Krytyk sztuki na skraju: stycznia 2009\nWydawnictwo Ha!art opublikowało książkę „Krótka historia Grupy Ładnie”. Zróżnicowanie materiałów, co sprawia, że książkę świetnie się czyta: obok szkicu do historii Grupy Ładnie w kilku rozdziałach, autorstwa Magdaleny Drągowskiej, zamieszczono część zawierającą wybór przedruków tekstów krytycznych z epoki (jak to brzmi! Chodzi o teksty publikowane przecież kilka lat temu), całość uzupełniono dużą ilością wywiadów z osobami, które bądź należały do grupy, bądź z grupą się przyjaźniły, bądź mają coś do powiedzenia na temat tła wydarzeń. Wspominam o tym, bo autorzy „Krótkiej historii…” opowiadają o niej jako o przedsięwzięciu ważnym od strony metodologicznej i drobiazgowo przemyślanym. W tym sensie książka może zdawać się przedsięwzięciem nieco szalonym. Jej zamierzeniem jest nie tyle zmierzyć się z mitem grupy, co jedynie przybliżyć się do prawdy o niej. Przy tym występuje tutaj prawidłowość, że im bardziej autorzy starają się uchwycić prawdę, tym bardziej ona umyka. Mają świadomość, że historii nie da się zrekonstruować i że jej wersji jest tyle, ile jej uczestników. Książka daje więc reprinty tekstów publikowanych w oryginalnych wersjach, mnóstwo smakowitego materiału wizualnego, i wspomniane wywiady, z których kilka wydaje się nie na temat - szkicują tło wydarzeń. Granice gatunkowe książki rekonstruującej historię są tutaj wypróbowywane i rozciągane do niemożliwości. I czytelnik musi radzić sobie sam w tym gąszczu, sam wyrabiać sobie opinię.\n„Krótka historia…” ma za cel odmitologizowanie grupy, tymczasem odnoszę wrażenie, że mitologizuje ją i tak, ale w inny sposób niż Raster – główny sprawca jednoznacznej i przez to niezwyjle chwytliwej charakterystyki grupy. Książka pokazuje Ładnie, a przy okazji Raster, jako część szerszego zjawiska, którym była zmiana pokoleniowa w sztuce polskiej, symbolizowana wejściem Rastra i lansowanych przez niego artystów na scenę. Przypomina jednak, że Jednak Ładnie nie było przecież grupą wiekowo jednorodną. W książce udało się uchwycić zmianę języka sztuki i krytyki artystycznej, jaka zaszła w latach 90. za sprawą wyżej wspomnianych. Dodatkowo można się dzięki niej przekonać, jak maniera pisania, polegająca na używaniu prostych, chwytliwych sformułowań, jakby wziętych z reklamy, pełnych samozadowolenia (żeby nie powiedzieć samochwalstwa) i zdań napisanych tak, by łatwo je było zapamiętać, pod wpływem pracy dla pism popularnych, szybko się zestarzała, pokazuje małą jej elastyczność. W tamtych czasach – 2. połowa lat 90. – taka formuła nadeszła nieuchronnie, w języku tym ważne było "zwykłe życie", nie było jednak miejsca na smutek, śmierć, sprawy ostateczne, czy sprawy formy, ważna za to była „fajność”. Większość środowiska artystycznego okazała się bezbronna wobec tego języka, został on użyty bowiem w odpowiednim momencie i wiązał się z wejściem do Polski kultury masowej, z której trochę już liznęliśmy, ale jeszcze nie było nam od niej niedobrze.\nW książce pojawiają się wypowiedzi kilku osób, pamiętam np. Romana Dziadkiewicza, że książka stara się jak najbardziej rozmyć kontury tego, co uważamy za grupę Ładnie. Dążenie do uchwycenia początków i końca grupy skazane jest na niepowodzenie, praktycznie każdy z zainteresowanych ma na ten temat własne zdanie. Jednak ustalenie granic i tak nie dałoby nic. Obraz grupy po odmitologizowaniu to przede wszystkim akcje artystyczne, jak się okazuje, ciekawe, ale nieszczególnej jakości. Ładnie pojawiło się jednak w dobrym miejscu i czasie, przez co zostało przyjęte z utęsknieniem, jako długo wyczekiwane objawienie tego, że w Krakowie i w temacie sztukoi roczników 70. wreszcie coś się dzieje. Autorzy książki podkreślają, że Ładnie, wbrew utrwalonemu w świadomości wielu odbiorców obrazowi, spełniało się bardziej w akcjach niż w malarstwie, bo malarstwo stanowiło drogę indywidualnego rozwoju ludzi z grupy. Jeśli tak, to trzeba wiedzieć, że akcje miały znaczenie czysto lokalne. Były ważne w tamtym czasie i dla tamtych ludzi. W nowy, bo w znacznie bardziej pełny niż do tej pory, sposób została pokazana działalność Marka Firka, najciekawsze okazują się nie obrazy czy obiekty ceramiczne, lecz jego dążność do tworzenia teorii, a także tworzenie grup, stowarzyszeń, quasi-instytucji.\nSymptomatyczna dla polskiego życia artystycznego wydaje się dyskusja na temat tego czy grupa stosując specyficzną ikonografię, zaczerpniętą z reklam, gazet, telewizji, okładek płytowych, czyni to w sposób krytyczny, czy przeciwnie: jako swoistą pochwałę wczesnej fazy kapitalizmu w Polsce. Są to głosy z epoki, ale i dzisiejsze. Kryje się w nich chęć zaatakowania popularnej grupy za brak krytycyzmu, ale i obrony przed domniemanym atakiem oraz widzenie wszystkiego w kategoriach zaangażowania czy polityczności. Piotr Marecki twierdzi, że ponieważ w tamtym czasie kontury polskiego kapitalizmu były jeszcze niewyraźne, to i postawa ładnowców nie była jeszcze wyrazista ideologicznie. Zapewne w tamtym czasie nie myśleli oni kategoriami politycznymi.\nW ogóle dobrze zestawiono ze sobą teksty już publikowane i wywiady; często nieświadomie polemizują ze sobą. Można śledzić jakieś interpretacje, zobaczyć ich zróżnicowanie (krytyka Ryszarda Ziarkiewicza za pięknoduchowską postawę i odcinanie się od rzeczywistych problemów poprzez ucieczkę w prywatność, ciekawy trop Andrzeja Szczerskiego związany z polską rubasznością). Tutaj kontrastują ze sobą opinie Doroty Jareckiej i Pawła Dunin-Wąsowicza. Podczas gdy recenzentka „Gazety Wyborczej” dostrzega wywrotowy i krytyczny potencjał sztuki ładnowców, szef „Lampy i Iskry Bożej” widzi w niej przeciwieństwo: pochwałę wartości mieszczańskich, rodzinnego zacisza.\nKsiążka pokazuje początki i kształtująca się odrębność świetnych malarzy, którzy wyszli z Ładnie, jednocześnie początki ich karier i pewien mechanizm, który do nich doprowadził. Pokazuje np. tworzenie mitu założycielskiego poprzez opis spotkania wybranych członków grupy Ładnie z Rastrem, opublikowanym na łamach tego ostatniego. Skupiając się jednak na historii grupy, opisując jej pierwsze działania, pokazuje także fakt, że Ładnie stało się znane dzięki temu, co stało się później i co stało się przyczyną rozpadu. Gdyby nie kariery solowe Bujnowskiego, Maciejowskiego i Sasnala, grupa miałaby znaczenie wyłącznie jako ciekawostka. Tak więc, to, co było potem, nadaje jej sens i znaczenie. Nie można o tym zapominać badając grupę Ładnie.\nGrupa stała się emblematem sztuki nowego pokolenia sztuki polskiej, znakiem początku pewnej epoki, ale i to wcale nie jest takie pewne. Nawet jeśli chodzi o styl i tematy, o cały ten banalizm, to istnieją bliscy poprzednicy tego rodzaju sztuki (chociażby w Otwartej Pracowni).\nDobrze się stało, że powstała książka o historii sztuki najnowszej. Pamięć jest zawodna i wygrywają ci, którzy wydają książki, bo z nich czerpie się wiedzę i interpretacje nie weryfikując ich u źródeł.\nMagdalena Drągowska, Dominik Kuryłek, Ewa Małgorzata Tatar, "Krótka historia Grupy Ładnie", ha!art, Kraków 2009\nAutor: Magda Ujma o 22:15 Brak komentarzy:\nEtykiety: Grupa Ładnie\nMonika Drożyńska, o której wspomniałam przy okazji szopki z szopką, czyli próby wzięcia udziału w konkursie na szopki krakowskie z szopką nietypową, obdarzona jest niespożytą energią. Została właśnie nominowana do Odlotów – to głupawe hasło firmuje nowe nagrody kulturalne krakowskiej „Wyborczej”.\nOstatnio szyje dom kultury. Jej działanie świetnie skupia w sobie zagadnienia sztuki zaangażowanej, której rolą byłoby wprowadzanie zmiany, oddziaływanie na ludzi po to, by im pomagać łatwiej znosić trudy ich własnego życia. Tak więc Monika Drożyńska spotyka się z bywalcami Klubu Osiedlowego Wola Duchacka Wschód, na jednym z blokowisk Krakowa, gdzie oprócz wspomnianego Klubu, wypożyczalni filmów i kiosków z gazetami, jest kulturalna pustynia.\nKlub znajduje się tutaj jak w środku ogromnej czarnej dziury i właściwie jest monopolistą w dziedzinie kultury (no, jeszcze szkoła i kościół niekiedy działają na tym polu) i musi zaspokoić wszystkie potrzeby mieszkańców sporego osiedla. Zwłaszcza tych, co nie ruszają się poza nie i tych, dla których Kraków jest tak samo odległy, jak powiedzmy Gdańsk. Są to przede wszystkim dzieci, młodzież, matki niepracujące, bezrobotni i ludzie starsi. Klub ma bogatą ofertę jak na skromne możliwości (2 etaty): dzieje się tu mnóstwo zajęć artystycznych, odbywają się imprezy plenerowe, koncerty. Pracownicy Klubu to prawdziwi ludzie od wszystkiego: pracują jako twórcy programu, uczestnicy występów (muzycy, aktorzy, pieśniarze, satyrycy, poeci, konferansjerzy), grają rolę cieciów oraz wychowawców trudnej młodzieży i dzieci z rodzin dysfunkcyjnych. Klub znajduje się obskurnym pawilonie z lat 80., który spółdzielnia jako właściciel chce wyburzyć, by zrobić miejsce na nowy blok. Klub nie ma się gdzie podziać, intensywne działania lobbingowe, pochłaniające wiele czasu i energii trwają.\nMonika Drożyńska dowiedziała się o zagrożeniu Klubu z gazet. Zaczęła tutaj prowadzić własną akcję, która początkowo miała integrować mieszkańców osiedla i bywalców klubu pod hasłem szycia ogromnej spódnicy. Gdy usłyszałam o tym pomyśle, wydał mi się on absurdalny i dziwaczny. Po namyśle uznałam, że tkwi w nim interesujący potencjał. Nawiązuje bowiem do ikonografii kultu maryjnego, a konkretnie do przedstawień Maryi Opiekunki. Maria rozpościera poły swego płaszcza trochę jak kwoka ukrywająca pod skrzydłami pisklęta. Chroni pod nim ludzi. Wyobrażałam sobie, że artystka mogłaby chować w ten sposób osieroconych bywalców klubu: pod swą wielką spódnicą, która stałaby się dla nich rodzajem namiotu, do którego klub mógłby się przenieść. Przewrotna, ale szczera w intencjach wersja obrazu Maryi.\nPomysł Moniki Drożyńskiej jest w trakcie realizacji, jednak artystka jakby przestraszyła się powyższego skojarzenia. Pomysł ze spódnicą chyba upadł, teraz są to po prostu spotkania, na które może przyjść każdy i szyć coś w rodzaju domu kultury ze starych ubrań. Ostatnio artystka szyła z paniami z Klubu Seniora.\nAkcja wydaje się dobra i pożyteczna. Po pierwsze pozwala ludziom się spotkać i zjednoczyć w obronie klubu. Daje im jakieś praktyczne zajęcie, a przez to poczucie ważności i wspólnoty. Z drugiej strony zastanawiam się nad znaczeniem akcji szycia. Co kto z tego będzie miał? Uczestnicy najwyżej miłe wspomnienia i zdjęcie w gazecie. Artystka będzie miała kolejny projekt i nowe doświadczenie na swoim koncie, a może i nagrodę Odloty. Klub z powodu akcji zaistnieje w mediach. Dla każdego coś dobrego, czysty pragmatyzm. Tak wygląda sztuka zaangażowana, gdy jej się bliżej przyjrzeć, co nie oznacza, że jest to złe.\nPS Następne szycie: Klub Osiedlowy Wola Duchacka, ul. Czarnogórska 10, 31 stycznia, sobota, od godz, 14:00.\nAutor: Magda Ujma o 01:25 Brak komentarzy:\nAutor: Magda Ujma o 13:48 Brak komentarzy:\nWystawa Tomasza Tatarczyka w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha może dziwić. Może prowokować do pytań dlaczego właśnie tutaj i dlaczego akurat ten malarz. A malarz ten od lat mieszka z dala od centrum, we wsi Mięćmierz pod Kazimierzem Dolnym i od lat maluje wciąż ten sam obraz. Nie dosłownie ten sam, rzecz jasna, ale jakby jeden obraz w odcinkach, rozpisany na wiele mniejszych obrazów. Wciąż maluje odmiany tych samych motywów, niewiele zmodyfikowanych w kolejnych wersjach. To malarstwo bardzo ubogie, jakby pozbawione koloru, tworzone przy pomocy gęstych uderzeń pędzla, bardzo tłustą farbą. Gdy patrzy się na te obrazy z bliska, wydają się one być bardzo ciężkie, wizualnie ciężkie od ilości farby, od chropowatej faktury. Światło, jego obecność i jego brak są tutaj głównymi bohaterami. Blask zyskuje tutaj swój materialny ciężar i konsystencję. Gdy oddalić się od obrazów, tracą one swój uderzająco materialny wymiar.\nTatarczyk maluje więc powierzchnię wody rozjaśnioną światłem i to, co rysuje się na jej tle bądź na niej się odbija: łódź, która wygląda jak trumna, psa pluskającego się w wodzie, całkiem czarnego – właściwie sylwetkę psa. Maluje drogi wyjeżdżone w mokrym śniegu, maluje ciemne dno wąwozu, do którego nie dochodzi jasność. Maluje to, co rysuje się na tle wieczornego lub nocnego nieba. Z biegiem czasu coraz bardziej upraszcza formy odbite, zobaczone niewyraźnie, kontury sylwetek rysujących się w cieniu, ciemnościach, w blasku słońca. Te kilka motywów, które powracają jak refren w jego twórczości, przemienia się w obrazach w znaki. Maluje farbą olejną, kilkoma tylko kolorami, które właściwie są tak sprane, jakby koloru były już zupełnie pozbawione, prawie czarne fiolety, brązy, niebieskawe, szarawe biele.\nArtysta stawia sobie za zadanie, by poprzez malarstwo skromne i bezpretensjonalne, o powściągliwej formie, tak przetworzyć widoki rzeczywistości, żeby poprzez uproszczenie stały się czymś więcej. To malarstwo bazuje na bezpośrednio widzianej rzeczywistości, nie tej przetworzonej i zwielokrotnionej przez zdjęcia, reprodukcję, reklamę. Tatarczyk maluje prostą, zwykłą, rustykalną rzeczywistość, można powiedzieć – naturę. Rzeczy przemienia w znaki. Mam wrażenie - jak już wspominałam - że obrazu mają poprzez znaki odsyłać do czegoś więcej, do czegoś poza nimi. Jak w obrazie Archanioł. W większości obrazy Tatarczyka nie noszą tytułów, skoro zaś tutaj tytuł został nadany, oznaczać to musi coś ważnego. Sylwetka archanioła powstała z odbicia w wodzie jakiegoś widoku, z wrażenia, które archanioła przypomina.\nTakie solidne malarstwo rozumiane metafizycznie i wymagające skupienia przy odbiorze, wydaje się być dzisiaj rzadkie. Jednak taka staroświecka moderna, uprawiana konsekwentnie, wciąż na niezmiennym poziomie, ma nadal wielu wielbicieli i każe szanować tę twórczość. Dla mnie jednak Tatarczyk zbyt natrętnie, przez co sprawia wrażenie, że już po prostu odruchowo, sugeruje to „coś” tkwiące poza płaszczyzną obrazu. Jego dzieła są nieco za ciężkie dla mnie, a to wrażenie zwiększają jeszcze małe jak na gęstość farby formaty płócien. Brak mi w tym szaleństwa, jakiegoś zaskoczenia. Te obrazy wydają mi się – sympatycznym – ale jednak odrabianiem zadanej lekcji.\nDlaczego Tomasz Tatarczyk znalazł się w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej? Że to takie wizualne haiku? Mówiąc szczerze, zbieżność wydaje się mi się odnaleziona na siłę. Malarskie krótkie formy? Lakoniczność, sprowadzanie rzeczy do znaków? Haiku nie wydaje się nieść obrazów, które odsyłają do innych obrazów, nie wydaje się być aż tak obciążone metafizyką.\nTomasz Tatarczyk, "Cisza chwili", Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, Kraków, 16 stycznia - 1 marca 2009, kurator: Anna Król\nAutor: Magda Ujma o 23:30 2 komentarze:\nEtykiety: Manggha, Tomasz Tatarczyk\nWe władzy przedmiotów\nRobert Kuśmirowski, "Masyw kolekcjonerski. Ze zbiorów Roberta Kuśmirowskiego i rodziny Sosenków", fot. Rafał Sosin\nJak zasygnalizowano w podsumowaniach roku 2008, nowym tematem stało się kolekcjonerstwo. Zjawisko nowego, młodego kolekcjonerstwa było to już opisywane, w zeszłym roku jednak zbieranie stało się tematem samej działalności artystycznej. Trafniej zresztą powiedzieć, że uświadomiono sobie jak ciekawą i płodną ideą może być kolekcjonowanie i zajęto się nim z nowym zainteresowaniem. Ciekawego rozszerzenia tematyki dostarczyła Joanna Zielińska wystawą otwierającą działalność toruńskiego CSW. „Kwiaty naszego życia” były ważnym wydarzeniem na scenie polskiej i nie tylko ze względu na temat, lecz także z powodu koncepcji kuratorskiej. Sposób budowania tej wystawy przypominał mi bardziej poemat wizualny, rozpisany na wiele głosów niż poczciwe opowiadanie czy zdawanie sprawy z pewnej tematyki w sposób akademicki. "Kwiaty..." dostarczyły materiału o wynaturzeniach kolekcjonerstwa, miłości do przedmiotów przechodzącej w obsesję, niewolniczej zależności od kolekcji, psychopatologii kolekcjonowania.\nRobert Kuśmirowski brał udział w toruńskiej wystawie, choć jego prace nie należały do najmocniejszych jej punktów. Wystawa w Bunkrze o znamiennym tytule „Masyw kolekcjonerski. Ze zbiorów Roberta Kuśmirowskiego i rodziny Sosenków” znakomicie dopełnia „Kwiaty…”. Jak zapowiadają komunikaty prasowe, obraca się wokół podobnej problematyki: kolekcji, która zawładnęła kolekcjonerem do tego stopnia, że nie ma życia poza nią. Według mnie za namiętnością zogniskowaną na rzeczach skrywa się nie tylko zachłanność posiadania jak największej ich ilości, ale także i marzenie o podróżach w czasie. Próby zrozumienia i zaakceptowania fenomenu przemijania są jednak daremne, bo czas nie daje się przyszpilić, a rzeczy są martwe. Nie da się ukryć, że myśli tego rodzaju, należące do żelaznego repertuaru sztuki w ogóle, a także styl, w jakim je wyjawiono, siłą rzeczy nawiązują do twórczości Kantora. Tak się przecież składa, że autor Teatru Śmierci posiadł monopol na wskrzeszanie pamięci i wszystko inne, co dotyka tej kwestii, jest natychmiast z Kantorem porównywane. Jednak, jak wynika z wystawy w Bunkrze, obsesje Roberta krążą wokół czegoś innego, bo nie wokół nie dającej się niczym zaspokoić pamięci, nie wokół męczącej potrzeby wskrzeszania duchów, nie wokół wiecznej żałoby, lecz odwrotnie: zachwytu, że sztuka może ożywiać rzeczy martwe i dawno minione, zachłyśnięcia się możliwościami artysty jako stwórcy.\nW Bunkrze bohaterów wystawy jest dwóch: pierwszym jest niewielki fragment sławnej kolekcji rodziny Sosenków, drugim – sam Kuśmirowski z własnymi zbiorami, składającymi się z przedmiotów prawdziwych i tożsamych z nimi wizerunków, znalazły się tu także rzeczy pochodzące z wcześniejszych wystaw artysty. Co ciekawe, w przestrzeni wystawy nastąpiło odwrócenie: „prawdziwy”, klasyczny pokaz kolekcji Sosenków, z gablotami, ramami, podpisami, znalazł się zaraz po wejściu, na dole, zaś przestrzeń Kuśmirowskiego – magazynowa, piwniczna, słabo oświetlona, powędrowała do sal na 1. piętrze. Nie wiem, czy zabieg ten został przeprowadzony celowo. Dostrzec jednak można zaplanowaną dramaturgię wystawy, zaplanowany kierunek zwiedzania, kierowanie ruchem puliczności. Ze światła w coraz większą ciemność, z porządku w... chaos? Nie, jednak nie, raczej w inny rodzaj porządku. Czyżbyśmy byli w głowie kolekcjonera-pasjonata?\nObie części wystawy zainscenizowano. Na dole pokazane zostały karty pocztowe, wizytowe i wielką mnogość zabawek oraz gier. Piękna kolekcja, chciałoby się wejść pomiędzy rzeczy i je dotykać, bawić się kolejkami, samochodami, kartami, lalkami, odwracać kartki książeczek dla dzieci. Eksponaty Sosenków ustawiono tak, że wystawa zaczyna się jako klasyczny, muzealny pokaz, gdzie z ram i gablot spoglądają prawdziwe rarytasy w postaci rzadkich znaczków pocztowych, kartek itp. Im bardziej w głąb, tym bardziej ten porządek ulega zakłóceniu: pojawia się więcej i więcej przedmiotów, które wchodzą na siebie: zostają zajęte coraz większe połacie ścian i podłóg. Ekspozycja rozrasta się jak dziko rosnące rośliny. Jednak to tylko złudzenie, a wszystko odbywa się pod kontrolą: wydzielono trasę zwiedzania, którą ograniczają sznury jak w muzeum. Nie można niczego dotknąć, misie i lale są tylko do podziwiania. Zabawki nie tylko pozują, ale i zostały ustawione tak jakby patrzyły na widza. Wyraźnie myślano tutaj o uwiedzeniu zwiedzających. Znaczenie ma tutaj zapewne również sam fakt pokazania zabawek. Dzieci bawią się w dorosłych. Bawią się pod pretekstem poważnego zajęcia? Sens byłby taki, że kolekcja to jakby to zabawa w prawdziwe życie i go udawanie. Kolekcjoner-pasjonat nosiłby zatem w sobie pragnienie tchnięcia życia w to, co martwe, minione. Co do inscenizacji, trudno jednak powiedzieć, żeby wykraczała ona poza obowiązujące standardy wystawiennicze. Od lat w ten sposób przecież muzea kształtują wystawy, jakby je ożywiając. W Krakowie wystarczy przejść chociażby do sąsiadującego z Bunkrem Muzeum Wyspiańskiego.\nKu górze prowadzą schody, a klatka schodowa została pokryta złotkami z cukierków. Wiele osób zaczynało swoją pasję zbieractwa w dzieciństwie właśnie od takich papierków. Nie wiem jak to jest dzisiaj, ale za komuny papierki te wyrażały marzenie o świecie niczym nieograniczonej konsumpcji. W górnej części wystawy, zagospodarowanej już przez samego Kuśmirowskiego panuje ciemność, jest chłodno i ma się wrażenie piwnicznych lochów. Tutaj także pomyślano o zaprogramowaniu ruchu zwiedzającego i tego, co ma on zobaczyć. Pośrodku przestrzeni biegnie jakby pasaż, po jedne i drugiej jego stronie znajdują się kraty. Za kratami widać pomieszczenia o funkcjach oczywistych tylko na pierwszy rzut oka. Są tu więc składowiska rupieci, pomieszczenia magazynowe, archiwa i w stylu retro futurystycznym centrum dowodzenia (takie sci-fi z lat 60. lub 70.). Te miejsca, choć wyglądają bardzo naturalnie, jakby były tu od zawsze, zostały przemyślnie urządzone, brud i kurz naniesione/oddane zostały z starannie. Tak więc widać tu stare meble, teczki, papiery, lampy, urządzenia i wiele pożółkłych papierów. Jest także pisuar zagrzebany w ziemi. Czy aluzja do R.Mutta i jednego z pierwszych ready made Duchampa stanowi tylko część gry, czy nadaje sens całości? I jaki wtedy byłby sens? Podniesienie rzeczy do statusu sztuki? Pozostaje jedną z wielu aluzji do innych dzieł.\nChciałabym jeszcze wrócić do wspomnianego przeniesienia dołu do góry. Czy to ma znaczenie dla wystawy? Przede wszystkim uderza fakt tak wyraźnego rozdzielenia obu części ekspozycji. Uderza odmienność światów kolekcjonera i artysty. Podczas gdy kolekcjoner zdobywa rzeczy, artysta je sobie stwarza. Tak więc "Masyw kolekcjonerski..." rozpada się właściwie na dwie oddzielne wystawy, złączone jednak na siłę. Przy czym o kolekcji i kolekcjonowaniu mówi właściwie tylko część Sosenków, u Kuśmirowskiego mamy zaś do czynienia z piętrowymi mistyfikacjami, lustrzanymi odbiciami rzeczywistości przesuniętej w czasie, z wystawą o artyście. To tutaj możemy właściwie mówić o obrazie świata wewnętrznego artysty, o jego zbiorach rekwizytów i czuć się jakbyśmy złożyli wizytę jego głowie. Pozornym bałaganem, kurzem i zniszczeniem rządzi tutaj wewnętrzny porządek. Artysta jest nie jest tutaj wcale skromnym archiwistą, tylko wciela się w tego, w kogo pragnie, jest bogiem swojego świata odbijającego w lustrzanym odbiciu świat rzerczywisty, stoi za deską rozdzielczą i kieruje swoim małym światem.\nDodać jeszcze można, że Kuśmirowski odtwarzając składy, magazyny, archiwa i pokazując własne artystyczne zaplecze nadaje tym czynnościom specjalne znaczenie, podnosi je do rangi sztuki. Odtwarzanie starych przedmiotów w Polsce ma szczególne znaczenie, jako że nie ostało się tu tak wiele z przeszłości, jako że niektóre miasta odbudowano jak żywe i nowe budowle udają zabytki. U Roberta ciągle jest obecne to wahanie się pomiędzy starym a nowym, nowym udającym stare, a starym wyglądającym jak nowe.\nNie zmienia to faktu, że sztuka Kuśmirowskiego jest w zasadzie autotematyczna i mówi przede wszystkim o nim samym.\nRobert Kuśmirowski, "Masyw kolekcjonerski. Ze zbiorów Roberta Kuśmirowskiego i rodziny Sosenków", 07.01.2009-22.02.2009, Bunkier Sztuki, kurator: Maria Anna Potocka\nAutor: Magda Ujma o 01:14 Brak komentarzy:\nEtykiety: Bunkier Sztuki, kolekcjonerstwo, Robert Kuśmirowski\nAutor: Magda Ujma o 20:02 3 komentarze:


4FOULEE, CSI4* Poznań, 16-19.06.2022 - Milion w puli 4Foulee - panel zgłoszeń otwarty\nMilion w puli 4Foulee - panel zgłoszeń otwarty\nOpublikowane zostały propozycje zawodów 4Foulee, które rozegrane zostaną w dniach 16-19 czerwca.\nTe międzynarodowa impreza jeździecka ma unikalny charakter, bo odbywa się na zabytkowym, trawiastym Hipodromie Wola i łączy w sobie dwie bardzo widowiskowe konkurencje: skoki przez przeszkody i powożenie zaprzęgami czterokonnymi. Będzie to już dziewiąta edycja zawodów organizowanych w tym miejscu przez Klub Sportowy Jumping Events. Po raz kolejny, dzięki wsparciu mecenasa imprezy Pana Romana Roszkiewicza i współudziale Miasta Poznań oraz innych partnerów, zawody w skokach przez przeszkody będą miały rekordową pulę nagród. W tym roku będzie to równy milion złotych. Panel zgłoszeń jest już otwarty, a sprzedaż biletów rusza już za chwilę.\nW CSI4* aż cztery konkursy zaliczane będą do światowego rankingu. W czwartek będzie to konkurs o nagrodę honorową Patronów Miasta Poznania Piotra i Pawła, na punkty i czas (LR grupa D, pula 103 500 zł). W piątek rozegrany zostanie drugi co do ważności konkurs zawodów – o nagrodę Wielkopolski, z rozgrywką, na wysokości 150 cm, z pulą nagród 205 500 złotych (LR grupa C). W sobotę dwunawrotowy Memoriał Macieja Frankiewicza – pula 120 000, LR grupa D. Kulminacją zmagań najlepszych skoczków z całego świata będzie niedzielne Grand Prix Poznania, z pulą 440 000 złotych, zaliczane do grupy B światowego rankingu. Konkurs ten będzie kwalifikacją do tegorocznych Mistrzostw Świata i przyszłorocznych Mistrzostw Europy. W ramach zawodów czterogwiazdkowych rozegrane będą jeszcze trzy konkursy o wysokości 140 cm. W CSI1* pula nagród wyniesie 50 000 złotych, a konkursy będą obejmowały Małą Rundę (130/135 cm) i Elite Tour (110/115 cm). Runda młodych koni tradycyjnie już podczas zawodów w Poznaniu przeznaczona będzie dla sześciolatków – pula nagród wyniesie tu 24 000 złotych. Dodatkową atrakcją dla publiczności będzie rywalizacja zaprzęgów czterokonnych - w tym roku w randze CAI3*H4.\nSprzedaż biletów za pośrednictwem ToBilet.pl rusza już 1 maja.


Na Opolszczyźnie zatrzymano 17 cudzoziemców - Glucholazyonline\nFunkcjonariusze z Placówki Straży Granicznej w Opolu na terenie województwa opolskiego zatrzymali 17 obywateli Ukrainy.\nPodczas kontroli legalności pobytu przeprowadzonej na terenie Opolszczyzny funkcjonariusze Straży Granicznej zatrzymali szesnastu obywateli Ukrainy. Kontrola prowadzona była we współdziałaniu z inspektorami Państwowej Inspekcji Pracy z Opola, którzy prowadzili czynności pod kątem przestrzegania przepisów legalności zatrudnienia oraz prawa pracy i przepisów BHP.\n-Cudzoziemcy zajmowali się rozładunkiem, kompletowaniem i pakowaniem towaru w magazynach jednego z większych centrów logistycznych położonych na terenie województwa opolskiego. Funkcjonariusze ustalili, że pobyt cudzoziemców na terytorium Polski był niezgodny z celem deklarowanym podczas składania wniosku wizowego w placówkach konsularnych na Ukrainie. W związku z tym Komendant Placówki Straży Granicznej w Opolu wydał szesnastu obywatelom Ukrainy decyzje o zobowiązaniu do powrotu-poinformowała Katarzyna Walczak, rzecznik SG\nKolejny zatrzymany Ukrainiec został przyłapany na gorącym uczynku w trakcie nielegalnego wykonywania pracy. Nie posiadał on zezwolenia na pracę ani oświadczenia o zamiarze powierzenia wykonywania pracy. Mężczyzna został doprowadzony do sądu, który za popełnione wykroczenie zasądził wobec niego karę grzywny. Otrzymał on również decyzję o zobowiązaniu do powrotu.\nPaństwowa Inspekcja Pracy z Opola zgodnie z właściwością rzeczową prowadzi w kontrolowanym podmiocie czynności związane z kontrolą legalności zatrudnienia oraz bezpieczeństwa i higieny pracy.\nKategorie:\tWydarzenia\t/ przez redakcja 8 listopada 2017


WĘGRY - MISZKOLC - PENSJONAT ABACON - WCZASY - BIURO TURYSTYKI HUT-PLUS\nto uzdrowiskowa część Miszkolca (Miskolca), oddalona od centrum miejscowości o 5 km. Miasto leży w północnej części kraju, u podnóża Gór Bukowych. Na szczególną uwagę zasługują licznie występujące w regionie groty - jest ich ponad 300. Na terenie Miszkolca znajduje się jedyne w Europie kąpielisko termalne w jaskini - Burlang Furdo. Jest ono wypełnione ciepłą wodą, bijącą w niektórych miejscach bardzo silnie, tworząc naturalne bicze wodne. Radioaktywne wody uzdrowiska w Miszkolcu zawierające jod, brom i potas, są doskonałym lekarstwem na reumatyzm. Zalecane są przy następujących schorzeniach: zaburzenia krążenia, nerwice, nerwice serca, nadciśnienie, wyczerpanie fizyczne i psychiczne, choroby układu oddechowego, trawiennego i żołądka. Kąpielisko posiada również baseny termalne na zewnątrz.\nPENSJONAT VICTORIA ***\nok. 10 minut spacerem od basenów termalnych. Obiekt znajduje się w willowej dzielnicy, w pobliżu licznych restauracji, blisko przystanku autobusowego, co stwarza dogodny dojazd do centrum Miszkolca (autobus kursuje co 5 - 10 minut).\nkuchnia, wyposażona w naczynia kuchenne, czajnik oraz lodówkę; bezpłatne miejsca parkingowe.\n2, 3, 4 - osobowe z łazienkami (umywalka, prysznic, WC) oraz TV.\nśniadania w formie serwowanej do stolika. Możliwość wykupienia obiadokolacji w cenie 42 EUR za tydzień.\n7 noclegów BB pomiędzy\n27.06 - 29.08.15\n7 noclegów BB do 26.06.15\ni po 30.08.15\nw pokoju 2, 3 - os.\n115 EUR od osoby\n100 EUR od osoby\nw pokoju 4 - os.\n90 EUR od osoby\nw pokoju 1 - os.\n180 EUR od osoby\n150 EUR od osoby\n75 EUR od osoby\n72 EUR od osoby\n* 7 noclegów w wybranym pokoju,\n* 7 śniadań,\nDziecko do lat 4 bez świadczeń bezpłatnie.\nTurnusy od soboty do soboty.\nOpłata klimatyczna płatna na miejscu: 450 Ft / osoba powyżej 18 roku życia / doba.\nMiszkolc to trzecie co do wielkości miasto Węgier, położone w północno-wschodniej części Węgier u podnóży Gór Bukowych przy ujściu rzeki Szinva. W X wieku został zbudowany przez Węgrów w tej miejscowości gród, jednakże w 1241 roku został kompletnie zniszczony przez Mongołów. Od XV wieku Miszkolc był miastem królewskim. W latach 1596 1686 znajdował się pod panowaniem imperium tureckiego. W mieście warto odwiedzić między innymi muzeum, ruiny gotyckiej twierdzy, kościoły gotyckie i barokowe. Miszkolc jest też uzdrowiskiem ze źródłami mineralnymi (słynne kąpieliska jaskiniowe w dzielnicy Miskolctapolca).


Comperia.pl » Poradniki, rankingi, raporty » Czy podpis na karcie p³atniczej jest w ogóle potrzebny?\nCzy kasjer ma prawo ¿±daæ od Ciebie podpisanej karty p³atniczej? A co, je¶li nie zgodzisz siê tego zrobiæ? Tego dowiesz siê z niniejszego artyku³u.\nWa¿ne na pocz±tek: do karty do³±czony by³ zapewne regulamin jej u¿ytkowania. Jednak¿e ilu Polaków czyta takie dokumenty? Zdecydowana mniejszo¶æ. A gdyby tak prze³amaæ siê i rzuciæ okiem na tre¶æ paragrafów? Dowiedzieliby¶my siê wtedy, ¿e w³a¶cicielem karty, tej noszonej w NASZYCH portfelach, jest tak naprawdê... bank. My jeste¶my jedynie jej posiadaczem lub u¿ytkownikiem. Zreszt± gdyby komu¶ nie chcia³o siê wertowaæ ogólnych warunków umowy o kartê p³atnicz±, mo¿e spojrzeæ na rewers swego „plastiku”. Wyra¼nie jest tam zapisane, ¿e karta jest w³asno¶ci± danego banku.Gdy zerkniemy w regulamin, to znajdziemy tam kolejn± wskazówkê. Standardow± formu³kê, któr± zawieraj± wszystkie umowy korzystania z kart p³atniczych. Niezw³ocznie po otrzymaniu karty nale¿y j± podpisaæ. Dok³adnie – klient jest do tego ZOBOWI¡ZANY. Sam tê umowê podpisywa³, wiêc wszelkie protesty s± bezzasadne.\nJednak¿e wiele osób burzy siê, gdy kasjer w sklepie poprosi ich o z³o¿enie podpisu na niepodpisanej karcie lub o okazanie dowodu to¿samo¶ci. Jak to? Czy¿by osoba, która obs³uguje kasê fiskaln± mia³a prawo mnie legitymowaæ?! To¿ to skandal, upokorzenie, eksces ponad miarê! Tymczasem prawda jest inna – przecie¿ na karcie p³atniczej jest tylko twoje nazwisko, a nie ma nañ twojego zdjêcia... Sk±d kasjer ma wiedzieæ, ¿e kart± Jana Kowalskiego p³aci rzeczywi¶cie Jan Kowalski, a nie z³odziej u¿ywaj±cy jego „plastiku” ?\nPadaj± wówczas argumenty – a co kasjera to obchodzi?! Nawet je¶li ukradziono mi kartê, to jest to tylko moja i wy³±cznie moja sprawa. Odpowiadamy stanowczo – a w³a¶nie, ¿e nie!\nW przypadku zareklamowania transakcji, w sytuacji gdy dowiedzione zostanie, ¿e kasjer przyj±³ zap³atê skradzion± kart± (a istnia³y przes³anki, aby tego nie robiæ), takiego sprzedawcê spotkaæ mog± k³opoty. Oprócz nieprzyjemno¶ci w pracy, mo¿e on ponie¶æ finansow± odpowiedzialno¶æ za swoje zaniedbanie. Jest zatem spore ziarno prawdy w stwierdzeniu, ¿e kasjer, prosz±c klienta o okazanie dowodu ze zdjêciem, nie tylko wy¶wiadcza przys³ugê posiadaczowi karty, ale przede wszystkim czyni to dla w³asnego spokoju.\nA co siê dzieje, gdy karta zostanie nam skradziona? Je¶li jest niepodpisana i nie zabezpieczona PIN-em, to z³odziej ma darmowe zakupy na nasz koszt. Wystarczy, ¿e podpisze siê nazwiskiem widniej±cym na awersie karty i nie przekroczy kwoty zdeponowanej na koncie w³a¶ciciela. A co je¶li karta jest podpisana? Nietrudno jest z³odziejowi nauczyæ siê podpisu (zw³aszcza, je¶li to tylko parafka), ale nie warto u³atwiaæ mu ¿ycia. Nauczenie siê czyjego¶ podpisu zabiera zawsze trochê czasu. A czas ten mo¿e odegraæ istotn± rolê, je¶li szybko zg³osimy do banku fakt kradzie¿y karty. Niezw³oczne zastrze¿enie mo¿liwo¶ci dokonywania transakcji mo¿e ocaliæ nasze pieni±dze. Mimo ¿e ma³o który kasjer sk³onny jest „bawiæ siê” w grafologa, to podpis na karcie stanowi dodatkowe zabezpieczenie.\nApelujemy zatem – podpisujmy karty p³atnicze! To nie tylko korzy¶æ skutkuj±ca wiêkszym bezpieczeñstwem naszych ¶rodków, ale te¿ po prostu wymóg wynikaj±cy z umowy miêdzy nami a bankiem. Unikniemy te¿ niepotrzebnego stresu przy kasie, gdy¿ najzwyczajniej w ¶wiecie nie damy kasjerowi powodu do legitymowania nas. I chocia¿ wyk³ócanie siê le¿y w charakterze Polaków, to jako ch³odni analitycy radzimy wszystkim powstrzymywanie siê od zbêdnych emocji. Zw³aszcza, ¿e w awanturach sprowokowanych niepodpisan± kart± p³atnicz±, jej w³a¶ciciele po prostu nie maj± racji.\nKolektory s³oneczne 23.9.2014 16:38 przez:


Kolegium ds. specsłużb proponuje mniej kontroli billingów\nOgraniczenie wykorzystywania danych telekomunikacyjnych, np. billingów, tylko do ścigania poważnych przestępstw, wprowadzenie obowiązku niszczenia zbędnych danych oraz powołanie pełnomocników w służbach - zaproponowało w poniedziałek Kolegium ds. Służb Specjalnych.\nObecnie dane telekomunikacycje można wykorzystywać nawet w sprawach cywilnych, np. przy rozwodach. Przepisy nie regulują też, co robić z informacjami, które nie są przydatne w śledztwach, a pełnomocnik ds. ochrony danych osobowych działa tylko w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym.\nW poniedziałek Rządowe Centrum Legislacji opublikowało projekt założeń nowelizacji "niektórych ustaw, w związku z pozyskiwaniem i wykorzystywaniem danych telekomunikacyjnych". Przygotowało go Kolegium ds. Służb Specjalnych, działające przy Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Jak przewiduje dokument, należy zmienić przepisy 14 ustaw regulujących dostęp do billingów, informacji o abonentach oraz danych o lokalizacji telefonów komórkowych, a więc także ich właścicieli.\nW instytucjach uprawnionych do przechowywania (retencji) danych telekomunikacyjnych mają zostać powałani pełnomocnicy ds. ochrony danych osobowych i telekomunikacyjnych. Obecnie dostęp do nich mają: policja, Straż Graniczna, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służba Kontrwywiadu Wojskowego, CBA, Wywiad Skarbowy, Służba Celna, Żandarmeria Wojskowa, prokuratura i sądy.\nWedług Kolegium pełnomocnicy powinni mieć gwarancje nieusuwalności z pracy i funkcji bez zgody organu nadzorującego daną instytucję. Ich zadaniem ma być przedstawianie sprawozdań o stanie ochrony danych telekomunikacyjnych i danych osobowych, z uwzględnieniem informacji o wszelkich naruszeniach. Sprawozdania powinny trafiać także do komisji sejmowej, Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych i Urzędu Komunikacji Elektronicznej.\nPełnomocnicy mają mieć prawo do informacji o wszystkich przypadkach pozyskiwania i wykorzystywania danych telekomunikacyjnych. Otrzymają też kompetencje kontrolne, w tym prawo wglądu do wszelkich dokumentów i swobodnego wstępu do pomieszczeń. W razie stwierdzenia naruszeń pełnomocnik będzie miał obowiązek wyjaśnienia ich okoliczności oraz powiadomienia przełożonych, a w razie podejrzenia przestępstwa - powiadomienia prokuratury.\nW porównaniu z obecnymi przepisami dostęp do danych retencyjnych zostanie ograniczony do ścigania przestępstw zagrożonych karą więzienia, której górna granica wynosi co najmniej 3 lata, oraz przestępstw popełnionych przy użyciu środków komunikacji elektronicznej.\nKolegium ds. Służb Specjalnych przewiduje wyjątek dla ścigania przestępstw celnych; umotywowano to ochroną interesów finansowych państwa, wysokimi grzywnami oraz "specyfiką postępowań w tych sprawach prowadzonych przez służby celne". Jednocześnie w przypadku innych przestępstw autorzy projektu dopuszczają przeprowadzenie przed sądem dowodów pozyskanych dzięki dostępowi do danych retencyjnych "tylko wówczas, gdy ustalenie określonej okoliczności faktycznej innymi dowodami będzie niemożliwe".\nWedług projektu zwiększony ma zostać nadzór prokuratury nad danymi telekomunikacyjnymi. Uprawnione instytucje, przekazując dowody prokuratorowi, mają być zobowiązane do poinformowania go o wszystkich przypadkach wystąpienia o dane retencyjne; prokurator w szczególności kontrolowałby podstawę faktyczną czynności.\nNowe przepisy miałyby też wprowadzić obowiązek "niezwłocznego niszczenia" danych, które "nie zawierają dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego, informacji mających znaczenie dla postępowania lub informacji istotnych dla bezpieczeństwa państwa".\nWszystkie podmioty uprawnione do zbierania danych retencyjnych musiałyby opracowywać zbiorcze statystyki i publikować je co roku do końca stycznia.\nW opublikowanym w poniedziałek projekcie nie wspomina sie o skróceniu okresu przechowywania danych; obecnie wynosi on do dwóch lat, czyli maksymalnie tyle, na ile pozwala prawo europejskie (m.in. skrócenie tego czasu proponował w 2011 r. zespół działający przy Kolegium ds. Służb Specjalnych, którego sekretarzem był obecny szef MSW Jacek Cichocki). Propozycja, by ograniczyć okres retencji z 24 do 12 miesięcy, znalazła się jednak w projekcie nowego prawa telekomunikacyjnego, jaki na początku kwietnia przedstawiło Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji.\nMAC nie wykluczał wówczas, że będzie rekomendował skrócenie go nawet do sześciu miesięcy. Minister Michał Boni mówił wtedy, że w maju projekt powinien trafić do parlamentu. Oceniał, że przyjęcie projektu prawa telekomunikacyjnego przez rząd powinno być uzupełnione informacją o założeniach do zmian przepisów dot. potrzeby obserwowania i analizowania billingów przez służby.\nWedług danych UKE w 2011 r. operatorzy telekomunikacyjni udostępnili organom dane retencyjne w ponad 1,85 mln przypadków.\nW 2011 r. przepisy o billingach zaskarżyła do Trybunału Konstytucyjnego rzecznik praw obywatelskich prof. Irena Lipowicz. RPO kwestionuje m.in., że ustawy nie regulują precyzyjnie celu gromadzenia danych telekomunikacyjnych oraz nie nakazują służbom niszczenia tych, które okażą się nieprzydatne. Termin sprawy przed TK nie został na razie wyznaczony. (PAP)


Jak wspomagać samodzielność uczniów w nauce? - Czasopisma dla nauczycieli matematyki - CzasopismoMatematyka.pl\nJak wspomagać samodzielność uczniów w nauce?\nDoświadczenia nauki zdalnej pokazały nam, że umiejętność samodzielnej nauki jest ważnym elementem w edukacji. Bardzo istotne są umiejętności czytania ze zrozumieniem, samodzielnego tworzenia notatek i kreatywnego rozwiązywania problemów. Jak zatem rozwijać je wśród uczniów?\nMatematyka jest jednym z przedmiotów, na którym bardzo łatwo wszystkie te cechy ćwiczyć i doskonalić. Prześledźmy, jak podczas lekcji, na której uczniowie mogą rozwiązywać zadania z dowolnego działu matematyki, można wykorzystywać umiejętności czytania, notowania i rozwiązywania problemów. Przedstawię przykład lekcji odbywającej się w warunkach tradycyjnych. Na koniec natomiast opowiem, jak taką lekcję można dostosować do pracy w trybie zdalnym.\nLekcja przeznaczona jest dla uczniów szkoły średniej realizujących matematykę w zakresie rozszerzonym.\nTemat: Prawdopodobieństwo warunkowe\nuczeń zna definicję prawdopodobieństwa warunkowego,\nuczeń identyfikuje zadania dotyczące prawdopodobieństwa warunkowego,\nuczeń analizuje treść zadania,\nuczeń oblicza prawdopodobieństwo warunkowe,\nuczeń zapisuje poprawne rozwiązania,\nuczeń podaje poprawną odpowiedź do zadania.\nŚrodki dydaktyczne: podręcznik, wybrane zasoby internetu (w tym wypadku np. https://www.youtube.com/watch?v=MLoi1xorPh8 lub własny nagrany wykład), repetytorium/vademecum maturalne, zeszyt, przybory do pisania (najlepiej czarny cienkopis i kolorowe markery), karteczki indeksujące, karty pracy (w formie papierowej lub plików pdf, gdy pracujemy\nMetody pracy: czytanie według 5 kroków, mapa myśli, śnieżna kula, rozwiązywanie problemów, prezentacja\nFormy pracy: praca indywidualna, praca w grupach, praca z całą klasą\nNa początku lekcji przedstawiamy uczniom temat lekcji oraz jej cele. Chcemy, aby uczniowie dokładnie wiedzieli, co powinni wiedzieć i umieć po zakończeniu zajęć.\nProsimy teraz o odszukanie w podręczniku i innych książkach rozdziału dotyczącego prawdopodobieństwa warunkowego. Prosimy o zaznaczenie go, a następnie sprawdzenie, jakie tematy znajdują się przed wyszukanym rozdziałem. Czy wszystkie są dla uczniów znajome, czy wiedzą, czego dotyczą? To jest etap, gdy młody człowiek musi sam przed sobą określić, czy ma podstawy, aby zgłębiać kolejny temat. Chodzi również o to, by przypomniał sobie między innymi takie zagadnienia jak suma zdarzeń, prawdopodobieństwo zdarzenia i prawdopodobieństwo sumy zdarzeń czy co to jest przestrzeń zdarzeń elementarnych.\nProsimy teraz o zapisanie w formie pytań tego, czego uczniowie chcą się dowiedzieć na dzisiejszej lekcji. Jeśli pytań jest więcej, prosimy o wybranie jednego, które uczeń uważa za najważniejsze, i zapisanie go na środku kartki. Będzie to centrum tworzonej mapy myśli.\nPoproś teraz uczniów o dokładne przeczytanie wiadomości, które znajdują się w ich podręczniku, repetytorium itp. Proponujemy uczniom, by ważne fragmenty zaznaczyli za pomocą kartek indeksujących.\nPo przeczytaniu wiadomości z książek prosimy o ponowne przeczytanie tekstu. Tym razem, poza czytaniem, zadaniem ucznia jest uzupełnienie tworzonej przez niego mapy myśli. Każdy uczeń przygotowuje swoją wersję mapy myśli, dotyczącej zadanego przez siebie pytania. W tym momencie chcemy, aby uczniowie zebrali wiadomości dotyczące prawdopodobieństwa warunkowego oraz informacji niezbędnych do jego obliczenia.\nGdy wszyscy już wykonali zadanie, puszczamy materiał wideo dotyczący naszego tematu. Prosimy, aby podczas oglądania uczniowie uzupełnili swoje mapy myśli, jeśli zajdzie taka konieczność.\nTeraz prosimy jednego z chętnych uczniów o zaprezentowanie swojej mapy myśli oraz o powiedzenie, czego dowiedział się do tej pory, czy znalazł odpowiedź na postawione przez siebie pytanie. Jeśli uczeń nie znalazł odpowiedzi na postawione przez siebie pytanie, być może ktoś inny zna odpowiedź i może pomóc koledze.\nTeraz przyszedł czas na sprawdzenie swojej wiedzy w praktyce. Wręczamy uczniom karty pracy z zadaniami (lub wskazujemy zadania do rozwiązania na przykład w zbiorze zadań). Prosimy uczniów o samodzielne rozwiązanie zadań. Określamy czas, jaki jest przeznaczony na tę część lekcji. Prosimy, aby uczniowie przeprowadzili analizę zadania. Wypisali to, co jest dane, to, czego nie znają, oraz to, co należy obliczyć. Prosimy o dokładny zapis rozwiązania oraz o podanie odpowiedzi do zadania. Na koniec prosimy, by każdy uczeń sprawdził, czy otrzymana przez niego odpowiedź spełnia warunki zadania, a także czy jest zgodna z własnościami prawdopodobieństwa (na przykład czy ktoś nie uzyskał wyniku prawdopodobieństwa większego od 1). Przykładową Kartę pracy przedstawiono poniżej.\nRzucono dwiema sześciennymi kostkami do gry. Oblicz prawdopodobieństwo uzyskania sumy oczek co najwyżej 5,\nA) co najmniej na jednej kostce wypadły 4 oczka\nB) co najmniej na jednej kostce wypadły 2 oczka\nC) na jednej kostce wypadło 5 oczek\nPrzy okrągłym stole usiadło 8 osób. Oblicz prawdopodobieńswto, że osoba 1 i osoba 2 będą siedziały obok siebie, pod warunkiem że osoba 1 i osoba 3 siedzą obok siebie.\nW urnie znajdują się 3 kule białe, 4 czarne i 5 niebieskich. Losujemy trzy kule bez zwracania. Oblicz prawdopodobieństwo, że nie wylosujemy ani jednej kuli białej, jeśli wiadomo, że wszystkie wylosowane kule są w tym samym kolorze.\nStrzelec A trafia do celu z prawdopodobieństwem 0,\nstrzelec B – z prawdopodobieństwem 0,6,\na strzelec C – z prawdopodobieństwem 0,5.\nStrzelcy A, B, C oddali po jednym strzale do celu. Okazało się, że dwa pociski trafiły w cel. Co jest bardziej prawdopodobne:\nA) strzelec C trafił do celu\nB) strzelec C nie trafił do celu\nRyc. 1. Śnieżna kula\nGdy minie wyznaczony czas, część uczniów będzie miała rozwiązane wszystkie zadania, a niektórzy tylko kilka. Dlatego prosimy teraz, aby uczniowie skonsultowali swoje rozwiązania i wyniki z kolegą z ławki (lub w inny sposób łączymy ich w pary). Zadaniem każdej pary jest sprawdzenie i ustalenie wspólnego rozwiązania każdego z zadań. Jeśli pracujemy z liczną klasą, możemy poprosić, aby pary połączyły się w czwórki i powtórzyły proces sprawdzania i ustalania wyników. Naszym celem jest, by wszystkie grupy miały rozwiązane wszystkie zadania.\nProsimy teraz przedstawicieli grup o zaprezentowanie rozwiązań na forum klasy. Możemy przyjąć zasadę, że każda z grup prezentuje rozwiązanie jednego zadania.\nNa koniec takiej lekcji możemy zadać pracę domową, jeśli tak zwykle robimy. Możemy również poprosić uczniów o przeczytanie w domu kolejnego tematu z podręcznika i zapoznanie się z nim, wykorzystując metodę czytania według 5 kroków i mapę myśli. Będziemy mieli wówczas możliwość sprawdzenia, jak nasi uczniowie radzą sobie z samodzielnym zdobywaniem informacji. Jest to jeden ze sposobów wdrażania uczniów nie tylko do samodzielności w poszukiwaniu potrzebnych wiadomości, ale również do wytrwałości w rozwiązywaniu problemów.\nPodczas takiej lekcji uczniowie poznają technikę czytania według 5 kroków, która w połączeniu z tworzeniem mapy myśli sprzyja czytaniu ze zrozumieniem (ryc. 4).\nNatomiast rozwiązywanie zadań samodzielnie, a następnie konsultowanie rozwiązań w większym gronie pozwala na to, by uczeń nie bał się rozwiązywania problemów, nauczył się szukać pomocy u innych, a także dowiedział się, jak tłumaczyć różne zagadnienia kolegom. Nie od dzisiaj wiadomo, że sami najlepiej się uczymy, gdy próbujemy przekazać wiedzę innym. Metoda śnieżnej kuli, gdy indywidualne rozwiązania są konsultowane w parach, a później w większej grupie, daje poczucie bezpieczeństwa, nawet uczniom słabszym (ryc. 1).\nLekcja w formule online\nTaką lekcję można przeprowadzić zarówno w sali lekcyjnej, jak i w nauczaniu zdalnym. W zależności od tego, z jakiego sprzętu korzystamy my i nasi uczniowie, możemy ją odpowiednio dostosować. Jeśli uczniowie znają już technikę czytania według 5 kroków, wówczas pierwsza część lekcji może ograniczyć się do przekazania, co i dlaczego uczniowie mają przeczytać, obejrzeć czy wyszukać. Jako materiały możemy zaproponować im podręczniki, które mają w domu, filmy wideo z internetu czy własny krótki wykład, nagrany i umieszczony na wspólnym dysku. Prosimy również o to, by każdy zrobił mapę myśli, a następnie umieścił ją na wspólnej tablicy (wybór zależy od narzędzia, z którego korzystacie w pracy z uczniami. Różne platformy mają takie możliwości wbudowane. Jeśli Twoja szkoła nie ma narzuconego rozwiązania, możecie wykorzystać na przykład dysk Googla czy pl.padlet.com). Chodzi o to, by każdy mógł zobaczyć prace kolegów i ewentualnie wprowadził zmiany do swojej mapy. Być może, jeśli uczeń nie znajdzie odpowiedzi na swoje pytania w czytanym tekście, odszuka je w pracach swoich kolegów.\nW tym momencie dobrze byłoby się spotkać z klasą nawet na krótkie spotkanie, aby wyjaśnić pojawiające się pytanie i rozwiać wątpliwości. Jeśli macie uczniów, którzy z różnych powodów nie mogą uczestniczyć w lekcji online, poprosicie ich o przesłanie e-mailem pytań, na które odpowiecie podczas nagrywanego spotkania (pamiętajcie, że jeżeli nagrywacie spotkanie, to najlepiej, jeśli tylko Wy będziecie widoczni na nagraniu). Takie spotkanie nie musi być długie, w zależności od potrzeby od kilku do kilkunastu minut. Warto również podczas niego ustalić, kto i z kim będzie tworzył parę oraz które pary połączą się w czwórki i będą razem ustalały rozwiązania.\nGdy macie już pewność, że Wasi uczniowie mają podstawy teoretyczne do rozwiązywania zadań, przesyłacie im kartę pracy z zadaniami lub wskazujecie w podręczniku czy zbiorze zadań te, które mają obliczyć.\nMłodzież najczęściej bardzo sprawnie komunikuje się ze sobą. Dlatego sprawdzanie zadań w parach i uzgadnianie wspólnych rozwiązań nie powinno sprawiać problemów. Ważne jest, abyśmy dali im odpowiednią ilość czasu na konsultacje. Siłą rzeczy realizacja tematu nie zajmie nam 45 czy 90 minut, tak jak w sali lekcyjnej. Może być rozłożona w czasie na przykład na dwa dni. Musimy uwzględnić fakt, że uczniowie mogą mieć dostęp do nagrania i przesłanych zadań w różnym czasie (szczególnie jeśli dzielą komputer z rodzeństwem; z tego powodu ważne jest również, by podczas realizacji tematu korzystać z różnorodnych źródeł, nie tylko elektronicznych). Po tej części nadchodzi kolej na drugie spotkanie online, na którym przedstawiciele grup prezentują swoje rozwiązania. Jeśli nie możemy spotkać się z klasą na żywo, możemy poprosić, by przedstawiciele grup nagrali krótki film z rozwiązaniami zadań i umieścili go na wspólnym dysku.\nTeraz przychodzi czas na sprawdzenie, czy uczniowie zrozumieli temat. Podczas tradycyjnej lekcji możemy zrobić krótką kartkówkę, zapytać, czy wszystko jest jasne, poprosić wybranego ucznia o rozwiązanie zadania na tablicy. Każdy z nas zna wiele możliwości, jak to zrobić w warunkach szkolnych. Sytuacja trochę się komplikuje, gdy jesteśmy w trybie nauczania zdalnego. W takiej sytuacji dużo większa odpowiedzialność spoczywa na uczniu. Teraz odpowiada on bardziej przed samym sobą niż przed nauczycielem. Oczywiście, uczeń jest uczniem bez względu na system, w którym się znajduje. Tak samo w szkole, jak i w sieci może próbować ściągnąć czy korzystać z niedozwolonej pomocy. I o ile w klasie nauczyciel może mu to w znacznym stopniu utrudniać, o tyle podczas zajęć online możliwości kontroli są ograniczone. Co w takiej sytuacji zrobić? Mamy kilka możliwości. Po pierwsze, ograniczyć się do oceniania odpowiedzi ustnych podczas spotkań z klasą czy grupą uczniów. Po drugie, przygotować test, który w znacznym stopniu ograniczy możliwość korzystania z niedozwolonych źródeł, na przykład poprzez ograniczenie czasowe, pomieszanie pytań/odpowiedzi czy zróżnicowanie zadań dla uczniów. Ale nie czarujmy się, nigdy nie będziemy mieli pewności, że test jest rozwiązywany przez naszego ucznia. Nawet jeśli robimy go podczas lekcji online i prosimy uczniów o włączenie kamer. Ja już wiem, jak to obejść. Trzecie podejście, które zostaje nauczycielowi, to zaakceptowanie faktu, że uczeń będzie korzystał z różnych źródeł, i przygotowanie testu, który wykorzystuje ten fakt. Czyli zamiast zakazywać, pozwólmy na korzystanie z pomocy. Osiągniemy dwa cele. Uczeń kilkakrotnie zaglądający do podręcznika i szukający ciągle jednego wzoru mimo woli się go nauczy. A po drugie, uczymy radzenia sobie z problemami, poszukiwania potrzebnych informacji oraz współpracy. Ważne jest, by test, który przygotujemy, składał się z większej liczby zadań, które będą wymagały wykorzystania sprawdzanej umiejętności. Uczeń, który będzie pamiętał wzór na prawdopodobieństwo warunkowe, zastosuje go od razu i szybko rozwiąże zadania. Ten, który się nie nauczył i musi za każdym razem sprawdzać, jak wzór wygląda, i tak wykorzysta go kilka razy i prawdopodobnie będzie go już kojarzył lub pamiętał.\nJak pracować metodą 5 kroków podejmowania decyzji?\nNa koniec chciałabym pokazać Wam jeszcze jedną metodę pracy, która ma na celu podjęcie decyzji. Metoda nosi nazwę „5 kroków podejmowania decyzji”. Zobaczmy, jak można z niej skorzystać na przykładzie rozwiązania zadania dla uczniów przygotowujących się do egzaminu ósmoklasisty.\nZadanie (pochodzi z materiałów ćwiczeniowych dla uczniów i nauczycieli opracowanych przez CKE)\nBabcia Zosia ma czworo wnuków: Julię, Macieja, Dominikę i Weronikę. Julia jest dwa razy starsza od Macieja. Dominika jest o 6 lat młodsza od Julii i o 3 lata starsza od Weroniki. Wnuki mają łącznie 34 lata. Ile lat ma Maciej? Zapisz obliczenia.\nProsimy uczniów o wymyślenie 3–4 propozycji rozwiązania zadania. Nie ma w tej chwili znaczenia, czy propozycje te będą dobre, czy złe. W przypadku naszego zadania rozwiązania mogą się różnić na przykład tym, czyj wiek weźmiemy jako punkt wyjścia. Przez x możemy więc oznaczyć zarówno wiek Julii, Macieja, Dominiki, jak i Julii. W zależności od naszego wyboru rozwiązania będą wyglądały trochę inaczej. Innym kryterium rozwiązania może być sposób zapisu rozwiązania – klasyczne równanie czy tabelka. Myślę, że uczniowie zaproponują jeszcze inne rozwiązania. Każdy pomysł zapisujemy na oddzielnej kartce – podczas zajęć w klasie dobrze by było, gdyby pomysły były zapisane różnymi kolorami lub na kolorowych kartkach (ryc. 2).\nTeraz do każdego pomysłu rozważamy i zapisujemy pozytywy i negatywy. Na przykład pozytywem może być: szybkie rozwiązanie, mało przekształceń, po rozwiązaniu równania otrzymujemy od razu szukaną odpowiedź. Jeśli chodzi o negatywy, może pojawić się zapis: skomplikowane obliczenia, skomplikowany zapis, aby uzyskać odpowiedź trzeba wykonać dodatkowe obliczenia, trudno zapisać symbolicznie wiek każdego z wnuków, łatwo się pomylić w zapisie itp.\nDo każdego zapisanego negatywu lub pozytywu przypisujemy teraz jedną z liter:\nR, czyli rozsądek, myślenie – czy to jest mądre? Czy to jest głupie?\nU, czyli uczucie – czy to jest przyjemne? Czy to jest proste? Czy to jest trudne?\nS, czyli sumienie, wartości (w naszym przypadku chyba nie wykorzystamy, bo trudno mi wyobrazić sobie rozwiązanie zadania z matematyki, które będzie niezgodne z wyznawanymi wartościami. Jednak metoda jest uniwersalna i przy innych problemach ten punkt może być jak najbardziej na miejscu) – czy to jest wartościowe? Czy to jest zgodne z wyznawanymi wartościami? Czy to jest niezgodne z wartościami, które są dla mnie ważne?\nE, czyli efektywność – czy to jest optymalne rozwiązanie? Czy szybko otrzymamy oczekiwany rezultat? Czy rozwiązanie jest długie i pracochłonne?\nPoliczcie teraz, ile i jakich literek dostała każda z kartek (ryc. 3).\nTen krok to wybór jednej z propozycji rozwiązania. W zależności od problemu kryterium wyboru może być różne. Jeśli chodzi o zadanie matematyczne, możemy wybierać to, które będzie miało najwięcej literek E, czyli przyjmiemy kryterium efektywności, lub to, które zdobędzie najwięcej literek U, wówczas prawdopodobnie wybierzemy najprostsze rozwiązanie.\nZastanówcie się teraz, jak wygląda sprawa negatywów wybranego rozwiązania. Jaki będzie koszt wyboru tego właśnie pomysłu? Może okazać się, że wybrane rozwiązanie prowadzi do rozwiązania zadania, ale na przykład nie wykorzystuje strategii/wzoru/sposobu, na którym nam szczególnie zależy, bo może być potrzebny w rozwiązaniu podobnych problemów.\nJeśli po analizie negatywów dochodzicie do wniosku, że jest to koszt, który możecie ponieść, wówczas świadomie podjęliście decyzję. Brawo. Przy kolejnym podobnym zadaniu będziecie już wiedzieli, na co zwracać uwagę i co rozpatrywać, aby szybko i sprawnie, a co najważniejsze – efektywnie rozwiązać zadanie.\nPodobnie jak poprzednie zadanie, to również można przeprowadzić w formie zdalnej. Możemy poprosić uczniów o zaproponowanie rozwiązania zadania i przesłanie go nauczycielowi. Następnie zbieramy różne propozycje i umieszczamy je w jednym pliku lub na wspólnej tablicy, wyraźnie zaznaczając, które rozwiązanie traktujemy jako 1, które jako 2 czy 3. Rozwiązań może być więcej. Niektóre zadania można rozwiązać na naprawdę dużo sposobów. Jeśli wśród zaproponowanych przez uczniów rozwiązań brakuje Wam, jako nauczycielom, jakiegoś, możecie sami je dołączyć. Prosimy teraz uczniów, aby przeanalizowali poszczególne rozwiązania i wypisali pozytywy i negatywy każdego z nich oraz opatrzyli je odpowiednimi literami R, U, S, E.\nPo wykonaniu tej części dobrze by było, aby nastąpiła lekcja online, na której uczniowie zaprezentują, które rozwiązanie wybrali i dlaczego. Wybory dokonane przez uczniów mogą przekazać nauczycielowi wiele informacji. Jeśli jakieś rozwiązanie jest pomijane na przykład ze względu na działania na ułamkach, może to oznaczać, że uczniowie mają z nimi problem i warto powtórzyć ten temat. Jeśli wygrywa rozwiązanie, gdzie do poprawnej odpowiedzi dochodzi się metodą prób i błędów, może to oznaczać, że jest problem z rozwiązywaniem lub układaniem równań. Nauczyciel dostaje dużo informacji, a uczeń dowiaduje się, na co warto zwracać uwagę, gdy zabiera się za rozwiązanie zadania. Może okazać się, że najszybsze rozwiązanie nie jest jednocześnie najłatwiejszym lub że z pozoru najłatwiejsze jest długie i wymaga wielu obliczeń i przekształceń, a to może skutkować większą liczbą błędów rachunkowych (ryc. 5 ).\nZaprezentowaną powyżej metodę możecie wykorzystać nie tylko na lekcji matematyki, ale również w pracy wychowawczej ze swoją klasą, gdy zastanawiacie się nad wyborem najlepszego rozwiązania nurtującego Was problemu. Każda z przedstawionych propozycji pozwoli Waszym uczniom na rozwijanie kompetencji, które są przydatne podczas samodzielnej nauki i pomagają odnaleźć się w sytuacji, gdy nauka odbywa się zdalnie.\nA na koniec załączam odpowiedzi do zadań z karty pracy.\nZadanie 4. Bardziej prawdopodobne jest, że strzelec C trafi do celu, czyli bardziej prawdopodobny jest punkt A).


Akcja Znicz 2015 w Wielkopolsce: W regionie wyjątkowo spokojnie [WIDEO] - NaszeMiasto.pl\n– Przez cały weekend nie odnotowaliśmy żadnych poważniejszych wypadków – mówi o Akcji znicz Andrzej Borowiak, rzecznik prasowy wielkopolskiej policji.\nDo godziny 20 w niedzielę w Wielkopolsce nie doszło do żadnego śmiertelnego wypadku. Najpoważniej wyglądał niedzielny wypadek w Gostyniu, gdzie ranna w zderzeniu dwóch aut została jedna osoba.\nW całym kraju w świąteczny weekend zginęło jednak 21 osób, a 180 zostało rannych.\nAkcja Znicz w Wielkopolsce trwała od piątku do niedzieli. Zaangażowanych było w nią 5 tysięcy - pilnowali nie tylko głównych dróg, ale kierowali też ruchem w pobliżu cmentarzy. W samym Poznaniu pracowało 300 policjantów.\naktualizacja: 05.11.2015 19:38\nŹródło: Akcja Znicz 2015 w Wielkopolsce: W regionie wyjątkowo spokojnie [WIDEO] - Poznań NaszeMiasto.pl\nakcja znicz w wielko...


Marzec, 2007 | wkra blog\nWczoraj, po wypiciu kawy z moją Przyjaciółką zaobserwowałam interesującą rzecz. Wyglądało jakby alien próbował wyjść jej przez pępek Ale chyba to tylko Córa sprawdzała na wszelki wypadek, gdzie jest wyjście ewakuacyjne.\nNigdy nie byłam tak blisko (znaczy, odkąd pamiętam) osoby w ciąży, nie obserwowałam zmian zachowań Mamy, widzialnych przejawów Dziecka, nie zastanawiałam się jak to jest z niektórymi rzeczami… I mimo różnych dziwnych, bardziej mnie to zachęca niż zniechęca. Póki co jednak przez dotyk się nie zaraziłam.\nWbrew sugestiom mało taktownej koleżanki ze studiów. Wyglądała na bardzo zdziwioną kiedy jej odpowiedziałam, że nie, nie jestem w ciąży, po prostu przytyłam. :>\n19 marca 2007 Julia 1 komentarz\nPo pierwsze, cieszę się, że urodziłam się po 72. Nie wiem bowiem czy wiecie, ale teoretycznie, blogerzy również podpadają pod ustawę lustracyjną, jako publikujący w ogólnie dostępnych mediach itd.\nPo drugie, uważam za ogromny „sukces” stworzenie ustawy, która powoduje, że prawo działa wstecz. Od teraz z pewnością żaden agent nie przyzna się, że w czyiś aktach wypisywał wierutne bzdury byleby mieć spokój i wypełnione dokumenty, bo mógłby za to iść siedzieć, albo chociaż jakieś zawiasy z oczyszczeniem portfela dostać.\nPo trzecie i najbardziej oczywiste, zastanawiam się jak to możliwe, że wprowadza się ustawę, która podważa podstawowe założenie prawa – domniemanie niewinności.\nW tej całej paranoi na dodatek mam wrażenie, że prędzej Ziobro zdelegalizuje Trybunał Konstytucyjny, niż ten cokolwiek osiągnie w sprawie. Widać nawet obsadzanie ‚niezależnych’ urzędów własnymi ludźmi nie jest już pewnym sposobem załatwienia sobie spokoju.\nZ rozmowy z Babcią\n- … I wróciłam na jogę! Jasne, że jest super! Cały czas chodzę połamana i z zakwasami! ;]\nJutro w planach mam zostawienie towarzystwa i ucieczkę na wczesno popołudniowe zajęcia. Chyba, że mąż na ten czas właśnie nas umówił ze znajomym.\n15 marca 2007 Julia 4 komentarzy\nPo długich poszukiwaniach, braku zdecydowania i ogólnym niezadowolenia z powodu słabego wyboru – kupiłam sobie torbę na laptopa! Mąż i znajomy, z którym widziałam się wieczorem (ten od sushi, niespodziewanie zjawił się w stolicy) padli ze śmiechu, ale moim zdaniem jest odjazdowa!\nI z całą pewnością nikt nie pomyśli, że w środku jest laptop, co jest wielkim plusem. Ale frajda! A nie jakieś tam szaro-bure czy czarne pseudo aktówki\nPodziwiać ją można tu\n13 marca 2007 Julia Brak komentarzy\nByłam na jodze. Dziś był dzień „otwierania kręgosłupa”. Jako, że zostałam bez pary, mój kręgosłup ‚otwierał’ prowadzący. Robił to tak, że momentami chciałam wyć i zastanawiałam się, jak to było, z tym oddychaniem. Ale efekty mam. Doszłam do maksimum. Przypuszczam, że innym efektem będą gigantyczne zakwasy jutro Ale warto było.\nW każdym razie dobra jest ;)A ja czuję się jakoś tak wiosennie. Słońce za oknem, plany na popołudnie (naukowo-jogowe), jabłko na przekąskę.\n12 marca 2007 Julia 2 komentarzy\n1. Mam za sobą pierwszy dzień odnowionej diety. Udany.\n2. Zjedzenie sushi było dla mnie trudniejsze niż skok ze spadochronu. Tak sądzę, bo nigdy nie skakałam.\n3. Widziałam to co zostało z rodzinnego zamku w Tatarach. Dobrze, że zboże jeszcze wtedy nie wzeszło bo byśmy nie odnaleźli\n4. Mam już piewsze zmarszczki.\n5. Czasem marzę o rzeczach, których nie robię; wstydziłabym się.\nWyzywam Szeroką Publiczność. ;>\n12 marca 2007 Julia Brak komentarzy\nDziś, absolutnie świadomie i planowo, spóźniłam się do pracy. Bez stresu, bez biegania. Przestawiłam budzik na 40 minut później, wzięłam procha przeciwbólowego (bo ból głowy był motywatorem) i poszłam spać dalej. A potem spokojnie zjadłam śniadanie, wypiłam herbatkę. Poniedziałek. Doskonały dzień na zmianę. Bo najwyższa pora.\n9 marca 2007 Julia Brak komentarzy\nDziś wieczorem Szabat u rodziców, w sobotę rodzinna lasagne u nas. Powoli jakoś udaje mi się chyba wziąć w garść, joga pomaga (byłam już trzeci raz! Planuję utrzymać regularność: 2 razy w tygodniu).\nAle wracając do tematu, dziś szybkie zakupy, a lasagne będą dwie: mięsno pomidorowa, czyli klasyka na zamówienie brata i szpinakowo – serowa, którą mam nadzieję, doceni reszta. Poza tym sałata na deser, albo może jakieś duszone warzywka z czymś na przystawkę. Wino dobre jest (z resztą tata pewnie jeszcze przyniesie).\nMyśląc o tej kolacji, zdaję sobie sprawę, że to pewnie ostatnie takie spotkanie w aktualnym miejscu. Że warto byłoby zużyć sole do kąpieli, bo w nowym miejscu tylko prysznic. Że już nie warto się martwić, nie zapastowaną podłogą, że nie będzie kapiącego kranu. Że umowy trzeba porozwiązywać.\n7 marca 2007 Julia Brak komentarzy\nTrzeba było nie myśleć. Kryzysu by nie było.


Nie żyje wokalistka The Cranberries :: Poszkole.pl\nKolejny rok i kolejny cios dla muzyki, bo dziś musimy pożegnać Dolores O’Riordan.\nWłaśnie dowiedzieliśmy, że niespodziewanie w wieku 46 lat zmarła wokalistka zespołu The Cranberries - nie znamy jeszcze przyczyn jej śmierci.\nCo prawda artystka już w ubiegłym roku miała problemy zdrowotne, przez co musiała zrezygnować choćby z majowych i lipcowych koncertów, ale nikt nie spodziewał się, że sprawa będzie miała tak tragiczny finał.\nJak czytamy w specjalnym oświadczeniu: - Członkowie rodziny są zdruzgotani tą wiadomością i proszą o prywatność w tym trudnym czasie.\nAvengers: Infinity War na nowym wideo ( 2018-02-19 )\nRyan Reynolds zaprasza na Deadpool 2 ( 2018-02-07 )\nAvengers: Infinity War - jest nowy zwiastun! ( 2018-02-05 )\nDeadpool 2 szybciej niż planowano ( 2018-01-13 )\nBen Affleck trafił na odwyk! ( 2017-12-18 )\nBatman Ninja na pierwszym trailerze ( 2017-12-05 )\nAvengers: Infinity War na nowym wideo


Instytut Fizyki Plazmy i Laserowej Mikrosyntezy - LIBS dla badań PWI w Pracownii Spektroskopii Plazmy Wzbudzonej Laserem\nStart Badania LIBS dla badań PWI w Pracownii Spektroskopii Plazmy Wzbudzonej Laserem\nOddziaływania Plazma-Ściana są bardzo istotną dziedziną międzynarodowego wysiłku mającego na celu opanowanie energetyki opartej na fuzji termojądrowej. Są one wyraźnie zaznaczone na mapie drogowej tych badań o czym świadczy powołanie poświęconego im w organizacji EUROfusion pakietu prac WP PFC (Work Package: Plasma Facing Components) oraz przewijaniu się ich tematyki w innych programach jak MST (Medium Size Tokamaks).\nCelem badań jest opracowanie materiałów, elementów, technik diagnostyki oraz konserwacji, która zapewni prawidłową pracę nowej generacji tokamaków pod względem trwałości, bezpieczeństwa oraz minimalizacji wpływu na plazmę ściany wewnętrznej tych urządzeń. Zakres badań jest bardzo szeroki, ponieważ uwzględnia nie tylko wpływ niszczących czynników oddziałującej plazmy (wysokoenergetyczne jony, elektrony, promieniowanie oraz neutrony), ale również skomplikowane zjawiska, które pod ich wpływem zachodzą. Wśród nich można wymienić erozję fizyczną i chemiczną, re- oraz ko-depozycję, recycling, wyładowania łukowe, retencję paliwa, powstawanie pęknięć, bąbli i mikroporów oraz aktywacja materiału.\nPotrzebna jest diagnostyka\nW obliczu skomplikowania tych procesów bardzo istotne jest opracowanie odpowiedniej diagnostyki, która pozwalałaby na charakteryzację istotnych parametrów zachodzących zjawisk, takich jak skala retencji paliwa, migracji materiałów z innych obszarów urządzenia czy przewaga zjawiska erozji lub depozycji w danym obszarze urządzenia. Informacji takich mogłaby dostarczyć metoda pozwalająca na pomiary składu chemicznego, lecz należy zdawać sobie sprawę, że w przypadku tokamaka, na metodę nałożony jest szereg trudnych do spełnienia wymagań.\nAby nie wdawać się w obszerne rozważania: metoda musi być bezkontaktowa, odporna na niszczące czynniki środowiskowe takie jak temperatura oraz promieniowanie elektromagnetyczne, ale również sama nie może powodować takich zakłóceń. Według obecnego stanu wiedzy, wymagania te może spełnić jedynie metoda LIBS.\nDziałanie i zalety LIBS\nLIBS (Laser induced Breakdown Spectroscopy), czyli laserowa spektroskopia wzbudzeniowa polega na pobudzeniu badanego materiału intensywnym impulsem laserowym (ale o małej energii) i zaobserwowaniu widma powstałej na skutek tego plazmy. Na podstawie takiego pomiaru można uzyskać informację o składzie chemicznym próbki, nie jest to jednak trywialne, ponieważ widma różnych pierwiastków składają się czasami z wielu linii położanych blisko siebie i przez to trudnych do jednoznacznej identyfikacji. Mimo to w zastosowaniach tokamakowych metoda ta jest niezastąpiona i dzięki pracy i doświadczeniu licznych zespołów świetnie się sprawdza do identyfikacji składu chemicznego tzw. próbek kalibracyjnych symulujących skład warstw powstających na skutek transportu materiałów w tokamakach nowej generacji, elementów zdemontowanych z zamkniętych oraz obecnie pracujących urządzeń, jak również nawet wewnątrz samego tokamaka dzięki zastosowaniu układu zdalnego sterowania. To ostatnie z osiągnięć stało się możliwe dzięki współpracy zespołu PSPWL z naukowcami z włoskiego ENEA Frascati.\nZadania i wyzwania dla LIBS w energetyce termojądrowej\nZadaniem, w kontekście którego LIBS zaistniało w badaniach nad fuzją termojądrową była retencja paliwa, początkowo w kodepozycie węglowym, a później w tzw. mixed materials. Pierwotnie LIBS zostało zaproponowane jako diagnostyka towarzysząca usuwaniu paliwa (nota bene przez zespół z IFPiLM), lecz właśnie dzięki rosnącej roli mixed materials mogących zawierać również zanieczyszczenia, LIBS uznano za metodę uniwersalną. W dotychczasowych badaniach nad materiałami technologii fuzyjnej metoda wykazała się zdolnością wykrywania nie tylko izotopów wodoru, ale również węgla, wolframu, molibdenu, berylu, aluminium, żelaza, miedzi, tantalu i innych pierwiastków rozpatrywanych zarówno jako materiały konstrukcyjne, jak i potencjalne zanieczyszczenia.\nAby wykazać się skutecznością, metoda musiała sprostać kilku istotnym wyzwaniom. W pierwszym rzędzie można wymienić potrzebę charakteryzacji ilościowej izotopów wodoru, co wymaga nie tylko wysokiej jakości sygnału i małego błędu pomiarowego lecz również odpowiedniego przeliczenia parametrów sygnału optycznego na koncentrację atomów rozpatrywanego izotopu. Jest to zadanie bardzo trudne ze względu na rozrzut parametrów warstw zawierających cząstki paliwa, które mogą być złożone z różnych matryc materiałów, posiadać różne współczynniki ablacji oraz różne dynamiki usuwania warstwy. Wszystkie te parametry mają wpływ na sygnał optyczny, który staje się trudny do interpretacji. W takich warunkach przeprowadzenie uniwersalnej kalibracji staje się praktycznie niewykonalne… zatem stosuje się metodę bezkalibracyjną.\nMetoda bezkalibracyjna LIBS w odniesieniu do charakteryzacji izotopów wodoru musi spełniać dwa sprzeczne ze sobą wymagania: posiadać wysoką rozdzielczość zapewniającą możliwość rozróżnienia blisko położonych linii izotopów wodoru oraz posiadać na tyle szerokie pasmo, aby zaobserwować linie innych pierwiastków i prawidłowo wyznaczyć parametry plazmy (takich jak temperatura i gęstość elektronowa) koniecznych do obliczeń, na których jest oparta. Problem ten został rozwiązany przy współpracy zespołów polskiego i włoskiego przez jednoczesne zastosowanie dwu spektrometrów: spektrometru z ENEA umożliwiającego separację izotopów oraz spektrometru IFPiLM pozwalającego na detekcję innych pierwiastków i wyznaczenie parametrów plazmy.\nKolejnym problemem były zasygnalizowane już poprzednio trudności z separacją linii poszczególnych izotopów wodoru, znajdujących się bardzo blisko siebie. Nawet przy pomiarach spektrometrem o bardzo dużej rozdzielczości ich separacja może być niemożliwa ze względu na zjawisko poszerzenia Starka, które powoduje, że linie całkowicie nakładają się na siebie. Aby poradzić sobie z tym problemem, podczas wspólnego eksperymentu ENEA/ IFPiLM zastosowano specjalną głowicę pomiarową umożliwiającą obniżenie ciśnienia i wykonanie pomiaru w atmosferze argonu. Dzięki temu możliwe stało się ograniczenie efektu Starka i separacja linii wodoru i deuteru.\nZ problemem poprawy stosunku sygnału do szumu potrzebnej w celu minimalizacji błędu pomiarowego można radzić sobie na różne sposoby. Popularnym zabiegiem jest uśrednianie dużej ilości pomiarów wykonanych w pobliskich miejscach badanej próbki. Inną metodą jest stosowanie dodatkowego wyładowania elektrycznego zsynchronizowanego z wytworzoną laserowo plazmą. W PSPWL natomiast stosowany jest wariant dwu-impulsowy (Dual-Pulse LIBS). Jest to bardzo eleganckie rozwiązanie, ponieważ pozwala uniknąć uśredniania, co skraca czas pomiaru i ogranicza uszkodzenie powierzchni, a przy tym nie wymaga stosowania dodatkowego sprzętu, jak w przypadku metody wspomaganej wyładowaniem. Konieczne jest jedynie wykorzystanie dwu-impulsowego lasera (który nie jest dużo droższy od standardowego) oraz sporo pracy związanej z optymalizacją odstępu dwu-impulsowego, na którą duży wpływ mają warunki eksperymentu. Doświadczenie zespołu pozwala jednak na dość szybkie radzenie sobie z takimi pracami.\nJeszcze innym problemem jest samo wykonywanie pomiarów wewnątrz tokamaka, czyli urządzenia, w którym dostęp do ściany wewnętrznej jest skomplikowanym zadaniem i wymaga zaawansowanych systemów opto-mechanicznych. Zespoły z IFPiLM i ENEA przeprowadziły udany eksperyment najpierw na makiecie, następnie już na samym tokamaku FTU, w którym za pomocą zdalnie sterowanego ramienia wyposażonego w głowicę pomiarową dokonano skutecznych pomiarów składu ściany wewnętrznej jak i skalibrowanych próbek umieszczonych wewnątrz urządzenia.\nKontynuacja tego eksperymentu przewidziana jest na 2021 rok, kiedy postaramy się zbudować analogiczny system dla większego tokamaka: JETa, albo WESTA. Do tego czasu na pewno nie będziemy próżnować. Po wykonaniu pomiarów na próbkach kalibracyjnych, jesteśmy przygotowani na charakteryzację próbek, które otrzymamy z działających obecnie urządzeń, m.in. tokamaka AUG oraz stellaratora W-7X. Czekają nas również inne zadania, takie jak automatyzacja wykonywania pomiarów i analizy danych oraz zastosowanie w niej nowoczesnych metod uczenia maszynowego. Więcej na ten temat można przeczytać tutaj.


Wizja sprawiedliwego przedstawiona w Księdze Mądrości dotyczy przede wszystkim Jezusa, jest proroczą zapowiedzią wydarzeń z Jego życia. Ale dotyczy także każdego, kto konsekwentnie podąża Jego drogą, wyznaje Jego naukę i postępuje według niej. Sprawiedliwy jest niewygodny, jest przeszkodą dla tych, którzy chcieliby mieć wolne pole dla swoich nieuczciwych działań. Świadectwo życia sprawiedliwych, nawet wtedy, gdy nie podnoszą głosu ganiąc nieuczciwych, jest zawsze oskarżeniem. I dlatego zawsze spotka się z jakąś formą prześladowania.\nPsalmista przypomina nam, że w sytuacji prześladowania, gdy jesteśmy wykluczeni poza nawias jako niewygodni, nigdy nie pozostajemy sami. Bóg jest z nami i żadna siła ludzka tego nie zmieni. Sprawiedliwy, choćby doznał wielu krzywd, zwycięży, bo dobro zawsze zwycięża. [c1]Refren:[/c1] Pan podtrzymuje całe moje życie. Wybaw mnie, Boże, w imię swoje, * mocą swoją broń mojej sprawy. Boże, wysłuchaj mojej modlitwy, * nakłoń ucha na słowo ust moich. [c1]Ref.[/c1] Bo powstają przeciwko mnie pyszni, * gwałtownicy czyhają na me życie, nie mają oni Boga * przed swymi oczyma. [c1]Ref.[/c1] Oto mi Bóg dopomaga, * Pan podtrzymuje me życie. Będę Ci chętnie składać ofiarę * i sławić Twe dobre imię. [c1]Ref.[/c1]\nApostoł Jakub przeprowadza diagnozę współczesności – swojej, ale także naszej. Nie wypada ona najlepiej: zazdrość, skłonność do kłótni, walki, pożądanie. A obraz uczniów Chrystusa powinien wyglądać zupełnie inaczej. Tak jak On powinni być naznaczeni mądrością zstępującą z góry, która jest: czysta, skłonna do zgody, ustępliwa, posłuszna, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, wolna od względów ludzkich i obłudy. Wymagająca lista i mógłby ktoś powiedzieć – niedzisiejsza. Bo jak w świecie, który rządzi się twardymi prawami konkurencji, zachować postawę łagodności i dobroduszności? Ale Jezus nie zmienił swoich wymagań. On taki jest i chce, abyśmy też tacy byli.\nOni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać. Logika krzyża, którą na różne sposoby Jezus przekazuje swoim uczniom, spotyka się z niezrozumieniem. To niezrozumienie trwa nadal. Przybliżamy się do Jego słów, ale nie potrafimy ich w pełni pojąć, a może czasem wolimy nie dopytywać, bo paraliżuje nas strach przed zrozumieniem. Sytuacja z dzisiejszej Ewangelii często ma swoje przedłużenie w naszym życiu. Podczas, gdy Jezus wyjaśnia, na czym polega droga krzyża, my dyskutujemy o tym, kto z nas jest największy. Spór o pierwszeństwo zajmuje nas bardziej, niż szukanie mądrości, która z góry pochodzi.


Więzy krwi - jedynie 31,79 zł w matras.pl\nTwarz zabójcy wygląda równie znajomo, jak własna\nZa pierwszym razem poszło łatwo. Nikt nigdy nie podejrzewał, że ofiarę zamordowano. Choć zbrodnia dawno została pogrzebana, mroczne namiętności, kierujące zbrodniczą ręką, nadal żyją. Nie można jednak lekceważyć potrzeby zemsty. Tylko jedna osoba może położyć kres serii morderstw. Tylko jedna osoba może zidentyfikować ich sprawcę. Tylko jedna osoba zna bowiem oblicze zabójcy  równie bliskie, jak odbicie w lustrze\n... Olsen to pierwszorzędny pisarz. Michael Connelly Olsen nieustannie trzyma czytelnika w napięciu. Lee Child Niezwykle pomysłowa historia, która trzyma w napięciu do ostatniej strony! Lisa Gardner Książki Olsena pochłania się jednym tchem. Seattle Times Historia, która chwyta czytelnika za gardło. Kay Hooper Gregg Olsen  dziennikarz, autor bestsellerowych kryminałów. Urodzony w Seattle, mieszka w stanie Waszyngton wraz z żoną i córkami. Czytaj dalej >> << Zwiń


Kamery IP - Liste.pl - katalog stron www\nW naszym sklepie kupicie Państwo kamery IP oraz inny sprzęt związany z monitoringiem oraz telewizją przemysłową. Zapraszamy wszystkich Państwa do kontaktu. Przekonaj się sam, że warto z nami współpracować. Nasi doradcy są zawsze gotowi do pomocy w każdej sprawie. Niskie ceny oraz bardzo szeroki wybór produktów wyłącznie renomowanych producentów. Zapraszamy\nSłowa kluczowe: kamery ip\nOferujemy profesjonalne usługi dotyczące systemów zabezpieczeń, takie jak montaż domofonów dla firm i osób prywatnych. Wykorzystujemy jedynie wypróbowane i atestowane rozwiązania, cechujące się wysoką jakością i niezawodnością. Us...\nAuto Myjnia Kraków »\nMYJNIA KRAKÓW - oferuje kompleksowe, profesjonalne usługi myjni samochodowej. Profesjonalnie, szybko, skutecznie, automyjnia, myjnia samochodowa Kraków, automyjnia, myjnia Kraków, mycie aut Kraków. Oferuje kompleksowe, profesjonal...\nNasze zawory kulowe cechują się po pierwsze fenomenalną jakością, a po drugie bardzo atrakcyjną ceną. Każdy zawór kulowy jaki znajdą Państwo w naszej ofercie jest obowiązkowo i precyzyjnie przyrządzony. Nasza oferta jest ogromnie ...\nGaraże blaszane województwo opolskie »\nFirma Sedstal to lider wśród producentów garaży blaszanych który swoją działalność prowadzi w wielu województwach także w województwie opolskim. Nasze oddziały można znaleźć w miastach takich jak:Opole\nHurtownia elektryczna Drucik działa na krajowym rynku od wielu lat. Doświadczenie w branży elektrycznej zdobywaliśmy na każdym etapie rozwoju, dzięki temu świetnie znamy wymagania naszych klientów. Aby je najlepiej wypełnić stale ...\nOdpływ liniowy STEIGNER to wysokiej jakości odwodnienie liniowe wykonane ze stali nierdzewnej. Odpływ posiada regulowaną wysokość, dzięki czemu z łatwością dopasowuje się do grubości płytek. Odpływ liniowy jest dostępny w kilku ró...


Dieta reżimowa - Realia PRL-u a Kuchnia Polska. Część VI: Kulinaria centralnie sterowane - Rozkoszny\nLadyM. 30 września, 2018 - 4:01 am\nrozkoszny 1 października, 2018 - 2:39 pm\nHans Latkke 31 sierpnia, 2019 - 2:33 pm\nAndy 31 sierpnia, 2019 - 2:44 pm\nrozkoszny 31 sierpnia, 2019 - 2:46 pm\nrozkoszny 31 sierpnia, 2019 - 2:48 pm\nAndy 31 sierpnia, 2019 - 4:49 pm\nKaśka 21 marca, 2021 - 11:36 am\nNajlepsze kolejki pochleb były u mojej cioci na wsi. Chleb był na zapisy, przywożony może ze 2 razy w tygodniu. Każdy brał na zapas i mroził. Szło się po niego ok. 13tej ale nie wiadomo było o której przyjedzie samochód. Czasem sklepowa już zamknęła sklep i dalej się czekało – w większości dzieci, bo miały więcej czasu. Potem sprzedawano prosto z auta. Kiedyś tak stano do późna w Wigilię…


'Europa będzie muzułmańska, to nie ulega wątpliwości'. Abp Hoser o uchodźcach\nWB 05.09.2015 10:02\n- Uważam, że Europa dzisiaj znajduje się w okresie analogicznym do wczesnego średniowiecza, kiedy tu napływały ludy wędrowne z Azji. A teraz jak będzie? Prawdopodobnie Europa będzie muzułmańska, to nie ulega wątpliwości. Jeżeli te tendencje się nie zmienią, jeżeli dzietność Europejczyków będzie taka słaba, że nie ma zastępowalności pokoleń, wówczas będzie to muzułmańska Europa, w której chrześcijanie będą mieli taką rolę, jaką mieli dotychczas na Bliskim Wschodzie - mówił Henryk Hoser w rozmowie z RMF FM.


Profesor Mirosław Kowalski pochodzi ze Starachowic, gdzie ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki. Dziś jest wybitnym polskim kardiologiem, autorem ponad stu prac naukowych opublikowanych w prestiżowych pismach naukowych w Polsce i za granicą. Należy do pionierów nowoczesnych technik diagnostyki ultradźwiękowej serca. W 2016 r. otrzymał z rąk prezydenta Andrzeja Dudy tytuł profesora. Od 1988 r. pracuje w Instytucie Kardiologii w Warszawie – Aninie. W Warszawie prowadzi Gabinet Lekarski „Nasze serce”.\nW sobotni wieczór opowiadał przybyłym do Muzeum Pamiątek Regionalnych o swoich pasjach: największej z nich - muzyce (pan profesor ukończył szkołę muzyczną i na co dzień gra na pianinie; w Jagodnem przed spotkaniem zagrał kilka znanych dzieł muzyki klasycznej i rozrywkowej) oraz sztuce, podróżach i fotografii, ilustrując barwną opowieść zdjęciami z podróży po Afryce, która stała się inspiracją do napisania znakomitej książki „Szkatułka pełna Sahelu. Subsaharyjska ballada”. Można ją było nabyć po spotkaniu i otrzymać autograf.\nNa spotkanie do Jagodnego prof. Mirosław Kowalski przybył w towarzystwie żony Anny, synka Mateusza, rodziców Eulalii i Józefa Kowalskich. W spotkaniu uczestniczyli: szefowa komisji kultury Rady Gminy w Mircu Anna Kawalec, radna Jagodnego Teresa Sieczka, pacjenci profesora, mieszkańcy gminy Mirzec i Starachowic.\nOrganizatorzy piętnastego sezonu „Spotkań z Niezwykłymi Ludźmi” serdecznie dziękują wszystkim, którzy zechcieli gościć na przestrzeni minionego roku w Muzeum Pamiątek Regionalnych w Jagodnem. Podziękowania składają także wójtowi Mirosławowi Sewerynowi za patronat honorowy, zaś Tygodnikowi Starachowickiemu, Echu Dnia, Portalowi Informacji Kulturalnej i WDK w Kielcach, TV Starachowice, Radiu Kielce za patronat medialny, a Teresie Łukomskiej i Annie Rymarczyk za fotorelacje.\nAudycja "O pasji podróżowania" z udziałem prof. Mirosława Kowalskiego


Jak stworzyć plan na życie? - Ania Witowska pisze!\n17 kwietnia 2018 aniaRozwój osobisty, Techniki i procesy5 komentarzy\nPlan na życie… uuu brzmi poważnie, pewnie jest to bardzo trudne i nie dam rady… Ależ skąd! Nie zakładaj, nie pozwalaj takim myślom krążyć po głowie, bo plan na życie wcale nie jest aż tak skomplikowany jakby się zdawać mogło. Jeśli jesteś w stanie zrobić plan na święta i określić co dokładnie masz zrobić krok po kroku i kupić, jeśli potrafisz zrobić plan na wakacje, gdzie pojedziesz, z kim, za ile i co zobaczysz, jeśli dałaś radę zaplanować ślub, kupno mieszkanie, przeprowadzkę, zmianę zawodu – to uwierz mi – z planem na życie także dasz sobie radę!\nPlan to po prostu określenie:\ngdzie chcesz się znaleźć w swoim życiu i jak chcesz je przeżywać\njaką pracę chcesz wykonywać, jaki biznes prowadzić, bądź jeśli masz to już działające, w jakim kierunku to ma się rozwijać\nile zarabiać i jak wydawać pieniądze\njak Ty sama chcesz się rozwijać i KIM chcesz się stać\nco z siebie chcesz dawać światu\nGdy to określisz, to kolejny krok to uczciwe określenie gdzie dzisiaj jesteś w życiu, gdzie chcesz się znaleźć i określenie kilku ogólnych kroków oraz kolejności podejmowania decyzji, przykładowo:\njeśli wiem, że chcę kupić większy dom, to logiczne jest, że 1. muszę zgromadzić extra środki na niego, a aby je zgromadzić 2.muszę więcej zacząć zarabiać, więc pytanie na które muszę znaleźć odpowiedź: jak zacząć zarabiać więcej\njeśli wiem, że dzisiejsza praca mnie nie rozwija i chcę czegoś bardziej inspirującego, to muszę 1. znaleźć odpowiedź co chciałabym robić, 2. czego muszę się nauczyć aby móc to robić i określić kiedy podejmę konkretne kroki\njeśli jestem znudzona swoim życiem, a chcę czuć, że żyję to 1. robię listę rzeczy, które sprawiają, że kwitnę, że chce mi się żyć, 2. następnie planuję kiedy po kolei zacznę je robić, aby czuć w życiu ekscytację. Jeśli brakuje mi na to czasu – to przesuwam priorytety życiowe, jeśli brakuje mi na to środków – to szukam sposobów aby zacząć więcej zarabiać, albo odłożyć\nI tak punkt po punkcie rozpisujesz na początku w dość ogólny sposób, następnie w szczegółowy z rozbiciem na malutkie kroczki, decyzje i działania. Niektóre z punktów Twojego planu zajmą kilka dni, inne kilka lat, ale będziesz wiedziała czarno na białym czego chcesz i w jakim życiowym kierunku zdążasz.\nAby taki plan stworzyć potrzebujesz wizji i spojrzenia na swoje życie nie poprzez ograniczenia, braki i niedoskonałości, które towarzyszą Ci dzisiaj, ale poprzez marzenia i to czego chcesz…\nNa koniec uspokajam, nie chodzi o to aby kontrolować każdy krok w życiu i się spinać gdy coś pójdzie nie tak!! Chodzi o to aby stworzyć szkic celów i pragnień, wyznaczyć kierunek i podążać w kierunku tego co sobie założyłaś!\nMam nadzieję, że weźmiesz kartkę i długopis i usiądziesz do swojego osobistego planu, bo pamiętaj, jeśli go nie będziesz miała – niewielkie są szanse, że w Twoim życiu się wydarzy to czego chcesz… Warto poświęcić trochę czasu na to teraz, zamiast przeżyć lata po omacku i bez głębszego sensu!\np.s. masz pytanie? napisz, podpowiem\nTags: ania witowska, blog o rozwoju osobistym, dobre życie, jak mieć lepsze życie, jak zmienić swoje życie, kobiecy punkt widzenia, plan na życie, rozwój osobisty\nPrevious post Chcesz odnieść w życiu sukces? Postaw na autentyczność! Next post Jak przekonanie “nie jestem dość dobra” objawia się w Twoim życiu?\n17 kwietnia 2018 15:38\nPrzyznam, że nadszedł w moim życiu taki moment, że powidziałam sobie : ,,Dosyć, ja nie chcę już tak żyć!!! Chcę zrobić coś dla siebie i pracować tam gdzie chcę a nie muszę. ” Pomysł na siebie od zawsze miałam. Bardzo chciałabym zostać kosmetyczką, założyć swój salon kosmetyczny. Pieniądze mam, miejsce na salon również. Ale problem tkwi w czymś innym: brak wiary w siebie, nie wiem czy będę umiała się sprzedać. Dlatego jestem załamana i nie wiem co mam robić. Pomocy ze strony bliskich też za bardzo nie mam, bo zawsze słyszę : ,, No wiesz , ale to trzeba mieć gadane…” Od dziecka we mnie nikt nie wierzył i teraz to wszystko wychodzi…. Brak pewności siebie, brak wiary w siebie to są moje problemy. Dlatego piszę do Pani , bo potrzebuję kogoś kto mi pomoże, doradzi.\n17 kwietnia 2018 18:31\nMiley, kochana, ale gdzie jest problem? przecież wiarę w siebie oraz pewność siebie można zbudowac… choćby na warsztatach u mnie http://kursy.kobiecypunktwidzenia.com/wartosciowa_i_pewna_siebie/\n17 kwietnia 2018 16:07\n25 lipca 2018 03:32\nMiałam plan na życie i motywacje do pracy. Moje dziecko zachorowało na nowotwór. Dziś pracuje jako asystentka słabego szefa, kiedyś sama byłam szefem. Zarabiam słabo bo moje dziecko jest moją słabością, wszyscy myślą i tak się nie zwolni bo ma chore dziecko, musi spłacić byłego męża żeby się wyniósł . Wiem , że mogę więcej jestem byłam lepszym skuteczniejszym i uczciwym szefem. Jak wyjść z takiej matni. Praca, dom wszędzie syf.\n25 lipca 2018 07:41\nMarta, skoro jesteś dobra i jak sama piszesz kiedyś byłaś szefem- to stań się nim znowu! Stwórz nowy plan na zycie! Który pozwoli Ci pracować i być obecną mamą dla swojego dziecka.\nPozostaw odpowiedź Miley Anuluj pisanie odpowiedzi


RR CUSTOMS Leather Cleaner Strong - RRC CAR WASH Silny Preparat czyszczący do skór 1l ⇒ Hurtownia i sklep Tarnów\nStrona główna / Internetowa Hurtownia Motoryzacyjna online / Kosmetyki samochodowe / Kosmetyki do tapicerki samochodowej / RR CUSTOMS Leather Cleaner Strong – RRC CAR WASH Silny Preparat czyszczący do skór 1l\nRR CUSTOMS Leather Cleaner Strong – RRC CAR WASH Silny Preparat czyszczący do skór 1l\n36,56 zł brutto\nilość RR CUSTOMS Leather Cleaner Strong - RRC CAR WASH Silny Preparat czyszczący do skór 1l\nSKU: RRC CWLCST1 Kategorie: Kosmetyki do tapicerki samochodowej, Kosmetyki samochodowe, Produkty dla myjni samochodowych Tag: RR CUSTOMS\nLeather Cleaner STRONG od RR Customs z serii Car Wash\nBardzo silny preparat do czyszczenia gładkich skór. Likwiduje wszelkie zabrudzenia, plamy i zapach z tapicerki skórzanej. Środek posiada neutralne pH więc jest bezpieczny dla czyszczonego materiału oraz środowiska.\nGdzie można stosować ten niezwykle mocny preparat do czyszczenia skór?\nNadaje się do czyszczenia praktycznie wszystkich rodzajów tapicerek skórzanych gładkich zamkniętych. NIE nadaje się do czyszczenia skór otwartych ani szorstkich (nubuk, welur, skóry anilinowe)! Można go stosować w pojazdach (tapicerka), w domu (meble i galanteria skórzana). RRC Leather Cleaner Strong czyści skórę zanieczyszczoną codziennym użytkowaniem.\nJak stosujemy silny preparat do czyszczenia skór od RR Customs?\nJak zwykle na początku wstrząsamy butelką, aby silny preparat do czyszczenia skór od RR Customs się dobrze wymieszał.\nZanim nałożymy RRC Leather Cleaner STRONG sprawdźmy na wszelki wypadek w niewidocznym miejscu czy nie psuje skóry.\nPamiętajmy, aby świeże plamy usuwać na bieżąco, chłonną ściereczką.\nZakupmy dodatkowo szczoteczkę, która pomoże nam aplikować Leather Cleaner Strong na czyszczoną skórę.\nTesty wykazują, że najskuteczniejsze są okrężne lub krzyżowe ruchy (zależy od powierzchni).\nJeśli skóra, którą czyścimy jest bardzo brudna, możemy szczoteczkę wypłukać pod bieżącą wodą.\nNadmiar preparatu do czyszczenia skóry usuwamy zwilżoną ściereczką z mikrofibry.\nPozostawiamy na chwilę preparat na skórze (może wyschnąć) i wycieramy do sucha czystą i suchą ściereczką z mikrofibry.\nKiedy już wyczyścimy skórę za pomocą RRC Leather Cleaner STRONG konserwujemy ją za pomocą RRC Leather Conditioner co ją odżywi i zakonserwuje.\nNapisz pierwszą opinię o „RR CUSTOMS Leather Cleaner Strong – RRC CAR WASH Silny Preparat czyszczący do skór 1l” Anuluj pisanie odpowiedzi\nRR CUSTOMS Tire Dressing – RRC CAR WASH Dressing do opon 1l\nRR CUSTOMS Active Foam – Piana aktywna 1L\n27,54 zł brutto\nFasco Preparat do konserwacji zderzaków i spoilerów plastikowych 8 kg\n148,01 zł brutto\nKosmetyki do plastików wewnętrznych\nKosmetyki do plastików zewnętrznych\nKosmetyki do polerowania metalu i chromu\nKosmetyki do usuwania trudnych zabrudzeń: kleju, owadów, smoły i żywicy\nMleczka polerskie i pasty lekkościerne do lakieru\nPreparaty do odgrzybiania klimatyzacji i nawiewów\nZabezpieczanie lakieru: glinki, powłoki ceramiczne, woski, politury, QD\nLakiery w sprayu i farby\nProdukty dla myjni samochodowych\nOferta dla osób prywatnych oraz firm. Jeśli zastanawiasz się gdzie kupić tanią chemię motoryzacyjną i przemysłową - świetnie trafiłeś! Planujesz hurtowe zamówienie lub masz pytania? Zadzwoń do nas! Rabatujemy stałych klientów. Swoje zamówienie możesz odebrać w naszej hurtowni w Tarnowie lub skorzystać z natychmiastowej wysyłki już od 11,99 PLN. Podane ceny brutto. Wystawiamy faktury VAT. Bezpieczna płatność online Przelewy24 lub za pobraniem.\nAlti Group Hurtownia motoryzacyjna w Tarnowie © 1995-2021 r. Korzystając ze strony akceptujesz naszą politykę prywatności oraz cookies.


Jak uczestniczyć w webinarze? Jak wejść na webinar i zachowywać się?\nWebinar to seminarium lub konferencja przeprowadzona online. Jedyne, czego potrzebujesz, to połączenie z Internetem — w webinarze możesz uczestniczyć z każdego miejsca na świecie. Dlatego jest to tak wygodne rozwiązanie.\nMoże zechcesz przeczytać więcej o tym, co to jest webinar.\nCo jest Ci potrzebne do uczestniczenia w webinarze?\nWystarczy komputer, smartfon lub tablet z połączeniem internetowym. Oczywiście ważne jest to, aby prędkość łącza pozwalała na komfortowe wysłuchanie i uczestniczenie w webinarze.. Polecamy minimum 10 MB/sek. Dzięki temu unikniesz problemów technicznych.\nW celu zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia awarii lub zatrzymywania obrazu w trakcie webinaru lepiej będzie, gdy wstrzymasz lub zakończysz pobieranie plików z Internetu. Radzimy również wyłączyć wszystkie programy, które mogą wpływać na prędkość połączenia: Skype, torrenty i inne. Pamiętaj, aby sprawdzić, jakie programy pracują w tle, a uruchamiają się automatycznie — to też może spowalniać Twój komputer.\nJak dołączyć się do webinaru?\n5-10 minut przed rozpoczęciem webinaru kliknij link, który dostałeś od organizatora webinaru.\nW zakładce przeglądarki pojawi się okno dialogowe autoryzacji. Wypełnij wszystkie pola, które są oznaczone gwiazdką. Pozostałe możesz wypełnić opcjonalnie.\nW polu „Imię i nazwisko” wprowadź swoje imię. W okienku „E-mail” podaj adres poczty elektronicznej. W obszarze „Hasło do pokoju” wpisz otrzymane od prowadzącego hasło.\nPo wprowadzeniu wszystkich informacji naciśnij przycisk Wejdź”.\nMożesz też wejść na webinar poprzez portale społecznościowe: Facebook, Vkontakte, Twitter lub inne, które zostaną oznaczone przez organizatora. Aby się zalogować, kliknij odpowiednią ikonę. Następnie serwis Social entrance authorization poprosi Cię o dostęp do Twojego konta. Gdy już wejdziesz na webinar, możesz odmówić udzielonego wcześniej dostępu.\nJak uczestniczyć w webinarze przez urządzenie mobilne?\nNie musisz już instalować aplikacji, aby wziąć udział w webinarze: wystarczy, że wjedziesz w przeglądarkę. Z jej poziomu możesz słuchać webinaru, czy komunikować się na czasie. Cały ten proces jest bardzo szybki i wygodny, dzięki niemu unikniesz wszelkich zbędnych problemów technicznych.\nPrzed rozpoczęciem webinaru skorzystaj z linku, którego dostałeś od organizatora webinaru. Skopiuj i wklej go w pasku adresu przeglądarki. Możesz to też zrobić jeszcze szybciej — kliknij link, aby automatycznie otworzyć go w przeglądarce mobilnej. Wypełnij wymagane pola: imię i nazwisko oraz hasło. Organizator może też poprosić o e-mail lub Skype.\nGdy wejdziesz na webinar, zostaniesz pełnoprawnym uczestnikiem wydarzenia.\nW lewej części okna zobaczysz 2 przyciski — „Zadaj pytanie” i „Poproś o zabranie głosu”. Po naciśnięciu pierwszego przycisku możesz napisać wiadomość do prowadzącego. Przycisk „Poproś o zabranie głosu” naciśnij wtedy, gdy chcesz mówić na żywo, przez mikrofon.\nZwróć uwagę na czat, który pozwali Ci na komunikację z prowadzącym i uczestnikami webinaru. W środku znajduje się prezentacja lub inne materiały, które udostępnia prowadzący. Po prawej stronie okna zobaczysz listę wszystkich uczestników.\nZobacz tutaj plusy i minusy konferencji na żywo i webinarów.\nJak zachowywać się podczas webinaru?\nPamiętaj o szacunku wobec prowadzącego i uczestników w trakcie webinaru. W przeciwnym razie organizatorzy mogą wyrzucić Cię z pokoju webinarowego.\nOprócz tego zadaj sobie pytanie, co możesz zyskać na uczestniczeniu w webinarze? Jeśli rzetelnie na nie odpowiesz, Twoje uczestnictwo będzie pełniejsze i bardziej efektywne.\nOto 3 zasady, z których warto skorzystać:\nMoże się to wydawać oczywiste, ale jak wielu z nas korzysta z tej wskazówki? Bycie skupionym wymaga wysiłku, dlatego to naturalne, że podświadomie poszukujesz jakiegoś „rozpraszacza”. Spróbuj wyeliminować wszystkie te elementy, poprzez uniemożliwienie sobie dostępu do wszelkich stron, jak na przykład Facebooka.\nJeśli korzystasz z PC, to możesz pobrać wtyczkę do przeglądarki o nazwę WasteNoTime, która blokuje konkretne strony. W przypadku smartfonów, z pewnością znajdziesz co najmniej kilka aplikacji mających podobne funkcje. Zamknij wszystkie karty w przeglądarce i otwórz tylko\nBez wątpienia, dużą zaletą webinarów jest to, że możesz pozostawać praktycznie niewidzialny. To jednak nie znaczy, że masz nigdy nie ujawnić swojej obecności.\nNie obawiaj się zadawać pytań. Statystycznie rzecz biorąc, jeśli masz pytanie, prawdopodobnie ktoś z uczestników również je ma. Poprzez zadawania pytań nie pomagasz tylko sobie, ale również innym. Dodatkowo prelegent jest w stanie lepiej zrozumieć potrzeby swoich słuchaczy i dostosować się do ich potrzeb.\nJeśli nie otrzymałeś odpowiedzi, wyślij do prelegenta maila z Twoim pytaniem. Pamiętaj, że prelegent nie odpowiada na pytanie nie dlatego, że Cię ignoruje — jest to z pewnością spowodowane np. jego przeoczeniem. Może również przedyskutować tę kwestię z innymi uczestnikami — oczywiście szanując, że mogą oni mieć inne zdanie.\nWebinary często mogą umożliwić Ci zbudowanie znajomości, a nawet znalezienie nowej pracy. Dlatego warto się angażować i dać się poznać. Organizatorzy webinarów właśnie w ten sposób często poszukują nowych pracowników.\nJakie narzędzie przydadzą Ci się do pracy zdalnej? Zobacz tutaj.\nNotuj. Oczywiście, nie mówimy tutaj o transkrypcji całego webinaru, chodzi tutaj o zapisywanie najważniejszych punktów. Dzięki temu Twój mózg wyłapie i “zapisze” sobie najważniejsze informacje.\nJest wiele różnych metod notowania, jak choćby szkicowanie czy metodę Cornella. Pisanie ręczne jest zdecydowanie bardziej efektywne. Gdy piszesz tekst na komputerze, nie zajmuje Ci to wiele czasu, przez co notatki przypominają bardziej przepisywanie tekstu. Inaczej jest w przypadku pisania ręcznego, które wymusza parafrazowanie, skróty, kreatywność. Dzięki temu więcej zapamiętasz.\nCzy prelegent widzi mnie podczas webinaru?\nNie, ale jest taka możliwość: prelegent może Cię „zaprosić” do włączenia kamery. Wówczas będziesz mógł/mogła zadać mu pytanie osobiście.\nJeśli połączenie z webinarem zostało przerwane lub wideo i dźwięk „zatrzymały się”, spróbuj wejść do pokoju webinarowego ponownie. W tym celu odśwież zakładkę przeglądarki i wprowadź swoje dane jeszcze raz.\nJeśli nie możesz ponownie dołączyć do webinaru, nie słyszysz prowadzącego lub masz inne problemy techniczne, zrób test systemu. W tym celu naciśnij odnośnik.\nUpewnij się, że widzisz i słyszysz siebie. Zwróć również uwagę na zakładkę „Sprawdzenie portów”: sprawdź, czy oba porty są otwarte.\nMożesz też zwrócić się do działu wsparcia technicznego.\nPoprzedni wpis:Powrót Jak transkrypcje webinarów pomagają w SEO?\nNastępny wpisNastępny Najlepsze przykłady reklamowania webinaru


Wieczna moskiewska jesień - Blogerzy Ze SWIATA\nStrona główna Azja Rosja Wieczna moskiewska jesień\nCoś z tym latem w Rosji nie tak. Niektórzy już zwątpili, że w ogóle nastąpi. Za oknem wieczna moskiewska jesień. Na zielono.\nW ubiegłym tygodniu przez Moskwę „przetoczył się” huragan, zabrał życie kilkunastu osobom, powyrywał tysiące drzew, zniszczył setki samochodów, pozrywał trakcje i przewody elektryczne. Ot taka zadyma w przededniu startu kalendarzowego lata. Wracając z pracy tego dnia, podziwialiśmy drzewa, w końcu nieczęsto można zobaczyć je od spodu.\nStraszny żywioł. Od tego pamiętnego dnia Ministerstwo Sytuacji Nadzwyczajnych nie przestaje dmuchać na zimne i rozsyła ludziom SMS-y z ostrzeżeniem, że dzisiaj może być huragan, grad, burza itd. Tamtego dnia nie dostałam SMS-a.\nZaproponowano też karanie synoptyków (mandaty), którzy podają nieprawidłowe prognozy pogody… Pomysł raczej nie przejdzie, bo ponoć synoptycy i tak mało zarabiają, a poza tym podobna praktyka już funkcjonuje i „pomyłkowiczom” odbiera się premie. Dobrze, że nie jestem synoptykiem. I nie zdziwię się, jeśli za parę lat będzie deficyt chętnych w tej branży.\nA tymczasem przeszłam drugi stopień wtajemniczenia i z sukcesem złożyłam dokumenty na WNŻ (wid na żytielstwo, pozwolenie na pobyt 5-letni), kolejny papierek po RVP. Szczegółami podzielę się niebawem, bo jest o czym pisać – dużo się pozmieniało!\nPozdrawiam czerwcopadowo z pod koca\nPoprzedni artykułIndyjskie ulice czyli prawdziwa szkoła przetrwania.\nNastępny artykułTakie rzeczy tylko w Szwajcarii…