Śmieciuszek życiowy, czyli co u Bazyla piszczy.: "Szeptem" Becca Fitzpatrick\nCórka sąsiadki jest fanką literackiego wampiryzmu, na który nastała obecnie wśród młodzieży moda i który rozpoczął swój triumfalny pochód wraz z wielkim sukcesem sagi pani Meyer. Jak grzyby po deszczu zaczęły powstawać klony, przeróbki, adaptacje, wariacje i całe multum innych, mniej lub bardziej udanych prób wykorzystania popularności wampirzego tematu. Niektórzy autorzy poszli jednak dalej i zostawiając szkielet akcji (zderzenie życia zwykłego nastolatka ze sprawami Niezwykłych Istot) oraz jej miejsce (wszelkiego rodzaju szkoły), postanowili zastąpić krwiopijców innymi nadnaturalnymi postaciami. Zrobiła tak np. Becca Fitzpatrick, która w swoim debiutanckim "Szeptem", postawiła na anioły. Postanowiłem zgłębić fenomen popularności tego typu literatury i dlatego, kiedy dostałem od sąsiadki książkę z prośbą o zwrócenie do biblioteki, postanowiłem najpierw się z nią zapoznać.\nSzkoda, że świetna graficznie pierwsza strona okładki odciągnęła mój wzrok od strony ostatniej, na której jak byk widnieli medialni patroni książki: "Popcorn" i "Dziewczyna". Być może już wtedy zacząłbym podejrzewać, że jestem o lata świetlne oddalony od czytelniczego targetu powieści i może mi się ona po prostu nie spodobać. Cóż, nie spojrzałem i o tym, że rzecz nie dla mnie, przekonałem się dopiero po stu stronach, po których zresztą skończyłem lekturę. Dlaczego?\nMoże dlatego, że w przeczytanym fragmencie zupełnie brakowało akcji, bo za taką nie można przecież uznać jednego tajemniczego wydarzenia, a nie chciało mi się sprawdzać czy dalej jest lepiej. Dzieje się tak, ponieważ autorka skupiła się na opisie relacji między super przystojnym (a jakże!) i super enigmatycznym (no, ba!) Patchem i szesnastoletnią Norą, która przez sto pierwszych stron jest na zmianę: zniesmaczona charakterem i postępkami "ciacha" w czerni i wbrew samej sobie, wielce nim zainteresowana. Ja rozumiem, że nastolatki piszczą czytając o idealnej muskulaturze niegrzecznego przystojniaka, ale ja, facet w drodze do czterdziestki, z brzuszkiem i początkami łysinki, to już niekoniecznie. Na dodatek, gdy na horyzoncie pojawia się drugi absztyfikant, to już z góry wiedziałem jak się to wszystko potoczy. Bo jak skończy, to nie. Napisanie bestsellera zobowiązuje bowiem do skrobnięcia kontynuacji i to najlepiej kilku tomów. Tak też ma zamiar postąpić pani Fitzpatrick.\nKsiążka poparta wielką medialną kampanią. Własna strona, rozdawanie egzemplarzy recenzenckich przed premierą, czyli tzw. podbijanie bębenka, spowodowało, że "Szeptem" stało się must read szerokiej rzeszy nastolatków (fani mają nawet profil na Naszej Klasie). Do mnie nie trafiła i nie wiem czy trafiłaby także dwie dekady temu, ale tu oczywiście pewności nie mam. Nudna, szablonowa, z papierowymi postaciami, z których na plus wyróżnia się delikatnie Vee, przyjaciółka głównej bohaterki. Żeby nie przedłużać powiem, że moim zdaniem autorka powinna spełniać się w służbie zdrowia, pracę w której rzuciła dla kariery literackiej.\nAutor: Bazyl o 17:16:00\nEtykiety: [Młodzieżówa], [Nieprzeczytane]\nclevera 21 kwietnia 2010 18:55\nOj, faktycznie ta książka nie dla ciebie Bazylku. :D\nMatylda_ab 21 kwietnia 2010 19:33\nHa ha. Może gdybyś miał naście lat i był panienką, to książka zachwyciłaby Cię?! ;) Ja po takie książki nie sięgałam, kiedy miałam te naście lat, teraz tym bardziej nie sięgnęłabym. Może dlatego,że zawsze wolałam dojrzałych mężczyzn, a nie ciacha, lub jak kto woli pięknych, przystojnych młodzieńców. ;) Więc tym zbliżaniem się do czterdziestki, to się nie przejmuj, tacy panowie mają również swój urok. Wiem, co mówię. (Mój mąż za rok dołączy do grona tych, którym się śpiewa: "czterdzieści lat minęło...")\nMota 22 kwietnia 2010 10:34\nJednym słowem- reklama dżwignią handlu. Chyba nie muszę czytać tej książki, by sądzić, że w sumie oparta jest na podobnych myślach przewodnich, co poczytna saga o wampirach, niestety dla mnie kompletnie niestrawna.\nRzeczywiście wampiriada na całego. Nasza rodzima fantastyka również obfituje w wampiryzm. Trylogia "Nocarz", "Renegat", "Nikt", mimo, że napisana przez kobietę, to delikatnością nie grzeszy. Polecana czytelnikom o mocnych nerwach, lubiących klimaty służb specjalnych, wojska i kolor czerwony .\nMota 22 kwietnia 2010 10:36\nMam nadzieję,że Magda (autorka) nie obrazi się za tą skrótową recenzję :)\nEdith 22 kwietnia 2010 13:18\nJa się już niedługo przekonam co i jak, bo książka wygrana w konkursie czeka już na swoją kolejkę. Jakoś strasznie czuję podobieństwo do "Zmierzchu", z którego trochę uśmiałam się po obejrzeniu ;)\nktrya 22 kwietnia 2010 17:56\nSzeptem pochłonęłam w jeden feriowy dzionek, aż za szybko, bo mi się podobała, pomimo tego, że bardzo przypominała początki Zmierzchu, ale ta kopia zbytnio mi nie przeszkodziła. Facto de facto, że akcja rozgrywa się dopiero w połowie książki, czyli tam gdzie jeszcze nie doczytałeś ^^.\nNic ambitnego, ale wciągnęła mnie niesamowicie.\nhiliko 23 kwietnia 2010 13:46\nO proszę.... A przymierzałam się do kupna tej książki. Po Twojej recenzji chyba nigdy nie stracę na nią tych 30 zł :p ... Ogólnie rzecz biorąc to fajnie to wszystko ująłeś.\nZ gazetek a'la Dziewczyna czy Popcorn już dawno, dawno temu wyrosłam .. sądzę, że i mi ta książka nie przypadnie do gustu.\nAnhelli 23 kwietnia 2010 19:09\nSpośród całego pochodu wampirzych klonów - jak ładnie to ująłeś - cenię stale, niezmiennie, tylko Anne Rice. Dla mnie jest to klasyka przez duże K; wszystkie pisarki i nie tylko razem wzięte - współczesne rzecz jasna - do pięt jej nie dorastają i chociaż nie czytam takiej literatury, to jednak do Kronik Wampirów Ani Ryż wracam każdego roku, zawsze w okolicach lata. Jak już masz ochotę na coś w tym guście, to tylko Anne Rice, jej język jest jak poezja... :)\nJolanta 23 kwietnia 2010 21:45\nJakoś nigdy nie działały na mnie "ciacha" w czerni... a i za książkami o wampirach nie przepadam. Mam przeczucie, że ta książka nie porwałaby mnie. Wampiry nie są w moim typie. :-) Być może połknęłabym książkę Brama Stokera, bo to w końcu klasyka i od niej oficjalnie rozpoczyna się era wampiryczna w literaturze. I ewentualnie Anne Rice.\naklat 23 kwietnia 2010 22:51\nFakt, okładka interesująca, ale po takiej rekomendacji na pewno po tę ksiązkę nie sięgne ;-)\nBazyl 24 kwietnia 2010 09:28\nMatylda_ab Być może, ale ponieważ nigdy nie byłem nastolatką, pewności nie mam :) A tekst o czterdziestce był z przymrużeniem oka, bo na razie dalekim od kryzysu.\nMota To moja pierwsza książka z Istotami i porównania nie mam. Mnie nie wciągnęła sama z siebie, a nie z racji podobieństwa do czegokolwiek.\nEdith Zatem czekam z niecierpliwością.\nktrya Kiedyś czytałem każdą książkę do końca. Teraz jak nie ma między nami chemii, kończę tak w 1/3. Stąd 100 stron u Becci i 200 u Browna :) I jakoś nie mam ochoty wrócić i sprawdzić czy na pozostałych stronach jest akcja co to "cud, mniód i orzechi" :D\nhiliko, aklat, Jolanta Pożycz od znajomych lub z biblio i się przekonaj. Ja jako daleki od targetu nie jestem w żaden sposób miarodajny w swej opinii. Sąsiadka stwierdziła, że córce bardzo, a jej nawet nawet. Bardziej od "Błękitnokrwistych", których też miały.\nAnhelli A ja dużo złego naczytałem się o polskim tłumaczeniu Rice. Ta poezja języka, o której piszesz, to w przekładzie, czy w oryginale?\nAgnes 24 kwietnia 2010 21:29\n"Szeptem" czytałam i ujęła mnie jedna rzecz, ta młodzieńcza fascynacja, zauroczenie, no.\nlizak 5 września 2010 17:19\nWłaściwie nie powinieneś się tak dziwić. Toż to przecież książka specjalnie pod nastolatki pisana. Kiedyś czytały "Jeżycjadę", potem "Pamiętniki Księżniczki", a teraz zakochały się w wampirach. Tak ten świat się niestety zmienia.


Bitcoin ma być rozliczany PCC od każdej transakcji - Antyradio.pl\nMinisterstwo Finansów puściło właścicieli kryptowalut z torbami\nNie podatek dochodowy, lecz podatek od czynności cywilnoprawnych ma obowiązywać przy rozliczaniu zysków z kryptowalut. Oznacza to konieczność płacenia 1% wartości od każdej transakcji, których profesjonalni inwestorzy mogą przeprowadzać tysiące.\nWłaściciele krypowalut nie mają w Polsce łatwego życia – zapewne wynika to z faktu, że Bitcoin, Ethereum i inne wirtualne waluty postrzegane są przez polskie władze jako idealny instrument do przestępstw finansowych. Zbigniew Ziobro nie krył zadowolenia, gdy prokuratura zajęła 1,27 mld złotych zdeponowane w polskim banku przez światową giełdę kryptowalut.\nKrajowa Administracja Skarbowa z kolei zażądała od polskich giełd wydania szczegółowych informacji o ich użytkownikach oraz przeprowadzanych transakcjach. Oficjalnie podawanym powodem były „cele analityczne”, nieoficjalnie mówiło się o chęci obłożenia osób zarabiających na kryptowalutach podatkiem. Nikt nie spodziewał się jednak, że resort wyda taką interpretację dotyczącą opodatkowania Bitcoina.\nBitcoin objęty podatkiem PCC\nMinisterstwo Finansów uznało, że w przypadku Bitcoina należy mówić o prawach majątkowych. Oznacza to objęcie podatkiem PCC w wysokości 1% każdej transakcji, jakiej dokonał ich właściciel – dokładnie taki sam, jak jest w przypadku sprzedawania i kupowania samochodu.\nUmowa sprzedaży oraz zamiany kryptowaluty, stanowiącej prawo majątkowe, podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych (PCC). W przypadku umowy sprzedaży obowiązek zapłacenia tego podatku – w wysokości 1% wartości rynkowej nabywanego prawa majątkowego zbywanej kryptowaluty – dotyczy kupującego. Przy umowie zamiany obowiązek zapłaty podatku – w wysokości 1% wartości rynkowej prawa majątkowego, od którego przypada wyższy podatek – dotyczy solidarnie stron czynności. "\nKomunikat został wydany w związku ze zbliżającym się terminem rozliczenia podatku PIT za 2017 rok:\nW związku z obowiązkiem złożenia zeznania podatkowego za 2017 r., przypominamy, że w PIT należy wykazać również przychody ze sprzedaży lub zamiany kryptowalut, takich jak m.in. bitcoin, litecoin i ether. "\nObjęcie handlu kryptowalut (a także jej wymiany na inną kryptowalutę) obowiązkiem odprowadzenia podatku od każdej transakcji może w prosty sposób doprowadzić do bankructwa właściciela Bitcoina, Ethereum czy Monero – jeśli dokonali 10 transakcji, jako podatek będą musieli zapłacić 10% zainwestowanej kwoty. Jeśli kupowali sprzedawali 100 razy, będą musieli oddać jako podatek wszystko.\nJeśli zaś w pogoni za zyskiem wykonali na przykład 1000 operacji, to fiskusowi będą musieli oddać łącznie 10 razy tyle, ile przeznaczyli na inwestycje.\nFiskus zapowiedział, że sprawdzane i obkładane podatkiem będą transakcje zawierane od 1 stycznia 2016 roku – to dokładnie ten sam okres, z jakiego dane chciała otrzymać Krajowa Administracja Skarbowa.\nWystarczy Wam oszczędności na zapłacenie podatku?\nna szczęście nie bogaciłem się obrzydliwie i nie kupowałem Bitcoina\ntak, ale dopłacę do tego intertesu\nnie i chyba nawet moje wnuki nie wyjdą z długów


Dacia Duster 2018 - pora na nową generację | | jeździmy samochodami\nFerrari Portofino – Goodbye, California\nHonda N-Box – Pani Pudełko\n30 sierpnia 2017 Great news! Autor: Janek Jankowski\nDacia Duster 2018 – pora na nową generację\nRumuński producent zaprezentował nowe wcielenie swojego hitu sprzedażowego. Premiera już za kilkanaście dni podczas targów we Frankfurcie.\nDacia Duster to może i niepozorne auto, które jednak cieszy się bardzo dużym powodzeniem. W sumie od początku jej produkcji sprzedała się w liczbie miliona egzemplarzy! To znów oznacza dla projektantów ciężki orzech do zgryzienia, bowiem nowa generacja musi spełniać jeszcze więcej oczekiwań klientów.\nDuster nie przeszedł stylistycznej rewolucji. Nadal wyróżnia się on swoim charakterystycznym designem, tyle że teraz terenowa Dacia nabrała więcej szyku – i nie ma w tym wiele żartu. Kształty Dustera są teraz bardziej obłe, tylne światła prostokątne, natomiast linia boczna, choć niemal identyczna co w starym modelu, kryje wyżej poprowadzoną linię okien. Jest to spowodowane względami bezpieczeństwa pasażerów. Może to oznaczać, że Duster zdobędzie wyższe noty w testach zderzeniowych.\nChoć Dacia nie opublikowała jeszcze zdjęć wnętrza SUVa, to spodziewać się możemy wielu zmian. Materiały wykończeniowe co prawda najpewniej zostaną na starym poziomie, jednak jego wygląd będzie bardziej nowoczesny.\nPod maską najprawdopodobniej starzy znajomi – turbodoładowane motory Renault, zarówno benzynowe, jak i Diesle. Niepewna jest przyszłość jednostki wolnossącej. Wiadomo jednak, że Duster będzie występować w wersjach z napędem na jedną i obie osie.\nWięcej informacji do mediów dotrze już niedługo. Z pewnością ukażą się one na łamach naszego portalu.\nTagi: 2018 dacia duster, 4x4, dacia, dacia duster, dacia duster 2018, dacia duster 2018 zdjęcia, dacia duster frankfurt, dacia duster nowa generacja, dacia duster zdjęcia, duster, frankfurt motor show, Frankfurt17, iaa, iaa2017, nowa dacia duster, premiera, suv


Zabawki i aktywność>Zabawki>Zabawki magnetyczne>Magnetyczna układanka Dinozaury Magnetibook, Janod\nMagnetyczna układanka Magnetibook francuskiej marki Janod to doskonała zabawka, rozwijająca kreatywność i wyobraźnię, pomagająca w nauce liter i poznawaniu świata dinozaurów. Na planszy-okładce można umieszczać magnesy z kolorowymi postaciami dinozaurów oraz tworzyć do tych obrazków magnetyczne podpisy.\nOpinie (0) Magnetyczna układanka Magnetibook francuskiej marki Janod to doskonała zabawka, rozwijająca kreatywność i wyobraźnię, pomagająca w nauce liter i poznawaniu świata dinozaurów. Na planszy-okładce można umieszczać magnesy z kolorowymi postaciami dinozaurów oraz tworzyć do tych obrazków magnetyczne podpisy. Układanka będzie służyć przed długi czas i nieprędko się znudzi, bo daje wiele możliwości. Jest pięknie wykonana, ćwiczy logiczne myślenie, zdolności manualne i rozpoznawanie liter. Magnetibook Dinozaury zawiera 104 magnesy z literami, 12 magnetycznych dinozaurów oraz 12 kart edukacyjnych z informacjami na ich temat.Opakowanie wykonane jest ze sztywnego kartonu w formie książki z dwiema przegródkami: jedną na litery, drugą na karty i dinozaury. Plansza magnetyczna jest jednocześnie wewnętrzną stroną okładki. Całość prezentuje się bardzo estetycznie i doskonale nadaje się na prezent.\nZestaw artystyczny Kreatywny Origami Kolorowe zwierzątka,...\nPS10674 79,00 zł Do koszyka\nPS6169 89,99 zł Więcej\nGoldbug, Plecak ze smyczą Bezpieczny Przyjaciel Brązowa...\nPS14500 119,00 zł Do koszyka


Votum udostępnił teledysk do utworu Satellite - Antyradio.pl\nVotum pokazał „Satelitę”\nWarszawski zespół progrockowy zaprezentował pierwszy teledysk z nadchodzącej płyty „Ktonik”. Zobacz, co nam o nim opowiedział.\nVotum przygotowuje się do wydania czwartego albumu studyjnego. Krążek zatytułowany „Ktonik” ukaże się 26 lutego 2016 roku nakładem szwedzkiej wytwórni Inner Wound Recordings. To pierwszy materiał zarejestrowany z nowym wokalistą Bartoszem Sobierajem, który zastąpił Macieja Kosińskiego. Do składu dołączył też gitarzysta Piotr Lniany.\n„Ktonik” zapowiadany jest jako najmroczniejszy i najcięższy album w dorobku grupy. Nad jego miksem czuwał David Castillo z Ghost Ward Studio, który ma na swoim koncie współpracę m.in. z grupami Katatonia, Opeth i Eluveitie. Masteringiem w Fascination Street Studios zajął się Tony Lindgren znany z pracy u boku Paradise Lost, Kreatora czy Katatonii.\nKrążek promuje pierwszy z dziewięciu wypełniających go utworów, do którego zrealizowano efektowny teledysk. Specjalnie dla serwisu Antyradio.pl gitarzysta Adam Kaczmarek opowiedział o jego realizacji.\nPrzy najnowszym teledysku zdecydowaliśmy, że najwyższy czas oddać się w profesjonalne ręce. Ponieważ całą energię poświęciliśmy na najwyższą jakość produkcji płyty, decydując się na miks i mastering w Szwecji u ludzi na co dzień współpracujących z Opethem, Katatonią, Paradise Lost i wieloma innymi znakomitymi zespołami, oczywiste było dla nas to, że jakość obrazu musi iść w parze z tym, co zarejestrowaliśmy na albumie. "\nKlip powstał dzięki połączeniu sił z ekipą Pascal Production, z której muzycy są bardzo zadowoleni. Współpraca z Michałem Pawliszewskim i Krzysztofem Łabazem była dla nich na tyle udana, że pragną ją kontynuować w przyszłości. Zdjęcia powstawały na Dolnym Śląsku w kamieniołomie w pobliżu Lądka Zdroju.\nDzięki uprzejmości świetnych ludzi z Jaskini Radochowskiej udało się nam skręcić kilka podziemnych ujęć, co było zdecydowanie fajną przygodą. Zajechaliśmy późnym wieczorem, przemarznięci po plenerze, więc zaczęliśmy od krótkiego ogniska pośrodku niczego przy wejściu do jaskini. Potem był cały proces wnoszenia sprzętu przez wąskie przesmyki - w jaskini jest tylko jedno miejsce, gdzie tak naprawdę można było się wyprostować. Było naprawdę klimatycznie. Ujęcia pod kątem postprodukcji powstały już w studio we Wrocławiu. "\nJak powiedział nam muzyk, skupienie na naturze i podziemnym klimacie teledysku odnosi się do tytułu albumu, który w starogreckim oznacza właśnie podziemie. Gitarzysta dopatruje się w jego ujęciach też głębszej symboliki nawiązującej do historii zespołu i jej momentu przełomowego.\nKlip do „Satellite” obejrzycie poniżej:\nOto pozostałe kompozycje, które znajdą się na płycie:\nTak będzie wyglądała zaprojektowana przez Kubę Sokólskiego okładka „Ktonik”:\nVotum ma na koncie koncerty u boku takich zespołów jak Opeth, Anathema, Katatonia czy Korn. Grupa wyruszy w lutym we wspólną europejską trasę z włoskim Kingcrow. W ramach tournée zespoły zagrają 26 lutego 2016 roku w warszawskim klubie Progresja Music Zone.\nJak Wam się podoba nowy klip Votum?\nTagi: Rock News Votum


Cysterna asenizacyjna ADR – wolar.eu\nCysterna asenizacyjna ADR\nOdbiór i transport oleju przepracowanego\nOdbiór odpadów ropopochodnych\nOdbiór i transport zwiercin wiertniczych\nUtylizacja odpadów i materiałów niebezpiecznych\nPrzeładunek odpadów płynnych\nCzym jest utylizacja odpadów?\nOdpady olejowe – jak postępować z olejami odpadowymi?\nZ przyjemnością oddajemy do Państwa dyspozycji profesjonalną cysternę asenizacyjną ADR, wraz z wykwalifikowaną do jej obsługi załogą pracowników. Dzięki doświadczeniu i niezbędnej wiedzy merytorycznej jesteśmy gotowi realizować najtrudniejsze zadania z zakresu przewozu odpadów płynnych. Nasza cysterna asenizacyjna to nowoczesny pojazd, spełniający najwyższe normy jakościowe, dostępny dla klientów potrzebujących szybkiego, sprawnego i w pełni bezpiecznego transportu odpadów ciekłych.\nProfesjonalny transport ADR z firmą Wolar\nWyposażenie naszej firmy to między innymi cysterna asenizacyjna ADR – posiadamy kompleksową wiedzę i umiejętności, a także niezbędne uprawnienia do legalnego wywozu odpadów płynnych oraz ich utylizacji. Wobec wzrastającej konieczności specjalistycznego transportu odpadów, staramy się być dostępni dla wszystkich klientów, zgłaszających potrzebę przewozu oraz utylizacji płynnych odpadów, zagrażających środowisku naturalnemu.\nKompleksowe usługi asenizacyjne\nSwoją ofertę dedykujemy zarówno właścicielom przedsiębiorstw, jak również klientom indywidualnym – przy użyciu cysterny asenizacyjnej stanowimy profesjonalne wsparcie dla wielu klientów. Przyjmujemy zamówienia z zakresu odbioru, transportu i utylizacji ciekłych odpadów poprodukcyjnych, chemicznych, ropopochodnych i innych. W celu uzgodnienia szczegółów współpracy, zapraszamy do kontaktu. Nasi pracownicy służą pomocą merytoryczną oraz profesjonalnym wsparciem, dzięki czemu usługi realizowane są w kompleksowy sposób, z przestrzeganiem wszelkich niezbędnych norm oraz rygorów, odnoszących się do zachowania bezpieczeństwa. Wywóz odpadów płynnych, które mogłyby stanowić zagrożenie dla środowiska wymaga sprawnego i regularnie serwisowanego środka transportu, obsługiwanego przez wykwalifikowaną załogę – nasza firma gwarantuje Państwu dbałość o każdy aspekt podobnej usługi, zapewniając jednocześnie indywidualne podejście do każdego zlecenia oraz uwzględnienie zróżnicowanych preferencji klienta.


Wybory. Grodzki: Uniknęliśmy farsy i międzynarodowej kompromitacji\nDodano: 11 maja 2020, 18:50 2\nW poniedziałek 11 maja Tomasz Grodzki rozmawiał z Jarosławem Gowinem na temat nowelizacji prawa wyborczego, która ma być przeprowadzona przed wyborami prezydenckimi. Ich terminu wciąż nie znamy. – Polityka ma to do siebie, że jak mieliśmy za sobą dość obfity i bogaty tydzień, to najbliższy zapowiada się jeszcze bogatszy – stwierdził marszałek Senatu na konferencji.\nW niedziele PKW stwierdziła, że ze względu na brak możliwości głosowania w wyborach prezydenckich 10 maja, dalszy sposób postępowania w tej sprawie powinien być taki sam jak w wypadku braku kandydatów na prezydenta. Dlatego, zdaniem PKW, marszałek Sejmu Elżbieta Witek ma teraz 14 dni na ponowne zarzadzenie wyborów.\nZgodnie z zeszłotygodniowym porozumieniem Jarosława Kaczyńskiego i Jarosława Gowina, przed wyborami ma zostać znowelizowana ustawa o głosowaniu korespondencyjnym, którą kilka dni temu podpisał prezydent. W tej sprawie, w poniedziałek 11 maja Jarosław Gowin rozmawiał z marszałkiem Senatu Tomaszem Grodzkim.\n– Polityka ma to do siebie, że jak mieliśmy za sobą dość obfity i bogaty tydzień, to najbliższy zapowiada się jeszcze bogatszy – powiedział dziennikarzom Grodzki po rozmowie z Gowinem. – Dobrze się stało, że wygląda na to, że ziści się to, co Senat mówił od samego początku, że wybory mają być przeprowadzone w sposób zgodny z konstytucją przez PKW. Uniknęliśmy 10 maja nie tylko farsy, bo to by była sprawa wewnętrzna, ale kompromitacji Polski na arenie międzynarodowej i to jest pozytywna rzecz – ocenił marszałek Senatu\nGrodzki poinformował, że w tej chwili w sprawie wyborów toczą się intensywne rozmowy „na wielu poziomach, na wielu szczeblach”. Politycy dyskutują jak przygotować przepisy, czy będzie to zapowiadana nowelizacja Kodeksu wyborczego, czy zupełnie nowa ustawa. – Jest bardzo wiele niewiadomych i takie rozmowy się odbywają – przyznał Grodzki. – Jak państwo zapewne zauważyliście, taką rozmowę odbyłem z panem premierem Gowinem, ale to była rozmowa absolutnie wstępna, dlatego że jeszcze nie ma projektów aktów ustawodawczych, dlatego nie można mówić o szczegółach – dodał.\nGrodzki podkreślił, że to dopiero początek rozmów. – Dalsze rozmowy między liderami sejmowymi, jak i między ugrupowaniami politycznymi będą się toczyć i jestem zdania, że powinny się toczyć, bo PKW swoją decyzją otworzyło pewne możliwości, ale to wymaga dalszych analiz konstytucjonalistów, dalszych analiz politycznych – przyznał Grodzki. – Rozmowę z panem Gowinem oceniam jako absolutnie wstępny etap rozmów, jak zmodyfikować Kodeks wyborczy, skoro rządzący z dziwnym uporem wzbraniają się przed ogłoszeniem stanu klęski żywiołowej – dodał.\nNowelizacja kodeksu wyborczego wg PO. Jakie zmiany zaproponowano?\n11 kwi 202118:35 889\n14 kwi 202122:45 789\n13 kwi 202116:46 694\n13 kwi 202121:59 427\n14 kwi 202117:50 406\n12 kwi 2021 8:54 360\n14 kwi 202122:10 297\n14 kwi 202115:02 278\n14 kwi 202121:49 276\n14 kwi 202123:04 264\n14 kwi 202121:59 249\n12 kwi 2021 7:40 227\n14 kwi 202121:25 227\n13 kwi 202122:27 214\n14 kwi 202115:27 213\n14 kwi 202118:49 179\n14 kwi 202119:10 171\n12 kwi 202116:14 159\n12 kwi 202116:03 153\n14 kwi 202116:28 114\n14 kwi 202120:19 113\n14 kwi 202118:19 101\n14 kwi 202119:00 101\n14 kwi 202113:54 98\n14 kwi 202110:42 92


http://sklep.travicom.pl/ • Producent kostki brukowej - Pabianice (Travicom.PL) - petlabeskidzka.pl\n95-082 Dobroń, Sienkiewicza 46\nNumer telefonu: 508 24 40 40\nhttp://sklep.travicom.pl/ • Producent kostki brukowej - Pabianice\nZ roku na rok w naszym kraju powstaje coraz więcej osiedli, na których buduje się zarówno bloki mieszkalne, jak i domki jednorodzinne, a także lokale usługowe. Z każdym nowym budynkiem powstającym na nowym osiedlu, warto pomyśleć o położeniu utwardzanej nawierzchni, np. o chodnikach i ścieżkach rowerowych. Do realizacji tego typu inwestycji producent kostki brukowej z Pabianic poleca kostkę Kreta.\nKostka tego typu ma ziarenka drobne, a jej zróżnicowane wzory pozwalają na ułożenie kostki w taki sposób, aby powstały naprawdę niepowtarzalne i funkcjonalne nawierzchnie, takie chodniki będą nie tylko funkcjonalne, ale będą miały walory dekoracyjne i z pewnością wpłyną na to, że okolica będzie wyglądała ładniej.\nRekomendowany producent poleca aż 37 produktów w tej kategorii, ich katalog jest dostępny na stronie internetowej sklep.travicom.pl, zaprezentowano tam pełną ofertę produktową nie tylko na płyty chodnikowe i tarasowe, ale także na różnego typu posadzki z PCV.


Wieczór z TOŁPĄ - StellaLily Beauty Blog\nAutor StellaLily - poniedziałek, 29 kwietnia 2013\nZacznę od przeprosin bo zniknęłam na jakiś czas i jeszcze niestety to troszkę potrwa :/ Wszystko za sprawą mojej pracy niestety, koniec roku szkolnego, organizacja festynu na Dzień Dziecka i kontrola z kuratorium to planowane atrakcje na maj ... Mam nadzieję, że jeszcze troszkę wytwacie i później będzie już tylko lepiej a w wakacje dosłownie zasypię Was postami :D\nTymczasem dzisiaj Tołpa na tapecie jeszcze ciepła bo zakupy dzisiejsze. Kto by pomyślał, że kiedyś w końcu skuszę się na te produkty. Nie wiedzieć czemu omijałam je wczesniej bez większego zainteresowania i pamiętam kilkanaście lat wstecz, że z podziwem patrzyłam jak starsze panie w Ciechocinku całymi torbami okupowały stoisko Tołpy :P Widać wiek robi swoje heheh :D\nNa pierwszy rzut poszła w ruch maseczka Dermo Face Lipidro maska - kokon odżywczo - regenerująca na twarz, szyję i dekold.\nMaska odżywia, uelastycznia i wygładza, regeneruje i przywraca komfort.\nDermokosmetyk intensywnie odżywia i regeneruje skórę. Eliminuje szorstkość i uczucie ściągnięcia. Silnie nawilża i wygładza. Stymuluje odbudowę mikrouszkodzeń naskórka oraz bariery ochronnej. Zapobiega przedwczesnemu starzeniu i opóźnia pojawienie się zmarszczek. Poprawia elastyczność i przywraca komfort. poj. 2 x 6 ml\nSkładniki torf tołpa.®, naturalne sterole, gliceryna, skwalan, masło shea, pantenol, alantoina, hialuronian sodu, ekstrakt z miodu.\nMaska ma postać gęstego kremu, troszkę się zdziwiłam bo spodziewałam się raczej po Tołpie jakiejś brunatnej mazi :) Nałożona grubszą warstwą niestety na dekold już nie starczyła. Po 15 min. większa część maski się wchłonęła a pozostałości zmyłam wodą.\nFaktycznie wyeliminowała szorstkość i uczucie ściągnięcia. Skóra w dotyku jest miła i nawilżona, czuję się komfortowo. Pozostałych obietnic producenta nie jestem w stanie stwierdzić...\nNie mniej jednak ciekawy produkt i może skuszę się na jeszcze kilka saszetek.\nPo maseczce przyszłą pora na Dermo Body Cellulite drenujący koncentrat na noc. To właśnie główny punkt programu, który skłonił mnie do zakupu. Czytałam wiele pochlebnych informacji o tym produkcie. Liczę, że się sprawdzi tymbardziej, że cena mała nie jest :/\nPostanowiłam także, że maj będzie miesiącem walki z cellulitem. Tołpa będzie mnie wspomagać. Kuracja czas: START :)\nNa pewno podzielę się z Wami efektami tym bardziej, że ja do produktów tego typu podchodzę bardzo nieufnie i żadko po nie sięgam.\nPozostałe Tołpiki to: Planet of Nature Kremowe serum odmładzające do rąk, Spa Bio Peeling borowinowy, Dermo Face Strefa T maseczka-peeling-żel 4w1.\nTradycyjnie w niedzielę wrzucam makijaż :) Zatem nie może być inaczej i kilka kadrów wykonanych za dnia :) Delikatnie ale z wielką zmianą na linii wodnej nie ma białej kredki pierwszy raz od dwóch lat :))\nMina genialna ale innego zdjęcia nie mam :P\nW mega skrócie: Cienie Sleek Glory, Róż Estee Lauder Pure Color nr 2. Na twarzy BB krem Biodermy do cery naczynkowej (całkiem przyzwoity jak na pseudo BB kremy). Pod oczami korektor Koressa w pędzelku (będzie post wkrótce:), tusz MF 2000 Calorie.\nAnonimowy 29 kwietnia 2013 00:51\nHah, rozbawiłaś mnie tymi paniami z torbami Tołpy :D\nMakijaż świetny, taki jasny, świeży. Wyglądasz ja po jakimś SPA :)\nStellaLily 30 kwietnia 2013 13:59\nhahaha dzięki :D\nbluegirl.ewa 29 kwietnia 2013 07:50\nSuper makijaż, świeży, promienny.\nchillandmakeup 29 kwietnia 2013 09:22\należ masz długie rzęsy ;)\nJa widzę to trochę inaczej :P\nAle dziękuję :D\nMakeUpHolics 29 kwietnia 2013 09:38\nRóż wymiata *.* bardzo mi się podoba. Co do maseczek to bardzo lubię maseczki Tołpa:)\nStellaLily 30 kwietnia 2013 13:58\nPo ten róż sięgam codziennie jestem w nim zakochana :D\nUnknown 29 kwietnia 2013 09:55\nUwielbiam te Twoje rzęsiska!\nheheh dzięki :D\nŻurnalistka 29 kwietnia 2013 12:02\nBardzo lubię Tołpę, myślę, że też ją pokochasz. Masz śliczne oczy! Bardzo podoba mi się Twój makijaż. Przede wszystkim nałożenie różu. Mam pucatą Twarz i u mnie nigdy ie będzie takiego efektu. Pozdrawiam!\nStellaLily 30 kwietnia 2013 13:57\nDziękuję to miłe z Twojej strony :)\nJa dopiero się z różem oswajam przez ostatnie 2 lata sięgałam głównie po bronzer...\nBella 1 maja 2013 11:40\nDobra fotka ;-) Ja bardzo lubię pielęgnację z Tołpy, ale do ciała :)\nNa pewno wypróbuję skoro chwalisz :)\nEmilia 4 maja 2013 06:42\npieknie wyglada Twoja cera ! swietlista,swieza,dziewczeca bardzo :)


zdrowo | SPORT W WIELKIM MIEŚCIE | Page 2\nNA ZDROWIE CZYLI ZDOBĄDŹ TORBĘ PEŁNĄ ZDROWYCH KALORII\neat clean · fit catering · na zdrowie · rak jelita grubego · zdrowe jelita\nPewnie zauważyliście, że lubię gotować. Lubię też smacznie zjeść, ale kiedy wracam z pracy zza biurka i zabieram się za pracę na rzecz bloga i MK team, naprawdę nie mam siły, ochoty i czasu wymyślać posiłków. Przygotowania do dwóch biegów pozbawiły mnie czasu kompletnie. Jadłam byle co, byle jak i głównie na zimno. Do tego doszły stresy, które skutecznie popsuły wszystko to nad czym pracuję ostatnie kilka lat.\nZ końcem września moje życie obróciło się do góry nogami. Zresztą nie tylko moje. Wprawdzie jestem dorosła, „odchowana” i na swoim, jednak rodzice są dla mnie i mojego brata wszystkim. Jesteśmy z nimi bardzo blisko, zwłaszcza ja, brat mieszka w innym województwie.\nKilka miesięcy wcześniej zdiagnozowana anemia pociągnęła za sobą kolejne badania. Gastroskopia. Kolonoskopia. Diagnoza nie pozostawała złudzeń: rak jelita grubego. Od momentu otrzymania wyników do operacji minęło zaledwie 6 dni. Szczerze. Myślałam,że umrę z rozpaczy. A na pewno ze strachu co dalej.\nNa pytania lekarzy, dlaczego akurat mój Tata musi mieć raka usłyszałam: może mieć po prostu pecha, mogło na to wpłynąć środowisko w jakim żyje, papierosy, alkohol, ZŁA DIETA.\nMój Tata nigdy nie jadł regularnie, zaraz po przebudzeniu wypijał kawę i wypalał papierosa, mógł nie jeść cały dzień, nie miał w ustach błonnika pokarmowego, mogłabym wymieniać w nieskończoność…..\nNie będę wdawać się w szczegóły operacji. Było jednak ciężko. Na szczęście dzisiaj, Tata dochodzi do siebie. Czeka go jeszcze półroczne leczenie zanim odetchniemy z ulgą, widzimy jednak cudowną przemianę, która cieszy całą rodzinę. Tata ma apetyt. Tyje. Je regularnie. Bardzo różnorodnie i zdrowo. Oczywiście nie pali.\nCała rodzina, z Tatą na czele, dostała prawdziwą, bolesną lekcję życia. Nikt nie chce jej zmarnować. Nie jesteśmy w stanie obronić się przed chorobą w 100%. Możemy jednak zrobić wszystko co w naszej mocy by czynniki za wyjątkiem pecha wyeliminować.\nZacznijcie od zdrowych, regularnych posiłków.\nMoże konkurs pod tak szczerym wpisem nie jest do końca na miejscu. Chciałam się jednak z Wami podzielić czymś co siedzi we mnie od kilku tygodni. Może moje własne przeżycia i przemyślenia sprawią, że ktoś z Was też zmieni myślenie.\nRazem z CATERINGIEM DIETETYCZNYM NA ZDROWIE mamy dla mieszkańców Katowic i najbliższych okolic do rozdania 3 torby z 5cioma posiłkami.\nCo trzeba zrobić? Napisz mi jak dbasz o swoje jelita? Może to być przepis albo inne sposoby.\nWyślij maila na adres: kapicaklaudia@gmail.com z odpowiedzią oraz z pełnymi danymi abym mogła sprawdzić czy kurier da radę podjechać w Twoją okolicę.\nNa odpowiedzi czekam do 13 listopada do godziny 18:00, wyniki ogłoszę w niedzielę, także około 18:00\nps.2 nie lekceważ żadnych, najdrobniejszych objawów!\nps.3 badaj się regularnie.\nNA ZDROWIE – CATERING DIETETYCZNY\ncatering dietetyczny · fit catering · jedzenie w pudełkach · na zdrowie · zdrowa dieta · zdrowe jedzenie · zdrowy catering\nIntensywny okres w naszym życiu trwa i przez najbliższe kilka tygodni nic nie wskazuje by miało się to zmienić, weekendy mamy zaplanowane od rana do wieczora aż do 13 września. W ciągu tygodnia też się nie nudzimy. Ostatni wyjazd pokazał, że takie życie jest przyjemne ale niestety trudno dbać o dietę, jeszcze trudniej o regularne posiłki.\nWprawdzie waga nie ucierpiała ale uczucie ciężkości na żołądku jest 🙂\nW najbliższą sobotę wybieramy się na wesele. Z tej okazji postanowiliśmy trochę odciążyć nasze brzuchy i zdecydowaliśmy się na zamówienie cateringu dietetycznego. Wprawdzie ze zmieszczeniem się w spódnicę nie będzie problemu, jednak bluzka odsłania trochę brzuch więc trzeba zadbać o to, by dobrze się prezentował 😉\nTym razem wybraliśmy catering z Katowic – Na Zdrowie – Catering Dietetyczny.\nOd dwóch dni kurier puka do naszych drzwi o 6:30 i przynosi nam posiłki na cały dzień. Porównując posiłki moje i Marka stwierdzam, że Marka lepiej ubierać niż karmić 🙂\nPóki co, jedzonko jest wyśmienite. A hitem była wczorajsza kolacja – zupa-krem – ze szpinaku. Po prostu pycha.\nŚledźcie nasz INSTAGRAM, tam znajdziecie zdjęcia większości posiłków 🙂\nKażdy kto zamówi catering NA ZDROWIE i powoła się na nas, może liczyć na 5% zniżki!!!\nDIETETYCZNE CIASTO FASOLOWE\nciasto na diecie · dieta · dietetyczne ciasto · odchudzanie · słodycze na diecie · zdrowe desery\nŻycie na diecie nie jest łatwe. Trzeba z wszystkiego rezygnować, nie można jeść słodyczy ani ciast. Serrio? Ja jem wszystko, no dobra…. prawie 🙂 Oto dowód.\nWczoraj, w ramach niesłabnącego natchnienia kulinarnego, przygotowałam ciasto z widocznych na zdjęciu składników.\nDla jasności, aby przygotować fasolowe ciasto potrzebujemy:\n– puszkę białej fasoli\n– jedno jajko i 1 białko\n– 100g cukinii\n– dwie łyżki mąki owsianej i 3 łyżki mąki orzechowej (z braku mąki użyłam zblendowanych orzeszków ziemnych)\nFasolę, banany, jajko i białko miksujemy aż do uzyskania jednolitej masy. Następnie dodajemy mąkę i dokładnie mieszamy. Na koniec wrzucamy pokrojoną w drobną kosteczkę cukinię i także mieszamy. Powstałą masę umieszczamy w formie na ciasto. Ja użyłam keksówki, którą wyłożyłam papierem do pieczenia.\nPiekarnik należy nagrzać do temperatury 180 stopni i piec przez 60 min.\nPo ostygnięciu można wcinać 🙂\nMoje ciasto oblane jest czekoladą, którą zrobiłam z czterech zmiksowanych żółtek i 1 łyżki ciemnego kakao. Posypka to amarantus Dobra Kaloria.\nbezglutenowe · cukrzyca I typu · dobra kaloria · gluten free · kubara\nUwielbiam jeść. Mogłabym jeść co godzinę albo nawet częściej 🙂 Niestety należę do tych pechowców, którzy muszą uważać na to co i ile jedzą….\nPewnego dnia podczas robienia zakupów w znanej drogerii, natrafiłam na produkty, których nazwa do mnie przemówiła – DOBRA KALORIA. Cena amarantusa, na który wtedy się zdecydowałam, była na tyle niska, że nie bałam zaryzykować zakupu czegoś, czego nie miałam wcześniej w ustach.\nPo przyjściu do domu zainteresowałam się kto jest producentem tej zdrowej żywności, i co jeszcze firma ma w swojej ofercie. Okazało się, że jest w czym wybierać…..\nKUBARA sp. j. to firma, która powstała z wielkiej pasji do zdrowego stylu życia, naturalnych produktów i stałej obserwacji wpływu diety na samopoczucie człowieka. Marek Kubara, założyciel firmy, porzucił karierę naukową na Politechnice Częstochowskiej, by w pełni poświęcić się zawodowo swoim wieloletnim zainteresowaniom. Dziś stworzona przez niego firma ma w swojej ofercie wysokiej jakości żywność ekologiczną ekoProdukt, naturalne suplementy diety, produkty bezglutenowe Amarello oraz żywność funkcjonalną, sprzedawaną pod marką Dobra Kaloria, które tworzą łącznie ofertę ponad 50 produktów.\nOdkąd na moich półkach znajduje się owsianka królewska, jaglanka czy amarantus, natchnienie kulinarne mnie nie opuszcza. Mogłabym do wszystkiego dodawać produkty firmy Kubara, które nie tylko wyśmienicie smakują ale także dodają potrawie lekkości i niesamowitego wyglądu. A nie oszukujmy – oczy też jedzą….\nJako osoba uprawiająca amatorsko, jednak sport, a także dbająca o dietę, zwracam szczególną uwagę na to co jem i jak na poszczególne posiłki reaguje mój organizm. Marek jako osoba zmagająca się z cukrzycą I typu dba o dietę nie tylko dlatego, że chce, ale przede wszystkim dlatego,że musi. Zdrowa, bezglutenowa oferta sklepu Kubara jest dla nas idealnym rozwiązaniem.\nMarka Dobra Kaloria to produkty wykonane z naturalnych surowców i charakteryzujące się wysoką zawartością cennych składników odżywczych. Zazwyczaj nie zdajemy sobie sprawy z faktu, że wymagania naszego organizmu są dosyć wysokie i aby zapewnić mu wszystkie elementy niezbędne do prawidłowego funkcjonowania powinniśmy dostarczać mu codziennie blisko 60 różnorodnych składników odżywczych. Dotyczy to zwłaszcza sportowców, którzy podczas treningu tracą wiele minerałów ale także osób na diecie, które często stosując dietę rezygnują np. z węglowodanów lub tłuszczu, zdarza się, że także z tego dobrego.\nNie należy zapominać, że o nasz organizm musimy dbać codziennie. Podstawą zdrowia i dobrego samopoczucia jest zbilansowana, codzienna dieta.\nW przypadku osób zmagających się z różnymi chorobami układu pokarmowego to co jedzą i jak jedzą może być dla nich sprawą życia i śmierci…..\nWszystkie osoby, których zainteresowały produkty marki Dobra Kaloria i nie tylko, odsyłam na stronę internetową sklepu TUTAJ oraz na facebooka TUTAJ.\nWŁASNY CHLEB CZYSTOZIARNISTY\nbiedronka · chleb czystoziarnisty · sport w wielkim mieście · zdrowa dieta\nW dzisiejszych czasach nie wiadomo co jeść by być zdrowym i pozbyć się dolegliwości, albo raczej nie ściągnąć ich na siebie. Z każdej strony bombardowani jesteśmy informacjami, nierzadko sprzecznymi, na temat jedzenia i zdrowej diety.\nCzasem mówią nam, że powinniśmy jeść wszystko tylko w mniejszych ilościach, że powinniśmy ograniczać tłuszcze, cukry, węglowodany, kawę, gazowane napoje itp. Duże sklepy (czasem także, wydawałoby się uczciwe piekarnie) do rzekomo zdrowego pieczywa dodają karmel aby nadać wypiekowi brunatny kolor i tym samym, ze zwykłej bułki pszennej zrobić bułkę fitness, o 75 groszy droższą od kajzerki.\nCo chwilę nachodzi mnie ochota na własne robienie chleba ale przyznaję, cierpliwość nie jest moją najlepszą stroną, dlatego pilnowanie zakwasu nie bardzo mnie zachęca.\nPodczas dwóch dni spędzonych z fit cateringiem Zdrowa Dieta natchnęłam się na chleb czystoziarnisty, który serwowano mi podczas śniadań. Google szybko poinformował mnie, że mieszkanka do sporządzenia takiego wypieku jest dostępna w sklepach Biedronka. Po pracy udałam się do jednego z nich i kupiłam wszystkie jakie były czyli 4 🙂 Jedna mieszanka to koszt 4,99, a oprócz ziaren do wypieku producent zamieścił drewnianą foremkę, w której chleb należy piec. Z własnych produktów wystarczy dodać jedynie miód, olej, wodę i sól. Na opakowaniu napisano także by dodać 50g np. suszonych owoców ale ponieważ nie doczytałam tego w sklepie, a w domu nic nie znalazłam, zaryzykowałam i nie dosypywałam nic od siebie.\nPOKARM PRZYSZŁOŚCI – SUPERŻYWNOŚĆ\ndavid wolfe · medycyna przyszłości · superżywność · vivante\n„Superżywność. Jedzenie i medycyna przyszłości” Dawida Wolfe’a to wyjątkowa pozycja od nowego Wydawnictwa Vivante.\nAutor wskazuje cenne źródła czystych protein, witamin, minerałów, przeciwutleniaczy, enzymów i innych elementów odżywczej układanki. W zestawieniu znalazły się superfoods, które mogą poprawić m.in. wzrok, sprawność seksualną, regulować poziom hormonów, wzmacniać odporność i pomagać pokonać zły nastrój. Niezwykle cenny jest też obszerny opis właściwości produktów pochodzeniapszczelego: miodu, pyłku kwiatowego, pierzgi i propolisu. Kolejne rozdziały wzbogacają zachęcające, niebanalne, przepisy na bezglutenowepotrawy z superżywnością (np. czekoladowe tortille), a także rady, dzięki którym każdy z łatwością przemyci te skarby natury do codziennych posiłków.\nJakiś czas temu, wspomniane wyżej wydawnictwo poprosiło mi o zapoznanie się z treścią książki oraz krótką opinię na jej temat. Ostatnio mocno zainteresowana jestem wpływem ziół na poprawne funkcjonowanie narządów wewnętrznych, książkę więc przeczytałam jednym tchem.\nAle od początku…..\nTa wyjątkowa żywność dzieli się na trzy grupy produktów spożywczych:\n1. surowe produkty pochodzenia roślinnego np. większość owoców, świeże zioła, warzywa, orzechy, także kapusta kiszona.\n2. superżywność – żywność, która posiada wiele unikalnych cech np. jagody goji, które stanowią źródła kompletnego białka, zawierają pobudzające układ odpornościowy polisacharydy, oczyszczającą wątrobę betainę, przeciwutleniacze i wiele innych składników.\n3. superzioła np. lakownica żółtawa – wspomaga układ odpornościowy, serce, nerki, regeneruje mózg i tkankę łączną, koci pazur – poprawia samopoczucie i wspomaga układ odpornościowy w walce z wirusami.\n10 najlepszych rodzajów superżywności to:\n1. Jagody goji – źródło młodości, zwiększają także libido i popęd seksualny\n3. Maka – afrodyzjak z Andów\n4. Produkty pszczele (miód, pierzga, mleczko pszczele, propolis)\n5. Spirulina – królowa białka\n6. Niebieskozielone algi AFA\n7. Fitoplankton morski\n9. Siemię konopne\n10. Orzechy kokosowe\nPolecam Wam zapoznanie z książką o superżywności Davida Wolfe. Stanowi ona nie tylko cenne źródło wiedzy, ale także jest bazą do wypróbowania ciekawych przepisów z użyciem super zdrowych składników odżywczych.\nNUTRIDIETA – DIETA ODCHUDZAJĄCA I DLA DIABETYKA Z DOSTAWĄ DO DOMU\ncatering dietetyczny · diabetyk · dieta · dieta 1000 kcal · dieta cukrzyka · dieta gliwice · indeks glikemiczny · nutridieta\nPostanowienia noworoczne tylko wtedy mają sens, jeśli konsekwentnie staramy się je realizować. Bez wątpienia najpopularniejszym planem na nowy rok jest: zdrowa dieta, zrzucenie kilku kilogramów no i aktywność fizyczna.\nOsobiście planuję wdrożyć w życie wszystkie 3 wymienione powyżej postanowienia. Niestety, obowiązki, które na siebie nakładam, bardzo często uniemożliwiają mi wywiązywanie się z założonych celów. Praca zawodowa, sport w wielkim mieście, MK team, pies, życie osobiste…..z czegoś trzeba zrezygnować. Na dzień dzisiejszy nie mogłabym zrezygnować z niczego, więc zgłosiłam się o pomoc do cateringu dietetycznego, który nie dość, że wszystko za mnie zrobi tzn. obliczy kalorie i wartości odżywcze jakie powinny znaleźć się w posiłku, przygotuje porcje 5 posiłków jakie powinnam zjadać na dobę (biorąc pod uwagę fakt, iż chcę schudnąć kilka kilogramów), to co najważniejsze – przywiezie mi to pod same drzwi.\nSprawa Marka, chorego na cukrzycę jest nieco bardziej skomplikowana. Dieta diabetyka to nie „widzi mi się” ani też „chcę być szczupły wiec ograniczę kalorię”, nie rzadko to sprawa życia lub śmierci. Wyróżniamy cukrzycę 1 i 2 typu. Marek zmaga się z tą pierwszą.\nbanan · dieta · odchudzanie · placki bananowe · PLACUSZKI\nUwielbiam weekendy nie tylko dlatego, że teoretycznie mogę sobie trochę dłużej pospać. W soboty i niedziele staram się aby moje śniadania były ciepłe.\nBardzo lubię naleśniki. Na słodko. Z warzywami.Z owocami. Wszystkie. Podobnie mam z placuszkami.\nTym razem postanowiłam przygotować placki bananowe.\n80 g mąki – ja użyłam orkiszowej\n1 łyżki oleju lnianego\nwszystkie składniki blendujemy i układamy masę na patelni. Gotowe. Smacznego.\nNATURHOUSE SIEMIANOWICE ŚLĄSKIE\nnaturhouse · siemianowice · sport w wielkim mieście\nJak działa NATURHOUSE?\nIstnieje wiele metod odchudzania: diety cud, głodówki, środki wspomagające gubienie kilogramów czy koktajle zastępujące pełnowartościowe posiłki. Niestety większość z nich nastawiona jest na szybki, lecz niestety krótkotrwały efekt, który zazwyczaj kończy się powrotem do dawnej wagi. Czy istnieje więc metoda, która pozwoliłaby schudnąć zdrowo i bez efektu jo-jo? Okazuje się, że tak! Stosowana jest z powodzeniem od lat w Centrach Dietetycznych Naturhouse na całym świecie!\n3 filary, 2 etapy, 1 metoda\nZrzucenie zbędnych kilogramów bez efektu jo-jo to znacznie więcej niż zwykła dieta. Odchudzanie jest procesem, który jeśli będzie przeprowadzony pod okiem specjalisty, da skuteczne i długotrwałe rezultaty. Dietetycy Naturhouse na przestrzeni lat dowiedli skuteczności swojej metody, nie tylko w kwestii utraty kilogramów, ale przede wszystkim utrzymania osiągniętej wagi. Przekonaj się o tym na własnej skórze!\nPołączenie tych trzech elementów sprawia, że nasza metoda jest kompleksowa i efektywna. Musisz wiedzieć, że aby kuracja odchudzająca była rzeczywiście skuteczna, powinna zostać dobrana do indywidualnych predyspozycji organizmu – wieku, stanu zdrowia, stylu życia czy wykonywanego zawodu. Przypadkowe modne diety czy kuracje z gazet nie muszą być odpowiednie dla każdego. Jedynie dietetyk oceniając dotychczasowy sposób żywienia i poznając Twój organizm może dobrać kurację dopasowaną do jego potrzeb.\nProces odchudzania podzielony jest na 2 etapy:\nZasady diety nie są skomplikowane, a posiłki można przyrządzać z ogólnodostępnych składników. W czasie kuracji specjalista przekaże Ci cenną wiedzę dotyczącą zdrowego żywienia, nauczy jak komponować posiłki, które produkty wybierać, a które ograniczać. Wskazówki eksperta są istotne nie tylko w czasie trwania kuracji, ale też po jej zakończeniu, kiedy niezbędne jest utrzymanie efektów diety i uniknięcie tzw. jo-jo. W tym celu trzeba stopniowo i powoli wychodzić z diety. Powrót do dawnych nawyków żywieniowych bez wątpienia spowoduje przybranie na wadze. Proces stabilizacji może przebiegać nawet kilka miesięcy (mniej więcej tyle ile sama kuracja odchudzająca), w zależności od reakcji organizmu. Ważne, aby w tym okresie systematycznie podnosić ilość kalorii (50-100 kcal co tydzień), nie rezygnując jednocześnie z zasad, jakie dietetyk przekazywał Ci w trakcie diety.\n1 najlepsza metoda:\nzdrowa, skuteczna, jednym słowem najlepsza! Metoda Naturhouse łączy w sobie efektywność, długofalowe rezultaty i przyjemność z metamorfozy. Stosując sie do zaleceń naszych ekspertów na stałe pożegnasz zbędne kilogramy i będziesz cieszyć się zgrabną sylwetką. Sprawdź jakie to proste!\nPragniemy pochwalić się efektami naszej pacjentki Pani Jolanty M. Pani Jola rozpoczęła z nami kurację 17 kwietnia i po 6 miesiącach schudła już z nami 25 kg. Poniżej zamieszczamy fotografię Pani Joli z krótki wywiad z nią:\nCo Panią skłoniło do skorzystania z pomocy Naturhouse?\nJuż wiele razy próbowałam schudnąć i nigdy mi się to nie udało. Już straciłam nadzieję, że kiedykolwiek zrzucę zbędne kilogramy aż dowiedziałam się o Naturhouse od swoich klientów odwiedzających mój sklep i widząc efekty u innych postanowiłam spróbować.\nCzy jest Pani zadowolona z efektów?\nTak oczywiście, czuję się świetnie i jestem świadoma tego, że schudłam zdrowo i bezpiecznie. Czuję się jak inna kobieta. Jestem bardziej atrakcyjna i pewna siebie.\nFUNDACJA ISKIERKA – PRZEPĘDZAMY RAKA\nbieganie · iskierka · maraton · sport w wielkim mieście · łódź maraton\n„Przepędź raka za piątaka”\nFundacja ISKIERKA startuje z nową kampanią charytatywną\nWe wtorek, 21 października, rodzice i przyjaciele podopiecznych Fundacji ISKIERKA oraz kandydaci na prezydentów Zabrza, Chorzowa i Katowic przebiegli blisko 30 kilometrów, pokazując, jak można wspierać innych w wyścigu z chorobą nowotworową, pokonując kolejne odległości. Fundacja ISKIERKA zainaugurowała w ten sposób kampanię pod hasłem „Przepędź raka za piątaka”.\nCelem kampanii „Przepędź raka za piątaka” jest zachęcenie śląskich miłośników biegania do udziału w DOZ Maraton Łódź 2015. Każdy, kto zgłosi chęć uczestnictwa w kwietniowym łódzkim biegu, może przekazać darowiznę na rzecz jednego z czterech podmiotów partnerskich, w tym Fundacji ISKIERKA. Wpłata ma charakter dobrowolny – jej minimalna wysokość wynosi 5 złotych (plus opłata startowa). Każda przelana złotówka zostanie podwojona przez Fundację Dbam o Zdrowie. Pieniądze zebrane podczas wydarzenia przeznaczone będą na zakup sprzętu medycznego dla Fundacji ISKIERKA.\nProjekt pod nazwą „Przepędź raka za piątaka” Fundacja ISKIERKA zainaugurowała nocną sztafetą biegową. Uczestnicy pokonali wspólnie blisko 30 kilometrów z Zabrza, przez Chorzów, aż do Katowic.\n– Trasa, którą przebiegliśmy, prowadziła przez miasta, w których znajdują się oddziały onkologii dziecięcej wspierane przez Fundację ISKIERKA. W charytatywnym biegu wzięli udział rodzice i przyjaciele podopiecznych Fundacji, ale też kandydaci na prezydentów tych trzech śląskich miejscowości oraz lekarze opiekujący się małymi pacjentami – dodaje Jolanta Czernicka-Siwecka.\nUroczyste spotkanie finałowe miało miejsce przy Samodzielnym Publicznym Szpitalu Klinicznym ŚUM w katowickiej Ligocie.\n– Obecność i zaangażowanie kandydatów na przyszłych włodarzy Zabrza, Chorzowa i Katowic pokazały, że kiedy chodzi o pomoc potrzebującym, nie ma granic. Wierzymy, że tym przykładem zmotywują mieszkańców regionu do aktywnego uczestnictwa w naszej akcji – mówi Jolanta Czernicka-Siwecka.\nFundacja ISKIERKA, jako Organizacja Pożytku Publicznego (KRS: 0000248546) od 2006 roku zajmuje się tworzeniem systemów wsparcia finansowego, psychologicznego i społecznego dla dzieci z chorobą nowotworową i ich rodzin. Działa z pasją, profesjonalnie i niekonwencjonalnie. Pomaga „oswoić” chorobę oraz pokazuje, jak niemożliwe staje się możliwym. W 2014 roku została uhonorowana prestiżową Nagrodą Polskiej Rady Biznesu im. Jana Wejcherta w kategorii „Działalność społeczna”.


Stawili czoła złu. Uroczystość wręczenia odznak honorowych RPO Annie Boguckej-Skowrońskiej i Jackowi Taylorowi | Rzecznik Praw Obywatelskich\nStawili czoła złu. Uroczystość wręczenia odznak honorowych RPO Annie Boguckej-Skowrońskiej i Jackowi Taylorowi - Rzecznik Praw Obywatelskich\nStrona główna / Stawili czoła złu. Uroczystość wręczenia odznak honorowych RPO Annie Boguckej-Skowrońskiej i Jackowi Taylorowi\nStawili czoła złu. Uroczystość wręczenia odznak honorowych RPO Annie Boguckej-Skowrońskiej i Jackowi Taylorowi\n- Dzisiejsza uroczystość odbywa się w szczególnym momencie, gdy trwa atak na niezależne instytucje chroniące prawa obywatelskie, a także na wartości konstytucyjne, podstawę naszego państwa. Podważa się dzieło życia osób, które są na tej sali, a przede wszystkim – Laureatów – mówił rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar otwierając uroczystość wręczenia odznak honorowych RPO dwojgu wybitnym adwokatom: Annie Boguckiej-Skowrońskiej i Jackowi Taylorowi.\n- Kiedy pojawiają się takie wyzwania, całe społeczeństwo potrzebuje drogowskazów. Osób, które będą dla nas wzorem postępowania. Nie mamy ich wiele, ale mamy ich wśród nas. Dziś jest okazja, by ich docenić – powiedział RPO. - Adwokaci mają w swą misję wpisane to, że muszą łączyć profesjonalizm z odwagą. Dziś nie chodzi więc tylko o to, by wspominać czasy, kiedy odwaga kosztowała, ale by zastanowić się, ile ta odwaga kosztuje dziś. Liczę, że ta uroczystość będzie poświęcona właśnie temu – powiedział Adam Bodnar.\nOdznaki honorowe Rzecznika Praw Obywatelskich za zasługi dla ochrony praw człowieka przyznawane są od 2009 r., kiedy prezydent Lech Kaczyński ustanowił je na wniosek rzecznika praw obywatelskich V kadencji Janusza Kochanowskiego.\nAnna Bogucka-Skowrońska: „A moim światłem, co płonie z daleka, jest nasze prawo i prawo człowieka”\n- „Wolność nie jest raz na zawsze dana” – cytowała Annę Bogucką-Skowrońską w laudacji dla niej Urszula Podhalańska, przewodnicząca Sekcji Prawa i Postępowania Karnego przy Okręgowej Radzie Adwokackiej w Warszawie.\n– Nie ma wystarczająco dużo czasu, by opowiedzieć o całym życiu Pani Mecenas. Wtedy, kiedy mnie nie było jeszcze na świecie, Ona walczyła o prawa człowieka. Robiła to także za cenę swojej wolności – mówiła mec. Podhalańska. – Pokazuje nam, czym jest odwaga, solidarność i wierność swoim wartościom. Jej klientem było całe społeczeństwo. Pokazała, na czym polegają najwyższe standardy moralne w tym zawodzie. Pokazała, jak dalej nieść ogień adwokatury. Obiecujemy, że będziemy – zakończyła mec. Podhalańska.\n- Dziękuję Panu Rzecznikowi, którego odwagi, mądrości i empatii dziś doświadczamy – mówiła Laureatka. - Mam czasem doświadczenie, że łódź, w której płynie Polska, to Titanic. Czy uda się tę łódź obronić? Są na tej sali ludzie, którzy całe życie ją ratowali – mówiła, wspominając przy tym obecnych na sali rzeczników praw obywatelskich poprzednich kadencji, z którymi współpracowała jako parlamentarzystka, działaczy dawnej „Solidarności”, więzionych i prześladowanych.\nSwoje przesłanie do młodych opisała słowami Stanisława Balickiego:\n- Życzę Wam za Tuwimem „wielkości serca”, byście bronili godności polskiej adwokatury. Tyle będzie miał godności człowiek, ile utrzyma adwokatura – zwróciła się do obecnych – I otwierajcie w sobie drogę nadziei. Bądźcie odważni - powiedziała.\nJacek Taylor: Byliśmy naprawdę na straconej pozycji\nLaudację na cześć Jacka Taylora wygłosił Artur Pietryka, wiceprzewodniczący Komisji Praw Człowieka przy Naczelnej Radzie Adwokackiej. - Prosił mnie Pan Mecenas, by Pana nie chwalić, ale nie da się - mówił. I zacytował Juliana Tuwima:\nTe słowa, jak powiedział, Mecenas Taylor cytował w mowie obrończej w sprawie demonstrantów oskarżonych przez władze w stanie wojennym o „tamowanie ruchu”. Nadal trzeba o nich pamiętać. - Życie Jacka Taylora to nieprzemijające pasmo walki o ten kraj. – mówił mec. Pietryka. – Jest Pan wzorem dla obecnych i przyszłych pokoleń miłujących państwo prawa.\nLecz wierz mi, wierz mi - wiem coś o tem -\nGorszą jest bestią Podejrzenie.\nTym gorszą, że to chytre zwierzę...\nWije się, łasi, do stóp ściele\nI ani człowiek się spostrzeże,\nJak już jest wroga przyjacielem.\nTen z piekła rodem zwierz stugłowy\nStaje się wiernym psem domowym,\nCo cię na krok nie odstępuje\nI służąc panu - sam panuje..\n- zakończył laudację mec. Piertyka.\n- Ze ściany patrzy na nas prof. Bartoszewski, bo to jest sala Jego imienia. Melduję więc, że przyjechałem z Sopotu, gdzie rozpoczęliśmy budowę Jego pomnika – zaczął z kolei wystąpienie mec. Jacek Taylor (największa sala w Biurze RPO nosi imię Władysława Bartoszewskiego).\n- U nas w Gdańsku sąd w PRL był dość ponury, a sędzia - zawsze „właściwy” – więc nie można było liczyć na uniewinnienie. Obrońcy zawsze stali tam na pozycji straconej. W zasadzie jedynym moim sukcesem było doprowadzenie do porozumienia w czasie buntów w więzieniach, które wybuchły na sam koniec PRL, w 1989 r. Bo w Gdańsku więźniowie wezwali mnie właśnie na pełnomocnika – opowiadał mec. Jacek Taylor. - Takie mieliśmy sukcesy.\n- Wszystkiego można się nauczyć z książek, ale wolności – tylko od drugiego człowieka - powiedziała rzeczniczka praw obywatelskich VI kadencji Irena Lipowicz i zaapelowała do adwokatury o ufundowanie stypendium imienia wielkich obrońców praw człowieka.\n- Świetna inicjatywa. Postaramy się ją zrealizować - odpowiedział prezes Naczelnej Rady Adwokackiej Jacek Trela.\nO Annie Boguckiej-Skowrońskiej\nZwiązana od początku z NSZZ Solidarność – była doradczynią struktur miejskich i regionalnych, współpracowała ze związkową prasą. W każdej roli na pierwszym miejscu stawia prawa człowieka. Z odwagą i zaangażowaniem występuje w obronie tych, którym ograniczano wolność, broniła najsłabszych i potrzebujących wsparcia. Wniosła duży wkład w odrodzenie demokratycznego państwa, w rozwój samorządności i społeczeństwa obywatelskiego.\nJest absolwentką Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po aplikacji sądowej i adwokackiej, od 1971 r. do 2016 r. wykonywała zawód adwokata w Słupsku.\nW stanie wojennym była internowana (w Strzebielinku, Gdańsku, Fordonie) i represjonowana (inwigilowanie, zatrzymania). W latach 80. jako adwokat broniła społecznie w kilkudziesięciu procesach politycznych, w tym Lecha Wałęsę, Annę Walentynowicz, Zbigniewa Romaszewskiego, Bogdana Lisa. W Słupsku prowadziła filię Biskupiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom. Była także współpracowniczką Komitetu Helsińskiego w Polsce.\nW 1989 r. z listy Komitetu Obywatelskiego Lecha Wałęsy została wybrana do Senatu RP (była senatorem I, II i IV kadencji). Była też członkiem Krajowej Rady Sądownictwa, sędzią Trybunału Stanu oraz członkiem władz krajowych adwokatury.\nWspółzałożycielka Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”, a w latach 1990-93 jego sekretarz generalny. Honorowa Obywatelka Miasta Słupska, była Przewodnicząca Rady Miejskiej.\nO Jacku Taylorze\nOd 1978 współpracował z Wolnymi Związkami Zawodowymi Wybrzeża w Gdańsku i KSS KOR, później - z NSZZ „Solidarność". Współzałożyciel Stowarzyszenia Opieki nad Więźniami „Patronat".\nUkończył Wydział Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W latach 1968–1991 praktykował w Gdańsku jako adwokat.\nPo 13 grudnia 1981 kilka miesięcy ukrywał się, a następnie wrócił do wykonywania zawodu adwokata, występując jako obrońca w procesach politycznych (bronił m.in. Lecha Wałęsę, Andrzeja Gwiazdę, Zofię i Zbigniewa Romaszewskich, Annę Walentynowicz, Adama Michnika, Władysława Frasyniuka). W 1989 r. brał udział w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw reformy prawa i sądów.\nBył posłem na sejm I i II kadencji. Kierował Urzędem ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w rządzie Jerzego Buzka (1997-2001). Następnie pracował jako prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku. W 2004 r. przeszedł w stan spoczynku.\nJako pełnomocnik Prezydenta Gdańska zakładał Europejskie Centrum Solidarności. Jest przedstawicielem Skarbu Państwa w radzie Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie".\nWspółorganizator i uczestnik debat Jana Nowaka-Jeziorańskiego (jest wykonawcą Jego testamentu) w Biurze RPO. Członek Rady Społecznej przy Rzeczniku Praw Obywatelskich.\nZaproszenie na uroczystość wręczenia odznak honorowych RPO.pdf\nLaureaci odznaki honorowej RPO wraz z rzecznikami praw obywatelskich kolejnych kadencji\nAdam Bodnar na uroczystości wręczenia odznak honorowch RPO\nLaureaci i rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar\nLaureatka Anna Bogucka-Skowrońska\nEwa Łętowska i Danuta Przywara


Soft power i cyfryzacja w dzisiejszej dyplomacji - Liberté!\n14 października 2016 numer 22 Chiny, dyplomacja, facebook, polecane, Polska\nTeraz chciałabym poświęcić kilka chwil na omówienie dwóch typów macierzy, jakie były używane w tych badaniach. Przede wszystkim sprawdzano, jak dany kraj jest połączony z cyfrowego punktu widzenia. W ubiegłym tygodniu byłam w Kinszasie, w Demokratycznej Republice Konga, w kraju, który tak naprawdę nie ma dobrego połączenia z internetem. Mogłam się przekonać, jakie się z tym wiążą problemy, jak ciężko jest przyciągnąć ludzi na uniwersytet, jak trudno ich zaangażować, włączyć w globalną konwersację – ludzie są po prostu odizolowani od siebie i od świata.\nRaport Jonathana przyglądał się właśnie takim aspektom dyplomacji cyfrowej. Przyjrzeliśmy się profilom facebookowym ministerstw, porównywaliśmy, ile osób obserwuje te strony w skali kraju i w skali świata. Na przykład Angela Merkel jest obserwowana na Facebooku przez ludzi z całego świata i ma tych obserwujących więcej spoza Europy niż w samej Europie. Interesowały nas właśnie takie przypadki. Mamy nadzieję, że to tylko początek badań tego typu. Mamy bardzo wiele opcji, możemy mierzyć soft power w różny sposób. Jedną z przyczyn, dla których w kontekście globalnej „miękkiej siły” tak istotne jest analizowanie Facebooka, jest to, że żadna inna firma w historii świata nie dokonała tego, czego dokonał Facebook – mam na myśli połączenie półtora miliarda ludzi! To liczba wciąż rośnie. W ciągu 15 minut od wstania z łóżka czterech z pięciu użytkowników telefonów sprawdza swój telefon. Jeśli chodzi o osoby, które korzystają ze smartfonów, Facebook znajduje się w pierwszej trójce najczęściej odwiedzanych portali. Po dzwonieniu i wysłaniu wiadomości tekstowych korzystanie z Facebooka to trzecia najczęściej używana opcja w telefonie. Bardzo wiele czasu poświęciliśmy przestrzeni dyplomacji cyfrowej. Dwie główne tendencje, jakie zauważyliśmy, są związane z niemieckim ministerstwem spraw zagranicznych. Minister był bardzo aktywny na Facebooku, prowadził sesje pytań i odpowiedzi, pytał ludzi o to, co sądzą na temat działań ministerstwa. Okazało się, że w Polsce w czasie kampanii wyborczej takie sesje pytań i odpowiedzi również były bardzo popularne.\nInteresował nas też tak zwany efekt Modiego – Narendra Modi to osoba, której obecność na Facebooku miała bezpośredni wpływ na działanie innych głów państw i liderów. Strona internetowa tego człowieka jest najpopularniejszą stroną internetową, jeśli chodzi o strony polityków, na świecie. On bardzo dużo podróżuje i jesteśmy w stanie, obserwując jego konto, zobaczyć, jak bardzo rośnie mu liczba lajków po kolejnej podróży. Widzimy więc, że ta „miękka siła” to również element działalności głów państw. Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP jest również bardzo aktywne, jeśli chodzi o dyplomację cyfrową i rozumienie, na czym ona polega. Aktywnie włącza dyplomatów z całego świata w tego rodzaju szkolenia, starają się poznać najnowsze dostępne narzędzia, jej pracownicy są bardzo aktywni na Twitterze. Zastępca ministra spraw zagranicznych ogłosił swoją własną sesję pytań i odpowiedzi na Facebooku, ta sesja odbędzie się w najbliższych dniach.\nJakub Turowski: Bardzo dziękuję za te prezentacje. Teraz możemy rozpocząć dyskusję panelową. Czy skoro państwa przestają być głównymi graczami, jeśli chodzi o soft power, a rośnie znaczenie organizacji pozarządowych, firm, a także pojedynczych osób, obywatele nie są zdezorientowani, nie wiedząc, gdzie tkwią siła i władza? W jaki sposób, jeśli w ogóle, narzędzia soft power mogą pomóc państwom odzyskać siłę na arenie międzynarodowej, a także w pewnym sensie wyjaśniać obywatelom różne kwestie?\nJonathan McClory: Tak, to jest pewien paradoks tego raportu. Mówimy o tym, że ta siła przechodzi na interesariuszy pozarządowych. Użyliśmy wskaźnika, który skupia się na państwach, ale chciałbym powiedzieć, że choć oczywiście rządy w tym kontekście tracą swoją siłę, to wciąż pozostają głównymi aktorami. Rzecz jasna rządy muszą współpracować z innymi podmiotami – w Stanach Zjednoczonych podpisano traktat o współpracy z organizacjami pozarządowymi małego kalibru i okazało się, że w tę całą inicjatywę włączyło się bardzo wiele stron. Zazwyczaj Amnesty International krytykuje różnego rodzaju działania w tym zakresie, ale okazało się, że tutaj można było nawiązać dialog i w pewnym sensie zmodyfikować przepisy. Trzeba więc uznać rosnącą rolę interesariuszy pozarządowych, wciąż jednak to rządy pozostają głównymi aktorami na tej scenie, choć ich siła i władza ulega osłabieniu.\nJakub Turowski: Krzysztof, a co ty sądzisz na ten temat? Czy uważasz, że te nowe narzędzia soft power mogą w jakiś sposób pomóc państwom w odzyskaniu tej siły i mocy, jeśli w ogóle jest to konieczne?\nKrzysztof Blusz: Zanim odpowiem, chciałbym pogratulować tego raportu, to kawał dobrej roboty, świetnie się go czyta. Starając się odpowiedzieć na to pytanie, trzeba pamiętać, że siła wymaga bardzo racjonalnej koncepcji. Soft power to coś, co cały czas musimy ćwiczyć, kiedy pozostajemy w jakichś relacjach, kiedy myślimy o klasyce, filozofii. Kiedy analizujemy relacje międzynarodowe, to widzimy, że wszyscy mówią o sile jako o elemencie, który pozwala nam zmuszać ludzi do robienia tego, czego oczekujemy. Jeżeli mówimy o sile, to zawsze patrzymy właśnie na te relacje. To często jest nieracjonalne. Jeżeli ktoś zyskuje siłę, to w pewien sposób jego pozycja się poprawia, a z kolei ktoś, kto tej sile ulega, spada na niższy poziom. Widzimy zmianę pozycji osób, które albo ulegają tej sile, albo ewentualnie ją stosują. Nowi aktorzy zyskują wyższy poziom, na przykład korzystając z technologii cyfrowych. W jaki sposób to się dzieje? Poszczególne osoby czy też grupy ludzi albo instytucji, zaczynają wywierać swoje wpływy. To jest bardzo istotne, ponieważ to są nowi aktorzy, którym umożliwia się działanie. Często rozmawiamy o takiej sytuacji, mówiono o działaniach kolektywnych. Widzieliśmy to podczas arabskiej wiosny, w Rosji podczas ostatnich wyborów, także w Polsce, kiedy ludzie wyszli na ulice, starając się protestować przeciw pewnym regulacjom. Działanie jest więc czymś, co tak naprawdę stawia tę „miękką siłę” na bardzo wysokim poziomie. Jest ona przekazywana nowym aktorom i kształtuje relacje pomiędzy ludźmi i grupami, a także pomiędzy nimi a państwem. Widzieliśmy to ostatnio w Polsce, to wcale nie musi oznaczać, że państwo traci swoją siłę, swoją władzę.\nJeszcze jedna rzecz, o której chciałbym powiedzieć – żyjemy pośród ludzi o różnych kolorach skóry, należących do różnych kultur, posługujących się różnymi językami, mającymi podobną lub zupełnie różną historię – siła działa właśnie w tych różnych światach, w tych różnych kontekstach. Kiedy mówimy o „miękkiej sile”, mówimy o stanie, w którym państwo korzysta z niej po to, by uzyskać pewne przewagi, zniwelować bariery. Soft power to jest coś, co trzeba również udostępniać. Mamy w Polsce pewne zasoby, które pozwalają nam tego dokonać. Warto poświęcić chwilę stronie popytu – patrzymy na jakość, na sens, który jest ważny dla odbiorców tej siły. To pokazuje pewne dylematy, takie na przykład, jakie funkcjonują w świecie biznesu – nie wystarczy oferować dobry produkt, na ten produkt musi być zapotrzebowanie. Kiedy mówimy o „miękkiej sile”, mówimy o bardzo skomplikowanych sposobach myślenia.\nJakub Turowski: W państwa raporcie przeczytaliśmy, że soft power zyskuje na znaczeniu, ale z drugiej strony, kiedy popatrzymy na kraje grające główną rolę na arenie – Rosję czy Chiny –nie możemy powiedzieć, że korzystają one z „miękkiej siły”, to nie jest narzędzie, które im się podoba. To pewien paradoks. Jak to należy wytłumaczyć?\nSylvie Kauffmann: Chiny starają się korzystać z „miękkiej siły”. W Instytucie Konfucjusza to jest bardzo popularne narzędzie, niestety, ono nie za dobrze się sprawdza. Chińczycy wydają bardzo dużo pieniędzy na działalność tej instytucji. Wiemy, że wielu ludzi na świecie chce zgłębiać chińską filozofię i uczyć się języka chińskiego – to jest sposób, który pomaga nam zobaczyć kulturę Państwa Środka. Z drugiej strony mamy Rosję, która chyba nie podejmuje takich starań, według niej to nie jest dobre narzędzie. Wynika to z bardzo prostego powodu, i tym czymś jest demokracja. „Miękka siła” nie może być wymuszana, musi być atrakcyjna. Dwa tygodnie temu wróciłam z Indii. Wszyscy się tam zastanawiają, czy priorytetem jest soft czy hard power, ja uważam, że w tym kraju „miękka siła” ma ogromną moc, jest bardzo ważna. Tak naprawdę Indie to największa demokracja na świecie, tam ćwiczą jogę, mają Bollywood, korzystają z najlepszych technologii, tam są te niesamowite hinduskie mózgi… A więc w Indiach „miękka siła” jest bardzo ważna, ale i tak Hindusi nie postrzegają się w ten sposób. Kiedy patrzymy na hinduskie PKB, to nie ma co go porównywać z PKB Chin. Wiemy, że w Chinach, w Rosji, ogromne zasoby są wydawane na wojskowość, ale też na gospodarkę. Można powiedzieć, że Indie są dość aktywne, jeżeli chodzi o działalność w przestrzeni. Siła jest dystrybuowana na różne sposoby. Jeżeli dane państwo jest państwem demokratycznym, to bardzo istotne, by ono umiało korzystać ze swojej siły.\nJakub Turowski: Teraz pytanie do Jonathana. Skoncentrujmy się na Rosji. Mówiliśmy, że „miękka siła” zwykle jest kojarzona z demokracją. Pomówmy teraz o negatywnych oddziaływaniach „miękkiej siły”, szczególnie w sferze cyfrowej. Z jednej strony można te narzędzia wykorzystywać właściwie, a z drugiej strony za ich pomocą można krzywdzić, można oddziaływać negatywnie.\nJonathan McClory: Kiedyś Rosjanie naśladowali Chińczyków, jeśli chodzi o „miękką siłę”. Też budowano instytuty, które działały podobne do Instytutu Konfucjusza, tworzono fundacje, różne stowarzyszenia. Myślę, że Rosja w tej chwili zmieniła to podejście, korzysta z narzędzi informatycznych, z mediów społecznościowych i generalnie – będę bardzo krytykował Rosję pod tym kątem – stara się modelować historię w taki sposób, by pasowała do ich zapotrzebowania. Oczywiście tam też jest bardzo duża publiczność, jeśli chodzi o media informatyczne, media komputerowe, jednakże nie zawsze są one wykorzystywane w dobrym celu. Często mówię o tym, że przejrzystość i rewolucja cyfrowa tak naprawdę często są wykorzystywane do celów propagandy. Jeżeli chcemy być efektywni, musimy kontrolować wszystkie media, wszystkie źródła informacji. Chińczycy świetnie dają sobie z tym radę, ale ograniczają te działania do swojego terytorium, potrafią choćby wyłączyć komuś internet. Rosja z kolei uprawia propagandę na całym świecie, a propaganda jest naprawdę potężnym narzędziem. Przy wykorzystaniu soft power celem Rosji będzie przekonanie innych państw, że podbicie jakiegoś kraju może być czymś pozytywnym, będą udawać, że nic takiego się nie stało. Rosjanie korzystają z „miękkiej siły”, uzupełniają w ten sposób swoją walkę, którą prowadzą za pomocą hard power.\nSylvie Kauffmann: Mówił pan o arabskiej wiośnie – ona jest dobrym przykładem siły rewolucji cyfrowej, tego, w jaki sposób ta siła została ponownie rozłożona. Najpierw doszło do demokratyzacji siły poprzez rewolucję cyfrową, a następnie rządy wykorzystały „twardą siłę” – taki proces widzieliśmy w wielu krajach po arabskiej wiośnie, na przykład w Egipcie. Widzieliśmy to także w wielu krajach autokratycznych, takich jak Chiny, Iran, Rosja. Tam się ciągle gra w kotka i myszkę, są ludzie, którzy wykorzystują siłę cyfrową, a rząd i służby mundurowe starają się dokonać ponownego podboju, więc bardzo istotne jest, by utrzymać równowagę, to jest tak naprawdę ciągła walka.\nKrzysztof Blusz: Ja też chciałbym coś dodać. Może, mówiąc to, włożę kij w mrowisko. Kiedy mówimy o miękkiej sile, jesteśmy trochę zachodniocentryczni, europocentryczni, mówimy o tym, że „miękkiej siły” należy używać w słusznej sprawie, ale ta siła nie jest ani dobra, ani zła, ona po prostu istnieje. Na tej scenie mamy aktorów, którzy znakomicie sobie radzą z niewłaściwym wykorzystywaniem, z nadużywaniem tej siły. W ciągu ostatnich kilku lat rosyjska propaganda – jak się okazuje – świetnie sobie radzi, wpływa na media oraz na treści, które są tam publikowane. Patrząc jednak z drugiej strony, są osoby, które doskonale wiedzą, jak wykorzystać tę „miękką siłę” do pozyskania nowych wojowników, do przyciągnięcia klientów, którym można coś sprzedać. Nie wiem, czy trzeba soft power postrzegać w kategorii niewłaściwego wykorzystania czy nadużywania, może raczej w kontekście tego, w jaki sposób ta siła rozkłada się na wszystkich interesariuszy, a nie tylko na tych, którzy chcą wykorzystać „miękką siłę” w słusznej sprawie.\nNo i jeszcze na koniec taka uwaga. Nie wiem, czy byliście państwo poprawni politycznie, mierząc „miękką siłę”, omawiając, w jaki sposób jest wykorzystana – mam na myśli trzeci rozdział raportu, w którym można przeczytać, w jaki sposób tę siłę budować. To jest bardzo skomplikowana historia, o której też warto porozmawiać, ale chyba nie mamy na to czasu.\nJakub Turowski: Dokładnie, o tych wszystkich poradach dotyczących posługiwania się soft power, które zostały udzielone w raporcie, moglibyśmy mówić bardzo długo, ale chciałbym teraz wrócić do perspektywy lokalnej i porozmawiać z państwem o Polsce. Gdzie jesteśmy, jeśli chodzi o „miękką siłę”? Oczywiście Polska kojarzy się z Lechem Wałęsą, z papieżem Polakiem i z pierogami, ale czy to jest wystarczające, by stworzyć globalną dyplomację? Jak my możemy wykorzystywać „miękką siłę”, żeby nasza dyplomacja stała się globalna?\nKrzysztof Blusz: Cóż, to trudne pytanie, myślę, że powinniśmy zapytać autorów raportu, w jaki sposób wykorzystać nasze aktywa, by rezonowały i tworzyły pozytywne historie. Myślę, że Polska wciąż trawi swój własny sukces, ciągle jesteśmy na bardzo wczesnym etapie oceny naszych aktywów, tego, w jaki sposób one się w ciągu ostatnich lat rozwinęły. Należy się zastanowić, jak można stworzyć tę narrację, czyli, innymi słowy, jak wygenerować tę „miękką siłę”. Oczywiście, staramy się, podejmujemy wysiłki przy różnych okazjach, czasami się to udaje, wykorzystujemy do komunikacji różne okazje, na przykład imprezy sportowe czy polityczne, by opowiadać historie o sukcesach Polski na arenie europejskiej i nie tylko. Wciąż mamy apetyt na więcej, a to sprowadza się do fundamentalnych dyskusji politycznych. Mam taki cytat z jednego z byłych ministrów, pominę jego nazwisko. On stwierdził, że największym wyzwaniem dla Polaków jest odpowiedź na pytanie: „Po co Bóg stworzył Polaków?”. Znakomite. Jak tylko znajdziemy na nie odpowiedź, to zrozumiemy, po co chcemy wykorzystać „miękką siłę”.\nJakub Turowski: To jest rzeczywiście dobre pytanie. Elizabeth, odwiedziłaś już Polskę kilkakrotnie, więc możesz dokonać porównania Polski z innymi krajami. Jaka jest twoja opinia? Jak istotne jest skalowanie pewnych inicjatyw w danym kraju po to, by one były dostrzeżone poza granicami? Czasami może się okazać, że coś, co tworzymy, wymknie nam się z rąk i zacznie żyć swoim życiem.\nElizabeth Linder: Tak, Amerykanie uwielbiają pytać, po co Bóg stworzył Amerykanów. I kochamy odpowiadać na to pytanie. Jeśli chodzi o Polskę z mojej perspektywy, to skupię się na cyfrowej stronie „miękkiej siły”. Być może niektórzy z państwa wiedzą, że niedawno Facebook wprowadził możliwość korzystania ze streamingu. Andrzej Duda był pierwszym politykiem na świecie, który tę możliwość wykorzystał, to jest coś niesamowitego! Widzimy więc, że w Polsce coraz częściej wykorzystuje się narzędzia cyfrowe, że ludzie chętnie korzystają z nowych możliwości – streamingu na żywo czy sesji pytań i odpowiedzi. To jest coś, o czym trzeba pamiętać. Teraz jesteśmy na etapie zrozumienia, w jaki sposób interpretować tę „miękką siłę” offline jako zupełnie różną od tej dostępnej online. Na przykład tutaj liczba profili facebookowych, które cytują, publikują zdjęcia i artykuły z portali zagranicznych jest bardzo duża. To jest ten kontekst offline, ale to jest coś zupełnie innego niż „miękka siła” online, bo to jest po prostu publikowanie treści z jednego portalu na drugim. Uważam – mam nadzieję – że w ciągu najbliższych kilku lat zobaczymy, że ministerstwa spraw zagranicznych oraz biura rządowe przekonają się, że dyplomacja cyfrowa jest tak naprawdę częścią tworzenia polityki i że będą coraz częściej wykorzystywać profile na Facebooku do komentowania, do tworzenia sesji pytań i odpowiedzi, by komunikować się z opinią publiczną. W raporcie mamy również sekcje poświęcone transformacji dyplomacji cyfrowej i temu, co to tak naprawdę oznacza. Jeśli na przykład spojrzymy na Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP – tu odpowiadam na drugą część twojego pytania – to ono znakomicie sobie radzi z obsługą Twittera, ale troszkę gorzej z wykorzystaniem profili facebookowych swoich ambasad. Okazuje się, że Twitter dociera do mniejszej liczby osób, ale to są osoby lepiej wykształcone, podczas gdy Facebook – do osób czasami gorzej wykształconych, ale w większej liczbie. To jest po prostu dawanie ludziom narzędzia wpływania na politykę. Jonathan i ja dobrze wiemy, że – jeśli chodzi o „miękką siłę”, o cyfryzację – to dyskusje są toczone ciągle przez te same osoby, a chodzi nam o to, by włączyć w tę dyskusję większą grupę ludzi. Jestem przekonana, że MSZ RP poprzez szkolenie ludzi, wprowadzanie osób, które mają możliwość wyjazdu na misje zagraniczne, będzie w stanie umocnić swoją obecność w Sieci.\nJakub Turowski: No tak, czyli okazuje się, że mamy jeszcze dużo do zrobienia w tym zakresie. Jest z nami Sylvia, chciałbym skorzystać z okazji i zapytać o inny kraj europejski, który – muszę przyznać – jest dla mnie pewnym paradoksem. Myślę tutaj o Francji. Z jednej strony jest to kraj, który od zawsze używa „miękkiej siły” i doskonale sobie z tym radzi – mówię tutaj o kuchni, o winach itd. – ale z drugiej strony nie bardzo potrafi znaleźć swoje miejsce w świecie cyfrowym. Czyli ma narzędzia, ale nie bardzo wie, jak z nich skorzystać. Po pierwsze, powinienem zapytać, czy zgadza się pani ze mną, a po drugie, dlaczego tak się dzieje.\nSylvie Kauffmann: Czy się zgadzam? I tak, i nie. Opisał pan Francję jako kraj, który posiada „miękką siłę” – to prawda, wszyscy znają szampana i Chanel. Ale Francja lubi postrzegać samą siebie jako kraj „twardej siły”. To jest taka energia jądrowa, bardzo skupiona. Francja ma wojska, które angażują się w działania zbrojne w różnych krajach, w tej chwili jest ich ponad 10, jest zaangażowana w działania na Bliskim Wschodzie. Mamy zatem do czynienia z pewnego rodzaju mieszanką. Czy miękka siła jest tak skuteczna, jak dawniej? Raczej nie, chyba ma pan rację – mamy problem związany z aspektami gospodarczymi, chciałabym więc wrócić do tego zagadnienia. Francja obecnie przechodzi okres słabości gospodarczej, szczególnie jeśli porównamy ją z silnym sąsiadem, czyli Niemcami. Francja sama w sobie już nie jest siłą. Francja działa aktywnie na arenie Unii Europejskiej, jak państwo doskonale wiedzą, to jest trudna sytuacja – Unia Europejska potrafi sfrustrować czasem potrzebnym do podjęcia decyzji, potrafi udręczyć, ale oczywiście wciąż jest jednym z głównych aktorów tej sceny, poza Niemcami. Francja nie jest dziś w szczytowej formie. Niemcy są silne gospodarczo, a Francja zmaga się z reformami strukturalnymi, z wysokim bezrobociem itd., więc ta równowaga pomiędzy Francją a Niemcami jest trochę zaburzona. To wszystko sprawia wrażenie, że Francja nie jest siłą wiodącą, choć właściwie nie wiem, dlaczego miałaby nią być – to jest taka średnia siła, która potrafi sobie poradzić z działaniem w nowej rzeczywistości, z działaniem w kontekście unijnym. Oczywiście, kiedy porównujemy, tworzymy wzorce, dlatego mówię o Niemczech. Niemcy mają dobry moment, są w tej chwili bardzo mocne gospodarczo, ale nie jest wcale pewne, w którą stronę zdążają dzięki swojej twardej sile. Niechętnie używają tej „twardej siły”, odwrotnie niż Francja, która chętnie z niej korzysta – ale też musimy wziąć pod uwagę opinię publiczną. Opinia publiczna we Francji jest bardzo podzielona w różnych kwestiach, natomiast jeśli chodzi o obronność, bezpieczeństwo, politykę zagraniczną, to jesteśmy jednogłośni, również w kontekście politycznym. To są dwa zupełnie różne kraje, które współpracują w większej grupie, ale wykorzystują różne sposoby stosowania swojej siły, z tym że to jest też zupełnie inna dynamika i zupełnie inna mentalność. 15 lat temu nie moglibyśmy powiedzieć, że Niemcy były w szczytowej formie.\nJakub Turowski: Chciałbym ponownie zwrócić się do Jonathana. Sylvie połączyła „miękką siłę” z siłą gospodarczą. Co ty uważasz, jeśli chodzi o przykład francuski? I drugie pytanie – Sylvie powiedziała, że Francja jest również częścią Europy. Czy miałeś sposobność przeanalizowania europejskiej „miękkiej siły”? Czy mówienie o czymś takim jak „miękka siła europejska” jest racjonalne?\nJonathan McClory: Chciałbym powiedzieć, że nie chodzi o wyniki gospodarcze, lecz przede wszystkim o wyrafinowanie, wyspecjalizowanie ekonomii, gospodarki. W pierwszej dziesiątce zawsze mamy Szwajcarię. Chociaż jej gospodarka jest niewielka, to bardzo wyrafinowana. W Singapurze jest podobnie. Znowu wracamy do pojęć podaży i popytu – trzeba dawać ludziom to, czego oczekują, i to jest sprawa gospodarki. „Twarda siła” oczywiście zawsze jest potrzebna, ale kiedy mówimy o gospodarce, to przede wszystkim trzeba myśleć o wyspecjalizowaniu. Jeśli chodzi o drugie pytanie – to nie zajmowaliśmy się Unią Europejską w tym kontekście, patrzyliśmy bardziej na członkostwo w organizacjach międzynarodowych, ile klubów uczestniczy w danym państwie, i staraliśmy się zobaczyć, jak wygląda sieciowanie w ramach tych międzynarodowych organizacji. Czy jest coś takiego jak „miękka siła europejska”? Chyba jednak trudno określić, co stanowi kulturę europejską. Unia Europejska może się sama określić w sposób bardzo zdecydowany, że jest strukturą, która podziela różne wartości – m.in. gospodarką liberalną, respektowanie praw człowieka. UE jest wyposażona w bardzo duże zasoby „miękkiej siły”, ale konkretnie, wracając do naszego badania, nie staraliśmy się agregować tych danych na rzecz całej Unii Europejskiej.\nSylvie Kauffmann: Jak już wspominałam, odwiedzałam niedawno Indie. Pytaliśmy tamtejszych urzędników, co rozumieją pod pojęciem „Europy”. Często byłam zawiedziona ich odpowiedziami, oczywiście poruszali kwestie handlowe, to zrozumiałe – ale powtarzali, że Europa mogłaby im pomóc w jednym obszarze – można się naprawdę wystraszyć – to regulacje, przepisy. Mówili: „Macie wspaniałe przepisy, jeśli chodzi o ochronę danych. I być może właśnie w tym zakresie moglibyśmy współpracować. No i oczywiście macie euro – które może w tej chwili nie cieszy się dużą popularnością, ale nadal się sprawdza, choć już wiele razy mówiło się o tym, że upadnie”. W UE jest wiele obszarów, na przykład te wspólne wartości, wszechstronna kultura – to bardzo ważne, jeżeli chodzi o „miękką siłę”.\nKrzysztof Blusz: Chciałbym przypomnieć o pewnej rzeczy. Nie zamierzam dyskutować, czy „miękka siła” to jest to samo, co atrakcyjność cywilizacyjna. Warto porozmawiać o „miękkiej sile” również pod kątem napływu uchodźców. Europa się ludziom generalnie podoba. W Europie jest lepiej niż w innych miejscach świata. Oczywiście ludzie uciekają z krajów zagrożonych w obawie o swoje życie, ale często chcą tu przyjechać tylko dlatego, że u nas jest po prostu lepiej.\nMówisz po francusku, Jakubie, prawda? Ja nie. Jesteś młodszy ode mnie, więc świat zmienia się na lepsze, i to jest bardzo dobry przykład, który pokazuje, jak działa „miękka siła”, jak się ją tworzy. Uważam, że Francja naprawdę świetnie daje sobie radę, jeśli chodzi o indeksy takiej jak kultura czy edukacja. Pod tym względem Francja wygląda na bardzo atrakcyjny kraj w porównaniu z pozostałymi. Mówię o tym, bo chciałem jeszcze raz podkreślić – zależy od tego, jak postrzegamy „miękką siłę”, jak ona jest atrakcyjna. Mówisz, że „miękka siła” we Francji jest bardzo atrakcyjna, ale to pewnie dlatego, że znasz francuski.\nElizabeth Linder: Chciałabym wrócić do pytania dotyczącego gospodarki – nie omawialiśmy jednej rzeczy, która jest warta podkreślenia. Mamy wielu tradycyjnych aktorów, jeśli chodzi o soft power. To osoby, które są w stanie słono zapłacić, by zyskać „miękką siłę”. Są w stanie np. zapłacić ogromne pieniądze za to, by znany zespół dał koncerty w wielu krajach, dzięki czemu „miękka siła” będzie działała w sposób globalny. Jeżeli jesteśmy Francuzami, to możemy mieć całe piwnice szampana, choć oczywiście potrzebne są bardzo duże nakłady. W naszym raporcie badaliśmy właśnie ten komponent cyfrowy i myślę, że bardzo szczegółowo badaliśmy potrzebne nakłady. Mamy bardzo wielu graczy, którzy boją się poświęcić pieniądze, by we właściwy sposób skorzystać z narzędzi cyfrowych. Dużo współpracowałam z policją w Wielkiej Brytanii. Kiedyś w Londynie dochodziło do zamieszek, to było parę lat temu. Nie przeznaczaliśmy zbyt dużych kwot, by pomóc policji w radzeniu sobie z tym problemem. Wreszcie stwierdziliśmy, że jednak trzeba przekazać pewne zasoby policji, by mogła się lepiej zintegrować z lokalną społecznością, by ta społeczność lepiej postrzegała policję. Bardzo ciekawy był dla mnie komentarz, który pokazuje, że w tej sprawie cały czas jest postęp. Amerykańskie uniwersytety to w tej chwili bardzo zamożne instytucje. Na Facebooku widzimy, że stosują różne komponenty cyfrowe, dzięki czemu rozszerzają „miękką siłę”, a tak naprawdę tworzenie facebookowych profili nie jest zbyt kosztownym działaniem.\nJakub Turowski: Chciałbym kontynuować sprawę cyfryzacji. Mamy dwóch przedstawicieli platform medialnych, mamy także przedstawicielkę mediów prasowych. Proszę teraz, żebyśmy nieco zmienili perspektywę. Jak politycy mogą się komunikować ze swoimi obywatelami? Czy mogliby dla tego celu skorzystać z Facebooka? Czy mogliby skorzystać z „Le Monde” czy innych gazet, z pośrednictwa dziennikarzy? Elizabeth, może ty się wypowiesz na ten temat. Czy w tej sprawie jest jakaś różnica pomiędzy gazetę a Facebookiem?\nElizabeth Linder: Tak, tak, ogromna. Politycy czasami preferują te tradycyjne kanały i to jest pułapka. Dla nich jednak Facebook często stanowi odpowiednik konferencji prasowej i to jest błąd, to jest złe wykorzystywanie mediów społecznościowych. Ludzie nie chcą tego typu kontaktu – okazuje się, że politycy, działając w ten sposób, nie osiągają swoich celów. Na przykład kiedy politycy spotykają się z dziennikarzami, wiedzą, że dziennikarze są bardzo dobrze przygotowani do wywiadu. Tak samo podchodzą do Facebooka – myślą, że osoby, które będą oglądać Facebooka, dokładnie wiedzą, czym się ci politycy zajmują, jakimi dziedzinami, więc kiedy zadawane są im pewne pytania, to zakładają z góry, że publiczność na Facebooku zna tło. Oczywiście bardzo często osoby, które czytają Facebooka, nie mają pojęcia o kontekstach, w których działają politycy. Trzeba to zmienić, to doświadczenie facebookowe powinno być bardziej nieformalne, politycy nie mogą tak programowo do tego podchodzić.\nJakub Turowski: Sylvie, jak ty postrzegasz tę różnicę?\nSylvie Kauffmann: Zgadzam się z Elizabeth. Według mnie różnica polega na tym, że jeżeli politycy działają przez media społecznościowe, starają się docierać bezpośrednio do obywateli, do osób, które oddadzą potem na nich swoje głosy w wyborach. Bezpośrednio się z nimi kontaktują, dochodzi do interakcji. Jeżeli zaś mówimy o kontakcie gazetowym – przy czym to również może być kontakt online – patrzymy na inny cel, inny target. Przede wszystkim gazeta wybiera polityka, jesteśmy bardzo selektywni. To nie jest tak, że któryś polityk przyjdzie do „Le Monde” czy do „The Guardian” i powie: „Chcę, żebyście zrobili ze mną wywiad, i napisali w artykule to i tamto”. Zazwyczaj to my właśnie docieramy do polityka. Czasami zdarza się, że to politycy pytają, czy jesteśmy zainteresowani przeprowadzeniem z nimi wywiadu, i niekiedy się zgadzamy, ale to my podejmujemy tę decyzję. Chodzi o pewne uwiarygodnienie tego procesu. Musimy się w pewien sposób uzupełniać. Wszystkie gazety w tej chwili działają cyfrowo, gdybyśmy tak nie robili, toby już nas nie było.\nKrzysztof Blusz: Ja nie jestem ani dziennikarzem, ani redaktorem naczelnym gazety, ale chciałbym powiedzieć, że gdy myślimy o politykach, o dyplomatach, którzy chcą skorzystać z takiej platformy i sami się do niej zwracają – to tak naprawdę wchodzą na czyjeś terytorium, wybierają, do kogo przyjdą, to jest coś bardzo ważnego. W wypadku gazety to działa zupełnie inaczej, bo taka gazeta musi zostać przez kogoś kupiona. Zastanawiam się też nad tym, czy internet nie przeraża polityków, dyplomatów. W wypadku gazety można w pewien sposób modyfikować to ryzyko, ponieważ wiemy, jacy są czytelnicy danego magazynu, danej gazety, wiemy, do jakiej klasy czy grupy społecznej jest adresowana dana publikacja. W wypadku platformy cyfrowej wchodzimy na głębokie wody, bo nie wiemy, z kim będziemy mieć do czynienia. Możemy się spodziewać, że przestrzeń internetowa zostanie wykorzystana niewłaściwie, ale to jest środowisko podbijane przez różne klasy polityczne. Pewnie politycy obawiają się też konkurencji, bo wiedzą, że konkurują w internecie z celebrytami albo jakimiś gwiazdeczkami, które tak naprawdę są znane tylko z tego, że są znane.\nElizabeth Linder: To prawda. Większość polityków jest zdziwiona tym, że podczas kampanii wyborczych kwestie polityczne są tematem największej liczby postów na Facebooku. To jest coś fascynującego. Chyba ma pan rację, mówiąc o tym, że politycy boją się konkurencji ze strony ciekawych osób, takich jak na przykład Lady Gaga, ale z drugiej strony trzeba pamiętać, że ludzie na Facebooku dyskutują też o polityce, i tu jest coś do zrobienia.\nJakub Turowski: To jeszcze komentarz od pana Krzysztofa, bo kończy nam się czas.\nKrzysztof Blusz: Rada Ministrów pewnego kraju dostała propozycję, by zaraz po posiedzeniu rządu umieszczać posty na Facebooku. To nie wypaliło, bo zamiast kilku godzin obrad debatowano tylko przez 15 minut – nikt nie chciał zabrać głosu…\nJakub Turowski: Moglibyśmy jeszcze długo dyskutować, ale niestety kończy nam się czas. Bardzo przepraszam, że nie zdążyliśmy oddać głosu publiczności. Dziękuję serdecznie naszym panelistom za udział w dyskusji. Jonathan, mamy nadzieję, że wkrótce zobaczymy drugą część raportu.\nW realiach s(PiS)toszenia


Jest, czy nie ma efektu halo, czyli scena makowa w Polsce\nPrzemysław Pająk 09.12.2009\nMiałem ostatnio okazję posprzeczać się z kimś ważnym na polskiej scenie makowej o tzw. efekt halo wokół iPhone’a. No, może posprzeczać to zbyt mocne słowo, ale na pewno przedstawić odmienne zdanie. W skrócie można powiedzieć, że ja uważam, że efekt halo iPhone’a działa i będzie działać w Polsce, natomiast mój interlokutor twierdził, że go nie ma i nie będzie.\nNa czym polega “efekt halo”? To fenomen przyciągania użytkowników danej marki (w tym przypadku iPhone’a) do innych marek tego samego producenta (w tym przypadku głównie do komputerów Mac). Zadowolony użytkownik iPhone’a zainteresuje się komputerem Mac, z którym łączy go nie tylko ten sam pomysł na system operacyjny, ale także filozofię marki (jeśli odpowiada mi to, co oferuje iPhone, może odpowiadać mi także to, co oferuje Mac), jej pozycjonowanie (skoro iPhone jest produktem skrojonym na miarę moich potrzeb, to może Mac również) oraz wartości emocjonalne (skoro czuję więź emocjonalną z moim iPhone’m, to może będę ją czuł także z Makiem).\nFirma Apple to przykład chyba najlepszego przywiązywania klientów do swoich marek na rynku technologicznym. Poprzez budowę zamkniętych ekosystemów, jak na przykład połączenie iPoda z iTunesem, iPhone’a (iPoda touch) z AppStore, czy komputera (fizycznego) Macintosh z systemem operacyjnym Mac OS X, Apple zręcznie przemyca cały worek wartości emocjonalnych, które wylewają się na tego, kto “wdepnie” choćby w jeden z nich. To przecież jeden z podstawowych wyznaczników sukcesu marketingowego, a co za tym idzie biznesowego Apple.\nIstnienie fenomenu halo wokół iPhone’a w Stanach Zjednoczonych jest bezsprzeczne, co widać choćby w rosnących udziałach Apple na rynku komputerów (głównie tych związanych z ujęciem wartościowym rynku). Apple jest zdecydowanym liderem w niszy komputerów o wartości 1000 dolarów plus. Ma również bardzo wysoką świadomość marki.\nA jak jest na rynku polskim? Czy rośnie liczba macuserów ze względu na sukces iPhone’a? Na pełen obraz sytuacji jest jeszcze chyba za wcześnie, zważywszy na fakt, że oficjalnie iPhone w Polsce jest dopiero od 15 miesięcy. Ponoć liczba sprzedanych komputerów Mac w Polsce nie rośnie ostatnimi czasy, co ma zapewne związek głównie z kryzysem ekonomicznym (a decyzje zakupowe marek premium się wtedy odkłada na później). Ponoć?, ale spójrzmy co się od tych dwóch lat na scenie makowej zmieniło?\nTo, że nie istnieje środowisko makowe – jak podsumował ówczesny dyskurs w głośnym felietonie Piotr Chyliński – ma dokładnie taki wymiar jak pokazano w filmie dokumentalnym MacHeads. Kiedy w 2007 r. Steve Jobs ogłaszał na Macworld nowy produkt – iPhone, co w Polsce nastąpiło w sierpniu 2008 r. przy polskiej premierze smartfonu Apple, w jednym momencie narodziła się nowa frakcja “macheadsów” – tych, którzy oszaleli na punkcie iPhone’a. I to ona przejęła najbardziej eksponowane i aktywne miejsce. Szybko powstały nowe centra wymiany informacji i myśli, które po części zastąpiły stare źródła. Z tych starych ostali się tylko ci najwięksi, którzy szybko dostosowali się do nowych realiów (albo ich użytkownicy skutecznie to wymusili). Szarlotka, która kiedyś definiowała to, o czym się o Makach i Apple w Polsce mówiło, dziś zepchnięta została na prawie niezauważalny margines. MyApple, które przez moment było miejscem wszystkich specjalistów “od Maka” w Polsce, straciło ich przez ignorancję właściciela i zarządców. Dziś MyApple to wciąż największe forum Apple w Polsce, ale zdecydowanie najwięcej dzieje się na nim w temacie: jak zhackować iPhone?a. Ci specjaliści od Maka, którzy opuścili MyApple albo się wycofali i aktualnie w ogóle się nie udzielają, albo założyli firmy około-makowe i coś tam sobie dłubią, albo są, ale już tylko obserwują.\nFachowość od MyApple skutecznie przejęło “Moje Jabłuszko“, ale z racji bycia miesięcznikiem, wykluczone jest z bieżących, codziennych dyskusji (a strona istnieje zbyt krótko, aby ocenić jej potencjał). Najciekawsza dyskusja przeniosła się więc na blogi, których powstało wiele. Te, które już istniały, jak na przykład Fotogenia, Apple Blog i po części Makowiec odebrały starym źródłom najciekawsze debaty. iPodInfo przejął użytkowników iPoda, a później (szczególnie na początku) użytkowników iPhone’a. Powstały silne MacKozer oraz Bushman-Editing, z których ten pierwszy opisywał (teraz nieco zmienił charakter) tony makowego oprogramowania, a ten drugi dostrzegł potencjał w krótkich notkach o iPhone kierowanych do najmłodszego użytkownika. Ciągle radzi sobie nieźle Mój Mac, który ostatnio również otworzył się na iPhone’a. Jest Moridin z garstką własnych czytelników. O sobie nie wspominam, bo mi nie wypada. Co ciekawe, pojawiają się też blogi korporacyjne, takie jak Applemania, czy ostatnio iPhoneGuru. Oprócz tych powyżej, jest jeszcze co najmniej kilkanaście mniejszych blogów.\nJaki ma to wszystko związek z efektem halo iPhone’a? Taki, że nikt mi nie wmówi, że rozkwit “applemanii” w Polsce, który obserwujemy nie tylko poprzez liczbę serwisów, blogów i for na temat Apple, ale także na ulicach, gdzie nie sposób nie dostrzec użytkowników iPhone?a na każdym wręcz rogu, nie będzie miał przełożenia na wzrost liczby macuserów. To się jeszcze dopiero kształtuje, iPhone ciągle jest na fali wzrostowej zainteresowania, ale kiedy jego użytkownicy już go dokładnie zeksplorują, zainteresują się także Makiem. I go kupią.\nTyle, że na nowa fala macuserów, to zupełnie inna będzie od tej, którą znają starzy macuserzy. Nie gorsza – inna. Ale to już temat na zupełnie inną dyskusję.\nTagi: Apple, blogging, iphone, Mac


Wesoła pranie tapicerki ⋆ EKO PRANIE DYWANÓW\nPranie ekstrakcyjne jest najczęstszą metodą usuwania zanieczyszczeń z powierzchni tekstylnych i dywanowych Wesoła pranie tapicerki. W skrócie polega na naniesieniu środka rozpuszczającego zanieczyszczenia na kanapie czy dywanie. A następnie odessaniu go wraz z brudem za pomocą urządzenia ekstrakcyjnego. Metoda ta jest całkowicie bezpieczna dla czyszczonego dywanu, tapicerek meblowych jak i podług, ponieważ ekstrakcja nie powoduje przemoczenia tzw. (osnowy) dolnej części dywanu. Dzięki temu niewielka ilość wilgoci pozwala na szybkie schnięcie czyszczonej powierzchni tapicerki mebli Wesoła.\nCzy można Impregnować dywan i Wesoła pranie tapicerki.\nOczywiście zawsze po praniu można zaimpregnować meble aby dłużej cieszyć się z efektu blasku po naszym czyszczeniu kanap.Aby tak szybko brud w nie nie wnikał i przy kolejnym praniu można było łatwo pozbyć się wszelkich plam.Bo w końcu każdy mebel tapicerka kanapy jest jak nowa ma impregnat.Warto go nałożyć ponownie aby dłużej meble i sofy utrzymywały się czyste i pachnące.Trzeba regularnie odkurzać nasze tapicerki kanapy fotele i krzesła równie często jak dywany w tedy kurz w nie aż tak głęboko nie w niknie.Dłużej meble czy materace utrzymają się czyste.Cykl rozmnażania roztoczy jest co 30 dni.Dlatego warto raz w miesiącu odkurzyć wytrzepać materac czy kanapę. Szczególnie tam gdzie wypoczywamy podczas snu,jest tych alergenów tam najwięcej. Sprzęt który wykorzystujemy do prania Kirby Karcher sprawdzają się idealnie u klientów indywidualnych w mieszkaniach i domach jednorodzinnych. Tam gdzie do prania mamy dywany, wykładziny, kanapy czy krzesła. Używamy również większe maszyny marki Santoemma Taski i Ashbys do czyszczenia średnich, dużych powierzchni. Najczęściej używamy ich w biurach, przedszkolach. Posiadamy odkurzacze kolumnowe z elektroszczotką marki Karcher Kirby którymi odkurzamy czyszczone powierzchnie. Dzięki temu pozbywamy się nierozpuszczalnych zabrudzeń typu piasek, włosy,sierść itp.. Szorowarki jednotarczowce Duplex i obrotowe Numatic używamy do wstępnego rozpuszczenia zabrudzeń na dywanach i wykładzinach.\nObsługujemy dzielnice Wesoła pranie tapicerki:


Driftwood Lanes (Mountain Home, AR) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Driftwood Lanes\nAtrakcje w pobliżu obiektu Driftwood Lanes\nDriftwood Lanes opinie, Mountain Home\nNr 5 wśród 10 atrakcji w lokalizacji Mountain Home\nSuper deszczowy poranek\nMój mąż był połów pstrąga na White River, i moje dwie dziewczyny i potrzebowałem coś do zrobienia. Postanowiliśmy udać się do kręgielni. Było tam dużo starszy pan prawdopodobnie ligi kręgli. Obsługa była super! To pan, który czekał na nas był tak przyjazny dla rodziny z...dziećmi bawiliśmy się świetnie i gra w kręgle z gry zręcznościowe. Zdecydowanie polecam to miejsce! ! !Więcej\nUwielbiam Driftwood Pasy! Są bardzo gościnni dla wszystkich! młodych i starych! Jest to wspaniała atmosfera i czyste!\nDomowy kręgielni, potrzebowali muzyka\nWybraliśmy kręgle w sobotę po południu z nic lepszego do roboty. Kręgielnia był czysty, pracownicy byli przyjaźni. Było nas 2 kręgle, kręgle 2 gry w sumie na 16.00 . Zamówiliśmy napoje bezalkoholowe, wyglądał jak inne jedzenie byłoby dobre, ale jadłem obiad. Zabawne popołudnie. kręgielni obowiązuje...zakaz palenia.Więcej\nTak wiele radości w górę do domu!\nMoje dzieci uwielbiają to miejsce! Wspaniałe jedzenie, miła atmosfera i niskie ceny! To trzeba zobaczyć w górę domu wakacje! Mój mąż uwielbia do miski tak, że było to wspaniałe miejsce do wysyłania godziny!\nZobacz 16 hoteli w pobliżu.Zobacz 89 restauracji w pobliżu.Zobacz 10 atrakcji w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Driftwood Lanes.