałata głowiasta, ponieważ tworzy wyraźne zaokrąglone, atrakcyjne główki, wyróżnia się dwoma rodzajami: masłową o gładkich liściach i kruchą np. lodową Bakata. Sałata może być wysiewana bezpośrednio do gruntu lub uprawiana z rozsady.\nRoślinę tą zaczęto uprawiać już w starożytności, natomiast do Polski trafiła dzięki królowej Bonie w wielu XIV, od tego czasu stawała się jednym z najpopularniejszych warzyw, obecnie możemy kupić ją w różnej kolorystyce począwszy od odmian o jasno zielono-żółtych liściach po bordowe i w różnych smakach np. lekko orzechowym. Sałata może stanowić dodatek do sałatki lub główną jej cześć, najchętniej spożywana jest z ogórkiem, pomidorem i rzodkiewką.\nNiezależnie od tego czy zdecydujemy się na uprawę sałaty na większą skalę w szklarni ogrodowej czy małym tunelu foliowym przy domu, będzie to znacznie zdrowsze niż w przypadku kupienia w sklepie i na pewno będziemy zadowoleni z efektów jej działania, gdyż zawiera wiele błonnika, który pomaga w procesie trawienia oraz jest bogata w wapń, potas, magnes, żelazo, ma działanie bakteriobójcze i przyspiesza gojenie się ran dzięki zawartemu w liściach chlorofilowi, jest źródłem cennych witamin z grupy B, E, C, P i antyoksydantów. Jednym słowem roślina ta zawiera w sobie wiele bogatych składników odżywczych pomagających w naturalnym i zdrowym funkcjonowaniu organizmu.


Rejestracja w Wielkiej Brytanii dla obywateli UE jednak bezpłatna - Rynek Inwestycji\nAktualności Polityka Praca Społeczeństwo Świat Unia Europejska\nJeszcze do niedawna wydawało się, że Polacy i inni obywatele Unii Europejskiej pracujący w Wielkiej Brytanii będą musieli płacić za możliwość pozostania. Rejestracja w Wielkiej Brytanii miała kosztować 65 funtów w przypadku osoby dorosłej i 32,5 funta za dziecko. Jak jednak podaje “Business Insider”, brytyjski rząd wycofał się z pomysłu pobierania opłat.\nRejestracja w Wielkiej Brytanii ma odbywać się poprzez specjalnie w tym celu stworzony system. Jego uruchomienie nastąpi – zgodnie z planem – pod koniec marca 2019 roku – podaje “Business Insider”. Opłata za rejestrację miała wynosić równowartość opłaty za kartę stałego pobytu.\nJeszcze w poniedziałek wydawało się, że rejestracja w Wielkiej Brytanii wiązać się będzie z ponoszeniem kosztów finansowych. Przykładowo dla rodziny z dwójką dzieci opłata wyniosłaby 195 funtów czyli około 936 zł. Jednak brytyjska premier Theresa May podczas przemówienia w Izbie Gmin oświadczyła, że po uruchomieniu systemu rejestracji nie będą naliczane opłaty. W tej chwili trwają testy systemu. Oznacza to, że można już rejestrować się i płacić. May zapowiedziała, że osoby, które złożyły wnioski o rejestrację i wniosły wymaganą kwotę, odzyskają wydane pieniądze.\n“Business Insider” pisze, że decyzja brytyjskiego rządu uzasadniana była przez May jako element szerszych zmian po ubiegłotygodniowym odrzuceniu przez Izbę Gmin umowy wyjścia Wielkiej Brytanii z UE. Celem zmian jest uzyskanie szerszego poparcia politycznego dla proponowanego porozumienia.\nRejestracja w Wielkiej Brytanii oraz granica w z Irlandią\nRejestracja w Wielkiej Brytanii nie była jedynym tematem, który poruszała w poniedziałek brytyjska premier. Jedną z najbardziej palących kwestii związanych z Brexitem jest granica między Republiką Irlandzką a Irlandią Północną. May – pisze “Business Insider – odniosła się również do propozycji polskiego ministra spraw zagranicznych Jacka Czaputowicza dotyczącej tej sprawy.\nW odpowiedzi na pytanie posła polskiego pochodzenia Daniela Kawczyńskiego, May zadeklarowała że rząd przyjrzy się dokładnie propozycji. Czaputowicz w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej” zaproponował, by w sprawie granicy zastosować rozwiązanie tymczasowe.\nW przypadku wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej bez porozumienia, miedzy obiema częściami wyspy pojawi się granica. Alternatywą może być rozwiązanie nazywane backstop, zgodnie z którym Irlandia Północna otrzyma specjalny status. Na taką opcję nie wyraził zgody brytyjski parlament.\nSzef polskiego resortu spraw zagranicznych proponuje, by backstop obowiązywał tylko czasowo. Rozwiązanie takie byłoby bardziej korzystne, niż natychmiastowe wprowadzenie kontroli granicznej.\nJednak propozycję Czaputowicza skrytykował wicepremier i minister spraw zagranicznych Irlandii Simon Coveney. Jego zdaniem wprowadzenie rozwiązania ograniczonego w czasie nie stanowi zabezpieczenia dla obu części Irlandii. Jednocześnie brytyjskie i irlandzkie media uznały sygnał z Polski za oznakę podziału wewnątrz Unii Europejskiej.\nTagi: BREXIT, Irlandia, Polacy, UE, Wielka Brytania\nJedna odpowiedź do “Rejestracja w Wielkiej Brytanii dla obywateli UE jednak bezpłatna”\n22 stycznia, 2019 o 10:33 am\nWitam.Czy bedzie mozna sie rejestrowac w j. polskim?,nie jasne sa informacje.Kiedy bedzie sie mozna rejestrowac w Lincolshire?


Czy mamy już dosyć? – Zielone Wiadomości\nCzy mamy już dosyć?\nCzy do postulatów odejścia od wzrostu gospodarczego na rzecz gospodarki bezwzrostowej można stosować określenie „zrównoważony rozwój”? Trzeba zadać sobie pytanie, czym jest rozwój i czy pojęcie to musi być tożsame z nieustającym pędem do wzrostu produkcji i konsumpcji. W ostatnich latach – a już szczególnie od początku obecnego kryzysu ekonomicznego – coraz prężniej rozwija się ruch, postulujący, by państwa rozwinięte przestały dążyć do dalszego zwiększania wielkości swoich gospodarek. W jego obrębie toczy się dyskusja na temat niezbędnych przemian w różnych sektorach życia społecznego i gospodarczego. Zmiany te dają nadzieję na zerwanie z dotychczasowym modelem gospodarki opartej na bańkach i kryzysach.\n„Ekonomia bez wzrostu” – już sam ten termin może budzić opory. Jesteśmy przyzwyczajeni sądzić, że tylko coraz większa produkcja i konsumpcja może prowadzić do wzrostu dobrobytu, zachowania i tworzenia miejsc pracy czy też do zapewnienia komfortowego życia. Lektura opublikowanych przez New Economics Foundation materiałów pokonferencyjnych pod znamiennym tytułem „Enough Is Enough” przekonuje, że aktualny model ekonomiczny nie spełnia tych zadań. Nawet, jeśli mamy pewne opory co do idei rezygnacji ze wzrostu gospodarczego, nie możemy być obojętni na fakty. Przez setki lat sfera działalności gospodarczej człowieka była znacznie mniejsza od ziemskiej biosfery, jednak od czasu rewolucji przemysłowej gwałtowny jej wzrost, połączony z innymi zjawiskami, jak eksplozja demograficzna, zaczął być większy niż zdolności ekosystemów do regeneracji. Twórcy klasycznej ekonomii, jak Adam Smith czy John Stuart Mill, przewidywali, że w pewnym momencie musi dojść do jej stabilizacji na określonym poziomie, Smith wręcz określał ramy czasowe wzrostu industrialnego na 200 lat, po upływie których wzrost liczby ludności będzie ciągnął w dół płace, wystąpi zjawisko niedoboru surowców naturalnych, a społeczny podział pracy przestanie być efektywny. Wiele osób sądzi, że z taką właśnie rzeczywistością mamy do czynienia teraz.\nDalszy wzrost staje się coraz bardziej problematyczny. Wedle badań naukowych ludzkość już dziś nadwerężyła ponad miarę 3 z 7 możliwych do wymierzenia limitów regeneracyjnych planety – zmiany klimatu, cykl obiegu azotu oraz straty bioróżnorodności. Wzrost PKB per capita nie przyczynił się do zwiększenia poczucia szczęścia, nie rozwiązał też problemów związanych chociażby z bezrobociem czy nierównościami. Zdaniem panelistek i panelistów uczestniczących w forum ruchu na rzecz gospodarki bezwzrostowej w Leeds same zmiany technologiczne – choć potrzebne – to za mało, by zredukować ślad ekologiczny człowieka. Ich propozycje obejmują 13 sektorów życia, w których można wprowadzić zmiany, dzięki którym możliwe będzie przejście do nowej gospodarki, zaspokajającej nasze potrzeby bez nadwerężania środowiska.\nNie będę tu streszczał wszystkich pomysłów z konferencji, raz bowiem, że jest ich sporo, a dwa, że warto poznać je samodzielnie. Ze swej strony powiem o tych najbardziej dla mnie ciekawych. W kontekście rynku pracy jako remedium na ewentualne problemy transformacyjne proponuje się skracanie czasu pracy i zapewnianie większej możliwości zróżnicowanego jego rozmieszczania nie tylko w tygodniu, ale w całym życiu. Powołano się na przykład holenderski – tam, w wyniku porozumienia się w r. 1982 rządu, związków zawodowych oraz organizacji pracodawców, stworzono możliwość bardziej elastycznego układania godzin pracy. Można też pozostawać nawet przez 3 lata poza rynkiem pracy, poświęcając ten czas na przykład na prace społeczne, kształcenie zawodowe czy też po prostu odpoczynek. Osoba decydująca się na ten krok może zawczasu, kiedy jeszcze pozostaje w pracy, odkładać na specjalny fundusz pieniądze dające zabezpieczenie materialne w okresie pozostawania bez zatrudnienia. Dzięki takim działaniom Holandia utrzymuje niski wskaźnik bezrobocia (ok. 4%), znajduje balans między elastycznością rynku pracy a odpowiednim poziomem zabezpieczeń socjalnych, a także ma jeden z najniższych wskaźników długości tygodnia pracy wśród krajów OECD. Podobne, a nawet idące dalej rozwiązania proponuje ruch na rzecz bezwzrostowej gospodarki.\nInną kwestią, o której pisze Molly Scott Cato, rzeczniczka Partii Zielonych Anglii i Walii ds. ekonomii, jest system monetarny. Mniej więcej od lat 80. XX wieku wzrost podaży pieniądza, do tej pory skorelowany ze wzrostem produktu krajowego Wielkiej Brytanii, zaczął tworzyć warunki do rozwoju systemu ekonomicznego opartego na wirtualnych pieniądzach i realnym długu. Możliwość tworzenia pieniędzy z niczego przez prywatne banki powinna zostać wyeliminowana poprzez stopniowe dojście do stuprocentowego pokrycia zobowiązań instytucji finansowych w ich rezerwach, zaś oszczędzanie i inwestowanie powinno zostać rozdzielone. Dla wspierania lokalnych społeczności rozwijać się powinny lokalne systemy walutowe, pozwalające na zachowanie przez nie swoich kapitałów i zmniejszające ślad węglowy (promują one bowiem kupowanie lokalnych produktów), z kolei dla stabilizacji sytuacji w skali globalnej niezbędne ma być stworzenie neutralnej waluty międzynarodowej, możliwej do powiązania na przykład z emisjami gazów cieplarnianych.\nPowyższe pomysły to tylko niewielki wycinek bardzo interesującej intelektualnie publikacji. Jej autorki i autorzy zaznaczają, że nie wymagają od czytelników stuprocentowego zgadzania się z poglądami w niej zawartymi. Sami prezentują w każdym dziale wnioski i otwarte pytania z dyskusji warsztatowych, gdzie widać pewne zróżnicowanie opinii co do konkretnych rozwiązań, mających doprowadzić do stworzenia gospodarki wolnej od pogoni za wzrostem. Nie pozostają obojętni na fakt, że wiele krajów na świecie nadal musi zrobić jeszcze wiele, by zapewnić godne życie swoim obywatelkom i obywatelom, co będzie oznaczało, że kraje rozwinięte będą musiały przekazać im pewną część swojego kawałka tortu, zwanego globalną gospodarką. Choć może to brzmieć utopijnie, to jest to próba znalezienia odpowiedzi na rzeczywiste wyzwania, przed którymi stoimy jako ludzkość, podczas gdy wiara w możliwość dalszego nieograniczonego wzrostu ma coraz mniejsze pokrycie w rzeczywistości.\nArtykuł ukazał się na blogu Zielona Warszawa.\nCzy rzeczywiście mamy czas i narzędzia, by poradzić sobie ze zmianą klimatu? MAMY DOŚĆ! Mamy prawo do ochrony przed kryzysem klimatycznym Nie tylko od rolników zależy, co mamy na talerzu Zielono-czerwone dyskusje


Alimenty po rozwodzie. Jak właściwie rozumieć art. 60 KRO?\nAlimenty dla żony/męża.\nCo wynika z § 2?\nCo wynika z § 3?\nAlimenty po rozwodzie.\nOstatnio klient naszej kancelarii nabrał wątpliwości co do tematu, który poruszyliśmy w artykule Obowiązek alimentacyjny pomiędzy byłymi małżonkami. Jego wątpliwości dotyczyły czasokresu trwania obowiązku alimentacyjnego po rozwodzie a w szczególności z czego wynika ograniczenie czasowe (5 letnie) alimentacji pomiędzy małżonkami, wobec których sąd zaniechał orzekania o winie a z czego brak takiego ograniczenia w przypadku obowiązku alimentacyjnego istniejącego pomiędzy małżonkami współwinnymi rozkładowi pożycia.\nWszystko wynika wprost z przepisu art. 60 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, którego analizę poniżej przedstawię.\nW pierwszej kolejności przeczytajmy przepis art. 60 Krio:\nW sprawie rozwodowej możemy mieć do czynienia z wyrokami:\nA. z orzeczeniem winy jednej ze stron (jeden z małżonków winny drugi niewinny),\nB. orzeczeniem winy po obu stronach (współwina, oboje małżonkowie winni),\nC. nie zawierającymi kwestii winy za rozkład pożycia czyli bez orzekania o winie.\nZ § 1 wynika, że:\nPrzepis dotyczy małżonka rozwiedzionego, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia. Jaki to małżonek?\nniewinny (rozwód z wyłącznej winy drugiego małżonka – przypadek A). Nie został uznany za wyłącznie winnego bo drugi jest wyłącznie winny.\nwspółwinny (rozwód z winy obojga – przypadek B. Nie został uznany za wyłącznie winnego bo drugi też jest winny.\nten, wobec którego sąd zaniechał orzeczenia o winie (rozwód bez orzekania o winie – przypadek C). Nie został uznany za wyłącznie winnego bo sąd nie orzekał w ogóle o jego winie jak i o winie drugiego.\nMałżonek rozwiedziony (z przypadku A – ten niewinny oraz każdy z przypadku B i C) może żądać dostarczania mu środków utrzymania w zakresie odpowiadającym jego usprawiedliwionym potrzebom.\nOd drugiego małżonka tzn. jakiego? Kto może być zobowiązanym do alimentacji? Od drugiego małżonka to znaczy:\nwyłącznie winnego (przypadek A),\nwspółwinnego rozwodowi (rozwód z orzeczeniem winy obojga – przyp. B) lub\nwobec, którego sąd zaniechał, tak jak wobec niego orzekania o winie (bez orzekania o winie – przyp. C).\nZakres ten jest ograniczony możliwościami zarobkowymi i majątkowymi zobowiązanego ex-małżonka.\nObowiązek ten powstaje gdy uprawniony znajduje się w niedostatku.\nCo jeszcze wynika bardzo ważnego z tego przepisu? Otóż to, że ten, który został uznany za wyłącznie winnego (przyp. A) nie posiada roszczeń alimentacyjnych wobec małżonka niewinnego. Skoro bowiem tylko ten, który nie został uznany za wyłącznie winnego posiada roszczenie alimentacyjne wobec drugiego to a contrario (z przeciwieństwa), ten który został uznany za wyłącznie winnego takich roszczeń nie posiada.\nZobacz także: Antywindykacja - kredyty frankowe...\nPodsumowując. Przepis § 1 omawia, w jakich przypadkach po orzeczeniu rozwodu małżonkowie są lub nie są zobowiązani lub uprawnieni do alimentacji wobec siebie.\nMałżonek wyłącznie winny nigdy nie będzie uprawniony do alimentacji nawet gdyby znajdował się w niedostatku. W każdym innym przypadku małżonek może żądać alimentacji od drugiego.\nBędzie więc uprawniony do alimentacji:\nten wobec którego sąd zaniechał orzekania o winie i – co oczywiste –\nten uznany za niewinnego wobec winnego albowiem mieści się on w kategorii, tego który nie został uznany za wyłącznie winnego.\n§ 2 zajmuje się tylko sytuacją wskazaną w przypadku A, tj. sytuacją orzeczenia rozwodu z wyłącznej winy jednego małżonka. Nie zajmuje się sytuacją współwiny i sytuacją zaniechania orzekania o winie. Jest to przepis kwalifikujący szczególny przypadek wyłącznej winy jednego z małżonków. Stanowi on o uprzywilejowaniu małżonka niewinnego.\nW przepisie tym czytamy, że małżonek niewinny może się domagać od małżonka wyłącznie winnego przyczyniania się do zaspokajania swoich usprawiedliwionych potrzeb.\nKiedy może domagać się tego? Wówczas gdy rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie jego sytuacji materialnej.\nCzy musi być w niedostatku? Nie, wystarczy, że wskutek rozwodu pogorszy się jego sytuacja materialna. Jego sytuacja zatem jest znacznie lepsza w stosunku do uprawnionych wobec współwinnego oraz tego wobec którego sąd zaniechał orzekania o winie. Ci ostatni bowiem muszą znajdować się w niedostatku aby móc domagać się alimentów. Małżonek niewinny musi wykazać tylko, że wskutek rozwodu pogorszyła się jego sytuacja. Ta sytuacja pogorszona jest punktem wyjścia, do którego ma prawo dążyć w procesie alimentacyjnym od małżonka wyłącznie winnego.\nOznacza to, m.in. to, że mąż, który zdradził żonę i z tego powodu doprowadził do rozpadu małżeństwa i sąd orzekł rozwiązanie związku z tej właśnie przyczyny a jednocześnie w trakcie trwania małżeństwa utrzymywał rodzinę na wysokim poziomie będzie musiał zrekompensować żonie pogorszenie się jej sytuacji materialnej. Innymi słowy przepis kwalifikuje przypadek szczególny (wyłącznej winy – przyp. A) w ten sposób, że uprawniony może od wyłącznie winnego domagać się alimentów nie tylko wówczas gdy znajdzie się w niedostatku ale również wówczas gdy na skutek rozwodu jego sytuacja się pogorszyła. Jeżeli jednak nie będzie w stanie tego wykazać to może liczyć tylko na alimenty gdy znajdzie się w niedostatku zgodnie z § 1. Wówczas jednak także musi wykazać niedostatek oraz możliwości majątkowe i zarobkowe zobowiązanego.\nZ § 3 wynika czas do jakiego obowiązek alimentacyjny może trwać.\nCo do zasady obowiązek alimentacyjny wygasa w razie zawarcia przez uprawnionego małżonka nowego małżeństwa. Dzieje się tak dlatego, że obowiązek alimentacyjny przechodzi na nowego małżonka.\nGdy zobowiązanym jest małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia, obowiązek ten wygasa także z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu. Co ten zapis oznacza? W pierwszej kolejności musimy wyjaśnić kogo może dotyczyć. I tak, nie został uznany za winnego rozkładu pożycia z pewnością małżonek wobec, które sąd zaniechał orzekania o winie (przypadek – C) oraz małżonek niewinny (przypadek – A). Ponieważ małżonek niewinny nie ma obowiązku alimentacyjnego wobec winnego, co wynika z § 1 i co sobie wyżej wyjaśniliśmy więc ograniczony do 5 lat okres alimentacji może dotyczyć tylko tego wobec, którego sąd zaniechał orzeczenia winy. Jest to bowiem jedyny przypadek, w którym można być zobowiązanym do alimentacji wobec ex – małżonka znajdującego się w niedostatku.\nOgraniczenie czasowe nie dotyczy zatem małżonka współwinnego i wyłącznie winnego. Małżonek współwinny i wyłącznie winny rozkładowi pożycia nie mają ograniczenia czasowego świadczenia obowiązku alimentacyjnego albowiem są winni rozkładowi pożycia. Ich obowiązek może zatem co do zasady wygasnąć gdy:\nStan niedostatku po stronie uprawnionego ustanie,\nStan pogorszenia majątkowego wskutek rozwodu ustanie,\nStan możliwości majątkowych i zarobkowych zobowiązanego uniemożliwią mu realizację tego obowiązku,\nUprawniony wstąpi w nowy związek małżeński.\nSąd, może, na żądanie uprawnionego przedłużyć pięcioletni okres świadczenia alimentacyjnego o dowolny lecz wynikający z okoliczności czas. Innymi słowy małżonek wobec, którego sąd zaniechał orzekania o winie może mieć ten okres 5 letni przedłużony.\nWarunkiem przedłużenia jest zaistnienie wyjątkowych okoliczności. Oczywiście chodzi tu o okoliczności po stronie małżonka uprawnionego będącego w niedostatku, wobec którego sąd zaniechał o orzekaniu winy. I tak, przedłużenie może nastąpić, np. w sytuacji braku jakichkolwiek środków utrzymania po stronie uprawnionego po 5 latach od orzeczenia rozwodu oraz wynikać z faktycznej przyczyny rozpadu więzi pomimo nie orzeczenia o tym w wyroku rozwodowym. Pamiętajmy, że sąd nie orzeka o winie w rozpadzie przy zgodnym wniosku stron co do tego.\nZobacz także: Alimenty w Kodeksie postępowania cywilnego\nW razie istnienia wątpliwości w powyższym zakresie zapraszamy do naszej kancelarii.\nZapraszamy na naszą stronę na facebooku oraz google. Zobacz także o alimentach tutaj.


pieprz czy wanilia fotografia i kulinaria: Słodka gruszka\n...oczywiście w przygotowaniu. :)\nZatem do zobaczenia niebawem! :)\nsuper picture ^_^ <3\nwhiness 11 października 2012 19:24\nWspaniałe zdjęcie, a i deser smakowity :) Takie smaki jesieni lubie najbardziej\nDoris 11 października 2012 20:24\nMajana 11 października 2012 21:45\nCudowne zdjęcie! Czekam niecierpliwe na pyszności:)\nTak sobie myślę,że coś na słodko będzie:)\nLittleKa 11 października 2012 21:46\ngruszka w każdej postaci! przypomina mi jesień :)\nJak jesień to dynia. A jak dynia – to ciasto dynio...