Liga Endesa: Derby kraju Basków, ciekawie w Zaragozie...\nLiga Endesa: Derby kraju Basków, ciekawie w Zaragozie…\n11 marca 2012 0 252\nW niedzielne południe tradycyjnie rozegrana zostanie kolejna seria spotkań hiszpańskiej ACB koszykarzy. Liga Endesa wkracza w decydującą fazę co oznacza, że do play – off pozostało już bardzo niewiele czasu. My wybierzemy się dzisiaj do Aragoni,Wysp Kanaryjskich i Kraju Basków, gdzie dojdzie do trzech niezwykle interesujących pojedynków.\nW Zaragozie miejscowi będą chcieli odgryźć się za ostatnie porażki z Caja Laboral i Lagun Aro. Szanse na zatarcie słabego wrażenia po tamtych meczach są dość spore, bo rywal – ekipa Lucentrum Alicante to już cień drużyny z początku sezonu. Goście jeszcze do niedawna byli trzecią siłą Liga Endesa, jednak seria 4 porażek z rzędu zepchnęła koszykarzy z Alicante na szóstą pozycję, wciąż jednak z dużymi szansami na play – off. Podobny cel ma do osiągnięcia Zaragoza, która w tym sezonie na własnym parkiecie wygrała 9 z 12 spotkań. Ostatnia porażka miejscowych przed własną publicznością miała miejsce 12 stycznia w meczu przeciwko Gescrap Bilbao. Od tego czasu Aragończycy wygrali 4 mecze z rzędu z Badaloną, Valencią, Estudiantes i Unicają usadawiając się w środku ligowej tabeli. Wydaje się, że z obecną formą każdy inny wynik jak zdecydowane zwycięstwo gospodarzy będzie sporego kalibru sensacją. Porażka niemalże przekreśla szanse gospodarzy na PO.\nDo niedawna kameralna hala, w której rozgrywa swoje mecze drużyna z Wysp Kanarysjkich uznawana była za prawdziwą twierdzę. W tym sezonie wszystko zmieniło się o 360 stopni. „Żółci” wprawdzie mają nadal dodatni bilans spotkań w Centro Insular (7 – 5), ale porażki z drużynami pokroju Manresy na pewno nie przynoszą im chwały. Coach gospodarzy ma nie lada problem, przed niedzielnym meczem, nie tylko ze względu na to, że zagra przeciw Barcelonie, a z tego powodu, że jego podopieczni prezentują ostatnimi czasy beznadziejną dyspozycję, co widać było w meczach przeciwko Manresie i Murcii.Pedro Martinez musi wstrząsnąć zespołem, aby ten zagrał wreszcie na miarę swoich możliwości. Teoretycznie szanse na zwycięstwo są. Wiadomo, że w tym okresie trenerzy czołowych drużyn europejskich katują swoich podopiecznych na treningach by osiągnąć pełnię formy na play off i europejskie puchary. Widać to było w spotkaniu Barcelony z Cajasol Sevilla, gdzie goście wyglądali o niebo lepiej od Blaugrany. Problem w tym, że Barcelona nie może pozwolić sobie na kolejną porażkę, gdyż Real Madryt ma taki sam stosunek zwycięstw do porażek, co oznacza, że jeśli dziś wygrałby z Barceloną, to wyprzedziłby ją w Liga Endesa.\nZ meczów które odbędą się niemalże w same południe, nas najbardziej interesuje pojedynek w San Sebastian. Pojedynek to chyba zbyt słabe określenie na ten mecz, bo szykuje się tutaj mała bitwa, a może i prawdziwa wojna. „Derby” kraju Basków zawsze mają swój klimat. Kibice z San Sebastian i Vitorii zbytnio za sobą nie przepadają, więc o emocjonujący mecz możemy być spokojni. Bukmacherzy wskazują na gości, trudno się temu dziwić Caja Laboral, to drużyna bardziej utytułowana, z większym budżetem, bardziej znanymi nazwiskami w składzie i znakomitym szkoleniowcem, który potrafi wycisnąć maksimum z gry swoich podopiecznych. Z drugiej strony Lagun Aro, zespół nieobliczalny, prezentujący ostatnio wyśmienitą dyspozycję, który ma w składzie najlepszego strzelca ligi – Andy Panko, amerykanów Jimmy Barona i Davida Doblasa, czy dobrze znanego w Vitorii, byłego reprezentanta Hiszpanii – Sergi Vidala.Wynik tej konfrontacji jest sprawą otwartą, ale mozemy tutaj polecić handicap na gospodarzy, którzy ostatnio prezentują się nieco lepiej niż ich niedzielny rywal i nawet ich zwycięstwo nie będzie tutaj niespodzianką, tym bardziej, że Caja Laboral w tym sezonie na wyjazdach wcale nie błyszczy.\nKurs na Lagun Aro wynosi 2.20, zaś za wygraną Caja Laboral Bwin płaci 1.70\nACB, Liga Endesa, typy z koszykówki na dzień 11.03. 2012 r


kontrola sanepidu w gabinecie kosmetycznym \nTemat: Urzad Skarbowy a stylizacja paznokci????\nPrzyznam, że nie wiem jak to jest z US. Szukałam jakichś konkretnych informacji, ale bez efektu. Wiem jednak (z doświadczenia mojej siostry), że jak US cokolwiek wywęszy, będzie tak kombinował, żeby wyszło na uch :D I niekoniecznie musicie zrobić coś niezgodnego z prawem :)\nWniosek? Albo założyć działalność, albo robić tylko znajomym :) Ewentualnie - liczyć na szczęście :P\nTemat: Autoklaw do gabinetu kosmetycznego\nDo takich zakażeń należą zakażenia wirusem HIV lub jednym z wirusów zapalenia wątroby (HBV, HCV i inne) i co ważne wirus HBV jest znacznie bardziej niebezpieczny od wirusa HIV.\nNa ryzyko zakażenia narażeni są pracownicy mający kontakt z Klientem, ale - uświadamiając możliwość niesienia drobnoustrojów poprzez zainfekowane dłonie personelu lub źle zdezynfekowane narzędzia - także inni klienci. Do zakażenia może dojść również podczas używania niezdezynfekowanych lub nieprawidłowo zdezynfekowanych i niesterylnych narzędzi np. nożyczek, cążek, igieł, grzebieni, szczotek oraz wszystkich przyrządów kosmetycznych, które mogą spowodować uszkodzenie skóry. Przy wykonywaniu zabiegów w gabinetach kosmetycznych i konieczne jest stosowanie licznych narzędzi. Wprawdzie nie są to narzędzia do wykonywania zabiegów z poważnym naruszeniem skóry, jednak ważne jest odpowiednie przygotowane do zabiegu. Narzędzia obok rąk są najczęstszą przyczyną zakażeń. Niewłaściwie zdezynfekowane - stanowią poważne źródło niebezpieczeństwa nie tylko dla pacjentów lecz przede wszystkim dla pracującego personelu. Coraz bardziej skomplikowany sprzęt i precyzyjne narzędzia wymagają stosowania odpowiednich preparatów do dezynfekcji, dlatego nie należy oszczędzać kosztem zdrowia personelu i klientów. Przede wszystkim należy świadomie i konsekwentnie stosować zasady higieny, które powinny między innymi obejmować niżej wymienione elementy:\nSTERYLIZACJA NARZĘDZI - W Polsce, tak jak w innych krajach Unii Europejskiej wprowadzony został obowiązek sterylizacji narzędzi. W chwili obecnej mamy do czynienia z tak zwanym okresem przejściowym w czasie którego dopuszcza się stosowanie tylko dezynfekcji instrumentów. Podczas procesu sterylizacji niszczone zostają również formy przetrwalnikowe bakterii, co nie ma miejsca w dezynfekcji. Specyfika działalności gabinetów kosmetycznych, tatuażu, zakładów fryzjerskich czy odnowy biologicznej stwarza duże ryzyko przenoszenia zakażeń pomiędzy personelem i klientem.\nSterylizację powinno się przeprowadzać w autoklawach, posiadających certyfikat CE oraz powinny być wyprodukowane zgodnie z wymogami normy europejskiej EN 13060 dotyczącej małych sterylizatorów parowych. Autoklawy parowe zapewniające odpowiednie parametry pracy: para wodna powstaje z destylowanej i osiąga temperaturę do 134C w odpowiednim czasie i właściwym ciśnieniu gwarantuje pełną kontrolę procesu sterylizacyjnego oraz najwyższy poziom czystości mikrobiologicznej sterylizowanych przedmiotów. Do sterylizacji nie należy stosować urządzeń, w których nie jest możliwa kontrola procesów sterylizacji takich jak: sterylizatorów kulkowych oraz tzw. sterylizatorów na suche, gorące powietrze. Dlatego kupując sterylizator należy brać pod uwagę przede wszystkim rodzaj i ilość sterylizowanych materiałów, bowiem klasyfikacja wsadów determinuje wybór rodzaju autoklawu posiadających cykle sterylizacyjne typu N, S lub B.\nTemat: Sterylizacja w gabinecie\nPiercer i Martinowa ;)\nPostepowanie gabinetowe w zakresie dezynfekcji i sterylizacji narzedzi oparte jest o tzw. procedury wewnetrzne stosowane przez sanepid.\nPrawda jest taka, że każdy sanepid wojewódzki rzadzi się własnymi "prawami wewnetrznymi", które tworzone sa w oparciu o własciwe ustawy i rozporzadzenia.\nUstaw jest cala masa, to tzw. przepisy (ustawy) szczegółowe. kilka przykładowych:\n- ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej\n- ustawy z 6 września 2001r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach [Dz. U. Nr 126, poz.1384 oraz z 2003r. nr 45, poz 391 i nr 199, poz.1938)]\n- i rozporzadzenie do powyższej ustawy: rozporządzenie ministra zdrowia dotyczące szczegółowych wymagań sanitarnych, jakimi powinny kierować się gabinety kosmetyczne, fryzjerskie, odnowy biologicznej i masażu oraz sposobów postępowania w celu zapobiegania chorobom zakaźnym i zakażeniom.\nw związku z tym, ze czasem jak zwykle istnieja luki prawne w odniesieniu do gabinetów kosmetycznych, i w odniesieniu do zabiegów zw. z przerywaniem ciaglosci skóry i narzedziami wielokrotnego uzytku, w sytuacjach watpliwych stosuje sie przepisy dot. gabinetów stomatologicznych (taka praktyka sanepidowska - jak nie wiemy jak ma byc, to lepiej zeby bylo bezpieczniej, czyli stosujemy przepisy dot. gabinetów stomatologicznych).\nDo tego dochodza ustawy dot. produkowania i przetwarzania odpadów (postepowanie z odpadami) i wiele wiele innych.\nCO DO KWESTII DEZYNFEKCJI i STERYLIZACJI:\njak napisalam - każdy wojewódzki sanepid rzadzi się swoimi prawami i wiem, że sa stacje sanitarne nakazujące takiego postepowania, o jakim pisze Martinowa, ale mialam okazje uczestniczyc w kilku szkoleniach i seminariach o tematyce epidemiologicznej, na których jednoglosnie stwierdzono, ze:\nMYCIE POD BIEŻĄCA WODA NARZEDZI ZARAZ PO ICH UZYCIU JEST KOMPLETNA NIELOGICZNĄ BZDURĄ, NA DODATEK NARAZAMY SWOJE WŁASNE ZDROWIE, CHOCIAZBY W PRZYPADKU ZAKŁUCIA, ZACIĘCIA, ITP!!!\nNarzedzia wielokrotnego uzytku tuz po użyciu nalezy umieścić w wanience zaopatrzonej w sitko, w ktorej znajduje sie odpowedni zgodny z procedurami postepowania płyn dezynfekujący o szerokim spektrum działania i własciwym steżeniu, tudziez w myjce ultradzwiekowej z takim płynem.\nDezynfekowanie narzędzi bezpośrednio po zabiegu zapobiega niekontrolowanemu rozprzestrzenianiu się drobnoustrojów chorobotwórczych. Należy pamiętać, aby stosować zalecane przez producenta czasy kąpieli.\nPo odpowiednim czasie dezynfekcji nalezy wyjac nharzedzia do osobnego naczynia i DOPIERO MYC POD BIEŻACA WODA.... dalsze postepowanie dotyczny sterylizacji w autoklawie, czyli umieszczenie w pakietach foliowanych i transport do miejsca sterylizacji (szpital, klinika) lub sterylizacja w naszym autoklawie, jesli takowy posiadamy.\nSterylizację powinno się przeprowadzać w autoklawach, posiadających certyfikat CE oraz powinny być wyprodukowane zgodnie z wymogami normy europejskiej EN 13060 dotyczącej małych sterylizatorów parowych.\nAutoklawy parowe zapewniające odpowiednie parametry pracy: para wodna powstaje z destylowanej i osiąga temperaturę do 134oC\nW odpowiednim czasie i właściwym ciśnieniu gwarantuje pełną kontrolę procesu sterylizacyjnego oraz najwyższy poziom czystości mikrobiologicznej sterylizowanych przedmiotów.\nDo sterylizacji nie należy stosować urządzeń, w których nie jest możliwa kontrola procesów sterylizacji takich jak: - sterylizatorów kulkowych oraz tzw. sterylizatorów na suche, gorące powietrze. Niewskazane jest sterylizowanie w autoklawie narzędzi chromowanych lub niklowanych (można stosować sterylizację przy pomocy gorącego powietrza). Dlatego warto zainwestować w instrumenty ze stali szlachetnej oraz frezy diamentowe. Autoklaw jest najlepszą i najpewniejszą metodą sterylizacji.\nBardzo ważnym elementem w autoklawach parowych jest możliwość kontroli parametrów sterylizacji, zarówno korelacji pomiędzy temperaturą, ciśnieniem i czasem sterylizacji, jak również parametrów panujących w komorze. Parametry te należy sprawdzać przy pomocy odpowiednich testów chemicznych i biologicznych stanowiących niezbędną dokumentację dla Sanepidu.


Wynajmę biuro: Grodzisk Mazowiecki , ulica M. Kopernika, 81 m2, 650 PLN - Domiporta.pl\nLokal użytkowy na wynajem Grodzisk Mazowiecki, M. Kopernika - 81,0m2\n650 zł 8,02 zł/m2\nLokal użytkowy 81,0m2, Grodzisk Mazowiecki, M. Kopernika\nLokalizacja Grodzisk Mazowiecki, M. Kopernika\nCena za m2 8,02 zł/m2\nWynajmę jedno stanowisko biurowe w nowym zadbanym 81-metrowym biurze w Grodzisku Mazowieckim przy ul M.Kopernika 6A. Całe biuro składa się z 3 pomieszczeń (z czego w jednym pomieszczeniu znajdują się 3 miejsca dla najemców) plus pomieszczenia sanitarne. Zapewniam dostęp do: - internet (światłowód 100mb/s), - drukarka ( w tym papier, toner), - Kawa i herbata, - klimatyzacja - sprzątanie - w cenie wszystkie media - oddzielny ogólnodostępny pokój - wc - aneks kuchenny (lodówka i mikrofalówka) - alarm Na życzenie możliwość dostawienia dodatkowej szafy na dokumenty oraz wyposażenia w komputer stacjonarny. Duże, kameralne biuro, z którego korzystają osoby często pracujące w terenie. Dostęp do w dowolnych godzinach. Klucze do własnej dyspozycji. Obok budynku jest wystarczająco miejsc, żeby swobodnie zaparkować auto. W okolicy poczta, cukiernia, sklep papierniczy, McDonald, restauracje. Najchętniej dla "freelancerów", pracowników biurowych, księgowych, agentów ubezpieczeniowych i kredytowych, architektów, radcy prawnego itp. Cena 650 zł brutto + 150 zł/mc (w ramach powyższych udogodnień) Co miesiąc wystawiana faktura. Prezentowane na stronie dane nie stanowią oferty handlowej w rozumieniu przepisów Kodeksu Cywilnego. WARUNKI WSPÓŁPRACY - pracujemy wyłącznie po podpisaniu umowy pośrednictwa. Posiadamy odpowiednie kwalifikacje do prowadzenia działalności zawiązanej z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami - licencja nr 25691. Przedsiębiorca posiada ważne ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej. Pomagamy w uzyskaniu kredytów hipotecznych. Oferta wysłana z programu IMO dla biur nieruchomości\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Grodzisk Mazowiecki, M. Kopernika Powierzchnia: 81,0 m2 Cena: 650 PLN Proszę o kontakt\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Grodzisk Mazowiecki, M. Kopernika Powierzchnia: 81,0 m2 Cena: 650 PLN Proszę o kontakt


salę konferencyjną i salę szkoleniową we Wrocławiu | Spotello.pl\nsalę konferencyjną i salę szkoleniową we Wrocławiu\nObiekt: Biskupa Tomasza 4-6 (1 sala )\nLokal znajduje się zaledwie 2km od samego rynku, w dzielnicy Nadodrze. Okolica to zielone sąsiedztwo, niemal naprzeciwko budynku znajduje się Park Staszica. Sam budynek to odnowiona, schludna kamienica.\nSala jest świeżo wyremontowana oraz nowocześnie wyposażona, oddana do użytku w lutym 2019r. Zlokalizowana 2 km od rynku, co gwarantuje dogodny dojazd, wejście znajduje się przy ulicy Biskupa Tomasza. Przy sali znajduje się zaplecze kuchenne, z możliwością skorzystania z ekspresu do kawy. Duży metraż sali pozwala na organizowanie konferencji do 60 osób. Organizator oferuje przerwy kawowe, oraz możliwość wniesienia własnego cateringu.\nDrożdżówki 10 zł\nSłone przekąski 10 zł\nCiastka 10 zł


W latach 2015-2019 liczba mieszkańców w wieku powyżej 65 lat zwiększyła się o 501 osób [przyrost o 43,41%]. Przyrost procentowy jednoznacznie wskazuje, iż trend starzenia się społeczeństwa – tak jak i w całej Polsce – dotyka również gminę Kosakowo. W związku z procesem starzenia naszej społeczności lokalnej, konieczne jest skupienie większej uwagi na potrzebach osób starszych.\nObecne czasy i poziom rozwoju telekomunikacji i techniki komputerowej, umożliwia zastosowanie nowych rozwiązań dla usług opiekuńczych. Opieka zdalna jest coraz bardziej powszechna ze względu na udogodnienia i bezpieczeństwo w życiu codziennym. Taką dodatkową usługą opiekuńczą, wykorzystującą nowoczesne technologie jest system Teleopieki, który w gminie Kosakowo funkcjonuje nieprzerwanie już od 2014 r.\nTeleopieka jest narzędziem systemu opieki, który pomaga m.in. osobom starszym, niesprawnym i chorym, samotnie pozostającym w swoich domach lepiej funkcjonować i odzyskać poczucia samodzielności. Nie należy jej jednak utożsamiać z klasycznymi usługami opiekuńczymi. Teleopieka ma za zadanie przede wszystkim zapewnić bezpieczeństwo w sytuacjach zagrażających zdrowiu i życiu, umożliwiając szybkie wezwanie pomocy, a także monitoring funkcji życiowych. System Teleopieka jest narzędziem do skutecznego reagowania na sytuacje alarmowe. Polega na reagowaniu na sytuacje zagrożenia poprzez wezwanie pomocy lub przekazywanie wiadomości opiekunowi. Teleopieka zapewnia osobom z niej korzystającym bezpieczeństwo 24 godziny 7 dni w tygodniu odciążając ich bliskich od wielu zmartwień. Podstawowe narzędzie tego systemu stanowi specjalny przycisk „SOS”, który jest wbudowany w telefon, bransoletkę lub brelok. Pozwala on, w stanach zagrożenia, połączyć się z centrum alarmowym i wezwać adekwatną do sytuacji pomoc. Urządzenia lokalizacyjne umożliwia śledzenie miejsca przebywania osoby objętej programem. Cennym uzupełnieniem są urządzenia diagnostyczne, które dokonują pomiarów różnych parametrów medycznych. Przecież zdarzają się sytuacje, kiedy osoba jest nieprzytomna, nie jest pewna lub świadoma potrzeby wezwania pomocy.\nWięc jak dokładnie działa przycisk SOS? Urządzenie na którym został umiejscowiony przycisk jest połączone z systemem zarządzanym przez operatora, którego zadaniem jest czuwać nad bezpieczeństwem podopiecznych. Osoba monitorowana może wcisnąć przycisk SOS czując, że coś niedobrego dzieje się z jej zdrowiem (zawał, wypadek, utrata orientacji w czasie i przestrzeni itd.).Urządzenie połączy się z centrum monitoringu firmy zajmującej się Teleopieką. Podopieczny w trybie głośnomówiącym będzie mógł porozmawiać z operatorem, ten zaś natychmiast podejmie środki zaradcze. Podobnie będzie, jeśli osoba monitorowana po włączeniu przycisku SOS nie odezwie się, na przykład wskutek utraty przytomności.\nProgram Teleopieki jest elementem polityki społecznej Gminy Kosakowo, w zakresie realizacji Strategii Rozwiązywania Problemów Społecznych w Gminie Kosakowo na lata 2021-2027. Jednym z celów strategicznych obszaru – ,,Ochrona” jest poprawa dostępności i jakości, w którym kierunkiem działania jest m.in. ,,E-zdrowie – wspieranie rozwoju cyfrowych rozwiązań w obszarze szeroko pojętego zdrowia, usługi telemedycyny dla osób starszych, osób z niepełnosprawnościami, chorych i osób zależnych”.\nNadzór nad realizacją programu sprawuje Wójt Gminy Kosakowo. Koordynatorem i realizatorem programu jest Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Kosakowie.\nGmina Kosakowo dąży do podwyższenia bezpieczeństwa i jakości życia swoich mieszkańców, poprzez umożliwienie im dostępu do bezpłatnego systemu Teleopieki Domowej i Mobilnej. Na jej terenie udziela się wsparcia m.in. osobom powyżej 60 r.ż., samotnym, niepełnosprawnym, niesamodzielnym, schorowanym, przebywającym samotnie w domach rodzinnych przez wiele godzin. Osoba zainteresowana ma możliwość zgłoszenia chęci przystąpienia do programu w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Kosakowie. Po wypełnieniu dokumentacji (karty informacyjnej podopiecznego o stanie zdrowia i innych formularzy) zapoznaniu się z regulaminem oraz pozytywnym przejściu wstępnej weryfikacji zostaje ona zaopatrzona w odpowiednie urządzenie, stając się tym samym uczestnikiem programu.\nTelemedycyna w Polsce z każdym rokiem oferuje coraz szerszą ofertę usług dla pacjenta. Rozwój technologii medycznych i informatycznych z jednej strony, starzenie się społeczeństwa i coraz większy odsetek seniorów, osób chorych ze strony drugiej, sprawiają że rośnie popyt na usługi takie, jak Teleopieka. Możliwość całodobowego wezwania pomocy w przypadku zagrożenia życia i zdrowia niweluje uczucie codziennej niepewności i strachu osób niesamodzielnych. Pomoc udzielona w ciągu kilku minut, zapobiega często powikłaniom, zmniejsza koszty hospitalizacji, leczenia i rehabilitacji. Ten rodzaj opieki podnosi komfort życia i zwiększy uczucie bezpieczeństwa, zarówno osób potrzebujących, jak również ich opiekunów.\nTen wpis został opublikowany w GOPS dnia 13 marca 2021 , przez gops.\n← UWAGA W gminie Kosakowo rusza dystrybucja maseczek medycznych przekazanych przez Rządową Agencję Rezerw Strategicznych. →


Usuwanie blizn | Blog z wiadomosciami\nKażda współcześnie żyjąca kobieta ceni sobie nade wszystko ładny i miły dla oka wygląd każdej części własnego ciała. W celu zrealizowania swoich zamysłów i dążeń w tym zakresie wiele z pań decyduje się na odwiedziny profesjonalnie działającego salonu kosmetycznego, który posiada w swojej katalogu usług/produktów laser diodowy Rzeszów.\nDecydując się na wybór tego rodzaju opcji rozwiązania istnieje możliwość skutecznego działania w wielu różnych zakresach. Forma ta umożliwia między innymi na sprawnie przeprowadzona depilację laserową okolic bikini jak tez wielu innych części ciała. Forma ta daje możliwość też w bardzo skuteczny i w całości bezpieczny sposób na pozbywanie się rożnego rodzaju blizn, które są zazwyczaj niemile widziane przez każdą kobietę a które powstają w wyniku przeróżnego rodzaju sytuacji i zdarzeń. Laser diodowy Rzeszów cena to także jedna z tych metod, która bywa bardzo chętnie stosowana w przypadku usuwania trądziku. Jednak jedną z najpopularniejszych i najczęściej wybieranych opcji jest sposobność wykorzystania tej metody do szybkiego i bardzo skutecznego pozbycia się celulitu tak niechcianego przez wiele kobiet. Warto o tym pamiętać i posiadać to na uwadze, jeżeli panie zacna zauważać u siebie nieco większe jego ilości aniżeli aby same tego chciały. Niewątpliwie ilości celulitu na swoim ciele żadna osoba sam nie wybiera nie mniej jednak decydując się na zastosowanie laserowej metody jego usuwania istnieje sposobność bardzo szybkiego jego pozbycia się i poprawienia urody. Jest to jedna z bezpieczniejszych i bardzo skutecznych metod.\nSprawdź: laser diodowy Rzeszów.\n← „Ładna biżuteria”\n„Czyszczenie inaczej” →


Humanizm św. Jana od Krzyża – Communio Crucis\nHumanizm św. Jana od Krzyża\nPerspektywy humanistyczne doktryny mistycznej św. Jana od Krzyża (+1591)\nO humanizmie św. Jana od Krzyża możemy mówić w dwóch perspektywach:\n1. Spojrzenia na ludzką egzystencję (tajemnica człowieka).\n2. Rozwoju podstawowych wymiarów ludzkiego istnienia (dynamizm antropologiczny).\n– Antropologia św. Jana jest w sposób klarowny humanistyczna.\n– Św. Jan od Krzyża ofiaruje nam wizję człowieka duchowego, transcendentalnego wobec świata materialnego, żyjącego w jedności z najgłębszymi pragnieniami ducha.\n– Opisuje człowieka jako istnienie zasadniczo rozumne, dialogiczne, teologalne, jako byt dla Boga.\n– Ukazuje w swych dziełach pełną realizację aspiracji duchowych człowieka.\nPoniżej zaprezentowano wybór tekstów najbardziej reprezentatywnych dla wizji antropologicznej św. Jana od Krzyża. Użyto następujących skrótów dla poszczególnych dzieł św. Jana:\nN – Noc ciemna\nSą one zamieszczone w: Jan od Krzyża, Dzieła, Wyd. Karmelitów Bosych, Kraków 1986.\nI. Tajemnica człowieka w ujęciu św. Jana od Krzyża\nStruktura ducha wcielonego\nGłębia jestestwaPrzez całe swe jestestwo rozumie się tu to wszystko, co należy do zmysłowej części duszy. Do tej części zmysłowej należy ciało ze wszystkimi swymi zmysłami i władzami tak wewnętrznymi i zewnętrznymi, jak również wszystkie uzdolnienia naturalne i reszta zasobów duszy. Mówi, że wszystko to jest już zajęte służbą dla Umiłowanego wraz z częścią rozumową, czyli duchową duszy, jak to mówiliśmy w poprzednim wierszu, dato bowiem używa ich już według Boga, ku Niemu kierując działalność zmysłów wewnętrznych i zewnętrznych, a i cztery namiętności duszy również ma zajęte Bogiem. Albowiem raduje się tylko Bogiem, nie ma nadziei w czym innym, tylko w Bogu, boi się tylko Boga, boleje tylko zgodnie z myślą Bożą, a także wszystkie jej pożądania i troski dążą jedynie do Boga (PD 28, 4).\nDo tego bowiem boskiego działania wewnętrznego konieczna jest również samotność i oddalenie od wszystkich rzeczy, które by się mogły duszy nasuwać, tak ze strony niższej, czyli zmysłowej, jak i wyższej, czyli rozumowej. W tych dwóch częściach bowiem jest zawarty zespół wszystkich władz i zmysłów człowieka; nazywa je tu wyniosłym szczytem, gdyż przebywają w nich i ukrywają się wszelkie poznania i pożądania natury, jak zwierzyna na wzgórzu. I na tym wzgórzu, wśród tych pożądań i upodobań, zwykł szatan czyhać na nieszczęście duszy i porywać zdobycz. Pragnie więc dusza, aby na tym szczycie nic się nie zjawiło, tj. by żadne wyobrażenie ni obraz jakiegokolwiek przedmiotu należącego do jednej ze wspomnianych władz czy zmysłów nie ukazywał się przed nią i przed jej Oblubieńcem. Wyraża zatem w ten sposób następującą myśl: we wszystkich władzach duchowych duszy, którymi są pamięć, rozum i wola, niech nie będzie żadnych poznań, żadnych afektów i spostrzeżeń szczegółowych. We wszystkich zmysłach i władzach ciała, tak wewnętrznych jak i zewnętrznych, tj. w wyobraźni, fantazji itd., we wzroku, słuchu itd., niech nie będzie żadnych odchyleń i form, żadnych obrazów i przedstawiania sobie przedmiotów ani żadnych innych naturalnych działań (PD 16, 10).\nCentrum i przedmieścia duszy\nPrzedmieściami Judei, jak to powiedzieliśmy, jest niższa albo zmysłowa część duszy, a przedmieściem samej duszy są zmysły wewnętrzne tej części zmysłowej, a więc pamięć, fantazja, wyobraźnia, w których to mieszczą się i gromadzą formy, obrazy i wyobrażenia przedmiotów, jakimi zmysłowość pobudza swe pożądania i żądze. Te formy itd. nazywa tu nimfami i gdy one są spokojne i uciszone, śpią również pożądania. Wchodzą one do tych przedmieść zmysłów wewnętrznych przez bramę zmysłów zewnętrznych, a to przez słuch, wzrok, zapach i inne; w ten sposób wszystkie te władze i zmysły części niższej, tak wewnętrzne jak i zewnętrzne, możemy nazywać przedmieściami, gdyż są dzielnicami, które leżą poza murami miasta. To bowiem, co w duszy nazywamy miastem, jest to sama jej głębia, tj. część rozumowa, która ma zdolność znosić się z Bogiem, czynności zaś jej są przeciwne działaniu części zmysłowej. Ponieważ jednak zachodzi naturalna łączność mieszkańców tych przedmieść części zmysłowej, którymi są wspomniane nimfy, z częścią wyższą, czyli z samym miastem, więc to, co się dzieje w głębi duszy, odczuwają zwykle i zmysły wewnętrzne niższej części, co oczywiście odwraca uwagę i przeszkadza w działaniu i w uwadze duchowej na Boga. Dlatego też mówi im, by pozostały za twierdzy murami, tj. by spoczywały w wewnętrznych i zewnętrznych zmysłach tej niższej części (PD 18, 7).\nOtchłań ludzkiego bytu\nO niepojęta wspaniałości Boga! Mimo że te pochodnie przymiotów Bożych są jednym prostym bytem, to jednak w nim jednym widzi się i smakuje każdą z osobna płynącą, a każda z nich jest istotnie (s.765) tą samą, co i druga. O przepaści rozkoszy! Tym jesteś większa, im ściślej są twe bogactwa zespolone w jedności i nieskończonej prostocie twego jedynego bytu, w którym tak się poznaje i smakuje jednego, że to nie przeszkadza doskonałemu poznaniu i smakowaniu drugiego. Owszem, każdy wdzięk i doskonałość, które są w tobie, są równocześnie światłem wszelkiej innej wielkości twojej, bo przez twą czystość, o Mądrości Boża, widząc jedną rzecz w tobie, widzi się ich wiele! Tyś bowiem jest skarbcem bogactw Ojca, “jasnością wiecznej światłości i obrazem bez zmazy Boskiego majestatu i wyobrażeniem dobroci Jego” (Mdr 7, 26). W waszych odblaskach jasnych i promiennych…Otchłanie głębin zmysłu duchowegoTymi otchłaniami są władze duszy: pamięć, rozum i wola. Są one tak głębokie, jak wielkie skarby zdołają pomieścić i nic ich nie potrafi [zapełnić], tylko nieskończoność. Z tego, co one cierpią, gdy są puste, możemy poznać w pewnym stopniu, jak się radują i rozkoszują, gdy są pełne Boga, gdyż przez jedno przeciwstawienie uwypukla się drugie. Należy tu zaznaczyć, że te otchłanie władz, jak długo nie są puste, ogołocone i oczyszczone z wszelkiego przywiązania do stworzeń, nie odczuwają wielkiej próżni swej głębokiej pojemności. Każda bowiem, nawet maleńka rzecz, gdy w tym życiu do niej przylgną, wystarczy, by je trzymać tak skrępowane i omamione, że nie czują doznanej szkody, nie widzą swych skarbów bezcennych, ani nie poznają swej zdolności do ich przyjęcia. Dziwna rzecz, że chociaż zdołają pomieścić nieskończone dobra, wystarczy drobiazg, by tak je wypełnić, że nie mogą przyjąć żadnego z dóbr doskonałych, dopóki całkowicie nie zostaną opróżnione, jak o tym zaraz będziemy mówić. Gdy jednak te jaskinie są próżne i czyste, powodują nieznośne pragnienie, głód i utęsknienie ducha. Tak bardzo cierpią, jak pojemne są głębie tych otchłani, bo pokarm, którego brak odczuwają, również jest pełen głębi – a jest nim Bóg (ŻPM 3, 17-18). Pojemność tych otchłani jest bardzo wielka, bo to, co już może wejść do nich, jest głębokością nieskończonej dobroci, gdyż jest to sam Bóg. W pewien sposób więc ta pojemność duszy jest nieskończona. I tak: jej pragnienie jest nieskończone, jej głód jest również głęboki i nieskończony, jej wyniszczenie i cierpienie jest śmiercią nieskończoną. A chociaż nie powoduje ona tak gwałtownych cierpień, jak w życiu przyszłym, jest jednak żywym obrazem tego wieczystego umierania przez pozbawienie Boga, bo dusza jest już przygotowana na przyjęcie swej pełni. Chociaż to cierpienie jest innej natury, mieści się bowiem w łonie miłości woli, to jednak tutaj miłość nie zmniejsza cierpienia; bo im większa jest miłość, tym większa jest gwałtowność tęsknoty za posiadaniem Boga, którego na każdą chwilę oczekuje z największą żądzą (ŻPM 3, 22)\nBóg w centrum człowieka\nDusza pragnąca zagubić się w wielkości swego Boga, którego miłość owładnęła i zraniła jej serce, nie mogąc już znieść udręki, błaga Go w tej strofie już nawet wprost, by odsłonił jej i ukazał swą piękność, czyli swą boską istotę. Prosi, aby tym widokiem zadał jej śmierć i odłączył ją od ciała, w którym pozostając nie może Go widzieć ni radować się Nim tak, jak tego pragnie. W tym celu przedstawia Mu boleść i udręki swego trawionego miłością serca, którego nic ukoić nie może, tylko widok boskiej Jego istoty. Prosi zatem:Odsłoń przede mną obecność Twoją.Dla zrozumienia tego należy zaznaczyć, że Bóg w potrójny sposób może przebywać w duszach. Pierwsza obecność jest przez Jego istotę, przez którą przebywa On we wszystkich duszach nie tylko dobrych i świętych, lecz również w złych i grzesznych, podobnie jak jest we wszystkich stworzeniach. Przez tę obecność daje im życie i byt, gdyby zaś ją usunął, wszystkie stworzenia obróciłyby się w nicość i przestałyby istnieć. Tej obecności nie brak nigdy w duszy. Drugim rodzajem obecności jest obecność przez łaskę, przez którą Bóg mieszka w duszy, podobając sobie w niej i będąc z niej zadowolony. Przez tę obecność nie wszyscy posiadają Boga, gdyż ci, co popadli w grzech śmiertelny, utracili Go i dusza nie może wiedzieć w sposób naturalny, czy go posiada. Trzecia obecność, to obecność przez odczucie duchowe. Wiele bowiem dusz pobożnych nawiedza On swą szczególną obecnością, w różnych przeżyciach duchowych, przez które je orzeźwia, napełnia rozkoszą i uwesela. Lecz te duchowe obecności, podobnie jak i tamte, są przysłonięte, gdyż z powodu trwania życia doczesnego Bóg nie ukazuje się takim, jakim jest w swej istocie. I dlatego do każdej z tych obecności stosuje się powyższy wiersz: Odsłoń przede mną obecność Twoją. W tej świadomości, że Bóg jest w duszy co najmniej owym pierwszym sposobem, nie prosi dusza o Jego obecność, lecz by odsłonił tę obecność, jaka jest w niej ukryta; czy to będzie obecność naturalna, czy duchowa, czy też uczuciowa. Niech ją odkryje do tego stopnia, by mogła Go ujrzeć w Jego boskim bycie i piękności. I tak, jak istotowa obecność Boga daje duszy byt naturalny, zaś Jego obecność przez łaskę udoskonala ją, tak również pragnie, by ją uwielbił objawieniem swojej chwały (PD 11, 1-4).\nBóg – ostateczny cel człowieka\nNajgłębszym środkiem jakiejś rzeczy jest to, do czego najbardziej ciąży jej byt, skłonności, siła działania i ruchu, z czego nie może już wyjść; podobnie jak ogień czy skała, które mają naturalną dążność czy siłę ciążenia do osiągnięcia swojej sfery, od jakiej nie mogą się odchylić ani przestać w niej istnieć, chyba na wskutek jakiegoś gwałtownego przeciwdziałania. Według tego określenia mówimy, że np. kamień, gdy jest w ziemi, choćby nie był w najgłębszym jej punkcie, znajduje się – w pewien sposób – w swym ośrodku, gdyż jest w obrębie swego właściwego dążenia. Lecz nie mówimy jeszcze, że jest już w najgłębszym ośrodku swego dążenia, jakim jest sam środek ziemi; zawsze jeszcze ma siłę i skłonności spadania i dążenia do tego ostatecznego centrum, jeśli się usunie przed nim przeszkody. Gdy zaś dojdzie już do takiego miejsca, gdzie nie ma więcej siły ni skłonności do dalszego ruchu, mówimy, że jest w najgłębszym swym środku. Środkiem duszy jest Bóg, i gdy ona dojdzie do Niego według wszelkich możliwości swej istoty i według siły swych działań i skłonności, wówczas osiągnie ostateczny i najgłębszy swój środek, Boga. Nastąpi to wtedy, gdy wszystkimi siłami swymi pozna, ukocha i posiądzie Boga. Jeśli zaś nie doszła jeszcze do tego stopnia, jak bywa w życiu ziemskim, kiedy jeszcze nie można osiągnąć Boga podług wszystkich sił swoich, to chociaż jest w swym środku, czyli w Bogu przez łaskę i Jego udzielanie się jej, to jednak czując jeszcze siły i pociąg do dalszego dążenia, nie jest zadowolona. Jest wprawdzie w swym środku, lecz nie najgłębszym, więc może jeszcze dążyć dalej, ku największej głębokości Boga (ŻPM 1, 11-12).\nII. Realizacja wymiaru transcendentalnego\nPierwotny stan człowieka\nCi, co nie są jeszcze tak uduchowieni, by byli wolni od pożądań i upodobań, tkwi bowiem w nich jeszcze coś zmysłowego, uważają za coś wielkiego rzeczy podpadające pod zmysły, według których sami żyją, a które to rzeczy w istocie same są bardzo niskie i bezwartościowe dla ducha. Natomiast rzeczy najcenniejsze dla ducha i bardzo wzniosłe, tj. te najbardziej oddalone od zmysłów, będą uważali za coś bardzo błahego, niewiele będą je cenili, czasem nawet osądzą je jako niedorzeczności, jak to wyraźnie daje do zrozumienia św. Paweł: “Człowiek zmysłowy nie pojmuje tego, co jest z Ducha Bożego i jest dla niego głupstwem, gdyż zrozumieć tego nie może” (1 Kor 2, 14). Przez człowieka zmysłowego rozumie się tu człowieka, który jeszcze żyje wśród pożądań i upodobań naturalnych; bo chociaż niektóre upodobania rodzą się z ducha, to jednak, gdy człowiek łączy się z nimi przez swe naturalne pożądanie, stają się one już tylko pożądaniami naturalnymi. I niewielkie w tym wypadku ma znaczenie, że przedmiot lub motyw jest nadprzyrodzony, skoro pożądanie pochodzi z natury, mając w niej swój korzeń i siły żywotne; w gruncie rzeczy pozostaje ono pożądaniem naturalnym, odpowiednie bowiem do substancji i natury rzeczy są jej pobudki i materia naturalna (ŻPM 3, 74).O nieszczęśliwa dolo naszego żywota! W jakim niebezpieczeństwie tutaj żyjemy i z jaką trudnością poznajemy prawdę! To, co jest najjaśniejsze i najprawdziwsze, wydaje się nam ciemne i niepewne. Uciekamy też od tego, czego najwięcej powinniśmy szukać. Idziemy za tym, co jest dla nas zrozumiałe i jasne, choć jest to dla nas najgorsze i na każdym kroku szkodliwe. W jak wielkim niebezpieczeństwie i niepewności żyje człowiek! Jego bowiem wzrok, który powienien by prowadzić do Boga, pierwszy uwodzi go i oszukuje. Jeśli więc chcemy być pewni drogi, musimy zamknąć oczy i wejść w ciemności. Wtedy dusza będzie bezpieczna od nieprzyjaciół, którymi są jej domownicy, czyli jej zmysły i władze!(2 N 16, 12). Człowiek duchowy powinien pilnie uważać, by serca i radości swej nie opierał na rzeczach doczesnych. Z małej bowiem rzeczy można stopniowo dojść do wielkiej. Drobna początkowo rzecz sprowadza wielkie szkody, podobnie jak jedna iskra wystarczy dla wzniecenia pożaru, mogącego strawić wielką górę i cały świat. Nie trzeba (s.348) więc uspokajać siebie, że jakieś przylgnięcie jest nieznaczne i że oderwanie się od niego należy odkładać na później. Jeśli bowiem ktoś nie ma odwagi zerwać z małym przylgnięciem, to jakże można przypuścić, że będzie mógł je wyrzucić z duszy, gdy ono się w niej spotęguje i zakorzeni? Przecież o tym właśnie mówi nasz Boski Zbawiciel w Ewangelii: “Kto w małym jest nieprawy i w większym nieprawy bywa” (Łk 16, 10). Kto zatem unika tego, co jest małe, nie popadnie w wielkie. Zresztą w małym przylgnięciu kryje się już wielka szkoda, bo uczyniona jest już szczelina do wejścia w obręb serca. Mówi przysłowie, że ten, który zaczął, dokonał już połowy dzieła. Musimy się więc mieć na baczności, gdyż przestrzega nas Dawid, że “choćby nam przybyło majętności, nie powinniśmy do nich przykładać serca” (Ps 61, 11). Jeśliby człowiek nie chciał uczynić tego dla Boga i dla obowiązku doskonałości chrześcijańskiej, to pominąwszy korzyści duchowe, dla samych doczesnych, jakie stąd wynikają, powinien doskonale wyzwolić serce swoje z wszelkiej radości ze wspomnianych rzeczy. Uwalnia się wtedy nie tylko od tych zgubnych szkód, o jakich mówiliśmy w poprzednim rozdziale, lecz nadto, odrzucając próżną radość z rzeczy doczesnych, nabywa cnotę wspaniałomyślności, będącą jedną z najważniejszych w drodze do Boga. Wspaniałomyślność bowiem nigdy nie pogodzi się z chciwością. Prócz tego zyskuje człowiek swobodę umysłu, jasność sądu, spoczynek i uciszenie, pogodne zaufanie w Bogu, oddanie woli i prawdziwą cześć dla Boga. Więcej również zyskuje radości i wytchnienia w stworzeniach, jeśli się od nich odrywa, gdyż ten, który do nich przylgnie jako do własności, nie może prawdziwie cieszyć się nimi. Przylgnięcie bowiem powoduje pewną troskę, która krępuje ducha jakby więzami i przywiązuje go do ziemi, nie pozostawiając swobody sercu. Natomiast człowiek oderwany od rzeczy doczesnych ma jasne poznanie i zrozumienie ich wartości, tak naturalne jak i nadprzyrodzone. Radość jego jest zupełnie inna niż tego, kto do nich jest przywiązany ze względu na ich wielkość i korzyści, jakie przynoszą. Człowiek oderwany smakuje w rzeczach doczesnych według prawdy, jaka się w nich kryje, człowiek zaś przywiązany do tych rzeczy smakuje w nich według zawartego w nich kłamstwa; [pierwszy korzysta z tego, co w nich jest lepsze, drugi z tego, co w nich jest gorsze; pierwszy pojmuje ich istotną wartość, drugi przywiązuje się tylko do ich przypadłości, obejmując je zmysłami. Zmysły bowiem mogą objąć tylko to, co jest przypadłością. Natomiast duch, oczyszczony z mgły wszelakich przypadłości, wnika w samą prawdę i wartość rzeczy, to jest bowiem jego właściwym przedmiotem]. Radość bowiem zaćmiewa sąd rozumu jakby mgłą. I nie może być dobrowolnej radości ze stworzeń, bez dobrowolnego ich posiadania, podobnie jak nie może być radości pojętej jako namiętność, gdyby nie było do niej w sercu habitualnego usposobienia. Oderwanie się i oczyszczenie od tych radości pozostawia sąd tak jasny, jak jasne jest powietrze, gdy mgły się rozpłyną. Człowiek oderwany raduje się we wszystkim radością pełną, wolną od wszelkich przywiązań, tak jak gdyby wszystko posiadał. Skoro zaś patrzy na rzeczy doczesne z pragnieniem posiadania części z nich, pozbawia się ogólnego upodobania we wszystkich. Oderwawszy się od wszystkich nie ma żadnej z nich w sercu, jak mówi św. Paweł, ma je wszystkie w wielkiej swobodzie (por. 2 Kor 6, 10). Jeśli się zaś przywiąże do niektórych, wola jego zostaje skrępowana i nic nie posiada, bo raczej te rzeczy opanowują człowieka i krępują jego serce, on zaś cierpi jak niewolnik. Im zaś więcej pragnie radości w stworzeniach, tym więcej z konieczności doznaje ucisków i niepokojów w skrępowanym i opanowanym przez nie sercu (3S 20, 1-3).\nTe dzieła, co się wokół przesuwają,Niosą mi pieśń o Twojej czarownej piękności.I coraz głębiej duszę rozdzierają,Tak że niemal umieram,Gdy mi szepcą o twoich tajemnic wielkości.W poprzedniej strofie dowodziła dusza, że zachorowała lub została zraniona miłością Oblubieńca skutkiem tych wieści, jakie jej dawały o Nim nierozumne stworzenia. W tej zaś strofie mówi nam, że rana Jego miłości jeszcze się bardziej zaogniła skutkiem innego, wyższego poznania Oblubieńca. Poznania tego nabywa ona za pośrednictwem stworzeń rozumnych, szlachetniejszych od tamtych, mianowicie przez ludzi i aniołów. I nie tylko zwiększa się jej rana, lecz mówi, że umiera z miłości na widok przedziwnego bezmiaru, jaki dzięki tym stworzeniom zaczyna się przed nią częściowo odsłaniać. Nazywa go tajemniczym, ponieważ nie umie tego wyrazić; jest on jednak taki, że przyprawia duszę o śmierć z miłości (PD 7, 1). W tym okresie dusza czuje coraz większą gwałtowność w zbliżaniu się do Boga, jak kamień w miarę zbliżania się do środka przyciągania. Jest ona wówczas jak wosk, w którym zaczęto odbijać pieczęć, a nie ukończono. I widząc, że jest jakby obrazem naszkicowanym tylko pierwszymi pociągnięciami, woła do artysty, by go wykończył. Wiara duszy jest w tym stanie tak jasna, że widzi pewne boskie odbicia wzniosłości swego Boga. Nie wiedząc, co ma czynić, dusza zwraca się do tejże wiary, zawierającej i kryjącej w sobie postać i piękność jej Umiłowanego; z niej bowiem także otrzymuje wspomniane zasady i rękojmię miłości. I wiodąc rozmowę z wiarą, mówi w następnej strofie:O źródło krzyształowe!Gdyby mi teraz twa woń wysrebrzonaOdzwierciedliła nagleTe oczy upragnione,Których piękność w mym wnętrzu już jest nakreślona!Dusza powodowana tak wielkim pragnieniem zjednoczenia z Oblubieńcem, nie znajdując do tego żadnego środka ni sposobu zaradczego wśród wszystkich stworzeń, zwraca się do wiary jako do tej, która najlepiej pozwala jej poznać Umiłowanego i używa jej za pośrednika. Bo rzeczywiście nie ma innego środka do prawdziwego zjednoczenia i do zaręczyn duchowych z Bogiem oprócz wiary. Wyraża tę prawdę Ozeasz w następujących słowach: “Poślubię cię w wierze” (2, 20). W tym gorącym pragnieniu wypowiada dusza myśli zawarte w tej strofie: O wiaro mego Oblubieńca Chrystusa! Gdybyś mogła te prawdy o mym Oblubieńcu, które wlewasz w mą duszę zakryte, mroczne i ciemne – wiara bowiem, jak mówią teologowie, jest sprawnością ciemną – ukazać mi już w jasności. Gdybyś to, co mi dajesz poznać jako niejasne i nieokreślone, ukazała mi, odkryła choćby na jeden moment, odsłoniwszy zasłonę! – wiara bowiem jest zasłoną i zakryciem prawd Bożych. – O gdybyś prawdy ukryte w tobie zamieniła na objawienie się ich chwały! Mówi zatem w następnym wierszu: O źródło kryształowe! (PD 12, 1) Najpierw trzeba wiedzieć, że jeśli dusza szuka Boga, to o wiele więcej Umiłowany jej szuka; i jeśli ona śle do Niego swe miłosne pragnienia, tak wonne dlań “jak słupy dymu z wonności mirry i kadzidła” (Pnp 3, 6), to On wysyła jej również zapach swych olejków, którymi ją pociąga i porywa do siebie (tamże, 1,3). Tymi olejkami są boskie natchnienia i dotknięcia, które gdy od Niego pochodzą, zawsze pobudzają i skierowują ku doskonałości prawa Bożego i wiary. Przez tę doskonałość ma postępować dusza zbliżając się coraz bardziej do Boga. Winna więc dusza zrozumieć, że pragnieniem Boga we wszystkich dobrodziejstwach, które jej świadczy przez te namaszczenia i zapachy boskich olejków, jest przygotowanie jej do innych, wznioślejszych i delikatniejszych namaszczeń, bardziej zbliżonych do natury Bożej, aż przyjdzie do tak wykończonego i całkowitego przygotowania, iż zasłuży na zjednoczenie się z Bogiem i substancjalne przeobrażenie we wszystkich swych władzach. (ŻPM 3, 28)\nDroga do Boga poprzez noc\nObjaśnia, co to jest ta “noc ciemna”, przez którą dusza przeszła, jak mówi, by dojść do zjednoczenia. Mówi o jej przyczynach. W noc jedną pełną miłości,Z trzech przyczyn nazywa się NOCĄ ta droga, którą przechodzi dusza do zjednoczenia z Bogiem. Po pierwsze ze względu na punkt wyjścia; musi bowiem iść pozbawiona pożądania i upodobania, wyrzekając się wszystkich rzeczy światowych, jakie posiadała. Takie wyrzeczenie i pozbawienie się tych rzeczy jest jakby nocą dla wszystkich zmysłów człowieka. Po wtóre zowie się nocą ze względu na drogę, czyli na środki, jakimi musi posługiwać się dusza, by dojść do zjednoczenia. Środkiem jest tu wiara, będąca taką ciemnością dla umysłu jak noc. Po trzecie, nazywa się nocą ze względu na cel, do którego dusza chce dojść. Celem tym jest Bóg. W życiu doczesnym jest On dla duszy również nocą ciemną. Te trzy noce muszą przejść przez duszę, albo, by lepiej się wyrazić, dusza musi przejść przez nie, aby dojść do zjednoczenia z Bogiem (1DGK 2, 1)\nDroga oczyszczenia natury\nSiła duszy polega na jej władzach, namiętnościach i pożądaniach. Wszystkim tym zaś rządzi wola. Gdy więc wola podnosi do Boga te władze, namiętności i pożądania, a odrywa je od wszystkiego, co nie jest Bogiem, wówczas zachowuje dla Boga siły duszy. Dochodzi ona wtedy do miłowania Boga ze wszystkiej siły swojej. Dla pouczenia duszy jak to powinna czynić, będziemy mówili o oczyszczeniu woli ze wszystkich nieuporządkowanych uczuć. Z nich bowiem powstają pożądania, afekty i nieuporządkowane uczynki, na skutek czego dusza nie zachowuje wszystkiej swej siły dla Boga. Uczucia te albo namiętności są cztery: radość, nadzieja, ból i obawa. Trzeba je rozumnie uporządkować i zwrócić ku Bogu. Dusza nie powinna się radować z niczego, jak tylko z czci i chwały Boga; nie powinna w niczym innym pokładać nadziei, ni cierpieć z innego powodu, (s.338) ani wreszcie lękać się kogoś, jak tylko samego Boga. Bo tylko wówczas zwróci wszystkie swe siły i zdolności ku Bogu oraz zachowa je dla Niego. Im zaś więcej radować się będzie czymś innym, tym mniejsza będzie jej radość w Bogu. Im bardziej spodziewać się będzie czego innego, tym mniejsza będzie jej nadzieja w Bogu. To samo można powiedzieć o innych jej namiętnościach (3 DGK 16, 2).Czytelnik pewnie już dawno chciałby zapytać, czy osiągnięcie tego wysokiego stanu doskonałości musi być koniecznie poprzedzone całkowitym umartwieniem wszystkich pożądań, małych i wielkich, i czy nie wystarczy opanować tylko ważniejsze, pomijając inne, mało znaczące. Zdaje się bowiem rzeczą twardą i trudną dla duszy dojście (s.174) do takiej czystości i ogołocenia, by nie miała pragnień ani skłonności uczuciowej do żadnej rzeczy. Dam więc odpowiedź na to. Najpierw trzeba zaznaczyć, że nie wszystkie są równie szkodliwe i nie w jednakowej mierze zaprzątają duszę. Naturalne bowiem pożądania (chodzi o te poruszenia, w których wola rozumna nie bierze udziału ani przedtem, ani potem) niewiele lub nic nie przeszkadzają duszy w zjednoczeniu, jeżeli są tylko pierwszymi poruszeniami i dusza na nie nie zezwala. Takich bowiem pożądań pozbyć się zupełnie w tym życiu nie można. One też nie przeszkadzają do tego stopnia, by dusza nie mogła dojść do zjednoczenia, choćby nie były, jak mówię, całkowicie wyniszczone, ponieważ natura może je posiadać, a jednak dusza według wyższej części rozumowej będzie od nich wolna. Zdarza się bowiem nieraz, że dusza będąc w wysokim zjednoczeniu modlitwy odpocznienia we władzach woli, mimo że ma te poruszenia w części zmysłowej, nie odczuwa ich jednak w wyższych władzach duszy, które trwają w modlitwie. Natomiast od wszystkich pożądań dobrowolnych, dotyczących zarówno grzechów śmiertelnych, to jest największych, jak i grzechów powszednich, a więc mniejszych, czy wreszcie dotyczących tylko niedoskonałości, a więc najmniejszych – od tych wszystkich, choćby i najmniejszych, musi się dusza uwolnić, by mogła dojść do całkowitego zjednoczenia z Bogiem. Jest to konieczne dlatego, że stan zjednoczenia z Bogiem polega na tak całkowitej przemianie duszy w wolę Bożą, by w niej nie było nic przeciwnego woli Bożej, ale żeby we wszystkim i w każdym poruszeniu wola jej była wolą Bożą. Dlatego też mówimy, że w tym stanie jest jedna wola dwojga, to jest wola Boga i ta wola jest również wolą duszy. Gdyby więc dusza chciała jakiejś niedoskonałości, której nie chce Bóg, nie byłoby jednej woli z Bogiem, bo dusza chciałaby tego, czego Bóg nie chce. Jest więc jasne, że dusza chcąc przyjść do doskonałego zjednoczenia z Bogiem przez miłość i wolę, musi się najpierw wyzbyć wszelkiego, choćby najmniejszego, pożądania swej woli. Znaczy to, by rozważnie i świadomie nie zezwalała na niedoskonałości, lecz by miała siłę i swobodę odrzucania ich zaraz, gdy je spostrzeże. Mówię: świadomie, gdyż bez uwagi i poznania, czyli niedobrowolnie, może popaść w niedoskonałości, grzechy powszednie i pożądania naturalne, o których mówiliśmy. O takich bowiem grzechach nie całkiem dobrowolnych, lecz mimowolnych, napisano, że “sprawiedliwy siedemkroć na dzień upada i podnosi się” (Prz 24, 16). Lecz gdy chodzi o pożądania dobrowolne, którymi są świadome grzechy powszednie, choćby najmniejsze, wystarczy jeden, którego się nie przezwycięża, aby przeszkodzić duszy w zjednoczeniu (1DGK 11, 1-3).Dusza zatem, odrywając się od wszystkiego, co może pojmować i poznawać drogą ducha i zmysłów, powinna szczerze pragnąć, by mogła dojść do tego, czego w tym życiu nie może poznać i czego nie może zakosztować jej serce. Po odrzuceniu tego wszystkiego, co czuje, czego zewnętrznie i wewnętrznie doświadcza lub może doświadczyć i odczuć w tym życiu, niech szczerze pragnie dojść do tego, co przekracza wszelkie uczucie i doznanie. Aby zaś dusza dążąc do zdobycia tego była swobodna i oderwana, żadną miarą nie powinna zajmować się tym, co odczuwa duchowo lub zmysłami (objaśnimy to wkrótce, gdy będziemy mówili o tym szczegółowo), nie przywiązując do tego żadnej wagi. Im więcej bowiem ceni i uważa za coś to, co pojmuje, czego doświadcza i co sobie wyobraża, czy to są rzeczy duchowe czy inne, tym bardziej się pozbawia Dobra najwyższego i opóźnia dojście do Niego. Przeciwnie, im mniej ceni to, co może mieć, choćby to nawet było czymś wielkim w stosunku do Dobra najwyższego, tym więcej ceni to Dobro najwyższe, a co za tym idzie, tym rychlej dochodzi do Niego. Tak więc, pośród ciemności, szybko zbliża się dusza do zjednoczenia za pośrednictwem wiary, która również jest ciemna, i tak udziela jej swego prawdziwego światła. Gdyby zaś dusza chciała coś widzieć, na pewno wkrótce by oślepła w stosunku do Boga, tak jak człowiek, który patrzy na oślepiające światło słońca (2 DGK 4, 6).\nDroga wiary, nadziei i miłości\nObjaśnia, jak trzy cnoty teologiczne udoskonalają trzy władze duszy i jak sprawiają mrok i próżnię w tych władzach. Mając z kolei mówić o trzech władzach duszy: rozumie, pamięci i woli w tej nocy ducha, która jest środkiem do boskiego zjednoczenia, należy najpierw wyjaśnić w tym rozdziale, jak trzy cnoty teologiczne: wiara, nadzieja i miłość – dotyczące bezpośrednio wspomnianych władz jako właściwe ich przedmioty nadprzyrodzone, za pośrednictwem których dusza łączy się z Bogiem w swych władzach sprawiają próżnię i ciemność, każda w odpowiadającej sobie władzy; wiara w rozumie, nadzieja w pamięci, miłość w woli. W dalszym ciągu mówić będziemy, jak rozum ma się udoskonalać w ciemności wiary, pamięć w próżni nadziei i wola w miłości przez ogołocenie ze wszystkich afektów w drodze do Boga. Ujrzymy wtedy, że dusza chcąc postępować bezpiecznie po tej drodze duchowej, musi iść koniecznie wśród ciemnej nocy i opierać się na tych trzech cnotach, które ją zaciemniają i opróżniają ze wszystkich rzeczy. Bo powtarzamy, że dusza w tym życiu nie łączy się z Bogiem przez rozumowanie, radowanie się, wyobrażenia czy przez inne jakieś odczuwanie, tylko przez wiarę w stosunku do rozumu, nadzieję w stosunku do pamięci i miłość odnośnie do woli. Wspomniane trzy cnoty teologiczne sprawiają próżnię w trzech władzach duszy. Wiara sprawia w rozumie ciemność i próżnię pojęć rozumowych; nadzieja sprawia w pamięci opróżnienie z wszystkiego posiadania; miłość sprawia próżnię w woli i ogołaca ją z wszelkiego afektu i radowania się tym wszystkim, co nie jest Bogiem. Wiara bowiem podaje nam to, czego rozum nie może pojąć. Pisze o niej św. Paweł w liście do Hebrajczyków w tych słowach: Fides est sperandarum substantia rerum, argumentum non apparentium; “Wiara jest podstawą tych rzeczy, których się spodziewamy” (11, l). I chociaż rozum mocno i stanowczo zgadza się na prawdy wiary, nie są one oczywiste, gdyż gdyby były oczywiste, wtedy nie trzeba byłoby wiary. Wiara więc, chociaż daje umysłowi pewność, nie daje mu jednak jasności, lecz raczej go zaciemnia. Co do nadziei, to nie ma wątpliwości, że ona również wprowadza w pamięć próżnię i mrok co do rzeczy ziemskich i nadprzyrodzonych. Nadzieja bowiem odnosi się do tego, czego się jeszcze nie posiada, gdyż posiadanie wyklucza nadzieję. Dlatego też św. Paweł mówi w liście do Rzymian: Spes, quae videtur, non est spes: nam quod videt quis, quid sperat? “Nadzieja, którą się widzi, nie jest nadzieją; tego bowiem, co się już widzi (czyli posiada), jakże jeszcze spodziewać się można? “ (Rz 8, 24). Sprawia więc ta cnota próżnię, bo odnosi się do tego, czego się nie posiada, a nie do tego, co się posiada. Tak samo i miłość opróżnia wolę ze wszystkich rzeczy. Zobowiązuje nas bowiem kochać Boga ponad wszystkie rzeczy, co może nastąpić tylko wtedy, gdy się oderwie afekt od wszystkiego i całkowicie złoży się go w Bogu. Dlatego też mówi Chrystus w Ewangelii (s.202) św. Łukasza; Qui non renuntiat omnibus, quae possidet, non potest meus esse discipulus; “Każdy z was, który nie wyrzekł się wszystkiego, co ma – przez przywiązanie woli – nie może być uczniem moim” (Łk 14, 33). Tak więc wszystkie te trzy cnoty pogrążają duszę w ciemnościach i w opróżnieniu ze wszystkich rzeczy. (2S 6, 1).Aby wiara mogła prowadzić duszę do zjednoczenia, musi dusza być w ciemnościach nie tylko w tej części, która się odnosi do stworzeń, do rzeczy doczesnych, to jest w części niższej, zmysłowej (jak to już mówiliśmy), lecz musi pozwolić się oślepić i zaciemnić w tej także części, która się odnosi do Boga i do rzeczy duchowych, to jest w części wyższej, rozumowej. O tym też będziemy teraz mówić. Zrozumiałe jest, że aby dusza mogła dojść do nadprzyrodzonego przeobrażenia, musi wejść w ciemności i uciec od wszystkiego, co dotyczy jej natury zmysłowej i rozumowej. Nadprzyrodzone bowiem, jak samo określenie wskazuje, jest to, co przewyższa naturę i tym samym natura musi pozostać niżej. Przeobrażenie i zjednoczenie są to rzeczy, które nie podpadają pod zmysły ani pod zdolność ludzką. Musi więc dusza, o ile tylko może i o ile to od niej zależy, dobrowolnie i zupełnie uwolnić się od wszystkiego, co w niej jest, czy to będą rzeczy wzniosłe czy niskie, dotyczące tak afektów, jak i woli. Co do Boga bowiem, to któż Mu zabroni, by w duszy tak oderwanej, unicestwionej i ogołoconej uczynił, co zechce? Musi się więc dusza opróżnić ze wszystkiego, co może osiągnąć własnymi siłami. Nawet w stosunku do rzeczy nadprzyrodzonych, choćby ich wiele otrzymała, musi być oderwana i w ciemnościach. Musi iść jak ślepiec trzymając się ciemnej wiary jako przewodniczki i światła, nie opierając się na żadnej rzeczy, którą poznaje, smakuje, (s.194) czuje czy wyobraża sobie. Wszystko to bowiem są mroki, które ją oszukują, wiara zaś jest pewniejsza niż wszystko, co można zrozumieć, spróbować, odczuć czy wyobrazić sobie. Jeśli więc co do tych rzeczy nie oślepi się tak, aby pozostawać zupełnie w ciemnościach, nie dojdzie do tego, co jest wyższe, a czego uczy wiara (2 DGK 4, 2).Ta wzniosła szczęśliwość, jaka ogarnęła duszę, jest wynikiem tego, co sama wyraża zaraz w następnych wierszach:Wyszłam nie spostrzeżona, Gdy chata moja była uciszona.Bierze tu dusza porównanie z człowieka, który chcąc dobrze wykonać jakieś dzieło, wychodzi z domu w nocy i wśród ciemności, gdy już wszyscy domownicy spoczywają, aby mu nikt nie przeszkadzał. Wychodzi tu bowiem dusza, by dokonać tak heroicznego i tak niezwykłego dzieła, jakim jest zjednoczenie jej z Boskim Oblubieńcem. Musi więc oddalić się od wszystkiego i wyjść na zewnątrz, gdyż Umiłowanego może spotkać jedynie w samotności. Stąd oblubienica, pragnąca Go znaleźć, pytała: “Któż mi to da, Bracie mój, abym Cię odnalazła sama na dworze i złączyła się z Tobą mą miłością?” (Pnp 8,1). Potrzeba również, by dla osiągnięcia swego upragnionego celu ta dusza rozmiłowana wyszła wśród nocy, gdy już śpią w spokoju wszyscy jej domownicy, tzn. gdy się już uciszą i uspokoją za pośrednictwem tej ciemnej nocy wszystkie jej przyziemne działania namiętności i pożądań, będące właśnie mieszkańcami jej domu. One bowiem rozbudzone niepokoją duszę, przeszkadzają jej w osiągnięciu dobra i nie dozwalają, by od nich się uwolniła. I to są owi “domownicy”, o których mówi nasz Boski Zbawiciel w Ewangelii, że są “nieprzyjaciółmi człowieka” (Mt 10, 36). Trzeba więc koniecznie, aby ich działania wraz z poruszeniami zostały uśpione w tej nocy, aby nie przeszkadzały duszy w osiągnięciu dóbr nadprzyrodzonych zjednoczenia miłości z Bogiem. Zjednoczenia tego nie osiągnie dusza, pokąd te pożądania są żywe i czynne. Wszelkie bowiem działanie i czynności naturalne raczej przeszkadzają, niż pomagają w osiągnięciu dóbr nadprzyrodzonych w zjednoczeniu miłości. Zresztą [wszelkie zdolności] naturalne są niewystarczające, by móc pomieścić w sobie te dobra nadprzyrodzone, jakie Bóg sam zlewa na duszę sposobem biernym, ukrytym i wśród milczenia. Muszą więc wszystkie władze duszy być uspokojone i czekać biernie na przyjęcie tych łask, nie mieszając się do tego swym nieudolnym działaniem i niską skłonnością. Przypadła więc duszy ta wzniosła szczęśliwość, bo Bóg uśpił wśród tej nocy wszystkich jej domowników, czyli uciszył wszystkie jej władze, namiętności, odczucia i pożądania tak zmysłowe, jak i duchowe. Wtedy ona nie spostrzeżona, czyli nie mająca przeszkód ze strony naturalnych odczuć itd., – które zostały uśpione i umorzone, zostawszy w opuszczeniu i w ciemnościach tej nocy, aby nie mogły nic spostrzegać ani odczuwać swym nieudolnym działaniem, przez które by mogły przeszkodzić duszy w tym wyjściu ze siebie samej i chaty swej zmysłowości – wychodzi, aby dojść do zjednoczenia duchowego w doskonałej miłości Bożej. O jak wzniosłą szczęśliwością jest dla duszy ta możność wyzwolenia się z chaty swej zmysłowości! Może to zrozumieć jedynie dusza, która tego doświadczyła. Widzi wtedy jasno, jak nędzne i niewolnicze było jej życie. Poznaje, ilu niedoskonałościom podlegała, gdy się posługiwała działalnością swych władz i pożądań. Teraz zaś widzi, jaką prawdziwą wolnością, jakim bogactwem skarbów niewymownych jest życie czysto duchowe. O niektórych z tych dóbr będziemy mówili w następnych strofach. Wtedy można będzie zrozumieć jeszcze jaśniej, z jaką słusznością opiewa dusza radosną szczęśliwość, jako przejście przez ową straszną noc (2N 1-3).\nNależy zaznaczyć, że miłość jest skłonnością duszy, władzą i siłą pociągającą do Boga, gdyż przez miłość łączy się dusza z Bogiem. Im więcej zatem będzie miała dusza miłości, tym głębiej wejdzie w Boga, tym ściślej z Nim się zjednoczy. Dlatego możemy powiedzieć, że ile stopni miłości mieć może dusza, tyle może mieć również swych środków w Bogu, jeden głębszy od drugiego. Większa bowiem miłość ściślej łączy z Bogiem. W ten sposób możemy zrozumieć to, co mówił Syn Boży, że “w domu Jego Ojca mieszkań jest wiele (J 14, 2). Według tego zatem, cośmy powiedzieli, ażeby dusza mogła być w swoim środku, którym jest Bóg, wystarczy, by miała przynajmniej jeden stopień miłości, gdyż przez ten jeden łączy się z Nim przez łaskę. Gdy będzie miała dwa stopnie, złączy się i zjednoczy z Bogiem w drugim, głębszym środku. Gdy przyjdzie do trzech, złączy się w środku trzecim. A gdy dojdzie do ostatniego stopnia, zrani ją miłość Boża aż do ostatniego i najgłębszego środka, a tym samym przemieni ją i rozpromieni podług jej całej istoty, władz i sił w takim stopniu, w jakim tylko zdolna jest to przyjąć, i sprawi, że upodobni się całkowicie do Boga. Dzieje się tu bowiem podobnie jak z czystym i przejrzystym kryształem, poddanym działaniu promieni słonecznych. Im więcej światła otrzymuje on, tym więcej go w sobie skupia i tym jaśniejszy błyszczy z powodu obfitości światła; i może dojść do tego, że sam będzie wydawał się światłem i nie odróżni się go od światła, gdyż będzie promieniował całą obfitością światła, jakie otrzymał, czyli upodobni się do niego. Tak więc, gdy dusza mówi, że płomień miłości rani najgłębszy jej środek istoty, to znaczy, że gdy Duch Święty przeniknie do głębi jej substancję, jej władze i siły, rani i napełnia ją całą. Ale mówiąc o tej miłości, nie wyraża myśli, że jest ona już tak substancjalną i pełną, jak w uszczęśliwiającym widzeniu Boga w życiu przyszłym. Chociaż bowiem dusza w tym życiu śmiertelnym dojdzie do tak wysokiego stopnia doskonałości, jak ten, o którym tu mowa, nie osiągnie ani nie może osiągnąć doskonałego stopnia chwały i tylko czasem zdarza się, iż na krótką chwilę daje jej Bóg podobną łaskę. Lecz mówi tu dusza o tym, aby dać poznać wielkość i obfitość rozkoszy i chwały, jakie przez tego rodzaju udzielanie się odczuwa w Duchu Świętym. Rozkosz ta jest tym większa i tym bardziej subtelna, im silniej i substancjalniej jest dusza przeobrażona i ześrodkowana w Bogu. A ponieważ tutaj osiągnęła to w tak wysokim stopniu, jak tylko można w tym życiu, chociaż, jak wspomnieliśmy, nie tak doskonale, jak będzie w życiu przyszłym, nazywa to najgłębszym środkiem (ŻPM 1, 13-14).O, jakżeż więc wzniosie są te cienie, które wielkością swych doskonałości i przymiotów Duch Święty rzuca na ową duszę, będąc tak blisko niej, że nie tylko dotyka ją cieniami, lecz jest z nią złączony w tych cieniach i odblaskach, a ona w każdym z nich poznaje i smakuje Boga, według Jego właściwości i przymiotów w każdym z tych cieni! Poznaje tu i smakuje potęgę Bożą w cieniu Jego potęgi, mądrość Bożą poznaje i smakuje w cieniu mądrości Boga, nieskończoną dobroć Boga poznaje i smakuje w jej cieniu, który rzuca na nią ta dobroć nieskończona itd. Na koniec zaznaje chwały Boga w cieniu chwały, który daje jej poznać właściwości i formę chwały Boga. Wszystko to dzieje się w jasnych i rozpalonych cieniach tych jasnych i płonących pochodni, które istnieją razem w jednej pochodni jednego prostego bytu Boga, oświecającego ją obecnie tymi wszystkimi sposobami (ŻPM 15, 3).Należy wspomnieć krótko o doskonałościach, z jakimi dopełnia dusza tego oddania. W odniesieniu do tego należy zauważyć, że dusza radując się pewnym odblaskiem widzenia uszczęśliwiającego, otrzymanym ze zjednoczenia rozumu i afektu z Bogiem, napełniona rozkoszą i zobowiązana przez tę tak wielką łaskę, spełnia to oddanie Boga i siebie samej Bogu zdumiewającymi sposobami. Bo jeśli chodzi o miłość, odnosi się dusza do Boga z niezwykłymi wspaniałościami; podobnie również jeśli chodzi o odblask widzenia uszczęśliwiającego; w ten sam sposób, jeśli chodzi o uwielbienie; wreszcie tak samo, jeśli chodzi o wdzięczność. Co do pierwszego, posiada dusza trzy główne doskonałości miłowania: Pierwsza, że kocha Boga nie przez samą siebie, lecz przez Niego. Jest to niepojęta wspaniałość, gdyż kocha przez Ducha Świętego, tak jak Ojciec i Syn się kochają, jak to sam Syn Boży mówi przez św. Jana: “Aby miłość, którą mnie umiłowałeś, w nich była, i ja w nich” (J 17, 26).Drugą doskonałością jest to, że kocha Boga w Bogu, gdyż w tym gwałtownym zjednoczeniu zatapia się dusza w miłości Boga, a Bóg również z wielką siłą przenika duszę. Trzecią doskonałością najwyższej miłości jest to, że kocha Boga dla tego, czym On jest sam w sobie; nie kocha Go tu bowiem dusza tylko dlatego, że jest dla niej tak dobry, szczodry, chwalebny itd., lecz o wiele więcej dlatego, że sam w sobie jest takim istotnie. W odniesieniu do obrazu widzenia uszczęśliwiającego, ma dusza trzy inne, zdumiewające, cenne i podstawowe doskonałości: Pierwszą, że raduje się tu Bogiem przez Niego samego. Mając bowiem rozum zjednoczony z Jego wszechmocą, mądrością, dobrocią itd., chociaż jeszcze nie tak jasno, jak to będzie w życiu przyszłym, doznaje jednak niewymownej rozkoszy w szczegółowym poznawaniu tych wszystkich przymiotów, jak już wyżej powiedzieliśmy. Drugą główną doskonałością tego uradowania jest rozkoszowanie się zwyczajnie w samym tylko Bogu, bez żadnej przymieszki stworzenia. Trzecią rozkoszą jest radość Nim tylko, z tego, czym On jest sam w sobie, bez najmniejszej odrobiny własnego upodobania (ŻPM 3, 82-83).\nOpr. O. dr Marian Zawada OCD\nWiersze B. Kucharskiego OCD


Lista produktów marki Weisser Riese\nWeisser Riese KraftPulver 5,7 kg. 100\nProszek do prania Weisser Riese 5,7 kg 100 prań. Weisser reisse to proszek do prania w każdej temperaturze i do wszystkich rodzajów tkanin. Usuwa zabrudzenia i pielęgnuje strukturę tkanin. Chroni kolory i...\nWeisser Riese KraftGel 3,5 L. 48 pra\nŻel do prania Weisser Riese 3,5 L 48 prań. Skoncentrowany uniwersalny żel do prania.Najnowsza technologia oraz wysoka jakość produktu firmy Henkel . Zawiera odplamiacz Sil.\nWeisser Riese Intensiv Color 5,7 kg 100 pra\nProszek do prania Weisser Riese 5,7 kg 100 prań. Proszek do prania kolorowych tkanin. Dzięki specjalnym substancjom powierzchniowo-czynnym, Weisser Riese skutecznie usuwa nawet najtrudniejsze plamy już w...\nWeisser Riese Intensiv Color Gel 4.74 L. 65 pra\nZel do prania Weisser Riese 4,74 L 65 prań. Produkt stworzony z myślą o żywych kolorach Twoich ulubionych ubrań, dzięki czemu nie wypłukuje barw, uniemożliwia przenoszenie barwników z jednej tkaniny na drugą....


czwartek 5 grudnia 2019, Imieniny obchodzą: Krystyna, Sabina\nPrzedstawiamy sylwetkę poetycką świdnickiego poety, Janusza Józefa Adamczyka. Urodził się w 1947 roku w Opolu Lubelskim, ukończył Wyższą Szkołę Pedagogiczno-Filozoficzną w Krakowie oraz Studium Doktoranckie w Instytucie Badań Edukacyjnych w Warszawie.\nPoezja jako powołanie\nPoczątki twórczości poetyckiej Janusza Adamczyka sięgają szkoły podstawowej. Będąc w klasie szóstej, napisał wiersz poświęcony jego babci Bronisławie. Wiersz się podobał, albowiem w bardzo ciekawy i humorystyczny sposób przedstawiał babcię. Dziesięć lat później (1967 r.) poeta zadebiutował w prasie – wiersz Wystarczy tylko szept został opublikowany w Konfrontacjach Poetyckich „Głosu Żołnierza”. Lata 1968-1990 stanowiły okres pisania „do szuflady”. Autor nie decydował się na publikowanie wierszy z poprawkami narzucanymi przez cenzorów.\nPierwszy tomik poezji Płonąć, aby żyć Janusz Adamczyk wydał w 1993 roku. Do chwili obecnej ukazało się jedenaście tomików (Płonąć, aby żyć, Kerygma, Lublin 1993; Umieranie czasu, Polihymnia, Lublin 1994; Płonąca skała, Norbertinum, Lublin 1995; Wzajemność, Norbertinum, Lublin 1996; Dziesięć wierszy na drogę do raju, Polihymnia, Lublin 1998; Z daleka i z bliska, Font, Świdnik 1998; Miedzy Alfą a Omegą, Polihymnia, Lublin 1999; Tajemnica życia i śmierci, Polihymnia, Lublin 2000; Tajemnica Zmartwychwstania, Polihymnia, Lublin 2001; Na mistycznej ścieżce, Polihymnia, Lublin 2004; Na grani, AWP Studio, Lublin 2009) i jeden zbiorek esejów (Rozważania o tworzeniu siebie i swego dzieła, Polihymnia, Lublin 2002). Największym sukcesem poetyckim Janusza Adamczyka było zdobycie Pierwszej Nagrody – Złotej Fregaty Bałtyku w Konkursie Poetyckim pt. „Beatus qui amat” (Szczecin, 2002 r.). Niewątpliwie dużym wyróżnieniem była również Nagroda Artystyczna Burmistrza Miasta Świdnika, którą poeta otrzymał w 1999 r.\n– Tworzę, bo takie jest moje powołanie. Zawsze traktowałem swoją poezję bardzo poważnie i dopóki starczy mi sił, będę tworzył. Niepokoi mnie fakt obniżania się poziomu naszej poezji, a co za tym idzie, umacnianie się stanowiska tych, którzy podważają przydatność poezji, a nawet sensowność jej istnienia w ogóle – podkreśla Janusz Adamczyk.\nEcho myśli tańczących\nAutora inspiruje to, co w najistotniejszy sposób, tak w sensie negatywnym, jak i pozytywnym, wpływa na los człowieka. Naukową podbudową dla tej inspiracji jest antropologia filozoficzna, natomiast gruntem duchowym – Biblia i dzieła mistyków.\nPan Janusz uważa, że jego twórczość poetycka cały czas ewoluuje. Twierdzi, że świadczą o tym między innymi jego definicje poezji, które formułował na własny użytek, aczkolwiek prezentował je też publicznie, na przykład w wydanym w roku 2002 zbiorku esejów. Pierwsza, sformułowana dwadzieścia lat temu, definicja brzmi: Poezja, to echo myśli tańczących w promieniach słońca i kąpiących się w głębinach oceanu duszy, dla rozjaśnienia ciemności. Druga, sprzed dziesięciu lat, brzmi: Jest to taki sposób wyrażania myśli, który jest w stanie odsłonić to, co do tej pory pozostawało w ukryciu, spowodować refleksję, wzbudzić zdziwienie i chęć zrozumienia. Ostatnio sformułowana definicja to: Poezja, tak jak wszystko, tak i ona, jawi się różnie i na różnych poziomach, dla jednych jest zabawą, dla innych – refleksją i zadumą, a to zależy od rodzaju ścieżki, którą poeta się wspina na górę swego przeznaczenia.\nAnalizując wymienione tomiki poezji oraz przytoczone definicje poezji, można wyodrębnić trzy etapy w dotychczasowej, trwającej ponad 50 lat, aktywności twórczej poety. Pierwszy stanowił poetycki zapis zmagania się autora z egzystencjalnymi problemami, przetkany nutką humoru i promieniujący dużą dawką nadziei. Drugi był etapem koncentracji na istotnych aspektach życia – miłości, przeznaczeniu czy śmierci. Trzeci to próba wykorzystania wiedzy, doświadczenia i skłonności mistycznych do budowania takich utworów, w których istotne znaczenie mają uogólnienia, aczkolwiek nie przysłaniają one konkretnego zjawiska egzystencjalnego, które zainspirowało autora do napisania utworu.\nSmak autentycznego życia\nMarzeniem pana Janusza jest tworzyć takie wiersze, które mogłyby przyciągnąć uwagę ludzi z tzw. ścisłymi umysłami, bo to właśnie oni mają poezję za nic. Warto uświadomić im, że od dawna istnieją i są tworzone także i takie utwory, których zrozumienie i podziwianie nie jest możliwe bez uruchomienia skomplikowanych procesów myślowych. Jak autor określiłby swoją poezję, polecając ją jako wartą zwrócenia na nią uwagi?\n– Jeśli ktoś szuka wierszy „przytulanek do snu” czy wierszy czarujących swym magicznym pięknem, bądź ekscytujących wyszukanymi, a czasami i wulgarnymi słowami, to w mojej poezji takich wierszy nie znajdzie. Ale jeśli ktoś zastanawia się nad takim pojęciem jak „smak autentycznego życia”, to z pewnością znajdzie w mojej poezji wiele bliskich mu utworów – podsumowuje Janusz Adamczyk.\nWszystkie tomiki są dostępne w Miejsko-Powiatowej Bibliotece Publicznej w Świdniku. Wiersze poety można spotkać także w wielu antologiach i almanachach wydawanych na terenie całego kraju. Serdecznie zachęcamy do sięgnięcia do poezji pana Janusza.\n[wiersz z tomiku Płonąć, aby żyć, napisany 30 lat temu]\nśmierci się nie oddałem\nani w przyrodzie\nani w nauce\ndo partii mnie nie przyjęli\nwłasne zdanie burzy jej szeregi\na godność żre się z dyspozycyjnością\nw kobietach ratunek\nale je ratują pieniądze\nukrywam więc kruszynę nadziei\npod płaszczem samotności\nna peryferiach życia\nczasami do Dominikanów zaglądam\naby przed Matką\n[wiersz dedykowany Wnuczce\nz okazji 5. rocznicy jej urodzin]


Jesienne nawożenie i ochrona przed chwastami zapewnia lepsze plony ozimin wiosną | Dziennik Łódzki\nJesienne nawożenie i ochrona przed chwastami zapewnia lepsze plony ozimin wiosną\nTomasz Kodłubański 30.10.2015\nWarto zaznaczyć, że jesienna ochrona zbóż przed chwastami minimalizuje przymus stosowania tzw. poprawek czyli wiosennych zabiegów herbicydowych archiwum\nTegoroczna długotrwała susza nie ułatwiła rolnikom przeprowadzenia właściwych zabiegów mających na celu zabezpieczenie zbóż ozimych przed nadejściem mrozów i śniegu. Każdy dbający o dobre plony gospodarz wie, że skuteczna ochrona ozimin w październiku czy listopadzie przyniesie wiosną szybszą wegetację, większe i lepsze jakościowo plony.\nGospodarstwo Przemysława Błaszczyka w Goszczynnie pod Łęczycą to przykład tego, jak dzięki skutecznemu i terminowemu nawożeniu oraz zwalczaniu chwastów jesienią można uzyskiwać bardzo dobre plony z upraw zbóż ozimych. Powierzchnia gospodarstwa to 318 ha, z czego gruntów ornych jest 293 ha, w tym pszenica ozima, pszenżyto, kukurydza, owies oraz rzepak. Resztę powierzchni gospodarstwa zajmują łąki, pastwiska, park i staw w pobliskim Siedlcu.\nPrzemysław Błaszczyk zdecydowanie stawia na zboża ozime.\n- Staram się namawiać okolicznych rolników do uprawy zbóż ozimych, których plony w moim gospodarstwie są większe niż gdybym uprawiał zboża jare. Staram się co roku wysiewać około 9 ha ziarnem kwalifikowanym pszenicy, np. w tym roku posiana została odmiana Fregata. W tym roku cały areał pszenicy był również zasilany płynnym nawozem donasiennym.\nPszenica pochodząca z gospodarstwa w Goszczynnie ma zawartość białka na poziomie ok. 14procent i nie ma przytulii, co nie jest zbyt częste w tym regionie.\n- Przy uprawie pszenicy ozimej na każdą liczoną z góry tonę ziarna jakościowego przeznaczam 30 kg azotu - wylicza Błaszczyk. - Przy plonie 6 ton ziarna z ha pszenica pobiera około180 kg azotu. Wskutek powolnego rozkładu resztek pożniwnych i masy organicznej gleby zboża ozime pobierają około 30-50 kg azotu z ha. Przy bardzo wilgotnej zimie, liczę się ze stratami azotu i nie uwzględniam całości zapasów glebowych, głównie na glebach lżejszych w moim gospodarstwie.\nPodając nawozy skoncentrowane, gospodarz stara się nie zasolić gleby, co mogłoby spowodować trudności w pobieraniu wody przez rośliny. Jako ważne i bardzo skuteczne w warunkach niedoborów wilgoci uważa dokarmianie dolistne roślin mocznikiem.\nJak zauważa Katarzyna Bryk starszy specjalista ds. zbóż i roślin oleistych w Łódzkim Ośrodku Doradztwa Rolniczego z siedziba w Bratoszewicach, jednym z najważniejszych czynników decydujących o wielkości i jakości plonu zbóż ozimych jest nawożenie mineralne.\n- Od samego początku wegetacji rośliny te muszą być dobrze zaopatrzone w składniki pokarmowe, a przede wszystkim w fosfor i potas. Oba te składniki uczestniczą w wielu procesach życiowych: fosfor decyduje o wzroście systemu korzeniowego, a wspólnie z potasem o odporności na niskie temperatury - radzi Katarzyna Bryk..\nW tym roku w Goszczynnie, podobnie jak w wielu gospodarstwach w Polsce, wystąpił duży niedobór wody w glebie, więc ważne było nawożenie pod pług, gdyż na głębokości 10 cm jest więcej wilgoci niż w warstwie wierzchniej gleby. Taki zabieg powoduje lepsze wchłanianie fosforu i potasu przez zboża.\n- Po przyoraniu słomy mogą wystąpić problemy z przenikaniem azotu do korzeni roślin. W takim przypadku, by słoma szybko się rozłożyła, trzeba podać mikroorganizmom azot i fosfor. Przeciętnie podajemy na 1 tonę przyoranej słomy 7-8 kg azotu czyli około 90-100 kg mocznika. Dodatkowo susza przyczyniła się do szybkiego rozkładu materii organicznej gleby oraz do mineralizacji azotu - twierdzi Przemysław Błaszczyk. - To spowoduje, że azot zacznie działać później dopiero z większymi opadami deszczu.\nPlony zbóż ozimych, w tym również pszenicy i pszenżyta, zależą od dobrego rozkrzewienia się już jesienią przy siewie w III dekadzie września. Bo wtedy następuje proces różnicowania elementów kłosa, czyli decyduje się jakość plonu.\n- Dobre rozkrzewienie jesienne, zagwarantować można tylko przedsiewne nawożenie. Dlatego co najmniej 50 procent zalecanej dawki, a na glebach o niskiej zasobności całą dawkę fosforu i potasu, podaję przedsiewnie jesienią. Gdy planuję plony zbóż na poziomie powyżej 5 t z ha, nawożenie przedsiewne jest konieczne, bo zboża ozime są wrażliwe na jesienny niedobór fosforu - podsumowuje Błaszczyk.\nKluczowym rozwiązaniem w jesiennej ochronie zbóż przed chwastami są skuteczne zabiegi agrotechniczne, które działają długofalowo poprzez połączenie substancji działających doglebowo i nalistnie w długim okresie czasu, od fazy przed wschodami do końca krzewienia.\n- Walka z chwastami ma równie duże znaczenie jak nawożenie gleby - dodaje agrotechnik Katarzyna Bryk. - Pierwszy zabieg można wykonywać już po siewie. Są to zabiegi skierowane zarówno przeciwko chwastom jedno i dwuliściennym. Jednak zabiegi herbicydowe tak jak nawożenie, można wykonywać tylko i wyłącznie na wilgotna glebę.\nPrzemysław Błaszczyk przywiązuje dużą wagę do tego, by stosowane herbicydy zapewniały brak konkurencji chwastów o światło, wodę i substancje pokarmowe w początkowych fazach rozwoju. Dzięki temu występuje szybki rozwój zboża, który właściwie przygotowuje rośliny do zimowania. Równie ważne jest zwalczanie miotły zbożowej.\n- Przeciwko chwastom stosuję na jesieni w fazie dwóch liści oprysk herbicydami które zwalczają chwasty jednoliścienne, a wśród nich zwłaszcza miotłę zbożową - mówi rolnik.\nWarto także zaznaczyć, że jesienna ochrona zbóż przed chwastami minimalizuje przymus stosowania tzw. poprawek czyli wiosennych zabiegów herbicydowych.\nChcemy, żeby materiał siewny był wysoce zimotrwały i wysokoplonujący\nCo roku można dostać dopłatę do nasion - kwalifikowanego materiału siewnego. Nie wszyscy rolnicy jednak na taki się decydują. Dlaczego jednak wysiewający kwalifikaty kupują takie nasiona? 78,9% tych rolników liczy na wyższy plon, 72,4% oczekuje ziarna lepszej jakości.


Podróż do Wielkiej Brytanii - scenariusz zajęć dydaktycznych w grupie 6 latków, edukacja europejska w przedszkolu, zabawy dla przedszkolaków\nrozbudzenie zainteresowań poznawczych innymi krajami,\nwyzwolenie ekspresji we wszystkich jej przejawach,\nodczuwanie radości w procesie odkrywania i tworzenia.\nwiąże słowo z gestem, przestrzega ustalonych w zabawie reguł,\npotrafi wskazać na mapie Wielką Brytanię,\nzna nazwę stolicy Wielkiej Brytanii,\npotrafi opowiedzieć w kilku zdaniach o poznanym kraju (jego atrakcjach, charakterystycznych cechach, legendach itp.)\nsprawnie posługuje się nożyczkami (wykonało maskę techniką wycinania z papieru)\nmapa Europy (wydanie dla dzieci),\nilustracje przedstawiające atrakcje Wielkiej Brytanii (plansze, wycinki z czasopism, albumy, fotografie, widokówki itp.)\nfiliżanki i czajniczki do parzenia herbaty,\npłyta CD: G. F. Haendel - Menuet ze suity D-dur „Muzyka na wodzie”,\npłyta CD: Hymny krajów europejskich,\npłyta CD: Szkocka muzyka tradycyjna,\npłyta CD: A world of music – Ireland,\nkaseta magnetofonowa The Beatles,\nvideokaseta: film „Harry Potter i komnata tajemnic”, film z mistrzostw Polski w tańcu towarzyskim,\ndynia, herbata, woda, mleko,\nwstążki, nożyczki, pomarańczowy papier, klej.\n3. Krąg Rady (rodzaj przedszkolnego sejmu) - podjęcie decyzji (przez głosowanie) dokąd odbędziemy podróż (mnie się udało – jednogłośnie wybrana została Wielka Brytania).\n5. Wspólne ustalenie zasad podróżowania - zabawa integrująca grupę ,,Kontrakt” (zawarcie z grupą umowy dotyczącej zasad podróżowania).\n6. Lot do Londynu – ilustracja ruchowa lotu samolotu przy muzyce (start z przysiadu, lot - bieg z wyciągniętymi w bok ramionami, lądowanie – przysiad itp.).\n7. Powitanie na lotnisku w Londynie - stojąc w kręgu ramię przy ramieniu, trzymając się za ręce przesyłamy iskierkę (nauczycielka albo wybrane dziecko lekko ściska dłoń kolegi stojącego po jego prawej stronie, ten przekazuje uścisk następnemu - powitanie jest zakończone kiedy uścisk dojdzie do osoby, która pierwsza wysłała iskierkę).\n9. Zwiedzanie Londynu (nauczycielka i nieodłączna Pyza przyjmują w zabawie rolę przewodników):\nOpowiadanie przewodnika o tajemnicy Stonehenge i potwora Loch Ness (wzbogacone ilustracjami).\nSpacerowy rejs po Tamizie - zabawa ruchowa z wykorzystaniem wstążek przy melodii „Skye boath song”.\nW Muzeum Techniki - oglądanie plansz rozwieszonych na ścianach w korytarzu przedszkola przedstawiających eksponaty muzeum - wyrażanie swojego zachwytu na zgłoskach „ach”, „och”, „ech”, „uch”, „ich” (ćwiczenia artykulacyjne).\nW Hyde Parku – chętne dzieci wypowiadają się na dowolny temat i w dowolnej formie (opowiadanie, wiersz, piosenka, opowieść ruchowa itp.),\nCo wiesz o Francji - scenariusz quizu w grupie 3 - 6 latków\n"Co wiesz o Francji?"


Brudzew: Kolejne wybory na przełomie stycznia i lutego - EasyBlog - iTurek.net\nGmina Brudzew jest podzielona na 23 sołectwa, które stanowią jej jednostki pomocnicze. Na ich czele stoją sołtysi wybierani z grona mieszkańców sołectwa przez zebranie wiejskie. Organem doradczym w sołectwie jest rada sołecka.\nZgodnie ze statutami sołectw obowiązującymi w gminie Brudzew kadencja organów sołectwa trwa 4 lata i upływa na początku 2019 roku. W związku z tym, dla przeprowadzenia wyborów wyznaczono terminy 23 zebrań wiejskich. W ich trakcie zostaną przeprowadzone wybory.\nUprawniony do wzięcia udziału w głosowaniu oraz startu w tych wyborach jest każdy stały mieszkaniec danego sołectwa, który przyjdzie na wyznaczony termin i miejsce zwołanego zebrania. Sołtysem zostaje kandydat, który uzyska największą ilość głosów.\nWbrew pozorom są to bardzo ważne wybory. Sołtys, jako przedstawiciel samorządu, który jest najbliżej mieszkańców ma za zadanie dbać o zaspokajanie potrzeb lokalnej wspólnoty i reprezentować jej interesy, współpracować z organami gminy oraz pomagać w wykonywaniu przez gminę zadań publicznych oraz zapewnić mieszkańcom sołectwa udziału w realizacji zadań gminy, a także wspierać inicjatywy społeczne i tworzyć warunki do pełnego udziału w życiu społecznym wszystkich mieszkańców sołectwa.\nPoniżej harmonogram wyborów władz sołeckich w gminie Brudzew:\n1. Cichów – 23 stycznia, godz. 18.30 – Świetlica Wiejska w Cichowie\n2. Bratuszyn – 24 stycznia, godz. 16.00 – posesja Państwa Gacka\n3. Kolnica – 24 stycznia, godz. 18.30 – GOK „Wozownia” w Kolnicy\n4. Janiszew – 25 stycznia, godz. 16.00 – Remiza OSP Janiszew\n5. Krwony – 25 stycznia, godz. 18.30 – Świetlica Wiejska w Krwonach\n6. Bogdałów – 28 stycznia, godz. 16.00 – mieszkanie Pani Sołtys - Bogdałów\n7. Galew - 28 stycznia, godz. 18.30 – Szkoła Podstawowa w Galewie\n8. Chrząblice – 29 stycznia, godz. 16.00 - Remiza OSP Chrząblice\n9. Izabelin - 29 stycznia, godz. 18.30 – mieszkanie Pani Sołtys – Izabelin 14\n10. Brudzyń - 30 stycznia, godz. 16.00 - Świetlica Wiejska w Brudzyniu\n11. Wincentów - 30 stycznia, godz. 18.30 - mieszkanie Pana Sołtysa – Wincentów 9\n12. Olimpia/Bierzmo – 31 stycznia, godz. 16.00 – Świetlica Wiejska w Bierzmie\n13. Tarnowa – 31 stycznia, godz. 18.00 – Świetlica Wiejska w Tarnowie\n14. Głowy – 1 lutego, godzi. 16.00 – Świetlica Wiejska w Janowie\n15. Janów – 1 lutego, godz. 18.00 – Świetlica Wiejska w Janowie\n16. Koźmin – 4 lutego, godz. 16.00 - Świetlica Wiejska w Koźminie\n17. Kozubów – 4 lutego, godz. 18.30 – Świetlica Wiejska w Kozubowie\n18. Kwiatków – 5 lutego, godz. 16.00 – mieszkanie Pani Sołtys – Kwiatków 42\n19. Dąbrowa – 5 lutego, godz. 18.30 – Świetlica Wiejska w Dąbrowie\n20. Podłużyce – 6 lutego, godz. 16.00 – mieszkanie Pana Sołtysa – Podłużyce 5\n21. Kuźnica Janiszewska – 6 lutego, godz. 18.00 – mieszkanie Pani Sołtys – Kuźnica Janiszewska 20\n22. Marulew – 7 lutego, godz. 16.00 – Sala Zebrań w Marulewie\n23. Brudzew – 11 lutego, godz. 18.30 – Remiza OSP Brudzew\nsołtys wybory Brudzew\nMalanów: Lena i Filip najpopularniejsi w gminie, c...\nRyszard Bartosik KPP 100-lecie odzyskania niepodległości Towarzystwo Samorządowe Wyszyna Romuald Antosik Michał Gaj karate szpital koncert Powiat Turecki Miejska Biblioteka Publiczna Mariusz Seńko pożar wypadek Przykona Terytorialsi Gmina Turek judo Kaczki Średnie KPP Turek Szkoła Podstawowa Dobra wybory 2018 OSP piłka nożna telewizja Władysławów Jan Nowak sesja Brudzew Tuliszków Kawęczyn WOT wybory konkurs Malanów Miasto Turek Dariusz Kałużny PSP


Utworzono: niedziela, 22 maj 2016\nPo kilkunastu miesiącach znikomej aktywności, zdecydowałem, że ponownie zacznę dzielić się z Wami moimi doświadczeniami. Moja nieobecność wynikała z pracy na pełny etat oraz wielu innych zajęć dodatkowych jakie sobie organizowałem. W zasadzie w chwili obecnej nic się nie zmieniło - dalej pracuję na pełny etat i wciąż mam coraz to nowe pomysły na spędzanie wolnego czasu. O tym jak spędzam czas wolny być może kiedyś napiszę. Dziś zapowiedź tego o czym chciałbym Wam pisać.\nCzytaj więcej: Powrót...\nDoświadczenie od 2012 roku\nUtworzono: czwartek, 23 kwiecień 2015\nW związku z tym, że dawno nic nie pisałem a strona wciąż jest dostępna w sieci i od czasu do czasu ktoś na nią zagląda postanowiłem krótko opisać czy się zajmowałem lub czym się zajmuję obecnie. W styczniu 2012 roku zostałem zatrudniony w firmie 3Soft S.A. jako programista java. Przez ponad pół roku pracowałem na tym stanowisku tworząc od zera w zespole 6 programistów system wspierający call center firmy sprzedającej wycieczki.\nCzytaj więcej: Doświadczenie od 2012 roku\nRekomendacje - HR Executive\nUtworzono: czwartek, 10 marzec 2011\nPoniżej prezentuję Państwu referencje jakich udzielił mi Pan Mariusz Krukowski z którym miałem przyjemność współpracować w roku 2010. Współpraca przebiegała jak najbardziej prawidło. Wszystkim życzę klientów tak profesjonalnie i rzetelnie podchodzących do współpracy.\nCzytaj więcej: Rekomendacje - HR Executive\nRekomendacje - Design-Joomla.pl\nW ostatnich dniach otrzymałem kilka referencji od osób z którymi miałem przyjemność współpracować. Dziś prezentuję Państwu referencje otrzymane od Pana Andrzeja Herzberga - właściciela firmy Design-Joomla.pl. Z Panem Andrzejem miałem przyjemność współpracować w latach 2008/2009, w czasie tym miałem okazję zdobyć spore doświadczenie, dotyczące realizacji projektów związanych z Joomla.\nCzytaj więcej: Rekomendacje - Design-Joomla.pl\nRekomendacje - A.M. Brzeziński\nUtworzono: środa, 02 luty 2011\nPoniżej prezentuję Państwu rekomendacje jakich udzielił mi Pan Artur Brzeziński z którym miałem przyjemność współpracować w roku 2010.\nCzytaj więcej: Rekomendacje - A.M. Brzeziński\nDropbox - synchronizacja dokumentów!\nJoomla 1.7 - zmiany w backendzie\nJoomla 1.6 - już beta 8\nJestem na facebook'u!


andrzej_t - Polskie Forum Modelarzy RC\nandrzej_t last won the day on October 15 2014\nandrzej_t had the most liked content!\nandrzej_t replied to magnez's topic in Aparatury RC\nF6F4 Hellcat (napolskimniebie.pl)\nandrzej_t replied to ghost9x's topic in Modele ESA\nWojtek Popatrz na tubie na jakiś film z zawodów ESA i zobaczysz, jak się takim modelem startuje. A jak zapakujeszj silnik 180_200W jakieś 1600k/V i śmigło 8x4 Master Airscrew od spaliny to zapomnisz o problemach. Oczywiście do pierwszego, porządnego dzwona.\nSkrzydło rdzeń styropianowy pokryty balsą\nandrzej_t replied to sp350D's topic in Warsztat\nTeż używam taśmę do sklejania desek. Jeśli Soudal 66 to najpierw porządne rozsmarowanie kleju szpachelką niemal na wcisk w balsę a następnie delikatne spryskanie wodą za pomocą dobrego atomizera. Klej spieni się równomiernie. Wcześniejsze spryskanie balsy będzie powodowało nierównomierne pienienie się kleju i zanim się posmaruje całą powierzchnię, miejscami klej zacznie spływać z formatki jak lawa Bez wprawy w działaniu jest nie do opanowania a brudzi niemiłosiernie. Natomiast zamiast soudalu można zastosować żywicę. Dobrze jest od spodu pomalować balsę bardzo rzadkim lakierem nitro i po wyschnięciu rozprowadzić żywicę szpachelką. Tu też warstwa powinna być jak najcieńsza. Wychodzi lżej niż z soudalem. Jeśli nie ma się dostępu do vacu, najlepiej jest kanapkę (rdzeń + balsa + negatywy) włożyć między dwie płyty meblowe i ścisnąć czterema lub sześcioma ściskami stolarskimi. Pozwalają na kontrolowany i równomierny docisk. Wystarczy mierzyć odległość między płytami.\nGraupner GR-16 - USZKODZONY\nandrzej_t replied to mmarkow's topic in Odbiorniki RC\nTutaj trochę korespondowałem i wygląda na to, że kumaci ludzie. RC Model Serwis office@ektron.waw.pl\nandrzej_t replied to Modelarz 2123's topic in Sprawdzone patenty modelarskie\nDwuskładnikowe, samochodowe lakiery bezbarwne (z szybkim utwardzaczem), tani aerograf ze słoiczkiem (do dużych powierzchni) i agregat z lodówki. Zabezpieczysz sobie model przed paliwami i porysowaniem przez badyle. W mieszalniach mają błyszczące i matowe. Można kupić nawet małe ilości (szybki utwardzacz nie jest zbyt trwały nawet w szczelnym naczyniu) a jak braknie to dokupić z grubsza oszacowaną ilość na dokończenie modelu. Malujesz i po godzinie masz model gotowy. Wiadomo, że wygodniejsze są spraje ale są miększe, nie dają pewności co do zabezpieczenia a paliwa bywają wredne. Warto więc zacząć od najprostszego sprzętu do malowania i w miarę potrzeb sięgać po bardziej wyrafinowany ale zawsze najważniejszy jest lakier. Z poliuretanowymi do podłogi też bym nie eksperymentował na modelach spalinowych. Na jednym moim modelu od oleju poliuretan miejscami (za wydechem) zrobił się jak butapren i niczym tego zmyć nie było można. Co gorsza zmiękczył też spodnią warstwę farby i trzeba było wszystko zeskrobać a i to nie było łatwe bo się to wszystko ciągnęło jak guma do żucia.\nKamera cyfrowa -pomoc w zakupie\nandrzej_t replied to Shock's topic in Hyde Park\nZ lustrzanek z możliwością obserwowania przez wizjer przy filmowaniu znam jedynie Sony Alfa. Ma półprzepuszczalne, nieruchome lustro i przez to świetnie się spisuje ale ceną zabija. Nie wspomnę o dłuższych lufach do niej. Za to jest coraz więcej kompaktów podobnych do opisanych przez Sławka i do 1500zł można już kupić z wyłączaną automatyką, wizjerem i Full HD. A co do wygody trzymania podczas filmowania - zapewniam - żaden sprzęt bez odpowiedniego stelaża nie jest wygodny.\nDo typowo modelarskiego zastosowania niezbędny jest wizjer. Ułatwia śledzenie modelu w locie, szczególnie przy zbliżeniach. Sam ekran LCD to trochę za mało, zwłaszcza w słoneczne dni. Nieźle sprawdzają się kompakty typu superzoom z możliwością ręcznego ustawiania ostrości. Automatyka często gubi ostrość modelu. Bywa tak, że kręcisz patrząc na ciemny LCD i ufając automatyce myślisz, że jest cacy a w domu upss. Model ucieka z kadru a ostrość pływa.\nSpitfire 40 Phoenix Model\nandrzej_t replied to bubu's topic in Modele spalinowe\nZwiększysz zadzieranie. Nie wiem, czy jest to efekt krótkiego obiektywu czyli przerysowanie ale wydaje mi się, że statecznik poziomy jest celowo przez producenta powiększony dla uzyskania lepszej stateczności ale przez to musi być bardzo precyzyjnie wklejony względem osi podłużnej kadłuba. Inaczej pochylenie silnika będzie musiało być wręcz karykaturalne dla kompensacji złego kąta. W widoku z tyłu odnoszę wrażenie, że ten statecznik nie jest równoległy do osi kadłuba (a dobrze by było gdyby był) . Kąt zaklinowania skrzydeł może być ok ale jeśli nie chcesz ruszać statecznika to można podłożyć coś pod natarcie skrzydła żeby zmniejszyć efekt zadzierania. Faktycznie, jak zauważył Krzysiek, prawa połówka skrzydła ma zwichrowanie i może być przyczyną przechylania na prawo.\nandrzej_t replied to Imis's topic in Statki , okręty, okręty podwodne , żaglowce\nOczywiście. Najlepiej kupić za radą Robertusa Lekki Akryl Szpachlowy Soudal w OBI, wycisnąć trochę z tuby i rozcieńczyć wodą do konsystencji wikolu. Pomalować całość pędzlem a po wyschnięciu (parę minut) zaszpachlować tą samą szpachlą ale gęstą głębsze ubytki. Całość powinna dać się ładnie wyszlifować. Na to można nanieść wałeczkiem białą farbę akrylową np. Lux Decor (10zł 0,4L) ale cierpliwie kilka warstw, każda przeszlifowana po dobrym wyschnięciu. Te środki nie reagują z piankami a dosyć skutecznie zabezpieczają przed agresywniejszymi farbami jak Motip. A co do farb Motip - zacieki powstają przy zbyt niecierpliwym malowaniu. Farbę trzeba naprawdę dobrze wymieszać przez wstrząsanie i malować również kilka razy ale tak cienkimi warstwami, żeby nie powstawały zacieki. Cieniutka warstwa szybko schnie i nie ma szans na wniknięcie przez podkład uszkadzając piankę i nie tworzy zacieków. Chęć szybszego krycia i uzyskania połysku to najkrótsza droga do tworzenia zacieków i rozpuszczania wrażliwej pianki i podkładu. A na przyszłość jak radzi AndrzejC - właściwy dobór materiałów konstrukcji i pokrycia. Jak pianka to albo tkanina szklana i żywica albo papier i wikol. Jedno i drugie fajnie usztywnia i utwardza konstrukcję zabezpieczając jednocześnie przed agresywnymi farbami.\nlutowanie kabli do silnika szczotkowego\nandrzej_t replied to marek24p's topic in Silniki elektryczne\nTe niby oporniki to chyba raczej dławiki nawinięte drutem w emalii na prętach ferrytowych i podłączane szeregowo z każdym z przewodów zasilających. Na samą pracę silnika nie mają wpływu ale na współpracujące urządzenia jak odbiornik radiowy już mogą.\nandrzej_t replied to Speedaco's topic in Różne\nJeśli urządzenie ma wyłącznik a gniazdo będzie połączone bezpośrednio z pakietem to i tak nie będzie urządzenie pod napięciem podczas ładowania dlatego napisałem, że konstrukcja tego gniazda i sposób jego wykorzystania nie ma w tym wypadku znaczenia bo o co innego chodziło konstruktorowi tego gniazda - podłączenie zasilacza sieciowego powodowało zasilenie urządzenia z sieci czyli zastąpienie baterii i odłączało koszyk z bateriami żeby ich nie rozsadziło. Jeśli natomiast Twoje urządzenie nie ma wyłącznika to przy zamontowaniu wewnętrznego pakietu warto takowy zamontować a gniazdo tak połączyć aby wtyczka dodatkowo odłączała urządzenie i zasilała pakiet. To tak na wszelki wypadek gdybyś zapomniał wyłączyć urządzenia a podłączył ładowarkę. W nadajnikach RC jest to załatwione poprzez odpowiednie podłączenie wyłącznika uniemożliwiające ładowanie gdy nadajnik jest włączony.\nTo gniazdo ma budowę umożliwiającą odłączenie wewnętrznego akumulatora lub baterii w momencie włożenia wtyczki zasilacza sieciowego na przykład w starych odbiornikach radiowych lub kalkulatorach. Stąd tyle tych wyprowadzeń w gnieździe. W tym wypadku nie ma takiej potrzeby więc najlepiej by było wtyczkę podłączyć do ładowarki a gniazdo wstawić w urządzenie a połączenie wykonać jak na zdjęciu powyżej wykorzystując w gnieździe dwa styki - środkowy jako +( czerwony) i jeden z pozostałych bezpośrednio podłączony z obudową gniazda jako -(minus)\nandrzej_t replied to Pioterek's topic in Konwersje spalin na elektryki i elektryczne "giganty"\nZgadza się ale mnie chodziło tylko o pokazanie w jaki sposób są tulejki włożone. W serwach Hitec tulejki są długością tak dopasowane, że po dokręceniu wkręta do oporu guma nie jest ściskana i amortyzacja jest skuteczna. Taka sama zasada jest stosowana w zawieszeniach silników i innych urządzeń, że długość elementu mocującego jest tak dopasowana aby gumowy amortyzator nie był ściskany a mocujący go element nie był dokręcany z czuciem tylko z określoną siłą. W wypadku serwa wystarczy wkręty wkręcić tak, żeby doszły do tulejek.\nNie jestem mechanikiem więc myślałem, że te tulejki po to mają kołnierz z jednej strony, żeby się nie wbijały w sklejkę i nie niwelowało to efektu amortyzacji i nie trzeba było kręcić wkrętem z czuciem ale jak widać człek omylny jest i do tej pory montowałem tak: http://wiki.dji.com/en/index.php/S800_Retractable_Landing_Gear-Servo_Installation\nandrzej_t replied to Zycior's topic in Paliwa i instalacje paliwowe\nMoże źle się wyraziłem. Miałem na myśli to, że w dużym zbiorniku podczas ubywania paliwa przestrzeń nad nim robi się tak duża, że mały silnik nie nadąży z wytworzeniem właściwego ciśnienia aby przepychać paliwo przez dłuższy wewnętrzny wężyk w dodatku z niższego poziomu niż w małym zbiorniku. Gdyby ściśliwość paliwa i spalin była identyczna to pewnie by tego problemu nie było. W każdym razie u mnie próby używania zbiorników na wyrost zawsze dawały podobne objawy - trudność z regulacją. Żeby wypalił całe paliwo, musiał być przesadnie przelewany ale wtedy nie uzyskiwał właściwych obrotów maksymalnych więc nie dało się tak latać, jak chciałem. Jak wspomniałem - przy lotach widokowych może być jeszcze do przyjęcia ale w akrobacji taki kompromis nie wchodzi w grę.


Gromada Sipiory – Wikipedja, wolna encyklopedia\nGromada Sipiory – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latah 1954–1972.\nGromadę Sipiory z siedzibą GRN w Sipiorah utwożono – jako jedną z 8759 gromad na obszaże Polski – w powiecie szubińskim w woj. bydgoskim, na mocy uhwały nr 24/13 WRN w Bydgoszczy z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotyhczasowyh gromad Juzefkowo, Kowalewko i Sipiory (bez leśnictwa Czerwonak, z lasem Studzienki) ze zniesionej gminy Sipiory w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 23 członkuw gromadzkiej rady narodowej.\n31 grudnia 1961 do gromady Sipiory włączono wsie Piotrowo, Weronika, Kowalewko i Ludwikowo oraz pżysiułek Nowowiejski Młyn ze zniesionej gromady Gromadno, wsie Szczepice, Rozstżębowo, Elizewo, Suhorączek i Suhoręcz, leśniczuwki Czerwoniak i Skużewo oraz pżysiułek Zabłocie ze zniesionej gromady Szczepice w tymże powiecie oraz łąki Dębogura (oddzielone lasem od strony pułnocnej i należące do wsi Dębogura) z gromady Kcynia w tymże powiecie.\n1 stycznia 1972 gromadę Sipiory połączono z gromadą Kcynia, twożąc z ih obszaruw gromadę Kcynia z siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej w Kcyni w tymże powiecie (de facto gromadę Sipiory zniesiono, włączając jej obszar do gromady Kcynia).