Finał Pucharu Polski 2016/17: Arka Gdynia - Lech Poznań 2:1 [HISTORIA]\nOpublikowane 01.05.2021 15:07 przez\n“Zarandia! Zarandia, Zarandia… Ależ akcja, coś NIE-SA-MO-WI-TE-GO! Jak on to zrobił?!” – wywrzaskiwał rozemocjonowany Mateusz Borek. W tym samym momencie rzeczony Luka Zarandia ściągał już koszulkę i z odsłoniętym torsem – zresztą niezbyt okazale się prezentującym – pędził w stronę tej trybuny Stadionu Narodowego, którą zajmowali kibice przystrojeni w żółto-niebieskie barwy. Była dokładnie 111 minuta finału Pucharu Polski w sezonie 2016/17. Arka Gdynia za sprawą szerzej nieznanego Gruzina wyszła na prowadzenie 2:0 z Lechem Poznań. Prowadzenie, którego już faworytom ze stolicy Wielkopolski nie oddała. Ambitny, lecz targany rozmaitymi problemami wewnętrznymi beniaminek sprzątnął puchar sprzed nosa “Kolejorza”, co niewątpliwie może uchodzić za jedną z największych sensacji tych rozgrywek w XXI wieku.\nKim był wtedy Zarandia dla Arki? Nikim szczególnym. Zagrał ledwie 49 minut w Pucharze, niezbyt udanych, z Wigrami Suwałki. W lidze? Dwa króciutkie epizody Nawet w tym meczu z Lechem było widać, że nie jest w dobrej dyspozycji, brzuszek rysował się dość wyraźnie. No ale dla Arki to był wieczór magiczny, z magicznymi bohaterami. – Gdy Zarandia dołączał do nas zimą, to plan dla niego był bardzo ostrożny. Miał się aklimatyzować, pracować mocno w treningu i powoli wchodzić do gry – tłumaczył nam w 2017 roku Wojciech Pertkiewicz, wtedy prezes Arki. – Życie pokazało, że przytrafiła mu się piękna akcja i medal za Puchar Polski. Choć to była melodia przyszłości i nadal jest.\nI to właśnie ta “melodia przyszłości”, zauważalnie daleka od optymalnej formy fizycznej, dobiła Lecha Poznań w finale Pucharu Polski na Narodowym. Choć przecież w ekipie “Kolejorza” wystąpili tamtego dnia piłkarze o uznanych nazwiskach – Jan Bednarek, Tomasz Kędziora, Dawid Kownacki, Szymon Pawłowski, Radosław Majewski, Maciej Makuszewski, Marcin Robak, Łukasz Trałka… Jeśli podliczyć dziś liczbę występów w reprezentacji Polski całego tego towarzystwa, wyjdzie w sumie ponad 100 meczów rozegranych w kadrze przed i po finale. Arkowcy mogą się wylegitymować czterema takim występami – po dwa nabili Antoni Łukasiewicz i Adam Marciniak.\nPrzepaść w potencjalne piłkarskim pomiędzy oboma finalistami była wręcz olbrzymia, ale Dawid zdołał ustrzelić Goliata. – Nic nie wskazywało na to, byśmy mieli się w tym spotkaniu męczyć – opowiada Radosław Majewski, były gracz Lecha. – W lidze graliśmy bardzo dobrze. Mieliśmy pewność, że jedziemy po zwycięstwo. Jak jesteś w dobrej formie, to takie spotkania traktujesz jako dopełnienie formalności. No ale trzeba jej dopełnić.\nLuka Zarandia – tak wyglądał zawodnik, który rozstrzygnął losy finału\nKrąży legenda, że Arka na zwycięstwo tak dalece nie liczyła, że nie miała własnych szampanów i musiała pożyczyć od Lecha. Tę historię prostuje wspomniany Pertkiewicz: – Z tego co kojarzę, to chyba mieliśmy nawet oklejone szampany napisami “Puchar jest nasz”. Podobnie było z koszulkami. Ale muszę przyznać, że przygotowaliśmy się skromnie, bo Lech miał wydrukowane 10 000 takich koszulek. My – 100. Później była zabawa i pewnie trzeba było skądś parę sztuk skombinować, natomiast na pewno nie było tak, że przyjechaliśmy z pustymi rękami.\nŚwiętowanie? Było, a jakże, choć bez większych szaleństw, bo Arka niedługo później miała ważny mecz z Cracovią. Zwycięstwo w Pucharze Polski nie zwolniło jej z konieczności bicia się o utrzymanie. – Drużyna wracała do hotelu poza Warszawą. Tam była mała celebra i powrót, przywitanie z kibicami pod stadionem. Tak więc nie była to biesiada do rana, trzeba było wstać. Musieliśmy podejść do meczu z Cracovią z odpowiedzialnością. Przegraliśmy 0:2, ale nie wynikało to z imprezy, tylko z tego, że forma była, jaka była – zapewnia Pertkiewicz.\nJak to w ogóle możliwe, że zespół z takim trudem walczący o ligowy byt zdołał sięgnąć po Puchar Polski? Cofnijmy się nieco w czasie.\nArka Gdynia zwycięży jutro w finale Pucharu Polski? Kurs 5,20 na triumf gdynian\nARKA – LECH. HISTORIA FINAŁU PUCHARU POLSKI 2016/17\nARKA – LECH. DROGA GDYNIAN DO FINAŁU\nPo spadku z najwyższego poziomu rozgrywek w 2011 roku Arka na dość długi czas utknęła na zapleczu Ekstraklasy. Nie powiodły się próby szybkiego powrotu do elity. Gdynianie zostali zmuszeni, by się przegrupować i przedefiniować organizacyjnie, finansowo i kadrowo. O awans skutecznie powalczyli dopiero w sezonie 2015/16. Drużynę prowadził wówczas trener Grzegorz Niciński, wcześniej zasłużony dla Arki zawodnik. – Jeśli ktoś powiedziałby nam kilka miesięcy temu, że awansujemy do Ekstraklasy tak szybko, to pewnie mało kto by w to uwierzył. Mieliśmy plan trzyletni, a udało nam się awansować już po dwóch latach – mówił szkoleniowiec po zaklepaniu promocji do najwyższej ligi.\nBogiem a prawdą, rzeczywiście było po Arce widać, że personalnie nie jest to jeszcze zespół przygotowany na Ekstraklasę. Jasne, w 1. lidze gdynianie nie mieli sobie równych, zaklepali awans na kilka kolejek przed końcem. Ale nie od dziś wiadomo, że walka o wejście do Ekstraklasy, a walka o utrzymanie się w niej, to dwa zupełnie odmienne wyzwania. Wymagające innego stylu, innych predyspozycji i – po prostu – innych zawodników.\nDość powiedzieć, że najskuteczniejszym piłkarzem Arki w sezonie 2015/16 był 33-letni Paweł Abbott. A chyba nikt nie oczekiwał, że na rosłym, lecz mającym mnóstwo ograniczeń napastniku będzie można opierać ofensywę zespołu również po awansie. Pewne rzeczy na najwyższym poziomie rozgrywek po prostu już nie przechodzą. Jednak wzmocnienia dokonane przez działaczy beniaminka przed startem kolejnych rozgrywek też niespecjalnie imponowały – w Arce wylądowali Dariusz Zjawiński, Dawid Sołdecki, Adrian Błąd, Szymon Lewicki, Damian Zbozień, Adam Marciniak, Dominik Hofbauer, Adam Danch i Pavels Steinbors. Właściwie wszyscy zostali ściągnięci nad Bałtyk na zasadzie wolnego transferu.\n– Po to wchodziliśmy, aby na tym poziomie funkcjonować i grać. Jesteśmy ambitni, ale nikt nie jest zadufany w sobie i butny. Dla nas każde spotkanie w ekstraklasie będzie nauką i lekcją, ale chcielibyśmy punktować już od pierwszych kolejek – twierdził Niciński latem 2017 roku.\nPoczątkowo piłkarze Arki wcielili te śmiałe założenia trenera w sposób spektakularny. Po dziesięciu ligowych kolejkach beniaminek z Gdyni nieoczekiwanie plasował się w ligowej czołówce i miał na koncie między innymi zwycięstwa z Wisłą Kraków (3:0), Ruchem Chorzów (3:0), Śląskiem Wrocław (2:0) oraz Legią Warszawa (3:1). Arka nie tylko znakomicie punktowała, ale i grała niezły futbol, kreując wielu kompletnie niespodziewanych bohaterów – żeby wspomnieć choćby o filigranowym Rafale Siemaszce. Jednak na dłuższym dystansie gdynianie nie zdołali utrzymać tak dobrej dyspozycji. W 10. kolejce ligowych zmagań bezbramkowo zremisowali na wyjeździe z Lechem Poznań, co było oczywiście rezultatem korzystnym z punktu widzenia arkowców, ale jednocześnie okazało się być początkiem passy ośmiu ligowych meczów bez zwycięstwa. Pod koniec listopada Arka przegrała 1:5 z Wisłą. Tą samą Wisłą, którą kilka tygodni wcześniej sama zmiażdżyła.\nCo tu dużo mówić – Arka została przeczytana przez ligowych rywali. Pozycja trenera Nicińskiego zaczęła się chwiać.\nARKA – LECH. NICIŃSKI ZWOLNIONY\nJeżeli szkoleniowiec Arki czymś się bronił – rzecz jasna poza solidną zaliczką punktową, jaką wypracował na początkowym etapie rozgrywek – to na pewno kolejnymi awansami w Pucharze Polski. Arka wspinała się po szczeblach tych rozgrywek w sumie trochę niepozornie, ponieważ los oszczędzał jej na drodze do finału rywali z ekstraklasowej półki. Co wcale nie oznacza, że gdynianie kolejne etapy turnieju przechodzili bez kłopotów.\n1/32 finału (26.07.2016) Rominta Gołdap 1:4 Arka Gdynia\n1/16 finału (09.08.2016) Olimpia Zambrów 0:1 Arka Gdynia\n1/8 finału (22.09.2016) KSZO Ostrowiec Świętokrzyski 1:2 Arka Gdynia\n1/4 finału (25.10.2016; 29.11.2016) Bytovia Bytów 2:1, 0:1 Arka Gdynia\n1/2 finału (28.02.2017; 04.04.2017) Arka Gdynia 3:0, 2:4 Wigry Suwałki\nUmówmy się – można sobie wyobrazić trudniejszy zestaw oponentów.\nPodopieczni Nicińskiego mocno się męczyli w ćwierćfinałowym dwumeczu z Bytovią, potem narobili sobie również nieco problemów w rewanżowym starciu z Wigrami Suwałki. Przepustkę na Narodowy udało im się jednak wywalczyć. Trener już zimą wybiegał myślami w stronę finału. – Dla każdego trenera gra na PGE Narodowym jest marzeniem – powiedział w rozmowie z “Łączy nas piłka”. – Jednak nasz cel numer jeden na wiosnę pozostaje bez zmian. Mamy się utrzymać w Ekstraklasie. Finał byłby dopełnieniem i powtórzeniem największego sukcesu w historii klubu.\nMożna zatem szkoleniowcowi żółto-niebieskich trochę współczuć. Przepustkę na Narodowy wypracował, ale do samego finału na stanowisku nie doczekał. Wiosną Arka zanotowała passę czterech ligowych porażek z rzędu. Zebrała u siebie lanie m.in. od Lecha Poznań, swojego późniejszego rywala w finale. Klęska 1:5 z Pogonią Szczecin przelała czarę goryczy, choć rozstanie z Nicińskim było w zasadzie pewne już wcześniej.\nPogoń Szczecin 5:1 Arka Gdynia (Ekstraklasa 2016/17)\n10 kwietnia 2017 roku Arka oficjalnie ogłosiła zwolnienie trenera, który zapewnił jej awans do Ekstraklasy i udział w finale krajowego pucharu. Właściwie momentalnie przedstawiono też jego następcę, którym okazał się Leszek Ojrzyński. Co tylko potwierdziło zakulisowe głosy, że posada Nicińskiego od dawna wisiała na włosku, a gdyńscy działacze intensywnie dogadywali temat potencjalnego następcy.\nARKA – LECH. DERBOWY KOSZMAR ARKI\nOjrzyński wówczas miał coś do udowodnienia. Naturalnie wciąż pamiętano mu dobrą robotę wykonaną w Koronie Kielce i Podbeskidziu Bielsku-Biała, ale już w Górniku Zabrze charyzmatyczny szkoleniowiec spisał się gorzej. Tymczasem Arka po klęsce z Pogonią spadła na 14. miejsce w Ekstraklasie. Oczywiście czasu do wyprowadzenie zespołu na prostą było sporo, bo gdynianie mogli się jeszcze odkuć w grupie spadkowej, no ale lęk przed degradacją zaczął na poważnie zaglądać im w oczy. Na dodatek debiut Ojrzyńskiego przypadł na derbowe starcie z Lechią.\n– Kilka tych meczów derbowych było, wszystkie przegrane – wspomina Ojrzyński. – I każde z tych spotkań miało swoją własną, inną historię. Wszystkie z nich bardzo odczułem. Debiutowałem właśnie w derbach Trójmiasta. Problemów miałem sporo, bo Arka w pięciu ostatnich meczach przed moim przyjściem straciła dwadzieścia bramek. Lepszej drużyny pod tym względem nie było… Czy raczej gorszej – zależy jak na to spojrzeć. Trzeba było wejść do szatni i w meczu takiego kalibru zareagować. Niestety, nie ułożyło się to po naszej myśli. Pamiętam jak padały te bramki w moim debiucie. Przegrywaliśmy 0:2, udało nam się złapać kontakt. Lechia miała bardzo ciężką przeprawę w tym meczu. W pewnym momencie wybijali już piłkę po autach. Ale liczy się tylko wynik. Przebieg meczu pamiętam tylko ja i zawodnicy, a wynik 1:2 pozostał i takie są fakty.\nArka pod wodzą nowego trenera zaczęła zatem od porażki z Lechią, a potem podzieliła się punktami z Piastem i Cracovią. Do finału Pucharu Polski gdyńska ekipa przystępowała w nastrojach może nie grobowych, ale na pewno bardzo ponurych.\nLeszek Ojrzyński po porażce w pierwszym meczu na ławce trenerskiej Arki\nInaczej wyglądała sytuacja prezentowała się natomiast w Lechu Poznań.\nGracze “Kolejorza” nie tylko mieli świeżo w pamięci marcowe starcie z Arką, w którym udało im się wygrać aż 4:1, ale i kilka innych znakomitych występów w Ekstraklasie. Po przerwie zimowej lechici wygrali 3:0 z: Termalicą, Piastem, Pogonią, Wisłą Płock oraz Ruchem. Pokonali też Lechię i Koronę. Zdarzały im się potknięcia, prawda, no ale komu się one w tej lidze nie przytrafiają? Lech tak czy owak punktował z imponującą regularnością. Gdyby nie domowa porażka w meczu na szczycie z Legią Warszawa po słynnym golu Hamalainena w czwartej minucie doliczonego czasu gry, wiosna w wykonaniu Lecha byłaby bliska ideałowi. No, przynajmniej do 2 maja 2017 roku.\nZwycięski finał z Arką i odzyskanie Pucharu Polski po latach niepowodzeń (Lech przegrywał z Legią finałowe starcia tych rozgrywek w 2011, 2015 i 2016 roku) miało więc dla ekipy Bjelicy stanowić pozytywny impuls przed decydującą fazą walki o mistrzostwo Polski. – Pamiętam, że rozmawiałem z “Trałą” przed meczem. Mówił, że to dla niego trzeci finał z rzędu i jak znowu przegra, to on już ten puchar odpuszcza – śmieje się Majewski.\nPo sezonie zasadniczym tabela wyglądała bowiem tak:\n(1.) Jagiellonia Białystok – 59 punktów\n(2.) Legia Warszawa – 58\n(3.) Lech Poznań – 55\n(4.) Lechia Gdańsk – 53\n(12.) Arka Gdynia – 31\n(13.) Cracovia – 31\n(14.) Ruch Chorzów – 30\n(15.) Piast Gliwice – 30\n(16.) Górnik Łęczna\nBiorąc pod uwagę podział punktów przed podziałem na grupy mistrzowską i spadkową – w Ekstraklasie na finiszu sezonu mogło się zdarzyć właściwie wszystko. Lech bardzo mocno wierzył w dublet. Arka – w cud.\nARKA – LECH. CZAS GRAŁ NA KORZYŚĆ ARKI\nArka przed finałem raczej starała się podchodzić do tego meczu jak do szansy, tak, by ciśnienie nie pętało jej nóg. Adam Marciniak mówił: – Nie mam obaw. Nikt się raczej nie boi, wszyscy są szczęśliwi, że dostąpią takiego zaszczytu. Będziemy atakować nie z pozycji faworyta i możemy tylko zyskać, sprawić sensację, w tym meczu jest mniejsza presja niż w tych, które czekają nas w walce o utrzymanie. Marcus Da Silva wspomina natomiast: – Czuło się ekscytację związaną z Narodowym. To był pozytywny stres. Mnie to nakręcało.\nZ kolei trener Ojrzyński zapowiadał: – Nasi zawodnicy są świadomi tego, o co grają we wtorek. Czekali na to spotkanie. To niesamowita przygoda i doświadczenie, tym bardziej na takim stadionie. Wiemy, że przyjdzie bardzo wielu ludzi, część z nich będzie kibicować Arce. Chcemy sprawić niespodziankę, bo w takich kategoriach należy rozpatrywać nasze szanse. Faworytem jest Lech.\nCzyli spokojna, jak najbardziej przemyślana i słuszna w takich okolicznościach narracja. To Lech musi, my możemy. Jak przegramy, to nic się nie stanie, a jak wygramy, to będziemy bohaterami i fajnie. Czy można się dziwić takiemu podejściu? Absolutnie nie, już wtedy było czuć ogromną przewagę Lecha, ale po czasie, z pewnej perspektywy, widać było, ile teoretycznie powinno dzielić te drużyny. Spójrzmy na składy:\nBurić – Kędziora, Nielsen, Bednarek, Kostewycz – Trałka, Gajos – Kownacki, Majewski, Jevtić – Robak (z ławki: Pawłowski, Radut, Makuszewski)\nSteinbors – Socha, Sobieraj, Marcjanik, Warcholak – Łukasiewicz, Marciniak – Marcus, Szwoch, Bożok – Trytko (z ławki: Hofbauer, Zarandia, Siemaszko)\nNa papierze: deklasacja. Po czasie widzimy przecież, że Bednarek radzi sobie w Premier League. Kędziora dopiero co został mistrzem Ukrainy. Płacąc za Kownackiego, Fortuna rozbiła bank, a Trałka do dzisiaj rozstawia ligę po kątach. Dodajmy do tego trenera Nenada Bjelicę, który rozbijał się z Dinamem po Lidze Mistrzów. Czym może odpowiedzieć Arka? Marcjanik wyjechał do Włoch, ale szybko go zweryfikowano. Z ławki wchodził Zarandia, który chwilę pokopał w Belgii, natomiast bez specjalnych sukcesów i jest obecnie w Kazachstanie. Niby więc były to zespoły z tej samej ligi, ale tylko umownie – Lech przerastał gdynian, miał wręcz obowiązek wygrać ten mecz. Prezes Pertkiewicz mówił swoim zawodnikom, że Arka ma tyle szans na zdobycie Pucharu co wino procent. Ale chyba jakieś bardzo delikatne, cieniutkie winko.\nWojciech Pertkiewicz obok władz Lecha Poznań\nWydaje się, że Bjelica miał tego świadomość i rozumiał, że jeśli Lech ma ten finał przegrać, to głównie przez presję. Plątaninę nóg spowodowaną palącym pragnieniem sukcesu. Mówił: – Każdy mecz w Lechu jest z presją i w każdym spotkaniu jesteśmy faworytem. Jesteśmy przygotowani, myślimy tylko o Arce i chęci zwyciężania. Jeśli nie ma presji od dziennikarzy, to my sami ją zrobimy. Są ważne i ważniejsze mecze, ale każdy chcę wygrać. Finał Pucharu Polski czy Ligi Mistrzów – chcę wygrać. Tak samo na treningu. Moi zawodnicy muszą znać tę mentalność.\nBjelica musiał przecież wiedzieć, co przeżywał Lech na tym stadionie z Legią. Chciał nauczyć swoich zawodników pewnego podejścia. Jak czas pokazał – nie nauczył. Aczkolwiek trzeba zaznaczyć, że w finałowym spotkaniu Lech miał spodziewaną przewagę. Tylko nic nie wpadało do siatki.\nGłówka po rzucie rożnym przeleciała tuż nad bramką, do siatki wleciał jedynie Steinbors\nKownackiego z siódmego metra zatrzymał bramkarz\nChwileczkę później Łotysz przenosi piłkę nad poprzeczką po kolejnej główce\nA to tylko pierwsze pół godziny gry.\nDodajmy do tego wiele sytuacji, kiedy lechitom brakowało centymetrów, by dziubnąć piłkę. Kiedy arkowcy wybijali ją rozpaczliwe. Wydawało się – coś musi w końcu wpaść. Ale nie wpadało. Kapitalnie bronił Steinbors (w lidze zmiennik Jałochy), choć często dopisywało mu szczęście. A czas grał na korzyść Arki. Marcus opowiada: – Im dłużej tam było 0:0, tym bardziej nasze szanse wzrastały. Tak samo było ostatnio w półfinale z Piastem – to był faworyt. Oni posiadali piłkę, chcieli strzelać. Ale im dłużej im to nie wychodziło, tym bardziej my rośliśmy. Puchar jest specyficzny.\nMajewski ma podobne spostrzeżenia, choć oczywiście patrzy na sprawę z drugiej strony barykady. – Najgorzej, to w takim meczu doprowadzić do dogrywki i nerwówki – mówi. – Wyglądaliśmy na lepszą drużynę, ale nie potrafiliśmy umieścić piły w bramce. Jak nie strzelasz, to – ja nie wiem czemu – pojawia się w głowie taka niepewność, że zaraz się coś złego, niespodziewanego wydarzy. Tak po prostu jest.\nARKA – LECH. SENSACJA W FINALE\nArkę mimo wszystko to mogło zgubić w 90 minucie, kiedy wymarzoną patelnię miał Radosław Majewski. Dostał piłkę z prawego skrzydła, miał czas, miał miejsce, wystarczyło dobrze przymierzyć i Steinbors nie miałby nic do powiedzenia. Ale Majewski nawet nie trafił w bramkę. Arka wtedy uwierzyła w siebie jeszcze mocniej. Potwierdza to Marcus: – O Jezu, 90 minuta… Pamiętam, że Sobieraj próbował zatrzymać tę akcję, ale był już mega zmęczony i nie dał rady. Jak Majewski nie strzelił, to powiedziałem do kolegów na ławce – bo już mnie Siemaszko zmienił – że wygramy.\nRadosław Majewski nie ucieszył się ze srebrnego medalu\nMajewski opowiada: – Spierdoliłem, najkrócej rzecz ujmując. Pamiętam tę sytuację do teraz, ona mi się powtarza przed oczami. Mogłem osobiście zamknąć ten mecz. Skończyć go w 90 minucie. Zobacz, jaka w piłce jest mała różnica od bohatera do zera? Strzeliłbym jedną bramkę i każdy by mnie pamiętał jako tego, który dał Lechowi trofeum. I byłoby cudownie. Ale nie trafiłem i zostałem tym, który zawalił. A powinienem był to zakończyć. Jeden dobry strzał i byśmy zasłużenie wygrali. Bo naprawdę na to wtedy zasłużyliśmy. Ja pamiętam, że piłkarze Arki już koło 80 minuty nie dawali rady wracać w swoje pole karne. I wygrali z nami w dogrywce. Ten mój sprint w ostatniej minucie – przecież w defensywie Arki nie było wielu zawodników. Dali z siebie wszystko i nie zdążyli wrócić pod własną bramkę. Byli wycieńczeni. Ale to oni zdobyli Puchar Polski, mają to w swojej historii. A my, choć byliśmy przed meczem naładowani, skończyliśmy z niczym.\nW dogrywce urwał się skrzydłem Marciniak i dorzucił jedno ze swoich ciasteczek, bo cokolwiek powiedzieć – bywa, że Marciniak ma naprawdę dobre wrzutki. Ale że wynik otworzył akurat Siemaszko? Głową?! Chłop odrósł od ziemi na 170 centymetrów. Wstyd dla obrońców Lecha, lecz też ta bramka pokazywała, w jakim gazichu był wówczas napastnik Arki. Sieknął wtedy 14 bramek we wszystkich rozgrywkach, choć wcześniej nigdy nie trafiał na ekstraklasowych boiskach. Mówił nam: – W tamtym momencie nie uważałem się za gwiazdę. Nie znajdowałem się na billboardach. Nie występowałem w reklamach. Ale mimo wszystko to było coś. W Trójmieście wiele osób mnie rozpoznawało. Chociaż z tego, co pamiętam, w “Przeglądzie Sportowym” znalazłem się na okładce. Bardzo miłe wspomnienia.\nUratował go dla gdyńskiego futbolu między innymi Jarosław Kotas, panowie zresztą dzisiaj razem współpracują. Kotas w swoim stylu wspominał: – Obrońca-biedak widzi piłkę i chce na nią iść, ale Rafał ma timing. To coś, czego się człowiek nie nauczy, tylko musi dostać. On dostał. Za długo grał w Rumiach, gdzieś tam się pałętał. Miał cycki i brzuch. Ale na stare lata robi to, co powinien.\nRafał Siemaszko toni w objęciach po triumfie w Pucharze Polski\nPotem Zarandia wykonał wspomniany na wstępie rajd przez pół boiska. Lech odpowiedział wprawdzie jedną bramką, ale był to już gol na otarcie łez. W obozie gdynian zaczęła się feta. Siemaszko: – Ależ oczywiście, że poświętowaliśmy. Jedni mniej, drudzy więcej. Nawet “Fakt” jakieś tam zdjęcia opublikował. Podczas tamtego wieczoru mogliśmy sobie nieco pofolgować, lecz na drugi dzień, z samego rana, mieliśmy powrót do Gdyni i trzeba było w jakimś tam stopniu trzymać fason. Był czas na zabawę, a potem znowu wzięliśmy się pracy.\nJak przyjął Lech tę porażkę? Bardzo go dotknęła, przecież z tamtego meczu pochodzi słynne zdjęcie Klimczaka i Rutkowskiego, gdy stoją głęboko zszokowani i przygnębieni, jak – mówiąc brutalnie – dwa zbite psy. Przegrywać z Legią na Narodowym – boli, bo to prestiżowa konfrontacja, ale cóż, dwie równe, mocne drużyny. Przegrać z Arką, kiedy masz wszelkie argumenty w garści? Kiedy już widzisz Puchar w gablocie?\nTo wręcz kompromitacja.\n– Jednak na koniec grasz po to, by być szczęśliwym, bo masz trofeum – przyznaje “Maja”. – Ja już znałem ten smak, wiedziałem co to znaczy zdobyć Puchar Polski. Jaka to jest fajna okazja do radości dla całego zespołu. W Lechu wygraliśmy dwa razy Superpuchar, ale to nie jest wystarczający sukces. To nie daje przepustki do historii. Nie udekorowaliśmy tej całości, choć byliśmy w tamtym sezonie naprawdę dobrą drużyną.\nBjelica przestraszył się, że zespół po tej klęsce mu się rozlezie. Zamazywał rzeczywistość: – Jestem dumny z mojej drużyny, nie tylko za to spotkanie, ale też za cały rok i pracę, jaką wykonujemy. Jesteśmy bardzo rozczarowani, ale już myślimy o kolejnym meczu. Zagraliśmy dobry mecz, w obu połowach mieliśmy sporo okazji. Zrobiliśmy wszystko, by ten mecz wygrać. Gdybym miał raz jeszcze wybrać podstawowy skład, to dokonałbym dokładnie takiego samego wyboru. Na boisku byli wszyscy najlepsi piłkarze – grzmiał szkoleniowiec poznaniaków.\nMarcin Robak przyznał natomiast: – To zwycięstwo miało być dla nas taką trampoliną do kolejnych meczów. Jesteśmy źli na siebie, ale nie powinno nas to podłamać, gdyż wciąż mamy szansę na mistrzostwo Polski. Stać nas na to, by je zdobyć.\nJak wiemy: podłamało, Lech mistrzostwa nie zdobył. Jeszcze dwa następne mecze wygrał, ale potem przyszła kolejna porażka z Legią, remis z Lechią, a tytuł ostatecznie odjechał w Białymstoku. Z kolei niesiona entuzjazmem Arka utrzymała się w Ekstraklasy. Ale w stylu dość paskudnym. Wszyscy to świetnie pamiętamy – ręka Siemaszki, “kurtuazyjny” mecz z Zagłębiem Lubin. To rysa na pozytywnym wizerunku tamtej ekipy żółto-niebieskich.\nCzego mogą gdynianie żałować najbardziej? Że za tym zwycięstwem nic nie poszło. To znaczy – był jeszcze finał rok później, były fajne starcia Midtjylland, ale nie udało się w Gdyni zbudować nic trwałego. Fatalne zarządzanie przez Midaków, spadek, zadłużenie…\nMoże teraz, w przypadku zwycięstwa, będzie inaczej?\nArka Gdynia Lech Poznań Michał Kołkowski Paweł Paczul Puchar Polski\ntemat Arki grzany od wczoraj, już kilka artykułów, o Rakowie ani słowa… oj jutro będzie bolało … bardzo 🙂\nRakow swoja historie dopiero tworzy. NIe za bardzo jest co wspominac i o czym opowiadac.\nLeone. Raków, przy całym szacunku to efemeryda. Jak RKS radomsko albo inne ważne lokalnie kluby. Oczywiście, jesteście teraz na wyższym poziomie sportowym od Arki. Ale zaraz będzie bolało … Chyba nie. Nas nie. Ale Ciebie może .\nPozdrawiam haha 🙂\n“…..Może teraz, w przypadku zwycięstwa, będzie inaczej?”…\nWszystko na to wskazuje, ze nie będzie.\nAle patrząc na to co się dzieje w klubie zarządzanym przez familię Kołakowskich, słysząc wypowiedzi ludzi tam zatrudnionych- to….trzeba być cholernym optymistą.\nArka albo ma pecha…. albo jest wspaniałym polem do robienia kasy..\nPrzepraszam ale napisze dosadnie.\nR o z p i e r d o l i l i klub. i zespół.\nZepsuli co tylko mogli, a ten gówniarz Dominik ” przybijam piątki z każdym na stadionie” Midak-do dzisiaj śni się jak koszmar kibicom Arki.\nI do tego jeszcze jeszcze zarobili kasę ze sprzedaży Zarandii i kilku innych.\nŚciągnął-uwaga- 37 letniego Sasina, Hiszpańskiego, Łabojko, Memica, Slesickiego. Żebrowskiego, braci Wolsztyńskich, Czecha-Jana Hoska co pół roku nie grał w piłkę.\nCzyli pół KKS Kalisz , emerytów i graczy po kontuzjach.\nteraz do podjęcia jest 5.000.000 zł za wygranie PP.\nRaków musi wygrać, Arka może.\nAle kto będzie wygranym na koniec sezonu?\nTylko familia Kołakowskich.\nW każdym wariancie.\nDla Arki ważne jest tylko jedno.\nJeżeli się uda- familia będzie bohaterami Gdyni.\nJeżeli się nie uda- familia będzie musiała odejść. Bo okaże się kto, ile włożył kasy w Arkę.\nI jakoś mam dziwne przekonanie, ze tymi, co dali i dają najwięcej w utrzymanie klubu nie jest familia Kołakowskich.\nAle póki co wszyscy w Gdyni chcą wygrania finału PP>\nTo będą jaja jak jesienią w LE zagrają- Sasin, Memic, Hiszpański, Łabojko…..\nAle im tego życzę jako kibic Arki\nAle żem się w balona zrobił. Myslałem,że to już po finale,jestem w podrózy dlatego nie wiedzialem\ntak samo się wrobiłem 😀\nPodróży międzyplanetarnej 😛\nNo,moze nie az tak,ale jakos idzie &)\n“Kim był wtedy Zarandia dla Arki? Nikim szczególnym.” Brawo sysio! tak wlasnie znacie sie na pilce. Kuzwa ludzie, zrobmy cos z tą wesz łonową w końcu! Dajmy jej zdechnąć!


Białostocki Park Naukowo-Technologiczny | Centroom Przedsiębiorczości #14 - "E-mocjonalna marka w zasięgu ręki"\nCentroom Przedsiębiorczości #14 - "E-mocjonalna marka w zasięgu ręki"\n26/06/2018 16:30 - 18:30 Zapisy zakończone\nNa ostatnim spotkaniu z cyklu Centroom Przedsiebiorczości przed wakacjami poruszymy temat brandingu. Gabriel Daniel Brzozowski, udziałowiec i prezes Biznes Marketing Consulting Group pokaże, jak wykorzystywać emocje w prowadzeniu biznesu i w budowaniu marki.\nNa warsztatach dowiesz się m.in. :\njak wykorzystywać emocje w prowadzeniu biznesu, w sprzedaży i w budowie marki,\njak dzięki odpowiedniej komunikacji, zwiększyć sprzedaż nawet poprzez zwykłe postowanie na Facebooku czy Instagramie,\nw jaki sposób wykorzystać wizerunek właściciela do budowy marki firmy oraz jak za pomocą emocji budować.\nTermin: 26 czerwca, godz. 16.30-18.30\nGabriel Daniel Brzozowski\nUrodził się w 1983 r. i wychował w Grajewie na Podlasiu. Wszystko wskazywało, że będzie sportowcem – ze wzrostem 195 cm z powodzeniem grał przez lata w koszykówkę. Jednak sukcesy w tej dziedzinie nie były mu pisane i tak postanowił podjąć się pracy. Zaczął od obsługi maszyny do wytłaczania blaszek do zniczy – w ten sposób przepracował trzy miesiące, po czym – noworocznym postanowieniem, w wieku 22 lat – postanowił zająć się biznesem. Najpierw był sklep z telefonami komórkowymi, później – kolejna firma. Wszystko szło dobrze, ale – jak sam mawia – „zdolność kredytowa to coś, co pokazuje przeszłość, a nie przyszłość”. Obie firmy w ciągu kilku lat przyniosły pół miliona złotych długu. Jak mówi: „Z takim ciężarem można było albo uciec za granicę, albo wziąć się za siebie i odrobić straty.”\nWybrał drugą opcję. Przez kolejne lata zdobywał wiedzę i doświadczenie biznesowe w różnych branżach: po sklepie z telefonami, przyszedł czas na serwis informacyjny, radio internetowe, agencję web design, pośrednictwo nieruchomościowe, agencję kreatywną, sklep internetowy, firmę konsultingową, trzy start-upy. Dziś jest udziałowcem i prezesem spółki z branży szkoleniowej, konsultingowej oraz marketingu i reklamy. Napisał też książkę pt. "Ja to Ty czy Ty to już ja", która nie pozostawia czytelników obojętnymi.


Spleen - Blox.pl\nNajnowsze wpisy: spleen\nFelicjan Faleński "Zakończenie" - analiza wiersza\nMelancholia, spleen i smutek wyrażone w wyrafinowanej formie. Wiersz Faleńskiego doskonale wpisuje się w poetykę parnasizmu, prądu dominującego w okresie między romantyzmem a symbolizmem. Warto przypomnieć, iż twórcy zaliczani do tego nurtu kładli na...\nDiabła tam z taką pogodą! Wiruje w tym kotle niemożebnie. Raz tak, raz siak. Teraz zaś na polu ciągnie smuta. Może wywołać chorobę angielskich arystokratów, znaczy się spleen, po naszemu to pogoda barowa, czyli można ją zapić. Oj niedobrze, słoneczko...\nW materiale reklamowym nowej płyty ( http://www.youtube.com/watch?v=tB-IkWXuDys&NR=1 ) Zbigniew Preisner stawia pytanie: „co się stało w XXI wieku, gdy mając kompletnie kosmiczną technologię i żyjąc dłużej nie żyjemy tak głęboko, jak dzies...\nNajlepsze blogi: spleen


L’Erbolario Fiore dell’Onda pianka do kąpieli\nL’Erbolario Fiore dell’Onda pianka do kąpieli, 250 ml\nZ ekstraktem z alg nori i grzybienia niebieskiego.\nPodczas każdej kąpieli konsystencja i zapach tej pianki przywołuje w wyobraźni morską pianę powstającą przy każdym wzniesieniu fali. W jej świeżej i lekkiej formule, przeważają ekstrakty roślin wodnych. Algi Nori zawarte w ekstrakcie hydroglicerynowym ujędrniają i nawilżają skórę, a ekstrakt i hydrolizat z grzybienia niebieskiego intensywnie chronią ją i zmiękczają. Po każdym umyciu skóra ciała jest nawilżona i odświeżona, a z każdym dniem bardziej jędrna i elastyczna.\nSposób użycia: Aby otulić się świeżą i aromatyczną pianką, wystarczy nałożyć niewielką ilość produktu na dłoń lub bezpośrednio na gąbkę.\nCharakterystyczne składniki aktywne: Ekstrakt z alg Nori, ekstrakt z Grzybieni błękitnych, hydrolizat białka ze słodkich migdałów, aminokwasy pszenicy.\nL'Erbolario Fiore dell'Onda perfumy do...\nL'Erbolario Fiore dell'Onda dezodorant...


Detektyw - chuck.com.pl\nPrywatny detektyw obecnie przede wszystkim kojarzony będzie ze śledzeniem współmałżonka. Wydaje się, że właśnie w takiej sytuacji ludzie obecnie najchętniej będą sięgać po usługi realizowane przez prywatnych detektywów. Musimy jednak pamiętać, że zakres działań i styl ich podejmowania mocno się zmieniły. Każdy komu będzie zależeć na sprawnej realizacji zadań związanych z usługami detektywów będzie mógł obecnie dążyć do tego, by wybrać tą osobę, która ma dobry sprzęt.\nW każdym zadaniu jakie będzie realizowane nowoczesne technologie mogą być obecnie sporym ułatwieniem, dlatego nie ma się co dziwić, że cały czas cieszą się one tak dużym zainteresowaniem i bardzo chętnie są stosowane. Prywatny detektyw, który chce dobrze rozwinąć swoją działalność najczęściej stara się sięgać po innowacyjne pomysły, które ułatwią mu sprawną inwigilację. Dobre usługi to również te związane z przeprowadzeniem wywiadu gospodarczego, który jak się okazuje obecnie realizowany jest przez bardzo duże grono agencji detektywistycznych.\nTe wszystkie możliwości jakie dostajemy są na wysokim poziomie i każdy kto po nie sięgnie może oczekiwać profesjonalnego wsparcia. Usługi realizowane przez doświadczonych detektywów są obecnie różne i praktycznie każdy będzie w stanie coś interesującego dla siebie znaleźć. najważniejsza kwestia to jednak wybór takiego detektywa, który w trakcie realizowania dla nas zadań będzie dyskretny i nie zdradzi się w oczach innych, że tego typu zadania realizuje i prowadzi jakieś śledztwo.\nPrywatny detektyw Warszawa na BlackCat24.pl\nJak udowodnić zdradę małżonka...


Przywołuje wspomnienia wiejskiego lata.\nŁąki kwietne rosnące na miedzach pomagają naturalnie ograniczyć liczbę owadów zjadających uprawy. To dlatego, że dają schronienie ptakom i owadom drapieżnym.\nKąkol polny był kiedyś szeroko rozpowszechniony, ale i powszechnie uznawany za chwast rolniczy. Dziś ta piękna roślina wymaga pomocy, by nie zniknąć zupełnie z naszego otoczenia.\nNa wsiach rzadko już możemy zobaczyć pola poprzetykane polnymi kwiatami. To dlatego, że rośliny te w rolnictwie są uznawane za chwasty. Maki, chabry, kąkole potrzebują naszej pomocy, by przetrwać erę ich bezwzględnego zwalczania. Łąka polna składa się z roślin jednorocznych, które większość z nas dobrze zna. Warto, by młodsze pokolenia również miały szansę poznać ten element naszej kultury.\nPan Łąka: Łąka polna wymaga troski. Musi być co roku dosiewana lub nawet odtwarzana. Do uprawy maków również trzeba podejść z cierpliwością. Z kolei kąkol polny jest zagrożony wyginięciem. Bardzo chciałbym, że ta mieszanka zdobyła popularność i pomogła naszym rodzimym roślinom kwitnącym uznawanym za chwasty przetrwać ten ciężki okres.\nPani Łąka: Ta mieszanka jest jak podróż do ciepłego, słonecznego lata. Bardzo lubię miłka letniego, dlatego znalazł się w tej mieszance. Przypomina mi tradycyjne, zachwaszczone pola sprzed lat. Miłek, podobnie jak kąkol, jest już rzadko spotykaną rośliną, dlatego założenie takiej łąki to szansa, żeby go uratować\nMiejsce wybrane pod łąkę polną powinno być słoneczne. Łąka ta sprawdzi się na większości terenów, ale jej wygląd będzie różny w zależności od rodzaju podłoża. Mieszankę polną najlepiej wysiać wczesną wiosną, gdy jest większa szansa na opady deszczu.\nŁąka polna to typowa łąka jednoroczna. Skosić ją należy dopiero przy końcu sezonu, gdy większość kwiatów już przekwitnie. Aby cieszyła nas w kolejnym roku, trzeba ponownie przygotować miejsce i wysiać mieszankę, w ilości 0,5 g na metr kwadratowy.\ntrwałość: jednoroczna norma wysiewu: 2 - 3 g/m2\nstanowisko: słońce kwitnienie: maj - wrzesień\ngleba: piaszczysta, gliniasta, próchnicza, przeciętna wysokość: 60 - 80 cm\nCentaurea cyanus kąkol polny Agrostemma githago\nmak polny Papaver rhoeas miłek letni Adonis aestivalis\nostróżeczka polna Consolida regalis tobołki polne Thlaspi arvense\nrumianek pospolity Matricaria chamomilla złocień polny Glebionis segetum


To co lubię najbardziej ...: 261. i 262.\nwczorajsze: omlet biszkoptowy z serkiem homogenizowanym i domowym dżemem malinowym, kawa z mlekiem\ndzisiejsze: serek wiejski, domowa granola z patelni ze słonecznikiem, domowym dżemem truskawka- kiwi, mrożone truskawki i wiśnie, prawdziwe kakao\nNa początku usprawiedliwienie za nieobecność wczoraj :) Otóż, na urodzinach było świetnie, wróciłam, padłam na łóżko, a rano rodzice mnie obudzili o 8:30, że jedziemy na groby. Wiedziałam, że będziemy jechać, ale że tak wcześnie? Najpierw w mieście, potem poza miasto i znowu w mieście. Trochę u cioci, trochę u babci i dziadków... Nie dość, że prawie cały dzień na nogach to wymarzłam się za wszystkie czasy, choć cienko ubrana nie byłam. 20:15 już w swoim, ciepłym domu, brak internetu, chyba przez deszcz, więc nic innego nie pozostało jak tylko się położyć :) Do tego wszystkiego jeszcze ból lewej ręki, pulsujący wzdłuż ramienia, chyba nadwyrężyłam lub naciągnęłam ścięgno ( ale nie i tak się denerwowałam, że coś ze mną nie tak, a może serce a może nie wiadomo co... ) bo budząc się rano, tym razem już w łopatce straszliwy ból... Może to przez aerobik z Ewą Ch., który wymaga wielu ćwiczeń opierających się na rękach? Myślę, że to przez to, mam nadzieję... Dzisiaj znowu deszcz i brzydka, jesienna pogoda.. Kupiłabym orbiterek, najlepiej taki z rączkami, nie za drogi, ma ktoś może coś do polecenia? :)\nAutor: Klaudia P o 08:32\nEtykiety: dżem, granola, omlet, owoce, pełnoziarniste, serek wiejski\nGrowingUp 2 listopada 2012 08:38\nA ja wczoraj o 6 wstałam!\npleasureofcooking 2 listopada 2012 08:39\nTakie śniadania to Ja mogłabym jeść codziennie. Szczególnie ten omlet cudownie wygląda! :)\nMożliwe, że przez trening Ewy bo jeśli robisz Turbo to on bardzo skupia się na ramionach właśnie, sama miałam zakwasy po pierwszych treningach z tą płytą. Poczekaj jeszcze kilka dni, jeśli nie przejdzie, idź może lepiej do lekarza.\nsniadankomania 2 listopada 2012 09:14\ntak turbo... :)\nteenager ;) 2 listopada 2012 08:40\nmniam ,chciałabym mieć taki domowy dżemik ,pysznie !\na dzisiejsze śniadanko równie boskie , wiejski rządzi ;p\nkuchcikOla 2 listopada 2012 08:47\nzachwycił mnie ten omlet - taki puuuszysty :)\noby sprawa z ręką się wyjaśniła i ramię przestało boleć :)\nBrenda 2 listopada 2012 08:49\nOba śniadania pyszne. :)\nKathy 2 listopada 2012 08:49\nzabieram omlet! :D\nKasztanowa 2 listopada 2012 09:58\nJa polecam swój - Thorn Magnetic TH 610, dałam za niego niecały 1000 zł, jeśli chcesz coś porządnego, musisz liczyć się z większym wydatkiem, tanie tandetne oferty za 400-500 zł zaczną po miesiącu skrzypieć, zgrzytać i rozlatywać się, uwierz mi. Ja go kupiłam ponad 1,5 roku temu i jest świetny.\nA śniadania miałaś wypasione :)\nsniadankomania 2 listopada 2012 15:07\ndziękuję! :D też nie chcę badziewia, lepiej dołożyć, żeby służył na dłużej a nie zapłacić mniej i wywalić za krótki czas :)\nSandy 2 listopada 2012 10:29\nNiestety nie znam się na takim sprzęcie. Natarłaś sobie rękę Altacetem czy czymś w tym stylu?\nsniadankomania 2 listopada 2012 15:08\nNie właśnie. Ale chyba czymś posmaruję :)\nNietylkopasta.pl 2 listopada 2012 10:34\nLauren 2 listopada 2012 10:43\nJa też mam zamiar kupić orbitrek.\nDobre, choć stosunkowo drogie są Kettlery, najtańsze za 1500 zł, chyba własnie z tej firmy zakupię.\nMam nadzieję, że ból ręki minie ;)\nMartyna 2 listopada 2012 11:02\nCudny omlet! Jak to zrobiłaś że jest taki grubaśny? :D Podałabyś przepis? ;)\nsniadankomania 2 listopada 2012 15:06\nzwykły biszkoptowy :) 2 jajka, 2 łyżki mąki pełnoziarnistej, trochę cukru, łyżka mleka. Białka ubić ze szczyptą soli na sztywno, dodać żółtka( miksując na małych obrotach ), cukier i mleko. Dodać mąkę ( już nie miksować ) i lekko, ale dokładnie wymieszać drewnianą łyżką. Smażyłam na teflonie :)\nAnonimowy 2 listopada 2012 11:03\nNiestety nie znam się na orbitrekach :? Ale znam się na dobrych sniadaniach ;P i Twoje jest baardzo dobre :))\nDorota 2 listopada 2012 11:44\nskoro to nie zakwasy, a myślisz, że naciągnięcie mięśnia, to może odpocznij kilka dni od treningów rąk, ramion itp. na pewno Ci to nie zaszkodzi, a może pomóc :)\nkerala 2 listopada 2012 11:48\nDzisiejsze śniadanie prezentuje się pysznie, ale omlet bije je na głowę :D\nMagda 2 listopada 2012 11:54\njedno i drugie śniadanie PYCHA! <3\nczekolaadowaaa 2 listopada 2012 13:06\ndla mnie pierwsze śniadanie najlepsze : )\nAshtray 2 listopada 2012 13:10\nOmlet wygląda cudnie, a serek z płatkami i owocami to moje ulubione wydanie :) pychota.\nA jeśli chodzi o ramię - zakwasy?\nMaria'n 2 listopada 2012 14:27\nale żółciutki ten omlet! pewnie z jajek od szczęśliwej kury, co? :D\nsniadankomania 2 listopada 2012 15:09\nchyba tak :) z wolnego wybiegu, od cioci :>\nmania179 2 listopada 2012 14:55\nDzisiejsze śniadanie wymiata, moje smaki!\nanpapi 2 listopada 2012 15:21\nten omlet wygląda cudownie, te dodatki prezentują się na nim genialnie, zjadłabym teraz takiego<3 i dzisiejsze truskawki, omom<3\noba śniadanie - niebo w gębie!\nSchokolade Inspirationen 2 listopada 2012 19:29\nA kubeczek mnie urzekł<3\nRudzielec 2 listopada 2012 19:39\nomlety są przesmaczne! ;)\nS.Judi 2 listopada 2012 19:40\nmniam mniam mniam! takie pychotki a ja na diecie\nkarola 2 listopada 2012 21:16\nrewelacyjny omlet i super granola z patelni:)\nCo do orbitka to ja kupiłam w Poznaniu w Selgrosie, najlepiej,żebyś przed zakupem na każdym z oferowanych się przejechała (ja tak zrobiłam) bo niektóre (głównie te najtańsze, ale te droższe również) w ogóle nic nie dają bo mają kiepską średnicę koła i nie namahasz się tyle, ile trzeba, żeby był efekt;)\nslyvvia 2 listopada 2012 21:18\nBiszkoptowy najlepszy :D\nCapacitier 2 listopada 2012 23:00\nA do mnie sie tam te truskawki uśmiechają wyjątkowo ;p


Skoncentrowane perfumy w olejku RED ROSE subtelna róża, delikatna, otoczona białym piżmem i ambrą. Najdelikatniejsza, najbardziej zmysłowa, delikatna, właściwie kremowa, ujmująca, wyciszająca. Jednocześnie kwiatowa i pudrowa\nAl Rehab Arabskie perfumy w olejku RED ROSE- 6 ml\nRED ROSE to zapach: delikatny, zmysłowy, wyciszający, otulający i relaksujący.\nTagi: cpo, damski, kwiatowy, olejek zapachowy, olejki, orient, orientalny, perfumy, perfumy arabskie, perfumy orientalne, pudrowy, różany, słodki, waniliowy\nAl Rehab Arabskie perfumy w olejku RED ROSE- 6 ml.\nPerfumy RED ROSE polecane są dla kobiet.\nSkoncentrowane perfumy w olejku RED ROSE- rozkoszuj się urokiem czerwonych róż, które zostały uspokojone odrobiną piżma !\nSkoncentrowane perfumy w olejku RED ROSE subtelna róża, delikatna, otoczona białym piżmem i ambrą. Najdelikatniejsza, najbardziej zmysłowa, delikatna, właściwie kremowa, ujmująca, wyciszająca. Jednocześnie kwiatowa i pudrowa.\nZapach otulający i relaksujący.\nNuty zapachowe RED ROSE:\nNuty serca: ambra.\nGłówne akordy skoncentrowanych perfum RED ROSE: różany, waniliowy, pudrowy, słodki, kwiatowy.\nDla kogo te wspaniałe i wyjątkowe perfumy? Perfumy w olejku RED ROSE polecane są dla kobiet.\nINGREDIENTS: PARFUM-HYDROXYCITRONELLAL-CITRONELLOL-GERANIOL-LIMONENE-BUTYLPHENYL METHYLPROPIONAL-LINALOOL-ALPHA-ISOMETHYL IONONE-ISOEUGENOL-CITRAL-BENZYL BENZOATE.


W świecie zmysłów: DOTYK – Fundacja Dziupla Inicjatyw Przyrodniczych\nKarol 9 lutego 2017 22 kwietnia 2019\nRozpoczynamy serię Spotkań z Przyrodą o zmysłach w świecie przyrody!\nNa najbliższym Spotkaniu Michał Oźmiński, doktorant Wydziału Biologii UAM, opowie nam o najbardziej pierwotnym zmyśle – dotyku. Jak się wykształcił? Komu jest potrzebny? Jaką rolę odgrywa? Czy robaki, owady, ryby używają dotyku? Czym dotykają ptaki?\nNa te i inne pytania odpowiemy 16.02.2017 r. o godzinie 18:00 w Collegium Polonicum, sala 18.\nWracamy do małego konkursu z malutkimi nagrodami!


#KWB ⭐♥Opowiadania♥⭐ (@Opowiadabolubi) — 189 answers, 2508 likes | ASKfm\ndlaczego usunęłaś tamto opowiadanie? 🙁🙁\nstwierdziłam że jest beznadziejne... myślę nad nowym\nTakie szybkie to zakończenie, aż smutno 😏❤❤\nNo niestety zbierałam się długo na to ;_; przepraszam\nJuż jest ↓↓↓↓↓↓↓↓\nKiedy będzie 16 część? :*\nJuż jest ↓↓↓↓↓↓↓\nkiedy 16 część ? 👌💜💜❤💙💙💚💚💕💕💖💖💖💕\nJuż jest ↓↓↓↓↓↓\n16 Cześć 💗💗💗\nJuż jest ↓↓↓↓↓\nMoże 16 😁💞💞\nJuż jest ↓↓↓↓\nKiedy 16 część? ♥\nJuż jest ↓↓↓\n16 część *.*\nJuż jest ↓↓\n16? *.* jejkuu jakie cudowne *.*♥♥\nJuż jest ↓\n16 część ? 👌💖💖💖 Te opowiadania są the best👌❤❤💕💕💖\nWróciłam do domu, chciałam pobyć w spokoju sam na sam z rodziną i z Radkiem. Wiedziałam że umrę pogodziłam się z tym, cieszyłam się życiem bo przecież tylko to mi zostało.\nTak naprawdę nie wiedziałam ile mi zostało, ale szczerze to nie chciałam wiedzieć...\n- Cześć księżniczko, wyspałaś się? - zapytał mnie Radek wchodząc do pokoju\n- Dzień dobry kochanie. Tak... ale głowa mnie coś strasznie boli... ten ból jest nie do zniesienia\n- Aj biedactwo moje, poczekaj tutaj przyniosę ci jakąś tabletkę\n- Dobrze, ja się jeszcze położę\n- Ok zaraz wrócę - pocałował mnie w czoło i poszedł na dół do kuchni\nZasnęłam... czułam się jakoś inaczej... tzn wogólę się nie czułam nie wiedziałam co się dzieje... xxxxxxxx\nWyszedłem na górę z tabletką...\nŁzy podeszły mi do oczu... o-ona nie oddycha... nie... załamałem się... nie tylko nie teraz, nie w tym momencie!\nPodszedłem do niej\n- Księżniczko ... wiesz bardzo cię kocham chciałem żebyś to wiedziała i nigdy ani to nigdy o tym nie zapomniała... bardzo zależy mi na tobie pamiętaj - pocałowałem ją była już lekko zimna...\nOdbył się pogrzeb i poszliśmy pochować moją małą Księżniczkę, bardzo za nią tęsknię nie wiem co bez niej zrobię... jestem bez niej nikim...\n- Radek... to coś dla ciebie - powiedziała mama Oli i podała mi jakąś kartkę\n* Moje kochanie mam nadzieję że dostałeś ten list i że go właśnie czytasz... wiedz że cię kochałam, kocham i zawsze będę kochać proszę zaopiekuj się moją rodziną jest ona bardzo dla mnie ważna tak jak ty... już mnie nie ma na tym świecie. Będę czekać na ciebie.\nPo przeczytaniu tego listu rozpłakałem się...\nNie mogliśmy znaleźć Radka więc poszłam go poszukać... znalazłam go leżał w kałóży krwi... już nie żył był zimny...\nObok niego znalazłam kartkę na której było coś napisane\n* Ola chciała żebym się wami zaopiekował nie mogłem tego spełnić tak bardzo za nią tęsknię... ale nie martwię się o nią ja się nią teraz zaopiekuje... bo jestem z nią nie musi na mnie już czekać *\n15 część *-* jeju, jak ssie cieszę że nadal piszesz 💖💕💕💕💕💕\n- Ma... Raka... Nie zostało jej wiele czasu... Bardzo nam przykro - po tej informacji rozpłakałem się jak małe dziecko.\n- Co?! To nie możliwe?! Jak to?!\n- Przykro nam, a teraz muszę iść\nNie?! Dlaczego ją to spotyka?! Ja ją tak bardzo kocham... Chciałem zapytać ją o chodzenie... Chciałem z nią być już na zawsze... Teraz jak ona odejdzie... To co ja zrobię?!\nCały czas o tym myślałem i byłem obok niej. Jakie życie jest niesprawiedliwe, dlaczego nas to spotyka?! Same nieszczęścia.\nDo sali weszli rodzice mojej księżniczki.\n- Co jej jest? - zapytali jakby od niechcenia\n- O-ona... Ma... - łzy napływały mi ciągle do oczu\n- Ma?! Wysłów się - powiedzieli zdenerwowani\n- Raka... Lekarze nie dają jej szans... Mówili że ma mało czasu\n- J-jak to?! Nie?! Dlaczego?! - jej mama zaczęła płakać...\n- Też w to nie mogę uwierzyć - powiedziałem ledwo wyciskając z siebie jakiekolwiek słowo\nOd kiedy się dowiedzieli o jej chorobie, nie odstępywali jej na krok...\n- Nasza mała księżniczka... Przecież ona ma tyle życia przed sobą... A my ją tak zaniedbaliśmy... Jestem okropną matką - mówiła przez łzy\n- A ja okropnym ojcem. Nie poświęcaliśmy jej uwagi... Nic. Tak bardzo chciałbym cofnąć czas\nOla zaczęła się budzić.\nKiedy otworzyłam oczy zauważyłam, że obok mnie siedziała mama, tata i Radek. Wszyscy płakali... Nie wiedziałam o co chodzi. Przecież ja tylko spałam, a obudziłam się w szpitalu... O co w tym wszystkim chodzi?!\n- Co jest? Dlaczego jestem w szpitalu?! - zapytałam zdezorientowana\n- J-jesteś w szpitalu... Bo nie mogłem cię dobudzić to zadzwoniłem po karetkę, tak bardzo się o ciebie martwiłem\n- A-ale nic mi nie jest? - łzy napłynęły mi do oczu. Po moim pytaniu wszyscy spojrzeli na siebie i zaczęli bardziej płakać\n- T-ty masz raka...\n- Co ?! Jak to?! To nie możliwe... Przecież, nie tak nie może być... - zaczęłam płakać...\nWszyscy starali się mnie jakoś pocieszać, ale to na marne, nie mogłam opanować płaczu\n- Ile mi jeszcze zostało czasu?!\n- Niedługo... Nie wiemy dokładnie ile... - płakałam i nie mogłam przestać... Ja kocham Radka nawet on pewnie sobie tego nie wyobraża jak bardzo... Chciałam z nim spędzić resztę życia... I co ?! Tak po prostu ma to przepaść?!\n- Nie chce umierać, b-boję się. Mamo, tato możecie zostawić mnie i Radka samych?\n- Tak oczywiście - wyszli\n- Kocham cię nie chce cię opuszczać - wydusiłam przez łzy\n- Ja ciebie też bardzo kocham, nawet nie wiesz jak bardzo. Zostaniesz moją księżniczką? - wyszeptał płacząc\n- Tak, kocham cię bardzo. Ale naprawdę chcesz być z kimś kto ma raka?\n- Ja się w tobie zakochałem a jak się kogoś kocha to jest się z nim na dobre i na złe\n- Zgodzisz się? Bardzo cię kocham\n- T-tak - założyłam ręce na jego szyję i pocałowałam go\n- Tak bardzo się cieszę\n- J-ja też - cieszyłam się ale i też byłam załamana\n- Proszę nie myśl teraz o tym że jesteś chora. Jestem z tobą pamiętaj\n- Tak wiem - ucałowalam go\nWypisałam się ze szpitala...\n14 PROSZĘ :*\n- Połóż się księżniczko ja zrobię ci coś do picia\n- Okej. Kocham cię - dałam mu buziaka\nPoszłam na górę do pokoju.\nPołożyłam się, zamknęłam oczy i zasnęłam\nWyszedłem na górę ze szklanką wody w ręce.\n- Tutaj masz pi... - zauważyłem że śpi\nNie chciałem jej budzić więc odłożyłem szklankę z wodą na stolik i usiadłem obok łóżka.\nOna tak słodko spała, moja kochana księżniczka.\nSiedziałem i patrzyłem na nią przez cały czas. Jest taka piękna gdy śpi.\nCzekałem kiedy się obudzi.\nMinęło kilka godzin ona wciąż spała... Trochę się zaniepokoiłem. Postanowiłem, że ją obudzę.\n- Księżniczko... Obudź się... - nie odpowiadała, nawet nie drgnęła...\nWystraszyłem się i zacząłem ją potrząsać\n- Olu! Wstawaj! - łzy napłynęły mi do oczu\n- Ola!!! - przecież ona oddycha... Nie możliwe żeby tak twardo spała... Co się dzieje?!\nWystraszony zadzwoniłem po pogotowie.\n- Ola !! Obudź się no!!!\nTo na nic... Nie obudzi się... Ale przecież puls jest... Oddycha\nPo 15 minutach przyjechała karetka i zabrali Olę do szpitala...\nByłem tuż za nimi. Nie opuszczałem mojej księżniczki nawet na chwilę. Strasznie się o nią boję... Przecież dopiero co była w szpitalu i mówili że jest wszystko ok...\n- Co jej jest? Proszę... Chce wiedzieć\n- Nie mogę udzielić takich informacji obcym osobom\n- Ale ja nie jestem dla niej obcy, jestem jej chłopakiem - tak wiem że skłamałem ale ja ją kocham\n- No dobrze, ale zadzwoń po jej rodziców. Jest ona chora... I to bardzo poważnie\n- No ale jak to? Przecież jeszcze dziś była w szpitalu i mówili że jest wszystko ok...\n- Najwidoczniej dopiero teraz to zauważono\n- To co jej jest?! - łzy napłynęły mi do oczu...\n13 część, czekam niecierpliwie. 👌\nPrzypominam ;) czytelnicy przed nazwą #KWB dzięki temu będę wiedzieć komu wysyłać powiadomienia o nowych częściach i będę wiedzieć kogo obs :*\nPo kilkunastu minutach Radek wpadł do sali gdzie leżałam.\n- Jestem, przepraszam że tak długo - powiedział zdyszany i wystraszony\n- O-ok - lekko uniesłam kąciki ust - cieszę się że przyjechałeś.\n- Jak się czujesz??\n- Tak średnio, głowa mnie strasznie boli\n- Moje biedactwo, co się stało? - chwycił mnie za rękę\n- Pamiętam że byłam w galerii na zakupach, a potem upadłam i dalej nic nie pamiętam. Obudziłam się dopiero w szpitalu i pierwsze co zrobiłam to zadzwoniłam po ciebie\n- A lekarz co mówił? - pytał z przejęciem\n- Jeszcze nie wie co mi jest, będą mi robić badania. Muszę do rodziców jeszcze zadzwonić - powiedziałam wybierając numer do mamy.\n*M-mamo, jestem w szpitalu... Przyjedźcie lekarz prosił.\n*Okej - powiedziała po czym się rozłączyła. Jakoś nie było słychać, że się przejęła tym...\n- Zostań ze mną... Proszę - patrzyłam się mu prosto w oczy a on mi\n- Nigdy cię tu nie zostawię. - uśmiechnął się\nDo sali wszedł lekarz i wyprosił Radka z sali bo będą robić mi badania.\nPobierali mi krew, robili jakieś prześwietlenia i tym podobne. Mam tego dość chce do domu, do Radka... Chce żeby już tu był\nPo skończeniu badań Radek wszedł do sali.\n- lepiej już ? - pytał martwiąc się\n- Nie, chcę do domu...\n- Tak wiem ale musisz tutaj pobyć dopóki nie dowiemy się co ci jest, pamiętaj co by to nie było ja zawsze będę z tobą - ucałował mnie\n- Ja ciebie też księżniczko - uśmiechnął się, te słowa sprawiły że uśmiech pojawił się i na mojej twarzy\nChwilę później przyjechali rodzice.\n- Gdzie jest lekarz? - zapytała mama\n- Tam - pokazałam palcem w stronę drzwi\n- Okej. Poczekaj tu - poszli w kierunku tamtych drzwi.\n- B-boję się, a jeżeli to coś strasznego?? - miałam łzy w oczach\n- Nie bój się jestem z tobą, wszystko będzie dobrze.\nPo chwili rodzice wyszli z lekarzem.\n- Co mi jest?? Wiadomo już???\n- Badania nic nie wykazały. Myślę że możesz wyjść ze szpitala. - uśmiechnął się lekarz\n- Naprawdę??? - popatrzyłam na Radka, który cieszył się z tej informacji\n- Oczywiście, zaraz dostaniesz wypis. Teraz poleż jeszcze chwilę.\nRodzice wyszli i pojechali do pracy. Eh nawet się mną nie przejęli\n- Widzisz, wszystko jest Okej nie masz się już czego bać\n- Tak wiem. Kocham cię. Jak chcesz możesz iść do domu\n- Nie no coś ty ! Nigdy - pocałował mnie\n- Heh oki, dziękuję\n- Z-za to, że jesteś - uśmiechnęłam się\nPo godzinie wyszłam ze szpitala i wróciłam z Radkiem do domu.\nświetna! Czekam na następną, wyjdzie jutro czy może jeszcze dzisiaj mogę się jej spodziewać? ;)\nJeśli bardzo chcesz to mogę dodać jeszcze dziś ;) ale prosiłabym o numerek a następna część powinna się pojawić do 23:00 :* *-*\nBoże, ale Super, 💗👌 Część 12\n- Pięknie dziś wyglądasz - zaśmialiśmy się oboje\n- Haha tak, tak wiem że okropnie\n- Właśnie, że cudownie zresztą jak zawsze - uśmiechnął się tak cudnie że nie mogłam mu się oprzeć\nZbliżył się powoli do mnie i trzymając lekko mój podbrudek złożył delikatny pocałunek na moich ustach. Nigdy w życiu się nie całowałam... To był lekki pocałunek ale zawsze coś. Uśmiechałam się, byłam wreszcie taka szczęśliwa.\n- Podoba ci się? - zapytał patrząc w moje oczy\n- Jasne, a-ale ja się nigdy nie całowałam... Nie umiem - spuściłam głowę w dół. On podniósł mój podbrudek\n- Nic nie szkodzi - uśmiechnął się. I pocałował mnie jeszcze raz. Tym razem inaczej, po chwili zaczęliśmy się całować... To wcale nie jest takie trudne.\nTo było cudowne uczucie, jeszcze lepsze niż tylko motylki w brzuchu... To było coś niesamowitego\n- Kocham cię - wyszeptał mi do ucha, po czym znowu mnie pocałował\n- J-ja ciebie też - po tych słowach zarumieniłam się, nie spodziewałam się tego że mi to powie.\n- Jestem bardzo szczęśliwy\n- Heh ja również - zgryzłam lekko wargi\n- Jesteś niesamowita, nigdy nie spotkałem kogoś takiego jak ty.\n- Naprawdę? - zarumieniłam się, to było takie słodkie\n- Tak - pocałował mnie. Za każdym razem gdy to robi czuję, że się rozpływam. Kiedy jestem z nim nic innego się nie liczy\nSpędziliśmy razem cały dzień.\nRadek jak zwykle został na noc.\nNastępnego dnia Radek pożegnał się ze mną i poszedł do domu, gdzie czekał na niego tata. Ja wybrałam się na małe zakupy.\nWeszłam do galerii i zaczęłam wchodzić po kolei do każdego sklepu, nagle zrobiło mi się słabo i upadłam na podłogę.\nWystraszona zaczęłam dopytywać się co mi się stało że tutaj jestem, pielęgniarka która była obok powiedziała, że zemdlałam i upadłam na podłogę. Chwilę później przyszedł do mnie lekarz\n- Witam. Jestem doktor Ramson, będę panią leczył\n- Co mi jest? Proszę niech pan powie\n- jeszcze tego nie wiemy... Będziemy robić pani badania.\n- Mogę zadzwonić po mojego chło... - przerwałam sobie - kolegę?\n- Oczywiście, a i zadzwoń po rodziców.\n- Eh no dobrze\nWyciągnęłam telefon i zadzwoniłam do Radka\n* Ola? Coś się stało?\n** Tak... Jestem w szpitalu... Zemdlałam...\n* O Boże! Już jadę - rozłączył się.\nNie mogę się doczekać kolejnej części, mam nadzieję ze wyjedzie jeszcze dzisiaj. :) ;)\nOczywiście, dzisiaj napewno ;)\nBardzo spodobały mi się twoje opowiadania, widać że są pisane z pasją. 👌\nBardzo dziękuję nawet nie wiecie jak to motywuje :*\nKiedy 12 czesc ? 💖💖💖💖\nPewnie jutro miśki :*\nSuper że wróciłaś cieszę się bardzo *.* :** kolejna część? Piszesz cudownie! *.*\nMogę wszytkie części ? 💖💖💖💖\nZwariowałaś ?! Dawaj 11\nZaraz po tym jak zadzwoniłam po karetkę to zadzwoniłam po rodziców.\n- H-hallo? Mama?\n- Tak. Stało się coś?\n- B-babcia o-ona nie żyje - rozpłakałam się\n- Co?! Już jadę czekaj w domu.\nPo kilkunastu minutach przyjechała karetka a potem mama z tatą.\n- Co się stało?! - wpadli do domu zdezorientowani\n- B-babcia pojechała karetką do szpitala... Nie wiedziałam co zrobić. - cały czas łzy lały się po moich policzkach.\n- Jedziemy! - powiedziała mama do taty.\n- A-a ja?\n- Zostań lepiej w domu. Pa\nZaraz po tych słowach odjechali. Jestem cała roztrzęsiona.\n- Nie martw się jestem z tobą - powiedział Radek po czym przytulił mnie mocno do siebie\n- J-ja nie dam radę bez niej... Rodzice się mało mną interesują, dla nich liczy się tylko praca.\n- Masz mnie, będę cię wspierać tak jak to ty robiłaś - przytulił mnie jeszcze bardziej\n- D-dziękuję, fajnie że jesteś. - w śród łez wyłoniłam kawałek uśmiechu, szczerego uśmiechu\n- Cieszę się że ciebie mam...\nJest już po pogrzebie mojej babci i mamy Radka. Jesteśmy ze sobą bardzo zżyci. Piotrek już nie utrzymuje ze mną kontaktu... Nie odzywa się.\nRadek często przychodzi do mnie i zostaje na noc.\nMama z tatą nadal pracują... Ale teraz już mam to gdzieś bo mam Radka i on mnie wspiera.\nJest sobota. Rano miał przyjść do mnie Radek.\nGdy sprzątałam kuchnię usłyszałam dzwonek do drzwi.\n- Cześć. Wejdź - uśmiechnęłam się na jego widok\n- Hej - wszedł i zamknął za sobą drzwi.\nMiałam na sobie fartuch bo robiłam powoli obiad i przy okazji sprzątałam więc wyglądałam dość dziwnie.\nRadek podszedł do mnie i objął mnie w tali. Zawsze gdy to robi czuje się tak inaczej... To jest słodkie\n- Księ.. - przerwał sobie. - To znaczy... Eh Olu...\n- Tak? - zaśmiałam się, dobrze wiem co chciał powiedzieć\n- Nie przemęczaj się tak, pomogę ci\n- Skoro chcesz - uśmiechnęłam się po czym oboje zaczęliśmy współpracować.\nGdy skończyliśmy poszliśmy na górę do mojego pokoju.\nUsiedliśmy obok siebie na łóżku. Radek zaczął bawić się moimi włosami, po czym założył je za ucho.\nPrzybliżył się do mnie i szepnął mi do ucha, że...\n💗💗💗 Część 10 👌Cieszę się że dalej będziesz je pisać 💕\nGdy skończyliśmy poszłam zanieść babci jej śniadanie.\nWeszłam na górę i zapukałam do drzwi, nikt się nie odzywał więc weszłam do pokoju.\nBabcia leżała jeszcze w łóżku, podeszłam bo chciałam ją obudzić żeby zjadła śniadanie\n- Babciu... Babciu...\nNic się nie odzywała. Przestraszyłam się. Zaczęłam płakać, dotknęłam jej dłoni, była zimna.\n- Nie!!!! - zaczęłam płakać i wrzeszczeć na cały dom. Po chwili w pokoju pojawił się Radek.\n- Co się stało?! - zapytał zdyszany\n- O-ona... Nie żyje - Radek podszedł i dotknął pulsu\nZadzwoniliśmy po pogotowie... Nie wiedziałam co mam robić, byłam załamana\n- Dlaczego ? Dlaczego mnie to spotkało?! Ona była jedyną osobą która się mną interesowała...\n- Nie płacz, ona nadal cię kocha i będzie o tobie zawsze pamiętać - lekko się uśmiechnął, też chciałam ale przez łzy mi to nie wyszło.\nPrzepraszam że takie krótkie :*\nKiedy 9 część. jejku dziewczyno ja przez te opowiadania rycze 😢😢😢😢\n- Możesz - uśmiechnęłam się\n- Jejku dziękuję - przytulił mnie\n- Nie dziękuj mi tylko mojej babci - zaśmiałam się\n- Heh, bardzo cię lubię\n- J-ja ciebie też - zarumieniłam się lekko i usiadłam obok niego\n- Myślisz że mama pamięta o mnie?\n- No jasne że tak - uśmiechnęłam się czekając na to że on też się uśmiechnie\n- Masz cudne oczy - mrugnął do mnie\n- D-dziękuję - czułam że się mocno rumienię\nSiedzieliśmy i gadaliśmy tak do późna. Widać było że tęskni za mamą ale pogodził się z tym, bo wie że ona nadal go kocha.\n- Nie chce ci się spać? - zapytałam zatroskana\n- Nawet nie, a tobie?\n- To chodźmy spać, musisz się wyspać - powiedział z uśmiechem\n- Możesz spać w moim łóżku ja położę się na materacu\n- Nie... Ty śpij w swoim łóżku ja będę spać na materacu\n- Okej. Dzięki - przytuliłam go.\nPoszliśmy spać. Naprawdę go polubiłam, jest bardzo miły i fajnie mi się z nim rozmawia.\nRankiem gdy się obudziłam zauważyłam, że Radka nie ma.\nZeszłam na dół by go poszukać.\nWeszłam do kuchni, nigdzie go nie widziałam, babcia jeszcze spała.\nNagle ktoś mnie objął w tali, odwróciłam się gwałtownie.\nProsze, pisz opowiadania codziennie wchodze na ten ask i sprawdzam czy nie ma nastepnej czesci, kocham te opowiadania przeczytalam kazde od poczatku do teraz i bardzo mi smutno ze chcesz przestac je pisac :(\n:c zobaczę... Eh\nAsk #KWB ⭐♥Opowiadania♥⭐ a question now


kuje i jak bardzo będzie odpowiednie dla nas. W takim razie chętnie sprawdzimy, jak smakuje kuchnia wegańska. Odpowiednio przygotowane tofu może nas naprawdę zaskoczyć. Wspaniały smak, którego nie da nam\nDodane: 18-04-2021 18:55\nOne także nam się przydadzą na\nA dzisiaj pewnie chętnie sprawdzimy te przepisy wegańskie. Nieraz już się na nie natykaliśmy, ale w końcu zamierzamy sprawdzić, jak to wszystko smakuje i jak bardzo będzie odpowiednie dla nas. W takim razie chętnie sprawdzimy, jak smakuje kuchnia wegańska. Odpowiednio przygotowane tofu może nas naprawdę zaskoczyć. Wspaniały smak, którego nie da nam\nPiece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećNieobiektywny tekst o komputerachO przeglądach, serwisowaniu i silnikuUWAGA! Stosując Te 8 Błędów NIGDY Nie Dowiesz Się Jak transportować ponadgabarytyNa temat pomp hydraulicznychNowoczesna firma i wirtualne biuroNaprawa auta może być łatwaNowe dane jak szkolić z bhp we WrocławiuWycena tego jak zrobić panele słoneczneOto Jak uczyć bhp W 6 DniNie warto lać wodyZakosztuj luksusu w Twoim ogrodziePoradnik - jak korzystać z pomocy prawnej?Szkolenia bhp onlineWysokość - niektórych przeraża, niektórych fascynujeDentysta KatowiceCzym do pracy za granicę?O różnych zdjęciachKilka faktów o przedsiębiorstwachJak uczyć się hiszpańskiego z przyjemnością?About plumber serviceDobry Dj ma terminyZ wizytą u dentysty. Krótko o stomatologiiBoiler issues? Call a plumberAbout superiority smaller the better - LaptopsWarto oszczędzać wodę? Warto!Mvmt plBiuro rachunkowe - czy to się opłaca?Temat: prawo - co warto wiedzieć?To Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak naprawić ekspres do kawy (chyba, że Popełniasz Te 3 Największych Błędów)


Forum WirtualneMedia.pl - Opinie i komentarze - Beata Tadla miała udar. Włącza się w akcję podnoszącą świadomość o tej chorobie\nFejm szejm Czw Lip 01, 2021 4:59 pm\nŻenada. A Wiśniewski miał raka ptaka\nRe: Beata Tadla miała udar. Włącza się w akcję podnoszącą świadomość o tej chorobie\nhehe Czw Lip 01, 2021 5:59 pm\nBeacia szuka atencji, jakie to typowe dla ex-gwiazdek TVP\nd Czw Lip 01, 2021 8:46 pm\nteraz a nie za czasów pracy w tvp?\ntomek Sob Lip 03, 2021 1:06 am\n1. lipca weszła w życie ważna dla nauczania domowego tzw. Ustawa Zakrzewskich.\nbromba i inni Nie Lip 04, 2021 8:51 am\nCzekamy na typowe "żebro-lajkujące" zdjęcia celebrytów ........ jak leżą pod kroplówką w szpitalu.


Wydarzenia - Sprawy społeczne i zdrowie | Poznan.pl\n2018-12-08 ( sobota ) 19:00\nMoscow City Ballet - Jezioro Łabędzie\nMTP, ul. Głogowska 14\nPidżama Porno - koncert\n2018-12-08 ( sobota ) 17:00\nSzkoła Podstawowa nr 72 ul.Newtona 2\nMecz I Ligi Mężczyzn w piłce ręcznej: WKS Grunwald - UKS Olimp Grodków\nCentrum Cityzen przy Drodze Dębińskiej 10c\nI Liga Mężczyzn w koszykówce: Biofarm Basket Poznań - AZS AGH Kraków\n2018-12-08 ( sobota ) 11:00-16:00\nSpołeczna Waldorfska Szkoła Podstawowa i Społeczne Gimnazjum, ul. Niedziałkowskiego 18, Poznań\nKiermasz Świąteczny w Szkole Waldorfskiej\n2018-12-08 ( sobota ) 16:00\nZimowa układanka - spektakl dla dzieci\n2018-12-08 ( sobota ) 17:00-22:00\nSanta Rock Fest - koncert charytatywny\nSala koncertowa Poznańskiej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej ul. Solna 12.\nSzanta Claus Festiwal: Koncert główny\n2018-12-08 ( sobota ) 08:00\nHala Hipodrom Wola ul. Lutycka 34\nMikołajkowe Zawody Konne\n2018-12-08 ( sobota ) 10:00\nSalon Posnania, ul.Ratajczaka 44, 61-816 Poznań\nŚladami powstania wielkopolskiego - spotkanie dla dzieci\n2018-12-08 ( sobota ) 11:00\nStudio Słodownia +3, Stary Browar, ul. Półwiejska\n_ON_LINE_ - spektakl dla rodzin z dziećmi od 5 do 8 lat\nStrefa zabawy: Mikołaju nasz, co nam dzisiaj dasz? - warsztaty artystyczne dla dzieci w wieku 3-5 lat\n2018-12-08 ( sobota ) 15:00\nStary Browar, Studio Słodownia +3, ul. Półwiejska 42\nMuzeum Etnograficzne, ul. Grobla 25, wejście od ul. Mostowej 7, Poznań\nNiepodległa: "Nie dać by zginęło..."


Urban fantasy kontra romans paranormalny :: Felietony :: Game Exe :: Game Exe\nTe dwa wyjątkowo popularne gatunki są często mylone oraz poddawane dyskusji, więc postanowiłem, że ich bliższa analiza może być użyteczna i ciekawa.\nSą to rodzaje spekulatywnej fikcji, umieszczającej w prawdziwym świecie elementy fantasy (na przykład wampiry, wilkołaki, zmiennokształtni, demony, sukkuby, czarodzieje). Oba te gatunki podobają się nie tylko czytelnikom fantasy, ale również fanom romansów, co zwiększa liczbę potencjalnych czytelników.\nPrzed powstaniem tych podgatunków, wampiry budziły paniczny strach i ludzie ich unikali. Nikt nie chciał zbliżać się do tych istot nocy, a idea pocałunku z takowymi była nie do pomyślenia. Jednak teraz potwory to jedne z najbardziej romantycznych postaci. Twórcy, nieważne jakiego gatunku, skłaniają czytelnika do przezwyciężenia tej naturalnej awersji do niebezpieczeństwa, zmieniając ohydne stworzenia w coś atrakcyjnego, a nawet pożądanego i uwodzicielskiego.\nDla niektórych kluczową różnicą jest otoczenie. Większość ludzi zgadza się, że urban fantasy musi rozgrywać się w mieście. Jego wygląd może być zabytkowy, współczesny lub futurystyczny. Liczy się tylko fakt, że akcja toczy się w miejskim środowisku. Natomiast romans paranormalny nie narzuca żadnego szczególnego tła dla wydarzeń.\nDla innych ważny jest sposób wpasowania elementu romantycznego w fabułę. W urban fantasy ważne są schematy, takie jak walka dobra ze złem albo ratowanie świata. W tym gatunku literackim bohater, zwykle mieszkający w mieście, zna arkana magii i/lub dostaje niezwykły spadek. Większość autorów używa tych motywów, ale tylko jako tła dla głównej linii fabularnej. Dlatego niektórzy czytelnicy uważają, że pierwiastek romansu w urban fantasy nie musi spełniać wymogów typowego romansu jako gatunku, na przykład kończyć fabułę w stylu "i żyli długo i szczęśliwie".\nZ drugiej strony, głównym zadaniem bohaterów w romansie paranormalnym jest zakochać się. Wszystko toczy się wokół miłosnego związku, duchowego czy też erotycznego. Zakończenie koniecznie musi być szczęśliwe. Romans paranormalny, podobnie jak zwykły, może przedstawiać cały wachlarz tematów. Książki należące do tego rodzaju, oprócz standardowych motywów, mogą również mieć elementy humorystyczne, historyczne, futurystyczne, współczesne, tajemnicze, fantastyczne, science-fiction albo erotyczne.\nNa podstawie różnicy w sposobie wplatania składnika romantyzmu w fabułę, wiele osób zalicza urban fantasy jako podtyp literatury fantastycznej, natomiast romans paranormalny jest umieszczany w ogólnie pojętej kategorii romansu. Nie zgadzam się z tą opinią. Obecność zmyślonych istot sprawia, że jest to po prostu fantasy.\nCzęsto, aczkolwiek nie zawsze, narrator w powieściach z rodzaju urban fantasy jest pierwszoosobowy, w przeciwieństwie do drugiego gatunku, gdzie perspektywa jest trzecioosobowa. Wprowadza to równowagę między bohatera, bohaterkę i antagonistę, a nawet postaci drugoplanowe.\nPotwory w urban fantasy, takie jak wampiry, utrzymują swój tradycyjny wizerunek. Nie są wegetarianami, nie błyszczą w słońcu i/lub nie są uczuciowi, jak to ma miejsce w romansach paranormalnych.\nUrban fantasy ma dość zgryźliwy wydźwięk, a styl często jest poważny, żeby pasować do wartkiej akcji. Dodatkowo cechuje się brutalnością, której brakuje w romansach. Z tego powodu takie tytuły w księgarniach są umieszczane wśród horrorów. Na przykład powieści z cyklu "Ponury Piaskun" są wystarczająco mroczne, żeby zakwalifikować je do wspomnianej wcześniej sekcji. Dodatkowo, w urban fantasy motywy nadnaturalne są złowieszcze, a przy romansach interesujące oraz przyciągające.\nDark urban fantasy szybko stało się podgatunkiem, ponieważ zawiera te same elementy, co tytułowy gatunek, ale poważniej skłania się ku elementom horroru. Straszne i krwawe wydarzenia mogą wydarzyć się na kartach tych książek, a ich radosne zakończenie nie jest wymogiem.\nNa ilustracjach powieści takiego typu fantastyki często widzimy głównych bohaterów. Stąd wnioskuję, że ważna jest prezencja. Osoby te sprawiają wrażenie bardzo wytrzymałych albo mających kapryśne nastawienie. Grafika na okładkach romansów paranormalnych raczej skupia się na erotyzmie, prezentując różne stopnie nagości.\nInformacja na obwolucie książki urban fantasy skupia się na przedstawieniu sytuacji protagonisty, natomiast przy drugim gatunku notatka opowiada o problemach w związku i dylematach z tym związanych.\nPrzykłady obu gatunków\nWielu uważa, że ten gatunek rozpoczął się na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, kiedy Laurel K. Hamilton wykreowała postać Anity Blake (seria "Zabójca wampirów"). Wprowadziła ona czytelników w mroczniejszy, twardszy oraz atrakcyjniejszy świat, gdzie magia była środkiem do osiągnięcia celu. Bohaterka używała jej, żeby zrealizować swoje plany. Anita była silną postacią, zdolną do obrony samej siebie, a jej łagodniejsza strona charakteru pozwoliła zakochać się. Wampiry w świecie Hamilton były niebezpieczne, ale jednocześnie uwodzicielskie.\nPozostali uznają Annę Rice jako założycielkę tego podgatunku, ponieważ wydała "Wywiad z wampirem" (1976 rok). Książka ta początkowo była zaklasyfikowana jako horror. Według jeszcze innej teorii, urban fantasy zaczął się od antologii Terri Windling, zatytułowanej "Bordertown" (jest to historia miasta położonego na granicy krainy elfów i świata ludzi).\nNastępnym typowym przedstawicielem tego rodzaju jest dzieło Jima Butchera, o tytule "Akta Harry'ego Dresdena". Główny bohater był czarodziejem, pracującym w Chicago jako prywatny detektyw współpracujący z policją. Podobnie jak u Hamilton, Harry również zaangażował się uczuciowo. Była to miłość platoniczna, aczkolwiek nie stanowiła trzonu fabuły. Najważniejszym celem stało się uratowanie świata.\nInne przykłady: seria o Kate Daniels, autorstwa Ilony Andrews; cykl o Rachel Morgan, napisany przez Kim Horrison; zbiór "Zew nocy" stworzony przez Keri Arthur; trylogia o Maxine Kiss, Marjorie M. Liu; "Cassandra Palmer" pisarki Karen Chance oraz saga Jeaniene Frost – "Night Huntress".\nTen gatunek rozwinął się niemal w tym samym czasie, co urban fantasy. Pierwszy futurystyczny romans pisarki Jayne Ann Krentz został wydany w 1986 roku. Traktował o klasycznej przygodzie miłosnej podczas podróży, umiejscowionej w zupełnie nowej, galaktycznej scenerii.\nDo tego gatunku należy również cykl Karen Marie Moning, zatytułowany "Highlander". W jej opowieściach ludzie nie byli ograniczeni czasem i przestrzenią. Bohaterka i bohater przemieszczali się w czasie – w przyszłość i do przeszłości – a ich nadnaturalne przygody działy się niezależnie od miejskiego otoczenia.\n"Zmierzch" jest dobrym przykładem romansu paranormalnego. Wampir może poznać ludzką dziewczynę w szkole i pomimo ich skomplikowanej przyjaźni dalej prowadzić swoje życie. Główny wątek fabularny dotyczy historii ich miłości, pomimo że wampir pełni rolę wprowadzonego elementu fantasy. Tytuł ten zalicza się do takiej, a nie innej kategorii, ponieważ najważniejszą cechą jest uczucie.\nPozostałe serie: "Bractwo czarnego sztyletu" JR Ward; "Psy/Changelings" Nalini Singh; "Immortals After Dark" Kresley Cole; "Dirk & Steele" Marjorie M. Liu; "Guardian" Meljean Brook; "Night Creature" Lori Handeland; "Midnight Breeds" Lary Adrian; "Paladins of Darkness" Alexis Morgan.\nNiektóre cykle nie są aż tak łatwe do sklasyfikowania, ponieważ pokazują mroczną, surową akcję w połączeniu z typowymi składnikami romansu.\nNa przykład "Dark Hunter", autorki Sherrilyn Kenyon, zawiera wiele niewyjaśnionych, nadnaturalnych i mitycznych elementów. Fabuła tych przygodowych książek posiada pewne cechy urban fantasy. Jednak w każdym tomie bohaterowie zakochują się, co jest oczywistą cechą drugiego gatunku.\nChociaż na pierwszy rzut oka saga Patrycji Briggs o Mercedes Thompson wydaje się być z rodzaju urban fantasy, celem tych opowieści nie było ukazanie, kto jest wybrankiem serca głównej bohaterki, ale przedstawienie zawirowań na drodze do jej przeznaczenia. Jednak tak naprawdę miłosny trójkąt (Sam, Mercy i Adam) przypisuje te książki do gatunku romansów.\nKolejnym przykładem, w którym urban fantasy miesza się z romansem paranormalnym, jest cykl "Women of the Otherworld" (wykreowany przez Kelley Armstrong). Wiele postaci wiąże się ze sobą (przykłady: Clay i Elena, Paige i Lucas, Jeremy i Jaime), ale ich flirty stanowią tylko małą część ogromnych tajemnic i wciągających przygód.\nPowstaje coraz więcej mieszanych powieści, co daje początek nowym rodzajom w każdym z dwóch tytułowych gatunków. Autorzy kontynuują trend do łączenia wampirów i wilkołaków z wróżkami, upadłymi aniołami, istotami zmiennokształtnymi oraz z bytami częściowo człekokształtnymi, żeby zadowolić nowych, jak i starych czytelników.


Szerzej o systemie walki w Final Fantasy Versus XIII | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 1 lutego 2011, 15:00\nNomura potwierdził zatem, że Noctis będzie stałym członkiem zespołu gracza, gdyż wymaga tego konstrukcja fabuły. Rzutuje to na zachowanie gry w przypadku śmierci bohaterów – podobnie jak w tradycyjnych odsłonach Final Fantasy, tak i w Versus XIII pozbawienie energii życiowej pomocników nie będzie wielką tragedią. Koniec zabawy ma się wiązać wyłącznie ze śmiercią samego Noctisa.\nWarto będzie jednak zadbać o to, by książę pozostawał w pełni sił, gdyż obserwowanie go w akcji będzie dla fanów FF wielką gratką. Twórcy obdarzą go bowiem zestawem dokładnych animacji, różnych w zależności od tego, jaką bronią będzie się posługiwać. Ostatni członek dynastii Caelum otrzyma do dyspozycji miecze, topory, włócznie i oczywiście broń palną (zużywające się z biegiem czasu). Ta ostatnia zostanie podzielona na pistolety, karabiny, strzelby, a nawet wyrzutnie rakiet. Co ważne, Noctis może je kontrolować przy użyciu telekinezy. Nieobce mu będą również różnego rodzaju maszyny bojowe (w tym mechy).\nGracz będzie mógł oczywiście ingerować w styl walki postaci pomocniczych. Mimo że będą one posiadać określone specjalizacje, nie stanie nam nic na przeszkodzie, aby zmienić dzierżoną przez nich broń na inną lub też zrobić użytek ze zdolności specjalnych, w tym przede wszystkim magicznych. Jednej z nich, Ignisowi, nieobce są noże do rzucania i katana. Kolejny poboczny bohater potrafi natomiast wynajdywać u przeciwników ich słabe punkty. Model walki możecie zobaczyć w ruchu na poniższym zwiastunie FFVXIII:\nDokładne poznanie możliwości wszystkich postaci jest istotne z jeszcze jednego, ważnego powodu. Gracz w trakcie starć będzie się mógł dynamicznie przełączać pomiędzy członkami trzyosobowego zespołu. Będzie to źródłem choćby efektownych kombosów, powstających poprzez szybkie wyprowadzanie kolejnych ataków. Same walki opracowywane są natomiast na bazie systemu znanego z Kingdom Hearts, z domieszką elementów charakterystycznych dla strzelanin TPP (kłania się Dirge of Cerberus: Final Fantasy VII).\nFinal Fantasy Versus XIII zostało dotąd zapowiedziane wyłącznie na PlayStation 3. Produkcja zostanie wydana najprawdopodobniej w 2012 roku.


W środę 6 listopada w Szkole Podstawowej w Gawłowie odbyły się uroczystości z okazji 50-lecia istnienia placówki w obecnym budynku. Korzenie szkoły w tym rejonie sięgają okresu 20-lecia międzywojennego, kiedy to f...\nOjciec żegnał Marszałka\nMój ojciec, Bronisław Panfil, wraz ze swoim bratem Ignacym, brał udział w 1935 r. w uroczystościach pogrzebowych Marszałka Józefa Piłsudskiego. Byli w Warszawie, Krakowie i Wilnie, na cmentarzu na Rosie, gdzie w g...\nSpór o przysłowiową miedzę to historia długa jak świat. Coraz częściej historie te kończą się w sądzie i to surowymi wyrokami. Jeden z takich sporów od 25 lat toczy się w Kamionie. Zaczęło się od sąsiedzkich nieporozu...\nPo nagrody za grzyby\nSezon grzybowy definitywnie nam się już kończy i tylko patrzeć, jak pojawi się pierwszy śnieg. Tym niemniej, zwłaszcza z jego drugiej jesiennej odsłony, możemy być w tym roku naprawdę zadowoleni. Spacerując po lasa...\nZapraszamy na poetyckie warsztaty\nPrzypominamy, że już w piątek 8 listopada o godz. 17 odbędzie się spotkanie związane z przygotowaniami do wydania Antologii Sochaczewskiej Poezji. Kolejne warsztaty literackie poprowadzi Jerzy Jankowski. Zapraszamy do...\nW sobotę 9 listopada nastąpi uroczyste otwarcie trzeciego już przeglądu fotogramów ukazujących Chodaków i jego mieszkańców na starej fotografii. Tym razem wernisaż wystawy Waldemara Bronicza przebiegał będzie pod hasł...


##### Czarne napalone cipki – Streaming napalone MAMUŚKI porno online - na XXX Porno.\nAzjatyckie porno hun\nPić Sex oralny\nNastolatki na czarnym kutasie\nEbony nastolatek z dupa\nStare czarne cipki\nCzarne napalone cipki\nBrutalny czarny ogier Youporn dojrzała orgia mokre i napalone cipki.\nCipka, Duży czarny penis, Kutas, Młoda, Puszczalska, Ruchanie, Ogromny kutas. Kolekcja filmów porno z udziałem lubieżnych czarne napalone cipki pań pieprzących niestrudzenie młodszych ogierów w HD! Napalona mamuśka bierze z cipki do ust wielkiego kutasa - Lisa.\nCzarno-białe pisklęta koedukują się jedząc nawzajem mokre cipki na kamerze · 21:24 780. Czarna Fryzjerka Uwodzi Swoją Klientkę czarne napalone cipki [Sarah Banks, Sabina Ruge] · 6 min. Czarny napalony mężczyzna zadowala dwóch spragnionych blond włosach. Hillary Hooterz i dwa napalone murzyny. Czarne napalone cipki Cipka Pompowanie Cipki FILM PORNO DVD. Ruchanie w dupę, Grupowy, Wygolona cipka, Cipka, Podwójna, Suka, Milf. Darmowe porno. W ciąży - 1315 filmy.\nKitty Jane teennakedpics Olga Barz. Monica B i napalone dziwki na orgii! Czarne i blond włosy obciągają pocałunek i łaskoczą cipkę w limuzynie. Hot lesbian i sceny lizania mokrych cipek! Napalone suki w poszukiwaniu czarne napalone cipki chinko. Mama z opuchnięte Cipki Kurwa a czarny Dick czarne napalone cipki.\nAva Dalush i Georgie Lyall wolą lizać cipki. Oglądaj filmy porno, Czarny napalony napzlone kurwa cycata blond ułożone na zewnątrz at. Wiele możesz się od nich nauczyć!\nZdzieram z niej czarną bluzkę i czuję dotknięcie jej twardych sutków. Seksi bielizna bardzo ich podnieciła! Same młode napalone laski, które dochodząc błagają żeby je pierdolić dalej.\nIlustrowany seks lesbijski\nRuchanie w dupę, Dupa, Seks, Laska, Duży czarny penis, Kutas. Cipki Porno. Napalona dojrzała kobieta pieprzy się ze swoim młodym instruktorem siłowni. Oglądaj za darmo Cipki filmy porno w jakości HD. Murzyn rżnie ostro rozjebaną cipkę - Lisa Ann, Czarny Kutas. Oglądaj filmy porno, Czarna cipka robi się ostro z bliska at PornHub Porno.\nSeks analny po raz pierwszy! Zobacz jak dziewczyny przeżywają swój pierwszy anal. Napalona laseczka Riley Reid tryska swoją cipką · 6 min. Czarny perwersyjny mężulek analny pieprzy swoją gorącą brunetkę · 8:00 5827. Cycata dziewczyna jest naprawdę napalona na seks oralny i najpierw wieje penisa. Oglądaj filmy porno, Cała naturalna i prawdziwie napalona czarna głowa rachelów z czarną głową dostaje.\nBędąc sama w domu yesenia zachwyca się swoją cipką. Crummy holenderski BBW gra z jej mokrej cipki. Cipki Porno. Czarne napalone duże cycki bree wieje duży twardy kutas tkwiący na dziura chwały · 34:33 347. Czarna napalona stadnina z brodą liże i pieprzyć soczysty biały kotek w dojrzałej pozycji · 30:15 1108. Amatorki, Piękne grubaski, Wysoka rozdzielczość, Czarny, Napalona, Wielka.\nJak dać najlepszą głowę\nczarne napalone cipki7\nOglądaj filmy porno, Czysty ogolony kogut cipki jazda napalone zbliżenia at Roksa Porno. Napalona gospodyni domowa bawić się z jej mokrą cipką. Zaraz po tym jej mokra cipka jest już całkowicie gotowa na przyjęcie kutasa. Kitty Jane i Olga Barz lubią czarne kutasy. Czarny koszykarz pieprzy się z ogromną mamą Sheila Marie i jej pasierbicą. Czarna napalona brunetka z nce boopies zostaje szturchnięta przez dwa koguty.\nPieprzyć moją cipkę z tym wielkim kutasem\nWejdź i. Murzynka jebana w cipka · Mega napalona wkłada sobie czarną zabawkę w pipkę · Zdejmuje czarne. Oglądaj filmy porno, Czarny napalony mężczyzna z olbrzymim guzikiem kogutów mocno pieprzy się z. Jasna wspaniała dziewczyna jayden jaymes uwielbia miłe napalone lesbos. Ciasna cipka uczennicy nie mieści w sobie ogromnego chuja · 12 min. Lulu Lustern to blond suka napalona na młodego.\nBezwstydne czarne napalone cipki napalone babcie w akcji! Oglądaj filmy porno, Napalona dojrzała dziwka wysysająca i kurwa czarny facet at Cipki Porno. Czarna gorąco robi jej pieprzoną cipkę mocno jak nigdy dotąd · 9:00 374. Oglądaj filmy porno, Napalone opalone MILF stymuluje czarne napalone cipki dokładną cipkę at. Czarne włosy pożądliwe włóczęgi pieprzą się nnapalone dwoma napalonymi facetami.\nDarmowe filmy xxx cipki\nMama i syn po raz pierwszy porno\nLandon Conrad seks gejowski\nCzarna indyjska cipka\nSeks analny tyłek\nWielki czarny kutas hardcore sex\nXxx Sunny Leone kurwa wideo\nKutas w niej\nAzji Kitty Porno Korek\nCipki kurwa vidz\nNagie czarne dziewczyny mokre cipki\nWielki czarny kutas gruba cipka\nAmerykańska nastolatka cipka\nGorące nagie darmowe porno


Wolność wypowiedzi, ale nie szkalowania - GazetaPrawna.pl\nWolność wypowiedzi, ale nie szkalowania\nEuropejski Trybunał Praw Człowieka w swoim bogatym już orzecznictwie wzmocnioną ochroną otacza tych, którzy decydują się na publiczną krytykę przedstawicieli władz różnych szczebli. Jednocześnie ETPC podkreśla rozróżnienie między stwierdzeniami co do faktów a formułowanymi opiniami. Konwencja nie chroni zaś rozpowszechnianych w przestrzeni publicznej nieprawdziwych informacji. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie Staniszewski p. Polsce (skarga nr 20422/15), którą ETPC rozstrzygnął 14 października 2021 r.\nSkarżącym był redaktor „Gazety Głos z Gminy Bulkowo”, który krytykował wójta gminy, zarzucając mu m.in. organizację miejscowych dożynek w miejscowości, w którym chciał ponoć uzyskać wsparcie w wyborach, nepotyzm czy dorabianie na boku. Informacje te zostały opublikowane w czasie kampanii przed wyborami, w których wójt ubiegał się o reelekcję. Wkroczył on na drogę sądową z wykorzystaniem trybu wyborczego i uzyskał korzystne dla siebie rozstrzygnięcie, a skarżący został zobowiązany m.in. do powstrzymania się od dalszego rozpowszechniania nieprawdziwych informacji. Rozpatrujący odwołanie skarżącego Sąd Apelacyjny w Łodzi stwierdził, że Staniszewski nie agitował bezpośrednio za żadnym kandydatem, ale otwarcie atakował konkretną osobę startującą w wyborach. Celem było zniechęcenie wyborców do głosowania na ówczesnego wójta. Sąd podkreślił też, że zaangażowanie skarżącego w kampanię wyborczą stanowiło naruszenie prawa ze względu na fakt, że był on jednocześnie członkiem lokalnej komisji wyborczej.\nBadając skargę pod kątem naruszenia art. 10 Konwencji (wolność wypowiedzi), ETPC podkreślił, że w toku krajowych postępowań sądowych jednoznacznie wykazano, że twierdzenia skarżącego w zdecydowanej większości nie znalazły potwierdzenia w faktach. Trybunał wskazał przy tym na kluczową rolę wolnych mediów oraz swobodnego przepływu informacji w okresie wyborczym – ze względu na istotę dostępu do pełnej wiedzy o kandydatach w wyborach niezależnie od szczebla. Jednocześnie jednak oparł się na ochronie integralności procesu wyborczego, któremu rozpowszechnianie fałszywych informacji może szkodzić przez wpływanie na wyniki głosowania. Wójt pełnił funkcję publiczną i świadomie poddał się surowszym ocenom niż osoby prywatne, co jednak nie uzasadnia objęcia gwarancjami wolności wypowiedzi nieprawdziwych, szkalujących go twierdzeń.\nTrybunał odniósł się również do regulacji art. 111 polskiego kodeksu wyborczego. Wskazał, że nie podziela argumentów skarżącego podważających zastosowanie uproszczonej procedury rozstrzygania sporów w toku kampanii wyborczej. Trybunał podkreślił, że taki rodzaj postępowania, przeprowadzanego w krótkim czasie, ma na celu zapewnienie prawidłowego przebiegu kampanii przez przeciwdziałanie naruszeniom prawa oraz dóbr osobistych kandydatów, które mogłyby wpłynąć na wynik wyborczy. Jego zastosowanie jest zatem zgodne z Konwencją. W konsekwencji w sprawie nie doszło do naruszenia wolności wypowiedzi skarżącego.\nkampania wyborcza wójt


Życie jest piosenką Piosenki Jacka Cygana bilety koncert piosenka - eBilet.pl\nZapraszamy na wzruszającą słowno-muzyczną podróż przez 40 lat pracy artystycznej Jacka Cygana - koncert Życie jest piosenką! Ponadczasowe przeboje w wykonaniu samego Jacka Cygana oraz jego gości usłyszmy 13 lutego 2020 roku w łódzkiej Wytwórni. Życie Jest Piosenką Piosenki Jacka Cygana bilety na koncert w Łodzi już w sprzedaży!\nPiosenki Jacka Cygana koncert w Łodzi\nDwugodzinny koncert pełen będzie najlepszych piosenek autorstwa Mistrza, zarówno tych na wesoło, jak i nostalgicznych. Ich wykonania podejmą się wybitni artyści: Kamila Klimczak, Beata Rybotycka, Andrzej Seweryn, Jacek Wójcicki oraz sam Jacek Cygan, który również poprowadzi cały wieczór. Wykonawcom towarzyszyć będzie Kameleon Quintet pod kierownictwem Radosława Labahua.\nTak o koncercie mówi Jacek Cygan:\n"Piosenka lubi być śpiewana. Ten spektakl przyniesie niezwykłe wykonania i zaskakujące interpretacje. Zapraszam zatem na piosenkowy wieczór, który, mam nadzieję, jednych ściśnie za gardło, innych rozbawi, a wszystkich rozśpiewa".\nJacek Cygan – jeden z najlepszych polskich tekściarzy, poeta, prozaik, librecista, choć, co ciekawe, studia ukończył na...Wydziale Cybernetyki na Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie! To właśnie podczas studiów zaczął pisać wiersze i teksty piosenek.\nWywodzi się ze środowiska piosenki studenckiej określanej mianem "krainy łagodności". Był współzałożycielem grupy "Nasza Basia Kochana", z którą w 1976 roku wygrał Festiwal Piosenki Studenckiej w Krakowie. Jest autorem ponad 1000 tekstów piosenek dla najwybitniejszych polskich wokalistów (m.in. Edyty Geppert, Grażyny Łobaszewskiej, Edyty Górniak, Maryli Rodowicz, Jerzego Filara, Seweryna Krajewskiego, Krzesimira Dębskiego, Włodzimierza Korcza, Andrzeja Zauchy, Ryszarda Rynkowskiego czy Stanisława Soyki). Pięciokrotnie piosenki z jego tekstami wygrywały Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu, m.in. "Jaka róża taki cierń" w wykonaniu Geppert w roku 1984 czy "Wypijmy za błędy" w wykonaniu Rynkowskiego w 1989 roku. Jego piosenka zatytułowana "To nie ja byłam Ewą" w wykonaniu Edyty Górniak w 1994 roku zajęła II miejsce na Festiwalu Eurowizji w Dublinie.


Centralna Kolej Transandyjska Ernesta Malinowskiego - mgr Renata Zarzycka Blog\n25/01/2012 14 mgr Renata Zarzycka Moje podróże\nZdjęcie – październik 2010 – kolej wyrusza w trasę tylko w porze suchej raz w miesiącu.\nTransandyjska linia kolejowa o długości 346 km prowadzi od poziomu oceanu – portu Callao w Limie, poprzez wysoką przełęcz Andów – Ticlio gdzie osiąga wysokość 4818 m npm, na druga ich stronę – aż do Huancayo leżące 3260 m npm. Kolej została ukończona została w 1908r.\nZdjęcie – dzięki przekładniom, pociąg może jechać coraz wyżej i w przeciwną stronę\nZdjęcie – zamiast pokonywania ostrych serpentyn, pociąg zmienia zwrotnicę aby w odwrotnym kierunku ruszyć w trasę coraz wyżej i wyżej\nW 1992 roku z powodu działań terrorystycznych zaprzestano przewozów pasażerskich. Obecnie specjalne przejazdy dla ograniczonej liczby podróżujących – zwłaszcza turystów, odbywają się tylko raz w miesiącu od kwietnia do października czyli w porze suchej. Miejsca należy koniecznie rezerwować ze sporym wyprzedzeniem.\nZdjęcie – Peru, przełęcz Ticlio (4818 m.npm) – 8 październik 2010\nNa dworcu kolei transandyjskiej „Desamparados” w Limie, z którego wyjeżdża kolejka, czeka na nas miła niespodzianka. Tu 3 marca 1979, z okazji 80 rocznicy śmierci Ernesta Malinowskiego odsłonięto tablicę pamiątkową upamiętniającą twórcę tej linii kolejowej. W 1999 odlano z brązu popiersie Ernesta Malinowskiego, które ustawiono w holu limeńskiego dworca “Desemparados”. Pomników Malinowskiego w Peru jest wiele, gdyż zasłużył się on również jako perówiański bohater narodowy.\nW podróż wraz z naszą polską grupą udał się również prywatnie Ambasador Rzeczpospolitej Polskie w Limie – Jarosław Spyra wraz z małżonką i swoją córeczką. Podróż tą trasa trwa 12 godzin. Naszym cenelm była tylko przełęcz Ticlio i pomnik naszego rodaka – Malinowskiego, skąd dalej powróciliśmy autokarem do Limy .\nZdjęcie – most kolejowy na trasie w Peru, zaprojektowany przez Ernesta Malinowskiego\nNiżej bilet posiada napisane imię i nazwisko oraz numer paszportu (tu zamazany) – tak jak kontrola jak na lotnisku :)))\nCzy wiesz, że imię naszego wielkiego rodaka inżyniera Ernesta Malinowskiego nosi:\n– od 1988 do 2003 ulica w Warszawie, w dzielnicy Ursynów, biegnąca między ulicami Dereniową a Ciszewskiego;\n– Zespół Szkół Zawodowych Polskich Kolei Państwowych w Białymstoku-Starosielcach – od 1 września 2003 przekształcony w Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych Nr 2;\n– od 1999 most kolejowy w Toruniu na linii Poznań – Inowrocław – Toruń – Jabłonowo Pomorskie – Iława – Olsztyn – Korsze – Skandawa – most liczący 997 m, wybudowany w 1873.\n– jeden z pociągów InterREGIO, kursujący na trasie Zakopane/Kraków – Warszawa. Poprzednio, do grudnia 2009, imię to nosił pociąg ekspresowy PKP Intercity, kursujący na trasie Krynica-Zdrój/Kraków – Warszawa;\n– nagroda za najciekawszy wyrób i innowację techniczną stosowaną w kolejnictwie, prezentowaną na TRAKO Międzynarodowych Targach Kolejowych – nagrodą jest statuetka, będąca repliką pomnika Ernesta Malinowskiego, który odsłonięto w Peru w 1999 r. w najwyższym punkcie trasy kolei transandyjskiej;\n– Klub Zainteresowań “Kolejnictwo” Polskiego Związku Filatelistów, zrzeszający filatelistów zainteresowanych tematyką transportu szynowego.\nTags: Ernest MalinowskikolejKolej MalinowskiegoPerupodróżewyprawa\nNext Św. Walenty patronem ciężkich chorób, zwłaszcza umysłowych, nerwowych i epilepsji\nPrevious Pomóż osobom w niepełnosprawności wpierając blogi w konkursie na Blog Roku 2011\nCzy ktoś z Was podróżował już ta koleją?\n03/04/2016 o 16:23\nPani Renato, w którym miejscu jest ten pomnik na przełęczy, bo jechałem teraz koleją i go przegapilem?\nTrzeba wysiąść z pociągu i podejść wyżej – na górę… ledwo się idzie jak na księżycu bo tlenu brak…. I tam wysoko jest pomnik. Nie widać go z pociągu.\n28/01/2012 o 22:45\nPiękna sprawa, szczególnie dla mnie “miłośnika kolei” z dzieciństwa :)\nŁadny kawałek polskiej, bądź co bądź historii na egzotycznym kontynencie. Dla mnie rewelacja.\nWłaśnie po raz kolejny oglądam produkcję Wielkiej Brytanii pt.najniebezpieczniejsze koleje (miejsca) świata.\nNa m-cu 10 transandyjska kolej w Peru .Producent zadbał o wypowiedż jednego z potomków budowniczych , jednak a n i s ł o w a o głównym twórcy p o l a k u Erneście Malinowskim .\nNadawca Focus (pewnie ten sam od czasopisma o tym samym tytule,czyli kapitał niemiecki) również nie zniżył się do podania info o naszym wspaniałym rodaku .Ciekawe dlaczego?(Polska to kiepski kraj i nic wartości owego się tu nie dzieje?)\n03/01/2016 o 19:55\nCenna uwaga – a szkoda, ze zapomnieli o najważniejszym – po Twórcy tej niezwykłej kolei. Wcześniej mieli zrobić projekt Anglicy, ale oni od razu powiedzieli, że to nie jest możliwe i nie da się przepro9wadzić tej kolejki na poziom 5 tysięcy metrów ponad poziomem morza i przejechać Andy na druga stronę do Amazonii. Malinowski pomyślał i zrobił to :)\n10/10/2018 o 22:45\nKolej Transandyjska to jedno z moich marzeń. Wybieram się w kurs 1 listopada z Limy. Chciałbym zapytać o dwie sprawy: aklimatyzację – czy konieczna przed przejazdem koleją, a także czy warto mi wracać do Limy, skoro chcę trafić do Nazca i potem Cuzco. Z Huancayo mogę mieć kłopot z dojazdem. Dziękuję za odpowiedź – z góry :) Pozdrawiam serdecznie. MS\n10/10/2018 o 23:51\nMarcos, dziękuję za Twój komentarz. Moja podróż koleją Malinowskiego trwała tylko 1 dzień, Wyjechaliśmy prawie na 5000 m nad poziom morza. Przestrzegano nas, aby nie biegać, nie chodzić szybko i poruszać się jak na Księżycu – spokojnie i powoli. Oddychać nie było czym. Kręciło nam się w głowie jak po butelce czerwonego wina. Wracaliśmy autokarem do Limy, gdyż pociąg zjeżdżał z drugiej strony Andów w stronę Amazonii. My wróciliśmy tego dnia do Limy i następnego wyruszyliśmy w długa podróż po Peru = również byliśmy w NAZC i Cuzco i Machu Picchu i wielu pięknych miejscach. Kiedy zjedliśmy w dół, butelki z resztka wody po prostu wessało od środka. czegoś takiego nie widziałam nigdy wcześniej. A moje uszy tak zatkało – chyba tez wessało mi bębenki :) , że dopiero po kilku dniach zaczęłam słyszeć poprawnie :) Jeszcze kilka razy podczas podróży po Peru, przekraczaliśmy te magiczną wysokość blisko 5000 m n.p.m. Z każdą chwila było coraz lepiej. Przewodnik polecił nam miejsce, gdzie możemy kupić specjalne ziołowe liście do żucia – tak jak Inkowie, aby rozrzedzić krew i zwiększyć jej natlenianie, aby szybciej tlen dostawał się do mózgu i dostarczał energii. Te ziołowe liście coki nie myśli z narkotykiem ;) – były bardzo cenne, bo pomagały nam przetrwać wysokości i chorobę wysokościową.\nKolejnego roku, kiedy byliśmy w Ekwadorze na wulkanie równikowym CotoPaxi ( drugi jest w Afryce – Kilimandżaro), wtedy już lepiej znosiliśmy takie wysokości.\_\n18/11/2018 o 17:37\nWróciłem! Uprzejmie informuję, że się wszystko potoczyło bardzo dobrze. Pojechałem tylko w 1 stronę do Huancayo, potem “czym się dało” do Huancavelica, Ica potem do Nazca i jeszcze dalej…\nPozdrawiam, życząc wielu udanych wypraw.\n18/11/2018 o 17:49\nBardzo się cieszę. Czy podróż podobała się i warto było tam jechać?\nGratuluję! Ja też od dawna myślę o podróży tą koleją. Czy mógłbyś pokazać drogę, jaką trzeba pokonać aby stać się szczęśliwy posiadaczem biletu? No i, chyba nie znalazłem informacji, ile on kosztuje?\n02/01/2019 o 15:56\nWitaj Grzegorzu. Co to trasy i aktualnych cen, najlepiej kontaktuj się z biurem GoTravel Beata Radecka – http://www.gotravel.pl/ lub bezpośrednio w Peru w biurem podróży Maria Kralewska – https://www.facebook.com/MARIA.KRALEWSKA/ oraz http://peru-wakacje.pl/pl/napiszdonas\nErnest Malinowski – geniusz czy samobójca? | FiGeneration\n[…] wygląda na to, że 150 lat później Anglicy pozostają narodem nizinnolubnym. Tymczasem Malinowskiemu wystawiono pomnik na przełęczy Ticlio, czyli w najwyższym punkcie kolei. Napis, który na nim wyryto, głosi: „Inżynier Polski, […]\nKambodża – AngkorWat


moje proste rzeczy: Kartki bożonarodzeniowe wśród aniołków...\nDzisiaj mąż uczył mnie robić zdjęcia z użyciem statywu, nastawiać czas i przesłonę... Coś z tego zapamiętałam. Chciałam uwiecznić wczoraj robione karteczki. Papierki Świerszcz za kominem z Galerii Papierów, wykrojnik Marianne design, wizerunek Jezuska z papierków Pion design kupionych w Scrap Butiku, wstążeczka, koronka bawełniana, guziczek i wuala...\nAutor: moje proste rzeczy o 12:03\nmagdalena 15 listopada 2012 17:23\nŚliczne karteczki. A aranżacja zdjęć - no, no, efekt jest świetny :) Skąd masz takie aniołki? Pozdrawiam.\nmojeprosterzeczy.pl 20 listopada 2012 08:20\nDzięki... Aniołki mam od "siebie" handluję antykami. Są faktycznie urocze. U mnie zdobią lodówkę - 2 zdjęcie. Jak byś chciała je nabyć - da się zrobić... Jeśli będziesz zainteresowana to podam Ci linka do mojej aukcji na Allegro. Pozdrawiam\nszafirek 20 listopada 2012 20:58\nmojeprosterzeczy.pl 20 listopada 2012 21:30\nKarteczki są cudne.Serdecznie gratuluję.(Spotkałyśmy się w hurtowni)\nMontanA 28 września 2014 11:11\nKartki cudne! Aniołki znalazły dom czy nadal szukają? bo jestem zainteresowana!