Dotąd przed wyprawą powstrzymywał nas jednak brak pomysłu na spokojny dojazd do muzeum – z mapy wynikało, że w zasadzie skazani jesteśmy na ruchliwe ulice. Próbujemy jednak ominąć zatłoczone drogi i szukamy alternatywnego dojazdu.\nPrzez Most Poniatowskiego i Śródmieście przedostajemy się chodnikami i mało o tej porze uczęszczanymi ulicami. Od Towarowej jedziemy drogą rowerową wzdłuż Alej Jerozolimskich. Chcąc uniknąć coraz bardziej ruchliwych Alej, Przy Rondzie Zesłańców odbijamy w Bohaterów Września (cóż za patriotyczne nazwy) i Opaczewską. Potem jednak lądujemy znowu przy Alejach i halsujemy w Śmigłowca, Drawską, Włodarzewską. Tym razem zatrzymują nas tory kolejowe; pokonujemy je wiaduktem wzdłuż Alej i z ulgą wjeżdżamy w ulicę Jutrzenki. A tu spokój, cisza, sielskość, mimo że to tylko 200 metrów od Jerozolimskich. Aleje są jak jakiś trakt handlowy, który przejął cały ruch, pozostawiając Jutrzenki jak ścieżynę w lesie.\nMiłą podróż ulicą Jutrzenki przerywa nam węzeł Łopuszańska. Potem znowu Jutrzenki, Środkową dojeżdżamy do Opaczy, Jesionową przecinamy tory kolejki WKD i jesteśmy w Michałowicach. Gdzieś w oddali majaczy Ursus. Próbujemy jechać wzdłuż torów, ale to się nie udaje i tory służą nam jedynie jako punkt orientacyjny. Co chwila drogę przecina nam budowa południowej obwodnicy Warszawy. W szczerym polu stoją samotnie wiadukty – nie bardzo wierzymy, że kiedyś będą stanowiły całość uzupełnioną drogami. Cywilizacja przypomina nam o sobie również w postaci latających nisko nad głową samolotów.\nO tym, że Polska jest krajem samochodów, przypomina stojący na dachu betonowej chałupki, mały Fiat.\nW Michałowicach, w okolicach cmentarza, wjeżdżamy na nowiutką drogę rowerową poprowadzoną wzdłuż Alei Topolowej.\nTym razem na dachu budynku widzimy helikopter. To chyba jakaś nowa świecka tradycja.\nPrzejeżdżamy obok stawów Pęcickich, gdzie, jak głosi napis na nieotynkowanym budynku, pływa karp. Potem dojeżdżamy do Pruszkowa i Lipową jedziemy w stronę Komorowa. Obaj znamy trochę inny Pruszków, ten przecięty Aleją Wojska Polskiego – bardzo ruchliwą drogą do Milanówka i Grodziska Mazowieckiego. Lipowa zaś zachowała klimat małego miasteczka.\nNatrafiamy na rozsypujący się ceglany mur. To ogrodzenie zaniedbanego cmentarza żydowskiego. Coś tu się jednak zmienia, bo Gmina Pruszków i prywatny sponsor odbudowują ogrodzenie.\nW Komorowie mijamy elegancki plac zabaw i skatepark, którego budowę współfinansowały Norwegia, Lichtenstein i Islandia. Jakiś czas udaje się nam jechać wzdłuż torów, ale radość nie trwa długo. W Nowej Wsi zatrzymują nas mokradła. Decydujemy się jechać drogą do Grodziska. W Kaniach mijamy fabrykę kosmetyków i wypasiony hotel wybudowany naprzeciwko Biedronki.\nPo chwili jesteśmy u celu podróży – w Muzeum Motoryzacji i Techniki.\nPierwsze wrażenie nie jest najlepsze. Bardzo dużo eksponatów stłoczonych na małej powierzchni. Są tu samochody osobowe, wozy bojowe, ciężarówki, autobusy, ale też stare radia, riksze czy wózki dziecięce. Widać, że muzeum prowadzą ludzie, którzy kochają starocie. Niestety, rowery wiszą wysoko na ścianach i trudno je dokładnie obejrzeć. Muzeum na pewno przydałoby się duże wnętrze, gdzie wszystkie te skarby miały by odpowiednią ekspozycję.\nStare samochody to istne dzieła sztuki. Niemiecki Adler do dzisiaj robi wrażenie.\nNiektóre wnętrza nawet dziś wyglądają bardzo bogato i nowocześnie. Długo zachwycaliśmy się Fordem Thunderbird'em, a to przecież samochód z lat sześćdziesiątych poprzedniego stulecia.\nSpod sterty rupieci wygląda sterana Syrenka.\nLicznie reprezentowane są wytwory radzieckiej myśli technicznej (nieco wsparte naśladownictwem amerykańskich konstruktorów). Wielka i dostojna Czajka czy ZIS kabrio nadal mogą zachwycać, choć ich paliwożerność dzisiaj byłaby do zniesienia chyba tylko w krajach Zatoki Perskiej.\nPiękny biały Horch oferuje wewnątrz mnóstwo przestrzeni – luksus dzisiaj w zasadzie nieosiągalny.\nCudowne są też znaki firmowe - to małe arcydzieła. Generalnie kiedyś produkowano samochody bardziej wyraziste, dzisiaj wszystkie się do siebie upodobniają.\nW muzeum można też zobaczyć samochód Praga – najstarszy montowany w Polsce pojazd, ale też poczciwą "garbatą" Warszawę.\nPrzemarźliśmy, eksponaty są na wolnym powietrzu lub w nieogrzewanych wnętrzach, jemy obiad w restauracji Amigo, chyba jedynej w okolicy. Potem na stacji w Otrębusach wsiadamy w pociąg kolejki WKD i wracamy do domu.\nTagi: #NWR #Rower #Warszawa #Piotr Todys #Piotrek Todys #Marcin Kowarzyk #Muzeum Motoryzacji i Techniki #Jutrzenki #WKD #Michałowice #Pruszków #Adler #Czajka #ZIS #Syrena #Horch


Elektronika użytkowa w aucie - co warto mieć?\nNokautElektronika.plKatalog artykułówElektronika użytkowa w aucie - co warto mieć?\nNowoczesne samochody są naszpikowane elektroniką. Od systemów bezpieczeństwa, przez rozbudowane audio i wideo, aż po możliwości samodzielnego parkowania, wykrywania potencjalnych kolizji czy innych zabezpieczeń.\nMimo olbrzymiej produkcji nowych pojazdów, nie każdego stać na nowe auto marzeń. Często wybieramy samochody starsze, używane, które może nie posiadają wielu udogodnień elektronicznych, ale cieszą się niezawodnością, wygodą czy tanią eksploatacją.\nCo zrobić jeśli posiadamy auto, które niestety nie jest wyposażone w elektroniczne, przydatne nam gadżety? Otóż sprawa jest bardzo prosta, możemy sami je dokupić, a często także i zamontować. I to często dużo taniej, niż mielibyśmy dopłacić za nie jako opcje przy zakupie nowego auta.\nCzęsto w autach mamy radia seryjne bądź montowane osobno, które jednak nie pozwalają na odtwarzanie muzyki z telefonu czy przenośnego nośnika pamięci. Niskim kosztem możemy sprawić, że bez zbędnej przebudowy konsoli środkowej, będziemy mogli wzbogacić auto o wspomniane wyżej funkcjonalności. Wystarczy zaopatrzyć się w odpowiedniej jakości transmiter FM.\nJedyne co musimy zrobić, to umieścić go w gnieździe zapalniczki, ustawić wspólną częstotliwość dla odbiornika radiowego i transmitera, podłączyć źródło dźwięku do urządzenia. Tym samym z naszych głośników samochodowych popłynie muzyka, którą puszczamy, chociażby ze smartfona.\nDobry produkt pozwala też na prowadzenie rozmów przez wbudowany system głośnomówiący, dzięki czemu możemy telefonować bez odrywania się od prowadzenia.\nNajwiększą bolączką transmiterów jest jakość dźwięku. Czasem okazuje się, że markowy sprzęt będzie grał gorzej niż tani, a czasem odwrotnie. Nie ma tutaj jednej reguły. Generalnie droższe urządzenia, są wykonane lepiej i pozwalają na więcej, ale nie jest to gwarantem, że dźwięk będzie doskonały. Musimy pamiętać, że transmitery łączą się z radiem w aucie poprzez fale radiowe, a te ulegają wielu zakłóceniom we wnętrzu samochodu.\nUrządzenia te zadomowiły się w naszych autach. W sieci mnóstwo jest filmów z dróg i ulic, nagrywanych przez posiadaczy wideorejestratorów. O tym jak dziwne rzeczy czasami zdarzają się na drogach, wie każdy kto jest uczestnikiem ruchu.\nJako kierowcy, możemy się częściowo zabezpieczyć przed pośrednimi skutkami niebezpiecznych sytuacji na drodze, inwestując właśnie w wideorejestrator.\nDziałanie tego urządzenia jest proste. Po uruchomieniu auta, szerokokątna kamera zaczyna nagrywanie filmu (a raczej kilkudziesięciu, składających się z kilku minut filmów). Jeśli nic nieprzewidywanego się nie wydarzy, a pamięć wewnętrznej karty zapełni się, system kamery nadpisuje ostatni film, nowym.\nKamery posiadają sensor, który wyczuwa uderzenia, i w razie nieprzyjemnej sytuacji na drodze, zabezpiecza ostatni fragment filmu przed automatycznym nadpisaniem. Dzięki temu, film możemy użyć jako dowód swojej niewinności w danej sytuacji, bądź jako potwierdzenie sytuacji, która faktycznie na drodze się wydarzyła.\nWideorejestrator to urządzenie, którego ceny pozwalają niemal każdemu kierowcy na zakup. Całkiem dobrej jakości kamery można kupić już od 200 złotych w górę. Płacąc 350 i więcej możemy korzystać także z dodatkowych funkcji, jak na przykład GPS czy rozbudowane aplikacje wspierające, dostępne dla smartfonów.\nUrządzenie to z pozoru tylko rejestruje obraz i dźwięk, jednak w przypadku przykrej sytuacji na drodze, może znacząco zadziałać na naszą korzyść w oczach prawa.\nParkowanie i cofanie to czynności, za którymi chyba żaden kierowca nie przepada. Jeśli mamy małe auto, problemu raczej nie ma, bo jesteśmy w stanie łatwo określić gabaryty auta i poprowadzić je w odpowiedni sposób na miejsce postoju czy podczas wycofywania.\nProblem zaczyna się w momencie, gdy kierujemy dużym pojazdem lub mamy problemy z wyczuciem odległości i wielkości auta. Wtedy z pomocą mogą przyjść kamery i czujniki cofania.\nNajprostsze, dźwiękowe systemy cofania dostaniemy już za nieco ponad 100 złotych. Działają one tak, ze czujniki umieszczamy na tyle auta (działamy według instrukcji producenta czujników) i podpinamy je do specjalnego sygnalizatora, który umiejscawiamy na desce rozdzielczej. Od teraz, system będzie informował nas piknięciami, jak daleko od przeszkody jesteśmy. Bardzo proste i skuteczne.\nJeśli dysponujemy w samochodzie ekranem (na przykład mamy stację multimedialną), możemy kupić specjalną kamerę cofania i podpiąć ją do naszej stacji na desce rozdzielczej. Dzięki temu, wrzucając bieg wsteczny, na ekranie pojawi się widok z kamery oraz linie pomocnicze, które ułatwią nam parkowanie.\nMontaż takich systemów może być nieco pracochłonny, jednak niskim kosztem możemy oszczędzić sobie wielu nerwów i zarysowań podczas parkowania. Jednym słowem - warto.\nW dobie smartfonów i urządzeń mobilnych z GPS, wydawać się może, że osobna nawigacja satelitarna jest w aucie zbędna. Jednak nadal jest wielu zwolenników takiego rozwiązania, które ma swoje niewątpliwe plusy.\nPrzede wszystkim mapy, które mamy w pamięci urządzenia. Wydając pieniądze na nawigację samochodową mamy najczęściej zapewnione wsparcie pod kątem aktualizacji oprogramowania. Solidni producenci dbają też o świeże mapy, aby nawigacja była ciągle aktualna.\nUrządzenia tego typu to dobre wyjście dla wszystkich, którzy nie chcą po każdym wejściu do auta ustawiać nawigacji w telefonie, mocować go w uchwytach oraz określać ustawień. Decydując się na osobną nawigację, wsiadamy, uruchamiamy sprzęt, określamy punkt docelowy i po prostu jedziemy.\nNie każdy lubi korzystać ze słuchawki zestawu głośnomówiącego. Nie ma się tutaj czemu dziwić. Nie jest to najwygodniejsza forma, a w dodatku możemy łatwo zgubić słuchawkę wysiadając z pojazdu.\nJest za to inne rozwiązanie, które może zadowolić wielu kierowców, czyli montowany w aucie zestaw głośnomówiący. Najczęściej robi się to w okolicy podsufitki, przy przednim słupku bądź kierownicy.\nMontujemy mały przekaźnik bluetooth z mikrofonem, który łączymy z naszym radiem. Teraz wystarczy sparować telefon z zestawem, wykonać bądź odebrać połączenie i już. Nasz telefoniczny rozmówca będzie przez nas słyszany z głośników w samochodzie, a my będziemy mogli bez kabli czy słuchawek mówić do niego tak, jakby siedział obok.\nMikrofon wbudowany w sprzęt bezproblemowo "zbierze" nasz głos, dzięki czemu nie musimy ani krzyczeć, ani tym bardziej męczyć się z telefonem czy słuchawką przy uchu. Proste i bezpieczne rozwiązanie.\nW wielu nowych autach płatną dodatkowo opcją są specjalne stacje multimedialne, które oferują wiele możliwości. Najczęściej są one w postaci dużych ekranów, skrywających mnóstwo przydatnych funkcji. Musimy pamiętać, że tego typu urządzenia najczęściej zajmują dwa miejsca na radio w konsoli centralnej (tak zwane 2 din).\nOgólnie urządzenia tego typu, w zależności od ceny, modelu i producenta, mogą zawierać w sobie praktycznie wszystkie przydatniejsze w aucie funkcje (i funkcjonalność wszystkich wspomnianych wcześniej urządzeń). Możemy więc znaleźć stacje, które poza rozbudowanymi trybami audio (korektory graficzne czy filtry) zapewniają obsługę różnorodnych nośników pamięci, pozwolą na połączenie przewodowe bądź bezprzewodowe z naszym smartfonem, będą urządzeniem głośnomówiącym.\nStacje multimedialne posiadające własny system operacyjny, pozwalają też na korzystanie z wbudowanej nawigacji, oglądanie filmów, obsługę kamery cofania czy czujników parkowania. Wszystko jest oczywiście kwestią ceny i naszych potrzeb. Urządzenia tego typu zaczynają się od kilkuset, a kończą na kilku tysiącach złotych.\nJeśli zależy nam głównie na audio, obsłudze kart pamięci i wygodnym korzystaniu z telefonu, możemy wybrać stację bez ekranu. Będzie ona właściwie rozbudowanym radioodbiornikiem, w którym zaimplementowane także funkcje łączności i obsługi różnych urządzeń pozwolą nam na pełną przyjemność z jazdy.\nSzukając sprzętu do swojego samochodu, nie powinniśmy zapominać o drobiazgach, które skutecznie poprawią komfort jazdy i przyjemność z użytkowania gadżetów. Co więc warto mieć w samochodzie? Na pewno rozgałęziacz gniazda zapalniczki.\nWiele gadżetów zasilanych jest właśnie z tego gniazda. Warto mieć możliwość podpięcia kilku w tym samym czasie. Proste rozgałęźniki można kupić już za kilkanaście złotych. Droższe będą posiadały więcej wejść, a także na przykład port USB, który pozwoli ładować smartfon w czasie jazdy.\nRozgałęźniki można z powodzeniem zamontować w wygodnym dla siebie miejscu, w pobliżu konsoli centralnej, podłokietniku czy schowku. Wymagać to może wizyty u elektryka, który odpowiednio poprowadzi okablowanie, ale nie jest to duży koszt, a finalna wygoda zdecydowanie odczuwalna.\nWarto także zaopatrzyć się w aucie w kable USB w formacie micro i mini. Koszt ich zakupu nie jest duży, a pozwolą na podpinanie różnych urządzeń mobilnych. A warto je mieć w schowku, głównie dlatego, że po prostu mając je zawsze w aucie, nie zapomnimy o nich.\nDroga elektronika dla każdego\nOkazuje się, ze nie musimy płacić dziesiątek (i setek) tysięcy złotych za przydatną elektronikę użytkową w naszym aucie. Najprzydatniejsze funkcje możemy mieć za relatywnie niską cenę. A rozwiązanie takie, poza cenowym, ma także tę zaletę, że jest uniwersalne.\nKażdy sprzęt, który zamontujemy w samochodzie, możemy bez większych problemów zdemontować (no może poza czujnikami parkowania, ale one są tanie w zakupie). W razie sprzedaży auta, możemy po prostu wymontować nasze gadżety i w razie konieczności, wykorzystać w nowym aucie.\nJeśli więc lubisz swój samochód, ale doskwierają Ci braki w jego wyposażeniu, rozejrzyj się i wybierz produkt, który poprawi funkcjonalność auta, a Tobie przysporzy uśmiechu.


Tanie hotele w Prados - Oferty hoteli w Prados - eSky.pl\nPrados - Zobacz najlepsze oferty hoteli\nTiradentes, 14 maja 2021, 2 noce\nSao Joao del Rei, 14 maja 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej hoteli w Prados\nHotele w Prados to zróżnicowana baza noclegowa, w której każdy z podróżujących znajdzie nocleg odpowiadający swoim potrzebom. Wolisz hotel o wysokim standardzie z ofertą all inclusive, a może wybierasz hotele gwarantujące kameralną atmosferę i tani nocleg? w Prados zarezerwujesz nocleg na każdą kieszeń! Wybierz dogodną dla siebie lokalizację i standard hotelu, a także sprawdź metody płatności za nocleg i możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji. Hotele w Prados to obiekty zlokalizowane zarówno blisko najpopularniejszych atrakcji, jak i z dala od tłumu. Idealne na dłuższy pobyt, jak i pełniące funkcję jedynie bazy wypadowej do innych miejsc. Wybierz hotel dla siebie i rozpocznij przygotowania do podróży lub wyjazdu służbowego już dzisiaj!\nPrados – najlepsze hotele\nKompleksowe usługi i atrakcyjna lokalizacja to jedne z kluczowych warunków, które musi spełniać hotel all inclusive. Najlepsze hotele w Prados to gwarancja obsługi na najwyższym poziomie oraz szereg udogodnień dla gości hotelowych. Obiekty noclegowe o wysokim standardzie oferują doskonałą lokalizację, blisko kluczowych atrakcji w Prados. Goście mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu, a także wybrać pokój lub apartament idealnie dopasowany do swoich potrzeb. Hotel o wysokim standardzie to również m.in. zróżnicowane menu, strefa SPA lub fitness oraz atrakcje dla dzieci. Najlepsze obiekty noclegowe w Prados to znakomite rozwiązanie dla par, rodzin, a także osób, które podróżują służbowo czy planują organizację szkolenia dla swoich pracowników.\nJak znaleźć hotel w Prados?\nNajszybszym sposobem na znalezienie hotelu w Prados jest skorzystanie z wyszukiwarki noclegów eSky. Rozbudowana baza noclegowa to pewność, że znajdziesz to, czego szukasz. W odpowiednie pola wyszukiwarki wpisz miejsce podróży, wybierz datę zameldowania i wymeldowania, a także liczbę gości i pokoi. Gotowe! Wyniki wyszukiwania wskażą dostępne w danym terminie obiekty. Bez problemu sprawdzisz odległość hotelu od centrum, sposób płatności za nocleg czy liczbę gwiazdek, które otrzymał obiekt.\nJakie udogodnienia znajdę w hotelach w Prados?\nHotele w Prados to obiekty o różnym standardzie i dopasowanych do niego udogodnieniach dla gości. Najpopularniejsze z nich to m.in. bezpłatny dostęp do Wi-Fi, strefa SPA, barek/sejf w pokoju, centrum konferencyjne, strefa gastronomiczna, kącik zabaw dla dzieci, bezpłatny parking, a także broszury informacyjne na temat atrakcji w okolicy. Niektóre z obiektów zapewniają również transport z/na lotnisko lub zachęcają do skorzystania z wycieczek śladem największych zabytków w Prados\nGdzie rezerwować hotele w Prados?\nRezerwacja noclegu na stronie eSky.pl to rozwiązanie, które pozwoli Ci zaoszczędzić czas i pieniądze. Skorzystaj z wyszukiwarki hoteli w Prados i dobierz obiekt do swoich potrzeb. Wiele osób decyduje się także skorzystać z pakietu „Lot+Hotel”, który umożliwia rezerwację noclegu nawet o 30% taniej. Wyszukiwarka i rezerwacja tanich hoteli w eSky.pl jest dostępna na stronie głównej, w zakładce „Noclegi”. Nie wiesz, czy planowana podróż dojdzie do skutku? Sprawdź, czy dany obiekt udostępnia możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji.\nIle kosztuje hotel w Prados?\nCena za nocleg w Prados jest zróżnicowana i zależy od standardu oraz lokalizacji hotelu. Noc w obiekcie o średnim standardzie to koszt od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Hotele pięciogwiazdkowe goszczą gości za kwotę od kilkuset do nawet ponad tysiąca złotych za noc. Jeśli szukasz tanich noclegów, sprawdź naszą ofertę pakietów „Lot+Hotel”, która umożliwia rezerwację hotelu i lotu nawet o 30% taniej.\nHotele w Mavrovoúnion


Celestial Grave "Burial Ground Trance" | Chaos Vault\nA-E, Recenzje 31 lipca 2016 26 lipca 2016\nPrzyznam się, że uwielbiam dostawać promosy z Iron Bonehead Productions, choć jeden mój ex-kolega po nawróceniu na jedynie słuszny format stwierdził kiedyś, że recenzowanie materiałów z mp3 to pozerstwo więc Iron Bonehead Productions to pewnie też pozery, kierowane chęcią zysku.\nPewnie miał rację, wszak taki Celestial Grave to kopalnia złota. Normalnie każdy szesnastolatek po odsłuchaniu „Burial Ground Trance” to powie. A tak na serio – debiutanckie demo Finów jest naprawdę świetne. Kolesie w bardzo udany sposób mieszają tu z sobą wpływy szkoły greckiej, z kontynentalnym black metalem, black metalem z Norwegii w postaci wczesnych nagrań Darkthrone, a w kilku momentach słychać nawet wycieczki pod to co robi Primordial. Wszystko jest połączone naprawdę z głową i z wyczuciem, dając słuchaczowi piętnaście minut doskonałego black metalu. O tym duecie z Finlandii nie znajdziecie dużo informacji, musi Wam więc wystarczyć ta przednia muzyka – a goście potrafią stworzyć odpowiedni klimat – „Burial Ground Trance” brzmi jak nagrana w latach dziewięćdziesiątych. Surowa produkcja, zapiaszczone brzmienie, szorstki wokal, wszystkie te elementy powodują, iż większość zasranych maniaków szczerego black metalu będzie odczuwało przyjemne mrowienie w okolicach krocza podczas obcowania z tym demo. Aha – naprawdę podoba mi się praca perkusisty, koleś ma świetny feeling do tego rodzaju muzyki.\nI tym sposobem macie kolejną bardzo dobrą nazwę do zapamiętania na dziś: Celestial Grave. Demo ukazało się na taśmie w limicie 300 kopii, więc może jeszcze zdążycie.\nPoprzedni artykulSpectral Lore „Gnosis”\nNastepny artykulMaster’s Hammer „Formulæ”


Piąta zmiana: Im zimnej, tym cieplej! - Ogólnokrajowe Zrzeszenie Związków Zawodowych Pracowników Ruchu Ciągłego\nPiąta zmiana: Im zimnej, tym cieplej!\nTo będzie tekst o gorącej miłości do lodowatej wody. Anna Wesołowska z Komisji Rewizyjnej i Anastazja Kałuzińska z Zarządu OZZZPRC morsowanie pokochały od pierwszych dreszczy. – Uczucie trudne do opisania – jakby się skóra od mięsa oddzielała. Plus przeogromna radość – tak zapamiętałam pierwsze wejście – mówi Ania.\nPrzygodę z morsowaniem rozpoczęła w 2019 roku. – Nie do końca z własnej woli. Przyjaciółka obchodziła 50. urodziny i postanowiła z tej okazji dać nura do zimnej wody. A że nie chciała być sama…. zgodziłam się asystować. Miałam stać na pomoście i zagrzewać do boju, tymczasem, niejako mimowolnie, zadebiutowałam w roli morsa – wspomina dziś ze śmiechem. Dodaje, że wcześniej zupełnie sobie tego nie wyobrażała, a zimno robiło jej się na samą myśl o zanurzeniu choćby małego palca w wodzie. -Wtedy weszłam do kostek i myślę: umieram! A tu gromada krzyczy: “Dajesz!!!”. Nie miałam wyjścia – poszłam dalej, razem z przyjaciółką. Pierwsza kąpiel nie trwała zbyt długo, ale gdy wychodziłyśmy już wiedziałyśmy, że prędko wrócimy.\nI tak się stało – wróciły, morsują regularnie dwa razy w tygodniu. W styczniu 2020 roku podczas szkolenia związkowego w Rewalu o miłości Ani do morsowania mieli okazję przekonać się związkowi koledzy; razem z przewodniczącym (inni się nie odważyli) – dała nura do lodowatego Bałtyku.\nPewnie gdyby była z nimi wtedy Anastazja Kałuzińska, w morzu mielibyśmy nie dwóch, a trzech przedstawicieli OZZZPRC. – Morsować zaczęłam w tym roku i po jednym sezonie mam apetyt na kolejne – mówi Anastazja, która nową pasję zawdzięcza… lockdownowi. – Zamknięte baseny sprawiły, że szukałam dla pływania godnego zastępstwa. Kąpiele w zimnej wodzie spodobały mi się od pierwszych chwil. Wyzwalają adrenalinę i – co najważniejsze – pozwalają przekraczać kolejne bariery – mówi szefowa Sekcji Hutnictwa wspominając, że najwięcej uroku miały kąpiele, gdy dokoła leżał śnieg, a termometry spadały sporo poniżej zera.\nAnastazja od ośmiu lat biega (“nic lepiej nie koi nerwów niż godzinny jogging”). Powoli rozgląda się też za nowymi wyzwaniami. Na jej liście są m.in.: skok ze spadochronu, skok na bungee i lot balonem.\nTags: Anastazja Kałuzińska, Anna Wesołowska, piąta zmiana


Andrzej Tutaj - chirurg, neurolog | ZnanyLekarz.pl\nAndrzej Tutaj, chirurg Olsztyn\nNie sympatyczny, nie uprzejmy, (oczywiście nie dla wszystkich), o chorobie mówi ,, a kto to widział'' (padaczka), to jest moja opinia po przejściach z owym lekarzem. Nie polecam\nBardzo dobry lekarz.Trafnie zdiagnozował mi chorobę Parkinsona w czasie pierwszej wizyty, mimo że inna lekarka przez 4 lata nie potrafiła jej stwierdzić.\nPan Ordynator oddziału neurołgiji w Wojewódzkim szpitalu, jak dobry ojciec przy obchodzie wysłuchuj`e swoich młodych kollegów, czasami poprawia i coś dodaje. Ale mnie zaskoczyła prosta ludzka troska- mnie wypisałi i Pan doktór zapytał, czy ja mam w domu pomoc i opiekę.W tym pędzącem świecie lekarzy zapominają o tych waznych i prostych pytaniach. Ogromny dzięki dla Pana Ordynatora od Tamary Duchniewicz\nPonad 3 tyg. leżałam(mam dyskopatie odcinka ledzwiowego:)w domu a on mi na wizycie powiedział że jestem zdrowa i z takimi rzeczami nie chodzi sie do lekarza. Że to samo przechodzi.Bardzo dziwny lekarz bo przynajmniej powinen dac mi skierowanie na badania kontrolne. Wczeniej inni lekarze dawali na rozne zabiegi czy jakies zastrzyki przeciwbolowe lub przeciwzapalne, zeby czlowiek mogl jak najszybciej wrocic do formy. a tu zero zainteresowania pacjentem.\nDr. Tutaj to cudowny, wszystko wiedzacy i przewspaniale uprzejmy lekarz. Diagnoze stawia w 10 sek z fusow herbaty, leczy dotykiem dloni, przytuli, pocaluje, wyslucha. Boze chron nas od takich znachorow............ i tutaj 10 zdrowasiek w intencji Pana Doktora, zeby wreszcie dal spokoj pacjentom i odszedl na emeryture.\nNiesłowny, niesympatyczny i rzadko bywający na obdrapanym oddziale, którym to rzekomo kieruje. Jak większość naszych cudownych lekarzy pracę w szpitalu traktuje jako dodatek, dzięki któremu ma opłacony ZUS.\nBrak słów, błędnie postawiona diagnoza, lekarz b. nieuprzejmy. Całe szcząście znalazłam neurologa z prawdziwego zdarzenia - szybka prawidłowa diagnoza, wrdrożenie odpowiedniego leczenia\nD Tutaj to bardzo mądry człowiek- jedyna jego wada, to szczerość- mówi jak naprawdę jest, a nie owija w bawełnę i nie udaje, że "będziemy leczyć" jeśli leczenia skutecznego nie ma.\nFatalny, sam chyba nie wierzy w to,że coś potrafi w medycynie... Nie polecam...Bardzo słaby i nie specjalista...Zgadzam się z przedmówcą...\nBardzo dobry lekarz.Człowiek o złotym sercu.Lekarz któremu się chce i któremu zależy.


Dzień Dobry TVN: Kinga Rusin ciężko chora. Nie była w stanie przyjść... | Popularne Wiadomości Pikio\nWysyłała wiadomości do swojego zmarłego taty. Po kilku miesiącach dostała odpowiedź, przeczytała ją i rozpłakała się jak nigdy\nPikio Popularne Wiadomości Kinga Rusin ciężko chora! Nie była w stanie przyjść do Dzień Dobry TVN\nKinga Rusin jest ciężko chora. Nie była w stanie przyjść do Dzień Dobry TVN. Fani są bardzo zaniepokojeni ciężkim stanem swojej ulubionej dziennikarki. Jej nieobecność została przez nich od razu zauważona.\nWczoraj widzów porannego programu Dzień Dobry TVN zaskoczyła nieobecność prezenterki Kingi Rusin. Na jej miejscu zasiadła Agnieszka Woźniak-Starak, co wywołało wielkie zdziwienie i lawinę pytań ze strony widzów.\nKinga Rusin jest ciężko chora, to dlatego nie przyszła do studia Dzień Dobry TVN\nPrezenterka wczoraj obchodziła urodziny i setki fanów składały jej życzenia. Przy okazji pytali również, co było powodem jej nieobecności. Kinga Rusin za pośrednictwem mediów społecznościowych poinformowała, że jest ciężko chora. Dziennikarka leży z zapaleniem płuc. - Chciałam Wam bardzo serdecznie podziękować za wczorajsze urodzinowe życzenia. Dzięki tym wszystkim miłym wiadomościom, dzięki moim przyjaciołom, ukochanym córkom, mamie i mojemu cudownemu partnerowi wczorajszy dzień, choć spędzony w łóżku i z zapaleniem płuc (pierwszym w życiu) był być może bardziej niezwykły i godny zapamiętania niż wszystkie inne urodziny. Dziękuję że jesteście. Mam szczęście... - napisała Kinga Rusin. Fani są bardzo zaniepokojeni jej stanem. Życzą szybkiego powrotu do zdrowia. Choć byli zawiedzeni jej nieobecnością w studio, to rozumieją, że zapalenie płuc to bardzo poważna choroba, a jej bagatelizowanie może zakończyć się tragicznie.\ndzien dobry tvn Kinga Rusin Kinga Rusin Dzień Dobry TVN kinga rusin chora\nWysyłała wiadomości do swojego zmarłego taty. Po kilku miesiącach dostała odpowiedź, przeczytała ją i rozpłakała się jak nigdy Zakończono sekcję zwłok połowy ofiar ze Szczyrku. Prokuratura podała zatrważające informacje Był przekonany, że to zwyczajny ból zęba. Osierocił żonę i dwie małe córeczki Nastolatek powiedział, dlaczego zabił rodziców i małego braciszka. Nowe wiadomości ws. morderstwa na południu Polski Rydzyk nie trafił na własne "poprawiny". Ujawniono co wtedy robił, ręce opadają Na jaw wyszedł największy sekret Zenka Martyniuka. Tajemnicza Joasia uwiodła gwiazdora, co na to jego żona? 5 znaków zodiaku, które najmocniej łamią serca. Związek z nimi to piekielne ryzyko Klienci dwóch wielkich banków odcięci od pieniędzy. Polskę obiegły niepokojące wieści Do magazynu weszła nagle Agata Duda. Na jej widok można było zdębieć (ZDJĘCIA)


DeSerek: Ciastka kakaowo rumowe\nCiastka kakaowo rumowe\nTo ciastka, które moja mama piecze co roku na Święta. Już nie wiem czy sama z siebie czy dlatego, że ja się ich domagam ;) Darzę je pewnego rodzaju sentymentem, dlatego dla mnie są wręcz obłędnie smaczne, myślę jednak, że każdemu miłośnikowi czekoladowych ciastek zasmakują.\n4 małe buteleczki aromatu rumowego (lub 2 takie większe, w kształcie małego dzbanuszka z uszkiem :)\nzagnieść dokładnie wszystkie składniki (tu przydaje się patent z tartym na tarce masłem :) ).\nformować wałki grubości 3cm (z całej porcji wygodnie jest formować ok. 8 wałków) i obtoczyć je w cukrze.\nkroić w plastry grubości ok. 1cm i układać na blasze lekko je rozgniatając palcem lub widelcem.\npiec w 180 st. przez 15-20min. Po upieczeniu są twarde, ale miękną po paru dniach. Są jednak tak smaczne, że u mnie drugiego dnia nie ma już połowy :)\nno i... piosenka do pieczenia :)\nNatalie 9 grudnia 2013 17:47\nAle apetycznie wyglądają ! Ten migdał kusi :)\nKarolina 9 grudnia 2013 18:04\nmmmm już wyobrażam sobie ich zapach i smak, muszą być niesamowite :)\nUpiekłam- pyszne :-) Mam nadzieję, że trochę dotrwa do Świąt...


Jak konsyliarz sądził że gdy był przy nim w źródłowym składniku\nJak konsyliarz sądził, że gdy był przy nim w źródłowym składniku, ostatnie snadź wybrnąłby go ustrzec. A wtem aktualne krewniak George leżał się nadrzędnym problemem rozmówek w narodowym wieżowcu. Tudzież doglądasz, niby nadszedł na swojski ożenek na Krymie z teką pieniędzy w datku? Rzeczone one pozwalały nam odremontować oraz zaopatrzyć ów dom. Sporadycznie mu się zanadto to nie odwdzięczyliśmy adekwatnie. Mojego starszego rozpoczęły przebiegać łzawe echa, natomiast równolegle.\nżwirek dla kotakarma dla kota sklep internetowypetinet karmy dla psówlegowiska dla psahundebettzabawki dla kotadrapakchomikijakie karmy dla kotaciekawe legowiska dla psówkarmy dla chomikówszkła hartowanetabletki na odchudzanielegowisko dla psówżywność dla psówzwierzętakarma dla kotaklatki dla gryzoniówodpowiednia karma dla kotabuldog francuski wzorzec


kultura.wiara.pl » Zjawiska kulturowe i społeczne » Pokolenie smartfona\ncanstockphoto\tTa generacja nie zna już świata bez sieci. Przestrzenią spotkań jest wirtualna rzeczywistość.\nBiskup Robert Barron, autor świetnych komentarzy w sieci (www.wordonfire.org), powiedział, że to jedna z najbardziej interesujących, a zarazem przygnębiających książek, które ostatnio czytał. Jej autorką jest Jean Twenge, profesor psychologii na uniwersytecie w San Diego (USA), która od 25 lat zajmuje się analizowaniem zmian zachodzących w kolejnych pokoleniach młodzieży. Tytuł „iGen” to skrótowe określenie pokolenia. Litera „i” pochodzi od iPhone’ów czy iPadów. Autorka diagnozuje młodych ludzi urodzonych po 1995 roku. Najstarsi z nich wchodzą właśnie w dorosłe życie. To pierwsze pokolenie, które dojrzewało ze smartfonem w ręku. Autorka dowodzi, że to właśnie mobilne urządzenia (telefony i tablety) podłączone do sieci wpłynęły w decydujący sposób na świadomość tych młodych ludzi, ich zachowania, wartości, zdrowie psychiczne, podejście do takich spraw jak polityka, religia czy seks. Pokolenie „i” zastąpiło spotkania twarzą w twarz kontaktami za pomocą mediów społecznościowych, i właśnie dlatego doświadcza niepokoju, depresji i samotności na niespotykanym dotąd poziomie. Twenge analizuje zachowania młodych Amerykanów. Jej badania mają więc odniesienie do nieco odmiennego kontekstu kulturowego. Niemniej jednak opisane przez nią trendy pojawiły się już, lub pojawią się z poślizgiem, wśród polskiej młodzieży. Co do tego nie mam żadnych wątpliwości. Książka ukazała się w sierpniu br. i już stała się bestsellerem. Jeśli diagnozy w niej zawarte są słuszne, to wesoło nie jest. Dla rodziców, wychowawców, katechetów konfrontacja z trudną prawdą jest bezcenna, by nie powiedzieć: obowiązkowa.\nŻycie w komórce\nAutorka prezentuje i omawia wyniki badań statystycznych. Przytacza także fragmenty wywiadów z reprezentantami pokolenia „i”. Trzynastoletnia Atena, jedna z rozmówczyń, od dwóch lat ma iPhone’a. Uwielbia „spotykać się” z przyjaciółmi na Snapchacie (aplikacja umożliwiająca wysyłanie zdjęć i krótkich filmików, które znikają po obejrzeniu). Czasem zachowuje jakieś wyjątkowo głupie zdjęcie przyjaciół (robi tzw. zrzut ekranu). „To dobry szantaż” – wyjaśnia. Większą część wakacji spędza, siedząc w pokoju z telefonem. Nasze pokolenie tak po prostu ma – tłumaczy. „Nie dostaliśmy szansy poznania życia bez iPadów czy iPhone’ów. I chyba lubimy nasze telefony bardziej niż realnych ludzi”.\nNajstarsi z pokolenia „i” byli nastolatkami, gdy na rynku pojawił się iPhone, flagowy produkt Apple’a (2007 r.). Z kolei iPady można było kupić trzy lata później. Trzy czwarte amerykańskich nastolatków posiada dziś iPhone’a. W Polsce produkty „jabłuszka” nie są aż tak popularne, ale jeśli nastolatek ma komórkę (a z reguły ma), to dziś jest to obowiązkowo smartfon, czyli telefon z ekranikiem i dostępem do sieci. Twenge podkreśla, że te same trendy zaobserwowała u wszystkich amerykańskich nastolatków niezależnie od poziomu zamożności, wykształcenia rodziców, pochodzenia etnicznego, w dużych aglomeracjach i na prowincji.\nNiektóre ze zmian można uznać za pozytywne. Pokolenie „i” czuje się lepiej w swoim pokoju niż w samochodzie czy na imprezie. Młodzi rzadziej wychodzą z domu i dzięki temu są mniej narażeni na przemoc, wypadki czy uzależnienie od alkoholu niż poprzednie pokolenie. Jednak poziom ich psychicznej odporności obniżył się, i to radykalnie. Wskaźniki depresji i samobójstw nastolatków gwałtownie podskoczyły po 2011 roku. „Nie jest przesadą stwierdzenie, że pokolenie »i« stoi na skraju najgorszego kryzysu zdrowia psychicznego od dziesięcioleci” – pisze Twenge. Oczywiście na kondycję młodego pokolenia wpływają różne czynniki. Jednak połączenie dwóch „wynalazków”: smartfona z dostępem do sieci oraz mediów społecznościowych (Facebook, Instagram itd.) spowodowało trzęsienie ziemi o niespotykanej dotąd sile – twierdzi autorka „iGen”.\nPołączeni, ale samotni\nOd wieków cechą młodych ludzi jest buntowniczość, chęć wyrwania się z domu, pragnienie niezależności. Każde kolejne pokolenie nastolatków w USA chciało jak najszybciej (czyli w wieku 16 lat) zrobić prawo jazdy i pojechać z rówieśnikami gdzieś poza dom. Urok niezależności nie pociąga pokolenia smartfona. Osiemnastolatki w roku 2015 wyrywały się z domu rzadziej niż ósmoklasiści w roku 2009. Dziś to raczej rodzice naciskają, by młodzi zrobili wreszcie prawo jazdy, bo nie będą ich wszędzie wozić. Ponieważ niezależność ma swoją cenę, poprzednie pokolenia młodzieży chciały jak najszybciej zarobić pieniądze na swoje rozrywki. Młodzi podejmowali więc jakieś dorywcze prace i łączyli je ze szkołą. Dziś procent młodzieży zainteresowanej taką pracą znacznie zmalał. Generacja „i” jest także mniej skłonna do randkowania niż poprzednie. Około 56 proc. uczniów kończących liceum chodzi na randki, a w poprzednich pokoleniach było to 85 proc. Pozytywną zmianą jest opóźnienie wieku inicjacji seksualnej. Wskaźnik urodzeń wśród nieletnich dziewcząt w 2016 był najniższy od dziesiątek lat; było ich o 67 proc. mniej niż w rekordowym roku 1991 (wszystkie dane dotyczą USA). Autorka „iGen” stawia tezę, że osiemnastolatki zachowują się dziś w taki sposób jak dawne piętnastolatki, a piętnastolatki jak dawne trzynastolatki. W generacji „i” dzieciństwo uległo wydłużeniu na całą szkołę średnią.\nMimo że młodzież spędza dziś więcej czasu pod tym samym dachem z rodzicami, to jednak ich kontakt z ojcem i matką nie jest wcale lepszy niż u ich poprzedników. „Spotykam moich kumpli z ich rodzinami. Nie rozmawiają ze sobą” – opowiada Atena. „Mówią do nich po prostu »OK, OK«, nie odrywając wzroku od telefonów”. Podobnie jak jej rówieśnicy Atena potrafi sprawnie wyłączyć głos rodziców, aby móc skupić się na telefonie. Spotkania z przyjaciółmi odbywają się przez posyłanie tekstów, zdjęć, filmików ze smartfona na smartfon. „Jestem w kontakcie z moim telefonem bardziej niż z prawdziwymi ludźmi” – mówi Atena. Młodzież przestała spędzać czas na boisku, podwórku, u kumpli, w domu czy na ulicy. Przestrzenią spotkań stała się wirtualna rzeczywistość, do której wchodzi się przez „apki” czy strony internetowe. Młodzi ludzie nie są jednak dzięki tym możliwościom szczęśliwsi. Badania dowodzą, że nastolatki ponadprzeciętnie obecne w sieci wykazują większe niezadowolenie z życia. Autorka bardzo zdecydowanie twierdzi, że „nie ma wyjątków. Aktywność na ekranie oznacza mniej szczęścia, każda działalność pozawirtualna oznacza więcej szczęścia. (…) Im więcej czasu nastolatki spędzają przed ekranem, tym bardziej prawdopodobne jest wystąpienie objawów depresji”.\nPortale społecznościowe dają iluzję obecności, bliskości, rozmowy z innymi. Pokolenie połączone internetowym łączem jest przerażająco samotne i zagubione. Nie zawsze odnosi się to do konkretnych osób. Bardziej społecznie rozwinięte jednostki są aktywne zarówno online, jak i w bezpośrednim kontakcie. Ale samotność nastolatków ery smartfona jest zjawiskiem coraz powszechniejszym. Wśród nastolatków, które spędzają dziennie trzy godziny lub więcej ze swoim smartfonem, prawdopodobieństwo podjęcia próby samobójczej jest o 35 proc. większe. Od 2007 r. spada wskaźnik zabójstw wśród nastolatków, ale wzrasta wskaźnik samobójstw nieletnich. Twenge: „Ponieważ nastolatki zaczęły spędzać mniej czasu razem, rzadziej się zabijają nawzajem, a częściej zabijają się same”.\nStrach przed brakiem lajków\nJaki jest związek między smartfonami a samotnością czy skłonnością do depresji? Media społecznościowe, choć dają złudzenie wielu relacji z ludźmi, i to 24 godziny na dobę, nie zaspokajają podstawowego pragnienia każdego nastolatka, by czuć się zaakceptowanym. Wręcz przeciwnie, pogłębiają poczucie odrzucenia. Nastolatki chętnie dokumentują swoje spotkania, przeżycia, imprezy na Snapchatach, Instagramie czy Facebooku. Ale ci, którzy zostają wyrzuceni z grona znajomych, boleśnie to odczuwają. Dlatego niesłychanie wzrosło odczucie wyobcowania, szczególnie wśród dziewcząt, bo one częściej niż chłopcy korzystają z mediów społecznościowych. W 2015 r. liczba nastolatek, które czują się odtrącone, wzrosła o 48 proc. w porównaniu z rokiem 2010. Gdy cytowana wyżej Atena umieszcza swoje zdjęcia na Instagramie, denerwuje się, co ludzie o niej pomyślą i co powiedzą. „Czasem wkurza mnie to, że nie dostaję odpowiedniej liczby lajków [polubień] pod zdjęciem” – mówi.\nCyberprzemoc to kolejne zagrożenie. Chłopcy mają tendencję do fizycznego znęcania się, a dziewczyny robią to werbalnie, podważając czyjąś opinię lub wykluczając z grona znajomych. Media społecznościowe dają doskonałe możliwości tego rodzaju agresji. W Polsce co chwilę mamy kampanie ostrzegające przed internetową agresją ze strony dorosłych zboczeńców. I słusznie. Ale czy nie za mało ostrzega się przed psychiczną cyberprzemocą obecną między samymi nastolatkami?\nNastolatki idą spać ze swoimi telefonami i budzą się z nimi. Jeśli zbudzą się w nocy z jakiegokolwiek powodu, sięgają po telefon. Smartfony wpływają na zmniejszenie się ilości snu na dobę. To pociąga za sobą kolejne negatywne konsekwencje, osłabia psychiczną odporność i zdolność uczenia się.\nZanik religijności i duchowości\nJeden z rozdziałów książki poświęcony jest religijności. Trzeba pamiętać, że amerykańskie społeczeństwo znacząco różni się od Europy Zachodniej. Amerykanie są narodem o wiele bardziej religijnym. Wciąż chodzą do kościoła, w zdecydowanej większości są chrześcijanami (głównie protestantami). Od lat statystyki dotyczące praktyk i deklaracji wiary nieco spadają, ale utrzymują się na wysokim poziomie w porównaniu z Europą Zachodnią. Teraz coś się wyraźnie zmienia.\nAutorka podkreśla, że młodzi ludzie zawsze byli mniej religijni niż starsi. Ale zmiany, które obserwuje w pokoleniu „i”, są tak duże, że nie da się ich wyjaśnić w tak prosty sposób. Na początku lat 80. więcej niż 90 proc. osiemnastolatków deklarowało jakąś religijną przynależność. Ten odsetek zaczął spadać w latach 90. W 2015 r. wyniósł 66 proc., czyli jedna na trzy osoby wchodzące w dorosłe życie nie identyfikuje się już z żadną religią. Wpływ na to ma wzrost liczby areligijnych rodziców, ale także klimat społeczny. Młodzi ludzie wchodzą w dorosłość w czasach, gdy odrzucenie religii jest społecznie akceptowane. W 2009 r. Barack Obama jako pierwszy prezydent w historii USA w mowie inauguracyjnej zaliczył do grup religijnych „niewierzących”. Liczba osób uczęszczających do kościoła spada. W 2015 r. 22 proc. osiemnastolatków stwierdziło, że w ogóle nie chodzi do kościoła. Liczba osiemnastolatków uczęszczających tam raz w tygodniu spadła z 40 proc. w 1976 r. do 28 proc. w 2015 r.\nCzęść socjologów religii pociesza się tym, że choć spadają wskaźniki praktyk religijnych, to nadal mocna jest osobista religijność Amerykanów. Jean Twenge twierdzi, że w pokoleniu smartfona jest inaczej. Zanika nie tylko publiczna religijność, ale także ta prywatna. W 2016 r. jedna na trzy osoby w wieku od 18 do 24 lat deklarowała, że nie wierzy w Boga. Coraz więcej przedstawicieli tej generacji deklaruje, że nigdy się nie modli, nie wierzy w życie pozagrobowe, a Biblię uznaje za zbiór legend i moralnych zasad wymyślonych przez ludzi. Z kolei wśród osób identyfikujących się z chrześcijaństwem rośnie tendencja do odrzucania prawd czy zasad moralnych, które im nie odpowiadają.\nAutorka twierdzi, że generacja „i” to najmniej religijne i najmniej „uduchowione” pokolenie w historii USA. Jeden z socjologów religii badał młode pokolenie w pierwszej dekadzie XXI wieku. Na pytanie o duchowe poszukiwania usłyszał wielokrotnie odpowiedź: „Co rozumiesz przez duchowe poszukiwania?”. Miejsca po religii nie wypełnia jakaś inna forma duchowości. Tam zwyczajnie nie ma nic.\nDlaczego odchodzą od wiary?\nJeśli tak jest, to dlaczego? Trzy czynniki wydają się najistotniejsze. Po pierwsze: indywidualizm. Pokolenie „i” wychowuje się w świecie tysięcy stron internetowych, tysięcy modeli tej samej rzeczy i tysięcy życiowych opcji. „Ty wybierasz” – brzmi podstawowy komunikat. „Wierz w siebie i jeśli czujesz się z czymś dobrze, zrób to”. Chrześcijaństwo nie godzi się na to, że jest jedną z opcji, ale głosi, że mówi prawdę, skłania do poddania się czemuś i komuś większemu ode mnie. Taka wiara jest dziś kontrkulturowa. Nie jest łatwo żyć w kontrze do otaczającej nas zewsząd kultury. Więc albo porzuca się religię, albo się ją neutralizuje (indywidualizuje).\nDruga rzecz to uwrażliwienie młodych na autorytet nauki. Wciąż wielu z nich uważa, że wiara i nauka wykluczają się, że jest tu jakieś albo-albo. I dlatego wybierają naukę, a odrzucają religię jako rzecz nie na nasze czasy.\nTrzeci czynnik to uwrażliwienie pokolenia smartfona na kwestię tolerancji, zwłaszcza wobec osób homoseksualnych czy podchodzących liberalnie do spraw płci i seksu. W 2012 r. większość osób w wieku od 18 do 24 lat uważała, że chrześcijaństwo jest antygejowskie (64 proc.), łatwo ferujące wyroki (62 proc.) i obłudne (58 proc.). Autorka „iGen” mówi, że prawie każdy jej młody rozmówca łączył temat (nie)tolerancji wobec gejów z religią. Czego młodzi oczekują od religii? Czegoś bardziej pozytywnego, akceptacji wszystkich, niemówienia nikomu, co mają robić, ale słuchania ludzi i wzmacniania ich poczucia sensu i wartości.\nCo mają zrobić rodzice?\nTo jest wielkie pytanie i temat na inny tekst. Nawet Steve Jobs (wspótwórca Apple’a) ograniczył swoim dzieciom korzystanie z urządzeń, które wymyślił. Wyciąganie smartfona z rąk dzieci czy nawet ograniczanie jego użytkowania będzie trudniejsze niż analogiczne zmagania rodziców z telewizorem. Na pewno rodzice muszą podjąć walkę o to, by ich dzieci, korzystając z telefonu, zachowały umiar.\nAutorka książki zauważa, że same dzieci z pokolenia „i” zaczynają widzieć, iż ich nieodłączne smartfony powodują pewne problemy. Przywoływana już Atena narzeka, że gdy spędza czas z przyjaciółmi, oni – zamiast na nią – gapią się na swoje ekraniki. Opowiada, że gdy kiedyś spędzała czas z przyjaciółką, ona ciągle pisała na iPhonie do swojego chłopaka. „Próbowałam z nią porozmawiać o mojej rodzinie i o tym, co się dzieje, a ona tylko: »Ach tak, nieważne«. Więc wyrwałam jej telefon i rzuciłam nim o ścianę”. Jest jakaś nadzieja…


Dobry zysk. Jak tworzenie wartości dla innych zbudowało firmę, która odniosła jeden z największych sukcesów na świecie - Koch Charles G. | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nDobry zysk. Jak tworzenie wartości dla innych zbudowało firmę, która odniosła jeden z największych sukcesów na świecie (okładka twarda)\nKoch Charles G.\nData premiery: 2020-09-10\nebook 47,00 zł\nebook, EPUB 47,00 zł\nebook, MOBI 47,00 zł\nokładka twarda 32,33 zł\nOferta empik.com : 32,33 zł\n32,33 zł 54,89 zł (-41%)\nOferta Smart Books : 42,45 zł\nOferta WawaSmart : 43,31 zł\nRewolucyjny system zarządzania, który doprowadził do jednego z największych sukcesów firmowych naszych czasów.\nCharles Koch dołączył do rodzinnej firmy, z siedzibą w Wichicie, w 1961 roku, kiedy jej wartość wyceniano na 21 milionów dolarów. Sześć lat później został dyrektorem zarządu i prezesem Koch Industries, Inc. Obecnie wartość grupy kapitałowej Koch szacuje się na 100 miliardów dolarów, co czyni ją jednym z największych przedsiębiorstw znajdujących się w prywatnych rękach. Przez ponad 50 lat firma przekroczyła 27 razy wzrost wartości indeksu S&P 500 i planuje podwajać swój zysk przeciętnie co sześć lat.\nCzym zajmuje się ta firma i dlaczego jest tak niezwykle dochodowa? Nazwy "Koch" nie znajdziecie na swoim plamoodpornym dywanie, dżinsach ze streczem, podzespołach smartfona czy na super chłonnych pieluszkach waszego dziecka, chociaż produkuje je właśnie ta spółka. A te innowacje oraz wiele innych napędza opracowany przez Charlesa Kocha ramowy system zarządzania opartego na rynku – Market-Based Management® (MBM).\nPo przeszło półwieczu interdyscyplinarnych badań, eksperymentalnych odkryć oraz praktycznego stosowania wiedzy w firmach należących do spółki Koch na całym świecie, głównym celem MBM pozostaje generowanie dobrego zysku. Dobry zysk wynika z produktów i usług, które podnoszą jakość ludzkiego życia i na które klienci dobrowolnie głosują swoimi pieniędzmi. Jest rezultatem kultury, w której pracowników motywuje się, by jak przedsiębiorcy poznawali preferencje klientów oraz najlepsze sposoby ich zaspokajania. Dobry zysk pojawia się, kiedy tworzona jest długoterminowa wartość dla klientów, pracowników, udziałowców oraz społeczeństwa.\nW tej książce Charles Koch, czerpiąc z prawdziwych, wiele mówiących i wcześniej nieupowszechnianych opowieści z sześciu dekad jego obecności w biznesie, przeprowadza czytelnika przez pięć wymiarów MBM, aby wskazać, jak korzystać z ramowego systemu zarządzania firmą, by wygenerować więcej dobrego zysku, niezależnie od rodzaju i skali działalności, branży czy organizacji. Podczas lektury można dowiedzieć się, jak:\nstworzyć wizję rozwoju pomimo nieustannie przyśpieszających dysrupcyjnych innowacji;\nwybrać i utrzymać pracowników odznaczających się zarówno zaletami, jaki i talentem;\nwytworzyć klimat dzielenia się wiedzą, pozwalający, niezależnie od zajmowanego stanowiska, na kwestionowanie wcześniejszych rozwiązań, jeśli można je udoskonalić lub zastąpić lepszymi;\nnagradzać pracowników uprawnieniami decyzyjnymi nie ze względu na ich stanowisko, ale wkład w firmę;\nmotywować wszystkich zatrudnionych do większego zaangażowania w firmę poprzez taką strukturę bodźców, aby wynagrodzenie było wyznaczane jedynie przez wytworzoną przez pracownika wartość.\nLektura obowiązkowa dla liderów, przedsiębiorców, studentów i dla każdego, komu zależy na obywatelskim, sprawiedliwym i dostatnim społeczeństwie. Dobry zysk z pewnością dołączy do najlepszych książek z dziedziny zarządzania, jakie kiedykolwiek powstały.\n"Charles Koch przypisuje ogromny sukces wypracowanej przez siebie filozofii zarządzania opartego na zasadach rynkowych, Market-Based Management (MBM), którą opisuje w swojej książce. To sprawia, że publikacja ta powinna zainteresować zarówno teoretyków, jak i praktyków zarządzania, a zwłaszcza ambitnych przedsiębiorców.\nOpisywane przez Kocha metody to bardzo humanistyczne reguły, których stosowanie daje Koch Industries ogromny dynamizm. Powinni na to zwrócić uwagę ci menedżerowie i właściciele firm, którzy mają skłonność do autorytarnego stylu kierowania".\nLeszek Balcerowicz, Forum Obywatelskiego Rozwoju\n"Poza wolnością i wolnym rynkiem do stworzenia dobrze prosperującej firmy potrzebna jest wspólnota wartości takich jak uczciwość, zaangażowanie i szacunek. Na nich budujemy reputację naszej firmy każdego dnia.\nGorąco zachęcam do lektury fascynującej historii powstania Koch Industries, a tym samym do zapoznania się z filozofią i zarazem praktyką zarządzania, która zapewniła sukces jednej z największych prywatnych firm na świecie".\nArkadiusz Muś, Press Glass SA\nTytuł: Dobry zysk. Jak tworzenie wartości dla innych zbudowało firmę, która odniosła jeden z największych sukcesów na świecie\nAutor: Koch Charles G.\nTłumaczenie: Szabowicz Konrad\nWymiary produktu [mm]: 237 x 32 x 162\nWłaśnie zrecenzowałem Dobry zysk. Jak tworzenie wartości dla innych zbudowało firmę, która odniosła jeden z największych sukcesów na świecie\nRewolucyjny system zarządzania, który doprowadził do jednego z największych sukcesów firmowych naszych czasów. Charles Koch dołączył do rodzinnej firmy, z siedzibą w Wichicie, w 1961 roku, kiedy jej\nO autorze: Koch Charles G.\nDobry zysk. Jak tworzenie wartości dla innych zbudowało firmę, która odniosła jeden z największych sukcesów na świecie Koch Charles G.\n(3/5) 0 recenzji\nProjekt szczęście. Dlaczego przez rok starałam się śpiewać z rana, walczyć uczciwie, czytać Arystotelesa i w ogóle lepiej żyć Rubin Gretchen\nOdwracanie marki Neumeier Marty\nInteligencja interpersonalna. Jak utrzymywać mądre relacje z innymi Silberman Mel , Freda Hansburg\nSkup się. Cztery szybkie i proste strategie pozwalające uporać się z prokrastynacją na zawsze Abraham Keith\nZasady Canfielda. Rusz się stąd gdzie jesteś i idź tam, gdzie chcesz być! Switzer Janet , Canfield Jack\nPostaw na siebie. Siedem kroków do osobistego sukcesu John Martin


Maluchy w Muzeum: CIENKIE. Warsztaty familijne dla dzieci 1+ - Muzeum Sztuki w Łodzi\nMaluchy w Muzeum: CIENKIE. Warsztaty familijne dla dzieci 1+\n20 lipca 2016, środa, 11:11–12:12\nDzieła sztuki są czasem podobne do ludzi – mogą być szczuplutkie jak makaron spaghetti i cienkie jak gąsienice. Artyści czasami malują lub piszą na cieniutkim, prawie przezroczystym papierze cieniutkim pędzelkiem z wielbłądziej sierści. Spróbujemy się z tym zmierzyć – wszyscy, nie tylko chudzielce!


Nawzajem sobie potrzebni – Biblioteka Publiczna Gminy Dzierżoniów im. Władysława Reymonta\nHome / BIBLIOTEKA PUBLICZNA GMINY DZIERŻONIÓW IM. WŁADYSŁAWA REYMONTA / Nawzajem sobie potrzebni\nEdukacja do starości to program realizowany przez Zespół Szkolno-Przedszkolny w Ostroszowicach w okresie od marca do czerwca 2018 roku. Biblioteka Publiczna Gminy Dzierżoniów im. Władysława Reymonta , Filia w Ostroszowicach, została włączona do realizacji tego projektu razem z Grupą Twórczą, która wielokrotnie zapraszała na swoje zajęcia uczniów szkoły. Podczas wielopokoleniowych spotkań realizowane są cele dzięki którym buduje się szacunek, otwartość oraz wzajemna tolerancja. Ponadto dzieci łatwiej pojmują starość jako naturalną fazę rozwoju.\nBiało-czerwona kokarda narodowa łączy pokolenia\n26 kwietnia w bibliotece odbyły się warsztaty prowadzone przez panią Jadwigę Połcik pod nazwą: ,,Biało-czerwona kokarda narodowa”. Krok po kroku, według szczegółowych zasad, wspólnie zostały wykonane piękne patriotyczne ozdoby. Z historycznych zapisów dowiedzieliśmy się, że zastosowanie biało-czerwonych kokard datuje się od roku 1846, kiedy to przypinali je powstańcy w Krakowie. My wykorzystamy je podczas Święta Konstytucji 3 Maja. W tym dniu godnie zaprezentujemy nasze kokardy w domach lub na spacerze.\n,,Witaj majowa jutrzenko,\n← Biało-czerwona inaczej\nBiało-czerwone warsztaty w Roztoczniku →


Ludwigsburg, 1000 Fame Puzzles - PuzzleForum.pl\nLudwigsburg, 1000 Fame Puzzles\nPost autor: ahcinga » 25 paź 2017, 19:53\nNie miałam ostatnio czasu na coś dużego, więc wyjęłam jedne ze starych i dłubałam po kilka(naście) puzzelków.\nUkładało się strasznie. Wszystkie elementy mają bardzo podobne rozmiary, więc często jeden puzzel pasował w kilka miejsc. Poz tym są bardzo cienkie. Niestety 5 braków.\nMam jeszcze dwa pudełka tej firmy i pewnie trochę czasu minie zanim się za nie zabiorę.\nOstatnio zmieniony 25 paź 2017, 22:35 przez ahcinga, łącznie zmieniany 1 raz.\nRe: Ludwigsburg, 1000 Fame Puzzles\nPost autor: ira » 25 paź 2017, 20:26\nAle obrazek naturalny i po prostu ładny. Miałam do czynienia z takimi puzzlami kiedyś (charakterystyczna obwódka na pudełku) i potwierdzam, że ciężko się układało, cienkie puzzle pasowały w kilka miejsc. Plusem były dla mnie ładne wzory z niepodciągniętymi programowo kolorami.\nPost autor: krejzOLKA » 25 paź 2017, 22:11\nJa też znam tą firmę niestety Swoich nie skończyłam, bo brakło mi cierpliwości. Nawet nie przeszkadzało mi, że puzzle są cieniutkie, ale to, że w jedno miejsce pasuje kilka A na półce czeka jeszcze kilka pudełek\nPost autor: Ann999 » 26 paź 2017, 5:41\nteż ich doswiadczyłam... nie dziw że firma już nie działa na rynku. chociaż od czsu do czasu sama coś ich kupuję ze względu na ładny obrazek.\nPost autor: ahcinga » 26 paź 2017, 8:15\nJa mam w sumie 3 pudełka tej firmy, które rodzice kupili lata temu. Jedna z nich to francuska uliczka na 3k, z jednolitym niebem którego nikt (w rodzinie) jeszcze nie ułożył. Postanowiłam sobie że ja ułożę, ale teraz jak sobie przypomniałam jakie to puzzle to nie wiem kiedy się na to wyzwanie zdecyduję.


Natalia Niemen: Nie żądam padania na kolana przed moim ojcem - plus.gloswielkopolski.pl\nCzy łatwo jest Pani podchodzić do twórczości taty? Czym jest dla Pani sięganie po nią?\nŁatwo. Nie miałam i nie mam z tym żadnych problemów. To po prostu kolejny ruch na drodze pracy artystycznej. I tyle. Nie chciałabym na siłę dodawać tutaj jakiś szczególnych nut egzaltacji, że tak powiem.\nDlaczego sięgnęła Pani po utwory właśnie z płyt „Spodchumrykapelusza” i „Terra deflorata”?\nBył to bardzo świadomy i przemyślany zabieg mający na celu uhonorowanie ojca, skierowanie światła publiczności na jego późną i niedocenioną, a najlepszą twórczość. Pragnęłam przybliżyć ludziom, w większości przyzwyczajonym do interpretatorów Niemena, którzy wykonują li tylko stare, proste szlagiery lub w najlepszym wypadku nieco trudniejsze z lat późniejszych, sztukę Niemena najdojrzalszą, z samego końca jego drogi artystycznej.\nPonadto „Terra deflorata” i „Spodchmurykapelusza”, to moje - obok „Postscriptum” - najbardziej ulubione albumy taty.\nI po trzecie, są to utwory bardzo trudne, a ja lubię robić w życiu trudne rzeczy.\nSzafarnia Mateusz Otremba Natalia Niemen nie ma ulubionego utworu ojca, gdyż uważa, że wszystkie są kapitalne, cudowne i wybitne. Wskazuje jednak na „Elegię śnieżną” z tekstem Jana Brzechwy, do której „muzyka jest nieznośnie i boleśnie piękna”\nCo decydowało o doborze poszczególnych utworów?\nPrzede wszystkim słowo. Jego przekaz. Na drugim miejscu plasowały się względy muzyczne. Zależało mi, by słuchacza uderzały w sposób konstruktywny teksty. Chciałam zatrzymać odbiorcę, by zdecydował się skupić na tym, co autor miał na myśli. Oczywiście do tego potrzebna jest wolna chwila, spokój i płytowa książeczka z tekstami. Co do kwestii muzycznych, chciałam, aby płyta była raczej dynamiczna niż liryczna, ale to tylko dlatego, że takich albumów najchętniej sama słucham. Tak więc, chodziło także o to, aby zbioru owych utworów po prostu dobrze się słuchało. Dobra płyta musi mieć swój atrakcyjny rytm, interesującą pulsację bez względu na styl muzyczny.\nCzy przetworzenie tych kompozycji z języka elektroniki, na język instrumentów tradycyjnych było łatwe?\nPowiedziałabym, że było średnio łatwe. W aranżację i produkcję zaangażowanych było w sumie trzech panów: Paweł „Bzim” Zarecki, Tomek Kałwak i Piotr Dziubek. Ten ostatni ogarnął całość jako główny producent. Początkowo kierownictwo muzyczne dałam Pawłowi. Z tytułu licznych zobowiązań zawodowych nie mógł on jednak kontynuować pracy. Zaprosiłam wówczas do zespołu Tomka Kałwaka, który do dziś pełni funkcję kierownika kapeli.\n„Bzim” nadał kilku kompozycjom retro sznytu, proponując użycie syntetycznych brzmień syntezatorów rodem z lat 80.\nOgromnie spodobała mi się fuzja rockowej gitary, tłustego basu, progresywnego brzmienia perkusji z prince’owskimi przebłyskami syntezatora\n. Tak wspaniale brzmi np. utwór „Trąbodzwonnik”, który początkowo chłopcy zagrali dość sztampowo, nadając tej wybitnej kompozycji charakteru jazzowo-popowego. Nie brzmiało to po nie-menowsku (śmiech). Zatrzymałam ich i mówię: „Panowie, nie tak, nie tak. To banał. Wszyscy tak grają. Z tego trzeba zrobić coś dziwnego, innego”.\nI sama Pani opisywała Pawłowi Zareckiemu, co powinno wydarzyć się w tym utworze.\nTak, słowo po słowie, próbowanie po próbowaniu i „Trąbodzwonnik” zaczął brzmieć wspaniale zadowalająco. Później, kiedy Tomek zajął w zespole miejsce Pawła, spotkaliśmy się w Tomkowym domowym studiu. Ja mu mówiłam jak czuję, że powinien zabrzmieć dany utwór, on albo to podejmował lub też proponował inne rozwiązania.\nTo była trochę taka burza mózgów. Z tym że byłam w bardziej komfortowej od chłopaków sytuacji, bo znałam te piosenki od dzieciństwa.\nOjciec tworzył je i nagrywał na oczach i uszach całej rodziny. Wniknęły w mój duszewny krwiobieg. Więc, kiedy kierownicy zespołu nie orientowali się, które kontrapunkty, riffy wydobyć z gąszczu wersji oryginalnych, ja od razu wiedziałam, które warstwy tych muzycznych obrazów mamy wyciągnąć na wierzch, a które pozostawić, by spokojnie spoczywały sobie na muzycznym płótnie dźwiękowego malarstwa mojego taty.\nMam przyjemność mieć w zespole znakomitych artystów. Na płycie usłyszeć możemy panów: Tomek Kałwak - instrumenty klawiszowe, Paweł „Bzim” Zarecki - fortepian, Adam Szewczyk - gitara, Sławek „Kosa” Kosiński - gitara, Wojtek Gąsior - gitara basowa, Irek Głyk - perkusja, Piotr Baron - saksofony oraz klarnet basowy. Kolorów dołożył również producent, Piotr Dziubek, grając m.in. na akordeonie czy cymbałach. Ja, prócz śpiewu zarejestrowałam również w kilku utworach partię altówki. Do wspólnego zaśpiewania cudownej piosenki „Począwszy od Kaina” zaprosiłam Krzysia Zalewskiego. Wszyscy razem tworzymy ciekawą i bardzo indywidualną interpretację późnych dzieł Niemena.\nCzy Pani zdaniem teraz te utwory staną się bardziej znane?\nHm, pewnie troszkę tak. Natomiast nie mam złudzeń co do zdobycia popularności w kontekście tej sztuki. I też nie o to mi chodzi. Nie szukam na siłę poklasku, nie żądam padania na kolana przed moim ojcem i przed naszymi interpretacjami. Jak wszystkiemu, co w kulturze i sztuce robię, tak i temu projektowi życzę stonowanego sukcesu, czyli uzyskania zainteresowania odbiorców, którzy po prostu albo taką sztukę czują, albo będą chcieli zadać sobie trud, by ją pojąć. Zatrzymać się choć na chwilę przed tą poezją i muzyką. Wszak dla każdego coś miłego na tym świecie jest (śmiech).\nTwórczość ojca to dziś klasyka polskiej rozrywki. Jak spogląda Pani na interpretacje różnych jego kompozycji przez innych?\nPozytywnie. Jest wielu artystów z krwi i kości, a także naprawdę świetnych odtwórców, którzy interpretują Niemena po swojemu i to jest piękne. Michał Szpak ze swoim wielkim głosem, naturalnie genialną techniką i emocjonalnością porwie tłumy, czyli odbiorców muzyki popularnej.\nArtur Dutkiewicz i jego trio poda Niemena w sposób - tak charakterystyczny dla rasowych jazzmanów - zaskakujący i zmuszający do wysiłku umysłowego, co przyciągnie tylko nielicznych wrażliwców. Natalka Sikora powali radośnie swoją wolnością i naturalnością starych wyjadaczy, co z niejedną płytę tuzów rocka, psychodelii, czyli punka zdarli. Pozytywne wrażenie wywarł też na mnie Davit Chaxalyan ze swoją dość poprawną, ale solidną i urodziwą interpretacją „Dziwny jest ten świat”. Dzięki takim osobom jak on, twórczość Czesława Niemena jest słyszalna po za granicami Polski. To tylko kilka z przykładów.\nWedług mnie, im dziwniejsze i bardziej dzikie interpretacje Niemena, tym lepiej.\nTakie rzeczy potrafią zrobić tylko wybitni artyści, np. Natalia Przybysz czy Krzysiu Zalewski. Generalnie, cieszy obecność patchworku przeróżnych artystów i ich indywidualnych przedstawień Niemena.\nCo jeszcze pozostało z twórczości Pani ojca, a czego nie znamy?\nNic. Wszystko, co ojciec stworzył, ujrzało światło dzienne. Potrzeba jedynie jeszcze sporo wysiłku, by to wszystko ludziom udostępnić w dogodnej do odbioru formie, że tak powiem. Wielu malkontentom wydaje się, że wydanie tomiku wierszy, zbioru felietonów czy wreszcie oczekiwanych przez nich płyt cd, czy dvd, to bułka z masłem. Nieprawda. Pożądany efekt końcowy nie zależy tylko i wyłącznie od wdowy po nim oraz ich wspólnych dzieci. Istnieje wiele przeciwności, o których jakbym miała tutaj zacząć opowiadać, to do rana bym nie skończyła. Powiem tylko, iż robimy, co możemy, aby te wszystkie piękne twory mogły zostać na nowo wydane, skompilowane, odświeżone.\nMa Pani swój ulubiony utwór?\nNie, to niemożliwe. Wszystkie są kapitalne, cudowne i wybitne. Może… „Elegia śnieżna” z płyty „Postscriptum”?…Co prawda autorem słów jest Jan Brzechwa, więc nie jest to dzieło w pełni autorskie, ale kompozycja do tego wiersza jest tak nieznośnie i boleśnie piękna, że po namyśle, wskazałabym właśnie ten utwór.\nMyśli Pani, że Czesław Niemen zasłużył na film fabularny o nim? „Sen o Warszawie” Krzysztofa Magowskiego to jest dokument…\nKwestia zasłużenia nie ma tu nic do rzeczy. Jeśli miałby on w tej materii zasłużyć na cokolwiek, to na pewno nie na szybko sklecony film, który miałby okazać się komercyjnym sukcesem, lecz na pieczołowicie i jakościowo zaplanowaną historię i metodycznie skonstruowaną fabułę, która nie przedstawiałaby historii życia taty wybiórczo i pod publiczkę. Najważniejsza jest prawda, której w dokumencie pana Magowskiego zabrakło. Zresztą zrobił on ów film poza moją mamą, młodszą siostrą i mną. Nieżyjący już niestety wybitny reżyser i scenarzysta, Krzysztof Krauze już prawie miał rozpocząć zdjęcia do filmu fabularnego o życiu mojego taty. Miał głęboko artystyczną, piękną i nie posiłkującą się wyssanymi z palca, np. tabloidowymi bzdurami, wizję. Szkoda, bo pomysły pana Krzysztofa i jego żony Joanny pasowały jak ulał do postaci, dokonań i wrażliwości Niemena.\nJest płyta z „Niemen mniej znany”. Czy teraz będzie Pani kontynuowała trasę pod tym hasłem?\nRaczej nie. Mam ponad czterdzieści lat, dom, rodzinę. Jestem domatorem i jeżdżenie nawet na pojedyncze koncerty kosztuje mnie sporo psychicznie i fizycznie. Za żadne skarby świata nie postawię niżej spraw, które dla każdej, po staroświecku myślącej i czującej kobiety są najważniejsze.\nTa płyta jest swoistym zwieńczeniem licznych koncertów o tym samym tytule, które uskutecznialiśmy z kolegami przez ostatnie niespełna cztery lata.\nChoć, zapewne zagramy kilka koncertów. Osobiście jednak wolę ten czas poświęcić na dokończenie mojej autorskiej, szeroko pojętej twórczości, bo nie tylko muzycznej, ale też plastycznej.


Dekorowanie domu na święta zaprowadzi Cię w duchu Bożego Narodzenia, ale trzeba być naprawdę ostrożnym ze światłami, które instalujesz na zewnątrz, bo jeśli nie biorą pod uwagę środki ostrożności można spotkać się z katastrofy.\nNie zaczynaj wykończeniowe aż do uzyskania ostatecznej liczby świateł, którego chcesz użyć i gdzie położone są źródła zasilania. Gniazdka elektrycznego, w którym podłączyć światła musi być całkowicie zabezpieczone przed deszczem i śniegiem albo przez bycie w środku lub przy użyciu wodoodpornej skrzynki wylotowych.\nPo zakupieniu światła przetestować każdy łańcuch w celu sprawdzenia czy działa, ponieważ jeden uszkodzony łańcuch zatrzyma wszystkie światła. Sprawdź, czy wszystko, co wydaje tak jak luźne połączenia, bulw uszkodzonych lub brakujących, druty postrzępionych, gniazdka pękniętych lub drutów narażone.\nBądź ostrożny, gdy nadszedł czas, aby zainstalować światła. Używaj silnych drabiny i poprosić znajomych, aby ci w tym pomóc. Istnieje ryzyko upadku z wysokiego stanowiska. Uważaj co wychować na drabinie z Tobą, bo to może cię z równowagi. Dlatego lepiej jest mieć partnera.\nAby dołączyć światła bezpiecznie będziesz potrzebował czegoś, co nie spowoduje uszkodzenia powłoki drutu. Powłoka ma na celu chronić przewód z wodą i szorty. Lepiej nie stosować zszywki i gwoździe bo możesz złamać powłoka drut więc używać taśmy klejącej lub izolowanych zszywek.\nDekoracje Bożonarodzeniowe, Zewnętrzne Oświetlenie Świąteczne i Oświetlenie Zewnętrzne Środki Bezpieczeństwa i Zewnętrzne Oświetlenie Świąteczne i Środki Ostrożności Christmas Lights i Bezpieczne Oświetlenie Świąteczne i Bezpiec


Tag: oferty pracy za granicą - blooger.pl\nTag: oferty pracy za granicą\nZapraszamy do zapoznania się z zakresem usług firmy Sedulus z branży HR. Na stronie internetowej znajdziecie Państwo oferty zarówno dla pracodawców jak i pracowników. Siedziba firmy mieści się w Opolu, ale posiada ona również filię w Rzeszowie. Firma...\nNie możesz dostać zatrudnienia w ojczyźnie? Spróbuj szczęścia w Niemczech albo Szwecji. Na portalu www.pracazagranicaodzaraz.pl są zamieszczane zagraniczne ogłoszenia o zatrudnieniu bezpośrednio od pośredników jak i pracodawców. Duży asortyment ogłos...


KALENDARIUM POZNAŃSKIE – 29 WRZEŚNIA – Lepszy Poznań – informacje z Twojego fyrtla\nMiędzynarodowy Dzień Niesłyszących – obchodzony od roku 1958 z inicjatywy Międzynarodowej Federacji Niesłyszących\nOgólnopolski Dzień Głośnego Czytania, ogłoszony z inicjatywy Polskiej Izby Książki i Fundacji ABCXXI\nW Paragwaju obchodzona jest Rocznica Zwycięstwa Pod Boqueron\nImieniny obchodzą: Gabriela, Michał, Rafał.\n• Nadzieja jest kotwicą świata. Przysłowie afrykańskie\n• Z bliska zazwyczaj lęk jest mniejszy. Seneka.\n• Rośliny uszlachetnia się przez uprawę, ludzi – przez wychowanie. J.J. Rousseau\n1341 Król Kazimierz Wielki poślubił Adelajdę, córkę landgrafa Hesji, ukoronowaną w katedrze poznańskiej na królową Polski. Małżeństwo królewskie nie układało się dobrze. Po jakimś czasie król oddalił Adelajdę i umieścił na zamku w Żarnowcu.\n1400 Rajcy miasta Poznania proszą rajców toruńskich o pouczenie kupca toruńskiego Paszka, a także innych kupców, żeby nie oszukiwali w handlu śledziami.\n1436 Wierzbięta wójt Obornik nadał grunty pod Obornikami kościołowi Świętego Ducha.\n1446 Pobyt gdańszczanina Jerzego Boka, przyszłego burmistrza w Poznaniu poświadczony jest po raz pierwszy w marcu 1445 roku, kiedy to mieszczanie poznańscy Jan Fafko i Mikołaj Klinkner, jako sędziowie polubowni, oświadczyli przed radą, że pogodzili Boka z Andrzejem Ponieckim.\nPoniecki zobowiązał się do zapłacenia Jerzemu 42 i pół grzywny półgroszy, która to suma stanowiła zapewne zapłatę za kupiony towar bądź udzieloną pożyczkę. Swój dług miał spłacić w ratach, połowę na św. Michała (29 IX), na początek jesiennego jarmarku, a drugą połowę na środę popielcową (następnego roku), tuż przed jarmarkiem wielkopostnym.\nTerminy te wyznaczają przypuszczalny pobyt Boka w mieście (faktycznie w 1446 roku pokwitował spłatę długu przez Andrzeja Ponieckiego), jednak z dużą doz prawdopodobieństwa można przyjąć, że Bok bywał tu już wcześniej, prowadząc interesy na własną rękę bądź w spółce z którymś z poznańskich mieszczan, kontakty te nie kończyły się jednak w sądzie, gdyż kontrahenci wywiązywali się ze swoich zobowiązań.\n1899 Największym producentem piwa w Poznaniu pod koniec XIX wieku był browar i słodownia Neue Posener Bairische Bierbrauerei und Malzfabrik J. Neu, założony przed 1898 rokiem.\nWłaścicielami firmy byli berliński bankier Oskar Heimann i Julius Kuznitzk. Browar zajmował wolno stojący budynek przy ul. Herdera (ob. ul. Śniadeckich), za dawnym ogrodem botanicznym, obecnie parkiem Wilsona. Po I wojnie światowej zakład został zakupiony przez Browary Huggera na magazyny, a przed PeWuKą przebudowano go na kilkupoziomową restaurację z dansingiem i teatrem-rewią .\nMimo tej mnogości producentów poznańskie piwa nie cieszyły się wśród ówczesnych konsumentów najlepszą opinią. “Piwa […] tutejsze składowe nie zupełnie są zadowalające pod względem smaku i treści”, pisał dr Karol Hampke 17 w katalogu Prowincjonalnej Wystawy Przemysłowej w Poznaniu w 1895 roku. I nawet jeżeli miał rację, nie psuło to humoru piwowarom, bo klientów na miejscowe wyroby nie brakowało, a – co za tym idzie – kiesy właścicieli browarów były pełne.\nWarzono tu piwo specjalne “Residenzbräu”, poznański kulmbacher “Schlossbräu”, “Monopol-Bock” i “Urbock”. W 1900 roku firma zakupiła istniejący od 1862 roku stary browar Paula Gumprechta przy ul. Wrocławskiej 38. Po I wojnie światowej zakład przy Głogowskiej kupiły Browary Huggera wykorzystując go na słodownię i magazyny. Przed Powszechną Wystawą Krajową w 1929 roku sąsiadujący z Parkiem Wilsona budynek browaru przebudowano na Restaurację Centralną PWK – największy wówczas lokal gastronomiczny w kraju.\n1978 Na budowie tzw. Klina Dębieckiego brygady Kombinatu Budowlanego Poznań-Północ rozpoczęły betonowanie ścian pierwszego bloku mieszkalnego. Osiedle powstaje nie z wielkiej płyty, lecz poprzez wylewanie betonu w specjalne szalunki. Technologia ta zwie się monolityczną.\nPrzy ul. Obornickiej oddano do użytku jedenastokondygnacyjny Dom Studencki (na 600 miejsc), trzeci kolejny obiekt Osiedla Akademickiego Akademii Rolniczej, zbudowany przez załogę Kombinatu Budowlanego Poznań-Północ. [Kalendarium Kroniki Miasta Poznania, nr 2/1979]\n1987 W przerwie obrad plenarnych Komitetu Wojewódzkiego sekretarz Komitetu Centralnego Józef Baryła odwiedził pracującą na pierwszej zmianie załogę zakładów “Lechia – Pollena”.\n2010 Na emeryturę przeszedł prof. Władysław Balicki, najdłużej sprawujący swoją funkcję wielkopolski rektor Wyższej Szkoły Bankowej (od 1994 roku).\nProfesor znany był ze sportowych osiągnięć. Co roku, w przeddzień maratonu poznańskiego, wokół Jeziora Maltańskiego każdy może wziąć udział w Pogoni za Rektorem. Jego następczynią została prof. Beata Filipiak. Do Poznania przeprowadziła się ze Szczecina, gdzie związana była najpierw z Uniwersytetem Szczecińskim, a później z tamtejszą WSB.\nProfesor Władysław Balicki zmarł w 2019 roku.\nZDARZYŁO SIĘ 29 WRZEŚNIA\n480 p.n.e. Wielkie zwycięstwo Greków nad Persami w bitwie morskiej pod Salaminą, uznanej przez historyków za jedną z najważniejszych w dziejach.\n1399 Król Anglii Ryszard II został pierwszym monarchą, który zrzekł się władzy.\n1511 Urodził się Miguel Servet, lekarz hiszpański. Odkrywca płucnego krążenia krwi, prawnik i teolog, spalony w Genewie na stosie na rozkaz Jana Kalwina.\n1547 Urodził się Miguel de Cervantes Saavedra, pisarz hiszpański. Twórca nowożytnej powieści europejskiej, autor “Don Kichota” – jednego z arcydzieł literatury światowej.\n1629 Rozejm polsko-szwedzki w Starym Targu (Altmarku). Oprócz Pucka, Gdańska i Królewca w rękach szwedzkich znalazły się wszystkie porty pruskie. Ponadto uzyskują prawo pobierania wysokiego cła z handlu gdańskiego.\n1650 Anglik Henry Robinson otworzył pierwsze biuro matrymonialne.\n1669 Michał Korybut Wiśniowiecki koronował się na Wawelu na króla Polski. Panował do 1673 roku.\n1829 W Wielkiej Brytanii powstały pierwsze profesjonalne siły policyjne. Inicjatorem przedsięwzięcia był Minister Spraw Wewnętrznych Sir Robert Peel. Oficerowie byli przez to nazywani Peelers lub, co zdobyło większą popularność, Bobbies.\n1888 Urodziła się Janina Porazińska – pisarka. Autorka książek, na których wychowywały się kolejne pokolenia Polaków. Do ulubionych lektur z pewnością zaliczyć można: “W Wojtusiowej izbie”, “Kichuś Majstra Lepigliny”, “Smyku Smyku na patyku”, “Czarodziejska księga”, “Kto mi dał skrzydła”.\n1899 Urodził się László Bíró, węgierski wynalazca i dziennikarz, wynalazca długopisu.\n1908 Na międzynarodowej konferencji w sprawie ochrony pracy, która odbyła się w Lucernie zabroniono zatrudniać dzieci poniżej 14 lat na nocnej zmianie w przemyśle.\n1912 Urodził się Michelangelo Antonioni – włoski reżyser i producent filmowy. Twórca filmów: “Przygoda”, “Zawód reporter”, “Czerwona pustynia”.\nInspiracją dla nazwy hotelu Blow-up mieszczącego się w poznańskim Starym Browarze był właśnie film z roku 1966 pod tym samym tytułem w reżyserii Antonioniego.\n1934 Wincenty Witos zrezygnował ze stanowiska prezesa Rady Naczelnej Stronnictwa Ludowego. Zastąpił go Stanisław Mikołajczyk.\n1935 Urodził się Jerry Lee Lewis, klasyk rock and rollowy, wokalista, pianista, kompozytor i autor tekstów. Ten kontrowersyjny wykonawca urodził się w Ferriday w stanie Louisiana. Nagrywał m.in. dla słynnej Sun Records. Utwór „Whole Lotta Shakin’ Goin” z 1957 roku stacje amerykańskie uznały za zbyt obsceniczny i tylko dlatego piosenka nie trafiła na top listy “Hot 100” magazynu “Billboard”. Była za to numerem jeden zestawienia R&B. W 1958 roku Jerry Lee Lewis wywołał kolejny skandal żeniąc się ze swoją zaledwie trzynastoletnią kuzynką Myrą. Do jednych z największych przebojów należy “Great Balls Of Fire”. Znany był również z tego, że w czasie swoich występów palił na scenie pianina.\n1936 Urodził się Silvio Berlusconi, włoski polityk i potentat medialny.\n1939 W Paryżu zaprzysiężono Władysława Raczkiewicza na prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na Uchodźstwie. (funkcję pełnił do 1945 roku). Prezydent Raczkiewicz zaproponował gen. Władysławowi Sikorskiemu misję utworzenia rządu.\n1943 Urodził się Lech Wałęsa, organizator niezależnego ruchu związkowego w Polsce, współtwórca i działacz “Solidarności”, prezydent Polski w latach 1990 – 1995, laureat pokojowej Nagrody Nobla w 1983 roku\n1951 Urodziła się Elżbieta Dmoch, była wokalistka grupy 2+1. Trio znane jest m.in. z piosenek “Chodź pomaluj mój świat”, “Czerwone słoneczko”, “Windą do nieba” oraz “XXI wiek”.\n1961 Urodził się Jacek Kawalec, polski aktor, prowadził Randkę w ciemno.\n1967 Gladys Knight & Pips wydali płytę “I Heard it Through the Grapevine”.\n1973 “We’re An American Band” Grand Funk przebojem nr 1 w USA.\n1974 Przywódcy konspiracyjnej grupy “Ruch” po 4 latach więzienia powrócili na wolność. W 1970 r. grupa przygotowywała podpalenie Muzeum Lenina w Poroninie, które zostało jednak udaremnione. Aresztowano ponad 30 osób i przygotowano 6 procesów pod zarzutem “próby obalenia ustroju”.\n1976 Urodził się Andrij Szewczenko, ukraiński piłkarz.\n1984 Zmarł w wieku 71 lat Jerzy Wasowski, współtwórca “Kabaretu Starszych Panów”.\n1985 Premiera serialu “MacGyver,” z Richardem Dean Andersonem w ABC-TV.\n1986 Urodził się Stefan Hula, polski skoczek narciarski.\n1987 Nr 1 ameryk. listy przebojów: “Didn’t We Almost Have It All” – Whitney Houston.\n1989 W wypadku samochodowym zginęli autorzy popularnego programu telewizyjnego “Sonda” Zdzisław Kamiński i Andrzej Kurek.\n1990 Numer 1 amerykańskiej listy przebojów: “Show Me Heaven” – Maria McKee. Piosenka pochodzi z filmu “Days of Thunder – Szybki jak błyskawica” z Tomem Cruisem i Nicole Kidman.\n1994 Minister spraw zagranicznych Belgii, Willy Claes, został sekretarzem generalnym NATO. Claes – muzyk z wykształcenia, dyrygował większością brytyjskich orkiestr symfonicznych.\n2001 Nr 1 amerykańskiej listy przebojów: “Fallin” – Alicia Keys; US Top Album: “The Blueprint” – JAY-Z.\nMichał to imię biblijne, które z hebrajskiego tłumaczy się jako „któż jak Bóg”.\nOdpowiedniki obcojęzyczne: łac., ang., niem. Michael, fr. Michel, wł. Michele, hiszp. Miguel, ros. Michaił\nMichał jest typem osoby głęboko myślącej. Z pozoru pewny siebie, wyniosły i nieprzystępny, ale to tylko obrona przed światem zewnętrznym. W rzeczywistości jest wrażliwy, wyrozumiały i zawsze myśli o innych. Czasami może być szorstki i brutalny, lecz postępuje tak tylko w dobrej wierze. Bardzo ceni sobie wygodne i spokojne życie rodzinne, nie stroni jednak od obcowania z ciekawymi ludźmi, u kótrych wzbudza szacunek i uznanie. Wśród świętych najbardziej znany jest archanioł Michał – pierwszy wśród boskich zastępów. Najwierniejszy i najważniejszy książę nieba, stojący na czele duchów niebieskich i walczący z szatanem.\n• Gdy dębówki (żołędzie) obrodzą na Michała, to w Narodzenie śniegu fura cała\n• Gdy noc jasna na Michała, to nastąpi zima trwała.\n• Ptaszki przed Michałem odleciały będzie ostry grudzień cały.\n• Święty Michał do beczki kapustę wpychał.\n• W Michał, kiedy deszcze wszędzie, cała zima taka będzie.\nMężczyzna o imieniu Rafał jest człowiekiem statecznym, ułożonym, skromnym. Ma drobne wady, jak zbyt duże skłonności do skupiania się na swych problemach, ale ogólnie jest lubiany i szanowany.\nUrodzony 29 września jest dość konserwatywny, okazuje szacunek dla dawnych obyczajów i tradycji.\nInteresuje się również starożytnościami i lubi je zbierać zarówno jak i dzieła sztuki. Jest to człowiek niezwykle wrażliwy o umyśle krytycznym. Cierpliwy i wytrwały – potrafi się opanować, chociaż nieraz przychodzi mu to z trudnością.\nUrodziny dzisiejsze dają dwa typy. Jeden – wesoły, pełen radości życia, usposobiony optymistycznie, drugi zaś – poważny, skupiony, nieco melancholijny. Czasami te dwie krańcowości łączą się w jednej i tej samej osobie. Wówczas taki człowiek przeżywa stany wielkiej radości, podniecenia i ekspansji – a potem znowu popada w stany depresji, niechęci do pracy i wysiłków. W takim okresie wydaje mu się, że nic posiada nikogo na świecie komu mógłby zaufać.\nUżyte w artykule zdjęcia: CC, Wyższa Szkoła Bankowa, Stanisław Wiktor / Cyryl\nTagi:browar daty z Poznania HISTORIA POZNANIA KALENDARIUM POZNAŃSKIE WSB


Profil Fredzia Leprachaun - Zapytaj.onet.pl -\nData urodzenia: 26/03/1999\nharcerstwo to miłość mojego zycia <3\nJesteśmy harcerzami (zuchami itd.) i kochamy to !\nskomentował(a) 11.02.2015 21:22\nTwoje pytanie: "Wpadnie ktoś do mnie na bloga? Wymieniam się komantarzami " zostało usunięte przez moderatora. Wyjaśnienie: SPAM! Pytanie zawiera niechcianą reklamę masową. Kontynuuowanie spamu może spowodować usunięcie Twojego konta bez ostrzeżenia.\nskomentował(a) 07.02.2015 23:07\nTwoje pytanie: "Wpadniecie na bloga?" zostało usunięte przez moderatora. Wyjaśnienie: SPAM! Pytanie zawiera niechcianą reklamę masową. Kontynuuowanie spamu może spowodować usunięcie Twojego konta bez ostrzeżenia.\nskomentował(a) 01.07.2014 01:22\nTwoje pytanie: "Nowy post, zapraszam! Kom za kom?" zostało usunięte przez moderatora. Wyjaśnienie: SPAM! Pytanie zawiera niechcianą reklamę masową. Kontynuuowanie spamu może spowodować usunięcie Twojego konta bez ostrzeżenia.\nskomentował(a) 25.06.2014 18:07\nskomentował(a) 23.06.2014 21:21\nTwoje pytanie: "Zapraszam na rozdział szóstyi! Kom za kom?" zostało usunięte przez moderatora. Wyjaśnienie: SPAM! Pytanie zawiera niechcianą reklamę masową. Kontynuuowanie spamu może spowodować usunięcie Twojego konta bez ostrzeżenia.\nskomentował(a) 09.06.2014 10:57\nTwoje pytanie: "Zapraszam na rozdział trzeci! Kom za kom?" zostało usunięte przez moderatora. Wyjaśnienie: SPAM! Pytanie zawiera niechcianą reklamę masową. Kontynuuowanie spamu może spowodować usunięcie Twojego konta bez ostrzeżenia.\nskomentował(a) 02.06.2014 00:00\nTwoje pytanie: "Zapraszam na 2 rozdział! Kom za kom?" zostało usunięte przez moderatora. Wyjaśnienie: SPAM! Pytanie zawiera niechcianą reklamę masową. Kontynuuowanie spamu może spowodować usunięcie Twojego konta bez ostrzeżenia.\nskomentował(a) 29.05.2014 11:21\nTwoje pytanie: "Nowy blog! Kom za kom?" zostało usunięte przez moderatora. Wyjaśnienie: SPAM! Pytanie zawiera niechcianą reklamę masową. Kontynuuowanie spamu może spowodować usunięcie Twojego konta bez ostrzeżenia.\nskomentował(a) 26.05.2014 07:40\nTwoje pytanie: "Nowy blog! Skomentujesz?" zostało usunięte przez moderatora. Wyjaśnienie: SPAM! Pytanie zawiera niechcianą reklamę masową. Kontynuuowanie spamu może spowodować usunięcie Twojego konta bez ostrzeżenia.\nskomentował(a) 15.05.2014 18:30\nTwoje pytanie: "Komentarz na komentarz? Obserwacja za obserwację?" zostało usunięte przez moderatora. Wyjaśnienie: SPAM! Pytanie zawiera niechcianą reklamę masową. Kontynuuowanie spamu może spowodować usunięcie Twojego konta bez ostrzeżenia.


Ideał kobiety zmieniał się z daną epoką i modą - ppt pobierz\nIdeał kobiety zmieniał się z daną epoką i modą\nOpublikowałBolek Husak Został zmieniony 4 lata temu\nPrezentacja na temat: "Ideał kobiety zmieniał się z daną epoką i modą"— Zapis prezentacji:\n1 Ideał kobiety zmieniał się z daną epoką i modą\nEgipt - długi, spiczasty nos, mocno umalowane oczy, smukła sylwetka, długie nogi, i wąskie biodra\n2 WSPÓŁCZESNE CHOROBY CYWILIZACYJNE:\nANOREKSJA BULIMIA OTYŁOŚĆ\n3 W starożytnym Egipcie wzorem kobiecości była Nefretete\nNefretete żyła w XIII w. p.n.e.\n4 Afrodyta – Wenus Grecja Rzym\nWenus z Milo W mitologii greckiej bogini piękna W mitologii rzymskiej odpowiedniczką Afrodyty była Wenus\n5 jedna z najbardziej znanych kobiet w historii\nKleopatra jedna z najbardziej znanych kobiet w historii 69 p.n.e p.n.e.\n6 Średniowiecze Kobiety o skromnym spojrzeniu, jasnej cerze, szczupłe, wiotkie, o bardzo wysokim czole\n7 Renesans Leonardo da Vinci 1503-1507 Dama z gronostajem Mona Lisa\n(zwana powszechnie Damą z łasiczką) Mona Lisa\n8 Kobiety Rubensa XVII w. Wzorcowa kobieta baroku powinna mieć talię osy, szerokie biodra i obfity biust. „Trzy Gracje”\n9 XVIII w. Kobiety gibkie, harmonijnie zbudowane, suknie na stelażach, peruki\n10 XIX w. Gorsety, kapelusze…\n11 XX w. Lata 20 - te\n12 XX w. druga połowa\n13 XX / XXI w. Dzisiaj ideał kreują modelki i światowej sławy gwizdy filmowe i muzyczne Jenifer Lopez Heidi Klum\n14 Wychudzone modelki\n15 Claudia Schiffer Kate Moss\n16 Bizneswoman Kobieta XXI wieku to bizneswoman - kobieta sukcesu, robiąca karierę zawodową. Stereotypem wyglądu jest figura modelek.\n17 Im więcej sławnych kobiet jest szczupłych tym bardziej uważa się, że idealna kobieta powinna mieć właśnie taką sylwetkę. Powszechne stało się kryterium wymiarowe, czyli słynne „ ” Do czego to prowadzi?\n18 Ana Reston Waga 40 kg, wzrost 1,72 m W 2006 r. nastąpiła u niej nieprawidłowa praca nerek spowodowaną przez anoreksję oraz bulimię (jej dieta składała się wyłącznie z jabłek i pomidorów). Zmarła w wieku 21 lat. Luisel Ramos To druga anorektyczka wśród modelek, która zmarła w 2006 r. Miała atak serca po trzymiesięcznym żywieniu się liśćmi sałaty i dietetyczną colą.\n19 Od września 2006r. zabroniono występów modelkom o anorektycznej budowie\n20 Reklama - anoreksja\n21 Udziel odpowiedzi w oparciu o wypowiedzi z filmu „Anoreksja i bulimia”\nJakie są objawy: anoreksji bulimii? - Udziel odpowiedzi w oparciu o wypowiedzi z filmu „Anoreksja i bulimia”\n22 Fragment filmu o anoreksji i bulimii\n23 Od tego, co jesz zależy twoje zdrowie jak też długość życia oraz jego jakość!!!\n24 Rekomendowane dzienne zapotrzebowanie energetyczne\nW zależności od wieku i płci nasze dzienne zapotrzebowanie kaloryczne jest różne Grupy ludności Energia Zapotrzebowanie [kcal] Chłopcy lat 2600 Dziewczęta lat 2300 Młodzież męska lat Młodzież męska lat Młodzież żeńska lat Młodzież żeńska lat Kobiety lat praca umiarkowana\n25 Czy nasza waga jest prawidłowa?\nMożemy to wyliczyć za pomocą Body Mass Index BMI = [masa ciała (kg)] / [wzrost (m)]2\n26 Body Mass Index (ang. wskaźnik masy ciała, w skrócie BMI) BMI = [masa ciała (kg)] / [wzrost (m)]2 Współczynnik powstały przez podzielenie masy ciała podanej w kilogramach przez kwadrat wysokości podanej w metrach Dla osób dorosłych wartość BMI wskazuje na: < wygłodzenie 15,0 - 17,4 - wychudzenie (spowodowane zwykle przez ciężką chorobę lub anoreksję) 17,5 - 18,4 - niedowagę 18,5 - 24,9 - wartość prawidłową 25,0 - 29,9 - nadwagę 30,0 - 34,9 - I stopień otyłości 35,0 - 39,9 - II stopień otyłości >= 40, III stopień otyłości\n27 Liczba spalonych kalorii w ciągu 1 godziny wysiłku fizycznego\nAerobik kcal Badminton kcal Gra w piłkę nożną kcal Intensywna gimnastyka kcal Jazda na nartach kcal Jazda na rolkach kcal Jazda na rowerze (10 km/h) kcal\n28 Ping-pong kcal Pływanie kcal Koszykówka kcal Marszobieg kcal Siatkówka kcal Skakanie na skakance kcal Taniec w dyskotece kcal Tenis kcal Zmywanie naczyń kcal\n29 Przeciętny pączek waży ok. 50 gramów i ma ok. 200 kalorii\nAby spalić go, należy: - biegać przez 20 minut - jeździć na rowerze przez 54 min. - spacerować przez 57 minut\n30 Na zakończenie obejrzyjmy króciutki film o najgrubszym człowieku świata – Manuelu Uribe, który od 6 lat nie rusza się z łóżka\n31 Manuel Uribe z Meksyku Waga najgrubszego człowieka świata spadła z 560 kg do 375 Zdjęcie z dnia 09 marca 2009\n32 Manuel Uribe z Meksyku\n33 Manuel Uribe ze swoją przyszłą żoną\n34 Manuel Uribe ożenił się r.\n35 Anna Drabczyńska – nauczyciel języka angielskiego\nPrezentację na potrzeby warsztatów przeprowadzonych w czasie wizyty delegacji szwedzkiej w naszej szkole w marcu 2009 r. wykonały: Anna Drabczyńska – nauczyciel języka angielskiego Grażyna Kwiatkowska – nauczyciel języka polskiego i bibliotekarz\nPobierz ppt "Ideał kobiety zmieniał się z daną epoką i modą"


Strona główna » Jaka różnica między Napoleonem a Hartwichem? Czyli Edwardowa droga do Canossy\nNo i znów muszę pogratulować Edwardowi Wicemarszałkowi Hartwichowi, nie rozczarował mnie swoimi harcami na poniedziałkowym Walnym. No może oprócz tego, że zawitał ze świtą chyba 8 pomocników, sam nie mówiąc ani słowa.\nAle od początku.. poza niedopuszczaniem mnie do głosu na Walnym, nie odpowiadaniem na rzeczowe pytania, jedną z podjętych uchwał było - długo przez mnie wyczekiwane - obniżenie kapitałów Spółki. Decyzja z zasady słuszna, winno się to zrobić już wiele lat temu, mówiłem o tym już w roku 2007, a na każdym „moim” Walnym to była jedna z kluczowych uchwał.\nDziś mamy sytuację, że Marszałek obniżył kapitały. Panie Piotrze Marszałku Całbecki, jak można kupować za grubą forsę (ale jednak publiczną) Spółkę, przypomnijmy za 16,5 mln, po to by teraz utopić 30 mln pln (też publicznych) i jeszcze traktować to jako swój osobisty sukces!


Podstawy naukowe | Pros-Vitae.pl - Metabolic Balance\nmetabolic balance krok po kroku\nbadania naukowe odnośnie diety\ntesty do badań nietolerancji pokarmowej\nNa czym opiera się met-bal?\nOpublikowane aktualnie w „Journal of Nutrition and Metabolism” niezależne badanie Instytutu Hochrhein potwierdza skuteczność metabolic balance® i dowodzi: „Dzięki udziałowi w programie przemiany materii metabolic balance® osoby z nadwagą szczególnie efektywnie redukują swoją wagę, a oprócz tego są w stanie długotrwale utrzymać osiągniętą masę ciała”. Poza tym naukowców zaskoczyła wyraźna poprawa wyników analizy krwi uczestników badania, stwierdzona w okresie trwania badania, jak również wypowiedzi uczestników programu, dotyczące znacznej poprawy ich jakości życia pod względem zdrowia.\nWyniki badania skuteczności programu\nOgólnie uznawaną miarą długotrwałego sukcesu ambulatoryjnego programu odchudzania jest redukcja wagi wyjściowej o co najmniej 5% i utrzymanie wagi przez jeden rok. Dzięki programowi przemiany materii metabolic balance® 62,5% uczestników przekracza ten próg i utrzymało go po roku. 31,1% uczestników programu straciło nawet ponad dwa razy więcej, niż przewiduje ten wskaźnik, a więc ponad 10% swej wyjściowej wagi ciała. Badanie ewaluacji ambulatoryjnego programu odchudzania powinno wykazać, że 50% uczestników osiągnęło 5-procentową redukcję masy ciała, a 20% uczestników powinno stracić co najmniej 10% swej wagi. Program metabolic balance® osiągnął wyżej wymienione, a nawet lepsze wyniki.\nWyniki w zespole metbolicznym\nOprócz tegoo badanie dowodzi, że poprzez konsekwentną zmianę sposobu odżywiania zgodnie z systemem metabolic balance® objawy zespołu metabolicznego (nadwaga, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze i zaburzenia metabolizmu tłuszczów) ulegają wyraźnej poprawie. 76% uczestników, którzy na początku programu cierpieli na zespół metaboliczny, po roku nie spełniało już kryteriów jego diagnozy. Badanie, które ukazało się pod tytułem „Przestrzeganie zasad i efektywność komercyjnego programu żywieniowego: Studium Metabolic Balance” (Meffert, Cornelia; Gerdes, Nikolaus: Program Adherence and Effectiveness of a Commercial Nutrition Program: The Metabolic Balance Study), zostało przeprowadzone przez Instytut Hochrein we współpracy z Instytutem Zarządzania Jakością i Medycyny Społecznej Kliniki Uniwersyteckiej we Freiburgu. Również studium „Diogenes“, opublikowane dnia 25.11.2010 przez T.M. Larsen i innych w „New England Journal of Medicine“ , dowodzi, że zalecenia metabolic balance® są zgodne z najnowszymi dowodami naukowymi.\n© 2017 Pros-Vitae.pl - Odchudzanie, skuteczny dietetyk.


Dostrzeż nowe perspektywy bielizny - dlaczego jest ona tak znacząca dla ciała? 2021 − sarbiewski.pl\nNie da się zaprzeczyć, że swego czasu, wszelkiego typu elementy bielizny były brane pod uwagę jako zwyczajny fragment ciucha. Wobec tego nie było zbyt dużego wyboru. Dzisiaj, za pośrednictwem coraz to większej świadomości i wyobraźni, produkowana jest bielizna o różnej kolorystyce, odmiennych wzorach, różnych materiałach a także wzbogacona o poszczególne dodatki. Z tego powodu, każdy bez wyjątku ma możliwość postawić na coś, co najpełniej odpowiada jego osobistym preferencjom. Nasz internetowy sklep stworzony został w głównej mierze z myślą o tych, którzy trzymają dystans od nudnych standardów a wyszukują więcej unikatowości oraz ekspresyjności. Pośród naszych zamysłów, które posiadamy w asortymencie, niewątpliwie każda płeć piękna trafi na coś, co pozwoli jej w rozkoszny aczkolwiek subtelny sposób ukazać jej zarówno największe atuty wyglądu zewnętrznego jak i charakter. Włściwie dobrane stroje kąpielowe, majtki, biustonosze, rajstopy, koszule nocne czy też piżamy potrafią w doskonały sposób sprawić, iż kobieta odzyska lub nawet zwiększy swoje poczucie własnej wartości.\nDodatkowo, jesteśmy zdania, że atrakcyjna i w pełni komfortowa bielizna to nie tylko coś, co jest zarezerwowane dla kobiet. Bielizna męska również potrafi być niezwykle ciekawa mimo, że jest to ciągle niezupełnie odkryty horyzont. bokserki męskie luźne bawełniane wyspabielizny.pl . Myślenia w sposób szablonowy unikamy konsekwentnie, gdyż zależy nam na byciu otwartym. Z tego też względu wśród naszych ofert można łatwo znaleźć oryginalne bokserki męskie, unikatowe slipy, piżamy czy też chociażby wygodne i stylowe szlafroki. Jeżeli nie zwracasz uwagi na poprawnie dostosowaną bieliznę, możliwe że nakłoni Cię do przemyśleń fakt, iż niewłaściwie dobrany biustonosz sprawia, że nasze piersi nie mają swobody oraz prawidłowego podtrzymania. Związane jest to m.in. z więzadłami rozciągającymi się, co powoduje ból. Różnego rodzaju odparzenia, obtarcia czy też nawet zakażenia intymne są jak najbardziej możliwe, w przypadku niepoprawnie dobranych majtek. Zdecyduj się więc na piękną, inspirującą oraz zmysłową bieliznę, która przyczyni się do Twojego całkowitego komfortu a także większej pewności siebie i lepszego samopoczucia. Nasze asortymenty to kombinacja dobrego stylu, wygody oraz intrygującego erotyzmu.


Lato na działce: grill, podpałka i oparzenia | Mamotoja.pl\nPogoda na długi weekend zapowiada się idealnie. Cała Polska marynuje karkówkę i kupuje brykiet do grilla. Lekarze w szpitalach już czekają na oparzone dzieci.\nSześcioletni Marcin spod Włocławka rozpalał z braćmi grilla w ogródku, kiedy wiatr zdmuchnął na niego płonącą podpałkę. Oparzeniu uległa jedna trzecia powierzchni ciała, poza tym drogi oddechowe i płuca, bo chłopiec zachłysnął się i wciągnął do nich ogień. Z kolei Rafał (9 lat) stał obok taty, kiedy ten podlewał podpałką brykiet na rodzinnym pikniku podczas meczu w Krzyżkowicach. Butelka z podpałką buchnęła ogniem, mężczyzna odruchowo odrzucił ją od siebie, spadła tuż obok chłopca. Zajęły się ręce, nogi, tułów. Albo Szymon z Morawicy. Rozpalał grilla na balkonie w domu: w którymś momencie ogień zassało do butelki z podpałką, wybuchła mu w rękach. Dziewięcioletnia dziewczynka z Pęczniewa na rodzinnej imprezie przyglądała się rozpalaniu grilla. Oparzenie objęło u niej 40 procent ciała.\nOgień na RODOS\n– Oparzenia zupą czy gorącą herbatą to uraz całoroczny, ale mniej więcej od początku maja zaczynają pojawiać się u nas oparzone dzieci po działkowych ogniskach czy rodzinnych grillach – mówi dr Jerzy Wassermann z SOR-u ze Szpitala Dziecięcego przy ul. Niekłańskiej w Warszawie. Dodaje, że nieszczęśliwe wypadki mogą zdarzyć się każdemu i wszędzie, ale to naprawdę nie jest banał, że sprzyja im rozluźniona atmosfera i alkohol. Nie chodzi tu o upijanie się w sztok i zostawianie dzieci samopas przy płonącym ogniu. Wystarczy jedno piwo i rozluźniamy się na tyle, żeby np. pozwolić proszącemu kilkulatkowi, by samodzielnie podlał benzynową podpałką palące się za słabo węgle czy drewno.\n– Typowe dla ogniskowych oparzeń będą oparzenia stóp i dłoni, rzadziej buzi u dziecka – mówi dr Wassermann.\nOparzenia dłoni mogą powstać gdy np. maluch potknie się i odruchowo, padając, wyciągnie przed siebie rączki, by ochronić się przed upadkiem na twarz. Albo gdy z patyka spadnie mu opiekana kiełbaska i dziecko postanowi szybko ją podnieść. Z kolei do oparzeń stóp (często bardzo głębokich) często dochodzi już po zakończeniu ogniska.\n– Trafiają do nas dzieci, które np. za zgodą rodziców biegały po gorącym palenisku, gdzie pod piaskiem tlił się jeszcze żar – mówi Grażyna Malecka, pielęgniarka z oddziału chirurgii w szpitalu przy Niekłańskiej.\nParadoksalnie groźniejsze od ognisk są grille, a ściślej mówiąc benzynowa podpałka do grilla. Według lekarzy używanie podpałki to jak zabawa odbezpieczonym granatem. Co roku prosto z Rodzinnych Ogródków Działkowych trafiają do szpitali działkowicze, którym podczas zapalania grilla podpałka buchnęła ogniem prosto w twarz albo wybuchła w rękach.\n– Mieliśmy kiedyś pacjenta, który miał oparzone obie nogi: od połowy ud do połowy łydek – mówi Grażyna Malecka. – Rozpalał grilla, podlał ogień benzyną, płomień poszedł prosto na niego. Tam, gdzie pod syntetycznymi dresami miał bawełniane slipy i skarpetki, oparzenia były niewielkie, ale na znacznej powierzchni nóg doszło do głębokiego uszkodzenia skóry. To, jak ubieramy się na ognisko czy grilla, też ma duże znaczenie w razie ewentualnego wypadku.\nSłońce też parzy\nNie planujesz w długi weekend ani ogniska, ani grilla? To w takim razie uważaj na zwykłym spacerze. Oparzenia I stopnia mogą powstać na skórze dziecka już po kilkunastu minutach przebywania na ostrym słońcu. Zresztą oparzenia słoneczne to jeszcze nie wszystko, co grozi dziecku w upał. W szpitalu przy Niekłańskiej pamiętają kilkuletnią dziewczynkę, która wyszła z babcią na spacer. Kiedy dziecko zgłodniało, babcia przysiadła z nim na ławce, żeby dać mu serek albo jogurcik. Już w szpitalu tłumaczyła, że sądziła, iż płacz wnuczki wynika z tego, że nie smakuje jej serek, tymczasem prawdziwa przyczyna była taka, że dziewczynka usiadła na rozgrzanym od słońca metalowym nicie, łączącym deski w ławce. Oparzenie, choć nie obejmowało dużej powierzchni ciała, było bardzo głębokie. Czytając o takich sytuacjach, łatwo oceniać dorosłych opiekunów, ale powiedzmy sobie szczerze, komu z nas przyszłoby do głowy, że siedzenie na ławce w parku może doprowadzić do dramatu i szpitala?\nJak leczyć oparzenia?\n– Przede wszystkim trzeba oparzone miejsce jak najszybciej schłodzić, ale trzeba to robić według pewnych zasad – mówi Grażyna Malecka. I dodaje: – Najlepiej polewać oparzone miejsce przez 15 minut zimną wodą, ale uwaga: nie lodowatą, bo to mogłoby jeszcze bardziej zaszkodzić oparzonemu dziecku. Tak samo szkodliwe będzie obkładanie oparzonego miejsca lodem albo zamrożonym okładem żelowym. Tu nie ma zasady: im zimniejsze, tym lepsze. Warto podać dziecku lek przeciwbólowy z paracetamolem: często o tym nie myślimy, a przecież oparzenia są jednymi z najbardziej bolesnych urazów.\nObejrzyj film: Pierwsza pomoc podczas oparzenia\nCo bardzo ważne, nawet jeżeli dziecko oparzy się przez ubranie (np. wyleje na siebie wrzątek), nie zdejmujemy z niego ubrania, zanim nie ochłodzimy oparzonego miejsca. Lepiej np. wtedy będzie włożyć je pod prysznic w koszulce i spodniach i polewać je zimnym prysznicem, a dopiero po 15 minutach (w tym czasie powinna dotrzeć już do nas karetka) ostrożnie rozciąć ubranie, tak, by nie doszło do dodatkowego uszkodzenia skóry.\n– Zdejmowanie ubrania tuż po oparzeniu często prowadzi do zerwania powstałych na skórze pęcherzy, tymczasem one działają jak jałowy opatrunek – wyjaśnia Grażyna Malecka. – Nie wolno ich przekłuwać. Najlepiej w ogóle ich nie dotykajmy.\n– Warto też pamiętać, że oparzenie to nic innego, jak rana i tak samo jak każdą ranę trzeba chronić je przed zakażeniem – dodaje dr Wasserman. – Przed przyjazdem do szpitala warto je osłonić jałową gazą z samochodowej apteczki albo np. owinąć całe dziecko czystym bawełnianym prześcieradłem. Dzisiaj, dzięki opatrunkom z dodatkiem srebra, oparzenia umiemy leczyć dużo lepiej i łatwiej niż jeszcze kilka lat temu, choć nadal często, szczególnie w rozległych oparzeniach, kuracja trwa bardzo długo. Dlatego co roku apelujemy o to samo: uważajcie. A szczególnie uważajcie na dzieci – dodaje.\nPierwsza pomoc - kurs video na Babyonline\nZobacz także: Co robić, gdy dziecko się oparzy?\nBarszcz Sosnowskiego znów atakuje: jak chronić przed nim dziecko?\nTo koszmar każdego rodzica! 1,5-roczny chłopiec oparzył się wrzątkiem\nBył prawdziwym bohaterem. Zginął, by uratować dziecko\nSłońce + metal to ogromne niebezpieczeństwo dla skóry dziecka!


Informacja prasowa dot. zmiany na stanowisku przewodniczącego Rady OPZZ województwa mazowieckiego | OPZZ\nInformacja prasowa dot. zmiany na stanowisku przew...\nW dniu 5 lutego br. Prezydium Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych zostało poinformowane o utracie członkostwa przez Piotra Szumlewicza w Ogólnopolskim Pracowniczym Związku Zawodowym „Konfederacja Pracy”.\nInformacja ta była ściśle powiązana z pismem Ogólnopolskiego Pracowniczego Związku Zawodowego „Konfederacja Pracy” z dnia 20 grudnia 2018 roku w którym wskazano, iż Piotr Szumlewicz przestał być członkiem tej organizacji związkowej, a także ustaleniami poczynionymi w trakcie wyjaśniania tej sprawy przez organ kontrolny OPZZ, jakim jest Komisja Rewizyjna OPZZ.\nPo zapoznaniu się z dokumentami i wyjaśnieniami stron, Komisja Rewizyjna OPZZ w piśmie z dnia 29 stycznia br. wskazała, iż w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie § 3 ust. 8 pkt 8 Regulaminu struktur terytorialnych Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych, na mocy którego Piotrowi Szumlewiczowi wygasł mandat w organach Rady OPZZ województwa mazowieckiego, a tym samym nastąpiła utrata funkcji przewodniczącego Rady OPZZ województwa mazowieckiego. Dotyczy to również mandatu członka organów powiatowych struktur terytorialnych OPZZ. Skutek ten nastąpił z mocy prawa, w wyniku utraty członkostwa przez Piotra Szumlewicza w organizacji członkowskiej OPZZ.\nTytułem wyjaśnienia należy wskazać, iż zgodnie z § 3 ust. 8 pkt 8 Regulaminu struktur terytorialnych Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych, mandat członka organu struktury terytorialnej OPZZ wygasa przed upływem kadencji tego organu w przypadku utraty przez członka organu OPZZ lub organu struktury terytorialnej OPZZ członkostwa w organizacji członkowskiej OPZZ, w której członek organu OPZZ był zrzeszony w chwili wyboru do tego organu.\nW chwili wyboru do organów struktury terytorialnej OPZZ Piotr Szumlewicz był zrzeszony w Ogólnopolskim Pracowniczym Związku Zawodowego „Konfederacja Pracy”.\nW zaistniałej sytuacji Prezydium OPZZ, zgodnie ze swoimi statutowymi uprawnieniami, powołało Michała Lewandowskiego do pełnienia obowiązków przewodniczącego Rady OPZZ województwa mazowieckiego, do czasu powołania nowego przewodniczącego Rady OPZZ województwa mazowieckiego.\nNależy podkreślić, iż powyższe działania OPZZ przeprowadziło zgodnie z postanowieniami Statutu OPZZ, jak i przepisów wydanych na jego podstawie, a także w oparciu o zasadę niezależności i samorządności organizacji członkowskich OPZZ.