Ruiny fontanny - Page 22\nby Jaskółka on 12/5/2018, 21:18\nWpatrywał się w niego bez wyrazu. Pomimo nagłego wzrostu agresji w rudowłosym, Tsukishimaru nie drgnął nawet o milimetr. Nie stanowił dla niego żadnego zagrożenia. Nie w tym momencie. Nie w stanie, jaki aktualnie prezentował. Normalnie Tsuki uważałby na dobór słów i trzymał się od Pradawnego dalej, doskonale zdając sobie sprawę z jego wyższości nad nim. Ale teraz? Teraz przypominał jedynie cień swojej normalnej potęgi.\n- Wiesz, że twoje rozkazy nie robią na mnie wrażenia i nie sprawią, że pochylę karku, lecąc je wykonać. - usta wreszcie drgnęły, nieśmiało unosząc się ku górze. - Nie za darmo. - dodał ciszej. Nie spuszczał spojrzenia z niego. Wyłapywał każdy skurcz mięśnia, każdą mimikę, każdy oddech i każde spojrzenie.\nWykrwawia się. I jeżeli dalej będzie się tak emocjonował, a będzie na pewno, umrze nim słońce zajdzie.\nA dzień chylił się powoli ku końcowi.\n- W końcu Smoki to biznes, czyż nie, Shane? Każdy robi pod siebie. Jesteś naszym tylko pracodawcą, co? - rzucił sucho nawiązując do słów wielu innych członków, którzy tak postrzegali DRUG ON. Zresztą, on sam nigdy jakoś szczególnie nie przywiązywał się do nikogo tutaj. Nie tyle co nie chciał, ale też nigdy nie dawano mu szansy. Spojrzenia świadczące o tym, że mają do czynienia z niedoświadczonym gówniarzem, co mijało się z prawdą szerokim łukiem, skutecznie zniechęcało wymordowanego do zacieśniania jakichkolwiek więzów.\nPrzecież wiesz o tym, Shane. Doskonale wiesz.\n- A moje usługi nie są aż tak tanie. Tak więc co zrobisz, Shane? Sam po nią wyruszysz? Przecież wiesz, że nie wytropisz jej. A nawet jeśli, to za późno. A gdy to już zrobisz, to nie dotrzesz do niej. Umrzesz. Umrzesz w drodze, bądź w starciu z innym. Już umierasz. - dodał prychając pod nosem. W sumie ciężko było patrzeć na niego prezentującego się w takim stanie, pozbawionego racjonalnego myślenia. Co jak co, ale dla niego to właśnie on stanowił ostoję Smoków. Gdyby tak nie było, nie nadawałby się na dobrego przywódcę.\nProblem jednak leżał w jego arogancji oraz dumie, którą kipiał. Bywały momenty, kiedy trzeba było pomyśleć o czymś innym, spojrzeć na niektóre sprawy nie przez swój własny pryzmat, a przekalkulować na chłodno. A tego rudowłosemu aktualnie brakowało.\n- Pomyślałeś o niej? - zapytał cicho, choć na tyle głośno, by drugi mężczyzna wyraźnie go dosłyszał.\n- Nawet jeżeli jakimś cudem odnajdziesz ją i czołgając się przyprowadzisz ją tutaj, umrzesz. Pomyślałeś co dalej będzie z nią? Chyba nie sądzisz, że wśród Smoków znajdzie się jakaś zastępcza niania dla niej. Umrze. Zostanie porzucona, sama sobie i też umrze. - warknął, a w jego jasnych oczach pojawił się błysk złości. Nie tylko ją porzucisz, idioto. Ale nas również.\nOdetchnął cicho przez nos zadzierając lekko głowę do góry, wpatrując się przez chwilę w niebo.\n- Wybrałeś mnie, bo ufasz moim umiejętnościom na tyle, by wiedzieć, że złapię trop. - przeniósł spojrzenie na wymordowanego.\n- Tak więc schowaj dumę do kieszeni i zaufaj mi też w innych kwestiach. Wezmę od ciebie to zlecenie. Złapię trop, znajdę ją i przyprowadzę do ciebie. Ale w ramach zapłaty, ty wrócisz do siebie i dasz odpocząć ciału. Zregenerujesz się. Nie chcę, by Smoki patrzyły na śmierć kolejnego przywódcy. Nie chcę znowu kolejnego grzebać. Obiecuję ci to. Że przyprowadzę ją do ciebie, Shane. - uśmiechnął się lekko, a potem spojrzał za siebie, w stronę migocących w oddali drzew.\n- Ponadto spowalniałbyś mnie w swoim aktualnym stanie. Bez ciebie będę poruszał się szybciej i ciszej. W końcu chowam się w cieniu. - usta drgnęły lekko, wykrzywiając się w delikatnym uśmiechu.\n- Nie wrócę bez niej. Zaufaj mi w tej kwestii, jak ufasz moim umiejętnościom. Umowa? - wyciągnął dłoń w jego stronę.\nby Shane on 1/6/2018, 08:47\nShane miał wiele za uszami, wielokrotnie dawał tego popis, jednak w swych emocjach starał się być mniej wylewny oraz ekspresyjny. W tym momencie wszelkie hamulce puściły, a nim targały wewnętrzne demony, które do tej pory trzymał mocno skute na łańcuchach. Lawina agresji ruszyła z impetem na niego, a potem przygniotła. Tkwił w pancernym, skutym zimnem sercu, starając się wygrzebać z przyćmionej świadomości. W myślał próbował wszystkich technik uspokajających, jednak te nijak działały.\nKłapały ostrymi zębiskami w stronę Tsukishimaru, rozwścieczone wonią jego ciała. Drażnił je. Podjudzał, a one wyrywały się gwałtownie do przodu.\n„Wiesz, że twoje rozkazy nie robią na mnie wrażenia i nie sprawią, że pochylę karku, lecąc je wykonać.”\nUśmiechnął się szeroko, paskudnie na te słowa. Zaśmiał się chrapliwie, gardłowo. Nie przypominało to ludzkiego śmiechu.\n— Wzruszyłem się, Tsuki. Niesamowicie. Zobacz, łezka mi się kręci aż w oku.\nSzczerzył kły, kompletnie nic nie robiąc sobie z jego słów. Kolejne zdanie najemnika wprawiło go w jeszcze większe rozbawienie. Wirus odrzucił go w tył, a salwa wydobyła się z jego gardła. Oparł się o stare drzewo z tyłu przetrzymując się dłonią.\n— Próbuj dalej, próbuj.\nPróbuj czego? Czyżby przejrzał zamiary Tsukiego? Czy Shane faktycznie stracił panowanie nad swoim ciałem, a wirus tak paskudnie z nim igrał? Być może. Ten kto choć trochę znał Pradawnego wiedział jakim typem osoby bywał. Przedstawiający obraz nijak pasował do spokoju jaki prezentował na co dzień.\nWbił się mocniej plecami w drzewo, a wzdłuż kręgosłupa wyłoniły się kolejne kości. Wilcze wycie rozniosło się echem po lesie, a długie paznokcie wbiły w korę odrywając ją.\nKości na plecach przybierały na wielkości. Zacisnął zęby na dolne wardze, szybko ją przegryzając.\nZamknął oczy, a gardło spętał skurcz. Głos zniknął we wnętrznościach.\nWyłonił rękę z pancernego serca, w którym próbowali go zakopać. Łapał łapczywie oddech, wykopując się spod śniegu.\nPierwszy oddech należał do tych upragnionych, walczących o życie. Piekł w płuca niemiłosiernie, jednak kolejne stawały się ulgą. Koiły przełyk.\nUchylił powieki, wściekłość zniknęła. Kości wolno zaczęły chować się pod skórą.\n— Nie daje ci zlecenia. To moje zlecenie. A ja nie chodzę w parze.\nMruknął, wolno zjeżdżając plecami po pniu. Siadł. Przeczesał zakrwawionymi dłońmi włosy.\n— Złap trop. Do stawki dogadamy się potem. Opatrz mnie i bierzmy się do roboty.\nNie mam dużo czasu, aby stanąć na nogi.\nW końcu brzmiał racjonalnie. Stępiony umysł rozgromiła jego determinacja i silna wola.\n— Rozpalmy ognisko i zjedzmy twojego tygrysa.\nTaki żart. Wiedział, że Tsuki raczej go nie załapie.\nWstał z trudem, wolno poruszając barkiem. Sprawdzał i oceniał szkody. A było ich trochę. Pokładał nadzieje w nie-medyku, który musiał pozszywać go. Jego zadaniem za to było nie wpadnięcie w szał. Każdy negatywny impuls przybliżał go do własnej destrukcji. Destrukcji nad którą musiał nauczyć się zapanować, aby ta ostatecznie go nie zabiła.\nby Jaskółka on 27/6/2018, 21:26\nW tej jednej, krótkiej chwili zaczął podważać decyzję przystąpienia do Smoków. Naprawdę zdecydował się pracować pod wodzą kogoś takiego? Kogoś, kto porzucił racjonalne myślenie, pozwalając emocjom by te zaczęły nad nim górować? A jak wiadomo, emocje były najbardziej zdradliwymi doradcami. Aczkolwiek im bardziej Shane zaczynał nad sobą kontrolować, tym bardziej Tsukishimaru odsuwał od siebie te negatywne myśli.\nWreszcie westchnął ciężko, pełen zrezygnowania. Shane był starym, upartym osłem, z którym nie było opcji wygrać. Ten jeden raz musiał odpuścić. Tak po prostu.\n- Niech będzie. - odparł, przyglądając się mu przenikliwym spojrzeniem tęczówek koloru błękitnego, ale zarazem lodowatego nieba.\n- Zrobię to, ale oczywiście nie za darmo. - dodał. W końcu nie jesteśmy przyjaciółmi, Shane.\n- Powiedzmy, że kiedy pomogę ci złapać jej trop, ty będziesz wisiał mi przysługę. Nie teraz, spokojnie. Ale kiedyś. Z czasem przyjdę i ją odbiorę. - właściwie to nie był aż tak głupi pomysł. Posiadanie pewnego rodzaju chodów u szefa zawsze prosperowało na plus. Nawet, jeżeli to była zwykła przysługa. Coś, co dla rudowłosego mogło wydawać się niczym ważnym, dla Tsukiego mogło być cenne jak samo jego życie.\n- Ale zrobimy to na moim warunkach. Po pierwsze, wyruszysz rano. Na rano dostaniesz trop. Wnet i tak się ściemni, a ty w takim stanie nie masz żadnych szans. To raz. Dwa. Masz coś, co jest nasiąknięte jej zapachem? Trzy. Chodź za mną. - powiedział cicho, odwracając się na pięcie i kierując w stronę wysuszonych szkieletów drzew. Kierował się bardziej na północ, ale nic nie mówił, nie skonkretyzował gdzie dokładnie idą. Miał nadzieję, że Shane ruszył za nim. Powinien, skoro chciał znaleźć dzieciaka.\nPo jakiś dziesięciu minutach dotarli na skraj martwego lasu i zatrzymali się przed jeziorem. A raczej czymś, co kiedyś było jeziorem, a teraz wyglądało jak bajoro wypełnione rzadkim błotem.\n- Rozbierz się i zmyj z siebie krew. - powiedział cicho, przerzucając przez głowę pasek torby i rzucając ją pod swoje stopy. Kucnął przy niej i odsunął klapę, po czym zaczął w niej grzebać. Woda była mętna i paskudna. Nie nadawała się do picia w żadnym wypadku. Do kąpieli jako takiej również. Ale można było się nią obmyć z gówna Desperacji, w tym krwi.\n- Tylko uważaj, by nie dostała się w okolice oczu, nosa czy też ust. Masz, jak skończysz, umyj ręce i twarz za pomocą tej wody. - pomachał bukłakiem z wodą, który wytargał z torby i postawił go nieopodal.\n- Nie jestem chirurgiem, więc będzie bolało, jak cię będę zszywał. I będzie brzydko. - powiedział cicho. Odwrócił się przez ramie na krótką chwilę, po czym zniknął pomiędzy drzewami. Wrócił po paru minutach niosąc chrust, który niedbale zrzucił nieopodal jeziora. Z kieszeni kimona wyciągnął zapalniczkę, by rozpalić małe ognisko.\n- Musimy to zrobić przed nocą. Pospiesz się. - polecił cicho, a gorące płomienie buchnęły powoli pożerając drewno, które przyniósł ze sobą.\nby Shane on 31/7/2018, 19:48\nSzczerze powiedziawszy, Shannona nie interesowały pobudki wstąpienia przez Tsukishimaru do Smoków.\nRównie mocno nie interesowała go opinia chłopaka na swój temat. Jednak ta rzecz, odkąd pamiętał nigdy nie spędzała mu snu z powiek. Od stuleci uczył się żyć z mianem wyrzutka, z łatką wykolejeńca. Już jako mały chłopiec; mieszkając w sierocińcu — został naznaczony na całe życie. Piętno wyrzutka, nigdy go nie odstępowało na krok. Deficyt najbliższych na tyle mu doskwierał, że zgorzkniał jak niejeden stary dziad. Pozbawiony ostatniego i zarazem jedynego zapalnika utrzymującego go w ryzach, zanikł, stając się pozbawionym współczucia mordercą.\nMordercą, którym nigdy nie chciał być.\nOdpuszczenie przez Wiwierna było mądrym posunięciem zważając na upartość Pradawnego. Faktycznie, im starszy się robił, tym cięższej było mu przemówić do rozumu. Coraz częściej zdarzało mu się stawać bardziej impulsywnym, a zmęczenie ciągłą wewnętrzną walką odbijało się widocznie w złotych ślepiach.\n— Zważając na to, że jesteś tu tylko ty, raczej nie mam wyjścia.\nOdparł spokojnie, myślami nieco błądząc przy swoim nagłym wybuchu agresji. Wirus dawał się we znaki znacznie intensywniej, obawiał się czy mądrym posunięciem jest zabieranie z powrotem do Smoczej Góry Yenewelii. Przez myśl mu przez chwilę przeszło, że może powinien odprowadzić ją pod mury, jednak co dalej...? Kto kogo bardziej potrzebował? Ona — jego czy on — ją?\n— Niech będzie. Wziąłem kawałek jej ręcznika. Powinno wystarczyć.\nWyciągnął z kieszeni pomięty fragment materiału, który już i tak miał parę dziur. Wpatrywał się w niebieskoszary kolor, który zapewne stał się taki po praniu w ciężkich warunkach.\nCo ty możesz jej dać?\n— Działo się coś ostatnio w Smoczej Górze? Sporo mnie nie było.\nZa długo. Obiecałeś nauczyć ją walki, przetrwania. A teraz uciekała. Przed tobą.\nPoszedł za nim, jednak nie odzywał się już ani słowem — aż do momentu, w którym nie znaleźli się nad jeziorem. Opadł na ziemię, czując jak nogi same uginają się pod jego ciężarem.\n— No już, już, pielęgniareczko.\nMruknął, zsuwając z ramion swoją starą skórzaną kurtkę, z którą naprawdę rzadko się rozstawał. Wygrał ją w Czarnej Melancholii w karty, zastawiając wówczas cały swój dorobek — smoczy kieł i ślubną obrączkę matki. Nic więcej nie miał, jednak tej nocy wzbogacił się o kurtkę oraz kolczyk gościa, któremu chwilę wcześniej poderżnął gardło. Kolczyk, który nosił w uchu po dziś dzień.\nRozebrany do pasa, zmył z siebie krew, a następnie zajął się twarzą. Woda sprawiła, że zaczął bardziej przypominać dawnego Shane'a, a nie rozwścieczonego psa.\n— Spokojnie, mam mnóstwo blizn. Większości brzydkich.\nOdparł, a Tsuki mógł dostrzec szereg znamion na klatce piersiowej czy ramionach. Najbardziej charakterystyczne były blizny po postrzeleniu - dwie tuż koło serca.\n— Musi boleć. Tylko dzięki temu jestem pewien, że jeszcze żyję.\nUniósł kącik ust do góry, uśmiechając się w ten dla siebie typowy sposób. Ni to cyniczny, ni to uprzejmy. Grymas imitował uśmiech.\nSiadł naprzeciw niego, oddając się w mało sprawnie chirurgicznie ręce. Jak gdyby był to pierwszy raz.\nby Jaskółka on 29/8/2018, 23:04\nDziało się coś ostatnio w Smoczej Górze?\n- Pytasz niewłaściwą osobę. - odparł szczerze, krzyżując ręce na klatce piersiowej, wbijając przenikliwe spojrzenie w drugiego wymordowanego, nawet nie kryjąc się ze swoim taksującym wzrokiem, który omiótł niemalże całą jego sylwetkę.\n- Może i brzydkie, ale wyglądasz w nich uroczo. - skomentował nieco rozbawionym tonem, rozkładając na ziemi starą, w niektórych miejscach już rozdartą albo pozszywaną w różne łaty płachtę. Kucnął na niej, kładąc obok uda wszystkie rzeczy potrzebne do prowizorycznej pierwszej pomocy.\n- Chodź ruda Złośnico. - skinął głową, wskazując mu miejsce przed nim, żeby wygodnie usiadł. Zapowiadały się długie minut, być może przeistaczające się w godziny, kiedy będzie doprowadzał go do porządku. Tsukishimaru nie był medykiem, ale miał na karku wystarczająco wiele lat, by wiedzieć co nieco, aby nie zdechnąć od razu. Chociaż szkoda, że nie miał pod ręką Tyrella albo Faith. Oni z pewnością poradziliby sobie z Shanem o wiele szybciej i lepiej.\nGdy Pradawny zajął miejsce przed nim, chłopak namoczył wodą z bukłaku kawałek szmaty i przycisnął jeszcze raz do ran na plecach, a potem drugą, suchą powoli osuszył skórę.\n- Wyglądają paskudnie. - mruknął sięgając po igłę i nitkę. Spojrzał na skórę po czym bez słowa ostrzeżenia rozpoczął mozolne zszywanie. Starał się być delikatny, chociaż nadal stanowczy. Mimo że starał się jak mógł, już teraz widział, że szwy będą krzywe, a w ich następstwie blizny paskudne. Niestety, do estetycznych osób nie należał, a teraz liczyło się nie piękno wymordowanego, a doprowadzenie go do takiego porządku, żeby nie zdechł tuż po ich rozstaniu.\n- Wiesz, że nie bywam zbyt często w Smoczej Górze. - odezwał się nagle przerywając panującą dookoła niepokojącą ciszę.\n- Ale ludzie znikają, Shane. Raven. Chashka. Cedna. Roma. Znikają i nie wracają. - przesunął miękkim materiałem po jednej z zszytych ran.\n- Ciebie też nie ma. Pojawiły się plotki, szepty. Że nas porzucasz. Hej, Shane. - zarzucił delikatnie ręce na jego ramiona i objął go od tyłu, ale nadal uważając, by nie sprawić mu bólu.\n- Czy jeżeli któregoś dnia zniknę... będziesz tak samo zdesperowany, aby mnie odnaleźć? Tak, jak Yenn? - wyszeptał muskając ciepłym oddechem jego ucho. Po chwili odsunął się i parsknął niemo pod nosem.\n- Oczywiście, że nie. - odpowiedział za niego, biorąc się za zszywanie ostatniej rany.\n- Zaraz będziesz wolny.\nby Shane on 4/9/2018, 10:55\nPytasz niewłaściwą osobę.\nWiedział, że pytał niewłaściwą. Nie łudził się myślą, że Tsukishimaru stoi na straży prawa i porządku w siedzibie. Nie oszukiwał się, a raczej czuł przymus do potrzymania rozmowy. Nigdy nie był zbyt rozmowny, a naturalne nawiązywanie dialogu stanowiło dla niego nie lada problem. Od zawsze wolał osoby będące gadułami (w sposób umiarkowany). Wtedy nie musiał martwić się, że w pewnym momencie zapadnie niezręczna cisza, którą on będzie musiał w końcu przetrwać.\nParsknął na sam dźwięk tego słowa. Wydawało mu się niemalże abstrakcyjne z zestawieniem z własną osobą. Jednak nie zamierzał tego w nijak komentować.\nSpojrzał na poczynania chłopaka. Widząc, jak ten przygotowuje się do operacji, rozebrał się do pasa, zbliżając do niego. Usadowił się tuż przed Wiwiernem, obserwując cały asortyment medyczny.\n— Tak jak wszystko inne.\nRzucił pod nosem na trafny komentarz kompana. Chciał jeszcze rzucić jakąś kąśliwą uwagę, jednak igła szybko zasznurowała mu usta. Pomimo sporego stażu życiowego, zszywanie nie należało do najprzyjemniejszych czynności. Jednak czy mogło się równać z pociskiem naboju, który wielokrotnie dziurawił go niczym ser szwajcarski? Raczej nie.\nSkrzywił się nieznacznie, kiedy Tsuki wbił ostrą igłę. Zaogniona skóra zawyła żałośnie, chwilowo spinając się. Nie planował tego, wręcz przeciwnie, stało się to tak szybko i odruchowo, że zdążył jedynie dać sobie reprymendę.\n— Mam ich tak dużo, że zniknął wśród reszty. Niektóre sam musiałem zszywać, więc twoje niechlujne nie będą wyjątkiem.\nOdparł, nie spoglądając na jego pracę. Nie zależało mu na pięknym wyglądzie, bo czy mogło wyglądać się atrakcyjnie wśród ubóstwa i śmierci?\n— Wiem, że niektórzy zniknęli, ale znam ich na tyle, że jeśli żyją to wrócą. Nie wiem co z tym śmiesznym pokurczem z dziwnym akcentem, ale co do reszty — czas pokaże.\nNie bardzo wiedział co mógł więcej powiedzieć w tym temacie. Nie był zbyt sentymentalny wobec kolegów z organizacji. Chociaż większość tych jednostek była bliska jego martwemu sercu i z większością łączyły go bliższe oraz intymniejsze stosunki, dlatego gdzieś z tyłu głowy miał cichą nadzieję, że coś ich spowolniło.\n— Nie ma mnie? Przecież jestem.\nParsknął z nikłym uśmiechem na ustach.\n— Przecież siedzę tu, przed tobą. Całkiem żywy.\nPojawiły się plotki, szepty. Że nas porzucasz.\n— Zajmijcie się lepiej zleceniami i ściąganiem długów, aniżeli rozsiewaniem idiotycznych plotek, Tsuki.\nSkomentował, zauważając jak kurdupel nagle zminimalizował ich dystans. Poczuł chłód jego skóry, który w porównaniu do wiecznie gorącej skóry Pradawnego, przyprawiał o dreszcz.\n— Ciebie nie adoptowałem.\nOdparł spokojnie. Poza tym Tsukishimaru szybko sam odpowiedział sobie na zadane wcześniej pytanie. Gdyby miał biegać za każdym zaginionym Smokiem, jego grafik wypełniłby się na dobrych kilka miesięcy do przodu, a obecność w siedzibie ograniczyła do zera.\n— Sam powiedziałeś, Tsuki, my Smoki, nie jesteśmy rodziną. To w rodzinie martwi się o pozostałych członków, nas łączą jedynie interesy, prawda?\nZapytał, przypominając mu ich wcześniejszą rozmowę, a raczej fragment, który Shane usłyszał oraz zapamiętał podczas ataku wściekłości.\nCzując gorący oddech Wiwerna na swoim uchu, odwrócił minimalnie głowę w jego stronę i spojrzał na profil młodszego.\n— Zaraz będziesz wolny.\n— Zawsze byłem.\nUśmiechnął się nikle, niewidocznie.\nby Jaskółka on 19/9/2018, 21:48\nUśmiechnął się delikatnie, chociaż z tej perspektywy rudowłosy z pewnością nie był w stanie tego dostrzec.\n- Prawda. - odpowiedział na jego słowa, pociągając delikatnie igłą do góry. - Chociaż byłoby miło, gdybyś się o mnie martwił. Mógłbym poczuć się wtedy jak twój ulubieniec. - dodał parskając niemym śmiechem. Sama perspektywa czegoś takiego wydawała się tak nierealna i absurdalna, że praktycznie szarpała jego wewnętrznym ciałem w konwulsjach śmiechu.\nNie, zdecydowanie taka wizja nie pasowała do ich dwójki.\nPochylił się i odgryzł nić, prostując swoje plecy i obserwując swoje dzieło. Wyglądało całkiem zacnie, chociaż z pewnością nigdy nie zostanie chirurgiem. Ewentualnie mógłby zostać artystą abstrakcjonizmu. Klepnął lekko wymordowanego w ramie, kiedy sam się podnosił, jednakże nim stanął na nogach, oparł się obiema dłońmi o jego ramiona, pochylając lekko nad nim.\n- Czyżby? - zapytał cicho, ale pytanie zawisło między nimi, nie oczekując na jego odpowiedź. Dopiero wtedy zerwał z nim jakikolwiek kontakt fizyczny, stając na nogi i wrzucając wszystko do swojej torby. Sięgnął po plastikową i pogniecioną w wielu miejscach butelkę, by ją odkorkować i upić z niej trochę świeżej wody. Wziął parę łyków, następnie podał ją wymordowanemu, lekko klepiąc plastikiem w ciepły i miękki policzek rudowłosego.\n- Napij się. - polecił krótko, na moment zapominając kto z ich dwójki jest od wydawania rozkazów, a kto od ich słuchania.\n- Nie powinieneś ruszać się przez najbliższe parę godzin, ale znając ciebie będziesz kręcił się tak, jakbyś miał owsiki w dupie. Dlatego zrób mi tę przyjemność i nie spieprz od razu mojego pięknego dzieła, tylko przeczekaj chociaż ze dwie. - skrzywił się nieznacznie, spoglądając na niego z góry i westchnął ciężko. Wpatrywał się w jego profil przez parę dłuższych sekund, które wydawały się ciągnąć długimi minutami, wyraźnie bijąc się z myślami i kolejnymi słowami, które parzyły jego język. Z jednej strony nie powinno go to interesować, w końcu jak to oboje zauważyli - nie byli rodziną i właściwie nic ich nie łączyło, oczywiście nie licząc interesów, z drugiej zaś strony Tsukishimaru był ze Smokami na tyle długo, że niektóre rzeczy zaczynały drażnić nawet jego.\n- Ej, Shane. - odezwał się nagle, chcąc zwrócić na siebie jego uwagę. W jasnych tęczówkach pojawił się cień, który nie zwiastował nic dobrego.\n- Zamierzasz porzucić Smoki czy tym razem weźmiesz wszystko w garść? Bo widzisz, nie chcę stracić kolejnego Pradawnego. Ale jeżeli zaczniesz coś odpierdalać, zaczniesz znikać i powoli nas porzucać... - zmrużył nieznacznie oczy.\n- Poderżnę ci gardło. - dodał. Shane ostatnimi czasy znikał, pojawiał się a potem znów go nie było i nikt nic nie wiedział, nikt nie znał jego miejsca pobytu. Ludzie szeptali po kątach, plotkowali. Odchodzi, ginęli, zdradzali. A potem znów Shane się pojawiał, cały w ranach, bez żadnego słowa wyjaśnienia. Nic. To go najbardziej irytowało i poniekąd nakręcało.\n- To tyle. - nagle rozłożył obie dłonie na boki i wzruszył ramionami, a cała ciężka atmosfera rozmyła się w ułamku sekundy.\nby Shane on 18/10/2018, 14:45\n— Nie spodziewałem się, że zależy ci na mojej sympatii.\nSyknął cicho pod nosem, czując jak igła wydostała się przez jego skórę. Zszywanie nigdy nie należało do najprzyjemniejszych zabiegów. Obojętnie, jak długo żyjesz i jak wielkie masz doświadczenie, tak zszywanie ran od zawsze było i będzie nieprzyjemne.\nRudzielec spojrzał na profil Tsukishimaru, obserwując jak ze skupieniem i niewprawioną starannością stara się pozszywać ładnie jego paskudne rany. Chłopak naprawdę starał się. Ewidentnie zależało mu. I nawet jak bardzo zaprzeczałby, i kłamał, Pradawny widział jego lojalność w każdym pociągnięciu igłą. Ktoś mógłby zaśmiać się i wykpić, rzucić ej, gdzie ty widzisz tą dbałość o ciebie? Patrz jakie krzywe, jednak właśnie w tych krzywiznach dostrzegał całe to poświęcenie.\nA może była to po prostu gorączka?\nOparł się plecami o chłodną ścianę i przez chwilę miał wrażenie, że usłyszał świst uchodzącej pary zza jego pleców.\nNapił się, nie komentując w żaden sposób zamiany ról. Najpewniej byłoby to uwarunkowane tym, że nigdy nie czuł się przywódcą. Po prostu ktoś musiał przejąć władzę. Ktoś kto był najdłużej stażem, wbrew powszechnie niechęci wśród kompanów. Prawdę mówiąc, czekał aż ktoś mu wbije nóż w plecy bądź poderżnie gardło na śnie byle by sięgnąć dłonią po stołek. W ich historii zabijanie Pradawnych wcale nie było czymś niespotykanym.\n— Raczej posiedzę.\nZapewnił. Nie miał najmniejszej ochoty na żadne ruchy. Chłonął spokojnie powietrze, łapiąc w płuca oddech, jak gdyby miały być jego ostatnimi. A przecież mogły...\nWędrówka mogła okazać się wyprawą w jedną stronę. Biletem do miejsca, z którego nie wracało się.\n— Zamierzasz porzucić Smoki czy tym razem weźmiesz wszystko w garść? Bo widzisz, nie chcę stracić kolejnego Pradawnego. Ale jeżeli zaczniesz coś odpierdalać, zaczniesz znikać i powoli nas porzucać...\nUśmiechnął się do siebie. Miał ochotę głośno roześmiać się na dźwięk wypowiedzianych słów, brzmiących niesamowicie absurdalnie.\n— To posłuchaj coś, co powiem tylko tobie i tylko raz.\nOdparł, podnosząc, a raczej łapiąc za szmaty Tsukiego i mocno wgniatając go plecami w ścianę tuż obok siebie. Zbliżył twarz ku niemu, wpatrując się w jasne oczy i świdrując go złotymi ślepiami.\n— Smoki same mnie wykończą. Ja również pewnego dnia zniknę, bo tak będzie chciała większość. I co wtedy zrobisz?\nCzuł zmęczenie całym tym burdelem. Poświęcił organizacji pół swojego życia, wolnego czasu, swojej krwi, a w zamian otrzymywał... nic.\nCzemu miał się poświęcać? Skoro nikt nie robił tego samego?\n— Jeśli uważasz, że ciągle je porzucam, to proszę, weź berło i dzierż je. Zdecydowałem się na tą rolę, bo wiedziałem na co się piszę, jednak nie zawsze wszystko zależy ode mnie.\nNie mógł być ciągle w Smoczej Górze. Braki w ludziach skutkowały, że musiał częściej uciekać poza mury aniżeli w nich siedzieć, bo gdyby w nich był Yenewelia również.\n— Bycie Pradawnym to bycie na świeczniku. To bycie na wiecznym celowniku. Otoczony sojusznikami, którzy czekaj...czekają aż spadniesz. A mimo to, zawsze poszedłbym po każdego. Nawet po ciebie. A czy wy również bylibyście zdolni do czegoś takiego?\nPoprawił jego ubranie.\n| Wybacz, że musiałaś tak długo czekać na odpowiedź. Mam nadzieję, że chociaż post to zrekompensuje.\nby Jaskółka on 21/10/2018, 13:51\nPrychnął pod nosem, odwracając głowę w bok.\n- Bo nie zależy mi na twojej sympatii. - odparł, chociaż w jego tonacji coś drgnęło, jakby nie do końca był szczery sam ze sobą. Nie zamierzał jednak się tłumaczyć ze swoich słów czy też postępowania. Shane zapewne i tak nie zrozumiałby tego. Nikt nie był w stanie go zrozumieć i Tsukishimaru wiedział o tym od wielu setek lat. Dlatego też wybierał drogę samotnika, bo tak było łatwiej. O wiele łatwiej.\nNie wyrywał się, gdy ten złapał go za szmaty, mimo świadomości że mógłby to zrobić bez najmniejszego problemu. Stan, w jakim prezentował się aktualnie rudowłosy pozostawiał wiele do życzenia. Niższy wymordowany miał nad nim przewagę nawet w kwestii fizyczności, chociaż czuł, że stan ten może trwać jeszcze góra przez parę dni. Potem, gdy Pradawny odzyska witalność, nie będzie miał jakiegokolwiek cienia szansy na pokonanie go w sile. Mimo to teraz napawał się tą ułudną wyższością, czując wewnętrznie chorą satysfakcję.\nPrzecież jest silniejszy od ciebie. Bez problemu złamałby cię w pół, cichy, złośliwy głos gdzieś z tyłu czaszki zaszydził z jego dziecinnego podejścia do sprawy.\nLiczy się teraz. Dana chwila. A w danej chwili jestem silniejszy.\nPołożył swoją dłoń na nadgarstku mężczyzny, ale w tym samym momencie jego palce puściły materiał ubrania jasnowłosego, zwracając mu tym samym wolność. Wbił uważne spojrzenie w niego, słuchając każdego słowa, jakie rzucał, próbując wyczytać z jego twarzy nawet drgnięcie zatopione w kłamstwie. Gdy zapadła pomiędzy nimi cisza, lewy kącik ust uniósł się ku górze, ale w żadnym wypadku nie wyśmiał go. Odetchnął cicho, niemalże niemo przez nos, nabierając ostrego i chłodnego powietrza w płuca. A więc to tak wygląda, Shane? Tego się obawiasz?\n- Jeżeli obiecasz mi, że nigdy nie porzucisz Smoków z własnego wyboru, to ja ci obiecam, że zostanę twoim cieniem, Shane. - przerwał ciążącą coraz bardziej ciszę pomiędzy nimi. Delikatny wiatr pogłaskał go po skórze, poruszył niedbale upiętymi włosami i załomotał materiałem luźnego ubrania.\n- Jeżeli ktoś będzie chciał zaatakować cię od tyłu, zrobię to pierwszy. Pierwszy poderżnę mu gardło. Kiedy ty będziesz zajęty rozszarpywaniem gardeł wrogów, ja będę chronił twoje plecy i nie pozwolę, by ktokolwiek zbliżył się do ciebie niespodziewanie. Zabiję, otruję, wykończę. Zrobię to wszystko dla ciebie, Shane. Jesteś moim Pradawnym, więc będę cię bronił przed mrokiem Smoków. - jego słowa brzmiały niemalże jak ledwo słyszalny szept, który zdawał się nieść wiatr, a nie usta wymordowanego. Ale w jego jasnym spojrzeniu płonął chłodny ogień, który nie pozwalał nawet przez sekundę sądzić, że Tsukishimaru kłamie.\nBył poważny w tej kwestii, jak nigdy przedtem.\nBył gotowy zostać nożem w dłoniach rudowłosego.\nby Shane on 29/10/2018, 16:08\nGdyby nie wiedział, że jest trzeźwy najpewniej podejrzewałby u siebie wysoką zawartość alkoholu we krwi. Zachowanie Tsukishimaru było dla niego niesamowicie abstrakcyjne zaważając na zachowanie jakim zazwyczaj go uraczył.\n— Bo nie zależy mi na twojej sympatii.\nShane nie kwestionował tych słów. Nigdy nie podejrzewałby go o podobną chęć, więc również z powodu tego nie drążył tematu. Tsuki wydawał się równie zamknięty, co on sam, dlatego też pozwolił, aby słowa zawisły wysoko w powietrzu, a ich waga w końcu spadła na obolałe i przemęczone ramiona rudzielca.\n— Jeżeli obiecasz mi, że nigdy nie porzucisz Smoków z własnego wyboru, to ja ci obiecam, że zostanę twoim cieniem, Shane.\nSpoglądał na niego ze spokojem, trochę z dystansem. Rozejrzał się po okolicy, jakby sprawdzał czy to nie jakiś żart albo nie ma omamów słuchowych - w końcu takie również mu się przydarzały. Przemęczone ciało właściciela wilczych genów ostatnimi czasy płatało mu wiele figli, a najgorszym psikusem był fakt, że Tsuki w tym momencie faktycznie był od niego dużo silniejszy. Pradawny mógłby wykrzesać z siebie ostatnie siły na starcie, jednak po takim maratonie najpewniej padłby trupem i nawet najlepszy medyk nie byłby wstanie przywrócić go do żywych. Shane wolał nie ryzykować, pozostać na straconej pozycji i zregenerować się.\nMilczał długo, a kiedy chciał otworzyć usta chłopak mu szybko przerwał. Ponownie wypluł z siebie ckliwe słowa, które kompletnie nie pasowały do wizerunku zadziornego knypa. To zabawne, jak sytuacja mogła przybrać wymiar, jeśli okazało się zagrożone czyjeś życie.\n— Więc pragniesz być moim sprzymierzeńcem, Tsuki.\nStwierdził bardziej do siebie aniżeli do niego. Uśmiechnął się słabo, wręcz niewidocznie.\nPodniósł dłoń i pogładził go po głowie, spokojnie tarmosząc włosy. Nie odzywał się dłuższą chwilę. Bił się z myślami. Walczył z upiorami, które od zawsze nękały go, a teraz ponownie musiał stanąć z nimi w oko w oko.\nDemony czekały, aby do ich kolekcji ludzkich czaszek trafiła kolejna osoba. Kolejna, która mu zaufała. Kolejna, która przez niego umarła. Kolejna, która się dla niego poświęciła.\n— Wiesz, że sojusz ze mną może prowadzić cię do grobu? Mam zbyt wielu wrogów. Zostawiam po sobie trupy, Tsuki.\nOstrzegł go, gdyż miał wrażenia, że słowa te padły zbyt pochopnie, szybko. W końcu każdy z nich miał swoje motywy i cele, którymi kierował się. Chłopak chciał odnaleźć swoje rodzeństwo, a Shane... dawno umarł. Popieranie umarłych nigdy dobrze nie wróżyło. Lokowania Wiwierna mogły gwałtownie poszybować w dół.\n— Masz mnie słuchać w takim razie i nie działać pochopnie. Rozumiesz?\nCofnął dłoń, spoglądając na niego surowo. Ostatnimi czasy coraz więcej problemów się do niego przyklejało.\nby Jaskółka on 13/11/2018, 19:26\nNie odpowiedział na stwierdzenie rudowłosego odnośnie bycia jego sprzymierzeńcem. A przynajmniej nie od razu. Wpatrywał się jedynie w niego ze swoim charakterystycznym spokojem wymalowanym na twarzy. Zareagował jednak w momencie, kiedy dłoń wymordowanego opadła na jego głowę. Instynktownie złapał go za nadgarstek i odepchnął od siebie, spoglądając na mężczyznę spode łba.\n- Nie spoufalaj się tak. - mruknął, ale na wszelki wypadek zrobił krok w tył jakby Pradawnemu przyszło do głowy powtórzyć ten czyn.\n- Nie jestem dzieckiem, Shane. - syknął pod nosem nienawidząc, kiedy ludzie go za takiego brali. Co prawda jego aparycja czasami ratowała mu skórę, gdy ktoś nie brał go na poważnie czy też stwierdzał, że naprawdę ma do czynienia z niedoświadczonym szczeniakiem, ale mimo wszystko Tsukishimaru wolał, jak traktowano go na równi. Wszakże przeżył swoje na Desperacji i wiedział o wiele więcej niż nie jeden wymordowany, który wyglądał na dorosłego i wielkiego.\n- Tak. Tak jak powiedziałem, będę po twojej stronie, Shane. Zawsze. - odwrócił głowę w bok, by ukryć moment krótkiego zakłopotania swoim wyznaniem. Nigdy nie należał do osób szczególnie wylewnych, dlatego też każda taka próba kończyła się zażenowanie z jego strony.\nPrychnął pod nosem na ostrzeżenie mężczyzny, jakby nie dowierzał do końca temu, co powiedział.\n- Shane, a myślisz że co ja zostawiam za sobą? Kwiatki? - zapytał go i chociaż wypowiedzieć wydawała się żartem, brzmiał dość poważnie. Prawda była taka, że zarówno on, jak i Shane zostawiali po sobie trupy i zgliszcza. Jeden niszczył w spektakularny sposób, drugi po cichu. Efekt jednak zawsze był taki sam.\n- Jasne. Ale ty masz uważać na siebie i bardziej dbać o swoje ciało, Shane. - dodał Tsukishimaru, powoli zbierając swoje rzeczy i wrzucając je do swojej skórzanej torby. Naprawdę nie miał ochoty oglądać zwłok kolejnego przywódcy Smoków, zwłaszcza kiedy ci zaczęli zbierać się z kolan i jakoś prosperować.\n- Wrócę do godziny i dam ci dokładne wskazówki co do pobytu małej. Nie ruszaj się z tego miejsca i odpoczywaj. Naprawdę musisz nabrać sił. - rzucił do niego podchodząc do swojego pupila, na którego grzbiet zarzucił wpierw torbę, a potem sam się wdrapał na niego. Nim jednak zniknął z pola widzenia rudowłosego, ponownie spojrzał na mężczyznę.\n- Mówię serio. Inaczej sam cię dorwę i nakopię ci do dupy. Wiesz, że to zrobię. - to były ostatnie słowa jaki Shane usłyszał, kiedy chłopak ruszył z Sarutahiko w stronę lasu.\n/ zt x 2 /


PHOENIX CONTACT | Kondycjonery sygnałów Ex i z bezpieczeństwem funkcjonalnym SIL\nKondycjonery sygnałów Ex i MACX Analog Ex posiadają atest ATEX i IECEx oraz certyfikat SIL.\nAktywny wzmacniacz separacyjny wejściowy do eksploatacji 2- i 4-przewodowych iskrobezpiecznych przetworników oraz źródeł prądu mA zainstalowanych w strefach zagrożonych wybuchem.\nWzmacniacze separacyjne wyjściowe do sterowania iskrobezpiecznych przetworników I/P, zaworów regulacyjnych i wskaźników zainstalowanych w strefach zagrożonych wybuchem.\nUniwersalne przetworniki pomiarowe temperatury w wersji Ex i z trzema przekaźnikami wartości granicznych. Po połączeniu stosowane jako bezpieczne przekaźniki wartości granicznych.\nModuły sterowania zaworami służą do sterowania iskrobezpiecznych zaworów elektromagnetycznych, czujników alarmowych i wskaźników zainstalowanych w strefach zagrożonych wybuchem.\nOkablowanie systemowe i akcesoria do instalacji oraz eksploatacji kondycjonerów sygnałów Ex i, np. konektory na szynę nośną i moduły zasilające.\nPodwajacze sygnałów do iskrobezpiecznych przetworników pomiarowych 2- i 4-przewodowych oraz źródeł prądu mA zainstalowanych w strefie zagrożonej wybuchem.\nPrzekaźnikowe wzmacniacze separacyjne NAMUR do iskrobezpiecznej pracy czujników zbliżeniowych i styków mechanicznych zainstalowanych w strefie zagrożonej wybuchem.\nPrzetworniki pomiarowe temperatury i przetworniki pomiarowe potencjometryczne do iskrobezpiecznej pracy termometrów oporowych, czujników rezystancyjnych i termopar zainstalowanych w strefach zagrożonych wybuchem.\nPrzetworniki pomiarowe temperatury do iskrobezpiecznej pracy termometrów i czujników rezystancyjnych oraz termoelementów zainstalowanych w strefach wybuchowych.\nLista produktów – wzmacniacze separacyjne zasilania\nWzmacniacz separacyjny zasilania i wejść do eksploatacji 2- i 4-przewodowych iskrobezpiecznych przetworników pomiarowych oraz źródeł prądu mA zainstalowanych w strefach zagrożonych wybuchem.\nSzukaj w Kondycjonery sygnałów Ex i z bezpieczeństwem funkcjonalnym SIL\nBardzo kompaktowe i zaawansowane technologicznie: MACX Analog Ex to jedno- i dwukanałowe separatory sygnałów do obwodów prądowych w strefie Ex i o szerokości zaledwie 12,5 mm. Produkty przeszły badania typu w niezależnym laboratorium kontrolnym NAMUR zgodnie z NE 95 i spełniają wysokie wymagania obowiązujące w przemyśle chemicznym.\nDuża oszczędność miejsca dzięki obudowie o szerokości zaledwie 12,5 mm do wszystkich jedno- i dwukanałowych urządzeń 24 V\nPrecyzyjne przesyłanie danych bez zakłóceń dzięki chronionej patentem koncepcji transformatorów z bezpieczną separacją galwaniczną i niewielkim nagrzewaniem własnym\nWygodne konfigurowanie i obserwowanie: za pomocą przełączników DIP i interfejsu operatorskiego lub oprogramowania do rozszerzania funkcjonalności i monitorowania\nŁatwa instalacja i uruchamianie dzięki wtykowym złączkom przyłączeniowym, prosta konfiguracja i kompleksowe oprzewodowanie systemowe Termination Carrier\nElastyczne zasilanie: wersje z wejściem szerokozakresowym lub wersje 24 V z prostym zasilaniem przez konektor na szynę nośną\nMACX Analog Ex — maksymalna ochrona przeciwwybuchowa dla wszystkich stref Ex i grup\nKondycjonery sygnałów MACX Analog Ex z licznymi dopuszczeniami\nKondycjonery sygnałów MACX Analog Ex i przetworniki zapewniają oddzielenie na poziomie interfejsu obwodów iskrobezpiecznych od obwodów nieiskrobezpiecznych, gwarantując bezpieczne ograniczenie energii kierowanej do obszaru zagrożonego wybuchem. Ponadto spełniają one liczne zadania związane z kondycjonowaniem sygnałów.\nWszystkie kondycjonery sygnałów MACX Analog Ex posiadają dopuszczenia zgodnie z obowiązującymi normami ATEX/IECEx:\nNajbogatszy wybór w najwęższej obudowie — przegląd produktów MACX Analog Ex\nMożliwości zastosowania kondycjonerów sygnałów MACX Analog Ex\nSeria MACX Analog Ex firmy Phoenix Contact oferuje bogate funkcje przy bardzo wąskiej konstrukcji. Znajdziesz tu właściwy produkt dla wszystkich najważniejszych rodzajów sygnałów występujących w regulacji procesów w strefie zagrożonej wybuchem:\nJedno- i dwukanałowe przetworniki i kondycjonery sygnałów wejściowych do iskrobezpiecznej eksploatacji transmiterów 2-przewodowych transmiterów, 4-przewodowych przetworników oraz źródeł prądu.\nZ transmisją sygnałów HART\nWersje z funkcją powielania sygnałów\nWersje z zasilaczem szerokozakresowym\nKondycjoner sygnałów wyjściowych do iskrobezpiecznej eksploatacji zaworów regulacyjnych, przetworników I/P i wskaźników.\nTemperatura, potencjometr, wartości graniczne\nKonfigurowany przetwornik pomiarowy temperatury do iskrobezpiecznej eksploatacji termometrów oporowych i czujników oporowych\nKonfigurowany przetwornik pomiarowy temperatury do iskrobezpiecznej eksploatacji termopar i źródeł mV\nJedno- i dwukanałowe kondycjonery sygnałów NAMUR do iskrobezpiecznej eksploatacji czujników zbliżeniowych i przełączników.\nDo wyboru z wyjściem przekaźnikowym lub tranzystorowym\nWersje z wykrywaniem błędów przewodów\nModuły sterowania zaworami do iskrobezpiecznej eksploatacji zaworów elektromagnetycznych i czujników alarmowych.\nWersje w wykonaniu loop powered\nWersje z wejściem logicznym i wykrywaniem uszkodzenia przewodów\nPlakat „Ochrona przeciwwybuchowa” [PDF, English, 0,78 MB]


Zespół Szkół Ponadpodstawowych nr 3 Rybnik ul. Orzepowicka 15A uczę się z serwisem www.cousowy.pl\ntel. (032) 422-70-81\n- klasa przyrodnicza i językowa\naula, sale gimnastyczne, siłownia\nbiblioteka, czytelnia ze stanowiskiem komputerowym z dostępem do Internetu\ngabinet lekarski ze stała opieką pielęgniarską\nradiowęzeł, własna gazetka szkolna\nPrawie 90% naszych absolwentów podejmuje dalsze kształcenie, wielu zdobyło już tytuł magistra bądź kontynuuje naukę na studiach wyższych m.in. na uniwersytetach: Śląskim, Jagiellońskim, Warszawskim, Wrocławskim, Poznańskim, na Politechnice Śląskiej, Śląskiej Akademii Medycznej, Akademii Sztuk Pięknych i wielu innych prestiżowych uczelniach.\nUczniowie mają do wyboru szereg bezpłatnych zajęć pozalekcyjnych\nkółka: fizyczne, chemiczne, muzyczne, plastyczne, internetowe, grafiki komputerowej\nU nas uczniowie mogą rozwijać swoje talenty aktorskie oraz muzyczne. Mogą również uczestniczyć w:\nWarsztatach Świadomości Ekologicznej, Szkolnym Klubie Europejskim, warsztaty "Komputerowe prawo jazdy"; a także w konkursach i olimpiadach: przedmiotowych, Eko-Rybnik, Kosmos i ja, Fizykę da się lubić, Maraton Matematyczny, Wiedzy o krajach anglo- i frankofońskich, Moje korzenie, Szkolnej Ligi Historycznej czasopisma "Mówią wieki", Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym, Wiedzy o Unii Europejskiej, Ogólnopolskim Konkursie Wiedzy o Europie, Omnibus literacki. Nasi uczniowie mają również możliwość uczestniczenia w projektach: "Historia mojej rodziny"; "Przeciw nienawiści"; a także w wycieczkach naukowych, zagranicznych, w góry i nad morze. Galeria\nNasza prezentacja w informatorze - Zespół Szkół Ponadpodstawowych nr 3.


Freezl - pożyczka do 5000 zł. Opinie Klientów i recenzja\nStrona główna Freezl\nOpinie klientów o Freezl\nŚrednia: / 5, łącznie ocen\nKto może otrzymać pożyczkę w Freezl?\nIle kosztuje pożyczka w Freezl?\nFreezl – najczęstsze pytania\nFreezl – kontakt\nPlusy i minusy pożyczki w Freezl\nFreezl jest serwisem internetowym udzielającym pożyczek dostępnych przez Internet i przez telefon. Maksymalna kwota pożyczki w tej firmie to aż 7000 zł, które możemy spłacić do 65 dni.Wszystkie koszty pożyczki w Freezl są jasno przedstawione jeszcze przed podpisaniem umowy.\n100 zł 7000 zł\n1 dnia 65 dni\nFreezl – oferta\nFreezl to serwis internetowy, który oferuje pożyczki krótkoterminowe dostępne przez Internet oraz telefon. Z usług tej instytucji finansowej skorzystało już wielu Polaków. Firma wie, że w życiu przydarzają się nieprzewidziane sytuacje, dlatego pieniądze w Freezl możemy otrzymać na dowolny cel.\nCo wyróżnia Freezl spośród innych firm, to fakt, że zalogować się do serwisu można korzystając z kont na portalach społecznościowych, np. Facebooka. Dzięki temu proces ubiegania się o pożyczkę może być jeszcze prostszy, a pieniądze w bardzo krótkim czasie mogą znaleźć się na naszym koncie bankowym.\nczas spłaty: do 65 dni\nzdalny proces wnioskowania\nRRSO: do 222497%\n– są obywatelami RP i mieszkają w kraju,\n– posiadają stały dochód.\nPrzy rozpatrywaniu wniosku o pożyczkę będzie oceniana nasza historia kredytowa, zatem potencjalni Klienci będą sprawdzani w takich bazach, jak BIK, BIG czy KRD.\nJak otrzymać pożyczkę krok po kroku?\nWybierz kwotę oraz czas spłaty pożyczki.\nOczekuj na decyzję w sprawie przyznania pożyczki.\nPo pozytywnym rozpatrzeniu wniosku zostanie zlecony przelew na konto bankowe Pożyczkobiorcy.\nFreezl oferuje pożyczki chwilowe na atrakcyjnych warunkach. Pierwszą pożyczkę możemy otrzymać również za darmo. Kolejną pożyczkę otrzymamy w kwocie nawet do 7000 zł, maksymalny czas spłaty to 65 dni.\nW serwisie udostępniony został kalkulator pożyczkowy, który umożliwia obliczenie kosztów interesującej nas pożyczki. Sprawdzamy, ile może kosztować pożyczka w Freezl:\nPożyczka 3100 zł na 15 dni – do spłaty 3639.70 zł\nPożyczka 3100 zł na 20 dni – do spłaty 3861.00 zł\nPożyczka 3100 zł na 30 dni – do spłaty 3976.30 zł\nPożyczka 3100 zł na 65 dni – do spłaty 4095.80 zł\nPożyczka 4500 zł na 15 dni – do spłaty 5283.45 zł\nPożyczka 4500 zł na 20 dni – do spłaty 5604.60 zł\nPożyczka 4500 zł na 30 dni – do spłaty 5772.30 zł\nPożyczka 4500 zł na 65 dni – do spłaty 5944.95 zł\nPożyczka 5000 zł na 15 dni – do spłaty 5870.60 zł\nPożyczka 5000 zł na 20 dni – do spłaty 6227.40 zł\nPożyczka 5000 zł na 30 dni – do spłaty 6413.60 zł\nPożyczka 5000 zł na 65 dni – do spłaty 6606.15 zł\nPożyczka 6000 zł na 15 dni – do spłaty 7044.60 zł\nPożyczka 6000 zł na 20 dni – do spłaty 7472.80 zł\nPożyczka 6000 zł na 30 dni – do spłaty 7696.20 zł\nPożyczka 6000 zł na 65 dni – do spłaty 7927.25 zł\nDokładne koszty innych kwot pożyczki można obliczyć za pomocą kalkulatora pożyczkowego. Freezl udostępnia taki w swoim serwisie: https://freezl.pl/\n1) Jak długo trzeba czekać na pieniądze?\nPrzelew zostanie wykonany natychmiast po akceptacji wniosku. Czas oczekiwania na pieniądze uzależniony jest od sesji międzybankowych.\n2) Czy będę sprawdzany w bazach dłużników?\nTak, Freezl sprawdza swoich potencjalnych Klientów w takich bazach, jak BIK, BIG oraz KRD, nie jest zatem typową pożyczką bez BIK.\n3) Co zrobić, gdy zapomniałem hasła do konta?\nW takiej sytuacji należy skorzystać z opcji przypominania hasła.\n4) W jaki sposób można zweryfikować numer rachunku bankowego?\nW celu weryfikacji numeru rachunku bankowego, należy skorzystać z serwisu Instantor.\n5) W jakich godzinach można składać wnioski?\nWnioski przyjmowane są całodobowy, jednak rozpatrywane są w godzinach pracy biura.\ninfolinia: +48 22 87 383 87\nFreezl – podsumowanie\nFreezl udziela pożyczek krótkoterminowych na bardzo korzystnych warunkach. Wnioskować o pożyczkę można aż na trzy sposoby: przez Internet, infolinię, a także SMS-em. Podczas całego procesu pobierania pożyczki możemy liczyć na wsparcie pracowników firmy, dlatego nie należy obawiać się niepowodzeń.\nDużym ułatwieniem jest możliwość logowania się do serwisu za pomocą kont założonych na portalach społecznościowych. Dzięki temu proces wnioskowania może być jeszcze prostszy.\nWnioskowanie przez Internet oraz telefon\nWsparcie pracowników firmy\nMożliwość logowanie poprzez konta z portali społecznościowych\nCzas spłaty pożyczki do 65 dni


Historia powstania najsłynniejszych obrazów Jana Matejki - Interaktywna.pl\nStrona główna Kultura Historia powstania najsłynniejszych obrazów Jana Matejki\nJan Matejko był malarzem i grafikiem oraz najsłynniejszym i zarazem najwybitniejszym reprezentantem malarstwa historycznego w Polsce. | fot.: materiał partnera zewnętrznego\nJan Matejko był malarzem i grafikiem oraz najsłynniejszym i zarazem najwybitniejszym reprezentantem malarstwa historycznego w Polsce. Ponadto zasłynął jako pedagog oraz opiekun i konserwator zabytków Krakowa. Jego obrazy odgrywały szczególną rolę – tworzył w czasach, kiedy suwerenność i niepodległość były szczególnie ważnymi, a zarazem trudnymi pojęciami. Dzieła Jana Matejki to wybitny wizualny zapis dziejów Rzeczypospolitej.\nNajsłynniejsze obrazy Matejki, które bez problemu potrafi wymienić każdy, to: Stańczyk, Rejtan, oraz Bitwa pod Grunwaldem. Każdy z nich stanowi bardzo ważny wycinek historii naszego państwa.\nStańczyk – 1862 r.\nZdecydowanie najbardziej charakterystyczne i kojarzone z Janem Matejką dzieło ma znacznie bardziej rozbudowany tytuł, mianowicie: Stańczyk na dworze królowej Bony po utracie Smoleńska. Obraz przedstawia postać królewskiego błazna, którego twarz (notabene należąca do artysty) ma niezwykle wymowny i skłaniający do refleksji wyraz. Ubrany w czerwony kostium mężczyzna siedzi na fotelu ze splecionymi przed sobą dłońmi, wspartymi na podłokietnikach. Sylwetka Stańczyka ułożona jest w taki sposób, że na pierwszy rzut oka widać rezygnację i głębokie zamyślenie. Założeniem Matejki było przedstawienie człowieka, który wyraża dezaprobatę dla działań podejmowanych przez władców Polski. Za oknem pokoju, w którym siedzi Stańczyk, widać spadającą kometę, symbolizującą upadek Ojczyzny.\nRejtan – 1866 r.\nRejtan – upadek Polski to kolejny obraz Jana Matejki o bardzo symbolicznej wymowie, który od razu po wystawieniu go na widok publiczny spotkał się z ostrą krytyką środowisk konserwatywnych, które zarzucały artyście zbyt aktualny i jednoznaczny komentarz bieżących wydarzeń politycznych. Dzieło przedstawia Tadeusza Rejtana w geście rozpaczliwego protestu przeciwko rozbiorowi Polski. Co ciekawe, na wystawie w Paryżu leżący u drzwi pokoju, w którym obradował Sejm Rozbiorowy, Rejtan był postrzegany przez Francuzów jako postać pijaka, a nie walczącego o suwerenność państwa bohatera.\nBitwę pod Grunwaldem, czyli kolejne z najbardziej znanych dzieł Jana Matejki, można zobaczyć w Muzeum Narodowym. Jest to ekspozycja stała, z tego względu można ją obejrzeć nieodpłatnie w ramach kultywowanej od lat akcji: darmowe muzea w Warszawie. Polega ona na tym, że każde stołeczne muzeum jest otwarte dla zwiedzających w jeden wybrany dzień w tygodniu (który jest niezmienny) bezpłatnie. Takim dniem w Muzeum Narodowym jest każdy wtorek. Ponadto w zbiorach Muzeum Narodowego znajduje się również Stańczyk i słynny znakomity Autoportret artysty.


Kalkulator kalorii | Centrum Pomocy UpMenu\nDowiedz się, jak zainstalować kalkulator wartości odżywczych\nJeśli masz stronę internetową stworzona z UpMenu możesz zainstalować kalkulator kalorii. Dzięki temu Twoi klienci podczas składania zamówień na stronie restauracji, będą mogli poznać wartości odżywcze zamawianych przez nich posiłków.\nPrzejdź do "Ustawienia" → "Tabela kalorii".\nRozwiń pozycje w swoim menu i podaj wartości odżywcze przy każdym produkcie: KCal-kalorie, zawartość tłuszczy, węglowodanów i białka. Jeśli nie podasz tych wartości przy którymś z produktów, to nie będzie on wyświetlał się w kalkulatorze żywności.\nRozwiń opcje i wybierz "Nawigacja".\nOtwórz opcje "Strona główna" i wybierz "Dodaj nową podstronę".\nStwórz podstronę, wpisując jej nazwę np.: Kalkulator kalorii (nazwa będzie widoczna na stronie internetowej Twojej restauracji), wybierz szablon "calculator.html".\nWypełnij informacje dot. SEO - wprowadź tytuł, opis oraz słowa kluczowe. Kliknij "Zapisz".\nKalkulator kalorii jest teraz widoczny na Twojej stronie internetowej zgodnie z wprowadzonymi ustawieniami. Twoi klienci od teraz mogą sprawdzić ile wartości mają wybrane przez nich produkty, oraz ile czasu będą potrzebowali, żeby spalić kalorie po posiłku.


Tarczniki - Forum Ogrodnicze\nRejestracja: 2009-08-18, 11:34\nPost autor: agaszkrab » 2009-08-18, 11:40\nWitam! ostatnio zauwazylam na swojej dracenie male brazowe wypukle kropki, ktore schodza pod paznokciem a na lisciu jest po nich jasniejszy slad.czy to sa tzw tarczniki? jaki jest na nie najlepszy sposob?\nPost autor: użytkownik usunięty » 2009-08-18, 12:54\nByć może są to tarczniki. Należy je usuwać ręcznie (wacikiem nasączonym w denaturacie), szczególnie w pachwinach liści i zakamarkach oraz dodatkowo wymienić wierzchnią warstwę ziemi w doniczce wokół rośliny. Zabieg wymiany ziemi można powtórzyć po 2-3 tygodniach, cały czas zbierać osobniki z rośliny (w podłożu mogą się już znajdować jajeczka kolejnych pokoleń owada, dlatego należy tę warstwę wymienić).\nDodatkowo mozna wykonać oprysk lub zastosować jakieś preparaty na tarczniki. Nie powinnaś mieć problemu z zakupieniem takiego w najbliższym sklepie z działem ogrodniczym.\nPost autor: agaszkrab » 2009-08-18, 13:33\ndziękuję za rade:) kpiłam takie tabletki z nawozem i srodkiem owadobójczym, ale też i ziemie usunę z góry\ndracena gubi liscie pomimo leczenia\nPost autor: agaszkrab » 2009-08-26, 19:25\nniedawno pisałam, że na mojej dracenie pojawiły sie w małej ilości tarczniki. szybko zareagowałam i kupiłam tabletki na te robale. Fakt, na razie nie ma zadnego na liściach, jednakże dracena zaczęła gubić od dołu liście. Czy to jest wina środka który dałam jej do ziemi (za mocny i jej zaszkodził?) czy tez jednak nie udało mi się jej uratowac? A może po prostu roślina musi to odchorować? Jest taka ładna


Adrian Celej Artykuły 15-12-2018\nStrona główna > Artykuły > [Sprzed dekady] Początek końca marki Era\nJak co tydzień zbieramy dla was wydarzenia sprzed 10 lat. Tym razem zajmiemy się newsami od 10 do 16 grudnia 2008 roku.\nPoczątek końca marki Era\nPamiętacie jeszcze markę Era? Był to pierwszy polski operator, firma miała długa historię, jako pierwsza w Polsce np. uruchomiła pakietową transmisję danych (co przypominano podczas połączenia z czymś w rodzaju automatycznego biura obsługi) oraz również jako pierwsza uruchomiła sieć 3G. W 2010 roku Era została uznana za najcenniejszą markę w Polsce, wyceniano ją na 1,4 mld złotych. Wróćmy jednak do doku 2008, kiedy to prezes PTC – Klaus Hartmann zapowiedział pracownikom rebranding spółki. Początkowo miało do tego dojść już w 2006 roku, kiedy to Deutsche Telekom przejęło kontrolę na PTC. Doszło jednak do sporu, przez co cały proces trzeba było odłożyć w czasie. Ostatecznie marka znikła dopiero w 2011 roku, zastąpił ją T-mobile. Powód był prosty – chciano w ten sposób wzmocnić tę drugą markę.\nCzasem w sieci pojawiają się plotki, które nigdy się nie sprawdzają. Tak było np. z iPhone’em Nano. Plotki pojawiały się od dawna, sam opisywałem rzekomego iPhone’a mini, który nigdy przecież nie powstał. Tymczasem dekadę temu serwis iDeals stwierdził, że znalazł dowód na istnienie iPhone’a Nano. Dowodem tym był szkic pokrowca XSKN dla tego telefonu. Telefon ten miał rzekomo zadebiutować 5 stycznia 2009 roku w San Francisco podczas Macworld 2009. Czas to zweryfikował…\nHTC Dream bez blokad\nGoogle z uwagi na potrzeby programistów stworzyło deweloperską wersje HTC Dream. Sam odblokowany telefon kosztował 399 dolarów, konieczne było też wykupienie konta deweloperskiego za 25 dolarów. W zamian dostawaliśmy urządzenie bez blokady SIM-lock i z odblokowanym bootloaderem umożliwiającym instalację innego systemu. Wiązało się to też z pewna wadą, telefony te miały problemy z kupowaniem aplikacji w Android Market. Deweloperski HTC Dream był dostępny między innymi w Polsce.\nCzytaj dalej: Android bez blokady SIM ani Firmware\nSony Ericsson zapowiedział telefon z Androidem\nDo wojny o kawałek Androidowego tortu wystartował także Sony Ericsson. Producent dołączył do Open Handset Alliance i zapowiedział stworzenie telefonu z Androidem. Urządzenie miało należeć do górnej półki cenowej, premiera była planowana na drugą połowę 2009 roku. Telefonem tym została Xperia X10, która zadebiutowała rok później, ale o tym innym razem.\nLG zaprezentowało chip obsługujący LTE\nHistoria ponownie zatoczyła koło. Dziś producenci nieśmiało prezentują możliwości sieci 5G, dekadę temu identyczna sytuacja dotyczyła LTE. W grudniu 2008 roku LG zaprezentowało własny chip obsługujący sieć LTE. Pokaz zadziwił wszystkich, moduł „wyciągnął” 60 Mbps przy pobieraniu danych, technicznie pozwalał na 100 Mbps. Tymczasem większość telefonów miała do dyspozycji archaiczne chipy HSDPA osiągające teoretycznie 7,2 Mbps. Układ był testowany na telefonie z Windows Mobile, system ten chyba nigdy nie doczekał się masowego urządzenia wspierającego LTE, przed samą premierą nowej technologii został uśmiercony.


Al-Muizz ibn Badis – Wikipedia, wolna encyklopedia\nAl-Muizz ibn Badis (arab. المعز بن باديس) (ur. 1008, zm. 1062) – czwarty władca z dynastii Zirydów w Ifrikiji (obecna Tunezja, część Libii i Algierii) w latach 1016–1062.\nTamim ibn al-Muizz\nAl-Muizz ibn Badis wstąpił na tron jako dziewięcioletni chłopiec po śmierci ojca Badisa ibn al-Mansura (995–1016). Rolę regentki pełniła jego ciotka. W 1016 miała miejsce w Ifrikiji krwawa rewolta, w czasie której całkowicie zniszczono Sabrę al-Mansuriję rezydencję Fatymidów, a 20 000 szyitów zostało zamordowanych, zwłaszcza w Kairuanie i Mahdiji. Zamieszki trwające trzy lata wymusiły zawieszenie broni w walkach z Hammadydami na terenie obecnej wschodniej Algierii, a następnie uznanie ich niezależności w 1018 i odstąpienie prowincji Zab.\nW 1020 piracka flota Zirydów zaatakowała wybrzeża południowej i środkowej Italii.\nAl-Muzizz przejął rządy w 1022 po obaleniu ciotki. Relacje z Fatymidami uległy naprężeniu, gdy w 1027 wsparli oni bunt berberyjskich plemion Zenata w Trypolitanii, co doprowadziło do całkowitej utraty kontroli nad tym regionem. Jego syn Abdallah rządził krótko Sycylią w latach 1038–1040, po interwencji armii Zirydów w wojnę domową, która wybuchła na wyspie.\nPomimo politycznego zamieszania, początkowo ogólny dobrobyt ekonomiczny umożliwiał szeroko zakrojony program budowlany. Jednakże królestwo popadło w kryzys ekonomiczny w latach czterdziestych X wieku, który odbił się w dewaluacji pieniądza, epidemii i głodzie. Mogło to mieć związek z wysoką daniną, którą Zirydzi musieli corocznie płacić Fatymidom (milion złotych dinarów rocznie).\nW 1040 Al-Muziz odzyskłą wyspę Dżerbę zajętą przez Zenatów z Dżebel Nefusa w Trypolitanii.\nGdy Al-Muizz w 1045, pod wpływem prawników sunnickich z Kairuanu, uznał Abbasydów w Bagdadzie za prawowitych kalifów, nastąpiło całkowite zerwanie z Fatymidami.\nWtedy Fatymidzi deportowali z Egiptu do Ifrikiji beduińskie plemiona Banu Hilal i Banu Sulajm. Gdy beduini pojawili się w Ifrikiji w liczbie około 7500 wojowników, Al-Muzizz zaproponował im służbę wojskową. Jego oferta nie została przyjęta i 14 kwietnia 1052 doszło do bitwy w Hajderanie w rejonie Gabesu zakończonej całkowitą klęską Zirydów.\nPo klęsce Al-Muizz pośpiesznie ufortyfikował Kairuan oraz Sabrę Al-Mansuriję oraz zawarł przymierze z najeźdźcami przez małżeństwo trzech swoich córek z wodzami plemienia Beni Rijah. Nie przeszkodziło to beduinom w zajmowaniu terenów państwa Zirydów znajdującego się poza murami miast. W 1055 zajęli Bedżę. Lokalni zarządcy zirydzcy, wodzowie arabskich koczowników i inni awanturnicy zaczęli tworzyć własne państewka i dynastie. Niektóre z większych miast ustanowiły ustrój republikański z radą kupców zarządzających miastem.\nPod koniec października 1057 Al-Muzizz opuścił Sabrę al-Mansuriję i osiadł w Mahdiji jako nowej stolicy. Mieszkańcy stołecznego Kairuanu, którzy jeszcze tam przebywali, uciekli do Kalaa Beni Hammad, Susy i Tunisu. 1 listopada 1057 beduini zajęli opuszczone miasto i całkowicie splądrowali. Pogłębiająca się anarchia sprawiła, że Zirydzi utracili kontrolę nad wnętrzem lądu i byli w stanie utrzymać tylko nadbrzeżne rejony.\nInwazja Beduinów (1051–1052) związana z rabunkami i zniszczeniami doprowadziła do wielkiego ubóstwa, poważnie wpływając na rolnictwo Ifrikiji. Rolnicy zaczęli się chronić w górach. Wraz z rozrostem beduińskich emiratów oraz utrzymującym się zagrożeniem w głębi lądu, gospodarka Ifrikiji skłaniała się coraz bardziej ku Morzu Śródziemnemu. W efekcie nadbrzeżne miasta nabrały znaczenia w handlu morskim i piractwie.\nJego następcą został jego syn Tamim ibn al-Muizz (1062–1108).\n↑ a b Bocheński 1971 ↓, s. 531.\n↑ a b Dziubiński 1994 ↓, s. 97.\n↑ a b Dziubiński 1994 ↓, s. 98.\n↑ a b Dziubiński 1994 ↓, s. 105.\n↑ Dziubiński 1994 ↓, s. 105–106.\n↑ Dziubiński 1994 ↓, s. 106.\n↑ Dziubiński 1994 ↓, s. 107–108.\nFranciszek Bocheński: Zirydzi. W: Mały słownik kultury świata arabskiego. pod red. Józefa Bielawskiego. Warszawa: 1971, s. 530–531.\nAndrzej Dziubiński: Historia Tunezji. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich — Wydawnictwo, 1994. ISBN 83-04-04044-1.\nISNI: 0000 0000 8399 4696\nOstatnio edytowano 5 wrz 2020 o 22:48\nTę stronę ostatnio edytowano 5 wrz 2020, 22:48.


List of products by brand YESTETICS\nPodlaska marka kosmetyków do pielęgnacji ciała.\nYestetics to miejsce, w którym natura spotyka się z pasją - wszystkie oferowane przez nas produkty powstają ze szczególną starannością. Surowce, które wchodzą w skład naszych kosmetyków dobierane są w taki sposób, aby nie tylko zachwycały aromatem, czy konsystencją i kolorami, ale przede wszystkim, aby odpowiednio pielęgnowały skórę, odżywiając ją i wzmacniając. Naszą misją jest, aby “natura była w zasięgu każdego dnia” poprzez oferowanie naturalnych kosmetyków w przystępnych cenach.\nSól nabłyszczająco - nawilżająca ***PRZECENA***\nWegańska sól do kąpieli nawilży Twoją skórę oraz pozostawi spektakularny efekt nabłyszczenia.\nData ważności 12.11.2021


Suwałki: Wystawa Juliusza i Wojciecha Kossaków na dłużej w Muzeum Okręgowym - GazetaPrawna.pl\nSuwałki: Wystawa Juliusza i Wojciecha Kossaków na dłużej w Muzeum Okręgowym\n6 stycznia 2019, 12:56\nDo połowy stycznia można oglądać w Muzeum Okręgowym w Suwałkach (Podlaskie) wystawę pt. "Juliusz Kossak 1824-1899. Wojciech Kossak 1856-1942". Wystawa była już prezentowana w Rapperswil w Szwajcarii oraz w Paryżu.\nWystawa to ponad 60 obrazów Juliusza i Wojciecha Kossaków. Można ją oglądać w Suwałkach od listopada 2018 r. "Po raz pierwszy prezentujemy w Suwałkach w tak szerokim wydaniu malarstwo rodu Kossaków. To, co oni tworzyli, można nazwać duszą polskiego malarstwa" - powiedział PAP dyrektor muzeum Jerzy Brzozowski. Wystawa miała być prezentowana do końca roku, ale muzeum przedłużyło jej prezentację.\nNa wystawie pokazane są najważniejsze motywy i tematy obecne w twórczości obu malarzy. Akwarele Juliusza Kossaka przedstawiają sceny rodzajowe, takie jak obraz "Stadnina u wodopoju" i "Jarmark koński na Pradze". Można także zobaczyć takie kompozycje jak "Tomasz Łubieński pod Wagram w roku 1809" czy olejny portret konny młodego mężczyzny pt. "Jeździec".\nZ obrazów Wojciecha Kossaka prezentowany jest m.in. "Portret arcyksięcia Karola Stefana von Habsburga z Żywca" czy "Portret własny z paletą". Na wystawie są też obrazy związane z historią, jak "Bitwa pod Stoczkiem" czy "Scena z wojen napoleońskich - Przed szarżą".\n„Wystawa cieszy się dużą popularnością. Obejrzało ją już kilka tysięcy osób. W związku z tym, że mieliśmy taką możliwość wystawa jest prezentowana w naszym muzeum trochę dłużej niż zakładaliśmy” - powiedziała PAP Eliza Ptaszyńska z Muzeum Okręgowego w Suwałkach.\nPtaszyńska poinformowała, że niedawno wystawa wzbogaciła się o jeszcze jeden obraz, bliskiego znajomego Juliusza Kossaka Franza Adama. To niemiecki malarz, przedstawiciel szkoły monachijskiej.\nDo Suwałk trafił jego obraz pt. ”Konie na Puszcie”, przedstawiający stadninę koni. Według Ptaszyńskiej, obraz ten ze względu na znajomość z Kossakiem ale i kontekst artystyczny pasuje do wystawy prezentowanej w Suwałkach. Ten obraz będzie można oglądać w muzeum dłużej, gdyż jego właściciel zdeponował go tam na dłuższy okres.\nWystawa "Juliusz Kossak 1824-1899. Wojciech Kossak 1856-1942" została zorganizowana przez Muzeum Okręgowe w Suwałkach i Fundację PBG Wysogotowo. Wystawa objęta jest Patronatem Narodowym Prezydenta RP Andrzeja Dudy. Obrazy pochodzą ze zbiorów Muzeów Narodowych w Krakowie, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu, Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy oraz z kolekcji prywatnych, w tym Fundacji PBG Wysogotowo.(PAP)\nAndrzej Duda. Duda wystawy AUTOPUB Kraków


Straż Miejska w Kędzierzynie-Koźlu zatrzymała poszukiwacza z wykrywaczem metali. Teraz to przestępstwo - Aktualności, newsy, wydarzenia - Forum Odkrywcy\ndodany przez sonicsquad, 3 Marzec 2018 w Aktualności, newsy, wydarzenia\nMężczyzna nie miał odpowiednich zezwoleń, sprawa została przekazana policji. Grozi mu więzienie. To pierwszy taki przypadek w Kędzierzynie-Koźlu. W ostatnich latach liczba pasjonatów historii, którzy wychodzili w teren z wykrywaczami metali rosła. Do końca ubiegłego roku działanie to było traktowane jako wykroczenie. Od stycznia 2018 r. jest to już przestępstwo, zagrożone karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch. Straż Miejska w Kędzierzynie-Koźlu właśnie ujawniła pierwszy taki przypadek, który skończy się prawdopodobnie poważnymi konsekwencjami.\n- Patrol straży miejskiej zatrzymał mężczyznę, który bez zezwolenia właściciela terenu, a także wojewódzkiego konserwatora zabytków przy użyciu wykrywacza metali wydobył z ziemi drobne elementy. Sprawę przekazano policji - informuje Jarosław Jurkowski, rzecznik prezydenta Kędzierzyna-Koźla. Takich przestępstw zapewne będzie ujawnionych więcej, zwłaszcza w Kędzierzynie-Koźlu. W tym mieście znajduje się wiele zabytków. Ponadto 200 lat temu przez pół roku wojska napoleońskie oblegały Koźle i po tamtych wydarzeniach ziemia wciąż skrywa różne pamiątki. Zgodnie z obowiązującym prawem wszystko to, co znajduje się w ziemi i kwalifikuje się do uznania za zabytki archeologiczne, jest własnością państwa. Wszystkie artefakty, bez względu na sposób odkrycia, także przypadkowego, stanowią własność państwa i o ich znalezieniu należy powiadomić konserwatora zabytków czy administrację publiczną. Ich celowe, nieuprawnione poszukiwanie może doprowadzić do naruszenia bądź zniszczenia stanowiska lub obiektu archeologicznego. Ma to o tyle znaczenie, że jego lokalizacja, kontekst lub układ warstw mogłyby powiedzieć o wiele więcej o znalezionym przedmiocie, wydarzeniach, których był świadkiem, w końcu o historii danej miejscowości.\nMoże sam poszkodowany odezwie się gdzieś na forum i uchyli rąbka tajemnicy.\nLepiej być kibolem i złodziejem spod osiedlowego sklepu,bo pasjonat historii to zła osoba i od razu na szafot...\nKibol i złodziej nie dał by się złapać leszczom ze straży miejskiej.Wstyd jak cholera:)\nNo właśnie to mam na myśli, bo bycie uczciwym pasjonatem nie popłaca. Lepiej być niepewnym elementem, bo takiego się ze strachu nie czepiają, bo może butelką po prycie przyjebac. A taki zbieracz np. monet co złego zrobi?\nI tu wychodzi pakowanie wszystkich do jednego wora\nkażdy poszukiwacz zbieracz to złodziej niszczący stanowiska archeologiczne a każdy kibic to kibol i bandyta\nA dlaczego nie może być tak jak w przypadku rodziny hanny gronkiewicz waltz??? Okazało się że przywłaszczyli kamienicę i co?? Oddali kasę i wszystko jest ok. Kilka milionów/przywłaszczona kamienica vs pasjonat historii. Ten drugi dostanie po dupie,będą ciągać go po sądach za to że zamiast pić piwo w barze wolał chodzić sobie z wykrywaczem po polu.\nKot2016 Ty coś ...jak już piszesz z imienia i nazwiska to używaj dużych liter choćby z szacunku do ludzi OK ,bo inaczej prezentujesz sobą poziom kulsonów"...Po drugie ,nikt niczego nie zjadł,ani nie zagrabił....słuchaj innych mediów niż TVP info to może zrozumiesz o czym piszę...\nNie mam szacunku do bufetowej dlatego z małej litery. Dalej,mało kiedy oglądam tv ale widzę że ty jesteś oczytany i zapewne karmiony newsami z tvnów i wybiórczej. Dlatego reprezentujesz poziom...jaki? to już sam sobie dopowiedz.\nmikross - a jaką tv proponujesz ? Amerykańską czy niemiecką ?\np.s niemiecką z małej bo nie mam dla niej szacunku .\nJeszcze trochę,a powodem do obsriewania się na forum będzie to czy ktoś smaruje masłem czy margaryną* Oglądanie telewizorni naprawdę już pomieszało niektórym we łbach.\n*o kawie i herbacie nie wspominam, bo wiadomo, że zło.\nPrzynajmniej jedno jest pewne. Mianowicie pewne jest, kto odpowiada za taki stan rzeczy, za takie nastroje, za takie skłócenie, za takie nagonki. Nie ma co do tego najmniejszej wątpliwości, bo zanim ten ktoś nie rozpoczął akcji podział", było względnie normalnie. Akceptowalnie.\nA teraz jest ch..wo i tak pozostanie przez bardzo długi czas. Podziękujcie za to przy wyborach tych, następnych i jeszcze kolejnych. Bo nie ma innego sposobu na odcięcie łba sączącego jad w głowy społeczeństwa.\nObawiam się, że nie ma co dziękować", bo następnych wyborów raczej nie będzie.\nOd tego pana i jego akcji ''Schowaj babci dowód osobisty''\nrozpoczęło się skłócenie społeczeństwa.\nWeteran, tylko przez wrodzone obrzydzenie do pewnego brzydala nikczemnego wzrostu z kozami w nosie nie załączę zdjęcia tego co skłócił społeczeństwo polskie.\nWybory będą. Bo byłaby rozpierducha. Mocno wątpliwe jest tylko, czy będą w miarę uczciwie przeprowadzone. Bo partia rządząca nie bez powodu zalewa wszystkie instytucje jak rak i naruszyła a w zasadzie zniosła trójpodział władzy niezbędny dla uczciwych procesów wyborczych. Stało się coś co 2 lata temu każdy uznałby za absolutnie niemożliwe w Polsce która tak ceni sobie wolność.\nUstrój demokratyczny w naszym kraju w związku z tym już istnieje tylko na papierze. Ale jeśli wybory zmienią sytuację, to da się jakoś naprawić. Jeśli nie, w zasadzie to już będzie koniec wolnego kraju i wolnego społeczeństwa.\nAle chamstwo nie kuma czaczy, bo chamstwo od starożytności jest przyzwyczajone do niewolniczej zależności i posłuchu. Ma to w genach. Nie wystarczy założyć garnitur.\nW Rosj też Putin wygrywa i nie tylko dlatego że opozycja na czas wyborów siedzi w więzieniach. Po prostu ruscy mają niewolnictwo jeszcze mocniej osadzone w genach niż Polacy. Dostaną po 100 rubli na wódę i zagłosują jak trzeba".\nPół litra w Rosji kosztuje 265 rubli. Stówa się nie opędzi :-}\nKiedyś było, że po otwarciu lodówki Małysz wyskakiwał...\nTeraz jest, że po otwarciu wątku na Forum, polityka się ulewa...\nA najlepsze jest to, że przez tych durniów na górze zwykli ludzie są otumanieni, skłóceni, a lud jest ciemny i ślepo wierzy w prawo albo lewo.\nNie zdając sobie sprawy, że przez ponad 30 lat wybierają rotacyjnie cały czas tą samą bandę skretyniałych nierobów.\nZrozumcie w końcu, że trzeba postawić na młodych takich co chcą coś zrobić a nie te same świnie w korycie....\nmłodzi będą chcieli się szybko dorobić i znowu problem :-)\nTo wszystko jest legenda. O tych młodych... którym trzeba dać rządzić... - ręce opadają. W obecnym sejmie najgorsi to ci, którzy dopiero co załapali się na posła. I młodzi i starzy.\nPoniżej 40-tki nikt nie powinien mieć prawa zostać wysokim urzędnikiem państwowym. Bo wiedza to jedno a doświadczenie i płynąca z niego mądrość życiowa to już zupełnie co innego. Pewnie, że znalazłyby się osoby np 35 letnie właściwie. Ale to wyjątki od reguły. Dlatego 40 lat to granica i do tego granica minimum.\nŻeby sprawować władzę należałoby mieć:\nIlu z posłów spełnia te warunki??? Albo jeszcze lepiej, będzie łatwiej i palców na pewno nie zabraknie: którzy posłowie koalicji władzy i ich przystawki od Kukiza to spełniają.\nTu się nazwisk przewija którzy warunki spełniają;)\n40 - to młody\nStary to wszystkie zapierdziałe dziady od 89 i wczesniej.\nPrzystawka nie przystawka ale coś mądrze chcą działać, nie robią rozpierdzielki i nagonki. jak reszta bandy.\nPrzede-wszystkim to cała stara zardzewiała konstytucja do zmiany .. bo nie jest adekwatna do dzisiejszych czasów ale niektórym matołom to odpowiada i impreza kreci się w kółko.\nTa przystawka jako pierwsza i chyba jedyna wpadła na pomysł tego typu. Ale nie ma tak łatwo trzeba ogarniętych ludzi do takiej zmiany, potem można naprawiać dalej.\nOgólnie trzeba mądrych , doświadczonych , ale takich mało obojętnie na jaką opcje polityczna by nie spojrzał :)\nZresztą pokazali w nowelizacji ustawy o zabytkach....


Opieka nad spokojną panią w Paderborn\nOpieka nad spokojną panią w Paderborn Nr oferty: 3290 Oferta wygasła\nTermin rozpoczęcia pracy: 15.12.2018\nTermin rozpoczęcia zlecenia: 15.12.2018\nKod pocztowy: 33106\nStarsza pani mieszka w domu jednorodzinnym z ogrodem kwiatowym. Ze względu na podeszły wiek cierpi na demencję, słabo słyszy i pogarsza się jej wzrok. Często zapomina ale jest spokojna i sympatyczna. Podopieczna ma problemy z chodzeniem i porusza się przy pomocy chodzika. Zadaniem opiekunki/opiekuna jest pomoc przy ubieraniu i rozbieraniu i codziennej toalecie, należy panią myć. Trzy razy dziennie przychodzą służby medyczne aby podać lekarstwa. Podopieczna nosi pampersy, spokojnie przesypia noce, bardzo lubi słuchać radia. W domu znajduje się łóżko przystosowane do osób niepełnosprawnych oraz uchwyty w łazience.\nDla opiekunki/opiekuna do dyspozycji dwupokojowe mieszkanie w domu podopiecznej z łazienką, telewizorem, Internetem oraz balkonem. Codziennie 2 godziny przerwy oraz czas wolny w każdą sobotę do uzgodnienia, ponieważ przyjeżdża córka.\nOpiekun prowadzi gospodarstwo domowe: min. gotowanie, robienie zakupów.\nDla osób lubiących aktywny ruch na powietrzu- rower na miejscu.\nOczekujemy dobrej znajomości języka niemieckiego, oferta przeznaczona dla opiekunek/opiekunów niepalących papierosów.\nUwaga! W treści zgłoszenia SMS i wiadomości e-mail nie zapomnij wpisać nr oferty: 3290.


T. XXXIII (LXXXIX). Mirosław Lenart, Patavium, Pava, Padwa. Tło kulturowe pobytu Jana Kochanowskiego na terytorium Republiki Weneckiej, Warszawa 2013\nW biografii najwybitniejszego pisarza polskiego renesansu pozostaje wiele niewyjaśnionych kwestii. Należy do nich tzw. okres padewski, a badania naukowe do dziś nie dały jednoznacznej odpowiedzi na wiele pytań rodzących się podczas lektury zwłaszcza tych tekstów poety, które jako pierwsze ukazały się drukiem. Z drugiej strony mało kto wątpi, że zagraniczne podróże Kochanowskiego, przede wszystkim trzykrotne wyjazdy do Padwy, w sposób istotny wpłynęły na całą jego późniejszą twórczość. Jednym ze sposobów, by nieco lepiej zrozumieć enigmatyczne i przez to nie do końca czytelne teksty, jest możliwie jak najgłębsze wniknięcie w tło kulturowe jego pobytu na terenie Republiki Weneckiej, która w okresie tzw. długiego cinquecenta przeżywała swój największy rozkwit.\nWszakże prezentowanie nowej pracy o Kochanowskim wydaje się sprawą niełatwą, nawet jeśli ograniczamy się do poszukiwania odniesień wyłącznie tekstologicznych. Warto przytoczyć zaraz na wstępie opinię Tadeusza Ulewicza, który kończąc przedstawianie włoskich wpływów na twórczość Jana z Czarnolasu, niechętnie odniósł się do prób stworzenia nowego dzieła na ten temat:\nRozważania i zestawienia niniejsze, ograniczone przeglądowo do oceny całościowej zjawisk i faktów charakteryzowanych, dadzą się zapewne w przyszłości wzbogacić o pomniejsze zwłaszcza szczegóły czy ustalenia tekstoznawcze, jakich wolno nam oczekiwać ze strony głównie badaczy-filologów, czytelników łacińskiej literatury humanistyczno-renesansowej – książek, listów czy rękopisów. Oczywiście i w tej chwili można by je rozbudować analitycznie do rozmiarów opracowania książkowego, gdyby to rokowało jakieś niespodzianki. […] Lecz pisanie jeszcze jednego, zwłaszcza zaś opasłego studium o sprawach zasadniczo już znanych – nie nęci. […] W obecnym zatem stanie rzeczy wolno nam – badawczo – pozostać przy określonym tu stanowisku, dopóki się komuś nie powiedzie odsłonić szczęśliwie czegoś naprawdę n o w e go, a przedmiotowo ważnego…\nPrzestroga autora tych słów nie zniechęciła jednak badaczy, czego świadectwem studia poświęcone Kochanowskiemu nieustannie wzbogacające o nowe pozycje obszerną bibliotekę naukowych prób rozwiązania zagadek dotyczących jego osoby oraz przybliżających dzieło poety nazywanego nieraz „polskim Petrarką”. W badaniach tych wyróżniają się do dziś prace powstające w regularnych odstępach, bo związane z obchodami rocznicowymi. Wystarczy wspomnieć analizy opublikowane przy okazji edycji dzieł w końcu XIX w., materiały zjazdu krakowskiego z roku 1930 oraz tomy upamiętniające czterechsetlecie urodzin poety. Przynosiły one najwięcej różnego rodzaju studiów, szeroko później cytowanych w literaturze naukowej. Zasłużeni dla badań nad historią polskiej literatury autorzy pomieszczonych tam tekstów, wśród których znajdują się m.in. nazwiska tej miary, co: Stanisław Windakiewicz, Mieczysław Hartleb, Tadeusz Sinko, Henryk Barycz, Mieczysław Brahmer, Janusz Pelc, Tadeusz Ulewicz i wiele innych, dawali poczucie, że przetrząśnięte biblioteki i archiwa w Polsce oraz za granicą nie potrafią już odsłonić niczego więcej. Opinia ta zdawała się zasadna także dlatego, że sam Kochanowski, jak się wydawało, poskąpił nam w swojej twórczości jakichś informacji koniecznych do podjęcia tego rodzaju poszukiwań. Nie była to wprawdzie opinia powszechna, choć jedynie Mieczysław Korolko miał odwagę wyrazić ją wystarczająco dobitnie:\nW Twórczości Jana Kochanowskiego nie znajdujemy wielu reminiscencji z życia uniwersyteckiego w Padwie, albo, mówiąc bardziej ostrożnie, nie potrafimy odczytać jeszcze ewentualnych aluzji ukrytych pod sztafarzem mitologiczno-klasycznym w pisanych niewątpliwie w Padwie łacińskich elegiach poety czarnoleskiego.\nPrzypomnijmy, że już sam pobyt Kochanowskiego na italskiej ziemi, zestawiany z krótkim okresem pobytu we Francji, doprowadzał w przeszłości do poważnych sporów co do wagi tych doświadczeń dla twórczości poety, związanych raczej, jak się zdaje, z zainteresowaniami badawczymi konfrontujących się w naukowych rozprawach uczonych niż z rzeczowymi analizami peregrynacji poety. Sama Padwa stała się też poniekąd areną sporów dotyczących nauczycieli Mistrza czy też źródeł jego miłosnych uniesień. Oprócz kwestii rozstrzygniętych nadal pozostały problemy otwarte, np. niektóre okoliczności umieszczenia epitafium Erazma Kretkowskiego w Bazylice św. Antoniego, które wyszło spod pióra nieznanego jeszcze wówczas szerszemu gronu poety, czy ustalenie dokładnego miejsca na mapie Padwy contubernium Polonorum. Do innych dyskutowanych zagadnień zaliczyć można choćby pomysł zaklasyfikowania fraszek do nowej formy poetyckiej czy też uczynienie Satyra nauczycielem moralności.\nDo wymienionych tu tematów odniesiemy się w niniejszej pracy, prezentując nowe hipotezy badawcze. Nie zapomnimy przy tym, że szczegółowe opracowanie wszystkich elementów bogatej i niezwykle złożonej kultury, z jaką zetknął się poeta na zwłaszcza na terenie Serenissimy, przekracza siły jednego autora. Pewnym ułatwieniem wydaje się utorowanie drogi dla dalszych poszukiwań, przede wszystkim dzięki wskazaniu źródeł do badań nad szesnastowieczną Padwą, które kryją jeszcze niejedną niespodziankę. Wiąże się to faktem, że dzieje miasta w okresie, kiedy przebywał w nim Kochanowski, nie zostały do dziś zadowalająco opracowane nawet we włoskich pracach naukowych. Osobno należy zbadać padewskie echa Odprawy posłów greckich zarówno co do tematu czy treści politycznych, jak również samego związku tragediowej próby Kochanowskiego z teatrem grodu Antenora, czy szerzej ‒ Republiki Weneckiej. Zagadnieniom tym, poruszanym niżej jedynie marginalnie, zamierzamy poświęcić osobne studium w ramach szerszego projektu badawczego dotyczącego historii teatru.\nZ proponowanym w tytule tematem wiąże się obszerna literatura naukowa, którą wykorzystamy jedynie w celach pomocniczych. Postaramy się, o ile to możliwe, koncentrować uwagę się na tematach nowych, dotychczas niewystarczająco rozpoznanych lub po prostu nieznanych. Samo streszczanie wcześniejszych ustaleń zajęłoby zresztą zbyt wiele miejsca zaraz na wstępie niniejszej pracy. Wnikliwych czytelników odsyłamy zatem do wskazanych w przypisach tekstów, zresztą ogólnie dostępnych.\nPozostaje dodać, że powstanie książki było możliwe dzięki wieloletniemu pobytowi autora w Padwie, co pozwoliło na wszechstronne zbadanie tła kulturowego miasta w czasach, kiedy przybywali do niego Polacy z najbliższego otoczenia Jana Kochanowskiego. Odkrywanie kolejnych elementów zatartej dziś rzeczywistości przekonywało o zasadności takich studiów dla lepszego zrozumienia dzieł poety. Nie przecząc znaczeniu wydłużającej się z biegiem lat listy lektur, o których wnikliwe czytanie słusznie posądza się Jana z Czarnolasu, będącego przecież autorem erudycyjnych translacji filologicznych, pozostaje chyba ciągle kwestią otwartą odpowiedź na pytanie, czy kontakt z nimi – zwłaszcza w trakcie pobytu padewskiego ‒ nie schodził czasem na plan dalszy, kiedy chwile upływały młodemu człowiekowi także na rozrywkach w gronie przyjaciół. Innymi słowy, szukamy odpowiedzi na pytanie, czy klimat grodu Antenora, wykłady, dyskusje, zabawy, uczestnictwo w życiu teatralnym miasta, nie odegrały aby większej roli niż godziny spędzone w skryptoriach i książnicach kościelnych oraz prywatnych Padwy i Wenecji.\nBadania tekstów Kochanowskiego przypominają często studia biblistyczne z racji wielu metod stosowanych w egzegezie. To narzucające się porównanie świadczy jednak o wadze tej twórczości dla polskiej kultury. Uwagi pomieszczone na stronicach niniejszego opracowania dotyczą świata dziś nieistniejącego. Jego odkrywanie wymaga niemałego wysiłku, ponieważ Padwa, jaką znał Kochanowski, już nie istnieje. Na przestrzeni stuleci, podobnie jak inne miasta Europy, uległa licznym przeobrażeniom. Odtworzenie choćby w zarysie jej charakteru z tamtego czasu, pozwala jedynie w niewielkim stopniu odsłonić lub zrekonstruować to, co mogło wpłynąć na myślenie, poetyckie wybory czy tematy podejmowane w twórczości przez polskiego autora. We wstępie do Pism Łukasza Górnickiego Roman Pollak słusznie zauważył:\nNiestety, klimatu Padwy z tamtych czasów, życia obyczajowego mieszkańców, bujnego życia studenckiego nikt dotąd w jakimś pełniejszym obrazie nie przedstawił. Znane są tylko szczegóły o padewskich profesorach, ich wykładach i pracach, ale stanowi to tylko małą części tej bogatej, wielowątkowej a jakże ważnej dla nas opowieści.\nNasza praca jest próbą wejścia na drogę prowadzącą do poznania świata, z którym zetknął się Kochanowski, i poddaje jednocześnie pod dyskusję, w jakim stopniu świat ów mógł wpłynąć na twórczość poety. Poszukiwanie padewskich inspiracji, będące odpowiedzią na pojawiające się w literaturze naukowej postulaty, ma jednak cel wykraczający poza chęć wykazania konkretnych powiązań. Chodzi w istocie o jak najbardziej szczegółowe rozpoznanie tego wszystkiego, co mogło inspirować twórcę, aby z tej pozycji rozpocząć w przyszłości próbę scalania wiedzy o antyku i italianizmie Kochanowskiego, co z kolei pozwoli na lepszą ocenę szczególnego dystansu, z jakim Polacy w XVI stuleciu traktowali kulturę europejską, często manifestując w swoich wyborach pozycje odmienne. Idealną kontynuacją rozpoczętych tu rozważań byłoby opisanie mechanizmu, który warunkował selekcję wiedzy i doświadczeń, prowadząc tym samym do wytyczania własnych dróg interpretacji rzeczywistości, charakterystycznych dla tworzącej się świadomości narodowej.\nDorzucając w niniejszej pracy kilka ustaleń, może nie dla wszystkich wcześniej oczywistych, potwierdziliśmy wiele znanych teorii, dotyczących pobytów poety we Włoszech i ich wpływu na jego twórczość, ale mamy także świadomość, że Kochanowski nadal pozostaje twórcą nie do końca „odkrytym” w kontekście bagażu kulturowego, z jakim powrócił z podróży zagranicznych. Wyniki zaprezentowanych wyżej studiów są efektem pracy jednej tylko osoby, która w pełni zdaje sobie sprawę, co należałoby jeszcze zbadać na gruncie włoskim (Padwy nie wyłączając) w ramach zorganizowanego zespołu badawczego. Ponadto trudności w zrozumieniu tekstów Kochanowskiego są związane bezpośrednio z jego geniuszem twórczym, objawiającym się bardzo ograniczonym naśladownictwem znanych tekstów. Jak słusznie zauważył swego czasu Tadeusz Ulewicz:\n[…] studia italskie przyszłego sekretarza królewskiego za podkanclerstwa Piotra Myszkowskiego oraz twórcy wielkiej poezji narodowej w Polsce urzeczywistniały się jednak… stosunkowo dość późno. […] pobyt ów włoski trwał zarazem dostatecznie d ł u g o, gdyż z grubsza około czterech i pół roku, przy rozciągnięciu się np. czasowym na blisko siedem lat łącznie […]. Tym się zapewne tłumaczy uderzająca z wielu względów d o j rz a ł o ś ć, jaką poeta tak samodzielnie wykazywać potem zaczął i w swym niemal całym ustosunkowaniu się duchowym do antyku, jak również i do współczesnych mu oraz dawniejszych doświadczeń literackich Włochów.\nZapewne w roku 1559 Kochanowski zakończył swoją przygodę z Padwą. Do Polski powrócił pełen wiedzy, obserwacji i doświadczeń, które musiały w znaczącym stopniu zaważyć na kierunkach rozwoju jego talentu twórczego. Istotną rolę odegrali wszakże i ci wszyscy, którzy nie tylko doceniali walory jego poezji, ale potrafili także dostrzec w tekstach poety ślady wspólnych przeżyć z lat spędzonych poza granicami kraju. Wydaje się, że badania mające na celu odczytanie tych kodów zasługują na kontynuację nie tylko dlatego, byśmy lepiej rozumieli twórczość Jana z Czarnolasu, ale przede wszystkim dlatego, byśmy jeszcze dokładniej niż dotychczas zdołali uchwycić pozycję Polski na mapie Europy czerpiącej z myśli humanizmu. Na terenie Republiki Weneckiej owo sięganie do zdobyczy renesansu przybrało charakter zgoła wyjątkowy, stając się dla przybyszów z zagranicy godnym naśladowania wzorem. Odmienne widzenie wielu zjawisk oraz wytyczanie nowych dróg w polskiej kulturze świadczą o suwerenności, z jaką pokolenie Jana Kochanowskiego patrzyło na Europę, a co pozwoliło w efekcie na stworzenie zupełnie nowej, unikatowej formy komunikacji, charakterystycznej dla Polaków do dzisiaj.


Dyktafon Podsłuch Q85 detekcja + magnes 32GB 300h ➤ Sklep Szpiegujemy.com\nDyktafon Podsłuch Q85 detekcja + magnes 32GB 300h\nNiezwykle dyskretny i poręczny dyktafon cyfrowy zamknięty w eleganckiej obudowie. Dyktafon został wyposażony w funkcję dyktafonu z wysoką jakością nagrywania 192kbps w trybie ciągłym lub po detekcji dźwięku.\nDyktafon Podsłuch szpiegowski Q85 detekcja magnes 32GB 300h\nZalety mini dyktafonu z pamięcią 32GB:\nMiniaturowy dyktafon ukryty w poręcznej obudowie, nagrywający w jakości 192kbps - mały i dyskretny do rejestracji zdarzeń z ukrycia jak i zwykłego użytkowania\nWbudowana pamięci 32GB - do 384h nagrań\nCzas nagrywania na jednym ładowaniu do 300h (12 dni pełnego nagrywania dzień i noc)\nDyktafon może służyć również jako pendrive / dysk przenośny z funkcją podpięcia również pod telefon ze złączem OTG\nFunkcja nagrywania po detekcji dźwięku!\nOznaczenie nagrań datą i godziną dla wygody przeglądania\nMożliwość odsłuchu za pomocą dołączonych słuchawek\nFunkcja szybkiego przewijania odsłuchiwanego materiału\nDYKTAFON PODCZAS NAGRYWANIA JEST CAŁKOWICIE DYSKRETNY - DIODA LED JEST WYŁĄCZONA, URZĄDZENIE NIE WYDAJE ŻĄDNEGO DŹWIĘKU!\nDyskretny Mini podsłuch\nTen niezwykle poręczny i dyskretny dyktafon kryje w sobie ogromne możliwości, a przede wszystkim posiada bardzo czuły mikrofon, który zbiera nawet słabo słyszalne dźwięki z otoczenia. Co niezwykle istotne dyktafon jest wyposażony w funkcję nagrywania w trybie ciągłym lub po detekcji dźwięku.\nPonadto posiada potężny wbudowany akumulator 1750mAh, który sprawia, że urządzenie może nagrywać nawet 12 pełnych dni!\nNaładuj akumulator przez około 5h i korzystaj nawet do 300h\nNAGRYWANIE DŹWIĘKU DO 300H (ponad 12dni) NA AKUMULATORZE! JAKOŚĆ DŹWIĘKU 192KBPS!\nDioda sygnalizacyjna LED (podczas nagrywania nie świeci - pełna dyskrecja)\nSuwak włączający- na lewo nagrywanie ciągłe\nSuwak włączający- na środek nagrywanie po detekcji\nSuwak włączający- na prawo wyłączenie\nPort do ładowania i transmisji (microUSB)\nMini dyskretny podsłuch szpiegowski\nBardzo prosta obsługa dyktafonu - wystarczy przesunąć włącznik, a dyktafon automatycznie rozpocznie nagrywanie. Podczas nagrywania w dyktafonie nie świeci się żadna z diod. Urządzenie jest całkowicie dyskretne.\nDzięki funkcji detekcji dźwięku - dyktafon nagra wyłącznie sytuację w których dźwięk w otoczeniu przekroczy poziom dźwięku ~80dB. Nagrywaj tylko ważne momenty.\nKORZYSTAJ JAK ZE ZWYKŁEGO PENDRIVE-A 32GB - podepnij do laptopa czy telefonu z OTG\nKopiowanie danych z dyktafonu do komputera odbywa się po podłączeniu urządzenia do portu USB. Urządzenie widoczne jest przez komputer jako dysk przenośny. Pliki z nagraniami w formacie WAV zapisane w pamięci wewnętrznej - kopiujemy jak zwykłe pliki z danymi.\nNAGRYWAJ SPOTKANIA Z UKRYCIA. DO 300 GODZIN PRACY NA JEDNYM ŁADOWANIU!\nW 100% POTWIERDZONE PARAMETRY\nPrzytwierdź urządzenie do metalowej powierzchni i jeszcze bardziej ukryj dyktafon podczas pracy.\nProfesjonalny dyktafon 32GB Q85


Szczerze? Trochę nam tego brakowało. Przez dłuższy czas Deadmau5 siedział cicho jak – nomen omen – mysz pod miotłą i dawał o sobie znać za pomocą kolejnych singli. Chociażby w ubiegły piątek pojawił się zupełnie nowy track Kanadyjczyka, mogący swobodnie być collabem z Ericiem Prydzem.\nNic jednak nie trwa wiecznie – i podobnie jest w kontekście kontrowersyjnych wypowiedzi muzyka. Tym razem na jego celowniku – co by nie mówić – łatwy cel. Duet Dimitri Vegas & Like Mike od lat spotykają się ze sporą krytyką w branży i wśród słuchaczy. Wszystko głównie za sprawą rankingu DJ Mag Top 100 DJs, jednak Joel Zimmermann postanowił poruszyć nieco inny temat.\nDeadmau5 krytykuje Dimitri Vegas & Like Mike\nW ubiegły weekend zarówno Belgowie, jak i Kanadyjczyk (jako Testpilot), grali w Meksyku na festiwalu Dreamfields. Tak się złożyło, że grali oni w tym samym czasie, zamykając dwie różne sceny. Twórca “I Remember” nie był zadowolony z tego, że bracia Thivaios często używają mikrofonu, a miejscem, w którym dał upust swojemu niezadowoleniu, okazał się Reddit.\nPrzepraszam, ale Dimitri Vegas i Like Mike, czy kim oni kurwa są, mogliby zamknąć mordę? Serio. Czy naprawdę tak ciężko jest zagrać seta bez używania co 3 sekundy mikrofonu i pytania ludzi jak się czują, mówienia żeby podnieśli ręce, czy liczenia do trzech, albo proszenia obsługi co cholerne pięć sekund?\nWystarczy już, że grają najgorszą muzykę, jaką słyszałem przez całą dekadę, to jeszcze co 4 jebane sekundy opisują co robią przez megafon.\nWłącz jebane CD, zaciśnij pięść, klaszcz jeśli już musisz. Ale ja pierdole – ZAMKNIJ MORDĘ.\nCo by nie mówić – ostre słowa, które zapewne zablokują deadmau5’owi możliwość występu na festiwalu Tomorrowland przez najbliższe lata. Inna sprawa, że producent raczej się tym ewentualnym banem nie przejmie, niemniej będziemy zdziwieni, jeśli zobaczymy Joela na przyszłorocznym Madness…\nJednak to nie koniec wypowiedzi Kanadyjczyka. W jednym z komentarzy sam zainteresowany przyznał się, że jego niezadowoleniu w jakimś stopniu pomógł… alkohol. Nie przeprosił też za swoje słowa, wyjaśniając przy okazji nieco szczegółów odnośnie sytuacji.\nLol, byłem trochę pijany, gdy to pisałem… Ale w sumie to mam to w dupie. Jebać ich. Myślę, że moim największym problemem było to, że ich scena i ich nieustanne wrzaski były jakieś 6 metrów od naszej. Próbowałem grać, ale jedyne co słyszałem, to ci idioci. Lol. Dzień dobry!\nW pewien sposób nie dziwimy się takiej reakcji. Niemniej jesteśmy w szoku, że to właśnie obecność na tym samym festiwalu, co bracia Thivaios, może rozsierdzić Deadmau5’a. Chociaż z drugiej strony, każdy balonik w końcu pęka… 😉\nTags #2019 #Deadmau5 #Dimitri Vegas & Like Mike #dreamfields mexico #EDM #News #rant #Reddit


XXIV Ogólnopolski Turniej na Najlepszego Ucznia w Zawodzie Piekarz\nW dniach 01-03.04.2019 r. odbył się we Wrocławiu XXIV Ogólnopolski Turniej na Najlepszego Ucznia w Zawodzie Piekarz. W trakcie ogólnopolskich eliminacji turniejowych o najlepszego z najlepszych w zawodzie piekarz zmagało się dwunastu uczniów z ośmiu szkół z całej Polski.\nNaszą Branżową Szkołę Wielozawodową I Stopnia nr 2 godnie reprezentowali uczniowie klasy III aw: Małgorzata Zawadzka, Łukasz Więckowski oraz uczeń klasy III az – Łukasz Poterek.\nMotywem przewodnim tegorocznego turnieju był temat „Rzemiosło nasza przyszłość”. Turniej składał się z części pisemnej, przeprowadzonej w formie testu oraz z części praktycznej, w ramach której należało wykonać:\nw ciągu pięciu minut jak największą ilość rogali wyborowych;\nchleb okolicznościowy uwzględniający tematykę turnieju;\ndowolny wyrób z ciasta półcukierniczego;\nformowanie i wypiek chałki żydowskiej i tureckiej;\nformowanie i wypiek bułek (kajzerka, małgorzatka i solanka).\nW generalnej klasyfikacji nasi uczniowie zostali finalistami i zajęli:\n7 miejsce – Łukasz Poterek z klasy III az;\n8 miejsce – Małgorzata Zawadzka z klasy III aw;\n9 miejsce – Łukasz Więckowski z klasy III aw.\nOprócz wspomnianych sukcesów, Łukasz Poterek za pierwsze miejsce w części praktycznej, zdobył Nagrodę Dolnośląskiego Kuratora Oświaty oraz wyróżnienie publiczności za najciekawszą aranżację wyrobów w temacie „Rzemiosło nasza przyszłość”. Natomiast Łukasz Więckowski otrzymał puchar za wykonanie najpiękniejszego eksponatu.\nFinaliści zostali przygotowani podczas zajęć dodatkowych pozalekcyjnych przez nauczycieli zawodu: p. Jana Cala i p. Katarzynę Prościńską.\nOpracowanie i zdjęcia: Katarzyna Prościńska


Filmy aktora Aonghus Og McAnally - Playtube.pl - Filmy online i seriale\nP.S. Kocham Cię / P.S. I Love You (2007) Lektor PL\nGerry (Gerard Butler) i Holly (Hilary Swank) są młodym idealnie dopasowanym, jakby stworzonym dla siebie małżeństwem. Mimo tego że żyją dość skromnie to jedyne czego im brakuje do pełni szczęścia jest dziecko. Ich piękne plany pękają jednak jak bańka mydlana w wyniku tragicznej, niespodziewanej... Więcej >


Szereg suplementów do Star Trek Adventures - Bandurki\nSzereg suplementów do Star Trek Adventures\n· 25 października 2019 ·0\nStrange New Worlds to nowy zestaw misji do gry fabularnej Star Trek Adventures. Wydawca Modiphius zapowiedział też kolejne suplementy, które pojawią się w pierwszym kwartale 2020.\nAż dziewięć misji czeka na członków gwiezdnej floty w Strange New Worlds. Wystarczająco odważni lub szaleni gracze zwiedzą jedne z najdziwniejszych i niebezpiecznych światów rozsianych wśród gwiazd. Podręcznik to drugi po These Are the Voyages dodatek do Star Trek Adventures.\nMisje zadowolą fanów większości serii uniwersum Star Trek. Zaczynając od Enterprise, poprzez Original Series, aż po Next Generation, każdy znajdzie coś dla siebie.\nZespół odpowiedzialny za przygotowanie podręcznika zna się na rzeczy. Do jego członków należą m.in. Christopher L. Bennett, autor książek osadzonych w świecie Star Trek oraz Jason Bulmahn, znany z pracy nad drugą edycją systemu Pathfinder.\nWersja cyfrowa dodatku jest już dostępna na stronie Modiphius. Drukowane egzemplarze trafią do sprzedaży w przyszłym miesiącu.\nOkładka nowego suplementu do Star Trek Adventures\nNa tym jednak nie koniec. Angielski wydawca zapowiedział już bowiem dwa kolejne suplementy zamykające serię podręczników opisujących każdy kwadrant galaktyki.\nW styczniu 2020 do sprzedaży trafi Gamma Quadrant Sourcebook. Książka skupi się przede wszystkim na sojuszu Dominium oraz jego sojusznikach. Nie zabraknie również informacji dotyczących brutalnej wojny pomiędzy Zjednoczoną Federacją Planet i Dominium.\nW podręczniku znajdą się zasady umożliwiające graczom stworzenie postaci nienależących do Gwiezdnej Floty. Równie interesująca okaże się zapewne możliwość wyboru ras żyjących poza strefą wpływów Federacji.\nSerię zamknie Delta Quadrant Sourcebook, który pojawi się w sklepach w marcu 2020. W suplemencie opisane zostaną światy i rasy napotkane przez załogę U.S.S. Voyager. Wśród tych ostatnich znajdzie się kolektyw Borg.\nPrócz powyższych pozycji wydawca pracuje nad szeregiem dodatków w cyfrowym formacie PDF. Mowa tu o specjalnych kartach postaci dla graczy oraz najpopularniejszych antagonistów. Te ostatnie posłużą jako rozszerzenie dla zestawu figurek Star Trek Adventures: Iconic Villains.\nKooperacjaPrzygodaScience FictionSpace Opera


Nauka tańca Poznań - 18 wykonawców - Cena, Opinie\nNauka tańca w Poznaniu\nNauka tańca Poznań: Powiązane usługi\nIle ocen mogę zobaczyć w kategorii Nauka tańca w Poznaniu\nW kategorii Nauka tańca w Poznaniu dostępnych jest 101 opinii, które wykonawcy zdobyli od swoich dotychczasowych klientów. Średnia wszystkich ocen w tej kategorii wynosi 5.\nWystawienie oceny wykonawcy w kategorii Nauka tańca jest możliwe w oknie zapytania, przez które specjalista odpowiedział na Twoją ofertę. Wystarczy kliknąć „Oceń pracę wykonawcy” i wystawić właściwą oceną od 1 do 5 gwiazdek. Warto również pozostawić szczegółowy komentarz, który opiszę Twoją współpracę ze specjalistą. Twoja ocena jest istotna i pomoże innym użytkownikom ocenić jakość usługi.\nIle kosztują usługi w kategorii Nauka tańca w Poznaniu?\nTo, ile zapłacisz za realizację zlecenia w kategorii Nauka tańca zależy od zakresu prac, terminu oraz cennika wybranego specjalisty. Możesz w tej kwestii skontaktować się z wykonawcą, który przysłał Ci swoją wizytówkę bądź sprawdzić, czy w opisie jego profilu znajduje się udostępniony cennik.