19-latek okrada³ piwnice i samochody - Elbl±g\n19-latek okrada³ piwnice i samochody\nAdrian B. zosta³ zatrzymany przez policjantów zwalczaj±cych przestêpczo¶æ zwi±zan± z mieniem. M³ody mê¿czyzna w³amywa³ siê do piwnic a tak¿e zaparkowanych pod budynkami samochodów. Na swoim koncie ma 10 takich czynów. Teraz za wszystkie odpowie przed s±dem.\n19-letni Adrian B. jest znany policjantom z wcze¶niej pope³nianych przestêpstw. Tym razem zosta³ zatrzymany po tym jak okrad³ kilka samochodów stoj±cych na parkingu w okolicach ul. Ja¶minowej. Policjanci prze¶ledzili osiedlowy monitoring i rozpoznali na nim 19-latka. Mê¿czyzna szuka³ otwartych aut pozostawionych na parkingu. Sprawdza³ drzwi kierowcy, pasa¿erów oraz baga¿nik. Gdy natrafi³ na niezamkniête auto, pl±drowa³ wnêtrze. Nale¿y tu podkre¶liæ, ¿e sprawcê do kradzie¿y potrafi³y skusiæ pozostawione na widocznym miejscu w samochodzie: okulary przeciws³oneczne, czapka z daszkiem a nawet d³ugopis. Mê¿czyzna zabiera³ te¿ cenniejsze rzeczy pozostawione w aucie lub bêd±ce jego wyposa¿eniem. 19-latka zatrzymano w policyjnym areszcie. Us³ysza³ ju¿ zarzuty 8 kradzie¿y oraz 2 w³amañ do piwnic przy ul. Lubranieckiej. Za w³amanie Kodeks Karny przewiduje karê do 10 lat pozbawienia wolno¶ci.\nJest znany policjantom, pewnie i teraz zostanie pouczony i wypuszczony na wolno¶æ. i tak do nastêpnego razu.\nUp, Niestety tak bêdzie bo w statystykach lepiej wygl±da 10 zatrzymañ ni¿ 1 zatrzymanie. .. Co chwilê siê czyta, ¿e ³api± takich m³odych z takimi czynami na koncie, ale ci±gle s± na wolno¶ci - dopiero jak komu¶ stanie siê wiêksza krzywda(mocne okaleczanie lub zabójstwo) to dopiero takiego zamkn±. ..\nMo¿e i moj± ruinê on okrad³. Buchnêli mi w³a¶nie okulary i parê innych drogocennych pierdó³. Dajcie mi go na przepytywanki.\nTajnyyy masz 100 % racji. Dodam ¿ê jak co¶ d³u¿ej wisi w nieodnalezieniu sprawcy to przyklepi± pierwszemu lepszemu z³apanemu na podobnym przestêpstwie a wszystko po to ¿eby to jako¶ wygl±da³o w statystykach w które i tak nikt nie wierzy.\nNa 5 góra 6 lat\njak z³odziej za pierwszym razem nie zrozumie swojego b³êdu za kolejnym razem powinni amputowaæ mu graby i wtedy wiêcej by tego nie zrobi³


Jak stwierdził właściciel oryginału Bill Gates, rękopis znany dziś jako Kodeks Leicester, to właściwie notatnik Leonarda, zawierający liczne rysunki, pomysły i przemyślenia. Za 18 kart pergaminu miliarder zapłacił ponad 30 milionów dolarów, co czyni z Kodeksu Leicester najdroższą książką w historii świata.\nKsięga umarłych - niezwykłe faksymile egipskiego papirusu sprzed 3000 lat\nNie jesteśmy w stanie precyzyjnie określić, kiedy dokładnie Leonardo da Vinci sporządził te zapiski, gdyż nie miał w zwyczaju umieszczać w nich dat. Badacze szacują, że z pewnością powstały one pomiędzy 1500, a 1516 rokiem. Większość z nich skłania się ku jednej z dwóch wersji: 1510 rok lub lata 1504-1508.\nBył to czas w życiu włoskiego mistrza renesansu, gdy podróżował on między dworem francuskiego króla Ludwika XII, a Mediolanem, który znajdował się wówczas we francuskiej strefie wpływów. Do Florencji nie mógł powrócić z prostego powodu – nie skończył części obrazów, za które pobrał już honoraria.\nKodeks Leicester jest zbiorem uporządkowanych zapisków, które niemal w całości dotyczą jednego tematu – wody. Temat oczywiście potraktowany jest bardzo szeroko, zawierając wiele mniej lub bardziej udanych teorii. Część treści to rozważania o mechanice płynów, hydrologii i inżynierii wodnej. Leonardo szczegółowo analizuje jak płynie woda, co się dzieje, gdy napotyka przeszkody, jak należy konstruować nadbrzeża i mosty, a nawet wpływ wody na działania militarne. Proponował sposoby osuszania podmokłych terenów, tworzenia polderów, a także projektował maszyny wykorzystujące energię płynącej wody.\nDostępne w ofercie Goldenmark faksymile Kodeksu Leicester to idealna kopia naukowa manuskryptu, odtworzona z najwyższa dokładnością. Oglądając je mamy pewność, że widzimy dokładnie to, co mógł podziwiać Bill Gates, ale także to, wyszło spod pióra mistrza renesansu.\nMateriały użyte do produkcji księgi również odzwierciedlają autentyczne materiały, z których wykonany jest oryginał. Mamy zatem specjalny papier firmy Fedrigoni, imitujący pergamin z epoki Leonarda, która również w jak najdrobniejszych szczegółach odzwierciedla oryginał, zarówno pod względem faktury, barwy czy nawet drobnych uszkodzeń.\nSłynne, lustrzane pismo, którym Leonardo wypełniał swój dziennik, oddane jest w najdrobniejszych szczegółach, a na marginesach notatnika znajdują się ilustracje przedstawiające pomysły czy rozwiązania techniczne, o których myślał mistrz. Warto przy tym podkreślić, że choć w epoce, w której Kodeks powstał, nie funkcjonowały jeszcze pióra wieczne, a większość manuskryptów pisane były piórami gęsimi, tutaj zaobserwować możemy stałe nasycenie tekstu, które potwierdzać może teorię, że Leonardo zaprojektował i skonstruował pióro wieczne.\nPióro ani żaden z jego elementów nie przetrwało do dzisiejszych czasów, jednak w 2011 roku artysta Amerigo Bombara, skonstruował kilka egzemplarzy działającego pióra wiecznego opierając się na szkicach Leonardo. Przyrządy te znajdują się dziś w różnych muzeach Leonardo na całym świecie, będąc jeszcze jednym, namacalnym dowodem geniuszu mistrza.\nFaksymile Kodeksu Leicester trafiło do Polski w ilości 50 egzemplarzy (199 na cały świat), a obecnie jest już praktycznie w całości wyprzedane.\nTagiDom Emisyjny Manuscriptumfaksymileksięgiksięgi kolekcjonerskieLeonardo da Vincimanuskryptystarodruki\nWiedeński Filharmonik – rocznik 2020 wkrótce w ...


Sztuka uwodzenia czyli historia projektowania opakowań\nWykład dotyczył historii i kształtowania się dziedziny projektowania jaką jest opakowanie. Rozpoczął się od krótkiej analizy dyscyplin, które się w niej łączą (dizajnu, typografii, grafiki oraz materiałoznawstwa) oraz funkcji, jakie spełnia współczesne opakowanie.\nZamek Sarna i Radków\nCzasami wycieczka wygląda tak jak 29 czerwca 2022 r... Kiedy autokar rusza, zaczyna padać deszcz. Dojeżdżamy do zamku Sarny w Ścinawce Górnej - rozpoczyna się burza.\nJak ograniczyć słodycze i przekąski w diecie ...\nDnia 23.06.2022 roku w Dzierżoniowskim Ośrodku Kultury odbył się wykład zatytułowany: "Jak ograniczyć słodycze i przekąski w diecie oraz na co je zamienić" poprowadzony przez dietetyk Aleksandrę Gil.\nWięcej zobacz tutaj ...\nSpacer Kamionki - Bielawa\nNajdłuższy dzień w roku /21 czerwca/ to początek astronomicznego lata. Dzień idealny na wycieczkę w góry! Idziemy więc z Kamionek przez Niedźwiedzi Grunt, gdzie do czasu II wojny światowej stała znana ówczesnym turystom leśniczówka.\nSpacer - Piława Dolna\nA dlaczego nie można iść na wycieczkę w deszczu? Można i to będzie udana wycieczka !\nCo prawda program był trochę inny ale zmiany też mogą być ciekawe. W poniedziałek 13 czerwca od rana leje, więc idziemy do pałacu na spotkanie z Wójtem Gminy Dzierżoniów który wraz z Panią Prezes Fundacji "Pokolorujmy szarość" opowiedzieli o remoncie pałacu i przystosowaniu go do funkcji społecznych /Klub Seniora, Warsztaty Terapii Zajęciowej itp./\n"Muzyczne spotkania wielkich kompozytorek z Chopinem"\nKobieta nie powinna marzyć o komponowaniu. Jeszcze żadnej się to nie udało, czemu mnie miałoby się udać ? - pisała Clara Schuman. Choć świat muzyczny był zdominowany przez mężczyzn, niektórym kobietom nie wystarczała możliwość zabawiania gości śpiewem, lub grą na fortepianie i odważyły się tworzyć własną muzykę. Spotkanie właśnie z takimi kobietami i z Chopinem odbyło się 10.06.2022 w dzierżoniowskiej Synagodze.\nSuzane Valadon i Mela Muter\n9.06. br pani Maria Tyws przedstawiła dwie niezwykłe, obdarzone wielkim talentem malarskim kobiety z przełomu XIX i XX wieku. Mowa o Suzanne Valadon i Meli Muter. Obydwie artystki związane były z Paryżem i obydwie były członkiniami Societe Nationale des Beaux-Arts.\n„Słowo jest w człowieku, a człowiek w słowie – o języku dzisiaj” z dnia 8.06.2022 r. myśli kilka...\nNim powiesz słowo, jesteś jego panem.\nWydawać by się mogło, że mówienie jest niezwykle prostym zjawiskiem. Otwieramy usta i mówimy to, co akurat chcemy powiedzieć. A jednak… trzeba sobie zdawać sprawę z tego, że wypowiadane słowa są niezwykle trwałe.\nRankiem 6 czerwca 2022 roku wyruszyliśmy do kolejnego górującego nad okolicą dolnośląskiego zamku z długą historią – początki zamku Grodno sięgają czasów piastowskich i z tego też okresu pochodzi spora część jego murów.\nPolscy Beatlesi? Opowieść o Czerwonych Gitarach\n02 czerwca br. odbyło się kolejne muzyczne spotkanie z panem Sławomirem Rodakiem. Tym razem poznaliśmy bliżej historię Czerwonych Gitar. To legenda polskiego big-bitu i jeden z najbardziej znanych w polskiej pop-kulturze zespołów muzycznych.\nWe wtorek 31 maja wybraliśmy się autokarem na zwiedzanie zamku Grodziec.\nZamek ten został wybudowany na bazaltowym, powulkanicznym oraz nieco stromym wzgórzu. Pierwsze wzmianki na temat zamku sugerują, że był to gród obronny Bobrzan. Od 1175 roku był własnością księcia Bolesława Wysokiego. W późniejszych latach zamek znajdował się w posiadaniu wielu właścicieli.\nPowiedz depresji NIE\nW ostatni czwartek maja (26.05.2022 r.) gościliśmy Panią Karolę Kotecką-Koba, która w ramach projektu „Dbam o zdrowie” rozmawiała z nami o depresji. W trakcie wykładu pt. „Powiedz depresji NIE” psycholog uwypukliła zasadnicze problemy związane z tą przypadłością. Przede wszystkim określiła na czym polega depresja, jakie są jej objawy, przyczyny, jak sobie z nią radzić oraz jak jej zapobiegać.\nKaszubskie krajobrazy 20-22 maja 2022\nWczesnym rankiem o godzinie 5.00 w piątek 20 maja 2022 pojechaliśmy na wycieczkę integracyjną "Kaszubskie krajobrazy". W godzinach południowych dojechaliśmy do Chojnic zw. Bramą Kaszub.\nZieleń we współczesnym mieście (19.05.2022)\nWobec dotykającego nas wszystkich kryzysu klimatycznego coraz częściej uświadamiamy sobie, jak ważne jest dla zrównoważonego rozwoju miast wprowadzanie zieleni w przestrzeń zurbanizowaną. Na świecie podejmuje się wiele różnorodnych działań w tym zakresie. Na wykładzie zaprezentowano przykłady niektórych z nich.\nEmocjonalne życie zwierząt\n18 maja 2022 r. odbyło się kolejne spotkanie Towarzystwa Oświatowego Ziemi Dzierżoniowskiej, tym razem na temat emocjonalnego życia zwierząt. Wykład poprowadziła Anna Grużlewska, która przedstawiła zarówno historyczne podejście do zwierząt, jak i współczesny rozwój nauk.\nWrocław - Wystawa "Van Gogh Multi-Sensory"\n17 maja znów ruszyliśmy do Wrocławia – tym razem w okolice Hali Stulecia, by zobaczyć słynną w świecie wystawę „Van Gogh Multi-Sensory”. Obejrzeliśmy już wiele wystaw prezentujących różne dzieła sztuki, ale takiego pokazu obrazów Vincenta van Gogha się nikt się nie spodziewał.\nStana Borysa jaskółki uwolnione\nKolejne muzyczne spotkanie, które prowadził Sławomir Rodak odbyło się w czwartkowe popołudnie 12 maja br. Tym razem głównym bohaterem był Stanisław Guzek, którego wszyscy znamy jako Stana Borysa.\n11 maja wspominaliśmy Wandę Rutkiewicz w 30 rocznicę jej zaginięcia w czasie zdobywania trzeciego szczytu świata Kanczendzongi. Kim była Wanda Rutkiewicz? Była? Być może w dalszym ciągu jest (Jej ciała nie odnaleziono) osobą wielowymiarową, wielobarwną.\nTOZD i Klub Podróżnika. Wspomnienia z wyprawy do Turcji\n10 maja w Klubie Podróżnika w bibliotece wystąpił Janusz Mirek. Prelegent opowiedział o swoich wrażeniach z wyprawy do Turcji, którą odbył we wrześniu wraz z innymi członkami Towarzystwa Oświatowego Ziemi Dzierżoniowskiej. Podróżnicy lecieli z Warszawy do Istambułu (największego w Europie miasta).\n9 maja rano wyruszyliśmy na kolejną wycieczkę autokarową – tym razem do Wrocławia. W planach mieliśmy zamek we wrocławskiej Leśnicy, a potem punkt widokowy w słynnym wieżowcu Sky Tower.\nPrzysłowia - zapomniany język ludowej mądrości (05.05.2022)\nNajstarsze znane przysłowie polskie zapisano w 1407 r. „Kiedy się łyka drą, wtedy je drzyj” (chłopi polscy nosili obuwie z łyka lipowego, które trzeba wyrabiać wiosną). „Mowa da się mówić, a chleb jeść“,...\nSpacer z Przełęczy Jugowskiej (04.05.2022)\nPrzełęcz Jugowska - miejsce znane wszystkim turystom pieszym i zmotoryzowanym. Szlaki turystyczne umożliwiają dotarcie na Wielką Sowę oraz w przeciwnym kierunku na Kalenicę i dalej do Srebrnej Góry.\nNim wstanie dzień - spektakl\nNa zakończenie czwartkowego popołudnia (28.04.2022 r.) uczestniczyliśmy w widowisku słowno - muzycznym dedykowanym pamięci Krzysztofa Komedy Trzcińskiego „Nim wstanie dzień”.\n“Hitler I Stalin – żywoty równoległe”\nŻywoty, które nazywamy równoległymi, w istocie mają wiele punktów wspólnych. Porównując działania różnych osób można zobaczyć, jak różnymi drogami dochodzą, nie zawsze, ale nierzadko, do jednego celu. W czasie wykładu Romuald Wojciechowski porównywał życie Hitlera i Stalina, którzy żyli w tych samych czasach. Mówca na przemian opowiadał o Hitlerze a za chwilę o Stalinie.\nMiesiąc temu witając wiosnę na Wzgórzach Bielawskich rozpoczęliśmy sezon spacerów i wyjazdów do kolejnych ciekawych miejsc. Tym razem wybraliśmy się (27.04.br.) do XIX - wiecznego zespołu pałacowo-parkowego w Kamieńcu Ząbkowickim. Jest to jeden z największych i najpiękniejszych tego typu założeń w Polsce i w Europie.\nWarsztaty ruchu - joga\n25 kwietnia 2022 zakończyłyśmy rozpoczętą w styczniu drugą turę zajęć z jogi (pierwsza odbywała się od 22.11.2021 do 13.12.2021).\nW ramach zajęć przez 3 miesiące, raz w tygodniu ćwiczyłyśmy różne pozycje jogi dostosowane przez Panią Iwoną Rasińską-Sikora do naszego wieku, możliwości fizycznych i zdrowotnych.\nSpektakl "Telewizja kłamie" (22.04.2022)\nŚmiech to zdrowie, okazuje się, że śmiech ma pozytywny wpływ na cały organizm, zarówno na ciało, jak i na umysł. Wspomaga pracę różnych organów i poprawia odporność, a jednocześnie wpływa na podniesienie nastroju i rozładowanie stresu. Potwierdzają to terapie, które wykorzystują śmiech jako główne narzędzie.\nWalne Zebranie Członków Towarzystwa Oświatowego Ziemi Dzierżoniowskiej\nW dniu 21.04.2022 po bardzo ciekawym wykładzie Pani Patrycji Mazurek odbyło się sprawozdawczo-wybocze Walne Zebranie Członków Towarzystwa Oświatowego Ziemi Dzierżoniowskiej.\nZofia Mirek otworzyła Walne Zebranie i powitała uczestników. Następnie nastąpiło przywitanie wszystkich nowych członków TOZD, wiceprezes Lucyna Bajsarowicz wręczyła gratulacje i znaczki z logo naszego stowarzyszenia.\nKobiety w architekturze\nW dniu 21.04.2022 Patrycja Mazurek wygłosiła wykład „Zawód architektka – o kobietach w architekturze”, dotyczył on sytuacji kobiet w świecie architektury od dawnych czasów po dzisiejsze.\nWiersze, które nas zachwycają (13.04.2022)\nczyli nie wszyscy…\nPoezja jest tajemnicą. Nie wiadomo, dlaczego jedne wiersze pamięta się dłużej, a o innych w ogóle się nie myśli. Poezja jest nam potrzebna, chociaż nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawę.\nŻycie codzienne w dawnych podróżach\nW czwartek 7 kwietnia 2022 r. na wykładzie Jadwigi Stępień można się było przekonać, jak trudne było życie codzienne w dawnych podróżach, ile czasu te dawne podróże trwały i jak wiele przeszkód musieli pokonać dawni podróżni, by dotrzeć do zamierzonego celu.\nNienawiść? Otwórz serce na przebaczenie\nZa nami kolejne pełne zainteresowania spotkanie z psycholog panią Karolą Kotecką-Koba. W środę 06.04.2022 r. pani psycholog przedstawiła nam dwa różne ale mocno ze sobą związane zagadnienia – nienawiść i przebaczenie.\nWycieczka do Berlina - 1.04.2022\n1 kwietnia można się było spodziewać jakiegoś primaaprilisowego żartu. I tak też było, tym razem aura nas nie oszczędziła, wyruszyliśmy z Dzierżoniowa o 5.00 rano w zimowej scenerii, lekko prószący śnieg towarzyszył nam prawie do (dzisiaj już niezauważalnej) granicy z Niemcami.\nPodróż bardzo wygodnym autokarem, mimo że trwała około pięciu godzin, nie była uciążliwa.\n50 lat temu nagrodę główną Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu za wykonanie utworu „Zegarmistrz światła” otrzymał Tadeusz Woźniak. I właśnie ta osobowość była bohaterem spotkania, które w dniu 31.03.2022 r. poprowadził pan Sławomir Rodak.\nWarsztaty artystyczne ozdób wielkanocnych\n29.03.2022 r. odbyły się warsztaty artystyczne ozdób wielkanocnych. Zbliżające się święta stały okazją, aby przypomnieć sobie polskie tradycje i zwyczaje świąteczne.\nTeatr - Damski biznes\nW ramach realizacji projektu “Klimaty literatury, sztuki i podróży” dnia 28 marca 2022 roku uczestniczyliśmy w spektaklu komediowym: "Damski biznes". Bohaterki spektaklu „Damski biznes” postanowiły spełnić największe marzenie życia i z rozmachem próbują znaleźć swoje miejsce w ekscytującym i lukratywnym świecie mody.\nZatopione miasta (24.03.2022)\n„Jeśli chcemy poznać najstarszą historię ludzkości, musimy zejść pod wodę i szukać zatopionych miast” – pisał angielski pisarz i dziennikarz Graham Hancock. Prowadzone od kilkudziesięciu lat badania archeologiczne na dnie oceanów, mórz, jezior i rzek pokazują, iż w tych słowach kryje się wiele prawdy.\nWiosna ! Ach to Ty...\n22 marca 2022 spacerem przez Wzgórza Bielawskie otworzyliśmy kolejny sezon wycieczek po powiecie dzierżoniowskim. Piękna słoneczna pogoda, przejrzyste powietrze umożliwiające oglądanie rozległych panoram skusiły 50 osób do przejścia trasy z Bielawy / poczta/ stokami Góry Parkowej przez Długą / 455 m n.p.m/ do Myśliszowa.\nGolden Hits of Queen – z orkiestrą symfoniczną w Dzierżoniowie\n18 marca 2022 r. mieliśmy prawdziwą przyjemność uczestniczenia w niezwykłym wydarzeniu artystycznym, jakim był koncert Golden Hits of Queen w kinoteatrze „Zbyszek” w Dzierżoniowie.\nSpektakl muzyczny rozpoczął się występami orkiestry symfonicznej z towarzyszeniem sekcji rockowej. Następnie na scenie pojawił się charyzmatyczny Kamil Franczak – wokalista, prezenter i aktor. Kamil znany jest m.in. z udziału w licznych programach telewizyjnych, takich jak „Idol”, czy „Tak to leciało!”.\nWypełniona po brzegi widownia od początku koncertu żywo reagowała na występ solisty, który wcielił się w rolę Freddiego Mercurego i z wielką brawurą wykonywał największe przeboje zespołu.\nMuzyka zespołu Queen z symfonicznymi aranżacjami w wykonaniu orkiestry Alla Vienna wywarła wielkie wrażenie na publiczności, która reagowała bardzo żywiołowo i chętnie włączała się w wokalne popisy.\n17 marca powędrowaliśmy niespodziewanie na południe, gdzie zabrały nas fotografie prezentowane przez Jadwigę Stępień. Zaczęliśmy od mitycznej Kerkiry, dzisiaj nazywanej Korfu, a potem wędrowaliśmy drogami Albanii przez Sarandę, Girokastrę, Tiranę i Kruję.\nNa spotkaniu w dniu 10.03.2022 roku psycholog pani Karola Kotecka-Koba rozmawiała z nami o tym czym jest samotność i jak sobie z nią radzić. Bo samotność jest doświadczeniem, które dotyka każdego człowieka w pewnym momencie życia.\nPrzedziwny świat w obrazach Pietera Brueghla (09.03.2022)\nŚwiat i sposób jego przedstawiania w obrazach Bruegla jest przedziwny z wielu powodów: pierwszy i najważniejszy – jest zbyt „oryginalny” jak na estetykę renesansu.\nSpektakl "Goła Baba"\nKolejnym wydarzeniem kulturalnym, w którym wzięliśmy udział (7.03.2022 roku) był monodram autorstwa i w mistrzowskim wykonaniu Joanny Szczepkowskiej pt.„Goła baba”. Aktorka przedstawia w nim dwie różne od siebie kobiety – artystki. Każda prezentuje odmienną filozofię życia i odmienny stosunek do sztuki. Pierwsza jest delikatna, pełna ideałów i prowadząca koncert gry na ciszy. Druga to szmirowata, hałaśliwa i rubaszna tytułowa baba. Obydwie nawiązują kontakt z publicznością i na różne sposoby uwodzą widza .\nA finał jest zaskakujący i skłania do refleksji nie tylko nad sztuką.\nKoncert "Klezmorim Trio"\nW dniu 5 marca b.r. spora grupa z TOZD wzięła udział w koncercie "Klezmorim Trio" z Krakowa w składzie: Karolina Stasiowska – altówka i śpiew, Marcin Wiercioch – akordeon, Piotr Południak – kontrabas.\nProjekty Charlotte Perriand (03.03.2022)\nWykład przybliżył sylwetkę francuskiej projektantki Charlotte Perriand oraz przykłady jej realizacji: projekty budynków, mebli i wnętrz. Wiele z nich stało się ikonami współczesnego wzornictwa.\nWystęp zespołu gruzińskiego\nWtorkowy wieczór 1 marca br był pełen pozytywnej energii. A wszystko to dzięki zespołowi Rustav.\nArchitektura zwierząt w ujęciu posthumanistycznym.\nHistoria człowieka przynajmniej do lat 60. XX wieku była bardzo antopocentryczna. O stworzeniach innych niż ludzie rozmawiano w kontekście nauki i biologii. Opozycja człowiek/zwierzę, nauka/kultura była bardzo widoczna, także w architekturze.\nW dniu 20 lutego b.r. w niedzielny wieczór spora grupa z TOZD uczestniczyła w koncercie p.t. "12 TENORÓW I ONA". Program koncertu był urozmaicony od opery, operetki, musicalu i muzykę pop do rock'a. Koncert prowadził wokalista, prezenter, autor tekstów - Kamil Franczak.\nCzy rzeczywiście była słodka – cesarzowa Elżbieta?\nA dzisiaj czyli 17.02.2022 roku spotkaliśmy się z panem Romualdem Wojciechowskim, który przedstawił sylwetkę najpiękniejszej cesarzowej - Elżbiety Bawarskiej na tle jej najbliższej rodziny.\nW kręgu fascynacji Wojciecha Weissa\nWojciech Weiss to jeden z głównych malarzy przełomu wieków i pierwszej połowy wieku XX w Polsce (1875-1950). W świat widziany oczami wielkiego, docenionego już za życia polskiego malarza przeniosła nas w dniu 16.02.2002 roku pani Maria Tyws.\nOpowieść o grafice - najpopularniejsze techniki grafiki warsztatowej i jej przedstawiciele\nW czwartkowe popołudnie 10 lutego 2022 roku Pani Zuzanna Grużlewska przybliżyła słuchaczom temat GRAFIKI. Na wstępie mówczyni stwierdziła, że grafika warsztatowa to są wszystkie techniki druku artystycznego.\nArchitektura domów mody (09.02.2022)\nUbrania towarzyszą ludziom niemalże od zawsze. Pełnią różne funkcje: mogą stanowić ochronę przed różnymi warunkami atmosferycznymi, a także być ozdobą i środkiem wyrazu.\nMiędzy baśnią i historią. Wspomnienie o Sylwestrze Chęcińskim – człowieku i twórcy (03.02.2022)\nNajbardziej znane filmy Sylwestra Chęcińskiego – Sami swoi, Nie ma mocnych, Kochaj albo rzuć czy Rozmowy kontrolowane – są arcypolskie ze względu na tematykę, mentalność bohaterów i specyficzny komizm.\nZajęcia z jogi - styczeń 2022\nW styczniu b.r. kontynuujemy zajęcia z jogi rozpoczęte w listopadzie 2021 roku. Grupie około 20 osób, której odpowiada taka aktywność fizyczna spotyka się w każdy poniedziałek na zajęciach z Panią Iwoną Rasińską-Sikora.\nPierwszy tegoroczny koncert w Synagodze u Rutiki za nami. 27.01.2022 roku koncertowała w synagodze grupa jazzowa KUBA STANKIEWICZ QUARTET. Zespół wystąpił w składzie Kuba Stankiewicz, Maciej Sikała, Wojciech Pulcyn i Sebastian Frankiewicz.\nGrzeczność nie jest nauką łatwą ani małą\nPodczas wygłoszonego 27 stycznia przez Jadwigę Stępień wykładu „Grzeczność nie jest nauką łatwą ani małą” mogliśmy się przekonać, że grzeczność niejedno ma imię, bo to i uprzejmy stosunek do innych, i dobre zachowanie, i słowa oraz gesty będące oznaką dobrego wychowania, i przysługa wyświadczona komuś, a także posłuszność.\nSkaldowie czyli rockmeni z ciupagami\n20 stycznia 2022 roku mieliśmy okazję spotkać się z twórczością „rockmanów z ciupagami”, bo tak pan Sławomir Rodak nazwał „Skaldów” – zespół, który „miał szczęście do kompozytorów (Andrzej Zieliński!) i tekściarzy (Leszek Aleksander Moczulski, Wojciech Młynarski), ale nie miał szczęścia do autorów okładek płytowych”.\nWarsztaty plastyczne 18.01.2022\nKwiaty niemal zawsze sprawdzają się jako upominek. Kwitnące, nostalgiczne, a nawet takie o właściwościach zdrowotnych, były podstawą prac wykonanych przez uczestników warsztatów plastycznych.\nHistoria wieżowców (wykład 13.01.2022)\nHistoria wieżowców to historia ludzkich ambicji oraz rozwoju nowoczesnych technik i materiałów budowlanych.Już w starożytności powstawały wysokie budynki, jak na przykład słynna wieża Babel utożsamiana przez badaczy z zigguratem Etemenaki w Babilonie (601 p.n.e., około 90 metrów wysokości), ...\n12.01.2022r. - Jak uczynić życie lepszym, a świat piękniejszym, czyli o Artystach z Dzierżoniowa\nTo była opowieść o mieście, ale również o ludziach, bo oni przecież tworzą miasto. To była opowieść o czasie, który jest chytry i zabiera ludziom różne rzeczy – ulice, domy… czasami zamazuje wspomnienia, ale ludzie umieją go pokonać, umieją mu się przeciwstawić.\n4 stycznia w bibliotece w Rynku odbyło się pierwsze noworoczne spotkanie w ramach Klubu Podróżnika zorganizowane wspólnie z Towarzystwem Oświatowym Ziemi Dzierżoniowskiej. Prelegentką po raz kolejny była Maria Tyws, która opowiedziała licznie zgromadzonym słuchaczom o Sycylii.


Zamachowska trafiła do szpitala. Przez byłego męża | Dziennik Polityczny\nZamachowska trafiła do szpitala. Przez byłego męża\nKwiecień 13, 2018 Społeczeństwo 1 642\nPrzez ostatnie półtora roku z bólem serca obserwowała, jak jej były mąż zmaga się z koszmarnymi powikłaniami po sepsie. W końcu zaczęła się bać o własne zdrowie. Monika Zamachowska (46 l.) trzy dni temu zgłosiła się do szpitala.\nW poniedziałek prowadząca „Pytanie na śniadanie” pojawiła się u zaprzyjaźnionego lekarza, który zalecił jej kompleksowe badania całego organizmu. By wykonać je szybko i sprawnie Zamachowska musiała spędzić jeden dzień w szpitalu. – Monika jest kłębkiem nerwów, od kiedy jej były mąż podupadł na zdrowiu. Przecież ich dzieci Zosia i Tomek potrzebują sprawnych rodziców. Dlatego Monika uznała, że nie może sobie pozwolić na żadne zdrowotne zaniedbania – opowiada znajoma Zamachowskiej. Na szczęście dla Zamachowskiej badania wyszły pomyślnie i lekarze uspokoili ją, że jest w pełni sił.\nPrzypomnijmy, że były mąż Moniki Zamachowskiej półtora roku po operacji woreczka żółciowego zachował na sepsę. Zakażenie spustoszyło jego organizm. Kilka tygodni temu przeszedł skomplikowaną operację udrożniania przewodu pokarmowego. Za pół roku pilota czeka przeszczep skóry i mięśni w miejscu uszkodzonych przez sepsę partiach brzucha.\nKwiecień 17, 2018 o godz. 5:19 pm\nZamachowska? Ludzie z rodów powiązanych z resortami PRLu zmieniają partnerów i nazwiska jak rękawiczki. A może nawet częściej.


Informacje o ruchu Tölskä dzisiaj - ruch drogowy w czasie rzeczywistym - ViaMichelin\nViaMichelin oferuje aktualizowane na bieżąco informacje o ruchu drogowym w okolicy Tölskä: wypadki, korki, zamknięte drogi w okolicy Tölskä. ViaMichelin: bieżące informacje, które pomogą Ci lepiej zaplanować trasę.\nCzy moja trasa ViaMichelin do, z lub przez Tölskä uwzględnia warunki ruchu drogowego w Tölskä\nJakie rodzaje zdarzeń drogowych wskazuje ViaMichelin dla Tölskä\nViaMichelin dostarcza szczegółowych informacji o wydarzeniach, które mogą mieć wpływ na ruch w Tölskä: zamknięcia dróg, ograniczenia pasów ruchu, wypadki, roboty, pogoda, wydarzenia specjalne (np. imprezy publiczne). Łatwo zrozumiałe piktogramy są wyświetlane na mapie. Poza tym warunki drogowe (zielony: ruch płynny, czerwony: korki, pomarańczowy: spowolnienie, czarny: droga zamknięta) są dostępne na mapie.\nCzy ViaMichelin oferuje nawigację GPS z ruchem w czasie rzeczywistym z lub do Tölskä


Carl Ludwig Schleich – cz. 2 | sedina.pl\n← sedina.pl magazyn – ostatnie godziny promocji\nMuzeum Niebuszewa →\nCarl Ludwig Schleich – cz. 2\nOpublikowano 20 maja 2006, autor: admin\nLata wędrówki. Sukces\nAutobiografie są bardzo ciekawym źródłem wiedzy o epoce. Nie należy im jednak zbyt bezkrytycznie wierzyć, jeśli chodzi o informacje, jakie autor podaje o sobie i swej rodzinie.\nCarl Ludwig Schleich nie pisze, dlaczego gimnazjum kończył nie w Szczecinie, a w Stralsundzie (jesień 1874 – wiosna 1879 r.). Nie piszą też o tym jego późniejsi przyjaciele z Berlina. Niektórzy autorzy wiążą to z nieporozumieniami między matką a ojcem. Tu jednak można się opierać tylko na przypuszczeniach. Faktem jest, że pani Schleichowa wyprowadziła się wraz ze starszą córką do Berlina, zaś doktor Schleich pozostał w Szczecinie. W Stralsundzie mieszkał na stancji najpierw w domu „nadnauczyciela” Reisshausa, potem u dyrektora gimnazjum Wintera w Rektorhausie.\nCo za okropny los dla ucznia!\nPo maturze wrócił niezdecydowany jeszcze, czy zamierza zostać poetą, śpiewakiem czy lekarzem.\nPrzeskoczmy w czasie kilkanaście lat. Oddajmy głos pisarzowi Jurgenowi Thorwaldowi (Triumf chirurgów, rozdział VII, fragment):\nObok pań Bergmann siedziała jakaś młoda kobieta o nieprzeciętnej urodzie. Bergmann przywitał się z nią ze swoistą galanterią, będącą mieszaniną elementów bałtyckich, rosyjskich i pruskich, i przedstawił mi ją jako panią Hedwig Schleich, żonę chirurga o tym nazwisku. Okazało się, że jest nie tylko piękna, ale także mądra i wykształcona. Dowiedziałem się, że jej mąż pracował jako asystent u Virchowa, von Langenbecka i von Bergmanna, a od dwóch lat prowadzi prywatną klinikę przy Belle-Alliance-Platz w Berlinie. Z pewnością to przypadkowe spotkanie nie miałoby dla mnie żadnych dalszych następstw, gdyby pani Schleich, po godzinie daremnego czekania na męża, nie próbowała mi usprawiedliwić jego nieobecności. Najpierw powiedziała mi, że jej mąż jest artystą, który zupełnie nie liczy się z czasem. Później wyjaśniła, że od roku zaangażował się w pracę, która go wprost pochłania. Z pewnością słyszałem o próbach znieczuleń miejscowych i o ciężkich zatruciach, jakie przy tym występują. Jej mąż znalazł sposób wykluczający wszelkie niebezpieczeństwo zatrucia. Od wielu miesięcy operuje tylko według swej nowej metody, którą nazywa znieczuleniem nasiękowym. Jest oblegany przez pacjentów, którzy boją się narkozy i pragną być operowani tylko przez niego.\n– Metoda nasiękowa – powtórzyła i wyjaśniła mi dalej, że nie mogę jeszcze nic wiedzieć o tym sposobie, ponieważ jej mąż nie opublikował jeszcze nic na ten temat. Ale ona wie, że wystarczają mu roztwory o nieprawdopodobnie małej, od 0,1-do 0,01-procentowej zawartości kokainy. Jeżeli mnie ta sprawa interesuje, to powinienem porozmawiać ze Schleichem osobiście. Jest to jego odkrycie i tylko on może mnie o nim obszernie poinformować.\nMyśl, że najsłabszy roztwór kokainy, jaki stosował Reclus, był procentowo o wiele wyższy niż ten, o którym z takim przekonaniem mówiła pani Schleich, wzbudziła we mnie pragnienie poznania jej męża. Ponieważ Schleich nie pojawił się także w ciągu następnej godziny, chętnie przyjąłem zaproszenie jego żony na dzień następny, na popołudniową kawę.\nCarl Ludwig Schleich miał w chwili, gdy go poznałem, 31 lat i był jednym z najbardziej niezwykłych ludzi, jakich można sobie wyobrazić. Młody człowiek, średniego wzrostu, z kokieteryjnym wąsikiem, krótko przystrzyżoną czupryną „na jeża” oraz o trochę miękkiej, ale miłej twarzy, której zaczerwienienie pozwalało przypuszczać, że człowiek ten lubi wino. Oczy miał płomienne, marzycielskie, a jego ubiór zdradzał cygańską swobodę.\nSchleich był synem szanowanego w gruncie rzeczy, choć nieco kontrowersyjnego lekarza ze Szczecina, który studiował jeszcze u Dieffenbacha, znanego w pierwszej połowie XIX wieku chirurga berlińskiego, którego ze względu na jego odwagę nazywano „diabłem”.\nStigmella lediella odkryta przez Schleicha-ojca\nCarl Ludwig Schleich nie ułatwiał życia swojemu ojcu. Chciał być poetą, aktorem albo muzykiem. Ojciec wręcz zmusił go do rozpoczęcia studiów medycznych w Zurychu. Tam mieszkał prawie przez dwa lata, wcale się poważnie do studiów nie zabierając. Prowadził życie hulaszcze w stylu cyganerii, trwonił przesyłane przez ojca pieniądze, bezsensownie się zadłużał. Znajdującego się na krawędzi załamania fizycznego. Wyczerpanego ciągłą pijatyką i wesołymi zabawami – w takim stanie ojciec zabrał go do Szczecina. Z wielką cierpliwością doprowadził do tego, że syn skończył pierwsze dwa lata medycyny na uniwersytecie w Greifswaldzie.\nNiezwykłe zdolności młodego Schleicha spowodowały, że rzeczywiście w ciągu paru dni potrafił przyswoić sobie to, na co inni potrzebowali tygodni. Może uskrzydlał go fakt, że w ciągu tych miesięcy poznał bliżej swą późniejszą żonę, którą znał już z lat szkolnych. Wywarła wtedy na nim głębokie wrażenie. Pewnego dnia ojciec wprowadził go do domu Rudolfa Oelschlaegera, prezesa północnoniemieckiego towarzystwa kolejowego, gdzie odnalazł dawną koleżankę szkolną, która okazała się córką Oelschlaegera. Odtąd dom ten stał się dla niego swego rodzaju oparciem i oazą spokoju. Po zdaniu egzaminu w Greifswaldzie Schleich kontynuował studia medyczne, tym razem w Berlinie. Pomogły mu dawne znajomości ojca. Został asystentem Langenbecka, Bergmanna i Virchowa. Świat anatomii, powolne wnikanie w tajemnice ludzkiego życia i życia w ogóle pogodziły go po raz pierwszy z medycyną. Pociągały go niewyjaśnione jeszcze wtedy funkcje systemu nerwowego. Miesiącami zajmował się teraz bardzo subtelną budową nerwów, a zwłaszcza komórkami zwojowymi w mózgu. Wyobraźnia podsuwała mu pierwsze fantastyczne teorie o przewodnictwie nerwów, co później wywarło tak ogromny wpływ na jego życie.\nŚwieżo upieczony chirurg\nPo pewnym czasie wciągnął go jednak po raz drugi dziki nurt życia artystycznego owych lat. Upijał się, występował w podrzędnych teatrzykach i jako śpiewak uliczny przyłączał się do podwórkowych kapel za parę groszy i jedzenie – wszystko po to, by udowodnić ojcu, że sam potrafi zdobyć jakąś niezależną pozycję. Ale wszystko to na próżno…\nPrzerwijmy na moment panu Thorwaldowi.\nW Berlinie, na rogu Unter den Linden i Neue Wilhelmstraße była knajpa, „Wein- und Probierstube von Gustav Türke”, ze względu na zawieszony u wejścia skórzany bukłak zwana „Czarnym Prosiakiem“. Była to jedna z jaskiń berlińskiej bohemy i dekadencji. Tu, w bocznej salce, w kłębach cygarowego dymu pili na umór i dyskutowali do rana Munch, Strindberg, Ola Hanson, Laura Marholm, Hamsun, Dehmel, Przybyszewski, Scheerbart, Asch, Elias, Hartleben. I Carl Ludwig Schleich. To towarzystwo musiało wciągnąć każdego człowieka o niebanalnej osobowości. A że nie służyło mieszczańskiej karierze?…\n…Nosił się nawet z myślą o samobójstwie, gdy wreszcie ojciec przyjechał do Berlina i po raz drugi wyciągnął go z nizin przegranego życia. Na pół roku zamknął prywatną praktykę lekarską tylko po to, by po raz drugi pracować wspólnie ze swoim synem i umożliwić mu tym razem zdanie egzaminu dyplomowego z medycyny. Jedyną skuteczną bronią, jaką dysponował, był wzgląd na Hedwig, która czekała na młodego Schleicha i, podobnie jak jego ojciec, gotowa była wybaczyć mu wszystkie wybryki. Siedział odtąd dzień w dzień z synem i uczył go, sam się przy tym ucząc. Z niewypowiedzianą cierpliwością i wielkim talentem pedagogicznym zmuszał go do pracy. Nie zapominał nawet o winie i dokonał w końcu rzeczy nieprawdopodobnej. Syn zdał egzamin dyplomowy i przez dłuższy czas pracował jako asystent na oddziale wewnętrznym, ginekologicznym i chirurgicznym. Po pewnym czasie ojciec znów wyciągnął do syna pomocną dłoń. Pożyczył mu konieczną sumę na założenie prywatnej kliniki chirurgicznej. Była to właśnie klinika przy Belle-Alliance-Platz.\nW roku 1889 Carl Schleich ożenił się z Hedwig Oelschlaeger, a więc mniej więcej na dwa lata przed tym jak ich oboje poznałem. Tutaj też rozpoczął swoją karierę jako chirurg. Wprawdzie nigdy nie zapomniał swoich poetyckich i muzycznych tęsknot, ale odkrył też, że prawdziwie wielkie osiągnięcia chirurgiczne przekraczają możliwości ręki rzemieślnika i wymagają ręki artysty. Ponieważ miał tę artystyczną rękę, na sukcesy nie trzeba było długo czekać.\nZasadniczo nie był człowiekiem, który sumiennie czyta publikacje naukowe. Jego siłą napędową była intuicja i wyobraźnia. Mimo to przynajmniej część licznych publikacji na temat prób znieczulenia kokainą nie uszła jego uwagi. Dotyczyło to także relacji o objawach zatruć, które się przy tym zdarzały. O Reclusie nic nie słyszał. Nie znał nawet jego nazwiska. W gruncie rzeczy w dziedzinę znieczulenia miejscowego wprowadził go genialny przypadek. Po egzaminie dyplomowym nigdy nie zerwał zupełnie swoich stosunków z berlińskim światem artystycznym. Pewnego wieczoru latem 1890 r., zaledwie pół roku przed naszym pierwszym spotkaniem, poznał w pewnym towarzystwie literatów młodego polskiego poetę, muzyka i studenta medycyny, pracującego w Berlinie u anatoma Waldeyera. Nazywał się Stanisław Przybyszewski. (Stanisław Przybyszewski wspominał: „Doktor Schleich posiada bardzo piękną prywatną klinikę chirurgiczną i przyległe do niej bardzo miłe mieszkanie. Obdarzony jest ponadto pięknym barytonem i nade wszystko kocha śpiew. Byłoby trudno w całym Berlinie znaleźć równie piękny instrument jak schleichowy Steinway”). W czasie wesołej libacji, gdy Polak z żarliwym oddaniem grał Chopina, Schleich oglądał jego zeszyty z wykładów. Podczas gdy w jego uszach dalej brzmiała muzyka, on przyglądał się cudownym rysunkom subtelnych rozgałęzień komórek nerwowych przedstawionych w tych zeszytach z taką dokładnością i precyzją, jakiej nigdy przedtem nie widział. Nagle muzyka i rysunek jakby zlały się w jedno odczucie.\nStanisław Przybyszewski w litografii Edwarda Muncha\nMyśl, która nim w tym momencie owładnęła, można było z grubsza sprowadzić do prostych pytań: Czy nie można by postąpić z nerwami ludzkimi tak jak ze strunami fortepianu? Czy nie można by przyhamować zdolności przewodzenia bólu cienkich rozgałęzień komórek nerwowych, jeśliby przez wstrzyknięcie roztworu soli kuchennej do sąsiednich tkanek doprowadzić – przez obrzęk – do ucisku włókien nerwowych? Schleich był człowiekiem czynu, więc podążył natychmiast do swojej kliniki i zaalarmował swego asystenta Dawida Wittkowskiego. W ciągu następnej półgodziny, po licznych zastrzykach roztworu soli kuchennej w swoje lewe ramię, przekonał się, że obrzęk tkanek jest istotnie idealnym środkiem tłumiącym przewodzenie bólu. Z nieubłaganą konsekwencją nasunęła mu się myśl, że nerwom, których zdolność przewodnictwa w ten sposób już i tak jest osłabiona, wystarczyłaby teraz minimalna dawka kokainy, by wyłączyć całkowicie ich przewodnictwo bólu. Schleich spróbował z 0,2-procentowym roztworem kokainy. Naciął swe własne ramię, Nie odczuł bólu.\nTego tak pobudliwego Schleicha ogarnął teraz entuzjazm wynalazcy. Wkrótce rozpoczął pierwsze próby na pacjentach, początkowo przy małych powierzchownych operacjach dłoni i rąk. Zasadniczo jego metoda nie różniła się zbytnio od metody Reclusa. Schleich nie uznawał właściwego znieczulenia przewodowego. Przed każdym cięciem wstrzykiwał kokainę w daną warstwę tkanek, docierając w ten sposób do tkanek położonych coraz głębiej. Wcale nie musiał teraz dokładnie kontrolować ilości zastrzyków. Mógł wstrzykiwać nawet duże ilości roztworu, tym bardziej, że zmniejszył później stężenie roztworu z 0.1 na 0,01 procent. Jedno w każdym razie szczególnie różniło go od Reclusa. Otóż dla wyeliminowania bólu, odczuwanego przy każdym nakłuciu robionym w miejscu jeszcze nie znieczulonym, Schleich posługiwał się metodą zamrażania chlorkiem etylu opracowaną przez Benjamina Richardsona. W trakcie operacji stałe powtarzał użycie sprayu i stwierdził przy tym, że stosowanie tego sposobu pogłębia jeszcze działania minimalnych dawek kokainy. Nie przeczuwał jeszcze, że ów spray – pomyślany jako dodatek – miał decydujące znaczenie dla powodzenia jego metody.\nPrzeprowadził już bardzo dużą ilość operacji swoim sposobem, gdy po południu 31 stycznia 1891 r. zademonstrował mi trzy zabiegi, jeden na kobiecie chorej na serce oraz dwa na starszych mężczyznach z ciężkimi schorzeniami oskrzeli. Chorzy ci z pewnością nie znieśliby skutków narkozy. W pierwszym przypadku chodziło o usunięcie sutka, w następnych o odjęcie zgorzelinowej stopy i operację przepukliny. Sam sposób przeprowadzenia znieczulenia wydawał się nieco bardziej skomplikowany niż u Reclusa, gdyż dochodziło stosowanie sprayu chloroetanowego, a ponadto nastrzykiwanie tkanek upośledzało orientację anatomiczną. Ale Schleich pokonywał wszelkie trudności z podziwu godną zręcznością.\nPozostałem jeszcze w Berlinie przez trzy tygodnie i przyglądałem się kilku operacjom w małej klinice Schleicha. Ostatniego dnia mego pobytu byłem świadkiem operacji torbieli podbrzusza w znieczuleniu miejscowym. Bez wątpienia był to wyczyn mistrzowski, który znakomicie potwierdzał skuteczność jego metody. Przy pożegnaniu namawiałem go, podobnie jak Reclusa, do publikacji jego pracy. Opowiedział, iż chce to uczynić na Kongresie Chirurgów Niemieckich w Berlinie za rok albo dwa.\nJeśli Schleich nie chciał stracić jednego roku, to jego nazwisko powinno się znaleźć już teraz na liście referujących. Wreszcie, na krótko przed Kongresem, zobaczyłem tę listę. Przejrzałem ją i rzeczywiście znalazłem jego nazwisko: dr Carl Ludwig Schleich i temat zapowiedzianego referatu – „Bezbolesne operacje przy miejscowym znieczuleniu nasiękowym”.\nKongres odbywał się w nowo wybudowanym Domu Langenbecka przy Ziegelstraße. Gdy w kwietniu 1892 r. nieco spóźniony przyjechałem do Berlina, Kongres już się rozpoczął. Zdążyłem jednak jeszcze na posiedzenie, na którym miał referować Schleich, ale nie miałem już okazji, żeby z nim przedtem porozmawiać. Zobaczyłem go dopiero w chwili, gdy wchodził na ogromną, białą i pełną złoceń salę wykładową w towarzystwie około 70-letniego mężczyzny z iście lwią czupryną. W ciemnym, odświętnym garniturze Schleich prezentował się zupełnie niezwykle. Jego twarz była mocno zaczerwieniona ze zdenerwowania, a oczy błyszczały, jakby już widział triumf, który dziś miał się stać jego udziałem. Ale jeszcze bardziej błyszczały okolone głębokimi zmarszczkami oczy starszego pana, który kroczył obok niego. Dowiedziałem się, że był to ojciec Schleicha. Przyjechał specjalnie ze Szczecina do Berlina, by być świadkiem owego triumfu. A więc to był ten niezwykły człowiek, który wprowadził swego marnotrawnego syna na wyżyny sławy.\nSala była nabita do ostatniego miejsca, gdy Schleich wstąpił na podium. Zebrało się około 700 lekarzy pod przewodnictwem dyrektora Szpitala Charite, profesora von Bardelebena.\nZdenerwowanie Schleicha wzrosło jeszcze w chwili, gdy zaczął mówić. Później twierdzono, że przed swoim występem podpił sobie dla odwagi. Ale ja w to nie wierzę. Zaczął nieco drżącym głosem. Potem jednak przedstawił wyniki swoich badań, wprawdzie z ożywieniem i bardzo obrazowym językiem, ale tak rzeczowo i przede wszystkim tak przekonywająco, że nie miałem żadnej wątpliwości, iż po wykładzie nastąpi burzliwa owacja, mimo że rozglądając się po sali zauważyłem na twarzach Bardelebena, Esmarcha i innych niemieckich sław brak zrozumienia.\nPod koniec wykładu głos Schleicha stawał się coraz żywszy, a dla mnie coraz bardziej porywający. Najwidoczniej historia własnego odkrycia, którą tu referował, dodawała mu polotu. Zakończył triumfalnym stwierdzeniem, popartym tysiąckrotnie własnymi sukcesami: – Po tym, co powiedziano tutaj o stanie znieczulenia, uważam stosowanie przy operacjach narkozy chloroformowej lub innej metody inhalacyjnej za mocno niewskazane, jeśli nie wzięto wcześniej pod uwagę zastosowania znieczulenia nasiękowego. Wobec tego przeprowadzenie pod narkozą operacji, którą można by z pewnością przeprowadzić w tej czy innej formie znieczulenia miejscowego. Muszę określić – przy obecnym stanie wiedzy o znieczuleniu nasiękowym – jako zbrodnię!\nSłowo „zbrodnia”, które tak nagle wybuchło z ust Schleicha, wzbudziło nawet we mnie pewien niesmak. Ale dalej oczekiwałem, że lada chwila rozlegną się oklaski wyrażające wielkie uznanie dla Schleicha.\nLecz właśnie w tym momencie usłyszałem wokół siebie słaby pomruk. który wcale nie zwiastował uznania, a raczej wyrażał oburzenie.\nNagle zobaczyłem, że Bardeleben wstał. Jego oblicze płonęło wręcz gniewem i oburzeniem. Potrząsnął swoim dzwonkiem i podniesionym głosem zawołał na całą salę: – Panowie! Jeśli zarzuca się nam tutaj takie rzeczy, jakie usłyszeliśmy w ostatnim zdaniu przedmówcy, to możemy także wyrazić własne zdanie, gdyż jest to zebranie otwarte. Proszę tych panów, którzy są przekonani o prawdziwości tego, co nam tu zarzucono, o podniesienie ręki…\nWszystko to odbyło się tak szybko, że z zaskoczenia siedziałem jak sparaliżowany. Wokoło rozległy się odgłosy uznania, ale nie dla Schleicha, tylko dla Bardelebena. Ani jedna ręka nie podniosła się. Zobaczyłem, że płomienna czerwień twarzy Schleicha zmieniła się w szarą bladość. Wytrącony z równowagi, drżącymi ustami poprosił o głos. – Panowie – zawołał. Prosił, aby wysłuchano, co ma jeszcze do powiedzenia. Może udowodnić, że wszystko, o czym mówił, jest prawdą.\nAle Bardeleben przerwał mu: – Nie. Stwierdzam, że żadna ręka nie podniosła się. Poparły go nowe oklaski. – Czy ktoś życzy sobie dyskusji? – zapytał nie patrząc na Schleicha. – Proszę, by ci, którzy życzą sobie dyskusji, podnieśli ręce. – I natychmiast dodał: – Nie podnosi się żadna ręka. Dyskusji nie będzie.\nCiągle jeszcze niezdolny do jakiegokolwiek ruchu, widziałem, jak Schleich opuszcza podium i idzie przez salę ku wyjściu, zmieszany, bezradny, upokorzony, strącony nagle z wyżyn swych radosnych oczekiwań. Prawdopodobnie nie rozumiał wcale, że to ogromne wzburzenie na sali spowodowało jedno słowo: „zbrodnia”.\nPodniosłem się ze swojego miejsca i wśród ogólnego poruszenia szukałem drogi do wyjścia, by dogonić Schleicha i powiedzieć mu parę pocieszających słów. Gdy jednak w końcu dotarłem do wyjścia, Schleich wraz ze swoim ojcem już zniknął. Zobaczyłem go dopiero następnego dnia, mocno rozgoryczonego i przepełnionego nienawistną pogardą dla wszystkich prominentów świata chirurgicznego, która go już zresztą nie opuszczała do końca życia. Przy tej okazji dowiedziałem się, że także teraz, w godzinie największego upadku; jego ojciec był tą osobą, która potrafiła go skutecznie podtrzymać na duchu. Do historii przeszły jego słowa: Karolu! Ci ludzie zupełnie zwariowali. Chodź, pójdziemy do Hillera i wypijemy butelkę szampana. I tak będą musieli przyznać ci rację!” Swoją drogą, do dziś nie pojawiła się w druku żadna relacja przedstawiająca bezstronnie istotę tego zajścia na owym posiedzeniu Kongresu.\nOdtrącenie Schleicha na Kongresie Chirurgów w roku 1892 stało się później w Niemczech wręcz legendarnym zdarzeniem i kanwą licznych utworów literackich na temat niedocenienia młodego geniusza przez akademicką medycynę. Rozpalona wyobraźnia Schleicha zacierała obraz faktycznych zajść na Kongresie, na którym, prawdę mówiąc, również on sam nie był bez winy, a jego uzdolnienia literackie przedstawiały go niemieckiej publiczności w roli męczennika nauki dużo szybciej i z większym powodzeniem, niż miało to miejsce w przypadku takich ludzi, jak Semmelweis i Lister. Pomogły mu w tym jego osobiste kontakty z artystami i dziennikarzami, którzy uznali jego sprawę za swoją. Tym samym otrzymał satysfakcję, której tak bardzo domagała się jego pobudliwa i wrażliwa dusza, ale i znalazł się na pozycji autsajdera i – przy całym uznaniu, jakiego mu później nie odmawiano – nigdy już nie został zaliczony do właściwego kręgu niemieckich chirurgów.\nPoczątkowo rozgoryczony Schleich pracował – dalej nad swoją metodą, a jako pierwszy poparł go Bergmann. W czasie berlińskiego Kongresu Chirurgów w roku 1894 Bergmann zaprosił Schleicha do swojej kliniki na Ziegelstraße, by ten zademonstrował swoją metodę. Pokazowi mieli się przyglądać zaproszeni goście uczestnicy Kongresu. Bergmann zażądał przedstawienia między innymi operacji żylaków odbytu. Ale jakże znamienny dla powstałego głębokiego rozłamu był fakt, że na pokaz stawiło się niespełna trzydzieści osób na około siedmiuset gości reszta zignorowała demonstrację Schleicha. Następnego dnia Bergmann oświadczył przed Kongresem: – Referent może zatem polecać metodę znieczulenia nasiękowego sposobem Schleicha do niezbyt dużych operacji w obszarze zdrowej skóry i musi przyznać, że pan Schleich ma nieocenione zasługi dla rozwoju i udoskonalenia tej metody. – Takie były pierwsze oficjalne słowa uznania, ale na tłumie słuchaczy zrobiły one niewielkie wrażenie. Kilkakrotnie odwiedzałem w tych dniach klinikę Schleicha i za każdym razem ogarniało mnie wielkie oburzenie, gdy widziałem, ilu ludzi się tutaj ratuje, ludzi, którzy gdzie indziej musieliby umrzeć, ponieważ nie wytrzymaliby narkozy. W rozmowach z przyjaciółmi i znajomymi, od Esmarcha począwszy, a skończywszy na Mikuliczu i Bergmannie, nie ukrywałem swego zdania. Lecz o ile wszyscy prywatnie żałowali przykrych zajść na Kongresie, to oficjalnie większość z nich nie wyjawiała swego poglądu na ów drażliwy temat.\nTymczasem liczba niemieckich i zagranicznych chirurgów, którzy odwiedzali Schleicha w celach naukowych, wzrosła niepomiernie. Znieczulenie nasiękowe stosowano w coraz szerszym zakresie także w Ameryce, w salach operacyjnych takich sław, jak Würdemann, Parvin, Bloch czy Tennies. Mimo to i mimo konieczności zastąpienia narkozy innym sposobem znieczulenia – czego domagali się sumienni lekarze – metoda Schleicha rozprzestrzeniała się tylko w pewnych, ściśle wyznaczonych granicach. Centralną postacią zapewniającą powodzenie metody pozostawał Schleich. Wytłumaczenie tego faktu znajdowałem w wypowiedziach licznych lekarzy odwiedzających Schleicha. Podawali oni argument, który pojawił się już wcześniej, że metoda ta jest zbyt skomplikowana dla przeciętnego chirurga, niedysponującego tak niebywałą zręcznością i wprawą jak Schleich. Naturalnie broniłem jej przed tym zarzutem, choć – gdy przyglądałem się z bliska i dokładnie artystycznemu mistrzostwu Schleicha w posługiwaniu się na przemian sprayem, strzykawką i narzędziami chirurgicznymi – jakiś głos wewnętrzny podpowiadał mi, że argument ten w gruncie rzeczy jest słuszny, a z czasem może się stać przeszkodą nie do pokonania przy próbie upowszechnienia tej metody w praktyce.\nNa wiosnę 1894 r. Schleich ukończył rękopis obszernej książki, w której szczegółowo wyjaśnił powstanie i użyteczność swojej metody dla najrozmaitszych typów operacji. Tytuł tego dzieła brzmiał: „Bezbolesne operacje, znieczulenie miejscowe płynami obojętnymi”. Bez wątpienia rękopis ten zawierał pewną ilość przekornie entuzjastycznych spostrzeżeń, które nawet w moich oczach wydawały się mocno przesadzone. Ale poza tym było to arcydzieło. Przez wiele miesięcy Schleich szukał daremnie wydawcy. Klątwa z roku 1892 nie została zapomniana przez wydawców literatury fachowej. Wreszcie profesor Langgard z Instytutu Farmakologicznego w Berlinie, autsajder w gronie chirurgów, przekonał wydawcę Juliusa Springera o wielkiej wartości dzieła i jesienią 1894 r. książka ukazała się w druku. Odniosła wielki sukces i Schleich po raz pierwszy zdobył międzynarodową sławę.\nZ chwilą ukazania się dzieła Schleicha skończył się okres prawie zupełnej rezygnacji z kokainy, mimo że wkrótce okazało się, iż techniczna zawiłość tego sposobu jest rzeczywiście przeszkodą nie do pokonania dla przeciętnego chirurga, a tym samym dla upowszechnienia tej metody znieczuleniowej. Jednak samo przezwyciężenie tej wielkiej rezygnacji jest niezaprzeczalną zasługą Schleicha. Pozostała nawet wówczas, gdy Schleicha spotkała druga porażka, która dotknęła go jeszcze głębiej. Niemiecki chirurg Heinrich Braun – nowa postać na polu walki o znieczulenie miejscowe, a zarazem ten, który dokończył dzieła – udowodnił, że wprawdzie postępowanie Schleicha jest skuteczne i daje dobre wyniki, ale teoretyczne wytłumaczenie, którym uzasadnił swoje znieczulenie nasiękowe jest błędne. Zwłaszcza owa błyskotliwa myśl o „tłumiku strun fortepianowych”, która olśniła go w roku 1890 i dała początek całej jego pracy – opiera się na fałszywych przesłankach.\nŚwiat fachowców poczuł się urażony ostrymi sformułowaniami Schleicha, ale tak naprawdę znienawidził go, gdy okazało się, że trzeba mu przyznać rację.\nNieźle profitująca własna klinika pozwoliła mu coraz częściej uciekać w świat sztuki i filozofii.\nW 1900 r. Carl Ludwig Schleich został kierownikiem oddziału chirurgicznego w szpitalu powiatowym w Groß Lichterfelde. Była to funkcja związana z profesurą. Nie wytrzymał długo – w 1901 r. odszedł na tle stałych konfliktów z pedantycznym szefem. W szpitalu za jego czasów ograniczono aseptykę do stosowania gorącej wody i wynalezionego przez Schleicha mydła marmurowego, rezygnując z jodoformu i karbolu.\nMydło marmurowe (zawierające zmielony proszek marmurowy i wysoko ceniony przez wynalazcę wosk), w zamierzeniu mające złuszczać wierzchnią warstwę naskórka wraz z bakteriami, było wymyślone i produkowane przez Schleicha we własnej wytwórni. Według twórcy miało także oddziaływać w chorobach serca przez pobudzanie „elektromolekularnych prądów w skórze” i dzięki „mikroćwiczeniom gimnastycznym” pobudzać ukrwienie. W leczeniu ran był pionierem stosowania środków „homogenicznych”, opartych na związkach białka i metali oraz ich soli (pasta peptonowo-rtęciowa, gluton, chromożelatyna). Wytwarzaniem i rozprowadzaniem Glutolu – maści zawierającej formalinę – zajęła się firma Schering z Berlina. Zwracał uwagę na to, że stosowanie mydła pozbawia skórę naturalnej błony ochronnego wosku. Stąd zawartość wosku w jego maściach i mydłach. Postulował, by zamiast aseptyką zająć się „atoksyką”, czyli usuwaniem nie tyle baterii, co ich toksycznych produktów: alkaloidów, fermentów, toksyn gnilnych. Wiele jego teorii trąciło wówczas herezją.\nPodczas wojny postulował wyposażanie żołnierzy w małe zestawy do znieczulenia na wypadek odniesienia ran. Miało to oszczędzić im cierpień podczas transportu i od chłodu. Pomysł odrzucono – żołnierze mogliby owe zestawy wypić…\nWynalezioną przez siebie pastę woskową stosował także w… malarstwie. Twierdził, że wosk daje dużo szersze możliwości od oleju. Malował całkiem niezłe pejzaże.\nWidok Zalewu Szczecińskiego C. L. Schleich; technika własna\nPoza „Bezbolesnymi operacjami” napisał także, jeśli chodzi o literaturę fachową, „Leczenie ran”(1899 r.) i „Dwa lata doświadczeń chirurgii wojennej” (1916 r.).\nW literaturze pięknej trudno przecenić jego wspomnienia dotyczące wielkich ludzi, z którymi przyszło mu się zetknąć. Były to zarówno czołowe postacie świata medycznego, jak Rudolf Virchow, ale także przyjaciele z „Czarnego Prosiaka”: August Strindberg, Knut Hamsun czy Richard Demmel.\nZostawił parę rozpraw z pogranicza filozofii i psychologii, w których znawcy dopatrują się nieuniknionych wpływów Strindberga. Najważniejsza z nich to „Es lautet die Glocken. Phantasien über den Sinn des Lebens – Niech zabrzmią dzwony. Fantazje o sensie życia”. Pisał także o podświadomości, histerii, eutanazji, transplantacjach.\nDla szczecinian fundamentalna jest jego ostatnia książka, autobiografia „Besonnte Vergangenheit. Lebenserinnerungen – Nasłoneczniona przeszłość. Wspomnienia”. Zawiera barwny opis spędzonego w Szczecinie i na Wolinie dzieciństwa i młodości, obyczajów szczecińskiego mieszczaństwa i ciekawego życia.\nCarl Ludwig Schleich zmarł 7 marca 1922 r. w sanatorium Bad Saarow pod Berlinem. Pochowany jest na Cmentarzu Leśnym w Stahnsdorf.\nCarl Ludwig Schleich, Besonnte Vergangenheit. Lebenserinnerungen.\nJurgen Thorwald, Triumf chirurgów.\nBernhard Meyer, Von der Fachwelt ignoriert. Der Arzt Carl Ludwig Schleich (1859-1922).\nhttp://www.carl-ludwig-schleich.de – stronę opracował pan Jürgen Pohl.\nKonsultacja terminologii medycznej: Sławek (sedina.pl).\nIlustracje dzięki uprzejmości pana Jürgena Pohla.\nTen wpis został opublikowany w kategorii Szczecinianie. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\nSzczecin do 1945 r. • Zniszczony most przy Vulcan Straße 14 marca 2021 edwb\nPierwsza szkoła w Szczecinie


GLS Sprachenzentrum: prywatna szkoła, założona w 1983 roku. Ma wieloletnie doświadczenie w organizacji kursów językowych dla obcokrajowców. Zrzeszona jest m.in. w ALTO oraz FADAF.\nKurs standardowy, intensywny: od 18 lat\nKurs standardowy: od 30 lat\nKurs standardowy, intensywny od 18 lat: w każdy poniedziałek\nKurs standardowy od 30 lat: 21.06, 28.06, 05.07, 12.07, 19.07, 26.07*, 02.08**, 09.08.2020***\n*kurs 1,2,3-tyg., **kurs 1,2-tyg., ***kurs 1-tyg.\nBerlin: stolica i największe miasto Niemiec. Ważny ośrodek kulturalny, naukowy i artystyczny.\nCentrum nauczania: nowoczesny, absolutnie wyjątkowy kampus GLS położony jest w samym centrum dzielnicy Prenzlauer Berg, która po upadku Muru Berlińskiego jest uważana za kultową dzielnicę miasta. Na terenie ośrodka znajduje się 66 doskonale urządzonych sal lekcyjnych (w większości wyposażone w tablice interaktywne), kafeteria, 2 restauracje, basen i ogród, a także szkolne apartamenty i hotel. Na kampusie w jednym terminie może przebywać około 500 kursantów.\nKurs językowy: standardowy (w terminie 22.06-14.08 osobne grupy dla kursantów powyżej 30 roku życia) lub intensywny. Ich celem jest poprawa ogólnej znajomości języka niemieckiego, gramatyki, poszerzenie zakresu słownictwa i praca nad wymową. Doświadczeni i wykwalifikowani nauczyciele dokładają wszelkich starań, by nauka przebiegała w przyjemnej atmosferze i przynosiła owoce. Każda lekcja trwa 45 minut. Nauka w grupach międzynarodowych. Maksymalna liczba osób w grupie: kurs standardowy 12, kurs intensywny: 8\nDla chętnych po lekcjach organizowany jest program zajęć rekreacyjnych, towarzyskich i kulturalnych oraz wycieczek, płatne bezpośrednio w szkole.\nw apartamentach pokoje 1, 2-osobowe na terenie kampusu. Są w pełni wyposażone: kuchnia, łazienka (prywatna lub wspólna), TV i WiFi. Ręczniki są zapewnione. Śniadanie w formie bufetu serwowane jest w szkolnej kawiarni w godzinach 7.30 – 10.00\nw hotelu Stadtbad Oderberger na terenie kampusu, w pokojach 1-osobowych z łazienką, ekspresem do kawy, lodówką, TV, bezpłatnym WiFi. Śniadania w formie bufetu serwowane są w kawiarni szkolnej w godzinach 7.30 – 10.00. Hotel mieści się w dawnych słynnych łaźniach "Stadtbad Oderberger"; wszystkie pokoje są nowocześnie urządzone, ale zachowały swój oryginalny styl, zostały starannie odrestaurowane w najdrobniejszych detalach\nu rodzin goszczących, mieszkających do 35 minut jazdy komunikacją miejską od szkoły. Pokoje 1-osobowe, łazienka dzielona z pozostałymi mieszkańcami. Rodzina zapewnia ręczniki.\nZakwaterowanie: niedziela - sobota. Przejazdy po mieście na własny koszt, ok. 30 EUR/tydzień.\nNauka na kursie zgodnie z wybraną opcją\nOpłata za sprzątanie płatna w dniu przyjazdu do apartamentu 30 EUR\nlunch i obiadokolacje na kampusie 140 EUR/tydz.\ntransfer z lotniska/stacji kolejowej w Berlinie (w 1 stronę) 60 EUR


Foto ramki mini Instagram - zestaw "My life, My World" Puzzle4u, fotopuzzle\n» Foto ramki mini Instagram - zestaw "My life, My World"\nFoto mini Instaramki " My life, my world "- to świetny zestaw, który pomoże uwiecznić w niebanalny sposób na zdjęciach ulotne chwile, miejsca, osoby, przedmioty... co tylko tak naprawdę zechcesz... Jeśli lubisz robić zdjęcia i publikujesz je na portalach społecznościowych np. Facebook czy Instagram, a może prowadzisz bloga? masz produkt, który chcesz wylansować? To ten zestaw gotowych foto ramek jest zdecydowanie dla Ciebie. Dzięki Instaramkom w bardzo łatwiej i nietuzinkowej formie możesz stworzyć serię mega niepowtarzalnych kadrów, które przyciągną uwagę Twoich znajomych bądź rzeszę fanów. Zaprezentuj swój własny styl życia i sposób widzenia świata za pomocą naszych foto ramek. Uniwersalne hasła na ramkach umożliwiają tworzenie nieskończonej ilość różnych zdjęć, przy których będziesz się świetnie bawić.\n- 24 ramki z nadrukami w różnych wzorach z gotowymi uniwersalnymi tekstami: #kiss, mega pozytywnie, Mniam, Ale kosmos, #sweetdreams #sztos, Co ty na to?, #happytime, #carpediem, Także, o!, Stylove, Właśnie, tak!, Dzień dobry, Mrrrrr, Jest pięknie!, Lubię to!, must have, Poprostu czad! No ba!, Hej, jak leci?, Inspiruję, Love, Wow!, Ale słodkość!\npolecam ramki do fotek, są super.\nkreatywny zestaw fotoramek, mogę polecić\nramki foto są naprawdę extra, można robić miliony zdjęć:)


You are here: Home » Cennik\nNasze ceny są zabójczo korzystne!\nBrudny Harry każde zlecenie traktuje indywidualnie dlatego już teraz zadzwoń i umów się na spotkanie:\ntel. 880 910 912\nPodstawą wyceny jest poniższa tabelka:\nDla abonamentów miesięcznych – sprzątania 4x w miesiącu:\nSprzątanie mieszkań, domów , biur i lokali dostosowane jest do dostępności godzinowych i specyfiki obiektu. Częstotliwość sprzątania jest uzależniona od indywidualnych wymagań i oczekiwań. Po ustaleniu z Państwem warunków i zakresu usług określamy ostateczną stawkę. Do każdej propozycji współpracy podchodzimy indywidualnie.\nZadbaj o swoje biuro. Idealny porządek w miejscu pracy stanie się codziennością w Twojej firmie. Dzięki profesjonalnym środkom oraz sprawnej ekipie sprzątającej, zapewniamy idealny porządek w miejscu pracy.\nSprzątamy hale przemysłowe oraz inne duże powierzchnie. Korzystamy z profesjonalnych maszyn czyszczących marki Kärcher oraz tradycyjnych technik.\nWszyscy wiemy, że tylko czysty, schludny dom, pozwala odpowiednio zrelaksować się jego domownikom. Nikt po ciężkim dniu pracy nie czerpie przyjemności z odkurzania i zmywania. A może szykuje Ci się duża impreza okolicznościowa? Oferujemy sprzątanie stałe i okresowe.\nOd mycia okien, czyszczenia tapicerki samochodowej po opiekę nad grobami. Zajmujemy się nietypowymi zleceniami które odciążą Ciebie lub Twoją firmę.\nCopyright 2012 © Brudny Harry – Firma sprzątająca Warszawa, Kraków, Nowy Sącz


Nowe stanowisko, zmieniony standard - Finanse Publiczne\nStrona główna » Aktualności » Nowe stanowisko, zmieniony standard\nNowe stanowisko, zmieniony standard\nKomitet Standardów Rachunkowości przyjął stanowisko w sprawie ujęcia transakcji zamiany składnika aktywów niepieniężnych na inny składnik aktywów niepieniężnych (DzUrz MRiF z 2017 r., poz. 127). W dokumencie zaproponowano sposoby księgowego ujęcia takich transakcji, jak wniesienie wkładu rzeczowego (aportu) w zamian za objęcie udziałów lub akcji, zamiana know-how między dwoma podmiotami, wzajemne świadczenie usług czy też różnego rodzaju niepieniężne transakcje z inną jednostką polegające na zamianie jednego składnika aktywów na inny. Stanowisko ma zastosowanie po raz pierwszy do transakcji rozpoczynających się od 1 stycznia 2017 r.\nZaktualizowano także KSR nr 10 „Umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym oraz umowy koncesji na roboty budowlane lub usługi” (DzUrz MRiF z 2017 r., poz. 142), w którym m.in. doprecyzowano zakres wkładu własnego oraz zasady jego ewidencji księgowej (pkt 4.2, 4.3, 4.10 oraz 4.17 standardu), odniesiono się do kwestii ryzyka w umowach o partnerstwie publiczno-prywatnym i umowach koncesji na roboty budowlane lub usługi (pkt 3.1, 3.3 standardu) oraz doprecyzowano zasady ustalania przez stronę prywatną innych przychodów z umowy (pkt 5.12 standardu). Ponadto w słowniczku definicyjnym zamieszczono odesłanie do właściwych artykułów nowej ustawy o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi, a także wprowadzono zmiany o charakterze formalno-technicznym. Zmieniony standard ma zastosowanie po raz pierwszy do sprawozdań finansowych sporządzonych za rok obrotowy rozpoczynający się od 1 stycznia 2017 r.


Bernard - KobiecePorady.pl\nZnaczenie imion męskich. Co oznacza imię Bernard? Imię Bernard w dawnych dialektach germańskich oznaczało „silny jak niedźwiedź”. Gdy chłopiec otrzymywał to imię, wtedy w okresie młodości uczył się jak być silnym niczym niedźwiedź. Prawdopodobnie imię Bernard oraz inne niedźwiedzie imiona (Arkadiusz, Artur, Bruno i Urszula) są śladem szamanistycznego kultu tego potężnego zwierzęcia. Kiedy imieniny obchodzi Bernard? Imieniny obchodzi: 19 stycznia, 9 lutego, 16 lutego, 12 marca, 1 czerwca, 15 czerwca, 10 sierpnia, 20 sierpnia, 21 sierpnia, 14 września, 14 października, 21 października


Piosenka i życzenia na urodziny. m45 – Oryginalne prezenty na każdą okazję\nPiosenka i życzenia na urodziny. m45\nTa piosenka, to nasza najnowsza propozycja na urodzinowy prezent. Można ją podarować każdemu: siostrze, bratu, córce, synowi, znajomym… Jest nagrana w żywym, obecnie bardzo popularnym rytmie samby. A więc super na imprezę urodzinową.\nDo każdej zamówionej piosenki dogrywamy wpisane w formularzu życzenia (można wybrać z tych, które publikujemy na dole strony), także na końcu “Sto lat”, na życzenie . Po odebraniu potwierdzenia wpłaty i wypełnionego formularza wysyłamy plik MP3 na podany adres e-mail w ciągu max. 24h.\nProsimy posłuchać życzeń i nowej piosenki demo:\n* Podaj imię jubilatki, jubilata\n* Jeżeli mamy dodawać na końcu "Sto lat" wpisz: Dodać Sto lat\nPłyta CD z kolorowym nadrukiem będzie z pewnością powodem do radości jubilata, tym bardziej, że usłyszy życzenia i piosenkę, która mówi o tym ważnym wydarzeniu.\n* Imię, nazwisko i adres zamieszkania (potrzebne do rejestracji sprzedaży i wysyłki płyty CD)\n* Podaj imię jubilata, jubilatki\n* Wpisz treść życzeń, które ma czytać lektor i od kogo życzenia\n* Jeżeli nie mamy dodawać "Sto lat" wpisz: bez Sto lat\nPamiątkowy film, który może przypomnieć ważnie i ciekawe wydarzenia z życia jubilata, zdjęcia, życzenia i powyższa piosenka tle dźwiękowym, to doskonały prezent na każde urodziny.\n* Podaj imiona jubilatów\nTo nie żart, zaśpiewajmy Sto lat\nktoś tu dzisiaj urodziny ma\nbawmy się, bo to dobry czas\nw roku raz urodziny się ma\nTo jest dzień, o którym się pamięta\ndzień urodzin więc impreza rozpoczęta\nBawmy się, życzenia złożymy\n(Agnieszka) ma dziś urodziny\nBędzie tort ten twój urodzinowy\nsą prezenty i będzie sto lat\nświat jest piękny dla ciebie rodziny\nbo to dzień, w którym masz urodziny\nSą życzenia i wiele radości\nsą prezenty dla ciebie od gości\nw taki dzień się świetnie bawimy\nbo Agnieszka ma dziś urodziny\nŻyczenia urodzinowe, na urodziny\nJesteś piękna jak ta róża. Ciągle wielką klasę masz. Dzielnie walcz o swą przyszłość. Nigdy nie poddawaj się. Dziś masz urodziny i czy tego chcesz czy nie My życzenia Ci złożymy. Niech gołąbki se gruchają i niech ptaszki Ci śpiewają. Księżyc drogę Ci wskazuje Sto lat życia Ci zwiastuje\nNa kolejne urodziny dziś do Ciebie przybywamy i fajny prezencik mamy. Bukiet kwiatów też wręczymy i życzenia Ci złożymy. Bądź zawsze aktywna, byś wielkim szczęściem się cieszyła. Złych ludzi unikaj i żyj kolorowo!\nTaki wiek, to nie żarty, musisz bardzo być uparty. To najlepszy moment życia, cały świat masz do zdobycia. Więc zdobywaj i się baw obyś żył nam przez sto lat\nChociaż trudno w to uwierzyć, jesteś stary dla młodzieży! Niepotrzebne tu są nerwy, obyś ty nie stracił werwy! Czas się na imprezie zjawić, pokaż wszystkim jak się bawisz. Ta impreza jest szalona, chyba że ci nie pozwoli żona\nTy nie jesteś nastolatką, jesteś już… Latką. Nadal jednak jesteś młoda i każdego dnia ci szkoda. Zdrowia, szczęścia ci życzymy. Bądź nam piękna jak lili kwiat i zdobywaj cały świat\nZ okazji Twych urodzin życzę Ci dużo odwagi i sił, by porywać się na ważne cele i dobre zmiany, które z pozoru wydawać się mogą trudne, a są później wprost wymarzone, realizacji wytyczonych planów, nowych marzeń i kolejnych natchnień, które tak jak morska fala pcha statek, pchają życie do przodu.\nZnów dzień urodzin Twych się szybko zbliża, więc życzenia przesyłam Ci, by się wszystko Ci spełniło, o czym zamarzysz, o czym śnisz. Miej pogodne sny, tego z głębi serca życzę Ci!\nNiech wiatr zawsze wieje Ci w plecy jak w mocny żagiel, a słońce świeci w oczy. Niech dobry los da Ci życie wśród najjaśniejszych gwiazd!\nŻyczymy Ci dużo zdrowia i miłości, moc uśmiechu, wytrwałości, mało smutku, trudów, łez, niech się spełni to, czego od zawsze pragniesz\nZ okazji Twego święta życzymy Ci kolejnych dni, miesięcy i lat pełnych radosnej miłości i wierności, stałego uśmiechu na twarzy, jak również tego, abyś potrafił się cieszyć życiem w każdym jego momencie.\nDużo się ucz i dużo śmiej, gdy dwója grozi, to wcześniej z lekcji wiej, na chłopców często nie zerkaj, wszystkich wykiwaj, dni szczęśliwe nie minę i życia używaj.\nSamych szczęśliwych dni życzę Ci w życiu, uśmiech miej na twarzy, słoneczne promyki w pochmurne dni, latem, zimą, wiosną i jesienią, to, o czym marzysz, by się spełniło, a czego pragniesz, by szybko Twoje było.\nDługich lat szczęśliwego życia, dużo radości, zdrowia i sił, powodzenia w pracy i całym życiu. Niech się spełnią najskrytsze z marzeń, realizuj dobre zamiary i wytyczone plany. Miej pogodę ducha, nadzieję na lepszą przyszłość oraz wszelką pomyślność\n„Pożyczymy” Tobie tak, jak nikt dotąd nie pożyczył: Spełnienia wszystkich marzeń, zdrowia, dużo szczęścia i słodyczy. Jak to dobra wróżka życzy, niech się spełni być wspaniałych dni nie zliczył\nNiech ten wyjątkowy dzień odsunie problemy na zawsze w cień. Niech się śmieją do Ciebie dookoła i blask szczęśliwych dat nie gaśnie przez sto lat!


W Polsce od czwartku rozwijają się manifestacje związane ze zmianą odnoszącą się do legalnej aborcji − mbarczak.pl\n29.10.2020, 16:57 0 komentarzy\nW ponad osiemdziesięciu miastach w Polsce i w dwudziestu poza granicami kraju, strajkować wyszły pełnoletnie kobiety, jak i również Panowie razem z młodszymi ludźmi, chcących okazać niezadowolenie wobec decyzji Trybunału Konstytucyjnego pod względem aborcji. 22 października, w czwartek rano, zgodnie z decyzją Trybunału, prawo do aborcji w momencie chorego zarodka ma być niezgodne z zapisami Konstytucji. Od tamtej chwili cały czas trwają protesty, mające okazać niechęć w sprawie tej sfery. Manifestującym towarzyszą slogany: "To jest wojna" oraz "Piekło Kobiet". Można usłyszeć także teksty, jak np. "Wyp*******ć", czy też "***** ***", natomiast zamiast gwiazdek możliwe jest wsadzić tekst, w prowokacyjnym tonie nakazujący partii rządzącej się wynosić. Młodsi ludzie, a także starsi Polacy wyszli na ulice swoich miejscowości, żeby pokazać komitywę z kobietami, które pozbawiono racje do wyboru poprzez rządową decyzję. Dziesiątki tysięcy tysięcy wzburzonych osób w Polsce oraz Polonia za granicą ma na celu oświadczyć, iż takie prawo nie powinno być zatwierdzone i zaprezentować swoją opozycję co do stanowiska aktualnie rządzącej partii.\nNa początku na strajk przybyło bez liku osób, w głównej mierze zirytowanych kobiet. W największych miastach, manifestujących były tysiące, ponadto też w niewielkich miastach wiele osób wyrażało sprzeciw, zbierając się pod budynkami władzy oraz kierując się na "spacery". Na manifestacjach skandowanych jest wiele haseł, odśpiewywane są piosenki, a z kolei na banerach da się odnaleźć różne napisy, jak np. "Moje ciało, mój wybór" albo No women, no kraj. Mimo wszystko jednak głównym oznaczeniem, które widać permanentnie, jest uznawana błyskawica w czerwonym kolorze. Wiele internetowych osobistości i celebrytów albo decyduje się na przyłączenie się do demonstracji, wkraczając na ulice miast, albo zamieszcza posty w social mediach, okazując swoje wsparcie dla protestu. Reprezentanci Kościoła Katolickiego a także partia rządząca, którzy przywołują o zaprzestanie demonstracji uważają, iż Strajk Kobiet to bandytyzm, którego celem jest zniszczenie Polski.\nNa obszarze całego kraju mniej więcej 400 tysięcy ludzi ulokowało się na ulicach miast w ponad czterystu strajkach, z kolei najwięcej demonstrantów można było znaleźć w Warszawie. Zarówno Poznań, Szczecin, Kraków oraz mnóstwo innych miast wojewódzkich zostały otoczone demonstracjami. Sprzeciwy mają też miejsce w Niemczech, Londynie, we Włoszech, czy także Norwegii i Australii. Na ulicach miast prawie każdego dnia można spotkać manifestacje, które mają na celu spór o prawa kobiet w naszym kraju. W piątek 30 października ma odbyć się najbardziej liczna do tej pory manifestacja.


eSporty coraz popularniejsze - Blog SureBety.pl\n14-07-2015, godzina 12:34 UTC+0200 | Ostatnia aktualizacja: 04-07-2019 10:51\neSporty w USA\nW USA nie mają wątpliwości - tysiące osób koczuje pod Madison Square Garden w Nowym Jorku, by obejrzeć elektroniczne starcia. Rynek gier wideo szacuje się w USA na 100 mld dolarów.\nWszystko wskazuje na to, że eSporty za kilka lat będą bardzo popularne, a może nawet zostaną przyjęte jako dyscyplina olimpijska! To nowy American Dream, który już jest lansowany poprzez markowe ciuchy, gadżety, limuzyny i robienie wielkiego show.\nKtóż z nas nie chciałby, aby mu płacono za granie na komputerze??? :D\neSporty w Polsce\nŁatwo trafić z eSportem do dzieci i młodzieży, w czasach gdy noworodki rodzą się z klawiaturą na kolanach i iPodami w rękach. eSporty są dynamiczne, dostarczają wielu emocji, zapewniają zwroty akcji. Świetnie nadają się do oglądania jako forma rozrywki, a jak coś przyciąga rzesze ludzi, to można już na tym zbić fortunę :)\nPierwszą poważną ofertę na eSporty wypuścił w 2010 roku Pinnacle Sports. Obecnie wielu bukmacherów specjalizuje się wyłącznie w ofercie esportów, a ty możesz mieć do nich dostęp.\nZ uwagi na prawo hazardowe w Polsce nie mogę publicznie podać nazw zagranicznych bukmacherów. Napisz do mnie, to prześlę Ci je emailowo.\nZakłady na Counter Strike


Wyłudzili ponad pół miliona złotych | Kurier Poranny\nWyłudzili ponad pół miliona złotych\nOszuści nakłaniali do przekazania pieniędzy\nOszuści znali ich telefony komórkowe, szczegóły z życia osobistego. Metodą "na wnuczka" nakłaniali do przekazania pieniędzy.\nPięcioro z dwunastu oskarżonych, którzy zajmowali się odbiorem gotówki, wczoraj poddało się dobrowolnie karze. Ich sprawę wyłączono do odrębnego postępowania w Sądzie Rejonowym w Białymstoku. Wyrok ma zapaść 15 września. Ale to tylko formalność. Kary zaakceptował prokurator i sąd. Chodzi o grzywny i kary w zawieszeniu do 2 lat pozbawienia wolności. Proces pozostałych 7 osób, które nie stawiły się na rozprawę lub nie przyznają się do winy - ruszy 17 września.\nTo część większego śledztwa, która obejmuje 60 pokrzywdzonych z całej Polski - 20 z nich to mieszkańcy naszego regionu.\nZarzuty obejmują lata 2011-2012. Oskarżeni to Polacy ale i osoby narodowości romskiej pochodzący ze Śląska. Udostępniali swoje dane szefom szajki, a następnie na pocztach odbierały przekazy pieniężne od pokrzywdzonych (kwoty od 2 do prawie 30 tys. zł). W procederze pełnili rolę pomocniczą. Organizacją oszustwa i wyszukiwaniem ofiar, według śledczych, zajmowały się inne cztery osoby - prawomocnie skazane przez krakowski sąd na 5-6 lat więzienia za udział w zorganizowanej grupie przestępczej. Wyłudzili w sumie ponad pół mln zł.\nCzytelnik. Spółka zoo 20.08.2014 14:46:13\nCo wyłudzili, durne babki same dawały! Niestety, za głupotę trzeba płacić? Jak państwo wyłudza ode mnie ZUS, wszelkiej maści podatki, to kiedy tym się prokurator zajmie?\nosoby zaginione podl...\nTe osoby z Podlaskiego zniknęły bez śladu. Lista osób zaginionych z województwa podlaskiego i poszukiwanych przez KWP Białystok. Może poznajesz którąś z nich?


SZEF KUCHNI Adrian Salamon POLECA | Gazetacodzienna\n... jeden z najbardziej popularnych zestawów w Kusa Sushi - Zen set. fot: arch. prywatne\nKonkursy - 23 stycznia 2018 11:00:00 , data aktualizacji: 8 luty 2018 12:27:08\nul. Mennicza 48 43-400 Cieszyn tel. 791 26 26 24 www. kusasushi.pl\nW centrum Cieszyna, przy ul. Menniczej 48, w atmosferze Dalekiego Wschodu można skosztować japońskich przysmaków. Restauracja Kusa Sushi przyciąga eleganckim wnętrzem, miłą obsługą i smakowitym sushi - podawanymi również w urozmaiconych zestawach. Szef Kuchni - a właściwie Sushi Chef - Adrian Salamon serwuje potrawy dla nawet najwybredniejszych klientów.\nPrzedstawiamy Państwu jeden z najbardziej popularnych zestawów w Kusa Sushi - Zen set. Składa się on z kilku rodzajów sushi. Hosomaki, uramaki i futomaki. Wsród pozycji zawartych w tym zestawie są: węgorz unagi pieczony w sosie kabayaki, tykwa - dynia marynowana, krewetka parzona w połączeniu z czerwoną papryką, paluszek krabowy uzupełniony zielonym ogórkiem oraz łosoś grillowany zwinięty wraz z kremowym serkiem, owocem avocado i sałatą polanym słodko-słonym sosem teriyaki czasochłonnie wytwarzanym w naszej restauracji.\nWarto zaznaczyć, iż składniki w tym zestawie są poddane obróbce cieplnej dzięki czemu mogą go spożywać zarówno osoby, które zaczynają swoją przygodę z sushi jak również dzieci oraz kobiety w ciąży i karmiące.\nWszystkie z wyżej wymienionych maków są zwinięte w najwyższej jakości nori - sprasowane i sprażone algi morskie. Zawierają one znaczną ilość białka, węglowodanów, składników mineralnych: magnezu, wapnia, żelaza, miedzi, cynku, bromu, manganu i jodu oraz szereg witamin.\nSkładniki w naszym sushi są bezwzględnie pierwszorzędnej jakości oraz świeżości.\nDoskonałym uzupełnieniem smaku umami w naszym sushi są herbaty japońskie dostępne w naszej restauracji. Polecamy m.in. wyśmienitą, zieloną herbatę z prażonymi ziarnami ryżu parzoną w żeliwnych dzbankach.\nNasza miła obsługa udziela wszelkich informacji oraz służy pomocą.\nMamy dla Was dwa podwójne zaproszenia na Zen set w Kusa Sushi! Wystarczy napisać jakie sushi lubisz najbardziej i dlaczego zaproszenie powinno trafić właśnie do Ciebie?\nKonkurs trwa do piątku (26.01) do godziny 18.00! Najciekawsze wypowiedzi nagrodzimy. Zaproszenia czekają w redakcji Tramwaju Cieszyńskiego!\nOtrzymaliśmy wiele kreatywnych odpowiedzi. Niestety mogliśmy wybrać tylko dwie. Podwójne zaproszenia do Kusa Sushi w Cieszynie wysyłamy do Pani Katarzyny i Pani Doroty. Paniom gratulujemy, a wszystkim serdecznie dziękujemy za wzięcie udziału w konkursie!\nZacznę może od zupełnie innego pytania, które powinno brzmieć dlaczego pragnę otrzymać zaproszenie do Kusa Sushi w Cieszynie.\nWyobraźcie sobie, że jestem z Rybnika. Cieszyn znam, ale ostatnio podążam ścieżkami kulinarnymi. Pewnego razu zawitałam w progi cieszyńskiej susharni na rynku.\nKusa Sushi wtedy jeszcze nie znajdowała się na Menniczej. Przyznam, że już nie pamiętam co dokładnie zamówiłam ale na pewno była to zupa miso i jakiś set sushi... wracałam do domu z ogromnym bananem radości na ustach, ukojeniem w żołądku i chęcią szybkiego powrotu. Kiedy już powróciłam, tym razem restauracja o przecudnym wyglądzie znajdowała się przy Menniczej. Ze sobą przywiozłam rodziców, których przekonałam, że warto skosztować tym razem sushi a nie polskiej lub czeskiej kuchni. Zasmakowało. Trzeba dodać, że podniebienie moich rodziców nie prosto zadowolić, są jeszcze bardziej wymagający niż złotoloka liderka polskiej gastronomii.\nJakie sushi lubię? W sumie nie ma różnicy. Uwielbiam krewetkę w tempurze...zawiniętą ze szczypiorkiem, serkiem bądź majonezem, lekko na ostro. Ale też i nie pogardzę tuńczykiem, łososiem, węgorzem czy ośmiorniczką. Wszystko to w towarzystwie jaśminowej herbaty.\nJedno jest pewne. Najbardziej lubię sushi jakie dostałam w Kusa Sushi i nie ważne jaki to był set, jaki numerek w menu. Nie było ważne miejsce w jakim znajdowała się restauracja. Za każdym razem było niezwykle przyjaźnie, smacznie i chciało się wrócić. Szkoda, że sushimastera nie można zabrać ze sobą na wynos :)\nPozdrawiam i gratuluję tak smacznego miejsca,\nna pytanie jakie sushi lubię najbardziej, odpowiem- że każde świeże, ale jeśli muszę coś wybrać to california maki a dokładniej Ebi tempura special, jeśli dodatkowo są smażone w panko to już w ogóle jest niebo w gębie.\nA teraz odpowiedz na pytanie czemu ja powinnam wygrać zaproszenie do Kusa Sushi.\nJestem miłośniczką sushi odkąd go pierwszy raz spróbowałam, jeszcze podczas mojego pobytu w Holandii (o zgrozo) jakieś 12 lat temu. :) Przez mój żołądek przewijały się lepsze lub gorsze wypociny różnych mistrzów tego fachu, jednak i przez niekiedy niezbyt udane rolki ciągle jestem ich fanką, czego nie można powiedzieć o moim narzeczonym. Niestety nie miał tyle szczęścia co ja i już podczas pierwszego kosztowania tej potrawy zatruł się na tyle poważnie, że tydzień spędził w szpitalnej izolatce. Od tej pory raczej omija wszelkiego rodzaju sushi restauracje.\nWiec podczas naszych wspólnych walentynkowych, rocznicowych bądź towarzyskich wypadów raczej sushi bar odpada, a szkoda.\nBardzo bym chciała aby zmienił swoje zdanie na temat tej potrawy i mam nadzieje, że wraz z Kusa Sushi uda mi się go przekonać, że sushi może być i jest wyśmienite.


Ludzie, którzy szukają odpowiedniego sposobu za zainwestowanie swoich pieniędzy, powinni pomyśleć o zakupie akcji którejś ze spółek giełdowych. Oczywiście należy mieć na uwadze to, że nie powinniśmy wszystkich swoich oszczędności zainwestować w akcje, ponieważ giełda może nam pozwolić wzbogacić się, ale równie dobrze możemy przegrać wszystko. Nie powinniśmy jednak zamartwiać się na zaś, po prostu musimy podejść do sprawy niezwykle ostrożnie, a wtedy będziemy mieli duże szanse na zarobek. Chociaż oczywiście i z ostrożnością nie powinniśmy przesadzać, ponieważ inwestowanie...\nNapisany przez Ytaham dnia Kwi 29, 2011 w Informacje | Możliwość komentowania Udane inwestycje została wyłączona\nUdane inwestowanie, nie jest tak naprawdę powszechnym zjawiskiem. Jest wielu ludzi, którzy stracili cały swój majątek, ponieważ inwestycja, która wydawała się im pewna, wcale taka nie była. Jednak inwestowanie jest czymś, o czym niewątpliwie powinniśmy pomyśleć. Nie możemy po prostu dopuścić do takiej sytuacji, że na stare lata, nie będziemy mieli komfortowych warunków do życia. A trzeba mieć na uwadze to, że ludzie, którzy dzisiaj dużo zarabiają, za kilkadziesiąt lat, nie muszą mieć koniecznie zbyt wysokich emerytur. Poza tym, warto zauważyć, że wartość pieniądza spada,...\nNa świecie żyją osoby o zupełnie różnych osobowościach. Niektórzy obywatele skłonni są do podejmowania naprawdę dużego ryzyka. Inni z kolei wolą wzbogacać się, ale nie za dużym kosztem. Pierwszym doradza się w związku z tym inwestowanie w akcje. Dlaczego? Przede wszystkim dlatego, że jest to inwestycja dużo bardziej niebezpieczna i ryzykowna. W każdej chwili bowiem, w przypadku bankructw danej spółki, akcje mogą stracić swoją wartość. Osobom ostrożniejszym poleca się więc inwestowanie w obligacje. Co to takiego? A mianowicie są to – najprościej rzecz ujmując – papiery...


Dziś premiera książki „Moja żona tramwajarka. Opowieść o Henryce Krzywonos-Strycharskiej"".\n27 marca, dokładnie w 66. urodziny Henryki Krzywonos-Strycharskiej, polskiej działaczki opozycji w okresie PRL, sygnatariuszki porozumień sierpniowych, premierę ma wyjątkowa książka. Wyjątkowa, bo napisana o Henryce przez jej męża, Krzysztofa Strycharskiego.\nDziś o 18.00 w Gdyńskim Centrum Filmowym uroczysta premiera książki. A 8 kwietnia w Kinotece w PKiN w Warszawie Wydawnictwo Agora organizuje spotkanie z Henryką Krzywonos-Strycharską i Krzysztofem Strycharskim, które poprowadzi Dorota Wellman.


Wyrażam zgodę na otrzymywanie informacji handlowych drogą elektroniczną od Praktiker Polska Sp. z o.o. Eleganckie i estetyczne krzesło, wykonane z wysokiej jakości materiałów. Nadaje się zarówno do użytku domowego, jak też do lokali biurowych i gastronomicznych. Utrzymanie krzesła w czystości, jest bardzo łatwe. Jest wygodne i wytrzymałe. Pozostanie w niezmiennym stanie przez długie lata.\nKrzesło wyposażone w metalową, chromowaną ramę. Siedzisko tapicerowane. Wykonane z gąbki i wysokiej jakości ekoskóry, w kolorze brązowym. Wysokość krzesła wynosi 84,5 cm. Bok siedziska ma długość 41 cm. Nogi krzesła, zabezpieczają specjalne korki, zapobiegające rysowaniu podłogi.\nWyślij zapytanie Numer artykułu290498EAN5903038394422Waga z opakowaniem5,90 kgModel ArgentoKolor brązowyMateriał wykonania ekoskóra


" Świetna zabawa, polecam! Wrocław :)"\n"Świetny stand up, fajna atmosfera od samego początku no i na organizację nie ma co narzekać :) polecam uczestniczyć w kolejnych edycjach bo naprawdę warto;)"\n"Super występy, polecam serdecznie...oby częściej w Olsztynie!!!"\n"Ten występ to to, czego oczekiwałam :) Wszyscy wspaniali!"\n"Pierwszy raz na stand-up. Ogólne wrażenie bardzo pozytywne lecz nie da się ukryć, że niektóre momenty były słabe lub nudne. Mimo wszystko jeśli chłopaki pojawią się ponownie w Poznaniu na pewno się pojawię. "\n"Byłam na stand up'ie pierwszy raz. ŚWIETNY WIECZÓR :) Brawo Panowie! :)"\n"Super występ ! Polecam gorąco, brawo Panowie !"\n"Za......ie spędzony wieczór. Polecam Stand-up Polska, tak jak i portal kupbilecik.pl."\n"Naśmiałem się. Może z 2-3 występujących trochę poniżej poziomu, reszta b.dobrze. Polecam!"\n"Miło spędziłem wieczór zna Stand-up w Poznaniu. Polecam."\n"Gdyby nie prowadzący Adamczyk byłoby mocno przeciętnie. Dobry występ Syrka i kilka pojedynczych momentów nie było w stanie zrekompensować pozostałej nudy. "\n"Było super dzięki za dobrą zabawę chłopaki :)"\n"Byłem pierwszy raz. Uśmiałem się momentami nie do opanowania, momentami mniej. Generalnie jeden wielki pozytyw z naciskiem na świetnego w roli prowadzącego M. Adamczyka, oraz występy K. Kopca, C. Jurkiewicza, A.S. Dąbrowskiego, M. Buchwalda, B. Zalewskiego, S. Rejenta, J. Borkowskiego. Troszkę gorzej W. Fiedorczuk i G. Feliga, ale bardzo dobry wieczór :) "\n"Nie wiem skąd tyle pozytywnych komentarzy. Do połowy występu jakoś wytrzymałem, później impreza zaczęła się strasznie dłużyć. Spodziewałem się wysokiego poziomu, a dostałem humor krążący między kiblem a sypialnią plus całą masę wymuszonych przekleństw. "\n"Maciek jako prowadzacy mega!chlopaki dali rade :)"\n"Tak średnio bym powiedział. Kilka fajnych akcji, reszta przeciętna. Całość trwała 2 godziny, nigdzie nie mogłem znaleźć szacowanego czasu."\n"Było super! Chętnie wybiore sie znów :)"\n"ok 2,5h naprawdę dobrej zabawy! Sebastian, Bartek, Antek i Jasiek pozamiatali... no i oczywiście prowadzący, który w naprawdę mistrzowski sposób uzupełniał przerwy pomiędzy występującymi. Polecam każdemu i czekam na następne taki spotkanie we Wrocławiu"\n"Występ standUp udany. Kępa oraz jeszcze jeden gość, nie pamiętam nazwiska ( w niebieskich spodniach) byli do bani. Usypiali publikę. Prowadzący rewelacja. Gość na kolorowo ubrany - gadał do ręki - mistrzostwo. Aha i ten grubszy w czapeczce wymiatają. Organizacja szatni dno. Hala Ludowa powinna za to dopłacić do biletu. "\n"Polecamy! Świetna zabawa, prowadzący mistrz :) "\n"Ciekawa impreza i mnóstwo śmiechu;)Chłopaki są świetne,choć brakowało kobiety w tym stand-upie;)"\n"Występ rewelacyjny. Wyśmiałam się za wszystkie czasy."\n"Bardzo zróżnicowany poziom stand-uperów. Mimo to występ zaliczam do udanych! Szczerze polecam :) "\n"Było Zajebiście :)"\n"Było świetnie. Kupa śmiechu, niesamowita atmosfera. Polecam wszystkim!"\n"Super zabawa :) "\n"Było sympatycznie i zabawnie . Polecam :) "\n"MEGA! Brawo dla Prowadzącego! Szkoda tylko, że jego pogadanki skończyły się po przerwie na rzecz konkursów, bo były świetne. Poziom kominów zróżnicowany, ale cały event można zaliczyć do bardzoo udanych!"\n"Bartek jako prowadzący jak zawsze pokazały klasę. Impreza, jako całość super, niestety można było odczuć nierówny poziom komików. Cześć jak zawsze nie zawiodła, natomiast po kilku występach miałam odczucie, że robią to od niechcenia po takiej ilości odwiedzonych miast."\n"Świetna zabawa , świetna atmosfera polecam Wszystkim ;)))"\n"Prowadzący nr 1 serio Zalewski genialnie prowadził imprezę ! Jasiek Borkowski jak zwykle mistrz, chociaż zrobił wstawki ze swoich starych występów. Również Rejent i Syrek-Dąbrowski na wielki plus. Niestety na minus i chyba jeden z dwóch najsłabszych występów Michał Kempa... szkoda bo to jeden z moich ulubieńców rodzimej sceny StandUpu"\n"Na 12 artystów 5 było ok. Reszta nudy... siedzisz i nie wiesz czy się śmiać czy płakać. Historia Kępy wręcz usypiała. Stand-upy jakieś poucinane bo ,,czas się kończy" i przed 23:00 wszyscy muszą wyjść. Niestety czekanie ponad godzinę po kurtkę w szatni dobija na koniec."\n"Bartek, Jasiek, Sebastian i Antek byli super ! Niestety reszta się nie popisała... "\n"polecam!!!! prowadzący wymiatał równie dobrze jak uczestnicy:)"\n"Super zabawa, zakwachy na brzuszku gwarantowane :):):):):) "\n"Prowadzący niszczył psychikę. Reszta ekipy była niczym kataklizm dla umysłu. Było extra"\n"Rejent, Zalewski, Walos, Syrek, Jasiek... Przyszli zajebali, pozamiatali i wyszli...!!! Jeden minus... trwało to jakieś 2.5h... jakieś 5h za krótko!!!!!!!!!!!!!!!!!!"\n"Niesamowicie się uśmiałam, do łez. Świetne prowadzenie przez Bartka. Jasiek, Antek i Karol najlepsi. Gorąco Polecam!"\n"Gorąco polecam. Rewelacyjnie spędzone ponad 2 godziny. Prowadzący świetny. Duża dawka humoru i dobrej energii ?"\n"Byłem na zdecydowanie lepszych stand-upach. Dwie osoby i prezenter naprawdę pokazały klasę, reszta niestety momentami zachowywała się jakby totalnie improwizowała i nie wiedziała co powiedzieć. Jestem zawiedziony"\n"Prowadzący i Jasiek wymiatali! :) czekam na powtórkę :)"\n"Dobra zabawa i miło spędzony czas. Prowadzący był świetny. Najlepsze występy były Jaśka, Sebastiana Rejenta i Antka Syrka-Dąbrowskiego. Niektórzy Panowie zdecydowanie dłużej mogliby występować po prostu byli świetni ? Największy minus to ?nowoczesna i przestronna? sala jak jest reklamowana na stronie Centrum Kongresowego. Nie wiem gdzie ta przestrzeń, bo na pewno nie tam gdzie znajdowały się super niewygodne siedzenia. "\n"Padłem ze śmiechu :)"\n"Ogolnie bardzo spoko. Sebastian Rejent dalej jest moim mistrzem Stand upu. Polecam kazdemu!!"\n"Impreza, jako całość super, pomimo nierównego poziomu komików. Na występach jednych sala wyła ze śmiechu inni lekko przynudzali. Ja najbardziej uśmiałem się na występie Jaśka Borkowskiego. Naprawdę rewelacja. Również świetnie w roli prowadzącego spisał się Bartek Zalewski. Patrząc na całość na pewno opinia bardzo pozytywna."\n"Polecam dla osób, które nie były wcześniej na standupie, (byliśmy wcześniej na Gali STAND-UP COMEDY w lutym i po tym wydarzeniu mieliśmy chyba za wysokie wymagania...) Ogólnie było pozytywnie 4/5. Bartosz jako prowadzący miał najlepsze żarty!"\n"Rewelacja! Prowadzący z występu na występ coraz lepszy! Bije na głowę nawet niektórych stand-up'erów :) wielki szacun dla Jaśka Borkowskiego, Antka Syrek-Dąbrowskiego, Czarka Jurkiewicza, Karola Kopiec, i jak zawsze dla Bartka Walosa :) Gorąco wszystkim polecam! "\n"super szafa gra"


I z tego powodu muzyka Damnation nie jest wcale podobna do Behemoth, a jeżeli już, to znacznie bliżej jej do, istniejącego już wówczas, Hell-Born. Jest to piekielny death metal, zresztą poprzedzony zejściem w czeluści, które otwierają pierwszy „Coronation”. A tam na dole to już się czujemy jak u siebie. Właściwie to nawet jesteśmy u siebie, gdy w przytłaczających dźwiękach zasiadamy na tronie zbudowanym z kości zwolenników Chrystusa i raczymy się nektarem z ich krwi. Brzmienie gitar jest przytłumione i wraz z perkusją czynią wyniszczające tło, a nad nimi unosi się gardłowy wokal, który wyraźnie wysuwa się na pierwszy plan. Ustępuje z niego podczas szybkich i krótkich solówek oraz cisnących fragmentów instrumentalnych, kiedy to prym przejmuje szalejąca perkusja, która nadaje tu ogromnej mocy. W takich sytuacjach dobrze też przebija się bas.\nTen ciężki kawałek czarnego chleba podzielony jest na cztery pajdy, z których ostatnia „The Land Of Degradation” jest powtórką z pierwszego albumu „Reborn…” Wszystko jest bardzo ciężkie i iskrzące. Artyleria Szatana pracuje pełną parą, a on sam ma się dobrze i może się cieszyć całą gębą. Same utwory, choć treściwe, nie są jednak zbyt wyróżniające, ale ich piorunujący efekt w zupełności to wynagradza.\nWydawca: Las Episode (1998)\nLast Episode rebel souls Hell-Born death metal thrash metal black metal Vox Mortis Records adam darski Coronation Nergal damnation Damnation Les sturmgewehr666 les Bart Behemoth demon seed bruce dickinson pagan records


5 PUNKTÓW, KTÓRE ODMIENIŁY NASZ SALON NA JESIEŃ. | Mieszkanie Marzeń\nDługo myślałam co tu zrobić, żeby ta różnorodna podłoga nie rzucała się tak w oczy... Wcześniej były płytki, kwadrat z paneli w części wypoczynkowej i dywan. Jak dla mnie za dużo, jestem zwolennikiem jednolitej podłogi najlepiej w całym mieszkaniu. No i wymyśliłam sobie dywan, tak duży dywan, który zasłoni panele i dzięki temu pozbędziemy się jednej "warstwy" podłogi. Wybrałam szary dywan Casablanca z dywany-luszczow.pl. Jest łatwy w utrzymaniu czystości, w przeciwieństwie do tych z długim włosem, co przy naszym Rikusiu, który uwielbia przynosić jedzenie na dywan jest świetnym rozwiązaniem. Kolor szary pasuje do całego wnętrza, a brak wzoru sprawia wrażenie ujednolicenia wnętrza.\n2. Stolik kawowy.\nWcześniej mieliśmy bardzo popularną mieszankę stolików o różnych kształtach i wielkościach na drewnianych nóżkach. Troszkę nam się znudziły, szukaliśmy jakiejś alternatywy. Jednak okrągłe stoliki były zawsze mniejsze, a kwadratowego nie chcieliśmy. Ten, który wybraliśmy Henri z mondex.pl ma idealną wielkość, kształt, wysokość, a ten blat z drewnianych deseczek robi niesamowite wrażenie. Pomimo nowoczesnego, metalowego stelaża te przecierane, szare deski nadają przytulności.\nWcześniej na naszej długiej szafce RTV po obu stronach stały dwa wazony z bambusami. Troszkę już mi to do jesieni nie pasowało. Kombinowałam co tu wymyślić, żeby też nie zagracić tej przestrzeni. Brakowało mi u nas fajnych grafik, dlatego wybrałam 6 plakatów, w 3 różnych wielkościach, w 3 kolorach ramek, z cudownymi czarno-białymi obrazami od posterilla.pl. Każdą stronę zaaranżowałam tak aby był jeden rodzaj plakatu: geometryczny, widok, napis, w różnych wielkościach na każdej ze stron. Dzięki temu pomimo symetrii nie ma tej przewidywalności, a my możemy cieszyć oko pięknymi grafikami.\nPowiem szczerze, że podobnie jak różnorodnej podłogi nie lubiłam też naszej szafki RTV. Nie chciałam jej wymieniać, bo pod względem wielkości bardzo nam odpowiada, jednak wizualnie już mniej. Najbardziej denerwował mnie widok tych nowoczesnych, srebrnych uchwytów, ale gdy zobaczyłam te cuda na stronie regalka.pl pomysł pojawił się od razu! Postanowiłam wybrać wzór Kula Bosmańska z pięknego, jutowego sznurka. Taki sznurek świetnie skomponował się z naszym dywanem, deseczkami na stoliku, oraz naturalnym drewnem, którego mamy coraz więcej. W 3 minuty odmieniliśmy znienawidzoną RTVkę w totalnie nowy, aktualnie kochany mebel!\n5. Zasłony, poduchy, dynie i świece.\nPamiętacie zasłony z balkonu i z pokoju na górze? Szare troszkę nas już męczyły, a biorąc też pod uwagę nadchodzące coraz krótsze dni chcieliśmy, aby było najjaśniej jak się da. Dlatego postanowiłam powiesić zasłony balkonowe, które i tak miały czekać w szafie do kolejnego sezonu, a że brakowało mi jeszcze jednej to zabrałam tą z pokoju na górze, gdzie teraz wiszą te szare z dołu, taka zamianka, bez wydawania pieniędzy :) Do tego dodałam więcej jasnych poduch z pomponikami, białe świece na schodach i gdzie tylko się dało, a także słodkie małe, białe dynie, aby pojawił się jesienny akcent.\nW taki właśnie sposób udało mi się stworzyć jasną, przytulną przestrzeń z jesiennymi akcentami. Te pare szczegółów zrobiło sporą różnicę, a ja uwielbiam ten efekt odświeżonego mieszkania. Cieszę się zawsze jak dziecko z nowej zabawki tymi wszystkimi nowymi detalami. A jak każde z nich łączy się z pozostałymi i wspólnie tworzą jedną wielką, fajną i przyjemną przestrzeń to jest dla mnie ogromna radość!\nLista pozostałych przedmiotów:\nDywan z trawy morskiej- SlowDeco\nDywanik pod stołem- IzzyProjekt\nDywan w kuchni-Castorama\nŁożko Rikusia- Bambol\nMeble w przedpokoju- Smukee\nSzafka wisząca w przedpokoju- Pepco\nZosia 7 sierpnia 2019 02:54\nFajnie, że udało Ci się jeszcze wykorzystać te zasłony. Wygląda to naprawdę genialnie. Ja też planuje dokupić coś takiego do moje salonu. Fajne modele widziałam tu - link gdybyś szukała. Daj znać, co o nich sądzisz.\nPola 30 czerwca 2021 14:53\nJak szukasz odpowiednich ofert odnośnie zasłon, to polecam Ci się zainteresować stroną jaką jest https://flhf.com.pl/asortyment/zaslony/ Ja przeszukuję te strone w poszukiwaniu zasłon do naszej sypialni, stronę poleciła nam znajoma, a że ceny sa nie wysokie, to nie chce szukac gdzie indziej jak mam opinie z pierwszej ręki na temat jakości. Jest to ogólnie strona producenta i sprawdzam, co od nich pięknego można dostać w ofercie innych sklepów. No chyba, e można bezpośrednio od nich coś sobie zamówić, muszę sprawdzić.


Takie cudo udało mi się dorwać - oryginalna trylogia Star Wars w wersji mangowej. Łakomy kąsek dla każdego nerda :) Szczerze mówiąc wygląda to lepiej niż jakikolwiek inny komiks SW jaki do tej pory widziałem (a było ich sporo), stylizowana trochę odrealniona kreska pasuje do tego, bądź co bądź, naiwnie bajkowego scenariusza.\nKomiks jest w wydaniu amerykańskim (jak wszystko z SW wydany przez Dark Horse) - czyli lustrzane odbicie japońskiego, co akurat bardzo fajnie wygląda bo komiks w ten sposób nie powtarza ujęć filmu. Rysownicy w każdej części są inni, co widać - styl ewoluuje od dość cukierkowatej kreski w Nowej Nadziei do przypominającej tą z Ality w Powrocie Jedi.\nScenariusz trzyma się bardzo wiernie filmu, tylko niektóre sceny zostały rozwinięte. Pojedynek Obi-Wana z Vaderem w końcu wygląda przyzwoicie, walka z Boba Fettem też jest trochę dłuższa, plus parę innych drobiazgów.\nKomiks dostaje Międzynarodowy Znak Akceptacji Christofa :) Rzecz warta ściągnięcia (Ze sklepu, ze sklepu oczywiście! A co myślałeś?! ;)), i to nawet w wersji japońskiej - skoro słyszałem podczas czytania muzykę Williamsa, to pewnie i dubbing się przy odpowiednich scenach włącza (serio, chyba oglądałem SW jeden raz za dużo)\nAcha, i Han strzela pierwszy :)


Drabinki do łodzi, drabinki do jachtu, drabinki kąpielowe - KW Construction\nHome - Oferta - Drabinki kąpielowe\nDrabinki ze stali kwasoodpornej\nProponujemy drabinki do łodzi i do basenów wykonane ze stali kwasoodpornej przeznaczone do wszystkich jednostek pływających. Nasze drabinki wykonujemy na specjalne zamówienie klienta – wersje proste oraz przegubowe – i mogą być one montowane na stałe lub tylko w razie potrzeby. Posiadamy także bogatą ofertę drabinek teleskopowych. Oferowane przez nas drabinki będą służyły latami. Cechują się bowiem najwyższymi parametrami jakościowymi i odpornością na uszkodzenia. Jakość naszych produktów i zadowolenie klienta to nasze priorytety.\nWykonywane przez nas drabinki kąpielowe to produkty najwyższej jakości, spełniające najsurowsze normy. Dzięki temu posiadamy wiele pozytywnych rekomendacji od naszych zadowolonych klientów. Przy produkcji naszych drabinek wykorzystujemy metodę gięcia rur. Taka technologia obróbki polega na trwałej zmianie krzywizn rury za pomocą giętarki sterowanej numerycznie (gięcie CNC). Giętarka przy zastosowaniu odpowiednich rolek gnących pozwala na wyginanie rur pod dowolnym kątem, a także na ich walcowanie. Dla naszych klientów, jak i dla nas to gwarancja najwyższej jakości powstających u nas drabinek do łodzi, jak i drabinek do basenów.\nOferowane przez nas drabinki dostępne są w różnych rodzajach wykończenia powierzchni: surowej, szlifowanej, elektropolerowanej, polerowanej ręcznie lub malowanej. Zapraszamy do kontaktu z naszymi specjalistami. Pomogą oni w wyborze dopasowanej do Państwa potrzeb opcji.