[WFRP2]Potępieniec-Noc Krwi - lastinn\n31-01-2014, 14:15 #1\nWitam w rekrutacji do sesji drugiej edycji warhammera, przygoda którą mam zamiar poprowadzić otwiera kampanie Potępieniec, którą mam nadzieję uda nam się ukończyć.\nPare technicznych szczegółów.\nIlośc graczy: 4 ewentualnie mogę rozważyć zwiększenie tej ilości - ze zmniejszeniem w przypadku braku chętnych nie powinno być problemu.\nOdpisy: nie za długie nie za krótkie - na awatar, jeśli ktoś chce to może sie rozpisywać z opisami przyrody, przemyśleń bohatera, co mu tylko przyjdzie do głowy, jednak ważne żeby w poście zawarta była konkretna deklaracja\nCzas odpisów: generalnie chciałbym określić swoje odpisy zawsze na niedziele - ten dzień mam najluźniejszy, jeśli gracze odpiszą szybciej to również postaram się napisać szybciej, jednak jeśli gracze bez uprzedzenia nie odpiszą to mój post tak czy inaczej pokaże się w niedziele na podstawie pozostałych deklaracji a postać nieodpisana będzie podążała za resztą grupy.\nMechanika:-jak łatwo się domyślić druga edycja młotka, postacie podstawowe tak jak w podręczniku czyli profesja początkowa i jedno rozwinięcie.\nRzucać będe ja następnie będe podawał wyniki zainteresowanym graczom a oni na podstawie wyniku opiszą jak ich postaci wyszedł atak, czy dany test. No chyba ze to będzie nasłuchiwanie, spostrzegawczość itp no to wtedy ja już opisze efekty.\ngDoc tylko i wyłącznie do dialogów i walki, nie będziemy razem tworzyć obszernych postów bo z doświadczenia wiem że za długa zabawa poza forum opóźnia i często rozwala sesje.\nCzas rekrutacji: myśle że tydzień wystarczy czyli do 7 lutego.\nHistoria postaci: nie wymagam opowiadań jednak miło by było czegoś się dowiedzieć. Kim jest wasza postać co robiła. Może być w punktach.\nMożecie się dogadywać, postacie mogą się znać, mogą się nie znać. Jednak wydaje mi się że przyjemniej jest jak sie znają .\nJakbym o czymś zapomniał to pytać.\nKarty słać albo na PW albo na piotrek.ghost[at]gmail.com\nMasz coś przeciwko Zabójcom? Bo jak nie, to z chęcią zagram.\nRozumiem że zabójcom troli. Nie mam nic przeciwko, jedyny warunek jest taki żeby coś miał z tego zabójcy oprócz irokeza tatuaży i toporka bo to jest jednak taka profesja którą trzeba umieć odegrać.\n31-01-2014, 16:29 #4\nA to może i ja wtrącę swoje trzy grosze\nCzy mg przyjmuje też początkujących na forum, czy tylko starych, doświadczonych graczy?\n31-01-2014, 17:03 #5\npoczątkującego też przyjmę.\n31-01-2014, 17:36 #6\nZnajomość systemu i podręcznik wymagane?\nrzucać będę ja następnie będę podawał wyniki zainteresowanym graczom a oni na podstawie wyniku opiszą jak ich postaci wyszedł atak, czy dany test.\nA to nie opóźni zbytnio rozgrywki? Nie lepiej już zadeklarować graczowi czy mu się udało czy nie i opisać to krótko? Przy otwartej deklaracji to wystarczy sam efekt. Chyba, że gracz sobie rzuci, to wtedy może od razu opisać wynik i wrzucić to razem.\n31-01-2014, 18:53 #7\nWstępnie się zgłaszam z Krasnoludem a coś więcej o nim to na PM\n31-01-2014, 19:18 #8\nWstępnie zainteresowany sesją, ale mam parę pytań.\nJakieś sto lat temu, a przynajmniej dawno temu, grałem w Potępieńca. Jednak minęło z czasem człowiek zapomina różne rzeczy i tu jest podobnie pewnie. Mimo, że grałem to nie pamiętam dokładnie co i jak. Czy mogę zagrać? Jak będzie mi się coś wydawać znajomego to spoko, zachowam to dla siebie i będę odgrywał to co wie moja postać przecież a nie ja.\nDrugie pytanie: Ktoś tam chce zrobić krasnoluda a nawet dwóch. Czy masz coś przeciwko elfom i krasnoludom w jednej drużynie?\n31-01-2014, 19:43 #9\nZabójca... z elfem...\n... To się nie może dobrze skończyć. W żadnym wypadku.\nNie mam nic przeciwko, jedyny warunek jest taki żeby coś miał z tego zabójcy oprócz irokeza tatuaży i toporka bo to jest jednak taka profesja którą trzeba umieć odegrać.\nJa swoich zabójców wzoruję kapkę na Gotreku. To taki mój archetyp, jeśli idzie o postaci zabójców.\nA odgrywanie znam, rozumiem i dostosowuję się. Mam dość sporo doświadczenia z Zabójcami.\n31-01-2014, 19:49 #10\nW jakim stopniu masz zamiar wykorzystywać mechanikę? Rzucamy/rzucasz tam gdzie ona to przewiduje, czy tylko wtedy kiedy uznasz to za stosowne?\nJak rozumiem cechy mamy sobie wylosować/ustalić sami?\nCzy przewidujesz rozwój BG w czasie sesji? innymi słowy czy będą PDeki w trakcie czy dopiero po sesji.


W związku z coraz większym rozwojem technologii – już od kilku lat – w wielu krajach nauczyciele wprowadzają tę technologię na zajęciach z dziećmi. Wprowadza się tablice interaktywne czy rozwiązywania zadań i łamigłówek przy komputerach. Sami spotykamy się z nauczycielami, którzy wprowadzają takie elementy na lekcjach albo w trakcie imprez matematycznych – np. Światowego Dnia Tabliczki Mnożenia. Często jest to element dodatkowy, który ma uatrakcyjnić zajęcia. Na pewno jest on dla dzieci ciekawy, które mogą również zaznajomić się z technologiami.\nPrace domowe przez Internet\nW Australii już od kilku lat wielu nauczycieli poszło o krok dalej. Wprowadzili prace domowe przez Internet. Badacze z Australii z Victoria University zbadali ten temat w 2010 roku. Sprawdzili, czy prace domowe są dobrym rozwiązaniem i jaki mają wpływ na dzieci oraz ich relacje z rówieśnikami szkole.\nNie mogę rozwiązać zadania domowego\nBadacze zwrócili uwagę na istotny fakt: nie wszyscy mają dostęp do Internetu. Podano przykład 10-letniego chłopca, który nie był w stanie rozwiązać zadania domowego, ponieważ wymagało to dostępu do strony Mathletics, a jego mama nie mogła sobie pozwolić na zapłatę rachunku za Internet. Po pierwsze – chłopiec nie mógł uczestniczyć w pełni w szkolnym życiu, a po drugie – był zestresowany i powodowało to częste konflikty w domu.\nNie wszyscy mają dostęp do Internetu\nOczywiście z biegiem czasu coraz więcej osób ma dostęp do Internetu. Niekoniecznie jednak wszyscy w klasie będą go mieli. W 2011 roku w Australii tylko 55% rodzin z najniższymi dochodami, z dziećmi do lat 15 – miało dostęp do Internetu. Dla porównania – procent w rodzinach o najwyższych dochodach na rodzinę wynosi 95%.\nNajświeższe dane wskazują na podobny odsetek dostępu do Internetu w zależności od dochodu na rodzinę. Około 50% najbiedniejszych rodzin w Polsce ma dostęp do Internetu. Z kolei w rodzinach o najwyższym dochodzie – odsetek ten wynosi już około 95%. Podobne proporcje widać zresztą w innych krajach europejskich – na Węgrzech, w Hiszpanii, Włoszech, Łotwie, Grecji, Słowenii, Słowacji czy Czechach. Badanie przeprowadzone w 2010 roku w Australii ma swoje odzwierciedlenie w dzisiejszej Europie.\nCzy wprowadzać technologię w nauczaniu-uczeniu się w szkole?\nNa pewno tak. Jeśli szkoła ma możliwości wprowadzenia dodatkowego elementu – np. tablic interaktywnych na zajęciach – jest to ciekawe rozwiązanie. Z pewnością wzbudza zainteresowanie dzieci przybliża ich do technologii, która pojawia się w coraz większych elementach naszego życia codziennego. Jednak przed szerszym wprowadzeniem technologii w klasach – np. przez prace domowe – warto zastanowić się, czy wszystkie dzieci w klasie będą mogły w równym stopniu uczestniczyć w życiu klasy.\nWykorzystywanie gier i stron internetowych do nauki matematyki jest również popularne wśród rodziców. Wydaje nam się jednak, że praca z komputerem czy tabletem nie może być jedynym sposobem nauczania-uczenia się. Nasza praktyka oraz wiele badań potwierdza, że angażowanie zmysłów - słuchu i dotyku – pozwala dzieciom na lepsze zrozumienie matematyki. Wprowadzajmy technologie, nie zapominajmy jednak o dostrzeganiu matematyki w życiu codziennym i pokazywaniu jej dziecku w formie np. gier planszowych czy karcianych.\nE-homework is widening the gap for disadvantaged students, The Conversation.\nInternet access in households by income quartile, 2014, Eurostat\nBadanie Victoria University, A New School of Thought


Łóżko Dream 2x90 cm– Homeasy Selected\nŁóżko Dream 2x90 cm\nRozmiar 160x200 cm 180x200 cm 200x200 cm\nCzy może być bardziej trafna nazwa dla mebla, w którym, z założenia, co noc rodzą się najpiękniejsze marzenia senne? Atutów naszego łóżka jest jednak dużo więcej: wspaniała miękkość połączona ze sprężystością, pełna elegancji, stonowana kolorystyka z wytrzymałością materiału pokrywającego mebel. Czy zastanawialiście się kiedyś, ile życia upływa Wam na leżeniu w łóżku? Naukowcy udowodnili, że nawet 30%. To kupa czasu! Przydałoby się zatem spędzić ten czas jak najprzyjemniej, nawet gdy to łóżko kontynentalne. Designerskie łóżko powinno być nie tylko wygodne, ale również atrakcyjne wizualnie i wytrzymałe. Łóżka kontynentalne sprawdzą się nie tylko w zaciszu domowej sypialni, ale również jako meble do hotelu. Na naszych łóżkach śpioch mógłby przeleżeć całe życie.\nNajlepsze idee są z reguły także najprostsze. Dream jest świetną ilustracją tej tezy. Łóżko dwuosobowe, które złożone jest z… dwóch łóżek o szerokości 90 cm każde. Zaletą tego rozwiązania jest to, że w razie potrzeby można rozdzielić całość na dwa oddzielne miejsca do spania. Dodajmy – bez najmniejszej utraty komfortu użytkownika. Jednak separacja ta nie powinna trwać zbyt długo. Wszak łóżko Dream to mebel stworzony z myślą o codziennym dostarczaniu maksimum komfortu i zmysłowych wrażeń dla dwojga…\nCzas realizacji: 20-30 dni roboczych.\nZestaw nie zawiera materaca ani wezgłowia.


Megatech zwolni 140 osób - Nasz Tomaszów - codzienna gazeta internetowa\n14.05.2020, 23:11 (aktualizacja 15.05.2020, 23:24)\nNiemal 25 lat temu przy ulicy Piaskowej Powstała fabryka wytwarzająca podzespoły do sammochodów o nazwie Findlay Industries Poland. Przez ćwierć wieku zmieniali się właściciele przedsiębiorstwa. W 2004 roku zakład z naszego miasta, wraz z innymi fabrykami Findlaya w Hiszpanii, Niemczech, Wielkiej Brytanii i Afryce Południowej, został kupiony przez austriacką grupę Polytec Holding. Siedem lat później, w 2011 roku kupił go japoński koncert Toyota Boshoku. Fabryka przy ulicy Piaskowej została sprzedana w 2016 roku grupie kapitałowej Megatech z siedzibą w Liechtensteinie. Warto przypomnieć, że w latach 2012-2013 firma powiększyła powierzchnię produkcyjną w Tomaszowie Mazowieckim o 10 tysięcy metrów kwadratowych. To jeden z największych i najpoważniejszych pracodawców w naszym mieście, zatrudniający prawie 600 osób. Dotąd, produkował podzespoły do aut różnych marek klasy Premium. Firma nastawiona oczywiście na rozwój. Niestety fabrykę dotknęły problemy związane z koronawirusem. Spadł w sposób drastyczny wolumen zamówień. Megatech zmuszony jest dokonać redukcji zatrudnienia. Pracę straci ok. 140 osób. To pierwsze zbiorowe wypowiedzenie umowy o pracę w naszymi mieście spowodowane pandemią. Wszystko wskazuje na to, że nie ostatnie\nPaweusz82 10.06.2020, 13:33\nZobaczcie na zdjęcie jakie "nieaktulane" tego komina już nie ma :P Pozdraiwam.\nAdam 17.05.2020, 12:39\nBiuro jak zawsze trzyma się dobrze, jak na poczcie polskiej.... wciąż prawie te same twarze od lat. Ludzie Megatech to nie jedyny pracodawca w okolicy. Może trochę słaby dojazd ale jest tyle magazynów w okolicy Piotrkowa i pracy nie brakuje. Może jak pani prezes za kilka miesięcy stwierdzi że potrzebni są ludzie a tu zonk bo ich nie będzie na rynku wtedy otrzeźwieje.\nm&m 25.05.2020, 19:40\nWszyscy najmądrzejsi. Ale tylko w internecie. Firma to nie urząd. Musi z czegoś się w utrzymywać. Najlepsze dopłaty i przesunięcia zusow na długo nie pomoga. Tu pieniądze z budżetu nie leja się strumieniem i jak coś to szybka katastrofa. Jak np.stanął przemysł motoryzacyjny, to się wszystko sypie. Ale geniusz Adam sobie wymarzył, że ktoś będzie płacił ludziom kilka miesięcy przy zerowej sprzedaży. Tylko głupia komunistyczna głowa może sobie wyobrażać, że kogokolwiek na to stać. I każdy uważa prezesa za głupka czy firmę za śmiechu warta. To zostań baranie jeden z drugim dyrektorem czy prezesem zamiast stać przy taśmie i jęczeć. Albo zbuduj jeden z drugim baranie taką firmę i potem dopiero krytykuj dokonania innych. Ale co ? Nikt nie docenia geniuszu? Nie ma pomysłu i umiejętności ? No to chociaż sobie poszczekac na necie można. Najlepiej się słucha mądrusia na najniższym stanowisku, dla którego wszyscy inni to barany i debile. Poza tym współczuję wszystkim zwolnionym z pracy, bo to prawdziwy dramat\nKAIZEN 16.05.2020, 06:37\nZastosowanie kaizen nie sprowadza się tylko do tego, aby produkt, czy usługa odpowiadały określonym wymaganiom jakości. W myśl tej filozofii jakość sprowadza się do zmiany stylu życia. Latami kładziono do głowy robotnikom tego typu głupoty i teraz zmieniono im po prostu styl życia. Na bezrobociu dzięki temu świetnie dadzą sobie radę. A te torby które dostali ostatnio od firmy i na portalu firma tak się tym chwaliła też im się przydadzą.\nQwert 20.05.2020, 12:17\nMówiąc krótko.. Poszli z torbami\nSzymon 16.05.2020, 11:32\nDokładnie tak , gdzie swoje zadania wykonywało np.3 pracowników starano się udowodnić że spokojnie 1 da sobie radę na 3 stanowiskach co wiadomo łączyło się z redukują etatów.\nNic natomiast nie było o pracownikach biurowych amen.\nNADGORLIWOŚĆ 16.05.2020, 14:12\nNadgorliwców którzy przepajali się filozofią kaizen nie brakowało i gotowi byli tyrać za 10. Tłumaczenia żeby się nie wydurniali nie pomagały. Teraz firma za nadgorliwość im podziękowała.\nex boshokowiec 15.05.2020, 22:41\npracowałem tam. najlepsi to pracownicy którzy pracuja tam od początku. pełne oddanie szefom. a za podwyżkę kilku złotych to wzrost normy o sto procent.\nHsjsj 15.05.2020, 23:54\nPracownik 15.05.2020, 18:16\nZwalniają juz od roku caly czas firma idzie na sam dół te 140 osob to pestka w morzu ile osob stracilo juz tam prace\nX 15.05.2020, 18:04\n140 chyba żart wczoraj już zwolniono prawie 100 a i tak a miało być ok 120 a jeszcze jedna fala zwolnień za ok tydzień dwa więc na pewno zwolnią około 200 osób a w zakładzie pracuje ok 400 a nie 600 osob\n..... 15.05.2020, 23:54\nDokladnie...skad ta liczba 600?!?!\nJa 16.05.2020, 08:06\nZ informacji podanych przez Megatech\nSilv 15.05.2020, 15:15\nG 15.05.2020, 12:36\n..... 15.05.2020, 10:09\nCzemu komentarze Panie Mariuszu sa usuwane ?\nKomentarze sadze ze pochodza od pracownikow wiec sa prawdziwe\nX 15.05.2020, 18:05\nAle przecież prawda jest niewygodna\nEdek 15.05.2020, 10:01\nSpokojnie, za parę miesięcy jak wszystko wróci do normy będą szukać pracowników a ukraińscy już do nas nie wrócą tylko pojadą prosto do Niemiec.\nSceptyk 20.05.2020, 14:01\nUkraińców i tak w Tomaszowie i okolicach jest pełno\nZ krainy kredek 15.05.2020, 11:19\nTROLOLO żeby UA wyjechali do DE to musielby umieć język xDD\nonn 18.05.2020, 08:06\nnie muszą, jakbyś troszkę siedział w temacie a nie pieprzył co ci ktoś powie to byś wiedział, że w DE tego nie wymagają...\nHanz 26.05.2020, 09:34\nAle brednie. Żaden Helmut nie weźmie ukry co nie zna niemieckiego. Chyba ze w jakiejś g... robocie jak zbieranie szprgli XDDD także to ty bredzisz.\nAgencja 15.05.2020, 08:57\nNajważniejsze żeby Ukraińcom żyło się lepiej......\nJ 15.05.2020, 09:43\nUkraińców już dawno w tym zakladzie nie ma. Chipita i Roldrob powinni swoich zwolnić.\n. 15.05.2020, 07:57\nTą firmę ciężko brać na poważnie....zwalniają, mała strata.


Nie umiera ten, kto trwa w pamięci żywych. - ZPO Kasinka Mała\nAktualności » Nie umiera ten, kto trwa w pamięci żywych.\nW dniu 27 stycznia 2021 roku odeszła do Pana nasza wieloletnia Pani Dyrektor Zofia Żak.\nNadszedł czas pożegnania i podziękowania za trud pedagogiczny, mądre rady, rozległą wiedzę i wielkie serce. Przez 38 lat pracy dydaktycznej i wychowawczej Pani Dyrektor\nZofia Żak pozostawiła w naszej szkole cząstkę siebie, wychowała wiele pokoleń uczniów mądrych, wrażliwych i dobrych. Uczyła wytrwałości, dodawała odwagi, zachęcała do pracy nad sobą.\nPani Dyrektor pracę w Szkole Podstawowej nr 1 w Kasince Małej rozpoczęła w 1967 roku. Następnie, w 1982 roku objęła stanowisko dyrektora i pełniła tę funkcję z wielkim poświęceniem i zaangażowaniem do 2004 roku.\nPani Zofia Żak była niezwykłym nauczycielem geografii, potrafiła zarazić uczniów swoją pasją. Wygrywali oni konkursy przedmiotowe, zdobywali tytuły laureatów i finalistów.\nPani Dyrektor stała się prawdziwym gospodarzem szkoły. Niestrudzenie zabiegała\no budowę nowej szkoły, sali gimnastycznej i dalszą rozbudowę na potrzeby gimnazjum.\nJej zaangażowanie i pracowitość, aby stworzyć jak najlepsze warunki do nauki, były powszechnie znane. Światło w gabinecie Pani Dyrektor świeciło się często do późnego wieczora.\nPraca naszej Pani Dyrektor była doceniana. Otrzymała Ona między innymi: Honorową Odznakę Instruktorską, Krzyż za zasługi dla ZHP, Nagrody Ministra Oświaty i Wychowania, Nagrody Kuratora Oświaty, Złoty Krzyż Zasługi. Za swoje wszystkie miłe słowa, rady, zachęty, za dobroć i życzliwość, za zawsze otwarte drzwi do gabinetu Nasza Pani Dyrektor, Nauczycielka, Koleżanka, Przyjaciółka zasłużyła na wdzięczną pamięć i modlitwę.\nŻegnamy świętej pamięci Panią Zofię Żak i dziękujemy za serce włożone w każde działanie na rzecz uczniów, rodziców, nauczycieli i szkoły.\n"Czołem Szkoło! Czołem."\n„Są chwile i ludzie, o których nie można zapomnieć!”\nDroga Pani Dyrektor, żegnam Panią w imieniu swoim, w imieniu nauczycieli, pracowników szkoły, uczniów oraz ich rodziców, a także w imieniu licznych absolwentów Szkoły Podstawowej nr 1 i Gimnazjum w Kasince Małej.\nŻegnamy dzisiaj wychowawcę wielu pokoleń uczniów, wspaniałego pedagoga i dyrektora. Osobę, która kształtowała naszą szkołę i pozostawiła w jej historii pięknie zapisaną kartę.\nPozwolę sobie na krótkie przypomnienie dokonań Pani Dyrektor Zofii Żak, która przez 38 lat była związana z naszą szkołą, pracując jako nauczycielka geografii i pełniąc obowiązki dyrektora.\nTo dzięki Jej usilnym staraniom w 1988 roku powstał nowy budynek szkoły, rozbudowany później na potrzeby gimnazjum.\nPani Dyrektor niestrudzenie pokazywała, z jaką odpowiedzialnością i zaangażowaniem należy kierować szkołą. Była solidnym gospodarzem, wzorem pracowitości i z wielkim poświęceniem zabiegała o środki na nowoczesne wyposażenie sal dydaktycznych, stworzenie jak najlepszych warunków pracy i nauki. Zawsze dbała o wysoki poziom nauczania, mając na uwadze przede wszystkim dobro uczniów.\nPrzez lata pełnienia swych obowiązków współpracowała owocnie z wieloma instytucjami, a także z rodzicami, którzy z zaangażowaniem służyli pomocą.\nPraca z wielkim oddaniem, to nie tylko wyróżniające oceny pracy nauczyciela wystawiane przez Kuratorium, to także, a w zasadzie przede wszystkim wysokie wyniki nauczania, to laureaci i finaliści konkursów przedmiotowych i wiele pokoleń uczniów mądrych, wrażliwych, dobrze przygotowanych. Ich drogi życiowe, osiągnięcia i sukcesy są odpowiedzią na pytania o sens wyczerpującej pracy nauczycielskiej i dyrektorskiej.\nPraca naszej Pani Dyrektor była doceniana. Otrzymała Ona między innymi: Złoty Krzyż Zasługi, Nagrody Ministra Oświaty i Wychowania, Nagrody Kuratora Oświaty, Honorową Odznakę Instruktorską, Krzyż za zasługi dla ZHP.\nNa zawsze pozostanie Pani ważną postacią naszej szkolnej Społeczności.\nZapewniamy o wdzięcznej pamięci i modlitwie.


Broad Peak. Ebook. Przemysław Wilczyński, Bartek Dobroch. Ebookpoint.pl - tu się teraz czyta!\nPanorama historii polskiego himalaizmu zimowego\nW roku 2009 narodził się projekt Polski Himalaizm Zimowy. Założenia były dość ambitne, miała to być kontynuacja sukcesu polskich wspinaczy z czasów PRL-u. Himalaiści reprezentujący nasz kraj w ramach tej koncepcji mieli zdobyć pięć ośmiotysięczników znajdujących się w Karakorum i zachodnich Himalajach. W 2013 roku wydarzyła się tragedia na Broad Peak, która podzieliła środowisko. Bartek Dobroch i Przemysław Wilczyński, autorzy książki Broad Peak. Niebo i piekło analizują przebieg wyprawy krok po kroku. Przeprowadzają dramatyczne rozmowy ze świadkami wydarzeń, przyjaciółmi tragicznie zmarłych i ich rodzinami. Dokonują wiwisekcji etyki polskiego himalaizmu. Piszą też o granicach pasji, zastanawiają się, czy wspinaczka jest hymnem wolności, czy też raczej najwyższe góry powinniśmy nazywać Himalajami egoizmu?\n(…) – Od rana stałem przy stole operacyjnym. Operacje trwały jedna za drugą. Co 30 min wsłuchiwałem się w radio, czekając na wiadomości. Informacja była jedna: trwa atak szczytowy Polaków na Broad Peak – wspomina tamten dzień Berbeka.\nKolejny wpis pojawia się po godzinie i szesnastu minutach, o 14.46: Szczyt zdobyty. O godzinie od 17.30 do 18.00 czasu lokalnego wszyscy 4 wspinacze zespołu szturmowego dokonali pierwszego zimowego wejścia na szczyt Broad Peak 8047 m. O pełni sukcesu będzie można mówić wtedy, gdy zespół zejdzie do bazy, co jest planowane na 6.03 (…)\nBroad Peak Przemysław Wilczyński, Bartek Dobroch\nOszczędzasz: 11,59 zł ( 23% )\n5 oceniona przez: 2019-07-18\n5 oceniona przez: 2019-04-05


Maj, 2007 | agata passent enter\nOpublikowano 29 maja 2007 Autor: agata passent\nPrzykre dwie rozmowy wczoraj odbyłam. Pierwsza zaczęła się miło, na przystanku na Powiślu, nieopodal pomnika Elizy Orzeszkowej (cudowne miejsce na pomnik dla pisarki – w zieleni, obok źródła wody oligoceńskiej). Tuż obok mnie usiadła obcięta na jeżyka szczupła blondynka i natychmiast zerknęła na moją torbę i powiedziała komplement: „Piękna torebka, wesoły kolor“. Strasznie mnie ucieszyła taka spontaniczność i bezinteresowność tego komplementu. Więcej doświadczam bezinteresownej złośliwości niż komplementów, miła niespodzianka. Podziękowałam i natychmiast wzrok nas obu powędrował ku umęczonej upałem i ciężarnym brzuchem kobiety, która ciężko oddychając usiadła na „naszej“ ławce. Biedaczka miała tak spuchnięte stopy, że nie mieściły się one już w butach, musiała przydeptywać pięty. „Ojej, w ostatnim miesiącu ciąży też musiałam sobie kupić buty o dwa rozmiary większe, potem nie wiadomo co z nimi zrobić“, zwróciłam się do nieznajomych. Przyszła mama ponarzekała i odjechała linią 108. Jak tylko drzwi się za nią zatrzasnęły pani jeżykowa powiedziała: „Na kobiety w ciąży reaguję zawiścią. Nie mogę przebywać w ich towarzystwie, nawet koleżanek ciężarówek zaczęłam unikać. Bo ja się proszę pani chyba spóźniłam, mam już czterdziechę, mąż też.“ Zupełnie nie wiedziałam co powiedzieć, coś głupiego chyba palnęłam, w stylu „ojej“ i na szczęście podjechał następny autobus, w który wskoczyłam. Widok kobiety w ciąży zawsze wzbudzał we mnie radość – ktoś się kocha, na świat może przyjdzie ktoś miły i mądry, niż demograficzny zbijemy, dla rodziców tego dziecka może zacznie się nowy czas, czas rodzinny?\nDruga rozmowa z kolegą, dzielenie się wrażeniami z jazdy jego nowym, pięknym, naprawdę luksusowym autem. Należy mu się taka nagroda, bo na menadżerskie sukcesy pracował dniami i nocami, szkolił się, robił drugi dyplom, dał pracę wielu osobom w swoim regionie. Zadzowniłam, bo wiedziałam że kilka dni temu odebrali z dziewczyną auto z salonu, uwielbiam plotkować o motoryzacji, liczyłam na przejażdżkę. Tymczasem dowiedziałam się, że owszem, auto rewelacja, podobno ma nawet funkcję chłodzenia foteli, co w naszym nowym iście wietnamskim klimacie musi być cudowną rzeczą, ale… Już drugiego dnia znajomi podeszli na ulicy do swego cacka, a nad progiem gwoździem czy kamieniem zarysowana wielka szrama! Przechodzień, może sąsiad, pracownik im to zrobił. Każdy powód jest dobry, żeby czuć zawiść – czyjaś rodzina, stan zdrowia, sukcesy.\nCzy zawiść to choroba genetyczna? Czy uleczalna? Czy są metody, by się nie zainfekować? Strasznie smutne. „Ty masz poharatany wóz, a tamta osoba ma poharatany charakter, to ona ma problem, jej powinieneś żałować, a nie auta, pocieszałam nieudolnie kolegę“. W jakich jednostkach zmierzyć tę ilość otaczającej nas, mieszkającej w nas negatywnej energii? Megabajty, kilogramy zawiści. Uwielbiam patrzeć na piękne limuzyny, bywam jako widz na wyścigach odbywających się przy ul. Karowej, większość pięknych aut jest tak droga, że nie możemy sobie na nie pozwolić, a nawet jeśli, to pewnie ja zdecydowałabym się za tę sumę kupić jakiś obraz. Zawiść to wada z którą staram się walczyć najmocniej jak tylko potafię, bo od zawiści gnije nie tylko nasze wnętrze, ale w dodatku psujemy przyjemność innym. Powinno być przyjemnie patrzeć na czyjąś radość, nie? A może nie?\nOpublikowano 26 maja 2007 Autor: agata passent\nSzuranie papierem ściernym, drylowanie wiertarą, gładzenie ścian,szpachlowanie, walenie młotem – to tylko kilka dźwięków z symfonii, która towarzyszy mi od początku marca. Od ósmej rano do ósmej wieczorem remontowanych jest jednocześnie pięć mieszkań w mojej i sąsiedniej kamienicy. Warszawiacy widać się bogacą, skoro stać ich na wielomiesięczne remonty, coraz częściej widzę na śmietnikach wyrzucone stare, drewniane, sparciałe okna, które zastępnowane są białymi oknami z plastiku (każde wnętrze upodobnią do gabinetu dentystycznego).\nMechaniczne pobrzdąkiwanie maszyn stanowi jednak tylko tło dla wokalistów. Tylu siarczystych przekleństw, ile usłyszałam przez ostatnie trzy miesiące, nie słyszałam nigdy w życiu, nawet podczas spędzanych kilkakrotnie wakacji na obozie sportowym CWKS Legii organizowanym w jednostce wojskowej w Giżycku. Wojskowi, przytłoczeni bieganiem z pełnym rynsztunkiem, bronią, plecakami po poligonie w trzydziestostopniowym upale nie mieli już wieczorem (a tym bardziej o 6:00 rano) sił na wymianę złotych myśli.\nTymczasem robotnicy pracujący na rusztowaniu w kamienicy na przeciwko, w mieszkaniach, które widzę i słyszę jak na dłoni, są w stanie wypowiedzieć zdania składające się głównie z przekleństw. Dziś rano, gdy wyszłam podlać moją tegoroczną dumę balkonową – na fioletowo kwitnącą szałwię – usłyszałam np.następujący dialog robotników:\n- Trzymaj, bo się w, k…, wypier…\n- No, k…, nie przesadzaj, już tu ku.. nieraz lazłeś.\nRzeczownik „k…“ jest ulubionym słowem powracającym niczym refren, używany nie jako podmiot zdania, ale wręcz jako przerywnik, rodzaj przecinka, zamiast oddechu – „ku…“ i również „ku…“ jako partykuła.\nDlaczego tak się tym oburzam, przecież ja też lubię sobie przekląć, zastanawiałam się. Ale robię to zawsze w samotności, pod nosem, nigdy do współpracownika nie powiedziałabym: „Dawaj, k.. tę korektę, bo mnie k… krew zalewa“. Choćby ze strachu, że mnie obrażona korektorka walnie wazonem wczachę. Poza tym w zasadzie przeklinanie jest to rodzaj kunsztu – panowie posługują się mową zbudowaną na bazie czterech na przemian używanych wyrazów (cytować nie muszę, Państwo się domyślają). Czy przeklinanie w miejscu publicznym, bo rusztowanie, podwórko, czy klatka do takowych się zaliczają chyba, jest legalne? Skoro nie wolno zanieczyszczać powietrza dymem z papierosów, toczy wolno zanieczyszczać ciszę i język?\nNigdy wcześniej przeklinanie tak mnie nie irytowało, nawet język brutalistów we współczesnym teatrze usprawiedliwiałam. Zapewne stałam się taka konserwatywna, drętwa i taka ze mnie przewrażliwiona mimoza od momentu, gdy wprowadził się do mnie niemowlak, który uczy się mowy.\nMój syn od kilku miesięcy od rana do nocy dorasta wśród dźwięku remontów, czyli budującej się IV Rzeczpospolitej, ale i w harmidrze tych mało lirycznych dialogów. Staram się do niego mówić inaczej, sporo czasu spędzamy poza domem, w dźwiękach przyrody i ulicy i przyjaciół, ale nie wiem, czy mimo wszystko nie jest to zbyt silna dawka rzeczywistości jak na umysł jedenastomiesięcznegobytu.\nA jeżeli, pomimo naszych starań, kiedyś mój syn wyrośnie na mężczyznę posługującego się takim językiem jak panowie robotnicy obok? Chciałabym, aby mówił piękną polszczyzną, ale czy mamy prawo nasze rodzicielskie marzenia projektować na nasze dzieci? Po raz pierwszy obchodzę Dzień Matki jako matka, a nie córka. W tym dniu życzę sobie, aby mój syn nie czuł się nigdy przytłoczony moimi marzeniami, ale jednocześnie, aby nikt nie odebrał mi prawa do marzeń. Kofta miał rację – trzeba marzyć. Ale delikatnie. O matko, ale rzewnie wyszło.\nNos ponad wszystko\nOpublikowano 24 maja 2007 Autor: agata passent\nOd trzech dni wyglądam jakby mnie ktoś pobił na ulicy. Nos mam poharatany, strupy jak plamy w obrazach Pollocka układają się w abstrakcyjne wzory. Tymczasem nie napadła mnie Banda Kabanosa czy Łomiarz z ulicy Mokrej tylko mój własny jedenastomiesięczny syn – Kubuś Pogromca Nosów. Właściciele kotów chodzą z podrapanymi do krwi rękoma, a jak się okazuje co poniektórzy mało asertywni rodzice padają ofiarą żądnych krwi bobasów. Producenci zabawek wydają zapewne miliony euro na badania psychologiczne i rynkowe mające na celu zaprojektowanie idealnych zabawek. Tymczasem nie wiem jak Państwa dzieci (albo wspomnienia z dzieciństwa), ale mój syn z siłą miotacza kulą rzuca w kąt każdą zabawkę kupioną dla niego, by zamiast niej pełzać, wspinać się w kierunka nosa każdej osoby chodzącej w okularach.\nŻywy nos, nos przyklejony do właściciela niespodziewającego się ataku w formie miłosnej szarpaniny połączonej z gryzieniem – nos ponad wszystko. Najfajniejszą zabawką jest upolowany nos – drapać nos, ściskać nos aż ofiara zaczyna się dusić i spazmatycznie oddychać przez usta, a drugą ręką ściągać jej okulary z nosa. Słoneczne, optyczne, zerówki – każde okulary na nosie są lepszą zabawą niż książeczki, samochody, grzechotki, edukacyjne melodyjki itp. Oprócz tego, że nos mój jest w opłakanym stanie, to jeszcze błądzę po mieszkaniu ciągle czegoś szukając i mrużąc oczy, bowiem Kubuś Pogromca Nosów ściągał mi okulary i ze strachu przed ich zniszczeniem, zapluciem, zjedzeniem itd. gdzieś je schowałam, ale bez okularów nie mogę ich znaleźć. Pani Hilaryca.\nRozum podpowiada mi: nie daj się sterroryzować. Nie pozwalaj bachorowi wchodzić sobie na nos. Gdy kilka razy w obronie własnej podniosłam na dziecko głos (Przestań, masz piętnaście zabawek, a ja tylko te okulary, zostaw mi je!), to natychmiast inni członkowie rodziny albo niania, albo koleżanki mówiły: „Nie krzycz na niego, on jeszcze nie rozumie“. Czy na pewno? A może właśnie nie jest taki głupi i dobrze wie, że eleganckie okulary to więcej niż gadżet, to podstawa wizerunku, to moje narzędzie niezbędne do pracy, do jazdy autem, może choć jeszcze nie czyta, już chce pozować na okularnika? Wygląda na to, że dzieci od zawsze chcą posiadać te same przedmioty co rodzice, a rodzice na siłę obdarowują dzieci egzotycznymi rzeczami, które mają tych młodych ludzi zatrzasnąć w świecie dziecięcym. Mnie też moje okulary podobają się bardziej niż plastykowe auto z wyłupiastymi oczami, to dlaczego własnemu dziecku nie chcę dać ich „na pożarcie“? A może podświadomie ja nie chcę go dopuścić do świata moich skarbów, nie chcę się dzielić wszystkim i tworzę sztuczne granice?\nOpublikowano 21 maja 2007 Autor: agata passent\nW warszawskim autobusie linii 122, którą darzę szczególnym sentymentem, bowiem w czasach szkolnych powoziła mnie z domu na Żoliborzu do liceum przy Smolnej oraz wieczorami na pogaduszki do przyjaciółki na Bemowo i w tamtejsze chaszcze działkowe na spacery (wtedy puste wygwizdowo, a dziś tłoczną dzielnicę mieszkaniową), w autobusie tej linii zauważyłam wczoraj starszą panią w koronkowych rękawiczkach. W dodatku śnieżnobiałych, cieniutkich jak mgła. Wysiadając z autobusu starsza pani przytrzymywała się balustradek i zastanawiałam się, czy rękawiczki te, prócz funkcji estetycznej, są dla niej też formą odgrodzenia się od kurzu, brudu, od pospólstwa, czy są zaznaczeniem jakiejś różnicy społecznej, może dama pochodzi z jakimś cudem przez to miasto niezdeptanej rodziny arystokratycznej, rękawiczka jako forma odgrodzenia się, osłona pięknej higienicznej duszy?\nCzy po dwóch wyjściach na miasto rękawiczki te są od wewnątrz czarne? Nikt teraz takich rękawiczek nie nosi, no chyba że do ślubu, ale to też rzadkość. Postać tej biały damy wyglądała zupełnie jak zjawa na tle nas wszystkich – ubranych praktycznie, banalnie, po miejsku – dżinsy, miękkie kurtki bez formy, wszyscy tacy sami, jak wycięci z katalogów współczesnych firm. Takie eleganckie panie widuję najczęściej na poczcie. Nowe pokolenie załatwia sprawy przez internet, a przedwojenne pokolenie przyzwyczaiło się do Poczty Polskiej. Gust mojego pokolenia uległ kompletnej unifikacji, wszyscy kupujemy w tych samych sklepach, które wszystkie wyglądają tak samo. Mam tylko jedną koleżankę, która sama potrafi uszyć sobie sukienkę, ale ponieważ jest tak zdolna i samodzielna – porwał ją Nowy Jork.\nTa dama w rękawiczkach to był powiew dawnej, przedwojennej Warszawy, jaką z wstrząsającą nostalgią, fotograficzną wiernością obrazu przywołuje w swych wspomnieniach nieżyjący już dziennikarz muzyczny Roman Jasiński. Ponad 800 stron liczy pierwszy tom tych wspomnień pt: „Zmierzch starego świata“. Tę cudowną książkę poleciła mi Joanna Rolińska, za co jej szczerze dziękuję i chcąc odwdzięczyć się za jej dobry uczynek polecam ją Państwu. Sztafeta lektur. Świat w którym dorastał Jasiński to m.in. świat „mon seignorów“, galantów, bywalców, rodzin ziemiańskich i arystokratycznych, świat, w którym tańczono na fajfach i balach, a latem grano w tenisa w śnieżnobiałych strojach. Najbardziej wstrząsnęło mną jednak, z jaką dokładnością autor opisuje przedwojenne kamienice stojące wzdłuż jego ukochanych Alei Ujazdowskich. Nie tylko pamięta numery i detal architektoniczny, ale nazwiska i imiona mieszkańców, ich pozycję społeczną, fizjonomię, piastowane stanowiska.\nOto próbka: „W domu Strzałeckiego mieszkał na wysokim parterze (na prawo od wejścia) pan Krumpel O’Connor. Jego nazwisko brzmiało właściwie po prostu Krumpel, lecz gdy się ożenił z Irlandką, uznał, że nazwisko żony stanowić będzie piękny i efektowny dodatek do własnego nazwiska. Krumpel był kierownikiem słynnej stajni wyścigowej rosyjskich milionerów – braci Łazarew. Wyglądał jak typowy stary lowelas z operetki…“ Wygląda na to, że w przedwojennej Polsce sąsiedzi znali się, tymczasem ja nawet nie znam wszystkich lokatorów mej kamienicy, o całej ulicy nie wspomnę. Może któryś z nich też jest właścicielem stajni i nic o tym nie wiem? Muszę zorganizować fajf i zaprosić całą ulicę, może wśród gości pojawi się też ta Biała Dama w rękawiczkach?\nOpublikowano 16 maja 2007 Autor: agata passent\nNa początku zaproszenie: Zapraszam wszystkich, którzy ukończyli 16 lat do fantastycznej zabawy, czyli do udziału w konkursie „Pamiętajmy o Osieckiej“. Wystarczy nauczyć się dwóch dowolnie wybranych piosenek z tekstem tej Poetki i wspaniała przygoda przed Państwem. Dziesiątka Laureatów wybranych przez Jury pojedzie na warsztaty do Sopotu, na Mazury, zaśpiewa w Polskim Radio, wystąpi w TVP2, a najlepsi mają szanse na całkiem zachęcające nagrody finansowe! Zgłoszenia do 31 maja przyjmuje Fundacja Okularnicy im. A.Osieckiej na www.okularnicy.org.pl\nTyle formalnych zaproszeń, a teraz wyznanie. Gdybym mogła wybrać sobie karierę marzeń, byłabym wokalistką jazzową lub architektem czyli architektką (strasznie trudna do wymówienia jest ta politycznie poprawna wersja rzeczownika). Będąc kilka dni temu na koncercie Hanny Banaszak kolejny raz utwierdziłam się w swych przekonaniach. Ilekroć patrzę lub słucham mych ukochanych dam jazzu zazdroszczę im tej radości— po prostu one najżarliwiej, najgoręcej, najseksowniej wyśpiewują radość życia. I blues życia też oczywiście. Wokalistki jazzowe ewidentnie muszą kochać swoją pracę, a to chyba jedno z największych szczęść w życiu. Nigdy nie widziałam genialnej divy jazzowej, która śpiewałaby i to śpiewanie sprawiałoby jej trudność, byłoby jej kulą u nogi, śpiewanie byłoby ziewaniem, nudą, spoglądaniem na zegarek, kiedy by tu już zerwać się z tej roboty i wrócić na kanapę. Oczekiwaniem na emeryturę, formą spłacania kredytu. To musi być niesamowita frajda, mieć taki głos i poswingować z tym głosem w nieskończoność, dać się mu ponieść, zahipnotyzować tłumy.\nGłos pani Hanny Banaszak brzmi raz słodko, raz jak trąbka, raz metalicznie, krystalicznie czysto, jakby świdrował na zupełnie nieznanych wysokościach, niezbadanych szczytach górskich (ojej, ale się zapędziłam w tych kulawych metaforach). Zaś cała pani Hanna jest archetypem kobiecości, kontynuatorką wdzięku Kaliny Jędrusik, potrafi wdzięczyć się do publiczności w zapowiedziach „A oto piosenka, którą specjalnie dla mnie skomponował 90 lat temu Gershwin…“ ale nie wychodzi to pretensjonalnie, czy niezręcznie. Pomimo, że jest już dojrzałą osobą, ma urok dziewczynki z kokardą. Poza tym jazz to improwizacja. To za nią tak może podświadomie tęsknię. Ciekawe, czy te improwizacje jazzmanów i jazzwomenek to są naprawdę takie spontaniczne i dzikie, czy wprost przeciwnie—co do nuty wyćwiczone. Muszę pójść na kilkanaście koncertów pani Hanny i podejrzeć.\nArchitekci za to są idealni, bo łączą myślenie ścisłe (rachunkowość, rysynek techniczny, matematykę, fizykę) ze sztuką i z wizjonerskim podejściem do przyszłości. W dodatku każdy architekt musi być skromny, bo pogodzony z tym, że za jego życia ich własne dzieło może być celowo zburzone. Budynki nagle są usuwane po to, by na ich miejsce stanęło coś zupełnie innego. Malarzom zaś bomb pod ich dzieła nie montują (chyba że z powodów politycznych)… A ja w szkole podstawowej nawet stożka nie potrafiłam na geometrii narysować…\nCo jest esencją Warszawy?\nOpublikowano 10 maja 2007 Autor: agata passent\nGłowa mi pęka od dyskusji, która trwała 7 godzin. Kilka dni temu zatelefonowała do mnie pewna miła uprzejma kobieta o słonecznym głosie i zapytała, czy nie wzięłabym udziału w „Warszatatach strategicznych dla Warszawy“ organizowanych przez biuro promocji stolicy. Słowa: „strategia, strategiczny“ budzą we mnie grozę, pachną specami od biznesplanów, tabelkami i ekranami, na których dużymi literami napisane są banalne prawdy ukryte pod płaszykiem nowomowy. Z przekory, a może ze strachu, odrzuca mnie na widok słupków, badań focusowych i tego typu metod, które następnie dopasowywuje się do, z góry przyjętych, tez. Nie wierzę, że gust i marzenia człowieka są do zmierzenia.\nZ drugiej strony uwiodło mnie słowo „warsztaty“ i to, że grupa będzie niewielka. Lubię warsztaty, bo to okazja podpatrzeć jak różnie, jak oryginalnie, myślą ludzie wokół nas. Są typy syntetyczne, są typy nieprecyzyjne, ale twórcze, działające metodą porównań, są też posępni analitycy. Warszaty to okazja, by na spokojnie zgłębić kilka zagadnień-na imprezach często ludzie zaczynają jakiś temat, ale niestety kolejne musztardówki z wódeczką nie sprzyjają skupieniu rozmówców. W Klubie Dziennikarza posadzono nas w kółku niczym na spotkaniu Anonimowych Alkoholików. No cóż, coś w tym jest, życie w stolicy uzależnia, wykańcza. Myślałam, że każdy z nas będzie musiał odbębnić swoją formułkę: „Jestem Aga. Mieszkam w Warszawie już od 30 lat i nie mogę przestać“. W grupie byli: socjolożka, architekt, historyk, urbanista, spec od PR, dyrektor z firmy reklamowej, kilku przedstawicieli organizacji pozarządowych działających dla Warszawy, dziennikarka pisująca o Warszawie, czyli ja, i artystka. Naszym zadaniem była luźna, niczym nie skrępowona dyskusja na odwieczne pytanie: „Co jest duszą Warszawy-w poszukiwaniu DNA marki Warszawa“. Dyskusja moderowana była przez obłędnie zgrabną brunetkę posługującą się przez dziesiątki lat badanymi technikami marketingowo-psychologicznym. Do technik tych należało rozdawanie karteczek byśmy pisali z czym nam się co kojarzy, a następnie prezentowanie tej dadaistycznej poezji na tablicy. Co prawda techniki budziły we mnie lekkie powątpiewanie i gdybym miała sumiaste wąsy na pewno bym nimi powątpiewająca wywijała, ale rozmowa potoczyła się wyśmienicie.\nWarszawa kojarzyła się naszej grupie z (w trosce o internautów w tym ciągu skojarzeń zawrę tylko mały procent tej siedmiogodzinnej dyskusji): 1. stawianymi wszędzie słupkami różnej wielkości, 2. cwaniactwem, 3. mrowiskiem, 4. bieganiem, 5. rzucaniem się na jakieś projekty (np. lotnisko) bez uprzedniego planowania, a następnie w połowie inwestycji stwierdzaniem, że chyba będzie to inwestycja za mała, 6. obsesyjnym przywiązaniem do martyrologii, 7. brzydkimi, smutnymi, kompletnie nie wnoszącymi nic ciekawego do historii sztuki pomnikami, 8. wiecznym odbudowywaniem starego zamiast budowaniem nowego, 9. brakiem centrum, 10. zielenią (po Helsinkach zajmujemy chyba drugie miejsce wśród miast europejskich pod względem zieleni, 11. kapustą-kapusta porastająca pola w Wawrze, kapusta jako symbol tego za czym goni stolica i kapusta, czyli głąb kapuściany, czyli warszawiak, 12. dziełem otwartym Pierra Bouleza-bo stolica wiecznie się zmienia, ciągle ktoś coś dodaje, usuwa, przesuwa i tworzy, 13. architekturą modernistyczną i wspaniałymi architektami o których ani świat ani my sami nic nie wiemy, 14. brakiem lokalnej kuchni-co jest warszawskim odpowiednikiem rogala poznańskiego, czy bajgla krakowskiego, 15. kontrastowymi niespodziankami w pejzażu, czyli jak to ujęła jedna z pań połączenie „odczapiastych form ze starym budownictwem, resztkami gierkowskich pawilonów i dzikimi krzaczorami, 16. Szopenem, 17. mobilizacją i energią, 18. brakiem tożsamości, 19. kiełującymi lokalnymi społecznościami (pani socjolog opowiadała o udanym konkursie na nalepszą wspólnotę stolicy), 20. nieudanymi powstaniami.\nBrunetka od marketingu rwała włosy z głowy, bo większość naszych skojarzeń była negatywna, nie dość sexy, a w marketingu musi być pozytywnie, a nie o jakichś słupkach i jarmarku Europa. „Jak myślicie, dlaczego wielu ludzi nie lubi Warszawy, nie lubi warszawiaków, dlaczego większość waszych skojarzeń jest negatywna? Nerwowo próbowała z nas wyciągnąć odpowiedź na nurtujące ją pytanie: „Paryż jest miastem światła, Frankfurt jest stolicą biznesu, Salzburg jest miastem Mozarta, a Warszawa? Czym zachęcimy wszystkich, by tu przyjechali inwestować, wypoczywać, mieszkać. Co nas wyróżnia? Pozytywnie, nie martyrologicznie, nie tak sceptycznie-dopingowała nas po czwartej godzinie brunetka.\nHmm…Warszawa jest miastem zielonych plaż? Warszawa jest miastem cwaniaków i szybkiego zysku? Warszawa jest miastem sushi? Jak na eskpertów i warszawiaków przystało nie doszliśmy do żadnych wniosków. A może my nie chcemy, żeby nas lubiano? Jest nam tu dobrze, po co nam jeszcze więcej przyjezdnych, którzy i tak nas nie lubią i marzą tylko o tym, by wrócić „do siebie“. A może jesteśmy takimi narcyzami, że nie chcemy, by coś uznano za „typowo warszawskie“? A może Warszawa jest po prostu tak antypatyczna, że nawet spece od marketingu nie dadzą rady ubrać jej w łudząco smaczne opakowanie? A może Państwo dołączą do dyskusji i wyleją trochę pomyj lub pochwał? Wkrótce kolejna tura warsztatów. Pani z firmy marketingowej uspokajała nas, że we Frankurcie ratusz zorganizował 60 takich spotkań, zanim doszli do hasła: „Frankfurt miastem biznesu“.\nJak pozować? Czy pozować?\nOpublikowano 7 maja 2007 Autor: agata passent\nKilka lat temu byłam na wycieczce autokarowej w Wiedniu. Zapamiętałam tylko dwie sprawy. Upokorzenie, jakie poczułam, gdy po raz pierwszy zagadnęłam na ulicy pewną starszą panią pytając ją o drogę. Ta udzieliła mi szczegółowej odpowiedzi, z której nic nie zrozumiałam. Było to po czterech latach mojej nauki niemieckiego. Taka ze mnie ignorantka. Sądziłam, iż Austriacy powinni osobie mówiącej po niemiecku odpowiadać bez akcentu austriackiego. To tak jakby nauczyć się trochę po polsku z książek i oczekiwać, że zrozumie się górala. No cóż, otarłam łzy i uciekłam od ludzi do monumentalnego Kunsthistorisches Museum, które ma takie zbiory, że można by całe życie, a nie 4 dni wycieczkowe poświęcić na ogarnianie tej kolekcji.\nZ mojego dwudniowego pobytu w tym muzeum zapamiętałam jednak kilka prac, m.in. pewien autoportret Rubensa, na którym mistrz przedstawił się z szablą. O rękojeść stojącej szabli opiera on lewą dłoń, z której zdjął rękawiczkę. Prawa dłoń zaś jest w rękawicy. Lubimy czasem pozować do zdjęć, prawda? Mam koleżankę, która jak tylko wyciągam aparat leci po grzebień. Portret to możliwość zakomunikowania światu kim jestem, ale też do czego aspiruję albo np. kim chciałbym być, gdybym mógł. Podobno Wojciech Kossak też uwielbiał podkreślać swą rycerskość i wojskowość. Trudno sobie wyobrazić, że dziś np. Edward Dwurnik albo Dominik Lejman zaprezentują się na autoportrecie oparci o szablę albo kałasznikowa.\nMilitaria nie są trendy, stały się czymś wstydliwym, symbolem wojen niosących śmierć, a nie atrybutem dodającym prestiżu. Na XVII-wiecznych portretach kobiety pokazywały się np. z wachlarzem w ręku, mężowie z rękawiczką w dłoni (symbol wierności). Dziś elektryczny wiatraczek dzierżony w rączce mógłby być tylko zabawnym nawiązaniem do tradycji, ale raczej nie symbolem czy atrybutem na serio. Mam znajomego, który uwielbia się fotografować przy nie swoich samochodach, bo kocha motoryzację, ale stać go tylko na starą toyotę. Współczesne gwiazdy chętnie pozują przy zwierzątkach – z kotkiem, koniem, modnym rasowym psem. Rozumiem, że chcą się zaprezentować jako osóbki czułe i kochające zwierzątka i potrzebujące miłości (nie mam rodziny, ale chociaż kotek mnie kocha).\nKlasyka to też sportretować się z atrybutem symbolizującym nasz zawód. Nudy na pudy. Reżyser na scenie, operator za kamerą, dziennikarz przy komputerze. Praca stała się sednem naszej osobowości? Jestem tym, co wykonuję? Mało oryginalne, prawda? Jeśli mogliby Państwo zamówić portret u najlepszego fotografa albo malarza, na jaką pozę, atrybut (bez takowego?) by się Państwo zdecydowali? Na zupełną fikcję, jakąś niemożliwą sytuację? Czy coś naturalistycznego? Po prostu z torbą z zakupami, albo w biurze przy drukarce w garsonce? A może na erotycznie? Sztuczne futro plus gołe ramiona? Albo duży format, olej, panoramiczny – drzemię w tramwaju po całym dniu pracy? Sama się zastanawiam, bo w końcu mogę tanio sobie taki portret u narzeczonego zamówić, tylko nie mam pomysłu. Może Państwo mi coś poradzą?\n„Już chyba ze dwa miesiące się nie widzieliśmy, podobno twoja ukochana przemeblowała wasze mieszkanie“, rozmawiam przez telefon komórkowy jednocześnie nerwowo wertując półki w empiku w poszukiwaniu boksu z filmami Marcela Łozińskiego. Dokumenty to ostatnio jedyne polskie filmy, na których po 10 minutach nie zasypiam. „No właśnie, to skandal, musimy się spotkać, zjeść kolację u nas albo u was, tylko kiedy?“, odpowiada mój bliski przyjaciel. Po czym wylicza: „Jutro jadę na szkolenie, w środę pracuję do 21, w czwartek po pracy mam spotanie służbowe, w piątek też nie skończymy przed 22….“ Wyszło na to, że najbliższy termin, w którym i ja i on możemy się na spokojnie spotkać jest za trzy tygodnie. Zapisaliśmy się w notesach i kalendarzykach telefonicznych.\nKiedyś co drugi dzień paplaliśmy wieczorami przez telefon jednocześnie oglądając telewizję (każde u siebie, szczególnie „Twin Peaks“). Wpadaliśmy w odwiedziny co kilka dni, choćby na jedno piwko lub herbatę. Teraz spontaniczność powoli wyprowadza się z naszego życia. Spotkania z najbliższymi przyjaciółmi wyznacza nam wszystkim HARMONOGRAM. Harmonogram spłat rat kredytowych. Za trzydzieści lat będziemy mieli mnóstwo czasu na kolacyjki, o ile w naszych kuchniach nie będzie jadał komornik i o ile jeszcze będziemy się nawzajem pamiętać. Bo czyż jedną z miar przyjaźni (o ile w ogóle można jakoś zdefiniować to uczucie) nie jest ilość spędzonego wspólnie czasu? Czy można się przyjaźnić nie widując się nigdy? Czy bankowcy mogliby rozluźnić ten chwyt buldoga, w jakim nas ściskają?\nOpublikowano 2 maja 2007 Autor: agata passent\nNajdłuższy weekend Europy spędziliśmy pracowicie w Warszawie. W pustym mieście dobrze się pisze-nikt nie dzwoni, nie rozprasza, niewidzialna ręka rynku otworzyła wszystkie sklepy, udało mi się z okazji majówki zrobić zakupy i przyrządzić zieloną salsę.\nNiniejszym podaję przepis na tę salsę na oko: 3 zielone papryczki chili (mogą być czerwone), dwa “bukiety” szczypiorku/dymki , dwa duże zęby czosnku (a propos zęby, to nie mogę w to uwierzyć, ale w mym sędziwym wieku zaczęły rosnąć mi zęby mądrości!co robić?) , dwa “bukiety” natki pietruszki, wyciśnięty sok z lemonki (ewentualnie cytryna), 6 łyżek oliwy, kilka kropel tabasco, mały słoik kaparów. Zieleninę pokroić, papryczki przedtem przekroić wzdłuż i wyjąć nasionka. Potem wrzucić do blendera, albo mikserem ręcznym rachu, ciachu wszystko razem. Bardzo lekki sos. Do pieczonych filetów z dorsza, albo do steków, albo do ziemniaka pieczonego zamiast tłustej śmietany.\nMiksery i blendery przywołują w mej chorej wyobraźni zawsze katastroficzno-krwawe wizje. A gdyby zaatakował mnie w kuchni włamywacz to czy: a) sięgnęłabym po żeliwną patelnię do grilowania, ciężką jak kula armatnia acz poręczną b)argentyński nóż do steka z zębami których rekin by się nie powstydził c) rzuciłabym niczym wprawny gracz frisbee którymś z okrągłych ostrzy z blendero-miksera? Ewentualnie wyskoczyłabym z okna narażając się na wpadnięcie na balkon sąsiadki, która ma nim zawsze pedantycznie rozwieszone pranie.\nEch, mam naturę ofiary, więc pewnie nie stawiałabym oporu. Czy inni też mają takie głupie myśli przy siekaniu szczypiora? To jest właśnie zgubny wpływ masowej kultury na umysł człowieka. Zamiast przy gotowaniu ch…myśleć o wpływie filozofii Nietzschego na wagnerowską wizję Gesamtkunstwerk lub choćby o sytuacji politycznej w Argentynie mam w głowie głupie sceny z horrorów.\nO zgrozo, krwawe rozważania doprowadziły mnie do sprawy pani Barbary Blidy, kobiety, która popełniła samobójstwo strzelając sobie w pierś. To już drugie w przeciągu roku (po młodziutkiej uczennicy) “głośne” samobójstwo popełnione przez kobietę. Samobójstwa w literaturze miewają podstawy miłosne. Werter zabija się z powodu beznadziejnej miłości, Anna Karenina rzuca się pod pociąg z powodu pociągu miłosnego, który zniszczył jej życie. Tymczasem ostatnie samobójstwa kobiet są wyzute z liryki. Musimy się przygotować na to, że wśród uczniów będzie coraz więcej samobójstw. Chcieliśmy tego systemu, ale w tym systemie wielu młodych ludzi nie wytrzyma presji. Musisz dostać się do dobrej uczelni, musisz mieć pracę, musisz zdać na piątkę. Amerykańskie szkoły pełne są agresji, zawistnych kolegów, lęku, wyścig szczurów wypacza od przedszkola. Pamiętam z amerykańskiego liceum widok zalanej łzami, wykrzywionej w hiterycznej złości twarzy mojej koleżanki z klasy. Poszłam z nią po lekcjach zagrać w tenisa i wygrałam. Dla niej wtedy zawalił się świat. Bo przestała być najlepszą tenisistką w szkole. Detronizacja. Gorsze rekomendacje nauczyciela wuefu. Mniejsza popularność wśród kolegów. Do końca nauki stroniła ode mnie. Szkoła bez beztroski.\nSamobójstwo Barbary Blidy, abstrahując od nieznanych na razie motywów, ma w sobie coś kobiecego. Mężczyźni strzelają sobie w głowę, a kobieta, być może podświadomie, troszczy się o twarz. Mężczyźni fachowo przyciskają spust palcem wskazującym. Kobieta strzelając sobie w pierś zapewne przycisnęła spust kciukiem, być może broń trzymała oburęcznie, jak niezdarne dziecko mocujące się z za ciężką jeszcze rakietką tenisową. Dość potworny ciąg skojarzeń jak na jedną sesję w kuchni podczas relaksującej majówki.


Praca przy dojeniu krów w Niemczech od zaraz | Ogłoszenia o pracę w Niemczech 2015 - aktualne oferty\nStrona główna » Praca w rolnictwie » Praca przy dojeniu krów w Niemczech od zaraz\nPraca przy dojeniu krów w Niemczech od zaraz\nOpublikowany: 9 kwietnia 2013 17:05\nPoszukujemy do pracy w Niemczech od zaraz pracowników do pracy przy dojeniu krów. Praca fizyczna dla osób z doświadczeniem pracy przy krowach. Rozpoczęcie pracy około 15 kwietnia 2013 z 3-dniowym okresem próbnym. Oferujemy wynagrodzenie 7,50€ na godzinę.\nOferta pracy w Niemczech przy dojeniu krów – szczegóły: Stanowisko pracy: dojarz\nWynagrodzenie: 7,50 euro/h\nIlość godzin pracy: około 56 tygodniowo\nZapewnione zakwaterowanie: 50 euro/tydzień\n- doświadczenie przy dojeniu krów\n- motywacja do pracy, gotowość do pracy na dłużej.\nCV prosimy wysyłać na adres: holandia@eurowork.net.pl + klauzula o ochronie danych. Informujemy że kontaktujemy się z wybranymi kandydatami. Szczegółowe informacje pod nr tel. 32 258 05 64\nAby napisać lub przesłać CV do autora ogłoszenia Praca przy dojeniu krów w Niemczech od zaraz należy skorzystać ze znajdującego się po prawe stronie formularza kontaktowego Szukasz innej pracy w Niemczech, zobacz aktualne oferty pracy w Niemczech dostępne na naszym portalu. ID ogłoszenia: 2951642d4a882fd\ndojarz niemcy Oferta pracy w Niemczech przy dojeniu krów praca niemcy 2013 praca w Niemczech od zaraz praca w rolnictwie\nOperator wózka widłowego BMW – praca w Niemczech 2014\nPraca przy zbiorach szparagów w Niemczech bez języka\nPraca fizyczna w Niemczech przy montażu i demontażu rusztowań budowlanych\nPopularne ogłoszenia dzisiajMonter okien - Niemcy (61 wyświetleń)Pakowanie mięsa - praca za granicą bez języka w Rheda-Wiedenbrück (9 wyświetleń)Murarz Niemcy (5 wyświetleń)Praca w Niemczech - pakowanie kurczaków (4 wyświetleń)Hydraulik, Zakład produkcyjny, Rolnictwo (4 wyświetleń)Opiekunka do 91-letniego Pana w Hamm - praca od zaraz (4 wyświetleń)Praca w opiece w Niemczech dla meżczyzny (4 wyświetleń)Produkcja Niemcy (4 wyświetleń)Praca na produkcji w Niemczech od zaraz bez języka (3 wyświetleń)Szukam każdej pracy w Niemczech od zaraz (3 wyświetleń)Aktualności


Mapa Przedwojenna Polska\nPoparcie dla nysy łużyckiej pojawiło się dopiero w poczdamie. Interaktywna mapa przedwojennych granic polski naniesionych na współczesne mapy google maps. Polska mapa taktyczna wig poniżej zamieszczamy linki do wszystkich dostępnych arkuszy i wydań mapy taktycznej polski w.\nul petrażyckiego kraków mapaul bujaka kraków mapaul krymska kraków mapaupc mapaul lubelska kraków mapaulica rajska kraków mapaul zamoyskiego kraków mapaul widok kraków mapa\nMapa Drog Przedwojennej Polski Z 1936 Roku Wykop Pl\nPrzedwojenna Polska Na Mapach 6 Planow Ktore Perfekcyjnie\nPrezentacja Mapy Polska 1939 1945 Podzialy Administracyjne\nPrzedwojenna Mapa Polski Opublikowana Przez Amerykanski Magazyn\nInteraktywna Mapa Przedwojennych Granic Ii Rzeczypospolitej Eloblog\nRzeczpospolita polska od odzyskania suwerenności 1918 do wycofania uznania międzynarodowego dla rządu rzeczypospolitej polskiej na uchodźstwie 1945 które było konsekwencją wykonania porozumień zawartych na konferencji jałtańskiej 1945 między mocarstwami wielkiej trójki.\nMapa przedwojenna polska. Ii rzeczpospolita ii rp nieoficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1918 1945 nazwa oficjalna. Projekt przebudowy parku miejskiego. Polska mapa samochodowa na rok 1936 37. Na obszar ii rp przypada około 480 arkuszy większość w nich w kilku czasem znacząco różniących się wydaniach.\nBaza danych ponad 100 tysięcy miejscowości umożliwia szybkie znalezienie wszystkich map na których naniesione jest interesujące nas miejsce. Szczegółowa mapa przebiegu granicy ii rzeczypospolitej. Aby powiększyć mapę wystarczy kliknąć na poniższy obrazek prawym przyciskiem myszy i otworzyć w nowej karcie. Mniej lub bardziej poważne informacje dotyczące przedwojennej polski.\nTych którzy walczyli z bronią w ręku i tych którzy sięgali po pióro. Mapa której poszukiwaliśmy przez wiele lat i w zasadzie można było przypuszczać że nigdy nie została wydana. O to by polska była wolna. Mapa rzeczypospolitej polskiej i krajów ościennych wydana przez wig w skali 1 750 000 wydanie z 1924 roku niekompletne sklejone najwidoczniej ręcznie z poszczególnych arkuszy mapy wig opartej na austriackim pierwowzorze.\nOpisujemy bohaterów o których słyszeli wszyscy ale także tych o których pamięć do dzisiaj była wyklęta. Tak przebiegała przed wojną granica polski. Czy zastanawialiście się kiedyś jak dokładnie przebiegała przedwojenna granica polski. Mapa z 1944 z granicami odręcznie namalowanymi przez stalina granicami na odrze i nysie kłodzkiej które o wiele wcześniej załatwili nam sikorski i churchill co jak widać sam też przez pewien czas popierał.\nIi Rzeczpospolita Wikipedia Wolna Encyklopedia\nPrzedwojenna Polska Na Mapach Malo Znane Mapy Sprzed 100 Lat\nPolska 1918 1939 Mapa Scienna Szkolna\nHistoryczne Mapy Polski Blisko Polski\nPrzedwojenna Polska Mogla Byc O Wiele Wiekszym Krajem Dlaczego\nPorownanie Terytorium Polski Przed Grafikulus Wykop Pl\n10 Fascynujacych Historycznych Map Polski Eloblog\nPolska Mapa Samochodowa Na Rok 1936 37 Niezlomni Com\nGranice Ii Rzeczpospolitej Youtube\nSzczecinecki Portal Historyczny Szczecinek Org Mapy Pomorza\nMapa Zanieczyszczenia Powietrza W Polsce\nMapa łodzi Satelitarna\nMapa świata Polityczna Online\nMapa łodzi Samochodowa\nMapa świata Polityczna Duża\nMeteory Grecja Mapa\nMapa świata Polityczna Wikipedia\nMapa świata Z Państwami\nMapa świata Polityczna Ze Stolicami\nMapa świata Tapeta\nMapa świata Polityczna Ameryka\nMapa świata Kraje\nMapa świata Polska Japonia\nMapa Zasadnicza A Ewidencyjna\nMapa Zakopanego Z Ulicami\nMapa świata Polityczna Konturowa


Agulkowe Pole: Calycanthus Acca Kappa\nCalycanthus Acca Kappa\nPrzyszła wiosna! Przynajmniej dzisiaj dała poznać się z tej najlepszej strony. Z każdą wiosną szukam czegoś nowego. Ubrań, butów, fryzury, zapachów, inspiracji.\nMimo, że zima okazała się być wyjątkowo łagodna, mnie psychicznie przytłoczyła. Ostatni tydzień był po prostu beznadziejny. Smutek i nostalgia nie trwały długo. Wystarczyły promienie słońca, błękit nieba i … nowy zapach. Olfaktorycznym bodźcem do życia stał się Calycantus od Acca Kappa.\n„Świeży kwiatowy zapach stworzony z unikalnej w swej istocie esencji kwiatu kielichowca /Calycanthus/ wymieszanej z nutami jaśminu, kwiatu pomarańczy, miodu i piżma.\nCalycanthus został wydany w 2003 roku. Calycanthus marki Acca Kappa to kwiatowe perfumy dla kobiet.”\nOd czasu do czasu królowa róża musi ustąpić miejsca na tronie innym. U podnóżka tronu wiernie czekają jaśmin, kwiat pomarańczy, piżmo i tytułowy kielichowiec wonny. Mimo, że wielbię różę nie otaczam się nią każdego dnia. Uwielbiam także jaśmin. Zawsze uważałam, że jaśmin bardzo łatwo zepsuć w perfumach. Albo jest go zbyt dużo, albo zostaje przytłoczony innymi woniami. To sprawia, że bardzo łatwo można woń jaśminu zohydzić.\nW tej wodzie toaletowej jest zupełnie inaczej. Jaśmin pięknie się rozwija. Najpierw czuję cytrusy. Szybko ustępują miejsca słodycz miodu. Takiego miodu, który koi serce. Kropla neroli nadaje charakteru pierwszym tonom. Gdzieś w oddali wibruje piwonia by ustąpić miejsca głównym aktorom tej kompozycji, jaśminowi i kielichowcowi wonnemu. Kobiecy charakter podkreśla jeszcze ciepłe piżmo. Kompozycja jest ciepła i ulotna zarazem. Tak jak pierwsze promienie wiosennego słońca. Nie przytłacza i nie jest nachalna. Wyważona i wibrująca świeżością. Jednym słowem radosna. To mój zapach na wiosnę. A Wy, jakie są Wasze zapachy na wiosnę?\nAutor: Łucja z Agulkowego Pola o 19:59\nEtykiety: Acca Kappa, Jaśmin, Kielichowiec wonny, Pachnidła, Woda toaletowa\nBarbara Elżbieta 8 marca 2015 21:07\nZ Twojego opisu wynika że TO zapach dla mnie .\nŁucja z Agulkowego Pola 9 marca 2015 08:18\nWitam w klubie wielbicieli jaśminu :)\nco kreci anule 8 marca 2015 21:23\nTło jakie zrobiłaś butelce nadało jej zupełnie inny wymiar :) pięknie wygląda.\nPodejrzewam, że zapach całkiem nie mój, ale zainteresowałaś mnie nim.\nŁucja z Agulkowego Pola 9 marca 2015 08:21\nNiedzielny spacer i łan złoto-żółtych krokusów :) No więc musiałam poszukać w domu czegoś żółtego :) Miała być notka o zupełnie czymś innym, a padło na Calycanthus. Tak sobie myślę, że zapach zupełnie nie Twój może okazać się, że jest Twój. Jak będziesz miała okazje powąchać stacjonarnie - to zrób to.\nSandra 8 marca 2015 22:17\nNie znam tego zapachu ale, sądząc na podstawie Twojego opisu, to coś dla mnie :)\nŁucja z Agulkowego Pola 9 marca 2015 08:22\nZ tego co piszesz pamiętam, że lubisz jaśmin :) Spodobałby się Tobie.\nUnknown 8 marca 2015 23:55\ntej wiosny chyba się zakochałam w Pradzie Infusion.. na razie chodzę i się psikam, a potem delektują jego wielowymiarowością;)\nTwojego zapachu nie znam i jakoś jaśmin mi nie leży, ale być może właśnie dlatego o czym napisalaś za dużo i za ostro;)\nŁucja z Agulkowego Pola 9 marca 2015 08:24\nNie znam Twojego zapachu :) Pati - dla Ciebie nie róża, nie jaśmin. Może kiedyś trafisz na coś opartego na tych właśnie kwiatuszkach co przypadnie Tobie do gustu. O taki stonowany i wyważony jaśmin jest niezwykle trudno. On tu tylko wibruje. Jest, potem gdzieś znika by ponownie się pojawić.\nelle 9 marca 2015 09:17\nNie znam tej wody, a szkoda, bo lubię tego typu zapachy. A ostatnio obficie raczę się Versace Versense ;)\nŁucja z Agulkowego Pola 18 marca 2015 22:32\nwobec tego polecam ;)\nmała mi 9 marca 2015 11:48\nDo tej pory nie znałam tych perfum, a bardzo lubię jaśmin - kojarzy mi się niezwykle zmysłowo i przyjemnie :)\nŁucja z Agulkowego Pola 18 marca 2015 22:33\nW tym jaśminie jest więśccej "ulotności" niż zmysłowości :)\nNaliex 9 marca 2015 15:06\nja się ostatnio zakochałam w Mohito Love Love, ten perfumik pierwszy raz widzę :)\nMoże tej wiosny na niego czas?\nreniakicia 9 marca 2015 19:19\nCiekawa kompozycja. Lubię jaśmin, byle by nie było za słodko ;)\nŁucja z Agulkowego Pola 18 marca 2015 22:34\nNie jest słodki. Powiedziałabym, że to jaśmin wytrawny :)\nUnknown 14 marca 2015 23:32\nCiekawa kompozycja zapachowa:)Myślę że polubiłabym się z tym perfumem.\nŁucja z Agulkowego Pola 18 marca 2015 22:35\nNie pozostaje nic więcej niż tylko spróbować :)\n"Ukryte terapie.Czego ci lekarz nie powie" Jerzy Z...


Wołyń we krwi 1943 - Polska Niezwykła \nStrona główna>Księgarnia>Historia>Wołyń we krwi 1943\nHistoria Rzezi Wołyńskiej – zbrodni ludobójstwa, dokonanej przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach z Województwa Wołyńskiego II RP, podczas okupacji terenów II Rzeczypospolitej przez III Rzeszę, w okresie od lutego 1943 do lutego 1944. Historycy szacują, ze zginęło wtedy ok. 70 tys. Polaków, a kolejne 60 tys. Polaków zamordowali ukraińscy nacjonaliści na terenie Małopolski Wschodniej. Apogeum ludobójstwa przypadło na 11 lipca 1943 roku. Na uśpione niedzielnym odpoczynkiem w pierwszych dniach żniw polskie wsie i chutory, na wiernych zgromadzonych w katolickich świątyniach spadły pociski, granaty, butelki z zapalona benzyna, ostrza wideł, kos, noży, siekier i pogrzebaczy. Nie było obrońców, bowiem w wielu miejscowościach pozostały w większości kobiety i dzieci…


Z racji, że każdy miłośnik literatury książki lubi też rozdawać, uruchamiam kolejną szybką inicjatywę. Tym razem możecie – dla siebie, lub kogoś bliskiego (w końcu niektórzy już dziś myślą o 6.12 :-)) – zdobyć jeden z zestawów książkowych.\n„Słodki zapach brzoskwiń”\ndla tych, którzy lubią literacką zagadkę – czy to w szacie powieści obyczajowej czy sensacji kryminalnej.\n„Był sobie książę”\n„Pamiętniki Jane Austen”\nto propozycja raczej dla kobiet pracujących ciężko (intelektualnie lub fizycznie, w domu lub korporacji), które podczas tych 5-ciu minut dla siebie pragnął całkowicie wyłączyć się z tu-i-teraz.\nJak powalczyć o zestawy?\nOto zasady i warunki:\n1. Organizatorem konkursu jest autorka bloga Zielono Mi. Ona również jest fundatorem nagród, którymi są nowe, nieużywane książki.\n2. Konkurs trwa od 19.11.16 do 26.11.16, do 14.00. Wyniki zostaną ogłoszone najpóźniej 27.11.16 i już tego dnia będę prosić o adresy korespondencyjne - bym 28.11.16 rano mogła nadać przesyłki.\n3. By wziąć udział w zabawie należy: zostawić w komentarzach pod tym wpisem odpowiedź na pytanie/zadanie konkursowe oraz podać swój adres meilowy; dodatkowo: zostać obserwatorem bloga (w komentarzu proszę podać imię/pseudonim) i na swoim blogu umieścić konkursowy baner (a jeśli nie jest się autorem bloga – na fb, google+…).\nPodziel się informacją dla kogo walczysz o książki (siebie/taty/bratowej/zapracowanej kumpeli…) i przekonaj mnie, że obdarowany (Ty lub ktoś Ci bliski) na pewno się z tych podarków ucieszy:-)\nA oto jej skromna wizualizacja:\nIzabela Łęcka-Wokulska 20 listopada 2016 06:33\n- Wybieram zestaw pierwszy i chcę go ofiarować cioci spod Warszawy, oczywiście przeczytawszy te książki, która mówi, że niezbędnie potrzebuje ciekawych książek na dojazdy pociągiem do pracy. Muszą to być ciekawe powieści, gdyż pociąg jeździ szybko i będzie je czytać w odcinkach. Zestaw kryminał plus obyczajówka pasują jak ulał.\n- Obserwuję jako Izabela Łęcka-Wokulska i wstawiłam banerek: http://literackie-zamieszanie.blogspot.com/p/konkursy-wyzwania.html\nIzabela Wyszomirska 20 listopada 2016 10:29\nWybieram zestaw pierwszy. Chciałabym, aby te książki przeczytały moja mama, siostra (obie uwielbiają czytać) oraz każdy kto będzie miał na nią ochotę. Oczywiście sama również chętnie przeczytam.\nJustyśka 20 listopada 2016 12:04\nWalczę o zestaw 2 dla siebie. Ponieważ czytanie jest dla mnie ogromnie wazne, pozwala mi oderwać się od realnego świata, a dodatkowo teraz relaks jest dla mnie najważniejszy, gdyż jako kobieta w ciąży potrzebuję dużo odpoczynku i umysłowego oczyszczenia by nie myśleć zbytnio o tym co będzie już w styczniu :D\nedytam14 21 listopada 2016 08:29\nGram o zestaw pierwszy. Dla siebie, choć nie ukrywam, że na pewno pożyczę czytającym znajomym te książki. A dlaczego to właśnie ja powinnam dostać ten zestaw? Bo nikt tak jak ja czule nie traktuje książek, będzie im u mnie dobrze i żadna krzywda im się nie stanie. Oczyma wyobraźni już je widzę na półce w otoczeniu innych egzemplarzy, które przyjmą dwie nowe siostry do wielkiej książkowej rodziny.\nobserwuję jako edytam14\nUnknown 21 listopada 2016 19:29\nGram o zestaw pierwszy.W pierszej kolejnosci dla siebie bo konczy mi sie juz lista książek oczekujących na przeczytanie na pòłce ,a wieczory jesienne są sprzyjające czytaniu.Książki napewno też zostaną pożyczone moim zbajomym.\nObserwuje jako Agata Tokarz\nUdostępnione na google\nUnknown 21 listopada 2016 19:41\nmonweg 22 listopada 2016 23:42\nNiestety nie obdaruję książkami nikogo. Będą dla mnie. Jestem książkową sroką i nic na to nie poradzę. Poza tym moja siostra nie czyta (a fe!) a mój syn interesuje się trochę innymi gatunkami literackimi.\nObs. Monika Piotrowska-Wegner\nmonweg 25 listopada 2016 21:44\nO sorki :) Zestaw pierwszy\nUnknown 24 listopada 2016 12:10\nPamiętasz Zofio jak się poznałyśmy? W piaskownicy jadłyśmy razem piasek, to był nasz taki pakt, który zawierałyśmy od małego. Zawsze miałyśmy być bliskie sobie, jak siostry. I tak mijają lata, a ty wciąż przy mnie tkwisz. Budowałyśmy domek na drzewie, gdzie była nasza tajna baza. I właśnie tam czytałyśmy wspólnie naszą pierwszą książkę. Pamiętasz jak bawiłyśmy się w odkrywców skarbów u mojej babci na strychu i w kufrze pełnym staroci znajdujemy książkę. Zjedzoną już trochę przez mole i na której widać uszczerbek czasu. Zabrałyśmy ją do naszego domu i tam czytałyśmy. Tą książką okazała się „Ania z Zielonego Wzgórza” historia o dziewczynce, które poruszała nas do łez. Wykradałyśmy się codziennie i z każdym dniem czytałyśmy coraz więcej. Od tamtego czasu minęło parędziesiąt lat, a my dalej kochamy książki i dalej jesteśmy najbliższymi przyjaciółkami. Zasługujesz na te książki bo ty jak nikt inny znasz wartość książki i cenę jaką za sobą niesie, aby ją zdobyć. Wiem, że obdarzyłabyś je miłością i troską i w taki sposób mogę ci okazać, że nasza przyjaźń jest silniejsza niż wszystko. Przezwycięży wiatry i pokona góry. I zawsze obok nas będzie kroczyła książka bo to ona nas poznała i pokazała jaką wielką siłę nosi w sobie przyjaźń.\nUnknown 26 listopada 2016 16:30\nUnknown 26 listopada 2016 00:14\nOdpowiedź na pytanie: Walczę jak lew o zestaw drugi :D dla kogo? Ano dla mojej Babci Basi :D ja, jako zapalona książkoholiczka oczywiście polecam Babci co ciekawsze książki i często jej po prostu przynoszę powieści do przeczytania ;) dlatego wiem, że bardzo by jej się spodobały książki z zestawu drugiego. Moja Babcia po prostu lubi takie klimaty. A że zbliżają się jej imieniny, bo Barbórki już coraz bliżej, to dodatkowo sprawiłabym Babci prezent-niespodziankę takimi wygranymi książkami :) Oczywiście ja te książki z miłą chęcią też przeczytam, bo wiem, że Babcia mi je pożyczy :)\nUnknown 26 listopada 2016 23:35\nGram o zestaw pierwszy. Dla kogo? Otóż obdarowałabym nim swoją mamę, ponieważ wiem, że ucieczka do świata literatury to coś czego aktualnie potrzebuje. Niestety widzę jak bardzo jest zestresowana i chciałabym jej pomóc. Nie chcę narzucać jej odpoczynku, gdyż zdaję sobie sprawę z tego, że jest niezwykle ambitna i nie dałaby sobie chwili wytchnienia. Jednak jestem pewna, że gdybym podrzuciła jej książki, to nie poskromiłaby swojej ciekawości, tylko zajrzała do nich i na dobre się wciągnęła.\nobserwuję jako: Pati Zabkol\nudostępniam na google+: https://plus.google.com/u/0/102200921607391155254


Ostro potraktowali władzę w Parkowie: ludzie zasługują na prawdę – Gazeta Powiatowa Ziemia Obornicka\nStrona główna / Informacje / Ostro potraktowali władzę w Parkowie: ludzie zasługują na prawdę\nOstro potraktowali władzę w Parkowie: ludzie zasługują na prawdę\nPARKOWO. Wtorkowy wieczór należał do jednych z cieplejszych w tym roku. Wiele samochodów jechało przez wieś, zatrzymując się przed remizą OSP, w której miało się odbyć spotkanie wiejskie. Dało się zobaczyć starostę Wańkowicza, burmistrza Janusa, wielu radnych, a także dziesiątki mieszkańców Parkowa i Józefinowa wysiadających z pojazdów i udających się do budynku. Nic nie wskazywało na burzę, która miała się rozpętać pomiędzy mieszkańcami a władzą.\nSołtys Józef Szmania rozpoczął od przedstawienia gości i poprosił reprezentantów gminy, powiatu i parafii o przedstawienie sprawozdania z dokonań dla Parkowa. Na pierwszy ogień poszli starosta i burmistrz. Po półtorej godzinie ich przemówień wśród obecnych panowało nie znudzenie, lecz narastające napięcie. Każdy czekał na rozpoczęcie kontrowersyjnej kwestii kanalizacji i drogi powiatowej Parkowo – Józefinowo, dwóch projektów, które mimo zapewnień, zostały zdjęte z budżetu na rok 2010.\nRozpoczął radny Nowak z Budziszewka od wskazania jako winowajcy burmistrza. Janus ripostował: radny Nowak przyjechał do Parkowa tylko po to, żeby burmistrzowi przyłożyć. Ma pan swoją wieś w Budziszewku i proszę tam mącić, a nie tu. Obecni mieszkańcy sołectwa o Nowaku mieli już zapewne wyrobione zdanie. Jeden z nich powiedział wprost: panie Nowak, ja nie będę wchodził, czy pan lubi burmistrza lub nie – jest pan za drogą do Józefinowa, ale starosta powiedział, że nie będzie jej robił ponieważ za chwilę będzie kanalizacja, a pan był przeciwko kanalizacji.\nWiceprzewodnicząca Tomaszewska starała się wytłumaczyć, że inwestycje zostały przesunięte na rok 2011, a nie zdjęte. Burmistrz natychmiast zaczął poprawiać radną. Doszło do spięcia, oboje wzajemnie próbowali się przekrzyczeć. Pani radna, ja wiem, że jest trudno się przyznać do błędu przed mieszkańcami – stanowczo stwierdził Janus. Pani jest dyrektorką szkoły, inteligentną kobietą... Z końcem tego zdania dało się słyszeć głos z sali: i taki przykład daje dzieciom.\nTo uciszyło radną, a burmistrz mówił dalej: zapomniała pani dodać, że w październiku zaproponowałem milion złotych, a państwo to zdjęli, aby budować ulicę Paderewskiego w Rogoźnie. Sołtys Szmania zaznaczył, że ma żal do radnych za przesunięcie parkowskich inwestycji na rok 2011, w którym nie wiadomo kto będzie burmistrzem, a kto radnym: nic nie obliguje przyszłych radnych do podjęcia tej inwestycji. Jego wypowiedź zakończyły skinienia i potwierdzające krzyki mieszkańców.\nRadny Henryk Janus Gościejewa zgodził się z sołtysem dodając, że może tak się stać z innymi inwestycjami i zaczął je wyczytywać. To przerwał Szmania słowami: panie radny, ja panu odbieram głos, pan stara się nas umęczyć, ludzie zasługują na prawdę. Radny zaczął przekrzykiwać sołtysa: daj mi pan dojść do głosu… boicie się… co, chcesz mi zabrać głos? Mąci pan w głowie ludziom – rzekł na te zarzuty sołtys.\nJarosław Witt z Parkowa z przekąsem powiedział pod adresem radnych: obiecaliście, że przyjedziecie zobaczyć, jak to faktycznie wygląda. Oczywiście przyjechaliście, sprawdziliście. Na to zdanie dało się słyszeć głosy mieszkańców: jak, kto był, kto przyjechał? Zdziwiony Witt aż podskoczył: niech mi państwo nie mówią, że jak przewodniczący rady mówi, przewodnicząca klubu również, że przyjadą, to nie przyjechali. Z tłumu dało się jedynie usłyszeć: nieee.\nWitt ciągnął dalej: dlaczego państwo mówili, że są za kanalizą, a później głosowali inaczej. Co się stało? Jednak na to pytanie odpowiedzi ze strony radnych nie było. Wśród zebranego tłumu i pod presją spojrzeń, trudno było się im przyznać do swoich politycznych rozgrywek. Trudno było wyjaśniać, że w polityce już tak jest, że mówi się jedno, a robi coś innego. W kuluarach opowiadano o przywróceniu przez mieszkańców wsi starego, średniowiecznego prawa, w myśl którego za publiczne kłamstwo biczowano pod pręgierzem na rynku. A najbliższy Parkowa rynek jest w Rogoźnie.


Zarządzanie ryzykiem w tworzeniu wartości przedsiębiorstwa na przykładzie przedsiębiorstwa z branży odzieżowej. Working paper - PDF Free Download\nDownload "Zarządzanie ryzykiem w tworzeniu wartości przedsiębiorstwa na przykładzie przedsiębiorstwa z branży odzieżowej. Working paper"\n1 Ł. Kandzior, Wroclaw University of Economics Zarządzanie ryzykiem w tworzeniu wartości przedsiębiorstwa na przykładzie przedsiębiorstwa z branży odzieżowej Working paper JEL Classification: A 10 Słowa kluczowe: Zarządzanie wartością i ryzykiem przedsiębiorstwa, Zarządzanie należnościami, Polityka kredytowa, Analiza scenariuszy, Analiza wrażliwości Streszczenie: Praca prezentuje zarządzanie ryzykiem w tworzeniu wartości przedsiębiorstwa za pomocą odpowiedniego zarządzania należnościami. Pokazuje wpływ wprowadzenia nowej polityki kredytowej na wyniki finansowe przedsiębiorstwa A. Zawiera elementy analizy scenariuszy oraz analizy wrażliwości.\n2 Wstęp Zarządzanie przedsiębiorstwem prowadzone jest w warunkach ryzyka oraz niepewności. Ważnym dla stabilności finansowej przedsiębiorstwa jest odpowiednie zarządzanie ryzykiem. Zarządzanie ryzykiem polega na podejmowaniu decyzji oraz działań, które spełniają oczekiwania podmiotu co do wysokości akceptowanego ryzyka. Ryzyko to sytuacja w której występuje co najmniej jeden czynnik, którego prawdopodobieństwo wystąpienia jesteśmy w stanie określić. Poprzez odpowiednie zarządzanie ryzykiem jesteśmy w stanie budować stabilną wartość przedsiębiorstwa co prowadzi do zwiększenia bogactwa jego właścicieli. Ważnym aspektem zarządzania ryzykiem jest jego świadoma kontrola. Można wtedy podejmować działania, które zwiększają ryzyko prowadzonej działalności i w zamian za to prowadzą do wzrostu wartości przedsiębiorstwa. Osoby odpowiedzialne w przedsiębiorstwie za podejmowanie decyzji mają możliwość wpływu na ryzyko poprzez zarządzanie należnościami, zarządzanie środkami pieniężnymi, zarządzanie zapasami oraz zabezpieczając się przez ryzykiem zmian kursu walutowego. Ta praca przedstawia zarządzanie ryzykiem w budowaniu wartości przedsiębiorstwa poprzez zarządzanie należnościami. Zarządzanie ryzykiem należności polega na podejmowaniu decyzji dotyczących polityki kredytowej w stosunku do swoich kontrahentów. Analiza scenariuszy to metoda, która pośrednio uwzględnia ryzyko. Polega ona na badaniu wpływu wybranej polityki na wartość przedsiębiorstwa zakładając różne scenariusze: optymistyczny, realistyczny oraz pesymistyczny. W analizie scenariuszy musimy znać prawdopodobieństwo wystąpienia każdego z nich. Analiza wrażliwości służy do analizy strategii finansowych lub innych decyzji podejmowanych w przedsiębiorstwie i ich wpływu na wynik końcowy. Część praktyczna Przedsiębiorstwo A zajmuje się sprzedażą odzieży. W momencie podjęcia decyzji o udzielaniu kredytu kupieckiego powinno uwzględnić wzrost ryzyka prowadzonej działalności, który jest tego następstwem. Przedsiębiorstwo A planuje zmianę swojej polityki kredytowej. Zarządzający przedsiębiorstwem zamierzają wydłużyć okres kredytowania oraz wprowadzić rabat za terminowe\n3 spłaty należności. Z rabatu będzie korzystać 35% odbiorców. Wysokość wprowadzonego rabatu będzie wynosić 3%. Tabela 1. Założenia przyjęte do przeprowadzenia obliczeń Procent odbiorców korzystających z rabatu 35% Wysokość rabatu 3% Wzrost sprzedaży 12% Wzrost kosztów produkcji 7% Koszty oceny zdolności kredytowej 0,8% sprzedaży brutto Straty z tytułu złych kredytów 4,3% sprzedaży brutto Źródło: Opracowano na podstawie Dudycz T., Finansowe narzędzia zarządzania wartością przedsiębiorstwa., Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej im. Oskara Langego we Wrocławiu., Wrocław 2001 Przewiduje się, że wprowadzona zmiana do polityki kredytowej przyniesie przedsiębiorstwu 12% wzrost sprzedaży, a koszty wzrosną o 7%. Tabela 2. Wariant bazowy oraz po zmianie polityki kredytowania Wariant po zmianie Wariant bazowy polityki kredytowej Sprzedaż brutto ,00 zł ,00 zł Rabaty - zł ,80 zł Sprzedaż netto ,00 zł ,20 zł Koszty produkcji ,00 zł ,00 zł Dochód ze sprzedaży ,00 zł ,20 zł Koszty utrzymania należności ,00 zł ,20 zł Koszty oceny zdolności kredytowej i ściągania należności ,00 zł ,80 zł Strata z tytułu złych kredytów ,00 zł ,80 zł Zysk brutto ,00 zł ,40 zł Podatek ,90 zł ,66 zł Zysk netto ,10 zł ,74 zł Źródło: Opracowano na podstawie Dudycz T., Finansowe narzędzia zarządzania wartością przedsiębiorstwa., Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej im. Oskara Langego we Wrocławiu., Wrocław 2001 Z przeprowadzonych obliczeń wynika, że zmiana polityki kredytowej przedsiębiorstwa A wpływa korzystnie na zysk netto. Sprzedaż brutto wzrosła o wzrosła o zł. Rabaty, których udzieliło przedsiębiorstwo wyniosły ,80 zł. Konsekwencją zmiany polityki kredytowej jest wzrost kosztów utrzymania należności, koszt oceny zdolności kredytowej i ściągania należności oraz strat z tytułów złych kredytów.\n4 Zarządzający przedsiębiorstwem może stwierdzić, że zmiana polityki kredytowej korzystnie wpłynie na jego wyniki finansowe. Należy jednak sprawdzić jak będzie wyglądała sytuacja w przypadku różnych scenariuszy. Powinno się sprawdzić wrażliwość wyniku finansowego na zmiany wartości sprzedaży oraz kosztów. Tabela 3. Prawdopodobieństwo wystąpienia scenariuszy Prawdopodobieństwo wystąpienia Wariant neutralny 55% Wariant optymistyczny 25% Wariant pesymistyczny 20% Suma 100% Źródło: Opracowano na podstawie Dudycz T., Finansowe narzędzia zarządzania wartością przedsiębiorstwa., Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej im. Oskara Langego we Wrocławiu., Wrocław 2001, Przewiduje się, że wariant bazowy wystąpi z prawdopodobieństwem 55%. Jest to scenariusz najbardziej prawdopodobny z pośród wszystkich. Prawdopodobieństwo wystąpienia wariantu optymistycznego szacuje się na 25%. W przypadku wystąpienia wariantu optymistycznego spodziewa się wzrostu sprzedaży o 6% w stosunku do wariantu bazowego, który uwzględnia zmianę polityki kredytowej, a w związku z tym wzrost kosztów produkcji o 2,5%. Szacuje się, że wariant pesymistyczny może wystąpić z prawdopodobieństwem 20%. W takiej sytuacji następuje spadek sprzedaży o 5% oraz spadek kosztów produkcji o 2% w stosunku do wariantu bazowego uwzględniającego zmianę polityki kredytowej. Poniższa tabela przedstawia jak kształtują się poszczególne wartości potrzebne do wyliczenia zysku netto w przypadku poszczególnych scenariuszy. Przeanalizowanie scenariuszy pokazuje osobom odpowiedzialnym w przedsiębiorstwie za zarządzanie finansami różne warianty. Powinni je dokładnie przeanalizować i na tej podstawie podjąć decyzję o ewentualnej zmianie polityki kredytowej przedsiębiorstwa.\n5 Tabela 4. Tabela scenariuszy Wariant bazowy z uwzględnieniem zmiany polityki kredytowej Wariant optymistyczny uwzględniający zmianę polityki kredytowej Wariant pesymistyczny uwzględniający zmianę polityki kredytowej Sprzedaż brutto ,00 zł ,00 zł ,00 zł Rabaty ,80 zł ,05 zł ,38 zł Sprzedaż netto ,20 zł ,95 zł ,62 zł koszty produkcji ,00 zł ,75 zł ,60 zł Dochód ze sprzedaży ,20 zł ,20 zł ,02 zł Koszty utrzymania należności ,20 zł ,03 zł ,26 zł Koszty oceny zdolności kredytowej i ściągania należności ,80 zł ,61 zł ,86 zł Strata z tytułu złych kredytów ,80 zł ,77 zł ,14 zł Zysk brutto ,40 zł ,79 zł ,75 zł Podatek ,66 zł ,23 zł ,70 zł Zysk netto ,74 zł ,56 zł ,05 zł Źródło: Opracowano na podstawie Dudycz T., Finansowe narzędzia zarządzania wartością przedsiębiorstwa., Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej im. Oskara Langego we Wrocławiu., Wrocław 2001, Pluta W., Finanse małych i średnich przedsiębiorstw, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2004 Po przeanalizowaniu obliczeń z powyższej tabeli widzimy, że wartość zysku netto w przypadku zmienionej polityki kredytowej wzrośnie w przypadku wystąpienia optymistycznego scenariusza do ,56 zł, oraz w sytuacji wystąpienia najbardziej prawdopodobnego scenariusza do ,74 zł. Jest to znaczny wzrost wartości zysku netto w porównaniu z sytuacją przed zmianą polityki kredytowej, gdzie zysk netto wyniesie ,10 zł. Zmiana polityki kredytowej przedsiębiorstwa A powinna zostać wprowadzona ponieważ nawet w przypadku wystąpienia scenariusza pesymistycznego, zysk netto wyniesie ,05 zł, wartość ta jest wyższa niż w wariancie bazowym bez zmiany polityki kredytowania. Podsumowanie Zarządzanie ryzykiem w przedsiębiorstwie jest procesem ciągłym. Osoby zarządzające finansami firmy powinny na bieżąco śledzić sytuację, analizować różne scenariusze oraz badać ich wpływ na wyniki firmy i odpowiednio zarządzać ryzykiem przedsiębiorstwa korzystając z dostępnych narzędzi. Są to zarządzanie ryzykiem poprzez zarządzanie należnościami, co zostało opisane w tej\n6 pracy, zarządzanie stanem zapasów, zarządzanie stanem środków pieniężnych oraz zabezpieczaniem się przed zmianą kursu walutowego, jeśli przedsiębiorstwo w znaczącym stopniu generuje swoje zyski w oparciu o eksport. W zarządzaniu ryzykiem przedsiębiorstwa bardzo przydatnymi okazują się takie narzędzia jak analiza scenariuszy oraz analiza wrażliwości. Podejmowane ryzyko, które powinno być na bieżąco kontrolowane, ma pomóc przedsiębiorstwu w budowaniu wartości firmy.\n7 Spis tabel: Tabela 1. Założenia przyjęte do przeprowadzenia obliczeń... 3 Tabela 2. Wariant bazowy oraz po zmianie polityki kredytowania... 3 Tabela 3. Prawdopodobieństwo wystąpienia scenariuszy... 4 Tabela 4. Tabela scenariuszy... 5 Bibliografia: Michalski Grzegorz, Strategie finansowe przedsiębiorstw (Entrepreneurial financial strattegies), oddk, Gdańsk Michalski Grzegorz, Ocena finansowa kontrahenta na podstawie sprawozdań finansowych (Financial Analysis in the Firm. A Value-Based Liquidity Framework), oddk, Gdańsk Michalski, Grzegorz Marek, Wprowadzenie do zarządzania finansami przedsiębiorstw, (Introduction to Entrepreneurial Financial Management), Available at SSRN: or Michalski Grzegorz (2007), Portfolio Management Approach in Trade Credit Decision Making, Romanian Journal of Economic Forecasting, Vol. 3, pp , Available at SSRN: Michalski Grzegorz (2008), Operational risk in current assets investment decisions: Portfolio management approach in accounts receivable, Agricultural Economics Zemedelska Ekonomika, 54, 1, Michalski Grzegorz (2008), Corporate inventory management with value maximization in view, Agricultural Economics-Zemedelska Ekonomika, 54, 5, Michalski Grzegorz (2009), Inventory management optimization as part of operational risk management, Economic Computation and Economic Cybernetics Studies and Research, 43, 4, Michalski Grzegorz (2011), Financial Analysis in the Enterprise: A Value-Based Liquidity Frame-work. Available at SSRN: Michalski Grzegorz (2007), Portfolio management approach in trade credit decision making, Romanian Journal of Economic Forecasting, 8, 3, Michalski Grzegorz (2008), Value-based inventory management, Romanian Journal of Economic Forecasting, 9, 1,\n8 Michalski Grzegorz (2012), Financial liquidity management in relation to risk sensitivity: Polish enterprises case, Quantitative Methods in Economics, Vydavatelstvo EKONOM, Bratislava, Michalski Grzegorz (2010), Planning optimal from the Enterprise value creation perspective. Levels of operating cash investment, Romanian Journal of Economic Forecasting, vol: 13 iss: 1 pp Michalski, Grzegorz Marek, Factoring and the Firm Value (May 17, 2008). FACTA UNIVERSITATIS Series: Economics and Organization, Vol. 5, No. 1, pp , Available at SSRN: Michalski, Grzegorz Marek, Crisis Caused Changes in Intrinsic Liquidity Value in Non-Profit Institutions (December 14, 2012). Equilibrium. Quarterly Journal of Economics and Economic Policy, 2012, Volume 7, Issue 2. Available at SSRN: or Michalski, Grzegorz Marek, Płynność finansowa w małych i średnich przedsiębiorstwach (Financial Liquidity Management in Small and Medium Enterprises) (2013). Plynnosc Finansowa w Malych i Srednich Przedsiebiorstwach, PWN, Available at SSRN: Michalski, Grzegorz Marek, Accounts Receivable Management in Nonprofit Organizations (Zarządzanie należnościami w organizacjach nonprofit), 2012, Zeszyty Teoretyczne Rachunkowości 2012(68(124)): ICID: , Available at SSRN: or MPB - Dane dla lat , Brigham E.F., Gapenski L.C., Zarządzanie finansami 2, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa Jajuga K., Zarządzanie ryzykiem, wyd. Naukowe PWN, Warszawa Michalski G., Strategie finansowe przedsiębiorstw, wyd. Ośrodek Doradztwa i Doskonalenia Kadr Sp. Z o.o., Gdańsk Pluta W., Finanse małych i średnich przedsiębiorstw, R.Siedlecki, Zarządzanie kapitałem pracującym, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2004.


Dixit 9 Edycja jubileuszowa - (Gra planszowa) - Księgarnia PWN\nDixit 9 Edycja jubileuszowa(Gra planszowa)\nCena detaliczna: 89,95 zł\nBrainBox Poznaję domy zwierząt\nWstrzymaj na chwilę oddech! Karty zostały odkryte. Ich wspólną cechą jest tajemnicze zdanie, lecz tylko jedna z kart jest do niego kluczem. Użyj swojego sprytu i intuicji, by nie dać się złapać w pułapkę zastawioną przez pozostałych gracz....\nTrivial Pursuit to błyskotliwa i dynamiczna gra, która sprawdzi waszą wiedzę! Zgromadź swoich najbliższych i zmierzcie się z nową pulą pytań w zupełnie nowym trybie gry - Wyzwanie Ostateczne!Grajcie w pojedynkę lub w drużynach i kolejno pr...\nOdkryj mroczną stronę popularnej, puchatej karcianki dzięki specjalnej edycji Eksplodujących Kotków - tylko dla dorosłych! Ta wersja to w zasadzie gra podstawowa, jednak na kartach pojawiają się treści zbyt okropne/wspaniałe, by mogły się znaleź...\nLatające Burrito Ekstremalna edycja podwórkowa\nOto gra imprezowa, jakiej jeszcze świat nie widział! Połączenie dynamicznej karcianki o prostych zasadach i koszmaru z czasów szkolnych: zbijaka. Dobieraj karty, unikaj burrito, rzucaj w przeciwników. Gdy zbierasz zestawy – zdobywas...\nRodzinna wersja imprezowego hitu. Pytania dostosowane do grania w rodzinnym gronie. Proste zasady – mogą grać dzieci od 7 roku życia. Ile razy w ciągu dnia dzięcioł uderza w drzewo? Znasz odpowiedź? Postaw pi...\nEdycja jubileuszowa wydana na stulecie Wydawnictwa "Nasza Księgarnia"Nowe ilustracje, nowe działania kart, nowe warianty rozgrywki! Możliwość łączenia edycji normalnej z jubileuszową!Stwórz własny sen!\nCynowy Szlak (edycja rozszerzona) - przedsprzedaż, premiera 26 listopad 2021Gra Martina Wallace’a rozwinięta i uzupełniona dodatkami zaprojektowanymi przez Davida Digby’ego. Tinners Trail to eurogra, kt&o...\nEdycja specjalna to kolejna odsłona szalonej i zabawnej gry 5 sekund junior. W tej wersji gry pytania zostały stworzone przez graczy, dla graczy! Zawartość:354 karty z pytaniami (708 pytań)18 kart Czas18 kart Zmiana6...


Cersanit Słupek wysoki Xantia 1600 S538-004 - plytki-lazienki\t4\nCersanit Słupek wysoki Xantia 1600 S538-004\nSłupek wysoki Xantia marki CersanitKod produktu: S538-004Szerokość: 35 cmWysokość: 160 cmGłębokość: 30,5 cmMebel wykonany jest z płyty wiórowej dwustronnie laminowanej. Lakierowany na wysoki połysk co sprawia że prezentuje się wyjątkowo szykownie. Wyposażony w półki szklane na stabilnych podpórkach. Wygodne uchwyty pozwalają na swobodne korzystanie z mebla. Drzwi słupka pozwalają na zamontowanie ich z prawej lub lewej strony. Zawieszki umożliwiają stabilne zawieszenie elementu oraz na regulacje wysokości.


Sukces obrońców i obrończyń lasów. PiS wycofuje kontrowersyjny projekt ustawy\nAnna Paluch, posłanka PiS zapowiedziała, że jej partia wycofa kontrowersyjny projekt ustawy ułatwiającej prywatyzację lasów i przekazywanie ich na inwestycje. Wcześniej połączone komisje środowiska i rozwoju, przychylając się do głosów organizacji pozarządowych, ruchów oddolnych i związków zawodowych leśników, zarekomendowały odrzucenie szkodliwego projektu. To zapewne nie koniec planów niszczenia polskiej przyrody, ale obrońcy i obrończynie lasów mogą mówić o sukcesie.\nUnia Europejska pracuje nad tym, jak wzmocnić ochronę różnorodności biologicznej oraz klimatu. W tym samym czasie pojawia się w Sejmie absurdalny projekt ustawy, który przyrodzie i klimatowi będzie szkodził. Nasze lasy potrzebują lepszej ochrony i mniej eksploatacji, a nie otwierania szerokiej bramy do systemowego niszczenia rodzimej przyrody. PiS zobaczyło, że nie może całkowicie bezkarnie ignorować głosów społeczeństwa, które ma dość ciągłych wycinek, i postanowiło wycofać projekt ustawy. Ale to nie koniec – Posłanka Paluch zapowiedziała, że projekt będzie uzupełniony i ponownie przesłany do Sejmu. Potrzebujemy reformy ustawy o lasach, ale takiej, w której o wspólnym skarbie, jakim są lasy będzie decydowało także społeczeństwo. Brak zdecydowanych działań Lasów Państwowych przeciwko tej nowelizacji, pokazuje jasno, że nie nadają się do zarządzania polskimi lasami – mówi Radosław Ślusarczyk z Pracowni na rzecz Wszystkich Istot.\nTa ustawa od początku była nieporozumieniem prawnym i nie zmieniła tego wprowadzona w pośpiechu autopoprawka. Projekt sprowadzał ryzyko strat przyrodniczych, mógłby prowadzić do uszczuplenia majątku Skarbu Państwa, aż wreszcie – zawierał przepisy, które umożliwiałyby niedozwoloną pomoc publiczną, czyli naruszenie Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Wycofanie tego projektu to jedyna droga do uniknięcia tych poważnych ryzyk, dlatego z dużym niepokojem będziemy monitorować zapowiedzianą kolejną próbę zmianę ustawy o lasach – mówi Bartosz Kwiatkowski z Fundacji Frank Bold.\nKiedy mówimy rządzącym: czas na pilne działania, by uniknąć katastrofy klimatycznej i przyrodniczej, często słyszymy: spokojnie, potrzebujemy czasu, musimy przeprowadzić analizu, wysłuchać ludzi. Okazuje się jednak, że politycy potrafią działać szybko i zdecydowanie, bez analizowania, bez szerokich konsultacji, bez ważenia racji. Szkoda, że robią to nie dla wspólnego dobra, a po to, by to wspólne dobro wyzyskiwać dla korzyści wąskiej grupy. Ale dotarliśmy do granicy – ludzie już nie będą pozwalać na niszczenie naszej przyszłości. Prawo i Sprawiedliwość zobaczyło wczoraj, czym grozi przekraczanie tej granicy! – mówi Krzysztof Cibor z Greenpeace Polska.\nKontrowersyjny projekt nowelizacji Ustawy o lasach zawiera propozycje zmian w artykule 38e. Umożliwiłyby one faktyczną prywatyzację terenów leśnych pod inwestycje „dla celów transportu, energetyki, udostępniania nowych technologii lub poprawy jakości powietrza”. Projekt, jak wykazywali prawnicy i prawniczki, zawierał szereg niejasności oraz przepisów, które byłyby szkodliwe dla przyrody i społeczeństwa. Zdecydowany sprzeciw wobec zamachu na wspólne dobro, jakim są lasy wyraziły organizacje przyrodnicze, związki zawodowe leśników, ruchy oddolne, a także tysiące indywidualnych osób, które podpisywały się pod apelem o odrzucenie ustawy oraz wysyłały maile do parlamentarzystów i parlamentarzystek. Dzisiejsze wycofanie projektu było poprzedzone jego odrzuceniem w pierwszym czytaniu przez połączone komisje ochrony środowiska i rozwoju.\nSpołeczna mobilizacja w obronie przyrody wstrzymała fatalny projekt nowelizacji ustawy o lasach


Jaskinia Zbójecka w Łopieniu - Mcm Taschen Online mit Ausgezeichneter Qualität.\nJaskinia Zbójecka w Łopieniu (również Grota Zbójecka w Łopieniu) – jaskinia w masywie Łopienia w Beskidzie Wyspowym, w polskich Beskidach Zachodnich. Długość korytarzy wynosi 433 m, łączna deniwelacja 20,3 m (+1,5 m, -18,8 m). Jest to najdłuższa jaskinia Beskidu Wyspowego.\nJaskinia Zbójecka jest jaskinią typu osuwiskowego. Powstała w grubych warstwach piaskowców magurskich, budujących tę część Beskidów. Wejścia do jaskini (trzy otwory o ekspozycji wylotów ku górze) znajdują się w północnych zboczach góry Łopień, na wysokości ok. 903 m n.p.m. Jaskinię tworzy plątanina szerszych i węższych korytarzy tenderize meat without tenderizer, niewielkich sal, kominków i studzienek oraz szczelin o zróżnicowanych szerokościach i kierunkach przebiegu.\nNajwiększą objętościowo komorą w jaskini jest Sala Janosika, która ma 4 m długości, około 3 m szerokości i około 3 m wysokości. W jej części południowo-zachodniej strop przechodzi w wysoki na około 10 m Komin Prezesa cool sports water bottles. Inne większe komory to Sala Dziadka (około 3,5 m długości, 2,5 m szerokości, maksymalna wysokość 3 m), Sala Zbłąkanych (szerokość do 6 m i wysokość do 2,5 m) i Sala Rumcajsa (6 m długości, od 3 do 5 m szerokości i 4 m wysokości w środkowej części).\nDno jaskini w większości tworzy gruz skalny, a miejscami większe głazy. Pod studzienkami wejściowymi na dnie spotyka się liście i szczątki roślinne. W Gliniastych Partiach oraz innych korytarzach odchodzących z Sali Janosika dno tworzy glina. W południowej części Sali Rumcajsa dno pokryte jest na znacznej części guanem nietoperzy. Mniejsze pokłady guana spotyka się również w kilku innych korytarzykach. W jaskini występują dość licznie nacieki węglanowe w postaci polew i stalaktytów, których długość sięga do kilku centymetrów. Największe stalaktyty znajdują się w rejonie Sali Janosika.\nJaskinia posiada mikroklimat dynamiczny. Zimą temperatura w niej nie spada poniżej 0 ºC. Światło dzienne sięga Sali Wejściowej i korytarzy biegnących do Sali Zbłąkanych i Sali pod Studnią. Górne partie jaskini są suche, natomiast w dolnych partiach (poniżej Sali Dziadka) jest dość wilgotno.\nW rejonach, do których dochodzi światło dzienne, rozwijają się mchy i porosty soccer t shirt ideas. Na szczątkach organicznych spotyka się grzyby i pleśnie. Stwierdzono występowanie licznych pająków, motyli i owadów bezskrzydłych. Zimą w jaskini hibernują nietoperze. Latem 1997 r. stwierdzono występowanie przynajmniej 3 gatunków nietoperzy: podkowca małego (Rhinolopus hipposideros), nocka dużego (Myotis myotis) oraz gacka (Plecotus sp.).\nJaskinia prawdopodobnie była znana miejscowej ludności od dawna. Po raz pierwszy w literaturze wymienił ją Kazimierz Sosnowski w swym przewodniku turystycznym po Beskidach (1914, 1926, 1930). Kazimierz Kowalski pisał (1954), że według okolicznej ludności jaskinia jest zasypana, a za nim powtórzył to Władysław Krygowski w swoim przewodniku po Beskidach (1977). Z pewnością jednak jaskinia nie była w tym czasie zasypana, a pomyłka wzięła się stąd, iż K. Kowalski szukał jaskini w niewłaściwym miejscu. Została ona ostatecznie zlokalizowana w sierpniu 1997 r. przez B. Bubulę, P. Lesieckiego i B. Sułkowskiego z Klubu Grotołazów w Limanowej. Pomiary jaskini wykonali 21 i 25 sierpnia 1997 r. wyżej wymienieni oraz T. Mleczek (Speleoklub Dębica). Według tych pomiarów liczyła ona 380 m korytarzy oraz -16 m deniwelacji. Badania eksploracyjne z lat 2000-2008 powiększyły te wartości do obecnego stanu.\nJaskinia jest znana ludności miejscowej i była często zwiedzana. Przejście głównego ciągu nie przedstawia większych trudności. Natomiast zwiedzenie wszystkich partii jaskini jest bardzo uciążliwe (ciasno), a ponadto pokonanie niektórych korytarzy i kominków wymaga wspinaczki (trudności IV) i użycia technik alpinistycznych (lina).\nW 1998 r. Jaskinia Zbójecka w Łopieniu otrzymała status pomnika przyrody. Wchodzi w skład specjalnego obszaru ochronnego siedlisk (dyrektywa siedliskowa) „Natura 2000” pod nazwą Uroczysko Łopień. Jest nieudostępniona do zwiedzania. Dalsze części jaskini, w których zimują nietoperze są zamknięte kratą.\nThis entry was posted in Uncategorized and tagged cool sports water bottles, soccer t shirt ideas, tenderize meat without tenderizer. Bookmark the permalink.\n← Storia dell’omosessualità nel mondo antico\nIglesia de San José Obrero (Burgos) →


Www.bros.poznan.pl - Darmowy katalog\nBROS to działająca od 2000 roku firma, produkująca okna PCV oraz aluminiowe. Nasza siedziba znajduje się w Buku. Wykonujemy też drzwi balkonowe, nasza współpraca z innymi producentami, pozwala nam również na zaproponowanie Państwu również m. in. aluminiowych systemów przeciwpożarowych, drzwi wejściowych, rolet zewnętrznych i bram garażowych. Wszystkie produkty, które mogą Państwo u nas nabyć, łączą w sobie wysoką jakość wykonania oraz elegancję. Nasze wieloletnie doświadczenie, pozwala nam na fachowe wykonywanie naszej pracy. Dokładne informacje na temat naszej firmy oraz oferty, znajdują się na stronie internetowej.\nSzczegóły wpisu strony internetowej www.bros.poznan.pl:\nData dodania: 2017/06/22 - 12:23\nSłowa kluczowe: producent okien aluminiowych Poznań, okna Poznań, okna pcv Poznań\nCharakterystyka wpisu www.bros.poznan.pl:\nStrona posiada swój własny unikalny numer katalogowy oznaczony numerem 8754.\nOstatnia modyfikacja wpisu nastąpiła w dniu 2017/06/22 o godzinie 12:23.\nWpis ten oglądano już 209 razy, a klikano w celu odwiedzenia docelowego 1.\nPrzekłada się to na skuteczność na poziomie 0.48% przy Page Ranku wynoszącym 0.\nPodlinkuj wpis strony internetowej www.bros.poznan.pl:\nNa rynku polskim istniejemy od 2003 roku. Naszą główną domeną jest produkcja i sprzedaż takich produktów jak żaluzje zewnętrzne, markizy oraz drzwi i bramy garażowe. Od samego początku pracowaliśmy na...\nData opublikowania: 2017/04/24 - 21:19 · czytaj dalej »


Początek końca epidemii. Zniesiono kwarantannę z kontaktu, nauka zdalna do 21 lutego\nAktualności9 lutego 202212:50\nMinistrowie zdrowia oraz edukacji i nauki ogłosili dziś ważne zmiany dotyczące obostrzeń pandemicznych. - Możemy mówić o początku końca epidemii - oświadczył minister Adam Niedzielski.\n- Od 15 lutego izolacja będzie trwała 7 dni\n- Od 15 lutego kwarantanna dla współdomowników osoby zakażonej będzie obowiązywać wyłącznie do zakończenia izolacji. - Kwarantanny i izolacje będą liczone równolegle. Nie ma dodatkowego naliczania po zakończeniu izolacji - dodał Adam Niedzielski.\n- Zniesienie kwarantanny z kontaktu (na podstawie wywiadu epidemicznego) od 11 lutego\n- Od 11 lutego zniesiona zostaje kwarantanna przyjazdowa dla osób przybywających z krajów Schengen; kwarantanna pozostaje wyłącznie dla osób bez unijnego certyfikatu COVID-19, kwarantanna dla osób spoza strefy Schengen będzie trwać 7 dni\n- Od 21 lutego koniec nauki zdalnej\n- Rząd przywraca ok. 5 tys. łóżek do systemu leczenia, zmniejszając ilość łóżek covidowych do poziomu ok. 25 tys.