Opel Astra III H podłaczone czujniki cofania - elektroda.pl\nMoMir 07 Kwi 2007 20:09 8439 1\n#1 07 Kwi 2007 20:09\nOtóż po podłączeniu czujników cofania w wersji 6 sztuk\nto jest 2 przód i 4 tył.\nWszystko działa gdy jest STOP (sprawny przód) i oczywiście jak załączę wsteczny(sprawny tył) problem pojawia się gdy załączy się światła drogowe wtedy wskazania są, ze przeszkoda jest z tyłu i system krzyczy STOP, STOP i tak do momentu wyłączenia świateł.\nPo zdjęciu lewego i prawego klosza z tyłu zauważyłem, że światła stopu i drogowe dwie żarówki świecą się jednocześnie po naciśnięciu pedału stop żarówki stopu zwiększa swoją intensywność świecenia i dlatego jest taki problem.\nW tylniej szybie jest dodatkowe światło STOP i dlatego z tego oświetlenia chcę wziąć sygnał stopu.\nNie chcę pruć instalacji samochodu i dokładać dodatkowych przewodów, a jest skrzynka bezpieczników i złącz tuż przy lewej tylniej lampie - domniemam, że ten sygnał STOP z tylniej szyby jest tam ale gdzie.\nSzukam schematu Opla Astra III H - nie mogłem go nigdzie znaleść.\nJeśli można to proszę o pomoc.\n#2 08 Kwi 2007 09:19\nZObacz w tych linkach, na pewno tam jest.\nPodobne tematy Opel Astra III H podłaczone czujniki cofania\nCo za problem sprawdzić próbówką?,Witam, Potrzebuje podlaczyc kamere cofania pod tylna lampe (pod swiatlo wsteczne) w Opel Astra III GTC ktora bedz... (1)\nWitam, otóż mam problem, kupiłem czujniki cofania po podłączeniu ich na zapłonie działają bez zarzutu, lecz gdy odpalę auto działają ok 5 sekund i gas... (6)\nWitam , ostatnio miałem problem z wyciekiem płynu chłodnicy. Co ciekawe żadna lampka nie świeciła się "temperatury płynu chłodzącego ". Przejechał... (2)\nWitam mam taki problem ze światłami cofania. Rano wsiadam do samochodu włączam wsteczny bieg światła działają jak tylko przejadę jakiś odcinek drogi ... (3)


Przechytrzyć Pana Boga [Stefania Jagielnicka-Kamieniecka] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00137 010392 20699315 na godz. na dobę w sumie\nPrzechytrzyć Pana Boga - ebook/epub\nAutor: Stefania Jagielnicka-Kamieniecka Liczba stron: 219\nISBN: 978-83-7900-028-9 Data wydania: 2013-04-23\nPrzechytrzyć Pana Boga to powieść pełna cierpienia, powagi. Trudna i lekka zarazem. Wątki kryminalne i szpiegowskie przeplatają się z intrygującymi rozważaniami natury egzystencjalnej. Ucieczka przed światem miesza się z afirmacją życia, witalności, piękna i miłości. W zależności od tego, czy ktoś wybierze fabułę i skupi się na sensacyjno-szpiegowskim klimacie, czy drugie dno – krytykę biurokratyzacji życia, pozornej demokracji i wszechobecnych środków nadzoru, powieść ta powinna mu przypaść do gustu.\nPatrycja, młoda dziennikarka, osamotniona, nękana przez tajemniczą organizację, szuka w otaczającym ją świecie przestrzeni, w której spokojnie mogłaby zapuścić korzenie. I odetchnąć. Przemieszczając się z miejsca na miejsce, z Polski do Stanów, a następnie do Niemiec, usiłuje odnaleźć spokój dla ciała i ducha. Ukoić nadszarpnięte nerwy. Nieudany związek, znużenie wyścigiem szczurów na rynku pracy, problemy rodzinne oraz powracający niczym senny koszmar Inwigilatorzy zmuszają ją do ciągłej wędrówki. Nie wie jednak, że Wielki Brat czuwa. I nigdy nie wybacza tym, którzy mu odmówili. Beata popełniła ten błąd, postanowiła pójść za głosem sumienia, nie rozsądku. Przyjdzie jej za to zapłacić wysoką cenę.\nStefania Jagielnicka-Kamieniecka jest dziennikarką, poetką i powieściopisarką, absolwentką Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, zamieszkałą obecnie w Wiedniu. W 1983 roku uzyskała honorowe dożywotnie członkostwo Arizona Press Club w Phoenix (USA), dokąd wyemigrowała po internowaniu. Otrzymała je za „walkę o możność pisania prawdy”, jak uzasadniono. W Polsce była zatrudniona w „Dzienniku Zachodnim” w Katowicach, a od roku 1980 w prasie „Solidarności”. Po przeniesieniu się ze Stanów do Niemiec pisała w dziennikach: „Neue Westfälische” w Minden, „Rhein-Neckar-Zeitung” w Heidelbergu i w piśmie Polskiej Misji Katolickiej „Nasze Słowo”. Pod koniec roku 2003 ukazał się tomik jej poezji zatytułowany Leichter als Atem (Lżejsza niż oddech), po czym reportaże pod tytułem Wege zum Erfolg (Drogi do sukcesu) i Wege zur Erfüllung (Drogi do spełnienia) oraz wspomnienia zatytułowane Sprung über den Abgrund (Skok nad przepaścią).\nW Niemczech wydano również jej książki napisane w języku polskim: dwie powieści - Sen i Wielki Manipulator, wspomnienia Skok nad przepaścią oraz dwa tomiki wierszy. Na polskim rynku wydawniczym ukazało się do tej pory jej osiem powieści: Z busolą w sercu, Samobójcy, Siatka w sieci, Poezja i miłość, Oko w oko ze śmiercią, Niebezpieczna miłość, Zdeptana róża oraz Więcej niż szczęście. W styczniu 2012 zdobyła główną nagrodę w Konkursie Literackim Wydawnictwa Astrum za powieść W żelaznym uścisku.\nStefania Jagielnicka–Kamieniecka "Przechytrzyć Pana Boga" Copyright © by Wydawnictwo Psychoskok, 2013 Copyright © by Stefania Jagielnicka–Kamieniecka, 2013 Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część niniejszej publikacji nie może być reprodukowana, powielana i udostępniana w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody wydawcy. Skład: Wydawnictwo Psychoskok Projekt okładki: Wydawnictwo Psychoskok Zdjęcie okładki © andi braun – sxc.hu Zdjęcie okładki © mokra – sxc.hu Zdjęcie okładki © Iwan Beijes – sxc.hu ISBN: 978-83-7900-028-9 Wydawnictwo Psychoskok ul. Chopina 9, pok. 23, 62-507 Konin tel. (63) 242 02 02, kom.665-955-131 wydawnictwo.psychoskok.pl http://ebooki123.pl e-mail:wydawnictwo@psychoskok.pl\nStefania Jagielnicka – Kamieniecka Przechytrzyć Pana Boga Wydawnictwo Psychoskok 2013 Konin\nRozdział 1 Nagle straciła poczucie grozy całej tej sytuacji, jakby przestała istnieć w realnym świecie. Pozbyła się materialnej powłoki, rozpływając się w niebycie, a raczej w miłości. Tylko to po niej pozostało, nic więcej. Została wchłonięta przez jakąś niepojętą, tkliwą emocję o tak niewyobrażalnej intensywności, że to, co dotychczas uznawała za miłość, jawiło się jej jako blade i mdłe, liche i ckliwe uczucie, rodem ze szmirowatych powieści. Unosiła się wśród galaktyk, w promienistych przestworzach, wchłonięta przez harmonię wszechświata, jak gdyby raz na zawsze wymazany został koszmar ostatnich chwil zamknięty z hukiem za piekielnymi wrotami. Obudził ją straszliwy ból w klatce piersiowej. Patrycja nie musiała otwierać oczu, by wiedzieć, że jest w szpitalu. Ogarnęło ją wspomnienie horroru przeżytego przed utratą świadomości. Wszystko ożyło na nowo. Słyszała trzask rozpryskujących się na wszystkie strony guzików zapinanej na całej długości sukienki, zaskoczona brutalnością Rafała, który nie zważając na jej przeraźliwy krzyk, jedną ręką ściskał boleśnie nad jej głową jej obie dłonie, a drugą zdzierał z niej ubranie... A potem głowa Rafała zamieniła się w niesamowicie wykrzywioną twarz Toma z szaleńczym błyskiem w oczach, kiedy usłyszała dwa strzały... – Nie zniosę dłużej tego bólu! – krzyknęła, otwierając oczy. – Zaraz dostanie pani zastrzyk – powiedziała czuwająca przy niej pielęgniarka. Nie odezwała się więcej, w milczeniu wykonała to, co zapowiedziała i wyszła. Ból ustąpił niebawem pod wpływem przyjemnego oszołomienia. „Pewno mnie zoperowali. Chyba... nie umrę!”– pomyślała Patrycja, odczuwając ulgę. – Co za tragedia, co za rozpacz... Jaka straszna rozpacz! Co teraz z nami będzie?... Co za tragedia – powtarzała szeptem, leżąc nieruchomo, obawiając się każdego ruchu, by nie poczuć bólu. Rozpłakała się w głos. – Boże, Boże, co ja teraz pocznę? – powtarzała przez łzy. Ale zdawała sobie sprawę, że ma też powód do radości. Tak, w głębi duszy cieszyła się. Cieszyła się, że żyje. „Wszystko lepsze, nawet najgorsze... Wszystko lepsze od śmierci” – pomyślała, wycierając łzy palcami. Wtem przypomniała sobie owo cudowne uczucie i wizję olśniewającego piękna, które ją poraziły po utracie przytomności. Zdawało się jej, że kiedyś czytała o czymś podobnym. Czyżby te wszystkie bzdury o „życiu po życiu” miały jakiś sens? Nigdy w to nie wierzyła. Trudno było jej uwierzyć w nieśmiertelność, chociaż wychowała się w katolickiej rodzinie, co już nawet w tamtych czasach należało do rzadkości. Niektórzy byli agnostykami, inni ateistami, a większość należała do Kościoła Wiary Uniwersalnej. W wieku dojrzewania doszła do wniosku, że tylko ludzie naiwni mogą wierzyć w zmartwychwstanie. Przestała uczestniczyć w życiu religijnym, nie chodziła do żadnego kościoła, aczkolwiek kiedyś z ciekawości weszła do jednego z kościołów wiary uniwersalnej, wyznającej istnienie „kosmicznej świadomości”, której cząstkę – według tej wiary – miał w sobie każdy człowiek i która to cząstka po jego śmierci łączyła się ze swą kosmiczną całością, co miało stanowić pełnię szczęścia. W Kościele tym stosowano wszelkie ezoteryczne praktyki, między innymi psychotronikę, biotronikę, feng shui, kabalistykę, numerologię, chirologię i Bóg jeden wie co jeszcze. Chodziło o poznawanie odmiennych stanów świadomości, ich wyzwalanie i poszerzanie, w czym pomagały różnego rodzaju narkotyki. Był to istotnie Kościół uniwersalny, gdyż gromadził wszystkich, niezależnie od preferencji seksualnych. Dopuszczał rozwody, aborcję, a nawet klonowanie, uznawał częściowo Talmud, Koran i Pismo święte, po swojemu je interpretując i odrzucając wszelkie nakazy moralne. Głównym cytatem jego wyznawców z Biblii był ten, że „Bóg nawet we śnie darzy swoich wybranych”. Uważali, że tylko za nich Chrystus umarł na krzyżu. I oczywiście siebie uznawali za wybranych. Na Zachodzie Kościół ów wszedł już do podziemia, gdyż wszystkie te praktyki zostały zakazane, jako związane z chorobami psychicznymi i plagą samobójstw, która przetrzebiła społeczeństwo. W Polsce jednak wciąż był przez państwo uznawany. Po wejściu do kościoła Patrycja cofnęła się z przerażenia i szybko wyszła, gdyż rozlegały się tam różnego rodzaju niesamowite dźwięki, jakieś trzaski, piski, syki. Podążył za nią „pasterz” (tak nazywali się księża tego Kościoła) i zawołał: – Dlaczego pani wyszła? Teraz nastąpi główna część naszego nabożeństwa! Zatrzymała się, zwracając się do niego: – Weszłam tylko z ciekawości, ale nie zamierzam poddawać się waszym praktykom. – Chce pani żyć w nieświadomości? – Pasterz wytrzeszczył na nią oczy z udanym zdziwieniem. – Nie chce pani poznać tajemnych sił, które nami rządzą i licznych możliwości ich wykorzystania? Nie chce pani nabyć zdolności nadzmysłowych, nadprzyrodzonych, jasnowidzenia, telepatii... – A co to ma wspólnego z kosmiczną świadomością? – przerwała mu zniecierpliwiona. – Ze szczęściem połączenia się z nią, które głosicie? – O, to nie jest takie proste. – Mężczyzna pokręcił głową. – Nie łatwo jest to osiągnąć. Tacy niedowiarkowie jak pani nie osiągają tego stanu za życia, a po śmierci ich świadomość błąka się po ziemi, nie mogąc połączyć się z kosmiczną świadomością. Ale my takim zbłąkanym też pomagamy... – Nie, nie – przerwała mu znowu – mnie to nie interesuje. Przepraszam, ja już muszę iść. – Proszę poczekać! – Pasterz usiłował ją zatrzymać. – Dowie się pani, co posiała w swoim ogrodzie podświadomości. Pozna odmienne stany świadomości... – Mnie to naprawdę zupełnie nie interesuje – rzekła zdecydowanie. – Chwileczkę! – Mężczyzna chwycił ją za ramię. – Nie interesuje pani wzmocnienie afirmacji i przekazu? Ani energia astralna i doświadczenia poza ciałem? – Proszę mnie zostawić w spokoju. – Skrzywiła się zniecierpliwiona. Uwolniła ramię z uścisku i odeszła szybkim krokiem. *** Przed kilku laty, gdy przebywała w Nowym Yorku, gdzie poznała Toma, dał jej do przeczytania książkę napisaną przez jego matkę, która była głęboko religijną katoliczką. Patrycja znała tę książkę niemal na pamięć, gdyż czytała ją wiele razy. Pod jej wpływem stała się na powrót, przez pewien czas, osobą wierzącą. Trudno zresztą powiedzieć czy tylko na pewien czas. Zawsze wolała słowo Bóg niż transcendencja, nadświadomość czy kosmiczna świadomość. Jednak jej wiara różniła się zasadniczo od tej z książki matki Toma. Wierzyła w ducha piękna, dobra, prawdy, ducha miłości. Wierzyła też w ducha ohydy, zła i kłamstwa, ducha nienawiści. Czasami czuła go nawet w swym wnętrzu, przeżywając straszliwe stany lękowe. Najgorsze jednak były diabły w ludzkiej postaci: informatorzy i animatorzy – funkcjonariusze Unii Globalnej Świadomości. Nie wiedziała, czy leżało to w ich intencjach czy też umknął ich uwadze fakt, że pierwotne znaczenie słowa „animator” określało człowieka poruszającego marionetkami. Czyżby całe społeczeństwo stanowiło dla nich tylko marionetki? W rzeczy samej, tak właśnie było, a ona stanowiła jedną z nich, nie zdając sobie sprawy z tego, że często nie ponosiła odpowiedzialności za gorzko opłakiwane grzechy. Oficjalnie wiadomo było, że chodzi o tajnych informatorów i animatorów życia społecznego. Nazywali siebie z dumą duszą społeczeństwa, lecz potocznie mówiono o nich: inwigilatorzy i manipulatorzy. Wszyscy się ich bali. Manipulatorzy kojarzyli się Patrycji z czerwonymi wszami, wypełnionymi wyssaną z mózgów krwią, zaś inwigilatorzy ze szczurami, jak nazywano donosicieli w Stanach. Postanowiła poświęcić życie na walkę z nimi, wstępując do Wolnej Jaźni. Zdawało się jej wtedy, że wreszcie znalazła się na właściwej drodze, chociaż już samo słowo walka wzbudzało w niej niechęć. – Gdybym nie wstąpił do Wolnej Jaźni, nie potrafiłbym spojrzeć w oczy własnemu synowi, który mógłby mnie kiedyś spytać: „A ty gdzie wtedy byłeś, tato?” – powiedział jej wówczas pewien młody informatyk po jednym z pierwszych zebrań, odbywających się jeszcze w konspiracji przed zarejestrowaniem partii. I ona tak wówczas myślała. Teraz jednak była przekonana, że ich cynicznie oszukano, że to Unia Globalnej Świadomości, której wówczas usuwał się grunt pod nogami, posłużyła się uczciwymi członkami Wolnej Jaźni jak mięsem armatnim, z góry skazanym na ofiarę. Zadawała sobie pytanie, dlaczego niektórych internowano w luksusowych wręcz warunkach, w porównaniu z więzieniem, w którym ją umieszczono. Zaś po zwycięstwie Wolnej Jaźni w wyborach głównie oni zajęli najważniejsze państwowe stanowiska, dbając o to, by funkcjonariuszom Unii włos z głowy nie spadł. Dręczyły ją wyrzuty sumienia, że zamiast demaskować ich, jako zakamuflowanych inwigilatorów wmawiała sobie, że cierpi na szpiegomanię. „Ale co by to dało? Prawdopodobnie było tak” – popuściła wodze wyobraźni. „Najinteligentniejsi manipulatorzy, orientując się, jak ogromny opór narasta w społeczeństwie, doszli do wniosku, że należy uprzedzić wybuch sprzeciwu, który mógłby przyjąć tragiczny dla nich obrót. Wymyślili pokojowy ruch „Wolna Jaźń”, na czele którego postawili swoich ludzi. Przecież wyszło podobno na jaw, że nawet jeden z przywódców tego ruchu był ich człowiekiem. Doprowadziło to jednak do rozłamu w Unii Globalnej Świadomości, gdyż większość manipulatorów doszła do wniosku, że jest to zbyt ryzykowny krok. Ale było już za późno, bo ruch ten zaczął im się wymykać z rąk, więc brutalnie zaczęli go zwalczać, wprowadzając w końcu stan wojenny. Cóż się jednak okazało? Cały świat uwolniony już od rządów Unii pospieszył z pomocą zbuntowanemu społeczeństwu dalej walczącemu w podziemiu, doprowadzając do sytuacji, w której manipulatorzy musieli dogadać się z niektórymi uczciwymi działaczami. Jednak tych najuczciwszych wyeliminowano, a pozostałych przekupiono wysokimi stanowiskami, zobowiązując do milczenia, że są wśród nich manipulatorzy. Fakt, że na nic zdałby się ów wspaniały pomysł, gdyby nie udział w ruchu szerokich rzesz uczciwych ludzi, nie był dla nich godny uwagi. Manipulatorzy przekonali ich, że tym motłochem łatwo będzie dalej manipulować. I właściwie mimo zwycięstwa Wolnej Jaźni w wyborach dalej byli górą, a przy tym dysponowali potężnymi środkami, by w następnych wyborach przejąć władzę. Najlepszy dowód, że mimo większości w Sejmie nie udało się Wolnej Jaźni wprowadzenie zakazu wytwarzania i dystrybucji narkotyków. Jakże by Unia mogła zrezygnować z tak świetnych środków ogłupiania i manipulowania, z tak wspaniałego źródła dochodów?” Nie, wolała o tym nie myśleć, gdyż włos jeżył się jej na głowie. Żałowała, że w ogóle wstąpiła do Wolnej Jaźni. Ale wówczas sądziła, że nie istnieje nic ważniejszego niż walka z inwigilacją i manipulacją oraz z ułatwiającymi ją nałogami, zwłaszcza z narkomanią tudzież z wszelkimi innymi metodami i środkami zniewalania, wytwórczość których i dystrybucję Unia Globalnej Świadomości zalegalizowała, nazywając sposobami „wyzwalania i poszerzania świadomości”. Dotąd nie do pomyślenia było dla niej utożsamienie się z programem jakiejkolwiek partii. Tym razem jednak czuła, że wreszcie znalazła bratnie dusze, gdyż Wolna Jaźń skupiała wszystkich wrogów Unii, niezależnie od poglądów politycznych, wrogów inwigilacji i manipulacji.\nRozdział 2 Patrycja zaczęła rozpamiętywać, jak doszło do rządów tej zbrodniczej partii. Po wykryciu sposobów stymulacji genetycznej oraz szczepionek przeciw wielu chorobom, a także dzięki wymianie organów przeciętna długość życia wydłużyła się niemal do stu pięćdziesięciu lat. Gdy jednak ludzie przestali się bać chorób, rozpowszechniły się nikotynizm, alkoholizm, narkomania, rozwiązłość seksualna, kwitła związana z nimi wytwórczość. Z biegiem lat ludzkość została zaatakowana przez choroby psychiczne, które często kończyły się samobójstwem. Psychiatrzy twierdzili, że przyczynę stanowią różne praktyki ezoteryczne i parapsychologiczne oraz zaśmiecanie wyobraźni plugawą sztuką, literaturą i piekielną muzyką, obrazami gwałtu, zboczonego seksu, a zwłaszcza środki „wyzwalania i poszerzania świadomości”. Byli i tacy, którzy twierdzili, że wywołuje je wirus. Podobno wyhodowano go w unijnych tajnych laboratoriach w celu pozbywania się wrogów. Antidotum stanowiła „czystość psychiczno-moralna”. Należało przestrzegać zasad moralnych, unikać używek, zwłaszcza narkotyków, obrazów przemocy, magii itp. Oczywiście Unia zaprzeczała ich szkodliwości, twierdząc, że są to teorie spiskowe, nie potwierdzone żadnymi naukowymi badaniami. Wielu znajomych Patrycji, mimo wyborczego zwycięstwa Wolnej Jaźni, związanych było z tą zdelegalizowaną już w zachodnim świecie partią. W Polsce stanowiła teraz parlamentarną opozycję. Jej krewni i przyjaciele, którzy przeżyli, byli nieprawdopodobnie manipulowani. Pozostała z nich zresztą niewielka garstka. Trudno było się temu dziwić, skoro Zachód po zdelegalizowaniu u siebie Unii, oczyszczał się kosztem państw Europy środkowo-wschodniej, gdzie partia ta wciąż jeszcze sprawowała rządy. Zasypywał je śmieciami stanowiącymi główny oręż tej zwyrodniałej organizacji począwszy od narkotyków i pornografii, a skończywszy na przeróżnych innych środkach i metodach manipulowania jaźnią. Powszechnie więc w Polsce palono papierosy, upijano się, narkotyzowano, lekceważąc tragiczną statystykę samobójstw. Niestety, pomimo większości w Sejmie, nie udało się Wolnej Jaźni wprowadzić zakazu reklamowania i wytwarzania „środków wyzwalania i poszerzania świadomości”, a także ograniczenie zasięgu „toksycznej” sztuki, muzyki i literatury. We wczesnej młodości, na pierwszym roku studiów w szkole aktorskiej Patrycja zbuntowała się przeciw religijnym rodzicom, przeciw ich zakazom i nakazom. Paliła papierosy, piła alkohol, uprawiała pewne ezoteryczne praktyki, czytała „toksyczne” książki, słuchała „takiej” muzyki, interesowała ją „taka” sztuka. Wiodła niezbyt cnotliwe życie. Uważała się wówczas za bardzo nowoczesną. Jedynie narkotyki stanowiły dla niej tabu, co zdołała jej wpoić matka. Niemniej na drugim roku studiów zmieniła się. Nastąpiło to pod wpływem niezwykłego przeżycia: Było już południe, gdy wybrała się na spacer do parku. W powietrzu unosił się zapach kwitnących drzew, ptaki nawoływały się świergotliwie, przyroda promieniała radością, ale ona była na dnie rozpaczy. Poszła do parku, by uśmierzyć ból, bo natura zawsze działała na nią kojąco. Tym razem jednak nie była w stanie jej pocieszyć. Całą noc tonęła we łzach. Jej ukochany przedawkował narkotyki, znaleziono go zbyt późno i nie zdołano uratować. Wciąż go prosiła, by przestał brać, ale on twierdził, że nad tym panuje i wszystko na to wskazywało. Tym razem jednak skończyło się tragicznie. Cierpiała tak straszliwie, że po raz pierwszy zastanawiała się, czy nie ukoić bólu tabletką, jednak bała się, że jeśli raz spróbuje, to zacznie coraz częściej sięgać po narkotyki. Nie dała się też zaciągnąć przez kolegów i koleżanki na wódkę po pogrzebie. Była obezwładniona rozpaczą. Spacerowała bezmyślnie, oszołomiona bólem. W pewnym momencie przystanęła naprzeciw ulubionego ogromnego drzewa. Było bardzo oryginalne. Kiedyś znalazła w sieci informację, że pochodzi ono z Japonii i nazywa się Aralia. Gdy przyglądała się mu, jak zwykle z zachwytem, zadzierając do góry głowę, ujrzała nagle na jego szczycie, a właściwie nad nim, na tle błękitnego nieba przepiękną postać, ni to kobiecą, ni to męską, ni to dziecięcą. Było to tak cudowne zjawisko, że wyrwał się jej z ust okrzyk zachwytu i... postać znikła. Patrycja usiadła na ławce, gdyż ugięły się pod nią nogi. Nigdy dotąd nie widziała kogoś czy też czegoś tak pięknego i nie przypuszczała, że kiedykolwiek mogłaby być tak szczęśliwa. W jej sercu nie było najmniejszego śladu po przeżywanej jeszcze przed chwilą rozpaczy. Przyszło jej na myśl, jak trafne było określenie piękna jako kształtu miłości przez Kamila Cypriana Norwida, z poezją którego niedawno zetknęła się na ćwiczeniach w szkole aktorskiej. W tym momencie zrozumiała na czym to polega, ponieważ oprócz zapierającego dech zachwytu odczuwała ogromną miłość, którą wzbudziło w niej to niepojęte piękno. Przepełniało ją uczucie wielkiej, oszałamiającej miłości. Czystej i abstrakcyjnej, nie związanej z żadnym obiektem. W uszach jej brzmiały dźwięki IX Symfonii Beethovena. Postanowiła, że uczyni wszystko, by znów ujrzeć ów cudowny kształt miłości. Zdawało się jej, że absolutnie nic innego w życiu się nie liczy, zależało jej tylko na tym jednym. Usiłowała sobie przypomnieć tę cudowną zjawę, ale nie była w stanie, choć widziała ją zaledwie przed chwilą. Po prostu wizja ta przekraczała możliwości jej wyobraźni. Czuła, że to jest Bóg. I właśnie wtedy po raz pierwszy w życiu tak naprawdę uwierzyła w Niego. Przekonało ją o tym owo niezwykłe uczucie miłości. – Tak – wyszeptała – Bóg jest miłością. Jednak z biegiem czasu zaczęła sceptycznie podchodzić do tej wizji i zastanawiać się, czy ktoś nie zaaplikował jej podstępnie jakiegoś narkotyku, który ją wywołał. Chcąc się upewnić, sięgnęła po książki o odmiennych stanach świadomości oraz o środkach jej wyzwalania i poszerzania. Jednak na podstawie lektury i własnych przemyśleń doszła do wniosku, że narkotyki poszerzają jaźń tylko na podświadomość, blokują natomiast dostęp do jej głębi, do której nie wpada nic o nikłym ciężarze gatunkowym, gdyż jest to skarbiec, wypełniony wyłącznie wartościowymi uczuciami, takimi jakie odkryła w swym wnętrzu podczas tej cudownej wizji. Zerwała z dotychczasowym towarzystwem, stała się abstynentką, zaczęła chodzić do muzeów, zwiedzała zabytki, słuchała wyłącznie muzyki klasycznej. Zainteresowała się dziełami wielkich mistyków. W ich przekazach znalazła rozpalające serce uczucie piękna, uczucie czy też poczucie, podobne do tego, jakiego doznała podczas pamiętnego spaceru. Doświadczali oni smaku duchowego przychodzącego wraz z miłością. Doznania te pochodziły z rzeczywistości nieskończonej, nierozpoznawalnej i niewyobrażalnej. „Trudno jednak nie zauważyć” – rozmyślała po tej lekturze – „z jak wspaniałą architekturą, sztuką, muzyką i literaturą, z jakże pięknymi krajobrazami, stanowiącymi wszak swoiste odzwierciedlenie Bożej wyobraźni, mieli oni na co dzień kontakt.” Stwierdziła, że to wyobraźnia najmocniej kształtuje poznanie przekraczające zasięg umysłu, czerpiąc ożywcze soki w zasadzie ze świata widzialnego. Zdając sobie z tego sprawę, łatwiej było jej zrozumieć, co działo się z nią, gdy zatruta była obrazami zła, grozy, przemocy, wyuzdanego seksu. W zgłębianej wówczas lekturze znalazła obrazowe określenie tego, co się z nią poprzednio działo: „Diabeł liże swą ofiarę, zanim ją pożre.” „Można by rzec” – myślała przerażona – „liże duszę, podsuwając wyobraźni świat iluzji i fascynacji złem. Zostaje zerwany kontakt z otaczającą rzeczywistością, zaczyna się widzieć to, co dyskretnie zasugerował demon. Człowiek staje się wewnętrznie bierny, stąd krok do alkoholizmu, narkomanii, nawet samobójstwa w celu uwolnienia się od budzących lęk obrazów, niszczących serce jak zatrute powietrze, które wdychamy.” Przypomniała sobie, jak kiedyś oglądała w telewizji reportaż z balu nowojorskich homoseksualistów, ukazujący niewyobrażalne wprost orgie seksualne. Pomyślała, że wielu z nich nie urodziło się gejami, lecz stanowiło ofiary atakujących ich na co dzień pornograficznych obrazów ukazujących kobiecość „w całej swej krasie”, narzucając im pragnienie bycia kobietą. Patrzyła na nich właściwie ze współczuciem, nie przyszło jej do głowy, że może to mieć jakiś negatywny wpływ na jej duszę. A jednak tej nocy obudziła się z uczuciem straszliwego lęku, czując przez moment obok siebie, wręcz namacalnie, obecność złego ducha. Zrozumiała, że kryzys obrazowania religijnego stawiał pod znakiem zapytania wszelką sztukę, muzykę i literaturę, do których triumfalnie wtargnęły demony, wkraczając równocześnie do kultury masowej. Z przerażeniem stwierdziła, że wielu z jej ulubionych artystów miało skażoną wyobraźnię i zamiast dążyć do jej oczyszczenia u psychoterapeutów zatruwało z kolei dusze swych odbiorców, zniekształcając rzeczywistość i blokując ich dostęp do transcendencji. Przez całe wieki najwyższe pragnienie artystów stanowiło łączenie piękna, dobra i prawdy. „W sztuce chodzi o piękno, czyli formę, o prawdę, czyli treść i koronę tych obu, dobro” – określił to lapidarnie Cyprian Kamil Norwid. Jednakże po drugiej wojnie światowej wielu artystów zwątpiło i zakwestionowało ten układ wartości, co z biegiem czasu stało się dość powszechne, a ona dała się na to nabrać. Szukano przeciwieństw tych idei, które w swej nieskończonej mocy są cechami samego Boga. Piękno zastąpiono kultem brzydoty, prawdę – fałszem, blichtrem, pozorami, dobro – złem, okrucieństwem, wyuzdaniem. Nie trzeba było długo czekać na społeczne rezultaty tych zabiegów. Niespotykane dotąd rozmiary przybrały alkoholizm, narkomania, rozpacz, samobójstwa, akty przemocy i wynaturzonego seksu. „Teraz wiem” – doznała olśnienia – „dlaczego nigdy dotąd nie dane mi było przeżywanie tak pięknych doznań, jakich dostarczyła mi wizja w parku. „Toksyczna” literatura, muzyka i sztuka zatrzymywały mnie na obrzeżach człowieczeństwa, zaśmiecając świadomość i hamując dostęp do głębi duszy, a za jej pośrednictwem do transcendencji.” Wciąż jednak nie mogła zrozumieć, dlaczego przeżyła mistyczną wizję w chwili skrajnej rozpaczy. Wyjaśnienie znalazła wiele lat później w książce matki Toma, która obszernie opisała mechanizm związku świadomości z transcendencją, a zwłaszcza strukturę i sens cierpienia, jego oczyszczającą moc, jeśli pokona się je o własnych siłach, bez uciekania się do uśmierzających je środków. Ten fragment książki stał się dla Patrycji objawieniem. Iluminacją, która towarzyszyła jej przez całe życie, pomagając znosić nieszczęścia, jakich jej nie szczędził los.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Przechytrzyc_Pana_Boga-ebookRO/p36350i93011" target="_blank" title="Przechytrzyć Pana Boga [Stefania Jagielnicka-Kamieniecka] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Przechytrzyć Pana Boga [Stefania Jagielnicka-Kamieniecka] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Starsze wpisy - Strona 2 - http://djsnake.com.pl/\ncar ignition coil The American car market is not onlyThe American car market is not only a legend and power, but also an inspiration for many markets in the world. Although other markets are also h reszta artykułu\nkursy bhp Czym jest audyt BHPFirmy działające w branży BHP oferują szeroki zakres usług, przykładowo takich, jak szkolenia BHP, outsourcing BHP oraz audyty BHP. Audyt BHP ma na celu sprawdzenie czy obowiązujące przepis pełen poradnik\ncomarch optima Jakie są zadania programistyWspółcześnie bardzo wiele firm oraz przedsiębiorstw korzysta z rozwiązań informatycznych w postaci odpowiedniego oprogramowania, pomagającego w zarządzaniu zasobami przedsiębiorstwa. W sprawdź to\nleczenie kanałowe jastrzębie Pojawiają się innowacyjne metody leczenia ubytkówStomatologia cały czas się rozwija. Pojawiają się innowacyjne metody leczenia ubytków, które dla pacjenta są całkowicie bezbolesne. czytaj tu\nDasag Rybnik Szukanie firmy brukarskiej Usługi brukarskie są wykorzystywane w wielu miejscach, zarówno w przestrzeni miejskiej i publicznej, jak i w aranżowaniu prywatnych podjazdów i obejść. Kostka brukowa ma bardzo dodatkowe informacje\nprzewóz wielkogabarytowy Transport ponadgabarytowyW dzisiejszych czasach transport odgrywa bardzo dużą rolę. Widzimy na drogach coraz więcej samochodów ciężarowych, które poruszają się po całym świec kliknij aby przeczytać\nnaprawa ekspresów do kawy wrocław Najczęściej występujące usterki ekspresów do kawyEkspres do kawy, jak każde inne urządzenie, z czasem może ulec różnym zniszczeniom oraz usterkom. Serwis ekspresów do kawy odkryj więcej\ncomarch altum Obecnie bardzo wiele firm i przedsiębiorstw korzysta ze specjalnych oprogramowań ERP, które usprawniają wiele procesów zachodzących w firmie. Jednym z wielu rodzajów oprogramowania dla przedsiębiorstw jest Comarch ERP Altum. Opro dodatkowe info\ntancerki kraków Rodzaje tańców pokazowychTaniec towarzyszy ludzkości od wielu wieków, nic więc dziwnego, że obecnie można wyróżnić wiele rodzajów tańców, zarówno tradycyjnych, jak i współczesnych. P więcej porad tutaj\ndentysta zabrze Narzędzia stomatologiczneStomatologia, będąca dziedziną medycyny zajmującą się szeroko pojętym leczeniem zębów, jamy ustnej i okolic przyległych, jak każda inna dziedzina medyczna wymaga używania odpowiednich na ciąg dalszy\ndobrydentysta.cieszyn.pl Czy jest różnica między dentystą a stomatologiemByć może zastanawialiście się kiedyś, dlaczego istnieją gabinety stomatologiczne, ale zazwy pomocne wskazówki\ndrukarnia rydułtowy Usługi przeprowadzane przez drukarnie Drukarnie posiadają szeroki zakres usług poligraficznych. W zależności od posiadanego sprzętu, oferty poszczególnych drukarń mogą się nieco różnić, ale mimo to zobacz pozostałą część\nat-rem.pl Wystarczy nieco zgłębić zasady zgodnie zZakładając własny biznes i oferując swoim klientom czy odbiorcom pewnego rodzaju dobra lub us dalej\nkursy hiszpańskiego wrocław Jaką ofertę posiadają szkoły językoweSzkoła językowa może oferować kilka rodzajów kursów językowych lub skupiać się na nauczaniu jednego języka. Najpopularniejsze szkoły językowe t spójrz na to\nerp altum Warto zwrócić uwagę na oprogramowanie ConnectoPrzedsiębiorstwa potrzebują odpowiednie oprogramowanie dla firm, żeby zapewnić sobie optymalne funkcjonowanie. Dobrze, żeby firma posiadała własne programy dla logistyki, które ułatwią pr wszystko tutaj\ngabinet kardiologiczny cieszyn Szukanie dobrego kariologaZ usług kardiologa korzysta wielu pacjentów w celu postawiania diagnozy chorób i wad serca oraz w celach kontrolnych po spójrz na to\nkursy bhp białystok Wstępne szkolenie BHPObowiązkiem pracodawcy, wynikającym z odpowiednich przepisów prawnych, jest zapewnienie wszystkim nowo zatrudnionym pracownikom wstępnego szkolenia BHP. Wst ciąg dalszy\nDasag Rybnik Jak znaleźć firmę brukarską Usługi brukarskie są wykorzystywane w wielu miejscach, zarówno w przestrzeni miejskiej i publicznej, jak i w aranżowaniu prywatnych podjazdów i obejść. Ko sprawdź tutaj\ndentysta zabrze Przyrządy stomatologiczneStomatologia, będąca dziedziną medycyny zajmującą się szeroko pojętym leczeniem zębów, jamy ustnej i okolic przyległych, jak każda inna dziedzina medyczna wymaga używania odpowiednich można zobaczyć tutaj\nfordanserki kraków Przygotowanie tancerek do występuNikogo nie powinno dziwić, że każdy podczas jakiegokolwiek występu przed publicznością chciałby wypaść jak najlepiej. K kliknij aby przeczytać\nszkolenie bhp białystok Oferta kursów BHP onlineSzkolenia BHP są często obowiązkowe w wielu miejscach pracy, a także w różnych instytucjach. Zapewnienie szkoleń z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy na czytaj całość tutaj\nAnalizy rynkowe dla farmacjiDobry efekt z suplementacjąCzy w 2020 będziesz mógł zatrudnić adwokata?Cała Prawda O Tym Jak szkolić z bhp we Wrocławiu (a Której Sprzedawcy Ci Nie Powiedzą)First - classy and stylish homeIdealnie wakacje nie istnieją? Hiszpania!Geodeta w centrum uwagi. Krótko o pracy w geodezjiArtykuł o wakacjachO dealerach nowych autO taksówkach i transporcieWspółczesna stomatologia, czyli dlaczego nie musisz już bać się dentystyKilka słów o cieple - ogrzewanie i nagrzewniceZaplanowany ogród, czemu nieGeodezja ogółemGeodeci i ich usługiFirmy farmaceutyczne i korzystanie z danych statystycznychNowoczesna firma i wirtualne biuroGrzybica CandidaGdzie kupić części?Dom i wykończenie goChcesz wiedzieć jakie masz prawa?Skuteczne pozycjonowanieCzy można transportować ponadgabaryty po godzinach?Adwokat KatowiceZacznij zarabiać w internecie - pozycjonowanie Zielona GóraParę informacji o poligrafiiNaprawiamy samochód - podstawowe informacjePiece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećNowoczesna firma i wirtualne biuroDobry DJ = dobra impreza, nie tylko w klubie!


Krzysztof Gonciarz z własnym podcastem! – APYnews - Portal Ludzi Internetu\nKrzysztof Gonciarz z własnym podcastem!\nPodcast to coraz popularniejsza forma materiałów audio, na których realizację decyduje się pokaźna liczba twórców internetowych. Do grona osób nagrywających tego typu treści dołączył właśnie Krzysztof Gonciarz.\nJak może pamiętacie, Krzysztof Gonciarz pewien czas temu postanowił odejść od formatu daily vlogów - tym samym zakończył się pewien etap życia twórcy. Od tamtego czasu influencer zajął się innymi projektami, jak chociażby pisaniem oraz wydaniem nowej książki "Rozum i Godność Człowieka" .\nJeśli myśleliście, że już nigdy nie usłyszycie Krzysztofa Gonciarza, to... nic bardziej mylnego. Twórca bez większej zapowiedzi opublikował na Spotify pierwszy odcinek autorskiego podcastu. Cykl nie ma nazwy - okraszony jest jedynie krótkim opisem "Krzysztof Gonciarz w rozmowach z ludźmi i samym sobą".\nPremierowy materiał został zrealizowany wraz z Bartkiem Przybyszewskim, czyli współautorem książki Krzyśka. Jak możemy przeczytać w opisie pierwszego odcinka podcastu - w klipie audio poruszane są tematy, które nie trafiły do wywiadu rzeki "RiGCZ".\nCałość trwa 96 minut i podzielona jest na kilka(naście) segmentów. Nie wiadomo do końca czy kolejne podcastowe ukazywać się będą regularnie.


Zajmujemy się produkcją, dystrybucją oraz hurtową sprzedażą środków do utrzymania czystości i jako firma Spartan Cleaner zadebiutowaliśmy na rynku w 2010 roku. Już od samego początku naszej działalności dokładaliśmy wszelkich starań, by poznać aktualne potrzeby odbiorców\noraz trafić do jak najszerszego ich grona.\nPrzez pierwsze 3 lata naszej działalności pozyskaliśmy klientów w takich krajach jak Zjednoczone Emiraty Arabskie, Maroko, Tunezja, Algieria, Egipt, Irak i Libia. Ponadto prowadzimy rozmowy z większością krajów Afryki Środkowej. Choć niewątpliwie jesteśmy dumni z tego sukcesu, nie przestajemy się rozwijać.\nSpartan Cleaner dynamicznie wkroczył też na rynki takich europejskich krajów jak chociażby Włochy, Niemcy, Francja, Szwajcaria, Austria, Litwa, Łotwa, Estonia, Białoruś, Ukraina, Chechy czy Słowacja. Co więcej możemy pochwalić się również satysfakcjonującymi wynikami sprzedaży w takich krajach jak Gwadelupa, Pakistan,\nRosja, Turkmenistan, Gruzja, Afganistan czy Uzbekistan.\nSprzedawane przez nas produkty powstają zgodnie z najwyższymi standardami, jak również z uwzględnieniem bieżącego zapotrzebowania rynku, z przeznaczeniem na który powstaje dany produkt. W związku z ciągle rosnącym zapotrzebowaniem na produkty klasy premium do naszej oferty na stałe wprowadziliśmy linię produkowaną w Niemczech. Wszystkie produkty są opracowywane zgodnie z tamtejszymi zaleceniami oraz z użyciem składników dostępnych na niemieckim rynku. Nie mamy wątpliwości, że produkty z tej serii spełnią wymagania także najbardziej wymagających klientów.\nZdobyte doświadczenie pomogło nam stworzyć markę wysokiej jakości produktów, które znajdują stale powiększające się grono zadowolonych odbiorców.\nOprócz tego jesteśmy gotowi nawiązać współpracę z pośrednikami i służyć im naszą wiedzą. Jesteśmy firmą otwartą na propozycje współpracy z odbiorcami\nz całego świata. Z przyjemnością przedyskutujemy pomysł na rozwój i doradzimy Państwu jaką wybrać drogę, by osiągnąć sukces.


Spagetti (IX) - motylewnosie\nPatrzyłam, jak wyciągają blodynę z grobu i przyznałam przed sobą, że zrobiło mi się jej szkoda. Rozczochrana, z potarganą kiecką i gigantyczną mereszką na nieobutej stopie. Twarz zaczerwieniła jej się, a rumieńce pogłębiały coraz mocniej z sekundy na sekundę tym bardziej, że oczy wszystkich żałobników zwrócone były na jej nieszczęśliwe oblicze.\nPowiem ci, że Tomeczek bardzo traci na bliższym poznaniu. - Różowy przyglądał się nie Renatce, ale Tomeczkowi, więc i ja spojrzałam na niego oceniająco. - Nie uważasz?\nUważałam identycznie, jak Różowy. Tomeczek nie wyglądał na zmartwionego wypadkiem swojej, bądź co bądź, potencjalnej żony, ale raczej na zakłopotanego i zniecierpliwionego zaistniałą sytuacją. Co prawda zainteresował się losem blondyny, ale to inni panowie czynili wysiłki, by wyciągnąć nieszczęsną kobietę z grobu. Mimo niechęci do Renatki, sama miałam ochotę pospieszyć jej na pomoc.\n- Tylko mi nie ucieknij. - Ciepły oddech owionął moje ucho. Filip otarł się o mnie ramieniem i podszedł do grobu.\nTo on w końcu wyciągnął Renatę z otworu w ziemi, a ta w odpowiedzi przylgnęła do szerokiej klaty Łysego. Myślałam, że robi to, by wywołać uczucie zazdrości w Tomeczku. Zmieniłam zdanie widząc, że to na mnie patrzy z uczuciem triumfu w oczach, nie na pana doktora.\nTy, ona jest zdrowo pojebana. - Różowy nie owijał w bawełnę. W Polsce stracił niewinność i subtelność i walił prosto z mostu, co myśli. Wolałam taką wersję mojego alter ego. Szczery do bólu i prostolinijny. - Idąc jej tokiem rozumowania, to powinnaś teraz rzucić się do grobu, by Filip, czy Tomek cię ratował. Może wtedy przebiłabyś ją. Tempa lala.\nNie komentowałam jego słów, nie musiałam. Podsumował Renatkę trafnie, a i Tomek został celnie zaszufladkowany. Filip postawił blondynę na ziemi, zaczekał, by odzyskała równowagę, po czym sięgnął po jej but. Renata pozwoliła łaskawie, by założył jej pantofel, który może i wyglądał na drogi, ale gustowny, czy wygodny na pewno nie był.\nKsiądz wrócił do przemowy, Renatka ponownie zawisła na ramieniu Tomka, a Filip stanął między mną i swoją mamą. Trąbka w oddali zagrała, kilka osób zaszlochało w odpowiedzi. Reszta pogrzebu przebiegła już bez przeszkód, ja cieszyłam się na zbliżającą się ewakuację.\n- Iza, bardzo ci dziękuję za przybycie. - To mama braci postanowiła wyrazić kurtuazyjnie wdzięczność, za wywiązanie się z obietnicy danej mojej przebiegłej rodzicielce. - To bardzo wiele znaczyło dla twojego ojca. Dziękuję również w jego imieniu. - Pokiwałam ze zrozumieniem głową, choć tak naprawdę nie zrobiłam tego dla człowieka, którego przecież nie znałam. - Opodal cmentarza jest restauracja, w niej odbędzie się stypa. Proszę, dotrzymaj mi towarzystwa, bo poza Filipem nie mam oparcia w nikim. Wiem, że proszę o wiele, ale...\nJasne, kurwa! – syknął Różowy. - Powie se taka „ale”, urwie teatralnie i nic więcej nie musi dodać, a ty człowieku główkuj, jak odmówić. Nie odmówisz, bo wyjdziesz na bezduszną świnię!\n- Oczywiście, że będę – mówiąc to nie patrzyłam jej w oczy.\n- Dziękuję ci, dziecko. - Zamknęła moją dłoń w swoich i przytrzymała dłuższą chwilę. - Kto by pomyślał, że dalsza rodzina okaże się tak naprawdę bliższa?\nJa na pewno tak nie myślę! - Różowy wypiął różowy zadek do matki braci i puścił pod jej nosem różowego bąka. - Mam całą tą porąbaną familię pod ogonem czyli w miejscu, które ci łaskawie nadstawiam do wąchania.\nMiałam nadzieję, że panuję nad mimiką, ale najwyraźniej nie udało mi się to całkowicie. Filip parsknął, chrząknął i starał się pokryć śmiech kaszlem. Posłałam mu piorunujące spojrzenie, ale wyraźnie nic sobie z tego nie robił. Nim zdążyłam dojść w mało stabilnym obuwiu do taksówkarza, pana Waldemara, Filip przyspieszył, wysforował się przed nas i odprawił go, na co ten pomachał mi i krzyknął, że jest pod telefonem i że pamięta o moim bagażu.\n- Nie patrz na mnie, jak na dybiące na twoją cnotę zwierzę. – Filip szepnął mi do ucha tuż po tym, jak zamknął drzwi pasażera za mamą. Przedłużył czas, nim otworzył tylne. - Podobasz mi się, chcę cię poznać, a tymczasem uciekasz przede mną, albo mnie odpychasz. Daj się poznać. Ok? - Uniósł dłoń, pstryknął mnie w nos, po czym sięgnął do klamki i otworzył drzwi również i dla mnie.\n- Ok – odparłam słabo, po czym opadłam na tylne siedzenie. - Myślałam, że jeździsz wyłącznie na motocyklu – zauważyłam, gdy już usiadł za kierownicą.\n- Chciałem, żebyś tak myślała – odpowiedział odpalając silnik i krzyżując spojrzenie z moim, odbitym we wstecznym lusterku.\nNo tak, cwaniak miał w tym swój cel – westchnął Różowy, przysiadając na kierownicy przed Filipem. - Mógłby opracować poradnik pod tytułem „Siedem sposobów na znalezienie się między rozłożonymi udami dziewczyny”.\nZnowu miał Różowy rację, więc jedynym, co mogłam zrobić, było zamyślenie się nad jego słowami i tym, czego ode mnie oczekuje Łysy. Nie pojaśniało mi w głowie ani na jotę. Czego mógłby chcieć poza seksem od dziewczyny, która lada dzień opuści jego ojczyznę? Tylko seksu!\nFamilia i dalsi znajomi zgromadzili się w bezpłciowym, chłodno urządzonym wnętrzu sali bankietowej. Starszyzna usadowiła się przy jednym końcu długiego stołu, młodsze pokolenie przy drugim. Ja siedziałam po prawicy mamy Filipa, on sam po jej lewicy. Co jakiś czas zerkał w moją stronę i rzucał mi krzepiące spojrzenie. Co jakiś czas również przechwytywałam utkwione we mnie niebieskie oczy Tomka i wbijające szpile lodowate ślepia blondyny.\nJak ja mam tego dosyć! - Bezgłośnie pożaliłam się Różowemu. - Jacy on są skretyniali! O co chodzi z tym patrzeniem? Mam od tego umrzeć, zakochać się, czy może przestać istnieć?!\nMnie nie pytaj, bo nie poznałem nikogo normalnego z twojej tutejszej rodziny. - Zmarszczył trąbę, po chwili zanurzył ją w talerzu z rosołem, który kelner chwilę wcześniej postawił przede mną. - Skupmy się na satysfakcjonujących drobiazgach, jak ta zupa. Lepiej jedz, bo nie wiadomo, co będzie za godzinę. W tym kraju przydarzają nam się same nieprzewidziane rzeczy.\nWysiorbałam rosół, makaron zostawiając nietknięty na dnie talerza. Te rozmoczone paski wody pomieszanej z mąką nie zasługiwały na miano makaronu i nie pasowały mi nijak smakowo do zupy. Z drugiego dania dziobnęłam kluseczkę z sosem i kawałek rolady. Zdecydowanie nie takich smaków nauczyłam się we Włoszech, a poza tym byłam wciąż zbytnio zestresowana, by przełykać swobodnie. Nie da się, gdy siedzisz na widoku i jesteś oglądana przez jednych, a sztyletowana i topiona w wazie z zupą przez drugich. Czy poza Renatką ktoś miał mnie tutaj ochotę zgładzić, tego nie wiem.\nMimo obietnicy złożonej Filipowi, że mu nie umknę, bo przecież chce mnie poznać, musiałam uciec od wszystkich napastujących mnie oczu. Chociaż na chwilę, na kilka minut zniknę w ubikacji, bo tam według norm społecznych powinnam mieć spokój. Nikt mnie nie będzie obmacywał, ani nastawał na moją prywatność.\nPrzeprosiłam mamę Filipa, obiecałam powrót w ciągu kilku chwil, zgarnęłam torebkę i wstałam od stołu. Nie oglądając się za siebie umknęłam schodami prowadzącymi w dół wprost do toalet.\nPo wejściu do cichego pomieszczenia odetchnęłam z ulgą. Oparłam się ciężko na ramionach, dłońmi podpierając ciało, placami obejmując chłodne brzegi umywalki. Zbliżyłam twarz do lustra, walcząc z pokusą obmycia skóry zimną wodą. Wydarzenia ostatnich dni przytłoczyły mnie, obce miejsca i natarczywi ludzie zmęczyli i marzyłam już tylko o tym, by uciec do rodzinnej wioski. Tam przebiorę się w luźną, bawełnianą sukienkę i ze słomkowym kapeluszem na głowie i kieliszkiem wina z domowych piwnic w dłoni, powędruję wzdłuż tyczek obwieszonych winogronami.\nZ zamyślenia wyrwało mnie skrzypnięcie drzwi łazienki. Chciałam umknąć do pierwszej kabiny, ale widok niebieskich oczu Tomeczka zastopował mnie skutecznie w miejscu. Stałam pochylona i patrzyłam w odbite w lustrze spojrzenie zastanawiając się, po kiego grzyba za mną przylazł.\nJesteś w odosobnieniu, więc palant niczym nie ryzykuje i może się bawić w pochody. - Różowy zmienił kolor na fioletowy, po chwili przeszedł w odcienie granatu, w końcu zrobił się czarny. - Przeprośmy mamę braci, zabierzmy kapelusik z oparcia krzesła, zadzwońmy po pana Waldemara i spieprzajmy stąd w podskokach!\n- Izuś, stęskniłem się za tobą. - Podchodził do mnie, niczym wąż i tak też hipnotyzująco działał na mnie, nie pozwalając się ruszyć. Stałam wciąż oparta o umywalkę, z zadkiem malowniczo wypiętym w jego kierunku. - Ciągle ktoś nam przeszkadza, a przecież tak do siebie pasujemy. - Stanął kilka kroków za mną, do mnie bardzo powoli docierało znaczenie słów. - Olejmy wszystko i ucieknijmy stąd.\nJego nagła, pełna optymizmu wesołość nie pasowała do sytuacji. Chwilę temu pogrążony w smutku żałobnik, a teraz co? Przestawił się na zabawę ze mną?\n- To jest damska ubikacja. - Wyprostowałam się powoli i obróciłam twarzą do niego. - Opuść to pomieszczenie, albo zacznę krzyczeć, wzywając pomocy.\n- Spagetti, coś ty się taka nieprzystępna zrobiła? - Dalej szedł w moim kierunku i był na tyle blisko, że widziałam ogromne źrenice, przykrywające prawie całkowicie tęczówkę. - Chodź pobawimy się w lekarza i pacjenta. Zbadam ci gardło. - Ostentacyjnie wypchnął w przód biodra, objął dłonią krocze, potrząsnął nią obleśnie. - Mam odpowiednią pałeczkę do tego.\nOn jest naćpany! - Różowy pożółkł z nerwów, może ze strachu. - Krzycz, albo kop od razu w fiuta!\nDobre sobie! Kopnij faceta w fiuta, gdy stoi o krok od ciebie, ty masz na nogach szpilki i wąską sukienkę ograniczającą ruchy.\nNo to klops. - Różowy oklapnął, trąba mu opadła.\n- No nie wiem, czy klops – mruknęłam, spoglądając w dół, na namiocik w spodniach napastnika. - Raczej mortadela.\nSpagetti humor, Mikakamaka, miłość\nRozdział 1 - Mamo, błagam cię! – Patrzyłam na upartą rodzicielkę i widziałam, że nie... Czytaj więcej\nTomek właśnie stracił wszystkie punkty. Dużo lepiej wypada Filip.\nEch i po raz kolejny cudne opakowanie okazało się podpuchą… jaka szkoda!!! ? Łysy zyskał ale… do mnie nie przemawia. Nadal nie rozjaśniło się nic w temacie pokrewieństwa. Trzymasz w niepewności do ostatniej chwili. ☺\nJeśli opór Izy ograniczy się do opierania się o umywalkę, to mocno dziewczynę znielubię. Odrobinę szacunku dla siebie by miała i nie pozwalała używać się, jak się tym dwóm podoba. Ale, jej sprawa. Nie wiem, gdzie dokładnie w Bieszczadach Iza była, ale wręcz zadziwiające jest, że czego by nie jadła i nie piła, to niedobre. Ja z rozrzewnieniem wspominam smakołyki z tamtych stron – pierogi gajowego na przykład. Czysta poezja. Z tym pokrewieństwem to jakiś straszny szwindel jest, grubą nicią szyty. Różowy niech walnie Tomcia trąbą w łeb. Albo lepiej w… mortadelę:) Aha, “tempa lala” ? 🙂\nJa tez bym juz chciala wiedziec co jest z tym pokrewienstwem? Bo moze Tomeczek to syna matki z jakiegos innego zwiazku? A Iza jest mu potrzebna by jakas czesc spadku dostal. Czy tam wogole jest jakis spadek ppza ta chalupa we wsi?\nTomeczek był ulubieńcem tatusia, więc raczej z jego lędźwi się wziął. A może Tomeczek i Filip są adoptowani?\nJa sie pytam: dlaczego, do jasnej chorery, Lysy nie pobzykal?\nTomeczka skreslilam z listy a tu prosze… Spadl jeszcze nizej niz myslalam. Jakas spadkowa intryge czuje… Tomeczkowi zalezy by przejac czesc Izy?\nIza powinna go owinac wlosami i dusic, dusic, dusic az by z niego wydusila o co mu wlasciwie chodzi.\nAż takiej łajzowatości to się po Tomeczku nie spodziewałam. A tak dobrze się zapowiadał. Cała rodzinka nieźle pokręcona jest. Łącznie z narzeczoną Renatką. No i proszę, Filip nie jest z Izą spokrewniony, a ciekawe co jeszcze wyjdzie na jaw. I o co w tym wszystkim naprawdę chodzi. I co zataiła mama Izy.\nZastanawiam się, czy Filip dopadnie Izy w kaplicy czy poleci za nią do Włoch. Bo, że nie odpuści, to jestem pewna. Za bardzo mu się niby siostra spodobała. Chyba, że zniechęci go fakt spółkowania Izy z Tomkiem. Ale skoro przy Renatce mu to nie przeszkadzało, to i w tym wypadku nie powinno. Chociaż, teraz to jest chyba sprawa grubszego kalibru.


Przepisy na szybkie ciasta z twarogiem | Winiary\nCiasta z twarogiem - szybkie ciasta z serem białym | Winiary\nPrzepisy na ciasta z twarogiem i truskawkami, brzoskwiniami, malinami i innymi owocami. Zobacz nasze pomysły na ciasta z sera białego, również tego półtłustego!\nCiasta z twarogiem – dobre na każdą okazję\nPyszne i delikatnie ciasta z twarogiem często należą do ulubionych wypieków. Popularnie zwane sernikami i powstałe na bazie serka twarogowego, ciasta te występują w wielu wariantach. Mogą być bowiem pieczone lub przygotowane na zimno. Masa twarogowa może znajdować się na różnych spodach, na przykład biszkoptowym, półkruchym, kruchym, ale też powstałym z herbatników – kruszonych i połączonych np. margaryną. Coraz chętniej przyrządza się też ciasta z twarogiem bez spodów.\nWypieki te pasują na każdą okazję – i bez okazji! Można je serwować do popołudniowej kawy, ale sprawdzą się także na większych uroczystościach, a nawet oficjalnych przyjęciach. Nadają się do przygotowywania przez cały rok, choć świetnie komponują się z owocami sezonowymi. Ciasta z twarogiem i jagodami, truskawkami czy brzoskwiniami warto przygotowywać, gdy do dyspozycji mamy świeże owoce. Jeśli nie, możemy sięgać także po owoce z puszki, do ciasta z twarogiem będą pasowały zarówno brzoskwinie w syropie, jak i ananasy czy mango. Wreszcie możemy też dodać owoce suszone lub kandyzowane: morele, daktyle, figi czy rodzynki.\nJak urozmaicić ciasta z twarogiem\nInnym sposobem urozmaicenia ciasta z twarogiem są różnego rodzaju polewy, galaretki i kremy, jakie możemy do niego dodać. Jeśli chcemy użyć galaretki, wtedy owoce możemy wyłożyć wcześniej na wierzch ciasta i zalać wybraną galaretką. Całość wtedy pięknie się prezentuje. Zamiast tego można ciasto pokryć polewą. W przypadku tych wypieków czasami serwuje się zamiast polewy ciepły sos. Może on być przygotowany na przykład ze zmiksowanych albo przesmażonych owoców (najpopularniejszym wyborem są tu maliny), czekolady czy masy kajmakowej.\nInnym sposobem na ciasta z twarogiem jest przygotowanie ich w małych oddzielnych naczyniach, czyli w formie miniserników. Można je wtedy ozdabiać indywidualnie i serwować w całości (to znaczy stanowią gotowe porcje), dzięki czemu świetnie się prezentują.


Koktajl „Bloody Eye” - wykaz składników i receptury\n655 Shares 8696 views\nŻadna ze stron nie jest kompletna bez mocnych napojów. I „Krwawe Oko” (koktajl) jest idealny dla gości niespodziankę na festiwalu. W tym samym czasie może stać się atrybutem wystroju pomieszczenia. I jest to świetna alternatywa dla innego słynnego koktajlu – „Bloody Mary”\nKoktajl „Bloody Eye” to tradycyjny napój na obchody Halloween lub All Saints Day w Stanach Zjednoczonych i Europie. Do jego przygotowania nie wymaga specjalnych umiejętności w sztuce barmańskiej. Cała istota nazwy jest tylko w bardzo interesującej prezentacji koktajl.\nSkładniki na koktajl „Bloody Eye”\nAby przygotować jedną porcję tego ciekawego napoju, trzeba wziąć:\nJeden z oliwek lub winogron;\n65 ml gin lub wódka;\n25 ml suchego gin;\npół łyżeczki syrop wiśniowy.\nTen ostatni składnik można zastąpić taką samą ilością roztworu malinowego.\nKoktajl „Bloody Eye” jest następujący:\nRzodkiewki powinny być dobrym umyć i wytrzeć ręcznikiem papierowym. Następnie odciąć ogonki. Następnie podjęta mały nóż, i wykonane z ramki warzyw „Glazik”. Aby to zrobić, czysty nóż delikatnie łuszczyć tak aby pozostać różowe żyły obsługujących naczynia krwionośne.\nSeredinka rzodkiew i umieszczono wewnątrz grape berry lub oliwa z uprzednio nadziewane pieprzu.\nTo jest w postaci lodu, który jest umieszczony rzodkiew przygotowany i wypełniony całkowicie wodą.\nFormularz jest umieszczony w zamrażarce przez dwadzieścia minut.\nDopóki „oko” zamarza, trzeba wymieszać napój. W tym celu jedno szkło wlewa wszystkich ciekłych składników w wymaganych proporcjach.\nGdy wszystko jest gotowe, przy użyciu „oczy” z rzodkiewki powinny ozdobić szkło. Na tej „krwawej” wystrój wysiada kształtu na lód i po prostu spada w szklance gotowego napoju.\nJeśli masz mało czasu i nie masz czasu, aby zamrozić „oko”, a następnie podjąć szpikulec do napojów i przypięty jej nadziewane rzodkiewka, a następnie umieścić go w szklance.\nUwaga: „krwawe oko” z rzodkiewki jest nie tylko wystrój napój, ale również przekąski.\nNawet wystrój może być przed rozpoczęciem wlać alkohol na dole koktajl drobno zetrzeć chrzan.\nAlternatywą napój przepis\nJest też inny sposób gotować koktajl „Bloody Eye”. Taki sam zrobił Tom Kruz w filmie.\nAby utworzyć będzie trzeba podjąć:\n180 ml soku pomidorowego;\n240 mililitrów piwa.\nMożna zrobić sok pomidorowy i przeciwną do wlać więcej piwa i mniej. Najlepiej trzymać się proporcji.\nWeź wysokiej szklanki.\nBeat żółtka i wlać na dnie szklanki.\nNa szczycie żółtka ostrożnie wlać sok pomidorowy.\nDoładować z piwa.\nPić koktajl „Bloody Eye” w tym przepisie powinna być przez słomkę do picia. Jest on umieszczony w żółtku, przez które trzeba przejść całą napój.\n417 shares 3161 views\nSolanka ryby. doskonałe recepty\n436 shares 9020 views\n881 shares 2320 views\n130 shares 4872 views\nTahini – Co to jest? pasty sezamowej: przepis\n550 shares 1550 views\n418 shares 1224 views\n886 shares 9955 views\n790 shares 1359 views\n564 shares 3206 views\n755 shares 4476 views\n153 shares 3870 views\n386 shares 1363 views\nMięso z ananasa. Przepis jest prosty, smakuje niesamowite\nJak zrobić kebab soczyste i smaczne?\nBezglutenowy chleb w ekspres do chleba: przepisy kulinarne, sposoby gotowania i opinie\nZdrowa żywność – rzeżucha przepis


Sprawdź że warto importować produkty z Chin • combat kalaki\nSprawdź że warto importować produkty z Chin\n23 stycznia 2019\tOff\tBy admin\nRespektujemy Chiny, bo to błyskawicznie rosnąca ekonomia, która za pewien czas będzie tak naprawdę na pierwszym miejscu. Wiadomo: ludzie zamieszkujący Chiny są zasadniczo ciągle dosyć niebogatym społeczeństwem, lecz zapamiętajmy, że jeszcze nie tak dawno temu Chińczycy głodowali, a więc progres jest godny naszego respektu. Ciężko w takim razie nie docenić Chińczyków, zwłaszcza, iż ostatnimi czasy zauważyć można, że chińskie towary nie są wcale słabe. Np. marka Lenovo dobrze obrazuje sukces Chińczyków.\nI w tym momencie trzeba postawić proste zapytanie: niby jak jakoś, chociażby odrobinę, dorobić się na rozwoju tego dużego kraju? Istnieją całkiem interesujące rozwiązania. Nawet zwykły student jest w stanie zarabiać na Państwie Środka!\nW końcu niemalże każdy człowiek mógłby importować towary z chin – należy posiadać odpowiednie pieniądze, a do tego zaufanego dostawcę. Jeżeli dopiero co zaczynamy sprowadzać towary z Państwa Środka mamy prawo nie mieć pojęcia, którzy Chińczycy są w porządku, a którzy po prostu trochę psują polepszający się wizerunek Chińczyków na arenie międzynarodowej.\nTaka problematyka jest dla pewnych osób dosyć dyskusyjna. Jeśli chcesz poznać inne zdania na omawiane tu zagadnienie, to zobacz więcej na ten temat (https://ekurtyny.pl/pol_m_Oswetlenie-LED-176.html)!\nNa szczęście na azjatyckich serwisach zakupowych idzie bez większego kłopotu szczegółowo sprawdzić sprzedawcę, no to akurat nic wielce problematycznego. Cieszy, że azjatyckie produkty są coraz porządniejsze, choć inna kwestia jest taka, iż w istocie Chiny są coraz droższe, to nieubłagane.\nJednakże nadal taka zwykła chińska hurtownia internetowa, a naprawdę dużo ich prowadzi działalność, gwarantuje świetne telefony, ubrania albo drobne AGD w coraz porządniejszej jakości, ale za takie pieniądze o których w choćby Polsce moglibyśmy tylko zamarzyć. Co prawda szybki wzrost importu z Chin w negatywny sposób działa na naszą gospodarkę, bo nasza produkcja jest mniej konkurencyjna pod względem kosztów, ale jakby nie patrzeć ciężko nie dostrzec, że w taki sposób działa wolny rynek. Inna kwestia to oczywiście to, iż na wszelkie towary z Azji jest naliczane cło oraz pozostałe podatki. Zatem zysk będzie mniejszy.\nTagsAGD Chińczycy hurtownia podatki Produkty RTV rynek towary zabawki\nBezustanne pozostawanie w zamkniętych pomieszczeniach nie jest korzystnym rozwiązaniem.\nWoda w firmie – dystrybutory osiągalne dla każdego pracownika oraz kontrahenta\nczas dom firm firma firmy Internet klient moc praca sposób usługi


Kia kaha | Fakty Autentyczne\nŻadne z nas nie wybrało koloru skóry, z jakim się urodziło. Nie zdecydowaliśmy, w jakim języku mówią nasi rodzice oraz jak wielką miłością otacza nas społeczeństwo. Nikt nie przypisuje sobie chorób, które ma ochotę przejść, ani nie ustala, jaką płeć będzie kochał w dorosłym życiu. Nie znam osoby, która chciałaby być niewidoma, głucha lub niezdolna do wypowiedzenia słowa. Tak samo jak nie potrafię wskazać w klasie siedmiolatków dziecka, które pragnie być wyśmiewane przez resztę. Nie znam nikogo, kto na własne życzenie wprowadza się do domu, który codziennie próbują zniszczyć bomby, albo wsiada do wagoniku metra razem z terrorystą obwieszonym ładunkami wybuchowymi. Nie chcesz wiedzieć, że życie, które znasz, za chwilę się skończy. Podobnie jak nie oczekujesz, że zostaniesz okradziony, pobity, potrącony w wypadku lub szturchnięty na ulicy za to, że wyglądasz inaczej.\nCodzienne życie jest najcięższym obozem przetrwania. I żeby dobrnąć do jego końca, potrzebujesz więcej siły, niż może ci się wydawać. Inaczej nie będziesz w stanie znieść atrakcji, którymi cię obdarowuje. Nie znajdziesz wytłumaczenia na nierówności, konflikty, kataklizmy i biedę w świecie, w którym to, co ludzkie, stało się obce. Z kropel łez ściekających po policzkach uformuje się lusterko ze zmęczonym odbiciem twojej twarzy. Odłamki duszy rozbitej przez tysiące zjadliwych uwag stworzą wahadło czasu zawieszone na resztkach cienkiej nici twojej egzystencji. Na koniec jej powolny upływ przekształci się w galop, który odbierze resztki złudzeń na szczęśliwe zakończenie tego morderczego wyścigu.\nMusisz być mocna. Nie możesz wierzyć we wszystkie obelgi, które słyszysz jako najgrubsze dziecko w klasie. Będziesz usiłowała śmiać się z tego, że nikt nie chce cię w swojej drużynie na wuefie. I będziesz starała się ignorować wszystkie przeszywające spojrzenia, kiedy w czasie długiej przerwy próbujesz dyskretnie zjeść kanapkę. Nikt nie zapyta, jak ci minął dzień, czy pójdziecie razem do kina, albo nie zaprosi na weekendową imprezę u najpopularniejszej dziewczyny w szkole. Stajesz się powietrzem, bo zamiast ciuchów w rozmiarze XS zarezerwowanym dla grupki najbardziej lubianych koleżanek w klasie kupujesz z mamą coś, co przypomina namiot. Ale ważne, że przykrywa wszystkie zagniecenia i fałdki. Nie będziesz nosić sukienek jak cała żeńska część twojej grupy, bo tylko ty wiesz, jak mocno ocierają się wtedy uda. Nie pokażesz publicznie odkrytych ramion ze zwisającą skórą, rozstępów na plecach ani kostek, które mają taką samą szerokość jak łydka. Pomimo swoich pokaźnych rozmiarów będziesz starała się stać niewidoczna. Niezauważalna dla całej szkoły i nieistniejąca dla klasowych prześmiewców, którzy lubią rzucać w twoim kierunku słodkie epitety w stylu „Świnka Piggy” lub „beczka”.\nMusisz być mocny. Nie wszyscy na tym świecie doświadczają miłości do płci przeciwnej. Są na ziemi ludzie, dla których najbliższą sercu osobą jest druga kobieta lub drugi mężczyzna. Nie daj się zastraszyć tym, co wyzywają cię od pedałów, ciot i odmieńców. Spróbuj nie widzieć obraźliwych napisów wymalowanych w nocy sprayem na chodniku przed twoim domem. Nie dawaj się wciągać w pyskówki, w których koledzy pytają cię, jaki przedmiot lubisz mieć włożony w odbyt. Staraj się to wytrzymać, bo masz w sobie ogrom miłości, który podpowiada ci, jak kochać sercem i umysłem drugiego człowieka. Zdobądź się na odwagę, żeby chwycić go za rękę. Bądź blisko niego, gdy cię potrzebuje. Nie daj mu zwątpić, wytrzyj jego łzy i pozwól, by on wytarł twoje. Dajcie sobie czas, aby pobyć tylko ze sobą. Nie reaguj na wyzwiska wypowiadane przez ojca, groźby ze strony kolegów i agresywne obrazy, które widzisz w telewizji. Nikt nie kocha cię bardziej niż ty sam i druga osoba, którą wpuściłeś do swojej duszy niczym do dużego pokoju wysprzątanego na przyjęcie najważniejszego gościa. Musisz pamiętać, że miłość nie wybiera. Jest chemią, która pomaga nam znaleźć bratnią duszę. Drugiego człowieka, który poda rękę do przejścia po płonącej kładce czy przyniesie ciepły koc, aby rozpuścić lodowy trzpień wbity prosto w serce. Nie cały świat żyje nienawiścią. Nie wszędzie jesteś wrogiem czy tęczową zarazą. Znajdziesz dla siebie miejsce w sercach wielu osób – tych kochających świat takim, jaki zastały, we wszystkich odcieniach czerni i bieli.\nMusisz być mocna. Wiele jest dzieci, dla których rodzice okazali się niewystarczający. Ty jesteś jedna, ich, którzy nigdy nie dorośli do wzięcia odpowiedzialności za małego człowieka – co najmniej dwoje. Tylko ty wiesz, ile razy się bałaś, jak często szlochałaś do wytartej poduszki na niewygodnym łóżku w pokoju numer osiem w domu dziecka. Teraz, po latach spędzonych samotnie w murach państwowej placówki, nie czekasz na żaden cud, który odmieni twój los. Chciałabyś być po prostu jak koleżanki. Mieć chociaż jedną własną rzecz, która nie należy do wszystkich. Nie potrzebujesz pluszaków, tak chętnie zwożonych do waszego bidula, ani dziurawych ubrań, które trafiły ci się przy okazji ostatniego obdarowania przez jakąś hojną rodzinę. Twoim marzeniem jest mieć paletkę cieni do powiek – nawet taką najmniejszą – żeby móc się umalować jak koleżanki w klasie. Chciałabyś mieć jeszcze błyszczyk i tusz, ale boisz się wypowiadać na głos to życzenie. Paletka posłuży na oczy i na usta także będzie praktyczniejsza. Ale wiesz, że nikt ci jej nie kupi – ba, nawet nikt nie zapyta, bo ważniejsze są nauka i wyżywienie, a nie widzimisię dzieci niczyich. Tak więc wyobrażasz sobie, że ją masz. Co rano ostrożnie nakładasz opuszkiem palca troszkę na policzki, żeby się nie zużyła za szybko. Chowasz ją pod poduszką, bo nie chcesz, żeby ktokolwiek ją dotykał. Starsze dziewczyny na pewno by ci ją ukradły. A ona jest tylko twoja. I ma magiczną moc, która odwraca od ciebie wzrok innych dzieci. Już się przekonałaś, że rówieśnicy nie potrafią wystrzec się pogardy i poczucia wyższości. Do perfekcji opanowali umiejętność wzbudzania zazdrości o najprostsze rzeczy: kanapkę do szkoły zrobioną przez kogoś ważnego, słuchawki do telefonu, które jeszcze działają, spodnie z logo Pumy albo torebkę na książki do szkoły. W sumie to już przywykłaś do miejsca w szufladce, gdzie włożyła cię cała reszta świata. Zawsze byłaś „tą dziewczynką bez rodziców”, „tą z bidula” albo „tą nieadoptowalną”. I gdy na kolejnej akademii z okazji Dnia Matki zobaczysz swoją opiekunkę uśmiechającą się z rzędu mam robiących zdjęcia swoim pociechom, będziesz wyobrażać sobie alternatywny scenariusz na swoje życie, w którym osoby tworzące rodzinę istnieją naprawdę, w którym dom nie ma dopisku „dziecka”, ale jest urządzony na własny sposób. Z pojedynczym pokojem, własnym łóżkiem z miękką pościelą, komodą tylko z twoimi ubraniami oraz miejscem na zdjęcia z wakacji, na których byliście wszyscy razem. Ty, mama i tata.\nMusisz być mocny. Gdy trzymasz w szpitalu wątłą rękę umierającej żony, która chce po raz ostatni powiedzieć ci, jak bardzo cię kocha, szuka w sobie słów i jeszcze więcej siły, aby skonstruować chociaż jedno zdanie, ty jeden wiesz, jak bardzo będziesz tęsknić. Jak wiele energii będzie ci potrzeba, żeby powiedzieć rano waszemu synowi, że mama już nie wróci. Wytłumaczyć mu rzecz, której sam nie potrafisz objąć rozumem. Tak, wiem, ślubowałeś jej, że będziesz z nią na dobre i na złe, w zdrowiu i w chorobie. I dopóki śmierć was nie rozłączy. Dlaczego więc ośmieliła się złamać tę obietnicę? Przecież patrzyła ci prosto w oczy, trzymała twoją drżącą dłoń w kościele i po cichutku wypowiadała kolejne słowa przysięgi małżeńskiej. Przecież nie tak to wszystko miało wyglądać. Życie dopiero się dla was zaczynało. Znalazłeś ją, a ona ciebie w gąszczu innych ludzi szukających ukojenia w ramionach drugiej osoby. Oboje nauczyliście się, czym jest miłość, jak ją nazywać, rozumieć i przekazywać dalej. Dlaczego więc ona odchodzi? Czemu zostawia pustkę w waszym wymarzonym domu, gdzie ustawiła wszystkie bibeloty? Jakim prawem skazuje cię na bycie ojcem i matką dla waszego syna, który najbardziej na świecie kocha tulić się do niej? Jak masz mu spojrzeć w oczy, skoro widzisz w nich odbicie jej pięknej, atłasowej skóry i promiennego uśmiechu, którym potrafiła obdzielić wszystkich dokoła? W łazience czujesz jej perfumy. Lekki kwiatowy zapach utrzymuje się w szafie pełnej ubrań oraz na twoich koszulach, do których uwielbiała się przytulać. W kuchennych szafkach widzisz sztućce, o które tyle razy się kłóciliście przy wypakowywaniu zmywarki i talerze otrzymane w prezencie ślubnym. I czternaście niepasujących do siebie kubków, które co roku przywoziła z wakacji nad morzem. Widzisz to wszystko i coraz mniej rozumiesz pustkę, która wokół tworzy się wokół ciebie. Powietrze staje się dziwnie rozrzedzone, jakby brakowało w nim tlenu pozwalającego podtrzymać funkcje życiowe. Ty też umierasz. Kręci ci się w głowie od echa odbijającego się od ścian waszego pięknego domu. Czujesz się odurzony wspomnieniami, które jeszcze wczoraj były codziennością. Żal i rozpacz zwęża ci tętnice i odbiera zdolność racjonalnego myślenia o kolejnym dniu. Tym pierwszym bez niej. Ciągle ją widzisz, bladą, chudą i pozbawioną włosów, uwiązaną rurkami do szpitalnego łóżka, ale wciąż tak samo piękną jak wtedy, gdy pierwszy raz ją zobaczyłeś. Skórę ma ciągle miękką, a z jej oczu wyczytać można cały alfabet miłości, z którym zostawi swoich chłopców na zawsze.\nI ostatnie słowa wypowiedziane niczym szept przez prawie martwe już usta: kia kaha…\nAutorka: Jolanta Wierzbicka\n Zwrot z języka maoryskiego używany przez ludzi mieszkających w Nowej Zelandii. W bezpośrednim tłumaczeniu znaczy „bądź silny/ bądź silna”.\nfaktyautentyczne jolantawierzbicka kiakaha


W życiu każdej firmy następuje przełomowy moment, w którym z...\nNowoczesne technologie wpływają na nasze życie oraz rozwój...\nNowoczesne technologie wpływają na nasze życie oraz rozwój naszego otoczenia. Jeszcze kilkanaście lat temu elektronika nie miała takiego dużego znaczenia w naszym życiu. Obecnie praktycznie każdy ma w swojej kieszeni telefon komórkowy, który ma wiele funkcji i skutecznie zastępuje nam wiele innych gadżetów do rozrywki, pracy i wypoczynku. Jedną z takich ciekawych technologii, które są telefony bazujące na protokole VoIP. Dają one bardzo duże możliwości oraz pozwalają na znaczne ograniczenie kosztów związanych z utrzymaniem tradycyjnych telefonów. Jednak czym tak w rzeczywistości jest VoIP?\nPod tym skrótem kryje się angielska nazwa Voice over Internet Protocol. Jest to system wymiany głosu poprzez protokół IP – w skrócie sprawę ujmując, jest to rozmowa przez internet z wykorzystaniem łącza internetowego. Praktycznie każda firma oraz rodzina ma w swoim domu łącze internetowe. Dzięki jego wykorzystaniu możemy łączyć się ze znajomymi na całym świecie bez ponoszenia wysokich kosztów rozmowy telefonicznej. Coraz więcej dużych graczy w branży telekomunikacyjnej w swojej ofercie ma usługi bazujące na technologii VoIP, które mają obniżyć koszty rozmów i miesięcznych rachunków za telefon.\nOgromną zaletą tej technologii jest brak konieczności tworzenia nowej infrastruktury telekomunikacyjnej. Wystarczy odpowiednie zmodernizowanie istniejących łączy telefonicznych, które już teraz doskonale radzą sobie z tą technologią. Zwłaszcza duże firmy zatrudniające spore ilości pracowników docenią tego typu rozwiązania. Dzięki nim wszelkiego rodzaju przedsiębiorstwa oferujące usługi call center, mogą miesięcznie zaoszczędzić wiele tysięcy złotych. W tym miejscu warto wspomnieć o cenach za połączenia. Najdroższe będą połączenia do sieci komórkowych i mogą sięgać nawet 40 groszy. Do stacjonarnych sieci na całym świecie za połączenie nie zapłacimy więcej niż 10 groszy, a w większości krajów cena jest jeszcze mniejsza. Przykładowo do USA za połączenie zapłacimy około 5 groszy.\nTechnologia VoIP jest w pewnych branżach przyszłością nowoczesnej telekomunikacji i pozwoli na duże oszczędności nie tylko firmom, ale także osobom prywatnym, gdyż protokół ten jest o wiele tańszy w użyciu niż tradycyjna telefonia stacjonarna.


NATHALIEN - DEKORACJA - Katalog Stron | Blueweb.pl\nkwatery warszawa (3), hotel (5), nauka jazdy (3), blog wystrój wnętrz (4), trójmiasto (3), lifestyle (4), blog wnętrzarski (4), informacje (4), Poznań (3), noclegi warszawa centrum (3), prawo jazdy (4), Lublin (5), finanse (4), tynki ozdobne wewnętrzne (4), kancelaria adwokacka (4), apartamenty (3), Warszawa (6), nocleg (3), Dom i Ogród (5), noclegi (4), rzeczoznawca majątkowy łódź (4), blog remontowy (4), kwatery (3), hotele (4), hostel warszawa (4)\nNATHALIEN - DEKORACJA\nNathalien Dekoracja. Jesteśmy firmą specjalizującą się w kompleksowej dekoracji wnętrz tkaninami.Projektujemy indywidualne dekoracje w każdym stylu (nowoczesne, klasyczne, stylowe). Oferujemy specjalistyczne doradztwo w zakresie projektowania i szycia dekoracji okiennych firan, zasłon, rolet, jak również dekoracji łóżek i stołów. Współpracujemy z firmami które posiadają najwyższej jakości tkaniny.Na Państwa życzenie w naszej pracowni zrealizujemy najbardziej wyszukane projekty dekoracji. Zapraszamy do współpracy właścicieli hoteli, apartamentów, restauracji, pensjonatów, domów weselnych. Naszą ofertę kierujemy do osób którym zależy na jakości, stylu a przede wszystkim na własnym czasie.Dekoracje wnętrz w których wykorzystujemy rolety, tkaniny, tekstylia, zasłony, wykładziny, poszewki, firany, narzuty a także siedziska. Wykonujemy też dekoracje okien.\nTytuł wpisu: NATHALIEN - DEKORACJA\nAdres witryny: nathalien.pl\nData dodania: 06.04.2011 roku\nSłowa kluczowe: nathalien, wykładziny, poszewki, tekstylia, firany, dekoracje wnętrz, tkaniny, dekoracje okien, zasłony, narzuty, siedziska\nDJ Częstochowa i Śląsk- wesel »\nSzukasz najlepszego dj w Częstochowie i na Śląsku? Dobrze trafiłeś!! Częstochowa jeszcze nigdy nie mogła się pochwalić tak świetnym fachowcem, posiadającym tak duże doświadczenie i... zobacz szczegóły wpisu »\nGwoździe sztandarowe »\nProdukcja gwoździ sztandarowych grawerowanych laserem z niezwykłą precyzją. Wykonujemy ładne, lekko wypukłe, estetycznie profilowane wytłoczone z blachy nierdzewnej polerowanej lub... zobacz szczegóły wpisu »\nKOMA- przetwarzanie odpadów »\nOd wielu już lat przedsiębiorstwo Ko-Ma z siedzibą w Opolu istnieje w branży związanej z odbiorem, skupem a także recyklingiem różnego typu surowców wtórnych. Dzięki zdobytej przez... zobacz szczegóły wpisu »


Ogłoszenia transportowe, Transport, Spedycja, Praca dla kierowcy z własnym transportem - bus 3,5t DMC, plandeka bez windy, 8-10 ep.\nDam Pracę : Praca dla kierowcy z własnym transportem - bus 3,5t DMC, plandeka bez windy, 8-10 ep.\nFirma spedycyjna o ugruntowanej pozycji na rynku zatrudni do stałej współpracy przewoźników z własnym transportem do realizacji tras na terenie Unii Europejskiej. Aktualnie poszukujemy samochodów dostawczych do 3,5t DMC - PLANDEK - 8-10 europalet - bez windy - warunek konieczny.\n-stałą stawkę za każdy przejechany kilometr (pusty i ładowny) liczony od pierwszego punktu załadunku do ostatniego punktu rozładunku, 1,68 brutto - 9,10 euroaplet, 1,66 brutto -8 europalet,\n- krótkie doloty - pierwsze i ostatnie punkty trasy lokalizowane są możliwe najbliżej miejsca garażowania wskazanego przez kierowcę,\n- elastyczny system pracy - 2,3,4 - tygodniowe trasy, decyzja o czasie trwania trasy należy do kierowcy,\n- zwrot kosztów za odcinki płatne na trasie- autostrady, mosty, promy, tunele. Jeśli istnieje taka możliwość pokrywamy kosztu przejazdu drogą online bez pośredniczenia przewoźnika,\n- system rozliczeń z terminem płatności 45 dni - liczony od momentu dostarczenia kompletu dokumentów. Przy czym zapewniamy możliwość przesyłania dokumentów raz w tygodniu, a co za tym idzie naliczanie okresu płatności w momencie, kiedy auto jest jeszcze w trasie - nie czekamy do zjazdu,\n-stałą pracę - proponujemy umowę na okres jednego roku z możliwością skrócenia bądź też przedłużenia, a także rozwoju o kolejne samochody o specyfice podanej w ofercie.\nNie podbieramy żadnych dodatkowych opłat z tytułu objęcia opieką auta przewoźnika!\nDziękujemy za zapoznanie się z naszą ofertą. Wiecej informacji udziela dział rekrutacji codziennie od pon.-pt. w godzinach 08:00- 16:00.\nKontakt: 885 - 855 - 274 - możliwość rozpoczęcia współpracy od zaraz.\nLubimy transport... z wzajemnością.\nFirma oferująca: Firo\nUlica Kaliska 14\n2015-08-25 12:55:41 Branża firmy: ---\n1. Dam Pracę Kierowca z busem 3,5t DMC, współpraca Firo 2015-11-09 10:33:41\n2. Dam Pracę Praca dla kierowcy z własnym transportem - bus 3,5t DMC, plandeka bez windy, 8-10 ep. Firo 2015-08-31 12:41:43\n3. Dam Pracę Praca dla kierowcy z własnym transportem - bus 3,5t DMC, plandeka bez windy, 8-10 ep. Firo 2015-08-25 12:58:18\neSpedytor.pl -Ogłoszenia transportowe, Transport, Spedycja, Praca dla kierowcy z własnym transportem - bus 3,5t DMC, plandeka bez windy, 8-10 ep.. Tutaj możesz umieścić informację swoich wolnych pojazdach (wolny ciągnik, wolny bus, ciężarówka) w dziale wolne pojazdy, a w dziala giełda ładunków - wolne ładunki do przewiezienia. Twoja firma transportowa może założyć wizytówkę, na której zaprezentuje się, a osoby odwiedzające zobaczą wszystkie zamieszczone ogłoszenia o wolnych pojazdach lub ładunkach. Spedycja i Spedytorzy i inne przedsiębiorstwa mają możliwość pozostawienia swoich ogłoszeń dotyczących chęci kupna lub sprzedania pojazdów, samochodów, ciężarówek, busów i innych rzeczy. Za pomocą naszego serwisu spedycja i transport może także zamieścić ogłoszenie o poszukiwaniu pracy lub ofertę pracy. Na forum dysksutujesz o wszystkich aspektach działania firm transportowych, spedycyjnych, transporcie międzynarodowym i krajowym, TIR itp. Pozostawienie na naszym serwisie swoich informacji o własnych pojazdach, maszynach, samochodach czy ładunkach to gwarancja sukcesu dla Twojego Przedsiębiorstwa. Strona espedytor.pl korzysta z plików cookies (ciasteczek). Więcej w regulaminie strony.


Chętnie tu wracam - Nowiny Gliwickie\nChętnie tu wracam Data dodania: 2019-01-16\nDebiut, pierwsza bramka w Ekstraklasie, tytuł króla strzelców, napastnika i najlepszego zawodnika sezonu. To tylko kilka wydarzeń budzących pozytywne wspomnienia Kamila Wilczka w Piaście Gliwice. Zawodnik, aktualnie grający w duńskim zespole Broendby Kopenhaga, w czasie swojego urlopu złożył wizytę na Stadionie Miejskim przy Okrzei 20.\nŚledzisz wyniki Piasta?\nStaram się śledzić wyniki wszystkich drużyn, z którymi byłem związany, również poczynania moich znajomych piłkarzy. Piasta Gliwice oczywiście także obserwuję. Muszę wiedzieć, kto gra w wyjściowym składzie, jakie zespół osiąga wyniki i na którym jest miejscu. Kiedy mam do wyboru: obejrzeć ligę angielską lub hiszpańską, gdy w tym samym czasie gra Piast, zawsze wybiorę drużynę z Gliwic. Przyjemnie ogląda się starych kolegów i klub, w którym się grało. Na pewno towarzyszą temu większe emocje prywatne i myślę, że to się nie zmieni.\nKiedy byłeś osobiście na meczu Niebiesko-Czerwonych?\nW grudniu, gdy grali z Jagiellonią. Było trochę zimno. (śmiech) Przyszedłem z synem. Oglądania meczu za dużo nie miałem, bardziej absorbowało mnie, żeby młody się nie nudził. Ale spotkałem kolegów, wspomnienia odżyły i był to fajny czas. Próbuję być na meczu, kiedy tylko jestem w Polsce. Nie zawsze się to udaje, bo bywa, że Piast akurat gra na wyjeździe, wtedy czekam na inne okazje.\nCzym dla Ciebie jest Piast?\nPiast to klub, który dał mi szansę gry w Ekstraklasie, był także wsparciem w gorszym momencie mojej przygody z futbolem. Przychodząc z Lubina, dostałem tutaj drugie życie i mam dobre wspomnienia związane z Gliwicami. Mimo że zdarzyły się też trudniejsze chwile, kiedy odnotowaliśmy spadek z ligi. Dla młodego chłopaka było to przykre doświadczenie i taka osobista porażka… Tych pozytywnych wspomnień jest jednak zdecydowanie więcej. Zawsze chętnie tu wracam.\nCzy na zakończenie kariery lub w innym momencie masz plany, by wrócić na Śląsk i zagrać w Piaście?\nGeneralnie jestem związany z regionem. Nosimy się z zamiarem powrotu na Śląsk. Planujemy z żoną zakupić działkę i dom, tak więc powrót jest przesądzony. Pozostaje tylko pytanie, kiedy nastąpi. Ostatnio przedłużyłem kontrakt z Broendby do czerwca 2021 roku i zobaczymy, co się wydarzy. Na pewno chcę wrócić do Polski i chciałbym zakończyć karierę właśnie tu. Opcja Piasta jest bardzo prawdopodobna, oczywiście pod warunkiem, że klub wtedy będzie mnie chciał.\nJakie kluczowe momenty gry w Piaście najbardziej pamiętasz, najczęściej wspominasz?\nPamiętam swoją pierwszą bramkę. Był to mecz z Jagiellonią Białystok, mój drugi albo trzeci w Ekstraklasie. Graliśmy wtedy u siebie, w Wodzisławiu. Pamiętam, że przegrywaliśmy 0:1 do przerwy i miałem wrażenie, iż nie najlepiej wyglądam w tym meczu, że za chwilę zostanę zmieniony. Zostałem jednak na boisku i tuż po przerwie strzeliłem gola, a gra całego zespołu uległa poprawie. Ta pierwsza bramka zapadła w pamięć… Oczywiście pamiętam też debiut w Ekstraklasie, to był mecz z Cracovią.\nNa pewno zdobycie tytułu króla strzelców było dla mnie czymś wyjątkowym. Wiadomo, zawodnik gra dla zespołu, ale jeśli dokłada jakieś indywidualne osiągnięcie, to ma potem superwspomnienie. Ważne też było zbieranie doświadczeń. Kiedy w grudniu dołączałem do zespołu, walczył on o utrzymanie i osiągnięcie tego celu było jak zdobycie mistrzostwa Polski. Nikt w nas nie wierzył. W drużynie była mobilizacja i wszyscy, jeden za drugiego, gotowi byliśmy skakać w ogień. Wówczas obrona przed spadkiem zrobiła na mnie duże wrażenie, odcisnęła piętno, pozwoliła zmierzyć się z prawdziwą presją.\nJakie słowa chciałbyś skierować do kibiców?\nFajnie było tu wrócić, trochę powspominać. Wszystkim kibicom życzę w nowym roku wszystkiego dobrego. Oby przyszłość Piasta Gliwice była pełna sukcesów.


➤ A-Data DashDrive Elite S102 Pro 64GB USB3.0 szary - 100MB / 50MB - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nA-Data DashDrive Elite S102 Pro 64GB USB3.0 szary - 100MB / 50MB\nPrędkość zapisu w tym modelu to wartość 50. Wymiary urządzenia wynoszą odpowiednio 61.8 x 18.7 x 10.7mm. Maksymalna prędkość odczytu kształtuje się na poziomie 100. A-Data DashDrive Elite S102 Pro 64GB USB3.0 szary - 100MB / 50MB to bardzo przydatna i kompaktowa pamięć flash, która da nam dodatkowe miejsce na nasze dane. Pojemność pamięci w tym modelu jest następująca: 64 GB.\nAdata S102 Pro 64GB USB 3.0 (szary) - DNI DARMOWEGO TRANSPORTU I WNIESIENIE ZA 1 ZŁ\nAdata S102 Pro 64GB USB 3.0 (szary)- szybka wysyłka!\nObsługiwane systemy operacyjne: Windows®: XP/Vista™/7 or l...\nCena A-Data DashDrive Elite S102 Pro 64GB USB3.0 szary - 100MB / 50MB\nOPIS A-Data DashDrive Elite S102 Pro 64GB USB3.0 szary - 100MB / 50MB\nJeżeli zależy Wam na jak najbardziej kompaktowym sprzęcie, to poznajcie konkretne wymiary omawianego modelu: 61.8 x 18.7 x 10.7mm. A-Data DashDrive Elite S102 Pro 64GB USB3.0 szary - 100MB / 50MB mimo niepozornego wyglądu zaskakuje swoimi możliwościami i dobrą specyfikacją. Urządzenie wykorzystuje interfejs USB 3.0. Bardzo istotną informacją jest ta o pojemności, a w tym przypadku mamy do dyspozycji dokładnie 64 GB. A-Data DashDrive Elite S102 Pro 64GB USB3.0 szary - 100MB / 50MB będzie czuwać nad bezpieczeństwem naszych plików i zapewni bezawaryjną pracę. Nie można bagatelizować takiej wartości jak prędkość zapisu, a w tym konkretnym modelu kształtuje się ona na poziomie 50. A-Data DashDrive Elite S102 Pro 64GB USB3.0 szary - 100MB / 50MB to przydatna i niewielka pamięć flash, dzięki której będziemy mieć dodatkową przestrzeń na nasze dane i pliki, które niejednokrotnie chcemy zabrać gdzieś ze sobą lub komuś zgrać. Warto zaznaczyć, że urządzenie bez problemu będzie współpracować z następującymi systemami operacyjnymi: Windows®: XP/Vista™/7 or later\nLinux™: Kernel 2.6 or later. Jednym z kluczowych parametrów jest prędkość odczytu, a wynosi ona tu 100.\nInstrukcja obsługi do A-Data DashDrive Elite S102 Pro 64GB USB3.0 szary - 100MB / 50MB\nSpecyfikacja A-Data DashDrive Elite S102 Pro 64GB USB3.0 szary - 100MB / 50MB\nPOWIĄZANE PRODUKTY DO A-Data DashDrive Elite S102 Pro 64GB USB3.0 szary - 100MB / 50MB\nOceń A-Data DashDrive Elite S102 Pro 64GB USB3.0 szary - 100MB / 50MB\nGdzie kupić A-Data DashDrive Elite S102 Pro 64GB USB3.0 szary - 100MB / 50MB? Kup od godnych zaufania dostawców!


Niszczą nam muzykę - loudness war, czy jest jeszcze nadzieja - Page 3 - Muzyka - Audiostereo.pl\n15 minut temu, SłuchaczX napisał:\nTo na pewno rozwiązało by problem loudness war.\nDlaczego zatem tak nie jest. Proces masteringu jest pewnie dość czasochłonny. Przypuszczam, że dla obu wersji trzeba by było robić osobny mastering, być może nawet od początku czyli od obróbki osobno każdego wokalu, instrumentu, itp. Bo to pewnie nie jest tak, że gotowa wersja z dużym DR jest potem remasterowana jakimś filtrem i już mamy tą drugą. Może dla niektórych albumów tak by się dało, może nawet są odpowiednie narzędzia. Jednak i tak domyślnie trzeba by liczyć, że będzie wykonywany podwójny mastering dla każdego albumu. Oznacza to oczywiście koszty w postaci pracy specjalistów, koszty produkcji dwóch rodzajów fizycznych nośników, itp. Nawet w wersji cyfrowej przestrzeń na pliki też kosztuje.\nA zatem to kosztuje. Przy jednej wersji zysk jest pomniejszony o jeden komplet tego wszystkiego i nawet jeżeli koszt drugiego wydania nie będzie aż tak duży w stosunku do zysków, to w obecnym świecie gdzie arkusz kalkulacyjny w księgowości jest najważniejszy nikt bez parcia rynku tego nie będzie robił.\nAle byłoby fantastycznie gdyby wytwórnie domyślnie wypuszczały dwie wersje albumów, chociażby tych lepszych artystów.\nPrzypuszczam , że wytwórnie wiedzą o tym problemie ....Tylko koszt produkcji przewyższał by zysk z ich sprzedaży dla niszowej grupy ewentualnych nabywców... Dziwnym trafem tylko Japończykom opłaca się wydawać płyty w audiofilskich formatach w formie nośników fizycznych...I cały świat audiofilów jest ich klientami.\nEdited October 14 by jacekm22\n7 godzin temu, SłuchaczX napisał:\nA swoją drogą ciekawy masz tok myślenia\nW dniu 13.10.2020 o 07:39, file-moon napisał:\nSpokojnie obecnie LP sprzedaje sie wiecej jak CD.\nPiszecie o okradaniu kosztach, oszczędnościach, itp. Ktoś może mi wytłumaczyć jaki jest koszt wydania dobrze nagranej płyty? I takiej mocno skompresowanej? Pytam poważnie, nie znam się na tym. Gdzie powstaje oszczędność? Na etapie studia, masteringu, tłoczenia? Jakie to są pieniądze?\n5 godzin temu, jacekm22 napisał:\nTylko koszt produkcji przewyższał by zysk z ich sprzedaży dla niszowej grupy ewentualnych nabywców\nNie wydaje mi się, że koszt produkcji by się nie opłacał, no chyba że dla na prawdę baaardzo niszowej grupy odbiorców. Właściwie to chyba w tej chwili to trudno byłoby określić ilu nabywców "dobrej" wersji albumu by się znalazło. Ja na pewno tylko takie wersje bym kupował. I to nie ważne o jaki gatunek muzyki by chodziło - każdy u mnie byłby w dobrej wersji. Natomiast jaką wersję by wybrał "przeciętny" klient? Jeżeli widziałby na półce dwie wersje - jedną opisaną jako "HiFi Audio" czy Hi DR Audio" to przy podobnej cenie wybrałby pewnie tą Hi-coś tam. To oczywiście wynika z chciwości. Jeżeli mamy do wyboru dwie rzeczy i jedna jest opisana jako super, professional, premium to właśnie tą wybierzemy. Tak w ogóle to ostatnio te wersje premium w cenach wersji entry to straszny badziew. Ale za to przynoszący świetny zysk.\n4 godziny temu, Allmr napisał:\nPiszecie o okradaniu\nZ tym okradaniem to trochę za daleko się posunąłeś. No chyba, że chodzi Ci o okradanie nas melomanów z muzyki w rzetelnej jakości.\nDziwnym trafem tylko Japończykom opłaca się wydawać płyty w audiofilskich formatach w formie nośników fizycznych...I cały świat audiofilów jest ich klientami.\nNo właśnie, jak oni to robią. Bo nie ulega wątpliwości, że jeżeli chcesz kupić płytę w bardzo dobrej jakości to tylko w Japonii.\nEdited October 14 by SłuchaczX\nExp.: 4 years and 21 hours\nRóżnice są na etapie aranżacji a nawet wcześniej koncepcji muzyki. Zapomnijcie.\nTa cała dyskusja w pewnych kategiriach nie ma sensu. Dlaczego ? Dlatego że jest wielu artystów którzy nagrywają w audiofilskich wytwórniach i ich płyty brzmią świetnie. I nie są to jednorazowe "wybryki" artysty tylko świadome działanie. Porównanie ich płyt z płytami wydawanymi byle gdzie to jest przepaść . Więc ciągle powtarzam że można nagrywać z doskonałą jakością , wystarczy tylko chcieć. Niestety najbardziej mnie drażni fakt że przeważnie to najbardziej dziadowskie brzmienie fundują nam ci najbogatsi i najbardziej znani wyniesieni na piedestał muzycy. Szkoda im kasy i to nie podlega dyskusji.\nCzyli nie o pieniądze tu chodzi?\nBo jak rozumiem, kwestie o których piszesz podzielone przez cenę setek tysięcy płyt to nie jest jakaś dramatycznie wysoka kwota?\n1 godzinę temu, Darek67 napisał:\nTa cała dyskusja w pewnych kategiriach nie ma sensu. Dlaczego ?\nBo dzisiejszych nagrań słucha się świetnie na słupkach przy 70-80dB. A marudy równie dobrze mogą spróbować zwrócić w OBI wiertarkę udarową 2000W, bo podczas wkręcania śrub, nie da się jej utrzymać jedną ręką.\nOt to! Taka a nie inna relizacja to element dzieła sztuki.\nMam taką płytę, gatunek szeroko rozumiany rock/metal, gdzie słuchając odnosi się wrażenie, że w każdym głośniejszym momencie, ktoś kręci gałką volume na ułamek sekundy w lewo. Ot taki środek wyrazu artystycznego. Na Boga! To nie ma udawać muzyki granej na żywo - to muzyka na żywo jest nieudolną próbą odtworzenia nagrania.\n16 godzin temu, Allmr napisał:\nKosztem produkcji muzyki "dobrze zrealizowanej", jest spadek sprzedaży muzyki skompresowanej. Jednego można być pewnym: nie opłaci się.\nEdited October 15 by szymon1977\nW dniu 13.10.2020 o 06:05, szpotek73 napisał:\nnie rozumiem 😐\nW zasadzie cały Twój post można streścić tymi dwoma słowami.\n2 godziny temu, Allmr napisał:\nNie wiem, o jakich kwotach można mówić w przypadku życzenia "panie Sting, te gitary pan masz przesterowane, mnie się to nie podoba, pan weź to zagraj na akustycznych, i perkusja niech mnie tak nie barabani tylko tak szeleści, bo to mnie się też nie podoba".\nNa ebay znalazłem płytę Stinga za £9.99. Odjąć od tego koszty... co za bezczelny b.c, tyle kasy bierze, a płytę po swojemu realizuje!?\nMimo nagrywania w okropnej epoce loudness war to apokaliptyczne granie z szyldem kapeli Rammstein dla mnie zawsze (od Herzeleid) było rzetelnie zrealizowane.\nJakoś nie narzekam na słabiznę nagraniową.\nKlipy też mają szczególne.\nW dniu 15.10.2020 o 09:17, szymon1977 napisał:\nTo nie ma udawać muzyki granej na żywo - to muzyka na żywo jest nieudolną próbą odtworzenia nagrania.\nkwintesencja tego forum -trolling level master,gratuluję😄 idż chociaż raz na koncert,jakikolwiek\n21 godzin temu, szymon1977 napisał:\nto była ironia,inteligentny człowiek by zrozumiał,jeśli nie słyszysz loudness w nagraniach to współczuję ,słuch do wymiany....\nnie odpowiadaj,proszę,dyskusja z głuchym jest bezsensowna\nWiększość słuchających muzyki nie są audiofilami. Jakość ma dla nich niewielkie znaczenie, oni słuchają muzyki a nie dźwięków a skompresowana muzyka jest dużo łatwiejsza w odbiorze bo wszystko słychać i gotując w kuchni, słuchając w aucie czy idąc ulicą ze słuchawkami na uszach wszystko słychać, nic nie jest maskowane szumem otoczenia. To audiofile są dziwnymi ludźmi, którzy potrafią godzinę siedzieć bez ruchu między kolumnami, wsłuchując się w jakieś dziwne niuanse dźwiękowe. Sorry panowie ale taka jest prawda.\n3 godziny temu, przmor napisał:\naudiofile są dziwnymi ludźmi, którzy potrafią godzinę siedzieć bez ruchu\nNie potrafiłem i nigdy nie będę zamierzał się naumieć tego bezruchu.\nSłucham wstrząsająco i w ruchu.\nPatrz : 2-3 posty wstecz ( ten o Rammstein).\nKwintesencja rozterek jest taka, że brak referencyjnego wzorca obecnie.\n2 godziny temu, przmor napisał:\nsą dziwnymi ludźmi, którzy potrafią godzinę siedzieć bez ruchu\nostatnio siedziałem na tak długim koncercie muzyki klasycznej - była jedna przerwa ,na widowni nikt nie wiercił się i nie jadł popcornu,nie rozmawiał ,wszyscy słuchali - rzeczywiście bardzo dziwni ludzie😄\nTeraz, xetras napisał:\nja też,na koncertach heavy metal,inaczej się ni da przy tej muzyce🙂\nskompresowana muzyka jest dużo łatwiejsza w odbiorze\nnie dla mnie ,mnie niesamowicie męczy\n11 godzin temu, xetras napisał:\nO tak! Rammstein to bardzo dobry przykład. Przez lata wypracowali własne brzmienie, i narzekania antyszczepionkowców, płaskoziemców czy innych audiofili ich nie dotyczą. Rammstein brzmi tak, jak ma brzmieć, i nie ważne ile by mu DR nie wyszło.\n5 godzin temu, szpotek73 napisał:\nidż chociaż raz na koncert\nUmknęło Ci widzę, że większości muzyki, która w najróżniejszych formach jest odtwarzana, w ogólne nie towarzyszy muzyka na żywo. Często artyści nie są nawet w stanie zagrać na żywo wszystkiego, co nagrali na płycie. Dziś produktem samym w sobie jest cd/plik/streaming, a koncert rzeczą wtórną, która czasem wogóle nie występuje. A nawet jeśli, to większość pasjonatów muzyki, w ogóle na koncerty nie chodzi.\nMiała być ironia, a wyszła przykra prawda.\nEdited October 16 by szymon1977\nTeraz, szymon1977 napisał:\n, to większość pasjonatów muzyki, w ogóle na koncerty nie chodzi.\nwyszła przykra prawda\ntak ,prosiłem ,żebyś nie odpisywał bo piszesz idiotyzmy np. takie:\nCzęsto artyści nie są nawet w stanie zagrać na żywo wszystkiego, co nagrali na płycie\nto nie artyści\nRammstein brzmi tak, jak ma brzmieć,\nskąd wiesz jak ma brzmieć -ja byłem na koncercie i wiem -ty nie\n3 godziny temu, szpotek73 napisał:\nA to rozkapryszony bachor.\nAle cd zazwyczaj nie ma brzmieć jak muzyka na żywo, to tylko audiofilski zabobon. Ja też chodzę na koncerty, całe szczęście, że moi ulubieni artyści brzmią z cd lepiej. Ale nue słucham bluesa, jazzu, muzyki jladycznej, itd, itp.\nWykaż mój błąd, albo sp...\nmuzyka na żywo jest nieudolną próbą odtworzenia nagrania\n15 minut temu, szpotek73 napisał:\nA pocałuj Ty mnie w d...\nTeraz to już może być bez odbioru. W obelgach 1:1.\na kysz internetowy trollu,kulturę pokazałeś 🤣\nPyskowałeś - w pysk dostałeś. W, temacie nienpokazałeś nic, poza nieuzasadnionym odrzucaniem niewygodnych faktów.\nmasz ,może zakumasz:\npoczytaj sobie komentarze pod filmem,mnie się już nie chce tłumaczyć\nSzputuś, dziecko drogie. Skoro po obejrzeniu filmu wiesz* w jak trudnej dla audiofila znalazłeś się sytuacji, to zrozum, że masz z niej dwa wyjścia:\n- ograniczyć swoje audiofilskie zakupy do produktów przeznaczonych dla audiofilów,\n- gdy jednak kupisz produkt przeznaczony dla pospólstwa, to używaj go zgodnie z przeznaczeniem (słupki maks 6,5'' na basie, głośność 70-80dB).\nTo dział Muzyka, a pospólstwo jest z muzyki zadowolone. Bo dzięki takiej a nie innej realizacji, muzyka dostarcza pospólstwu radość słuchania chociażby na bluetooth speakerze kupionym na targu za 100zł. Narzekania garstki audiofilów to cena, jaką artyście bez rozterek płacą.\n* - obawiam się, że jedyne co zrozumiałeś z filmu, to komentarze pidobnych Tobie ignirantów o przerośniętej samoocenie.\nNo ale muzyka grana w sali koncertowej, grana jest „ na żywioł „ wpadki, fałszywe nuty wpisane w ten proceder. W studio nagrań wszystko cacy, powtórki do skutku, satysfakcjonujące-realizatora?, zespół ? Kogoś .\nI weź teraz zagraj na koncercie tak samo, chyba się nie da 😉\nTo dział Muzyka\nto dział muzyka na forum skupiającym pasjonatów ceniących jakość dzwięku - sposób realizacji nagrania jest jednym ze sposobów na tę jakość,bo od niego wszystko się zaczyna\nograniczyć swoje audiofilskie zakupy do produktów przeznaczonych dla audiofilów\nno i tak robię,nie kupuję płyt zepsutych loudnesem ,zrozum ,że ja słyszę to bardzo wyrażnie i odbiera mi to przyjemność słuchania muzyki\nBo dzięki takiej a nie innej realizacji, muzyka dostarcza pospólstwu radość słuchania chociażby na bluetooth speakerze kupionym na targu za 100z\ni ok,miłego słuchania,może moderacja założy dział:głośniki bluetooth będziesz mógł pisać do woli\n- obawiam się, że jedyne co zrozumiałeś z filmu, to komentarze pidobnych Tobie ignirantów o przerośniętej samoocenie.\nwiesz co? zapraszam do siebie -porównamy stare wydania z cd i nowe remastery,może jak usłyszysz to się przekonasz\njetem z mazowsza\nNieco się motasz, ale masz serduszko. Nie ubędzie mi.\n4 godziny temu, notoryczny napisał:\nmuzyka grana w sali koncertowej, grana jest „ na żywioł „ wpadki, fałszywe nuty wpisane w ten proceder.\nW studio nagrań wszystko cacy, powtórki do skutku, satysfakcjonujące [....]\nGdyby w studio to jeszcze pół biedy, ale teraz (gdzieś od czasów wejścia kina domowego na salony) muzycy nagrywają się w domach, często - korespondencyjnie.\nNiestety - bywa że im taki półprodukt wystarcza.


Jak urządzić wnętrze w stylu nowoczesnym? – wnetrza-nowoczesne.pl\nJakie są elementy rozpoznawcze stylu nowoczesnego? Wnętrza nowoczesne to właściwie jakie?\nCechą charakterystyczną stylu nowoczesnego, to przede wszystkim przestrzeń, prostota i minimalizm. Wnętrza nowoczesne lubią otwartą przestrzeń, dużo światła. Co więcej staramy się łączyć pomieszczenia, na przykład kuchnię z jadalnią, salon z biurem. Różne strefy akcentujemy przykładowo różnym kolorem ścian. Wnętrza nowoczesne pozbawione są nadmiernej ilości kwiatów, półek ze zdjęciami i pamiątkami z wakacji. Dzięki temu przestrzeń wygląda czysto i harmonijnie, co nie tylko cieszy oko, ale również znacznie upraszcza utrzymanie czystości. Może dlatego też styl nowoczesny bardzo lubią alergicy i osoby uczulone na roztocza kurzu domowego.\nJeśli nie jesteś zwolennikiem otwartych przestrzeni, nie musisz rezygnować z nowoczesnego wnętrza. Elementy szklane i metalowe są często wykorzystywane do nadania pomieszczeniom charakteru, a szkło doskonale sprawdza się w roli ścian działowych i drzwi. Umożliwia podział pomieszczenia na mniejsze strefy, stanowi doskonałą barierę akustyczną, izoluje zapachy dochodzące z kuchni, a do tego umożliwia przenikanie światła i nie przytłacza. Co więcej, bardzo modne jest montowanie szklanych ścian i drzwi do łazienek. Matowe szkło zapewnia intymność, a wygląda bardzo nowocześnie.\nNowoczesne wnętrza są dobrze oświetlone. Co znaczy dobrze? Nie chodzi tylko o to, żeby w pomieszczeniu było widno. Chodzi również o nadanie klimatu, wyeksponowanie elementów dekoracyjnych. Dlatego też oprócz lamp sufitowych warto pomyśleć o kinkietach ściennych oraz reflektorkach. Bardzo modne są również taśmy ledowe, które dają klimatyczne, rozproszone światło. Oświetlenie warto rozplanować odpowiednio wcześnie, aby móc ukryć w ścianach kable.\nSą to podstawowe elementy składające się na nowoczesne wnętrza, ale nie jedyne. Można tu jeszcze wspomnieć o łączeniu dekoracji z różnych stylów. Ważne jest, aby wszystko robić z wyczuciem, by przestrzeń nie zaczęła przytłaczać.


Śladami II wojny światowej | Kujawsko-pomorskie.travel\nW dniu 13 września br., o godz. 17.00, w gmachu głównym Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku przy ul. Słowackiego 1a odbędzie się sesja popularnonaukowa pt. „Śladami II wojny światowej”. W programie spotkania przewidziano prelekcje pracowników włocławskiego muzeum: Mariana Cieślaka pt. „Grafiki wytworzone w polskich obozach jenieckich w Niemczech w czasie II wojny światowej ze zbiorów Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku” oraz Karoliny Bandziak-Kwiatkowskiej pt. „Fajans włocławski w okresie II wojny światowej (Industrie Werke Leslau, Keramische Werke)”.\nOsiemdziesiąta rocznica wybuchu II wojny światowej, jak również przypadająca na 14 września data zajęcia Włocławka przez wojska niemieckie w 1939 r. jest okazją do bliższego zapoznania się z wydarzeniami historycznymi, które w sposób pośredni i bezpośredni związane są z miastem. Pierwszy z prezentowanych referatów przybliży kolekcję grafik znajdujących się w zbiorach włocławskiego muzeum, a wytworzonych przez artystów — oficerów przetrzymywanych w obozach jenieckich w Woldenbergu, Murnau i Gross-Born. Za pomocą techniki drzeworytu, która najbardziej rozpowszechniła się w warunkach obozowych, znakomici artyści, jak np. Eugeniusz Pichell, Jan Knothe, Marian Stępień, Zygmunt Pazda i wielu innych, ilustrowali codzienne życie za drutami kolczastymi. Ich prace stanowiły także znaczki poczty obozowej, zastępowały pieniądze, występowały w formie okolicznościowych adresów, zaproszeń, kuponów loterii, dyplomów i pocztówek świątecznych.\nWłocławskie fabryki fajansu w okresie II wojny światowej zarządzane były przez Niemców. Produkowano fajans użytkowy, który stanowił wyposażenie stołówek wojskowych i szpitali. W pojedynczych egzemplarzach wytwarzano także fajans przeznaczony dla dygnitarzy niemieckich. W fabryce produkowano również ceramiczne korpusy do bomb i granatów.\nMarian Cieślak, Karolina Bandziak-Kwiatkowska\nGmach Główny Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej\nul Słowackiego 1a