Komfortowy wypoczynek w sercu Wielkopolski. - Hotel Relaks\nStart » Dziedziny Naukowe » Konferencje, Sale Szkoleniowe » Komfortowy wypoczynek w sercu Wielkopolski.\nWiele osób zastanawia się, gdzie można by w ciekawy sposób spędzić najbliższe wakacje. Z pewnością mnóstwo polaków wybierze wyjazd nad morze bądź też w góry. Ciekawą alternatywą jest natomiast urlop spędzony na zwiedzaniu najciekawszych zakątków Wielkopolski. Wśród miejsc, które z pewnością warto zobaczyć jest Katedra Gnieźnieńska, poznański Ratusz, Koziołki, Zamki w Kórniku i Gołuchowie, oraz Ratusz w Kaliszu. By móc się delektować tymi pięknymi miejscami, warto już teraz poszukać i zarezerwować odpowiednie miejsce na noclegi. Puszczykowo to bardzo spokojna, malownicza część tego regionu. W tym urokliwym zakątku znajdziemy bardzo przytulne miejsce, jakim jest Hotelik Puszczykowo. Przygotowano w nim miejsca noclegowe w pokojach 1, 2, 3 osobowych oraz Deluxe, wyposażonych w prysznic, telewizor oraz telefon. Na miejscu goście mogą skorzystać również z miejsca parkingowych. Wszystko to w bardzo atrakcyjnych cenach. Także chcąc zwiedzać Wielkopolską, z pewnością jest to bardzo dobre miejsce na noclegi. Puszczykowo zaprasza, znajdziesz tu ciszę, spokój i dobry wypoczynek po dniach zwiedzania.\n2016-05-05|Kategoria: Dziedziny Naukowe / Konferencje, Sale Szkoleniowe


koktail malinowy - Nasza Rola\n7 lipca 2017 /0 Comments/in Artykuły wyróżnione, Ciekawe tematy /by Nasza Rola\n– 2 szklanki Mleka Naturalnego 2,0% Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Piaskach (TOP PRODUKT programu promocyjnego „Doceń polskie”)\n– 2 łyżki cukru pudru lub cukru waniliowego\nMaliny dokładnie płuczemy pod zimną wodą i pozostawiamy do wyschnięcia. Następnie owoce, mleko i cukier dokładnie miksujemy w blenderze aż do uzyskania jednolitej, gładkiej konsystencji. Napój przelewamy do szklanek, a następnie umieszczamy na pół godziny w lodówce do schłodzenia.\nGotowy koktajl, tuż przed podaniem, możemy jeszcze udekorować świeżymi malinami lub bitą śmietaną.\nTags: koktail, koktail malinowy, pożywnie, pożywny, zdrowie, zdrowo\nhttps://naszarola.pl/wp-content/uploads/2017/07/Mleczny-koktajl_grafika.jpg 1500 1001 Nasza Rola https://naszarola.pl/wp-content/uploads/2017/04/logo.png Nasza Rola2017-07-07 16:48:112017-07-08 08:14:54koktail malinowy\nAPEL O ODSTĄPENIE OD REFORMY SYSTEMU BEZPIECZEŃSTWA ŻYWNOŚCI\nGluten - czy warto eliminować go z diety?\nTopinambur - roślina o niezwykłych walorach zdrowotnych i smakowych\nZanieczyszczenie powietrza zwiększa ryzyko raka płuca u niepalących kobiet\nChłodnik Winiarzu – złożyłeś już wniosek?


Mecz z Rożniatowem przełożony ! - Żuraw Żurawiczki\nMecz z Rożniatowem przełożony !\nNiedzielny mecz 3. kolejki Przeworskiej B-klasy pomiędzy Żurawiem Żurawiczki, a Błyskawicą Rożniatów został przełożony na wniosek naszych rywali na koniec rundy jesiennej. Tak więc spotkanie to zostanie rozegrane dopiero 5 listopada na stadionie w Rożniatowie. Tym samym pragniemy poinformować, iż w najbliższą niedzielę drużyna Żurawia nie rozgrywa żadnego meczu.\nDla przypomnienia z drużyną Rożniatowa mierzyliśmy się dwukrotnie w sezonie 2015/16. Wówczas w rundzie jesiennej padł remis 1-1 a bramkę na wagę remisu strzelił ówczesny grający trener Żurawia - Stanisław Dziedzic, który doskonale wykończył zagranie Łukasza Kusaka z rzutu z autu. W rundzie rewanżowej górą okazała się drużyna Trójkolorowych, a bramki zdobyli: Łukasz Kaniuch, Sławomir Cebulak oraz Mateusz Jucha. Warto również zaznaczyć, że od niedawna w drużynie Błyskawicy swoje mecze rozgrywa wychowanek Żurawia - Łukasz Drapała.


Szczęśliwy zakątek: Dzieje się...\nPostanowiłam trochę przyozdobić taki zwykły szklany wazon.\nKilka guzików, sznurek, klej i powstało coś fajnego:)\nPodobnie z niczego powstała bransoletka łącząca masę perłową-fimo-koraliki.\nBędąc w Pieskowej Skale trafiliśmy na Małopolskie Dni Dziedzictwa Kulturowego\nOprócz wspaniałych imprez prezentowana była również książka, którą się czyta jak piękną bajkę o cudownej polskiej krainie-Wszystko płynie, Katarzyny Kobylarczyk.\nJak to bywa pod koniec czerwca ciągle coś się dzieje w pracy, czyli w szkole.\nPewnego pięknego poranka przyszła do mojej klasy sekretarka z poleceniem, abym stawiła się u p. dyrektor-od razu w duszy rachunek sumienia i żal za grzechy;) A tu...miła niespodzianka...zadzwonili do szkoły o potwierdzenie danych mojej skromnej osoby, ponieważ rodzice zgłosili mnie do plebiscytu jednej z gazet i portalu internetowego...szok!!!Mogłam się oczywiście nie zgodzić,ale zawsze warto pozytywnie rywalizować:)\nTo niezwykły sposób na docenienie mojej pracy:)\nAutor: szczęśliwy zakątek o 11:40\nMonika M. 8 czerwca 2016 12:05\nWazonik bardzo pomysłowy. Gratuluję wyróżnienia i życzę zwycięstwa. Pozdrawiam\nEtoile 8 czerwca 2016 12:50\nGratuluje i życzę powodzenia:-)\nKasztanowy Domek 8 czerwca 2016 12:59\nWazon fajnie się prezentuje. Gratuluję nominacji!:))\nmikaglo 3d 9 czerwca 2016 03:40\nAle fajny pomysł :) Super to wygląda :)\nAlicja Krajewska 12 czerwca 2016 14:13\nGrunt to pomysł :) Super.\nAlicja Krajewska 12 czerwca 2016 14:14\nA i gratulacje !\nBogusława Matusiak 13 czerwca 2016 01:14\nCudeńka wyszły. Wazonik taki delikatny, naszyjnik pięknie się prezentuje. Gratuluję wyboru na Najfajniejszego Nauczyciela Roku. Sama nominacja to już sukces i świadczy o tym, że zasłużyłaś na to miano :)))\nDecoupage 13 czerwca 2016 11:36\nŚwietnie wyszedł ten wazon ;)\nAnita T. 21 czerwca 2016 13:15\nGratuluję kochana, życzę powodzenia.


Uchwyty w drzwiach niestandardowych. - Pracownia Rozwoju\nHome » Webstore » Inne Sklepy » Uchwyty w drzwiach niestandardowych.\nNie zawsze klamka może być instalowana w skrzydle drzwiowym. W wielu przypadkach muszą być zastosowane inne rozwiązania, aby drzwi można było wygodnie otwierać. Chodzi tu zarówno uchwyt, jak i ergonomię działania zamka. Gałki do drzwi doskonale sprawdzają się w drzwiach przesuwnych składających się z dwóch skrzydeł. Można również zastosować takie rozwiązanie w przypadku małej ilości miejsca na operowanie klamka. Chodzi tu głównie o wąskie korytarze, gdzie gałki do drzwi zmniejszają ryzyko zaczepienia o osoby przechodzące. Mogą występować rozwiązania polegające na połączeniu klamki i gałki, przez co skrzydło może być otwierane tylko z jednej strony.\nObróbka drewna jest przydatna zarówno w fabrykach, jak też w prywatnych domach. W obiektach prywatnych do prac z tym surowcem stosuje się szlifierki kątowe, które tną za pomocą specjalnych dysków z ostrzami. Takie tarcze do drewna są dostępne do nabycia za pośrednictwem sklepu Tarniki, który ma ich w oferc...


cenega.pl / Katalog gier / Yooka-Laylee and the Impossible Lair\nYooka-Laylee and the Impossible Lair to całkiem nowa platformowa przygoda od twórców Donkey Kong Country. Gdy Capital B – arcywróg dwójki przyjaciół – snuje intrygi, muszą raz jeszcze wkroczyć do akcji i uratować sytuację. Aby udaremnić jego nikczemny plan wykorzystania urządzenia „Rojoumysł” w celu podporządkowania sobie królestwa pszczół, nasi bohaterowie muszą podjąć walkę w „Niemożliwym Legowisku” Capitala B. Sytuacja wygląda groźnie, ale z pomocą Królowej Phoebee i jej Królewskiego Pszczołotalionu Yooka i Laylee mają szansę wyjść ze starcia zwycięsko!\nStarcie w Niemożliwym Legowisku – Gracze mogą podjąć się konfrontacji w Niemożliwym Legowisku Capitala B w dowolnym momencie. Tym niemniej bez pomocy Królewskiego Pszczołotalionu może się ona okazać zbyt dużym wyzwaniem. Uwalniaj pszczoły, kończąc poziomy, a wzmocnią twoją obronę, gdy będziesz pokonywać podstępne pułapki Capitala B!


Nigeryjski biskup o prześladowaniu chrześcijan i widmie islamizacji kraju - PCh24.pl - Prawa Strona Internetu. Informacje z życia Kościoła i prawicowa publicystyka\nKardynał John Cardinal Onaiyekan, arcybiskup Abudży w telewizji zwrócił uwagę, że w dawnych czasach każdy dorosły i zdrowy nigeryjski mężczyzna uczył się posługiwać bronią, by odpierać zagrożenia. Dziś jednak ludzie są rozbrojeni i zdani na pastwę przestępców, tacy jak (w większości muzułmańscy) pasterze Fulani. Służby publiczne w Nigerii nie zapewniają dostatecznej ochrony, co spotkało się z krytyką nigeryjskiego hierarchy. Według hierarchy pasterze Fulani dążą do islamizacji kraju. Duchowny wezwał do poprawy jakości państwa.\nPasterze z plemienia Fulanów atakują chrześcijan, zajmujących się głównie rolnictwem. Konflikt wydaje się mieć zarówno podłoże religijne jak i ekonomiczne. Ataki spotykają się z niedostateczną reakcją władz. Oprócz tego w Nigerii działa jawnie terrorystyczna i islamistyczna organizacja Boko Haram. Jej zwolennicy głoszą konieczność całkowitej islamizacji afrykańskiego państwa.\nW obliczu prześladowań chrześcijan i bierności władz módlmy się na naszych współbraci w Nigerii i innych regionach ziemi. Ich mężne trwanie w wierze mimo groźby utraty zdrowia i życia to dowód na siłę chrześcijaństwa.\nŹródła: dailypost.ng / ekai.pl\nDATA: 2019-05-23 14:47\nCzy takie są owoce międzyreligijnej konferencji o światowym braterstwie i deklaracji w Abu Zabi? A serio: Dlaczego nie ma w Nigerii sił pokojowych ONZ ?\nto nie tylko bierność władz Nigerii ale kompletna bierność społeczności katolickiej wiernych i episkopatów na całym świecie. hekatomba chrześcijan w Afryce nikogo nie interesuje.


Tanie loty do miasta Amman w 2022 r. od 60 zł | momondo\nAmman – znajdź tanie loty\nAmman – informacje o lotach\nAmman – informacje o cenach lotów, czasie ich trwania oraz liniach lotniczych\nNajlepsza cena za lot Polska – Amman w jedną stronę w ostatnich 72 godzinach to 60 zł (Poznań Ławica – Amman Queen Alia Intl).\nNajlepsza cena za lot Polska – Amman w obie strony w ostatnich 72 godzinach to 250 zł (Warszawa Modlin – Amman Queen Alia Intl).\nNajkrótszy lot Polska – Amman trwa 3h 55min (Warszawa Modlin – Amman Queen Alia Intl).\nAmman – loty do tego miejsca wykonywane są przez 2 linie lotnicze i są to Ryanair oraz Wizz Air.\nNajtańsze loty do miasta Amman\nZnajdź najtańsze loty z najbliższego lotniska, do lotnisk w mieście Amman\nNAJTAŃSZA TRASA Warszawa - Amman\nLotnisko Warszawa Modlin (WMI) - Amman (AMM)\nCeny lotów Warszawa - Amman są zazwyczaj niższe, gdy leci się z lotniska Warszawa Modlin na Amman Queen Alia Intl. Średnia cena wynosi 319 zł\nZnajdź loty Warszawa Lotnisko Chopina - Amman\nNAJTAŃSZY MIESIĄC NA LOTY WARSZAWA LOTNISKO CHOPINA - AMMAN Wrzesień 45% tańszy Loty Warszawa Lotnisko Chopina - Amman kosztują średnio 426 zł w miesiącu Wrzesień\nNAJDROŻSZY MIESIĄC NA LOTY WARSZAWA LOTNISKO CHOPINA - AMMAN Lipiec 121% droższy Średnia cena za lot Warszawa Lotnisko Chopina - Amman to 1 710 zł w miesiącu Lipiec\nNAJPOPULARNIEJSZY MIESIĄC NA LOTY WARSZAWA LOTNISKO CHOPINA - AMMAN Grudzień 385% więcej wyszukiwań Największa liczba użytkowników momondo szukała lotów Warszawa Lotnisko Chopina - Amman w miesiącu Grudzień\nAmman — kiedy jest najlepszy czas na lot?\nW którym miesiącu polecę do miasta Amman najtaniej?\nZazwyczaj Wrzesień to najtańszy miesiąc na lot Polska - Amman. Ze względu na mniejszy ruch turystyczny na tej trasie można wtedy spodziewać się biletów lotniczych kosztujących średnio 426 zł. Nasze dane pokazują, że Styczeń to kolejny dobry miesiąc na podróż na trasie Polska - Amman. Średnia cena biletów lotniczych wynosi wtedy 435 zł.\nZ jakim wyprzedzeniem rezerwować lot do Amman?\nNajlepiej rezerwować lot Amman – Polska z 57-dniowym wyprzedzeniem, kiedy ceny wynoszą ok. 775 zł. W ciągu ostatnich 72 godzin, użytkownicy momondo znaleźli loty na trasie Polska – Amman w cenie już od 250 zł.\nW który dzień tygodnia loty do miasta Amman są najtańsze?\nNajtańszym dniem na lot Polska - Amman jest poniedziałek – ceny lotów zaczynają się wtedy od 396 zł. Planując wylot na najdroższy dzień tygodnia, jakim jest środa, można oczekiwać, że lot Polska - Amman wyniesie około 1 919 zł.\nO jakiej porze dnia loty do miasta Amman są najtańsze?\nNasze najnowsze dane pokazują, że w południe to najtańsza pora dnia na lot do miasta Amman. Ceny lotów Polska – Amman o tej porze dnia zaczynają się już od 453 zł. Jeśli możesz pozwolić sobie na elastyczność w planowaniu, wieczorem to nie jest najlepsza pora dnia na lot, gdyż ceny wynoszą średnio 1 390 zł. Ceny lotów Amman – Polska są wtedy wyższe, gdyż lata wtedy wielu podróżnych.\nAmman — oferty lotów znalezione na momondo\nSprawdź najlepsze ceny lotów Polska – Amman znalezione przez użytkowników momondo.\nAmman – znajdź najtańsze oferty lotów w jedną stronę\nJeśli szukasz lotów Polska \_u2013 Amman w jedną stronę, sprawdź poniższe oferty, dostarczone przez Ryanair.\nKtóre linie latają do miasta Amman?\nOto najpopularniejsze i najtańsze linie lotnicze oferujące loty do miasta Amman\nRyanair, Lufthansa, Turkish Airlines i Ukraine International Airlines to najpopularniejsze linie lotnicze, które według naszych danych regularnie obsługują loty Polska – Amman. Znalezienie lotów tych linii lotniczych na trasie Polska – Amman nie powinno stanowić problemu.\nLoty Turkish Airlines do miasta Amman\nTurkish Airlines obsługuje około 38 lotów w kierunku Amman tygodniowo. Najczęstszym miejscem wylotu jest Stambuł, a najlepsza oferta w obie strony na tej trasie kosztuje 1 969 zł (Warszawa Lotnisko Chopina – Amman). Użytkownicy ocenili Turkish Airlines na 8,2/10, wystawiając 120 opinii na momondo.\nLoty Lufthansa do miasta Amman\nOferty Lufthansa na loty w kierunku Amman zaczynają się już od 2 394 zł (Kraków Balice – Amman, w obie strony, z ostatnich 72 godzin). Lufthansa obsługuje tygodniowo 7 lotów do tego miejsca, a ich ceny mogą znacznie się różnić. Najpopularniejsza trasa to Frankfurt nad Menem – Amman. Lufthansa oceniono średnio na 7,4/10 na momondo (301 opinii).\nAmman — popularne połączenia\nLoty Berlin - Amman\nAmman - najlepsze wypożyczalnie\nAmman z perspektywy czterech kółek? Czemu nie! Sprawdź najlepsze oferty wynajmu samochodów\nZnajdź samochody w: Amman\nDlaczego warto korzystać z momondo, szukając ofert lotów do miasta Amman?\nAby pomóc Ci znaleźć lot najlepiej dostosowany do Twoich potrzeb, momondo przeszukuje setki stron serwisów rezerwacyjnych i linii lotniczych. Skorzystaj z naszych wskazówek i filtrów, by wybrać odpowiednią ofertę lotu do miasta Amman.\nCzy znajdę loty do miasta Amman na momondo z elastycznymi zasadami rezerwacji?\nLoty do miasta Amman z elastycznymi zasadami rezerwacji można znaleźć, wyszukując loty i korzystając z filtru elastycznych zasad rezerwacji, który wskaże oferty lotów z elastycznymi opcjami.\nW jaki sposób momondo pomoże mi znaleźć loty do miasta Amman?\nmomondo ma wiele filtrów, które pomogą Ci znaleźć najlepszy lot do miasta Amman. Możesz filtrować oferty według cen, linii lotniczych, lotnisk, klasy, samolotu, sposobu płatności, liczby międzylądowań i wielu innych.\nNie chcę w tym momencie rezerwować lotu (Amman). Czy momondo może mnie powiadomić o zmianie ceny?\nOczywiście! momondo umożliwia śledzenie cen lotów do miasta Amman. Musisz jedynie podać swój adres e-mail, a my zajmiemy się resztą.


Silvara Vineyards (Leavenworth, Waszyngton) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Silvara Vineyards\nAtrakcje w pobliżu obiektu Silvara Vineyards\nSilvara Vineyards opinie, Leavenworth\nNr 7 wśród 48 atrakcji w lokalizacji Leavenworth\nŚwietne wino i idealne miejsce!\nBardzo przyjemny wina, widoki, i personel!\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Silvara V, General Manager, Silvara VineyardsOdpowiedź udzielona 30 lipca 2017\nNajlepsze wina doświadczenie w historii. Dzięki Gary!\nWspaniałe widoki i wina; Rose nie można przegapić\nKocham, kocham, kocham Silvara!!!\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Silvara Vineyards.


Oscarowe zdjęcia | Prestiż Szczecin\nKoszalinianin Łukasz Żal został nominowany do Oscara za zdjęcia do „Zimnej wojny”. To już drugie tego typu wyróżnienie w karierze operatora filmowego. Wcześniej, był nominowany wraz z Ryszardem Lenczewskim za zdjęcia do „Idy”.\nŁukasz Żal jest operatorem obrazu i fotografem. Realizuje krótkie formy fabularne, dokumenty, reklamy, teledyski oraz formy video-art. Był operatorem kamery m.in. w filmie „U Pana Boga ze miedzą”. Stworzył zdjęcia do teledysku „Pieśń o szczęściu”, pochodzącego z obrazu „Baczyński”. Na swoim koncie ma wiele nagród i wyróżnień. Mówi się, że jest jednym z najzdolniejszych operatorów młodego pokolenia. Magazyn „Variety” już kilka lat temu wymienił go wśród najbardziej obiecujących filmowców.\nZa zdjęcia do „Zimnej wojny” dostał Srebrną Żabę w Camerimage i nominację do BAFTA Film Awards. Kiedy otrzymał nominację do Oscara, napisał na swoim facebookowym profilu: „To ogromna przyjemność przyjmować nominacje i nagrody, ale nie byłoby ich, gdyby nie talent, energia, entuzjazm oraz pełne zaangażowanie i ciężka praca tych, którzy współtworzyli ten film i z którymi miałem szansę przeżyć tę niesamowitą przygodę”.\nCzy Łukasz Żal otrzyma Oscara? Dowiemy się 24 lutego. My mocno trzymamy kciuki!\nfoto: archiwum prywatne bohatera tekstu, Facebook


Pyrmont, czyli fundamenty Sydney\nPyrmont to dzielnica Sydney, która przeciętnemu mieszkańcowi miasta, kojarzy się głównie z malowniczym widokiem na dwa znane sydnejskie mosty, położona niedaleko Darling Harbour. Co ciekawe jednak, Pyrmont jest również kolebką sydnejskich kamieniołomów, ze względu na świetną jakość lokalnego piaskowca, który powstał około 500-700 milionów lat temu. Do dziś można podziwiać stare ryciny i płaskorzeźby w wielu miejscach w kraju, stworzone właśnie w piaskowcu przez Aborygenów, tysiące lat przed kolonizacją Australii.\nPiaskowiec z Pyrmont, zwany „yellowblock” - blady przed wydobyciem - po odsłonięciu nabiera ciepłego, złocistego koloru. Ze względu na swoją podatność na modelowanie, a jedocześnie wytrzymałość i walory kolorystyczne, stał się on preferowanym materiałem budowlanym w Sydney w XIX i XX wieku. Kamieniołomy w Pyrmont kwitły od 1840 do 1940 roku, na zawsze zmieniając jego krajobraz. Pokłady piaskowca były ogromne, a popyt lokalny i międzynarodowy zdawał się być nieskończony. Niemalże cała dzielnica The Rocks zbudowana została właśnie z piaskowca. W pewnym momencie stały się one tak istotnym elementem miejskiego przemysłu, że zaczęto sprowadzać kamieniarzy ze Szkocji, którzy znani byli ze swoich kompetencji w obsługiwaniu najnowocześniejszych maszyn używanych w branży. Praca w kamieniołomach była dobrze wynagradzana, a ich pracownicy cieszyli się reputacją świetnie wykwalifikowanych i idealnie zoarganizowanych. Dokonali oni nawet legalizacji ośmiogodzinnego dnia pracy jako pierwsza grupa zawodowa na świecie. W latach pięćdziesiątych kamieniołomy zaczęły podupadać, ponieważ piaskowiec, najzwyczajniej w świecie, wyszedł z mody.\nPiaskowiec użyty został do zbudowania wielu istotnych budynków publicznych w Sydney i nie tylko. Mijając większość zabytkowych budynków w mieście, można mieć pewność, że zbudowane zostały ze skały, wydobytej w Pyrmont. Spacerując ulicami tej zabytkowej dzielnicy, historia kamieniołomów odsłania się na każdym kroku. Nad wybrzeżem niespodziewanie wyrastają ogromne skalne ściany, a wygrawerowane nazwiska właścicieli kamieniołomów pokrywają wielkie głazy, porozrzucane po dzielnicy. Na wzgórzach z widokiem na „wieszak” (tak lokalsi nazywają Harbour Bridge), czekają na spacerowiczów ogromne, wykute z kamienia fotele, takie jak ten, na którym ostatnio usiadłam do zdjęcia podczas niespiesznego, wiosennego spaceru.\nW tropikalnym lesie deszczowym\nSzlagmetal, demony i eukaliptus, czyli słów kilka o sztuce i uchodźcach\nTajne misje HMAS Onslow


Karbala: Kulisy polskiej misji w Iraku jesienią w kinach\n„Karbala”, fot. Robert Pałka (źródło: materiały prasowe WFDiF i Next Film)\n3 kwietnia 2004 roku polskie oraz bułgarskie oddziały żołnierzy w Iraku stanęły oko w oko ze śmiercią. Polecenie dowództwa było jasne – za wszelką cenę należało obronić strategiczny City Hall przed islamskimi rebeliantami. Mając ograniczony zapas amunicji oraz żywności, wojskowi musieli podjąć walkę nie tylko z przeciwnikiem, ale również lękiem i własnymi słabościami. Dzięki heroizmowi i determinacji udało im się przetrwać bez straty ani jednego żołnierza.\nPrzez długi czas walki w City Hall były nieodkrytym fragmentem historii polskiej armii. Oficjalne stanowisko dowództwa misji pomijało udział polskich i bułgarskich sił, a na uczestników nałożono klauzulę milczenia. Najnowszy obraz Krzysztofa Łukaszewicza (Żywie Biełaruś!, Lincz) odkrywa tajemnice ściśle tajnej operacji.\nFilm inspirowany jest prawdziwą historią ppłk. Grzegorza Kaliciaka, który dowodził oddziałem żołnierzy w Karbali. Jako uczestnik tamtych wydarzeń był również konsultantem merytorycznym filmu.\nDowódcę Kalickiego, filmowego bohatera Karbali, zagrał Bartłomiej Topa. W pozostałych rolach zobaczymy doskonałą męską obsadę – Antoniego Królikowskiego, Tomasza Schuchardta, Leszka Lichotę, Michała Żurawskiego, Piotra Żurawskiego, Łukasza Simlata, Mikołaja Roznerskiego, Piotra Głowackiegp, Zbigniewa Stryja, Jakuba Wieczorka i Kazimierza Mazura. Partnerują im zagraniczni aktorzy – Hristo Shopov oraz Atheer Adel.\nZa zdjęcia, kręcone między innymi w Jordanii, odpowiedzialny jest Arkadiusz Tomiak (Symetria, Dziewczyna z szafy, Obława).\nObsada: Bartłomiej Topa, Antoni Królikowski, Hristo Shopov, Atheer Adel, Tomasz Schuchardt, Leszek Lichota, Michał Żurawski, Piotr Żurawski, Zbigniew Stryj, Łukasz Simlat, Piotr Głowacki, Jakub Wieczorek, Kazimierz Mazur, Mikołaj Roznerski\nW kinach od 11 września 2015 r.


Spotkanie dla Lokalnych Grup Działania dotyczące składania wniosków o przyznanie pomocy na poddziałanie „Wsparcie na rzecz kosztów bieżących i aktywizacji” - PROW 2014-2020\nod 2016-05-24 [09:30] do 2016-05-24 [14:00]\nData publikacji: 2016-05-12 12:21\nna spotkanie dla beneficjentów i potencjalnych beneficjentów\nSpotkanie odbędzie się 24 maja 2016 roku w Katowicach w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Śląskiego w budynku przy ul. Dąbrowskiego 23 w sali kolumnowej (półpiętro, pomieszczenie 0B.31-32).\nPrzedstawienie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 października 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania „Wsparcie na rzecz kosztów bieżących i aktywizacji” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.\nPrzedstawienie i omówienie wniosku o przyznanie pomocy dla poddziałania „Wsparcie na rzecz kosztów bieżących i aktywizacja” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020.\nUdział w spotkaniu jest bezpłatny. Zgłoszenia (po 2 osoby z LGD) prosimy kierować na adres e-mail: awasowicz@slaskie.pl podając imię i nazwisko, numer kontaktowy oraz adres e-mail. Termin przesyłania zgłoszeń upływa dnia 19 maja 2016 roku.\nDodatkowe informacje na temat spotkania można uzyskać pod nr telefonu (32) 77 40 549, (32) 77 40 545, (32) 77 40 190.\nRozpoczęcie spotkania, powitanie uczestników spotkania.\nPrzedstawienie i omówienie wniosku o przyznanie pomocy dla poddziałania „Wsparcie na rzecz kosztów bieżących i aktywizacja” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020 cd.


Twoja Kariera w #BielendaTeam\nZbuduj z nami stabilną przyszłość!\nBielenda stawia na Ciebie\nJesteśmy jedną z największych i najszybciej rozwijających się polskich firm kosmetycznych. Grupa Bielenda Kosmetyki Naturalne łączy marki z niemal wszystkich segmentów pielęgnacji. Pod naszymi skrzydłami znajdują się takie marki jak: Bielenda, Bielenda Professional, Soraya, Dermika, BodyBoom oraz SheCosmetics. Prowadzimy także ekspansję na rynkach zagranicznych. Cały czas dynamicznie się rozwijamy, stawiając na kluczowe dla naszych pracowników wartości – takie jak praca zespołowa, wzajemny szacunek, przyjazna atmosfera i wysoka kultura organizacji, stabilność oraz tworzenie warunków pracy, które zapewniają indywidualny rozwój i satysfakcję każdego członka naszej firmy. Jeżeli poszukujesz nowych wyzwań zawodowych i satysfakcjonujących warunków pracy oraz interesuje Cię świat kosmetyków, a także podzielasz nasze wartości, to zapraszamy Cię do naszego zespołu. Powitają Cię tutaj ludzie pełni życzliwości i energii, których łączy pasja i określone cele. Wspólnie z nami możesz się rozwijać i budować sukcesywnie ścieżkę swojej kariery zawodowej. Docenimy Twoją ambicję i zaangażowanie. Staniesz się częścią zespołu, który odnosi znaczące sukcesy w jednym z najciekawszych segmentów gospodarki. Wprowadzimy Cię w fascynujący świat tworzenia kosmetyków. Jeśli ta wizja Cię intryguje, dołącz do naszego zespołu!\nBielenda to miejsce, w którym cały czas powstają nowe, zaawansowane biotechnologicznie rozwiązania służące naturalnej i skutecznej pielęgnacji skóry i ciała. Ich tworzenie oraz produkcja jest możliwa dzięki wiedzy, pasji oraz kreatywności całego zespołu. Dlatego naszym pracownikom umożliwiamy zarówno inspirującą pracę zespołową – opartą na wymianie doświadczeń, jak i indywidualne doskonalenie ich największych talentów oraz zdobywanie nowej wiedzy i umiejętności.\nNaszymi priorytetami – w dążeniu do celów – jest szacunek, wzajemne wsparcie, współpraca, przy jednoczesnym indywidualnym rozwoju i satysfakcji. Bardzo istotne są dla nas aspekty związane z odpowiedzialnością firmy za środowisko w jakim funkcjonuje. Ze szczególną troską podchodzimy do kwestii ochrony przyrody i jej bogactwa, z której czerpiemy inspiracje i pozyskujemy składniki do produkcji kosmetyków. Przejawami tej dbałości jest, między innymi, stosowanie do produkcji składników roślinnych pochodzących z certyfikowanych upraw, wykluczenie testowania zarówno produktów jak i surowców na zwierzętach, wdrażanie opakowań biodegradowalnych i wykorzystujących surowce wtórne czy ograniczenie zużycia energii i emisji gazów cieplarnianych.\nDbamy o Twoje zdrowie! u nas masz możliwość dofinansowania do opieki medycznej\nDbamy o Twój zdrowy tryb życia ! U nas masz możliwość dofinansowania karty sportowej!\nLaptop + telefon, samochód na wybranych stanowiskach\nU nas masz możliwość rozpocząć pracę w godzinach 7.00 8.00 9.00\nDo dyspozycji naszych pracowników jest kawa, herbata, woda\nDysponujemy parkingiem samochodowym i rowerowym\nMożliwość uczestnictwa w konferencjach i szkoleniach!\nnowości kosmetyczne do testowania\nRazem tworzymy markę Bielenda! Jesteśmy otwarci na opinie dotyczące naszych nowości kosmetycznych\nDla naszych pracowników co roku czekają wspaniałe paczki Mikołajkowe\noferty pracy (5) » oferty stażu (0) »\nNie lubisz spoczywać na laurach? Chcesz się wciąż rozwijać, zdobywać nowe doświadczenia i umiejętności oraz mieć realny wpływ na kreowanie swojej ścieżki kariery? Znasz swoje mocne oraz słabe strony i wiesz, jak wykorzystać te pierwsze, a jak skutecznie pracować nad tymi drugimi? Zależy Ci na rozwoju oraz pracy z profesjonalistami w przyjaznej atmosferze? Cenisz firmy odpowiedzialne społecznie, zaangażowane z ochronę środowiska? W takim razie zapraszamy Cię na spotkanie. Z przyjemnością Cię poznamy. Jesteśmy bardzo ciekawi Twoich pomysłów, oczekiwań i planów. Chcesz wiedzieć więcej ? napisz do nas : hr@bielenda.pl\nNasz zespół - Radzymin\nNasze Kobiety zasługują na piękno !\nDoceniamy wspólny czas !


10 wn kwiecien2014 by westernhobby - Issuu\nFREE Za darmo Bez wychodzenia z domu za jednym kliknięciem\nPOD PATRONATEM FUNDACJI NA RZECZ ROZWOJU I EDUKACJI\nWesternNET Pismo redagowane przez sympatyków rekreacyjnej jazdy konnej w stylu western www.westernhobby.pl westernhobby@gmail.com equuseko@gmail.com Współautorzy tego wydania: Wiesława Czerpińska Anita Kaczor Maciej Filoda Przemysław Michalak\nNajwyższa półka reiningu w Polsce - Rafał Dolata .……................................. 4 Kapelusz i Toczek?.................................................. 14 Jak nie łapać konia ................................................. 20 Mały koń - duże szczęście ....................................... 22 Stajnia Gronówka ................................................... 28 Polo ........................................................................... 34 Mustangi - legenda Dzikiego Zachodu ....….…..... 38 Za ten klimat kochamy WEST .............................. 42 Jak szybciej zmienić mało bezpieczne zachowania konia? ................................................. 44\nWspółpraca: Krzysztof Jarczewski jesteśmy na: www.facebook.pl/westernhobby\nNa okładce Rafał Dolata, fot. Krzysztof Jarczewski\nDwa słowa od redakcji\no wiosenne wydanie zredagowaliśmy w lekkim rozkroku. Jedną nogą stoimy w westernowym krajobrazie, w kapeluszach i z reiningowym zacięciem. Drugą nogą stąpamy po krajowych meandrach jeździectwa klasycznego. Spowodowane jest to pozimową refleksją i pewnego rodzaju melancholią wywołaną świadomością, że polski western to cały czas jeździecka nisza. Już z kalendarza Polskiej Ligi Western i Rodeo (który załączamy w tym numerze) wynika, że gros imprez i zawodów dla polskich kowbojów odbywa się głównie na południu Polski. Tam duch westu żyje i pulsuje bardzo rytmicznie. Reszta kraju nadal jest onieśmielona przytłaczającą liczbą klasycznej gawiedzi i tylko od czasu do czasu inicjuje pojedyncze kowbojskie akcje. Budujące jest to, że szeroko pojętej końskiej rekreacji jest coraz więcej. Małe i duże stajnie potrafią skrzyknąć na regionalnych zawodach ponad 200 par, które próbują swoich sił w skokach na różnych poziomach. Czy doczekamy się takich liczb w konkurencji westernowej? Mimo to zaczynamy ten numer bez kompleksów – wywiad z Rafałem Dolatą to zapewne gratka dla zawodników i miłośników polskiego reiningu. Kolejny raz udaje się nam dokonać odsłony sportowej strony jeździectwa western\nw godnym wydaniu. Wielu czytelników i znajomych pyta i chce poznać zarówno zawodników jak i miejsca, gdzie westernowo jeździ się profesjonalnie a nie tylko z nazwy. Dalej, tak jak zapowiadaliśmy na wstępie, klasyka miesza się z westernem, jakby wzajemnie się odkrywając. Przedstawiamy kolejne miejsca i ludzi, którzy próbują oswoić się z kapeluszem na różne sposoby. Ważne jest, że ciekawość w środowisku jeździeckim, jest coraz większa i rośnie ciśnienie w kierunku poznania oraz spróbowania bardziej na serio. Zatem robimy swoje! Sezon przed nami a w tym roku przecież światowe święto jeździectwa w Normandii. Po raz kolejny w rywalizacji spotkają się najlepsi jeźdźcy i ich najlepsze konie. Będzie również spora grupa „wymiataczy” w kapeluszach i po raz pierwszy reinerzy z Polski! Już sama obecność Polaków to sukces, zatem trzymamy kciuki! Jak zawsze zapraszamy do czytania i oglądania… O tak, jest co oglądać i smakować westernowy klimacik. Gwarantujemy, że po lekturze WesternNETu wzrasta chęć pójścia do stajni i osiodłania konia oczywiście w siodło z rożkiem :) Miłej lektury Redakcja WesternNET\nWesternNET kwiecieĹ„ 2014\nRAFAŁ DOLATA NAJWYŻSZA PÓŁKA REININGU W POLSCE\nrena. Tumany kurzu w powietrzu mieszają się z burzą oklasków po widowiskowym sliding-stopie. Brawurowe szybkie koła w galopie, koń biegnie na luźnych wodzach, sterowany niemalże myślami… A ja sobie myślę: jak to się robi? Jak się w Polsce robi west na światowym poziomie?\nRozmawia Redakcja WesternNET-u Zdjęcia Anita Kaczor oraz z prywatnego archiwum Rafała Dolaty\nZacznijmy od tego, czego zawsze jesteśmy ciekawi: jak, gdzie i kiedy rodzi się pasja jeździecka? Jak to było z Tobą? Można powiedzieć, że zaczęło się od dziecięcych marzeń :) Moja przygoda z jeździectwem sięga czasu, kiedy chodziłem do szkoły podstawowej. Jazda konna bardzo mnie interesowała, ale nie widziałem siebie w klasycznym stylu jazdy. W trakcie wakacji, które spędzałem u dziadków, dowiedziałem się, że niedaleko mieści się ośrodek jeździecki Furioso i można tam pojeździć konno w stylu west. Zapisałem\nsię na pierwszą lekcję, potem kolejną, aż na dobre wsiąknąłem w to środowisko… :) Nie kusiły Cię inne dyscypliny sportowe? Z racji twoich fizycznych predyspozycji widzielibyśmy Cię na przykład w koszykówce… Owszem, mogłem wybierać spośród wielu dyscyplin sportowych. Zwłaszcza, że jazda konna nie była jedynym sportem, który uprawiałem. Począwszy od szkoły podstawowej swoich sił próbowałem również w pływaniu oraz piłce siatkowej. Po jakimś czasie musiałem podjąć de-\n„Jako młody chłopak nie mogłem sobie wyobrazić siebie w bryczesach, a tutaj mogłem przecież jeździć w jeansach… :)”\ncyzję: siatkówka czy jeździectwo? Wybrałem konie i do dziś dnia nie żałuję, że podjąłem właśnie taką decyzję. Nie przeszkadza Ci, że konie westowe są niskie? W jeździectwie klasycznym siodło leży jednak dużo wyżej… Tak jak wspominałem wcześniej, po prostu nie widziałem siebie w jeździectwie klasycznym. Jako młody chłopak nie mogłem sobie wyobrazić siebie w bryczesach, a tutaj mogłem przecież jeździć w jeansach… :) Jeżeli chodzi o mój wzrost, to z pewnością nie jest on problemem. Jeżeli by tak było, to na arenach światowych nie widywalibyśmy również bardzo wysokich zawodników, jak chociażby Tom McCutcheon, który jest przecież złotym medalistą reiningowych Mistrzostw Świata. Zaczynałeś od startów w zawodach na polskich arenach w czasach kie-\ndy west w naszym kraju dopiero raczkował, obok Ciebie startowała garstka takich jak Ty zapaleńców. Teraz startujesz na dużych, międzynarodowych zawodach w Europie i Stanach, razem z największymi nazwiskami tego sportu. Jak wyglądała droga od amatora do zawodowca? Okres szkoły podstawowej do ukończenia studiów to czas, w którym każdą wolną chwilę spędzałem w Żukowicach. Nie od razu miałem też szansę jeździć na koniach rasy American Quarter Horse – dosiadałem koni przeróżnych ras, a najmilej wspominam Justę, klacz małopolską. To z nią odnosiłem swoje pierwsze sportowe sukcesy… :) Po skończeniu studiów pojawiła się możliwość pracy w Rzeszowie, w Ośrodku Jeździeckim, którego właścicielem jest Janusz Miłek. Spakowałem swoje rzeczy, pożegnałem się z rodzicami i przeprowadziłem się 300 km od domu rodzinnego. Dzięki całej infrastrukturze ośrodka w Rzeszowie\n„Nie od razu miałem też szansę jeździć na koniach rasy American Quarter Horse – dosiadałem koni przeróżnych ras, a najmilej wspominam Justę, klacz małopolską.”\nmogłem trenować cały rok, a przy wsparciu właściciela miałem możliwość poznania wielu trenerów światowej klasy. Zdecydowanie to właśnie Janiowe Wzgórze jest miejscem, w którym zaczęło się moje zawodowstwo. :) Ważnym wydarzeniem był mój pierwszy wyjazd do Teksasu i poznanie Scotta McCutcheona w 2011 roku. Obdarzył mnie zaufaniem i dostałem od niego konia na zawody Cowboy Classic w Stevenwille.\nDopisało mi tam szczęście i wygrałem klasę Rookie Profesional. Jeszcze tego samego roku pojechałem do Teksasu ponownie i z pomocą Scotta oraz jego żony Kathy wylicytowałem na Legacy Sale klacz – Guess Im A Gunner, której nowym właścicielem został Janusz Miłek. To dzięki tej klaczy zacząłem tak naprawdę odnosić największe swoje sukcesy w kraju i Europie. Twoja kariera rozwija się imponu-\njąco, odniosłeś sporo sukcesów na arenach polskich, z sukcesami wkraczasz na areny międzynarodowe. Który z tych sukcesów jest dla Ciebie najcenniejszy? Z każdą wygraną wiążą się miłe wspomnienia, każda wygrana – to osobna historia. Niemniej jednak zawsze miło będę wspominał starty na JM Little Reckles (z hodowli Janusza Miłka, właściciela Janiowego Wzgórza), gdyż był to pierwszy koń, którego sam wytrenowałem od podstaw. Udało nam się zdobyć Mistrzostwo Polski Młodych Koni PLWiR, oraz drugie miejsce podczas zawodów Futurity rozgrywanych w Roleski Ranch. Co byś doradził zawodnikomamatorom myślącym o karierze zawodowej? Od czego zacząć? Jak pracować? Trening koni, ten zawodowy, jest bardzo wymagający. Wymaga wielu poświęceń, niezliczonych godzin treningu. Jeżeli chcesz odnieść suk-\nces w tym sporcie, nie możesz załamywać się niepowodzeniami. Jeśli nie jesteś w stanie całego swojego życia podporządkować swojej pasji, to przejście na zawodowstwo w pełnym tego słowa znaczeniu może być trudne. Chcąc zaistnieć na arenach europejskich czy też światowych, nieustannie trzeba się doszkalać, szukać nowych metod treningu. Na\nwięc swoich sił próbować w zawodach organizowanych w naszym kraju, podczas których można się zmierzyć z wieloma dobrymi zawodnikami. Mam tutaj na myśli chociażby zawody organizowane przez Roleski Ranch. Dużą szansą rozwoju jest możliwość jeżdżenia na dobrych koniach, a te bardzo często są poza granicami\n„Z każdą wygraną wiążą się miłe wspomnienia, każda wygrana – to osobna historia.”\npoczątku ogromne znaczenie ma dobre opanowanie podstaw jeździectwa. Ważne jest to z kim trenujesz. Jeśli trenujesz z lepszymi zawodnikami, sam chcesz być lepszy. Warto\nnaszego kraju. Zmusza to zawodników to częstych wyjazdów. Moim zwyczajem stały się już coroczne wyjazdy do Teksasu. Wiąże się to z tym, że w kraju na minimum dwa\nmiesiące (a czasami dłużej) muszę zostawić rodzinę. Nie każdy jest na to gotowy, natomiast korzyści jakie daje taki wyjazd są ogromne. Można poznać najlepszych trenerów, masz możliwość obserwowania jak trenują i pokazują konie. Przez to chcesz być coraz lepszy, mierzysz do wyższego poziomu. Tak więc, jeśli ktoś\nmnie trafia mam rozplanowany na każdy dzień tygodnia. Każdego dnia ćwiczymy poszczególne elementy. W sezonie średnio w ciągu dnia jeżdżę 7-10 koni, co praktycznie wypełnia mi cały dzień. Co najbardziej lubisz w pracy z końmi?\n„Trening każdego konia, który do mnie trafia mam rozplanowany na każdy dzień tygodnia.”\nmyśli o zawodowym trenowaniu i pokazywaniu koni musi być gotowy na ciężką pracę oraz wiele wyrzeczeń.\nLubię jak robią postępy i dzięki mojemu treningowi są lepszymi końmi. Wtedy wiem, że to co robię ma sens… :)\nJak wygląda Twój dzień treningowy? Trening każdego konia, który do\nWidziałeś świat reiningu na najwyższym poziomie. Czy jest w tym świecie coś, co chciałbyś przenieść do\nnaszego, polskiego świata westu? Z racji tego, że reining w Stanach jest dyscypliną rozwijaną od wielu lat, w wielu kwestiach mają ogromne doświadczenie. Ja pewnie chciałbym przenieść wszystko… :) Ale to przecież nierealne… Czy jako zawodnik masz jeszcze czas i ochotę na jazdę rekreacyjną? To zależy co masz na myśli używając słowa „rekreacyjną”? Jazda konna sprawia mi wiele radości, niezależnie od tego czy jeżdżę na hali czy jadę na łąkę… :) Co Twoim zdaniem jest najważniejsze w procesie szkolenia konia do jazdy sportowej, a co - do jazdy rekreacyjnej? Dla mnie najważniejsze w obu przypadkach jest to, aby koń odpowiadał na pomoce i rozumiał mój system treningowy. Zarówno w sporcie jak i rekreacji koń powinien być posłuszny i wykazywać chęć współpracy – to cenię najbardziej. To, co może różnić proces szkolenia konia\n„Nie da się ukryć, że w Stanach jest to ogromny biznes, a za dobrymi końmi idą olbrzymie pieniądze. Nie mniej jednak są tam darzone ogromnym szacunkiem, a dużą wagę przywiązuje się do ich zdrowia.”\ndo jazdy sportowej i do jazdy rekreacyjnej, to to, że w sporcie koń powinien mieć pewien styl i oczywiście umieć wykonywać określone manewry, co w rekreacji może być zbędne.\nOpowiedz trochę o koniach, na których startujesz. W tym roku mam wiele ciekawych koni do startów. Wśród nich jest nasz nowy nabytek – 7-letnia klacz Twisters Hot N Spicy. Jest bardzo utalentowana i miła. Zobaczymy jak\nbędzie zachowywać się na zawodach. Niemniej jednak liczymy, że powtórzy sukcesy innej naszej klaczy – Guess Im A Gunner. Kolejną klaczą, którą już pokazywałem w ubiegłym sezonie, jest Wimpys Little Hotrod. Ma 5 lat i w zeszłym roku to na niej zdobyłem Mistrzostwo Europy Środkowo-Wschodniej w klasie Młode Konie. Jest to klacz, która przyleciała do nas ze Stanów. W tym roku do startów będę miał jeszcze 6-letniego wałacha Whizard in Chrome. W poprzednich latach był on pokazywany w Stanach przez Lindsey McCutcheon. Do teamu Janiowe Wzgórze dołączył w drugiej połowie zeszłego roku, a jego starty przyczyniły się do zdobycia przeze mnie nagrody za cały cykl zawodów NRHA 4Spins Roleksi Ranch w kategorii All Around Highest Money Earne. Ogier JM Wimpys Black Boy w zeszłym roku wygrał zawody AQHA w kategorii Aged Stallions Open. Oprócz powyższych koni mamy jeszcze inne, ale to niech pozostanie jeszcze tajemnicą… :) Sam przygotowujesz swoje konie do startów? Jeżeli chodzi o trening koni, to pod tym kątem sam je przygotowuję. Natomiast na zawodach mam ogromną pomoc ze strony całego teamu Janiowe Wzgórze, który dba o to aby koń przed starem był przygotowany na czas. Zdarza się, że podczas jednego konkursu pokazuję trzy konie, sam nie byłbym w stanie wszystkiego przygotować.\nFame, to korzyści czerpią obie strony. PZJ ogłosił niedawno skład na Mistrzostwa Świata w reiningu. Na tej liście jesteś i Ty. Jak widzisz swój występ na tej imprezie? Jeżeli uda mi się zdobyć ostatnie kwalifikacje, będę chciał pokazać się z jak najlepszej strony. Mam nadzieję, że klacz, którą przygotowuję na te zawody, da z siebie wszystko. Twisters Hot N Spicy jest naszą nową klaczą, nie wiem do końca jak będzie się zachowywała w sezonie i czy wytrzyma presję. Zarówno ja, jak i moi koledzy z drużyny, będziemy rywalizować z największymi sławami reiningu na świecie. Z pewnością będzie to dla wszystkich ogromne przeżycie. Po raz pierwszy Polska ma możliwość wystawienia drużyny w reiningu, co świadczy o tym, że powoli ta dyscyplina jeździecka się u nas rozwija. Nie będzie łatwo, ale damy z siebie wszystko… :) Inne plany, marzenia? No cóż, w tym roku mam nadzieję zakwalifikować się do finału Futurity w Oklahomie. Możliwe, że będę pokazywał konia polskiego właściciela, więc tym bardziej będę chciał dać z siebie wszystko. Myślę, że marzeniem każdego zawodowego Reinera jest wygranie amerykańskiego Futurity – to jeszcze przede mną.\nCzy sport na najwyższym poziomie jest już działaniem czysto biznesowym, w którym największą rolę odgrywają pieniądze, a konie traktuje się jako towar, środek do zarabiania pieniędzy- co wynika z Twoich obserwacji i doświadczeń? Nie da się ukryć, że w Stanach jest to ogromny biznes, a za dobrymi końmi idą olbrzymie pieniądze. Nie mniej jednak są tam darzone ogromnym szacunkiem, a dużą wagę przywiązuje się do ich zdrowia. Konie, które odniosły największe sukcesy mają swoje specjalne boksy, a gdy już ich zabranie, boksy pozostają często puste dla uczczenia ich pamięci. Gdy koń zasługuje swoimi osiągnięciami aby trafić do Hall of\nundacja Stworzenia Pana Smolenia powstała w roku 2007 z potrzeby serca aktora kabaretowego\nBohdana Smolenia. Głównym celem Fundacji jest rehabilitacja dzieci i dorosłych z różnymi dysfunkcjami fizycznymi i intelektualnymi poprzez uczestnictwo w zajęciach hipoterapeutycznych. W naszym ośrodku posiadamy specjalnie przygotowane do tego celu konie. Współpracujemy z wykwalifikowanymi hipoterapeutami i grupą oddanych Idei wolontariuszy. Jesteśmy jedynym w Polsce ośrodkiem posiadającym licencję amerykańskiego centrum hipoterapii Spirithorse Therapeutic Center, od roku 2009 posiadamy także certyfikat Polskiego Towarzystwa hipoterapeutycznego. Podczas zajęć uczymy naszych Podopiecznych odpowiedzialności za zwierzęta i opieki nad nimi, stawiamy na maksymalną samodzielność jeźdźców. W przygotowaniu koni wykorzystujemy naturalne metody opierające się całkowicie na pracy z psychiką zwierzęcia, z uwzględnieniem jego naturalnych instynktów.\nKAPELUSZ I TOCZEK?\nTAK, TO MOŻLIWE! Tekst Przemysław Michalak Zdjęcia Anita Kaczor\nJuż ponad rok temu Western&Hobby postanowiło wkroczyć na teren „zakazany”, tzn. do ośrodków gdzie króluje jeździectwo klasyczne, głównie skoki. Jak wspominaliśmy wcześniej „diabeł” okazał się nie taki straszny. Podczas tych konfrontacji spotkaliśmy wiele „otwartych głów”, zainteresowanych westernowym sposobem szkolenia koni.\nzięki nowym znajomościom rozwija się współpraca i wymiana doświadczeń. Mimo że jak zwykle na początku jest wiele niewiadomych, to ciekawość bierze górę i rzeczy się dzieją ku obustronnej radości. Ktoś powie, że to taka hipiczna fanaberia i szkoda zachodu, bo przecież tradycja i utarte schematy… ale dlaczego by nie spróbować? Agnieszka Kowalczyk, zawodniczka, trener II klasy PZJ, egzaminatorka na oznaki jeździeckie, członek Wojewódzkiej Komisji Egzaminacyjnej PZJ i jednocześnie gospodarz ośrodka Nad Wartą w Rogalinku, postanowiła skorzystać z regularnego wsparcia mojej skromnej osoby. Co ja wiem o skokach? Szczerze mówiąc niewiele, prawie nic. Zatem nawet nie próbuję wypowiadać się w kwestiach technicznych dotyczących np. najazdu na przeszkodę, baskilu czy też innych skokowych zawiłości. Jaka jest zatem rola faceta w kapeluszu na parkurze z prze-\nszkodami? O tym za chwilę. Stajnia Agnieszki jest trochę nietypowa, można rzec „nieklasyczna”. Przede wszystkim konie żyją niemal 24 godziny pod gołym niebem. Mają duże wybiegi i wzajemne, końskie towarzystwo. To już jest warunek wystarczający aby zwierzęta były „poukładane” emocjonalnie. Przy tym są zahartowane i przyjazne. Tutaj widać jakim błogosławieństwem dla koni jest stado i możliwość doświadczania społecznych relacji. Kolejną rzeczą, którą warto podkreślić jest to, że żaden koń podczas jazdy nie jest „doposażony”\nw przesadne pomoce jeździeckie typu czarna wodza, wypinacze lub wymyślne ostre wędzidła. Ponadto fachowość Agnieszki dała się zauważyć nie tylko podczas codziennych obowiązków właściciela i instruktora końskiej menażerii, ale również w ocenie predyspozycji koni podczas ostatnich „końskich zakupów”, dzięki którym do ośrodka trafiły dwa wspaniałe konie. Jak się teraz okazuje, nowi lokatorzy stajni Nad Wartą, to konie o nieprzeciętnych możliwościach, wyjątkowo podatne na współpracę z człowiekiem.\n„Co ja wiem o skokach? Szczerze mówiąc niewiele, prawie nic. Zatem nawet nie próbuję wypowiadać się w kwestiach technicznych...”\nKolejny koń to kolejne doświadczenie, ale kiedy to kolejne doświadczenie ma wymiar pozytywny, to serce się raduje. O stajni w tym uroczym miejscu i tam panujących warunkach wspominam nie ot tak sobie. Uważam, że wyżej opisana rzeczywistość jest bardzo solidnym fundamentem do tego, aby w dalszej pracy behawiorystycznej uzyskać pożądane rezultaty. Jestem przekonany, że właśnie dlatego efekty są widoczne niemal od razu. I tu warto wrócić do zadanego wcześniej pytania o ową obecność „kowboja” na parkurze.\nPrzede wszystkim, jeźdźcy z ośrodka w Rogalinku docenili moc sprawczą prostych ćwiczeń prowadzonych z ziemi. Relacje człowieka i konia podczas treningu zawsze wystawiane są na próbę wzajemnego zrozumienia. Konie instynktownie swoim zachowaniem domagają się ustalenia warunków współpracy, stąd nerwowość, niepewność lub brak skupienia. Niestety bardzo często zachowania takie próbuje się zniwelować poprzez zastosowanie ostrzejszych lub bardziej pacyfikujących pomocy jeździeckich, mając na celu zabezpieczenie się przed nieprzewidywal-\nnymi, panicznymi reakcjami koni. Na szczęście w tym przypadku zaufano metodom „natural horsemanship”. Cały wachlarz ćwiczeń pozwala ustalić wymagany poziom emocji i porozumienia. W pierwszej kolejności zbudowanie przywództwa i zaufania, co otwiera drogę do dalszych ćwiczeń nad zebraniem i odpowiednim zaangażowaniem w treningu. Każdy koń to inna wrażliwość i inne predyspozycje motoryczne. Jednak wszystkie wymagają „rozmowy” o wzajemnych relacjach. Właśnie z tego po-\nwodu w ostatnich tygodniach w ośrodku Agnieszki został zbudowany wygodny „round pen” – czyli okrągły wybieg. Znawcom metody „Join Up” nie trzeba tłumaczyć przydatności takiego wybiegu. Kolejnym uzupełnieniem treningu stały się ćwiczenia na linie i kantarku sznurkowym. „Lunging for Respect” oraz ćwiczenia odczulające – to teraz niezbędny rytuał poprzedzający zajęcia skokowo-ujeżdżeniowe. Dzięki temu niemal całkowicie zostały wyeliminowane problemy psychiczne. Po takim wstępie do treningu nie ma kłopotów ze złym zachowaniem koni i można się skupić na czysto sportowych zadaniach oraz\ndoskonaleniu sposobu jazdy. Przy okazji tak często spotykane usztywnianie się koni, wpadanie łopatką itp. przestały być problemem. Stosownie do swoich predyspozycji, konie ujawniają zdolność do lekkich i chętnych reakcji na pomoce. Ćwiczenia z siodła zostały uzupełnione o intensywniejszą pracę nad poszczególnymi częściami końskiego ciała. „Lateral flexion” – na wzór reiningowych ćwiczeń prowadzących do uzyskania wertykalnego zebrania, dodatkowo przywraca końskie skupienie. Szczególnie przydatne stały się chody na ciasnych kołach i praca na\njednej wodzy. Pomaga to koniom i jeźdźcom na szybkie obniżenie emocji, szczególnie kiedy pojawia się ekscytacja i nadmierne pobudzenie po pokonaniu przeszkody. Wyćwiczenie odpowiedniego ugięcia eliminuje nadużywanie presji na wędzidle, a więc prowadzi do lepszych relacji między koniem i człowiekiem. Chyba nigdzie niespotykane na klasycznych wybiegach „zwroty na zadzie”, na wzór westernowego „rollback”, okazały się pomocne przy wypracowaniu zdolności do szybkiego i elastycznego podstawiania zadu przy najeździe na przeszkody. Konie szybko przekonały się, że\nich zdolności motoryczne pozwalają znacznie swobodniej zachowywać się podczas konfrontacji z przeszkodą. Przy okazji tych ćwiczeń konie są w stanie osiągać znacznie większą zwrotność. Oczywiście opisane obserwacje dotyczą pierwszych zauważalnych efektów wspólnej pracy. Co przyniesie przyszłość – zobaczymy.\nniu, otwarciu się na zdobycze „jeździeckiej rewolucji” i brakowi uprzedzeń. Najważniejsze, że dzieje się to z nieustannie towarzyszącą nam troską o koński dobrostan. Czytanie reakcji koni każe nam przypuszczać, że nie mają one nic przeciw łączeniu doświadczeń ludzi w bryczesach i tych w dżinsach.\nPrzed nami sezon zawodów. Zapewne dopiero tam będziemy mogli nap r awd ę o cen ić e f e k ty t yc h „eksperymentów”. Niezależnie od wyników jest to dla mnie ciekawe doświadczenie, które stało się możliwe dzięki przychylnemu nastawie-\nSTE F AN P ODE DW ORN Y\n| www.4 wil dh ors es .p l\nJAK NIE ŁAPAĆ KONIA (n a b azie rym ów c zęst oc hows kich)\nTam, na łące, stoi koń. Myślę, jakby podejść doń. Oj niełatwa to jest sztuka. Może trzeba go oszukać? Może udać, że podchodzę I na szyję rzucić wodze? Koń niegłupi, sprawa trudna. Trwa dość długo, już jest nudna. Ja podchodzę, koń przystaje, Więc częściowo się udaje. Ale gdy mam konia złapać, On zaczyna się odwracać. Albo szyję tak podnosi, Może jakoś go poprosić? Więc się skradam, i go błagam. Oj, bo zaraz Ci nagadam! Chcę Cię złapać, więc Ty stój! Nie bądź taki koński zbój. I tak stoję, w głowie mętlik. Nie mam żadnej wielkiej pętli, Żeby konia jakoś chwycić, Na łeb kantar mu przemycić. On tam stoi, ja tu stoję. Co tu gadać, ciut się boję, WesternNET kwiecień 2014\nNo więc stoję, kombinuję, Aż się jakoś wyluzuję. Gdym zluzował, nie uwierzysz, Koń sam do mnie z siebie bieży. Jakoś szybko, w oka mgnieniu, Łeb mi kładzie na ramieniu. Ja go głaszczę, czeszę, klepię, Jemu ze mną chyba lepiej. Ja odchodzę, nie uwierzysz. Koń sam z siebie za mną bieży. Już wiem wszystko, eureka, Koń ode mnie nie ucieka. Nie łap konia, to nic nie da, Będzie z tego tylko bieda. Trzeba za to konia skłonić, By on Ciebie zaczął gonić. Koń dość mądrym jest stworzeniem, Wzrokiem, słuchem, powonieniem, Sam oceni, w swej mądrości, Czy nie straci koń wolności.\nMAŁY KOŃ DUŻE SZCZĘŚCIE Tekst Przemysław Michalak Zdjęcia Anita Kaczor\nW tym artykule refleksja na temat małych słodziaków, które często kupowane są dla naszych dzieci jako kolejne maskotki do zabawy. Kuce, bo o nich mowa, często rozmiękczają nasze serca swoim wyglądem i spojrzeniem.\nuże, mądre oczy i niewinne pyszczki. To pierwsze wrażenie, jakie na przeciętnym człowieku robi widok kucyka. Jeśli jeszcze kucyk niesie na swoim grzbiecie kilkuletnie dziecko, to niejeden rodzic mięknie na taki widok i już tylko krok od decyzji zakupu takiego pluszaka do ogródka. Jednak kuc to koń. Żywa istota, której behawiorystyczne i etologiczne uwarunkowania przesądzają o tym, że daleko jej do pluszowej zabawki, a jej postrzeganie świata bardzo różni się od ludzkiego.\nKuce to dranie Ta teza to oczywiście żartobliwe podkreślenie ich zdolności adaptacyjnych i sprytu oraz wyjątkowej, nieproporcjonalnej do wzrostu, siły i wytrzymałości. Dzięki swojej zwartej budowie większość kucy to silne i mało wymagające zwierzęta. Często spotykane są w ośrodkach jeździeckich jako konie „pierwszego kontaktu” dla dzieci. Jednak równie często kuce to źródło wielu problemów i nieporozumień.\nJeśli ktoś miał okazję obserwowania kucy w stadzie dużych koni, to zapewne przyzna rację, że te małe cwaniaki świetnie dają sobie radę ze znacznie większymi osobnikami. Mało tego, kuce nierzadko stają się dominującymi w stadzie i potrafią stać się końmi Alfa. Co to dla nas znaczy? Przede wszystkim nie powinniśmy zapominać, że kuc to często silna, końska osobowość. Zatem rozmowa z kucem nie powinna się różnić od tej, którą prowadzilibyśmy z pełnowymiarowym koniem. Ten sam ję-\nzyk, ta sama mowa ciała i identyczna wrażliwość – czasem subtelna i delikatna, a czasem twarda i pełna końskiego uporu. Nierozumienie tej oczywistej prawdy, często prowadzi do zawodów i rozczarowań. Obraz miłego, pokornego pluszaka, zmienia się na rzecz niesfornego uparciucha, który potrafi gryźć, kopać i ponosić. Oczywiście nie jest to wynik jego złośliwej natury, ale naszych własnych, powiedziałbym „tradycyjnych” błędów. Miłe złego początki Jak można odmówić takiej słodkiej mordce smakołyku? Karmienie z ręki to pierwszy grzech naszej relacji z kucem. W następnej kolejności możemy się spodziewać podgryzania i coraz bardziej natarczywego upominania się o marchewki. To pierwsze kroki do utraty respektu i szacunku u kuca. Kolejne błędy i brak egzekwowania respektu prowadzą do przejęcia przez małego konika pełnej dominacji. W konsekwencji otrzymujemy kuca niechętnego do współpracy, a tym samym niebezpiecznego, który zamiast zachęcać dzieciaki do jeździectwa działa odwrotnie. Wracamy na dobrą ścieżkę W pracy z kucem obowiązują wszystkie ćwiczenia z dziedziny „natural horsemanship”. Praca z ziemi na lince i sznurkowym kantarku niczym się nie różni od pracy z końmi „pełnowymiarowymi”. Ustalenie przywództwa jest tak samo ważne. Respekt i szacunek musi być egzekwowany bez taryfy ulgowej. W efekcie kucyki na powrót stają się słodziakami godnymi zaufania. Dzieci na ich grzbiecie stają się bardziej bezpieczne, a małe konie mogą być dla nich pierwszymi przewodnikami po końskim świecie. Zatem czy rzeczywiście kuce to dranie? Oczywiście, że nie! Mały koń – duże szczęście to hasło prawdziwe, ale pod pewnymi warunkami i o tym trzeba pamiętać.\nSTAJNIA GRONÓWKA Tekst Anna Ulanowska Na zdjęciu Stajnia Gronówka, fot. Wacław Ulanowski\nStajnia „GRONÓWKA” zlokalizowana jest w miejscowości Barczyzna 6a w woj.. wielkopolskim (gmina Nekla), w otoczeniu lasów i pól. Od wiosny do jesieni słychać tu żurawie a pod zabudowania podchodzą sarny i jelenie. Swoje siedliska mają też tutaj bociany i czaple.\nlatach 2009-2010 nowi właściciele Agata i Dariusz Gronowscy wykonali renowację i odbudowę prawie 100 letniego budynku, w którym kiedyś stały konie pociągowe przeznaczone do pracy w polu, wyjazdów do miasta, na targ itp., a który z czasem stracił swoje stajenne przeznaczenie. W stajni znowu mogły zamieszkać konie.\nSala kominkowa, fot. W. Ulanowski WesternNET kwiecień 2014\nW drugiej połowie 2011 roku ruszyła budowa nowej stajni, w której znalazło się 15 boksów oraz siodlarnia. Po zakończeniu tej inwestycji właściciele podjęli kolejne wyzwanie i w 2012 roku rozpoczęła się budowa krytej ujeżdżalni o powierzchni 1000 m2. Powstał obiekt wysoki, przestronny i jasny. Dzięki realizacji tej inwestycji jazdę konną można trenować cały rok bez względu na pogodę i porę roku, co jest szczególnie istotne zimą, która\nbywa martwym sezonem. Obok hali powstały kolejne boksy dla koni. Na terenie ośrodka znajduje się ogólnodostępna sala kominkowa, w której można odpocząć, napić się kawy, herbaty czy rozegrać partię szachów, a zimą ogrzać się przy kominku. Oficjalne otwarcie ośrodka nastąpiło w czerwcu 2012 roku, podczas imprezy „Powitanie Lata”, której to-\nI Halowe Wewnętrzne Zawody, fot. W. Ulanowski\nStajnia „GRONÓWKA” Fot. Wacław Ulanowski\nwarzyszyły I Towarzyskie Zawody Konne w Skokach Przez Przeszkody. Zainteresowanie było tak duże, że właściciele zdecydowali się na organizację kolejnych zawodów już w sierpniu tego samego roku!!! Przyjechali nie tylko amatorzy, ale również osoby wiążące swoją przyszłość z jeździectwem. Stajnia rozpoczęła starania o pozwolenie na organizację zawodów konnych w skokach o wyższej randze niż towarzyska, które zakończyły się pomyślnie i w czerwcu 2013 roku podczas kolejnej imprezy „Powitanie Lata” odbyły się I Regionalne Zawody Konne w Skokach Przez Przeszkody. Towarzyszyły im III Towarzyskie Zawody w Skokach Przez Przeszkody.\nBarbara Gronowska na koniu Erozja,\nPatronat honorowy nad imprezami sportowymi objęli Starosta Wrzesiński oraz Burmistrz miasta i gminy Nekla, którzy ufundowali puchary dla zawodników. Czerwcowe zawody postanowiono wpisać na stałe w kalendarz imprez – w tym roku zawody odbędą się 14 czerwca. Imprezy, które wpisane są już w kalendarz stajni to oprócz zawodów konnych; Majówka, w której w ubiegłym roku wzięło udział kilkanaście koni. Był to rajd jednodniowy po okolicznych lasach. Na trasie rajdu znajdowało się jezioro i zarówno jeźdźcy jak i konie nie mogli sobie odmówić wejścia do wody. Jeden z koników tak się rozochocił, że skończyło się pełną kąpielą z jeźdźcem! Chętni mogli jechać bryczką. Jesienią 2012 roku urządzono po raz pierwszy w historii tej stajni Pogoń za Lisem - Bieg Św. Huberta, w którym wzięło udział kilkudziesięciu dorosłych jeźdźców. Młodszym i mniej doświadczonym zaproponowano zabawę w Szukanie Lisa, którego ukryto na polanie. Wieczorem goście zgromadzili się przy ognisku na poczęstunku. Był bigos, grochówka i pieczone kiełbaski. W 2013 roku na Hubertusa przybyły całe rodziny. Najmłodszy uczestnik miał 4 lata, najstarszy zaś 70! Przygotowano mnóstwo konkursów z nagrodami i każdy mógł się sprawdzić w wybranej konkurencji. W ubiegłym roku zorganizowano\npo raz pierwszy imprezę Pożegnanie Lata w Tonacji Western & Horsemanship. Zarówno gospodarze jak i przybyli goście zjawili się w kowbojskich kapeluszach, a w tle cały czas było słychać muzykę country. Był pokaz jazdy konnej w stylu western, kadryl z flagami, pokaz elementów reiningu, prezentacja naturalnych metod pracy z końmi. Dla chętnych przygotowano konkurencje takie jak barrel racing czy wyścig po kowbojski kapelusz. Zawodnicy otrzymali nagrody ufundowane przez Fundację na Rzecz Rozwoju i Edukacji EquusEko, które wręczała prezes Wiesława Czerpińska W stajni mieszkają konie rekreacyj-\nfot. Karolina Wengerek 31\nne, sportowe i pensjonatowe. Zwierzęta mają jasne i przestronne boksy (12-14 m2), które wyposażone są w automatyczne poidła, obracane żłoby i solniczki. Obsługa stajni 6 dni w tygodniu z boksów usuwa nawóz. Owies, siano i słoma – zawsze są pierwszej jakości co jest wymogiem numer jeden. Konie mają do dyspozycji 10 ha wybiegów, które są ogrodzone i z dostępem do bieżącej wody. Aktualnie ośrodek posiada 43 boksy. Pierwsze kroki w nauce jazdy konnej odbywają się w obecności instruktorów Karoliny Wengerek i Julii Tabaki. Zainteresowanie jest bardzo duże, zarówno wśród dzieci, jak i dorosłych. Adepci szkółki jeździeckiej mogli zaprezentować zdobyte umiejętności podczas I Halowych Wewnętrznych Zawodów w Stajni Gronówka w lutym tego roku. Kolejne planowane są na 1 maja tego roku na wolnym powietrzu. Do dyspozycji zawodników i pozostałych jeźdźców jest parkur trawiasty i parkur o podłożu piaszczystym. Na parkurze piaszczystym można trenować po zmroku – zainstalowano oświetlenie. Zawodnicy, którzy posiadają odznaki trenują pod okiem swoich instruktorów i biorą udział w zawodach. Są też tacy, którzy uprawiają rekreację konną podczas długich spacerów po okolicy. Jazdy prowadzone są głównie w stylu klasycznym, ale obecny jest też styl westernowy, który propaguje instruktor Maciej Filoda, wykazując w pracy z konikami dużo cierpliwości popartej wiedzą i doświadczeniem.\nLekcja jazdy konnej, fot. Karolina Wengerek\nGalileo, fot. Karolina Wengerek\nW Stajni Gronówka od 2014 r. działa Stowarzyszenie Klub Jeździecki Gronówka. Wszystkich „dużych i małych”, którzy kochają konie serdecznie zapraszamy!!!\nStajnia, fot. Anita Kaczor\nPOLO CZY COWBOY POLO TO JESZCZE POLO? Tekst Anita Kaczor Zdjęcie Robert Antczak\nóżnorodność dyscyplin sportowych jest zachwycająca. Może z potrzeby aktywności ruchowej, a może z potrzeby ustalenia kto i w czym jest najlepszy, ludzie od zamierzchłych czasów wystawiają się na różnego rodzaju próby. Próby te, podzielone na różne kategorie, zwane dyscyplinami sportowymi, wyłaniają najsilniejszych, najszybszych, najzręczniejszych, najbardziej wytrzymałych, najlepiej kopiących piłkę, najwyżej skaczących… oj, długo by wymieniać. Ludzka fantazja nie zna granic. Fenomen ten obejmuje nie tylko rywalizację w odniesieniu do możliwości ludzkiego ciała, ale również możliwości będących w posiadaniu człowieka przedmiotów, takich jak chociażby samochody oraz, rzecz jasna, zwierząt. I tu dochodzimy do sedna, czyli naszych ukochanych koni. Lista konkurencji sportów konnych jest imponująco długa, nam najbliższe z tej listy są oczywiście konkurencje jeździectwa westernowego. W poprzednich numerach naszej internetowej gazety pisaliśmy o konkurencjach szybkościowych: barrel racing, konkurencjach z bydłem: cutting, working cow horse, calf roping, team penning, cattle penning nie zabrakło również koronnej konkurencji west, jaką jest reining. Tym razem coś z zupełnie innej beczki, o pardon, z zupełnie innej półki... Królewska gra – polo. Czy kowboje mają coś wspólnego z grą eleganckich brytyjskich elit w bryczesach? Otóż okazuje się, że polo ma w sobie coś, co fascynuje i jednych i drugich...\nGrały w nią zarówno kobiety jak i mężczyźni. W kolejnych wiekach polo stało się popularne wśród szlachty indyjskiej, bizantyjskiej i egipskiej, skąd rozprzestrzeniało się dalej, głównie w kierunku wschodnim. Do czasów średniowiecza grano w polo od Konstantynopola po Japonię. Kiedy Brytyjczycy opanowali Indie, zaczął się nowy etap w historii tego sportu. To właśnie kolonizatorzy nadali mu nazwę „polo” od tybetańskiego „pulu” oznaczającego piłkę. Dotąd gra znana była jako „Sagol Kangjei”. Brytyjskim oficerom gra w polo bardzo przypadła do gustu. Począt-\nkowo grywali tylko na skolonizowanych terenach, z czasem zaczęli urządzać rozgrywki również na Wyspach Brytyjskich. Pierwszy pokaz polo odbył się w Londynie w 1871 roku. Wkrótce grę pokochały szerokie rzesze Brytyjczyków, zaczęły powstawać liczne zespoły polo, a specjalna organizacja zajęła się kodyfikacją zasad. Potem polo „wywędrowało” wraz z Brytyjczykami do innych części świata. Bardzo podatny grunt dyscyplina ta znalazła w Argentynie, gdzie pojawiła się wraz z angielskimi emigrantami. Pod koniec XIX wieku inni brytyjscy osadnicy „wywieźli” grę do Teksasu, i tak polo rozgościło się również wśród\nKto pierwszy grał w polo? Gra powstała jeszcze przed naszą erą w Persji, gdzie początkowo praktykowały ją wojskowe jednostki konne, zwłaszcza straż królewska. Szybka jazda, prowadzenie konia jedną ręką, z koniecznością koordynacji na linii oko-ręka przy uderzeniach piłki, precyzja i celność – te cechy gry w polo sprawiły, że była ona świetnym sportem treningowym. Z czasem polo przerodziło się w narodową grę szlachty perskiej.\nnie w wytwornych kapeluszach i doprowadzają do porządku zrytą przez końskie kopyta trawę, ucinając sobie przy tym kurtuazyjne pogawędki. Podczas najsłynniejszego Queen’s Cup w Windsorze wśród udeptujących bywa nawet królowa.\nkowbojów. Dostosowali oni zasady gry do swoich potrzeb i wykształciła się odmiana, którą najpierw nazywano Palmetto Polo, a w 1959 roku przemianowano na... Cowboy Polo. Mallety i czakery, czyli na czym polega polo? Polo to bardzo widowiskowa, a dla zawodników i koni - wymagająca gra. Celem rozgrywki jest wbicie piłki do bramki rywala za pomocą bambusowego kija zakończonego drewnianą poprzeczką, zwanego malletem. W pojedynku uczestniczą dwie drużyny składające się z czterech graczy i minimum ośmiu koni. Klasyczne, elitarne polo jest rozgrywane na trawiastym boisku o wymiarach 300 x 160 jardów, czyli około 274 x 146 metrów (to obszar prawie sześciu boisk do piłki nożnej). Zawodnicy zajmują na boisku konkretne pozycje i spełniają określone funkcje: są obrońcy, rozgrywający i atakujący. W meczu rozgrywa się od czterech do ośmiu części, tzw. czakerów, trwających po siedem minut. Pomiędzy czakerami są krótkie, trzyminutowe przerwy, w połowie meczu nieco dłuższa. Zawodnicy nie rozgrywają całego meczu na\njednym koniu. Każdy ma co najmniej dwa (zazwyczaj cztery, a czasami nawet dziesięć) do wymiany w przerwach lub w trakcie gry. Im mecz jest ważniejszy i trudniejszy, tym więcej potrzeba koni. To właśnie ilość niezbędnych wierzchowców czyni ten sport tak kosztownym i zarezerwowanym tylko dla zamożnych. Mecze, rozgrywane obowiązkowo w białych bryczesach i koszulkach polo, są szybkie i bywają niezwykle agresywne. Przepisy pozwalają na grę kontaktową  można spychać konia rywala swoim wierzchowcem, można zahaczać kij rywala, można uderzyć swoim barkiem w bark rywala. Dokładnie określone jest też, czego robić nie wolno. Na przykład nie wolno zajeżdżać drogi atakującemu jeźdźcowi, podczas walki o pozycję i spychania przeciwnika z toru jazdy nie wolno przepychać się łokciami itd. Dodajmy, że w drużynach mogą grać również kobiety. Brytyjczycy nadali grze w polo niepowtarzalną towarzyską otoczkę. Do tradycji należy na przykład udeptywanie murawy w przerwach między czakerami. Na boisko wchodzą widzowie: eleganccy dżentelmeni, pa-\nPodczas najsłynniejszego Queen’s Cup w Windsorze wśród udeptujących bywa nawet królowa.\nKonie, których dosiadają zawodnicy podczas gry w polo powinny charakteryzować się szybkością koni pełnej krwi, inteligencją arabów i zwrotnością rasy quarter horse. Dawniej w rozgrywkach brały udział kuce („polo pony”), ale w latach 20-stych XX wieku wycofano limit wzrostu. Obecnie konie do polo mierzą około 150 cm w kłębie. Są to z reguły krzyżówki koni pełnej krwi z amerykańskimi quarter horse lub argentyńskimi criollo. Najlepsze konie do polo, o odpowiednich predyspozycjach i temperamencie, osiągające też jedne z najwyższych cen, pochodzą z Argentyny. Kraj ten jest dziś niekwestionowaną potęgą w polo. Połączenie pasji do tego sportu (w polo grają już kilkuletnie dzieci), świetnych koni i znakomitych warunków do trenowania sprawiło, że to właśnie z Argentyny pochodzą najlepsi zawodnicy i trenerzy, tam też rozgrywany jest najważniejszy turniej polo na świecie. Drużyna z Argentyny jest aktualnym mistrzem świata. Polo w Anglii to splendor i blichtr, a w Argentynie prawdziwy sport. Czy Cowboy Polo to jeszcze polo? Amerykanie, naród praktyczny, przystosowali polo do swoich potrzeb i możliwości. W kowbojskiej przestrzeni polo nabiera zupełnie innego wyglądu. Mogę się tylko domyślać, co Brytyjczyk myśli widząc kowboja w kapeluszu uderzającego malletem dużą gumową piłkę… Drużyny Cowboy Polo składają się nie z czterech, a z pięciu zawodników. Boisko, którym zazwyczaj jest zwykła piaszczysta arena do rodeo, podzielone jest na pięć stref, do każdej z nich przypisanych jest dwóch graczy, po jednym z przeciwnych drużyn. Zawodnicy w momencie odbijania piłki w stronę bramki mu-\nszą przebywać w swojej strefie. Ogranicza to prędkości osiągane przez konie, nie powodując tak dużego wyczerpania zwierząt jak w tradycyjnym polo, zawodnicy nie muszą więc ich tak często zmieniać. Regulamin dopuszcza podczas meczu dwa konie dla jednego gracza, jednak większość zawodników cały mecz spędza na grzbiecie jednego wierzchowca. Mecz składa się z czterech części, zwanych tradycyjnie czakerami, ale trwających po piętnaście minut. Kowboje grają w polo tradycyjnymi malletami, ale większą, gumową piłką. Do gry najczęściej używane są konie rasy American Quarter Horse, dobrze sprawdzają się starsze, doświadczone zwierzęta, o odpowiednich umiejętnościach i predyspozycjach. Kowbojska odmiana polo oczywiście ma sformalizowane przepisy. Zawodnicy w poszczególnych strefach walcząc o piłkę mogą spychać się bokiem, nie mogą zajeżdżać sobie drogi od przodu, nie można\noczywiście uderzać kijem koni ani ludzi, itd. Są też niepisane reguły, a jedną z najbardziej znanych i zapewne lubianych, jest stawianie piwa całej drużynie przez zawodnika, który spadnie z konia podczas gry… Co ciekawe, w przeciwieństwie do tradycyjnego polo, Cowboy Polo przez długi czas było sportem zarezerwowanym wyłącznie dla mężczyzn. Płeć piękna ścigała się między beczkami, ale do drużyn polo pierwsze kobiety dołączyły dopiero w połowie lat 90-tych. Szczyt popularności sport ten osiągnął w latach 70-tych, powstało wtedy wiele klubów, nie tylko w Stanach - od Teksasu po Montanę, ale nawet w… Australii. Od tamtego czasu liczba entuzjastów gry znacznie spadła. Ostatnie ogólnokrajowe mistrzostwa w USA odbyły się w 2002 roku, a w 2005 rozwiązano Cowboy Polo Association. Rozgrywki polo w Stanach, tak jak i w Anglii, to wydarzenie towarzyskie. Tylko każdy organizuje je w swoim stylu. Jedni w białych bry-\nczesach, za duże pieniądze i ku uciesze wyższych sfer, drudzy w kowbojskich kapeluszach i kurzu, po to, by po prostu mieć „fun”. Wszyscy zgodnie jednak podkreślają, że polo dostarcza niesamowitych przeżyć.\nIt isn’t just sitting on the horse and hitting a ball. Dana Kopp, zawodniczka Cowboy Polo.\nŹródła: Łukasz Kielban, Polo – sport królów, Czas Gentlemanów – blog dla mężczyzn z klasą, Maj 20, 2013, Karolina Gembara, Jak polo zawojowało świat, Magazyn Golf&Roll, 2013, Glenda Wallace, Cowboy Polo: Family Fun on Horseback" Distinctly Montana, 2006, Michał Kiedrowski, Do śmierci lub bankructwa, Magazyn Logo nr 9/2008, www.warsawpoloclub.pl\nMUSTANGI LEGENDA DZIKIEGO ZACHODU Tekst Andrzej Prinke ZdjÄ™cia na licencji CC\nMustang – to jedno ze słów-kluczy, które muszą pojawić się w każdej opowieści o Dzikim Zachodzie.\nen wspaniały wierzchowiec towarzyszył zarówno Indianom, jak i białym - pionierom, traperom, czy kowbojom. Sławiono go za jego wybitną inteligencję i wytrzymałość. Znane są liczne wersje opowieści o zmyślnym mustangu, który uratował swego pana - skrajnie wyczerpanego bądź też zagubionego na bezdrożach - przynosząc go na swym grzbiecie z powrotem do obozu. Spróbujmy uzupełnić tę ogólnie znaną wizję mustanga o garść ency-\nklopedycznych faktów na jego temat. Mustang (zwany też bronco albo cayuse), to mały, półdziki koń żyjący do dziś w Meksyku i na równinach zachodniej części Stanów Zjednoczonych. Jego nazwa pochodzi od hiszpańskiego słowa mesteno (bez właściciela). Osiąga wysokość w kłębie do 150 cm i wagę od 270 do 365 kg. Średnia długość życia mustanga wynosi 20 lat. W rezultacie licznych krzyżówek osobniki\ntego gatunku występują we wszystkich maściach, łącznie ze srokatą i bułaną. Odznaczają się niezwykłą wytrzymałością i inteligencją, silną budową ciała i świetnym uzębieniem. Cenione były zwłaszcza jako wierzchowce pod siodło. Mustangi są potomkami koni arabskich i berberyjskich, sprowadzonych w XVI w. przez najeźdźców hiszpańskich (konkwistadorów) do zakładanych przez nich w Meksyku hodowli bydła. Wiele z tych koni zbiegło później na północ i zdziczało, a także skrzyżowało się z innymi rasami. Mustangi świetnie zaadaptowały się do warunków prerii i masowo się tam mnożyły. Opanowały np. umiejętność pozyskiwania wody z zamarzniętych przerębli oraz przetrwania przez długi czas bez wody i pożywienia. Ich liczebność w poł. XVII w. szacuje się na 2-4 mln, a na pocz. XX w. – na ok. 1 mln sztuk. Wiele z nich zostało następnie pojmanych, wtórnie udomowionych i hodowanych przez Indian, w tym zwłaszcza przez plemię Cayuse, żyjące we wsch. części stanu Washington i w Oregonie. Proces ten dał początek odmianie zwanej „indiańskie kucyki” (Indian ponies), a w pnzach. Stanach – koniom Cayuse.\nPoszczególne plemiona Indian preferowały mustangi określonej maści. Czejenowie uznawali osobniki z łatami na łbie i piersi za święte, gwarantujące zwycięstwo w boju; nazywano je "Medicine Hats". Mustangi żyją w niewielkich stadach, złożonych z dorosłego ogiera, 2-18 klaczy oraz źrebiąt. Młode ogiery usuwane są z rodzimego stada po ukończeniu trzeciego roku życia i tworzą osobne stada na czas do osiągnięcia dojrzałości. Każde stado zajmuje określone terytorium, którego broni przed innymi i jedynie w przypadkach wyjątkowego zagrożenia łączy się z nimi w celu wspólnej obrony. Naturalni wrogowie mustangów, to drapieżniki prerii: wilki, kojoty i pumy. Jedna z klaczy w stadzie pełni rolę przewodniczki, która w razie ataku wyprowadza stado w bezpieczne miejsce, podczas gdy ogier broni wspólnego terytorium. Mustangi bronią się przed wilkami tworząc krąg, w którym kryją źrebaki i próbują odstraszyć napastników, uderzając kopytami o ziemię i szczerząc zęby.\ndorosnąć przed kolejną zimą. Liczebność mustangów drastycznie zmalała w ostatnich dwóch stuleciach na skutek masowego ich wybijania, by pozyskać skórę i mięso oraz w związku z zagospodarowywaniem prerii pod uprawy rolne. Dzisiejsze pogłowie mustangów liczy zaledwie 20 tys. sztuk, rozproszonych na terenie 10 stanów USA, w tym kilka tysięcy żyjących w stanie dzikim, w swych naturalnych warunkach. Są one zagrożone całkowitym wyginięciem, zwłaszcza że okoliczni farmerzy oskarżają je o niszczenie pastwisk. Z tego powodu na mustangi urządza się obławy, w wyniku których są one tępione, a ich mięso służy do produkcji karmy dla psów. Jedynie nieliczne osobniki objęte są ochroną. W r.\n1957 założono dla nich księgę stadną. W wyniku krzyżówek powstały nowe odmiany: kuce cayuse i Rocky Mountain. Mustangi występują również w Ameryce Południowej, gdzie znane są pod nazwą cimmaron.\nBibliografia: Encyklopedia Britannica. Edycja polska, t. 28 (Mu-Ni), Poznań. The Encyclopedia Americana. International Edition, t. 19, Grolier. Funk & Wagnalls New Encyclopedia, t. 18 (Monaghan to New Ireland). The New Encyclopaedia Britannica. t. 2. Micropaedia, Ready Reference. Mustang (rasa koni), w: Wikipedia, wolna encyklopedia (dostęp: 15 III 2014).\nW stadzie występuje też zjawisko rywalizacji o klacze między ogierem-przewodnikiem, a młodszymi samcami. Ruja u klaczy mustanga trwa od kwietnia, do lipca, a ciąża – około 11 miesięcy. Miot liczy 1-2 źrebiąt, które już po paru godzinach potrafią poruszać się samodzielnie. Urodzone wiosną źrebię zdąży więc\nZA TEN KLIMAT KOCHAMY WEST\nJAK SZYBCIEJ ZMIENIĆ MAŁO BEZPIECZNE ZACHOWANIA KONIA? Tekst Marta Gierlińska\nWiększość jeźdźców chciałaby, aby ich koń był bezpieczny. Lekko reagował na sygnały, a współpraca z nim odbywała się intuicyjnie. Są tacy, którzy marzą o koniu, który jest z nimi tak zgrany, że sygnały przekazywane pomiędzy tą dwójką są ukryte przed wzrokiem obserwatorów.\nzłowiek i koń rozumieją się bez słów, a wierzchowiec „odpowiada na myśl”. Kochamy nasze konie, marzymy, żeby powyższe, stało się realne, ale rzeczywistość jest inna, o wiele trudniejsza i daleka od tych marzeń. Trudno nam czasem zrozumieć zachowania naszych czworo kopytnych przyjaciół, a tym bardziej je tolerować. Zwłaszcza, gdy stanowią dla nas zagrożenie. Przypadki bywają różne: Maria pracuje z ogierem rasy małopolskiej. Na początku koń wydawał się dość spokojny, ale teraz coraz częściej zaczyna wpychać się na nią, a ostatnio „przebiegł po Marii” w czasie wspólnej wyprawy do lasu. Prowadziła go wtedy na linie i robili wspólnie ćwiczenia. Nagle ogier wystraszył się i wpadł na nią, przewracając na drodze. Nic się nie stało, ale Maria ma poczucie, że to ona zawiniła i szuka przyczyn. Hania pracuje z 6 letnim wałachem rasy SP. Koń lubi się na nią wpychać i Hania nie zawsze potrafi wyegzekwować od niego to, czego oczekuje. Koń niekiedy ucieka przed siodłem i nie chce podawać nóg. Natomiast w czasie jazd jest posłuszny. Hania zastanawia się o co chodzi, chociaż sama podkreśla, że są momenty, w których boi się pracować ze swoim wałachem i okazać stanowczość. Robert pracuje z klaczą rasy wielko-\npolskiej. Klacz lubi się płoszyć i wtedy nie ma możliwości zatrzymania jej, co jest mało bezpieczne. Dlatego Robert stosuje coraz ostrzejsze wędzidła, żeby sobie z nią poradzić. Niestety przynosi to tylko połowiczne efekty. Robert w końcu ją zatrzymuje, ale koń nauczył się wbiegać do lasu, żeby „pozbyć się niewygodnego jeźdźca”. Takich przypadków jak powyższe jest mnóstwo. Czasem są to delikatne objawy nieposłuszeństwa i ucieczki przed oczekiwaniami jeźdźca, a czasem bardzo poważne kłopoty, które mogą prowadzić do wypadku. Są jednak osoby, które radzą sobie z końmi bardzo dobrze.\nMają ten dar, dopasowania do siebie konia oraz wyszkolenia go w taki sposób, aby współpraca z nim przebiegała przyjemnie i bezpiecznie. Jak to możliwe, że jedni jeźdźcy potrafią doprowadzić do pełnej harmonii z koniem, a inni męczą się i bardzo trudno im poradzić sobie z prostymi sprawami? Jeśli i Tobie przytrafiają się momenty, w których Ty i Twój koń nadajecie na zupełnie innych falach, poproszę Cię o przywołanie tego momentu teraz. Możesz przypomnieć sobie obraz swojego konia, który zachowuje się w ten charakterystyczny sposób, który chcesz zmienić. Co się tam dokładnie dzieje. Co widzisz? Co robi Twój koń? Odtwórz dokładnie krok po kroku to zachowanie, a następnie wszystkie dźwięki, które są z tym związane. Jak Ty reagujesz na zachowanie swojego konia w normalny, zwykły sposób? Co zwykle robisz, co najczęściej przynosi kiepskie rezultaty? Odtwórz ten film krok po kroku. Poczuj wszystkie emocje z tym związane. Jak się wtedy czujesz? Jeśli podążałeś lub podążałaś za powyższymi instrukcjami, prawdopodobnie już samo przypomnienie sobie tej sytuacji jest dla Ciebie mało przyjemne. Prawda? Załóżmy jednak, że znasz trenera, który świetnie potrafi sobie poradzić z problemem, o którym myślałeś. Co więcej, ten trener mógł nawet pracować z Twoim koniem i wypracować z nim porozumienie na wyższym\npoziomie, niż się Tobie udało. Może to być również trener, którego po prostu podziwiasz, z którym chciałbyś lub chciałabyś rozpocząć współpracę. Zapraszam Cię teraz do kolejnego krótkiego ćwiczenia. Wyobraź sobie okoliczności prowadzące do sytuacji, o której wcześniej myślałeś. Wyobraź sobie wszystko, do chwili, w której jest jeszcze między Tobą, a Twoim koniem wszystko w porządku. W momencie, gdy Twój koń ma zamiar zrobić to, co zwykle mu się zdarza, pomyśl o tym co zrobiłby Twój trener i wyobraź sobie, że robisz dokładnie to samo. Twoje ręce, nogi i całe ciało jakby bezwiednie wykonuje wszystkie właściwe czynności, widzisz jak to świetnie działa, czujesz, że koń uspokaja się i reaguje dokładnie tak, jak byś sobie tego życzył, albo życzyła. Czujesz pełną kontrolę nad sytuacją i komfort, który pozwala Ci się poczuć totalnie pewnym siebie. Właśnie tak, jak chcesz się czuć zawsze w towarzystwie Twojego konia.\nJak są teraz Twoje emocje? Co się zmieniło? Pokazałam Ci przed chwilą proste ćwiczenie coachingowe, które może być wykorzystane w trakcie treningu, żeby nauczyć Cię jak lepiej reagować na zachowania konia. Badania dowodzą, że jeśli uczysz się właściwego postępowania z koniem, to najpierw Twój umysł musi przyzwyczaić się do nowego sposobu postępowania. Możesz to zrobić w bezpieczny sposób zanim wsiądziesz na konia i zaczniesz z nim pracować. Odtworzenie takiego „filmu” w głowie około 7 – 14 razy, do momentu, w którym Twój umysł uwierzy, że nowe zachowanie jest możliwe, pomoże Ci w realnym kontakcie z koniem zachować się inaczej i sprawi, że Twoje zachowanie na koniu może stać się zupełnie inne i zdecydowanie skuteczniejsze, niż wcześniej. Pod warunkiem, że wykonasz to ćwiczenie kilka razy i podejmiesz decyzję, że chcesz zmienić sytuację. Co właśnie z Tobą zrobiłam? Przeprowadziłam krótkie ćwiczenie\ncoachingowe z wykorzystaniem wizualizacji, czyli posłużyłam się Twoją wyobraźnią, żeby pomóc Ci „przeprogramować” Twoje zachowanie na inne. W taki sposób działa coaching. Gdybym zrobiła to z Tobą pracując bezpośrednio zapytałabym jeszcze Ciebie o szczegóły tego obrazu, który widzisz, gdy przypominasz sobie daną sytuację i zmieniłabym natężenie oraz widoczność starego mało korzystnego obrazu, natomiast zwiększyłabym intensywność obrazu nowego, bardziej przydatnego, aby pomóc Ci jeszcze lepiej nauczyć Twój umysł w jaki sposób ma inaczej reagować w sytuacjach, w których Twój koń zachowuje mniej bezpiecznie. A teraz zadam Ci pytanie. Jak bardzo realne wydaje Ci się teraz, że już przy następnym przypadku braku subordynacji u Twojego konia postąpisz z nim właściwie, opanujesz swoje emocje i przejmiesz w pełni kontrolę nad sytuacją? W relacji koń – człowiek na kogo\nFot. Katarzyna Tuliszka (www.katarzynatuliszka.pl)\njesteś w stanie wpływać, na siebie czy na konia? Oczywiście, że na siebie? Koń jest jak lustro. Jeśli potrafisz zapanować nad sobą, swoimi emocjami oraz Twoim ciałem, wtedy koń będzie reagował adekwatnie do tego, a Ty możesz zachować się zawsze odpowiednio do sytuacji, przejmując większą kontrolę nad tym co się dzieje. Jeśli wierzysz w to, że Ci się uda, wtedy możesz osiągnąć sukces. Jeśli jesteś pełen zwątpienia i miałeś nawyk odtwarzania w swojej głowie nieprzyjemnych wydarzeń, które automatycznie pobudzają Twoje nieprzyjemne emocje, wtedy to Twoje mało korzystne nawyki zaczynają przejmować kontrolę nad Tobą. Dobry coach, może Ci pomóc pozbyć się tych mało korzystnych nawyków i postaw oraz zdecydowanie poprawi jakość Twojej pracy z koniem. Są znani, dobrzy trenerzy, którzy potrafią szkolić konie i próbują pokazać Ci, jak to się robi. Jednak zda-\nrza się, że wiesz i pamiętasz co się powinno robić, ale w momencie, gdy pracujesz ze swoim koniem ta wiedza jakby „wyparowuje z Twojej głowy i zupełnie zapomniałeś co miałeś robić. Dlatego do akcji powinien wkroczyć coach, który pomoże Ci nauczyć Twój umysł jak wprowadzić w życie nowe umiejętności i stworzyć lepsze nawyki. Pracuję w ten sposób z moimi klientami i efekty pojawiają się bardzo szybko. Po kilku spotkaniach jeźdźcy odczuwają wyraźną poprawę swoich relacji z końmi. Jednak podstawowy warunek zanim rozpoczynam pracę jest taki, że chcesz dokonać zmiany i jest to Twoja decyzja, żeby raz na zawsze poradzić sobie z problemami z koniem. Coach towarzyszy klientowi i pomaga mu osiągnąć cel, jaki sobie założył. Więc jeśli hipotetycznie chcesz wziąć udział w coachingu, to najpierw określasz swój cel i przekazujesz go coachowi, a on lub ona pomaga Ci go osiągnąć. Powyższą technikę możesz wyko-\nrzystać do różnych celów, nie tylko związanych z jeździectwem, ale z dowolną dziedziną życia, w której masz nawyki, których chcesz się pozbyć. Oczywiście najbardziej efektywna jest praca bezpośrednia z coachem, który może na bieżąco reagować, na to co się z Tobą dzieje i na przykład zauważyć, że pojawił się wewnętrzny sabotażysta, który przeszkadza Ci w osiągnięciu celu, jednak możesz również przetestować tę technikę samodzielnie. Coaching proponuje przynajmniej kilkaset różnych sposobów na to, żeby radzić sobie z różnymi problemami, które pojawiają się w relacjach jeźdźców z końmi. Pierwszym krokiem jest zawsze zrozumienie, że to ja mam do wykonania pracę i potrzebuję zmiany mojego zachowania. Po drugie muszę czuć gotowość do tej zmiany, zanim poszukam coacha, który mi pomoże tego dokonać. Po trzecie należy znaleźć odpowiednią dla siebie osobę, która najlepiej jeśli będzie jednocześnie coachem i jeźdźcem, aby rozumiała potencjalne kwestie, które pojawiają się w tej dziedzinie. Po trzecie, należy zapytać coacha o rekomendacje oraz sprawdzić jego umiejętności, poprzez zbadanie czy ma certyfikaty uprawniające go do pracy coachingowej lub trenerskiej. Najlepsze są certyfikaty trenera lub/i coacha NLP oraz ICF lub ICC, ponieważ one gwarantują jakość pracy coacha. Dowiedz się również czy coach ma swojego superwizora, który prowadzi coaching dla coacha i pomaga mu stale w rozwoju oraz zapytaj jak często odbywa takie superwizje, powinien je odbywać regularnie. Życzę Ci powodzenia w rozwoju Twoich relacji z końmi!\nTERMINARZ KLINIK Z JOE TURNEREM W MAJU 2014 2-4 Maj 2014 First 30: Zapisy pod nr tel. 503 834 654. Organizator: Ewelina Zoń. Ośrodek k/Żabiej Woli pod Warszawą. 9-11 Maj 2014 – Advancing Horsemanship: Zapisy pod nr tel. 783 603 101. Organizator: Marcelina Gadaszewska-Janka. Stajnia Kopytkowo Ciele k/Bydgoszczy. 13-15 Maj 2014 – First Touch to First Ride: Zapisy pod nr tel. 501 259 390. Organizatorzy: Marek Serafin i Marzena Niewęgłowska. Gospodarstwo Agroturystyka "UL" Szczycienko, Drawsko Pomorskie.\n16-18 Maj 2014 - First 30: Zapisy pod nr tel. +48 785 38 95 86. Organizator: Wiesława Czerpińska i EquusEko Fundacja na Rzecz Rozwoju i Edukacji. Ośrodek Ostrowo Młyn pod Wągrowcem.\n22 Maj 2014 - Klinika prywatna dla wielochodźców: Osoby zainteresowane uczestniczeniem w tej klinice proszę o bezpośredni kontakt z Antonina Czepkiewicz pod nr tel. 601 632 023.\n23-25 Maj 2014 - First 30:\nZapisy pod nr tel. 601 632 023. Organizator: Antonina Czepkiewicz. STAJNIA MH Nowe Polichno k/Gorzowa Wielkopolskiego.\nREPREZENTACJA POLSKI W REININGU PO RAZ PIERWSZY NA MISTRZOSTWACH ŚWIATA FEI\ntym roku zawody Alltech FEI World Equestrian Games™ 2014 będą odbywały się w dniach od 23 sierpnia do 7 września 2014 r. w Normandii. Do tej pory swój udział zgłosiła rekordowa liczba 72 reprezentacji narodowych w tym również z Polski. Niewątpliwie zawody te będą największym świętem dyscyplin jeździeckich w Europie. Najwięcej reprezentacji bo z 57 krajów zgłosiło swój udział w dyscyplinach skokowych. 12 krajów zgłosiło swój udział w FEI World Equestrian Games™ po raz pierwszy, a 9 reprezentacji narodowych będzie miało swoich reprezentantów we wszystkich dyscyplinach. Drużyny Reprezentacji Polski wezmą udział w następujących dyscyplinach: skoki, ujeżdżenie, para-ujeżdżenie, WKKW, długodystansowe rajdy konne, powożenie i Reining. Za wszystkich reprezentantów i drużyny trzymamy kciuki i oczywiście będziemy śledzić ze szczególną uwagą zmagania naszych reinerów.\nZestawienie dyscyplin: Skoki: 57 reprezentacji narodowych (41 drużyn; 16 reprezentacji z jednym lub dwoma zawodnikami indywidualnymi), Długodystansowe rajdy konne: 50 reprezentacji narodowych (40 drużyn; 10 reprezentacji z jednym lub dwoma zawodnikami) indywidualnymi, Ujeżdżenie: 39 reprezentacji narodowych (28 drużyn; 11 reprezentacji z jednym lub dwoma zawodnikami indywidualnymi), Para-Ujeżdżenie: 34 reprezentacje narodowe (24 drużyny; 10 reprezentacji z trzema lub czterema zawodnikami indywidualnymi), WKKW: 29 reprezentacji narodowych (23 drużyny; 6 reprezentacji z jednym lub dwoma zawodnikami indywidualnymi), Woltyżerka: 29 reprezentacji narodowych (20 drużyn; 14 pas-de-deux; 23 reprezentacje z jedną lub trzema zawodniczkami indywidualnymi; 15 reprezentacji z jednym lub trzema zawodnikami indywidualnymi), Reining: 25 reprezentacji (19 drużyn; 6 reprezentacji z jednym lub dwoma zawodnikami indywidualnymi), Powożenie: 19 reprezentacji narodowych (15 drużyn; 4 reprezentacje z jednym zawodnikiem indywidualnym).\nKALENDARZ PLWIR NA 2014\nh t t p : / / w w w. p l w i r. p l\ntrening, pokazy i prezentacje rekreacja, trail, horsemanship Western\nReining western pleasure\nWestern&Hobby to grupa ludzi zainteresowanych propagowaniem i rozwojem jeździectwa w stylu western. Poprzez organizowanie pokazów, kursów, szkoleń oraz zawodów sportowych, pokazujemy styl jazdy westernowej jako wspaniały sposób spędzania wolnego czasu. Rekreacja i wypoczynek w kowbojskim siodle to niezapomniane wrażenia i przyjemność. Bardzo dużą uwagę przywiązujemy do sposobu szkolenia koni i jeźdźców. Praca z koniem oparta jest na fundamentach „jeździectwa naturalnego”. Wiele ćwiczeń na kolejnych etapach przygotowań bazuje na ćwiczeniach identycznych jak dla koni reiningowych. Dzięki temu możemy przygotowywać konie rekreacyjne na bardzo wysokim poziomie użytkowym. Stabilne emocjonalnie, przyjazne dla użytkownika i jeźdźca amatora, konie, które dają pełną satysfakcję i przyjemność - to wzorzec konia z Certyfikatem Western&Hobby. WesternNET kwiecień 2014\n10 wn kwiecien2014\nHorse, western rider in Poland


Ikony polskiego dizajnu w Muzeum Narodowym w Krakowie - Lady Business\nStrona główna / Styl / Design / Ikony polskiego dizajnu w Muzeum Narodowym w Krakowie. Wśród eksponatów projekt marki PUFF-BUFF\nORCA, projekt w klasycznej, czarno-białej kolorystyce, inspirowany morskim ssakiem to jeden z najbardziej rozpoznawalnych projektów Ani Siedleckiej i Radka Achramowicza. Nowoczesna forma lampy ORCA powstała z wypełnionego powietrzem tworzywa i tej niezwykłej technologii zawdzięcza swój charakter. To projekt uniwersalny – sprawdza się zarówno we wnętrzach mieszkalnych jaki użyteczności publicznej. Oferowana jest w dwóch wersjach – jako lampa wisząca oraz stojąca na trójnogu ze szczotkowanej stali.\nInformacja prasowa 12.04.2018 r.


Maria Salicka, Autor w serwisie Matki Żywicielki - Strona 4 z 7 Blog o pozytywnym żywieniu.\nDziś od samego rana naszło mnie na pieczenie. Ostatnio, zanim wybiorę przepis na cokolwiek, najpierw robię przegląd zapasów. I tak dziś do wypieku chlebka wykorzystałam banany z czarną skórką, marchew, słonecznik i resztę przyprawy do piernika ( pozostałość ze Świąt Bożego Narodzenia). Stworzyłam pożywny chlebek marchewkowy i od razu spieszę z przepisem, bo to kolejny sukces w mojej kuchni😄😉 Myślę, że jest duża szansa, że dzisiejsza receptura to kolejny kandydat na hit naszych przepisów z bloga, zaraz obok chlebka bananowego, który sądząc po liczbie odsłon na naszej stronie, jest naprawdę przez Was lubiany 😍\nDietetyk terapeuta karmienia- wizja pracy z całą rodziną.\nKiedy skończyłam studia magisterskie z dietetyki nie miałam pomysłu na to, jak powinna wyglądać moja aktywność zawodowa. Na studiach niewiele mówiono nam o pracy z pacjentem od praktycznej strony. Po uzyskaniu dyplomu, postanowiłam spróbować swoich sił jako dietetyk w prywatnym gabinecie. Jednak po pewnym czasie dotarło do mnie, że nie czuję totalnie tego co robię. Szczęśliwie złożyło się tak, że niedługo po otwarciu poradni zostałam mamą po raz pierwszy. W tym właśnie momencie wyruszyłam w najciekawszą podróż mojego życia. Odkąd na świecie pojawiły się moje dzieci, mój rozwój zawodowy nabrał odpowiedniego dla mnie tempa. Choć niektórzy „życzliwi” mogliby powiedzieć, że siedziałam tylko w domu i nic nie robiłam.\n„Moje dziecko prawie nic nie je.”\nZdanie często wypowiadane przez rodziców. Równie często idą za nim ogromne emocje całej rodziny, a przyczyn może być wiele. Od naturalnych etapów w rozwoju dziecka, po zaburzenia wymagające długiej terapii na różnych płaszczyznach. O neofobii żywieniowej, właśnie jako etapie naturalnym wpisanym w rozwój dziecka pisałam wcześniej. Jednak nie zawsze mamy do czynienia ze wspomnianą neofobią. Jedno jest pewne to, że dziecko nie je nie oznacza, że robi nam na złość, czy ćwiczy naszą cierpliwość. Za tym idą pewne ograniczenia, wymagające diagnostyki i udzieleniu dziecku i rodzinie pomocy.\nTalerz zdrowia. Zalecenia żywieniowe dla całej rodziny\nOstatnio byłam świadkiem rozmowy grupki kobiet na tematy związane z dietą. I moje solidnych rozmiarów uszy od razu wyłapały kilka „rewelacji”!\nDowiedziałam się wtedy między innymi, że gluten szkodzi ( ale że jak ja go jem to też sobie szkodzę ?!) a biała mąka tuczy ( oł noł! rano jedliśmy pszenne bułki! Moje biodra!😱🤣 ). Po tej rozmowie byłam pod ogromnym wrażeniem. Postanowiłam zatem, że napiszę kilka słów o tym, jak nie komplikować sobie życia „zdrową dietą”. Tak się szczęśliwie złożyło, że w październiku ubiegłego roku Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego w Polsce opublikował talerz zdrowia, czyli najnowsze zalecenia żywieniowe dla ogółu populacji z kolorową grafiką w postaci talerza.\nJestem dietetykiem i technikiem farmacji. Prywatnie Mężatką, mamą dwóch chłopców i posiadaczką buldoga francuskiego o imieniu Lucjan 😀 . Przez 7 lat pracowałam w aptece, 3 lata prowadziłam własny gabinet dietetyczny. Pomysł o rozpoczęciu pisania bloga wykiełkował wraz z rozmyślaniami o powrocie do pracy, po urlopie macierzyńskim, która miałaby sprawiać mi przyjemność i pozwalała na rozwój pasji jaką jest pozytywne żywienie. Ostatnio bardzo interesuje mnie "psychologia odżywiania", ale też relacje międzyludzkie, a zwłaszcza empatyczna komunikacja i rodzicielstwo bliskości. Dla relaksu najchętniej zakładam rolki, wsiadam na rower albo praktykuję jogę.\nChlebek bananowy bez zakalca 😆 Ilość wyświetleń: 1.4k\nPieczona owsianka na zajęte poranki Ilość wyświetleń: 750\nKurczak w indyjskim sosie z mango-przepis Ilość wyświetleń: 487\nNuggetsy z kurczaka bez smażenia Ilość wyświetleń: 312


Bezpłatne seminarium: Fundusze Europejskie, Optymalizacja Podatkowa, Pozyskiwanie Inwestorów, RODO\nStart KONFERENCJE I SEMINARIA Bezpłatne seminarium: Fundusze Europejskie, Optymalizacja Podatkowa, Pozyskiwanie Inwestorów, RODO\nBezpłatne seminarium: Fundusze Europejskie, Optymalizacja Podatkowa, Pozyskiwanie Inwestorów, RODO\nwtorek, 13 sierpnia 2019 10:09\nPortal E-fakturka, Kancelaria Prawno-Podatkowa OmniTax, EkoEuropa Energy oraz AT-FIN C.B. mają zaszczyt zaprosić przedstawicieli Państwa firmy do udziału w bezpłatnych jednodniowych warsztatach seminaryjnych dotyczących\nFunduszy europejskich (unijne i postunijne)\nOptymalizacji podatkowej dla MŚP\nMożliwości pozyskania Inwestorów dla MŚP i START-UPów\nRODO - obowiązki dla MŚP\nOrganizowanych w dniu 22.08.2019 w godz. 10:00 - 15:30 w Biurze Start Office , przy ul. Nowy Świat 33/13 w Warszawie.\nPo każdym wykładzie będzie możliwość dyskusji z ekspertami oraz uczestnikami. W trakcie szkolenia omawiane będą konkretne przypadki inwestycji. Po szkoleniu każdy z uczestników może skorzystać z indywidualnych konsultacji z naszymi specjalistami.\nZespół E-Fakturka, AT-FIN C.B.\nCopyright © 2019 Świętokrzyska OIIB. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Kredyty bez bik Braniewo zawnioskuj i wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7393 (3.69 zł za sms) » Sex studentki\nKredyty bez bik Giżycko zawnioskuj i wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7393 (3.69 zł za sms) są dostępne w różnych lokalizacjach. Ich największym atutem jest przede wszystkim to, że możesz uzyskać je, nawet wówczas, gdy Twoja historia w Biurze Informacji Kredytowej nie jest krystalicznie czysta.\nMogło się przydarzyć, że nie spłaciłeś raty w terminie, zapomniałeś o uiszczeniu rachunku, czy zwyczajnie pokutujesz za pomyłkiczasów minionych. Być może jesteś w tym momencie bezrobotny. Korzystanie z pracowników firm kredytowych, którzy umożliwią Ci, uzyskanie gotówki będzie wówczas najlepszym rozwiązaniem. Firmy parabankowe analizują wszelkie wnioski, bez żadnych wykluczeń.\nNieważne, czy chodzi o chwilówki, czy inne rodzaje zobowiązań, jest kilka kwestii, na które zwracać uwagę. Najważniejszą z nich jest kwestia wiarygodności instytucji pozabankowej. Pomogą Ci w tym na pewno opinie internautów, które odnajdziesz na stronach firm finansowych. Nie możesz jednak ufać jedynie ich opinii, najdogodniej abyś sam zapoznał się z warunkami pożyczki. Na początek sprawdź jej RRSO. Skrót ten czytamy jako prawdziwą roczną stopę oprocentowania. Im wyższy cyfry w RRSO, tym kosztowniejsza będzie pożyczka.\nMoże się zdarzyć, że bardziej korzystne będzie skorzystanie ze zdecydowanie wyższej kwoty, którą polecą Ci pośrednicy firmy Kredyty bez bik Giżycko zawnioskuj i wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7393 (3.69 zł za sms), niż niewielkiej, przy której odsetki będą za wysokie.\nJeśli interesuje Cię kredyt na ustaloną kwotę, w pierwszej kolejności upewnij się, czy wytypowana firma pozwoli Ci ją zaciągnąć. Na stronach internetowych znajdziesz kalkulatory kredytowe, które wyliczą dokładną ratę od pożyczonej sumy.\nWiększość pośredników finansowych, zabezpiecza się przy pomocy takiej metody, że na początek udzielą Ci pożyczki na małe pieniądze, a dopiero, gdy ją spłacisz zgodnie z harmonogramem, możesz wziąć następną pożyczkę.\nCo ciekawe, korzystając z rekomendacji Kredyty bez bik Giżycko zawnioskuj i wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7393 (3.69 zł za sms), zwykle pierwszą pożyczkę otrzymasz bez kosztowo.\nOferta chwilówek jest bogata: od małych sum, aż przez długoterminowe wierzytelności, zwykle kierowane do stałych odbiorców. Wyjątkowo prostym sposobem ubiegania się o kredyt jest wypełnienie wniosku online lub przez sms. Pamiętaj tylko, aby korzystać z sprawdzonej przeglądarki internetowej, aby zatroszczyć się o swoje dane w dowodzie osobistym. Przedstawiasz wniosek, a na jego przeanalizowanie czekasz bardzo krótko.\nPożyczona gotówka trafia na wskazane konto. Odmiennie niż w banku, w biurze Kredyty bez bik Giżycko zawnioskuj i wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7393 (3.69 zł za sms) nikt nie wyśle Cię po następne dokumenty, nie każe biegać po następne zaświadczenia, nie namówi Cię także na dodatkowy instrument finansowy.\nJeśli lubisz kontakt osobisty, pracownicy są do Twojej dyspozycji. Możesz odwiedzić biuro, bo Kredyty bez bik Giżycko zawnioskuj i wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7393 (3.69 zł za sms) mają wiele lokalizacji. Możesz umówić pośrednika finansowego do siebie. Na miejscu udzieli Ci wszelkich możliwych porad.\nPożyczki te przyznawane są bez żadnego poręczyciela. Nie musisz obawiać się niedelikatnych pytań i bajdurzeń o Twoim kredytach. Doradca pożyczkowy zaproponuje Ci kredyt dopasowany do Twoich chęci. Chwilówka nie musi być krótka.\nNajpopularniejsza jest forma 30 dniowa, ale w ofercie firm udzielających chwilówek znajdziesz także kredyty 3, 6, 12 a nawet 24 miesięczne. W przypadku tych, z najdłuższym okresem oddania, środki możesz oddawać w ratach miesięcznych. W przypadku pożyczek krótkich lepszą formą są zwroty cotygodniowe.\nPożyczkę możesz zwracać przelewem lub na ręce pracownika firmy kredytowej. Pamiętaj, że warunkiem atrakcyjnych pożyczek jest regularne spłacanie pożyczki. Częstym błędem wierzycieli jest unikanie kontaktów z firmą kredytową. Regularnie, gdy mamy kłopoty w naszym życiu, utrudniające spłatę, nie odpisujemy na pisma, nie odbieramy telefonów, chowamy się przed konsultantem. To duży problem. Firmie poza bankowej zależy, żebyśmy oddali gotówkę i chętnie nam to ułatwi.\nZ zasady są możliwe zupełnie inne zmienienia rat, przedłużenia zobowiązania na inny czas, a nawet czasem umorzenia jakiś odsetek. W sytuacji skorzystania z kredytu przy pomocy Kredyty bez bik Giżycko zawnioskuj i wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7393 (3.69 zł za sms) przede wszystkim otrzymujesz gwarancje błyskawiczności podjętych procedur. Masz pewność, że ocenie będą podlegały twoje oświadczenia, a nie zaświadczenia. Gwarantowana jest wyjątkowo szybka procedura i gotówka dostępna błyskawicznie. Sposób spłaty definiujesz sam, wybierając najbardziej przyjazny. Przede wszystkim nie obawiaj się pożyczek.\nInstytucje poza bankowe są pod stałą jurysdykcją państwowym. Oferta instytucji poza bankowych jest często bardziej zrozumiała niż innych instytucji finansowych.


Obsada: McConaughey Matthew , Garner Jennifer\nMcConaughey i Garner - topowe gwiazdy Hollywood w randkowym hit roku! Connor (McConaughey) kocha wolność, zabawę i kobiety. Wizyta na ślubie brata zmienia hierarchię wyznawanych przez niego wartości.\n18-07-2011 o godz 22:21 adasiowaaa dodał recenzję:\nNie wiem, skąd te negatywne oceny. Film ma w sobie coś magicznego, nie brak w tej opowieści humoru, ironii, momentami nawet groteski, łezka w oku może się zakręcić a i uśmiechu podczas oglądania nie brakuje, dodatkowy plus to morał ukryty między meandrami pozornej lekkości odbioru i treści. Historia wcale nie o niczym, wręcz przeciwnie. Matthew i jego urok osobisty wnoszą bardzo wiele, naturalność Garner robi swoje. Polecam, tym, którzy chcą zobaczyć coś więcej niż wytarty hollywoodzki schemat.\n07-06-2010 o godz 15:48 Pati dodał recenzję:\nKompletna klapa. Nie wytrwałam do końca. Film oparty na kanwie "Opowieści wigilijnej", a tak nudny, że filmy przyrodnicze wydają się przy nim naprawdę interesujące. Na tym przykładzie widać, że nie wystarczą dobrzy aktorzy. Nawet oni nie byli w stanie uratować tego filmu.\n03-01-2010 o godz 21:58 jordan_karolinka dodał recenzję:\nByłam na tym w kinie. Nawet nawet . Można zerknąć : ))