Wersja z 13:27, mar 7, 2019 (edytuj)\nWersja z 13:30, mar 7, 2019 (edytuj)(anuluj edycję)\n=== Remus jako nauczyciel ===\nW [] roku Albus Dumbledore wytropił Remusa w opuszczonej chacie w Yorkshire, który na widok dyrektora Hogwartu doznał miłego zaskoczenia. Wizyta Dumbledore'a nie była bezowocna. Albus zaproponował Lupinowi stanowisko nauczyciela [[Obrony Przed Czarną Magią]], jednocześnie gwarantując mu, iż będzie miał nielimitowane zaopatrzenie w Eliksir Tojadowy, który sporządzał mu będzie obecny nauczyciel eliksirów, Severus Snape. Remus bez chwili wahania zaakceptował to.\nW [] roku Albus Dumbledore wytropił Remusa w opuszczonej chacie w Yorkshire, który na widok dyrektora Hogwartu doznał miłego zaskoczenia. Wizyta Dumbledore'a nie była bezowocna. Albus zaproponował Lupinowi stanowisko nauczyciela [[Obrona Przed Czarną Magią|Obrony Przed Czarną Magią]], jednocześnie gwarantując mu, iż będzie miał nielimitowane zaopatrzenie w Eliksir Tojadowy, który sporządzał mu będzie obecny nauczyciel eliksirów, Severus Snape. Remus bez chwili wahania zaakceptował to.\nLupin podróżował do Hogwartu [[Ekspres Hogwart|pociągem]], razem z uczniami szkoły. Gdy [[Harry Potter]], [[Hermiona Granger]] i [[Ron Weasley]] zajęli przedział w Ekspresie Hogwart, kiedy udawali się na trzeci rok nauki, zobaczyli, że Remus śpi na jednej z kanap. Gdy w drzwiach przedziału stanął jeden z [[dementorów]], którzy przeszukiwali pociąg, Lupin przegonił go wyczarowując [[patronus]]a, po czym poczęstował Harry'ego i jego przyjaciół czekoladą, aby zneutralizować negatywny wpływ tego stworzenia. Nauczyciel wysłał też sowę do [[Minerwa McGonagall|Minerwy McGonagall]], aby poinformować ją o zasłabnięciu Pottera.\nLupin podróżował do Hogwartu [[Ekspres Hogwart|pociągem]], razem z uczniami szkoły. Gdy [[Harry Potter]], [[Hermiona Granger]] i [[Ron Weasley]] zajęli przedział w Ekspresie Hogwart, kiedy udawali się na trzeci rok nauki, zobaczyli, że Remus śpi na jednej z kanap. Gdy w drzwiach przedziału stanął jeden z [[Dementor|dementorów]], którzy przeszukiwali pociąg, Lupin przegonił go wyczarowując [[patronus]]a, po czym poczęstował Harry'ego i jego przyjaciół czekoladą, aby zneutralizować negatywny wpływ tego stworzenia. Nauczyciel wysłał też sowę do [[Minerwa McGonagall|Minerwy McGonagall]], aby poinformować ją o zasłabnięciu Pottera.\nW szkole okazało się, że będzie on nauczał obrony przed czarną magią. Uczniom podobało się to, że uczył nie tylko teorii, ale kładł też duży nacisk na praktykę, na przykład poprzez ćwiczenie walki z [[bogin]]em. Jego sposób prowadzenia zajęć sprawił, że wielu uważało go za najlepszego nauczyciela tego przedmiotu. Pomimo że Lupin był powszechnie lubiany, to jednak Draco Malfoy i niektórzy Ślizgoni często wyśmiewali jego niedbały wygląd oraz połatane i obszarpane ubrania.\n6 czerwca zjawił się we Wrzeszczącej Chacie, ponieważ zobaczył na Mapie Huncwotów Łapę ciągnącego Rona i Glizdogona do tunelu pod Bijącą Wierzbą. Nie wiedział, że był śledzony przez Snape'a który postanowił wydać jego i Blacka Dementorom, ale na swoje nieszczęście Snape został oszołomiony przez Harry'ego, Rona i Hermionę. Lupin razem z Blackiem opowiedział Harry'emu, że to nie Syriusz, a Peter zdradził jego rodziców Voldemortowi. Poinformowali również Rona, że jego szczur to tak naprawdę Pettigrew pod postacią animaga. Gdy [[Zaklęcie odwracające animagiczną postać|przemienili]] szczura w jego ludzką postać, Lupin i Black chcieli go zabić za jego zbrodnie, ale Harry nie zgodził się na to, bo nie chciał, żeby przyjaciele jego ojca zostali mordercami, natomiast chciał Glizdogona wydać dementorom.\n[[Plik:Werewolf attack.gif|thumb|240x240px|Atak wilkołaka (Lupin po przemianie)]]\nByło to błędem, bo w drodze do zamku zza chmur wyszedł księżyc i Lupin przemienił się w wilkołaka, gdyż zapomniał tego dnia zażyć wywar. Syriusz został zmuszony do przekształcenia się w psa, aby chronić Harry'ego, Rona i Hermionę przed Remusem, co wykorzystał Pettigrew przemieniając się w szczura i uciekając. Chwilę później pojawił się Snape i zobaczył Lupina pod postacią wilkołaka.\nByło to błędem, bo w drodze do zamku zza chmur wyszedł księżyc i Lupin przemienił się w wilkołaka, gdyż zapomniał tego dnia zażyć wywar. Syriusz został zmuszony do przekształcenia się w psa, aby chronić Harry'ego, Rona i Hermionę przed Remusem, co wykorzystał Pettigrew przemieniając się w szczura i uciekając. Chwilę później pojawił się Snape i zobaczył Lupina pod postacią wilkołaka. W [[Zakazany Las|Zakazanym Lesie]] Lupin przystąpił do ataku na Harry'ego i Hermionę, ale został zatrzymany przez [[Hipogryf|hipogryfa]] [[Hardodziob|Hardodzioba]] i uciekł. Remus spędził resztę nocy głęboko w lesie.\nW [[Zakazany Las|Zakazanym Lesie]] Lupin przystąpił do ataku na Harry'ego i Hermionę, ale został zatrzymany przez [[Hipogryf|hipogryfa]] [[Hardodziob|Hardodzioba]] i uciekł. Remus spędził resztę nocy głęboko w lesie.\nPrzy śniadaniu Snape "niechcący" powiedział o drugiej twarzy Remusa [[Slytherin|Ślizgonom]]. Tego samego dnia Remus spakował się, bo wiedział, że rodzice nie będą zadowoleni, że ich dzieci uczy wilkołak. Jego nagła rezygnacja była powodem żalu większości uczniów i personelu Hogwartu, którzy wszyscy bardzo go lubili. W szczególności Harry błagał go, aby został, oświadczając, że jest najlepszym nauczycielem Obrony Przed Czarną Magią, jakiego mieli uczniowie. Remus pokręcił głową, po czym oddał Harry'emu Mapę Huncwotów i [[Peleryna Niewidka|Pelerynę Niewidkę]], którą zostawił poprzedniego dnia we Wrzeszczącej Chacie. Powiedział mu także, że była to prawdziwa przyjemność uczyć go i był całkowicie pewien, że się wkrótce jeszcze spotkają.\nWersja z 13:30, mar 7, 2019\n1 sierpnia 1997 roku Remus wraz z Tonks brali udział w ślubie Billa Weasley'a i Fleur Delacour i dzielnie bronili Nory, gdy ta została zaatakowana, gdy Voldemort przejął ministerstwo.


dom meblowy zielona góra - Forum biznesowe - Nic nam nie jest obce\nStrona główna > Dom > Meble Kuchenne > dom meblowy zielona góra\ndom meblowy zielona góra\nMa ktoś może w domu meble marki Forte? Szukam czegoś takiego za rozsądne pieniądze, bo słyszałam dobre opinie na temat ich wytrzymałości. Klasyczna komoda by mnie najbardziej interesowała. Skąd zamówić?\nJeszcze w tamtym roku to bym widział kogo polecić, bo sama szukałam mebli do dużego pokoju, a teraz to...trudno powiedzieć. Na pewno w sieci warto poszukać, mają dużo przecen, zwłaszcza w tym okresie przed końcem roku.\nParę sklepów sobie przejrzałem w internecie szukając segmentu do pokoju dzieci i najlepsze wrażenie zrobiła na mnie propozycja Domu Meblowego Burzyńscy. Trudno naliczyć ile mieli różnych zestawów w ofercie, ale naprawdę dużo. Także jak ktoś lubi sobie powybierać i zazwyczaj narzeka na brak alternatyw, to tu nie będzie miał z tym problemu, zapewniam ;) Sklep działa stacjonarnie w Zielonej Górze, ale prowadzi też swoją stronę www.burzynscymeble.pl gdzie można zamawiać meble internetowo.\nW Ikei jakiś czas temu szukałem mebli, ale powiedzmy sobie szczerze, nie są to meble na lata użytkowania. Może ładnie wyglądają, ale jakościowo to trochę zajeżdża chińszczyzną.\nHej, też szukam mebli, ale do kuchni. Widziałam tyle ładnych mebli w zabudowie w necie na różnych stronach projektantów...ech poezja po prostu.\nSporo jest dobrych polskich firm robiących meble, można coś znaleźć pod swój gust i potrzebny. Dla mnie meble powinny być przede wszystkim funkcjonalne i trwałe, kwestie estetyki schodzą na dalszy plan. Ładną zupą się nie najesz jak to mówią ;>\nOj ja to lata temu kupiłem ostatni raz jakiś większy mebel, była do sofa dokładnie rzecz ujmując, ale to w sklepie stacjonarnym na mieście udało się wtedy dostać. Promocja nawet była dość gruba, z tego co pamiętam ;)


3 dowody na istnienie Magicznej fasoli • Londonsky\nBlog, Dobre Przepisy, O niebo lepsze wiadomości, Dania Główne, Proste Jedzonko\n3 dowody na istnienie Magicznej fasoli\n03 08 2016 Londonsky\n3 Dowody na istnienie magicznej fasoli, tak bo taka istnieje !\nOczywiście wielu w dzieciństwie (włączywszy w to mnie samego i Manię), oglądało bajki o magicznych ziarnach fasoli ale czy wierzycie w bajkę o magicznej fasoli? Nie, to zobaczcie 3 dowody na istnienie magicznej fasoli !\nMoże odpoczątku, bo ów magiczna fasola to BLACK EYED PEA (zwana różnie w zależności od kraju i wyznania), a dlaczego jest Magiczna ? Co, ciekawe w Polsce ta odmiana fasoli jest mało znana.\nCzy owe 3 dowody na istnienie magicznej fasoli to fakt, że fasola zawiera dużo żelaza i potasu oraz witamin które są skarbnicą dla ludzi ? Poniekąd tak, ale jest coś jeszcze i o tym właśnie poniżej…\nDowód numer 1 – Zarowno żydzi Sefardyjscy jak i południowi Ashkenazyjscy spożywają ten gatunek fasoli jako symbol „Szczęcia i powodzenia” tradycja sięga starozytności. Fasola ta jest spożywana przede wszystkim w Rosh Hashana, to tak zwany żydowski Nowy Rok. Poraz pierwszy wspomina o tym część Talmudu (oraz Biblii tzw. Stary testament), spisana na wygnaniu w Babilonie, a także Horayot 12A: „Abaye [d. 339 ] opisuje że , dobrzy ludzie powinni spozywać symbole szczęścia i powodzenia. Ów symbole to : ( qara (Tykwa), rubiya (Fasola czarnooka ), Arabic lubiya), kartei (por), silka (liście botwiny) i tamrei(daktyle) , te wszystkie warzywa włączając w to fenkuł powinny znaleźć się na każdym świątecznym stole. Spożywający je człowiek będzie miał powodzenie i szczęście.\nDowód numer 2 – Fasola czarnooka jest szczególnie cennym źródłem białka. Zawiera go o niebo więcej aniżeli świeże mięso ! Białko jest kopalnią witamin z grupy B, a przede wszystkim witaminy B1, czyli tiaminy, która działa przeciwdepresyjnie, poprawia pamięć oraz wpływa na zdolność logicznego myślenia.\nDowód numer 3 – Magiczna fasola czarnoka spożywana jest w niemal wszystkich krajach świata od starozytności ale … W Wietnamie spożywa się ją najczęściej z ryżem i mlekiem kokosowym na słodko. W indonezji jada się ją głównie w ostrych daniach typu curry takiej jak n. – sambal goreng, czy sayur brongkos, lub sayur lodeh. Z kolei Turcy i Grecy a także na Cyprze w Syrii i w Jordani jada się ją gotowaną z cebulą, czosnkiem, pomidorami, oliwą i czarnym pierzem (często z warzywami i … cytryną). Najciekawszy sposób spożywania tej fasoli jest w Kolumbii, tam bowiem moczy się fasolę, obiera skórkę ręcznie i miksuje miąższ razem z jajkami a potem smaży się placki.\nPowodów i smaków dla tej fasoli jest mnóstwo, poznajmy je i my POLACY ! Mnie osobiście wystarczą 3 dowody istnienia magicznej fasoli aby samemu ją przyrządzić na obiad. Wybrałem sposób z legendy amerykańskiej.\nLegenda mówi, że Podczas wojny domowej generał Wiliam. T. Scherman zakazał żołnierzom spożywania wieprzowiny i fasoli czarnookiej, bo jego zdaniem było to jedzenie dla zwierząt nie dla ludzi. Tym sposobem na południu ludzie przetrwali zimę albowiem ich zapasy nie zostały zrabowane przez maszerujące wojsko. Przy okazji dodam, że czarnooka fasola jest też symbolem wyzwolenia niewolników.\nNajbardziej popularne danie to Hoppin’ Jack z ryżem, beconem, cebulką, zieloną papryką i octem.\nOto mój przepis (z małym ulepszeniem) 🙂\n1 ) słuszny kawałek żeberek, lub podgardla\n2) słuszna garść fasoli czarnookiej (uprzednio namoczonej przez co najmniej kilka godzin)\n3) Duża cebula\n5) 2 liście laurowe\n6) szczypta cząbru\n7) oliwa łyżeczka\n8) mała czerwona papryka posiekana\n9) Mała marchewka posiekana\n10 ) Sól do smaku na sam koniec dodajemy\n11) szczypta chili\nCałość dusimy na małym ogniu od 1 do 2 godzin, najlepiej w żeliwnym garnku 🙂\nSmacznego, oto 3 dowody na istnienie magicznej fasoli, niech się szczęści !\n#3 dowody na istnienie Magicznej fasoli\n#fasola Black eyed beans\n#fasola black eyed pea\n#rzadkie odmiany fasoli fasola czarnooka


Ducati Trace Me Woda toaletowa dla mężczyzn 100 ml - Perfumeria internetowa E-Glamour.pl\nWstecz Perfumy Wody toaletowe Ducati Ducati Trace Me Ducati Trace Me Woda toaletowa dla mężczyzn 100 ml\nDucati Trace Me Wody toaletowe dla mężczyzn\npieprz, ananas, zielone jabłko\ncedr, ambra, żywica\nDucati Trace Me Woda toaletowa dla mężczyzn 100 ml\nDucati Trace Me Woda toaletowa dla mężczyzn 100 ml tester Testery perfum i kosmetyków nie różnią się składem od ich pełnowartościowych wersji. Pakowane są w białe lub szare pudełka lub wysyłane bez pudełek. Często pozbawione są również korka lub zatyczki nakładanej na główkę spray'u. Głównyą zaletą testerów jest niższa cena.\nZobaczwięcej Wody toaletowe Ducati Ducati Trace Me Ducati Trace Me Wody toaletowe dla mężczyzn\nDucati to ekskluzywna marka motoryzacyjna, której filozofia obejmuje różnorodne aspekty życia nowoczesnego mężczyzny pełnego klasy, odwagi i elegancji. Włoska firma produkująca prestiżowe samochody i motocykle zwróciła się również w stronę kreacji awangardowych zapachów. Perfumy Trace Me to woń dedykowana pewnemu siebie bohaterowi podążającemu nieznanymi drogami na wprost przeznaczeniu.\nPrzygodę unoszącą się w eterze zwiastują energetyczne akcenty drzewne, owocowe oraz aromatyczne zioła, które dodają woni animuszu. Nuta głowy porywa świeżością zielonego jabłka, czarnym pieprzem oraz niuansami ananasa. Serce to wyrafinowane zespolenie gałki muszkatołowej, liści fiołka i ziela angielskiego, podczas gdy baza zapachu uwodzi unikalną mieszanką cedru oraz bursztynu.


Znaneleki.pl - Portal branży farmaceutycznej - Sanofi i Towarzystwo Fraunhofer-Gesellschaft informują o utworzeniu Ośrodka Badań nad Produktami Naturalnymi.\nNa mocy zawartego porozumienia, Sanofi i Fraunhofer IME (Instytut Biologii Molekularnej i Ekologii Stosowanej im. Fraunhofera) nawiążą współpracę, mającą na celu identyfikowanie i optymalizowanie innowacyjnych, naturalnie występujących związków chemicznych lub biologicznych, głównie w dziedzinie chorób zakaźnych. Penicylina jest przykładem jednym z wielu antybiotyków otrzymywanych\nz produktów naturalnych. To podejście może zostać w przyszłości rozszerzone na inne wskazania,\njak na przykład cukrzyca, ból i choroby rzadkie, w których substancje pochodzenia naturalnego odgrywają istotną rolę w zakresie leczenia i profilaktyki. Sanofi udostępni partnerowi swój zbiór szczepów (jeden\nz największych na świecie, obejmujący ponad sto tysięcy różnych mikroorganizmów), a także podzieli\nsię z Towarzystwem Fraunhofer-Gesellschaft wiedzą na temat badań nad chorobami zakaźnymi.\n– Istnieje ogromna, uzasadniona medycznie potrzeba zwalczania chorób zakaźnych w skali globalnej.\nMa to zasadnicze znaczenie, biorąc pod uwagę rosnącą na całym świecie, a szczególnie w środowisku szpitalnym, antybiotykooporności oraz coraz częstsze występowanie poważnych, nawet zagrażających życiu infekcji. W ostatnich latach zrobiono niewielki postęp, by temu zaradzić – powiedział Dr Elias Zerhouni, prezes Globalnego Działu Badań i Rozwoju Sanofi. – Współpraca z Towarzystwem Fraunhofer-Gesellschaft ma charakter zupełnie wyjątkowy, ponieważ dzięki niej wewnętrzni i zewnętrzni badacze tworzą jeden zespół i pracują nad wspólnymi projektami, aby poszerzyć wiedzę i dostarczyć nowe leki\ndla pacjentów cierpiących na choroby zakaźne.\n– Ten pierwszy Ośrodek Badań nad Produktami Naturalnymi im. Fraunhofera to nie tylko obopólna korzyść dla partnerów, lecz także efekty wykraczające daleko poza badania nad lekami.\nDostęp do katalogu produktów naturalnych Sanofi przysłuży się także innym branżom, znacząco zwiększając szanse biznesowe – powiedział prof. dr Rainer Fischer, prezes Instytutu Fraunhofera.\nWspólnemu zespołowi naukowców przewodniczyć będzie prof. dr Peter Hammann z pionu\nbadawczo-rozwojowego Sanofi, dyrektor komórki ds. innowacji zewnętrznych w dziale chorób zakaźnych, który będzie ściśle współpracował z prof. drem Andreasem Vilcinskasem, dyrektorem oddziału Giessen\nw Instytucie Fraunhofera. Praca zespołu będzie polegała na analizowaniu budowy genetycznej szczepów, hodowaniu ich w różnych warunkach, stymulowaniu do wytwarzania substancji czynnych i badaniu\nich efektów. Oczekuje się, że współpraca zaowocuje rozległą wiedzą umożliwiającą odkrycie nowych antybiotyków przydatnych w leczeniu poważnych chorób zakaźnych.


Scrap'n'skill: Wiosna już blisko\ndo Świąt Wielkanocnych już tylko miesiąc, więc czas najwyższy zabrać się za świąteczne kartkowanie. Zaczęliście już myśleć o pięknej oprawie życzeń wielkanocnych dla swoich bliskich, znajomych czy przyjaciół. U mnie praca wre od miesiąca a teraz nadszedł czas by pomalutku prezentować jej efekty.\nZa oknem sroga zima więc pomyślałam że ta karteczka będzie idealna na poprawę nastroju i ocieplenia mroźnego klimatu. Została w całości wykonana z papierów Magicznej Kartki - arkusze pochodzą z różnych kolekcji, ale idealnie do siebie pasują.\nStworzyłam bardzo wiosenny obrazek - jest kolorowo, kwiatowo i energetycznie.Zobaczcie jak niewiele potrzeba by powstał przepiękny, wręcz egzotyczny obrazek. To tylko dwa kawałki papierów i kilka detali pochodzących z arkuszy z pięknymi dodatkami. Kompozycję dopełniłam tekturkami, gazą, sizalem a w gniazdku usadowiłam dwa drewniane ptaszki.\nGra światła i kolorów tworzy energetyczny obrazek, motywy roślinne oraz kwiatowe nastrajają bardzo pozytywnie a radosne ptaszki są pierwszą oznaką nastania cieplejszych dni - czekamy na wiosnę z utęsknieniem.\nWyzwanie marcowe #23 z paletą kolorystyczną + kwia...


Oświetlenie tradycyjne firmy BELIGHT -\n> Oświetlenie tradycyjne\nTRADYCYJNE OPRAWY OŚWIETLENIOWE\nJeżeli jesteś tradycjonalistą i szukasz klasycznych rozwiązań, ta kategoria z pewnością jest dla Ciebie. Znajdziesz tutaj szeroki wybór tradycyjnych opraw oświetleniowych sprawdzonych producentów do domu, pracy, garażu, ogrodu, na ulicę czy do magazynu, słowem znajdziesz tutaj wszystko czego szukasz. Tradycyjne oprawy oświetleniowe mają to do siebie, że sam możesz zdecydować jakie źródło światła w nich umieścisz.\nRodzaje tradycyjnego oświetlenia\nW naszym sklepie znajdziesz między innymi: plafoniery, oprawy downlight, oprawy świetlówkowe, wiszące oprawy, naświetlacze, oprawy gruntowe, przemysłowe, awaryjne, oprawy typu High-bay oraz oświetlenie uliczne.\nW naszym sklepie znajdziesz produkty wysokiej jakości, od sprawdzonego producenta marki BELIGHT, spełniające wszystkie normy bezpieczeństwa, oraz posiadające certyfikaty CE, RoHS\nJeżeli jesteś zainteresowany zakupem większej ilości sztuk naszego asortymentu, napisz do nas a udzielimy Ci rabatu adekwatnego do wielkości zamówienia\nOprawa UX-CLASSIC ASN.NC OPAL 2x58W EVG\nOprawa dogruntowa GRUNT ZTS\nOprawa przystosowana do montażu w gruncie. Zastosowanie: parki deptaki, chodniki pomniki, fontanny Pierścień zewnętrzny: kwadratowy Moc: max. 60W ( żarówka tradycyjna E-27) IP: 67\nOprawa dogruntowa GRUNT R70S\nOprawa przystosowana do montażu w gruncie. Zastosowanie: parki deptaki, chodniki pomniki, fontanny Pierścień zewnętrzny: kwadratowy Moc: 70W ( Lampa metalohalogenowa z trzonkiem Rx7s) IP: 67\nOprawa dogruntowa GRUNT R150C\nOprawa przystosowana do montażu w gruncie. Zastosowanie: parki deptaki, chodniki pomniki, fontanny Pierścień zewnętrzny: okrągły Moc: 150W ( Lampa metalohalogenowa z trzonkiem Rx7s) IP: 67\nOprawa hermetyczna HERMI 218 KVG\nOprawa przemysłowa, szczelna, przystosowana do źródeł kompaktowych liniowych T8Zastosowanie: hale przemysłowe tunele, piwnice magazynyNapięcie: 230V Moc: 2x18W Typ świetlówki: liniowa T8 Szczelność: IP 65 Statecznik elektroniczny BAG Oprawa ABS, klosz poliwęglan odporne na uderzenia mechaniczne Odbłyśnik: blacha stalowa, lakierowana proszkowo na...\nNaświetlacz HALUM R70AK czarny\nOprawa zewnętrzna do akcentowania i iluminacji obiektów. Zastosowanie: iluminacja elewacji iluminacja pomników oświetlenie parkingów i hal przemysłowych Moc : 70W Kolor : Czarny


Lider Polski 2050 zatroskany problemami mniejszości niemieckiej\nDodano: 22 lipca 2021, 19:42 23\nSzymon Hołownia spotkał się z przedstawicielami mniejszości niemieckiej w Polsce. Twitterowicze są oburzeni jego wpisem.\nPo spotkaniu zorganizowanym w Opolu lider Polski 2050 stwierdził, że problemy Niemców w Polsce pogłębiają się. Oskarżył o to rząd, jednak nie wyjaśnił, o jakich dokładnie problemy chodzi. "Dziś w Opolu podczas spotkania z Mniejszością Niemiecką rozmawialiśmy o sile, jaka tkwi w różnorodności. A jednak problemy @NiemcywPolsce pogłębiają się. Ten rząd wykorzysta każdą okazję, żeby poszczuć i upokorzyć, w myśl zasady "dziel i rządź". W @PL_2050 wolimy: "łącz i buduj" – stwierdza Szymon Hołownia.\n"Ale ciągnie do Niemców"\nPod wpisem polityka pojawiło się wiele komentarzy, w których internauci kpią z Szymona Hołowni, wytykając mu nadmierne zainteresowanie problemami mniejszości niemieckiej. Warto przypomnieć, że Polacy nie mają w Niemczech statusu mniejszości narodowej. Za to mniejszość niemiecka ma swojego przedstawiciela w polskim Sejmie.\n"A może powinien Pan się zająć Mniejszością Polską w Niemczech. Proszę jeszcze wszystkim przypomnieć jakie ma tam prawa"; "Bezczelni są. Mają przywileje zgodnie z umową a ciągle im mało. Polacy od dekad nie mogą się doprosić cofnięcia dekretu Hitlera. Ale to, że pan ma to gdzieś a zamiast tego pochyla się nad urojonym problemem nie zaskakuje" – to niektóre z komentarzy.\nSzczeciński radny PiS Dariusz Matecki pyta: "Zapytał Pan dlaczego Polacy w Niemczech nie mają takich samych praw jak Niemcy w Polsce? Dlaczego nawet nie są uznawani tam za mniejszość narodową (od czasów III Rzeszy)? Spytał Pan dlaczego Niemcy do dziś nie zwrócili zrabowanego majątku Związku Polaków w Niemczech?".\nNa razie Hołownia nie odniósł się do krytycznych komentarzy.\n"Nie wspierajcie radykalizmu". Brejza apeluje do PSL, szybka riposta rzecznikaCzytaj też:


Program rabatowy - Bank Spółdzielczy w Sławnie\nTo unikalny program skupiający wybranych Partnerów oferujących rabaty klientom posiadającym kartę z logo SGB. Program kierowany jest głównie do klientów sektora Agro. Klient posiadający kartę płatniczą z logo SGB będzie mógł otrzymać rabat. W celu otrzymania rabatu wystarczy, aby klient zgłosił sprzedawcy chęć otrzymania rabatu, a następnie zapłacił za towar lub usługę kartą płatniczą lub okazał tę kartę sprzedawcy.\nWięcej informacji na temat programu, a także aktualny wykaz Partnerów znajduje się na stronie http://www.agro-sgb.pl/program-rabatowy\nZapraszamy również do przystąpienia do Programu rabatowego firmy specjalizujące się w dziedzinie rolno-spożywczej oraz cieszące się dużym zaufaniem na rynku lokalnym. Firma uczestnicząca w Programie promowana jest wśród klientów Banku. Informacja o firmie zawarta jest również na dedykowanej stronie internetowej http://www.agro-sgb.pl/program-rabatowy , co w dużej mierze może mieć wpływ na wzrost świadomości marki na rynku lokalnym oraz wzrost klientów.\nOdpowiedzi na Państwa pytania w sprawie Programy rabatowego udzielają pracownicy oddziałów Banku Spółdzielczego w Sławnie.


Trudne zadania szefa przedsiębiorstwa. Jak się z tym uporać? » psoas.org.uk\nWiększość z nas myśli o tym, by otworzyć własny zakład pracy który pozwoli wieść życie jak król. Tymczasem rzeczywistość nie bywa taka oczywista. Bycie prezesem biznesu to dużo problemów, o których nie ma pojęcia zwyczajny człowiek.\nposiadania firmy zabija papierkowa robota. Trzeba między innymi zorganizować rachunkowość oraz wpis do KRS (zobacz - poradnik.wfirma.pl/-jednoosobowa-dzialalnosc-gospodarcza-a-wpis-do-krs), jeżeli chce się prowadzić legalny biznes. Urząd skarbowy nie odpuści najmniejszego uchybienia oraz jak wskazują różne przypadki, urzędnicy mogą uprzykrzyć życie szefa. Przepisy prawne to tak w rzeczywistości największa zmora startupów. Mnóstwo z nich nie przetrwało konfrontacji z urzędnikami.\nJeżeli masz działalność jednoosobową, to nie ma takiej tragedii. Kwestie papierkowe można zrobić samemu przy szczypcie samozaparcia. Jeżeli jednak zatrudniasz pracowników, sytuacja się zmienia. Trzeba opracować proces zatrudniania, zarejestrowanie albo wyrejestrowanie pracownika z ZUS, należy ogarnąć nie tylko składki, lecz także szkolenia (rekomendujemy ofertę na szkolenie: Franklin Covey efektywna komunikacja szkolenie) BHP każdego człowieka. Warto sprawdzić: jak wyrejestrować pracownika z ZUS. Obowiązków jest zbyt dużo na jednego człowieka, tym bardziej kiedy chcesz w całości poświęcić się rozwojowi biznesu. W tym przypadku już należy skontaktować się z działem finansowym. Nie ma innego sposobu.\nBycie szefem przedsiębiorstwa to duża rola. To nie tylko rozrost przedsiębiorstwa, marketing, sprzedawanie i płacenie podatków.\nTo również dbanie o zatrudnionych. Tak, to dzięki tobie posiadają pracę, lecz ty przez nich masz możliwość funkcjonować na rynku. Jeżeli nie zadbasz o zatrudnionych, w końcu odejdą, a nie ma nic gorszego dla przedsiębiorstwa, niż zwolnić wartościowego pracownika do innej firmy.\nBycie szefem to również praca 7 dni w tygodniu.\nJeżeli fascynuje Cię opisywany temat, to przejdź do podstrony (https://chelmski.eu/category/wiadomosci/sport/chelmianka-chelm/) oraz zgłąb inne informacje odnośnie takiego zagadnienia. Pochłoną Cię bez reszty.\nWymiar urlopu wypoczynkowego dla szefa przedsiębiorstwa nijak się ma do urlopu zwykłego zatrudnionego. Co musisz wiedzieć: jaki jest wymiar urlopu wypoczynkowego. Właściciel, zwłaszcza na początku biznesu, może sobie pomarzyć o urlopie. A jeżeli już uda mu się gdzieś wyjechać, rzadko przytrafia się czas bez myślenia o pracy. Jedynie muśl, że firma się rozkręci i wkrótce da możliwość życia po swojemu, pomaga przezwyciężać niewygody prowadzenia biznesu.\nTags: biznes, działalność, marketing


Prezentacja jest wyświetlana w widoku konspektu w PowerPoint jako konspekt składa się z tytułów i tekstu głównego każdego slajdu. Każdy tytuł jest wyświetlany po lewej stronie okienko zawierające karty Konspekt, wraz z ikoną i numer slajdu. Tekst główny jest wcięty pod tytułem slajdu. Obiekty graficzne są wyświetlane tylko jako małe notacji na ikonie slajdu w widoku konspektu.\nPraca w widoku konspektu jest szczególnie wygodna wtedy, gdy są wprowadzane globalne edycje, potrzebny jest przegląd prezentacji, zmienia się kolejność punktów lub slajdów lub są stosowane zmiany formatowania.\nPodczas tworzenia konspektu, pomyśl o ile slajdów potrzebujesz. Prawdopodobnie ma co najmniej:\nSlajd wprowadzający, zawierający główne punkty lub obszary w prezentacji\nJeden slajd dla każdego punktu lub obszaru wymienionego na slajdzie wprowadzającym\nSlajd podsumowania zawierający powtórzenie głównych punktów i obszarów w prezentacji\nPrzy użyciu tej podstawowej struktury, jeśli masz trzy główne punkty lub obszarów do prezentowania, czy ma co najmniej sześć slajdów: slajd tytułowy, wprowadzający slajdu, jeden slajd dla każdej z trzech głównych punktów lub obszarów i końcowy Slajd podsumowania.\nJeśli masz dużą ilość informacji, aby przedstawić w każdym z obszarów lub główne punkty, można utworzyć grupę podrzędnych slajdów materiału przy użyciu tę samą strukturę konspektu podstawowego.\nWarto wziąć pod uwagę czas, przez który slajd będzie widoczny na ekranie podczas prezentacji. Typowy szacowany czas dla slajdu wynosi od dwóch do pięciu minut.\nNa karcie Widok w grupie Widoki prezentacji kliknij przycisk kontury.\nW okienku miniatur slajdów umieść wskaźnik myszy, a następnie wklej zawartość lub rozpocznij wpisywanie tekstu.\nPierwszy wpisywany tekst będzie tytuł wskazywana przez pogrubioną. Po wykonaniu tytuł, naciśnij klawisz ENTER.\nPowerPoint używa klawisz Enter na klawiaturze, aby rozpocząć nowy wiersz w konspekcie. Nowy wiersz jest automatycznie na tym samym poziomie hierarchii, który został wpisany. Aby zmienić ten poziom hierarchii:\nNaciskaj klawisz Tab na klawiaturze, aby przenieść bieżącego wiersza dół o jeden poziom w hierarchii konspektu.\nNaciśnij klawisze Shift + Tab, aby przenieść bieżącego wiersza w górę o jeden poziom w hierarchii konspektu.\nW oknie dialogowym Drukowanie w obszarze Ustawienia zaznacz drugie pole (domyślnie jest to pole Slajdy na całych stronach), aby rozwinąć listę opcji. Następnie w obszarze Układ wydruku zaznacz pozycję Konspekt.\nW oknie dialogowym Właściwości drukarki, możesz wybrać orientację (pionową lub poziomą).\n(Aby uzyskać pełne informacje na temat drukowania, zobacz artykuł Drukowanie slajdów programu PowerPoint lub materiałów informacyjnych).\nGdy okienko zostanie zwężone, na kartach Konspekt i Slajdy będzie wyświetlana ikona. Jeśli karta Konspekt jest ukryta, można poszerzyć okienko przez przeciągnięcie prawej krawędzi.\nZwiększanie rozmiaru okienko zawierające karty Konspekt i slajdy\n(W programie PowerPoint 2007 można zapisać prezentację jako strony sieci web. Po wykonaniu tych tekst na karcie Konspekt stanie się spisu treści, można przejść między slajdami.)\nKliknij Przycisk pakietu Microsoft Office , wskaż strzałkę obok przycisku Drukuj, a następnie kliknij pozycję Podgląd wydruku.


Bateria alkaliczna Varta 4906 Longlife Power AA / LR6 x10 ✓ Leduj.pl\nBateria alkaliczna Varta 4906 Longlife Power to wysokojakościowy produkt, wykonany przez jedną z wiodących, międzynarodowych marek. Baterie Varta 4906 Longlife Power wyróżniają się na tle konkurencji za sprawą wysokiej pojemności oraz długiej żywotności. Baterie należy przechowywać w pokojowej temperaturze. Opakowanie mieści 10 sztuk.\nNapisz opinię o produkcie: Bateria alkaliczna Varta 4906 Longlife Power AA / LR6 x10


Recenzje – Regionalia\nPracownia Historii Bytomia i Informacji Regionalnej posiada bogaty księgozbiór (3354 wol.) dotyczący historii i współczesności Bytomia oraz Górnego Śląska, obejmujący swym zakresem wszystkie dziedziny wiedzy. Najobszerniej reprezentowany jest dział historia, w którym znajdują się także publikacje w języku niemieckim i czeskim. W zbiorach PHB, znajdują się m.in. wydawnictwa "Katolika", Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk na Śląsku, prace Instytutu Śląskiego w Katowicach.\nAgenda gromadzi i udostępnia dokumenty życia społecznego tj.: pocztówki, fotografie, plakaty, afisze, katalogi wystaw i imprez organizowanych na terenie Bytomia. Ponadto posiada bogaty zbiór planów i atlasów, zarówno współczesnych jak i historycznych, Bytomia oraz miast ościennych.\nWydawnictwa udostępniane są na miejscu, stanowią bezcenne źródło informacji o życiu społeczno - kulturalnym, ekonomicznym i historycznym miasta i regionu.\nWychodząc naprzeciw oczekiwaniom uczniów i nauczycieli, pracownicy Agendy zapraszają na nieodpłatne zajęcia dydaktyczne poświęcone historii i kulturze Bytomia oraz Śląska.\nDrabina Jan, Dzieje Bytomia 1945-1990 : wydarzenia i wspomnienia. - Bytom : Towarzystwo Miłośników Bytomia, 2020\nPrzepięknie i niezwykle starannie wydana publikacja Towarzystwa Miłośników Bytomia przybliża czytelnikowi historię naszego miasta i szerzej Polski w latach 1945-1990. Przedstawione wydarzenia są oparte na materiale źródłowym i danych statystycznych. Autor opracowania korzysta w wielu miejscach ze wspomnień osób, związanych z Bytomiem. Prowadząc swą narrację przedstawia nie tylko historię polityczną danego okresu, ale także zajmuje się rozwojem społeczno-kulturalnym i gospodarczym jaki miał miejsce na terenie miasta. Dokonując szczegółowego opisu rozwoju poszczególnych instytucji kultury i wydarzeń kulturalnych z uwzględnieniem Dni Bytomia, których współorganizatorem było Towarzystwo Miłośników Bytomia ukazał sposoby spędzania wolnego czasu przez mieszkańców i rozwój bazy ośrodków kultury. W opracowaniu przedstawiono również ważne wydarzenia sportowe i rozbudowę infrastruktury obiektów sportowych w Bytomiu. W publikacji autor przedstawił praktycznie każdy aspekt życia społeczno-kulturalnego, politycznego i gospodarczego obejmującego wymieniony w tytule okres czasowy. Na ponad 380 stronach książki zgromadzono kilkadziesiąt zdjęć ilustrujących opisywane wydarzenia, często są to nigdzie wcześniej nie publikowane fotografie. Ostania część książki zawiera dziewięć wspomnień osób w sposób szczególny związanych z Bytomiem, opisujących ich więź z naszym miastem i jego dzielnicami.\nGałecka-Paduchowa Alicja. Zabytkowa architektura municypalna i przemysłowa Raciborza. Katowice: Śląskie Centrum Dziedzictwa Kulturowego, 2004\nKsiążka opowiada historię znaczących budowli municypalnych i przemysłowych Raciborza. Autorka podkreśla, ich znaczenie i potrzebę ochrony poprzez - jeśli to możliwe - kontynuację dawnych funkcji, bądź przez adaptację.\nPaszko Hanna. Historia o prawdziwej księżniczce. Dzięgielów: Wydaw. Warto, 2012\n"Historia o prawdziwej księżniczce” Hanny Paszko to opowiadanie dla dzieci o dzieciństwie i młodości Matki Ewy von Tiele-Winckler, jednej z najwybitniejszych kobiet Górnego Śląska, która porzuciła życie w pałacu, żeby opiekować się innymi i odkrywać przed nimi sens życia." Książka napisana jest prostym językiem i opatrzona pięknymi ilustracjami Ewy Kuriaty.\nInwentarze i lustracje Klucza Sławkowskiego z XVII i XVIII wieku. Sławków ; Dąbrowa Górnicza: Muzeum Miejskie Sztygarka, 2013\nWydawnictwo przedstawia szczegółowe opisy miejscowości historycznego Klucza Sławkowskiego (do 1789 roku własności ziemskiej biskupów krakowskich), należących dzisiaj do Sławkowa, Dąbrowy Górniczej, Sosnowca, Jaworzna, Bolesławia, Bukowna, Łaz, Chrzanowa i Trzebini. Pozycja ta zawiera również informacje o należnościach podatkowych ludności zamieszkującej te tereny, składanych daninach oraz opisy ich stanu majątkowego. Niepublikowane dotąd Inwentarze Klucza Sławkowskiego z pewnością będą ważnym źródłem do badania historii regionu.\nPodgórska Barbara, Podgórski Adam. Nazwy terenowe i miejscowe w Rudzie Śląskiej. Leksykon toponimiczno-ojkonimiczny z antologią tekstów źródłowych. Ruda Śląska: Miejska Biblioteka Publiczna ; Szczecin: Wydawnictwo Volumina, 2014.\nLeksykon stanowi efekt ośmioletniej pracy państwa Podgórskich, wspieranych przez wiele innych osób. Jest to największe krajowe opracowanie monotematyczne na temat onomastyki jednego miasta i z tego względu zostało wpisane do Polskiej Księgi Rekordów Guinnesa.\nZawadzki Piotr. GKS wice mistrzem jest! : opowieść o tyskiej drużynie wszech czasów. Tychy: Miasto Tychy, 2014\nOczekiwana przez wszystkich kibiców piłkarskich w Tychach książka Piotra Zawadzkiego "GKS wiceMISTRZEM JEST! Opowieść o tyskiej drużynie wszech czasów" Jej historia rozpoczyna się w wyjątkowym roku 1974. Właśnie wtedy, po zaledwie trzech latach od powstania klubu, tyska drużyna awansowała do ekstraklasy, by już dwa lata później – w 1976 roku sięgnąć po wicemistrzostwo kraju. To była jedna z największych niespodzianek w historii polskiej piłki nożnej.\nBytom i okolice : przewodnik turystyczny / Edward Wieczorek.\nBytom : [Urząd Miejski], 2013. 156 s. : il. kolor. ; 21 cm.\nKsiążka Edwarda Wieczorka zatytułowana „Bytom i okolice”, to kolejne wydanie przewodnika turystycznego po Bytomiu.\nAutor w zwarty i przystępny sposób zaprezentował najatrakcyjniejsze walory miasta.\nW pierwszej części publikacji znajdziemy informacje dotyczące jego położenia, budowy geologicznej oraz historii. W drugiej części książki autor poświęcił miejsce prezentacji zabytków oraz atrakcji turystycznych Bytomia. Znajdują się tutaj nie tylko ogólne informacje o mieście i jego istotnych dziedzinach życia, ale także propozycje kilku ciekawych tras turystycznych.\nWiodą one m.in. przez bytomski Rynek, Wzgórze św. Małgorzaty czy przez las „Segiet”. Autor proponuje trasy biegnące różnymi szlakami. Rozpoczynamy więc od śródmieścia, aby odbyć spacer „po starym mieście”, „szlakiem tradycji i kultury” lub przez „północną część śródmieścia”. Zaproponowano również ścieżkę dydaktyczną „Szlakiem Matki Ewy”. W przewodniku zaprezentowano również dzielnice Bytomia. Ich zwięzłe, ale bogato ilustrowane opisy składają się na „Słowniczek krajoznawczy dzielnic Bytomia”. W książce znajdują się również propozycje pięciu tras rowerowych oraz samochodowych i jest to propozycja dla tych, którzy oprócz Bytomia chcieliby zwiedzić jego najbliższe okolice. Opis tych tras prezentuje liczne informacje na temat mijanych miejscowości i obiektów. W publikacji nie zabrakło również miejsca dla prezentacji walorów przyrodniczych miasta.Przewodnik zawiera również liczne ciekawostki „bytomskie”, np. o: zabytkowym tramwaju nr 38, pomniku śpiącego lwa czy wieży ciśnień, a także praktyczne informacje dla turystów dotyczące zakwaterowania, gastronomii, itp. Książka Edwarda Wieczorka „Bytom i okolice” to kompendium wiedzy na temat naszego miasta, które wielu bytomianom i turystom ukaże cenne zabytki Bytomia i jego okolic. Z pewnością jest to obowiązkowa pozycja w biblioteczce każdego lokalnego patrioty.\nPiąta strona świata / Kazimierz Kutz. Kraków: „Znak”, 2010. 257,  s. ; 22 cm.\n„Piąta strona świata" – to powieść, która ukazała się nakładem wydawnictwa „Znak” i jest prozatorskim debiutem Kazimierza Kutza. Jest to barwna, wielowątkowa opowieść pełna Śląska. Ten jawi się w niej jako miejsce wielokulturowe przez złożoność swych losów, trudnych do jednoznacznego opisania. Sportretowany z miłością, dokładnością oraz wielką dozą szczerości.\nJuż językowa płaszczyzna książki pokazuje nam złożoność społeczno – kulturową Śląska. Mamy tu gwarę, polszczyznę potoczną i literacką. Pojawiają się tu także zapożyczenia niemieckie. Język jest prosty i obrazowy. Wszystko to służy próbie opisania Śląska - krainy istniejącej na uboczu, odtrąconej, zawsze trochę gorszej, wplątanej w machinę trudnej, bolesnej historii. Jej konsekwencje kształtują i kształtować będą kolejne pokolenia. Pełno w niej bólu, cierpienia. W tyglu kultur, narodowości i przekonań równie łatwo odnaleźć się, co stracić orientację.\nKutz pokazuje w swojej książce rzadko spotykane spojrzenie na kraj lat dzieciństwa, który zwykło się idealizować, przedstawiać jako przestrzeń sielankowego ciepła i ładu. Tutaj jest on wartościowany dwojako. Bagaż doświadczeń, jaki nam daje, to z jednej strony coś, co kształtuje osobowość. Jest to jednak także przymusowe wtłoczenie jednostki w tryby życia gromady, organizmu, który nie rozumie i nie toleruje odmienności. Aby nie stać się częścią tej machiny, należy według Kutza podjąć trud oparty na rozwoju. kształceniu, rosnącej świadomości siebie i otaczającego świata. Trzeba dążyć do rozwoju, wzrostu. Nigdy jednak nie da się całkowicie zerwać z tym, co wiąże nas z miejscem urodzenia.\nŚląsk Kutza to miejsce, które daje się oswoić i zaakceptować dzięki jego mieszkańcom. To oni swoim dystansem budzą podziw umiejętnością przetrwania w każdych warunkach. W książce poznajemy postaci z reguły nieprzeciętne. Są tu powstańcy, intelektualiści, awanturnicy. Cała panorama ludzi o losach śmiesznych, strasznych, czasem paradoksalnych, ale zawsze zdumiewających i przykuwających uwagę.\nKsiążka zawiera wspomnienia i trafne spostrzeżenia autora, Jest powieścią o przetrwaniu i o pięknu życia w warunkach trudnych i bolesnych. Pozwala zrozumieć Ślązaków, ich odmienność oraz ciekawą ale tragiczną historię. Jest to opowieść o triumfie człowieczeństwa, choć zbudowana z licznych prywatnych klęsk i sukcesów jej bohaterów. Kazimierz Kutz poprzez „Piątą stronę świata” ocalił od zapomnienia swoją „małą ojczyznę”.\nŚląskie zamki i pałace / Marek Gaworski. - Wyd. 2. Zm. - Strzelce Opolskie: Wydaw. Matiang. 2013.- 193s. : fot. Kolor.\nNajnowsza książka Marka Gaworskiego ukazała się nakładem wydawnictwa Matiang i prezentuje najpiękniejsze zamki i pałace na szeroko pojętym Śląsku,\nKażdy z przedstawionych obiektów, a jest ich w sumie ponad dziewięćdziesiąt, posiada krótki opis w językach: polskim, niemieckim i angielskim. W publikacji opisane i przedstawione zostały nie tylko rezydencje na terenie województwa dolnośląskiego, górnośląskiego oraz lubuskiego, ale także te po czeskieji niemieckiej stronie granicy.\nZnajdziemy tu wiele znanych obiektów, takich jak: zamki w Książu, Bolkowie, Brzegu, czy też w Lublińcu i Pszczynie. Jest tu także szereg mniej znanych budowli, często położonych z dala od głównych tras turystycznych, lecz wartych odwiedzenia. Należą do nich pałace w Jodłowniku, Sokołowcu, Pawłowicach i Większycach. Imponują one odnowioną architekturą i zrekonstruowanymi wnętrzami. Album wzbogacono dobrej jaości fotografiami, dzięki którym możemy zobaczyć prezentowane zamki i pałace zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz. Książka Marka Gaworskiego jest doskonałą lekturą dla miłośników regionu, a także świetną pozycją przeglądową, dającą możliwość zaplanowania tras wycieczkowych po najlepiej zachowanych w naszym regionie zabytkach, które są świadectwem bogatej historii Śląska.\nDodatkowym atutem publikacji jest to, iż została ona bardzo ładnie wydana. Materiał zamieszczono na grubym kredowym papierze i okraszono twardą oprawą, co sprawia, że całość prezentuje się wyjątkowo atrakcyjnie.\nŚląski Ogród Zoologiczny: przewodnik po ścieżce edukacyjnej / Joanna i Piotr Cempulik. – Chorzów: PTPP „Pro Natura”, 2007\n„Śląski Ogród Zoologiczny: przewodnik po ścieżce edukacyjnej” , autorstwa Joanny i Piotra Cempulików, to książka, która ukazała się nakładem Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Przyrody „Pro Natura”. Celem publikacji jest pogłębienie wiedzy zoologicznej i świadomości ekologicznej wśród odwiedzających chorzowskie zoo.\nAutorzy zamieścili w przewodniku historię Śląskiego Ogrodu Zoologicznego, misję jaką on pełni a także prawa i dyrektywy dotyczące ochrony zwierząt.\nGłówną i najobszerniejszą część książki stanowi jednak opis wszystkich gatunków zwierząt, występujących w śląskim zoo. Podzielono je na dwie zasadnicze grupy: kręgowce i ssaki. Wśród kręgowców wyróżniono osobno: ryby, płazy, gady i ptaki.\nAutorzy w bardzo ciekawy i dokładny sposób zaprezentowali wszystkie zwierzęta. Przedstawiono tu informacje ogólne o gromadach zwierząt oraz szczegółowy opis poszczególnych gatunków, który zawiera wiadomości dotyczące ich występowania w naturalnym środowisku, budowy ciała, szaty zewnętrznej, sposobu odżywiania, metod zdobywania pożywienia itp.\nZnajdziemy także wiele ciekawostek dotyczących poszczególnych zwierząt, np. z czego zbudowane są rogi i poroża, jak wyglądają wędrówki ptaków oraz technika ich lotu, jakie są wyróżniki człowieczeństwa u zwierząt (niektóre używają prostych narzędzi) lub zachowania socjalne wybranych kopytnych afrykańskich i wiele innych.\nKsiążka prezentuje również gatunki ssaków obecne w Śląskim Ogrodzie Zoologicznym wymienione w Czerwonej Liście Unii Ochrony Przyrody. („Czerwona Lista…” zawiera gatunki krytycznie zagrożone wyginięciem lub gatunki narażone na ryzyko wymarcia w naturze w najbliższej przeszłości).\nUzupełnieniem całości są liczne zdjęcia wszystkich zaprezentowanych w niej zwierząt. Jest to więc bardzo ciekawa publikacja, która z pewnością zainteresuje wszystkich miłośników świata fauny, a także zachęci do tego aby odwiedzić Śląski Ogród Zoologiczny.\nŚcieżka historyczno-przyrodnicza Miejsce Pamięci Narodowej w Łambinowicach / Maciej Aleksandrowicz, Grzegorz Hebda, Violetta Rezler-Wasielewska. - Opole : Centralne Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach-Opolu, 2006\nW Łambinowicach (do 1945 roku Lamsdorf) już od lat 70 –tych XIX w. istniał pruski poligon wojskowy, który służył również do organizowania obozów odosobnienia. Pierwszy taki obóz utworzono w trakcie wojny francusko – pruskiej (1870-1871). W trakcie kolejnych zawieruch wojennych każdorazowo tworzono na nowo ośrodki odosobnienia dla żołnierzy wrogich armii. W czasie II wojny światowej był on zaliczany do największych niemieckich kompleksów obozowych. W latach 1945-1946 istniał w tym miejscu polski obóz pracy, głównie dla osób przesiedlanych w głąb Niemiec. Wiele osób, które były tu przetrzymywane, zmarło. Wokół powstały cmentarze wojenne. Prochy złożone w tej ziemi wraz pozostałościami obozowej zabudowy są ważnymi, materialnymi śladami tragicznej przeszłości tego miejsca. Od 1968 roku istnieją one jako Pomnik Pamięci Narodowej, przemianowany w 2002 roku na Miejsce Pamięci Narodowej w Łambinowicach. Autorzy przewodnika, oprócz historii, zadbali również o prezentację walorów przyrodniczych. W sposób zwięzły i przystępny opisują miejsca występowania gatunków roślin jak i zwierząt zagrożonych wymarciem. Publikacji towarzyszą ilustracje, które stanowią ważne uzupełnienie tekstu. Informator jest ciekawym kompendium wiedzy historyczno-przyrodniczej tego wielce tragicznego miejsca.\nIkony dizajnu w województwie śląskim / Irma Kozina\nKatowice: Design Silesia, 2012.- 241,  s. : il. ; 26 cm\nW ramach projektu „Design Silesia”, Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego, dr hab. Irma Kozina przygotowała publikację zatytułowaną: Ikony dizajnu w Województwie Śląskim. Autorka podjęła się zbadania rozwoju trendów wzornictwa w regionie Górnego Śląska. Wybrała i opisała 10 obiektów produkowanych seryjnie, z których najstarszy – żeliwny igielnik powstał w połowie XIX wieku, a najmłodszy piekarnik ZEN firmy Amica w 2012 roku. W ramach tego projektu powstała nie tylko wyjątkowa publikacja, ale także wirtualna wystawa prezentująca 10 wybranych ikon dizajnu powstałych w województwie śląskim.\nKsiążka opowiada o obiektach, które zachwycały formą, funkcją lub stylem w XX wieku, a które projektowano i produkowano (lub wciąż się produkuje) w naszym regionie. W Katowicach powstały m.in. nowoczesne motocykle MOJ, które według niektórych znawców przewyższały standardem maszyny firmy Harley-Davidson. W Bielsku siedzibę miał potężny koncern skupiający fabryki mebli giętych. Częstochowa stała się centrum produkcji długopisów Zenith, którymi przez kilka dziesiątków lat pisała cała Polska, a w wytwórni Steatyt w Bogucicach, wypalano awangardowe wzory porcelany, która obecnie jest obiektem pożądania kolekcjonerów. W Bielsku-Białej powstawał zaś szybowiec Foka, którego sylwetkę kopiowali producenci światowi. Oprócz wymienionych produktów, autorka zaprezentowała także szafę zestawu muzycznego Cepello – model Roma Z, który miał formę luksusowej drewnianej skrzynki krytej fornirem. Produkcją tego zestawu zajmowała się Śląska Wytwórnia Precyzyjnych Odbiorników Radiowych w Katowicach. Autorka poświeciła również miejsce na rozdział opisujący kierunki i tendencje w dziejach dizajnu województwa śląskiego.\nPublikację uzupełniają liczne zdjęcia omawianych przedmiotów, które są najciekawszymi przykładami projektowania na Śląsku w XX i XXI wieku. Światowej jakości odlewy żeliwne, meble, ceramika, ale także motocykle czy szybowce ukazują czytelnikowi oblicze regionu, który kształcił wykwalifikowanych rzemieślników i wspierał produkcję przedmiotów, odpowiadających na potrzeby użytkowników. Warto sięgnąć po tę publikację, aby poznać wyjątkowe zestawienie produktów, które choć powstały na Śląsku, były lub są znane i rozpoznawalne w całej Polsce.\nZa dwadzieścia lat będziesz bardziej żałował tego,\nHomo viator: balonem, dyliżansem, koleją… / Edyta Horwat, Muzeum Górnośląskie w Bytomiu 2012; 125 s.\nKsiążka „Homo viator…” została wydana jako uzupełnienie wystawy, którą można było obejrzeć w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu. Prezentowała ona pamiątki związane z najsławniejszymi podróżnikami, sprzęt turystyczny, za pomocą którego w przeszłych wiekach zdobywano szczyty górskie oraz opowiadała o największych wyprawach lądowych i morskich minionych stuleci.\nKto nie miał okazji odwiedzić tej interesującej ekspozycji, może zapoznać się z tematem dzięki katalogowi autorstwa Edyty Horwat.\nOpisuje ona fascynującą historię homo viatora, czyli „ciekawego świata wędrownika, niestrudzonego pielgrzyma, zagorzałego globtrotera, ale też obdartego powsinogi, biednego banity, beztroskiego pędziwiatra, szalonego odkrywcy”. Powodów podróży było niemal tak wiele jak ludzi ją odbywających, a więcprzemieszczano się w celach poznawczych (uczono się dzięki temu języków, zdobywano kontakty i życiową mądrość, studiowano na zagranicznych uniwersytetach), sentymentalnych (co było modne w XIX w. w Polsce), dla zdobycia międzynarodowej sławy czy wreszcie z powodów naukowych: chęć odkrywania nowych lądów wiązała się częstokroć z odnalezieniem bogactw oraz zapewnieniem swoim państwom kolejnych terytoriów, władcom – nowych poddanych, a religiom – wyznawców. Z końcem XIX w. odkrywcy udali się w głąb nowych lądów, gdyż byli zainteresowani odmiennością obcych krain, ludów, religii i kultur. Edyta Horwat pokazuje czytelnikom ich historie i namacalne następstwa tych podróży – dobrowolnych lub zesłańczych – wyniki badań nad kulturą i geografią nieznanych dotąd lądów, interesujące eksponaty przywożone później do europejskich muzeów, nierzadko również dzienniki i inne zapiski, będące cennym źródłem wiedzy dla ludzi, dla których taka wyprawa z różnych względów była niedostępna.\nKolejną motywacją podróży były względy religijne – pobożni Polacy udawali się w miejsca święte na liczne pielgrzymki. Dla Górnoślązaków stanowiły one nie tylko formę religijności, lecz jednocześnie budziły świadomość narodową. Pielgrzymki stały się szczególnie popularne na przełomie XIX i XX w. Pątnicy chętnie udawali się do Kalwarii Zebrzydowskiej czy na Jasną Górę. W połowie wieku XIX często odwiedzanym miejscem stało się sanktuarium karmelitów bosych w Czernej, a także znane już wcześniej ośrodki w Wambierzycach czy Bardzie Śląskim. Szczególnie ważne dla mieszkańców Górnego Śląska były sanktuaria w Piekarach Śląskich i na Górze św. Anny.\nInnym ważnym powodem podróży wymienionym w publikacji „Homo viator” były względy zdrowotne. Mnogość uzdrowisk przyciągała kuracjuszy, którzy korzystać mogli ze źródeł leczniczych, wód mineralnych, wszelkich kąpieli (w wannach, parowych, z regulowanym ciśnieniem wody) oraz wielu innych atrakcji wspierających ich leczenie. Miejsca takie były bardzo liczne, dość wymienić zatem najpopularniejsze, takie jak Lądek, Iwonicz czy Krynica.\nNie jest to oczywiście wszystko co może znaleźć dociekliwy czytelnik o duszy włóczęgi w książce „Homo viator…” – autorka porusza jeszcze wiele ciekawych tematów, na przykład, jak podpowiada tytuł, opowiada o początkach lotów balonem, wypraw statkami pasażerskimi czy o pierwszych samolotach. A to wciąż nie koniec… Zainteresowanych odsyłam do omawianej pozycji, ponieważ oprócz ciekawych tekstów wspomnieć na koniec wypada o pięknej szacie graficznej i wielości zdjęć i rycin przedstawiających opisywany temat.\nRezydencje śląskiej szlachty / Arkadiusz Kuzio-Podrucki, Mirosław Ogiński. - Tarnowskie Góry : nakł. własnym autorów, 2012.\nPublikacja zawiera 42 ilustracje zamków, pałaców i dworów. Są one wpisane w rzeczywistość i historię powiatów tarnogórskiego i lublinieckiego, a także dzielnic Bytomia: Szombierek i Miechowic. Każdy z tych obiektów został opisany wraz z krótką historią miejscowości, w której się znajduje. Przedstawiono również dzieje właścicieli poszczególnych rezydencji prezentując ciekawą historię rodów szlacheckich na Górnym Śląsku. Tekst o właścicielach zilustrowany jest herbami każdej z omawianych rodzin. Autor akwarel przedstawił stan obecny obiektów lub wizerunki z poprzednich stuleci w oparciu o zachowane materiały archiwalne. Publikacja jest interesującym uzupełnieniem badań nad dziejami śląskiej arystokracji i ich rezydencji.\nAutorem tekstów jest wybitny specjalista, badacz dziejów śląskiej szlachty i arystokracji dr Arkadiusz Kuzio- Podrucki. Autorem akwarel jest Mirosław Ogiński stały współpracownik tygodnika „Gwarek”.\nMoje okno na Śląsk / Jerzy Ciurlok, Bytom: Muzeum Górnośląskie w Bytomiu, 2012, 224s.\nMoje okno na Śląsk, to tytuł książki Jerzego Ciurloka – poety, satyryka i prezentera radiowego. Publikacja, która ukazała się nakładem Muzeum Górnośląskiego, zawiera kilkadziesiąt spośród pięciuset felietonów, prezentowanych przez autora od 2001 roku na antenie Radia Piekary. W swych tekstach dziennikarz skupia swą uwagę na Śląsku, jednak ich tematyka jest różnorodna. Książkę podzielono na cztery główne rozdziały: Ciekawe, ciekawe…, Znacie ich, Lux ex Silesia i Ponarzekajmy. W pierwszym z nich zawarto ogólne informacje dotyczące Śląska, tj. jego podziału administracyjnego oraz historii. Ponieważ tematyka felietonów jest bardzo zróżnicowana, w jednym z nich, autor zabiera nas na wycieczkę po kilkunastu kościółkach znajdujących się na Śląsku, w innych zaś poznajemy śląskie zabytki, najpiękniejsze miejsca które warto odwiedzić w czasie wolnym wraz z pomnikami przyrody. Wspomina także znanych Polaków, którzy podróżowali po naszym terenie (np. Ignacego Kraszewskiego). Innym razem możemy przeczytać o poszukiwaczach złota na Śląsku albo o podróżach Ślązaków do Ameryki. W rozdziale zatytułowanym Znacie ich zaprezentował autor sylwetki znanych Ślązaków, m.in. takich jak: ks. Antoni Stabik – autor opublikowanego w Bytomiu dzieła poświęconego wyprawie do Ziemi Świętej, Maksymilian Jesionowski – pisarz i działacz społeczny, czy pierwszy śląski noblista – Paul Ehrlich – pionier chemioterapii. Rozdział „Lux ex Silesia”, poświęcił Ciurlok zagadnieniom kultury. Przeczytamy tu m.in. o działalności teatralnej, muzycznej i artystycznej na Śląsku. W felietonie zatytułowanym Odgłosy Śląska w europejskiej muzyce wspomina autor wybitnych kompozytorów, którzy mieli okazję bywać w naszym regionie, a byli to: Fryderyk Chopin, Ludwig van Bethoven, Wolfgang Amadeusz Mozart i wielu innych. W ostatnim rozdziale zatytułowanym Ponarzekajmy, przeczytamy o tym skąd się wzięła zła opinia o Ślązakach wśród Polaków. Dowiemy się dlaczego historia Śląska oraz jego kultura, nie jest traktowana na równi z innymi regionami Polski. Autor wspomina także o tym, iż programy szkolne „zapomniały” o tutejszej literaturze, malarstwie, architekturze, myśli społecznej itp. Nie zmienia to jednak faktu, że ostatni rozdział podobnie jak całą książkę Jerzego Ciurloka czyta się z wielkim zainteresowaniem. Autor wszystkie zagadnienia przybliża w sposób ciekawy, posługując się przy tym przystępnym językiem. Zaś różnorodność tematyczna felietonów oraz zawarta w nich wiedza na temat Śląska, sprawiają, iż jest to bardzo wartościowa publikacja.\nLajerman / Aleksander Nawarecki; Wydaw. słowo / obraz terytoria: Gdańsk 2011, 142s.\n„Lajerman”, to tytuł najnowszej książki Aleksandra Nawareckiego – kierownika Zakładu Teorii Literatury na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Przedmiotem pozycji jest Śląsk widziany oczami dziecka a później młodzieńca. Autor opowiada o swoim domu, rodzinie oraz tutejszym środowisku. Nie jest to jednak książka autobiograficzna, to raczej prezentacja Śląska w osobistym odbiorze pisarza.\nTytułowy Lajerman, to kataryniarz, który snuł się po śląskich podwórkach i kręcąc korbą odgrywał wciąż te same melodie. Nawarecki przywołał w swej książce tę postać, gdyż kojarzy mu się ona z dzieciństwem. Opis dzieciństwa, które autor przeżył właśnie na Śląsku, jest główną osią fabuły.\nTo świat widziany oczami chłopca, który dorasta w śląskiej kulturze i tradycji. Już same tytuły rozdziałów, takie jak: „Pod klopsztangą”, „Moczka…” czy „Ryczka i szolka” nasuwają skojarzenia z tutejszą gwarą. Autor wydobywa ze Śląska to co piękne i wzniosłe. Z jego narracji wydobywa się kraina bliska i znajoma. Przy całej swej prostocie i „lekkości pióra”, nie można jednak „Lajermanowi” odmówić powagi i naukowości. Nawarecki, będąc filologiem, bada Śląsk z perspektywy kulturowej i językowej, czego dowodem są wspomniane tytuły rozdziałów. To właśnie wymieszanie śląskich zwyczajów ludowych z odniesieniami do światowych dzieł literatury stanowi o wartości pozycji. W „Lajermanie” oprócz wycieczki do kilku śląskich miast, przenosimy się także pod grecki Akropol oraz do stóp najwyższych gór świata – Himalajów.\nJeśli jesteście ciekawi, co egzotyczne miejsca mają wspólnego ze Śląskiem – zapraszam do lektury tej niezwykłej książki.\nSzczęście w garści : z familoka w szeroki świat / Dorota Simonides. - Opole : Wydawnictwo Nowik, 2012\nDorota Simonides, znana etnolog i folklorysta zaprosiła nas do wejrzenia w swoje życie. Życie niezwykłe, którym można by obdzielić kilka innych osób. Zaczyna się magicznym okresem dzieciństwa, które autorka spędziła w Nikoszowcu. Mamy więc tutaj fascynujące opowieści o życiu w familoku. O więzi, jaka łączyła nie tyko członków rodziny, ale także sąsiadów bliższych i dalszych. Barwnie i lekko opisała zmagania z życiem codziennym w tej dzielnicy. Dużo miejsca poświęciła na opisanie własnej działalności społeczno – politycznej. Ta część wspomnień została podzielona na kilka etapów. W latach 1980–1985 autorka była posłanką z ramienia Stronnictwa Demokratycznego w Sejmie. Nawiązała wówczas serdeczną przyjaźń z Hanną Suchocką, która przetrwała do dnia dzisiejszego. Następnie od roku 1990 aż do 2005 reprezentowała okręg opolski w Senacie. I właśnie czas działania na rzecz województwa opolskiego jest najbardziej rozbudowany. Pierwszoplanowymi wydarzeniami w tej części wspomnień jest walka ze skutkami powodzi z 1997 roku oraz zakończona sukcesem aktywność na rzecz utrzymania województwa opolskiego w nowym podziale administracyjnym kraju. Autorka ukazała nie tylko swoje bezpośrednie zaangażowanie w tę sprawę, ale również bardzo obszernie opisała działania innych polityków i społeczników na rzecz pomocy powodzianom, a następnie uratowania samodzielności województwa opolskiego. Prof. Simonides pokazuje nam też siebie od drugiej strony. Można dopatrzeć się w jej wspomnieniach zwyczajnej kobiety, która mimo pełnienia różnorodnych odpowiedzialnych funkcji, angażowania się w działalność społeczną i polityczną myśli z troską o swojej rodzinie, o mężu i dzieciach, codziennych obowiązkach (np. co dziś ugotować na obiad), o pracy na uczelni. Wspomnienia te dowodzą, że autorka nie tylko miała w garści szczęście, ale i umiała je utrzymać i w dodatku pielęgnować. Relacja z życia Doroty Simonides jest pełna ciepła i pogody ducha. Może dostarczyć wskazówek, jak zachować równowagę między życiem prywatnym i publicznym. A więc w obecnych czasach warto ją przeczytać.\nBytom portret własny / Małgorzata Kaganiec - Bytom : Muzeum Górnośląskie, 2012 / 241,  s.\nKsiążka Małgorzaty Kaganiec „Bytom: portret własny”, to nowe wydanie publikacji pt. „Tajemnice bytomskich kamienic” tej autorki. Nowa książka jest drugą częścią serii „Pogranicza Kultur” i ukazała się nakładem Muzeum Górnośląskiego. Autorka zdecydowała się podzielić książkę na dwie zasadnicze części. W pierwszej z nich prezentuje krótką historię Bytomia. Rozdział zatytułowany „Portret miasta w dwóch ostatnich stuleciach”, poświęcony jest rozbudowie miasta, gdyż właśnie w tym czasie powstało w nim sporo nowych ulic i placów. Kolejne rozdziały zawierają ich historię i dzieje obecne. Autorka spacer po mieście rozpoczyna od bytomskiego Rynku. Tutaj poznajemy jego historię i zabytki, które się przy nim znajdują. Rozdział ten zawiera opis pierwszego ratusza miejskiego, kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny oraz najważniejszych kamienic. Kolejne rozdziały poświęcone są historii najważniejszych ulic i placów w mieście. Mamy więc tutaj prezentację ulicy Gliwickiej, Krakowskiej i oczywiście Dworcowej. Ponadto możemy poznać takie miejsca jak: Plac Dworcowy (powstały w 1869 roku, z chwilą uruchomienia połączenia kolejowego z Wrocławia do Pszczyny), Plac Fryderyka Wilhelma (obecnie Grunwaldzki) , czy Plac Cesarski (teraz Sikorskiego). Każdy z tych rozdziałów w bardzo interesujący sposób przybliża czytelnikowi dzieje najbardziej znanych zakątków miasta. Autorka przytoczyła sporo ciekawostek z nimi związanych, np. taką, że jeszcze w 1870 roku przy ul. Gliwickiej (obecnie Dworcowej) stały małe drewniane domki.Każdy rozdział zawiera również opis zabytków znajdujących się przy danej ulicy czy placu. Publikacja zawiera ponadto sporą ilość zdjęć dawnego Bytomia. Druga część książki poświęcona jest prezentacji miejsc użyteczności publicznej (hotele, apteki, szpitale) oraz instytucjom kultury, takim jak kina i biblioteki. Znajdziemy tam m.in. rozdział zatytułowany „Gdzie ubierali się eleganci i <<zwykli ludzie>>”, a w nim takie ciekawostki jak to, że w 1880 roku funkcjonowało w Bytomiu 13 sklepów, a oprócz tego aż 132 zakłady krawieckie! Osobne miejsce poświecono bytomskim bibliotekom. Pierwszą wypożyczalnię dla mieszkańców otwarto w 1837 roku, a w 1842 kolejną. W 1968 roku rozpoczęto budowę gmachu Miejskiej Biblioteki Publicznej, przy ówczesnym placu Ernsta Thälmanna, którą oddano do użytku w 1974 roku. Te, i wiele innych ciekawych informacji, np. o tym: „Gdzie jadali i bawili się bytomianie” oraz o „Fabryczkach trunków” w Bytomiu, można znaleźć na kartach książki Małgorzaty Kaganiec, która dzięki zawarciu w niej sporej liczby ciekawostek, stworzyła interesującą i barwną historię Bytomia.\nAleje wykolejeńców / Ilona Hruzik. - Warszawa : Wydawnictwo Telbit, cop. 2006\nJest to zbiór trzech opowiadań, których akcja rozgrywa się we współczesnym Bytomiu. Bohaterką pierwszego utworu jest Jola − trzydziestoletnia bezdomna znajdująca się w ostatnim stadium choroby alkoholowej, kobieta obdarzona ogromną wrażliwością, zmysłem obserwacji i talentem literackim. Czytanie książek znajdowanych na śmietnikach i pisanie własnych opowiadań pozwala jej chociaż na chwilę oderwać się od koszmarnej rzeczywistości. Drugim bohaterem jest młody mężczyzna, który bezskutecznie zmaga się z alkoholizmem żony i za cenę licznych wyrzeczeń i upokorzeń stara się nie dopuścić do rozpadu małżeństwa. Jednak, wobec braku dobrej woli i jawnego cynizmu żony, poddaje się i walczy już tylko o prawo do opieki nad córką. Ostatnią bohaterką jest dziewczyna wychowana w domu dziecka, która usiłuje przyjść z pomocą matce alkoholiczce. W tym celu wielokrotnie i bez powodzenia nakłania ją do podjęcia leczenia. Ją samą ciężkie warunki życia omal nie popchnęły do popełnienia samobójstwa. Na szczęście spotyka na swojej drodze innego życiowego rozbitka i otrzymuje od losu szansę na lepszą przyszłość. Wszyscy bohaterowie Alei wykolejeńców wychowali się w domach patologicznych. Na obraz ich życia rodzinnego składały się bieda, alkoholizm i przemoc. Traumatyczne doświadczenia wyniesione z okresu dzieciństwa, zaciążyły na ich dalszych losach. Autorka ukazuje ich jako ludzi, którzy szamoczą się wśród nieustannych prób uwolnienia się od bolesnych wspomnień. One jednak wciąż do nich powracają w postaci oderwanych, makabrycznych obrazów. Ciągle towarzyszy im też uczucie paraliżującego strachu, bezradności i osamotnienia. Wobec fatalnej sytuacji na miejscowym rynku pracy, nie mają możliwości wyrwania się z zaklętego kręgu biedy i przemocy. Jako ludzie pozbawieni szans na polepszenie warunków życia, godzą się na bierną rolę ofiar – tak w sferze prywatnej, jak i zawodowej. Eksponowane miejsce w książce Ilony Hruzik zajmuje opis przemian społeczno-ekonomicznych, które dokonały się w ostatnich latach na Górnym Śląsku. Są one związane z restrukturyzacją górnictwa i likwidowaniem zakładów pracy. W wyniku tych procesów ludzie bez wykształcenia, a więc i perspektyw na znalezienie zatrudnienia, zostali pozbawieni środków do życia. Pozostawieni w tej trudnej sytuacji samym sobie, najpierw zasilili szeregi bezrobotnych, a następnie wydatnie przyczynili się do wzrostu przestępczości. Autorka prezentuje także wadliwy sposób funkcjonowania służby zdrowia, urzędów i zakładów pracy – w szczególności supermarketów. Oskarżenia kieruje zwłaszcza pod adresem pracodawców i ludzi na stanowiskach kierowniczych. Przedstawia ich jako bezwzględnych karierowiczów, którzy dążą do wzbogacenia się kosztem rzeszy pracowników źle opłacanych i obciążanych nadliczbowymi godzinami pracy w fatalnych warunkach. Ofiary takiego wyzysku nie mają odwagi dopominać się o swoje prawa − zbyt często przypomina się im, ilu bezrobotnych może w każdej chwili zająć ich miejsca. Urzędnikom wytyka małostkowość i opieszałość − obwarowani paragrafami, przepisami, nie dostrzegają ludzi, którym one mają służyć. Ilona Hruzik krytycznie odnosi się również do zamożniejszych warstw społeczeństwa, czyli ludzi pogrążonych w konsumpcyjnym stylu życia, zajętych nabywaniem i gromadzeniem dóbr materialnych oraz ciągle rywalizujących ze sobą o utrzymanie swoich uprzywilejowanych pozycji. Charakteryzuje ich jako ludzi oschłych i bezwzględnych, którzy nie chcą − i chyba już nie potrafią − okazać zainteresowania i współczucia ludziom wyrzuconym poza nawias społeczeństwa.\n60 lat koszykówki w Rudzie Śląskiej : KS Pogoń Ruda Śląska / zespół red. Edward Kowol [i in.]. – Ruda Śląska : Benigier Media, 2011\nKsiążka zawiera informacje dotyczące historii i rozwoju dyscypliny - koszykówki na terenie Rudy Śląskiej. Autorzy opracowania poświęcili się benedyktyńskiej pracy, aby przedstawić potencjalnym czytelnikom dzieje jednego z najważniejszych klubów w mieście – Pogoni Ruda Śląska. W publikacji zawarto informacje nie tylko o sukcesach międzynarodowych, jakie były udziałem koszykarzy w latach 1998 – 2000, ale także poświęcono wiele uwagi czasom, kiedy klub zakładano oraz kolejnym sezonom na boiskach krajowych. W sposób przystępny zwrócono uwagę na znaczenie koszykówki, której popularność przekładała się na wzrost zainteresowania mieszkańców miasta sportem. W książce nie mogło zabraknąć oficjalnych danych statystycznych, więc mamy w niej zestawienie poszczególnych trenerów I zespołu, obcokrajowców występujących w Pogoni oraz krótkie charakterystyki wybitnych wychowanków. W ostatnim rozdziale omówiono ciekawy pomysł popularyzacji koszykówki przygotowany przez Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w Rudzie Śląskiej. Z inicjatywy tej placówki powołano Rudzką Amatorską Ligę Koszykówki, cieszącą się z roku na rok coraz większą popularnością wśród miłośników tej dyscypliny sportu w naszym regionie. Całość uzupełniają liczne zdjęcia, które są interesującym dodatkiem do treści publikacji.\nOpracowanie jest ważnym dokumentem relacjonującym nam dzieje koszykówki w Rudzie Śląskiej i każdy miłośnik tej dyscypliny sportu na Górnym Śląsku powinien się z nią zapoznać.\n...Żeby zostawić ślad / Ada Wolfstein. - Malmö [i in.] : staraniem Eloe W. Laiken, 2011\nAda Wolfstein z domu Hüttner, Polka żydowskiego pochodzenia, wspomina losy swej rodziny, zamieszkującej południowo-wschodnie tereny II Rzeczpospolitej. Urodzona 17 sierpnia 1918 roku we Lwowie, dzieciństwo spędziła w Lublińcu i Jarosławiu. W sierpniu 1939 roku wzięła ślub z Benedyktem Wolfsteinem. Po wybuchu II wojny światowej wraz z mężem ewakuowali się do Lwowa, z którego w lipcu 1940 roku zostali wywiezieni w głąb Związku Radzieckiego. Autorka dużo miejsca poświęca przedstawieniu codziennych kłopotów z pozyskiwaniem żywności, ciężkiej pracy, jak również warunkom przyrodniczym panującym w przepastnych lasach dorzecza Wietługi (dopływ Wołgi). Również ważną i ciekawą wydaje się relacja z przygotowań i samej podróży powrotnej do Polski. Bohaterce wspomnień udało w sposób bardzo sugestywny oddać dramat i trwogę, jaka była jej udziałem w tej drodze do ojczystego kraju. W 1946 roku wysiadła na dworcu kolejowym w Bytomiu i wraz z mężem zamieszkała w tym mieście. Książkę uzupełniają relacje osób, które na swej drodze życiowej spotkały Adę Wolfstein i pamiętają ją z działalności m. in. w Towarzystwie Społeczno Kulturalnym Żydów w Polsce na terenie Bytomia i Katowic.\nKsiążka zawiera również ciekawe posłowie autorstwa Tadeusza Lewandowskiego, który w sposób zwięzły, przedstawia historię rodziny Hüttner jak i Wolfstein, obrazując na ich przykładzie los Żydów galicyjskich w czasie II wojny światowej.\nOlimpijczycy województwa śląskiego (1924-2010) / Jerzy Szczygielski. - [Racibórz] : Jan i Kazimierz Kwaśniewicz, 2010\nJerzy Szczygielski w swej publikacji:\nOlimpijczycy województwa śląskiego (1924-2010) zgromadził biogramy olimpijczyków związanych z naszym województwem. Życiorysy poszczególnych sportowców zostały uzupełnione szczegółową analizą kariery zawodniczej. Przedstawiono w nich nie tylko dokonania na olimpiadach, ale także na pozostałych zawodach sportowych. Publikacja zawiera zdjęcia sportowców z województwa śląskiego w trakcie zmagań turniejowych. Oprócz tego, zamieszczono również ilustracje maskotek i plakatów promujących poszczególne igrzyska olimpijskie. W książce umieszczono również statystyki i historię igrzysk olimpijskich od Aten w 1896 roku po Vancouver w 2010 roku. Cennym dodatkiem są biogramy przewodniczących Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego oraz prezesów Polskiego Komitetu Olimpijskiego.\nPublikacja jest ciekawym kompendium wiedzy na temat ludzi uprawiających sport i występujących na najważniejszej imprezie sportowej świata na igrzyskach olimpijskich. Tym bardziej, że są to osoby związane z województwem śląskim i są jego reprezentantami w kadrze narodowej. Warto z tą książkę się zapoznać, tym bardziej, że już za chwilę odbędą się XXX Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie.\nGórnośląski Ślabikorz, oprac. prof. Jolanta Tambor; Pro Loquela Silesiana Towarzystwo Kultywowania i Promowania Śląskiej Mowy, Chorzów 2010\n„Górnośląski ślabikorz” to pierwszy napisany gwarą elementarz przeznaczony dla uczniów klas I – III. Książka wydana przez Towarzystwo Kultywowania i Promowania Śląskiej Mowy została przygotowana pod kierownictwem prof. Jolanty Tambor, będącej dyrektorem Szkoły Języka i Kultury Polskiej Uniwersytetu Śląskiego. Publikacja ma na celu przybliżenie dzieciom śląskiej mowy i przekonanie ich, że jest ona dobrem kulturowym regionu.\nGłównym bohaterem podręcznika jest chłopiec o imieniu Paulek, który już na pierwszej stronie nawiązuje kontakt z uczniami śląskich szkół. Zwraca się do „szkolorzy” posługując się gwarą. Paulek jest rówieśnikiem młodego odbiorcy, będąc dla niego nadawcą i przewodnikiem po śląskiej mowie. Tematy zawarte w książce są zgodne z rytmem roku szkolnego i zmiennością pór roku. Każda lekcja jest opisem innego wydarzenia lub tradycji śląskiej, np. rodziny, pobytu na wsi, ważnych świąt czy regionalnego ubioru. W podręczniku zawarto również teksty ludowe i piosenki wraz z nutami. Bogaty dobór tematów pozwala dzieciom dokładnie poznać śląskie zwyczaje i tradycje.\nKsiążkę uzupełnia liczny zbiór ilustracji, co sprawia, że jest ona bardzo przystępna w odbiorze dla młodego czytelnika. Wzbogacono ją także o przysłowia związane z kolejnymi dniami roku lub zachowaniami ludzkimi.\n„Górnosląski ślabikorz”, jest więc doskonałym towarzyszem podczas nauki pisania i czytania, pozwalającym poznać gwarę śląską, z pewnością przypadnie do gustu wszystkim „pierwszakom”.\nWitraże tarnogórskiego kościoła pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła / [opisy Alicja Kosiba-Lesiak ; zdj. A. Kosiba-Lesiak, Marek Wojcik]. - Tarnowskie Góry : Parafia pw. św. św. Apostołów Piotra i Pawła, 2010\nWitraż – kawałki kolorowego szkła wprawione w ołowiane ramki osadzone w żelazne sztaby. Ten element dekoracyjny stał się przedmiotem książki, w której omówiono znaczenie witraży w kościele rzymskokatolickim, jako formę sztuki. Zaprezentowano rozety z kościoła pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Tarnowskich Górach. W świątyni tej znajduje się zespół witraży, który powstał w latach 1898 – 1900. Osobą zamawiającą był ówczesny proboszcz ksiądz Franciszek Kokot. W kościele zostały zamontowane w 1901 roku. Znalazły swoje miejsce w nawie głównej, w prezbiterium i nad chórami w transepcie. Stworzyły one wspólnie cztery przeplatające się cykle: z życia Jezusa Chrystusa, starotestamentowy, maryjny i sakramentów świętych. Chrystusa na tych witrażach pośród innych osób wyróżnia tzw. nimb krzyżowy.\nW książce przeanalizowano tematykę i motywy przewodnie witraży. Bardzo dokładnie opisano symbolikę występującą na poszczególnych rozetach. Na koniec każdej prezentacji zacytowano fragment Pisma świętego odpowiadający scharakteryzowanej scenie. W opracowaniu przedstawiono również pozostałe witraże znajdujące się w tarnogórskim kościele.\nNa końcu publikacji przygotowano niespodziankę dla najmłodszych czytelników na dwóch tekturowych stronach znalazły się opisane w książce sceny biblijne do pokolorowania.\nLarisch Józef: Historia Szombierek. - Bytom : Fischer, 2011\nHistoria Szombierek Józefa Larischa, to kolejna publikacja tego autora, poświęcona dzielnicy, znajdującej się w południowej części Bytomia.\nW stosunku do wcześniejszej pozycji zatytułowanej Szombierki: zarys rozwoju dzielnicy, po-chodzącej z 1989 roku, nowe wydanie zostało znacznie poszerzone tematycznie.\nKsiążka składa się z siedmiu części. Pierwsze trzy, prezentują kolejno: zarys historyczny Bytomia, opis środowiska geograficznego Szombierek oraz ich dzieje. W części czwartej poznajemy infrastrukturę oraz życie społeczne i kulturalne dzielnicy. Znajdziemy więc tutaj informacje dotyczące m.in. oświaty, placówek kulturalnych, obiektów życia religijnego a także opieki medycznej. Nie zapomniano również o prezentacji ruchu sportowego w Szombierkach. Kolejny, 5. rozdział książki, stanowi swoistą wędrówkę ulicami Szombierek, podczas której poznajemy najciekawsze miejsca i zabytki dzielnicy.\nOprócz wyżej wymienionych informacji, książka zawiera także kalendarium najważniejszych wydarzeń w dziejach miejscowości, które obejmuje okres od założenia wsi aż do czasów obecnych. Uzupełnieniem monografii jest zbiór zdjęć, prezentujących dawne i współczesne uroki Szombierek.\nKsiążka stanowi bogate źródło wiedzy na temat bytomskiej dzielnicy i jest przeznaczona głównie dla jej mieszkańców, którzy chcieliby poznać lub przypomnieć sobie przeszłość swej miejscowości.\nWarto sięgnąć po tę pozycję tym bardziej, że jak pisze sam autor „została ona napisana z miłości do Szombierek”.\nW cieniu mitu : rzecz o Karolu Goduli / Izabela Kaczmarzyk. - Ruda Śląska : Muzeum Miejskie im. Maksymiliana Chroboka, 2007\nKsiążka prezentuje życiorys Karola Goduli w szerszym kontekście społeczno - gospodarczej rzeczywistości tamtych lat. Autorka zwraca uwagę na zmieniające się oblicze śląskiej ziemi, w której zaniknął rolniczy trud i którą ludzkie działanie przekształciło w wielkoprzemysłową krainę w czasach, gdy nasz region stał się „eldoradem” dla każdego człowieka, który nie bał się pracy i umiał skorzystać z oferowanych mu tutaj warunków. Pani Izabela Kaczmarzyk zwraca również uwagę na cechy charakteru bohatera swojej książki. Jego konsekwencję w działaniu, rozmach w planowaniu i umiejętność korzystania z nowinek technicznych, jakie wówczas wprowadzano. Te cechy charakteru pozwoliły Goduli w bardzo młodym wieku wzbogacić się tak, że ludzie zaczęli go nazywać „Królem cynku”. Skryty tryb życia, jak również bogactwo, które sam sobie wypracował przyczyniły się do wytworzenia wokół jego działań aury demoniczności, w efekcie czego już za jego życia powstawały o nim i o pochodzeniu jego majątku barwne opowiadania ludowe. Stały się one tematem kolejnego rozdziału książki. Ostatni wątek, jaki poruszyła autorka w swej publikacji to testament Karola Goduli i jego spadkobierczyni Joanna Gryczik, którą dzięki odziedziczonemu majątkowi król pruski nobilitował i nadał jej prawo do noszenia tytułu von Schomberg – Godulla oraz herbu, zawierającego pyrlik i żelazko.Warto sięgnąć po to opracowanie, bo w sposób wyważony i obiektywny przypomina nam, wedle słów samej autorki „o człowieku, który zawdzięczał wszystko własnemu talentowi do wykorzystania bogactw śląskiej ziemi…”\nPaweł Czado „Edward Szymkowiak”: Biblioteka 90-lecia Polonii Bytom. Tom 2. – Bytom 2010\nII tom „Biblioteki 90-lecia Polonii Bytom” poświecony jest Edwardowi Szymkowiakowi – wybitnemu bramkarzowi bytomskiego klubu.\nBiografia wyszła spod pióra Pawła Czado – redaktora sportu katowickiej Gazety Wyborczej i w ciekawy sposób prezentuje osiągnięcia tego sportowca.\nA było ich nie mało, bowiem Edward Szymkowiak uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich w Helsinkach i w Rzymie. Był pięciokrotnym mistrzem Polski w barwach trzech klubów, a w 1960 roku w meczu Polonii Bytom z Górnikiem Zabrze obronił aż trzy rzuty karne. Te i wiele innych dokonań Szymkowiaka, o których można przeczytać w książce, złożyły się na to, iż jest on uważany za jednego z najlepszych polskich bramkarzy wszech czasów.\nEdward Szymkowiak swoją sportową karierę rozpoczął w Dąbrówce Małej, ale zanim stanął w bramce „Polonii” grał jeszcze w Ruchu Chorzów i Legii Warszawa. Jednak najwięcej sukcesów odniósł broniąc dla „niebiesko-czerwonych”. Największym z nich było zdobycie przez klub w 1962 roku tytułu mistrza Polski.\nOprócz opisów wielu brawurowych parad w wykonaniu bramkarza, w książce znajdziemy również tabelę zawierającą komentarze wszystkich jego występów w reprezentacji Polski. Dopełnieniem biografii jest bogaty zbiór zdjęć, prezentujących grę Szymkowiaka , nie tylko w składzie „Polonii”.\nTyś jest kapłanem na wzór... : ks. Jerzy Popiełuszko w Bytomiu 8 X 1984 r. / pod red. Andrzeja Sznajdera. - Katowice : Oddział Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, 2010\nPublikacja jest świadectwem obecności księdza Jerzego Popiełuszki w Bytomiu w dniu 8 października 1984 roku. Książka jest podzielona na cztery części. W pierwszym rozdziale przedstawiono homilię, którą ksiądz Jerzy Popiełuszko wygłosił podczas Mszy świętej w kościele pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego w Bytomiu, modlitwę wiernych oraz zapis nieformalnego spotkania z wiernymi, w trakcie którego Gość odpowiadał na zadawane pytania. Druga część składa się z trzech artykułów dotyczących historii Mszy świętych w intencji Ojczyzny, odprawianych przez księdza Jerzego Popiełuszkę. W kolejnym tekście analizowane są homilie wygłaszane przez bohatera książki, w konfrontacji z oficjalną propagandą państwową i językiem ówczesnych dokumentów władz. W ostatnim artykule tej części przedstawiono postać ojca Ryszarda Ślebody, inicjatora przyjazdu księdza Jerzego Popiełuszki do Bytomia. Część historyczną uzupełniają relacje i wspomnienia uczestników Mszy świętej odprawionej 8 października 1984 roku. W aneksie zawarto 14 dokumentów ze zbiorów archiwów Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach oraz Archiwum Państwowego w Katowicach, z relacjami na temat I i II Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej, które odbyły się Bytomiu w 1984 i 1985 roku. Autorami tych dokumentów (z dwoma wyjątkami) są pracownicy Służby Bezpieczeństwa i Wydziału do spraw Wyznań w Katowicach. Publikacja jest cennym przyczynkiem do biografii ksiądz Jerzego Popiełuszki, dokumentującym jego jednodniowy pobyt w Bytomiu.\nPracownia Historii Bytomia i Informacji Regionalnej posiada w swoich zbiorach również inne książki wydane przez Instytutu Pamięci Narodowej:\n14 dni pod ziemią : KWK "Piast" w Bieruniu 14-28 grudnia 1981 roku / Instytut Pamięci Narodowej - Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Kompania Węglowa S.A. Kopalnia Węgla Kamiennego "Piast". – Katowice, 2006\nAparat bezpieczeństwa państwa wobec środowisk narodowych na Górnym Śląsku i w Zagłębiu Dąbrowskim w latach 1945-1956 / Dariusz Węgrzyn. – Katowice; Kraków, 2007\nDla władzy, obok władzy, przeciw władzy : postawy robotników wielkich ośrodków przemysłowych w PRL / red. Jarosław Neja. – Warszawa, 2005\nDziennikarze władzy, władza dziennikarzom : aparat represji wobec środowiska dziennikarskiego 1945-1990 / pod red. Tadeusza Wolszy i Sebastiana Ligarskiego. – Warszawa, 2010\nFundament systemu zniewolenia : z działalności wojewódzkich struktur Urzędu Bezpieczeństwa w Katowicach 1945-1956 / pod red. Adama Dziuroka i Adama Dziuby. – Katowice, 2009\nKadra bezpieki 1945-1990 : obsada stanowisk kierowniczych aparatu bezpieczeństwa w województwach śląskim/katowickim, bielskim i częstochowskim / wstęp i red. Wacław Dubiański, Adam Dziuba i Adam Dziurok ; oprac. Kornelia Banaś [i in.]. – Katowice, 2009\nKuźnia broni III Rzeszy : niemiecki przemysł zbrojeniowy na Górnym Śląsku podczas II wojny światowej / Mirosław Sikora. – Katowice; Kraków, 2007\nListy z Wehrmachtu / Józef Smyczek ; oprac. Sebastian Rosenbaum. – Katowice, 2009\nNadzorować, interweniować, karać : Nazistowski obóz władzy wobec Kościoła katolickiego w Zabrzu (1934-1944) : wybór dokumentów / oprac. Sebastian Rosenbaum i Mirosław Węcki. – Katowice, 2010\nObozowe dzieje Świętochłowic Eintrachthutte - Zgoda / pod red. Adama Dziuroka. – Katowice; Świętochłowice, 2002\nObozy pracy przymusowej Gliwickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego 1945-1949 / Sebastian Rosenbaum, Bogusław Tracz. – Katowice; Tarnowskie Góry, 2009\nObóz pracy w Świętochłowicach w 1945 roku : dokumenty, zeznania, relacje, listy / wybór, wstęp i oprac. Adam Dziurok. – Warszawa, 2002\nPrzypadek ks. Brunona Magotta : studium źródłoznawcze dokumentacji kościelnej i akt aparatu bezpieczeństwa / Łucja Marek, Mariusz Trąba. – Katowice, 2010\nRuch pielgrzymkowy na Jasną Górę 1945-1989 : wybór dokumentów / wstęp i red. Władysław Piotr Wlaźlak, Andrzej Sznajder. – Katowice, 2009\nTarnogórska Solidarność 1980-1981 / Robert Ciupa, Sebastian Rosenbaum. – Katowice, 2010\nTrzecia dekada : Gliwice 1971-1981 / Bogusław Tracz. – Katowice, 2009\nWładza, polityka i społeczeństwo w Gliwicach w latach 1939-1989 / pod red. Bogusława Tracza. – Katowice; Gliwice, 2010\nZ przeklętego raju : zapiski Górnoślązaków deportowanych w 1945 r. do ZSRS / oprac. Kornelia Banaś i Sebastian Rosenbaum. – Katowice, 2009\nHistoria Bytomia : od średniowiecza do współczesności 1123-2010 / Jan Drabina ; Towarzystwo Miłośników Bytomia. - Bytom : Towarzystwo Miłośników Bytomia, 2010\nJest to już trzecia pozycja o tym tytule napisana przez pana profesora Jana Drabinę. Różni się od swych poprzedniczek szerszym zakresem chronologicznym. Rozbudowana została część poświęcona Bytomiowi przed lokacją, czyli przed uzyskaniem praw miejskich. Opisano także kolejną dekadę, uzupełniając naszą wiedzę o lata 2001 – 2010. Każdy z rozdziałów nowej książki został uzupełniony o nowy stan badań. Publikacja zawiera również bogaty materiał ikonograficzny, który jest w przemyślany sposób dołączony do poszczególnych okresów historycznych. Lata 1945 – 1989 zostały opracowane między innymi na podstawie akt archiwalnych zachowanych w Archiwum Państwowym w Katowicach, wspomnień samych Bytomian oraz wydawnictw Towarzystwa Miłośników Bytomia. Prezentując ostatnie dziesięciolecie autor koncentruje się przede wszystkim na problemach dotyczących substancji architektonicznej (mieszkaniowej, zabytkowej) i dążeniach władz miejskich do promocji miasta poprzez kulturę.\nKsiążka napisana w sposób przystępny dla każdego mieszkańca naszego miasta, który choć trochę interesuje się nie tylko jego historią, ale również dniem dzisiejszym.\nBiblioteka 90-lecia Polonii Bytom: Kazimierz Trampisz: Tom I / Dariusz Leśnikowski. - Bytom, 2010\nZ okazji przypadającej w tym roku 90. rocznicy powstania „Polonii Bytom”, na rynku księgarskim ukaże się kilka biografii najbardziej znanych piłkarzy bytomskiego klubu.\nBohaterem I tomu „Biblioteki 90-lecia Polonii Bytom” jest Kazimierz Trampisz. Autorem biografii jest Dariusz Leśnikowski, który jak sam stwierdza we wstępie, jest tylko „odtwórcą słów”. Biografia składa się z 17 rozdziałów, z których każdy stanowi odrębną opowieść, samego bohatera książki. Umiejętności gawędziarskie pana Kazimierza i jego zdolność do przytaczania anegdotek na każdy temat, sprawiają, że książka jest bardzo przystępna w odbiorze. Czytając książkę, odnosi się wrażenie, że autor jest tylko słuchaczem i komentatorem opowieści. Dzięki osobistym relacjom samego Trampisza, otrzymujemy barwną i ciekawą historię nie tylko jego życia, ale i klubu, którego był piłkarzem.\nBohatera książki śmiało można nazwać współtwórcą tej historii, gdyż grał on w „Polonii” od 1945 do 1962 roku. Ze swym ukochanym klubem, któremu poświęcił prawie całe swoje życie zawodowe, zdobył dwukrotnie tytuł Mistrza Polski, w 1954 i 1962 roku. Był także uczestnikiem Igrzysk Olimpijskich w Helsinkach (1952) i reprezentantem Polski.\nDopełnieniem biografii jest bogaty zbiór zdjęć z dziejów nie tylko „Polonii Bytom”, bowiem Kazimierz Trapisz grał wcześniej w klubie „Lokomotiw Stanisławów”.\nAle o tym, jak nasz bohater trafił do Bytomia, czytelnik dowie się podczas lektury tej pełnej humoru książki… A ponieważ oprócz warstwy typowo sportowej zawiera ona także sporo faktów historycznych, można ją polecić nie tylko kibicom „Polonii Bytom”.\nKronika 1981 – 2008: Miechowice – Diecezja Katowicka Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego / [red., wybór i zestawienie materiałów] Rudolf Pastucha. – Kraków : WIR Partner, 2008\nPublikacja jest ciekawym dokumentem prezentującym życie społeczne, kulturalne i religijne Kościoła Ewangelicko – Augsburskiego Diecezji Katowickiej w parafii w Miechowicach. Autorem tego chronologicznego zestawienia wydarzeń jest Ksiądz Biskup Senior Rudolf Pastucha. Duchowny wykazał się niesamowitą wytrwałością, opisując posługę swoją i małżonki na poszczególne dni w ciągu 28 lat pracy w Miechowicach i na rzecz całej diecezji. Wśród zapisków znajdują się nie tylko chwile godne zapamiętania i podniosłe, takie jak uczestnictwo w uroczystościach jubileuszowych poszczególnych parafii czy też w sesjach naukowych popularyzujących dokonania ewangelików w naszym regionie, ale również trud codziennej pracy – remont kościoła, budynków parafialnych czy kontakty z władzami administracji publicznej. Kronika jest zapisem dokonań księdza biskupa, jego wkładu w życie społeczno – kulturalne swoich parafian, przedstawionego bez zbędnego patosu, ale i bez ukrywania problemów i kłopotów . Dokument ten jest ważnym świadectwem przybliżającym nam życie społeczności ewangelickiej w Bytomiu na przestrzeni ostatnich prawie 30 lat. Dlatego też warto zapoznać się z tą książką, bo niewiele takich świadectw można znaleźć na polskim rynku księgarskim.


Autor: Iryna Kowalczuk • Opublikowane: 2015-04-14\nRok temu przeprowadziliśmy z rodzeństwem sprawę spadkową po zmarłych rodzicach. Każde z nas dostało swoją część. Zaproponowaliśmy dwóm siostrom spłatę ich części, wyceny dokonaliśmy sami. Siostry nie chcą jednak się na to zgodzić i żądają wyodrębnienia część gospodarstwa rolnego. Jak sąd zrobi podział działek, domu i maszyn rolniczych?\nW przedstawionej przez Pana sytuacji faktycznej nie pozostaje Panu nic innego, jak założyć w sądzie sprawę o podział majątku spadkowego po Pana zmarłym bracie. Niestety w tego typu sprawach majątkowych, gdzie rodzina nie może dojść do zgody co do losu odziedziczonego majątku, nie da się ich załatwić w żadnym trybie pozasądowym.\nKażdy ze spadkobierców ma bowiem prawo do złożenia w sądzie wniosku o dział spadku i zniesienie współwłasności. We wniosku o dział spadku (który składa się do sądu właściwego ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania spadkodawcy, czyli brata, a jeżeli tego nie można ustalić – ze względu na położenie majątku spadkowego) należy powołać:\nJeżeli spis inwentarza nie został sporządzony, należy we wniosku wskazać majątek, który ma być przedmiotem działu. Spis inwentarza nie jest konieczny, ponieważ wystarczy, że we wniosku o dział spadku zostanie zaznaczone, co wchodzi w skład spadku i jaka jest wartość aktualna rynkowa tych składników majątkowych. Można dokonać samodzielnie wyceny rynkowej wartości nieruchomości.\nJeżeli w skład spadku wchodzi nieruchomość (tak jak w Pana przypadku), należy przedstawić dowody stwierdzające, że nieruchomość stanowiła własność spadkodawcy, należy więc dołączyć odpis z księgi wieczystej.\nJeżeli nie dojdzie Pan wraz z pozostałymi spadkobiercami do porozumienia co do sposobu działu spadku (sąd będzie z pewnością namawiał Państwa do uzgodnienia sposobu podziału), to sąd sam zdecyduje, w jaki sposób podzielić nieruchomości i ruchomości wchodzące w skład spadku. Z doświadczenia wiem, że gdy brak jest porozumienia pomiędzy spadkobiercami i nikt ze spadkobierców nie jest zainteresowany ani spłatą, ani nabyciem nieruchomości na wyłączną własność, sąd zwykle kieruje nieruchomość na licytację i dzieli uzyskane ze sprzedaży pieniądze pomiędzy spadkobierców. Jest to oczywiście mniej korzystny sposób działu niż sprzedaż nieruchomości na wolnym rynku przez samych spadkobierców, ponieważ sąd wystawia nieruchomość na licytację za 3/4 wartości jej ceny rynkowej. Jeżeli nie będzie chętnego na zakup, kolejna oferta jest jeszcze niższa. Do tego dochodzą jeszcze koszty całego postępowania, które są potrącane z uzyskanej kwoty sprzedaży nieruchomości.\nReasumując, w Pana przypadku, gdy występuje brak porozumienia między spadkobiercami co do podziału spadku, pozostaje wniesienie stosownego wniosku o dział spadku do sądu. Sąd wezwie wówczas wszystkich spadkobierców i przeprowadzi postępowanie działowe. Gdy nie będzie zgody co do sposobu podziału, sąd sam zdecyduje, jak majątek osoby zmarłej zostanie podzielony. Jeżeli nieruchomości da się podzielić, sąd zapewne takowego podziału (wydzielenia) dokona. Co do innych przedmiotów wchodzących w skład spadku, np. maszyn rolniczych, sąd albo przydzieli je na wyłączną własność niektórym spośród spadkobierców z obowiązkiem spłaty pozostałych, albo skieruje na licytację. Maszyn rolniczych nie można bowiem fizycznie podzielić. Tak samo będzie z domem. Zapewne zostanie on przyznany jednemu lub kilku spadkobiercom z obowiązkiem spłaty pozostałych lub skierowany na licytację. We wniosku o dział spadku powinien Pan zaproponować swój wariant podziału spadku, który najbardziej będzie dla Pana korzystny.


Akcja pro bono Okręgowej Izby Adwokackiej w Łodzi | Vector Polonii\nTags | Akcja pro bono Okręgowej Izby Adwokackiej w Łodzi\nUtworzono 21 maja 2015 przez Luiza\nW dniach 18 – 20 czerwca 2015 r. Wydział Konsularny Ambasady RP w Paryżu organizuje bezpłatne konsultacje prawne z 5 adwokatami z Okręgowej Izby Adwokackiej w Łodzi.\nKonsultacje będą prowadzone w języku polskim. Dotyczyć będą wyłącznie prawa polskiego i są otwarte dla wszystkich zainteresowanych obywateli polskich, którzy zapiszą się uprzednio telefonicznie lub mailowo.\nUzyskanie ustnego lub mailowego potwierdzenia na adres zwrotny będzie gwarantowało uzyskanie bezpłatnej i indywidualnej konsultacji z jednym z 5 adwokatów z Okręgowej Izby Adwokackiej w Łodzi z określeniem godziny i miejsca spotkania:\n18 i 19 czerwca w godz. 10:00 – 16:00 w siedzibie Wydziału Handlu i Inwestycji (WPHI) Ambasady przy 86, rue de la Faisanderie, 75016 Paryż,\n20 czerwca w godz. 12:00 – 16:00 w Szkole Polskiej przy 11-15, rue Lamandé 75017 Paryż.\nTematyka konsultacji jest określona szeroko i obejmuje m.in.:\n– prawo spadkowe, testamenty, nowe regulacje unijne w tym zakresie, dziedziczenie, odrzucenie spadku oraz związane z tym sprawy podatkowe;\n– prawo rodzinne i opiekuńcze, w tym rozwody, separacja, pochodzenie dziecka, wspólność majątkowa, władza rodzicielska;\n– swobodne świadczenie usług i delegowanie pracowników w UE;\n– prawo podatkowe, szczególnie w przypadku pracowników migrujących;\n– zarządzanie majątkiem (nieruchomości) na odległość i właściwe redagowanie pełnomocnictw;\n– sprawy karne (np. przedawnienie ścigania);\noraz inne sprawy, które zostaną zgłoszone i zaakceptowane przez radców.\nZgłoszenia można wysyłać w dniach 13 maja do 15 czerwca pod adresem:\nparis.wk.info@msz.gov.pl (w temacie wiadomości należy dopisać porady prawne)\nlub telefonicznie pod numerem: 01 43 17 34 22.


Indywidualny Program Diagnostyczny | Szpital Świętego Rafała w Krakowie\n» Indywidualny Program Diagnostyczny\nIndywidualny Program Diagnostyczny to oferta dla najbardziej wymagających Pacjentów, którzy cenią sobie wysoką jakość usług medycznych, ale i swój czas. Realizacja Programu to zaplanowany i w pełni skoordynowany pobyt Pacjenta w Szpitalu św. Rafała. Badania i konsultacje specjalistyczne wykonywane są w ciągu 1 – 2 dni.\nW RAMACH PROGRAMU ZAPEWNIAMY PAŃSTWU:\nindywidualny zakres badań i konsultacji specjalistycznych,\nopiekę doświadczonych specjalistów bazujących na zaawansowanym technologicznie sprzęcie,\nholistyczne i multidyscyplinarne spojrzenie na wyniki badań,\nkompleksową ocenę stanu zdrowia w jednym miejscu w ciągu 1-2 dni,\nkomfortowe warunki pobytu oraz wsparcie Indywidualnego Opiekuna.\nBadania diagnostyczne i konsultacje lekarskie mają na celu zweryfikowanie ogólnego stanu zdrowia, wykrycie ewentualnych dolegliwości i wskazanie zakresu dalszego postępowania.\nRealizacja Indywidualnego Programu Diagnostycznego odbywa się w Szpitalu św. Rafała w Krakowie oraz w razie konieczności w krakowskich Centrach Medycznych Scanmed.\nTWÓJ ZDROWY PLAN\nRealizacja Indywidualnego Programu Diagnostycznego odbywa się według harmonogramu\nKrok 1 WIZYTA KWALIFIKUJĄCA Wizyta Kwalifikująca u Lekarza Koordynującego realizację Programu, jest to obszerny wywiad lekarski wraz z ustaleniem indywidualnego schematu badań oraz konsultacji specjalistycznych.\nWizyta stanowi odrębną wizytę, której termin uzgadniany jest przed rozpoczęciem Programu.\nKrok 2 ROZPOCZĘCIE PROGRAMU Termin rozpoczęcia Programu ustalany jest\nw porozumieniu z Pacjentem przez Indywidualnego Opiekuna.\nKrok 3 REALIZACJA PROGRAMU Uwzględniając preferencje czasowe Pacjenta oraz harmonogram Programu realizowany jest w ciągu\nKrok 4 WIZYTA PODSUMOWUJĄCA Po zakończeniu programu odbywa się Wizyta Podsumowująca u Lekarza Koordynującego, która stanowi ocenę stanu zdrowia na podstawie wyników przeprowadzonych konsultacji i badań.\nPodczas Wizyty Podsumowującej Uczestnik Programu otrzymuje „Raport o stanie zdrowia”.\nSzanowni Państwo, w razie pytań pozostajemy do Państwa dyspozycji:\nKoordynator ds. współpracy z Klientem Biznesowym\nm: 506 175 542\nm: 503 031 557


Zespół nieszczelnego jelita. | znaturydlazdrowia.eu\nJuż od bardzo długiego czasu naukowcy zajmują się tematem jelit w szerszym znaczeniu. Wiele badań już teraz może nas zapewnić, o tym, że akurat ta część z nas odpowiada za znacznie więcej funkcji, niż mogłoby się nam wydawać. No bo kto z nas pomyślałby, że stan jelit może mieć wpływ na naszą kondycję psychiczną? Albo, że to właśnie tam rozpoczyna się cały proces naturalnej odporności człowieka? To już nie są przypuszczenia, a naukowe potwierdzenia. W ich obliczu jesteśmy w stanie zacząć jednak działać – jak uchronić się przed degradacją jelit? Jak rozpoznać, że cierpisz na tę przypadłość? Przeczytaj nasz wpis i zacznij dbać o siebie jeszcze dzisiaj.\nZespół nieszczelnego jelita – jakie są jego przyczyny?\nMedycyna nadal stara się znaleźć większą liczbę przyczyn występowania zespołów nieszczelnego jelita, ale na ten moment udało już się wyróżnić kilka podstawowych czynników, do których należą:\nchemioterapia oraz radioterapia\nzbyt wysoki poziom metali ciężkich w organizmie\ndługotrwałe stosowanie antybiotyków i leków antykoncepcyjnych\nniewłaściwa dieta ze szczególnym uwzględnieniem spożywania glutenu i mocno przetworzonej żywności\nniedobór kwasów solnych w żołądku\nMimo że przyczyn jest naprawdę wiele, to jednak niewłaściwą uważa się za główny czynnik powodujący zespół nieszczelnego jelita. Niestety – spożywanie nadmiernej ilości cukrów, jedzenia z gamy GMO, a tym bardziej mięsa, które zostało wyprodukowane na bazie antybiotyków… to najkrótsza droga, do tego, by swojemu organizmowi zafundować zespół nieszczelnego jelita. I nie są to przypuszczenia, a naukowe fakty, z którymi trudno jest dyskutować.\nZespół nieszczelnego jelita – na czym właściwie polega?\nWyobraź sobie swój talerz, który ma w środku dziurki – wszystko, co niego wkładasz niezależnie od Ciebie, zaczyna wyciekać. Tak dokładnie dzieje się z naszymi jelitami. Zespół nieszczelnego jelita polega, więc powstawaniu mikro uszkodzeń w ściance jelita cienkiego, co prowadzi do tego, że do organizmu dostają się np. toksyny albo niestrawione białka. Do takiego stanu może dojść właśnie z powodów, o których pisaliśmy wyżej. Na początku tworzy się stan zapalny, który drażni cienkie ściany jelita. W konsekwencji ulega ono naturalnemu osłabieniu, a mikro odstępy pomiędzy komórkami stają się coraz większe – to prowadzi do rozszczelnienia jelita i efektu, o którym dzisiaj rozmawiamy.\nJakie są konsekwencje zespołu nieszczelnego jelita?\nZałóżmy, że jeszcze nie dopuściłeś do rozwoju stanu nieszczelnego jelita, ale niepokoją Cię już pewne objawy… to jest doskonały czas na to, żeby dobrze przyjrzeć się swojemu organizmowi. Może okaże się, że właściwie jesteś już bliżej niż dalej takiego rozwoju spraw? Jakie są konsekwencje braku dbałości o tę kwestię?\nkłopoty z prawidłowym funkcjonowaniem tarczycy\nproblemy skórne np. nasilenie objawów AZS\nZaskakujące, prawda? Przyjęło się, że najmocniejszym sygnałem do tego, że w Twoich jelitach może dziać się coś niedobrego, są właśnie alergie pokarmowe – jeżeli zauważasz, że po zjedzeniu danego produktu, zaczynasz odczuwać nieprzyjemne skutki np. dostajesz wysypki, albo silnych wzdęć – niestrawione dokładnie białka i tłuszcze, które przenikają do Twojego obiegu, właśnie przez nieszczelne ścianki jelita mogą być tego powodem. Warto się nad tym zastanowić.\nJak nie dopuścić do zespołu nieszczelnego jelita?\nJeżeli stwierdzono u Ciebie tę przypadłość to kluczem do rozwiązania problemów… są zmiany. Zmiany, na wielu płaszczyznach. To, co w tej chwili będzie dla Ciebie najważniejsze to zmiany nawyków. Co więc możesz zrobić, żeby zmienić swój stan?\nzadbać o właściwą, zbilansowaną dietę i wyłączyć z niej produkty mocno przetworzone oraz z zawartością glutenu\nwłączyć do swojej diety probiotyki, które pomogą uregulować florę bakteryjną\nprzyjmować naturalne substancje przeciwzapalne i przeciwutleniających np. olej CBD\nwyeliminować z diety alkohol\nzadbać o swój komfort psychiczny, regularnie się wysypiać i uprawiać sport\nwłączyć do swojej diety produkty kiszone, które naturalnie przywracają jelitom odpowiednią kondycję i florę bakteryjną\nJak wykonać domowy test kwasowości żołądka?\nTeoria, teorią, ale być może okaże się, że Ty nadal nie wiesz niczego konkretnego. Proponujemy Ci zatem szybki, domowy test, który pozwoli Ci już dać pewien pogląd na to, czy problemy, o których piszemy, są Ci bliskie, czy może po prostu warto wziąć je pod uwagę.\nDo domowego testu na kwasowość żołądka potrzebujesz szklanki wody i ¾ łyżeczki sodu oczyszczonej. Mieszasz, wypijasz… i bierzesz zegarek w dłoń. Następnie czekasz na normalną reakcję organizmu, czyli odbicie.\njeżeli odbije Ci się w czasie do 40 sekund po wypiciu – najprawdopodobniej w Twoim żołądku jest nadkwasota.\njeżeli odbije Ci się w czasie od 40 do 90 sekund – brawo! Stan zakwaszenia jest idealny.\njeżeli odbije Ci się w czasie od 90 sekund do 3 minut – pojawia się problem, to pierwszy sygnał do tego, że z Twoim żołądkiem nie jest dobrze.\njeżeli czas obicia jest wyższy niż 3 minuty – masz 100% pewność, że w Twoim organizmie nie dzieje się dobrze i to czas na zmiany.\nMamy nadzieję, że naszym tekstem przekonamy Was do dobrych nawyków w Waszym życiu – jak się okazuje, jelita kryją przed nami jeszcze nie jedną tajemnicę i pewnie nie raz odkrycia naukowców jeszcze nas zaskoczą. Niemniej jednak w obliczu tego, co już dzisiaj wiemy – oficjalnie wypowiedzmy walkę nieszczelności… i sprawmy, żeby życie miało jeszcze więcej smaku. I tego właśnie Wam życzymy.\nChoroby autoimmunoligczne – to musisz wiedzieć!